طوش

طوش یا نوش نام یکی از پسران اسفندیار است. اختلاف نگارش این نام ناشی از نسخه‌های گوناگون شاهنامه فردوسی می‌باشد. در بعضی نام طوش و در بعضی دیگر نوش آمده است. طوش در آتشکده ‌های زرتشتی به کار دینی مشغول بود. طوش برخلاف سایر برادران در جنگ‌ها و اتفاقات حضور کمرنگی دارد.

 طوش در شاهنامه فردوسی 
در شاهنامه فردوسیشاهنامه فردوسی، بر پایه چاپ مسکو، انتشارات هرمس، صفحه ۹۲۳ از چهار پسر اسفندیار به نام‌های بهمن، مهرنوش، آذرنوش و طوش نام برده می‌شود، که فردوسی هر چهار نفر را رزمجو معرفی می‌کند، در شاهنامه فردوسی بر پایه تصحيح جلال خالقی مطلق این اسم نوش آمده استشاهنامه فردوسی، تصحیح جلال خالقی مطلق، انتشارات سخن، جلد دوم، صفحه ۷۵:
 
 
 
 
 
 
 
 ابیات فوق در شاهنامه فردوسی تصحیح جلال خالقی مطلق چنین آمده است:

 
 
 
 

که می‌توان نتیجه گرفت که طوش در خدمت گسترش دین زرتشت بوده است. همچنان که دیده می‌شود نوشتار طوش به گونه نوش در شاهنامه فردوسی به تصحیح جلال خالقی مطلق آمده است. 
نباید نوش را با نوش آذر یکی دانست در ابیات فوق فردوسی آنها را با شماره گذاری از هم تمیز داده است. زمانی نوش آذر و بهمن و مهرنوش با اسفندیار به جنگ ارجاسب رفتند، ازطوش نامی برده نمی‌شود. در شاهنامه فردوسی به نسبت سه برادر بسیار کمتر از طوش سخن گفته می شود:
 
 

 جستارهای وابسته 
فهرست شخصیت‌های شاهنامه

منابع

رده:اسطوره‌شناسی ایرانی
رده:پهلوانان ایرانی شاهنامه
رده:شخصیت‌های شاهنامه
رده:فرهنگ عامه ایران