ပေါ်နွေလလျှင်

မေးခွန်း: ၅။ “ပေါ်နွေလလျှင်” ကဗျာကို “မပန်ရလည်း မပန်ချင်” ကဗျာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လေ့လာပါ။
အဖြေ: “ပေါ်နွေလလျှင်” ကဗျာနှင့် “မပန်ရလည်း မပန်ချင်” ကဗျာနှစ်ပုဒ်လုံးသည် ၁၆ ရာစုနှစ် တောင်ငူ
ခေတ်ပေါ်ကဗျာများဖြစ်ပြီး ပေါ်နွေလလျှင်ကဗျာမှာ တောင်ငူဘုရင်နတ်ရှင်နောင် ရေးဖွဲ့သည့် ရတုကဗျာတစ်ပုဒ်
ဖြစ်ပြီး “မန်ရလည်း မပန်ချင်” ကဗျာမှာ တောင်ငူရွှေနန်းတည်မင်းဖြစ်သော မင်းရဲသီဟသူ (နတ်ရှင်နောင်၏
ဖခင်) ၏ နန်းကွင်းကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ရဝေရှင်ထွေးရေးသားသည့် အန်ချင်းကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။
ကဗျာ ပုဒ်စလုံးမှာ အချစ်ကြောင့်ခံစားရသော ခံစားချက်တို့ကို ရင်ဖွင့်ထားသည့် ကဗျာများဖြစ်သည်။
"
အချစ်နှင့်ပတ်သက်၍ ခံစားရသော ခံစားချက်ကဗျာများဖြစ်သော်လည်း ရဝေရှင်ထွေး၏ အန်ချင်းကဗျာမှာ
မိမိတစ်ဖက်သတ် ချစ်နေသော ချစ်သူနှင့်ပတ်သက်၍ ခံစားချက်ကိုရေးဖွဲ့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ နတ်ရှင်နောင်၏ ရတု
ကဗျာမှာ “တောငူရွှေနန်းတည်မင်းနှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့က တောင်ငူရွှေနန်းကို နန်းတက်တော်မူသောအခါ
သားတော်အကြီး နတ်ရှင်နောင်ကိုလည်း “ဥပရာဇာ” ဟူသောအမည်ဖြင့် ဇင်းမယ်ဘုရင်၏ နှမတော် ‘ရာဇာဓာတု
ကလျာ” နှင့် စုံဖက်တော်မူသည်ဟူ၍ နတ်ရှင်နောင်၏ အတ္ထုပတ္တိတွင် ဖော်ပြထားရာ အကြင်လင်မယားဖြစ်ကြပြီး
နတ်ရှင်နောင်စစ်ထွက်သွားရာ စစ်မြေပြင်မှဇနီးသည် ချစ်သူကိုလွမ်းဆွတ်သတိရလျက် မိမိ၏ခံစားချက်ကို ရင်ဖွင့်ဖွဲ့ဆို
ထားသော ကဗျာဖြစ်သည်။ “မပန်ရလည်း မပန်ချင်” ကဗျာမှာ တစ်ဖက်သတ်ချစ်နေရသော မိန်းကလေး၏ အချစ်
ခံစားချက်ကဗျာဖြစ်ပြီး “ပေါ်နွေလလျှင်” ကဗျာမှာ စစ်ထွက်သူ ချစ်သူမောင်က နန်းတော်တွင် ကျန်ခဲ့သော
ကြင်စဦးချစ်သူဇနီးကို လွမ်းဆွတ်တမ်းတသဖြင့် ရေးဖွဲ့ထားသော ယောက်ျားတစ်ဦး၏ အချစ်ခံစားချက်ကဗျာ
ဖြစ်ပေသည်။

အချစ်ကြောင့်ခံစားရသော ခံစားချက်ခြင်းတူသော်လည်း တစ်ဖက်သတ်အချစ်နှင့် လင်မယားအချစ်
မိန်းကလေး၏ ခံစားချက်နှင့် ယောက်ျားလေး၏ခံစားချက်တို့ မတူကွဲပြားကြောင်း သိနိုင်ပါသည်။ ရဝေရှင်ထွေး၏
အချစ်ဘဝဇာတ်ကြောင်းမှာလည်း သနားစဖွယ်ပင်။ တောင်ငူရွှေနန်းတည်မင်း၏ နန်းတွင်းကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးဖြစ်
သည့် ရဝေရှင်ထွေးမှာ အသက်ဆယ်နှစ်အရွယ်ကပင် စာပေဝါသနာထုံခဲ့၍ အန်ချင်းကဗျာများ စပ်ဆိုနေပြီဖြစ်သော
ကဗျာစာပေ ဝါသနာရှင်တစ်ဦးအနေနှင့် ရတုဘုရင်နတ်ရှင်နောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရာ စာပေကဗျာဝါသနာဓာတ်ခံချင်း
တူကာ နှစ်သက်မြတ်နိုးစရာမြင်တွေ့ခြင်းမှ ချစ်စိတ်တို့တိုးဝင်လာဟန် ရှိသည်။ “တောင်ငူရွှေနန်းတည်မင်း၏
သားတော်ကြီးအိမ်ရှေ့မင်းသား” ဟူသော အသိစိတ်ဝင်လာရာ မည်သို့မျှမဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခံစားချက်ဝေဒနာများ
သိမ်းဆည်းကာ အန်ချင်းကဗျာဖြင့် ရင်ဖွင့်လိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ “မလွမ်းရလည်း မလွမ်းချင်ကြောင်း မိမိကိုယ်ကို
နှစ်သိမ့်လိုက်ပေသည်။ မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ တစ်ဖက်သတ်အချစ်ခံစားချက်တို့ကို သဘာဝကျကျ ရေးဖွဲ့ထားသော
ကဗျာဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရဝေရှင်ထွေး၏ အန်ချင်းကဗျာတွင် မိမိချစ်ရသော ချစ်သူကို အထင်ကြီးလေးစားမှု၊ မိမိကိုယ်ကို
နှိမ့်ချမှု အားငယ်မှု၊ ရွှေနန်းတည်မင်းကြီးနှင့် မိဖုရားကြီးတို့သိသွားမှာကို စိုးရိမ်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ရင်ဖွင့်ထားရာ
အားငယ်သံ၊ ညှိုးငယ်သံ၊ ကရုဏာသံတို့လွှမ်းနေကြောင်း သနားစဖွယ်တွေ့ရပါသည်။ “ပေါ်နွေလလျှင်” ကဗျာကား
ချစ်ဇနီးသည်နှင့်ခွဲခွာကာ စစ်မြေပြင်သို့ရောက်နေရသဖြင့် ချစ်သူကို လွမ်းဆွတ်နေကြောင်း၊ ပြန်လာနိုင်မည့်ရက်ကို
မရောက်လာနိုင်သဖြင့် ချစ်သူထံသို့ ငှက်အသွင်ဖြင့် လေဟုန်စီးကား အရောက်သွားချင်ကြောင်း အချစ်အားမာန်တွေ
လွှမ်းနေကြောင်း တွေ့ရပါသည်။
ရဝေရှင်ထွေးမှာကား မိမိအချစ်ကို မိမိတစ်ဦးတည်းသာသိ၍ တိတ်တခိုးချစ်နေရကြောင်း၊ လူသိမှာလည်း
စိုးရ၊ ချစ်ရသူကိုလည်း ဖွင့်ဟမပြောရနှင့် ကြိတ်မှိတ်ကာ ပွင့်ပွင့်လင်းမချစ်ရဲသောဘဝ ဖြစ်နေရရှာပေသည်။ ဘဝ
လည်းမတူ၊ အဆင့်အတန်းလည်းမတူ၊ ဘုန်းကံချင်းလည်း မတူမတန်သောဘဝဖြစ်၍ “မပန်လည်း မပန်ချင်၊




မကြင် ရလည်း မကြင်ချင်၊ မစားရလည်း မစားချင်၊ မချစ်ရလည်း မချစ်ချင်၊ မလွမ်းရလည်း မလွမ်းချင်”ဟူသော
အားငယ်သည့်ခံစားချက်တို့ဖြင့် ရင်ဖွင့်ထားပါသည်။ အဆင့်အတန်းမတူသောဘဝ၊ အင်အားချင်းမတူသောဘဝ
တန်ဖိုးချင်းမတူသောဘဝ၊ ဂုဏ်ဒြပ်ချင်းမတူသောဘဝကို “သမင်နှင့်ကျား၊ မြွေနှင့်ဖား၊ အရှင်နှင့်ကျွန်၊ ဆိတ်နှင့်ဆင်၊
ကျောက်သားနှင့် ကြက်ဥ”ဟူ၍ နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြထားပြီး ချစ်ရသူကို “အာသာဝတီနွယ်နီနတ်ပန်း၊ ဇမ္ဗူ့သပြေသီး
အဖြစ်တင်စားကာ ချစ်သူကိုလေးစားမြတ်နိုးတန်ဖိုးထားကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်းဖြင့် မိမိ၏အားငယ်စိတ် ခံစားချက်
အချစ် ပေါ်လွင်စေပါသည်။

နတ်ရှင်နောင်ကား ပြန်လာမည့်ရက်ကို ပြန်မရောက်နိုင်သဖြင့် အပူသောကတို့ ဖိစီးကာ နွမ်းလျနေမည့်
ချစ်သူလေးကိုတွေးကာ “ရှိသည်မှုရန်၊ မင်းရေးဝန်ကြောင့်၊ လျှောက်ပန်စေ့မျှ၊ မချေရသော်” ဟူ၍ ချစ်သူထံသွား
ရောက်ကာ မရောက်လှာနိုင်ခဲ့ကြောင်း ရှင်းပြချင်သဖြင့် “စက်ရှင်လျှံမျှ ရဟတ်သော”ဟူ၍ စက်ရဟတ်ဖြစ်သော
နေမင်း၏ရောင်ခြည်အလျင်ဖြင့် အမြန်သွားရောက်ချင်ကြောင်း၊ ချစ်သူလေးကို သွားရောက်နှစ်သိမ့်ချင်နေကြောင်း
ရဲရင့်သော အချစ်အားမာန်အပြည့်ဖြင့် ရေးဖွဲ့ထားပါသည်။ ချစ်သူနှင့်အတူ ညောင်ရေသွန်းပွဲနွှဲပျော်မည်ကို မပျော်ခဲ့
ရကြောင်း၊ ရာသီပန်းလှလှလေးများကို ရွေးချယ်ကာ ကိုယ်တိုင်မပန်ပေးရသဖြင့် ချစ်ဝန်လေးခဲ့ရကြောင်း၊ မျက်ရည်ကျ
နွမ်းလျနေမည့်ချစ်သူထံ အရောက်အမြန်လာချင်ကြောင်း အချစ်ဆန္ဒများဖြင့် ရင်ဖွင့်ထားပါသည်။
ထို့ကြောင့် “ပေါ်နွေလလျှင်” ကဗျာနှင့် “မပန်ရလည်း မပန်ချင်” ကဗျာနှစ်ပုဒ်မှာ အချစ်ခံစားချက်
ကဗျာချင်းတူသော်လည်း ဘဝအခြေအနေချင်းမတူသောကြောင့် တိတ်တခိုးချစ်ရသောအချစ်နှင့် ဘဝအခြေအနေချင်း
တူညီသောကြောင့် ရဲရင့်ပွင့်လင်းသော အချစ်ခံစားချက်တို့ကို သရုပ်ဖော်ထားသော ရပ်တည်ချက်ချင်း မတူညီသော
ကဗျာနှစ်ပုဒ်ဖြစ်ကြောင်း နှိုင်းယှဉ်လေ့လာမိပါသည်။