شانسون دو کروزاد

شانسون دو کروزاد (سروده‌های صلیبی: Chanson de croisade) نوع و مجموعه‌ای شعر عاشقانه در قرون وسطی است که همراه با موسیقی اجرا می‌شد. ویژگی اصلی آن مضمونش است: جنگ‌های صلیبی و زیارت مسلحانه شوالیه برای دفاع از مسیحیت که به‌وسیلهٔ مسلمانان تهدید می‌شد، به‌ویژه در سرزمین مقدس طی سده‌های دوازدهم تا سیزدهم؛ به‌طور کلی محدوده زمانی آن میان سال‌های ۱۱۵۰ تا ۱۲۵۰ بوده است. این مجموعه، چه از نظر قالب شعری و چه از نظر موضوع، تنوع چشمگیری دارد.

 قالب شعری 
بیشترِ این سروده‌ها به زبان اوییل نوشته شده‌اند و «شانسون د کروزاد» گونه‌ای ویژه از «کانسو» (شعر تغزلیِ موسیقاییِ اکسیتانیِ سدهٔ دوازدهم) نیز است: این اشعار که شامل چند ده بیت هستند، بندها را با الگوهای متنوعی از قافیه و وزن به هم می‌پیوندند (ده‌هجایی، مانند: «Seigneurs sachiez: qui or ne s’en ira»، یا هشت‌هجایی مانند: «Chevaliers mult estes quariz») و گاه دارای «انوی» (Envoi) هستند («Ahi! amours, con dure departie» اثر کنون دو بِتون یا «Seignor, saichiés qi or ne s'en ira» اثر تیبو دو شامپاین) یا یک ترجیع‌بند («Pour lou pueple reconforteir»). این شعرها با موسیقی همراه بودند و بخشی از آن موسیقی‌ها نیز تا امروز به ما رسیده است. برخی از اشعار بی‌نام‌اند، اما برخی دیگر توسط شاعران نام‌داری چون تیبو دو شامپاین یا کنن دو بتون سروده شده‌اند.

 منابع 

 

رده:ادبیات جنگ‌های صلیبی
رده:ادبیات قرون وسطی