Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Louis Paul Boon

| **Louis Paul Boon** |
| --- |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Louis Paul Boon**  |
| **Naskiĝo** | 15-an de marto 1912 (1912-03-15) en Aalst
 |
| **Morto** | 10-an de majo 1979 (1979-05-10) (67-jaraĝa) en Erembodegem
 |
| **Lingvoj** | nederlanda • franca vd |
| **Ŝtataneco** | Belgio   vd |
| Profesio
 |
| **Okupo** | verkisto  literaturkritikisto  skulptisto  vidartisto  pentristo  poeto  ĵurnalisto   vd |
| **Laborkampo** | kreiva kaj profesia verkado, poezio, kritiko de arto kaj literatura kritiko  vd |
| Verkado
 |
| **Verkoj** | Q1911136 vd |
|

| [Montri]  Honorigoj |
| --- |
| Honorigoj
 | * (1972)  Multatuli-premio
* (1966)  Constantijn Huygens-premio
* (1957)  Henriëtte Roland Holst Award (en)
* Dirk Martensprijs (mul)

vd |

 |
|

| [Montri]  Ekspoziciejoj |
| --- |
|  | Reĝa Muzeo pri Belarto ĉe Antverpeno kaj Mu.ZEE - Kunstmuseum aan Zee (en)   vd |

 |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Louis-Paul BOON** (naskiĝis la 15-an de marto 1920 en Aalst, mortis la 10-an de majo 1979) estis belga verkisto kaj pentristo.

## Vivo

Hans Kolfschoten, Louis Paul Boon, Hanny Michaelis & Jacques Presser (1967)
Profesie aŭtomobila pentristo, li forlasis la lernejon je 14 jaroj sed plu studis dum sia libera tempo dum kelkaj jaroj. Li ekaktivis en disidenta kristan-socialista partio, la "daensistoj", kaj publikigis sian unuan romanon en 1939. Post la milito, li aliĝis al la komunista partio, iĝis ĵurnalisto kaj kulturredaktisto en la gazeto **Rode Vaan** kaj redaktosekretario en **Front**. En 1954, li iĝis redaktoro de la socialista gazeto **Vooruit**.

Lia tuta verkaro estas markita per fortaj socialismaj idealoj kaj per la deziro plibonigi la homon. Li estis socie engaĝita aŭtoro, kaj denuncis netolereblajn sociajn situaciojn en siaj romanoj.
En 1967, li ricevis la premion *Constantijn Huygens* por sia tuta verkaro.

Li mortis la 10an de majo 1979 en Erembodegem, dum li laboris super sia lasta romano.

## Verkoj

* *Het brood onzer tranen*, 1939
* *De voorstad groeit*, 1942
* *Abel Gholaerts*, 1944
* *Kapellekensbaan*, 1953
* *Zomer te Termuren*, 1956
* *Pieter Daens*
* *De zwarte hand*
* *Het jaar 1901*
* *De Kasteelheertjes*

## Rete legeblaj tekstoj esperante

* La unua de majo

## Eksteraj ligiloj

*
# Eva Seemannová

| **Eva Seemannová** |
| --- |
|  |
| Persona informo
 |
| **Naskiĝo** | 21-an de marto 1920 (1920-03-21) en Prago
 |
| **Morto** | 21-an de januaro 1999 (1999-01-21) (78-jaraĝa)
 |
| **Lingvoj** | Esperanto • ĉeĥa
 |
| **Ŝtataneco** | Ĉeĥio   |
| Okupo
 |
| **Okupo** | esperantisto  tradukisto  aktoro   |
|  |

**Eva SEEMANNOVÁ**, (naskiĝis la 21-an de marto 1920 - mortis la 21-an de januaro 1999) estis ĉeĥa esperantistino kaj aktorino, honora membrino de UEA kaj de ĈEA.

Ŝi naskiĝis en Prago kaj la tutan vivon aktivis en ĉeĥa teatra arto.

Ŝia fraŭlina nomo estis Schubertová, edziniĝinta kiel Vinařová, poste Suchardová kaj fine Seemannová, do trifoje ŝi edziniĝis.

Unue ŝi lernis en „Gymnase real france prague“, poste en Knabina realgimnazio Krásnohorská, kie ŝi abiturientiĝis. Poste ŝi aliĝis al la jura fakultato de Universitato de Karolo en Prago, sed tiun ŝi ne finis, ĉar ŝin logis teatro kaj ĉar naskiĝis filino Jana.

Ĉirkaŭ 1944-1945 ŝi estis dungita kiel aktorino ĉe Valden-teatro kaj poste ŝi transiris al teatra kompanio de Anna Sedláčková.

Post sia esperantistiĝo en 1946 ŝi dediĉis gravan parton de sia arto ankaŭ al Esperantujo. Ŝi komencis per verkado de poemoj (plurfoje premiitaj en Belartaj Konkursoj de UEA). Tamen ŝiaj plej gravaj meritoj ligiĝas al Esperanto-teatro. En 1954 ŝi kun Antonín Seemann fondis ĉe Praga Esperanto-klubo artisman kolektivon, subtenatan de Julio Baghy, kies nomon ĝi poste transprenis kiel "Verda Ĉaro de Julio Baghy". Kun pluraj membroj ĝi komencis sian agadon per deklamado kaj mallongaj teatraĵoj, kiuj poste maturiĝis en tutvesperaj prezentoj de famaj dramaj verkoj:

* *Maryŝa* de fratoj Mrštík
* *Pigmaliono* de G. B. Shaw
* *Nora* de Henrik Ibsen
* *Legendo pri amo* de Nazim Hikmet, kiu la prezenton eĉ mem ĉeestis kaj alte aprezis.

La grupo surscenigis la verkojn en la praga teatro *Malá scéna* (= Malgranda scenejo), kiu tiam fariĝis renkontejo de esperantistaj teatro-amantoj. La verkojn ŝi ankaŭ tradukis. La sukcesojn de la teatra grupo ĉesigis perdo de la scenejo kaj posta disiĝo de la membroj. Sed ankaŭ poste Eva Seemannová ne laciĝis kaj preparis kaj mem prezentis nekalkuleblan nombron de artaj programoj, kiujn ŝi prezentis multfoje dum enlandaj renkontiĝoj, sed ankaŭ eksterlande pere de vojŝnuro tra Esperantaj kluboj. Ankaŭ en 1999 oni kredis vidi ŝin en programo de la 9-a kongreso de ĈEA ŝi jam ne plu povos regali esperantistojn per sia arto.

Ŝiaj poemoj aperis en Esperantaj gazetoj, ŝi plurfoje ricevis premiojn en Belartaj Konkursoj, kaj du el ili troviĝas en Esperanta antologio.
# Antoine de La Garanderie

| **Antoine de La Garanderie** |
| --- |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Antoine de La Garanderie**  |
| **Naskonomo** | Antoine Roland Olivier Marie Joseph Payen de La Garanderie |
| **Naskiĝo** | 22-an de marto 1920 (1920-03-22) en Ampoigné
 |
| **Morto** | 27-an de junio 2010 (2010-06-27) (90-jaraĝa) en 15-a arondismento de Parizo
 |
| **Lingvoj** | franca vd |
| **Ŝtataneco** | Francio   vd |
| **Alma mater** | faculté de lettres de Rennes (fr)    Literatura fakultato de Parizo   vd |
| Familio
 |
| **Parencoj** | Étienne Payen de La Garanderie (en)  (onklo)  vd |
| Profesio
 |
| **Okupo** | pedagogo  filozofo   vd |
|

| [Montri]  Postenoj |
| --- |
| Postenoj
 | vice director (en)  (1963–) Delegate General (en)  (1961–)  vd |

 |
|

| [Montri]  Honorigoj |
| --- |
| Honorigoj
 | * (31-a de decembro 1993)  Kavaliro de Honora Legio
* (1970)  Premio Montyon
* Comenius Medal (en)

vd |

 |
|

| [Montri]  Membrecoj |
| --- |
| Membrecoj
 | Académie des sciences, belles-lettres et arts d'Angers (en)  (asociita ano) (1961–)  vd |

 |
| **Filozofo**  |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Antoine de La Garanderie** [ANTŬAN D'LA GARAND'RI] (naskiĝis la 22-a de marto 1920 en la urbeto Ampoigné [AMPŬANJE] en la departemento Mayenne [MAJEN] (Francio), mortis la 27-an de junio 2010 en Parizo) estis franca pedagogo kaj filozofo.

Antoine de La Garanderie estas aŭtoro de la teorio de "Mensa Organizado".

Patro de 7 infanoj, li instruis filozofion kaj ĝeneralan kulturon mez-lerneje en Versailles.

## Exteraj ligiloj

* Lernejo "La Garanderie" Arkivigite je 2007-12-03 per la retarkivo Wayback Machine franc-lingve.
* Internacia Instituto pri Mensa Organizado franc-lingve.
# Marga Minco

| **Marga Minco** |
| --- |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Naskiĝo** | 31-an de marto 1920 (1920-03-31) en Ginneken
 |
| **Morto** | 10-an de julio 2023 (2023-07-10) (103-jaraĝa) en Amsterdamo
 |
| **Lingvoj** | nederlanda vd |
| **Ŝtataneco** | Reĝlando de Nederlando   vd |
| Familio
 |
| **Edz(in)o** | Bert Voeten   vd |
| **Infanoj** | Jessica Voeten (en)   vd |
| Profesio
 |
| **Alia nomo** | Marga Minco vd |
| **Okupo** | verkisto  ĵurnalisto   vd |
|

| [Montri]  Honorigoj |
| --- |
| Honorigoj
 | * (2019)  P.C. Hooft Award (en)
* (2005)  Constantijn Huygens-premio
* (1999)  Opzij Literature prize (en)
* (1958)  Ferdinand Bordewijk Prize (en)

vd |

 |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Sara MENCOalinome* **Marga MINCO** (Ginneken, 31-an de marto 1920; Amsterdamo, 10-an de julio 2023) estis nederlanda verkistino kaj ĵurnalistino.

Ŝi naskiĝis en la sino de ortodokse juda familio kaj, komence la Dua Mondmilito, ŝi loĝis en Breda, Amersfoort kaj Amsterdamo, krome pro malgrava atako de tuberkulozo ŝi estis enhospitaligita en Utreĥto kaj Amersfoort. En la aŭtuno de 1942, ŝi revenis al Amsterdamo kun siaj gepatroj por devigite vivi en la juda kvartalo.

Marga tenis sin kaŝita dum la milito dum oni deportis siajn gefratojn kaj siajn gepatrojn kaj ŝi restis kiel sola postvivantino. Poste, ŝi geedziĝis kun la tradukisto Bert Feet kun kiu ŝi havis du filinojn kaj laboris en pluraj eldonejoj.

## Bibliografio

* *Het bittere kruid. Een kleine kroniek* (1957)
* *Het adres* (1957)
* *De andere kant* (1959)
* *Tegenvoeters* (kun Bert Voeten) (1961)
* *Kijk 'ns in de la* (1963)
* *Het huis hiernaast* (1965)
* *Terugkeer* (1965)
* *Een leeg huis* (1966)
* *Het bittere kruid / Verhalen / Een leeg huis* (1968)
* *De trapeze 6* (kun Mies Bouhuys) (1968)
* *De dag dat mijn zuster trouwde* (1970)
* *Meneer Frits en andere verhalen uit de vijftiger jaren* (1974)
* *Je mag van geluk spreken* (Bulkboek nr. 46, 1975)
* *Het adres en andere verhalen* (1976)
* *Floroskoop – Maart* (1979)
* *Verzamelde verhalen* 1951-1981 (1982)
* *De val* (1983)
* *De glazen brug* (Boekenweekgeschenk 1986)
* *De glazen brug* (kun L. de Jong: *De joodse onderduik*) (1988)
* *De zon is maar een zeepbel, twaalf droomverslagen* (1990)
* *De verdwenen bladzij. Verhalenbundel voor kinderen* (1994)
* *Nagelaten dagen* (1997)
* *De schrijver.* Een literaire estafette (kun Harry Mulisch, Gerrit Komrij, Adriaan van Dis, Maarten 't Hart, Remco Campert, Hugo Claus, Joost Zwagerman) (2000)
* *Decemberblues* (2003)
* *Storing* (2004)
* *Een sprong in de tijd* (2008)

## Premioj

* 1957 - Novelle-prijsvraag van het Bureau voor Postreclame en Adressen De Mutator N.V., *Het adres*
* 1958 - Vijverbergprijs, *Het bittere kruid*
* 1999 - Annie Romein-prijs
* 2005 - Constantijn Huygensprijs

## Eksteraj ligiloj

* www.dichteraanhuis.nl Arkivigite je 2006-05-07 per la retarkivo Wayback Machine
# Ferenc Zenthe

| **Ferenc Zenthe** |
| --- |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Zenthe Ferenc**  |
| **Naskonomo** | Rameshofer Ferenc |
| **Naskiĝo** | 24-an de aprilo 1920 (1920-04-24) en Salgótarján
 |
| **Morto** | 30-an de julio 2006 (2006-07-30) (86-jaraĝa) en Budapeŝto
 |
| **Mortis pro** | naturaj kialoj  vd |
| **Mortis per** | pneŭmonito  vd |
| **Tombo** | Tombejo Farkasrét, 43-0-50   vd |
| **Lingvoj** | hungara vd |
| **Ŝtataneco** | Hungario   vd |
| **Alma mater** | Universitato Corvinus de Budapeŝto  (–1941) Vasvári Pál Gimnázium (en)   (–1939)  vd |
|  |
| **Memorigilo**  |
| Profesio
 |
| **Okupo** | aktoro  voĉaktoro  televida aktoro   vd |
| **Aktiva dum** | 1945– vd |
|

| [Montri]  Honorigoj |
| --- |
| Honorigoj
 | * (2005)  Premio de Hungara Heredaĵo
* (1997)  Kossuth-premio
* (1995)  oficira kruco de la hungaria ordeno de merito
* (1989)  Great Artist of Hungary Award (en)
* (1975)  Meritorius Artist of Hungary (en)
* (1968)  Jászai Mari Prize (en)
* (1954)  Jászai Mari Prize (en)

vd |

 |
|  |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**ZENTHE Ferenc** (Salgótarján, 24-a de aprilo 1920 - Budapeŝto - 31-a de julio 2006 ) estis hungara aktoro (Aktoro de la nacio ekde 2005). Li finstudis en 1942, en la Teatroarta Akademio (*Színművészeti Akadémia*). Li aktorludis en Nacia Teatro (Pécs), Teatro Kisfaludy, Teatro Csokonai (Debrecen) kaj ekde 1952 ano de la budapeŝta Teatro Madách.

## Distingoj

* premio Mari Jászai
* Merita kaj Elstara Aktoro
* krucsigno de la Hungara Respublika Memorordo
* premio Kossuth

## Gravaj rolludoj

* *Rákóczi hadnagya*
* *Gábor diák*
* *2x2 néha 5*
* *A Tenkes kapitánya*
* Bonan vesperon somero, bonan vesperon amo, 1972
* Nuda diplomato
* *A fekete város* (La nigra urbo)
* *Zsaruvér és Csigavér*
* *Csocsó*
* *Sobri*
* *Szomszédok* (Najbaroj) (televizia serio)
# Flug-aso

**Flug-aso** (batal-aso) estas tiu piloto, kiu posedas eksterordinarajn kapablojn rilate al flugado. La nocio estas uzata ĉefe por ĉaspilotoj, malofte pri artflugistoj aŭ flugpioniroj. Flug-aso estas aviada militisto kiu supozeble forpafis kvin aŭ pliajn malamikajn aviadilojn dum aeraj kombatoj.

La nocion oni ekuzis pri la franca Adolphe Pégoud, post kiam li venkis kvin germanajn pilotojn dum la unua mondmilito, en aerbatalo.

La plej sukcesa flugaso dum la unua mondmilito estis Manfred von Richthofen, kun 80 batalvenkoj. Sed la plej sukcesa flug-aso ĝenerale estas Erich Hartmann (352 venkoj).

## Ekzemploj

* Roald Dahl
* Josef František
* Chuck Yeager

## Notoj

* Spick, Mike (1996). Luftwaffe Fighter Aces. New York: Ivy Books. ISBN 0-8041-1696-2.

## Rilataj artikoloj

* Tanka aso

## Literaturo

* Pierre Clostermann: *The Big Show. The Greatest Pilot's Story of World War II*. London: Weidenfeld & Nicolson 2004, ISBN 0-297-84619-1 angle
* Edgar James Johnson: *Wing Leader*. Eastbourne: Gardners Books 2000, ISBN 0-907579-87-6 angle
* Raymond F. Toliver und Trevor J. Constable: *Das waren die deutschen Jagdflieger-Asse 1939-1945.* Stuttgart: Motorbuch Verlag 1998
* Edward H. Sims: *Jagdflieger. Die großen Gegner von einst. 1939 - 1945. Luftwaffe, RAF und USAAF im kritischen Vergleich.* Stuttgart: Motorbuch Verlag 1979
# Constant Nieuwenhuys

| **Constant Nieuwenhuys** |
| --- |
|  |
| Persona informo
 |
| **Naskiĝo** | 21-an de julio 1920 (1920-07-21) en Amsterdamo
 |
| **Morto** | 1-an de aŭgusto 2005 (2005-08-01) (85-jaraĝa) en Utreĥto
 |
| **Lingvoj** | nederlanda
 |
| **Ŝtataneco** | Reĝlando de Nederlando   |
| **Alma mater** | Ignatius Gymnasium (en)    Rijksschool voor Kunstnijverheid Amsterdam (en)    Reĝa Akademio de Arto   |
|  |
| Memorigilo  |
| Okupo
 |
| **Okupo** | pentristo  grafikartisto  murpentristo  ilustristo  verkisto  kungluisto  litografisto  akvarelisto  lignogravuristo  plumdesegnisto  desegnisto  akvafortisto  rezistobatalanto  skulptisto  ceramikartisto  presgravuristo  urbanizisto  fotisto  arkitektura teoriisto  paŝtelisto   |
|  |

**Constant Anton NIEUWENHUYS** (naskiĝis en Amsterdamo la 21-an de julio 1920, mortis en Utrecht la 1-an de aŭgusto 2005) estis nederlanda artisto.

Kutime pli konata per la nomo Constant, li fundis "Experimentele Groep Holland" en 1948 kun Corneille, Karel Appel kaj sia frato Jan Nieuwenhuys. Li ankaŭ partoprenis en la movadoj KoBrA kaj Situaciista Internacio.
# Rosalind Franklin

| **Rosalind Franklin** |
| --- |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Rosalind Franklin**  |
| **Naskonomo** | Rosalind Elsie Franklin |
| **Naskiĝo** | 25-an de julio 1920 (1920-07-25) en Notting Hill, Londono,  Unuiĝinta Reĝlando |
| **Morto** | 16-an de aprilo 1958 (1958-04-16) (37-jaraĝa) en Royal Marsden Hospital
 |
| **Mortis pro** | naturaj kialoj  vd |
| **Mortis per** | ovaria kancero  vd |
| **Tombo** | Willesden Jewish Cemetery (en)    vd |
| **Etno** | judoj vd |
| **Lingvoj** | franca • brita angla • angla vd |
| **Ŝtataneco** | Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando (1801–1922)  Unuiĝinta Reĝlando   vd |
| **Alma mater** | Kolegio Newnham - fizika ĥemio (1938–1941) St Paul's Girls' School (en)   (1931–1938) Universitato de Kembriĝo - fizika ĥemio (–1945) Norland Place School (en)    vd |
|  |
| **Memorigilo**  |
| Familio
 |
| **Patro** | Ellis Arthur Franklin (en)   vd |
| **Edz(in)o** | –
 |
| Profesio
 |
| **Okupo** | ĥemiisto  biofizikisto  kristalografo  universitata instruisto  bioĥemiisto  molekula biologo  fizikisto  genetikisto   vd |
| **Laborkampo** | ikso-radia kristalografio  vd |
|

| [Montri]  Honorigoj |
| --- |
| Honorigoj
 | * (2008)  Premio Louisa Gross Horwitz
* 72 noms de femmes de sciences pour la tour Eiffel (mul)

vd |

 |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Rosalind Elsie FRANKLIN** (25-a de julio 1920 – 16-a de aprilo 1958) estis molekula biologiistino kiu helpis en la malkovro de la strukturo de DNA.

Franklin naskiĝis kaj mortis en Londono (Anglio).

Rosalind Franklin akiris sian doktoran diplomon pri fizika kemio ĉe *Cambridge University* en 1945. Ŝi lernis teĥnikojn de difraktado per X-radio dum tri-jaraj studoj en Parizo ĉe *Laboratoire Central des Services Chimiques de L'État* (Centra Laboratorio de la Ĥemiaj Servoj de la Ŝtato), ŝi revenis al Anglio por labori kiel helpesploristino ĉe *King's College London* kun John Randall.

Ne sciiginte al ŝi, alia helpanto de Randall Maurice Wilkins montris kelkajn el ŝiaj fotoj de X-radiaj difraktaĵoj de DNA al James Watson, sur kiuj sin apogis Watson kaj Francis Crick, kiuj publikigis en 1953 artikolon priskribantan la duoble-helican strukturon de DNA. Franklin estis mortinta pro ovaria kancero en 1958 kiam Wilkins, Watson kaj Crick ricevis Nobel-premion pri fiziologio aŭ medicino en 1962.

## Vidu ankaŭ

* Geno

## Eksteraj ligiloj

*  Artikolo de ŝi kaj Gosling en la revuo *Nature*
*  Alia artikolo de ŝi kaj Gosling en la revuo *Nature*
# Elsa Salovaara

| **Elsa Salovaara** |
| --- |
|  |
| Persona informo
 |
| **Naskonomo** | Eija Salovaara |
| **Naskiĝo** | 24-an de aŭgusto 1920 (1920-08-24) en Oulu
 |
| **Morto** | 28-an de decembro 2004 (2004-12-28) (84-jaraĝa) en Helsinko
 |
| **Lingvoj** | finna • Esperanto
 |
| **Nacieco** | finno
 |
| **Ŝtataneco** | Finnlando   |
| Okupo
 |
| **Okupo** | esperantisto (1946–) verkisto   |
| **Verkoj** | Kie boacoj vagadas
 |
| Esperanto
 |
| **Esperantistiĝis en** | 1946
 |
|  |

**Elsa (Eija) SALOVAARA** (naskiĝis la 24-an de aŭgusto 1920 en Oulu, mortis la 28-an de decembro 2004 en Helsinko) estis finna esperantistino kaj aŭtoro de originala esperantlingva literaturo.

Infanaĝon ĝis abiturientiĝo en 1939 ŝi pasigis en Oulu, poste ŝi daŭrigis studadon de lingvoj en la [[[Universitato de Helsinko]]. Ŝiaj studotemoj estis la germana, angla kaj franca lingvoj kune kun iuj literaturaj fakoj. Sed jam monaton poste en oktobro de tiu jaro la universitato estis fermita. Helsinko estis evakuita, la studentoj devis reveni hejmen, ĉar komenciĝis la dua mondmilito. En la milito pereis ŝia amiko en la batalo ĉe Suomussalmi, januare 1940.

Kiam la milito finiĝis, ŝi laboris en aerkontrola centro, en milita malsanulejo, poste en urba kaj ŝtata oficejoj. Samtempe ŝi vivis kun sia patrino ĝis 1964, kiam ili transloĝiĝis al Helsinko por flegi paralizitan fraton. La frato mortis en 1966, la patrino en 1985. Salovaara laboris kiel kasistino de firmao „Kela“ kaj pensiiĝis tie en 1983.

En 1946 ŝi lernis Esperanton per leterkurso de d-ro Setälä kaj jam sekvajare korespondis kun esperantistoj de diversaj landoj. En la komenco de la 1950-aj jaroj ŝi multe vojaĝis tra Eŭropo, post la morto de sia patro ŝi rompis la vojaĝojn kaj rekomencis ilin en la 1970-aj jaroj.

En 1964 aperis libro „Sub la signo de la verda stelo“, en kiu 19 esperantistoj el diversaj landoj rakontas mallongajn rakontojn. Inter ili estis ankaŭ ŝia rakonto „Epizodo el la Kvara Mondo“.

Post tri jaroj sekvis ŝia memstara libro pri sameoj, iliaj kutimoj, superstiĉoj kaj mistiko „Kie boacoj vagadas“ - la libro fariĝis jam klasikaĵo de la originala Esperanto-literaturo.

## Verkoj

* *Epizodo el la Kvara Mondo* (En: *Sub la Signo de la Verda Stelo*, 1964).
* *Kie boacoj vagadas* (1967; 2-a eld. 1994)

## Eksteraj ligiloj

* Portreto de la aŭtorino ĉe la retejo de Sten Johansson
* Libroj kaj aliaj dokumentoj de kaj pri Elsa Salovaara en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo de la Aŭstria Nacia Biblioteko (germane)
# Leonid Vladimirski

| **Leonid Vladimirski** |
| --- |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Naskiĝo** | 21-an de septembro 1920 (1920-09-21) en Moskvo
 |
| **Morto** | 18-an de aprilo 2015 (2015-04-18) (94-jaraĝa) en Moskvo
 |
| **Tombo** | Vostrjakova tombejo   vd |
| **Lingvoj** | rusa vd |
| **Ŝtataneco** | Soveta Unio  Rusio   vd |
| **Alma mater** | Tutrusia Ŝtata Instituto de Kinematografio   Moscow State University of Civil Engineering (en)    vd |
| Profesio
 |
| **Okupo** | ilustristo  vidartisto   vd |
| Verkado
 |
| **Verkoj** | Oz-serio vd |
|

|   Honorigoj |
| --- |
| Honorigoj
 | * Medalo “Pro Venko super Germanio dum la Granda Patriota Milito 1941–1945”
* Honorita artisto de la Rusia SFSR

vd |

 |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Leonid Viktoroviĉ VLADIMIRSKI** (ruse *Леонид Викторович Владимирский*; n. 21-an de septembro 1920 en Moskvo; m. 18-an de aprilo 2015) estas rusa grafikisto kaj ilustristo. Per siaj desegnaĵoj por diversaj Burattino-libroj kaj la libraro pri smerald-urbo kaj la »Magia Lando« (de Aleksander VOLKOV) li ege famiĝis, kaj en ruslingva tereno kaj en la landoj de la eksa socialisma ŝtataro.

## Vivo

Kiam li finis la lernejon li en arkitektura altlernejo eklernis. Sed li nur povis tri kursojn partopreni, en aŭgusto 1941 li devis militservi en armeo. Post la armeo li partoprenis en kurso pri animaciaj filmoj; tiun studadon li finis 1951 kun premio.

1974 li ricevis la ŝtatan titolon »Merita artisto de Sovetunio«.

## Eksteraj ligiloj

* Oficiala retpaĝo de la artisto Arkivigite je 2007-08-04 per la retarkivo Wayback Machine ruse
* Ampleksa retpaĝo kun intervjuoj Arkivigite je 2007-10-07 per la retarkivo Wayback Machine ruse
# Walter Matthau

| **Walter Matthau** |
| --- |
| **Oskar-premiito**  |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Walter Matthau**  |
| **Naskonomo** | Walter John Matthow |
| **Naskiĝo** | 1-an de oktobro 1920 (1920-10-01) en Nov-Jorko
 |
| **Morto** | 1-an de julio 2000 (2000-07-01) (79-jaraĝa) en Santa Monica
 |
| **Mortis pro** | naturaj kialoj  vd |
| **Mortis per** | korinfarkto kaj kojlorektuma kancero  vd |
| **Tombo** | Westwood Village Memorial Park Cemetery (en)    vd |
| **Lingvoj** | angla vd |
| **Ŝtataneco** | Usono   vd |
| **Alma mater** | La Nova Lernejo   Seward Park High School (en)    vd |
|  |
| **Subskribo**  |
| Familio
 |
| **Edz(in)o** | Carol Matthau (mul)  (1959–2000)  vd |
| **Infanoj** | Charles Matthau (en)   vd |
| Profesio
 |
| **Okupo** | komediisto  teatra aktoro  televida aktoro  aktoro  ĝenra aktoro  filmaktoro  filmreĝisoro  reĝisoro   vd |
| **Aktiva dum** | 1947– vd |
|

| [Montri]  Honorigoj |
| --- |
| Honorigoj
 | * (10-a de aprilo 1967)  Akademia Premio por la Plej Bona Neĉefa Aktoro, kialo de la premio *The Fortune Cookie (en)*
* (1965)  Tony Award for Best Actor in a Play (en)
* (1962)  Tony Award for Best Featured Actor in a Play (en)
* BAFTA Award for Best Actor in a Leading Role (en)
* stelo sur la Trotuaro de famo en Holivudo
* David di Donatello por plej bona ne-itala aktoro

vd |

 |
| **En TTT** | Oficiala retejo vd |
|  |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Walter MATTHAU** (naskiĝis la 1-an de oktobro 1920 en Novjorko, mortis la 1-an de julio 2000 en Santa Monica, Kalifornio) estis usona aktoro.

Li ĉefe brilis per sia komedia talento, ofte kun Jack Lemmon kiel filmpartnero.

Walter Matthau
## Listo de filmoj

* *Charade* (Usono, 1963)
* *The Fortune Cookie* (Usono, 1965)
* *The Odd Couple* (Usono, 1967)
* *Hello, Dolly* (Usono, 1968)
* *The Front Page* (Usono, 1974)
* *California Suite* (Usono, 1978)
* *Pirates* (Francio, 1986)
* *Grumpy Old Men* (Usono, 1993)
* *Grumpier Old Men* (Usono, 1995)

## Listo de premioj

* Oskaro por *The fortune cookie* (1965)