کارو دردریان

کاراپت دِردِریان با نام ادبی کارو (۱۹۲۵–۲۰۰۷) نویسنده و شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. او برادر ویگن بود.

 زندگی 
کاراپت دِردِریان در ۱۹۲۵ (۱۶ آبان ۱۳۰۴) یا ۱۴ دسامبر ۱۹۲۸ (۲۳ آذر ۱۳۰۷) در شهر همدان زاده شد ولی در بروجرد و اراک نیز زندگی کرده بود.http://www.radiozamaneh.info/music/2007/10/post_178.html 

خود او در کتابش برادرم ویگن می‌گوید پدرش شغل فرش فروشی را پیشهٔ خود ساخته بود و شاید به همین خاطر بود که یک جا ساکن نمی‌شدیم
و نیز در جایی می‌گوید:در بروجرد: همان‌جا که پدرم سی و نه سالگی، علی‌رغم هیکل ورزیده و سلامت و بیچون و چرایش – با یک " سینه پهلوی " ساده، پیوندش را برای همیشه با زندگی گسست …

در «بروجرد» بود که پدرم، به فرمان سرنوشت، نابهنگام تر از آنچه انتظار می‌رفت، به خواهران و برادران خودش پیوست؛ و نیز در جایی می‌گوید: و هیچ نفهمیدیم چطور شد که یکباره، خود را در زادگاه «ستار خان» یافتیم. پدربزرگ مادری او اهل همدان و پدرش از بازماندگان خانواده‌ای بود که همه اعضای آن در نسل‌کشی ارمنی‌ها کشته‌شده بودند و او در سال ۱۹۱۵ (۱۲۹۴) از ترکیه به ایران گریخته و دست سرنوشت او را به باغ پدربزرگ مادری کارو کشانده بود. آنها هم به او اجازه داده بودند تا در باغ زندگی کند. او در آنجا به تجارت فرش پرداخت. پس از مدتی پدر و مادر کارو عاشق یکدیگر شده و با هم ازدواج کردند. حاصل این ازدواج هشت فرزند از جمله پنج پسر به نام‌های زاون، ویگن، کارو، هراند و واهه و سه دختر به نام‌های ژولیت، هلن و آرمینه بود. کارو سومین فرزند خانواده بود.

کارو دربارهٔ پدر خود گفته بود:

با وجود اشغال ایران در جنگ جهانی دوم و ورود نیروهای متفقین به همدان کسب‌وکار پدر ویگن در فرش‌فروشی همچنان رونق داشت. آنها را ابتدا به اراک و سپس به بروجرد کشاند. اما پس از دو سال زندگی در بروجرد پدر آنها به خاطر سینه‌پهلو در ۳۹ سالگی در گذشت و خانواده پرجمعیت ویگن را در بحران فرو برد. مادر کارو در شرایط تنگدستی خانواده، آنها را به ناچار به مراغه برد تا نزد زاون، پسر ارشدش زندگی کنند؛ زیرا زاون در غیاب پدر، نان‌آور خانواده شده بود.

با روند رو به بهبود اوضاع، خانواده ویگن در سال ۱۹۵۱ (۱۳۳۰) از تبریز به تهران رفتند.

کارو و ویگن رابطهٔ بسیار صمیمانه‌ای داشتند. کارو از نسل نخست شاعران نیمایی بود.Welcome to Shahrvand کارو یک‌بار ازدواج کرد و از همسرش جدا شد. او دو دختر و یک پسر به نام‌های رمی، ربکا و رنه داشت.

left|thumb| کارو و ویگن در کنار هم

چاپ نخستین کتاب شعر
عبدالرحیم جعفری مالک انتشارات امیرکبیر در کتاب خاطرات خود می‌نویسد: انتشارات مرجان در اواسط دهه ۱۳۳۰ تاسیس شد و یکی از کتاب‌هایی که چاپ کرد، نخستین کتاب مجموعه شعرهای کارو با عنوان شکست سکوت بود. این کتاب بسیار مورد استقبال قرار گرفت و به چاپ‌های متعدد رسید اما چون بعضی شعرهای آن به مذاق دستگاه خوش نمی‌آمد سرانجام به محاق توقیف افتاد.در جستجوی صبح ص 419

 درگذشت 
کارو دردریان در روز چهارشنبه ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۷ (۲۷ تیر ۱۳۸۶) در آسایشگاهی به نام «دهکده مریم» در ایالت کالیفرنیا دیده از جهان فروبست. پیکر او را پس از یک هفته نگهداری در سردخانه در روز چهارشنبه ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۷ (۱۳۸۶) در آرامگاه فارست لان مموریال پارک (هالیوود هیلز) به خاک سپردند.

 کتاب‌ها 
 شکست سکوت
 نامه‌های سرگردان
 برادرم ویگن
 سایه ظلمت
 سمفونی سرگردانی یک انسان
 خاطرات یک گورکن
 ماسه‌ها و حماسه‌ها
 پروازهای فکر
 دو بیتی‌ها
 کفرنامه

 پانویس 

 منابع 
 
 
 

 

 پیوند به بیرون 

 اشعار کارو دردریان
 تعدادی از شعرهای کارو

رده:افراد ایرانی ارمنی‌تبار
رده:اهالی ارمنی‌تبار همدان
رده:اهالی همدان
رده:پژوهشگران ادبیات اهل ایران
رده:خاک‌سپاری‌ها در آرامگاه فارست لان مموریال پارک (هالیوود هیلز)
رده:درگذشتگان ۱۳۸۶
رده:درگذشتگان ۲۰۰۷ (میلادی)
رده:دور از وطن‌های اهل ایران در ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۳۰۴
رده:زادگان ۱۹۲۵ (میلادی)
رده:شاعران ارمنی‌تبار
رده:نویسندگان ارمنی‌تبار
رده:نویسندگان ایرانی ارمنی‌تبار