# Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν

| Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν *Partiya Karkerên Kurdistanê* |
| --- |
|  |
| Ηγέτης | Τζεμίλ Μπαγίκ και Μουράτ Καραγιλάν |
| Ιδρυτής | Αμπντουλάχ Οτζαλάν |
| Ίδρυση | 1978 |
| Διάλυση | 12 Μαΐου 2025 |
| Έδρα | Όρη Καντίλ |
| Παραστρατιωτική πτέρυγα | Δυνάμεις της Λαϊκής Άμυνας Μονάδες των Ελεύθερων Γυναικών |
| Ιδεολογία |  Ελευθεριακός σοσιαλισμός Κοινοτισμός Κοσμικισμός Φεμινισμός Γυναιολογία Δημοκρατικός συνομοσπονδισμός |
| Εθνική προσχώρηση | Λαϊκό Ενωτικό Επαναστατικό Κίνημα |
| Διεθνής προσχώρηση | Ένωση Κοινοτήτων του Κουρδιστάν |

Το **Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν** (κουρδικά: *Partiya Karkerên Kurdistanê*, **PKK**, /ˈpekaka/, τουρκικά: *Kürdistan İşçi Partisi*), γνωστό και ως **Κουρδικό Εργατικό Κόμμα**, ήταν μια κουρδική οργάνωση που έδρευε στην Τουρκία και το Ιράκ. Από το 1984, το PKK ενεπλάκη σε ένοπλη σύγκρουση με το τουρκικό κράτος, με αρχικό στόχο την επίτευξη ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους, μετατρέποντάς το αργότερα σε αίτημα για ίσα δικαιώματα και κουρδική αυτονομία στην Τουρκία.

 Σημαία της οργάνωσης με το πρόσωπο του ιστορικού ηγέτη της, Αμπντουλάχ Οτζαλάν
Η οργάνωση ιδρύθηκε το 1978 στο χωριό Φις (κοντά στο Λίτζε) από μια ομάδα Κούρδων φοιτητών με επικεφαλής τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν. Η ιδεολογία του ΡΚΚ ήταν αρχικά μια συγχώνευση επαναστατικού σοσιαλισμού και κουρδικού εθνικισμού, επιδιώκοντας την ίδρυση ενός ανεξάρτητου, σοσιαλιστικού κράτους στην περιοχή, το οποίο επρόκειτο να γίνει γνωστό ως Κουρδιστάν. Η αρχική εξήγηση που δόθηκε από το PKK γι' αυτό ήταν η καταπίεση των Κούρδων στην Τουρκία. Μέχρι τότε, η χρήση της κουρδικής γλώσσας, της αμφίεσης, της λαογραφίας και των ονομάτων απαγορεύτηκε στις περιοχές που κατοικούσαν Κούρδοι.. Οι λέξεις "Κούρδοι", "Κουρδιστάν" ή "Κουρδικά" απαγορεύτηκαν επίσημα από την τουρκική κυβέρνηση. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980, η κουρδική γλώσσα απαγορεύτηκε επισήμως στη δημόσια και ιδιωτική ζωή. Πολλοί που μιλούσαν, δημοσίευαν ή τραγουδούσαν στα κουρδικά συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν. Το PKK σχηματίστηκε στη συνέχεια, ως μέρος μιας αυξανόμενης δυσαρέσκειας για την καταπίεση των Κούρδων της Τουρκίας, σε μια προσπάθεια να καθιερωθούν γλωσσικά, πολιτιστικά και πολιτικά δικαιώματα για την εθνική κουρδική μειονότητα της Τουρκίας.

Από το 1984 μέχρι το 2013, το ΡΚΚ διεξήγαγε ένοπλο αγώνα ενάντια στο τουρκικό κράτος για τα πολιτισμικά και πολιτικά δικαιώματα και του αυτοκαθορισμού των Κούρδων της Τουρκίας, οι οποίοι αποτελούν το 18% με 20% του πληθυσμού και ήταν υπό καθεστώς καταπίεσης για δεκαετίες. Η οργάνωση ιδρύθηκε το 1978 στο χωρίο Φις, κοντά στο Λίτζε, στην επαρχία Ντιγιαρμπακίρ, από ομάδα Κούρδων φοιτητών με αρχηγό τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Η ιδεολογία του ΡΚΚ αρχικά ήταν ένα μείγμα επαναστατικού σοσιαλισμού και κουρδικού εθνικισμού, και αποσκοπούσε στη δημιουργία ενός ανεξάρτητου Μαρξιστικού-Λενινιστικού κράτους στην περιοχή, το οποίο θα ονομαζόταν Κουρδιστάν.

Όμως, μετά τη σύλληψη και φυλάκιση το 1999 του αρχηγού του ΡΚΚ, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, εγκατέλειψε τον Μαρξιστικό-Λενινιστικό χαρακτήρα του και υιοθέτησε τη νέα πολιτική πλατφόρμα του Δημοκρατικού Συνομοσπονδισμού (επηρεασμένη από τον ελευθεριακό σοσιαλισμό) ενώ σταμάτησε τις επίσημες εκκλήσεις για δημιουργία ενός εντελώς ανεξάρτητου κράτους. Στις 21 Μαρτίου 2013, η οργάνωση κήρυξε επίσημη παύση του πυρός με τη Τουρκία. Στη συνέχεια συμμετείχε στις εχθροπραξίες ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος, όπως στην πολιορκία του Κομπάνε. Όμως μετά από βομβαρδισμό θέσεών του από την Τουρκία τον Ιούλιο του 2015, το ΡΚΚ άρχισε ξανά τις επιθέσεις εναντίον στόχων στην Τουρκία.

Το ΡΚΚ χαρακτηρίστηκε ως τρομοκρατική οργάνωση από αρκετά κράτη και οργανώσεις, όπως το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ από άλλες χώρες, όπως η Αρμενία, η Κίνα, η Ρωσία, το Βιετνάμ και η Κούβα όχι.

Την 1η Μαρτίου 2025, το PKK κήρυξε κατάπαυση του πυρός με την Τουρκία και η οργάνωση διαλύθηκε στις 12 Μαΐου. Σύμφωνα με ανακοίνωση, που μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων Firat που πρόσκειται στην οργάνωση, *«το 12ο Συνέδριο του PKK αποφάσισε να διαλύσει την οργανωτική δομή του PKK και να βάλει τέλος στον ένοπλο αγώνα»*.

## Παραπομπές

## Επιπλέον ανάγνωση

* Arin, Kubilay Yado, *Turkey and the Kurds – From War to Reconciliation?* UC Berkeley Center for Right Wing Studies Working Paper Series, 26 March 2015.
* Öcalan, Abdullah. *Interviews and Speeches [about P.K.K.'s Kurdish cause]*. London: Published jointly by Kurdistan Solidarity Committee and Kurdistan Information Centre, 1991. 46 p. Without ISBN

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν στο Wikimedia Commons