چه پرستاره بود شبم

چه پُرستاره بود شبم فیلمی به کارگردانی و نویسندگی ناصر غلامرضایی محصول سال ۱۳۵۵ است.

 خلاصه داستان 
اواخر تابستان، روستای چشمه سرده لرستان. بخی جوان نابینایی است که با تکدی گذارن می‌کند. اهالی روستا برای گریز از گرمای هوا و رسیدن به امور زراعتی، آبادی را ترک می‌کنند و به کوه پایه‌ها و زیر چادر پناه می‌برند. فقط بخی در آبادی می‌ماند و برای به دست آوردن اندکی پول به انتظار عبور اتومبیل‌های شخصی، مسافری یا باری می‌نشیند، که در صورت توقف، از راننده یا مسافران پول سیاهی بگیرند. برادرش میرزا، رابطهٔ او را با خانواده اش که در چادر زندگی می کنند، برقرار می کند. روزی بخی موقع بازگشت به محل مسکونی اش متوجهٔ عبور اتومبیلی می شود که عروسی با خود دارد. صدای اتومبیل روحیهٔ بخی را دگرگون می‌کند و او که دچار توهم ذهنی شده، روز بعد، برای یافتن منبع صدا همهٔ آبادی را زیر پا می‌گذارد تا به گندابی می‌رسد. صدای قورباغه‌های درون برکه او را جذب می‌کند و پناهگاه حسی و عاطفی بخی می‌شود. از آن پس بخی بیش تر اوقاتش را کنار برکه می‌گذراند، تا این که پاییز فرا می‌رسد و با ریزش اولین باران برکه به جویباری تبدیل می‌شود، و بخی دیگر هیچ تفننی در زندگی ندارد.

 بازیگران 
 بختیار حسن‌وند
 میرزا کاویانی
 خدیجه نظریان
 قدوسی حسن‌وند

 منابع 

 
 

رده:فیلم‌ها به زبان فارسی
رده:فیلم‌های ۱۳۵۵
رده:فیلم‌های ایرانی
رده:فیلم‌های ناصر غلامرضایی