Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Управа па барацьбе з наркотыкамі

|  |
| --- |
| Управа па барацьбе з наркотыкамі |
| анг. *Drug Enforcement Administration* |
|  |
| Абрэвіятура |
УБН |
| Папярэднік |
Бюро па наркотыках і небясьпечных прэпаратах, Управа па барацьбе са злоўжываньнем наркотыкамі |
| Дата ўтварэньня |
1 ліпеня 1973 (52 гады таму) |
| Тып |
фэдэральная |
| Юрыдычны статус |
дзяржаўная ўстанова |
| Штаб-кватэра |
Арлінгтан, штат Вірджынія, ЗША |
| Дзейнічае ў рэгіёнах |
20 сядзібаў у ЗША, 86 — у 67 краінах замежжа |
| Афіцыйныя мовы |
ангельская |
| Кіраўнік |
Чак Розэнбэрг |
| Матчына кампанія |
Міністэрства юстыцыі ЗША |
| Бюджэт |
$3 млрд (2013) |
| Колькасьць супрацоўнікаў |
10 784 (2009) |
| Сайт |
www.justice.gov/dea |

**Упра́ва па барацьбе з наркотыкамі** — амэрыканская дзяржаўная агенцыя па барацьбе з наркотыкамі, створаная ў 1973 годзе. Мэтай ёсьць выкананьне закону ад 1970 году, які жорстка рэгулюе распаўсюд лекаў у ЗША. Агенцыя таксама адказвае за наркатрафік па-за межамі краіны.

Спэцыяльныя агенты DEA падчас трэніроўкі
## Вонкавыя спасылкі

* Афіцыйная старонка
# Гэры Бэкер

|  |
| --- |
| Гэры Бэкер |
| анг. *Gary Stanley Becker* |
|  |
|  Дата нараджэньня  | 2 сьнежня 1930(1930-12-02) |
|  Месца нараджэньня  | Потсвіл, Пэнсыльванія |
|  Дата сьмерці  | 3 траўня 2014(2014-05-03) (83 гады) |
|  Месца сьмерці  | Чыкага |
|  Прычына сьмерці  | ускладненьне пры хірургічнай апэрацыі[d] |
|  Месца пахаваньня  | * могілкі Оўк-Вудс[d]
 |
|  Месца вучобы  | Прынстанскі ўнівэрсытэт |
|  Занятак  | эканаміст, прафэсар унівэрсытэту, крымінолаг, выхавацель |
|  Навуковая сфэра  | эканоміка |
|  Месца працы  | * Чыкагаўскі ўнівэрсытэт
* Калюмбійскі ўнівэрсытэт
 |
|  Сябра ў  | Папская акадэмія навук[d], Нацыянальная акадэмія навук ЗША, Амэрыканская акадэмія мастацтваў і навук[d], Таварыства «Мон Пелерын», Амэрыканскае філязофскае таварыства[d], Эканаметрычнае таварыства[d], American Economic Association[d], National Academy of Education[d] і National Academy of Sciences of Argentina[d] |
|  Навуковы кіраўнік  | H. Gregg Lewis[d] |
|  Дзеці  | Judy Becker[d] |
|  Узнагароды  |  прэмія Адама Сьміта[d] (1991) медаль Джона Бейтса Кларка[d] (1967)     John von Neumann Award[d] (2004) заслужаны член Амерыканскай эканамічнай асацыяцыі[d] сябра Эканамэтрычнага таварыства[d] (1967) Сябра Амэрыканскай статыстычнай асацыяцыі[d] (1965) сябра Амэрыканскай акадэміі мастацтваў і навук[d] ганаровы доктар Універсітэта Маямі[d] (12 траўня 1995) honorary doctor of the Paul Cézanne University[d] (10 жніўня 1999) Hayek Medal[d] (2003) |
| **Гэры Бэкер** у Вікісховішчы |

**Гэ́ры Стэ́нлі Бэ́кер** (па-ангельску: *Gary Stanley Becker*; нар. 2 сьнежня 1930, Потсвіл, Пэнсыльванія — 3 траўня 2014, Чыкага) — амэрыканскі эканаміст.

Ляўрэат Нобэлеўскай прэміі па эканоміцы 1992 г. «за распаўсюд сфэры макраэканамічнага аналізу на цэлы шэраг аспэктаў чалавечых паводзінаў і ўзаемадзеяньня, уключаючы нярынкавыя паводзіны». Вучыўся ў Прынстане; ступень доктара атрымаў у Чыкагскім унівэрсытэце. Працаваў у Калюмбійскім і Чыкагскім унівэрсытэтах. Прэзыдэнт Амэрыканскай эканамічнай асацыяцыі ў 1987 г. Прэзыдэнт Таварыства эканомікі працы (1997). Узнагароджаны мэдалём Дж. Б. Кларка (1967). Ляўрэат прэміяў Ф. Сейдмана (1985), Джона Команса (1987) і А. Сьміта (1991). Уваходзіць у кансультатыўны савет часопісу «Review of Economics of the Household».

## Крыніцы
# Ганг

Рака| Ганг |
| **गंगा** |
| Ганг у Варанасі  |
|  Агульныя зьвесткі  |
|  Выток  | Гімалаі |
|  Вышыня вытоку  |  7756 м
  |
|  Вусьце  | Бэнгальскі заліў |
|  Вышыня вусьця  |  6
  |
|  Краіны басэйну  | Індыя, Банглядэш |
|  Даўжыня  | 2510 км |
|  Плошча басэйну  | 1 060 000 км² |
| **Месцазнаходжаньне**  |
|  |
|  **Галерэя здымкаў** у Вікісховішчы
 |

**Ганг** (гіндзі: गंगा, GaṅgāIAST) — найбуйнейшая рака Індыйскага субкантынэнту. Адна з самых паўнаводных рэк у сьвеце, займае 3-е месца па ваданосным патоку пасьля Амазонкі й Конга. У Індыі Ганг лічыцца нацыянальнай ракой. Плошча басэйну складае 2055 тыс. км². Бярэ свой пачатак у Заходніх Гімалаях зь ледавіка Ганготры ў штаце Утаракганд, працякае на паўднёвы ўсход, перасякаючы Інда-Гангаўскую раўніну на поўначы Індыі, і ўпадае ў Бэнгальскі заліў, фармуючы разам з рэкамі Брагмапутрай і Мэггна дэльту Ганга-Брагмапутры (пераважна на тэрыторыі Банглядэшу), частка якой пакрыта лясамі Сундарбан.

Ганг у індуісцкай міталёгіі — нябесная рака, якая спусьцілася на зямлю. З даўніх часоў лічыцца сьвятой ракой для індуістаў. Індуісты зьдзяйсьняюць да яе пілігрымкі, асабліва да ейных вытокаў і гарадох Гарыдвар, Варанасі й Алагабад (месца ўпадзеньня Джамны). На ейных берагах праходзяць крэмацыі, у вадзе расьсейваецца попел памерлых індуістаў і ажыцьцяўляюцца рытуальныя абмываньні.

Рака актыўна выкарыстоўваецца для арашэньня. Басэйн Гангу, плошчай больш за 1 млн км², зьяўляецца адным з найбольш густанаселеных рэгіёнаў Зямлі. Суднаходзтва на рацэ зараз некалькі ўскладнілася й магчыма толькі ад вусьця да гораду Канпур на пласкадонных лодках. Ганг зьяўляецца галоўнай воднай артэрыяй Бэнгаліі й паўночна-ўсходніх штатаў Індыі, часта разглядаецца ў якасьці сымбалю ўсёй краіны.

Гангу пагражае забруджваньне, небясьпека маецца ня толькі для чалавека, але й для жывёлаў, сярод якіх больш за 140 відаў рыб, 90 відаў земнаводных, паўзуны, як то гавіял, і сысуноў, як то гангаўскі дэльфін. Апошнія згаданыя ўключаныя ў сьпіс крытычна зьнікаючых відаў Міжнароднага зьвязу аховы прыроды й прыродных багацьцяў. Узровень фэкальных энтэрабактэрыяў ад чалавечых адходаў у рацэ каля гораду Варанасі больш чым у сто разоў перавышае афіцыйны ліміт індыйскага ўраду. Плян выратаваньня Гангу, то бок экалягічная ініцыятыва па ачыстцы ракі, была праваленая праз, як лічыцца, карупцыю, адсутнасьць волі ва ўрадзе, дрэнную тэхнічную экспэртызу й прыродаахоўнае плянаваньне, а таксама адсутнасьць падтрымкі з боку рэлігійных уладаў.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Ганг у імпэрскіх газэтах Індыі 1909 году. Digital South Asia Library (анг.).
* Ганг: Падарожжа ў Індыю. National Public Radio (анг.).
* Ганг. Sacred Land Film Project (анг.).
# Сьмяротная кара

Cesare Beccaria, *Dei delitti e delle pene*
**Сьмяро́тная ка́ра** (сьмяротнае пакараньне) — дазволенае законам пазбаўленьне чалавека жыцьця ў якасьці пакараньня за злачынства, звычайна за асабліва цяжкае (забойства).

На 2018 год заканадаўства 92 краінаў сьвету, у якіх пражывала большасьць насельніцтва Зямлі, у тым ліку 4-х найбольшых па насельніцтве краінаў (Кітай, Індыя, ЗША і Інданэзія), прадугледжвала вынясеньне сьмяротнага выраку судом за цяжкія злачынствы. Пагатоў 103 дзяржавы пазбавілі свае суды такіх паўнамоцтваў, у тым ліку ўсе дзяржавы Эўропы за выключэньнем Беларусі. Найбольшую колькасьць сьмяротных выракаў за год выконвалі ў Кітаі, у тым ліку за карупцыю. Найчасьцей яго выконвалі ў выглядзе расстрэлу. Меншае распаўсюджваньне мелі сьмяротная іньекцыя, электрычнае крэсла, павешаньне, адсячэньне галавы й пабіваньне камянямі.

У савецкай юрыдычнай практыцы для абазначэньня сьмяротнага пакараньня ў розны час выкарыстоўваліся эўфэмізмы «вышэйшая мера сацыяльнай абароны», «вышэйшая мера пакараньня» і «выключная мера пакараньня», бо афіцыйна лічылася, што сьмяротнае пакараньне ў СССР ужывалася ў выглядзе выключэньня як пакараньне за асабліва цяжкія агульнакрымінальныя й дзяржаўныя злачынствы.

## Беларусь

Крымінальны кодэкс Рэспублікі Беларусь 1999 году зьмяшчае артыкул 59 «Сьмяротная кара», паводле якога «дапускаецца прымяненьне сьмяротнай кары — расстрэлу за некаторыя асабліва цяжкія злачынствы, спалучаныя з наўмысным пазбаўленьнем жыцьця чалавека пры абцяжарвальных акалічнасьцях». Пагатоў згодна з 2-м пунктам 59-га артыкула «Сьмяротная кара ня можа прызначацца: 1) асобам, якія ўчынілі злачынствы ва ўзросьце да 18 гадоў; 2) жанчынам; 3) мужчынам, якія дасягнулі да дня пастановы прысуду 65 гадоў». Паводле 3-га пункту 59-га артыкула, «Сьмяротная кара ў парадку памілаваньня можа замяняцца на пажыцьцёвае зьняволеньне». У 1990-я гады суды Беларусі штогод выносілі сьмяротны вырак больш як 20 асобам. У 2007 годзе ў Беларусі выканалі 4 сьмяротныя пакараньні. У 2008—2010 гадах выконвалі па 2 сьмяротныя пакараньні штогод. У 2011 годзе выканалі 3 сьмяротныя прысуды, у тым ліку 2-м асобам за тэрарыстычны акт у менскім мэтро 11 красавіка 2011 году.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* А.Лукашэнка. Крымінальны кодэкс Рэспублікі Беларусь ад 9 ліпеня 1999 г. № 275-З (Артыкул 59. Сьмяротная кара) // Прававы партал Рэспублікі Беларусь «Эталон-Анлайн», 5 жніўня 2017 г. Праверана 3 красавіка 2018 г.
* 1000+ Death Penalty links all in one place  (анг.)
* Updates on the death penalty generally and capital punishment law specifically  (анг.)
# Поліяміеліт

Чалавек з атрафаванай праз поліяміеліт нагой.
**По́ліяміелі́т** (стар.-грэц. πολιός + µυελός — шэры + сьпінны мозаг) — паралюш сьпіннога мозга ў выніку заражэньня яго шэрага рэчыва поліявірусам. Заражэньне адбываецца праз страўнікава-кішачны тракт і праз дыханьне ад іншага хворага чалавека-вірусаносьбіта. Вірус размнажаецца ў лімфатычным глотачным кольцы і рэгіянарных ліфматычных вузлах, пранікае ў кроў. Пашыраны сярод дзяцей, таму для папярэджаньня хваробы дзецям робяць прышчэпку.

У 1950-х гадах вацыну супраць поліяміеліту распрацаваў ураджэнец Беластоку Альбэрт Сабін. У 1957 годзе яго проціполіяміелітная пераральная (прымаецца ўнутр) вакцына пасьпяхова прайшла выпрабаваньні ў Чылі, Нідэрляндах, Японіі, Мэксыцы, СССР і Швэцыі. Праз тры гады сродак атрымаў дазвол на распаўсюд у ЗША. У 2002 г. хваробу перасталі выяўляць у Эўропе. На 2010 г. у 10% выпадкаў хвароба мела сьмяротны зыход, у 40% прыводзіла да інваліднасьці. Штогод хваробу працягвалі выяўляць 3 краінах Азіі (Аўганістан, Індыя і Пакістан) і 1-й краіне Афрыкі (Нігерыя). У 2010 г. адтуль захворваньне трапляла ў 6 краінаў Афрыкі (Лібэрыя, Малі, Маўрытанія, Сьера-Леонэ, Сэнэгал і Чад) і 2 краіны Азіі (Нэпал і Таджыкістан). На 2012 г. выпадкі хваробы перасталі выяўляць у большасьці краінаў сьвету.

## Папярэджаньне

Хвароба прадухіляецца адпаведнай прышчэпкай, якая ў Беларусі робіцца ў 3, 4 і 5 месяцаў, у 1,5 і 2 гады ды ў 7 гадоў. Таксама варта мыць рукі перад ежай, пазьбягаць харчаваньня бруднай садавінай і купаньня ў бруднай вадзе. Арэхі, зяленіва і сухафрукты варта абліваць кіпенем, бо ўзбуджальнік гіне пры награваньні, але захоўваецца пры высушваньні і замарозцы.

## Віды

* Паралюшавы (бульбарны, панцінны(en) і сьпінальны), калі разьвіваюцца парэз(en) і паралюш цягліцаў ног, плячэй і рук. Выклікае пажыцьцёвае зьнявечаньне ў выглядзе ўкарачэньня канцавінаў і атрафіі цягліцаў.
* Непаралюшавы (разлад страўніка і мэнінгіт з ацёкам). Аднаўленьне пасьля хваробы займае 2 гады.

## Беларусь

Дасьледаваньнем хваробы ў Беларусі займаліся Восіп Протас і Эсфіра Фэльдман. Пры канцы 1990-х гадоў адзначаецца зьнікненьне выпадкаў хваробы. 21 чэрвеня 2002 г. Сусьветная арганізацыя здароўя надала ўраду Беларусі пасьведчаньне аб адсутнасьці ў краіне мясцовага поліявірусу.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

 **Поліяміеліт** — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
# Куртызанка

**Куртызанка** — прастытутка, якая мае прыдворную, багатую або вышэйшую кліентуру; прастытутка якая мела апекуноў у арыстакратычным асяродзьдзі. Гістарычна гэты тэрмін абазначаў прыдворнага, чалавека, які прысутнічаў пры двары манарха ці іншага ўплывовага асобы.

Куртызанка Агнэса Сарэль.
## Гісторыя

У Францускім каралеўстве куртызанка — маладая жанчына на дварэ караля Францыі, якая мае плоцкія адносіны з багатым мужчынам-шляхьціцам. Сярод іх можна назваць Агнэса Сарэль, Маркіза дэ Пампадур і г. д.

## Глядзіце таксама

* Багема
* Эскорт-паслугі

## Крыніцы
# Этыка

**Этыка** (па-грэцку: *ἠθικόν*, ад стараж.-грэцк. *ἦθος* — этас, «нораў, звычай») — філязофскае дасьледаваньне сутнасьці, мэтаў і прычынаў маралі і маральнасьці. Вывучэньне маралі як адной з формаў грамадзкай сьвядомасьці, ейнай сутнасьці і законах разьвіцьця, ролі ў грамадзкім жыцьці. Этыка зьяўляецца дадаткам да эстэтыкі ў філязофіі галіны аксіялёгіі. У філязофіі этыка вывучае маральныя паводзіны ў арганізьме чалавека і як слушна трэба дзейнічаць. Этыку і вытворныя ад яе дысцыпліны, як то прававая, палітычная і сацыяльная філязофія, таксама называюць «практычнай філязофіяй», таму што яна мае справу з чалавечай дзейнасьцю, у адрозьненьне ад «тэарэтычнай філязофіі», да якой адносяцца лёгіка, гнасэалёгія і мэтафізыка, якія лічацца клясычнымі дысцыплінамі.

Існуюць розныя формы этыкі, якія адрозьніваюцца паводле ступені агульнасьці, напрыклад, прыкладная этыкі ня мае ступені агульнасьці з агульнай этыкай. Яны таксама адрозьніваюцца аб’ектам вывучэньня, то бок існуюць такія галіны этыкі, як то біяэтыка, экалягічная этыка, дзелавая этыка і кампутарная этыка, або адрозьніваюцца культурным фондам, то бок вылучаюць грамадзкую, рэлігійную этыку, этыку канкрэтнай традыцыі краіны, сацыяльнай групы або ідэалягічнай сыстэмы. Тэрмін ўпершыню быў ужыты Арыстотэлем як абазначэньне асаблівай галіны дасьледаваньня «практычнай» філязофіі, якая спрабуе адказаць на пытаньне: «што мы павінны рабіць?» Асноўнай мэтай этыкі Арыстотэль называў шчасьце — дзейнасьць душы ў паўнаце дабрачыннасьці, г. зн. самарэалізацыі. Самарэалізацыя чалавека ёсьць разумныя ўчынкі, якія пазьбягаюць крайнасьцей і трымаюцца залатой сярэдзіны. Таму асноўная дабрачыннасьць — гэта ўмеранасьць і разважлівасьць.

## Прадмет

Некаторыя дасьледчыкі адзначаюць складанасьці з вызначэньнем прадмета этыкі як філязофскай дысцыпліны. У адрозьненьне ад натуральных навук, чый прадмет зьвязаны зь сьветам прыродных зьяваў, што дае магчымасьць пазначыць прадмет указаньнем на аб’екты рэчаіснасьці, этыка і філязофія патрабуюць засваеньне некаторага мінімуму філязофскіх ведаў, каб прыйшло разуменьне прадмета. Агляд гісторыі этычных уяўленьняў дазваляе азнаёміцца ​​з прадметам этыкі.

## Праблемы дысцыпліны

Асноўнымі праблемамі этыкі зьяўляюцца:

* Праблема крытэраў дабра й зла;
* Праблема сэнсу жыцьця й прызначэньня чалавека;
* Праблема справядлівасьці;
* Праблема належнага.

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

 **Этыка** — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў

* Этыка (анг.) на Indiana Philosophy Ontology Project
* Мэта-этыка (анг.) на PhilPapers
* Этыка (анг.) на Internet Encyclopedia of Philosophy
* Уводзіны ў этыку (анг.) на Galilean-Library
* Этыка (рас.) Адукацыйны рэсурсны цэнтар
# Робін Гуд

Помнік Робін Гуду ў Нотынггэме
**Ро́бін Гуд** (па-ангельску: *Robin Hood*) — герой сярэднявечных ангельскіх балядаў, прафэсійны лучнік, завадатар лясных разбойнікаў. Змагаўся за справядлівасьць — рабаваў заможных рыцараў і сьвятароў, аддаючы назапашванае бядакам.
# Люмінэсцэнтная лямпа

Віды: 2 верхнія — побытавыя (кампактныя), 2 ніжнія — трубкавыя
**Люмінэсцэ́нтная ля́мпа** (лац. *luminis + escent* — сьвятло + слабы) — ртутны газаразрадны сьвяцільнік нізкага ціску, што стварае бачнае сьвятло з ультрафіялетавага выпраменьваньня пры дапамозе люмінафора. Улучае электронны баляст(en) (электрасхема) для падтрыманьня і абмежаваньня току, што павышае ператварэньне цеплыні ў сьвятло да 45%. Сьвятлоаддача(en) ў сярэднім складае 55 люмэнаў/Ват. Пры магутнасьці 12 Ват дае сьветлавы паток у 720 люмэнаў, як лямпа напальваньня на 60 Ват. Тэрмін службы складае да 15 тыс. гадзінаў працы (1 год і 8 месяцаў). Іншыя назовы: лямпа дзённага сьвятла, флюарэсцэнтная лямпа, сьвецень.

Люмінэсцэнтнае асьвятленьне
Побытавая (кампактная) зьмяшчае 2-5 міліграмаў ртуці. Прамысловая зьмяшчае 30—100 міліграмаў ртуці. Пры разьбіцьці сьмяротнае атручаньне чалавека выклікае ўдыханьне 150 міліграмаў выпаранай ртуці. Для перапрацоўкі ртутных адкідаў выкарыстоўваецца нагрэў да газападобнага стану з наступным астуджэньнем да цьвёрдага. Таксама здароўю шкодзіць сіні складнік спэктра выпрамяненьня, што ўзьнікае ад газавага разраду ў парах ртуці.

## Распрацоўка

Сьвяцільнік з электронным балястам
У 1934 г. у Іст-Кліўлэндзе(en) (акруга Каягога(en), штат Агаё, ЗША) інжынэр Джордж Інман (1905—1960) распрацаваў прататып люмінэсцэнтнай лямпы для «Джэнэрал Электрык». У 1938 г. пачаліся продажы. 30 красавіка 1939 г. вынаходзтва паказалі на адкрыцьці Сусьветнай выставы ў Нью-Ёрку. У 1941 г. Інмэн атрымаў адпаведны патэнт. У 1951 г. большасьць лямпаў у ЗША склалі люмінэсцэнтныя.

## Беларусь

У Беларусі люмінэсцэнтныя сьвяцільнікі вырабляе Берасьцейскі электралямпавы завод, які з 2013 г. таксама мае ўтылізатар ртутных лямпаў (УРЛ-2м) для перапрацоўкі адкідаў (нагрэў да +4000°C і астуджэньне да −2000 °C).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

* Галіна Новік. Танцуем «ад лямпачкі» // Газэта «Навіны Камянеччыны», 10 ліпеня 2011 г. Праверана 7 красавіка 2016 г.
# Мангэтан

|  |
| --- |
| Мангэтан |
| анг.  Manhattan |
| Герб  |
Сьцяг  |
|  Агульныя зьвесткі  |
|  Краіна  | ЗША |
|  Штат  |  Нью-Ёрк
 |
|  Горад  |  Нью-Ёрк
 |
|  Статус  | Бора Нью-Ёрку |
|  Дата ўтварэньня  | 1624 |
|  Насельніцтва (2015)  | 1 644 518 |
|  Шчыльнасьць  |  27 812,2 чал./км²
 |
|  Плошча  |  87 км²
 |
|  Вышыня па-над узр. м.  **·** сярэдняя вышыня  |  85 м |
|  Мангэтан на мапе Нью-Ёрку  |
|  |
|  Мэдыя-зьвесткі  |
|  Часавы пас  |  -5
  |
|  Летні час  |  -4
  |
|  Тэлефонны код  | 212, 646 і 917 |
|  Паштовыя індэксы  | 10001, 10002, 10003, 10004, 10005, 10006, 10007, 10008, 10009, 10010, 10011, 10012, 10013, 10014, 10016, 10017, 10018, 10019, 10020, 10021, 10022, 10023, 10024, 10025, 10026, 10027, 10028, 10029, 10030, 10031, 10032, 10033, 10034, 10035, 10036, 10037, 10038, 10039, 10040, 10041, 10043, 10044, 10045, 10055, 10060, 10065, 10069, 10075, 10080, 10081, 10087, 10090, 10101, 10102, 10103, 10104, 10105, 10106, 10107, 10108, 10109, 10110, 10111, 10112, 10113, 10114, 10115, 10116, 10117, 10118, 10119, 10120, 10121, 10122, 10123, 10124, 10125, 10126, 10128, 10129, 10130, 10131, 10132, 10133, 10138, 10150, 10151, 10152, 10153, 10154, 10155, 10156, 10157, 10158, 10159, 10160, 10162, 10163, 10164, 10165, 10166, 10167, 10168, 10169, 10170, 10171, 10172, 10173, 10174, 10175, 10176, 10177, 10178, 10179, 10185, 10199, 10203, 10211, 10212, 10213, 10242, 10249, 10256, 10258, 10259, 10260, 10261, 10265, 10268, 10269, 10270, 10271, 10272, 10273, 10274, 10275, 10276, 10277, 10278, 10279, 10280, 10281, 10282, 10285 і 10286 |
|  Афіцыйны сайт |
|    Дадатковыя мультымэдыйныя матэрыялы  |

**Мангэ́тан** (па-ангельску: *Manhattan*) — гістарычнае ядро гораду Нью-Ёрку і адзін зь яго пяці раёнаў. Акрамя вострава Мангэтан акруга ўключае некалькі дробных астраўкоў.

Плошча акругі Мангэтан 59,47 км² (у тым ліку востраў Мангэтан — 58,8 км²), насельніцтва — 1,565 мільёну чалавек. Гэта адна з найменшых і найбольш густанаселеных акругаў ЗША. У 1626 годзе Пэтэр Мінёйт выкупіў востраў у індзейцаў.

## Глядзіце таксама

* «Філіп Морыс Інтэрнэшнл»

## Крыніцы