PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Jaba Dvali

Jaba Dvali (born 8 February 1985) is a Georgian former football player and current manager.
He has played in three countries as a forward. He was a main goalscorer at Zestafoni during their "golden time" when the club twice in a row won the national league.
Career
Dvali started his professional career at Dinamo Tbilisi. After being loaned to three clubs, he moved to Moldovan side Dacia.
He spent three prolific seasons at Zestafoni during the height of their success in the early 2010s. Dvali personally played a vital role in the club. He became a top goalscorer of the league in 2011–12.
In January 2014, Dvali agreed to join Azerbaijan Premier League side FK Qarabağ on a six-month loan deal. In June 2014, at the end of Dvali's loan deal with Qarabağ, he signed a 2-year contract with Zestafoni in Georgia. In December 2014, Dvali signed 2-year contract with Dacia Chișinău which came into force on 20 January 2015.
Between 2015 and 2019 Dvali played for five domestic clubs. Especially noteworthy during these short-term stints was his great contribution to Sioni's promotion to Erovnuli Liga, including in a play-off 3–2 victory over Dinamo Batumi where Dvali scored a hat-trick.
In March 2020, Dvali returned to football after a year-long pause as director general of Zestafoni. At one point in 2021, when this fourth-tier club was plagued with injuries and suspensions, he appeared in the starting line-up and even scored from the penalty spot.
Along with the management at the club, Dvali also took charge of Zestafoni Youth Academy.
Honours
Club
Dinamo Tbilisi
Georgian Premier League: 2004–05, 2012–13
Georgian Cup: 2003–04
Georgian Super Cup: Runner-up 2013–14
Zestafoni
Georgian Premier League: 2010–11, 2011–12
Georgian Cup: 2012–13, Runner-up 2011–12
Georgian Super Cup: 2011–12
Dacia Chișinău
Moldovan National Division Runner-up: 2007–08, 2008–09
Moldovan Cup Runner-up: 2008–09
Qarabağ
Azerbaijan Premier League: 2013–14
Individual
Georgian Premier League top scorer (2): 2005/2006 (21 goals), 2011/2012 (20 goals)
Author of first "UEFA Europa League" hat-trick.
Goals at European cups UCL&UEL
09–07–09 Zestafoni 6–0 Lisburn Distillery (3)
23–07–09 Helsingborg 2–2 Zestafoni (1)
01–07–10 Zestafoni 5–0 Faetano (2)
15–07–10 Zestafoni 3–0 Dukla (2)
13–07–11 Zestafoni 3–0 Dacia (2)
18–08–11 Zestafoni 3–3 Club Brugge (1)
24–07–12 Zestafoni 2–2 Neftçi (1)
16–07–13 Dinamo Tbilisi 6–1 EB / Streymur (1)
23–07–13 EB / Streymur 1–3 Dinamo Tbilisi (1)
Career statistics
References
External links
Player profile at official web-site of Zestafoni
1985 births
Living people
Men's footballers from Georgia (country)
Men's association football defenders
Erovnuli Liga players
Azerbaijan Premier League players
Moldovan Super Liga players
FC Dinamo Tbilisi players
FC Sioni Bolnisi players
FC Chikhura Sachkhere players
FC Metalurgi Rustavi players
FC Dacia Chișinău players
FC Zestafoni players
Qarabağ FK players
Expatriate men's footballers in Azerbaijan
Expatriate men's footballers in Moldova
Georgia (country) men's international footballers
Expatriate sportspeople from Georgia (country) in Azerbaijan
Footballers from Tbilisi
List of cities and towns in Moldova

List of cities and towns in Moldova
There are 66 cities and towns in the Republic of Moldova.
Alphabetical list
A
Anenii Noi
B
Basarabeasca
Bălți
Biruința
Briceni
Bucovăț
Borceag
C
Cahul
Camenca
Cantemir
Căinari
Călărași
Căușeni
Ceadîr-Lunga
Chișinău
Cimișlia
Codru
Comrat
Cornești
Costești
Crasnoe
Cricova
Criuleni
Cupcini
D
Dnestrovsc
Dondușeni
Drochia
Dubăsari
Durlești
E
Edineț
F
Fălești
Florești
Frunză
G
Ghindești
Glodeni
Grigoriopol
H
Hîncești
I
Ialoveni
Iargara
L
Leova
Lipcani
M
Maiac
Mărculești
N
Nisporeni
O
Ocnița
Orhei
Otaci
R
Rezina
Rîbnița
Rîșcani
S
Sîngera
Sîngerei
Slobozia
Soroca
Strășeni
Ș
Șoldănești
Ștefan Vodă
T
Taraclia
Telenești
Tighina (Bender)
Tiraspol
Tiraspolul Nou
Tvardița
U
Ungheni
V
Vadul lui Vodă
Vatra
Vulcănești
By status
There are 13 localities with municipiu status: Bălți, Cahul, Ceadîr-Lunga, Chișinău, Comrat, Edineț, Hîncești, Orhei, Soroca, Strășeni, Ungheni, Bender (Tighina), and Tiraspol. The other 53 have city status.
By location
For the distribution of cities and towns by district, see List of localities in Moldova.
By population
References
2004 Moldovan Census
2004 Census in Transnistria
citypopulation.de
Moldova, List of cities in
Cities and towns
Cities
Mella, Cuba

Mella, Cuba
Mella is a town and municipality in the Santiago de Cuba Province of Cuba. It is located north of Palma Soriano and was named after the Cuban revolutionary and communist Julio Antonio Mella.
In addition to Mella itself, the municipality includes the population centers of Mangos de Baraguá, Palmarito de Cauto, Regina, and other minor villages.
Demographics
In 2004, the municipality of Mella had a population of 33,667. With a total area of , it has a population density of .
Twin towns
Castel San Giorgio, Italy
See also
List of cities in Cuba
Municipalities of Cuba
References
External links
Populated places in Santiago de Cuba Province
პეტრე უმიკაშვილი

პეტრე უმიკაშვილი
პეტრე იოსების ძე უმიკაშვილი (დ. 17 ოქტომბერი [ ძვ. სტ. 5 ოქტომბერი], 1838, თბილისი — გ. 25 მაისი (სხვა ვერსიით 23 იანვარი [ ძვ. სტ. 10 იანვარი]) 1904, თბილისი) — ქართული ფოლკლორისტიკის ერთ-ერთი სულისჩამდგმელი, ლიტერატორი და პუბლიცისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა თბილისელი კათოლიკეების ოჯახში. მამით ადრე დაობლებული ბავშვი დედამ აღზარდა. პირველდაწყებითი განათლება კათოლიკურ ეკლესიასთან არსებულ სამრევლო სკოლაში მიიღო, შემდეგ კი სწავლობდა კომერციულ გიმნაზიაში, რომელიც 1854 წელს პირველ გიმნაზიას შეუერთდა. ეს გიმნაზია ყმაწვილმა 1854 წელს დაამთავრა. უსახსრობის გამო პეტერბურგის უნივერსიტეტი მოგვიანებით, 1867 წელს დაამთავრა. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მუშაობა თბილისის პირველ გიმნაზიაში დაიწყო. აქ მან 20 წელი იღვაწა ქართულის მასწავლებლად.
პეტრე უმიკაშვილის პირველი ლიტერატურული ნაშრომი დაბეჭდა ჟურნალ „ცისკარში“. აქედან დაიწყო მისი ლიტერატურული და საზოგადოებრივი მოღვაწეობა. მან შექმნა ორიგინალური პიესები, პუბლიცისტური წერილები, მეცნიერული ხასიათის გამოკვლევები, მასვე ეკუთვნის თარგმანებიც. ფასდაუდებელია მის მიერ ფოლკლორული მასალის შეგროვება-გამომზეურება და ჩვენი კლასიკოსების თხზულებათა გამოცემები. 1874 წელს დაბეჭდა ქართული ხალხური სიტყვიერების მარგალიტები — „ლექსები სახალხო სიმღერებისაგან შედგენილი“, გამოაქვეყნა „არსენას ლექსი“, „ეთერიანი“, „ქართული ანდაზები“ და სხვა.
პეტრე უმიკაშვილი იყო ქართული ენისა და წიგნის დაუცხრომელი ქომაგი. მან ჯერ კიდევ 1864 წელს შეადგინა და გამოსცა „ქართული ანბანი“ (მოგვიანებით ამ წიგნის კიდევ ორი გამოცემა გამოვიდა), „დედანი ქართული წერისა“ (პირველი ანალოგიურ გამოცემათა შორის), მისი „ხალხური სიტყვიერება“, სადაც პეტრე უმიკაშვილის მიერ შეგროვებული მასალის უმრავლესი ნაწილია მოთავსებული, გამოიცა 1964 წელს 4 ტომად სახელმწიფო (მაშინ საბჭოთა) მეცნიერებათა აკადემიის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის მიერ და სხვა მრავალი.
განსაკუთრებით უნდა აღინიშნოს ის დიდი მზრუნველობა, რომელსაც პეტრე უმიკაშვილი იჩენდა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოებისადმი.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 332, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი ლიტერატორები
დაბადებული 17 ოქტომბერი
დაბადებული 1838
გარდაცვლილი 23 იანვარი
გარდაცვლილი 25 მაისი
გარდაცვლილი 1904
ქართველი პუბლიცისტები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
თბილისში დაბადებულები
პ
Tunan Marca District

Tunan Marca District is one of thirty-four districts of the province Jauja in Peru.
See also
Tunanmarka
References
ქვიშის კარიერის გენერლები

ქვიშის კარიერის გენერლები — ამერიკელი რეჟისორის ჰოლ ბარტლეტის 1971 წლის დრამატული ფილმი, რომელიც გადაღებულია ჟორჟი ამადუს რომანის „ქვიშის კაპიტნების“ მიხედვით. 1970-იან წლებში აშშ-ში ფილმმა შეზღუდული გაქირავება მიიღო და არ სარგებლობდა დიდი პოპულარობით სოციალისტური თემატიკის გამო. სსრკ-ში ფილმი უჩვენეს მოსკოვის საერთაშორისო კინოფესტივალის საკონკურსო პროგრამაზე. ფართო გაქირავებაში ფილმი გამოვიდა 1974 წელს. სსრკ-ში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა ფილმისთვის დაწერილი მუსიკა, მათ შორის დორივალ კაიმის სიმღერა „Suíte do Pescador“. ფილმში გაშუქებულია ათასობით მიტოვებული ბავშვის ისტორია სამხრეთ ამერიკაში. ბრაზილიაში ისინი ნაგავსაყრელებზე ცხოვრობენ, ძირითადად წვრილმანი ქურდობით ირჩენენ თავს, მათი სახლი — ქუჩაა, ისინი ამ ცხოვრებაზე გაბოროტებული მარტოხელა ბავშვები არიან.
რესურსები ინტერნეტში
1971 წლის ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
ამერიკული ფილმები
გიორგი ჩაკვეტაძე

გიორგი ჩაკვეტაძე (დ. 29 აგვისტო, 1999) — საქართველოს ეროვნული და ასაკობრივი ნაკრებების ფეხბურთელი. ამჟამად ბელგიური საფეხბურთო კლუბ გენტიდან განათხოვრებულია სლოვაკურ საფეხბურთო კლუბ სლოვან ბრატისლავაში.
ბიოგრაფია
გიორგი ჩაკვეტაძე 1999 წლის 29 აგვისტოს დაიბადა თბილისში, მერაბ ჩაკვეტაძისა და მთვარისა რუხაძის ოჯახში. გიორგის მამა აფხაზეთიდან, კერძოდ ოჩამჩირის რაიონის სოფელ არადუდან იძულებით დევნილია.
გიორგიმ ვარჯიში ნორჩ დინამოში დაიწყო, სადაც მისი პირველი მწვრთნელი იყო თამაზ კოსტავა. ნორჩ დინამოელს მოჰყვა თბილისის დინამოს აკადემია და შემდეგ ძირითადი გუნდი. ჩაკვეტაძე, ქართული ფეხბურთის ფლაგმანში 2015 წელს ჩაირიცხა და 3 წლიან კონტრაქტს მოაწერა ხელი, დებიუტი კი 2016 წელს თანაქალაქურ ლოკომოტივთან ჰქონდა, როდესაც ოთარ კიტეიშვილი შეცვალა.
2017 წელს თბილისში გამართულ ევროპის 19 წლამდე ჩემპიონატზე დატოვებული კარგი შთაბეჭდილების შემდეგ, ჩაკვეტაძის შეძენით წამყვანი ევროპული გუნდები დაინტერესდნენ, პრესაში ვრცელდებოდა ინფორმაცია სხვადასხვა გუნდების შესახებ, რომელთა შორისაც იყვნენ ლევერკუზენი, ჰოფენჰაიმი, ლივერპული, ტოტენჰემი და ბაიერნი, განსაკუთრებით დიდი იყო ინტერესი ამ უკანასკნელისგან, რომლის პრეზიდენტი ული ჰიონესი პირადად იყო ტრანსფერის განხორციელებით დაინტერესებული. საბოლოოდ, გიორგის აგენტების გოგა გახოკიძისა და ლაშა ჯაკობიას ჩართულობით, გიორგიმ ბელგიურ გუნდ გენტზე შეაჩერა არჩევანი, რომელთანაც კონტრაქტს 2017 წლის აგვისტოში მოაწერა ხელი. კლუბში ჩაკვეტაძეს საყვარელი 7 ნომრიანი მაისურა გადასცეს, რა ნომრითაც გიორგის კუმირი კრიშტიანუ რონალდუ ასპარეზობს.
გიორგი ჩაკვეტაძეს ეროვნულ ნაკრებში დებიუტი 2018 წლის 24 მარტს, ლიტვასთან ამხანაგურ მატჩში ჰქონდა, სადაც თავი გატანილი გოლით გამოიჩინა და ნაკრების შეტევების ერთ-ერთი სულისჩამდგმელი იყო, რის შემდეგაც გიორგი ნაკრების ძირითადი შემადგენლობის შეუცვლელ წევრად და მაყურებლების ერთ-ერთ უსაყვარლეს ფეხბურთელად იქცა. უეფას ერთა ლიგაზე, ყაზახეთთან მატჩში გიორგი გახდა ტურნირის ისტორიაში პირველი გოლის ავტორი.
სანაკრებო გოლები
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი ჩაკვეტაძე — პროფილი Soccerway-ზე
სქოლიო
ქართველი ფეხბურთელები
დაბადებული 1999
დაბადებული 29 აგვისტო
საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები
თბილისში დაბადებულები
Shahany Lagoon

Shahany Lagoon is a salty lagoon on the Black Sea coast of Ukraine in Bilhorod-Dnistrovskyi Raion of Odesa Oblast. The lagoon is in the complex of Tuzly Lagoons, connected with the Alibey Lagoon. The area of the water body is 70 km2, salinity is about 30‰. The lagoon is separated from the Black Sea by a sandbar.
Etymology
History
Flora and fauna
References
Енциклопедія українознавства. У 10-х т. / Гол. ред. Володимир Кубійович. — Париж; Нью-Йорк: Молоде Життя, 1954–1989.
Tuzly Lagoons
პლეზიოზავრები

პლეზიოზავრები, ნამარხი ქვეწარმავლების ქვერიგი. ცხოვრობდნენ შუა ტრიასული ეპოქიდან ცარცული პერიოდის ბოლომდე. მათი სხეულის სიგრძე 15 მ აღწევდა და 100-150 დისკოსებური მალისაგან შედგებოდა. კიდურები დიდ ფარფლებად იყო ქვეული, ჰქონდათ მოქნილი კისრები, თვალბუდისაკენ გადანაცვლებული ნესტოები, კონესური კბილები, ერთგვაროვანი ან დიფერენცირებული ეშვებად და უფრო წვრილ კბოლებად. პლეზიოზავრებს განეკუთვნება ელასმოზავრები, პლიოზავრები და სხვები. ცხოვრობდნენ ზღვის სანაპირო ზოლში. იკვებებოდნენ თევზებით. მათი ნაშთები ყველა კონტინენტზეა ნაპოვნი. განსაკუთრებით მრავალფეროვნადაა წარმოდგენილი დასავლეთ ევროპასა და ყოფილ სსრკ-ის იურულ ნალექებში.
ლიტერატურა
მჭედლიძე გ., ქსე, ტ. 8, გვ. 107, თბ, 1984
გადაშენებული ქვეწარმავლები
Dolichoderus intermedius

Dolichoderus intermedius is an extinct species of Miocene ant in the genus Dolichoderus. Described by Mackay in 1993, a fossilised worker was found in the Dominican amber, although the specific locality has not been given.
References
†
Fossil taxa described in 1993
Miocene insects
†
Fossil ant taxa
Villamediana de Iregua

Villamediana de Iregua is a village in the province and autonomous community of La Rioja, Spain. The municipality covers an area of and as of 2017 had a population of 7855 people.
Demographics
Population centres
Villamediana de Iregua
Puente Madre
References
Populated places in La Rioja (Spain)
სტაროსურმეტოვო

სტაროსურმეტოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 86 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (50%) და თათრები (45%) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
გიორგი ელისაბედაშვილი

გიორგი ელისაბედაშვილი (დ. 8 ივნისი, 1881, კავთისხევი, გორის მაზრა — გ. 14 თებერვალი, 1955) — ქართველი რევოლუციონერი და საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში, სადაც შევიდა მარქსისტულ წრეში და ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში. 1900 წელს სემინარიიდან გარიცხეს. იყო თბილისის მოსწავლეთა სოციალ-დემოკრატთა კომიტეტის წევრი. მონაწილეობდა თბილისსა და ქართლში გამართულ მაისობებში, 1905 წლის დეკემბერში ხარაგაულში მეფის ჯარის ნაწილების განიარაღებაში. რამდენჯერმე დააპატიმრეს. 1911-1917 წლებში იყო ემიგრაციაში — საფრანგეთში. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ აქტიურად იბრძოდა საქართველოს დემოკრატიული რეპსუბლიკის წინააღმდეგ. 1920 წლის სექტემბერში აზერბაიჯანში გაასახლეს, სადაც 1921 წლის თებერვლამდე მუშაობდა აზერბაიჯანის სსრ-ის შრომის სახალხო კომისრის მოადგილედ. საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ იყო საქართველოს სსრ რევკომის წევრი. 1921-1923 — მუშგლეხინის სახალხო კომისარი. 1924-1925 — საქართველოს კპ(ბ) თელავის სამაზრო კომიტეტის მდივანი. 1930-1952 წლებში სხვადასხვა პასუხსაგებ თანამდებობაზე მუშაობდა. საქართველოს სსრ I-III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, სკკპ XIX, ამიერკავკასიის V და XIII ყრილობების დელეგატი.
ჯილდოები
შრომის წითელი დროშის ორდენი
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 8 ივნისი
დაბადებული 1881
გარდაცვლილი 14 თებერვალი
გარდაცვლილი 1955
საქართველოს სსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს სსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კასპის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გ
იან I ალბერტი

იან I ალბერტი (დ. 27 დეკემბერი, 1459 — გ. 17 ივნისი, 1501) — იაგელონთა დინასტიის წარმომადგენელი. პოლონეთის მეფე კაზიმირ IV-ისა და დედოფალ ელიზაბეთ ავსტრიელის ვაჟი. პოლონეთის მეფე 1492-1501 წლებში. გარდაიცვალა უცოლ-შვილოდ, რის გამოც ტახტზე მისი ძმა, ალექსანდრე I ავიდა.
ბიოგრაფია
იან ალბერტი დაიბადა 1459 წლის 27 დეკემბერს კრაკოვში. იგი იყო პოლონეთის მეფე კაზიმირ IV-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ელიზაბეთ ავსტრიელის შუათანა ვაჟი. დედის მხრიდან მისი პაპა გერმანიის, უნგრეთის, ბოჰემიის, ავსტრიისა და ხორვატიის მეფე ალბრეხტ II იყო. ასევე იგი უნგრეთის მეფე სიგიზმუნდ I-ის შვილიშვილი და საღვთო რომის იმპერატორ ფრიდრიხ III-ის ბიძაშვილი გამოდიოდა. ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მისმა უფროსმა ძმამ, პრინცმა ვლადისლავმა უნგრეთის ტახტის სანაცვლოდ უარი თქვა პოლონეთის მემკვიდრეობაზე, რის გამოც იანი ტახტის მემკვიდრე გახდა. 1492 წელს მამამისი გარდაიცვალა და პოლონეთის მეფე იან I, ხოლო ლიტვის დიდი მთავარი მისი ძმა — ალექსანდრე I ხდება.
როგორც ქრისტიანობის დამცველი, იანი ტახტზე ასვლისთანავე ჩაება მუსულმან ოსმალებთან ბრძოლაში. მის კამპანიას მალევე მისი ძმა, უნგრეთის მეფე ვლადისლავ II-ც მიემხრო და ძმებმა თავიდან დიდ წარმატებას მიაღწიეს ოსმალებთან ბრძოლაში. დიდი ძალაუფლების მქონე იაგელონ ძმებს, რომელთა სამფლობელოებიც შავი და ადრეატიკის ზღვებიდან ბალტიის ზღვამდე იყო გადაჭიმული, ცხადია მალევე გამოუჩნდნენ მტრებიც. 1492 წელსვე მათ წინააღმდეგ გაერთიანდნენ ავსტრიის ერცჰერცოგი მაქსიმილიან I და მოსკოვის დიდი მთავარი ივანე III. ასევე მათ წინააღმდეგ აღსდგა მოლდოვეთის მმართველიც, რომელიც ოსმალთა მიმართ კეთილად იყო განწყობილი. 1494 წელს ალექსანდრემ, იანმა და ვლადისლავმა საგანგებო თათბირი მოიწვიეს, სადაც გაურიგდნენ თავიანთ სიძეს, ბრანდენბურგის კურფიურსტს და მტრებს ომი გამოუცხადეს. უძლეველ რუსეთთან ომის თავიდან ასაცილებლად ალექსანდრემ ცოლად ივანე III-ის ასული ელენა მოსკოველი შეირთო.
1496 წელს იანი სათავეში ჩაუდგა 80, 000 კაციან არმიას. იგი შეიჭრა მოღალატე მოლდოვეთში, დაარბია იქაურობა, ჩამოაგდო მისი მმართველი და მოლდოვეთი უშუალოდ პოლონეთს მოუერთა. ამ დროს მოლდოველებს ოსმალები მიეშველნენ, რომლებმაც სასტიკად დაამარცხეს პოლონელები. ამის შემდეგ მისი ლაშქარი დაიშალა და უკან გაბრუნდა.
უკან დაბრუნებულმა იანმა ახლა უკვე ჩრდილოეთისკენ მიმართა ყურადღება და ტევტონთა დიდ მაგისტრ ფრიდრიხ ვეტინს ომი გამოუცხადა. მან ჯარების შეგროვებაც დაიწყო, თუმცა მოულოდნელად, 1501 წელს 41 წლის ასაკში უშვილოდ დაიღუპა. ამის გამო ტახტზე მისი ძმა, ალექსანდრე I ავიდა.
ლიტერატურა
Fryderyk Papée: Jan Olbracht. Kraków: TAiWPN Universitas, 2006. ISBN 83-242-0479-2.
დაბადებული 27 დეკემბერი
დაბადებული 1459
გარდაცვლილი 17 ივნისი
გარდაცვლილი 1501
იაგელონები
პოლონეთის მეფეები
კაციარინა ბარისევიჩი

კაციარინა ბარისევიჩი (დ. 2 აგვისტო, 1984 ) — ბელარუსელი ჟურნალისტი. ის არის დამოუკიდებელი საინფორმაციო საიტის ტუტ-ის შტაბის კორესპონდენტი. მუშაობდა ბელარუსის ევროპულ რადიოში და სხვა მედიაში. მან გააშუქა რამან ბანდარენკას გარდაცვალების შესახებ 2020 წელს. იგი დააკავეს 2020 წლის 19 ნოემბერს მინსკში .
ბიოგრაფია
კაციარინა დაიბადა 1984 წლის 2 აგვისტოს. განათლება მიითო პასტოვიჩის სკოლაში. პარალელურად სწავლობდა მუსიკალურ სკოლაში ბაიანების კლასში, რომელიც მოგვიანებით დაამთავრა . 2007 წელს დაასრულა ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი, სატელევიზიო და რადიო ჟურნალისტიკის სპეციალობით, ბელარუსის სახელმწიფო უნივერსიტეტი .. თავდაპირველად, ბარისევიჩი გეგმავდა მინსკის სახელმწიფო ლინგვისტურ უნივერსიტეტში ჩაბარებას, მაგრამ დედამ ნახა რეკლამა საერთაშორისო ლინგვისტური ბანაკის შესახებ პოლონეთში UNESCO-ს ფარგლებში. შედეგად, კაციარინა შეარჩიეს სკოლის ცხრა მოსწავლეს შორის და როდესაც ის სახლში დაბრუნდა, ერთი თვის შემდეგ, მიიწვიეს ჟურნალისტთან საოლქო რადიოში. .
ინტერვიუს შემდეგ რედაქტორმა თქვა: „თქვენი ხმა კარგად ჟღერს, ლაპარაკობთ სწრაფად, გარკვევით, კომპეტენტურად. რადიოში ვცადოთ“. ამ სიტყვების შემდეგ, როდესაც კაციარინა მე-11 კლასში იყო, რადიოში სამუშაოდ წავიდა. კაციარინამ, დედის რჩევით, მონაწილეობა მიიღო კონკურსში „ჟურნალისტიკის ფაკულტეტის აპლიკანტი“, სადაც მან მიიღო უმაღლესი ქულები სამივე რაუნდში. შედეგად ჩაირიცხა ჟურნალისტიკის ფაკულტეტის პირველ კურსზე .
მეორე კურსზე შეეძინა შვილი. დეკრეტული შვებულების შემდეგ, იგი მუშაობდა სხვადასხვა რადიოსადგურსა, ვებპორტალსა და ტელევიზიაში .
დაკავება
2020 წლის 24 ნოემბერს უფლებადამცველმა ორგანიზაციამ Amnesty International-მა ის სინდისის პატიმარად დაასახელა ბანდარენკას საქმის გამო. იმავე დღეს ათმა ორგანიზაციამ (ვიასნას ადამიანის უფლებათა ცენტრი, ბელარუსიის ჟურნალისტთა ასოციაცია, ბელარუსის ჰელსინკის კომიტეტი და სხვები) ერთობლივი განცხადება გააკეთეს და იგი პოლიტპატიმრად შეაფასეს. ბელარუსის ჟურნალისტთა ასოციაციის თავმჯდომარის მოადგილემ ბორის ჰარეცკიმ განაცხადა, რომ ხელისუფლება არ ებრძვის პრობლემას, მხოლოდ მედიას ებრძვიან: „მათ ჰგონიათ, რომ თუ პრესა ბანდარენკაზე არ დაწერს, ხალხი ამას ვერ გაიგებს. რა თქმა უნდა, მათ ყველაფერი ეცოდინებათ, მაგრამ მედია კვლავ თავდასხმის ქვეშა არის“ .
2020 წლის 10 დეკემბერს იგი დასახელდა წლის ჟურნალისტად (2020).
2020 წლის 16 დეკემბერს პოლიტპატიმარზე მფარველობა აიღო ბუნდესტაგის დეპუტატმა ჯემ ოზდემირმა .
2021 წლის 2 მარტს ბარისევიჩს მიესაჯა ნახევარი წლით თავისუფლების აღკვეთა და ჯარიმა 2020-2021 წლებში ბელარუსის პრეზიდენტის ალექსანდრე ლუკაშენკოს წინააღმდეგ საპროტესტო აქციების დროს რამან ბანდარენკას გარდაცვალების შესახებ პირადი მონაცემების მოხსენებისთვის.
ბარისევიჩის პატიმრობა და განაჩენი დაგმეს ევროპის ჟურნალისტთა ფედერაციამ, ჟურნალისტთა დაცვის კომიტეტმა და პრესის საერთაშორისო ინსტიტუტმა .
დარია ჩულცოვასთან და კაციარინა ანდრეევასთან ერთად, 2021 წლის 9 აპრილს მიენიჭა ბელაპანის დამფუძნებლის ალეშ ლიპაის სახელობის პრემია „ჟურნალისტიკის ღირსება“.
2021 წლის 14 ივლისს მან მიიღო CPJ პრესის თავისუფლების საერთაშორისო ჯილდო . 2021 წლის 12 აგვისტოს მან მიიღო თავისუფალი მედიის ჯილდო .
სქოლიო
დაბადებული 1984
დაბადებული 2 აგვისტო
ბელარუსი ჟურნალისტები
ქალი ჟურნალისტები
პატიმრობაში მყოფი ჟურნალისტები
Vim

Vim (აბრევიატურა: — „Vi გაუმჯობესებული“) – მძლავრი ტექსტური რედაქტორი, რომელიც არსებითად არის ბილ ჯოის მიერ Unix-ისთვის დაწერილი ტექსტური რედაქტორის Vi-ს კლონი. Vim-ის ავტორია ბრამ მოლენარი, რომელმაც რედაქტორი Vim დააფუძნა Amiga-ზე პორტირებული რედაქტორ Stevie-ის საწყის კოდზე და ვერსია საჯაროდ გამოაქვეყნა 1991 წელს. Vim განკუთვნილია როგორც ბრძანებათა სტრიქონის ინტერფეისით მუშაობისათვის, ასევე ავტონომიური აპლიკაციის სახით გრაფიკული გარემოთი. Vim არის თავისუფალი და ღია საწყისი კოდის მქონე პროგრამული უზრუნველყოფა და ვრცელდება ლიცენზიით, რომელიც შეიცავს გარკვეულ საქველმოქმედო პირობებს, რომლითაც ახალისებს მომხმარებლებს, პროგრამული უზრუნველყოფის მოწონების შემთხვევაში, გაიღონ შემოწირულობა უგანდელი ბავშვებისათვის. Vim-ის ლიცენზია თავსებადია GNU GPL ლიცენზიასთან სპეციალური პირობით, რომელიც ნებას აძლევს სახეცვლილი ასლების გავრცელებაზე GNU GPL 2, ან ნებისმიერი გვიანი ვერსიის ლიცენზიის ქვეშ.
Man, Ivory Coast

Man, Ivory Coast
Man is a city in western Ivory Coast. It is the seat of both Montagnes District and Tonkpi Region. It is also a commune and the seat of and a sub-prefecture of Man Department. In the 2014 census, the city had a population of 149,041, making it the eighth-largest city in the country.
History
In November 2002, during conflict between government and rebel forces, the former rebel group Mouvement patriotique de Côte d'Ivoire (MPCI) held Man and the towns of Danané, Toulepleu, and Bloléquin.
Geography
Man is part of Montagnes District and is an important market town lying between mountains, including Mount Toura and Mount Tonkoui (the two highest in the nation), and La Dent de Man, popular with hikers and most recently, rock climbers.
Climate
Man has a tropical savanna climate (Köppen Aw).
Economy
Man is an agricultural region, with many cocoa, rice, coffee, cassava, banana (plantain), and soybean plantations. The area is the largest producer of coffee in the Ivory Coast. It is the home of a UNICAFÉ (The National Coffee Manufacturer of Côte d'Ivoire) factory, and Nestlé operates several coffee plants in the area. The central market of Man buys and sells a large variety of fabrics (Yacouba traditional clothes, so-called Boubou Yacouba), and an endless collection of Dan (Yacouba) masks.
The best known hotels are the "Hotel les Casacades", "Tanhotel", and "Hotel Beau Sejour". Those hotels are well-equipped with satellite TV, swimming pools, phone lines, and good service is provided.
Landmarks
The city is the home of the Roman Catholic Diocese of Man, with its cathedral at the Cathédrale Saint-Michel.
The main attractions around Man are La Cascade waterfall, a large rocky outcrop which overlooks the town known as the La Dent de Man (the tooth of Man), and the monkey forest. La Cascade waterfall is situated at the west side of the town, and is surrounded by a bamboo forest, which is the habitat of many colorful dragonflies and a wide variety of butterflies. The monkey forest is a wooded area in which monkeys live; for a small fee tourists can persuade local residents to call the monkeys out of their forest habitat.
Villages
The twenty nine villages of the sub-prefecture of Man and their population in 2014 are:
References
External links
Ivorian rebels declare emergency; BBC; November 18, 2003
Sub-prefectures of Tonkpi
District capitals of Ivory Coast
Communes of Tonkpi
Regional capitals of Ivory Coast
57 (რიცხვი)

57 (რიცხვი)
ორმოცდაჩვიდმეტი — ორმოცდამეჩვიდმეტე ნატურალური რიცხვი. არის ორმოცდათექვსმეტის მომდევნო და ორმოცდათვრამეტის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 57. 57 არის კენტი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ორმოცდაჩვიდმეტი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ორი ოცი და ათ-შვიდ-მეტი (იგულისხმება ორმოცდაათზე შვიდი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
Prime Curios! 57 from the Prime Pages
რიცხვები
მატერჰორნი

მატერჰორნი („მდელო“ და Horn „ქედი“) — მწვერვალი ალპებში, შვეიცარიისა და იტალიის საზღვარზე. გამორჩეულია გიგანტური პირამიდის ფორმის მქონე მწვერვალით. სიმაღლე 4478 მ. მატერჰორნი პირველად ინგლისელებმა დაიპყრეს 1885 წელს.
სქოლიო
იტალიის მთები
შვეიცარიის მთები
ალპები