# Курт фон Шлейхер

| Курт фон Шлейхер |
| --- |
| Kurt von Schleicher |
|  |
|  |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | 13-ы рэйхсканцлер Веймарскай рэспублікі  |  |
| 2 снежня 1932 — 28 студзеня 1933 |

 |
| Прэзідэнт | Паўль фон Гіндэнбург |
| Папярэднік | Франц фон Папен |
| Пераемнік | Адольф Гітлер |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | 4-ы міністр абароны Веймарскай рэспублікі  |  |
| 1 чэрвеня 1932 — 28 студзеня 1933 |

 |
| Кіраўнік урада | Франц фон Папен |
| Папярэднік | Вільгельм Грэнер |
| Пераемнік | Фердынанд фон Брэдаў (в.а.) |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | 9-ы міністр-прэзідэнт Прусіі  |  |
| 3 снежня 1932 — 28 студзеня 1933 |

 |
| Папярэднік | Франц фон Папен |
| Пераемнік | Франц фон Папен |
|

---

 |
| Нараджэнне | 7 красавіка 1882(1882-04-07)* Брандэнбург-на-Хафелі, Патсдам, правінцыя Брандэнбург, Каралеўства Прусія, Германскі рэйх
 |
| Смерць | 30 чэрвеня 1934(1934-06-30)[…] (52 гады)* Нойбабельсберг[d], Патсдам, Патсдам, правінцыя Брандэнбург, Вольная дзяржава Прусія, Германскі рэйх
 |
| Месца пахавання | * Parkfriedhof Lichterfelde[d]
 |
| Жонка | Elisabeth von Schleicher[d] |
| Нацыянальнасць |
немец |
| Грамадзянства | * Германія
 |
| Веравызнанне | лютэранства |
| Партыя | беспартыйны |
| Адукацыя | * Пруская ваенная акадэмія[d]
 |
| Ваенная служба |
| Прыналежнасць |  Германская імперыя  Веймарская рэспубліка |
| Род войскаў | Пруская армія |
| Званне | Генерал пяхотыГенерал пяхоты  |
| Бітвы | * Першая сусветная вайна
 |
| Узнагароды |           |
|  Медыяфайлы на Вікісховішчы |

**Курт фон Шлейхер** (ням.: Kurt von Schleicher; Kurt von Schleicher, 4 красавіка 1882 — 30 чэрвеня 1934) — рэйхсканцлер Германіі са снежня 1932 па студзень 1933 года, папярэднік Гітлера на гэтай пасадзе і, такім чынам, апошні кіраўнік урада Веймарскай рэспублікі.

Курт фон Шлейхер на выхадзе з ваеннага міністэрства неўзабаве пасля сваёй адстаўкі з паста рэйхсканцлера. Люты 1933 года
## Біяграфія

З сям’і ваенных. Удзельнік Першай сусветнай вайны. Генерал, зрабіў кар’еру ў рэйхсверы ў 1920-я гады, служыў сувязным звяном паміж арміяй і палітыкамі Веймарскай рэспублікі. Прытрымваўся кансерватыўных «прускіх» поглядаў на армію і дзяржаву, актыўна ўдзельнічаў у тайнай рэмілітарызацыі краіны, аднак у галіне эканомікі прытрымваўся больш ліберальных поглядаў. З 1930 года адыгрываў вялікую палітычную ролю дзякуючы ўплыву на прэзідэнта Гіндэнбурга, спрыяў фарміраванню кабінетаў урада Брунінга, а затым Папена, свайго сябра; быў пры іх ваенным міністрам. На пасадзе рэйхсканцлера, якую ён займаў меней двух месяцаў, працягваў палітыку пераўзбраення Германіі, аднак не атрымаў падтрымкі рэйхстага і ў выніку змовы Папена, Ялмара Шахта з Гіндэнбургам быў зняты, а на яго месца прызначаны Гітлер (30 студзеня 1933).

Застрэлены па загадзе Гітлера падчас Ночы доўгіх нажоў разам са сваёй жонкай Элізабет; трупы выявіла 16-гадовая дачка. Як апавядала потым кухарка, яна прывяла да яго ў кабінет двух мужчын у цывільным. Адзін з іх спытаў: «Вы генерал фон Шлейхер?» Пачуўшы сцвярджальны адказ, яны выстралілі: спачатку — у фон Шлейхера, затым — у яго жонку, якая выбегла на гук выстралаў. Асноўнымі падзеямі «Ночы» былі расправы з кіраўнікамі СА, але Гітлер загадаў заадно забіць таксама некалькіх сваіх палітычных ворагаў, да якіх СА не мелі адносінаў; сярод іх апынуўся і Шлейхер. Фюрар падазраваў яго (магчыма, небеспадстаўна) у спробах рэстаўрацыі дынастыі Гогенцолернаў. Версія пра сувязь паміж Шлейхерам і Ромам нават не разглядалася з прычыны яе відавочнай недарэчнасці: Шлейхер адчуваў такую моцную непрыязнасць да Рома, што нават не спрабаваў хаваць гэтага.

Пасля забойства Шлейхера арганізатары «Ночы доўгіх нажоў» асцерагаліся месці з боку ваенных. Аднак Вальтэр фон Райхенау развеяў іх страхі, выдаўшы камюніке:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | За апошнія тыдні было ўсталявана, што былы ваенны міністр, генерал у адстаўцы фон Шлейхер падтрымліваў кантакты з варожымі дзяржаве коламі штурмавікоў і замежнымі дзяржавамі. Было даказана, што ён сваімі выказваннямі і дзеяннямі выступаў супраць нашай дзяржавы і яго кіраўніцтва. Гэты факт вызначыў неабходнасць яго арышту падчас правядзення чысткі. У момант затрымання супрацоўнікамі крымінальнай паліцыі Шлейхер паспрабаваў аказаць супраціўленне, ужыўшы зброю. Падчас узніклай перастрэлкі генерал у адстаўцы і яго жонка, якая ўмяшалася, былі смяротна паранены. |  |

Пасля Герынг сцвярджаў, што жадаў толькі арыштаваць Шлейхера, аднак яго апярэдзіла каманда гестапа.

## Зноскі

## Літаратура

* *Friedrich-Karl von Plehwe.* Reichskanzler Kurt von Schleicher. Weimars letzte Chance gegen Hitler. — Berlin: Ullstein, 1990. — ISBN 3-548-33122-X.  (ням.)

* *Strenge I.* Kurt von Schleicher: Politik im Reichswehrministerium am Ende der Weimarer Republik. — Berlin: Duncker & Humblot, 2006. — 242 с. — ISBN 3-428-12112-0.  (ням.)

## Спасылкі

* Кароткая біяграфія на сайце «Хронас»  (руск.)
* Кароткая біяграфія на сайце нямецкага гістарычнага музея  (ням.)