ابن مفرغ

ابن مفرغ (درگذشته ۶۹ (قمری) / ۶۸۸ (میلادی)) با نام کامل ابو عثمان یزید بن زیاد بن ربیعة بن مفرغ حمیری شاعر رامهرمزی بود.
محمد تقی بهار با استناد به کتاب اغانی در صد مقاله می نویسد که ابن مفرغ با عباد ابن زیاد، برادر عبیدالله بن زیاد در سفر به سیستان همسفر می شود. در طی سفر ابن مفرغ امیر سیستان را هجو می کند. در سیستان او را به زندان می افکنند و سپس به بصره می فرستند. ابن زیاد دستور شکنجه او را می دهد تا به جایی که نبیذ شیرین و شبرم دو گیاه مسهل به او می خوانند و او را به خواری در شهر می چرخانند . همراه او خوک و گربه ای را با ریسمان به او می بندند تا سر و صدای خوک و گربه و مسهل بودن او مردم را به تماشای او بکشاند و او در خواری شعر خویش را بلند می خواند که:

آب است و نبیذ است

و عصارات زبیب است

سمیه رو سپیذ است

منبع محمد تقی بهار، بهار و ادب فارسی، مجموعه یک صد مقاله از ملک الشعرای بهار، به کوشش محمد گلبن.

تهران:کتاب‌های جیبی،۱۳۷۱ج،۱،ص۷۰

 زندگی‌نامه 
 شعر و شاعری 
 علت شهرت نزد ایرانیان 
عمده شهرت وی خصوصاً نزد ایرانیان سرودن اشعاری به زبان پارسی بر ضد معاویه، خلیفه اموی یوده است. که مادر معاویه را به باد طعنه گرفته و فاسد می‌داند. شهر وی این گونه است:
آب است و نبیذ است
عصارات زبیب است
سمیه رو سپیذ است

 نوه 
نوه وی سید حمیری است که از بزرگ‌ترین شاعران تاریخ عرب محسوب شده و شیعه مذهب می‌باشد.

 درگذشت 
ابن مفرغ در سال ۶۹ق درگذشت.

 جستارهای وابسته 
 سید حمیری

 منابع 
 دانره المعارف بزرگ اسلامی - ابن مفرغ
 ابن مفرغ | لغت‌نامه دهخدا

رده:درگذشتگان ۶۸۸ (میلادی)
رده:شاعران دوره عباسیان
رده:عراقی‌های سده ۷ (میلادی)
محمد تقی بهار، بهار و ادب فارسی، مجموعه یک صد مقاله از ملک الشعرای بهار، به کوشش محمد گلبن.

تهران:کتاب‌های جیبی،۱۳۷۱ج،۱،ص۷۰