پیش‌نویس:دستگاه های اکس ام ال

دستگاه های ایکس ام ال

 تاریخچه 
اولین دستگاه‌های XML توسط DataPower (دیتاپاور) و Vordel در سال ۱۹۹۹، Sarvega در سال ۲۰۰۰، Forum Systems در سال ۲۰۰۱، Managed Methods در سال ۲۰۰۵ و Layer 7 Technologies در سال ۲۰۰۲ عرضه شدند. شرکت‌های پیشگام این حوزه مانند DataPower بر مسئله شتاب‌دهی پردازش XML تمرکز داشتند که آن را از طریق سخت‌افزارهای تخصصی حل کردند. در حالی که چندین فروشنده مانند DataPower (که در سال ۲۰۰۵ توسط آی‌بی‌ام خریداری شد)IBM Acquires DataPower, IBM, 18 October 2005. و Layer 7 Technologies همچنان گزینه‌های شتاب‌دهی سخت‌افزاری را برای محیط‌های نیازمند کارایی بالا ارائه می‌دهند، پیشرفت در توان پردازشی رایانه‌ها، دستگاه‌های مبتنی بر نرم‌افزار یا VMware را در بسیاری از کاربردهای متداول عملی کرده است. موارد استفاده اولیه برای دستگاه‌های XML شامل بانکداری و اشتراک‌گذاری اطلاعات میان نهادهای دولتی بود. امروزه دستگاه‌های XML به‌طور گسترده در حوزه‌های مالی، مخابرات، دولت، انرژی و لجستیک مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در سال ۲۰۰۵، دستگاه‌های XML (که بعدها با عنوان دستگاه‌های SOA نیز شناخته شدند) به طور فزاینده‌ای با معماری‌های سرویس‌گرا و به‌ویژه با مسئله حاکمیت SOA مرتبط شدند. حاکمیت SOA به کنترل نحوه اشتراک‌گذاری یا فراخوانی برنامه‌های کاربردی ارائه‌شده به صورت «سرویس» توسط سایر برنامه‌ها اشاره دارد. دستگاه‌های XML به یکی از راهکارهای رایج برای مدیریت SOA تبدیل شدند، زیرا نیازهای مربوط به امنیت پیام‌ها، دسترس‌پذیری و تبدیل داده‌ها را برطرف می‌کردند. در نتیجه، یک برنامه می‌توانست بدون توجه به قالب داده یا سیاست‌های امنیتی، با برنامه‌ای دیگر ارتباط برقرار کند. اهمیت این موضوع به حدی افزایش یافت که مؤسسه گارتنر در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ گزارش‌هایی درباره فناوری‌های حاکمیت SOA منتشر کرد.Gartner SOA Governance Reports.

 کاربردها 

 تبدیل و پردازش پرسرعت ترافیک XML
 تأمین امنیت و مدیریت معماری‌های سرویس‌گرا (SOA)
 کنترل و مدیریت APIهای برنامه‌های کاربردی وب که معمولاً به صورت رابط‌های REST مبتنی بر XML ارائه می‌شوند.
 یکپارچه‌سازی برنامه‌های کاربردی سازمانی با سرویس‌های میزبانی‌شده در ابر

Thomas Erl, Service-Oriented Architecture: Concepts, Technology, and Design.

 ویژگی‌ها 

 این دستگاه‌ها می‌توانند پیام‌های XML را از طریق XPath و XSLT تجزیه، اعتبارسنجی، تبدیل و مسیریابی کنند.
 این دستگاه‌ها می‌توانند دسترسی به برنامه‌هایی را که داده‌ها و قابلیت‌ها را از طریق APIهای XML ارائه می‌کنند، کنترل کنند.
 این دستگاه‌ها می‌توانند توافق‌نامه‌های سطح خدمات (SLA) را برای نحوه اشتراک‌گذاری سرویس‌های مبتنی بر XML با سایر برنامه‌ها مدیریت کنند.
 این دستگاه‌ها می‌توانند ترافیک XML و میزان استفاده از سرویس‌های خاص برنامه‌های کاربردی را پایش کنند.

 طبقه‌بندی 
اگرچه اصطلاح «دستگاه XML» عمومی‌ترین اصطلاح برای توصیف این دستگاه‌ها است، اکثر تولیدکنندگان از اصطلاحات جایگزینی استفاده می‌کنند که عملکردهای خاص‌تر آن‌ها را توصیف می‌کند:

 شتاب‌دهنده‌های XML — دستگاه‌هایی که برای تسریع پردازش XPath از سخت‌افزار اختصاصی یا نرم‌افزارهای اجراشده بر روی سخت‌افزارهای استاندارد استفاده می‌کنند.
 دستگاه‌های یکپارچه‌سازی — دستگاه‌هایی که با نام مسیریاب‌های کاربردی نیز شناخته می‌شوند و برای تسهیل یکپارچه‌سازی سامانه‌های رایانه‌ای طراحی شده‌اند.
 فایروال‌های XML — گروهی از دستگاه‌های XML که بر احراز هویت و امنیت پیام‌ها تمرکز دارند.
 میان‌افزارهای پیام‌محور — تجهیزاتی که ارسال و دریافت پیام میان سامانه‌های توزیع‌شده را پشتیبانی می‌کنند.
 دروازه‌های SOA — برای مدیریت ترافیک معماری‌های سرویس‌گرا به کار می‌روند.
 پروکسی‌های API — برای مدیریت رابط‌های برنامه‌نویسی کاربردی وب استفاده می‌شوند.
 کارگزاران یا دروازه‌های ابری — برای ادغام برنامه‌های سازمانی با سرویس‌های ابری به کار می‌روند.

ref>IBM Acquires DataPower, IBM, 18 October 2005.</ref>

 جستارهای وابسته 

 پروتکل SOAP
 امنیت WS
 محور آپاچی
 دستگاه یکپارچه‌سازی
 میان‌افزار پیام‌محور

 منابع 

 مستندات IBM DataPower
 گزارش‌های گارتنر درباره حاکمیت SOA
 کتاب Thomas Erl