یک روز زمستانی، در یک فرودگاه

thumb|350 px|عنوان داستان ناتمام یک روز زمستانی، در یک فرودگاه.
یک روز زمستانی، در یک فرودگاه () یک داستان ناتمام از ماجراهای تن‌تن است.

 پیشینه تاریخی 
در سال ۱۹۷۳، هرژه در جریان توقفی در فرودگاه لئوناردو دا وینچی-فیومیچینو، ایده درون‌مایه یک داستان جدید از تن‌تن به ذهنش خطور کرد. او طرح کلی داستان را سه سال بعد، زمانی که داستان تن‌تن و پیکاروها به پایان رسید، آغاز کرد. مشابه داستان جواهرات کاستافیوره که تماماً در کاخ مولینسار و حومه نزدیک آن می‌گذرد، تمام پی‌رنگ این پروژه نیز در یک ترمینال فرودگاه« Je songe déjà au prochain Tintin. J'ai une idée, ou plutôt, une fois encore, j'ai un lieu, un décor : j'aimerais que tout se passe dans un aéroport, du début à la fin. L'aéroport est un centre riche de possibilités humaines, un point de convergence de diverses nationalités : le monde entier se trouve en réduction, dans un aéroport ! Là, tout peut arriver, des tragédies, des gags, de l'exotisme, de l'aventure... J'ai donc un lieu, il me reste à trouver une histoire. » Entretiens avec Hergé, Numa Sadoul Casterman, 1976, . جریان دارد و هرژه خود را ملزم به رعایت دو اصل کرد:Lire, hors-série No.4, décembre 2006.
 خواننده باید بتواند داستان را از هر صفحه‌ای که می‌خواهد باز کند و روایت را تا آخرین صفحه دنبال کند، روایتی که دوباره از ابتدای صفحه اول آغاز می‌شود.
 در این داستان هیچ اتفاقی نمی‌افتد. هر بار که خواننده تصور می‌کند اکشن داستان قرار است آغاز شود، مشخص می‌شود که سوءتفاهمی بیش نبوده است.
تا چندین سال، هرژه مسیرهای مختلفی را بررسی کرد، به‌ویژه این ایده که تن‌تن در آنجا با شخصیت‌های متعددی که در داستان‌های قبلی ملاقات کرده بود، روبرو شود: امیر محمد بن کالیش اذاب، آقای ر.و. تریکلر، بیانکا کاستافیوره، سرافین لامپیون، ژنرال آلکازار، دوپونت و دوپونط، پروفسور تورنسل، نستور، مدیرعامل «ویسکی لوک لوموند»، بونجی کوراکی (کارآگاه داستان خرچنگ پنجه‌طلایی)، عبدالله و حتی مهاراجه گوپال؛ شخصیتی که در جواهرات کاستافیوره به او اشاره شده اما عمدتاً از ماجراهای ژو، زته و ژوکو می‌آید.

با این حال، حجم کار بسیار طاقت‌فرسا بود. هرژه که دلسرد شده بود، پروژه را رها کرد و تصمیم گرفت روی داستان کاملاً متفاوتی کار کند، در حالی که برخی از ایده‌های آن پروژه را حفظ کرد؛ از جمله اینکه کاپیتان هادوک شروع به نقاشی می‌کند، به نمایشگاه‌ها می‌رود و شیفته شخصی به نام رامو ناش، خالق هنر الفبایی (Alph-art)، می‌شود.

 پروژه 
ایو رودیه قصد داشت به محض اتمام نسخهٔ خود از تن‌تن و هنر الفبا، این داستان را نیز به پایان برساند. با این حال، با توجه به واکنشی که از سوی دارندگان حقوق مادی و معنوی آثار هرژه نسبت به آن دریافت کرد، به این پروژه پایان داد. تنها چند طرح اولیه و یک صفحه جوهرکاری‌شده از آن باقی مانده است.

 منابع 

کتاب‌شناسی 

 Lire, hors-série No. 4, 
 L’Univers d’Hergé, tome 6. Rombaldi

رده:کتاب‌های تن‌تن
رده:فرودگاه‌ها در ادبیات داستانی