نسیم غلامی سیمیاری

نسیم غلامی سیمیاری(زاده ۱۳۶۷) معترض و زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین تهران و دانش آموخته رشته معماری است.

نسیم غلامی سیمیاری در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۲ توسط ماموران اطلاعات سپاه در یکی از خیابان‌های تهران بازداشت شد. او پس از بازداشت به بند یک الف سپاه منتقل و در انفرادی مورد بازجویی قرار گرفت. وی پس از دو ماه به بند دو الف منتقل شد و نهایتاً در تاریخ ۴ مهرماه ۱۴۰۲ به بند زنان زندان اوین انتقال یافت. ماموران پس از بازداشت اقدام به تفتیش منزل او کرده و برخی وسایل شخصی او از جمله مدارک شناسایی، تلفن‌های همراه، کامپیوتر، پول، طلا، ساعت و تعدادی از لباس‌های او و خانواده‌اش را با خود بردند.

وی پس از پنج ماه بازداشت در دادسرای اوین از بابت «اتهامات اجتماع و تبانی»، «تبلیغ علیه نظام» و «بغی» مورد تفهیم اتهام قرار گرفت. نسیم سیمیاری در زمان بازداشت مورد شکنجه روحی و جسمی قرار گرفته و اعترافات اجباری از وی اخذ شده بود. این اعترافات به صورت دیکته نوشته شده و به اجبار بازجو انجام شده بود. 

نسیم سیمیاری با هفت متهم دیگر به نام‌های حمیدرضا سهل‌آبادی، احسان روازژیان، امین سخنور، علی هراتی مختاری، حسین محمدحسینی، امیر شاه ولایتی و حسین اردستانی در یک پرونده مشترک قضایی امنیتی بازداشت شده بودند.

نسیم سیمیاری در تاریخ ۲۶ شهریور۱۴۰۳، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری محاکمه و به ۶ سال حبس، ۷۴ ضربه شلاق و ۲۰ سال تبعید به انگوران زنجان محکوم شد. 

در فروردین ۱۴۰۴ با آزادی مشروط نسیم سیمیاری مخالفت شد. این در حالی است که این زندانی سیاسی با احتساب ایام بازداشت، بیش از یک سوم از دوران محکومیت خود را سپری کرده بود.

او در مهر ۱۴۰۴ و در حمایت از فریبا کمال آبادی زندانی بهائی دست به اعتصاب غذا زد. فریبا کمال‌آبادی، از اعضای سابق مدیران جامعه بهائی ایران پس تحمل یک دوره‌ ١٠ ساله حبس، سال ١٣٩٦ از زندان آزاد شد. وی مرداد ماه ۱۴۰۱‏ بار دیگر بازداشت و به تحمل ۱۰ سال حبس دیگر محکوم شد که سه سال آن‌ را تا مهر ۱۴۰۴ سپری کرده بود. ۱۹ مهرماه ۱۴۰۴ در حالی که وکیل این زندانی بهائی به او گفته بود که آزاد می‌شود و نماینده دستگاه قضایی جمهوری اسلامی این خبر را به او اطلاع داده بود، اما در نهایت آزادی‌اش منتفی اعلام شد. به همین دلیل نسیم سیمیاری در اعتراض به لغو آزادی هم‌بندی خودش (فریبا کمال آبادی) دست به اعتصاب غذا زد. ۲۸ مهر ۱۴۰۴ زنان زندانی سیاسی در بند زنان زندان اوین طی نامه‌ای از او خواستند که به اعتصاب غذای خودش پایان بدهد. در تاریخ ۳ آبان ۱۴۰۴ وی با اصرار هم‌بندی‌ها پذیرفت که به اعتصاب غذای خودش پایان بدهد.
 منابع 

رده:افراد زنده
رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل ایران
رده:فعالان حقوق بشر اهل ایران
رده:زندانیان سیاسی در ایران
رده:فعالان اهل ایران
رده:فعالان دموکراسی در ایران
رده:معترضان اهل ایران