تأثیر استعمار بر هنر بومی آفریقا و آسیا

تأثیر استعمار بر هنر بومی آفریقا و آسیا به بررسی پیامدهای سلطهٔ استعماری اروپاییان بر سنت‌های هنری و فرهنگی این دو قاره می‌پردازد. استعمار نه تنها اقتصاد و سیاست را دگرگون کرد، بلکه هنر بومی را نیز از طریق تحمیل سبک‌های غربی، مصادرهٔ آثار و بازنمایی نابرابر در موزه‌ها تحت تأثیر قرار داد.Phillips, Ruth B. Representing Africa in the Western Museum. Indiana University Press، ۱۹۹۹.

 زمینهٔ تاریخی 
از قرن شانزدهم تا بیستم، استعمار اروپایی در آفریقا و آسیا گسترش یافت. قدرت‌های استعماری همچون بریتانیا، فرانسه، هلند و پرتغال نه تنها منابع طبیعی را کنترل کردند، بلکه هنر و فرهنگ بومی را نیز در معرض تغییر قرار دادند.Thomas, Nicholas. Colonialism’s Culture: Anthropology, Travel and Government. Princeton University Press، ۱۹۹۴.

 در آفریقا 

 مصادرهٔ آثار: بسیاری از اشیای آیینی و هنری، مانند برنزهای بنین، توسط استعمارگران غارت و به موزه‌های اروپا منتقل شدند.
 تحمیل سبک‌های غربی: آموزش‌های هنری استعماری باعث تضعیف سنت‌های بومی و جایگزینی آن با نقاشی و پیکرتراشی به سبک اروپایی شد.
 بازنمایی کلیشه‌ای: هنر آفریقا در نمایشگاه‌های استعماری و موزه‌های اروپایی بیشتر به‌عنوان «هنر بدوی» معرفی می‌شد تا میراثی اصیل و پیچیده.Clifford, James. The Predicament of Culture: Twentieth-Century Ethnography, Literature, and Art. Harvard University Press، ۱۹۸۸.

 در آسیا 

 معماری استعماری: در هند، اندونزی و ویتنام، سبک‌های معماری اروپایی در ساختمان‌های دولتی و شهری رواج یافت و بر بافت شهری مسلط شد.
 هنرهای سنتی: بسیاری از هنرهای بومی مانند خوشنویسی اسلامی، نقاشی مینیاتور و تئاتر سنتی تحت فشار فرهنگ استعماری به حاشیه رانده شدند.
 ترکیب و تلفیق: در برخی مناطق، هنرمندان محلی عناصر بومی و اروپایی را ترکیب کردند و گونه‌های تازه‌ای از هنر «هیبریدی» پدید آمد (مانند نقاشی‌های کمپانی در هند).Metcalf, Thomas R. An Imperial Vision: Indian Architecture and Britain’s Raj. Oxford University Press، ۱۹۸۹.

 بازتاب در اروپا 
هنر بومی آفریقا و آسیا که از طریق استعمار به اروپا منتقل شد، بر بسیاری از هنرمندان مدرن اروپایی تأثیر گذاشت. پابلو پیکاسو، هانری ماتیس و دیگران از نقاب‌ها و پیکره‌های آفریقایی الهام گرفتند و سبک‌هایی چون کوبیسم را شکل دادند.Vogel, Susan. Africa Explores: 20th Century African Art. The Center for African Art، ۱۹۹۱.

 پیامدهای معاصر 

 بحث بازگرداندن آثار: بسیاری از کشورهای آفریقا و آسیا خواستار بازگرداندن آثار هنری غارت‌شده‌اند.
 بازاندیشی موزه‌ها: موزه‌های اروپایی در سال‌های اخیر در حال بازنگری در چگونگی نمایش و تفسیر آثار مستعمراتی هستند.
 احیای هنر بومی: هنرمندان معاصر در کشورهای مستعمرهٔ پیشین، با تکیه بر میراث بومی، به بازآفرینی و بازتعریف هویت فرهنگی می‌پردازند.Enwezor, Okwui. The Short Century: Independence and Liberation Movements in Africa, 1945–1994. Prestel، ۲۰۰۱.

 میراث 
تأثیر استعمار بر هنر بومی آفریقا و آسیا همچنان موضوعی زنده در پژوهش‌های تاریخی و فرهنگی است. این میراث هم نشانه‌ای از سرکوب و سلطه استعماری است و هم منبع الهام برای جنبش‌های فرهنگی و هنری معاصر در این دو قاره.

 پانویس 

 منابع 

 Phillips, Ruth B. Representing Africa in the Western Museum. Indiana University Press، ۱۹۹۹.
 Thomas, Nicholas. Colonialism’s Culture: Anthropology, Travel and Government. Princeton University Press، ۱۹۹۴.
 Clifford, James. The Predicament of Culture: Twentieth-Century Ethnography, Literature, and Art. Harvard University Press، ۱۹۸۸.
 Metcalf, Thomas R. An Imperial Vision: Indian Architecture and Britain’s Raj. Oxford University Press، ۱۹۸۹.
 Vogel, Susan. Africa Explores: 20th Century African Art. The Center for African Art، ۱۹۹۱.
 Enwezor, Okwui. The Short Century: Independence and Liberation Movements in Africa, 1945–1994. Prestel، ۲۰۰۱.
رده:استعمار اروپایی در آسیا
رده:استعمار اروپا در آفریقا