Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Saša Pilipović

| **Saša Pilipović** |
| --- |
|  Kabaredo dum UK 2008
 |
| Persona informo
 |
| **Naskiĝo** | 16-an de marto 1963 (1963-03-16) (63-jaraĝa) en Kragujevac
 |
| **Lingvoj** | Esperanto • serbokroata • serba
 |
| **Ŝtataneco** | Serbio   |
| Okupo
 |
| **Okupo** | aktoro  esperantisto   |
|  |

Spektaklo de Saša Pilipović dum la 92-a SAT-Kongreso
**Saša PILIPOVIĆ** (naskita en 1963) estas profesia aktoro el Kragujevac, Serbio, fondinto de scenejo *Shelter* ĉe la teatro *"Joakim Vujić"* en Kragujevac.

## Kariero

Li estis membro de SEK en Zagrebo kaj kun la sama teatra trupo ludis en 1987 en IJK-Krakovo la teatraĵon de Karel Čapek *Insektoj*. De 1987 ĝis 1991 li laboris kiel anoncisto de Esperanto-elsendoj de Radio Zagrebo, Kroatio, kie li tiam vivis. Li partoprenis multajn TEJO-kongresojn kaj la UKon en Kubo, ludante kun Vida Jerman. Poste li ludis kun jagodina gimnazia teatra trupo la teatraĵon *Rekviemo por la perdintoj* de Vladimir Krstić dum la UK en Montpeliero, kaj li sukcesplene partoprenis la UK-on en Zagrebo, ludante kun sia kolego Milić Jovanović la komedion *Malfermilo*. Li ludis ankaŭ la komedion *Amo per proverboj* kun Vida Jerman en la Fortaleza UK en Brazilo, kaj *Kabaredo* kun Sanja Matejić en Gotenburga UK. Li prezentis kun Shelter Sceno *Kiel mortigi sian edzinon* de Antonio Amurri en Esperanto-traduko de Tereza Kapista en la 90-a Universala Kongreso de Esperanto en Vilno, Litovio.

### Verda Banano

Verda Banano dum la 80a Hispana Esperanto-Kongreso
Verda Banano estas teatra duopo kiu prezentas kabaredajn skeĉojn pri esperantistoj. Saša Pilipović kun Georgo Handzlik prezentas originalajn kaj tradukitajn komediojn sur Esperantaj scenejoj vekante ridon en dekoj da landoj. Ili ekzemple prezentis sian kabaredon dum la 80a Hispana Esperanto-Kongreso en 2022, la 74-a IFEF-kongreso en Antverpeno kaj la 100-a Germana Kongreso en Braunschweig en 2023

## Referencoj

## Literaturo

* *Kion diri post 33 jaroj, ludante sur Esperanta scenejo? Nur ke mi estas tre feliĉa*, Intervjuo kun Saša Pilipović, Esperanto, 1344(3) Marto 2020, pp. 60–61.
* Marto 2020, pp. 60-61, Saša Pilipović.
* Intervjuo kun Saša Pilipović, Marto 2020, pp. 60-61, PDF.

## Eksteraj ligiloj

* Paĝo pri *Malfermilo (el Retarkivo 2007)* (teatraĵo laŭ *l'Ouvre-boîte* de Victor Lanoux)
* Prezento de *Amo per proverboj Arkivigite je 2010-06-13 per la retarkivo Wayback Machine en la paĝo pri la 87-a UK 2002 en Fortalezo, Brazilo*
# Kabaredo "Das Lachgeschoss"

La palaceto en Futter-strato nr. 13. Trupo da laikaj kabaredistoj ludantaj en Erfurto en la 1974-a jaro.
La kabaredo **Das Lachgeschoß** (germane: *Kabarett Das Lachgeschoß*) estas unu el du kabaredoj en Erfurto, (Futterstraße nr. 13). Ĝi troviĝas en la *Palaco Wachsberg*, dum la alia estas ĉe Waidspeicher. La aktoroj ludas kaj sur scenejo kaj staras malantaŭ la verŝtablo; la gastoj sidas ĉe tabloj. La kerna grupo konsistas el la artistoj Andreas Kausch, Cornelia Kluge kaj Petra Solga.

## Historio de la domo

La domoj Zum gekrönten Löwen kaj Zum kleinen Wachsberg en dokumento unue menciitis en 1754. Posedanto estis riĉa entreprenisto pri transportado. La domoj estis unue manĝigstacio por ĉevaloj kaj gastejo por la kaleŝistoj. La keloj de ambaŭ domoj estas sur fundamentoj el la 12-a jc., surkonstruitaj per trabfakaĵo. Post la fajregoj de 1732 kaj 1756 oni anstataŭe konstruis unu imponan barokstilan urbopalaceton.

Dum la tempo de Napoleono Bonaparte ĝi gastigis la Francan soldatan akademion. Poste estis surloke ĉokoladfabriko kaj en 1910 aĉetis la tuton la bonkonata trotkonkursanto Pfifferling kaj bredis tie ĉi, meze de la urbocentro, ĉevalojn. Post la senproprietigo en 1948 venis ekspedistoj kaj en la 1970-aj jaroj oni planis la gastigon de la Naturhistoria Muzeo. Finfine ĝi iĝis sidejo de la monumentprotektada oficejo.

## Nuntempa uzo

Ekde 2000 posedas la palaceton la familio Helfrich el Ratingen. Troviĝas nun en la palaceto loĝejoj, restoracio kaj la kabaredo *Das Lachgeschoß* (ekde aprilo 2003).

## Eksteraj ligiloj

* Hejmpaĝo de la kabaredo. Arkivigite je 2014-02-21 per la retarkivo Wayback Machine
* Historio de la domo. Arkivigite je 2014-05-17 per la retarkivo Wayback Machine
# Els Quatre Gats

| Els Quatre Gats
 |
| --- |
|  |
| **restoracio bierfarejo**  |
| Komenco
 | 12-a de junio 1897 vd |
| Geografia situo
 | 41° 23′ 9″ N, 2° 10′ 25″ O (mapo)41.3857777777782.1736666666667 |
| Lando*j* | Hispanio vd |
| **Situo** | Gota Kvartalo
 |
| Adreso
 | Montsió, 3 bis |
|

|  |
| --- |
| Els Quatre Gats (Barcelono)DEC |

 |
|
Els Quatre Gats
 |
| **Fondinto*j | Pere Romeu i Borràs vd |
| Retejo
 | Oficiala retejo
 |
|  |

Els Quatre Gats ("la kvar katoj" kio en Hispanio signifas "malmultopaĉon") estis gastinstalaĵo (bierumejo, kabaredo, restoracio) inaŭgurita en Barcelono, Katalunio, Hispanio, la 12an de junio 1897.​ Dum la ses jaroj en kiuj ĝi funkciis, ĝis 1903, ĝi iĝis unu el ĉefaj referenc-centroj de la kataluna modernismo. Ĝi estis reinaŭgurita samnome en la 1970-aj jaroj.

Ĝi estis ĉe la strato Montsió (aŭ Montesión) en la teretaĝo de la domo Martí, nome novgotika konstruaĵo de la arkitekto Josep Puig i Cadafalch (1896). La ĉefaj fondintoj estis la pentristoj Santiago Rusiñol, Ramón Casas, Pompeyo Gener, Joaquín Mir Trinxet kaj Miquel Utrillo.

*Els Quatre Gats* enkadriĝis en tradicio de babilrondoj, vespermanĝoj kaj artokunsidoj propraj de Barcelono, kvankam ties rekta inspiro estis la kabaredo *Le Chat Noir* ("la nigra kato") de Parizo, kies nomon ĝi parodiis, rilate al la esprimo kiu komprenigas "kvar katoj" kun malabunda ĉeestantaro.

Tie okazis ekspozicioj (ekzemple la unua individua montro de Pablo Picasso okazis tie en Februaro 1900), literaturaj kaj muzikaj eventoj, spektakloj de pupteatro kaj ombroludoj. Dum 1899 oni publikigis 15 numerojn de la revuo *Quatre Gats*.

Krom la juna Picasso, aliaj famaj partoprenantoj estis la arkitekto Antoni Gaudí, la urugvaj-kataluna pentristo Joaquín Torres García, la skulptisto Julio González, la bildstriisto Ricard Opisso kaj la muzikkomponisto Isaac Albéniz. La kinreĝisoro Woody Allen filmis kelkajn scenojn de sia filmo *Vicky Cristina Barcelona* en Els Quatre Gats.

## Notoj

## Bibliografio

* *Els Quatre Gats: Art in Barcelona around 1900*, Marylin McCully. Princeton University Press. 1978.
* *Historia de Els Quatre Gats*, Jardi Casany. Aedos. Barcelona, 1972.

## Vidu ankaŭ

* *La ciudad de las luces muertas*
* Le Chat Noir
# Le Chat Noir

| Le Chat Noir
 |
| --- |
|  |
| **teatrejo pupteatra kompanio kabaredo**  |
| Fino
 | 1897 vd |
| Geografia situo
 | 48° 53′ 1″ N, 2° 20′ 3″ O (mapo)48.883592.33413 |
| Lando*j* | Francio vd |
| **Situo** | Parizo
 |
|

|  |
| --- |
| Le Chat Noir (Parizo)DEC |

 |
|
Le Chat Noir
 |
| **Fondinto*j | Rodolphe Salis vd |
|  |

Le Chat Noir ("La Nigra Kato") estis kabaredo kiu situis en la bohema kvartalo Montmartre de Parizo en la malfrua 19-a jarcento. Ĝi estis inaŭgurita la 18-an de novembro 1881 sur Bulvardo Rochechouart fare de la artisto Rodolphe Salis kaj fermita en 1897 (je la bedaŭro de Picasso kaj multaj aliaj kiuj iris por partopreni la Internacian Ekspozicion de 1900).

Théophile Alexandre Steinlen: *Tournée du Chat noir*, 1896
La kabaredo famiĝis pro siaj multaj spektakloj: la turneoj de kantaŭtoro Aristide Bruant, la ĉina ombroteatro kreita de Rodolphe Salis kaj Henri Rivière, kaj ĝiaj kutimaj klientoj inkludis multajn famajn artistojn kaj homojn.

Multaj gastemaj establaĵoj nun portas ĝian nomon, kiel ekzemple taverno *Chat noir* en Parizo, restoracio *Au chat noir* en Bruselo, kafejo *Le Chat Noir* en Korfuo, Grekio, kafejo *El Gato Negro* en Bonaero, kaj aliaj.

La esperanta kabaredo Verda Kato de la sama bohema kvartalo Montmartre de Parizo en la 1920-aj jaroj elektis sian nomon honore al la historia modelo *Le Chat Noir*.

## Bibliografio

* *Autour du Chat Noir*, Maurice Donnay. Bernard Grasset. Parizo, 1926.

## Referencoj

## Vidu ankaŭ

* Els Quatre Gats
# Pigor & Eichhorn

**Pigor & Eichhorn** estas kabareda kaj kanzona duopo en Berlino kun Thomas Pigor kaj Benedikt Eichhorn. Ĝi ekzistas de 1995 plennome kiel „Pigor singt, Benedikt Eichhorn muss begleiten“ (Pigor kantas, Benedikt Eichhorn devas akompani) .

Pigor & Eichhorn famiĝis en Germanujo, Aŭstrujo kaj Svislando per sia moderna speco de kabareda kanto, kiu kunigas aktualajn muzikstilojn kun satirajn enhavojn. Inter la kantadoj la pianisto kaj la pianisto amuze kaj sprite vortbatalas pri la gvidmotivo de la programo.

La duopo ricevis multajn distingojn, ekzemple en la renoman *Deutscher Kleinkunstpreis* (Germana Kabaretpremio) en la fako kanzono, ĉar ĝiaj tekstoj „montras al la urbegan kanton de la finiĝanta 20-a jarcento la vojon“.

## Aliaj kunprezentantoj

Ekde 2000 dum kelkaj jaroj sur la scenejo kunprezentis ankaŭ Ulf Henrich. En kelkaj programoj kante akompanis kvin virinaj voĉoj, nomataj la „die Pigoretten“, Maike von Bremen, Eva Thärichen, Anett Cierzynski kaj Alice Köfer. En la programo *Volumen 7* (2011) kunmuzikas Stefan Gocht (trombono, tubjo) kaj Emanuel Hauptmann (frapinstrumentaro).

## Scenejaj programoj

* 1995: *Volumen 1*
* 1997: *Volumen 2*
* 1999: *Volumen 3*
* 1999: *Quartett* (kunproduktaĵo kun Queen Bee)
* 2001: *Pigor und die Pigoretten (Chanson Goes Go Go)*
* 2004: *Volumen 4*
* 2007: *Volumen 6*
* 2011: *Volumen 7*
* 2013: *Volumen 8*

Krome ekzistas kanzonprogramo franclingva (Pigor chante, Benedikt Eichhorn doit l’accompagner, Volume F [Pigor kantas, Benedikt Eichhorn devas akompani]) same kiel programoj kun anoncoj en la hispana kaj angla.

## Diskaro

* 1996: *Volumen 1*
* 1998: *Volumen 2*
* 1999: *Der Beck*
* 2000: *Volumen 3*
* 2002: *Pigor und die Pigoretten*
* 2004: *Volumen 4*
* 2007: *Volumen 6*
* 2011: *Volumen 7*
* 2013: *Volumen 8*

## Eksteraj ligiloj

* Oficiala hejmpaĝo
* artikolo pri Pigor en Zeit de la 28-a de oktobro 2010
# Warner

| Warner
 |
| --- |
|  |
|  |
| **filmkompanio entertainment company (en)**  |
| **Dum** | 4-a de aprilo 1923 - nekonata/nuntempe
 |
| **Jura formo** | korporacio en Delavaro
 |
| **Fondintoj** | Albert Warner • Harry Warner • Sam Warner • Jack Warner vd |
| **Sidejo** | Burbank
 |
| Lando
 | Usono
 |
| **Estr(ar)o** | Barry Meyer
 |
| **Agokampo** | filmo • bildliteraturo
 |
| **filiaj kompanioj** | New Line Cinema • Warner Bros. Animation • Warner Music • Regency Enterprises • Castle Rock Entertainment • The Ladd Company • Cartoon Network Studios • Metro-Goldwyn-Mayer cartoon studio • Warner Bros. Games • Warner Bros. Home Entertainment • Telepictures • Hanna-Barbera • Warner Bros. Television Studios • Franchise Pictures • DC Comics • DC Studios • Warner Bros. Pictures vd |
| **Posedataj kompanioj** | Warner Music • UPN • The CW • Warner Bros. Cartoons • Warner-Amex Satellite Entertainment • Warner Bros. Home Entertainment • Warner TV • Warner Bros. Games • NetherRealm Studios • Warner Independent Pictures • DC Comics • DC Direct • Machinima.com • Fandango • The Geffen Film Company • The WB 100+ Station Group • Warner Bros. Japan • Warner Bros. Animation • Warner Brothers Burbank Studios • Old Warner Brothers Studios vd |
|

| [Montri]  Premioj |
| --- |
|  | • Listo de Honoraj Oskar-premiitoj • Akademia Premio por Teĥnika Atingo • Roger Award vd |

 |
| **TTT** | Oficiala retejo
 |
|  |

la centra oficejo en Burbank (Kalifornio)
La firmao *Warner*, oficiale angle *Warner Bros. Entertainment Inc.* (inter fakuloj kutime nomata **Warner Bros. Pictures** kaj ofte mallongigata **Warner Bros.** aŭ **Warner Brothers**, aŭ tute mallonge **WB**) estas usona korporacio, produkta firmao de kinejaj filmoj, posedanto de filmstudioj, kaj distribuanto de kinejaj filmoj kaj muziko (temas pri parto de la konzerno Time Warner). La centra oficejo estas en Burbank (Kalifornio). La firmao estas unu el la ses plej grandaj filmstudioj de Usono.

## Roluloj

* Bugs Bunny

## Eksteraj ligiloj

Oficiala retejo (angle)
# Rex Harrison

| **Rex Harrison** |
| --- |
| **Oskar-premiito**  |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Rex Harrison**  |
| **Naskiĝo** | 5-an de marto 1908 (1908-03-05) en Huyton
 |
| **Morto** | 2-an de junio 1990 (1990-06-02) (82-jaraĝa) en Nov-Jorko
 |
| **Mortis pro** | naturaj kialoj  vd |
| **Mortis per** | pankreata kancero  vd |
| **Tombo** | Forest Lawn Memorial Park   vd |
| **Lingvoj** | angla vd |
| **Ŝtataneco** | Unuiĝinta Reĝlando  Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando (1801–1922)   vd |
| **Alma mater** | Liverpool College (en)    Birkdale School (en)    Huyton College (en)    vd |
| Familio
 |
| **Patro** | William Reginald Harrison (en)   vd |
| **Patrino** | Edith Mary Carey (en)   vd |
| **Gefratoj** | Sylvia Sackville, Countess De La Warr (en)   vd |
| **Edz(in)o** | Mercia Tinker (en)  (1978–1990) Elizabeth Rees-Williams (mul)  (1971–1975) Rachel Roberts (1962–1971) Kay Kendall (mul)  (1957–1959) Lilli Palmer (1943–1957) Marjorie Thomas (en)  (1933–1942)  vd |
| **Infanoj** | Noel Harrison (mul)   ( Marjorie Thomas (en) ) Carey Harrison (en)   ( Lilli Palmer)  vd |
| **Parencoj** | Damian Harris (en)  (vicfilo) Jared Harris (mul)  (vicfilo) Jamie Harris (en)  (vicfilo)  vd |
| Profesio
 |
| **Alia nomo** | Rex Harrison vd |
| **Okupo** | filmaktoro  kantisto  reĝisoro  aktoro  teatra aktoro  televida aktoro  muzikisto   vd |
| **Aktiva dum** | 1930–1986 vd |
|

|   Honorigoj |
| --- |
| Honorigoj
 | * (5-a de aprilo 1965)  Akademia Premio por la Plej Bona Aktoro, kialo de la premio *My Fair Lady*
* (1957)  Tony Award for Best Actor in a Musical (en)
* (1949)  Tony Award for Best Actor in a Play (en)
* kavaliro bakalaŭro
* stelo sur la Trotuaro de famo en Holivudo
* David di Donatello por plej bona ne-itala aktoro

vd |

 |
|  |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Rex Harrison** en la 1963 filmo *Cleopatra*.
**Rex HARRISON**, aŭ realnome: **Reginald Carey HARRISON** (naskiĝis la 5-an de marto 1908, mortis la 2-an de junio 1990) estis brita aktoro.

Ekde 1924 li laboris en diversaj britaj teatroj, turneis ankaŭ tra Usono. En la jaro 1929 li unuafoje aperis en filmo. Famon li gajnis per rolo en la filmo *The Citadel* (1938). Ekde 1945 li vivis en Usono.

Unu el liaj plej grandaj sukcesoj estis la rolo de *Profesoro Higgins* en la muzikalo *My Fair Lady*, kiun li unue prezentis en la *Broadway-teatro* kaj poste en la filmigo de George Cukor. En 1965 li gajnis Oskaron por tiu ĉi rolo.

Rex Harrison mortis en 1990 en Novjorko.

## Listo de filmoj

* *Men are no Gods* (Britio, 1936)
* *The Citadel* (Britio, 1938)
* *Major Barbara* (Britio, 1941)
* *Blithe Spirit* (Britio, 1944)
* *The Rake's Progress (Britio, 1944)*
* *Anna and the King of Siam* (Usono, 1946)
* *The Ghost and Mrs. Muir* (Usono, 1947)
* *Unfaithful Your's* (Usono, 1948)
* *The Four Poster* (Usono, 1952)
* *King Richard and the Crusaders* (Usono, 1954)
* *Midnight Lace* (Usono, 1960)
* *Cleopatra* (Usono, 1963)
* *My Fair Lady* (Usono, 1964)
* *The Honey Pot* (Usono, 1967)
* *Doctor Doolittle* (Usono, 1967)

## Eksteraj ligiloj

* [1] Arkivigite je 2007-10-05 per la retarkivo Wayback Machine Klasikaj Filmoj (1939-1969): Rex HARRISON
# Aŭtobiografio

| Aŭtobiografio
 |
| --- |
|  |
| **literatura ĝenro formo de libro**  |
| **biografio • personal narrative** |
|  |

**Aŭtobiografio** (el la greka *autos*, mem; *βíος*, vivo kaj *γραφή*, skribo) aŭ **membiografio** estas priskribo de la propra vivo.

## Famaj aŭtobiografioj

En la antikvo tiuj verkoj nomiĝis *apologia*. Temas pli precize pri pravigaĵo ol pri introspekto. La aŭtobiografio de John Henry Newman estas *"Apologia pro vita sua"*. Augustinus uzis la titolon *"Confessiones"* (konfeso) por sia aŭtobiografa verko kaj Jean-Jacques Rousseau transprenis tiun titolon en la francan: *"Confessions"*.

*"The Autobiography of Benjamin Franklin"*, la unua laika biografio publikigita en Usono, estis modelo por plipostaj usonaj aŭtobiografioj. La plej fama germanlingva aŭtobiografio estas ĉiam *"Poezio kaj vero"* de Goethe.

Mark Twain verŝajne estis la unua homo, kiu aldonis fotojn al sia aŭtobiografio.

## En Esperanto

* *Ĉiu-Ĉiun. Sep jardekojn en la Esperanto-movado. Memoraĵoj de 86-jara optimisto* de Teo Jung
* *El verva vivo ĵurnalista* de Stefan Maul
* *Maskerado ĉirkaŭ la morto* de Tivadar Soros

## Literaturo

* Kloth, Nicole: *Die (auto-)biographischen Inschriften des ägyptischen Alten Reiches: Untersuchungen zu Phraseologie und Entwicklung*, Hamburg: Buske-Verlag, 2002. *(Aŭto)biografiaj enskribaĵoj de la malnova egipta regno*
* Lejeune, Philippe: *L'autobiographie en France*, Paris: Colin, 1971. *Aŭtobiografio en Francio*
* Stover, Johnnie M., *Rhetoric and resistance in black women's autobiography*. Gainesville, Fla. [u.a.]: Univ. Press of Florida, 2003. *Retoriko kaj rezistanco en aŭtobiografioj de nigraj virinoj*

## Vidu ankaŭ

* Membiografia romano
* Ŝlosilromano

## Eksteraj ligiloj
# filmportal.de

**filmportal.de** estas datumbanko pri germanaj filmoj kun vastaj indikoj pri filmoj kaj filmfaristoj same kiel tiutemaj artikoloj.

## Enhavo

La arĥivo prezentas inforjmojn pri ĉ, 71.000 germanaj kinofilmoj (stato: aŭgusto 2009) ekde 1895 ĝis nun. Ĉ. 7.000 filmoj estas detale prezentataj kun enhavoinformoj, fotoj aŭ afiŝoj. Por ĉirkaŭ 2.400 filmoj estas ekstrakteblaj parte historiaj kritikoj.

Krome en estas reprezentataj ĉirkaŭ 151.000 nomoj de filmfaristoj de la germana kino, pri kiuj ekzistas nun (2009) pli ol 3.000 biografioj.

Ĉi tiujn leksikonajn indikojn kompletigas filmanonciloj kaj filmeltranĉaĵoj de germanaj klasikaj filmoj. Krome temaroj konektas la informojn per superrigardaj artikoloj kaj fonaj prezentadoj, ekz. pri la historio de filmo en la Vajmara Respubliko, en la naziisma epoko kaj en GDR.

## Subtenantoj de la projekto

filmportal.de estis konstruita far *Deutsches Filminstitut - DIF* (Frankfurto ĉe Majno) kunlabore kun *CineGraph – Hamburgisches Centrum für Filmforschung e.V.* kaj estas subtenata far la aliaj membroj de la germana *Kinemathek*-ligo kaj la ligoj de la filmekonomio. La portalo kunlaboras kun *Association des Cinémathèques Européennes* (ACE), ARTE, la DEFA-fondaĵo, la Goethe-institutoj, *German Films*, de *Deutsche Filmakademie*, kaj de Berlinale.

## Eksteraj ligiloj

* filmportal.de (germane, angle)
# Blogger

| **Blogger** |
| --- |
| Blogger |
| **blogi-programaro • retejo • interkona retejo • organizaĵo** |
| **Retadreso** | www.blogger.com
 |
| **Kategorio** | Bloga servo
 |
| **Lingvo(j)** | multaj
 |
| **Posedanto** | Google
 |
|  |

**Blogger** estas servo kreita de Pyra Labs, kaj aĉetita de Google en 2003, kiu permesas la kreadon kaj publikigadon de retaj blogoj. Por afiŝi enhavon, la uzanto ne devas skribi kodon aŭ instali programon. La gastigitaj blogoj ĉe Blogger ĝenerale estas gastigataj en la serviloj de Google sub la domajno blogspot.com. Ĝis la 30-a de aprilo 2010, Blogger permesis publikigadon de blogoj pere de FTP.

Blogger estis lanĉita en aŭgusto 1999, kaj estas unu el la unuaj retaj blogo-publikigiloj.

## Vidu ankaŭ

* Blogosfero
* LiveJournal

## Eksteraj ligiloj

Blogger, Oficiala retejo de Blogger
# Instituto pri arta historio de Nederlando

| Instituto pri arta historio de Nederlando
 |
| --- |
|  |
|  |
| **arkivo lerneja instituto**  |
| Geografia situo
 | 52° 4′ 54″ N, 4° 19′ 39″ O (mapo)52.08164.3275 |
| Lando*j* | Nederlando vd |
| Sidejo
 | Hago
 |
| Adreso
 | Prins Willem-Alexanderhof 5, 2595 BE Den Haag |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Instituto pri arta historio de Nederlando (Hago)DEC

|  |
| --- |
|  |

 |

 |
| Wikimedia | © OpenStreetMapInstituto pri arta historio de Nederlando
 |
| **Posedatoj** | RKDlibrary (en)  RKDartists RKDimages (en)   vd |
|

| [Montri]  Premioj |
| --- |
|  | * registered museum (en)

vd |

 |
| Retejo
 | Oficiala retejo
 |
|  |

Kiel montras la mallongigoj ĉe la fenestro, la RKD dividas la saman konstruaĵon proksime de la centra stacidomo de Hago, kun la Literatura Muzeo (*Literatuurmuseum*, LM), la *Nederlanda Muzika Instituto* (NMI) kaj la *Koninklijke Bibliotheek* (KB) aŭ *Reĝa Biblioteko*, la Nacia Biblioteko de Nederlando.
La institucio **RKD-Instituto pri arta historio de Nederlando** (nederlande *RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis* la mallongigo RKD aludas al la antaŭa nomo Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie, do **nacia oficejo pri arthistoria dokumentado**) situas en Hago kaj estas hejme de la plej granda arthistoria centro en la mondo. La centro specialiĝas pri dokumentado, arkivado kaj eldonado de libroj pri la vidaj artoj de Eŭropo ekde la malfrua mezepoko ĝis modernaj tempoj. Ĉio ĉi estas malfermita al la publiko, kaj granda parto de la materialoj estis ciferecigita kaj estas havebla sur la instituta retejo. La ĉefa celo de la instituto estas kolekti, klasifiki kaj disponigi arton por esploro, aparte el la Ora jarcento de Nederlando.

Tra la haveblaj datumbazoj, la vizitanto povas akiri komprenon kaj aliri dokumentajn fontojn pri la vivoj de multaj artistoj de pasintaj jarcentoj. La biblioteko posedas proksimume 450 000 titolojn, el kiuj proksimume 150 000 estas aŭkciaj katalogoj. Ekzistas ĉirkaŭ 3 000 revuoj, de kiuj 600 estas nuntempaj abonoj. La plimulto de la tekstoj estas en la nederlanda, sed internaj ligiloj gvidas ankaŭ al alilingvaj publikaĵoj pri la samaj temoj.

La RKD ankaŭ administras la nederlandan version de la Tezaŭro pri Arto kaj Arkitekturo, kolekto de normigitaj terminoj pri tiuj temoj. La originala versio estas iniciato de la esplorinstituto *Getty*, parto de renoma samnoma arta muzeo en Los-Anĝeleso, Kalifornio.

## Eksteraj ligiloj

* Oficiala retejo (nederlande kaj angle)
# Alta sablobenko

Alta sablobenko *Brauerplate*
**Alta sablobenko** aŭ **alta sablejo** estas sableca insuleto en maro aŭ rivero, kiu tiom altiĝis ke ĝi ne plu subakviĝas dum "normala" alta tajdo, sed nur dum ŝtormoj, kiuj kreas aparte altajn ondojn. Tio ebligas ekkreskon de herboj sur la supra parto de la sablobenko ne tuŝita de salakvo, kaj tiuj kreskaĵoj siavice kaptas sablon kaj kontribuas al plua kresko de la sekejo. En la germana lingvo tia alta sablobenko nomiĝas *Hochsand* [prononco *"**Hoĥ**zant"*]).

Se altaj sablobenkoj plu kreskas, ekestas el ili dunaj insuletoj (kiuj do eĉ dum fortaj ŝtormoj ne subakviĝas). Ekzemplo estas grandega alta sablobenkoj inter la du orientfrisaj insuloj Borkum kaj Juist de Germanio en la orientfrisa vadomaro de la Norda Maro: tiu alta sablobenko survojas iĝi plia insulo de la insularo. Jam finis la kreskon de alta sablobenko la nova insulo *Mellum* en la sama maro.

Teorie altaj sablobenkoj ankaŭ povas per unu aŭ pluraj istmoj esti konektitaj al pli alta tereno de insulo aŭ de la kontinento: tiam, se ili kreskas, ne plu subakviĝas kaj ekportas plantojn, el ili kompreneble ne iĝas insuletoj, sed duoninsuletoj. Ekzemplo de tia mallarĝa sabla duoninsuleto estas la Kurona duoninsuleto de Litovio kaj la Kaliningrada regiono de Rusio (la historia regiono Orienta Prusio) en la Balta Maro.

Aparte multaj altaj sablobenkoj ekzistas en la vadomara zono de la Norda Maro, norde de Nederlando kaj Germanio, kaj okcidente de Danio.