خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

غزلی با مطلعِ «خوشست خلوت اگر یار یار من باشد» غزل شمارهٔ ۱۶۰ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.

 مفهوم و درون‌مایه 

 وزن 

 در اجراها 
مرضیه در برنامهٔ شمارهٔ ۱۷۰ از مجموعهٔ گل‌های رنگارنگ این غزل را در دستگاهِ شور اجرا کرده‌است.
 ترجمه‌ها 

 در دیگر آثار هنری 
برروی یک شمعدان برنجیِ دورهٔ صفویه و متعلق به آستانهٔ شیخ صفی، سه بیت از این غزل حک شده‌است. این شمعدان در حال حاضر در موزهٔ ملی ایران (شمارهٔ ۳۶۰۳) نگهداری می‌شود.

 پانویس 

 منابع 
 
 
 

رده:شعرها در بحر مجتث
رده:غزل‌های حافظ