# Джаакіна Расіні

|  |
| --- |
| Джаакіна Расіні |
| па-італьянску: *Gioachino Antonio Rossini* |
|  |
|  Дата нараджэньня  | 29 лютага 1792(1792-02-29)[…] |
|  Месца нараджэньня  | * Пэзара, Папская дзяржава
 |
|  Дата сьмерці  | 13 лістапада 1868(1868-11-13)[…] (76 гадоў) |
|  Месца сьмерці  | * Пасі, Другая француская імпэрыя[d]
 |
|  Прычына сьмерці  | рак тоўстай кішкі |
|  Месца пахаваньня  | * базыліка Сьвятога Крыжа[d]
 |
|  Месца вучобы  | * Кансэрваторыя Джаваньні Батысты Мартыні[d]
 |
|  Занятак  | кампазытар |
|  Сябра ў  | Акадэмія прыгожых мастацтваў[d] і Accademia Tiberina[d] |
|  Жанры  | опэра, кантата[d] і клясычная музыка |
|  Інструмэнты  | віялянчэль |
|  Бацька  | Giuseppe Rossini[d] |
|  Маці  | Anna Guidarini[d] |
|  Узнагароды  |    |
|  Подпіс  |  |
| **Джаакіна Расіні** ў Вікісховішчы |

**Джаакі́на Расі́ні** (па-італьянску: *Gioacchino Rossini*; 2 лютага 1792 — 13 лістапада 1868) — італьянскі кампазытар, адзін з найбольш значных і ўплывовых опэрных кампазытараў ХІХ сагодзьдзя.

## Біяграфія

Абодва яго бацькі прафэсійна займаліся музычнай кар’ерай. Яго маці была опернай сьпявачкай у Ферары, Балённі і Трыесце, яго бацька быў вулічным трубачом у Пезара і граў на горне ў разнастайных оперных аркестрах.

Пасьля атрыманьня навуцы гульні на клавесіне, навучаньню вакалу, ён у дзесяцігадовым узросьце ўжо быў гатовы як артыст і акампаніятар і пачаў зарабляць грошы ў касьцёлах і тэатрах. У 1806 г. ён паступіў у Балёнскі музычны ліцэй, дзе вывучаў музычную тэорыю і віялянчэль. Чатыры гады пасьля ён стаў выпускніком ліцэя і працягнуў сваю кар’еру як кампазытар для опер.

Першая опэра Расіні была прэзэнтавана публіцы як аднаактавая камэдыя «La Cambiale di matrimonio» («Шлюбавы конт») у Вэнэцыі ў 1810 г. Паміж 1811 і 1814 гг., 12 новых опер Расіні зьявіліся ў Вэнэцыі, Мілане, Рыме і Балонні. Найбольш папулярная зь іх была «La Pietra del paragone» (Мілан, 1812), «Tancredi» (Вэнэцыя, 1813) і «L’Italiana in Algeri» («Італьянка ў Алжыры»; Вэнэцыя, 1813), працы, якія стварылі імя Расьсіні ня толькі ў Італіі, але па ўсёй Эўропе.

У 1815 заняў пасаду музычнага дырэктара ў «Teatro San Carlo» і «Teatro del Fondo» ў Нэапалі. У наступны год ён злажыў сваю найлепшую вядомую оперу «Il Barbiere di Siviglia» («Севільскі цырульнік»; Рым). Іншыя значныя опэры былі пастаўленыя ў некалькі наступных год: «Otello» (Нэапаль, 1816), «La Cenerentola» («Папялюшка»; Рым, 1817), «La Gazza ladra» («Сарока-зладзейка»; Мілян, 1817) і «La Donna del lago» («Жанчына ля возера»; Нэапаль, 1819). Апошняй опэрай, створанай у Італіі, стала «Семіраміда» (Вэнэцыя, 1823).

У 1824 г. Расіні прымае кіраваньне Італьянскім тэатрам у Парыжы. Яго першыя дзьве опэры фр. «Le Siege de Corinthe» («Аблога Карынфу»; 1826) і «Moise» (1827), дзе выпраўляліся больш раньнія італьянскія працы. Ён стварыў цудоўныя опэры «Le Comte Ory» (1828) і гранд опэра «Guillaume Tell» («Вільгельм Тэль», 1829), якія сталі зваротным пунктам у гісторыі рамантычнай опэры.

«Guillaume Tell» стала 39-й і апошняй яго працай, хоць ён жыў яшчэ 39 год. Ён напісаў дзьве важныя рэлігійныя працы, «Stabat Mater» (1842) і «Petite Messe solennelle» («Кароткая ўрачыстая Імша», 1842), а таксама шматлікія мелодыі для фартэпіяна і групы мелодый пад назвай «Peches de vieillesse» («Гукі сталага веку»). З 1837 па 1855 ён жыў у Італіі, пасьля пераехаў у Парыж, дзе правёў рэшту свайго жыцьця.

## Творчасць

У мастацтве Дж. Расіні арганічна ўвасоблены традыцыі італьянскай народна-песеннай культуры. 3 яго імем зьвязаны росквіт італьянскай нацыянальнай опэры. Найбольш поўна талент Дж. Расіні раскрыўся ў опэрах-буф, якія вылучаюцца дасьціпнасьцю, яскравасьцю музычных характарыстык, тэмпэрамэнтнасьцю і дэмакратычнасьцю музыкі, адзінствам драматычнага і музычнага разьвіцьця: «Шаўковая лесвіца» (паст. 1812), «Італьянка ў Алжыры» (паст. 1813), «Севільскі цырульнік» (паст. 1816). У шэрагу опер-сэрыя, у тым ліку «Майсей у Егіпце» (паст. 1818), «Магамет II» (паст. 1820), узмацніў ролю масавых харавых сцэн і ансамбляў, спрасьціў вакальныя партыі, узбагаціў функцыі аркестра. Уздым патрыятычнага руху ў Італіі найбольш выразна адлюстраваны ў героіка-рамантычнай опэры «Вільгельм Тэль» (паст. 1829). Сярод іншых твораў опэра-сэрыя «Сарока-зладзейка», музычная камэдыя «Папялушка» (абедзьве паст. ў 1817) і інш. Пісаў таксама царкоўную музыку, кантаты, гімны, камэрна-вакальныя і інструмэнтальны творы.

## Крыніцы

## Літаратура

* Глушчанка, Г. Расіні // БЭ ў 18 т. Т. 13. Мн., 2001.
* Stendhal (Marie Henri Beyle). Life of Rossini, trans. and annotated by Richard N. Coe, rev. ed. 1970.
* Toye, Francis. Rossini. 1934; repr. 1963.
* Weinstock, Herbert. Rossini: A Biography. 1968.

## Вонкавыя спасылкі

* Conservatorio G.Rossini di Pesaro
* Rossini Opera Festival
* Il testamento di Rossini
* Interessante approfondimento anche in lingua tedesca
* Vita e analisi di alcune opere dal noto sito karadar.com