جمعیت بدون زمین

بندانگشتی|سکونتگاه کلبه‌نشینان (مکیتوپالایسِت) در تاملا در سال ۱۹۲۸.
جمعیت بدون زمین () یا افراد بدون زمین ( یا )، در زمینه تاریخ فنلاند، به آن بخش از جمعیت روستایی گفته می‌شود که زمینی در مالکیت خود نداشتند و معاش خود را از راه‌های دیگری تأمین می‌کردند. برای افراد بدون زمینی که معاش خود را از طریق کارهای فصلی به دست می‌آورند، از عناوین صریحی استفاده می‌شد که موقعیت حاشیه‌ای آن‌ها را توصیف می‌کرد، مانند کارگران سیار (آواره) () یا ته‌نشینان روستا (). عنوان دوم نشان‌دهنده این است که نام آن‌ها در اسناد نگهداری‌شده توسط کلیسا، مانند دفاتر ثبت احوال کلیسا (rippikirja)، پس از سایر اهالی روستا که به تفکیک خانوار فهرست می‌شدند، ثبت می‌شد.Niemelä 2008, 46-47 در اواخر قرن نوزدهم در فنلاند، افراد بدون زمین حدود یک‌چهارم از خانوارهای روستایی را تشکیل می‌دادند.Suomen historia (1987) osa 6, 49 

در سال ۱۹۰۰، ۷۰ درصد از جمعیت دوک‌نشین بزرگ فنلاند را جمعیت کشاورز تشکیل می‌دادند. از این میان، ۲۳ درصد کشاورزانی بودند که روی زمین خودشان کار می‌کردند، ۳۴ درصد روی زمین‌های اجاره‌ای کشت می‌کردند و ۴۳ درصد بدون زمین بودند. هم بی‌زمینی و هم قراردادهای اجاره کوتاه‌مدت، باعث ایجاد تنش‌های اجتماعی مداوم می‌شد. 

جمعیت بدون زمین شامل مستأجران زمین (arentimies)، کلبه‌نشینان (mäkitupalainen)، مزدبگیران غذایی (muonamies)، مستقل‌ها (itsellinen) و آوارگان (loinen) می‌شد،Suomen historia (1987) osa 6, 62 که به طور خلاصه شامل گروه‌های زیر بودند:
 لامپوئوتی‌ها () یا مستأجران مزرعه که یک مزرعه کامل را کشت می‌کردند، اما از نظر اداری تابع مزرعه اصلی (ارباب) بودند. در قرن نوزدهم، گروه جدیدی از لامپوئوتی‌ها شکل گرفتند که مستأجران اقامتگاه‌های رسمی یا آرنداتوری‌ها (arrendaattori) بودند.Niemelä 2008, 41
 تورپاری‌ها () که در بخشی از یک مزرعه (به نام تورپا) که از صاحبان زمین اجاره کرده بودند، زندگی و کشاورزی می‌کردند.Suomen historia (1987) osa 6, 61–68
 مکیتوپالاینن‌ها () که معمولاً در کلبه‌های کوچکی (مکیتوپا) در زمین‌های صاحبان مزارع ساکن بودند؛ برخلاف تورپاها، کلبه‌های این افراد شامل زمین کشاورزی نمی‌شد.WSOY Iso tietosanakirja (1997) osa 6, 317 
 ایتسِلینن‌ها () نیز مانند کلبه‌نشینان، در کلبه‌های خود زندگی می‌کردند، که اغلب در حاشیه روستا و در یک گروه از کلبه‌ها در زمین‌های مشترک ساخته می‌شدند.Suomen historia (1987) osa 4, 406
 موئونامیِس‌ها () یا تورپاری‌های دریافت‌کننده جیره غذایی؛ در طول زمستان، کلبه‌نشینانی بودند که در ازای دریافت غذا (غذای مزرعه) در مزارع کار می‌کردند و با چند روز کار در هفته، دستمزد نقدی نیز به دست می‌آورند.Suomen historia (1987) osa 5, 59
 لوینن‌ها () یا کِستی‌ها (kesti) کارگرانی با پایین‌ترین جایگاه اجتماعی در روستا بودند؛ افرادی که به این گروه تعلق داشتند مسکن نداشتند و در مکان‌هایی که کارفرمایانشان فراهم می‌کردند، زندگی می‌کردند.Suomen historia (1987) osa 5, 58-59 

 منابع 

 
 
 
 
 

 پانویس 

 برای مطالعه بیشتر 
 
 

رده:تاریخ کشاورزی فنلاند
رده:تاریخ اسکان و جامعه فنلاند