دانیل ریالت

دانیال ریاله یک هنرپیشه اهل فرانسه بود که بیشتر برای بازی در نقش شخصیت بلومه در سریال ناوارو شناخته می‌شود.

 زندگی‌نامه 
او که عمدتاً به عنوان بازیگر تلویزیون شناخته می‌شد، فعالیت خود را در سینما آغاز کرد. در سال ۱۹۸۶، زمانی که هنرجوی کنسرواتوار ملی عالی هنر دراماتیک در پاریس بود، در فیلم راه بزرگ (Le Grand Chemin) به کارگردانی ژان-لوپ هوبارت به ایفای نقش پرداخت. پس از فعالیت در تئاتر و بازی در دو فیلم دیگر، در سال ۱۹۸۹ در فیلمبرداری اولین قسمت از مجموعه تلویزیونی معروف ناوارو (Navarro) از شبکه تی‌اف۱ شرکت کرد و نقش کارآگاه «ژوزف بلومه» را بر عهده گرفت. این سریال شهرت زیادی برای او به همراه داشت و زمینه آشنایی او را با روژه هانن و همچنین همکار جدایی‌ناپذیر و دوست وفادارش، کریستین رو (Christian Rauth)، فراهم کرد.

او در سال ۱۹۹۹ به همراه کریستین رو، مجموعه تلویزیونی مونوها (Les Monos) را برای شبکه فرانس ۲ خلق کرد و تا سال ۲۰۰۱ در نقش «جی. پی» (یک مربی تربیتی) به ایفای نقش پرداخت. او سپس همکاری خود با کریستین رو را در سریال محبوب پدر و شهردار (Père et Maire) برای شبکه تی‌اف۱ ادامه داد. ریاله در این سریال نقش «پدر اروان ورنو» (یک کشیش) را بازی می‌کرد که مدام با دوست دوران کودکی‌اش، هوگو بوسکی (شهردار شهر با بازی کریستین رو)، در چالش و بحث بود.

اگرچه بازی در نقش پدر اروان باعث شد حضور او در سریال ناوارو کمتر شود، اما دانیال ریاله تا زمان درگذشتش در سال ۲۰۰۶ به این سریال پلیسی وفادار ماند. سریال پدر و شهردار نیز در زمان فوت او همچنان در حال تولید بود.

او علاوه بر این نقش‌های ثابت، در مینی‌سریال‌هایی چون زنی با لباس سفید (Une femme en blanc)، کبریت‌های سوئدی (Les Allumettes suédoises) و سریال مادموزال ژوبر (Mademoiselle Joubert) نیز ظاهر شد.

وی در ۱۱ آوریل ۲۰۰۶ در سن ۴۶ سالگی بر اثر حمله قلبی در پاریس درگذشت. مراسم تشییع پیکر او در ۱۹ آوریل ۲۰۰۶ در کلیسای نوتردام دو گراس دو پاسی در منطقه ۱۶ پاریس برگزار شد. وی در قبرستان زادگاهش، شهر مالستروا در بخش موربیان، به خاک سپرده شد.

برای ادای احترام به او، خانواده‌اش اصرار داشتند که تولید سریال پدر و شهردار ادامه یابد. به این ترتیب، شخصیت او (پدر اروان) در داستان سریال بر اثر یک تصادف رانندگی جان باخت و پدر نیکولا ژانویه (با بازی سباستین کنافو) که یک کشیش جوان برخاسته از حومه شهر بود، جایگزین او و همکار جدید شهردار شد.

 زندگی شخصی 
او دو فرزند به نام‌های پولین (متولد ۱۹۹۶) و ونسان (متولد ۲۰۰۰) از همسرش کارول ریشه (Carole Richert) داشت. کارول ریشه نیز بازیگر است؛ آن‌ها در ژوئن ۱۹۸۷ در کنسرواتوار پاریس با یکدیگر آشنا شدند و در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۳ در شهرداری منطقه ۱۰ پاریس ازدواج کردند.

 فیلم‌شناسی 
 سینما 
 ۱۹۸۶: منطقه قرمز (Zone rouge) به کارگردانی روبر انریکو
 ۱۹۸۷: راه بزرگ (Le Grand Chemin) به کارگردانی ژان-لوپ هوبارت در نقش سیمون
 ۱۹۸۸: فرکانس قتل (Fréquence meurtre) به کارگردانی الیزابت راپنو در نقش فرد باستین
 ۱۹۸۹: باکستر (Baxter) به کارگردانی ژروم بوآوین در نقش ژان
 ۱۹۹۱: چروکی (Cherokee) به کارگردانی پاسکال اورتگا در نقش فرد
 ۱۹۹۲: اتوبوس (Omnibus) (فیلم کوتاه) به کارگردانی سام کارمان
 ۱۹۹۵: چرب‌زبان‌ها (Bonimenteurs) (فیلم کوتاه) به کارگردانی امانوئل دسکامب
 ۲۰۰۱: آمرزش‌خوانی‌ها (Requiem(s)) (فیلم کوتاه) به کارگردانی استفان گورین-تیلی در نقش مرد در حال حفر

 تلویزیون 
 مجموعه‌های تلویزیونی 
 ۱۹۸۹: دیوید لانسکی (David Lansky)
 ۱۹۸۹–۲۰۰۶: ناوارو (Navarro) در نقش کارآگاه جوزف بلومه
 ۱۹۹۹–۲۰۰۱ و ۲۰۰۳: مونوها (Les Monos) در نقش جی. پی (ژان-پی‌یر)
 ۲۰۰۲–۲۰۰۶: پدر و شهردار (Père et Maire) در نقش پدر اروان ورنو
 ۲۰۰۵: مادموزال ژوبر (Mademoiselle Joubert)، اپیزود «تازه وارد» در نقش بازرس لاکومب

 مینی‌سریال‌ها 
 ۲۰۰۲: خانه کودکان (La Maison des enfants) به کارگردانی آلین ایسرمن در نقش رژیس
 ۱۹۹۷: زنی با لباس سفید (Une femme en blanc) به کارگردانی آلین ایسرمن در نقش رژیس
 ۱۹۹۷: زندگی زیبا (La Belle Vie) به کارگردانی ژرار مارکس در نقش لوسین
 ۱۹۹۶: کبریت‌های سوئدی (Les Allumettes suédoises) به کارگردانی ژاک ارتو در نقش ژان

 فیلم‌های تلویزیونی 
 ۲۰۰۳: فرصت بادآورده (L'Aubaine) به کارگردانی آلین ایسرمن در نقش دومینیک
 ۱۹۹۳: پپیتا (Pepita) به کارگردانی دومینیک بارون در نقش بوبو
 ۱۹۹۱: به من بگو عمو (Appelez-moi Tonton) به کارگردانی دومینیک بارون در نقش لوئی

 تئاتر 
 ۱۹۸۸: عبور از امپراتوری (La Traversée de l'empire) نوشته و کارگردانی فرناندو آرابال، تئاتر ملی تپه (Théâtre national de la Colline)
 ۱۹۸۸: سر طلا (Tête d'or) نوشته پل کلودل، کارگردانی اورلین رکوانگ، تئاتر ملی اودئون (Théâtre national de l'Odéon)

 بزرگداشت 
در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۰۷، شهرداری شهر مالستروا در استان موربیان، به پاس بزرگداشت این هنرمند، خیابانی را به نام «دانیال ریاله» نام‌گذاری و افتتاح کرد.

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 
 وبگاه رسمی اختصاص داده شده به دانیال ریاله
 

رده:زادگان ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۲۰۰۶ (میلادی)
رده:اهالی مالستروا
رده:بازیگران مرد فیلم‌های فرانسوی
رده:دانش‌آموختگان کنسرواتوار ملی عالی هنر دراماتیک
رده:درگذشتگان به علت سکته قلبی
رده:درگذشتگان در منطقه ۱۴ پاریس
رده:بازیگران مرد تلویزیونی اهل فرانسه