سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی

غزل با مطلعِ «سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی» غزلی است از سعدی در بحر رمل.

 متن 
در تصحیحِ محمّدعلی فروغی این غزل نه بیت دارد و شمارهٔ ۵۱۹ است.کلّیات سعدی. تهران: بروخیم. بخش غزلیات: صفحهٔ ۲۸۹.

 توضیحات متن 
در بیت اول، سر مجازی است به پیوند «جای و جایگیر» و منظور از سر (جای)، اندیشه (جایگیر) است.‏
در بیت سوم، کلمهٔ نوبتی به معنای کسی است که در نقارخانه کوس یا دهل می‌زند.‏

 استقبال 
اقبال لاهوری در پاسخ به مطلع این غزل («سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی/چه خیالها گذر کرد و گذر نکرد خوابی») در زبور عجم چنین سروده است:

شهریار نیز به مقطع این غزل («برو ای گدای مسکین و دری دگر طلب کن/که هزار بار گفتی و نیامدت جوابی») در غزل خود در مدح علی ابن ابی‌طالب پاسخ داده است:‏

 اجرا 
محمّدرضا شجریان در آلبومِ در خیال و تحت عنوان «تصنیف» این غزل را اجرا کرده است.‏ محسن نامجو، امین‌الله رشیدی، و علی رستمیان نیز این شعر را به آواز خوانده‌اند.

 منابع 

 پیوند به بیرون 

 در وبسایتِ گنجور

رده:شعرها در بحر رمل
۵۱۹