# Krstaški ratovi

|  |  **Krstaški ratovi**  |  |
| --- | --- | --- |
| Uzroci krstaških ratova* Prosjački krstaški rat (1095)
* Prvi krstaški rat
* Pad grofovije Edese (1144)
* Drugi krstaški rat
* Saladin
* Pad Jerusalima (1187)
* Treći krstaški rat
* Četvrti krstaški rat
* Katarski krstaški rat
* Dječiji krstaški rat
* Peti krstaški rat
* Šesti krstaški rat
* Sedmi krstaški rat
* Osmi krstaški rat
* Deveti krstaški rat
* Pad Akre (1291)
* Krstaški redovi
* Krstaške države
 |

**Križarski ratovi** su bili niz vjerskih ratova koje je Rimokatolička crkva pokrenula, podržavala i ponekad usmjeravala između 1096. i 1271. godine na istočnom Sredozemlju s ciljem oporavka Svete zemlje od islamske vladavine. Izraz "križarski ratovi" primjenjuje se i na druge pohode koje je Rimokatolička crkva pokrenula protiv paganizma i hereze, za rješavanje sukoba među rivalskim rimokatoličkim skupinama ili za sticanje političke ili teritorijalne prednosti. Križarski ratovi su se razlikovali od ostalih vjerskih sukoba po tome što su ih sudionici smatrali pokorom koja je donijela oprost. Historičari osporavaju definiciju pojma "križarski rat" s ograničenjima na oružana hodočašća u Jeruzalem, uključujući sve katoličke vojne pohode s obećanjima o duhovnoj dobrobiti ili onih sa karakterističnim religioznim žarom.

Papa Urban II je 1095. godine pokrenuo Prvi križarski rat na Klermonskom saboru čime je potaknuo vojnu potporu Bizantijskom caru Aleksiju I protiv Seldžučkih Turaka. To je izazvalo oduševljenje svih društvenih slojeva u zapadnoj Europi. Historičari raspravljaju o kombinaciji motivacija dobrovoljaca koji su se javno zavjetovali na pridruživanje križarskom ratu - razmatraju se mogućnosti masovnog hodočašća u Jeruzalem, zadovoljavanje feudalnih obaveza i ekonomske i političke prednosti. Križari su na Bliskom istoku uspostavili četiri križarske države: Grofoviju Edesu, Kneževinu Antiohiju, Kraljevinu Jerusalem i Grofoviju Tripoli. Prisutnost križara ostala je u regiji do pada Akre 1291. godine, nakon čega nije bilo daljnjih križarskih ratova za oporavak Svete zemlje.

Rekonkvista, borba između kršćana i muslimana na Pirinejskom poluostrvu, je proglašena križarskim ratom 1123. godine, a okončana je padom Granadskog emirata 1492. godine. Sjeverni križarski ratovi koji su vođeni protiv paganskih plemena sjeveroistočne Europe su smatrani križarskim ratovima od 1147. godine. Papa Inocent III je 1199. godine započeo praksu proglašavanja političkih križarskih ratova protiv neposlušnih kršćanskih vladara. Politički križarski ratovi su 1208. godine korišteni protiv heretika, pa su se nastavili protiv Bohemije u 15. stoljeću i protestanata u 16. stoljeću.

## Hronologija ratova

* Prvi krstaški rat (1096-1099):
	+ Zauzimanje Jerusalema od strane križara (15. juli 1099)
* Drugi krstaški rat (1147-1149):
	+ Bernhard von Clairvaux poziva u rat, na koji se odazivaju: Konrad III, francuski kralj Louis VII i sicilijanski kralj Roger II
* Treći krstaški rat (1189-1192):
	+ Pod vodstvom cara Fridrika I Barbarosse.
* Četvrti krstaški rat (1202-1204):
	+ Mlečanski dužd Dondolo vodi krstaše na Konstantinopolj s ciljem razbijanja Bizantskog carstva. Kao rezultat pohoda nastaje Latinsko carstvo.
* Peti krstaški rat (1228-1229):
	+ Pod vodstvom cara Friedricha II.
* Šesti krstaški rat (1248-1254):
	+ Francuski kralj Louis IX zauzima Damiette u Egiptu, pada u zarobljeništvo i biva oslobođen plaćanjem otkupnine.
* Sedmi krstaški rat (1270):
	+ Usmjeren protiv Tunisa, smrt francuskog kralja Louisa IX, velike muslimanske snage zauzimaju Akkos 1291.

## Rezime

Iako savremena zapadna historiografija u svojim novijim tumačenjima Križarskih ratova vidi neku vrstu kulturno-civilizacijskog susreta Orijenta i Okcidenta, za vrijeme kojeg je došlo i do prenošenja tekovina grčko-arapske orijentalne civilizacije na rimsko-kršćanski prostor Evrope, ne može se zaobići i ne reći da su križarski ratovi prvenstveno bili brutalni vojni sukobi, koji su na većem području istočnih i južnih obala Mediterana nanijele veliku civilizacijsku štetu, koštale života preko hiljade nedužnih civila i vojnika, razarajući pri tom i sva strana im kulturna dobra.

## Također pogledajte

* Klermonski sabor

## Vanjski linkovi

*
*
*  Arhivirano 13. 8. 2012. na Wayback Machine
*
*

Nedovršeni članak Krstaški ratovi koji govori o **ratu** treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.