سیاحت‌نامه دروویل

سیاحت‌نامه دروویل (به فرانسوی: Voyage en Perse) کتابی است نوشتهٔ گاسپار دروویل، افسر فرانسوی، که در سال ۱۸۱۹ در پاریس منتشر شد. این کتاب حاصل مشاهدات نویسنده در طول اقامت سه‌ساله‌اش در ایران (۱۸۱۲–۱۸۱۵ میلادی) در دوران سلطنت فتحعلی‌شاه قاجار است. دروویل که برای سازماندهی ارتش ایران به این کشور اعزام شده بود، توصیفات دقیقی از ساختار نظامی، آداب و رسوم، مذهب و خلقیات ایرانیان ارائه داده است.

 تحلیل خلقیات ایرانیان 
دروویل در کتاب خود، فصلی را به «اخلاق و عادات ایرانیان» اختصاص داده است. او با نگاهی نقادانه، ویژگی‌های رفتاری طبقات مختلف جامعه، از درباریان تا مردم کوچه و بازار را تحلیل می‌کند.

 رقابت‌های تخریبی و حسادت اجتماعی 
دروویل در این اثر، خصلت «حسادت» را یکی از موانع اصلی پیشرفت در جامعه عصر قاجار توصیف می‌کند. او معتقد است که در نظام استبدادی، موفقیت یک فرد لزوماً به معنای تهدیدی برای دیگران تلقی می‌شود؛ لذا افراد به جای رقابت سازنده، انرژی خود را صرف «کارشکنی» و «پایین کشیدنِ» رقبای موفق خود می‌کنند تا توازنِ پیشین در سطحِ پایین حفظ شود. 

 تصلب فکری و باورهای غیرعقلانی 
او همچنین به رواج گسترده «خرافات» و «اعتقاد به تقدیر» اشاره می‌کند. دروویل معتقد است که توسل همیشگی به استخاره و طالع‌بینی برای کوچک‌ترین کارهای روزمره، منجر به نوعی انفعال در شخصیت ایرانی شده است؛ به گونه‌ای که افراد مسئولیتِ شکست‌های خود را به گردنِ نیروهای غیبی می‌اندازند و از اصلاحِ رفتارهای خود سر باز می‌زنند. 

 جستارهای وابسته 
 ایران در دوران قاجار
 ایران‌شناسی
 فهرست دیدگاه‌ها و تحلیل‌ها درباره خلقیات ایرانیان

رده:آثار ۱۸۱۹ (میلادی)
رده:تاریخ قاجاریان
رده:کتاب‌های سفرنامه درباره ایران
رده:کتاب‌های فرانسوی