سعد بن ابوبکر

سعد بن ابوبکر، پسر ابوبکر بن سعد بن زنگی، ششمین اتابک از اتابکان فارس بود. او بسیار اهل ادب بود و شاعران را گرامی می‌داشت. سعدی، شاعر بزرگ ایرانی، تخلص خود را از نام وی گرفته و دیباچهٔ گلستان را نیز به نام او کرده‌است:

پدرش او را برای اظهار تبعیت به درگاه هلاکو فرستاده بود. اما در سال ۶۵۸ هجری قمری و همزمان با درگذشتِ پدرش در شیراز، او هم در راه بازگشت از اردوی ایلخان در حدود تفرش درگذشت و امارت فارس به اتابک محمد بن سعد رسید که طفلی خردسال بود. او نیز دو سال بعد در سال ۶۶۰ ه‍.ق از بام به زیر افتاد و هلاک شد.

 پانویس 

 جستارهای وابسته 
 حملهٔ مغول به ایران

 منابع 
 

رده:اتابکان فارس
رده:سعدی