نظریه اخراج اجنبی

بندانگشتی|تصویری که در سال ۱۸۶۱ کشیده شده‌است و نمایانگر شعار بیرون راندن خارجیان از ژاپن است.
نظریه اخراج اجنبی، نظریه جوئی نظریه‌ای بود که در دوره باکوماتسو و پایان دوره ساکوکو در ژاپن رایج شد. این نظریه که خواستار اخراج کامل خارجیان و عدم تجارت با خارجیان بود، از نوع عقاید شوونیسمی بود.

از ترکیب نظریه حرمت‌گزاری به امپراتور و نظریهٔ اخراج اجنبی، سوننو جوئی به معنی «حرمت‌گزاری به امپراتور، اخراج اجنبی» به وجود آمد. شوننو جوئی نوعی فلسفه سیاسی و جنبش اجتماعی برخاسته از آئین کنفوسیوسی بود که به شکل شعار سیاسی در دههٔ ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰ در طی باکوماتسو، دوران پایانی شوگون‌سالاری توکوگاوا در ژاپن رایج شد.

 پانویس 

 منابع 

 
 

رده:باکوماتسو