خانه اوستروبوتنیایی

بندانگشتی|خانه لیناماء در محوطه موزه تورنَوَه در سینه‌یوکی.
خانه اوستروبوتنیایی () به سنت ساخت خانه‌های چوبی (با کنده درخت) که در اوستروبوتنیا رواج داشته است، اشاره دارد. خانه اوستروبوتنیایی دارای ارزش نمادین به عنوان نماینده هویت و سبک زندگی اوستروبوتنیایی است.

نماد این نوع خانه، یک خانه چوبی طولانی و دو طبقه است، اما در واقعیت، خانه اوستروبوتنیایی می‌تواند یک‌طبقه نیز باشد و پلان آن بسته به منطقه متفاوت است. در مناطقی مانند ایلمایوکی، ایسوکورو و کورتس‌یروی انواع مختلفی از اتاق‌های اصلی (tupa)، ستاوند، اتاقک‌های متصل به اتاق اصلی و اتاقک‌های انتهایی وجود دارد. برای طراحی پنجره‌ها از عمارت‌های اربابی، خانه‌های کشیش‌ها و کلیساها الگوبرداری می‌شد. در زبان روزمره، خانه اوستروبوتنیایی معنای گسترده‌تری نیز دارد: این اصطلاح علاوه بر خود ساختمان، شامل مبلمان و لوازم خانه، حیاط و سایر ساختمان‌های آن، و گاهی حتی مزارع و جنگل‌ها نیز می‌شود.

ریشه خانه‌های اوستروبوتنیایی به ساختمان‌های مسکونی دارای دو اتاق اصلی برمی‌گردد که در قرن هفدهم رواج یافتند. خانه‌های اوستروبوتنیایی از قرن هجدهم تا آغاز قرن بیستم ساخته می‌شدند و پیش‌زمینه ساخت آن‌ها، ثروت به دست آمده از طریق تولید و فرهنگ قطران (صنعت قطران‌سازی) و همچنین مهارت فنی کشتی‌سازان اوستروبوتنیایی و خاندان‌های سازنده کلیسا بود. در سال ۲۰۱۳، نقشه‌برداری و بررسی این ساختمان‌ها تحت هدایت مؤسسه رورالیا (Ruralia-instituutti) در قالب پروژه پوترا (Potra) با هدف جمع‌آوری اطلاعات برای مرمت و ساخت‌وسازهای جدید آغاز شد.

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 
 

رده:معماری فنلاندی
رده:فرهنگ اوستروبوتنیایی
رده:معماری بومی