سید عمادالدین میرمطهری

سید عمادالدین میرمطهری، (۱۲۷۸ دماوند – ۱۳۷۸ تهران) سناتور و از مقامات بلندپایه قضائی دوران پهلوی بود.

 تولد و تحصیلات 
تحصیلاتش را در مکتبخانه و مدارس قدیمه آغاز کرد و در مدارس دارالفنون و آلیانس ادامه داد. و در سال ۱۲۹۹ به مدرسهٔ عالی حقوق تهران راه یافت و بعد از یک دوره سه ساله لیسانس حقوق را با رتبه یک به پایان رساند.

 فعالیت‌های قضائی و سیاسی 
میرمطهری در سال ۱۳۰۵ وارد عدلیه شد و مراتب قضائی را از عضویت علی‌البدل در دادگاه شهرستان تا ریاست محکمه بدایت، استیناف، عضویت هیئت تجدیدنظر املاک واگذار شده، ریاست دادگاه اعاده دادرسی املاک اختصاصی و دادیاری و مستشاری و ریاست شعبه در دیوان عالی کشور طی کرد.

میرمطهری در سال ۱۳۳۰ روزنامه اطلاعات - یکشنبه ۲۷ خرداد ۱۳۵۸ معاون وزارت دادگستری و در اواخر دولت سپهبد زاهدی سرپرست این وزارت‌خانه شد. از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۲ رئیس دیوان عالی کشور شد و پس از بازنشستگی در سال ۱۳۵۲ بر کرسی سناتوری انتصابی تهران نشست. بعد از انقلاب در پی دستور شورای انقلاب در خصوص مصادره و قانون ملی کردن بانک‌ها اموالش مصادره شد. 

 پانویس 

رده:رئیسان دیوان عالی کشور
رده:وزیران دادگستری ایران
رده:نمایندگان دوره هفتم مجلس سنای ایران
رده:زادگان ۱۲۷۸
رده:درگذشتگان ۱۳۷۸
رده:اهالی دماوند