مجموعه مارکوس

مجموعه مارکوس به گنجینه‌ای از آثار هنری ارزشمند اشاره دارد که توسط رئیس‌جمهور سابق فیلیپین ، فردیناند مارکوس، و بانوی اول ، ایملدا مارکوس، در طول سال‌های قدرتشان (۱۹۶۵–۱۹۸۶) جمع‌آوری شده بود. در سال ۲۰۰۳، دیوان عالی فیلیپین تأیید کرد که دارایی‌ها - از جمله آثار هنری - که توسط مارکوس‌ها در طول دوران تصدی‌شان به دست آمده، «ثروت نامشروع» است. در سال ۲۰۱۴، ساندیگانبایان حکم داد که به اصطلاح «مجموعه هنری مارکوس» به‌طور غیرقانونی به دست آمده و بنابراین متعلق به دولت فیلیپین است.

 توقیف و فروش بین‌المللی 
پس از برکناری مارکوس‌ها در سال ۱۹۸۶، مقامات ده‌ها نقاشی از استادان قدیمی و امپرسیونیست‌ها را در انبارها و آپارتمان‌هایی در مانیل و نیویورک که به شبکه‌ای از همکاران آنها مرتبط بودند، ردیابی کردند. در سال ۱۹۹۱، ۶۰ نقاشی از این مجموعه در حراجی در نیویورک فروخته شد تا برای برنامه بهبود دولت فیلیپین بودجه جمع‌آوری شود.

برخی از آثار هنری نیز در اختیار عدنان خاشقجی، دلال اسلحه سعودی، که به عنوان واسطه دارایی‌های مارکوس عمل می‌کرد، یافت شد. برخی دیگر از جمله آثاری از کلود مونه و آلفرد سیسلی، از آپارتمان ویلما باتیستا، دستیار سابق مارکوس، کشف شدند که در سال ۲۰۱۲ توسط دادستان‌های نیویورک توقیف و بعداً به فیلیپین بازگردانده شدند.

طبق گزارش‌های پی اس جی جی، حدود ۱۴۶ نقاشی از مجموعه مارکوس همچنان مفقود هستند.

در اکتبر ۲۰۱۴، مأموران اداره ملی تحقیقات (NBI)، به همراه پرسنلی از پی اس جی جی، به یکی از اموال موزه مارکوس در جستجوی آثار هنری ارزشمند از جمله نقاشی‌های میکل‌آنژ و پیکاسو حمله کردند. با این حال، طبق گزارش‌ها، این حمله نتوانست آن آثار شاخص را بازیابی کند؛ تنها پرتره‌های خانوادگی مارکوس‌ها در طول جستجو پیدا شد.

 قطعات قابل توجه 
یکی از نقاشی‌های گمشده که بیش از همه مورد توجه قرار گرفت، تابلوی «فم کوچی ششم» اثر پابلو پیکاسو، محصول سال ۱۹۳۲، در مستند «شاه‌ساز» ساخته لورن گرینفیلد در سال ۲۰۱۹، روی دیوار آپارتمان ایملدا مارکوس آویزان بود. پس از انتخابات ۲۰۲۲ فیلیپین، عکس‌هایی منتشر شد که نشان می‌داد همان نقاشی پیکاسو هنوز در محل سکونت ایملدا مارکوس به نمایش گذاشته شده است و بحث‌هایی را در مورد اینکه چرا این اثر توقیف نشده است، دامن زد.

این مجموعه همچنین شامل آثاری منسوب به کلود مونه، میکل‌آنژ، رافائل، مادربزرگ موسی و پائول گوبیلارد، در میان دیگر استادان اروپایی و آمریکایی، در کنار آثاری از هنرمندان برجسته فیلیپینی بود.

«کاموت دیگرز»، آخرین و ناتمام‌ترین نقاشی هنرمند ملی، کارلوس «بوتونگ» فرانسیسکو (۱۹۶۹)، به نقطه کانونی بحث‌ها در مورد منشأ، مالکیت و اخلاق تبدیل شده است. بنا به گزارش‌ها، این اثر توسط بیوه فرانسیسکو، روزالینا فرانسیسکو، به فردیناند مارکوس پدر و ایملدا مارکوس هدیه داده شده و برای مدتی در کاخ مالاکانانگ به نمایش گذاشته شده بود. به گفته سناتور منتخب، ایمی مارکوس، او آخرین بار این نقاشی را در مالاکانانگ دیده است، اما علناً اعلام کرده است که نمی‌داند چگونه بعداً آن را برداشته‌اند.

در ژوئن ۲۰۱۹، گالری لئون، نقاشی حفاری‌های کاموت را با قیمت ۲۳٫۴ میلیون پزو (شامل حق بیمه خریدار) به حراج گذاشت. اندکی پس از آن، در پاسخ به جنجال پیرامون مالکیت و منشأ آن، فرستنده و خریدار توافق کردند که نقاشی را به یک موزه یا مؤسسه عمومی دیگر اهدا کنند تا از سیاسی شدن آن کاسته شود و امکان دسترسی عموم فراهم شود. با این حال، طبق آخرین گزارش‌ها، نقاشی حفاری‌های کاموت هنوز رسماً به هیچ موزه‌ای اهدا نشده است؛ مؤسسه مورد نظر همچنان بی‌نام است و مکان آن همچنان مورد توجه مقامات فرهنگی و عموم مردم است.

 نمایشگاه موزه متروپولیتن-موزه وارگاس 
در سال ۲۰۲۲، موزه متروپولیتن مانیل، مجموعه‌ای از آثار هنری مجموعه مارکوس را در نمایشگاهی با عنوان «اصلاح و زیاده‌روی: گنجینه‌ای از آثار هنری مارکوس» به موزه وارگاس دانشگاه فیلیپین قرض داد. این نمایشگاه، استادان قدیمی اروپایی را در کنار آثاری از نقاشان برجسته فیلیپینی قرار داد و فرصتی نادر را برای محققان و عموم مردم فراهم کرد تا آثاری را که مدت‌ها در انبار نگهداری یا توسط دولت توقیف شده بودند، مطالعه کنند.

 منابع 

رده:خانواده مارکوس
رده:صفحه‌های با ترجمه بازبینی‌نشده