شعرک

شعرک در ادبیات فارسی، یک قالب شعری سنتی از شعر کوتاه است که از چهار مصرع تشکیل شده است. قافیه ضروری در آن در مصراع دوم و چهارم است. در شعرک، می‌توان از دو قافیه همزمان بهره برد.

 گونه‌های شعرک 
دو نوع شعرک وجود دارد: شعرک تک هسته‌ای و شعرک دو هسته‌ای

 تک هسته‌ای 
شعرک تک هسته‌ای، شعری‌ست چهار مصراعی که یک کلمه کلیدی در آن باشد.

دو نمونه شعرک تک هسته‌ای:

 دو هسته‌ای 
شعرک دو هسته‌ای، شعری‌ست چهار مصراعی که دو کلمه کلیدی در آن باشد.

دو نمونه شعرک دو هسته‌ای:

 اصول شعرک 
 چهار مصراعی‌اند.
 در تمامی وزن‌های شعر کودک سروده می‌شوند.
 ضربهٔ پایانی در آن محکم است.
 تنوع قافیه دارند و گاهی از دو قافیه در چهار مصراع بهره می‌برند.
 هر هسته، کلیدی‌ترین واژهٔ شعرک است.
 شعرک‌های دو هسته‌ای، از دو واژهٔ کلیدی استفاده می‌کنند.

 منابع 

 علوی فرد، یحیی؛ کتاب لواشک ،۱۳۸۳
 علوی فرد، یحیی؛ ماهنامه افلیم نقد، شماره ۱۷، مقاله قالب چهارپاره، ۱۳۹۲
 https://web.archive.org/web/20140903132300/http://www.shabestan.ir/detail/News/375974
 http://sherak.blogfa.com/category/5
 
 https://web.archive.org/web/20140903040647/http://www.qudsonline.ir/PDF/7583/05.pdf

رده:شعر فارسی
رده:شعر نو فارسی
رده:قالب‌های شعر فارسی
رده:ویکی‌سازی رباتیک