လက်ဖက်ရည်ကြမ်းဝိုင်း

မေးခွန်း: ကဗျာစာဆိုသည် ရွာလက်ဖက်ရည်ကြမ်းဝိုင်းကို ဘုံရိပ်သာဟု အဘယ်ကြောင့် တင်စားသွားသနည်း။
သင့်ထင်မြင်ချက်ကို တင်ပြပါ။
အဖြေ: လက်ဖက်ရည်ကြမ်းဝိုင်းကဗျာသည် ဗန်းမော်ညိုနွဲ့၏ “လက်ရွေးစင်ကဗျာများ” စာအုပ်မှ ထုတ်နုတ်ထား
သည့် လွတ်လပ်ရေးကဗျာတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။ လက်ဖက်ရည်ကြမ်းဝိုင်းကဗျာသည် အညာကျေးလက်ဒေသ၏ လသာ
သော ညအလှနှင့် ရွာ၏ချစ်မြတ်နိုးစရာအဖြစ် စကားဝိုင်းဖွဲ့ ပြောဆိုကြသည့် အလေ့အထမှ ချစ်ခင်ရင်းနှီးမှု စည်းလုံး
ညီညွတ်မှုရကာ ရွာသစ်တည်၊ ကျီသစ်ဆောက်သည်အထိ အကျိုးရရှိနိုင်ခဲ့ပုံတို့ကို သိစေလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်
ရေးဖွဲ့ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ကဗျာစာဆိုသည် ရွာလက်ဖက်ရည်ကြမ်းဝိုင်းကို ဘုံရိပ်သာဟု တင်စားထားပါသည်။ အများသူငါနှင့်ဆိုင်သော
နေရာ၊ အေးချမ်းသာယာသောနေရာဖြစ်ခြင်း၊ ရပ်ရေးရွာရေး ဆွေးနွေးကြရာ၊ ပညာချင်း ဖလှယ်ကြသောနေရာ၊ ဟာသ
တွေပြော ရယ်မောပျော်ရွှင်ကြရာနေရာ ဖြစ်သောကြောင့် ဘုံရိပ်သာဟု တင်စားထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ တစ်နေ့တာ
လုပ်ငန်းခွင်ဝင်ကြပြီး လယ်ယာလုပ်ငန်းသိမ်းပြီး အနားယူကြရာနေရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။
လက်ဖက်ရည်ကြမ်းပိုင်း လူစည်ကားရာနေရာကား လသာသောညဖြစ်ခြင်း၊ ရွာလမ်းမြေမှာ လရောင်ဆမ်း၍
ဝင်းဝါနေချိန်၊ လရောင်ကြောင့် အုန်းလက်ထန်းလက်၊ ပေလက်နှင့် တမာရွက်တို့ ရွှေစက်ရွှေပြောက်ဖြစ်ကာ ရွှေရည်
သောက်နေသကဲ့သို့ တောက်ပနေချိန်၊ သာယာသော အေးချမ်းသောအချိန်၊ ရွာလယ်ပေါင်းကူးတံတားဦးမှ ဆိတ်ဖလူး
ပန်းနံ့လေးများကို တစ်ချက်တစ်ချက် လေပြေလေးတိုက်ခတ်သဖြင့် ပန်းရနံ့တို့ သင်းပျံ့နေသော ကာလလည်း ဖြစ်ပါ
သည်။ သူကြီးအိမ်၏ မြောက်ဘက်ရွာသားတို့ ဝိုင်းဝန်းဆောက်လုပ်ထားသော ကွပ်ပျစ်ဖြစ်သဖြင့် “ဘုံရိပ်သာ”
ဟု တင်စားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
ရွာလူကြီးများဖြစ်ကြသော အသက်ကြီးသူများ၊ အတွေ့အကြုံ စုံကြသူများ၊ ဗဟုသုတကြွယ်ဝသူများ၊ ခေတ်၏
ရှေ့မီ နောက်မီပုဂ္ဂိုလ်များ၊ အပြောကောင်း အဟောကောင်းဟာသနှောကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များ စုပေါင်းဝိုင်းဖွဲ့ကာ
စကားပြောဆိုကြရာ စကားဝိုင်းကြီးမှာ စည်ကားနေသဖြင့် ဘုံရိပ်သာဟု တင်စားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးတမ်းအစဉ်အလာကို ပြသသောနေရာလည်း ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဘုံရိပ်သာဟု
တင်စားရခြင်းဖြစ်ပေသည်။ မြန်မာလူမျိုးတို့သည် ရေနွေးကြမ်းဖြင့် ဧည့်ခံတတ်သည့် အလေ့အထရှိပါသည်။
ရေနွေးကြမ်းနှင့်တွဲဖက်၍ အညာဒေသထွက်ကုန်ဖြစ်သော ထန်းလျက်ခဲနှင့် ရှမ်းပြည်ထွက်မြေပဲမှာ လိုက်ဖက်လှပေ
သည်။ “ဝိုင်းလယ်ခေါင်ဗွေ၊ ကရွတ်ခွေတွင် မြေကရားအိုး၊ နှုတ်သီးကျိုးနှင့်” ဟူ၍ တောဓလေ့သုံးပစ္စည်းဖြစ်သည့်
မြေကရားအိုးမှာလည်း ဟောင်းနွမ်းနေပြီဖြစ်၍ နှုတ်သီးပင်ကျိုးနေပေပြီ။ ကရွတ်ခွေပေါ်တွင် နေရာယူထားသော
ရေနွေးကြမ်းအိုးမှာ ““မြေကရားအိုး  ုသီးကျိုး”ဟူ၍ ပုံဖော်ထားသည်မှာ ကျေးလက်အသုံးအဆောင်အဖြစ်
မြတ်နိုးဖွယ် တွေ့မြင်နိုင်ပါသည်။
“ညှိတက်ဟောင်းနွမ်း၊ သံလင်ပန်းဝယ်
အကြမ်းပန်းကန်၊ နှုတ်ခမ်းလန်နှင့်... ဟူ၍ အကြမ်းပန်းကန်မှာ ဟောင်းနွမ်းရုံမျှမက နှုတ်ခမ်းအနားများ
ပင် လန်နေကြောင်း ဖော်ပြထားရာ သဘာဝအလှတို့က ပေါ်လွင်နေပါသည်။

“ဆေးသားမပီ၊ ယွန်းဗျပ်နီ၌၊ ရှမ်းပြည်မြေပဲ၊ ထန်းလျက်ခဲနှင့်”… ဟူ၍ မြန်မာ့ရိုးရာ ကျေးလက်အစားအစာ
ဖြစ်သည့် ထန်းလျက်ခဲနှင့် မြေပဲမှာ လိုက်ဖက်လှပြီး ရေနွေးကြမ်းဝိုင်း၏ အဓိကအစားအစာဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။
ဤသို့ဝိုင်းဖွဲ့စားသောက်ကြရင်း ရွာ၏အရေးဆွေးနွေးကြရာ “ဘုံရိပ်သာ”လေးဖြစ်ပါသည်။ “သူငါတို့စမ်း၊
ဟာသခန်းဖြင့်၊ ကျွမ်းဝင်ကြရာ၊ ဘုံရိပ်သာ... " ဟူ၍ ဟာသလေးများ ပြောဆိုပျော်ရွှင်ကြရာ ဘုံရိပ်သာလေး
ဖြစ်ပါသည်။


“ဤနေရာသည်
ပညာစောကြော၊ တုံ့လှယ်ပြော၊
နှီးနှောကြရာ သုံရိပ်သာတည့်” ဟူ၍ ပညာချင်းဖလှယ်ကြရာ၊ ဆွေးနွေးကြ ဘုံရိပ်ထားလေးလည်းဖြစ်ပါသည်။
“လက်ဖက်ရည်ကြမ်း၊ တစ်ပင်ပန်းဖြင့်
စိတ်ဝမ်းသက်ညီ၊ ရွာသစ်တည်ကာ၊
ကိုသစ်ပုံသွင်း၊ အားနှင့်ရင်း၍၊ ဖန်ဆင်းခဲ့ကြဖူးလေပြီ” ဟူ၍ ဤလက်ဖက်ရည် ကြမ်းဝိုင်းမှ စုပေါင်းကာ
ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကြခြင်းဖြင့် ရွာ၏တိုးတက်ရေးကိုလည်း ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ကြကြောင်း၊ ရွာသစ်တည်ကာ ကျီသစ်ကိုလည်း
ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ကြကြောင်း၊ စုပေါင်းအင်အားဖြင့် ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ကြခြင်းဖြင့် လက်ဖက်ရည်ကြမ်းဝိုင်း တည်ရှိရာကို
ဘုံရိပ်သာဟု တင်စားထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။