Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Don’t be evil

«**Don’t be evil**» (бел.: Не будзь злосным) — неафіцыйны дэвіз кампаніі Google, які быў упершыню прапанаваны супрацоўнікамі Полам Бакхайтам і Эмітам Пэтэл падчас сустрэчы.

## Зноскі

## Спасылкі

* Карпаратыўная філасофія Google  (англ.)
# Gmail

| Gmail |
| --- |
|  |
| URL | workspace.google.com/pro… |
| Камерцыйны |
Так |
| Тып сайта | сэрвіс электроннай пошты[d], сістэма электроннай пошты[d], анлайн-сэрвіс[d] і webmail[d] |
| Рэгістрацыя |
Абавязковая |
| Мова(-ы) | некалькі моў[d] |
| Мова праграмавання | JavaScript |
| Уладальнік | Google |
| Пачатак працы | 1 красавіка 2004 |
| Бягучы статус |
Актыўны |
|  Медыяфайлы на Вікісховішчы |

**Gmail** — бясплатны сэрвіс электроннай пошты ад Google. У першую чаргу, арыентаваны на працу праз браўзер, але таксама падтрымлівае пратаколы IMAP і POP3. Фінансава праект падтрымліваецца праз рэкламу, якая паказваецца на старонках веб-інтэрфейса. У Вялікабрытаніі і Германіі афіцыйная назва сэрвіса — **Google Mail**.

Gmail пачаў сваю працу 1 красавіка 2004 года ў якасці бэта-рэліза, рэгістрацыя працавала толькі праз запрашэнні. Мажлівасць атрымаць сваю скрыню з’явілася толькі 7 лютага 2007 года. Паводле стану на студзень 2019 года, Gmail кожны месяц карыстаюцца 2 мільярда людзей.

Пры запуску ў 2004 годзе Gmail прапанаваў 1 ГБ дыскавай прасторы для кожнага карыстальніка — значна больш, чым прапаноўвалі яго канкурэнты ў той час (ў большасці выпадкаў 2—4 мегабайты). Станам на 2023 год сэрвіс прапануе 15 ГБ бясплатнага сховішча для кожнага карыстальніка, якое падзелена паміж іншымі службамі Google, такімі як Google Drive і Google Photos.

Інтэрфейс Gmail арыентаваны на камфортны пошук інфармацыі ў прасторы карыстальніка, а выгляд перапіскі больш падобны да інтэрнэт-форуму ці нават рэха-канферэнцыі. Gmail таксама з’яўляецца яскравым прыкладам выкарыстання Ajax-тэхналогій.

## Гл. таксама

* Google Talk

## Зноскі

## Спасылкі

* Служба Gmail
* Правілы выкарыстання паштовай скрыні Gmail (англ.)
# Одноклассники

| Одноклассники |
| --- |
|  |
| URL | ok.ru odnoklassniki.ru |
| Камерцыйны |
так |
| Тып сайта | сацыяльная сетка |
| Рэгістрацыя |
бясплатная |
| Мова(-ы) | армянская мова, азербайджанская мова, англійская, грузінская мова, румынская, руская, казахская мова, турэцкая мова, украінская, узбекская мова, беларуская, татарская мова, кіргізская мова[…], нямецкая[…] і таджыкская мова[…] |
| Наведвальнасць | * 42 000 000 чал. (жнівень 2017)
 |
| Мова праграмавання | PHP, JavaScript і Java |
| Размяшчэнне сервера | * Расія
* Санкт-Пецярбург
 |
| Уладальнік | ТАА «Аднакласнікі» |
| Аўтар | Альберт Папкоў |
| Пачатак працы | 4 сакавіка 2006 і 26 сакавіка 2006 |
| Бягучы статус |
актыўны |
| Чысты прыбытак | * 16,3 млрд ₽ (2014)
 |
| Рэйтынг Alexa | 53, 49, 48 і 49 |
|  Медыяфайлы на Вікісховішчы |

**«Одноклассники»** — расійская сацыяльная сетка, якая належыць VK. На пачатак ліпеня 2017 года першы па папулярнасці сайт у Арменіі, чацвёрты ў Расіі, Казахстане і Азербайджане, сёмы ва Украіне, 24-ы — у свеце. Праект запушчаны 4 сакавіка 2006 года.

Наведвальнасць сайта — больш за 42 мільёнаў наведвальнікаў у суткі (на жнівень 2017).

Сайт мае 14 моўных інтэрфейсаў: рускі, англійскі, армянскі, азербайджанскі, грузінскі, казахскі, кіргізскі, румынскі (для Малдовы), румынскі (для Румыніі), нямецкі, таджыкскі, турэцкі, узбекскі, украінскі.

## Зноскі

## Спасылкі

* ok.ru
odnoklassniki.ru — афіцыйны сайт
# Эсэ

**Эсэ** (ад французскага *essai* — «вопыт», «спроба») — літаратурны жанр, кароткі ці сярэдняга аб’ёму сінтэтычны празаічны твор, свабодная развага аўтара на навуковую, палітычную, філасофскую, літаратурную ці іншыя тэмы. Стыль эсэ звычайна ясны і нязмушаны, з шматлікімі спасылкамі.

Як літаратурны жанр эсэ ўзыходзіць да «Вопытаў» французскага філосафа Мішэля Мантэня, апублікаваных у 1580 годзе. У англійскую літаратуру гэты тэрмін прынёс Фрэнсіс Бэкан. Найбольш распаўсюджаным гэты жанр быў у 18 стагоддзі. Актыўна яго выкарыстоўвалі Дзідро, Вальтэр, Лесінг, Гердэр і інш. Эсэ было асноўнай формай палемікі рамантыкаў. У 20 стагоддзі эсэ заставалася папулярным жанрам, яго выкарыстоўваюць сучасныя пісьменнікі (напр. Умберта Эка, Джордж Оруэл і іншыя).

У беларускай літаратуры эсэ можна сустрэць у Брыля, Быкава, Арлова, Законнікава, Бабкова і інш.

## Спасылкі

* Лекцыя Валянціна Акудовіча для Беларускага калегіума(недаступная спасылка)
# PDF417

прыклад PDF417 коду
**PDF417** (англ.: Portable Data File — пераносны файл даных) — двухмерны штрых-код, які падтрымлівае кадзіраванне да 2710 знакаў. PDF417 быў распрацаваны ў 1991 годзе фірмай Symbol Technologies. У цяперашні час PDF417 шырока прымяняецца ў ідэнтыфікацыі асобаў, уліку тавараў, пры здачы справаздачнасці ў кантралюючыя органы і іншых галінах. Фармат PDF417 адкрыты для агульнага выкарыстання.

## Крыніцы
# Pong

| *Pong* |
| --- |
|  Комната для понгу з подпісам стваральніка «Pong» Алана Алкарна на выставе «Залаты век відэагульняў» у грамадскім музеі Нэвіла ў Грын-Бэй, штат Вісконсін. |
| Распрацоўшчык | Atari, Inc.[d] |
| Выдавец | Atari, Inc.[d] |
| Дата выпуску | 29 лістапада 1972 |
| Жанр | спартыўны сімулятар |
| Стваральнікі |
| Геймдызайнер | Allan Alcorn[d] |
| Тэхнічныя даныя |
| Платформа | аркадны аўтамат |
| Рэжым гульні | shared/splitscreen multiplayer[d] |
| Мова інтэрфейсу | без моўнага зместу[d] |
|  Медыяфайлы на Вікісховішчы |

**«Pong»** — адна з ранніх аркадных відэагульняў. Гэта тэнісная спартовая гульня з выкарыстаннем простай двухмернай графікі, распрацаваная і выпушчаная фірмай «Atari» у 1972 годзе. «Pong» называюць першай у гісторыі камерцыйна паспяховай відэагульнёй, а з яе імем звязваюць з’яўленне індустрыі інтэрактыўных забаў.

Ідэю пінг-понгу для стварэння гульні прапанаваў Нолан Бушнэл свайму супрацоўніку, праграмісту Алану Алькарну. У той час у Алана не было досведу распрацоўкі гульняў, і «Pong» стаў для яго трэніровачным праектам. Ідэя пінг-понгу для відэагульняў у той час ужо была рэалізаваная ў «Magnavox Odyssey», і гэта прывяло да пазову супраць «Atari».

Падчас каляднага сезона 1975 года «Atari» выпусціла хатнюю версію «Pong» эксклюзіўна для рознічных крам «Sears». Гэта абярнулася камерцыйным поспехам і прывяло да з’яўлення яе клонаў, такіх як «Color TV Game 6» ад «Nintendo», якая стала першай уласнай прыстаўкай для яе. Гульня была перавыдадзена на хатніх і партатыўных платформах.

## Зноскі

## Спасылкі
# Генетычная інжынерыя

**Генеты́чная інжыне́рыя (генная інжынерыя)** — раздзел малекулярнай біялогіі, звязаны з мэтанакіраваным канструяваннем новых спалучэнняў генаў, якіх няма ў прыродзе. Узнікла ў 1972 годзе (П. Берг, ЗША). Разам з клетачнай інжынерыяй ляжыць у аснове сучаснай біятэхналогіі. Генетычная інжынерыя заснавана на даставанні з клетак якога-небудзь арганізма гена (які кадзіруе неабходны прадукт) або групы генаў і злучэнні іх са спецыяльнымі малекуламі ДНК (т. зв. вектарамі), здольнымі пранікаць у клеткі іншага арганізма (пераважна мікраарганізмаў) і размнажацца ў іх.

Галоўнае значэнне пры генетычнай інжынерыі маюць ферменты — рэкстрыктазы, кожны з якіх рассякае малекулу ДНК на фрагменты ў вызначаных месцах, і ДНК-лігазы, што сшываюць малекулы ДНК у адзінае цэлае. Пасля выдзялення і вывучэння такіх ферментаў стала магчыма стварэнне штучных генетычных структур. Рэкамбінінтная малекула ДНК мае форму кальца, дзе размешчаны ген (гены) — аб'ект генетычных маніпуляцый і вектар (фрагмент ДНК, які забяспечвае размнажэнне ДНК і сінтэз канчатковых прадуктаў жыццядзейнасці генетычнай сістэмы — бялкоў).

Генетычная інжынерыя адкрывае новыя шляхі вырашэння некаторых праблем генетыкі, медыцыны, сельскай гаспадаркі. З дапамогай генетычнай інжынерыі атрыманы шэраг біялагічна актыўных злучэнняў: інсулін і інтэрферон чалавека, авальбумін, калаген і іншыя пептыдныя гармоны.

## Літаратура

* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 5: Гальцы — Дагон / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1997. — Т. 5. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0090-0 (т. 5).
# Сусальнае золата

Аркуш сусальнага золата (Ява)
**Сусальнае золата**, таксама **Сусаль** — вельмі тонкія (звычайна долі мікраметра) плёнкі золата. Вырабляюць каваннем з золата ці яго сплаваў. Выкарыстоўваюць для дэкаратыўнага аздаблення вырабаў. Сусальным золатам называюць часам плёнкі з металаў, сплаваў (напрыклад, медных) ці хімічных злучэнняў (дысульфід волава), якія імітуюць золата.

## Літаратура

* Золата сусальнае // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.7: Застаўка — Кантата / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: Белэн, 1999. — 608 с.: іл. ISBN 985-11-0279-2

## Спасылкі

* На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Сусальнае золата
# Тон (колер)

Тон
**Тон** — адна з трох асноўных характарыстык колеру нараўне з насычанасцю і светлатой. Тон вызначаецца характарам размеркавання выпраменьвання ў спектры бачнага святла, вызначаецца становішчам піка выпраменьвання, а не яго інтэнсіўнасцю і характарам размеркавання выпраменьвання ў іншых абласцях спектру. Менавіта тон вызначае назву колераў, напрыклад «чырвоны», «сіні», «зялёны».

## У выяўленчым мастацтве

Тон у выяўленчым мастацтве — зыходны прасцейшы элемент характарыстык колеру (разам са святлаценню і насычанасцю) у натуры і мастацкім творы. У творах жывапісу і графікі ствараецца прапарцыянальная прыроднай шкала колераў, багатая адценнямі, у якой выбар святлаценявога тону вызначаецца сістэмай адносін тонаў і стварае выразнасць святлаценю ў цэлым.

Таксама тон — зыходны элемент колеру ў прыродзе і каларыту ў творах мастацтва; якасць кожнага адцення, адпаведна асобнага ўчастка натуры або выявы ў суадносінах да асноўных колераў спектра (напрыклад, лімонна-жоўты, вогненна-чырвоны).

Агульны тон — колеравы строй твора або матыву, асноўнае адценне, якое абагульняе і падпарадкоўвае сабе ўсе колеры карціны і вызначае адзінства каларыту. Фарбы ў танальным жывапісе выбіраюцца з разлікам аб’яднання колераў агульным тонам (напрыклад, серабрыстым, залацістым, цёплым, халодным).

## Крыніцы

## Літаратура

* Тон // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 486. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0251-2 (т. 15).
* Тон цветовой // Т. 26. Тихоходки — Ульяново. — М. : Советская энциклопедия, 1977. — С. 69. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров; 1969—1978). (руск.)
* Тон // Краткий словарь терминов изобразительного искусства / Под. общ. редакцией Г. Г. Обухова — М.: Советский художник, 1961. — С. 169—170. — 192 с. — 15 000 экз. (руск.)
* Тон цветовой // Популярная художественная энциклопедия. Архитектура. Живопись. Скульптура. Графика. Декоративное искусство. В 2 т. / Под ред. Полевого В. М. Ред. кол.: В. Ф. Маркузон, Д. В. Сарабьянов, В. Д. Синюков (зам. гл. ред.) — М.: Издательство «Советская энциклопедия», 1986. — Книга II. М—Я, 1986. — С. — 432 с, ил., 32 л. ил. — 200 000 экз. (руск.)
* Тон // *Атанасова Иванка*. Словарь терминов изобразительного искусства — Велико Тырново: Великотырновский университет им. Кирилла и Мефодия, Филологический факультет, Кафедра русистики, 2006. — С. 120. — 142 с. — ISBN 954-775-578-1, ISBN 978-954-775-578-9. (руск.)
# Раствор

Растварэнне солі ў вадзе
**Раствор** — гамагенная сумесь з двух і больш кампанентаў.

Складаецца з растваральніку, растворанага рэчыва і прадуктаў іх узаемадзеяння. Адрозніваюць вадкія растворы (напрыклад, марская вада), цвёрдыя (напрыклад, сплавы медзі з золатам), газавыя (напрыклад, паветра). Па наяўнасці электралітычнай дысацыяцыі адрозніваюць два класы раствораў: электраліты і неэлектраліты. Састаў раствораў апісваецца канцэнтрацыямі кампанентаў.

Растваральнасць рэчыва ў растваральніку можа быць абмежаванай, у гэтым выпадку ўтвараецца насычаны раствор і лішак рэчыва аддзяляецца ў сваю фазу. Аднак некаторыя рэчывы раствараюцца ў любых суадносінах. У гэтым выпадку найбольш распаўсюджаны кампанент раствора звычайна называюць растваральнікам, а іншыя рэчывы — растворанымі рэчывамі.

## Гл. таксама

* Эмульсія
* Суспензія
* Гель
* Золь
* Нанадысперсія
* Эўтэктыка
* Цвёрды раствор
* Электралітычная дысацыяцыя
* Канцэнтраваны раствор
* Разведзены раствор
* Насычаны раствор
* Ненасычаны раствор
* Перанасычаны раствор
* Растваральнасць
* Аб’ёмная доля

## Зноскі

## Літаратура

* Streitwieser, Andrew; Heathcock, Clayton H.; Kosower, Edward M. (1992). *Introduction to Organic Chemistry* (4th ed.). Macmillan Publishing Company, New York. ISBN 0-02-418170-6.
# Артур Шапенгаўэр

| Артур Шапенгаўэр |
| --- |
| ням.: Arthur Schopenhauer |
|  |
| Дата нараджэння | 22 лютага 1788(1788-02-22)[…] |
| Месца нараджэння | * Гданьск, Рэч Паспалітая
 |
| Дата смерці | 21 верасня 1860(1860-09-21)[…] (72 гады) |
| Месца смерці | * Франкфурт-на-Майне, Вольны горад Франкфурт[d], Германскі саюз
 |
| Месца пахавання | * Франкфурцкія галоўныя могілкі[d]
 |
| Грамадзянства | * Каралеўства Прусія
 |
| Бацька | Heinrich Floris Schopenhauer[d] |
| Маці | Johanna Schopenhauer[d] |
| Род дзейнасці | выкладчык універсітэта, філосаф, пісьменнік, музыказнавец, перакладчык |
| Навуковая сфера | метафізіка, этыка, эстэтыка, псіхалогія і гісторыя філасофіі[d] |
| Месца працы | * Берлінскі ўніверсітэт
* Берлінскі ўніверсітэт
 |
| Навуковая ступень | доктар філасофіі |
| Альма-матар | * Гётынгенскі ўніверсітэт
* Берлінскі ўніверсітэт
* Ernestinum Gotha[d]
 |
| Кірунак |
некласічная філасофія ірацыяналізм |
| Значныя ідэі |
палінгенезія |
| Аказалі ўплыў |
Імануіл Кант, Платон, Гётэ, Берклі, Джон Лок, Будызм, Спіноза, Дэвід Юм, Упанішады |
| Зведалі ўплыў |
Зігмунд Фрэйд, Карл Краус, Альберт Эйнштэйн, Фрыдрых Ніцшэ, Карл Попер, Жан-Поль Сартр, Леў Талстой |
| Подпіс |  |
|  Медыяфайлы на Вікісховішчы |

**Артур Шапенгаўэр** (ням.: Arthur Schopenhauer; 22 лютага 1788, Данцыг (цяпер Гданьск) — 21 верасня 1860, Франкфурт-на-Майне) — нямецкі філосаф.

Адзін з самых вядомых мысляроў ірацыяналізму, мізантроп, меў прыхільнасць да нямецкага рамантызму, захапляўся містыкай, вывучаў філасофію Імануіла Канта і філасофскія ідэі Усхода (у яго кабінеце стаялі бюст Канта і бронзавая статуэтка Буды), Упанішады, а таксама стоікаў — Эпіктэта, Авідзія, Цыцэрона і іншых, крытыкаваў сваіх сучаснікаў Гегеля і Фіхтэ. Называў існы свет, у супрацьпастаўленне сафістычным, як ён выказваўся, ізмышленнем Лейбніца, — «найгоршым з магчымых светаў», за што атрымаў мянушку «філосафа песімізму».

Асноўная філасофская праца — «Свет як воля і ўяўленне» (1819), каментаваннем і папулярызацыяй якой Шапенгаўэр займаўся да самой смерці.

## Зноскі
# Парцэляцыя

**Парцэляцыя** (польск.: Parcelacja, ад фр.: parcelle — часцінка) — раздрабленне зямельных надзелаў. У міжваеннай Польшчы, у тым ліку ў Заходняй Беларусі, дзе панавала буйное памешчыцкае землеўладанне, парцэляцыяй называлі разбіўку дзяржаўных, памешчыцкіх і так званых кінутых (землі бежанцаў, якія не вярнуліся на радзіму) зямель на дробныя ўчасткі (парцэлы, ад 2 да 20 га) і продаж іх праз дзяржаўны банк.

Адно з мерапрыемстваў аграрнай рэформы Польшчы ў 1920—1930-я гады. Асноўная мэта — узмацніць сацыяльную апору польскай дзяржавы на вёсцы — так званага кулака. Праводзілася паралельна з камасацыяй, асадніцтвам і ліквідацыяй сервітутаў на аснове законаў «Пра надзяленне зямлёй салдатаў польскай арміі» (1920) і «Пра парцэляцыю, камасацыю і асадніцтва» (1925).

У Заходняй Беларусі правядзенне парцэляцыі пачалося ў 1921 годзе, мела каланізатарскі характар. Польскі ўрад выкарыстаў яе для насаджэння на захопленых землях Заходняй Беларусі і Заходняй Украіны польскіх ваенных каланістаў — асаднікаў і ўмацавання мясцовага кулацтва, захаваўшы ў асноўным памешчыцкае землеўладанне. Прыкрываючыся парцэляцыяй, памешчыкі прадавалі горшыя землі па спекулятыўных (так званых рыначных) цэнах. Такая прыватная парцэляцыя ў народзе называлася «дзікай» парцэляцыяй. Цягам 1921—1925 гадоў у Заходняй Беларусі штогод прадавалася прыкладна 25 тысяч га дзяржаўных і 27 тысяч га памешчыцкіх зямель. Да 1934 года распарцэлявана блізу 600 тысяч га (каля 20 % памешчыцкіх зямель). Каля 80 % з іх трапіла ў рукі кулакоў і асаднікаў. Сяляне Заходняй Беларусі выступалі супраць такой аграрнай рэформы, у тым ліку супраць парцэляцыі ў падобным варыянце.

## Спасылкі

* ПАРЦЭЛЯЦЫЯ
# Вежа Эўрыка

Вежа Эўрыка
**Вежа Эўрыка** (англ. Eureka Tower) — самы высокі небаскроб Мельбурна і адзін з самых высокіх на аўстралійскім кантыненце (на другім месцы пасля Q1 Tower). Вышыня збудавання 297 метраў (91 паверх і 1 падземны). Будаўніцтва аб'екта было пачата ў жніўні 2002 года і скончана 1 чэрвеня 2006 года. Афіцыйнае адкрыццё небаскроба адбылося 11 кастрычніка 2006 года. Праект будынка быў распрацаваны мельбурнскім архітэктурным агенцтвам «Fender Katsalidis Australia», будаўніцтва ж вялося аўстралійскай кампаніяй «Grollo Australia». На 84 паверсе будынка знаходзіцца пляцоўка для агляду. Eureka Tower з'яўляецца самым высокім жылым будынкам у свеце, калі лічыць колькасць паверхаў, аднак, калі ўлічваць шпіль будынка, то самым высокім жылым домам з'яўляецца іншая аўстралійская вежа Q1 Tower.

## Гл.таксама

* Спіс самых высокіх будынкаў Аўстраліі

## Галерэя

* Зблізку небаскроба.
* Вежа падчас будаўніцтва
*
*
*
*
# AC/DC

| AC/DC |
| --- |
|  |
|  AC/DC выступаюць на лонданскім Алімпійскім стадыёне. |
| Асноўная інфармацыя |
| Жанры | хард-рок, рок-н-рол, блюз-рок і класічны рок[d] |
| Гады |
з 1973 |
| Краіны | * Аўстралія
 |
| Адкуль | Сідней |
| Лэйблы | Columbia Records, Sony Music Entertainment, Interscope Records, Universal Music Group, Epic Records, Geffen Records[d], Hollywood Records[d] і Island Records |
| Склад | * Ангус Янг[d]
* Кліф Уільямс[d]
* Браян Джонсан
* Стыві Янг[d]
* Matt Laug[d]
* Chris Chaney[d]
 |
| acdc.com (англ.) |
|  Медыяфайлы на Вікісховішчы |

**«AC/DC»** — аўстралійскі рок-гурт, створаны ў лістападзе 1973 года братамі Малкальмам і Ангусам Янгамі, якія былі членамі гурта да хваробы і зыходу Малкальма ў 2014 годзе. Звычайна іх называюць хард-рок або блюз-рок гуртом, але таксама лічаць піянерамі цяжкага металу, хоць самі ўдзельнікі заўсёды называлі сваю музыку проста «рок-н-ролам». Станам на 2024 год, адзін з самых прадаваных гуртоў усіх часоў, агулам прададзена больш за 200 мільёнаў альбомаў «AC/DC» па ўсім свеце.

## Дыскаграфія

**Студыйныя альбомы *High Voltage* (1975, толькі ў Аўстраліі)
* *T.N.T.* (1975, толькі ў Аўстраліі)
* *High Voltage* (1976, міжнародная версія)
* *Dirty Deeds Done Dirt Cheap* (1976)
* *Let There Be Rock* (1977)
* *Powerage* (1978)
* *Highway to Hell* (1979)
* *Back in Black* (1980)
* *For Those About to Rock We Salute You* (1981)
* *Flick of the Switch* (1983)
* *Fly on the Wall* (1985)
* *Blow Up Your Video* (1988)
* *The Razors Edge* (1990)
* *Ballbreaker* (1995)
* *Stiff Upper Lip* (2000)
* *Black Ice* (2008)
* *Rock or Bust* (2014)
* *Power Up* (2020)

## Крыніцы
# Iveco

| Iveco |
| --- |
|  |
|  |
| Тып | commercial vehicle manufacturer[d], прадпрыемства, spin-off company[d] і foreign subsidiary company[d] |
| Лістынг на біржы | Італьянская фондавая біржа |
| Заснаванне | 1975 |
| Заснавальнікі | Fiat S.p.A.[d] |
| Краіна | * Італія
 |
| Адрас | * Турын
 |
| Галіна | аўтамабільная прамысловасць |
| Прадукцыя | грузавы аўтамабіль, аўтобус і light commercial vehicle[d] |
| Матчына кампанія | Iveco Group[d] |
| Даччыныя кампаніі | Iveco (United Kingdom)[d], Iveco (Germany)[d], Iveco Defence Vehicles Spa[d], Iveco Bus[d], Iveco Brazil[d] і Iveco Magirus AG[d] |
| Сайт | iveco.com (англ.) |

**Iveco S.p.A.** — вытворца цяжкіх аўтамабіляў, грузавікоў, аўтобусаў і лёгкіх грузавых аўтамабіляў. Яе штаб-кватэра знаходзіцца ў Турыне, Італія, і з'яўляецца даччынай кампаніяй CNH Industrial, даччынай кампаніі Fiat Chrysler Automobiles, якія разам утваралі цяпер вымерлую Fiat Group.
# Эрнст Барлах

| Эрнст Барлах |
| --- |
| ням.: Ernst Barlach |
|   |
| Дата нараджэння | 2 студзеня 1870(1870-01-02)[…] |
| Месца нараджэння | * Ведэль[d], Пінеберг[d], Шлезвіг-Гольштэйн, Германія
 |
| Дата смерці | 24 кастрычніка 1938(1938-10-24)[…] (68 гадоў) |
| Месца смерці | * Ростак, Мекленбург, Германскі рэйх
 |
| Грамадзянства | * Германскі рэйх
 |
| Дзеці | Nikolaus Barlach[d] |
| Род дзейнасці | скульптар, мастак-гравёр, пісьменнік, драматург, ілюстратар, экслібрысіст, літограф, дызайнер, рысавальшчык, мастак, ceramics designer, паэт |
| Жанр | скульптура / графіка |
| Вучоба | * Акадэмія Жуліяна
 |
| Мастацкі кірунак | югендстыль, рэалізм, экспрэсіянізм |
| Уплыў | Robert Diez[d] |
| Член у | * Die Kogge[d]
* Берлінская акадэмія мастацтваў
* Берлінскі сецэсіён[d]
 |
| Узнагароды | прэмія Клейста (1924) |
| Подпіс |  |
|  Медыяфайлы на Вікісховішчы |

**Эрнст Ба́рлах** (ням.: Ernst Barlach; 2 студзеня 1870, Ведэль, Гольштэйн — 24 кастрычніка 1938, Ростак) — выбітны нямецкі скульптар, мастак і пісьменнік. Рэаліст і экспрэсіяніст.

## Біяграфія і творчасць

Вучыўся ў Гамбургу, Дрэздэне, Парыжы. У ранніх скульптурах, кераміцы, графіцы быў блізкі да югендстылю. У 1909 годзе працаваў у Фларэнцыі. Звярнуўся да нямецкай готыкі, якая аказала вырашальнае ўздзеянне на стыль яго спелых работ. У 1910 годзе пасяліўся ў Гюстраве, дзе пражыў усё астатняе жыццё.

З патрыятычных пачуццяў падтрымаў сусветную вайну, у 1915—1916 гадах ваяваў у пяхоце, вярнуўся з фронту перакананым пацыфістам. Набыў шырокую вядомасць, быў прыняты ў члены Прускай акадэміі мастацтваў (1919), Мюнхенскай мастацкай акадэміі (1925), атрымаў прэмію Клейста (1924). Ілюстраваў «Фаўст» Гётэ (1923). Пасля прыходу нацыстаў да ўлады антываенны пафас работ Барлаха прыйшоў у сутыкненне з мілітарысцкім духам «новай Германіі». У 1937 годзе работы скульптара былі канфіскаваныя з музеяў, цэркваў і іншых грамадскіх месцаў і асуджаныя як «дэгенерацыйнае мастацтва». У 1938 годзе Барлах быў вымушаны выйсці з Прускай Акадэміі Мастацтваў. Апошнім часам ён цяжка хварэў.

## Зноскі

## Літаратура

* *Шунейка Я. Ф.* Ба́рлах Эрнст // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 2: Аршыца — Беларусцы / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 2. — С. 310. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0061-7 (т. 2).
* Ба́рлах Эрнст // Т. 3. Бари — Браслет. — М. : Советская энциклопедия, 1970. — С. 10. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров; 1969—1978). (руск.)

## Спасылкі

* На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Эрнст Барлах
* Сайт Таварыствы Барлаха ў Гамбургу
* Сайт Архівавана 18 красавіка 2020. Таварыствы Барлаха ў Гюстраве
* Сайт Архівавана 26 ліпеня 2007. музея Барлаха ў Ведэлі
* Працы ў музеях свету
* Bibliographie der Sekundarliteratur Архівавана 21 мая 2013.