ကမ္ဗောဇသို့

မေးခွန်း: ကမ္ဗောဇသို့ကဗျာကို ဖတ်ရှုခြင်းဖြင့် သင်၏စိတ်တွင် မည်သို့ဖြစ်ပေါ်ခံစားရသည်ကို သင့်စကားဖြင့်ရေးပါ။
အဖြေ: ကမ္ဗောဇသို့ကဗျာသည် ကိုလိုနီခေတ်တွင် ဆရာဇော်ဂျီရေးဖွဲ့သော ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ရှမ်းပြည်ပေါ်ကြိုပွဲ
သွားရာလမ်းခရီးအလှနှင့် ပေါ်ကြိုပွဲသို့လာသော တိုင်းရင်းသူ တိုင်းရင်းသားတို့၏အလှကို ပေါ်လွင်အောင် သရုပ်ဖော်
ရေးဖွဲ့ထားသည်။ ပေါ်ကြိုပွဲသို့လာကြသော ကချင်အမျိုးသမီးလေးများ၊ ပလောင်အမျိုးသမီးလေးများ၏အလှကို
ဖော်ကျူးထားရုံသာမက ကချင်အမျိုးသားလေးနှင့် မော်ရှမ်းသူ အမျိုးသမီးလေးတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုပါ ဖော်ကျူး
ရေးဖွဲ့ထားခြင်းဖြင့် တိုင်းရင်းသားစည်းလုံးညီညွတ်ရေးအလှကို ပေါ်လွင်စေသည်။
တပေါင်းလတွင် ကျင်းပလေ့ရှိသည့် သီပေါမြို့ ပေါ်ကြိုရွာရှိ ပေါ်ကြိုစေတီဘုရားပွဲသို့ တောတောင်ဒေသအနှံ့
မှ တိုင်းရင်းသား တိုင်းရင်းသူများ ဘုရားဖူးလာရောက်လေ့ရှိကြပါသည်။ ပေါ်ကြိုဘုရားပွဲသို့ ရှမ်းပြည်နယ်မှ
ရှမ်းတိုင်းရင်းသူ တိုင်းရင်းသားများ၊ ပလောင်အမျိုးသမီးလေးများသာမက ကချင်ပြည်နယ်မှ ကချင်တိုင်းရင်းသား
တိုင်းရင်းသူလေးများလည်း လာရောက်ကြပါသည်။ ပေါ်ကြိုဘုရားပွဲသို့ သွားရာလမ်းခရီးမှာလည်း အလွန်ကြည်နူး
စရာကောင်း၍ တောတောင်ကိုဖောက်ထားသည့် တောလမ်းခရီးဖြစ်၍ အလွန်သာယာလှပါသည်။ ရှမ်းကုန်းပြင်မြင့်
တောင်တန်းကြီးကပင် ပေါ်ကြိုဘုရားပွဲသို့ လာရောက်ကြပါရန် “တက်ခဲ့လို့ခေါ်၊ မော်မြေမြင့်တောင်တန်း၊ ဘယ်ကွေ့
ညာခွေနဲ့၊ တက်တိုင်းလေလိမ်ခွေကောက်၊ တောတောင်ပေါက်လမ်း”... ဟူ၍ ဖိတ်ခေါ်နေပေသည်။ တောင်ပေါ်
လမ်းဖြစ်၍ ကွေ့ကာကောက်ကာ တက်ရသည်မှာ ပျော်စရာကောင်းလှပါသည်။
တောင်ပေါ်တောတန်းမှ စွယ်တော်ပန်းတို့ကလည်း လှပနေပါသည်။ သီပေါရှမ်းစော်ဘွားတို့၏ နန်းတော်
ဟောင်းလည်းရှိသဖြင့် လွမ်းစရာလိုလို ခံစားမိစေပါသည်။ ပေါ်ကြိုစေတီရှိရာ တောင်ထွတ်ပေါ်သို့ ဦးညွတ်ကာ
တက်လှမ်းကြရကြောင်းကို “တက်ခဲ့လို့ ခေါ်စွယ်တော်ပွင့်တောင်ပန်း၊ သီပေါဟော်အိုအိုနဲ့၊ ပေါ်ကြိုစေတီထွတ်၊
ဦးညွတ်တဲ့လမ်း” ဟူ၍ ဖွဲ့ဆိုထားပါသည်။
တောင်ပေါ်လမ်းဖြစ်၍ တောင်တက်တောင်ဆင်းလမ်းတို့ကလည်း ပျော်စရာကောင်းလှပါသည်။ တောင်ပေါ်
တက်တိုင်းပျော်၊ တောင်အောက်ဆင်းလျှင်လည်း ပျော်နှင့် မမောနိုင်ကြပေ။ တစ်တောင်ကိုကျော် တစ်တောင်ကို



ကူးနှင့် စွယ်တော်ပန်းရနံ့၊ တောင်ပန်းတောင်ပန်းရနံ့ သင်းပျံ့ပျံ့ကို ရှူရှိုက်ကာတက်ကြရပေသည်။ “တက်ခဲ့ပေါ့နော်၊
စွယ်တော်နှင့် တောင်တန်း၊ တက်တိုင်းရွှင်ပျော်ပျော်နဲ့၊ သက်တိုင်းရွှင်ပျော်ပျော်နဲ့၊ တစ်တောင်ကျော် တစ်တောင်ကူး၊
ဦးညွတ်လို့လှမ်း“ ဟူ၍ တောင်ပေါ်လမ်း၏ ပျော်စရာကောင်းပုံကို သရုပ်ဖော်ထားပေသည်။
တပေါင်းလ၌ နှစ်စဉ်ကျင်းပလေ့ရှိသော ပေါ်ကြိုစေတီပွဲသို့ လာလိုဇောနှင့် တောတောင်ဒေသအနှံ့မှ
တိုင်းရင်းသူတိုင်းရင်းသားများ လာရောက်ကြပေသည်။ ကချင်ပြည်နယ်မှ ကချင်တိုင်းရင်းသူလေးများမှာလည်း
သူတို့၏ ရိုးရာဝတ်စုံ သင်တိုင်းနီပြာပြာလေးကို ဝတ်ဆင်ကာ ပန်းပွားလေးတပ်ဆင်ထားသော ပလိုင်းလေးကို
လွယ်လျက် လာရောက်ကြပေသည်။ ရှမ်းပြည်နယ်မှ ရှမ်းတောင်သူလေးများ၊ ပလောင်သူလေးများ၏ ပါးအို့နီနီလေးမှာ
နှင်းဆီသွေးကဲ့သို့ ချစ်စရာကောင်းလှပါသည်။ ““ကချင်မယ် လွယ်ပလိုင်းနဲ့၊ သင်တိုင်းကနီပြာပြာပါလေရဲ့ ပန်းပွား၊
မော်ရှမ်းတောင်သူနဲ့ ပလောင်သူနုရွှေပါး၊ နှင်းဆီတဲ့လား”... ဟူ၍ တိုင်းရင်းသူလေးများ၏အလှကို သရုပ်ဖော်
ထားပေသည်။

ကိုကချင်တို့ကလည်း အဖော်တစ်သင်းနှင့် ပေါ်ကြိုဘုရားပွဲသို့လာကြရာ ရှမ်းတောင်သူလေးနှင့်တွေ့ဆုံကာ
ချစ်ခင်မြတ်နိုးသွားကြပေသည်။ နှစ်ကိုယ်တူတောင်းဆုယူကြပေသည်။ ဘုရားရင်ပြင်တော်ပေါ်၌ စွယ်တော်ပန်း၊
အနန်းပန်းတို့၏ ရနံ့များကလည်း သင်းကြိုင်လျက်ရှိနေပါသည်။ ကချင်အစ်ကိုကြီးနှင့် မောရှမ်းသူလေးတို့ စေတီဦးမှာ
အတူတူဘုရားဖူးကြကာ စိတ်ကြည်နူးခဲ့ကြကြောင်းကို “ကိုကချင်ဖော်တစ်သင်းနဲ့၊ မော်နှင်းဆီမယ်သော်မှော်၊
တောင်းဆုပန်သော်၊ ရင်ပြင်ပေါ်၊ စွယ်တော်နဲ့ အနန်း၊ နောင်လည်း မော်မြေသူနဲ့အတူတူ စေတီဦးမှာ ဖူးခဲ့ရွှင်လန်း”..
ဟူ၍ ကချင်အမျိုးသားလေးနှင့် မော်ရှမ်းသူအမျိုးသမီးလေးတို့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမျှကြပုံကို ကြည်နူးစဖွယ် ရေးဖွဲ့
ထားပါသည်။
ပေါ်ကြိုစေတီပွဲသို့ လာရောက်ကြသည့်မြင်ကွင်းကို စိတ်ကြည်နူးဖွယ် ခံစားရစေပါသည်။ တပေါင်းလသည်
ဆောင်းအကုန် နွေအကူး လရာသီဖြစ်သဖြင့် သာယာအေးမြသောလ ဖြစ်ပါသည်။ အချမ်းလည်းပေါ့ဖြင့် နေလို့ကောင်း
သော ကာလဖြစ်ပေသည်။ တောတောင်ထူထပ်၍ မွှေးကြိုင်သောပန်းကလေးများ၏ ရနံ့နှင့် အေးချမ်းသောတောင်လေ
ကို ရှူရှိုက်လိုက်ရသော ခံစားချက်မှာ ကြည်နူးစရာကောင်းလှပါသည်။ သာယာသောရှုခင်းကို ကြည့်ရှုခံစားရင်..
ရှမ်းပျိုဖြူလေးများ၏အလှကို မြတ်နိုးမိစေပါသည်။ ပေါ်ကြိုစေတီပွဲ၌ ဖူးစာဆုံခဲ့ကြသော ကိုကချင်လေးနှင့်
မော်ရှမ်းသူလေးတို့၏ မေတ္တာဇာတ်လမ်းလေးကိုလည်း မြတ်နိုးမိစေပါသည်။ တိုင်းရင်းသား စည်းလုံးညီညွတ်ရေးအလှ
ကိုလည်း ဖော်ဆောင်ပေးနေပါသည်။ တောတောင်သဘာဝအလှနှင့် မေတ္တာဇာတ်လမ်းအလှတို့မှာ ကဗျာဖတ်သူတို့၏
ရင်ထဲသို့တိုးဝင်ကာပျော်ရွှင်ကြည်နူးမိပါသည်။