ابوعثمان مازنی

بکر بن محمّد مازنی شیبانی با کُنیهٔ ابوعثمان (درگذشته به سال 248 ق برابر ۸۶۳ م) ادیب، زبان‌شناس و نویسنده عراقی در سدهٔ سوم هجری/ نهم میلادی بود. 
اساتید و مشایخ
مازنی از اصمعی، صالح جرمی و ابوزید انصاری فراگرفت. در روزگار معتصم وارد بغداد شد و از علمای آنجا نیز فراگرفت. در روزگار واثق به سامرا رفت. 
تخصص ها
مازنی را از پیشوایان علم لغت، نحو، ادبیات، شعر روایی می‌دانند که در روزگار خود بسیار موثق بود. 
مذهب
مازنی در علم کلام نیز شهرت داشت و مشرب کلامی شیعه و ابن میثم نواده میثم تمار را داشت و با کسی مناظره نکرد الا اینکه او را شکست داد. 
در باب مذهب وی تراجم نگاران هماهنگ نیستند و برخی او را شیعه یا معتزلی دانسته اند، البته چون اکثر تراجم نگاران شیعی و اهل سنت او را شیعه امامی دانسته‌اند. اعیان الشیعه، سید محسن امین ، ج3، ص395 و تنقیح المقال، شیخ عبدالله مامقانی، ج13، ص47.

 آثار 
 کتاب فی القرآن
 کتاب ما یَحلن فیه العامّة
 کتاب الألف و اللام
 کتاب التصریف
 کتاب علل النحو
 کتاب تفسیر
 کتاب سیبویه
 کتاب الدیباج
 کتاب العروض
 کتاب القوانی

 منابع 

رده:اهالی بصره
رده:درگذشتگان ۲۴۹ (قمری)
رده:درگذشتگان ۸۶۳ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۵ (قمری)
رده:زادگان ۷۹۱ (میلادی)
رده:زبان‌شناسان اهل عراق
رده:لغویان
رده:متکلمان
رده:نحوشناسان
رده:نویسندگان اهل عراق
رده:نویسندگان عربی سده ۹ (میلادی)