Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Чэмпіянат Еўропы па футболе 2012

| Чэмпіянат Еўропы па футболе 2012 *UEFA Euro 2012*
польск.: Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2012
укр.: Чемпіонат Європи з футболу 2012 |
| --- |
|  |
| **Падрабязнасці чэмпіянату** |
| **Месца правядзення** |  Польшча—Украіна  |
|       **Гарады правядзення** | 8 |
|       **Стадыёны** | 8 |
| **Тэрміны адбору** | 11 жніўня 2010 — 15 лістапада 2011 |
| **Тэрміны фіналу** | 8 чэрвеня — 1 ліпеня 2012 |
| **Лік удзельнікаў** | 52 |
|       **у фінале** | 16 |
| **Прызавыя месцы** |
|  **Чэмпіён** | **Іспанія** |
|  **Другое месца** |  Італія |
| **Фінал** | НСК «Алімпійскі», Кіеў |
| **Статыстыка чэмпіянату** |
| **Наведвальнасць** | 1 124 095  (36 261 за гульню) |
| **Згуляна матчаў** | 31 |
|       **у адборы** | 149 |
| **Забіта галоў** | 61  (1.97 за гульню) |
|       **у адборы** | 391  (2.62 за гульню) |
| **Бамбардзір(ы)** |  Алан Дзагоеў  Марыа Гомес  Марыа Манджукіч  Крыштыяну Раналду  (3 мяча) |
|       **у адборы** |  Клас-Ян Хюнтэлар  (12 мячоў) |
| < 2008 2016 > |

**Чэмпіянат Еўропы па футболе 2012 года** (афіцыйная назва — **UEFA EURO 2012™ Poland-Ukraine**; звычайна завуць **«Еўра-2012»**) — 14-ы чэмпіянат Еўропы, футбольны турнір сярод еўрапейскіх краін, які праводзіцца раз у чатыры гады пад эгідай УЕФА. Фінальную частку турніру прымалі сумесна Украіна і Польшча, матчы пачаліся гульнёй адкрыцця 8 чэрвеня 2012 года ў Варшаве і завяршыліся 1 ліпеня 2012 года фінальнай гульнёй у Кіеве.

Гэта трэці турнір у гісторыі еўрапейскіх нацыянальных футбольных першынстваў, гаспадарамі якога былі дзве краіны. Першым стаў чэмпіянат Еўропы 2000 года, праведзены ў Бельгіі і Нідэрландах, другім — чэмпіянат Еўропы 2008 года, праведзены ў Аўстрыі і Швейцарыі.

Гэта апошні чэмпіянат, у фінальнай частцы якога брылі ўдзел 16 каманд. Пачынаючы з Еўра-2016, колькасць каманд павялічана да 24.

## Крыніцы

## Спасылкі

* Афіцыйны ўкраінскі інфармацыйны цэнтр Еўра-2012 Архівавана 25 мая 2012.  (руск.)
# Аўстра-венгерскае пагадненне

Герб Аўстрыйскай імперыі
**Аўстра-венгерскае пагадненне 1867 года** (**Аўстра-венгерскі кампраміс**, ням.: Ausgleich; венг.: kiegyezés) — дагавор, заключаны 15 сакавіка 1867 года паміж аўстрыйскім імператарам Францам-Іосіфам I і прадстаўнікамі венгерскага нацыянальнага руху на чале з Ферэнцам Дэакам, у адпаведнасці з якім Аўстрыйская імперыя ператваралася ў дуалістычную манархію Аўстра-Венгрыя. Пагадненнем прадугледжвалася прадастаўленне венгерскай частцы дзяржавы поўнай самастойнасці ва ўнутраных справах, пры захаванні на ўзроўні агульнаімперскага ўрада толькі пытанняў знешняй, ваенна-марской і фінансавай палітыкі. Стварэнне Аўстра-Венгрыі было спосабам пераадолення зацяжнога крызісу імперыі, выкліканага ўздымам нацыянальных рухаў народаў краіны, умацаваннем нацыянальных эліт, ваеннымі паражэннямі ў аўстра-італа-французскай 1859 года і аўстра-прускай 1866 года войнах, ростам панславянскай пагрозы, а таксама правалам спроб рэфармавання імперыі на прынцыпах цэнтралізму.

## Гл. таксама

* Лютаўскі патэнт
* Кастрычніцкі дыплом
* Венгерска-харвацкае пагадненне
* Распад Аўстра-Венгрыі

## Літаратура

* *Контлер Л.* История Венгрии: Тысячелетие в центре Европы. М., 2002
* *Пристер Е.* Краткая история Австрии. М., 1952

## Спасылкі

* Аўстра-венгерскае пагадненне  (ням.)
* Вытрымкі з успамінаў графа Ф. Ф. Бейста пра заключэнне пагаднення Архівавана 5 верасня 2009.  (англ.)
* На шляху да дуалістычнай манархіі. Сайт парламента Аўстрыі Архівавана 13 снежня 2004.  (ням.)
* Храналогія працэсу аўстра-венгерскіх перамоў і зняволенні пагаднення Архівавана 4 жніўня 2020.  (англ.)
# Герб Лівіі

**Лівійскі герб** (арабская мова: شعار ليببا) — у цяперашні час — амаль той жа самы герб, які выкарыстоўваўся, пакуль краіна была часткай Федэрацыі Арабскіх Рэспублік. Цяперашні герб быў прыняты пасля выхаду Лівіі з Федэрацыі ў 1977 годзе.

Роднасны сцягу, зялёны колер з'яўляецца з аднаго боку сімвалам Зялёнага плашча прарока Мухамеда, а з другога знакам Зялёнай Рэвалюцыі палкоўніка Кадафі.

Ястраб, намаляваны на гербе, з'яўляецца Ястрабам Курайш, эмблемай роду прарока Мухамеда.

Фраза اتحاد الجمهوريات العربية (ittiħād al-jumhūriyyāt al-`arabiyya «Саюз арабскіх рэспублік») на стужцы сціснута ў кіпцюрах ястраба.
# Мухамед аль-Макрыф

| Мухамед аль-Макрыф |
| --- |
| араб. محمد يوسف المقريف‎ |
|  |
|  |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | 1-ы Старшыня Усеагульнага Нацыянальнага Кангрэса Лівіі  |  |
| з 9 жніўня 2012 |

 |
| Папярэднік | Махамед Алі Салім (в.а.) Мустафа Мухамад Абд-аль-Джаліль (як старшыня ПНС Лівіі) |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | 1-ы Лідар Нацыянальнага Фронту выратавання Лівіі, Лідар Нацыянальнага фронту  |  |
| з 7 кастрычніка 1981 |

 |
| Папярэднік | Пасада заснавана |
|

---

 |
| Нараджэнне | 1940(1940) Бенгазі, Каралеўства Лівія |
| Грамадзянства | * Лівія
 |
| Веравызнанне | Іслам (суніцкага толку) |
| Партыя |

Нацыянальны фронт (з 2012)
Нацыянальны фронт выратавання Лівіі (1981—2011) |
| Адукацыя | * Універсітэт Бенгазі[d]
 |
|  Медыяфайлы на Вікісховішчы |

**Мухамед Юсуф аль-Макрыф** (араб. محمد يوسف المقريف‎; нар. 1940) — лівійскі палітычны і дзяржаўны дзеяч. Кіраўнік Лівійскай рэспублікі як старшыня Усеагульнага Нацыянальнага Кангрэса (з 9 жніўня 2012 года). Верагодны кандыдат на маючых адбыцца выбарах прэзідэнта Лівіі.

## Біяграфія

Нарадзіўся ў Бенгазі. У 1978—1980 гг. быў паслом Лівіі ў Індыі. У 1980 г. збег у Марока з-за негатыўнага стаўлення да дыктатуры Муамара Кадафі. У 1981 г. заснаваў «Нацыянальны фронт выратавання Лівіі», быў яго лідарам з 1982 па 2001 гг. Быў адным з арганізатараў няўдалага замаху на Кадафі 8 мая 1984 г. У сваю чаргу, агенты Кадафі тройчы спрабавалі забіць яго за мяжой. На працягу больш за 30 гадоў выгнання аль-Макрыф заклікаў да звяржэння рэжыму Кадафі і правядзення дэмакратычных рэформ.

Падчас Грамадзянскай вайны зноў вярнуўся ў Лівію. У 2012 г. узначаліў «Нацыянальны фронт» (пераемнік НФСЛ). На ліпеньскіх выбарах ва Усеагульны нацыянальны кангрэс «Нацыянальны фронт» атрымаў 3 парламенцкія месцы. 9 жніўня 2012 аль-Макрыф быў абраны на пасаду старшыні ВНК (за яго прагаласавалі 113 з 200 дэлегатаў).

## Зноскі

## Спасылкі

Афіцыйны сайт Архівавана 4 мая 2019.
# Аўтобус

| Аўтобус |
| --- |
|  Аўтобус МАЗ-103 у Мінску |
| Прывад |
рухавік унутранага згарання |
| Перыяд |
з 1912 году |
| Скорасць |
20-120 км/г |
| Вобласць ужывання |
Грамадскі транспарт, гарадскі, прыгарадны ці міжгародні |
| Інфраструктура |
аўтамабільная дарога |

Benz-Omnibus, 1896
**Аўтобус** (скарачэнне ад *аўтамабіль-амнібус*) — *аўтамабіль,* які змяшчае больш за 9 чалавек, не ўлічваючы вадзіцеля і прызначаны для перавозкі пасажыраў. У адрозненне ад тралейбуса і трамвая, аўтобус не патрабуе ні падвясных правадоў, ні рэек. Аўтобусы даўжынёй меней 5,5 метраў завуцца мікрааўтобусамі.

## Гісторыя

Першы ў свеце аўтобус з рухавіком унутранага згарання, працуючым на бензіне, быў пабудованы ў Германіі ў 1894-1895 гадах заводам «Бенц».

## Вытворцы

Вытворчасцю аўтобусаў займаюцца аўтазаводы.

У Беларусі аўтобусы вырабляюцца ў Мінску (аўтобусная вытворчасць Мінскага аўтазавода (АМАЗ) ВА "БелаўтаМАЗ"), Лідзе ("Нёман") і Дзяржынску (Эксперыментальна-механічны завод ВА "БелаўтаМАЗ"). У 1990-х зборку венгерскіх "Ікарусаў" ажыццяўляў завод "Амкадор-Пінск".

* Мінскі аўтамабільны завод
* Ikarus

## Гл. таксама

* Тралейбус
* Электробус

## Спасылкі

* На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Аўтобус
* Автобус // Т. 1. А — Ангоб. — М. : Советская энциклопедия, 1969. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров; 1969—1978). (руск.)
* Аўтобусы МАЗ Архівавана 22 сакавіка 2007.
# Вільготныя трапічныя лясы

Лес у Амазоніі
Распаўсюджанне вільготных трапічных лясоў у свеце
**Вільготныя трапічныя лясы**, трапічныя дажджавыя лясы — лясы ў трапічных, субтрапічных, субэкватарыяльных і экватарыяльных шыротах з вільготным кліматам (2000—7000 мм ападкаў за год).

Для іх характэрна бесперапынная вегетацыя, багаты фларыстычны састаў, складаная вертыкальная структура (больш за 5 ярусаў), дрэвы малагалінастыя, з дошкападобнымі і паветранымі каранямі, мноства эпіфітаў і ліян. Вышыня дрэў больш за 60 м.

Вільготныя трапічныя лясы называюць таксама гілеяй або сельвай (у Паўднёвай Амерыцы), джунглямі (у Паўднёвай Азіі).

## Літаратура

* Вільготныя трапічныя лясы // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1997. — Т. 4. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0090-0 (т. 4).
# Канстытуцыйны акт 1867 года

Абвяшчэнне канадскай канфедэрацыі
**Канстытуцыйны акт 1867** (англ.: Constitution Act, 1867; раней насіў назву Акт аб Брытанскай Паўночнай Амерыцы 1867) з’яўляецца асноўнай часткай Канстытуцыі Канады. Акт замацоўвае стварэнне Дамініёна і вызначае асноўныя функцыі ўраду Канады, уключаючы дзяржаўную структуру, палату Абшчын, Сенат, юрыдычную сістэму і сістэму падаткаабкладання. Акт атрымаў сваё цяперашняе імя ў 1982 годзе разам з прыняццем канстытуцыі (раней падпісвалася Брытанскім парламентам), аднак ён дагэтуль значыцца пад гістарычным імем у запісах Вялікабрытаніі. За гэты час таксама былі ўнесеныя папраўкі: была дададзена секцыя 92A, што дае правінцыям большы кантроль над неаднаўляльнымі карыснымі выкапнямі.

## Спасылкі

* Constitution Act, 1867(недаступная спасылка)  (англ.)
# Ліга Нацый

| Ліга Нацый |
| --- |
|  Эмблема Лігі Нацый. |
|  сцяг |
|  |
|  |
| Краіна | * Швейцарыя
 |
| Штаб-кватэра | * Palais Wilson[d]
* Палац Нацый
 |
| Тып арганізацыі | міжнародная міжурадавая арганізацыя[d] і міжнародная арганізацыя |
| Афіцыйныя мовы | англійская, французская і іспанская |
| Кіраўнікі |
|  Джэймс Эрык Драманд (1920—1933) |
|  Жазеф Луі Ан Авеноль (1933—1940) |
|  Шон Лестэр (1940—1946) |
| Заснаванне |
| Дата заснавання | 1919 |
| Ліквідацыя |
| Дата скасавання | 20 красавіка 1946 |
| Галіна | activities of other membership organisations n.e.c.[d] |
|  Медыяфайлы на Вікісховішчы |

**Ліга Нацый** (англ.: League of Nations, фр.: Société des Nations, ісп.: Sociedad de Naciones) — міжнародная арганізацыя, заснаваная ў выніку Версальскага пагаднення ў 1919—1920 гадах як аснова Версальска-Вашынгтонскай сістэмы. У перыяд з 28 верасня 1934 да 23 лютага 1935 года ў Лігу Нацый ўваходзіла 58 дзяржаў-удзельнікаў. Мэты Лігі Нацый ўключалі ў сябе: раззбраенне, прадухіленне ваенных дзеянняў, забеспячэнне калектыўнай бяспекі, урэгуляванне спрэчак паміж краінамі шляхам дыпламатычных перамоў, а таксама паляпшэнне якасці жыцця на планеце. Спыніла сваё існаванне ў 1946 годзе.

## Падстава

Асноўныя прынцыпы мірнай супольнасці нацый былі закладзены ў 1795 годзе Імануілам Кантам, які ў сваім паліталагічным трактаце «Да вечнага міру» упершыню апісаў культурныя і філасофскія асновы будучага аб’яднання Еўропы і тым самым выказаў ідэю Лігі Нацый, якая магла б ажыццяўляць кантроль канфліктных сітуацый і прыкладала б намаганні да захавання і ўмацаванню міру паміж дзяржавамі.

## Мовы і сімвалы

Афіцыйнымі мовамі Лігі Нацый былі: французская, англійская і іспанская (з 1920). Лігай таксама сур’ёзна разглядалася пытанне ўстанаўленне ў якасці рабочай мовы эсперанта.

Ліга Нацый не мела ні афіцыйнага сцягу, ні лагатыпа. Прапановы па прыняцці афіцыйнага сімвала з’яўляліся пачынаючы з 1920 года, аднак дзяржавы-члены так і не дасягнулі пагаднення.

## Гл. таксама

* Арганізацыя Аб’яднаных Нацый
* Атлантычная хартыя
* Інтэрбелум
* Палац Нацый
* Санітарны кардон

## Крыніцы

## Спасылкі

* Дагаворы Лігі нацый Архівавана 10 чэрвеня 2011.
* Фотаархіў Лігі Нацый Архівавана 16 красавіка 2015. (англ.)
# Туфлі

Агульны высокі абцас
**Туфлі** — абутак, які закрывае нагу не вышэй за шчыкалатку.

Больш высокі абутак звычайна называецца чаравікамі, бацільёнамі або паўбоцікамі, а яшчэ больш высокі — ботамі.

Існуе блытаніна паміж туфлямі і паўчаравікамі. Асноўнае адрозненне — паўчаравікі цалкам закрываюць тыльную паверхню ступні, а туфлі — не. Але ва ўжытку звычайна ўвесь абутак ніжэй за шчыкалатку называецца туфлямі.

Слова «туфель» паходзіць ад ням.: tuffele / *tuffel* / *pantuffel*, а таксама ад італ.: раntоfolа.

## Зноскі
# Надзін Гордымер

| Надзін Гордымер |
| --- |
| англ.: Nadine Gordimer |
|  |
| Асабістыя звесткі |
| Дата нараджэння | 20 лістапада 1923(1923-11-20)[…] |
| Месца нараджэння | * Спрынгс, Трансвааль, Паўднёва-Афрыканскі Саюз
 |
| Дата смерці | 13 ліпеня 2014(2014-07-13)[…] (90 гадоў) |
| Месца смерці | * Яганэсбург, Яганэсбург, Гаўтэнг[d], ПАР
 |
| Грамадзянства | * ПАР
 |
| Бацька | Ісідар Гордымер[d] |
| Маці | Ханна Гордымер[d] |
| Муж | Рэйнхальд Касірэр[d] і Джэральд Гаўрон[d] |
| Дзеці | *невядома* і Х'юга Касірэр[d] |
| Альма-матар | * Вітватэрсрандскі ўніверсітэт[d]
 |
| Месца працы | * Гарвардскі ўніверсітэт
 |
| Прафесійная дзейнасць |
| Род дзейнасці | паэтка, пісьменніца, раманіст, драматург, навеліст, scientific editor, празаік |
| Гады творчасці | 1939 — 2012 |
| Жанр | аповесць |
| Мова твораў | англійская |
| Грамадская дзейнасць |
| Партыя | * Афрыканскі нацыянальны кангрэс (*невядома*)
 |
| Член у | * Амерыканская акадэмія мастацтваў і навук
* Каралеўскае літаратурнае таварыства
 |
| Прэміі |  мемарыяльная прэмія Джэймса Тэйта Блэка[d] (1971) Букераўская прэмія (1974) Central News Agency Literary Award[d] (1974) Nelly Sachs Prize[d] (1985) кніжная прэмія Анісфілд-Вулф[d] (1988) член Каралеўскага літаратурнага таварыства[d] Central News Agency Literary Award[d] (1981) Central News Agency Literary Award[d] (1979) |
| Узнагароды |   WH Smith Literary Award[d] (1961) Рымская прэмія[d] |
|  Медыяфайлы на Вікісховішчы |
|  Цытаты ў Вікіцытатніку |

**Надзін Гордымер** (англ.: Nadine Gordimer, 20 лістапада 1923, Спрынгс, правінцыя Гаўтэнг, раней Трансвааль — 13 ліпеня 2014, Яганэсбург, ПАР) — паўднёваафрыканская англамоўная пісьменніца, паэтэса. Аўтарка апавяданняў і раманаў антырасісцкай накіраванасці. Лаўрэатка Нобелеўскай прэміі па літаратуры (1991), «якая сваім пышным эпасам прынесла велізарную карысць чалавецтву».

## Біяграфія

Нарадзілася ў пасёлку Спрынгс недалёка ад Яганэсбурга. Яе бацькамі былі яўрэі, якія эмігравалі ў Паўднёва-Афрыканскую Рэспубліку. Пісьменніцкую кар’еру пачала ва ўзросце дзевяці гадоў, а яе першае апавяданне «Заўтра прыходзь зноў» (*Come Again Tomorrow*) было надрукавана, калі Надзін споўнілася 15 гадоў.

Сусветную вядомасць Н. Гордымер атрымала за свой раман «Народ Джулая», які выйшаў у свет у 1981 годзе. Аснову большасці сюжэтаў твораў пісьменніцы складала тэма разбуральнага ўплыву апартэіду на ўзаемаадносіны паміж цемнаскурым насельніцтвам краіны і белым насельніцтвам ПАР.

Творчасць пісьменніцы адлюстроўвае складанасць грамадска-палітычнага жыцця Паўднёвай Афрыкі, маральныя і расавыя пытанні, тэму апартэіду. Гордымер выдала каля 15 раманаў, некаторыя з якіх пэўны час не маглі выйсці, бо былі забароненыя цэнзурай. Акрамя ўдзелу ў руху супраць апартэіду, у апошнія гады Гордымер актыўна ўдзельнічала ў мерапрыемствах па барацьбе супраць СНІДу.

## Крыніцы

## Літаратура

* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 5: Гальцы — Дагон / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1997. — Т. 5. — С. 359. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0090-0 (т. 5).
# Белуджыстан

| Белуджыстан |
| --- |
|  |
| У складзе |
Пакістан, Іран, Афганістан |
|  |
|

 |
|  Медыяфайлы на Вікісховішчы |

**Белуджыстан** — гістарычная вобласць на паўночным узбярэжжы Індыйскага акіяна, размешчаная на стыку рэгіёнаў Блізкі Усход і Індастан. Адміністрацыйна падзелены на правінцыі, якія ўваходзяць у склад сумежных дзяржаў: Афганістана (правінцыя Гільменд, правінцыя Кандагар), Ірана (Сістан і Белуджыстан) і Пакістана (правінцыя Белуджыстан). Пануючая рэлігія: іслам (Ханафіцкі мазхаб).
# Магар

|  |
| --- |
| Магар |
|
Спелае калоссе магару |
| Навуковая класіфікацыя |
| прамежныя рангі

|  |  |
| --- | --- |
| Дамен:  | Эўкарыёты |

|  |  |
| --- | --- |
| Царства:  | Расліны |

|  |  |
| --- | --- |
| Аддзел:  | Кветкавыя |

|  |  |
| --- | --- |
| Клас:  | Аднадольныя |

|  |  |
| --- | --- |
| Парадак:  | Метлюжкакветныя |

|  |  |
| --- | --- |
| Сямейства:  | Метлюжковыя |

|  |  |
| --- | --- |
| Падсямейства:  | *Pooideae* |

|  |  |
| --- | --- |
| Трыба:  | *Poeae* |

|  |  |
| --- | --- |
| Падтрыба:  | *Poinae* |

|  |  |
| --- | --- |
| Род:  | Setaria|Мяшэй |

|  |  |
| --- | --- |
| Від:  | **Магар** |

 |
| Міжнародная навуковая назва |
| Setaria italica (L.) P.Beauv., 1812 |
|

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Сістэматыка на Віківідах |  Выявы на Вікісховішчы |

|  |  |
| --- | --- |
| ITIS   | 41248 |
| NCBI   | 4555 |
| EOL   | 1114673 |
| GRIN  |  t:33817 |
| IPNI  |  1207294-2 |
| TPL  |  kew-442451 |

 |

 |

**Магар**, **Мяшэй італьянскі**, **Проса італьянскае** (*Setaria italica*) — аднагадовая культурная расліна сямейства метлюжковыя (*Poaceae*).

## Батанічнае апісанне

Разрастаючыся даволі шчыльнымі кустамі, утварае замкнёны травастой. Сцёблы вышынёй 50-150 см прамастойнае.

Каранёвая сістэма пранікае ў глебу на глыбіню да 1 м, аднак вялікая частка каранёў размяшчаецца ў верхніх пластах глебы.

На сцябле 5-16 лісцінак, лісце доўгае (да 50 см), шырынёй да 1,5 см. Лісце з абодвух бакоў вельмі шурпатае. Іх вага ў агульнай укоснай масе дасягае 50 %.

Суквецце — коласападобная мяцёлка даўжынёй 20-25 см, шырынёй 4 см, не падзеленая на асобныя лопасці. Ля аснавання каласкоў маюцца ніткападобныя шчацінкі зялёнага, жаўтлявага або цёмна-фіялетавага колеру.

Цвіце з ліпеня да жніўня. Размнажэнне насеннае.

## Падвіды

* Setaria italica italica — Чуміза

## Зноскі

## Спасылкі

* Щетинник итальянский: інфармацыя пра таксон у праекце «Плантариум» (вызначальнік раслін і ілюстраваны атлас відаў). (руск.)
* *Setaria italica* (L.) Beauv. — Щетинник итальянский, чумиза, гоми // Проект «Агроэкологический атлас России и сопредельных стран: экономически значимые растения, их болезни, вредители и сорные растения»  (руск.)