سیاحت‌نامه شاردن

سیاحت‌نامه شاردن (به فرانسوی: Voyages de monsieur le chevalier Chardin en Perse) مجموعه‌ای مفصل از مشاهدات ژان شاردن، جواهرساز و جهانگرد فرانسوی، است که در سده هفدهم میلادی به ایران سفر کرد. این اثر به دلیل دقت در جزئیاتِ اداری، سیاسی، مذهبی و به‌ویژه تحلیل‌های عمیق درباره خلقیات ایرانیان، یکی از معتبرترین منابع اروپایی درباره دوران شکوه صفویان به شمار می‌رود.

 محتوا و اهمیت 
شاردن دو بار به ایران سفر کرد و در مجموع حدود یازده سال در این کشور اقامت داشت. او به زبان فارسی مسلط بود و به دلیل نزدیکی به دربار شاه عباس دوم و شاه سلیمان صفوی، توانست توصیفاتی دقیق از ساختار قدرت و زندگی روزمره مردم ارائه دهد.

 تحلیل خلقیات و روحیات 
شاردن فصلی مجزا را به «طبیعت، رنگ پوست و خلقیات ایرانیان» اختصاص داده است. او ایرانیان را مردمی «بااستعداد»، «تیزبین» و «دارای حافظه‌ای قوی» توصیف می‌کند، اما در عین حال به خصلت‌هایی نظیر «اسراف»، «علاقه به تجمل» و «صراحت‌گریزی» در مناسبات اجتماعی نیز اشاره کرده است.

 ترجمه به فارسی 
کامل‌ترین ترجمه این اثر به زبان فارسی توسط محمد عباسی در ۱۰ جلد انجام شده که توسط انتشارات امیرکبیر به چاپ رسیده است.

 جستارهای وابسته 
 سفرنامه
 ایران‌شناسی
 فهرست دیدگاه‌ها و تحلیل‌ها درباره خلقیات ایرانیان

رده:سفرنامه‌های ایران
رده:آثار ۱۷۱۱ (میلادی)
رده:کتاب‌های فرانسوی
رده:کتاب‌های درباره ایران