ရေသည်ပြဇာတ်

မေးခွန်း: စာဆိုဦးပုညသည် ရေသည်ပြဇာတ်ပါဇာတ်ဆောင်များကို မည်သို့ဖန်တီးထားသနည်း။
အဖြေ: ကုန်းဘောင်ခေတ်စာဆို ဦးပုညသည် ဘုရားဟောအင်္ဂါမာလဇာတ်တော်ကို အခြေခံ၍ ရေသည်ပြဇာတ်ကို
ဖန်တီးရေးဖွဲ့ ထားသည်။ ဤပြဇာတ်တွင် ဇာတ်ဆောင်များမှာ ရေသည်ယောက်ျား၊ ရေသည်မိန်းမနှင့်
ဥဒယမင်းကြီးတို့ဖြစ်ပြီး ရေသည်ယောက်ျားနှင့် ရေသည်မိန်းမတို့ကို လူ့သဘာဝပီပြင်စွာ ရေးဖွဲ့ထားပြီး
ဥဒယမင်းကြီးအား ဘုရားလောင်းစိတ်ဓာတ်၊ သူတော်ကောင်းစိတ်ဓာတ်ရှိသူအဖြစ် ဖန်တီး ရေးဖွဲ့ထားပေသည်။
ရေသည်ယောက်ျားသည် ရေရောင်းခြင်းဖြင့် ဆင်းရဲပင်ပန်းစွာ အသက်မွေးရသူဖြစ်သောကြောင့်
ထမင်းနှင့်ဟင်းကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မစားသောက်နိုင်ပေ။ မုရင်းထမင်းနှင့် ချဉ်ပေါင်ဟင်းကို တစ်လလုံးတွင်
သုံးနပ်လောက်သာစားရသဖြင့် ကောက်လျင်ကြီးဆန်နှင့် ငါးသန်သေးသေး ရေလုံပြုတ် ဟင်းဖြင့် တစ်လုပ်ကလေးမျှ
စားရလျှင်ဖြင့် လူဖြစ်ကျိုးနပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း တမ်းတမိသည်မှာ လူ့သဘာဝပီပြင်လှပေသည်။ “အသက်ရှိစဉ်၊
မသေခင်ကို၊ ကောက်လျင်ကြီးဆန်၊ နီတာလံနှင့် ငါးသန်သေးနုပ်၊ ရေလုံပြုတ်များကို၊ တစ်လုပ်ကယ်ဝဝ၊
စားလိုက်ရလျှင်ဖြင့်၊ အာဂပါးစပ်၊ လူဖြစ်ကျိုး နပ်လေငဲ့”ဟူသော အဖွဲ့အရ အစားအသောက် ဆင်းရဲလွန်း၍
စားချင်သည့်အရာကို တမ်းတမိသည့် လူ့သဘာဝ ပီပြင်သော သူဆင်းရဲတစ်ဦးအဖြစ် ရှေ့ပိုင်းဇာတ်လမ်းတွင်
ဖန်တီးထားပေသည်။
ကံဆိုးလွန်း၍ ဆင်းရဲနေသော်လည်း ကံကောင်းမည့် အလှည့်ကို မျှော်လင်ကြသည်မှာ လူ့သဘာဝ
ကျလှပေသည်။ မျှော်လင့်ချက် ဖြင့် ကောင်းသည့် ကံကို မျှော်လင့် နေကြောင်း “ကံဆိုင်လို့တကယ်၊
ချက်ကောင်းကိုတွယ်မိလျှင်၊ ရေသယ်မောင်မောင်၊ ရွှေချသလိုပြောင်လိမ့်”ဟူ၍ မိမိကိုယ်ကို အားတင်း ကာ လူ့
သဘာဝပီပြင်သောဇာတ်ဆောင်ဖြစ်ပေသည်။
ရေသည်မိန်းမသည်လည်း အလွန်ဆင်းရဲလှသောဘဝတွင် တစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်နေရသဖြင့် ဘဝအတွက်
အားကိုးရှာသည်မှာ လူ့သဘာဝဖြစ်ပေသည်။ သို့ဖြစ်ရာ “မုရင်းဆန်နှင့် ပွဲရုံချဉ်ပေါင်၊ ကျွေးနိုင်တဲ့မောင်များကို၊
လူ့ဘောင်တွင် တစ်ခါ၊ ကြိမ်ချင်စမ်းပါဘိ”ဟူ၍ တမ်းတမိသည်မှာ လူ့သဘာဝအဖွဲ့ ပီပြင်လှပါသည်။
ဦးချဉ်ပေါင်ရို့နှင့်၊ အိမ်ထောင်များကျခါမှ၊ ဝဝကြီးပေါင်းလန်အောင်၊ ဝမ်းစည်းစိမ် ခံတော့မယ်”ဟူ၍လည်း
အားကိုးရမည်
သူတွေ့ပါက ဝဝလင်လင် စားသောက်လိုက်မည်ဟု မိန်းမသားပီပီ မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အားကိုးရှာမိသည့်
မိန်းမသဘာဝ ပီပြင်သော ဇာတ်ဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် ဖန်တီးထား ပါသည်။
လူဟူသည် ပင်ပန်းဆင်းရဲလွန်းလျှင် ဟိုကြံ၊ သည်ကြံ၊ တောင်ကြံ၊ မြောက်ကြံဖြင့် ကြံစည် တတ်ကြသည်မှာ
သဘာဝ ဖြစ်ပါသည်။ ရေသည်မိန်းမသည် ရေရောင်းခြင်းဖြင့် အသက်မွေးရသည်မှာ ဆင်းရဲပင်ပန်းလွန်းလှ၍
ကြံစည်ငေးမော တွေးတောတတ်ပြီး၊ အတွေးသည် အတွေးသာဖြစ်၍ ကိုယ်လုပ်မှကိုယ်စားရမည်ဖြစ်ကြောင်း
ဆင်ခြင်စဉ်းစားမိပြီး. မိမိကိုယ်ကို အားပြန်တင်လိုက်သည်မှာ လူ့သဘာဝဆန်သည့် လူ့သဘာဝအဖွဲ့ ဖြစ်ကြောင်း
“ဪ တောင်ကြံမြောက်ကြံ၊ ဘရံတော်တီး၊ ဆင်းရဲခန်းကို၊ နိဒါန်းသွယ်လို့၊ ဘယ်နှယ်ပင်ညည်းသော်လည်း၊
ဆန်နီးမယ်မဟုတ်၊ ရေကြပ်ကြပ်ရောင်းနိုင်မှ၊ ပြောင်းဆန်ကိုကုပ်မိမယ်”ဟူသော အဖွဲ့အရ လူ့သဘာဝ ပီပြင်သော
ဇာတ်ဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ပေသည်။
ရေသည်မသည် အမျိုးသမီးပီပီ စပ်စုတတ်သော အမျိုးသမီးသဘာဝကိုလည်း ရေသည် ယောက်ျားနှင့်
ရေသည်မိန်းမ တွေ့ဆုံခန်း၌ “ဝမ်းရေးလောက်၍၊ စားသောက်သည့်ပြင်၊ ခြေကပ်လက်ကပ်၊ ပိုမိုမြတ်လို့၊ အဖတ်တင်၊
အိမ်တွင်ထုပ်ရ၊ ကျုပ်မောင်လှမှာ၊ ငွေစဘယ်လောက်များသလဲ”ဟူ၍ ရေသည်ယောက်ျားကို တွေ့တွေ့ချင်း
ငွေဘယ်လောက်စုမိကြောင်း မေးလိုက်သည်မှာ လူ့သဘာဝ၊ မိန်းမသဘာဝ ပီပြင်လှသည့် ဇာတ်ဆောင်အဖြစ်
ဖန်တီးထားပါသည်။ ထိုအခါ ရေသည်ယောက်ျားက “ငွေသားလေးရွေး ရှိပါတယ်၊ သည်ပစ္စည်းတွေ၊


လေးရွေးငွေကြောင့်၊ စိတ်သေလက်ချ၊ မအိပ်ရနိုင်ဘူး”ဟူ၍ ဖြေကြားလိုက်သည့်အဖွဲ့တွင် မိမိပိုင်ဆိုင်သည့်
ပိုင်ဆိုင်မှုအတွက် စိုးရိမ်သောကဖြစ်တတ်သည့် လူ့သဘာဝ ပီပြင်သည့် ဇာတ်ဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် ဖန်တီးထားပါသည်။
ရေသည်မိန်းမကလည်း မိမိ၌ ငွေလေးရွေးရှိကြောင်း၊ ကူဖော်လောင်ဖက်မရှိကြောင်း၊ နှစ်သက်
လောက်သူကိုလည်း မတွေ့သေး၍ အပျိုကြီးလုပ်ကာ ရွက်အုပ်သီးပူနေရကြောင်း ရေလာမြောင်းပေး ပြောလိုက်ရာ
အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ချက်ချင်း အသုံးချတတ်သော လူ့သဘာဝကို ရေသည်ယောက်ျား ပြောစကားအရ
ငွေထုပ်ချင်းတူ၊ လူရွယ်ချင်းမျှ၊ အလှချင်းနတ်ဖက်၊ တိုင်း၍ရက်တဲ့ ပက္ကလာ၊ မိုးရွာသည်နှင့်အခန့်သင့်”ဟူ၍
ရေသည်ယောက်ျား၏ ယောက်ျားစရိုက်ပီပြင်သော ဇာတ်ဆောင်အဖြစ် ဖန်တီးထားပါသည်။
ရေသည်မိန်းမကလည်း “တစ်နပ်စားမကြံ၊ တကယ်တမ်းမှန်ပါလျှင်၊ စရန်ခန်းဝင်၊ သေတ္တာနှင့် အလေး၊
ငွေလေးရွေးကို၊ ကြိုက်ကြေးတင်မှ”ဟူ၍ မိမိအားလက်ထပ်ရန် ကမ်းလှမ်းလာသည့် ရေသည်ယောက်ျားအား
တစ်နပ်စားမကြံသင့်ကြောင်း၊ အမှန်တကယ် ပေါင်းသင်းလိုပါက ငွေလေးရွေးကို ကြိုက်ကြေးတင်သင့်ကြောင်း၊
မိန်းကလေးဘဝ တင့် တယ်စေရန် အခွင့်အရေးဆိုလာသော မိန်းမသဘာဝ ပီပြင်သော ဇာတ်ဆောင်အဖြစ်
ဖန်တီးထားပေသည်။
ရေသည်ယောက်ျားကလည်း မိမိစုဆောင်းထားသော ငွေလေးရွေးကိုသွားယူရန်အတွက် “ကြင်ရာနတ်ဖက်၊
မောင်ကြီးသက်ကို၊ လက်ချင်းတွဲလို့၊ မင်းပွဲသဘင်၊ မုန့်ပဲစား၍၊ အခဲသားဝင်ရအောင်” ဟူ၍လည်းကောင်း၊
“ဟဲ ဘကြီးသား၊ တစ်ခါများဖြင့်၊ သိကြားစောင်မ၊ မယားလည်း ရပေပြီ”ဟူ၍ မိမိတောင်းဆိုသည့်
အခွင့်အရေးရလိုက်သဖြင့် ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်တတ်ကြသည့် လူ့သဘာဝပေါ်လွင်သော ဇာတ်ဆောင်အဖြစ်
ရေသည်ယောက်ျားကို ဖန်တီးထားပါသည်။
လောက၌ လူသားမှန်သမျှ မိမိစုဆောင်းထားသော ပစ္စည်းဥစ္စာငွေကြေးမှန်သမျှကို မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားတတ်ကြ
သည်မှာ သဘာဝဖြစ်ပါသည်။ ဆင်းရဲပင်ပန်းစွာ ရှာဖွေထားသော ငွေကြေးပစ္စည်းတို့ကို ပို၍တန်ဖိုးထားတတ်ကြပေသည်။
ရေသည်ယောက်ျားသည် တစ်လလုံးတွင်မှ ထမင်းသုံးနပ်လောက်သာစား၍ စုဆောင်းထားသော ငွေလေးရွေးကို
မွန်းတည့်တုန်းနေ၊ အမိုးဝေသည့်၊ နေပူကြီးမှာ ပူမှန်းမသိ ဖြတ်သန်းကာ ဗာရာဏသီမြို့မြောက်အရပ် အုတ်ရိုးကြားတွင်
ဝှက်၍ထားခဲ့ သဖြင့် အပြေးအလွှားသွားယူစဉ် ဥဒယမင်းကြီးက သနားလွန်း၍ ဆက်မသွားရန် တားမြစ်လေသည်။
ရေသည်ယောက်ျားက “အထည်အထုပ် ငွေစသာဟုတ်ပါစေ၊ ဖြုတ်မျက်လုံးလောက်၊ သေးလို့ပင် ပျောက်ကတဲ၊
မထောက်မရှု၊ အနည်းငယ်မျှလို့၊ တယ်ကရမပြုသင့်ဘူး”ဟူ၍ မိမိငွေကို တန်ဖိုးထားတတ်သော လူ့သဘာဝပီပြင်သော
ဇာတ်ဆောင်ဖြစ်ပေသည်။

“ငါ့ကိုယ်အားကို၊ တရားချ၍၊ မရနိုင်ပါ၊ ပဲဝက်ခန့်မျှ၊ သည်ငွေစကို၊ မတနဲ့လို့၊ တကယ်သဘော၊
ငါရှေ့နားက၊ ဘုရားမတ်မတ်၊ စက်စုံရပ်၍၊ အတပ်ပင်ဟောကတဲ၊ သည်ဇောကိုမဟုတ်၊ ငါမချုပ်နိုင်ဘူး”
ဟူ၍ မိမိပိုင်ဆိုင်သည့် ငွေလေးရွေးကို မမက်မောရန် မိမိကိုယ်ကို တရားချ၍ မရနိုင်ပါ။ အိမ်ရှေ့မင်းဖြစ်နေပြီ
ဖြစ်သော်လည်း ငွေလေးရွေးကို သွားမယူရသေး၍ မိမိစိတ်ထဲမှာ အခဲမကျေဖြစ်နေကြောင်း၊ မြတ်စွာဘုရား
ကိုယ်တော်တိုင် မိမိရှေ့တွင် စက်စုံရပ်၍ တရားဟောသော်လည်း စွဲလန်းသည့် ဤဇောကို မချုပ်တည်းနိုင်ကြောင်း၊
မိမိပိုင်ငွေလေးရွေးကို စွဲလန်းမှုအားကြီးသော ဇာတ်ဆောင်အဖြစ် ဖန်တီးထား ပါသည်။
“ဘုရားပညာရကြောင်းရှာတဲ့ ငါမင်းမြတ်”...ဟူသော အဖွဲ့အရ ဥဒယမင်းကြီးအား ဘုရားလောင်း
စိတ်ဓာတ်ရှိသူအဖြစ် ဖန်တီးရေးဖွဲ့ထားပါသည်။ ဥဒယမင်းကြီးက ရေသည်ယောက်ျားအား အိမ်ရှေ့မင်း အဖြစ်
ဗာရာဏသီပြည်ကို တစ်ဝက်အုပ်ချုပ်စေခိုင်းပြီးနောက် ဥယျာဉ်ကစားထွက်ကြရာ ဥဒယမင်းကြီးက မောပန်းသဖြင့်
ရေသည်ယောက်ျား အိမ်ရှေ့မင်းပေါင်ပေါ်တွင် အိပ်နေစဉ် ဥဒယမင်းကြီးအားသတ်ရန် ကြံစည်သဖြင့် ကျေးဇူးရှင်ကို


မပြစ်မှားသင့်ကြောင်း ဘုရားပါရမီကျင့် နေသူဖြစ်ကြောင်း “သူတစ်ထူးက၊ ပျံ့ပျူးသာညောင်း၊ လို၍တောင်းလျှင်၊
ဦးခေါင်းတော်မြတ်၊ ပြည်ဥက္ကဌကို၊ ဖြတ်၍ဧကန် ငါလှူမည်”ဟူသော ပြောစကားဖြင့် သူတော်ကောင်းစိတ်ဓာတ်ရှိသူ
ဇာတ်ဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် ဥဒယမင်းကြီးအား ဖန်တီးရေးဖွဲ့ထားပါသည်။

ဥဒယမင်းကြီးအား သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် သတ်ရန်ကြံစည်မိသဖြင့် မိမိအမှားကို ဝန်ချတောင်းပန် ကန်တော့ပြီး
တောထွက်ရန် ခွင့်တောင်းလိုက်ရာ စိတ်မဆိုးသည့်အပြင် “သာဓု သာဓု၊ မြတ်သောဆုနှင့်၊ ယခုပြည်စုံ၊ တရားလှုံ၍၊
ပွားထုံဘာဝနာ၊ ကိုယ်စိတ်ဝမ်း၊ လွန်ချမ်းသာလျက်၊ မှန်းရာတိုင်းပေါက်ပါစေ”... ဟူ၍ပင် ဆုပေးလိုက်ပါသေးသည်။
ပြဇာတ်စာဆို ဦးပုညသည် ဥဒယမင်းကြီးအား စိတ်ထားဖြူစင် ဘုရားလောင်းပါရမီရှင် ဇာတ်ဆောင်အဖြစ်
ဖန်တီးထားပါသည်။
အချုပ်ဆိုရသော် ဦးပုညသည် ရေသည်ယောက်ျား၊ ရေသည်မိန်းမနှင့် ဥဒယမင်းကြီးတို့အား ဇာတ်လမ်းနှင့်
လိုက်လျောညီထွေအောင် ဇာတ်ဆောင်တို့အား ဖန်တီးရေးဖွဲ့ထားခြင်း၊ လူ့သဘာဝပီပြင်အောင် ရေးဖွဲ့နိုင်ခြင်းတို့ကြောင့်
ရေသည်ပြဇာတ်သည် ထင်ရှားရခြင်းဖြစ်ပါသည်။