Paars Zand - het meisje dat verdwaalde in haar tekening - februai 2015
Channel: Sjoerd Schwibettus
Date: 2015-04-10

kunsteducatieve voorstelling vanuit ArtEZ voor Jan Ligthartschool te Arnhem.
Studenten jaar 1 ArtEZ docent theater opleiding Arnhem maakten met Sjoerd Schwibettus deze voorstelling voor Jan Ligthartschool - bovenste klassen te Arnhem. Lin Adams, Lina Borsten, Janoel Brand, Kira van Ginneken Sander Koning, Inga Otten, Ylva Rietman, Reno van Rijsewijk, Dieuwke Slump. Zij spelen op 11 februari 2015 in Rozet voor de kinderen van Kunstbedrijf Arnhem.

De voorstelling is weliswaar in 1e instantie geinspireerd op Julia"s reis maar de scenes en de teksten zijn geheel van eigen makelij.
productie ism WalkingFaces & ArtEZ Arnhem, video en montage Emmy Chau. Met dank aan Nadine Febranof.

Eerste jaars studenten aan de Artez docent theater opleiding speelden woensdag 11 februari hun eigen gemaakte voorstelling “Paars Zand, Het meisje dat verdwaalt in haar tekening” speciaal voor kinderen die een theatercursus volgen bij Kunstbedrijf Arnhem. 
De kinderen werden op een bijzondere manier opgehaald door een saxofoon spelende muzikant die een optocht vormde met de kinderen achter zich aan door Rozet. Directeur Otto Berg in vergadering en lezende en wachtende mensen keken verbaasd op.  De muziek met de saxofoon kreeg een mooie betekenis in de voorstelling. 
De kinderen en paar ouders hebben geboeid zitten kijken naar deze muzikale en beeldende voorstelling. Er werden geluiden en ritmes geproduceerd met allerlei instrumenten, levensgrote tonnen en het eigen lichaam. Er werd ook prachtig fluisterend gezongen in een scène waarin de bomen wensten dat ze konden zingen en dansen en vrij zijn. Julia het meisje uit de voorstelling heeft met haar verbeeldingskracht en tekeningen de mogelijkheid om dat te laten gebeuren, maar haar getekende fantasieën kunnen soms ook beangstigend worden. 
Wat zou je zelf tekenen als die tekening vervolgens echt zou worden vroegen de spelers na de voorstelling. “Een toverstok waarmee ik kon toveren” antwoordde Odely of juist een heel mooi toverachtig landschap met paars zand zoals Julia in de voorstelling doet? 
De kinderen van Kunstbedrijf waren onder de indruk van de kracht zonder woorden. De teksten die in de voorstelling gebruikt werden waren poëtisch en toverachtig zoals een meisje na de voorstelling zei. Maar in het grootste deel van de voorstelling werd heel weinig gesproken. De kinderen hadden heel goed begrepen dat Julia het in het echte leven soms niet zo makkelijk vindt en daarom het liefst verdwijnt in haar fantasie. 
De kinderen die na de voorstelling nog les hadden hebben vanuit dit gegeven zelf scènes gemaakt. Een meisje wat gepest werd zou willen kunnen veranderen in een grote gevaarlijke leeuw. De leeuw werd gevormd door 4 kinderen samen. Ook verbeelden de kinderen in een scène hoe het is om heen en weer geslingerd te worden in je hoofd door gedachtes of door wat mensen van je vinden. 
Net als in de voorstelling kun je met scènes vanuit beweging en beeld heel goed wat vertellen, soms zelfs duidelijker dan wanneer je het verhaaltje zou spelen. De kinderen vonden het daarom ook leuk om te horen dat alles wat ze in de wereld van Julia’s tekeningen gezien en begrepen hadden goed was. Er was niets fout. 
Nog wat dingen die ze na de voorstelling zeiden: “die vissenkoppen waren echt heel eng, ook door wat ze zeiden.” “Wat knap van de spelers dat alles in elkaar overliep, je was soms ergens naar aan het kijken en dan kwam plotseling die grote raaf tevoorschijn zonder dat je dat gezien had.” “Dat geluid van die kraai was ook knap”. “De scène met de stemmenrover was heel grappig, vooral toen Julia haar eigen stem zocht en eerst een lage mannenstem kreeg en toen een hele hoge stem.” “Ik ben blij dat ze niet echt rijst op ons gooiden.” “Ja, dat was gaaf met die rijst, maar ik kreeg korrels in mijn haar.” “Ik vond het super leuk bedacht dat de spelers in elkaar gingen als je een prop maakte van het papier en weer omhoog kwamen als het papier werd uitgevouwen, zo snapte je het nog beter.” 
Voor de kinderen van Kunstbedrijf was het een super geslaagde middag! 



 


WalkingFaces maakt lijfelijke poezie.
De video films zijn origineel en van eigen origine.
De documentaires zijn weergaven van live performances.
WalkingFaces is van Sjoerd Schwibettus en omvat naast actuele films, documenten vanaf jaren 70 op mime - dans theater en installaties en performances.