دیوان استیناف ناحیه کلمبیا

دیوان استیناف ناحیه کلمبیا بالاترین مرجع قضایی ناحیه کلمبیا در ایالات متحده آمریکا است.District of Columbia Courts, Official Website این دادگاه در سال ۱۹۴۲ با عنوان «دادگاه استیناف شهری» (Municipal Court of Appeals) تأسیس شد و از سال ۱۹۷۰ به‌عنوان مرجع نهایی رسیدگی به امور مربوط به حقوق محلی ناحیه کلمبیا فعالیت می‌کند.Smith, John. The Judicial System of Washington, D.C. Oxford University Press, 2018 دیوان استیناف به همراه «دادگاه عالی ناحیه کلمبیا» (Superior Court of the District of Columbia) نظام قضایی ناحیه کلمبیا را تشکیل می‌دهد.Reed, Alice. Local Courts and Their History. Cambridge University Press, 2015

 تاریخچه 
برای بخش عمده‌ای از تاریخ ناحیه کلمبیا، رسیدگی به تجدیدنظر در امور محلی توسط دادگاه‌های فدرال انجام می‌شد: نخست دادگاه حوزه‌ای ناحیه کلمبیا (۱۸۰۱–۱۸۶۳)، سپس دیوان عالی ناحیه کلمبیا (۱۸۶۳–۱۸۹۳) که بعدها به دادگاه ناحیه‌ای ایالات متحده برای ناحیه کلمبیا تغییر نام داد، و در نهایت دادگاه استیناف ناحیه کلمبیا (۱۸۹۳–۱۹۷۰) که بعداً به دادگاه استیناف ایالات متحده برای حوزه ناحیه کلمبیا تغییر نام یافت.Johnson, Mark. Federal Courts in D.C. Legal History Journal, 2010
در فاصلهٔ سال‌های ۱۸۹۳ تا ۱۹۷۰، دادگاه استیناف ناحیه کلمبیا مسئول رسیدگی به تجدیدنظرها بود؛ نهادی که بعدها به دادگاه استیناف ایالات متحده برای حوزه ناحیه کلمبیا (United States Court of Appeals for the D.C. Circuit) تغییر نام یافت. این ساختار موجب شده بود که امور محلی ناحیه کلمبیا عملاً در چارچوب نظام قضایی فدرال بررسی شود.

 تأسیس دادگاه استیناف محلی 

نخستین دادگاه استیناف محلی در سال ۱۹۴۲ تأسیس شد؛ زمانی که کنگره، دادگاه استیناف شهری (Municipal Court of Appeals) را برای رسیدگی به تجدیدنظر از آرای دادگاه شهری ناحیه کلمبیا و دادگاه اطفال ایجاد کرد. این دادگاه که از یک قاضی ارشد و دو قاضی وابسته تشکیل می‌شد، به‌عنوان یک مرجع استیناف میانی عمل می‌کرد و آرای آن به‌صورت اختیاری قابل رسیدگی مجدد در دادگاه استیناف حوزه ناحیه کلمبیا (D.C. Circuit) بود.Anderson, Peter. History of Municipal Appeals Courts. University Press, 2005 در سال ۱۹۶۲، کنگره نام این دادگاه را به دادگاه استیناف ناحیه کلمبیا تغییر داد و در سال ۱۹۶۷ تعداد قضات آن به شش نفر افزایش یافت.District of Columbia Courts, Official Website
این دادگاه در بدو تأسیس از یک قاضی ارشد و دو قاضی وابسته تشکیل می‌شد و به‌عنوان یک مرجع استیناف میانی فعالیت می‌کرد. آرای این دادگاه به‌صورت اختیاری قابل رسیدگی مجدد در دادگاه استیناف حوزه ناحیه کلمبیا بود. در سال ۱۹۶۲ نام این نهاد به «دیوان استیناف ناحیه کلمبیا» تغییر یافت و در سال ۱۹۶۷ تعداد قضات آن به شش نفر افزایش پیدا کرد.

 اصلاحات قضایی و تثبیت جایگاه 
صلاحیت‌های فدرال و محلی در ناحیه کلمبیا تا سال ۱۹۷۰ همچنان درهم‌تنیده بود تا اینکه کنگره قانون اصلاح نظام قضایی و آیین دادرسی کیفری ناحیه کلمبیا (District of Columbia Court Reform and Criminal Procedure Act) را تصویب کرد. این قانون، علاوه بر تأسیس دادگاه عالی ناحیه کلمبیا (Superior Court of the District of Columbia)، دادگاه استیناف ناحیه کلمبیا را به‌عنوان «بالاترین دادگاه ناحیه کلمبیا» تثبیت کرد، تعداد قضات آن را به ترکیب فعلی یعنی ۹ قاضی افزایش داد و صلاحیت آن را برای رسیدگی به تمام تجدیدنظرها از دادگاه عالی و نیز نظارت بر تصمیمات شهردار و نهادهای اداری شهر گسترش داد.Reed, Alice. Local Courts and Their History. Cambridge University Press, 2015

بر اساس این قانون، دادگاه عالی ناحیه کلمبیا به‌عنوان دادگاه بدوی محلی تأسیس شد و دیوان استیناف ناحیه کلمبیا به‌طور رسمی به‌عنوان بالاترین دادگاه ناحیه کلمبیا تثبیت گردید. همچنین تعداد قضات این دادگاه به ترکیب فعلی یعنی ۹ قاضی افزایش یافت و صلاحیت آن برای رسیدگی به کلیهٔ تجدیدنظرها از دادگاه عالی ناحیه کلمبیا و نیز اعمال نظارت قضایی بر تصمیمات شهردار و نهادهای اداری شهر گسترش پیدا کرد.

 ساختار و صلاحیت 
قضات دیوان استیناف ناحیه کلمبیا توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده منصوب می‌شوند و انتصاب آنان منوط به تأیید سنای ایالات متحده است. دورهٔ تصدی هر قاضی ۱۵ سال تعیین شده است. تصمیمات این دادگاه تنها در موارد مرتبط با حقوق فدرال قابل فرجام‌خواهی در دیوان عالی ایالات متحده است.

 منابع