PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
წყალჯომარდობა

წყალჯომარდობა (წყალი და ჯომარდი — „გულადი“, „ყოჩაღი“) — წყლის სპორტის სახეობა.
წყალჯომარდობისთვის, როგორც წესი გამოიყენება გასაბერი ნავი. დაშვება ხდება სხვადასხვა სირთულის მთის მდინარეებზე. ბოლო პერიოდში წყალჯომარდობა გვევლინება, როგორც ყველაზე გასართობი ჰობი.
სირთულის კატეგორიები
სირთულის მიხედვით იწყალჯომარდობა ყოფა შემდეგ კატეგორიებად:
პირველი კატეგორია — ადვილი მდინარე, ჩქერებისა და ნაკადების გარეშე. საჭიროა მხოლოდ მსუბუქი მანევრირება.
მეორე კატეგორია — სწრაფი მდინარე, სხვადასხვა წინააღმდეგობებით (საშუალო სიდიდის ქვები). საჭიროა მანევრირება.
მესამე კატეგორია — სწრაფი დინება, საშუალო სიდიდის ჩქერები და ორმოები. სჭირდება კარგი მანევრირება.
მეოთხე კატეგორია — მძლავრი და სწრაფი დინება, ჩქერები, ორმოები და სტოპერები შეიცავს გარკვეულ საფრთხეს, საჭიროა გამოცდილება მანევრირებისთვის.
მეხუთე კატეგორია — დიდი ჩქერები, ნაკადში შესაძლოა ლოდები და სხვა წინააღმდეგობები, შეიცავს გარკვეულ რისკს ჯანმრთელობისა და სიცოცხლისათვის. საჭიროა პროფესიული გამოცდილება.
მეექვსე კატეგორია — მდინარეებზე არის სიცოცხლისთვის მაღალი რისკი. ამ კატეგორიის რამდენიმე მდინარეა საქართველოში.
უსაფრთხოება
წყალჯომარდობა შეიცავს გარკვეულ რისკებს და შეიძლება საშიში იყოს თუ არ არის დაცული გარკვეული უსაფრთხოების ზომები. საფრთხე შეიძლება მოდიოდეს როგორც გარემო პირობებიდან, ასევე, მონაწილეების არასწორი ქცევის გამო. ყოველი ჯომარდობის წინ ტურის მონაწილეებს უტარდებათ ინსტრუქტაჟი, რომლის დროსაც ტურის მინაწილეებს განემარტებათ ნავში ჯდომისა და მოსმის წესები. ყველა მონაწილეს ურიგდება სამაშველო ჟილეტი და ჩაფხუტი. სასურველია, ჰიდროკოსტიუმისა და სპეციალური საჯომარდო ფეხსაცმლის ტარებაც.
რესურსები ინტერნეტში
ჯომარდობა
სქოლიო
წყლის სპორტი
თედორე ბრუნი

თედორე ბრუნი
თედორე (ფიდელიო) ანტონის ძე ბრუნი; დ. 10 ივნისი, 1799, მილანი — გ. 11 სექტემბერი [ ძვ. სტ. 30 აგვისტო ], 1875, პეტერბურგი), რუსი მხატვარი, წარმოშობით იტალიელი.
ლიტერატურა
რუსი მხატვრები
დაბადებული 10 ივნისი
დაბადებული 1799
გარდაცვლილი 11 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1875
ბოლესლავ სხირტლაძე

ბოლესლავ სხირტლაძე (დ. 14 ივნისი, 1987, თბილისი) — ქართველი მძლეოსანი (სიგრძეზე ხტომა). 2012 წელს მონაწილეობა მიიღო ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. დააფიქსირა შედეგი 7,26 და დაიკავა 35-ე ადგილი.
სქოლიო
ქართველი მძლეოსნები
ერშიხა (კუბენსკოეს სასოფლო დასახლება)

ერშიხა (კუბენსკოეს სასოფლო დასახლება)
ერშიხა — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუბენსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
ერშიხა — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
სქოლიო
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ბაიკივცი (კოველის რაიონი)

ბაიკივცი (კოველის რაიონი)
ბაიკივცი — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ვოლინის ოლქის კოველის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 320 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
კოველის რაიონის სოფლები
Meckenbeuren

Meckenbeuren is a municipality in the Bodensee district, in Baden-Württemberg, Southern Germany. It is located south of Ravensburg, and northeast of Friedrichshafen, on Lake Constance.
Geography
Location
Meckenbeuren is located about eight kilometres north of Friedrichshafen and ten kilometres south of Ravensburg in the lower Schussental valley near Lake Constance.
Districts
The municipality of Meckenbeuren includes, in addition to the core town of Obermeckenbeuren (since 1810), the former municipalities incorporated in 1937 and today's districts of Brochenzell and Liebenau (with the hamlets of Brugg, Hegenberg, Hirschach, Knellesberg, Langentrog, Schwarzenbach, Senglingen and Weiler, the farms of Berg, Buch, Furt, Hasenwinkel, Hohenreute, Holzbauer, Hungersberg, Kratzerach, Laufenen, Lohner, Madenreute, Mühlebach, Ottmarsreute, Rebholz, Regulator, Reuter, Sandgrub, Stengele, Straß, Untertennennenmoos and the houses Habacht) as well as the village of Kehlen, which was incorporated in 1972 (with the villages Kehlen and Reute, the hamlets of Buch, Gerbertshaus, Gunzenhaus, Holzreute, Lochbrücke, Sammletshofen, Sassen, Schürten, Schuppenwies, Sibratshaus and Siglishofen, the courtyards Großbuch, Hechelfurt and Schindelhof as well as the houses Schübelbeer).
Demographics
Population development:
Main sights
Ravensburger Spieleland: a 25 hectare amusement park in the Liebenau district
Humpismuseum (Humpis Museum) in the Humpisschloss (Humpis Castle) in the Brochenzell district
Gallery
Twin cities
Hohwald, Germany, since 1991
Kehlen, Luxembourg, since 1993
References
Bodenseekreis
დურუშეჰვარ სულთანი

დურუშეჰვარ სულთანი (დ. 26 იანვარი, 1914 — გ. 7 თებერვალი, 2006) — ოსმალეთის უკანასკნელი სულთნის აბდულმეჯიდ II-ის ქალიშვილი, რომელიც იყო ოსმანთა დინასტიის ბოლო მემკვიდრე.
ბიოგრაფია
პრინცესა დურუშეჰვარი დაიბადა უსქუდარში, სტამბოლი. მისი მამა, სულთანი აბდულმეჯიდ II ემიგრაციაში წავიდა პარიზში, მას შემდეგ რაც ქემალ ათათურქმა ოსმალეთის იმპერია გააუქმა და რესპუბლიკა გამოაცხადა 1924 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
Telegraph: Obituary for Princess Dürrühsehvar of Berar
The Calcutta Telegraph: Goodbye, sweet princess - India’s great beauties before the pageant came in
NewKerala.com: Nizam's daughter-in-law passes away
Deccan Chronice: Princess Durru dead
When marriage brought continents closer
დაბადებული 26 იანვარი
დაბადებული 1914
გარდაცვლილი 7 თებერვალი
გარდაცვლილი 2006
ოსმანების დინასტია
ტრუხილიო

ტრუხილიო
საკუთარი სახელი ტრუხილიო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ტრუხილიო, რაფაელ — დომინიკლეთა რესპუბლიკის დიქტატორი.
ტრუხილიო, რობერტ — ამერიკელი მუსიკოსი.
გეოგრაფიული ობიექტები:
ტრუხილიო — ქალაქი ესპანეთში
ტრუხილიო — ქალაქი ვენესუელაში
ტრუხილიო — ქალაქი პერუში
ტრუხილიო — ქალაქი ჰონდურასში
ტრუხილიო — შტატი ვენესუელაში
სიკვდილი მძიმე შრომაა

სიკვდილი მძიმე შრომაა — სირიელი მწერლის, ხალიდ ხალიფას რომანი. გამოქვეყნდა 2016 წელს, 2019 წელს ითარგმნა ინგლისურ ენაზე. რომანი მოგვითხრობს სამი და-ძმის – ბოლბოლის, ჰუსეინისა და ფატიმას – მოგზაურობაზე, რომლებიც ასრულებენ მამის უკანასკნელ სიკვდილს, მიაბარონ მისი ნეშტი მშობლიურ სოფელ, ანაბიას და თავისი დის, ლეილას, გვერდით დაკრძალონ. დამასკოდან ანამიაბმდე მათი რამდენიმედღიანი მგზავრობა სირთულეებით – დაძაბულობითა და ძალადობით – აღსავსე მძიმე მოგზაურობად იქცევა, რადგან ისინი შეიარაღებული კონფლიქტის ტერიტორიაზე გადაადგილებიან და მუდმივად უწევთ საკონტროლო პუნქტების გავლა და სხვა გამოუვალი მდგომარეობების დაძლევა.
რომანი წარდგენილი იყო წიგნის ეროვნულ ჯილდოზე.
წინარე ისტორია
რომანი დაიწერა სირიის სამოქალაქო ომის (2011-დღემდე) ფონზე. მაშინ სირიის ხელისუფლება საკუთარი მოსახლეობის დასამორჩილებლად ქიმიურ იარაღას იყენებდა, რაც ხალხის მათდამი უნდობლობას კიდევ უფრო ზრდიდა. ქვეყანაში ცხოვრება სახიფათო გახდა, რადგან ქალაქები და გზები საომარ ზონებად იქცა.
2013 წელს, ამ სირთულეებით აღსავსე ძალადობრივი კონფლიქტის დროს, ხალიდ ხალიფამ გულის შეტევა განიცადა. საავადმყოფოში ყოფნის პერიოდში, ბობმების ხმაურით გარშემორტყმული მწერალი ფიქრობდა იმაზე, თუ რა დაემართებოდა მის სხეულს ომში სიკვდილის შემთხვევაში. მისი ეს ფიქრები შთაგონება გახდა რომანისა, რომელიც საომარ ზონაში გვამის დაკრძალვასა და მასთან დაკავშირებულ ოჯახურ კონფლიქტზე მოგვითხრობს.
გამოხმაურება
ელიოტ აკერმენმა The New York Times-დან ხალიფა უილიამ ფოლკნერს შეადარა და აღნიშნა, რომ ამ რომანით ავტორმა ფოლკნერის მემკვიდრის ტიტულზე გამოთქვა პრეტენზია.
სქოლიო
არაბულენოვანი რომანები
2016 წლის რომანები
ზვიკოვის ციხე-დარბაზი

ზვიკოვის ციხე-დარბაზი
ზვიკოვი — ხშირად უწოდებენ „ჩეხეთის ციხე-დარბაზების მეფეს“. ის მდებარეობს შემაღლებულ კონცხზე, მდინარეების ვლტავასა და ოტავას შესართავთან, სოფელ ზვიკოვსკე პოდრადისთან, პისეკიდან ჩრდილოეთით 15 კილომეტრში, სამხრეთ ბოჰემიის მხარეში. სიმაგრე არის ჩეხურ მიწებზე არსებული ადრეული-გოთიკური სტილის უმნიშვნელოვანესი ძეგლი.
ტერიტორიაზე ნამოსახლარები არსებობდა პრეისტორიულ დროშიც, თუმცა პირველი სიმაგრე კელტებმა. დღემდე მოღწეული ციხე-დარბაზი აშენებულია XIII საუკუნის პირველ ნახევარში, სავარაუდოდ პრჟემისლიდების დინასტიის პირველი მეფის ოტაკარ I-ის ბრძანებით. პირველი წერილობით ცნობა ციხის შესახებ თარიღდება 1234 წლით და ის ბოჰემიის მეფეების საკუთრება იყო.
იხილეთ აგრეთვე
ორლიკის ციხე-დარბაზი
რესურსები ინტერნეტში
Zvíkovské Podhradí
Pruvodce
Zamky-Hrady
სქოლიო
ჩეხეთის ციხედარბაზები
1998 Latvian parliamentary election

1998 Latvian parliamentary election
Parliamentary elections were held in Latvia on 3 October 1998. The People's Party emerged as the largest party in the Saeima, winning 24 of the 100 seats.
Results
Aftermath
Initially, a coalition government was formed between Latvian Way, For Fatherland and Freedom, the Social Democratic Alliance and the New Party. This enjoyed a parliamentary majority with 60 out of the 100 MPs. However, within six months of the coalition forming, the Social Democratic Alliance left the government, leaving it with just 46 MPs, wiping out its parliamentary majority. As a result, a new government was formed with the addition of the People's Party. This enjoyed a large parliamentary majority, with 70 out of the 100 MPs.
References
Parliamentary elections in Latvia
Latvia
Parliamentary
Leidse Rijn

Leidse Rijn
The Leidse Rijn (Dutch for "Leiden's Rhine") is a canal in the province of Utrecht, Netherlands.
It was dug since the Middle Ages when the meandering old Rhine course silted up.
The Leidse Rijn has a length of 13 km. Towns along the Leidse Rijn are De Meern and Harmelen. While still in Utrecht city the Leidse Rijn crosses the Merwede Canal and the Amsterdam-Rhine Canal.
It is the continuation of the Kromme Rijn (Crooked Rhine) through the moat system of Utrecht. The canal ends in Harmelen. There it connects to the Oude Rijn, which eventually flows into the North Sea at Katwijk aan Zee.
The canal gives its name to the Utrecht neighborhood of Leidsche Rijn.
History
Since the beginning of our era, the old course of the Rhine between Utrecht and Harmelen became increasingly more difficult to navigate. The building of a dam in the Kromme Rijn in 1122 led to a silting up of the old Rhine below Utrecht, especially as it meandered through very flat terrain.
Already in the early Middle Ages (ca. 700) a canal from Utrecht to Vleuten was dug. When the part Vleuten-Harmelen ultimately became too narrow and winding as well, in 1381 the Oude Rijn (Old Rhine) canal (Harmelen-Utrecht) was dug.
Under the expansion plans of the Utrecht city mayor Hendrick Moreelse in 1662-1665 a new shortcut was dug, the Leidse Rijn, connecting to where the Oude Rijn canal made a curve to the northeast. At the place where the new canal connected to the Oude Rijn the nobleman Everard Meyster built an estate called Oog in Al.
Eventually the name Leidse Rijn came to be used for the whole section Utrecht-Harmelen.
References
Canals in the Rhine–Meuse–Scheldt delta
Hong Kong at the 1968 Summer Olympics

Hong Kong at the 1968 Summer Olympics
Hong Kong competed at the 1968 Summer Olympics in Mexico City, Mexico. Eleven competitors, all men, took part in twelve events in three sports.
Sailing
Open
Shooting
Three shooters represented Hong Kong in 1968.
Open
Swimming
Men
References
External links
Official Olympic Reports
Nations at the 1968 Summer Olympics
1968
1968 in Hong Kong sport
პიკო-31-დე-მარკო

პიკო-31-დე-მარკო — მთა ბრაზილია-ვენესუელის საზღვარზე. ზღვის დონიდან 2973 მ სიმაღლით არის ბრაზილიის სიმაღლით მეორე მთა. ის პიკო-და-ნებლინას მთათა მასივის ნაწილს წარმოადგენს. პიკო-31-დე-მარკო შეიძლება განხილულ იქნეს როგორც პიკო-და-ნებლინას მეორე მწვერვალი. ეს ორი მწვერვალი ერთმანეთთან დაკავშირებულია პატარა უნაგირით, რომლის დაფარვაც მცირე დროშია შესაძლებელი.
აღმოჩენა
მწვერვალი აღმოაჩინეს 1964 წელს, პიკო-და-ნებლინაზე ბრაზილიის ჯარის ექსპედიციის დროს. სახელი (31 მარტის მწვერვალი) მიიღო რამდენიმე თვის წინ (31 მარტს) მომხდარი რევოლუციის პატივსაცემად, როდესაც ბრაზილიაში სამხედრო დიქტატურა დამყარდა. 1985 წელს დემოკრატიული ხელისუფლების დაბრუნების მიუხედავად მწვერვალს სახელი არ შესცვლია. მიუხედავად იმისა, რომ ეს არის ვენესუელის უმაღლესი მწვერვალი, რომელიც მდებარეობს ანდებს გარეთ, ვენესუელელები თვლიან, რომ ეს არის პიკო-და-ნებლინის ნაწილი და არ ეძახიან ცალკე სახელს.
მდებარეობა
პიკო-და-ნებლინას მასივი უმაღლესი მწვერვალებია გვიანას მთიანეთში, მაგრამ სახელგანთქმული რორაიმასა და ტეპუისგან განსხვავებით ის არ არის ზეგანი, როგორც უმეტესი ნაწილი გვიანას მთიანეთისა. Neblina როგორც ესპანურად ასევე პორტუგალიურად ნიშნავს ნისლს. მთა შედის პიკო-და-ნებლინას ეროვნულ პარკში; მისი ჩრდილოეთი ფერდი ასევე დაცულია ვენესუელის მხრიდან Serranía de la Neblina National Park პარკში. ეს ორი ტყუპისცალი პარკი, მეზობელ Parima Tapirapecó National Park პარკთან ერთად რომელიც მდებარეობს ვენესუელაში მოიცავენ 80,000 კმ²-ს. ეს არის მსოფლიოში უდიდესი ტროპიკული ტყეების, ეროვნული პარკების სისტემა.
სიმაღლე
39 განმავლობაში მწვერვალის სიმაღლესთან დაკავშირებით არსებობდა მცდარი წარმოდგენა. 1965 წელს ტოპოგრაფი ხოსე ამბროსიოს მიერ ტეოდოლიტით გაზომილი პიკო-31-დე-მარკოს სიმაღლედ ითვლებოდა 2,992 მეტრი. თუმცა 2004 კარტოგრაფი მარკო აურელიოს მიერ გლობალური ადგილმდებარეობის განმსაზღვრელი სისტემით (GPS) ჩატარებულმა უფრო ზუსტმა აზომვამ აჩვენა, რომ მისი სიმაღლე 2,973 მეტრია. დღეისთვის ეს მონაცემი ოფიციალურად აღიარებულია ბრაზილიის ფედერალური მთავრობის გეოგრაფიული ტოპოგრაფიისა და აღწერის სააგენტოს: ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტის მიერ. რომელიც მონაწილეობდა აღნიშნული ექცპედიციის დაფინანსებაში.
იხილეთ აგრეთვე
პიკო-და-ნებლინა
პიკო-დე-ნებლინის ეროვნული პარკი
გვიანას მთიანეთი
რესურსები ინტერნეტში
სურათების გალერეა Mundo Vertical
პიკო-31-დე-მარკო
სქოლიო
ბრაზილიის მთები
ვენესუელის მთები
ბარაზბოდი

ბარაზბოდი — „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს მიხედვით, ქართლისა და ჰერეთის პიტიახში V საუკუნის პირველ ნახევარში. იმავე პერიოდის ამბების თხრობისას, ჯუანშერის თხზულება იხსენიებს ბარზაბოდს, რანის ან ბარდაველ სპარს ერისთავს, რომელსაც ვახტანგ გორგასლის პაპად მიიჩნევს. ბარაზბოდი/ბარზაბოდი უნდა ყოფილიყო სასანიანთა მიერ დანიშნული ხელისუფალი, რომელსაც ქართლი (იბერია) და ჰერეთი (ალვანეთის დასავლეთ ნაწილი) ექვემდებარებოდა. კირილ თუმანოვის მოსაზრებით, ბარაზბოდი გარდმანის მიჰრანიან მთავართა საგვარეულოს წარმომადგენელი იყო.
„მოქცევაჲ ქართლისაჲ“ თანახმად, ბარაზბოდი ქართლის მეფე მირდატის (დაახლ. 435–447) თანამედროვე იყო. მასვე მთავარეპისკოპოსი გლონოქორი ქართლისა და ჰერეთის ერისთავად დაუნიშნავს. საფიქრებელია, რომ ბარაზბოდმა გლონოქორს გარკვეული საერო ფუნქციები დააკისრა. ჯუანშერის მიხედვით, ბარზაბოდს მტრული ურთიერთობა ჰქონდა ქართლის მეფე არჩილთან. საბოლოოდ, მან თავისი ქალიშვილი, საგდუხტი მირდატ არჩილის ძეს მიათხოვა. ამ ქორწინებიდან დაიბადა ვახტანგ გორგასალი, რომლის მცირეწლოვანების ჟამს დაქვრივებული საგდუხტი ქვეყანას მამის მფარველობის ქვეშ მართავდა. ჯუანშერი იხსენიებს ასევე ბარაზბოდის საგვარეულოს წარმომადგენელ ვარზმანს („ნათესავი სპარსთა ერის-თავისა ბარდაველისა, რომელი იყო დედის მამა ვახტანგ მეფისა“), რომელსაც ვახტანგის შთამომავალმა არჩილმა თავისი ძმისშვილი მიათხოვა და საგამგებლოდ მისცა ტერიტორია „კოტმანითგან ქურდის-ჴევამდე“.
სქოლიო
კავკასიის ალბანეთი
იბერიის სამეფო
V საუკუნის მმართველები
.ao

.ao — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ანგოლასთვის.
რესურსები ინტერნეტში
ao
კომუნიკაციები ანგოლაში
sv:Toppdomän#A
Camponotus manni umbratilis

Camponotus manni umbratilis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
შუშუფინდის კანტონი

შუშუფინდის კანტონი — კანტონი ეკვადორში, სუკუმბიოსის პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი შუშუფინდი. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 32 184 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
სუკუმბიოსის პროვინციის კანტონები
ოთხასი დარტყმა

ოთხასი დარტყმა − ფრანსუა ტრიუფოს პირველი ფილმი, ფრანგული ახალი ტალღის ერთ-ერთი ნიმუში. ფილმი ნახევრად ავტობიოგრაფიულია და პირველია იმ ფილმებს შორიც, რომლებიც გამოგონილი პერსონაჟის, ანტუან დუანელის ცხოვრებას ეხება. ანტუანის როლს ფრანგი მსახიობი ჟან-პიერ ლეო თამაშობს, რომელიც შემდგომში დუანელის შესახებ ტრიუფოს სხვა ფილმებშიც თამაშობდა. ფილმის სახელწოდება პირდაპირი თარგმანია ფრანგული იდიომისა, რომელიც შფოთვის გამოწვევას ნიშნავს.
სიუჟეტი
ფილმის მოქმედება 1950-იანი წლების მეორე ნახევარში მიმდინარეობს. 13 წლის ბიჭის, ანტუან დუანელის, ბავშვური, თავისუფალი ბუნება ვერ ეგუება არსებულ სოციალურ ჩარჩოებს. მას გამუდმებით კონფლიქტი მოსდის სკოლის მასწავლებლებთან, დედასთან, მამინაცვალთან. ანტუანს დააკავებენ მამინაცვლის საბეჭდი მანქანის ქურდობისთვის. ამის შემდეგ მშობლები მის რთულად აღსაზრდელ ბავშვთა იზოლირებულ დაწესებულებაში გადაყვანას გადაწყვეტენ. ანტუანი ვერ ეგუება კოლონიის მკაცრ აღმზრდელობით რეჟიმს და ერთ დღესაც, ფეხბურთის თამაშისას, გაძვრება კოლონიის გარშემო შემოვლებულ მავთულხლართში და გაიქცევა. ფილმის დასკვნით სცენაში გათავისუფლებული ანტუანი ხვდება გაშლილი ზღვის სანაპიროზე.
როლებში
ჟან-პიერ ლეო - ანტუან დუანელი
ალბერ ლემი - ჟულიენ დუანელი
კლერ მაურიე - ჟილბერტ დუანელი
პიერ რეპი - ინგლისურის პედაგოგი
ლუკ ანდრიუ - ფიზკულტურის პედაგოგი
დენიელ კუტურიე - ბერტრან მორისეტი
ჯილდოები
ტრიუფომ მიიღო კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო რეჟისორისათვის. ფილმი ოსკარების 32-ე დაჯილდოებაზე ნომინირებული იყო საუკეთესო ორიგინალური სცენარის ჯილდოზე. მიღებული აქვს ნიუ-იორკის კინოკრიტიკოსთა ჯილდო.
ბრიტანეთის კინოინსტიტუტის სიაში — „50 ფილმი, რომელიც 14 წლამდე უნდა ნახო“ — „ოთხასი დარტყმა“ 10 საუკეთესო ფილმს შორის დასახელდა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
1959 წლის ფილმები
ფრანგული ფილმები
ფრანგულენოვანი ფილმები
ფრანსუა ტრიუფოს ფილმები
შავ-თეთრი ფილმები
დრამატული ფილმები
Lasioglossum rotaense

Lasioglossum rotaense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1942 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
rotaense
Cephalotes decemspinosus

Cephalotes decemspinosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
ჭიანჭველები
Río Viejo San Camilo National Park

Río Viejo San Camilo National Park
The Río Viejo San Camilo National Park, or Rio Viejo-San Camilo National Park, Is a protected area with the status of national park in the South American country of Venezuela. Specifically its territory is part of the state of Apure near the border with Colombia. It has an estimated area of 80,000 hectares, which constitute national park since 1 July 1993.
Its vegetation is constituted basically by savannahs that include trees like the samán, the ceiba, the apamate and the palm macanilla. Its height varies in a range that goes from the 34 and 225 meters on the level of the sea. Due to the existence of numerous rivers there is a varied fauna that includes from turtles, to herons and parrots.
See also
List of national parks of Venezuela
Mochima National Park
References
National parks of Venezuela
Protected areas established in 1993
1993 establishments in Venezuela
Geography of Apure
Tourist attractions in Apure
ლივები

ლივები — ფინურ-უნგრული წარმოშობის ტომები (რუსულ მატიანეებში „ლიბ“). უძველეს ხანაში სახლობდნენ თანამედროვე ჩრდილოეთ და დასავლეთ ლატვიის ტერიტორიაზე. IX-XII საუკუნეებში ლატვიის რიგის ყურის მომიჯნავე ტერიტორიები ეკავათ. მათი მთავარი საქმიანობა იყო მიწათმოქმედება. დიდ როლს თამაშობდა თევზჭერა, ტყიური მეფუტკრეობა, აგრეთვე ვაჭრობა. ამჟამად მათი შთამომავლები წარმოადგენენ მცირერიცხოვან ეთნიკურ ჯგუფს, რომლებიც ცხოვრობენ ლატვიაში ბალტიის ზღვის სანაპიროზე, ვენტსპილსის რაიონში.
ლიტერატურა
ლატვია
ტეოდოზია ბრიჟი

ტეოდოზია ბრიჟი (დ. 18 თებერვალი, 1929, სოფ. ბერეჟნიცია, ახლანდ. რივნეს ოლქი — გ. 4 ივლისი, 1999, ლვივი) — უკრაინელი მოქანდაკე. ევჰენ ბეზნისკოს მეუღლე. უკრაინის მხატვართა ეროვნული კავშირის წევრი (1956). უკრაინის დამსახურებული მხატვარი (1997). დაამთავრა ლვივის გამოყენებითი და დეკორატიული ხელოვნების ინსტიტუტი (1954). 1960 წლიდან მონაწილეობდა საოლქო და რესპუბლიკურ გამოფენებში. პერსონალური გამოფენები გაიმართა 1959, 1986 (ბეზნისკოსთან ერთად), 1999 წლებში (სიკვდილის შემდეგ; ქ. ზოლოჩივი, ბეზნისკოსთან ერთად). ნამუშევრები ინახება ლვივის ეროვნულ მუზეუმში, ლვივის ნახატების გალერეაში. ბრიჟის შემოქმედების პანორამაა: წარსულის გმირი ქალი, გმირობების რომანტიკა, ძმური სიყვარული და მეგობრობა, შემოქმედების მაღალი ინტელექტი და სიმაღლეები; მოწემეობრივი სიკვდილი ფაშისტებისა და ბოლშევიკების ჯურღმულებში; ლესია უკრაინკას „ტყის სიმღერის“ სახეები. შექმნა ძლიერი და ნებისყოფიანი ადამიანების სახეები.
ძირითადი ნამუშევრები
დაზგური
„დანიელ გალიჩელი — ლვივის დამაარსებელი“ (1954)
„თავადის ცოლი ოლღა“ (1961)
ირინა ვილდეს პორტრეტი (1964)
ციკლები — „სლავური მითოლოგია“ (1960-იანები), „ტყის სიმღერა“ (1960-იანების ბოლო – 1970-იანების დასაწყისი)
მონუმენტური
კომპოზიცია „ვარსკვლავოსანი“ პიონერთა ბანაკისთვის „ახალგაზრდა გვარდია“ ოდესაში (1971)
ძეგლები
ფაშისტის მსხვერპლთა ძეგლი (ქ. ვოლოდიმირი, 1966–1968, ევჰენ ძინდრასთან ერთად),
კომპოზიცია „დანილო და ვასილკო“ (ქ. ვოლოდიმირი, 1987)
დანიელ გალიჩელის ძეგლი (ქ. ვოლოდიმირი, 2001)
საფლავის ძეგლები ლვივის ლიჩაკივის სასაფლაოზე (ლ. ლევიცკის, ს. კრუშელნიცკის, ი. კრიპიაკევიჩის)
ჯვარცმა სტალინური რეპრესიების მსხვერპლთა სახელობის სალოცავისთვის (ქ. ზალოჩივი, 1995)
ლიტერატურა
Островський Г. Мистецтво Т. Бриж // Вітчизна. 1967. № 1;
Скульптура Феодосії Бриж. Графіка Євгена Безніска: Каталог. Л., 1973.
სქოლიო
უკრაინელი მოქანდაკეები
XX საუკუნის მოქანდაკეები
თეთრიგზის არქეოლოგიური ძეგლები

თეთრიგზის არქეოლოგიური ძეგლები — შუა საუკუნეების ნასახლარი, პატარა ეკლესიის ნანგრევები და გვიანდელი ანტიკური-ადრინდელი ფეოდალური ხანის სამარხები. სოფ. ანანურის (დუშეთის მუნიციპალიტეტი) ახალი უბნის ჩრდილო-დასავლეთით პატარა ტერასებზე. 1971 წელს სადაზვერვო გათხრების (რ. რამიშვილი) შედეგად გამოვლინდა ორმოსამარხები და ქვის სამარხები, რომლებშიც ნაპოვნია თიხის ჭურჭლის ნატეხები, ბრინჯაოს სამაჯურები, ბეჭდები, სარკე, მშვილდსაკინძები, აბზინდა, საკინძები, მინის და სარდიონის მძივები და სხვა.
ლიტერატურა
რამიშვილი რ., ჯორბენაძე ბ., ქსე, ტ. 4, გვ. 638, თბ., 1979
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
II ქიულთეფე

II ქიულთეფე — ნახიჩევანში არსებული უძველესი დასახლება, რომელიც აზერბაიჯანში მდებარე ერთ-ერთი პირველი ქალაქ-სახელმწიფოს ცენტრი იყო. ქალაქი დაარსდა დაახლოებით 3 500 წლის წინ.
ეს სამკუთხედის ფორმის რეზიდენცია მდებარეობს იმ მხარეში, რომელიც აკავშირებს ჩერისა და ნახჭევანის მდინარეებს. II ქიულთეფეს 7-10 სისქის პირველი ფენა თარიღდება ადრეული ბრინჯაოს ხანით. კვლევის დროს აღმოაჩინეს აგურისგან აგებული წრიული ფორმის შენობების ნაშთები. რადიოკარბონის (C 14) ანალიზის შედეგებმა კი აჩვენა, რომ იგი 3500-2400 წლის წინანდელია. ამ მრავალსართულიანი ძეგლის შუა საუკუნეების ფენის სისქე 4 მეტრზე მეტია. იგი შედგება მშენებლობის ოთხი ეტაპისგან, რომელიც ასახავს კულტეპის მკვიდრთა ცხოვრებას. საცხოვრებელი ადგილის გარშემო აშენდა დამცავი კედლები. საცხოვრებლების ნაშთებში, სამეურნეო და სამრეწველო შენობებში, აღმოაჩინეს მრავალი სახის მოხატული ქვა, ძვალი და ბრინჯაოს იარაღები.
ქიულთეფეს მაცხოვრებლები, რომლებიც კარგად ფლობდნენ მშენებლობის სრულყოფილ ტექნიკას, ძირითადად იყენებდნენ ისეთ მასალას, როგორიცაა აგური და ქვა. აქ აშენებული ციხე, საცხოვრებლები და სხვა შენობები, მაღალი არქიტექტურული პროდუქტია და ქმნის შესანიშნავ წარმოდგენას იმ ეპოქის სამშენებლო სამუშაოების შესახებ.
აქ აღმოჩენილია როგორც მონოქრომული, ასევე პოლიქრომული თიხის ქოთნები. ისინი ერთმანეთისგან გასხვავდება ფორმებით. ასევე თიხის ქოთნებზე მრავალი გეომეტრიული ნიმუშებია აღბეჭდილი.
II ქიულთეფეს III მონაკვეთზე აღმოჩენილია ოთხკუთხა შენობის ნანგრევები. ძირითადად, აგურისგან ნაგები, იატაკი კი შედგებოდა ნიადაგისა და ქვისგან. კვლევებით დასტურდება, რომ ტერიტორია იყო შუა ბრინჯაოს ხანის ერთ-ერთი ურბანული ტიპის დასახლება, რომელიც მოიცავდა 3 ჰექტარ საცხოვრებელ ადგილს. რეზიდენცია გარშემორტყმული იყო ციხესიმაგრის კედლებით. ციხის კედელი, რომლის სიგანე 2 მეტრს შეადგენდა, ტალახით იყო დაყენებული ქვაზე. კედლის მშენებლობაში გამოყენებული იყო დიდი კვადრატული აგური (აგურის მონაცემები: 32x32x11 სმ; 38x38x12 სმ; 40x40x12 სმ; 44x44x12 სმ).
ამის შემდეგ ცოტა ხანში, ციხის კედელი ნანგრევების ქვეშ ექცევა და კარგავს თავის დამცავ მნიშვნელობას. მაგრამ გარკვეული პერიოდის შემდეგ ის კვლავ აღდგენილია, მაგრამ ფართობი მნიშვნელოვნად შემცირებულია. კოშკის აღმოსავლეთ და სამხრეთ ნაწილში ძველი კედლის ნაცვლად შენდება ახალი. საცხოვრებელი და კომერციული შენობები გაბრტყელებული და გამაგრებული ტალახისსა და ქვებისაგან მზადდება. ზოგიერთ სახლში არის რამდენიმე ოთახი. ზოგჯერ ძლიერი და მოულოდნელი ხანძარი ანადგურებდა შენობებს, ხანძრის ნაშთებში ნაპოვნი იქნა მოხუცი კაცის ძვლები.
ლიტერატურა
Rəşid Göyüşov. Azərbaycan arxeologiyası. Bakı: 1986,
Azərbaycan tarixi (yeddi cilddə). I cild. Bakı: 2007,
Vəli Əliyev. Azərbaycanda tunc dövrünün boyalı qablar mədəniyyəti. Bakı: 1977,
სქოლიო
მთიანი ყარაბაღი
კავკასია