مسجد جامع هلسینکی

مسجد جامع هلسینکی پروژه‌ای بود که در سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷ برای ساخت یک مسجد بزرگ در هلسینکی مطرح بود. قرار بود برای این پروژه، اواخر بهار یا اوایل تابستان ۲۰۱۸، یک مسابقه بین‌المللی معماری آغاز شود. مقام‌های اداری شهر این پروژه را تأیید کردند، اما کمیته محیط شهری از آن حمایت نکرد. پس از آن، در دسامبر ۲۰۱۷، متقاضیان درخواست رزرو زمین خود را پس گرفتند.

درباره پروژه مسجد بزرگ بحث عمومی گسترده‌ای درگرفت و توجه ویژه‌ای به تأمین مالی خارجی پروژه جلب شد. مخالفان پروژه معتقد بودند که مسجد بزرگِ تحت رهبری سنی‌ها، سلفی‌گری بسیار محافظه‌کارانه را در فنلاند گسترش می‌دهد و روابط میان مسلمانان ساکن فنلاند از گرایش‌های مختلف را متشنج‌تر می‌کند.

 طرح 
هدف، ساخت مسجدی در مکانی مرکزی بود. برای محل ساخت، هاناساری در کنار سورنیستن رانتاتی در نظر گرفته شده بود. نیروگاه هاناساری که در نزدیکی آن قرار داشت، در سال ۲۰۲۳ تعطیل شد. سخنگوی پروژه، پیا یاردی، اندازه مسجد برنامه‌ریزی‌شده را حدود ۳٬۰۰۰ متر مربع اعلام کرد. افزون بر آن، قرار بود در کنار مسجد، یک مرکز چندمنظوره به مساحت ۱۵٬۰۰۰ متر مربع ساخته شود که از جمله شامل فضاهای فرهنگی، ورزشی، اجتماعی و آموزشی باشد.Helsingin Uutiset یاردی حدس می‌زد که احتمالاً در مسجد فضاهای جداگانه‌ای برای مردان و زنان در نظر گرفته شود. همچنین ممکن دانسته می‌شد که از مناره‌های مسجد اذان پخش شود. مجموع زیربنای مسجد ۱۸٬۲۰۰ متر مربع می‌شد که تقریباً با ساختمان پارلمان فنلاند برابری می‌کرد. مسجدی که از نظر ابعاد با طرح برنامه‌ریزی‌شده قابل مقایسه بود، مسجد سنی حضرت سلطان بود که در سال ۲۰۱۲ در پایتخت قزاقستان، آستانه، تکمیل شد و مجموع زیربنای آن ۱۷٬۷۰۰ متر مربع بود.Suurmoskeijan takana on sata miljoonaa hämärää euroa. paivanlehti.fi 29.12.2016

در یک نظرسنجی که به سفارش هلسینگین سانمات و توسط Kantar TNS در آوریل ۲۰۱۷ انجام شد، ۵۴ درصد از ساکنان هلسینکی که با آنان مصاحبه شده بود، با این گزاره که «می‌توان در هلسینکی مسجد بزرگی ساخت، اگر برای آن از پول شهر استفاده نشود» «کاملاً موافق» یا «تا حدی موافق» بودند. حدود دو پنجم پاسخ‌دهندگان با پروژه مسجد بزرگ موافق نبودند. از میان احزاب، فنلاندی‌های اصیل یکپارچه‌ترین مخالفت را با ساخت مسجد بزرگ داشتند، اما انتقاد از پروژه در میان مرزهای حزبی نیز دیده می‌شد. نامزد شهرداری هلسینکی، یان واپااووری از حزب ائتلاف ملی، با پروژه مسجد مخالفت کرد، زیرا به گفته او این پروژه «تحریک‌آمیز خواهد بود و تقابل غیرضروری را شعله‌ور می‌کند».

 سازمان‌های فعال در پس‌زمینه 
برای پیشبرد پروژه، در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۶ بنیاد اوآسیس تأسیس شد. در هیئت‌مدیره این بنیاد، ایلاری رانتاکاری، سفیر پیشین فنلاند در زامبیا و تانزانیا، عبدالسلام یاردی، متقی خان رئیس انجمن جوانان مسلمان، انس حجار امام جامعه اسلامی فنلاند، محمد حسین عمر رئیس پیشین آن، و پیا ایاد حضور داشتند. در این بنیاد، فوکوس؛ مجمع فرهنگ و دین که از سوی هیئت کلیسایی تأمین مالی می‌شد و همان اتحادیه فرهنگی مسیحی پیشین است، اتحادیه مسلمانان فنلاند و انجمن زنان مسلمان فنلاند حضور داشتند. انجمن دوستی فنلاند–بحرین از پروژه حمایت می‌کرد. افزون بر این، مؤسسه دیاکونی هلسینکی نیز در برنامه‌ریزی مشارکت داشت. در ژوئیه ۲۰۱۵ رسانه‌ها درباره نقش هیئت کلیسایی در پروژه مسجد بزرگ خبر دادند. در روزهای پس از انتشار این خبر، خروج از کلیسا از طریق وبگاه eroakirkosta.fi دو برابر شد.Eroakirkosta.fi - Kirkosta eroaminen suurmoskeijan takia jatkuu vilkkaana

ایلاری رانتاکاری، رئیس انجمن فوکوس و سفیر پیشین، همچنین بنیان‌گذار و رئیس انجمن دوستی فنلاند–بحرین است. اتحادیه مسلمانان فنلاند پنج سازمان عضو دارد. یکی از آن‌ها انجمن زنان مسلمان فنلاند است. پیا یاردی عضو هیئت‌مدیره هر دو انجمن است. یاردی همچنین از اعضای بنیان‌گذار انجمن دوستی فنلاند–بحرین است.Kirkko ja Kaupunki 12.06.2015 در پس‌زمینه پروژه مسجد بزرگ هلسینکی، ارتباطاتی نیز با اخوان‌المسلمین دیده شده است.

 تأمین مالی 
برآورد هزینه پروژه ۱۱۰ تا ۱۴۰ میلیون یورو بود که بخش عمده آن قرار بود از کشورهای خلیج فارس تأمین شود. پس از تکمیل ساختمان، برآورد می‌شد که برای هزینه‌های بهره‌برداری و نگهداری مسجد و مرکز چندمنظوره، سالانه ۵ تا ۷ میلیون یورو نیاز باشد. بحرین به‌عنوان سازمان‌دهنده جذب سرمایه مطرح شد؛ کشوری که قرار بود تأمین مالی را هماهنگ کند و آموزش امامان مسجد را تأمین مالی نماید. بنا بر گزارش‌ها، منابع مالی قرار بود از عربستان سعودی و بازرگانان عربی که نماینده محافظه‌کارانه‌ترین تفسیر از اسلام، یعنی وهابیت، بودند، بیاید.Iltasanomat.fi (julkaisuajankohta?)Katja Kuokkanen, Uhriutuminen on kehno tapa lobata moskeijaa. Helsingin Sanomat 15.5.2017 paperilehdessä suppeampana s. A 19 در گزارش بررسی مالی، امارات متحده عربی و مراکش نیز به‌عنوان دیگر تأمین‌کنندگان مالی احتمالی ذکر شدند. به گفته بنیاد اوآسیس، تأمین‌کنندگان مالی آمادگی خود را برای پرداخت هزینه‌های بهره‌برداری مسجد به مدت ده سال از زمان تکمیل آن اعلام کرده بودند. تا دسامبر ۲۰۱۷، از بحرین نزدیک به نیم میلیون یورو برای برنامه‌ریزی مسجد فرستاده شده بود. از آنجا که بنیاد اوآسیس هنوز رسماً فعالیت خود را آغاز نکرده بود، این منابع از طریق انجمن دوستی فنلاند–بحرین هدایت شده بود. 

شهر هلسینکی معتقد بود برای پیگیری تأمین مالی به کمک نیاز دارد. در پیشنهاد کمیته محیط شهری هلسینکی به هیئت‌مدیره شهر تأکید شد که تأمین مالی باید شفاف و علنی باشد و نباید رابطه وابستگی ایجاد کند.

 دیدگاه‌ها 
در بحث مربوط به مسجد جامع، هم از ساخت مسجد حمایت شد و هم با آن مخالفت شد. در برخی دیدگاه‌ها، خود مسجد در مرکز مخالفت نبود، اما به خطرهای مرتبط با آن اشاره شده بود. 

 اظهارنظرهای موافق 
پیا یاردی، سخنگوی بنیاد اوآسیس، تأکید کرد که هرچند در هلسینکی حدود سی «نمازخانه» وجود داشت، مسلمانان فاقد «مسجد واقعی» بودند؛ چیزی که در فنلاند فقط یکی از آن، در یرون‌په، وجود داشت. به نظر یاردی، مخالفان مسجد باید از خود می‌پرسیدند آیا برای مسیحیان کافی بود که سالن‌های کلیسایی داشته باشند، اما کلیسا نداشته باشند. در میان مسلمانان، «مسجد واقعی» به مسجدی گفته می‌شود که فضای دیگری در آن وجود نداشته باشد و ساختمان آن از نظر فیزیکی به سازه‌های دیگر متصل نباشد. یاردی همچنین گفت که مسجد جامع در استفاده عبادی بین سنی‌ها و شیعیان مشترک خواهد بود. او باور نداشت که اختلافی به وجود آید. موضوع یک مسجد سنی بود که البته از شیعیان نیز در آن استقبال می‌شد. دبیرکل کنفرانس اسقف‌ها، یوری کومولاینن، نیز مسئله را چنین می‌دید که مسجد بزرگ گرایش‌های مختلف مسلمانان را گرد هم خواهد آورد. پیا یاردی این ادعا را رد کرد که مسجد می‌تواند اندیشه اسلام‌گرای افراطی را گسترش دهد: «حتی از طریق پژوهش‌ها هم ثابت شده است که این مسجدها نیستند که رادیکال می‌کنند. ساختمان نمی‌تواند رادیکال کند، بلکه این کار را انسان‌ها انجام می‌دهند.» 

کمیسیون اروپایی علیه نژادپرستی و نابردباری شورای اروپا، ECRI در گزارش خود درباره فنلاند در سال ۲۰۱۳ خواسته بود که در منطقه هلسینکی برای مسلمانان مهاجر‌تبار «مسجد واقعی» ساخته شود. ECRI مقام‌های فنلاند را به گفت‌وگو با مسلمانان مهاجر‌تبار برای ساخت مسجد تشویق کرده و توصیه کرده بود که این موضوع هرچه زودتر حل شود. 

کلیسای انجیلی لوتری فنلاند اظهار کرد که خود به‌عنوان چنین در پروژه مسجد مشارکت ندارد، اما نسبت به بهبود امکان‌های انجام مناسک دینی نگاه مثبتی دارد. به گفته یوری کومولاینن، دبیرکل کنفرانس اسقف‌ها، مسجد جامع دست دوستی جامعه بود که به مهار ساختارهای روان‌شناختی‌ای کمک می‌کرد که رادیکالیسم را رشد می‌دهند. زمینه رشد رادیکالیسم، احساس طردشدگی و کنار گذاشته‌شدن است. در مقابل، دربرگرفتن افراد به ادغام اجتماعی کمک می‌کند. بنابراین به ساختارهای ادغام‌کننده‌ای نیاز است که بر آزادی دین استوار باشند. کومولاینن همچنین باور داشت که دیده‌شدن تنوع دینی، علاقه به مسیحیت را نیز افزایش خواهد داد. اما کومولاینن نسبت به هدایت احتمالی مسجد از خارج از کشور، موضعی منفی داشت.

از حامیان مسجد بزرگ، مؤسسه مهاجرت نیز بود. به گفته این مؤسسه، مسجد بزرگ بیش از آنکه رادیکال‌شدن مسلمانان را افزایش دهد، آن را کاهش می‌داد. در عوض، مسجد بزرگ نشانه‌ای از «حضور پذیرفته‌شده و آشکارِ اسلام و مسلمانان در فنلاند» بود.

اولی هولمستروم، مدیر بنیاد مؤسسه دیاکونی، گفت: «بهتر است در ساختن فهم میان ادیان و فرهنگ‌ها مشارکت داشت تا اینکه بیرون ایستاد و انتقاد کرد.» او معتقد بود که اگر این پروژه تحقق یابد، تاریخ فنلاند را تغییر خواهد داد. این وضعیت شباهت‌هایی دارد با زمانی که در آغاز سده بیستم نخستین کنیسه و کلیسای کاتولیک رومی در فنلاند ساخته شد.

اولی روهومکی، پژوهشگر ارشد مؤسسه امور بین‌الملل فنلاند، و هانو یوسولا، استاد مطالعات خاورمیانه در دانشگاه هلسینکی، با خود پروژه مسجد مخالفتی نداشتند، اما نسبت به تأمین مالی آن و به‌ویژه منشأ پول تردید داشتند. روهومکی تأکید کرد که مسجد بزرگی که احتمالاً تحقق می‌یابد باید در چارچوب قوانین فنلاند و مطابق اصول جامعه باز فعالیت کند. روهومکی تردید داشت که بحرین، که حاکمان آن پیوندهای نیرومندی با عربستان سعودی داشتند، در پروژه مسجد بزرگ نوعی واسطه صوری باشد و انگیزه بحرین پرسش‌برانگیز بود. به گفته روهومکی، چالش این بود که در پروژه «ایدئولوژی‌ای رخنه می‌کند که با جهان ارزشی دموکراسی لیبرال سازگار نیست». 

به گفته هانو یوسولا، «پول خلیج فارس در دهه‌های اخیر تا حد زیادی تأثیر نیرومندی بر شیوه تفسیر اسلام در جهان اسلام گذاشته است». یوسولا همچنین به خبری اشاره کرد که روزنامه ایندیپندنت در اکتبر ۲۰۱۶ منتشر کرده بود و بر اساس آن، پناهندگان سوری در آلمان از محافظه‌کاری شدید مسجدهای فعال در آن کشور شوکه شده بودند. 

حسین الطائی، کارشناس عراق در سازمان حل منازعه CMI، که مسلمان شیعه است، معتقد بود که امامان سنی مسجد هلسینکی باید در فنلاند آموزش ببینند تا از رادیکال‌شدن جلوگیری شود.

 اظهارنظرهای مخالف 
نگرانی وجود داشت که تأمین مالی سعودی مسجد، اندیشه رادیکال اسلامی را به فنلاند بیاورد. گفته می‌شد از آنجا که بحرین به عربستان سعودی وابسته است، پروژه مسجد به دلیل تأمین مالی و وهابیت سعودی، بنیادگرایی را پیش خواهد برد و در بدترین حالت به رادیکالیسم خشونت‌آمیز خواهد انجامید. از این رو مسجد، ادغام اجتماعی مسلمانان را تقویت نمی‌کرد، بلکه مانع آن می‌شد. به گفته پژوهشگران، تجربه‌هایی که برای نمونه از آلمان به دست آمده بود، از همین نوع بود. از سوی دیگر، ادعا شده است که به جای وهابیت، نیروهای پشت پروژه ارتباط بیشتری با جنبش سلفی دیگری، یعنی اخوان‌المسلمین، داشتند.

عربستان سعودی از درآمدهای نفتی خود برای گسترش دین رسمی دولت آن کشور، یعنی وهابیت فوق‌محافظه‌کار، در نقاط مختلف جهان استفاده کرده است. این پول برای کتاب‌ها، رسانه‌ها، مدارس، دانشگاه‌ها، ساخت مسجدها، مشاغل دانشگاهی جذاب و بورس‌های تحصیلی برای روزنامه‌نگاران صرف شده است.Kepel 2006, s. 72-74, 194 از جمله عربستان سعودی، کویت و قطر پیش‌تر مسجدهایی را تأمین مالی کرده‌اند که در آن‌ها تفسیرهای سخت‌گیرانه از اسلام گسترش یافته است. در مستندی که اوله در فوریه ۲۰۱۷ پخش کرد، موضوع مسجدهایی در دانمارک بود که در آن‌ها قانون شریعت در تعارض با ارزش‌های غربی آموزش داده می‌شد. رئیس مسجدی در بروکسل، پایتخت بلژیک، که با پول عربستان سعودی تأمین مالی می‌شد، پس از آنکه مشخص شد محتوای آموزش‌های او تا چه اندازه رادیکال است، از سمت خود برکنار شد.

در یوتبری در سوئد، در سال ۲۰۱۱ مسجد جدیدی با تأمین مالی عربستان سعودی افتتاح شد. پیش‌برندگان پروژه اطمینان داده بودند که تأمین‌کنندگان مالی به هیچ وجه بر فعالیت مسجد تأثیر نخواهند گذاشت. با این حال، مسجد یوتبری به پایگاه مسلمانان سنی محافظه‌کار تبدیل شده بود؛ جایی که جذب‌کنندگان، جوانان بزرگ‌شده در حومه‌ها را به سوی جنبش‌های افراطی می‌کشاندند. حدود ۱۳۰ نفر از یوتبری به صفوف داعش پیوسته بودند و این شهر به یکی از بزرگ‌ترین مراکز جذب داعش در اروپا تبدیل شده بود. سرویس امنیتی سوئد گزارش داد که چندین واعظ برانگیزاننده جهاد که با سازمان‌های تروریستی ارتباط داشتند، به مسجد رفت‌وآمد کرده بودند. 

مسلمانان شیعه و کردهای ساکن فنلاند نگرانی خود را نسبت به ارتباطات بحرین با عربستان سعودی ابراز کردند. آنان می‌ترسیدند که مسجد سنی، سلفی‌گری افراطی اسلامی را در فنلاند تغذیه کند.Pauha & Bahmanpour 2022, s. 43 به گفته اولی روهومکی، در سلفی‌گری، مسلمانان شیعه از مسیحیان یا یهودیان کافرتر شمرده می‌شوند.

آته کالوا، عضو شورای شهر هلسینکی و عضو کمیته محیط شهری از حزب ائتلاف ملی، تردید داشت که مسجد بزرگ هلسینکی مسلمانان فنلاند را متحد کند، آن‌گونه که دست‌اندرکاران پروژه می‌گفتند؛ بلکه برعکس، موجب شکاف خواهد شد و با اندازه و قدرت نامتناسب خود، همه دیگر جوامع مسلمان فنلاند را خفه خواهد کرد. کالوا خاطرنشان کرد که مسلمانان شیعه و سنی در هیچ جای جهان در یک مسجد مشترک رفت‌وآمد نمی‌کنند. تنها استثناها مسجدالحرام مکه و مسجد پیامبر در مدینه هستند که همه مسلمانان جهان در جریان حج به آن‌ها می‌روند. از نظر کالوا، کودکانه بود که تصور شود اکومنیسم می‌تواند در فنلاند تحقق یابد. 

منتقدان پروژه به پایه مالی آن توجه کردند. بر اساس گزارش خانه آزادی، بحرین به یکی از بدترین دولت‌های سرکوبگر خاورمیانه تبدیل شده بود. پس از آنکه سلطنت سنی‌مذهب، جنبش اعتراضی طرفدار دموکراسی را در سال ۲۰۱۱ با خشونت سرکوب کرد، به‌طور نظام‌مند حقوق سیاسی و آزادی‌های مدنی را حذف کرده، اپوزیسیون سیاسی را از هم پاشیده و به شکلی خشن به جمعیت شیعه مخالف حمله کرده است.

به نظر لیسا لیماتاینن، خبرنگار اوله در رم، واگذاری زمین برای مسجدی که بحرین از آن حمایت می‌کند، تصمیمی بی‌طرفانه نبود و گفت‌وگوی ادیان را در فنلاند تقویت نمی‌کرد. بحرین به نقض حقوق بشر اکثریت شیعه توسط نخبگان سنی کشور متهم شده بود. لیماتاینن می‌ترسید که مسجد بزرگ خصومت‌های میان گرایش‌های مختلف اسلام را به فنلاند منتقل کند. به گفته او، پشت اختلاف‌های مسلمانان شیعه و سنی، اهداف سیاسی دولت‌ها قرار دارد که برای نمونه در شبه‌جزیره بالکان عینیت یافته‌اند.

اعضای شورای شهر هلسینکی، آته کالوا، میکا ابلینگ از دموکرات مسیحی‌های فنلاند و دان کویولاکسو از اتحاد چپ، معتقد بودند که مسجد بزرگ به ادغام اجتماعی مسلمانانی که به‌عنوان مهاجر و پناهنده به فنلاند می‌آیند کمک نخواهد کرد. به نظر آنان، فضاهای جداگانه برای مردان و زنان در مسجد و مرکز چندمنظوره، برعکس، به‌ویژه زنان مسلمان را از جمعیت اصلی فنلاند جدا می‌کرد. تومی سواندر، عضو شورای شهر از SDP، به مصاحبه‌هایی اشاره کرد که در ساختمان پلیس پاسیلا با پناهندگان واردشده از عراق و سوریه در سال ۲۰۱۵ انجام شده بود و در آن‌ها تنش‌هایی میان مسلمانان شیعه و سنی مشاهده شده بود.

 فروپاشی پروژه 

کمیته محیط شهری هلسینکی در دسامبر ۲۰۱۷ از رزرو برنامه‌ریزی برای مسجد و مرکز چندمنظوره حمایت نکرد. کمیته تصمیم یکپارچه خود را از جمله چنین توجیه کرد که پرسش‌های بی‌پاسخ بسیار زیادی درباره منشأ تأمین مالی وجود داشت. به گفته نایب‌رئیس کمیته، تصمیم منفی کمیته تأثیری اساسی بر تصمیم احتمالی آینده هیئت‌مدیره شهر درباره پیشرفت پروژه مسجد نیز داشت. در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷، اتحادیه مسلمانان فنلاند، انجمن زنان مسلمان فنلاند و مجمع دین و فرهنگ فوکوس اعلام کردند که درخواست رزرو زمین خود را پس گرفته‌اند. آنان گفتند قصد دارند با دلایل تصمیم کمیته محیط شهری آشنا شوند و بعدها رزرو زمین را بررسی کنند. 

پیا یاردی گفت گروه پشت پروژه از آن صرف‌نظر نکرده است، بلکه درخواست از آن رو پس گرفته شد که پس از تصمیم کمیته، بررسی آن بیهوده و اتلاف وقت به نظر می‌رسید. به گفته یاردی، بسیار ممکن و محتمل بود که گروه پشت پروژه در شکلی تازه، درخواست جدیدی در هلسینکی ارائه کند. پیش‌برندگان پروژه به رسانه‌ها گفته بودند که می‌توانند برای محل ساخت مسجد بزرگ، اسپو یا وانتا را نیز بررسی کنند. 

با این حال، رئیس هیئت‌مدیره شهر وانتا، نماینده پارلمان از حزب ائتلاف ملی، ساری مولتالا گفت: «با این شرایط، باور ندارم که این پروژه در وانتا هم امکان تحقق داشته باشد». آنتی لیندتمان، رئیس شورای شهر وانتا و نماینده پارلمان از SDP، نیز در همین موضع بود و این پروژه را بسیار عظیم می‌دانست: «مسجدهایی با اندازه برنامه‌ریزی‌شده در حال حاضر برای نمونه در دیگر کشورهای نوردیک یافت نمی‌شوند.» لیندتمان نیز نسبت به سازوکارهای مالی پروژه تردید داشت. 

مارکو مارکولا، رئیس هیئت‌مدیره شهر اسپو از حزب ائتلاف ملی، و یرکی کاسوی، رئیس شورای شهر اسپو و نماینده پارلمان از اتحاد سبز، استقرار مسجد بزرگ در اسپو را کاملاً ناممکن نمی‌دانستند. به گفته کاسوی، امکان‌های پروژه به جزئیات و قابلیت اجرایی آن بستگی داشت. او به ساخت کلیسای مورمون واقع در کاراکالیو اشاره کرد که وقتی طرح پروژه، زمین و تأمین مالی مرتب بود، حتی بحثی نیز درباره آن شکل نگرفت.

ورونیکا رن-کیوی، رئیس هیئت‌مدیره شهر کاونیاینن و نماینده پارلمان از حزب سوئدی‌های فنلاند، و کریستوفر ماسار، مدیر شهر، جای‌گیری مسجد در کاونیاینن را بی‌درنگ رد کردند، زیرا به‌سادگی فضایی برای آن وجود نداشت. ایملی پلتونن، رئیس شورای شهر یارونپیا از SDP، باور نداشت که در آن شهرداری علاقه یا آمادگی طرح‌ریزی شهری برای پروژه وجود داشته باشد.

اساسنامه بنیاد اوآسیس، که مسئول پروژه مسجد جامع بود، در دسامبر ۲۰۱۵ برای بررسی مقدماتی ارائه شده بود، اما تا دسامبر ۲۰۱۷ این بنیاد ثبت نشده بود. به گفته ماریا پنتیکاینن، نایب‌رئیس انجمن دوستی فنلاند–بحرین، ۴۰۰٬۰۰۰ یورویی که بحرین اعطا کرده بود، در دسامبر ۲۰۱۷ در حساب انجمن قرار داشت. ایلتا-سانومات در بهار ۲۰۱۷ گزارش داد که هزاران یورو از اتحادیه مسلمانان فنلاند، که پشت درخواست رزرو زمین مسجد بود، و شورای اسلامی فنلاند، که به‌عنوان شریک همکاری پروژه نام برده شده بود، توقیف شده است.

 منابع 
 
 

 پانویس 

 
رده:طرح‌های ساختمانی تحقق‌نیافته در هلسینکی
رده:اسلام در هلسینکی
رده:هلسینکی در دهه ۲۰۱۰ (میلادی)