Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Σικόκου

Σικόκου| Ιαπωνικά: 四国 |
| --- |
|  |
| Γεωγραφία |
| Αρχιπέλαγος | Ιαπωνικό Αρχιπέλαγος |
| Έκταση | 18.298 km² |
| Ακτογραμμή | 2.091 km |
| Υψόμετρο | 1.982 μ |
| Υψηλότερη κορυφή | Ισίζουτσι |
| Χώρα |
| **Ιαπωνία** |
| Πρωτεύουσα | Ματσούγιαμα (πληθ. 516.637) |
| Δημογραφικά |
| Πληθυσμός | 4.141.955 (απογραφής 2005) |
| Πυκνότητα | 226,4 /χλμ2 |
|  Σχετικά πολυμέσα |

Η νήσος **Σικόκου** (ιαπωνικά: 四国‎‎, προφέρεται: **Σίκοκου**, κυριολ. *Οι τέσσερις χώρες*) με έκταση 18.298 τ.χλμ. και πληθυσμό 4.141.955 κατοίκους (2005), είναι το μικρότερο από τα κύρια νησιά της Ιαπωνίας, τόσο σε μέγεθος, όσο και σε πληθυσμό. Βρίσκεται νοτίως του Χονσού και ανατολικά της Κιούσου και μεταξύ των τριών νησιών σχηματίζεται η Εσωτερική Θάλασσα Σέτο.

Το όνομα του νησιού προέρχεται από το χωρισμό της, ιστορικά, σε τέσσερις επαρχίες: Άβα, Τόσα, Σάνουκί και Ίγιο. Τα όριά τους διατηρούνται στους σημερινούς τέσσερις νομούς (県, *κεν*) του νησιού:

* Τοκουσίμα
* Κότσι
* Καγκάβα
* Εχίμε

Το βόρειο μέρος του νησιού είναι το πιο προσιτό συγκοινωνιακά και ανεπτυγμένο βιομηχανικά, ενώ απολαμβάνει το ήπιο κλίμα της Εσωτερικής Θάλασσας. Συνδέεται με τρεις υπεργέφυρες με τους μεγάλους οδικούς και σιδηροδρομικούς άξονες της Χονσού. Αντίθετα, το νότιο και μεγαλύτερο τμήμα είναι ορεινό και αραιοκατοικημένο, με κυρίως αγροτική οικονομία, ενώ βρέχεται από τον Ειρηνικό ωκεανό.

Μεγάλες πόλεις - και πρωτεύουσες των αντίστοιχων νομών - είναι στο βόρειο τμήμα η Τοκούσιμά, Τακάματσού και Ματσούγιαμα ενώ στο νότιο μόνο το Κότσι.

Η Σικόκου είναι διάσημη για τον πιο σημαντικό δρόμο προσκυνητών στην Ιαπωνία, που περιλαμβάνει 88 ναούς.

## Παραπομπές
# Χοκκάιντω

Χοκκάιντω| Ιαπωνικά: 北海道 |
| --- |
| Σημαία του νομού Χοκκάιντω |
|  |
| Γεωγραφία |
| Αρχιπέλαγος | Ιαπωνικό Αρχιπέλαγος |
| Έκταση | 77.984 km² |
| Ακτογραμμή | 2.676 km |
| Υψόμετρο | 2.290 μ |
| Υψηλότερη κορυφή | Ασαχιντάκε |
| Χώρα |
| **Ιαπωνία** |
| Πρωτεύουσα | Σαππόρο (πληθ. 1.890.561) |
| Δημογραφικά |
| Πληθυσμός | 5.407.928 (απογραφής 31 Μαρτίου 2015) |
| Πυκνότητα | 69,3 /χλμ2 |
|  Σχετικά πολυμέσα |

Η νήσος Χοκκάιντω
Η νήσος **Χοκκάιντω (ή Χοκκάιντο)** [(ιαπωνικά: 北海道‎‎) κυριολεκτικά *Ο δρόμος της βόρειας θάλασσας*] με έκταση 77.984 τ.χλμ. και πληθυσμό 5.407.928 κατοίκους (2015), είναι το δεύτερο σε μέγεθος, μετά την νήσο Χονσού, και το βορειότερο σε θέση από τα κύρια νησιά της Ιαπωνίας. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα, δε χωρίζεται σε επιμέρους νομούς αλλά αποτελεί, ολόκληρο, το μεγαλύτερο σε έκταση νομό της Ιαπωνίας.

Βρίσκεται νότια της Οχοτσκικής θάλασσας και βορείως της νήσου Χονσού, από την οποία χωρίζεται με τον πορθμό Τσουγκάρου. Τα δύο νησιά επικοινωνούν, όμως, με την υποθαλάσσια Σήραγγα Σεϊκάν, τη μεγαλύτερη στον κόσμο. Βορειοδυτικά από το Χοκκάιντω βρίσκονται τα Νησιά Κουρίλες, ενώ βόρεια (προς βορειοανατολικά) από αυτό του βρίσκεται το νησί της Σαχαλίνης.

Άλλα ονόματα του Χοκκάιντω περιλαμβάνουν το **Έζο ή Γιέζο** (παλαιότερη ονομασία) και **Μόσιρ**, όπως είναι γνωστό στη γλώσσα των Αϊνού, των αρχέγονων κατοίκων της Ιαπωνίας. Το Χοκκάιντω παραμένει σήμερα η μεγαλύτερη κοιτίδα των εναπομεινάντων Αϊνού.

Το κλίμα του Χοκκάιντω είναι ηπειρωτικό, με δροσερά καλοκαίρια και παγωμένους χειμώνες. Οι μέσες θερμοκρασίες για τον Αύγουστο κυμαίνονται στους 17 °C με 22 °C, ενώ για τον Ιανουάριο στους −12 °C με −4 °C.

Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Χοκκάιντω είναι το Σαππόρο (1.934.675 κατ.) (2015). Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Χακοντάτε, Ασαχικάβα, Κουσίρο και Ομπιχίρο.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα Χοκκάιντο (Αγγλικά)
# Hanshin Tigers

| Hanshin Tigers |
| --- |
|

|  |
| --- |
|  **Λογότυπο** |

 |
| Πληροφορίες |
| Ίδρυση | 1935 |
| Τοποθεσία | Οσάκα, Ιαπωνία |
| Στάδιο | Γήπεδο Παραλίας |
| Χρώματα | Κίτρινο, Μαύρο, Λευκό                |

Ο **Hanshin Tigers**(ιαπωνικά: 阪神タイガース‎‎) είναι αθλητικός σύλλογος Μπέιζμπολ στην Οσάκα. Ιδρύθηκε το 1935 με χρώματα το κίτρινο και μαύρο και άσπρο. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Koshien.Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η Hanshin Tigers ήταν μια μέτρια ομάδα η οποία έφτανε συχνά στην τελευταία θέση της κατηγορίας της. Το 2003, η ομάδα πανηγύρισε την πρώτη της νίκη και δύο χρόνια αργότερα, στέφθηκε πρωταθλήτρια της κατηγορίας της.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
# Αιγυπτιακά ιερογλυφικά

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Αιγυπτιακά ιερογλυφικά

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 |

 |
| "Γραφή του λόγου των θεών"* σε ιερογλυφικά** |

 ⲥϧⲁⲓ   |
| Ιερογλυφικά από τη Μεγάλη Υπόστυλη Αίθουσα στο Καρνάκ (Σέτι Α΄, 13ος αιώνας π.Χ.) |
| Είδος | Λογογραφία που χρησιμεύει ως αμπτζάντ |
| Γλώσσες | Αιγυπτιακή γλώσσα |
| Χρονική περίοδος | περ. 3200 π.Χ. – 400 μ.Χ. |
| Προέλευση | (Πρωτογραφή)+ Αιγυπτιακά ιερογλυφικά
 |
| Παράγωγα συστήματα γραφής | Ιερατικό, Δημώδης, Κοπτικό, Μεροϊτικό, Πρωτοσημιτικό |
| ISO 15924 | Egyp, 050 |
| Κατεύθυνση | Αριστερά προς δεξιά |
| Ψευδώνυμο Unicode | Egyptian Hieroglyphs |
| Εύρος τιμών Unicode | U+13000–U+1342F |

Τα **αιγυπτιακά ιερογλυφικά** (Αρχαία Αιγυπτιακά: *skha n mdw ntjr*,
Κοπτικά: ⲥϧⲁⲓ ⲙ̀ⲙⲉⲑⲛⲟⲩϯ, σημασία: *"γραφή του λόγου των θεών"*) ήταν το επίσημο σύστημα γραφής που χρησιμοποιήθηκε στην Αρχαία Αίγυπτο. Συνδύαζε λογογραφικά, συλλαβικά και αλφαβητικά στοιχεία, με συνολικά 1.000 διαφορετικούς χαρακτήρες. Τα επισεσυρμένα ιερογλυφικά χρησιμοποιήθηκαν για τη θρησκευτική λογοτεχνία σε παπύρους και ξύλο. Τα μεταγενέστερα ιερατικά και δημώδη αιγυπτιακά κείμενα προέρχονταν από ιερογλυφική γραφή· η Μεροϊτική ήταν μια ύστερη προέλευση από τα δημώδη.

Η χρήση της ιερογλυφικής γραφής προέκυψε από πρωτο-γραπτά συστήματα συμβόλων στην Πρώιμη Εποχή του Χαλκού, γύρω στον 32ο αιώνα π.Χ. (Προδυναστική περίοδος της Αιγύπτου), με την πρώτη αποκρυπτογραφημένη φράση γραμμένη στην αιγυπτιακή γλώσσα να χρονολογείται από τη Δεύτερη Δυναστεία (28ος αιώνας π.Χ.). Τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά εξελίχθηκαν σε ένα ώριμο σύστημα γραφής που χρησιμοποιούταν για επιγραφές μνημείων στην κλασική γλώσσα της περιόδου του Μέσου Βασιλείου· κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το σύστημα χρησιμοποιούσε περίπου 900 διακριτά σύμβολα. Η χρήση αυτού του γραπτού συστήματος συνεχίστηκε μέσω της Νέας Βασιλείας και της Ύστερης Περιόδου, και στις Περσικές και Πτολεμαϊκές περιόδους. Μεταγενέστερες διασώσεις ιερογλυφικής χρήσης βρίσκονται πολύ καλά στη ρωμαϊκή περίοδο, εκτείνοντας στον 4ο αιώνα μ.Χ.

Με το τελικό κλείσιμο των ειδωλολατρικών ναών τον 5ο αιώνα, χάθηκε η γνώση της ιερογλυφικής γραφής. Παρόλο που έγιναν προσπάθειες, η γραφή παρέμεινε μη αποκρυπτογραφημένη καθ 'όλη τη μεσαιωνική και πρώιμη νεότερη περίοδο. Η αποκρυπτογράφηση της ιερογλυφικής γραφής μπόρεσε να επιτευχθεί μόνο στη δεκαετία του 1820 από τον Ζαν-Φρανσουά Σαμπολιόν, με τη βοήθεια της Στήλης της Ροζέττας.

## Σημειώσεις και παραπομπές
# Γερμανική γραφή

Γερμανικό αλφάβητο.
Δείγμα γερμανικής γραφής.
Η γερμανική γραφή είναι χειρόγραφη γραφή που ήταν σε χρήση από την εποχή του μεσαίωνα μέχρι και τον 20ό αιώνα.

Οι Γερμανοί χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο με τα πρόσθετα γράμματα ß, ü, ö και ä.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Γερμανική γραφή στο Wikimedia Commons
* German handwriting Schrift (deutsch) Overview about the writing of Kurrent.
* The typeface used to set the example text above
* Another version, by Lars Erik Bryld, called Manu Gothica
* The newest form of German-style handwriting, called Sutterlin
# Κάνο Τζίγκορο

| Τζιγκόρο Κάνο |
| --- |
|  |
| Γενικές πληροφορίες |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | 嘉納 治五郎 (Ιαπωνικά)  |
| Γέννηση | 10  Δεκεμβρίου 1860 Κόμπε |
| Θάνατος | 4  Μαΐου 1938 στη θάλασσα |
| Αιτία θανάτου | πνευμονία |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Τόπος ταφής | Yahashira Cemetery |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ιαπωνία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ιαπωνικά Αγγλικά |
| Σπουδές | Nishogakusha University Tokyo University |
| Πληροφορίες ασχολίας |
| Ιδιότητα | τζουντόκα εκπαιδευτικός μεταφραστής πολιτικός επαγγελματίας πολεμικών τεχνών παιδαγωγός λειτουργός |
| Εργοδότης | Fifth High School Tokyo Higher Normal School Gakushūin Toyo University First Higher School Ινστιτούτο Κομπούν 講道館 |
| Οικογένεια |
| Τέκνα | Risei Kanō |
| Συγγενείς | Nangō Shigemitsu (σύζυγος της αδελφής), Nangō Jirō (ανιψιός), Saburo Nango (ανιψιός), Kunori Shirō (ανιψιός), Yanagi Narayoshi (σύζυγος της αδελφής), Yanagi Sōetsu (ανιψιός) και Kōkō Takezoe (πεθερός) |
| Οικογένεια | Kanō zaibatsu |
| Αξιώματα και βραβεύσεις |
| Αξίωμα | member of the House of Peers (από 1922) |
| Βραβεύσεις | Τάγμα του Ανατέλλοντος Ηλίου, τρίτη κλάση (4  Μαΐου 1938) Μεγάλη Κορδέλα της Τάξης του Ανατέλλοντος Ηλίου βραβείο Asahi (1935) Order of the Sacred Treasure, 1st Class Order of the Sacred Treasure, 2nd Class Order of the Sacred Treasure, 3rd class Order of the Sacred Treasure, 4th class Order of the Sacred Treasure, 5th Class Order of the Sacred Treasure, 6th class |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Ο **Τζίγκoρο Κάνο** (ιαπωνικά: 嘉纳 治 五郎‎‎) (28 Οκτωβρίου 1860 - 4 Μαΐου του 1938) ήταν Ιάπωνας εκπαιδευτικός που έμεινε γνωστός ως ιδρυτής του Τζούντο.

Στην επαγγελματική ζωή του ήταν ένας εκπαιδευτικός. Υπηρέτησε διευθυντής της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για το Υπουργείο Παιδείας από το 1898 έως το 1901. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη καθιέρωση του Τζούντο και του Κέντο ως μέρος του ιαπωνικού δημοσίου σχολικού προγράμματος το 1910.

Το Τζούντο ήταν η πρώτη ιαπωνική πολεμική τέχνη που κέρδισε ευρεία διεθνή αναγνώριση, και η πρώτη που έγινε επίσημο ολυμπιακό άθλημα. Παιδαγωγικές καινοτομίες που αποδόθηκαν στον Κάνο περιλαμβάνουν τη χρήση της μαύρης και λευκής ζώνης, καθώς και η εισαγωγή του συστήματος Νταν για να δείξει τη σχετική κατάταξη μεταξύ των μελών μιας πολεμικής τέχνης.

Ο Κάνο ήταν επίσης ένας πρωτοπόρος του διεθνούς αθλητισμού. Ήταν το πρώτο ασιατικό μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) (υπηρέτησε από το 1909 μέχρι το 1938) εκπροσωπώντας επίσημα την Ιαπωνία, στην πλειοψηφία των Ολυμπιακών Αγώνων που διεξήχθησαν μεταξύ 1912 και 1936 και λειτουργώντας ως ο κορυφαίος εκπρόσωπος για την Ιαπωνία για τους Ολυμπιακούς του 1940.

## Παραπομπές
# Κιτακιούσου

| Κιτακιούσου |
| --- |
|  |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  Σημαία |  Έμβλημα |

 |
| Ύμνος: municipal anthem of Kitakyushu |
| Κιτακιούσου
33°53′0″N 130°52′31″E |
|  |
| Χώρα | Ιαπωνία |
| Διοικητική υπαγωγή | Φουκουόκα |
| Ίδρυση | 10  Φεβρουαρίου 1963 |
| Διοίκηση |
|  • mayor of Kitakyūshū | Kenji Kitahashi (από 2007) |
| Έκταση | 487,71 km² |
| Πληθυσμός | 935.084 (1  Σεπτεμβρίου 2020) |
| Ζώνη ώρας | UTC+09:00 |
| Ιστότοπος | Επίσημος ιστότοπος |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Η **Κιτακιούσου** (ιαπωνικά: 北九州 市, χέπμπορν: Kitakyūshū-shi) είναι πόλη η οποία βρίσκεται στο νομαρχιακό διαμέρισμα Φουκουόκα της Ιαπωνίας. Από την 1η Ιουνίου 2019, η Κιτακιούσου έχει περίπου 940.978 κατοίκους, καθιστώντας την τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη τόσο στο νομαρχιακό διαμέρισμα Φουκουόκα όσο και στο νησί Κιούσου μετά την πόλη Φουκουόκα. Είναι μία από τις 20 διορισμένες μεγαλουπόλεις της Ιαπωνίας, μία από τις τρεις στο Κιούσου και χωρίζεται σε επτά εκλογικά διαμερίσματα.

Η Κιτακιούσου δημιουργήθηκε το 1963 από συγχώνευση δήμων με επίκεντρο την ιστορική πόλη Κόκουρα, και το όνομά της κυριολεκτικά σημαίνει «Πόλη του Βόρειου Κιούσου» στα Ιαπωνικά. Βρίσκεται στο βορειότερο σημείο του Κιούσου στα Στενά Κανμόν, χωρίζοντας το νησί από το Χονσού, απέναντι από την πόλη Σιμονοσέκι. Το Κιτακιούσου και το Σιμονοσέκι συνδέονται με πολλές συγκοινωνιακές συνδέσεις, όπως η γέφυρα Κανμόν και οι σήραγγες Κανμόν. Η Αστική Περιοχή Εργασίας του Κιτακιούσου αποτελεί μέρος της Μεγαλύτερης Μητροπολιτικής Περιφέρειας Φουκουόκα-Κιτακιούσου, η οποία, με πληθυσμό 5.738.977 άτομα (2005-2006), αποτελεί τη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στην Ιαπωνία δυτικά της περιοχής Κεϊχάνσιν.

## Παραπομπές
# Τιτουλάριος

Ο **τιτουλάριος** ή παλιότερα «**ό ἐπί ψιλῷ ὀνόματι**» (αγγικά: titular, γαλλικά: titulaire) είναι αυτός που έχει *μόνο τον τίτλο*, έχει τίτλο *χωρίς ενεργό αντικείμενο* ή τίτλο από τον οποίο *δεν απορρέει ουσιαστική εξουσία*. Τον συναντάμε σε τίτλους ευγενείας και εκκλησιαστικούς. Η χρήση του όρου στους εκκλησιαστικούς τίτλους έχει την έννοια του «επίτιμου», δηλαδή έχει δοθεί ο τίτλος σαν επιβράβευση. Για παράδειγμα το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις επισκοπές (π.χ. στη Μικρά Ασία) που δεν έχουν πια χριστιανούς, ονομάζει τιτουλάριο επίσκοπο, όπως οι μητροπολίτες Διοκλείας και Ιεραπόλεως και οι αρχιεπίσκοποι Ασπένδου και Τελμησσού. Στους τίτλους ευγενείας είναι κληρονομικός (από διαδοχή).

Ο Σκαρλάτος Δ. Βυζάντιος, στο Γαλλοελληνικό λεξικό τον αντίστοιχο γαλλικό όρο titulaire, τον μεταφράζει στα ελληνικά ως, «ὁ ἒχων μόνον τόν τίτλον, ἐπί ψιλῷ ὀνόματι, τιτουλάριος». Ο όρος «τιτουλάριος» έχει λατινική προέλευση, ενώ ο όρος «ψιλός» αρχαιοελληνική και εκτός των άλλων σημαίνει «γυμνός από κάτι, ακάλυπτος γενικότερα, στερημένος από κάτι, δίχως κάτι που συνηθίζεται να συνοδεύει, σκέτος»

Σήμερα τέτοιους τίτλους φέρουν μονάρχες για εδάφη που κάποτε ήταν υπό την ηγεμονία τους. Για παράδειγμα, ο σημερινός βασιλιάς της Ισπανίας Φίλιππος ΣΤ΄ φέρει τον τίτλο «(τιτουλάριος) αρχιδούκας των Αθηνών και των Νέων Πατρών». Από το 1311, που οι Καταλανοί κυρίευσαν το δουκάτο των Αθηνών, ο βασιλιάς της Ισπανίας απέκτησε τον τίτλο του αρχιδούκα των Αθηνών. Όμως το 1388 ο Φλωρεντίνος Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι κατέλαβε την Αθήνα και έδιωξε του Καταλανούς, έτσι ο βασιλιάς της Ισπανίας έγινε *τιτουλάριος* αρχιδούκας των Αθηνών.

## Παραπομπές

## Δείτε επίσης

* Λατινική Αυτοκρατορία, στην ενότητα «Τιτουλάριοι αυτοκράτορες»
* Δυναστεία των Παλαιολόγων, στην ενότητα «Τιτουλάριοι αυτοκράτορες»
* Τιτουλάριος Επίσκοπος ή τιτουλάριος Μητροπολίτης, στην ενότητα «Από τον ΙΕ' αιώνα και μετά»
* Εκκλησιαστικά αξιώματα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, στην ενότητα «Τιμητικά Αξιώματα»
* Ιεροκήρυκας
# Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1998

18οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες|  |
| Διοργανώτρια |  Ναγκάνο, Περιφέρεια Ναγκάνο, Ακιχίτο |
| Σύνθημα | Ενωμένοι με την φύση |
| Χώρες | 72 |
| Αθλητές | 2176 |
| Τελετή έναρξης | 7 Φεβρουαρίου 1998 (1998-02-07) |
| Τελετή λήξης | 22 Φεβρουαρίου 1998 (1998-02-22) |
| Κήρυξη έναρξης |  Αυτοκράτορας Ακιχίτο |
| Κήρυξη λήξης |  Πρόεδρος της ΔΟΕ Χουάν Αντόνιο Σαμαράνκ |
| Αφή της Φλόγας |  Μιντόρι Ίτο |
| Στάδιο | Ολυμπιακό Στάδιο της Ναγκάνο |
| Θερινοί |
|

| <  Ατλάντα 1996  |  Σύδνεϋ 2000  > |
| --- | --- |

 |
| Χειμερινοί |
|

| <  Λιλλεχάλμερ 1994  |  Σολτ Λέικ Σίτι 2002  > |
| --- | --- |

 |

Οι **Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1998** διοργανώθηκαν στο Ναγκάνο της Ιαπωνίας από τις 7 Φεβρουαρίου 1998 μέχρι και τις 22 Φεβρουαρίου 1998.

## Πίνακας Μεταλλίων

|  |  |
| --- | --- |
| **Πίνακας μεταλλίων Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1998** |  |
| **Κατ.** | **Ονομασία ΕΟΕ** | **Χρυσά** | **Αργυρά** | **Χάλκινα** | **Σύνολο** |
| 1 |  Γερμανία | 12 | 9 | 8 | 29 |
| 2 |  Νορβηγία | 10 | 10 | 5 | 25 |
| 3 |  Ρωσία | 9 | 6 | 3 | 18 |
| 4 |  Καναδάς | 6 | 5 | 4 | 15 |
| 5 |  Ηνωμένες Πολιτείες | 6 | 3 | 4 | 13 |
| 7 |  Ιαπωνία | 5 | 1 | 4 | 10 |
# Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ανατολικής Ασίας

Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ανατολικής Ασίας|  |
|  |
| Ίδρυση | 28 Μαΐου 2002 |
| Τύπος | Αθλητικό οργανισμός |
| Έδρα |  Τόκιο, Ιαπωνία, Νότια Κορέα |
| Μητρική οργάνωση | AFC |
| Ιστότοπος | www.EAFF.com |
| δεδομένα () |

Η **Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ανατολικής Ασίας** (EAFF) είναι ένας διεθνής, διοικητικός, ποδοσφαιρικός οργανισμός στην Ανατολική Ασία. Ιδρύθηκε στις 28 Μαΐου 2002. Έχει 10 ομοσπονδίες μέλη., οι οποίες είναι ταυτόχρονα και μέλη στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου εκτός από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βόρειων Μαριάνων Νήσων.

| Ομοσπονδία | Έτος ένταξης | Ανδρική ομάδα | Γυναικεία ομάδα |
| --- | --- | --- | --- |
|  Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κίνας | 2002 | Εθνική Κίνας (ποδόσφαιρο ανδρών) | Εθνική Κίνας (ποδόσφαιρο γυναικών) |
|  Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκουάμ | 2002 | Εθνική Γκουάμ (ποδόσφαιρο ανδρών) | Εθνική Γκουάμ (ποδόσφαιρο γυναικών) |
|  Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Χονγκ Κονγκ | 2002 | Εθνική Χονγκ Κονγκ (ποδόσφαιρο ανδρών) | Εθνική Χονγκ Κονγκ (ποδόσφαιρο γυναικών) |
|  Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ιαπωνίας | 2002 | Εθνική Ιαπωνίας (ποδόσφαιρο ανδρών) | Εθνική Ιαπωνίας (ποδόσφαιρο γυναικών) |
|  Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βόρειας Κορέας | 2002 | Εθνική Βόρειας Κορέας (ποδόσφαιρο ανδρών) | Εθνική Βόρειας Κορέας (ποδόσφαιρο γυναικών) |
|  Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νότιας Κορέας | 2002 | Εθνική Νότιας Κορέας (ποδόσφαιρο ανδρών) | Εθνική Νότιας Κορέας (ποδόσφαιρο γυναικών) |
|  Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μακάου | 2002 | Εθνική Μακάου (ποδόσφαιρο ανδρών) | Εθνική Μακάου (ποδόσφαιρο γυναικών) |
|  Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μογγολίας | 2002 | Εθνική Μογγολίας (ποδόσφαιρο ανδρών) | Εθνική Μογγολίας (ποδόσφαιρο γυναικών) |
|  Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βόρειων Μαριάνων Νήσων | 2008 | Εθνική Βόρειων Μαριάνων Νήσων (ποδόσφαιρο ανδρών) | Εθνική Βόρειων Μαριάνων Νήσων (ποδόσφαιρο γυναικών) |
|  Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κινεζικής Ταϊπέι | 2002 | Εθνική Κινεζικής Ταϊπέι (ποδόσφαιρο ανδρών) | Εθνική Κινεζικής Ταϊπέι (ποδόσφαιρο γυναικών) |

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* East Asian Football Federation Official website (Αγγλικά) (Κινεζικά) (Ιαπωνικά) (Κορεατικά)
# The Hollywood Reporter

*The Hollywood Reporter*|  |
|  |
| Διευθυντής Σύνταξης | Janice Min |
| Συχνότητα | Εβδομαδιαίο |
| Εκδότης | Lynne Segall |
| Ίδρυση | 1930 |
| Πρώτο τέυχος | 3 Σεπτεμβρίου 1930 |
| Έδρα | Λος Άντζελες, ΗΠΑ |
| Γλώσσα | Αγγλικά |
| Ιστοσελίδα | www.hollywoodreporter.com |
|    |
|  Πολυμέσα σχετικά με το περιοδικό |
| wikidata () |

Το The Hollywood Reporter είναι αμερικανικό εβδομαδιαίο περιοδικό, που μαζί με το επίσης εβδομαδιαίο περιοδικό Variety θεωρούνται τα δύο σημαντικότερα έντυπα στον χώρο της βιομηχανίας του θεάματος. Το πρώτο τεύχος του κυκλοφόρησε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1930, με εκδότη τον William R. Wilkerson, και έως το 1936 το περιοδικό είχε καταφέρει να αποκτήσει δύναμη στον χώρο της. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 ο Wilkerson ήρθε σε κόντρα με το Σωματείο Σεναριογράφων, καθώς το θεωρούσε προπύργιο του Κομμουνισμού στο Χόλυγουντ. Στις 29 Ιουλίου 1946 δημοσίευσε στο περιοδικό ένα κείμενο με τίτλο «A Vote For Joe Stalin» που περιείχε τα ονόματα διαφόρων στελεχών του Σωματείου που θεωρούσε Κομμουνιστές. Η λίστα αυτή, που ονομάστηκε "Billy’s Blacklist", ήταν μια πρώτη καταγραφή στελεχών της βιομηχανίας του θεάματος που κατηγορούνταν πως είχαν σχέσεις με τον Κομμουνισμό, και που αργότερα στα χρόνια του Μακαρθισμού εμφανίστηκε με την πρακτική της «Μαύρης Λίστας του Χόλυγουντ». Μετά τον θάνατο του Wilkerson το *The Hollywood Reporter* άλλαξε διάφορους ιδιοκτήτες, ενώ σήμερα ανήκει στην e5 Global Media.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official website Αρχειοθετήθηκε 2010-07-25 στο Wayback Machine.
# Νομπουχίκο Ομπαγιάσι

| Nobuhiko Ōbayashi |
| --- |
|  |
| Γενικές πληροφορίες |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | 大林宣彦 (Ιαπωνικά)  |
| Γέννηση | 5 Ιουνίου 1931 Ονομίτσι, Ιαπωνία |
| Αιτία θανάτου | καρκίνος του πνεύμονα |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Εκπαίδευση και γλώσσες |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ιαπωνικά |
| Σπουδές | Seijo University Hiroshima Prefectural Onomichi-kita High School d:Q11465478 |
| Πληροφορίες ασχολίας |
| Ιδιότητα | Σκηνοθέτης κινηματογράφου, σεναριογράφος, παραγωγός, μοντέρ |
| Εργοδότης | Kurashiki University of Science and the Arts Shobi University Nagaoka Institute of Design |
| Αξιοσημείωτο έργο | House, Hanagatami, Emotion, Sada |
| Περίοδος ακμής | 1960 |
| Οικογένεια |
| Σύζυγος | Kyōko Ōbayashi |
| Τέκνα | Chigumi Ōbayashi |
| Αξιώματα και βραβεύσεις |
| Βραβεύσεις | Medal with Purple Ribbon (2004) Blue Ribbon Awards for Best Newcomer (1978) The Order of the Rising Sun, Gold Rays with Rosette (2009) მაინიტის პრემია კულტურის დარგში (2018) Takasaki Film Festival (2019) Japan Academy Prize for Director of the Year (1992) Japan Academy Prize for Best Film Editing (1993) Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου (1998) |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Ο **Νομπουχίκο Ομπαγιάσι** είναι Ιάπωνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός και μοντέρ κινηματογράφου και διαφημίσεων, γνωστός για το σουρεαλιστικό και πειραματικό του στυλ καθώς και για την θεματολογία των ταινιών του, οι οποίες συχνά περιστρέφονται γύρω από τις συνέπειες του πολέμου. Είναι κυρίως γνωστός ως δημιουργός της καλτ κωμωδίας τρόμου του 1977, *House*, αλλά έχει σκηνοθετήσει πολλές ακόμα ταινίες κατά την διάρκεια της καριέρας του η οποία έχει διαρκέσει πάνω από 50 χρόνια.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Νομπουχίκο Ομπαγιάσι στο Wikimedia Commons
# Θυγατρική εταιρεία

Η **θυγατρική εταιρεία** είναι μια εταιρεία που ανήκει ή ελέγχεται από άλλη εταιρεία, η οποία ονομάζεται η μητρική εταιρεία ή εταιρεία συμμετοχών. Η θυγατρική μπορεί να είναι ιδιωτική ή κρατική επιχείρηση.

## Παραπομπές
# Λιμός

Ο **λιμός** είναι εξαπλωμένη έλλειψη τροφίμων, η οποία προκαλείται από διάφορους παράγοντες όπως: πόλεμος, πληθωρισμός, αποτυχία παραγωγής επαρκών τροφίμων, πληθυσμιακή ανισορροπία ή κυβερνητικές πολιτικές. Το φαινόμενο συνήθως συνοδεύεται ή ακολουθείται από τοπικό υποσιτισμό, λιμοκτονία, επιδημία και αυξημένα επίπεδα θνησιμότητας. Κάθε κατοικημένη ήπειρος έχει περάσει περιόδους λιμού στην ιστορία της. Στον 19ο και 20ό αιώνα οι περισσότεροι θάνατοι από λιμούς ήταν γενικά στη νοτιοανατολική και νότια Ασία, και σε μικρότερο αριθμό στην ανατολική και κεντρική Ευρώπη. Από τη δεκαετία του 2000 ο αριθμός θανάτων από λιμούς μειώνεται πολύ γρήγορα.

Μερικές χώρες, ιδιαίτερα στη υποσαχάρια Αφρική, συνεχίζουν να υποφέρουν από λιμούς ευρείας έκτασης. Από το 2010, η Αφρική είναι η πιο επηρεασμένη ήπειρος στον κόσμο. Το 2017 τα Ηνωμένα Έθνη προειδοποίησαν ότι πάνω από 20 εκατομμύρια άτομα απειλούνται με υποσιτισμό στη Σομαλία, το Νότιο Σουδάν, τη Νιγηρία και την Υεμένη. Η διανομή των τροφίμων έχει επηρεαστεί από συγκρούσεις. Τα περισσότερα προγράμματα σίτισης πλέον κατευθύνουν τη βοήθεια τους στην Αφρική.

## Παραπομπές
# Für Elise

Η εισαγωγή της σύνθεσης.
Elisabeth "Elise" Röckel
H **Μπαγκατέλα αρ. 25** σε Λα ελάσσονα, WoO 59, κοινώς γνωστή ως **Für Elise** (ελληνικά: Για την Ελίζ‎‎), είναι σύνθεση για πιάνο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα κομμάτια του συνθέτη. Δεν δημοσιεύτηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του παρά μόνο όταν ανακαλύφθηκε από το Λούντβιχ Νολ σαράντα χρόνια μετά τον θάνατό του και μπορεί να χαρακτηριστεί είτε ως μπαγκατέλα είτε ως άλμπουμπλατ. Η ταυτότητα της Ελίζ μέχρι και σήμερα παραμένει άγνωστη, αν και ερευνητές θεωρούν πως πρόκειται για κάποια μεταξύ της Τερέζ Μαλφάτι, της Ελίζαμπετ Ρόκελ και της Ελίζ Μπάρενσφελντ.

Ο Λούντβιχ Νολ επιβεβαίωσε ότι το πρωτότυπο χειρόγραφο, που τώρα έχει χαθεί, είχε τον τίτλο: "Für Elise am 27 April [1810] zur Erinnerung von L. v. Bthvn" ("Για την Ελίζα στις 27 Απριλίου στη μνήμη του L. v. Bthvn").

Η μουσική δημοσιεύτηκε ως μέρος του Neue Briefe Beethovens (Νέες Επιστολές του Μπετόβεν) του Νολ στις σελίδες 28 έως 33, τυπωμένο στη Στουτγάρδη από τον Γιόχαν Φρίντριχ Κότα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* "Für Elise" at the Mutopia Project
* "Für Elise", for piano and orchestra στο YouTube, arranged by Georgii Cherkin
* Nohl's first publication of "Für Elise" in 1867
* "Für Elise" sheet music, and free recording by Valentina Lisitsa
* A MIDI of the revised version Beethoven was working on in 1822
* Fur Elise Guitar TAB at DragonGuitar
* Klaus Martin Kopitz, *Beethoven’s ‘Elise’ Elisabeth Röckel: a forgotten love story and a famous piano piece*, in: *The Musical Times*, vol. 161, no. 1953 (Winter 2020), pp. 9–26, klaus-martin-kopitz.de (PDF)