شرکت نفت و گاز پارس

شرکت نفت و گاز پارس به عنوان یکی از شرکت‌های زیرمجموعه شرکت ملی نفت ایران در اول دی ماه ۱۳۷۷ تأسیس شد. اهمیت تسریع در بهره‌برداری از میدان مشترک پارس جنوبی به عنوان بزرگ‌ترین مخزن گازی کشور و جهان که به تنهایی نیمی از ذخائر گاز طبیعی ایران را در خود جای داده است؛ ایجاب می‌کرد که سازمانی مستقل با ساختار اجرایی ویژه جهت راهبری آن ایجاد شود.

در این راستا شرکت نفت وگاز پارس (سهامی خاص) طبق بند (الف) ماده ۵ اساسنامه شرکت مهندسی و توسعه نفت در ارتباط با توسعه میدان پارس جنوبی به همراه کلیه نفرات و امکانات موجود و حساب‌های مربوطه به این شرکت منتقل شد.

این شرکت مسئولیت توسعه تمامی فازهای میدان گازی پارس جنوبی در بخش‌های پالایشگاهی و فراساحل و همچنین توسعه میدان‌های گازی فرزاد، بلال، کیش، پارس شمالی، گلشن و فردوسی و لایه نفتی پارس جنوبی را داراست.

از دیگر فعالیت‌های این شرکت، توسعه طرح‌های پشتیبانی شامل احداث بنادر، شهرک‌های مسکونی، پروژه‌های راه‌سازی و سامانه‌های مهار و دفع سیلاب، توسعه طرح‌های تکمیلی شامل تأسیسات ذخیره‌سازی میعانات گازی و واحد مرکاپتان‌زدایی از میعانات گازی، طرح‌های نیروگاهی و خطوط انتقال شامل نیروگاه متمرکز و سیکل ترکیبی بعثت، خطوط و پست‌های برق و طرح پایانه نفتی جاسک است.

انجام ماموریت‌ها و اجرای قراردادها در زمینه اکتشافات، توسعه، تولید نفت خام و گاز طبیعی و فرآورش و همچنین حمل و انتقال نفت‌خام و فرآورده‌های نفتی به مخازن و بنادر مربوطه، بارگیری در محدوده جغرافیایی پارس جنوبی، پارس شمالی، و دیگر میدان‌های دریائی در خلیج‌فارس و وظایف دیگری که مجمع عمومی شرکت تصویب کند، از جمله وظایف و مسئولیت‌های این شرکت به‌شمار می‌رود.

بر اساس مصوبه امور مجامع شرکت ملی نفت ایران فعالیت‌های عملیاتی مربوط به چاه‌ها، سکوهای دریائی و خطوط لوله انتقال زیر دریا تا قبل از واحد لخته‌گیر (Slug Catcher) تأسیسات خشکی به این شرکت واگذار شده است.

در همین زمینه شرکت نفت و گاز پارس به عنوان بزرگ‌ترین شرکت تولیدکننده گاز در ایران، راهبری حدود ۴۰ سکوی دریایی به‌همراه صدها چاه تولیدی و هزاران کیلومتر خط لوله دریایی در گستره‌ای به مساحت ۳۷۰۰ کیلومتر از بخش ایرانی بزرگ‌ترین میدان گازی جهان در خلیج فارس را برعهده دارد و حدود ۸۰ درصد گاز کشور را تولید می‌کند.

با بهره‌برداری و توسعه فازهای گوناگون میدان گازی پارس جنوبی و سایر طرح‌ها و پروژه‌های در حال بهره‌برداری و در دست اجرا، سهم درآمد ناخالص ملی کشور افزایش یافته و چشم‌انداز بدیع و قابل ملاحظه‌ای در رشد و شکوفایی صنایع نفت و گاز ایجاد خواهد شد.

 پروژه‌ها 
میدان گازی پارس جنوبی
میدان گازی پارس جنوبی (با نام گنبد شمالی در سمت قطر)، یکی از بزرگ‌ترین منابع گازی مستقل جهان است که برروی خط مرزی مشترک ایران و قطر در خلیج فارس و به فاصله حدود ۱۰۰ کیلومتری ساحل جنوبی ایران قرار دارد. مساحت این میدان ۹۷۰۰ کیلومتر مربع بوده که بخش متعلق به ایران ۳۷۰۰ کیلومتر مربع می‌باشد.

میدان مشترک گازی پارس جنوبی، با دارا بودن۱۴/۲ هزار میلیارد متر مکعب گاز درجا (معادل ۸٪ کل ذخایر گاز جهان و ۴۷٪ ذخائر گاز شناخته شده کشور)، ۱۹ میلیارد بشکه میعانات گازی، ۷٫۵ میلیارد بشکه نفت خام در لایه‌های نفتی و وجود بزرگ‌ترین منبع هلیوم، از نظر ارزش اقتصادی دارای جایگاه بی‌نظیر و منحصر به فردی در اقتصاد ملی کشور می‌باشد.

توسعه میدان مشترک گازی پارس جنوبی باهدف تأمین گاز مورد نیاز کشور در بخشهای تزریق به میادین نفتی، عرضه به واحدهای صنعتی و نیروگاه‌ها، گازرسانی به واحدهای خانگی- تجاری، تأمین خوراک مجتمع‌های پتروشیمی وصادرات گاز، میعانات گازی، گاز مایع و گوگرد در برنامه‌های وزارت نفت قرار گرفته است.

 طرح فشارافزایی میدان گازی پارس جنوبی 
طرح فشارافزایی میدان گازی پارس جنوبی به عنوان مهم‌ترین و راهبردی‌ترین طرح صنعت نفت کشور شناخته می‌شود، چرا که با توجه به افت فشار این میدان مشترک در سال‌های آتی، به زودی راه‌اندازی تأسیسات فشارافزایی در قالب ۱۴ سکو با ظرفیت برداشت روزانه ۲ میلیارد فوت مکعب گاز غنی در دستور شرکت نفت و گاز پارس قرار گرفته است.
در همین راستا، قرارداد مطالعاتی مهندسی پایه و پایه پیشرفته طرح عظیم فشارافزایی اردیبهشت ماه ۱۴۰۲ در قالب ۱۷ بسته کاری به شرکت مشاور ایرانی و با همکاری مشاوران مجرب بین‌المللی واگذار شد و قراردادهای مقدماتی اجرایی این طرح ملی، ۲۰ اسفندماه ۱۴۰۲ بین شرکت نفت و گاز پارس به عنوان کارفرمای پروژه و ۴ شرکت ایرانی پتروپارس، اویک، قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیا (ص) و مپنا به عنوان پیمانکاران اصلی به امضا رسید.

اهداف طرح:
این طرح با هدف افزایش ضریب بازیافت گاز، جبران افت طبیعی فشار مخزن مشترک، نگهداشت توان تولید از میدان گازی پارس جنوبی و جبران بخش قابل توجهی از ناترازی گاز کشور با برآورد سرمایه ۲۰ میلیارد دلار اجرا می‌شود.

تأسیسات فراساحلی:
در سناریوی فراساحل اجرای طرح فشارافزایی، ۷ هاب در نظر گرفته شده که در هر یک از این نواحی، ۲ سکوی فشارافزایی متصل به یکدیگر هر یک به وزن حدودی ۸ هزار تن به همراه سکوی تولید برق و یوتیلیتی و سکوی اقامتی برای ۷۰ نفر ساخته و نصب می‌شوند.

 طرح توسعه لایه‌های نفتی 
لایه‌های نفتی میدان پارس جنوبی در فاصله ۱۰۰ کیلومتری از سواحل ایران در خلیج فارس و در اعماق ۹۰۰ تا ۱۲۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد. بخش اصلی ساختمان لایه‌های نفتی در کشور قطر قرار داشته که به نام میدان الشاهین شناخته می‌شود.

ساختمان لایه‌های نفتی در بخش ایرانی در طی سال‌های ۱۳۶۷ و ۱۳۶۸ بر مبنای داده‌های لرزه‌نگاری شناسایی شد. سه حلقه چاه توصیفی در نواحی مختلف در طی سال‌های ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۱ حفر و پس از آن توسعه بخشی از این میدان از طریق قرارداد بیع متقابل با هدف تولید روزانه ۳۵هزار بشکه نفت به شرکت توسعه پتروایران در سال ۱۳۸۴ واگذار شد. تولید از لایه‌های نفتی در پایان سال ۱۳۹۵ با استفاده از شناور فرآورشی (FPSO) آغاز شد.

 میدان گازی پارس شمالی 
میدان گازی پارس شمالی یکی از بزرگ‌ترین میدان‌های مستقل گازی کشور است که در ۱۲۰ کیلومتری جنوب شرقی بندر بوشهر و در فاصله ۱۰ تا ۱۵ کیلومتری از ساحل و در عمق ۴هزار متری قرار دارد. مساحت این میدان که در سال ۱۳۴۶ کشف شده، حدود ۵۰۰ کیلومتر مربع است. میزان ذخیره گاز این میدان ۱۶۶۸ میلیارد مترمکعب و حجم گاز قابل تولید آن ۱۳۳۷ میلیارد مترمکعب برآورد شده است.

بر اساس آخرین مطالعات انجام‌شده بر روی مخزن پارس شمالی، در صورت توسعه، تولید گاز در این میدان معادل ۴ فاز استاندارد و به میزان ۴ میلیارد فوت‌مکعب در روز میسر خواهد بود. در این راستا تولید تا ۲۰ میلیون تن LNG در سال از این میدان پیش‌بینی میشود.

با توجه به نیاز روزافزون مصرف گاز طبیعی در کشور در بخشهای مختلف صنعتی و خانگی و همچنین موقعیت خاص ایران در منطقه خاورمیانه و نیاز شدید همسایگان کشور به گاز طبیعی و اهمیت صادرات گاز به این کشورها، تسریع در اجرایی کردن طرح توسعه میدان گازی پارس شمالی در دستور کار شرکت نفت و گاز پارس قرار گرفته است.

 طرح توسعه میدان گازی کیش 
میدان گازی کیش، شامل مخازن گازی کنگان و دالان واقع در اعماق ۵۰۰۰–۳۲۰۰ متری زیر جزیره کیش و آب‌های اطراف آن در خلیج فارس و در فاصله ۶۰ کیلومتری شرق جزیره لاوان قراردارد.

میدان گازی کیش، با برآورد ذخیره ۴۰ تریلیون فوت مکعب گاز با حدود PPM 200، H2S و ۳٫۴ درصد Co2، به عنوان هفدهمین مخزن گازی بزرگ جهان شناخته شده و با اجرای کامل تمامی فازهای طرح توسعه میدان، معادل ۳ فاز پارس جنوبی ظرفیت تولید خواهد داشت.

این طرح شامل سه بخش است:

۱- طرح انتقال گاز به نیروگاه کیش
۱–۱) تأسیسات دریایی و ساحلی:
انتقال گاز طبیعی از خط هفتم سراسری گاز در منطقه بستک استان هرمزگان تا بندر آفتاب و از بندر آفتاب تا جزیره کیش توسط خطوط لوله دریایی و خشکی.

۲–۱) اهداف:
- جایگزینی سوخت مایع نفت گاز با گاز طبیعی در نیروگاه‌های جزیره کیش
- صرفه‌جویی هزینه‌های ناشی از این جایگزینی
- تضمین پایداری تولید برق جزیره
- جلوگیری از آلودگی‌های زیست‌محیطی

۲- طرح توسعه فاز یک میدان گازی کیش
۱–۲) تأسیسات دریایی و ساحلی:
تکمیل تأسیسات واقع در جزیره کیش (تکمیل حفاری ۱۴ حلقه چاه – خطوط جریانی سرچاهی و تأسیسات جانبی مربوطه)
- احداث حدود ۲۲۰ کیلومتر خط لوله دریایی حد فاصله جزیره کیش تا عسلویه
- احداث تأسیسات جانبی در پالایشگاه‌های موجود پارس جنوبی شامل اتصالات، سایر تأسیسات جانبی و… به منظور ایجاد یکپارچگی با پالایشگاه‌ها

۲–۲) اهداف
- تولید و انتقال گاز به میزان یک میلیارد فوت مکعب در روز از کلاسترهای ۱ و ۲ میدان کیش به عسلویه به منظور بهره‌گیری حداکثری از ظرفیت پالایشگاه‌های موجود پارس جنوبی
- استحصال حدود ۱۱ هزار و ۳۰۰ بشکه میعانات گازی در روز

۳- طرح توسعه فازهای ۲و۳ میدان گازی کیش
۱–۳) تأسیسات دریایی و ساحلی:
- چهار سکوی دریایی در اطراف جزیره کیش (۲ سکوی اصلی و۲ سکوی اقماری)
- احداث حدود ۴۴۰ کیلومتر خطوط لوله دریایی (حدفاصل سکوها تا عسلویه)
- حفاری ۲۴ حلقه چاه در دریا (هر سکو شش حلقه)
- احداث تأسیسات جانبی در پالایشگاه‌های موجود پارس جنوبی شامل اتصالات، لخته‌گیر، سایر تأسیسات جانبی و… به منظور ایجاد یکپارچگی با پالایشگاه‌ها

۲–۳) اهداف
- تولید و انتقال گاز به میزان ۲ میلیارد فوت مکعب در روز از چهار سکوی دریایی میدان کیش به عسلویه به منظور بهره‌گیری حداکثری از ظرفیت پالایشگاه‌های موجود پارس جنوبی
- استحصال حدود ۲۰هزار بشکه میعانات گازی در روز

 طرح توسعه میدان گازی بلال 
میدان بلال در محدوده ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی میدان پارس جنوبی، ۹۰ کیلومتری جنوب غربی جزیره لاوان و در عمق حدود ۷۰ متری آب‌های خلیج فارس بر روی خط مرزی مشترک ایران و قطر واقع شده است.

کشف مخازن نفتی این میدان به سال ۱۳۴۶ شمسی بازمی‌گردد که در نهایت توسعه لایه‌های نفتی میدان بلال در اواخر دهه هفتاد شمسی در قالب قرارداد بیع متقابل با شرکت توتال فرانسه انجام پذیرفت و در سال ۱۳۸۱ تولید نفت از این میدان آغاز شد.

وجود گاز در لایه‌های گازی میدان بلال در سال ۱۳۸۳ شمسی و پس از حفر اولین چاه اکتشافی گازی توسط مدیریت اکتشاف شرکت ملی نفت ایران اثبات شد.

حجم تقریبی گاز درجای میدان در حدود ۳ تریلیون فوت مکعب و حجم میعانات درجای اثبات شده آن بیش از ۱۰۰ میلیون بشکه پیش‌بینی شده است.

با توجه به ظرفیت مازاد فرآورشی و پالایشگاهی موجود در میدان گازی پارس جنوبی، شرکت ملی نفت ایران برنامه‌ریزی به‌منظور استفاده بهینه از این ظرفیت و بهره‌برداری حداکثری از تأسیسات موجود و همچنین تأمین خوراک مورد نیاز این تأسیسات را در طولانی مدت در دستور کار خود قرار داده است.

برنامه توسعه لایه‌های گازی میدان بلال در چارچوب طرح جامع توسعه بخش شرقی میدان گازی پارس جنوبی در سال ۱۳۹۷ شمسی تعریف و مقدمات شروع اجرایی فعالیت‌های آن در سال ۱۳۹۹ شمسی آغاز شد.

هدف از اجرای این طرح، انتقال گاز و میعانات تولیدی به ترتیب به میزان روزانه ۵۰۰ میلیون فوت مکعب و ۱۵ هزار بشکه و سپس انتقال آن از طریق خط لوله به پالایشگاه‌های سایت یک پارس جنوبی است.

اهداف طرح:
- حفاری یک حلقه چاه توصیفی – اکتشافی با هدف ارزیابی اکتشافی، توصیف و تولید از لایه‌های گازی
- حفر یک حلقه چاه Learning و ۶ حلقه چاه توسعه‌ای (در مجموع ۸ حلقه چاه تولیدی) به منظور تولید و انتقال گاز ترش و میعانات تولیدی این میدان به پالایشگاه‌های پارس جنوبی به میزان روزانه ۵۰۰ میلیون فوت مکعب گاز و ۱۵ هزار بشکه میعانات گازی

تأسیسات فراساحلی:
- احداث و نصب جاکت سرچاهی
- احداث و نصب عرشه با ظرفیت ۵۰۰ میلیون فوت مکعب گاز غنی در روز
- احداث یک رشته خط لوله دریایی جهت انتقال روزانه ۵۰۰ میلیون فوت مکعب سیال سه فازی
- نصب کابل فیبر نوری

پیمانکاران طرح:
در قرارداد منعقده، شرکت پتروپارس (به عنوان پیمانکار عمومی طرح-GC) مسئولیت راهبری، مدیریت و یکپارچه‌سازی قرارداد، انجام مطالعات مخزنی، طراحی حفاری و تهیه اسناد مناقصات فرعی را برعهده دارد.
این شرکت با هدف استفاده حداکثری از ظرفیت‌ها و توانمندی‌های عظیم شرکت‌های داخلی در اجرای پروژه‌های نفت و گاز کشور، نسبت به برگزاری مناقصات EPC و EPD فعالیت‌های مشروحه قرارداد تحت نظارت و کارفرمایی شرکت نفت و گاز پارس اقدام می‌کند.

سرمایه‌گذاری:
هزینه‌های سرمایه‌ای طرح در حدود ۶۸۸ میلیون دلار برآورد شده است که تأمین مالی پروژه از محل صندوق توسعه ملی انجام خواهد پذیرفت.

مدت زمان اجرای طرح:

مدت زمان اجرا، تکمیل و آغاز بهره‌برداری از طرح توسعه میدان گازی بلال مطابق با شرح کار تعیین شده، ۵۲ ماه بعد از تاریخ موثرشدن قرارداد پیش‌بینی شده است.

 میدان گازی فرزاد A و B 
میدان‌های گازی مشترک فرزاد «الف» و «ب» در محدوده بلوک فارسی در نوار مرزی ایران و عربستان سعودی و در فاصله قریب ۲۰ کیلومتری در دو طرف جزیره فارسی واقع شده‌اند. فاصله این میدان‌ها از نزدیک‌ترین ساحل (بریکان) حدود ۱۰۰ کیلومتر است. سهم ایرانی میدان فرزاد «الف» تقریباً ۲۵ درصد و میدان فرزاد «ب» تقریباً ۷۵ درصد است.

گاز این دو میدان ترش و میزان ناخالصی‌های گوگرد، دی‌اکسیدکربن و نیتروژن بسیار بالا است. میزان گاز در جای میدان فرزاد «الف» معادل ۱۲ هزار میلیارد فوت مکعب گاز خشک و میدان فرزاد «ب» حدود ۲۳ هزار میلیارد فوت مکعب گاز حاوی مقادیرکم میعانات گازی برآورد شده است.

طرح توسعه میدان گازی فرزاد «ب»
میدان گازی مشترک فرزاد «ب» خلیج فارس، در محدوده بلوک فارسی در نوار مرزی ایران و عربستان سعودی و در فاصله قریب ۲۰ کیلومتری شرق جزیره فارسی واقع شده است. فاصله این میدان از نزدیک‌ترین ساحل (بریکان) حدود ۱۰۰ کیلومتر است. میزان گاز در جای میدان فرزاد «ب» حدود ۲۳ هزار میلیارد فوت مکعب برآورد می‌شود. گاز میدان فرزاد «ب» دارای میزان بالای ناخالصی‌های گوگرد، دی‌اکسیدکربن و نیتروژن است که این مقادیر نسبت به میدان پارس جنوبی بسیار بیشتر است. همچنین میزان میعانات گازی بسیار کمتر از پارس جنوبی است.

قرارداد طرح توسعه میدان فرزاد «ب»
قرارداد طرح توسعه میدان فرزاد «ب» در قالب نسل سوم قراردادهای بیع‌متقابل با شرکت پتروپارس در تاریخ ۲۷/۰۲/۱۴۰۰ منعقد شد. مدت زمان توسعه طرح ۶۰ ماه درنظر گرفته شده است.

اهداف طرح
اهداف این طرح تولید روزانه یک میلیارد فوت مکعب گاز ترش، ۵ هزار بشکه میعانات گازی و ۱۳۰۰ تن گوگرد است. سیال تولیدی مخزن به ساحل تمبک ارسال و پس از جداسازی میعانات، بین پنج پالایشگاه پارس۲ کنگان جهت جبران کسری خوراک پالایشگاه‌های موجود ارسال می‌شود. میعانات گازی تولیدی نیز به پالایشگاه‌های سایت ۲ ارسال می‌شود.

تأسیسات طرح
تأسیسات فراساحلی شامل یک عرشه اصلی سرچاهی با تأسیسات جدایش مایع، یک عرشه فرعی سرچاهی با تأسیسات حداقلی به همراه یک خط لوله دریایی ۲۰ اینچ به طول سه کیلومتر جهت اتصال عرشه فرعی به عرشه اصلی، یک خط لوله دریایی ۳۶ اینچ به طول تقریبی ۲۳۰ کیلومتر جهت انتقال گاز ترش به خشکی و یک خط لوله دریایی ۱۰ اینچ به طول تقریبی ۲۳۰ کیلومتر جهت انتقال مایعات به خشکی است.

تأسیسات خشکی شامل تأسیسات دریافت سیال ترش تولیدی بخش فراساحل و جداسازی میعانات به همراه تأسیسات جانبی مربوطه و خطوط لوله خشکی جهت انتقال گاز و میعانات به پالایشگاه‌های مستقر در پارس۲ است.

فعالیت‌های انجام شده
ذیل قرارداد مدیریت طرح (MC) با شرکت پتروپارس سه قرارداد زیر منعقد و اجراء شد:
مطالعات مفهومی طرح توسط مشاور بین‌المللی به منظور تهیه MDP میدان
مطالعات مخزنی و حفاری توسط مشاوران بین‌المللی به منظور تهیه MDP میدان
برداشت لرزه‌نگاری با دقت بالا توسط پیمانکار داخلی و برای اولین بار در کشور

فعالیت‌های فعلی طرح
با توجه به ناشناخته بودن میدان و اطلاعات کم فعلی از میادین فرزاد و پیچیدگی‌های زمین‌شناسی، چالش‌های حفاری، دما و فشار بالای مخزن و مشکلات ناشی از میزان زیاد ناخالصی گاز میادین فرزاد و احتمال وجود گوگرد عنصری، حفاری چاه توصیفی به منظور کسب اطلاعات تکمیلی از میدان فرزاد «ب» و نیز انجام مطالعات طراحی پایه هم‌اکنون در دستور کار شرکت پتروپارس قرار دارد.

 میدان‌های گازی گلشن و فردوسی 
میدان گلشن در فاصله ۱۸۰ کیلومتری جنوب شرقی بوشهر و ۶۵ کیلومتری از ساحل در خلیج فارس قرار دارد. میزان گاز قابل استحصال مخزن ۲۵ تریلیون فوت مکعب برآورد گردیده است. میدان فردوسی در فاصله ۱۹۰ کیلومتری جنوب شرقی بوشهر و ۸۵ کیلومتری از ساحل در خلیج فارس قرار دارد. میزان گاز قابل برآورد استحصال در این میدان ۸/۸ تریلیون فوت مکعب برآورد شده است.

پیش‌بینی گاز تولیدی معادل ۵۰۰ میلیون فوت مکعب در روز است.

 طرح پایانه نفتی جاسک 
این طرح در قالب دو پروژه EPC برنامه‌ریزی و تعریف شده است.

EPC1: پروژه احداث تأسیسات ساحلی و دریایی پایانه نفتی جاسک
EPC2: احداث بندر پشتیبانی پایانه نفتی جاسک

پایانه نفتی بین‌المللی و تأسیسات دریایی صادرات نفت خام جاسک شامل تأسیسات خشکی، خطوط لوله دریایی، گوی‌های شناور و تأسیسات وابسته در اراضی ساحلی دریای عمان در بخش مرکزی شهرستان جاسک) استان هرمزگان(واقع در ۶۰ کیلومتری غرب شهر جاسک و در شمال روستای کوه‌مبارک در زمینی به مساحت ۶۰ هکتار ساخته و نفت خام و میعانات گازی را در فاصله ۶ کیلومتری ساحل به کشتی‌های تا سایز VLCC منتقل می‌کند.

مدت زمان هر پروژه ۲۰ ماه تعریف شده است.

مشخصات طرح:
پروژه EPC1:
سه ردیف سامانه اندازه‌گیری (Metering)
ساختمان‌های صنعتی، اتاق کنترل و سایر تأسیسات جانبی
شش ردیف سامانه ارسال/دریافت توپک (Pig L/R)
شش مسیر خط لوله ۳۶ اینچ زیردریایی مجموعاً به طول ۴۷٫۶ کیلومتر
سه عدد گوی شناور(SPM) و چندراهه زیردریایی (PLEM) در فاصله ۶ تا ۹ کیلومتری ساحل
پروژه EPC2:
احداث موج‌شکن و مسیر دسترسی، اسکله، ملحقات و تأسیسات مورد نیاز جهت پهلوگیری شناورهای لازم
احداث ساختمانهای بندر، سوله تعمیرگاه، پست برق و…
احداث خطوط لوله شامل؛ خطوط لوله آب آتش‌نشانی، آب آشامیدنی، نفت آلوده و سوخت‌رسانی
اهداف تولیدی طرح:
صادرات‌/واردات به ظرفیت طراحی ۱۱ هزارمترمکعب در ساعت نفت خام سبک و سنگین و نیز میعانات گازی از طریق خطوط لوله زیردریایی و سیستم گوی‌های شناور (SPM).

 طرح‌های نیروگاهی و خطوط انتقال 
نیروگاه گازی متمرکز بعثت:

نیروگاه گازی متمرکزبعثت پارس جنوبی جهت تأمین برق مورد نیاز پالایشگاه فازهای ۱۰و۹، ۱۶و۱۵، ۱۷و۱۸، ۲۰و۲۱، پشتیبانی فازهای۱ الی۸، تأسیسات ذخیره‌سازی میعانات گازی و آب شیرین کن‌ها و نیز بارهای صنعتی سازمان منطقه ویژه در منطقه پارس۱ به مرحله اجرا درآمد.

این پروژه به صورت EPC و با استفاده از امکانات داخلی کشور به میزان حداقل ۵۱ درصد ارزش مبلغ قرارداد شامل عملیات طراحی، خرید، ساخت، نصب، اجرا و راه اندازی شش واحد توربین گازی در مجموع به ظرفیت نامی ۱۰۰۰ مگاوات و کلیه تجهیزات جانبی نیروگاه شامل پست ۱۳۲ و۴۰۰ کیلوولت نیروگاه (از نوع GIS)، امکان تبادل برق با شبکه سراسری از طریق خطوط ارتباطی ۱۳۲ و ۴۰۰ کیلوولت، تأسیسات زیر بنایی و خطوط انتقال ۱۳۲ کیلوولت از نیروگاه تا پالایشگاه‌های مختلف پارس جنوبی انجام شده است. شایان ذکر است این نیروگاه در حال حاضر در دست بهره‌برداری می‌باشد. همچنین با هدف تأمین برق مورد نیاز پالایشگاه‌های مستقر در منطقه کنگان، بخش توسعه این نیروگاه متشکل از سه بلوک سیکل ترکیبی در حال اجرا بوده که مشخصات آن به شرح زیر است:

نیروگاه سیکل ترکیبی بعثت

نیروگاه سیکل ترکیبی بعثت، به منظور تأمین کمبود تولید انرژی الکتریکی مورد نیاز پالایشگاه‌های مستقر در منطقه کنگان مربوط به فازهای ۱۲، ۱۳، ۱۴، ۱۹، ۲۲–۲۴، مجتمع پالایشگاهی سیراف و همچنین افزایش پایداری شبکه برق شرکت نفت و گاز پارس در منطقه عسلویه و کنگان و در مجاورت شهر بیدخون احداث شده است. اجرای این طرح در قالب قرارداد EPC به شرکت فراب به عنوان پیمانکار اصلی واگذار شده است.

این نیروگاه به ظرفیت ۴۸۰ مگاوات در بخش توسعه نیروگاه متمرکز بعثت اجرا می‌شود و شامل سه بلوک سیکل ترکیبی به ظرفیت تولید برق هر بلوک ۱۶۰ مگاوات در شرایط ISO است.

در هر بلوک دو بویلر بازیافت حرارتی (HRSG) و یک توربین بخار، یک دستگاه ترانسفورماتور افزاینده ۲۰۰ مگاواتی، سیستم کندانسور هوایی (ACC) و دیگر تجهیزات جنبی نصب شده است.

فرایند کلی تولید برق بر اساس عبور هوای داغ خروجی از دودکش توربین‌های گازی موجود به داخل بویلرهای بازیافت حرارتی و استفاده از دمای بالای آنها جهت تولید بخار و بدون هیچ‌گونه استفاده از سوخت اضافی است.

راندمان نیروگاه یعثت پارس جنوبی با احداث بخش سیکل ترکیبی از حدود ۳۰٪ به حدود ۵۳٪ خواهد رسید.

این نیروگاه همچنین به واحد تولید آب شیرین از آب دریا به روش MED با ظرفیت ۸۰۰۰ متر مکعب در روز مجهز است.

توان تولیدی این نیروگاه استراتژیک توسط پست و خطوط انتقال دومداره ۴۰۰ کیلوولت به طول ۶۷ کیلومتر به منطقه کنگان ارسال می‌شود و مجدداً در پست ۴۰۰ کیلوولت نفت در منطقه کنگان به سطح ولتاژ انتقال ۱۳۲ کیلوولت کاهش می‌یابد و توسط شبکه هوایی چهارمداره به پالایشگاه‌های مستقر در منطقه کنگان تحویل می‌شود.

زمان شروع طرح: ۱۰/۱۲/۱۳۹۲

زمان اتمام بلوک اول: ۳۱/۲/۱۴۰۰

مبلغ سرمایه‌گذاری: ۴۲۴٫۴ میلیون یورو

پست ۴۰۰/۱۳۲ کیلوولت نفت در منطقه کنگان

جهت تأمین برق پالایشگاه‌های منطقه پارس۲، پست مذکور با ظرفیت ۱۰۰۰مگاوات شامل دو دستگاه ترانسفورماتور ۵۰۰ مگاوات و دو پست۴۰۰و۱۳۲ کیلوولت در قالب قراردادEPC به شرکت پارسیان واگذار شده است.

پست ۴۰۰/۱۳۲ کیلوولت نفت پارس۲ از نوع گازی (GIS) و شامل دو کلیدخانه ۴۰۰ و ۱۳۲ کیلوولت است. این پست توسط دو ترانسفورماتور ۵۰۰ مگاواتی شامل تعداد ۸ ترانسفورماتور تک‌فاز، در مجموع قابلیت انتقال ۱۰۰۰ مگاوات و همچنین اتصال ۷ واحد نیروگاهی را دارد.

تغذیه برق کلیه مصارف پالایشگاهی منطقه کنگان شامل فازهای، ۱۲، ۱۳، ۱۴، ۱۹، ۲۲–۲۴ و مجتمع پالایشگاهی سیراف از طریق این پست انجام می‌گیرد.

این پست برق مجهز به سیستم تشخیص و اطفا حریق، دیزل ژنراتور اضراری ۱٫۵ مگاواتی و سیسم دوربین‌های مداربسته پیشرفته است. این پست توسط یک خط انتقال دو مداره۴۰۰ کیلوولت به نیروگاه متمرکز بعثت در عسلویه متصل شده است و قابلیت دریافت ۱۰۰۰ مگاوات را دارد. همچنین نیروگاه شرکت مایع سازی گاز ایران توسط یک خط هوایی دو مداره به این پست برق متصل گردیده است و توان تولیدی خود را تحویل این پست برق می‌دهد.

تاریخ شروع :۹۲/۱۰/۱

تاریخ اتمام: ۹۸/۹/۶

مبلغ سرمایه‌گذاری: ۲۲ میلیون یورو

خطوط انتقال برق ۱۳۲ و ۴۰۰ کیلوولت مناطق پارس ۱و۲:

پست‌های اصلی مناطق پارس۱و۲ توسط یک خط دو مداره ۴۰۰کیلوولت به ظرفیت هر مدار ۱۰۰۰ مگاوات متصل و همچنین پالایشگاه‌های طرح‌های توسعه ای پارس ۱ و۲ نیز توسط دو شبکه خطوط انتقال ۱۳۲ کیلوولت چهار مداره به هم مرتبط بوده و پست‌های نیروگاهی۱۳۲ و ۴۰۰ کیلوولت منطقه پارس۱ توسط خطوط انتقال ۴۰۰ کیلوولت به شبکه سراسری نیز متصل می‌باشند و از طریق این خطوط، تبادل انرژی با شبکه سراسری و پالایشگاه‌ها انجام می‌پذیرد. در حال حاضر عمده خطوط مذکور تکمیل و در دست بهره‌برداری می‌باشد.

 سایت و شبکه‌های اجتماعی شرکت نفت و گاز پارس 
 وب‌سایت رسمی
 صفحه رسمی آپارات
 صفحه رسمی لینکدین
 صفحه رسمی بله
 صفحه رسمی روبیکا
 صفحه رسمی اینستاگرام

رده:شرکت ملی نفت ایران
ا
ا
رده:شرکت‌های نفت و گاز ایران