# Джон Эвэрэт Мілэй

|  |
| --- |
| Джон Эвэрэт Мілэй |
| Аўтапартрэт  |
|  Дата нараджэньня  | 8 чэрвеня 1829 |
|  Месца нараджэньня  | Саўтгэмптан |
|  Дата сьмерці  | 13 жніўня 1896 (67 гадоў) |
|  Месца сьмерці  | Лёндан |
|  Прычына сьмерці  | рак гартані[d] |
|  Месца пахаваньня  | * Катэдра сьвятога Паўла[d]
 |
|  Адукацыя  |  Каралеўская Акадэмія мастацтваў
 |
|  Месца вучобы  | * Каралеўская акадэмія мастацтваў
* Heatherley School of Fine Art[d]
 |
|  Занятак  | жывапіс |
|  Навуковая сфэра  | малярства, ілюстрацыя[d] і гравюра |
|  Сябра ў  | Каралеўская акадэмія мастацтваў, Акадэмія прыгожых мастацтваў[d], Royal Society of Portrait Painters[d] і Бэрлінская акадэмія мастацтваў[d] |
|  Жанры  | гістарычны жывапіс, партрэтнае маляваньне[d], партрэт, алегорыя, анімалістыка[d], фігурка[d], побытавы жанр[d], пэйзаж, міталягічнае малярства[d], аўтапартрэт[d] і рэлігійнае мастацтва[d] |
|  Плынь  | прэрафаэлітызм |
|  Узнагароды  |   ганаровы доктар Оксфардзкага ўнівэрсытэту[d]  |
| **Джон Эвэрэт Мілэй** у Вікісховішчы |

**Джон Э́вэрэт Мілэ́й** (па-ангельску: *John Everett Millais*; 8 чэрвеня 1829 — 13 жніўня 1896) — буйны ангельскі жывапісец, адзін з заснавальнікаў Брацтва прэрафаэлітаў.

## Біяграфія

Фатаздымак Мілэя, каля 1854 г.
Мілэй нарадзіўся ў Саўтгэмптане і пачаў вучыцца маляваньню ў дзевяцігадовым узросьце. У 1838 годзе, калі яго мастацкія здольнасьці сталі відавочнымі, сям’я перабралася ў Лёндан. Ужо ў пятнаццаць гадоў ён па-майстэрску валодаў пэндзлем, у 1846 годзе зьявіўся перад публікай з гістарычнай карцінай «Пісаро бярэ ў палон пэруанскіх інкаў», якую крытыка прызнала найлепшай з акадэмічнай выставы таго году, а ў наступным годзе атрымаў залаты мэдаль за карціну «Напад калена Вэньямінава на дачок Сілаама». У 1848 годзе на адной з выставаў Мілэй знаёміцца з Голманам Гантам і Дантэ Габрыелем Расэцьці і разам зь імі засноўвае Брацтва прэрафаэлітаў.

Яго раньнія працы характарызуюцца надзвычайнаю дэталізацыяй, у прыватнасьці карціна «Хрыстос у бацькоўскім доме» (анг. *Christ In The House Of His Parents*, 1850, Лёндан), якую палічылі залішне рэалістычнай і ў газэце «Таймс» ахрысьцілі як «абуральную». Аднак Мілэя гэта ня зьбянтэжыла, і ён працягваў сваю творчасьць сярод прэрафаэлітаў. Насамрэч, тэхнічная дасканаласьць карцінаў Мілэя адразу вылучыла яго сярод іншых жывапісцаў, таму яго работы заўсёды прымалі на выставах Акадэміі, якімі б радыкальнымі яны ні былі. Яго таксама падтрымаў крытык Джон Раскін, які адразу агледзеў у Мілэі выбітны талент.

«Афэлія», Д. Э. Мілэй, 1852 г., галерэя Тэйт, Лёндан
Улетку 1853 году Раскін і яго жонка Эфі запрасілі Мілэя адправіцца разам на лета ў Глэнфінлас. Мілэй і Эфі закахаліся ў адзін аднаго і, пасьля яе скандальнага разводу з Раскінам, ажаніліся. Шлюб зьмяніў Мілэя: для падтрыманьня сям’і ён мусіць ствараць карціны хутчэй і ў большай колькасьці, а таксама прадаваць іх па адпаведных коштах. Мілэй цалкам зрокся поглядаў і ідэяў прэрафаэлітызму: у прыватнасьці, карціну «Сэр Ізюмбрас» (1857), дзе мастак моцна адыйшоў ад прэрафаэлісцкай тэхнікі, Раскін назваў «нават не няўдачай, а катастрофай». Ён зрабіўся партрэтыстам, часткова пэйзажыстам (прычым пэйзажы Мілэй маляваў не паводле замовы, а ў якасьці хобі — для сябе) і стаў першым ангельскім мастаком, які атрымаў тытул баранэта (1885). У 1896 годзе ён быў абраны прэзыдэнтам Каралеўскай Акадэміі. На партрэтах Мілэй адлюстроўвае, як правіла, людзей вядомых, якія займаюць высокія грамадзкія пасады.

У цяперашні час Мілэй уваходзіць у лік самых упадабаных ангельцамі мастакоў сярэдзіны XIX стагодзьдзя.

Найбольш вядомая карціна — «Афэлія» (па-ангельску: *Ophelia*, 1851—1852).

## Крыніцы

## Вонкавыя спасылкі

 **Джон Эвэрэт Мілэй** — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў

* Джон Эвэрэт Мілэй на сайце World Art