Glimpen van Popronde Middelburg 2023
Channel: Wij zijn de stad
Date: 12/11/2023

Nee, dit is geen verslag van Popronde Middelburg 2023. Dit zijn alleen wat beelden van het eerste deel van het festival van afgelopen donderdag. Ze zijn gemaakt tussen 15.30 en 21.30 uur.  Na een dik vijf uur en acht bands op negen locaties vonden we het wel mooi geweest.

Maar ook zal zagen en hoorden we nog niet de helft van de bands; afwisselend en vermakelijk was het wel. Bij het optreden van de Italiaanse Marta Arpini, in Het Koffiepand kon je bijna een speld horen vallen. Dat paste perfect bij haar ingetogen en breekbare muziek. Even later, bij de jonge Sem Rozendaal in Locaal39, hoorde je al wat meer achtergrondgeluiden. De zanger zong er, zonder microfoon, met gemak overheen, met zijn mooie stem.

Pas anderhalf uur later kreeg de Popronde officieel het startsein in de Vleeshal. Nadat Anita Pijpelink nog eens had uitgelegd hoe tof het concept van het evenement is opende Maryn Charlie 'het bal' echt.

Even later werden we erg vrolijk in De Drvkkery. Daar zou het duo Astronaut spelen, maar tegen achten waren de twee nog nergens te bekennen. Even later doken ze alsnog op. Ze hadden heerlijk zitten tafelen bij Warung Senang. Team Drvkkery pakte het mooi op. Later lazen we in een post op Insta dat Astronaut na afloop nog een toegift had gegeven, aan één persoon. Juist ja, Erwin van Warung Senang. Die was ook iets later :-)

Lachen deden we in PAND 39. Onderweg van De Spot naar Café Bommel hoorden we daar het geluid van... Tarzan & the Beachwaiters. Hè, wat? Die naam hadden we helemaal niet gezien, in het programmaboekje van het festival. Het bleek een vrolijk tussendoortje. Deze surfpunks willen altijd wel spelen en wisten dat de act van Popronde pas om 21.15 zou spelen. "Wat je hier ziet is een Propronde", grapten de mannen. Ze waren letterlijk in het schema gepropt. Fun!

Ter afsluiting wilden we ook nog even kijken in Zanzi Diner, al was het maar omdat we daar nog niet eerder live muziek zagen. We waren benieuwd hoe de sfeer en setting daar zouden zijn. Nou, leuk dus. Fay Vriens en band stonden daar te spelen, precies voor de ingang. Dat is niet ideaal, zou je denken, maar Fay had er geen enkele moeite mee. Terwijl ze haar aanstekelijke liedjes zong deed ze ook steeds de deur open voor mensen die naar binnen of buiten wilden. Een zingende gastvrouw!

Met haar refrein in het hoofd wandelden we even later huiswaarts. "Vergeef me. Morgen ben ik alles weer vergeten." Misschien moet Fay eens een bakje thee gaan drinken met Pelle Bast van Astronaut. Die zong een uurtje eerder dat hij "hoopt dat hij alles weer vergeet, en dat hij hoopt dat hij straks niets meer weet."

Het geheugen als piepklein rood draadje door twee optredens. Dan mag je gerust spreken van een onvergetelijke editie. Bedankt weer, organisatie!