دی (روز)

دی در گاه‌شماری ایران باستان غیر از روز اول هر ماه که هرمزد روز نامیده می‌شود سه روز دیگر به نام اهورامزدا است که به صورت دی آمده و برای باز شناختن هر یک از این سه روز به نام روز بعد الحاق شده و دی به آذر (روز هشتم)، دی به مهر (روز پانزدهم) و دی به دین (روز بیست و سوم) گفته می‌شود. دی یکی از نام‌های اهورامزدا است در اوستا به صورت دَثوش یا دَدوش یا دَذوه صفت و به معنی آفریننده است.اساطیر و فرهنگ ایران در نوشته‌های پهلوی، ص ۴۷۲

 ترتیب نام روز به اوستایی نام رایج معنی ۱ اهورامزداههرمزدنام خداوند۲وُهومَنَهبهمنمنش نیک۳آشه‌وَهیشتَه اردیبهشتبهترین راستی۴خششرهَ‌وَئیریَهشهریورشهریاری والا۵سپنتا آرمیتیسپندارمذ اندیشه هماهنگ ۶هَئوروَتاتخردادکمال ایزدی۷اَمرتاتامردادبی‌مرگی و نامیرایی۸آفریدگاردی به آذرآفریدگار۹آتَرآذرآتش۱۰آپُوُآبانآب۱۱خَورخشِیُتَهخورآفتاب و خورشید۱۲ماهماهماه۱۳تیشنریهتیرستارهٔ تیر و ایزد باران۱۴گوایزد گوشجهان، هستی و زندگی۱۵آفریدگاردی به مهرآفریدگار۱۶میثرهمهرنگهداشتن پیمان ۱۷سرَوشَهسروش وخش ایزدی (الهام و وحی)۱۸رشنورَشندادگری۱۹فروَشی‌هافروردینفروهر و روان رفتگان۲۰وِرثرغَنَهبهرامپیروزی۲۱رامَنرام رامش و آشتی (صلح)۲۲واتَهبادباد۲۳آفریدگاردی به دینآفریدگار۲۴دینادینوجدان بینش درونی ۲۵اَشیاردخوشبختی دارائی۲۶اَرشتاتاشتادراستی۲۷اَسمَنآسمانآسمان۲۸زَمزامیادزمین۲۹مَنثره سپنتهمهراسپندگفتار نیک۳۰اَنغَرا رَرُچاهانیران یا انارام روشنایی بی‌پایان گاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان، ص ۸۱ تا ۸۵

 
 پانویس 

 جستارهای وابسته 
 گاه‌شماری ایران باستان
 جشن‌های ایران باستان

 منابع 
 
 

رده:گاه‌شماری در ایران باستان