Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Манама

|  |
| --- |
| Манама |
| Населены пункт |
|  |
|  Краіна  |  Бахрэйн
 |
|  Дата заснаваньня  | 1345 |
|  Геаграфія  |
|  Плошча  |  30 км²
 |
|  Каардынаты  | 26°13′ пн. ш. 50°35′ у. д. |
|  Насельніцтва  |
|  Колькасьць  |  157 474 чал. (2010)

  |
|  Этнахаронімы  | manaméen, manaméenne, Manamano, Manaméenne і Manaméen |
|  |
|  Сайт  | capital.gov.bh (ар.)​ (анг.) |
| Манама на мапе Бахрэйну
Манама
 |

**Мана́ма** (па-арабску: المنامة‎, *Al-Manāmah*) — сталіца Бахрэйну, разьмяшчаецца на ўзьбярэжжы Пэрсыдзкай затокі, на паўночным усходзе выспы Бахрэйн. Гэта самы вялікі горад краіны, мае 162 000 жыхароў (2001), што складае чацьвертую частку агульнай колькасьці насельніцтва Бахрэйну.

Манама ўзгадваецца ў ісламскіх хроніках з 1345 году. Была заваявана ў 1521 годзе партугальцамі, пасьля пэрсамі ў 1602 годзе. З 1783 году была пад уладай дынастыі Аль Каліфаў. У 1958 годзе Манама была абвешчаная вольным портам, а ў 1971 годзе стала сталіцай незалежнага Бахрэйну.

Эканамічная база Манамы ідэнтычна з базай усяго Бахрэйну — здабыча і перапрацоўка нафты, будаўніцтва караблёў, рыбалоўства. Манаму абслугоўвае міжнародны аэрапорт на высьпе Аль-Мухарак, з горадам яго злучае шаша, якая пракладзеная па дамбе. У Манаме знаходзіцца і ўнівэрсытэт Бахрэйну, які распачаў сваю дзейнасьць у 1986 годзе.

Раней Манама існавала як адзін з раёнаў Бахрэйну, а з 3 ліпеня 2002 году ўвайшла ў склад адной зь пяці губэрняў (Сталічная губэрня).

Клімат пераходны ад трапічнага да субтрапічнага; сярэдняя тэмпэратура студзеня 16 °C, жніўня 31 °C, ападкаў выпадае каля 90 мм у год.

## Вонкавыя спасылкі

 **Манама** — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
# Камандас

Камандас

вайсковая спэцыяльнасьць| Падкляса ад | салдат  |
| Названа ў гонар | каманда  |

**Камандас** — тып лёгкаўзброенага вайскоўца, які існуе ў войску спэцыяльнага прызначэньня.

Яны прызначаюцца для выкананьня менш самастойных задачаў.

У беларускіх СМІ гэты тэрмін таксама выкарыстоўваецца як сынонім салдатаў і паляўнічых спэцпрызначэньня.

## Крыніцы
# Хадэйда

|  |
| --- |
| Хадэйда |
| Населены пункт |
|  |
|  Краіна  | * Емэн
 |
|  Першыя згадкі  | XIV стагодзьдзе |
|  Геаграфія  |
|  Вышыня НУМ  | 17 м |
|  Часавы пас  | UTC+03:00 |
|  Каардынаты  | 14°48′08″ пн. ш. 42°57′04″ у. д. |
|  Насельніцтва  |
|  Колькасьць  | * 617 871 чал. (1994)
 |
|  Афіцыйная мова  | арабская мова |
| Хадэйда на мапе Емэну
Хадэйда
 |

**Хадэйда** (па-арабску: الْحُدَيْدَة‎) — чацьвертае паводле велічыні места Емэну, сталіца аднайменнай мугафазы. Найважнейшы порт краіны на Чырвоным моры. Насельніцтва — 735 000 чалавек (2023).

## Мінуўшчына

Першыя пісьмовыя згадкі пра Хадэйду датаваныя 1454—1455 рокамі.

У XIX стагодзьдзі тут дзейнічаў вялікі нявольніцкі рынак, дзе гандлявалі рабамі з Ароміі (цяпер у Этыёпіі. У сярэдзіне XIX стагодзьдзя асманы заснавалі тут марскі порт.

У часе вайны 1934 року(d) Хадэйду ненадоўга занялі саудаўскія войскі.

У 1961 року пажар зьнішчыў значную частку места. Ейны порт быў адноўлены з савецкай дапамогай. Была пракладзеная шаша да Саны. У 1970—1980-х роках у месьце разьмяшчалася база савецкага вайсковага флёту.

## Эканоміка

Разьмяшчэньне Эль-Хадэйды на беразе Чырвонага мора робіць яе значным портам, адкуль імпартуецца кава, бавоўна, фінікі і шкуры. Паводле стану на чэрвень 2018  року ¾ гуманітарных і камэрцыйных грузаў траплялі ў Емэн праў порт Хадэйды.

Працуюць краўцы баваўнянага адзеньня.

## Крыніцы
# Крамянная

|  |
| --- |
| Крамянная |
| Населены пункт |
|  |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Сьцяг | Герб |

 |
|  Краіна  |  Украіна
 |
|  Вобласьць  |  Луганская
 |
|  Раён  |  Краменскі
 |
|  Дата заснаваньня  | 1679 |
|  Горад з  |  1938
  |
|  Геаграфія  |
|  Плошча  |  15,72 км²
 |
|  Вышыня НУМ  |  56 м
 |
|  Часавы пас  | * UTC+2
* UTC+3 (летні час)
 |
|  Каардынаты  | 49°03′00″ пн. ш. 38°13′16″ у. д. |
|  Насельніцтва  |
|  Колькасьць  |  19 958 чал. (2015)

  |
|  Лічбавыя ідэнтыфікатары  |
|  Тэлефонны код  | +380-6454 |
|  Паштовыя індэксы  | 92900 |
|  КОАТУУ  |  4421610100

  |
|  |
|  Сайт  | kremrada.gov.ua |
| Крамянная на мапе Ўкраіны
Крамянная
 |

**Крамянна́я** (па-ўкраінску: *Кремінна*) — места ў Луганскай вобласьці Ўкраіны на рацэ Красная. Адміністрацыйны цэнтар Краменскага раёну. Насельніцтва 19 958 чал. (2015).

## Насельніцтва

### Колькасьць

Насельніцтва (чал.)| 1897 | 1939 | 1959 | 1970 | 1979 | 1989 | 2001 | 2015 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 6004 | 14 753 | 25 938 | 25 463 | 25 525 | 27 686 | 24 447 | 19 958 |

### Мова

Насельніцтва па роднай мове (2001)| украінская мова | расейская |
| --- | --- |
| 71,67% | 27,89% |

## Вонкавыя спасылкі

* Cities & towns of Ukraine (анг.) (укр.)
* Статистичний збірник «Чисельність наявного населення України на 1 січня 2015 року», — Київ, Державна служба статистики України, 2015 zip (укр.)
* Банк даних Державної служби статистики України (укр.)
# Лашо

|  |
| --- |
| Лашо |
| Населены пункт |
|  |
|  Краіна  | * М’янма
 |
|  Геаграфія  |
|  Вышыня НУМ  | 836 ± 1 м |
|  Часавы пас  | UTC+6:30 |
|  Каардынаты  | 22°56′ пн. ш. 97°45′ у. д. |
|  Насельніцтва  |
|  Колькасьць  | * 149 423 чал. (2013)
 |
| Лашо на мапе М’янмы
Лашо
 |

**Лашо́** (па-бірманску: *လားရှိုးမြို့* [láʃó mjo̰]; па-шанску: *ဝဵင်းလႃႈသဵဝ်ႈ* [weŋ˥ laː˧˧˨ sʰeu˧˧˨]) — места ў штаце Шан (М’янма), за 200 км на паўночны ўсход ад Мандалаю. Адміністрацыйны цэнтар аднайменнай воласьці і акругі. Насельніцтва — к. 131 тыс. чалавек (2009).

## Мінуўшчына

З 1887 року — пад брытанскім панаваньнем. У 1903 року да Лашо пракладзеная чыгунка з Мандалаю.

У Другую кітайска-японскую і Другую сусьветную вайну Лашо быў бірманскім канцавым пунктам на Бірманскай дарозе. З 29 красавіка 1942 року да 7 сакавіка 1945 — пад японскай акупацыяй.

У часе Грамадзянскай вайны 3 жніўня 2024 року заваяваны паўстанцкімі войскамі.

## Крыніцы
# Іравадзі

Рака| Іравадзі |
| **ဧရာဝတီမြစ်** |
|  |
|  Агульныя зьвесткі  |
|  Выток  | Gyita Qu[d] |
|  Вышыня вытоку  |  147 м
  |
|  Вусьце  | Андаманскае мора |
|  Вышыня вусьця  |  0 м
  |
|  Краіны басэйну  | М’янма |
|  Даўжыня  | 2170 км |
|  Плошча басэйну  | 411 000 км² |
| **Месцазнаходжаньне**  |
|  |
|  **Галерэя здымкаў** у Вікісховішчы
 |

**Іравадзі** — рака ў Азіі. Даўжыня 2170 км. Вадазбор 430 тыс. км². Сярэднегадавы расход вады ў вусьці 13 тыс. м³/сек.

## Вонкавыя спасылкі

 **Іравадзі** — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
# Заходні рэгіён (Камэрун)

|  |
| --- |
| Заходні рэгіён |
|  Агульныя зьвесткі  |
|  Краіна  | * Камэрун
 |
|  Статус  | вобласьць Камэруну[d] і выбарчая акруга[d] |
|  Адміністрацыйны цэнтар  | Бафусам[d] |
|  Дата ўтварэньня  | 1972 |
|  Насельніцтва  | * 2 269 136 чал. (2007)
 |
|  Плошча  | * 13 892 км²
 |
|  Вышыня па-над узр. м.  **·** сярэдняя вышыня  |  1082 м |
|  Месцазнаходжаньне  |
|  |
|  Код ISO 3166-2  | CM-OU |
|    Дадатковыя мультымэдыйныя матэрыялы  |

**Заходні рэгіён** (па-француску: *Région de l’Ouest*) — адзін зь дзесяці рэгіёнаў Камэруна, які месьціцца ў цэнтральна-заходняй частцы краіны. Адміністрацыйны цэнтар — Бафусам. Плошча — 13 892 км², насельніцтва складае 2 269 136 чалавек (на 2007 год).

## Крыніцы
# Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Камэруну

**Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Камэруну** — падзел тэрыторыі Камэруну на пэўныя часткі ў мэтах эфэктыўнай арганізацыі дзяржаўнага кіраваньня й мясцовага самакіраваньня. Згодна зь ім Камэрун падзяляецца на 10 рэгіёнаў.

## Правінцыі

Мапа рэгіёнаў Камэруну

| Нумар | Рэгіён | Цэнтар | Плошча (км²) | Насельніцтва (2002) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Адамава | Нгаундэрэ | 63 691 | 495 185 |
| 2 | Цэнтар | Яундэ | 68 926 | 1 651 600 |
| 3 | Усход | Бэртуа | 109 011 | 517 198 |
| 4 | Ускрайняя Поўнач | Маруа | 34 246 | 1 855 695 |
| 5 | Літараль | Дуала | 20 239 | 1 352 833 |
| 6 | Поўнач | Гаруа | 65 576 | 1 687 959 |
| 7 | Паўночны Захад | Бамэнда | 17 812 | 1 237 348 |
| 8 | Поўдзень | Эбалява | 47 110 | 373 798 |
| 9 | Паўднёвы Захад | Буэа | 24 571 | 838 042 |
| 10 | Захад | Бафусам | 13 872 | 1 339 791 |
# Крадзеж

Крадзеж

злачынства супраць уласнасьці| Падкляса ад | злачынства, прымаючы  |
| Асноватворны дакумэнт | не крадзі  |
| Вырабляе | скрадзеная маёмасьць  |
| Асноўны рэгулюючы тэкст | Крымінальны кодэкс Інданэзіі, Крымінальны кодэкс Рэспублікі Беларусь, Крымінальны кодэкс Расеі, Крымінальны кодэкс Украіны  |
| Практыкуецца | зладзей  |
| Апрацоўвана, палегчана або кіравана | прылада супраць крадзяжу  |

**Крадзе́ж** — таемнае выкраданьне чужой маёмасьці.

Адносіцца да злачынстваў супраць уласнасьці. Дадатковымі прыкметамі могуць служыць: паўторнасьць, учыненьне паводле папярэдняй змовы групай асобаў ці з пранікненьнем у жытло, памяшканьне або сховішча, з нанясеньнем істотнай шкоды цярпельцу. Да найбольш цяжкіх відаў адносяць учыненьне ў буйным памеры, арганізаванай групай або небясьпечным рэцэдывістам. Караецца папраўчай працай, штрафам або пазбаўленьнем волі, якое пры абцяжарвальных акалічнасьцях можа перасягаць 10 гадоў і прадугледжваць канфіскацыю маёмасьці.

## Беларусь

Крымінальны кодэкс Беларусі 1999 году ў 205-м артыкуле прадугледжваў за крадзеж пакараньне ў выглядзе грамадзкіх ці папраўчых працаў на тэрмін да 2-х гадоў, а таксама штрафу ці арышту, абмежаваньня або пазбаўленьня волі на тэрмін да 3-х гадоў. За крадзеж, учынены паўторна, групай асобаў ці з пранікненьнем у жытло каралі штрафам, папраўчай працай да 2-х гадоў ці арыштам, абмежаваньнем або пазбаўленьнем волі да 4-х гадоў. За крадзеж у буйным памеры прадугледжвалася абмежаваньне волі ад 2-х да 5 гадоў або пазбаўленьне волі ад 2-х да 7 гадоў. Крадзеж, учынены арганізаванай групай або ў асабліва буйным памеры, прадугледжваў пазбаўленьне волі ад 3-х да 12 гадоў са штрафам. У Крымінальным кодэксе таксама існавалі асобныя артыкулы за крадзеж:

* шляхам злоўжываньня службовымі паўнамоцтвамі (арт. 210);
* шляхам мадыфікацыі кампутарнай інфармацыі (арт. 212);
* пальнай зброі, боепрыпасаў або выбуховых рэчываў (арт. 294), як злачынства супраць грамадзкай бясьпекі;
* радыяактыўных матэрыялаў (арт. 323), як злачынства супраць здароўя насельніцтва;
* наркатычных сродкаў, псыхатропных рэчываў, іх прэкурсараў і аналягаў (арт. 327), як злачынства супраць здароўя насельніцтва;
* дакумэнтаў, штампаў, пячатак і блянкаў (арт. 377), як злачынства супраць парадку кіраваньня;
* асабістых дакумэнтаў (арт. 378), як злачынства супраць парадку кіраваньня.

Кодэкс Беларусі аб адміністрацыйных правапарушэньнях 2021 году ў артыкуле 11.1 прадугледжваў штраф ад 2 да 30 базавых велічыняў (БВ), грамадзкую працу або адміністрацыйны арышт за дробны крадзеж маёмасьці і саму спробу такога крадзяжу на суму да 2-х БВ у фізычнай асобы і да 10 БВ — у юрыдычнай. Такі крадзеж мог учыняцца шляхам выкраданьня, махлярства, злоўжываньня службовымі паўнамоцтвамі, прысваеньня або растраты і шляхам выкарыстаньня кампутара.

На пачатак 2014 году ў турмах Беларусі знаходзілася 3809 асуджаных за крадзеж, што было найбольшым лікам асуджаных за пэўнае злачынства.

## Крыніцы
# Стурчуркан

|  |
| --- |
| Царква |
| **Стурчуркан (Царква Сьвятога Мікалая)Storkyrkan (Sankt Nikolai kyrka) |
| Усходні фасад, які выходзіць на Каралеўскую плошчу |
| Краіна | Швэцыя |
| Месцазнаходжаньне | Стары горад, Стакгольм |
| Каардынаты | 59°19′33″ пн. ш. 18°04′14″ у. д. |
| Канфэсія | Царква Швэцыі |
| Эпархія | Стакгольмская дыяцэзія[d]  |
| Архітэктурны стыль | цагляная готыка |
| Першае згадваньне | 1279 |
| Дата заснаваньня | XIII стагодзьдзе |
| Будаваньне | 1200-я—1306, 1736—1742 |
| Статус | Катэдра Стакгольму |
| Сайт | Афіцыйны сайт |
| Стурчуркан (Царква Сьвятога Мікалая) на мапе Швэцыі
Стурчуркан (Царква Сьвятога Мікалая) |
|  **Стурчуркан (Царква Сьвятога Мікалая)** на Вікісховішчы |

**Сту́рчу́ркан** (па-швэдзку: *Storkyrkan*, даслоўна *Вялікая царква*), афіцыйна **Царква Сьвятога Мікалая** (па-швэдзку: *Sankt Nikolai kyrka*) — царква ў Стакгольме, катэдра Стакгольмскага дыяцэзу і самая старажытная царква гістарычнага цэнтру Стокгольму.

Будынак уяўляе сабой узор швэдзкай нэагатычнай архітэктуры з элемэнтамі цаглянай готыкі ва ўнутранай архітэктуры катэдры. Разьмешчаная побач з Каралеўскім палацам, катэдра сваім усходнім фасадам замыкае з захаду вуліцу Сьлётсбакен. На поўдзень ад царквы разьмешчаны будынак Стакгольмскай фондавай біржы.

## Глядзіце таксама

* Вітшэвэльская царква

## Крыніцы
# Абат

**Абат** (па-лацінску: *abbas (abbatis)*, па-грэцку: *abba* — бацька) — настаяцель кляштару — абацтва (настаяцельніца — абатыса). Першапачаткова паводле статуту абіраўся манахамі і зацьвярджаўся біскупам, фактычна прызначаўся сьвецкімі магнатамі. У больш агульным значэньні — сьвятар у каталіцкай царкве.

## Крыніцы

## Літаратура

* Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — 684 с. — ISBN 985-11-0314-4
# Аль-Гіляль Рыяд

|  |
| --- |
| Аль-Гіляль |
|  |
|  Поўная назва  | па-арабску: نادي الهلال السعودي‎ па-ангельску: *AlHilal Saudi Club* |
|  Заснаваны  | 16 кастрычніка 1957 |
|  Горад  |  Рыяд, Саудаўская Арабія
 |
|  Стадыён  |  Міжнародны імя караля Фагда Умяшчальнасьць: 68 752 |
|  Прэзыдэнт  | Nawaf bin Saad[d], Фагад бін Нафэль[d], Abdulrahman Bin Saad Bin Saeed[d], Abdulrahman Bin Saad Bin Saeed[d], Abdulrahman Bin Saad Bin Saeed[d] і Nawaf bin Saad[d] |
| Галоўны трэнэр | * Сымонэ Індзагі[d]
 |
|  Чэмпіянат  | Про-ліга |
|  ·  2024—2025  |  2 месца

  |
|  Галерэя здымкаў у Вікісховішчы alhilal.com (ар.)​ (анг.) |

«**Аль-Гіляль**» (па-арабску: الهلال‎) — саудаўскі футбольны клюб з гораду Рыяду. Заснаваны ў 1957 годзе. Свае хатнія матчы клюб ладзіць на Міжнародным стадыёне імя караля Фагда. Гэта самы тутулаваны клюб Саудаўскай Арабіі, з улікам таксама міжнародных спаборніцтваў. У 2009 годзе быў прызнаны самым пасьпяховым футбольным клюбам Азіі ў XX стагодзьдзі.

## Гісторыя

Ідэя стварэньня клюбу ўзьнікла ў 1957 годзе. Першая назвай каманды быў «Алімпійскі клюб», але яна праіснавала ўсяго адзін год. 3 сьнежня 1958 году кароль Сауд асабіста зьмяніў яе на сучасную. Свой першы Кубак караля футбалісты ўзьнялі ў 1961 годзе. У 1964 годзе «Аль-Гілаль» зноў выйграў кубак, атрымаўшы перамогу ў сэрыі пэнальці над двухразовымі чэмпіёнамі Азіі «Аль-Ітыгадам». Клюб стаў першым пераможцам чэмпіянату Саудаўскай Арабіі, які пачаў ладзіцца з сэзону 1976—1977 гадоў. Дзякуючы посьпехам, у 1970-х гадах да клюбу прыяднаўся шэраг гульцоў і трэнэраў замежжа, у тым ліку бразыльскія легенды Марыю Загальлю і Рывэліну. За дзесяць гадоў клюб здабыў чатыры тытулы чэмпіёнаў лігі, а таксама чатыры разы браў Кубак караля. 1990-я гады былі адзначаныя зьменмі ў складзе дамінуючых камандаў, якія змагаліся за тытул. Гэтак, напрыклад, узмоцніў свой склад клюб «Аль-Шабаб». Акрамя таго адрадзіліся заклятыя супернікі «Аль-Наср» і «Аль-Ітыгад», якія зрабілі лігу больш канкурэнтнай. Аднак, гэта не зашкодзіла «Аль-Гілялю» за гэты час заваяваць 23 тытулы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйны сайт
# Браім Дыяс

|  |
| --- |
| **Браім Дыяс** |
|  |
| Пэрсанальная інфармацыя |
| **Нарадзіўся** | 3 жніўня 1999(1999-08-03) (26 гадоў)* Маляга, Гішпанія
 |
| **Рост** | 170 см |
| **Вага** | 59 кг |
| **Пазыцыя** | паўабаронца |
| Клюбная інфармацыя |
| **Клюб** | Рэал Мадрыд |
| **Нумар** | 21 |
| Клюбы |
| **Гады** | **Клюб** | **Гульні (галы)**¹ |
| 2016—2019 | Манчэстэр Сіці | 5 (0) |
| 2019—4 | Рэал Мадрыд | 107 (14) |
| 2020—2023 | →  Мілян | 91 (13) |
| Зборныя |
| 2016—2018 | Гішпанія (да 19)[d] | 10 (1) |
| 2017—2021 | Гішпанія (да 21)[d] | 8 (2) |
| 2021 | Гішпанія | 1 (1) |
| 2024—4 | Марока | 26 (14) |
|
¹ Колькасьць гульняў і галоў за прафэсійны клюб лічыцца толькі для нацыянальнай лігі, адкарэктавана на 24 траўня 2026.

² Колькасьць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана на 8 чэрвеня 2026.  |

**Браім Абдэлькадэр Дыяс** (па-арабску: إبراهيم عبد القادر دياز‎; нар. 3 жніўня 1999 году) — мараканска-гішпанскі футбаліст, атакуючы паўабаронца гішпанскага клюбу «Рэал» і нацыянальнай зборнай Марока.

## Кар’ера

### Клюбная

Дыяс у «Манчэстэр Сіці».
Браім пачаў сваю клюбную кар’еру ў родным клюбе «Маляга», але ў 2015 годзе ў веку 16 гадоў далучыўся да ангельскага «Манчэстэр Сіці». У Вялікабрытаніі дэбютаваў у матчы Кубка лігі 21 верасьня 2016 году. Больш чым праз год згуляў у матчы Лігі чэмпіёнаў супраць нідэрляндзкага «Фэеноорду». Запачаткаваў кар’еру ў Прэм’ер-лізе 20 студзеня 2018 году ў матчы супраць «Ньюкасл Юнайтэд».

У пачатку 2019 году Дыяс далучыўся да мадрыдзкага «Рэалу», што каштавала гішпанцам 15,5 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў. Футбаліст склаў 6-гадовы кантракт з камандай да 2025 году. Свой першы матч у складзе «сьметанковых» згуляў 9 студзеня ў пераможным матчы Кубка Гішпаніі супраць «Леганэсу». Да заканчэньня сэзону Ля Лігі зьявіўся на полі ў шасьці сустрэчах. У верасьня 2020 году на правах арэнды прыяднаўся да італьянскага «Міляну», дзе правёў тры гады. У чэрвені 2023 году вярнуўся ў Мадрыд.

### Міжнародная

Бараніў колеры юнацкіх і моладзевых зборных Гішпаніі. Праз станоўчы вынік тэставаньня на каранавірус у Сэрхіё Бускетса, Дыяс быў выкліканы ў склад на нацыянальнай зборнай Гішпаніі, згуляўшы 8 чэрвеня 2021 году ў таварыскім матчы супраць зборнай Летувы і правёўшы адзін з чатырох галоў каманды. 27 студзеня 2023 году было абвешчана, што Браім плянуе прадстаўляць зборную Марока на міжнароднай арэне. Свой першы матч у складзе афрыканскай каманды згуляў 22 сакавіка 2024 году супраць зборнай Анголы. Кубак афрыканскіх нацыяў 2025 году, які ладзіўся ў Марока, стаў першым вялікім турнір гульца, дзе ён адзначыўся і першым голам спаборніцтва.

## Дасягненьні

**«Манчэстэр Сіці»**:

* Чэмпіён Ангельшчыны: 2018
* Уладальнік Кубка ангельскай лігі: 2018
* Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2018

**«Рэал»**:

* Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2020, 2024
* Уладальнік Супэркубка Гішпаніі: 2024
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2024
* Уладальнік Супэркубка Эўропы: 2024
* Уладальнік Міжкантынэнтальнага кубка: 2024

**«Мілян»**:

* Уладальнік Кубка Італіі: 2022

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Профіль (анг.) на Transfermarkt
* Профіль (анг.) на Soccerway
* Профіль (анг.) на Worldfootball
# Ксавэр Шлягер

|  |
| --- |
| **Ксавэр Шлягер** |
|  |
| Пэрсанальная інфармацыя |
| **Нарадзіўся** | 28 верасьня 1997(1997-09-28) (28 гадоў)* Лінц, Аўстрыя
 |
| **Рост** | 1,74 м |
| **Вага** | 75 кг |
| **Пазыцыя** | паўабаронца |
| Клюбная інфармацыя |
| **Клюб** | РБ Ляйпцыг |
| **Нумар** | 24 |
| Клюбы |
| **Гады** | **Клюб** | **Гульні (галы)**¹ |
| 2015—2017 | Ліфэрынг | 46 (7) |
| 2016—2019 | Рэд Бул Зальцбург | 67 (7) |
| 2019—2022 | Вольфсбург | 69 (3) |
| 2022—4 | РБ Ляйпцыг | 61 (1) |
| Зборныя |
| 2013 | Аўстрыя (да 17)[d] | 4 (2) |
| 2015 | Аўстрыя (да 19)[d] | 8 (1) |
| 2015—2016 | Аўстрыя (да 20)[d] | 11 (2) |
| 2017—2019 | Аўстрыя (да 21)[d] | 9 (2) |
| 2018—4 | Аўстрыя | 47 (4) |
|
¹ Колькасьць гульняў і галоў за прафэсійны клюб лічыцца толькі для нацыянальнай лігі, адкарэктавана на 1 лістапада 2025.

² Колькасьць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана на 9 верасьня 2025.  |

**Кса́вэр Шля́гер** (па-нямецку: *Xaver Schlager*; нар. 28 верасьня 1997 году) — аўстрыйскі футбаліст, паўабаронца абарончага пляну нямецкага клюбу «РБ Ляйпцыг» і нацыянальнай зборнай Аўстрыі.

## Кар’ера

### Клюбная

Выхаванец зальцбурскага «Рэд Булу», але прафэсійную кар’еру пачаў у клюбе «Ліфэрынг», які фактычна ёсьць фарм-клюбам зальцбурскага клюбу. Пасьля некалькіх гадоў у рэзэрвовым клюбе быў падцягнуты да асноўнае каманды «Рэд Булу». У сэзоне 2017—2018 гадоў поруч з клюбам сэнсацыйна прасунуўся да паўфіналу Лігі Эўропы, дзе аўстрыйцы саступілі францускаму «Марсэлю». 26 чэрвеня 2019 году далучыўся да табару нямецкага «Вольфсбургу», дзе быў гульцом першай адзінаццаткі. Шлягер быў вымушаны прапусьціць 20 гульняў у Бундэсьлізе 2021—2022 гадоў праз траўму. 17 чэрвеня 2022 году далучыўся да «РБ Ляйпцыгу».

### Міжнародная

Дэбютаваў у колерах нацыянальнай зборнай Аўстрыі ў таварыскім матчы, які ладзіўся 23 сакавіка 2018 году, супраць зборнай Славеніі. Матч скончыўся перамогай аўстрыйцаў зь лікам 3:0.

## Дасягненьні

**«Рэд Бул»**:

* Чэмпіён Аўстрыі: 2016, 2017, 2018, 2019
* Уладальнік Кубка Аўстрыі: 2016, 2017, 2019

**«РБ Ляйпцыг»**:

* Уладальнік Кубка Нямеччыны: 2023
* Уладальнік Супэркубка Нямеччыны: 2023

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Профіль (анг.) на Transfermarkt
* Профіль (анг.) на Soccerway
* Профіль (анг.) на Worldfootball
# Конкурс песьні Эўрабачаньне-1979

|  |
| --- |
| Конкурс песьні Эўрабачаньне-1979 |
|  |
| Дата |
31 сакавіка |
| Вядоўцы |
Даніэль Пэер Ярдэна Аразі |
| Тэлеканал гаспадароў |
IBA |
| Месца |
Ерусалім, Ізраіль |
| Пераможная песьня |
«Hallelujah» (Ізраіль) |
| Сыстэма галасаваньня |
Кожная краіна ацэньвае 10 удзельнікаў адзнакамі 1—8, 10, 12 |
| Колькасьць краін |
19 |
| Сыход |
Турэччына |
| ◄1978        1980►  |

**Конкурс песьні «Эўрабачаньне-1979»** стаў 24-м конкурсам песьні Эўрабачаньне. Ён прайшоў 31 сакавіка 1979 году ў горадзе Ерусалім (Ізраіль), у выстаўнай залі «Біньянэй-ха-Ума». Упершыню «Эўрабачаньне» прайшло за межамі Эўропы. Турэччына пад ціскам іншых мусульманскіх краінаў не прыняла ўдзел у конкурсе, скараціўшы лік удзельнікаў да 19. З-за палітычных праблем у Ерусаліме, дзе праводзіўся конкурс, усе выканаўцы і дэлегаты ўтрымоўваліся ва ўмовах найстрогай аховы, хоць ніякіх інцыдэнтаў не адбылося. Артадаксальныя рэлігійныя дзеячы былі незадаволены правядзеньнем конкурсу ў суботу, але іх пярэчаньні атрымалася пераадолець.

У гэты годзе ўсе краіны набралі ачкі, і Ізраіль перамог другі год запар зь песьняй «Hallelujah», выкананай Галі Атары і гуртам «Мілк энд Хані». Пераможца конкурсу 1973 году Ганна-Марыя Давыд, на гэты раз прадстаўляла Францыю і заняла 3-е месца. Усьлед за ёй разьмясьціўся вядомы нямецкі гурт Dschinghis Khan. Брытанскі гурт Black Lace быў абвінавачаны ў плягіяце кампазыцыі вядомага калектыва Smokie.

## Вынікі

  Краіны-ўдзельніцы конкурсу. Краіны, якія занялі:   1-е месца   2-е месца   3-е месца

| # | Краіна | Выканаўца | Песьня | Ачкоў | Месца |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 |  Ізраіль | Галі Атары і Milk and Honey | Hallelujah | 125 | 1 |
| 19 |  Гішпанія | Betty Missiego | Su canción | 116 | 2 |
| 11 |  Францыя | Ганна-Марыя Давыд | Je suis l’enfant-soleil | 106 | 3 |
| 9 |  ФРН | Dschinghis Khan | Dschinghis Khan | 86 | 4 |
| 4 |  Ірляндыя | Cathal Dunne | Happy man | 80 | 5 |
| 3 |  Данія | Tommy Seebach | Disco tango | 76 | 6 |
| 17 |  Вялікабрытанія | Black Lace | Mary Ann | 73 | 7 |
| 7 |  Грэцыя | Elpida | Socrates | 69 | 8 |
| 1 |  Партугалія | Manuela Bravo | Sobe, sobe, balão sobe | 64 | 9 |
| 8 |  Швайцарыя | Peter, Sue and Marc and Pfuri, Gorps and Kniri | Trödler und Co. | 60 | 10 |
| 16 |  Нарвэгія | Anita Skorgan | Oliver | 57 | 11 |
| 14 |  Нідэрлянды | Xandra | Colorado | 51 | 12 |
| 13 |  Люксэмбург | Jeane Manson | J’ai déjà vu ça dans tes yeux | 44 | 13 |
| 5 |  Фінляндыя | Katri-Helena | Katso sineen taivaan | 38 | 14 |
| 2 |  Італія | Matia Bazar | Raggio di luna | 27 | 15 |
| 6 |  Манака | Laurent Vaguener | Notre vie, c’est la musique | 12 | 16 |
| 15 |  Швэцыя | Ted Gärdestad | Satellit | 8 | 17 |
| 12 |  Бэльгія | Micha Marah | Hey Nana | 5 | 18 |
| 18 |  Аўстрыя | Christina Simon | Heute in Jerusalem | 5 | 19 |

## Вонкавыя спасылкі

* www.esctoday.com
* Афіцыйны сайт Эўрабачаньня  (анг.)

 **Конкурс песьні Эўрабачаньне-1979** — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў