# Элізабет Эйзенстайн

| Элізабет Эйзенстайн |
| --- |
|  |
| Дата нараджэння | 11 кастрычніка 1923(1923-10-11)[…] |
| Месца нараджэння | * Нью-Ёрк, штат Нью-Ёрк, ЗША
 |
| Дата смерці | 31 студзеня 2016(2016-01-31) (92 гады) |
| Месца смерці | * Вашынгтон, акруга Калумбія, ЗША
 |
| Грамадзянства | * ЗША
 |
| Бацька | Sam A. Lewisohn[d] |
| Маці | Margaret Seligman Lewisohn[d] |
| Род дзейнасці | гісторык, гісторык, пісьменніца |
| Навуковая сфера | гісторык і Вялікая французская рэвалюцыя |
| Месца працы | * Мічыганскі ўніверсітэт
 |
| Альма-матар | * Каледж Васара[d]
* Рэдкліфскі каледж
 |
| Навуковы кіраўнік | Crane Brinton[d] |
| Член у | * Амерыканская акадэмія мастацтваў і навук
* Мемарыяльны фонд Джона Саймана Гугенхайма[d]
* National Endowment for the Humanities[d]
* Rockefeller Foundation[d]
 |
| Узнагароды | грант Гугенхайма Ralph Waldo Emerson Award[d] (1979) Lyell Lectures[d] |
|  Медыяфайлы на Вікісховішчы |

**Элізабэт Эйзенстайн**, таксама *Элізабэт Эйзенштэйн* (англ.: Elizabeth Lewisohn Eisenstein, 11 кастрычніка 1923 — 31 студзеня 2016) — амерыканскі гісторык культуры, даследчыца ролі друку і кнігі ў станаўленні заходніх таварыстваў Новага часу.

## Біяграфія

Нашчадак яўрэйскіх эмігрантаў з Германіі, унучка Адольфа Левізона і праўнучка Джозефа Селігмана. Скончыла Васарскі каледж, абараніла дысертацыю ў Рэдкліфскім каледжы, дзе яе настаўнікам быў Крэйн Брынтан. У 1959—1974 гадах — дацэнт Амерыканскага ўніверсітэта (Вашынгтон (акруга Калумбія)). У 1975—1988 — прафесар гісторыі на гістарычным аддзяленні Мічыганскага ўніверсітэта. З 1978 года — пастаянны кансультант Цэнтра кнігі Бібліятэкі Кангрэса. Выкладала ў Нацыянальным універсітэце Аўстраліі, у Оксфардзе і інш.

## Навуковыя інтарэсы

На велізарным гістарычным матэрыяле прасачыла ўплыў друкаваных сродкаў камунікацыі на Рэфармацыю, Рэнесанс, Асвету, навуковую рэвалюцыю. Развівала некаторыя ідэі М. Маклюэна, разам з тым актыўна палемізуючы з ім. Двухтомная манаграфія Эйзенстайн «Друкаваны станок як крыніца пераменаў» (1979, скарочанае выданне — 1983, перавыданне 2000, 2005) дала імпульс шматлікім даследчыкам, стала настольнай кнігай для гісторыкаў культуры Новага часу.

## Працы

* The First Professional Revolutionist: Filippo Michele Buonarotti. Cambridge: Harvard University Press, 1959. ISBN 978-0-674-30400-0.
* The printing press as an agent of change: communications and cultural transformations in early modern Europe. 2 vols. Cambridge: Cambridge University Press, 1979. ISBN 0-521-22044-0.
* The printing revolution in early modern Europe. Cambridge: Cambridge University Press, 1983 (перавыд. 2000, 2005) ISBN 0-521-25858-8, ISBN 0-521-27735-3.
* Print culture and Enlightenment thought. Chapel Hill: University of North Carolina Press u.a., 1986
* Grub Street abroad: aspects of the French cosmopolitan press from the age of Louis XIV to the French Revolution. Oxford: Clarendon Press, 1992. ISBN 0-19-812259-4.
* Divine Art, Infernal Machine, The Reception of Printing in the West. Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 2011

## Прызнанне

Стыпендыя Гугенхайма (1981). Прэмія Амерыканскай асацыяцыі гісторыкаў за навуковыя дасягненні (2002). Ганаровы доктар гуманітарных навук Мічыганскага ўніверсітэта (2004).

У 1993 Нацыянальная кааліцыя незалежных даследчыкаў (NCIS) заснавала прэмію імя Элізабэт Эйзенстайн.

## Крыніцы

## Літаратура

* The Advent of printing: historians of science respond to Elizabeth Eisenstein’s The printing press as an agent of change/ Ed. by Peter F. McNally. Montreal: Graduate School of Library and Information Studies, McGill University, 1987
* Baron S.A. a.o. Agent of change: print culture studies after Elizabeth L. Eisenstein. Amherst: University of Massachusetts Press, 2007

## Спасылкі

* Аналітычная інтэлектуальная Біяграфія Элізабэт Эйзенстайн
* Elizabeth L. Eisenstein (ісп.). *INFOAMÉRICA*.  infoamerica.org. Праверана 7 красавіка 2019.