PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ილფი და პეტროვი

ილფი და პეტროვი, (ილფის ნამდვილი გვარი და სახელი — ილია არნოლდის ძე ფაინზილბერგი; ; დ. 15 ოქტომბერი [ ძვ. სტ. 3 ოქტომბერი], 1897, ოდესა — გ. 13 აპრილი, 1937,მოსკოვი; პეტროვის — ევგენი პეტრეს ძე კატაევი; ; დ. 13 დეკემბერი [ ძვ. სტ. 30 ნოემბერი], 1903, ოდესა — გ. 2 ივლისი, 1942) — რუსი საბჭოთა სატირიკოსი მწერლები. მუშაობდნენ ერთად. 1923 წლიდან ცხოვრობდნენ მოსკოვში.
ილფი და პეტროვის შემოქმედებითი თანამშრომლობა დაიწყო 1926 წლიდან. ერთად შექმნილ მრავალრიცხოვან ნაწარმოებთა შორის ყველაზე მნიშვნელოვანი რომანები „თორმეტი სკამი“ (1928, Двенадцать стульев) და „ოქროს კერპი“ (1931, Золотой теленок), რომლებშიც გადმოცემულია ოსტაპ ბენდერის თავგადასავალი. ეს რომანები წარმოადგენს ფართო სატირულ ტილოს, რომელზეც ოსტატურად და გონებამახვილურადაა ასახული ობივატელ-მეშჩანების, მომხვეჭლების, მლიქვნელების დამყაყებული სამყარო. ცხოვრების მახინჯი მოვლენების სატირულ ასახვას მიეძღვნა მოთხრობა „ნათელი პიროვნება“ (1928). აშშ-ში მოგზაურობის შედეგად ილფმა და პეტროვმა დაწერეს წიგნი „ერთსართულიანი ამერიკა“ (1936, Одноэтажная Америка).
ილფის სიკვდილის შემდეგ პეტროვმა შექმნა სცენარები კინოფილმებისათვის („მუსიკალური ისტორია“, „ანტონ ივანეს ძე ჯავრობს“ და სხვა), „ფრონტული დღიური“ (1942), პიესა „მშვიდობის კუნძული“ (გამოქვეყნდა 1947). დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით და მედლებით.
ლიტერატურა
რუსი მწერლები
საბჭოთა მწერლები
დაბადებული 15 ოქტომბერი
დაბადებული 1897
გარდაცვლილი 13 აპრილი
გარდაცვლილი 1937
დაბადებული 13 დეკემბერი
დაბადებული 1903
გარდაცვლილი 2 ივლისი
გარდაცვლილი 1942
ჭიპაკური

ჭიპაკური — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აჭარიდან.
წარსულში იგი ფართოდ ყოფილა მაღლარების სახით გავრცელებული შუა აჭარის სოფლებში. ადგილობრივი მოსახლეობა მას ძირითადად სასუფრე ყურძნად იყენებდა, საზამთროდ კი ყურძნის წვენს და ბაქმაზს ამზადებდა.
ჭიპაკურის ერთეული ხნოვანი ძირებია შემორჩენილი ქედაში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური, სამ, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე საკმაოდ შებუსულია მონაცრისფრო აბლაბუდისებრ-ჯაგრისებრად. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი პატარა ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის ან კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მრგვალი ან ოდნავ ოვალური ფორმის. მუქი წითელია, თხელი და მკვრივკანიანი, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი ნაკლებ ხორციანი და მეტად წვნიანი აქვს, წვენი — შეუფერავი.
ჭიპაკური საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 188 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირველი რიცხვებიდან შედის. მტევნის საშუალო წონა 133 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 6.5-7.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18.6%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9.9 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სუფრის წითელი, მშრალი ღვინის დასამზადებლად და სასუფრე ყურძნად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 496
აჭარის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Boulder, Western Australia

Boulder, Western Australia
Boulder is a suburb of Kalgoorlie in the Western Australian Goldfields, east of Perth.
The Boulder (horse) Races were a significant event in early twentieth century goldfields region history.
The town maintained its separation from Kalgoorlie until the 1980s, however even prior to that era, many surveys and studies of the towns and their areas tended to join the names.
Prior to 1989, Boulder was a town, but it was merged with Kalgoorlie to form the City of Kalgoorlie–Boulder.
The population of Boulder in 1901 was 2,936 (1850 males and 1086 females), which increased to 5,658 (3090 males and 2568 females) in 1903.
At the 2006 census, Boulder had a population of 5,178. This had decreased to 4,825 by the 2016 census.
On 20 April 2010 Kalgoorlie-Boulder suffered a magnitude 5.0 earthquake which damaged several of the historic buildings in Boulder.
Military history
During World War II, Boulder was the location of RAAF No.27 Inland Aircraft Fuel Depot, completed in 1942 and closed on 14 June 1944. Usually consisting of 4 tanks, 31 fuel depots were built across Australia for the storage and supply of aircraft fuel for the RAAF and the US Army Air Forces at a total cost of £900,000 ($1,800,000).
See also
Andrew Wilson (architect), designer of the Boulder Town Hall
Town of Boulder
Shire of Boulder
References
Suburbs of Kalgoorlie-Boulder
დანიის ტურიზმი

დანიის ტურიზმი
ტურიზმი დანიაში ძირითადად მეზობელი ქვეყნების მოსახლეობის ხარჯზე საზრდოობს, მათ შორის პირველ ადგილზეა გერმანია, რომელსაც მოსდევენ შვედეთი, ნორვეგია და ნიდერლანდები. მსოფლიო ტურიზმის ორგანიზაციის ტურიზმის რეიტინგი აჩვენებს, რომ 2010 წელს დანიას 8,7 მლნ მნახველი ჰყავდა. ქვეყანაში მთლიანი წლიური ღამისთევათა რიცხვი 2011 წელს გარკვეულწილად შემცირდა.
დანიაში მრავალი ქვიშიანი პლაჟია, რომლებიც ძირითადად გერმანელ ტურისტებს იზიდავს. შვედი და ნორვეგიელი ტურისტები ძირითადად კოპენჰაგენს სტუმრობენ; მრავალი სკანდინავიელი ახლაგაზრდა დანიაში იაფი და ადვილად საშოვნელი ლუდის, ღვინისა და სპირტის გამო ჩამოდის.
დანია, როგორც ევროპის უძველესი სამეფო და ჰანს კრისტიან ანდერსენის სამშობლო, ტურისტულ ბაზარზე ხშირად იყიდება „ზღაპრული ქვეყნის“ სახელით. ეს ტერმინი იმდენადაა დამკვიდრებული, რომ დღემდე გამოიყენება საერთაშორისო ახალ ამბებში.
რესურსები ინტერნეტში
Copenhagen-Portal - General Tourist Site & Cultural Guide about Copenhagen & Denmark
Facts about Denmark & a tour around Viking country
Denmark at Wikivoyage
visitdenmark
სქოლიო
დანიის ტურიზმი
პორტ-პირი

პორტ-პირი — ქალაქი ავსტრალიაში, სამხრეთ ავსტრალიის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 13 819 ადამიანს. პორტ-პირი 224 კილომეტრითაა დაშორებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ადელაიდას. დაარსდა 1845 წელს. გაშენებულია სპენსერის ყურის ნაპირებზე. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო. ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი შეადგენს 344,4 მმ-ს.
რესურსები ინტერნეტში
Port Pirie, South Australia reference
Port Pirie Regional Council
სქოლიო
სამხრეთ ავსტრალიის ქალაქები
მოჰავეს სატელეფონო ჯიხური

მოჰავეს სატელეფონო ჯიხური — განცალკევებით მდგომი სატელოფონო ჯიხური, რომელიც ახლანდელი მოჰავეს ეროვნული ნაკრძალის, კალიფორნიის ტერიტორიაზე იდგა. ჯიხურმა მისი უჩვეულო ადგილმდებარეობის გამო ყურადღება 1997 წელს მიიპყრო. 60-იან წლებში დამონტაჟებული ჯიხური უახლოესი მოკირწყლული გზიდან დაშორებული იყო 13 კილომეტრით, უახლოესი დანომრილი გზატკეცილიდან 24 კილომეტრით, უახლოესი დასახლებიდან კი რამდენიმე ათასეული კილომეტრით. თავდაპირველად, ჯიხურის ტელეფონის ნომერი იყო (714) 733-9969, თუმცა მოგვიანებით საქალაქთაშორისო სატელოფონი კოდი შეიცვალა 619-ით, მოგვიანებით კი 760-ით.
ისტორია
სატელოფონო ჯიხური თავდაპირველად დაიდგა 1948 წელს ციმას წიდის მაღაროს მფლობელი ემერსონ რეის მოთხოვნით, რათა ადგილობრივი ვულკანურ წიდაზე მომუშავე მაღაროელთათვის და იმ მხარეში მცხოვრები ხალხისთვის სატელოფონო მომსახურების მისაწოდებლად. ის იყო კალიფორნიის მთავრობის მანდატის „პოლიტიკის სადგურების“ ქსელის ნაწილი, რაც გულისხმობდა შტატის განცალკევებულ ადგილებში მცხოვრები მოსახლეობისთვის მომსახურების მიწოდებას. მოჰავეს ჯიხურმა, რომელიც ორი იზოლირებული მოუკირწყლავი გზის გადაკვეთაზე დგას, სავარაუდოდ სამხრეთით 50 კილომეტრის მოშორებით მდგომი ჯიხური ჩაანაცვლა. თავდაპირველად ჯიხურში იყო ხელით ასამუშავებელი მაგნეტო ტელეფონი, თუმცა ის 1960-იან წლებში ტელეფონ-ავტომატით ჩანაცვლდა. ბრუნვითი ტელეფონი 1970-იანებში შეხებით-ტონური მოდელით ჩანაცვლდა.
სქოლიო
ინტერნეტ კულტურა
მეხილეობა

მეხილეობა — სოფლის მეურნეობის დარგი, რომელიც ეწევა ხილის წარმოებას, გაშენებას, დაცვას და რეალიზაციას. მიზანი არის მაღალი ხარისხის ხილის მიღება დაბალი წარმოების ხარჯებით. ხილის მწარმოებლები ეწევიან ხილის წარმოებას, სარგავი მასალის დაგეგმვიდან და შერჩევიდან დაწყებული სასუქით და დაცვით დამთავრებული ხილის მოსავლით. ხილის წარმოების აგროეკოლოგიური პირობები: კლიმატი, ნიადაგი და ადგილმდებარეობა. ტერიტორიის მომზადება და ბაღის მშენებლობა მოიცავს: ადგილმდებარეობის არჩევანს, ნიადაგის და სასუქების ანალიზს, მოხვნას, ბაღის გეგმის შედგენას და ხეხილის მაღალი ხარისხის ნერგების შეძენას. ბაღში სამუშაოები ხორციელდება ხვნა-თესვაზე, ცუდი ამინდისგან დაცვაზე, მორწყვასა და დამტვერვაზე. ხილის მოყვანისას სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკა გამოიყენება ნიადაგის დასამუშავებლად, გასხვლის ხელსაწყოებად, როგორც ხეხილის დაცვის, ასევე მოსავლის აღებისა და შენახვის საშუალებებად. მწიფე ან ნახევრად მწიფე ხილი იკრიფება, ინახება, ლაგდება კლასისა და ხარისხის მიხედვით, იფუთება და გადააქვთ გასაყიდ ადგილზე.
ბაღი ხილის მოყვანის ტრადიციული ფორმაა. მასში იზრდება სხვადასხვა ასაკისა და სხვადასხვა სახეობის მაღალი ხეები. ისინი ჩვეულებრივ შენარჩუნებულია ხელოვნური დამცავი აღჭურვილობის ან ხელოვნური სასუქების გამოყენების გარეშე. ხილის პლანტაციები არის ერთი ტიპის ხილის მონოკულტურა ხილის დამცავი საშუალებების გამოყენებით.
იხილეთ აგრეთვე
ხილი
ხილის ბაღი
ბოსტნეული კულტურები
მებაღეობა
მევენახეობა
მეხილეობა
ჩაიარხი

ჩაიარხი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 574 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
გოქჩაის რაიონის სოფლები
განგის გავიალი

განგის გავიალი — ქვეწარმავალი გავიალისებრთა ოჯახისა. მდედრის სხეულის სიგრძე 2.6–4.5 მ, ხოლო მამრის 3–6 მ აღწევს. წონა საშუალოდ 160 კგ. ზრდასრულ მამრს დინგის ბოლოზე აქვს მკვეთრი წანაზარდი, რომელიც თიხის ქოთანს მოგვაგონებს, რომელიც ცნობილია გჰარას სახელწოდებით, საიდანაც წარმოსდგა სახეობის სახელწოდებაც, — გჰარიალი/გარიალი. წაგრძელებული დინგისა და 110 ბასრი და შემჭიდროებული კბილის წყალობით განგის გავიალი კარგად იჭერს თევზს. გვხვდება ჩრდილოეთ ინდოეთისა და ნეპალის მდინარეებში. ცოცხალ ადამიანს თავს არ ესხმის, მაგრამ ჭამს მდინარე განგში დაკრძალვის ცემერონის შედეგად წყალში გაშვებული ადამიანის გვამს. განგის გავიალს წააგავს გავიალისებრი ნიანგი. 1920 წლის აგვისტოში მდინარე გჰაგჰრაში, ქალაქ ფაიზაბადში, მოკლეს 6.55 მ სიგრძის განგის გავიალი.
სქოლიო
გავიალისებრნი
გორის სარეზერვო ქვეითი (კადრის) პოლკი

გორის სარეზერვო ქვეითი (კადრის) პოლკი — ამიერკავკასიის მკვიდრი მოსახლეობის ახალწვეულთაგან დაკომპლექტებული სამხედრო შენაერთი, დაარსდა 1887 წლის 12 ივლისს. თავდაპირველად ეწოდებოდა კავკასიის I ადგილობრივი სარეზერვო (კადრის) რაზმი (დრუჟინა). 1889 წლის 20 სექტემბრიდან (სხვა მონაცემებით 1890 წლის 26 ივლისი) გადაკეთდა პოლკად.
ლიტერატურა
Хроника кавказских войск в 2-х частях, сост. А. Л. Гизетти, Тфл., 1896.
სამხედრო ნაწილები და ფორმირებები, შექმნილი 1887 წელს
გორის ისტორია
რუსეთის იმპერიის შეიარაღებული ძალები
ბალთის ეკლესია კომნაძე

ბალთის ეკლესია კომნაძე — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა თიღვის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბალთაში. აგებულია განვითარებულ საუკუნეებში. დარბაზული ეკლესია ნაგებია მოყვითალო ქვიშაქვის კვადრებით, ალაგ-ალაგ წყობა შევსებულია წვრილი ქვით.
ნაგებობა გეგმით არაწესიერ სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. აბსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო სწორკუთხა ნიშია. სარკმლის ძირში ტრაპეზის ქვა დევს. კონქი სფერულია. სატრიუმფო თაღი კრონშტეინებს ეყრდნობა. აბსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია შვერილებით.
ეკლესიის კამარა ნახევარცილინდრულია. დასავლეთ კედელში გაჭრილი სარკმელი სწორკუთხაა.
ნაგებობის კარნიზი მარტივპროფილიანია.
ეკლესიის საბურავი აცვენილია. აღმოსავლეთ ფასადს საპირე ქვა შემოცლილი აქვს.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ზნაურის (ყორნისი) რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. II, 2004
თიღვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბატონი ავანტიურისტები

ბატონი ავანტიურისტები
„ბატონი ავანტიურისტები“ — 1985 წლის ფილმი. მისი რეჟისორია ბიძინა ჩხეიძე.
სიუჟეტი
სათავგადასავლო კომედია, რომელშიც თავზეხელაღებული ავანტიურისტები საქართველოში გარკვეული დავალების შესასრულებლად ჩამოდიან, მაგრამ ქართველთათვის დამახასიათებელი ადათ-წესებისა და ხასიათის ზეგავლენით სრულიად შეიცვლიან აზრებს, თითქმის ავიწყდებათ კიდეც მიზეზი, რისთვისაც ჩამოვიდნენ. სრულიად ექცევიან მასპინძელთა გავლენის ქვეშ.
როლებში
მამუკა კიკალეიშვილი — ფრენკ ჯექსონი/ფრიდონ
ტრისტან სარალიძე — ბაბადული/კუკური მოდებაძე
კახი კავსაძე — ბუჭა ღვინერია
გურამ ფირცხალავა — ამბროსი კვინტრაძე
რამაზ გიორგობიანი — გენო ზუმბაძე
გივი ურუშაძე
გია მატარაძე
დიმიტრი გონგლიაშვილი
შოთა ქრისტესაშვილი
ნანა მჭედლიძე
კარლო საკანდელიძე — კოსტაია ტყლაპიძე
გულჩინა დადიანი
ნინო მესხურაძე
ალექსანდრე სავიცკი
თიკო ჩხეიძე
ნუკა კაციტაძე
გურამ პეტრიაშვილი
ლერი ზარდიაშვილი
ბიჭიკო ანდრონიკაშვილი
ზეინაბ ბოცვაძე
თამარ ქირიკაშვილი
ი. ლილუაშვილი
შალვა გედევანიშვილი
მარინა მადატოვა
თამარ ჩერქეზიშვილი
დავით დავიდ-ზადე
ნ. ჩივაძე
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
სსრკ-ის ფილმები
1985 წლის ქართული ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
ბურგოსის საკათედრო ტაძარი

ბურგოსის საკათედრო ტაძარი
ბურგოსის კათედრალი - ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია ესპანეთის ქალაქ ბურგოსში. საძირკველი ჩაეყარა 1221 წელს, როგორც კასტილიის საკათედრო ტაძარს. მშენებლობა დასრულდა XV-XVI სს. ტაძარი წარმოადგენს ესპანური გოთიკის ყველაზე უფრო ბრწყინვალე ძეგლს. მისი გიგანტური თაღედი გახდა ძირითადი ატრიბუტი ესპანურენოვანი მსოფლიოს მონასტრებისთვის (განსაკუთრებით სამხრეთ ამერიკაში).
ტაძრის მშენებლობა დაიწყო 1221 წლის 20 ივლისს, ყოფილი რომაული ტაძრის ადგილზე კასტილიის მეფის ფერდინანდ III-ის ბრძანებით.
1919 წელს ეკლესიაში დაასაფლავეს ესპანეთის ეროვნული გმირი, კასტილიელი რაინდი სიდ კამპეადორი და მისი მეუღლე დონია ხიმენა.
1984 წელს შეიტანეს იუნესკოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში (კრიტერიუმი:II, IV, VI).
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
იუნესკო:კათედრალური ეკლესია ბურგოსში
კათედრალის ოფიციალური საიტი
ესპანეთის ეკლესიები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ესპანეთში
Buíque

Buíque is a Brazilian municipality in the state of Pernambuco, mesoregion of Agreste. It has an estimated population of 58,919 in a total area of 1345,1 km2. The Kapinawá Indigenous Reserve is located in the municipality of Buíque.
History
The municipality of Buíque was settled in 1752, and was originally known as Campos de Buíque. The name "Buíque" comes from Tupi and means "Place of Snakes". Buíque became a village in 1854 and a city in 1874.
The writer Graciliano Ramos grew up in Buíque. At age 18, Graciliano wrote to this mother: "This is as the devil likes it: one wakes up at five in the morning and spends the day reading, smoking, eating and praying; one sleeps at nine in the evening. The life of an angel."
Geography
It is located at latitude 08º37'23" south and longitude 37º09'21" west, 798 meters above sea level, and 278 km from Pernambuco's state capital, Recife.
The Catimbau Valley or Vale do Catimbau in Portuguese, Brazil's second largest archeological site, is located in Buíque. Among its attractions are beautiful canyons, over 2,000 caves, and 28 registered areas with prehistoric cave paintings. The Brazilian federal government has listed the valley as a Unit of Integral Conservation and Preservation.
State – Pernambuco
Region – Agreste of Pernambuco
Boundaries – Arcoverde and Sertânia (N); Águas Belas (S); Pedra (E); Tupanatinga and Itaíba (W)
Area – 1345.1 km2
Elevation – 798 m
Hydrography – Ipanema and Moxotó rivers
Vegetation – Subcaducifólia forest
Clima – semi-arid – hot and dry
Annual average temperature – 21.5 c
Distance to Recife – 278 km
Economy
The main economic activities in Buique are based in general commerce, some eco-tourism and agribusiness, especially plantations of cashew nuts, manioc, and beans, and the farming of cattle, sheep and goats.
Economic indicators
Economy by sector
2006
Health indicators
References
Municipalities in Pernambuco
Populated places established in 1752
1750s establishments in Brazil
1752 establishments in South America
Ağzıbir

Ağzıbir or Agzibir may refer to:
Ağzıbir, Agdash
Agzibir, Kalbajar
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1936 (შემოდგომა, ჯგუფი „А“)

საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1936 (შემოდგომა, ჯგუფი „А“)
საბჭოთა კავშირის მე-2 საფეხბურთო ჩემპიონატში გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „სპარტაკი“, მეორე ადგილზე გავიდა მოსკოვის „დინამო“, მესამეზე – თბილისის „დინამო“. დაიწყო 5 სექტემბერს და დასრულდა 30 ოქტომბერს.
შედეგები
ცხრილი
საუკეთესო ბომბარდირი: გიორგი გლაზკოვი − 7 (7) − „სპარტაკი“
მატჩები
ჩემპიონი
პერიოდიკა
რესურსები ინტერნეტში
The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.
საბჭოთა კავშირის უმაღლესი ლიგის სეზონები
1936 წელი ფეხბურთში
en:1936 Soviet Top League#Autumn
ჩილე 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ჩილე 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩილემ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამეოთხედ იასპარეზა 2020 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
ქვეყნები 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩილე ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბაბი დიდრიქსონ ზახარიასვი

ბაბი დიდრიქსონ ზახარიასვი (დ. 26 ივნისი, 1911 — გ. 27 სექტემბერი, 1956) — ამერიკელი სპორტსმენი. თამაშობდა გოლფს, კალათბურთს, ბეისბოლს, ასევე იყო კარგი მძლეოსანი. მან 1932 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე ორი ოქროს მედალი მოიპოვა, ამავე წელს პროფესიონალური გოლფის ჩემპიონატი მოიგო. იგი მსოფლიოს მაშტაბით ითვლება ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს სპორტსმენად. დიდრიქსონი დაიბადა ტეხასის სანაპირო ქალაქში, შვიდი შვილიდან მექვსე იყო, მისი ოჯახი წარმოშობით იყო ნორვეგიიდან, მისი სამი დედმამიშვილი ნორვეგიაში დაიბადა.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია
ბეიზბოლი
სქოლიო
დაბადებული 1911
დაბადებული 26 ივნისი
გარდაცვლილი 27 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1956
ამერიკელი გოლფისტები
ამერიკელი კალათბურთელები
ამერიკელი ბეისბოლისტები
National Democratic Party (Georgia)

National Democratic Party (Georgia)
The National Democratic Party is a political party in Georgia. It was established in 1988 by Giorgi Chanturia as a radical splinter group of the Ilia Chavchavadze Society. Although another party with the same name also existed earlier among the Georgian intelligentsia and in the Democratic Republic of Georgia from 1917 to 1924, this group was independent of that.
During the 2012 elections, the party won 3,050 votes – 0.14% of the national total. Recently the party joined the Strength is in Unity–United Opposition coalition before the 2018 presidential election. The current leader of the party is Bachuki Kardava.
In 2023, the party halted its cooperation with the Strength Is in Unity coalition after endorsing the ruling party's preferred candidates to Georgia's High Council of Justice.
References
1988 establishments in Georgia (country)
Centre-right parties in Georgia (country)
Christian democratic parties in Asia
Christian democratic parties in Europe
Political parties established in 1988
Political parties in Georgia (country)
Pro-European political parties in Georgia (country)
Pro-independence parties in the Soviet Union
Cromínia

Cromínia is a municipality in south Goiás state, Brazil. It is famous for its chrome mines.
Geographical Information
Cromínia is located in the Meia Ponte Microregion, which includes the cities in the Meia Ponte River basin. It is approximately 87 kilometers south of the state capital, Goiânia and is 17 kilometers west of the important BR-153 highway, which links Goiânia to Minas Gerais.
Highway connections from Goiânia are made by BR-153 / Aparecida de Goiânia / Professor Jamil / GO-217. For the complete list of all distances in Goiás see Sepin
Neighboring municipalities are:
north: Aragoiânia
east: Professor Jamil
west and south: Mairipotaba
Demographics
Population density: 9.78 inhabitants/km2 (2007)
Population growth rate 1996/2007: -0.21.%
Total population: 3,618 (2007)
Total population: 3,362 (1980)
Urban population: 2,861 (2007)
Rural population: 879 (2007)
Economic Activities
Chrome mining gave the city its name but cattle raising and agriculture have taken over from mining. Of the 298 rural proprietors 70% raise cattle and the others plant rice and corn.
Economic Indicators
Industrial units: 05
Retail units: 53
Banking institutions: none
Cooperatives: Coop.Mista dos Produtores Rurais de Cromínia-COOMPOR-C
Automobiles: 443 (Sepin/IBGE 2007)
Cattle: 34,020 (2006)´
Corn: 1,150 ha.
Modest production of soybeans, rice, manioc, and watermelon
Farm Data (2006)in ha.
Number of farms: 298
Total area: 22,213
Area of permanent crops: 88
Area of perennial crops: 893
Area of natural pasture: 18,242
Persons dependent on farming: 940
Farms with tractors: 52
Number of tractors: 64 IBG
Education and Health
Literacy rate: 85.8%
Infant mortality rate: 18.23 in 1,000 live births
Schools: 6
Students: 1,325
Hospitals: 2
Hospital beds: 31
Health centers: 2
History
The town began in 1940 when three landowners give land to install a town which would be called Planura Verde (Green Plain). The settlement began to grow around a football field where locals came on Sunday to watch the games and pray at the foot of a cross. Soon the first houses were built. In 1943 the Arraial (village) was elevated to the category of district of Piracanjuba. It received the name "Cromínia" due to the great quantity of chrome in the region. In 1954 the district became a municipality.
Ranking on the Municipal Human Development Index
MHDI: 0.769
State ranking: 40 (out of 242 municipalities in 2000)
National ranking: 1,347 (out of 5,507 municipalities in 2000)
For the complete list see Frigoletto
References
Frigoletto
Municipalities in Goiás
ფარაქენდი (ლენქორანი)

ფარაქენდი (ლენქორანი)
ფარაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 149 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ლენქორანის რაიონის სოფლები
შაჰნაზარლი

შაჰნაზარლი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
შაბრანის რაიონის სოფლები
ლონგიტის რაიონი

ლონგიტის რაიონი — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ლუიის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.800 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 946 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 16.34 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 57.91 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
ამასონასის რეგიონის რაიონები
ლუიის პროვინციის რაიონები
აბისი

აბისი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში, დოღლაურის ვაკეზე, მდ. ლოპანისწყლის მარჯვენა ნაპირზე. ქარელი-ცხინვალის საავტომობილო გზაზე. თემის ცენტრი (სოფლები: აბისისთავი, ბერძენაული). მდინარეების ლოპანისწყლისა და დასავლეთის ფრონეს შესართავთან. ზღვის დონიდან 670 მეტრი ქარელიდან 15 კილომეტრი.
ისტორია
აბისი პირველად მოხსენებულია 1633 წელს საბუთში, როგორც ავალიშვილების კუთვნილი მამული. 1779 წელს სოლომონ რევაზიშვილის და გლახა მახვილაძის შორის, აბისის მფლობელობის თაობაზე ატეხილი დავა ერეკლე II-მ გლახა მახვილაძის სასარგებლოდ გადაწყვიტა. XVIII საუკუნის 20-30-იან წლებში სოფელი დაღესტნლელ ფეოდალთა რაზმებმა ორჯერ ააოხრეს. XVIII საუკუნის 50-იან წლებში აბისსში ყმები ჰყოლია თავად ამირეჯიბს.
1858 წელს აპრილში აბისის გლეხებმა უარი განაცხადეს ფულად და ნატურალურ გადასახადებზე. 11 კაცისგან შემდგარმა დელეგაციამ გორის მაზრის უფროსს მიმართა თხოვნით, რასაც შედეგი არ მოჯყოლია. იმავე წლის 25 აპრილს სოფელში ჩააყენეს ეგზეკუცია. მოთავეები დააპატიმრეს. გამოცხადდა გაქცეულ გლეხთა ძებნა.
აბისის ერთ-ერთი უბანი, აბისისთავი, დღეს ცალკე სოფელია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 399 ადამიანი.
სოფელში ცხოვრობენ ლომიძეები, გოგალაძეები, ნადირაძეები, ცხვედაძეები, ლურსმანაშვილები და სხვა.
ისტორია
აბისი პირველად 1633 წელს იხსენიება. ამ დროს იგი ავალიშვილების სამკვიდრო მამული იყო. XVIII საუკუნის 20-30-იან წლებში დაღესტნელ და ოს ფეოდალთა მოთარეშე რაზმებმა ააოხრეს. XVIII საუკუნის ბოლოს ამირეჯიბის მფლობელობაში გადავიდა. XIX საუკუნის ადმინისტრაციული დაყოფით გორის მაზრაში შედიოდა.
ძეგლები
სოფლის გარეუბანში შემონახულია XVIII საუკუნის II ნახევრის ციხე დარბაზი და ნათლისმცემლის ეკლესია. თავდაპირველად აქ იდგა ნატეხი ქვით ნაგები ოდნავ წაგრძელებული კოშკური ნაგებობა, რომელსაც ოთხივე კუთხეში მიდგმული ჰქონდა თითო მრგვალი კოშკი. სართულებშუა გადახურვა შუაშიც და კუთხის კოშკებში ხისა იყო. ცენტრალური კოშკის II სართული საცხოვრებელს წარმოადგენდა (არის ბუხარიც). ვიდრე ჩრდილოეთიდან ახალ სადგომს მიაშენებდნენ, აქედან იყო ერთადერთი შესასვლელი II სართულის დონეზე, შემდეგ შესასვლელი სამხრეთიდან გაუკეთებიათ ეკლესიის კედლის სისქეში ჩართული კიბის საშუალებით, რომელიც კოშკში საგანგებოდ გაჭრილი შესასვლელისაკენ მიემართება. 1754 წელს ამოკვეთილი ეკლესიის წარწერებიდან ირკვევა, რომ კოშკი და ეკლესია ზაალ მახვილაძეს აუშენებია. სოფლის განაპირას, სასაფლაოზე წმინდა მარინეს ერთნავიანი ეკლესია დგას. სტილისტიკური ნიშნებით X-XI საუკუნეებს მიეკუთვნება, შეკეთებულია XIX საუკუნეში და XX საუკუნის 70-იან წლებში.
ლიტერატურა
ს. მაკალათია, „ფრონის ხეობა“, თბ., 1963
სქოლიო
ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები