لا ناسیون بلژ

لا ناسیون بلژ یک روزنامه اتحاد ملی بود که در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد. مخاطبان و خوانندگان آن در سراسر بلژیک پراکنده بودند. این روزنامه در طول جنگ جهانی دوم منتشر نشد و در اواخر دهه ۱۹۵۰ منحل شد.

 تاریخچه 
این روزنامه که اندکی پیش از ترک مخاصمه به ابتکار روزنامه‌نگار بلژیکی، فرنان نورای، در لو آور (دولت بلژیک در طول جنگ جهانی اول به سانت-آدرس عقب‌نشینی کرده بود) پایه‌گذاری شد، از مخاطبان بسیار زیادی در میان میهن‌پرستان برخوردار بود. این روزنامه که در دوران اشغال نازی‌ها ممنوع شده بود، در سال ۱۹۵۵ توسط گروه روزنامه لا موز احیا شد تا اینکه در نهایت در ۳۱ دسامبر ۱۹۵۶ برای همیشه به فعالیت خود پایان داد.

از دهه ۱۹۲۰، شارل برنار،la voix la plus autorisée de ce temps-là, Paul Caso, monographie Éliane de Meuse, p 9. نویسنده، روزنامه‌نگار و منتقد هنری بلژیکی و حامی بزرگ نقاشی مدرن، با نگارش منظم مقالات متعدد در حوزه زندگی فرهنگی، ادبی و هنری به مدت نزدیک به سی سال، به شهرت این روزنامه کمک کرد و فعالیت خود را بر هنرهای پلاستیکی که به تخصص او تبدیل شده بود، متمرکز ساخت.

یکی از سردبیران آن به نام رنه ایسلر، برادرزاده فرنان نورای،Léon Daudet, Bréviaire du journalisme 1936, page 64 سپس مدیریت روزنامۀ لاندپاندانس بلژ را بر عهده گرفت.Valérie Nahon, « Profil d’une critique moderne : Charles Bernard et la défense de l’art vivant dans l’entre-deux-guerres »", in: Revue des lettres belges de langue française

در آغاز دهه ۱۹۶۰، لا ناسیون بلژ به عنوان یک ماهنامه به مدیریت ژرار هوپن منتشر می‌شد و ارگان مطبوعاتی حزب ملی بلژیک به رهبری ژرار اوپَن بود.

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 شارل برنار در arllfb.be
 نگاره‌ای در cadeauretro.com

رده:روزنامه‌های منحل‌شده بلژیک
رده:نشریه‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۱۸ (میلادی)
رده:روزنامه‌های فرانسوی‌زبان
رده:نشریه‌های منحل‌شده در ۱۹۵۶ (میلادی)