ملک احمد پادوسپانی

ملک احمد از فرمانروایان اواخر دودمان پادوسپانیان در شاخهٔ ملکان نور بود که در حدود سال‌های ۸۹۰ تا ۹۲۰ هجری قمری در نور حکومت داشت.

 زندگی و حکومت 
ملک احمد فرزند ملک کیومرث دوم بود و پس از پدرش به‌عنوان حاکم نور و استندار رویان برگزیده شد. 
در دورهٔ حکومت او، قدرت سیاسی خاندان پادوسپانی بیش از پیش محدود شد و بیشتر به نواحی کوهستانی نور، بلده و کجور منحصر گردید. در این دوران، نفوذ آق‌قویونلوها و سپس صفویان در مازندران گسترش یافت و حاکمان محلی ناچار به اطاعت از قدرت‌های مرکزی شدند.

 روابط با قدرت‌های منطقه‌ای 
در برخی منابع محلی اشاره شده که ملک احمد در آغاز حکومت خود روابط حسنه‌ای با امیران کیایی لاهیجان و کارکیا میرزا علی برقرار کرد و از نفوذ مذهبی و سیاسی آنان برای حفظ استقلال نسبی ناحیهٔ نور بهره گرفت. 
با ظهور شاه اسماعیل یکم (بنیان‌گذار صفویان) و گسترش قدرت او به شمال ایران، ملک احمد ناگزیر به شناسایی اقتدار صفویان شد.

 درگذشت 
ملک احمد در حدود سال ۹۲۰ هجری قمری درگذشت و پسرش ملک محمد سوم جانشین او شد. با مرگ فرزندش محمد سوم، دودمان پادوسپانی در شاخهٔ ملکان نور منقرض گردید و بیش از شش سده فرمانروایی این خاندان در طبرستان به پایان رسید.

 میراث 
ملک احمد را می‌توان یکی از آخرین نمایندگان سنت کهن اسپهبدان رویان دانست. 
در روزگار او، فرهنگ و دانش محلی همچنان در حوزه‌های نور و کجور تداوم یافت و بقایای ساختار اداری پادوسپانیان تا سدهٔ دهم هجری در اسناد باقی ماند.

 منابع 

رده:فرمانروایان پادوسپانیان
رده:اهالی ایران در سده ۱۵ (میلادی)