یوهان لوئیس شلیمر

thumb|270px|صفحه عنوان کتاب شلیمر

یوهان لوئیس شلیمر زادهٔ سال ۱۸۱۹، پزشک و از استادان دارالفنون بود.

او دکترای طبابت خویش را از دانشگاه لیدن دریافت کرد و در سال ۱۸۴۹ میلادی به ایران آمد.

مهم‌ترین اثر وی کتابی است به نام Terminologie Medico-Pharmaceutique et Anthropologique Française-Persane به زبان فرانسوی که در ۱۸۷۴ چاپ شد و اولین تلاش برای تزویج فرهنگ اصطلاحات پزشکی سنتی ایران (همچون آثار ابن سینا) با واژگان نوین پزشکی غرب بود.Clio Medica: Medicine in Persia. Cyril Elgood. 1934. pp. 76 شلیمر همچنین با میرزا علی اکبرخان نفیسی یک فرهنگ پزشکی فرانسوی به فارسی را تألیف نمود که به «فرهنگ شلیمر» شهرت پیدا کرد. بسیاری از واژگان پزشکی فارسی معاصر مدیون تلاش‌های دکتر شلیمر است؛ و از همین جهت بود که کتاب ارزشمند وی در سال ۱۳۴۹ توسط مؤسسهٔ انتشارات دانشگاه تهران تجدید چاپ شد.

او نخستین کسی است که اصطلاح «بهداشت عمومی» را وارد زبان فارسی کرد.Encyclopædia Iranica | Articles

 جستارهای وابسته 
 جان فریم
 جوزف کاکرن
 شارل ابرلن

 منابع 

رده:درگذشتگان ۱۸۸۱ (میلادی)
رده:دور از وطن‌های اهل هلند در ایران
رده:زادگان ۱۸۱۹ (میلادی)
رده:مدرسان دارالفنون