# Adelijina zemlja

| Adelijina zemljaTerre Adélie |
| --- |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Zastava | Grb |

 |
| Položaj Adelijine zemlje na karti Položaj Adelijine zemlje
 |
| Glavni grad | Istraživačka stanica Dumont d'Urville ﻿ / ﻿ |
| Službeni jezik | Francuski jezik |
| Nastanak |  |
|  -  | Otkriće od Francuske | 20. januar 1840 (1840-01-20)  |
|  -  | Pripojeno Francuskom Madagaskaru | 21. novembar 1924 (1924-11-21)  |
|  -  | Pripojeno Francuskim južnim i antarktičkim teritorijama | 1955 (1955)  |
| Površina |
| • Ukupno | 432.000 km2 |
| Stanovništvo |
| • Ukupno  | * 33 (zimi)
* 80 (ljeti)

  |
| Valuta | Euro  |
| Vremenska zona | UTC+10:00 |
| Internetska domena | * .aq
* .tf
 |

**Adelijina zemlja** (francuski: *Terre Adélie*) dio je Antarktika koji je Francuska proglasila svojim 21. novembra 1924, a čije su granice definisane 1. aprila 1938. Međutim, ti zahtjevi međunarodno su suspendovani Antarktičkim ugovorom, koji je Francuska također potpisala.

## Geografija

Proteže se od dijela obale Južnog okeana sve do unutrašnjosti do Južnog pola. Francuska njime upravlja kao jednim od pet okruga Francuskih južnih i antarktičkih teritorija od 1955. i primjenjuje pravila Antarktičkih ugovora od 1961. Članak 4. Antarktičkog ugovora bavi se teritorijalnim zahtjevima i iako se ne odriče niti umanjuje bilo koji postojeći zahtjev za suverenitet, također ne dovodi u pitanje položaj ugovornih strana u njihovom priznavanju ili nepriznavanju teritorijalnog suvereniteta. Francuska ima stalnu stanicu od 9. aprila 1950. Adelijina zemlja nalazi se između 136. istočnog meridijana (blizu Pourquoi Pas Point na ﻿ / ﻿) i 142. istočnog meridijana (blizu Point Alden na ﻿ / ﻿), s dužinom obale od oko 350 km i s kopnenim dijelom koji se proteže kao kružni isječak oko 2600 km prema Južnom polu. Graniči s Australskom antarktičkom teritorijom i na istoku i na zapadu, naime s Clarie Land (dijelom Wilkesove zemlje na zapadu i Zemljom Đorđa V na istoku. Osim toga, to je jedini teritorij na koji se traži pravo unutar Francuskih južnih i antarktičkih zemalja, a koji nije otok.

## Historija

Obalu Adelijine zemlje otkrio je u januaru 1840. francuski istraživač Jules Dumont d'Urville, a nazvao ju je po svojoj supruzi Adèle Dumont d'Urville. To je osnova francuskog polaganja prava na ovo antarktičko područje. Prva francuska istraživačka stanica, Port Martin, izgrađena je 1950. Uništena je u požaru 1952, a zamijenjena je stanicom Dumont d'Urville 1956. Stanica Charcot bila je francuska baza u unutrašnjosti, koja je bila naseljena od 1957. do 1960. Kamp Cap Prud'Homme, talijansko-francuska baza, otvoren je 1994. Prud'Homme i Dumont d'Urville jedine su preostale aktivne stanice.

## Divlje životinje

Kolonija adelijskih pingvina u blizini stanice Dumont d'Urville Dio Geološkog arhipelaga na Adelijinoj zemlji proglašen je Antarktičkim posebno zaštićenim područjem (ASPA-120) Studija iz 2016. predvidjela je da bi kolonija adelijskih pingvina smještena u Cape Dennisonu u Zaljevu Commonwealth mogla biti predmet izumiranja. Godine 2010. urušeni ledenjak blokirao je tok rijeke i uzrokovao prelijevanje morskog leda na stjenovitu površinu koja je adelijskim pingvinima potrebna za gniježđenje. Prije 2017. procijenjenih 18.000 parova adelijskih pingvina živjelo je u Adelijinoj zemlji. Zbog porasta morskog leda 2017. prisilio je pingvine da putuju dalje kako bi stigli do mora. Zbog toga su gotovo svi novorođeni pingvini uginuli od gladi i iscrpljenosti. Stanica Dumont d'Urville nalazi se u blizini adelijskih pingvina, carskih pingvina i tuljana.

## Vidi također

## Reference

## Vanjski linkovi