# Κινίνη

Κινίνη|  |
|  |
| Ονομασία IUPAC |
| (*R*)-(6-Methoxyquinolin-4-yl)[(1*S*,2*S*,4*S*,5*R*)-5-vinylquinuclidin-2-yl]methanol |
| Κλινικά δεδομένα |
| Προφορά | US /ˈkwaɪnaɪn/, /kwɪˈniːn/ or UK /ˈkwɪniːn/ *KWIN-een*  |
| Εμπορικές ονομασίες | Qualaquin, Quinbisul, others |
| AHFS/Drugs.com | monograph |
| MedlinePlus | a682322 |
| Δεδομένα άδειας | * ΗΠΑ DailyMed: Quinine
 |
| Κατηγορία ασφαλείας κύησης | * AU: D
* US: N (Δεν έχει ταξινομηθεί ακόμη)
 |
| Οδοί χορήγησης | από το στόμα, ενδομυϊκά, ενδοφλέβια, απο το ορθό |
| Κυκλοφορία |
| Κυκλοφορία | * AU: Μόνο με συνταγή (S4)
* CA: ℞-only
* UK: Prescription-only (POM)
* US: ℞-only
 |
| Φαρμακοκινητική |
| Πρωτεϊνική σύνδεση | 70–95% |
| Μεταβολισμός | Συκώτι (mostly CYP3A4 and CYP2C19-mediated) |
| Βιολογικός χρόνος ημιζωής | 8–14 hours (ενήλικες), 6–12 hours (παιδιά) |
| Απέκκριση | Kidney (20%) |
|  |
| Κωδικοί |
| Αριθμός CAS | 130-95-0Y |
| Κωδικός ATC | M09AA01 P01BC01
 |
| PubChem | CID 8549 |
| IUPHAR/BPS | 2510 |
| DrugBank | DB00468Y |
| ChemSpider | 84989Y |
| UNII | A7V27PHC7AY |
| KEGG | D08460Y |
| ChEBI | CHEBI:15854N |
| ChEMBL | CHEMBL170Y |
| Χημικά στοιχεία |
| Χημικός τύπος | C20H24N2O2 |
| Μολαρική μάζα | 324,42 g·mol−1 |
|
SMILES
[H][C@@]1([C@@H](C2=CC=NC3=CC=C(C=C23)OC)O)C[C@@H]4CC[N@]1C[C@@H]4C=C
 |
|
InChI
InChI=1S/C20H24N2O2/c1-3-13-12-22-9-7-14(13)10-19(22)20(23)16-6-8-21-18-5-4-15(24-2)11-17(16)18/h3-6,8,11,13-14,19-20,23H,1,7,9-10,12H2,2H3/t13-,14-,19-,20+/m0/s1Y Key:LOUPRKONTZGTKE-WZBLMQSHSA-NY |
|  |
| Φυσικά στοιχεία |
| Σημείο τήξης | 177 °C (351 °F) |
|  |
|  NY (what is this?)  (verify) |

Το κινίνο εξάγεται από τον φλοιό των δένρων κιγχόνη η φαρμακευτική - Cinchona officinalis (φλοιός της Κίνας) που φύεται στα τροπικά δάση των Άνδεων και καλλιεργείται στην Ινδία, Μαλαισία, Ινδονησία, Σρι Λάνκα
Φάρμακα για τους Έλληνες στρατιώτες κατά την περίοδο 1947-1950. Διακρίνεται κουτί με υδροχλωρική κινίνη (οικογενειακό αρχείο Σπύρου Γκιμπή)
Από τον φλοιό των δένδρων του είδους κιγχόνη η ερυθρόχυμος (*Cinchona succirubra*), το οποίο έγινε πρώτα γνωστό από τη Νότια Αμερική, λαμβάνονται πολλά αλκαλοειδή, εκ των οποίων το σημαντικότερο είναι η **κινίνη**, που επί πολλά χρόνια ήταν το μοναδικό φάρμακο για την ελονοσία. Η κινίνη, επειδή επιβραδύνει τη συχνότητα των καρδιακών παλμών, έχει αντικατασταθεί και σήμερα προτιμάται ένα ισομερές της, η κινιδίνη.

Το 1631 καταγράφεται ιστορικά η πρώτη χρήση του φλοιού της κιγχόνης για τη θεραπεία της ελονοσίας στην Ευρώπη (στη Ρώμη). Η ελονοσία ήταν μια συχνά θανατηφόρα ασθένεια και αρκετοί ανώτατοι ιερείς (καρδινάλιοι, αρκετοί Πάπες) είχαν πεθάνει από ελονοσία, αφού η νόσος ήταν ενδημική στους βαλτότοπους γύρω από τη Ρώμη. Αυτός που εισήγαγε τη θεραπεία της ελονοσίας με τον φλοιό της κιγχόνης υπήρξε κυρίως ο Ιησουΐτης ιερέας Agostino Salumbrino (1561-1642), που είχε ζήσει στη Λίμα του Περού και είχε γνωρίσει τη φαρμακευτική χρήση του φλοιού κιγχόνης από τους Ινδιάνους Κέτσουα.

## Αντενδείξεις

Λόγω της μικρής διαφοράς μεταξύ των θεραπευτικών και τοξικών του επιδράσεων, η κινίνη αποτελεί συχνή αιτία διαταραχών που έχουν προκληθεί από φάρμακα, συμπεριλαμβανομένης της θρομβοκυτταροπενίας και της θρομβωτικής μικροαγγειοπαθείας. Ακόμη και σε χαμηλές συγκεντρώσεις που περιέχονται σε συνήθη ποτά, η κινίνη μπορεί να έχει σοβαρές ανεπιθύμητες επιπτώσεις που εμπλέκουν πολλά συστήματα οργάνων, όπως είναι επιδράσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα, ο πυρετός, η υποτασική πίεση, η αιμολυτική αναιμία, η οξεία νεφρική βλάβη, η τοξικότητα στο ήπαρ και η τύφλωση. Σε άτομα με κολπική μαρμαρυγή, βλάβες στην αγωγή του καρδιακού ρυθμού ή αρρυθμίες της καρδιάς, η κινίνη μπορεί να προκαλέσει καρδιακές αρρυθμίες και θα πρέπει να αποφεύγεται..

Η κινίνη μπορεί να προκαλέσει αιμόλυση σε άτομα με έλλειψη της G6PD (γλυκόζη-6-φωσφοδεστεράση, μια κληρονομημένη έλλειψη), αλλά αυτός ο κίνδυνος είναι μικρός και ο γιατρός δεν πρέπει να διστάζει να χρησιμοποιήσει κινίνη σε άτομα με έλλειψη της G6PD όταν δεν υπάρχει εναλλακτική λύση.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Λεξιλογικός ορισμός του κινίνη  στο Βικιλεξικό
* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Κινίνη στο Wikimedia Commons