شعارهای خیزش ۱۴۰۴ ایران

شعار های خیزش ۱۴۰۴ ایران، شعارهایی هستند که در اعتراضات ۱۴۰۴ که از روز ۷ دی‌ماه در اعتراض به نرخ ارز و تشدید رکود بازار اعتراض شد و در روز ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه به خیزشی سراسری تبدیل شد، به کار میرود. شعار اصلی به‌کار رفته در این خیزش «جاوید شاه»، خطاب به رضا پهلوی، ولیعهد سابق ایران و فعال سیاسی و شعار «مرگ بر خامنه‌ای» و «مرگ بر دیکتاتور» خطاب به سید علی خامنه‌ای، رهبر سابق ایران است. این مقاله شعارهای بکار رفته در تظاهرات ۱۸ و ۱۹ دی و جنبش دانشجویی ۱۴۰۴ ایران را پوشش می‌دهد.
بندانگشتی|بخشی از شعارهای به‌کار رفته در شهر کاشمر

 شعارها 

 تحلیل 
بندانگشتی|350x350پیکسل|توزیع درصدی شعارها در روزهای ۵ تا ۱۰ به نقل از ایران اینترنشنال
در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در ایران، شرکت‌کنندگان در تجمعات و راهپیمایی‌ها شعارهایی را سر دادند که بازتاب‌دهندهٔ ترکیبی از مطالبات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بود. گزارش‌های رسانه‌های بین‌المللی و مستقل نشان می‌دهد که علاوه بر اعتراض به شرایط معیشتی، بخش‌هایی از معترضان شعارهای سیاسی و ضدحکومتی نیز مطرح کردند.
 مرگ بر دیکتاتور: این شعار یکی از رایج‌ترین شعارهای سیاسی در تجمعات بود و با هدف ابراز نارضایتی از ساختار قدرت جمهوری اسلامی ایران سر داده شد. طبق گزارش‌های منابع معتبر، این شعار در اعتراضات سراسر کشور و در چندین روز از اعتراضات شنیده شده است.
 شعارهایی علیه رهبر جمهوری اسلامی مانند «مرگ بر خامنه‌ای»: این شعارها نیز در اعتراضات ۲۰۲۵‑۲۰۲۶ به‌طور گسترده گزارش شده‌اند و هدفشان ابراز نارضایتی مستقیم از رهبری جمهوری اسلامی بوده است.
 شعارهای مرتبط با نمادهای تاریخی یا تغییر ساختار: در برخی گزارش‌های معتبر آمده است که معترضان از نمادها و شعارهای تاریخی یا فرهنگی استفاده کرده‌اند، همانند اشاره به حکومت‌های گذشته یا ابراز امید به تغییر ساختار حکومتی. این موارد در چند گزارش بین‌المللی که دربارهٔ شعارهای معترضان در شهرهای مختلف ایران منتشر شده‌اند ذکر شده است.

در کنار این‌ها، مجموعه‌ای از شعارهای دیگر نیز گزارش شده‌اند که ترکیبی از اعتراض اقتصادی («گرانی، تورم، بحران معیشت») و درخواست همبستگی اجتماعی («نترسید نترسید، ما همه با هم هستیم») را نشان می‌دهند، که در پوشش رسانه‌ای بین‌المللی به‌عنوان بازتاب وضعیت نارضایتی عمومی منتشر شده‌اند.

به‌طور کلی، شعارهای مشاهده‌شده در این اعتراضات به سه دستهٔ کلی تقسیم می‌شوند:
 شعارهای اقتصادی و اجتماعی: مرتبط با مشکلات معیشتی، تورم، ارزش پول ملی و وضعیت اقتصادی خانواده‌ها،
 شعارهای ضدحکومتی: بیان نارضایتی از رهبران و ساختار سیاسی موجود،
 شعارهای دارای ارجاعات نمادین تاریخی و فرهنگی: مانند اشاره به دوره‌های گذشته یا نمادهای ملی‌گرایانه.

این دسته‌بندی نشان‌دهندهٔ تنوع مطالبات و نگرش‌های شرکت‌کنندگان در اعتراضات است، از کسانی که خواستار تغییرات اقتصادی هستند تا معترضان با رویکردهای سیاسی گسترده‌تر علیه ساختار قدرت.

 منابع 

رده:تاریخ حقوق مدنی و آزادی‌ها در ایران
رده:جنبش دانشجویی در ایران
رده:خیزش ۱۴۰۴ ایران
رده:شورش‌ها و ناآرامی‌های شهری در ایران
رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر