# Πόλεμος του Ιράν (2026)

| Πόλεμος του Ιράν (2026) |
| --- |
| Μέρος της κρίσης της Μέσης Ανατολής (2023-έως σήμερα) και της κρίσης Ιράν-ΗΠΑ (2026) |
| Χρονολογία | 28 Φεβρουαρίου 2026 – 17 Ιουνίου 2026 |
| Τόπος |  |
| Αποτέλεσμα | * Στρατηγική νίκη του Ιράν ήττα των ΗΠΑ (αμφισβητείται).
* Μη επίτευξη των Αμερικανικών και Ισραηλινών στόχων.
* Δολοφονία ιρανών κυβερνητικών αξιωματούχων, συμπεριλαμβανομένου του Αλί Χαμενεΐ και μεγάλου μέρους της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας του Ιράν.
* Υπογραφή Συνθήκης Κατανόησης του Ισλαμαμπάντ
	+ Μόνιμη παύση πολέμου παντού
	+ Άρση αποκλεισμού και κυρώσεων
	+ Άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ
	+ Ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα υπό επιτήρηση
	+ Απελευθέρωση κεφαλαίων και πετρελαίου
	+ Τελική συμφωνία έως τις 13 Αυγούστου 2026
 |
| Αντιμαχόμενοι |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Ισραήλ ! Ισραήλ Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ! Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής | Ιράν ! Ιράν |

 |

Ο **Πόλεμος του Ιράν** ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξαπέλυσαν συντονισμένα στρατιωτικά πλήγματα εναντίον διαφόρων στόχων στο Ιράν, εγκαινιάζοντας μια μείζονα ένοπλη αντιπαράθεση. Η επιχείρηση, η οποία έλαβε την κωδική ονομασία «**Βρυχώμενο Λιοντάρι**» από το Ισραήλ και «**Επιχείρηση Επική Οργή**» από τις Ηνωμένες Πολιτείες, στόχευσε ανώτατους Ιρανούς αξιωματούχους, στρατιωτικούς διοικητές και στρατηγικές εγκαταστάσεις, με δηλωμένο σκοπό την ανατροπή του ισλαμικού καθεστώτος. Η απάντηση του Ιράν έλαβε την ονομασία **Επιχείρηση Αληθινή Υπόσχεση Δ'**, η οποία αποτελεί συνέχεια των προηγούμενων στρατιωτικών επιχειρήσεων της χώρας που είχαν επίσης την ονομασία «Αληθινή Υπόσχεση».

Η επιχείρηση ξεκίνησε με κοινά πλήγματα των αμερικανικών και ισραηλινών δυνάμεων στις πόλεις Τεχεράνη, Ισφαχάν, Κομ, Καράτζ και Κερμανσάχ. Οι επιθέσεις είχαν ως αποτέλεσμα τη εξάλειψη του Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, του οποίου το αρχηγείο καταστράφηκε, καθώς και του Αλί Σαμχάνι, πρώην επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν, και αρκετών άλλων Ιρανών αξιωματούχων. Ως απάντηση, το Ιράν εκτόξευσε πλήθος μη επανδρωμένων αεροχημάτων και βαλλιστικούς πυραύλους, πλήττοντας το Ισραήλ και αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις σε Ιορδανία, Κουβέιτ, Μπαχρέιν, Κατάρ, Ιράκ, Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Επίσης, επλήγησαν πολιτικά αεροδρόμια και λιμάνια στο Κουβέιτ, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στο Ομάν, ενώ χτυπήθηκε και η βρετανική στρατιωτική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου. Έκλεισε επίσης το Στενό του Ορμούζ, διαταράσσοντας τις παγκόσμιες μεταφορές πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε, ήδη την πρώτη μέρα της επιχείρησης, στις 28 Φεβρουαρίου 2026, ότι η επιχείρηση είχε ως στόχους την καταστροφή των ιρανικών πυραυλικών και στρατιωτικών δυνατοτήτων, να εμποδιστεί η απόκτηση πυρηνικών όπλων, καθώς και να επιτευχθεί η αλλαγή καθεστώτος. Στις 1 Μαρτίου 2026, ο Τραμπ δήλωσε ότι η επιχείρηση θα διαρκέσει έναν μήνα ή λιγότερο για την επίτευξη αυτών των στόχων, ενώ δεν απέκλεισε τη χρήση χερσαίων δυνάμεων.

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και αρκετές χώρες καταδίκασαν τις πρώτες επιθέσεις, χαρακτηρίζοντάς τις ως ενέργειες που υπονόμευαν τη σταθερότητα της Μέσης Ανατολής, ενώ άλλοι καταδίκασαν τα αντίποινα του Ιράν κατά των συμμάχων των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή. Οι επικριτές της επιχείρησης τη χαρακτήρισαν παράνομη, σύμφωνα με το αμερικανικό δίκαιο, και ότι συνιστούσε παραβίαση της ιρανικής κυριαρχίας βάσει του διεθνούς δικαίου. Σε διάφορες χώρες πραγματοποιήθηκαν τόσο πανηγυρισμοί όσο και διαμαρτυρίες, ενώ σε κάποιες περιοχές σημειώθηκαν επεισόδια βίας και πυροβολισμοί.

Στις 8 Απριλίου 2026, οι ΗΠΑ και το Ιράν ανακοίνωσαν κατάπαυση του πυρός, διάρκειας δύο εβδομάδων. Είχε προηγηθεί η διαμεσολάβηση του Πακιστάν. Το διάλειμμα θα χρησιμοποιηθεί για ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Το Ιράν συνέχισε να επιτίθεται σε στόχους εντός των κρατών του Κόλπου την πρώτη ημέρα της κατάπαυσης του πυρός, επικαλούμενο προηγούμενες επιθέσεις σε ιρανικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις. Το Ισραήλ προσχώρησε στην κατάπαυση του πυρός, αλλά εξαίρεσε τις εχθροπραξίες στον Λίβανο από αυτήν. Λόγω της συνέχειας των εχθροπραξιών στο Λίβανο, το Ιράν απείλησε να συνεχίσει να κλείνει τα Στενά του Ορμούζ. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν στην Ισλαμαμπαντ, την πρωτεύουσα του Πακιστάν. Στις 11 Απριλίου, μετά από 21 ώρες, οι διαπραγματεύσεις διακόπηκαν χωρίς να υπάρξει συμφωνία από τα δύο μέρη.

Στις 13 Απριλίου, οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι θα κλείσουν τα Στενά του Ορμούζ.

Στις 17 Ιουνίου υπέγραψαν οι ΗΠΑ και το Ιράν προκαταρτική συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Σύμφωνα με πηγές, η συμφωνία περιλαμβάνει 14 σημεία. Οι επιχειρήσεις στον Λίβανο περιλαμβάνονται στην κατάπαυση. Οι πλευρές δεσμεύονται να έρθουν σε συμφωνία για οριστική λήξη του πολέμου σε 60 μέρες, να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, οι ΗΠΑ σε συνεργασία με συνεργάτες τους θα αναπτύξουν ένα ταμείο ανάκαμψης για το Ιράν ύψους τουλάχιστον $300 δις. Οι κυρώσεις κατά του Ιράν θα λήξουν με την τελική συμφωνία, το Ιράν δεσμεύεται να μην αναπτύξει πυρηνικά όπλα και οι ΗΠΑ θα απελευθερώσουν τα δεσμευμένα κεφάλαια του Ιράν.

Στις 20 Ιουνίου, το Ιράν δήλωσε ότι έκλεισε τα Στενά του Ορμούζ λόγω των συνεχιζόμενων επιθέσεων του Ισραήλ στο Νότιο Λίβανο, αλλά πλοία συνέχιζαν να τα διασχίζουν.

## Υπόβαθρο

Από τότε που το Ιράν έγινε ισλαμική θεοκρατία μετά την Επανάσταση του 1979, υιοθέτησε αντιαμερικανική στάση και ζήτησε την καταστροφή του Ισραήλ, αναπτύσσοντας παράλληλα κρυφά ένα στρατιωτικό πυρηνικό πρόγραμμα (ενεργό τουλάχιστον μέχρι το 2003, σύμφωνα με την ΙΑΕΑ),και υποστήριξε αντιισραηλινούς και αντιαμερικανούς πληρεξουσίους σε όλη τη Μέση Ανατολή. Η αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από το Κοινό Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης το 2018 οδήγησε στην εκ νέου επιβολή κυρώσεων στο Ιράν και σε μια στροφή προς τη χρήση βίας αντί της διπλωματίας στις σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και των συμμάχων τους και του Ιράν. Η πρώτη κυβέρνηση Τραμπ υιοθέτησε μια στρατηγική «μέγιστης πίεσης».

Ο Πρόεδρος Τραμπ απευθύνεται στο έθνος, την 1η Απριλίου 2026 (από τον Λευκό Οίκο), διαβεβαιώνοντας ότι η στρατιωτική δραστηριότητα στη Μέση Ανατολή «πλησιάζει στην ολοκλήρωσή της». Αρχικά προβάλλεται η εισαγωγική καρτέλα και το επίμαχο μέρος του βίντεο ξεκινάει στα 9:12.
Επιθέσεις και χτυπήματα με drones στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ).
Μια ειδοποίηση έκτακτης ανάγκης που εστάλη στους κατοίκους των ΗΑΕ λίγο πριν χτυπηθεί το Διεθνές Αεροδρόμιο του Ντουμπάι γύρω στις 12:30 π.μ. τοπική ώρα, 28 Φεβρουαρίου 2026.
Οι εντάσεις μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ έχουν αυξηθεί από τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ και την έναρξη του πολέμου στη Γάζα τον Οκτώβριο του 2023, γεγονός που οδήγησε στην αποδυνάμωση των πολιτοφυλακών που υποστηρίζονται από το Ιράν σε όλη τη Μέση Ανατολή από το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της Χαμάς στη Γάζα, της Χεζμπολάχ στον Λίβανο και άλλων. Το Ισραήλ και το Ιράν αντάλλαξαν επιθέσεις τον Απρίλιο και τον Οκτώβριο του 2024 και ενεπλάκησαν σε έναν σύντομο πόλεμο το 2025 που περιελάμβανε μια αμερικανική αεροπορική επιδρομή με στόχο την καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν.

## Δείτε επίσης

* Κρίση των Στενών του Ορμούζ 2026
* Ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν
* Πόλεμος στο Ιράκ (2003)
* Πόλεμος του Κόλπου (1991)
* Κρίση του Σουέζ (1956)
* Πετρελαϊκή κρίση του 1973
* Πετρελαϊκή κρίση του 1979
* Επίθεση των ΗΠΑ εναντίον της Βενεζουέλας 2026
* Κρίση στη Γροιλανδία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* «What we know about the US-Israeli attack on Iran and Tehran's retaliation» (στα Αγγλικά). CNN. 28 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2026.
* U.S. and Israeli Strikes on Iran, C-SPAN
* Iran War Cost Tracker — Live Estimate of U.S. Taxpayer Spending