ابن ابی‌اصبع

ابومحمّد، عبدالعظیم بغدادی مصری شهرت یافته به ابنِ اَبی‌اِصبع مصری (۱۱۹۴- ۱۲۵۶م) (نسب: عبدالعظیم بن عبدالواحد بن ظافر) فقیه، مفسر، زبان‌شناس، ادیب برجسته و شاعر مصری عراقی‌اصل در نیمهٔ اول سدهٔ هفتم هجری بود که به طور ویژه در علوم ادبی (بدیع و بلاغت و نقد) شهرت دارد. 

 آثار 
 تحریر التحبیر فی علم البدیع
 بدیعُ القرآن
 الخواطر و السوانح فی أسرار الفواتح
 الکاملة فی تأولی «تلک عشرةٌ کاملة»
 بیان البرهان فی إعجاز القرآن
 الأمثال الواردة فی القرآن الکریم و عند الشعراء
 العُنوان فی معرفة الأوزان
 الشافیة فی علم القافیة
 الجوهرة الفریدة فی قافیة القصیدة
 المیزان فی الترجیح بین قُدامه و خصومه
 وصیة الی الکُتّاب والشعراء

 منابع 

پیوند به بیرون

رده:زادگان ۱۱۹۴ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۲۵۶ (میلادی)
رده:زادگان ۵۹۰ (قمری)
رده:درگذشتگان ۶۵۴ (قمری)
رده:اهالی قاهره
رده:مفسران قرآن اهل مصر
رده:فقیهان اهل مصر
رده:زبان‌شناسان اهل مصر
رده:لغویان

رده:شاعران اهل مصر
رده:نویسندگان اهل مصر
رده:نویسندگان عربی سده ۱۳ (میلادی)