PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მიუნირ იოზქული

მიუნირ იოზქული (დ. 15 აგვისტო, 1925, ბაქირქოი, სტამბოლი, თურქეთი — გ. 5 იანვარი, 2018, ბეიოღლუ, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი მედაჰი, კინოსა და თეატრის მსახიობი.
ადრეული წლები და კარიერა
მიუნირ იოზქული დაიბადა 1925 წლის 15 აგვისტოს, სტამბოლში. დაამთავრა სტამბოლის ვაჟთა ლიცეუმი. სამსახიობო კარიერა ჯერ ლიცეუმში სწავლის დროს, 1940 წელს, ბაქირქოის სახალხო თეატრში დაიწყო. გარკვეული დრო სტამბოლის უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტზე სწავლის შემდეგ, სწავლა ამავე უნივერსიტეტის ლიტერატურის ფაკულტეტზე გააგრძელა.
1948 წელს, ხმის თეატრში დადგმული სპექტაკლით — „სიყვარულის ხიდი“-თ, იოზქული თავისი პროფესიული კარიერა დაიწყო. ამის შემდეგ, მუჰსინ ერთუღრულის გამგეობაში მყოფ ქიუჩუქ თეატრში გადავიდა. ამ პერიოდში ითამაშა ისეთ სპექტაკლებში, როგორიცაა ჯონ სტეინბეკის „თაგვებსა და ადამიანებზე“ (1951), ჯონ მილინგტონ სინჯის „დასავლური სამყაროს ფლეიბოი“-ში, ჯორჯ აქსელროდის „ზაფხულის მარტოხელა“-ში (1954), ჯონ პატრიკის „ჯეიჰანე“-ში (1955). შემდგომში, თავის მეგობრებთან ერთად შექმნილ ჯგუფის შემადგენლობაში გამოდიოდა სტამბოლის საქალაქო თეატრში (1958-59), ანკარის სახელმწიფო თეატრსა (1959-60) და სტამბოლის აქსარაის კვარტალში მდებარე ბულვარის თეატრში (1960-62). 1963-67 წლებში, სხვადასხვა ჯგუფებთან ერთად ტურნეში გადიოდა.
1978 წელს, ისევ საქალაქო თეატრებში დაბრუნდა. 1983-84 წლებში, თავისი ჯგუფის მიერ დადგმული სპექტაკლით (1961), ჟან ანუის „გენერლის სიყვარული“-თ, დორმენის თეატრში გამოვიდა. 1980 წლების შუა რიცხვებში ფერჰან შენსოის „ორთაოიუნჯულარის“ ჯგუფს შეუერთდა. ჯგუფთან ერთად ოთხ სპექტაკლში გამოსვლის შემდეგ, სცენას დაემშვიდობა.
ფართოდ ცნობილი გახდა მას შემდეგ, რაც 1970-იან წლებში მელოტი მაჰმუტის როლი შეასრულა ფილმში „ჰაბაბამის კლასი“. 1998 წელს, მას „სახელმწიფო არტისტის“ წოდება მიენიჭა.
პირადი ცხოვრება
იოზქული 4-ჯერ იყო დაქორწინებული და სამი შვილი ჰყავს. მსახიობი და წამყვანი გიუნერ იოზქულის მამაა.
იოზქულმა სიცოცხლის გარკვეული ნაწილი ალკოჰოლიზმთან ბრძოლაში გაატარა, რომელსაც საბოლოოდ 1990-იანი წლების შუახანებში თავი დაანება.
ავადმყოფობა და სიკვდილი
იოზქული, 2003 წლიდან ებრძოდა დემენციასა და ფილტვების ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადებას, ამ დროიდან იგი სახლიდან გარეთ არ გადიოდა და არავის ხვდებოდა. დავადებებიდან გამომდინარე, მას ასევე მეხსიერების პრობლემებიც გაუჩნდა. საბოლოოდ, 2018 წლის 5 იანვარს, სტამბოლის ჯიჰანგირის კვარტალში, თავის სახლში, 92 წლის ასაკში გარდაიცვალა. 2018 წლის 7 იანვარს, ჰარბიეს მუჰსინ ერთუღრულის თეატრში გამართული სამოქალაქო პანაშვიდის შემდეგ, იგი თეშვიკიეს მეჩეთში გადაასვენეს, ხოლო შემდეგ ბაქირქოის სასაფლაოზე დაკრძალეს.
რესურსები ინტერნეტში
Biyografi.net-ის გვერდი
სქოლიო
დაბადებული 15 აგვისტო
დაბადებული 1925
გარდაცვლილი 5 იანვარი
გარდაცვლილი 2018
თურქი მსახიობები
თურქი მედაჰები
დავით იმედაშვილი

დავით იმედაშვილი (დ. 15 დეკემბერი, 1984, რუსთავი) — ქართველი ფეხბურთელი, ბოლნისის „სიონის“ მცველი.
ტიტულები
დინამო კიევი:
უკრაინის სუპერთასის გამარჯვებული (1): 2006/2007
ვენტსპილსი:
ლატვიის ჩემპიონი (1): 2008
ლატვიის თასის ფინალისტი (1): 2008
ხაზარი ლენქორანი:
აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგა მეორე ადგილი (1): 2010/2011
აზერბაიჯანის თასის გამარჯვებული (1): 2010/2011
მეტალურგი რუსთავი:
საქართველოს ჩემპიონი (1): 2009/2010
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
სტატისტიკა National-football-teams.com-ზე
დაბადებული 1984
ქართველი ფეხბურთელები
ვიტ ჯორჯიას ფეხბურთელები
კიევის დინამოს ფეხბურთელები
ვენტსპილსის ფეხბურთელები
რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები
ლენქორანის ხაზარის ფეხბურთელები
ბოლნისის სიონის ფეხბურთელები
დაბადებული 15 დეკემბერი
კასპარ კაპარონი

კასპარ კაპარონი
გასპარე „კასპარ“ კაპარონი (დ. 1 აგვისტო, 1964, რომი) — იტალიერი მსახიობი.
ბიოგრაფია
კასპარ კაპარონი 18 წლის იყო, როდესაც მან დაიწყო, ჯუზეპე პატრონი გრიფის ხელმძღვანელობის ქვეშ, თეატრში თამაში. 1984 წელს მან ითამაშა დარიო აპჟენტოს ფილმში „ფენომენი“. შემდეგ მან ითამაშა ფილმებში:
„Colpi di luci“ (1985)
„Gialloparma“ (1999)
„Encantado“ (2002),
„მონეცის დაბრუნება“ (2005)
„ორი ოჯახი“ და „Il sole nero“ — ორივე 2007 წელს.
ის აგრეთვე თამაშობს სხვადასხვა ტელე-სერიალებში, რომელთა შორისაა: „Ricominciamo“ (2000), „Piccolo mondo antico“, „Incantesimo 4“ (2001), „Elisa di Rivombrosa“ (2003), „La caccia“ (2005), „Capri“ (2006).
2007 წელს კაპარონმა ითამაშა მინისერიალში „ქალბატონი დეტექტივი“, და სამომავლოდ აპირებს „კომისარ რექსისა“ და „Capri 2“-ში გადაღებას.
ფილმოგრაფია
კინო
„ფენომენი“ (1984), რეჟისორი — დარიო არგენტო
„Colpi di luci“ (1985), რეჟისორი — ენცო ჯ. კასტელარი (Enzo G. Castellari)
„Gialloparma“ (1999), რეჟისორი — ალბერტო ბევილაკვა (Alberto Bevilacqua)
„Encantado“ (2002), რეჟისორი — კორადო კოლომბო (Corrado Colombo)
„მონეცის დაბრუნება“ (2005), რეჟისორი — კარლო ვანძინა (Carlo Vanzina)
„ორი ოჯახი“ (2007), რეჟისორები — ბარბარა ვალასი (Barbara Wallace) და თომას ვოლფი (Thomas R. Wolfe)
„Il sole nero“ (2007), რეჟისორი — კშიშტოფ ზანუსი
ტელევიზია
„Addio e ritorno“ (1995), რეჟისორი — როდოლდო რობერტი (Rodoldo Roberti) — სატელევიზიო ფილმი
„Tequila e Bonetti“ (2000), რეჟისორები — ბრუნო ნაპი (Bruno Nappi) და კრისტიან ი. ნაიბი II (Christian I. Nyby II); ეპიზოდი: „მოიპარა გული“ — სატელევიზიო სერიალი
„La casa delle beffe“ (2000), რეჟისორი — პიერ ფრანჩესკო პინჯიტორე (Pier Francesco Pingitore) — სატელევიზიო მინისერიალი
„Ricominciare“ (2000—2001), სხვადასხვა რეჟისორი — საპნის ოპერა
„Piccolo mondo antico“ (2001), რეჟისორი — ჩინძია ტორინი (Cinzia TH Torrini) — სატელევიზიო სერიალი.
„Incantesimo 4“ (2001), რეჟისორები — ალესანდრო კანი (Alessandro Cane) და ლეონარდო კასტელანი (Leandro Castellani) — სატელევიზიო სერიალი.
„Elisa di Rivombrosa“ (2003), რეჟისორი — ჩინძია ტორინი (Cinzia TH Torrini) — სატელევიზიო სერიალი
„La caccia“ (2005), რეჟისორი — მასიმო სპანო (Massimo Spano) — სატელევიზიო მინისერიალი
„Provaci ancora Prof“ (2005), რეჟისორი — როსელა ლცო (Rossella Izzo); ეპიზოდი: „La mia compagna di banco“ — სატელევიზიო მინისერიალი
„Capri“ (2006), რეჟისორები — ფრანჩესკო მარა (Francesco Marra) და ენრიკო ოლდოინი (Enrico Oldoini) — სატელევიზიო სერიალი
„ქალბატონი დეტექტივი“ (2007), რეჟისორი — ჩინძია ტორინი (Cinzia TH Torrini) — სატელევიზიო მინისერიალი
„კომისარი რექსი“ (2008), რეჟისორი — მარკო სერაფინი (Marco Serafini) — სატელევიზიო მინისერიალი
„Capri 2“ (2008), რეჟისორები — ანდრეა ბარძინი (Andrea Barzini) და ჟორჯო მოლტენი (Giorgio Molteni) — სატელევიზიო სერიალი
„Il giudice Mastrangelo 3“ (2009), რეჟისორი — ენრიკო ოლდოინი (Enrico Oldoini) — სატელევიზიო ფანტასტიკა
რესურსები ინტერნეტში
კასპარ კაპარონის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 1964
იტალიელი მსახიობები
დაბადებული 1 აგვისტო
Centromyrmex sellaris sellaris

Centromyrmex sellaris sellaris — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Centromyrmex-ის გვარიდან.
სქოლიო
ჭიანჭველები
მონტელიბანო

მონტელიბანო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კორდობის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 59 690 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 820 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კორდობის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
კორდობის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მონდი

მონდი (ფრანგ. Le Monde - მსოფლიო) — ფრანგული ყოველდღიური საღამოს გაზეთი; ტირაჟი 2004 წელს შეადგენდა 371.803 ასლს. საფრანგეთის მთავარ, საუკეთესო რეპუტაციის გაზეთად ითვლება.
არსებობს მსგავსი სახელწოდების ჟურნალიც - Le Monde diplomatique, რომელშიც მონდს 51% წილი აქვს, თუმცა რედაქციით ჟურნალი დამოუკიდებელია.
გაზეთი დაარსდა ჰიუბერ ბოვ-მერის მიერ გენერალი დე გოლის თხოვნით გერმანული არმიის პარიზიდან განდევნის შემდეგ მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში. გაზეთმა ფორმატი Le Temps-გან ისესხა, რომელსაც რეპუტაცია ოკუპაციის პერიოდში საკმაოდ შეერყა. ბოვ-მერის მოთხოვნით გაზეთს სრული სარედაქციო თავისუფლება უნდა ჰქონოდა. მისი პირველი გამოცემა 1944 წლის 19 დეკემბერს გამოჩნდა. ინტერნეტ-ვერსია 1995 წლის 19 დეკემბრიდან არის ხელმისაწვდომი.
გაზეთის მიმდინარე სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე და გამოცემის დირექტორია ჟან-მარი კოლომბანი, ხოლო მთავარი რედაქტორი - ჟერაჯ კურტუა. გაზეთის ერთ-ერთი მთავარი პოლიტიკური კარტუნისტია პლანტუ, რომლის ნამუშევარი ხშირად გაზეთის მთავარ გვერდზე გამოდის.
რესურსები ინტერნეტში
„მონდის“ საიტი.
საფრანგეთის გაზეთები
ფრანგულენოვანი გაზეთები
Dolichoderus parvus

Dolichoderus parvus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Canchaque District

Canchaque District is one of eight districts of the province Huancabamba in Peru.
References
კუბური ნიანგი

კუბური ნიანგი — ქვეწარმავალი ნამდვილი ნიანგების ოჯახიდან. გავრცელებულია კუბის რამდენიმე კუნძულზე.
გარეგნობა
ზრდასრული ნიანგის საშუალო სიგრძე 2,4 მეტრია, ხოლო ზოგიერთის სიგრძე 3,5 მეტრსაც აღწევს. მდედრები, როგორც წესი მამრებზე უფრო პატარა ზომის არიან. სახე საკმაოდ მოკლე და განიერი აქვს. კბილების რაოდენობა 60-68 ერთეულს შეადგენს. უკანა კბილები წინასთან შედარებით უფრო განიერი აქვს, რაც საშუალებას აძლევს ადვილად გატეხოს კუს ბაკანი.
კუბურ ნიანგს გააჩნია სხვა ნიანგებისაგან განმასხვავებელი რამდენიმე მახასიათებელი: უფრო ღია ფერის შეფერილობა, გრძელი და ძლიერი ფეხები, დაფარულია დიდი ზომის ქერცლით, ის გაცილებით დიდ დროს ატარებს ხმელეთზე და შეუძლია კოლექტიური მოქმედება. ყვითელი და შავი ლაქებით, სხეულის მისთვის დამახასიათებელი მოხატულობის გამო, ამ სახეობას ხშირად მარგალიტის ნიანგებს უწოდებენ.
კუბურ ნიანგს შეუძლია სიამის და ამერიკულ ნიანგებთან შეჯვარება. ჰიბრიდებმა შეიძლება მემკვიდრეობით ორივე მშობლისთვის დამახასიათებელი შეფერილობა მიიღონ. მათ ასევე შეუძლიათ გამრავლებაც.
ცხოვრების წესი
კუბური ნიანგი ბუნებრივ პირობებში გვხვდება კუნძულ ხუვენტუდსა და საპატის ჭაობში. ეს გავრცელების ყველაზე მცირე არეალია ნიანგების ყველა სახეობებს შორის. ადრე გავრცელებული იყო კაიმანისა და ბაჰამის კუნძულებზეც. უპირატესობას ანიჭებს მტკნარ წყალსატევებს, თუმცა მარილიან წყალშიც შეუძლია ცხოვრება.
ამ სახეობის ნიანგები ძირითადად იკვებებიან თევზებით, კუებით, პატარა ძუძუმწოვრებით, ახალგაზრდა ასაკში აგრეთვე კიბოსნაირებით და მწერებით. ნადირობისას მათ ზოგიერთი სახეობის ალიგატორის მსგავსად საკმაოდ მაღალ სიმაღლეზე შეუძლიათ ახტომა.
მათი შეწყვილების პერიოდი გრძელდება მაისიდან-აგვისტომდე. მდედრი ნიანგი როგორც წესი დებს 30-40 კვერცხს. ბუნებრივ პირობებში კვერცხებისათვის თხრის ორმოს, თუმცა ტყვეობაში დაფიქსირებულა ბუდის მშენებლობის შემთხვევაც, რაც განპირობებული უნდა იყოს გარემო პირობებით.
პოპულაცია
ამჟამად სახეობის პოპულაცია მოიცავს 3000-6000 ერთეულს. 1950-1960-იან წლებში გავრცელებული იყო ნიანგების მოსაშენებელი ფერმები, რომლებიც მათ ხორცისა და ტყავის მისაღებად იყენებდნენ. ამის გამო მოხდა რამდენიმე ჰიბრიდული ჯიშის გამოყვანა, რომელთა ძირითადი სახეობისაგან იზოლაციაც იგეგმება. კუბური ნიანგი შეტანილია წითელ წიგნში, როგორც გადაშენების პირას მყოფი სახეობა.
იხილეთ აგრეთვე
ნიანგები
რესურსები ინტერნეტში
crocodilian.com: Crocodylus rhombifer
კუბური ნიანგი zooclub.ru-ზე
Crocodylus rhombifer
ნიანგები
Aue-Schwarzenberg

Aue-Schwarzenberg is a former district in Saxony, Germany. It was bounded by (from the south and clockwise) the Czech Republic and the districts of Vogtlandkreis, Zwickauer Land, Stollberg and Annaberg.
History
The Ore Mountains were virtually unsettled in the early Middle Ages. There was an isolated monastery as early as the 12th century. Most of the towns in the mountains were founded in the 16th century, after the discovery of deposits of silver and tin. At this time the region was purchased by the aspiring state of Saxony (1533).
The districts of Aue and Schwarzenberg were established in 1873. In 1994 both districts were merged in order to form a new district, which was called Westerzgebirgskreis and was one year later renamed to the present name (Aue-Schwarzenberg). On 1 August 2008 it was merged into the new district Erzgebirgskreis.
Geography
The district was located in the western part of the Ore Mountains. The crest of this mountain range forms the southern border of the district, which is also the German-Czech border. The highest peak in the district is the Auersberg (1019 m), second highest mountain of Saxony after the Fichtelberg.
The source of the Zwickauer Mulde is located in the district. From here it runs northwards to Zwickau.
Coat of arms
Towns and municipalities
See also
Free Republic of Schwarzenberg
External links
Official website
Unofficial website
Former districts of Saxony
States and territories disestablished in 2008
ნაგალა მეხილეობა

ნაგალა მეხილეობა — დაბალტანიანი ხეხილის (უმეტესად ვაშლისა და მსხლის) გაშენება. ნაგალა (ჯუჯა, ქონდარა) ხეხილს თავისი ბიოლოგიური თვისებების გამო მაღალმზარდ ხეხილთან შედარებით მთელი რიგი უპირატესობა აქვს, რომელთაგან აღსანიშნავია ადრე მსხმოიარობა (დარგვიდან მე-3—მე-4 წელს), უხვი და მყარი მოსავლიანობა, ხილის მაღალი ხარისხი, მოვლის სიადვილე და სხვა. ნაგალა ხეხილის გასაშენებლად იყენებენ ნაგალა ტიპის საძირეებს. ვაშლისათვის ძირითადი ნაგალა საძირეა პარადისის სხვადასხვა ფორმა, ნახევრად ნაგალასი — დუსენი. მსხლისათვის იყენებენ კომშის ზოგიერთ ფორმას.
საქართველოში ვაშლის ბაღები ძირითადად დუსენის ნახევარნაგალა საძირეებზე შენდება. გარკვეული ადგილი უკავია აგრეთვე პარადისის ნაგალა საძირეზე გაშენებულ ბაღებსაც. ნაგალა ხეხილს ფართოდ იყენებენ აგრეთვე ძლიერმოზარდი ახალგაზრდა ხეხილის ბაღების შესამჭიდროებლად, რაც უზრუნველყოფს ფართობის ერთეულზე მოსავლიანობის მნიშვნელოვან ზრდას.
ნაგალა ხეხილი, მცირე სიმძლავრის ფესვთა სისტემის გამო, სათანადო მოვლისა და სარწყავი წყლით უზრუნველყოფის პირობებში, კარგად ხარობს ფერდობებზე არაღრმა (0,5 მ) ნიადაგებზეც. თუ ასეთი პირობები არ არის, ნაგალა ხეხილის გაშენება, მიზანშეუწონელია.
ლიტერატურა
მებაღეობა
Yesterdays (Yes album)

Yesterdays (Yes album)
Yesterdays is the first compilation album by the English progressive rock band Yes, released in February 1975 on Atlantic Records. It consists of material previously recorded for the band's first two studio albums, Yes (1969) and Time and a Word (1970), "Dear Father" their 1970 B-side of the single "Sweet Dreams", and the full version of their cover of "America" by Simon & Garfunkel. "America" was previously unreleased on a Yes album having only been released on an Atlantic Records' sampler album "The New Age of Atlantic" in 1972 (the inner sleeve note that it was on that album's predecessor "The Age of Atlantic" is incorrect). Yesterdays is the last Yes album to feature cover artwork by Roger Dean until the 1980 album Drama.
Track listing
Personnel
Jon Anderson – lead vocal, backing vocals, percussion
Peter Banks – electric guitar (2-8)
Steve Howe – electric guitar ("America")
Chris Squire – bass guitar, backing vocals
Tony Kaye – keyboards (2-8)
Rick Wakeman – keyboards ("America")
Bill Bruford – drums, percussion
Charts
Album
Single
References
"Top Pop Albums 1955-2001", Joel Whitburn, c.2002
Albums with cover art by Roger Dean (artist)
Albums produced by Eddy Offord
Yes (band) compilation albums
1975 compilation albums
Atlantic Records compilation albums
ფრასინი (დონდუშენის რაიონი)

ფრასინი (დონდუშენის რაიონი)
ფრასინი — სოფელი მოლდოვაში, დონდუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 202 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 306 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დონდუშენის რაიონის სოფლები
სტეპანოვკა (ალშეევის რაიონი)

სტეპანოვკა (ალშეევის რაიონი)
სტეპანოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 48 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია აკსიონოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 13 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
ალშეევის რაიონის სოფლები
იოანე, სტეფანე და ესაია

იოანე, სტეფანე და ესაია — წმინდათა და მართალთა ქრისტეს საფლავისათა: იოანე, სტეფანე და ესაია ქართველთა. საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის წმინდანნი, ხსენების დღე ახალი სტილით 17 ნოემბერი (4 ნოემბერი).
წმინდა იოანე, სტეფანე და ესაია ქართველების შესახებ ცნობები მხოლოდ საეკლესიო კალენდარმა შემოგვინახა.
წმინდანთა დასში მართლად იწოდებიან ის ქრისტიანები, რომელთაც მთელი ამქვეყნიური ცხოვრება ღვთის დიდებასა და ერის სამსახურში გალიეს. მათი ცხოვრება თავის თავში იტევს ღირსი და ღმერთ-შემოსილი მამების, აღმსარებლებისა და მოწამეების ღვაწლს.
საქართველოს ეკლესიაში გაბრწყინებულ წმინდანთა შორის სულ ოთხი წმინდანია მართლის წოდებითა და ღვაწლით კანონიზირებული. მათ შორის - ყველასათვის კარგად ცნობილი, ერის მამად და უგვირგვინო მეფედ წოდებული ილია ჭავჭავაძე და დრო-ჟამისა და ჩვენი უდებების გამო დავიწყებული წმინდანები: იოანე, სტეფანე და ესაია ქართველენი. მათ ხსენებას საქართველოს სამოციქულო ეკლესია უკვე რამდენიმე საუკუნეა აღასრულებს.
როგორც მეცნიერები და მკვლევრები ვარაუდობენ, წმინდანები იერუსლიმში მოღვაწეობდნენ და იყვნენ ქრისტეს საფლავის საპატიო მცველები.
იხილეთ აგრეთვე
ქართველი წმინდანები
ლიტერატურა
დეკანოზი ზაქარია (მაჩიტაძე), მანანა ბუკია, მაკა ბულია. „ქართველ წმიდანთა ცხოვრება“, თბილისი, 2004 წ.
ქართველი წმინდანები
563

563
მოვლენები
კოლუმბამ დააარსა მონასტერი კუნძულ აიონაზე.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ლესინდი

ლესინდი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ლასურიაშის თემში. მდებარეობს მდინარე ლაჯანურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 620 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 52 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნების თავისუფლება

ნების თავისუფლება (ან , ლათ. liberum arbitrium) — ფილოსოფიური კატეგორია, რომელიც ასახავს ადამიანის მოქმედების თვითმყოფადობისა თუ განსაზღვრულობის ავტონომიურ პრობლემას. ნების თავისუფლების საკითხი უპირატესად დაკავშირებულია პიროვნების იურიდულ და მორალურ პასუხისმგებლობასთან. ამ უძველესი პრობლემის გარეშემო კამათის ისტორია იწყება ჯერ კიდევ სოკრატეს დროიდან. ახალი დროის ფილოსოფიაში გამოიკვეთა პრობლემის ორ ძირითად, თუმცა ცალმხრივ, დეტერმინისტულ და ინდეტერმინისტულ პოზიციებს შორის ზღვარის პირობითობა. მაგრამ თვით პრობლემის ანტინომიურობამ განაპირობა ეკლექტიკური თვალსაზრისების სიჭარბე, ასეთია, მაგალითად, იმანუელ კანტის დუალისტური თეორია, რომლის მიხედვით ადამიანი, როგორც გონიერი არსება, თავისუფალი ნების მქონეა, ხოლო ემპირიულ სამყაროში, სადაც ბუნებრივი აუცილებლობა ბატონობს, მისი ნება დეტერმინირებულია, იგი არათავისუფალია.
ჰეგელი ნების თავისუფლებას მიაწერს არა ადამიანს, არამედ „მსოფლიო სულს“, რომელიც განახორციელებს ნების თავისუფლების „წმინდა“ იდეას. XIX საუკუნის დასასრულისა და XX საუკუნეში ფილოსოფიაში ჭარბობდა ვოლუნტარისტული და პერსონალისტური ინდეტერმინიზმი. ფართოდ იყო წარმოდგენილი აგრეთვე ათეისტური ეგზისტენციალიზმის თვალსაზრისი, რომელიც აბსოლუტური თავისუფლებით აღჭურვილ ადამიანს უპირისპირებს გარესამყაროს და ამით ნების თავისუფლება არსებითად თვითნებობამდე დაჰყავს. ზოგიერთი რელიგიური ფილოსოფიური შეხედულებით ადამიანი აბსოლუტურად არის დამოკიდებული ღვთაებრივ ნებაზე.
რესურსები ინტერნეტში
ლიტერატურა
Шопенгауэр А., О свободе воли, Полн. собр. соч., т. 4. М., 1910;
Виндельбанд В., Прелюдии, философские статьи и речи, пер. с нем., СПБ, 1904;
Ricoeur P., Le volontaire et l'involontaire, P., 1949 (Philosophie de la volonte, t. 1);
Spakovsky A, von, Freedom, determinism, indeterminism, The Hague, 1963.
ნების თავისუფლება
თეოლოგია
შენქოის ხიდი

შენქოის ხიდი— ხიდი თურქეთში, ზილკალეს ციხის ზემოთ, ფორტუნასუსა და ჩათქოის წყლის ხერთვისამდე. იგი მდინარე ფორტუნასუს ერთ-ერთ ყველაზე შევიწროებულ ადგილასაა აგებული. კამარის მოხაზულობა ნახევარწრიულია. მალის კონსტრუქცია თაღისა და თაღს ზედა ნაშენისაგან შედგება. ხიდის ორივე მხარის საპირე რკალის წყობაში გამოყენებულია მოგრძო ფორმის კარგად დამუშავებული ქვების ერთი რიგი. საპირე ქვები ერთმანეთზეა მიწყობილი და ხიდის ორივე ნაპირს მთელ სიგრძეზე გასდევს. ხიდს ორივე მხარეს კლდოვან ქანზე საგულდაგულოდ მიდგმული მაღლივი ბურჯები აქვს ამოყვანილი. საკუთრივ ნახევარწრიული რკალის ქუსლები კი ბურჯების დასაწყისშია შესმული. მოგვიანებით მასზე რკინაბეტონის თანამედროვე ხიდი დაუშენებიათ, ამიტომ მისი აზომვა არ ხერხდება.
ლიტერატურა
ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 72 ISBN 978-9941-0-6458-6.
თურქეთის ხიდები
დრანდა

დრანდა — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გულრიფშის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ათარბეკოვკა, ზემო ფშაფი, ქვემო ფშაფი, შაუმიანოვკა). მდებარეობს სამურზაყანოს დაბლობზე, მდინარე პატარა კოდორის ნაპირას, ამიერკავკასიის რკინიგზის მაგისტრალსა და შავიზღვისპირა გზატკეცილზე. ზღვის დონიდან 40 მ, გულრიფშიდან 9 კმ., სოხუმიდან 18 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
დრანდის ეკლესია
სოფელში მდებარეობს ხუროთმოძღვრების ძეგლი დრანდის ეკლესია. იგი VI-IX საუკუნეების ძეგლია. ქართველი მეცნიერი გიორგი ჩუბინაშვილი დრანდას მცხეთის ჯვრის ერთ-ერთ ვარიაციად განიხილავდა, სადაც ქართულ მხატვრულ გაგებასთან ბიზანტიური ხასიათის ელემენტებია შერწყმული. სხვა შეხედულებით დრანდა ბიზანტიის იმპერატორ იუსტინიანე დიდის ბრძანებით, 551 წელს აიგო და თავიდან კონსტანტინოპოლის ეკლესიის, აბაზგიის ეპარქიის დაქვემდებარებაში იყო.
VIII საუკუნეში, დრანდა აფხაზეთის ანუ დასავლეთ საქართველოს საკათალიკოსოს ეპარქიის ცენტრად იქცა, რომელმაც აქ XVII საუკუნემდე იარსება. დრანდის ბოლო ეპისკოპოსი გაბრიელი აბაზებისა და აბსარების შემოსევების გამო იძულებული გახდა იერუსალიმში წასულიყო.
1637 წელს, ტაძარი მთლიანად გაძარცვეს და გადაწვეს თურქმა დამყრობლებმა. 1878 წელს, რუსეთ-ოსმალეთის ომის დროს ტაძარი ხელმეორედ დაიწვა და ფრესკები განადგურდა. 1880 წლიდან, რუსული კოლონიური მმართველობის პერიოდში, სხვა ტაძრებთან ერთად ხდება დრანდის „რუსიფიკაციაც“. დრანდას ჯერ კიდევ მაშინ დაადგეს რუსული ყაიდის ხახვისებრი გუმბათი.
1928 წელს კომუნისტებმა დრანდის ტაძარი გააუქმეს, ეკლესიის შენობის ნაწილი, სასჯელაღსრულების დაწესებულებად, ციხედ გადაკეთდა, რომელიც დღემდე მოქმედებს, ნაწილში კი გულრიფშის რაიონის რაიოკომი და სკოლა-ინტერნატი განთავსდა. XX საუკუნის 70-იან წლებში დრანდის ტაძრის რესტავრაცია განხორციელდა. 2006 წელს დრანდის ტაძარს ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.
2011 წელს, კი აფხაზეთის დე-ფაქტო მთავრობამ 40-მდე ტაძარი, მათ შორის დრანდაც, ე.წ „აფხაზურ ეკლესიას“ უვადო სარგებლობაში გადასცა. ტაძარი ოკუპაციის შემდეგ რუსულ ყაიდაზე, მთლიანად თეთრად გადაღებეს; ჩააყენეს ათამდე ვერცხლისფრად შეღებილი კარ-ფანჯარა, რის გამოც დახვრიტეს ეკლესიის კედლები; დაამონტაჟეს ვიდეოსათვალთვალო სისტემა; ტაძრის გარშემო მთლიანად მოხსნეს მიწის ფენა, ისე რომ არქეოლოგიური კვლევა არ მომხდარა. რეკონსტრუქციამ შეიწირა ტაძრის უნიკალური სანათლავი ემბაზი, რომელიც VII საუკუნით თარიღდებოდა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დრანდა უკვე რუსული ეკლესიაა ამერიკის ხმა
სქოლიო
დრანდის თემის სოფლები
ვარზაჰანი

ვარზაჰანი — XII საუკუნის ეკლესია და ნამონასტრალი სოფელ უღრაკთან (ყოფილი ვარზაჰანი), ბაიბურთიდან ჩრდილო-დასავლეთით 10 კმ-ში, აღმოსავლეთ თურქეთში.
ისტორია
შუა საუკუნეებში ამ სახელწოდების დასახლება არსებობდა ბაიბურთიდან ჩრდილო-დასავლეთით 9 კმ-ში, საქართველოს სამხრეთ-დასავლეთ ისტორიულ კუთხე სპერში. XVIII საუკუნეში მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენდნენ სომხები, რომელთაც ოსმალეთის იმპერიამ გენოციდი მოუწყო. ამავე პერიოდში უნდა დაზიანებულიყო მონასტერიც. 1849 წელს ტრაპიზონიდან მოსულამდე მოგზაურობის შემდგომ, ბრიტანელმა არქეოლოგმა ოსტინ ჰენრი ლეიარდმა მოიხსენია ვარზაჰანის ნანგრევები ერთადერთ ღისშესანიშნაობად, რომელსაც იგი თავის გზაზე შეხვდა.
XIX საუკუნის ბოლოს ამ მხარეებში იმოგზაურა ფრანგმა მეცნიერმა, მხატვარმა და ენტომოლოგმა თეოფილე დეიროლმა, რომელმაც მოგვიანებით გამოქვეყნებულ თავის გრავიურებში ვარზაჰანისა და მახლობელ ბეშ ქილისეს ეკლესიებს ქართული უწოდა.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
The Varzahan Churches
სქოლიო
თურქეთის მონასტრები
ქართული ეკლესია-მონასტრები ტაო-კლარჯეთში
Aspern Nord station

Aspern Nord station
Aspern Nord is a station on of the Vienna U-Bahn. It is located in Aspern in the Donaustadt District. It opened in 2013.
References
Buildings and structures in Donaustadt
Railway stations opened in 2013
Vienna U-Bahn stations
2013 establishments in Austria
Railway stations in Austria opened in the 2010s
Lasioglossum mesoviride

Lasioglossum mesoviride — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1974 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
mesoviride
Lasioglossum schwarzi

Lasioglossum schwarzi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1985 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
schwarzi