OLGA GARCÍA FERNÁNDEZ Escola contrahexemónica: a escola do coñecemento
Channel: Aula Castelao Filosofía
Date: 02/05/2022

Olga García Fernández, nacida en Madrid en 1977, é licenciada en Filosofía pola  Universidade Complutense de Madrid (2000). Dende 2006 é profesora de Filosofía de Ensino  Secundario. Dende hai once anos (ou cursos, que é como mide a súa vida un profesor), exerce  no IES Julio Verne de Bargas, Toledo. Con anterioridade traballou no IES San Juan del Castillo  de Belmonte (Cuenca), no IES Juan de Padilla en Illescas (Toledo) e no IES Juan Antonio Castro  de Talavera de la Reina. Todos estes centros educativos teñen unha idiosincrasia particular, se  ben a maioría deles están en zonas de crecemento demográfico explosivo nas que se sufriu de  maneira máis crúa a crise económica de 2008. Os recortes educativos de 2011 na Comunidade  de Castela A Mancha afectaron dramaticamente ás familias destas zonas e as consecuencias dos  mesmos séguense notando, non se tendo recuperado dereitos do alumnado, do profesorado  e da comunidade educativa en xeral. Este é o contexto de combate no que, á beira doutros  compañeiros comeza a tomar forma o libro que vería a luz en 2017, Escuela o Barbarie: entre el  neoliberalismo salvaje y el delirio de la izquierda. 
A primeira aproximación académica á Filosofía da Educación foi no doutoramento,  co traballo de investigación con título Ilustración y educación (non publicado). No transcurso  deste traballo publicouse o artigo Mercado, Pedagogos y Secundaria (2009, Logos. Anales del  Seminario de Metafísica) sobre o libro El aula desierta de Concha Fernández Martorell.  
Baixo a influencia de profesores como Carlos Fernández Liria e Juan Bautista Fuentes  Ortega é cando se empeza a pensar a relación polémica entre Filosofía e Pedagoxía, ao menos en  relación ás formas progresistas e paidocentristas que adoptou a Pedagoxía dende o século XX.  Determinantes son momentos de loita como estudante, como contra o Informe Bricall (Informe  sobre la Universidad 2000), que formulaba as liñas mestras das reformas que desenvolvería o  Plan Bolonia (firmado en 1999 no marco e desenvolvemento do Tratado de Lisboa). Pero é no  exercicio da profesión de docente en secundaria, cando se percibe con auténtica crueza como  a escola pública está a sufrir un radical baleirado de coñecemento e a substitución do mesmo  por unha sorte de discursos pseudoteóricos, técnicas e metodoloxías “salvíficas”, relacionadas  coa Pedagoxía e a Psicoloxía, que máis teñen que ver co interese de pór a escola ao servizo de  intereses económicos espúreos que á transición cultural, á ensinanza do saber como fin en si  mesmo e para a formación de cidadáns críticos. 
É este o principio da colaboración con Carlos Fernández Liria e Enrique Galindo, o  primeiro profesor de universidade, e o segundo de secundaria, que daría lugar ao libro Escuela  o Barbarie, que lle ten valido críticas e ataques a partes iguais por parte da dereita capitalista  e da esquerda progresista acrítica. A Editorial Akal é a oportunidade de codirixir, xunto con  Enrique Galindo, unha nova colección, a de educación, na que se publican, até finais de 2021,  tres obras magníficas: El culto pedagógico. Crítica del populismo educativo (2018), de José  Sánchez Tortosa; La dictadura del coaching. Manifiesto por una educación del yo al nosotros  (2019), de Vanessa Pérez Gordillo, El fin de la educación. La escuela que dejó de ser (2021), de  Xavier Massó Aguadé.