ناشور

ناشور ، کلمه ای در زبان فارسی می باشد.

 ریشه‌شناسی و ساختار 
- پیشوند «نا-»: نشانهٔ نفی یا نبودن چیزی است. مثل «ناپاک»، «ناتمام».

- «شور»: در اینجا از ریشه «شستن» می‌آید، نه از «شور» به‌معنای مزه یا هیجان. در فارسی کهن، «شور» به معنای شست‌وشو بوده است.
- بنابراین، «ناشور» یعنی چیزی که هنوز شسته نشده، یا به‌طور استعاری، چیزی که هنوز پاک نشده، چه از نظر فیزیکی، چه اخلاقی یا نمادین.
 _تفاوت با «ناسور» و «ناصور»_
- «ناسور» به معنای زخم کهنه و روان است و نباید با «ناشور» اشتباه گرفته شود.
- «ناصور» نیز در پزشکی کاربرد دارد و به زخم‌های مزمن اشاره دارد.

 معانی در لغت‌نامه‌ها 

 لغت‌نامه دهخدا 
«ناشور (اِ) قسمی پارچه سفید پنبه‌ای لطیف نزار کرپاسی و شبیه به پارچه تنظیف... برای پاک کردن اشیاء و شیشه و غیره به کار برند.»

- این معنا به کاربرد صنعتی و خانگی اشاره دارد: پارچه‌ای برای تمیزکاری، که خودش باید تمیز باشد تا بتواند چیزهای دیگر را پاک کند.
- از نظر نمادین، می‌توان آن را به ابزاری برای تطهیر یا پالایش تعبیر کرد.
 فرهنگ فارسی 
- در برخی گویش‌ها، «ناشور» به معنای کثیف، نشسته، آلوده به کار می‌رود.

- در زبان عامیانه تهرانی یا مازندرانی، ممکن است کسی بگوید: «لباسش هنوز ناشوره» یعنی هنوز شسته نشده.

کاربرد نمادین و استعاری
- در متون ادبی یا عرفانی، ممکن است «ناشور» به ناپاکی اخلاقی یا روحی اشاره کند.
- مثال: «دل ناشور را باید با آب محبت شست» – استعاره‌ای از پالایش درونی.

 نام بومی 
درواقع یکی از اسامی بومی دم جنبانک سفید ، ناشور است!

برای کسب اطلاعات بیشتر به کتاب دايره المعارف پرندگان اثر دکتر صفاری ، مراجعه کنید.

 منابع 

رده:واژه‌ها
رده:واژه‌ها و عبارت‌ها