پیش‌نویس:شورای نوفیلد در اخلاق زیستی

این مقاله در حال ترجمه از ویکی انگلیسی است لطفا حذف نشود.

شورای نوفیلد در اخلاق زیستی (به انگلیسی : Nuffield Council on Bioethics ) یک نهاد خیریه مستقل مستقر در بریتانیا است که به بررسی و ارائه گزارش درباره ی مسائل اخلاق زیستی ناشی از پیشرفت های جدید در زیست شناسی و پژوهش های پزشکی می پردازد. این شورا در سال ۱۹۹۱ تاسیس شد و توسط بنیاد نوفیلد , شورای پژوهش های پزشکی و ولکام تراست تامین مالی می شود.

این شورا از سوی رسانه ها به عنوان یک "نهاد پیشرو در نظارت بر مسائل اخلاقی" توصیف شده است ؛ نهادی که "از پرداختن به موضوعات دشوار و حتی تصور ناپذیر پرهیز نمی کند". 

اهداف

شورای نوفیلد در اخلاق زیستی در پاسخ به نگرانی ها درباره ی فقدان یک سازمان ملی مسئول برای ارزیابی پیامدهای اخلاقی پیشرفت ها در حوزه های زیست پزشکی و زیست فناوری تاسیس شد. وظایف اصلی این شورا عبارتند از:

 شناسایی و تعریف مسائل اخلاقی ناشی از پیشرفت های اخیر در پروژهش های زیستی و پزشکی که به منافع عمومی مربوط می شوند؛
 ایجاد تمهیداتی برای بررسی مستقل این مسائل با مشارکت مناسب افراد و نهاد های ذی ربط؛
 اطلاع رسانی و مشارکت در مباحث رسانه ای و سیاست گذاری درباره ی مسائل اخلاقی و ارائه نظرات کارشناسی در مورد موضوعات نوظهور؛

 ارائه توصیه های سیاستی به دولت یا سایر نهادهای مرتبط و انتشار فعالیت ها از طریق گزارش های رسمی و جلسات توجیهی.

نحوه عملکرد

این شورا موضوعات مورد بررسی خود را از طریق یک برنامه دیده بانی فناوری (Horizon scanning ) انتخاب می کند؛ هدف این برنامه شناسایی پیشرفت های مرتبط با پژوهش های زیستی و پزشکی است. اعضای شورا به صورت فعلی (هر سه ماه یک بار) تشکیل جلسه می دهند تا درباره ی کارهای جاری گفتگو کنند, پیشرفت های اخیر در پژوهش های پزشکی و زیستی را که باعث ایجاد پرسش های اخلاقی می شوند بررسی نمایند و موضوعات جدید را برای کاوش بیشتر انتخاب کنند.

این شورا به دلیل تحقیقات عمیق و جامع خود شناخته شده است؛ این تحقیقات معمولا ۱۸ تا ۲۴ ماه زمان می برند و تحت نظارت یک کارگروه خبره , با بهره گیری از مشاوره های گسترده و پژوهش های دقیق انجام می شوند. 

عضویت و حاکمیت

رئیس شورای نوفیلد در اخلاق زیستی توسط بنیاد نوفیلد و با مشورت سایر تامین کنندگان مالی منصوب می شود. دوره ی ریاست این شورا پنج ساله است. اعضای شورا از حوزه های تخصصی مرتبط از جمله علوم تجربی, پزشکی, جامعه شناسی, فلسفه و حقوق برای یک دوره ی اولیه سه ساله انتخاب می شوند که امکان تمدید برای یک دوره سه ساله دیگر نیز وجود دارد.

هنگامی که ظرفیت های خالی در شورا ایجاد می شود, فراخوان های گسترده ای منتشر می گردد."گروه مشورتی عضویت" در شورا, درخواست های دریافتی را بررسی کرده و توصیه های خود را برای انتخاب اعضای جدید به شورا ارائه می دهد. 

هیئت حاکمه

هیئت حاکمه توسط تامین کنندگان مالی شورا در سال ۲۰۱۷ تاسیس شد و مسئولیت اصلی راهبری و نظارت بر عملکرد شورای نوفیلد در اخلاق زیستی را برعهده دارد. این هیئت بر فعالیت های شورا نظارت می کند و اطمینان می دهد که شورا در چارچوب شرایط تعیین شده در کمک هزینه های دریافتی خود فعالیت می کند.

رئیس هیئت حاکمه (که با رئیس شورا متفاوت است) پرفسور جین مک ناتن از دانشگاه دورهام است. سایر اعضا عبارت اند از:

دکتر ساریون باورز از دانشگاه کمبریج, پروفسور آدام هجکو از دانشگاه کاردیف, دکتر کاترین لیتلر از سازمان جهانی بهداشت و سه نماینده از تامین کنندگان مالی شورا.

رؤسا

 پروفسور سارا کانینگهام-برلی(۲۰۲۴-اکنون)
 پرفسور دیوید آرچارد(۲۰۱۷-۲۰۲۴)
 پرفسور جاناتان مونتگومری(۲۰۱۲-۲۰۱۷)
 پرفسور آلبرت ویل(۲۰۰۸-۲۰۱۲)
 پروفسور سر باب هپل(۲۰۰۳-۲۰۰۷)
 پروفسور سر ایان کندی(۱۹۹۸-۲۰۰۲)
 بارونس انورا اونیل(۱۹۹۶-۱۹۹۸)
 سر پاتریک نیرن(۱۹۹۱-۱۹۹۶)

مدیر

دنیل هم در ژوئن ۲۰۲۱ به عنوان مدیر شورای نوفیلد در اخلاق زیستی منصوب شد.

مدیران پیشین:

 هیو ویتال
 پروفسور سندی توماس
 دیوید شاپیرو

اعضا

فعلی

 ویکتوریا باتلر-کول
 کارول برین
 ملانی چلنجر
 کلر چمبرز
 جان کوگون
 فرانسس فلینتر
 الین گد
 آن کر
 مایکل ریس
 مهرالنسا سلیمان
 سوزان تنزی

اعضا پیشین

 سایمون بورال
 سایمون کینی
 تارا کلنسی(۲۰۱۵-۲۰۲۱)
 جان دوپره
 رابین وایس
 آدام ویشارت
 تام شکسپیر
 مونا صدیقی
 مایکل بنر(۲۰۱۴-۲۰۱۶)
 کنت کالمن(۲۰۰۰-۲۰۰۸)
 جان گوردون(۱۹۹۱-۱۹۹۵)
 سورن هولم(۲۰۰۶-۲۰۱۲)
 جان کربس(۲۰۰۶-۲۰۰۷)
 اوتولین لایزر(۲۰۰۹-۲۰۱۵)
 تیم لوینز(۲۰۰۹-۲۰۱۵)
 آن مک لارن(۱۹۹۱-۲۰۰۰)
 شان پتینسون, نایب رئیس پیشین(۲۰۱۵-۲۰۲۱)
 ریموند پلنت(۲۰۰۴-۲۰۰۷)
 پالین پری(۲۰۰۳-۲۰۰۵)
 نیک راس(۱۹۹۹-۲۰۰۵)
 مرلین استراترن(۲۰۰۰-۲۰۰۶)
 دیوید ویلیامز(۱۹۹۱-۱۹۹۴)
 مارگارت ترنر-وارویک(۱۹۹۱-۲۰۰۰)
 کریستین واتسون

انتشارات

شورای نوفیلد در اخلاق زیستی از زمان تاسیس خود گزارش ها و اسناد متعددی درباره مسائل نوظهور در زیست پزشکی, فناوری و سلامت عمومی منتشر کرده است.برخی از مهم ترین آن ها عبارت اند از:

 تغییرات اقلیمی و سلامت: نهادینه سازی اخلاق در سیاست گذاری و تصمیم گیر(۲۰۲۵)
 مدل های جنینی مبتنی بر سلول های بنیادی(۲۰۲۴)
 پیش بینی: آینده سلامت(۲۰۲۴)
 اختلاف نظرها در مراقبت از کودکان به شدت بیمار(۲۰۲۳)
 آینده سالمندی: ملاحظات اخلاقی برای پژوهش و نوآوری(۲۰۲۳)
 ویرایش ژن و تولید مثل انسانی: مسائل اجتماعی و اخلاقی(۲۰۱۸)
 رویه های زیبایی: مسائل اخلاقی(۲۰۱۷)
 آزمایش های غیرتهاجمی پیش از تولد: مسائل اخلاقی(۲۰۱۷)
 ویرایش ژنوم: یک بررسی اخلاقی(۲۰۱۶)
 فناوری های نوین عصبی: مداخله در مغز(۲۰۱۳)
 سلامت عمومی: مسائل اخلاقی(۲۰۰۷)
 دمانس: مسائل اخلاقی(۲۰۰۹)
 سوخت های زیستی: مسائل اخلاقی(۲۰۱۱)
 اهدای بدن انسان برای پزشکی و پژوهش(۲۰۱۱)
 غربالگری ژنتیکی: مسائل اخلاقی(۱۹۹۳)

تاثیرگذاری

توصیه ها و گزارش های شورای نوفیلد در اخلاق زیستی برای سیاست گذاران اغلب به عنوان تاثیرگذار توصیف شده اند و در مباحث مربوط به سیاست های عمومی در حوزه های زیست پزشکی, علم و سلامت موردتوجه قرار گرفته اند.

تامین مالی

شورای نوفیلد در اخلاق زیستی از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ به طور کامل توسط بنیاد نوفیلد تامین مالی می شد. از سال ۱۹۹۴ تاکنون, تامین مالی شورا به صورت مشترک و در قالب دوره های پنج ساله توسط بنیاد نوفیلد, شورای تحقیقات پزشکی بریتانیا و تراست ولکام انجام می شود. در پایان هر دوره پنج ساله, یک فرآیند ارزیابی بیرونی به عنوان شرط ادامه حمایت مالی انجام می گیرد. پس از تکمیل موفق آخرین درخواست تامین مالی, حمایت مالی شورا تا سال ۲۰۲۲ تمدید شد.

رویکرد اخلاقیشورای نوفیلد بر این باور است که وظایف و اختیاراتش ایجاب نمی کند که در تمامی گزارش های خود از یک چارچوب اخلاقی واحد یا مجموعه ای ثابت از اصول پیروی کند. از این رو, این شورا خود را محدود به مکاتب فلسفی خاص(مانند فایده گرایی, وظیفه گرایی, یا اخلاق فضیلت) یا رویکرد های رایج در اخلاق زیستی, نظیر "اصول چهارگانه اخلاق زیستی"(خود مختاری, عدالت, سودرسانی و عدم ضررسانی) یا "اصول بارسلونا"(خودمختاری, کرامت, یکپارچگی و آسیب پذیری)نمی داند.

در سال های ۲۰۰۶-۲۰۰۷, پروفسور جان هریس(استاد اخلاق زیستی در دانشگاه منچستر) و دکتر سارا چان, یک بررسی بیرونی درباره نحوه استفاده از چارچوب ها, اصول, هنجارها و مفاهیم راهنما در انتشارات شورا انجام دادند. نتایج این بررسی نشان داد که چارچوب های اخلاقی مورد استفاده در انتشارات شورا به مرور زمان صریح تر و شفاف تر شده اند.

منابع