گویش بندری

گویش بندری که به نام گویش هرمزگانی نیز شناخته می‌شود گویشی از زبان فارسی است که در استان هرمزگان ایران و بخشی از کشورهای حوزه خلیج فارس رواج دارد. از ویژگی‌های گویش بندری دارا بودن ساختار کنایی یا ارگاتیو است.

 واژه‌نامهٔ منتخب 
 فارسی بندرعباسی فارسی معیار پِشترون قدیما، پیشترها گرگ گرگ شو شوهر بَپپدرمُممادر کَفتافتاد باییپدر بزرگ بی بیمادر بزرگچوک پسرخالو دایی مال کَم محله ای؟ اهل کدام محله ای؟ بِی‌چه ووستادی؟ برای چه ایستادی؟ خاش خوش خاشی؟ خوبی؟ اتی پَلو ما؟ پیش ما میای؟اَخاری / اَخُری؟می‌خوری؟
+مقایسه چند فعل گویش بندری با دیگر گویش‌هافارسی معیارفارسی بندرعباسیفارسی کوهمره‌ایفارسی لارستانیخورده‌اماُم‌خاردِناُم‌خَردِنام‌خَردِهبرده‌اندشُبُردُنشوبُردِنشُبُردِهآمده استهُندِناَندِه/اَندِناُندِه/اُندِنبدههادَههاذِههادِه

 منابع 

رده:زبان فارسی در جهان عرب
رده:گویش‌های زبان فارسی
رده:لهجه‌های زبان فارسی