بخور بحری

بندانگشتی|چپ|250px|نمونه بخور بحری
بخور بحری یا عود بحری در زبان بومیان جنوب به بخور آبی یا عابد الماء که به معنی بنده آب ترجمه می‌شود. بخور بحری را زمانی که ملوانان و ناخداها برای مدت طولانی در دریا بودند بر روی عرشه کشتی یا لنج می‌سوزاندند. مواد تشکیل دهنده آن بیشتر نوعی چوب و ریشه گیاهان و مواد خرد سنگ مانند است. بخور بحری علاوه بر بوی خوش دارای خواص درمانی بسیاری استگیاه‌شناسی در ایران باستان . و همچنین از دریازدگی جلوگیری می‌کند. بخور بحری نقشی مهم در علوم غریبه و دعانویسی یهودیان و مسلمانان دارد.

 در ادبیات 
 رودکی:

 نظامی:

 منوچهری:

 پانویس 

 منابع 
کتاب‌ها
 
 واژه‌نامه برخط دهخدا

رده:بخور
رده:عطرسازی