Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Claude Debussy

Dr Claude Debussy, öbbe 1908
(Foti vom Nadar)
Dr **Achille-Claude Debussy** (\* 22. August 1862 z Saint-Germain-en-Laye; † 25. Merz 1918 z Bariis) isch e franzöösische Komponist vom Impressionismus gsi, e Zueordnig, won em sälber nid gfalle het. Si Muusig wiist Äigeschafte uf vo dr Romantik wie vo dr Modärne.

Dr Sümbolismus, wo zu sinere Zit in dr franzöösische literarische Szeene vorgherrscht het, het dr Debussy as e Komponist und e Kulturmensch inspiriert. Si Muusig isch für iire sinnlig Inhalt bekannt und für iiri Atonalidäät, wo zwar uf ere chromatische Donläitere basiert, wo aber d Harmonik und d Melodik von ere nit uf e donals Zentrum oder e Grunddoon festgläit isch.

Dr Debussy isch äine vo de iiflussriichste Komponiste vo dr *Belle Époque* gsi. D Art und Wiis, wien er nid-dradizionelli Doonläitere und Chromatisme bruucht het, het vili Komponiste noch im beiiflusst.

## Litratuur

Vom Claude Debussy
* *Monsieur Croche*: Sämtliche Schriften und Interviews, Reclam, ISBN 3-15-007757-5

Über e Claude Debussy
* Andrea Jennert: *La Mer. Die Liebe der Emma Debussy*, Plöttner Verlag, Leipzig 2011, ISBN 978-3-86211-043-8
* Hendrik Lücke: *Mallarmé – Debussy. Eine vergleichende Studie zur Kunstanschauung am Beispiel von „L’Après-midi d’un Faune“*, Studien zur Musikwissenschaft, Bd. 4, Hamburg 2005, ISBN 3-8300-1685-9
* Jean Barraqué: *Claude Debussy*, 10. Auflage, Rowohlt, Reinbek 2000, ISBN 3-499-50092-2
* Pierre Boulez: *Die Korruption in den Weihrauchfässern* in Pierre Boulez: *Anhaltspunkte*, Münche 1979, ISBN 3-423-01421-0
* Pierre Boulez: *Pelléas et Mélisande in Spiegeln* in Pierre Boulez: *Anhaltspunkte*, München 1979, ISBN 3-423-01421-0
* Pierre Boulez: *Lexikon-Artikel Debussy* in Pierre Boulez: *Anhaltspunkte*, München 1979, ISBN 3-423-01421-0
* Werner Danckert: *Claude Debussy*, Berlin 1950
* Theo Hirsbrunner: *Debussy und seine Zeit*. Laaber-Verlag, Laaber 1981, ISBN 3-921518-61-X.
* Heinrich Strobel: *Claude Debussy.*, 4. Aufl., Zürich 1940
* Andreas Liess: *Claude Debussy, das Werk im Zeitbild*, 2 Bde., Straßburg 1936; 2. Auflage, Baden-Baden 1978, ISBN 3-87320-519-X, ISSN 0085-588X
* Dane Rudhyar: *Claude Debussy and His Work*, 1913
* David J. Code: *Claude Debussy*, London: Reaktion Books, 2010, ISBN 978-1-86189-759-6

## Weblingg

 **Commons: Claude Debussy** – Sammlig vo Multimediadateie
* Literatur über Claude Debussy in der Bibliographie des Musikschrifttums
* Gmeinfreji Note vu Claude Debussy im *International Music Score Library Project*
* www.kreusch-sheet-music.net Sammlig vom Debussy sine Wärk als Note
* Debussy – Lääbe und Wärk
* Wärkverzäichnis (Franzöösisch)
# Υ

Ypsilon
**Ypsilon** (Majuskel Υ, Minuskel υ) isch de 20. Buechschtab vum griechische Alphabet. Im 1. Jahrhundert v. Chr. isch de Buechschtab au als 25. Buechschtab in s latinische Alphabet ibernumme worre, lueg au Y.

Im Neugriechisch heisst de Buechschtabe „Ipsilon“ un wird wie e „I“ usgschproche.

## Härkunft

S **Ypsilon** isch de ärscht Buechschtabe, wu d Grieche zue ihrem Alphabet zuegfiegt hen. Si hen defir e Variant vum phönizischi Waw gnumme, nôchdem di ondre Variante schu firs Digamma brucht worre sin. De neij Buechschtab het de griechisch Nome Ypsilon (sag: üpsilon) bikumme, des bedittet soviel wie „kahls Ü“. D Etrusker hen denne Buechschtab on d Römer als „Ü“ witergebe, die hen den als vorlaifig letchter Buechschtab in de Form vun nem V fir de Lut „u“, „v“ un „w“ verwendet.

Noch de Eroberung vun Griecheland durch d Römer un em dorum verursachte Iidringe vun vile griechische Nomen ins Latinische ischs Ypsilon fir d Schribung vun de griechischi Fremdwörter erneijt ins latinische Alphabet igfiehrt worre, des Môl aber in sinre Originalform Y. Bis zue dem Zytpunkt hen sich d Römer bi de Schribung vun griechische Wörter mit em U oder I bholfe.

## Vowendung

S grosse Ypsilon bezeichnet in de Physik e Meson. Als Symbol wirds dôbi aber immer e Ypsilon mitm „Widderhörnle“ WIKINIUM\_MATH\_PH\_0 verwendet, wu sich vum latinisch Buechschtab Y (Hyperladung) unterscheidet.

## Zeichekodierung

|  | Majuskel Υ | Minuskel υ |
| --- | --- | --- |
| Unicode UTF-16 | U+03A5 | U+03C5 |
| Unicode-Nôme | GREEK CAPITAL LETTER UPSILON | GREEK SMALL LETTER UPSILON |
| HTML | &#933; | &#965; |
| HTML-Entität | &Upsilon; | &upsilon; |
# Ionisches Meer

d Grenze vom Ionische Meer
S **Ionische Meer** (noigriech. Ιόνιο Πέλαγος, *Iónio Pélagos* Zwiebelfisch 399-Ι-Grek 3CC-ό-Grek 3BD-ν-Grek 3B9-ι-Grek 3BF-ο-Grek 20 3A0-Π-Grek 3AD-έ-Grek 3BB-λ-Grek 3B1-α-Grek 3B3-γ-Grek 3BF-ο-Grek 3C2-ς-Grek 2C 20 27 27 49-I-Latn F3-ó-Latn 6E-n-Latn 69-i-Latn 6F-o-Latn 20 50-P-Latn E9-é-Latn 6C-l-Latn 61-a-Latn 67-g-Latn 6F-o-Latn 73-s-Latn 27 27, italienisch *Mar Ionio*, albanisch *Deti Jon*) isch e Tailmeer vom Mittelmeer. S grenzt im Weste a Italie, mit Nordoste a Albanie und im Ooste a Griecheland. Im Ionische Meer litt s Kalypsotüüff, wo de tüüfsti Punkt vom ganze Mittelmeer isch.

S Ionische Meer grenzt im Norde a d Adria. Im Süüde grenzts as Libysche Meer, wobii d Grenze verschide definert wered. Traditionell wer d Grenzlini zwöschet em südöstliche Spitz vo Sizilie, em Capo Passero, und em nordwestliche Spitz vo Kreta zoge, und vo dai as Vorpirg Malea, wo de südöstlichi Spitz vo de Peloponnes isch, so ass s Ionische Meer im Südoste a d Ägäis grenzt. Di moderneri Grenzlini werd vom Capo Passero zom Vorpirg Tenaro am mittlere Süüdspitz vo de Mani zoge, so ass de Lakonischi Golf nöd zom Ionische, sondern zom Libysche Meer ghört. Mitem Tyrrhenische Meer isches mit de Strooss vo Messina verbunde. D Meerengi vo Rhion verbindet s Ionische Meer mitem Korinthische Golf, wone Sittearm vom Ionische Meer isch.

De Tarentinischi Golf isch de gröösti Golf vom Ionische Meer, im Oste litt de Golf vo Patras und im Süüdooste de Messenischi Golf und de Lakonischi Golf. Entlang vo de griechische Chüste sind di Ionische Insle, vo dene sind Korfu, Kefallonia und Zakynthos die grööste. Im Süüdoste litt Kythira.
# Internationals Olympischs Komitee

De Hauptsitz vom IOC z Lausanne (2020)
De Pierre de Coubertin und anderi IOC-Mitgliider im Jahr 1896
S **Internationale Olympische Komitee** (IOK; aber au im Dütsche wird hüfig die änglisch Abchürzig IOC bruucht) isch ä nitschtaatligi Organisation, wo sich um d Organisation und dr Ablauf vo de Olympische Schbiil kümmeret.

Rechtlig handlet es sich um ä Verein, wo im Handelsregischter iidrait isch noch em Art. 60 ff. vom Schwizer Zivilgsetzbuech. Er het si Sitz sit 1915 z Lausanne. S IOC leitet die Olympische Bewegig und het Aaschbruch uf alli Rächt an de olympische Symbol, wie Fahne, Mottos und Hymne, und au an de Schbiil sälber. Si Hauptverantwortig lit in der Betreuig und Organisation vo de Summer- und Winterschbiil.

## Lischde vo de Presidänte vom IOC sit siiner Gründig

| *Name* | *Land* | *Zeit* |
| --- | --- | --- |
| Demetrius Vikelas | Griecheland | 1894–1896 |
| Pierre de Coubertin | Frankriich | 1896–1916 |
| Godefroy de Blonay (kommissarisch) | Schwiiz | 1916–1919 |
| Pierre de Coubertin | Frankriich | 1919–1925 |
| Henri de Baillet-Latour | Belgie | 1925–1942 |
| Sigfrid Edström | Schwede | 1946–1952 |
| Avery Brundage | USA | 1952–1972 |
| Lord Killanin | Irland | 1972–1980 |
| Juan Antonio Samaranch | Schbanie | 1980–2001 |
| Jacques Rogge | Belgie | 2001–2013 |
| Thomas Bach | Dütschland | 2013–2025 |
| Kirsty Coventry | Simbabwe | sit 2025 |

## Weblink

 **Commons: Internationals Olympischs Komitee** – Sammlig vo Multimediadateie
* Websyte vom Internationale Olympische Komitee

|  |  |
| --- | --- |
|  | Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vum Artikel „Internationales\_Olympisches\_Komitee“ vu de dütsche Wikipedia. E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde. |