جشنی

گِشنی یا به گویش محلی گیشنی که در برخی از نوشته‌ها به نام جَشَنی شناخته می‌شود، یکی از طایفه‌های مستقل استان فارس است. مردم این طایفه به زبان فارسی سخن می‌گویند و به‌طور سنتی تابستان‌ها را در سرچهان و قنقری و زمستان‌ها را در جزیره منک واقع در دریاچه بختگان می‌گذرانند. امروزه بیشتر این مردم در شهر کره‌ای و دهستان باغ صفا شهرستان سرچهان، شهر آباده طشک و دهستان بختگان شهرستان بختگان و دهستان علی‌آباد ملک شهرستان ارسنجان ساکن شده‌اند.

این طایفه در فارسنامه ناصری به عنوان یک طایفه مستقل معرفی شده است. در سده اخیر و به خصوص پس از کشته شدن سرپرست طایفه به نام احمد خان جشنی در دوره رضاشاه، طایفه جشنی برای حفظ سازمان عشایری، زیرمجموعه ایل عرب خمسه درآمد.

 صنایع دستی 
قالی گشنی از شناخته‌شده‌ترین صنایع دستی طایفه گشنی است. دو ویژگی اصلی این قالی رجشمار پایین آن به نسبت قالی‌های عشایری فارس (بین ۱۶ تا ۲۰)
است و دیگری رنگ آمیزی تیره اش است، البته در تیرگی کاملاً شبیه به قالی ایل عرب است. طرح غالب قالی گشنی با ترنج میانی است که آن‌ها به این ترنج «تاس» می‌گویند.

 جستارهای وابسته 
 چهارراهی

 منابع 

رده:اقوام در ایران
رده:عشایر استان فارس
رده:عشایر ایران