آستان امامزاده احمد بن محمد حنفیه

آستان امامزاده احمد بن محمد حنفیه بقعه‌ای تاریخی در شهر قم، خیابان پانزده خرداد، است که در میان مردم به «امامزاده میانی» نیز شناخته می‌شود. این بنا به سده‌های ۸ تا ۱۰ ه‍.ق بازمی‌گردد و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

 شخص مدفون 
نام مدفون بر کتیبهٔ بقعه به‌کوتاهی «احمد بن محمد حنفیه» آمده است. بنا بر گفتهٔ عباس فیض، این نام کوتاه‌شدهٔ «ابواحمد محمد بن محمد حنفیه» است؛ او از نوادگان محمد حنفیه، فرزند امام علی، بوده‌است. گفته شده هجرت او به قم در حدود سال ۲۵۰ هجری قمری و در پی سخت‌گیری بر سادات در روزگار متوکل روی داده و او سپس در قم درگذشته و به خاک سپرده شده‌است. با این حال، در منبع کهن تاریخ قم نام سید علویِ مدفون در این محل به‌گونه‌ای دیگر («ابواحمد عبیدالله بن احمد بن جعفر») آمده و همین، برخی پژوهشگران را به این گمان رسانده که شاید دو امامزادهٔ متفاوت در این بقعه با هم درآمیخته باشند.

 معماری 
بنای کنونی به سده‌های هشتم تا دهم هجری قمری بازمی‌گردد و بازسازی و تزیین گستردهٔ آن در سال ۹۳۲ هجری قمری به فرمان شاه تهماسب صفوی نسبت داده شده‌است. بر فراز مزار گنبدی آجری برپا شده و در درون بقعه آثار هنری از گچ‌بری و مرقدی کاشی‌کاری‌شده دیده می‌شود.

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 
 محمد حنفیه
 موسی مبرقع
 امامزاده شاه احمد قاسم
 حرم فاطمه معصومه
 آثار ملی ایران
 سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

 منابع 

رده:آرامگاه‌های تاریخی شهرستان قم
رده:امامزاده‌های تاریخی شهرستان قم
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در قم