Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Αλεξάντερ Ζβέρεφ

| Αλεξάντερ Ζβέρεφ |
| --- |
| Ο Ζβέρεφ το 2021 στο Roland Garros |
| Γενικές πληροφορίες |
| Γέννηση | 20 Απριλίου 1997 (ηλικία 29) Αμβούργο |
| Κατοικία | Μοντε Κάρλο,Μονακό |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γερμανία |
| Ύψος | 1,98 |
| Βάρος | 90 kg  |
| Εκπαίδευση και γλώσσες |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γερμανικά Ρωσικά Αγγλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας |
| Ιδιότητα | αντισφαιριστής |
| Περίοδος ακμής | 2013 |
| Οικογένεια |
| Σύντροφος | Σοφία Θομάλα (από 2021) |
| Γονείς | Alexander Zverev Sr. και Irina Zvereva |
| Αδέλφια | Mischa Zverev |
| Αξιώματα και βραβεύσεις |
| Βραβεύσεις | ATP Tour Awards (2015) German Sportspersonality of the Year (2021) |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Ο **Αλεξάντερ "Σάσα" Ζβέρεφ**  ( γεν. 20 Απριλίου 1997) είναι Γερμανός επαγγελματίας τενίστας, ρωσικής κατατωγής,. Έχει βρεθεί μέχρι και στο νο2 της παγκόσμιας κατάταξης και ήταν μόνιμος παίκτης της κορυφαίας δεκάδας από τον Ιούλιο του 2017 μέχρι το φθινόπωρο του 2022 που λόγω χρόνιου τραυματισμού έπεσε στο νούμερο 12 με το οποίο τερμάτισε και την χρονιά. Στέφθηκε χρυσός ολυμπιονίκης στο απλό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020.

Με την νίκη του στους Ολυμπιακούς Αγώνες ο Ζφέρεφ έγινε ο πρώτος Γερμανός τενίστας που κέρδισε Ολυμπιακό μετάλλιο στο μονό του τένις. Έχει κατακτήσει επίσης το τουρνουά ATP Finals το 2018 και 5 τίτλους της σειράς ATP Masters 1000. Από τους ενεργούς τενίστες περισσότερους τίτλους Masters από τον Ζφέρεφ έχουν μόνο οι Νόβακ Τζόκοβιτς, Ραφαέλ Ναδάλ και Άντι Μάρεϊ. Συνολικά ο Ζβέρεφ έχει κατακτήσει 18 τίτλους ATP στο απλό και δύο στο διπλό. Σε Γκραν Σλαμ διοργάνωση έχει φτάσει μέχει και τον τελικό, στο US Open του 2020, όπου έχασε από τον Αυστριακό Ντόμινικ Τιμ.

## Καριέρα

Ο Ζβέρεφ γεννήθηκε από γονείς που ασχολούνταν επαγγελματικά με το τένις . Οι γονείς του Irina και Alexander Zverev Sr. έπαιζαν επαγγελματικά για τη Σοβιετική Ένωση και ο μεγαλύτερος αδερφός του Mischa είναι επίσης επαγγελματίας τενίστας που έχει φτάσει στο Νο. 25 στον κόσμο. Ο Ζβέρεφ ήταν Νο.1 στα juniors στον κόσμο και στην κατηγορία αυτή κέρδισε έναν τίτλο Grand Slam στο Αυστραλιανό Όπεν του 2014. Ως έφηβος έγινε ένας από τους νεότερους νικητές του τίτλου Challenger στην ιστορία σε ηλικία 17 ετών. Στα 20 του, ήταν ο νεότερος παίκτης που έκανε ντεμπούτο στο top 20 μετά τον Νόβακ Τζόκοβιτς.

Στον ημιτελικό του Γαλλικού Όπεν το 2022 ενάντια στον Ραφαέλ Ναδάλ τραυματίστηκε άσχημα στον αστράγαλο ενώ ο αγώνας ήταν αμφίρροπος με το σκορ στο 6-7, 6-6. Αργότερα υποβλήθηκε σε εγχείρηση και ακόμη δεν έχει επιστρέψει στο τουρ.

Επέστρεψε και έγινε ο 7ος γηραιότερος που κατακτά το πρώτο του Grand Slam (Roland Garos) τον Ιούνιο του 2026.

## Παραπομπές
# Grand Slam

Το **Grand Slam** (ή **major**) είναι κάθε ένα από τα τέσσερα πιο σημαντικά τουρνουά στο τένις, που λαμβάνουν χώρα μία φορά τον χρόνο.

Το πρώτο χρονικά είναι το Australian Open που γίνεται στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, το δεύτερο είναι το Roland Garros που γίνεται στο Παρίσι, το τρίτο είναι το Γουίμπλεντον που γίνεται στο Λονδίνο και το τέταρτο το US Open που γίνεται στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ.

## Παραπομπές
# Περουβιανές γενικές εκλογές 2026

Στις 12 Απριλίου 2026 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στο Περού. Οι προεδρικές εκλογές θα εκλέξουν τον πρόεδρο και τους αντιπροέδρους, ενώ οι εκλογές για το Κογκρέσο θα καθορίσουν τη σύνθεση του Κογκρέσου του Περού, το οποίο θα επιστρέψει σε ένα διθάλαμο νομοθετικό σώμα με Γερουσία 60 εδρών και Βουλή των Αντιπροσώπων 130 εδρών. Ο απερχόμενος πρόεδρος, Χοσέ Χέρι, απομακρύνθηκε από το αξίωμα τον Φεβρουάριο του 2026 μετά από πρόταση δυσπιστίας.

## Παραπομπές
# Κέικο Φουχιμόρι

| Κέικο Φουχιμόρι |
| --- |
|  |
| Γενικές πληροφορίες |
| Γέννηση | 25  Μαΐου 1975 Λίμα |
| Κατοικία | Santiago de Surco |
| Ψευδώνυμο | La Chica, Señora K και Ruth |
| Χώρα πολιτογράφησης | Περού |
| Θρησκεία | Καθολικισμός |
| Εκπαίδευση και γλώσσες |
| Μητρική γλώσσα | Ισπανικά |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ισπανικά Αγγλικά |
| Σπουδές | Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στο Στόνι Μπρουκ (1993–1994) Πανεπιστήμιο της Βοστώνης (1995–1997) Σχολή Επιχειρήσεων της Κολούμπια (2004–2008) Colegio Sagrados Corazones Recoleta (1981–1993) Questrom School of Business Stony Brook University College of Business Πανεπιστήμιο Κολούμπια |
| Πληροφορίες ασχολίας |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Πολιτική τοποθέτηση |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | People's Force |
| Οικογένεια |
| Σύζυγος | Mark Vito (2004–2022) |
| Γονείς | Αλμπέρτο Φουτζιμόρι και Σουσάνα Χιγκούτσι |
| Αδέλφια | Κέντζι Φουτζιμόρι Hiro Alberto Fujimori |
| Αξιώματα και βραβεύσεις |
| Αξίωμα | First Lady of Peru (1994–2000) member of the Congress of the Republic of Peru (2006–2011, εκλογική περιφέρεια της Λίμα) |
| Υπογραφή |
|  |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Η **Κέικο Φουχιμόρι** (*Keiko Sofía Fujimori Higuchi*, 3 Μαΐου 1975) είναι Περουβιανή πολιτικός και επιχειρηματίας, ιαπωνικής καταγωγής, κόρη του περουβιανού πολιτικού Αλμπέρτο Φουχιμόρι. Η ίδια έχει υπηρετήσει σαν βουλευτής για τη μητροπολιτική περιοχή της Λίμας από το 2006 έως το 2011.

Ανήκει στο κόμμα Λαϊκή Δύναμη. Ήταν υποψήφια στις προεδρικές εκλογές του 2011, 2016 και 2021, αλλά ηττήθηκε και στις τρεις στο δεύτερο γύρο.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Κέικο Φουχιμόρι στο Wikimedia Commons
* Βιογραφία στο Ίδρυμα CIDOB
* Βιογραφία στο Historia-biografia.com
* Επίσημος ιστότοπος της περιόδου του 2006-2011 στο Συνέδριο της Δημοκρατίας του Περού Αρχειοθετήθηκε 2021-04-22 στο Wayback Machine.
# Αφγανοπακιστανικός πόλεμος (2026)

Στις 21 Φεβρουαρίου 2026, η Πακιστανική Πολεμική Αεροπορία (PAF) διεξήγαγε αεροπορικές επιδρομές στις επαρχίες Νανγκαρχάρ, Πακτίκα και Χοστ στο Αφγανιστάν με δηλωμένο στόχο να στοχεύσουν επτά φερόμενα στρατόπεδα μαχητών που ανήκουν στους Πακιστανούς Ταλιμπάν (TTP) και την ISIS-K σε αντίποινα για πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ισλαμαμπάντ, το Μπατζαούρ και το Μπάννου. Το Πακιστάν κατηγόρησε την αφγανική κυβέρνηση για τη διευκόλυνση των επιθέσεων.

Αφγανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι οι αεροπορικές επιδρομές στόχευσαν αμάχους και θρησκευτικά κέντρα και οδήγησαν σε 18 θανάτους αμάχων στην επαρχία Νανγκαρχάρ. .Πακιστανοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν ότι στόχευσαν αμάχους στο Αφγανιστάν, ενώ η εφημερίδα The Express Tribune, επικαλούμενη στρατιωτικές πηγές, ανέφερε 80 θανάτους μαχητών. Η UNAMA επιβεβαίωσε τις απώλειες αμάχων. Το Αφγανιστάν καταδίκασε τις αεροπορικές επιδρομές και ορκίστηκε μια σκληρή απάντηση στην επιθετικότητα.

Στις 26 Φεβρουαρίου 2026, το Αφγανιστάν ξεκίνησε μια επιχείρηση αντιποίνων κατά του Πακιστάν, εμπλέκοντας σε συνοριακές συγκρούσεις και επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο Πακιστάν. Σε απάντηση, το Πακιστάν ξεκίνησε την επιχείρηση Ghazab Lil Haq εναντίον των Ταλιμπάν. Αυτή η επιχείρηση ακολούθησε μια κλιμάκωση των συνοριακών αψιμαχιών και των διασυνοριακών πυροβολισμών κατά μήκος της γραμμής Durand, με τη συμμετοχή των Αφγανών Ταλιμπάν και των πακιστανικών δυνάμεων ασφαλείας.Την επόμενη μέρα, το Πακιστάν ανακοίνωσε κατάσταση «ανοιχτού πολέμου» με το Αφγανιστάν, κλιμακώνοντας τις αεροπορικές επιδρομές του και χτυπώντας στόχους σε όλο το Αφγανιστάν, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας Καμπούλ.

## Παραπομπές
# Εμφύλιος πόλεμος της Μιανμάρ (2021–σήμερα)

Ο **εμφύλιος πόλεμος της Μιανμάρ**, που ονομάζεται επίσης και η **Ανοιξιάτικη Επανάσταση της Μιανμάρ** και ο **Λαϊκός Αμυντικός Πόλεμος**, είναι ένας συνεχιζόμενος εμφύλιος πόλεμος μετά τις μακροχρόνιες εξεγέρσεις της Μιανμάρ που κλιμακώθηκαν σημαντικά ως απάντηση στο στρατιωτικό πραξικόπημα του 2021 και το επακόλουθο βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων κατά του πραξικοπήματος.

Τους μήνες που ακολούθησαν το πραξικόπημα, η αντιπολίτευση άρχισε να συσπειρώνεται γύρω από την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, η οποία εξαπέλυσε επίθεση εναντίον του Συμβουλίου Κρατικής Διοίκησης (SAC), μιας στρατιωτικής χούντας. Μέχρι το 2022, η αντιπολίτευση έλεγχε σημαντική, αν και αραιοκατοικημένη, περιοχή. Σε πολλά χωριά και πόλεις, οι επιθέσεις της χούντας έδιωξαν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Στη δεύτερη επέτειο του πραξικοπήματος, τον Φεβρουάριο του 2023, ο πρόεδρος του SAC, Μιν Αούνγκ Χλαίν, παραδέχτηκε ότι έχασε τον ουσιαστικό έλεγχο σε «περισσότερο από το ένα τρίτο» των δήμων. Ανεξάρτητοι παρατηρητές σημειώνουν ότι ο πραγματικός αριθμός είναι πιθανότατα πολύ μεγαλύτερος, με μόλις 72 από τους 330 δήμους να παραμένουν υπό τον έλεγχο του Τατμαντό, των στρατιωτικών δυνάμεων που ευθυγραμμίζονται με τη χούντα. Ωστόσο, οι δήμοι υπό τον έλεγχο της χούντας περιλαμβάνουν όλα τα μεγάλα πληθυσμιακά κέντρα.

Από τον Σεπτέμβριο του 2022, 1.3 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν εκτοπιστεί εσωτερικά και πάνω από 13.000 παιδιά είχαν σκοτωθεί. Μέχρι τον Μάρτιο του 2023, ο ΟΗΕ υπολόγιζε ότι από το πραξικόπημα, 17.6 εκατομμύρια άνθρωποι στη Μιανμάρ χρειάστηκαν ανθρωπιστική βοήθεια, ενώ 1,6 εκατομμύρια εκτοπίστηκαν εσωτερικά και 55.000 κτίρια πολιτών είχαν καταστραφεί. Η UNOCHA ανέφερε ότι πάνω από 40.000 άνθρωποι είχαν καταφύγει σε γειτονικές χώρες.

Τον Οκτώβριο του 2023, τα μέσα ενημέρωσης της Βιρμανίας άρχισαν να αναφέρουν ότι οι κατώτερες βαθμίδες του Τατμαντό είχαν αρχίσει να αδειάζουν, με τις λιποταξίες και το χαμηλό ηθικό να είναι εξαιρετικά συνηθισμένα. Έχει επίσης αναφερθεί ότι ο Τατμαντό ελέγχει τώρα λιγότερο από το 40% της χώρας. Στις αρχές Νοεμβρίου 2023, αναφέρθηκε ότι τρεις ένοπλες πολιτοφυλακές στη βόρεια Βιρμανία, οι MNDAA, TNLA και AA, είχαν εισέλθει επίσημα στη σύγκρουση. Σε δήλωση που δόθηκε στη δημοσιότητα οι τρεις ανέφεραν ότι κατέλαβαν περισσότερες από 80 στρατιωτικές βάσεις και τη συνοριακή πόλη Τσινσεχάου. Αρκετές κοινές αντεπιθέσεις έχουν επίσης ξεκινήσει από μεγάλες ομάδες ανταρτών εναντίον της στρατιωτικής χούντας, όπως η Επιχείρηση 1027 και 1107. Οι επιθέσεις έχουν περιγραφεί ως επιτυχημένες, με σχεδόν 200 κωμοπόλεις να έχουν καταληφθούν από τους αντάρτες.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Σπουδών – Χάρτης Συγκρούσεων της Μιανμάρ
* Έκθεση Ειδικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου – Αμφισβήτηση και Έλεγχος/Αντίσταση στις 30 Ιουνίου 2022
# Εμφύλιος πόλεμος της Υεμένης (2014 - )

| Εμφύλιος πόλεμος της Υεμένης |
| --- |
| Μέρος του Αραβικού Χειμώνα και προέκταση της Υεμενικής εξέγερσης |
|
**Τρέχουσα στρατιωτική κατάσταση:**
     Ελέγχεται από την Επαναστατική Επιτροπή
     Ελέγχεται από την κυβέρνηση Χαντί
     Ελέγχεται από το Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο
     Ελέγχεται από Ανσάρ αλ-Σαρία / δυνάμεις αλ-Κάιντα
     Ελέγχεται από Ισλαμικό Κράτος
     Ελέγχεται από δυνάμεις υπέρ του Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ
     Ελέγχεται από Φυλετική Συμμαχία Χαντχραμάουτ
(Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε χάρτη)
 |
| Χρονολογία | 16 Σεπτεμβρίου 2014 – σήμερα |
| Τόπος | Υεμένη, Αραβική χερσόνησος |
| Κατάσταση | Σε εξέλιξη |
| Αντιμαχόμενοι |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  Επαναστατ. Επιτροπή |  Κυβέρνηση Χαντί |  Ανσάρ αλ-Σαρία |

 |

Ο **Εμφύλιος πόλεμος της Υεμένης**  ξεκίνησε το 2014, μεταξύ δύο αντιμαχόμενων παρατάξεων που ισχυρίζονταν ότι αποτελούν την νόμιμη κυβέρνηση της Υεμένης. Νότιοι αυτονομιστές, δυνάμεις πιστές στην κυβέρνηση του Αμπντ Ραμπ Μανσούρ Χαντί, που εδρεύει στο Άντεν και δυνάμεις πιστές στον πρώην πρόεδρο Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ, συγκρούονται με τις δυνάμεις των Χούθι . Η Αλ-Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο και το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε έχουν επίσης διεξάγει επιθέσεις, με την Αλ-Κάιντα να ελέγχει τμήματα της επικράτειας στην ενδοχώρα και κατά μήκος των ακτών.

Στις 22 Μαρτίου του 2015, η επίθεση των Χούθι ξεκίνησε με μάχες στο Κυβερνείο Ταΐζ. Μέχρι τις 25 Μαρτίου Ταΐζ, Μόκα, και Λαχίτζ έπεσαν στα χέρια των Χούθι, οι οποίοι έφθασαν στα περίχωρα του Άντεν, την έδρα της κυβέρνησης των Χαντί. Στις 25 Μαρτίου, οι Χαντί εγκατέλειψαν τη χώρα. Την ίδια ημέρα, ένας συνασπισμός καθοδηγούμενος από τη Σαουδική Αραβία, ξεκίνησε στρατιωτικές επιχειρήσεις με χρήση αεροπορικών επιδρομών για την αποκατάσταση της πρώην κυβέρνησης της Υεμένης και οι Ηνωμένες Πολιτείες παρείχαν πληροφορίες και υλικοτεχνική υποστήριξη για την εκστρατεία. Από τις 2 Μαΐου τουλάχιστον 400 άμαχοι έχασαν τη ζωή τους στο Άντεν.

## Παραπομπές

## Δείτε επίσης

* Λιμός στην Υεμένη (2016-παρόν)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Demystifying Yemen's Conflict (Midwest Diplomacy) Αρχειοθετήθηκε 2015-02-16 στο Wayback Machine.
* Yemen and the Huthis: Genesis of the 2015 Crisis (Asian Affairs Journal)
* Timeline: Yemen (BBC)