ပေါင်းရှစ်ယောက် ကောက်စိုက်သူ

မေးခွန်း: ကောက်စိုက်သူရှစ်ဦး၏ အလှူပြုပုံကိုဖတ်ပြီး သင်မည်သို့ထင်မြင်ယူဆသနည်း။ သင့်ထင်မြင်ယူဆချက်ကို
တင်ပြပါ။
အဖြေ: ပေါင်းရှစ်ယောက်ကောက်စိုက်သူကဗျာသည် မောင်းထောင်ဦးကျော်လှ၏ သံချိုကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပါသည်။
ကုန်းဘောင်ခေတ်နှောင်းနှင့် ကိုလိုနီခေတ်ဦးတွင် ရေးဖွဲ့ထားသည့်ကဗျာ ဖြစ်သည်။ ကောက်စိုက်သူ ရှစ်ယောက်တို့
၏ ကြေးစည်အလှူနှင့် အလှူပြုပြီး ရရှိလာမည့် ဒါနကုသိုလ်အကျိုးကျေးဇူးအတွက် စိတ်ကူးယဉ်ပုံကို သီကုံး
ရေးစပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကျေးလက်နေ ကောက်စိုက်သမလေးတို့၏ ဆင်းရဲသောဘဝနှင့် စိတ်စေတနာကို သန
ကရုဏာသက်မိစေပါသည်။

ကောက်စိုက်သမလေးရှစ်ယောက်တို့သည် ဘုရားဝတ်တက်အပြီးတွင် ကြေးစည်တီးရန် ကြေးစည်မရှိ
သဖြင့် ကြေးစည်လှူချင်သည့်ဆန္ဒဖြင့် မိမိတို့၏ချွေးနဲစာကို တစ်မိုးတွင်းလုံး စုဆောင်းခဲ့ ကြပါသည်၊
ထိုသို့ စုဆောင်းခဲ့ကြပါသော်လည်း ငွေကြေးမလုံလောက်သောကြောင့် အလှူခံထွက်ကြရပါသည်။ အလှူခံ
ထွက်ကြရာတွင် သံချိုကဗျာတစ်ပုဒ် စပ်ပေးရန် သံဆိုကဗျာစာဆို ဦးကျော်လှအိမ်သို့ လာရောက်တောင်းပန်သဖြင့်
ဤသံချိုကဗျာကို စပ်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤကဗျာကိုသီဆိုကာ အလှူခံကြပါသည်။ ရလာသောအလှူခံငွေတို့ဖြင့်
ကြေးစည်ဝယ်လိုက်ကြပါသည်။


“ဘုရားဝင် ဝတ်တော်တက်၊
ဆော်နှက်ကာ ကြေးစည်တီးရန်ဖို့၊
မကြီးလာ၊မမယ်တိုးတို့က
သယ်ပိုးကာ ဖော်အပေါင်းငယ်နှင့်၊
အကြောင်းခံအခြေပြုပေကြ၊
ကောင်းမှုဖို့လှူ” - ဟူ၍ ကြေးစည်အလှူ ကောင်းမှုပြုလုပ်ကြကြောင်း ဖော်ပြထားသဖြင့် လိုအပ်သည့်နေရာတွင်
လိုအပ်သည့်အလှူကို လှူဒါန်းခြင်းသည် ကောင်းကျိုးရရှိစေနိုင်ကြောင်း ကောက်စိုက်သမလေးများ၏ စိတ်စေတနာကို
ကြည်ညိုမိပါသည်။
“ဘုရားရတနာနှင့်
အများတကာစားစရာဖို့သာပ၊
တချို့တစ်ဝက်ခူးလို့၊
လက်ဦးပင်တင်ဝေမျှခဲ့” - ဟူ၍ မိမိတို့ရရှိသည့်အလှူငွေထဲမှ အချို့ကို ဘုရားအတွက် ဦးဦးဖျားဖျားဖယ်ကာ
ဆွမ်းတင်လှူဒါန်းလိုက်ပါသည်။ ဤသည်ကိုကြည့်ခြင်းဖြင့် မြန်မာလူမျိုးတို့၏ ဦးဦးဖျားဖျား ဆွမ်းတင်တတ်ကြသည့်
မွန်မြတ်သည့်ဓလေ့ကိုလည်း ကြည်ညိုမိပါသည်။ ဤသို့ပြုရသည့် ကောင်းမှုအကျိုးကိုလည်း တောင့်တမိ ကြပုံကို
“ပြည့်ဝသီကရီနှင့် ဗီရဏီဘုံမှာ ဖြစ်ပါသတဲ့”ဟူသောအဖွဲ့မှ ပြည့်ဝဟူသော ကျွန်မကလေးသည် ကဿပဘုရားရှင်
လက်ထက်တော်အခါက ပုဏ္ဏားတစ်ဦး၏အိမ်မှ ကျွန်မကလေးဖြစ်ပြီး မိမိသခင်ကိုယ်စား သံဃာတော်ရှစ်ပါးကို
မငြိုမငြင် ဆွမ်းလုပ်ကျွေးဖူးသည်။ သေသောအခါ ထိုကောင်းမှုကြောင့် နတ်ပြည်၌ အလွန်ချောမောလှပသည့် ဗီရဏီ
နတ်သမီးကလေးဖြစ်လာကြောင်းကို စဉ်းစားမိကာ မိမိတို့လည်း နတ်သမီးလေးများ ဖြစ်လိုကြောင်းကို
“ကသစ်ပင်သာသည့် အောက်မှာလ၊
ရှစ်ယောက်ပြိုင် ဆွေလုံမိငယ်တို့၊
ဘုံဗိမာန်ပြာသာဒ်ကြီးတွေနှင့်၊
နတ်သမီးတွေ ဖြစ်စေကြောင်းရယ်လို့”ဟူ၍ ကသစ်ပင်ပေါက်ရာ တာဝတိံသာနတ်ပြည်တွင် ဘုံဗိမာန်
ပြာသာဒ်ကြီးတွေနှင့်နေရသော နတ်သမီးတွေ ဖြစ်ကြစေရန် ဆန္ဒများဖြင့် အလှူပြုကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း အလှူရှင်တို့၏
ရည်ရွယ်ချက်ဆန္ဒကိုလည်း ထုတ်ဖော်ပြသထားပေသည်။ လူ့ဘဝတွင် မနေနိုင်ကြရသောဘဝမျိုးကို နတ်သမီးတွေဖြစ်မှ
ခံစား၊ စံစားရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်ကြသဖြင့် နတ်သမီးဖြစ်ရန် ရည်ရွယ်ကာ လှူကြခြင်းဖြစ်ပါသည်။
ဘုံဗိမာန်ပြာသာဒ်ကြီးတွေနှင့် ချမ်းချမ်းသာသာ နေချင်ကြသော လူ့သဘာဝ၊ လူ့ဆန္ဒ၊ လူ့စိတ်ဓာတ်ကိုလည်း
တွေ့ရပါသည်။
“တကောင်းကိုင် ကြေးစည်နှက်ကာပ၊
လောင်းရေစက်၊ အရေးယူ၊
သွေးတူတဲ့စိတ်ကူး” - ဟူ၍ တူညီသောဆန္ဒတို့ဖြင့် သဒ္ဓါသွေး၊ စေတနာသွေးတို့ဖြင့် ရေစက်သွန်းချ၊
ကြေးစည်နှက်ကာ လှူဒါန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ မိမိတို့သည်လည်း “ပြည့်ဝ”ကျွန်မလေးကဲ့သို့ နောင်ဘဝတွင်
နတ်သမီးများဖြစ်လာကြမည်ဟု မျှော်လင့်ချက်များထားကာ လှူဒါန်းကြခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ကံ၊ ကံ၏
အကျိုးကိုယုံကြည်သော မြန်မာတို့၏ဓလေ့ကိုလည်း နှစ်သက်မြတ်နိုးမိပါသည်။ ရတနာသုံးပါးကို ဦးထိပ်ထားခြင်း
ဟူသော မြန်မာတို့၏ ဘာသာရေးခံယူချက်ကိုလည်း လေးစားမိပါသည်။


“မြေပဝရံဧသာန်ရပ်တွင်မှ၊ ကံစပ်ကာ ဂဟေဆော်ကြ၊ သူငယ်ဖော်အရွယ်ကောင်းတွေပေါ့” - ဟူ၍
ရှေးဘဝကုသိုလ်ကံချင်း ညီညွတ်အပ်စပ်၍ မောင်းထောင်ရာတွင် ကောက်စိုက်သမ သူငယ်ချင်းလေးများ၊
ဘဝတူကောက်စိုက်ဖော် အရွယ်ကောင်းလေးများ ဤမောင်းထောင်ရွာတွင် အတူလာဖြစ်ကြသလို၊ စိတ်တူ
ရည်ရွယ်ချက်တူစွာဖြင့် ကြေးစည်လှူဒါန်းခြင်းကြောင့် နောင်ဘဝတွင်လည်း တာဝတိံသာနတ်ပြည်တွင် နတ်သမီး လေးများ
ဖြစ်ကြမည်ကို မျှော်လင့်ကြကြောင်း၊ ကောင်းမှုကုသိုလ်ပြုလျှင် ဤကောင်းမှုကုသိုလ်၏အကျိုးကို ခံစားရမည်ဖြစ်ကြောင်း
နားလည်ကြပါသည်။ မိမိပြုသောကောင်းမှု၏အကျိုးသည် မိမိထံလာကြောင်း လက်ခံယုံကြည်မိစေပါသည်။
ကောက်စိုက်သမရှစ်ဦး၏ ကြေးစည်လှူသည့်အလှူပြုပုံသည် အလှူနှင့် အလှူပစ္စည်းကား မကြီးမားလှသော်
လည်း စိတ်ဓာတ်နှင့် ခံယူချက်ကား မြင့်မြတ်လှကြောင်း တွေ့ရပါသည်။ လိုအပ်သည့်နေရာတွင် လှူဒါန်းခြင်းသည်
အကျိုးရှိကြောင်း၊ အကျိုးပေးကြီးမားကြောင်းကိုလည်း သိမြင်ခံစားမိပါသည်။ ကောက်စိုက်သမရှစ်ဦး၏ ဘုရားဝတ်
တက်လျှင် ကြေးစည်နှက်ရန် ကြေးစည်အလှူကား အလှူစိတ်ဓာတ် ထက်သန်သကဲ့သို့ အကျိုးပေးလည်း ထက်သန်
မည်ဖြစ်ကြောင်း ထင်မြင်ယူဆမိပါသည်။