ရေသည်ပြဇာတ်

မေးခွန်း: စာဆိုဦးပုညသည် ရေသည်ပြဇာတ်ကို မည်သို့သော စကားအသုံးအနှုန်းများဖြင့် တင်ပြထားသနည်း။
အဖြေ: ဦးပုညသည် ဘုရားဟော ဂင်္ဂါမာလဇာတ်တော်ကို အခြေခံ၍ ရေသည်ပြဇာတ်ကို ဖန်တီးရေးဖွဲ့ထားရာ
ဇာတ်တော်အပြည်အစုံကိုမယူဘဲ တစ်နေ့တာကာလအဖြစ်အပျက်ကို ပေါ်လွင်ရုံမျှ ဇာတ်လမ်း၊ ဇာတ်ဆောင်၊
ကာလဒေသနောက်ခံတို့ဖြင့် ပုံဖော်ထားသည်။ ထိုသို့ရေးဖွဲ့ရာတွင် ပြဇာတ်အင်္ဂါရပ်များဖြစ်သော ဇာတ်ဆောင်
အချင်းချင်း အပြန်အလှန်ပြောစကားများ၊ အာလုပ်စကားများ၊ ဆိုင်းဆင့်ပတ်တိုက်စကားများ၊ မိမိ၏ပြောင်မြောက်သော
စကားအသုံးအနှုန်းများ၊ ဟာသဉာဏ်၊ ရွှင်ဉာဏ်၊ လျင်ဉာဏ်၊ ထွင်ဉာဏ်တို့ဖြင့် ရသမြောက်အောင်ရေးဖွဲ့ထားကြောင်း
တွေ့နိုင်ပါသည်။
ဦးပုညသည် ဇာတ်ဆောင်တို့၏ စရိုက်သဘာဝကို သရုပ်ဖော်ရာတွင် အလွန်ပီပြင်ပြီး ဇာတ်ဆောင်စရိုက်
သဘာဝနှင့် ကိုက်ညီအောင် ရေးဖွဲ့ထားနိုင်ကြောင်း ရေသည်ယောက်ျားတစ်ကိုယ်တည်း ညည်းညူပြောဆိုသောစကားအရ
သိနိုင်ပါသည်။ “ငွေနှယ်ကြေးနှယ်၊ ဘဟာနှယ်များကို၊ ကွယ်လေငဲ့ ပိတ်ပိတ်ပျောက်၊ အမွဲတကာ့ထိပ်ခေါင်
ဖွတ်မင်းနောင်”ဟူ၍ “ဖွတ်မင်း၏အစ်ကိုခေါ်ရလောက်အောင် မွဲသူ”ဟူသော ပြောင်မြောက်သောအသုံးဖြင့်
ဇာတ်ဆောင်စရိုက်ကို သရုပ်ဖော်ထားပါသည်။ မွဲသည့် နေရာတွင် “ပြာတောင်ကြီးပေါက်ကရော့”ဟူ၍
အတိသယဝုတ္တိအလင်္ကာမြောက်စွာ အမြဲဆင်းရဲခန်းကို ထိမိသော စကားအသုံးအနှုန်းဖြင့် သရုပ်ဖော်ထားပါသည်။
ရေသည်ယောက်ျား ရေရောင်းထွက်ရန် မြို့ထဲသို့ဝင်ခါနီးအချိန် ဆိုင်းဆရာက ဆိုင်းတီးပေးရန် အတွက်
မှန်ဝိုင်းရှင်တော်သုံးက၊ ရေပုံးကြိုးဆက်”ဟူသော ဆိုင်းဆင့်စကားဖြင့် ရေးဖွဲ့ထားသည်။ ပြဇာတ်အင်္ဂါရပ်နှင့်အညီ
ဇာတ်အခန်းအကူးအပြောင်းတွင် တီးလုံးနှင့် ကူးပြောင်းရကြောင်း ဆိုင်းဆင့် စကားတို့ဖြင့် ရေးဖွဲ့ထားပေသည်။
ရေသည်မိန်းမ ဆင်းရဲကြောင်း သရုပ်ဖော်ရာတွင်လည်း “လည်ချောင်းကိုမြေလှန်၊ ဂလုံဆန်အောင်၊
ဝန်လို့မျှောရတယ်”ဟူ၍ ဆန်ကြမ်းထမင်းကို ချွဲကျိသော ပီလောဟင်းရေဖြင့် ခြေစုံကန်ပြီး အတင်းမြိုချရကြောင်း
“ ယုံ”ဟူသော မြည်သံကိုပါ ထည်သွင်းဖွဲ့ဆိုထားသဖြင့် မြည်သံစွဲအလင်္ကာမြောက်စွာ သရုပ်ဖော်ထားပေသည်။
မိမိ၏ဘဝပေးကံသည် အလွန်ညံ့ဖျင်းကြောင်းကို ““ကောလိုက်တဲ့ကံ”ဟူသော ထိမိသောစကားသုံးဖြင့်
သရုပ်ဖော်ထားပါသည်။ “ကိုးမျက်စုံ မှန်ဝိုင်းလယ်က၊ ရေသည်ကို နေမမြင်ရအောင်၊ အိုးပင်တော်မူလိုက်စမ်း
မောင်ကြီးရှင်”ဟူသော ဇာတ်ခန်းအကူးအပြောင်းတွင် အိုးပင်သည့်ဆိုင်းတီးပေးရန် ဆိုင်းဆရာအား ဆင့်ဆိုသော
ဆိုင်းဆင့်စကားအရ ရေသည်မိန်းမ ရေရောင်းထွက်ချိန် “နေမမြင်ရအောင်” ဟူသော အဖွဲ့ ဖြင့် ကာလနောက်ခံအဖွဲ့ကို
သရုပ်ဖော်ထားပါသည်။

“ဆံထုံးတော်ကြီး တမာသီး”ဟူသော အဖွဲ့အရ ရေသည်မိန်းမ၏ ဆံထုံးသေးငယ်လှကြောင်း
ဟာသရသပေါ်လွင်စွာ သရုပ်ဖော်ထားပါသည်။ ဆင်းရဲလွန်းလှ၍ ရေအိုးကိုခေါင်းပေါ်ရွက်ကာ ရေရောင်းရသောကြောင့်


ဆံပင်များကျွက်ကာ ဆံထုံးသေးငယ်လှကြောင်းကို “ဆံထုံးတော်ကြီး တမာသီး "
ဟူသော ဟာသစကားလုံးဖြင့်
သရုပ်ဖော်ထားပါသည်။ “လူမြင်သမျှ စိတ်ပျက်အောင်လှပါတဲ့ မရေသယ်”ဟူ။သော ရေသည်မိန်းမအား
ရေသည်ယောက်ျားခေါ်လိုက်သည့် အာလုပ်စကားအရ ရေသည်မိန်းမ၏ ဆင်းရဲလှသော စရိုက်ကိုပေါ်လွင်စေသောအဖွဲ့
ဖြစ်ပါသည်။ ရေသည်မိန်းမသည် လင်သားမယူ၊ အပျိုကြီးလုပ်၍ ပူပင်နေရကြောင်းကို “ရွက်အုပ်သီးပူ”ဟူသော
အဖွဲ့ ဖြင့် ကြိတ်၍ပူရကြောင်း သရုပ်ဖော်ထားပါသည်။
ရေသည်ယောက်ျားနှင့် ရေသည်မိန်းမတို့သည် ငွေထုပ်ချင်းလည်းတူ၊ လူရွယ်ချင်းလည်းမျှသဖြင့် အတူတကွ
လက်ထပ်ပေါင်းသင်းကြပါစို့ဟူသော သဘောကို “ဂျင်ပဲ့ချင်းပေါက်ကြစို့”ဟူသော ဗင်္ကဝုတ္တိ အလင်္ကာဖြင့်
အဖြောင် မပြောဘဲ သွယ်ဝှိုက်ဖွဲ့ဆိုထားသော စကားအသုံးအနှုန်းကိုလည်း စိတ်ဝင်စားဖွယ် တွေ့နိုင်ပါသည်။
ရေသည်မိန်းမအား ပေါင်းသင်းရန်ကိစ္စကို ရေသည်ယောက်ျားက အတင်းအကြမ်း ပြောဆိုနေကြောင်းကို
တဝကျွန်းကြီ”ဟူသော ကုန်းဘောင်ခေတ်သုံးစကားဖြင့် ရေးဖွဲ့ထားရာ ကုန်းဘောင်ခေတ်၊ ခေတ်ကြေးမုံကိုလည်း
သိရပါသည်။

ရေသည်မိန်းမက ငွေပေးရွေးကို သွားယူနိုင်းသဖြင့် မွန်းတည့်နေအောက်တွင် ပူမှန်းမသိ ဝမ်းမြောက်
ပျော်ရွှင်နေသော ရေသည်ယောက်ျား၏ သရုပ်ကို “အူကိုးပင်”ဟူသော ဧကားသုံးဖြင့် သရုပ်ဖော်ထားရာ
ပေါ်လွင်လှပေသည်။ ရေသည်ယောက်ျား၏ ငွေရွေး နည်းပါးလှကြောင်းကို “တစ်ဆိတ်စာ”ဟူသော
အသုံး၊ “ကြိတ်စာကြေ”ဟူသော စကားသုံးတို့ဖြင့် သရုပ်ဖော်ထားရာ ကုန်းဘောင်ခေတ်သုံး ဝေါဟာရအဖြစ်
ဗဟုသုတရစေပါသည်။
ဥဒယမင်းကြီးက ရေသည်ယောက်ျား ပြေးလွှားနေကြောင်းကို သိလို၍ ခေါ်ပေးရာ မွန်းတည့် နောက်တွင်
ပူမှန်းမသိ အပြေးအလွှား သွားယူနေသောငွေမှာ ဝက်ငွေဖြစ်ကြောင်း မင်းကြီးသိ၍ ဆက်မသွားရန် တားမြစ်ရာ၊
ရေသည်ယောက်ျားက ငွေလေးရွေးမှာ သေးလို့ပင် ပျောက်သွားပါစေ၊ မလေးမစားမပြုသင့်ကြောင်းကို
" တယ်ကရမပြုသင့်ဘူး”ဟူသော ကုန်းဘောင်ခေတ် ခေတ်သုံးစကားလုံး အဖြစ် ဗဟုသုတရစေရန် ရေးဖွဲ့ထားပေသည်။
ဥဒယမင်းကြီးက ရေသည်ယောက်ျား၏ အဖြစ်ကို သိရှိသဖြင့် သနားကရုဏာကြီးစွာဖြစ်ပြီး ငွေတစ်ဝဲမှစ၍
တိုးပေးရာ ငွေတစ်ကုဋေ၊ ငွေတစ်ကုဋေမှ အိမ်ရှေ့မင်းစည်းစိမ်အထိ တိုး၍တိုး၍ ပေးပါသော်လည်း မိမိငွေလေးရွေး
သွားယူချင်ကြောင်းကို “သနားတော်မူ၊ အိမ်ရှေ့အရာ၊ မင်းချမ်းသာကိုလဲ၊ ဝမ်းမြောက်စွာယူပါမည်”ဟူသော
အဖွဲ့အရ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ရှာဖွေစုဆောင်းထားရသော ငွေကို မြတ်နိုးတွယ်တာကြသည်မှာ လူ့သဘာ၀ဖြစ်ကြောင်း၊
လူ့သဘာဝအဖွဲ့များကိုလည်း ပီပြင်စွာ ရေးဖွဲ့ထားပါသည်။
“ငွေလေးရွေး၊ မြို့ရိုးကြားမှာ၊ သူနေရှာတဲ့၊ ဟိုဟာကလေးကိုလည်း၊ ပြေး၍ယူချင်လှပါ သေးသည်”ဟူသော
အဖွဲ့အရ ငွေသားလေးရွေးအပေါ် မြတ်နိုးတွယ်တာသော ရေသည်ယောင်္ကျား၏ စိတ်သဘောထားကိုလည်း ပီပီပြင်ပြင်
သရုပ်ဖော်ထားပါသည်။ သူနှင့်အတူရှိနေသော ငွေသားလေးရွေးကို ရေရောင်းစဉ်အချိန်၌ မြို့ရိုးအုတ်ကြားတွင်
ထားခဲ့ရသဖြင့် စိတ်မချကြောင်း၊ အုတ်ရိုးကြားတွင် နေရရှာသော ငွေလေးအဖြစ် ကရုဏာသက်ကြောင်းကို
သူနေရှာ”ဟူသော အဖွဲ့ ဖြင့် အသက်သွင်းဖော်ပြထားရာ၊ ငွေသားကို သက်ရှိပမာ မြတ်နိုးတွယ်တာသော
စိတ်ကိုလည်း မြင်တွေ့နိုင်ပါသည်။ ငွေသား ၊ရွေးအပေါ် ချစ်မြတ်နိုးကြောင်းကိုလည်း “ဟိုဟာကလေ။”ဟူသော
အဖွဲ့ ဖြင့် ငွေသားလေးရွေးအပေါ် မြတ်နိုးကွယ်တာသော ရေသည်ယောက်ျား၏ စိတ်သဘောထား ခံယူချက်ကိုလည်း
ပေါ်လွင်စေသည့် စကားအသုံးအနှုန်း ဖြစ်ပါသည်။
“သားသပြာ၊ ပဲဖက်ဟာကို၊ ကြာမဖြစ်ဘူး၊ သူတကာဦးရော ယ်"ဟူသော အဖွဲ့အရ
မိမိငွေပဲဝက်ကို စွဲလမ်းသဖြင့် အိမ်ရှေ့မင်းဘဝရောက်လျှင် "ရထားဆင်ခြင်း၊ တပ်တော်မင်းရော၊ ချက်ချင်းထ၍၊


ငါကိုယ်တိုင်ယူတော်မူမည်”ဟူသော အဖွဲ့တို့ဖြင့် ဖော်ပြထားပါသည်။ ငွေလေးရွေးကို တွယ်တာလွန်းအားကြီးသဖြင့်
ဂင်္ဂါမာလဇာတ်တော်ထဲတွင် ရေသည်အိမ်ရှေ့မင်းသည် “ခက်မင်း” ဟူသောအမည် တွင်သွားပေသည်။
ဦးပုညသည် လူ့သဘာဝစရိုက် သရုပ်ဖော်အဖွဲ့တို့ဖြင့် ရေသည်ပြဇာတ်ကို ပီပီပြင်ပြင် သရုပ်ဖော်ထားပါသည်။
ဗာရာဏသီပြည်တစ်ဝက် အုပ်ချုပ်ရသည့် အိမ်ရှေ့မင်းသည် ဥဒယမင်းကြီးနှင့်အတူ ဥယျာဉ်ကားထွက်စဉ်
အိမ်ရှေ့မင်း ပေါင်ပေါ်တွင် မင်းကြီးအိပ်ပျော်စဉ် လောဘစိတ်ကြောင့် စိတ်ခံစားချက်ပြောင်းလဲသွားပုံကို
“ဗာရာပြည်နယ်၊ ဇင်ဂလယ်”ဟူ၍ ဗာရာဏသီပြည်ကြီးကို ကိုင်းပြည်ငယ်ကလေးအဖြစ် ခံစားမိပုံ၊
အိမ်ရှေ့မင်း၏စိတ်ကို သရုပ်ဖော်ထားပေသည်။ မိမိတစ်ဦးတည်းအပိုင်အုပ်ချုပ်လို၍ မင်းကြီးကိုသတ်ရန်
ကြံစည်စဉ် ချောက်မျက်နှာကို ဘဟာထွက် ရွှေတော့မလဲ”၊ “ကြက်မခွပ်သလို” ရွပ်ရွပ်ချွံချွံ သတ်ရန်
ကြံစည်တော့မည်စိတ်စရိုက်ကိုလည်း ပီပြင်စွာသရုပ်ဖော်ထားသည့်အဖွဲ့များ ဖြစ်ပါသည်။
အိမ်ရှေ့မင်းက မိမိ၏မှားကိုသိ၍ ဥဇယမင်းကြီးအားကောင်းပန်လျက် တောထွက်ရန်ခွင့်ပန်စဉ် ဥဒယမင်းကြီး၏
ပြောစကားအရ “လူ့ဘောင်လောက၊ တဏှာဝန်ကို၊ ကြောက်ရွံ့လှ၍၊ ဒုက္ခအစုံ၊ ထိုတဏှာကို၊ ဘယာရှုလျက်”
ဟူသောအဖွဲ့အရ တဏှာကို ဘေးအဖြစ်ရှုသင့်ကြောင်း “စည်းစိမ်နှစ်ကို၊ ယစ်သူသာများ၊ သတိအားဖြင့်၊ တရားပိုက်သူ၊
ရှားသသူကြောင့်” လောကီစည်းစိမ်ကို နှစ်သက်သူများပြီး တရားဖြင့် မွေ့လျော်သူရှားကြောင်း၊ ဥဒယမင်းကြီး၏
ဆုံးမစကားပဖြစ် အကသဘော၊ လူ့သဘောကိုဖော်ပြထားသည့် စကားအသုံးအနှုန်းများ ဖြစ်ပါသည်။ ဤပြဇာတ်၏
ဦးတည်ချက်မှာလည်း တဏှာလောဘ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို ဖော်ပြလိုရင်းဖြစ်သဖြင့် ရေသည်မင်း၏
အဖြစ်အပျက်အရလည်းကောင်း၊ ဥဒယမင်းကြီး၏ အဆုံးအမစကားအရလည်းကောင်း ရည်ရွယ်ချက်ကိုပေါ်လွင်အောင်
ပို့ဆောင်နိုင်သည်မှာ ဦးပုည၏ ပြောင်မြောက်သောစကားအသုံးအနှုန်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။