Tsest page 1

محمداسماعیل دولابی (زادهٔ ۱۲۸۲ در تهران – درگذشتهٔ ۹ بهمن ۱۳۸۱ در تهران)، مشهور به حاج آقا دولابی، عارف، واعظ و مدرس اخلاق شیعه در قرن ۱۴ هجری شمسی بود. وی جلسات هفتگی اخلاق و عرفان را با بیانی ساده و دلنشین در تهران برگزار می‌کرد که مخاطبان زیادی، به‌ویژه از نسل جوان و تحصیل‌کرده، داشت. گفتارها و مواعظ او در مجموعه‌هایی مانند «طوبای محبت» و «مصباح‌الهدی» گردآوری و منتشر شده است.

---
 زندگی‌نامه 
محمداسماعیل دولابی در سال ۱۲۸۲ شمسی در روستای دولاب (که اکنون یکی از محله‌های جنوب شرقی تهران است) در یک خانواده مذهبی متولد شد. پدرش کشاورز بود و منزل آن‌ها همواره پذیرای علما و بزرگان دین بود.{{یادکرد وب|عنوان=محمداسماعیل دولابی|
در دوران جوانی، او به شغل کشاورزی مشغول بود. با این حال، عطش عمیقی برای کسب علوم و معارف دینی داشت و در مجالس درس و اخلاق علمای بزرگ آن دوران شرکت می‌کرد. از جمله استادان او می‌توان به سید محمد شریف شیرازی، محمدعلی شاه‌آبادی، محمدتقی بافقی، شیخ غلامعلی قمی و محمدجواد انصاری همدانی اشاره کرد.<ref>
 سیر عرفانی 
نقطهٔ عطف در سیر عرفانی او، سفری است که در جوانی به همراه پدرش به عتبات عالیات داشت. او در حرم امیرالمؤمنین (ع) با التماس فراوان از حضرت خواست که در نجف بماند و به تحصیل بپردازد. اما به توصیه علمای نجف و برای رعایت رضایت پدر، به ایران بازگشت. به گفتهٔ خودش، پس از زیارت حرم امام حسین (ع) در کربلا، آرامشی در قلبش احساس کرد و التهاب تحصیل در نجف برطرف شد.{{یادکرد وب|عنوان=زندگینامه ی میرزا اسماعیل دولابی|
دولابی نقل می‌کند که پس از بازگشت به ایران، در مکاشفه‌ای معنوی به درجات عرفانی دست یافت. او مسیر عرفان را نه از طریق ریاضت‌های سخت و دشوار، بلکه با تکیه بر محبت و ارتباط قلبی با اهل بیت (ع) به‌ویژه امام حسین (ع) می‌دانست.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=حاج محمداسماعیل دولابی - زندگینامه|

 دیدگاه‌ها و آثار 
حاج محمداسماعیل دولابی از چهره‌های عرفانی بود که با زبانی ساده و بیانی شیوا، مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی را منتقل می‌کرد. جلسات او به شیوه‌ای محاوره‌ای و دوطرفه برگزار می‌شد و همین امر باعث جذب قشر گسترده‌ای از مردم، به‌ویژه جوانان، به محافل او شده بود.<ref>

ویژگی بارز بیان او، استفاده از تمثیلات و مثال‌های ملموس برای فهم بهتر مباحث بود. او محبت به اهل بیت (ع) را کلید اصلی سلوک و رسیدن به قرب الهی می‌دانست و این دیدگاه را در جلسات خود ترویج می‌کرد.

گفتارهای او توسط شاگردان و دوستدارانش گردآوری و در کتاب‌های مختلفی به چاپ رسیده است:
 طوبای محبت: این مجموعه شامل چندین جلد است و گفتارهای او در مجالس هفتگی را دربرمی‌گیرد.
 مصباح‌الهدی: این کتاب توسط مهدی طیب، یکی از شاگردان او، گردآوری شده و به نگرش و روش عرفانی دولابی می‌پردازد.
 طوبای کربلا: این اثر نیز شامل مطالبی دربارهٔ عشق و ارادت او به امام حسین (ع) و تأثیر کربلا بر زندگی عرفانی اوست.---
 وفات 
حاج محمداسماعیل دولابی در تاریخ ۹ بهمن ۱۳۸۱ شمسی (مطابق با ۲۵ ذی‌قعده ۱۴۲۳ قمری) در سن ۹۹ سالگی در تهران درگذشت و پیکر پاکش در حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه (س) در قم به خاک سپرده شد.
 منابع 

 جستارهای وابسته 
 عارفان شیعه
 اخلاق اسلامی

رده:زادگان ۱۲۸۲
رده:درگذشتگان ۱۳۸۱
رده:اهالی تهران
رده:عارفان شیعه
رده:روحانیان شیعه اهل ایران
رده:مدفونان در حرم فاطمه معصومه