حبس با نان و آب

حبس با نان و آب (به فنلاندی: Vesileipävankeus) نوعی مجازات زندان در گذشته بود که در آن، زندانی در طول دوره محکومیت خود در زندان تنها با آب و نان تغذیه می‌شد. حبس با نان و آب عمدتاً به عنوان یک مجازات جایگزین برای حبس‌های معمولی تعیین می‌شد. این مجازات بیشتر به عنوان یک مجازات شرمسارکننده (مجازات تحقیرآمیز) یا تنبیه بدنی در نظر گرفته می‌شد تا یک مجازات سلب آزادی (حبس) واقعی و معمولی.

 در فنلاند 

قانون سال ۱۷۳۴ حبس با آب و نان را به عنوان مجازات برای چندین جرم تعیین کرده بود. قانون مجازات سال ۱۸۸۹، حبس با نان و آب را در سایر موارد لغو کرد، اما این مجازات همچنان می‌توانست برای جرایمی که توسط زندانیان ندامتگاه‌ها با اعمال شاقه (kuritushuone) در داخل زندان انجام می‌گرفت، صادر شود.

در سال ۱۹۳۰، قانونی برای تشدید مجازات‌های سلب آزادی تصویب شد که حبس با نان و آب را مجدداً احیا کرد. بر اساس این قانون، مجازات‌های حبس کمتر از شش ماه عموماً باید به حبس با نان و آب تبدیل می‌شدند، و همزمان مدت زمان حبس به گونه‌ای کاهش می‌یافت که یک روز حبس با نان و آب معادل پنج روز حبس معمولی محاسبه می‌شد. با این حال، اعمال این مجازات برای زنان باردار یا افرادی که وضعیت سلامتی آن‌ها تحمل چنین شرایطی را نداشت، ممنوع بود. همچنین اعمال آن برای افراد زیر ۱۸ سال یا بالای ۶۰ سال بدون تأیید و گواهی پزشک امکان‌پذیر نبود.قانون تشدید مجازات‌های سلب آزادی (Laki vapausrangaistuksen koventamisesta)، صادر شده در ۲۸ نوامبر ۱۹۳۰ این قانون در سال ۱۹۴۶ لغو گردید. پس از آن، حبس با نان و آب دوباره تنها به عنوان مجازاتی برای جرایمِ زندانیان ندامتگاه‌ها در داخل زندان مطرح شد، و در نهایت با منسوخ شدن مجازات کار اجباری/ندامتگاه (kuritushuonerangaistus) در سال ۱۹۷۵، این مجازات نیز به طور کامل از قانون حذف شد.

 جستارهای وابسته 
 بیرچینگ (Raipparangaistus)

 منابع 

رده:تنبیه‌ها
رده:تاریخ حقوق
رده:تاریخ فنلاند