မလုပ်မစား

မေးခွန်း: မလုပ်မစားဝတ္ထုတို၌ မည်သို့သောသရုပ်ဖော်အဖွဲ့များ ပါဝင်သနည်း။ သင်နှစ်သက်သော သရုပ်ဖော်အဖွဲ့တစ်ခုအကြောင်းကို စိတ်ဝင်စားဖွယ် တင်ပြပါ။
အဖြေ: မလုပ်မစားဝတ္ထုတိုသည် ကိုလိုနီခေတ်က ပီမိုးနင်းရေးသားခဲ့သည့် ဝတ္ထုတိုတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ မိမိအလုပ်နှင့် ထိုက်တန်သော အကျိုးကိုသာ ခံစားရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ အလုပ်လုပ်ခြင်းသည် စိတ်အတွက် ခွန်အားဖြစ်စေပြီး မိမိဘဝအတွက် တိုးတက်အောင်မြင်နိုင်ကြောင်း၊ မိမိလုပ်သောအလုပ်နှင့်ထိုက်တန်သည့် အစာကိုမှ စားရမည့်အကြောင်းကို ပညာပေးရေးဖွဲ့ထားသော ဝတ္ထုတိုတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။
ဝတ္ထုတို၌ ဇာတ်ဆောင်စရိုက် သရုပ်ဖော်နည်းငါးမျိုးရှိရာ ဇာတ်ဆောင်၏အပြောဖြင့် စရိုက်သရုပ်ဖော်ခြင်း၊
ဇာတ်ဆောင်၏အပြုအမူဖြင့် စရိုက်သရုပ်ဖော်ခြင်း၊ ဇာတ်ဆောင်၏အတွေးအကြံဖြင့် စရိုက်သရုပ်ဖော်ခြင်း၊ အခြားသော
ဇာတ်ဆောင်တို့၏ ပြောဆိုပြုမူဆက်ဆံပုံများဖြင့် စရိုက်သရုပ်ဖော်ခြင်းနှင့် စာရေးဆရာက တိုက်ရိုက်ပြောသောနည်းဖြင့်
စရိုက်သရုပ်ဖော်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ မလုပ်မစားဝတ္ထုတို၌ ဇာတ်ဆောင်စရိုက် သရုပ်ဖော်နည်းငါးမျိုးလုံးဖြင့်
သရုပ်ဖော်ထားကြောင်း တွေ့ရပါသည်။

ဤဝတ္ထုတို၌ ဇာတ်ဆောင်စရိုက်သရုပ်ဖော်နည်း ငါးမျိုးအနက် ဇာတ်ဆောင်၏အတွေးအကြံဖြင့်
စရိုက်ဖော်နည်းအဖွဲ့ကို နှစ်သက်မိပါသည်။ မလုပ်မစားဝတ္ထုတိုတွင် ဦးရွေသာသည် လူ့လောကတွင်
ကျန်ရစ်ခဲ့မည့်သားအား ပူပန်နေပြီး အင်္ဂလိပ်စာ၊ မြန်မာစာ ရေးတတ်ဖတ်တတ်ရုံမျှ သင်ပေးခဲ့သည့်အတွက်
စိတ်မကောင်းဖြစ်နေရပြီး မိမိကွယ်လွန်ခါနီး၌ သားအား မိမိအလုပ်နှင့် ထိုက်တန်သည့်အစာကိုမှ စားပါမည်ဟူသော
ကတိတစ်ခုတောင်းရာ သားဖြစ်သူကလည်း ကတိပေးပြီး ယင်းကတိကို စောင့်ထိန်းပုံနှင့်ပတ်သက်ပြီး
ဇာတ်ဆောင်မောင်ရင်၏ အတွေးအကြံဖြင့် သရုပ်ဖော်ရေးဖွဲ့ထားပါသည်။

ဖခင်ကွယ်လွန်ပြီး မောင်ရင်ကို သူကြီးက သူ၏နေအိမ်သို့ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကိုယ့်အိမ်လိုသဘောထား၊
ဆာရင် ရှာဖွေစား၊ အလုပ်အကိုင် အဆင်မပြေသေးခင် ဘကြီးတို့ဆီမှာနေပေါ့ဟု ပြောဆိုထားသော်လည်း မောင်ရင်မှာ
အလုပ်မလုပ်သဖြင့် ထမင်းမစားဘဲ နေလေသည်။ ဘာကိုလုပ်ရမလဲဟုသာ ကြံလျက်ရှိလေသည်။ ရှာကြံသော်လည်း
အလုပ်မတွေ့သဖြင့် ဖခင်ထံပေးထားသော ကတိအတိုင်း မစားမသောက်ဘဲ သုံးရက်ကြာခဲ့ လေသည်။
လေးရက်မြောက်သောအခါ မွတ်သိပ်ဆာလောင်ခြင်း အတော်ပြင်းထန်၍ လာလေသည်။ သူကြီးကတော်ကလည်း
စားချင်စဖွယ်တွေ ချက်ပြုတ်ကြော်လှော်ကာ မောင်ရင်သွားရည်ကျလောက်အောင် ညှော်တိုက်လေသည်။ ဝမ်းထဲ၌
တကြုတ်ကြုတ်နှင့် ဆာလောင်နေလေသည်။ မီးဖိုမှ အနံ့ရတိုင်း သွားရည်ကျလေသည်။ ထိုစဉ် မောင်ရင်စဉ်းစား
တွေးကြံမိလေသည်။
မိမိ၏စိတ်ခံစားချက်ကို မိမိ၏စိတ်ကူးအတွေးဖြင့် - သရုပ်ဖော်လိုက်ပေသည်။ “ငါစားရအောင် ဘာများ
လုပ်ရပါ့မလဲ”စသည်ဖြင့် စိတ်ကူးလေရာ အိမ်ရှေ့ရာဝင်အိုးကြီး၌ ရေများခြောက်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် “ဟင်...
အလုပ်ဆိုတာ လုပ်ချင်ရင် အလွယ်ကလေးပါလား။ ဘယ်သူ့ကို တောင်းနေရဦးမှာလဲ။ တန်အောင်တန်အောင် လုပ်ရင်
ပြီးတာပါပဲ။ အလုပ်ဆိုတာ လျှောက်တောင်းရမှ အလုပ်ဖြစ်တာမဟုတ်ပါကလား။ ငါဘာမဆိုလုပ်ရင် အလုပ်ပါပဲ။
ငါလုပ်တဲ့အတွက် တစ်ဦးတစ်ယောက်မှာအကျိုးရှိရင် ပြီးတာပါပဲ။ ဒီအိုးကြီးထဲမှာ ရေထည့်၊ အိမ်ရှေ့မှာခြောက်နေတဲ့
စံပယ်ပင်၊ နှင်းဆီပင်တွေကို ရေလောင်း၊ အပွင့်ပွင့်ရင် ငွေတောင်ဖြစ်နိုင်သေးတာပဲ။ အလုပ်ဆိုတာ မခိုင်းဘဲလုပ်ရင်
ကျွန်မဖြစ်ဘူး။ သူ့အခလိုချင်လို့ သူ့ထံမှာ အစေခံအလုပ်ကိုတောင်းပြီးလုပ်မှ ကျွန်ဖြစ်တာ၊ အောက်ကျတာ။
ဒီရာဝင်အိုးပြည့်ရင် ငါထမင်းတစ်နပ်တော့ စားထိုက်မှာပဲ”ဟု အောက်မေ့ကာ ခြေရင်းအိမ်က ရေထမ်းသော သံပုံးနှင့်
ထမ်းပိုးငှားပြီး အစာမရှိသဖြင့် ခါးချည့်လျက်နှင့်ပင် စိတ်ကိုဆောင်ကာ ချောင်းထဲသို့ဆင်း၍ သွားလေရာ” ဟူ၍
ဇာတ်ဆောင်၏ စိတ်ခံစားချက်၊ ခံယူချက်တို့ကို ကိုယ်တိုင်အတွေးအကြံဖြင့် သရုပ်ဖော်ထားလေသည်။


ဤသရုပ်ဖော်ချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဇာတ်ဆောင်၏စရိုက်ကို ပေါ်လွင်စေပါသည်။ ဇာတ်ဆောင်မောင်ရင်
သည် ဖခင်ထံပေးထားသော ကတိစကားကို စောင့်ထိန်းခဲ့ခြင်းဖြင့် ကတိတည်သူ၊ စကားမှန်သူ၊ သစ္စာခိုင်မြဲသူ
စရိုက်လက္ခဏာတို့ကို တွေ့နိုင်ပါသည်။ စိတ်ဓာတ်ရင့်ကျက်ခိုင်မာသူ၊ အချောင်နေ အချောင်စား မဟုတ်သူ၊
ရိုးသားကြိုးစားသူအဖြစ်လည်း တွေ့နိုင်ပါသည်။ “ငါလုပ်တဲ့အတွက် တစ်ဦးတစ်ယောက်မှာ အကျိုးရှိရင် ပြီးတာပါပဲ”
ဟူသော အတွေးအကြံမှာ အကျိုးကိုလိုလားသူ၊ ကိုယ်ကျိုးစွန့်အနစ်နာခံတတ်သူအဖြစ် လေးစားဖွယ်စရိုက်ကိုလည်း
တွေ့နိုင်ပါသည်။
ဇာတ်ဆောင်၏ အတွေးအကြံဖြင့် ဇာတ်ဆောင်၏စရိုက်ကို သရုပ်ဖော်ထားခြင်းသည်ပင်လျှင် ဤဝတ္ထုတို၏
ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သော မိမိလုပ်သောအလုပ်နှင့် ထိုက်တန်သောအစာကိုမှ စားရမည်ဟူသောအကြောင်းကို
ပညာပေးလို၍ ရေးဖွဲ့ထားသည့်အချက်နှင့် ကိုက်ညီနေကြောင်း တွေ့ရပါသည်။