گر بود عمر به میخانه رسم بار دگر

غزلی با مطلعِ «گر بود عمر به میخانه رسم بار دگر» غزل شمارهٔ ۲۵۲ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.

 مفهوم و درون‌مایه 

 وزن 

 در اجراها 
بنان در برنامهٔ شمارهٔ ۱۴۵ از مجموعهٔ برگ سبز این غزل را در دستگاهِ همایون اجرا کرده‌است.
 ترجمه‌ها 

 در دیگر آثار هنری 

 پانویس 

 منابع 
 
 

رده:شعرها در بحر رمل
رده:غزل‌های حافظ