Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Kanarska ostrva

| Kanari
Canarias |
| --- |
| Autonomna zajednica |
| ZastavaGrb |
|  Geografski položaj Kanara u Španiji |
| Država |  Španija |
| Glavni grad | Santa Cruz de Tenerife i Las Palmas |
| Vlada |
|  • Predsjednik | Fernando Clavijo Batlle |
| Površina |
|  • Ukupno | 7.447 km2 |
| Mjesto po površini | 13. |
| Stanovništvo (2015) |
|  • Ukupno | 2.101.924 |
|  • Rang | 8. |
|  • Gustoća | 268,00 /km2 |
| ISO 3166-2 | ES-CN |
| Veb-sajt | www.gobcan.es |

**Kanarska ostrva** ili **Kanari** (španski: *Canarias* ili *Islas Canarias*) jesu arhipelag od sedam većih i više manjih ostrva i hridi vulkanskog porijekla u Atlantskom okeanu, u blizini sjeverozapadne obale Afrike. Pripadaju Španiji, unutar koje čine autonomnu zajednicu. Kanari su najjužnija regija Španije i najveći i najnaseljeniji arhipelag Makaronezije.

## Historija

Kanarska ostrva otkrili su stari Grci, ali su osvojena tek oko 1400. godine.

## Geografija

Ostrva i njihovi glavni gradovi:

* Tenerife (Santa Cruz de Tenerife)
* Gran Canaria (Las Palmas)
* Lanzarote (Arrecife)
* La Palma (Santa Cruz de La Palma)
* La Gomera (San Sebastián de La Gomera)
* El Hierro (Valverde)
* Fuerteventura (Puerto del Rosario).

Najbliže ostrvo udaljeno je 108 km od sjeverozapadne afričke obale.

Vulkan Teide na Tenerifeu najviša je planina u Španiji i treći najveći vulkan na Zemlji. Klima je obično blaga i vrlo suha.

Četiri od 13 španskih nacionalnih parkova nalaze se na Kanarima:

* Caldera de Taburiente (La Palma)
* Garajonay (La Gomera)
* Teide (Tenerife)
* Timanfaya (Lanzarote).

## Politika

Autonomna zajednica Kanari sastoji se od dvije provincije: Las Palmas i Santa Cruz de Tenerife (provincija)|Santa Cruz de Tenerife]].

Mapa arhipelaga
Mapa Kanarskih ostrva koju je nacrtao William Dampier za vrijeme svog putovanja u Novu Holandiju 1699. godine.
## Reference

## Vanjski linkovi

* Tenerife, Kanari fotografije
# Ascension

Lokacija ostrva
**Ascension** je ostrvo u Južnom Atlantiku, udaljeno je oko 1600 km od obale Afrike. Predstavlja pridruženu teritoriju britanskog prekomorskog posjeda Sveta Helena, od koga je udaljen oko 1287 km na sjeverozapadu. Ostrvo je dobilo ime po danu kada je otkriveno, po prazniku Uzašašća.

Glavni grad Ascensiona je Georgetown, koji ima oko 450 stanovnika.

Ascension je najpoznatiji po aerodromu Wideawake, koji zajednički koriste britansko i američko vojno zrakoplovstvo. Britanske oružane snage su obimno koristile ostrvo za vrijeme falklandskog rata.

Na ostrvu Ascension Island je jedna od pet zemaljskih antena (ostale su: Kwajalein, Diego Garcia, Colorado Springs i Hawaii) koje pomažu u radu GPS navigacionog sistema.

## Također pogledajte

* Internet domena .ac

## Reference

## Vanjski linkovi

* Zvanična veb-stranica
* Ascension - ostrvo koje se diže iz Srednjoatlantskog hrpta
# Lukovica

**Lukovica** je skraćeno podzemno stablo pokriveno sočnim ljuspama, koje su, zapravo, preobraženi listovi, i u kojima su nagomilane organske materije. Kod nekih vrsta listovi su pripijeni uz stablo, a kod nekih su manje ili više odvojeni. Kod većine lukovica spoljašnje ljuspe su suhe, široke, čvrste i obuhvataju unutrašnje ljuspe, te imaju samo zaštitnu ulogu. U gornjem dijelu lukovice nalazi se pupoljak. Kod nekih lukovica pupoljci se nalaze u pazuhu ljuspi i svaka ljuspa obuhvata svoj pupoljak, te na taj način gradi kćerku lukovicu.

Po obliku, lukovice mogu biti loptaste-okrugle, jajaste, izdužene.

Lukovica Amarilisa
## Također pogledajte

* Podzemno stablo

## Reference

## Vanjski linkovi

* "Botanizing Glossary | Project: Plant ID" (jezik: engleski). Pristupljeno 2026-05-14.
# PubMed Central

PubMed Central| Producent | Američka nacionalna medicinska biblioteka |
| Historija | 2000 do danas |
| Pristup |
| Cijena | besplatno |
| Obuhvat |
| Discipline | medicina |
| Linkovi |
| * Veb-sajt
* Spisak naslova
 |

**PubMed Central** jest slobodna digitalna bibliografska baza podataka naučne literature sa fokusom na biomedicinu i nauke o životu. Ona je proizašla iz online Entrez PubMed biomedicinskog sistema za pretragu literature. PubMed Central je razvila američka Nacionalna medicinska biblioteka (NLM) kao online arhivu biomedicinskih naučnih publikacija.

Puni tekst svih PubMed Central članaka je slobodno dostupan. Neke participirajuće izdavačke kuće odlažu oslobađanje njihovih članaka tokom određenog vremenskog perioda nakon objavljivanja publikacije (često šest mjeseci).

Sredinom 2011. arhiva je sadržala oko 2,2 miliona unosa, uključujući artikle, editorijale i pisma. Svake godine naraste najmanje za 7%. Septembra 2004, PubMed Central, PubMed, i srodni NLM servisi su opsluživali oko 1,300 zahtjeva u sekundi, i isporučivali 1,3 terabajta podataka dnevno.

## Reference

## Također pogledajte

* MEDLINE, međunarodna baza podataka za literaturu o životnim naukama i biomedicinskim informacijama
* PMID (PubMed identifikator)

## Vanjki linkovi

* PubMed Central
* PubMed Central ČPP
# Kvantitativna genetika

**Kvantitativna genetika** je ogranak populacijske genetike koji proučava nasljedne osnove fenotipova koji variraju kontinuirano (kao što su visina ili masa), za razliku od kvalitativnih, čija je promjenljivost diskontinuirana (alternirajuća), kod kojih su i genski proizvodi diskretno prepoznatljivi (kao što su boje očiju, svi sistemi krvnih grupa). Kvantitativna genetika, prema tome proučava stupanj heritabilnosti mjerljivih – metričkih i merističkih (brojljivih) svojatava – koja variraju kontinuirano ili fluktuirajuće.

Oba oblika varijacije (kvalitativna i kvantitativna) uključuju frekvencije različitih alela jednog gena u panmiktičnoj populaciji (*gamodema*) kombinirane po principima koji proizlaze iz jednostavnog Mendelovskog nasljeđivanja. Obrasci nasljeđivanja se također analiziraju uporednim proučavanjem generacija roditelja i potomačkih linija. Dok se populacijska genetika može fokusirati na određene gene i njihovo kasnije metaboličke proizvode, kvantitativna genetika je više usmjerena na analizu njihovog vanjskog fenotipskog ispoljavanja, a zaključke izvodi samo o genetičkim osnovama. To se, međutim, može posmatrati kao njena prednost, jer olakšava sagledavanje međuodnosa s biološkim makrokosmosom, uključujući mikroevoluciju i vještačku selekciju u uzgoju biljaka i životinja. Obje grane dijele izvjesnu zajedničku historiju i podrazumijevaju primjenu osobenih matematičkih i statističkih procedura.

Na primjer, koriste širenje kvadratne jednadžbe za predstavljanje oplodnje gameta za formiranje zigota. Međutim, zbog kontinuiranog distribucije fenotipskih mjera, kvantitativna genetika treba također uvrstiti i mnoge druge statističke metode (kao što je *efekt*, *srednja vrijednost* (prosjek) i *varijansa*), kako bi se fenotipovi povezali sa osnovnim genetičkim principima. Neki od mogućih fenotipova (opisni) mogu se analizirati kao diskretne (alternativne) kategorije ili kao kontinuirani nizovi fenotipova, ovisno o definiciji granične mjere, ili kao *metrički* kada se kvantificiraju. Mendel je također razmatrao ovu materiju u svom fabularnom, utemeljiteljskom radu posebno respektirajuči njegov opis visokog i patuljastog graška, što je ustvari bila *dužina stabljike". .*

Prema Batesonu, lokusi kvantitativnih osobina (eng. skr. *QTL*) su regioni DNK genoma koji utiču na kvantitativne fenotipske osobine ili su s tim genima povezani. To se, u novije vrijeme, osim kvantitativne genetike, izravno odnosi i na molekulsku genetiku.

## Također pogledajte

* Poligensko nasljeđivanje
* Interakcija gena
* Lokus kvantitativne osobine

## Reference

## Vanjski linkovi
# Genetička raznolikost

**Genetička raznolikost** je razina biološke raznolikosti, koja se odnosi na ukupan broj nasljednih svojstava u genetičkoj strukturi jedne vrste. Ona se razlikuje od genetičke varijabilnosti, koja opisuje tendenciju promjenljivosti genetičkih karakteristika.

Genetička raznolikost služi kao način populacije da se prilagodi vječno promjenljivom životnom okruženju. Sa većim potencijalima genetičke varijacije raste i vjerovatnoća da će neka jedinka u populaciji posjedovati varijantu alel koja odgovara promijenjenim okolnostima. Takve jedinke imaju veće šanse da prežive u novonastalim okolnostima i proizvedu potomstvo odnosno ugrade više gena u genski fond budućih generacije. Zahvaljujući međigeneracijskom obezbjeđuje se i dugoročni genetički kontinuitet pripadajuće vrste organizama.

Populacijska genetika uključuje nekoliko hipoteza i teorija u vezi sa objašnjenjem prirode genetičke raznolikosti. Stabilizujuća selekcija ili terorija neutralne evolucije predlaže da je raznolikost rezultat akumulacije neutralnih genetičkih zamjena. Disruptivna selekcija počiva na hipotezi da dvije ili više subpopulacija jedne vrste žive u različitim okruženjima koje odabru različite alele na određenom lokusu. Ovo se može dogoditi, na primjer, ako vrsta ima veliki raspon rasprostranjenja u odnosu na unutrašnju mobilnost jedinki. Hipoteza o frekvencijski-zavisnoj selekciji]] je polazi od mogućnosti da neki aleli, što postaju češći, postaju ranjiviji. To se događa u interakciji domaćin-patogeni, gdje je visoka učestalost zaštitnih alela među domaćinima znači da je vjerovatnije da će se patogen proširiti ako je u stanju da prevaziđe taj alel.

## Značaj genetičke raznolikosti

Istraživanja koja je sprovela *National Science Foundation* SAD, (2007. našla su da genetičke raznolikosti i biodiverzitet (u smislu raznolikosti vrsta) ovise jedni od drugih – raznolikost unutar vrsta je potrebna za održavanje raznolikosti između vrsta, i obrnuto. Ako se bilo koji tip ukloni iz sistema, ciklusi se mogu poremetiti i u zajednici počinje da dominira jedna vrsta. Genotipska i fenotipska raznolikost su zabilježene na nivoima proteina, DNK, i organizama. U prirodi, ta raznolikost je postojana, jako strukturirana i povezana sa varijacijama okoline.

Međuodnosi genetičke i specijske raznolikosti je veoma delikatni. Gubitak genetičke raznolikosti u populacijama domaćih životinja se pripisuje proširenju tržišta i ekonomske globalizacije.

## Također pogledajte

* Biološka raznolikost
* Genetička struktura populacije
* Populacija
* Jedinka
* Genotip
* Fenotip

## Reference
# Adaptacija

**Adaptacija** je višeznačni termin, koji se u biologiji upotrebljava na dvije osnovne razine prilagođavanja, prilagođenosti i prilagodljivosti:

* idioadaptacija ili fiziološka adaptacija je cjeloživotno prilagođavanje jedinke na tekuće uvjete okoline.
* filogenetska adaptacija je svaka biološka prilagodba organizacionog ilim funkcionalnog sklopa određenog fenotipa koja mu povećava izglede za preživljavanje i ostavljanje potomstva u datim uvjetima života.

Konstantnost prilagodbe polinatora: ove dvije medonosne pčele su istovremeno aktivne na istom mjestu, ali selektivno dolijeću na cvijet samo jedne vrste koju prepoznaju po polenu na nogama*
*
*

* Prilagođavanje je proces ostvarivanja prilagodbi u fiziološkoj i filogenetskoj adaptaciji, a zahvaljujći adaptibilnosti bioloških sistema, svih nivoa njihove organizacije.

## Također pogledajte

* Adaptacijska zona
* Adaptacijski tip
* Pravci evolucije

## Reference
# Specijacija

**Filogenetska divergencija(filetski gradualizam) (gore) pokazuje relativno spore promjene tokom geoloških epoha - Isprekidane ravnoteže (dolje) ilustriraju morfološku stabilnost i (rijetko) relativno brze evolucijske promjene.Specijacija** (lat. *species* = vrste) je proces nastajanja novih vrsta putem evolucijske divergencije populacija ili monofiletske evolucije. Određuju je svi opći evolucijski faktori iako se događa u relativno kratkim geološkim razdobljima i na razini infraspecijskih kategorija živih bića (mikroevolucija).

Biolog Orator F. Cook je prvi skovao termin *specijacija* za razdvajanje određene „loze“ ili „kladogenezu“, za razliku od "anageneze" ili "filetičke evolucije" koje se dešavaju unutar te linije. Pitanje da li i koliko genetički drift manje ili više doprinosi specijaciji problem je mnogih rasprava.

Na osnovu izolacijskih činilaca koji uzrokuju polaznu divergenciju populacija (u subpopulacije), moguća su tri osnovna oblika specijacije:

* alopatrična,
* peripatrična,
* parapatrična i
* simpatrična.

Četiri oblika specijacije: alopatrijska, peripatrijska, parapatrijska i simpatrijska specijacija
## Također pogledajte

* Vrsta (biologija)
* Populacija
* Biosistematika

## Reference
# Koevolucija

Bumbari i cvjetovi koje oprašuju koevoluiraju tako da od toga oboma zavisi peživljavanje.
**Koevolucija** je evolucija koju obilježava proces uzajamnog prilagođavanja dvije jako interaktivne vrste u vrlo dugom periodu njihove filogeneze. Dakle, termin je ograničen na parove vrsta u kojima su obje vrste izložene snažnom selekcijskom pritisku. Rezultat koevolucije su kloadaptacije koje se javljaju u obje uključene vrste.

## Primjeri

Primjeri koevolucije se mogu naći u odnosima između:

* dvije simbiotske vrste, kao kod oprašivača i biljaka koje oprašuju;
* predatori i njihov plijen ili biljaka (odnos predator-plijen);
* paraziti i njihovi domaćini, kao što je *Agrobacterium tumefaciens* (parazit) i dikotiledona biljka (domaćin).

## Upotreba termina

Termin se izvorno koristio isključivo u klasičnoj evolucijskoj biologiji, a zatim je usvojen i u drugim naukama, sa izmijenjenim i/ili proširenim značenjima.

* U molekularnoj biologiji, Gabriel Dover je 1984. Uključio koncept "molekularne koevolucije".
* U memetici:
	+ Ko-evolucija mema i gena
	+ koevolucija dva mempleksa, kao što su demokratija i kapitalizam
* U astronomiji:
	+ Teorija koevolucije galaksija i crne rupe
	+ Teorija samo-organiziranja Univerzuma (Erich Jantsch) – koevolucija kao opći mehanizam razvoja svemira;
* U informatici, ko-evolucija algoritama
* U evolucijskoj ekonomiji , kao međusobni uticaj na razvoj različitih sistema ili njihovih komponenti.

## Reference

## Vanjski linkovi

* Coevolution Arhivirano 24. 10. 2011. na Wayback Machine, video of lecture by Stephen C. Stearns (Open Yale Courses)
* , Global Optimization of Some Difficult Benchmark Functions by Host-Parasite Coevolutionary Algorithm: An algorithm for Global Optimization.
# Izumiranje

Dodo, izumrla vrsta
**Izumiranje** je pojava koja postoji otkako postoji i život na Zemlji, izumrle su mnoge životinjske vrste. Ponekad se to događa zbog prirodnih promjena klime, grabežljivaca i biljnog pokrova, ali u zadnje vrijeme je glavni krivac čovjek. Izumiranje u najužem smislu znači potpuno nestajanje nečega.

## Ugrožene vrste

Posebno ugrožene vrste danas su velike mačke osim lavova (lov zbog krzna), razni jeleni i ptice (meso), i životinje u šumama koje gube staništa (sječa). Ako se ovako nastavi, za 14-tak godina bi mogle nestati stotine vrsta. Posebna opasnost prijeti divljim tigrovima, koji bi mogli izumrijeti do 2015.

## Također pogledajte

* Smrt
* Dinosaurusi
* Pčela
* Genocid
# Biogeografija

Zoogeografske oblasti (CMEC 2012); izvor: Science/AAAS
Biogeografske regije Evrope
**Biogeografija** je istovremeno istraživački pravac u biologiji i geografiji. Kombinirajući ove nauke zauzima poziciju posrednika između bioekologije i geoekologije. Bavi se aktualnom distribucijom i geološkim razvojem odnosa u okolišu životinjskih i biljnih taksona, prostornom difuzijom i obrascima rasprostiranja populacija, biocenoza i bioma.

Moderna orijentacija u ovoj nauci u svoje analize sve obimnije integrira rezultate molekularne biologije, filogenetike i paleontologije, odnosno filogeografije taksona.

Biogeografija se najčešće dijeli na sljedeće podoblasti:

* fitogeografiju
* zoogeografiju
* antropogeografiju.

## Također pogledajte

* Fitosociologija
* Biologija
* Geografija
* Biocenoza

## Reference
# Moderna evolucijska sinteza

**Moderna evolucijska sinteza**, izvorno zvana **nova siteza** je nastala 1930-ih godina 20. vijeka, na vrhuncu rasprava između lamarkista i mutacionista, koji su jednostrano svaki na svoj način podržavali spoljnje ili genetičke faktore kao ključnu snagu u procesu [evolucija|evolucije]. To je rezultiralo usaglašavanjem spoznja svih uključenih ibioloških nauka koje pružaju široko prihvaćeno viđenje evolucije kao procesa interakcije svih faktora evolucije. Nakon toga se pominje i kao *moderna sinteza*, *evolucijska sinteza*, *milenijska sinteza* i *neodarvinistička sinteza*.

Ta sinteza raspoloživih znanja o procesima evolucije, koja je elaborirana između 1936. i 1947. nastala je ustvari kao konsenzus tumačenja o tome kako se evolucija odvija i koji je faktori određuju i usmjeravaju.

Presudno podsticajnu ulogu u takvom razvoju događaja imao je prethodni napredak populacijske genetike, od 1918. do 1932., jer se pokazalo da je Mendelovska genetika konzistentna s prirodnom selekcijom i postepenom evolucijom.

Onovremena moderna sinteza je u velikoj mjeri do danas održala svoju vjerodostojnost i postala paradigma u evolucijskoj biologiji, odnosno evolucijskoj genetici.

Moderna je sinteza riješila poteškoće i zbrke, koje su ustvari bile uzrokovane jednostranim (prakrično) pokretina (-izmima) neolamarkizma i muracionizma. Porasla je svijest da je to posljedica rastuće specijalizacije i slabog komuniciranje među vodećim biolozima ranih godina 20. stoljeća. U njezinoj je srži bilo pitanje da li bi se Mendelovska genetika mogla pomiriti sa koncepcijom postepene evolucije putem prirodne selekcije. Drugi problem rasprave je bilo pitanje da li se opsežne promjene (makroevolucija) o kojima postoje [[paleontologija|paleonotološki dokazi mogu objasniti nesumnjivim promjenama u lokalnim populacijama (mikroevolucija).

Sinteza je uključila dokaze koje su prikupili oni biolozi koji su se afirmirali populacijskoj genetici u prirodnim i laboratorijskim istraživanjima. Ta su proučavanja bila ključna za afirmaciju suvremenog koncepta teorije evolucije. Sinteza je povezala ideje iz nekoliko ranije odvojenih grana biologije, osobito iz genetike, citologije, sistematike, botanike, morfologije, ekologije i paleontologije.

Termin **moderna sinteza** je uveo Julian Huxley kada je (1942.) objavio knjigu *Evolucija: moderna sinteza*. Ostale znadajne doprinose u ovoj oblasti dali su:

* Ronald A. Fisher,
* Theodosius Dobzhansky,
* John Burdon,
* Sanderson Haldane,
* Sewall Wright,
* E. B. Ford,
* Ernst Mayr,
* Bernhard Rensch,
* Sergej Četverikov,
* George Gaylord Simpson i
* G. Ledyard Stebbins.

## Također poglegdajte

* Faktori evolucije
* Pravci evolucije
* Evolucijska genetika čovjeka

## Reference
# Filogenetika

Spekulativnno "stablo života" na bazi rRNK gena pokazuje velike grane bakterija, arhea, i eukariota
**Filogenetika** (grč. φυλή – *fylon* = koljeno, pleme, rasa + γένεσις – *genesis* = generičko, porijeklo, rođenje, izvor) je biološka nauka o genetičkim osnovama evolucijskih procesa i nihovim međugrupnim razlikama (npr. na razini populacija vrsta, rodova itd), koji su otkriveni putem molekulskih sekvenciranja i morfološke matrice podataka.

Filogenetika je ustvari filogenija na temelju analize strukturnih sekvenci bioloških makromolekula (DNK, proteini i druge). Rezultati filogenetičkih studija podržavaju hipotezu o evolutcijskoj historiji taksonomskih grupa, tj. njihovoj filogenezi.

Evolucija je proces u kojem se genetički sastav populacija vremenom mijenja pa se ona može podijeliti u odvojene grane, koje ne hibridiziraju. Njihova filogeneza se dalje odvija nezavisno ili neestaju (izumiru). Proces evolucijskog grananja može biti prikazan kao filogenetsko stablo (stablo života), a mjesto svake od različitih skupina organizama na hipotetskom stablu se temelji na hipotezu o redoslijedu presudnih događaja tokom evolucijskog grananja . Slični koncepti se primjenjuju i u hisorijskoj lingvistici.

## Također pogledajte

* Filogenija
* Filogeneza
* Ontogenija
* Evolucija

## Reference
# Paleontologija

**Paleontologija** je nauka koja proučava razvoj historije života na zemlji starih biljaka i životinja, zasnivajući se na fosilnim zapisima, tj. podacima o njihovom postojanju sačuvanim u stijenama.

Savremena paleontologija postavlja drevni život u njegov kontekst, proučavajući kako su dugoročne fizičke promjene globalne geografije ("paleografija") i klime ("paleoklima") uticale na evoluciju života, kako su ekosastavi reagirali na te promjene, i zauzvrat promijenili planetarni okoliš, te kako su ti međusobni odzivi uticali da današnju bioraznolikost. Dakle, paleontologija se preklapa s geologijom, proučavanjem stijena i formacija stijena, te s botanikom, biologijom, zoologijom, i ekologijom, disciplinama koje proučavaju živa bića i njihovu interakciju. Palinologija je proučavanje polena, savremenog ili fosilnog.

Glavne grane paleontologije su:

* paleozoologija (životinje),
* paleobotanika (biljke),
* mikropaleontologija (mikrofosili).

Postoje mnoge podgrane koje se tek razvijaju.

Fosili su već bili poznati primitivnim ljudima i ponekad su ispravno smatrani ostacima drevnih organizama. Organizirano proučavanje paleontologije potiče iz kasnog 18. vijeka.

## Vanjski linkovi

* Dinosaurnews slobodni dinosaur zine (veoma popularni site, s najnovijim međunarodnim vijestima o dinosaurusima).
* Meganeura Website o evoluciji insekata i fosilnim ostacima.
* Smithsonian website
* University of California Museum of Paleontology FAQ About Paleontology
* Krapina Man Arhivirano 31. 3. 2009. na Wayback Machine
# Biosistematika

Osnovi filogenetičke biosistematike, prema potpuno sekvenciranim genomima
**Biosistematika** je klasifikacija živih bića tj. svrstavanje živih organizama u grupe zvane sistematske kategorije prema stepenu morfofiziološke sličnosti i genetičke srodnosti.

Filogenetičke veze i odnosi se obavezno uvažavaju i pri imenovanju pojedinih biosistematskih kategorija. Pokretač dvoimene nomenklature taksonomskih kategorija, Carolus Linnaeus, je postavio osnovna biosistematska načela, čije osnove su i danas na snazi. Međutim, da bi se izbjegli nesporazumi i anarhija u imenovanju određenih taksona, odgovarajuće asocijacije svjetskih biologa, odnosno botaničara i zoologa, propisale su odvojene, danas važeće, kodekse botaničke i zoološke nomenklature, čija pravila obavezuju naučnu zajednicu na priznavanje samo onih kategorija koje su nominirane suglasno kodeksima. Ipak, za složenije biosistematske skupuine, dopušteni su izuzeci, koji se smatraju radnim pozicijama biosistematske hijerarhije. Primjer jedne od najrazrađenijih hijererhiskih – subordinirajućih kategorizacija može se vidjeti u slučaju biosistematske pozicije vrste *Homo sapiens*, odnosno njene podvrste *H. s. sapiens*.

* Carstvo: **Animalia**
	+ Koljeno: **Chordata**
		- Klasa: **Mammalia Red: **Primates**
				+ Podred **Anthropoidea** - **Catarrhini** / **Haplorrhini**
					- Natporodica: Hominoidea Porodica: Hominidae
							+ Potporodica: *Homininae*
								- Pleme: *Hominini*
									* Rod: *Homo*
										+ Vrsta: *Homo sapiens*
											- Podvrsta: *Homo sapiens sapiens*

## Također pogledajte

* Taksonomija

## Reference

## Vanjski linkovi

*
*
# Eugenika

Logo Druge međunarodne konferencije eugeničara, 1921, koji prikazuje eugeniku kao drvo koje objedinjuje različite oblasti
**Eugenika** (grč. εὐγενής - *eugenes* = *dobro rođen*) je skup vjerovanja i praksi koje imaju za cilj poboljšanje genetičkog kvaliteta ljudske populacije isključivanjem (putem raznih moralno kritiziranih sredstava) određenih genetičkih grupa za koje se smatra da su inferiorne, te podržavanjem drugih genetičkih grupa koje se smatraju superiornima. Definicija eugenika je bila predmet rasprave pošto je taj termin skovao Francis Galton 1883. godine. Platon je predložio primjenu principa selektivnog uzgoja na ljude oko 400. p.n.e.

Frederick Osborn je 1937. godine objavio "Razvoj eugeničke filozofije" i uokvirio ga je kao socijalnu filozofiju, filozofiju sa implikacijama za društveni poredak. Ta definicija nije univerzalno prihvaćena. Osborn se zalagao za veće stope seksualne reprodukcije među ljudima sa željenim osobinama ("pozitivna eugenika") ili smanjene stope seksualne reprodukcije ili sterilizacije ljudi sa manje željenim ili neželjenim osobinama ("negativna eugenika").

Alternativno, do 2014, selekcija gena (radije nego "selekcija ljudi") omogućena je napredovanjem u uređivanju genoma, što je dovelo do onog što se ponekad naziva "novom eugenikom", poznatom i kao "neoeugenika", "potrošačka eugenika", ili "liberalna eugenika".

## Također pogledajte

* Rasizam

## Reference