تئاتر شهر واسا

تئاتر شهر واسا () یک تئاتر حرفه‌ای فنلاندی‌زبان فعال در شهر واسا در فنلاند است که در زمره تئاترهای متوسط و کاملاً تحت مدیریت شهرداری قرار می‌گیرد. در این مجموعه دو سالن اصلی وجود دارد: صحنه «رومئو» (Romeo) با ۳۷۰ صندلی و صحنه «ژولیت» (Julia) با ۱۲۰ صندلی، و همچنین یک صحنه در رستوران تئاتر به نام کولما (Kulma). تولیدات این تئاتر بسیار متنوع است و تأکید ویژه‌ای بر تئاتر موزیکال دارد. تئاتر شهر واسا سالانه ۶ تا ۸ اجرای نخست (افتتاحیه) از نمایش‌های درام گرفته تا اپرا را تولید می‌کند.

پیشگامان تئاتر شهر واسا، «تئاتر کارگران واسا» (Vaasan Työväen Teatteri) و «تئاتر فنلاندی واسا» (Vaasan Suomalainen Teatteri) بودند. این تئاتر نام فعلی خود را در سال ۱۹۷۲ دریافت کرد. این مجموعه در سال ۱۹۹۲ تحت مدیریت مستقیم شهرداری قرار گرفت؛ تا پیش از آن، توسط «انجمن تئاتر شهر واسا» اداره می‌شد. در حال حاضر، مدیریت تئاتر شهر واسا بر عهده سپو ولینن (Seppo Välinen) است.

 تاریخچه 
فعالیت‌های تئاتری فنلاندی‌زبان در واسا به‌طور رسمی در پاییز سال ۱۹۰۶ با تأسیس «تئاتر کارگران واسا» آغاز شد. مدیر تئاتر و بازیگران درصد مشخصی از درآمد بلیت‌ها را به عنوان دستمزد دریافت می‌کردند که این امر تأثیر زیادی بر انتخاب رپرتوار (برنامه‌های نمایشی) داشت. با استقلال فنلاند و خروج روس‌ها از کشور، فعالیت‌های تئاتر در پاییز ۱۹۱۷ از سر گرفته شد، اما به زودی به دلیل جنگ داخلی فنلاند متوقف گردید. ساختمان تئاتر به دست گارد مدنی افتاد که تفنگ‌ها و فشنگ‌های پنهان‌شده در زیر صحنه را کشف کردند. به عنوان مجازات، صحنه تئاتر و تجهیزات آن تخریب شد. تازه در پاییز ۱۹۱۹ بود که ساختمان دوباره به دست اهالی تئاتر افتاد و در سال ۱۹۲۲ یک انجمن حمایتی نیز برای تئاتر تأسیس شد. با این حال، به دلیل مشکلات مالی، انجمن کارگران در مه ۱۹۲۹ تصمیم گرفت فعالیت تئاتر را به دلیل زیان‌ده بودن متوقف کند.

حتی در سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ نیز برنامه‌هایی برای تأسیس یک تئاتر جدید فنلاندی‌زبان در واسا وجود داشت، اما برای جلوگیری از تضعیف فعالیت‌های تئاتر کارگران، این برنامه‌ها لغو شد. با این حال، پس از توقف فعالیت تئاتر کارگران، این پروژه به سرعت دوباره آغاز شد و در پاییز ۱۹۲۹، گروه «علاقه‌مندان صحنه واسا» (Vaasan Näyttämöharrastajat) فعالیت خود را آغاز کرد. هم صحنه و هم بازیگران همان ترکیب تئاتر کارگران بودند.

در پاییز ۱۹۳۰، فعالیت تئاتر بار دیگر متوقف شد، زیرا یک انبار مخفی سلاح متعلق به گارد سرخ دوباره در زیرزمین سالن کارگران کشف شد و محل تئاتر مصادره گردید. در نهایت، فعالیت «علاقه‌مندان صحنه واسا» در سال ۱۹۴۱ به پایان رسید. برای ادامه فعالیت‌های تئاتر فنلاندی‌زبان، ابتدا «صحنه واسا» (Vaasan Näyttämö) از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۶ تأسیس شد و سپس با نام جدید «تئاتر فنلاندی واسا» ادامه یافت. در سال ۱۹۷۲، نام تئاتر به «تئاتر شهر واسا» تغییر یافت. با وجود اینکه تئاتر گهگاه مجبور به فعالیت در ساختمان‌های دیگر شده بود، اما بعداً به زادگاه خود، یعنی ساختمان پیشین «خانه کارگران واسا» و صحنه‌های نوسازی‌شده آن بازگشت. در سال ۱۹۹۲، تئاتر شهر واسا به مالکیت و مدیریت شهرداری درآمد.

در تئاتر شهر واسا اثری از هنرمند تجسمی برنده جایزه، کوتی لاوونن نیز یافت می‌شود. لاوونن در سال ۱۹۹۱ برنده مسابقه نقاشی دیواری برای ساختمان جدید تئاتر شهر واسا شدکوتی لاوونن برنده مسابقه نقاشی دیواری تئاتر واسا شد و اثر او همچنان سالن انتظار طبقه بالای تئاتر را زینت می‌بخشد.

 فعالیت‌های تئاتر 
تئاتر در مرکز واسا و در تقاطع خیابان‌های پیتکاکاتو (Pitkäkatu) و راوهانکاتو (Rauhankatu) قرار دارد. بخش قدیمی ساختمان همچنان همان خانه کارگران واسای اصلی است که در سال ۱۹۰۶ ساخته شده و یک بنای زیبای هنر نو طراحی‌شده توسط معمار، آ.و. استنفورس است. این ملک بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ تحت یک بازسازی گسترده و ساخت‌وسازهای الحاقی قرار گرفت که طی آن فضاهای صحنه‌ای مدرن و جدیدی در بال نوساز ساختمان احداث شد. ظاهر بنای قدیمی هنر نو در جریان این بازسازی‌ها به شکل اصلی خود بازگردانده شد. در مقابل، بخش نوساز دارای یک معماری مدرن است که متریال اصلی در سالن‌های وسیع آن گرانیت و فولاد است. سالن بزرگ «رومئو» دارای ۳۷۰ صندلی است و سالن کوچک «ژولیت» در بخش ساختمان قدیمی، دارای ظرفیت قابل تنظیم در حدود ۱۲۰ صندلی است. علاوه بر این، تئاتر اجراهایی را در سالن رستوران کولما (Kulma) نیز برگزار می‌کند.

 کارکنان 
تئاتر شهر واسا حدود ۷۰ نفر-سال اشتغال ایجاد می‌کند. علاوه بر کارکنان ثابت، سالانه هنرمندان مهمان متعددی نیز در این تئاتر کار می‌کنند.

 مدیر تئاتر 
 سپو والینن

 طراحان 
 امیلیا اریکسون (Emilia Eriksson - طراح لباس)
 توئینی نیسینن (Toini Nissinen - طراح صحنه)
 ساولی پرالا (Sauli Perälä - رهبر ارکستر)
 یئونی ایلاری تاپیو (Jouni Ilari Tapio - طراح صدا)

 بازیگران ۲۰۲۵–۲۰۲۶ 
 ویله هارکونن (Ville Härkönen)
 تونی ایکولا
 آنا لمتی-ویری
 تیمو لوئوما (Timo Luoma)
 اویوا نوئویوا (Oiva Nuojua)
 یورما تومیلا
 سونیا هالا-آهو (Sonja Halla-aho)
 ماری هیروی (Mari Hirvi)
 میلا کانگاس (Milla Kangas)

 رقصندگان ۲۰۲۵–۲۰۲۶ 
 میئیکا آلاتوپا (Miika Alatupa)

 بازیگران و کارگردانان پیشین 
 کیرسی آسیکاینن
 استینا انگستروم (۱۹۸۷–)
 پاوو هالتونن (–۱۹۶۹)
 تلروو هارکو (۱۹۸۷–)
 سپو هینولا (–۱۹۶۹، –۱۹۷۹)
 آره هینونن (–۱۹۶۹)
 ایلکا هیسکانن (–۱۹۸۷)
 پنتی هلین (–۱۹۸۷)
 ریتا-لیسا هلمینن (–۱۹۸۱)
 یاری هیتانن (Jari Hietanen)
 ماریاتا هیروونن (–۱۹۸۷)
 لاسه هیلم (۱۹۷۹–)
 لاسه هیلت (۱۹۸۷–)
 مارکو هوکانن (۱۹۸۳–)
 پاوو هوکینن (–۱۹۶۹)
 ماتیاس ایکاوالکو (۱۹۷۵–۱۹۸۷)
 سپو یوکلا
 لائورا یورکا (۱۹۸۷–)
 آنلی یوستینن (۱۹۶۹–۱۹۷۵)
 یوهانی یوستینن (–۱۹۷۵)
 کیمو کاهرا (کارگردان، –۱۹۸۷)
 اوریو کالیونپا (۱۹۷۹–)
 سالمه کارپینن (–۱۹۸۷)
 کاری کیهولستروم (۱۹۸۱–۱۹۸۳)
 اینکری کیویماکی (–۱۹۸۷)
 اوا-کیرستی کومولاینن (۱۹۸۳–۱۹۸۷)
 کولی‌کی کوهروینن
 لیس لاویولا (۱۹۷۵–)
 تورکا لهتینن (۱۹۶۹–)
 تاپیو لینویا (–۱۹۸۷)
 آئونه لیند-لهتینن (۱۹۶۹–)
 هانو لومیووری (۱۹۷۵–۱۹۷۹)
 یوها مالمی‌وارا (کارگردان، ۱۹۸۱–)
 ایرما مارتینکائویی (–۱۹۶۹)
 ویکو مولی (–۱۹۶۵)
 سیمو ماستوسالو (۱۹۷۵–)
 ماریتا ماکلا
 ماتی مانتولا (۱۹۷۳–۱۹۷۵)
 آری ماتانن (۱۹۶۹–۱۹۷۳)
 اسکو نیکاری (–۱۹۶۵)
 رایمو نوپونن
 آریا نورمینن (–۱۹۷۵)
 ماتی نورمینن (–۱۹۷۵)
 کاتی اورل (۱۹۶۵–)
 کیمو اوتسامو (–۱۹۸۷)
 آریا پکوریینن (–۱۹۶۹)
 مارکو پلتولا (۱۹۸۰–۱۹۸۱)
 یوهانی پراکورپی (–۱۹۸۱)
 آری پیسپا (۱۹۷۷–۱۹۷۹)
 کاله پورسیانین (کارگردان، ۱۹۷۷–)
 سیمون رابینوویچ (۱۹۷۵–۱۹۸۷)
 یانا راواندر (۱۹۷۵–)
 لایلا رایکا (۱۹۸۱–)
 ریستو سارلا (۱۹۸۷–)
 اولاوی ساریستو (۱۹۸۷–)
 پکا ساریستو (۱۹۷۳–)
 یورما سالمی (۱۹۷۹–۱۹۸۳)
 ریستو سالمی (۱۹۶۵–۱۹۶۹)
 هیکی سالمینن (–۱۹۷۵)
 اوا-ریتا سالو (۱۹۷۵–)
 هاری ساوکونن (۱۹۷۳–)
 سیرکا سیتو
 ریتا سلین (۱۹۸۱–)
 هیکی سیکالئوما (۱۹۸۷–)
 ئرو سوینینن (۱۹۸۳–)
 کیه‌لو تومیلا (–۱۹۷۵)
 پیرکو تئوماینن (۱۹۶۹–۱۹۷۳)
 آلو توپوراینن (۱۹۸۷–)
 ریتوا توتی (–۱۹۶۵)
 وسا والگرن (۱۹۸۳–۱۹۸۷)
 وسا تاپیو والو (کارگردان، –۱۹۸۷)
 ریستو وسته (کارگردان و مدیر ۱۹۷۰–۱۹۷۲)
 لاهیا ویلن
 هانو ویرولاینن (۱۹۸۳–)
 کاری وانانن (۱۹۷۷–۱۹۷۹)
 پکا یولینن

 مدیران پیشین تئاتر 
 تاونو لهتینن (۱۹۴۲–۱۹۴۳)
 ویلی لهوستی (۱۹۴۳–۱۹۴۶)
 یوسی پیروئینن (۱۹۴۶–۱۹۴۹)
 اوریو کوسترما (۱۹۴۹–۱۹۵۳)
 نیلو کوکا (۱۹۵۳–۱۹۵۷)
 ویکو مانینن (۱۹۵۷–۱۹۶۳)
 کارلو کوتو (۱۹۶۳–۱۹۶۹)
 انسیو نیرانن (۱۹۶۹–۱۹۷۰)
 ریستو وسته (۱۹۷۰–۱۹۷۲)
 یوکا-پکا روتکو (۱۹۷۲–۱۹۷۶)
 تایستو-برتیل اورسما (۱۹۷۶–۱۹۸۱)
 اوسی رایکا (۱۹۸۱–۱۹۸۴)
 ماریا-لنا هاپانن (۱۹۸۴–۱۹۹۰)
 پکا سونک (سرپرست، ۱۹۹۰–۱۹۹۱)
 تایستو-برتیل اورسما (۱۹۹۱–۱۹۹۷)
 لاسه لیندمان (۱۹۹۷–۲۰۰۱)
 مارکوس پاکالن (۲۰۰۱–۲۰۰۹)
 اریک کیوینیئمی (۲۰۰۹–۲۰۱۹)
 سپو والینن (۲۰۱۹–)

 منابع 

رده:تئاترهای واسا
رده:سالن‌های نمایش در فنلاند