ბერნი სანდერსი

ბერნი სანდერსი
ბერნარდ „ბერნი“ სანდერსი (დ. 8 სექტემბერი, 1941, ბრუკლინი, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი მემარცხენე პოლიტიკოსი, 2007 წლიდან სენატორი ვერმონტის შტატიდან. 1981-1989 წლებში იყო ვერმონტის ყველაზე დასახლებული ქალაქის, ბერლინგტონის მერი (42 000 მაცხოვრებელი), 1991-2007 აშშ-ს წარმომადგენელთა პალატის წევრი. თავს მიიჩნევს დემოკრატ სოციალისტად. მხარს უჭერს სოციალ-დემოკრატიის სკანდინავიურ მოდელს. არის დამოუკიდებელი დეპუტატი, დაკავშირებულია ვერმონტის პროგრესულ პარტიასთან და თავისუფლების კავშირთან. სენატში მხარს უჭერს დემოკრატიულ პარტიას, კომიტეტების ფორმირების დროს შედის პროგრესიული კონგრესმენების ფორუმში. დამოუკიდებელ დეპუტატთა შორის ყველაზე დიდი დრო დაჰყო სენატში. 2013-2015 წლებში იყო აშშ-ს სენატის ვეტერანთა საკითხების კომიტეტის მდივანი.
ამერიკელი მემარცხენე პოლიტიკოსებიდან სანდერსი ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარულია. სანდერსი თავს წარმოაჩენს მუშათა და საშუალო კლასების დამცველად, ეწინააღმდეგება კორპორაციების და უოლ-სტრიტის გავლენის გაზრდას, ქონებრივ უთანასწორობას, პოლიციის ძალადობას და რასობრივ დისკრიმანაციას.
მთელი პოლიტიკური კარიერის მანძილზე სანდერსი იცავდა სამოქალაქო, სამუშაო და სოციალურ უფლებებს (სამედიცინო დაზღვევის, ფინანსურად უზრუნველყოფილი შვებულების, ფეხმძიმობის შემთხვევაში შვებულებაში გაშვების, ქალთა, აფროამერიკელების და ლგბტ-საზოგადოების უფლებების დაცვის ჩათვლით). სანდერსი ითხოვს მინიმალური ანაზღაურების ოდენობის გაზრდას, სამართლიან საგადასახადო სისტემას, უფასო უმაღლეს განათლებას (ბანკების ტრანზაქციებისთვის გადასახადების დაკისრების ხარჯზე), სახელმწიფოს მიერ ფინანსური სფეროს უფრო ძლიერ კონტროლს, პენიტენციარნიის სისტემის რეფორმირებას, მარიხუანას დეკრიმინალიზაციას და კლიმატის ცვლილებასთან ბრძოლას.
სანდერსი აქტიურად აკრიტიკებდა «პატრიოტულ პაქტს», მასიური თვალთვალის პროგრამას და აშშ-ს საგარეო პოლიტიკის სხვა ბევრ ასპექტს ერაყის ომის ჩათვლით, რომლის შესაძლო კატასტროფულ შედეგებზე საუბრობდა კონგრესში სიტყვით გამოსვლის დროს. ამტკიცებს, რომ ისეთი შეთანხმებები, როგორიც ტრანსწყნაროკეანური პარტნიორობის შეთანხმება და ჩრდილოეთ-ამერიკული ვაჭრობის თავისუფალი ზონა გამოიწვევს აშშ-ში სამუშაო ადგილების შემცირებას და ამერიკელების ხელფასების შემცირებას. მხარი დაუჭირა აშშ-ს კუბასთან და ირანთან დიპლომატიური ურთიერთობების ნორმალიზაციას. ამავე დროს მხარს უჭერს სანქციებს რუსეთის წინააღმდეგ ყირიმის ანექსიის და უკრაინის აღმოსავლეთზე კონფლიქტის გამო. ითხოვს რუსი ბიზნესმენების და ჩინოვკინების ანგარიშების გაყინვას. ISIS-თან ბრძოლას ახლო აღმოსავლეთში აშშ-ს უმთავრეს მიზნად მიიჩნევს და უკმაყოფილებას გამოხატავს, რომ «თავდაცვის ბიუჯეტის უდიდესი ნაწილი კვლავ საბჭოთა კავშირთან ცივ ომზე იხარჯება და არა ტერორიზმთან ბრძოლაზე».
2016 წელს ჰილარი კლინტონთან ერთად იყო დემოკრატიული პარტიის მხრიდან პრეზიდენტობის ერთ-ერთი კანდიდატი. დამარცხდა პრაიმერში. 2020 წელს კვლავ იღებდა მონაწილეობას პრაიმერში, ამჯერად დამარცხდა ჯო ბაიდენთან.
ბიოგრაფია
დაიბადა ბრუკლინში, ნიუ-იორკში, ღარიბი პოლონელ-ებრაელი იმიგრანტის, ელი სანდერსის ოჯახში, რომელმაც სოფელი სლოპნიზე 1921 წელს დატოვა. ელი სანდერსის ნათესავების უმრავლესობა ჰოლოკოსტს ემსხვერპლა. დედამისი იყო ნიუ-იორკელი დოროტი გლასბერგი, რომელსაც ასევე გააჩნრდა ებრაული ფესვები. ბერნის ძმა, ლარი სანდერსიც მემარცხენე პოლიტიკოსი გახდა. წარმოადგენდა ინგლისის და უელსის ლეიბორისტულ, შემდეგ მწვანეთა პარტიებს.
სწავლობდა ჯეიმზ მედისონის სახელობის სკოლაში. იღებდა კარგ ნიშნებს, წერდა სკოლის გაზეთისთვის, არჩეული იქნა კლასის პრეზიდენტათ და კალათბურთის გუნდის კაპიტნის რანგში მოიგო შტატის ჩემპიონატი. ბერნის სურდა ძმისნაირად ჰარვარდის უფლების სკოლაში ჩაბარება, მაგრამ იძულებული გახდა მიზნებზე უარი ეთქვა დედისთვის აღმოჩენილი ავადმყოფობის გამო. ჰარვარდში სწავლის ნაცვლად სანდერსი იძულებული იყო ფსიქოლოგიის ფაკულტეტზე ჩაებარებინა ბრუკლინის კოლეჯში, რომელიც მშობლების ბინიდან ახლოს მდებარეობდა. მიუხედავად ორი ოპერაციისა, სანდერსის დედა მაინც გარდაიცვალა. ბრუკლინის კოლეჯში ერთწლიანი სწავლის შემდეგ სანდერსი ჩიკაგოს უნივერსიტეტში გადავიდა.
ჩიკაგოს უნივერსიტეტში სწავლის დროს სანდერსი იყო ახალგაზრდული სოციალისტური მოძრაობის წევრი, სტუდენტობის დროს ასევე ჩაერთო შავკანიანებისთვის სამოქალაქო უფლებების მიზემის მოძრაობაში. 1962 წელს ჩაატარა აქცია რასობრივი სეგრეგაციის წინააღმდეგ უნივერსიტეტის საერთო საცხოვრებელში სტუდენეტების ჩასახლების დროს. სხვა 32 სტუდენტთან ერთად ჩაატარა მჯდომი გაფიცვა (sit-in) სამოქალაქო უფლებების მხარდასაჭერად. იყო ერთ-ერთი რამდენიმე ათასი სტუდენტიდან, რომელიც მარტინ ლუთერ კინგის მიერ ორგანიზებულ სამუშაო ადგილების და თავისუფლების მარშზე გაემგზავრა და ცნობილი გამოსვლა «მე მაქვს ოცნება» მოისმინა.
1964 წელს დაამთავრა ჩიკაგოს უნივერსიტეტის პოლიტოლოგიის ფაკულტეტი ბაკალავრის ხარისხით.
უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ გარკვეული დრო იცხოვრა ებრაულ კიბუც შაარ-ხა-ამაკიმში, მაგრამ მალევე გადავიდა ვერმონტში, სადაც რეჟისორად, მწერლად და მკვლევარად მუშაობდა.
სანდერსის პოლიტიკური კარიერა 1971 წელს დაიწყო, როდესაც ის სოციალისტურ პარტია «თავისუფლების კავშირში» გაწევრიანდა. პარტია ვიეტნამის ომის წინააღმდეგ გამოდიოდა. როგორც პარტიის კანდიდატმა მან არაერთხელ წააგო არჩევნები, მათ შორის აშშ-ს სენატში 1972 და 1974 წელს, მარცხი ასევე განიცადა შტატ ვერმონტის გუბერნატორის 1972, 1976 და 1979 წლის არჩევნები. 1979 წელს დატოვა პარტია და პუბლიცისტიკით დაკავდა. ასევე მუშაობდა არაკომერციული კომპანიის, ამერიკული სახალხო ისტორიული საზოგადოების დირექტორად. იქ მუშაობის დროს გადაიღო დოკუმენტური ფილმი სოციალისტ პოლიტიკოსზე იუჯინ დებსზე.
1981 წელს, მეგობრის, რიჩარდ შუგარმენის რჩევით სანდერსმა ბერლინგტონის მერის არჩევნებში მიიღო მონაწილეობა და აქამდე ექვს არჩევნებში გამარჯვებულ დემოკრატ გორდონ პაკეტს 14 ხმით სძლია. სანდერსმა ამის შემდეგ კიდევ სამ არჩევნებზე გაიმარჯვა, ხოლო 1987 წელს მან დაამარცხა კანდიდატი, რომელსაც მხარს ორივე დიდი პარტია უჭერდა. სანდერსის მომხრეებმა ვერმონტის პროგრესული პარტია დააარსეს.
1985 წელს გახდა პირველი სერიოზული ამერიკელი პოლიტიკოსი, რომელმაც ნიკარაგუაში რევოლუციის შემდეგ ვიზიტი განახორციელა. 1988 წელს დაქორწინდა ჯეინ ო'მირა დრისკოლზე და თაფლობის თვე საბჭოთა კავშირის ქალაქ იაროსლავლში გაატარა.
1989 წელს, მეოთხე ვადის ამოწურვის შემდეგ სანდერსმა თანამდებობა დატოვა და ჰარვარდის სახელმწიფო მართვის უნივერსიტეტში პოლიტილოგიის სწავლა დაიწყო, ხოლო 1991 წელს ჰამილტონის კოლეჯში გადავიდა.
1990 წელს გამარჯვება მოიპოვა აშშ-ს წარმომადგენელთა პალატის არჩევნებში ხმების 56 პროცენტით, რის შემდეგაც ყოველ მეორე წელს დიდი განსხვავებით ამარცხებდა ოპონენტებს.
პოლიტიკური შეხედულებები
პოლიტიკური და ეკონომიკური ფილოსოფია
ბერნი სანდერსი თავის თავს აღწერს როგორს სოციალისტს და სკანდინავიური მოდელის თაყვანისმცემელს. ჯორჯტაუნსკის უნივერსიტეტში გამოსვლისას სანდერსმა გააიგივა თავისი დემოკრატიული სოციალიზმი და ფრანკლინ რუზველტის წინადადება უფლებების მეორე ბილზე, რომელიც მან აღნიშნა როგორც ეკონომიკას შექმნა, რომელიც ყველასთვის მუშაობს, და არა მხოლოდ მდიდარი ადამიანებისთვის, პოლიტიკური სისტემის რეფორმირება (რომელსაც სანდერსი მოიხსენიებს უსამართლოს და კორუმპირებულს ბევრ ასპექტში), ყველას სიცოცხლის უფასო დაზღვევა და უფასო განათლების შექმნა, გარემოს დაცვა და ცოცხალი დემოკრატიის შექმნა, რომლის პრინციპი ერთი ადამიანი - ერთი ხმა იქნება.
მეორე მხრივ, აკადემიკური კომენტატორები აღნიშნავენ, რომ სანდერსის პოლიტიკური პლატფორმის იდენტიფიკაცია, როგორც დემოკრატიული სოციალიზმის მართებული არ არის. სემუელ გოლდმანი, ჯორჯ ვაშინგტონის სახ. უნივერსიტეტის პოლიტოლოგიის დოცენტი ამტკიცებს, რომ სანდერსის პლატფორმა არ არის სოციალისტური და უფრო 1950-იანების ველფერიზმის წააგავს, რომელიც მიმართულია კაპიტალიზმის რეგულირებაზე და არა განადგურებაზე. გოლდმანი ასევე აღნიშნავს, რომ ბერნი სანდერსი არ ითხოვს წარმოების საშუალების საზოგადოებრივი კონტროლის ქვეშ მოქცევას და არც იმისკენ ისწრაფვის, რომ შემოსავლის სისტემა გააუქმოს. ლეინ კენვორტი, სან-დიეგოს უნივერსიტეტის სოციოლოგიის პროფესორი აცხადებს, რომ ბერნი სანდერსი არის სოციალ-დემოკრატი და არა დემოკრატ-სოციალისტი. მან ასევე აღნიშნა, რომ ეს ორი იდეოლოგია ერთმანეთისგან საგრძნობლად განსხვავდება. კენვორტი მიუთითებს, რომ სოციალ-დემოკრატიის მიზანი არ არის კაპიტალიზმის განადგურება, რის გამოც სანდერსის მიერ გამოყენებული ტერმინი სოციალიზმი, იმ დროს, როდესაც ის თვითონ სოციალური დემოკრატიისთვის გამოდის, გაუგებრობას იწვევს. ასევე, ტერმინმა შეიძლება მისი საპრეზიდენტო კამპანიისთვის ნეგატიური შედეგები მოიტანოს. მაიკლ კონჩალი, ეკონომიკური პოლიტიკის ექსპერტი რუზველტის სახ. უნივერსიტეტში ასევე თვლის, რომ სანდესის შეხედულებები უფრო სოციალ-დემოკრატიულია, ვიდრე სოციალისტური. კონჩალი აღნიშნავს, რომ სოციალ-დემოკრატია ნიშნავს შერეული ეკონომიკის მხარდაჭერას, სადაც კერძო მეწარმეობა შეთავსებული არის სახელმწიფო დანახარჯებთან, სოციალური დაზღვევების პროგრამებთან, კეინსიანური მაკროეკონომიკური პოლიტიკასთან და დემოკრატიულ მონაწილეობას ხელისუფლებაში და სამუშაო ადგილზე - ეს ყველაფერი კი ბერნი სანდერსის პლატფორმის ნაწილია.
ანდრეი მარკოვეცი, შტატ მიჩიგანის უნივერსიტეტის პოლიტოლოგიის პროფესორი, დემოკრატიულ სოციალიზმის განხილვას როგორც კერძო საკუთრებისგან თავისუფალი სოციალისტური საზოგადოების შექმნის მცდელობას არასწორად მიიჩნევს. დანიაშიც, რომელზეც ხშირად საუბრობს თვითონ სანდერსი, არ არსებობს მის მიერ აღწერილი მოდელი (და არც სხვაგან სადმე), რის გამოც გამოდის, რომ სანდერსის თვითიდენტიფიკაცია არასწორია. ბხასკარ შანკარა, სოციალისტური ჯურნალის „Jacobin” დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორი სანდერს თვლის სოციალ-დემოკრატად და არა სოციალისტად. პროფესორმა ნოამ ჩომსკიმ განაცხადა, რომ სანდერს შეუძლია თავის თავს სოციალისტი დაუძახოს, მაგრამ სინამდვილეში ის უფრო რუზველტის ახალ კურსს უჭერს მხარს, ნამდვილი სოციალისტებისგან განსხვავებით. ამავე დროს ორივე მემარცხენე ინტელექტუალმა მხარი დაუჭირა სანდერსის ნომინაციას ამერიკის პრეზიდენტად, რადგან ისინი თვლიან, რომ ეს მოვლენა ნამდვილი სოციალისტური იდეების პროპაგანდისთვის კარგი იქნება.
ამერიკელი სოციალისტები, სოციალისტური მუშათა პარტიის წარმომადგენლები და სანდერსის სხვა მხარდამჭერები აცხადებენ, რომ სანდერსი არ შეიძლება სოციალისტად ჩაითვალოს, რადგან მისი მიზანი არის კაპიტალიზმის რეფორმირება და არა მისი სოციალისტური სისტემით შეცვლა.
ეკონომიკა
შემოსავლის არათანაბარი რაოდენობა და ქონებრივი უთანასწორობა
სანდერსის კამპანიის ერთ-ერთი ძირითადი მიზანი არის ქონებრივ უთანასწორობასთან ბრძოლა, რომელიც თავს იჩენს შეერთებულ შტატებში.
2015 წლის ივლისში სანდერსმა წამოაყენა კანონპროექტი, რომელიც 2020 წლისთვის თანდათან გაზრდიდა მინიმალურ ხელფასს 15 დოლარამდე საათში. ამით მან მხარი დაუჭირა ტროცკისტ კშამოი სავანტს. უთანასწორობასთან ბრძოლისთვის სანდერსი აშშ-ს ვიცე-პრეზიდენტმა, ჯო ბაიდენმა პირადად შეაქო.
გადასახადები
ბერნი სანდერსი არის გადასახადების პროგრესიულად დაკისრების მომხრე. ის მხარს უჭერს ჰეჯ-ფონდებისთვის საგადასახადო შეღავათების გაუქმებას. ბერნი სანდერსი აამაღლებდა გადასახადს კაპიტალის ზრდაზე, ვერ გადარჩებოდნენ ვერც უმდიდრესი ამერიკელების 1%. მიღებული შემოსავლის ნაწილს სანდერსი გამოიყენებდა სამუშაო და საშუალო კლასის გადასახადების შესამცირებლად. სანდერსის წინადადებით, მდიდრებისთვის მაქსიმალური გადასახადი უნდა იყოს შემოსავლის 90% (პირველად მეორე მსოფლიოს შემდეგ), ხოლო ფედერალური გადასახადი მემკვიდრეობაზე 25%-ით, ანუ 65%-მდე უნდა გაიზარდოს.
უოლ-სტრიტის რეფორმა
ბერნი სანდერსი აკრიტიკებს უოლ-სტრიტის კაპიტალის ეკონომიკურ და პოლიტიკურ ხელისუფლებას (ცნობილი არის მისი გამოთქმა : ბევრი ადამიანი ფიქრობს, რომ კონგრესი უოლ-სტრიტის რეგულირებას ახდენს. სინამდვილეში, ისინი ღრმად ცდებიან. პირიქით, უოლ-სტრიტი არეგულირებს კონგრესს). 2015 წლის 6 მაისს სანდერსმა წამოაყენა კანონპროექტი, რომლის თანახმადაც ფინანსური ინტიტუტები, რომლებიც არიან ძალიან დიდი, რათა დაინგრნენ, არიან ძალიან დიდნი არსებობისთვისაც (ინგლ. Too big to fail). რადგანაც ოთხიდან სამმა ბანკმა, რომლებმაც 2007-2008 წლების ეკონომიკური კრიზისის დროს დახმარება მიიღო ფინანსურად უფრო გაიზარდა, ფინანსურ ინსტიტუტებს არ უნდა ჰქონდეთ იმხელა ფონდი, რომლის კრახის შემთხვევაში მსოფლიო ეკონომიკა მიიღებს ზარალს. როგორც შტატ ვერმონტის წარმომადგენელმა სანდერსმა არ დაუჭირა გრემ-ლიჩ-ბლაილის კანონს, რომელიც აუქმებდა გლას-სტიგოლის კანონს. გლას-სტიგოლის კანონი უკრძალავდა ფინანსურ ინსტიტუტებს ერთდროულად საბანკო ოპერაციების შესრულებას და ფასიან ქაღალდებთან მუშაობას.
ვაჭრობა
სანდერსი ეწინააღმდეგება ტრანწყნაროკენაურ პარტნიორობას და მას ორი კატასტროფული შეთანხმების, NAFTA-ს და CAFTA-ს გამგრძელებლად მიიჩნევს. სანდერსი თვლის, რომ ამ შეთანხმებებმა გამოიწვიეს ამერიკაში სამუშაო ადგილების და ხელფასების შემცირება. სანდერსის აზრით, ამერიკამ უნდა აღადგინოს თავისი მეწარმეობა ამერიკული ქარხნების მხარდაჭერით და შეწყვიტოს სამუშაო ადგილების ჩინეთში და სხვა ქვეყნებში აუთსორთინგი.
დატვირთვა
„ოდესღაც ამერიკა მსოფლიოში შევიდა როგორც ქვეყანა, რომელიც აშენებდა უსაფრთხო გზებს და ხიდებს. დღეს კი ამერიკაში 600 000 ხიდია, ხოლო მათი მეოთხედი არის სტრუქტურულად არასრულფასოვანი, ან კიდევ არის ცუდ, ან არც თუ ისე კარგ მდგომარეობაში”... ამ სიტყვებით სანდერსმა შეიტანა შესწორებები სენატის კანონპროექტში, რომელიც მხარს უჭერდა მილიონობით სამუშაო ადგილის შექმნას ინფრასტუქტურაში მილიონებიის ინვესტიციის ხარჯზე. სანდერსმა ასევე მხარი დაუჭირა კანონპროექტის, რომელიც დაეხმარებოდა მუშებს პროფკავშირებში გაწევრიანებაში და გაადვილებდა უკანასკნელთა შექმნას. სანდერსის კამპანიის ვებ-საიტზე ყურადღება მიექცია უმუშევრობის და ნახევრად დაკავებულთა პრობლემას. სანდერსის აზრით, „სინამდვილეში, უმუშევრობის დონე უფრო მაღალია, ვიდრე ეს ოფიციალურ სტატისტიკაში წერია. იმის გათვალისწინებით, რომ არსებობენ უმუშევრები, რომლებმაც უკვე კარგა ხანია გაანებეს სმსახურის ძებნას თავი, ან კიდევ ისნი, ვინც არ არიან ბოლომდე დატვირთულნი.. უმუშევრობის დონე გაცილებით დიდია იმ ციფრებზე, რომლების ჩვენებაც ხელისუფლებას უნდა“.
სანდერსი ამბობს, რომ ეკონომიკური ზრდა და კერძო მეწარმეობა არის ძალიან მნიშვნელობანი, განსაკუთრებით კი მცირე ბიზნესისთვის და მეწარმეთათვის, მაგრამ, კონკურენცია შეერთებულ შტატებში ბოლო დროს უსამართლო გახდა... უპირატესობას უფრო კორპორაციებს ანიჭებენ, ვიდრე სხვებს.. სანდერსმა ასევე განაცხადა, რომ ეკონომიკური ზრდა ხალხს უნდა ემსახურებოდეს, ხოლო ამერიკელების 1% გამდიდრება ქვეყნის ინტერესებს არ ემსახურება. სანდერსი ეკონომიკური შემცირებასაც კი მიიღებდა, რათა ეკონომიკური უთანასწორობა დაემარცხებინა და სამართლიანობა აღედგინა.
მუშათა პირადი საკუთრება
სანდერსი მხარს უჭერს მუშათა კოოპერატივების შექმნას და 2014 წელს კანონპროექტიც წარადგინა, რომელიც დაეხმარებოდა მუშებს კერძო საკუთრების დამტკიცებაში. მთელი თავისი პოლიტიკური კარიერის მანძილზე სანდერსი მხარს უჭერდა დემოკრატიას სამუშაო ადგილებზე და ჯერ კიდევ 1976 წელს განაცხადა: „ვთვლი, რომ საბოლოოდ, რომ საწარმოთა უმრავლესობა ამ შტატში და ქვეყანაში საზოგადოების საკუთრებაში უნდა გადავიდეს და მათი კონტროლის საშუალება იქ მომუშავე ადამიანებს მისცენ“.
1987 წელს სანდერსმა განაცხადა, რომ დემოკრატია არის საზოგადოებრივი საკუთრება და მუშათა თვითმმართველობა: „დემოკრატია ნიშნავს საზოგადოებრივ საკუთრებას წარმოების საშუალებებზე, ნიშნავს დეცენტრალიზაციას, ხალხისთვის მათი სპეციალობის სამუშაოს მიცემას. ბოსების და მუშების მაგივრად ის ნიშნავს დემოკრატიულ კონტროლს ქარხნებზე და მაღაზიებზე ისეთ დიდ მაშტაბებში, როგორშიც შეგიძლიათ წარმოიდგინოთ“.
ოფშორული ზონები
სანდერსმა აღნიშნა, რომ ყველა ერთად აღებულ ამერიკულ კორპორაციას ოფშორებში ერთ ტრილიონ დოლარზე მეტი აქვს. სანდერსმა წარმოადგინა კანონპროექტი, რომელიც ბოლოს მოუღებდა ოფშორულ ზონებს და დაავალდებულებდა ამერიკულ კომპანიებს გადაეხადათ საზღვარგარეთ მოპოვებული შემოსავლიდან მაქსიმალური გადახადი. თავის საიტზე სანდერსმა მოიყვანა იმ კორპორაციების მაგალითები, რომლებიც არ იხდიდნენ ფედერალურ გადახადას და ზოგჯერ გადახდილ ფულსაც იბრუნებდნენ, ამასთან ერთად, ეს კორპორაციები ფინანსური კრიზისების დროს იღებდნენ მილიარდობით დოლარის სუბსიდიებს. სანდერსი თვლის, რომ ეს უსამართლო არის და ამერიკულ ეკონომიკასაც აღენებს ზიანს. სანდერსის აზრით, ფული, რომელსაც მთავრობა კორპორაციებს ახარჯავს, უფრო მეტ სარგებელს მოიტანდა იმ შემთხვევაში, თ ჩაიდებოდა მცირე ბიზნესში და პატარა საწარმოებში.
გამჭვირვალობა და კორუპცია
საარჩევნო კამპანიების დაფინანსება
სანდერსი მხარს უჭერს „დემოკრატიის გამაგრების აქტს კამპანიების ხარჯების გასაჯაროებით“. სანდერსის აზრით ეს კამპანიების ფონდებს უფრო გამჭვირვალეს გახდიდა და აღარ მისცემდა საშუალებებს უცხოელებს თავისი პოლიტიკური ინტერესების გატარებაში. ის ღიად გამოდიოდა გაერთიანებული მოქალაქეების და ფედერალური საარჩევნო კომისიის სასამართლო პროცესის გადახედვაზე, რომელშიც უმაღლესმა სასამართლომ გააუქმა მაკკეინ-ფეინგოლდის შეზღუდვა, რომელიც ზღუდავდა კორპორაციების და პროფკავშირების პოლიტიკური ხარჯები. ამით, სანდერსის აზრით, პირველი შესწორება იქნა დარღვეული. სანდერსის აზრით, ეს გადაწყვეტილება უმაღლესი სასამართლოს ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე ცუდი არის და რომ მან საშუალება მისცა დიდ ფულს ამომრჩეველთა ყურადღება რეალური პრობლემებიდან სხვა რამეზე გადაეტანა. ეს პრობლემა მან ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანესად დაასახელა და კონსტიტუციაში შეწსორების შეტანაც გადაწყვიტა, რომელიც ამ გადაწყვეტილებას გააუქმებდა. სანდერსი გვაფრთხილებს: „ახლა ისეთი სიტუაცია გვაქვს, რომ მილიარდერებს პირდაპირი მნიშვნელობით არჩევნების და კანდიდატების ყიდვა შეუძლიათ“.
რეიტინგული ხმისმიცემა
2007 წელს სანდერსმა ვერმონტის სენატს განუცხადა, რომ ის „მხარს უჭერდა რეიტინგულ ხმისმიცემას, რადგან ის აძლევს ხალხს საშუალებას ხმა მისცენ იმათ, ვისაც უნდათ, და მიიღონ ის, რაც უნდათ, და არ ინერვიულონ, რომ არის შანსი რომ ისინი მიიღებენ იმას, რაც სინამდვილეში არ უნდათ“. კომიტეტმა და ლეგისლატურამ საბოლოოდ მიიღეს კანონი, რომელიც აწესებდა რეიტინგულ ხმისმიცემას კონგრესმენებისთვის და სენატორებისთვის, მაგრამ, გუბერნატორმა კანონს ვეტო დაადო.
მას-მედიის რეფორმა
სანდერსი იყო მას-მედიის რეფორმის მოძრაობის ლიდერი. ის გამოდიოდა მედია საშუალებების პირად საკუთრებაში კონცენტრაციის წინააღმდეგ. ასევე იყო OpEdNews-ის ავტორი. გამოჩნდა ორ დოკუმენტალურ ფილმში: Orwell Rolls in His Grave და Outfoxed: Rupert Murdoch's War on Journalism.
ეკოლოგია
გლობალური დათბობა
სანდერსი გლობალურ დათბობას სერიოზულ პრობლემად თვლის. 2007 წლის 15 იანვარს, სენატორ ბარბარა ბოკსერთან ერთად მან წარადგინა კანონპროექტი „2007 წელს გლობალური დათბობის და დაბინძურების შემცირების აქტზე“. სენატის სხდომაზე სიტყვით გამოსვლის დროს (2012 წლის 26 ივლისს) სანდერსმა გააკრიტიკა სენატორ ჯიმ ინჰოფის მიერ გაკეთებული განცხადება: „საქმე ის არის, რომ სენატორ ინჰოფის მოსაზრება იმაზე, რომ გლობალური დათბობა ტყუილია — სიცრუეა. ყოველ შემთხვევაში, კლიმატოლოგების დიდი ნაწილ სხვანაირად ფიქრობს“. კონგრესის 113 მოწვევაში სანდერსი იყო Climate Hawks Vote-ის ყველაზე მაღალი რეიტინგის მფლობებლი.
შეერთებული შტატების ენერგეტიკული სისტემის გადასარჩენად სანდერსმა კისტოუნის ნავთობის ხაზის კანონპროექტს მხარი არ დაუჭირა. „თუ ჩვენ ერთდ არ ვიმოქმედებთ, მაშინ პლანეტა, რომელსაც ჩვენს შვილებს და შვილიშველებს დავუტოვებთ, სიცოცლისთვის ნაკლებად სასარგებლო იქნება, ვიდრე ახლა.. ვფიქრობ, კარგი იქნება, თუ პრეზიდენტი, კონგრესი და ამერიკელი ხალხი ყურს დაუგდებს მეცნიერთა უმრავლესობას, რომლებიც გასაგებად გვეუბნებიან, რომ კლიმატის ცვლილება არის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი კრიზისი, რომელსაც ჩვენ ვეტაკებით“.
განათლება
სასკოლო განათლება
ახლანდელი ინფორმაციის მიხედვით, წიგნიერებით ამერიკა 36 ქვეყნიდან 33-ე ადგილზეა. მათემატიკაში ამერიკელები 27-ე ადგილს, ხოლო მეცნიარებაში 22-ე ადგილს იკავებენ. საშუალო განათლების სისტემით კი 18-ე ადგილს. ამ ინფორმაციაზე დაფუძნებით სანდერსმა განაცხადა: „ჩვენი მხირდან უნამოსობაა, რომ ჩვენ ბავშვებში ინვესტირებას მათი დაბადებისთანავე არ ვახდენთ“. სანდერსმა შეიტანა კანონპროექტი, რომელიც უზრუნველყოფდა ბავშვების მოვლას ექვსი კვირიდან საბავშვო ბაღამდე. სანდერსი თვლის, რომ „აქტი წარმატების საფუძველზე“ უზრუნვეყოფს სკოლამდელი ასაკის ბავშვების ყველაფერი საჭიროთი, რაც საბოლოოდ სკოლაში ბავშვების წარმატებას მოიტანდა და აღმოუჩენდა დიდ დახმარებას ბავშვებს, რომლებიც ოჯახიდან ზეწოლას განიცდიან.
ბერნი სანდერსი მხარს უჭერდა საერთო სახელმწიფოებრივ სტანდარტებს. მაგრამ, დღესდღეობით ამ საკითხზე მისი შეხედულებები უცნობია.
სტუდენტური სესხები
სანდერსი უკვე კარგა ხანია არის იმის მომხრე, რომ კოლეჯები უფრო ხელმისაწვდომი გახდეს. ის ეწინააღმდეგებოდა სტუდენტური კრედიტების მაღალ განაკვეთებს და აღნიშნავდა, რომ უახლოეს 10 წელიწადში ფედერალური ხელისუფლება ამ განაკვეთებით 127 მილიარდს მოიპოვებდა. სანდერსმა ასევე გააკრიტიკა პრეზიდენტი ობამა, რომელმაც ხელი მოაწერა კანონს, რომელმაც დროებით გაყინა სტუდენტური პროცენტული განაკვეთები უახლოეს ორ წელიწადში განაკვეთის ისტორიაში უმაღლეს მაჩვენებლამდე აყვანის შესაძლებლობის სანაცვლოდ. სანდერსმა შეიმუშავა და წარადგინა კანონპროექტი, რომელიც კორპორატიულ საგადასახადო საძრომებს ბოლოს მოუღებდა. მან ასევე შეიმუშავა გეგმა, რომლის მიხედვითაც შტატური და ფედერალური ხელისუფლებები სტუდენტებს გრანტებს გამოუყოფდნენ, რითიც კოლეჯში სასწავლებლად გადასახდელი თანხა თითქმის ნახევრამდე დაეცემოდა. სანდერსმა გააკრიტიკა დემოკრატები და რესპუბლიკილები ურეფორმობის გამო.
უფასო სახელმწიფო უნივერსიტეტები
სანდერსი მხარს უჭერს სტუდენტების სახელმწიფოს მიერ დაფინანსებას. ის თვლის, რომ „ჩვენ ვცხოვრობთ მაღალკონკურენტიან მსოფლიო ეკონომიკაში, და ჩვენი ეკონომიკა ძლიერი რომ იყოს, ჩვენ გვჭირდება მსოფლიოში ყველაზე განათლებული სამუშაო ძალა.“ ის ამბობს, რომ დასავლეთ ევროპაში თითქმის ყველა ქვეყანამ გააკეთა ასე. სანდერსი ელოდება, რომ რესპუბლიკული პარტია მის გეგმას დიდ წინააღმდეგობას გაუწევს, მაგრამ თვლის, რომ საბოლოოდ, გეგმის ბედს ამერიკელი ხალხი გადაწყვეტს.
2015 წლის 19 მაისს სანდერსმა წამოაყენა კანონპროექტი: „კოლეჯი ყველასათვის“. მათ დასაფინანსებლად ის გამოიყენებდა რობინ გუდის გადასახადს: საფონდო ბაზარზე ყოველი 100 დოლარიდან 50 ცენტი წავიდოდა სტუდენტების სწავლის დასაფინანსებლად.
ჯანდაცვა
სანდერსი არის საყოველთაო ჯანდაცვის მომხრე, და განაცხადა: „თუ თქვენ სერიოზულად ლაპარაკობთ ჯანდაცვის რეფორმაზე, მაშინ უნდა ვიცოდეთ, რომ ამის ერთადერთი გზა არის ერთიან გადამხდელში“. სანდერსი გამოდის წამლების ფასის დაკლებისთვის. მისი აზრით, ფასები არის მაღალი, რადგან ისინი არიან პატენტის ქვეშ წლების განმავლობაში, ასე, მაგალითად, წამლები, რომლებიც შეერთებულ შტატებში ღირს ათასობით დოლარი, სხვა ქვეყნებში ასი, ან კიდევ უფრო ნაკლები დოლარი ღირს.
როგორც სენატური კომიტეტის მდივანმა პირველად სამედიცინო დახმარებაში სანდერსმა შეიტანა კანონპროექტი, რათა მეორედ გააკეთოს მოხუცი ამერიკელების კანონის ავტორიზაცია, რომელიც მხარს უჭერს ისეთ პროექტებს, როგორიცაა საჭმელი ბორბლებზე. ბერნი თვლის, რომ მოხუცთა მხარდაჭერა სწორი კი არა, ფინანსურადაც მომგებიანი არის. მისი აზრით, ეს ჯობია ძვირ ჰოსპიტალიზაციას და ამავე დროს მოხუცებს სახლში დარჩენის საშუალებას მისცემს.
შეერთებული შტატების საგარეო პოლიტიკა
პალესტინა-ისრაილის კონფლიქტი
სანდერსი მხარს უჭერს ორი სახელმწიფოს გადაწყვეტილებას და აღნიშნავს, რომ პალესტინელი ხალხი იმსახურებს ცალკე სახელმწიფოს, იმსახურებს ეკონომიკურ მხარდაჭერას. ისრაელს, თავის მხრივ, უნდა ჰქონდეს საშუალება უსაფრთხოებაში იცხოვროს.
ბერნი სანდერსის სენატური ვებ-გვერდის თანახმად, დევიდ პალამბო-ლიუმ აღნიშნა (შეცდომით) რომ სენატორმა სანდერსმა ხმა მისცა ოპერაცია „დაუნგრეველი კლდის“ რეზოლუციას, რომელმაც სინამდვილეში ხმის მიცემის გარეშე ჩაიარა. მის ვებ-საიტზე წერია: „სანდერსი თვლის, რომ ისრაელის მიერ განხორციელებლი თავდასხმები, რომელმაც ასობით უდანაშაულო ადამიანი შეიწირა, მათ შორის, ბავშვები და ქალები, ასევე დასახლებული კვარტალების და გაეორის მიერ კონტროლირებადი სკოლების, საავადმყოფოების და ლტოლვილთა ბანაკების დაბომვა მიუღებელია. ისრაელის მოქმედებებმა უდიდესი ადამიანური დანაკარგი მოიტანეს, და, სავაურაუდოდ, ჰამასის მხარდაჭერა გააძლიერეს. ასევე შეიძლება, რომ ეს ქმედებები სიძულვილის უფრო დიდ ფესვებს თესავენ, რომლებიც თავს მომავალ წლებში გამოაჩენენ“.
ერაყი
სანდერსი კატეგორიულად ეწინააღმდეგებოდა ერაყში 2003 წელს შეჭრას და 2002 წელს რეზოლუციას, რომელიც ერაყში ბუშს ძალის გამოყენების ნებას დართავდა მხარი არ დაუჭირა. 2002 წელს სიტყვით გამოსვლის დროს მან განაცხადა: «მე არ ვუჭერ მხარს პრეზიდენტისთვის ძალის გამოყენების უფლების მინიჭებას და შესაბამისად წინააღმდეგი ვარ ერაყში შეჭრაში და მისი ოკუპაციის. შესაბამისად, მე ამ რეზოლუციის წინააღმდეგი ვარ. ჯერ ერთი, ისიც კი არ ვიცით, რამდენი ამერიკელი კაცი და ქალი, და რამდენი ერაყელი ქალი და კაცი შეიძლება დაიღუპოს ამ ომში. როგორც არაგულგრილმა ნაციამ, ჩვენ უნდა გავაკეთოთ ყველაფერი, რათა თავიდან ავიცილოთ ის ტკივილი და წამება, რომელსაც ომი მოიტანს. ომი საერთაშორისო ურთიერთობებში უნდა იყოს ბოლო გადაწყვეტილება, და არა პირველი.
ბირთვული ენერგეტიკა
იაპონიაში 2011 წლის ბირთვული ავარიების შემდეგ ბერნი სანდერსმა ბირთვული ელექტროსადგურების ლიცენზირების მორატორიუმის წინადადება წამოაყენა. სანდერსმა ასევე უკვე არსებული სადგურების ხელახალი შემოწმება. ამ ქმედებებს მან შეერთებულ შტატებში ბირთვული რენესანსის შენელების მცდელობა უწოდა. პრეზიდენტ ობამას სანდერსმა წერილი მისწერა, სადაც შეერთებული შტატების ბირთვული ელექტროსადგურების უსაფრთხოების შემსწავლელი სპეციალური კომისისს შექმნა სთხოვა. სანდერსი პრაის-ანდერსონის კანონის წინააღმდეგ გამოდის, რომელიც ავალდებულებს გადასახადების გადამხდელებს ბირთვული ავარიის შემთხვევაში ზარალის დიდი ნაწალი აანაზღაურონ. ის ამბობს: „თავისუფალი მეწარმეობის შემთხვევაში ბირთვული ელექტროსადგურები უბედური შემთხვევისგან თავიანთ თავებს თავად უნდა იცავდნენ“.
სანდერსი ხელისუფლების მიერ ბირთვული მრეწველობის ფინანსურად დახმარების წინააღმდეგ გამოდის. გარდა ამისა, სანდერსი შეწუხებული არის ბირთვული ნარჩენებით. სანდერსი ბირთვული ენერგიის ალტერნატივის მხარდასაჭერად გამოვიდა და მაგალითად შტატი ვერმონტი მოიყვანა, რომელიც ალტერნატივის საპოვნელად ყველაფერს აკეთებს და ხელს უშლის ბირთული ელექტროსადგურების ლიცენზიის გავრცელებას. 2011 წელს (იაპონიის მოვლენებიდან ერთი კვირის თავზე) სანდერსმა განაცხადა: „ჩემს შტატში კარგად იგრძნობა, რომ ჩვენ გვსურს წინსვლა ენერგეტიკის სფეროში. ვთვლი, რომ ჩვენ გვაქვს ამის უფლება. ვთვლი, რომ ნებისმიერ სხვა შტატს ამ ქვეყანაში აქვს ამის უფლება. თუ ჩვენ გვინდა გამძლე ენერგეტიკაზე გასვლა და მოძველებულ და პრობლემატურ ბირთვულზე უარის თქმა უნდა გვქონდეს ამის საშუალებაც“.
ირანი
სანდერსი მხარს უჭერს ირანთან ბარაკ ობამას და ჯონ კერის მიერ დადებულ შეთანხმებას და მიუხედავად იმისა, რომ მას სანდერსი შეთანხმებას არასრულად მოიხსენიებს, თვლის, რომ შეერთებულმა შტატებმა ირანთან მოლაპარაკებები უნდა აწარმოოს და ახლო აღმოსავლეთში კიდევ ერთ ომში არ ჩაებას.
ისლამური სახელმწიფო, ისლამოფობია და დევნილები
ისლამური სახელმწიფო (ISIS) ბერნიმ მოიხსენია როგორც „ბარბაროსული ორგანიზაცია“, მაგრამ სანდერსი ფიქრობს, რომ შეერთებულმა შტატებმა მათთან პირდაპირი შეაირაღებული კონფლიქტი არ უნდა აწარმოოს. სანდერსი თვლის, რომ შეერთებულმა შტატებმა, როგორც სხვა ქვეყნებმა, უნდა შეიტანოს თავისი წვლილი მსოფლიო უსაფრთხოებაში, მაგრამ არ უნდა ჩაერიოს ახლო აღმოსავლეთის გაუთავებულ ომებში, რადგან მუსულმანურმა ქვეყნებმა თავად უნდა მოაგვარონ თავიანთი პრობლემები.
2015 წლის 15 ნოემბერს, პარიზის ტერაქტების შემდეგ სანდერსმა განაცხადა: „ამ რთულ დროს, როგორც ამერიკელები, ჩვენ არ მივემხრობით რასიზმს. ჩვენ არ დავუშვებთ ორად გაყოფას და ისლამოფობიის გავრცელებას. და იმ დროს, როდესაც ასიათსობით ადამიანმა დაკარგა ყველაფერი, ჩვენ არ შევაქცევთ ზურგს დევნილებს!“.
კუბა
თავისი პოლიტიკური კარიერის დასაწყისში სანდერსმა არაერთხელ აღნიშნა კუბის რევოლუციის მიღწევები. 2015 წლის 14 აპრილს, იმის მერე, როდესაც თეთრმა სახლმა განცხადება გააკეთა რომ, კუბა დატოვებდა იმ ქვეყნების სიას, რომლებიც ტერორიზმს უჭერდნენ მხარს, სანდერსმა განაცხადა: «მიუხედავად იმისა, რომ კუბასთან ჩვენ ბევრი უთანხმეობა გვაქვს, კუბა მაინც არ არის ტერორისტული სახელმწიფო. ტაშს ვუკრავ პრეზიდენტ ობამას, რომელმაც უკან დატოვა აგრესია და დიპლომატიური ურთიერთობების ნორმალიზაციას შეუწყო ხელი. ცივი ომის 50 წელი საკმარისი იყო. დროა რომ აშშ-მ და კუბამ ურთიერთობები მოაგვარონ».
ჰენრი კინისჯერი
2016 წლის 11 თებერვლის დემოკრატიული დებატების დროს სანდერსი არ დაეთანხმა ჰილარი კლინტონს, რომელიც აღტაცებული იყო ყოფილი სახელმწიფო მდივნის ჰენრი კისინჯერის მუშაობით. ამავდროულად სანდერსმა აღნიშნა რომ კისინჯერი იყო თანამედროვე ამერიკის ისტორიაში ერთ-ერთი დამანგრეველი სახელმწიფო მდივანი.
აშშ-ს მიერ სუვერენული სახელმწიფოების საქმეებში ჩარევა
მთელი პოლიტიკური კარიერის მანძილზე სანდერსი აშშ-ს მიე სუვერენული სახელმწიფოს საქმეებში ჩარევის რადიკალური მოწინააღმდეგე იყო. სანდერსი აკრიტიკებდა ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს მიერ დემოკრატიულად არჩეული ლიდერების თანამდებობიდან ჩამოგდებას (სახელმწიფო გადატრიალებები 1953 წელს ირანში მოჰამედ მოსადიკის წინააღმდეგ; გადატრიალება ჰაკობო არბენსის წინააღმდეგ გვატემალაში 1954 წელს; გადატრიალება სალვადორ ალიენდეს წინააღმდეგ 1973 წელს ჩილეში).
ნიკარაგუას რევოლუციის დროს სანდერსი კონტრასის დაფინანსებას ეწინააღმდეგებოდა, გარდა ამისა კარგი აზრის იყო (და ამას არც მალავდა) სანდინისტებზე. სანდერსმა განაცხადა, რომ ნიკარაგუაში სანდინისტების პოპულარობა უფრო დიდი იყო ვიდრე რეიგანის ამერიკაში, და რომ ნიკარაგუელ ხალხს არ სურდა ამერიკული ჯარის ხილვა.
ნაციონალური უსაფრთხოება
თვალთვალი
სანდერსს არაერთხელ გაუკრიტიკებია ამერიკული ხელისუფლების თვალთვალის პოლიტიკა. ის პატრიოტული აქტის და მისი ყველანაირი გაგრძელების წინაარმდეგ გამოვიდა და ნაციონალური უსაფრთხოების სააგენტო კონტროლიდან გამოსულად მოიხსენია. სანდერსი ხშირად აკრიტიკებდა მოსმენებს ორდერის გარეშე და ამერიკელების სატელეფონო და ინტერნეტული აქტიურობის შესახებ ჩანაწერების შენახვას სათანადო პროცესების გარეშე. 2015 წლის ოქტომბრის დემოკრატიული საპრეზიდენტო დებატების დროს კანდიდატებს ჰკითხეს აზრი ედვარდ სნოუდენის წინააღმდეგ. კითხვას გმირი თუ მოღალატე სანდერსმა ასე უპასუხა: ვფიქრობ, სნოუდენი თამაშობს მნიშვნელოვან როლს ამერიკელებისთვის იმის სწავლებაში, თუ როგორ არის დარღვეული ჩვენი უფლებები. საერთოდ, მან ეს გააკეთა, მან დაარღვია კანონი, რის გამოც უნდა დაისაჯოს კიდეც, მაგრამ ვფიქრობ, რომ ჩვენ უნდა გავითვალისწინოთ, რომ მან ეს საგანმანათლებლო მიზნებისთვის გააკეთა.
სოციალური საკითხები
ანაზღაურებადი შვებულება
სანდერსი გახდა ისეთი კანონების მომხრე, რომლებიც დაავალებდნენ კომპანიებს მიეცათ თავიანთი თანამშრომლებისთვის დეკრეტი, საავადმყოფოსი და შვებულება. სანდერსი ამბობს, რომ ასეთი კანონები მიღებული იქნა ყველა განვითარებულ ქვეყანაში და რომ ანაზღაურებად საავადმყოფოსი და შვებულებას დიდი გავლენა აქვს თანამშრომლებზე.
სანდერსის კანონპროექტი S.1564 გარანტირებულ ანაზღაურებად შვებულებებზე დაავალდებულებდა კომპანიებს მიეცათ ათდღიანი ანაზღაურებადი შვებულება თანამშრომლებისთვის, რომლებიც მათზე ერთი წელი მაინც მუშაობდნენ. ის იყო სენატის კანონპროექტის ერთ-ერთი ავტორი, რომელიც მისცემდა მშობლებს თორმეტკვირიან ანაზღაურებად შვებულებას ბავშვის მოსავლელად. ის ასევე საშუალებას მისცემდა თანამშრომლებს ამავე თარიღით აეღოთ შვებულება, თუ მათთვის კიბოს და სხვა სერიოზული დაავადების დიაგნოსტირება მოხდებოდა, ან კიდევ, თუ ისინი დაავადებულ ნათესავს უვლიდნენ. გარდა ამისა, ის არის სხვა კანონპროექტის ავტორი, რომელიც საშუალებას მისცემდა თანამშრომლებს აეღოთ შვიდდღიანი შვებულება პატარა დაავადების გამო.
სიკვდილით დასჯა
მთელი პოლიტიკური კარიერის მანძილზე სანდერსი სიკვდილით დასჯის წინააღმდეგი იყო. 2015 წლის ოქტომბერში მან განაცხადა: „მირჩევნია, რომ ჩვენი ქვეყანა ევროპულ დემოკრატიულ ქვეყნებთან ერთად იდგეს, ვიდრე ისეთ ქვეყნებთან, როგორიც არის ჩინეთი, ირანი და საუდის არაბეთი, რომლებშიც სიკვდილით დასჯას უჭერენ მხარს.“
კანაბისის ლეგალიზაცია
სანდერსი მხარს უჭერს კანაბისის ლეგალიზაციას. თავისი პოზიცია მან 2015 წლის 28 ოქტომბერს გამოცხადა.
გენმოდიფიცირებული პროდუქტები
სანდერსი გენმოდიფიცირებული პროდუქტების წინააღმდეგ არ გამოდის, მაგრამ 2012 წელს სენატორ ბარბარა ბოქსერთან ერთად მან შეიტანა კანონპროექტი, რომლებიც უფლებას მისცემდა შტატებს საჭმლის ეტიკეტზე გმპ-ს ეტიკეტის დაკრობა მოეთხოვათ.
რასობრივი სამართლიანობა
1960-იან წლებში ჩიკაგოს უნივერსიტეტში სანდერსი იყო სამოქალაქო უფლებებისთვის ბრძოლის ერთ-ერთი ორგანიზატორი. 1988 წელს სანდერსი მონაწილეობდა ჯესი ჯექსონის საპრეზიდენტო კამპანიაში და ამბობდა: „ჯესი ჯესქონმა, და მხოლოდ მან, გამოაჩინა საკმარისი სიმამაცე, რომელიც აუცილებელია ყველაზე მნიშვნელოვანი პრობლემების მოსაგვარებლად.“
ლბბტ-საზოგადოება
სანდერსის მიერ 1970-ნი წლების დასაწყისში გამოქვეყნებულ წერილში მან ჰომოსექსუალიზმის წინააღმდეგ მიმართული ყველა კანონის გაუქმების ინიციატივა გამოიჩინა.
1980-იან წლებში სანდერსმა მხარი დაუჭირა ბერლინგტონში „გეების და ლესბოსელების სიამაყის დღის“ შემოღებას როგორც ქალაქის მერმა და მოაწერა ხელი რეზოლუციას, რომელშიც ხელისუფლების ყველა ორგანოს ჰომოსექსუალისტების უფლებების მხარდაჭერისკენ მოუწოდა.
წარმომადგენელთა პალატაში სანდერსა ქორწინების დაცვის კანონის წინააღმდეგ გამოვიდა. მიუხედავად ამისა, პრეზიდენტმა ბილ კლინტონმა კანონს ხელი 1996 წლის 21 სექტემბერს მოაწერა.
ვერმონტი გახდა პირველი შტატი, რომელმაც ერთსქესიანი კავშირები დააკანონა (2000), ხოლო 2009 წელს გახდა პირველი, რომელმაც ერთსქესიანთა ქორწინება კანონით ნებადართული გახადა. როდესაც უმაღლესმა სასამართლომ 2015 წელს ამ საკითხის განხილვა დაიწყო, სანდერსმა განაცხადა, რომ ყველა ჰომოსექსუალისტ ამერიკელს, ყველა შტატში აქვს უფლება იქორწინოს. „რა თქმა უნდა, ყველა მოქალაქე თანაბარ უფლებებს იმსახურებს. დროა, უმაღლესი სასამართლო ამერიკელ ხალხს დაეწიოს და ერთსქესიანთა ქორწინების ლეგალიზაცია მოახდინო“ს.
2006 წლის დისკუსიაში სანდერსმა განაცხადა, რომ მხარს უჭერდა სამოქალაქო კავშირს ერთსქესიანი წყვილებისთვის, მაგრამ არა ქორწინებას.
მიგრაცია
სანდერსი თვლის, რომ ახალი მიგრანტებისთვის უნდა შეიქმნას გზა მოქალაქეობისკენ. „მან განაცხადა, რომ აღარ აქვს აზრი რომ ასეულობით ათასმა მიგრანტმა ამ ქვეყანაში მინიმალურ ხელფასზე იმუშაოს და ამერიკელ ბავშვებს კონკურენცია გაუწიოს“. სანდერსი გასტრაბაიტერების მოწვევის პროგრამის წინააღმდეგ გამოდის და სკეპტიკურად არის განწყობილი კვალიფიცირებული მიგრანტების ვიზების მიმართ (H-1B) და ამბობს: წ„ინა წელს H1-B გასტრაბაიტერების დამსაქმებელნი იყვნენ ოფშორული კომპანიები. ეს ფირმები პასუხისმგებელნი არიან ამერიკული IT-სფეროს სამუშაო ადგილების ინდიაში და სხვა ქვეყნებში გადატანაში“. Vox-თან ინტერვნიუში სანდერსმა თავისი პოზიცია დააფიქსირა და განაცხადა, რომ ემხრობა გახსნილ საზღვრებს და თავისი პოზიცია ასე დაახასიათა:
აბორტები
NARAL Pro-Choice America-მ სანდერს რეპროდუქციული არჩევანის რეიტინგში 100% მიანიჭა.
სახელმწიფო და ეკლესია
„გაერთიანებულმა ამერიკელებმა ეკლესიის სახელმწიფოსგან განცალკევებისთვის“ სანდერსი შეაფასეს, როგორც ეკლესიის სახელმწიფოსგან განცალკევების აქტიური მომხრე.
რესურსები ინტერნეტში
Official U.S. Senate Site
Official Presidential Campaign Site
სქოლიო
ამერიკელი მწერლები
ამერიკელი პოლიტიკოსები
ამერიკელი ებრაელები
აშშ-ის პრეზიდენტობის კანდიდატები
აშშ-ის სენატორები
აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები
დაბადებული 1941
დაბადებული 8 სექტემბერი