تنظیم اپی ژنتیکی میکروبیوم

تنظیم اپی‌ژنتیکی میکروبیوم زیرشاخه ای از اپی ژنتیک است که تعامل پویا بین میکروبیوتای روده و بیان ژن میزبان را با واسطه تغییرات ارثی در فعالیت ژن بدون تغییر توالی DNA زمینه ای مطالعه می‌کند. این تعامل پیچیده به‌طور قابل توجهی بر سلامت و بیماری تأثیر می‌گذارد.

 مکانیسم‌ها 
میکروارگانیسم‌های روده از طریق متابولیت‌هایی مانند بوتیرات، استات و پروپیونات بر تنظیم اپی‌ژنتیکی تأثیر می‌گذارند. این اسیدهای چرب کوتاه زنجیر (SCFAs) با مهار هیستون داستیلازها (HDACs) باعث افزایش استیلاسیون هیستون و فعال شدن رونویسی ژن‌های مرتبط با ایمنی می‌شوند. برخی باکتری‌ها مانند Bifidobacterium نیز با تولید فولات، فرآیند متیلاسیون DNA را تنظیم می‌کنند.

بندانگشتی|alt=نمودار تعامل میکروبیوم-اپیژنتیک|رابطه دوسویه بین متابولیت‌های میکروبی و تغییرات اپی‌ژنتیکی در سلول‌های میزبان

 تأثیرات بالینی 
 سرطان کولورکتال: تغییر در الگوی متیلاسیون ژن‌های سرکوبگر تومور مانند APC و MLH1 مرتبط با افزایش Fusobacterium nucleatum
 بیماری‌های خودایمنی: اختلال در تنظیم miRNAهای التهابی (مثلاً miR-155) ناشی از تغییرات میکروبیوتا در لوپوس
 اختلالات متابولیک: تغییرات هیستون H3K27ac در بافت چربی مرتبط با چاقی و مقاومت به انسولین

 روش‌های مطالعاتی 
 روش کاربرد متیلاسیون DNA در سطح ژنوم (Array-based Methylation Analysis) شناسایی DMRها (نواحی دیفرانسیلی متیله) مرتبط با دیس‌بیوز ChIP-Seq (Chromatin Immunoprecipitation Sequencing) بررسی تغییرات هیستونی در ژن‌های هدف پروتئومیکس متابولیت‌های میکروبی شناسایی مولکول‌های مؤثر بر مسیرهای اپی‌ژنتیکی
 منابع 

رده:ژنتیک
رده:میکروبیولوژی