The Childhood Terror
Channel: Gandalf The Gay
Date: 2024-04-07

Gandalf The Gay (The Gay Wizard and Apex Homosexual)

The source of many nightmares...

----------

The Groke (Swedish name Mårran, Finnish name Mörkö) is a fictional character in the Moomin stories created by Tove Jansson. She appears as a ghost-like, hill-shaped body with two cold staring eyes and a wide row of white shiny teeth. In the book Who Will Comfort Toffle?, it is mentioned that she has a tail, but it has never been seen. Wherever she stands, the ground below her freezes and plants and grass die. She leaves a trace of ice and snow when she walks the ground. Anything that she touches will freeze. On one occasion, she froze a campfire by sitting down on it. She seeks friendship and warmth, but she is declined by everyone and everything, leaving her in her cold cavern on top of the Lonely Mountains.

On one occasion in a comic, however, she was hailed as a heroine when she, in her constant search for warmth, extinguished a forest wildfire by sitting on it. In another comic, Sniff has made a magical potion with seemingly random effects. In curiosity, he drips a few drops on an ant which then transforms into the Groke. It is never made clear if this is how the Groke came to be, or if the ant transformed to another creature of the same type.

The Groke is a melancholic and lonely character. Agneta Rehal-Johansson has argued that various other characters, such as Moomintroll or Moominmamma, identify with or are represented by her loneliness.

----------

Buka (oryg. szw. Mårran, fiń. Mörkö) − fikcyjne stworzenie, bohaterka cyklu książek o Muminkach autorstwa Tove Jansson. Istota podobna do skały, o potężnej posturze, bladych oczach i wyszczerzonych zębach.

Buka przemieszcza się po świecie, niejednokrotnie odwiedzając Dolinę Muminków. Przyciąga ją światło i ciepło domu. Pojawiając się w jakimś miejscu, przynosi chłód i zamraża ziemię, na której dłuższy czas stoi. W miejscu, gdzie przebywa dłużej niż godzinę, nic już nie wyrośnie. Buka wzbudza powszechny strach, jednak nie wiadomo, czy naprawdę jest groźna, czy tylko samotna i nieszczęśliwa.

W powieści Tatuś Muminka i morze Buka, szukając zapalanej wieczorem lampy, wyrusza za rodziną Muminków na samotną wyspę, płynąc na zamrożonej przez siebie krze. Współczujący jej Muminek codziennie wynosi naftową lampę na brzeg morza i w końcu jego postępowanie zmienia Bukę, która przestaje nieść ze sobą chłód.

----------