کارت آفرین

بندانگشتی|250px|چپ|کارت آفرین دبستان ویژه، تهران ۱۳۴۲
بندانگشتی|250px|چپ|کارت آفرین فرانسوی، ۱۸۳۰
کارت آفرین نوعی تقدیرنامهٔ ساده است که برای تشویق دانش‌آموزان، به‌خصوص در مقطع دبستان، به کودکان اهدا می‌شود. کارت آفرینِ ساده «ده آفرین» محسوب می‌شود و در مقابل جمع‌آوری ده عدد، کارت «صد آفرین» به دانش‌آموز اهدا می‌شود. مرحلهٔ بعدی کارت «هزار آفرین» است. کارت آفرین برگه‌ای است مقوایی، تقریباً در ابعاد آ۶ (یک‌چهارم آ۴) که بر روی آن تصاویر تزئینی و متن‌های متفاوت جهت سپاس به خاطر زحمات دانش‌آموز و تشویق او قید شده‌است. این نوع تشویق‌نامه هیچ‌گونه ضابطهٔ رسمی یا قانونی ندارد و هر مدرسه‌ای، به میل و ذوق مدیران خود، کارت آفرین چاپ یا خریداری می‌کند.

 تاریخچه 
قدیمی‌ترین کارت آفرینِ مستند در سال ۱۷۸۳ م در مدرسه‌ای در شهر هامبورگ به دانش‌آموزی اهدا شده‌است.Thomas Roth: Fleißbillets. In: Christa Pieske: ABC des Luxuspapiers, Herstellung, Verbreitung und Gebrauch 1860-1930. Museum für deutsche Volkskunde, Berlin 1983, S. 123 f. , mit Beschreibung, allerdings ohne Standortnachweis. ترجمهٔ متن کارت این است: «گواهی می‌شود که دارندهٔ این [کارت]، در این زمان در مدرسهٔ من رفتار نیکویی داشته‌است…»

 جستارهای وابسته 
 کارت آفرین تاریخی، در موزهٔ مدرسه، نورنبرگ، آلمان
 انواع کارت آفرین‌های ایرانی در اینترنت

 منابع 
 کتاب Fleißbillets، نوشتهٔ توماس روت. بنگاه نشر کریستا پیسکه، برلین، ۱۹۸۳. صص ۱۲۳ – ۱۲۵
 وبگاه خبر فارسی: دیگر خبری از مشق، نمرهٔ بیست و کارت آفرین نیست

رده:انگیزه
رده:جایزه‌ها