ایل زیار

ایل زیار یا زیودار از ایلات لر با بیش از یک و نیم میلیون نفر در ایران و همچنین منطقهٔ استان ایلام و خوزستان و همدان و لرستان است. 

 پیشینه 
نام طایفه از واژه «زین‌بردار» گرفته شده است، زیرا از نظر تاریخی بخشی از ایل عمله محسوب می‌شدند و تخصصشان ساخت زین برای والیان فیلی بود. روایت‌ها دربارهٔ تبار و خاستگاه این ایل متفاوت و گاه متضاد است. پیر اوبرلینگ در مقالهٔ ایل زیودار در دانشنامه ایرانیکا این ایل را لر خوانده است. اما در مقاله‌ای دیگر در همان دانشنامه و به نقل از اسکار مان، زیودار ها را در شمار ایلات منطقه فارس آورده است.
سکندر امان الهی بهاروند، نویسندهٔ مقاله‌های بیرانوند در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی و دانشنامه جهان اسلام، از هنری راولینسون نقل کرده است که خاستگاه کل ایل زیودار و نیز حسنوند(سگوند) از کوهدشت یا مندلی عراق است. اما اوبرلینگ برداشت متفاوتی از نوشته‌های راولینسون دارد و به نظر او راولینسون تنها خاستگاه شاخهٔ کمالوند (یکی از دو شاخهٔ اصلی ایل زیودار) را از بختیاری دانسته‌است. نوشته‌های راولینسون از قول میرزا بزرگ، حاکم لرستان، بوده است. بنا بر تاریخ شفاهی زیودار ها آن‌ها از نسل به نام مرداویچ زیاری که از مردم دیلم از گیلان هستند؛ اما امان الهی بهاروند معتقد است خاستگاه مکانی زیارها را باید در مناطق درون یا برون مرزی غرب ایران جست.

 منابع 

رده:عشایر ایران
رده:لرها