مسعود بن مودود

مسعود بن مودود یکی از پادشاهان سلسله غزنویان در قرن پنجم هجری قمری بود که پس از مرگ پدرش، سلطان مودود غزنوی، برای مدتی کوتاه بر تخت سلطنت نشست. او از نوادگان محمود غزنوی، بنیان‌گذار بزرگ امپراتوری غزنوی، به شمار می‌رود.

 پیشینه 
مسعود، فرزند سلطان مودود، در دربار غزنویان پرورش یافت و با مسائل حکومتی و نظامی آشنایی داشت. پس از درگذشت پدرش در سال ۴۴۱ هجری قمری (۱۰۵۰ میلادی)، به عنوان سلطان غزنی تاج‌گذاری کرد.

 دوران حکومت 
حکومت مسعود بن مودود در دوره‌ای آغاز شد که دولت غزنوی به‌شدت دچار ضعف داخلی و تهدیدهای خارجی، به‌ویژه از جانب سلجوقیان، شده بود. پس از مرگ سلطان مودود، وضعیت قدرت در غزنی ناپایدار بود و چندین مدعی دیگر نیز برای دستیابی به سلطنت تلاش می‌کردند. به همین دلیل، سلطنت مسعود کوتاه و ناپایدار بود.

 رقابت برای قدرت 
پس از مدتی، علی بن مسعود (فرزند سلطان مسعود اول) توانست علیه او قیام کند. برخی منابع گزارش داده‌اند که علی بن مسعود با حمایت بخشی از درباریان و نظامیان، موفق شد مسعود بن مودود را از سلطنت برکنار و خود را به‌عنوان سلطان جدید معرفی کند.

 پایان کار 
از سرنوشت دقیق مسعود بن مودود پس از خلع، اطلاعات روشنی در منابع تاریخی موجود نیست. اما به‌نظر می‌رسد که او یا به قتل رسید یا به انزوا فرستاده شد.

 جایگاه در تاریخ 
مسعود بن مودود از جمله پادشاهان کم‌ذکر و کوتاه‌مدت سلسله غزنوی به‌شمار می‌رود. دوران حکومت او نشانه‌ای از آغاز فروپاشی تدریجی اقتدار خاندان غزنوی و افزایش نفوذ سلجوقیان در منطقه بود.
 تبارنامه غزنویان 

 منابع 

رده:غزنویان
رده:تاریخ افغانستان
رده:تاریخ ایران باستان
رده:اهالی غزنی
رده:اسلام در افغانستان