سازمان پلتفرمی

ظهور فناوری هایی مانند هوش مصنوعی و بلاکچین، هوشمندی، قابلیت اطمینان، کار آمدی و بهره وری پلتفرم ها را دوچندان نمود و گامی بزرگ در مسیر ایجاد فرایند های پویا و داده محور در پلتفرم‌ها برداشته شد.

موفقیت پلتفرم ها در حوزه عرضه و تقاضای برون سازمانی ، استفاده از مدل های پلتفرمی در طراحی داخلی سازمانها را موجب شد و ورود مدل های پلتفرمی به فرایندهای داخل سازمان نوع جدیدی از سازمانها را پدید آورد که امروزه به نام سازمانهای پلتفرمی نامیده می شوند. سازمانهای پلتفرمی در حقیقیت شبیه هیچ یک از مدل های طراحی سازمانی قبلی نیستند . از طبقات و لایه های مختلف سازمانی و تقسیم کار های سنتی در آنها اثری نیست و هر موجودیتی (Entity ) بطور مجزا و مستقیم مورد بهره برداری و ارزیابی قرار می گیرد. موجودیت ها می توانند تمام دارایی های سازمان اعم از دارایی های مشهود مانند ساختمان ، تجهیزات و ماشین آلات ، نرم افزار ها و سخت افزار ها و همچنین دارایی های نا مشهود مانند برند، دانش فنی، ارتباطات تجاری، لوکیشن و...را شامل شوند. 

هریک از این دارایی ها مستقل از منشا مالکیتی آنها بطور مستقیم و مستقل قابل برنامه ریزی و مدیریت می باشند . مبدا استفاده این دارایی ها می تواند در داخل یا خارج سازمان مالک دارایی باشد وکلیه دارایی ها نه تنها در داخل سازمان بین بخش های مختلف سازمان قابلیت اشتراک گذاری دارند بلکه می توانند در سازمانهای مختلف دیگر نیز برای استفاده در دسترس باشند. 

در واقع کلیه منابع سازمانی فارغ از مالکیت آنها قابل استفاده و مدیریت توسط تمامی افراد داخل و خارج سازمان می باشد. نحوه تعاملات مالی و هزینه- فایده استفاده از منابع نیز با کمک فناوری بلاکچین بین مالکان و استفاده کنندگان تقسیم می شود. این ویژگی سازمانهای پلتفرمی به تنهایی بزرگترین پارادایم دانش مدیریت تا کنون مبنی بر محدودیت منابع را به پارادایم مدیریت منابع تغییر داده و موضوع دستیابی به منابع محدود را تا حدود زیادی از مسایل اصلی مدیران سازمان دور کرده است.

 منابع 
رده:سازمان‌ها
رده:هوش مصنوعی