# Мартыніка

|  |
| --- |
| **Мартыніка** Région Martinique |
|

|  |
| --- |
|  |
| Сьцяг |

 |
|  |
| **Афіцыйная мова** | француская |
| **Сталіца** | Форт-дэ-Франс |
| **Найбуйнейшы горад** | Форт-дэ-Франс |
| **Форма кіраваньня** прэфэкт | залежная тэрыторыя Альфрэд Мары-Жан |
| **Плошча**  • агульная |  1128 км² |
| **Насельніцтва**  • агульнае (2008)  • шчыльнасьць |  402 000 356,4/км² |
| **СУП**  • агульны (2006)  • на душу насельніцтва | Сьпіс краінаў паводле СУП €7,65 млрд €19 029 |
| **Валюта** | Эўра (EUR) |
| **Часавы пас** | DST (UTC-4) |
| **Дамэн верхняга ўзроўню** | .mq |
| **Тэлефонны код** | +596 |
|  |

**Мартыні́ка** (па-француску: *Martinique*) — заморскі дэпартамэнт Францыі, які знаходзіцца на карыбскім востраве Мартыніка, у архіпэлягу Наветраных выспаў, паміж двума незалежнымі краінамі: Дамінікай і Сьвятой Люсіяй.

## Гісторыя

Востраў быў адкрыты Хрыстафорам Калюмбам у 1502 годзе, падчас яго чацьвертага падарожжа ў Амэрыку. Першыя францускія паселішчы ўзьніклі тут у 1635 годзе. З гэтага часу і да нашых дзён востраў належыць Францыі. Францускія плянтатары прывезьлі сюды рабоў, для працы на плянтацыях цукровага трысьнёга. Толькі ў 1848 годзе рабства было забароненае. З гэтага моманту пачала разьвівацца крэольская культура Мартынікі.

У 1946 годзе Мартыніка атрымала статус заморскага дэпартамэнту Францыі. Хоць на востраве існуюць палітычныя партыі, якія патрабуюць атрыманьня незалежнасьці Мартынікі, але іх падтрымлівае толькі 2—4% насельніцтва. Падчас рэфэрэндуму 2003 году большасьць жыхароў выказалася за захаваньне статусу заморскага дэпартамэнту Францыі. Мартыніка, як частка Францыі ўваходзіць у склад Эўрапейскага Зьвязу.

## Палітыка

Мартыніка адначасова мае статус дэпартамэнту і адміністрацыйнага рэгіёну Францыі, што азначае, што яна мае сваіх прадстаўнікоў у францускім парлямэнце, якія выбіраюцца на прамых выбарах. Востравам кіруе прэфэкт, які ўзначальвае генэральную раду.

Мартыніка дзеліцца на 34 раёны.

## Геаграфія

Мартыніка — гарысты востраў вульканічнага паходжаньня. На ім знаходзіцца некалькі вульканаў, самы вядомы зь якіх Мантан Пэле (1397 м). Падчас яго вывяржэньня 8 траўня 1902 году было поўнасьцю зьнішчанае ўзьбярэжнае паселішча Сэнт-Пэрэ. Загінула 30 тыс. чалавек. Апошняе вывяржэньне адбылася ў 1929 годзе.

Клімат вострава экватарыяльны, сярэдняя тэмпэратура вагаецца ад 24 °C да 28 °C. Сярэднегадавая колькасьць ападкаў складае 1250 мм на ўзьбярэжжы і 5000 мм у горных раёнах.

Значная плошча вострава пакрытая трапічнымі лясамі.

## Эканоміка

Эканоміка вострава заснаваная на сельскай гаспадарцы і турызьме. Урадлівая зямля падзеленая паміж плянтацыямі на якіх вырошчваюцца цукровы трысьнёг, бананы і экзатычныя кветкі, маніёк, бататы. Разьвіцьцё атрымала і жывёлагадоўля.

Прамысловасьць Мартынікі сканцэнтраваная вакол перапрацоўкі прадукцыі сельскай гаспадаркі і вытворчасьць рому.

Асноўным зьнешнегандлёвым партнэрам Мартынікі зьяўляецца Францыя.

Востраў наведваюць турысты з Францыі і Злучаных Штатаў Амэрыкі.

## Дэмаграфія

Этнічны склад насельніцтва Мартынікі вельмі складаны. Тут жывуць мурыны, мулаты, кітайцы, крэолы і эўрапейцы. Большая частка насельніцтва — хрысьціяне, афіцыйнай мовай зьяўляецца француская, але таксама ўжываецца і крэольская.

## Вонкавыя спасылкі

 **Мартыніка** — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў