კოგნიტური მიკერძოება

კოგნიტური მიკერძოება — ნორმიდან, ან რაციონალური მსჯელობიდან გადახრის სისტემატური აზროვნების ყაიდა. შეგრძნებების თავისებური აღქმით, ადამიანები ქმნიან საკუთარ „სუბიექტურ სოციალურ რეალობას“. ინდივიდის მიერ კონსტრუირებულმა სოციალურმა რეალობამ (და არა ობიექტურმა ფაქტორებმა), შეიძლება განსაზღვროს მათი ქცევა სოციალურ გარემოში. ამრიგად, კოგნიტურმა მიკერძოებამ, ზოგჯერ შეიძლება გამოიწვიოს აღქმის გამრუდება, არაზუსტი შეფასება, არალოგიკური ახსნა, ან, რასაც ზოგადად, არარაციონალურობა შეიძლება ვუწოდოთ.
სავარაუდოდ, ზოგიერთ კოგნიტურ მიკერძეობას ადაპტაციის ფუნქცია აქვს. კოგნიტური მიკერძოებების გავლენით ქცევა შეიძლება უფრო ეფექტური იყოს მოცემულ კონტექსტში. გარდა ამისა, კოგნიტური მიკერძოებები აიოლებენ სწრაფი გადაწყვეტილებების მიღებას, როდესაც დროულობა უფრო ღირებულია ვიდრე სიზუსტე, როგორც ეს, მაგალითად, ევრისტიკული მეთოდების გამოყენების დროს ხდება. სხვა კოგნიტური მიკერძოებები არიან „თანმდევი“ ადამიანის დამუშავების უნარის შეზღუდვების, რომლებიც გამომდინარეობს ზოგიერთი გონებრივი მექანიზმების ნაკლოვანებებისგან (შეზღუდული რაციონალობა), ან, უბრალოდ, ინფორმაციის დამუშავების შეზღუდული შესაძლებლობისგან.
მუდმივად განვითარებადი კოგნიტური მიკერძოებების სია ეფუძნება ბოლო ექვსი ათეული წლის განმავლობაში ჩატარებულ კვლევებს ადამიანის შეფასებისა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესების შესახებ ისეთ დარგებში, როგორიცაა კოგნიტური მეცნიერება, სოციალური ფსიქოლოგია და ქცევითი ეკონომიკა. კაჰნემანი და ტვერსკი (1996) ამტკიცებენ, რომ კოგნიტურ მიკერძოებებს აქვთ გავლენა სხვადასხვა სფეროზე, მათ შორის არის მედიცინა, მეწარმეობა, მენეჯმენტი და ფინანსები.
მიმოხილვა
მიკერძოება წარმოიშობა სხვადასხვა პროცესის გავლენით, რომლების ერთმანეთისგან გამორჩევა ხანდახან რთულია. ესენია:
ინფორმაციის დამუშავების შემოკლებული გზები (ევრისტიკა)
„ხმაურიანი ინფორმაციის“ დამუშავება (მეხსიერებაში ინფორმაციის შენახვის, ასევე, მეხსიერებიდან ინფორმაციის ამოღების პროცესების გამრუდება)
ტვინის მიერ ინფორმაციის დამუშავების უნარის შეზღუდვები
ემოციური და მორალური მოტივაციები
სოციალური გავლენები
ცნება კოგნიტური მიკერძოებები ამოს ტვერსკიმ და დანიელ კანემანმა შემოიღეს 1972 წელს, რაც განვითარდა მათი გამოცდილებიდან რაოდენობრივ უწიგნურობაზე მუშაობისას (სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ინტუიციურად მსჯელობის უუნარობა სიდიდეთა რიგის დიდ მნიშვნელობებთან). ტვერსკიმ, კანემანა და მათმა კოლეგებმა მოახდინეს რამდენიმე განმეორებადი გზის დემონსტრირება, რომლის დროსაც ადამიანების შეფასებები და გადაწყვეტილებები განსხვავდებოდა რაციონალური არჩევანის თეორიისგან. ტვერსკიმ და კანემანმა, ადამიანებს შორის შეფასებისა და გადაწყვეტილების მიღების სხვაობები ევრისტიკის ცნების ფარგლებში ახსნეს. ევრისტიკები არიან აზროვნების მოკლე გზები, რომლებიც უზრუნველყოფენ სწრაფ ვარაუდებს ბუნდოვანი მოვლენების მოხდენის (თუ არ მოხდენის) ალბათობების შესახებ (ბაუმეისტერი და ბუშმანი, 2010, გვ. 141). ტვინისთვის შედარებით მარტივია ევრისტიკული მეთოდების გამოყენება, მაგრამ ზოგჯერ შეიძლება „სერიოზული და სისტემატური შეცდომების“ წყარო იყოს (ტვერსკი და კანემანი, 1974, გვ. 1125).
მაგალითად, წარმომადგენლობითობის ევრისტიკა განისაზღვრება, როგორც ტენდენცია შეაფასო მოვლენის ხდომილების „სიხშირე, ან ალბათობა“ იმაზე დაყრდნობით თუ რამდენად ჰგავს ეს მოვლენა „ტიპურ შემთხვევას“ (ბაუმეისტერი და ბუშმანი, 2010, გვ. 141). „ლინდას პრობლემა“ არის წარმომადგენლობითობის ევრისტიკის მაგალითი (ტვერსკი და კანემანი, 1983). მონაწილეებს მისცეს „ლინდას“ აღწერა, რომელიც მიანიშნებდა იმაზე, რომ ლინდა შეიძლება ფემინისტი ყოფილიყო (მაგალითად, მის შესახებ ეწერა, რომ აწუხებს დისკრიმინაცია და სოციალური სამართლიანობის საკითხები). შემდეგ, მონაწილეებს ჰკითხეს თუ რა იქნებოდა (მათი აზრით) უფრო სავარაუდო; ის რომ ლინდა „(ა) ბანკის მოლარე-ოპერატორია“, თუ — „ბ) ბანკის მოლარე-ოპერატორია და აქტიურ მონაწილეობას იღებს ფემინისტურ მოძრაობაში“. უმრავლესობამ (ბ) პასუხი აირჩია. ეს შეცდომა (მათემატიკურად, პასუხი (ბ) ვერ იქნება უფრო სავარაუდო, ვიდრე პასუხი (ა)) არის „შეკავშირების შეცდომის“ მაგალითი. ტვერსკისა და კანემანის მტკიცებით, ექსპერიმენტის მონაწილეებმა აირჩიეს (ბ) პასუხი იმიტომ, რომ ის უფრო „წარმომადგენლობითი“ იყო იმ ადამიანების, ვინც ჯდებოდა ლინდას აღწერაში. წარმომადგენლობითობის ევრისტიკამ შეიძლება მიგვიყვანოს ისეთ შეცდომებამდე, როგორიცაა სტერეოტიპები და სხვების არასწორი შეფასება (ჰასელტონი და სხვები, 2005, გვ. 726).
ტიპები
მიკერძოებები შეიძლება განვასხვაოთ რიგი ფაქტორების მიხედვით.
მაგალითად,
არსებობს მიკერძოებები, რომლებიც ჯგუფურ სიტუაციაში ვლინდება(მაგალითად, როგორიცაა ჯგუფის პოლარიზაცია), ასევე, მიკერძოებები, რომლებიც ინდივიდის (ერთი ადამიანის) დონეზე ვლინდება.
ზოგიერთი მიკერძოება გადაწყვეტილების მიღებაზე ახდენს გავლენას, როცა ვარიანტების სასურველობა განიხილება (მაგ., დაუბრუნებელი დანახარჯების შეცდომა).
კიდე სხვა მიკერძოებები, როგორიცაა მოჩვენებითი კორელაცია, ახდენენ გავლენას ადამიანის უნარზე შეაფასოს რაიმეს მოსალოდნელობა, ან შეაფასოს არის თუ არა ერთი რაღაც მეორის გამომწვევი მიზეზი.
მიკერძოებების სპეციფიკური ტიპი მეხსიერებაზე ახდენს გავლენას, მაგალითად როგორიცაა თანამიმდევრულობის მიკერძოება (როცა საკუთარი წარსული შეხედულებები და ქცევები გახსოვს, როგორც ახლანდელი შეხედულებების მსგავსი).
ზოგიერთი მიკერძოება ასახავს სუბიექტის მოტივაციას, მაგალითად, დადებითი თვითწარმოდგენის შენარჩუნების სურვილმა შეიძლება მიიყვანოს ადამიანი ეგოცენტრულ მიკერძოებამდე და უსიამოვნო კოგნიტური დისონანსის თავიდან აცილებამდე. სხვა მიკერძოებები გამომდინარეობს იქიდან, თუ როგორ მუშაობს აღქმა, ფორმირდება მოგონებები და ხდება განსჯა. ეს განსხვავება, ზოგჯერ აღიწერება „ცხელი და ცივი კოგნიციის“ ჰიპოტეზის ფარგლებში, რადგან მსჯელობის რაგვარობაზე შეიძლება გავლენა ჰქონდეთ სუბიექტის მოტივებს.
„ცივ“ მიკერძოებებს შორის არის
ისეთი, რომლებიც გამოწვეულია რელევანტური ინფორმაციის იგნორირებით (მაგ., ალბათობის უგულებელყოფა).
ისეთი, რომლის დროსაც გადაწყვეტილების მიღებაზე, ან შეფასებაზე არარელევანტური ინფორმაცია ახდენს გავლენას (მაგალითად, ჩარჩოს ეფექტი — ერთსა და იმავე პრობლემაზე განსხვავებული რეაქციაა, იმისთვის მიხედვით თუ როგორ იყო პრობლემა აღწერილი; ან სხვაობის მიკერძოება — ერთად წარმოდგენილ ვარიანტებზე ადამიანს შეიძლება განსხვავებული რეაქცია ჰქონდეს, ვიდრე როცა ცალ-ცალკე არის წარმოდგენილი ვარიანტები).
ისეთი, რომლის დროსაც პრობლემის უმნიშვნელო, მაგრამ თვალში საცემ თვისებას ზედმეტი წონა ენიჭება (მაგ., ღუზის მიკერძოება).
ის ფაქტი, რომ ზოგიერთი მიკერძოება მოტივებით არის განპირობებული, მაგალითად, მოტივაციით დადებითი დამოკიდებულება ჰქონდეს ადამიანს საკუთარი თავის მიმართ იწვევს იმისა, რომ ბევრი მიკერძოება ადამიანს საკუთარ თავზე აქვს მიმართული (მაგ., ასიმეტრიული გამჭრიახობის ილუზია, საკუთარი თავისადმი მიკერძოება). ასევე, ადამიანები შეიძლება იყვნენ მიკერძოებული შიდაჯგუფებისა და გარეჯგუფების შეფასებისას. შიდაჯგუფებს ხედავდნენ როგორც უფრო მრავალფეროვანს და „უკეთესს“ სხვადასხვა ჭრილში (შიდაჯგუფური მიკერძოება, გარეჯგუფური ერთგვაროვნების ილუზია).
პრაქტიკული მნიშვნელობა
ბევრი საზოგადოებრივი ინსტიტუტი დამოკიდებულია ადამიანების უნარზე მიიღონ რაციონალური გადაწყვეტილებები.
სამართლიანი ნაფიც მსაჯულთა სასამართლო, მაგალითად, მოითხოვს, რომ ნაფიცმა მსაჯულებმა უგულებელყონ საქმის არაარსებითი მახასიათებლები, სათანადოდ შეაფასონ რელევანტური მახასიათებლები, სხვადასხვა შესაძლებლობები განიხილონ მიუკერძოებლად და შეიკავონ მცდარი მტკიცებები. ამ ფსიქოლოგიურ ექსპერიმენტებში აღწერილი სხვადასხვა მიკერძოება ცხადყოფს, რომ ნაფიცი მსაჯულები ხშირად ვერ ახერხებენ ამ მოთხოვნების შესრულებას. თუმცა, ისინი ვერ ახერხებენ ამას სისტემურად; ისე, რომ პროგნოზირებადია.
კოგნიტური მიკერძოებები ასევე უკავშირდება ცრურწმენების სიცოცხლისუნარიანობას მნიშველოვან სოციალურ საკითხებზე. ისინი ასევე აფერხებენ საზოგადოების მიერ მეცნიერული არაინტუიციური ცოდნის მიღებას.
მიკერძოებების შემცირება
გიგერენზერის (1996), მსგავსად ჰასელტონი და სხვები (2005) ამტკიცებენ, რომ კოგნიტური მიკერძოებების შინაარსი და მიმართულება არ არის „შემთხვევითი“ (გვ. 730). მეტიც, კოგნიტური მიკერძოებების მართვა შეიძლება. განკერძოება არის ტექნიკა, რომლის მიზანია შეამციროს მიკერძოებები იმით, რომ უბიძგოს ინდივიდებს გამოიყენონ ანალიზის კონტროლირებადი პროცესები და არა ავტომატური (ბაუმეისტერი და ბუშმანი, 2010, გვ. 155). ატრიბუციის ფუნდამენტური შეცდომის შემცირებისთვის ფულადი წახალისება და მონაწილეების ინფორმირება, რომ თავიანთ ატრიბუციებზე პასუხს აგებენ დაკავშირებულია სწორი ატრიბუციების ზრდასთან. ტრენინგებსაც შეუძლიათ კოგნიტური მიკერძოებების შემცირება. მორევეჯმა და კოლეგებმა (2015) აღმოაჩინეს, რომ კვლევის მონაწილეები, რომელთაც ერთხელ ჩაუტარდათ ტრენინგი -შემეცნებითი ვიდეოები და განკერძოების თამაშები, რომლებიც შემამსუბუქებელ სტრატეგიების ასწავლიდა- გამოავლინეს მნიშვნელოვანი შემცირება ექვსი კოგნიტური მიკერძოების გამჟღავნების მხრივ, უშუალოდ ტრენინგის მერე და 3 თვის მერეც.\
კოგნიტური მიკერძოების მოდიფიცირება არის პროცესი, რომლის დროსაც ხდება კოგნიტური მიკერძოებების მოდიფიცირება ჯანმრთელ ადამიანებში, ასევე, ეს პროცესი ეხმიანება შფოთვის, დეპრესიისა და ნივთიერებაზე დამოკიდებულების ფსიქოლოგიურ თერაპიებს, კერძოდ კოგნიტური მიკერძოებების მოდიფიკაციის თერაპიებს (CBMT). CBMT არის თერაპიების ქვეკატეგორია ფსიქოლოგიური თერაპიების სფეროში, რომლებიც ეფუძნება კოგნიტური პროცესების მოდიფიცირებას თერაპიით და თანმხლები მედიკამენტური მკურნალობით (ან მის გარეშე); ზოგჯერ ნახსენები როგორც კოგნიტური დამუშავების გამოყენებითი თერაპიები (ACPT). მიუხედავად იმისა, რომ კოგნიტური მიკეძოების მოდიფიკაციაში იგულისხმება ჯანმრთელი ადამიანების კოგნიტური პროცესების მოდიფიკაცია, CBMT არის მტკიცებულებაზე დაფუძნებული ფსიქოლოგიური თერაპიის მზარდი სფერო, რომლის ფარგლებშიც ხდება კოგნიტური პროცესების მოდიფიკაცია ტანჯვის შემცირებისთვის დეპრესიის, შფოთვისა და ნივთიერებაზე დამოკიდებულების დროს.
ლიტერატურა
შემეცნება
კოგნიტიური გადახრები
გადაწყვეტის მიღების თეორია