PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Elza Brandeisz

Elza Brandeisz
Erzsébet "Elza" Brandeisz (18 September 1907 – 6 January 2018) was a Hungarian dancer, teacher, and supercentenarian. She was considered a pioneer of expressionist dance in Hungary. During World War II, she hid several Jews in her family's summer home in Balatonalmádi, including the 14-year-old George Soros. In 1995 she was recognized by Yad Vashem as a Righteous Among the Nations.
Early life and education
Brandeisz was born in Rust, Burgenland, Austria on 18 September 1907. She grew up in Budapest, Hungary, in a German family which belonged to the Lutheran church. As a child, she witnessed the coronation of Charles I of Austria in Budapest.
Between 1923 and 1928, she studied dance at the school of Lili Kállai. In the 1930s, she studied in Vienna and in Dresden under Mary Wigman.
Career
Brandeisz was a dancer and later a state-licensed teacher in a private school for modern dance run by Béláné Lajtai, a Jewish woman. Brandeisz was considered "one of the pioneers of expressionist dance in Hungary". Dance competitions still call a difficult, spinaround movement that she taught the "Brandeisz Jump".
During World War II, to avoid takeover by German Nazis, Brandeisz registered Lajtai's school in her name. When Lajtai was forcibly relocated to a yellow-star house, Brandeisz brought her food and helped her obtain a letter of protection from the Portuguese embassy. Brandeisz also hid Bözsi Soros and her 14-year-old son, György, in her family's summer house in Balatonalmádi. After emigrating to America, György changed his name to George Soros. The Soros family shared the one-room house with Brandeisz's elderly father, mother, and sister.
In the postwar era, dance was viewed negatively by the new communist government and Brandeisz was banned from performing in 1948. She began teaching gymnastics and sports in Balatonalmádi.
Later life
In 1963, Brandeisz retired and became a museum guide in the Storno House in Sopron, where she worked until 1978. She refused to be supported by George Soros, but she was supported by nurses on his initiative. In 1995, she was honored by Yad Vashem as a Righteous Among the Nations.
In her last years she lived in seclusion in Sopron. At the time of her death on 6 January 2018, Brandeisz was the oldest resident of the city, aged 110.
References
External links
"USC Shoah Foundation Institute testimony of Elza Brandeisz" at the United States Holocaust Memorial Museum
1907 births
2018 deaths
Hungarian female dancers
Hungarian Lutherans
Hungarian people of German descent
Hungarian Righteous Among the Nations
Hungarian schoolteachers
Hungarian supercentenarians
Entertainers from Budapest
20th-century Hungarian educators
21st-century Hungarian educators
20th-century dancers
Women supercentenarians
20th-century Lutherans
სამხრეთი ალპები

სამხრეთი ალპები, ახალი ზელანდიის ალპები — ქედი ახალ ზელანდიაში. გადაჭიმულია სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ თითქმის მთელ სამხრეთ კუნძულზე. მაქსიმალური სიმაღლე 3764 მ (კუკის მთა). უმთავრესად აგებულია კრისტალური ფილებით. არის მყინვარები. დასავლეთ კალთაზე მარადმწვანე ტყეებია, აღმოსავლეთ კალთაზე — გვალვაგამძლე ბუჩქნარი და ბალახეულობა.
რესურსები ინტერნეტში
ახალი ზელანდიის ქედები
Ribartsi

Ribartsi is a village in Ardino Municipality, Kardzhali Province, southern-central Bulgaria. It is located southeast of Sofia. It covers an area of 1.997 square kilometres and as of 2007 it had a population of 44 people.
References
Villages in Kardzhali Province
Ibitiúra de Minas

Ibitiúra de Minas is a municipality in the state of Minas Gerais in the Southeast region of Brazil.Its estimated population in 2020 was 3,492 inhabitants.
History
One of the few cities with such a well-registered beginning, there are documents dated from 100 years before the settlement of its population. It's a small and calm city located in the mountainous region of the south of Minas Gerais.
The municipality was created at 1962 and the first man to populate the city was Veríssimo João de Carvalho, in 1759.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
List of municipalities of Brazil
Andradas
Brazil
References
Municipalities in Minas Gerais
კორტი

კორტი შეიძლება აღნიშნავდეს:
კორტი — ჩოგბურთის სათამაშო მოედანი
კორტი — სოფელი ამბროლაურის რაიონში
კორტი — ქალაქი სუდანში
Austria at the 1996 Summer Olympics

Austria at the 1996 Summer Olympics
Austria competed at the 1996 Summer Olympics in Atlanta, United States. 72 competitors, 56 men and 16 women, took part in 53 events in 15 sports.
Medalists
Athletics
Key
Note–Ranks given for track events are within the athlete's heat only
Q = Qualified for the next round
q = Qualified for the next round as a fastest loser or, in field events, by position without achieving the qualifying target
NR = National record
NM = No mark
N/A = Round not applicable for the event
Bye = Athlete not required to compete in round
Men
Track & road events
Women
Track & road events
Field events
Badminton
Canoeing
Slalom
Slalom
Cycling
Road
Track
Mountain Bike
Diving
Equestrian
Dressage
Jumping
Fencing
Three fencers, all male, represented Austria in 1996.
Men
Judo
Men
Women
Rhythmic gymnastics
Rowing
Men
Women
Sailing
Men
Open
Shooting
Men
Swimming
Women
Key: FA - Qualify to A final (medal); FB - Qualify to B final (non-medal)
Table tennis
Tennis
References
Nations at the 1996 Summer Olympics
1996 Summer Olympics
Summer Olympics
Meranoplus mayri

Meranoplus mayri is a Malagasy species of ant in the genus Meranoplus.
Distribution
Meranoplus mayri is distributed throughout the drier regions of Madagascar from the Southwestern region near Andohahela National Park all the way north into the Mahajanga Province. The elevational range of M. mayri is 20–1345 m.
Description
This species displays subtle variation in morphometric and most sculptural characters across its range except for the sculpture of the base of abdominal tergum IV. This character varies from extremely smooth and shining in the southwest to strongly, dense-punctate and costate along the western edge of the High Plateau. Intergrades are common, however, occurring all along the western coast and into the High Plateau. Both smooth and punctate specimens may be found at the same locales, including Ampotoampoto, Ejada, Tsihombe and Ambinanitelo. The variation of this character indicates that although the two extremes are reproductively isolated by distance and geography, but are otherwise linked across their range by intermediate populations.
Biology
As with most of the diversity of Meranoplus, nothing is known about the behavior or ecology of M. mayri except that its ground nests may be found in urban gardens, grasslands, and deciduous and spiny forests. This is the most frequently collected Malagasy Meranoplus, with numerous specimens captured in pitfalls, malaise traps, and hand collections. Although few collections have been made of this species in the High Plateau region, it is predicted that they may be found there as well.
References
External links
Myrmicinae
Hymenoptera of Africa
Insects described in 1910
ფრანსისკო გოია

ფრანსისკო გოია
ფრანსისკო ხოსე დე გოია-ი-ლუსიენტესი (დ. 30 მარტი, 1746, ფუენდეტოდოსი, სარაგოსასთან — გ. 16 აპრილი, 1828, ბორდო) — ესპანელი ფერმწერი, გრაფიკოსი, გრავიორი.
ბიოგრაფია
ფრანსისკო გოია დაიბადა 1746 წელს სარაგოსასთან ახლოს, ფუენდეტოდოსში. მამა ვარაყის, ოქროს ხელოსანი იყო. ოჯახში სამი ბიჭი იზრდებოდა. ფრანსისკო ყველაზე უმცროსი იყო. კარგი განათლება ვერ მიიღეს, ამიტომ, ფრანცისკო მთელი ცხოვრება ცუდად წერდა. 1760 წელს ოჯახი სარაგოსაში გადავიდა საცხოვრებლად. ყმაწვილი ფრანსისკო მიაბარეს ლუსანა ი მარტინესის სახელოსნოში შეგირდად.
1766 წელს ფრანსისკო მადრიდში ჩავიდა. იქ გაეცნო სასახლის კარის მხატვრების ნამუშევრებს. ხვეწდა რა თავის ოსტატობას 1763 წელს მონაწილეობა მიიღო მადრიდის სამხატვრო აკადემიის მიერ გამოცხადებულ კონკურსში იმის იმედით რომ მიიღებდნენ სან ფერნანდოს ხელოვნების სამეფო აკადემიაში. მისი ნახატი არ მოეწონათ. 1766 წელს ფრანსისკომ კვლავ სცადა ხელოვნების სამეფო აკადემიაში ჩაბარება მაგრამ უშედეგოდ, მისი ნამუშევარი კვლავ დაიწუნეს.
1771 წელს ფრანსისკო იტალიაში გაემგზავრა. ქალაქ პარმაში მან თავისი ნახატი გაიტანა კონკურსზე და მოიპოვა პარმის სამხატვრო აკადემიის მეორე პრემია ანტიკურ თემაზე შექმნილი ნახატისთვის, „ჰანიბალი ალპებიდან დასცქერის იტალიას“. იმავე წლის ბოლოს ფრანსისკო დაბრუნდა სარასოგაში და შეუდგა ფრესკების მოხატვას. 1773 წლიდან გადავიდა სამუშაოდ თავის მეგობარ ფრანსისკო ბაიუასთან რომელიც გახლდა ესპანეთის მონარქების სია|ესპანეთის მეფე კარლოს III-ს კარის მხატვარი. გოიამ გაიცნო ფრანსისკოს და ხოსეფა (პეპა) რომელზეც იქორწინა 1773 წლის 25 ივლისს. იმ დროისათვის ხოსეფა (პეპა) 5 თვის ფეხმძიმე იყო. ოთხ თვეში წყვილს შეეძინა ბიჭი რომელსაც ეუსებიო დაარქვეს. ხოსეფას და ფრანსესკოს რამდენიმე შვილი შეეძინათ.მათგან მხოლოდ ერთი გადარჩა სახელად ფრანსისკო ხავიერ პედრო გოია რომელიც ასევე მხატვარი გამოვიდა. ხოსეფა გარდაიცვალა 1812 წელს. გოიას ნახატებიდან შემონახულია მხოლოდ ერთადერთი ნახატი ხოსეფას გამოსახულებით.
1780 წელს გოიამ დახატა მეფის პორტრეტი. ამის შემდეგ დახატა „ჯვარცმა“ და ასე გახდა სამეფო აკადემიის წევრი. 1785 წელს გახდა ამავე აკადემიის ფერწერის განყოფილების ვიცე-დირექტორი, 1795 წელს კი დირექტორი. 1786 წელს გახდა სამეფო კარის მხატვარი. 1799 წელს მეფე კარლოს III-ის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე ავიდა კარლოს IV. გოია ასევე მის კარის მხატვრად და პირველ ფერმწერად იქცა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Francisco Goya's Cats
Goya in Aragon Foundation: Online catalogue
სქოლიო
ესპანელი მხატვრები
დაბადებული 30 მარტი
დაბადებული 1746
გარდაცვლილი 16 აპრილი
გარდაცვლილი 1828
მერჯეფარე

მერჯეფარე — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო დაახლოებით ძვ.წ. 1704 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1699 წელს, მან დაახლოებით 3-4 წელი იმეფა. მერჯეფარე სამეფო ტახტზე სეჰებრეს შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე სევაჯკარე III ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
მეთოთხმეტე დინასტია
ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტია
ეგვიპტის ფარაონები
ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტიის ფარაონები
შურიანუს მთები

შურიანუს მთები, სებეშის მთები — ქედი რუმინეთში, სამხრეთ კარპატებში. მაღალი ზეგანია, რომელზედაც აღმართულია ცალკეული, ცირკებით დანაწევრებული გუმბათისებური მწვერვალები. ოვალური კონტურებიანი მასივი გუმბათისებურად და ციცაბოდ ეცემა კიდეებისაკენ, რის გამოც მის კალთებში ჩაჭრილ მდინარეთა ხეობები მარაოსებურადაა განლაგებული. სამხრეთ ნაწილში გავრცელებულია კირქვები, რომლებშიც გამომუშავებულია მღვიმეები.
რესურსები ინტერნეტში
შურიანუს მთები
რუმინეთის ქედები
პანკი

პანკი — სუბკულტურა, რომელიც გაჩნდა 1960-იანი წლების ბოლოსა და 1970-იანი წლების დასაწყისში დიდ ბრიტანეთში, აშშ-ში, კანადასა და ავსტრალიაში. პანკი თავისთავში მოიცავს იდეოლოგიების და მოდის მრავალფეროვან მასივს, ასევე გამოხატვის სხვა ფორმებს — სახვით ხელოვნებას, ცეკვას, ლიტერატურასა და ფილმებს. ის დიდწილად ხასიათდება დადგენილი უფლებამოსილების წინააღმდეგობრივობით, პოლიტიკისა და საზოგადოების მიმართ კრიტიკული დამოკიდებულებითა და ინდივიდუალური თავისუფლების დაწესებით, რომელიც კონცენტრირებულია ხმამაღალ, აგრესიულ როკ მუსიკაზე — პანკ-როკზე. მისი მიმდევრები მოიხსენიბიან პანკებად.
არსებობს პანკური მოდის ფართო სპექტრი: განზრახ შეურაცხმყოფელი მაისურები, ტყავის ქურთუკები, Dr. Martens-ის ფირმის მძიმე ჩექმები, ფერადი „იროკეზული ვარცხნილობები, კოსმეტიკა, ტატუირება, საიუველირო ნაწარმები და სხეულის მოდიფიკაცია.
დღემდე შეიქმნილია დიდი რაოდენობით პანკური პოეტური და პროზაული ნაწარმოებები, პანკისადმი მიძღვნილი ჟურნალები და გაზეთები. აგრეთვე პანკურ თემებზე უამრავი ფილმი და სხვადასხვა სახის ვიდეოებია გადაღებული.
ლიტერატურა
Willoughby Sharp Joseph Nechvatal, (1984) Machine Language Books, NY NY
Alan Moore and Marc Miller, eds., ABC No Rio Dinero: The Story of a Lower East Side Art Gallery (1985) (Colab, i.e. Collaborative Projects, NY, NY)
Hans Versluys, London's Burning: An exploration in punk subculture (Universiteit Antwerpen, Belgium, 1980) Translated 2011, published by CreateSpace
Vasileios Yfantis, Punk Goes Science: The Academic Punk Bibliography, (2014) CreateSpace, Athens, Greece. More information
რესურსები ინტერნეტში
პანკები — სამოქალაქო განათლება
Punk: Chaos to Couture
პანკი
მუსიკალური სუბკულტურები
სუბკულტურები
სტერეოტიპები
Netflix and chill

Netflix and chill
"Netflix and chill" — ინტერნეტ ჟარგონი, რომელიც გამოიყენება როგორც ევფემიზმი შემთხვევითი სექსითვის. 2015 წლისთვის, "Netflix and Chill" გახდა ინტერნეტ-მიმი.
ფრაზა პირველად გამოიყენა "NoFaceNina"-მ 2009 წლის 21 იანვარს თავის ტვიტში. მან თქვა: ფრაზის ადრეული გამოყენება სექსუალური კონოტაციების გარეშე იყო, გულისხმობდა უბრალო Netflix-ის ყურების აქტს. 2013 წლისთვის, Netflix-ის პოპულარობა შეერთებულ შტატებში მნიშვნელოვნად გაიზარდა, სერვისს მილიონობით აბონენტი შეემატა, ამ ფრაზამაც მაშინ შეიძინა თანამედროვე მნიშვნელობა.
სქოლიო
ინტერნეტ-მიმები
Netflix
ქსელური ჟარგონები
ვილვანი

ვილვანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 4,372 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ლენქორანის რაიონის სოფლები
ზალმან შაზარი

ზალმან შაზარი (დაბადებით ზალმან ლვოვის-ძე რუბაშოვი) — ებრაელიმწერალი, პოეტი, პოლიტიკოსი. ისრაელის მესამე პრეზიდენტი 1963-1973 წლებში.
ბიოგრაფია
შაზარმა მიიღო რელიგიური განათლება და ჯერ კიდევ ახალგაზრდა გაწევრიანდა ებრაელთა სოციალ-დემოკრატიულ მუშათა პარტიაში „პოალეი ციონში“, რომელიც მოქმედებდა რუსეთის იმპერიის ტერიტორიაზე 1900-1928 წლებში. 1907 წელს გაემგზავრა ვილნიუსში. ამავე წლის ზაფხულში დააპატიმრეს და ორი თვის განმავლობაში ციხის კედლებში ჰყავდათ გამოკეტილი.
1911 წელს შაზარი უკვე ერეც-ისრაელში ცხოვრობს და მუშაობს კიბუც მერხავიაში.
1912 წელს სასწავლებლად გაემგზავრა გერმანიაში. სწავლობდა ფრაიბურგის, სტრასბურგისა და შემდეგ ბერლინის უნივერსიტეტებში და აქტიურად მოღვაწეობდა გერმანიის სიონისტურ მოძრაობაში
1919 და 1921 წლებში იგი იყო პოალეი ციონის ყრილობის წარმომადგენელი შესაბამისად სტოკჰოლმში და ვენაში.
1951 წელს პარტია „ავოდას“ რიგებიდან აირჩიეს პირველი მოწვევის ქნესეთში. დეპუტატის მანდატი შეინარჩუნა ასევე მეორე და მესამე მოწვევის პარლამენტშიც.
1949-1951 წლებში დავიდ ბენ-გურიონის მთავრობაში ეკავა განათლებისა და კულტურის მინისტრის პოსტი.
1952 წელს ბენ-გურიონმა დანიშნა ისრაელის ელჩად სსრკ-ში, თუმცა სსრკ-ს მთავრობამ უარი თქვა მის ელჩად მიღებაზე.
1963 წელს იცხაკ ბენ-ცვის გარდაცვალების შემდეგ აირჩიეს ისრაელის პრეზიდენტის პოსტზე.
ზალმან შაზარის პატივსაცემად მისი სახელი ჰქვია ისრაელის მრავალ ქუჩას და ბულვარს. 1994 და 1998 წელს გამოუშვეს 200 ახალი შეკელის ღირებულების კუპიურა, რომლის ავერსზეც გამოსახულია ზალმან შაზარი.
რესურსები ინტერნეტში
The Zalman Shazar Center
Office of Zalman Shazar (S61).
ისრაელის პრეზიდენტები
დემიან უეინი

დემიან უეინი — DC კომიქსების გამოგონილი პერსონაჟი. დემიანი არის ბრიუს უეინის და ტალია ალ გულის
შვილი. ასევე ბეტმენის მეტოქე რას ალ გულის შვილიშვილი.
პესონაჟის დებიუტი შედგა ისტორიაში „ბეტმენი: დემონის შვილი“, 1987 წელს. 2006 წელს ის სცენარისტმა გრანტ მორისონმა ხელახლა შექმნა და დემიან უეინი დაარქვა. პირველად ის ბეტმენის 655-ე ნომერში გამოჩნდა, რომელიც იყო „ბეტმენი და შვილი“ს პირველი ნომერი.
დემიენმა დედა მიატოვა და წინააღმდეგობის მიუხედავად შეძლო მამასთან დარჩენა. დემიენი არის მოძალადე და დამოუკიდებელი ადამიანი. იგი გაწვრთნილია ასასინების ლიგის მიერ. მამამისმა აუკრძალა ბრძოლის დროს ისეთი მეთოდების გამოყენება, როგორიცაა მეტოქის მოკვლა.ისტორიების „ბეტმენი R.I.P.“ და „ბრძოლა მოსასხამისთვის“ შემდეგ, ათი წლის ასაკში დემიანი გახდა, მეხუთე რობინი. ის მუშაობს დიკ გრეისონთან ერთად, პირველი რობინი, რომელიც შემდეგ გახდა ბეტმენი.
ალტერნატიული ვერსია
ბეტმენის 666-ე ნომერში (2007წ.) გამოჩნდა მოწიფული დემიან უეინი, როგორც ბეტმენი. მან ბეტმენის მოსასხამი მოირგო მას შემდეგ, რაც მისი გადარჩენა ვერ შეძლო. ეს ბეტმენი მამამისზე უფრო ბნელია და მზადაა დამნაშავეებთან ბრძოლისას მათი დაზიანების ან მოკვლისათვის, გასამართლების შემდეგ(მიუხედავად იმისა რომ მამას დაპირდა არავის მოკლავდა.). დემიენის ბაზა უეინების კოშკის ქვეშაა, სადაც ინახება მამამისის რესურსები. მას ასევე ჰყავს კატა, რომელსაც ეძახის ალფრედს. დემიანს აქვს კონკურენცია კომიქსარ ბარბარა გორდონთან და ასევე ფლობს ზეადამიანურ შესაძლებლობებს. მათგან ყველაზე თვალსაჩინოა ძლიერი ჭრილობებისგან, სწრაფად განკურნების უნარი. ეს ნიშნავს რომ შესაძლო მომავალში დემიანმა დადო გარიგება დემონთან, რითაც მისი სული, გოთემის მარადიულ მცველობაზე გაცვალა. დემიანმა იცის რომ ვერ მიბაძავს მის წინამორბედებს, ბრიუს უეინს და დიკ გრეისონს, მაგრამ მისივე სიტყვებით: „თაღლითობს“. ამ მომავალში ის აღზრდის ტერი მაგგინესს, რომელიც შემდეგ გახდება ბეტმენი. დემიანის ეს ვერსია ასევე გამოჩნდა სუპერმენი/ბეტმენის 75-ე ნომერში, კონერ კენტთან ერთად.
სქოლიო
კომიქსების პერსონაჟები
DC Comics-ის სუპერგმირები
ჰუგენოტები

ჰუგენოტები — XVI-XVII საუკუნეების ფრანგი პროტესტანტების (კალვინისტების) წევრების სახელწოდება. ერთ-ერთი თვალსაზრისით წარმოსდგება ჟენეველი მოქალაქის ჰუგოს სახელისაგან. მათ XVII საუკუნედან ზოგადად „ფრანგ პროტესტანტებს“ უწოდებდნენ. მოძრაობა წარმოიშვა 1530 წელს ჟან კალვინის ნამუშევრების მიხედვით და მათ მალევე 1560 წელს ჰუგენოტები უწოდეს. XVII საუკუნის ბოლოსთვის დაახლოებით 200 000 ჰუგენოტი იყო საფრანგეთიდან განდევნილი. ისინი ძირითადად ინგლისში, შვეიცარიაში, დანიაში, გერმანიაში ასევე დღევანდელ სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში გადავიდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
Who were the Huguenots?
The Huguenot Cross
The Méreau
Historic Huguenot Street
Historic Huguenot Street Digital Collections
The National Huguenot Society
The Huguenot Society of America
The Huguenot Society of Australia
Huguenot Fellowship
The Huguenots, the Jews, and Me , essay by Armand Laferrere in Azure magazine.
Huguenot Society of Great Britain & Ireland
კალვინიზმი
საფრანგეთის ისტორია
Petrykivka Raion

Petrykivka Raion was a raion (district) of Dnipropetrovsk Oblast, southeastern-central Ukraine. Its administrative center was the urban-type settlement of Petrykivka. The raion was abolished on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Dnipropetrovsk Oblast to seven. The area of Petrykivka Raion was merged into Dnipro Raion. The last estimate of the raion population was .
The raion contains Dniprovsko-Orilskyi Nature Reserve.
At the time of disestablishment, the raion consisted of one hromada, Petrykivka settlement hromada with the administration in Petrykivka.
References
Former raions of Dnipropetrovsk Oblast
1923 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
ყოროლისთავი

ყოროლისთავი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, ორთაბათუმის თემში. მდებარეობს მდინარე ყოროლისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 120 მ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1079 კაცი. სოფელში არის საჯარო სკოლა შემონახულია შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი - დარბაზული ეკლესია.
ისტორია
XVII საუკუნის მიწურულს ბათუმს და მიმდებარე სოფლებს ფლობდნენ თავდგირიძეები. XVII საუკუნის ბოლოს გურიელმა თავდგირიძეს ბათუმის მხარე დაუმორჩილებლობის გამო წაართვა. თავდგირიძეების გვარის ორმა წარმომადგენელმა ისლამი მიიღო და ოსმალეთის იმპერიის დახმარებით დაესაკუთრა გონიოს. 1718 წელს სანჯაყ-ბეგ აჰმედ თავდგირიძემ და მისმა ძმამ მუსტაფა ბეგმა სულთანისგან მიიღეს სანჯაყი და ნაჰიე: ბათუმი, გონიო, ანარია, ქისატური, ახალშენი, ყოროლისთავი, სამება, ლიმანის თევზის სარეწი და მდინარე ჭოროხში მცურავი ნავის ბაჟი. საბჭოთა პერიოდში სოფელში გავრცელებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა.
დემოგრაფია
ლიტერატურა
სქოლიო
ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Tuttlingen (district)

Tuttlingen (district)
Tuttlingen is a Landkreis (district) in the south of Baden-Württemberg, Germany. Neighboring districts are (from north clockwise) Rottweil, Zollernalbkreis, Sigmaringen, Constance and Schwarzwald-Baar.
History
The district dates back to the Oberamt Tuttlingen, which was created in 1806. After several minor changes it was merged with the Oberamt Spaichingen and converted into the district in 1938. In 1973 it was enlarged by some municipalities from the dissolved districts Donaueschingen and Stockach.
Mining
From an old 3.5 km mine in a Doggererzflöz in Weilheim is wood in the Tuttlinger Fruchtkasten .
Steel was produced in Tuttlingen by the Schwäbische Hüttenwerke in Ludwigshal. The furnace in Harras was closed in 1832. By building railways new calculations make the ironore of the area unprofitable. After the Franco-Prussian War mining was stopped.
Geography
The landscape of the district are the hills of the Swabian Alb, with the Danube as the main river.
Coat of arms
The coat of arms show a deer antler in the top part, the symbol of the state of Württemberg. The area of the district became part of Württemberg in the 14th century. The half wheel in the bottom is the symbol of the Lords of Hohenberg, representing an Austrian possession in the district.
Towns and municipalities
References
External links
Official website (German)
Freiburg (region)
Districts of Baden-Württemberg
დიდგორი მეომარი

დიდგორი მეომარი — მრავალფუნქციური მოდულური ჯავშანმანქანა. წარმოადგენს უნივერსალურ მოდულურ პლატფორმას სხვადასხვა დანიშნულების და კონფიგურაციის საბრძოლო და მხარდამჭერი მანქანებისთვის.
შექმნის ისტორია
შექმნილია 2018 წელს საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს დაქვემდებარებაში მყოფი სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“-ს მიერ რომელსაც ექვემდებარება ექვსი სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი.
ტექნიკური მახასიათებლები
ჯავშანმანქანა გამოირჩევა ძლიერი შეჯავშნით, მაღალმანევრულობით და სხვადასხვა ტიპის რელიეფზე ადაპტირებული მაღალი გამავლობის მაჩვენებლებით.
მანქანის ეკიპაჟი შედგება 5 კაცისგან: მანქანის მეთაური, მძღოლ მექანიკოსი, დისტანციური მოდულის ოპერატორი და ორკაციანი დესანტი ან სხვადასხვა მძიმე შეიარაღების ოპერატორი.
მოდიფიცირებული და გაძლიერებული სავალი ნაწილი სხვადასხვა რელიეფზე შეუფერხებლად გადაადგილების საშუალებას იძლევა.
ჯავშანი
მანქანის ორფენიანი ჯავშანი EN1063 სტანდარტის BR7+ დონეს შეესაბამება და უზრუნველყოფს დაცვას 7,62X54 მმ კალიბრის ჯავშანგამტანი ტყვიებისგან.
მანქანას გააჩნია რამდენიმე სენდვიჩის ტიპის დაჯავშნული ფსკერი. შუა ფენა ნაღმის აფეთქებისას წარმოქმნილ დარტყმით ტალღას შთანთქავს, დანარჩენი ორი კი ეკიპაჟს ნამსხვრევებისგან იცავს.
შეიარაღება
მანქანის მულტიფუნქციური პლატფორმა საშუალებას იძლევა მასზე დამონტაჟდეს შეიარაღების სხვადასხვა სისტემები. კორპუსის უკანა ნაწილი წარმოადგენს მოდულურ ნაკვეთურს რომელზეც მანქანის მოდიფიკაციის მიხედვით შესაძლებელია სხვადასხვა დანიშნულების მოდულის მიბმა, როგორებიცაა ავტომატიზირებული ნაღმმტყორცნის მოდული, სადაზვერვო მოდული, ტანკსაწინააღმდეგო მოდული, საზენიტო მოდული, რადიოქიმიური დაზვერვის მოდული და სხვა.
ვარიანტები
დიდგორი 1 — ჯავშანტრანსპორტიორი, 2+7 ეკიპაჟი, 356 ცხენის ძალიანი ძრავა, მაქსიმალური სიჩქარე 120 კმ/სთ.
დიდგორი 2 — ჯავშანტრანსპორტიორი, 3+6 ეკიპაჟი, 356 ცხენის ძალიანი ძრავა, მაქსიმალური სიჩქარე 120 კმ/სთ.
დიდგორი 2 — ინტეგრირებული ქსელების მანქანა
დიდგორი 3 — ჯავშანტრანსპორტიორი, 148 ცხენის ძალიანი ძრავა, 8+1 ეკიპაჟი, 6x6 წამყვანი თვლები.
დიდგორი მედევაკი — სამედიცინო-საევაკუაციო ჯავშანმანქანა
დიდგორი მეომარი 120 მმ ნაღმსატყორცნის მოდულით — მობილური საარტილერიო სისტემა
იხილეთ აგრეთვე
დიდგორი 1
დიდგორი 3
თურქული Otokar Cobra
ლაზიკა
რს-122
რესურსები ინტერნეტში
ინტეგრირებული ქსელების მანქანა - „დელტას“ ოფიციალური ვებ-გვერდი
დიდგორი - ქართული ჯავშანტრანსპორტიორი
დიდგორი
საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო
ჯავშანტრანსპორტიორები
დაჯავშნული სადესანტო საბრძოლო მანქანა
საქართველოს საბრძოლო აღჭურვილობა
საქართველოს სახმელეთო ჯარები
Bolivia at the 1968 Summer Olympics

Bolivia at the 1968 Summer Olympics in Mexico City, Mexico was the third appearance of the nation at the sixteenth edition of the Olympic Summer Games. Bolivia sent to the 1968 Summer Olympics its third national team under the auspices of the Bolivian Olympic Committee (- COB) four athletes (all men) competed in three events in three sports.
Canoeing
Men's K-1 1000m:
Fernando Inchauste - DNF
Equestrian
Roberto Nielsen-Reyes
Shooting
Two male shooters represented Bolivia in 1968.
Trap
Carlos Asbun
Ricardo Roberts
References
External links
Official Olympic Reports
Nations at the 1968 Summer Olympics
1968
Olympics
მელქისედეკი (გელათელი)

მელქისედეკი (გელათელი)
მელქისედეკი (საყვარელიძე), პირველი გელათელი — გელათის ეპისკოპოსი მიტროპოლიტის წოდებით. მელქისედეკი იყო იმერეთის მეფის ბაგრატ III-ის (1510-1565) პოლიტიკური თანამებრძოლი დასავლეთ საქართველოს ერთ სამეფოდ გაერთიანებისათვის. მელქისედეკმა თავისი სახსრებით გააკეთებინა გელათის ღვთისმშობლის ეკლესიაში ქვის კანკელი, საკურთხეველში მღვდელმთავართა საჯდომი — „საყდარი“ და სამკვეთლოში ქვის მაგიდა — „ტრაპეზი“. ამ ტაძრის კედლებზე შემონახულია მელქისედეკის მოღვაწეობის ამსახველი წარწერები და მისი პორტრეტული გამოსახულება.
ლიტერატურა
ლომინაძე ბ., ქსე, ტ.6 , გვ. 561, თბ., 1983
გელათის მღვდელთმთავრები