Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Γέφυρα Αλεξάνδρου Γ΄ (Παρίσι)

| Γέφυρα Αλεξάνδρου Γ΄ |
| --- |
| Η γέφυρα Αλεξάνδρου Γ΄ (Παρίσι) |
| Διασχίζει | Σηκουάνα |
| Τοποθεσία | Παρίσι |
| Χαρακτηριστικά |
| Αρχιτεκτονική | αρχιτεκτονική αρ νουβώ |
| Συνολικό μήκος | 160 μέτρα |
| Πλάτος | 40 μέτρα |
| Αρχιτέκτονας | Joseph Cassien-Bernard |
| Σχεδιαστής | Ζαν Ρεζάλ, Αμεντέ Αλμπί |
| Αρχή κατασκευής | 1897 |
| Τέλος κατασκευής | 1900 |
| Εγκαίνια | Το 1900. Πριν την έναρξη της Παγκόσμιας Έκθεσης του Παρισιού. |
|  |
|  Σχετικά πολυμέσα |
| δεδομένα (π) |

Είναι τοξωτή χαλύβδινη γέφυρα, επιβλητικά διακοσμημένη και ενώνει τις δύο όχθες του ποταμού Σηκουάνα στο 8ο διαμερίσμα του Παρισιού, συνδέοντας την περιοχή των Ηλυσίων Πεδίων με το ιστορικό συγκρότημα κτηρίων όπου δεσπόζει το «Μέγαρο των Απομάχων» ( γαλλ. *Les Invalides*). Θεωρείται ιστορικό μνημείο της Γαλλίας.

## Ιστορία

Το 1896 αποφασίστηκε να χτιστεί η γέφυρα για να ανακουφίσει το Παρίσι από την κυκλοφοριακή συμφόρηση της εποχής και ταυτόχρονα θεωρήθηκε έργο υποδομής για την αναμενόμενη παγκόσμια έκθεση του 1900 που θα γινόταν στο Παρίσι. Τον θεμέλιο λίθο τον θέτει ο Τσάρος Νικόλαος Β΄ και η γέφυρα ονομάζεται «Γέφυρα Αλεξάνδρου Γ΄» για να τιμηθεί το όνομα του Τσάρου Αλεξάνδρου Γ΄ (πατέρα του Νικολάου Β΄), διότι είχε υπογράψει τη Γαλλορωσική συμμαχία του 1892. Την κατασκευή του έργου αναλαμβάνουν οι αρχιτέκτονες Μπερνάρ Κασιέ και Γκαστό Κουζίν καθώς και οι μηχανικοί Ζαν Ρεζάλ και Αμεντά Αλμπί, οι οποίοι παρουσιάζουν ένα σχέδιο της γέφυρας κατάλληλα κατασκευασμένης και διακοσμημένης ώστε να συμβολίζει τη Γαλλορωσική φιλία αλλά και ταυτόχρονα να αναδεικνύει τη θέα των ιστορικών κτηρίων της περιοχής. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1897 και τελείωσε έγκαιρα το 1900 πριν από την έναρξη της παγκόσμιας έκθεσης του Παρισιού.

## Διακόσμηση

Στις εισόδους της γέφυρας βρίσκονται τέσσερα αγάλματα λιονταριών και αμέσως μετά υψώνονται 4 υποστηρικτικοί πυλώνες 17 μέτρων, στην κορυφή των οποίων υπάρχουν τα επιχρυσωμένα χάλκινα αγάλματα φτερωτών Πηγάσων και της θεάς Φήμης.
Στους πρόποδες των πυλώνων της δεξιάς όχθης βρίσκονται πέτρινα αγάλματα με αλληγορικές παραστάσεις που αναφέρονται στις περιόδους της γαλλικής ιστορίας, και συγκεκριμένα στην εποχή του Καρλομάγνου και της σύγχρονης Γαλλίας. Παρόμοια, στους πυλώνες της αριστερής όχθης οι παραστάσεις των αγαλμάτων αναφέρονται στην εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, καθώς και στην εποχή της γαλλικής αναγέννησης.
Τέσσερις περίτεχνοι πολυέλαιοι στα άκρα της γέφυρας και τριάντα δύο κηροπήγια κατά μήκος σε στυλ Αρ Νουβό φωτίζουν τη γέφυρα.
Στο κέντρο της γέφυρας στις δύο πλευρές υπάρχουν χάλκινα αγάλματα των νυμφών. Η μία πλευρά με τις «Νύμφες του Σηκουάνα» και η άλλη με τις «Νύμφες του Νέβα» σε ένδειξη τιμής στη γαλλορωσική συμμαχία.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Γέφυρα Αλεξάνδρου Γ΄ (Παρίσι) στο Wikimedia Commons
# Κοινωνική ανισότητα

Με τον όρο **κοινωνική ανισότητα** εννοούμε «την κατάσταση κατά την οποία οι άνθρωποι έχουν άνιση προσβασιμότητα σε πόρους, υπηρεσίες, και θέσεις στην κοινωνία» (Kerbo, 2003 όπ. αναφ. στο Blackburn, 2008). Το φαινόμενο της κοινωνικής ανισότητας έχει αυξηθεί σε όλο τον κόσμο τα τελευταία χρόνια. Όπως χαρακτηριστικά το θέτει ο Dworkin, η ισότητα έχει γίνει «το απειλούμενο είδος των πολιτικών ιδανικών» (Blackburn, 2008). Μεγάλη άνθηση έχει παρατηρηθεί λόγω του Αλέξανδρου Παππά με το διάβασμα 3 βιβλίων που έχει διαβάσει πρόσφατα.

Η κοινωνική ανισότητα είναι κοινωνικά δομημένη.
Αυτό σημαίνει ότι η ανισότητα:

* είναι **θεσμοποιημένη** (δηλαδή υπάρχει ένα σύστημα ανισότητας)
* εμφανίζεται με συγκεκριμένες, επαναλαμβανόμενες και σχετικά σταθερές μορφές
* «μεταφέρεται» από τη μια γενιά στην άλλη (Τσαούση, 2006).

Η κοινωνική ανισότητα μπορεί να είναι διαφόρων ειδών: οικονομική, μορφωτική, γεωγραφική και άλλα πολλά (Φραγκουδάκη, 1985). Ένα πράγμα όμως που παραμένει σταθερό μεταξύ των διαφορετικών μορφών της είναι η διαφοροποίηση σε αυτούς που χάνουν και αυτούς που κερδίζουν, με ποικίλους βαθμούς κέρδους και απώλειας (Blackburn, 2008).

## Παραπομπές
# 308 π.Χ.

## Γεγονότα

* Ο Πτολεμαίος Α΄ Σωτήρ συνάπτει ειρήνη με τον Κάσσανδρο

## Γεννήσεις

* Ιέρων Β΄, Έλληνας τύραννος των Συρακουσών

## Θάνατοι

* Κλεοπάτρα της Μακεδονίας, βασίλισσα των Μολοσσών
# Τζορτζ Σουλτς

| Τζορτζ Σουλτς  George Shultz |
| --- |
|  |
| 60ος Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ |
| **Περίοδος** 16 Ιουλίου 1982 – 20 Ιανουαρίου 1989 |
| Πρόεδρος | Ρόναλντ Ρέιγκαν |
| Προκάτοχος | Αλεξάντερ Χέιγκ |
| Διάδοχος | Τζέιμς Μπέικερ |
| Προσωπικά στοιχεία |
| Γέννηση | 13 Δεκεμβρίου 1920, Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ |
| Θάνατος | 6 Φεβρουαρίου 2021 (100 ετών) Στάνφορντ, Καλιφόρνια, ΗΠΑ |
| Σύζυγος | Έλενα Ο' Μπράιεν (1946-1995) Σαρλότ Μεγιάρντ (1997-2021) |
| Παιδιά | 5 |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο του Πρίνστον Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης Σχολείο Ντουάιτ-Ένγκλγουντ Σχολή Δημοσίων Σχέσεων του Πανεπιστημίου του Πρίνστον |
| Βραβεύσεις | Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας (1989) Μετάλλιο Υπηρεσίας στη Δημοκρατία Τάγμα του Ανατέλλοντος Ηλίου με άνθη Παυλώνιας, 1ης τάξης Αίθουσα Δόξας της Καλιφόρνιας (2010) Rumford Prize (2008) Sylvanus Thayer Award (1992) Διακεκριμένος εταίρος της Αμερικανικής Οικονομικής Ένωσης επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου Κέιο μέλος στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Πεκίνου (2007) Επίτιμος Αξιωματικός του Τάγματος της Αυστραλίας (14  Σεπτεμβρίου 2011) Financial Times Person of the Year (1982) Annenberg Award for Excellence in Diplomacy Αίθουσα Δόξας του Νιου Τζέρσεϊ (2023) |
| Υπογραφή |  |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Ο **Τζορτζ Πρατ Σουλτς** (George Pratt Shultz, 13 Δεκεμβρίου 1920 - 6 Φεβρουαρίου 2021), ήταν Αμερικανός οικονομολόγος, πολιτικός και επιχειρηματίας, ο οποίος υπηρέτησε ως 60ος υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών (1982-1989) επί προεδρίας Ρ. Ρήγκαν.

Υπηρέτησε επίσης, ως 62ος υπουργός Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών (1972-74), ως Επικεφαλής του Γραφείου Διαχείρισης και Προϋπολογισμού του Λευκού Οίκου (1970-1972) καθώς και ως 11ος υπουργός Εργασίας των Ηνωμένων Πολιτειών (1969-1970). Ήταν μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις επί προεδρίας τριών διαφορετικών Ρεπουμπλικανών προέδρων (Νίξον, Φορντ, Ρήγκαν). Είναι ένα από τα μόνο δύο πρόσωπα που διετέλεσαν σε 4 διαφορετικά υπουργεία. Ο Σουλτς διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη χάραξη της εξωτερικής πολιτικής της προεδρίας του Ρόναλντ Ρήγκαν.

## Παραπομπές
# Ιγκουανόδοντας

| Ιγκουανόδοντας Χρονικό πλαίσιο απολιθωμάτων: Κρητιδικό, 126–125Ma
ΠροЄ
Є
O
Σ
Δ
Λ
Π
Τ
Ι
Κ
Πγ
Ν
↓
 |
| --- |
|  αντίγραφο σκελετού Ιγκουανόδοντα στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Λονδίνου |
| Συστηματική ταξινόμηση |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Βασίλειο: | Ζώα (Animalia)  |
| Συνομοταξία: | Χορδωτά (Chordata)  |
| Ομοταξία: | Σαυρόψιδα (Sauropsida)  |
| Υπερτάξη: | Δεινοσαύρια (Dinosauria)  |
| Τάξη: | †Ορνιθίσχια (Ornithischia)  |
| Οικογένεια: | **Ιγκουανοδοντίδες** (Iguanodontoidea)  |
| Γένος: | †Ιγκουανόδον** (Iguanodon)*  |
| Είδος: | † I. bernissartensis  |

 |
| Διώνυμο |
| Iguanodon bernissartensis Boulenger, 1881 |

Ο **Ιγκουανόδοντας** (αγγλικά: *Iguanodon*‎‎) ήταν φυτοφάγος δεινόσαυρος που έζησε από τη μέση Ιουράσια έως την Κρητιδική περίοδο. Είναι από τους πιο γνωστούς δεινόσαυρους, και τα απολιθώματά του από τα πρώτα που βρέθηκαν. Απολιθώματά του βρέθηκαν στη Βρετανία, τη Βόρεια Αφρική και την Ασία. Ήταν σχετικά μεγάλο ζώο, φτάνοντας τα 15 μέτρα σε μήκος και τους 8 τόνους σε βάρος, πλησιάζοντας έτσι τις διαστάσεις και το βάρος ενός σαρκοβόρου. Υπήρξαν εξελικτικοί πρόγονοι των αδρόσαυρων και συνήθως συμπεριλαμβάνονται στις *Αδροσαυρίδες*.

Ήταν ένας αρκετά μεγαλόσωμος φυτοφάγος δεινόσαυρος. Το ρύγχος του κατέληγε σε κεράτινο ράμφος χωρίς δόντια. Στο πίσω μέρος του στόματός του, όμως, είχε πολλές σειρές δοντιών. Τα δόντια του ήταν κατάλληλα προσαρμοσμένα ώστε να μασούν πολλά και διαφορετικά φυτά. Πιστεύεται ότι ο Ιγκουανόδοντας έτρωγε την τροφή του μασώντας την καλά, όπως κάνουν σήμερα οι άνθρωποι. Φαίνεται ότι οι Ιγκουανόδοντες ζούσαν σε ομάδες και πρόσεχαν τα μικρά τους. Είχαν αρκετά μεγάλο εγκέφαλο και αναπτυγμένες αισθήσεις. Η μακριά ουρά του Ιγκουανόδοντα ήταν ενισχυμένη με οστέινους τένοντες. Ο Ιγκουανόδοντας είχε μακριά και δυνατά χέρια. Κάθε χέρι είχε τέσσερα δάκτυλα κι έναν αντίχειρα. Ο αντίχειρας είχε εξελιχθεί σε αγκάθι, το οποίο ο δεινόσαυρος χρησιμοποιούσε για άμυνα και για να βρίσκει τροφή. Τα τρία μεσαία δάκτυλα ήταν ενωμένα σαν οπλή. Οι Ιγκουανόδοντες περπατούσαν πότε στα τέσσερα και πότε στα δύο πόδια.
# Αφτί

Αριστερό ανθρώπινο αφτί
Το **αφτί**, ή **αυτί** (αρχαία ελληνικά: **οὖς**, *ὠτός*) είναι το όργανο ακοής του ανθρώπου και των ζώων, αλλά και σημαντικό όργανο για την ισορροπία. Οι άνθρωποι και τα σπονδυλωτά έχουν δυο αφτιά συμμετρικά τοποθετημένα σε αντίθετες πλευρές του κεφαλιού.

Αποτελείται από το εξωτερικό αφτί το οποίο έχει τέτοια κατασκευή ώστε να βελτιώνεται η ακοή (το αφτί που είναι ορατό εξωτερικά και ο ακουστικός πόρος), το μέσο αφτί (μετά το τύμπανο) και το εσωτερικό αφτί (με κύριο όργανο τον λαβύρινθο).

## Ετυμολογία

Σύμφωνα με τις απόψεις του γλωσσολόγου Γ. Χατζιδάκι, το αρχικό οὖς δεν θα μπορούσε ποτέ να δώσει τύπο αυτί. Το νεοελληνικό αφτί προήλθε, κατά την άποψή του, ως εξής: από το υποκοριστικό ὠτίο και ειδικότερα από τον πληθυντικό του τὰ ὠτία προήλθε στη συμπροφορά του τύπου ταουτία, ο οποίος φωνητικώς εξελίχθηκε σε ταφτία (το ου απέκτησε συμφωνική προφορά και μετατράπηκε στο τριβόμενο φ). Από τον τύπο ταφτία περάσαμε στο τ' αφτιά, από όπου μετά ο ενικός τ' αφτί. Ο αρχικός τύπος οὖς δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον τύπο αυτί.

Σύμφωνα με τον Τριανταφυλλίδη η λέξη "αυτί" προέρχεται από: μσν. αυτί(ν) < αυτίον < ελνστ. ὠτίον υποκορ. του αρχ. οὖς με βάση τον πληθ. με άρθρο: τά ὠτία > [tawtia] (τροπή του [o] σε ημίφ. για αποφυγή της χασμ.), τροπή του ημιφ. σε [f] πριν από άηχο σύμφ., ανασυλλ. [t-aftia] και νέος εν. το αυτί· αυτ(ί) -άρα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Αφτί στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του αφτί  στο Βικιλεξικό
# Γεωγραφία της Γαλλίας

Η **Γαλλία** είναι χώρα της Δυτικής Ευρώπης. Τα θαλάσσια σύνορά της είναι ο Ατλαντικός Ωκεανός, Μεσόγειος, ο Βισκαϊκός Κόλπος στα δυτικά, η Μάγχη στον Βορρά και η Βόρεια Θάλασσα.

## Έκταση

Ένας τοπογραφικός χάρτης της Γαλλίας.
* *Συνολική έκταση*: 674.843 τ.χλμ.}
	+ (Όλα τα εδάφη της Γαλλικής Δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένων των υπερποντίων νομών και κτήσεων, αλλά εξαιρουμένης the αμφισβητούμενης γαλλικής κτήσεως της Αδελίας Γης στην Ανταρκτική)

* *Μητροπολιτική Γαλλία:* 551.695 τ.χλμ.
	+ (Μητροπολιτική - δηλαδή Ευρωπαϊκή - Γαλλία μόνο, δεδομένα Γαλλικού Εθνικού Γεωγραφικού Ινστιτούτου)

* *Μητροπολιτική Γαλλία:* 543.965 τ.χλμ.
	+ (Μητροπολιτική - δηλαδή Ευρωπαϊκή - Γαλλία μόνο, δεδομένα Γαλλικού Υποθηκοφυλακείου, τα οποία δεν συμπεριλαμβάνουν τις λίμνες, τις μικρές λίμνες, τους παγετώνες μεγαλύτερους από 1 τ.χλμ., και τις εκβολές)

## Ανάγλυφο

Χρήση γης στη Γαλλία, με τις αστικές περιοχές σε κόκκινο χρώμα, 2006.
Ως επί το πλείστον υπάρχουν πεδιάδες ή χαμηλοί λόφοι στα βόρεια και στα δυτικά.

**Ακραία υψόμετρα: Χαμηλότερο σημείο: δέλτα του Ροδανού -2 μ.

* Υψηλότερο σημείο: Λευκό Όρος 4.808 μ.

### Χρήση της γης

* *Καλλιεργήσιμη γη*: 33.46%

* *Μόνιμες καλλιέργειες*: 2.03%

* *Άλλα*: 64.51% (2005)

*Αρδευόμενες εκτάσεις:* 26,700 τ.χλμ. (2003)

*Σύνολο ανανεώσιμων υδατικών πόρων:* 189 κ.χλμ. (2003)

### Φυσικοί πόροι

Γαιάνθρακας, σιδηρομετάλλευμα, βωξίτης, ψευδάργυρος, ουράνιο, αντιμόνιο, αρσενικό, ποτάσα, άστριοι, φθορίτης, γύψος, ξυλεία, ψάρια, χρυσός

### Φυσικοί κίνδυνοι

Πλημμύρες, χιονοστιβάδες, μεσοχείμωνες ανεμοθύελλες, ανομβρία, πυρκαγιές στον νότο προς τη Μεσόγειο, σεισμοί

## Περιβάλλον

Κάποια δάση καταστρέφονται από την όξινη βροχή (μεγάλες δασικές καταστροφές πραγματοποιήθηκαν λόγω της σοβαρής ανεμοθύελλας του Δεκεμβρίου του 1999);

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Γεωγραφία της Γαλλίας στο Wikimedia Commons
# Μπατμάν

| Μπατμάν |
| --- |
|  |
| Μπατμάν
37°53′0″N 41°8′0″E |
|  |
| Χώρα | Τουρκία |
| Διοικητική υπαγωγή | Επαρχία Μπατμάν |
| Υψόμετρο | 540 μέτρα |
| Πληθυσμός | 445.874 (2020) |
| Ταχ. κωδ. | 72000 |
| Ζώνη ώρας | UTC+03:00 Ώρα στην Τουρκία |
| Ιστότοπος | Επίσημος ιστότοπος |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Το **Μπατμάν** (τουρκικά: Batman, IPA: [/batˈman/]· κουρδικά: Êlih‎‎) είναι πόλη της νοτιοανατολικής Τουρκίας και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Βρίσκεται σε ένα οροπέδιο, 540 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, κοντά στη συμβολή του ποταμού Μπατμάν και του Τίγρη και είχε πληθυσμό 452.157 κατοίκους το 2021. Κατοικείται από Κούρδους.

## Ιστορία

Η επαρχία Μπατμάν περιλαμβάνει τον στρατηγικής σημασίας Τίγρη ποταμό με τα γόνιμα εδάφη στις όχθες του, καθώς και βραχώδη λόφους με πολλά σπήλαια που προσφέρουν φυσικό καταφύγιο. Ως εκ τούτου, κατοικούνταν από τους προϊστορικούς χρόνους, σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα. Τα πρώτα καταγεγραμμένα στοιχεία για οικισμούς στην επαρχία χρονολογούνται από τον 7ο αιώνα π.Χ. Μία τεχνητή «νήσος» δημιουργήθηκε σε αυτήν την ελώδη περιοχή, η οποία ονομάστηκε *ελεχάν* και παρέμεινε ανεξάρτητη για 194 χρόνια, από το 546 π.Χ. μέχρι την εισβολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 352 π.Χ. Όπως και άλλες περιοχές της νοτιοανατολικής Τουρκίας, βρισκόταν υπό τον έλεγχο της Ρωμαϊκής και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, όπου οι Έλληνες είχαν σημαντική πολιτιστική επιρροή. Η επαρχία Μπατμάν υπήρξε θρησκευτικό κέντρο τον 4ο–6ο αιώνα μ.Χ. αποτελώντας μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας για επτά αιώνες. Τον 11ο–12ο αιώνα, πέρασε υπό τον έλεγχο της Μεγάλης Σελτζούκικης Αυτοκρατορίας και των Αρτουκιδών και κατέστη σημαντικός σταθμός του Δρόμου του Μεταξιού. Αυτή η περιοχή κατοικούνταν από Σύρους Χριστιανούς και είχε σημαντική παρουσία Ποντίων, Ασσυρίων, Εβραίων της Βαγδάτης και Αρμενίων· αυτοί οι λαοί ζούσαν στην περιοχή από το 500 π.Χ. μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Σημαντικές αλλαγές στη διοίκηση και τη γλώσσα έφερε το 1515 ο Μαχμούτ Πασάς Ελεχανί. Πιστεύεται ότι μία παραλλαγή του ονόματός του, *Ελάχ*, μετατράπηκε σε *Ιλούχ* και έδωσε το παλιό όνομα στην πόλη.

## Οικονομία

Το Μπατμάν είναι μια σημαντική περιοχή παραγωγής πετρελαίου, και έχει το παλαιότερο διυλιστήριο της Τουρκίας, αφού άνοιξε το 1955. Ένας σωλήνας, ο οποίος έχει μήκος 494 χλμ. μεταφέρει πετρέλαιο από το Μπατμάν στην Αλεξανδρέττα. Οι σιδηροδρομικές γραμμές στο κοντινό Κουρταλάν συνδέουν την πόλη με την Κωνσταντινούπολη. Υπάρχει επίσης τοπικό αεροδρόμιο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* GAP Project page re Batman(Τουρκικά)
* *Kurds wait for Turkish sea change* – BBC News (Αγγλικά)
* *What's in a name? Too much in Turkey* – The Guardian (Αγγλικά)
* 'Virgin suicides' save Turks' 'honor' (IHT) (Αγγλικά)

## Δείτε επίσης

* Κούρδοι
* Νοτιοανατολική Ανατολία
* Κουρδιστάν

## Πηγές
# Κύλιξ

Μελανόμορφη κύλιξ από την Αθήνα (520 π.Χ.)
Κύλιξ (470/60 π.Χ.) από το Βούλτσι της Ετρουρίας
Η **κύλιξ** ήταν ένα είδος κούπας στην αρχαία Ελλάδα, την οποία χρησιμοποιούσαν κυρίως για να πίνουν κρασί. Οι κύλικες ήταν πλατιά και ρηχά κύπελλα με δυο λαβές τοποθετημένες αντιδιαμετρικά στο χείλος τους. Ο πάτος τους ήταν σχεδόν επίπεδος και αποτελούσε την κύρια επιφάνεια για ζωγραφικές παραστάσεις. Οι κύλικες εμφανίστηκαν κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. και ήταν σε μεγάλη χρήση στην κλασική περίοδο, αλλά αργότερα στα ελληνιστικά χρόνια άρχισαν να αντικαθιστώνται από τον σκύφο.

Το εσωτερικό συχνά διακοσμείται στον πάτο, έτσι ώστε καθώς καταναλώνεται το υγρό, να αποκαλύπτεται μια εικόνα, συνηθέστερα, σε κυκλικό πλαίσιο. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές των κυλίκων· άλλες κούπες της εποχής περιλαμβάνουν τον σκύφο και τον κάνθαρο. Οι κύλικες ήταν επίσης δημοφιλή εξαγώγιμα προϊόντα, αποτελώντας την συνηθέστερη εισαγωγή κεραμικών από την Αττική που βρέθηκε σε ετρουσκικούς οικισμούς.

## Παραπομπές
# Φιλικούντι

Φιλικούντι|  |
| Γεωγραφία |
| Αρχιπέλαγος | Αρχιπέλαγος των Αιολίδων (νότια Τυρρηνική Θάλασσα) |
| Νησιωτικό σύμπλεγμα | Αιολίδες Νήσοι |
| Έκταση | 9,7 km² |
| Υψόμετρο | 774 μ |
| Υψηλότερη κορυφή | Φόσα Φέλτσι |
| Χώρα |
|  **Ιταλία** |
| Δήμος | Λίπαρι |
| Επαρχία | Μεσσήνης |
| Περιφέρεια | Αυτόνομη Περιφέρεια Σικελίας |
| Δημογραφικά |
| Πληθυσμός | 235 (απογραφής 2001) |
| Πρόσθετες πληροφορίες |
| Ιστοσελίδα |  |
|  Σχετικά πολυμέσα |

Τμήμα του όρμου Πόρτο από ψηλά. Στο βάθος η Φόσα Φέλτσι.
Το **Φιλικούντι** (ιταλικά: *Filicudi*‎‎) είναι ένα μικρό ηφαιστειογενές νησί της νότιας Ιταλίας, το δεύτερο δυτικότερο του συμπλέγματος των Αιολίδων. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 235 κατοίκους (απογραφή 2001 Αρχειοθετήθηκε 2011-09-27 στο Wayback Machine.), οι οποίοι πολλαπλασιάζονται το καλοκαίρι.

## Προέλευση του ονόματος

*Για την ιστορία της περιοχής, βλ. Ιστορία των Αιολίδων Νήσων*

Η ονομασία προέρχεται από παραφθορά του λατινικού *Phoenicusa*, το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό «Φοινικούσσα». Έτσι είχαν ονομάσει το νησί κατά την αρχαϊκή εποχή οι πρώτοι Έλληνες έποικοι, επειδή το είχαν βρει γεμάτο από χαμαίροπες, ένα είδος φοίνικα.

## Καθημερινή ζωή

Το Φιλικούντι υπάγεται διοικητικά στο Λίπαρι, από το οποίο απέχει 24 ναυτικά μίλια. Μαζί με το γειτονικό Αλικούντι, είναι τα δύο λιγότερο επηρεασμένα από το σύγχρονο τρόπο ζωής νησιά των Αιολίδων - συνδέθηκε με το ηλεκτρικό δίκτυο μόλις το 1986. Διαθέτει δύο μικρά λιμάνια, το Πόρτο και το Πεκορίνι Μάρε. Το δεύτερο χρησιμοποιείται συνήθως όταν τα πλοία δεν μπορούν να δέσουν στο Πόρτο λόγω κακών καιρικών συνθηκών.

Παλαιότερα μοναδική πηγή εσόδων ήταν η μικρή γεωργική παραγωγή, η οποία κυριαρχείται από την κάππαρη και τα σύκα. Παραδόξως, αν και νησιώτες οι κάτοικοι δεν ασχολούνται με την αλιεία παρά μόνο κάποιοι ερασιτεχνικά.

Σήμερα το εισόδημα των ντόπιων εξασφαλίζεται κυρίως από τον τουρισμό που ξεκίνησε να αναπτύσσεται μετά την άφιξη του ηλεκτρισμού. Πέρα από τις παραλίες, βασικοί προορισμοί είναι η Φόσα Φέλτσι (Fossa Felci, ο κώνος του -σβησμένου εδώ και 35.000 χρόνια- ηφαιστείου), η ανασκαφή του νεολιθικού οικισμού στο Κάπο Γκρατσιάνο και το μικρό αρχαιολογικό μουσείο, παράρτημα του κεντρικού Μουσείου των Αιολίδων που εδρεύει στο Λίπαρι. Στο μουσείο φιλοξενούνται τα σπουδαιότερα ευρήματα της ανασκαφής, δείγματα μιας εποχής που στις Αιολίδες δέσποζε η επεξεργασία του οψιανού.
# Σαμψούντα

| Σαμψούντα |
| --- |
|  |
|

|  |
| --- |
|  Έμβλημα |

 |
| Σαμψούντα
41°17′12″N 36°19′48″E |
| Χώρα | Τουρκία |
| Διοικητική υπαγωγή | Επαρχία Σαμψούντας |
| Γεωγραφική υπαγωγή | Περιοχή Μαύρης Θάλασσας |
| Έκταση | 1.055.000.000 m² |
| Υψόμετρο | 20 μέτρα |
| Πληθυσμός | 1.368.488 (2022) |
| Ταχ. κωδ. | 55 |
| Τηλ. κωδ. | 0362 |
| Ζώνη ώρας | UTC+03:00 |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Η **Σαμψούντα** (τουρκικά: *Samsun* «*Σάμσουν*», αρχαία ελληνικά: Αμισός) είναι παραλιακή πόλη στα βόρεια της Ελλαδαςκαι ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα του Πόντου. Ο πληθυσμός της είναι 595.373 κάτοικοι (εκτίμηση 2018).

## Τοποθεσία

Είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και σημαντικό λιμάνι.

## Κλίμα

Το κλίμα της Σαμψούντας είναι εύκρατο, ωκεάνιο και αρκετά δροσερό. Η μέση ετήσια θερμοκρασία φθάνει τους 14°C. Ο ψυχρότερος μήνας, που είναι ο Ιανουάριος, έχει μέση θερμοκρασία 6,5°C, ενώ ο Ιούλιος, ο θερμότερος, έχει 22°C. Θερμοκρασίες που σπάνια πέφτουν κάτω από –5 °C ή ξεπερνούν τους 30 °C. Το ετήσιο ύψος βροχής φθάνει τα 739 mm. Οι βροχοπτώσεις είναι κοινό φαινόμενο όλο το χρόνο και είναι βαρύ από τον Δεκέμβριο έως και τον Μάρτιο, καταγράφεται επίσης περιστασιακή ελαφρά χιονόπτωση, αλλά γενικά η κάλυψη χιονιού είναι πρόσκαιρη. Αν και η γεωργία θεωρείται αρκετά ανεπτυγμένη στη γύρω περιοχή, η πόλη αποτελεί εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο.

## Ιστορία

Η Σαμψούντα ιδρύθηκε αρχικά με το όνομα *Αμισός* από κατοίκους της Μιλήτου στα μέσα του 8ου αιώνα π.Χ. Στη συνέχεια η Σαμψούντα ανήκε στο Βασίλειο του Πόντου, που εν συνεχεία ήταν μέρος της Αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Το 47 π.Χ. περιήλθε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς το 1389. Η απόβαση του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ στη Σαμψούντα στις 19 Μαΐου 1919 θεωρείται αρχή του Τουρκικού πολέμου της ανεξαρτησίας και αποτελεί εθνική γιορτή στην Τουρκία, αποτελεί επίσης και την απαρχή της τελικής φάσης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και έχει ορισθεί ως ημέρα μνήμης των θυμάτων αυτής. Τον Σεπτέμβριο του 1922, ως απόρροια των εκτοπίσεων και των βιαιοπραγιών ο τοπικός ελληνικός πληθυσμός έπαψε ουσιαστικά να υφίσταται.

## Ετυμολογία

Το όνομα Σαμψούντα προήλθε από την μεσαιωνική έκφραση *είς Αμισόν* που σταδιακά έγινε Σαμσούν και Σαμψούντα, κατ'αντιστοιχία του *Είς την Πόλη -> Ισταμπούλ*.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* All about Samsun and Turkey Black Sea Region (Αγγλικά)
# Αιξ-αν-Πεβέλ

| Αιξ-αν-Πεβέλ |
| --- |
| Άποψη της εκκλησίας του Αγίου Λαυρεντίου. |
|

|  |
| --- |
|  Έμβλημα |

 |
| Διοίκηση |
| Χώρα | Γαλλία |
| Διοικητική υπαγωγή | Νορ και διαμέρισμα του Ντουαί |
|  • Δήμαρχος του Αιξ-αν-Πεβέλ | Ντιντιέ Νταλουά (από 2020) |
| Ταχυδρομικός κώδικας | 59310 |
| Κωδικός Κοινότητας | 59004 |
| Πληθυσμός | 1.338 (1  Ιανουαρίου 2023) |
| Έκταση | 6,55 km² |
| Υψόμετρο | 22 μέτρα, 47 μέτρα και 35 μέτρα |
| Αιξ-αν-Πεβέλ
50°29′25″N 3°17′26″E |
| Ιστότοπος |  |
|  Σχετικά πολυμέσα |
| δεδομένα |

Το **Αιξ-αν-Πεβέλ** (γαλλικά: *Aix-en-Pévèle*‎‎, προφέρεται: [ɛks ɑ̃ pevɛl]), έως το 2018 γνωστό ως **Αιξ** (γαλλικά: *Aix*‎‎, προφέρεται: [ɛks]), είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Νορ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Αιξ-αν-Πεβέλ στο Wikimedia Commons
* (Γαλλικά) Επίσημος ιστότοπος
# Μπουζί (Νορ)

| Μπουζί |
| --- |
| Άποψη της εκκλησίας του Αγίου Ρεμιγίου. |
|

|  |
| --- |
|  Έμβλημα |

 |
| Χώρα | Γαλλία |
| Διοικητική υπαγωγή | καντόνιο του Λαντρεσί, Νορ και διαμέρισμα του Αβέν-συρ-Ελπ |
| Ταχυδρομικός κώδικας | 59222 |
| Κωδικός Κοινότητας | 59099 |
| Πληθυσμός | 1.769 (1  Ιανουαρίου 2023) |
| Έκταση | 9,88 km² |
| Υψόμετρο | 131 μέτρα, 156 μέτρα και 145 μέτρα |
| Μπουζί
50°9′4″N 3°36′57″E |
| Ιστότοπος |  |
|  Σχετικά πολυμέσα |
| δεδομένα |

Το **Μπουζί** (γαλλικά: *Bousies*‎‎, προφέρεται: [buzi]) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Νορ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Μπουζί (Νορ) στο Wikimedia Commons
* (Γαλλικά) Επίσημος ιστότοπος
# Φουρν-αν-Ουέπ

| Φουρν-αν-Βεπ |
| --- |
| Πανοραμική άποψη της κοινότητας. |
|

|  |
| --- |
|  Έμβλημα |

 |
| Χώρα | Γαλλία |
| Διοικητική υπαγωγή | καντόνιο του Λα Μπασέ, Μητρόπολη της Λιλ, Νορ και διαμέρισμα της Λιλ |
| Ταχυδρομικός κώδικας | 59134 |
| Κωδικός Κοινότητας | 59250 |
| Πληθυσμός | 2.179 (1  Ιανουαρίου 2023) |
| Έκταση | 8,22 km² |
| Υψόμετρο | 26 μέτρα, 43 μέτρα και 35 μέτρα |
| Φουρν-αν-Βεπ
50°35′7″N 2°53′21″E |
| Ιστότοπος |  |
|  Σχετικά πολυμέσα |
| δεδομένα |

Το **Φουρν-αν-Ουέπ** (γαλλικά: *Fournes-en-Weppes*‎‎, προφέρεται: [fuʁn ɑ̃ wɛp]) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Νορ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Φουρν-αν-Ουέπ στο Wikimedia Commons
* (Γαλλικά) Επίσημος ιστότοπος