مرز سنگال–گینه

thumb|left|نقشه مرز گینه–سنگال

مرز گینه–سنگال ۳۶۳ کیلومتر (۲۲۵ مایل) طول دارد و از نقطه سه‌گانه با گینه بیسائو در غرب تا نقطه سه‌گانه با مالی در شرق امتداد می‌یابد.

توصیف
مرز از غرب و از نقطه سه‌گانه با گینه بیسائو آغاز می‌شود و از طریق مجموعه‌ای از خطوط نامنظم زمینی و چند رودخانه (به‌ویژه رودهای میتیجی، ترموسه و سودول) به سمت شرق ادامه می‌یابد و در نهایت در نقطه سه‌گانه مالی در شرق، بر روی رود بالینکو پایان می‌یابد.

تاریخچه
فرانسه در سده هفدهم در منطقه سنگال امروزی آغاز به ایجاد سکونتگاه کرد و بعدها در اواخر سده نوزدهم ساحل منطقه‌ای را که امروزه گینه نامیده می‌شود به عنوان مستعمره ریویر دو سود ضمیمه کرد.ژان سورِه-کانِل (۱۹۷۱) استعمار فرانسه در آفریقای گرمسیری ۱۹۰۰–۱۹۴۵ ترجمه پیکا پرس، صفحات ۸۷–۸۸.کلاین، مارتین ای.، اسلام و امپریالیسم در سنگال سین-سالوم، ۱۸۴۷–۱۹۱۴، صفحه ۴۶. منتشرشده توسط دانشگاه ادینبرو (۱۹۶۸). 

منطقه اخیر در سال ۱۸۹۳ به گینه فرانسه تبدیل شد و هر دو منطقه، یعنی گینه فرانسه و سنگال، بعدها بخشی از مستعمره آفریقای غربی فرانسه شدند. مرز میان آن‌ها در یک دستور اداری فرانسه در ۱۵ نوامبر ۱۸۹۸ تعیین شد و سپس در دستور اداری دیگری در ۲۷ فوریه ۱۹۱۵ با جزئیات بیشتری توصیف شد؛ در نهایت با فرمان ۱۳ دسامبر ۱۹۳۳ به شکل کنونی خود تثبیت شد.

با گسترش جنبش استعمارزدایی پس از جنگ جهانی دوم، فرانسه به‌تدریج حقوق سیاسی و نمایندگی بیشتری به مستعمرات آفریقایی خود در جنوب صحرای آفریقا اعطا کرد؛ این روند در سال ۱۹۵۸ با اعطای خودمختاری داخلی گسترده به آفریقای غربی فرانسه در چارچوب جامعه فرانسه به اوج رسید.

گینه در سال ۱۹۵۸ استقلال یافت و پس از آن سنگال در سال ۱۹۶۰ مستقل شد.

سکونتگاه‌های نزدیک مرز
گینه
 یوکونکون

سنگال
 نپن دیاخا
 
 نیاغالانکومه

منابع

 
رده:مرزهای گینه
رده:مرزهای سنگال
رده:مرزهای بین‌المللی