هادی سیف

هادی سیف (زادهٔ ۱۲ تیر ۱۳۲۶ – درگذشتهٔ ۲۷ مهر ۱۴۰۱) نویسنده، کارگردان، مجری و پژوهشگر هنرهای سنتی ایران بود. او در زمینهٔ حفظ، پژوهش و معرفی هنرهای سنتی و میراث فرهنگی ایران فعالیت داشت و آثار متعددی در حوزهٔ فرهنگ و هنر سنتی منتشر کرد. وی در ۲۷ مهر ۱۴۰۱، در ۷۵سالگی، درگذشت.

 زندگی 
هادی سیف در سال ۱۳۲۶ در شیراز و در خانواده‌ای اهل هنر زاده شد. او از نوجوانی به هنر، به‌ویژه هنرهای سنتی، علاقه‌مند بود و در دوران جوانی به نگارش دربارهٔ زندگی و آثار هنرمندان ایرانی پرداخت. سیف تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در شیراز به پایان رساند و سپس در رشتهٔ تاریخ هنر در دانشگاه اصفهان به تحصیل پرداخت.

عنوان پایان‌نامهٔ دورهٔ کارشناسی او «نقش ترکمنان در آسیای غربی» و پایان‌نامهٔ دورهٔ کارشناسی ارشدش «تیموریان و تحول هنری مکتب شیراز» بود. وی برای ادامهٔ تحصیل راهی دانشگاه استراسبورگ شد و از رسالهٔ دکتری خود با عنوان «نقش حیوانات اسطوره‌ای در حجاری‌های تخت جمشید» دفاع کرد.

 فعالیت 
سیف عمدتاً به معرفی هنرمندان محلی و کمتر شناخته‌شدهٔ ایران می‌پرداخت. در اواسط دههٔ ۱۳۸۰، برنامه‌ای با عنوان «درد عشق» با اجرای جمشید مشایخی تهیه کرد که در آن به معرفی هنرمندانی همچون مجنونی‌ها، میرزا کاظم حسین قوللر آقاسی (نقاش قهوه‌خانه)، اسکندر میرزا (نقاش پشت شیشه) و یوسف نقاش پرداخته شد. هدف اصلی او آشنا کردن مردم با هنرهایی مانند فرش‌بافی، شیشه‌گری، نگارگری، کنده‌کاری و منبت‌کاری بود. سیف همچنین در زمینهٔ پژوهش میدانی هنرهای سنتی ایران فعالیت داشت و با هنرمندان پیشکسوتی همچون علی اکبر صنعتی، ابوالحسن صدیقی، جمشید امینی (طراح نقاش)، علی کریمی (نگارگر)، حسن حکمت‌نژاد (طراح قالی) و شهریار (شاعر) گفت‌وگو کرد.

 بخشی از نوشته 
همین اسکندر میرزا یا اسکندر سبز بود که می‌گفت: هیچ عطری در زندگی برایم، معطرتر و خوشبوتر از عطر و بوی رنگ‌ها نیست. حاضر هم نیستم سر ناخنی از رنگ‌هایم را هم به عالمی جواهر ببخشم.

رنگ سرخ من کجا، یاقوت کجا؟! سبز من کجا و زمرد کجا؟!

جواهرات را همه می‌توانند داشته باشند؛ رنگ‌های اسکندر را اما تنها من می‌سازم ومن صاحب آنم.

اسکندر سر همین عشق جان باخت ماجرا چنین بود که او بنا به نقل قول عزیز نقاش شاگرد وفادارش با هر بار تمام کردن نقاشی پشت شیشه ای ته‌مانده رنگ‌هایی را که برایش می‌ماند با ولع و عشقی تمام می‌خورد و اعتقاد داشت: دلم نمی‌آید ته‌مانده رنگ‌ها را دور بریزم یا که خشک شود همین است که آن‌ها را نوش جان می‌کنم.

اسکندر میرزا آنقدر رنگ خورد تا که سر آخر اسید رنگ‌ها روی پوست او اثر گذاشت و به رنگ سبز درآمد.

بی‌اغراق تا آنجا که وقتی راه می‌رفت خیال می‌کردی درختی سبز به راه افتاده است، همان درختی که خشکید و زیر خاک رفت.

 آثار 
فیلمنامه‌ها
 نقش عشق
 دادشاه
 تحفه‌ها (طرح اولیه)
کتاب‌های پژوهشی در زمینهٔ هنرهای مردمی
 نقاشی روی چوب
 نقاشی قالی
 نقاشی قلمکار
 نقش‌آفرینی روی سنگ
 نقاشی قهوه‌خانه (کتاب سیف) (شایسته تقدیر کتاب سال)
 نقاشی روی کاشی
 نقاشی روی گچ
 نقاشی پشت شیشه (کتاب)|نقاشی پشت شیشه (شایسته تقدیر کتاب سال)
 سوته‌دلان نقاش
 از قهوه‌خانه تا فرهنگسرای نیاوران
 مجنونی‌ها
 دلشدگان هنر
 دریچه‌هایی رو به بهشت
داستان‌ها
 مینا و پلنگ
 مارجان
زندگی‌نامه و خاطرات
 باغ خاطره‌ها و دل بارانی من

 افتخارات 
 سال جشنواره رده اثر نتیجه ۱۳۶۹ نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر بهترین فیلمنامه نقش عشق 

 منابع 

 
 
 

رده:برگزیدگان کتاب سال جمهوری اسلامی ایران
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه استراسبورگ
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه اصفهان
رده:زادگان ۱۳۲۶
رده:فیلم‌نامه‌نویسان اهل شیراز
رده:نویسندگان هنری اهل ایران
رده:درگذشتگان ۱۴۰۱