اکه‌تش‌دیو

اَکه‌تَش برپایه اسطوره‌های مزدیسنا نام دیوی است. در بندهش دربارهٔ او آمده است که: «اکه‌تش دیو دروج انکار است که آفریدگان را از چیز نیکو منکر کند…». نام او دو بار در وندیداد آمده است.مهرداد بهار، پژوهشی در اساطیر ایران، چاپ پنجم، پاییز ۱۳۸۴، نشر آگه

این دیو که بدان دیوِ دروج یا اگه تش هم می‌گویند، ترسناک‌ترین دیوی است که انسان را گرفتار قهر خویش می‌سازد و تباه‌کننده زندگی و جهان است و در پرتو فروهر نیکان است که دروج شکست می‌یابد. در روایت‌ها آمده است که خواندن کلام مقدس، بیش از هر چیز دروغ را می‌راند.اساطیر ایران، جان راسل هینز، ترجمه: محمدحسین باجلان، چاپ دوم، ۱۳۸۵، انتشارات اساطیر، صفحه: ۱۵۹

 واژه‌شناسی 
این نام در پارسی میانه akataš و در اوستایی هم -akataš آمده است و معنای آفرینندهٔ بدی می‌دهد.

 پانویس 

 منابع 
 مهرداد بهار، پژوهشی در اساطیر ایران، چاپ پنجم، پاییز ۱۳۸۴، نشر آگه. 
 جان راسل هینز، اساطیر ایران، ترجمه: باجلان فرخی، چاپ دوم، ۱۳۸۵، انتشارات اساطیر.

رده:اسطوره‌شناسی ایرانی
رده:دیوها