دهستان گورک

دهستان گورک یکی از دهستان‌های جنوبی استان بوشهر در شهرستان تنگستان و بخش دلوار است. این دهستان در منطقه‌ای کوهستانی-بیابانی میان ارتفاعات زاگرس جنوبی و کرانه‌های خلیج فارس قرار دارد و از نظر تاریخی، فرهنگی و جغرافیایی اهمیت قابل‌توجهی دارد.

موقعیت جغرافیایی

دهستان گورک در جنوب شهرستان تنگستان واقع شده و با روستاهای متعددی چون دژگاه، خیش اشکن، خورشیدی، سرتل، مزارحسینی، جمال، محمدرحیمی، کلبندی، مهنایی و زایر ابراهیمی و سادات شناخته می‌شود.

این منطقه به‌دلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود، از مسیرهای تاریخی میان بندر بوشهر و مناطق داخلی جنوب کشور برخوردار بوده است. مسیرهای ارتباطی آن از زمین‌های شنی و نخلستان‌ها عبور می‌کند و در برخی نواحی به نواحی باتلاقی و دشوارگذر می‌رسد که در منابع تاریخی از آن با نام «مسیله» یا «مشیله» یاد شده است.

جمعیت و ساختار قومی

جمعیت بومی گورک از قوم عمده کرد و برخی لر تشکیل شده‌است. این گروه‌ها طی قرون گذشته در منطقه ساکن شده‌اند و ترکیب فرهنگی متنوعی را شکل داده‌اند. زبان گفتاری عمدتاً لری جنوبی است.

روستاهای مهم
دژگاه

خیش اشکن
خورشیدی

مزارحسینی

جمال
محمد رحیمی
کلبندی
مهنایی
سرتل

زایر ابراهیمی

خوانین در قدیم

در دوره های قاجار و پهلوی و غیره کسانی همچون حاج خضر زارعباس و حاج حیدر از طایفه سلیمان گل خان این منطقه بودند و کدخداها هم به ترتیب حاج علی کازرونی و زارجعفر خسرو انبارکی و حاج علی سلیمان گل بودند. زمانی که زارجعفر خسرو انبارکی کدخدای گورک می‌شود، حاج علی سلیمان گل می‌گوید: «چگونه یک غیر بومی می‌تواند کدخدای گورک شود؟» و به چند نفر تفنگ می‌دهد و گورکی ها همگی بر علیه زارجعفر خسرو متحد می‌شوند و او را بیرون میکنند و حاج علی سلیمان گل را می آورند.

ویژگی‌های فرهنگی و جغرافیایی

دهستان گورک به‌دلیل موقعیت جغرافیایی، فرهنگ قومی، مراسم مذهبی سنتی و ساختار سنتی سکونت، از جمله مناطق خاص جنوب ایران محسوب می‌شود. عزاداری‌های سنتی، زبان محلی و پیوستگی قومی از ویژگی‌های برجسته این ناحیه هستند.

منابع
رده:دهستان‌های ایران
رده:دهستان‌های استان بوشهر