اکبرت

اکبرت (؛ زاده حدود ۷۵۰ – درگذشته پس از ۸۱۱ میلادی) یکی از نجیب‌زادگان برجسته ساکسون و از متحدان نزدیک شارلمانی بود که پس از تسلیم شدن ویدوکیند، به عنوان حاکم یا دوک بخش‌هایی از زاکسن منصوب شد. او به دلیل وفاداری به امپراتوری فرانک، نقش مهمی در تثبیت حاکمیت فرانک‌ها و گسترش مسیحیت در مناطق تازه فتح شده ایفا کرد.

 پیش‌زمینه و وفاداری به شارلمانی 
برخلاف ویدوکیند که سال‌ها علیه فرانک‌ها جنگید، اکبرت از جمله اشراف ساکسونی بود که خیلی زود به قدرت و برتری شارلمانی پی برد. پس از پایان مقاومت‌های سازمان‌یافته در سال ۷۸۵، شارلمانی برای اداره سرزمین‌های وسیع زاکسن به رهبران محلی وفادار نیاز داشت. اکبرت به دلیل نفوذ خانوادگی و پذیرش مسیحیت، به عنوان یکی از مورد اعتمادترین مقامات شارلمانی در شمال آلمان انتخاب شد. او مسئولیت نظارت بر مالیات‌ها و اجرای قوانین فرانک (قانون ساکسون) را در مناطق غربی زاکسن بر عهده داشت.

 نقش در جنگ‌های مرزی و کلیسا 
اکبرت در لشکرکشی‌های شارلمانی علیه اسلاوهای شمالی و اوبوتریت‌ها نقش فعالی داشت و امنیت مرزهای شمال شرقی امپراتوری را تأمین می‌کرد. علاوه بر وظایف نظامی، او به همراه همسرش، ایدا از هرتسفلد، حامی بزرگ کلیسا بودند. آن‌ها کلیسای معروف هرتسفلد را بنا کردند که به یکی از مراکز مهم تبلیغ مسیحیت در میان ساکسون‌ها تبدیل شد. این همکاری نزدیک با نهادهای دینی، قدرت سیاسی اکبرت را در ساختار جدید قدرت فرانک‌ها تثبیت کرد.

 میراث و خاندان اکبردین 
اکبرت بنیان‌گذار خاندانی شد که در متون تاریخی به نام «اکبردین‌ها» شناخته می‌شوند. این خاندان برای چندین نسل نفوذ خود را در مناطق وسفالیا و زاکسن حفظ کردند. اگرچه پس از مرگ او در اوایل سده ۹ میلادی، قدرت دوک‌های ساکسون با ظهور خاندان لیودولفینگ (نیاکان امپراتوران آینده آلمان) تحت‌الشعاع قرار گرفت، اما اقدامات اکبرت در ادغام فرهنگی و سیاسی ساکسون‌ها در جهان مسیحیت، زیربنای تشکیل پادشاهی آلمان در سده‌های بعد را فراهم کرد.

 جستارهای وابسته 

 تاریخ آلمان

 گاه‌شمار تاریخ آلمان

 منابع 

رده:نجیب‌زادگی در امپراتوری فرانک