Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Σεπόλια

| Σεπόλια |
| --- |
|  |
| Σεπόλια
38°0′10″N 23°42′49″E |
|  |
| Χώρα | Ελλάδα |
| Διοικητική υπαγωγή | Δήμος Αθηναίων |
| Ιστότοπος | Επίσημος ιστότοπος |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Σεπόλια Η θέση των **Σεπολίων** στο χάρτη
Τα **Σεπόλια** είναι συνοικία της Αθήνας που βρίσκεται βορειοδυτικά του κέντρου της πόλης. Βρίσκεται κοντά στις συνοικίες των Κάτω Πατησίων, του Αγίου Νικολάου και του Κολωνού.

Από τα Σεπόλια διέρχεται η γραμμή 2 του μετρό και η περιοχή εξυπηρετείται από τον σταθμό «Σεπόλια».

Τον 19ο αιώνα τα Σεπόλια ήταν χωριό της Αττικής, διακριτό γεωγραφικά από την Αθήνα. Στην απογραφή του 1879 είχαν πληθυσμό 278 κατοίκους. Η ονομασία της περιοχής προήλθε από παραφθορά στη Νεοελληνική της αρχαίας έκφρασης *έσω πόλις* (*Εσω-πόλια* --> *Εσπόλια* --> *Σεπόλια*), όπως το *έσω αλώνια* έγινε *εσάλωνα* και στο τέλος Σάλωνα.

Στα 1870 ανεγέρθηκε ο ναός του Αγίου Μελετίου.

## Αθλητισμός

Το πιο γνωστό σωματείο της περιοχής είναι ο **Άφοβος Σεπολίων**, που ιδρύθηκε το 1936.

### Α.Ο. Τρίτων

Ο **Αθλητικός Όμιλος Τρίτων** είναι αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στην καλαθοσφαίριση με έτος ίδρυσης το 1942. Ιδρύθηκε κατά την περίοδο της Κατοχής από μια ομάδα αθλητών του Πανελληνίου και οφείλει την ονομασία του στο υποβρύχιο *Τρίτων*, το οποίο βυθίστηκε από τους Ιταλούς κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Μέχρι και σήμερα έχει σταθερή πορεία έχοντας στο παρελθόν αγωνιστεί και στα πρωταθλήματα της Α' Εθνικής και Β' Εθνικής. Πρώτη έδρα του αποτέλεσε ένα ανοικτό γήπεδο επί της οδού 3ης Σεπτεμβρίου κοντά στην Πλατεία Βικτωρίας και τη δεκαετία του 1960 μεταφέρθηκε στα Σεπόλια.

## Προσωπικότητες

* Άλεξ Αντετοκούνμπο, καλαθοσφαιριστής
* Γιάννης Αντετοκούνμπο, καλαθοσφαιριστής, πρωταθλητής 2021 ΝΒΑ με τους Μιλγουόκι Μπακς.
* Θανάσης Αντετοκούνμπο, καλαθοσφαιριστής
* Κώστας Αντετοκούνμπο, καλαθοσφαιριστής
* Κώστας Αρβανίτης, δημοσιογράφος και ευρωβουλευτής
* Δημήτρης Κοντομηνάς, επιχειρηματίας
* Άγγελος Μενδρινός, αθλητικογράφος
* Νίκος Παππάς, ευρωβουλευτής και παλαίμαχος καλαθοσφαιριστής
* Αργύρης Χιόνης, ποιητής και συγγραφέας

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Α.Σ. Άφοβος
* Ερασιτεχνικό Ποδόσφαιρο, Άφοβος
# Βοτανικός

| Βοτανικός |
| --- |
|  |
| Βοτανικός
37°58′33″N 23°42′59″E |
|  |
| Χώρα | Ελλάδα |
| Διοικητική υπαγωγή | Δήμος Αθηναίων |
| Ιστότοπος | Επίσημος ιστότοπος |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Ο **Βοτανικός** είναι εκτός σχεδίου ζώνη του Κεντρικού Τομέα της Αθήνας ο οποίος διαχωρίζει την Πόλη των Αθηνών από τον Δυτικό Τομέα και τον Πειραιά. Οφείλει την ονομασία του στον Βοτανικό Κήπο των Αθηνών, όπου σήμερα διατηρεί τις εγκαταστάσεις του το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ο πληθυσμός είναι περίπου 5.000-6.000 άτομα και η έκταση είναι περίπου 0,5 τετραγωνικά χλμ.

## Θέση και περιγραφή

Ο Βοτανικός βρίσκεται εκατέρωθεν της Ιεράς οδού στα δυτικά του Δήμου Αθηναίων. Σήμερα λειτουργούν στην περιοχή κάποιες βιομηχανικές μονάδες, ενώ υπάρχουν και πολυάριθμες αποθήκες. Συνιστά σημαντική παραγωγική ζώνη και συγκοινωνιακό κόμβο της Αττικής, ενώ τη Λεωφόρο Αθηνών επιλέγουν για την εγκατάστασή τους και αρκετές επιχειρήσεις, μεταξύ άλλων το Χρηματιστήριο Αθηνών. Υπήρξε στο παρελθόν σπουδαία βιομηχανική περιοχή με εργοστάσια γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως το εργοστάσιο της ΕΒΓΑ και χαρτοποιίες. Τα τελευταία χρόνια ο Βοτανικός έχει γίνει περιοχή νυχτερινής διασκέδασης αφού πολλές παλιές βιοτεχνίες και αποθήκες έχουν σήμερα μετατραπεί σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης με ζωντανή μουσική.

Η περιοχή του Βοτανικού ορίζεται βόρεια από την Ιερά Οδό, ανατολικά από τη λεωφόρο Κωνσταντινουπόλεως, νότια από τη λεωφόρο Πέτρου Ράλλη και δυτικά από το Ρουφ. Στη περιοχή υπάρχουν οι εκκλησίες Αγίου Πολυκάρπου, Αγίου Νικολάου, Αγίας Μαρκέλλας, Προφήτη Δανιήλ και Τριών Παρθένων. Τα τελευταία χρόνια η περιοχή συνδέθηκε με την γραμμή 3 του μετρό και εξυπηρετείται από τον σταθμό του Ελαιώνα.

## Τζαμί

Το Τζαμί του Βοτανικού βρίσκεται σε μια παλιά εγκαταλελειμμένη ναυτική βάση της περιοχής και αποτελεί το πρώτο τζαμί στην Αθήνα.

## Προσωπικότητες της περιοχής

* Μιχάλης Δέλτα, μουσικός
* Γιώργος Μαρίνος, σόουμαν
* Θανάσης Μπέμπης, ποδοσφαιριστής
* Θεόδωρος Βενάρδος, ληστής τραπεζών

## Φωτογραφίες

* Μετρό Ελαιώνα
* Γέφυρα Κηφισού
* Βιομηχανικοί χώροι
* Λεωφόρος Κηφισού
* Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

## Παραπομπές
# Μακρυγιάννη

| Μακρυγιάννη |
| --- |
|  |
| Μακρυγιάννη
37°58′7″N 23°43′50″E |
|  |
| Περιφέρεια | Αττικής - Κεντρικού Τομέα Αθηνών |
| Δήμος | Αθηναίων |
| Διοικητική υπαγωγή | Αθήνα |
| Ταχ. κωδ. | 11742 |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Η συνοικία **Μακρυγιάννη** είναι συνοικία της Αθήνας που βρίσκεται νότια της πλατείας Συντάγματος, κάτω από την Ακρόπολη. Την ονομασία της οφείλει στον στρατηγό Ιωάννη Μακρυγιάννη, που κατοικούσε εκεί. Από την περιοχή αυτή ξεκινά η λεωφόρος Συγγρού.

Η συνοικία Μακρυγιάννη συνδέεται με το δίκτυο του μετρό της Αθήνας μέσω του σταθμού Ακρόπολη της γραμμής 2.

## Εικόνες

* Σουηδικό Ινστιτούτο
* Φινλανδικό Ινστιτούτο

## Δείτε επίσης

* Ιωάννης Μακρυγιάννης

## Προσωπικότητες της περιοχής

* Κωνσταντίνος Βήτα, μουσικοσυνθέτης και μουσικός
* Μαρία Ναυπλιώτου, ηθοποιός
* Άννυ Κωνσταντινίδου, μπασκετμπολίστρια

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος (Δήμος Αθηναίων)
# Λεωφόρος Ποσειδώνος

| Λεωφόρος Ποσειδώνος |
| --- |
| Η λεωφόρος Ποσειδώνος στην Βούλα |
| Μήκος | 15,4 χιλιόμετρα |
| Διασταύρωση με | Λεωφόρος Κηφισού/Α/Δ ΠΑΘΕ, Λεωφόρος Θησέως, Λεωφόρος Ανδρέα Συγγρού, Λεωφόρος Αμφιθέας, Λεωφόρος Αλίμου, Γρηγορίου Λαμπράκη |
| Περιοχή | Πειραιάς, Μοσχάτο, Καλλιθέα, Παλαιό Φάληρο, Άλιμος, Ελληνικό, Γλυφάδα, Βούλα |
| Εκκίνηση | Ομηρίδου Σκυλίτση & Μικράς Ασίας, Πειραιάς |
| Τέλος | Πριγκίπος Πέτρου, Γλυφάδα/Βούλα |

Η **Λεωφόρος Ποσειδώνος**, γνωστή και ως *Παραλιακή*, είναι μια παραθαλάσσια λεωφόρος στα νότια προάστια της Αθήνας. Ξεκινάει από τον Πειραιά, διέρχεται από το Παλαιό Φάληρο, την Καλλιθέα, τον Άλιμο, το Ελληνικό, τη Γλυφάδα και καταλήγει στη Βούλα, όπου μετονομάζεται και σε *Λεωφόρος Κωνσταντίνου Καραμανλή*. Αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες λεωφόρους ακόμη και για το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας.

Η λεωφόρος είναι γνωστή για τα γήπεδα που βρίσκονταν δίπλα της και χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των Θερινών Ολυμπιακών αγώνων του 2004, περνώντας από μεγάλα συγκροτήματα στο Παλαιό Φάληρο και το Ελληνικό. Αρκετές ταινίες γυρίστηκαν στη λεωφόρο, κυρίως τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, καθώς και τηλεοπτικές σειρές τη δεκαετία του 1980. Από τον Πειραιά έως τη Λεωφόρο Συγγρού, είναι τμήμα της εθνικής οδού 56α, ενώ από τη Λεωφόρο Συγγρού έως τη Γλυφάδα και τη Βούλα, είναι τμήμα της εθνικής οδού 91.

Καθώς είναι μια από τις μεγαλύτερες λεωφόρους της Αθήνας, έχει κίνηση καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου, και εξυπηρετεί τις παραλίες που βρίσκονται κοντά στο κέντρο της Αθήνας. Εξυπηρετεί ακόμη και ναυτικούς, καθώς συνδέει το κέντρο της πόλης και τα νότια προάστια με το λιμάνι του Πειραιά, ενώ κατά μήκος της έχουν έδρα πολλές ναυτιλιακές εταιρείες.

## Υπογειοποίηση τμήματος της λεωφόρου

Σε μήκος 3 χιλιομέτρων, από τον κόμβο Κηφισού μέχρι τον κόμβο Συγγρού η λεωφόρος Ποσειδώνος ξεκίνησε στα μέσα του 2017 να υπογειοποιείται με σκοπό την ανάπλαση του Φαληρικού Όρμου. Το σχέδιο προέβλεπε την μεταφορά της λεωφόρου κατά 90 μέτρα από την αρχική της θέση και την μετατροπή της σε ημιυπόγεια, με σκοπό ο χώρος της πρώην λεωφόρου καθώς και ο χώρος πάνω από την υπόγεια λεωφόρο να γίνει πάρκο, όπως και έγινε. Το έργο της υπογειοποίησης σε αυτό το τμήμα της λεωφόρου ολοκληρώθηκε σταδιακά. Συγκεκριμένα ο πρώτος κλάδος παραδόθηκε στην κυκλοφορία την 1η Ιουνίου 2019, ενώ ο δεύτερος κλάδος παραδόθηκε στην κυκλοφορία στις 23 Ιουνίου 2019. Και οι δύο κλάδοι περιλαμβάνουν 4 λωρίδες κυκλοφορίας και 2 σήραγγες.

Άποψη της νέας λεωφόρου με κατεύθυνση προς λεωφόρο Συγγρού (1η εικόνα) και λεωφόρο Κηφισού (2η εικόνα).

## Παραπομπές
# Λογρόνιο

| Λογρόνιο |
| --- |
|  |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  Σημαία |  Έμβλημα |

 |
| Λογρόνιο
42°28′12″N 2°26′44″W |
| Χώρα | Ισπανία |
| Διοικητική υπαγωγή | Λα Ριόχα |
| Προστάτης | Απόστολος Βαρνάβας |
| Έκταση | 79.570.000 m² |
| Υψόμετρο | 384 μέτρα |
| Πληθυσμός | 152.150 (2025) |
| Ταχ. κωδ. | 26001–26009 |
| Τηλ. κωδ. | 941 |
| Ιστότοπος | Επίσημος ιστότοπος |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Το **Λογρόνιο** (ισπανικά: *Logroño*‎‎, προφέρεται: [loˈɣɾoɲo]) είναι η πρωτεύουσα της αυτόνομης κοινότητας (και πρώην επαρχίας) Λα Ριόχα στη βορειοανατολική Ισπανία. Η πόλη το 2013 υπολογίζεται ότι είχε 153.066 κατοίκους και είναι η μεγαλύτερη πόλη στην κοινότητα. Η μητροπολιτική περιοχή της πόλης έχει περίπου 200.000 κατοίκους. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 384 μέτρων, στις όχθες του ποταμού Έβρου. Βρίσκεται στη Διαδρομή του Αγίου Ιακώβου και αυτός ήταν λόγος για τον οποίο η πόλη αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα.

Στην ευρύτερη περιοχή της πόλης κατά την αρχαιότητα βρισκόταν η ρωμαϊκή πόλη Vareia, η οποία έλαβε το καθεστώς πόλης κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βεσπασιανού. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα άρχισε να αναπτύσσεται, όταν έγινε πιο δημοφιλής η διαδρομή του Αγίου Ιακώβου. Το 1092 καταστράφηκε από τον Ελ Σιντ Καμπεαδόρ, αλλά το 1095 ο Αλφόνσος ΣΤ΄ της Καστίλλης της έδωσε δικαιώματα ώστε να κατασκευαστεί ξανά. Το 1431, το Λογρόνιο έλαβε καθεστώς πόλης. Το 1521, γαλλικά στρατεύματα επιχείρησαν να καταλάβουν την πόλη, αλλά οι κάτοικοί της τα αιφνιδίασαν με αποτέλεσμα να φύγουν. Το 1982 έγινε πρωτεύουσα της αυτόνομης κοινότητας της Λα Ριόχα.

Η πόλη είναι γνωστή ως το κέντρο εμπορίου του κρασιού Ριόχα. Επίσης στην πόλη βρίσκονται βιομηχανίες επεξεργασίας τροφίμων, μεταλλουργίες και υφαντουργίες.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Λογρόνιο στο Wikimedia Commons
* (Ισπανικά) Επίσημος ιστότοπος
# Κοινό των Μακεδόνων

Νόμισμα της Μακεδονικής Συμπολιτείας στο Νομισματικό Μουσείο Αθηνών
Το **Κοινόν των Μακεδόνων** (αρχαία ελληνικά: *Κοινὸν τῶν Μακεδόνων*‎‎) ήταν συνομοσπονδιακά οργανωμένη συμπολιτεία (δηλαδή, ένα αρχαίο ελληνικό περιφερειακό κράτος ή *κοινόν*) αποτελούμενο από όλες τις μακεδονικές κοινότητες ενωμένες γύρω από έναν μονάρχη. Μπορεί να παραλληλιστεί από το Κοινόν των Μολοσσών, αλλά φαίνεται ότι το μακεδονικό *κοινό* είχε πολύ μικρότερη δύναμη από αυτό των Μολοσσών. Πρωτεύουσα ή έδρα του Μακεδονικού *κοινού* ήταν η Βέροια.

## Ιστορία

Τόσο νομισματικά όσο και επιγραφικά στοιχεία πιστοποιούν την ύπαρξη του Μακεδονικού *κοινού* πριν και μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση της Μακεδονίας. Η νομισματοκοπία στο όνομα των Μακεδόνων (δηλαδή, ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ) ήταν σε συνεχή παραγωγή από τη βασιλεία του Φιλίππου Ε' (π. 238–179 π.Χ.) και του Περσέα (π. 212–166 π.Χ.) μέχρι και τη Ρωμαϊκή περίοδο. Αναδιοργανώθηκε υπό την πρώιμη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και μετατράπηκε σε θεσμό που σχετίζεται με την αυτοκρατορική λατρεία, όπως συνέβη σε όλα τα *κοινά* της περιόδου.

Το *κοινόν*, που διοικούνταν από μέλη της τοπικής ελίτ, διοργάνωνε και χρηματοδοτούσε αγώνες και εκδηλώσεις και λάμβανε τη ρωμαϊκή υπηκοότητα. Χρησιμοποιώντας παραδοσιακά εθνοτικά σύμβολα που απεικονίζονται στα νομίσματά του, όπως η μακεδονική ασπίδα και ο φτερωτός κεραυνός, το *κοινό*ν διατήρησε την αίσθηση της ελληνικής/μακεδονικής αστικής ταυτότητας στην επαρχία μέχρι τα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ. Η τελευταία βεβαίωση ατόμου που προσδιορίζεται ως Μακεδόνας χρονολογείται στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ.

## Παραπομπές

## Πηγές

* Gill, David W.J. (1994). «CHAPTER 11 MACEDONIA». Στο: Gill, David W.J.· Gempf, Conrad, επιμ. *The Book of Acts in Its Graeco-Roman Setting*. Grand Rapids, MI: William B. Eerdmans Publishing Company. ISBN 978-0-80-284847-5.
* Hatzopoulos, Miltiades B. (2011). «Macedonian Studies». Στο: Lane Fox, Robin J., επιμ. *Brill's Companion to Ancient Macedon: Studies in the Archaeology and History of Macedon, 650 BC – 300 AD*. Leiden: Brill. σελίδες 35–42. ISBN 978-90-04-20650-2.
* Kremydi-Sicilianou, Sophia (2005). «7. 'Belonging' to Rome, 'Remaining' Greek: Coinage and Identity in Roman Macedonia». Στο: Howgego, Christopher· Heuchert, Volker· Burnett, Andrew, επιμ. *Coinage and Identity in the Roman Provinces*. Oxford and New York: Oxford University Press. σελίδες 95–106. ISBN 0-19-923784-0.
* Mackil, Emily (2013). «CHAPTER 11 THE GREEK *KOINON*». Στο: Bang, Peter Fibiger· Scheidel, Walter, επιμ. *The Oxford Handbook of the State in the Ancient Near East and Mediterranean*. Oxford and New York: Oxford University Press. σελίδες 304–323. ISBN 978-0-19-518831-8.
* Walbank, Frank William (1993) [1981]. *The Hellenistic World: Revised Edition*. Cambridge, MA: Harvard University Press. ISBN 0-674-38726-0.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Κοινό των Μακεδόνων στο Wikimedia Commons
# Πελταστής

Πελταστής σε αρχαίο κεραμικό
Ο **πελταστής** ήταν είδος αρχαίου πολεμιστή. Εμφανίστηκε κατά την Κλασική εποχή (περίπου 5ος με 4ος αιώνας π.Χ.). Οι πελταστές ήταν συνήθως εξοπλισμένοι με την πέλτη, ελαφριά θρακική ασπίδα η οποία είχε μία εσοχή σαν μισοφέγγαρο, και τρία ακόντια, τα οποία κρατούσαν το ένα στο ένα χέρι και τα άλλα δύο στο άλλο χέρι μαζί με την ασπίδα. Οι πελταστές χρησιμοποιούσαν διάφορα επιθετικά όπλα, όπως σφεντόνες και μικρά ακόντια. Εκείνη την εποχή ο κάθε στρατιώτης πλήρωνε από μόνος του για τον εξοπλισμό του. Έτσι, οι πελταστές χρησιμοποιούσαν ανίσχυρα όπλα, επειδή δεν ήταν αρκετά πλούσιοι για να αγοράσουν τόξα ή δόρατα.

Οι Θράκες πελταστές ήταν ελαφρά εξοπλισμένοι αλλά πολύ ευκίνητοι στρατιώτες, συνήθως μισθοφόροι. Η επιτυχία των πελταστών σε μάχες του Πελοποννησιακού και του Κορινθιακού πολέμου, οφειλόταν στη μεγάλη τους ευκινησία σε σχέση με τη βαριά οπλιτική φάλαγγα, ιδιαίτερα σε ανώμαλο έδαφος όπου η φάλαγγα δεν μπορούσε να κρατήσει τη συνοχή της. Επίσης οφειλόταν στον υψηλό βαθμό εκπαίδευσης και επαγγελματισμού των στρατιωτών αυτού του τύπου, σε αντίθεση με τους εφέδρους οπλίτες οι οποίοι ασχολούνταν μόνο περιστασιακά με τον πόλεμο.

Η πρώτη χρήση πελταστών (από τη Θράκη) έγινε πιθανώς από τον Πεισίστρατο, προκειμένου να καταλάβει πραξικοπηματικά την εξουσία στην αρχαία Αθήνα. Αλλά και αργότερα (4ος αι. π.Χ.) οι Θράκες εξακολουθούσαν να θεωρούνται ως οι καλύτεροι πελταστές. Είναι χαρακτηριστικό ότι Θράκες πελταστές κατατρόπωσαν Αθηναίους οπλίτες στον Δράβησκο (465 π.Χ.). Αθηναίοι πελταστές υπό τον διάσημο στρατηγό Ιφικράτη έκαναν το ίδιο σε μοίρα Σπαρτιατών οπλιτών κατά τη μάχη στο Λέχαιο (390 π.Χ.), γεγονός που προκάλεσε τότε βαθιά εντύπωση.

Στα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου υπήρχαν και πελταστές τους οποίους φρόντιζε να χρησιμοποιεί στις μάχες του.

## Πηγές

* Delbrück, Hans (1920). *Warfare in Antiquity: History of the Art of War*, μτφρ. Walter Renfroe, University of Nebraska Press, 1990, ISBN 080329199X, σ.151-152. (αγγλικά)
* Hunt, Peter. *The Cambridge History of Greek and Roman Warfare: Vol. I, Greece, the Hellenistic world and the Rise of Rome*, επιμ. Philip A. G. Sabin, Hans van Wees, Michael Whitby, Cambridge University Press, 2007. ISBN 0521782732, σ. 119-120, 135. (αγγλικά)
* Trundle, Matthew (2004). *Greek mercenaries: from the late archaic period to Alexander*, Routledge, 2004, ISBN 0415338123, σ. 47-51. (αγγλικά)
# Αντισθένης

| Αντισθένης |
| --- |
|  |
| Γενικές πληροφορίες |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Ἀντισθένης (Αρχαία Ελληνικά)  |
| Γέννηση | 445 π.Χ. Πειραιεύς Ιπποθοωντίδας |
| Θάνατος | 365 π.Χ. Αθήνα |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Αθήνα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Αρχαία ελληνικά |
| Πληροφορίες ασχολίας |
| Ιδιότητα | φιλόσοφος |
| Επηρεάστηκε από | Σωκράτης |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Ο **Αντισθένης** ο νεότερος, (αρχ. Ἀντισθένης, 444 π.Χ. - 365 π.Χ.) ήταν Έλληνας φιλόσοφος, ιδρυτής της σχολής των Κυνικών Φιλοσόφων. Γεννήθηκε στην Αθήνα, το 444 π.Χ. Υπήρξε αρχικά μαθητής του Γοργία και στη συνέχεια του Σωκράτη.

## Βιογραφία

Ο Αντισθένης ήταν γιος του Αντισθένη, ενός Αθηναίου, ενώ η μητέρα του ήταν από τη Θράκη. Πολέμησε στη Μάχη της Τανάγρας (426 π.Χ.). Είχε τη φήμη εγκρατούς ανθρώπου. Κυκλοφορούσε στην αγορά, φορώντας μόνο έναν τρίβωνα, ένα σακούλι στον ώμο και κρατούσε ένα ραβδί. Περιφρονούσε κάθε άνεση και κοινωνική συμβατικότητα, σαν τον Διογένη από τη Σινώπη που υπήρξε και μαθητής του. Αυτός και οι μαθητές του ονομάστηκαν Κυνικοί. Συνήθιζε να λέει “Η αληθινή αρετή δεν έχει ανάγκη από τίποτα. Ούτε νόμων ανάγκη έχει ο σοφός που δρα και φέρεται σύμφωνα με την κρίση του. Οι νόμοι είναι για τους πολλούς και τους μέτριους και όχι για τους Εκλεκτούς”.

## Διδασκαλία

Στις διαλεκτικές συζητήσεις δοκίμαζε να ανατρέψει τον ορισμό του Σωκράτη για τις γενικές έννοιες. Καταπολεμούσε, δηλαδή, την περί ιδεών θεωρία του Πλάτωνα, και παραδεχόταν σαν πραγματικό μόνο το επί μέρους. Μονάχα αυτό που βλέπουμε, αγγίζουμε ή άλλως πως αισθανόμαστε υπάρχει πραγματικά (αισθησιοκρατική διδασκαλία).

Οι γενικές έννοιες, κατά τον Αντισθένη, είναι ανύπαρκτες (ίππον μεν ορώ, ιππόττητα δε ουκ ορώ). Κάθε, δε, έννοια εννοεί ένα μόνο πράγμα. Από εδώ συνάγει ο φιλόσοφος ότι δεν μπορεί να αποδοθεί διαφορετική έννοια σε κανένα υποκείμενο και οι μόνες, σωστές, κρίσεις είναι οι ταυτολογικές (Α εστίν Α). Δεν είναι ορθό, κατά τον Αντισθένη, να λέγεται, φεριπείν, «Ο χρυσός είναι ξανθός» αλλά «Ο χρυσός είναι χρυσός», όπως, επίσης, δεν είναι ορθό το: «Ο άνθρωπος είναι θνητός» αλλά «Το θνητό είναι θνητό».

Γι’ αυτόν τον λόγο ο Αντισθένης απέρριπτε και τον ορισμό που στηρίζεται πάνω στα ουσιώδη γνωρίσματα. Τα διδάγματα αυτά πρόθυμα ασπάσθηκαν οι Κυνικοί. Και από αυτά πηγάζει η τάση των Κυνικών να κάνουν τους εαυτούς των τελείως ανεξάρτητους από τις ανάγκες του έξω κόσμου, περιορίζοντας στο ελάχιστο τις ανάγκες τους, ασκούμενοι να υπομένουν κάθε στέρηση και κάθε πόνο, και θεωρώντας τις απολαύσεις και ιδιαίτερα την ηδονή μέγιστα κακά.

## Παραπομπές
# Καυλωνία

| Καυλωνία |
| --- |
| αρχαιολογικός χώρος, πόλις, αρχαιολογικό μουσείο, Ιταλικό εθνικό μουσείο, αρχαιολογικό πάρκο και Μουσείο του Ιταλικού Υπουργείου Πολιτισμού |
| ιταλικό πολιτισμικό αγαθό |
|  |
|  |
| Διεύθυνση | Contrada Runci, s.n.c - 89040 Monasterace (RC), Strada Statale 106 Ionica, - Monasterace, Contrada Runci 1, 89040 Monasterace και Contrada Runci, 89040 Monasterace |
| Γεωγραφικές συντεταγμένες | 38°26′44″N 16°34′44″E |
| Διοικητική υπαγωγή | Μοναστεράτσε |
| Χώρα | Ιταλία |
| Κατεδάφιση | 200 π.Χ. |
| Ιστότοπος |
| Επίσημος ιστότοπος |
|  Πολυμέσα |
| Δεδομένα () |

Η **Καυλών**, **Καυλωνία** ή **Αυλωνία** ήταν αρχαία ελληνική αποικία στην σημερινή Καλαβρία της Ιταλίας.

## Ιστορία

Βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Καλαβρίας στην περιοχή Μοναστηράκι. Ιδρύθηκε από Αχαιούς που ήρθαν από την Ελλάδα πριν το 700 π.Χ. με αρχηγό τον Τύφωνα από το Αίγιο και κατοίκησαν στο μέρος αυτό μια ευρεία περιοχή. Το όνομα ίσως να προέρχεται από έναν πολίτη της Αυλώνας, τον Καυλώνα.

Από την κτίση της πόλης, και μετά από λίγες δεκαετίες, συμμάχησε με τον Κρότωνα και την Σύβαρι, αργότερα και με τους Θούριους, οι οποίες ήταν επίσης Αχαϊκές αποικίες. Στην Αυλωνία πρέπει να άνθιζε το εμπόριο, όπως συμπεραίνεται από τις μεγάλες ποσότητες αρχαίων νομισμάτων που έχουν βρεθεί.

Το 389 π.Χ. ο Διόνυσος, τύραννος των Συρακουσών, εισέβαλε στην Μεγάλη Ελλάδα, πολιόρκησε την Καυλωνία και επέφερε σοβαρές απώλειες στους Κροτωνιάτες και άλλους που έσπευσαν σε βοήθεια των Καυλωνών. Η Καυλωνία αναγκάστηκε να παραδοθεί και η πόλη καταστράφηκε το 384 π.Χ., ενώ οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν στις Συρακούσες. Η Καυλωνία παραχωρήθηκε στους σύμμαχους των Σικελών, τους Λοκρούς. Από τότε η Καυλωνία δεν ευδοκίμησε, και κατά την Σικελική εκστρατεία του Πύρρου αλώθηκε από μισθοφόρους στρατιώτες και έσβησε.

Τα αρχαιολογικά ευρήματα εκτίθενται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο της Μεγάλης Ελλάδας (ιταλ. *Museo Nazionale della Magna Grecia*) στο Ρέτζιο (αρχ. Ρήγιον) της Καλαβρίας.

## Περιγραφή

Η παράλια περιοχή περιστοιχιζόταν από ισχυρά αμυντικά τείχη με πύργους στην ξηρά. Η αρχαία πόλη ήταν κτισμένη γύρω από μια ακρόπολη στις βουνοπλαγιές του βράχου Κολλίνα ντελ Φάρο. Στην κορυφή του λόφου πρέπει να υπήρχε τουλάχιστον ένας μικρός βωμός. Ένας μεγάλος ναός του πρώτου ημίσεος του 5ου αιώνα π.Χ. ήταν κτισμένος κοντά στην ακτή. Δεν είναι γνωστό σε ποια θεότητα ήταν αφιερωμένος ο ναός αυτός. Ήταν μάλλον περίπτερος και ο αριθμός των κιόνων δεν είναι γνωστός. Ήταν κτισμένος εξ ολοκλήρου από ασβεστόλιθο, ο οποίος προερχόταν μάλλον από τα λατομεία των Συρακουσών. Η σκεπή ήταν από μαρμάρινα κεραμίδια. Η εξωτερική επικάλυψη ήταν από τερακότα.

## Φωτοθήκη

* Ερείπεια της Καυλωνίας
* Μωσαϊκό στην Καυλωνία
*

## Παραπομπές

## Πηγές

* Elizabeth Douglas (1923). *Archaic fictile revetments in Sicily and Magna Graecia*. London: Murray. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2011.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Καυλωνία στο Wikimedia Commons
# Λευκή Άκρα

| Λευκή Άκρα |
| --- |
|  |
| Λευκή Άκρα
38°21′52″N 0°26′18″W |
| Χώρα | Ισπανία |
| Διοικητική υπαγωγή | Αλικάντε |
| Υψόμετρο | 38 μέτρα |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Υποθετικός χάρτης πόλεως κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ.
Λευκή Άκρα Η θέση της **Λευκής Άκρας** στον χάρτη
Η **Λευκή Άκρα** ιδρύθηκε το 325/4 π.Χ. από Έλληνες αποίκους στην νοτιοανατολική Ιβηρία, εκεί που βρίσκεται σήμερα το Αλικάντε. Πρέπει να κτίστηκε από την Μασσαλία, που την περίοδο εκείνη είχε προσλάβει στον στρατό της ορεσίβιους Κρήτες και σφενδονήτες Ροδίους για να εποπτεύουν τις κινήσεις των Καρχηδονίων στα νότια. Η πόλη ήταν γνωστή και ως *Λευκή ακρόπολις*, ονομασία που οφείλει σε κάποιο φυσικό της χαρακτηριστικό. Η ελληνική αποικία βρισκόταν στην φυλή των *Κωντεστανών*.

Κατά το 236 π.Χ., ο Καρχηδόνιος στρατηγός Αμίλκας Βάρκας εξεστράτευσε στην Ιβηρική χερσόνησο εναντίον των Ρωμαίων και επανίδρυσε την Λευκή Άκρα ως φοινικικό εμπορείο. Μετά το 201 π.Χ. ο Ρωμαίος ύπατος Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων κυρίευσε την πόλη, μετονομάζοντάς την σε **Lucentum** (δηλαδή φωτεινή πόλη, από το ελληνικό *Λυκανδός*).

Κατά την ρωμαιοκρατία η Λευκή Άκρα πλουτίστηκε με θέατρο, λουτρά, αποχέτευση κ.ο.κ. Έφθασε στο αποκορύφωμά της κατά τον 1ο π.Χ.-1ο αι. μ.Χ., αλλά στους μεταγενέστερους αιώνες (2ο με 3ο αιώνα) έπεσε σε παρακμή. Αιτία υπήρξε ο ανταγωνισμός με την γειτονική και επίσης ελληνική Ελίκη (σημ. Έλτσε (*Elche*)) που υπερείχε σε ποιότητα ύδατος και σε επικοινωνία δια ξηράς. Αυτό οδήγησε σε ερήμωση της πόλης. Από την ρωμαϊκή κατοχή περιήλθε στους Βησιγότθους (5ος αιώνας) και στην περίοδο 554 -620 μ.Χ. στην βυζαντινή κυριαρχία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Λευκή Άκρα στο Wikimedia Commons
# Σελεύκεια η Πιερία

| Σελεύκεια η Πιερία |
| --- |
| πόλη και αρχαιολογικός χώρος |
|  |
|  |
| Γεωγραφικές συντεταγμένες | 36°7′26″N 35°55′19″E |
| Διοικητική υπαγωγή | Συριακή Τετράπολις και Επαρχία Χατάι |
| Χώρα | Τουρκία |
|  Πολυμέσα |
| Δεδομένα () |

Η **Σελεύκεια εν Πιερία** βρισκόταν στην επαρχία Πιερίας της βορείου Συρίας (ονομάστηκε έτσι από τους Έλληνες που ήλθαν από την Πιερία της Μακεδονίας). Ο Σέλευκος Α΄ την έκτισε το 300 π.Χ. λίγο πιο νότια από το παλαιότερο *Ποσείδιον*, στις εκβολές του ποταμού Ορόντη. Χρησίμευσε ως επίνειο της πρωτεύουσας των Σελευκιδών της Αντιόχειας. Κατά τον Γ΄ Συριακό πόλεμο (246 -241 π.Χ.) ο Πτολεμαίος Γ΄ Ευεργέτης την κατέλαβε για λογαριασμό της Αιγύπτου. Το 219 π.Χ. κατά τον Δ΄ Συριακό πόλεμο ο Αντίοχος την ανέκτησε για την απαλλαγή των νώτων της Αντιόχειας. Το 64 π.Χ. ο Πομπήιος την κατέστησε ελεύθερη πόλη. Τα ερείπιά της βρίσκονται κοντά στην σημερινή Σαμαντάγ, στα τουρκοσυριακά σύνορα, από την πλευρά της Τουρκίας.

## Παραπομπές
# 604

| Το 604 σε άλλα ημερολόγια |
| --- |
| Γρηγοριανό ημερολόγιο | 604 *DCIV* |
| Ελληνικό αλφάβητο | ΧΔ´ |
| Ab urbe condita | 1357 |
| Αρμενικό ημερολόγιο | 53 *ԹՎ ԾԳ* |
| Κινεζικό ημερολόγιο | 3300 – 3301 *癸亥 – 甲子* |
| Αιθιοπικό ημερολόγιο | 596 – 597 |
| Εβραϊκό ημερολόγιο | 4364 – 4365 |
| Περσικό ημερολόγιο | 18 ΠΕ – 17 ΠΕ |
| Ισλαμικό ημερολόγιο | 19 ΠΕ – 18 ΠΕ |
| Ινδουιστικά ημερολόγια |
| *Βικράμ Σαμβάτ* | 659 – 660 |
| *Σάκα Σαμβάτ* | 526 – 527 |
| *Κάλι Γιούγκα* | 3705 – 3706 |

*Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 604 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο*

## Γεγονότα

## Γεννήσεις

* 27 Ιουλίου - Φάτιμα (κόρη του Μωάμεθ)
* Άγιος Οσβάλδος

## Θάνατοι

* 12 Μαρτίου - Πάπας Γρηγόριος Α΄
* Έθελρικ, βασιλιάς της Ντέιρα