تالولینن

بندانگشتی|سورین فالکمان، دهقانان صاحب‌زمین از روئوکولاهتی، ۱۸۸۲.
تالولینن () یا تیلالینن () و همچنین تالوکاس ()، یک اصطلاح تاریخی مرتبط با جامعه طبقاتی است که به معنای «کشاورزی که مالکِ مزرعه خود است» یا صنف دیگری است که مالک یک مزرعه بود.Peltonen 1992, s. 272–273. مالک در برابر مالیات‌ها و سایر تعهدات تعیین‌شده برای مزرعه مسئول بود.

همچنین اصطلاح دهقان (talonpoika) در گفتمان مربوط به جامعه طبقاتی به همین مفهوم، یعنی کشاورزِ مالک زمین خود، اشاره دارد. با این حال، در زمینه‌های دیگر، اصطلاح دهقان می‌تواند در معنای وسیع‌تر برای توصیف جمعیتِ کشاورز به طور کلی و در دوره‌های مختلف استفاده شود. به عنوان مثال، در تحقیقات علوم اجتماعی، اصطلاح «دهقان» نه بر اساس مالکیت زمین، بلکه بر اساس جایگاه اجتماعی و فرهنگی تعریف می‌شود. به گفته تئودور شانین، دهقان عمدتاً کشاورزی است که با نیروی کار خانواده‌اش بیشتر برای مصرفِ خود کشت می‌کند و در موقعیت اجتماعیِ فرودستی قرار دارد.Shanin 1971, s. 14–17.

مدیریت مزارع توسط کشاورزانِ دهقان در فنلاند در اوایل قرن هجدهم با محدودیت‌های بسیاری همراه بود. تأسیس تورپاها (مزارع استیجاری) در مزرعه متعلق به دهقان، تا دهه ۱۷۵۰ و در جریان تصویب فرمانِ جدایی بزرگ (isojako) مجاز نبود و تعداد خدمتکاران به شدت کنترل می‌شد. گسترش مالکیت از طریق خرید زمین و همچنین تقسیم مزارع بین وارثان مجاز نبود. 

 طبقه دهقانان 
در جامعه طبقاتیِ سوئد و دوک‌نشین بزرگ فنلاند، تالولینن‌ها از سایر طبقات حکومتی (اشراف، روحانیون، بورژوازی)، و همچنین از سایر اقشارِ جامعه کشاورزی (کلبه‌نشینان، کشاورزان مستأجر، صنعت‌گران و آوارگان بدون مسکن) متمایز می‌شدند. این تمایز بر اساس مالکیت زمین بود: تالولینن‌ها مالکِ زمینی بودند که در آن کشت می‌کردند، و به همین دلیل به طبقه دهقانان (talonpoikaissääty) تعلق داشتند که یکی از طبقات حکومتی در نظام چهارگانه جامعه طبقاتی بود. با این حال، طبقه دهقانان تنها از تالولینن‌ها تشکیل نمی‌شد، بلکه شامل مالکان دیگر زمین‌ها نیز می‌گردید - برای مثال، صاحبان صنایع، کارآفرینان کوچک و تاجران روستایی. این گروه‌ها به ویژه در اواخر قرن نوزدهم موقعیت قدرتمندتری نسبت به تالولینن‌ها در طبقه دهقانان داشتند. در جوامع طبقاتیِ معمول در قاره اروپا، طبقه دهقانان به صورت جداگانه وجود نداشت، بلکه به همراه طبقه بورژوازی بخشی از «طبقه سوم» محسوب می‌شد.

طبقه دهقانان حقِ انتخابِ نمایندگان خود را برای مجلس طبقاتی (valtiopäivät) داشت. نماینده هر حوزه قضایی از میان تالولینن‌ها و سایر مالکان زمین از طریق فرآیند هیئت انتخاب‌کنندگان (کالج الکترال) برگزیده می‌شد. با این حال، در دوران امپراتوری سوئد، تالولینن‌های ساکن در سرزمین‌های به اصطلاح فتح‌شده (voittomaat) حق نمایندگی نداشتند: از جمله، استان کاکیسالمی (Käkisalmen lääni) جزء سرزمین‌های فتح‌شده محسوب می‌شد.Laasonen 2005 s. 11–13, 16, 151.

نفوذ سیاسیِ طبقه دهقانان از دوره‌ای به دوره دیگر متغیر بود. در طول دوره خودمختاری فنلاند، جایگاه و اهمیت طبقه دهقانان در مجالس طبقاتی اواخر قرن نوزدهم برجسته‌تر شد، به طوری که در اصل هیچ موضوعی بدون رضایتِ این طبقه نمی‌توانست تصویب شود. از سوی دیگر، طبقه دهقانان تنها بخش کوچکی از جمعیت روستایی را نمایندگی می‌کرد و این امر به خودیِ خود باعث تشدید تنش در روابط اجتماعی می‌شد. در فنلاند، مجالس طبقاتی در سال ۱۹۰۶ لغو شد و پس از آن یک پارلمان (ادوسکونتا) تک‌مجلسی تأسیس گردید.

 جستارهای وابسته 
 طبقات غیراشرافی
 رسته سوم
 رسته چهارم

 منابع 
 
 
 
 11-12 (Pieni Tietosanakirja / I. A - Isonzo) (runeberg.org) دانشنامه کوچک Runeberg مدخل aatelittomat säädyt (طبقات غیراشرافی). بازبینی در 1.11.2021
 1029-1031 (Pieni Tietosanakirja / 9. Stambulov-Työaika) (runeberg.org) دانشنامه کوچک Runeberg مدخل säätyeduskunta-säätyerioikeudet (مجلس طبقاتی-امتیازات طبقاتی). بازبینی در 11.10.2022
 1139-1140 (Pieni Tietosanakirja / 9. Stambulov-Työaika) (runeberg.org) دانشنامه کوچک Runeberg مدخل talo-talonpoika (خانه-دهقان). بازبینی در 11.10.2022

 پانویس 

رده:تاریخ اسکان و جامعه فنلاند
رده:جامعه طبقاتی