# Белгародзкая вобласьць

|  |
| --- |
| Белгародзкая вобласьць |
| Белгородская область |
| Герб  |
Сьцяг  |
|  Агульныя зьвесткі  |
|  Краіна  | Расея |
|  Статус  | вобласьць |
|  Уваходзіць у  | Цэнтральная фэдэральная акруга Цэнтральна-Чарназёмны эканамічны раён |
|  Адміністрацыйны цэнтар  |  Белгарад
 |
|  Дата ўтварэньня  | 6 студзеня 1954 |
|  Губэрнатар  | Вячаслаў Гладкоў |
|  Насельніцтва (2010)  | 1 532 670 (30-е месца)
  |
|  Шчыльнасьць  |  56,5 чал./км²
 |
|  Плошча  |  27 134 км² (67-е месца)
  |
|  Вышыня па-над узр. м.  **·** сярэдняя вышыня  |  220 м |
|  Месцазнаходжаньне Белгародзкай вобласьці  |
|  |
|  Мэдыя-зьвесткі  |
|  Часавы пас  |  GMT +4
  |
|  Код ISO 3166-2  | RU-BEL |
|  Код аўтам. нумароў  | 31 |
|  Афіцыйны сайт |
|    Дадатковыя мультымэдыйныя матэрыялы  |

**Белгаро́дзкая во́бласьць** (па-расейску: *Белгородская область*) — вобласьць у эўрапейскай частцы Расеі. Адміністрацыйны цэнтар — места Белгарад. Вобласьць уваходзіць у Цэнтральную фэдэральную акругу, мяжуе з Курскай і Варонескай абласьцямі, а таксама з Луганскай, Харкаўскай і Сумской абласьцямі Ўкраіны. Утворана як вобласьць РСФСР 6 студзеня 1954 году.

## Геаграфія

Плошча вобласьці складае 27,1 тысячы км², працягласьць з поўначы на ​​поўдзень складае каля 190 км, з захаду на ўсход — каля 270 км. Вобласьць разьмешчана на паўднёва-заходніх і паўднёвых схілах Сярэднярускага ўзвышша ў басэйнах рэк Дняпра й Дону, у лесастэпавай зоне на прыпаднятай ўзгорыстай раўніне зь сярэдняй вышынёй над узроўнем мора 200 м. Самы высокі пункт 277 м над узроўнем мора знаходзіцца ў Прохараўскім раёне. Тэрыторыя парэзана логамі й ярамі, па якіх раскіданы дубровы.

### Карысныя выкапні

У вобласьці засяроджана больш за 40 адсоткаў разьведаных запасаў жалезных руд краіны. Радовішчы прымеркаваны да Курскай магнітнай анамаліі. Выяўлены й у рознай ступені разьведаны буйныя радовішчы баксітаў, апатытаў, мінэральных падземных вод, шматлікія радовішчы будаўнічых матэрыялаў. Вядомыя праявы золата, графіту й рэдкіх мэталаў. Маюцца геаграфічныя перадумовы для выяўленьня плятыны, вуглевадароднай сыравіны й іншых карысных выкапняў.

### Гідраграфія

Вобласьць адносіцца да ліку малаводных. Рэкамі, азёрамі, балотамі занята каля 1% ейнай тэрыторыі. Тут працякае больш за 480 малых рэкаў і ручаёў.

## Гісторыя

У гады Кіеўскай Русі гэтая тэрыторыя ўваходзіла ў склад Чарнігаўскага княства. Мангола-татарскае нашэсьце прывяло да запусьценьня краю. Затым Белгародчыну пачало асвойваць Вялікае Княства Літоўскае. З 1500 году рэгіён ў складзе Расеі.

На мяжы XVI—XVII стагодзьдзяў для надзейнай аховы расейскіх уладаньняў была збудаваная суцэльная лінія ваенных умацаваньняў — Белгародзкая абарончая рыса, якая працягнулася амаль на 800 кілямэтраў. Белгарад стаў ваенна-адміністрацыйным цэнтрам, у якім стаяў Вялікі Белгародзкі полк. У XVI стагодзьдзі на тэрыторыі вобласьці на берагах ракі Аскол разьмяшчалася крэпасьць, пазьней пераўтвораная ў Валуйскі праваслаўны манастыр. За подзьвігі ў бітве пад Палтавай Пётар I дараваў воінам Вялікага Белгародзкага палка сьцяг.

## Насельніцтва

Насельніцтва вобласьці паводле вынікаў Усерасейскага перапісу насельніцтва 2010 году складае 1 532 670 чалавек. Шчыльнасьць насельніцтва — 56,5 чал/км². Найбуйнейшай нацыянальнай групай ёсьць расейцы (94,4%), другой паводле велічыні ёсьць украінцы (2,8%).

## Эканоміка

Белгародзкая вобласьць — высокаразьвіты індустрыяльна-аграрны рэгіён, эканоміка якога абапіраецца на калясальныя багацьці нетраў і ўнікальныя чарназёмы.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Сайт губэрнатара й ураду Белгародзкай вобласьці
* Заканадаўства Белгародзкай вобласьці
* Белгародзкая вобласьць у даведніку-каталёгу Ўся Расея
* Мапа населеных пунктаў вобласьці