توما شلسر

توما شلسر (؛ زاده ۸ دسامبر ۱۹۷۷) مورخ و متخصص مطالعات تاریخ هنر، مؤلف، رمان‌نویس و مدیر بنیاد هارتونگ-برگمن است. او همچنین از سال ۲۰۱۴ استاد مدرسه پلی‌تکنیک است. وی پیش از این، روزنامه‌نگار مجله هنر بوزار و رادیو نووا بوده است. دومین رمان او، چشمان مونا (۲۰۲۴)، بازتابی بین‌المللی یافت. این کتاب به‌ویژه باعث شد که او در سال ۲۰۲۵ به عنوان نویسنده فرانسوی سال (جوایز نشر) برگزیده شود و در ایالات متحده عنوان «کتاب سال» بارنز اند نوبل را از آن خود کند.

 زندگی‌نامه 
توماس شلسر در سال ۲۰۰۶ دکترای خود را در رشته تاریخ و تمدن‌ها در مدرسه عالی مطالعات علوم اجتماعی با موضوع هنرمند رئالیست، گوستاو کوربه دفاع کرد. رساله او تحت عنوان پذیرش کوربه، فانتزی‌های رئالیستی و پارادوکس‌های دموکراسی (۲۰۰۷) منتشر شد. توماس شلسر به‌طور مشخص‌تر خود را وقف بررسی پیوندهای میان «حوزه‌های زیبایی‌شناسی و سیاست» کرده است. او به‌ویژه مطالعاتی را دربارهٔ کاریکاتور، سانسور و — در چارچوب بورسیه مرکز تاریخ ساینس-پو — دربارهٔ مسیر حرفه‌ای هنرمند لیونی، پل شناوار منتشر کرده است (پل شناوار، بناهای شکست، ۲۰۰۹)؛ اثری که «نشان‌گر شکاف عمیقی است که میان ادعاهای تاریخیِ سازنده اسطوره مدرنِ هنرمند و کاراییِ تقریباً صفر او دهان باز کرده است». او همچنین در مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس (INHA) به عنوان مسئول مطالعات و پژوهش (۲۰۰۲–۲۰۰۶) و سپس به عنوان پژوهشگر مقیم (۲۰۱۰) فعالیت کرده است.

توماس شلسر از سال ۲۰۱۴ مدیریت بنیاد هارتونگ-برگمن در آنتیب را بر عهده دارد که در آنجا جانشین فرانسوا هرس شد.

وی که نویسنده چندین جستار است، در نوامبر ۲۰۱۷ برای کتاب جهان بدون انسان (۲۰۱۶) برنده جایزه برنیه شد که از سوی فرهنگستان هنرهای زیبای فرانسه اهدا می‌شود. این اثر که با الهام از رئالیسم گمانه‌زن کوئنتین میاسو نوشته شده، به مطالعه آثار هنرمندانی می‌پردازد که از قرن هجدهم به این سو، «احساس مرکزیتِ کلِ بشریت را در هم می‌شکنند.»

در سال ۲۰۱۹، توماس شلسر کتاب رؤیاپردازی – از هنر عصر روشنگری تا کابوس تبلیغاتی را منتشر کرد و در آن مفهوم «رؤیازایی» (onirogénéité یا خاصیت رؤیاانگیزی) را با الهام از ژان استاروبینسکی پیشنهاد داد تا در هنر به «آنچه رؤیا، خیال‌پردازی و رؤیاها و تصاویر ذهنی ایجاد می‌کند یا تمایل به ایجاد آن دارد» اشاره کند.

توماس شلسر نخستین زندگینامه هنرمند فرانسوی-نروژی، آنا-ایوا برگمن را منتشر کرد (آنا-ایوا برگمن – زندگی‌های درخشان، گالیمار ۲۰۲۲) که در سال ۲۰۲۳ به انگلیسی ترجمه شد و در آن به‌ویژه بر بعد جسمانی هنرمند تأکید شده است. نویسنده می‌نویسد: «یک زندگینامه، تبدیل جوهریِ گوشت به کاغذ است. با این حال، من می‌خواستم که زندگینامه آنا-ایوا برگمن به درستی روایتِ کالبدی باشد که از دل تاریخ عبور می‌کند.»

 جوایز و افتخارات 
 ۲۰۰۴: جایزه نخستین رمان نمایشگاه کتاب دراویی برای کتاب باکرهٔ ناپاک
 ۲۰۱۷: جایزه برنیه از سوی فرهنگستان هنرهای زیبای فرانسه برای کتاب جهان بدون انسان
 ۲۰۲۲: نشان شوالیه هنر و ادب
 ۲۰۲۴: جایزه موزانوسترا برای رمان چشمان مونا
 ۲۰۲۵: نویسنده سال در «جوایز نشر»
 ۲۰۲۵: جایزه «کتاب سال» بارنز اند نوبل برای رمان چشمان مونا

 منابع 

رده:تاریخ‌نگاران هنر اهل فرانسه
رده:دانش‌آموختگان مدرسه عالی مطالعات علوم اجتماعی
رده:زادگان ۱۹۷۷ (میلادی)