ترکیب وصفی

ترکیب وصفی یا ساختار وصفی در دستور زبان، نوعی ساختار دستوری است که برای بیان رابطه بین یک اسم و یک صفت یا گروه صفتی استفاده می‌شود. اسم در ترکیب وصفی، سرگروه (یا اسم توصیف‌شده) است و صفت وابستهٔ آن (صفت توصیف‌کننده)؛ اعراب و ایرانیان، اولی را موصوف (وصف‌شده) و دومی را صفت می‌نامند.

ترکیب وصفی در زبان فارسی معمولاً به صورت «موصوف + نقش‌نمای اضافه + صفت یا گروه صفتی» پدیدار می‌شود:
 «دخترِ زیبا»
 «کتاب سبز»
 «کتاب‌هایی بسیار ارزشمند» در این زمینه نوشته شده است.

 جستارهای وابسته 
 ساختار دستوری
 ترکیب اضافی

 پانویس 

رده:دستور زبان