سیلاب گرفت گرد ویرانه عمر

رباعی با مطلع «سیلاب گرفت گِرد ویرانهٔ عمر»، رباعی شماره ۲۰ از دیوان حافظ به تصحیح قاسم غنی و محمد قزوینی است.

 شعر 
سیلاب گرفت گِرد ویرانهٔ عمر

و آغاز پری نهاد پیمانهٔ عمر

بیدار شو ای خواجه که خوش خوش بکشد

حمّال زمانه رخت از خانهٔ عمر

 منابع 

رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر