گویش چهارمحالی

گویش چهارمحالی یکی از گویش‌های فارسی است، که در منطقه چهارمحال از استان چهارمحال و بختیاری استفاده می‌شود. گویش چهارمحالی با فارسی رسمی تفاوت‌های آوایی و واژگانی دارد و برخی واژه‌ها و پسوندهایی دارد که تنها در این گویش دیده می‌شود. گویش‌های شهرکردی یا دهکردی، فرخ شهری یا قهفرخی، از شناخته‌شده‌ترین زیرشاخه‌های این گویش هستند.

شهرهای فرخ‌شهر، شهرکرد، هفشجان و بروجن مراکز مهم فارسی‌زبان استان چهارمحال و بختیاری به‌شمار می‌آیند. بدین ترتیب لهجه‌های فارسی چهارمحالی قهفرخی (فرخشهری)، دهکردی (شهرکردی)، هیشگونی (هفشجانی) و اورجنی (بروجنی) نام دارند. گویشورهای چهارمحالی گویش‌های شهری (قهفرخی، دهکردی، هیشگونی، اورجنی ) را متفاوت از گویش‌های روستایی می‌دانند، اما بررسی‌ها نشان می‌دهد در ساختارهای واژگانی و واج‌شناختی میان آن‌ها تفاوتی وجود ندارد.

 جمعیت 
طی پژوهشی که شرکت پژوهشگران خبره پارس به سفارش شورای فرهنگ عمومی در سال ۱۳۸۹ انجام داد و براساس یک بررسی میدانی و یک جامعه آماری از میان ساکنان استان چهارمحال و بختیاری، ۸۵٪ از جمعیت این استان فارسی‌زبان بوده‌اند.شماره کتابشناسی ملی:۲۸۷۷۸۳۱/طرح بررسی و سنجش شاخص‌های فرهنگ عمومی کشور (شاخص‌های غیرثبتی){گزارش}:استان چهارمحال و بختیاری/به سفارش شورای فرهنگ عمومی کشور؛ مدیر طرح و مسئول سیاست گذاری:منصور واعظی؛ اجرا:شرکت پژوهشگران خبره پارس -شابک:۱–۴۴–۶۶۲۷–۶۰۰–۹۷۸ *وضعیت نشر:تهران-موسسه انتشارات کتاب نشر ۱۳۹۱ *وضعیت ظاهری:۳۰۰ ص:جدول (بخش رنگی)، نمودار (بخش رنگی)
اطلس زبان‌های ایران (ALI) نقشه توزیع نقطه‌ای و چندضلعی زبان‌های استان چهارمحال و بختیاری و چندین نقشه داده‌های زبانی را منتشر کرده است.Anonby, Erik, Mortaza Taheri-Ardali, et al. (eds.). 2015-2017.Anonby, Erik, Mortaza Taheri-Ardali, et al. (eds.). 2015-2017.Anonby, Erik, Mortaza Taheri-Ardali, et al. (eds.). 2015-2017.

 منابع 

رده:گویش‌های زبان فارسی
رده:استان چهارمحال و بختیاری