شاعر با انتخاب عناصری بسیار معمولی شمع، قهوه، کتاب و موسیقی فضایی می‌سازد که در ظاهر اتفاق خاصی در آن نمی‌افتد، اما دقیقا همین «اتفاق نیفتادن» به هسته معنایی شعر تبدیل می‌شود.