စာဘူးတောင်း

မေးခွန်း: စာရေးဆရာသည် စာဝတီးငှက်ကလေးများ၏ အသိုက်ဆောက်ပုံကို အသေးစိတ်မည်သို့ရေးဖွဲ့ထားသနည်း။
အဖြေ: “စာဘူးတောင်း” စကားပြေသည် လွတ်လပ်ရေးခေတ်က ဒဂုန်ဦးစန်းငွေ ရေးသားသော စာဘူးတောင်း
စာအုပ်မှ ကောက်နုတ်ချက်ဖြစ်ပါသည်။ စာဝတီးငှက်ကလေးများသည် ကိုယ်တိုင်ဆောက်လုပ်ထားသော မိမိတို့၏
အသိုက်အတွင်း၌ မိုးလုံလေလုံ ခံ့ညားသပ်ရပ်စွာ ချမ်းချမ်းသာသာနေကြရပေသည်။ ထို့အတူ ကြီးပွားချမ်းသာလိုသူ
တို့လည်း ဗုဒ္ဓဟောကြားထားသော ကြီးပွားရေးလမ်းညွှန်တရားကို လိုက်နာပြုကျင့်နေထိုင်ပါက ကြီးပွားချမ်းသာမည်
ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဤစကားပြေကို ရေးသားထားခြင်းဖြစ်ရာ စာဝတီးငှက်ကလေးများ
၏ အသိုက်ဆောက်ပုံကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားကြောင်း တွေ့ရပါသည်။
စာဝတီးငှက်ကလေးတို့သည် အသန့်အပြန့်ကြိုက်ကြကြောင်း၊ မိမိတို့အသိုက်နေရာကိုလည်း ရွေးချယ်တတ်ကြ
ကြောင်းကို “စာဝတီးငှက်တို့သည် အံ့တစ်ပါးငှက်ဖြစ်သည်။ နေရာထိုင်ခင်းနှင့်ပတ်သက်၍ လွန်စွာအသန့်အပြန့်
ကြိုက်သည်။ ကြိုက်သည့်အတိုင်းလည်း နေစရာအဆောက်အအုံ အသိုက်အမြုံကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် တည်ဆောက်ကာ
နေလေ့ရှိသည်။ နေရာကိုလည်း မြင့်သောနေရာကိုမှရွေး၍နေသည်” ... ဟူ၍ သရုပ်ဖော်ရေးဖွဲ့ထားပါသည်။
စာဝတီးငှက်ကလေးတို့၏ ဉာဏ်ရည်ကြီးမားပုံ၊ ဇွဲကောင်းပုံတို့ကိုလည်း “စာဝတီးငှက်သည် ဖြစ်ဆန်းကာမျှ
နေလေ့မရှိ။ အကောင်သေးသလောက် ဉာဏ်လည်းကြီးလှ၏။ ဇွဲလည်းကောင်းလှ၏။ အကြံအဖန် နှလုံးရည်လည်း
ပြည့်ဝလှ၏၊ အနေလည်း ခန့်၏၊ လက်ရာလည်းသန့်၏၊ သူ့လက်ရာကား ငှက်အချင်းချင်းကို မဆိုထားဘိ၊ လူသားတို့
သော်မှပင် လက်ဖျစ်တီးကာ အံ့ချီးယူရလောက်အောင် ပြောင်မြောက်လှ၏။ ဆောက်လုပ်ရေးပါရဂူ လူအင်ဂျင်နီယာ
ကြီးများကပင် လက်ဖျားခါယူကြရ၏” …. ဟူ၍ စာဝတီးငှက်ကလေးများအား ချီးကျူးသရုပ်ဖော်ရေးဖွဲ့ထားပါသည်။
စာဝတီးငှက်ကလေးများကို “အင်ဂျင်နီယာငှက်” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ “ပါရဂူမြောက် တံခွန်ဆောက်” ဟူ၍
လည်းကောင်း၊ “ထည်ဝါခံ့ညားလှသော သူ့ရိပ်မြုံ” ဟူ၍လည်းကောင်း နှစ်သက်စဖွယ် ဂုဏ်တင်ရေးဖွဲ့ထားပေသည်။
စာဘူးတောင်းတည်ဆောက်ရာတွင် “မြက်မြက်ချင်း၊ ကောက်ရိုးကောက်ရိုးချင်း တစ်ပင်ချင်း တစ်မျှင်ချင်း
ထပ်ကာထပ်ကာဖွဲ့ထား၏။ လေဝှေ့သော်လည်း ရွေ့သောအမျှင်တစ်မျှင်မျှ မရှိစေရ။ ကော်နှင့်ကပ်ထားသကဲ့သို့ မြဲ၍
ခိုင်လည်းခိုင်သည်။ သေလည်း သေသပ်သည်” ဟု အသေးစိတ်ဖော်ပြထားပါသည်။ စာဘူးတောင်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို
“ဖန်မီးအိမ်ပြောင်းရှည်ကို ဇောက်ထိုးဆွဲချထားသည်နှင့် အလားတူ၏။ အလျား ၂ဝ လက်မပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံးပတ်
မှာ ထွာဆိုင်သာသာရှိ၏။ မြက်မှိုက်အချောင်းအမျှင်ကလေးများကို စီ၍ရက်ကန်းရက်သလို ရက်ထား၏” ဟူ၍
စာဘူးတောင်း တည်ဆောက်ပုံနှင့် အရွယ်အစားကို အသေးစိတ် သရုပ်ဖော်ရေးဖွဲ့ထားပါသည်။
“သူ့ရိပ်မြုံ၊ သူ့ဗိမာန်ကား သစ်ပင်များ၏ အဖျားဝယ်တွဲလျားခိုကာ လှုပ်လီလှုပ်လဲ့ တနွဲ့နွဲ့နှင့် လေကစား
ရာသို့ ကြွားတလူလူ ဝေလျက်ရှိနေပါ၏။ စာဘူးတောင်း၏ထက်ဝက်ခန့် တစ်ပေလောက်တွင် နေရာကျင်းချိုင့်ကလေး
ဖွဲ့ထားပြီး ၄င်းအတွင်းသို့ လေ၊ နေ၊ မိုး မထိုးဖောက်နိုင်အောင် ကျင်းချိုင့်၏အောက်မှဆက်၍ တစ်ပေခန့်ရှည်လျားသော
ပြောင်း၊ ဘူးတောင်းတပ်၍ ကာထား၏။ အတွင်းသို့ဝင်လျှင် ထိုပြောင်းဝမှပင် ဝင်၏” ဟူ၍ ဆန်းသစ်သောတီထွင်မှုတို့ဖြင့်
စာဘူးတောင်းကို တည်ဆောက်ထားကြောင်း အသေးစိတ်ဖော်ပြထားရာ အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းလှပါသည်။

ဉာဏ်ကြီးရှင် စာဝတီးငှက်၏ ဉာဏ်ကြီးပုံကိုလည်း “သူ့အသိုက်အအုံတွင်းဝယ် ညညအခါများတွင်
လင်းထိန်နေစေရန် အင်ဂျင်မီးများပင် ထွန်းကားလိုက်သေး၏။ အင်ဂျင်မီးကား ပိုးစုန်းကြူကောင်ကလေးများဖြစ်၏။
သူ့ဉာဏ်သွားလိုက်ပုံကား ရွှံ့ပျော့ပျော့ခွာခဲ့ပြီး သူ့အသိုက်ထဲထည့်ထားသည်။ နောက်ပိုးစုန်းကြူကောင်ကလေးတွေ
ကို ဖမ်းယူခဲ့ပြီး ရွှံ့နှင့်ကပ်ထားသည်။ ထိုအခါ ပိုးစုန်းကြူးမှာ နေရာကမရွေ့နိုင်ရှာတော့ဘဲ သူ့အသိုက်အတွင်းဝယ်
မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်နှင့် လင်းနေလေသတည်း” ဟူ၍ မီးလင်းရန် ဖန်တီးထားတတ်သည့် ဖန်တီးရှင် စာဝတီးငှက်လေး
၏ ဖန်တီးမှုကိုလည်း အသေးစိတ်ရေးသားထားပါသည်။
ဤသို့ဖြင့် စာဝတီးငှက်လေးသည် အကောင်သေးသော်လည်း ဉာဏ်ကြီးပုံ၊ မိမိအသိုက်ကို နှီးမှိုက်ဆွေး၊
မြက်ဆွေးနှင့် ကောက်ရိုးမျှင်ကလေးများကို သေသေသပ်သပ် အထပ်ထပ် စနစ်တကျ ရစ်ပတ်ထားပုံ၊ လေလုံမိုးလုံ
ကာရံထားပုံ၊ အလွန်စိတ်ရှည်ကာ စိမ်ပြေနပြေ အသိုက်တည်ဆောက်ပုံ၊ ဤဆောက်လုပ်ရေးအင်ဂျင်နီယာအတတ်ကို
အဘယ်အရပ်၊ အဘယ်သိပ္ပံ၊ အဘယ်ဆရာထံတွင် သင်ယူခဲ့လေသနည်းဆိုသော ပြဿနာ၏အဖြေကိုကား ယနေ့အထိ
ကမ္ဘာကရှာ၍ မတွေ့သေး” .. ဟူ၍ ကမ္ဘာနှင့်ချီကာ ချီးကျူးရေးဖွဲ့ထားကြောင်း တွေ့ရပါသည်။