آرتور تارخینیان

آرتور آرتاوازدی تارخانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) معمار نوگرای اهل ارمنستان بود.

 زندگی‌نامه 
وی در ۲۳ فوریهٔ ۱۹۳۲ در لنیناکان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه معماران ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۱۹۹۸)، نشان برجسته افتخار، معمار شایسته ارمنستان شوروی، مدال آلکساندر تامانیان، مدال طلای نمایشگاه دستاوردهای اقتصاد ملی، جایزه شورای وزیران اتحاد شوروی و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده است. وی در ۶ آوریل ۲۰۰۶ در سن ۷۴ سالگی در ایروان درگذشت.

 آثار 
 ساختمان‌های مؤسسات علوم اجتماعی فرهنگستان ملی علوم ارمنستان (۱۹۵۵–۱۹۷۲)
 «سینما روسیا» (۱۹۷۰–۱۹۷۴؛ جایزه شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی، ۱۹۷۹)
 کاخ جوانان (۱۹۷۰–۱۹۸۵؛ جایزه کومسومول، ۱۹۸۱)
 «فرودگاه زوارتنوتس» (۱۹۸۱؛ جایزه دولتی ارمنستان شوروی، ۱۹۸۵)
 مجتمع ورزشی و کنسرت (۱۹۸۴؛ جایزه دولتی اتحاد جماهیر شوروی، ۱۹۸۷)
 محله مسکونی «اربونی-۳»
 ساختمان‌های مسکونی در خیابان‌های ساریان، چارنتس و باگراتونیاتس در ایروان.

آرتور تارخانیان معمار حدود بیست بنای یادبود است:

 بنای یادبود قربانیان نسل‌کشی بزرگ (ایروان، ۱۹۶۷)
 بنای یادبود مارتیروس ساریان (ایروان، ۱۹۸۶)
 بنای یادبود پنجاهمین سالگرد ارمنستان شوروی (دیلیجان، ۱۹۷۰)
 بناهای یادبود جان‌باختگان جنگ میهنی (دسق، تاتو، بازمابرد)
 مجسمه شارل آزناوور (گیومری، ۲۰۰۱).

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 
 فهرست معماران ارمنی

 یادداشت 

 منابع 

 

 
 
 
 
 
 
 

 پیوند به بیرون 

رده:اعضای اتحادیه معماران ارمنستان
رده:اهالی گیومری
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان
رده:درگذشتگان ۲۰۰۶ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۲ (میلادی)
رده:معماران اهل ارمنستان