درویش پاشا

درویش پاشا 
(درویش پاشا بایزید آگیچ) متولد موستار در بوسنی و هرزگوین، اواسط قرن دهم هـ .ق در دوره سلطان سلیم دوم به دربار عثمانی راه یافت. شاگرد احمد سودی بوده است.زبان و ادبیات فارسی در بوسنی و هرزگوین، احمد صفار مقدم، ص ۱۴۳ از دیوانیان بلندمرتبه عثمانی مقتول به ۱۰۱۲ و اشعار فارسی دارد. در شهر موستار به دنیا آمد و در نزدیک بوداپست کشته شد. دور مهر او این بیت حک شده بود:
 
یارب کرم تو بحر مواج درویش و غنی به توست محتاج.

وی به دست سلطان احمد کشته شد.
 
در آخرین لحظات زندگی در محاصره، این بیت سعدی را خوانده است:
 
قضا دگر نشود گر هزار ناله و آه
 
ز روی شکر و شکایت برآید از دهنیزبان و ادب فارسی در قلمرو عثمانی، ص ۲۳۶
 

 پانویس 

 منابع 
 زبان و ادب فارسی در قلمرو عثمانی، محمد امین ریاحی، انتشارات پاژنگ.

رده:نویسندگان اهل بوسنی و هرزگوین