لیلیان فیتفول

لیلیان مری فیتفول (به انگلیسی: Lilian Mary Faithfull؛ ۱۲ مارس ۱۸۶۵ – ۲ مهٔ ۱۹۵۲) آموزگار، مدیر آموزشی، کنشگر حقوق زنان، مددکار اجتماعی، قاضی و بازیکن هاکی روی چمن اهل انگلستان بود. او یکی از زنانی بود که در جنبش دسترسی زنان بریتانیایی به آموزش دانشگاهی فعالیت داشتند و بعدها با عنوان «زنان کشتی بخار» شناخته شدند. فیتفول در طول فعالیت حرفه‌ای خود در چند مؤسسهٔ آموزشی مهم، از جمله کالج رویال هالووی، کالج کینگز لندن و کالج زنان چلتنهام، مسئولیت‌های مدیریتی و آموزشی بر عهده داشت.

 زندگی و تحصیل 
فیتفول در هادزدون در هرتفوردشر به دنیا آمد. پدرش فرانسیس فیتفول، کارمند انجمن بازرگانان خیاط لندن، و مادرش ادیث لوید، نویسندهٔ کتابی دربارهٔ تاریخ انگلستان و چندین مقالهٔ مجله‌ای بود. خانوادهٔ آنان هشت فرزند داشت و لیلیان دومین فرزند کوچک خانواده بود. امیلی فیتفول، از پیشگامان فعالیت برای حقوق زنان در بریتانیا، دخترعموی او بود.

او ابتدا در مدرسه‌ای محلی در هادزدون درس خواند و سپس در خانه زیر نظر مادر و آموزگاران خصوصی آموزش دید. فیتفول در سال ۱۸۸۳، تنها چهار سال پس از تأسیس کالج سامرویل، وارد این کالج در دانشگاه آکسفورد شد. او نخستین کاپیتان تیم هاکی زنان کالج و قهرمان تنیس آن بود و در سال ۱۸۸۷ با رتبهٔ ممتاز در رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی فارغ‌التحصیل شد. با توجه به اینکه دانشگاه آکسفورد در آن زمان به زنان مدرک رسمی نمی‌داد، او در سال ۱۹۰۵ مدرکی هم‌ارز از کالج ترینیتی دوبلین دریافت کرد.

 فعالیت آموزشی 
فیتفول فعالیت حرفه‌ای خود را در مدرسهٔ عالی آکسفورد آغاز کرد و مدتی نیز منشی مدیر کالج سامرویل بود. از سال ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۴ در رویال هالووی، دانشگاه لندن تدریس کرد. سپس به بخش زنان کالج کینگز لندن پیوست و به مدت سیزده سال معاون این بخش بود. او بعدها این سمت را یکی از رضایت‌بخش‌ترین تجربه‌های حرفه‌ای زندگی خود توصیف کرد.

فیتفول از گسترش آموزش دانشگاهی زنان و ایجاد فرصت‌های برابر در ورزش دانشجویی حمایت می‌کرد. در سال ۱۸۹۰ پیشنهاد کرد زنانی که در مسابقات ورزشی میان دانشگاه‌های آکسفورد و کمبریج شرکت می‌کنند، مانند ورزشکاران مرد نشان افتخار دریافت کنند. این پیشنهاد در سال بعد اجرا شد و به شکل‌گیری نشان ورزشی زنان موسوم به لیدی بلو انجامید.

او همچنین معتقد بود موضوعاتی مانند آشپزی، بهداشت، شست‌وشو و مدیریت خانه باید به‌صورت علمی در برنامهٔ آموزشی دختران گنجانده شوند. هدفش از این دیدگاه محدودکردن زنان به خانه نبود، بلکه می‌خواست مرز میان زنان حرفه‌ای و زنانی که علوم خانه‌داری می‌آموختند از میان برداشته شود.

در سال ۱۹۰۷، فیتفول جانشین دوروتیا بیل در مقام مدیر کالج زنان چلتنهام شد و تا سال ۱۹۲۲ در این سمت باقی ماند. دورهٔ مدیریت او با توسعهٔ برنامه‌های علمی، ورزشی و اجتماعی کالج همراه بود.

بندانگشتی|فیتفول در نخستین سال مدیریت کالج زنان چلتنهام

 ورزش و فعالیت‌های اجتماعی 
فیتفول از چهره‌های مهم آغازین هاکی زنان در انگلستان بود. او در سال ۱۸۹۵ نخستین رئیس انجمن هاکی زنان شد و دست‌کم تا سال ۱۹۰۷ این سمت را حفظ کرد. فعالیت‌های او به سازمان‌یافتن مسابقات و گسترش هاکی زنان در مدارس و دانشگاه‌ها کمک کرد.

او افزون بر آموزش، در زمینهٔ رفاه اجتماعی نیز فعال بود. فیتفول برای بهبود شرایط زندگی خانواده‌های کم‌درآمد در لندن تلاش کرد و ریاست کمیته‌ای را برای بهبود تغذیهٔ کودکان بر عهده داشت. در سال ۱۹۲۰ به مقام قاضی صلح در چلتنهام منصوب شد و از نخستین زنان قاضی در انگلستان بود.

فیتفول همچنین انجمن مسکن سالمندان چلتنهام را بنیان گذاشت که بعدها به خانه‌های لیلیان فیتفول تغییر نام یافت. این مؤسسه خدمات مسکن و مراقبت از سالمندان ارائه می‌کرد. او در ماه‌های پایانی زندگی خود در یکی از همین مراکز، خانهٔ فیتفول، اقامت داشت.

 افتخارات و درگذشت 
فیتفول عضو افتخاری کالج کینگز لندن بود و دانشگاه آکسفورد در سال ۱۹۲۵ مدرک افتخاری کارشناسی ارشد به او اعطا کرد. در سال ۱۹۲۶ به پاس خدمات آموزشی و اجتماعی‌اش نشان فرماندهٔ نشان امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. او هرگز ازدواج نکرد و در ۲ مهٔ ۱۹۵۲ در چلتنهام درگذشت.

 آثار 
از آثار او می‌توان به کتاب خاطرات در خانهٔ زیارت من، مجموعهٔ سخنرانی‌های من و تو، مجموعهٔ شعر زائر و شعرهای دیگر و کتاب خاطرات شامگاه، روز را تاج می‌نهد اشاره کرد.

 منابع 

رده:فعالان حقوق زنان اهل بریتانیا