پیش‌نویس:موزه شیشه کورنینگ

موزه شیشه کورنینگ ( Corning museum of glass یا به اختصار CMoG ) یک موزه در نیویورک ایالت متحده آمریکا است که در سال 1951 زیر نظر شرکت شیشه کورنینگ، افتتاح شد. این موزه به هنر، تاریخ و علم مربوط به شیشه می‌پردازد و اکنون مجموعه‌ای با بیش از 50000 اثر شیشه‌ای دارد که تاریخ برخی از آن‌ها به 3500 سال پیش برمی‌گردد.

بندانگشتی|فضای بیرونی موزه شیشه کورنینگ

 تاریخچه 
موزه شیشه کورنینگ در سال 1951 توسط شرکت شیشه کورنینگ ( که امروزه کورنینگ اینکورپوریتد نام دارد )، به عنوان یک مؤسسه آموزشی افتتاح شد و به یک مرکز جهانی تبدیل شد که بر روی شیشه تمرکز دارد، افتتاح شد. این موزه یک مؤسسه غیرانتفاعی در خدمت مردم جامعه است که به حفظ، اطلاع‌رسانی و گسترش درک عموم از شیشه می‌پردازد.

موزه در 1951 برای عموم افتتاح شد، مجموعه‌ی آن شامل 2000 شی قابل توجه از شیشه، کتاب و اسناد مربوط با شیشه بود. طراحی ساختمان این موزه بر عهده هریسون و آبراموویتز قرار داشت و شامل قسمت‌های مختلفی مانند یک کتابخانه تحقیقاتی که در یک ساختمان کم ارتفاع با دیوارهای شیشه‌ای که بخشی از مجتمع تجاری مرکز شیشه کورنینگ بود و شامل یک سالن اجتماعات برای عموم، یک تالار علوم که فناوری شیشه را نشان می‌داد و یک دیوار پنجره‌دار که بازدیدکنندگان در پشت آن می‌توانستند شیشه کاری را تماشا کنند، بود.

توماس اس. بوکنر به عنوان اولین مدیر موزه، شروع به جمع‌آوری مجموعه‌ای جامع از شیشه و کتاب‌های کمیاب برای این موزه کرد. بعد از مدتی او مدیریت موزه بروکلین را پذیرفت و پس از او، پاول پرو به عنوان مدیر موزه، به گسترش موزه و کارکنان آن ادامه داد.

 کورنینگ زیر آب 
بندانگشتیدر ژوئن سال 1972 فاجعه‌ای که به خاطر بارش ناشی از طوفان گرمسیری آگنس بود، باعث شد که حدود 5 فوت آب سیل که از رودخانه چمونگ که در اطراف موزه بود طغیان کرده بود، به داخل موزه سرازیر شود. بعد از فروکش کردن آب، کارکنان موزه، اشیا را در جعبه‌هایشان که در گل و لای فرو رفته بودند و کتاب‌های کتابخانه که از آب متورم شده بودند، یافتند.

کارکنان موزه با حجم عظیمی از مرمت رو به رو شدند؛ هر شی شیشه‌ای به دقت تمیز و مرمت شد، کتاب‌های کتابخانه صفحه به صفحه تمیز و خشک شدند. به علاوه مرمتگران دیگر موزه‌ها، به کمک کورنینگ آمدند. برای مرمت و تمیز کردن آثار نیز کارکنان کتابخانه، اسناد را داخل کامیون یخچال‌دار بزرگی منجمد و خشک کردند. در آگوست 1972، با این که موزه هنوز در حال انجام مرمت بود، دوباره به روی عموم باز شد.بندانگشتی

 تعهدات موزه 
موزه شیشه کورنینگ معتقد است که اولویت دادن به تنوع، فرصت‌ها، تعلق و دسترسی، موزه را تقویت می‌کند و توانایی ارتباط آن را با جوامع افزایش می‌دهد. موزه به طرزی فراگیر، فرهنگی را پرورش می‌دهد که به طیف وسیعی از دیدگاه‌ها و تجربیات ارزش و احترام می‌گذارد.

تعهدات موزه شامل موارد زیر است:

تنوع مجموعه‌ها و تفسیر گسترش پیدا کند.

روابط را با جامعه گسترش داده و در تصمیم‌گیری‌ها به دنبال مشارکت اجتماعی است.

موزه‌ای را بسازد تا همه در آن احساس تعلق کنند – مکانی که نوآوری، کتجکاوی و خلاقیت برای تمام هویت‌ها فراهم باشد.

از رویه‌های گذشته درس بگیرد و برای رفع موانع امروزی تلاش کند.

بندانگشتی

 مدیران 
توماس اس. بوکنر: مه ۱۹۵۱–ژوئیه ۱۹۶۰

پاول ن. پرو: اوت ۱۹۶۰–ژوئیه ۱۹۷۲

رابرت اچ. بریل: ژوئیه ۱۹۷۲–سپتامبر ۱۹۷۵

توماس اس. بوکنر: اکتبر ۱۹۷۵–آوریل ۱۹۸۱

دوایت لانمون: آوریل ۱۹۸۱–فوریه ۱۹۹۲

دیوید وایت‌هاوس: فوریه ۱۹۹۲–۱۹۹۹

 مدیر اجرایی 
دیوید وایت‌هاوس: ۱۹۹۹–ژوئیه ۲۰۱۱

 مدیرعامل 
ای. ماری مک‌کی: ژوئیه ۱۹۹۸–دسامبر ۲۰۱۴

 مدیر اجرایی 
کارول وایت: اوت ۲۰۱۱–فوریه ۲۰۲۶

جسیکا لوین مارتینز: فوریه ۲۰۲۶–تاکنون

 منابع 
:رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر