کوچه آتش‌بند

کوچه آتش‌بند () معمولاً نواری از درختان پهن‌برگ در انتهای قطعات زمین است که از میان یک بلوک شهری می‌گذرد و هدف آن جلوگیری از گسترش آتش‌سوزی است.

 کوچه‌های آتش‌بند در نقشه‌های شهری فنلاند 
در فنلاند قرن نوزدهم، دست‌کم کارل لودویگ انگل کوچه‌های آتش‌بند را در نقشه‌های شطرنجی گنجاند. کوچه‌های آتش‌بند یکی از تمهیدات ایمنی در برابر آتش‌سوزی بودند که او در سال ۱۸۲۸ در طرح تفصیلی تورکو، پس از آتش‌سوزی تورکو، طراحی کرد. این نقشه شهری مقرر می‌کرد که ساختمان‌ها تنها در سه ضلع از قطعه زمین قابل احداث هستند و در ضلع چهارم باید درختان پهن‌برگ کاشته شود. انگل همچنین کوچه‌های آتش‌بند را در نقشه‌های شهری شهرهای جدید (دست‌کم در نقشه‌های شهری یووسکوله و میکلی) گنجاند.

علاوه بر کوچه‌های آتش‌بند، در برخی از شهرها خیابان‌های آتش‌بند (Palokadu) و بلوارهای مشجری برای جلوگیری از گسترش آتش‌سوزی در نظر گرفته شده است. به عنوان مثال، بلوارهای مرکزی و خیابان‌های آتش‌بند شهر واسا از نقشه شهری سال ۱۸۵۵ معمار استانی، ک. ا. ستربرگ، به جا مانده است. اکنون در مجموع ۴۱ خیابان و کوچه آتش‌بند در واسا وجود دارد. این معابر قبلا کوچه‌هایی با عرض ۱۱.۹ متر بودند که برای نگهداری قایق استفاده می‌شدند اما از دهه ۱۹۶۰ به بعد به عنوان پارکینگ خودرو استفاده شدند و بسیاری از درخت‌ها و ساختمان های فرعی از آنها زدوده شد تا فضایی وسیع در آنها ایجاد شود. همچنین ایجاد مسیر دوچرخه‌سواری در آنها جزو برنامه‌های شهر واسا است. در سال ۲۰۲۰ این ۴۱ معبر متناسب با محل آنها نام‌گذاری شدند.

 منابع 

رده:برنامه‌ریزی و طراحی شهری
رده:آتش‌سوزی