آستانه (شیراز)

thumb|زیارتگاه سید علاءالدین حسین

آستانه محله بسیار کهن در مرکز شیراز که آرامگاه سید علاءالدین حسین فرزند موسی کاظم در آن قرار دارد و بعد از بارگاه احمد ابن موسی شاهچراغ مهم‌ترین زیارتگاه در شیراز است.

 ثبت ملی 
بنای آرامگاه در تاریخ ۲۹/۹/۱۳۱۶ با شماره ۳۰۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. شماره ۹۱۸ در فهرست آثار ملی ثبت شده‌است.

 مرکز نجوم و فلکی 
این مرکز با زیربنای ۲۰۰ مترمربع، بر روی پشت‌بام آرامگاه واقع‌شده که شامل اتاق رصدخانه با گنبدی به قطر ۴ متر و سالن برگزاری دوره‌های و آموزشی است.

 پیشینه 
آستانه یکی از محله‌های کهن مرکز شیراز است که آرامگاه سید علاءالدین حسین در آن جای دارد و پس از بارگاه احمد بن موسی (شاهچراغ) مهم‌ترین زیارتگاه شهر شیراز به شمار می‌رود. سید علاءالدین حسین بنا بر روایات از فرزندان موسی کاظم و از برادران علی بن موسی الرضا و احمد بن موسی دانسته شده است. بر پایهٔ همین روایات، او در سفر از مدینه به سوی توس در شیراز به شهادت رسید و در همین محل به خاک سپرده شد. بنای آرامگاه در دوره‌های گوناگون ساخته و بازسازی شده است؛ بنا بر منابع، در میانهٔ دورهٔ صفوی به دست خلیل سلطان ذوالقدر، حاکم فارس، تجدید بنا شد و کار تزیین آن در سال ۹۲۳ قمری به پایان رسید. گنبد کنونی بلند و آینه‌کاری‌شده است.

 منابع 

رده:محله‌های شیراز
س