نکاح مخادنه

نکاح مُخادنه یا اتخاذ أخدان گونه‌ای از ده ازدواج مرسوم در دورهٔ نامدار به عصر جاهلیت عرب بود که در آن مرد یا زن به‌طور پنهانی، دوستی برای خود برمی‌گزید و با او آمیزش می‌کرد. هرگاه فرزندی زاده می‌شد، زن اعلام می‌کرد که آن فرزند برای فلان مرد است. در قرآن از این کسان به لفظِ جمع تعبیر شده – دوستان و نه یک دوست – و محدود به افراد دارای همسر است بنابراین برخی نکاح مخادنه را گونه‌ای از ازدواج گروهی رَهط فرض کرده‌اند با این تفاوت که علنی نیست:احکام القرآن، جَصّاص (ابوبکر احمد بن علی رازی) (زادهٔ ۲۹۶ه‍.ش/917م)، تصحیح محمد علی شاهین، بیروت: دار الکتب العلمیه، چاپ نخست، ۱۹۹۴م، ۳ جلد، جلد ۳، ص۳۹۵نظام حقوق زن در اسلام، مرتضی مطهری، ص۳۶۶ازدواج نزد عرب در جاهلیت و اسلام؛ مطالعهٔ تطبیقی، عبدالسلام ترمانینی، کویت: عالم المعرفه، ۱۹۸۴م، ص۲۱، کتابخانهٔ مجازی الفبافقه‌الحدیث ، عباس پسندیده و عبدالهادی مسعودی، دانشگاه قرآن و حدیث قم، ۱۳۸۶، جلد ۲، ص۲۱، کتابخانهٔ دیجیتال مرکز آموزش مجازی دانشگاه قرآن و حدیثگونه‌های ازدواج در عصر جاهلی، حامد منتظری مقدم، فصل‌نامهٔ تاریخ در آیینهٔ پژوهش، ۱۳۸۴، سال دوم، ش۸، پرتال جامع علوم انسانی

 در قرآن 
در دو آیه از قرآن به نکاح مخادنه اشاره شده که هردو دربارهٔ افراد همسردار است:
 آیهٔ ۲۵ سورهٔ نسا 
 متن عربی 

 برگردان فارسی 

 آیهٔ ۵ سورهٔ مائده 
 متن عربی 

 برگردان فارسی 

 جستارهای وابسته 
 آیات حجاب
 ازدواج در اسلام

 یادداشت‌ها 

 پانویس 

رده:چندشوهری
رده:چندهمسری
رده:خانواده

 
رده:ازدواج
رده:اسلام و زنان
رده:فرهنگ اسلامی