پدیده مدل‌های پلاس سایز در صنعت مد ایتالیا

مدل‌های پلاس سایز (به انگلیسی: Plus-size models) در صنعت مد ایتالیا از دههٔ ۲۰۱۰ به بعد به‌عنوان بخشی از روند جهانی «تنوع بدن» (Body Diversity) و «پذیرش بدن» (Body Positivity) به رسمیت شناخته شدند. این روند پاسخی به انتقادهای گسترده از معیارهای سخت‌گیرانهٔ لاغری در دنیای مد بود که به‌ویژه در ایتالیا، یکی از مراکز اصلی مد جهانی، بازتاب یافت.

 پیش‌زمینه 
ایتالیا به‌عنوان خانهٔ برندهای بزرگ مد مانند ورساچه، دولچه و گابانا و گوچی، برای دهه‌ها از مدل‌های بسیار لاغر در نمایش‌های مد و تبلیغات خود استفاده می‌کرد. این امر موجب انتقادهایی از سوی پژوهشگران، سیاست‌گذاران و فعالان اجتماعی شد که معتقد بودند این تصاویر موجب گسترش اختلالات خوردن در میان زنان جوان می‌شوند.

 ظهور مدل‌های پلاس سایز 
در نیمهٔ دوم دههٔ ۲۰۱۰، با قدرت گرفتن جنبش «پذیرش بدن» و تأثیر رسانه‌های اجتماعی، نخستین مدل‌های پلاس سایز در هفته مد میلان روی صحنه رفتند. برندهایی مانند دولچه و گابانا و Elisabetta Franchi نخستین خانه‌های مد ایتالیایی بودند که از مدل‌های سایز بزرگ در کمپین‌های تبلیغاتی خود استفاده کردند.

 تأثیر رسانه‌ها 
پوشش رسانه‌ای در ایتالیا، به‌ویژه توسط Vogue Italia و La Repubblica، نقش مهمی در مشروعیت‌بخشی به مدل‌های پلاس سایز ایفا کرد. رسانه‌ها این پدیده را به‌عنوان نشانه‌ای از تغییر فرهنگی در برابر فشارهای دیرینهٔ زیبایی ایده‌آل معرفی کردند.

 نقدها و چالش‌ها 
با وجود این تحولات، برخی منتقدان معتقدند که استفاده از مدل‌های پلاس سایز در ایتالیا بیشتر جنبهٔ تبلیغاتی دارد و هنوز تغییرات بنیادی در معیارهای صنعت مد این کشور رخ نداده است. منتقدان همچنین به کمبود نمایندگان واقعی «سایزهای متنوع» در کمپین‌های بزرگ اشاره کرده‌اند.

 نتیجه‌گیری 
پدیدهٔ مدل‌های پلاس سایز در ایتالیا بازتابی از تحولات جهانی در صنعت مد است. این روند هرچند هنوز با محدودیت‌ها و نقدهایی روبه‌رو است، اما توانسته جایگاه تازه‌ای برای بازنمایی بدن‌های متنوع در یکی از مهم‌ترین پایتخت‌های مد جهان ایجاد کند.

 منابع