PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
შიხანი

შიხანი — რელიეფში მკაფიოდ გამოსახული იზოლირებული ბორცვი, რომელსაც გააჩნია მოსწორებული ფერდობი და მწვერვალი. ტრანსვოლგისა და დასავლეთ ურალისპირეთში შიხანი წარმოადგენს ძველი ზღვიური აუზების რიფების ნარჩენს, რომელიც აგებულია კირქვებით. ხშირად შიხანი ვრცელდება მდინარეთა გასწვრივ, სადაც ამაღლებულია 150-200 მ-მდე.
ურალში შიხანებს უწოდებენ „კლდოვან მწვერვალიან მთებს“. ცნობილია მაგ., არაქულის შიხანები. შიხანი უნიკალური გეოლოგიური ბუნების ძეგლია. იგი ადგილობრივი ტერმინია.
ბაშკირეთში შიხანებს უწოდებენ ოთხ განმარტოებულ მთას: იურაქთაუს, ყუშთაუს, თორათაუსა და შახთაუს. აღნიშნული შიხანები ვრცელდება ქალაქ სტერლითამაქის სიახლოვეს. ქმნიან ვიწრო ჯაჭვს, რომლებიც მერიდიანული მიმართულებით გადაჭიმულია 20 კმ-ზე მდინარე ბელაიის გასწვრივ. ისინი დაკავშირებულია შიხანის აზევების დასავლეთ ნაწილთან.
იურაქთაუ წარმოადგენს ქვედაპერმული რიფული მასივის რელიქტს, რომლის სიგრძეა 1 კმ, სიგანე 850 მ, ხოლო აბსოლუტური სიმაღლე 338 მ. ყუშთაუს სიგრძეა 4 კმ, სიგანე 0,7-1,4 კმ, აბსოლუტური სიმაღლე 357 მ. თორათაუს აბსოლუტური სიმაღლეა 402 მ. შახთაუ ნედლეულის მოპოვების გამო ამჟამად მთლიანადაა განადგურებული და მის ადგილას არის კარიერი.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედიური ლექსიკონი
სქოლიო
რელიეფის ფორმები
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ჭ. ამირეჯიბის 12)

თელავის საცხოვრებელი სახლი (ჭ. ამირეჯიბის 12)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს ჭაბუა ამირეჯიბის ქუჩაზე (№ 12). თარიღდება XIX საუკუნის ბოლო-XX საუკუნის დასაწყისით.
სახლი ერთსართულიანია ნაგებია აგურით ძირითადი გეგმარებით იგი ოროთახიანია. ეზოს მხარეს მიშენებული დამატებითი სათავსები. სახლს აქვს მაღალი სარდაფი. ქუჩის მხარეს შენობა ორი სწორკუთხა სარკმლით და სადარბაზოს კარის ღობით გამოდის, ფასადი აგურის წყობით. საინტერესოდ არის დეკორირებული საპირეები, ზღუდარები, ლავგარდანი და პარაპეტი აგურის დეკორატიული პროფილებით არის გამოყვანილი სადარბაზოს კარი ხის არის, კვეთილი მარკიზი ლითონისაა დეკორატიული კონსოლებით. კარი უერთდება აივანს, რომელიც ხის ჭვირული მოტივებით არის შემკული, განსაკუთრებულად მდიდრულია აფრების ნახატი. გადახურვა კრამიტისა.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
1544

1544
მოვლენები
4 სექტემბერი : პერო დე ვალდივიამ დააარსა ჩილეს ქალაქი ლა-სერენა
10 სექტემბერი : ხუან ბაუტისტა პასტენემ აღმოაჩინა კ. მოჩა
დაიბადნენ
იანვარი
19 იანვარი : ფრანსუა II — საფრანგეთის მეფე (გ. 1560)
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
588

588
მოვლენები
გუარამმა ბიზანტიის იმპერატორისაგან კურაპალატის წოდება მიიღო.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ლიძავა

ლიძავა ([ლძაა]; ლიძაა) — სოფელი და თემის ცენტრი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გაგრის მუნიციპალიტეტში, ბიჭვინთის კონცხზე. საზღვაო კლიმატური კურორტი. ზღვის დონიდან 5-30 მ, გაგრიდან 25 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ისტორია
XX საუკუნის პირველ ნახევარში სოფელს ერქვა აჯრა, რაც აფხაზურად „მუხნარს“ ნიშნავს, ხოლო თემს — ლიძავა. 1925 წელს ლიძავის თემი ერთი სოფლით შედიოდა გუდაუთის მაზრაში. 1930 წელს ლიძაას ს/საბჭო 4 სოფლით გუდაუთის მაზრაში შედიოდა. 1938 წელს ლიძავის ს/საბჭო გუდაუთის რაიონიდან გაგრის რაიონს გადაეცა.
1952 წელს ლიძავას ლძაანი, ხოლო 1955 წელს — ლიძავა ეწოდა. ლიძავაში აღმოჩნდა ძვ. წ. XV-XIV სს. ბრინჯაოს ცულების განძი (ცნობილია ბიჭვინთის განძის სახელით), რომელიც შეიცავს ორი სახეობის კოლხურ ცულებს, აგრეთვე ადრეული ტიპის ბრინჯაოს ცულს, რომელიც კოლხური ცულის პროტოტიპადაა მიჩნეული. 1992-1993 წწ. ომის შემდეგ აფხაზებმა დაარქვეს ლძაა (Лӡаа).
დემოგრაფია
1989 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 1 506 ადამიანი.
ლიტერატურა
პაატა ცხადაია, ბეჟან ხორავა, „აფხაზეთის გეოგრაფიული სახელწოდებანი“, თბ., 2016.
სქოლიო
ლიძავის თემის სოფლები
ნების ტრიუმფი

ნების ტრიუმფი (გერმ.: Triumph des Willens) — დოკუმენტურ-პროპაგანდისტული ფილმი გერმანელი კინორეჟისორი ლენი რიფენშტალის მიერ; აღწერილია 1934 წელს ნიურნბერგში გამართული ნაცისტური პარტიის კონგრესის ქრონიკა. ფილმში გამოსახულია უნიფორმიანი პარტიის წევრები, რომლებიც კლასიკური მელოდიების ფონზე მარშირებენ. ფილმში ასევე შესულია სხვადასხვა ნაცისტ ლიდერთა სიტყვით გამოსვლები კონგრესის დროს, მათ შორის ადოლფ ჰიტლერის სიტყვის ფრაგმენტები. ფილმი ჰიტლერის შეკვეთით შეიქმნა, რომელიც არაოფიციალური აღმასრულებელი პროდიუსერიც იყო; მისი სახელი ჩანს ფილმის დასაწყისის ტიტრებში. ფილმის ძირითადი თემა გერმანიის, როგორც ზესახელმწიფოს, დაბრუნებაა, სადაც ჰიტლერი, როგორც ნამდვილი გერმანელი ლიდერი, ერს სიდიადეს მოუტანს.
ნებისყოფის ტრიუმფი გამოვიდა 1935 წელს და მყისვე გახდა კინოს ისტორიაში ყველაზე ცნობილი პროპაგანდისტული ფილმის ნიმუში. რიფენშტალის ტექნიკა, მოძრავი კამერა, ტელეფოტო ლინზის გამოყენება პერსპერქტივის შესაცვლელად, სივრცული ფოტოგრაფია და მუსიკისა და კინემატოგრაფიის გამოყენების რევოლუციური მიდგომა, ტრიუმფს კინოს ისტორიაში უდიდესი პროპაგანდისტული ფილმის რეპუტაციას ანიჭებს. რიფენშტალმა რამდენიმე ჯილდო დაიმსახურა, არა მხოლოდ გერმანიაში, არამედ აშშ-ში, საფრანგეთში და შვედეთში. ფილმი პოპულარული იყო მესამე რაიხსა და მის გარეთ და დიდი ხნის განმავლობაში ახდენდა გავლენას დოკუმენტურსა თუ კომერციულ ფილმებზე, მიუხედავად იმისა, რომ ამ შემთხვევაში საკმაოდ საკამათოა სად გადის ზღვარი ხელოვნებასა და მორალს შორის.
გერმანული ფილმები
დოკუმენტური ფილმები
შავ-თეთრი ფილმები
გერმანულენოვანი ფილმები
პროპაგანდისტული ფილმები
1935 წლის ფილმები
New Corella

New Corella, officially the Municipality of New Corella, is a 2nd class municipality in the province of Davao del Norte, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 57,913 people.
History
New Corella was named after the town of Corella, Bohol, which is where the migrants came from who came to settle in what is now Barangay Poblacion. The municipality was established on June 18, 1966 by carving the eastern part of the town of Asuncion.
Geography
Climate
Barangays
New Corella is politically subdivided into 20 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Cabidianan
Carcor
Del Monte
Del Pilar
El Salvador
Limba-an
Macgum
Mambing
Mesaoy
New Bohol
New Cortez
New Sambog
Patrocenio
Poblacion
San Roque
Santa Cruz
Santa Fe
Santo Niño
Suawon
San Jose
Demographics
Economy
References
External links
New Corella Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Davao del Norte
ვირბენცი

ვირბენცი — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 57 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ გოლიამა-ბარის საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის ვირბენცი, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს მუსტაფა ოსმან მუსტაფა (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რუკები
მდგომარეობა bgmaps.com-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდგომარეობა emaps.bg-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდგომარეობა Google-ის ელექტრონულ რუკაზე
რესურსები ინტერნეტში
მოსახლეობის სტატისტიკა
კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
Pheidologeton vespillo

Pheidologeton vespillo — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pheidologeton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ტაგო (სამხრეთი სურიგაო)

ტაგო (სამხრეთი სურიგაო)
ტაგო (ოფიციალურად ტაგოს მუნიციპალიტეტი; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ სურიგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 39 831 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Tago Profile at PhilAtlas.com
Tago Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
სამხრეთ სურიგაოს მუნიციპალიტეტები
ქარაშამბი

ქარაშამბი — სოფელი სომხეთში, კოტაიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 450 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 718 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 118 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6.06 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
კოტაიქის პროვინციის სოფლები
ოთარ დავითაშვილი

ოთარ დავითაშვილი (დ. 4 ივნისი, 1950, ყაზბეგი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი.
1974–1980 წლებში იყო თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის უფროსი ლაბორანტი. 1980–1995 წლებში ამავე ლაბორატორიის მეცნიერ–თანამშრომელი. 1997 წლიდან აუდიოლოგიისა და სმენის რეაბილიტაციის სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის დირექტორის მოადგილე. ავტორია 27 სამეცნიერო ნაშრომის, მათგან 18 გამოქვეყნებულია ქართულ, რუსულ, 9 – ინგლისურ და გერმანულ ენებზე.
1990 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „საშუალო ლატენტობის სმენის გამოწვეული პეტენციელები.“
ლიტერატურა
ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 87
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 4 ივნისი
დაბადებული 1950
ქართველი ექიმები
მარია ტერეზა დე ვალაბრიგა

მარია ტერეზა დე ვალაბრიგა (დ. 5 სექტემბერი, 1758 — გ. 26 თებერვალი, 1820) — ესპანელი არისტოკრატი. ესპანეთის მეფე ფილიპე V-ის უმცროსი ვაჟის, ჩიჩონის გრაფ ლუის ესპანელის მეუღლე და მისი სამი შვილის დედა.
ბიოგრაფია
მარია ტერეზა დაიბადა 1758 წლის 5 სექტემბერს სარაგოსაში. იგი იყო სოლივეტას სენიორ ხოსე იგნასიო დე ვალაბრიგასა და მისი მეუღლის, ხოსეფა დე როსას ქალიშვილი. როგორც გამოჩენილი არისტოკრატი, ბავშვობიდანვე მადრიდის სამეფო კარზე იზრდებოდა. მან დედა ძალიან ადრე დაკარგა, თუმცა მისგან დარჩა უზარმაზარი მემკვიდრეობა, რომელიც მისმა ბაბუამ, წარსულში გავლენიანმა ჰერცგოგმა დე როსამ დააგროვა. აღსანიშნავია, რომ მამამისი მის გათხოვებას შოტლანდიელ დიდგვაროვან ფრანცისკ დრუმონდზე აპრირებდა, რომელზე ქორწინების შემთხვევაშიც მარია ტერეზა დედოფლის ფრეილინა გახდებოდა.
1776 წელს იგი ცოლად გაჰყვა ესპანეთის მეფე ფილიპე V-ისა და დედოფალ ისაბელ ფარნეზეს უმცროს ვაჟს, ჩიჩონის გრაფ ლუისს, რომელთანაც 4 შვილი შეეძინა. ლუისი ქორწინებიდან სულ რამდენიმე წელიწადში, 1785 წელს გარდაიცვალა, თუმცა მარია ტერეზას დიდი ქონება და სოციალური სტატუსი დაუტოვა.
შემდგომში, როდესაც ესპანეთში ნაპოლეონის ჯარები შეიჭრა, მეფე კარლის მმართველობა დაამხო და იქ თავისი ძმა გაამეფა, მარია ტერეზა აქტიურად თანამშრომლობდა დევნილ სამეფო ოჯახის წევრებთან. იგი რეგულარულად აწვდიდა საჭირო ინფორმაციას ესპანეთში მიმდინარე მოვლენებთან დაკავშირებით, რაც შემდგომში ფერდინანდ VII-ს დაეხმარა 1813 წელს ბონაპარტეს ჩამოგდებასა და ტახტის დაბრუნებაში.
მარია ტერეზა გარდაიცვალა 1820 წლის 26 თებერვალს, 60 წლის ასაკში.
შვილები
ლუის მარია (1777-1823), კათოლიკე კარდინალი და ჩიჩონის გრაფი, გარდაიცვალა უცოლ-შვილო;
მკვდარშობილი ბავშვი (1778);
მარია ტერეზა (1779-1828), ჩიჩონის გრაფინია, ცოლად გაჰყვა პიასეს პრინც მანუელ გოდოის, რომელთანაც ერთი ქალიშვილი შეეძინა;
მარია ლუისა (1780-1846), ცოლად გაჰყვა სან ფერნანდოს ჰერცოგს;
რესურსები ინტერნეტში
დე ვალაბრიგა ი როსა, (ესპანურად)
ტერეზა დე ვალაბრიგა ი როსა, (ესპანურად)
დაბადებული 5 სექტემბერი
დაბადებული 1758
გარდაცვლილი 26 თებერვალი
გარდაცვლილი 1820
დილიჯანის რაიონი

დილიჯანის რაიონი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1930—1951 წლებში. ცენტრი — დილიჯანი.
ისტორია
დილიჯანის რაიონი შეიქმნა 1930 წლის 9 სექტემბერს.
1951 წლის 19 მარტს, დილიჯანის რაიონი გაუქმდა და მისი ტერიტორია იჯევანის რაიონის ნაწილი გახდა.
გეოგრაფია
1948 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით, რაიონის ტერიტორია 115 კმ²-ს შეადგენდა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
1948 წლის მდგომარეობით, რაიონი მოიცავდა 1 დაბას (დილიჯანი) და 7 სასოფლო საბჭოს: ახკიჰლინსკის, ღეიარჩინის, გოშის, ყუიბიშევის, პაპანინის, პოლადის, შამაჰიანის.
სქოლიო
სომხეთის სსრ-ის რაიონები
ჰაჯიაღალარი

ჰაჯიაღალარი — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 693 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti
სქოლიო
ყუბის რაიონის სოფლები
Dəyhan

Dəyhan is a village in the Lachin District of Azerbaijan.
References
Villages in Azerbaijan
Populated places in Lachin District
მალაკა (ქალაქი)

მალაკა (ქალაქი)
მალაკა — ქალაქი მალაიზიაში, მალაკის შტატის დედაქალაქი. 2009 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 473 700 ადამიანს შეადგენს. 2008 წლის ივლისში, იუნესკომ მალაკა მალაიზიის პენანგის შტატში მდებარე ქალაქ ჯორჯტაუნთან ერთად, მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შიეტანა.
ქალაქი მდინარე მალაკაზე მდებარეობს, მისი მალაკის სრუტესთან შერთვის სიახლოვეს. მალაკის ისტორიული ცენტრი სანაპიროსთანაა, სადაც პორტუგალიელთა ციხის ნანგრევები მდებარეობს.
ქალაქის კლიმატი ცხელი და ტენიანია, მთელი წლის განმავლობაში ტროპიკული წვიმებით. დღის საშუალო ტემპერატურა 30 °C - 35 °C -ია, ღამის კი 27 °C - 29 °C.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
მალაკა იუნესკოს საიტზე
მალაიზიის ქალაქები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მალაიზიაში
სომხური მუსიკა

სომხური მუსიკა — სომხური კულტურის ერთ-ერთი განუყოფელი ნაწილი. სომხური მუსიკას მრავალსაუკუნოვანი ისტორია აქვს. ჯერ კიდევ უძველეს დროში ჩამოყალიბდა სომხური მუსიკალური ხელოვნების ძირითადი მიმართულებები — საგლეხო, საკულტო; ჰუსანების მუსიკალური ხელოვნება. ქრისტიანობის მიღების შემდეგ განვითარებას იწვევს სასულიერო მუსიკა (სომხური ლიტურგია). VIII - IX სს.-ში სომხებმა შექმნეს სანოტო დამწერლობის ორიგინალური სისტემა, ე. წ. ხაზები, რომელიც დღემდე გაუშიფრავია. შუა საუკუნეებში კვლავ ვითარდება სომხური საეკლესიო (ფსალმუნები, შარაკანები) და ხალხური მუსიკა (შრომის, საწესჩვეულებო, სატრფიალო სიმღერები). XVII - XVIII საუკუნეების მიჯნაზე აღმოცენდა სომხური აშუღური ხელოვნება (თვალაჩინო მაგალითია საიათნოვა). XIX ს-იდნ იწყება სომხური მრავალხმიანი მუსიკის განვითარება. ასპარეზზე გამოდიან პროფესიონალი კომპოზიტორები და მუსიკალური დასები, ინერგება კომპოზიციის ევროპული ტექნიკა. იწყება ხალხური მუსიკის ჩაწერა და დამუშავება. 1868 წელს ტ. ჩახაჭიანი ქმნის პირველ სომხურ ოპერას „არშაკ II“.
სომხური მუსიკის განვითარებაში ახალ ეტაპს წარმოადგენს კომიტასის შემოქმედება. მან ხალხური მუსიკის დამუშავების საფუძველზე შექმნა მრავალი საგუნდო ნაწარმოები. XX საუკუნის დასაწყისში აღმოცენდა სომხური სიმფონიური მუსიკა.
სომხური საბჭოთა მუსიკა ჩამოყალიბდა სომხური ხალხური მუსიკის, კლასიკოსთა შემოქმედებისა და მსოფლიო მუსიკის ხელოვნების საფუძველზე. 1960 - 70-იან წლებში შეიქმნა სიმფონიური ჟანრის მრავალი ნაწარმოები, აგრეთვე საოპერო და საბალეტო მუსიკა. 1933 წელს დაარსდა სომეხ კომპოზიტორთა კავშირი.
სომხურ-ქართულ მუსიკალურ ურთიერთობებს ღრმა და ისტორიული ფესვები აქვს. ძვ. თბილისის მუსიკალურ ფოლკლორში თავისებური სინთეზი ჰპოვა ქართულმა და სომხურმა სასიმღერო ტრადიციამ. ამიერკავკასიელ ხალხთა მუსიკალურ ისტორიაში ღრმა კვალი გაავლო უნიჭიერესმა აშუღმა საიათნოვამ.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Audio clip: traditional Armenian music. Musée d'Ethnographie de Genève. Accessed November 25, 2010.
Free high quality Armenian Pop Music Radio Station
Armenian Celebrity News & Exclusive Interviews
Armenian Music Internet Television
Armenian Music Video
Armenian Music Radio
Free Armenian Music Radio Stream
Armenya Portal to Armenian Music Websites
Armenian Radio Stver
Armenian Spiritual Music 5th–13th centuries for listening, text in Russian
Armenian Music Band
Собрание древнеармянских народных песен
А. Меружанян. Церковные песнопения
Музыкальное искусство Западных армян до геноцида
ვიდეოები
Armenian Music and Video
Video of Shoghaken Ensemble
Armenian fiddle music
სომხური კულტურა
ელექტრული სკაროსი

ელექტრული სკაროსი — თევზი სკაროსისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია წყნარი, ინდოეთის და ატლანტის ოკეანეთა ტროპიკულ და სუბტროპიკულ წყლებში. სხეულის სიგრძე 2 მ აღწევს, ხოლო წონა 100 კგ. თავის ორივე მხარეზე განვითარებული აქვს ელექტრული ორგანოები, რომლებიც 70 ვ ელექტროდენის იმპულსებს წარმოქმნიან. იკვებება ფსკერის უხერხემლო ცხოველებით.
ლიტერატურა
ხრტილიანი თევზები
ვეგაეინი

ვეგაეინი ანუ ვეგას არქიპელაგი (ნორვ Vegaøyan) — მდებარეობს ნურლანის ფიულკში, პოლარულ წრესთან ახლოს. არქიპელაგი 2004 წლიდან იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ნუსხაშია შეტანილი.
არქიპელაგის მთავარ კუნძულს ვეგას მცირე კუნძულთა ჯგუფები არტყია გარს, მათი რაოდენობა 6500-ია. ობიექტის საერთო ფართობი 103,7 ათა ჰა-ა, მათ შორის 6,9 ათასი ჰა ხმელეთისა.
არქეოლოგიური აღმოჩენები ცხადყოფს, რომ ეს ადგილები ჯერ კიდევ ქვის ხანაში იყო დასახლებული. 1500 წლის განმავლობაში აქ მცხოვრებმა ხალხმა, რომლებიც სოფლის მეურნეობითა და მეთევზეობით იყვნენ დაკავებულნი, განუმეორებელი ლანდშაფტი შექმნა.
IX საუკუნეში არქიპელაგი სუსხურის ბუმბულის მნიშვნელოვანი მიმწოდებლები გახდა. ეს ბიზნესი ადგილობრივებისთვის შემოსავლების მესამედს წარმოადგენდა. არქიპელაგამდე მიღწევა შესაძლებელია როგორც ბორნით ასევე სწრაფმავალი კატერით ბრიონიოისუნიდან (ნორვ. Brønnøysund).
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ნორვეგიაში
რესურსები ინტერნეტში
Vegaøyan-ის მოკლე აღწერილობა იუნესკოში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ნორვეგიაში
არქიპელაგები
ნორვეგიის კუნძულები
Lasioglossum intrepidum

Lasioglossum intrepidum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1960 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
intrepidum
მარგო ბენასერაფი

მარგო ბენასერაფი (დ. 14 აგვისტო, 1926, კარაკასი, ვენესუელა) — ვენესუელელი რეჟისორი.
ბიოგრაფია
მარგო ბენასერაფი დაიბადა ვენესუელის დედაქალაქ კარაკასში. გადაღებული აქვს ორი ცნობილი კინოფილმი: „რევერონი“ და „არაია“. პირველი ფილმი ეხება ვენესუელელი მხატვრის არმანდო რევერონის ცხოვრებას. მეორე ფილმი დოკუმენტური ხასიათისაა, რომელშიც გაშუქებულია ვენესუელაში მცხოვრები საზოგადოების სოციალური მდგომარეობა. ამ უკანასკნელმა საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა. მარგო ბენასერაფი არის ვენესუელის კინემატოგრაფიის მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი. 1966 წელს მან დააფუძნა ფილმების ეროვნული არქივი, რომელსაც სამი წელი ხელმძღვანელობდა. მისი ფილმი „არაია“ შეყვანილი იყო კანის კინოფესტივალზე 1959 წელს. მარგო ბენასერაფს მინიჭებული აქვს ფილმების ეროვნული პრემია (1995), ანდრეს ბელოს ორდენი (ორჯერ), ლიბერტადორის ორდენი, სიმონ ბოლივარის ორდენი და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
ინტერვიუ მარგო ბენასერაფთან
ვენესუელელი კინორეჟისორები
დაბადებული 1926
ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ იასპარეზა 2004 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Ochkhomuri Waterfall Natural Monument

Ochkhomuri Waterfall Natural Monument is a waterfall with a height of 100–120 m at 469 m above sea level in Martvili Municipality, Samegrelo-Zemo Svaneti region of Georgia. It originates in cave at Migaria limestone massif, at the source of Ochkhomuri River.
At first the waterfall flows from the slope of the southern exposure, then in the middle it turns into south-eastern exposure, whereas the last part flows from the southern exposure. Each step of the waterfall creates small lake after touching the ground. From afar the waterfall looks like a solid column.
The excessive humidity around the waterfall gives way to peculiar flora and fauna. One can find abundance of rare, endemic or relict species here.
References
Natural monuments of Georgia (country)
Waterfalls of Georgia (country)
Geography of Samegrelo-Zemo Svaneti
ქოჩორ-ყურა ბეიზა

ქოჩორ-ყურა ბეიზა — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ორიქსების გვარისა, ბეიზას ქვესახეობა. 1892 წელს იგი ტომას ოლდფილდმა აღწერა, როგორც განსხვავებული სახეობა, მაგრამ 1912 წელს რიჩარდ ლიდეკერმა იგი ქვესახეობად გამოაცხადა. ცოტა ხნის წინ, ფილოგენური სახეობის კონცეფციის გამოყენებით ანალიზმა გამოიწვია ზოგიერთი ავტორის დასკვნა, რომ ის უნდა დაბრუნდეს სრული სახეობის სტატუსზე (Oryx callotis).
რესურსები ინტერნეტში
www.iucnredlist.org-ზე
სქოლიო
ორიქსები
ხაჯალია (მრავალმნიშვნელოვანი)

ხაჯალია (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ხახუბია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
ხაჯალია — სოფელი საქართველოში, ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში
შოთა ხაჯალია — ქართველი მსახიობი
ტალიკული (ბლაგოვარის რაიონი)

ტალიკული (ბლაგოვარის რაიონი)
ტალიკული — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 88 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 3 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
ჰიდროფობურობა

ჰიდროფობურობა (-დან — წყალი და -დან — შიში) — ფიზიკური თვისება მოლეკულისა, რომელიც „მიილტვის“ წყალთან კონტაქტის თავიდან აცილებისკენ. თვითონ მოლეკულას ამ შემთხვევაში ეწოდება ჰიდროფობური.
ჰიდროფობური მოლეკულები, ჩვეულებრივ, არაპოლარულია და სხვა ნეიტრალურ მოლეკულებსა და არაპოლარულ გამხსნელებს შორის ყოფნას „ანიჭებენ უპირატესობას“. ამიტომ წყალი ჰიდროფობურ ზედაპირზე, რომელსაც დასველების კუთხის მაღალი მაჩვენებელი აქვს, წვეთებად გროვდება, ხოლო ნავთობი, რომელიც გურუბაში მოხვდება, წყლის ზედაპირზე განელაგება.
რესურსები ინტერნეტში
Webtool to calculate and plot the hydrophobicity of proteins.
სქოლიო
ფიზიკური თვისებები
Neopleurotomoides

Neopleurotomoides is a genus of sea snails, marine gastropod mollusks in the family Raphitomidae.
Species
Species within the genus Neopleurotomoides include:
Neopleurotomoides aembe Figueira & Absalão, 2012
Neopleurotomoides callembryon (Dautzenberg & Fischer, 1896)
Neopleurotomoides distinctus Bouchet & Warén, 1980
Neopleurotomoides rufoapicata (Schepman, 1913)
Species brought into synonymy
Neopleurotomoides callembyron (Dautzenberg & Fischer, 1896): synonym of Neopleurotomoides callembryon (Dautzenberg & Fischer, 1896)
Neopleurotomoides distincta Bouchet & Waren, 1980: synonym of Neopleurotomoides distinctus Bouchet & Warén, 1980 (wrong grammatical agreement of species name)
References
External links
Worldwide Mollusc Species Data Base: Raphitomidae
Shuto, Tsugio. "Taxonomical notes on the turrids of the Siboga-Collection originally described by MM Schepman, 1931 (part III)." Venus (Japanese Journal of Malacology) 30.1 (1971): 5-_22
Raphitomidae
Gastropod genera
მეჩეთი

მეჩეთი, იგივე მიზგითი (არაბ. მასჯიდ – ლოცვის, მუხლის მოყრის ადგილი; საჯადა – ლოცვა), მუსლიმანთა საკულტო სახლი, სალოცავი და საქადაგებელი. სასოფლო, საუბნო, ტაძრული, გუმბათიანი ან თაღებიანი, სვეტებზე ნაგები. გარედან, კუთხეში, კოშკებია – მინარეთები (ან ზედ სახურავზე, საიდანაც მუეძინი უქადაგებს მორწმუნეებს და მოუწოდებს მათ). ნიში უჩვენებს მექას გზას, იქვე ინახება ყურანი და სხვა წმინდა ტექსტები. იქით, მიჰრაბისკენ უნდა იყოს მლოცველის სახე მიმართული, ესე იგი მექისკენ. მარჯვნივ კათედრაა, საიდანაც ყურანს კითხულობენ, კედლებზე ორნამენტებია ან ადგილები ყურანიდან.
გალერეა
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Directory of Malaysian Mosques by Islamic Development Department, Malaysia (Jakim)
Great Mosque of Kairouan (Okba Ibn Nafi Mosque in Kairouan)
Great Mosque-Cathedral of Córdoba
Modern Islamic design in mosque interior
The Mosque Sheikh Lotfollah
ისლამი
კევინ დე ბრეინე

კევინ დე ბრეინე (დ. 28 ივნისი, 1991, გენტი) — ბელგიელი ფეხბურთელი, ბელგიის ეროვნული ნაკრების წევრი. თამაშობს შემტევი ნახევარმცველისა და გარემარბის პოზიციებზე. იცავს პრემიერ ლიგის კლუბ „მანჩესტერ სიტის“ ღირსებას.
მიღწევები
საკლუბო
გენკი
ბელგიის ჩემპიონატი: 2010–11
ბელგიის თასი: 2008–09
ბელგიის სუპერთასი: 2011
ვოლფსბურგი
გერმანიის თასი: 2014–15
გერმანიის სუპერთასი: 2015
მანჩესტერ სიტი
პრემიერ ლიგა: 2017–18, 2018–19, 2020–21, 2021–22, 2022–23
ინგლისის ლიგის თასი: 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21
ინგლისის ასოციაციის თასი: 2019, 2023
ინგლისის სუპერთასი: 2018, 2019
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის ფინალისტი: 2020–21
სანაკრებო
ბელგია:
მსოფლიო ჩემპიონატი: მესამე ადგილი: 2018
რესურსები ინტერნეტში
Sporza Profile
Nieuwsblad Profile
Belgium Stats at Belgian FA
შენიშვნები
<div style="font-size: 90%;">
ა. ქართულ მასმედიაში ხშირად ფეხბურთელის გვარს მოიხსენიებენ დამახინჯებული ფორმით, როგორც დე ბრუინე ან დე ბრუინი.
სქოლიო
დაბადებული 1991
ბელგიელი ფეხბურთელები
პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
გენკის ფეხბურთელები
ჩელსის ფეხბურთელები
ბრემენის ვერდერის ფეხბურთელები
ვოლფსბურგის ფეხბურთელები
2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები
დაბადებული 28 ივნისი
2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2022 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
Camponotus indefinitus

Camponotus indefinitus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus