دریی قوری

دریی قوری (Diiriye Guure) سلطان دولت دراویش سومالی بود که بین سال‌های ۱۸۹۵ تا ۱۹۲۰ حکومت کرد و به‌عنوان پادشاه این جنبش شناخته می‌شود. او در کنار محمد بن عبدالله حسن (معروف به سید محمد یا «ملا دیوانه» در منابع بریتانیایی) رهبری مقاومت علیه استعمار بریتانیا، ایتالیا و اتیوپی را برعهده داشت.

 زندگی و نقش تاریخی 
دریی قوری که حدود سال‌های ۱۸۶۰ تا ۱۹۲۰ می‌زیست، سلطان دولت دراویش در منطقهٔ خَتومو بود و در کنار محمد عبدالله حسن، شاعر و رهبر مذهبی طریقت صالحیه که نقش امیر جنبش را داشت، رهبری مقاومت علیه استعمارگران را برعهده گرفت. پایتخت این دولت شهر تاله در شمال سومالی بود و ماهیت حکومت آن نوعی سلطنت اسلامی با گرایش صوفیانه به‌شمار می‌رفت که هدف اصلی‌اش اخراج قدرت‌های خارجی و ایجاد یک دولت اسلامی مستقل در سومالی بود.

 جنبش دراویش 
جنبش دراویش در سال ۱۸۹۹ با هدف بیرون راندن استعمارگران بریتانیایی و ایتالیایی و مقابله با نفوذ اتیوپی آغاز شد و ساختار قدرت آن بر پایهٔ نقش سلطان دریی قوری به‌عنوان پادشاه و محمد عبدالله حسن به‌عنوان رهبر مذهبی و نظامی شکل گرفت. این جنبش با حمله به پادگان‌های اتیوپی، مقاومت در برابر بریتانیا و ایتالیا و استفاده از تاکتیک‌های جنگ چریکی شناخته می‌شد و سرانجام در سال ۱۹۲۰ با حملات گستردهٔ هوایی و زمینی بریتانیا به قلعه‌های تاله، دولت دراویش سقوط کرد و پایان یافت.

 میراث و اهمیت 
بسیاری دریی قوری و جنبش دراویش را بنیان‌گذار ملی‌گرایی مدرن سومالی می‌دانند. برخی مورخان معتقدند جنبش دراویش فرصت مدرن‌سازی سومالی را از بین برد و آن را به سمت یک دولت اسلامی سخت‌گیر سوق داد. اندیشه‌های جنبش دراویش در قانون اساسی سومالی نیز بازتاب یافته‌اند.

 منابع 

رده:اهالی سومالی در سده ۱۹ (میلادی)
رده:پادشاهان سومالی
رده:تاریخ سومالی
رده:درگذشتگان ۱۳۳۹ (قمری)
رده:درگذشتگان ۱۹۲۰ (میلادی)
رده:درگذشتگان به علت دنیاگیری ۱۹۱۸ آنفلوانزا
رده:رهبران مذهبی اهل سومالی
رده:زادگان ۱۲۶۰ (قمری)
رده:زادگان ۱۸۶۰ (میلادی)
رده:سیاستمداران اهل سومالی
رده:مسلمانان اهل سومالی
رده:ملی‌گرایان اهل سومالی