فردوسی (مجله)

بندانگشتی|روی جلد شمارهٔ ۸۰۴ مجلهٔ فردوسی (۲ اسفند ۱۳۴۵)
هفته‌نامهٔ فردوسی یکی از نشریات مهم و قدیمی فارسی‌زبان ایران است که در سال‌های ۱۳۲۲ تا ۱۳۵۳ به‌صورت هفتگی منتشر می‌شد. این نشریه از جمله هفته‌نامه‌هایی بود که در حاشیهٔ مطالبشان به شعر نو نیز می‌پرداختند.

کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بلافاصله به سیطرهٔ استبداد منجر نشد. در این دوره، هفته‌نامهٔ فردوسی، در کنار مجلات متعدد و فراوانی چون امید ایران، کاویان، جهان نو، نیسان، و چند مجلهٔ دیگر، بی هیچ انحرافی نسبت به گذشته، به مسائل روز پرداختند، و حتی در طرح مسائل سیاسی پشت‌پرده از هم سبقت جستند.

این مجله به‌صورت هفتگی تا مرداد ۱۳۵۳ منتشر شد و در این سال به دستور شاه و هویدا، همراه با ۶۱ نشریهٔ دیگر، توقیف شد.

 مدیر مسئول و سردبیران 
نعمت‌الله جهان‌بانویی (۱۳۰۱–۱۳۷۸) مدیرمسئول این مجله بود. که کار روزنامه‌نگاری را با روزنامهٔ اقدام به مدیریت عباس خلیلی (پدر سیمین بهبهانی) شروع کرد. این مجله به صورت هفتگی تا مرداد سال ۱۳۵۳ منتشرشد و در این سال به دستور شاه و هویدا همراه با ۶۱ نشریه دیگر توقیف شد. مجله فردوسی از ۱۷ مهر ۱۳۵۷ تا ۲۶ تیر ۱۳۷۸ در دوران انقلاب منتشر شد. جهان‌بانویی هیچ‌گاه ایران را ترک نکرد و در سال ۱۳۷۸ جهان را بدرود گفت. از جملهٔ معروف‌ترین سردبیران این مجله می‌توان به عباس پهلوان اشاره کرد. همچنین مسعود مهرابی بین سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹ عضو تحریریه این نشریه بوده است.

 پی‌نوشت 

 منابع 
 

رده:مجله‌های ایران
رده:یادمان‌های فردوسی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۳۲۲ در ایران