ပေါ်နွေလလျှင်

မေးခွန်း: ပေါ်နွေလလျှင် ကဗျာတွင် စာဆို၏ခံစားချက်ကို ဖော်ပြနေသောအဖွဲ့များကို ထုတ်နုတ်တင်ပြပါ။
အဖြေ: ပေါ်နွေလလျှင် ကဗျာသည် တောင်ငူခေတ်စာဆို ရတုဘုရင်နတ်ရှင်နောင် စပ်ဆိုခဲ့သော ရတုကဗျာတစ်ပုဒ်
ဖြစ်ပါသည်။ စစ်မြေပြင် စစ်စခန်းသို့ ရောက်ရှိနေချိန်တွင် နေပြည်တော်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သောချစ်သူအတွက် ပူပန်
သောကများ ဖြစ်ပေါ်နေသော စာဆို၏ခံစားချက်ကို သရုပ်ဖော်ရေးဖွဲ့ထားသော ရတုကဗျာဖြစ်သည်။ ဤရတုကဗျာ
သည် စာဆိုနတ်ရှင်နောင်၏ ခံစားချက်ကို ဖော်ပြနေသော ခံစားချက်အဖွဲ့များ ဖြစ်ပါသည်။
စာဆိုနတ်ရှင်နောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တွေးတတ်မြင်တတ် ခံစားတတ်သည့် စာဆိုဖြစ်သည်နှင့်
အားလျော်စွာ ချစ်သူနှင့်ခွဲခွာ၍ စစ်မြေသို့ရောက်ရှိရာ အရာရာတိုင်းသည် အလွမ်းဓာတ်ခံရှိသူအတွက် လွမ်းစရာ
ဖြစ်နေပါတော့သည်။ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်သည့်ကာလကား နွေကာလဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်၏ ရာသီသဘာဝတို့ကား
“တောင်ကခြိမ့်မြူး၊
မင်းလွင်ဦးနှင့်၊ ပျံ့ပျူးချုပ်ထိုင်း၊
မုန်တိုင်းဆင်လို၊ တိမ်ညိုမှိုင်းထပ်၊
ပြက်လျှပ်ပြကာ၊ စိမ်းဝါမိုးပန်းဟူ၍ မင်းလွင်မြူခိုးတို့ စတင်ကျရောက်ချိန်၊ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင်တစ်ပြင်၌
ထိုင်းမှိုင်းအုံ့ဆိုင်းလျက်၊ လျှပ်စီးပြက်လိုက်သဖြင့် တိမ်ရောင်စုံနှင့် အစိမ်းရောင်အဝါရောင်လျှပ်ပန်းအစုံစုံတို့
တွေ့မြင်လိုက်ရာ အလွမ်းခံစားချက်တို့မှ တစ်ဆင့် စာဆို့ရင်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေသော အဖွဲ့ဖြစ်ပါသည်။
““ရေသွန်းသာကြည်၊
ပျော်ရမည်ကို၊ မြရည်သက်မှတ်၊
ရောက်ခဲလတ်ဟု၊ ချစ်ထွတ်တင်သည်”.. ဟူ၍ ကဆုန်လတွင် စစ်မြေပြင်မှ ပြန်ရောက်လိမ့်မည့်အထင်နှင့်
ညောင်ရေသွန်းပွဲတော်ကို မောင်နှံနှစ်ဖော် ပျော်ရမည်အထင် နှင့် မျှော်နေရှာသော ချစ်သူလေးမှာ ရောက်ခဲလှလေခြင်းဟု
ချစ်စကားဆိုနေရှာမည်ကိုတွေးကာ ခံစားနေရသော စာဆို၏ခံစားချက်ကို ဖော်ပြနေသော အဖွဲ့ဖြစ်ပါသည်။
“ကြာညွတ်ဖယောင်း၊ နေရှိန်ပြောင်းသို့၊
ဆင့်လောင်းလွမ်းဝှန်၊ ရှိလိမ့်ဟန်ကို”...ချစ်သူပြန်မရောက်နိုင်သဖြင့် နေရှိန်ထိကာ ပြောင်းညွတ်နေမည့်
ဖယောင်းကဲ့သို့၊ အပူထိနေသည့် ကြာနွယ်ကဲ့သို့ ညှိုးခွေနေမည့်ချစ်သူ၏ ခံစားချက်ကိုတွေးကာ စိတ်မကောင်း
ဖြစ်နေမိသည့် မိမိ၏အလွမ်းကိုလည်း သရုပ်ဖော်ထားရာ ခံစားချက်သရုပ်ဖော်အဖွဲ့ကောင်းအဖြစ် ခံစားရစေပါသည်။
“တိမ်စွန်လေလျှင်၊ ဖူးရောက်ချင်သည်၊
ငှက်သွင်ပျံကြွ မတတ်သော”ဟူ၍ ချစ်သူထံ ငှက်ကလေးလို လေဟုန်စီးကာ ပျံသွားချင်လုမတတ်
ခံစားနေရကြောင်း စာဆို၏စိတ်ခံစားချက်ကို သွားချင်ရာကို ပျံတက်သွားနိုင်သော ငှက်ကလေး၏ အမူအရာဖြင့်
သရုပ်ဖော်ထားသည့် သရုပ်ဖော်အဖွဲ့ဖြစ်ပါသည်။
““စံပယ်ဖြူမွှေး၊ စံကားသေးကို၊
မြတ်လေးစုံမက်၊ ကျွန်ုပ်လက်ဖြင့်၊
ရွေးလျက်ရွရွ၊ မဆင်ရတည့်”ဟူ၍ စံပယ်၊ စံကား၊ မြတ်လေးပန်းတို့ကို လှနိုးရာရာရွေးကာ ကိုယ်တိုင်
မပန်ပေးနိုင်ကြောင်း ချစ်သူထံမရောက်နိုင်သည့် စာဆို၏ခံစားချက်ကို ဖော်ပြနေသော အဖွဲ့ဖြစ်ပါသည်။ အချိန်တန်၍



ပြန်ရောက်နိုင်မည်အထင်နှင့် မျှော်နေရှာမည့် ချစ်သူလေး၏အဖြစ်၊ ပူဆွေးသောကနှင့် မျက်ရည်ကျနေမည့်
ချစ်သူလေး၏အဖြစ်ကို တွေးနေမိသော စာဆို၏အလွမ်းခံစားချက်ကို
“လျှောက်ပန်စေ့မျှ၊ မချေရသော်၊
ပြိုက်ကျသွယ်ဖြည်း၊ နှင်းထက်သည်း၍၊
ဝမ်းနည်းလျက်ပင်၊ ပြောင်းလိမ့်ထင်သည်”ဟု မိမိ၏ အလွမ်းခံစားချက်ကို သရုပ်ဖော်ရေးဖွဲ့ထားပါ သည်။
စစ်မြေပြင်မှ ပြန်လာမည့်ရက်သည် ခန့်မှန်းရက်ထက် မကျော်လွန်လောက်ဟုထင်ကာ နှုတ်စကားဆိုထားခဲ့
သည့် မိမိ၏စကားကြောင့် အလွမ်းဝေဒနာများ ခံစားနေရမည့်ချစ်သူလေး၏ ခံစားချက်ကို
““မကျူးထင်ထင်၊ ကဆုန်တွင်ကို၊
ကျိုင်းစင်မြခဲ၊ စစ်ပွဲရန်နည်၊ ပြန်လျှင်းမည်ဟု”ဟူ၍ ချစ်သူအတွက် ခံစားနေရသော ခံစားချက်အလွမ်းကို
သရုပ်ဖော်ရေးဖွဲ့ထားပါသည်။ အချစ်ရေးနှင့် စစ်ရေးအတွက် အလွမ်းသောကခံစားနေရသော စာဆိုမှာ ဖြေမဆည်နိုင်
လောက်အောင် ချစ်ဝန်လေးခဲ့ရကြောင်း
“သက်မျှငယ်ချစ်၊
ပျောင်းလိမ့်ဖြစ်ကို၊ စိစစ်မိမိ၊
သတိချုပ်ဆည်၊ ပြေမည်မျှဝေး၊
ချစ်ဝန်လေးနဲ့”ဟူ၍ သရုပ်ဖော်ရေးဖွဲ့ထားသည့်အဖွဲ့မှာ စာဆို၏ခံစားချက်ကို ပေါ်လွင်အောင် သရုပ်ဖော်ထား
သည့် သရုပ်ဖော်အဖွဲ့ဖြစ်ပါသည်။
အိမ်ရှေ့မင်းနတ်ရှင်နောင်၏ အိမ်ရှေ့မိဖုရား “ရာဇဓာတုကလျာ”ကား တောင်ငူအိမ်ရှေ့မင်းနတ်ရှင်နောင်နှင့်
တာရှည်စွာ မပေါင်းဖက်လိုက်ရဘဲ အိမ်ရှေ့မိဖုရားအဖြစ် ခုနစ်လသာ ပျော်ရွှင်ခံစားရပြီး လွန်တော်မူရှာလေသည်။
အချစ်ကံခေရှာလေသူနှစ်ဦး၏ ပျိုရွယ်စဉ်ဘဝ စစ်ထွက်စဉ်ကာလမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့သောချစ်သူကို လွမ်းဆွတ်တသစွာ
ဖွဲ့ပြခဲ့သော “ပေါ်နွေလလျှင်” ရတုကဗျာကား နတ်ရှင်နောင်၏ကဗျာများထဲမှ အကောင်းဆုံးနှင့် အထင်ရှားဆုံး
ရတုကဗျာတစ်ပုဒ်ဟု ဆိုနိုင်သည်မှာ စာဆို၏ခံစားချက်ကို ဖော်ပြနိုင်စွမ်းသော အဖွဲ့များကြောင့်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်ပါ
သည်။