ولکمر فریتس

ولکمر فریتس ، (تولد ۱۲ فوریه ۱۹۳۸ در دورن؛ درگذشته ۲۱ اوت ۲۰۰۷ در باد شوارتاو) باستان‌شناس کتاب مقدس آلمانی بود.

 زندگی و کار 
ولکمر فریتس در ابتدا الهیات پروتستان را در دانشگاه توبینگن، دانشگاه آزاد برلین، دانشگاه هایدلبرگ، دانشگاه فیلیپس ماربورگ و دانشگاه بن مطالعه کرد. در سال ۱۹۶۴، او یکی از اولین آلمانی‌های غیریهودی بود که پس از هولوکاست در اسرائیل تحصیل کرد. تخصص او که در دانشگاه عبری اورشلیم دنبال کرد، باستان‌شناسی سرزمین مقدس بود. مهم‌ترین استاد او در اسرائیل یوحنان آهارونی بود. او به همراه او در کاوش‌های مجموعه معبد در تل آراد در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۶۷ شرکت کرد. در سال ۱۹۶۸، دکترای خود را از دانشگاه ماربورگ با پایان‌نامه‌ای با عنوان «اسرائیل در صحرا: تحقیقات تاریخی در سنت صحرای یهویست‌ها» دریافت کرد. در سال ۱۹۷۳، او مدرک کارشناسی ارشد خود را در الهیات پروتستان در دانشگاه یوهانس گوتنبرگ ماینتس به پایان رساند. موضوع پایان‌نامهٔ او در رشتهٔ توانبخشی نیز ماهیت باستان‌شناسی داشت و به تحقیق او در آراد مربوط می‌شد: «معبد و چادر: مطالعاتی در مورد ساخت معبد در اسرائیل و در مورد پناهگاه چادر منبع کاهنی».

در طول دوران تدریسش در ماینز، و در نهایت به عنوان استاد، او کتابخانه‌ای جامع برای تحقیقات باستان‌شناسی کتاب مقدس ایجاد کرد که به یکی از مهم‌ترین مؤسسات تحقیقاتی در این زمینه در اروپا تبدیل شد. دانشجویان او چشم‌انداز فعلی باستان‌شناسی کتاب مقدس در آلمان را شکل داده‌اند. از سال ۱۹۷۲، او اولین آلمانی بود که کاوش در اسرائیل را هدایت کرد. در صحرای نقب، او در تل ماسوس در مورد ریشه‌های قوم بنی‌اسرائیل تحقیق کرد. کاوش‌های بیشتر او را به دریای جلیل برد، جایی که از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵ و دوباره از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۹، کاوش‌های علمی در منطقه تل الاورم را هدایت کرد.

فریتز پایه‌های روابط فوق‌العاده خوب بین جوامع باستان‌شناسی در اسرائیل و آلمان را بنا نهاد، روابطی که تحت تأثیر مسائل تاریخی قرار نگرفت. رویکرد دقیق فریتز، عاری از تعصب مذهبی، پیش‌داوری یا قضاوت‌های عجولانه، در این زمینه نیز مورد تأکید قرار می‌گیرد.

کار فریتز با روش‌شناسی دقیق آن مشخص می‌شود که با فقدان تعصب مذهبی، پیش‌داوری یا قضاوت‌های عجولانه مشخص می‌شود. در سال ۱۹۸۷، فریتز کرسی باستان‌شناسی عهد عتیق و کتاب مقدس را در مؤسسه الهیات پروتستان در دانشگاه یوستوس لیبیگ گیسن به دست گرفت، سمتی که تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۲۰۰۳ در اختیار داشت. از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۹، فریتز همچنین به عنوان مدیر مؤسسه پروتستان آلمانی برای باستان‌شناسی سرزمین مقدس در اورشلیم خدمت کرد، که به همین دلیل از سمت تدریس خود در گیسن مرخصی گرفت. مطالعات او در کاوش‌ها عمدتاً بر دوره عصر آهن در منطقه اسرائیل امروزی متمرکز بود. او استعداد خاصی در تجزیه و تحلیل جنبه‌های معماری بقایای کاوش‌شده ساختمان‌ها، ساخت و کاربردهای آنها پیدا کرد.

از جمله شاگردان فریتز می‌توان به رولند دینز و آنکه جویستن-پروشکه اشاره کرد.
فریتز دو بار ازدواج کرد و از ازدواج اول خود سه دختر و یک پسر داشت.

 جستارهای وابسته 
 فرضیه فتح سرزمین کنعان توسط بنی‌اسرائیل

 منابع 
 
 , 25. August 2007.

رده:باستان‌شناسان کتاب مقدس