اقتباس‌های سینمایی و تلویزیونی از ماجراهای تن‌تن

مجموعه داستان‌های مصور ماجراهای تن‌تن که توسط طراح و هنرمند بلژیکی، هرژه، در سال ۱۹۲۹ خلق شد، دستمایه اقتباس‌های متعددی در سینما و تلویزیون قرار گرفته است؛ چه به صورت لایو اکشن و چه به صورت انیمیشن. بیشتر این اقتباس‌ها از فیلم‌نامه کتاب‌های مختلف این مجموعه پیروی می‌کنند، به استثنای فیلم‌های ماجراهای تن‌تن: اسرار کشتی طلایی، تن‌تن و پرتقال‌های آبی و تن‌تن و دریاچه کوسه‌ها که بر پایه فیلم‌نامه‌هایی اصیل و غیراقتباسی ساخته شده‌اند.

 نخستین اقتباس‌ها 
 شروعی همراه با تردید (۱۹۴۷–۱۹۴۸) 
در سال ۱۹۴۷، دو تن از پیشگامان سینمای انیمیشن بلژیک، کلود میسون و همسرش ژائو میشیلز، خرچنگ پنجه‌طلایی را کارگردانی کردند؛ یک اقتباس از داستانی که در سال ۱۹۴۱ منتشر شده بود، در قالب یک فیلم بلند که در آن شخصیت‌ها با استفاده از عروسک‌های پارچه‌ای به نمایش درآمده بودند. این فیلم در ۲۱ دسامبر ۱۹۴۷ در سینما آب‌سی بروکسل در حضور نزدیک به دو هزار کودک اکران شد، اما پس از ورشکستگی تهیه‌کننده آن، ویلفرید بوشری، حلقه‌های فیلم توقیف و تمام اکران‌های دیگر لغو گردید. نسخه‌ای از این فیلم بلند در فیلم‌خانه سلطنتی بلژیک نگهداری می‌شود. در سال ۲۰۰۷، این فیلم روی دی‌وی‌دی منتشر شد.

هرژه که از این تجربه نخست دلسرد شده بود، در آوریل ۱۹۴۸ نامه‌ای به والت دیزنی، تهیه‌کننده و کارگردان آمریکایی، فرستاد. این نویسنده بلژیکی برای متقاعد کردن او به اقتباس از آثارش در قالب کارتون، هفت آلبوم خود، از گل آبی تا گنج‌های راکام را برایش ارسال کرد، اما درخواست او بی‌نتیجه ماند. یکی از کارکنان استودیوهای دیزنی به نام گیل سوتو به او اطلاع داد که این شرکت به دنبال پروژه‌های جدید نیست و کتاب‌هایش را که حتی بسته‌بندی آن‌ها باز نشده بود، به او بازگرداند.

 تن‌تن در رادیو و تلویزیون فرانسه (۱۹۵۷–۱۹۵۹) 
thumb|alt=عکس سیاه و سفید از یک پیرمرد.|ژان نوآن، مجری تلویزیونی، صداپیشگی شخصیت‌های تن‌تن را در نخستین اقتباس تلویزیونی این مجموعه بر عهده دارد.

در سال ۱۹۵۷، ریمون لوبلان که سه سال قبل استودیو بل‌ویزیون را تأسیس کرده بود، قراردادی با پخش رادیویی و تلویزیونی فرانسه (آرتی‌اف) برای تولید مشترک دو مینی‌سریال به نام ماجراهای تن‌تن امضا کرد که از کتاب‌های عصای اسرارآمیز و گوش شکسته اقتباس شده بودند. این دو مجموعه که به ترتیب شامل هشت و هفت قسمت ۱۳ تا ۱۴ دقیقه‌ای و به صورت سیاه و سفید بودند، توسط آن‌ماری اولمان و زیر نظر بوب دو مور، دستیار هرژه، کارگردانی شدند و در آن‌ها از ژان نوآن، مجری تلویزیونی، برای صداپیشگی تمامی شخصیت‌ها استفاده شد. این دو اقتباس که چندان متقاعدکننده نبودند، هرژه را ناامید کردند، اما موفقیت آن‌ها هنگام پخش از تنها شبکه سیاه و سفید رادیو و تلویزیون فرانسه واقعی بود.

سال بعد، ریمون لوبلان، ایوان سوچ، خواننده اپرا و بازیگر مجارستانی را به خدمت گرفت که اقتباس‌های مختلفی را برای او کارگردانی کرد، از جمله نسخه‌ای نیمه‌تمام از کتاب روی ماه قدم گذاشتیم.

 از دهه ۱۹۶۰ تا دهه ۱۹۷۰: تولیدات متعدد 
 یک مجموعه جدید به تهیه‌کنندگی بل‌ویزیون (۱۹۵۹–۱۹۶۴) 
در سال ۱۹۵۹، ریمون لوبلان از طریق یک تاجر به نام ژاک گرینیف، قراردادی با شرکت آمریکایی لری هارمون امضا کرد که بر اساس آن اقتباس چندین داستان در قالب فیلم انیمیشن پیش‌بینی شده بود. این تهیه‌کننده آمریکایی به همراه نویسنده‌اش، چارلی شوز، به ویژه برای گفت‌وگو دربارهٔ جزئیات پروژه با هرژه در بروکسل دیدار کرد. چند هفته بعد، او برای معرفی یک نسخه آزمایشی (پایلوت) پنج دقیقه‌ای بازگشت که بر پایه کتاب هدف کره ماه و توسط یکی از پویانماهای سابق استودیوهای والت دیزنی به نام پل فِنی ساخته شده بود. هرژه با برخی از انتخاب‌ها مخالفت کرد؛ مانند اینکه تن‌تن حرف اول نام خود را به سبک علامت «S» سوپرمن روی تی‌شرت خود داشت. درگذشت ناگهانی ژاک گرینیف پروژه را متوقف کرد، در حالی که مجموعه‌ای شامل ۲۳ قسمت پنج دقیقه‌ای پیش از آن در ایالات متحده آمریکا تولید شده بود.

در نهایت، ریمون لوبلان با مشارکت شرکت فرانسوی تله-اشِت پروژه را ادامه داد که این امر به ساخت مجموعه ماجراهای تن‌تن اثر هرژه به کارگردانی ری گوسنس و با همکاری چارلی شوز منجر شد. میشل گرگ، دستیار هرژه، بر این تولید نظارت داشت. در ابتدا بین سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۳ از هفت کتاب اقتباس شد، اما آزادی عمل‌هایی که در قبال فیلم‌نامه اصلی داستان‌ها صورت گرفت، یک بار دیگر هرژه را ناامید کرد: پروفسور تورنسل ناشنوا نیست و کاپیتان هادوک الکل نمی‌نوشد، در حالی که سفر به ماه برای نجات میلو ترتیب داده شده است که به اشتباه به فضا فرستاده شده بود. با این حال، موفقیت حاصل شد و این مجموعه از چندین شبکه فرانسوی‌زبان و انگلیسی‌زبان پخش گردید. پس از انصراف تله-اشت، شرکت بل‌ویزیون به تنهایی هشتمین و آخرین داستان یعنی ماجرای تورنسل را در سال ۱۹۶۴ تولید کرد. این قسمت‌ها که همچنان توسط ری گوسنس کارگردانی می‌شدند، این بار توسط میشل گرگ و برنارد فردیش سناریونویسی شدند.

 فیلم‌های لایو اکشن (فیلم زنده) (۱۹۶۱–۱۹۶۴) 
در اواخر دهه ۱۹۵۰، درخواست‌ها برای اقتباس‌های سینمایی افزایش یافت. ژاک-ایو کوستو، کاوشگر معروف، در نظر داشت با ساخت زیردریایی پروفسور تورنسل در اندازه واقعی، فیلم گنج‌های راکام را بسازد. در سال ۱۹۵۷، آندره باره، تهیه‌کننده جوان فرانسوی، با هرژه صمیمی شد و او را متقاعد کرد تا حق اقتباس را به او واگذار کند. در ابتدا، آندره باره پیشنهاد داد روی یک فیلم‌نامه اصیل و غیراقتباسی کار شود که در ژاپن فیلم‌برداری شود، اما این طراح، اقتباس از یکی از کتاب‌های موجود را ترجیح داد. به نظر او، هفت گوی بلورین مناسب‌ترین گزینه بود. آندره باره با حمایت روبر لافون، قراردادی را در سال ۱۹۵۸ با شرکت کسترمن امضا کرد. او با کارگردانان جوان فرانسوی مانند آلن رنه تماس گرفت، که او هم رؤیای فیلم‌برداری جزیره سیاه را کاملاً در استودیو در سر داشت. این پروژه در نهایت بسیار پرهزینه ارزیابی شد. آندره باره با حمایت هرژه، رمو فورلانی را برای نگارش یک فیلم‌نامه غیراقتباسی انتخاب کرد. در حالی که برای مدتی احتمال می‌رفت فیلیپ دِ بروکا کارگردانی را بر عهده بگیرد، در نهایت این ژان-ژاک ویرن بود که کارگردانی این فیلم را انجام داد؛ فیلمی که نخستین اثر اختصاص‌یافته به این قهرمان هرژه در قالب لایو اکشن بود. تیم بازیگران شامل افراد باتجربه‌ای چون ژرژ ویلسون در نقش کاپیتان هادوک یا شارل وانل، مارسل بوزوفی و داریو مورنو بود، اما جستجو برای بازیگری که بتواند نقش تن‌تن را ایفا کند دشوارتر بود. در سواحل اوستنده بود که شانتال ریویر، دختر ژاک فان ملکبکه (یکی از همکاران سابق هرژه)، ژان پیر تالبو را دید؛ مربی ورزش جوانی که ویژگی‌های بدنی و ظاهرش برای این نقش مناسب بود. فیلم‌برداری عمدتاً در یونان و ترکیه انجام شد و فیلم سرانجام در سال ۱۹۶۱ با عنوان ماجراهای تن‌تن: اسرار کشتی طلایی اکران شد.

در این فیلم بلند، تن‌تن و هادوک به استانبول می‌روند و از سوی یک سازمان ترکیه‌ای تهدید می‌شوند که قصد تصاحب کشتی «پشم طلایی» را دارد؛ کشتی‌ای که تمیستوکل پاپارانیک، دوست کاپیتان، برای او به ارث گذاشته است. این فیلم در فرانسه ۳٫۶ میلیون بلیت فروخت و در رتبه سیزدهم جدول باکس آفیس فرانسه قرار گرفت. این موفقیتِ نسبی، دشواریِ اقتباس سینمایی از شخصیت‌های داستان‌های مصور هرژه را پنهان می‌کرد.

با این حال، آندره باره با تولید دومین فیلم بلند به نام تن‌تن و پرتقال‌های آبی که در سال ۱۹۶۴ اکران شد، این تجربه را تکرار کرد. ژان پیر تالبو دوباره لباس تن‌تن را به تن کرد و این بار ژان بوئیز در نقش کاپیتان در کنار او قرار گرفت. در این فیلم که توسط فیلیپ کوندرویه کارگردانی شد، فیلم‌نامه‌ای که توسط خود آندره باره و با همکاری رنه گوسینی نوشته شده بود، این دو دوست را به جستجوی پروفسور تورنسل می‌کشاند؛ پروفسوری که پس از کشف پرتقال‌های آبی مرموزِ اصلاح‌شده توسط آنتنور زالامئا، دانشمند اسپانیایی، ربوده شده بود. از نظر تجاری، تن‌تن و پرتقال‌های آبی نسبت به فیلم قبلی خود فروش کمتری داشت. در همان سال، فیلم دیگری به موفقیت دست یافت: فیلم مردی از ریو به کارگردانی فیلیپ د بروکا و با بازی ژان-پل بلموندو در نقش اصلی، تا حد زیادی از ماجراهای تن‌تن، به ویژه کتاب گوش شکسته الهام گرفته شده بود و چندین عنصر از پی‌رنگ آن داستان را در خود داشت.

فیلم سومی نیز برای مدتی در دست برنامه‌ریزی بود — ژان پیر تالبو فقط همین‌قدر شنیده بود که «داستان در هند می‌گذرد و اسب‌هایی در آن وجود دارند» — اما آندره باره موفق به تأمین مالی آن نشد. با این حال، در سال ۱۹۶۶ این تهیه‌کننده در فکر آن بود که برای فیلم احتمالی بعدی، تالبوت را که دیگر خیلی مسن تلقی می‌شد، کنار بگذارد. به پیشنهاد هرژه، که در طول سفری در سال ۱۹۶۵ برای نمایشگاه کتاب مونترال شیفته کانادا شده بود، پروژه‌ای در این کشور با همکاری هیئت ملی فیلم کانادا در نظر گرفته شد. خلاصه طرح اولیه‌ای با موضوع جنگ سرد و رقابت فضایی آماده شد که ایده عجیب آن، فیلم‌برداری کامل در محل برگزاری نمایشگاه جهانی ۱۹۶۷ (اکسپو ۶۷) بود که در آن زمان در دست ساخت قرار داشت. هرژه این خط داستانی و ایده محدود کردن آن به اکسپو ۶۷ را رد کرد و ترجیح داد از مناظر واقعی کانادا استفاده کند. ژاک بوبه، دستیار تهیه‌کننده محلی، به این طراح پیشنهاد داد که خودش فیلم‌نامه را تصور کند تا از وفاداری به اثرش مطمئن شود. هرژه که به ویژه درگیر کتاب پرواز شماره ۷۱۴ بود، به این بسنده کرد که به ژاک مارتان بسپارد تا پروژه قدیمی تن‌تن و ترموزرو (کتاب رهاشده‌ای که توسط گِرِگ نوشته شده بود) را با انتقال محل ماجرا به کانادا اقتباس کند. این خلاصه طرح که در ژانویه ۱۹۶۷ فرستاده شد، رضایت همه طرف‌ها را جلب کرد اما پروژه با بن‌بست مواجه شد. در سال ۱۹۶۸، باره و لافون در ازای دریافت مبلغی هنگفت، موافقت کردند که به قرارداد انحصاری اقتباس خود پایان دهند، تا مسیر برای ریمون لوبلان که مایل به راه‌اندازی کارتون‌های جدید برای سینما بود، هموار شود.

 دو فیلم بلند انیمیشن جدید (۱۹۶۹–۱۹۷۲) 
موفقیت تجاری مجموعه ماجراهای تن‌تن اثر هرژه، ریمون لوبلان را ترغیب کرد تا همانند کاری که برای ماجراهای آستریکس انجام داده بود، به سمت ساخت فیلم‌های بلند برای سینما برود. در سال ۱۹۶۹، تن‌تن و معبد خورشید، فیلمی انیمیشن که توسط استودیو بل‌ویزیون و بر پایه کتاب‌های هفت گوی بلورین و معبد خورشید ساخته شده بود، روی پرده سینماها رفت. کار اقتباس توسط خود هرژه، ادی لاتست، جوس ماریسن و لازلو مولنار انجام شد و دیالوگ‌ها را گِرِگ نوشت. برای نیازهای این فیلم، نزدیک به ۱۰۰٬۰۰۰ پیش‌طرح و ۵۰٬۰۰۰ نقاشی کشیده شد، در حالی که سه دوربین اتوماتیک به مدت یک سال به‌طور مداوم در حال فیلم‌برداری بودند. از ژاک برل، خواننده مشهور بلژیکی، برای نوشتن دو ترانه دعوت به عمل آمد. این فیلم با بیش از دو میلیون تماشاگر موفقیت‌آمیز بود و در رتبه یازدهم باکس آفیس قرار گرفت، اما متخصصان و علاقه‌مندان به آثار هرژه از کیفیت فیلم‌نامه‌ای و هنری این تولید ناامید شدند.

در سال ۱۹۷۲، فیلم بلند انیمیشن جدیدی به نام تن‌تن و دریاچه کوسه‌ها توسط بل‌ویزیون و بر اساس فیلم‌نامه‌ای غیراقتباسی از گِرِگ تولید شد. این فیلم که توسط راینر گوکش، ادی لاتست، جوس ماریسن و ژان-میشل شارلیه اقتباس شده بود، قهرمانان داستان را به سیلداوی می‌فرستد؛ به سواحل دریاچه‌ای که در آنجا پروفسور تورنسل دستگاهی ساخته است که می‌تواند انواع اشیاء را به صورت سه بعدی بازتولید کند و همین امر طمع راستاپوپولوس را برمی‌انگیزد. این ماجرای سینمایی سپس در نشریات مختلف اروپایی به داستان مصور تبدیل شد؛ ابتدا در نسخه‌ای سیاه و سفید برای روزنامه‌های فرانس-سوار، لو سوآر، هت نیوزبلاد و دِ استاندارد، و سپس به صورت رنگی در روزنامه‌های آلمانی و هلندی، پیش از آنکه در قالب کتاب منتشر شود.

 از دهه ۱۹۸۰ تا دهه ۱۹۹۰ 
 پروژه‌های نافرجام 
پس از موفقیت فیلم مهاجمان صندوق گمشده در سال ۱۹۸۱، استیون اسپیلبرگ از طریق ملیسا متیسن فیلم‌نامه‌نویس و همسر هریسون فورد بازیگر، با ماجراهای تن‌تن آشنا شد؛ متیسون یک نسخه از کتاب خرچنگ پنجه‌طلایی را به او هدیه داده بود. در سال ۱۹۸۲، اسپیلبرگ از طریق شریک خود، کاتلین کندی، با شرکت کسترمن تماس گرفت تا از در دسترس بودن حق اقتباس کتاب‌های هرژه مطلع شود. هرژه از این درخواست استقبال کرد، اما به دلیل ضعف ناشی از بیماری، منشی خود آلن باران را در ژانویه ۱۹۸۳ به عنوان نماینده خود به لس آنجلس فرستاد. این کارگردان آمریکایی مایل بود با آزادی عمل کامل از کتاب‌ها اقتباس کند، امری که با تأیید نویسنده همراه شد؛ چرا که هرژه با تماشای فیلم دوئل اثر استیون اسپیلبرگ، شیفته کار او شده بود. دیداری میان هرژه و اسپیلبرگ برای اواخر مارس همان سال در بروکسل برنامه‌ریزی شده بود، اما این طراح در ۳ مارس درگذشت. با این حال، کارگردان آمریکایی با بیوه او، فَنی فلامینک و آلن باران دیدار کرد تا گفتگوهایی را آغاز کند که به امضای یک قرارداد حق امتیاز انحصاری (آپشن) منجر شد.

استیون اسپیلبرگ در آن زمان در نظر داشت یک سه‌گانه دربارهٔ تن‌تن بسازد، چرا که او را یکجور ایندیانا جونز برای کودکان می‌دانست. او می‌خواست نقش تن‌تن را به هنری توماس، بازیگر اصلی فیلم دیگرش یعنی ئی.تی. موجود فرازمینی بسپارد، در حالی که جک نیکلسون برای ایفای نقش کاپیتان هادوک در نظر گرفته شده بود. او برنامه‌ریزی کرده بود که فیلم اول را خودش کارگردانی کند و کار ساخت دو فیلم بعدی را به رومن پولانسکی و فرانسوا تروفو واگذار نماید. با این حال، درگذشت هرژه روند اقتباس را کند کرد. اولین پیش‌نویس فیلم‌نامه که در سال ۱۹۸۵ توسط ملیسا متیسن تحویل داده شد و به داستانی دربارهٔ قاچاق عاج در آفریقا می‌پرداخت، پس از آنکه اسپیلبرگ آن را به رومن پولانسکی ارائه داد، از سوی اسپیلبرگ رد شد. پولانسکی نیز برای مدتی روی اقتباسی از کتاب عصای اسرارآمیز کار کرد، اما موفقیتی حاصل نشد. در سال ۱۹۸۷، استیون اسپیلبرگ که درگیر پروژه‌های دیگر شده بود، تصمیم گرفت قرارداد حق امتیاز خود را به حالت تعلیق درآورد.

در دهه ۱۹۹۰، ایده اقتباس سینمایی از تن‌تن دوباره مطرح شد و پروژه‌ها فزونی یافتند. در سال ۱۹۹۵، کلود بری تهیه‌کننده و آلن بربریان کارگردان فرانسوی، که سال قبل با فیلم شهر وحشت به موفقیت دست یافته بود، تلاش کردند یک کلان‌پروژه سینمایی فرانسوی اقتباس‌شده از کتاب دوگانهٔ «هفت گوی بلورین - معبد خورشید» را با هدف رقابت با سینمای آمریکا راه‌اندازی کنند. این پروژه که به تأیید صاحبان حق امتیاز این مجموعه رسیده بود، بر بودجه کلان ۱۲۰ میلیون فرانکی تکیه داشت. ژان رنو برای نقش کاپیتان هادوک، دری کول برای نقش پروفسور تورنسل و سامی فری در نقش پادشاه اینکاها در نظر گرفته شده بودند[۳۱]. این پروژه در نهایت رها شد زیرا بری و بربریان بر سر انتخاب بازیگر تن‌تن با هم اختلاف داشتند؛ اولی خواهان یک ستاره سی و چند ساله بود در حالی که دومی یک جوان ناشناس بین هفده تا بیست سال را ترجیح می‌داد که البته در هر صورت پس از تست‌های بازیگری فراوان موفق به یافتن او نشده بودند. کلود بری در نهایت به سراغ نخستین اقتباس لایو اکشن از یک نماد دیگر داستان‌های مصور رفت: آستریکس و اوبلیکس علیه سزار که در سال ۱۹۹۹ اکران شد.

در اواخر دهه ۱۹۹۰، ژاکو فان دورمال، کارگردان بلژیکی، پس از دریافت موافقت اولیه از شرکت مولینسار، روی پروژه‌ای برای اقتباس از تن‌تن در تبت کار می‌کرد. این کارگردان مایل بود با شخصیت‌های واقعی که در دکورهای شبیه‌سازی‌شده کامپیوتری (سی‌جی‌آی) حرکت می‌کنند کار کند و در نظر داشت نقش تن‌تن را به بازیگر آمریکایی، مکالی کالکین بسپارد. این پروژه در نهایت به دلیل عدم پیگیری از سوی شرکت مولینسار رها شد. پس از موفقیت فیلم سرنوشت شگفت‌انگیز املی پولن (۲۰۰۱)، ژان-پیر ژونه نیز در نظر داشت فیلمی دربارهٔ تن‌تن بسازد، اما در نهایت با توجه به خواسته‌های سخت‌گیرانه صاحبان حق امتیاز این طراح، از آن چشم‌پوشی کرد.

 موفقیت بین‌المللی یک مجموعه انیمیشن جدید (۱۹۹۲–۱۹۹۳) 
thumb|left|upright|alt=عکس مردی در ساحل.|استفان برناسکونی (در اینجا در سال ۲۰۱۴) در آغاز دهه ۱۹۹۰ یک اقتباس تلویزیونی از ماجراهای تن‌تن را کارگردانی می‌کند.

در سال ۱۹۹۱، مجموعه انیمیشن جدیدی به ابتکار استودیو فرانسوی ایلیپسنیم، مدیرعامل آن فیلیپ ژیلداس و تهیه‌کننده روبر رئا شکل گرفت. این کسب‌وکار به منابع مالی گسترده‌ای نیاز داشت: تحت هدایت استفان برناسکونی کارگردان، تیمی متشکل از شصت طراح روی اقتباس کتاب‌های این مجموعه کار کردند، به استثنای تن‌تن در شوروی و تن‌تن در کنگو که از نظر سیاسی نامناسب تشخیص داده شده بودند؛ آن هم با بودجه‌ای معادل ۴۰۰٬۰۰۰ دلار برای هر قسمت ۲۶ دقیقه‌ای.

در فرانسه، ۳۹ قسمت این مجموعه از ۵ مه ۱۹۹۲ در ساعات پربیننده برنامه‌های شبانه از شبکه فرانسه ۳ پخش شد و با موفقیت چشمگیری در میزان مخاطب مواجه گردید. این مجموعه که با مشارکت شرکت کانادایی نلوانا تولید شده بود، در آمریکای شمالی و به ویژه از شبکه اچ‌بی‌او نیز پخش شد. در نخستین سال بهره‌برداری از این مجموعه در سال ۱۹۹۳، فروش کتاب‌های کسترمن به ارقام بی‌سابقه‌ای رسید. این موفقیت در جذب مخاطب تا حدی به این دلیل بود که فیلم‌نامه‌های قسمت‌ها، که با همکاری بنیاد هرژه روی آن‌ها کار شده بود، نسبت به مجموعه‌های تولیدشده توسط بل‌ویزیون، وفاداری بیشتری به داستان‌های اصلی هرژه داشتند.

 از دهه ۲۰۰۰ به این سو: استیون اسپیلبرگ و تن‌تن 
بیست سال پس از انصراف از قرارداد حق امتیاز خود، استیون اسپیلبرگ در سال ۲۰۰۷ تأیید کرد که بار دیگر روی پروژه‌ای برای کارگردانی فیلمی دربارهٔ ماجراهای تن‌تن کار می‌کند. انتخاب او بر فناوری موسوم به ضبط حرکت استوار شد؛ فناوری‌ای که توسط پیتر جکسون، کارگردان نیوزیلندی، برای سه‌گانه ارباب حلقه‌ها برجسته شده بود و امکان می‌داد ضمن بخشیدن حرکت و واقع‌گرایی به صحنه‌های اکشن، ظاهر و گرافیک شخصیت‌ها تا حد امکان به نسخه اصلی وفادار بماند.

در سال ۲۰۱۱، اکران فیلم ماجراهای تن‌تن به رویدادی بزرگ تبدیل شد. این فیلم برای نخستین بار در جهان در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۱ در سینما یوجی‌سی-دِ بروکِر در بروکسل به نمایش درآمد. فیلم تمام داستان کتابی به همین نام را روایت نمی‌کند، بلکه در واقع از سه کتاب مجزا الهام گرفته است: اسب شاخدار، گنج‌های راکام و خرچنگ پنجه‌طلایی تا به فیلم‌نامه‌ای اصیل و جدید دست یابد. برخی از شخصیت‌ها در فیلم نقشی متفاوت از کتاب بازی می‌کنند؛ مانند ایوان ساخارینِ مجموعه‌دار که در نسخه سینمایی، در کاخ مولینسار زندگی می‌کند و نقش شخصیت منفی را بر عهده دارد. جیمی بل، بازیگر بریتانیایی، نقش تن‌تن را ایفا می‌کند که بنژامان بولن صداپیشگی فرانسوی او را بر عهده داشته است.
 منابع 
 پانویس‌ها 

کتاب‌شناسی 

 
 
 
 
 
 

رده:فیلم‌های تن‌تن
رده:فیلم‌های اقتباس شده از کمیک‌های بلژیکی
رده:آثار اقتباس‌شده بر پایه ماجراهای تن‌تن