عنوان‌های اشرافی آلمان

تا سال ۱۹۱۹، اشراف آلمان یک گروه ممتاز اجتماعی بودند. به طور خاص، اعضای اشراف در بیشتر سرزمین‌های آلمان قدرت را اعمال می‌کردند یا نقش مهمی در آن داشتند. به دلیل چندپارگی سرزمینی، اشرافیت در آلمان عنوان «آلمانی» در ابتدا تنها یک عنوان جغرافیاییِ گذشته‌نگر است، اما با گذشت زمان، فرهنگی و زبانی و در نهایت سیاسی و قانونی نیز می‌شود. بسیار ناهمگن بود. بنابراین، ارائه یا توصیف یک «تاریخ ملی اشرافی» یکپارچه امکان‌پذیر نیست. از قرن یازدهم/دوازدهم به بعد، اشراف از نظر قانونی و اجتماعی در قالب املاک سازماندهی شدندوالتر دمل: ویژگی‌های اشراف اروپایی - تأملات اولیه در مورد یک موضوع تاریخی جهانی. در: Zeitenblicke (نسخه بایگانی شده (بایگانی شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۱ در بایگانی اینترنت)) و بخشی از سیستم املاک یا فئودالی بودند. در قرون وسطی و از قرن چهاردهم به بعد تا پایان امپراتوری مقدس روم در سال ۱۸۰۶ افراد غیراشراف می‌توانستند به عنوان شوالیه یا توسط امپراتور و پادشاه به مقام اشرافیت برسند، اشراف آلمان ارتباط نزدیکی با سیستم پادشاهی و زمینداری، داشتند، زیرا اشرافیت‌های درون امپراتوری مختص امپراتوران و پادشاهان روم مقدس بود. پس از سال ۱۸۰۶، همه شاهزادگان آلمانی حق داشتند که عنوان اشرافیت کسب کنند. این امر با تأسیس امپراتوری آلمان در سال ۱۸۷۱ تغییر نکرد. با پایان کنفدراسیون آلمان در سال ۱۸۰۶، که امپراتوری اتریش به آن تعلق داشت، و تأسیس امپراتوری اتریش- مجارستان (عنوان امپراتوری اتریش در سال ۱۸۰۴ به وجود آمد ولی امپراتوری با عنوان اتریش - مجارستان در سال ۱۸۶۷ به وجود آمد) در سال ۱۸۶۷، اشراف اتریشی از بقیه اشراف آلمان جدا شدند. اشراف سوئیس از زمان خروج سوئیس از امپراتوری مقدس روم با صلح وستفالی در سال ۱۶۴۸، توسعه مستقلی را پشت سر گذاشته بودند.

پس از انقلاب نوامبر ۱۹۱۸/۱۹۱۹، قانون اساسی وایمار در ۱۱ آگوست ۱۹۱۹، «امتیازات یا معایب قانون عمومی ناشی از تولد یا جایگاه اجتماعی» را لغو کرد.قانون اساسی رایش آلمان، ماده ۱۰۹، در: قانون اساسی رایش آلمان (۱۹۱۹)#ماده ۱۰۹از سوی دیگر، در اتریش، اشرافیت اتریشی با قانون لغو اشرافیت به طور کامل منسوخ شد و استفاده از القاب و عناوین اشرافی در نام‌ها ممنوع شد. تخمین زده می‌شود که امروزه حدود ۸۰۰۰۰ نفر از نوادگان اشراف تاریخی در آلمان وجود دارند.مونیکا واینفورت از «یک مجموعه ارزش‌های خاص اشرافی در چارچوب مفاهیمی مانند افتخار، وظیفه و فداکاری» صحبت می‌کند که به عنوان الگویی متضاد با مفاهیم «بورژوایی» از دستاوردهای فردی توسعه یافته است.» (مونیکا واینفورت: اشراف در دوران مدرن. واندن‌هوک و روپرشت، گوتینگن ۲۰۰۶، صفحه ۱۱.)

هانس-اولریش وهلر، با الهام از لرد رالف دارندورف، اشراف را به عنوان «طبقه بالای دارای اعتبار» و «جامعه‌ای بسته» توصیف می‌کند که با آیین‌های خاص خود، اصول خاص افتخار، اصول رفتاری مبتنی بر طبقه، اعتبار دودمان و تعاملات اجتماعی انحصاری خود، خود را از محیط بورژوایی خود متمایز می‌کرد. (هانس-اولریش وهلر: تاریخ اجتماعی آلمان. جلد پنجم - جمهوری فدرال و جمهوری دموکراتیک آلمان ۱۹۴۹-۱۹۹۰. سی. اچ. بک، مونیخ ۲۰۰۸، صفحه ۱۶۷.) نوادگان اشراف تاریخی اغلب یک طبقه اجتماعی نسبتاً بسته با سبک زندگی، آداب و رسوم و اخلاق طبقاتی متمایز خود را تشکیل می‌دهند. «طبق تخمین‌های محافظه‌کارانه، نسبت اشراف در جمعیت آلمان امروز بیش از 0.1% نیست.» (همان، ص 159.)بعنوان مثال: فردریش-یوهان کنت فون آلونسلبن-ارکسلبن، هرمان کنت فون آرنیم-موسکائو، سیگیزموند بارون فون بیبرا، ویکو فون بولو-شوانت، گورگ فون کونتا، فریدریش دن دلیوس، الکساندر پرینس زو دونا-شلوبیتنک، هاسوسو فون و زو گیلسا، برنهارد فون گرونبرگ، آلفرد فون هاک، دانیل فون هونینگ اوکارول، لئو فون ینا، فریتز آدولف فون کریشگهایم، فردریک فون لا تروب، کارل کریستین پرنس زور لیپه-وایسنفلد، کرت بارون لوفلهولز فون کولورگ یواخیم فون اوپن، ویلهلم فون اسوالد، آلبرشت فون پلوتز، ویلهلم فون پوچامر، یواخیم زیگفرید نوبل لرد و بارون فون پلوتو-ویزه، ویکتور فون پوزر و گروس-نادلیتز، هربرت بارون فون ریشتهوفن، ویچارد بارون فون روچو، کارل بارون فون سکندورف فون آدبار، هرمنت Quednow, Max Freiherr Varnbüler von und zu Hemmingen, Wilhelm Graf von Wedel, Reinhard von Westrem and Gutacker Walter von Wiese und Kaiserswaldau, Rudolf von Wülfing-Leuthen, Andreas von Zeschau-Lampertswalde و غیره.

 آلمان و سرزمین‌های امپراتوری مقدس روم (عنوان‌های سیاسی و مملکتی از سال ۷۵۱ میلادی تا ۱۹۱۹) 

 قیصر یا امپراتور (کایزر) Kaiser
 صدراعظم امپراتوری ( رایش | اِرْتْسْ | کانْتْسْ | لِرْ) Reichserzkanzler
 مارشال اعظم یا رئیس پلیس امپراتوری (ارتس مارشال) Erzmarschall
 جامدار یا ساقی امپراتوری (ارتس | موند | شنک) Erzmundschenk
 مباشر اعظم امپراتوری ( ارتس | تروک | زس) Erztruchsess
 قاضی اعظم امپراتوری (ارتس | کِمِ | رِرْ) Erzkämmerer
 پادشاه (کو | نیگ) König
 کنت انتخابگر؛ امیر انتخابگر؛ شاهزاده انتخابگر (کورفورست) Kurfürst هر سه در ترجمه های فارسی استفاده می شوند.
 شاهزاده (فورست) Fürst
 شاهزاده اسقف (فورست | بیشف) Erzbischof
 آرشیدوک ( ارتس هرتسوگ) Erzherzog
 دوک بزرگ (گرٌسْ | هرتسوگ) Großherzog
 دوک (هرتْسْوگ) Herzog
 لندگراف‌ (لندز | گراف) Landgraf
 مارک گراف یا کنت مرزبان (مارک | گراف) Markgraf
 کنت پالتین ( پْفْالْتْسْ | گْراف) یا کنت کاخ Pfalzgraf
 کنت یا ( گرافَ) Graf هر دو یک معنی دارند.
 کنت قلعه ( بورگ | گراف) ( Burg | graf )
 فگت Vogt متولی یک منطقه
 مارشال ( پلیس) Marschall
 بارون (Baron) فرای هر ( Frei | herr) ( نه یک عنوان اشرافی، بلکه یک "عنوان افتخاری")
 شوالیه ( ریتِرْ) Ritter (لقبی در جنوب آلمان، نه یک عنوان اشرافی، بلکه یک "عنوان افتخاری" - به عنوان یک لقب مستقل در کتاب راهنمای تبارشناسی اشراف ذکر نشده است)

 نجیب‌زاده (Ed | ler ) ( نه یک عنوان اشرافی، بلکه یک "عنوان افتخاری")
 اشراف ( یک عنوان کلی میباشد: «آدِلْ» خوانده می شود) AdelUwe Klußmann: Nützliche Handlanger. In: Bettina Musall, Eva-Maria Schnurr (Hrsg.): Die Welt des Adels. Deutsche Verlags-Anstalt, München 2021, S. 165. ISBN 978-3-421-04868-4.

 پیوندهای بیرونی 
امپراتوری آلمان (تشکیل)

 منابع 

رده:اشراف اهل آلمان

رده:آلمان
رده:تاریخ آلمان
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:سیاست
رده:تاریخ سیاسی آلمان