درفش شهباز

بندانگشتی|یک بازسازی تصویری از درفش شهباز. طرح این بازسازی بر پایه کاشی یافت‌شده در تخت جمشید و رنگ آن برپایه موزاییک نبرد ایسوس است.
بندانگشتی|بازسازی دیگری برپایه رنگ‌بندی کاشی یافت‌شده در تخت جمشید
دِرَفشِ شَهباز یا درفش شهباز طلایی، که به درفش کوروش بزرگ نیز شناخته می‌شود، درفش اصلی شاهنشاهی هخامنشی بود.

برپایه منابع، درفش اصلی هخامنشیان مزین به پرنده‌ای زرین به نام شهباز بوده است. ریچارد فرانسیس برتون، خاورشناس اهل بریتانیا، منبع الهام شهباز را گونه‌ای پرنده شکاری نامور به طرلان می‌دانست. برخی اما یک پرنده دیگر با نام عقاب شاهی را الگوی ساخت شهباز دانسته‌اند.

 توصیف 
 منابع یونانی و رومی 
گزنفون، مورخ یونانی، درفش پادشاهی اردشیر دوم هخامنشی در نبرد کوناکسا را این‌گونه توصیف می‌کند: همین نویسنده در کوروش‌نامه، کتاب هفتم، بخش یکم، این درفش را به کوروش بزرگ منسوب دانسته و می‌نویسد: 

به گفته هرودوت، هر لشکر از ارتش هخامنشی، دارای درفش ویژه خود بود. یکی از این درفش‌ها، پلاکی مربع‌شکل است که نقش آن بر روی یک گلدان یونانی، نامور، که امروزه در موزه لوور نگهداری می‌شود، به تصویر کشیده شده است.E. Pottier, Douris, London, 1909, p. 105 fig. 20, Plate XXV.b طرح مشابه از یک دیسک برنزی اورارتویی از آلتین‌تپه نیز شناخته شده است.O. A. Taşyürek, "Darstellungen des urartischen Gottes Haldi," in: S. Şahin, E. Schwertheim, J. Wagner (eds.), Studien zur Religion und Kultur Kleinasiens. Festschrift für Friedrich Karl Dörner, Leiden, 1978, p. 942 fig. 7; pl. CCXVIII/4-5. تابلوهای مربع‌شکل مشابه بر روی میله‌هایی از شش نقش‌برجسته تخت جمشید هم شناسایی شده است.E. F. Schmidt, Persepolis I, III, Chicago, 1953, 1970. , p. 166, pls. 98, 99, 123.

بندانگشتی|بازسازی درفش داریوش سوم در «پاره‌چین نبرد ایسوس»، بر اساس نقاشی ویلهلم زان
نقاشی موزائیکی نبرد ایسوس، واقع در پمپئی، که در اصل یک تقلید رومی از یک نقش یونانی مشابه مربوط به تاریخ ۳۲۰ پیش از میلاد است، درفش پادشاهی ایرانیان را به نمایش می‌گذارد.T. Hölscher, Griechische Historienbilder des 5. und 4. Jahrhunderts v. Chr., Würzburg, 1973, pp. 122–69, 270–88. این درفش به‌صورت یک پلاک مستطیلی، احتمالاً با بدنه بنفش، حاشیه سرخ و نقاطی به رنگ زرد تصویر شده است. از پرنده زرین مرکز درفش اثر چندانی باقی‌نیست. روی سر پرنده، زائده‌ای کاکل‌مانند باقی‌مانده، ازاین‌رو برخی آن را خروس تعبیر کرده‌اند. دیگران اما با توجه به تأثیرپذیر هنر مصر باستان بر هخامنشیان، این زائده را باقی‌مانده قرص خورشیدی می‌دانند که بالای سر پرنده قرارداشته و به‌همین جهت، این پرنده را شاهین یا عقاب دانسته‌اند. هخامنشیان، شاهین را نشانه اقتدار و مظهر جلال خود می‌دانستند. آلیان، تاریخ‌نگار رومی نیز خاندان هخامنشی را پرورش‌یافته عقاب می‌دانست.Aelian, De Natura Animalium 12.21 has a legend of Achaemenes having been raised by an eagle. Book of Ezra (18:13) has "Eagle of the East" in reference to Cyrus.

 منابع ایرانی 
ابراهیم پورداوود نیز در کتاب فرهنگ ایران باستان چنین آورده است:

 کاشی یافت‌شده در تخت جمشید 
بندانگشتی|کاشی هخامنشی یافت‌شده در تخت جمشید با نقش شهباز

یک کاشی کوچک در اندازۀ ۱۲ در ۵ سانتی‌متر در سال ۱۳۲۷ خورشیدی (۱۹۴۸ میلادی) در تخت جمشید کشف شد.Īrān-Bāstān Museum, Tehran, no. 2436; Sāmī, Persepolis, tr. R. Sharp, Shiraz, 1970, fig. facing p. 100; H. Luschey, "Ein königliches Emblem," AMI 5, 1972, pp. 257–60. این قطعه که به شماره ۲۴۳۶ در سال ۱۳۳۸ خورشیدی در دفتر بخش تاریخی موزه ایران باستان ثبت‌شده، دارای نقش شاهین است. رنگ کاشی، آبی مصری است و دورتادور آن را با مثلث‌های کوچک فرورفته زینت داده‌اند. در هر طرف از اضلاع، ۱۳ مثلث کوچک فرورفته قرار دارد و ۴ مثلث کوچک نیز در چهارگوشه آن موجود است. داخل مثلث‌ها به رنگ‌های سبز و سفید و سرخ است. نقش پرنده برپایه نقش حوروس، یکی از خدایان مصری تصویر شده است. با وجود تأثیر از هنر مصری، به نظر می‌رسد که این نقش مفهومی ایرانی را می‌رساند؛ احتمالاً شهباز یا پرنده‌ای اوستایی به نام «مرغ وارغن» (varəγna) را نشان می‌دهد.Alireza Shapur Shahbazi (December 15, 1994), "DERAFŠ", Encyclopaedia Iranica, Vol. VII, Fasc. 3, pp. 312-315.

دو سوراخ موجود بر بالا و پایین این کاشی، می‌تواند نشان‌دهنده نوعی مدل پرچم بودن این اثر باشد.

 ارتباط با درفش کاویانی 

به‌سبب رنگ‌بندی مشابه درفش ایرانی موجود در موزائیک نبرد ایسوس با درفش کاویانی، یعنی درفش رسمی شاهنشاهی ساسانی، برخی معتقدند که ممکن است درفش کاویانی در روزگار شاهنشاهی هخامنشی نیز دارای رسمیت بوده است. کهن‌ترین آثار منسوب به درفش کاویانی، نقش سکه‌های سیمینی از سده سوم پیش از میلاد است که توسط فرمانداران دست‌نشاندۀ سلوکیان در پارس، موسوم به فرترکه ضرب شده‌اند.

 منابع 

 پیوند به بیرون 

 گوی بالدار: نشان خورشید، شاهین و اهورامزدا

رده:اسطوره‌شناسی ایرانی
رده:پرچم‌های ایران
رده:پرچم‌های تاریخی
رده:نمادهای ملی ایران
رده:واژه‌ها و عبارت‌های فارسی
رده:هخامنشیان