داریوش رفیعی

داریوش رفیعی (۴ دی ۱۳۰۶ – ۲ بهمن ۱۳۳۷) خوانندهٔ موسیقی کلاسیک اهل ایران بود.

 زندگی 
داریوش رفیعی در روز دوشنبه ۴ دی ۱۳۰۶ در بم به دنیا آمد. رفیعی فرزند لطفعلی رفیعی، نمایندهٔ مردم بم در مجلس شورای ملی بود. رفیعی پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی در همان شهر در جوانی به‌خاطر موسیقی، تحصیل را در بم نیمه‌کاره گذاشت و به تهران رفت.

رفیعی در تهران ابتدا با مصطفی گرگین‌زاده و سپس با مجید وفادار آشنا شد که حاصل آشنایی او با مجید وفادار ضبط ترانه‌هایی مشهور مانند زهره، شب انتظار، گلنار و بسیاری ترانهٔ مشهور دیگر شد. رفیعی همچنین با جواد بدیع‌زاده نیز آشنا بود به طوری که تقریباً عضو دائمی خانوادهٔ او بود.

مجموعهٔ آثار او با نام «کاروان عمر» به کوشش شهرام آقایی‌پور در سال ۱۳۸۷ به چاپ رسیده است.

 درگذشت 
بندانگشتی|آرامگاه داریوش رفیعی
رفیعی که در اوج شهرت خود به اعتیاد مبتلا شده بود، بر اثر تزریق آمپول آلوده به کزاز مبتلا شد. رفیعی در روز پنج‌شنبه ۲ بهمن ۱۳۳۷ در بیمارستان هزار تخت‌خوابی پهلوی تهران (بیمارستان امام خمینی تهران) درگذشت. جسد رفیعی را در قبرستان ظهیرالدوله دفن کردند.

 آثار 
برخی آثار معروف وی عبارتست از:

 بسوی تو
 سلسله موی دوست
 نیش و نوش
 جگرم
 الهی
 اه سحر
 یار نازنین (دوصدایی با الهه)
 یار سیه چشم (دوصدایی با الهه)
 بیم و امید (دوصدایی با الهه)
 ملکه گل‌ها (دوصدایی با الهه)
 عاشق زار
 کاروان عمر
 لاله رو
 زلف پریشان
 پریشان
 بازار جوانی
 نازنین
 مستانه
 حال ما را چه پرسی
 های گل ۱
 های گل۲
 های گل۳
 شب رؤیایی (افسانه شب)
 واویلا
 دشتستانی
 هما
 گلنار
 لشکر غم
 شیرین
 نوری جان
 شکوه عاشق
 حسن گل
 خوبان عالم
 مرگ عشاق
 باد بهاری
 زهره
 باد صبا
 عمر عاشقی
 سخنی با دوست
 عاشق سرگردان
 پیام آشنا
 دو زلفونت۱
 دو زلفونت۲
 شب انتظار
 رشته یاری
 گلستان ویران
 دام ره بلا
 ساقی
 هستی سوز
 گل
 بیا تا گل برافشانیم
 شمشیر جفا
 دلبرا
 خبر از عشق (غم عشق)
 شب
 محفل مستی
 صیاد و دانه
 تنها تویی۱
 تنها تویی۲
 من کیم
 خنده عاشق
 دل دیوانه
 خلوتگه خیال
 آندوست
 بخت آیینه ندارم
 ساغر بی می
 روز وصال
 خواب و خیال
 ره دل
 سودازده
 زلف بر باد مده
 کاردل
 زلف
 خنده به لب
 ای ماه
 راز شمع
 صدای آشنا
 آن سرو که گویند
 گناه عشق
 صورتگر و نقاش
 همچنان آسمان
 گاهی به نگاهی
 بزم خصوصی زهره همراه با پیانو مرتضی محجوبی
 یادی از هنرمندان (اعلام فوت رفیعی در سال ۱۳۳۷ با صدای تقی روحانی)
 بزم خصوصی مجید وفادار و علی زاهدی و داریوش رفیعی
 بزم خصوصی رفیعی به‌همراه ضرب خودش و خانم نورالهدی مظفری دیماه ۱۳۳۷
 یک‌نفس ای پیک سحری (سکوت شکسته) محفل خصوصی
 یادنامه هنرمندان سهیل محمودی
 صفحه ضرب رفیعی و ویلون یاحقی بیاد رضا محجوبی
 شب جدایی
 یک شاخه گل
 وعده وصال
 ماه سرگردان
 شمع شبانه

 منابع 

 
رده:اهالی بم
رده:خوانندگان پاپ اهل ایران
رده:خوانندگان فارسی‌زبان
رده:خوانندگان موسیقی سنتی ایرانی اهل ایران
رده:درگذشتگان ۱۳۳۷
رده:زادگان ۱۳۰۶
رده:دفن‌شدگان در گورستان ظهیرالدوله
رده:موسیقی‌دانان اهل کرمان