پونه‌سای دزفولی

پونه‌سای دزفولی ، نام یک گونه از سردهٔ پونه‌سا و خانوادهٔ نعناعیان است. این گیاه یک گونهٔ علفی پایا و معطر است که در ردیف گیاهان بومی انحصاری (Endemic) ایران قرار دارد.

 تاریخچه و نام‌گذاری 
این گونه گیاهی نخستین بار توسط گیاه‌شناس اتریشی، کارل هاینتز رشینگر (Rech.f.) بر اساس نمونه‌های جمع‌آوری شده از جنوب غربی ایران توصیف شد. رشینگر مشخصات علمی این گیاه را در سال ۱۹۴۵ میلادی در نشریهٔ علمی تحقیقات دانمارک در ایران (Danish Sci. Invest. Iran) منتشر کرد.

صفت گونه‌ای این گیاه (koieana) به افتخار طبیعی‌دان و گیاه‌شناس دانمارکی، موگنس انگل کوئی نام‌گذاری شده است که در نیمهٔ اول قرن بیستم سفرهای اکتشافی علمی متعددی را برای جمع‌آوری فلور کوهستان‌ها و دشت‌های جنوب غربی ایران انجام داد.

 توزیع جغرافیایی 
پونه‌سای دزفولی گیاهی بومی انحصاری ایران است و در هیچ منطقهٔ دیگری از جهان به صورت خودرو نمی‌روید. زیستگاه طبیعی و اصلی این گونه شامل مناطق گرمسیر تا معتدل، تپه‌ماهورها و دامنه‌های کوهستانی شمال استان خوزستان (به‌ویژه مناطق اطراف دزفول) و نواحی همجوار آن در رشته‌کوه زاگرس است.

 ویژگی‌ها 
این گیاه دارای ساقه‌های چهارگوش ایستاده و برگ‌های قلبی یا تخم‌مرغی دندانه‌دار با پوشش متراکمی از کرک‌های غده‌ای ریز است. گل‌آذین‌های آن به صورت گروه‌های متراکم و چرخه مانند در امتداد ساقه ظاهر می‌شوند. اندام‌های هوایی پونه‌سای دزفولی به دلیل دارا بودن اسانس‌های روغنی فرار، عطر نافذ و تندی ایجاد می‌کنند که ویژگی بارز اکثر اعضای سردهٔ پونه‌سا است.

 منابع 

رده:پونه‌سا
رده:گیاهان بومی ایران