PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ეჩერი-უტი (ბუდაპეშტის მეტრო)

ეჩერი-უტი (ბუდაპეშტის მეტრო)
ეჩერი-უტი — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-3 ხაზზე (ლურჯი) და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1980 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის საიტი
ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
თევდორე (კამარათა მწერალი)

თევდორე (კამარათა მწერალი)
თევდორე, „კამარათა მწერალი“ — X საუკუნის ქართველი მხატვარ-მინიატიურისტი. 940 წელს მას დაუხატავს ე. წ. „ჯრუჭის პირველი ოთხთავის“ კამარები და მინიატიურები (საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ხელნაწერთა ინსტიტუტი, H-1660).
ხელნაწერის პირველ ფურცლებზე თევდორეს სახელი ორჯერაა მოხსენიებული. კამარებთან ერთად თევდორემ დახატა 8 მინიატიურა: 4 მახარებელი - მათე, მარკოზი, ლუკა და იოანე, აგრეთვე ღვთისმშობელი ყრმით, ბრმის განკურნება, ეშმაკეულის განკურნება, განრღვეულის განკურნება. თევდორე დახელოვნებული მხატვარი იყო. მისი მინიატურები გამოირჩევა ოსტატობითა და არტისტიზმით. მიუხედავად შუა საუკუნეების მხატვრობის პირობითობისა, სხეულთა მოძრაობაში, რაკურსებში, სამოსლის ხაზებში იგრძნობა ცოცხალ ნატურაზე დაკვირვება, ელინისტური მხატვრობის ტრადიციების გამოძახილი. მინიატიურების კოლორიტი მუქია, თავშეკავებული. თევდორე ძირითადად იყენებს ყავისფერს, შინდისფერს, მოყავისფროს, მოლურჯო-ლილისფერს, ნაკლებად — ოქროსფერს, კარმინს, ყვითელს, მწვანეს. თევდორე X საუკუნის ერთადერთი ქართველი მხატვარ-მინიატიურისტია, რომლის სახელი ჩვენთვის ცნობილია.
ლიტერატურა
ქართველი მხატვრები
ქართველი მინიატიურისტები
ფეტიცა

ფეტიცა — სოფელი მოლდოვაში, ჩიმიშლიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 112 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 436 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ჩიმიშლიის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ჩიმიშლიის რაიონის სოფლები
Carinoturris adrastia

Carinoturris adrastia — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
მირიანაშვილი

მირიანაშვილი
საკუთარი სახელი მირიანაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე მირიანაშვილი — კომპოზიტორი
ალექსი მირიანაშვილი — პედაგოგი, მწერალი
გურამ მირიანაშვილი — არქიტექტორი
ვახტანგ მირიანაშვილი — თანამდებობის პირი
ისაკო მირიანაშვილი — ავტორ-მთქმელი
მათე მირიანაშვილი — ფიზიკოსი
მირიან მირიანაშვილი — პოლიტიკოსი და იურისტი
მირიან მირიანაშვილი — გეოგრაფი, მეცნიერი
პეტრე მირიანაშვილი — პუბლიცისტი
ქართული გვარები
ალპური ვარდი (სასტუმრო)

ალპური ვარდი (სასტუმრო)
სასტუმრო „ალპიისკაია როზა“ ან სასტუმრო „ალპური ვარდი“ — ისტორიული შენობა მოსკოვის ცენტრში (პუშეჩნაიას ქუჩა, სახ. 4, შენ. 1). აშენებულია 1901-1902 წლებში, არქიტექტორ ა. ა. ოსტროგრადსკის პროექტით, მოდერნის სტილში. შენობას, გამოვლენილი კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი აქვს. ამ დროისთვის, შენობაში განლაგებულია „როსგოსცირკი“.
ისტორია
XVIII საუკუნის ბოლოს, დღევანდელი შენობის ადგილას, პუშეჩნის ქუჩაზე აშენდა ორსართულიანი ქვის შენობა. 1821 წელს, შენობა ეკუთვნოდა გენერალ (სხვა ვერსიით პოლკოვნიკ) ა. ვ. არგამაკოვს. 1848 წელს, შენობის ერთ-ერთ ფლიგელში გაიხსნა „ალექსანდრე სემენის სტამბა“. მოგვიანებით, შენობაში განლაგებული იყო „ს. პ. იაკოვლევის სტამბა“, სარესტორნო ჭურჭლის მაღაზია და გარდნერისა და მალცევის ქარხნის კრისტალის ჭურჭელი, ფოტო-ატელიე და მაღაზიები. 1870-იან წლებში, შენობაში რესტორანი „ალპური ვარდის ქვეშ“ გაიხსნა, რომელიც მოგვიანებით მიიღო სახელი „ალპური ვარდი“.
1880-იან წლებში, როდესაც შენობა ეკუთვნოდა თავადის ქალს ო. ა. ტურქესტან-არგამაკოვს, შენობა გაიყო ორნაწილად . 1901-1902 წლებში, მარცხენა ნაწილის ადგილას, ძველი შენობის კედლის შენარჩუნებით, აშენდა ახალი ოთხსართულიანი სასტუმრო „ალპური ვარდი“, არქიტექტორ ა. ა. ოსტროგრადსკის პროექტის მიხედვით. 1911-1912 წლებში, მარჯვენა ნაწილის საფუძველზე, ინჟინერ პ. პ. ვისნევსკის და ა. ა. ვესნინის მონაწილეობით, აშენდა რესტორანი „ალპური ვარდი“ (დღეს სახლი 4, შენ. 2).
არქიტექტურა
სასტუმრო „ალპური ვარდი“ ეკუთვნის ადრინდელ მოდერნის სტილის შენობას. ოთხსართულიანი შენობის ფასადი მოხაზულია ვერტიკალური ფრთებით, რომელიც მოპირკეთებულია ღია ნაცრისფერი კერამიკული ფილებით. პირველ სართულს გააჩნია დიდი ფანჯრები, რაც განკუთვნილია მაღაზიის ვიტრინებისთვის. მეორე სართულიდან მეოთხე სართულამდე ფანჯრები ორნაწილიანია. ფანჯრის ქვეშა ნიშები და ბურჯები მორთულია რელიეფური მორთულობით. ფასადის რელიეფური მორთულობა შეესაბამება სასტუმროს სახელწოდებას და ასახავს ალპური ყვავილების მრავალფეროვნებას: ტიტები და ზამბახები მეოთხე სართულის ფანჯრებს შორის, გადაჯაჭვული ყაყაჩოები მეორესა და მესამე სართულებს შორის და ბიჭი გირლანდით შესასვლელის თახზე. ყველაზე შესამჩნევი დეკორატიული ელემენტია რელიეფური მორთილობაა ფრიზი მესამე და მეოთხე სართულებს შორის, რომელიც ასახავს ნაიადას ბანაობას. შემონახულია შენობის აივნების ორიგინალი თუჯის გისოსები და სახურავი.
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მოსკოვის სასტუმროები
ვასილ ქურდოვანიძე

ვასილ ქურდოვანიძე (დ. 1 სექტემბერი, 1908, ქარელი — გ. 9 ნოემბერი, 1982) — ქართველი ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1956), პროფესორი (1959). საქართველოს სსრ დამსახურებული მოღვაწე (1967). სკკპ წევრი 1940 წლიდან.
1931 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1941-1948 წლებში დივიზიის წამყვანი ქირურგი იყო. 1958-1980 წლებში განაგებდა თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის ტოპოგრაფიული ანატომიის და ოპერაციული ქირურგიის კათედრას, 1980 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო ამავე კათედრის კონსულტანტი, შეისწავლა მსხვილი ნაწლავისა და შუასაყრის ორგანოების ქირურგიული ანატომიის, პერიფერიული ნერვული სისტემისა და შარდ-სასქესო ორგანოების პათოლოგიური და ქირურგიული მკურნალობის საკითხები, გულის ვასკულარიზაცია და სხვა. დაჯილდოებული იყო სამამულო ომის II ხარისხის ორდენით, წითელი ვარსკვლავის ორდენითა და მედლებით.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ქირურგები
მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
ქარელში დაბადებულები
ნადელჰორნი

ნადელჰორნი — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. წარმოადგენს ნადელგრატის ქედის უმაღლეს წერტილს. ეს მაღალი ქედი კურორტ ზაას-ფეეს დასავლეთითა და მატერტალის აღმოსავლეთით მდებარეობს. მისი სამი განშტოების შეერთების ადგილზე წარმოქმნილი მწვერვალს ჩრდილოეთის მხრიდან ნემსის ფორმა აქვს.
მთაზე პირველი ასვლა განხორციელდა 1858 წლის 16 სექტემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
The Nadelhorn on SummitPost
The Nadelgrat on SummitPost
ალპები
შვეიცარიის მთები
პეტრე ბუაჩიძე

პეტრე ბუაჩიძე (დ. 28 ივნისი, 1893, ფარცხნალი — გ. 5 ნოემბერი, 1969) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
ბიოგრაფია
1927 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1932–1935 წლებში იყო საქართველოს ჯანდაცვის სახალხო კომისარიატის კანისა და ვენერიულ სნეულებათა სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი, 1933–1936 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კანისა და ვენერიულ სნეულებათა კათედრის გამგე. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. დერმატოლოგ–ვენეროლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1937), პროფესორი (1943).
ჯილდოები
1943 — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
ბიბლიოგრაფია
კანისა და ვენერიული სნეულებანი: სახელმძღვ. სამედ. ტექნიკუმის სტუდენტთათვის (ავტორი), თბილისი, განათლება, 1967, გვ. 207
პათოგენური დერმატომიკოზები (ავტორი), თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1964, გვ. 181
კანისა და ვენერული სნეულებანი (ავტორი), თბილისი, ცოდნა, 1963, გვ. 442
ლიტერატურა
საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.I.–თბ., 1997, გვ. 488
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1893
გარდაცვლილი 1969
ქართველი ექიმები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ნიგერის შტატი

ნიგერის შტატი — შტატი ნიგერიის ცენტრში. ფართობის მიხედვით ქვეყნის ყველაზე უფრო დიდი შტატი.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მინა.
ფართობი — 76 363 კმ², მოსახლეობა — 1 869 377 ადამიანი (2006).
ისტორია
ნიგერის შტატი შეიქმნა 1976 წლის 3 თებერვალს. შტატის ტერიტორიაზე მოქმედებს შარიათის კანონები, მიუხედავად იმისა, რომ ცხოვრობს არც თუ ცოტა ქრისტიანი.
შტატში ცხოვრობს დუკავას ეთნიკური ჯგუფი, რომლებიც ლაპარაკობენ ჰუნ-საარეს ენაზე.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ნიგერის შტატი დაყოფილია 25 თვითმმართველობის რაიონად.
ეკონომიკა
ნიგერი — სასოფლო-სამეურნეო შტატი ნიგერიაში.
რესურსები ინტერნეტში
შტატის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნიგერიის შტატები
ციდანთა II

ციდანთა II — ხეთების სამეფოს მმართველი (მეფე). ციდანთა II სამეფო ტახტზე ტახურვაილის შემდეგ ავიდა, უცნობია მისი მმართველობის ზუსტი წლებია, თუმცა ცნობილია, რომ ის დაახლოებით ძვ. წ. XV საუკუნისთვის მეფობდა. ციდანთა II-ის შემდეგ კი სამეფო ტახტზე ხუცია II ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
ხეთები
ხეთების მეფეთა ხაზი
ხეთების სამეფოს მეფეები და დედოფლები
ხეთების მეფეები
No Plan (EP)

No Plan (EP)
No Plan is an extended play, comprising songs written and recorded by English musician David Bowie, released posthumously on 8 January 2017. The release coincided with what would have been Bowie's 70th birthday, almost a year after his death. No Plan compiles the original songs written for Bowie's Off-Broadway musical, Lazarus, including the titular "Lazarus", "No Plan", "Killing a Little Time", and "When I Met You". The songs were first recorded by the cast of the musical as part of its official soundtrack. The recordings featured on No Plan come from the sessions for Bowie's twenty-fifth and final studio album Blackstar, with "Lazarus" appearing as the third track on the album. Upon release, No Plan debuted at #138 on the Billboard 200, selling more than 5,000 units in its first week there. The music video for the title track was also released in accompaniment with the EP. It was directed by Tom Hingston.
Critical reception
The EP received positive reviews from music critics. Exclaim! critic Calum Slingerland wrote: "One would hope the plan for Bowie going forward would be for him to avoid falling into the category of "rock icon with innumerable posthumous releases," but thankfully for listeners, the music on No Plan holds up." The Independents Andy Gill stated: "Blackstar’s moods and musical modes are continued through these tracks, in which Thomas Jerome Newton's decline eerily reflects Bowie's own."
AllMusic senior critic Stephen Thomas Erlewine thought that the tracks on the EP "provide a bittersweet coda to Bowie's 21st century comeback", even if "these songs don't feel like a surprise". Alfred Soto of Spin stated: "Presenting listeners with two discrete but related musical adventures like ★ and No Plan, the survivors grasped that even the oblique tastes better with a dash of the obvious."
Track listing
Personnel
Personnel adapted from No Plan liner notes.
Musicians
David Bowie – vocals, acoustic & Fender guitars
Donny McCaslin – saxophone, flute & woodwinds
Jason Lindner – piano, Wurlitzer organ & keyboards
Tim Lefebvre – bass
Mark Guiliana – drums & percussion
Ben Monder – guitar
Production
David Bowie – production, mixing
Tony Visconti – production, mixing, engineering
Tom Elmhirst – final master mix
Joe LaPorta – mastering
Kevin Killen – engineering
Kabir Hermon – engineering assistance
Erin Tonkon – engineering assistance
Joe Visciano – assistant to Tom Elmhirst
Design
Barnbrook – cover design
DSS – front cover star image
Jimmy King – Bowie image
Charts
References
External links
2017 EPs
David Bowie EPs
EPs published posthumously
Columbia Records EPs
Sony Records albums
Albums produced by Tony Visconti
Albums produced by David Bowie
გულრიფშის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

გულრიფშის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია
გულრიფშის მუნიციპალიტეტის ობიექტების/ძეგლების სიაში წარმოდგენილია მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე არსებული კულტურული მემკვიდრეობის თვალსაზრისით ღირებული ობიექტები, რომელთა ნაწილს კანონით დადგენილი წესით მიენიჭათ კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი. უძრავი ძეგლის სტატუსის მქონე ობიექტების ნაწილს ასევე განსაზღვრული აქვს ეროვნული კატეგორია. გულრიფშის მუნიციპალიტეტის მასშტაბით კულტურული მემკვიდრეობის თვალსაზრისით ღირებული ობიექტები იყოფა 3 ჯგუფად:
ობიექტები სტატუსის გარეშე
კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლები
ეროვნული კატეგორიის მქონე უძრავი ძეგლები
გულრიფშის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია
რესურსები ინტერნეტში
heritagesites.ge — კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლების სია
კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი
1564

1564
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
15 თებერვალი : გალილეო გალილეი — იტალიელი ფიზიკოსი, ასტრონომი და ფილოსოფოსი (გ. 1642)
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
18 თებერვალი : მიქელანჯელო - იტალიელი მოქანდაკე, მხატვარი (დ. 1475)
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
კალვინი, ჟან - ფრანგი თეოლოგი (დ. 1509)
1564
პროკოპი მღვდელი

პროკოპი მღვდელი, ქართველი მთარგმნელი, რომელსაც ეფრემ მცირის ცნობით, ბერძნულიდან ქართულად გადმოუღია ბასილი დიდის „ასკეტიკონი“ („სამოღვაწეო წიგნი“). ზოგი მკვლევარი მას XI საუკუნის II ნახევრის მოღვაწედ თვლის, ზოგი უფრო ადრინდელ მწერლად. კორნელი კეკელიძის აზრით, პროკოპი მღვდლის თარგმანი დაცულია „ასკეტონის“ A-63 ხელნაწერში (ე. ხინთიბიძის აზრით — sin-35 ხელნაწერში). ეს თარგმანი XI საუკუნეშიც ძნელად ხელმისაწვდომი ყოფილა: ეფრემ მცირეს იგი 12 წლის განმავლობაში ვერ მოუპოვია და „ასკეტიკონი“ ხელახლა გადმოუქართულებია ბერძნულიდან.
ლიტერატურა
კეკელიძე კ., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1960;
ხინთიბიძე ე., ბასილი კაპადუკიელის „სამოღვაწეო წიგნის“ ქართული რედაქციები, თბ., 1968;
მისივე, ბიზანტიუ-ქართული ლიტერატურული ურთიერთობანი, თბ., 1969;
ლოლაშვილი ი., ქსე, ტ. 8, გვ. 200, თბ., 1984
ქართველი მთარგმნელები
Leucosyrinx turritus

Leucosyrinx turritus is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Description
Distribution
This marine species has been found on the Naska & Sala-i-Gomes Ridges, Southeast Pacific
References
External links
[Census of Marine Life (2012). SYNDEEP: Towards a first global synthesis of biodiversity, biogeography and ecosystem function in the deep sea. Unpublished data (datasetID: 59) http://www.comlsecretariat.org/wp-content/uploads/2010/06/SYNDEEP-Towards-a-first-global-synthesis-of-biodiversity-biogeography-and-ecosystem-function-in-the-deep-sea-Eva-Ramirez-Llodra-et-al..pdf]
turritus
Gastropods described in 1990
Voss (water)

Voss (water)
Voss is a Norwegian-based bottled water from the village of Vatnestrøm in Iveland municipality, Agder county. Contrary to popular belief, the water is not bottled in the municipality of Voss, which is more than from the bottling site. It is available in both still and sparkling forms.
The company's cylindrical glass bottle was designed by Neil Kraft. In some countries including US, UK and Australia, VOSS still water is also packaged in plastic bottles that retain the cylindrical design.
Company history
Development
Voss is bottled by Voss of Norway AS, an American Limited Company headquartered in New York City. The water is marketed in over 50 countries, with a particular focus on the United States. Voss claims its manufacturing process is completely carbon neutral.
Recognition
In 2007, Women's Health magazine rated Voss #1 among several bottled waters. For entertainment on television, in tests sponsored by Finland's national broadcasting company, Yle, three blindfolded wine experts rated Voss water lowest of six waters tested, which included Helsinki public tap water.
Leadership
In 2016, Reignwood Group, a Thai-Chinese company, acquired majority control of Voss. The chairwoman of Voss is Lisa Wang and the vice chairman is John D. Shulman.
Bottling source controversy
In October 2010, Norway's TV 2 reported that Voss has the same source as tap water from the municipal water supply in Iveland and, contrary to Voss marketing, that this is not artesian. TV 2 stood by these claims despite Voss's objections.
References
External links
Voss—Official site
Bottled water brands
Carbonated water
ბოლოკურა

ბოლოკურა — ერთწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ტუჩოსანთა ოჯახისა. აქვს უხეში ბეწვით შებუსული ღერო, მორიგეობით განლაგებული ჩანგისებრი ფოთლები და ყვითელი ყვავილები.
ნაყოფი — ჭოთი, მკვეთრად გამოსახული საწელურით; იზრდება ევროპასა და წინა აზიაში, აგრეთვე საქართველოშიც. ნათესების სარეველაა.
ლიტერატურა
ტუჩოსანნი
გრინჰილსი

გრინჰილსი — გარეუბანი ირლანდიაში, მდებარეობს სამხრეთ დუბლინის საგრაფოში (ლენსტერის პროვინცია), მდინარე ლიფის სამხრეთ სანაპიროზე.
გრინჰილსში მდებარეობს ტაიმონის პარკი — სიდიდით მეორე დუბლინის პარკებს შორის და უდიდესი სამხრეთ დუბლინში.
სქოლიო
სამხრეთ დუბლინის საგრაფოს დასახლებები
ნასიბლი

ნასიბლი — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 57 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
თოუზის რაიონის სოფლები
დეკა (მრავალმნიშვნელოვანი)

დეკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
დეკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
დეკა — მცენარე;
დეკა — სიმებიანი საკრავის კორპუსის ნაწილი.
სან-ხუან-დე-ჩაკნიის რაიონი

სან-ხუან-დე-ჩაკნიის რაიონი — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის აიმარაესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2854 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 908 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 10.54 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 86.13 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
აპურიმაკის რეგიონის რაიონები
აიმარაესის პროვინციის რაიონები
ნანა ჯორჯაძე

ნანა ჯორჯაძე (დ. 24 აგვისტო, 1948, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი, სცენარისტი და მსახიობი.
ბიოგრაფია
დაიბადა თბილისში. 1966 წელს მუსიკალური სკოლა დაასრულა, ხოლო 1972 წელს თბილისის სამხატვრო აკადემიის არქიტექტურის ფაკულტეტი. არქიტექტურაში რამდენიმეწლიანი კარიერის შემდეგ 1980 წელს თბილისის თეატრალურ ინსტიტუტში ჩაერიცხა. მისი სამსახიობო დებიუტი მოხდა 1977 წელს ფილმში „რამდენიმე ინტერვიუ პირად თემებზე“, ხოლო რეჟისორის სახით — 1979 წელს ფილმით „მოგზაურობა სოპოტში“. მისმა 1987 წლის ფილმმა „რობინზონიადა ან ჩემი ინგლისელი პაპა“ კანის კინოფესტივალზე „ოქროს ვიდეოკამერა“ მიიღო, და ამასთან კრიტიკოსთა და მაყურებელთა მოწონება დაიმსახურა.
1990-იანებში ის საფრანგეთში გადავიდა და იქ რამდენიმე ფილმი გადაიღო, მათ შორის „შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი“ (1996), რომელიც პირველი და დღემდე ერთადერთი ქართული ფილმი გახდა ოსკარის ნომინაციით. იყო სან-სებასტიანის (1987), თელ-ავივის (1989), კანის (1992), პოტსდამის (1993), კარლოვი-ვარის (1997), ვენეციის (1997) საერთაშორისო კინოფესტივალების ჟიურის წევრი.
ფილმოგრაფია
ფილმების დამდგმელი რეჟისორი
1980: „მოგზაურობა სოპოტში“
1981: „მომეხმარეთ იალბუზზე ასვლაში“
1986: „რობინზონიადა ანუ ჩემი ინგლისელი პაპა“
1996: „შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი“
2000: „ზაფხული, ანუ 27 დაკარგული კოცნა“
2003: „ფოსტალიონი“
2008: „მეტეოიდიოტი“
სცენარის ავტორი ფილმებისა
1980: „მოგზაურობა სოპოტში“ რეჟ. ნანა ჯორჯაძე
1981: „მომეხმარეთ იალბუზზე ასვლაში“ რეჟ. ნანა ჯორჯაძე
2000: „ზაფხული, ანუ 27 დაკარგული კოცნა“ ირაკლი კვირიკაძესთან, მარინა ზვერევასთან ერთად რეჟ. ნანა ჯორჯაძე
2007: „სე ლა ვი“ რეჟ. რუსუდან ჭყონია
პროდიუსერი ფილმებისა
2007: „ჩამოფასებულები“ რეჟ. თეიმურაზ ბუტიკაშვილი
დამდგმელი მხატვარი ფილმებისა
1980: „მოგზაურობა სოპოტში“ რეჟ. ნანა ჯორჯაძე
1981: „მომეხმარეთ იალბუზზე ასვლაში“ ალექსანდრე ჯანშიევთან ერთად რეჟ. ნანა ჯორჯაძე
გადაღებულია ფილმებში
1978: „რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე“ რეჟ. ლანა ღოღობერიძე
1980: „მუდმივი მეგობარი (შეხვედრამდე მეგობარო...)“ რეჟ. ომარ გვასალია
1981: „იცოცხლე, გენაცვალე“ (მხატვარი დუქანში) რეჟისორები თამარ გომელაური, ვახტანგ (ბუბა) კიკაბიძე
1981: „მოცურავე“ (ასისტენტი) რეჟ. ირაკლი კვირიკაძე
1984: „ადამიანთა სევდა“ რეჟ. გოდერძი ჩოხელი
1986: „რობინზონიადა ანუ ჩემი ინგლისელი პაპა“ რეჟ. ნანა ჯორჯაძე
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
კათოლიკური ეკლესიის პრიზი, ფილმისთვის „მოგზაურობა სოპოტში“
1966: „Fipresci“ კინოკრიტიკოსების საერთაშორისო პრიზი, ფილმისთვის „შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი“
1966: „Quinzeine des dealisateurs“ კანის საერთაშორისო კინოფესტივალი, ფილმისთვის „შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი“
1979: ექსპერიმენტული ფილმების საერთაშორისო ფესტივალი(ტალინი), გრან-პრი ფილმისათვის „ატლანტი“
1980:კინოკლუბების საერთაშორისო პრიზი, ფილმისთვის „მოგზაურობა სოპოტში“
1986: კანის საერთაშორისო კინოფესტივალის პრიზი, „ოქროს კამერა“ ფილმისთვის „რობინზონიადა ან ჩემი ინგლისელი პაპა“
1986: კიოტოსა და მონრეალის კინოფესტივალის, ჩიკაგოს Wihitte Country Film Festival-ის პრიზები, ფილმისთვის „რობინზონიადა ან ჩემი ინგლისელი პაპა“
1986: რუსეთის კინოაკადემიის პრიზი „Ника“, ფილმისთვის „რობინზონიადა ან ჩემი ინგლისელი პაპა“
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 24 აგვისტო
დაბადებული 1948
ქართველი სცენარისტები
ქართველი კინორეჟისორები
ქალი რეჟისორები
ქართველი მსახიობები
ნ
Sancho Ordóñez

Sancho Ordóñez (895 – 929) was King of Galicia from 926 and until his death in 929, and may briefly have been King of León in 925–26. He was the eldest son of Ordoño II, who inherited Galicia in a partition of the Kingdom of Asturias with his brothers in 910. Sancho acquired the rights to Galicia in a like manner when he and his brothers divided the kingdom among themselves. The surname Ordóñez means "son of Ordoño".
That Sancho was his father's eldest son is explicitly stated by the historian ʿĪsā al-Rāzī, writing some fifty years after Sancho's death. It is also implied by the fact that Sancho subscribed to his father's charters ahead of his three brothers.
At the death of king Ordoño II in 924, Ordoño's brother Froila II succeeded to the entire kingdom. The exact circumstances of the succession upon Froila's death one year later, in 925, are unclear. According to Isa al-Rāzī, Sancho seized the city of León, but was opposed by his younger brother Alfonso, who was supported by the Leonese nobility and by his father-in-law, King Sancho Garcés I of Pamplona. Defeated in battle, Alfonso fled to Astorga, where he enlisted the support of his cousin, Froila's son, Alfonso Fróilaz. In a second offensive, Sancho was defeated and forced to abandon León.
Sancho was crowned in Santiago de Compostela in Galicia in 926. He must have reached an agreement with his brother Alfonso, now king in León, since the two of them presided jointly over an assembly of the ecclesiastical and secular magnates of the whole kingdom at Christmas 927. At this meeting, the royals confirmed the restoration of the Galician monastery of Santa María de Loio by Count Gutier Menéndez and his wife Ilduara. As the brother of Ordoño II's wife, Elvira Menéndez, Gutier was uncle to both Sancho and Alfonso.
In charters he issued, Sancho styled himself Prince of Galicia (Gallecie princeps), a title that implied royal rank in the Visigothic tradition, itself borrowed from Roman practice. Charters pertaining to Sancho's reign are found in the cartulary of the Abbey of Celanova. They show him making a gift of a villa to Gutier Menéndez in 927 and another royal gift to a Galician nobleman named Odoario in 928, and receiving a gift of land in 929. Sancho depended upon and received support from the Galician nobility.
Sancho married Goto Muñiz, a granddaughter of Gutier Menéndez and niece of the saint-bishop Rudesind. In accordance with Visigothic law, she did not remarry after his death but entered the monastery of Santa María in Castrelo de Miño, where she became abbess and was still living in 947.
Sancho died before 16 August 929, and Alfonso succeeded him in Galicia. His reign was marginalized in subsequent historiography. He does not normally receive a numeral, the first numbered Sancho being his nephew, Sancho I (reigned 956–58). He should not, however, be seen as a king of a lesser grade than his father or brothers.
Notes
Bibliography
890s births
929 deaths
Year of birth uncertain
10th-century Galician monarchs
10th-century Leonese monarchs
9th-century Asturian people
Sons of emperors
ჰაბკვირის ქედი

ჰაბკვირის ქედი, აბაკურა, აბაკურის ქედი, ბაკილდის ქედი — ქედი საქართველოში, მესტიის მუნიციპალიტეტში, სვანეთის ქედის ჩრდილო-დასავლეთი განშტოება. მდებარეობს მდინარე ენგურის აუზში, მდინარეების ენგურისა და მისი მარცხენა შენაკადის ხუმფრერის (ზემო დინებაში ლაჰილის) აუზების წყალგამყოფი. გამოეყოფა სვანეთის ქედს მწვერვალ ლაჰილის ახლოს. აქვს ჩრდილო-დასავლეთის მიმართულება. აგებულია ზედაპალეოზოურ-ტრიასული თიხაფიქლებითა და კვარციტებით. კალთები ციცაბოა, დასერილია მდინარე ენგურის შენაკადებით. თხემზე განლაგებულია: მწვერვალი ჰაბკვირი (აბაკურა) 2605 მ., უღელტეხილი ბაკხი (2723 მ), მწვერვალი ბაკხი (3106 მ). ქვემო და შუა კალთებზე მუქწიწვიანი ტყეებია, ზემო კალტებზე და თხემზე — სუბალპური და ალპური მდელოები, მცირე ნაწილზე — ნივალურ-გლაციალური ლანდშაფტი.
ლიტერატურა
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის ქედები
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ქედები
საქართველოს ქედები
Ꙛ

Ꙛ, ꙛ — დახურული დიდი ჲუსი. ძველი კირილური ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ꙛ)
Graphemica (ꙛ)
კირილური ასოები