Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Υπουργείο Άμυνας (Ρωσία)

Ρωσικό Υπουργείο Άμυνας| Министерство обороны |
| Έμβλημα |
|  Σημαία |
| Γενικές πληροφορίες |
| Σύσταση | 1992 |
| Έδρα | Μόσχα, Ρωσία |
| Υπουργός Άμυνας της Ρωσικής Ομοσπονδίας | Αντρέι Μπελοούσοφ |
| Υπαγωγή | Κυβέρνηση της Ρωσίας |
| Ιστότοπος | www.mil.ru |
| δεδομένα () |

Το **Υπουργείο Άμυνας της Ρωσικής Ομοσπονδίας** (ρωσικά: Министерство обороны Российской Федерации, МО, МО РФ) αποτελεί τη διοικητική και επιχειρησιακή ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Ο Ρώσος υπουργός Άμυνας είναι ο επικεφαλής όλων των Ενόπλων Δυνάμεων, που υπηρετούν υπό τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ο οποίος είναι ο Ανώτατος Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Με αυτή την ιδιότητα, ο υπουργός ασκεί καθημερινά τη διοικητική και επιχειρησιακή εξουσία επί των ενόπλων δυνάμεων. Το Γενικό Επιτελείο, το εκτελεστικό όργανο του Υπουργείου Άμυνας, υλοποιεί επιχειρησιακές οδηγίες και εντολές του υπουργού Άμυνας. Η Δούμα ασκεί τη νομοθετική εξουσία επί του Υπουργείου Άμυνας με την κυβέρνηση της Ρωσίας, η οποία είναι ονομαστικά υπεύθυνη για τη διατήρηση των ενόπλων δυνάμεων στο κατάλληλο επίπεδο ετοιμότητας.

Το κεντρικό κτίριο του υπουργείου, που χτίστηκε το 1980, βρίσκεται στην Арбатская площадь, κοντά στην Улица Арбат. Τα άλλα κτίρια του υπουργείου βρίσκονται σε όλη την πόλη της Μόσχας. Το ανώτατο όργανο που ευθύνεται για τη διαχείριση του Υπουργείου και την εποπτεία των Ενόπλων Δυνάμεων είναι το Εθνικό Κέντρο Διαχείρισης Άμυνας της Ρωσίας (Национальный центр управления обороной РФ), το οποίο βρίσκεται στο Фрунзенская набережная και είναι υπεύθυνο για τη συγκέντρωση των εντολών των Ενόπλων Δυνάμεων.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*     Επίσημος ιστότοπος
# Διάσκεψη της Μόσχας (1943)

Η **Τρίτη Διάσκεψη της Μόσχας** μεταξύ των μεγάλων Συμμαχικών Δυνάμεων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έλαβε χώρα από τις 18 Οκτωβρίου μέχρι τις 11 Νοεμβρίου του 1943 στο Κρεμλίνο.

Η συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, Άντονι Ήντεν, των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, Κόρντελ Χωλ και της Σοβιετικής Ένωσης Βιατσεσλάβ Μιχαήλοβιτς Μολότωφ, οδήγησε στη Διακήρυξη της Μόσχας και στη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Συμβουλευτικής Επιτροπής (EAC).

## Δείτε επίσης

* Πρώτη Διάσκεψη της Μόσχας (1941)
* Δεύτερη Διάσκεψη της Μόσχας (1942)
* Τέταρτη Διάσκεψη της Μόσχας (1944)
# Εκστρατεία της Βόρειας Αφρικής

| Εκστρατεία της Βόρειας Αφρικής |
| --- |
|  |
| Χρονολογία | 10 Ιουνίου 1940 – 13 Μαΐου 1943 |
| Τόπος | Βόρεια Αφρική |
| Αποτέλεσμα | * Πτώση της Ιταλικής Αυτοκρατορίας
* Οπισθοχώρηση Ναζιστικών και Ιταλικών στρατευμάτων στην Ιταλία
* Αρχή της Συμμαχικής Εισβολής στη Σικελία
 |
| Αντιμαχόμενοι |
|

|  |  |
| --- | --- |
| **Συμμαχικές Δυνάμεις Βρετανική Κοινοπολιτεία
* ΗΠΑ
* Ελεύθερη Γαλλία
* Πολωνία
* Ελλάδα
* Λεγεώνες Τσεχοσλοβακίας
 | **Δυνάμεις του Άξονα Ιταλία
* Ναζιστική Γερμανία
 |

 |

Η **Εκστρατεία της Βόρειας Αφρικής** του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου πραγματοποιήθηκε στη Βόρεια Αφρική από τις 10 Ιουνίου 1940 ως τις 13 Μαΐου 1943. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έγιναν πολλές επιχειρήσεις από τις Συμμαχικές δυνάμεις και τις Δυνάμεις του Άξονα.

Η εκστρατεία είχε μεγάλη στρατηγική σημασία και για τις δύο πλευρές. Οι δυνάμεις του Άξονα σκόπευαν να αποκόψουν τις πηγές πετρελαίου των Συμμάχων και παράλληλα να τους μειώσουν το μαχητικό δυναμικό από τις αποικίες της Βρετανίας. Επίσης δόθηκε στις Συμμαχικές Δυνάμεις ευκαιρία να ανακάμψουν ύστερα από τις τρομερές αποτυχίες στο Ευρωπαϊκό Μέτωπο το 1940.

Η Εκστρατεία της Βόρειας Αφρικής είχε τρεις φάσεις: την Εκστρατεία της Δυτικής Ερήμου, την Επιχείρηση Πυρσός (εκκίνηση οπισθοχώρησης Γερμανών στη Β. Αφρική) και την Εκστρατεία στην Τυνησία.

Κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας, οι Γερμανοί και οι Ιταλοί υπέστησαν 620.000 νεκρούς ενώ η Βρετανική Κοινοπολιτεία 220.000. Οι Αμερικάνικες απώλειες μόνο στην Τυνησία ήταν πάνω από 18.500 άνδρες. Παρόλα αυτά, η νίκη των Συμμάχων στη Βόρεια Αφρική ουδετεροποίησε περίπου 900.000 Γερμανούς και Ιταλούς στρατιώτες, άρχισε δεύτερο μέτωπο εναντίον των Δυνάμεων του Άξονα και εξασφάλισε τους υλικούς ανεφοδιασμούς των Συμμαχικών στρατευμάτων. Είχε τεράστια σημασία στην έκβαση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Εκστρατεία της Βόρειας Αφρικής στο Wikimedia Commons
# Πόλεμος επιφανείας

Ο **πόλεμος επιφανείας** αποτελεί κλάδο του ναυτικού πολέμου στον οποίο χρησιμοποιούνται πολεμικά πλοία επιφανείας, αεροσκάφη, ελικόπτερα, μη-επανδρωμένα εναέρια σκάφη (UAV), αλλά και με την υποστήριξη των υποβρυχίων, για τον εντοπισμό, την παρακολούθηση, στοχοποίηση και καταστροφή ναυτικών μονάδων επιφανείας (πολεμικών ή/και εμπορικών πλοίων) του αντιπάλου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Surface warfare
# Στρατιωτική επιστήμη

Η **στρατιωτική επιστήμη** αποτελεί τη θεωρητική και εφαρμοσμένη επιστήμη που ασχολείται με την πρακτική εφαρμογή της αμυντικής πολιτικής ενός έθνους ή ενός συνασπισμού, μέσω συστηματικών επιστημονικά θεμελιωμένων μεθοδολογιών ανάπτυξης συγκεκριμένων στρατιωτικών δυνατοτήτων (ιδεών, μεθόδων, οργάνωσης, ηγεσίας, σχεδίων, τακτικών, εκπαίδευσης, τεχνολογιών, υποδομής, οπλικών συστημάτων και μέσων/εξοπλισμού).

Η στρατιωτική, ναυτική και αεροπορική τέχνη και επιστήμη διδάσκονται στις αντίστοιχες στρατιωτικές ακαδημίες και σταδιοδρομικά σχολεία των ενόπλων δυνάμεων.

Η στρατιωτική επιστήμη αντλεί εργαλεία και θεωρίες από πολλά επιστημονικά πεδία, ενώ παρέχει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη της ηγεσίας, στην ικανότητα λήψης απόφασης, καθώς και σε θέματα διοίκησης και οργάνωσης. Στο πλαίσιο αυτό, εστιάζεται στην ανάπτυξη προσωπικών χαρακτηριστικών (ικανοτήτων και αξιών) απαραίτητων για την άσκηση ηγεσίας, όπως η προσήλωση στο καθήκον, η ακεραιότητα χαρακτήρα, το θάρρος, η αίσθηση του δικαίου, κτλ.

Μεταξύ των επί μέρους αντικειμένων ενδιαφέροντος της στρατιωτικής επιστήμης είναι η φιλοσοφία (ηθική και γνωσιολογία), η ψυχολογία, η κοινωνιολογία, η ηγεσία, το δίκαιο των ενόπλων συγκρούσεων, το δίκαιο της θάλασσας, οι διεθνείς οργανισμοί, η θεωρία λήψης αποφάσεων, η επιχειρησιακή έρευνα, η στρατιωτική γεωγραφία, η ωκεανογραφία, η μετεωρολογία, η στρατιωτική-ναυτική-αεροπορική ιστορία, η στρατηγική, η γεωπολιτική, η στρατιωτική-ναυτική-αεροπορική τακτική, η τεχνολογία συστημάτων μάχης, η ναυτική μηχανολογία, κτλ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Στρατιωτική επιστήμη στο Wikimedia Commons
# Κιλλίβαντας

| Κιλλίβαντας |
| --- |
| Αρχέγονος κιλλίβαντας από καδρόνια |
| Ιστορία παραγωγής |
| Χρονολογία παραγωγής | 13ος αιώνας μέχρι σήμερα |

Τροχήλατος κιλλίβαντας για κανόνι
Φορητός σπαστός κιλλίβαντας για αντιαρματικό 9K115-2 Metis-M
Ο **κιλλίβαντας** είναι φορείο, ενίοτε και κινητό, στο οποίο τοποθετηθείται το όπλο βολής. Αυξάνει ευελιξία στην μεταφορά, καθώς και την σταθερότητα και την ακρίβεια στόχευσης και ταυτόχρονα μειώνει την ανάκρουση της εκτόξευσης του βλήματος.

## Ιστορία

Η εξέλιξη και εφαρμογή των κιλλιβάντων συνδέεται στενά με την ιστορία του πυροβολικού, καθώς τα βαρια αυτά όπλα, σε αντίθεση με τα πιστόλια, απαιτούν μια σταθερή βάση.

Τις βομβάρδες τις έβαζαν αρχικά πάνω σε δοκάρια, αργότερα προστέθηκε και στρόβιλος για την περιστροφή τους. Με την ανάπτυξη του πυροβολικού, πήραν την μορφή καρότσας, ακόμα και για τη μεταφορά πάνω σε ράγιες τραίνου. Στο ναυτικό πυροβολικό είναι μικρότερων διαστάσεων, ανάλογα με το κατάστρωμα.

## Πηγές

* Franz Kosar: *Artillerie im 20.* *Jahrhundert. Das Handbuch der Geschütze.* Sonderausgabe. Bernard und Graefe, Bonn 2004, ISBN 3-7637-6249-3.
* R. Böhm: *Die deutschen Geschütze 1939–1945.* Herausgegeben von Ferdinand von Senger und Etterlin, Bernard und Graefe, Bonn 1999, ISBN 3-7637-5989-1.
* Otto Lueger: Lexikon der gesamten Technik und ihrer Hilfswissenschaften, Bd. 6 Stuttgart, Leipzig 1908., S. 42–50.
* Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 12. Leipzig 1908, σσ. 36–40

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Κιλλίβαντας στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του κιλλίβαντας  στο Βικιλεξικό
# Βασιλικό Οπλοστάσιο (Ηνωμένο Βασίλειο)

| Βασιλικό Οπλοστάσιο |
| --- |
| στρατιωτικό μουσείο και οπλοστάσιο |
|  |
|  |
| Γεωγραφικές συντεταγμένες | 51°29′28″N 0°4′12″E |
| Διοικητική υπαγωγή | Royal Borough of Greenwich |
| Τοποθεσία | Γούλιτς |
| Χώρα | Ηνωμένο Βασίλειο |
| Έναρξη κατασκευής | 1671 |
| Αρχιτέκτονας | Nicholas Hawksmoor |
|  Πολυμέσα |
| Δεδομένα () |

Το **Βασιλικό Οπλοστάσιο** (αγγλικά: *Royal Arsenal*), αρχικά γνωστό ως **Λαγούμι του Γούλιτς** (αγγλικά: *Woolwich Warren*), ήταν εργοστάσιο στρατιωτικών κατασκευών, με χώρους για την δοκιμή πυρομαχικών και την έρευνα εκρηκτικών, στο Γούλιτς, στη νότια όχθη του ποταμού Τάμεση στο νοτιοανατολικό Λονδίνο. Ιδρύθηκε το 1671 σε μια αποθήκη, που κάλυπτε εμβαδό 125.000 τ.μ. Το 1695 κατασκευάστηκε ένα εργαστήριο οπλισμού και το 1717 ένα εργοστάσιο όπλων (Βασιλικό Χυτήριο Όπλων, αγγλικά: Royal Brass Foundry‎‎). Το 1777 ο χώρος επεκτάθηκε στα 400.000 τ.μ.

Γυναίκες εργάτριες στο Βασιλικό Οπλοστάσιο κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Το 1886 ένας όμιλος εργατών του εργαστηρίου *Dial Square* του Βασιλικού Οπλοστασίου ίδρυσε την ποδοσφαιρική ομάδα Dial Square, τη μετέπειτα Άρσεναλ. Στο ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και με τις αυξημένες ανάγκες για οπλισμό και πυρομαχικά, το οπλοστάσιο βίωσε την στιγμή της μέγιστης ακμής του, καλύπτοντας περιοχή 1.285 στρεμμάτων και απασχολώντας περίπου 80.000 εργάτες. Με το τέλος του πολέμου, και την επακόλουθη βιομηχανική ανασυγκρότηση το εργοστάσιο συρρικνώθηκε μέχρι το τελικό κλείσιμο το 1967. Το 1994 το Βρετανικό Υπουργείο Άμυνας αποχώρησε από την περιοχή, και μετά από μια σειρά ανακαινίσεων που ολοκληρώθηκαν το 2010, άνοιξε στο κοινό λειτουργώντας ως μουσείο και χώρος αναψυχής.

## Παραπομπές
# Μέγαρο των Απομάχων

| Μέγαρο των Απομάχων |
| --- |
| κτηριακό συγκρότημα |
| ιστορικό μνημείο καταχωρημένο (από 1862), ιστορικό μνημείο καταχωρημένο (από 1906), ιστορικό μνημείο καταχωρημένο (από 1914) και ιστορικό μνημείο καταχωρημένο (από 1935) |
|  |
|  |
|  |
| Αρχιτεκτονική | κλασική αρχιτεκτονική και μπαρόκ αρχιτεκτονική |
| Γεωγραφικές συντεταγμένες | 48°51′18″N 2°18′45″E |
| Διοικητική υπαγωγή | Invalides |
| Χώρα | Γαλλία |
| Έναρξη κατασκευής | 1671 |
| Ολοκλήρωση | 1687 |
| Χρήση | μουσείο, νοσοκομείο, γηροκομείο, Χριστιανικός ναός και μαυσωλείο |
| Ένοικοι | Musée de l'Armée, Μουσείο Ανάγλυφων σχεδιαγραμμάτων, Musée de l'ordre de la Libération, Στρατιωτικός διοικητής του Παρισιού, Governor of Les Invalides, Τάγμα της Απελευθέρωσης, Institution Nationale des Invalides, National Office for Veterans and Victims of War και Historial Charles de Gaulle |
| Διαχειριστής | Musée de l'Armée, Μουσείο Ανάγλυφων σχεδιαγραμμάτων, Musée de l'ordre de la Libération, Στρατιωτικός διοικητής του Παρισιού, Governor of Les Invalides, Τάγμα της Απελευθέρωσης, Institution Nationale des Invalides, National Office for Veterans and Victims of War και Historial Charles de Gaulle |
| Αρχιτέκτονας | Λιμπεράλ Μπρυάν και Ζυλ Αρντουάν-Μανσάρ |
| Χρηματοδότης | Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας |
| Ιστότοπος |
| Επίσημος ιστότοπος |
|  Πολυμέσα |
| Δεδομένα () |

Το **Μέγαρο των Απομάχων** (γαλλικά: *Hôtel des Invalides* ή *Hôtel national des Invalides*· απλούστερα, *Les Invalides*‎‎) είναι συγκρότημα κτιρίων στο κέντρο του Παρισιού. Η ανέγερσή του ξεκίνησε από τον Λουδοβίκο 14ο, με σκοπό να λειτουργήσει σαν νοσοκομείο και οικοτροφείο για τους αναπήρους παλαίμαχους του Γαλλικού Στρατού. Αυτοί διέμεναν εκεί, οργανωμένοι κανονικά σε στρατιωτικές μονάδες με αξιωματικούς.

Μετά από διάφορες χρήσεις σήμερα λειτουργεί αφενός ως στρατιωτικό νοσοκομείο και αναπαυτήριο, αφετέρου (και κυρίως) ως Στρατιωτικό Μουσείο (Musée de l'Armée) με πολλά εκθέματα, μεταξύ των οποίων μια τεράστια συλλογή πανοπλιών του Μεσαίωνα και των πρώιμων νεότερων χρόνων. Στο μέγαρο στεγάζονται επίσης το Μουσείο Ανάγλυφων σχεδιαγραμμάτων και το μουσείο Λα Κοντεμποραίν, μια βιβλιοθήκη-μουσείο που ειδικεύεται στη σύγχρονη ιστορία και τις διεθνείς σχέσεις του 20ού και του 21ου αιώνα.

Στην εκκλησία του συγκροτήματος βρίσκονται οι τάφοι επιφανών Γάλλων, διατεταγμένοι κυκλικά γύρω από τον τάφο του Μεγάλου Ναπολέοντα.

## Φωτοθήκη

*
*
*

## Παραπομπές
# Κερί (ουσία)

Παραφίνη στερεοποιημένη σε μορφή ταμπλετών και σε τρίμμα.
Ο όρος **κερί** αναφέρεται σε μια κατηγορία χημικών ενώσεων που είναι εύπλαστης στερεάς μορφής σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος και λιώνουν σε θερμοκρασίες πάνω από περίπου 41° C δίνοντας ένα χαμηλού ιξώδους υγρό. Τα κεριά είναι αδιάλυτα στο νερό αλλά διαλυτά σε οργανικούς διαλύτες. Όλα τα κεριά είναι οργανικές ενώσεις, τόσο τα συνθετικά όσο και τα φυσικά. Αποτελούνται κατά κανόνα από μακριές αλυσίδες αλκυλίων. Τα φυσικά κεριά είναι συνήθως εστέρες λιπαρών οξέων και αλκοόλες μακράς αλυσίδας. Τα συνθετικά κεριά είναι μακράς αλυσίδας υδρογονάνθρακες άνευ χαρακτηριστικής ομάδας.

Με τον όρο κερί αναφέρεται επίσης και κερί σχηματοποιημένο σε κυλινδρική μορφή με πυρήνα από φιτίλι, το οποίο χρησιμοποιείται για φωτιστικούς και λατρευτικούς σκοπούς. Βάζοντας φωτιά στο φιτίλι, το κερί τροφοδοτεί τη φλόγα, με αποτέλεσμα τη σταδιακή καύση του κεριού και την παραγωγή φλόγας.

## Φυτικά και ζωικά κεριά

Κηρήθρα μέλισσας.
Το πιο γνωστό ζωικό κερί είναι το κερί της μέλισσας. Κύριο συστατικό του κεριού μέλισσας είναι ένας εστέρας γνωστός με την ονομασία παλμιτική μυρικύλη (myricyl palmitate), ουσία που χρησιμοποιούν οι μέλισσες για την κατασκευή των κηρηθρών τους. Το σημείο τήξης του είναι στους 62-67° C. Ένα άλλο αρκετά γνωστό ζωικά παραγόμενο κερί είναι το κητόσπερμα το οποίο εξάγεται από τις κοιλότητες του κεφαλιού της φάλαινας φυσητήρα, έχει μια σειρά από ιδιαίτερες ιδιότητες χρήσιμες σε συγκεκριμένες εφαρμογές και έχει ως εκ τούτου αποτελέσει έναν από τους λόγους φαλαινοθηρίας αυτού του είδους φάλαινας.

## Κεριά παράγωγα πετρελαίου

Τα κεριά που προέρχονται από το αργό πετρέλαιο αποκαλούνται κεριά παραφίνης (ή και απλά παραφίνη) και είναι μίγματα κυρίως κανονικών αλκανίων και ισο-αλκανίων με αλυσίδες από 20 έως 40 ατόμων άνθρακα, δηλαδή με γενικό τύπο C*n*H2*n*+2 και 20 ≤ *n* ≤ 40, αλλά περιέχουν σε μικρό ποσοστό και ναφθένια και αρωματικά.

## Σημειώσεις - Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
# Σπήλαιο

Το Σπήλαιο Αγγίτη Δράμας, το μεγαλύτερο ποτάμιο σπήλαιο του κόσμου.
Το εσωτερικό του Δικταίου Άντρου, ενός επισκέψιμου σπηλαίου στην Κρήτη.
Ως **σπήλαιο** ορίζεται οποιαδήποτε φυσική κοιλότητα στο εσωτερικό της γης, στην οποία μπορεί να έχει πρόσβαση ο άνθρωπος. Σε αντίθετη περίπτωση, κατά την οποία δεν υπάρχει πρόσβαση για τον άνθρωπο, γίνεται λόγος για έγκοιλο.

## Σχηματισμός

Η διαδικασία δημιουργίας των σπηλαίων είναι καθαρά γεωλογική - χημική.
Η συνηθέστερη διαδικασία δημιουργίας σπηλαίου είναι η εξής:

Η διείσδυση του νερού της βροχής στις σχισμές των ασβεστολιθικών πετρωμάτων τα διαλύει πολύ αργά, δημιουργώντας σταδιακά ολοένα και μεγαλύτερες κοιλότητες στο εσωτερικό τους.
Μέσα στα σπήλαια συναντούμε διάκοσμο από ασβεστολιθικές αποθέσεις. Το νερό που διαλύει τα ασβεστολιθικά πετρώματα και δημιουργεί το σπήλαιο γίνεται πλούσιο σε ανθρακικό ασβέστιο, το οποίο και εναποθέτει βαθμηδόν στα σημεία όπου υπάρχει σταγονορροή. Έτσι, στην οροφή του σπηλαίου δημιουργούνται οι σταλακτίτες και στο έδαφος οι σταλαγμίτες. Πλήθος άλλων εξειδικευμένων μορφών δημιουργούνται από την ίδια διαδικασία, δίνοντας πολύπλοκα και πολύ όμορφα συμπλέγματα.

## Βιολογία

Στα σπήλαια υπάρχει και ζωή. Πέρα από τη ζώνη της εισόδου όπου βρίσκουν καταφύγιο διάφορα ζώα (απλοί επισκέπτες - τρωγλόξενα είδη), πιο μέσα στο σπήλαιο συναντούμε τα τρωγλόφιλα είδη, που κατοικούν στο σπήλαιο αλλά τρέφονται έξω από αυτό (π.χ. νυχτερίδες) και τα τρωγλόβια, που ζουν και ολοκληρώνουν ολόκληρο τον κύκλο της ζωής τους μέσα στο σπήλαιο, χωρίς να βγαίνουν ποτέ έξω.

## Προστασία

Τα σπήλαια προστατεύονται ως γεωλογικοί σχηματισμοί αλλά και ως αρχαιολογικοί χώροι (εφόσον έχουν αρχαιότητες) από το Υπουργείο Πολιτισμού και τις αρμόδιες Εφορείες Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας Βορείου και Νοτίου Ελλάδος κατά περίπτωση. **Τα σπήλαια εντάσσονται στους γεώτοπους,** σύμφωνα με την τυποποίηση που έχει υιοθετηθεί από την IUGS (International Union of Geological Sciences).

Στην Ελλάδα υπάρχουν πάρα πολλά σπήλαια, με αρκετά από αυτά να είναι τουριστικά αξιοποιημένα και επισκέψιμα από το ευρύ κοινό. Όλα τα υπόλοιπα είναι προσβάσιμα από ειδικούς σπηλαιολόγους, μετά από σχετική προετοιμασία και εξάσκηση και πάντα λαμβάνοντας συγκεκριμένα μέτρα ασφαλείας και τηρώντας ειδικούς κανόνες.

Τα σπήλαια θεωρούνται σημαντικό κομμάτι του περιβάλλοντος και έχουν άμεση σχέση με την ποιότητα ζωής, καθώς τις περισσότερες φορές σχετίζονται με το υπόγειο νερό που αντλείται με τις γεωτρήσεις για ύδρευση και για άρδευση.

Υπάρχει άμεση ανάγκη εξειδικευμένου πλαισίου προστασίας των γεωτόπων, συμπεριλαμβανομένων των σπηλαίων, το οποίο θα περιγράφει διεξοδικά τους κινδύνους καταστροφής, θα ορίζει τις επιτρεπόμενες επεμβάσεις και θα θεσπίζει συγκεκριμένα μέτρα προστασίας.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ελληνική σπηλαιολογική Εταιρία
* Σπηλαιολογική Ομοσπονδία Ελλάδος
* Σπηλαιολογικός Ελληνικός Εξερευνητικός Όμιλος
* Σπηλαιολογία Θεσσαλονίκης ΠΡΩΤΕΑΣ
* Σπηλαιολογικός Όμιλος Κρήτης ΣΠ.Ο.Κ.