جحظه برمکی

احمد بن جعفر برمکی لقب‌گرفته به جَحظه (۸۳۹م-۹۳۵م) (نسب: ابوالحسن احمد بن جعفر بن موسی بن یحیی بن خالد بن برمک) شاعر و ادیب عربی، تنبور-نواز و خواننده برمکی بود. 
در دوران معتضد و مقتدر می‌زیست و گزارشگر معتبر اخبار نغمه‌سرایان دوران نخست عباسی بود. عبدالله بن معتز از برای زشت‌رویی و چشمان از حدقه بیرون زده‌اش، او را جحظه نامید و این لقب، شهرت او شد. 

او مورد تأیید گذشته نگارها و نویسندگانی چون ابن خلکان که استعداد و استادی او را در رشته‌های گوناگون و هنرها؛ ابن ندیم که شعر و خوانندگی و تحصیلات هنری او را؛ و خطیب بغدادی که او نیز خوانندگی جحظه را ستوده است، می‌باشد.

 آثار 
ابن ندیم هفت اثر از جحظه بر شمرده است که نشان دهنده گوناگونی و گستردگی موضوعات و فنونی دارد که او در آن‌ها چیرگی داشته‌است . این کتاب‌ها بر این پایه انددانشنامه جهان اسلام. سرواژه: جَحْظَه بَرمَکی:
 الطبیخ
 فضائل السِّکباج
 المشاهدات
 ماشاهده من امرالمعتمد
 الندیم 
 الطُنْبوریین: سرگذشت تنبور نوازان
 دیوان شعر

 پانویس 

 

رده:اخترشناسان اهل ایران
رده:اخترشناسان اهل عراق
رده:اهالی بغداد
رده:ایرانی‌تبارهای اهل عراق
رده:برمکیان
رده:خوانندگان اهل عراق
رده:درگذشتگان ۳۲۴ (قمری)
رده:درگذشتگان ۹۳۵ (میلادی)
رده:زادگان ۲۴۴ (قمری)
رده:زادگان ۸۳۹ (میلادی)
رده:شاعران دوره عباسیان
رده:عراقی‌های سده ۱۰ (میلادی)
رده:عراقی‌های سده ۹ (میلادی)
رده:نویسندگان مرد اهل ایران
رده:لغویان
رده:نحوشناسان
رده:نوازندگان تنبور اهل ایران
رده:نویسندگان عربی سده ۱۰ (میلادی)
رده:نویسندگان عربی سده ۹ (میلادی)