میش‌مست

میش‌مست؛ نام دودمانی عرب در خراسان بوده‌اند که بر ترشیز (کاشمر) حکومت داشتند. این دودمان حین وقایع ۱۰۰۷ قمری و در نبردهای شاه عباس یکم با ازبکان در خراسان، شرکت کرده بودند. میش‌مست‌ها در ۱۱۰۶ قمری قسمتی از سپاه خراسان بوده و در جنگ با طوایف بلوچ شرکت داشتند. امیرخان میش‌مست، توپچی‌باشیهٔ حکومت بی‌دوام عادل‌شاه و از حامیان سلطنت شاه سلیمان دوم بود. عبدالعلی‌خان و میر محمدخان میش‌مست، پس از کشته شدن نادرشاه به علی‌مردان‌خان چهارلنگ پیوستند. حکمرانی ترشیز پس از ترور نادرشاه تا سال‌های نخست فرمانروایی فتحعلی‌شاه، با خوانین میش‌مست اداره شده و مصطفی‌قلی‌خان میش‌مست، آخرین حاکم به ارث رسیدهٔ ترشیز بود که بعد از آن، صدها خانوار میش‌مست در دورهٔ قاجار به ورامین و بخشی به استان فارس کوچانده شدند و بالغ بر ۶۸خانوار عشایر از میش‌مست‌های ورامین همچنان باقی مانده‌اند.

 ساختمان‌ها 
از ساختمان‌های مهمهٔ ایجاد شده در این دوره، می‌توان به مسجد جامع کاشمر اشاره کرد که در سال ۱۲۰۵ قمری و به هنگام امارتهٔ عبدالعلی‌خان میش‌مست بر ترشیز ساخته گشت. و در تاریخ به شمارهٔ ۵۱۵۲ توسط سازمان میراث فرهنگی ایران در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

 جستارهای وابسته 
 چندپارگی ایران افشاری

 منابع 

رده:اقوام خراسان
رده:ترشیز
رده:دودمان‌های ایرانی