سید محمود میرجلالی

سید محمود میرجلالی (۱۸۹۸–۱۹۸۳) سرلشکر و از چهره‌های نظامی برجسته ای بود که در مناصبی چون نایب رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح، معاون وزیر جنگ و پنج دوره از ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۵ به عنوان سناتور و نیز مدرس دانشکده افسری و دانشگاه جنگ فعالیت کرد. 
بعد از گذراندن تحصیلات در دارالفنون و مدرسه‌ی نظامی مشیرالدوله، در سال ۱۹۱۷ در قوای قزاق تهران به عنوان افسر توپخانه مشغول به خدمت می‌شود. وی در کودتای ۳ اسفند ۱۲۹۹ نقش پررنگی ایفا می‌کند و از آنجایی که مسئول حراست از دروازه‌های تهران بود، با هماهنگی‌ها تصمیم به گشودن دروازه برای قوای قزاق می‌گیرد. 
در دوران پهلوی مسئولیت‌های مختلفی را عهده‌دار شد که از جمله مهمترین آنها، صنعتی‌سازی نیروهای مسلح ایران بود. او در واقع پدر صنعت تسلیحاتی ایران است.
با تشکیل لژ سلطنتی اسکاتلند در ایران در ۱۹۷۰ میرجلالی به عنوان نایب بزرگ فرمانروای آن برگزیده شد.
محمود میرجلالی، پدر الهه میرجلالی و پدربزرگ پیر امیدیار است.

 منابع 
 

رده:درگذشتگان ۱۳۶۲
رده:زادگان ۱۲۷۶
رده:سرلشکرهای ارتش شاهنشاهی ایران
رده:فراماسون‌های اهل ایران
رده:نمایندگان دوره سوم مجلس سنای ایران
رده:نمایندگان دوره پنجم مجلس سنای ایران
رده:نمایندگان دوره ششم مجلس سنای ایران
رده:زادگان ۱۸۹۸ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۸۳ (میلادی)
رده:سیاستمداران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایران
رده:سیاستمداران اهل تهران
رده:شاهزادگان قاجار