သြဝါဒထူးပျို့

မေးခွန်း: သြဝါဒထူးပျို့ကဗျာမှ ကုန်းဘောင်ခေတ် စကားအသုံးအနှုန်းများကို လေ့လာတင်ပြပါ။
အဖြေ: သြဝါဒထူးပျို့ကဗျာသည် ကုန်းဘောင်ခေတ်စာဆို စိန္တကျော်သူဦးသြရေးဖွဲ့ခဲ့သော ပျို့ကဗျာဖြစ်သည်။
လောက၊ ဓမ္မ၊ ရာဇရေးရာ အဆုံးအမများကို လမ်းညွှန်ရေးဖွဲ့ထားသော ကဗျာဖြစ်သည်။ ကုန်းဘောင်ခေတ်တွင်
ရေးဖွဲ့ထားခြင်းကြောင့် ကုန်းဘောင်ခေတ်သုံး စကားအသုံးအနှုန်းများကို လေ့လာတွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။
ကဗျာလင်္ကာ၊ ဆန်း၊ ဂါထာတို့ကို ကျွမ်းကျင်လိမ္မာစွာ ဖွဲ့ဆိုတတ်သူ၊ ချိုသာစွာဖွဲ့ဆိုတတ်သော စာဆိုကို
“ကဝိပျူငှာ” ဟူ၍ သုံးနှုန်းကြောင်း ကုန်းဘောင်ခေတ်စကားအသုံးအနှုန်းအဖြစ် တွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။ "သန့်စင်ကြည်ဖြူ၊
ကိုယ်ကိုမူကား” ဟူသောအဖွဲ့၌ “စိတ်ကောင်းစိတ်မြတ်ရှိသူတို့ကို "ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို “ကိုယ်ကိုမူကား”
ဟူသော စကားအသုံးအနှုန်းဖြင့် သုံးထားကြောင်း ကုန်းဘောင်ခေတ်စကားအဖြစ် လေ့လာနိုင်ပါသည်။ “ကျယ်မြင်
နှံ့သိ၊ ပညာရှိမူ” ဟူသောအဖွဲ့တွင် အသိအမြင်ကြွယ်ဝသူ၊ အမြင်ကျယ်သူ၊ နှံ့နှံ့စပ်စပ်သိသူ ပညာရှိကို “ကျယ်မြင်
နှံ့သိ” ဟူ၍ သုံးနှုန်းထားကြောင်း ကုန်းဘောင်ခေတ် စကားလုံးအဖြစ် သိနိုင်ပါသည်။

“ဂုဏ်အင်အထူး၊ ကျေးဇူးရှိသူ” ဟူသောအဖွဲ့တွင် ကျေးဇူးအထူးရှိသူကို “ဂုဏ်အင်အထူး” ဟူ၍ သုံးထားကြောင်း
ကုန်းဘောင်ခေတ်သုံးစကားလုံးအဖြစ် သိရပါသည်။ “ဆံမြူခြမ်းမျှ၊ ဒေါသမသင့်” ဟူသော အဖွဲ့တွင် အပြစ်ဒေါသတို့ကို
ဆံပင်တစ်ခြမ်း မြူတစ်ခြမ်းမျှ မရှိစေသင့်ကြောင်းဟူသော အဖွဲ့တွင် မိမိကိုယ်တွင် အကျင့်သီလနှင့်ပတ်သက်၍
အပြစ်ကလေး အနည်းငယ်မျှ ဆံပင်လေး၏တစ်ခြမ်းမျှ၊ မြူမှုန်လေး၏ တစ်ခြမ်းမျှ သီလမပျက်သင့်ကြောင်း ဖော်ပြ
ရာ၌ “ဆံမြူခြမ်းမျှ” ဟူသော ဥပမာပေးဖော်ပြထားသည့် လှပသည့်စကားအသုံးအနှုန်းအဖြစ် တွေ့ရပါသည်။
“တည်ကြားစောင့် ရှောက်၊ ယွင်းမဖောက်ဘဲ၊ ရှက်ကြောက်ခြင်းလျှင်”ဟူသောအဖွဲ့တွင် မိန်းမ
တို့၏ တည်ကြည်ဖြောင့်မတ်မှု မပျက်စီးအောင် ရှက်ကြောက်ခြင်းက ဂုဏ်ဆောင်စေကြောင်း အဖွဲ့တွင်
“တည်ကြည်ဖြောင့်မတ်သည့်သဘောကို “တည်ကြား” ဟူ၍ သုံးနှုန်းထားသည့် ကုန်းဘောင်ခေတ်သုံး စကားသုံး
အဖြစ် တွေ့ရပါသည်။ “ကုသိုလ်ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုဟု၊ နှစ်ခုရောရာ” ဟူသောအဖွဲ့တွင် ကောင်းမှု မကောင်းမှု
နှစ်မျိုးအနက်ဟူသောအဓိပ္ပာယ်ကို “နှစ်ခုရောရာ” ဟူ၍ သုံးနှုန်းထားကြောင်း ကုန်းဘောင်ခေတ်စကားသုံးအဖြစ်
တွေ့ရပါသည်။
“ကျေးဇူးရှိသူ၊ ထိုထိုလူကို၊ မပြုဒေါသ”… ဟူသောအဖွဲ့တွင် ကျေးဇူးရှိသူအပေါ် အမျက်မထွက်
သင့်ကြောင်းကို “မပြုဒေါသ".. ဟူသော စကားသုံးဖြင့် သမာဓိဂုဏ်မြောက်စွာ သုံးနှုန်းထားကြောင်း
ကုန်းဘောင်ခေတ်သုံးစကားလုံးအဖြစ် တွေ့ရပါသည်။
"ရွယ်အင်လွန်သူ၊ ပိန်းပမူကား
 မူရူငြိမ်ဆိပ်၊ ရွေ့သိမ်ခြင်းလျှင်"... ဟူသောအဖွဲ့တွင် အရွယ်ကြီးလာသူမိန်းမကို “ရွယ်အင် လွန်သူ”..
ဟူသောအသုံးဖြင့် သုံးနှုန်းထားပြီး အမူအရာတည်ငြိမ်သိမ်မွေ့သည်ကို “မူရူငြိမ်ဆိပ်" ဟူ၍လည်းကောင်း၊
သိမ်မွေ့သည်ကို "ရွေ့ သိမ်" ဟူ၍လည်းကောင်း ကုန်းဘောင်ခေတ်ကဗျာသုံး စကားသုံးအဖြစ် တွေ့ရှိရပါသည်။
“သူနာလိုဘာင်၊ ပိန့်ဆိုခြင်းလျှင်” ဟူသောအဖွဲ့တွင် စကားပြောဆိုရာ၌ သူတစ်ဘက်သား နာယူစေချင်အောင်


ပြောသင့်ကြောင်း ရေးဖွဲ့ထားရာတွင် “သူနာလိုအောင်” ဟူ၍ သုံးနှုန်းထားသည့် ကုန်းဘောင်ခေတ်သုံး ဧကစလုံး
အဖြစ် တွေ့ရပါသည်။
“သစ္စာခိုင်ကျည်၊ တည်ကြည်ခြင်းလျှင် ”… ဟူသောအဖွဲ့တွင် လင်နှင့်မယား တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး
သစ္စာရှိစွာ ပေါင်းသင်းအပ်ကြောင်း၊ သို့မှသာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည်လည်း ခိုင်မြဲမည်ဖြစ်ကြောင်းကို
“သစ္စာခိုင်ကျည်” ဟူသောစကားသုံးကို လှလှပပသုံးနှုန်းထားသည်မှာ ကုန်းဘောင်ခေတ်စကားသုံး ကြွယ်ဝမှုအဖြစ်
လေ့လာတွေ့ရှိရပါသည်။ "အာသာစုံဖက်၊ နှစ်သက်မူးမော်”… ဟူသောအဖွဲ့တွင် အာသာဟူသည် ပါဠိစကားဖြစ်ပြီး
“လိုချင်တောင့်တမှု” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ စုံမက်မှာနှစ်သက်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ထိုစကားလုံးနှစ်လုံးကို
ပေါင်းစပ်ကာ လိုချင်တောင့်တမှုကို နှစ်သက်သည့်သဘောကို “အာသာစုံမက်” ဟု သုံးနှုန်းထားခြင်းသည်
နှစ်သက်စဖွယ်ကောင်းသည့် ကုန်းဘောင်ခေတ်သုံး ဝေါဟာရအဖြစ် တွေ့ရပါသည်။
ကုန်းဘောင်ခေတ်တွင် ပါဠိစကားလုံးများကိုလည်း တွင်ကျယ်စွာသုံးကြကြောင်း "ဝိ၊ ဂါထာ၊
နီတိ၊ ဒေါသ၊ မင်္ဂလာ၊ ရာဇ၊ သစ္စာ၊ သီလ၊ အာသာ" စသည်တို့ကို တိုက်ရိုက်သုံးနှုန်းထားကြောင်း၊ “ဂုဏ်၊
မာန်” စသည့်စကားလုံးတို့မှာ ပါဠိစကားလုံးကို အသတ်ပြု၍သုံးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကုန်းဘောင်ခေတ် သုံး
ပါဠိစကားလုံးအဖြစ် တွေ့ရပါသည်။
သြဝါဒထူးပျို့မှ ကုန်းဘောင်ခေတ်သုံးဝေါဟာများတွင် အချို့စကားသုံးများသည် စာသုံးကဗျာထုံး
ဝေါဟာရများအဖြစ် တွေ့ရပါသည်။ ပါဠိစကားလုံးတို့မှာ ယနေ့တိုင် ဆက်လက်သုံးစွဲနေကြကြောင်း တွေ့ရပါသည်၊
ပါဠိစကားလုံးများသည် ပုဂံခေတ်မှစ၍ ယနေ့ခေတ်တိုင် သုံးစွဲလျက်ရှိပါသည်။ ကုန်းဘောင်ခေတ်သုံးစကား
အသုံးအနှုန်းများကို လေ့လာခြင်းဖြင့် မြန်မာစကားပါဟာရကြွယ်ဝမှုကို သိရှိနိုင်ပါသည်။