# Φερνάντο Ενρίκε Καρντόσο

| Φερνάντο Ενρίκε Καρντόσο |
| --- |
|  |
| Γενικές πληροφορίες |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Fernando Henrique Cardoso (Πορτογαλικά)  |
| Γέννηση | 18  Ιουνίου 1931 Ρίο Ντε Τζανέιρο |
| Κατοικία | Σάο Πάολο |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βραζιλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες |
| Μητρική γλώσσα | πορτογαλικά Βραζιλίας |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Πορτογαλικά πορτογαλικά Βραζιλίας |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο (έως 1952) |
| Πληροφορίες ασχολίας |
| Ιδιότητα | πολιτικός διπλωμάτης κοινωνιολόγος συγγραφέας διδάσκων πανεπιστημίου Πρόεδρος της Δημοκρατίας |
| Εργοδότης | Πανεπιστήμιο Μπράουν Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο Ανώτατη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών του Παρισιού Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϋ Πανεπιστήμιο του Παρισιού Κολλέγιο της Γαλλίας |
| Πολιτική τοποθέτηση |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Βραζιλίας |
| Οικογένεια |
| Σύζυγος | Ruth Cardoso (1953–2008) Patrícia Kundrát (από 2014) |
| Αξιώματα και βραβεύσεις |
| Αξίωμα | Πρόεδρος της Βραζιλίας (1995–1998) São Paulo senator (1983–1992) Minister of Finance of Brazil (1993–1994) Πρόεδρος της Βραζιλίας (1999–2002) |
| Βραβεύσεις | Μεγάλο κολάρο του Τάγματος του Πρίγκιπα Ενρίκε Τάγμα του Ελέφαντα (1999) Περιδέραιο του Τάγματος του Αστέρα της Ρουμανίας Μεγαλόσταυρος του Τάγματος Λευκού Διπλού Σταυρού (29  Ιουνίου 2001) Τάγμα του Λευκού Αετού Kluge Prize (2012) Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Λουτρού κολάρο του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής (1998) Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της επιστημονικής αξίας Βραβείο Πριγκίπισσα της Αστούριας για τη διεθνή συνεργασία (2000) Μεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής J. William Fulbright Prize (2003) Μεγαλόσταυρος Ειδικής Τάξης του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (1995) Τάγμα του Κόνδορα των Άνδεων Μεγαλόσταυρος με Κολάρο του Τάγματος του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας (20  Φεβρουαρίου 1997) Ιππότης του Μεγαλόσταυρου με Κολλάρο του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αξίας της Πορτογαλίας  Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας Μεγαλόσταυρος του Στρατιωτικού Τάγματος του Πύργου και του Σπαθιού Officier de l'Ordre national des Palmes académiques (France) επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου του Πόρτο επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ επίτιμο διδακτορικό του Πανεπιστημίου της Σαλαμάνκα (1998) επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου Χάρβαρντ (2016) Χρυσό μετάλλιο της Γαλικίας (1998) Μεγάλο Κολάρο του Τάγματος της Ελευθερίας Grand Collar of the Military Order of Saint James of the Sword Order of Juan Mora Fernández Μετάλλιο της Ανατολικής Δημοκρατίας της Ουρουγουάης (4  Ιουλίου 1995) επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι (9  Μαΐου 2019) honorary doctorate from University of Lyon-II (30  Μαΐου 1996) Troféu Juca Pato (1984) honorary doctor of the Constantine the Philosopher University in Nitra (2002) The City of Athens Democracy Award (2020) |
| Ιστότοπος |
| www.ifhc.org.br |
| Υπογραφή |
|  |
| Θυρεός |
|  |
|  Σχετικά πολυμέσα |
|

Ο **Φερνάντο Ενρίκε Καρντόσο** (πορτογαλικά: *Fernando Henrique Cardoso*‎‎, 18 Ιουνίου 1931), είναι Βραζιλιάνος κοινωνιολόγος, καθηγητής και πολιτικός ο οποίος διετέλεσε 34ος πρόεδρος της Βραζιλίας από την 1η Ιανουαρίου 1995 έως την 1η Ιανουαρίου 2003. Ήταν ο πρώτος Βραζιλιάνος πρόεδρος που επανεξελέγη για συνεχόμενη θητεία. Καταξιωμένος μελετητής της θεωρίας της εξάρτησης, γνωστός για την έρευνά του σχετικά με τη δουλεία και την πολιτική θεωρία, ο Καρντόσο έχει κερδίσει πολλές τιμητικές διακρίσεις, όπως το Βραβείο Πρίγκιπα της Αστούριας για Διεθνή Συνεργασία (2000) και το Βραβείο Κλούγκε από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ (2012).

Ο Καρντόσο ορκίστηκε πρόεδρος την 1η Ιανουαρίου 1995. Συνέχισε τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που είχαν ξεκινήσει από την προηγούμενη κυβέρνηση, ο πληθωρισμός παρέμεινε χαμηλός, αρκετές κρατικές εταιρείες ιδιωτικοποιήθηκαν και η απελευθέρωση της αγοράς αύξησε την προβολή της χώρας στη διεθνή αγορά. Η κυβέρνηση κατάφερε να ψηφίσει οικονομικούς και διοικητικούς νόμους, συμπεριλαμβανομένου ενός που επέτρεψε την επανεκλογή εκτελεστικών αξιωμάτων. Το 1998, κέρδισε τις προεδρικές εκλογές στον πρώτο γύρο, καθιστώντας τον τον πρώτο πρόεδρο που επανεξελέγη εκείνη την εποχή. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του, οι διεθνείς κρίσεις, μια σημαντική υποτίμηση του Ρεάλ, η ενεργειακή κρίση και άλλα γεγονότα οδήγησαν σε σημαντική πτώση της δημοτικότητάς του. Επί του παρόντος, ηγείται του Ιδρύματος Φερνάντο Ενρίκε Καρντόσο, το οποίο ίδρυσε το 2004, και συμμετέχει σε διάφορες συμβουλευτικές επιτροπές για διάφορους οργανισμούς στο εξωτερικό, όπως η Παγκόσμια Πρωτοβουλία Κλίντον, το Πανεπιστήμιο Μπράουνν και το Ίδρυμα Ηνωμένων Εθνών. Είναι επίσης μέλος των Πρεσβυτέρων, της Βραζιλιάνικης Ακαδημίας Γραμμάτων και επίτιμος πρόεδρος του PSDB (Βραζιλιάνικο Κόμμα Σοσιαλδημοκρατίας).

Ο Καρντόσο ήταν επίσης ο 10ος πρόεδρος της Διεθνούς Κοινωνιολογικής Εταιρείας (1982–1986).

## Παραπομπές