پیمان مرزی ۱۹۴۱ ونزوئلا و کلمبیا

پیمان مرزی کلمبیا و ونزوئلا در سال ۱۹۴۱، که رسماً با نام توافق‌نامه علامت‌گذاری مرز و ناوبری رودخانه‌های مشترک بین کلمبیا و ونزوئلا و به طور غیررسمی با نام پیمان لوپز مسا گیل بورخ شناخته می‌شود، توافقی بود که بین دولت‌های کلمبیا و ونزوئلا در مورد مرزهای زمینی در ۵ آوریل ۱۹۴۱، در شهر کلمبیایی ویلا دل روساریو، نورته سانتاندر، توسط وزرای روابط خارجی ونزوئلا، استبان گیل بورخ، و کلمبیا، لوئیس لوپز مسا، امضا شد. 

 پیش زمینه 
پس از تقریباً ۶۰ سال مذاکره در مورد تعیین مرز ونزوئلا و کلمبیا (۱۸۸۱-۱۹۳۸)، معاهده ۱۹۴۱ به این روند طولانی پایان داد. در این معاهده، هر دو طرف اذعان کردند که مرز به طور کامل تعیین شده است، اختلافات در مورد مسائل مرزی به پایان رسیده است و کار انجام شده توسط کمیته تعیین مرز ۱۹۰۱ و کمیته کارشناسان سوئیسی به عنوان تعیین مرز معتبر به رسمیت شناخته شده است. تبادل مصوبات این توافقنامه در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۱ در کاراکاس انجام شد.

مرز زمینی بین کلمبیا و ونزوئلا به دلیل مشکلاتی مانند تجارت غیرقانونی مواد مخدر، قاچاق یا تجارت غیرقانونی، وجود بیماری‌های پرخطر که اغلب در دو طرف خطوط مرزی شیوع پیدا می‌کنند و حضور کلمبیایی، منطقه درگیری و تنش دائمی بین دو کشور است. 
 جستارهای وابسته 
 مرز ونزوئلا و کلمبیا
 روابط ونزوئلا و کلمبیا 
 منابع