PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ავტოფელაცია

ავტოფელაცია — ორალური სიმულაციის აქტი, საკუთარი პენისის მასტურბაციის ერთ-ერთი ფორმა. იგი ფიზიკურად შესაძლებელია მამაკაცისათვის, რომელიც საკმარისად ელასტიურია და აქვს საკმარისი ზომის პენისი, ან ორივე ერთად, რათა შესძლოს ავტოფელაცია. ავტოფელაცია პოპულარულია პორნოგრაფიაში. ხელით მასტურბაციასთან ერთად, ავტოფელაცია შეინიშნება კაპის მიწის ციყვებში (Xerus inauris).
ისტორია
როგორც ეგვიპტოლოგი დეივიდ ლორტონი აღნიშნავს, ეგვიპტეში, მრავალ უძველეს ტექსტში საუბარია ავტოფელაციაზე, როგორც ერთ-ერთ რელიგიურ კომპონენტზე; როგორც ღმერთების სამეფოში, ისე რელიგიური რიტუალების მიმდევრებში. ლორტონის თანახმად, პაპირუსში 28, 20–24 არსებობს ლექსი, რომელიც ყვება როგორ შექმნა მზის ღმერთმა რამ ღმერთი შუ და ქალღმერთი ტენფუტი — რამ ავტოფელაციის შემდეგ საკუთარი სპერმა მიწაზე გადმონერწყვა. უძველეს ეგვიპტურ ტექსტებში ამ აქტს ძირითადად ასრულებს ღმერთი ატუმი; ტექსტების უმრავლესობა აღწერს მხოლოდ სპერმის დაღვრას ან მასტურბაციას, მაგრამ არა ორივეს ერთად.
მიშელ ფუკო ძველბერძენი არტემიდორის ნაწარმოებ Oneirocritica-ს აიდენტიფიცირებს როგორც აქტს, როდესაც „[ერთის] სასქესო ორგანო ხვდება ერთის [საკუთარ] პირში“, როგორც საკუთარ თავთან დამყარებული ურთიერთობის ერთ-ერთი სახე სამიდან. არტემიდორის აზრით, ეს „არაბუნებრივი“ აქტი მოასწავებს ერთის ბავშვის სიკვდილს, ერთის სატრფოს დაკარგვას ან უკიდურეს სიღატაკეს.
ფიზიკური ასპექტები
ძალიან ცოტა მამაკაცს გააჩნია საკმარისი ელასტიურობა და იმ ზომის პენისი, რომ ავტოფელაცია შესძლოს. თუმცა, ზოგიერთისთვის ეს შესაძლებელი ხდება ფიზიკური ვარჯიშების შემდეგ, მაგალითად გიმნასტიკის, აკრობატიკის და იოგას შედეგად. ამერიკელი ბიოლოგების — კარლ ბარტლისა და ალფრედ კინსის მონაცემებით, მამაკაცების მხოლოდ 1%-ზე ნაკლებს შეუძლია საკუთარ პენისთან წარმატებული ორალური კონტაქტი, ანუ ათასობით მამაკაცში მხოლოდ 2-3-ს შეუძლია შეასრულოს სრული ავტოფელაცია. წარსულში ავტოფელაცია ბიჰევიორისტული მეცნიერების მიერ მიიჩნეოდა უფრო პრობლემად, ვიდრე სექსუალური პრაქტიკის ნაირსახეობად.
მაგალითები კულტურაში
ავტოფელაცია წარმოჩენილია საკმაოდ მცირე რაოდენობის პრონოგრაფიულ ფილმებში. მისი შესრულების უნარი გააჩნია ზოგიერთ მსახიობს, მათ შორისაა რონ ჯერემი 1970-იანი წლების ფილმებში. სხვა მსახიობთა შორის არიან სკოტ ო'ჰარა, კოლ იანგბლუდი, სტივ ჰოლმზი და რიკი მარტინესი. ინგლისელი მწერლის, ბრაიან ოლდისის 1970 წელს გამოცემულ ნახევრად ავტობიოგრაფიულ რომანში „ხელაწეული ბიჭი“, აღწერილია ბრიტანული სკოლა-ინტერნატის მოსწავლე ბიჭების ჯგუფური მასტურბაცია. ერთ ბიჭს, რომელსაც განსაკუთრებით დიდი პენისი აქვს, შეუძლია მინეტი თავად გაიკეთოს.
რესურსები ინტერნეტში
Interview with an Autofellator
Auto-Fellatio: If You Want Something Done Right, Do It Yourself - An editorial
სქოლიო
ორალური სექსი
Camponotus itoi kwansienensis

Camponotus itoi kwansienensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
ერონგოს რეგიონი

ერონგოს რეგიონი — ნამიბიის 14 ადმინისტრაციული რეგიონიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში, ნამიბიის ატლანტის ოკეანის სანაპიროს ცენტრში. ფართობი შეადგენს 63 579 კმ²-ს, ხოლო 2011 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობაა 150 809 ადამიანი. რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი სვაკოპმუნდი,
გეოგრაფია
რეგიონს დასახელება მისცა აქ მდებარე ერონგოს მთებმა. რეგიონის ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილი, მისი ატლანტის ოკეანის სანაპიროს გასწვრივ, უკავია ჩონჩხების ნაპირს. სვაკოპმუნდის სიახლოვეს, ეგრეთ წოდებულ სელაპების კონცხზე, შესაძლებელია მთელი წელიწადი დავაკვირდეთ ამ ცხოველების დიდ კოლონიას. ცივი ბენგელის ნაკადის გამო ერონგოს რეგიონის სანაპირო წყლები მდიდარია თევზით.
დასახლებული პუნქტები
ერონგოს რეგიონი ქვეყნის ერთ-ერთი ყველაზე უფრო მეტად დასახლებული რეგიონია ქვეყანაში. აქ ასევე მდებარეობს ნამიბიის ყველაზე დიდი საოკეანო პორტი — უოლფიშ-ბეი. ქალაქის ამ აგლომერაციის ჩრდილოეთით და სამხრეთით და სანაპიროდან კონტინენტის სიღრმეში მდებარეობს უდაბნო. სხვა დიდი ქალაქებია — ომარურუ, არანდისი, უსაკოსი, კარიბიბი, ჰენტის-ბეი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ერონგოს რეგიონი იყოფა 7 ოლქად:
Arandis
Dâures
Karibib
Omaruru
Swakopmund
Walvis Bay Rural
Walvis Bay Urban
სქოლიო
ნამიბიის რეგიონები
აგრეგატული ჩარხი

აგრეგატული ჩარხი — ნორმალიზებული, კინემატიკურად ერთმანეთთან დაუკავშირებელი კვანძებისაგან (აგრეგატებისაგან) შემდგარი სპეციალური ლითონსაჭრელი ჩარხი. იყენებენ მსხვილსერიულ და მასობრივ წარმოებაში ნახვრეტების ბურღვისა და შიგჩარხვისათვის, კუთხვილების მოსაჭრელად, ზედაპირების ფრეზვისათვის და სხვა აგრეგატული ჩარხზე შეიძლება რამდენიმე ზედაპირის ერთდროულად დამუშავება. დასამუშავებელი დეტალი ჩვეულებრივ უძრავად მაგრდება მაგიდაზე და მუშავდება ერთი ან რამდენიმე მხრიდან შპინდელებში ჩამაგრებული იარაღებით. ერთდროულად მომუშავე იარაღების რაოდენობა ზოგჯერ 100-მდე აღწევს. აგრეგატული ჩარხის ძალურ კვანძებს აქვს ინდივიდუალური ამძრავები, რომელთა მოძრაობის ურთიერთდამოკიდებულებასა და თანმიმდევრობას აწესრიგებს მართვის ერთიანი სისტემა. ძირითადი სტანდარტული კვანძი — ძალური თავი — აბრუნებს შპინდელებს და ხშირად მათ მოწოდებასაც უზრუნველყოფს. ძალური თავების სიდიდის მიხედვით აგრეგატული ჩარხი შიძლება იყოს მცირე, საშუალო და მსხვილი. აგრეგატული ჩარხის კონსტურირებისას განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა უნიფიცირებული კვანძების საიმედოობის გაზრდასა და სხვა დეტალების დასამუშავებლად ჩარხის სწრაფი გამართვის შესაძლებლობას.
ლიტერატურა
ლითონსაჭრელი ჩარხები
ტრიქოფილია

ტრიქოფილია („ტრიქა“ — თმა; „ფილია“ — სიყვარული), ანუ თმის ფეტიშიზმი — პარაფილიის ერთ-ერთი სახე, როდესაც ადამიანი სექსუალურ აღგზნებას ან მოჭარბებულ ლტოლვას განიცდის თმის მიმართ. ხშირ შემთხვევაში, თავზე თმის მიმართ.
იხილეთ აგრეთვე
ტრიქოტილომანია
სქოლიო
პარაფილიები
თმა
pt:Parafilia#Algumas parafilias
ცირა ყურაშვილი

ცირა ყურაშვილი (დ. 1 მაისი, 1962, ბაღდათი) — ქართველი მწერალი, ფილოლოგი.
ბიოგრაფია
ცირა ყურაშვილი დაიბადა ბაღდათში 1962 წლის 1 მაისს, ლამარა ჭელიძისა და ბაღდათის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის დამაარსებლის, ელგუჯა ყურაშვილის ოჯახში. იგი არის აფხაზეთის ომის, კერძოდ კი კამანის ხოცვა-ჟლეტის დროს დახვრეტილი მამა ანდრია ყურაშვილის ღვიძლი და. ცირა ყურაშვილი ასე იგონებს თავის ძმას, მამა ანდრიასა და მამას:
.
1987 წელს დაამთავრა ქუთაისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
1986-1993 წლებში მუშაობდა ჟურნალ „განთიადის“ რედაქციაში კორექტორად, ლიტმუშაკად, განყოფილების გამგედ.
2004 წელს მწერალთა ჯგუფთან ერთად დააფუძნა ლიტერატურულ-საზოგადოებრივი გაზეთი „ენიგმა“, რომელიც 2006 წლიდან ჟურნალის სახით გამოიცემა.
2001 წელს მისი ინიციატივით გამოვიდა საბავშვო ლექსების კრებული „ლილე“.
2002 წელს კავკასიური სახლის ლიტერატურულმა გაზეთმა „ალტერნატივა“ მისი მოთხრობა „უკან არ მიიხედო“ წლის საუკეთესო ნაწარმოებად აღიარა, ხოლო 2005 წელს ეს ნაწარმოები შევიდა „კავკასიური სახლის“ მიერ გამოცემულ ორტომეულში „ქალი, სახე და პრობლემა“.
2015 წელს გერმანულად ითარგმნა და ქართული პოეზიის ანთოლოგიაში დაიბეჭდა ცირა ყურაშვილი ლექსები: „მამა“, „რაბი“, „მნედისი დეკემბრის ღამით“. ამავე წელს აზერბაიჯანულმა გამომცემლობამ ADK Publishing House თარგმნა და გამოსცა თანამედროვე ქართველ ავტორთა პროზაული კრებული „ადამიანი ZERO“, სადაც შესულია ცირა ყურაშვილის მოთხრობაც.
წიგნები
ვინ გაიტანს თეფშებს? (ესეები), თბილისი, ინტელექტი, 2016, ISBN 978-9941-463-83-0
ჟამსა თამაშობისასა (მოთხრობები), თბილისი, ინტელექტი, 2016, ISBN 978-9941-466-41-0
სამოთხის სარკმელი (ლექსები), გამომცემლობა საუნჯე, 2013
ხიზნები კომანის მონასტერთან (მოთხრობები), თბილისი, ინტელექტი, 2012, ISBN 978-9941-430-90-9
ქრისტესია (ზღაპარი, იმედა ყურაშვილთან თანაავტორობით), ქუთაისი, შპს „ენციკლოპედია „ქუთაისი“, 2009
ანბანური პერიოდი (ლექსები), ქუთაისი, 2006
ასფალტის ყვავილები (ლექსები), ქუთაისი, 1991
ლიეტუვაურად:
დეიდას საფქვავი მარჯვენა ხელში უჭირავს (ლიეტუვ. Tetis graistykle laiko dešineje rankaje) მოთხობების კრებულში: „მთვარის უცნობი მხარე“ - საქართველოს ქალთა თანამედროვე მოთხრობა, ლიეტუვაურად მთარგმნელები: ნანა დევიძე, ვიქტორია ვალენტაიტე, ლიდია გიორგობიანი (ლიეტუვ.: “Sausas mėnulio veidas” – šiuolaikiniai Sakartvelo moterų apsakymai, Vertėjas: Jurga Brastavičiūtė), 2021, ISBN 9786094253089
პრემიები და ჯილდოები
2014 წელს გაიმარჯვა საერთაშორისო პოეზიის კონკურსში ლექსით „მამა“ (თარგმანი ინგლისურ ენაზე ეკუთვნის ელისო ფანცხავას).
რესურსები ინტერნეტში
ცირა ყურაშვილის ახალი ბლოგი
ცირა ყურაშვილი
ცირა ყურაშვილი
ცირა ყურაშვილის მოთხრობები
ცირა ყურაშვილი — სამოთხის ღამე
ცირა ყურაშვილი — „ექიმ გოლდშმიტს შეუძლია დარჩეს“
Tsira Kurashvili
სქოლიო
ქართველი მწერლები
ქართველი პოეტები
ქართველი საბავშვო მწერლები
მწერალი ქალები
ქართველი ფილოლოგები
დაბადებული 1962
მარიამ იმნაძე

მარიამ იმნაძე (დ. 5 მარტი, 2001) — ქართველი მოცურავე.
2019 წელს მსოფლიო ჩემპიონატზე იასპარეზა 50 მეტრზე თავისუფალი სტილით ცურაობასა და 100 მეტრზე თავისუფალი სტილით ცურაობაში. მან ვერცერთ სახეობაში ვერ მოახერხა ნახევარ-ფინალურ ეტაპში გასვლა. 2021 წელს მონაწილეობას მიიღებს 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. ოლიმპიური ლიცენზია მოიპოვა 100 მეტრზე თავისუფალი სტილით ცურვაში.
სქოლიო
ქართველი მოცურავეები
მარიამ
ხაბაროვიცეს ტბა

ხაბაროვიცეს ტბა, აგრეთვე ცნობილი როგორც მილადა — წყლის რეზერვუარი ჩეხეთში. წარმოიქმნა ქვანახშირის ძველი მაღაროს გათხრისა და რამდენიმე ყოფილი სოფლის დატბორვის შედეგად. ტბის ფართობი 250 ჰექტარია, რითაც ის ოდნავ ჩამოუვარდება მეზობლად მდებარე მახოვოს ტბას. საშუალო სიღრმე 15,5 მეტრია, მაქსიმალური 22 მ. მოცულობა დაახლოებით 35 მლნ მ³.
რესურსები ინტერნეტში
Official website of the Association Jezero Milada
Website of Ústí nad Labem municipality
Chabařovice municipality
Trmice municipality
Řehlovice municipality
Modlany municiplaity
PKÚ, s. p.
ჩეხეთის ტბები
აშშ-ის საელჩო კუიბიშევში

აშშ-ის საელჩო კუიბიშევში — საბჭოთა კავშირში აშშ-ის ყოფილი დიპლომატიური წარმომადგენლობა, რომელიც 1941-43 წლებში ქალაქ კუიბიშევში (დღ. სამარა), ნეკრასოვის ქუჩის 62-ზე მდებარე ძველ შენობაში მდებარეობდა. ევაკუაციის დასაწყისისთვის საბჭოთა კავშირში შეერთებული შტატების ელჩი იყო ლოურენს შტეინგარდტი. ის კუიბიშევში გადავიდა, მაგრამ, მოსკოვში დატოვა მეორე მდივანი და თანამშრომლების ნაწილი. თუმცა, მალევე იგი თურქეთში გადაიყვანეს და 1942 წლის 14 თებერვალს ფრანკლინ რუზველტმა საბჭოთა კავშირში ელჩად დანიშნა უილიამ სტენდლი; აგრეთვე შეიქმნა სამხედრო მისია, რომელსაც განსაკუთრებული უფლებამოსილებები ჰქონდა.
სქოლიო
მეორე მსოფლიო ომი
პომიდორი

პომიდორი — ერთ ან მრავალწლოვანი (ტროპიკებში), ბალახოვანი და ბუჩქბალახოვანი მცენარის გვარი ძაღლყურძენასებრთა ოჯახისა. ველური ფორმები ნაპოვნია პერუში, ვესტ-ინდოეთში, ეკვადორში, ჩილეში, კანარის კუნძულებზე, ფილიპინებზე. სამშობლოა სამხრეთი ამერიკა. ევროპაში გავრცელდა XVI საუკუნიდან, რუსეთში ცნობილია 1780 წლიდან, საქართველოში XVIII საუკუნის II ნახევრიდან. მის აღსანიშნავად ხმარობენ აგრეთვე სიტყვა „ტომატს“. საქართველოში „ტომატს“ პომიდვრის სხვადასხვა სახის კონსერვს უწოდებენ. საქართველოში ყველგან მოჰყავთ ზღვის დონიდან 1700 მ-მდე. პომიდვრის გვარში 3 სახეობაა: Lycopersicon peruvianum, Lycopersicon hirsutum და ჩვეულებრივი პომიდორი (Lycopersicon esculentum), რომელშიც 2000-მდე ჯიში და ფორმაა.
ჩვეულებრივი პომიდორი ერთწლოვანია, ღერო ჩამწოლი ან სწორმდგომია, სიმაღლით 0,2-3,0 მ, შიშველი ან ოდნავ შებუსული; ფოთოლი კენტფრთართულია; ყვავილედი — მტევანი; ყვავილი — წვრილი, საშუალო ან მსხვილი, ყვითელი, სხვადასხვა ელფერი დაჰკრავს. უმეტესად თვითდამმტვერავია. ნაყოფი — წვნიანი, ორ- ან მრავალბუდიანი, მრგვალი, მობრტყო-მრგვალი, ბრტყელი, ელიფსური, წაგრძელებულ-ოვალური, ქლიავისებრი და მსხლისებრი. ნაყოფი წითელი, ვარდისფერი და სხვადასხვა ინტენსივობის ყვითელი ფერისაა, მისი მასაა 20-დან 900გ-მდე და მეტიც. სიმწიფეში შედის აღმოცენებიდან 80-140 დღეში. ნაყოფი შეიცავს (%-ობით): მშრალ ნივთიერებას 4,5-8,1, მათ შორის შაქარს (მონოზებს) 50%, ორგანულ მჟავებს 3,5-8,5, ცელულოზას 0,87-1,7, პექტინოვან ნივთიერებას 0,13-0,23 და სხვა, აგრეთვე ნატრიუმს, კალიუმს, კალციუმს, მაგნიუმს, რკინას, სპილენძს, ფოსფორს, გოგირდს, ქლორს, მანგანუმს, B1, B2, PP, C ვიტამინებს, კაროტინს და სხვა ნივთიერებებს. იყენებენ კულინარიაში ნედლად და გადამუშავებულს.
პომიდორი სითბოს მოყვარულია, შედარებით გვალვაგამძლე, მაგრამ ზრდის ფაზაში წყლის ნაკლებობას ძნელად ეგუება. მისი ზრდაგანვითარებოსათვის ოპტიმალური ტემპერატურაა 20-25 °C. აღმონაცენი — 1 °C-ზე იღუპება. მოჰყავთ თითქმის ყველანაირ ნიადაგზე, რომლის pH (მჟავიანობა) 4,5-ზე დაბალი არ არის. კარგ მოსავალს იძლევა სტრუქტურულ და ნოყიერ ნიადაგზე. სინათლის მოყვარულია, ჩრდილში ვერ ხარობს. მოჰყავთ ღია გრუნტზე და სათბურში. მრავლდება თესლით და ჩითილით. ჩითილი გამოჰყავთ სათბურში, კვალსათბურებში, გამჭვირვალე ფირის საფარქვეშ და სხვა ადგილებზე. ღია გრუნტზე ჩითილს რგავენ მწკრივად, თესავენ (სამხრეთ რაიონებში) კვადრატულ-ბუდობრივად ან ფართომწკრივად.
საქართველოში ბოსტნის ფართობის 40%-ს აღემატება. მცენარე საჭიროებს ნიადაგის სისტემატურ გაფხვიერებას, მიწის შემოყრას, კვებას, სარეველების მოსპობას, რწყვას, ბუჩქის ფორმირებას (ჩრდილოეთ რაიონებში), მავნებლებ-დაავადებებისაგან დაცვას და სხვა. ნაყოფს კრეფენ 4-5 დღეში ერთხელ.
პომიდვრის დაავადებები: მაკროსპორიოზი, სეპტორიოზი, ფიტოფთოროზი, ფოთლის მურა ლაქიანობა, წვერის სიდამპლე, ქაჩალა, სტრიკი და სხვა დაავადებები. მავნებლები — მავთულა ჭია, მახრა, ხვატარი, გალებიანი ნემატოდა, ბამბის ბუგრი, ფრთათერა (სათბურში) და სხვა მავნებლები. მათ წინააღმდეგ ბრძოლა ითვალისწინებს სხვადასხვა ქიმიური პრეპარატის შესხურება-შეფრქვევას; თესლის შეწამვლას; სათბურებისა და კვალსათბურების დეზინფექციას, კულტურათა მორიგეობას, თესლის აღებას საღი მცენარიდან და სხვა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ძაღლყურძენასებრნი
ბენ ჩილველი

ბენ ჩილველი
ბენჟამინ ჯეიმზ ჩილველი (დ. 21 დეკემბერი, 1996) — ინგლისელი ფეხბურთელი. ლონდონის „ჩელსისა“ და ინგლისის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მარცხენა მცველი. იყო ნაკრების წევრი 2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე. ნათამაშები აქვს ინგლისის 18, 19, 20 და 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებებში.
მიღწევები
საკლუბო
ჩელსი: (2)
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა (1): 2020–21
უეფა-ს სუპერთასი (1): 2021
სანაკრებო
ინგლისი:
ევროპის ჩემპიონატი: ფინალისტი: 2020
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 21 დეკემბერი
დაბადებული 1996
ინგლისელი ფეხბურთელები
2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ლესტერ სიტის ფეხბურთელები
ჩელსის ფეხბურთელები
არშაკ ბარხუდაროვი

არშაკ ბარხუდაროვი (დ. 1870, ტფილისი — გ. უცნობია) — საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ეროვნული საბჭოს (პარლამენტის) წევრი. სომხური ნაციონალისტური პარტიის ლიდერი. 1885 წელს ვერცხლის მედალზე დაამთავრა თბილისის გიმნაზია. უმაღლესი იურიდიული განათლება რუსეთში, მოსკოვის უნივერსიტეტში მიიღო. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ მუშაობდა ნაფიც ვექილად. ჩართული იყო პოლიტიკურ საქმიანობაში, იყო კადეტთა პარტიის წევრი.
1918 წლის ოქტომბერში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის მიერ სომეხთათვის გამოყოფილი კვოტით შევიდა პარლამენტში, წევრად დაასახელა კადეტთა პარტიამ. პარლამენტში იყო სომეხთა ნაციონალისტური ფრაქციის თავმჯდომარე. სხვა ბიოგრაფიული მონაცემები არ იძებნება.
ლიტერატურა
საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები
დაბადებული 1870
სანებელის ნასოფლარი

სანებელის ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ სანებელის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მდინარე ძამის მარცხენა ნაპირზე. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ფართობი 1500 მ². შეინიშნება სხვადასხვა ნაგებობის საძირკვლის ნაშთები.
ლიტერატურა
ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Lasioglossum massuricum

Lasioglossum massuricum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1926 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
massuricum
დათვის მუხა

დათვის მუხა — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის აღმოსავლეთ ნაწილში.
იხილეთ აგრეთვე
მუხა
რესურსები ინტერნეტში
USDA Plants Database: Quercus ilicifolia
წიფლისებრნი
Daphnella aspersa

Daphnella aspersa — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
არკადი ნაიდიჩი

არკადი ნაიდიჩი (დ. 25 ოქტომბერი, 1985, რიგა, ლატვიის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — აზერბაიჯანელი (2015 წლიდან) ჭადრაკის გრანდმასტერი, რომელიც მანამდე ლატვიას (2005 წლამდე) და გერმანიას (2005-2015 წლებში) წარმოადგენდა.
კარიერა
1995 წელს მან მოიგო ევროპის 10-წლამდელთა ჩემპიონატი ჭადრაკში, ვერდენში.
ნაიდიჩმა 2005 წელს დორტმუნდის სპარკასენის ტურნირში გაიმარჯვა. რეიტინგით მან ყველასათვის ნაცნობ ისეთ მოთამაშეებს გადაუსწრო, როგორებიც არიან: ლეოკ ვან ველი, ვესელინ ტოპალოვი, პიტერ სვიდლერი, ვლადიმირ კრამნიკი, მაიკლ ადამსი და პიტერ ლეკო. 2007 წელს მოიგო ბედ „კონიგსხოფენში“ ჩატარებული გერმანიის ეროვნული ჩემპიონატი.
2011 წელს მან მოიგო მე-15 საერთაშორისო „ნეკარ“-ის ღია ტურნირი, 8½/9 ანგარიშით. ამ მიღწევამ მას საშუალება მისცა გადაელა 2700 „Elo“-ს სარეიტინგო ნიშანი. ამავე წელს, არკადი ნაიდიჩმა გერმანიის მთავარ გუნდში ითამაშა და გუნდთან ერთად პროტო კარასში ჩატარებულ ევროპის გუნდური ჭადრაკის ჩემპიონატში ოქროს მედალი მოიპოვა.
ნაიდიჩმა მოიგო „გრანდმასტერი ჯგუფი B“ ტატა სტილის საჭადრაკო ტურნირზე (2013 წელს). 2014 წლის აგვისტოშო, არკადი ნაიდიჩმა შავი ფიგურებით მოუგო მსოფლიო ჩემპიონ მაგნუს კარლსენს. მან ჩემპიონის წინააღმდეგ, 41-ე ჭადრაკის ოლიპიადაზე (ტრომსეში), გერმანიის გუნდის პირველ დაფაზე ითამაშა. შემდეგ თვეში ნაიდვიჩმა მოიგო ბადენ-ბადენში ჩატარებული ტურნირი, სახელად „გრენკე ჭადრაკის კლასიკა“. ამავე წლის დეკემბერში მან ციურიხის საშობაო ღია ტურნირი 38-ე ადგილით დაასრულა.
2015 წლის იანვარში, ბაზელის ჭადრაკის ფესივალში, იგი 1-5 მასტერს შორის მოხვდა: ალექსანდრე დონჩენკოსთან, ედუარდო იტურიზაგასთან, მათიას დანთან და მილოს პავლოვიჩთან; მან ტურნირი საუკეთესო „თაიბექ ქულით“ მოიგო.
2015 წლის ივლისში არკადი ნაიდიჩი აზერბაიჯანის ჭადრაკის ფედერაციას შეუერთდა. 2015 წლის 30 დეკემბერს მოიგო ციურიხის საშობაო ტურნირი (ზედიზედ მეორედ). 6 დღის შემდეგ, მან აგრეთვე ზედიზედ მეორედ მოიგო ბაზელის ჭადრაკის ფესტივალი.
პირადი ცხოვრება
მას ჰყავს სამი და: ირინა (1986), ევგენი (1987) და მარია (1988). ყველა მისი და ასევეე ჭადრაკის მოთამაშეა. 2014 წლის ოქტომბერში არკადი ნაიდიჩიმ იქორწინა უკრაინელ-ისრაელ ჭადრაკის მოთამაშე იულია შვაიგერზე. ამჟამად, იგი ოჯახთან ერთად ბაქოში ცხოვრობს.
რესურსები ინტერნეტში
Arkadij Naiditsch's official website
Arkadij Naiditsch chess games and profile at Chess-DB.com
Arkadij Naiditsch chess games at 365Chess.com
სქოლიო
დაბადებული 25 ოქტომბერი
დაბადებული 1985
აზერბაიჯანელი მოჭადრაკეები
Polyrhachis tambourinensis

Polyrhachis tambourinensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
NGC 7467

NGC 7467 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1864 წლის 23 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
Millennium Tower (Amsterdam)

Millennium Tower (Amsterdam)
Millennium Tower is a , 24 storey office building in Amsterdam constructed from 2002 and completed in 2004.
External links
Millennium Tower at Skyscraper City
Office buildings completed in 2004
Skyscraper office buildings in Amsterdam
Buildings and structures celebrating the third millennium
ებონიის შტატი

ებონიის შტატი — შტატი ნიგერიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი აბაკალიკი.
ფართობი — 5670 კმ², მოსახლეობა — 2 176 947 ადამიანი (2006).
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით შტატი დაყოფილია 13 თვითმმართველობის რაიონად.
ეკონომიკა
ებონიი — აგრარული შტატია, რომელიც სპეციალიზირებულია კაკაოს და ბრინჯის მოყვანაზე. შტატი ასევე მდიდარია მარილის საბადოებით.
რესურსები ინტერნეტში
შტატის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნიგერიის შტატები
მონტენეგროს უნივერსიტეტი

მონტენეგროს უნივერსიტეტი (მონტენ. Универзитет Црнe Горе / Univerzitet Crne Gore) — მონტენეგროს ერთადერთი სახელმწიფო უნივერსიტეტი.
უნივერსიტეტის ცენტრალური ადმინისტრაცია და ფაკულტეტების უმრავლესობა მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქ პოდგორიცაში. დაწესებულება დაარსდა 1974 წელს და ამჟამად ჯამში 19 ფაკულტეტი აქვს.
მონტენეგროს უნივერსიტეტი დაარსდა 1974 წლის 29 აპრილს ტიტოგრადში (ახლანდელი პოდგორიცა). დაარსებიდან ერთი წლის შემდეგ დაწესებულებას, ველკო ვლახოვიჩის, იმ წელს გარდაცვილი კომუნისტი აქტივისტის სახელი დაერქვა. 1992 წელს უნივერსიტეტს მიენიჭა სახელი — მონტენეგროს უნივერსიტეტი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
მონტენეგროს უმაღლესი სასწავლებლები
გია აბესაძის ქუჩა

გია აბესაძის ქუჩა — ქუჩა კრწანისის რაიონში (ქვემო უბანი), კოტე (კონსტანტინე) აფხაზის ქუჩიდან აბო თბილელის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის დასაწყისში. ამ ქუჩაზე იდგა კათოლიკეთა ეკლესია, ამავე უბანში ჰქონდა სახლი ამ ეკლესიის მოძღვარ ფილიპეს, რის გამოც ქუჩას ჯერ ფრანგების (ქართველები კათოლიკეებს ფრანგებს უწოდებდნენ), შემდეგ კათოლიკეების ქუჩა ერქვა (ამ სახელითაა შეტანილი 1841 წელს შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაში).
XX საუკუნის 20-იან წლებში — არუთიუნ საიათნოვას, შემდეგ პირველი მაისის ქუჩა დაერქვა, 1991 კი გია აბესაძის სახელი ეწოდა. ქუჩაზე არის წმინდა მარიამ ღვთისმშობლის ამაღლების კათოლიკური ტაძარი (1804), სამეფო უბნის თეატრი, XIX საუკუნის II ნახევრის საცხოვრებელი სახლები. აქვს 2 ჩიხი (I ჩიხი — არუთიუნ საიათნოვას შესახვევი, II ჩიხი — ი. ივანიძის ჩიხი).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქუჩის ისტორიები: გია აბესაძის ქუჩა
აბესაძე
ლა-ვეგა (კუნდინამარკა)

ლა-ვეგა (კუნდინამარკა)
ლა-ვეგა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.270 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 993 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 84.37 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 154 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ზგროპოლცი

ზგროპოლცი — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, გრადსკოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 204 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 0 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ვარდარის რეგიონი
გრადსკოს თემი
სქოლიო
გრადსკოს თემის სოფლები
Huarochirí Province

Huarochirí Province (in hispanicized spelling) or Waruchiri is located in the Lima Region of Peru. Its capital is Matucana. The western section is part of the Lima Metropolitan Area.
Geography
The La Viuda and Paryaqaqa or Waruchiri mountain ranges and the Cordillera de la Corte traverse the province. One of the highest peaks of the province is Paryaqaqa at above sea level. Other mountains are listed below:
Political division
The province is divided into thirty-two districts.
Matucana (Matucana) (seat)
Antioquia (Antioquia)
Callahuanca (Callahuanca)
Carampoma (Carampoma)
Chicla (Chicla)
Cuenca (San José de los Chorillos)
Huachupampa (San Lorenzo de Huachupampa)
Huanza (Huanza)
Huarochirí (Huarochirí)
Lahuaytambo (Lahuaytambo)
Langa (Langa)
Laraos (Laraos)
Mariatana (Mariatana)
Ricardo Palma (Ricardo Palma)
San Andrés de Tupicocha (San Andrés de Tupicocha)
San Antonio (Chaclla)
San Bartolome (San Bartolome)
San Damian (San Damian)
San Juan de Iris (San Juan de Iris)
San Juan de Tantaranche (San Juan de Tantaranche)
San Lorenzo de Quinti (San Lorenzo de Quinti)
San Mateo (San Mateo)
San Mateo de Otao (San Juan de Lanca)
San Pedro de Casta (San Pedro de Casta)
San Pedro de Huancayre (San Pedro)
Sangallaya (Sangallaya)
Santa Cruz de Cocachacra (Cocachacra)
Santa Eulalia (Santa Eulalia)
Santiago de Anchucaya (Santiago de Anchucaya)
Santiago de Tuna (Santiago de Tuna)
Santo Domingo de los Olleros (Santo Domingo de los Olleros)
Surco (Surco)
See also
Antaqucha
Pukaqucha
P'itiqucha (Huanza)
P'itiqucha (Quinti)
Qiwllaqucha
Tiktiqucha
Wachwaqucha
Wamp'arqucha
Huarochirí Manuscript
Yuraqmayu
References
Provinces of the Lima Region
ტირძნისის ციხე

ტირძნისის ციხე ― ციხესიმაგრე გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტირძნისში, სოფლის ცენტრში, მდინარე პატარა ლიახვის მარჯვენა ნაპირზე, ვაკეზე. გალავნის არქიტექტურულ კომპლექსში შედის: ციხე-გალავანი კოშკებით, ეკლესია და სამრეკლო.
ციხე-გალავანი თარიღდება XVIII საუკუნის II ნახევრით. ნაგებობა გეგმით კვადრატულია (30 X 30 მ), ნაგებია რიყის ქვით. გალავნის კუთხეებში რამდენიმე ცილინდრული კოშკი მდგარა. ორი მათგანი ადრეა დანგრეული, სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდგარი XX საუკუნის 40-იან წლებში დაინგრა. შედარებით უკეთ არის შემონახული ჩრდილო-დასავლეთის კოშკი. იგი ორსართულიანია, საბრძოლობანიანი. ორივე სართულს ცალკე შესასვლელი აქვს ეზოდან. პირველი სართულის კედლებში რამდენიმე, კვეთით ზევით მიმართული სარკმელია. მეორე სართულის კედლებში, სარკმლებს გარდა, ცალმაგი და ორმაგი სათოფურებიცაა. სართულები გადახურულია გუმბათოვანი კამარით. ციხე-გალავნის კედლები ორსართულიანია (სიმაღლე 5-6 მ). ქვედა იარუსი ყრუა. ზედაზე ხის საბრძოლო ბილიკი და სათოფურები იყო.
გალავნის შიგნით დგას რიყის ქვით და აგურით ნაგები დარბაზული ეკლესია (10 X 8 მ). ეკლესიის სამრეკლოს დასავლეთ კედელზე არსებული წარწერის თანახმად, ეკლესია და სამრეკლო ერთად 1830 წელს აუგია დავით სულხანოვს (სულხანიშვილს). ეკლესიაზე დასავლეთით მიდგმულია ორსართულიანი სამრეკლო. მისი პირველი სართული კარიბჭეა, მეორე ― ზარების ჩამოსაკიდი ფანჩატური.
გალერეა
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
გორის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დეციმა (მრავალმნიშვნელოვანი)

დეციმა (მრავალმნიშვნელოვანი)
დეციმა შეიძლება აღნიშნავდეს:
დეციმა — ათტაეპიანი სტროფის მყარი ფორმა
დეციმა — ათსაფეხურიანი ინტერვალი