Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Helmut Newton

| **Helmut Newton** |
| --- |
|  |
| Persona informo
 |
| **Naskonomo** | Helmut Neustädter |
| **Naskiĝo** | 31-an de oktobro 1920 (1920-10-31) en Berlino
 |
| **Morto** | 23-an de januaro 2004 (2004-01-23) (83-jaraĝa) en Los-Anĝeleso
 |
| **Mortokialo** | korhalto  |
| **Tombo** | III. Städtischer Friedhof Stubenrauchstraße (en) , Abt. 34 Nr. 367   |
| **Lingvoj** | angla • germana
 |
| **Ŝtataneco** | Germanio  Aŭstralio   |
| Familio
 |
| **Edz(in)o** | June Browne (en)  (1948–2004)  |
| **Amkunulo** | Elsa Peretti (en)    |
| Okupo
 |
| **Okupo** | fotisto  modfotisto  fotoĵurnalisto   |
|  |

**Helmut NEWTON** [helmut njutn] (naskiĝis la 31-an de oktobro 1920 kiel Helmut Neustädter, mortis la 23-an de januaro 2004) estis germana fotisto.

Newton naskiĝis kiel filo de riĉaj fabrikposedantoj en Berlino. Ĝis 1939 li frekventis gimnazion, kiun li forlasis sen abituro, ĉar li pli ol pri la lernado interesiĝis pri naĝado, fotado kaj knabinoj kaj decidis lerni la metion de fotisto. Lia instruistino fariĝis la fama Berlina fotistino Yva (Else Simon).

En 1938 li ĉesigis la lernadon, por vojaĝi al Singapuro. Dum du semajnoj li tiel laboris kiel bildredaktoro, ĝis kiam oni maldungis lin pro *malkapablo*.

Ekde 1940 li restadis en Aŭstralio. Laborinte tie kiel kamionŝoforo kaj en la konstruado de fervojoj, li en 1945 malfermis foto-studion en Melbourne. En la jaro 1948 li edziĝis al la aŭstrala aktorino June Brunell. Ŝi ekde la 1970-aj jaroj, uzante la nomon *Alice Springs*, mem laboris kiel fotistino, daŭre inspirante sian edzon. La paro vivis kune ĝis lia morto.

Ekde 1961 Helmut Newton laboris por la aŭstralia eldono de la revuo *Vogue*, kiu fariĝis lia plej grava dunganto, ĉar ankaŭ la franca, itala, usona kaj germana eldono petis lian kunlaboron. Li laboris ankaŭ por aro da aliaj revuoj kaj fariĝis en la 1970-aj jaroj unu el la plej mondfamaj fotistoj por modo, varbado, portretoj kaj nudaj portretoj.

Tamen li ankaŭ estis pridisputata. Virinoj en liaj fotoj ne estis humilaj objektoj, sed aspektis eĉ regantaj.

La lastajn vivojarojn Helmut Newton pasigis kun sia edzino ĉefe en Monte Carlo. Li mortis en 2004 post trafika akcidento en Losanĝeleso.

## Eksteraj ligiloj

*
*  Arkivigite je 2005-11-28 per la retarkivo Wayback Machine
*  Arkivigite je 2006-08-26 per la retarkivo Wayback Machine
*
# Paul Celan

| **Paul Celan** |
| --- |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Paul Celan**  |
| **Naskonomo** | Paul Antschel |
| **Naskiĝo** | 23-an de novembro 1920 (1920-11-23) en Ĉernivco
 |
| **Morto** | 20-an de aprilo 1970 (1970-04-20) (49-jaraĝa) en Parizo,  Francio |
| **Mortis pro** | sinmortigo  vd |
| **Mortis per** | drono  vd |
| **Tombo** | Pariza tombejo de Thiais   vd |
| **Lingvoj** | germana • rumana • franca vd |
| **Ŝtataneco** | Francio (1955–) Rumanio (1945–) Soveta Unio (1940–1945) Reĝlando Rumanio (–1940)  vd |
| **Alma mater** | Ĉernivca Universitato   vd |
|  |
| **Subskribo**  |
|  |
| **Memorigilo**  |
| Familio
 |
| **Edz(in)o** | Gisèle Lestrange (en)    vd |
| **Amkunulo** | Ingeborg Bachmann (mul)    vd |
| **Infanoj** | Eric Celan (en)   ( )  vd |
| **Parencoj** | Selma Meerbaum-Eisinger (unuaranga kuzino)  vd |
| Profesio
 |
| **Okupo** | poeto  tradukisto  literatura eldonisto  eseisto  kantotekstisto  verkisto   vd |
| **Aktiva en** | Parizo • Bukareŝto vd |
| Verkado
 |
| **Verkoj** | Mortfugo ❦ Sprachgitter vd |
|

| [Montri]  Honorigoj |
| --- |
| Honorigoj
 | * (1960)  Premio Georg Büchner
* (1958)  Literaturpremio de la urbo Bremeno

vd |

 |
| **En TTT** | Oficiala retejo vd |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Paul CELAN** [paŭl ĉelan], origine: Paul ANTSCHEL (naskiĝis la 23-an de novembro 1920, mortis la 20-an de aprilo 1970) estis germanlingva poeto kaj tradukisto.

Paul Celan naskiĝis en Ĉernivco kiel filo de germanlingvaj judoj. Li vizitis german-hebrean bazlernejon kaj poste rumanan gimnazion, kie li en la jaro 1938 finis la abiturientan ekzamenon. Samjare li komencis studi medicinon en Tours, Francio, sed unu jaron poste li revenis al sia naskiĝurbo por studi romanistikon.

Kiam en 1941 germanaj kaj rumanaj trupoj okupis la urbon, la judoj devis ekloĝi en geto. En 1942 liaj gepatroj estis forportitaj: La patro iom poste mortis pro tifo, la patrino estis mortpafita. Paul Celan fuĝis el la geto, sed venis al rumana laborkampo. En decembro 1944 li revenis al sia - intertempe soveta - hejmurbo kaj daŭrigis sian studadon.

De 1945 ĝis 1947 li laboris en Bukareŝto kiel lektoro kaj tradukisto. En 1947 li fuĝis tra Hungario al Vieno kaj unu jaron poste li ekloĝis en Parizo. En 1955 li iĝis franca civitano. Psike grave malsana, li finis sian vivon per suicido.

## Listo de verkoj

* *Der Sand aus den Urnen* (poemoj, 1948)
* *Mohn und Gedächtnis* (poemoj, 1952)
* *Von Schwelle zu Schwelle* (poemoj, 1955)
* *Sprachgitter* (poemoj, 1959)
* *Die Niemandsrose* (poemoj, 1963)
* *Atemwende* (poemoj, 1967)
* *Fadensonnen* (poemoj, 1968)
* *Lichtzwang* (poemoj, 1970)
* *Schneepart* (poemoj, eld. 1971)
* *Zeitgehöft* (poemoj, eld. 1976)

## Listo de premioj

* Georg-Büchner-Preis (1960)
# Alicia Alonso

| **Alicia Alonso** |
| --- |
|  |
| Persona informo
 |
| **Naskonomo** | Alicia Ernestina de la Caridad del Cobre Martínez del Hoyo |
| **Naskiĝo** | 21-an de decembro 1920 (1920-12-21) en Havano
 |
| **Morto** | 17-an de oktobro 2019 (2019-10-17) (98-jaraĝa) en Havano
 |
| **Lingvoj** | angla • hispana
 |
| **Ŝtataneco** | Kubo   |
| **Alma mater** | Lernejo de Usona Baleto   |
| Familio
 |
| **Edz(in)o** | Fernando Alonso (en)    |
| **Infano** | Laura Alonso  |
| Okupo
 |
| **Okupo** | koreografo  dancisto  balerino  baleta majstro  baleta dancisto  negocisto  baletinstruisto   |
| **Verkoj** | Giselle
 |
|  |

**Alicia Alonso**, realnome: *Alicia de la Caridad Martínez del Hoyo* (naskiĝis en Havano la 21-an de decembro 1920 - 17-a de oktobro 2019) estis kubana dancistino kiu havis la meriton, fondi la kuban nacian baleton kaj la kuban skolon de baleto, kies agado dum pli ol 50 jaroj lokis Kubon en elstaran pozicion kreante propran skolon, ĉiam per klara kaj travidebla sinteno apud la kuba popolo kaj la kuba registaro.

## Eksteraj ligiloj

*
*
*  Arkivigite je 2009-11-11 per la retarkivo Wayback Machine
*  Arkivigite je 2005-03-17 per la retarkivo Wayback Machine
# Elena Cazzulani

| **Elena Cazzulani** |
| --- |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Naskiĝo** | 23-an de decembro 1920 (1920-12-23) en Lodi
 |
| **Morto** | 17-an de oktobro 2005 (2005-10-17) (84-jaraĝa) en Vigevano
 |
| **Lingvoj** | itala vd |
| **Ŝtataneco** | Italio (1946–) Reĝlando Italio (–1946)  vd |
| Familio
 |
| **Edz(in)o** | Antonio Allegri   vd |
| Profesio
 |
| **Alia nomo** | Ena vd |
| **Okupo** | verkisto  salonestrino  poeto   vd |
| Verkado
 |
| **Verkoj** | Cristina di Belgioioso ❦ Il muro sul ponte ❦ Giuseppina Strepponi, biografia ❦ Francesco de Lemene. Poesia e teatro ❦ Il collegio Cazzulani ❦ Maria Hadfield Cosway. Biografia, diari e scritti della fondatrice del collegio delle Dame Inglesi in Lodi vd |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Elena CAZZULANI** (aŭ **Ena**), ankaŭ **Elena Cazzulani-Allegri** (naskiĝis la 23-an de decembro 1920 en Lodi, mortis la 17-an de oktobro 2005 en Vigevano) estis itala leteristino kaj salonulino. En la 1980-aj jaroj, ŝi fondis literaturan salonon, kaj fariĝis ŝlosila renkontiĝejo por la intelektuloj de la urbo.

## Biografio

Naskiĝis en Lodi en 1920, li estis la filino de Giovanni Cazzulani, arkitekto kaj la lasta lernejestro de la lernejo *Kolegio Cazzulani*, fondita de ŝiaj geavoj, Francesco Cazzulani kaj Elena Roda. Male al ŝiaj plej proksimaj prapatroj, Ena ne havis administran postenon en la lernejo, preferante sin dediĉi al verkado. Ŝi rakontis sian familian historion en la libro Il collegio Cazzulani (La kolegio Cazzulani) en 1988.

Elena Cazzulani edziniĝis al la kuracisto Antonio Allegri, kiu servis du oficperiodojn kiel urbestro en la 1960-aj jaroj kaj kiu fondis la muzeon konatan kiel la *Paolo Gorini Anatomia Kolekto*.

Ŝi verkis poemojn, romanojn kaj biografiojn dediĉitajn al pluraj gravaj virinoj el la regiono, inkluzive de Ada Negri, Vittoria Manzoni, Cristina Trivulzio Belgiojoso, Maria Cosway, Carlotta Ferrari kaj Giuseppina Strepponi.

La urbo de Lodi dediĉis straton al ŝi en decembro 2014. Elena Cazzulani mortis en Vigevano en 2005 en la aĝo de 84 jaroj.

## Verkoj

* 1982: *Cristina di Belgioioso*, Ed. Lodigraf, Lodi
* 1983: *Il muro sul ponte*, Ed. Lodigraf, Lodi
* 1984: *Giuseppina Strepponi, biografia*, Ed. Lodigraf, Lodi
* 1985: en collaboration avec Gilberto Coletto : *Francesco de Lemene. Poesia e teatro*, Ed. del Campus, Lodi
* 1988: *Il collegio Cazzulani*, Edizioni Lodigraf, Lodi
* 1989: *Maria Hadfield Cosway. Biografia, diari e scritti della fondatrice del collegio delle Dame Inglesi in Lodi*, Ed. L’Immagine, Lodi
* 1991: *Il viale delle ortensie*, Ed. L’Immagine, Lodi
* 1992: *Carlotta Ferrari da Lodi. Poetessa e musicista*, Ed. L’Immagine, Lodi
* 1993: *Ritorno al viale delle ortensie*, Ed. L'Immagine, Lodi
* 1996: *Il cielo comincia dal suolo*, Ed. L’Immagine, Lodi

## Bibliografio

* 2006: Ercole Ongaro, *Il Lodigiano nel Novecento. La cultura*, Franco Angeli, Milano

## Referencoj

## Vidu ankaŭ
# Jiří Sovák

| **Jiří Sovák** |
| --- |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Naskonomo** | Jiří Schmitzer |
| **Naskiĝo** | 27-a de decembro 1920 en  Prago, Ĉeĥoslovakio
 |
| **Morto** | 6-a de septembro 2000 en  Prago, Ĉeĥa respubliko
 |
| **Lingvoj** | ĉeĥa vd |
| **Ŝtataneco** | Ĉeĥio   vd |
| Familio
 |
| **Edz(in)o** | Anna Sováková (mul)  (1960–2000) Blanka Schmitzerová (mul)  (–dekjaro de 1950)  vd |
| **Infanoj** | Jiří Schmitzer (en)   ( )  vd |
| Profesio
 |
| **Okupo** | aktoro  filmaktoro  teatra aktoro  televida aktoro   vd |
| **Aktiva dum** | 1942–1999 vd |
|

| [Montri]  Honorigoj |
| --- |
| Honorigoj
 | * (1999)  Thalia Awards (en)
* (1993)  Master Prix (mul)
* Merited Artist of Czechoslovakia (en)

vd |

 |
|  |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Jiří SOVÁK** (n. 27an de decembro 1920 en Praga, naskiĝnomo **Jiří SCHMITZER**; m. 6an de septembro 2000 en Praga) estis ĉeĥa aktoro.

## Biografio

Jiří Sovák unue finlernis la profesion de elektrikisto; dume li hobie aktoris. Fine li ŝanĝis al aktorado kaj lernis en la Pragan konservatorion pri aktorado. 1942 li havis sian unuan teatran rolon, en Prago. Post fino de la dua mondmilito li ankaŭ en filmoj aktoris.

Jiří Sovák dum jardekoj apartenis al la ensemblo de Praga Nacia Teatro.

Li famiĝis per la komikaj karakteroj. Ilin li korpigis en filmoj de diversaj specoj, ĉu fantasto (»Mi mortigis EINSTEINon« [»Zabil jsem EINSTEINa, pánové«]), ĉu krimserio (Krimkazoj malnovaj« [»Hříšní lidé města pražského«]), ĉu porinfanaj/porjunulaj ĉeĥa televidserio (»Ferdinando la fluganta« [»Létající Čestmír«]), »Pan Taŭ«. Speciale oni ŝatas lian korpigon de la reĝkortega magiisto VIGO el la ĉeĥaj televidserioj »Arabela« [»Arabela«]) kaj »Arabela revenas« [»Arabela se vrací«]).

En sia hejmurbo Prago la 6an de septembro 2000 Jiří SOVÁK mortis en aĝo de 79 jaroj.

Ankaŭ lia filo Jiří Schmitzer (jun.) estas aktoro.

## Filmografio (elekto)

* »Nikdo nic neví«, 1947
* »Naskiĝjaro 21« (»Jahrgang 21«, komuna produktaĵo kun GDR), 1957
* »Krimkazoj malnovaj« (»Hříšní lidé města pražského«), 1969
* »Mi mortigis EINSTEINon« (»Zabil jsem EINSTEINa, pánové«), 1970
* »La juna s-ro VEK« (»F. L. Věk«), 1971
* »Estis domo iam« (»Byl jednou jeden dům«), 1975
* »Pan Taŭ«, 1975
* »Ĉu spinacon?« (»Což takhle dát si špenát?«), 1977
* »Arabela« (»Arabela«), 1979 – 1981
* »Ferdinando la fluganta« (»Létající Čestmír«), 1983
* »Hamstro en litĉemizo« (»Křeček v noční košili«), 1988
* »Arabela revenas« (»Arabela se vrací«), 1994
* »La sekreto de la blankaj cervoj« (»Území bílých králů«), 1991

## Retpaĝoj

* pri Jiří SOVÁK en la interreta filmoj-kartaro (Internet Movie Database)
* pri Jiří SOVÁK ĉe TSFSI (germanlingve)
# Aleksandr Kolĉak

| **Aleksandr Kolĉak** |
| --- |
|  |
| Persona informo
 |
| **Naskiĝo** | 4-an de novembro 1874 (1874-11-04) en Alexandrovskoye
 |
| **Morto** | 7-an de februaro 1920 (1920-02-07) (45-jaraĝa) en Irkutsk
 |
| **Mortokialo** | pafvundo  |
| **Lingvoj** | rusa
 |
| **Loĝloko** | Sankt-Peterburgo
 |
| **Ŝtataneco** | Rusia Imperio  Rusa Ŝtato  Respubliko Rusio   |
| **Alma mater** | Naval Cadet Corps (en)    Sankt-Peterburga Mararmea Instituto   |
|  |
| Subskribo  |
|  |
| Memorigilo  |
| Familio
 |
| **Patro** | Vasily Kolchak (mul)   |
| **Patrino** | Olga Kolchak (en)   |
| **Frat(in)o** | Ekaterina Kolchak (en)   |
| **Edz(in)o** | Sofia Kolchak (mul)    |
| **Infano** | Rostislav Kolchak (en)   |
| Okupo
 |
| **Okupo** | politikisto  glaciologo  mararmea oficiro  admiralo  hidrologo  soldato  oficiro  oceanografo  esploristo  ministro   |
|  |

**Aleksandr Vasiljeviĉ KOLĈAK** (ruse *Александр Васильевич Колчак*) (naskiĝinta la 16-an de novembro 1874, Sankt-Peterburgo, la Rusia imperio — mortinta la 7-an de februaro 1920, Irkutsko, Rusio) estis rusa esploristo de la norda poluso, mararmea oficiro, komandanto de la siberiaj kontraŭbolŝevikaj fortoj dum la rusa enlanda milito, 1919-20. Estis kaptita kaj ekzekutita de bolŝevikoj.

Kolĉak partoprenis en la rusaj nordpolusaj ekspedicioj de 1900-1903 kaj 1908-1911 kiel hidrologo. En la rusa-japana milito de 1904-1905, li komandis torpedoŝipon.

La ŝipo "Zarja", komandata de Aleksandr Kolĉak en la nordpolusa ekspedicio dum la jaroj 1908-1911 (kiel hidrologo)
Dum komenco de la unua mondmilito, Kolĉak estis komandanto de la direkta ŝipo de la balta floto. En aŭgusto de 1916, li komandis jam kiel general-leŭtenanto la militŝiparon en la Nigra maro. Post la februara revolucio de 1917, oni demisiigis lin en junio de 1917 kaj li veturis al Usono, poste en Manĝurio provis kunorganizi la blankajn fortojn. Li veturis en oktobro de 1918 al Omsk, kie li iĝis militara ministro de la kontraŭbolŝevika registaro. Per militista puĉo la 18-an de novembro 1918, Kolĉak akiris plenpotencon. Lin riĉe helpis Britio kaj Francio kaj liaj trupoj atingis la urbon Kazan kaj trans la rivero Volgo.

Post la komencaj sukcesoj, liaj taĉmentoj estis daŭre venkataj. La 14-an de novembro 1919, la Ruĝa Armeo okupis la urbon Omsk, tiam Kolĉak fuĝis al Irkutsk, kie la 4-a de januaro 1920) akiris la potencon de menŝevika grupo. Kolĉak estis devigita demisii kaj metis sin sub protektan ombrelon de la antantaj fortoj. La ĉeĥaj trupoj transdonis lin al registaroj de Irkutsk, kiuj pludonis lin al la bolŝevikoj, kiuj postrapida enketado ekzekutis lin kaj la kadavron ĵetis en la riveron Angara.

## Eksteraj ligiloj

* Stanislavo Belov (2018-04-05) Admiralo Kolĉak: historio de arktaj vojaĝoj (esperante). Blogger. Arkivita el la originalo je 2018-04-12. Alirita 2018-04-12 .
* Preclík, Vratislav. Masaryk a legie (Masaryk and legions), váz. kniha, 219 pages., vydalo nakladatelství Paris Karviná, Žižkova 2379 (734 01 Karviná, Czechia) ve spolupráci s Masarykovým demokratickým hnutím (Masaryk Democratic Movement, Prague), 2019, ISBN 978-80-87173-47-3, pages 11-99, 101-102, 124–125, 128, 129, 132, 140–148, 184–190.
# Charles Laisant

| **Charles Laisant** |
| --- |
|  |
| Persona informo
 |
| **Aliaj nomoj** | Jean Frollo
 |
| **Naskiĝo** | 1-an de novembro 1841 (1841-11-01) en Nanto
 |
| **Morto** | 5-an de majo 1920 (1920-05-05) (78-jaraĝa) en Asnières-sur-Seine
 |
| **Tombo** | Crématorium-columbarium du Père-Lachaise (en)    Grave of Laisant (en)    |
| **Lingvoj** | Esperanto • franca
 |
| **Ŝtataneco** | Francio   |
| **Alma mater** | Franca Politeknika Lernejo   École d'application de l'artillerie et du génie de Metz (mul)    lycée Georges-Clemenceau (en)    |
| Familio
 |
| **Infano** | Albert Laisant (en)   |
| Okupo
 |
| **Okupo** | matematikisto  militisto  esperantisto  politikisto  ĵurnalisto   |
| Esperanto
 |
| **Esperantisto numero** | 5395
 |
|  |

**Charles-Ange LAISANT** [lezan] (naskiĝis la 1-an de novembro 1841 en Indre apud Nantes; mortis la 5-an de majo 1920 en Asnières apud Parizo) estis franca matematikisto, politikisto esperantisto kaj framasono.

Li estis oficiro ĝis 1876, sed jam de 1871 li interesiĝis pri politiko. Li estis deputito, redaktoro kaj direktoro de politikaj ĵurnaloj. De 1893 li dediĉis sin nur al scienco. Li verkis plurajn librojn pri supera matematiko.

## Politika kariero (1876-1893)

En majo 1877, li estas unu el la subskribintoj de la manifesto de la 363, mcio de demisio de la monarkia prezidanto.

En 1879, li iĝis direktoro de la gazeto *Le Petit Parisien.* Kiel tia, li estis peze monpunita pro kalumnio de generalo Courtot de Cissey.

Fervora defendanto de pluraj demokratiaj reformoj, kiel la etendo de la deviga militservo de 3 jaroj al ĉiuj civitanoj, aŭ la kreado de la Nacia Emerita Fonduso.

Li kondukis politikan batalon por enkonduko de racia edukado bazita sur la scienco.

## Framasono

Laisant estis membro de la framasona loĝio “Raspail”, kiu aliĝis al la nova miksita obeo *Droit Humain*.

## Esperantisto

Varbita de Charles Méray al Esperanto en 1900, li propagandis ĝin inter sciencistoj. Li estis vicprezidanto de SFPE. Li kunlaboris en kelkaj esperantisaj gazetoj, kaj verkis broŝurojn pri kaj en Esperanto. Li estis vicprezidanto de la Pariza Esperanto Grupo en 1901.

## Verkoj eldonitaj en Esperanto

* *La parlamentisma iluzio (trad. Fi-Blan-Go), Paco-Libereco, 1910.*
* *Inicado Matematika*, (tradukis J.-C. Chaigneau kaj J. Camescasse) laŭ la 10-a franclingva eldono de sia verko

## Verkoj nacilingvaj pri Esperanto

* *L' Esperanto et l’avenir du monde*. Eld. Internacia Asocio Paco-Libereco, Parizo, 1918(?)

## Literaturo

Léo Campion, *Le Drapeau noir, l'Équerre et le Compas : les Maillons libertaires de la Chaîne d'Union*, Éditions Alternative libertaire, 1996, rete legebla arkivo, PDF arkivo. Pariza Esperanto Grupo, 1901.

## Referencoj

## Eksteraj ligiloj

* Liberpensuloj
* Libroj kaj aliaj dokumentoj de kaj pri Charles Laisant en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo Arkivigite je 2007-12-21 per la retarkivo Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
|  | Trovu **« Charles-Ange Laisant »** inter la **Vizaĝoj de homoj rilataj al la ideo «Internacia Lingvo»** |
# Tobias Rabello Leite Júnior

| **Tobias Rabello Leite Júnior** |
| --- |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Naskiĝo** | 16-an de julio 1920 (1920-07-16) (105-jaraĝa)
 |
| **Lingvoj** | Esperanto vd |
| **Ŝtataneco** | Brazilo   vd |
| Profesio
 |
| **Okupo** | esperantisto   vd |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Tobias RABELLO LEITEJúnior** /to'biaz Ra'belŭ 'lejtj 'ĵunjor/, brazilano, fervojinĝeniero de Companhia Mogyana. Naskiĝis en 1852 en San-Paŭlo, Brazilo, kaj mortis en Campinas, la 16-an de julio 1920. Kunfondinto kaj unua vicprezidanto de Grupo Suda Stelaro en Kampino. Aŭtoro de Esperanto-Portugala kaj Portugala-Esperanto Vortaroj kaj ankaŭ de Konversacia Gvidlibro.

Tobias Rabello Leite Jr.
## Verkoj

* *Diccionario Portuguez-Esperanto*. Eld. Francisco, Alves & Co., Rio de Janeiro, 1914(?), 417 pĝ.
# Ludwig Ganghofer

| **Ludwig Ganghofer** |
| --- |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Ludwig Ganghofer**  |
| **Naskonomo** | Ludwig Albert Ganghofer |
| **Naskiĝo** | 7-an de julio 1855 (1855-07-07) en Kaufbeuren
 |
| **Morto** | 24-an de julio 1920 (1920-07-24) (65-jaraĝa) en Tegernsee
 |
| **Tombo** | Rottach-Egern   vd |
| **Religio** | katolikismo vd |
| **Lingvoj** | germana vd |
| **Ŝtataneco** | Reĝlando Bavario  Germana Regno   vd |
| **Alma mater** | Universitato de Lepsiko   Teĥnologia Universitato Munkeno   vd |
|  |
| **Subskribo**  |
| Familio
 |
| **Patro** | August von Ganghofer (mul)   vd |
| **Edz(in)o** | Katharina Ganghofer (en)  (1882–)  vd |
| **Infanoj** | August Ganghofer (mul) , Maria Horstmann (mul) , Sophie Ganghofer (mul) , Martha Ganghofer (en)   vd |
| Profesio
 |
| **Okupo** | milita ĵurnalisto  dramaturgo  verkisto  ĵurnalisto   vd |
| **Laborkampo** | literaturo, dramaturgio kaj ĵurnalismo  vd |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Ludwig GANGHOFER** [lUdvig gAnghofer] (naskiĝis la 7-an de julio 1855, mortis la 24-an de julio 1920) estis germana verkisto.

Ludwig Ganghofer naskiĝis en Kaufbeuren, Bavario. Li studis unue maŝinteknikon, literaturan historion kaj filozofion, laboris kiel dramisto en Vieno, kaj poste kiel redaktoro en Munkeno. Dum la Unua mondmilito li servis kiel milit-raportisto.

En sia verkaro Ganghofer esprimas sian grandan amon al la montareca naturo en Bavario. Granda parto de lia verkaro estas filmigita.

Ludwig Ganghofer mortis en Tegernsee, Bavario.

## Listo de verkoj

* *Der Herrgottschnitzer von Ammergau* (teatraĵo, 1880)
* *Edelweißkönig* (romano, 1886)
* *Die Martinsklause* (romano, 1894)
* *Schloss Hubertus* (romano, 1895)
* *Das Schweigen im Walde* (romano, 1899)
* *Der Dorfapostel* (romano, 1900)
* *Der Hohe Schein* (romano, 1904)
* *Der Mann im Salz* (romano, 1906)
* *Waldrausch* (romano, 1907)
* *Lebenslauf eines Optimisten* (membiografio, 3 vol., 1909-1911)
* *Der Ochsenkrieg* (romano, 1914)
* *Das große Jagen* (romano, 1918)

## Eksteraj ligiloj

*  Arkivigite je 2005-08-16 per la retarkivo Wayback Machine
*  Arkivigite je 2005-08-28 per la retarkivo Wayback Machine
*  Arkivigite je 2005-08-27 per la retarkivo Wayback Machine
*  Arkivigite je 2005-05-01 per la retarkivo Wayback Machine
# Inessa Armand

| **Inessa Armand** |
| --- |
|  |
| Persona informo
 |
| **Naskonomo** | Élisabeth Pécheux d'Herbenville |
| **Aliaj nomoj** | Елена Блонина
 |
| **Naskiĝo** | 26-an de aprilo 1874 (1874-04-26) en Parizo
 |
| **Morto** | 24-an de septembro 1920 (1920-09-24) (46-jaraĝa) en Nalĉik
 |
| **Mortokialo** | ĥolero  |
| **Tombo** | Nekropolo en la muro de la Kremlo   |
| **Lingvoj** | franca • rusa
 |
| **Ŝtataneco** | Francio   |
| **Alma mater** | New University of Brussels (en)    |
| **Parencoj** | Pavel Armand (en)  ()  |
| Okupo
 |
| **Okupo** | revoluciulo  komunisto  politikisto  redaktisto  feministo   |
|  |

**Inessa Armand**, fakte **Inès Elisabeth Armand** (n. 8-an de majo 1874 en Parizo; m. 23-an de septembro 1920 en Nalĉik) estis rusa revoluciulino kun franca deveno.

Ŝi estis ano de la Rusia Socialdemokrata Partio ekde 1904, partoprenis en la revolucio de 1905, oni ekzilis ŝin en 1907 pro kontraŭregistara agado. Ekde 1913 laboris ŝi apud Lenin en Parizo. Fakte Lenin iĝis intima amiko de Inessa Armand en 1910 kaj kelkaj biografoj sugestas, ke ili havis ekster-geedzan amaferon el 1910 ĝis 1912.

Ŝi revenis en Rusion post la februara revolucio de 1917.

Ŝi agadis en la socialdemokrataj kaj komunistaj virinaj movadoj, mortis je ĥolero.

## Notoj

## Bibliografio

* Bardawil, Georges: *Inès Armand: biographie*. - Parizo: Lattès, 1993. - ISBN 2-7096-1057-4
* Fischer, Louis (1964). *The Life of Lenin*. Londono: Weidenfeld kaj Nicolson.
* Pipes, Richard (1990). The Russian Revolution: 1899–1919*. Londono: Collins Harvill. ISBN 978-0-679-73660-8.*
* Podljaschuk, Pawel: *Inessa: ein dokumentarischer Bericht über das Leben der Inès Armand*. - Berlino: Dietz, 1987. - ISBN 3-320-00900-1
* Read, Christopher (2005). *Lenin: A Revolutionary Life. Routledge Historical Biographies*. Londono: eldonejo *Routledge*. ISBN 978-0-415-20649-5.
* Rice, Christopher (1990). *Lenin: Portrait of a Professional Revolutionary*. Londono: Cassell. ISBN 978-0-304-31814-8.
* Service, Robert (2000). *Lenin: A BiographyÄÄ. Londono: Macmillan. ISBN 978-0-333-72625-9.*
# Dan Andersson

| **Dan Andersson** |
| --- |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Naskiĝo** | 6-a de aprilo 1888 en  Ludvika, Svedio
 |
| **Morto** | 16-a de septembro 1920 en  Stockholm, Svedio
 |
| **Tombo** | Lyviken cemetery (en)    vd |
| **Lingvoj** | sveda vd |
| **Ŝtataneco** | Svedio   vd |
|  |
| **Memorigilo**  |
| Profesio
 |
| **Okupo** | verkisto  tradukisto  karbobrulisto  komponisto  poeto  dravisto   vd |
| **Aktiva dum** | 1914– vd |
| Verkado
 |
| **Literatura movado** | Naturalismo
 |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Dan ANDERSSON** (1888 - 1920) estis sveda proletara verkisto kaj poeto. Li loĝis en nuntempa komunumo Ludvika.

## Vidu ankaŭ

* Muzeo Dan Andersson

## Eksteraj ligiloj

* Verkoj de Dan Andersson en Projekto Runeberg
* Verkoj de Dan Andersson Arkivigite je 2013-12-31 per la retarkivo Wayback Machine en Kuusankoski Public Library