عینک استخوانی

بندانگشتی|چپ|230px|عکسی از شی استخوانی-برای اولین بار تهیه شده توسط پژوهشگر

عینک استخوانی: این چشم پوش استخوانی در کشفیات باستان‌شناسی سال ۱۳۴۱ در یانیق تپه توسط یک تیم باستان شناس انگلیسی و با حضور نماینده مرکز باستان شناسی ایرانعلی اکبر سرافراز در یک گور به‌دست آمده و بهمین دلیل سرفراز آن را عینک می‌نامد و مربوط به هزاره چهارم و سوم قبل از میلاد است(۱).Burney, C. A. (1964). The excavations at Yanik Tepe, Azerbaijan, 1962: third preliminary report. Iraq, 26(1), 54-61. اما چارلز برنی سرپرست هیئت باستان‌شناسی یانیک تپه برخلاف نظر سرفراز این شی استخوانی را عینک نمی داند؛ شورای ملی ثبت آثار نیز برهمین اساس این شی استخوانی را «شبیه عینک یانیق تپه» به شماره ۱۲۵۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسانده‌است. با توجه به اینکه این شی در یک گور به دست آمده در مورد عینک بودن این شی تردید زیادی وجود دارد. این شی استخوانی، طبق نظر میر غفار صحیحی اسکویی پژوهشگر در گروه اُپتومتری (پژوهش‌های تاریخی) دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با توجه به نیاز انسان برای اصلاح مشکلات اُپتیکی چشم در طول تاریخ و نکات فنی رعایت شده در آن که در آغاز هزاره سوم بعد از میلاد نیز کاربرد دارد به‌عنوان «عینک» معرفی شد. با توجه به این که این چشم پوش میتواند به عنوان عینک زیبایی روی صورت قرار گیرد، بنابر این هر نوع اثر ذهنی را کاملا خنثی نماید.
یانیق تپه تبریز در ۳۰ کیلومتری جنوب غربی شهر تبریز نزدیک تازه کَند و به فاصله ۳ کیلومتری شهر خسرو شاه واقع شده‌است.
 منابع 
۱. غلامرضا معصومی، تاریخچه علم باستان‌شناسی، سمت، ۱۳۹۵، صفحه ۱۲۸
 استاد خسروشاهی؛ محمد قاسمی برومند، هاله کنگری، مریم حیدر پور میمه، سید محمود طباطبایی فر . بررسی کاربردی چشمی عینک‌های ایران برای رفع مشکلات بینایی از هزاره چهارم قبل از میلاد در موزه‌های ایران و جهان. نشریه پژوهنده. ۱۳۹۰; ۱6 (7) :۳۵۶–۳۶۷
 مجله چشم پزشکی ایران 
 دانشکده علوم توانبخشی
 دوماه نامه پژوهشی پژوهنده جلد ۱۴، شماره ۳
 فصلنامه تاریخ پزشکی - شماره ۷ - تابستان ۱۳۹۰
 فصلنامه معلومات عمومی و فرهنگی کاوشگر شماره ۳۳

رده:باستان‌شناسی ایران
رده:فراورده‌های استخوانی
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی پیشاتاریخ
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در ایران
رده:محوطه‌های باستان‌شناسی در ناحیه آناتولی مرکزی