# Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία

| Γαλλική Αυτοκρατορία
 Empire français  (γαλλική) |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  Σημαία |  Εθνόσημο |

 |
| **Εθνικός ύμνος:Partant pour la Syrie* "Φεύγοντας για τη Συρία" |
|  |
| Τοποθεσία της χώρας στον κόσμοΗ Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία το 1861 |
| Πρωτεύουσα | Παρίσι  |
| Επίσημες γλώσσες | Γαλλικά |
| Θρησκεία | Ρωμαιοκαθολικισμός Καλβινισμός Λουθηρανισμός Ιουδαϊσμός Σουνισμός Ιμπαντισμός |
|  |

Η **Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία**, επίσημα γνωστή ως η **Γαλλική Αυτοκρατορία**, υπήρξε η κυβέρνηση της Γαλλίας από το 1852 έως το 1870. Ιδρύθηκε την 2α Δεκεμβρίου 1852 από τον Λουδοβίκο-Ναπολέοντα Βοναπάρτη, πρόεδρο της Γαλλίας κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Γαλλικής Δημοκρατίας, ο οποίος αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας των Γάλλων ως Ναπολέων Γ'. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται από σημαντικά επιτεύγματα στην υποδομή και την οικονομία, ενώ η Γαλλία ανακτώντας τη θέση της ως κυρίαρχη δύναμη στην Ευρώπη.

Οι ιστορικοί της δεκαετίας του 1930 και του 1940 υποτιμούσαν τη Δεύτερη Αυτοκρατορία, θεωρώντας την ως πρόδρομο του φασισμού, όμως προς τα τέλη του 20ού αιώνα αναθεωρήθηκε και εκτιμήθηκε ως παράδειγμα εκσυγχρονιστικού καθεστώτος. Οι αξιολογήσεις των ιστορικών ως προς τη Δεύτερη Αυτοκρατορία είναι γενικά αρνητικές όσον αφορά την εξωτερική πολιτική της, ενώ οι εκτιμήσεις για την εσωτερική πολιτική είναι κάπως πιο θετικές, ιδιαίτερα μετά το 1858, όταν ο Ναπολέων Γ' προχώρησε σε φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος του. Ενίσχυσε τις γαλλικές επιχειρήσεις και τις εξαγωγές, ενώ οι μεγαλύτερες επιτυχίες της περιόδου περιλαμβάνουν την ανάπτυξη ενός σιδηροδρομικού δικτύου που διευκόλυνε το εμπόριο και συνέδεσε τη χώρα με το Παρίσι ως κέντρο της. Αυτό το δίκτυο τόνωσε την οικονομική ανάπτυξη και προσέφερε ευημερία στις περισσότερες περιοχές της χώρας. Η Δεύτερη Αυτοκρατορία έχει αναγνωριστεί για την ανανέωση του Παρισιού, με τη δημιουργία ευρύχωρων λεωφόρων, εντυπωσιακών δημόσιων κτηρίων και κομψών κατοικημένων περιοχών για τους πιο εύπορους Παριζιάνους.

Σε διεθνές επίπεδο, ο Ναπολέων Γ' προσπάθησε να μιμηθεί τον θείο του, Ναπολέοντα Βοναπάρτη, εμπλέκοντας τη Γαλλία σε πολλές αυτοκρατορικές αποστολές παγκοσμίως καθώς και σε αρκετούς πολέμους στην Ευρώπη. Ξεκίνησε τη βασιλεία του με γαλλικές νίκες στην Κριμαία και στην Ιταλία, αποκτώντας τη Σαβοΐα και τη Νίκαια, ενώ για σύντομο διάστημα και τη Βενετία (πριν την παραχωρήσει στην Ιταλία). Χρησιμοποιώντας σφοδρές μεθόδους, επεκτάθηκε στη Βόρεια Αφρική, στην Ανατολική Αφρική και στη Γαλλική Ινδοκίνα. Επίσης, ο Ναπολέων Γ' πραγματοποίησε μια στρατιωτική επέμβαση στο Μεξικό, επιδιώκοντας την εγκαθίδρυση της Δεύτερης Μεξικανικής Αυτοκρατορίας και την ένταξή της στη γαλλική σφαίρα επιρροής, όμως η αποστολή αυτή κατέληξε σε φιάσκο. Η διαχείριση της απειλής από τους Πρώσους ήταν λανθασμένη, και στο τέλος της βασιλείας του, ο γάλλος αυτοκράτορας βρέθηκε χωρίς συμμάχους απέναντι σε μια υπέρτερη γερμανική δύναμη. Η Δεύτερη Αυτοκρατορία έλαβε τέλος κατά τη διάρκεια του Γαλλο-Πρωσικού Πολέμου, με τη σύλληψη του Ναπολέοντα Γ' στη Μάχη του Σεντάν και την ανακήρυξη της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας στις 4 Σεπτεμβρίου 1870.

## Η αρχή της Β' Γαλλικής Δημοκρατίας

Το 1848, αρχή της δεύτερης δημοκρατικής κυβέρνησης της Γαλλίας (Β' Γαλλική Δημοκρατία (1848-1852)), οι βασιλόφρονες και οι βοναπαρτιστές εξέλεξαν πρόεδρο της δημοκρατίας τον πρίγκηπα Λουδοβίκο Ναπολεόντα, ανιψιό του Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη, για να εξυπηρετούνται τα συμφέροντά τους. Η θητεία του ήταν τετραετής χωρίς δυνατότητα επανεκλογής. Λίγο πριν την παρέλευση της τετραετίας το 1852, ο Λουδοβίκος Ναπολέων εζήτησε από το νομοθετικό σώμα τροποποίηση, ώστε να μπορεί να επανεκλεγεί, και μετά την αρνητική απάντηση του σώματος, το διέλυσε στις 2 Δεκεμβρίου 1851.

### Η δεσποτική φάση 1852–1860

Ο Λουδοβίκος Ναπολέων έφερε νέο σύνταγμα, που θέσπισε καθολική ψηφοφορία για την επανεκλογή του.
Στις 2 Δεκεμβρίου 1852 με δημοψήφισμα ανακηρύσσεται Αυτοκράτορας ως Ναπολέων Γ'.

Η Β' Γαλλική Αυτοκρατορία
Από το 1852 μέχρι το 1860 επεκράτησε ένα ανελεύθερο καθεστώς με λογοκρισία και αδρανοποίηση του νομοθετικού σώματος.

### Η φιλελεύθερη φάση 1860–1870

Από το 1860 και μετά η κυβέρνηση παρουσίασε πιο φιλελεύθερη στάση, λόγω των αντιδράσεων του λαού, καθώς και των δυσμενών εξελίξεων στο εξωτερικό, ιδίως με τον Κριμαϊκό Πόλεμο και τον Ιταλικό Πόλεμο. Έτσι ο Ναπολέων Γ' αναγκάσθηκε να αφήσει μέλη και των άλλων φιλελεύθερων τάξεων να μπουν στην κυβέρνησή του. Ο τύπος απελευθερώθηκε από την λογοκρισία, οι δημόσιες συγκεντρώσεις επιτράπηκαν, οι εκλογές έγιναν πιο ελεύθερες.

| Σειρά Κυβερνήσεων της Γαλλίας |
| --- |
| Γαλατία |
| Φράγκοι (Μεροβίγγειοι, Καρολίδες) |
| Δυναστεία των Καπετιδών |
| Δυναστεία των Βαλουά |
| Δυναστεία των Βουρβόνων |
| Πρώτη Δημοκρατία |
| Πρώτη Αυτοκρατορία |
| Παλινόρθωση των Βουρβόνων |
| Ιουλιανή Μοναρχία |
| Δεύτερη Δημοκρατία |
| Δεύτερη Αυτοκρατορία |
| Tρίτη Δημοκρατία |
| Γαλλία του Βισύ |
| Τέταρτη Δημοκρατία |
| Πέμπτη Δημοκρατία |

## Το τέλος της Β' Γαλλικής Αυτοκρατορίας

Στον γαλλο-πρωσσικό πόλεμο η Γαλλία ηττήθηκε κατά κράτος και ο Ναπολέων Γ' συνελήφθη αιχμάλωτος από τα πρωσσικά στρατεύματα μετά την μάχη του Σεντάν. Έτσι, λήγει η περίοδος της **Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας.** Ακολουθεί η σύντομη περίοδος της Παρισινής Κομμούνας και η Γ' Γαλλική Δημοκρατία υπό τον Γαμβέττα το 1870, ο οποίος συνεχίζει τον γαλλο-πρωσσικό πόλεμο μέχρι τη δεύτερη ήττα της Γαλλίας το επόμενο έτος 1871, οπότε και τερματίζεται ο πόλεμος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία στο Wikimedia Commons