PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კამენსკ-შახტინსკის ქრისტეს შობის ეკლესია

კამენსკ-შახტინსკის ქრისტეს შობის ეკლესია — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ კამენსკ-შახტინსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. ეკლესიის მშენებლობის დაწყება ცნობილი არაა, თუმცა იგი დასრულდა 1886 წელს, ხოლო ეკლესია დაანგრიეს 1950 წელს.
ისტორია
კამენსკ-შახტინსკის ქრისტეს შობის ეკლესიის მშენებლობა დაასრულეს 1866 წელს. ეკლესია მდებარეობდა თანამედროვე ქალაქის ცენტრში დონეცკის პროსპექტზე. ეკლესიას საკმაოდ მოცულობითი იყო, მას ჰქონდა სამი საკურთხეველი. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხი იყო იესო ქრისტეს შობის სახელზე, მარცხენა საკურთხეველი ნაკურთხი იყო ღვთისმშობლის ხარების სახელზე, ხოლო მარჯვენა საკურთხეველი ნაკურთხი იყო მირქმის სახელზე. 1890 წელს ეკლესიასთან ააშენეს საეკლესიო სამრევლო სკოლა.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების პერიოდში ეკლესია არ დაუხურავთ, მასში მიმდინარეობდა ღვთისმსახურება ასევე მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში. ეკლესიის სახელწოდებიდან გამომდინარე, რომელ მოედანზეც იგი მდებარეობდა ქრისტეს შობის მოედანი (ამჟამად მას შრომის მოედანი ეწოდება) და ქრისტეს შობის ქუჩა (ამჟამად ხალტურინის ქუჩა ეწოდება) ეწოდა.
კამენსკ-შახტინსკის ქრისტეს შობის ეკლესია დახურეს 1950 წელს, ხოლო 1960 წელს ნიკიტა ხრუშჩოვის ანტირელიგიური კამპანიის პერიოდში დაანგრიეს. კარლ მარქსის პროსპექტის № 50-ე სახლის ეზოში, იმ ადგილზე სადაც ეკლესია იდგა, აღმართულია ჯვარი მემორიალური დაფით.
რესურსები ინტერნეტში
Станицы Каменской Христорождественская церковь
Главную цитадель Каменска ломали в «длинном» году
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატაბალახა

კატაბალახა — მრავალწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი კატაბალახასებრთა ოჯახისა. გვარში 200-ზე მეტი სახეობაა.
გავრცელებულია მთელ ევრაზიაში, სამხრეთ ამერიკის ანდებსა და ჩრდილოეთ ამერიკის ზომიერ სარტყელში. საქართველოში იზრდება 10 სახეობა (მათგან 2 კავკასიის ენდემია). სამკურნალო კატაბალახა ყველაზე ფართოდ გავრცელებული სახეობაა. 1,5 მ-მდე სიმაღლის ვარდისფერყვავილებიანი ბალახია. ბევრია საქართველოს ტყისპირებსა და ბუჩქნარებში. ფესურა და ფესვები შეიცავს ეთეროვან ზეთს, ვალერიანის მჟავას, ძმარმჟავას და ჭიანჭველმჟავას, ალკალოიდებს, მთრიმლავ ნივთიერებებს, შაქარს. საქართველოში იზრდება აგრეთვე კოლხური კატაბალახა, რომელიც ასევე დიდი რაოდენობით შეიცავს ეთეროვან ზეთს და ვალერიანის მჟავას.
კატაბალახას პრეპარატებს (ექსტრაქტი, ნაყენი სპირტსა და ეთერზე) იყენებენ ნერვული აგზნების, უძილობის, გულსისხლძარღვთა სისტემის ნევროზის დროს და სხვა. კავკასიაში, უკრაინასა და ზოგ სხვა რაიონში ველური კატაბალახის ფესვებს და ფესურებს იყენებენ, სხვაგან კი კატაბალახა კულტივირებულია.
ლიტერატურა
კატაბალახასებრნი
Qaracallı

Qaracallı or Karajali may refer to:
Qaracallı, Jabrayil, Azerbaijan
Qaracallı, Khachmaz, Azerbaijan
Qaracallı, Qubadli, Azerbaijan
Qaracallı, Ujar, Azerbaijan
ლიკანის მონასტერი

ლიკანის მონასტერი
ლიკანის ღვთისმშობლის ეკლესია — შუა საუკუნეთა სამონასტრო კომპლექსისამცხე-ჯავახეთის მხარის ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, ბორჯომიდან 7 კმ-ზე, მდინარე ახოებისწყლის ხეობაში. შემორჩენილია ღვთისმშობლის ეკლესიის ნანგრევები.. არქიტექტურული მონაცემების საფუძველზე, VII-IX საუკუნის II საუკუნით ათარიღებენ. ტაძარმა ჩვენამდე ნანგრევების სახით მოაღწია.
ძეგლის აღწერა
ეკლესიის მთავარი ნაწილია აფსიდით დასრულებული ნავი. მოგვიანებით, XVI საუკუნეში, ეკლესიას მიადგეს სამრეკლო, რომელიც თითქმის მთლიანად ფარავს დასავლეთ კედელს. სამრეკლოს მასიურკედლებიანი ქვედა სართული, რომელიც დაუმუშავებელი დიდი ლოდებით არის ნაგები და კუბის ფორმა აქვს, ეკლესიაში შესასვლელს წარმოადგენს. ბარიერი შემოძღუდულ მე-2 სართულს გარედან ლილვებიანი პროფილი გასდევს. ასავლელად მიშენებულია ქვაყორის კიბე. სამრეკლოს ზედა ნაწილი კი, კერძოდ, თლილი ქვის სვეტები, რომლებსაც სახურავი ეყრდნობოდა, მონგრეულია.
სამრეკლოს შესასვლელის მარცხენა ბოძზე ქართული ასომთავრული წარწერა გვამცნობს, რომ სამრეკლო აუგიათ ბორჯომის ხეობის მფლობელ ავალიშვილთა წარმომადგენელს, ფეოდალ ქიშვარდ ავალიშვილსა და მის მეუღლე თამარს — ქართლის მეფე ლუარსაბ I-ის ასულს.
თავად ტაძრის აღსავლის კარზე ყოფილა კიდევ ერთი წარწერა (XVII საუკუნის I ნახევარი. დღეს დაკარგულია) იუწყებოდა რომ გივი ავალიშვილსა და მის მეუღლე სოფიო მეფის ასულს აღუდგენიათ აღსავლის კარი.
ლიტერატურა
გოგოლაძე თ., ბორჯომის ხეობის ისტორიული და ხუროთმოძღვრული ძეგლები (გზამკვლევი), თბ., 2014 გვ. 45
აბულაძე ვ., ბორჯომის ხეობის წარსული და აწმყო, თბ., 1983
ზაქარაია ზ., თბილისი. ბორჯომი. ვარძია, თბ. 1977
მაკალათია ს., ბორჯომის ხეობა ისტორიულ-ეთნოგრაფიული ნარკვევი, თბ., 1957
ხოშტარია დ., IX-X საუკუნეების ხუროთმოძღვრული ძეგლები ბორჯომის ხეობაში, საკანდიდატო დისერტაცია და ავტორეფერატი, თბ., 1987
სქოლიო
ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ზაბელი

ზაბელი (დ. 27 იანვარი, 1216 / 25 იანვარი, 1217 — გ. 23 იანვარი, 1252) — კილიკიის სომეხთა სამეფოს დედოფალი (1219–1252).
ზაბელი დედოფალი ორი ძმის რუბენ II-ისა და მლეჰის მმართველობის შემდეგ გახდა. სახელმწიფო ინტერესების გამო იძულებით გაათხოვეს ჰეთუმ I-ზე, დიდი ხნის განმავლობაში ზაბელი მასთან ცხოვრებაზეც კი უარს ამბობდა, თუმცა საბოლოოდ კილიკიის სომეხთა სამეფოს მმართველი ჰეთუმ I გახდა და ახალ ჰეთუმიანების დინასტიას დაუდო სათავე.
ლიტერატურა
Engel, Pál (Author) – Pálosfalvi, Tamás (Translator): The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526; I.B. Tauris, 2005, London and New York; ISBN 1-85043-977-X
Ghazarian, Jacob G: The Armenian Kingdom in Cilicia during the Crusades: The Integration of Cilician Armenians with the Latins (1080–1393); RoutledgeCurzon (Taylor & Francis Group), 2000, Abingdon; ISBN 0-7007-1418-9
Nersessian, Sirarpie Der: The Kingdom of Cilician Armenia (in: Setton, Kenneth M.: (General Editor) – Wolff, Robert Lee – Hazard, Harry W. (Editors): A History of the Crusades – Volume II: The Later Crusades, 1189–1311; The University of Wisconsin Press, 1969, Madison, Milwaukee and London; ISBN 978-0-299-04834-1)
Nickerson Hardwicke, Mary: The Crusader States, 1192–1243 (in: Setton, Kenneth M.: (General Editor) – Wolff, Robert Lee – Hazard, Harry W. (Editors): A History of the Crusades – Volume II: The Later Crusades, 1189–1311; The University of Wisconsin Press, 1969, Madison, Milwaukee and London; ISBN 978-0-299-04834-1)
Runciman, Steven: A History of the Crusades – Volume III.: The Kingdom of Acre and the Later Crusades; Cambridge University Press, 1988, Cambridge; ISBN 0-521-06163-6
სქოლიო
კილიკიის სომეხთა სამეფოს მეფეები
დაბადებული 27 იანვარი
დაბადებული 1216
დაბადებული 25 იანვარი
დაბადებული 1217
გარდაცვლილი 1252
გარდაცვლილი 23 იანვარი
ბელიზი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბელიზი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბელიზმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბელიზი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გურიანთა (მრავალმნიშვნელოვანი)

გურიანთა (მრავალმნიშვნელოვანი)
გურიანთა შეიძლება აღნიშნავდეს:
გურიანთა — სოფელი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში
გურიანთა — ნეოლითური ნამოსახლარი საქართველოში
იოსებ ბებუთაშვილი

იოსებ ბებუთაშვილი
იოსებ აღას ძე ბებუთაშვილი — XVIII საუკუნის თბილისის სავაჭრო-საფინანსო წრეების წარმომადგენელი და ერეკლე II-ის მიშკარბაში; აღა ბებუთაშვილის შვილი.
ბიოგრაფია
იოსებ ბებუთაშვილი იყო თბილისის სავაჭრო-საფინანსო წრეების წარმომადგენელი, ერეკლე II-ის მიშკარბაში (მონადირეთუხუცესის შემცვლელი სახელო XVIII ს. II ნახევარში). ეს სახელო მან 1784 წელს მიიღო. როგორც თვითონვე წერს, ამ თანამდებობაზე მას ფაქტობრივად, არც უმუშავია. უფრო ხშირად მეზობელ სახანოებში დესპანის როლს ასრულებდა ან სხვა საგანგებო დავალებით იყო დაკავებული. აღა-მაჰმად-ხანის მიერ თბილისის აოხრების შემდეგ ბებუთაშვილი მეფის ბრძანებით თბილისის აღდგენაზე მუშაობდა (როგორც ჩანს, ძირითადად საქმის სამეურნეო–საფინანსო მხარეს უძღვებოდა).
იხილეთ აგრეთვე
ბებუთაშვილები
ლიტერატურა
ბებუთაშვილები
ბეკი ლინჩი

ბეკი ლინჩი
რებეკა ქუინი (დ. 30 იანვარი, 1987) — ირლანდიელი პროფესიონალური რესლერი, უფრო მეტად ცნობილი სასცენო სახელით - ბეკი ლინჩი.
ადრინდელი კარიერა
რებეკამ რესლინგის შესწავლა დაიწყო 2002 წლის ივნისში ფერგალ დევიტის ხელმძღვანელობით და უკვე ხუთი თვის შემდეგ მისი პროფესიონალური დებიუტი შედგა. კარიერის დასაწყისში იგი გამოდიოდა ირლანდიურ პრომოუშენებში თავის ძმასთან ერთად, თუმცა მალევე დაიწყო ბრძოლები დანარჩენ ევროპაშიც. 2006 წელს, ერთ-ერთი მატჩის დროს, მან მიიღო თავის ქალის მერვე ნერვის სერიოზული დაზიანება, რომელიც მის შემდგომ კარიერას დიდ საფრთხეს უქმნიდა. თავდაპირველად, ექიმის პროგნოზების მიხედვით, იგი უნდა დაბრუნებულიყო რინგზე 2008 წელს, მაგრამ რებეკამ ამაზე უარი განაცხადა. 2011 წელს იგი დაბრუნდა ქალთა პრომოუშენ Shimmer-ში მენეჯერის რანგში, ხოლო 2013 წლის 8 აპრილს მან ხელი მოაწერა კონტრაქტს WWE-სთან
NXT (2013-2015)
8 აპრილს WWE-ს ოფიციალურ ვებ-გვერდზე დაიწერა ინფორმაცია იმაზე, რომ რებეკა ქუინმა ხელი მოაწერა კონტრაქტს და იმ დღიდან იგი ბეკი ლინჩის სახელით გამოვიდოდა რინგზე. 26 ივნისს NXT-ს სატელევიზიო შოუზე შედგა მისი დებიუტი, სადაც მან სამმერ რეი დაამარცხა. 3 ივლის ბეკი ლინჩი და ბეილი დამარცხდნენ გუნდ BFF-სთან (შარლოტა და საშა ბენკსი).
„ქალთა რევოლუცია“
12 ივლისს შედგა ბეკი ლინჩის, შარლოტას და საშა ბენკსის დებიუტი ძირითად როსტერში შოუ Monday Night RAW-ზე. ძირითადი დაპირისპირება კი მიდიოდა გუნდ PCB-ს (პეიჯი, შარლოტა და ბეკი ლინჩი), Bella Squad-ს (ნიკი ბელა, ბრი ბელა და ალიშა ფოქსი) და საშა ბენკსის, ნაომისა და ტამინას ალიანსს შორის.
მას შემდეგ რაც შარლოტამ მოიპოვა ქალთა ჩემპიონობა, გუნდი PCB დაიშალა. ამის შემდეგ ბეკიმ რამდენიმეჯერ სცადა შარლოტასთვის ტიტულის წართმევა, მაგრამ უშედეგოდ.
ქალთა ჩემპიონი
2016 წლის დრაფტის შემდეგ, აგვისტოში ბეკი გადავიდა ბრენდ Smackdown!live-ზე და არც თუ ისე დიდი ხნის შემდეგ იგი გახდა Smackdown-ის პირველი ქალთა ჩემპიონი PPV Backlash-ზე 11 სექტემბერს.
PPV TLC 2016-ზე ბეკი დამარცხდა სატიტულო მატჩში ალექსა ბლისის წინააღმდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
ბეკი ლინჩი WWE.com-ზე
ბეკი ლინჩის პროფილი Cagematch.net, Wrestlingdata.com-სა და Internet Wrestling Database-ზე
სქოლიო
დაბადებული 30 იანვარი
დაბადებული 1987
ირლანდიელი რესლერები
აგრარული საკითხი

აგრარული საკითხი — საკითხი საადგილმამულო ურთიერთობათა, სოფლად კლასებისა და კლასთა ბრძოლისა და სოფლის მეურნეობის განვითარების ეკონომიკური კანონების შესახებ. აგრარული საკითხი წარმოიშვა შრომის საზოგადოებრივი დანაწილების დასაწყისსა, საქონელგაცვლის განვითარებასა და საზოგადოების კლასებად დაყოფასთან ერთად. კლასობრივი უთანასწორობის განვითარებამ გამოიწვია ექსპლუატაორული კლასების მიერ მიწის საკუთრების უზურპაცია. კაპიტალიზმის ეპოქის დასაწყისისათვის თითქმის მთელი მიწა ფეოდალ-მემამულეთა კლასის ხელში იყო თავმოყრილი. მიწის მესაკუთრენი ექსპლუატაციას უწევდნენ გლეხობას მიწის ფეოდალური რენტის გადახდევინებით.
ლიტერატურა
სოფლის მეურნეობა
ალბერტო ბიგონი

ალბერტო ბიგონი (დ. 31 ოქტომბერი, 1947) — იტალიელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე.
ჯილდოები
ფეხბურთელი
კლუბი
მილანი
სერია A: 1978-79
იტალიის თასი: 1971-72, 1972–73, 1976–77
თასების მფლობელთა თასი: 1972-73
მწვრთნელი
ნაპოლი
სერია A: 1989-90
იტალიის სუპერთასი: 1990
სიონი
შვეიცარიის ჩემპიონატი: 1996-97
შვეიცარიის თასი: 1997
რესურსები ინტერნეტში
ფეხბურთელის პროფილი magliarossonera.it-ზე
დაბადებული 1947
დაბადებული 31 ოქტომბერი
იტალიელი ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
სერია B-ს ფეხბურთელები
სერია C-ს ფეხბურთელები
ნაპოლის ფეხბურთელები
პადოვის ფეხბურთელები
მილანის ფეხბურთელები
ლაციოს ფეხბურთელები
ვიჩენცის ფეხბურთელები
იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
სერია A-ს მწვრთნელები
ჩეზენის მწვრთნელები
ნაპოლის მწვრთნელები
ასკოლის მწვრთნელები
ოლიმპიაკოსის მწვრთნელები
პერუჯის მწვრთნელები
რედ ორბეხი

რედ ორბეხი
„არნოლს ჯეიკობ რედ ორბეხი“ (დ. 1917 წლის 20 სექტემბერს - 2006 წლის 28 ოქტომბერი) — ამერიკელი, ვაშინგტონ კეპიტოლზის, თრი-სიტიზ ბლექჰოუქსის და ბოსტონ სელტიქსის მთავარი მწვრთნელი. მას შემდეგ, რაც მან მწვრთნელის პოსტიდან წასვლის შესახებ განაცხადა, მან დაიწყო მსახურობა ბოსტონ სელტიქსის ოფისში პრეზიდენტის პოზიციაზე, სადაც პოსტს გარდაცვალებამდე ინარჩუნებდა. როგორც მწვრთნელმა, მან მოახერხა 938 მატჩის მოგება (მწვრთნელობიდან წასვლის დროს რეკორდი იყო) და 9 ჩემპიონის ტიტულის მოპოვება (მოგვიანებით ფილ ჯექსონმა გადაასწრო). როგორც გენერალურმა მენეჯერმა და გუნდის პრეზიდენტმა, სელტიქსმა კიდევ 7 NBA-ის ტიტული მოიგო, რაც მისი 29-წლიანი კარიერის განმავლობაში 16 თასი იყო. ამით ის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ოფიციალური გუნდის პირი გახდა ჩრდილო ამერიკის პროფესიონალურ სპორტის ისტორიაში. ის ასევე დასახელებული იქნა NBA-ის ისტორიის 10 საუკეთესო მწვრთნელს შორის.
სქოლიო
დაბადებული 1917
გარდაცვლილი 2006
Tasman Lake

Tasman Lake is a proglacial lake formed by the recent retreat of the Tasman Glacier in New Zealand's South Island.
In the early 1970s, there were several small meltwater ponds on the Tasman Glacier. By 1990, these ponds had merged into Tasman Lake.
Tasman Lake has quickened the retreat of the Tasman Glacier. Initially it did so by undercutting the cliff at the end of the glacier, causing parts of the cliff to fall into the lake. Since 2006, however, a apron of submerged glacial ice projects out from the cliff, and icebergs periodically break off the apron and float away down the lake. Because more of the glacier is now in contact with the water, its rate of retreat has increased. By 2008 the lake was about long, wide and deep, having almost doubled in area since 2000. It is expected to grow to a maximum length of about within the next one or two decades.
Tasman Lake, the glacier and the surrounding mountains are part of Aoraki / Mount Cook National Park. Taking a boat tour among the icebergs on the Tasman Lake is now a popular tourist activity. For safety reasons the small inflatable boats are not allowed closer than to the tall terminal face of Tasman Glacier. Tasman Lake can be reached by road from the nearby Mount Cook Village and a short walk from the car park at the end of the road.
Like many other geographic places in both New Zealand and Australia, it is named after Dutch explorer Abel Janszoon Tasman.
See also
Climate change in New Zealand
References
External links
New Zealand Department of Conservation - Aoraki / Mount Cook National Park
Lakes of Canterbury, New Zealand
Proglacial lakes
Mikhail Vasilyevich Shuleikin

Mikhail Vasilyevich Shuleikin (21 October 1884 - 7 July 1939) was a Soviet scientist in the field of Radio-frequency engineering, professor, academician of the USSR Academy of Sciences.
Biography
He was born in 1884 in Moscow, the son of a merchant - the owner of a wallpaper factory and two stores.
In 1908 he graduated from the St. Petersburg Polytechnic Institute, received a diploma of an electrical engineer and was left at the institute as a junior laboratory assistant of an electromachine laboratory for specialization in radio engineering. From 1908 to 1909 he served in the Army.
From 1914 to 1918 he taught at the Petrograd Polytechnic Institute, taught courses: "collector motors", "radiotelegraph generators" and directed the diploma design of radio telegraph stations and high frequency machines.
In 1913-1918 he worked at the Radiotelegraph Plant of the Maritime Department, where he organized the first factory in Russia for manufacturing radio engineering measuring instruments.
From 1919, he headed the departments of radio engineering in a number of Sovet institutes, including: Institute of National Economy. G.V. Plekhanov, Military Electrotechnical Communication Academy, Moscow Electrotechnical Institute of Communications, V.N. Podbelsky and Moscow Power Engineering Institute.
On 1 February 1933, he was elected a corresponding member of the USSR Academy of Sciences in the Department of Mathematics and Natural Sciences, 28 January 1939 - full member (academician) of the USSR Academy of Sciences in the Division of Technical Sciences (specialty - radio engineering).
Literature
Proceedings on the propagation of radio waves in the upper layers of the atmosphere.
Proceedings on the theory of long-wave antennas.
Der Empfang Elektrischer Wellen in der Drahtlosen ... Waves in the Wireless Telegraphy" Annalen der Physik IV, 25, 1908
References
Academic staff of Moscow Power Engineering Institute
Peter the Great St. Petersburg Polytechnic University alumni
Soviet engineers
1884 births
1939 deaths
დიფერენციალი

დიფერენციალი
ტერმინით დიფერენციალი შეიძლება აღნიშნული იყოს::
დიფერენციალი — მექანიკური მოწყობილობა, რომელიც ავტომობილის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნაწილია.
დიფერენციალი — დიფერენციალი მათემატიკაში — ტერმინს მრავალი მნიშვნელობა აქვს. აქედან მთავარია, სიდიდის უსასრულოდ მცირე დადებითი ნაზრდი. (იხ. დიფერენციალური აღრიცხვა)
Resen, Veliko Tarnovo Province

Resen, Veliko Tarnovo Province
Resen is a large village in Veliko Tarnovo Municipality, Bulgaria, located about 20 kilometers north of the university town of Veliko Tarnovo, just south of the River Rositsa.
Resen has a few local bars, shops and a typical Bulgarian restaurant. In summer 2007 the village centre underwent extensive improvements, including a children's play area, a supermarket, and a church. The village is served with broadband Internet access via a wireless network from the village Post Office, and also now available is wired internet.
Several families from other countries have bought and renovated properties in the village, and a guest house called Resen Lodge has been established.
References
Villages in Veliko Tarnovo Province
Formica occulta

Formica occulta — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
კვიპროსის ადმინისტრაციული დაყოფა

კვიპროსის ადმინისტრაციული დაყოფა
კვიპროსის რესპუბლიკა იყოფა 6 რაიონად (ეპარქია).
ბერძნული დაყოფა
ნიქოზია (Λευκωσία ლევქოზია, თურქ. ლევკოშა) — იყოფა ბერძნულ და თურქულ სექტორებად;
კირენია (Κερύvεια, თურქ. გირნე) — მთლიანად თურქულ სექტორშია;
ლარნაკა (Λάρνακα, თურქ. იშქელე) — ბერძნული სექტორი, მცირე ნაწილი თურქულ სექტორში;
ლიმასოლი (Λεμεσός ლემესოსი) — ბერძნული სექტორი;
პაფოსი (Πάφος, თურქ. ბაფი) — ბერძნული სექტორი;
ფამაგუსტა (Αμμόχωστος ამოხოსტოსი, თურქ. გაზიმაგუშა (მაგუშა) — უდიდესი ნაწილი მდებარეობს თურქულ სექტორში, სამხრეთი ნაწილი ბერძნულ სექტორში.
მეორე დონე
ბერძნული ნაწილი იყოფა 33 თემად:
აგია ნაპა (Αγια Ναπα)
აგიოს ათანასიოსი (Αγιοσ Αθανασιοσ)
აგიოს დომეტიოსი (Αγιοσ Δομετιοσ)
აგლანძია (Αγλαντζια)
ატინეუ (Αθηενου)
აკანტუ (Ακανθου)
ამოხოსტოსი (Αμμοχωστοσ)
არადიპუ (Αραδιππου)
გერმასოგია (Γερμασογεια)
გეროსკიპუ (Γεροσκηπου)
დერინია (Δερυνεια)
ეგომი (Εγκωμη)
იდალიონი (Ιδαλιον)
კარავასი (Καραβασ)
კატო პოლემიდია (Κατω Πολεμιδια)
კირენია (Κερυνεια)
კიტრეა (Κυθρεα)
ლაკატამია (Λακαταμια)
ლაპიტოსი (Λαπηθοσ)
ლარნაკა (Λαρνακα)
ლაცია (Λατσια)
ლემესოსი (Λεμεσοσ)
ლევკარა (Λευκαρα)
ლევკონიკო (Λευκονοικο)
ლევკოსია (Λευκωσια)
ლისი (Λυση)
მესა გიტონია (Μεσα Γειτονια)
მორფუ (Μορφου)
პარალიმნი (Παραλιμνι)
პაფოსი (Παφοσ)
პეგია (Πεγεια)
პოლის ხრისოხუსი (Πολησ Χρυσοχουσ)
სტროვოლოსი (Στροβολοσ)
თურქული დაყოფა
ჩრდილოეთი კვიპროსი იყოფა 5 რაიონად:
ლევკოშა (ნიქოზია)
მაგუშა (ფამაგუსტა)
გირნე (კირენია)
გიუზელ-იურთი (მორფუ)
იშკელე (ტრიკომო)
რესურსები ინტერნეტში
CityMayors article
Cyprus on geo.webnabor.com
კვიპროსი
Barbados at the 1988 Summer Olympics

Barbados at the 1988 Summer Olympics
Barbados competed at the 1988 Summer Olympics in Seoul, South Korea. Seventeen competitors, sixteen men and one woman, took part in twenty events in seven sports.
Competitors
The following is the list of number of competitors in the Games.
Athletics
Men
Track and road events
Women
Track and road events
Boxing
Cycling
Two male cyclists represented Barbados in 1988.
Track
Sprint
Time trial
Points race
Diving
Men
Judo
Sailing
Open
Swimming
Men
References
External links
Official Olympic Reports
Nations at the 1988 Summer Olympics
1988
Olympics
ანუკი (მომღერალი)

ანუკი (მომღერალი)
ანუკ ტეუვე (დ. 8 აპრილი, 1975) — ნიდერლანდელი მომღერალი, სიმღერების ავტორი. 1997 წელს გამოუშვა სინგლი „Nobody's Wife“, რომელმაც განსაკუთრებული ცნობადობა მოუტანა. ამის შემედგ მისი უამრავი სიმღერა მოხვდა ნიდერლანდურ და ბელგიურ ჩარტებში, მათ შორის „R U Kiddin' Me“, „Michel“, „Girl“, „Lost“, „Modern World“, „Three Days in a Row“, „Birds“ და „Woman“.
გამოშვებული აქვს 12 სტუდიური ალბომი. 2013 წელს წარადგინა ნიდერლანდები ევროვიზიაზე. ის წარსდგა სიმღერით „Birds“. ანუკი ფინალში გავიდა რაც 2004 წლის შემდეგ პირველი შემთხვევა იყო ნიდერლანდებისთვის. საბოლოოდ ტეუვემ კონკურსზე 114 ქულით მე-9 ადგილი დაიკავა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
AllMusic
სქოლიო
ნიდერლანდელი მომღერლები
ევროვიზიის კონკურსანტები
დაბადებული 8 აპრილი
დაბადებული 1975
კამანტის რაიონი

კამანტის რაიონი — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კისპიკანჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 643 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 700 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.54 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.174 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
კუსკოს რეგიონის რაიონები
კისპიკანჩის პროვინციის რაიონები
Camponotus punctulatus lillii

Camponotus punctulatus lillii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
პრაქტიკული აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი

პრაქტიკული აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი ((რუსული აბრევიაციით ИПВ) — უმაღლესი პროფესიული განათლების არასახელმწიფო საგანამანმანათლებლო დაწესებულება, რომელიც დაფუძნებულ იქნა აღმოსავლეთმცოდნეობითი განათლებისა და მეცნიერების თანაქმედების ფონდის მიერ 1993 წელს. ინსტიტუტი მდებარეობს მოსკოვში.
პრაქტიკული აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში შეასწავლიან შემდეგ ენებს: არაბული, ვიეტნამური, ინდონეზიური, ჩინური, კორეული, მალაიზიური (მალაიური), თურქული, ჰინდი, იაპონური ენები. აქვე ფუნქციონირებს მოსამზადებელი კურსები.
ინსტიტუტის 30 მასწავლებლიდან 5 პროფესორია, ხოლო 21 დოცენტი. მასწავლებელთა უმეტესობა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აზიისა და აფრიკის კურსდამთავრებულები არიან, რომელთაგან არაერთი ორივე სასწავლო დაწესებულებაში ასწავლის შესაბამის დარგებს.
სტუდენტები ინსტიტუტის დასრულებისთანავე იღებენ აღმოსავლეთმცოდნეობის, აფრიკანისტიკის ბაკალავრის ხარისხს, ხოლო 2007 წელს ინსტიტუტში გაიხსნა მაგისტრატურა, რომელიც აკრედიტებულია 2009 წლიდან.
პრაქტიკული აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი მჭიდროდ თანამშრომლობს აღმოსავლეთის ქვეყნების უმაღლეს სასწავლებლებთან, რის გამოც სტუდენტებს საშუალება ეძლევათ ენობრივი სტაჟირება გაიარონ შესასწავლი ენის ქვეყანაში. ზოგ ქვეყანაში (ვიეტნამი, კორეა, ირანი, თურქეთი) აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის სტუდენტები უფასოდ სწავლობენ ორმხრივი სახელმწიფოთაშორისო შეთანხმებების საფუძველზე.
რესურსები ინტერნეტში
პრაქტიკული აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის ოფიციალური საიტი
ლიტერატურა
Труды Института практического востоковедения / Ред. колл.: В. В. Бойцов, Г. М. Бонгард-Левин, Л. Г. Губарева, Д. В. Деопик (предс.), Б. А. Захарьин, А. М. Карапетьянц, Е. В. Маевский, А. В. Меликсетов, Д. В. Микульский, Л. В. Посувалюк, А. Л. Федорин; Отв. ред. тома: Д. В. Микульский, В. В. Орлов; Институт практического востоковедения. — М.: Восточная литература, 2005. — Т. I: Сборник статей к 10-летию ИПВ. — 296 с. — 400 экз. — ISBN 5-02-018470-5.
რუსეთის უმაღლესი სასწავლებლები
აღმოსავლეთმცოდნეობის სკოლები