# Іва Андрыч

|  |
| --- |
| Іва Андрыч |
| Иво Андрић |
| Іва Андрыч (1961 год)  |
|  Асабістыя зьвесткі  |
|  Нарадзіўся  | 10 кастрычніка 1892(1892-10-10) в. Долац, Аўстра-Вугоршчына |
|  Памёр  | 13 сакавіка 1975(1975-03-13)[…] (82 гады)* Бялград, Сацыялістычная Рэспубліка Сэрбія, СФРЮ
 |
|  Пахаваны  | * Новыя могілкі Бялграду[d]
 |
|  Сужэнец  | Міліца Бабіч-Яванавіч[d] |
|  Літаратурная дзейнасьць  |
|  Род дзейнасьці  |  навэліст, пісьменьнік
  |
|  Гады творчасьці  | 1911 — 1975 |
|  Мова  | сэрбскахарвацкая мова і сэрбская |
|  Значныя творы  |  «Траўніцкая кроніка»
  |
|  Прэміі  |  Нобэлеўская прэмія ў галіне літаратуры (1961)
  |
|  Узнагароды  |        |
|  Подпіс  |  |
| **Іва Андрыч** у Вікісховішчы
 |

**І́ва А́ндрыч** (па-сэрбску: *Ivo Andrić*; 9 кастрычніка 1892 — 13 сакавіка 1975) — югаслаўскі паэт, празаік, эсэіст і дыплямат сэрбскага паходжаньня, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі ў галіне літаратуры 1961 году «за ўсю літаратурную творчасьць на тэму гісторыі аднаго народу» і за раман «Мост на Дрыне» як вяршыню гэтай творчасьці.

## Біяграфія

Іва Андрыч нарадзіўся 9 кастрычніка 1892 году ў Долацы блізу Траўніку ў Босьніі, якая ў той час знаходзілася пад уладай Аўстра-Вугоршчыны, у харвацкай каталіцкай сям’і рамесьніка. Калі Іву было два гады, бацька памёр. Маці празь нястачу вымушаная была аддаць Іва на выхаваньне сваякам у Вышэград, што на рацэ Дрыне, дзе ён і скончыў базавую школу. Атрымаў строгае каталіцкае выхаваньне. У 1912 скончыў гімназію ў Сараеве, пазьней вучыўся ва ўнівэрсытэтах у Загрэбе (філязофскі факультэт), цэнтральнай Эўропы (Вене, Кракаве і Грацы). Праз сваю палітычную дзейнасьць (удзел у сэпаратысцкім руху «Млода Босна») быў арыштаваны аўстрыйскімі ўладамі ў часе Першай сусьветнай вайны і адбываў трохгадовае пакараньне ў Марыборы і Добаі. У турме чытаў Дастаеўскага, К’еркегора і іншых аўтараў, перакладаў аўтабіяграфічную паэму Оскара Ўайльда «Баляда Рэдынгскай турмы». Ад 1939 году і да красавіка 1941 году (напад Нямеччыны на Югаславію) быў прадстаўніком Югаславіі ў Бэрліне. Дэпутат Саюзнай народнай скупшчыны ад Босьніі, старшыня саюзу пісьменьнікаў Югаславіі. Абараніў доктарскую дысэртацыю па філязофіі на тэму «Разьвіцьцё духоўнага жыцьця ў Босьніі пад турэцкім уплывам» ва ўнівэрсытэце Грацу ў 1923 годзе. Стаў сябрам Сэрбскай Акадэміі Навук у 1926 годзе. На працягу Другой сусьветнай вайны ён жыве пад дамашнім арыштам у сваёй кватэры ў Бялградзе. У гэты час Андрыч не друкаваўся, але напісаў свае найлепшыя раманы. Пасьля вайны Андрыч уступае ў кампартыю Югаславіі ды займае там высокае становішча. У 1959 годзе жэніцца зь Міліцай Бабіч, якая працуе мастачкай-дэкаратаркай у Бялградзкім нацыянальным тэатры. Пасьля сьмерці жонкі ў 1968 годзе ўсё меней друкуецца. У выніку хваробы памірае 13 сакавіка 1975 году ў Белградзе.

## Творчасьць

Матэрыял для сваёй творчасьці Іва Андрыч чэрпаў з гісторыі, фальклёру і культуры сваёй роднай Босьніі. Пачаў пісаць па-харвацку, але, як і многія іншыя харвацкія аўтары пасьля заснаваньня Каралеўства сэрбаў, харватаў і славенцаў, перайшоў на экаўскі дыялект, які лічыцца выключна сэрбскім. У 1918 годзе ў Заграбе выйшла выйшла ягоная першая кніга — збор лірычных вершаў «Экс Понта». Аўтар кароткіх раманаў «Паненка» (1945), «Пракляты двор» (*Prokleta avlija*, 1954) ды «Омерпаша Аатас» (незакончаны, выд. 1976). Сусьветную вядомасьць прынесьлі раманы «Траўніцкая кроніка» ды «Мост на Дрыне» (абодва 1945). Аўтар літаратурна-крытычных прац пра дзяячоў сэрбскай ды сусьветнай культуры (Пятра Негоша, В. Караджыча, Ф. Гоя ды іншых).

## Бібліяграфія

* *Ex Ponto*, (З мора) зборнік лірычных вершаў у прозе (1918)
* *Неспакоі*, зборнік лірычных вершаў у прозе (1920)
* *Put Alije Đerzeleza* (Шлях Аліі Джэрзэлеза), зборнік апавяданьняў ды аповесьцяў (1920)
* *Travnička hronika* (Траўніцкая кроніка) (1945)
* *Na Drini ćuprija* (Мост на Дрыне) (1945)
* *Gospođica* (Спадарычна) (1945)
* *Priča o vezirovom slonu* (Гісторыя пра візіравага слана) (1948)
* *Omerpaša Latas* (1977)
* *Staze, lica, predeli*
* *Сабрана дела*. Т.1-17. Београд и др., 1981.
* *Трывожны год* (беларускі пераклад). Мн., 1978.
* *Мост на Дрыне. Пракляты двор* (беларускі пераклад). Мн., 1993.

## Беларускія пераклады

На беларускую мову творы І. Андрыча перакладалі В. Рагойша, А. Разанаў, Л. Самасейка, Б. Сачанка, М. Супрунчук, Г. Тварановіч, І. Чарота.

* Трывожны год: Аповесці і апавяданні: Пер. з серб.-харв. / Прадм. Б. Сачанкі. — Мн.: Мастац. літ., 1978.
* Мост на Дрыне: Раман; Пракляты двор: Апавяданні / Пер. з сербскахарв. Б. Сачанкі, І. Чароты. — Мн.: Маст.літ., 1993. — 591 с. — (Скарбы сусвет. літ.).
* Ліст з 1920 года // № 4 (103) — 2011. С. 492—502. Пераклаў Мікіта Супрунчук.

## Крыніцы

## Літаратура

* Лихачева Л. П. Иво Андрић: Биобиблиогр. указ. М.: Книга, 1974.
* Поповић Р. Иво Андрић: Живот. Беогр.,1988.
* Ларина О. В., Гитун Т.В и др. Лауреаты Нобелевской премии. ООО «Дом Славянской книги», 2006. — 864 с. ISBN 5-85550-115-9