ناصر مسعودی

ناصر مسعودی ( – ) مشهور به بلبل گیلان قدیمی‌ترین خواننده اشعار گیلکی بود که از او آثاری چون گل پامچال (ترانه)، موسیقی سریال کوچک جنگلی (چقدر جنگلا خوسی)، کوراشیم و بنفشه گل منتشر شده‌اند.

انتشار آثار او پس از انقلاب ۱۳۵۷ تا سال ۱۳۶۶ و اجرای ترانه برای سریال کوچک جنگلی ممنوع بود. ولی تبحر او در موسیقی فارسی و گیلکی موجب شد که سرانجام با ترانه‌های جدیدی به فعالیت خود ادامه دهد. از او در ۵۰ سال فعالیت هنری بیش از ۵۰۰ ترانه به جا مانده است.

او در سال ۱۳۴۲ با دختری از گیلان ازدواج کرد که حاصل آن دو دختر و یک پسر بود.

 آغاز زندگی 
ناصر مسعودی در ۶ فروردین سال ۱۳۱۴ در محله صیقلان شهرستان رشت زاده شد. او کوچک‌ترین فرزند خانواده بود. در سه‌سالگی پدر خود را از دست داد و همراه خانواده و سه خواهر و سه برادر خود به گذر سوخته تکیه کوچه مستوفی نقل مکان کردند. در این ایام خواهر بزرگتر با خیاطی مخارج خانه را تهیه می‌کرد.

وی دوراه اشغال ایران در جنگ جهانی دوم را «شرایط مغشوش»‌ می‌نامید. میرزا کوچک خان جنگلی یک الهام‌بخش دوران کودکی ناصر بود. به ویژه که مادرش ترانه‌ای را در وصف میراز کوچک خان به او آموخت. وی این ترانه را در سال ۱۳۶۶ برای سریال کوچک جنگلی بازخوانی کرد.

مادر و خواهر ناصر با شنیدن صدا و خوانندگی او، وی را تشویق به خوانندگی کردند. اما به دلیل مخارج زندگی ادامه این راه برای ناصر ممکن نبود و نتوانست موسیقی را به صورت حرفه‌ای از کودکی بیاموزد و تنها راه ممکن، شنیدن و تکرار مقام‌ها و ضربی‌های آن دوران بود. او در سال‌های بعد، از ترانه‌های منوچهر همایون‌پور، قاسم جبلی و منوچهر شفیعی الهام گرفت.

او در سال ۱۳۲۸ به همراه خانواده به درخواست برادر بزرگتر به تهران رفت و در خیابان شهباز (هفده شهریور فعلی ساکن) شدند. برادرش در کارگاه کفش‌دوزی کار می‌کرد و دو برادر دیگر نیز به او کمک می‌کردند. او پس از مدتی خیاطی،‌ زرگری و نجاری را هم فرا گرفت.

 خوانندگی 
او توانست در خدمت علی‌اکبر شهنازی به شاگردی پذیرفته شود. او با الهام از قاسم جبلی، ترانه‌هایی را در موسیقی سبک کوچه‌بازاری منتشر کرد. او سپس در سال ۱۳۳۴ به گیلان بازگشت و در رشته تئاتر به فعالیت پرداخت. همزمان با آغاز به کار رادیو گیلان در سال ۱۳۳۶ به رادیو آمد و به‌عنوان یکی از نخستین خوانندگان در این رادیو به اجرای برنامه پرداخت. او همکاری نزدیکی با علی اکبرپور داشت.

مسعودی برای خدمت سربازی مجبور شد به تهران برود. او در این دوران در سال ۱۳۳۹ از طریق یکی از دوستان خواهرش در یک میهمانی با احمد عبادی و از طریق او با ملوک ضرابی آشنا شد. عبادی آواز موسیقی دستگاهی ایران را به مسعودی آموزش داد و او را به داوود پیرنیا مدیر برنامه گلهای رادیو ایران معرف کرد. پخش ترانه‌های گیلکی با استقبال فراوان مخاطبان برنامه روبرو شد. با پشتیبانی روح‌الله خالقی وی به همراه مهدی خالدی، فرهنگ شریف و جهانگیر ملک برای اجرای کنسرت به شوروی رفت.

از او در ۵۰ سال فعالیت هنری بیش از ۵۰۰ ترانه به جا مانده است که بیش از ۲۰۰ آهنگ دستگاهی، ۱۵ برنامه «برگ سبز»، ۱۰ برنامه «شاخه گل» و بیش از ۲۵۰ ترانه محلی گیلکی گیلکی است.

آخرین آلبوم او با نام حالا چرا در سال ۱۳۹۷ با تنظیم مجید درخشانی منتشر شد.

 درگذشت 
ناصر مسعودی در ۶ آذر ۱۴۰۴ در ۹۰ سالگی درگذشت.

 پانویس 

 منابع 
 نصیری‌فر، حبیب‌الله. مردان موسیقی سنتی و نوین ایران. تهران: انتشارات راد، ۱۳۷۲.
 ناصر مسعودی - سلطان آواز گیلان
 Naser Masoudi - Irannam

 پیوند به بیرون 
کنسرت ناصر مسعودی در ونکوور

ررده:خوانندگان گیلکی‌زبان
رده:اهالی رشت
رده:خوانندگان اهل گیلان
رده:خوانندگان گیلکی‌زبان
رده:خوانندگان مرد گل‌ها (برنامه رادیویی)
رده:خوانندگان موسیقی سنتی ایرانی اهل ایران
رده:درگذشتگان ۱۴۰۴
رده:درگذشتگان ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۳۱۴
رده:زادگان ۱۹۳۵ (میلادی)