سوزان رایت

سوزان رایت انسان‌شناس بریتانیایی و استاد «انسان‌شناسی آموزشی» در دانشگاه آرهوس دانمارک است. او پیش از آن سال‌ها در دانشگاه بیرمنگام فعالیت داشت. رایت به دلیل پژوهش‌های میدانی گسترده‌اش در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ خورشیدی در ایران، به‌ویژه مطالعه بر روی ساختارهای قدرت و مناسبات اجتماعی در مناطق روستایی، از مراجع مهم در حوزه مردم‌شناسی ایران پیش از انقلاب به‌شمار می‌رود.

 پژوهش‌ها دربارهٔ ایران 
تمرکز اصلی رایت بر چگونگی شکل‌گیری قدرت در جوامع محلی و تأثیر سیاست‌های ملی بر زندگی روزمره مردم بوده است. او در آثار خود به تحلیل خلقیات اجتماعی ایرانیان در بستر شبکه‌های خویشاوندی و نظام‌های غیررسمی پرداخته است.

 استراتژی‌های بقا و مفهوم زرنگی 
رایت در پژوهش‌های خود، خصلت «زرنگی» را به عنوان یک ابزار اجتماعی برای مقابله با ساختارهای متصلب اداری و دولتی توصیف می‌کند. او استدلال می‌کند که ایرانیان در سطوح محلی، با تکیه بر «روابط شخصی» و «چانه‌زنی»، سعی در دور زدنِ قوانینِ رسمی دارند تا منافعِ خانواده و اطرافیانِ خود را تأمین کنند؛ او این رفتار را نه یک ناهنجاری، بلکه نوعی «هوش اجتماعی» برای بقا در محیط‌های ناپایدار می‌داند.
 تحلیل رفتاری: او معتقد است که وفاداری‌های گروهی در ایران بر مسئولیت‌های مدنی اولویت دارد که این امر منجر به شکل‌گیری سیستم‌های «نان قرض دادن» و حمایت‌های متقابل میان دوستان و آشنایان شده است.

 پانویس 

 جستارهای وابسته 
 ایران‌شناسی
 مردم‌شناسی
 فهرست دیدگاه‌ها و تحلیل‌ها درباره خلقیات ایرانیان

رده:استادان دانشگاه آرهوس
رده:افراد زنده
رده:انسان‌شناسان اهل بریتانیا
رده:ایران‌شناسان اهل بریتانیا