PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჯოზეფ შილდკრაუტი

ჯოზეფ შილდკრაუტი (დ. 22 მარტი, 1896, ვენა — გ. 21 იანვარი, 1964, ნიუ-იორკი) — ავსტრიაში დაბადებული ამერიკელი თეატრისა და კინო მსახიობი. შილდკრაუტი ებრაული წარმოშობის იყო. მისი ოჯახი აშშ-ში XX საუკუნის დასაწყისში გადასახლდა. მიღებული აქვს ოსკარის ჯილდო.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკელი მსახიობები
დაბადებული 22 მარტი
დაბადებული 1896
გარდაცვლილი 21 იანვარი
გარდაცვლილი 1964
ამერიკელი ებრაელები
ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები
ბლედოუს უდაბნო

ბლედოუს უდაბნო — ქვიშიანი უდაბნო პოლონეთში. მდებრარეობს სილეზიის მთიანეთში, სილეზიის სავოევოდოში. მისი ფართობია 32 კმ².
უდაბნოში, მთელი ცენტრალური ევროპის მასშტაბით, ზღვის სანაპიროდან მოშორებით მდებარე ქვიშის უდიდესი მარაგია, რომელიც წარმოიქმნა ათასობით წლის წინ, მყინვარების დნობის შედეგად. ქვიშის ფენების სისქე 40-70 მეტრია. ბოლო ხანებში ქვიშამ შემცირება დაიწყო.
მეორე მსოფლიო ომის დროს, ამ ტერიტორიაზე გერმანელები წვრთნიდნენ აფრიკის კორპუსს, ცდიდნენ იარაღს უშუალოდ აფრიკაში გამოყენებამდე.
რესურსები ინტერნეტში
Poland's travel site (scroll down the page!)
Błędów Desert (to view the photo gallery, scroll down the page!)
Polish Sahara Association
Wikimapia-Entry
პოლონეთის უდაბნოები
ბელოვარ-ბილოგორა

ბელოვარ-ბილოგორა
ბელოვარ-ბილიგორის ჟუპანია — ჟუპანია ხორვატიის ცენტრალურ ნაწილში. სახელწოდება მიიღო უდიდესი ქალაქისა და ადმინისტრაციული ცენტრის ბელოვარისა და ოლქის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარე მთების ჯაჭვის ბილოგორის მიხედვით. ფართობი — 2640 კმ². მოსახლეობა — 133 084 (2001).
ეროვნული შემადგენლობა ასეთია:
ხორვატები — 82,56 %
სერბები — 7,08 %
ჩეხები — 5,33 %
სხვა — 5,03 %
მოიცავს ხუთ ქალაქსა და 18 თემს.
რესურსები ინტერნეტში
ჟუპანიის ოფიციალური საიტი
ჟუპანიის ტურუსტული გაერთიანება
ხორვატიის ოლქები
ვარშავის გეტო

ვარშავის გეტო — მეორე მსოფლიო ომის ჰოლოკოსტის დროს ნაცისტური გერმანიის მთავრობის მიერ შექმნილი ებრაელთა უდიდესი კონცენტრირებული დასახლება. მისი არსებობის სამი წლის განმავლობაში შიმშილით, ავადმყოფობითა და საკონცენტრაციო თუ გასანადგურებელ ბანაკებში დეპორტაციებით გეტოს მოსახლეობა სავარაუდო 450 000-დან 37 000-მდე შემცირდა. სწორედ აქ მოხდა ვარშავის გეტოს აჯანყება, რომელიც ერთ-ერთი პირველი მასობრივი დაუმორჩილებლობა იყო ნაცისტების ოკუპაციის წინააღმდეგ ევროპაში.
რესურსები ინტერნეტში
ვარშავას გეტოს ფოტოები - იად ვაშემის ინლაინ გამოფენა
www.druhasvetovavalka.cz - მეორე მსოფლიო ომთან დაკავშირებული სურათები და ვიდეოები
ვარშვას გეტო ჰოლოკოსტს გადარჩენილების მოგონებები. პროექტი:"არ დაივიწყო"
ებრაული ვარშვის ისტორიული ადგილები
ვარშავას გეტოს დეტალური, ინტერაქტიული რუკა
ვარშვის გეტოს დოკუმენტები და ინფორმაცია
ჰოლოკოსტი
გეტო
მესამე რაიხის საკონცენტრაციო ბანაკები
მოსკოვის წმინდა გიორგის ტაძარი (სტარი-ლუჩნიკი)

მოსკოვის წმინდა გიორგის ტაძარი (სტარი-ლუჩნიკი)
მოსკოვის წმინდა გიორგის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ბასმანის რაიონში.
მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხარების სახელზე, ხოლო ეგვტერები წმინდა გიორგის, თეოდორა სიკეოტისა და ნილ სტოლებენსკის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ტაძარმა და ლუჩნიკების შესახვევმა თავისი სახელწოდება მიიღო ადგილიდან, სადაც ცხოვრობდა ხელოსანი, რომელიც ამზადებდა მშვილდებს. ამ ადგილზე წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის გაჩენა დაკავშირებულია შორიახლოს განთავსებულ ე. წ. „ძროხის მოედანთან“, სადაც ვაჭრობდნენ შინაური პირუტყვით ადგილობრივი ვაჭრები, რომლებიც თავიანთ მფარველად თვლიდნენ წმინდა გიორგის.
პირველი წერილობითი წყარო, რომელშიც მოიხსენიება ხის ეკლესია ძროხის მოედანზე, განეკუთვნება 1460-იან წლებს. მას შემდეგ, რაც სავაჭრო მოედანი გადაიტანეს ცენტრიდან შორს, ეკლესიის ადგილს უწოდეს „ძველი ძროხის მოედანი“. XVII საუკუნიდან ეკლესია უკვე მოიხსენიება, როგორც ქვისაგან აგებული.
ამჟამად არსებული ტაძარი აგებულია ვაჭარ გ. ნ. ომანოვის ფინანსური მხარდაჭერით 1692-1694 წლებში. ეკლესია შედგება ორიარუსიანი კვადრატული ნეგებობისაგან, რომელსაც ამშვენებს ხუთი გუმბათი, სატრაპეზო და ორიარუსიანი სამრეკლო. სამრეკლოს მეორე იარუსი რვაკუთხაა და თაღებით გახსნილია რვა მხარეს, მსგავსი არქიტექტურული სტილი მოსკოვისათვის იშვიათია. ეკლესიას გარს ეკრა სასეირნო სართული, რომელიც სავარაუდოდ მოშალეს 1848 და 1862 წლებს შორის (ამჟამად შემონახულია თეთრი ქვის კიბე, რომელიც ადიოდა სასეირნო სართულზე სამრეკლოდან). ამავე წლებში გალერეის ადგილზე ააშენეს ნილ სტოლობენისა და თეოდორ სიკეოტის სახელზე ნაკურთხი ეგვტერები. ასვე გადააკეთეს ტაძრის აფსიდი.
ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა 1932 წელს, მოხსნეს ჯვარი, მანგრიეს გუმბათები, გუმბათის ყელი და სამრეკლო. ტაძრის შენობაში განათავსეს შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის საერთო საცხოვრებელი. ტაძარი რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას დაუბრუნდა 1994 წელს.
ლიტერატურა
Паламарчук П. Г. Москва в границах Садового кольца // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астраль, 2004. — Т. 2. — С. 163—166. — 744 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-1.
Забелин И. Е. Материалы для истории, археологии и статистики города Москвы. — Москва: издательство Московской Городской думы, 1884. — Т. 1. — С. 469.
П.Н. Шармин Церковь Георгия в Лучниках // Москва. Энциклопедический справочник : Москва. — Большая Российская Энциклопедия, 1992.
Белый город / Макаревич Г. В., Альтшуллер Б. Г., Балдин В. И., Богданов В. В., Давид Л. А., Добровольская Э. Д. и др.. — М.: Искусство, 1989. — С. 282—283. — 380 с. — (Памятники архитектуры Москвы). — 50 000 экз.
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მოსკოვის ტაძრები
გივი აბალაკი

გივი აბალაკი (დ. 9 ნოემბერი, 1936, სოფელი ბერბუკი, ახლანდ. გორის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი.
1964 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მექანიზაციის ფაკულტეტი. 1964-1992 წლებში მუშაობდა პარტიულ და სამეურნეო თანამდებობებზე. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გორის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია“.
რესურსები ინტერნეტში
გივი აბალაკი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 9 ნოემბერი
დაბადებული 1936
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
გორის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი სოფლის მეურნეობის მუშაკები
გივი
საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ალექსანდრე ნათიშვილი

ალექსანდრე ნათიშვილი (დ. 15 მაისი, 1878, თბილისი — გ. 3 მაისი, 1959) — ქართველი ექიმი და პედაგოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1944-1959), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1940), ლენინის, საპატიო ნიშნის და შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალერი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი 1905 წელს. 1918 წლიდან იყო თბილისის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტის ნორმალური ანატომიის კათედრის გამგე; 1919–1920 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტის დეკანი; 1921–1930 წლებში ხელმძღვანელობდა უნივერსიტეტის ჰისტოლოგიის კათედრას; 1923-1925 წლებში ამავე უნივერსიტეტის პრორექტორია; 1930–1932 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პრორექტორი; 1944–1947 წლებში თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე და სასწავლო ნაწილის გამგე; 1946-1950 წლებში საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა აკადემიის ბიოლოგიურ და მედიცინის მეცნიერებათა განყოფილების თავმჯდომარე. მანვე შექმნა პლასტიკური ანატომიის კათედრა სამხატვრო აკადემიაში (1924), შინაურ ცხოველთა ანატომიის კათედრა ზოოვეტერინალურ ინსტიტუტში (1932), ანატომიის კათერდა ფიზკულტურის ინსტიტუტში.
1946 წელს ორგანიზება გაუკეთა და სათავეში ჩაუდგა ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტს, რომელიც 1959 წლიდან ატარებს მის სახელს. მეცნიერული ანატომიის ფუძემდებელი და უმაღლესი სამედიცინო განათლების ერთ-ერთი ორგანიზატორი საქართველოში. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1917), პროფესორი (1918). გამოქვეყნებული აქვს 80 სამეცნიერო შრომა, რომლებიც ძირითადად ეძღვნება ნაწლავების ანატომიას. დაამუშავა ანატომიური და ჰისტოლოგიური ტერმინოლოგია ქართულ ენაზე. გამოსცა ადამიანის ნორმალური ანატომიის, პლასტიკური ანატომიისა და შინაურ ცხოველთა ანატომიის და სხვა სახელმძღვანელო.
ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
თბილისის ანატომთა, ჰისტოლოგთა და ემბრიოლოგთა საკავშირო საზოგადოების გამგეობა, წევრი (1949–1959)
ანთროპოლოგთა და ეთნოლოგთა საზოგადოების თავმჯდომარე (1924-)
თბილისის ანატომთა, ჰისტოლოგთა და ემბრიოლოგთა საზოგადოება, თავმჯდომარე (1952–1959)
საქართველოს სამედიცინო საზოგადოება, თავმჯდომარე (1926–1932)
საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია, აკადემიკოსი (1944–1959)
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
1951 — ლენინის ორდენი
1946 — შრომის წითელი დროშის ორდენი
1940 — საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
საპატიო ნიშნის ორდენი
რესურსები ინტერნეტში
ალექსანდრე ნათიშვილი — ბიბლიოვიკი
დაბადებული 15 მაისი
დაბადებული 1878
გარდაცვლილი 3 მაისი
გარდაცვლილი 1959
ქართველი ექიმები
ზოიძე

ზოიძე
საკუთარი სახელი ზოიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებას:
აკაკი ზოიძე — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი
ბესარიონ ზოიძე — ქართველი იურისტი
ვახტანგ ზოიძე — ქართველი სპორტსმენი (სამბო)
ნუგზარ ზოიძე — ქართველი მეტალურგი
რამაზ ზოიძე — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)
შოთა ზოიძე — ქართველი პოეტი, პუბლიცისტი
ზოიძეები
ქართული გვარები
შინდისი

შინდისი — სოფელი თბილისში, მთაწმინდის რაიონში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთი განშტოების კალთაზე, ზღვის დონიდან 820 მეტრზე, თბილისის ცენტრიდან — 15 კილომეტრის დაშორებით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1722 კაცი.
2007 წლამდე სოფელი ადმინისტრაციულად მიეკუთვნებოდა გარდაბნის მუნიციპალიტეტის ტაბახმელის თემს, 2007 წლიდან დაექვემდებარა ქალაქ თბილისის დიდგორის რაიონს, 2013 წლის თბილისის ტერიტორიული რეფორმის შემდეგ გადავიდა მთაწმინდის რაიონის შემადგენლობაში.
დემოგრაფია
ლიტერატურა
სქოლიო
საქართველოს ისტორიული სოფლები თბილისის ტერიტორიაზე
Ipiranga de Goiás

Ipiranga de Goiás is a municipality in north-central Goiás state, Brazil.
Municipal Boundaries
Ipiranga has boundaries with: Ceres, Itapaci, Nova Glória and Rubiataba. Ipiranga is 219 kilometers from the state capital, Goiânia.
Highway Connections from Goiânia
Highway connections from Goiânia are made by GO-080 / Nerópolis / São Francisco de Goiás / BR-153 / Jaraguá / Rialma / GO-434.
History
The history of Ipiranga de Goiás is connected to the decree of 1941 creating the agricultural colony called Colonia Agrícola Nacional de Goiás, administered by the engineer Bernardo Sayão. In 1949 the dentist Raimundo Alves de Souza arrived with his family and fought to make a city out of Ipiranga. In 1956 he acquired lands and divided them into lots to attract settlers. Ipiranga became a district of Ceres in 1968 and became a municipality in 1998. See Ipiranga de Goiás for the history.
Demographics
Population density: 11.65 inhabitants/km2 (2007)
Total population in 2001: 2,804
Total population in 2007: 2,813
Urban population in 2007: 843
Rural population in 2007: 1,970
Population growth rate: n/a
The economy
The main economic activities are cattle raising and agriculture. There were 416 farms in 2006 with a total area of 18,494 hectares, of which 5,400 hectares were cropland and 11,683 hectares were pasture. There were 23,000 head of cattle in 2006. The main crops were rice, sugarcane (3,300 hectares), manioc, corn, and beans.
Automobiles: 141 in 2007 IBGE
Health and education
There were 06 schools in 2006 with 688 students. There were no hospitals. There are no data available on the Municipal Human Development Index.
See also
List of municipalities in Goiás
References
Frigoletto
Municipalities in Goiás
Lichk, Syunik

Lichk, Syunik
Lichk is a village in the Meghri Municipality of the Syunik Province in Armenia.
Demographics
The Statistical Committee of Armenia reported its population as 161 in 2011, down from 201 at the 2001 census.
Nature
The vicinity of the village was designated as a Prime Butterfly Area by the Butterfly Conservation Armenia organization, due to rich species diversity that includes number of rare and endangered butterflies, such as Pyrgus alveus, Pyrgus jupei, Parnassius mnemosyne, Parnassius apollo, Pieris bryoniae, Colias thisoa, Erebia graucasica, Satyrus effendi, Boloria caucasica, Phengaris arion, Eumedonia eumedon, Polyommatus dorylas, Polyommatus damon, and Polyommatus altivagans.
Gallery
References
Populated places in Syunik Province
Magnificent (U2-ს სიმღერა)

Magnificent (U2-ს სიმღერა)
„Magnificent“ — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს სიმღერა და 2009 წლის სინგლი ალბომიდან No Line on the Horizon. თავდაპირველად სიმღერას ერქვა French Disco, მაგრამ სახელწოდება შეიცვალა ალბომზე მუშაობისას. სინგლი გამოვიდა 2009 წლის მასში და მოხვდა ბრიტანული ჩარტის #42 ადგილზე. საგულისხმოა, რომ ეს არის U2-ს პირველი სინგლი (1982 წლის სიმღერის „A Celebration“ შემდეგ), რომელიც არ მოხვედრილა საუკეთესო 40-ეულში.
სინგლი გამოვიდა მრავალი ვერსიის სახით. ყოველი გამოცემა შეიცავს რემიქსებს ამ სიმღერაზე. რამდენიმე ვერსიაში შეტანილია იმავე ალბომის კომპოზიციის Breathe და Vertigo (წინა სტუდიური დისკიდან) საკონცერტო ვერსიები, ისევე როგორც სიმღერის Get on Your Boots რემიქსი.
სიმღერების სია
მუსიკალური ვიდეო
სიმღერის მუსიკალური ვიდეოს გადაღების ადგილია მაროკოს ქალაქი ფეზი. კლიპის რეჟისორია ალექს კორტესი, რომელიც ასევე არის ჯგუფის კლიპის Get on Your Boots ავტორი. კლიპის პრემიერა გაიმართა საიტზე Yahoo! Music, 2009 წლის 6 მაისში.
სქოლიო
2009 წლის სიმღერები
U2-ს სიმღერები
Skrillex

Skrillex
სონი ჯონ მური (დ. 15 იანვარი, 1988) — ამერიკელი ელექტრონული მუსიკის პროდიუსერი, DJ, ვოკალისტი და სიმღერების ავტორი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური გვერდი
დაბადებული 15 იანვარი
დაბადებული 1988
ამერიკელი მომღერლები
ამერიკელი ელექტრონული მუსიკოსები
Never Say Die Records-ის არტისტები
Atlantic Records-ის არტისტები
Ableton-ის ცოცხალი მომხმარებლები
ამერიკელი DJ-ები
ენის ჯილდოს მფლობელები
გრემის ჯილდოს მფლობელები
დაბსტეპის მუსიკოსები
სილია

სილია — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის უერტა-სურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 25 კმ². მოსახლეობა — 19 078 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სილიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
შალვა ცინცაძე

შალვა ცინცაძე
შალვა რაჟდენის ძე ცინცაძე (დ. 21 ნოემბერი [ძვ. სტ. 8 ნოემბერი], 1900, ლანჩხუთი — გ. 14 სექტემბერი, 1937) — ქართველი ქიმიკოსი და აგროქიმიკოსი. ქიმიის მეცნიერებათა დოქტორი [ანალიზური ქიმია, 1929 (გერმანია), აგროქიმია, 1932 (საფრანგეთი), 1936 (სსრკ)], პროფესორი (1936).
ბიოგრაფია
დაიბადა ოზურგეთის მაზრის შეძლებული გლეხის ოჯახში. მისი ძმა იყო ექიმი და პოლიტიკური მოღვაწე იოსებ ცინცაძე. 1923 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი და იქვე დაიწყო მუშაობა პროფესორ პეტრე მელიქიშვილის ხელმძღვანელობით. შემდგომში პეტრე მელიქიშვილის ინიციატივით და ხელშეწყობით 1924-1927 წლებში მივლინებული იქნა მოსკოვის კლიმენტ ტიმირიაზევის სახელობის სასოფლო-სამეურნეო აკადემიის აგრონომიული ქიმიისა და მცენარეთა ფიზიოლოგიის ლაბორატორიაში აკადემიკოს დიმიტრი პრიანიშნიკოვთან. პარალელურად შალვა ცინცაძე მეცნიერულ კვლევას აწარმოებს მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიური და ორგანული ქიმიის ლაბორატორიაში აკადემიკოს ნიკოლოზ ზელინსკის ხელმძღვანელობით. 1927-1930 წლებში გერმანიის (ბერლინისა და ბრესლაუს უნივერსიტეტები), 1930-1933 წლებში საფრანგეთის (პარიზის უნივერსიტეტი), 1933-1934 წლებში ინგლისის (ლონდონის უნივერსიტეტი), 1934-1935 წლებში ამერიკის შეერთებული შტატების (რატგერსის უნივერსიტეტი, ჯონ ჰოპკინზის უნივერსიტეტი, კალიფორნიის უნივერსიტეტი) სამეცნიერო დაწესებულებებში.
გერმანიაში ყოფნისას სწავლობდა ბერლინისა და ბრესლაუს უნივერსიტეტებში. აქვე დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია ანალიზურ ქიმიაში თემაზე: „ფოსფორისა და დარიშხანის მჟავების კოლორიმეტრიული განსაზღვრის მეთოდი“.
1935 წელს დაბრუნდა საქართველოში. იმავე წლიდან იყო თსუ-ის ანალიზური ქიმიის კათედრის პროფესორი და პეტრე მელიქიშვილის სახელობის ქიმიის ინსტიტუტის ანალიზური ქიმიის განყოფილების გამგე. 1936 წლიდან თსუ-ის ქიმიის ფაკულტეტის დეკანი. 1936 წლიდან სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტში დააარსა აგროქიმიური კათედრა.
ცინცაძის შრომები ძირითადად ეხება ანალიზური ქიმიის და აგროქიმიის საკითხებს. ფართოდაა ცნობილი ცინცაძის ნაზავი, ცინცაძის რეაქტივი, მის მიერ შემუშავებულია კალიუმის განსაზღვრის კოლორიმეტრიული მეთოდი, ორიგინალური კონსტრუქციის ქიმიური აპარატურა და სხვ. პროფესორი შალვა ცინცაძე შეეწირა 1937 წლის რეპრესიებს. იგი დახვრიტეს 1937 წლის 14 სექტემბერს. 1957 წელს სსრკ უმაღლესი სასამართლოს სამხედრო კოლეგიის მიერ მიღებული დადგენილების საფუძველზე შალვა ცინცაძე რეაბილიტირებულია.
ლიტერატურა
ავალიანი ა., შალვა ცინცაძე – მეცნიერი და მკვლევარი, თბ., 1982.
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ქიმიკოსები
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
შ
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
პუშკინო (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)

პუშკინო (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)
პუშკინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 83 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 47 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 65 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (83%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
ბევერლი-ჰილზი

ბევერლი-ჰილზი — ქალაქი ლოს-ანჯელესის საგრაფოს დასავლეთ ნაწილში, კალიფორნიაში, თითქმის მთლიანად ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ე.წ. ოქროს სამკუთხედის ნაწილია, რომელსაც ქმნიან: ბევერლი-ჰილზი, ბელ-ეარი და ჰოლმბი-ჰილზი. ჩრდილოეთით ესაზღვრება სანტა მონიკას მთები, აღმოსავლეთით — ვესტ-ჰოლივუდი და ლოს-ანჯელესის უბანი ფეარფაქსი, სამხრეთით ლოს-ანჯელესის ცენტრალური უბანი, დასავლეთით კი ვესტვუდ-ვილიჯი და სენჩური სიტი, რომლებიც ასევე ლოს-ანჯელესის უბნებია.
ტერიტორია, რომელზედაც განლაგებულია თანამედროვე ბევერლი-ჰილზი ცნობილი იყო თავისი რბილი კლიმატითა და ნოყიერი ნიადაგებით, რის გამოც ამ მიწებზე მცხოვრები ინდიელი ტომი ტონგვა მას „შემოვლითი წყლის გზას“ უწოდებდა. ბევერლი-ჰილზი ცნობილია 1769 წლიდან. 1838 წელს კალიფორნიის გუბერნატორმა ესპანელი ჯარისკაცის ქვრივს, მარია რიტა ვალდეს ვილას „შემოვლითი წყლის გზის“ მიწები აჩუქა, რომელმაც თანამედროვე ბევერლი-ჰილზის ტერიტორიაზე ააშენა დიდი რანჩო, რომელიც თავის მხრივ, ყვავოდა 1852 წლამდე. მოგვიანებით რანჩოზე ინდიელებმა თავდასხმა განახორციელეს. მარია რიტა გადარჩა, თუმცა რანჩოს გაყიდვა გადაწყვიტა. 1868 წელს სამოქალაქო ომის შემდეგ, რანჩო შეისყიდა ედვარდ პროისმა, რომელსაც ჩაფიქრებული ჰქონდა გერმანელი იმიგრანტებისათვის საფერმო დასახლების შექმნა.
რესურსები ინტერნეტში
კალიფორნია
აშშ-ის ქალაქები
ლოს-ანჯელესი
Lophiotoma tigrina

Lophiotoma tigrina — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Anita Garibaldi, Santa Catarina

Anita Garibaldi, Santa Catarina
Anita Garibaldi is a municipality located in the state of Santa Catarina, Brazil. The municipality covers about 588.612 km² and has 6,957 inhabitants. It is named after Anita Garibaldi, the Brazilian wife and comrade-in-arms of Italian revolutionary Giuseppe Garibaldi.
References
Municipalities in Santa Catarina (state)
მაგნუს ფეხშიშველი

მაგნუს ფეხშიშველი
მაგნუს ოლაფსონი ცნობილი როგორც მაგნუს III ფეხშიშველი (დ. 1073 — გ. 24 აგვისტო, 1103) — ნორვეგიის მეფე 1093 წლიდან მის გარდაცვლებამდე, 1103 წლამდე. მისი მეფობისას ნორვეგიას აგრესიული სამხედრო პოლიტიკა გააჩნდა და ეწეოდა დამპყრობით ომებს ბრიტანეთის კუნძულებზე. მისი გავლენა ვრცელდებოდა დუბლინამდე. მაგნუსი მიჩნეულია უკანასკნელ ვიკინგ მეფედ.
ლიტერატურა
სნორი სტურლუსონი (1230) Magnus Barefoot's saga (in Heimskringla). English translation: Samuel Laing (London, 1844).
ნორვეგიის მეფეები
დაბადებული 1073
გარდაცვლილი 24 აგვისტო
გარდაცვლილი 1103
ბრძოლის ველზე დაღუპული მონარქები
Hyundai Tucson

Hyundai Tucson (წარმოითქმის Tu-són) — სამხრეთ კორეული ავტომწარმოებლის Hyundai-ს მიერ 2004 წლიდან წარმოებული კომპაქტური კროსოვერი ჯიპი (C სეგმენტი). მას სახელი მიენიჭა არიზონას ქალაქ ტუსონის პატივსაცემად.
Tucson არის Hyundai-ს ყველაზე გაყიდვადი ჯიპის მოდელი. 7 მილიონზე მეტი ერთეული გაიყიდა გლობალურად 2004 წელს, მისი გამოსვლის შემდეგ. აქედან 1,4 მილიონი ერთეული გაიყიდა ევროპაში.
პირველი თაობა (JM; 2004)
პირველი თაობის ტუსონი გამოვიდა 2004 წელს.
მეორე თაობა (LM; 2009)
მესამე თაობა (TL; 2015)
მეოთხე თაობა (NX4; 2020)
Გაყიდვები
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
(Hyundai N - N-Line)
2000-იანი წლების ავტომობილები
2010-იანი წლების ავტომობილები
სპრინგფილდი

სპრინგფილდი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სპრინგფილდი — ქალაქი ილინოისის შტატში
სპრინგფილდი — ქალაქი მასაჩუსეტსის შტატში
სპრინგფილდი — ქალაქი მისურის შტატში
Douradina, Mato Grosso do Sul

Douradina, Mato Grosso do Sul
Douradina is a municipality located in the Brazilian state of Mato Grosso do Sul. Its population was 5,975 (2020) and its area is 281 km², which makes it the smallest municipality in the state.
References
Municipalities in Mato Grosso do Sul
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სომხეთში

იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სომხეთში
2016 წლის მონაცემებით სომხეთში იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის 3 ძეგლია.
სტატისტიკა
იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 1052 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,34 % სომხეთის ძეგლებია.
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში მათი დამატების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
იუნესკოს ოფიციალური საიტი. სომხეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია
სომხეთი
მაჰამადჰასან აღას სასახლე

მაჰამადჰასან აღას სასახლე — ისტორიული სასახლე, რომელიც მდებარეობს ქალაქ შუშას ისტორიულ ცენტრში. სასახლე აშენდა ციცაბო კლდეზე შუშას ზეგანის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. სასახლე ეკუთვნოდა მუჰამედ ჰასან აღას, იბრაჰიმხალილ ხანის უფროს შვილს და მისი ოჯახის წევრებს. აღა მუჰამედ შაჰ ყაჯარ მუჰამედ ჰასანმა, რომელმაც 1796 წელს დაიპყრო შუშა, დაიწყო ცხოვრება აღა მუჰამედ ჰასანის სასახლეში და მოკლა მისმა მსახურმა საფარ ალიმ ამ სასახლეში 1797 წელს.
ისტორია
აზერბაიჯანის ფეოდალური პერიოდის ციხე-ქალაქებისთვის დამახასიათებელია ციხეები, სადაც ხანის სასახლეა განთავსებული. ეს ციხესიმაგრეები, რომლებიც დომინანტური იყო ახალი ქალაქების არქიტექტურისა და დაგეგმარების თვალსაზრისით, იყვნენ სახანოების დედაქალაქები, მცირე ფეოდალური სახელმწიფოები, რომლებიც ჩამოყალიბდნენ მე -18 საუკუნის დასაწყისიდან. ისინი უზრუნველყოფდნენ მმართველისა და მისი ოჯახის საცხოვრებელი ადგილის უსაფრთხოება. XVI - XVIII საუკუნეებში აზერბაიჯანის მმართველ ციხეებს ეწოდებოდა იჩერის გალა, ბალა გალა ან კიდობანი (როგორც, მაგალითად, თავრიზში).
ჩვეულებრივ, ფეოდალური ქალაქების მშენებლობა მმართველის ციხის აგებით იწყებოდა. იმის გამო, რომ ტერიტორია, სადაც მდებარეობს შუშას ციხე უნიკალური სტრატეგიული თავისებურებით გამოირჩევა, ციხის შიგნით არსებული ციხესიმაგრეების მშენებლობა, მათ შორის, ფანაჰალი ხანის ციხე, შუშას ციხის მშენებლობასთან ერთად დაიწყო. ბეი მირზა ადიგოზალის ცნობით, ფანაჰალი ხანის დროს შუშაში ხანის ოჯახის წევრებისთვის აშენდა „ფართო ნაგებობები და მაღალი სასახლეები“.
ნ.დუბროვინის ცნობით, ციხის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მხარეს, ციცაბო კლდეზე იყო „იბრაჰიმხალილ ხანის ძის მუჰამედასან აღას კვადრატული სასახლე“. 1796-1797 წლებში შუშას ციხის ოკუპაციის დროს აღა მუჰამედ ხან ყაჯარი და მისი დიდებულები ამ სასახლეში დასახლდნენ.
XIX საუკუნეში შედგენილ ქალაქ შუშას გეგმებში, 1837 წლის გენერალური გეგმის ჩათვლით, ნ.დუბროვინის მიერ მითითებულ ადგილას კვადრატული ფორმის ნაგებობაა ნაჩვენები დიდი ზომებით. ის შენობა გეგმებში მონიშნულია, როგორც „პოლკოვნიკ ჯაფარგულუ აღას სახლი“. ჯაფარგულუ აღა იყო მოჰამადჰასან აღას ვაჟი და მემკვიდრე.
სქოლიო
აზერბაიჯანის არქიტექტურა
ჩაილი (შამქორის რაიონი)

ჩაილი (შამქორის რაიონი)
ჩაილი — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის შამქორის რაიონში.
ლიტერატურა
„Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti“. İki cilddə. I cild. Bakı, „Şərq-Qərb“, 2007
რესურსები ინტერნეტში
შამქორის რაიონის სოფლები