لئو فان پویولده

لئو فان پویولده (؛ زادهٔ ۳۰ ژوئیه ۱۸۸۲ - درگذشته به تاریخ ۲۷ اکتبر ۱۹۶۵) مورخ و متخصص مطالعات تاریخ هنر، مدرس و استاد دانشگاه و مدیر موزه اهل بلژیک و عضو «فرهنگستان سلطنتی زبان و ادبیات هلندی» بود. آثار او امروزه در موزهٔ لترن‌هاوس در آنتورپ نگهداری می‌شود.

 زندگی‌نامه 
لئو فان پویولده در ۳۰ ژوئیه ۱۸۸۲ در سینت-نیکلاس به دنیا آمد. او در رشته فیلولوژی (فقه اللغه) تحصیل کرد و به یکی از خبرگان آثار آلبرشت رودنباخ، شاعر فلامان، تبدیل شد. او دکترای خود را از دانشگاه کاتولیک لوون (هلندی‌زبان) دریافت کرد و در سال ۱۹۱۱ به عضویت فرهنگستان سلطنتی زبان و ادبیات هلندی درآمد. او از سال ۱۹۱۲ به عنوان مدرس و استاد تاریخ هنر در دانشگاه خنت فعالیت کرد.

او ریاست مؤسسه عالی تاریخ هنر و باستان‌شناسی این دانشگاه را بر عهده داشت. در سال ۱۹۲۷، خنت را ترک کرد تا به عنوان استاد تمام در دانشگاه لیژ مشغول به کار شود. او به استاد مهمان بسیار محبوبی تبدیل شد و در شهرهایی همچون پاریس، الجزیره، دانشگاه پرینستون، دانشگاه هاروارد و دانشگاه ییل تدریس کرد. موضوعاتی که او به آن‌ها می‌پرداخت عمدتاً شامل نقاشی سده‌های میانه متأخر، هنر و باستان‌شناسی قرون وسطای آغازین و هنر رنسانس بود.

دیری نپایید که فان پویولده به عنوان یکی از بزرگ‌ترین کارشناسان هنر در بلژیک شناخته شد. هنگامی که در سال ۱۹۲۴ نقاشی‌های دیواری متعلق به قرن چهاردهم در دِیر قدیمی «لا بایلک» در خنت کشف شد، او تحقیقات خود را وقف آن‌ها کرد. او از سال ۱۹۲۷ همچنین متصدی موزه‌های سلطنتی هنرهای زیبای بلژیک بود و در آنجا آزمایشگاهی را برای مرمت شاهکارهای قدیمی بنیان نهاد.

فان پویولده به‌ویژه به نقاشان فلاندری و هلندی علاقه داشت، هنرمندانی نظیر بدوی‌های فلامان و برادران وان آیک، کوئنتن ماتسئیس، هیرونیموس بوش، پیتر بروگل و استادان باروک قرن هفدهم: پیتر پل روبنس، آنتونی فان دیک و یاکوب یوردانس.

او همچنین با علاقه آثار هنرمندان معاصر همچون ژرژ مینه (۱۸۶۶–۱۹۴۱)، جیمز انسور، خوستاف د اسمت (۱۸۷۷–۱۹۴۳) و فریتس فان دن برخه (۱۸۸۳–۱۹۳۹) را دنبال می‌کرد و از طریق مقالاتش در نشریات بین‌المللی به ترویج آثار آن‌ها می‌پرداخت.

لئو فان پویولده در ۲۷ اکتبر ۱۹۶۵ در اوکل درگذشت.

 مردان آثار ماندگار 
در طول جنگ جهانی دوم، او به انگلستان پناهنده شد و با درجه سرهنگ‌دومی در هیئت نظامی بلژیک پذیرفته شد. در آوریل ۱۹۴۴، «کمیسیون ووشه» یا کمیسیون بین‌متحدین برای حفاظت و بازگرداندن اموال فرهنگی، توسط وزرای آموزش و پرورش کشورهای متحد در لندن تشکیل شد.

نمایندگانی از چین، فرانسه، یونان، لوکزامبورگ، هلند، نروژ، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا گرد هم آمدند تا اطلاعات مربوط به میراث فرهنگی غارت‌شده توسط نازی‌ها را جمع‌آوری و مبادله کنند.

فان پویولده در مقام مدیرکل اداره هنرهای زیبا، در رأس کمیته بلژیکی قرار گرفت و بلافاصله کار تهیه فهرست‌هایی از آثار هنری دزدیده‌شده در بلژیک را آغاز کرد. این فهرست‌ها به عنوان منبع اطلاعاتی در اختیار «مردان آثار ماندگار» در میدان نبرد قرار گرفت و جست‌وجوهای آن‌ها را بسیار تسهیل کرد.

او همچنین شخصاً در میدان عملیات فعال بود و به نمایندگی از دولت بلژیک، در تماس نزدیک با سرگرد رونالد ای. بالفور و پل بیلی-رینولدز بود که هدایت «مردان آثار ماندگار» در بلژیک را بر عهده داشتند. او خود به همراه امیل لانگی، زمانی که قطعه محراب خنت، «ستایش بره مصلوب»، در معادن التاوسی کشف شد، به آنجا رفت.

در اوت ۱۹۴۵، او این محراب‌واره با شهرت جهانی را در موزه‌های سلطنتی بروکسل تحویل گرفت و آن را تا خنت همراهی کرد.

 منابع 

رده:استادان دانشگاه خنت
رده:استادان دانشگاه لیژ
رده:آموزگاران اهل بلژیک
رده:تاریخ‌نگاران هنر اهل بلژیک
رده:زادگان ۱۸۸۲ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۶۵ (میلادی)