شکرکشی های مصطفی بارزانی علیه جاش

لشکرکشی بارزانی علیه جاش‌ها، لشکرکشی علیه گروه‌های قبیله‌ای تحت حمایت عراق در طول سال‌های ۱۹۶۰-۱۹۶۱ بود که عموماً در منطقه کردستان عراق با نام «جاش‌ها» شناخته می‌شدند. نیروهای مصطفی بارزانی با قبایل کرد رقیب که توسط دولت عراق مسلح و پشتیبانی می‌شدند، جنگیدند. قاسم برای رهبران جاش، که یکی از آنها شیخ رشید از قبیله لاوان بود، سلاح فراهم کرد.

برای تضعیف بارزانی، عبدالکریم قاسم، رهبر عراق، با دشمنان قبیله‌ای بارزانی، از جمله زیباری، سورچی، هرکی، برادوستی و دیگران، متحد شد و آنها را مسلح کرد.Abdulla, Jamal Jalal.Entessar, Nader.Donabed, Sargon.Reisinezhad, Arash.Sarkees, Meredith Reid; Dixon, William R. (2016). 

ارزانی با هدف قرار دادن این قبایل رقیب، نابودی دشمنان اصلی خود، مانند احمد محمد آقا، رئیس قبیله زیباری، و انجام نبردهای شدید علیه قبایل هرکی، سورچی و برادوست، پاسخ داد. بارزانی ادعا کرد که بیش از ۳۰۰۰ کشته به دشمنان خود وارد کرده است، که این خسارات سنگین تلقی می‌شود.

در اوایل سال ۱۹۶۱، نیروهای بارزانی کنترل مناطق استراتژیک، از جمله زاخو، را دوباره به دست گرفتند و کنترل کردها را گسترش دادند.Dabrowska, Karen & Hann, Geoff.

قبایلی که در کنار دولت عراق می‌جنگیدند و بسیاری از کردها آنها را «جاش» می‌نامیدند، به‌طور گسترده «خائن» نامیده می‌شدند.Seddon, David.

 منابع