# Музычны прадусар

**Музы́чны праду́сар** (ад анг. *producer*) — галоўны кіраўнік праекту па стварэньні музыкі, у абавязкі якога можа ўваходзіць шэраг творчых і тэхнічных функцыяў. Як правіла, гэтая праца ўключае ў сябе практычнае кіраўніцтва сэсіямі гуказапісу; забесьпячэньне прымальнай якасьці выступаў артыстаў, кантроль за тэхнічным забесьпячэньнем запісу, а таксама каардынацыю працы вытворчай каманды й працэсу. Удзел прадусара ў музычным праекце можа быць розным паводле глыбіні й маштабу. Часам у папулярных жанрах прадусар можа ствараць увесь гук і структуру запісу, аднак, напрыклад, пры запісе клясычнай музыкі прадусар служыць хутчэй сувязным зьвяном паміж дырыгентам і камандай гукарэжысэраў.

Ролю музычнага прадусара часта параўноўваюць з роляй кінарэжысэра, хоць ёсьць і істотныя адрозьненьні. Роля музычнага прадусара адрозьніваецца ад ролі выканаўчага прадусара, які ўдзельнічае ў праекце запісу ў асноўным на адміністрацыйным узроўні, і ад ролі гукарэжысэра, які кіруе тэхналёгіяй запісу.

У залежнасьці ад праекту, прадусар можа выбіраць ці не выбіраць ўсіх выканаўцаў. Калі выкарыстоўваюцца толькі сынтэзаваныя альбо сэмплаваныя інструмэнты, прадусар можа быць адзіным выканаўцам. І наадварот, некаторыя выканаўцы самі займаюцца прадусаваньнем. Некаторыя прадусары зьяўляюцца ўласнымі гукарэжысэрамі, кіруючы тэхналёгіяй у рамках усяго праекту: перадпрадакшн, запіс, зьвядзеньне й майстарынг.

## Гісторыя

Папярэднікамі музычных прадусараў былі «A&R men», якія таксама маглі спалучаць прадпрымальніцкія, творчыя й тэхнічныя ролі, але часта аказвалі нязначны творчы ўплыў, паколькі ў 1950-я гады вытворчасьць гуказапісу па-ранейшаму была засяроджаная на простым паляпшэньні гукавой адпаведнасьці запісу й жывога выступу артыстаў.

Дасягненьні ў тэхналёгіі гуказапісу, асабліва зьяўленьне ў 1940-х гадах магнітнай стужкі, якую Лес Пол хутка ўдасканаліў, распрацаваўшы шматканальны запіс, і зьяўленьне ў 1950-х гадох электронных інструмэнтаў, ператварылі вытворчасьць запісаў у спэцыяльнасьць. У папулярнай музыцы такія прадусары, як Джордж Мартын, Філ Спэктар і Браян Іна, прывялі яе да сучаснага выкарыстаньня складаных тэхнік і нерэальных гукаў, ствараючы песьні, якія немагчыма выканаць ужывую. Пасьля 1980-х гадоў пераход ад аналягавай да лічбавай вытворчасьці яшчэ больш пашырыў магчымасьці. Цяпер DAW, альбо лічбавыя гукавыя працоўныя станцыі, такія як Logic Pro, Pro Tools і Studio One, ператвараюць звычайны кампутар у вытворчую кансоль, з дапамогай якой самотны пачатковец можа стаць кваліфікаваным прадусарам у эканомнай хатняй студыі. У 2010-я гады пачаліся намаганьні па павелічэньні колькасьці музычных прадусарак і гукарэжысэрак, якія моцна саступалі мужчынам і атрымалі прызнаньне толькі ў клясычнай музыцы.

## Глядзіце таксама

* Самотнік
* Гукарэжысэр

## Заўвагі

## Крыніцы

## Літаратура

* *Gibson, David; Curtis, Maestro* The Art of Producing (анг.). — Alfred Music, 2005. — ISBN 1-931140-44-8
* *P.&nsbp;Gronow; I. Saunio; C. Moseley* An International History of the Recording Industry (анг.). — Cassell, 1998. — ISBN 978-0-304-70173-5
* *Hewitt, Michael* Music Theory for Computer Musicians (анг.). — Course Technology Ptr, 2008. — ISBN 978-1-59863-503-4
* *Moorefield, V.* The Producer as Composer: Shaping the Sounds of Popular Music (анг.). — MIT Press, 2005. — ISBN 978-0-262-33519-5
* *Olsen, Eric; Verna, Paul; Wolff Carlo* The Encyclopedia of Record Producers (анг.). — New York: Billboard Books, 1999. — ISBN 978-0-8230-7607-9
* *Zak, A. J.* The Poetics of Rock: Cutting Tracks, Making Records (анг.). — University of California Press, 2001. — ISBN 978-0-520-92815-2