پیش‌نویس:مارتینه استدیل

مارتین استدیل (به انگلیسی: Martine Stedil؛ زادهٔ ۱۹۵۷ در نیس، فرانسه) بازیگر فرانسوی است که در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰ در سینمای بهره‌کشی و سکسنتفاعی اروپایی فعالیت داشت. او بیشتر به‌خاطر همکاری با کارگردان اسپانیایی خسوس فرانکو (معروف به جس فرانکو) و ایفای نقش در فیلم‌های اروتیک و زندان زنان شناخته می‌شود.

 زندگی 
مارتین استدیل در سال ۱۹۵۷ در شهر ساحلی نیس در جنوب فرانسه به دنیا آمد. اطلاعات چندانی دربارهٔ خانواده و دوران کودکی او در منابع عمومی منتشر نشده است. او در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ وارد صنعت سینما شد و به‌سرعت در ژانر فیلم‌های کم‌بودجه اروتیک و بهره‌کشی که در آن زمان در اروپا رونق داشت، مشغول به کار گردید.

 فعالیت سینمایی 
دوران فعالیت سینمایی استدیل بسیار کوتاه و متمرکز بر سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷ بود. او در این زمان در چندین فیلم به کارگردانی خسوس فرانکو ظاهر شد؛ کارگردانی که به ساخت انبوه فیلم‌های کم‌هزینه با مضامین اروتیک، وحشت و خشونت شهرت داشت. استدیل معمولاً نقش زنان جوان و آسیب‌پذیر را در محیط‌های زندان یا موقعیت‌های سلطه‌گرانه ایفا می‌کرد.

یکی از نخستین نقش‌های مهم او در فیلم Women Behind Bars (۱۹۷۵) بود که در آن با نام مارتین استید ظاهر شد. این فیلم در ژانر «زنان در زندان» ساخته شده و صحنه‌های اروتیک و خشونت‌آمیز پرشماری دارد. سال بعد، او در زندان زنان (۱۹۷۶) نقش برتا کونترینی را بازی کرد؛ فیلمی که یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار بهره‌کشی فرانکو در این ژانر محسوب می‌شود و ترکیبی از خشونت، سادیسم و صحنه‌های جنسی است.

در همان سال، استدیل در فیلم (۱۹۷۶) Swedish Nympho Slaves در نقش مارتین رادک ظاهر شد. این فیلم نیز مانند دیگر آثار فرانکو در این دوره، بر روابط قدرت، بردگی جنسی و عناصر لزبین تمرکز دارد. او همچنین در Die Marquise von Sade (۱۹۷۶) نقش دوست‌دختر یکی از شخصیت‌ها را ایفا کرد و در Down Town (۱۹۷۵) نقش کوتاهی با نام لولا داشت که بدون ذکر نام در تیتراژ ثبت شده است.

در سال ۱۹۷۷ استدیل در چند فیلم دیگر از جمله من، یه عاشق ناامید و آرماگدون نقش‌های کوتاه و بدون اعتبار بازی کرد، اما پس از آن به‌طور کامل از سینما کناره‌گیری نمود. مجموع فیلم‌های او عمدتاً در ژانر سکسنتفاعی و زندان زنان قرار می‌گیرد و مخاطبان خاصی در میان طرفداران سینمای کالت و بهره‌کشی اروپایی دارد.

 زندگی پس از سینما 
پس از پایان فعالیت کوتاه سینمایی، استدیل از دنیای بازیگری فاصله گرفت. بر اساس اطلاعات ثبت‌شده در فرانسه، او در سال‌های بعد وارد حوزه فعالیت‌های مرتبط با سلامت انسانی و خدمات جسمانی شد. از سال ۲۰۱۲ ریاست شرکت Kandawo در پاریس را بر عهده داشت که در زمینه فعالیت‌های سلامت انسانی غیرطبقه‌بندی‌شده فعالیت می‌کرد. او همچنین با نام‌های مارتین استدیل و تینا استدیل در اسناد تجاری فرانسه ثبت شده است.

 میراث 
هرچند دوران بازیگری مارتین استدیل بسیار کوتاه بود، اما حضور او در چند فیلم شاخص خسوس فرانکو باعث شده نامش در میان علاقه‌مندان سینمای بهره‌کشی اروپایی دههٔ ۱۹۷۰ باقی بماند. فیلم‌هایی که او در آن‌ها بازی کرده، امروزه بیشتر به‌عنوان نمونه‌هایی از سینمای کم‌بودجه و جنجالی آن دوره مورد توجه قرار می‌گیرند.

 منابع 

:رده:افراد زنده
:رده:اهالی نیس
:رده:بازیگران اهل فرانسه
:رده:بازیگران زن اهل فرانسه
:رده:بازیگران فیلم‌های خسوس فرانکو
:رده:زادگان ۱۹۵۷ (میلادی)