အညာမင်္ဂလာဆောင်

မေးခွန်း: ၁။အညာမင်္ဂလာဆောင်ကဗျာကို ဖတ်ရှုပြီး မည်သည့်အသိအမြင်ရရှိသည်ကို သင့်စကားဖြင့် ရေးပါ။
အဖြေ: အညာမင်္ဂလာဆောင် လေးချိုးကြီးသည် ၁၉၁၃ ခုနှစ်တွင် သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်းရေးသော ဗိုလ်ဋီကာမှ
ထုတ်နုတ်ထားသည့် ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ အညာမင်္ဂလာဆောင်ကဗျာသည် အထက်အညာဒေသ မင်္ဂလာဆောင်တွင်
အဘိုး၊ အဘွား၊ အမိအဖ၊ ယောက်ဖဆွေမျိုးများက မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့များပေးကြပြီး အောက်ပြည်အောက်ရွာ ရောက်သော
အခါ ဒုက္ခနှင့်တွေ့ရပုံကို ဖော်ကျူးရေးဖွဲ့ထားသည့် ကိုလိုနီခေတ်ကဗျာတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။
အညာဒေသတွင် မင်္ဂလာဆောင်ပွဲကို ရှေးအစဉ်အလာ အညာဓလေ့အတိုင်း ကျင်းပလေ့ရှိကြပါသည်။ အဘိုး၊
အဘွား၊ အမိအဖ၊ ဆွေမျိုးသားချင်းအပေါင်းကလည်း မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့ ချီးမြှင့်ကြပါသည်။ အဘွားက ကျီတစ်ဆောင်၊
အဘိုးက နွားညီနောင်တစ်ရှဉ်း လက်ဖွဲ့ပါသည်။ မိဘတို့ကလည်း အလုံတစ်ခွင်မှာ ဂုဏ်အင်မသေးကြသူများ၊


ပြည့်ပြည့်ဝဝ နေထိုင်စားသောက်နိုင်သူများ ဖြစ်သောကြောင့် ရှိသမျှကုန်ချင်ကုန်ပါစေဟူ၍ မင်္ဂလာဆောင်ပေးပြီး
ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ကိုပါ ဖိတ်ကြားသဖြင့် ညအိပ်ညနေ လာရောက်ကြပါသည်။
မိဘတို့က ခြုံစရာအကွက်ဖျင်စောင်နှစ်ထည်၊ ရုံပဝါတဘက်နှင့် ခြင်ထောင်တို့ကို လက်ဖွဲ့ပါသည်။
လုပ်ကိုင် စားသောက်ရန် တောလယ်ယာတစ်ခင်း၊ ပြောင်းစေ့တစ်စလယ် စိုက်ပျိုးနိုင်လောက်သော ယာခင်း၊
လယ်တစ်ကွက် တို့ကိုလည်း လက်ဖွဲ့ပါသည်။ ခရမ်း၊ ငရုတ်၊ ဂျုံ၊ ကုလားပဲ၊ နှမ်း၊ ပြောင်း၊ ဝါ၊ ဖရုံ၊ ဖရဲ၊
မုန်လာ၊ ခဝဲ စသည့် မျိုးစေ့ကောင်းများကို ခယောင်းယာမှာ စိုက်ပျိုးနိုင်ရန် ဆွေမျိုးအများကလည်း လက်ဖွဲ့အဖြစ်
လက်ဆောင်ပေးကြပါသည်။ အမေအိုကလည်း ဓားမရှည်၊ ဓားမတို တို့ကိုလည်း လက်ဖွဲ့လိုက်ပါသေးသည်။
မယားဘက်က မောင်တွေကလည်း ပလွေနှစ်စင်း အပျင်းပြေမှုတ်ရန် လက်ဖွဲ့လိုက်ပါသေးသည်။

ဆွေမျိုးအပေါင်းတို့ကလည်း အိုးခွက်ပန်းကန်အစုံနှင့် မြေအင်တုံ သောက်စရာဇွန်းတို့အပြင် ကွမ်းအစ်ပါ
လွယ်အိတ်တစ်လုံးနှင့်ထည့်ကာ လက်ဖွဲ့လိုက်ကြပါသေးသည်။ မင်္ဂလာဆောင်ခန်းဝင် ပစ္စည်းတွေကလည်း
တစ်အိမ်ထောင်ပ? ရှိပါသည်။ သို့နှင့် အောက်ပြည်အောက်ရွာသို့ စီးပွားရှာရန် ထွက်လာသည့်အခါ ပဲခူးဘူတာ
အရောက်တွင် သူခိုးလူလိမ်လူညာတွေနှင့်တွေ့ကာ မင်္ဂလာဆောင်မှ လက်ဖွဲ့ရထားသော ပစ္စည်းလေးများကို
ထန်းခေါက်ဖာတွင်ထည့်ကာ သယ်လာကာမှ သူခိုးလက်ချက်ဖြင့် အခိုးခံလိုက်ရပေတော့သည်။ အညာမြေဌာနေဟောင်း
ဆီက အကြွေးငွေတစ်ရာရှိထားရာ ထိုအကြွေးငွေကို ကြွေးရှင်ဖြစ်သည့် ဒွေးခါကလည်း ပြန်တောင်းနေပြန်ပါသည်။
မွဲဖို့ရာ ကံကြမ္မာကလည်း ဖန်လာလေတော့သည်။ အညာမှာရှိစဉ်ကာလတုန်းက ကြက်ဆိုတာတောင် အလောင်းအစား
မလုပ်ခဲ့ပါ။ ရိုးရိုးသားသားနေလာခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်ပါလျက် ကုသိုလ်ကံမကောင်းချင်တော့ မွဲဖို့ရာဖန်တီးနေပါသည်။
သို့ဖြစ်ရာ မိမိပိုင်ဆိုင်သည့် လှလှပြည့်ပြည့် နွားပြာတစ်ရှဉ်းကို အကြွေးဆပ်ရန် ကျောင်းတကာကို
ရောင်းလိုက်ရပေသည်။ ရွာရှေ့က ယာတစ်ခင်းကိုလည်းရောင်းကာ အကြွေးဆပ်လိုက်ရပေတော့သည်။ ဤကဗျာကို
ဖတ်ရှုပြီး မင်္ဂလာဆောင်ပြီးခါစ ကြင်စဦးဇနီးမောင်နှံကို သနားမိပါသည်။ မိမိတို့၏ ဘဝရှေ့ရေး၊ အိမ်ထောင်ရေး၊
ကြီးပွားတိုးတက်ရေးအတွက် အောက်ပြည်အောက်ရွာသို့ဆင်းကာ စီးပွားရှာလျှင် အဆင်ပြေမည်ဟုယူဆကာ မင်္ဂလာ
လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးကာ အောက်ပြည်အောက်ရွာသို့ လာခဲ့ကာမှ ပဲခူးဘူတာတွင် သူခိုးလူဆိုးတို့ကြောင့်
ပါလာသည့်ပစ္စည်းများ အခိုးခံလိုက်ရပေတော့သည်။

အင်္ဂလိပ်ကိုလိုနီတို့ အုပ်စိုးသည့် ကိုလိုနီခေတ်အခါ၌ စီးပွားရေးကပ်ဆိုက်ခြင်း၊ အထက်အညာဒေသ၌
လုပ်ကိုင်စားသောက်၍ မကောင်းခြင်း၊ လူဆိုးသူခိုးလူလိမ်လူကောက်များ ပေါများခြင်း စသည့်ခေတ်ဆိုး စနစ်ဆိုး
အောက်တွင် နေကြရကြောင်း၊ ခေတ်ကြေးမုံကိုလည်း လေ့လာမိပါသည်။ အညာဒေသတွင် မိုးခေါင်ရေရှား ရာသီဥတု
မကောင်းခြင်းကြောင့် စိုက်ပျိုးရေးမဖြစ်ထွန်းသဖြင့် အညာဒေသမှလူတချို့ အောက်ပြည်အောက်ရွာသို့ဆင်းကာ
လုပ်ကိုင်စားသောက်ကြရသော ခေတ်အခြေအနေကိုလည်း သုံးသပ်မိပါသည်။

ခေတ်စနစ်မကောင်းစေကာမူ အညာဒေသ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးစံအရ အရွယ်ရောက်ပြီဖြစ်သည့်
သားသမီးတို့ကို အိမ်ထောင်ထူပေးကြပေသည်။ ဘိုးဘွားမိဘ မောင်နှမဆွေမျိုးအပေါင်းတို့က တတ်နိုင်သလောက်
မင်္ဂလာဇနီးမောင်နှံကို ကူညီထောက်ပံ့ပေးကြသည်မှာ နှစ်သက်မြတ်နိုးစရာကောင်းလှပြီး ယဉ်ကျေးမှုအစဉ်အလာကို
ထိန်းသိမ်းကြကြောင်း ဆက်လက်၍ ထိန်းသိမ်းသင့်ကြကြောင်း အသိအမြင်များ ရရှိစေပါသည်။