مکس مینیه

مکس مینیه (؛ زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۳۸ – درگذشتهٔ ۲۳ مهٔ ۲۰۰۶)، مجری رادیو و تلویزیون فرانسه و همچنین بازیگر تئاتر است.

او بیشتر دوران حرفه‌ای خود را از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۹۴ در رادیو تلویزیون لوکزامبورگ گذراند، به‌ویژه با برنامهٔ رانندگان کامیون مهربان‌اند در دهۀ ۱۹۷۰. در تلویزیون، از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۸ او مجری برنامۀ قیمت مناسب در شبکۀ تی‌اف۱ بود که نخستین مجری این مسابقه نیز به‌شمار می‌رود. سپس، بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲، او برنامۀ اعداد و حروف را در آنتن ۲ اجرا کرد.

 زندگی‌نامه 
 ۱۹۶۹–۱۹۹۰: تحصیلات و حرفه رادیویی 
ماکس مینیه در لیون در دبیرستان آمپر، در مدرسهٔ عالی بازرگانی و در مؤسسه پیتیوت تحصیل کرد، سپس در پاریس در مرکز هنرهای نمایشی خیابان بلانش ادامهٔ تحصیل داد.

پس از آغاز بازیگری در تئاتر، در سال ۱۹۶۹ به رادیو تلویزیون لوکزامبورگ (به اختصار RTL) پیوست و از ۸ مه ۱۹۷۲ برنامهٔ رانندگان کامیون مهربان‌اند را تولید و اجرا کرد. ابتدا از ساعت ۲۲:۳۰ تا نیمه‌شب پخش می‌شد؛ از سال ۱۹۷۵، زمان آغاز برنامه به ساعت ۲۱ منتقل شد و از ۱۹۷۸ حتی زودتر، یعنی از ساعت ۲۰:۳۰ آغاز می‌شد. البته این برنامه در آخر هفته‌ها پخش نمی‌شد. این برنامه در سال ۱۹۷۹ به ریلکس مکس، در سال ۱۹۸۱ به الو مکس و از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ به فرکانس مکس تغییر نام داد. او به‌مدت سیزده سال این برنامهٔ پرآوازه را اجرا کرد که با استقبال گستردهٔ رانندگان جاده روبه‌رو شد؛ برنامه هر شب میانگین ۸۰۰٬۰۰۰ شنونده داشت و مجری سالانه تا ۲۵٬۰۰۰ نامه دریافت می‌کرد.

در شب جمعه ۸ فوریه تا بامداد شنبه ۹ فوریهٔ ۱۹۷۴ در طول پخش برنامه، او موفق شد مردی دچار اختلال روانی به نام ژاک روبر را که با یک نارنجک و تپانچۀ قلابی در دست، وارد استودیوی رادیو تلویزیون لوکزامبورگ شده و وانمود کرد رانندۀ کامیون است و می‌خواهد پیامی را روی آنتن بخواند، آرام کند.
در سال ۱۹۷۶، ایستگاه RTL استودیویی ویژه برای او راه‌اندازی کرد که بخشی از آن به‌صورت سالن پذیرش طراحی شده بود تا رانندگان جاده و مسافران بین‌راهی بتوانند در آن حضور یابند و در برنامه شرکت کنند.

در سال ۱۹۷۹، او به همراه کریستین بوداس و فرانسیس زگوت، نخستین رالی پاریس-داکار را پوشش داد. هر شب از ساعت ۲۰:۳۰ تا ۲۲، این رقابت را به‌صورت زنده و از داخل خودروی تویوتا لندکروزر خود برای شنوندگان روایت می‌کرد.
در سال ۱۹۸۱، او در بنیان‌گذاری مسابقه کامیون‌رانی ۲۴ ساعته لمانز مشارکت داشت و آغازگر موج مسابقات کامیون‌سواری در فرانسه و اروپا شد. در سال ۱۹۸۲ نیز به‌مدت شش ماه اجرای برنامهٔ «مسیرهای جهان» برا بر عهده گرفت و با میکروفن خود به کشورهای گوناگون سفر کرد تا این برنامه را تهیه کند.

پس از سکتهٔ قلبی در سال ۱۹۸۶، او به‌عنوان «جوکر» (مجری جایگزین) ایستگاه منصوب شد و اجرای برنامه‌ها را در بازه‌های زمانی گوناگون بر عهده گرفت. او در مقطعی به همراه اِوِلین پَژِس در برنامهٔ وقایع روز تولد شما، را بر عهده داشت؛ این برنامه بعدازظهرها از ساعت ۱۵:۳۰ تا ۱۶:۳۰ پخش می‌شد.
در سال ۱۹۹۰، او مجبور به پیوند قلب شد و سپس در سال ۱۹۹۴ RTL را ترک کرد.

 ۱۹۸۲–۱۹۹۲ حرفۀ تلویزیونی 
در تلویزیون، مکس مینیه در سال ۱۹۸۲ برنامۀ نمای تازه را در آنتن ۲ اجرا کرد و سپس در همان سال، مجری برنامهٔ جعبهٔ قاضی در شبکهٔ تی‌اف۱ شد. او در سال ۱۹۸۴ در شبکهٔ اف‌آر۳ برنامه‌های ساحل ۸۴ و کامیون‌های امید را اجرا کرد و در سال ۱۹۸۶ نیز برنامهٔ همه روی صحنه را بر عهده داشت. وی همچنین از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷ مجری ثابت برنامهٔ بازی‌های ساعت ۲۰ در همین شبکه بود. در سال ۱۹۸۷، او مسابقه تلویزیونی قیمت مناسب را برای تی‌اف۱ اقتباس و راه‌اندازی کرد و به مدت یک سال اجرای آن را بر عهده داشت. از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ نیز به مدت نه ماه مجری مسابقهٔ اعداد و حروف بود.

 ۱۹۹۷–۲۰۰۶: پایان دوران حرفه‌ای و مشکلات سلامتی 
او در سال ۱۹۹۷ در تئاتر بازی کرد و در سال ۲۰۰۰ تمام فعالیت‌های حرفه‌ای خود را کنار گذاشت.

در سال ۲۰۰۲، مکس مینیه دومین عمل پیوند قلب و همچنین یک پیوند کلیه را پشت سر گذاشت. او در تاریخ بر اثر سرطان در منزلش در نویی-سور-سن درگذشت. پیکر او در گورستان پر-لاشز در پاریس سوزانده و سپس در آرامگاه خانوادگی‌اش در گورستان گوتیه در لیون به خاک سپرده شد.

 بررسی فرصت‌های شغلی در هنر و رسانه 
 انتشارات 
 مکس مینیه، هزار و یک شب با رانندگان کامیون دوست‌داشتنی‌ام، زندگینامه، انتشارات دولا تابل روند، ۱۹۷۸.
 مکس مینیه، چه خبر؟ قلبم. کتابی دربارهٔ نخستین پیوند قلب او.

 تئاتر 
 ۱۹۶۱: شب دوازدهم اثر ویلیام شکسپیر، کارگردانی ژان لو پولن، تئاتر دو ویو کلمبیه
 ۱۹۶۹: ورود برای عموم ممنوع اثر ژان مارسان، کارگردانی ژان لو پولن، تئاتر سلستین
 ۱۹۹۷: ازدواج برای سه نفر اثر ژرژ فیدو، کارگردانی آنتونی واکرز، تئاتر ژیمناز ماری بل

 کارنامهٔ صوتی 
 ۱۹۷۷: برو فرانسه
 ۱۹۸۱: جاده
 ۲۰۱۴: مکس مینیه، رانندگان کامیون مهربان‌اند، اریک گویات، LEDLM، رادیو تلویزیون لوکزامبورگ

 تلویزیون 
 ۱۹۶۶: در تئاتر امشب – عشق، همیشه عشق اثر ژاک ویلفرید و ژان ژیرو، کارگردانی پیر موندی، تهیه‌کننده پیر صباغ، تئاتر مارینی

 منابع 

 پیوند به بیرون 

رده:درگذشتگان به علت سرطان در فرانسه
رده:کامیون‌ها
رده:مجریان تلویزیونی اهل فرانسه
رده:مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه اطلاعات داده‌های کتابخانه‌ای