عمره بنت نعمان

عمره بنت نعمان بن بشیر (به عربی: عمرة بنت النعمان بن بشیر بن سعد بن ثعلبة الأنصاریة الخزرجیة) (درگذشته سال ۶۷ق/۶۸۶م) فرزند نعمان بن بشیر (فرماندار کوفه در اواخر دوره معاویة بن ابی‌سفیان و سال‌های آغازین خلافت یزید بن معاویه) و همسر مختار ثقفی بود. مادر وی لیلی دختر هانئ بن الأسود از قبیله کنده بود.ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۶۹، صص۲۹۴ و ۲۹۵. (عربی)

 دستگیری زنان مختار توسط مصعب بن زبیر 
تنها خبری که دربارهٔ عمره بنت نعمان در منابع تاریخ اسلام آمده و تقریباً همه تاریخ‌نگاران پس از طبری نیز آن را نقل کرده‌اند، این است که مصعب بن زبیر پس از کشته شدن مختار ثقفی، همسران او را که ام‌ثابت بنت سمره و عمره بنت نعمان بودند، دستگیر نمود و از آنان دربارهٔ مختار که زبیریان او را کذاب می‌نامیدند، پرسیده شد. ام‌ثابت گفت: «چه می‌توانم دربارهٔ او بگویم جز آنچه خودتان می‌گویید؟» پس به او گفتند: «می‌توانی بروی.» اما عمره گفت: «خداوند او را رحمت کند؛ او به‌راستی یکی از بندگان صالح خدا بود.» در پی آن، مصعب او را زندانی کرد و به برادرش عبدالله بن زبیر نوشت که او مدعی است آن مرد پیامبر است؛ عبدالله نیز در پاسخ دستور داد که از زندان بیرون آورده شده و اعدام گردد.طبری، تاریخ طبری، ج۳، ص۴۹۴. (عربی)ابن اثیر جزری، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۷۰. (عربی)ابن کثیر دمشقی، البدایة و النهایة، ج۸، ص۲۳۱. (عربی)ابن خلدون، تاریخ العبر، ج۳، ص۴۰. (عربی)

 منابع 
 ابن عساکر، أبو القاسم علی بن الحسن بن هبة الله (۱۴۱۵ه/۱۹۹۴م). تاریخ مدینة دمشق، بیروت: دار الفکر.
 ابن الأثیر الجزری، عز الدین أبو الحسن علی بن أبی الکرم محمد (۱۴۰۷ه/۱۹۸۷م). الکامل فی التاریخ، الطبعة الأولی، بیروت: دار الکتب العلمیة.
 ابن خلدون الحضرمی، ولی الدین أبو زید عبد الرحمن بن محمد (۱۴۲۱ه/۲۰۰۰م). العبر دیوان المبتدأ والخبر فی أیام العرب والعجم والبربر ومن عاصرهم من ذوی السلطان الأکبر «تاریخ ابن خلدون»، بیروت: دار الفکر.
 ابن کثیر الدمشقی، عماد الدین أبو الفداء إسماعیل بن عمر (۱۴۱۸ه/۱۹۹۷م). البدایة والنهایة، الطبعة الثانیة، بیروت: دار الکتب العلمیة.
 الطبری، أبو جعفر محمد بن جریر (۱۴۰۷ه/۱۹۸۷م). تاریخ الأمم والملوک «تاریخ الطبری»، الطبعة الأولی، بیروت: دار الکتب العلمیة.

رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر
رده:عرب‌های سده ۷ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۶۸۶ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۶۷ (قمری)