پیمان مونزینگر

پیمان مونزینگر (به آلمانی: Münsinger Vertrag) توافقی سرنوشت‌ساز در تاریخ آلمان بود که در ۱۴ دسامبر ۱۴۸۲ به امضا رسید و به جدایی چهل‌ساله قلمرو وورتمبرگ(به آلمانی: Württemberg) پایان داد. این پیمان که میان دو شاخه اصلی خاندان وورتمبرگ(به آلمانی: Haus Württemberg) منعقد شد، راه را برای یکپارچگی اداری و سیاسی این سرزمین هموار کرد و پیش‌زمینه ارتقای آن به سطح یک دوک‌نشین(به آلمانی: Herzogtum) در امپراتوری مقدس روم گردید. این سند امروزه به عنوان یکی از مهم‌ترین متون حقوقی و سیاسی قرون وسطای متأخر در جنوب آلمان شناخته می‌شود.

 پیشینه و ضرورت اتحاد 
پس از تقسیم قلمرو در پیمان نورتینگن(به آلمانی: Nürtinger Vertrag)، وورتمبرگ به دو پاره اشتوتگارت(به آلمانی: Stuttgart) و اوراخ(به آلمانی: Urach) تقسیم شده بود. رقابت‌های فرسایشی میان این دو مرکز قدرت و تهدیدهای خارجی از سوی همسایگان مقتدر، ضرورت اتحاد دوباره را بیش از پیش نمایان کرد. ابرهارد محاسن‌دار، حاکم بخش اوراخ، با درک این موقعیت حساس، مذاکرات گسترده‌ای را با عموزاده خود در اشتوتگارت آغاز کرد تا به تشتت آرا در خاندان پایان دهد.

 مفاد اصلی و ساختار جدید قدرت 
در این معاهده، طرفین توافق کردند که تمام اراضی وورتمبرگ تحت حاکمیت واحد ابرهارد محاسن‌دار متحد شود. در مقابل، ابرهارد ششم به عنوان جانشین قانونی وی به رسمیت شناخته شد تا تداوم نسل حکمرانان تضمین گردد. همچنین مقرر شد که اشتوتگارت به عنوان پایتخت دائمی و مرکز اداری کل قلمرو انتخاب شود. این توافق شامل انحلال دربارهای موازی و ادغام خزانه ملی بود که قدرت مالی و نظامی ایالت را به میزان قابل توجهی افزایش داد.

 نقش اشراف و مشاوران در معاهده 
یکی از جنبه‌های نوآورانه پیمان مونزینگر، دخالت و نظارت اشراف و نمایندگان شهرهای وورتمبرگ بر اجرای مفاد آن بود. آن‌ها به عنوان ضامن اجرای پیمان، نقشی کلیدی در جلوگیری از بازگشت به دوران تقسیم ایفا کردند. این مشارکت جمعی در واقع سنگ‌بنای شکل‌گیری پارلمان ایالتی(به آلمانی: Landtag) در وورتمبرگ شد که در قرون بعدی به یکی از قدرتمندترین نهادهای قانون‌گذاری در ایالت‌های آلمانی تبدیل گشت.

 میراث و پیامدهای بلندمدت 
موفقیت پیمان مونزینگر به ابرهارد محاسن‌دار اجازه داد تا در سال ۱۴۹۵ در رژیم ورمس(به آلمانی: Reichstag zu Worms) توسط امپراتور ماکسیمیلیان یکم(به آلمانی: Maximilian I.) به مقام دوک ارتقا یابد. این معاهده نه تنها تمامیت ارضی وورتمبرگ را برای قرن‌ها تضمین کرد، بلکه مدلی برای حل اختلافات خاندانی در سایر نقاط آلمان شد. امروزه از این پیمان به عنوان لحظه تولد وورتمبرگ مدرن یاد می‌شود که ثبات سیاسی ناشی از آن، شکوفایی فرهنگی و تأسیس دانشگاه توبینگن(به آلمانی: Universität Tübingen) را نیز ممکن ساخت.

 جستارهای وابسته 
 خاندان وورتمبرگ
 ابرهارد یکم، دوک وورتمبرگ
 کنت‌نشین وورتمبرگ

 منابع 

رده:تاریخ آلمان
رده:ایالات امپراتوری آلمان
رده:تاریخ آلمان بر پایه مکان
رده:امپراتوری مقدس روم
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه مکان
رده:تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه دوره
رده:سرزمینهای امپراتوری مقدس روم
رده:جغرافیای آلمان
رده:فهرست‌های شاهزاده‌ها
رده:تاریخ سیاسی آلمان