سید مصطفی کاظمی (کرمانی)

سید مصطفی کاظمی (۱۲۶۶ – ۱۳۳۴ تهران) ملقب به دبیرالملک، سیاستمدار و دولتمرد اواخر قاجار و دوران پهلوی بود. 

او فرزند میرزا سید احمد کاظمی و نوهٔ میرزا سید کاظم تفرشی، مشهور به میرزا سید کاظم ریش (وزیر دواب در دورهٔ ناصرالدین شاه قاجار) بود . 
وی با دخترعموی خود زیور خانم (خواهر باقر کاظمی) ازدواج کرد .

پس از تحصیل در مدرسهٔ سیاسی تهران به وزارت امور خارجه پیوست و مدتی در مرکز اتاشهٔ امور تشریفات بود. او از اعضای فعال حزب دموکرات بود. در سال ۱۲۹۰ و ماجرای اولتیماتوم روسیه دربارهٔ مورگان شوستر، در تهران بیرق «یا مرگ یا استقلال» برافراشت.

سپس به وزارت معارف رفت و دو سال رئیس ادارهٔ معارف کرمان بود. در کرمان، هنگام قرارداد ۱۹۱۹ مخالف بود و دستگیر و شش ماه در قزوین زندانی شد. 
از ۱۳۰۱ به علی‌اکبر داور نزدیک شد، در تأسیس حزب رادیکال همکاری کرد و برای به سلطنت رسیدن رضاخان کوشید. پس از انقراض سلطنت قاجار، عضو مجلس موسسان شد که در آذر ۱۳۰۴ سلطنت پهلوی را رسمیت بخشید. 

در انتخابات سیرجان نامزد شد، اما اعتبارنامه‌اش در مجلس ششم رد شد. 
سپس معاون داور در وزارت عدلیه شد و با او به وزارت مالیه رفت. در ۱۳۱۱ والی کرمان و بلوچستان و در ۱۳۱۴ دادستان دیوان محاسبات شد. 

پس از سقوط رضاشاه، نمایندهٔ کرمان در مجلس چهاردهم شد و در ۱۳۳۲ نیز استاندار کرمان بود؛ در ۱۳۳۴ در تهران درگذشت.

 خانواده 
فرزندان او: مهین‌بانو، منوچهر کاظمی، انوشیروان و امیرهوشنگ.

 پانویس 

رده:استانداران کرمان
رده:درگذشتگان ۱۳۳۴
رده:زادگان ۱۲۶۶
رده:نمایندگان دوره چهاردهم مجلس شورای ملی
رده:نمایندگان کرمان در مجلس شورای ملی