پیش‌نویس:حمله منع سرویس کند

"این مقاله در حال ترجمه است لطفا حذف نشود"

اصطلاح حمله منع سرویس کند (Slow DoS Attack یا به اختصار SDA) در سال ۲۰۱۳ معرفی شد تا دسته‌بندی خاصی از حملات «محروم‌سازی از سرویس» (DoS) را که برای دستیابی به هدف خود از پهنای باند بسیار کمی استفاده می‌کنند، به‌طور دقیق تعریف کند. در متون علمی، اصطلاحات مشابهی نیز دیده می‌شود، از جمله:

 حمله DoS لایه اپلیکیشن: تمرکز آن صرفاً بر حملاتی است که لایه کاربرد (Application Layer) را هدف قرار می‌دهند؛ در حالی که یک حمله DoS کند ممکن است لایه‌های پایین‌تر مدل ISO/OSI را نیز مورد سوءاستفاده قرار دهد.

 حمله DoS با نرخ پایین (Low-rate DoS): بر ویژگی استفاده از مقدار محدودی پهنای باند برای حمله تمرکز دارد و به همین دلیل، برای مثال، تهدیدات مبتنی بر اکسپلویت (Exploit) را نیز شامل می‌شود.

به‌طور خاص، یک حمله DoS کند برای کاهش پهنای باند مصرفی، اغلب در لایه اپلیکیشن مدل ISO/OSI عمل می‌کند (مثلاً در مورد تهدیداتی که از پارامتر زمان انتظار یا Timeout سوءاستفاده می‌کنند)، اگرچه این یک الزام قطعی نیست. با این حال، سوءاستفاده از این لایه آسان‌تر است تا بتوان حتی با ارسال چند بایت درخواست مخرب، به هدف آسیب رساند.

هدف از یک حمله DoS کند (اغلب، اما نه همیشه) از دسترس خارج کردن یک سرویس شبکه است. این کار از طریق اشغال تمامی اتصالاتی (Connections) انجام می‌شود که سرویس‌دهنده (Daemon) قادر است به‌طور هم‌زمان در لایه اپلیکیشن مدیریت کند. در چنین شرایطی، هر اتصال ورودی جدید، حتی از سوی کاربران مجاز، توسط سرویس‌دهنده پذیرفته نمی‌شود و منجر به «منع سرویس» می‌گردد. علاوه بر این، هکر پس از برقراری یا اشغال یک اتصال، آن را تا حد ممکن باز نگه می‌دارد تا از بسته شدن اتصال و آزاد شدن منابع برای کاربران واقعی جلوگیری کند.

 پارامترهای مورد سوءاستفاده 
طبق گفته «کامبیاسو» و همکاران، حملات DoS کند یک یا چند پارامتر مشخص از اتصالات مبتنی بر پروتکل TCP را هدف قرار می‌دهند (از نظر فنی، هر پروتکل «وضعیت‌دار» یا Stateful که دارای محدودیت در تعداد اتصال باشد مستعد است، اما TCP رایج‌ترین آن‌هاست). این پارامترها به گونه‌ای دستکاری می‌شوند که اتصالات را بیش از حد انتظار باز نگه دارند. این کار باعث می‌شود منابع سرور برای مدت طولانی اشغال بماند، در حالی که هکر پهنای باند بسیار کمی مصرف کرده و منابع کمی را برای حمله اختصاص می‌دهد.

 زمان انتظار 
سیاری از پروتکل‌ها شامل سیستمی برای تعیین زمان بسته شدن اتصال هستند (Timeout). این سیستم ممکن است بخشی از طراحی اصلی پروتکل باشد (مثل SSH که از یک اتصال باز برای تعامل استفاده می‌کند) یا یک ویژگی اضافه شده باشد (مثل قابلیت Persistent Connection در HTTP که اجازه می‌دهد یک اتصال چندین بار استفاده شود تا در منابع صرفه‌جویی گردد). با این حال، از آنجایی که سرور متعهد می‌شود یک اتصال را برای مدت زمان مشخصی باز نگه دارد، یک کاربر مخرب می‌تواند به سادگی اتصالات متعددی ایجاد کند که هر کدام درخواست زمان انتظار طولانی (Keep-alive) دارند. این تایم‌اوت طولانی به مهاجم اجازه می‌دهد اتصالات را با هزینه و منابع بسیار کم باز نگه دارد.

برای باز نگه داشتن اتصالات و در عین حال کاهش پهنای باند حمله، داده‌ها تنها در زمان‌های مشخصی به سرویس هدف ارسال می‌شوند. این کار با سوءاستفاده از پارامتر موسوم به «زمان انتظار (Wait Timeout)» انجام می‌شود؛ به این صورت که یک فعالیت دوره‌ای برای ارسال داده (در لایه اپلیکیشن) برنامه‌ریزی می‌شود: درست پیش از آنکه زمان انتظار به پایان برسد، یک محموله (Payload) خاص (بسته به نوع حمله و روش مهاجم) به سرویس‌دهنده ارسال می‌شود تا اتصال قطع نشود. در حالی که در لایه‌های پایین‌تر مدل ISO/OSI زمان‌های انتظار ممکن است کوتاه باشند، در این نوع حملات، این مقدار می‌تواند بسیار طولانی و در حد چند دقیقه باشد.

 روش‌های مقابله 
سرور می‌تواند تعداد اتصالات ایجاد شده توسط هر کاربر (که معمولاً از طریق آدرس IP شناسایی می‌شود) را شمارش و محدود کند.

سرور می‌تواند حداکثر زمان انتظار (Maximum Timeout) مورد استفاده را کاهش دهد.

سرور می‌تواند الگوریتم تایم‌اوت خود را به گونه‌ای تغییر دهد که برای «زنده» در نظر گرفتن یک اتصال، انتقال مقدار قابل توجهی از داده در یک بازه زمانی مشخص را الزامی کند. به عبارت دیگر، اتصالاتی که بیش از حد کند هستند، «مرده» فرض شده و قطع می‌شوند.

 همچنین ببینید : 

 اسلولوریس (امنیت کامپیوتر)
 عدم ارائه خدمات
 زمین
 توپ یونی مدار پایین

 منابع : 

 Cambiaso, E.; Papaleo, G.; Chiola, G.; Aiello, M. (2013). Slow DoS attacks: definition and categorisation. International Journal of Trust Management in Computing and Communications, 1(3/4), 300–319. doi:10.1504/IJTMCC.2013.056440 hdl:11567/571723
 Mantas, G.; Stakhanova, N.; Gonzales, H.; Hadian Jazi, H.; Ghorbani, A. A. (2015). Application-layer denial of service attacks: taxonomy and survey. International Journal of Information and Computer Security, 7(2–4), 216–239. doi:10.1504/IJICS.2015.073028 S2CID: 3384390
 Wu, Z.; Zhang, L.; Yue, M. (2015). Low-Rate DoS Attacks Detection Based on Network Multifractal. IEEE Transactions on Dependable and Secure Computing, 13(5), 559–567. doi:10.1109/TDSC.2015.2443807 S2CID: 14728946
 Cambiaso, E.; Papaleo, G.; Chiola, G.; Aiello, M. (2015). Designing and modeling the slow next DoS attack. In: Computational Intelligence in Security for Information Systems (CISIS 2015), pp. 249–259. Springer.
 Cambiaso, E.; Chiola, G.; Aiello, M. (2019). Introducing the SlowDrop Attack. Computer Networks, 150, 234–249. doi:10.1016/j.comnet.2019.01.007 hdl:11567/942438 S2CID: 60442737

 Vaccari, I.; Aiello, M.; Cambiaso, E. (2020). SlowITe, a novel denial of service attack affecting MQTT. Sensors, 20(10), 2932. doi:10.3390/s20102932

:رده:حمله محروم‌سازی از سرویس