از چرخ بهر گونه همی‌دار امید

رباعی با مطلع "از چرخ بهر گونه همی‌دار امید"، هفدهمین رباعی از دیوان حافظ به تصحیح قاسم غنی و محمد قزوینی می باشد.

 شعر 
از چرخ بهر گونه همی‌دار امید

وز گردش روزگار می‌لرز چو بید یعنی از چرخ و گردش روزگار هم امیدوار باش و هم ترسناک یعنی نه بکلّی مأیوس باش و نه بکلّی امیدوار بلکه بین خوف و رجا میزی (سودی)

گفتی که پس از سیاه رنگی نبود

پس موی سیاه من چرا گشت سفید

 منابع 

رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر