وقار شیرازی

میرزا احمد (۱۲۳۲–۱۲۹۸ه‍. ق) بزرگترین فرزند وصال شیرازی متخلص به وقار است. او همچون پدرش خوشنویس و شاعر بود. دیوان شعری به فارسی به نام بهرام و بهروز که در بمبیی چاپ شده از او باقی مانده‌است.پایگاه شهر زیبای فرهنگ و هنر ایران شیراز

افزون بر پدر، پنج برادر او نیز از خوشنویسان و شاعران صاحب‌نام سده سیزدهم هجری هستند. میرزا احمد وقار نستعلیق، نسخ، رقاع و شکسته‌نستعلیق را استادانه می‌نوشتدکتر بیانی ۵۶ اما بیش از همه در خوشنویسی خط نسخ صاحب‌نام شده‌است.فضایلی ص۳۵۹

تصحیح نوینی از دیوان وقار شیرازی به همّت داریوش کاظمی به انجام رسیده است:
دیوان وقار شیرازی. تصحیح داریوش کاظمی. کرمان: دانشگاه آزاد اسلامی کرمان، ۱۳۸۳.

وی همچنین داستان قرآنی موسی و خضر را نیز به رشتهٔ شعر کشیده است که به اهتمام محمود طاووسی به طبع رسیده است:
«مثنوی خضر و موسی». به اهتمام محمود طاووسی. تهران: فرا نگه، ۱۳۶۰.

 نمونه شعر 

<small> پانویس 

 منابع 

 پایگاه شهر زیبای فرهنگ و هنر ایران شیراز
 فضایلی، حبیب‌الله. اطلس خط. انتشارات مشعل اصفهان. چاپ دوم، اصفهان۱۳۶۲ش.
 بیانی، مهدی. احوال و آثار خوشنویسان. انتشارات علمی. چاپ دوم. تهران ۱۳۶۳ش

رده:خوشنویسان اهل شیراز
رده:زادگان ۱۱۹۶
رده:درگذشتگان ۱۲۵۹
رده:زادگان ۱۸۱۷ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۸۸۱ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۲۹۸ (قمری)
رده:زادگان ۱۲۳۲ (قمری)
رده:خاندان وصال