قلعه قسطین‌لار

قلعه قُسطین‌لار در نزدیکی روستای قسطین‌لار در مسیر جاده اصلی قزوین به رودبار الموت بر بلندای کوه قلعه قرار گرفته است. تاریخ بنای دژ قسطین‌لار به ۵۳۸ قمری بر می‌گردد و یکی از قلعه‌های اسماعیلیه الموت به‌شمار می‌رود. ین دژ یکی از هفت قلعه اسماعیلیه معرفی شده در پرونده ثبت جهانی «قلعه الموت و استحکامات دفاعی وابسته به آن» است.

 ویژگی‌ها 
دژ قسطین‌لار با موقعیت و نقش راهبردی، نمونه‌ای شاخص از معماری دفاعی اسماعیلیان در منطقه الموت است. این استحکامات با ارتفاع ۱۸۱۲ متر از سطح دریا، حفاظت از مسیر اصلی ارتباط میان شهر قزوین و قلب سرزمین اسماعیلیان در دره الموت را برعهده داشت. این قلعه واقع در سمت جنوبی رود شاهرود، بر جاده منتهی به گردنه رودبار مسلط بود و با دیگر قلعه‌های کلیدی در منظر دفاعی الموت هم‌پوشانی بصری داشته است. ساختار معماری و عناصر مختلف آن، نشان از یک نظام دفاعی منسجم و چندلایه دارد. هرچند استحکامات قسطین لار در نبرد مغول‌ها با اسماعیلیان الموت ویران شد، اما بقایای آن همچنان اهمیت موقعیت استراتژیک این قلعه را که نقش حیاتی در حفاظت از قلمرو دولت اسماعیلیان نزاری ایفا می‌کرد، نشان می‌دهد.

 ثبت جهانی 
پرونده «دژ الموت و استحکامات دفاعی وابسته به آن» ۴ مرداد ۱۴۰۵ در نشست چهل و هشتم کمیته میراث جهانی یونسکو در شهر بوسان کره جنوبی به‌عنوان سی‌امین اثر فرهنگی ملموس ایران، با رأی همه اعضای یونسکو ثبت شد. پرونده ثبت‌شده شامل مجموعه‌ای زنجیره‌ای از هفت قلعه و استحکامات تاریخی شامل الموت، لمبسر، شمس کلایه، نویزر شاه، قُسطین‌لار، شیرکوه و ایلان است. این شبکه دفاعی در دره‌های الموت شرقی و غربی و دامنه‌های جنوبی البرز قرار دارد.

 جستارهای وابسته 
 فهرست آثار ملی ایران
 سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

 منابع 

رده:آثار دوره سلجوقیان در شهرستان قزوین
رده:دژهای تاریخی شهرستان قزوین
رده:میراث جهانی در ایران
رده:قلعه الموت و استحکامات وابسته
رده:قلعه‌های اسماعیلیان