بیژن صفاری

بندانگشتی|صفاری (جلو، ردیف اول) و اعضای کارگاه نمایش
بیژن صفاری (زاده ۱۹۳۳http://books.google.com/books?id=-MUiXjMUl34C&lpg=PA258&ots=F_ak8S2INf&dq=bijan%20saffari&pg=PA270#v=onepage&q=bijan%20saffari&f=false – درگذشته ۲۰۱۹https://kayhan.london/fa/1398/02/02/بیژن-صفاری-از-هنرمندان-پیشرو-ایران-درگ) روشنفکر، نقاش و معمار ایرانی و استاد سابق دانشکدهٔ هنرهای تزیینی بود.هنرمندان معاصر ایران: صادق تبریزی، مجلهٔ تندیس، ۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۹ - شمارهٔ ۱۷۳، صفحهٔ ۴، تصویر | پایگاه مجلات تخصصی نور او از جمله مدیران و سیاستگذاران ارشد فرهنگی و هنری دورهٔ پهلوی و از نزدیکان فرح دیبا بود.مروری بر حیات فرهنگی- سیاسی محمود عنایت، مجلهٔ کیهان فرهنگی، دی ۱۳۷۶ - شمارهٔ ۱۳۸، صفحهٔ ۷۰، تصویر | پایگاه مجلات تخصصی نورگرافیک: نگاهی به گرافیک ایران، مجلهٔ تندیس، ۱۳ مهر ۱۳۸۹ - شمارهٔ ۱۸۴، صفحهٔ ۱۲، تصویر | پایگاه مجلات تخصصی نور

 اوایل زندگی و تحصیلات 
صفاری در ۱۹۳۳ در تهران متولد شد. او فرزند تیمسار سناتور محمدعلی صفاری بود. صفاری در بوزار و مدرسه ویژه معماری در سوییس و فرانسه تحصیل کرد و در ۱۹۵۹ به ایران برگشت و شرکت معماری خود را به راه انداخت. فعالیت‌های هنری خود را با نقاشی آغاز کرد.http://fis-iran.org/sites/fis/files/Bijan-Saffari-English.pdf

 فعالیت‌ها 
او در دانشگاه تهران معماری تدریس می‌کرد و از اعضای هیئت امنای بنیاد شهبانو فرح بود. بیژن صفاری مشاور سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران (۱۳۵۶–۱۳۴۴) بود.Saffari, Bijan | Foundation for Iranian Studies او طراح مجموعه تئاتر شهر و بوستان دانشجو در تهران است.هزارهٔ سوم، هزارهٔ کوتوله‌هاست، مجلهٔ تندیس، ۳ مهر ۱۳۸۶ - شمارهٔ ۱۰۸، صفحهٔ ۱۲، تصویر | پایگاه مجلات تخصصی نور او در کنار مارکو گریگوریان، سیراک ملکنیان، سهراب سپهری، پرویز تناولی و منوچهر شیبانی از اعضای «گروه هنرمندان معاصر» بود.تجسمی: نخستین نگارخانه‌ها در ایران، مجلهٔ هنر، زمستان ۱۳۸۲ - شمارهٔ ۵۸، صفحهٔ ۱۱۸، تصویر | پایگاه مجلات تخصصی نور صفاری عضو تیم برنامه‌ریز جشن هنر شیراز و مسئول تئاتر آن بود. او مدیریت هنری کارگاه نمایش رادیو و تلویزیون ملی ایران را بر عهده داشت.https://asiasociety.org/files/uploads/126files/Shiraz-Persepolis_FINAL2_Print_1117-2013.pdfمکتب‌های ادبی: ناتورالیسم (فرهنگ آکسفورد ۲۰۰۷)، مجلهٔ آزما، فروردین و اردیبهشت ۱۳۸۷ - شمارهٔ ۵۷، صفحهٔ ۳۲، تصویر | پایگاه مجلات تخصصی نور

 نقاشی 
انگیزهٔ اصلی صفاری برای نقاشی یک کشش عاطفی به متریال‌های در اختیار اوست؛ از جمله نوشت‌افزار، کاغذهای سفید، به مدادرنگی‌ها، آبرنگها، و رنگ‌های اکرلیک و تأثیر رنگ‌های جامد و مایع بر سطح کاغذ. مهم‌ترین ویژگی آثار وی رفتارش با اشیا و روابط آن‌ها است. اشیای آشنا را در کنار یا بر روی هم تصویر می‌کند. تابلوهای او که بر روی هم بسیار جدی و دقیق اجرا شده‌اند، عمداً با نهادن اثر فنجان‌های قهوه و با کشیدن خطوطی «باطل‌کننده» آثار رازآلود، پیچیده و استادانهٔ بیژن صفاری در قلمرو آن «خطّ سوم» به شمس تبریزی که «نه خود خواندی نه دیگری» شبیه‌اند.گذری و نظری: دو جستجوگر امکانات و معنای بیان تصویری (نگاهی به نمایشگاه نقاشی‌های بهجت صدر و بیژن صفاری در پاریس)، مجلهٔ ایران‌نامه، پاییز ۱۳۶۹ - شمارهٔ ۳۲، صفحهٔ ۶۵۱، تصویر | ... او نقش زیادی در پرورش فکر رضا قاسمی داشته‌است.جولیوس سزار هملت جان ماریا ولونته، مجلهٔ هفت، خرداد ۱۳۸۲ - شمارهٔ ۲، صفحهٔ ۲۲، تصویر | پایگاه مجلات تخصصی نور

 زندگی شخصی 
بیژن صفاری همجنسگرا بود.
بیژن از معدود کسانی بود که در زمان خودش آشکارسازی کرد. در سال ۱۳۵۶ مراسم ازدواجش را با سهراب محوی در هتل کمودور تهران برگزار کرد.
بیژن صفاری همچنین طراح مجسمه‌های پارک دانشجوی تهران است که طرح چهار مرد همجنسگراست که کنار هم ایستاده‌اند.http://books.google.com/books?id=3e2L0Nt6NgQC&lpg=PA344&ots=5gVQYKto2n&dq=bijan%20saffari&pg=PA344#v=onepage&q=bijan%20saffari&f=false

 درگذشت 
بیژن صفاری، روز دوشنبه دوم اردیبهشت ۱۳۹۸، ۲۲ آوریل ۲۰۱۹ در سن ۸۶ سالگی در شهر پاریس درگذشت.

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 

رده:استادان دانشگاه تهران
صفاری، بیژن
رده:دانش‌آموختگان اکول ده بوزار
رده:درگذشتگان ۲۰۱۹ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۳ (میلادی)
رده:معماران اهل ایران
رده:نقاشان اهل لاهیجان
رده:نقاشان مرد اهل ایران
رده:هنرمندان ال‌جی‌بی‌تی اهل ایران
رده:هنرمندان همجنس‌گرا