Rickaym/Myanmar-G12L-Benchmark huggingface dataset:
ရေသည်ပြဇာတ်

မေးခွန်း: “မွဲရိုးမက၊ မွဲတေလှတဲ့၊ ဒုက္ခိတအကောင်၊ ရူးကြောင်ကြောင်ကို၊ ရွှေတောင်ကြီးသခင်၊ မြတ်ရာကိုတင်သောကြောင့်၊ သို့စင်အထူး၊ အိပ်မက်တွင်မှ၊ မမြင်ဖူးတဲ့၊ ကျေးဇူးကြီးလှ၊ အိမ်ရှေ့အရာ၊ မင်းချမ်းသာကို၊ စိတ်လိုရာရပေတယ်”
အဖြေ: ပေးထားသောစာပိုဒ်သည် စာဆိုဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ် အခန်း(၅) အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား တောင်းပန်ခန်းမှ ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးကို ဗာရာဏသီမြို့ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား အိပ်ပျော်ရာမှနှိုး၍ တောင်းပန်စကားပြောဆိုနေချိန်၌ မင်းကြီးအားသတ်ရန် ကြံစည်မိသည်ကို မှားမှန်းသိသဖြင့် နောင်တကြီးစွာရသောကြောင့် တောင်းပန်ပြောဆိုသောစကား ဖြစ်ပါသည်။ အိမ်ရှေ့မင်း ပြောဆိုပုံမှာ “မွဲလွန်းမက မွဲတေလွန်းလှတဲ့ ဒုက္ခိတသဖွယ် ခိုကိုးရာမဲ့သည့်ရူးကြောင်ကြောင်အကောင်ကို ရွှေတောင်ကြီးသခင်မင်းကြီးက မြင့်မြတ်ရာကို တင်မြှောက်ပေးသောကြောင့် သာလျှင် ဤကဲ့သို့သော ထူးကဲသည့် အိပ်မက်တွင်ပင် မမြင်ဖူးသည့် အိမ်ရှေ့အရာ မင်းချမ်းသာကို ကျေးဇူးကြီးမားလှစွာ စိတ်အလိုဆန္ဒနှင့်အညီ ရရှိခဲ့ပေသည်” ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။

မေးခွန်း: “မစချီးပင်၊ ရာထူးမြှင်တဲ့၊ ထမင်းသခင်၊ ကျေးဇူးရှင်ကို၊ သုတ်သင်သတ်ဖြတ်၊ ပြည်ကိုပိုင်နင်း၊ တစ်ပါးချင်း၊ မင်းတံဆိပ်ခတ်မယ်လို့၊ မအပ်မရာ၊ သုံးကြိမ်တိတိ၊ လောဘငြိ၍၊ ကြံမိတာကို၊ ထွက်ချာဘုန်းလျှံ၊ကျွန်ုထိပ်ပန်၊ သည်းခံတော်မူပါ”
အဖြေ: ပေးထားသောစာပိုဒ်သည် စာဆိုဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ် အခန်း(၅) အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား တောင်းပန်ခန်းမှ ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးကို ဗာရာဏသီမြို့ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား အိပ်ပျော်ရာမှနှိုး၍ တောင်းပန်စကားပြောဆိုနေချိန်၌ မင်းကြီးအားသတ်ရန် ကြံစည်မိသည်ကို မှားမှန်းသိသဖြင့် နောင်တကြီးစွာရသောကြောင့် တောင်းပန်ပြောဆိုသောစကား ဖြစ်ပါသည်။ အိမ်ရှေ့မင်း ပြောဆိုပုံမှာ “မစချီးပင်ကာ ရာထူးမြှင့်တင်ပေးသော ထမင်းသခင် ကျေးဇူးရှင်ကို သုတ်သင်သတ်ဖြတ်ကာ တိုင်းပြည်ကို တစ်ပါးတည်း ပိုင်ပိုင်နင်းနင်း မင်းပြုအုပ်ချုပ်မည်ဟု မသင့်မလျော်စွာ သုံးကြိမ်တိတိ လောဘငြိတွယ်ကာ ကြံစည်ခဲ့မိသည်ကို အထွတ်အထိပ် အချက်အချာဖြစ်သော မင်းကြီးက ကျွန်တော်မျိုးဦးထိပ်ဖြင့် ပန်ဆင်တောင်းပန်သည်ကို သည်းခံတော်မူပါ” ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။

မေးခွန်း: “ရွှေတောင်နန်းဖွား၊ နွယ်မပြားတဲ့၊ ညီသားဧကန်၊ မဟုတ်မှန်လျက်၊ တစ်ရံတွေ့လူ၊ မဆိုင်သူကို၊ ကြည်ဖြူမြတ်လေး၊ ထီးစည်ကြငှန်း၊ ပြည်တစ်ခြမ်းနှင့်၊ မင်းခမ်းကို ပေးသေးသည်။ ကျေးဇူးသခင်၊ ငါဘုရင်ကို၊ လုလင်မပြစ်မှားသင့်ဘူး”
အဖြေ: ပေးထားသောစာပိုဒ်သည် စာဆိုဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ် အခန်း(၅) အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား တောင်းပန်ခန်းမှ ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥဒယမင်းကြီးက အိမ်ရှေ့မင်းအား ဗာရာဏသီမြို့ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား အိပ်ပျော်ရာမှနှိုး၍ တောင်းပန်စကားပြောဆိုပြီးချိန်၌ အိမ်ရှေ့မင်းက မိမိအပြစ်ကိုသိ၍ တောင်းပန်သောကြောင့် သည်းခံခွင့်လွှတ်ကြောင်း၊ ကျေးဇူးရှင်ကို မပြစ်မှားသင့်ကြောင်း မိန့်ဆိုသောစကား ဖြစ်ပါသည်။ ဥဒယမင်းကြီး မိန့်ကြားပုံမှာ “သင်သည် ထီးနန်းမျိုးရိုးမှ ပေါက်ဖွားလာသော ညီတော် သားတော် မဟုတ်ပါဘဲနှင့် တစ်ခါတစ်ရံသာတွေ့သော မဆိုင်သူကို ကြည်ဖြူလေးမြတ်စွာဖြင့် ထီး၊ စည်၊ ကြငှန်း၊ ပြည်တစ်ခြမ်းတို့ကို မင်းခမ်းမင်းနားနှင့်တကွ ပေးအပ်ခဲ့ပါသည်။ ထိုသို့သော ကျေးဇူးသခင် ငါဘုရင်ကို အသင်လုလင် မပြစ်မှားသင့်ပါ ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။
ရေသည်ပြဇာတ်

မေးခွန်း: “ဦးခေါင်းတော်မြတ်၊ ပြည်ဥက္ကဌ်ကို၊ ဖြတ်၍ဧကန် ငါလှူမည်။ ဘုန်းစည်သနင်း၊ ငါသည့်မင်း၏၊ ရင်တွင်းသည်းချပ်၊ မနောဓာတ်ကို၊ ဖြတ်၍ပေးပါ၊ တောင်းသူလာခဲ့စေ၊ မျက်နှာမနွမ်း၊ ရင်တော်ကိုခြမ်းပြီးလျှင်၊ ချိပ်ပန်းသွေးရှင်၊ ရွှေရင်ချပ်ကို၊ ဖြတ်ကာထွင်၊ လျင်လျင်ငါလှူဒါန်းရံသည်”
အဖြေ: ပေးထားသောစာပိုဒ်သည် စာဆိုဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ် အခန်း(၅) အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား တောင်းပန်ခန်းမှ ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥဒယမင်းကြီးက အိမ်ရှေ့မင်းအား ဗာရာဏသီမြို့ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား အိပ်ပျော်ရာမှနှိုး၍ တောင်းပန်စကားပြောဆိုပြီးချိန်၌ ဥဒယမင်းကြီးက မိမိ၏ဦးခေါင်းနှင့် အသည်းနှလုံးကို တောင်းလာလျှင်လည်း လှူဒါန်းဝံ့သူ ဖြစ်သောကြောင့် သည်းခံခွင့်လွှတ်ကြောင်း မိန့်ဆိုသောစကား ဖြစ်ပါသည်။ ဥဒယမင်းကြီး မိန့်ကြားပုံမှာ “တိုင်းပြည်၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော ငါ၏ဦးခေါင်းကိုဖြတ်၍ဧကန်လှူဒါန်းဝံ့ပါသည်။ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားသော ငါမင်းကြီး၏ရင်တွင်းရှိ စိတ်၏တည်ရာဖြစ်သော အသည်းနှလုံးကိုဖြတ်၍ပေးပါဟု တောင်းခံသူလာခဲပါက မျက်နှာကို မညှိုးနွမ်းစေရဘဲ ရင်တော်ကိုခြမ်းပြီးလျှင် ချိပ်ပန်းရောင်သွေးစိမ်းရှင်ရှင်များကျနေအောင်ပင် ရွှေရင်ချပ်ကိုဖြတ်ကာ အလျင်အမြန် လှူဒါန်းဝံပါသည်” ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။

မေးခွန်း: “ရွှေပြည်ကြီးနတ်၊ ဘုရားပညာ၊ ရကြောင်းရှာတဲ့၊ ငါမင်းမြတ်ကပဲ၊ သတ်၍အဆုံး၊ ယူရအုံးမလား၊ လုံးလုံးပိုင်လို၊ အမောင်ဆိုလျှင်၊ ပဟိုရ်ထီးစည်၊ တိုင်းပါပြည်ကို၊ မရှည်ရက်ချိန်း၊ ယနေ့သိမ်း၍၊ အုပ်ထိန်းအမောင်စံလေတော့”
အဖြေ: ပေးထားသောစာပိုဒ်သည် စာဆိုဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ် အခန်း(၅) အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား တောင်းပန်ခန်းမှ ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥဒယမင်းကြီးက အိမ်ရှေ့မင်းအား ဗာရာဏသီမြို့ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား အိပ်ပျော်ရာမှနှိုး၍ တောင်းပန်စကားပြောဆိုပြီးချိန်၌ ဥဒယမင်းကြီးက မိမိသည် ဘုရားဆုပန်မင်းမြတ်ဖြစ်သောကြောင့် မိမိ၏အသက်သာမက ဗာရာဏသီပြည်ကြီးတစ်ခုလုံး ပိုင်လိုက ပေးအပ်လိုကြောင်း ပြောဆိုသောစကား ဖြစ်ပါသည်။ ဥဒယမင်းကြီး မိန့်ကြားပုံမှာ “ရွှေပြည်ကြီး၏ နတ်သဖွယ်ဖြစ်သော ဘုရားပညာရရန် ရှာဖွေနေသော ငါမင်းမြတ်ကြီးကို သတ်၍ပင် ယူချင်ပါကလည်း ငါ၏အသက်ကိုပင် ပေးလှူဝံ့ပါသည်။ တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကို အမောင်ပိုင်လိုပါက ပဟိုရ်၊ ထီး၊ စည်၊ တိုင်းပြည်တို့ကို ယနေ့ပင် ရက်ချိန်းပေးကာ အမောင်အုပ်ထိန်း စိုးစံပါတော့” ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။

မေးခွန်း: “ကာမဂုဏ်ငါးရပ်၊ ဥပဝေါ၊ သစ်ကျားပါတဲ့၊ တောမြာင်ချပ်မှာ၊ ချဉ်းကပ်လွန်လွန်း မနေဝံ့ပြီဘူး၊ လေးကျွန်းဥက္ကဌ်၊ မင်းမန္ဓာတ်သည်၊ နတ်တို့စည်းစိမ်၊ တာဝတိံကို၊ ဒေဝိန်မြတ်လေး၊ တစ်ဝက်တို့မှ
ပေးရာတွင်မရပ်၊ သိကြားနတ်ကို၊ သတ်၍ယူမည်”
အဖြေ: ပေးထားသောစာပိုဒ်သည် စာဆိုဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ် အခန်း(၅) အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား တောင်းပန်ခန်းမှ ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးကို ဗာရာဏသီမြို့ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား အိပ်ပျော်ရာမှနှိုး၍ တောင်းပန်စကားပြောဆိုပြီးချိန်၌ မင်းကြီးအား သတိရန်ကြံစည်မိသည်ကို တောင်းပန်သောအခါ ခွင့်လွှတ်သည်းခံရံသာမက တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကိုပင် အပ်နှင်းသေးသောကြောင့် ကာမဂုဏ်ငါးပါး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံ အကြောင်း
ပြောဆိုသောစကား ဖြစ်ပါသည်။ အိမ်ရှေ့မင်း ပြောဆိုပုံမှာ “ကာမဂုဏ်ငါးပါးတို့ကို ဘေးဥပါဒ်အန္တရာယ်ကြီးမားသော ကျား၊ ကျားသစ်တို့ အပါများသော တောပြောင်ရုပ်ဟု ထင်မှတ်ကာ လွန်လွန်လူးလူး ချဉ်းကပ်၍ မနေဝံတော့ပါ။ ကျွန်းကြီးလေးကျွန်းလုံး၏
အကြီးအမှူးဖြစ်သော စကြ၀တေးမင်းသည် နတ်တို့၏စည်းစိမ်ဖြစ်သော တာဝတိံသာကို သိကြားမင်းက တစ်ဝက်ခွဲပေးသော်လည်း ပေးရာတွင် မရပ်နိုင်ဘဲ သိကြားနတ်ကိုသတ်ကာ နတ်ပြည်တစ်ခုလုံးကို ယူမည်” ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။
ရေသည်ပြဇာတ်

မေးခွန်း: "အောက်ပြည်နရက်၊ သည့်တက်၍၊ ဘဝဂ်တိုင်အောင်၊ တဏှာလောဘ၊ ကျယ်ပြောလှတဲ့၊ ဘ၀ဘောင်ကို၊ ပုပ်ဟောင်နံညှီ၊ နှလုံးနောက်လို့၊ ကြောက်လှပြီ။ လောကီအာရုံ၊ ကာမဂုဏ်မှာ၊ ပုံဥပဒေ၊ ကျတ်တွင်းရေသို့၊ သောက်လေသောက်လေ၊ ငတ်မပြေဘူး"
အဖြေ: ပေးထားသောစာပိုဒ်သည် စာဆိုဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ် အခန်း(၅) အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား တောင်းပန်ခန်းမှ ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးကို ဗာရာဏသီမြို့ဥယျာဉ်တော် အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား အိပ်ပျော်ရာမှနှိုး၍ တောင်းပန်စကားပြောဆိုပြီးချိန်၌ မင်းကြီးအား သတ်ရန်ကြံဧည်မိသည်ကို တောင်းပန်သောအခါ ခွင့်လွှတ်သည်းခံရံသာမက တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကိုပင် အပ်နှင်းသေးသောကြောင့် ကာမဂုဏ်ငါးပါး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံ အကြောင်း ပြောဆိုသောစကား ဖြစ်ပါသည်။ အိမ်ရှေ့မင်း ပြောဆိုပုံမှာ “အောက်ပြည်ငရဲမှသည် အထက်ဘဝဂ်တိုင်အောင် တဏှာလောဘများ ကျယ်ပြောလှသည့် အဝဘောင်ကို ပုပ်ဟောင်လွန်း၊ နံညိုလွန်းလှသဖြင့် စိတ်နှလုံးများနောက်ကျိကာ ကြောက်ရွံ့လှပါပြီး လောကီကာမဂုဏ်အာရုံဆိုသည်မှာ ပုံဥပဒေသဖြင့် ပြောရလျှင် ကျက်တွင်းရေကို သောက်သကဲ့သို့ သောက်လေသောက်လေ ရေငတ်မပြေနိုင်ပါ" ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။

မေးခွန်း: "အေးထွေမနောက်၊ လေးမဂ်ရေကို၊ ရှာဖွေလို့သောက်ရမှ၊ ဝမ်းမြောက်ရွှင်ပြုံး၊ ရေငတ်စတုံးတော့မယ်။ ဘုန်းဘုရာ့စည်းစိမ်၊ ဘုံကြငှန်းနှင့်၊ နန်းရွှေအိမ်ကို၊ ကြိုးလိမ် ထူးပတ်၊ ထောင်တန်းလောက်မှတ်ပြီမို့၊ မမြတ်နိုးချင်၊ လက်ငင်းခုပဲ၊ လျော်တေလဲလို့၊ မြိုင်ထဲသို့ ဝင်ပါတော့မည်”
အဖြေ: ပေးထားသောစာပိုဒ်သည် စာဆိုဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ် အခန်း(၅) အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား တောင်းပန်ခန်းမှ ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးကို ဗာရာဏသီမြို့ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား အိပ်ပျော်ရာမှနှိုး၍ တောင်းပန်စကားပြောဆိုပြီးချိန်၌ မင်းကြီးအား သတ်ရန်ကြံစည်မိသည်ကို တောင်းပန်သောအခါ ခွင့်လွှတ်သည်းခံရံသာမက တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကိုပင် အပ်နှင်းသေးသောကြောင့် သံဝေဂရကာ တောထွက်ရန် ပြောဆိုသောစကား ဖြစ်ပါသည်။ အိမ်ရှေ့မင်း ပြောဆိုပုံမှာ “အေးမြ၍ နောက်ကျိခြင်းမရှိသော မဂ်လေးပါးတည်းဟူသော ရေကို ရှာဖွေသောက်ရမှသာ ဝမ်းမြောက်ရွှင်ပြုံး၍ ရေငတ်ပြေနိုင်ပါတော့မည်။ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးတော်မူသော ဘုရင်မင်းမြတ် ချီးမြှင့်တော်မူသည့် ဘုံကြငှန်းနှင့် ရွှေနန်းရွှေအိမ် ရွှေစည်းစိမ်တို့ကို ကြိုးချဉ်ထူးခတ်ထားသော ထောင်ပမာတန်းပမာ ထင်မှတ်မိပါပြီ။ မမြတ်နိုးချင်တော့ပါ။ ထို့ကြောင့် ယခုပင်လျှင် လျှော်တေသင်္ကန်းကို လဲ၍ တောမြိုင်ထဲသို့ ဝင်ပါတော့မည်” ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။

မေးခွန်း: “လူ့ဘောင်လောက၊ တဏှာဝန်ကို၊ ကြောက်ရွံလှ၍၊ ဒုက္ခအစုံ၊ ထိုတဏှာကို၊ ဘယာရှုလျက်၊ ယခုစိတ်ချ၊ နိက္ခမဖြင့်၊ ကိစ္စပြီးစေ၊ ကြံပချေ၍၊ မှန်ပေသမျှ၊ မြတ်ရဆုငယ်မို့ ၊ သာဓုခေါ်သင့်လှပေသည်”
အဖြေ: ပေးထားသောစာပိုဒ်သည် စာဆိုဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ် အခန်း(၅) အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား တောင်းပန်ခန်းမှ ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥဒယမင်းကြီးက အိမ်ရှေ့မင်းကို ဗာရာဏသီမြို့ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား တောင်းပန်စကားပြောပြီးချိန်၌ မင်းကြီးအားသတ်ရန် ကြံစည်မိသည်ကို တောင်းပန်သောအခါ ခွင့်လွှတ်သည်းခံရံသာမကတိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကိုပင် အပ်နှင်းလိုက်သဖြင့် သံဝေဂရကာ တောထွက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း လျှောက်တင်သဖြင့် ကောင်းမြတ်သောကိစ္စဖြစ်၍ ခွင့်ပြုကြောင်း မိန့်ကြားသောစကား ဖြစ်ပါသည်။ ဥဒယမင်းကြီး မိန့်ကြားပုံမှာ “ဤလောက၌ တဏှာဟူသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ကြောက်ရွံ့လှသောကြောင့် ထိုတဏှာတွင် ဘေးဒုက္ခများကိုရှုမြင်ကာ ယခုပင်စိတ်နှလုံးချ၍ နိက္ခမပါရမီဖြည်ရန် တောထွက်တော့မည်ဟု ကြံစည်စိတ်ကူးနေသည်မှာ မြင်မြတ်မှန်ကန်လှသောကြောင့် သာဓုခေါ်သင့် လှပေသည်” ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။
ရေသည်ပြဇာတ်

မေးခွန်း: “လူ့ပြည်၌ဖြစ်၊ စည်းစိမ်နှစ်ကို၊ ယစ်သူသာများ၊ သတိအားဖြင့်၊ တရားပိုက်သူ၊ ရှားသသူကြောင့်၊ ပွားယူဗြဟ္မစိုရ်၊ သဘောကိုယ်နှင့်၊ တောခိုမည်ကိစ္စကို၊ တဝတည်းခွင့်တော်သာလိုက်ကဲ့၊ မြတ်ရာသို့ လှမ်းလေတော့”
အဖြေ: ပေးထားသောစာပိုဒ်သည် စာဆိုဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ် အခန်း(၅) အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား တောင်းပန်ခန်းမှ ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥဒယမင်းကြီးက အိမ်ရှေ့မင်းကို ဗာရာဏသီမြို့ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် အိမ်ရှေ့မင်းက ဥဒယမင်းကြီးအား တောင်းပန်စကားပြောပြီးချိန်၌ မင်းကြီးအားသတ်ရန် ကြံစည်မိသည်ကို တောင်းပန်သောအခါ ခွင့်လွှတ်သည်းခံရုံသာမက တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကိုပင် အပ်နှင်းလိုက်သဖြင့် သံဝေဂရကာ တောထွက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း လျှောက်တင်သဖြင့် ကောင်းမြတ်သောကိစ္စဖြစ်၍ ခွင့်ပြုကြောင်း မိန့်ကြားသောစကား ဖြစ်ပါသည်။ ဥဒယမင်းကြီး မိန့်ကြားပုံမှာ “လူ့ပြည်တွင် စည်းစိမ်၌ ယစ်မူးနေကြသူများသာ များပြားပါသည်။ သတိတရားကို လက်ကိုင်ထားကာ ဗြဟ္မစိုရ်တရားပွားများသူများမှာ ရှားပါးလွန်းလှပေသည်။ ယခုကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သောဘဝဖြင့် တောထွက်မည်ကိစ္စကို ခွင့်ပြုတော်မူပါသည်” ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။

မေးခွန်း: “ဘုရားတစ်ဆူ၊ ဗုဒ္ဓကို၊ ဇမ္ဗူလုံးထီး၊ ကျေးဇူးသခင်၊ မြတ်ရာတင်တဲ့၊ ရှင်မင်းကြီး၊ ကြက်သီးထဖွယ်၊ ပြည်ကိုလုယက်၊ နန်းဦးကိုတက်မည်ဟု၊ အသက်ကိုရွယ်မိတယ်။ ဖွယ်-ရိုင်းပလေ၊ လူ့တိုင်းပြေမှာ၊ နေဖို့မကောင်း၊ ရွှေရင်ကြားကို၊ ဓားနှင့်မွှေလို့၊ သေဖို့သာကောင်းတော့တယ်”
အဖြေ: ပေးထားသောစာပိုဒ်သည် စာဆိုဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ် အခန်း(၅) အိမ်ရှေ့မင်းနှင့် အိမ်ရှေ့မိဖုရားတို့ တောထွက်ခန်းမှ ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့မင်းက အိမ်ရှေ့မိဖုရားကို ဗာရာဏသီမြို့ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် အိမ်ရှေ့မင်းက အိမ်ရှေ့မိဖုရားအား တောထွက်ရန် စကားပြောဆိုနေချိန်၌ မင်းကြီးအားသတ်ရန် ကြံစည်ကို မှားမှန်းသိသောကြောင့် လူ့ပြည်မှာ နေဖို့ မသင့်တော့ကြောင်း ပြောဆိုသောစကား ဖြစ်ပါသည်။ အိမ်ရှေ့မင်း ပြောဆိုပုံမှာ “ဘုရားတစ်ဆူကဲ့သို့ ဘုရားလောင်းဖြစ်တော်မူသော ဇမ္ဗူဒီပါတစ်ခုလုံး၏ အရှင်သခင် ဖြစ်တော်မူသော ကျေးဇူးသခင်၊ မြင့်မြတ်ရာသို့ မြှောက်တင်ပေးသော အရှင်မင်းကြီးအား ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိုင်းပြည်ကိုလုယက်ကာ ထီးနန်းကိုတက်မည်ဟု အသက်ကိုပင် ကြံရွယ်ခဲ့မိပါသည်။ ငါ့အကြံသည် မိုက်ရိုင်းလွန်းလှပါသည်။ လူ့တိုင်းပြည်တွင် နေဖို့ပင် မကောင်းတော့ပါ။ ရွှေရင်ကြားကို ဓားနှင့်မွှေကာ သေဖို့ပင် ကောင်းပါတော့သည်” ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။

မေးခွန်း: “တောင်းတောင်းပန်ပန်၊ အကြောင်းကိုပြန်သောအခါ၊ သည်းခံသည့်အပြင်၊ ဘုန်းရှင်ပင်က၊ ကြင်သနားလို့၊ ငါ့အား ပြည်လုံးနှင်းသေးတယ်။ အံ့ဖွယ်သရဲ၊ ရာဂီမြူမျှင်၊ စွန်းမထင်တဲ့၊ ရွှေစင်ခဲကို၊ မိုက်မဲတွေဝေ၊ မှားမိချေ၍၊ နေမဖြောင်ပြီ။ တဏှာမစပ်၊ အာရုံဖြတ်လို့၊ မြိုင်ရပ်ကိုမှီတော့မယ်”
အဖြေ: ပေးထားသောစာပိုဒ်သည် စာဆိုဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ် အခန်း(၅) အိမ်ရှေ့မင်းနှင့် အိမ်ရှေ့မိဖုရားတို့ တောထွက်ခန်းမှ ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့မင်းက အိမ်ရှေ့မိဖုရားကို ဗာရာဏသီမြို့ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် အိမ်ရှေ့မင်းက အိမ်ရှေ့မိဖုရားအား တောထွက်ရန် စကားပြောဆိုနေချိန်၌ မင်းကြီးအားသတ်ရန် ကြံစည်မိသည်ကို မှားမှန်းသိသောကြောင့် လူ့ပြည်မှာ နေဖို့မသင့်တော့ကြောင်း ပြောဆိုသောစကား ဖြစ်ပါသည်။ အိမ်ရှေ့မင်းပြောဆိုပုံမှာ “တောင်းတောင်းပန်ပန်ဖြင့် အကျိုးအကြောင်းကို လျှောက်တင်သောအခါ သည်းခံသည့်အပြင် မင်းတရားကြီးက ကြင်နာသနားသောကြောင့် ငါ အား တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကို အပ်နှင်းပါသေးသည်။ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တဏှာရာဂဟူသည့် စိတ်ဆန္ဒအညစ်အကြေးများ မြူမျှင်ခန့်မျှ အစွန်းမထင်သော ရွှေစင်ရွှေခဲကဲ့သို့ သန့်စင်မြင့်မြတ်သော မင်းကြီးအပေါ် မိုက်မဲတွေဝေစွာ မှားယွင်းမိသောကြောင့် နေလို့ပင် မဖြောင့်တော့ပါ။ တဏှာနှင့်မအပ်စပ်အောင် စိတ်အာရုံများ ဖြတ်တော့ကာ တောမြိုင်ရပ်သို့သာ ခိုမှီပါတော့မည်”ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။
ရေသည်ပြဇာတ်

မေးခွန်း: “ကိုယ်တော်မြတ်ကြွခဲ့လျှင်၊ လှမနော်နတ်၊ တညှိုးခွေခွေ၊ ဘယ်ပုံနှင့်ဖြေရမယ်၊ အနေတော်ကပ်တော့မပ။ မအပ်တဲ့စကား၊ ကြောက်ပါဘိ၊ နားရှိလို့ကြားရတယ်။ ပတ္တမြားအပွင်၊ မြကေဆင်၊ မေခင် လည်ဆွဲ၊ ရဝေရိပ်ကြာ၊ ရွှေလိပ်ပြာ၊ သေခါမှခွဲမယ်”
အဖြေ: ပေးထားသောစာပိုဒ်သည် စာဆိုဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ် အခန်း(၅) အိမ်ရှေ့မင်းနှင့် အိမ်ရှေ့မိဖုရားတို့ တောထွက်ခန်းမှ ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့မိဖုရားက အိမ်ရှေ့မင်းကို ဗာရာဏသီမြို့ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် အိမ်ရှေ့မင်းက အိမ်ရှေ့မိဖုရားအား တောထွက်ရန် စကားပြောဆိုနေချိန်၌ အိမ်ရှေ့မင်းသာ တောထွက်ပါက မိမိသည်လည်း အိမ်ရှေ့မင်းနှင့် အတူတကွလိုက်ပါ လိုသောကြောင့် အတူတူလိုက်ပါမည် အကြောင်း ပြောဆိုသောစကား ဖြစ်ပါသည်။ အိမ်ရှေ့မိဖုရား ပြောဆိုပုံမှာ “တောခြေမြိုင်ဝသို့ ကိုယ်တော်မြတ်ကြွမြန်းခဲ့ပါလျှင် လှပသော မနော်နတ်သမီးကဲ့သို့သော မိဖုရားမှာ တညှိုးခွေခွေဖြင့် ဘယ်လိုဘယ်ပုံ ဖြေသိမ့်နိုင်ပါမည်နည်း။ နေရက်ခက်လှပေတော့မည်။ မသင့်လျော်သောစကားဖြစ်၍ နားရှိလို့သာ ကြားရသည်နှင့်ပင် ကြောက်ရွံ့လှပါပြီ။ ဆံကေသာထက်တွင် ဆင်၍ ပန်ဆင်ရသော ပတ္တမြားဆံထိုးကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးရပါသော လည်ဆွဲရတနာကဲ့သို့ အမြတ်တနိုးချစ်ခင်ရပါသော မောင်တော်နှင့် ရဝေနန်းရိပ်တွင် မိမိတို့နှစ်ဦး၏လိပ်ပြာကို သေခါမှသာခွဲမည်” ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။

မေးခွန်း: “စွဲမိတဲ့သခင်၊ လေနွဲ့မည်စိုး၊ ရွှေသည်းမှာပျိုးပါတဲ့၊ မညှိုးပင်ကို၊ ရှင်ကွဲဘယ်နှယ်၊ မသေဘဲနှင့်ခွဲရမယ်။ ဘုန်းကြွယ်ရွှေကိုယ်၊ မြိုင်ဦးမှာခိုခဲ့လျှင်၊ ငြိုငြင်နွမ်းညစ်၊မျက်စိသူငယ်၊ သူ့တိုင်းလယ်မှာ၊ မယ်နေရစ်ပါဘူး”
အဖြေ: ပေးထားသောစာပိုဒ်သည် စာဆိုဦးပုည၏ ရေသည်ပြဇာတ် အခန်း(၅) အိမ်ရှေ့မင်းနှင့် အိမ်ရှေ့မိဖုရားတို့ တောထွက်ခန်းမှ ကောက်နုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့မိဖုရားက အိမ်ရှေ့မင်းကို ဗာရာဏသီမြို့ဥယျာဉ်တော်ထဲတွင် အိမ်ရှေ့မင်းက အိမ်ရှေ့မိဖုရားအား တောထွက်ရန် စကားပြောဆိုနေချိန်၌ အိမ်ရှေ့မင်းသာ တောထွက်ပါက မိမိသည်လည်း အိမ်ရှေ့မင်းနှင့် အတူတကွလိုက်ပါ လိုသောကြောင့် အတူတူလိုက်ပါမည် အကြောင်း ပြောဆိုသောစကား ဖြစ်ပါသည်။ အိမ်ရှေ့မိဖုရား ပြောဆိုပုံမှာ “စွဲလမ်းခဲ့မိသည့် မိမိ၏အသည်းနှလုံးထဲတွင် စိုက်ပျိုးထားသော မညှိုးပင်ကို လေတိုက်၍ ယိမ်းနွဲ့သွားမည်ကိုပင် စိုးရိမ်မိလောက်အောင် ချစ်ရသောမောင်တော်နှင့် မသေဘဲနှင့် ရှင်ကွဲမခွဲနိုင်ပါ။ ဘုန်းကြွယ်ရွှေကိုယ်သာ တောမြိုင်ဦးသို့ ခိုမှီခဲ့ပါလျှင် ငြိုငြင်စွာ နွမ်းနယ်စွာ မျက်စိသူငယ်ဖြင့် သူတစ်ပါးတိုင်းပြည်အလယ်တွင် မယ်မနေရစ်နိုင်ပါ” ဟူ၍ဖြစ်ပါသည်။
အရေးသင်ခန်းစာ

မေးခွန်း: စာရေးရာတွင် အကြောင်းအရာ ရွေးချယ်မှု၏သဘောကို ပေါ်လွင်အောင်ရှင်းပြပါ။
အဖြေ: စာရေးရာတွင် စာရေးသူတစ်ဦးအဖို့ ရေးစရာအကြောင်းအရာသည် အမျိုးမျိုးဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ထိုအခါ
စာရေးသူသည် များပြားလှသော အကြောင်းအရာအမျိုးမျိုးထဲမှ အကြောင်းအရာတစ်ခုခုကို ရွေးချယ်ရမြဲဖြစ်ပါသည်။
သူရွေးချယ်သော အကြောင်းအရာကား မည်သို့သော အကြောင်းအရာမျိုးပါနည်း။ စာရေးရန် သူ့စေတနာအား
တိုက်တွန်းလှုံ့ဆော်ပေးသော အကြောင်းအရာပင် ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူရေးရမည့် အကြောင်းအရာကို
သူ့စေတနာကရွေးချယ်ပေးသည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။ သို့ဖြစ်လျှင် ထိုအကြောင်းအရာကို မည်သို့မည်ပုံရွေးချယ်
ရပါ သနည်း။
ဤနေရာတွင် စာရေးသူတစ်ဦးအနေနှင့် ရေးစရာအကြောင်းအရာရရှိသည့်အချိန်မှ စာအဖြစ် ရေးချလိုက်
သည့်အချိန်အထိ လှုပ်ရှားရသော ဖြစ်စဉ်အဆင့်ဆင့်နှင့် ပတ်သက်၍ ဆရာဇော်ဂျီ၏ အဆိုအမိန့်တစ်ခုမှာ
“စာရေးလိုသော အကြောင်းခြင်းရာနှင့်စပ်လျဉ်း၍ စာရေးသူတွင် မြင်မှု၊ ကြားမှု၊ ခံစားမှု၊ သိမှု စသော
ကိုယ်နှုတ်နှလုံး အတွေ့အကြုံတို့သည် ရှိခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။ စာရေးသူ၏စိတ်တွင် မြင်မှုကြားမှုတို့ကိုမှီ၍ ပေါ်ရမြဲ
ဖြစ်သည်။ ခံစားမှုအရာ၌လည်း စာရေးဆရာ၏ စေတနာအလိုက် ဆင်းရဲသောခံစားမှုသော်လည်းကောင်း၊ ချမ်းသာ
သောခံစားမှုသည်လည်းကောင်း ပေါ် ခဲ့ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ခံစားမှုအသိ (ဝါ) ဘဝအသိပေါ်ရမြဲဖြစ်သည်။
ထိုစိတ်အစဉ်သည် စာရေးဆရာ၏ စာမရေးခင်ရှိအပ်သော စိတ်အတွေ့အကြုံဖြစ်သည်။ ထိုစိတ်အတွေ့အကြုံသည်
စိတ်၏တစ်နေရာ၌ ခိုအောင်းနေတတ်သည်။ နောင်အခါ စေတနာက လှုံ့ဆော်ပေးသဖြင့် စာရေးချင်သောစိတ်
ပေါ်လာသောအခါ ထိုခံစားမှုအသိသည် ပြန်ပေါ်လာသည်။ ထိုအခါကျမှသာ ကလောင်စွမ်းရည်သည် ထိုခံစားမှုအသိ
ကို (ဝါ) မြင်မှု၊ ကြားမှု၊ သိမှု၊ ခံစားမှုတို့ကို နေရာတကျ လှလှပပစီစဉ်၍ စေတနာလွှတ်ရာသို့ အရောက်ပို့ပေးနိုင်
လာသည်။ ဤကဲ့သို့ပင် ကျွန်တော်ယူဆမိသည်။
ထိုအဆိုအမိန့်အတိုင်းပင် စာတစ်ပုဒ်ပေါ်မလာမီ ဖြစ်စဉ်အဆင့်ဆင့်ကို ဖြတ်သန်းရမြဲဖြစ်ပါသည်။ စာရေးသူ
တစ်ဦးသည် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းအမှူးရှိသော အာဇာနည်ခေါင်းဆောင်ကြီးများ ကျဆုံးခဲ့ရပုံကို မြင်ခဲ့ကြားခဲ့ သိခဲ့
မှတ်ခဲ့ရသည်ဆိုပါစို့။ စာရေးသူအဖို့ ထိုအတွေ့အကြုံကြောင့် ခေါင်းဆောင်ကြီးများကို ကြည်ညိုလေးစားခြင်း၊ နှမြော
တသခြင်း၊ ဝမ်းနည်းကြေကွဲခြင်း စသော ခံစားမှုများ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ထိုမှတစ်ဖန် ထိုခံစားမှုများနှင့်ယှဉ်၍


“ထိုသို့ နိုင်ငံအတွက် အသက်ပေးသွားခြင်းသည် မွန်မြတ်လှပါတကား” ဟူသော အသိတရားတစ်ခု ရခဲ့ပေလိမ့်မည်။
ထိုခံစားမှုနှင့်ယှဉ်သော အသိတရားသည် သူ၏စိတ်ထောင့်တစ်နေရာတွင် ခိုအောင်းနေပေလိမ့်မည်။ ထိုမှ အာဇာနည်နေ့
တစ်နေ့သို့ ရောက်သောအခါ အာဇာနည်များအပေါ် ထားရှိသောစေတနာက လှုံ့ဆော်ပေးသည့်အတွက် စာရေးချင်စိတ်
ပေါ်လာသည်ဆိုပါစို့။ ထိုအခါ သူ့စိတ်တွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးသော ခံစားမှုအသိသည် စိတ်ထောင့်တစ်နေရာမှ
ပြန်လည်နိုးကြားလာပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူ့ကလောင်စွမ်းရည်က ထိုခံစားမှုအသိကို နေရာတကျ စီစဉ်ပေးခြင်းဖြင့်
အာဇာနည်ခေါင်းဆောင်ကြီးများ၏ ဂုဏ်ရည်ကို ဖော်ထုတ်သည့်စာတစ်ပုဒ် ပေါ်ပေါက်လာမည်ဖြစ်သည်။ သူ့စာသည်
သူ့စေတနာက ပဲ့ကိုင်ပေးသည့်အတိုင်း ပုံပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် စာရေးသူ၏စိတ်ထဲတွင် ခိုအောင်းနေသော
အတွေ့အကြုံတစ်ခုခုကို သူ့စေတနာက ရွေးချယ်ထုတ်ဖော်ပေးသည့်အတွက် စာရေးစရာအကြောင်းအရာအဖြစ်
ပေါ်ထွက်လာရခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပါလိမ့်မည်။
အရေးသင်ခန်းစာ

မေးခွန်း: စာရေးရာတွင် အကြောင်းအရာ၏ နယ်နိမိတ်ကန့်သတ်မှုသဘောကို ပေါ်လွင်အောင် ရှင်းပြဖြေဆိုပါ။
အဖြေ: စာရေးသူသည် အကြောင်းအရာတစ်ခုခုကို ရွေးချယ်ရရှိပြီးစေကာမူ ထိုအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍
သူသိသမျှ အကုန်ချရေး၍ မဖြစ်နိုင်သေးပါ။ အကြောင်းအရာတစ်ခုသည် ပမာဏကျယ်ပြန့်လှပါသေးသည်။
ထို့ကြောင့် စာရေးသူသည် သူ့စေတနာ၊ သူ့ရည်ရွယ်ချက်၊ သူ့စာဖတ်ပရိသတ်၊ သူရေးမည့်စာ၏ အတိုင်းအဆ စသည့်
အကြောင်းအရာကို နယ်နိမိတ်ကန့်သတ်ပေးရပါသည်။ ထိုအကြောင်းအရာ၏ မည်သည့်အပိုင်းကို အားပြုဖော်ပြမည်၊
မည်သည့်ထောင့်ကကြည့်၍ ဖော်ပြမည် စသည်ဖြင့် နယ်နိမိတ်ကန့်သတ်ရပါသည်။
အကြောင်းအရာအဖြစ် အာဏာနည်ခေါင်းဆောင်ကြီးများအကြောင်းကို ရွေးချယ်ပြီဆိုပါစို့။ အာဇာနည်
ခေါင်းဆောင်ကြီးများအကြောင်း အကုန်ချရေးလျှင် အလွန်ကျယ်ဝန်းပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အကြောင်းအရာ
နယ်နိမိတ် ကန့်သတ်ရပါသည်။ စာရေးသူ၏စေတနာကိုလိုက်၍ ခေါင်းဆောင်ကြီးများ၏ ဘဝဖြစ်စဉ်၊ စိတ်နေ
သဘောထား၊ ကြိုးပမ်းချက်များ၊ လုပ်ကြံခံရသည့် နောက်ဆုံးနေ့ စသည်ဖြင့် အကြောင်းအရာကို နယ်နိမိတ်ကန့်သတ်
ရပါသည်။ သို့မဟုတ် အာဇာနည်ခေါင်းဆောင်ကြီးများအားလုံး၏ အကြောင်းအရာမဟုတ်ဘဲ တစ်ဦး၏အကြောင်းအရာ
ကိုသာ ရွေးချယ်ဖော်ပြမည် စသည်ဖြင့် နယ်နိမိတ်ကန့်သတ်နိုင်ပါသည်။ ခေါင်းဆောင်ကြီးတစ်ဦး၏ အကြောင်းသည်
ပင် ကျယ်ဝန်းနေပါသေးသည်။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ဆိုပါစို့။ ကလေးဘဝ၊ ကျောင်းသားဘဝ၊ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား
ဘဝ၊ သခင်ဘဝ၊ ဂျပန်စစ်ပညာသင်ဘဝ၊ တပ်မတော်အကြီးအကဲဘဝ၊ အိမ်ထောင်သည်ဘဝ၊ နိုင်ငံခေါင်းဆောင်ဘဝ
စသည့် ကဏ္ဍအမျိုးမျိုး ပိုင်းခြားကြည့်နိုင်ပါသည်။ ထို့အတူ ဗိုလ်ချုပ်၏ ဓလေ့စရိုက်၊ စိတ်နေသဘောထား၊ အရေးအသား
စွမ်းရည်၊ ဟောပြောမှုစွမ်းရည်စသည်ဖြင့် ဗိုလ်ချုပ်၏ဂုဏ်ရည်များကို ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးက လေ့လာကြည့်နိုင်ပါသည်။
ဗိုလ်ချုပ်၏အကြောင်း စာရေးသူအမျိုးမျိုးတို့ ရေးခဲ့ကြသည့် အောက်ပါခေါင်းစဉ်များကို ကြည့်ရုံနှင့်
စာရေးသူတို့၏ နယ်နိမိတ် ကန့်သတ်ပုံအမျိုးမျိုးကို အကဲခတ်နိုင်လောက်ပါသည်။
ဗမာ့နိုင်ငံရေးသုခမိန်(မောင်ထင်)
ဗိုလ်ချုပ်၏ခေါင်းဆောင်အင်္ဂါ (မောင်ထင်)
ကျွန်တော်သိသော သခင်အောင်ဆန်း (ဗိုလ်ခွန်ဖြူ)
ဗိုလ်ချုပ်ဒေါသထွက်သောနေ့ (ဗိုလ်တာရာ)
ဗိုလ်ချုပ်ဆုံးဖြတ်သော ရဲဘော်၏တန်ဖိုး (မောင်ယဉ်ခန့်)
ဤသို့ဖြင့် စာရေးသူ၏ စေတနာ၊ ရည်ရွယ်ချက်၊ သဘောထားတို့က အကြောင်းအရာ၏ နယ်နိမိတ်ကို
ကန့်သတ်ပေးကြောင်း သိနိုင်ပါသည်။



အကြောင်းအရာ နယ်နိမိတ်ကန့်သတ်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ စာအုပ်တစ်အုပ်ပြုစုပုံကို သာဓကဆောင်လိုပါသည်။
ထိုစာအုပ်အမည်မှာ “ပထမမြန်မာများ” ဖြစ်၍ ပြုစုသူမှာ “မင်းယုဝေ” ဖြစ်သည်။ ထိုစာအုပ်တွင် စာပေ၊
ပန်းချီ၊ ကာတွန်း၊ ဂီတ၊ သဘင်၊ ရုပ်ရှင်၊ အားကစား၊ လူမှုဝန်ထမ်းတို့နှင့် ပတ်သက်၍ ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်ခဲ့သော
မြန်မာ နိုင်ငံသား ပုဂ္ဂိုလ်များအကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် စာရေးသူက “ပထမ” ဟူသောစကားဖြင့်
နယ်နိမိတ်ကန့်သတ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆိုခဲ့သောပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှန်သမျှ မပါတော့ဘဲ ပထမဆုံး စတင်တီထွင်သော
““ပထမပုဂ္ဂိုလ်” များသာ ပါဝင်တော့သည်။ သို့ဖြင့် မြန်မာများထဲမှ ပထမ အင်္ဂလိပ်-မြန်မာ အဘိဓာန်ဆရာဖြစ်သော
မက္ခရာမင်းသားကြီး၊ ပထမဆရာဝန်ဖြစ်သော ဒေါက်တာရှောလူး၊ ပထမလူမှုဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးဖြစ်သော ဒေါ်ဦးဇွန်း၊
ပထမပါမောက္ခဖြစ်သော ဦးဖေမောင်တင်၊ ပထမရုပ်ရှင်ပညာရှင်ဖြစ်သော ဦးအုန်းမောင်၊ ပထမကာတွန်းဆရာဖြစ်သော
ဦးဘကလေး စသည့် ပုဂ္ဂိုလ် ၁၈ ဦး၏ အကြောင်းများသာ ပါဝင်လာရသည်။ စာရေးသူ၏ အမှာစာတွင် …
“မြန်မာ့လောကတွင် ပညာရပ်အသီးသီး လုပ်ငန်းအမျိုးမျိုးတွင် ကြိုးပမ်းခဲ့သူ အလားတူပုဂ္ဂိုလ်ကျော်များ၊
အများအပြား ရှိပါလိမ့်ဦးမည်။ ယခု ကျွန်တော်တင်ပြခဲ့သည်မှာလည်း လက်လှမ်းမီသမျှသာ ဖြစ်ပါသည်”
ဟူ၍ အမှာအထားပြုပါသေးသည်။ ဤသို့ဖြင့် အကြောင်းအရာ၏ နယ်နိမိတ်ကန့်သတ်မှုသဘောကို သိနိုင်
ပါသည်။
အရေးသင်ခန်းစာ

မေးခွန်း: စာရေးရာတွင် အချက်အလက်စီစဉ်မှုသဘောကို သာဓကနှင့်တကွ ရှင်းပြပါ။
အဖြေ: စာရေးရာတွင် အချက်အလက်စီစဉ်မှုသည် မည်မျှအရေးပါကြောင်း၊ သာဓကပြပါမည်။
“ကျွန်ုင်သည် သားဦးဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ်၏မိခင်သည်သာလျှင် ဈေးတောင်းကိုခေါင်းရွက်၍ ဧရာင်းရသမျှနှင့်ပင်
ကျွန်ုပ်တို့ အသက်မွေးခဲ့ရလေသည်။ ကျွန်ုပ်၏ဖခင်သည်ကား ရုပ်ရည်အတော်ချောမောသူတစ်ယောက် ဖြစ်၏။
သို့သော် အလုပ်ကိုကား စွဲစွဲမြဲမြဲ မလုပ်ကိုင်ခဲ့ပေ။ ညီမငယ်ကလေးတစ်ဦးကိုလည်း မိခင်ဈေးရောင်းထွက်သော
အချိန်၌ မိခင်ပမာ ခါးထစ်ခွင်ကာ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခဲ့ပေသည်။ ရုပ်ချောသလောက် လက်မှုပညာကို ကောင်းစွာ
ကျွမ်းကျင်သလောက် လူလေတစ်ဦးဖြစ်ကာ အရပ် ၄ မျက်နှာသို့ သွားလာနေသူဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် မိခင်
ဈေးရောင်းထွက်သောအချိန်၌ ကျွန်ုပ်ပင်လျှင် သမီးမိန်းကလေးသဖွယ် ချက်ရပြုတ်ရ လျှော်ဖွပ်ရလေသည်။ ထို့ကြောင့်
လည်း ၆ လတစ်ခါ၊ တစ်နှစ်တစ်ခါသာလျှင် အဖေဆိုသောသူ၏မျက်နှာကို တွေ့မြင်ရလေသည်။ လက်မှုပညာ
အမျိုးမျိုးကိုလည်း ကောင်းစွာတတ်ကျွမ်းသူတစ်ဦးဖြစ်လေသည်။ အိမ်ကိစ္စအဝဝတို့ကို အားလုံးပုံလုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့်
မိခင်ကြီးအား တတ်အားသမျှ အစွမ်းကုန်ကူညီခဲ့၏။”
အထက်ပါစာပိုဒ်တွင် ဝါကျ ချင်း အဓိပ္ပာယ်ရှိသော်လည်း ဝါကျများကို စာပိုဒ်အဖြစ် ဖွဲ့စည်းရာတွင်
အစီအစဉ် ညံ့ဖျင်းလှကြောင်း တွေ့ရပါလိမ့်မည်။ စာရေးသူသည် မိမိအကြောင်းကို စပြောပြီး မိခင်အကြောင်း
ရောက်လိုက်၊ ဖခင်အကြောင်းရောက်လိုက်၊ မိမိအကြောင်း ပြန်ရောက်လိုက်နှင့် အဓိပ္ပာယ်ရှုပ်ထွေးသွားရပုံကို
လေ့လာ နိုင်ပါသည်။ စင်စစ် ဤစာပိုဒ်သည် ဆရာကြီးပီမိုးနင်း၏ ကိုယ်တိုင်ရေးအတ္ထုပ္ပတ္တိဖြစ်သော “ပီမိုးနင်း၏
ဒီမိုးနင်း” မှ ကောက်နုတ်သောစာပိုဒ် ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် မူရင်းအတိုင်းမဟုတ်ပါ။ အချက်အလက်စီစဉ်မှုသည်
မည်မျှအရေးပါကြောင်း ဖော်ပြလို၍ တမင်ဖျက်ရေးထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဆရာကြီး၏ မူလလက်ရာကား အစီအစဉ်
ကောင်းမွန်ကြောင်း အောက်ပါသာဓကတွင် လေ့လာနိုင်ပါသည်။
“ကျွန်ုပ်၏ဖခင်သည်ကား ရုပ်ရည်အတော်ချောမောသူတစ်ယောက် ဖြစ်၏။ လက်မှုပညာအမျိုးမျိုးတို့ကိုလည်း
ကောင်းစွာတတ်ကျွမ်းသူတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် အလုပ်ကိုကား စွဲစွဲမြဲမြဲ မလုပ်ကိုင်ခဲ့ပေ။ ရုပ်ချောသလောက်
စက်မှု ပညာကို ကောင်းစွာတတ်ကျွမ်းသလောက် လူလေတစ်ယောက်ဖြစ်ကာ အရပ် ၄ မျက်နှာသို့ သွားလာနေသူ


ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ၆ လတစ်ခါ တစ်နှစ်တစ်ခါသာလျှင် အဖေဆိုသောသူ၏မျက်နှာကို တွေ့မြင်ရလေ
သည်။ ကျွန်ုပ်၏မိခင်သည်သာလျှင် ဈေးတောင်းကို ခေါင်းရွက်၍ ရောင်းရသမျှနှင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့ အသက်မွေးခဲ့ရ
လေသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သားဦးဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်ပင်လျှင် မိခင်ဈေးရောင်းထွက်သောအချိန်၌ ကျွန်ုပ်သည်ပင်လျှင်
သမီးမိန်းကလေးသဖွယ် ချက်ရပြုတ်ရ လျှော်ဖွပ်ရလေသည်။ အိမ်ကိစ္စအဝဝတို့ကို အားလုံးပုံလုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့်
မိခင်ကြီးအား တတ်အားသမျှ အစွမ်းကုန်ကူညီခဲ့၏။ ညီမငယ်ကလေးတစ်ဦးကိုလည်း မိခင်ဈေးရောင်းထွက်သော
အချိန်၌ မိခင်ပမာ ခါးထစ်ခွင်ကာ ထိန်းသမ်းစောင့်ရှောက်ခဲ့ပေသည်။
ဆရာကြီး၏ မူရင်းလက်ရာနှင့် အစီအစဉ်ဖျက်ရေးထားသော လက်ရာကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခြင်းဖြင့်
အချက်အလက် စီစဉ်မှုသည် မည်မျှအရေးပါကြောင်း တွေ့နိုင်ပေသည်။ စကားပြေအဖွဲ့တစ်ခုတွင် ပါဝင်သည့်
အချက်အလက်များ သူ့နေရာနှင့်သူ အစီအစဉ်တကျရှိမှသာ စာဖတ်သူထံ ချောချောမောမော ရောက်နိုင်ပါလိမ့်မည်။
အခက်အခဲမရှိဘဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်နိုင်ပါလိမ့်မည်။ အချက်အလက်များ မည်မျှပင် စိတ်ဝင်စားဖွယ်
ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ စီစဉ်ပုံနေရာမကျလျှင် ဖလင်လိပ်များ ကမောက်ကမဖြစ်နေသည့် ရုပ်ရှင်ကားတစ်ကားကို
ကြည့်နေရသကဲ့သို့ စာဖတ်သူ၏စိတ်ထဲမှာ ရှုပ်ထွေးသွားနိုင်ပြီး စိတ်ဝင်စားမှု ပျက်ပြားသွားနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့်
အချက်အလက်များ သူ့နေရာနှင့်သူ အစီအစဉ်တကျရှိရန် အရေးကြီးကြောင်း သိနိုင်ပါသည်။
အရေးသင်ခန်းစာ

မေးခွန်း: စာရေးရာတွင် အချက်အလက်စီစဉ်ပုံအမျိုးမျိုးအကြောင်း ရှင်းပြပါ။
အဖြေ: အချက်အလက်များကို စီစဉ်ရာ၌ အမျိုးမျိုးရှိပါသည်။ အကြောင်းအရာ၏ သဘောသဘာဝကိုလိုက်၍
စာတစ်ပုဒ်နှင့် တစ်ပုဒ် အချက်အလက်စီစဉ်ပုံချင်း ကွဲပြားနိုင်ပါသည်။ အသုံးများသောစီစဉ်ပုံအချို့ကို ဖော်ပြပါမည်။
၁။ ကာလစဉ် ။  ။ အချိန်ကာလအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်သည့်အကြောင်းအရာမျိုးတွင် အချက်အလက်
များကို ကာလစဉ်အရ စီစဉ်လေ့ရှိပါသည်။ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းများ၊ သမိုင်းဖြစ်ရပ်များ၊ အတ္ထုပ္ပတ္တိများနှင့် အခြားဖြစ်စဉ်
များကိုရေးရာ၌ ဤနည်းကို အသုံးပြုတတ်ကြပါသည်။
၂။ အစိတ်အပိုင်းစဉ် ။  ။ အကြောင်းအရာတစ်ခုကို အစိတ်အပိုင်းများခွဲ၍ တစ်ပိုင်းစီ စီကာစဉ်က
ဖော်ပြရသည့်အခါမျိုးတွင် အစိတ်အပိုင်းများကို တစ်ဖက်မှ တစ်ဖက်သို့၊ အထက်မှ အောက်သို့၊ အဝေးမှ အနီးသို့၊
အတွင်းမှ အပြင်သို့၊ အပြင်မှ အတွင်းသို့ စသည်ဖြင့် တစ်ကန့်စီ စီစဉ်လေ့ရှိပါသည်။ သာဓကပြရလျှင် မြန်မာနိုင်ငံ
အတွင်းရှိ ပြည်နယ်နှင့် တိုင်းများကိုဖော်ပြရာ၌ မြောက်ဘက်ဆုံးရှိ ကချင်ပြည်နယ်မှ တောင်ဘက်ဆုံးရှိ တနင်္သာရီ
တိုင်းအထိ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖော်ပြပုံမျိုး၊ အနောက်ဘက်ဆုံးရှိ ရခိုင်ပြည်နယ်မှ အရှေ့ဘက်ဆုံးရှိ ရှမ်းပြည်နယ်အထိ
တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖော်ပြပုံမျိုး၊ ရွှေတိဂုံစေတီတော်၏ ပမာဏကိုဖော်ပြရာ၌ ငှက်မြတ်နားမှ ဖိနပ်တော်ထိ (သို့မဟုတ်)
ဖိနပ်တော်မှ ငှက်မြတ်နားအထိ အစဉ်အတိုင်း ဖော်ပြသွားပုံမျိုး၊ ရုံးဌာနကြီးတစ်ခုအကြောင်းကို ဖော်ပြရာ၌ ပါဝင်
ဖွဲ့စည်းထားသော ဌာနခွဲများအကြောင်းတစ်ခုစီ တစ်ခုစီ ဖော်ပြသွားပုံမျိုး စသည်တို့ဖြစ်သည်။
၃။ ယုတ္တိစဉ်။    ။ အကြောင်းအကျိုးဆက်စပ်တင်ပြရသည့် အကြောင်းအရာမျိုးတွင် အကြောင်းမှ
အကျိုးသို့၊ အကျိုးမှ အကြောင်းသို့ ယေဘုယျသဘောမှ ဝိသေသသဘောသို့..ဝိသေသသဘောမှ ယေဘုယျသဘောသို့
ဆက်စပ်ပြကာ ယုတ္တိစဉ်အရ စီစဉ်လေ့ရှိပါသည်။ သာဓကပြရလျှင် မသန့်ရှင်းမှုနှင့် ရောဂါဖြစ်မှုတို့တွင် အကြောင်း
နှင့် အကျိုး၊ အကျိုးနှင့်အကြောင်း အပြန်အလှန် ဆက်စပ်ပြပုံမျိုး၊ မြန်မာနိုင်ငံသားအားလုံး၏ ဘဝအခြေအနေမှ
မြန်မာနိုင်ငံသားတစ်ဦး၏ ဘဝအခြေအနေရောက်အောင် ယေဘုယျသဘောမှ ဝိသေသသဘောသို့ ဆက်စပ်ပြပုံမျိုး
စုံထောက်ဝတ္ထု ၁၊ ၂ ပုဒ် အကြောင်းမှ စုံထောက်ဝတ္ထုအများ၏အကြောင်းသို့ရောက်အောင် ဝိသေသသဘောမှ
ယေဘုယျသဘောသို့ ဆက်စပ်ပုံမျိုး စသည်တို့ဖြစ်ပါသည်။



၄။ အရေးပါမှုအစီအစဉ်။  ။ အရေးပါမှုကို တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားစေလိုသည့် အကြောင်းအရာမျိုးတွင်
အရေးမကြီးဆုံးအချက်မှ အရေးအကြီးဆုံးအချက်သို့၊ မထင်ရှားဆုံးအချက်မှ ထင်ရှားဆုံးအချက်သို့ရောက်အောင်
တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် စီစဉ်လေ့ရှိပါသည်။ သာဓကပြရလျှင် ဝမ်းရောဂါအကြောင်းကို ဖော်ပြရာ၌ ဝမ်းရောဂါ ဖြစ်ပွား
ရခြင်း အကြောင်းရင်းများ စသည်တို့ကို ဖော်ပြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်းရောဂါပိုးတွေ့လျှင် မည်သို့ဆောင်ရွက်ရမည်
ဟူသော လက်တွေ့လမ်းညွှန်ချက်များကို ဖော်ပြပုံမျိုး စသည်တို့ဖြစ်ပါသည်။
၅။ စိတ်ဝင်စားမှုအစဉ်။
။ စာဖတ်သူ စိတ်ဝင်စားအောင် ဆွဲဆောင်ရသည့် အကြောင်းအရာမျိုးတွင်
အရှင်းမှ အရှုပ်သို့၊ မရင်းနှီးသော အကြောင်းအရာမှ ရင်းနှီးသောအကြောင်းအရာသို့ စသည်ဖြင့် စာဖတ်သူသို့
တဖြည်းဖြည်း ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် အစီအစဉ်ဖြင့် စီစဉ်လေ့ရှိပါသည်။ သာဓကပြရလျှင် မြို့ကြီးတစ်မြို့အကြောင်းမှ
ရပ်ကွက်တစ်ခုအကြောင်းသို့၊ ထိုမှ ထိုရပ်ကွက်ရှိ လမ်းတစ်လမ်း၏ အကြောင်း၊ ထိုမှ ထိုလမ်းထဲရှိ အိမ်တစ်အိမ်
အကြောင်းသို့၊ ထိုမှ ထိုအိမ်ရှိ အခန်းတစ်ခန်းအကြောင်းသို့၊ ထိုမှ ထိုအခန်းထဲရှိ မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက်အကြောင်း
စသည်ဖြင့် စာဖတ်သူသို့ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဆွဲဆောင်ရေးဖွဲ့ပြပုံမျိုး ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် အကြောင်းအရာ၏
သဘောသဘာဝကိုလိုက်၍ အချက်အလက်စီစဉ်ပုံအမျိုးမျိုး၊ ကွဲပြားတတ်ကြောင်း သိနိုင်ပါသည်။ ယင်းတို့တွင်
မည်သည့်စီစဉ်ပုံကို အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ ထိုအစီအစဉ်သည် အစီအစဉ်ကောင်းဖြစ်ရန် အရေးကြီးပါသည်။
အရေးသင်ခန်းစာ

မေးခွန်း: ရေးဟန်သွင်ပြင် (၃) ရပ်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ စာရေးသူ၏ ပင်ကိုစရိုက်သွင်ပြင်အကြောင်းကို
ရှင်းလင်းဖြေဆိုပါ။
အဖြေ: ရေးဟန်ဟူသောစကားကို နယ်နိမိတ်အတိုင်းအတာအမျိုးမျိုးဖြင့် အသုံးပြုလေ့ရှိပါသည်။ အသုံးပြုရာ
နယ်နိမိတ်ကိုလိုက်၍ “ရေးဟန်” ကို သွင်ပြင် (၃) ရပ်ခွဲနိုင်ပါသည်။

(၁) ခေတ်၏သွင်ပြင်
(၂) စာရေးသူ၏ ပင်ကိုစရိုက်သွင်ပြင်
(၃)စာရေးသူ၏ စေတနာသွင်ပြင် ... ဟူ၍ ခွဲခြားနိုင်ပါသည်။

(၂) စာရေးသူ၏ ပင်ကိုစရိုက်သွင်ပြင်

စာရေးသူ၏ ပင်ကိုစရိုက်သွင်ပြင် လက္ခဏာအဖြစ် “ရေးဟန်” ဟူသောစကားကို နယ်နိမိတ်ကန့်သတ်ကာ
သုံးတတ်ကြပါသေးသည်။ အကြောင်းမူ လူတိုင်းလူတိုင်းတွင် အခြားသူများနှင့် ကွဲပြားခြားနားသော ပင်ကိုစရိုက်
ရှိမြဲဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ စာရေးသူတစ်ဦး၏ ပင်ကိုတွေးပုံ၊ ခံစားပုံ၊ ရေးပုံ ဟူသော ပင်ကိုလက္ခဏာအရ သူ့ရေးဟန်
သည် သူ့ပင်ကိုစရိုက်သွင်ပြင်အဖြစ် ပုံပေါ်လာရမြဲဖြစ်သည်။ စကားပြောသည့်အဆင့်ကို ကြည့်လျှင်ပင် မည်သည့်
ပုဂ္ဂိုလ် ၂ ယောက်ပင်ဖြစ်စေ၊ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် စကားပြောပုံချင်း ထပ်တူထပ်မျှ မတူနိုင်ကြောင်း
တွေ့နိုင်ပါသည်။ အသံထွက်ပုံ၊ လေယူလေသိမ်း စကားသုံးပုံ စသည်ဖြင့် အသွင်ကွဲပြားသည်ချည်း ဖြစ်ပါသည်။
လူမမြင်ရဘဲ စကားပြောသံကြားရုံနှင့် ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်း ခွဲခြားသိခြင်းမှာလည်း ထိုသူတွင် အခြားဘယ်သူနှင့်မှ
ထပ်တူထပ်မျှမတူသော ပင်ကိုဟန်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ထို့အတူ စာရေးသည့်အဆင့်တွင်လည်း စာရေးသူ
တိုင်းတွင် အခြားမည်သူနှင့်မျှ ထပ်တူထပ်မျှ မတူသောပင်ကိုဟန် ရှိမြဲဖြစ်ပါသည်။ စကားသုံးပုံ၊ ဝါကျဖွဲ့ပုံ စသည်
တို့က သူ့ပင်ကိုဟန်ကို ဖော်ပြနေပါသည်။ ထိုအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ ဆရာကြီးဦးဉာဏက
“စာရေးဆရာကြီးများ၏ အရေးအသားကို ဖတ်ရည်ဝနေသော စာဖတ်သူတစ်ဦးသည် စာကိုဖတ်ရုံနှင့်
မည်သူ့လက်ရာဟု ကောင်းစွာခန့်မှန်းနိုင်ခြင်းမှာ ရေးသူ၏ပင်ကိုဟန် သီးခြားရှိနေသည်ကို အမှတ်တရဖြစ်မိသော
ကြောင့် ဖြစ်သည်” ဟု ဆိုဖူးပါသည်။
စာရေးသူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပင်ကိုစရိုက်ကို အကြောင်းပြု၍ ရေးဟန်ခြင်း ခြားနားပုံနှင့်ပတ်သက်၍ သိပ္ပံ
မောင်ဝက သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်းနှင့် လယ်တီပဏ္ဍိတ ဦးမောင်ကြီးတို့၏ ရေးဟန်ချင်းကွာခြားပုံကို ဤသို့နှိုင်းယှဉ်ပြဖူး
ပါသည်။
- သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်းရေးသားသော စာများမှာ ထက်ထက်မြက်မြက်ရှိလှ၏။ စာဖတ်သူတို့အား သူလိုရာသို့
အတင်းသွေးဆောင်ခေါ်ယူသွားလေ့ရှိ၏။ ထိုသူတို့အား စဉ်းစားနေရန် အချိန်မပေး။ သူ ဆိုလိုရင်းသဘောသို့ ချက်ချင်း
လိုက်ပါသွားရလေသည်။ သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်းရေးသားသော စာများမှာ မြင်းစိုင်းသကဲ့သို့ “ဒိုင်း၊ ဒိုင်း၊ ဒိုင်း”
နှင့်သာ နေလေတော့သည်။


ဦးမောင်ကြီးရေးသားသော စာမှာကား နူးနူးညံ့ညံ့ သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ရှိပြီးလျှင် စာဖတ်သူနားဝင်ချိုအောင်
ရေးသားလေ့ရှိလေသည်။ မိမိဆိုလိုရင်းသို့ စာဖတ်သူတို့ လိုက်လာစေရန် သာယာညင်းပျောင်း တိုက်တွန်းလေ့ရှိသည်။
သူနှင့်သဘောမတူသော်လည်း သူ့အဆွယ်ကောင်းသောကြောင့် သဘာတူလိုက်ရလေတော့သည်။
ဤသို့ဖြင့် စာရေးသူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပင်ကိုစရိုက်သွင်ပြင်ချင်း ခြားနားသည့်အလျောက် ရေးဟန်ခြင်းလည်း
ခြားနားကြောင်း သိနိုင်ပါသည်။
အရေးသင်ခန်းစာ

မေးခွန်း: ရေးဟန်သွင်ပြင် (၃) ရပ်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း၊ စာရေးသူ၏ စေတနာသွင်ပြင်အကြောင်းကို
ရှင်းလင်းဖြေဆိုပါ။
အဖြေ: ရေးဟန်ဟူသောစကားကို နယ်နိမိတ်အတိုင်းအတာအမျိုးမျိုးဖြင့် အသုံးပြုလေ့ရှိပါသည်။ အသုံးပြုရာ
နယ်နိမိတ်ကိုလိုက်၍ “ရေးဟန်” ကို သွင်ပြင် (၃) ရပ် ခွဲနိုင်ပါသည်။
(၁) ခေတ်၏သွင်ပြင်
(၂) စာရေးသူ၏ ပင်ကိုစရိုက်သွင်ပြင်
(၃) စာရေးသူ၏ စေတနာသွင်ပြင် --- ဟူ၍ ခွဲခြားနိုင်ပါသည်။

(၃) စာရေးသူ၏ စေတနာသွင်ပြင်
စာရေးသူတိုင်းတွင် ပင်ကိုရေးဟန်ရှိစေကာမူ စာရေးသူတစ်ဦး၏ အရေးအသားသည်ပင် သူ့ရည်ရွယ်ချက်၊
သူရေးသည့်အကြောင်းအရာ၊ သူ့စာဖတ်ပရိသတ် စသည့်အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ထောက်ချင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့်
သူ့စေတနာပေါ်တွင် မူတည်၍ ဟန်အမျိုးမျိုး ကွဲပြားနိုင်ပါသည်။ သို့ဖြင့် ရေးဟန်ဟူသောစကားကို စေတနာအရ
ပုံပေါ်လာသော သွင်ပြင်လက္ခဏာအဖြစ် နယ်နိမိတ်ကန့်သတ်၍ သုံးလေ့ရှိပါသည်။
ဆိုပါစို့။ လူတစ်ယောက်သည် စကားပြောရာ၌ လေးနက်သောပညာရပ်အကြောင်းကိုပြောလျှင် တိတိကျကျ
တည်တည်ခံ့ခံ့ ပြောပေလိမ့်မည်။ ကိုယ်တွေ့ဖြစ်ရပ်အကြောင်းပြောလျှင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သွက်သွက်လက်လက်
ပြောပေလိမ့်မည်။ အတင်းအဖျင်းပြောလျှင် ရိုရိုသေသေ ထေ့ကာငေါ့ကာ ပြောပေလိမ့်မည်။ ထို့အတူ ထိုသူသည်
အထက်အရာရှိနှင့် ပြောသည့်အခါ သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ ပြောပေလိမ့်မည်။ လက်အောက်ငယ်သားနှင့် ပြောသည့်အခါ
တည်တည်မှန်မှန် ပြောပေလိမ့်မည်။ သူငယ်ချင်းနှင့် ပြောသည့်အခါ ရင်းရင်းနှီးနှီး နောက်နောက်ပြောင်ပြောင်
ပြောပေလိမ့်မည်။ ဤသို့ဖြင့် စကားပြောသူတစ်ဦးအဖို့ ပြောသည့်အကြောင်းအရာ၊ ပြောသည့်ရည်ရွယ်ချက်၊
နားထောင်သူ၏အနေအထား စသည်.လိုက်၍ ပေါ်ပေါက်လာသော သူ့စေတနာအရ ပြောဟန်အမျိုးမျိုး ကွဲပြား
သွားတတ်မြဲဖြစ်ပါသည်။ ထို့အတူ စာရေးသူတစ်ဦးအဖို့လည်း အကြောင်းအရာ ရည်ရွယ်ချက်၊ စာဖတ်သူအနေအထား
စသည်တို့ကိုလိုက်၍ ပေါ်ပေါက်လာသော သူ့စေတနာအရ ရေးဟန်အမျိုးမျိုး ကွဲပြားတတ်မြဲဖြစ်ပါသည်။
ရေးဟန်၏သွင်ပြင် ၃ ရပ်ကို ခြုံကြည့်လျှင် မည်သည့်ခေတ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်ဖြစ်စေ၊ မည်သူရေးသည်
ဖြစ်စေ၊ စာရေးသူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ပြီးမြောက်အောင် အကြောင်းအရာ ပေါ်လွင်အောင်၊ စာဖတ်သူနှင့် လိုက်ဖက်
အောင် ရေးထားသော ရေးဟန်မျိုးဖြစ်လျှင် ကောင်းသည်ပင်ဖြစ်ပါသည်။ သို့ဖြင့် ရေးဟန်၏သွင်ပြင် ၃ ရပ်တွင်
နောက်ဆုံးဖော်ပြသော “စာရေးသူ၏ စေတနာသွင်ပြင်သည် အရေးပါဆုံးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပါသည်။
အရေးသင်ခန်းစာ

မေးခွန်း: စကားပြေရေးဟန်ကောင်း၏ အခြေခံလက္ခဏာ (၆) ရပ်ကို ဖော်ပြ၍ အခြေခံအကျဆုံးလက္ခဏာတစ်ရပ်
ဖြစ်သည့် မှန်ကန်မှုအကြောင်းကို ရှင်းပြပါ။
အဖြေ: စကားပြေ ရေးဟန်ကောင်း၏ အခြေခံလက္ခဏာ (၆) ရပ်မှာ ...
၁။ မှန်ကန်မှု
၂။ ရှင်းလင်းမှု
၃။ တိကျမှု
၄။ ကျစ်လျစ်မှု
၅။ ပြေပြစ်မှု
၆။ လိုက်ဖက်မှု တို့ ဖြစ်ကြပါသည်။

၁။ မှန်ကန်မှု
စကားပြေအဖွဲ့တစ်ခု၏ရေးဟန်ကို အကဲဖြတ်ရာတွင် စကားပြေကောင်းတို့၌ ရှိအပ်သော အခြေခံလက္ခဏာ
များဖြင့် ချိန်ထိုးကြည့်ပြီး အကဲဖြတ်ရမည်ဖြစ်ပါသည်။ စကားပြေကောင်း၏ အခြေခံလက္ခဏာများတွင် အခြေခံ
အကျဆုံးလက္ခဏာမှာ “မှန်ကန်မှု”ပင် ဖြစ်သည်။ သဒ္ဒါစည်းကမ်း၊ ဝါကျဖွဲ့ထုံးစည်းကမ်းတို့နှင့်အညီ မှန်မှန်ကန်ကန်
ဖွဲ့စည်းထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စကားပြေမှန်လျှင် သဒ္ဒါစည်းကမ်း၊ ဝါကျဖွဲ့ထုံးစည်းကမ်းအတိုင်း ဖွဲ့စည်းထားသည်ချည်း ဖြစ်သည်ဟု
ယေဘုယျအားဖြင့် ဆိုနိုင်ပါသည်။ သို့သော် စကားပြေအဖွဲ့တစ်ခုသည် သဒ္ဒါမှန်ရုံ၊ ဝါကျဖွဲ့ထုံးမှန်ရုံမျှဖြင့် စကားပြေ
ကောင်းဟု မသတ်မှတ်နိုင်သေးပါ။ ဤနေရာတွင် စကားပြေရေးခြင်းကို စစ်တုရင်ကစားခြင်းနှင့် ဥပမာပြုနိုင်ပါ
သည်။ စစ်တုရင်ကစားရာတွင် မည်သည့်အရုပ်ကို မည်သို့ရွှေ့ရသည်ဟူ၍ အကွက်ရွှေ့နည်းကို သိခြင်းသည် သဒ္ဒါ
စည်းကမ်း၊ ဝါကျဖွဲ့ထုံးစည်းကမ်းကို သိခြင်းနှင့်တူပါသည်။ အကွက်ရွှေ့နည်းကို မသိလျှင် စစ်တုရင်ကစား၍ လုံးဝ
မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။ သဒ္ဒါစည်းကမ်း၊ ဝါကျဖွဲ့ထုံးစည်းကမ်းကိုမျှ မသိလျှင်လည်း စကားပြေရေး၍ မဖြစ်နိုင်ပါ။
သို့သော် အကွက်ရွှေ့တတ်ရုံမျှနှင့် စစ်တုရင်သမားကောင်းဟု မခေါ်ဆိုနိုင်သကဲ့သို့ သဒ္ဒါမှန်ရုံ၊ ဝါကျဖွဲ့ထုံးမှန်အောင်
ရေးတတ်ရုံမျှနှင့်လည်း စကားပြေကောင်း ရေးတတ်သူဟုမခေါ်နိုင်သေးပေ။ တစ်ဖက်လူက ဘယ်လိုအကွက်ဆင်လျှင်
မိမိက ဘယ်လိုအကွက်ဆင်၍ နိုင်အောင်ကစားမည်ဟူသော “ပညာ”ခန်းများကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မှ စစ်တုရင်
သမားကောင်းဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သကဲ့သို့ စကားပြေရေးရာတွင်လည်း စကားပြေကောင်းလက္ခဏာများနှင့် ညီညွတ်အောင်
ရေးနိုင်ပါမှ စကားပြေကောင်းရေးနိုင်သူဟု ခေါ်ဆိုရပါလိမ့်မည်။
စကားပြေကောင်းဟူသည် စကားလုံးမှန်များကို သူ့နေရာနှင့်သူ မှန်မှန်ကန်ကန် ထားရှိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ညောင်ရမ်းကြီးသမီး (ပုဂံခေတ်)

မေးခွန်း: အတည်မရှိသောတရား
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ညောင်ရမ်းကြီးသမီးစကားပြေ၌ “အနိစ္စတရား၊ မမြဲသောတရား”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “အတည်မရှိသောတရား””ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။
သစ္စာနှင့်ပညာ (အင်းဝခေတ်)

မေးခွန်း: ဦးမပြူ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို သစ္စာနှင့်ပညာစကားပြေ၌ “ဦးခေါင်းမျှမပေါ်”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ဦးမပြူ”ဟုသွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။
သိပ္ပံမောင်ဝ - ခေတ် (ကိုလိုနီခေတ်)

မေးခွန်း: ကုလားမက်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ခေတ်စကားပြေ၌ “အနောက်တိုင်းသားအဖြူ၊ အမဲများကို အထင်ကြီးရင်းနှီးသည်”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ကုလားမက်”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ကိစ္စတုံး
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ခေတ်စကားပြေ၌ “ လုပ်ဆောင်မှုရပ်ဆိုင်းသည်”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ကိစ္စတုံး”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ခေတ်ဆန်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ခေတ်စကားပြေ၌ “မျက်မှောက်ခေတ်ဟန်ပန်အမူအရာရှိသည်”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ခေတ်ဆန်”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: မိုးခါးရေသောက်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ခေတ်စကားပြေ၌ “အများနည်းတူ လိုက်လျော၍ပြုမူဆောင်ရွက်သည်”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “မိုးခါးရေသောက်”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: အညွန့်တက်ချင်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ခေတ်စကားပြေ၌ “လူတိုင်းထက်ပိုပြချင်သည်”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “အညွန့်တက်ချင်”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ဟင်္သာများအကြားတွင် ကျီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ခေတ်စကားပြေ၌ နည်းပါးလှသောခေတ်ဆန်သူ (အနှိုင်းခံ)ကို ဟင်္သာများအကြားတွင်ကျီးတစ်ကောင် (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ကျီးများအကြားတွင် ဟင်္သာတစ်ကောင်ကဲ့သို့
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ခေတ်စကားပြေ၌ နည်းပါးလှသောခေတ်ဆန်သူ (အနှိုင်းခံ)ကို ကျီးများအကြားတွင် ဟင်္သာတစ်ကောင် (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ဖြုံပင်မဖြူ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ခေတ်စကားပြေ၌ “တုန်လှုပ်မှုမရှိ”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ခြုံပင်မဖြုံ”ဟု သွယ်ဝိုက် ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: တာသွားသော
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ခေတ်စကားပြေ၌ “အကျိုးများသော”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “တာသွားသော”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: အမြင်ကပ် အလွဲဆို့
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ခေတ်စကားပြေ၌ “ကြည့်၍မကောင်း”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “အမြင်ကပ် အလွဲဆို့” ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။
မလုပ်မစား

မေးခွန်း: မရဏပင်လယ်ကြီး
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို မလုပ်မစားစကားပြေ၌ ဆင်းရဲဒုက္ခများပြားသည့် ဂုဏ်ရည်တူ မရဏ (အနှိုင်းခံ)ကိုပင်လယ်ကြီး (အနှိုင်း)နှင့် ဂုဏ်ရည်တူချင်း ထပ်တူပြုရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ရူပကအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: မီးလောင်စာ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို မလုပ်မစားစကားပြေ၌ “ဒုက္ခအခက်အခဲများ”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “မီးလောင်စာ”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ရတက်မီး
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို မလုပ်မစားစကားပြေ၌ ပူလောင်စေတတ်သော (စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှု) ရတက် (အနှိုင်းခံ)ကို မီး (အနှိုင်း)နှင့် ဂုဏ်ရည်တူချင်း ထပ်တူပြုရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ရူပကအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: သေစာရှင်စာ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို မလုပ်မစားစကားပြေ၌ “စာဖတ်တတ်ရုံမျှ”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “သေစာရှင်စာ”ဟုသွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: တကြုတ်ကြုတ်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို မလုပ်မစားစကားပြေ၌ မောင်ရင်၏ဝမ်းဗိုက်၌ ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုကြောင့် မြည်နေသောအသံ “တကြုတ်ကြုတ်”ဟူသော မြည်သံကို ထည့်သွင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် မြည်သံစွဲအလင်္ကာမြောက်ပါသည်

မေးခွန်း: တရှဲရှဲ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို မလုပ်မစားစကားပြေ၌ သူကြီးကတော်က မီးဖိုထဲ၌ ချက်ပြုတ်ကြော်လှော်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသောအသံ “တရှဲရှဲ”ဟူသော မြည်သံကို ထည့်သွင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် မြည်သံစွဲအလင်္ကာ မြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: မှိုရသောမျက်နှာလို
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို မလုပ်မစားစကားပြေ၌ မောင်ရင်၏ပီရိယနှင့် စိတ်နေသဘောထားတို့ကို သဘောကျနေသော သူကြီးနှင့် သူကြီးကတော်တို့၏ ပျော်ရွှင်နေသောမျက်နှာ (အနှိုင်းခံ)ကို မှိုရ၍ ပျော်ရွှင်နေသောမျက်နှာ (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဥပမာအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: အချစ်မီး
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို မလုပ်မစားစကားပြေ၌ ပူလောင်စေတတ်သော အချစ် (အနှိုင်းခံ)ကို ပူလောင်စေတတ်သော မီး (အနှိုင်း)နှင့် ဂုဏ်ရည်တူချင်း ထပ်တူပြုရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ရူပကအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။
စာဘူးတောင်း

မေးခွန်း: အင်ဂျင်နီယာငှက်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို စာဘူးတောင် ကားပြေ၌ ဆောက်လုပ်ရေး၌ ကျွမ်းကျင်သော အင်ဂျင်နီယာ (အနှိုင်း)နှင့် အသိုက်ဆောက်လုပ်ရေး၌ ကျွမ်းကျင်သော စာဝတီးငှက် (အနှိုင်းခံ)ကို ဂုဏ်ရည်တူချင်းထပ်တူပြုရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ရူပကအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ကော်နှင့်ကပ်ထားသကဲ့သို့
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို စာဘူးတောင်းစကားပြေ၌ စာဘူးတောင်းငှက်သိုက်၏ မြဲမြံခိုင်ခံ့ပုံ (အနှိုင်းခံ)ကိုကော်နှင့်ကပ်ထား၍ မြဲမြံပုံ (အနှိုင်း)နှင့်ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဥပမာအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ဖန်မီးအိမ်ပြောင်းရှည်ကို ဇောက်ထိုးဆွဲချထားသည်နှင့်အလား
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို စာဘူးတောင်းစကားပြေ၌ စာဘူးတောင်းငှက်သိုက်၏ ပုံသဏ္ဌာန် (အနှိုင်းခံ)ကို ဖန်မီးအိမ်ပြောင်းရှည်ဇောက်ထိုးဆွဲချထားသည့် ပုံသဏ္ဌာန် (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့်ဥပမာအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ရက်ကန်းရက်သလို
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို စာဘူးတောင်းစကားပြေ၌ စာဘူးတောင်းသိုက်၏ မြက်မှိုက်အမျှင်ကလေးများ စီထားပုံ(အနှိုင်းခံ)ကို ရက်ကန်းရက်သည့်ခြည်မျှင်ကလေးများ ရက်ထားပုံ (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဥပမာအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: အင်ဂျင်မီးများ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို စာဘူးတောင်းစကားပြေ၌ “ပိုးစုန်းကြူးကောင်လေးများ”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ အင်ဂျင်မီးများ”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ဖမ်းစားထား
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို စာဘူးတောင်းစကားပြေ၌ “ဆွဲဆောင်ထား”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ဖမ်းစားထား”ဟုသွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: မိုးရွာပါလျက် ကန်သင်းပေါင်မရှိသဖြင့် ရေမတင်သော လယ်ကွက်ကဲ့သို့
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို စာဘူးတောင်းစကားပြေ၌ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မှုမရှိသော စည်းစိမ်ဥစ္စာ (အနှိုင်းခံ) ကို မိုးရွာပါလျက် ကန်သင်းပေါင်မရှိ၍ ရေမတင်သောလယ်ကွက် (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသော ကြောင့် ဥပမာအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: သမုဒ္ဒရာရေမျက်နှာထက် ခဏတက်သည့်ရေပွက်ပမာ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို စာဘူးတောင်းစကားပြေ၌ တိုတောင်းသောလူ့ဘဝ (အနှိုင်းခံ)ကို သမုဒ္ဒရာရေမျက်နှာထက် ခဏတက်သည့် ရေပွက်ပမာ (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဥပမာအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: အသိုက်အအုံ စာဘူးတောင်းအတွင်း၌ ချမ်းသောင့်ချမ်းသာနေရသကဲ့သို့
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို စာဘူးတောင်းစကားပြေ၌ ဗုဒ္ဓညွှန်ကြားချက်ဖြစ်သော သမ္ပဒါလေးပါးနှင့် အတူနေသောသူ၏ ချမ်းသာစွာနေရပုံ (အနှိုင်းခံ)ကို စာဘူးတောင်းအသိုက်အအုံထဲ၌ ချမ်းသာစွာနေရပုံ (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်း ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဥပမာအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။
အဖြူနဲ့အနက်

မေးခွန်း: လျှပ်ပြက်သလို
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို အဖြူနှင့် အနက်စကားပြေ၌ အဖြူနှင့် အနက်သဘောသည် စာရေးသူ၏အတွေးထဲသို့လင်းခနဲ ဝင်လာပုံ (အနှိုင်းခံ)ကို လျှပ်စီးပြက်ပုံ (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဥပမာအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ဖဲထီးအနက်ကြီးကို အကြမ်းပတမ်းကိုင်သူကဲ့သို့
အဖြေ: အဖြူနှင့်အနက်စကားပြေ၌ ဝမ်းနည်းစရာကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားတတ်သူ (အနှိုင်းခံ)ကို ဖဲထီးအနက်ကြီးကို အကြမ်းပတမ်းကိုင်သူ (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဥပမာအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။
ပေါ်နွေလလျှင်

မေးခွန်း: ကျိုင်းစင်မြခဲ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ပေါ်နွေလလျှင်ကဗျာ၌ “အိမ်ရှေ့မင်း”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ကျိုင်းစင်မြခဲ”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်သည်။

မေးခွန်း: ငှက်သွင်ပျံကြွ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ပေါ်နွေလလျှင်ကဗျာ၌ ချစ်သူထံအမြန်ကြွသွားချင်ပုံ (အနှိုင်းခံ)ကို ငှက်ကလေး အမြန်ပျံသွားပုံ (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဥပမာအလင်္ကာမြောက်သည်။

မေးခွန်း: ကြာညွတ်ဖယောင်း နေရှိန်ပြောင်းသို့
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ပေါ်နွေလလျှင်ကဗျာ၌ ညှိုးနွမ်းနေသောချစ်သူ (အနှိုင်းခံ)ကို အပူထိသော ကြာနွယ်၊ အပူထိသော ဖယောင်း (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဥပမာအလင်္ကာမြောက်သည်။

မေးခွန်း: စိန်ပွင့်အုံး
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ပေါ်နွေလလျှင်ကဗျာ၌ “ခေါင်းအုံး”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “စိန်ပွင့်အုံး”ဟု သွယ်ဝိုက် ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်သည်။

မေးခွန်း: ပြိုက်ကျသွယ်ဖြည်း၊ နှင်းထက်သည်း
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ပေါ်နွေလလျှင်ကဗျာ၌ အလွမ်းခံစားချက်ကြောင့် ချစ်သူလေး၏ ကျမျက်ရည်ကို သာမန်မျှမရေးဘဲ “ပြိုက်ကျသွယ်ဖြည်း၊ နှင်းထက်သည်း”ဟု အလွန်အကြူးဖွဲ့ဆိုထားသောကြောင့် အတိသယဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်သည်။
ငါ့ကိုလွယ် အမယ်ကြီးနှင့်

မေးခွန်း: ကြွက်ကဲ့အယောင်၊ ကြောင်ရဲ့အလား
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ငါ့ကိုလွယ်အမယ်ကြီးနှင့်ကဗျာ၌ ချစ်သူထံလာတွေ့သည့် ချစ်သူမောင် (အနှိုင်းခံ)ကိုထုပ်နှင့်လျောက်ကို ဖောက်ဝင်လာသည့် ကြွက်နှင့်ကြောင် (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့်ဥပမာအလင်္ကာမြောက်သည်။

မေးခွန်း: ဖောင်ဖောင်ကျိုး
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ငါ့ကိုလွယ်အမယ်ကြီးနှင့်ကဗျာ၌ ထုပ်နှင့်လျှောက်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည့် ကြွက်နှင့်ကြောင်တို့ကြောင့် ထုပ်တိုင်ကျိုးကျသောမြည်သံ “ဂ””ကို ထည့်သွင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် မြည်သံစွဲအလင်္ကာမြောက်သည်။
သြဝါဒထူးပျို့

မေးခွန်း: ဆံမြူခြမ်းမျှ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို သြဝါဒထူးကဗျာ၌ မထွက်သင့်သော ဒေါသပမာဏ (အနှိုင်းခံ)ကို ဆံပင်တစ်ခြမ်း၊ မြူမှုန်တစ်ခြမ်းပမာဏ (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဥပမာအလင်္ကာမြောက်သည်။

မေးခွန်း: ရွယ်အင်လွန်သူ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို သြဝါဒထူးကဗျာ၌ ““အသက်ကြီးသူ”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ရွယ်အင်လွန်သူ”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်သည်။
ပေါင်းရှစ်ယောက် ကောက်စိုက်သူ

မေးခွန်း: ဆလံမြှောက်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ပေါင်းရှစ်ယောက်ကောက်စိုက်သူကဗျာ၌ “လက်မြှောက်”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ ဆလံမြှောက်”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်သည်။

မေးခွန်း: သီကရီ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ပေါင်းရှစ်ယောက်ကောက်စိုက်သူကဗျာ၌ “ပင်ပန်းစွာ”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “သီကရိ’ ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်သည်။

မေးခွန်း: ဗလချာနောက်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ပေါင်းရှစ်ယောက်ကောက်စိုက်သူကဗျာ၌ “မျက်စိနောက်”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲဗလချာနောက်”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်သည်။
ရေသည်ပြဇာတ်

မေးခွန်း: ဆန်တွင်းက နက်လွန်းလို့
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျား စကားဆိုခန်းတွင် ရေသည်ယောက်ျား၏ဝမ်းစာရှာဖွေပုံကို “ဝမ်းရေးခက်လွန်းလို့”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ဆန်တွင်းကနက်လွန်းလို့”ဟုသွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ဖွတ်မင်းနောင်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျား စကားဆိုခန်းတွင် ရေသည်ယောက်ျားအား“ဖွတ်မင်း၏ အစ်ကိုခေါ်ရလောက်အောင်မွဲသူ”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ဖွတ်မင်းနောင်”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ပြာတောင်ကြီးပေါက်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျား စကားဆိုခန်းတွင် ရေသည်ယောက်ျား၏ ဆင်းရဲမွဲတေပုံကို သာမန်မျှမရေးဘဲ ““ပြာတောင်ကြီး ပေါက်”ဟု အလွန်အကြူး ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့်အတိသယဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ကြက်ကန်းခွပ်လို ပွဲကျွတ်အောင်နိုင်သေးသပ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ““ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျား စကားဆိုခန်းတွင် “အခွင့်ကောင်း အခါကောင်းကိုရလျှင် ချမ်းသာလာမည်”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ ““ကြက်ကန်းခွပ်လို့ ပွဲကျွတ်အောင် နိုငသေးသပ”ဟုသွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ရွှေချသလို
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျားစကားဆိုခန်းတွင် ရေသည်ယောက်ျားက ကံတိုက်ဆိုင်၍အခွင့်အခါကောင်းနှင့် ကြုံကြိုက်လျှင် ကြွယ်ဝချမ်းသာ တောက်ပြောင်ပုံ (အနှိုင်းခံ)ကို ရွှေချထားသောအခါတောက်ပြောင်ပုံ(အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဥပမာအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ရွှေချသလိုပြောင်လိမ့်မည်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျား စကားဆိုခန်းတွင် “ရေသည်ယောက်ျားမှာကံကောင်းထောက်မလျှင် ချမ်းသာလာမည်”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ“ရွှေချသလိုပြောင်လိမ့်မည်”ဟုသွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ကံမျက်စိလည်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်မိန်းမ စကားဆိုခန်းတွင် “ကောင်းသောကံသည် ရေသည်မိန်းမထံသို ့ လမ်းမှား၍မျှရောက်မလာ”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ကံမျက်စိလည်”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: လည်ချောင်းကို မြေလှန်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်မိန်းမ စကားဆိုခန်းတွင် ရေသည်မိန်းမသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းလှသော ထမင်းနှင့်ဟင်းကို ခက်ခဲစွာ မျိုချစားသောက်ရသည်ဟု မရေးဘဲ ““လည်ချောင်းကို မြေလှန်”ဟု အလွန်အကြူး ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် အတိသယဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ဂလုံဆန်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ် ရေသည်မိန်း၊ဇကားဆိုခန်းတွင် ရေသည်မိန်းမသည် အလွန်ညံ့ဖျင်းကြမ်းတမ်းသော ထမင်းဟင်းလျာတို့ကိုအတင်းမျိုချရာ၌ ထွက်ပေါ်လာသော“ဂလုံ”ဟူသောမြည်သံကိုထည်သွင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် မြည်သံစွဲအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ကောလိုက်တဲ့ ကံ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်မိန်းမ စကားဆိုခန်းတွင် ရေသည်မိန်းမ ဆင်းရဲပုံကို “အကျိုးပေး နုံဖျင်းသောကံ၊ ညံ့သော ကံ”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ကောလိုက်တဲ့ကံ”ဟုသွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ဇာတာထွန်းပေါ်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်မိန်းမ စကားဆိုခန်းတွင် ရေသည်မိန်းမ၏ အိမ်ထောင်ရေးနှင့်ပတ်သက်၍ “ကံကောင်းသည်”ဟု တိုက်ရိုက်မှရေးဘဲ “ဇာတာထွန်းပေါ် ”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: မုရင်းမောင်မောင် ဦးချဉ်ပေါင်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို ““ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်မိန်းမ စကားဆိုခန်းတွင် ရေသည်ယောက်ျားအား “မုရင်းထမင်းနှင့် ချဉ်ပေါင်ဟင်းကျွေးနိုင်သော ယောက်ျား”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “မုရင်းမောင်မောင်ဦးချဉ်ပေါင်”ဟု သွယ်ဝိုက် ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်
ရေသည်ပြဇာတ်

မေးခွန်း: ပဆစ်အိမ်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်မိန်းမ စကားဆိုခန်းတွင် ရေသည်မိန်းမ၏ ထဘီစုတ်ချာပုံကို““အစပ်အဖာ များလွန်း၍ အကွက် အကွက်ဖြစ်နေသော ထဘီ”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ“ပဆစ်အိမ်”ပသွယ်ဝိုက် ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ခေါင်မှာစွဲအောင်မွဲ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်မိန်းမ စကားဆိုခန်းတွင် ရေသည်မိန်းမက မိမိသည် ဗာရာဏသီပြည်တွင် “အမွဲဆုံးဖြစ်သည်”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ခေါင်မှာ စွဲအောင်မွဲ”ဟု သွယ်ဝိုက် ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ညလူ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျားနှင့် ရေသည်မိန်းမ တွေ့ဆုံခန်းတွင် “သူခိုး”ဟုတိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ညလူ”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ယောင်ထန်းစေ့မှုတ်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျားနှင့် ရေသည်မိန်းမတွေဆုံခန်းတွင် ရေသည်ယောက်ျား၏သျှောင်ထုံးနှင့်ပတ်သက်၍ အရွယ် ပမာဏသေးငယ်သော ယောင် (အနှိုင်းခံ)နှင့် ထန်းစေ့မှုတ် (အနှိုင်း)တို့ကို ဂုဏ်ရည်တူချင်း ထပ်တူပြုရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ရူပကအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ဆံထုံးတော်ကြီး တမာသီး
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျားနှင့် ရေသည်မိန်းမ တွေ့ဆုံခန်းတွင် ရေသည်မိန်းမ၏ဆံထုံး သေးငယ်ပုံကို သာမန်မျှမရေးဘဲ “ဆံထုံးတော်ကြီးတမာသီး”ဟု အလွန်အကြူးရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့်အတိသယဝုတ္တိ အလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ထီးလိုအုပ်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျားနှင့် ရေသည်မိန်းမတွေ့ဆုံခန်းတွင် ရေသည်မိန်းမ၏စည်းစိမ်ဥစ္စာများအား စောင်ရှောက်နိုင်မည်ယောက်ျား၏ အကာအကွယ်ပေးနိုင်ပုံ (အနှိုင်းခံ)ကို ထီးကရာသီဥတုဒဏ်ကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်ပုံ (အနှိုင်း)နှင့် ခိုင်းနှိုင်းရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဥပမာအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ရွက်အုပ်သီးပူ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျားနှင့် ရေသည်မိန်းမ တွေ့ဆုံခန်းတွင် “ရေသည်မိန်းမမှာ ရင်တွင်း၌ ကြိတ်၍ပူနေရသည်”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “ရွက်အုပ်သီးပူ”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ရွှေပုန်းရည်ချဉ်မယ်သိ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျားနှင့် ရေသည်မိန်းမ တွေ့ဆုံခန်းတွင် “ရေသည်မိန်းမကမိမိနှင့် ဖူးစာကံချင်းတူမည်သူကို မည်သည်အခါမှ တွေ့ဆုံရမည်ကိုမသိ”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ“ရွှေပုန်းရည် ချဉ်မယ်သိ”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: တောင်နှယ်ပုံ
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျားနှင့် ရေသည်မိန်းမ တွေ့ဆုံခန်းတွင် ရေသည်မိန်းမပိုင်ဆိုင်သည် ငွေလေးရွေးပမာဏကို သာမန်မျှမဖွဲ့ဘဲ “တောင်နှယ်ပုံ”ဟု အလွန်အကြူးရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် အတိသယဝုတ္တိ အလင်္ကာမြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: ဇာတ်သွားရှည်အောင်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို “ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျားနှင့် ရေသည်မိန်းမတွေ့ဆုံခန်းတွင် ရေသည်ယောက်ျားကရေသည်မိန်းမကို လက်ထပ်ရန် တိုက်တွန်းပြောဆိုရာ၌ ““အချိန်ကာလကြာအောင်”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ“ဇာတ်သွား ရှည်အောင်”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာ မြောက်ပါသည်။

မေးခွန်း: အလှချင်းနတ်ဖက်
အဖြေ: ဤအလင်္ကာကို "ရေသည်ပြဇာတ်” ရေသည်ယောက်ျားနှင့် ရေသည်မိန်းမ တွေ့ဆုံခန်းတွင် “ရေသည်ယောက်ျားနှင့် ရေသည်မိန်းမတို့နှစ်ဦးသည် လက်ထပ်ပေါင်းသင်းရန် အစစ အဆင်ပြေလိုက်ဖက်သည်”ဟု တိုက်ရိုက်မရေးဘဲ “အလှချင်းနတ်ဖက်”ဟု သွယ်ဝိုက်ရေးဖွဲ့ထားသောကြောင့် ဝင်္ကဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်ပါသည်။