ساتاکونان‌کاتو

thumb|400px|نمایی از ساتاکونانکاتو؛ چشم‌انداز از پل ساتاکونتا به سمت شرق.

ساتاکونانکاتو () خیابانی پرتردد و شرقی–غربی در مرکز تامپره، فنلاند است که یکی از خیابان‌های اصلی شهر به‌شمار می‌رود. این خیابان از نزدیکی کلیسای جامع تامپره در شرق تامرکسکی آغاز می‌شود، جایی که میان مناطق Jussinkylä و Kyttälä مرز ایجاد می‌کند. خیابان با عبور از رودخانه از طریق پل ساتاکونتا (Satakunnansilta) به سمت غرب ادامه یافته و میان منطقهٔ فینلایسان و پارک Hämeenpuisto قرار می‌گیرد. سپس از منطقهٔ آموری عبور کرده و به خیابان Pirkankatu می‌رسد.

ساتاکونانکاتو بخشی از منظر صنعتیِ ملی‌مهمِ تامرکوسکی است و در امتداد آن بناهای متعددی با ارزش معماری، تاریخی و شهری قرار دارند. از جمله این بناها ساختمان بافندگی پیشین پلونا (۱۸۷۷) در محدودهٔ کارخانهٔ فینلایسان است، جایی که در سال ۱۸۸۲ نخستین روشنایی الکتریکی در کشورهای نوردیک و امپراتوری وقت روسیه راه‌اندازی شد.10 Plevna, city of Tampere 2003. Accessed on 16 August 2021.SUOMEN ENSIMMÄISEN SÄHKÖVALAISTUKSEN MUISTOLAATTA 1962, city of Tampere 2006. Accessed on 16 August 2021.Rasila, Viljo: Tampereen historia 2. 1840-luvulta vuoteen 1905, p. 34, city of Tampere, 1984, از دیگر بناهای شاخص در این خیابان می‌توان به ایستگاه مرکزی آتش‌نشانی (۱۹۰۷) طراحی‌شده توسط ویوی لون و Hotel Tammer (۱۹۲۸) اثر Bertel Strömmer اشاره کرد.Tampereen kantakaupungin rakennuskulttuuri 1998, p. 26–29, 142, 159.

نام کنونی خیابان، «ساتاکونانکاتو» (به‌معنای «خیابان ساتاکونتا»)، در طرح شهری سال ۱۹۰۷ ثبت شد؛ با این حال، پیشینهٔ این مسیر قدیمی‌تر است. در ابتدا دو خیابان جداگانه با نام‌های Uusikatu («خیابان جدید») و Uudensillankatu («خیابان پل جدید») وجود داشت که توسط جریان تامرکوسکی از یکدیگر جدا می‌شدند.

قدیمی‌ترین بخش خیابان در محدوده‌ای قرار دارد که امروزه از خیابان آلکسیس کیوی تا Näsilinnankatu امتداد دارد. این بخش در سال ۱۷۷۵ توسط نقشه‌بردار دانیل هال طراحی شد و بعدها مبنای نخستین طرح شهری تامپره در سال ۱۷۷۹ قرار گرفت. در نقشه‌های اولیهٔ شهر، خیابان‌ها نام نداشتند. نام Uusikatu در سال ۱۸۰۷ توسط کمیته‌ای برای نام‌گذاری خیابان‌ها انتخاب شد و در دههٔ ۱۸۲۰ در نقشه‌ها ثبت گردید. این نام در سال ۱۸۶۸ رسمیت یافت. این خیابان در طول زمان به سمت غرب گسترش یافت و پس از آتش‌سوزی سال ۱۸۶۵ برای افزایش ایمنی، بخش‌هایی از آن به صورت بلوار عریض شد.

بخش شرقی خیابان در سال ۱۸۷۷ از منطقهٔ Messukylä به تامپره ملحق شد. طرح شهری این ناحیه توسط F. L. Calonius تهیه شد و در آن، بخش شرقی ساتاکونانکاتو به‌عنوان محور اصلی در نظر گرفته شد. نام Uudensillankatu نخستین بار در طرح سال ۱۸۷۹ ظاهر شد و در سال ۱۸۸۶ رسمیت یافت. این نام به «پل جدید» (ساتاکونتا) اشاره داشت که بعدها در سال‌های ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۰ ساخته شد.Tampereen kantakaupungin rakennuskulttuuri 1998, p. 164. در نهایت، در اصلاح طرح شهری سال ۱۹۰۷، نام‌های Uusikatu و Uudensillankatu به «ساتاکونانکاتو» تغییر یافتند.

منابع

رده:خیابان‌های تامپره