PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მოჩიმის ეროვნული პარკი

მოჩიმის ეროვნული პარკი
მოჩიმა — ეროვნული პარკი ვენესუელაში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ანსოატეგისა და სუკრეს შტატების ტერიტორიაზე. მოიცავს 949 კმ² ფართობს და შედგება განსაკუთრებული საზღვაო არეალისაგან დასავლეთ სექტორში, სანაპირო ზოლისგან, რომელიც მოიცავს სანტა-ფეს ყურეს, მოჩიმის უბესა და მთიან ზონას, სადაც მდებარეობს ტურიმიკირეს წყალსაცავი. ეროვნული პარკი შეიქმნა ტურიმიკირეს მასივის მთის ტყეებისა და ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილის კარიბის ზღვის სანაპირო ლანდშაფტის დასაცავად, რომელიც განსაკუთრებულად ლამაზია.
ამავე დროს, მოჩიმა ვენესუელის ერთ-ერთი ყველაზე მეტად საფრთხის ქვეშ მყოფი პარკია. ბოლო დროს გეგმაშია ორი კონსტრუქციის პროექტი, რომელიც პარკს სამუდამოდ შეცვლის. მიმდინარეობს ქალაქ პუერტო-ლა-კრუსისა და კუმანას დამაკავშირებელი ეროვნული გზატკეცილის მშენებლობა, რომელიც პირდაპირ პარკის ტყეებში გაივლის. გზის ცენტრალური სავალი ნაწილის გარდა, მის გასწვრივ სუფთავდება 70 მეტრზე მეტი სიგანის ტერიტორია.
მეორე საფრთხე იმაში მდგომარეობს, რომ როდესაც პარკი შეიქმნა, მის საზღვრებში მოქცა ადამიანთა მრავალი დასახლება, რის გამოც ვენესუელის ეროვნული პარკების ინსტიტუტს (INPARQUES) სიტუაციის მართვა უჭირს.
ისტორია
პარკს სახელი ეწოდა ქალაქ მოჩიმასგან და ის ერთ-ერთია ვენესუელის კარიბის ზღვის სანაპიროზე მდებარე ეროვნულ პარკთაგან. შეიქმნა 1973 წელს და ის იყო მეორე საზღვაო ეროვნული პარკი ქვეყანაში. მოიცავს მთლიან სანაპირო ზოლს პუერტო-ლა-კრუსისა და კუმანას გარშემო, ასევე სანაპიროდან მოშორებულ 32 კუნძულს.
გეოგრაფია
სანაპირო ზოლი მთიანია, პლაჟბით, ყურეებითა და განსაცვიფრებელი სილამაზით. მრავალფეროვანი მიკროკლიმატის წყალობით, ზოგიერთ არეალში, წყალში აღმართული გიგანტური კლიფებია, რომელთა მიმდებარე ტერიტორიბი მოკლებულია მცენარეულობას, მაშინ, როდესაც სხვა არეალებში უხვადაა ჯუნგლების მცენარეულობა და პლაჟები.
კლიმატი
საშუალო წლიური ტემპერატურა 22 — 28 °C-ს შორის მერყეობს. სანაპიროს კლიმატი გამოირჩევა მაღალი ტემპერატურითა და მუდმივი პასატებით ნოემბრიდან მაისამდე.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
http://www.parkswatch.org/parkprofile.php?l=eng&country=ven&park=monp
ვენესუელის ეროვნული პარკები
მოჩიმის ეროვნული პარკი
1973 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
ანსოატეგის შტატის გეოგრაფია
სუკრეს შტატის გეოგრაფია
1973 წელს დაარსებულები ვენესუელაში
სუკრეს შტატის ღირსშესანიშნაობები
ანსოატეგის შტატის ღირსშესანიშნაობები
Capillas

Capillas is a Spanish municipality located in the province of Palencia, Castile and León. In 2013, its population was 86.
History
The town was first mentioned in 916 as Fonte de Capela, one of the first settlements of the region. Its name, in Spanish, means "chapels".
Geography
Capillas, part of the comarca of Tierra de Campos, is from Palencia and from Valladolid. The municipality borders Boada de Campos, Castil de Vela, Castromocho, Gatón de Campos (in the province of Valladolid), Meneses de Campos and Villarramiel.
Demographics
Personality
Francisco Blanco Salcedo, born here in 1512, was Archbishop of Santiago de Compostela for seven years.
References
External links
Capillas official website
Municipalities in the Province of Palencia
ტროიდენი

ტროიდენი (გარდაიცვალა 1282 წელს) იყო ლიტვის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მთავარი (1269- 1282 ) XIII საუკუნეში.
ლიტვის დიდი მთავრები
Matchabelli

Matchabelli or Matchabeli may refer to:
Machabeli, a Georgian princely house of nobility
Ivane Machabeli, a Georgian writer
Georges V. Matchabelli, Georgian nobleman and co-founder of the perfume line
Norina Matchabelli, Italian actress and co-founder of Prince Matchabelli perfume line, wife of Georges V. Matchabelli
See also
Prince Matchabelli, an American perfume line by Georges V. Matchabelli
როსიოს მუნიციპალიტეტი

როსიოს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ბოლივარის შტატში. წარმოადგენს ბოლივარის შტატის 11 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 6 182 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით როსიოს მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 23 957 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია გუასიპატი. ბოლივარის შტატის მთელი მოსახლეობის 1.6% მოდის როსიოს მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 3.9 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის მუნიციპალიტეტები
ბოლივარის შტატი
ბოლივარის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლემონი სნიკეტი: 33 უიღბლობა

ლემონი სნიკეტი: 33 უიღბლობა
„ლემონი სნიკეტი: 33 უიღბლობა“ — 2004 წლის ფილმი, რომლის რეჟისორია ბრედ სილბერლინგი.
სიუჟეტი
ერთ საშინელ, მოღრუბლულ დღეს, პატარა ბოდლერებს უბედურება დაატყდათ თავს: საშინელმა ხანძარმა მათ სახლი და მოსიყვარულე მშობლები წაართვა. ობლების ცხოვრებაში მეურვე გამოჩნდა — გრაფი ოლაფი, რომელიც, როგორც გაირკვა, სულაც არ იყო გრაფი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
2004 წლის ფილმები
ამერიკული ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
ნონასპე

ნონასპე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის ბახო-არაგონ-კასპეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 111,448993 კმ². მოსახლეობა — 978 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ნონასპეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ნონასპე
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
Violeta Bermúdez

Violeta Bermúdez Valdivia (born 12 August 1961) is a Peruvian lawyer, writer and diplomat. On 18 November 2020, Bermúdez became the Prime Minister of Peru. Previously, she held positions in the United States Agency for International Development and worked during the cabinets of President Alejandro Toledo and Prime Minister Beatriz Merino.
Political career
From April 1997 to January 2002, she served as the Human Rights Coordinator of the United States Agency for International Development representing Peru.
Bermúdez was appointed as Vice-Minister of the Ministry of Women's Promotion and Human Development on 24 January 2002 by President Alejandro Toledo. She had a role in gaining the approval of policies at the Forum of Equity and Social Justice of the National Agreement.
In July 2003, she was Chief of the Cabinet of Advisors to Prime Minister Beatriz Merino. She left the position a few months later in December.
Between 2012 and 2017, she was Director of the Pro-Decentralization Project for the United States Agency for International Development.
Prime Minister
On 18 November 2020, President Francisco Sagasti appointed Bermúdez as Prime Minister of Peru. She replaced Ántero Flores Aráoz following the growing social unrest in the country. She is the fifth woman to hold this position in the country's history.
Personal life
She was born in Lima. Bermúdez studied law at the National University of San Marcos and at the Pontifical Catholic University of Peru.
She is married to lawyer Samuel Abad Yupanqui.
Publications
La regulación jurídica del aborto en América Latina y el Caribe: estudio comparativo (1998)
Gender and power. The Political Equality of Women (2019)
References
External links
Violeta Bermúdez, una defensora de las mujeres en la PCM at La Republica
1961 births
Living people
Prime Ministers of Peru
National University of San Marcos alumni
Peruvian women lawyers
Writers from Lima
21st-century women prime ministers
21st-century Peruvian women politicians
21st-century Peruvian politicians
20th-century Peruvian lawyers
20th-century women lawyers
ამერლანდის რაიონი

ამერლანდის რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ვესტერშტედე. რაიონი შედის ქვემო საქსონიის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 728,23 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 116 314 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 159 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 03 4 51.
რესურსები ინტერნეტში
www.ammerland.de ოფიციალური საიტი
ქვემო საქსონიის რაიონები
მექსიკის პოლიტიკური სისტემა

მექსიკის პოლიტიკური სისტემა — მექსიკა, ისევე როგორც ლათინური ამერიკის ქვეყნების უმეტესობა, წარმოადგენს ძლიერ საპრეზიდენტო რესპუბლიკას. მექსიკის სახელმწიფო წყობის ფორმა გადმოღებულია აშშ-ის მმართველობის ფორმიდან.
კონსტიტუციური წყობა
მექსიკაში მკვეთრადაა გამიჯნული საკანონმდებლო და აღმასრულებელი ხელისუფლება. უმაღლესი საკანონმდებლო ორგანოა კონგრესი. იგი შედგება ორი პალატისაგან:
ქვედა პალატა დეპუტატთა პალატა (1979 წლიდან 400, ხოლო 1988 - 500 ადგილი).
ზედა პალატა სენატი (128 ადგილი).
ორივე პალატას ირჩევენ საყოველთაო არჩევნების გზით.
აღმასრულებელ ხელისუფლებას ხელმძღვანელობს ხალხის მიერ არჩეული პრეზიდენტი. იგი აკომპლექტებს მთავრობას (ე.წ. აღმასრულებელ კაბინეტს). განსხვავებით ლათინური ამერიკისა და აშშ-სა მექსიკაში ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა არა არის.
სასამართლო ხელისუფლებას ახორციელებს უზენაესი სასამართლო, რომლის მოსამართლეებს ამტკიცებს სენატი პრეზიდენტის წარდგინების საფუძველზე. ისევე, როგორც აშშ-ში მექსიკაშიც უზენაესი სასამართლო ითავსებს კონსტიტუციური სასამართლოს ფუნქციებსაც.
საარჩევნო სისტემა
საარჩევნო ციკლი მექსიკაში მეორდება ყოველ ექვს წელიწადში, როდესაც ერთდროულად მიმდინარეობს კონგრესის ორივე პალატის და პრეზიდენტის არჩევნები. გარდა ამისა შუალედში მიმდინარეობს კიდევ ერთი არჩევნები, ირჩევენ დეპუტატთა პალატის წევრებს (მათი უფლებამოსილება 3 წლითაა განსაზღვრული).
1991 წელს ფორმირება განიცადა სენატის არჩევნების სისტემამ. თუ მანამდე სენატის ყველა წევრს ირჩევდნენ ყოველ 6 წელიწადში, შემდეგ 32 სენატორს (25%) ირჩევდნენ ცალკე, ხოლო - 96 სენატორს(75%) ცალკე. მაგრამ 2000 წელს ეს წესი გააუქმეს და არჩევნების ძველ სისტემას დაუბრუნდნენ.
1976 წლიდან 500 ადგილიანი დეპუტატთა პალატის 300 წევრს (60%) ირჩევენ მაჟორიტარული სისტემით ერთმანდატიან ოლქებში, ხოლო 200 (40%) - პროპორციული სისტემით. 2000 წელს არჩევნების ეს შერეული სისტემა შემოიღეს სენატის არჩევნებისთვისაც. 128 სენატორიდან 32-ს ირჩევენ მაჟორიტარული სისტემით, ხოლო 96-ს პროპორციული საარჩევნო სისტემით.
პარტიები
დღესდღეობით მექსიკაში სამპარტიული პოლიტიკური სისტემაა. ქვეყნის მთავარი პარტიაა ინსტიტუციურ-რევოლუციური პარტია, რომელიც 72 წლის განმავლობაში (1928-2000 წწ.) დომინირებდა ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. მემარჯვენე პარტიაა ეროვნული მოქმედების პარტია, ხოლო მემარცხენე ძალაა რევოლუციურ-დემოკრატიული პარტია.
რესურსები ინტერნეტში
პოლიტიკური ატლასი - მექსიკის პარლამენტი და მთავრობა
პოლიტიკური ატლასი - მექსიკის კონსტიტუციური წყობილება
მექსიკის პოლიტიკა
bn:মেক্সিকো#রাজনীতি
დაშთ-ი-მარგო

დაშთ-ი-მარგო — უდაბნო ავღანეთში, ჰელმანდისა და ნიმრუზის პროვინციების სამხრეთ ნაწილში. ესაზღვრება კაშის და რეგისტანის უდაბნოები. მდებარეობს ზღვის დონიდან 500–700 მეტრზე, ხოლო ფართობი შეადგენს 150 000 კმ²-ს. უდაბნო შედგება ქვიშისა და კლდოვანი ვაკეებისაგან.
დარი ენაზე „დაშთ“ ნიშნავს ვაკეს, ხოლო „მარგო“ მკვდარს.
რესურსები ინტერნეტში
Afghanistan map
The Integration of Biodiversity into National Environmental Assessment Procedures
ავღანეთის უდაბნოები
ვედრებისის წმინდა გიორგის ეკლესია

ვედრებისის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ მანავში, ნასოფლარ თარაქის ზემოთ 2 კილომეტრზე, მანავის ცივის მაღალი მთის, ტყით დაფარულ ერთ-ერთი ფერდის, გავაკებულ წვერზე. სახელი ვედრებელა’’ ფშაველების შერქმეული უნდა იყოს, რომლებიც წელიწადში ერთხელ, გარე კახეთიდან ცივის მთაზე საქონლის გარეკვის დროს, ამ ეკლესიას მსხვერპლს სწირავდნენ.
ეკლესია ნაგებია კვადრატული აგურით და კირის სქელი ხსნარით. ფასადებზე საძირკველთან გამოყენებლია რიყის დიდი ზომის ქვა. ეკლესია გეგმით ჯვრის ფორმის ცენტრალურ-გუმბათოვანი ნაგებობაა, რომლის კედლების ნაწილი აფსიდებიანია ნაწილი კი სწორკუთხა. სამხრეთ და ჩრდილოეთ მკლავებში შესასვლელები თავზე, ოდნავ შეისრულთაღოვანი სარკმლებია გაჭრილი. გუმბათქვეშა კვადრატის კუთხეები ვიწრო მხრებითაა აქცენტირებული, რომლებიც ქვემოთ სწორკუთხედებზეა დამყარებული. გარედან ეკლესია რვაწახნაგაა. დიაგონალზე მდებარე წახნაგები უფრო დაბალია და ყოველ მათგანში ნახევარწრიული კონქიანი ნიშებია განთავსებული. აღმოსავლეთ ფასადზე კედლის სიბრტყე ოდნავ დაღრმავებულია და ზემოთ დასრულებულია შეისრული, ვიწრო თაღით.
ყოველი მკლავი გადახურული იყო ორქანობიანი სახურავით, რომლის ქვეშ განთავსებული ყოფილა შირიმის ლავგარდანი, წრეთარგისა და ლილვის მქონე პროფილით. გუმბათის ყელი რვაწახნაგაა. ფასადებზე ორი ტონალობის აგურია გამოყენებული ღია ვარდისფერი და მოყავისფრო, ამას ემატება მოყვითალო შირიმის ლავგარდანი და რუხი დუღაბი, რომლის სქელი ფენები უაღრესად თვალსაჩინოა აგურის რიგებს შორის.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ხენავე

ხენავე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის სიერა-დე-სეგურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 63,57 კმ². მოსახლეობა — 590 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ხაენის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ხენავეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ხაენის მუნიციპალიტეტები
ხიდისთავი

ხიდისთავი
საკუთარი სახელი ხიდისთავი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ხიდისთავი — სოფელი გორის მუნიციპალიტეტში;
ხიდისთავი — სოფელი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში.
ტუკუმე

ტუკუმე — კომპლექსი პერუში, მდინარე ლა-რეჩეს სანაპიროზე. წარმოადგენს 220 ჰექტარზე გადაჭიმულ ტერიტორიას, რომელიც შემოსაზღვრულია 26 მთავარი პირამიდითა და მიწაყრილებით.
ეს ძეგლი წარმოადგენდა რეგიონულ ცენტრს ჯერ ლამბაიკეს (ჩვ.წ. 800-1350), შემდეგ ჩიმუს (ჩვ.წ. 1350-1450) და შემდეგ ინკების ცივილიზაციებისთვის (ჩვ.წ. 1450-1532).
ტუკუმეს მიმდებარე ტერიტორიებზე მაცხოვრებლებს, დღემდე სჯერათ, რომ იქ შამანები ცხოვრობენ და ღამე მის ტერიტორიაზე შესვლას ვერავინ ბედავს.
ტუკუმეს ვაკე, ჩრდილოეთ პერუს სანაპირო ზოლის უდიდესი ხეობის, ლამბაიეკეს ხეობის შემადგენელი ნაწილია. ეს ხეობა ცნობილია ადამიანის ხელით გაკეთებული უამრავი წყლის არხით და 250 აგურის პირამიდით.
რესურსები ინტერნეტში
Promperu
სქოლიო
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
This Strange Engine

This Strange Engine is the ninth studio album by the British neo-progressive rock band Marillion, released in April 1997 by the Castle Communications imprint Raw Power. It was the first of the three recordings that Marillion made under contract with Castle, after being dropped by EMI Records in 1995 and before eventually going independent in 2000. The album was recorded at The Racket Club in Buckinghamshire, England, between August and November 1996 and was produced by the band themselves.
Background
Without promotional efforts of a major record label, This Strange Engine continued the decline in mainstream success for Marillion, reaching only number 27 in the UK Albums Chart and staying there for three weeks. It sold significantly better in the Netherlands, home of one of the band's most loyal audiences, peaking at number 10 on the charts. Two singles from the album were released: "Man of a Thousand Faces" and "Eighty Days". For the first time in the band's history, no song cracked the UK Top 40; the first single reached number 98 and the second one failed to chart at all.
The fourth track, "Estonia", was written after singer Steve Hogarth met Paul Barney, the only British survivor of the sinking of the cruise ferry Estonia in the Baltic Sea on 28 September 1994, which killed 852 people. This is the only song of Marillion to feature a balalaika.
The title track is a tribute by Steve Hogarth to his father, a marine engineer and an officer. The senior Hogarth sacrificed his life at sea for a job in a coal mine so that he could be close to his family.
On European editions, following the last track, at approximately 29:35, there is a hidden track of Hogarth giggling uncontrollably, recorded on his return to the studio after a night on the town.
A remix of the album, Tales from the Engine Room, conducted by the electronic music project Positive Light, was first released as a limited edition January 1998 on Racket Records, and in June 1998 it was released worldwide by Eagle Records.
Track listing
Personnel
Marillion
Steve Hogarth – vocals, backing vocals, additional keyboards and percussion
Steve Rothery – guitar
Pete Trewavas – bass, backing vocals
Mark Kelly – keyboards, backing vocals
Ian Mosley – drums, percussion
Additional musicians
Charlton & Newbottle School Choir – choir (on "Man of a Thousand Faces")
Tim Perkins – balalaika (on "Estonia")
Phil Todd – saxophone (on "This Strange Engine")
Paul Savage – trumpet (on "Hope for the Future")
Technical personnel
Stewart Every – engineer
Dave Meegan – mixing engineer
Andrew Gent – artwork
Hugh Gilmour – art direction, design
Charts
References
Marillion albums
1997 albums
Neo-progressive rock albums
Castle Communications albums
ევრიკა (შეძახილი)

ევრიკა (შეძახილი)
ევრიკა (ვიპოვე!) — სიხარულის, კმაყოფილების გამომხატველი წამოძახილი რისამე აღმოჩენის, მიხვედრის დროს. გადმოცემით, ეს წამოძახილი აღმოხდა არქიმედეს, როდესაც ჰიდროსტატიკის ძირითადი კანონი აღმოაჩინა.
ლიტერატურა
ბერძნული სიტყვები და ფრაზები
ვერცხლის ქუჩა

ვერცხლის ქუჩა — ქუჩა კრწანისის რაიონში მტკვრის მარჯვენა სანაპიროზე, კონსტანტინე აფხაზის (ყოფილი კონსტანტინე ლესელიძის) ქუჩიდან პუშკინის ქუჩამდე.
ქუჩა თბილისის ერთ-ერთ უძველეს უბანში მდებარეობს. სახელწოდება დაკავშირებილია ამ მიდამოებში არსებულ ოქრომჭედელთა რიგებთან („ზარგარხანა“). ამასთან მას დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა თბილისის ქუჩების ქსელში; იგი უშუალოდ აკავშირებდა დიღმის კარს შუაბაზართან (დღევანდელი კონსტანტინე აფხაზის ქუჩა). 1841 წელს ქუჩას გენერალ პავლე ციციანოვის სახელი მიენიჭა, 1843 წელს კი ვერცხლის რიგი ეწოდა. ქუჩამ სახე და ტრადიციები თითქმის საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებამდე შეინარჩუნა. აღსანიშნავია ქუჩაზე არსებული XIX-XX საუკუნეების მიჯნის საცხოვრებელი სახლები.
ლიტერატურა
კვირკველია, თ., ძველთბილისური დასახელებანი, გვ. 40. «საბჭოთა საქართველო», თბ., 1985
კრწანისის რაიონის ქუჩები
სალიტრეს კანტონი

სალიტრეს კანტონი
სალიტრე — კანტონი ეკვადორში, გუაიასის პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ელ-სალიტრე. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 50 379 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
გუაიასის პროვინციის კანტონები
ალბერიკ კლემანი

ალბერიკ კლემანი, სენიორი დე მეზი (დ. დაახ. 1165 — გ. 3 ივლისი, 1191, აკრი) — პირველი საფრანგეთის მარშალი.
ბიოგრაფია
ალბერიკი რობერ III კლერმანის 6 შვილიდან უფროსი იყო. იგი მამაპაპეულ ციხესიმაგრეში იზრდებოდა გატინეს რეგიონში. 1180 წლიდან ალბერიკი საფრანგეთის მეფის ფილიპ II ოგიუსტის მრჩეველი და მინისტრი გახდა. 1190 წელს ფილიპ II-ემ ალბერიკ კლემანისათვის დააარსა სამხედრო წოდება საფრანგეთის მარშალი და იგი პირველი პირი იყო ვინც ამ რანგში აიყვანეს. ალბერიკი ფილიპ II-ეს ახლდა III ჯვაროსნულ ლაშქრობაში. 1191 წლის 3 ივლისს ქალაქ აკრის აღებისას ალბერიკ კლემანი მტრის მრავალრიცხოვან მებრძოლებთან შეტაკებაში დაიღუპა.
1204 წელს ალბერიკის ძმა ანრი I კლემანი საფრანგეთის მარშალი გახდა. სულ კლემანთა საგვარეულომ საფრანგეთს 4 მარშალი მისცა.
საფრანგეთის მარშლები
დაბადებული 1165
გარდაცვლილი 3 ივლისი
გარდაცვლილი 1191
ნორავანი (სიუნიქი)

ნორავანი (სიუნიქი)
ნორავანი — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 700 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 521 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 41.44 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სიუნიქის პროვინციის სოფლები
დასავლეთ აზერბაიჯანი

დასავლეთ აზერბაიჯანი — პოლიტიკური კონცეფცია, რომელიც გამოიყენება აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში, ძირითადად, სომხეთის რესპუბლიკის ტერიტორიის აღნიშვნისას. აზერბაიჯანული განცხადებები ირწმუნებიან, რომ თანამედროვე სომხური რესპუბლიკის გარკვეული ტერიტორები იყო მიწები, რომლებიც ოდესღაც აზერბაიჯანელებს ეკუთვნოდა. ეს პრეტენზიები პირველ რიგში გამოწვეულია იმით, რომ სომხეთის ამჟამინდელი ტერიტორია სხვადასხვა თურქული ტომების, იმპერიებისა და სახანოების მმართველობის ქვეშ იყო გვიან შუა საუკუნეების პერიოდიდან მოყოლებული, სანამ 1826-1828 წლების რუსეთ-სპარსეთის ომის შემდეგ გაფორმებული თურქმენენჩაის ხელშეკრულების თანახმად ეს ტერიტორიები რუსეთის იმპერიას არ გადაეცა. კონცეფციამ მიიღო ოფიციალური სტატუსი აზერბაიჯანის მთავრობაში, ასევე ქვეყნის ამჟამინდელმა პრეზიდენტმა, ილჰამ ალიევმა, არაერთხელ განაცხადა, რომ სომხეთის დღევანდელი ტერიტორია არის „ძველი თურქული და აზერბაიჯანული მიწების ნაწილი“.
დემოგრაფიული საფუძველი
მეთოთხმეტე საუკუნის შუა წლებამდე სომხები აღმოსავლეთ სომხეთში უმრავლესობას წარმოადგენდნენ. XIV საუკუნის დასასრულს, თემურლენგის ლაშქრობის შემდეგ, რეგიონში ისლამი გახდა დომინანტური რელიგია, ხოლო სომხები გახდნენ უმცირესობა აღმოსავლეთ სომხეთში. საუკუნეების განმავლობაში მუდმივი ომების შემდეგ ბევრი სომეხი იძულებული გახდა ემიგრაციაში წასულიყო და სხვაგან დასახლებულიყო. 1604-1605 წლებში სომეხთა და მუსულმანთა მასიურად გადასახლების შემდეგ, მათი რიცხვი კიდევ უფრო მეტად შემცირდა.
ირანელი სომხების მთლიანი მოსახლეობის დაახლოებით 80%-ს შეადგენდნენ მუსლიმები (სპარსელები, თურქები და ქურთები), ხოლო ქრისტიანი სომხების რაოდენობა დაახლოებით 20%-ს უდრიდა. გულისტანის საზავო ხელშეკრულების (დაიდო 1813 წელს) და თურქმენჩაის ზავის (დაიდო 1828 წელს) შედეგად ირანი იძულებული გახდა დაეტოვებინა სომხეთის ტერიტორიები (რომელიც დღესაც ასევე წარმოადგენს სომხეთის რესპუბლიკის ნაწილს), რეგიონი კი გადაეცა რუსეთის იმპერისა.
მას შემდეგ, რაც რუსეთის ადმინისტრაციამ ირანის შემადგენლობაში მყოფი სომხური ნაწილი დაიპყრო, ეთნიკური გადანაწილება შეიცვალა რეგიონში და ამრიგად, ოთხ საუკუნეზე მეტი ხნის შემდეგ, სომეხებმა დაიწყეს ეთნიკური უმრავლესობის ფორმირება ისტორიული სომხეთის ნაწილებში. რუსეთის ახალმა ადმინისტრაციამ ხელი შეუწყო ეთნიკური სომეხი მოსახლეობის ამ რეგიონებში ჩამოსახლებას. შედეგად, 1832 წლისთვის, ეთნიკურ სომეხთა რიცხვი თანხვედრაში იყო მუსულმანების რიცხვთან. მიუხედავად ამისა, ქალაქი ერევანი მეოცე საუკუნემდე მაინც გამოირჩეოდა მუსულმანთა უმრავლესობით. მოგზაურ ჰ. ლინჩის თანახმად, 1890-იანი წლების დასაწყისში ქალაქი დასახლებული იყო დაახლოებით 50% სომხებით და 50% მუსულმანებით (აზერბაიჯანელები და სპარსელები).
XX საუკუნის დასაწყისში ზანგეზურში 149 აზერბაიჯანული, 91 ქურთული და 81 სომხური სოფელი იყო. მოგზაურმა ლუიჯი ვილარმა 1905 წელს განაცხადა, რომ ერევანში თათრები (თანამედროვე აზერბაიჯანელები), ძირითადად, უფრო მდიდრები იყვნენ, ვიდრე სომხები, და ფლობდნენ თითქმის მთელ ქვეყანას.
ზოგიერთი აზერბაიჯანული წყარო ირწმუნება, რომ ამჟამად სომხეთში არც ერთი აზერბაიჯანელი არ ცხოვრობს.
ლიტერატურა
სქოლიო
აზერბაიჯანის გეოგრაფია
სომხეთის გეოგრაფია
Quercus jenseniana

Quercus jenseniana — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩინეთში.
იხილეთ აგრეთვე
მარადმწვანე მუხა
რესურსები ინტერნეტში
მუხა
ბაკუმივკა (მირჰოროდის რაიონი)

ბაკუმივკა (მირჰოროდის რაიონი)
ბაკუმივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის მირჰოროდის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 474 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
მირჰოროდის რაიონის სოფლები
ნიკოლაი ტოდოროვი

ნიკოლაი ტოდოროვი (დ. 21 ივნისი, 1921, ვარნა, ბულგარეთი — გ. 28 აგვისტო, 2003, სოფია, ბულგარეთი) — ბულგარელი პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე, აკადემიკოსი, ისტორიკოსი-ბალკანისტი, დიპლომატი. ბულგარეთის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი (1990).
ბულგარეთში ითვლება ბალკანისტიკის დამფუძნებლად. არის 400 ნაშრომის ავტორი. მისი მონოგრაფიები თარგმნილია მსოფლიოს სხვადახხვა ქვეყნის ენაზე.
რესურსები ინტერნეტში
ПОЧИНА ПРЕДСЕДАТЕЛЯТ НА ВЕЛИКОТО НАРОДНО СЪБРАНИЕ АКАДЕМИК НИКОЛАЙ ТОДОРОВ
ბულგარეთის პრეზიდენტები
დაბადებული 21 ივნისი
დაბადებული 1921
გარდაცვლილი 28 აგვისტო
გარდაცვლილი 2003
ბულგარელი ისტორიკოსები
ბულგარელი დიპლომატები
1083

1083
მოვლენები
გიორგი II-მ იკისრა ხარკი სელჩუკთა სასარგებლოდ.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
1 დეკემბერი : ანა კომნენოსი – ბიზანტიელი დედოფალი, იმპერატორ ალექსი I კომნენოსის და ირინე დუკინას ქალიშვილი. ერთ-ერთი პირველი ქალი ისტორიკოსი.
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია