# Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία

| Γαλλική Αυτοκρατορία
 Empire Français
←  1804 – 1815  → |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  Σημαία |  Εθνόσημο |

 |
| **Εθνικό σύνθημα:** Liberté, Ordre Public Ελευθερία, Δημόσια Τάξη |
| **Εθνικός ύμνος:** " Chant du départ" |
|  |
| Τοποθεσία της χώρας στον κόσμοΗ γαλλική αυτοκρατορία με την αποικιακή ιδιοκτησία της το 1812 |
| Πρωτεύουσακαι μεγαλύτερη πόλη | Παρίσι ﻿ / ﻿ |
| Επίσημες γλώσσες | Γαλλικά |
| Θρησκεία | Ρωμαιοκαθολικισμός |
| Πολίτευμα | Απόλυτη Μοναρχία |
|  |
| Νόμισμα | Γαλλικό Φράγκο |

Διοικητική διαίρεση της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας το 1812
Τα εδάφη της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας το 1812. Με ανοιχτό μπλε οι περιοχές που ήταν υπό κατοχή από το γαλλικό στρατό και εξαρτώμενες από τη Γαλλία, αλλά όχι επίσημα εδάφη της Αυτοκρατορίας
**Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία** (γαλλ. *Premier Empire*) ονομάζεται η περίοδος της γαλλικής ιστορίας από το 1804 έως το 1815, υπό τον Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη ως «Αυτοκράτορα των Γάλλων».

## Το τέλος της Α΄ Γαλλικής Δημοκρατίας

Με το πραξικόπημα της 9ης Νοεμβρίου 1799 (η «18η Μπρυμαίρ»), ο Ναπολέων έθεσε τέρμα στο Διευθυντήριο και πήρε την εξουσία αρχικά ως Πρώτος Ύπατος της Γαλλικής Δημοκρατίας, αλλά στις 2 Δεκεμβρίου 1804 στέφθηκε μόνος του Αυτοκράτορας των Γάλλων (γαλ. Empereur *des Français*).

Το 1804 έγινε συνωμοσία για την ανατροπή του Ναπολέοντα και την επαναφορά των Βουρβόνων. Η αποτυχία της συνωμοσίας απετέλεσε ευκαιρία, να προσφερθεί στον Ναπολέοντα ο τίτλος του αυτοκράτορα με γνωμοδότηση της γερουσίας, το κείμενο της οποίας είχε συντάξει προηγουμένως ο ίδιος. Η ανακήρυξη της χώρας σε αυτοκρατορία εγκρίθηκε από λαϊκή ψηφοφορία. Η στέψη έγινε στην Παναγία των Παρισίων στις 2 Δεκεμβρίου 1804, ημέρα που θεωρείται η αρχή της Πρώτης Γαλλική Αυτοκρατορία. Στο αποκορύφωμά της, η αυτοκρατορία είχε υπό την κατοχή της τα εδάφη των Κάτω Χωρών και το στέμμα της Ιταλίας που είχε πάρει ο Ναπολέων (αν και μόνο το βόρειο κομμάτι είχε προσαρτηθεί κατευθείαν στην αυτοκρατορία). Στην πραγματικότητα ο Ναπολέων εξουσίαζε σχεδόν όλη τη δυτική Ευρώπη αλλά μην μπορώντας να την ελέγξει τη μοίρασε σε συγγενικά του πρόσωπα. Βασιλιάς της Ισπανίας έγινε ο αδελφός του Ιωσήφ, βασιλιάς της Νάπολης ο στρατηγός (και γαμπρός του Μυρά), ο άλλος του αδελφός Λουδοβίκος έγινε βασιλιάς του Βελγίου, ο μικρότερος αδελφός του βασιλιάς της Βεστφαλίας και ονόμασε τoν γιο του βασιλέα της Ρώμης.

| Σειρά Κυβερνήσεων της Γαλλίας |
| --- |
| Γαλατία |
| Φράγκοι (Μεροβίγγειοι, Καρολίδες) |
| Δυναστεία των Καπετιδών |
| Δυναστεία των Βαλουά |
| Δυναστεία των Βουρβόνων |
| Πρώτη Δημοκρατία |
| Πρώτη Αυτοκρατορία |
| Παλινόρθωση των Βουρβόνων |
| Ιουλιανή Μοναρχία |
| Δεύτερη Δημοκρατία |
| Δεύτερη Αυτοκρατορία |
| Tρίτη Δημοκρατία |
| Γαλλία του Βισύ |
| Τέταρτη Δημοκρατία |
| Πέμπτη Δημοκρατία |

## Το τέλος της ναπολεόντειας αυτοκρατορίας

Η σειρά των πολέμων, που έκανε η Γαλλία μέχρι το 1813, με τελευταίο τον πόλεμο κατά της Ρωσίας το 1812, αλλά και η συντριπτική ήττα στη Λειψία («Μάχη των Εθνών», 16-19 Οκτωβρίου 1813) οδήγησαν στην κατάρρευση. Στις 6 Απριλίου 1814 ο Ναπολέων υπέγραψε στο Φονταινεμπλώ την παραίτησή του και του επετράπη να αποσυρθεί στη νήσο Έλβα.

Με τις ενέργειες του Ταλεϋράνδου και του Τσάρου Αλεξάνδρου της Ρωσίας έγινε και η παλινόρθωση των Βουρβόνων.