لونج

لونج نام یکی از طایفه‌های طبری در شهرستان نور از توابع استان مازندران است. این طایفه از جمله طوایف کهن و اصیل منطقهٔ چمستان به‌شمار می‌رود. طایفهٔ لونج به‌صورت سنتی زندگی ییلاق‌نشینی دارد و اهالی آن در فصول مختلف سال میان روستاهای ییلاقی و قشلاقی جابه‌جا می‌شوند. محل اصلی سکونت آنان در روستاهای بومک و هلوپشته در ییلاق و در روستای لسفیجان در قشلاق قرار دارد.

 وجه‌تسمیه 
نام لونج از دو بخش «لون» و پسوند «ـِج» تشکیل شده‌است.
در زبان مازندرانی، پسوند «ـِج» (یا «ـیج») در پایان نام برخی مکان‌ها به‌معنای «جای، محل، یا منسوب به» به‌کار می‌رود و نشانگر وابستگی یا اهلیت است. بر همین اساس، «لونج» را می‌توان به‌معنای «جای لون» یا «محل وابسته به لون» دانست.
نمونه‌های مشابه در نام‌گذاری‌های منطقه‌ای عبارت‌اند از:
 تاکرج ← محل یا اهالی تاکر 
 کپج ← محل یا اهالی کپ
از نظر ساختار واژه‌شناسی و نام‌گذاری، لونج با نام مناطقی چون کرج، روینج، لاویج، ورگاویج، متوریج، اکتیج‌کلا و پروریج‌آباد شباهت دارد.

 مردم 
مردم طایفهٔ لونج به میهمان‌نوازی، صمیمیت، استقامت و روحیهٔ جوانمردی شناخته می‌شوند. بیشتر آنان دامدار و پرورش‌دهندهٔ گاو، گوسفند و بز هستند و از دیرباز در مراتع و ارتفاعات به زندگی ییلاقی و صحرانشینی اشتغال دارند. همین سبک زندگی موجب شده که لونجی‌ها به عنوان مردمی «صحرایی» شناخته شوند.
جمعیت طایفهٔ لونج در مجموع حدود ۳۰۰۰ نفر برآورد می‌شود.
نام خانوادگی بیشتر آنان توکلی است، اما خانوارهایی با نام‌های قلی‌پور، یوسفی، رخشنده، محمدی، شهابی، ابراهیمی، رجبی و دیگر نام‌ها نیز وجود دارند.

 محل زندگی 
در نیمهٔ دوم سال، بخش عمده‌ای از طایفه در روستای لسفیجان اقامت دارند و گروه‌هایی نیز در مناطق مختلف چمستان از جمله کرات کتی، سنگینده، مرداب، سلیاکتی، دارکلا، انگتارود و امیرآباد ساکن هستند.
در نیمهٔ نخست سال، لونجی‌ها به ییلاق‌های بومک، هلوپشته و گاه گزناسرا کوچ می‌کنند.
همچنین برخی از خویشاوندان این طایفه در روستاهای دونا و کلاونگا نیز زندگی می‌کنند.

 ورزش 
رایج‌ترین و محبوب‌ترین ورزش در میان مردم طایفهٔ لونج، کشتی محلی است. این طایفه از گذشته تا امروز پهلوانان و ورزشکاران نامداری را در دامن خود پرورش داده‌است.

 جستارهای وابسته 
 نور
 چمستان
 بومک
 هلوپشته

 منابع 
رده:طبری‌ها