Rikunarita-ORG/Wikinium huggingface dataset:
# Voorkomsgebied

Die **voorkomsgebied** van 'n takson is die gebied waarbinne dit voorkom.

Die IUBN gee daarvoor twee verskillende definisies.

* Die eintlike **voorkomsgebied** (*EOO: extent of occurrence*) wat gevorm word deur op 'n kaart met plekke waar die spesie aangetref is 'n minimale lyn te trek wat al die waarnemings omsluit. Soms kan daar twee of meer geskeie voorkomsgebiede wees.
* Die **voorkomsoppervlakte** (*AOO: area of occurrence*) wat bepaal word deur binne die voorkomsgebied vierkante aan te bring en die aantal vierkante wat daadwerklik beset word deur die spesie op te tel. Rondswerwende indiwidue word nie meegereken.

Die verskil is belangrik omrede die spesie binne sy voorkomsgebied gewoonlik nie orals effens voorkom nie, maar net op bepaalde plekke waar geëiende habitat voorhande is. Indien die habitat bedreig word, kan die voorkomsoppervlak verminder en die voorkomsgebied yler bevolk raak.

Die grootte van die voorkomsgebied en -oppervlakte is 'n belangrike maat vir die bepaling van die bewaringstatus van 'n spesie.

## Verwysings
# Ernst Mayr

|  |
| --- |
| **Ernst Mayr** |
|  |
| Ernst Mayr in 1994 |
|

---

 |
| Geboortenaam | Charles Benedict Davenport |
| Gebore | 5 Julie 1904 Kempten, Duitsland |
| Oorlede | 3 Februarie 2005 (op 100) Bedford, Massachusetts |
| Blyplek | Verenigde State |
| Nasionaliteit |  Duitsland  Verenigde State |
| Vakgebied | sistematiek, Evolusionêre biologie, ornitologie, filosofie van die biologie |
| Doktorale student(e) | Robert Trivers |
| Toekennings | Darwin-Wallace-medalje (Silwer, 1958) Daniel Giraud Elliot-medalje (1967) Nasionale Medalje van Wetenskap (1969) Linnean-medalje (1977) Balzan-prys (1983) Internasionale Prys vir Biologie (1994) Crafoord-prys (1999) |

**Ernst Mayr** (5 Julie 1904 - 3 Februarie 2005) was 'n Duits-Amerikaanse bioloog.
# Systema Naturae

Die voorblad van die tiende uitgawe van Linnaeus se *Systema Naturae* (1758).
Linnaeus se tabel van die diereryk uit die eerste uitgawe van *Systema Naturae* (1735).
Die boek Systema Naturae was een van die belangrikste werke van die Sweedse botanikus, dierkundige en geneeskundige Carolus Linnaeus. Die boek se volledige titel is *Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis*, of in Afrikaans: "Stelsel van natuur deur die drie koninkryke van natuur, volgens klasse, ordes, genera en spesies, met [generiese] karakters, [spesifieke] verskille, sinonieme, plekke".

## Publikasie

In 1735 is 'n boek in Nederland gepubliseer wat deur die jong Sweedse plantkundige Carolus Linnaeus geskryf is. Dit was in Latyn en die titel, Systema Naturae, het getoon waaroor dit gegaan het. Dit was 'n poging om die verskillende vorms van lewe op aarde op ordelike wyse te klassifiseer.

Dit was meer gevorderd as enigiets wat voorheen in hierdie verband verskyn het. Mense het selfs gedink dit is die resultaat van 'n leeftyd van navorsing. In werklikheid was die skrywer toe maar net 28 jaar oud.

Hy het sy werk in verband met die klassifikasie van plante en diere sy lewe lank voortgesit en het talle werke oor die plantkunde, dierkunde en ander wetenskappe gepubliseer.

Die **Systema Naturae** is telkemale hersien en het uiteindelik tien uitgawes gehad. Dit word as sy belangrikste werk beskou.

Die tiende uitgawe word ook as die beginpunt van dierkundige terminologie beskou.

## Verwysings

## Bronnelys

* Kennis, 1980, vol 3, bl. 468, ISBN 0 7981 0825 8
# Adolf Engler

|  |
| --- |
| **Adolf Engler** |
|  |
| Gebore | 25 Maart 1844 Sagan, Pruise (tans Żagań, Pole) |
| Oorlede | 10 Oktober 1930 (ouderdom 86) Berlyn, Duitsland |
| Nasionaliteit | Duits |
| Alma mater | Universiteit van Breslau |
| Bekend vir | *Die Natürlichen Pflanzenfamilien* |
| Toekennings | Linnémedalje (1913) |

**Heinrich Gustav Adolf Engler** (25 Maart 1844 – 10 Oktober 1930) was 'n Duitse botanis. Hy is bekend vir sy werk in planttaksonomie en fitogeografie, waaronder *Die natürlichen Pflanzenfamilien* (*Die Natuurlike Plantfamilies*), onder redaksie van Karl A.E. von Prantl.

Selfs vandag nog word sy stelsel van plantklassifikasie, die Engler-stelsel, steeds deur baie herbaria toegepas, en deur skrywers van baie handleidings en floras gevolg. Dit is steeds die enigste stelsel wat alle 'plante' (in die breë sin, alge tot blomplante) in sodanige diepte behandel.

Engler het 'n ontsaglike aantal taksonomiese werke gepubliseer. Hy het verskeie kunstenaars gebruik om sy boeke te illustreer, veral Joseph Pohl (1864–1939), 'n illustreerder wat 'n vakleerlingskap as houtgraveerder ondergaan het. Pohl se vaardigheid het Engler se aandag getrek en 'n samewerking van sowat 40 jaar het begin. Pohl het meer as 33 000 tekeninge in 6 000 plate vir *Die naturlichen Pflanzenfamilien* geproduseer. Hy het ook *Das Pflanzenreich* (1900–1953), *Die Pflanzenwelt Afrikas* (1908–1910), *Monographien afrikanischer Pflanzenfamilien* (1898–1904) en die joernale *Englers botanische Jahrbücher* geïllustreer.

Die standaardafkorting **Engl.** word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.

## Sien ook

* Lys van botaniste volgens outeursafkorting

## Verwysings
# Haaie

*Vir die Haaie-rugbyspan, sien Natalse Haaie*

| Haai Tydperk: Siluur—Onlangs |
| --- |
|  |
| Grysrifhaai (*Carcharhinus amblyrhynchos*) |
| Wetenskaplike klassifikasie |
| Koninkryk: | Animalia |
| Filum: | Chordata |
| Klas: | Chondrichthyes |
| Subklas: | Elasmobranchii |
| Superorde: | **Selachimorpha** |
| Ordes |
|
Carcharhiniformes
Heterodontiformes
Hexanchiformes
Lamniformes
Orectolobiformes
Pristiophoriformes
Squaliformes
Squatiniformes |

Die **haaie** is 'n groep seevisse wat gekenmerk word deur 'n kraakbeenagtige skelet, vyf tot sewe kieusplete weerskante van die kop en borsvinne wat nie aan die kop versmelt is nie.

Moderne haaie word in die klade **Selachimorpha** (of Selachii) geklassifiseer en is verwant aan die groep van rôe (Batoidea), wat wel varswaterspesies insluit. Die benaming "haai" word egter ook gebruik vir uitgestorwe lede van die subklas Elasmobranchii buite die Selachimorpha, soos die *Cladoselache* en *Xenacanthus* genera. Volgens hierdie breër definisie word die eerste bekende haaie na meer as 420 miljoen jaar gelede dateer.

Sedertdien het die haaie in meer as 470 spesies gediversifiseer. Hulle wissel in grootte van die klein dwerglanternhaai (*Etmopterus perryi*), 'n diepseespesie van net 18 sentimeter (7 duim) in lengte tot die walvishaai (*Rhincodon typus*), die grootste vis ter wêreld, wat ongeveer 12 meter bereik (39 voet). Haaie word in al die oseane aangetref en is algemeen tot 'n diepte van 2 000 meter (6 600 voet). Hulle kom oor die algemeen nie in varswater voor nie, maar daar is 'n paar bekende uitsonderings, soos die Zambezihaai en die rivierhaai, wat beide in seewater en varswater kan oorleef.

'n Fossielversameling haaitande
Hulle bekom suurstof deur 5-7 kieusplete elk weerskante net agter die kop. Haaie het verder 'n bedekking van dermale dentikels wat hul vel teen skade en parasiete beskerm, wat ook bykomend hul vloeidinamika deur die water verbeter. Hulle het veelvuldige stelle van vervangbare tande.

Bekende spesies soos die witdoodshaai, tierhaai, blouhaai, kortvin-mako en die hamerkophaai is uiters suksesvolle roofvisse - organismes op die kruin van hul voedselketting in die water.

Baie haaibevolkings word bedreig deur menslike aktiwiteite.

## Sien ook

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Verwysings

## Bronnelys

* Cliff, Geremy: Shark attack! In: Conserva. Departement van Omgewingsake. Deel 5, nr. 6, November 1990. ISSN 0258-3313
* Compagno, Leonard J.V.: Let's save the sharks. Conserva. Departement van Omgewingsake. Deel6, nr. 6, November/Desember 1991. ISSN 0258-3313

## Eksterne skakels

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Haaie.

* Wikispecies het meer inligting verwant aan Haaie

|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. |
 |
# Theophrastos

Standbeeld van Theophrastos in die Orto botanico di Palermo
*Historia plantarum*, 1549
**Theophrastos** (Grieks: **Θεόφραστος**; c. 371 – c. 287 v.C.), ‘n Griekse boorling van Eresos in Lesbos, was die opvolger van Aristoteles in die Peripatetiese skool. As jeugdige het hy reeds na Athene gekom, waar hy aanvanklik in Plato se skool studeer het. Na die dood van Plato het hy hom by Aristoteles geskaar. Aristoteles het sy geskrifte aan Theophrastos nagelaat, en hom aangewys as sy opvolger by die Lykeion. Theophrastos het oor die Peripatetiese skool gepresideer vir ses en dertig jaar, waartydens die skool besondere opbloei getoon het. Na sy dood, het die Atheners hom vereer met ‘n publieke begrafnis. Sy opvolger as hoof van die skool was Strato van Lampsakos.

Theophrastos se belangstellings was uiteenlopend, en het gestrek van biologie en fisika tot etiek en metafisika. Sy twee behoue botaniese werke, *Ondersoek na Plante* en *Omtrent die Oorsake van Plante*, het ‘n belangrike invloed op middeleeuse wetenskap gehad. Sy verdere ekstante werke is *Omtrent Morele Karakters*, *Omtrent Sensasie*, *Omtrent Stene* en die fragmente van sy *Fisika* en *Metafisika*, almal in Grieks. In filosofie, het hy grammatika en taal bestudeer, en Aristoteles se werk in logika voortgesit. Hy het ook ruimte beskou as ‘n blote rangskikking en plasing van liggame, tyd as ‘n toevalligheid van beweging, en beweging as ‘n noodsaaklike gevolg van alle aktiwiteit. In etiek, het hy geluk beskou as die meegevolg van eksterne invloede néwens deugsaamheid, en is beroemd vir sy stelling dat die "lewe deur welstand regeer word, nie wysheid nie."

## Verwysings
# Crocus

| *Crocus* |
| --- |
|  |
| Wetenskaplike klassifikasie  |
| Domein: | Eukaryota |
| Koninkryk: | Plantae |
| *Klade*: | Tracheofiete |
| *Klade*: | Angiospermae |
| *Klade*: | Monocotyledon |
| Orde: | Asparagales |
| Familie: | Iridaceae |
| Subfamilie: | Crocoideae |
| Tribus: | Croceae |
| Genus: | *Crocus* L., (1753) |
| Spesies |
| Sien teks |
| Sinonieme |
| * *Crociris* Schur
* *Geanthus* Raf.
* *Safran* Medik.
 |

Crocus is 'n genus van blomdraende plante wat behoort tot die familie *Iridaceae*.

## Spesies

Daar is 240 spesies wat tot die genus hoort.

## Bron

* Plants of the World Online
# Parafileties

In hierdie polifiletiese stamboom is die blou en die rooi groep monofiletiese groepe, terwyl die groen groep parafileties is.
’n Takson is **parafileties** as die laaste gemeenskaplike voorsaat van al die lede van die groep tot die takson behoort, maar nie alle afstammelinge van die voorsaat nie.

Parafiletiese taksons verskil van monofiletiese taksons, waar die groep die gemeenskaplike voorsaat en al die afstammelinge daarvan insluit, en van polifiletiese taksons, waar die meeste afstammelinge wel tot die groep behoort, maar nie die gemeenskaplike voorsaat self nie.

## Voorbeeld

Die klas Reptilia is ’n goeie voorbeeld van ’n parafiletiese takson. Dit bevat in die tradisionele, taksonomiese klassifikasie die skilpaaie, akkedisse, slange, tuataras, krokodille, dinosourusse en soogdierreptiele. Hulle het almal ’n gemeenskaplike voorsaat wat tradisioneel ook ’n reptiel was, maar voëls val nie in die klas nie, hoewel hulle ook uit reptiele ontstaan het. Al die afstammelinge van die gemeenskaplike voorsaat behoort dus nie tot Reptilia nie.

## Taksonomie en kladistiek

In moderne taksonomie word daarna gestreef om waar moontlik slegs met monofiletiese taksons te werk. Die moontlikheid om die DNA van organismes te vergelyk, het die ontwikkeling van ’n nuwe klassifikasiestelsel versnel.
# Polifileties

In hierdie polifiletiese stamboom is die blou en die rooi groep monofiletiese groepe, terwyl die groen groep parafileties is.
’n Takson word **polifileties** genoem as die laaste gemeenskaplike voorsaat van alle organismes in die takson nie self tot die takson behoort nie.

’n Hipotetiese takson, "gevleueldes" – wat sou kon bestaan uit voëls, vlermuise en insekte – sou polifileties gewees het as die gemeenskaplike voorsaat nie ook ’n "gevleuelde" was nie.

Polifiletiese taksons verskil van monofiletiese taksons, waar die groep die gemeenskaplike voorsaat en al die afstammelinge daarvan insluit, en van parafiletiese taksons, waar die voorsaat wel tot die groep behoort, maar nie al die afstammelinge nie.

## Taksonomie en kladistiek

In moderne taksonomie word daarna gestreef om waar moontlik slegs met monofiletiese taksons te werk. Die moontlikheid om die DNA van organismes te vergelyk, het die ontwikkeling van ’n nuwe klassifikasiestelsel versnel.
# Internasionale Kode van Dierkundige Benamings

Die **Internasionale Kode van Dierkundige Benamings** is ’n konvensie in dierkunde vir die wetenskaplike benaming van diere. Dit staan ook bekend as die **ICZN-kode** na aanleiding van die Engelse naam, *International Code of Zoological Nomenclature* en dié van die kommissie in beheer daarvan, die *International Commission of Zoological Nomenclature*.

Die reëls reguleer hoofsaaklik:

* Hoe name korrek gegee word binne ’n gegewe raamwerk.
* Watter name gebruik moet word indien daar botsings is.
* Hoe wetenskaplike geskrifte name moet gebruik.

Dierkundige benamings is onafhanklik van ander benamingstelsels, soos dié wat plantname reguleer. Dit beteken ’n dier en ’n plant kan dieselfde naam hê.

Die kode is net bedoel om leiding te gee in die benaming van diere en laat dierkundiges toe om organismes in taksons te klassifiseer. Of ’n spesie dus ’n erkende entiteit is of nie is ’n subjektiewe besluit, terwyl die kode bepaal watter naam aanvaarbaar is daarvoor. ’n Nuwe dierenaam wat sonder inagneming van die kode gepubliseer word, kan bloot as "onbeskikbaar" beskou word as dit nie aan sekere kriteria voldoen nie of heeltemal buite die perke van wetenskap val (bv. die "wetenskaplike" naam van die Loch Ness-monster).

Die reëls van die kode bepaal watter name geldig is vir enige takson in die familie-, genus- en spesiegroep. Daar is bykomende (maar meer beperkte) reëls vir name in hoër range.

Die kode is beperk tot die huidige weergawe – vorige uitgawes en reëls geld dus nie meer vandag nie. In die geval van ’n dispuut word die Franse kode geraadpleeg, en daarna kan die kommissie genader word, wat die reg het om ’n finale besluit te publiseer.

## Verwysings

## Eksterne skakels

* ICZN-webtuiste
* Teks van die kode
* ZooBank: Die wêreldregister van dierename
* Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
# Archaea

| Archaea (Archeabacteria) |
| --- |
|  |
| *Halobacteria* – elke sel is sowat 5 μm lank. |
| Wetenskaplike klassifikasie |
| Domein: | Archaea |
| Koninkryke en filums |
|
Crenarchaeota
Euryarchaeota
Korarchaeota
Nanoarchaeota
Thaumarchaeota |

**Archaea** is ’n domein van eensellige mikroörganismes. Dié mikrobes is prokariote, wat beteken hulle het geen selkern of enige ander organelle in hul selle wat deur ’n membraan omsluit word nie.

Archaea is aanvanklik as bakterieë geklassifiseer en het die naam **Archaebacteria** (in die koninkryk Monera) gekry, maar dié klassifikasie is verouderd. Hul selle het unieke eienskappe wat hulle skei van die ander twee domeins van lewe: Bacteria en Eukaryota. Archaea word verder verdeel in vier filums.

Archaea is eers beskou as ekstremofiele wat in uiters ongunstige toestande soos warmwaterbronne en soutmere voorkom, maar hulle is sedertdien ontdek in ’n groot verskeidenheid habitats, onder meer in die menslike kolon en naeltjie.

Hulle is veral talryk in die oseane, en die archaea in plankton kan een van die grootste groepe organismes op die planeet wees. Archaea is ’n belangrike deel van lewe op Aarde en kan ’n rol speel in beide die koolstof- en stikstofsiklus.

## Sien ook

* *Candidatus Sukunaarchaeum mirabile*

## Verwysings

## Eksterne skakels

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Archaea.
* Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
# Selkern

Diagramatiese voorstelling van die menslike selkern
 1. Kernomhulsel.

 1.a. Buitemembraan.

 1.b. Binnemembraan.

 2. Nukleolus.

 3. Nukleoplasma.

 4. Kromatien.

 4.a. Heterokromatien.

 4.b. Eukromatien.

 5. Ribosome.

 6. Nukluêre porie.

Struktuur van ’n tipiese neuron| Selkern |
| --- |
|
Dendriet
Selliggaam
Akson
Kern
Insnoe- ring van Ranvier
Akson- eindpunt
Schwannsel
Miëlienskede |

Die meeste selle het 'n **selkern** in die een of ander stadium van hul ontwikkeling. Die selkern is meestal 'n ronde of ovaalvormige liggaam wat omtrent een tiende van die sel se totale volume uitmaak. Dit word omring deur 'n dubbele kernmembraan waarvan die buitenste plek-plek met die endoplasmiese retikulum verbind is. Op sommige plekke in die kernmembraan kan daar uiters klein porieë voorkom. Die vloeibare inhoud van die kern staan bekend as nukleoplasma (kernplasma). Twee soorte strukture is van besondere belang in die kernplasma, naamlik die nukleolus (kernliggaam) en die chromosome.

Voordat die sel begin verdeel, lyk die chromosome soos 'n netwerk van fyn drade, die chromatiennetwerk. Die chromosome is verreweg die belangrikste dele van die kern, omdat hulle die draers if van die erflikheidseienskappe wat van geslag tot geslag oorgedra moet word. Wanneer die sel besig is om te verdeel, kom die chromosome voor as aparte drade. Die presiese getal chromosome in die selkern van elke lewende organisme is van allergrootste belang. Elke soort plant of dier se selkerne dra 'n presiese hoeveelheid chromosome. So byvoorbeeld is daar by die mens 46 chromosome in die kern van elke liggaamsel (maar elke gameet bevat slegs helfte van die getal chromosome wat in elke liggaamsel voorkom). 'n Chromosoom bestaan uit proteïene en 'n nukleïensuur, naamlik DNS. Die kleinste eenheid genetiese materiaal op 'n chromosoom wat 'n genetiese boodskap kan oordra, word 'n geen genoem. 'n Chromosoom kan beskou word as 'n lineêre versameling van gene – elke geen is 'n spesifieke chromosoomdeel.

Die kernliggaam is 'n ovaalvormige struktuur waarvan daar een of meer in die kern aanwesig kan wees. Dit bestaan hoofsaaklik uit nukleïensure.

## Funksies

Die kern beheer die bou en eienskappe van die sel omdat die gene die opbou (sintese) van strukturele proteïene en ensieme reguleer. Die kern dra ook die erflikheidseienskappe van die sel deur middel van die gene wat op die chromosome geleë is.
# Ernst Haeckel

| Ernst Haeckel |
| --- |
|  |
| Gebore | Ernst Heinrich Philipp August Haeckel (1834-02-16)16 Februarie 1834 Potsdam, Pruise |
| Sterf | 9 Augustus 1919 (op 85) Jena, Duitsland |
| Nasionaliteit | Duits |
| Beroep | Bioloog |
| Bekend vir | o.a. die ontdekking, beskrywing en benoeming van duisende nuwe spesies |
| Titel | Professor |

**Ernst Heinrich Philipp August Haeckel** (16 Februarie 1834 – 9 Augustus 1919) was ’n Duitse bioloog, naturalis, filosoof, fisikus, professor en kunstenaar wat duisende nuwe spesies ontdek, beskryf en ’n naam gegee het, en ’n stamboom saamgestel het wat alle lewensvorme omvat. Hy het ook baie terme in biologie uitgedink, onder meer "antropogenie", "ekologie", "filum", "filogenie", "stamsel" en "Protista".

Seeanemone uit Ernst Haeckel se *Kunstformen der Natur* van 1904.
Haeckel het Charles Darwin se werk in Duitsland bevorder en gewild gemaak, en die invloedryke maar tans minder gewilde biogenetiese wet daargestel waarvolgens embrioniese ontwikkeling (ontogenese) ’n kortlikse herhaling van evolusionêre ontwikkeling (filogenese) is.

Sy gepubliseerde kunswerke sluit meer as 100 gedetailleerde, veelkleurige illustrasies van diere en see-organismes in. As filosoof het hy *Die Welträtsel* (1895–1899) geskryf, asook *Freedom in Science and Teaching* om die onderrig van evolusie te steun.

## Verwysings

## Eksterne skakels

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Ernst Haeckel.
* Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
# Prokarioot

Skematiese voorstelling van 'n prokariotiese sel.
**Prokariote** as 'n domein verwys na alle organismes wat nie 'n selkern of nukleus bevat nie. In sulke organismes is daar geen intrasellulêre organelle teenwoordig nie en dus vind alle biochemiese reaksies op die selwand plaas.

Prokariote het nie 'n duidelike kern met 'n membraan of ander gespesialiseerde organelle nie. Prokariote sluit die bakterieë en die archaea in. Prokariote het skynbaar meer as 4 miljard jaar gelede, in die Argeïkum ontstaan in die atmosfeer van die vroeë Aarde, wat ryk aan koolstofdioksied, koolstofmonoksied, waterdamp, stikstof, waterstof en ammoniak was, maar geen suurstof bevat het nie.

In prokariote is al die intrasellulêre wateroplosbare komponente, proteïene, DNA en metaboliete saam in die sitoplasma geleë wat deur die selmembraan omring word, eerder as in aparte sellulêre kompartemente. Bakterieë besit wel proteïengebaseerde bakteriële mikrokompartemente, wat vermoedelik optree as primitiewe organelle wat in proteïendoppe ingesluit is. Sommige prokariote, soos sianobakterieë, kan groot kolonies vorm. Ander, soos miksobakterieë, het meersellige stadiums in hul lewensiklusse. Prokariote het 'n sitoskelet, wat egter baie primitiewer is as dié van eukariote.

## Verwysings
# Dierkunde

Verskeie dierepesies.
**Dierkunde** is die wetenskaplike bestudering van lewende diere. Dit vorm deel van biologie. Dierelewe word in groepe genaamd filums ingedeel, waarvan daar ten minste 30 is.

'n **Dierkundige** (ook soöloog genoem) is 'n persoon wat lewende diere bestudeer. Hulle kan in laboratoriums werk, of veldwerk doen, byvoorbeeld deur afgeleë kamera's aan te wend. Hulle gebruik diverse metodes om die struktuur, funksie, ekologie en evolusie van diere te dokumenteer. Die struktuur word ontleed deur disseksie en mikroskopiese analise. Funksie word ondersoek deur observasie en eksperimente. Dierkundiges word onder andere deur universiteite, museums en dieretuine aangestel.

Paleontologie voorsien inligting oor uitgestorwe spesies.

## Eksterne skakels

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Dierkunde.

* Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir dierkunde.