PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Manius Curius Dentatus

Manius Curius Dentatus (died 270 BC) was a Roman general and statesman noted for ending the Samnite War and for his military exploits during the Pyrrhic War. According to Pliny, he was born with teeth, thus earning the surname Dentatus, "toothed."
Dentatus was a tribune of the plebs sometime between 298 and 291 BC. As tribune, he foiled efforts by the interrex Appius Claudius Caecus to keep plebeian candidates out of the consular elections. If his tribunate is dated to 291, his actions advanced his own candidacy, but since Appius served three times as interrex, the earliest date accords better with the timeline of Dentatus's own career.
Dentatus served his first term as consul in 290 BC, with a colleague by the name of P. Cornelius Rufinus (cos. 290 and 277 BC, dict. 276 BC and ancestor of Lucius Cornelius Sulla Felix the dictator) during which time he defeated both the Samnites and Sabines and celebrated two triumphs. Returning home he took on a massive public works project, partly draining Lake Velinus.
In 283, Dentatus filled the praetorship (or possibly the consulship) of L. Caecilius Metellus Denter after the latter was killed in the Battle of Arretium. Polybius says Dentatus drove the Gauls from their territory, clearing the way for the establishment of a colony at Sena.
As consul again in 275 BC, Dentatus fought Pyrrhus in the inconclusive Battle of Beneventum which nevertheless forced Pyrrhus out of Italy. As a result, he held a consecutive consulship, defeating the Lucani in the following year and earning an ovation. He was censor in 272, and in 270 he was elected as one of two commissioners to oversee construction of the Anio Vetus, Rome's second aqueduct, for which he used his personal share of the booty from his recent victories. He died during the project, which was completed under his fellow commissioner M. Fulvius Flaccus.
Dentatus is described as having been incorruptible and frugal; the story was that when the Samnites sent ambassadors with expensive gifts in an attempt to influence him in their favor, they found him sitting by the hearth roasting turnips. He refused the gifts, saying that he preferred ruling the possessors of gold over possessing it himself. Although the truth of this story is unclear — it may have been an invention of Cato — it was the inspiration for a number of paintings by Jacopo Amigoni, Govert Flinck, and others.
His praenomen is sometimes given erroneously as Marcus because the standard abbreviation of Manius (M'.) is confused with the M. that abbreviates Marcus.
The Dutch Study Association 'S.V.T.B. Curius' at Delft University of Technology and its sub-association Dentatus are named after him.
Sources
Cicero, De Senectute, 16
Eutropius, ii. 9, 14
Florus, ii. 18
Juvenal, xi. 78
Livy, Epitome, 11-14
Pliny, vii. 16
Plutarch, Pyrrhus, 25
Polybius, ii. 19
Seneca, De Consolatione ad Helviam Matrem 10.8
Valerius Maximus, iv. 3, 5, vi. 3, 4
Notes
270 BC deaths
3rd-century BC Roman consuls
3rd-century BC Roman generals
Dentatus, Manius
Ancient Roman censors
Year of birth unknown
გიფუ (ქალაქი)

გიფუ (ქალაქი)
გიფუ (იაპ. 岐阜市) — ქალაქი იაპონიაში, კ. ჰონსიუს ცენტრალურ ნაწილში, მდინარე ნაგარის ნაპირზე. გიფუს პრეფექტურის ადმინისტრაციული ცენტრი. 413.180 ათ. მცხოვრები (2006). სარკინიგზო კვანძი, მეაბრეშუმეობის რაიონისა და აბრეშუმის წარმოების ცენტრი. საექსპორტო ქაღალდის, ქაღალდის ქოლგების, ფარნების, შირმების წარმოება. ავიამშენებლობა. ეკონომიკის ინსტიტუტი (1896).
ლიტერატურა
იაპონიის ქალაქები
თეიმურაზ II მუხრანბატონი

თეიმურაზ II მუხრანბატონი
თეიმურაზ მუხრანბატონი (დ. 1649 – გ. 1688) – სამუხრანბატონოს სახლის უფროსი და შიდა ქართლის მარცხენა სადროშოს მეთაური 1667-1688 წლებში.
ბიოგრაფია
თეიმურაზი დაიბადა 1649 წელს, კონსტანტინე I მუხრანბატონისა და დარეჯან აბაშიძის ოჯახში.
1667 წელს, მამამისი გარდაიცვალა. იგი გახდა სამუხრანბატონოს სახლის უფროსი და შიდა ქართლის სადროშოს მეთაური. აგრეთვე, ის იყო მდივანბეგი 1668-1688 წლებში.
ოჯახი და შვილები
თეიმურაზ II მუხრანბატონი დაქორწინებული იყო ორჯერ: პირველად მან ცოლად შეირთო ანა, ხოლო მეორედ ქეთევან ორბელიანი.
მას ჰყავდა 4 ვაჟი:
ოტია მუხრანბატონი (გარდაიცვალა 1719)
ადარნასე მუხრანბატონი (გარდაიცვალა 1701)
ბაგრატ მუხრანბატონი (გარდაიცვალა 1703)
კონსტანტინე II (მუხრანბატონი) (გარდაიცვალა 1716)
ლიტერატურა
ბაგრატიონები - სამეცნიერო და კულტურული მემკვიდრეობა" - თბ. 2003 მუხრან-ბატონთა და ბაგრატიონ-მუხრანელთა გენეალოგია
მუხრანბატონთა გენეალოგიური ტაბულა (იური ჩიქოვანი, სოსო ბიჭიკაშვილი, დავით ნინიძე) - კრებული "არტანუჯი" N 5 - 1996 წ. - გვ.28-36
მუხრანელების თავადური შტო
დაბადებული 1649
გარდაცვლილი 1688
ალოევსი

ალოევსი — პოსეიდონისა და კანაკეს შვილი. იფიმედეას მეუღლე. ალოადების — ოტოსისა და ეფიალტეს — მამა.
ბერძნული მითოლოგია
პოსეიდონის შთამომავლობა
აბდულა-ხან II

აბდულა-ხან II, აბდულა-ხან იბნ ისქანდარი (დ. 1534 — გ. 1598) — უზბეკთა ხანი (1583 წლიდან) შაიბანიდების დინასტიისა.
აბდულა-ხანის დროს შაიბანიდების სახელმწიფომ ძლიერების მწვერვალს მიაღწია. შემოიერთა ტაშკენტი, სირდარიის ჩრდილოეთით — ბალხი, ფერღანა, ხვარაზმი, ბადახშანი. აბდულა-ხანი წარმატებით ებრძოდა ირანს ხორასნისათვის, მკაცრად უსწორდებოდა ურჩ ფეოდალებს, გაატარა მრავალი საკანონმდებლო ღონისძიება და აადმინისტრაციული რეფორმა. ხელს უწყობდა ხელოსნობის, ვაჭრობის, აქიტექტურისა და ლიტერატურის განვითარებას. გააფართოვა ურთიერთობა რუსეთის სახელმწიფოსთან, ინდოეთთან და ოსმალეთთან.
ლიტერატურა
დაბადებული 1534
გარდაცვლილი 1598
უზბეკეთის ხანები
Kao (island)

Kao (island)
Kao is an island and stratovolcano in the Haʻapai island group of Tonga. It lies about north of Tofua island and reaches above sea level, the highest point in Tonga.
The date of its last eruption is unknown. Although Kao does not display fresh-looking lava flows, it is likely very recent in origin due to the absence of deep gullies or high sea cliffs. The slopes of the island rise at angles exceeding 35 degrees to the summit, which has a series of small volcanic craters. The last reported eruption was on July 10, 1847.
The best access to Kao is by small boat on the south coast of the island, although heavy swell can make this treacherous and a skilled boat coxswain is required. There are no permanent paths to the summit. Small areas on the lower slopes are cultivated by kava growers. The island is densely jungled on its lower flanks, interspersed with thick chest-height ferns that are virtually impassable to all but the most determined trekkers armed with machetes and a good deal of stamina. Although just passable, the jungle area itself ends with a tree line at approximately 400m up the mountain, a brief belt of more thick fern gives way to shorter fern growth. However, 75m from the summit the thick fern returns. Kao is an exceptionally difficult hike and climb. There are many gullies and ravines, some covered in plant growth, difficult to see and treacherous.
The oral tradition of Kao and Tofua
E. W. Gifford, recording Tongan myths and tales in the 1920s, documented this explanation for Tofua's caldera and the creation of Kao Island to the north:
"Three deities from Samoa, Tuvuvata, Sisi, and Faingaa, conspired to steal Tofua. So they came and tore up the high mountain by its very roots and its place was taken by a large lake. This enraged the Tongan gods very much and one of them, Tafakula, essayed to stop the thieves. He stood on the island of Luahako and bent over so as to show his anus. It shone so brilliantly that the Samoan deities were struck with fear, thinking that the sun was rising and that their dastardly work was about to be revealed. Hence, they dropped the mountain and fled to Samoa. The mountain became the island of Kao."
See also
Geography of Tonga
List of volcanoes in Tonga
References
External links
Invasive plant species threatening Kao endemic flora
Volcanoes of Tonga
Islands of Tonga
Holocene stratovolcanoes
Haʻapai
Highest points of countries
დრავა (მდინარე)

დრავა (მდინარე)
დრავა — მდინარე სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპაში. მიედინება იტალიის, ავსტრიის, სლოვენიის, ხორვატიისა და უნგრეთის ტერიტორიებზე. სიგრძე 707 კმ, აუზის ფართობი 11,828 კმ². დუნაის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს იტალიაში, კარნის ალპებში. მთავარი შენაკადებია: მარცხენა — გურკი და მურა; მარჯვენა — გაილი, კარაშიცა. გაზაფხულზე წყალუხვია, ზამთარში წყალმცირეა. აგებულია დიდი ჰესები. სანაოსნოა ქალაქ ფილახამდე (650 კმ შესართავიდან). დიდ მონაკვეთზე წარმოადგენს უნგრეთისა და ხორვატიის სასაზღვრო მდინარეს.
დიდი სატრანსპორტო მნიშვნელობისაა. მდინარე დრავის ნაპირებზე მდებარეობს ქალაქები: ფილახი, მარიბორი, პტუი, ვარაჟდინი, ოსიეკი. წყლის საშუალო ხარჯია 670 მ³/წმ.
რესურსები ინტერნეტში
მდინარე დრავა – ენციკლოპედია ბრიტანიკა
მდინარე დრავა – დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
ხორვატიის მდინარეები
სლოვენიის მდინარეები
უნგრეთის მდინარეები
იტალიის მდინარეები
ავსტრიის მდინარეები
ვარადერო

ვარადერო — საკურორტო მნიშვნელობის ქალაქი კუბაში, მატანსასის პროვინციაში. წარმოადგენს კარიბის ზღვის აუზის ერთ-ერთ უმსხვილეს საკურორტო ზონას. ქალაქს ეწოდება აგრეთვე პლაია-ასული, რაც ესპანურად „ცისფერ პლაჟს“ ნიშნავს. ვარადერო მდებარეობს იკაკოსის ნახევარკუნძულზე, კარდენასის ყურესა და ფლორიდის სრუტეს შორის. ქვეყნის დედაქალაქ ჰავანიდან მდებარეობს აღმოსავლეთით 140 კილომეტრში, ვია-ბლანკას გზატკეცილის აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე. ნახევარკუნძულის უდიდესი სიგანე მხოლოდ 2,5 კილომეტრია, რომლის ჩრდილო-აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე წარმოდგენილია ნაკრძალი და პირველყოფილი ტყეები პლაჟებთან ერთად. იკაკოსის პარკის ფართობია 3,12 კმ², შეიქმნა 1974 წელს. ნახევარკუნძულის დასავლეთ ნაწილში არის აეროპორტი. პირველად ვარადერო მოიხსენიება 1555 წელს. 1872 წლიდან მოქმედებს როგორც კურორტი. XX საუკუნის 30-იანი წლებიდან დაიწყო ქალაქის ინტენსიური განვითარება. სანაპირო თეთრი ფერის ქვიშის პლაჟია. 1870-იან წლებში პირველად მოინახულეს როგორც კურორტი, ხოლო 1915 წელს აშენდა პირველი სასტუმროები. კურორტს არაერთი ცნობილი ადამიანი სტუმრობდა, მათ შორის იყო მაგალითად ალ კაპონე. ფართობი 32 კმ². 2004 წლის აღწერის მონაცემებით ვარადეროში ცხოვრობდა 20,000 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
კუბის მუნიციპალიტეტები
კუბის ქალაქების სია
სქოლიო
კუბის ქალაქები
Lasioglossum durbanense

Lasioglossum durbanense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1940 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
durbanense
NBA-ის ლოკაუტები

NBA-ის ლოკაუტები
ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის ლოკაუტი — ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში მომხდარი გაფიცვები. ამ დროისთვის ასეთი 4 შემთხვევაა.
1995 წლის ლოკაუტი, რომელიც 1995-96 წლების სეზონის დაწყებამდე 3 თვით ადრე გამოცხადდა
1996 წლის ლოკაუტი, რომელიც 1996-97 წლების სეზონის დაწყებამდე რამდენიმე საათით ადრე გამოცხადდა
1998-99 წლების ლოკაუტი, რომელიც 1998-99 წლების სეზონში 6 თვის განმავლობაში იყო, რის გამოც რეგულარული სეზონი შემოკლრებული 50 მატჩიანი შედგა
2011 წლის ლოკაუტი, რომელიც 2011-12 წლების სეზონის დაწყებამდე რამდენიმე თვით ადრე გამოცხადდა, საბოლოოდ კი რეგულარული სეზონი შემოკლებული 66 მატჩით ჩატარდა
სქოლიო
ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაცია
Andahuaylillas District

Andahuaylillas District
The Andahuaylillas District is one of the twelve districts in the Quispicanchi Province in Peru. Created on January 2, 1857, its capital is the town of Andahuaylillas. It is located 45 km South of Cusco. Andahuaylillas is one of the main stages of the Andean Baroque Route along with Cusco, Huaro and Urcos.
Geography
The most important river of the district is the Willkanuta.
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (56.06%) learnt to speak in childhood, 43.25% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
Church of San Pedro de Andahuaylillas
The main attraction of Andahuaylillas is its baroque church, the , dedicated to Saint Peter the Apostle. The church was built by Jesuits in the 16th-century, covering a pre-Columbian huaca. Construction on the chapel started in 1570. And by 1606, the church nave and the facade were completed.
The church is nicknamed, "the Sistine Chapel of America" because of the magnificent frescos that adorn its walls, painted in the 1620s by Luis de Riaño and his indigenous collaborators. The painting depicts the roads to heaven and to hell, and the composition was inspired by northern European prints.
See also
Andean Baroque Route
Quri
Qusqu Qhawarina
Wiraqucha
References
Instituto Nacional de Estadística e Informática. Departamento Cusco. Retrieved on November 1, 2007.
.
1857 establishments in Peru
San Andrés de Sotavento

San Andrés de Sotavento is a town and municipality located in the Córdoba Department, northern Colombia.
References
Gobernacion de Cordoba - San Andrés de Sotavento
Municipalities of Córdoba Department
ჭირვეული მეზობლები

ჭირვეული მეზობლები — 1945 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი. რეჟისორი შოთა მანაგაძე.
სიუჟეტი
ძველი მეგობრები და ამასთანავე მეზობლები, რომელთა კარმიდამოებს საერთო ღობე ჰყოფს, მუდმივად ქიშპობენ და ეჯიბრებიან ერთმანეთს. დიდი სამამულო ომის დროს თითოეული ცდილობს, თავისი წვლილი შეიტანოს სამშობლოსა და ბრძოლის ველზე მყოფ მებრძოლთა დასახმარებლად.
ამირანი ფრონტიდან გრამიტონისთვის გამოგზავნილ დეპეშას არასწორად ამოიკითხავს და გრამიტონის ვაჟს — თენგიზს დაღუპულად გამოაცხადებს, რასაც მთელი სოფელი გაიგებს და განიცდის. მხოლოდ თენგიზის დედ-მამას და ამირანის ქალიშვილს უმალავენ ამ უბედურებას. კოლმეურნეობის თავმჯდომარე უხსნის, რომ ასე გაგრძელება დიდხანს არ შეიძლება და აიძულებს, სიმართლე უთხრას დაღუპული გმირის ოჯახს. გაუგებრობა მალე ირკვევა…
როლებს ასრულებენ
ალექსანდრე (სანდრო) ჟორჟოლიანი — ამირანი
შალვა ღამბაშიძე — გრამიტონი
ცეცილია წუწუნავა — პეპელა, ამირანის ცოლი
სესილია თაყაიშვილი — მანანა, გრამიტონის ცოლი
ლიანა ასათიანი — ციალა, ამირანის ქალიშვილი
ამირან ტყებუჩავა — თენგიზი, გრამიტონის ვაჟი
დუდუხანა წეროძე — ფოსტალიონი
შალვა ჯაფარიძე — მამასახლისი
აკაკი ხორავა — ქარხნის დირექტორი
ნინო (ჩიტოლია) ჩხეიძე — კოლ–ბის თავმჯდომარე
კირა ანდრონიკაშვილი
ნუნუ მაჭავარიანი
ვასილ ბალანჩივაძე
შოთა კიკნაძე
ჩ. ჯაფარიძე — ციალა ბავშვობაში
გ. გუნია — თენგიზი ბავშვობაში
1966 წელს რეჟისორმა ნოდარ მანაგაძემ ფილმს ახალი რედაქცია გაუკეთა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ფილმები ანბანის მიხედვით
ქართული ფილმები
1945 წლის ფილმები
შოთა მანაგაძის ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ფილმები
ხოფის რაიონი

ხოფის რაიონი — რაიონი ართვინის პროვინციაში, თურქეთი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ხოფა. ფართობი 130 კმ². 2021 წლის მონაცემებით კი მოსახლეობა შეადგენს 28 136 ადამიანს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
რაიონის შემადგენლობაშია ერთი მუნიციპალიტეტი:
ხოფა
ხოფის რაიონის შემადგენლობაშია 16 სოფელი:
ბალიქქიოი
ბაშქიოი
ბაშობა
ჩამლი
ჩავუშლუ
ჩიმენლი
ესენქიი
ეშმექაია
გიუნეშლი
გიუვერჯინლი
ჰენდექი
ქოიუნჯულარი
ფინარლი
სუბაში
იეშილქიოი
იოლდერე
სქოლიო
ართვინის პროვინციის რაიონები
ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბანტიმურუნგ-ბულუსარაუნგის ეროვნული პარკი

ბანტიმურუნგ-ბულუსარაუნგის ეროვნული პარკი
ბანტიმურუნგ-ბულუსარაუნგი — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სულავესის სამხრეთ ნაწილში. მოიცავს მაროს–პანგკეპის ქვიშაქვის ბორცვებს — მეორე უდიდეს კარსტულ არეალს მსოფლიოში, სამხრეთ–აღმოსავლეთ ჩინეთის კარსტების შემდეგ.
პარკი მდებარეობს მაროსის სარეგენტოში, ქალაქ მაკასარიდან 45 კმ–ით ჩრდილოეთით, სულთან ჰასანუდინის საერთაშორისო აეროპორტიდან ავტომანქანით 45 წუთის სავალ მანძილზე. კარსტის ფორმაციები მაღალი და ციცაბოა, ორივე მხრიდან თითქმის 90 გრადუსიანი კუთხით.
კარსტული არეალი 43 750 ჰექტარს მოიცავს, სადაც განლაგებულია 286 მღვიმე.
იხილეთ აგრეთვე
ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია
სქოლიო
ინდონეზიის ეროვნული პარკები
სულავესი
2004 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
სამხრეთ სულავესის გეოგრაფია
სამხრეთ სულავესის ღირსშესანიშნაობები
Düzyurd

Düzyurd (also, Dyuzyurd and Dyuz-Yurt) is a village and municipality in the Gadabay Rayon of Azerbaijan. It has a population of 2,091. The municipality consists of the villages of Düzyurd and Ayıtala. The village was founded as an Orthodox Russian settlement named Rozalionovka in the second half of the nineteenth century. The original settlers left the village in 1918, having sold their property to the inhabitants of the neighbouring villages of Gərgər and Dəllər.
References
Populated places in Gadabay District
პაკორის რაიონი

პაკორის რაიონი — რაიონი პერუში, ლამბაიეკეს რეგიონის ლამბაიეკეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 53 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 095 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 81 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 87.79 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლამბაიეკეს რეგიონის რაიონები
ლამბაიეკეს პროვინციის რაიონები
დილიფი

დილიფი, დილითი (ყოფ. დლივი) — სოფელი საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, გონდრიოს თემში. მდებარეობს ჯავახეთის ზეგანზე, ხანჩალის ტბის დასავლეთით. ზღვის დონიდან 1880 მეტრი. ნინოწმინდიდან 16 კმ. სოფელთან არის ადრინდელი ფეოდალური ხანის ეკლესია. დილიფის მიდამოებში არის მძლავრი მინერალური წყაროები და პემზის დიდი მარაგი. სოფელში არის საჯარო სკოლა.
სოფლის ძველი ქართული სახელწოდებაა „დლივი“. ასეა იგი მოხსენიებულია „ქართლის ცხოვრებასა“ და სომეხი ისტორიკოსის ასოღიკის (X– XI სს.) თხზულებაში „მსოფლიო ისტორია“. X–XI საუკუნეებში იგი ქართველ მეფეთა ერთ-ერთი სადგომი იყო. 988 წელს, ბაგრატ III-ის თავდასხმის მოლოდინში, დლივში დაბანაკდა დავით III კურაპალატი. აქვე, პერიოდულად, სადგომი ჰქონდათ ცენტრალიზებული სამეფო ხელისუფლების მტრებს – კლდეკარის ერისთავებს – ბაღვაშებს. 1058 წელს დლივში შეიპყრეს ლიპარიტ ბაღვაში და მისი ძე ივანე.
სოფლის მახლობლად შემორჩენილია ადრინდელი შუა საუკუნეების საყდრის ნანგრევები.
მოსახლეობა
სქოლიო
ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ხახიეთის ტბა

ხახიეთის ტბა — 1991 წლის მიწისძვრის შედეგად წარმოქმნილი ტბა საჩხერის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ხახიეთისწყლის ხეობაში.
მიწისძვრის შედეგად ჩამოიშალა კლდე, რომელმაც გადაკეტა მდინარე ხახიეთისწყალის ვიწრო ხეობა და წარმოიქმნა 100 მეტრი სიგანის და 300 მ სიგრძის ტბა. მიწისძვრის შედეგად ჩამოშლილი მასალის ქვეშ მოჰყვა 20-კომლიანი სოფელი 45 მცხოვრებით. მდინარის დონე ჩამოშლილი მასალის ხარჯზე აიწია 20 მეტრით მაღლა. კლდეზვავური წარმოშობის ხახიეთის ტბა მდინარე ხახიეთისწყლის გაყოლებით სამხრეთიდან ჩრდილოეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 300 მეტრზე, სიგანე 80 მეტრია, ხოლო მაქსიმალური სიღრმე 15 მეტრი.
ტბა 1991 წელს ცხეპარის მთიდან უზარმაზარი მასის ჩამოწყვეტის შედეგად მდინარე ხახიეთისწყლის ხეობის გადაკეტვის დროს წარმოიქმნა. ხახიეთის ტბის ფართობი მდინარე ხახიეთისწყლის წყალდიდობის შედეგად ნელ-ნელა მცირდება მდინარის მიერ ჩამოტანილი უზარმაზარი ნაშალი მასალის გამო. ტბის მიმდებარე ფერდობებზე მცენარეული საფარი, ძირითადად, მიწისძვრის შემდგომ პერიოდში განვითარდა. მცენარეულობიდან გვხვდება მურყანი, ტირიფი, თხილი, ბუჩქოვანი მცენარეები. ტბაში ბინადრობენ ამფიბიები, ქვეწარმავლები, თევზებიდან კალმახი, მურწა.
იხილეთ აგრეთვე
რაჭის მიწისძვრა
ხახიეთი
მიწისძვრა
ლიტერატურა
დვალაშვილი გ., ჯაფოშვილი მ., თაბაგარი ს., ჩიტიშვილი მ., დალაქიშვილი დ., ჩიქოვანი თ., საჩხერის მუნიციპალიტეტი (ტურისტული ობიექტების გეოგრაფიული კვლევა), თბ., 2018, გვ., 11-12
იმერეთის მხარის ტბები
კონსტანტინოპოლის მეოთხე საეკლესიო კრება

კონსტანტინოპოლის მეოთხე საეკლესიო კრება – კათოლიკეების მიერ აღიარებული მსოფლიოს მერვე საეკლესიო კრება. მიმდინარეობდა 869–870 წწ. ამავე სახელწოდებით მოიხსენიებენ 879–880 წლებში კონსტანტინოპოლში სოფიას ტაძარში გამართულ საეკლესიო კრებას, რომელსაც აღიარებს აღმოსავლეთის რამდენიმე ეკლესია. კრების პირველ სხდომას ესწრებოდა 20-25 წარმომადგენელი, ხოლო მეორე წელს გამართულ სხდომაზე წარმომადგენელთა რიცხვი 102-მდე გაიზარდა.
რესურსები ინტერნეტში
კათოლიკური ენციკლოპედია
4
ცისფერი ტრიო

ცისფერი ტრიო — ქართული მუსიკალური ტრიო, რომლის წევრები არიან: დავით აბესაძე (პირველი ტენორი), თამაზ სეფერთელაძე (მეორე ტენორი), მალხაზ თავართქილაძე (ბარიტონი).
ცისფერი ტრიო 1972 წელს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ბაზაზე შეიქმნა. თავიდან საქართველოს ტელევიზიისა და სახელმწიფო ფილარმონიის სახელით გამოდიოდა. 1985-1995 წლებში ტრიო გასტროლებს აწყობდა ილიკო სუხიშვილისა და ნინო რამიშვილის სახელობის ქართულ ნაციონალურ ბალეტთან ერთად.
ტრიოს გასტროლები ჰქონდა მსოფლიოს 58 ქვეყანაში. ტრიო ხშირად მონაწილეობას იღებდა სხვადასხვა ქვეყანაში გამართულ საქართველოს კულტურის დღეებში.
1981 წელს თამაზ სეფერთელაძეს, დავით აბესაძესა და მალხაზ თავართქილაძეს საქართველოს დამსახურებული არტისტების, 1984 წელს კი სახალხო არტისტების წოდება მიენიჭათ. 2002 წელს ტრიოს წევრები საქართველოს ღირსების ორდენით დაჯილდოვდნენ. ტრიოს 2009 წელს ფილარმონიის დიდი საკონცერტო დარბაზის წინ ვარსკვლავი გაუხსნეს.
2015 წელს მუსიკის განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის ცისფერ ტრიოს საპატიო ჯილდო — „ოქროს ტალღა“ გადაეცა.
ტრიო კონფოლანის (საფრანგეთი) და ვენის (ავსტრია) საგაზაფხულო საერთაშორისო ფესტივალების ლაურეატია.
სქოლიო
ქართული მუსიკალური ჯგუფები
1933

1933
მოვლენები
30 იანვარი : ადოლფ ჰიტლერი გერმანიის კანცლერად დაინიშნა.
4 მარტი : ფრანკლინ რუზველტი გახდა აშშ-ს 32-ე პრეზიდენტი.
დაიბადნენ
იანვარი
1 იანვარი : ვალერიან გომელაური — ქართველი საბჭოთა არმიის გენერალ-მაიორი
1 იანვარი : ჯანო ჯანელიძე — ქართველი პოეტი (გ. 2009)
1 იანვარი : ჯონდო ჯაფარიძე — ქართველი მეცნიერი (გ. 2008)
4 იანვარი : ილია II — სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი
10 იანვარი : მედეა გონგლიაშვილი — ქართველი პიანისტი (გ. 2012)
16 იანვარი :სიუზენ ზონტაგი — ამერიკელი ესეისტი (გ. 2004)
24 იანვარი : გივი გეგეჭკორი — ქართველი პოეტი. (გ. 2002)
25 იანვარი : კორასონ აკინო — ფილიპინებისა და აზიის პირველი ქალი პრეზიდენტი (1986 —1992) (გ. 2009)
26 იანვარი : ელდარ შენგელაია — ქართველი კინორეჟისორი.
თებერვალი
12 თებერვალი : კოსტა-გავრასი — ბერძნული წარმოშობის კინორეჟისორი.
13 თებერვალი : მურთაზ ბაკურია — ქართველი ფილოსოფოსი (გ. 1992)
18 თებერვალი : იოკო ონო —იაპონელი მხატვარი და მუსიკოსი.
18 თებერვალი : ბობი რობსონი — ინგლისელი ფეხბურთელი (გ. 2009)
21 თებერვალი :ნინა სიმონე — ამერიკელი მომღერალი (გ. 2003)
21 თებერვალი : გივი ყანდარელი — ქართველი მხატვარი (გ. 2006)
მარტი
16 მარტი : ბაქარ გიგინეიშვილი — ქართველი ენათმეცნიერი.
19 მარტი : ფილიპ როთი — ამერიკელი მწერალი.
აპრილი
1 აპრილი : რობერტ შავლაყაძე — ქართველი და საბჭოთა მძლეოსანი; ოლიმპიური ჩემპიონი, სპორტის დამსახურებული ოსტატი (გ. 2020)
12 აპრილი : მონსერატ კაბალიე — ესპანელი სოპრანო (გ. 2018).
მაისი
ივნისი
26 ივნისი : აბადო, კლაუდიო — იტალიელი დირიჟორი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
30 ნოემბერი : ზაირა არსენიშვილი — ქართველი სცენარისტი, მწერალი (გ. 2015)
დეკემბერი
გარდაიცვალნენ
იანვარი
5 იანვარი : კულიჯი, კელვინ — აშშ-ს 30-ე პრეზიდენტი (დ.1872)
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
6 ოქტომბერი : ზაქარია ფალიაშვილი — ქართველი კომპოზიტორი (დ. 1871)
ნოემბერი
დეკემბერი
17 დეკემბერი : XIII დალაი ლამა — (დ. 1876)
ნობელის პრემიის ლაურეატები
ფიზიკა : ერვინ შრედინგერი, პოლ დირაკი
ქიმია : ––
ფიზიოლოგია და მედიცინა : თომას ჰანტ მორგანი
ლიტერატურა : ივან ბუნინი
მშვიდობა : ნორმან ანგელ (რალფ ლეინი)
კომუნარკა (მოსკოვის მეტრო)

კომუნარკა (მოსკოვის მეტრო)
კომუნარკა — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2019 წლის 20 ივნისს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მეტროსადგურები
Aenictus inconspicuus

Aenictus inconspicuus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Aenictus
სანტა-ხოსეფა

სანტა-ხოსეფა (ოფიციალურად სანტა-ხოსეფას მუნიციპალიტეტი; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ აგუსანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 432 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის.
კლიმატი
სქოლიო
სამხრეთ აგუსანის მუნიციპალიტეტები