Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Томас Стэрнз Эліёт

|  |
| --- |
| Томас Стэрнз Эліёт |
|  |
|  Асабістыя зьвесткі  |
|  Нарадзіўся  | 26 верасьня 1888(1888-09-26)[…]* Сэнт-Луіс, Мізуры, ЗША
 |
|  Памёр  | 4 студзеня 1965(1965-01-04)[…] (76 гадоў)* Кенсынгтан[d], Лёндан, Ангельшчына, Вялікабрытанія
 |
|  Пахаваны  | * царква сьвятога Міхала[d]
 |
|  Бацькі  | Генры Ўор Эліят[d] Шарлота Шамп Стэрнз[d] |
|  Сужэнец  | Віўен Гэ-Ўуд Эліят[d] і Валеры Эліёт[d] |
|  Літаратурная дзейнасьць  |
|  Род дзейнасьці  | драматург, паэт, эсэіст, літаратурны крытык, сацыякрытык, навэліст, прафэсар унівэрсытэту, сцэнарыст, пясьняр, дзіцячы пісьменьнік, пісьменьнік, нобэлеўскі ляўрэат |
|  Гады творчасьці  |  з 1915 |
|  Жанр  | паэзія і літаратурная крытыка |
|  Мова  | ангельская |
|  Узнагароды  |          ганаровы доктар Парыскага ўнівэрсытэту[d] (1951) мэдаль Эмэрсана — Тора[d] (1959) прэмія Лорэнса Аліўе за найлепшы новы мюзыкал[d] (1981) прэмія «Тоні» за найлепшае арыгінальнае музычнае суправаджэньне[d] (5 чэрвеня 1983) прэмія «Тоні» за найлепшае лібрэта м’юзыклу[d] (5 чэрвеня 1983)  ганаровы доктар Рэнскага ўнівэрсытэту[d] (1952) прэмія «Тоні» за найлепшую п’есу[d] (9 красавіка 1950) |
|  Подпіс  |  |
| **Томас Стэрнз Эліёт** у Вікісховішчы
 |

Томас Стэрнз Эліят
**То́мас Стэрнз Э́ліят** (па-ангельску: *Thomas Stearns Eliot*; 26 верасьня 1888, Сэнт-Люіс, Місуры, ЗША — 4 студзеня 1965, Лёндан, Вялікабрытанія) — амэрыкана-ангельскі паэт, драматург і літаратурны крытык, прадстаўнік мадэрнізму ў паэзіі. Акрамя паэтычнай і драматургічнай спадчыны пакінуў пасьля сябе больш за 400 літаратурна-крытычных работ, якія ўтрымліваюць разгорнутую эстэтычную праграму.

## Беларускія пераклады

Пераклад паэмы «Пустыя людзі» на беларускую мову зрабіў Віктар Валынскі (1985), «Попельнай серады» — Алесь Разанаў (1996).

* Пустыя людзі // «Далягляды» № 85, 1985.
* Традыцыя і індывідуальны талент: эсэ. Пер. В. Небышынец // «Крыніца» № 9 (24), 1996.
* Выбраная паэзія. Мн.: Зміцер Колас, 2018 («Паэты планеты»). ISBN 978-985-23-0010-0. Пер. Макса Шчура, Лявона Баршчэўскага, Алеся Разанава.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Традыцыя і індывідуальны талент
* Пераклады Макса Шчура
# Герб Бэльгіі

|  |
| --- |
| Герб Бэльгіі |
| Вялікі герб Каралеўства  |
|

Сярэдні й малы герб Каралеўства  |
| Апісаньне  |
| Зацьверджаны  | 17 сакавіка 1837 |
| **Герб Бэльгіі** ў Вікісховішчы |

**Герб Бэльгіі** — дзяржаўны сымбаль Каралеўства Бельгіі. У сучасным выглядзе быў зацьверджаны каралеўскім дэкрэтам ад 17 сакавіка 1837 году, у якім былі апісаныя вялікая і малая форма гербу. Паводле § 193 (першапачаткова 125) Канстытуцыі Бэльгіі, «*бэльгійскі народ прымае чырвоны, жоўты і чорны колеры, і ў якасьці дзяржаўнага гербу — бэльгійскага льва з дэвізам Адзінства дае сілу*».

## Вялікі герб

На цёмным шчыце намаляваны стаялы на задніх лапах залатой леў з чырвонымі кіпцюрамі і высунутым чырвоным языком (бэльгійскі леў). Над шчытом разьмешчаны шалом з паднятым забралам. На шаломе — вялікагерцагская карона. За шчытом разьмешчаныя скіпэтры: адзін з рукой правасудзьдзя, другі са львом. Шчыт атачае стужка ордэна Леапольда. Львы, якія трымаюць шчыт, трымаюць таксама і пікі з бэльгійскімі сьцягамі. Унізе разьмешчаная чырвоная стужка з чорнымі палосамі з двух бакоў. На ёй залатымі літарамі напісаны дэвіз «Адзінства дае сілу» (L’UNION FAIT LA FORCE па-француску або EENDRACHT MAAKT MACHT па-галяндзку). Уся гэтая кампазыцыя зьмешчаная на геральдычны плашч з залатымі махрамі і пэндзлікамі. Зьверху — каралеўская карона. Над плашчом паднятыя палотны з малюнкамі гербаў правінцыяў Бэльгіі ў 1837 годзе (хоць колькасьць правінцый зьмянялася, на гербе гэта не адлюстроўвалася).

Вялікі герб выкарыстоўваецца рэдка. Ён упрыгожвае пячаткі на законах і міжнародных дамовах.

Малы герб Бэльгіі
## Малы герб

Малы герб, які выкарыстоўваецца Бэльгійскім урадам, складаецца з чорнага шчыта з львом, перахрышчаных скіпэтраў, дэвіза, кароны, ордэна Леапольда.

## Глядзіце таксама

* Сьцяг Бэльгіі

## Вонкавыя спасылкі

* Дзяржаўныя сымбалі Бэльгіі