အရေးသင်ခန်းစာ

မေးခွန်း: ရေးဟန်၏ သွင်ပြင် (၃) ရပ်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ခေတ်၏သွင်ပြင်အကြောင်းကို ရှင်းလင်းဖြေဆိုပါ။
အဖြေ: ရေးဟန်ဟူသောစကားကို နယ်နိမိတ်အတိုင်းအတာအမျိုးမျိုးဖြင့် အသုံးပြုလေ့ရှိပါသည်။ အသုံးပြုရာ
နယ်နိမိတ်ကိုလိုက်၍ “ရေးဟန်” ကို သွင်ပြင် (၃) ရပ် ခွဲနိုင်ပါသည်။
(၁)ခေတ်၏သွင်ပြင်
(၂)စာရေးသူ၏ ပင်ကိုစရိုက်သွင်ပြင်
(၃) စာရေးသူ၏ စေတနာသွင်ပြင် …. ဟူ၍ ခွဲခြားနိုင်ပါသည်။


(၁) ခေတ်၏သွင်ပြင်
“ခေတ်တစ်ခေတ်” ဟူသော အတိုင်းအတာနယ်နိမိတ်ဖြင့် “ရေးဟန်” ဟူသောစကားကို သုံးတတ်ကြပါ
သည်။ ထိုသဘောအရ ရေးဟန်ဟူသည် ခေတ်တစ်ခေတ်တွင် ယေဘုယျအားဖြင့် တွေ့ရသောသွင်ပြင်လက္ခဏာ
ဖြစ်ပါသည်။ သာဓကအားဖြင့် ပုဂံခေတ်စကားပြေများတွင် တွေ့ရသော ယေဘုယျလက္ခဏာများကို “ပုဂံခေတ်
စကားပြေရေးဟန်”၊ အင်းဝခေတ်တွင် တွေ့ရသော ယေဘုယျလက္ခဏာများကို “အင်းဝခေတ်စကားပြေရေးဟန်”
စသည်ဖြင့် ခေတ်အတိုင်းအတာအရ နယ်နိမိတ်သတ်မှတ်ခြင်းမျိုး ဖြစ်ပါသည်။ တစ်ခေတ်မှ တစ်ခေတ်သို့ ရွေ့လျား
လာသည်နှင့်အမျှ ရေးပုံရေးဟန်များ ပြောင်းလဲလာရသည့်အလျောက် တစ်ခေတ်နှင့်တစ်ခေတ် ယေဘုယျတွေ့ရသော
သွင်ပြင်လက္ခဏာချင်း ခြားနားမှု အနည်းနှင့်အများ ရှိလာရပါသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း “ပုဂံခေတ်စကားပြေဟန်
“အင်းဝခေတ်စကားပြေဟန်”စသည်ဖြင့် ခွဲခြားနိုင်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ပုဂံခေတ်စကားပြေရေးဟန်ကို သာဓကပြပါ
မည်။
၁။ဘုရားသခင် သာသနာအနှစ် ၁၆၂၈ နှစ်လွန်လေပြီးရကား ဤအရိမဒ္ဒနပုရ်မည်သောပြည်၌
အဂြီတြိဘုဝနာဒိတျဓမ္မရာဇ်မည်သော မင်းဖြစ်၏။ ထိုမင်း၏ ပယ်မယားတစ်ယောက်သောကား တြိလောကဝဋံ
သကာဒေဝီ မည်၏။ ထိုပယ်မယားသားတမူလည်း ရာဇကုမာရ် မည်၏။ ထိုမင်းကား ကျွန်သုံးရွာတည်း။ ပယ်မယား
အားပေး၏။ ထိုပယ်မယားသေခဲ့ရကား ထိုပယ်မယားတန်ဆာနှင့် ထိုကျွန်သုံးရွာသောနှင့်တည်း။ ထိုပယ်မယားသား
ရာဇကုမာရ်မည်သောအား မင်းပေးတုံ၏။ (ရာဇကုမာရ်ကျောက်စာကြောင်းရေ ၁ - ၁၃)
၂။ နှလုံးမွေ့လျော်ဖွယ်ရှိသော အရိမဒ္ဒနပုရ်မည်သော ပြည်၌အား အကြင်မင်းစကားမြတ်စွာသော
တရားမင်းတည်း။ ထိုမင်း၏ အမတ်တျာကား အသဝတ်မည်၏တည်း။ အကျမ်းတင်သော မင်းအမတ်တည်း။
ထိုအမတ်၏သင်္ချိုင်း၌ ဂူကား သဒ္ဓါစွာရှိ၍ မယားပြုသတည်း။
သာဓက ၂ ခုဖြင့် ပုဂံခေတ်စကားပြေဟန်ကို အပြည့်အစုံသိနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ သို့သော်
အဆင်သင့်ရာ ဆွဲထုတ်ပြထားသော ဤသာဓက ၂ ခုမှာပင် ပုဂံခေတ်စကားပြေ၏ ယေဘုယျအသွင်များကို တွေ့နေ
ရပါသည်။

စကားသုံးပုံကိုကြည့်လျှင် သာဓက ၁ တွင် တွေ့ရသည့် “ပယ်မယား” ဟူသော စကားသည် ပုဂံခေတ်သုံး
စကားဖြစ်ကြောင်း တွေ့နိုင်ပါသည်။ “ချစ်လှစွာသော မယား” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပါသည်။ ပုဂံခေတ်ဦးပိုင်းမှာ
သုံးသော စကားဖြစ်ပါသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မိဖုရားဟူသောစကားကို အသုံးများပါသည်။ သာဓက ၂ မှ
“အမတ်တျာ” ဟူသောစကားမှာလည်း “အမတ်” နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပါသည်။ ပုဂံခေတ်သုံးစကား ဖြစ်ပါသည်။
“ပယ်မယား” “အမတ်တျာ” တို့ကို ယခုခေတ်စကားပြေတွင် မတွေ့ရတော့ပါ။ သို့ဖြင့် စကားသုံးရာတွင်
ယခုခေတ်နှင့် သွင်ပြင်ဟန်ပန်ချင်းကွာပုံကို သိနိုင်ပါသည်။
ဝါကျဖွဲ့ရာတွင်လည်း ထို့အတူပင်ဖြစ်ပါသည်။ သာဓက ၁ မှ "ထိုမင်း၏ ပယ်မယားတစ်ယောက်သောကားက
ဟူသော ဖွဲ့ပုံမျိုး၊ “ထိုပယ်မယားသား ရာဇကုမာရ်မည်သောအား”ဟူသော ဖွဲ့ပုံမျိုး၊ သာဓက ၂ မှ “ထိုအမတ်၏
သင်္ချိုင်း၌ ဝူကား သဒ္ဓါစွာ၍၏ မယားပြုပေသောတည်း” ဟူသော ဖွဲ့ပုံမျိုးတို့ကို ယခုခေတ်တွင် မတွေ့နိုင်ပါ။
ယခုခေတ်ဝါကျဟန်ဖြင့်ဖွဲ့လျှင် “ထိုမင်း၏တစ်ယောက်သော ပယ်မယားကား” “ထိုရာဇကုမာရ်မည်သော
ပယ်မယားသားအား” ထိုအမတ်၏ သင်္ချိုင်း၌ ဂူကိုမယားက သဒ္ဓါထက်သန်စွာပြုပေ၏” စသည့်ဟန်မျိုး ဖြစ်ဖွယ်
ရှိပါသည်။ ထို့ပြင် “ပြည်၌အား” “ကျွန်သုံးရွာသောနှင့်တည်း” “သဒ္ဓါစွာ၍၏” ဟူသော နောက်ဆက်သုံးပုံ
များသည်လည်း ယခုခေတ်သုံးဟန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလွန်ထူးခြားနေပါသည်။ ယခုခေတ်သုံးလျှင် “ပြည်၌”
“ကျွန်သုံးရွာနှင့်” “သဒ္ဓါ၍” စသည့်ဟန်မျိုးသာ ဖြစ်ဖွယ်ရှိပါသည်။ ထိုဟန်မျိုးသည် ပုဂံခေတ်စကားပြေများ၌


ယေဘုယျတွေ့ရသော ဟန်မျိုးဖြစ်၍ “ပုဂံခေတ်စကားပြေဟန်” ဟု ခေတ်၏သွင်ပြင်အဖြစ် ဖော်ပြရခြင်းဖြစ်ပါသည်။
ထိုသဘောအတိုင်းပင် အင်းဝခေတ်စကားပြေဟန်၊ တောင်ငူခေတ်စကားပြေဟန်၊ ကုန်းဘောင်ခေတ်
စကားပြေဟန်၊ ကိုလိုနီခေတ်စကားပြေဟန် စသည်ဖြင့် ခေတ်၏သွင်ပြင်အဖြစ် ပိုင်းကန့်လေ့လာနိုင်သည်ချည်း
ဖြစ်ပါ သည်။ ခေတ်တစ်ခေတ်၏ စကားပြေအဖွဲ့များကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လေ့လာကြည့်လေလေ ထိုခေတ်၏
စကားပြေဟန်သည် ပို၍ထင်ရှားလေလေ ဖြစ်ပါသည်။