Sordum sarı çiçeğe
Channel: Ozan Karagöz Müzik
Date: 24/05/2020

(For English, see below and check the subtitles)

Hülya Karagöz, ses
Ozan Karagöz, ses ve gotik arp

"Sordum sarı çiçeğe"
Söz: Yunus Emre (1238-1321)
Müzik: Tahir Karagöz (1921-1994)
Düzenleme: Ozan Karagöz 

Güzel bir bayram kutlaması için, annemle, Yunus Emre'nin hemen hemen herkesçe bilinen bu ünlü ilahisini seslendirmek istedik. Annem söylerken ben de parçaya "Fauxbourdon" (okunuşu: foburdon) dedikleri çokseslendirme tekniği ile eşlik ettim.

Fauxbourdon, 15. yüzyılda çokseslilik doğaçlamak ya da bestelemek için kullanılan tekniklerden biriydi. Aslında 13. yüzyıldan itibaren, özellikle Britanya'da, üçlü ve altılılarla çokseslendirme yapılıyordu, ancak 15. yüzyıla gelindiğinde, bu artık uluslararası "doğaçlama standart"ı olacak kadar yaygınlaşmıştı.

Yine annemle yaptığımız başka bir segâh ilahi olan "Sevdim seni"nin aksine, burada Pisagor sistemini kullandım. Yarım seslerin segâh makamınınkilere göre daha küçük olduğunu farkedebilirsiniz. (Küçük mücennep yerine bakiye)

*English*

Hülya Karagöz, voice
Ozan Karagöz, voice and gothic harp

"Sordum sarı çiçeğe" (I asked the yellow flower)
Lyrics: Yunus Emre (1238-1321)

In order to make good feast day wishes, my mum and I decided to perform this well known hymn, whose lyrics are written by the sufi poet Yunus Emre. As my mum sang, I accompanied her with Fauxbourdon technique.

Fauxbourdon was one of the polyphonic improvisation and composing techniques of the 15. century. In fact, thirds and sixths were being used since 13. century, especially in Britain, but by the 15. century, fauxbourdon was used internationally as an "improvisation standard".

Contrary to another segâh hymn "Sevdim seni" (I loved you) that I had recorded with my mum, I used Pythagorean tuning here. You might realize that the semitones are smaller than those of the segâh maqam.