لیبرالیسم نو

لیبرالیسم نو یا لیبرالیسم مدرن (Modern Liberalism) یک جریان فکری و سیاسی است که در قرن بیستم، به‌ویژه پس از رکود بزرگ دهه ۱۹۳۰، در پاسخ به محدودیت‌های لیبرالیسم کلاسیک شکل گرفت. این دیدگاه تلاش می‌کند آزادی‌های فردی را با عدالت اجتماعی، رفاه عمومی و نقش فعال دولت در اقتصاد ترکیب کند.

پیش‌زمینه تاریخی

در حالی که لیبرالیسم کلاسیک بر آزادی از دخالت دولت تأکید داشت، لیبرالیسم مدرن بر آزادی‌های مثبت توانمندسازی افراد برای بهره‌مندی از حقوق و فرصت‌ها تمرکز دارد. این تحول تحت تأثیر نظریه‌های اقتصادی جان مینارد کینز، جنبش‌های حقوق مدنی، و گسترش دولت رفاه در کشورهای غربی صورت گرفت.

اصول کلیدی

- دولت رفاه‌محور: حمایت از خدمات عمومی مانند آموزش، بهداشت، بیمه اجتماعی و مبارزه با فقر.
- برابری فرصت‌ها: تلاش برای کاهش نابرابری‌های ساختاری از طریق سیاست‌های اجتماعی.
- آزادی‌های مدنی: دفاع از حقوق بشر، آزادی بیان، حقوق اقلیت‌ها و برابری جنسیتی.
- اقتصاد مختلط: ترکیب بازار آزاد با نظارت و تنظیم‌گری دولتی برای جلوگیری از بحران‌های اقتصادی و نابرابری شدید.
- دموکراسی نمایندگی: تأکید بر مشارکت عمومی، انتخابات آزاد و حاکمیت قانون.

نمونه‌های سیاسی

احزاب لیبرال مدرن در کشورهای مختلف شامل حزب دموکرات در ایالات متحده، حزب لیبرال کانادا، حزب لیبرال دموکرات بریتانیا، و حزب دموکرات ۶۶ در هلند هستند. این احزاب معمولاً ترکیبی از آزادی‌های فردی، عدالت اجتماعی، و سیاست‌های رفاهی را دنبال می‌کنند.

 جستارهای وابسته 
 لیبرالیسم کلاسیک
 نئولیبرالیسم
 دولت رفاه
 جان مینارد کینز
 دموکراسی لیبرال
 حقوق بشر
 اقتصاد مختلط