یکلیا و تنهایی او

یکلیا و تنهایی او نام اولین رمان تقی مدرسی است که در سال ۱۳۳۴ در تهران منتشر شد. این رمان یکی از اولین تجربه‌ها در استفاده از اسطوره‌های غیربومی در زیرساخت روایی یک اثر داستانی ایرانی است.قاسم‌زاده، سید علی؛ جعفری هرفته، الهه. مجله پژوهشهای ادبی. بهار ۱۳۹۲. سال دهم. شماره ۳۹. که با نگاه و استناد به شخصیت و داستان‌های عهد عتیق نوشته شد و مدرسی در آن ارجاعات فراوانی به کتاب مقدس داده است.

یکلیا و تنهایی او در واقع واگویه سرخوردگی‌های شخصی و سیاسی پس از کودتای ۲۸ مرداد است. تقی مدرسی در گفتگویی با علی دهباشی چنین عنوان کرد که فکر نوشتن یکلیا بعد از کودتای ۱۳۳۲ به سرم افتاد.دهباشی، علی. مصاحبه با تقی مدرسی. مجله کلک. فروردین - تیر 1374. شماره 61-64.
زبان توصیفی، محکم و زیبا و نیز روایتی منظم و منسجم رمان باعث شهرت نویسنده‌اش شد و نامش را به عنوان داستان‌نویس تثبیت کرد.

 جایگاه رمان 
یکلیا و تنهایی او از مهم‌ترین رمان‌های ایرانی به‌شمار می‌رود و نویسندگانی چون زهرا خوان زاده و وحید یوسف پور و مرضیه موسومی شجاعی دربارهٔ آن کتاب مستقل به رشته تحریر درآورده اند. همچنین مقالات زیادی دربارهٔ این رمان نوشته شده است، از جمله به دست احمد شاملو و همچنین پیتر ایوری.
این رمان در سال ۱۳۳۵ از سوی مجله سخن به عنوان کتاب برگزیده سال انتخاب شد.عابدینی، حسن. داستانی، حاصلش درد. مجله کلک. فروردین - تیر 1374. شماره 61 - 64.

 منابع 

 ا. بامداد. «یکلیا و تنهایی او». مجله اندیشه و هنر
 ایوری، پیتر. «نگاهی به یکلیا و تنهایی او». شناختنامه تقی مدرسی. به کوشش علی دهباشی و مهدی کریمی.

رده:رمان‌های تقی مدرسی
رده:کتاب‌های ۱۳۳۴