အညာမင်္ဂလာဆောင်

မေးခွန်း: အညာမင်္ဂလာဆောင်ကဗျာမှ စာဆို၏ အရေးအဖွဲ့စွမ်းရည်ကို လေ့လာတင်ပြပါ။
အဖြေ: အညာမင်္ဂလာလေးချိုးကြီးသည် ၁၉၁၃ ခုနှစ်တွင် သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်းရေးသော ဗိုလ်ဋီကာမှ ထုတ်နုတ်ထား
သည့် ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ အညာမင်္ဂလာဆောင်ကဗျာသည် အထက်အညာဒေသ မင်္ဂလာဆောင်နှင့် ခေတ်ကြေးမုံ
ကို လေ့လာတွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။ အဘိုးအဘွား၊ အမိအဖ၊ ယောက်ဖဆွေမျိုးများက မင်္ဂလာဇနီးမောင်နှံအား မင်္ဂလာ
လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းများပေးကြပြီး အောက်ပြည်အောက်ရွာသို့ ဆင်းလာသောအခါ ဒုက္ခနှင့် ကြုံရပုံကို ဖော်ကျူးရေးဖွဲ့ထား
ခြင်းဖြစ်သည်။ စာဆို၏အရေးအဖွဲ့စွမ်းရည်ကြောင့် သရုပ်ပေါ်လွင်ကြောင်း တွေ့ရပါသည်။
အညာမင်္ဂလာဆောင်လေးချိုးကြီးသည် လေးချိုးပုံစံကို ချဲ့ထွင်၍ ခမ်းခမ်းနားနား ဖွဲ့ဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။
လေးချိုးကြီးများသည် သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း၏ ကိုယ်ပိုင်ဟန်ပင်ဖြစ်သည်။ အချိုးလေးချိုးပါဝင်ပြီး အကြောင်းအရာ
စုံလင်စွာ ချဲ့ထွင်ရေးသားနိုင်သည်။ ပထမအချိုးနှင့် ဒုတိယအချိုး အဆုံးသတ်ညီကြပေသည်။ “နောင်နှင့် နှောင်”
ဖြစ်သည်။ တတိယအချိုးနှင့် စတုတ္ထအချိုးအဆုံးသတ်မှာ” စင်းနှင့် ခင်း” ကာရန်ညီကြပေသည်။
အညာဒေသမင်္ဂလာဆောင် ဓလေ့ထုံးစံကို
“ကျုပ်တို့အညာမှာ မင်္ဂလာတစ်မျိုးသာပ၊
အဟုတ်ဗျို့ဓမ္မတာ အစဉ်အလာမညှိုးခဲ့ပေဘု” ဟူ၍ “မင်္ဂလာတစ်မျိုး၊ အစဉ်အလာမညှိုး”၊ “ကျုပ်တို့အညာ၊
အဟုတ်ဗျို့ဓမ္မတာ” စသည်ဖြင့် နဘေထပ်ကာ ရန်ယူကာ ရေးဖွဲ့ထားသည်မှာ နှစ်သက်စရာကောင်းလှပေသည်။
အဘိုးအဘွားတို့၏ မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့ပစ္စည်းများကိုလည်း “အဘွားကလည်း ကျီတစ်ဆောင် အဘိုးကပေးလိုက်ပါတဲ့
နွားညီနောင်”.. ဟူ၍ ကာရန်ထပ်ကာ ရေးဖွဲ့ထားသည်မှာ ထူးခြားနေပါသည်။ အဘိုးအဘွားတို့၏ မြေးအပေါ်
ထားရှိသည့် စေတနာ မေတ္တာတို့ကိုလည်း ပေါ်လွင်စေပါသည်။
မိဘတို့၏ စေတနာမေတ္တာနှင့် ဂုဏ်အရည်အချင်းတို့ကိုလည်း
“ဪ အမိအဖတို့ကလည်း၊
ပြည့်ပြည့်ဝဝတွေမို့ ရှိသမျှကုန်ချင်ကုန်ရော့လို့၊
မယုံရင် ကြုံလျှင်မေးပါတော့၊
အလုံတစ်ခွင်မှာ ဂုဏ်အင်ကလည်း မသေးပါဘု၊
မုံရွေးကြေးမုံ ချောင်းဦးနယ်တစ်လွှားဆီက”... ဟူ၍ မိဘမျိုးရိုးဇာတိရပ်ရွာတို့ကို ဂုဏ်ဖော်ထားပေသည်။
မုံရွာ မြို့နယ် အလုံ၊ မုံရွေး၊ ကြေးမုံ၊ ချောင်းဦး စသည့် နယ်တစ်လွှား ထင်ရှားကျော်ကြားကာ၊ ဂုဏ်မသေးကြောင်းနှင့်
မိဘတို့ကလည်း သားမင်္ဂလာဆောင်အတွက် ကုန်ချင်သလောက် ကုန်ပါစေဟု သဘောထားကာ ပြည့်ပြည့်စုံစုံ
လက်ဖွဲ့ကြကြောင်း သရုပ်ဖော်ထားပါသည်။
မင်္ဂလာဦးဇနီးမောင်နှံအတွက် ခန်းဝင်ပစ္စည်းများကိုလည်း
“ခြုံစရာအကွက် ဖျင်စောင်နှစ်ခုငဲ့ပြင်၊
ဂုံပဝါပါတဘက်နှင့် ခြင်ထောင်ကလည်း တစ်ခုစီပေါ့၊
ပြောင်းခင်း တစ်စလယ်ဝင်နှင့်
လယ်တစ်ရှင်စပါး နှစ်ဆယ်ကွက်ကိုလ
(ကိုမင်းရာရယ်) ရှေးအဆက်ဆက်၊
အကြွေးတက်တက်ပြီး၊
အဝေးမထွက်ရအောင်လို့တဲ့ကွယ်၊
ပေးလက်ဖွဲ့နှောင်” ဟူ၍ ခြုံစောင်၊ ခြင်ထောင်၊ ပါဝါတဘက်တို့အပြင် တောလယ်ယာတစ်ခင်း၊


ပြောင်းခင်းတစ်စလယ်ဝင်နှင့် လယ်တစ်ကွက်တို့ကိုပါ လုပ်ကိုင်စားရန်အတွက် လက်ဖွဲ့လိုက်ကြပါသည်။
စီးပွားရေးအဆင်မပြေကြသဖြင့် ရှေးအဆက်ဆက်က အကြွေးယူထားခဲ့သော အကြွေးများ တက်တက်လာ သဖြင့်
အဝေးသို့ထွက်ကာ စီးပွားရှာခဲ့ကြရကြောင်း၊ ယခုလို လယ်၊ ယာများ လက်ဖွဲ့ကြသဖြင့် အဝေးသို့ထွက်ကာ
စီးပွားထွက်မရှာရအောင် မိဘတို့က ပြည့်ပြည့်စုံစုံ လက်ဖွဲ့ကြကြောင်း ရေးဖွဲ့ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ကလည်း ရောင်းချစားသောက်ရန် မျိုးစေ့မျိုးစုံကို လက်ဖွဲ့ကြကြောင်းကိုလည်း
“လမ်းချိုး အရှေ့က၊
စမ်းရိုးအကွေ့ခယောင်းယာမှာ
(ဟောသည်က) အထုပ်တွေ ဖြေဖြေပြီး၊
အကုန်သာကြဲလေရော့ဟဲ့လို့” ဟူ၍ ဟန်အမူအရာပါပါ သရုပ်ဖော်ရေးဖွဲ့ထားသည်မှာ သရုပ်ပေါ်လှပေသည်။
မျိုးစေ့စုံလင်ပုံကိုလည်း
“ခရမ်းမျိုးစေ့ ကောင်းစွာ၊
ငရုတ်၊ ဂျုံ၊ ကုလားပဲသာပ၊
နှမ်းမျိုးသွေ့သွေ့၊ ပြောင်းဝါ၊ င ပြုပ်၊ ဖရုံပါ၊ ဖရဲနဲ့ပြင်၊
ထမ်းပိုး၍ ရောင်းစရာ၊ အထုပ်မုံလာ၊ ခဝဲတွေနှင့်
အလုပ်စုံစရာကပဲရယ်လို့ များလက်ဆောင်” ဟူ၍ မျိုးစေ့ကောင်းကောင်း အမျိုးစုံစုံတို့ကို စိုက်ပျိုးကြဲဖြန့်ပြီး
ရောင်းချစားသောက်ရန် အလုပ်အစုံလုပ်နိုင်အောင် ကူညီပံ့ပိုးကြသော ဆွေမျိုးများ၏ လက်ဖွဲ့လက်ဆောင်ပစ္စည်းများ
ကိုလည်း သရုပ်ဖော်ထားပေသည်။
“သားအတွက်ဆိုတော့
တစ်အားတက်အောင်ရယ်လို့
(ကျုပ်တို့) အမေအိုကလည်း
ဓားမရှည်၊ ဓားမတိုတွေနှင့်” ဟူ၍ သားအတွက် လိုလေသေးမရှိ ပံ့ပိုးပေးကြောင်း၊ “မယားဘက်က
မောင်တွေကလည်း၊ ပလွေတို နှစ်စင်း”... ဟူ၍ ရွာဓလေ့အတိုင်း အပျင်းပြေမှုတ်ရန် ပလွေတိုနှစ်စင်းပါ
လက်ဖွဲ့လိုက်သေးကြောင်း လက်ဖွဲ့ ပစ္စည်းမျိုးစုံကို သရုပ်ဖော်ရေးဖွဲ့ထားပါသည်။

အောက်ပြည်အောက်ရွာသို့ဆင်းလာကာ စီးပွားရှာရန် မျှော်လင့်ချက်များ ပျောက်ဆုံးသွားရပုံကိုလည်း
“မွဲဖို့ရာကံကြမ္မာနှင့်
ဖန်လာပုံကုသိုလ်ကလည်း မကောင်းချင်တော့”ဟူ၍ ပဲခူးဘူတာမှာ ပစ္စည်းများအခိုးခံရသဖြင့် ကံကိုသာ
ပုံချကာ ဖြေသိမ့်ကြောင်း ရေးဖွဲ့ထားပါသည်။ ရွာမှာကျန်ခဲ့သည့် အကြွေးတစ်ရာကို ဒွေးခါ ပြန်တောင်းသဖြင့်
အကြွေးဆပ်လိုက်ရကြောင်းကို
“လှလှစွေ့စွေ့ရယ်နှင့် ၀၀ပြည့်ပြည့် နွားပြာတစ်ရှဉ်းကိုလ၊
ကျောင်းတကာကိုသာ အပ်လိုက်ပေရော့” ဟူ၍ ဝမ်းနည်းသည့်လေသံပေါ်အောင် သရုပ်ဖော်ရေးဖွဲ့ထားပါသည်။

အချုပ်ဆိုရသော် အညာမင်္ဂလာဆောင် လေးချိုးရှည်ကဗျာမှ ကိုလိုနီခေတ် စီးပွားရေးကျပ်တည်းခက်ခဲပုံ၊
စီးပွားရေးမကောင်းပုံတို့ကို အရိပ်အမြွက် မြင်နိုင်ပေသည်။ အညာဒေသယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ကိုလည်း အထင်အရှား
တွေ့နိုင်ပါသည်။ ဆရာကြီးသခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း၏ ကိုယ်ပိုင်ဟန်ဖြစ်သည့် လေးချိုးကြီးကဗျာဖွဲ့စပ်ပုံ၊ နဘေထပ်
ကာရန်များဖြင့် အညာမင်္ဂလာဆောင်ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း သရုပ်ဖော်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရပါသည်။