پارک گریفو

بندانگشتی|قلعه آزل‌مایر: یکی از سازه‌های مجموعه.
پارک گریفو یک مجموعه مسکونی در ناپل است که در پایان قرن نوزدهم شکل گرفت و با تراس‌بندی‌ها بر روی تپه وومرو، در پای ویلای فلوریدیانا گسترده شده‌است. این پارک توسط شریانی که در تمام طول آن امتداد دارد، به نام «ویای پارکو گریفو» خدمت‌رسانی می‌شود.

 تاریخچه 
پارک در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شکل گرفت و ورودی آن در کورسو ویتوریو امانوئله قرار داشت. زمین‌های اختصاص‌یافته به ساخت‌وساز متعلق به خانواده قدرتمند سیسیلی «گریفو دی پارتانا» بود که نام پارک نیز از آنان گرفته شده‌است. بخشی از زمین‌ها توسط جاکومو انریکو یانگ خریداری شد و پسر او، لامونت، سازنده نخستین بناها بود که عمدتاً با سبک التقاطی ساخته شدند؛ از جمله قلعه آزل‌مایر و چند ویلای کوچک در انتهای خیابان که توسط معماران و مهندسان ناپلی همچون جوزپه ماناجوئولو و جواکینو لوئیجی ملوتچی طراحی شدند.

رشد و گسترش این مجموعه به دوران فاشیسم بازمی‌گردد، زمانی که تپه وومرو به‌شدت ساخت‌وساز شد. مهم‌ترین ساختمان‌هایی که یادگار مداخلات فاشیستی هستند، یکی کاخ ورودی در سمت راست در تقاطع با کورسو ویتوریو امانوئله و دیگری آخرین کاخ پارک (در مقابل قلعه آزل‌مایر) است. هر دو ساختمان از بتن مسلح ساخته شده‌اند، اما در ساختمان دوم عناصری از بتن پیش‌ساخته لعاب‌دار به شکل مرمر سیاه مصنوعی به‌کار رفته‌است.

پس از جنگ جهانی دوم و با رونق ساخت‌وساز، برخی ویلاهای التقاطی جای خود را به بناهای جدید دادند. ساختمان‌های مدرن همگی بر روی تراس‌های مجاور قلعه ساخته شدند؛ به محض ورود، ساختمانی به چشم می‌خورد که از شیب زمین بهره گرفته‌است، ساختمانی موسوم به «دچینا» که در دهه ۱۹۵۰ توسط معمار ناپلی میکله کاپو بیانکو با همکاری جولیو ده لوکا طراحی شد.

 یادداشت‌ها 

رده:مناطق ناپل