کارلو پارشی

کارلو پارشی (Carlo Pareschi) (پوجو راتیکو، ۱۹ اوت ۱۸۹۸ - ۱۱ ژانویه ۱۹۴۴) سیاستمدار فاشیست ایتالیایی، عضو شورای عالی فاشیسم و ​​وزیر کشاورزی پادشاهی ایتالیا از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳ بود.

 زندگینامه 
او که یک متخصص کشاورزی مشهور بود، در جنگ جهانی اول به عنوان ستوان در ششمین هنگ توپخانه سنگین جنگید و مدال برنز شجاعت نظامی را به دست آورد. پس از جنگ، در اوایل دهه ۱۹۲۰ به حزب فاشیست پیوست. از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۲ دبیرکل کنفدراسیون فاشیست کشاورزان بود و در سال ۱۹۳۳ عضو شورای عالی فاشیسم شد، اگرچه شخصاً در طول دهه ۱۹۳۰ در جلسات آن شرکت نکرد. در سال ۱۹۴۱، در طول جنگ جهانی دوم، او داوطلبانه به جبهه رفت و با درجه سروان توپخانه به شمال آفریقا اعزام شد، اما پس از چند ماه به عنوان رئیس کنفدراسیون فاشیست کشاورزان و سپس وزیر کشاورزی منصوب شد.

او برای نخستین بار در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳ در شورای بزرگ فاشیسم شرکت کرد، زمانی که او جزو کسانی بود که به نفع طرح عدم اعتماد علیه بنیتو موسولینی رأی دادند، چرا که توسط دینو گراندی متقاعد شده بود. پارشی در پاسخ به کسانی که اشاره کردند تصویب طرح گراندی منجر به استعفای دوچه خواهد شد، گفت: «اینها فقط حرف هستند، طبق معمول هیچ چیز تغییر نخواهد کرد». حتی پس از دستگیری بنیتو موسولینی، که خود را یک «تکنسین» می‌دانست که تقریباً ناخواسته به سیاست روی آورده بود، تمایلی به انتقام از فاشیست‌ها نداشت و در رم ماند، جایی که در اوایل اکتبر ۱۹۴۳، پس از آتش‌بس کاسیبیله و تصرف ایتالیا توسط آلمان، توسط مقامات جمهوری سوسیال تازه تأسیس ایتالیا دستگیر شد.

او در دادگاه ورونا به جرم خیانت محاکمه و به اعدام محکوم شد و در ۱۱ ژانویه ۱۹۴۴ به همراه گالئاتسو چانو، امیلیو د بونو، لوچانو گوتاردی و جووانی مارینلی تیرباران شد.

 پانویس 

 پیوند به بیرون