# Τζέιμς Φρανκ

| Τζέιμς Φρανκ |
| --- |
|  |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | James Franck (Γερμανικά)  |
| Γέννηση | 26  Αυγούστου 1882 Αμβούργο |
| Θάνατος | 21  Μαΐου 1964 Γκέτινγκεν |
| Υπηκοότητα | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και Δημοκρατία της Βαϊμάρης |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, Πανεπιστήμιο Χούμπολτ και Wilhelm-Gymnasium |
| Σύζυγος | Hertha Sponer |
| Βραβεύσεις | Βραβείο Νόμπελ Φυσικής (1925), μετάλλιο Μαξ Πλανκ (1951), Rumford Prize (1955), Dannie Heineman Prize (1961), αλλοδαπό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου (23  Απριλίου 1964), Σιδηρούς Σταυρός, Hanseatic Cross και d:Q134613391 (1925) |
| Επιστημονική σταδιοδρομία |
| Ερευνητικός τομέας | φυσική |
| Ιδιότητα | φυσικός, διδάσκων πανεπιστημίου και χημικός |
| Διδακτορικός καθηγητής | Emil Warburg και Paul Drude |
| Φοιτητές του | Φριτς Χόουτερμανς |
| δεδομένα () |

Ο **Τζέιμς Φρανκ** (*James Franck*, 26 Αυγούστου 1882 - 21 Μαΐου 1964) ήταν Γερμανός φυσικός και νομπελίστας. Ο Φρανκ τελείωσε το διδακτορικό του το 1906 και πήρε τη «venia legendi» του στη φυσική το 1911, και τα δύο από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου έκανε διαλέξεις και δίδασκε. Μετά το Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, στον οποίο υπηρέτησε και του απονεμήθηκε ο Σιδηρούς Σταυρός πρώτης κατηγορίας, ο Φρανκ έγινε επικεφαλής του τμήματος Φυσικής του Kaiser Wilhelm Gesellschaft Φυσικοχημείας. Το 1920, Ο Φρανκ έγινε καθηγητής της πειραματικής φυσικής και Διευθυντής του Β Ινστιτούτου Πειραματικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν. Ενώ ήταν εκεί ασχολήθηκε με την κβαντική φυσική με τον Μαξ Μπορν, ο οποίος ήταν διευθυντής του Ινστιτούτου Θεωρητικής Φυσικής.

Το 1925, του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής, κυρίως για το έργο του στο 1912-1914, το οποίο περιλάμβανε το πείραμα Φρανκ-Χερτζ, μια σημαντική επιβεβαίωση του ατομικού πρότυπου του Μπορ.

James Franck, Chicago 1952
Το 1933, αφού οι Ναζί ήρθαν στην εξουσία, ο Φρανκ άφησε τη θέση του στη Γερμανία και συνέχισε την έρευνά του στις Ηνωμένες Πολιτείες, πρώτα στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς στη Βαλτιμόρη και, στη συνέχεια, μετά από ένα έτος στη Δανία, στο Σικάγο. Εκεί ήταν που ενεπλάκη στο Πρόγραμμα Μανχάταν κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν Διευθυντής του Τμήματος Χημείας του Εργαστηρίου Μεταλλουργίας, στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Ήταν επίσης ο πρόεδρος της Επιτροπής για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Προβλήματα σχετικά με την ατομική βόμβα, h επιτροπή αποτελούνταν από τον ίδιο και άλλους επιστήμονες στο Met Lab, συμπεριλαμβανομένων των Donald J. Hughes, JJ Nickson, Eugene Rabinowitch, Γκλεν Θ. Σίμποργκ, JC Stearns και Λέο Σίλαρντ. Η επιτροπή αυτή είναι περισσότερο γνωστή για την κατάρτιση της *Έκθεσης του Φρανκ*, που ολοκληρώθηκε στις 11 Ιουνίου 1945, η οποία δεν συνιστά να χρησιμοποιούνται οι ατομικές βόμβες στις ιαπωνικές πόλεις, με βάση τα προβλήματα που απορρέουν από μια τέτοια στρατιωτική εφαρμογή.

Το 1946 παντρεύτηκε την Hertha Sponer, πρώην βοηθό του στο Γκέτινγκεν. Πέθανε ξαφνικά το 1964 κατά την επίσκεψη του στο Γκέτινγκεν.

## Τιμητικές διακρίσεις και βραβεία

* 1925 Βραβείο Νόμπελ Φυσικής, το μοιράστηκε με τον Γκούσταβ Χερτζ για την ανακάλυψη των νόμων που διέπουν τις επιπτώσεις των ηλεκτρονίων σε άτομα.
* 1951 Μετάλλιο Μαξ Πλανκ
* 1953 Επίτιμος πολίτης του Göttingen
* 1955 Μετάλλιο Rumford της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών - Για το έργο του σχετικά με τη φωτοσύνθεση.
* 1964 Εξελέγη ως Ξένος Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου, για τη συμβολή του στην κατανόηση των ανταλλαγών ενέργειας σε συγκρούσεις ηλεκτρονίων, με την ερμηνεία των μοριακών φασμάτων, καθώς και στα προβλήματα της φωτοσύνθεσης

## Παραπομπές