Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Ernst Barlach

'n jong Ernst Barlach.
**Ernst Barlach** (gebore op 2 Januarie 1870, Wedel, Duitsland, sterf op 24 Oktober 1938, Güstrow, Duitsland) was ‘n uitmuntende beeldhouer van die Ekspressionistiese beweging, wie se styl dikwels al “modern Goties” genoem is. Barlach het ook geëksperimenteer met grafiese kuns en as dramaturg, en sy werk hou dikwels met menslike lyding verband.
Barlach het in Hamburg, Duitsland kuns studeer, en ook later in Dresden en Parys. Hy is vroeg in sy loopbaan deur Jugendstil, Duitsland se Art Nouveau-styl beïnvloed. Hy het tussen die najaging van beeldhou en die dekoratiewe kunste gehuiwer. In 1906 het hy na Rusland gereis waar die sterk liggame en uitdrukkingsvolle, ruwe gelaatstrekke van die lyfeienes sy toewyding aan beeldhou en aan die ontwikkeling van sy volwasse styl gestimuleer het, welke op karakteristieke wyse prominensie verleen aan lywige, monumentale figure in gelade bekleding. In werke soos Die Eenselwige Een (1911) word details van die figure uitgeskakel, en kom die massiewe vorme voor asof hulle gereed is om met ingehoue energie te ontplof. Barlach het deur sy voorkeur aan hout ‘n ruwe, rof-saamgestelde kwaliteit verkry; te wete die materiaal wat in laat-Gotiese beeldhou gebruik is. Selfs toe hy met ander, meer kontemporêre materiale gewerk het, soos in sy brons ‘’Dood’’, (1925) het hy dikwels die rou eienskappe van hout-beeldhouwerk nagemaak ten einde ‘n meer ruwe, hardhandige, effek te verkry.
Om en by 1910 het Barlach begin om ‘n loopbaan as dramaturg na te jaag. Sy mees noemenswaardige dramas, ‘’”Der tote Tag”’’ (1912; “Die Gestorwe Dag”) en ‘’”Der Findling”’’ (1922) kombineer simbolisme en realisme om die tragiese vergeefsheid en sinloosheid van die bestaan uit te beeld. Hy het dikwels houtstukke en litograwe geskep om sy werk te vergesel.
Barlach het in die 1920s en vroeë 1930s groot beroemdheid verkry toe hy onder andere die gevierde oorlogs-gedenktekens in Magdeburg en Hamburg en die religieuse figure vir die Kerk van Sint Katrina in Lübeck (almal in Duitsland) uitgevoer het. Alhoewel sy werk onder die regering van die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty van Duitse museums verwyder is en as “afvallige kuns” bestempel is, was sy talente na die Tweede Wêreldoorlog weereens erken. Barlach se voormalige ateljee in Güstrow, Duitsland is in ‘n museum omskep, en die Ernst Barlach Huis in Hamburg vertoon uitstallings van sy beeldhouwerk, tekeninge en drukke.

## Verwysings
# Federico García Lorca

| Federico García Lorca |
| --- |
| García Lorca in 1932 |
| Gebore | Federico del Sagrado Corazón de Jesús García Lorca (1898-06-05)5 Junie 1898 Fuente Vaqueros, Granada, Andalusië, Spanje |
| Sterf | 18 Augustus 1936 (op 38) Naby Alfacar, Granada, Spanje |
| Nasionaliteit |  Spanje |
| Alma mater | Columbia-universiteit, Universiteit van Granada |
| Beroep | Dramatikus, digter, teaterregisseur |
| Ouer(s) | Federico García Rodríguez en Vicenta Lorca Romero |
| Handtekening |
|  |

**Federico García Lorca** (1898–1936) was 'n digter en dramaturg, en een van die belangrikste figure van die moderne Spaanse letterkunde. Sy Andalusiese agtergrond, veral sy belangstelling in die folklore van dié streek, kom sterk na vore in sy werk.

Federico García Lorca is op 5 Junie 1898 naby Granada in die streek Andalusië in Spanje gebore. Hy het die letterkunde, beeldende kuns en musiek bestudeer en was met die kunstenaar Salvador Dali en die kompon is Manuel de Falla bevriend. Lorca was 'n stigterslid van die toneelgroep La Barraca (1930), wat die werk van klassieke Spaanse skrywers dwarsdeur die land opgevoer het. Hy is op 19 Augustus 1936 tydens die Spaanse Burgeroorlog deur 'n groep aanhangers van generaal Francisco Franco in Granada doodgeskiet; sy oorskot is nooit gevind nie.

Lorca is een van die belangrikste figure in die moderne Spaanse letterkunde. Hy het gedigte, toneelstukke, poppespele sowel as musiek geskryf. Hoewel hy in sy letterkundige werk die volkstaal gebruik het, is 'n element van poësie deurgaans, ook in sy prosa, aanwesig. Lorca het baie inspirasie uit die volkstradisies van Andalusië geput en het ook direkte kontak met die folklore van dié streek gehad. Sy eerste digbundel, *Verseboek,* het in 1921 verskyn, gevolg deur *Liedere* (1927).

In *Sigeunerballades* (1928) en *Gedig van die diepe sang* (1931) beskryf hy byvoorbeeld die misterieuse sigeunersangkuns. Sy poësie word gekenmerk deur aardse beelde en ritmiese verse wat 'n mens aan kinderliedjies herinner en waarin simboliek en die dood dikwels as tema voorkom.

In 1935 het een van sy beroemdste gedigte verskyn: *Klaaglied vir Ignacio Sánchez Mejfas,* 'n vierdelige elegie oor die dood van 'n stiervegter. 'n Afrikaanse vertaling van die gedig deur Uys Krige is opgeneem in sy bundel *Vir die luit en die kitaar* (1950). Ná 'n besoek van Lorca aan die VSA het twee bundels, *Digter in New York (1935)* en *Eerste liedere* (1936), verskyn.

Lorca se bekendste dramas is die trilogie *Bloedbruilof* (1933), *Yerma* (1934) en *Die huis van Bernarda Alba* (1936). Laasgenoemde 2 tragedies se Afrikaanse vertalings deur Uys Krige het in onderskeidelik 1963 en 1980 verskyn. Dit is baie dramatiese werke waarin die karakters, veral die vroue, in 'n konflik tussen liefde en menslikheid enersyds, en die sosiale norme andersyds, hul instinktiewe, byna dierlike hartstogte uitbeeld. Die doodselement is ook hier sterk aanwesig.

## Bronnelys

* Wêreldspektrum, Vol. 17, 124, ISBN 0 908409 58 3

## Eksterne skakels

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Federico García Lorca.
* (en)  "Federico García Lorca". Encyclopædia Britannica. Besoek op 9 September 2019.
# Metamodernisme

**Metamodernisme** verwys na 'n aantal verwante diskoerse oor kulturele ontwikkelings wat volg op postmodernisme. Baie metamoderne teoretici tipeer dit in terme van bemiddelings tussen aspekte van modernisme en postmodernisme; vir ander suggereer die term 'n integrasie van daardie sensitiwiteite met premoderne (inheemse en tradisionele) kulturele kodes ook. Metamodernisme is een van 'n aantal pogings om post-postmodernisme te beskryf.

## Geskiedenis van die term

Om "die gevoelstruktuur" van metamodernisme te beskryf, gebruik Vermeulen en van den Akker die metafoor van 'n pendulum wat voortdurend ossilleer van die opregte erns van modernisme na die ironiese speelsheid van postmodernisme.
Om "die gevoelstruktuur" van metamodernisme te beskryf, gebruik Vermeulen en van den Akker die metafoor van 'n pendulum wat voortdurend ossilleer van die opregte erns van modernisme na die ironiese speelsheid van postmodernisme.

In 2002 het die Kanadese literêre teoretikus Linda Hutcheon verklaar dat 'n nuwe etiket nodig was vir wat na die postmodernisme opduik, en skryf: "Kom ons sê net: dit is verby. ... Die postmoderne oomblik het verbygegaan, selfs al bly sy diskursiewe strategieë en ideologiese kritiek, leef voort – soos dié van modernisme – in ons eietydse een-en-twintigste-eeuse wêreld ... Post-postmodernisme het 'n nuwe etiket van sy eie nodig, en ek sluit dus af met hierdie uitdaging aan lesers om dit te vind – en dit te noem vir die een-en-twintigste eeu."

### Vroeë gebruike

Die term "metamodern" het so vroeg as 1975 verskyn, toe geleerde Mas'ud Zavarzadeh dit gebruik het om 'n groep literêre tegnieke te beskryf wat sedert die middel van die 1950's in Amerikaanse literêre narratiewe na vore gekom het. In 1999 het Moyo Okediji die term "*metamodern*" gebruik en dit toegepas op kontemporêre Afro-Amerikaanse kuns wat 'n "uitbreiding van en uitdaging tot modernisme en postmodernisme gee." In 2002 het Andre Furlani die literêre werke van Guy Davenport ontleed, het metamodernisme gedefinieer as 'n estetika wat "na nog deur middel van modernisme ... 'n vertrek sowel as 'n voortbestaan." Die verhouding tussen metamodernisme en modernisme is gesien as gaan "ver verby hulde, in die rigting van 'n herbetrokkenheid met modernistiese metode om onderwerpe goed buite die omvang of belangstelling van die moderniste self aan te spreek." In 2007 het Alexandra Dumitrescu metamodernisme beskryf as deels 'n sameloop met, deels 'n opkoms van, en deels 'n reaksie op, postmodernisme, "bekamp die idee dat slegs in hul interkonneksie en voortdurende hersiening die moontlikheid lê om die aard van kontemporêre kulturele en literêre verskynsels te begryp."

## Verwysings

## Eksterne skakels

* *Notes on Metamodernism* — (webzine gestig deur Vermeulen en van den Akker)
* *The Metamodernist Manifesto*
* *What is Metamodern?* (blog)
* *Metamoderna* (blog)
* After Postmodernism (YouTube video reeks)
# Getty Center

Danksy sy travertyn-fasade in skakerings van wit en sy ligging op 'n heuweltop word na die Getty Center dikwels verwys as Los Angeles se Akropolis
Die Getty Center huisves kunsversamelings en manuskripte van onskatbare waarde: Canaletto se Uitsig oor die Canal Grande, Venesië, vanaf die Palazzo Flangini tot tot Campo San Marcuola in Cannaregio (omstreeks 1738)
Bou-, beeldhou- en tuinboukuns versmelt tot een geheel
Die uitsig oor Los Angeles teen sononder
Kaktustuin (South Museum Pavilion). Op dae met skoon lug strek die uitsig van hierdie daktuin tot die Stille Oseaan
Die **Getty Center** in Los Angeles is 'n kampus wat opgerig is om die J. Paul Getty Museum en ander programme, wat deur die Getty Trust befonds en bestuur word, te huisves. Die sentrum, wat teen 'n koste van $1,3 miljard vanaf 1984 opgerig is en sy deure op 16 Desember 1997 vir die algemene publiek geopen het, staan bekend vir sy buitengewone moderne argitektoniese ontwerp, wat deur die befaamde argitek Richard Meier behartig is, sy tuine en die panoramiese uitsigte oor Los Angeles.

## Eksterne skakels

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Getty Center.

Argitektuur

---

* (en)  *Richard Meier & Partners Architects LLP - The Getty Center*
* (en)  *Archute: The Getty Center: A textured, fossilized and patterned Travertine Stone Complex*

Luukse wonings wat deur die Getty Center geïnspireer is

---

* *Mansion Global: Sky Lane, ontwerp deur Sanam de Loren*
# Life (tydskrif)

'n Voorblad van *Life* uit 1911.
Life was van 1883 tot 1972 'n Amerikaanse weektydskrif, tot 1978 'n "spesiale tydskrif" wat van tyd tot tyd gepubliseer is en van 1978 tot 2000 'n maandtydskrif. Gedurende sy goue tydperk van 1936 tot 1972 was dit 'n weeklikse tydskrif van algemene belang en met 'n wye strekking wat bekend was vir die gehalte van sy fotografie.

*Life* was vir die eerste 53 jaar van sy bestaan, tot 1936, 'n onafhanklike tydskrif met artikels van algemene belang en die klem op ligte vermaak, met baie illustrasies, grappe en sosiale kommentaar. Van die bekendste skrywers, redakteurs, illustreerders en spotprenttekenaars van dié tyd het vir die tydskrif gewerk: Charles Dana Gibson, Norman Rockwell en Jacob Hartman jr. Gibson het die tydskrif se redakteur en eienaar geword ná John Ames Mitchell se dood in 1918.

In 1936 het die destydse uitgewer van *Time*, Henry Luce, *Life* gekoop net omdat hy die naam wou hê. Hy het die tydskrif heeltemal herontwerp. *Life* het die eerste Amerikaanse nuustydskrif met net foto's geword en dit het die mark dekades lank oorheers. In 'n stadium is meer as 13,5 miljoen eksemplare per week verkoop. Die bekendste foto wat in die tydskrif gepubliseer is, was waarskynlik Alfred Eisenstaedt s'n, "V-J Day in Times Square", van 'n verpleegster in 'n matroos se arms wat op 14 Augustus 1945 in New York geneem is terwyl die oorwinning oor Japan in die Tweede Wêreldoorlog gevier is. Ander bekende fotograwe wat vir die tydskrif gewerk het, was Robert Capa, Margaret Bourke-White, Lee Miller, Gordon Parks en Henri Cartier-Bresson.

Ná 2000 het Time Inc. nog die naam *Life* vir spesiale uitgawes gebruik. Dit is weer gereeld gepubliseer toe dit van 2004 tot 2007 'n weeklikse koerantbylae was. Dit het daarna finaal toegemaak. *Life* se foto's is tans te sien op die webtuiste Life.com.

## Verwysings

## Skakels

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Life (tydskrif).

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
# Slawerny in Suid-Afrika

Slawerny was algemeen in Suid-Afrika tot en met die afskaffing daarvan in 1834.

## Slawerny onder die Nederlandse bewind

In 1652 vestig Jan van Riebeeck 'n verversingstasie aan die suidpunt van Afrika by, wat nou bekend staan as Kaapstad, en vra slawe aan vanaf sy Nederlandse base. Die eerste slaaf, Abraham van Batavië, kom in 1653 in die Kaap aan. Batavië was die naam van die hedendaagse Djakarta gedurende die Nederlandse Ryk. Kort na Abraham se aankoms is 'n seereis vanaf Kaapstad na Mauritius en Madagaskar onderneem om slawe vir die verversingspos daar te gaan haal.

In April 1657 was daar 10 slawe uit 'n totale bevolking van 144 mense aan die Kaap. Die slawetal het in die daaropvolgende jaar aansienlik vermeerder toe die Nederlanders 'n Portugese slaweskip met 500 Angolese slawe aan boord gekaap en in Kaapstad gaan aflaai het. Twee maande later het daar nog 228 slawe uit Guinee aangekom.

## Slawerny onder die Britse bewind

'n Gedenkplaat by die Saron sendingkerk in die Wes-Kaap ter nagedagtenis aan die vrystelling van die slawe.
In 1795 neem die Britte die Kaap oor en aanvaar in 1807 die wet op slawehandel. Dit is in 1808 afgedwing met 'n verbod op buitelandse slawehandel. Slawehandel is net binne die kolonie toegelaat.

Die eerste groot golf van Britse setlaars, die 1820-Setlaars, was nie toegelaat om slawe te besit nie.

## Afskaffing van slawehandel

In 1833 is die wet op die afskaffing van slawerny by wyse van 'n koninklike bekragtiging goedgekeur. Dit het die weg gebaan vir die afskaffing van slawerny in die Britse Ryk en sy kolonies. Op 1 Augustus 1834 is alle slawe in die Britse Ryk vrygelaat, maar hulle is in die diens van hul voormalige eienaars geplaas in 'n soort van vakleerlingskap wat in twee fases ingestel is. Die eerste fase van vakleerlingskap het op 1 Augustus 1838 tot 'n einde gekom, en die finale sou op 1 Augustus 1844, ses jaar later, in werking tree.

## Lees ook

* Mardykers

## Bibliografie

* Van Bart, Marthinus: Kaap van Slawe - die Britse slawebedryf van 1562 tot 1910: met spesiale verwysing na die Kaap die Goeie Hoop vanaf 1680. Tokai: Historical Media, 2012. ISBN 978-0-9870443-2-7

## Verwysings
# Walvisjag in Suid-Afrika

Mans werk by 'n walvisstasie in Suid-Afrika.
Die **praktyk van walvisvangs in Suid-Afrika** het aan die begin van die 19de eeu momentum gekry. In 1806 het 'n walvisfabriek op Bakeneiland in die eertydse Kaap de Goede Hoop geopen. In 1908 het landgebaseerde kommersiële walvisstasies in Suid-Afrika geopen, maar teen 1936 is die fasiliteite tot 'n enkele stasie in diens van die hele volk verminder. In die 1960's is besef dat Suid-Afrika se bevolkings van die rorkwal, en dan potvis en seiwalvis uitgeput begin raak, en is daar met die jag van die minkewalvis begin. Daar is voortgegaan om minkewalvisse te vang wat na die Durbanse walvisstasie geneem is (1968-1975). Walvisjag in Suid-Afrika het in 1979 tot 'n einde gekom toe die regering dit heeltemal verbied het. Daar was ook 'n walvisstasie in Plettenbergbaai.

## Verwysings

## Eksterne skakels

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Walvisjag in Suid-Afrika.
# Drug Enforcement Administration

Die **Drug Enforcement Administration** (**DEA**) is 'n Amerikaanse federale wetstoepassingsagentskap onder die Amerikaanse departement van justisie, wat die taak het om dwelmhandel en verspreiding in die Verenigde State te bekamp. Federal Bureau of Investigation, die Amerikaanse immigrasie- en doeanehandhawing se ondersoeke na binnelandse veiligheid, Amerikaanse doeane- en grensbeskerming en die departement van binnelandse veiligheid. Die DEA is alleen verantwoordelik vir die koördinering en nakoming van Amerikaanse dwelmondersoeke binne en buite die land.

## Eksterne skakels

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Drug Enforcement Administration.
# Gemengde ekonomie

'n **Gemengde ekonomie** (of **gebalanseerde ekonomie**) is 'n ekonomie wat elemente van private en staatsbeheer bevat en karakteristieke van beide 'n kapitalistiese en sosialistiese bestel reflekteer.
Suid-Afrika is 'n voorbeeld van 'n gemengde ekonomie.

## Verdere naleeswerk

* Hoeveel staat, hoeveel private sektor het SA nodig? Geargiveer 15 Julie 2011 op Wayback Machine, *sake24.com*
* Ekonomie, Die Suid-Afrikaanse I: Die rol van die Regering , *myfundi.co.za*
* Terug na 'n apartheidsekonomie? Geargiveer 17 Julie 2011 op Wayback Machine, *praag.co.za*
# Tony Abbott

|  |
| --- |
| **Tony Abbott** |
|  Tony Abbott in 2013 |
|

---

28ste Eerste Minister van Australië |
| **Ampstermyn** 18 September 2013 – 15 September 2015 |
| Vise | Warren Truss |
| Monarg | Elizabeth II |
| Goewerneur-generaal | Quentin Bryce Peter Cosgrove |
| Voorafgegaan deur | Kevin Rudd |
| Opgevolg deur | Malcolm Turnbull |
|

---

Leier van die Liberale party |
| **Ampstermyn** 1 Desember 2009 – 14 September 2015 |
| Vise | Julie Bishop |
| Voorafgegaan deur | Malcolm Turnbull |
| Opgevolg deur | Malcolm Turnbull |
|

---

Leier van die Opposisie |
| **Ampstermyn** 1 Desember 2009 – 18 September 2013 |
| Vise | Julie Bishop |
| Voorafgegaan deur | Malcolm Turnbull |
| Opgevolg deur | Chris Bowen |
|

---

Minister van Vrouesake |
| **Ampstermyn** 18 September 2013 – 21 September 2015 |
| Voorafgegaan deur | Julie Collins |
| Opgevolg deur | Michaelia Cash |
|

---

Minister van Gesondheid en Veroudering |
| **Ampstermyn** 7 Oktober 2003 – 3 Desember 2007 |
| Eerste minister | John Howard |
| Voorafgegaan deur | Kay Patterson |
| Opgevolg deur | Nicola Roxon |
|

---

Leier van die Huis |
| **Ampstermyn** 26 November 2001 – 3 Desember 2007 |
| Eerste minister | John Howard |
| Voorafgegaan deur | Peter Reith |
| Opgevolg deur | Anthony Albanese |
|

---

Minister van Arbeid, Werkplekbetrekkinge en Klein Sakeondernemings |
| **Ampstermyn** 21 Oktober 1998 – 7 Oktober 2003 |
| Eerste minister | John Howard |
| Voorafgegaan deur | Chris Ellison |
| Opgevolg deur | Kevin Andrews |
|

---

10de Voorsitter van die Britse Statebond |
| **Ampstermyn** 18 September 2013 – 15 November 2013 |
| Monarg | Elizabeth II |
| Voorafgegaan deur | Kevin Rudd |
| Opgevolg deur | Mahinda Rajapaksa |
|

---

Lid van die Australiese Parlement |
| **Ampstermyn** 26 Maart 1994 – 18 Mei 2019 |
| Voorafgegaan deur | Michael MacKellar |
|

---

Persoonlike besonderhede |
| Gebore | 4 November 1957 (1957-11-04) Londen, Engeland |
| Politieke party | Liberale party |
| Eggenoot/-note | Margie Abbott (get. 1988–hede) |
| Kind(ers) | 3 |
| Alma mater | Universiteit van Sydney Universiteit van Oxford |
| Religie | Rooms-Katoliek |

**Anthony John "Tony" Abbott** (gebore op 4 November 1957 in Londen, Engeland) is 'n Australiese politikus wat vanaf 18 September 2013 tot 15 September 2015 as eerste minister van Australië gedien het.

## Eksterne skakels

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Tony Abbott.
# Ganges

| Ganges – Ganga |
| --- |
| Die Ganges in Waranasi, Indië. Die Ganges in Waranasi, Indië. |
|
Die stroomgebied van die Ganges en die Brahmaputra. |
| **Oorsprong** | Saamvloei van Alaknanda en Bhagirathi (Indië) |
| **Monding** | met die Brahmaputra in die Padma, Bangladesj Golf van Bengale |
| **Stroomgebied** | Indië en Bangladesj |
| **Lengte** | 2 525 km (1 569 myl) |
| **Oorspronghoogte** | 3 892 m (12 769 voet) |
| **Mondinghoogte** | 0 m (0 voet) |
| **Gemiddelde afloop** | 16 648 m³/s (587 919 vt³/s) |
| **Stroomgebiedopp.** | 1 080 000 km² (416 990 myl²) |
|  Kaart van die Ganges-bekken in Asië. |

Nasa-Satellietbeeld van die Gangesdelta
Die **Ganges** of **Ganga** (Hindi: गंगा; Bengaals: গঙ্গা, *Gônga*; Sanskrit: गङ्गा; Oerdoe: گنگا, *Gaṅgā*) is 'n groot oos-vloeiende rivier in Asië. Dié rivier, met 'n lengte van 2 525 km (1 569 myl), is ná die Indus en die Brahmaputra die derde langste rivier in Suid-Asië. Die Ganges is die heiligste rivier in Hindoeïsme en sterk besoedel deur riool.

Die Ganges ontstaan deur die saamvloei van die Bhagirathi en die Alaknanda binne die Himalaja in die streek Garhwal van die Indiese deelstaat Uttarakhand, net suid van die grens tot die Chinese outonome gewes Tibet, naby die berg Kailash. Aansluitend vloei dié rivier in 'n suidelike rigting, voordat dit die Groot Vlakte bereik, een van die mees digbevolkte gebiede van die wêreld. Net oos van die Indiese hoofstad Nieu-Delhi vloei die Ganges in 'n oostelike rigting en bereik die deelstaat Uttar Pradesh. Hier vloei dié rivier deur Kanpur, die grootste stad aan die boloop. In Allahabad mond die Yamuna, die Ganges se belangrikste sytak, in dié rivier uit. Net oos daarvan bereik dié rivier die stad Waranasi, in die Hindoeïsme die mees belangrike pelgrimsoord aan die Ganges. Aansluitend vloei die Ganges deur die deelstaat Bihar en bereik Patna, die grootste stad aan dié rivier. Beide stede, Waranasi en Patna, behoort tot Indië se oudste nedersettings. Verder oos vloei dié rivier deur die deelstate Jharkhand en Wes-Bengale, waar waterryke sytakke vanuit die Himalaja in die Ganges uitmond. Aansluitend bereik die Ganges Bangladesj, waar die rivier *Hugli* genoem word. Net wes van dié land se hoofstad Dhaka vloei die Ganges en die Brahmaputra saam en vorm die Padma. Die Padma vloei verder in 'n suidwestelike en aansluitend in 'n suidelike rigting. Later mond dit in die Gangesdelta in die Golf van Bengale uit.

## Fotogalery

* Saamvloei van die Bhagirathi en die Alaknanda-riviere, begin van die Ganges
* Die Ganges naby Kanpur
* Hindoe-pelgrims gaan oor die Gangesrivier tydens die Kumbh Mela in Allahabad
* Die Ganges in Patna

## Sien ook

* Gangesdal

## Verwysings

## Eksterne skakels

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Ganges.
# Vitruviaanse Man

|  |
| --- |
|  |
| Vitruviaanse Man |
| **Leonardo da Vinci**, ongeveer 1487 |
| Pen en ink op papier, 34,4 × 25,5 cm |
| Gallerie dell'Accademia |

Die **Vitruviaanse Man** is 'n wêreldbekende tekening deur Leonardo da Vinci. Dit is in ongeveer 1487 geskep en word vergesel deur aantekeninge gebaseer op die werk van die antieke Romeinse argitek en ingenieur Vitruvius. Dit is 'n inktekening op papier en toon 'n naak man in twee posisies oormekaar met sy arms en bene uitmekaar, binne-in 'n sirkel en vierkant. Die tekening word tans in die Gallerie dell'Accademia in Venesië gehuisves en word net nou en dan tentoongestel.

Die tekening is gebaseer op die verband tussen die ideale menslike proporsies met meetkunde, soos beskryf deur Vitruvis in Boek III van sy verhandeling *De Atchitectura*. Volgens Vitruvius is die menslike figuur die hoofbron van proporsie tussen die Klassieke ordes van argitektuur.

## Verwysings
# Indiese kuns

Indië se kunstige erfenis is baie ryk en tel onder die oudste ter wêreld. Beeldhoukuns, wat as 'n hoogs gerespekteerde medium vir kunstenaars beskou word, word gereeld binne die land se kunstige tradisies gebruik. Historiese geboue is gereeld oorvloedig met beeldhouwerke versier. Die onderwerp van die Indiese beeldhoukuns is gewoonlik menslike figure wat Hindoeïstiese, Boeddhistiese en Jain-godsdienstige lewensbeginsels uitbeeld. Onder die Indiese skilderkuns kom die Boeddhistiese muurskilderye van die Ajanta-grotte in Maharashtra, die Brihadishvara-tempel in Thanjavur, die groot muurskilderye van Ellora, die miniatuurtradisie van die Mughaltye en die werke van die Tanjore-skool voor.

## Oorsprong

Die 29 state en 7 uniegebiede regoor die land het hul eie duidelike kulturele en tradisionele identiteite, dit word geïllustreer deur die verskillende vorme van kuns wat daar voorkom. Elke streek binne Indië het sy eie unieke volkkunsvorm.

### Standbeelde van die Indusvallei

Onder die oorlewende werke van die Harappaanse beskawing is 'n bronsminiatuur van 'n meisie wat 'n bak teen haar heup hou. Uit die verskillende ander skulpturele stukke wat gevind is, is die bekendste van 'n bebaarde man, waarskynlik die standbeeld van 'n priester. Klein dekoratiewe figure is geverf met ontwerpe en temas uit die natuur.