Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Γκέραρντ Μπάτλινερ

| Γκέραρντ Μπάτλινερ |
| --- |
|  |
| Γενικές πληροφορίες |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Gerard Batliner (Γερμανικά)  |
| Γέννηση | 9  Δεκεμβρίου 1928 Έσκεν |
| Θάνατος | 25  Ιουνίου 2008 Έσκεν |
| Χώρα πολιτογράφησης | Λίχτενσταϊν |
| Θρησκεία | Καθολικισμός |
| Εκπαίδευση και γλώσσες |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Liechtensteinisch Standard High German |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο του Φριμπούρ |
| Πληροφορίες ασχολίας |
| Ιδιότητα | πολιτικός νομικός δικηγόρος |
| Πολιτική τοποθέτηση |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | Προοδευτικό Κόμμα Πολιτών |
| Αξιώματα και βραβεύσεις |
| Αξίωμα | member of the Landtag of Liechtenstein (1974–1982) εκπρόσωπος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (1978–1982) Prime Minister of Liechtenstein (1962–1970) |
| Βραβεύσεις | επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου της Βασιλείας επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου του Ίνσμπρουκ |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Ο **Γκέραρντ Μπάτλινερ** (*Gerard Batliner*) ήταν πολιτικός του Λίχτενσταϊν, αρχηγός κυβερνήσεως του κρατιδίου την περίοδο 1962-1970.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου του 1928 στο Έσκεν του Λίχτενσταϊν. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Φρίμπουργκ και έγινε κάτοχος τιμητικών τίτλων από τα πανεπιστήμια της Βασιλείας και του Ίνσμπρουκ. Την περίοδο 1962-70 ήταν αρχηγός της κυβέρνησης (*Regierungschef*). Το 1974 έγινε πρόεδρος του Κοινοβουλίου, θέση στην οποία διατηρήθηκε ως το 1978. Το 1983 και μέχρι το 1990 ήταν μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Απεβίωσε στο Έσκεν στις 25 Ιουνίου του 2008.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Batliner Wanger Batliner: Gerard Batliner - Προφίλ
* (Γερμανικά) Comment on the Liechtenstein constitution
* (Γερμανικά) Profil Detail DDr. h.c. Gerard Batliner
# Ου Θαντ

| Ου Θαντ |
| --- |
|  |
| Γενικές πληροφορίες |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | ဦးသန့် (Βιρμανικά)  |
| Γέννηση | 22  Ιανουαρίου 1909 Pantanaw |
| Θάνατος | 25  Νοεμβρίου 1974 Νέα Υόρκη |
| Αιτία θανάτου | καρκίνος του πνεύμονα |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Χώρα πολιτογράφησης | Μιανμάρ |
| Θρησκεία | Τεραβάντα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Βιρμανικά |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο της Γιανγκόν |
| Πληροφορίες ασχολίας |
| Ιδιότητα | πολιτικός διπλωμάτης συγγραφέας δημοσιογράφος |
| Εργοδότης | Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών |
| Πολιτική τοποθέτηση |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | Anti-Fascist People's Freedom League |
| Οικογένεια |
| Σύζυγος | Daw Thein Tin |
| Γονείς | Po Hnit και Nan Thaung |
| Αξιώματα και βραβεύσεις |
| Αξίωμα | Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών (1961–1971) πρέσβης |
| Βραβεύσεις | βραβείο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού (1965) βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (1973) βραβείο ειρήνης Γκάντι (1972) μετάλλιο ειρήνης Των Ηνωμένων Εθνών (1971) Επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Λαβάλ (1969) |
| Υπογραφή |
|  |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Το μαυσωλείο του Ου Θαντ
Ο **Ου Θάντ** (*U Thant*, Παντανάβ, 22 Ιανουαρίου 1909 – Νέα Υόρκη, 25 Νοεμβρίου 1974) ήταν Βιρμανός διπλωμάτης και διατέλεσε τρίτος κατά σειρά γενικός γραμματέας του ΟΗΕ από το 1961 μέχρι 1972. Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύματά του ήταν η συμφιλίωση του Τζον Κενέντι και του Νικίτα Χρουστσόφ κατά την κρίση των πυραύλων της Κούβας. Το 1974 πέθανε εξαιτίας καρκίνου του πνεύμονα, αλλά η στρατιωτική χούντα της Βιρμανίας αρνήθηκε να του αποδώσει τιμές. Κηδεύτηκε τις 5 Δεκεμβρίου 1974 κοντά στη Ρανγκούν. Τον διαδέχτηκε το 1971 ο Κουρτ Βαλντχάιμ.Το Σεπτέμβριο του 2014 βρέθηκαν τα οστά του.Τα οστά του βρίσκονται στο Μουσείο του ΟΗΕ.

## Παραπομπές
# Στάδιο της Σιλεσίας

Στάδιο της Σιλεσίας|  |
|  |
| Ιδιοκτήτης | Βοεβοδάτο Σιλεσίας |
| Είδος | στάδιο, στάδιο ποδοσφαίρου, τουριστικός προορισμός και αξιοθέατο |
| Χωρητικότητα | 54.378 θεατές |
| Επιφάνεια | χλοοτάπητας |
| Έναρξη εργασιών | 1956 |
| Εγκαίνια | 1  Οκτωβρίου 2017 |
| Τοποθεσία |
|  |
| Διεύθυνση | Πάρκο της Σιλεσίας Χόζουφ Πολωνία |
| Φορείς εκμετάλλευσης |
| Εθνική Πολωνίας και 2023 European Team Championships |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Το **Στάδιο της Σιλεσίας** (πολωνικά: Stadion Śląski) είναι στάδιο που βρίσκεται στις εγκαταστάσεις του Πάρκου της Σιλεσίας στο Χόζουφ της Πολωνίας. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 55.211 θεατών, μετά από την τελευταία ανακαίνιση που ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2017. Το γήπεδο φιλοξένησε πολλούς αγώνες της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Πολωνίας και για πολλές δεκαετίες ήταν το εθνικό στάδιο της Πολωνίας. Αφού ολοκληρώθηκε το Εθνικό Στάδιο της Βαρσοβίας, το Στάδιο της Σιλεσίας έχασε αυτόν τον ρόλο. Το στάδιο δεν λειτούργησε μεταξύ 2009 και 2017, λόγω της συνεχιζόμενης ανακατασκευής του.

Το Στάδιο της Σιλεσίας είναι στάδιο 4ης Κατηγορίας της UEFA και φιλοξενεί τους ετήσιους αγώνες μνήμης Καμίλα Σκολιμόφσκα, μια συνάντηση του Diamond League. Το στάδιο φιλοξένησε τους αγώνες στίβου των Ευρωπαϊκών Αγώνων του 2023 και πρόκειται να φιλοξενήσει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 2028.

## Ιστορία

Το 1950, ως μέρος ενός φιλόδοξου έργου για την κατασκευή του Πάρκου της Σιλεσίας, σχεδιάστηκαν σχέδια για το Στάδιο της Σιλεσίας από τον Γιούλιαν Μπζουχόφσκι. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1951 και το στάδιο άνοιξε το 1956. Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 22 Ιουλίου 1956 με έναν αγώνα με την Ανατολική Γερμανία, όπου έληξε με 0-2 υπέρ των φιλοξενούμενων.

Το 1993, το στάδιο ονομάστηκε επίσημα ως εθνικό στάδιο της Πολωνίας, λόγω της κατάστασης του σταδίου στη Βαρσοβία. Το στάδιο φιλοξενούσε τακτικά ποδοσφαιρικούς αγώνες, καθώς και συναυλίες και άλλες εκδηλώσεις.

### Εκσυγχρονισμός

Το Στάδιο της Σιλεσίας ήταν ένας από τα γήπεδα που επιλέχθηκε για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του 2012, αλλά δεν μπήκε στον τελικό κατάλογο. Το στάδιο μπήκε επίσης στον κατάλογο ως ο υποψήφιο της Πολωνίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2020.

Από το 2009, το στάδιο υποβλήθηκε σε εκσυγχρονισμό, που περιελάμβανε την κατασκευή στέγης 43.000 τετραγωνικών μέτρων, νέες κερκίδες, φωτισμό, οθόνες βίντεο και βελτιωμένο σύστημα ήχου. Η πίστα ταχύτητας έχει αντικατασταθεί από μια παραδοσιακή πίστα που θα επιτρέψει στο Χόζουφ να φιλοξενεί διεθνείς διοργανώσεις στίβου. Η νέα στέγη κατέρρευσε το 2011 θέτοντας το έργο σε αναμονή. Αν και αρχικά είχε προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί έως το φθινόπωρο του 2011 για 415 εκατομμύρια ζλότι, οι τελευταίες πινελιές ολοκληρώθηκαν μόλις το 2017, με κόστος περίπου 650 εκατομμύρια ζλότι.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος σταδίων ποδοσφαίρου στην Πολωνία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος του σταδίου
# Άλμα βάσης

Άλμα βάσης από πύργο κεραίας
To **BASE άλμα**, ενίοτε γραμμένο ως **B.A.S.E. άλμα**, (μεταφρασμένο απαντάται και ως **άλμα βάσης**) είναι άλμα με αλεξίπτωτο ή η πτήση με wingsuit από μια καθορισμένη διάρθρωση, όπως ένα κτίριο ή ένα βράχος που χρησιμοποιείται ως βάση για την εκτέλεση του άλματος : Το **B.A.S.E** ακρωνύμιο από τις λέξεις *building κτήριο*, *κεραία-antenna*, *γέφυρα ή τραβέρσα-span*, και *γη-earth (η άκρη γκρεμών)*.
Στις Η.Π.Α. το άλμα βάσης θεωρείται από πολλούς ακραίο άθλημα ή ακροβατικό κασκαντέρ.

## Προέλευση

Το ακρωνύμιο "B.A.S.E." (κοινότερα πλέον "BASE") πιστώνεται στον κινηματογραφικό παραγωγό Καρλ Μπένις, τη σύζυγό του Τζην Μπένις, τον Φιλ Σμιθ, και τον Φιλ Μειφιλντ Ο Καρλ Μπένις υπήρξε ο καταλύτης πίσω από την εμφάνιση του σύγχρονου άλματος BASE και το 1978 κινηματογράφησε τα πρώτα BASE άλματα με αλεξίπτωση σε ελεύθερο στιλ (από το Ελ Καπιτάν, στο Εθνικό πάρκο Γιοσέμιτι).

## Παραπομπές σημειώσεις

## Περαιτέρω ανάγνωση

* "The Great Book of BASE". BirdBrain Publishing. July, 2010.
* "The Ground's the Limit". *Texas Monthly*. December 1981.
* "BASE Fatality Statistics Αρχειοθετήθηκε 2010-04-01 στο Wayback Machine.". BLiNC Magazine. July 2011.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Parachuting from fixed objects: descriptive study of 106 fatal events in BASE jumping 1981–2006
* Luigi Cani base jumps off a cliff
* A Sport to Die For ESPN, Michael Abrams
* First Dog Ever To BaseJump