حالیا مصلحت وقت در آن می‌بینم

غزلی با مطلع «حالیا مصلحت وقت در آن می‌بینم»، غزل شمارهٔ ۳۵۵ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.

 مفهوم و درون‌مایه 

 وزن 

 در اجراها 
حسین قوامی در برنامهٔ شمارهٔ ۲۲۶ از مجموعهٔ گل‌های رنگارنگ و برنامهٔ شمارهٔ ۹۶ از مجموعهٔ برگ سبز این غزل را در دستگاهِ سه‌گاه اجرا کرده است.

 ترجمه‌ها 

 در دیگر آثار هنری 

 پانویس 

 منابع 
 
 

۳۵۵
رده:غزل‌های حافظ