# Μπάρατανατιαμ

Έκφραση και στάση χορεύτριας κατά τη διάρκεια του χορού.
Ο **Μπάρατανατιαμ** (χίντι: भरतनाट्यम्) είναι ινδική μορφή κλασικού χορού που προέρχεται από το Ταμίλ Ναντού, στην Ινδία. Είναι μια κλασική μορφή χορού που αναγνωρίζεται από την Εθνική Ακαδημία Μουσικής της Ινδίας και εκφράζει θρησκευτικά θέματα της Νότιας Ινδίας και πνευματικές ιδέες του Ινδουισμού και του Τζαϊνισμού.

Μια περιγραφή των προδρόμων του Μπάρατανατιαμ από τη Νάτια Σάστρα, που χρονολογείται γύρω στο 500 π.Χ. και στο αρχαίο Ταμίλ έπος *Σιλαπατικάραμ*, που χρονολογείται γύρω στο 171 μ.Χ., ενώ τα γλυπτά του ναού είναι του 6ου έως 9ου αιώνα μ.Χ., υποδεικνύουν ότι ο χορός ήταν μια εκλεπτυσμένη τέχνη από τα μέσα της 1ης χιλιετίας μ.Χ. Ο Σάντιρααταμ, ο οποίος μετονομάστηκε Μπάρατανατιαμ το 1932, είναι η παλαιότερη κλασική παράδοση χορού στην Ινδία.

Ο Μπάρατανατιαμ περιέχει διαφορετικά είδη *bani*. Το *bani*, ή «παράδοση», είναι όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει την τεχνική χορού και το στυλ που είναι ειδικό για έναν γκουρού ή μία σχολή, συχνά ονομαζόμενο από το χωριό του γκουρού. Το στυλ Μπάρατανατιαμ είναι γνωστό για το σταθερό άνω κορμό του, τα τεντωμένα πόδια και τα λυγισμένα γόνατα, σε συνδυασμό με την κίνηση των ποδιών και ένα λεξιλόγιο της νοηματικής γλώσσας που βασίζεται σε χειρονομίες των χεριών, των ματιών και των μυών του προσώπου. Ο χορός συνοδεύεται από μουσική και τραγουδιστής, και συνήθως ο γκουρού του χορευτή είναι παρών ως *nattuvanar* ή συντονιστής της παράστασης και της τέχνης. Ένα πρόγραμμα Μπάρατανατιαμ συνήθως διαρκεί δύο ώρες χωρίς διακοπή και περιλαμβάνει έναν συγκεκριμένο κατάλογο με διαδικασίες, όπου όλες εκτελούνται από έναν χορευτή, ο οποίος δεν αφήνει τη σκηνή ή αλλάζει στολή. Η συνοδεία της ορχήστρας - που αποτελείται από τύμπανα, βόμβους και τραγουδιστές - βρίσκεται στο πίσω μέρος της σκηνής, με επικεφαλής τον γκουρού ή δάσκαλο του χορευτή.

Το Σάντιρααταμ παρέμεινε αποκλειστικό για τους Ινδουιστικούς ναούς μέχρι τον 19ο αιώνα. Απαγορεύτηκε από την αποικιακή βρετανική κυβέρνηση το 1910, αλλά η ινδική κοινότητα διαμαρτυρήθηκε κατά της απαγόρευσης και επεκτάθηκε η απόδοσή του έξω από τους ναούς τον 20ο αιώνα ως Μπάρατανατιαμ. Οι σύγχρονες σκηνικές παραστάσεις του Μπάρατανατιαμ έχουν γίνει δημοφιλείς σε όλη την Ινδία και περιλαμβάνουν παραστάσεις που βασίζονται καθαρά στο χορό σε μη θρησκευτικές ιδέες και θέματα σύντηξης. Το συγκρότημα Thanjavur Quartet ανέπτυξε τη βασική δομή του σύγχρονου Μπάρατανατιαμ, επισημοποιώντας το.

## Εικόνες

* Αξιοσημείωτη χορεύτρια *Σάντιρ*, Γκνιάνα του Ταντζόρου, 19ος αιώνας.
* Η Ρουκμίνι Ντεβί Αρουντάλε, που απεικονίζεται το 1940, πρότεινε το Μπάρατανατιαμ αφού ο χορός των Ινδουιστών ναών απαγορεύτηκε από την βρετανική αποικιακή κυβέρνηση το 1910.
* Η Ράμα Βαϊντιανάθαν χρησιμοποιώντας την έκφραση και τη στάση.
* Κορίτσι που χορεύει τον Μπάρατανατιαμ σε ένα Φεστιβάλ Πονγκάλ στο Ναμάκαλ.
* Το *Βάρναμ* μέρος του Μπάρατανατιαμ τονίζει τον εκφραστικό χορό.
* Φορεσιά για τον Μπάρατανατιαμ.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία

* Wallace Dace (1963). «The Concept of "Rasa" in Sanskrit Dramatic Theory». *Educational Theatre Journal* **15** (3): 249–254. doi:10.2307/3204783.
* Danielou, Alain (1965). *Shilappadikaram (The Ankle Bracelet) by Iḷaṅkōvaṭikaḷ*. New Directions Publishing, New York. ISBN 978-0-8112-0001-1.
* Ragini Devi (1990). *Dance Dialects of India*. Motilal Banarsidass. ISBN 978-81-208-0674-0.
* Dikshitar, V R Ramachandra (1939), *The Silappadikaram*, Oxford University Press,
* Fergusson, James (1880). *The Caves Temples of India*. W. H. Allen. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2016.
* Ντάγκλας Μ. Νάιτ, Τζούνιορ Μπαλασαρασβάτι: Η Τέχνη και η Ζωή της. Ο Πανεπιστημιακός Τύπος Γουέσλιαν. Μίντλετον, ΚΤ, 2010.   (ISBN 978-0-8195-6906-6)Δελτίο ΕΕ 978-0-8195-6906-6
* Σουνίλ Κόταρι, *Βharata Natyam,* Marg Publications, Μονάμπι: 1997.
* Natalia Lidova (2014). *Natyashastra*. Oxford University Press.
* Natalia Lidova (1994). *Drama and Ritual of Early Hinduism*. Motilal Banarsidass. ISBN 978-81-208-1234-5.
* Tarla Mehta (1995). *Sanskrit Play Production in Ancient India*. Motilal Banarsidass. ISBN 978-81-208-1057-0.
* Michell, George l (15 Οκτωβρίου 2014). *Temple Architecture and Art of the Early Chalukyas: Badami, Mahakuta, Aihole, Pattadakal*. Niyogi Books. ISBN 978-93-83098-33-0.
* Ναραϊάναν Τσιττόρ Ναμπόδιριπαντ, "Ανακάλυψη της τέχνης του Νατιαστούρα". ISBN  (ISBN 9788121512183)
* Σρίβιδα Νατάρατζαν Άλλο ένα στάδιο στη ζωή του έθνους: Σαντίρ, Βρατανάτειαμ, Φεμινιστική Θεωρία. Μη δημοσιευμένη διδακτορική εργασία, Τμήμα Αγγλικών, Πανεπιστήμιο της Χαϊδεράμπαντ, 1997.
* Emmie Te Nijenhuis (1974). *Indian Music: History and Structure*. BRILL Academic. ISBN 90-04-03978-3.
* Σουκάνια Ραχμάν. *Χορεύοντας στην οικογένεια.* Ρούπα και εταιρεία Νέο Δελχί: 2004.   (ISBN 81-291-0594-2)Δελτίο ΕΕ 81-291-0594-2
* Βιτζάια Ραό, (1987), Abbild des Göttlichen. Βharata Natyam. Ο κλασικός Ινδικός Τανς. Φραϊμπούργκ (Γερμανία)
* Richmond, Farley P.· Swann, Darius L. (1993). *Indian Theatre: Traditions of Performance*. Motilal Banarsidass. ISBN 978-81-208-0981-9.
* Kapila Vatsyayan (2001). *Bharata, the Nāṭyaśāstra*. Sahitya Akademi. ISBN 978-81-260-1220-6.
* Καπίλα Βατσιάν (1977). Κλασικός Ινδικός χορός στη λογοτεχνία και τις τέχνες. Σάντζιτ Νατάκ Ακαδημία. Ο ΟΣΛΚ 233639306. , Πίνακας ΠεριεχομένουKapila Vatsyayan (1977). *Classical Indian dance in literature and the arts*. Sangeet Natak Akademi.
* Kapila Vatsyayan (1974), *Indian classical dance*, Sangeet Natak Akademi, OCLC 2238067
* Kapila Vatsyayan (2008). *Aesthetic theories and forms in Indian tradition*. Munshiram Manoharlal. ISBN 978-8187586357.
* Kapila Vatsyayan. *Dance In Indian Painting*. Abhinav Publications. ISBN 978-81-7017-153-9.
* Williams, Drid (2004). «In the Shadow of Hollywood Orientalism: Authentic East Indian Dancing». *Visual Anthropology* (Routledge) **17** (1): 69–98. doi:10.1080/08949460490274013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 March 2016.  Ανακτήθηκε στις 26 July 2016.