Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Muzikkritikisto

**Muzikkritikisto** estas la profesio de persono, kiu verkas recenzojn kaj diskursojn ekz. pri instrumentaj kaj orkestraj verkoj, operoj, operetoj, muzikaloj aŭ aliaj muzikaj teatraĵoj resp. voĉkantaj kaj ĥoraj verkoj samkiel rokmuziko, popmuziko aŭ ĵazo kaj aliaj parencaj stiloj. Ĉi tiuj povas esti publikataj en fakorgano same kiel en ĵurnaloj aŭ revuoj, sed ankaŭ en radio resp. televido aŭ en la interreto. La edukado kiel muzikkritikisto fariĝas nuntempe foje en la kadro de studo de muziksciencoj, plejofte en kontakto kun diversaj amaskomunikiloj.

En la pasintaj jarcentoj muzikkritikistoj ne estis aparte edukitaj por ĉi tiu profesio. Kutime temis pri komponistoj aŭ muzikistoj, kiuj krom multa sperto pri kompozicio kaj siatempa muziko ankaŭ enmetis adekvatan verkistan talenton. Ĉar ĝis la fino de la 19-a jarcento ne ekzistis sonregistraĵoj de muzikverkoj, muzikkritikistoj estis devigitaj krei al si la necesan bazon per la studado de notoj, partituroj kaj pianopartituroj, por ke ili ĝuste povu prijuĝi verkon. La vizitado de koncertoj apartenis ankaŭ al tio - ĉi tiuj estis tamen precipe en la unua duono de la 19-a jarcento tute ne tiel memkompreneble, kiel oni nuntempe supozus. En la nuna tempo la bazon por la taksado de muzikaj verkoj formas krom la vizitado de koncertoj kompreneble ankaŭ sonregistraĵoj kaj radioelsendoj surbaze de studo de partituroj. Dezirinda, plejeble ampleksa scio aŭ elstara intereso, kiu vaste transiras trans "klasika muziko" kaj ampleksas ĉiujn artajn kampojn kaj epokojn (literaturo, vidaj artoj, politiko, etnologio, kino ktp. samkiel ties evoluo ekde la antikvo ĝis en la nuntempo) ja ne estas kondiĉo, sed starigas la publikigitajn tekstojn kutime sur sekuran fundamenton.

La du fakorganoj specialigitaj pri muziko en Germanio de la 19-a jarcento estis la "Allgemeine musikalische Zeitung" (ĝenerala muzika gazeto), eldonita de muzikeldonejo Breitkopf & Härtel, kaj "Neue Zeitschrift für Musik" (nova revuo por muziko), fondita de Robert Schumann kaj Friedrich Wieck.

## Famaj muzikkritikistoj de la 19-a jarcento

* komponisto Robert Schumann (*vd. ankaŭ:* Eusebius kaj Florestan),
* verkisto E. T. A. Hoffmann, kiu publikis siajn kritikojn sub la pseŭdonimo "Johannes Kreisler",
* komponisto Hector Berlioz,
* komponisto Claude Debussy, kiu kreis por siaj kritikoj la fikcian konversacianton "Monsieur Croche",
* komponisto Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij,
* muziksciencisto Eduard Hanslick,
* filozofo Friedrich Nietzsche.
* verkisto George Bernard Shaw.

## Famaj muzikkritikistoj de la 20-a jarcento

* sociologo kaj filozofo Theodor W. Adorno,
* verkisto Romain Rolland,
* muzikkritikisto Alfred Einstein,
* muzikkritikisto Hans Heinz Stuckenschmidt,
* teatra, literatura kaj muzika kritikisto Joachim Kaiser
* muzikverkisto kaj komponisto Ferdinand Pfohl.

## Muzikkritiko en la satiro

La kabaredisto Georg Kreisler satirmaniere priskribis en *"Der Musikkritiker"* (la muzikkritikisto) tiun ĉi profesion: la kanto tekstas, ke oni ne bezonas sperton pri muziko, sed povas gajni luksajn monsumojn per la verkaĉado pri muziko kaj muzikistoj.
# Teatra kritiko

**Teatra kritiko** traktas la kritikan raportadon (recenzon) de teatraĵoj. Profesie temas pri fako de ĵurnalismo, kiu taksas teatrajn verkojn. Ĝi kovras diversajn aspektojn de prezentadoj: de reĝisorado kaj sceneja aranĝo ĝis muziko, koreografio kaj aktorado.

Teatra kritiko diferencas de literatura kritiko per tio, ke ĝi baziĝas sur ununura, nur parte ripetebla evento sursceneje. Ĝi kunigas preskaŭ ĉiujn artojn en kuntekston de reciproka reflektado kaj komentado. Tiel farante, ĝi estas kaj priskriba kaj interpreta, klasifika kaj taksa. La stilo de teatra kritiko estas plenlonga, sen sciencaj pretendoj; ĝia publiko estas kaj laikoj kaj fakuloj. Ĝian efikon malfacilas taksi, ĝi dependas plejparte de la reputacio de la kritikisto kaj la publikaĵo. Ĝi povas influi kulturan kaj financan politikon. La kriterioj kaj intencoj de la juĝo ofte estas kontestataj (vidu: *Rilato inter artistoj kaj kritikistoj* ).

Ĝian disvolviĝon en Eŭropo markis kreintoj kiel: Richard Steele, Joseph Addison, Gotthold Ephraim Lessing, Julien Louis Geoffroy, Jules Janin, Jules Lemaître, Francisque Sarcey.

La internacia organizaĵo de teatraj kritikistoj estas la Internacia Asocio de Teatraj Kritikistoj ( AICT / IATC, Q9323406 ), funkcianta sub la egido de UNESKO.

## Referencoj

## Vidu ankaŭ

* Filma kritiko (kinokritiko)
* artkritiko (Q4801516)

## Eksteraj ligiloj

* Teatra kritiko Arkivigite je 2011-01-02 per la retarkivo Wayback Machine
# Golden Dawn

| Golden Dawn
 |
| --- |
|  |
|  |
| **organizaĵo socia tavolo de Mezepoka Eŭropo**  |
| Komenco
 | 1888 vd |
| Sidejo
 | Londono
 |
| **Fondinto*j | Samuel Liddell MacGregor Mathers • William Robert Woodman • William Wynn Westcott vd |
|  |

La **Hermetika Ordeno de la Ora Tagiĝo** (angle *Hermetic Order of the Golden Dawn*, latine *Ordo Hermeticus Aurorae Aureae*), pli ofte la *Ora Tagiĝo* (latine *Golden Dawn*, latine *Aŭrora Aurea*), estis sekreta societo dediĉita al la studo kaj praktiko de la agadoj de okulto, metafiziko kaj paranormaleco dum la malfruaj 19-a kaj fruaj 20-a jarcentoj. Konata kiel magia ordeno, la Hermetika Ordeno de la Ora Tagiĝo estis aktiva en Britio kaj enfokusigis siajn praktikojn sur teŭrgio kaj spirita evoluo. Multaj aktualaj konceptoj de rito kaj magio kiuj estas en la centro de nuntempaj tradicioj, kiel ekzemple Viko kaj Thelema (/θəˈliːmə/), estis inspiritaj de la Ora Tagiĝo, kiu iĝis unu el la plej grandaj ununuraj influoj sur la okcidenta okultismo de la 20-a jarcento.

La tri fondintoj, William Robert Woodman, William Wynn Westcott kaj Samuel Liddell Mathers, estis Framasonoj. Westcott ŝajnas estinti la komenca mova forto malantaŭ la establado de la Ora Tagiĝo.

La Ora Tagiĝo-sistemo estis bazita sur hierarkio kaj inico, simila al framasona loĝio; tamen, virinoj estis allasitaj sur egala bazo kun viroj. La "Golden Dawn" estis la unua el tri ordoj, kvankam ĉiuj tri ofte estas kolektive referitaj kiel la "Golden Dawn". La Unua Ordo instruis esoteran filozofion bazitan sur la Hermetika Kabalo kaj persona evoluo per studo kaj konscio pri la kvar klasikaj elementoj, same kiel la fundamentoj de astrologio, aŭgurado, kaj geomancio. La Dua aŭ Interna Ordo, la *Rosae Rubeae et Aureae Crucis*, instruis magion, inkluzive de "astra vojaĝado" kaj alĥemio. La Tria Ordo estis tiu de la sekretaj ĉefoj, kiuj laŭdire estis tre lertaj; ili supozeble direktis la agadojn de la pli malaltaj du ordoj per spirita komunikado kun la ĉefoj de la Dua Ordo.

## Vidu ankaŭ

* Ceremonia magio
# Dialogo

| Dialogo
 |
| --- |
|  |
| *Platono kaj Aristotelo o La filosofia*, de Luca della Robbia, kahelo por la Kampanilo de Giotto, ĉ. 1438.
 |
| **ĉefkoncepto arta temo literatura ĝenro**  |
| **buŝa komunikado • Interpersona komunikado** |
|  |

Dialogo inter Goethe kaj Schiller.
**Dialogo** (antikve greka etimo: *dialégesthai*; *dialogein*) estas esprimmaniero rilata al normala **konversacio**. Ĝi estas bazo de teatra esprimmaniero, ĉar teatraĵoj estas pure simpla skribado de tio, kion roluloj diras (kaj krome agas). Krome dialogo povas esti vere pura literatura ĝenro, tre uzata ekde la Renesanco kiel metodo disvastigi ideojn; tiel estas eĉ en Esperanto *Senĝenaj dialogoj*, kio estas scienca verko.

Laŭ la proporcio de dialogo iu verko povas esti iamaniera. Ekzemple **teatraĵoj** povas havi aŭ ne reĝisorajn indikojn; kelkaj malmulte kaj eĉ kelkaj - ekzemple antikvaj - neniun. Tiukaze temas pri verko pure dialoga. Tamen mimiko estas teatrotipo tute sendialoga. Alia tipo povas esti **monologo**, kie ununura persono parolas kaj pro tio devas sole komuniki la tutan mesaĝon.

En **romanoj** dialogo povas havi diversajn celojn, ĉu kiel parto de la ĉiutaga agado - ĉu pli baze kiel disvastigilo de la mesaĝo de la verko, kiel okazas en *La arbo de la sciado* de Pío Baroja en ties centra parto.

## Ekzemplo

Jen ekzemplo el la romano *Vojaĝo al Kazohinio* de Sandor Szathmari:

|  |
| --- |
|  |
|  |

|  |
| --- |
| **„** Eĉ ne nur ne malobeis, sed mi mem devis peti ŝin flankeniri ien ajn.
– Kial? – ŝi demandis.
– Povas veni iu.
– Ĉiu povas veni ĉi tien. Faras nenion.
– Sed mi ne volas vidigi nin. Mi volas resti kun vi sole.
– Kial?

Mia sango arde pulsadis (…) **”** |
| — (p.122) |

 |

Aliaj manieroj prezenti dialogojn kaj iliaj rilatoj kun internaj monologoj estas priskribitaj en la artikolo Rekta parolo.

## Dialogo en Esperanto

Sten Johansson per sia eseo *Dialogo en prozo* havigas tre informan artikolon pri kiel dialogo funkcias en la rakonta literaturo, ties trajtoj kaj konsilojn pri kiel utiligi dialogon por diversaj artaj celoj. Dialogo donas «naturan ritmon al la verko, [...] kaptas la atenton de legantoj [...] kreas fikciajn personojn [...] tre utilas por karakterizi la rolantojn [... esprimas] siajn ideojn kaj opiniojn». Temas pri utila ilo por klarigi la konfliktojn kaj la rilatojn inter la parolantoj. Ĝi estu kohera kun trajtoj de vera parolo, sed Johansson konsilas ke iel lamu por esti pli verŝajna.

Vittorio Dall'Acqua verkis du satirajn teatraĵojn, *Senĉenaj dialogoj* (l973) kaj *Senkatenaj dialogoj* (1974).

## Notoj

## Vidu ankaŭ

* Rekta parolo
* Interkultura dialogo
* Interreligia dialogo
* Kunpensado
* Sokrata metodo
* Luciano
* Debato
* filozofio de dialogo (d:Q904947)
# Ferma filmistolisto

Ekzemplo de ferma filmistolisto.
**Ferma filmistolisto** aŭ **fina filmistolisto** estas la listo de geaktoroj kaj filmistoj de partikulara filmo, televidprogramo, aŭ videoludo. Dum la malferma filmistolisto aperas komence de la verko kaj listigas nur plej gravajn kaj altirajn nomojn, la fina filmistolisto aperas proksime al, aŭ en la certa fino de la verko. La kompleta listo povas inkludi la tutan aktoraron kaj laboristaron, sed ankaŭ produktor-patronojn, distribukompaniojn, muzikaĵojn ĉu prunteprenitajn ĉu intence kreitajn por la verko, filmejojn, variajn jurajn anoncojn, kiel la kopirajto kaj plie.

Tipe, la fina filmistolisto estas tajpita (kaj ne artigita) kaj aperas en blanka leteraro sur klara nigra fono, sen aparta sonefekto aŭ dialogo, nur kun la muzika fono, foje la muziktemo de la verko. La listo aperas statece kaj iras el paĝo al paĝo, aŭ moviĝas kiel unusola listo el la malsupro al la pinto de la ekrano. Foje la fina filmistolisto apartiĝas el tiu normigo por disvolviĝi en alia direkto, inkludante ilustraĵojn, kromajn scenojn, scenerojn (foje neuzitajn por la filmo), humoraĵojn aŭ post-listajn scenojn (foje veran finon aŭ informon pri la post vivo de la roluloj, aparte de la personoj en filmoj faritaj sur realaj okazaĵoj). Bedaŭrinde lastatempe disvastiĝis la kutimo interrompi la projekciadon de tiu listo en duarangaj kinejoj aŭ televidkanalo, tiele malhavigante al la spektanto gravajn informojn aŭ bildojn.

## Vidu ankaŭ

* Interteksto

## Eksteraj ligiloj

* Reguloj por Ferma filmistolisto de BBC
# Malferma sekvenco

Malferma sekvenco de la filmo *En alia lando (1932)*
**Malferma sekvenco** (aŭ **antaŭ-sekvenco** aŭ **titola sekvenco** aŭ **antaŭtitola sekvenco**) estas sekvenco ĉe la komenco de filmo, kiu listigas la membrojn de la filmistaro komence de filmo.

## Historia disvolviĝo

Jam ĉe la unuaj filmoj la filmistoj kaj reĝisoroj sentis la deziron kaj bezonon fiksi siajn nomojn en la filma materialo. Tial disvolviĝis la tradicio de malferma sekvenco aŭ antaŭtitola sekvenco. Ĉe la unuaj filmoj tiu antaŭ-sekvenco konsistis el simplaj tabuloj kun tekstoj. Iom post iom la antaŭsekvencoj disvolviĝis al aparta arto.

## Apartaj trajtoj

La malferma sekvenco havas la taskon de enkonduko sen anticipi la konkludon de la filmo. Kutime la malferma sekvenco enhavas la nomon de la produktora firmao, la nomon de la reĝisoro kaj de la ĉefaktoroj, dum la nomoj de la ceteraj kunlaborantoj aperas en la ferma sekvenco.

## Vidu ankaŭ

* Interteksto
# Televida serio

Duration: 1 hour, 41 minutes and 0 seconds.1:41:00Epizodo de podkasto Kern.punkto. Ĉirkaŭrigardo tra la kulturo de televidaj serioj Nia gasto hobie okupiĝas pri televidaj serioj. Li rakontas al ni pri multaj ekzemploj kiel televidaj serioj evoluis dum la jardekoj. Kio estas la ĉefaj diferencoj kun filmoj. La serioj priparolataj estas la jenaj: \* Star Trek \* Mission: Impossible \* Oz \* Twenty four Hours (kun Kiefer Sutherland) \* Cold case \* Friends \* Six Feet Under \* Lost \* The Wire \* Dr House \* Prison Break \* Dexter (kun Michael C Hall) \* Mad Men (kun John Hamm) \* Breaking bad (kun Bryan Cranston) \* Luther (kun Idriss Elba) \* The Americans \* The Returned (Les revenants) \* Real Humans \* Broadchurch \* Fargo \* Mr Robot \* Rectify \* Game of Thrones \* Lilyhammer \* The walking dead \* True Detective \* Sherlock (kun Benedict Cumberbatch) \* Better call Saul (kun Bob Odenkirk) \* Black Mirror \* Stranger things \* Peaky Blinders (kun Cillian Murphy) \* The Handmaid’s Tale (kun Elisabeth Moss) \* The man on the high castle \* Thirteen reasons why \* Westworld (kun Anthony Hopkins)
**Televida serio, teleserio,** estas sinsekvo de filmaj verkoj, kiuj estas elsenditaj kutime samhore je la sama tago per televido. Kutime ĝi havas kelkajn rolulojn, kiuj revenas en ĉiu epizodo kaj pri kiuj temas la ĉefaj okazaĵoj. Tipe estas, ke la daŭro de la epizodoj ĉiam samas.

Se la serio daŭras plurajn jarojn, oni parolas pri sezonoj de la televida serio. Ekz. dua sezono, tria epizodo. Tiuokaze oni parolas foje pri televida seriego.

## Ekzemploj de televidaj serioj

* Serio de Malfeliĉaj Okazaĵoj
* Baywatch
* Castelo Rá-Tim-Bum
* Doctor Who
* Glub-Glub
* Ludo de tronoj
* Lindenstraße
* Lost
* Rá-Tim-Bum
* Sliders
* Sense8
* Stargate
* Star Trek
* Twin Peaks
* Xena
* Stela Vojaĝo: La Origina Serio

## Psikologio de televidprogramoj

* Dara Greenwood, "Kion niaj plej ŝatataj televidprogramoj diras pri ni" en Unesko Kuriero, numero 3 de Julio-Septembro 2021, eldonita de El Popola Ĉinio, "Restarigo de viv-diverseco, revivigi vivon", 58 pp. pp. 43-45.

## Vidu ankaŭ

* Televida seriego
# Supratekstigo

Endoma LED ekrano por supratekstigo
**Supratekstigo** estas uzata por montri la tradukon de kantata aŭ parolata teksto pere de projektado sur unu aŭ pli da ekranoj aŭ sur rulumanta teksto-panelo (angle *indoor LED display*) super la scenejo aŭ sur la podio dum teatraj aŭ muzikaj prezentoj. La supratekstoj konsistas el unu- aŭ du-liniaj paroladoj por helpi interpreti la operon/teatraĵon.

Supratekstigo estas ofte uzata dum operoj por montri tradukojn de tekstoj al la publiko, kaj en tio ĝi similas al subtekstigo. Supratekstigo havas la saman funkcion kiel subtekstigo en filmo kaj televido. Ĝi proponas la eblon montri resumon aŭ kompletan tradukadon de la kantata aŭ parolata teksto por ke la publiko povu sekvi la signifon.

Supratekstoj povas esti sugesto por la parto de la publiko kiu komprenas la fremdan lingvon sur la scenejo, sed por tiuj kiuj ne komprenas, ĝi ne estas sugesto, sed neceso. Tiel okazis ekzemple en Teherano kie nederlandaj kaj iranaj teatristoj prezentis la interkulturan teatraĵon "Mi estas Antigon" (perse: من آنتیگونه هستم) prezentita en la persa kaj nederlanda kun supratekstoj en la angla.

En Finnlando, preskaŭ ĉiuj operoj, eĉ tiuj en la finna, estas provizataj per supratekstoj ekde 1987. Teatro-supratekstoj estas iom maloftaj kaj plejparte aplikataj dum gasto-prezentoj en fremda lingvo.

Por certigi bonan legeblon, supratekstoj estu kiel eble plej mallongaj kaj klaraj laŭ enhavo. Ili tamen devus transdoni la enhavon kaj la atmosferon en la plejeble bona maniero.

En kontrasto kun subtekstoj en filmoj, supratekstoj estas mane montrataj dum teatraj aŭ operaj prezentadoj, kaj tio okazas en reala tempo (angle *real-time*) kiel, ekzemple, dum la opero Sternenhoch [ŝternenhoĥ] prezentita en Esperanto en la Nacia Teatro en Prago kaj dum kiu estis simultane projekciitaj tekstoj en la supra parto de la scenejo en la ĉeĥa kaj la angla.

## Eksteraj ligiloj

(de) Sprachspiel (lingvoludo)

(en) Subtivals, libera programaro por supratekstigo

(en, fr) Qstit, alia libera programaro por supratekstigo

## Vidu ankaŭ

* Interteksto
* Tradukoscienco
* Closed captioning (CC)

## Referencoj
# Broadway

| Broadway |
| --- |
|  |
| strato [+] |
|

---

 |
| Lando | Usono |
| Regiono | Novjorkio |
| Situo | Novjorko |
|  - koordinatoj | 40° 46′ 13″ N, 73° 58′ 55″ U (mapo)40.770139-73.982069 |
|

---

 |
| Longo | 53 000 m *(el tio 21 000 m en Manhatano)* |
| Materialo | betono, asfalto [+] |
|

---

 |
|

|  |
| --- |
| Broadway (Novjorko)DEC |

 |
|  |
| Broadway |
| **Vikimedia Komunejo**:  **Broadway (Manhattan)** [+] |
|  |

Broadway vidata de Bowling Green, kun la turo Chrysler fone
Broadway en 1909
**Broadway** [brodŭej] (kio en la angla signifas "larĝa vojo") estas, kiel la nomo implicas, granda, larĝa strato en Novjorko (Nov-Jorkio, Usono).

Ĝi estas unu el la plej malnovaj ĉefaj nordaj-sudaj trairejoj en la urbo, datiĝanta el la unua nederlanda setlejo Nov-Amsterdamo. Ĝi trakuris la longecon de Manhatano, la centra komunumo de la urbo. *Broadway* estas la nura strato, kiu iris preskaŭ de la suda pinto de la insulo, komenciĝante ĉe *Bowling Green* (Kegloluda Verdejo), al la norda pinto. Ĝi tie transis la riveron *Harlem* sur la Broadway-Ponto kaj pluiras tra Bronkso kaj en Westchester County. (Estas ankaŭ apartaj stratoj nomataj "Broadway" en la urbo, unu en ĉiu el la tri Nov-Jorkaj urbaj komunumoj Kvinzo, Broklino kaj Staten-Insulo; kaj pli malgrandaj stratoj uzantaj ĝian nomon tia kia Orienta Broadway, Okcidenta Broadway, Malnova Broadway, kaj aliaj en Manhatano mem.)

Broadway iras plu, trakurante pluajn Hudson-Riverajn urbojn de konteo Westchester. Poste, ĝi estiĝas la "Poŝta Vojo de Nov-Jorko al Albeno", kaj kuras norden ĝis la ĉefurbo de la ŝtato, Albeno. Ĉar ĝi diagonale transiras la Komisian Planon de 1811 de manhatanaj stratoj, la kruiciĝoj de Broadway kun aliaj stratoj estas markataj de "placoj" (foje nur triangulaj tranĉaĵetoj de malferma spaco). Ĉi tio kreis iom interesan arkitekturon, ekzemple de la fama Flatiron-Konstruaĵo.

La sekcio de pli malalta Broadway de ĝia suda fino ĉe *Bowling Green* al Urbdoma Parko estas la historia loko por la urbaj paperbendaj paradoj, kaj estas foje nomata la Kanjono de Herooj en referenco al tiaj eventoj.

Alia fama parto de Broadway estas apud Times Square (Tempa Placo) en la centro de Manhatano, tra kiu Broadway pasas, la hejmo de multaj Broadway-teatroj, kun eterne ŝanĝiĝanta vico de komercaj, grandskalaj teatraĵoj, speciale muzikaĵoj. Ĉi-tiu parto de Broadway estas ankaŭ konata kiel la Granda Blanka Vojo kaj altiras milionojn da turistoj el la tuta mondo. Steliĝado en sukcesa Broadway-muzikaĵo estas konsiderata de plejmultaj kantistoj, dancistoj kaj aktoroj kiel la pinta sukceso en sia elektita profesio, kaj multaj kantoj, historioj kaj muzikaĵoj estis mem bazitaj ĉirkaŭ la ideo de tia sukceso. La ĉiujara Premio Tony rekonas iujn de la plej sukcesaj novaj montraĵoj kaj revivigaĵoj ĉiujare.

Pli malproksime al la nordo, Broadway sekvis la malnovan Bloomingdale-Irejon kiel la ĉefan spinon de la Supra Okcidenta Flanko, pasante la terenon de Universitato Kolumbio sur Morningside Heights.

## Vidu ankaŭ

* Madison Square
* The Factory

## Eksteraj ligiloj

* Historio de Broadway kaj Manhatano Arkivigite je 2005-04-16 per la retarkivo Wayback Machine angle
# Anna Held

| **Anna Held** |
| --- |
|  |
|  |
| Persona informo
 |
| **Anna Held**  |
| **Naskiĝo** | 18-an de marto 1865 (1865-03-18) en Varsovio, Kongresa Pollando |
| **Morto** | 12-an de aŭgusto 1918 (1918-08-12) (53-jaraĝa) en Nov-Jorko,  Usono |
| **Mortis pro** | naturaj kialoj  vd |
| **Mortis per** | multipla mjelomo  vd |
| **Tombo** | Gate of Heaven Cemetery (en)    vd |
| **Lingvoj** | angla vd |
| **Ŝtataneco** | Rusia Imperio  Francio  Usono   vd |
| Familio
 |
| **Edz(in)o** | Maximo Carrera (mul)    vd |
| **Amkunulo** | Florenz Ziegfeld junior   vd |
| **Infanoj** | Liane Carrera (mul)   ( Maximo Carrera (mul) )  vd |
| Profesio
 |
| **Okupo** | aktoro  teatra aktoro  kantisto  filmaktoro   vd |
|  |
| vd | **Fonto: Vikidatumoj** |
|  |

**Anna Held**, propre **Helena Anna Feld** (naskiĝis la 8-an de marto 1872 en Varsovio, mortis la 12-an de aŭgusto 1918 en Nov-Jorko) estis usona kantistino, dancistino kaj aktorino pol-juddevena.

## Vivo

Usona kantistino, dancistino kaj aktorino. Fine de la 19-a jarcento prezentiĝis en Broadway, akirante opinion de unu el la plej belaj virinoj en la mondo. En la jaroj 1897-1913 estis ligita kun Florenz Ziegfeld junior, kiu faris el ŝi stelulinon de siaj varieteoj. En la kino rolis unu ĉefan rolon – la titolan heroinon de filma adapto de la verko de Maurice Hennequin - *Madame la Presidente*. En teatro ŝi ludis kun grandaj figurooj de la scenejo ekzemple kun Henry Bergman, kiu poste iĝos aktoro de la trupo de Charlie Chaplin, en *Papa's Wife*, la muzikala sukceso de la jaro 1899.

En la televida filmo *Varieteo, virinoj kaj kanto* (originale *Ziegfeld: The Man and His Women*, 1978, reĝisoro Buzz Kulik), rakontanta pri la vivo de Florenz Ziegfeld, la rolon de Anna Held ludis kanada aktorino Barbara Parkins.

Ŝia edzo estis urugvajano Maximo Carrera, kun kiu havis filinon Liane Held Carrera.

## Filmografio

* *Anna Held* (1901) kiel ŝi mem
* *Kometo* (The Comet, 1910)
* *Elevating an Elephant* (1913)
* *Madame la Presidente* (1916) kiel Mademoiselle Gobette

## Bibliografio

* Anna Held en la bazo Internet Movie Database
* Anna Held en la bazo Filmweb

## Eksteraj ligiloj

* Ziegfeld: The Man and His Women (TV 1978) - IMDb en Interreta filma datumbazo
# Florenz Ziegfeld junior

| **Florenz Ziegfeld junior** |
| --- |
|  |
| Persona informo
 |
| **Naskiĝo** | 21-an de marto 1867 (1867-03-21) en Ĉikago
 |
| **Morto** | 22-an de julio 1932 (1932-07-22) (65-jaraĝa) en Holivudo,  Usono |
| **Mortokialo** | pleŭrito  |
| **Tombo** | Kensico Cemetery (en)    |
| **Lingvoj** | angla
 |
| **Ŝtataneco** | Usono   |
| Familio
 |
| **Patro** | Florenz Ziegfeld (en)   |
| **Edz(in)o** | Billie Burke (mul)  (1914–1932)  |
| **Amkunulo** | Anna Held (1897–1913)  |
| **Infano** | Patricia Ziegfeld Stephenson (mul)   ( Billie Burke (mul) )  |
| Okupo
 |
| **Okupo** | impresario  talenta manaĝero  teatra produktoro  teatrestro  teatra reĝisoro  filmproduktoro  scenaristo  reĝisoro   |
|  |

**Florenz Ziegfeld Jr.** (naskiĝis la 21-an de marto 1869 en Ĉikago; mortis la 22-an de julio 1932 en Holivudo) estis usona teatro kaj filmproduktisto.

Florenz Ziegfeld estis unu el la plej konataj produktistoj por elspezaj enscenigoj. Konsilate de Buffalo Bill li evoluis ĉe Brodvejo kun akrobatoj, ĵonglistoj, komikistoj kaj aro da beletaj dancistinoj sian spektaklon *Ziegfeld Follies*. Kune kun Louis B. Mayer, Samuel Goldwyn kaj Irving Thalberg li produktis en 1925 la elspezegan silentfilmon *Ben Hur*.

## Referencoj