تداوم و تغییر در تاریخ میانه ایران

تداوم و تغییر در تاریخ میانه ایران کتابی از آن لمبتون، ایران‌شناس برجسته بریتانیایی، است که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد. این اثر به بررسی ساختارهای اداری، اجتماعی و اقتصادی ایران در دوران سلجوقیان پرداخته و تداومِ نهادهای ایرانی را در مواجهه با دگرگونی‌های ناشی از تهاجم‌های بیگانه تحلیل می‌کند.

 محتوا و اهمیت 
لمبتون در این کتاب با تکیه بر اسناد و وقایع‌نامه‌های تاریخی، به کالبدشکافی «نظام اقطاع»، «نهاد وزارت» و «وضعیت حقوقی رعایا» می‌پردازد. او معتقد است که ساختار قدرت در ایرانِ میانه، علیرغم تغییرِ حاکمان، دارای تداومی است که ریشه در ضرورت‌های اداری و فرهنگی ایران دارد.

 تحلیل خلقیات اجتماعی 
لمبتون در بخشی از کتاب به تأثیرِ نظامِ استبدادی بر روحیاتِ مردم پرداخته است. او معتقد است که نبودِ امنیت قانونی و مالکیت پایدار در این دوره، منجر به شکل‌گیری خصلت‌هایی نظیر «تقدیرگرایی»، «انفعال سیاسی» و «بی‌اعتمادی به دولت» در میان ایرانیان شده است. او استدلال می‌کند که مردم برای بقا در برابرِ حاکمانِ خودسر، به نوعی سازگاریِ ظاهری و دوری از مشارکتِ فعالِ مدنی روی آورده بودند. 

 ترجمه به فارسی 
این کتاب توسط یعقوب آژند به فارسی ترجمه شده و توسط نشر نی در ایران به چاپ رسیده است.

 پانویس 

 جستارهای وابسته 
 سلجوقیان
 تاریخ اجتماعی ایران
 خلقیات ایرانیان

رده:کتاب‌های ۱۹۸۸ (میلادی)
رده:کتاب‌های درباره ایران