PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Aygyrbatkan

Aygyrbatkan (Ayğırbatqan) is a rural locality (a khutor) in Askarovsky Selsoviet, Abzelilovsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 30 as of 2010. There are 2 streets.
Geography
Aygyrbatkan is located 7 km south of Askarovo (the district's administrative centre) by road. Askarovo is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Abzelilovsky District
მანსინი

მანსინი
ალესანდრო ფაიოლე ამანტინო (დ. 1 აგვისტო, 1980, იპატინგა, ბრაზილია), უფრო მეტად ცნობილი როგორც მანსინი — ყოფილი ბრაზილიელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
(დაარქივებული Wayback Machine)
დაბადებული 1980
დაბადებული 1 აგვისტო
ბრაზილიელი ფეხბურთელები
ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები
ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
სალვადორის ბაიას ფეხბურთელები
ატლეტიკო მინეიროს ფეხბურთელები
მილანის ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
სერია B-ს ფეხბურთელები
რომას ფეხბურთელები
მილანის ინტერის ფეხბურთელები
ავრამივკა (უმანის რაიონი)

ავრამივკა (უმანის რაიონი)
ავრამივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერკასის ოლქის უმანის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1916 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
უმანის რაიონის სოფლები
სინგაპურის პრეზიდენტი

სინგაპურის პრეზიდენტი — სინგაპურის სახელმწიფოს მეთაური, ირჩევს პარლამენტი 6 წლის ვადით.
სინგაპურის პრეზიდენტების სია
რესურსები ინტერნეტში
სინგაპურის ისტორიის ქრონოლოგია
სინგაპურის პრეზიდენტები
სინგაპური
აზიის ქვეყნების პრეზიდენტები
ერევნის გუბერნია

ერევნის გუბერნია (29 ნოემბერი, 1920) — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული 1849-1917 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ერევანი.
ისტორია
ადმინისტრაციული დაყოფა
ერევნის გუბერნია შეიქმნა 1849 წლის 9 ივნისს თბილისის გუბერნიის მაზრებისა და შემახის გუბერნიისა მიგრინის უბნისა და შუშის მაზრის სოფლელ კანაკისაგან.
ერევნის გუბერნია შეიქმნა ერევნის, ნახჩევანის, ალექსანდროპოლისა და შუშის მაზრის მიგრენსკის მონაკვეთის ბაზაზე, ხოლო მათგან შეიმნა შემდეგი მაზრები:
ერევნის მაზრა
ნოვო-ბაიაზეთის მაზრა
ნახჩევანის მაზრა
ორდუბათის მაზრა
ალექსანდრაპოლის მაზრა
რესურსები ინტერნეტში
ЭРИВАНСКАЯ ГУБЕРНИЯ
სქოლიო
ერევნის გუბერნია
თბილისის საპირველმაისო დემონსტრაცია 1901

თბილისის საპირველმაისო დემონსტრაცია 1901 — მუშების პირველი პოლიტიკური გამოსვლა მეფის მთავრობის წინააღმდეგ თბილისში (მაშინ რუსეთის იმპერიის ნაწილი) 1901 წლის 22 აპრილს.
XX საუკუნის დასაწყისში რუსეთში სამრეწველო რაიონებში დაწყებულმა ეკონომიკურმა კრიზისმა საქართველოც მოიცვა. სამრეწველო კრიზისმა და უმუშევრობამ მძლავრი ბიძგი მისცა მუშათა მზარდ მოძრაობას. პირველმაისობა თბილისში პირველად 1899 წელს, მეორედ 1900 წელს აღინიშნა, მაგრამ ორივე შემთხვევაში იგი მოეწყო არალეგალურად, ქალაქგარეთ. დადგა საკითხი პირველმაისობის დიდი მასშტაბითა და ლეგალურად მოწყობის შესახებ თბილისის ცენტრში. რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის თბილისის კომიტეტმა, რომელშიც აქტიურად მონაწილეობდა იოსებ სტალინი, ჩაატარა ფართო სააგიტაციო და ორგანიზატორული მუშაობა 1901 წელს საპირველმაისო დემონსტრაციის მოსაწყობად: გამოუშვა პროკლამაციები, სადაც ლაპარაკი იყო შრომის მძიმე პირობებისა და მუშათა უუფლებო მდგომარეობაზე, მუშებს განუმარტავდნენ პირველი მაისის, მშრომელთა საერთაშორისო სოლიდარობის დღესასწაულის მნიშვნელობას და მოუწოდებდნენ მონაწილეობა მიეღოთ დემონსტრაციაში.
თბილისის კომიტეტმა მაისობა 23 აპრილს დანიშნა. იგი უნდა ჩატარებულიყო შუაგულ ქალაქში, სადაც მუშებს სემინარიელები შეუერთდებოდნენ. 22 აპრილს ყოფილ „სალდათის ბაზარში“ (შემდგომდროინდელი კოლმეურნეობის და ახლანდელი ორბელიანის მოედანი) თბილისის ფაბრიკა-ქარხნების 2 ათასამდე მუშამ მოიყარა თავი. მალე პოლიციამ ბაზარს ალყა შემოარტყა. დემონსტრაცია დაიძრა, პოლიციელები და კაზაკები უიარაღო ხალხს დაერივნენ. დემონსტრაციამ გაიარა ალექსანდრეს ბაღის კუთხემდე. აქ დემონსტრანტებს ჯარმა გადაუღობა გზა და ისინიც იძულებულნი გახდნენ გაფანტულიყვნენ. პოლიციელებმა სემინარიელები ეზოში ჩაკეტეს და დემონსტრაციაში მონაწილეობის მიღების საშუალება არ მისცეს. შეტაკების დროს 14 მუშა დაიჭრა, 30 მონაწილე დააპატიმრეს, ზოგი რუსეთის შორეულ ადგილებში გადაასახლეს. თბილისის საპირველმაისო დემონსტრაციას დიდი რეზონანსი ჰქონდა. რსდმპ თბილისის კომიტეტმა გამოუშვა სპეციალური პროკლამაცია „ოცდაორი აპრილი“, ფართოდ გააშუქა იგი ქართულმა არალეგალურმა გაზეთმა „ბრძოლამ“.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 6, თბ., 1972;
საქართველოს კომუნისტური პარტიის ისტორიის ნარკვევები (1883-1970), თბ., 1971;
საბახტარაშვილი ვ., ქსე, ტ. 4, გვ. 612, თბ., 1979
რესურსები ინტერნეტში
უცნობ მუშათა პირველი მაისი / ირაკლი ხვადაგიანი // ლიბერალი. - თბილისი, 2015. - ISSN 1987-7528. - აპრილი. - N160. - გვ.64-67.
საპროტესტო გამოსვლები საქართველოში
თბილისის ისტორია
1901
ოსეთის სასულიერო კომისია

ოსეთის სასულიერო კომისია — სამისიონერო ორგანიზაცია, რომელიც შექმნა რუსეთის მთავრობამ 1744 წლის დამდეგს ოსეთში ქრისტიანობის გასავრცელებლად. ოსეთის სასულიერო კომისიის ნამდვილი მიზანი იყო რუსეთის გაბატონება კავკასიაში. კომისია დაკომპლექტებული იყო ქართველი სასულიერო პირებით. მისი ძირითადი ამოცანა იყო ქრისტიანობის საშუალებით ოსებისა და სხვა მთიელების რუსეთის მხარეზე გადაყვანა. კომისიის წევრების მხარდაჭერით რუსეთის მთავრობამ 1768-1774 წლებში სამი სამთო ექსპედიცია მოაწყო ჩრდილოეთ ოსეთში მადნეულის შესასწავლად და მისი გამოყენების საკითხების გასარკვევად.
ოსეთის სასულიერო კომისიის საქმიანობისადმი დიდ ინტერესს იჩენდნენ ქართველი სახელმწიფო და სასულიერო მოღვაწეები. 1746 წელს თბილისში თეიმურაზ I-მა და ანტონ I-მა დიდი პატივით მიიღეს ამ კომისიის წევრი ეფრემ ჯანდიერი. კომისიის ხელმძღვანელი არქიმანდრიტი პახომი საქართველოდან ფულად სახსრებს იღებდა ჩრდილოეთ კავკასიაში ქართველთა ტყვეების გამოსასყიდად და სამშობლოში დასაბრუნებლად. მას ბრალად დასდეს, თითქოს ოსების საქართველოს ქვეშევრდომობაში შეყვანა სურდა.
1768-1774 წლების რუსეთ-ოსმალეთის ომის წინ ქართველი მეფე მთავრების პოზიციის გასარკვევად, საქართველოში ჩამოვიდა კომისიის წევრი გრიგოლ რომანიშვილი. იგი მიიღეს ერეკლემ და სოლომონ I-მა. 1768 წელს იგი თურქების აგენტებმა მოკლეს გურიაში. ოსეთის სასულიერო კომისია ოსთა შორის ქართულ მწიგნობრობას ავრცელებდა. პახომი და გრიგოლი ოს ბავშვებს ქართულ წერა-კითხვას ასწავლიდნენ, სინოდის დავალებით ქართულიდან ოსურ ენაზე საეკლესიო ხასიათის წიგნებს თარგმნიდნენ და საამისოდ იყენებდნენ ქართულ ანბანს. 1753 წლიდან პახომის ინიციატივით ქურთათის ხეობაში 30 ბავშვისათვის უნდა გახსნილიყო სკოლა, მაგრამ იგი მხოლოდ 1764 წელს გაიხსნა მოზდოკის ციხესიმაგრესთან. 1768-1774 წლების რუსეთ-ოსმალეთის ომში რუსეთის წარმატების შემდეგ, 1771 წლიდან, ოსეთის სასულიერო კომისიას სათავეში რუსი სამღვდელო პირი ჩაუყენეს, კომისიის წევრები რუსი მისიონერებით შეავსეს და იგი მეფის რუსეთის კავკასიური პოლიტიკის იარაღად აქციეს. ოსურ ანბანს ქართულის ნაცვლად რუსული გრაფიკა დაუდეს საფუძვლად. 1792 წელს ოსეთის სასულიერო კომისიამ არსებობა შეწყვიტა. 1815 წელს რუსეთის მთავრობამ კომისია აღადგინა. სათავეში ჩაუყენეს დოსითეოზ ფიცხელაური. მან 13 ათასამდე ოსი გააქრისტიანა. ქრისტიანობის მიღების პირობად იგი ოს გლეხებს მებატონისაგან განთავისუფლებას და სახაზინო გლეხების კატეგორიაში ჩარიცხვას ჰპირდებოდა. ადგილობრივი ხელისუფლებისა და მებატონეების წინააღმდეგობის შედეგად დოსითეოსი გადააყენეს და ოსეთის სასულიერო კომისია უშუალოდ საქართველოს ეგზარქოსს დაუქვემდებარეს. კომისია 1861 წლამდე არსებობდა. 1863 წლიდან იგი ჩაანაცვლა კავკასიაში მართლმადიდებელი ქრისტიანობის აღდგენის საზოგადოებამ.
ლიტერატურა
თოგოშვილი გ., საქართველო-ოსეთის ურთიერთობა XV-XVII საუკუნეები, თბ., 1969;
ხანთაძე შ., ქართველი მოღვაწეები ჩრდილო კავკასიაში XVIII საუკუნეში, „ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის მოამბე“, 1957, ტ. 19A და 20B;
რუსეთის იმპერია
ოსეთის ისტორია
როდეზია

როდეზია — არაღიარებული ქვეყანა რომელიც ცივი ომის პერიოდში მდებარეობდა სამხრეთ აფრიკაში. 1965 - 1979 წლებში ის მოიცავდა ტერიტორიას რომელიც დღეისთვის ზიმბაბვეს სახელითაა ცნობილი. მისი დედაქალაქი იყო სოლსბერი. ის წარმოადგენდა ბრიტანეთის კოლონიის სამხრეთი როდეზიის დე ფაქტო სამართალ მემკვიდრე ქვეყანას.
რესურსები ინტერნეტში
Sons of Africa by Jeffrey Whittam - წიგნი
Rhodesian Bush War historical research / განხილვა ფორუმი
როდეზიის ომის სურათები
The Viscount disasters of 1978 and 1979
ბრიტანეთის კოლონიები
ბრიტანეთის იმპერია
ზიმბაბვეს ისტორია
თვითაღიარებული ქვეყნები
ალდე კაკაბაძე

ალდე კაკაბაძე (დ. 18 ოქტომბერი, 1932, თბილისი — გ. 31 იანვარი, 2016) — ქართველი მხატვარ-კერამიკოსი. საქართველოს სსრ დამსახურებული მხატვარი (1976). საქართველოს სსრ სახალხო მხატვარი (1987). ღირსების ორდენის კავალერი.
დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია, 1964 წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა იქვე. კაკაბაძის შემოქმედებისათვის დამახასიათებელია მაღალი პროფესიონალური ოსტატობა, მასალის, კოლორიტის, პროპორციების ფაქიზი შეგრძნება, მკაფიოდ გამოსახული ეროვნულობა, პოეტურობა. ნამუშევრები:„საქორწილო დოქი“ (1966, სსრკ მხატვართა კავშირი), „ხევსური ქალის პორტრეტი“ (1977, საქართველოს სურათების გალერეა), „ჩიტებიანი დოქი“ (1973, სსრკ მხატვართა კავშირი) და სხვა.
ლიტერატურა
ვინ ვინაა საქართველოში, ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, თბ., 1998-1999, გვ. 165
წიგნი ღირსებისა, ტ. 3, თბ., 2001, გვ. 281
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი კერამიკოსები
დაბადებული 18 ოქტომბერი
დაბადებული 1932
გარდაცვლილი 31 იანვარი
გარდაცვლილი 2016
თბილისში დაბადებულები
ა
საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვრები
საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვრები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ჰირტოპი

ჰირტოპი — სოფელი მოლდოვაში, ტელენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 66 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 266 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ტელენეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ტელენეშტის რაიონის სოფლები
Alexander Agin

Alexander Agin
Alexander Alexeyevich Agin (Russian: Александр Алексеевич Агин; 11 May 1817, Pskov Governorate - 1875, Kachanivka) was a Russian painter, illustrator and draftsman.
Biography
He was the illegitimate son of a serf and a retired Rittmeister named Alexei Petrovich Yelagin. Due to that status, his surname was shortened to "Agin".
From 1827, he studied at the , then, from 1834 to 1839, at the Imperial Academy of Arts, under the tutelage of Karl Bryullov and Taras Shevchenko. Upon graduation, he was certified as a drawing teacher at the secondary school level. As early as 1844, his work was praised by , an influential member of the Imperial Society for the Encouragement of the Arts.
From 1844 to 1845, he illustrated the Old Testament and, in 1849, designed reliefs for the monument to Ivan Krylov in Saint Petersburg; sculpted by Peter Clodt von Jürgensburg.
In 1853, due to issues involving censorship, he moved to Kiev, where he taught drawing at the school and created props for the Berger Theater (a forerunner to the National Opera of Ukraine).
He died at the estate of Kachanivka; then owned by , a well-known collector of Ukrainian art and antiquities.
He was one of the founders of modern Russian illustration; providing images for the works of Yevgeny Grebyonka, Ivan Panaev, Ivan Turgenev, Mikhail Lermontov and Alexander Pushkin as well as for numerous periodicals. He is, perhaps, best-known for the 104 drawings he created for Dead Souls by Nikolai Gogol; which were turned into woodcuts by his collaborator, . They were also engraved by one of Bernardsky's students, Fyodor Bronnikov. They have been reissued on several occasions.
References
Further reading
Агин, Александр Алексеевич from the Russian Biographical Dictionary @ Russian WikiSource
Агин, Александр Алексеевич // Dictionary of Russian Artists, Nikolai Sobko (Ed.), 1893 pgs. 36—39.
Brunson, Molly. “Gogol Country.” Comparative literature. 69.4 (2017): 370–393.
External links
Biography and works @ LiveInternet
Biography @ Staratel
Biography @ The World of Pskov
1817 births
1875 deaths
People from Novorzhevsky Uyezd
Artists from the Russian Empire
Illustrators from the Russian Empire
Designers from the Russian Empire
Imperial Academy of Arts alumni
ღადამესი

ღადამესი (არაბ. غدامس‎) — ოაზისის ქალაქი დასავლეთ ლიბიაში. მდებარეობს ტრიპოლიდან 549 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით, ალჟირისა და ტუნისის საზღვართან.
ოაზისის მოსახლეობა 7 000 ადამიანია და მას ძირითადად ბერბერები შეადგენენ. ქალაქის ძველი ნაწილი, რომელიც კედლითაა გარშემორტყმული, 1986 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
ღადამესის შესახებ პირველი ჩანაწერები რომაული ეპოქით თარიღდება, როდესაც ეს დასახლება კიდამუსის სახელით იყო ცნობილი. ძვ. წ. I საუკუნეში, იმპერატორ ავგუსტუსის მმართველობისას, კიდამუსი რომაელმა პროკონსულმა ლუციუს კორნელიუს ბალბუსმა დაიპყრო. იმპერატორ სეპტიმიუს სევერუსის დროს აქ დროებითი გარნიზონი შეიქმნა და დაახლოებით 202 წელს წელს ქალაქს სავარაუდოდ იმპერატორი ეწვია. III საუკუნის რომის კრიზისის დროს, იმპერიამ ამ არეალიდან უკან დაიხია.
VI საუკუნეში, ბიზანტიელი მისიონერების წყალობით, ქალაქის მოსახლეობა ქრისტიანობაზე მოექცა და შეიქმნა საეპისკოპოსო. VII საუკუნეში ქალაქი არაბებმა დაიპყრეს და მოსახლეობა სწრაფად გადაიყვანეს ისლამზე. ამის შემდეგ, ღადამესი მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა და წარმოადგენდა ტრანს-საჰარული სავაჭრო გზის ბაზას XIX საუკუნემდე.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბიაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია არაბულ ქვეყნებში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
"Ghadamis, Libya", Falling Rain Genomics, Inc.
ღადამესის მედინას ფოტოები
სქოლიო
ლიბიის ქალაქები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბიაში
პეტერეკის ციხე

პეტერეკის ციხე
პეტერეკი — ციხე თურქეთში. მდებარეობს ართვინის პროვინციაში, იუსუფელის რაიონის სოფელ პეტერეკში; ზღვის დონიდან 730 მეტრზე. ნაგებია კირით. კომპლექსი მოიცავს კოშკს, ეკლესიასა და ძირითად კონსტრუქციას.
მდებარეობს სოფლის სამხრეთ ნაწილში, კონცხზე. ნაგებია მშრალი წყობით. გეგმა ასიმეტრიულია. დიდი მასშტაბის ციხე, ჩანს, თავის დროზე საკმაოდ კარგად იყო დაცული. პეტერეკის ხევიდან ციხისკენ მიმავალი გზა, გალავანს გარეთ, კიდევ ერთი კარით იყო ჩაკეტილი. ციხის დასავლეთით ჩანს კლდეზე მიკრული გარე კარიბჭისა და, სავარაუდოდ, კოშკის კვალი. შიდა ტერიტორია მთლიანად გადათხრილია განძისმაძიებელთა მიერ.
ლიტერატურა
კუდავა ბ., ტაო-კლარჯეთი: ისტორიისა და კულტურის ძეგლები, გვ. 269, თბ. 2017.
თურქეთის ციხესიმაგრეები
ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
მტრედიცერცვა

მტრედიცერცვა — მრავალწლოვანი მცენარე პარკოსანთა ოჯახისა. ბუჩქის სიმაღლე 0,5-3,5 მ აღწევს. აქვს უხეში, წიბოებიანი ღერო, მოკლე და ბრტყელი პარკი, ფართოდაა გავრცელებული.
ახალგაზრდა პარკს საჭმელად იყენებენ. მწიფე მარცვალი ფრინვლისა და ცხოველის კარგი საკვებია. მისი საცდელი ნარგაობაა შავი ზღვისა და კასპიის ზღვის სამხრეთ რაიონებში, აგრეთვე შუა აზიაში.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Decoding of the Pigeonpea (Arhar) Genome by Indian Scientists, Indian Council of Agricultural Research
ICRISAT-led global team cracks pigeonpea genome , Indian Council of Agricultural Research
Pigeonpea a wonder crop for women farmers in Rajasthan, India , Indian Council of Agricultural Research
პარკოსნები
სონ-სერვერა

სონ-სერვერა — მუნიციპალიტელიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლიევანტის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 260,31 კმ². მოსახლეობა — 43808 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სონ-სერვერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
ერმალო მაღრაძე

ერმალო მაღრაძე (დ. 14 დეკემბერი 1943, სამტრედია, საქართველოს სსრ, — გ. 13 ნოემბერი, 2021, ქუთაისი) — ქართველი რეჟისორი და ოპერატორი.
1961 წელს დაამთავრა ზესტაფონის რკინიგზის საშუალო სკოლა. 1963 წელს გახდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტი, თუმცა სწავლა აღარ გააგრძელა და მუშაობდა „ზესტაფონის საქკაბელში“, „ზესტაფონის სტამბაში“, ზესტაფონის უშანგი ჩხეიძის სახელობის თეატრში.
1977 წლიდან მუშაობდა კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“, ჯერ რეჟისორის ასისტენტად, შემდეგ მეორე რეჟისორად. 1986 წელს
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტი, სცენარისტის სპეციალობით.
1992 წელს დააარსა კინოფირმა „ერმალოფილმი“. 2000 წლიდან მოღვაწეობს ზესტაფონში. გადაღებულია რამდენიმე ფილმში და არის საკუთარი ფილმების ავტორიც. გარდაიცვალა 2021 წელს კოვიდ-19-თან დაკავშირებული გართულებებით.
ფილმოგრაფია
რეჟისორი
შვეციის პრინცი იმერეთიდან (1995), აგრეთვე სცენარისტი
ჟამი მოლოცვისა (2001) - დოკუმენტური, აგრეთვე სცენარისტი
სახელმწიფო სახელმწიფოში (2003) - დოკუმენტური და მემონტაჟე
საიმედო კავშირი (2004) - დოკუმენტური
სიცოცხლის წყარო (2007) - დოკუმენტური და ოპერატორი
სიძე (2008), აგრეთვე სცენარისტი და ოპერატორი
გზააბნეულნი (2013), აგრეთვე სცენარისტი და ოპერატორი
აპოკალიფსი არ იქნება (2015), აგრეთვე სცენარისტი და ოპერატორი
თეა (2017), აგრეთვე სცენარისტი, ოპერატორი, მონტაჟის და მუსიკალური გაფორმების ავტორი
შემოქმედი (2018)
ეს დაიწყება საქართველოდან (2021)
როლები
იმედის მწვანე კუნძული (1978)
უცხო (1988)
ორფეოსის სიკვდილი (1996)
გზააბნეულნი (2013)
აპოკალიფსი არ იქნება (2015)
თეა (2017)
შემოქმედი (2018)
ეს დაიწყება საქართველოდან (2021)
რესურსები ინტერნეტში
ერმალო მაღრაძე კინოს შესახებ — Youtube
სქოლიო
ქართველი კინორეჟისორები
ქართველი ოპერატორები
დაბადებული 1943
სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დაბადებული 14 დეკემბერი
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
გარდაცვლილი 13 ნოემბერი
გარდაცვლილი 2021
COVID-19-ის პანდემიით გარდაცვლილები საქართველოში
Seal (1994 album)

Seal (1994 album)
Seal (sometimes referred to as Seal II to avoid confusion with the 1991 album of the same name) is the second eponymous studio album by British singer Seal. The album was released in 1994 on ZTT and Sire Records and features the worldwide smash hit single "Kiss from a Rose".
The image on the cover has since become nearly synonymous with Seal, in that it has appeared on several singles covers and was reused for his greatest hits album.
Track listing
Personnel
Seal – vocals
Gus Isidore, Jamie Muhoberac, Lisa Coleman, Wendy Melvoin – principal musicians
Joseph "Amp" Fiddler, Andy Duncan, Andy Newmark, Anne Dudley, Anthony Pleeth, Barry Wilde, Ben Cruft, Betsy Cook, Bill Benham, Bob Smissen, Boguslaw Kostecki, Carmen Rizzo, Charley Drayton, Chris Bruce, Chris Laurence, D'Influence, David Oladunni, David Theodore, Derek Watkins, Dick Morgan, Eddie Roberts, Garfield Jackson, Gavyn Wright, George Robertson, Gota Yashiki, Harvey Mason, Helen Liebmann, Ian Thomas, Jackie Shave, Jeff Beck, Jim McLeod, John Pigneguy, Jonathan Evans-Jones, Judd Proctor, Katie Wilkinson, Laurence Cottle, Luís Jardim, Maciej Rakowski, Mark Berrow, Mark Mann, Martin Loveday, Mike Brittain, Mike De Saulles, Nick Busch, Pandit Dinesh, Patrick Kiernan, Paul Kegg, Perry Montague-Mason, Peter Oxer, Phil Spalding, Pino Palladino, Richard Cottle, Rita Manning, Roger Garland, Roger Smith, Sam Maitland, Sarah Webb, Seal, Tim Weidner, Tony Stanton, Trevor Horn, Wilfred Gibson, William Orbit – musicians
Anne Dudley, Wil Malone – string arrangements
Eric Caudieux – programming
Graeme Perkins – orchestration
Nick Knight – cover photography
Charts
Weekly charts
Year-end charts
Certifications
References
Seal (musician) albums
1994 albums
Albums produced by Trevor Horn
ZTT Records albums
Sire Records albums
Warner Music Group albums
Progressive soul albums
Progressive music albums by English artists
მელეშენი

მელეშენი — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 100 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 592 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კელერაშის რაიონის სოფლები
ბურზუნბული

ბურზუნბული — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,070 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
იარდიმლის რაიონის სოფლები
აბახუამწა

აბახუამწა, აბახვამწა — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში (აბღარხუქის თემი), მდინარე ააფსთის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 80 მ, შავი ზღვიდან 7 კმ, გუდაუთიდან 13 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
დემოგრაფია
ლიტერატურა
სქოლიო
აბღარხუქის თემის სოფლები
ბანსკა-შტიავნიცა

ბანსკა-შტიავნიცა (სლოვაკ. Banská Štiavnica უნგრ. Selmecbánya) — ქალაქი ცენტრალურ სლოვაკეთში. მდებარეობს უზარმაზარი კალდერის შუაგულში, რომელიც უძველესი ვულკანის ჩანგრევის შედეგად წარმოიქმნა. აღნიშნული კალდერა ცნობილია შტიავნიცის მთების სახელით. 2006 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 10 662 ადამიანს შეადგენს. ბანსკა-შტიავნიცა ამჟამად სრულიად დაცული შუა საუკუნეების ქალაქია. მისი ისტორიული ღირებულების გამო, ქალაქი თავის შემოგარენთან ერთად, 1993 წელს იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
ისტორიულად, ქალაქის ბედი მჭიდროს იყო დაკავშირებული მისი ვერცხლის მადნის უზარმაზარ მარაგებთან. გათხრების თანახმად, დგინდება, რომ ტერიტორია ნეოლითის პერიოდში დასახლდა.
პირველი სამთო-მოპოვებითი დასახლება აქ ძვ. წ. III საუკუნეში სავარაუდოდ კელტებმა დააარსეს. მოგვიანებით, ის ჰუნებმა დაიპყრეს. რომაული წყაროების მიხედვით, ჰუნებმა ვერცხლის მოპოვებას მიჰყვეს ხელი. 1156 წელს, ბანსკა-შტიავნიცა გაფორმდა როგორც მაღაროების პატარა ქალაქი. XIII საუკუნეში აქ ტიროლიდან და საქსონიიდან მოდიან გერმანელი კოლონისტები. 1443 წელს ქალაქი მიწისძვრამ გაანადგურა. უკვე XV საუკუნეში, ქალაქში მდებარეობს ორი ციხესიმაგრე, ძველი და ახალი, რომლებიც მას თურქთა თავდასხმებისგან იცავდა. 1627 წელს, პირველად მსოფლიო სამთო-მოპოვებითი საქმიანობის ისტორიაში, აქ გამოყენებულ იქნა ფეთქებადი დენთი. 1735 წელს, ბანსკა-შტიავნიცა ხდება უნგრული მოპოვებითი საქმიანობის სკოლა, ხოლო 1763 წელს არსდება უმაღლესი განათლების ინსტიტუტი - სამთო აკადემია. 1782 წლისთვის, ბანსკა-შტიავნიცა უნგრეთის სიდიდით მესამე ქალაქის წარმოადგენს ბრატისლავისა და დებრეცენის შემდეგ.
უკანასკნელ ხანებში, ბანსკა-შტიავნიცამ დაკარგა თავის კომერციული მნიშვნელობა, მაგრამ სლოვაკეთის პოპულარულ ტურისტულ ღირსშესანიშნაობად იქცა.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქის ოფიციალური საიტი
Map of Banská Štiavnica
Tourist information about Banská Štiavnica
History of Banská Štiavnica
Banská Štiavnica Photo Gallery
The Calvary Mount of Banská Štiavnica
სლოვაკეთის ქალაქები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სლოვაკეთში
აგნია ქალწული

აგნია ქალწული
წმინდა მოწამე აგნია — წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 21 იანვარი, ახალი სტილით — 3 თებერვალი.
კეთილმსახური რომაელების ოჯახში დაიბადა III საუკუნეში. წმინდანი სიყრმიდანვე მიენდო უფალს და გადაწყვიტა, მის სადიდებლად ქალწულობა დაემარხა. როდესაც აგნიამ ქალაქის თავის, სიმფრონის ვაჟის ცოლობაზე უარი განაცხადა, ერთმა ახლობელმა ამცნო მმართველს, რომ ქალწული ქრისტიანი იყო. გაავებულმა სიმფრონიმ ბრძანა, გაეშიშვლებინათ იგი და საროსკიპოში ჩაეგდოთ. უფალმა არ დაუშვა თავისი რჩეულის შეურაცხყოფა — უეცრად აგნიას სქელი და გრძელი თმები ჩამოეზარდა თავზე და სხეული დაუფარა. საროსკიპოში მიყვანილი ქალწული ზეციური შუქით იყო გარემოცული, რომელიც ყველა შემოსულს თვალებს უბინდავდა. ქალაქის თავის ვაჟი, რომელიც გაკადნიერდა, ხელი შეეხო აგნიასთვის, იმავ წამს მკვდარი დაეცა მიწაზე, მაგრამ წმინდანის მხურვალე ლოცვით გაცოცხლდა და საკუთარი მამისა და შეკრული ხალხის წინაშე განაცხადა: „მხოლოდ ქრისტიანთა ღმერთია ცისა და ქვეყნის ჭეშმარიტი უფალი. სხვა ღმერთები მტვერია და ნაცარი!“ ამ სასწაულის მხილველმა 160 ადამიანმა ირწმუნა ქრისტე, მოინათლა და მოწამეობრივად აღესრულა წარმართთა ხელით.
წმინდა აგნია ქურუმების მოთხოვნით სასტიკად აწამეს — კოცონში ჩააგდეს, შემდეგ კი, ცეცხლიდან უვნებლად გამოსულს, მახვილით მოჰკვეთეს თავი (დაახლ. 304). წმინდა მოწამე მშობლებმა ქალაქ რომის მახლობლად დაკრძალეს. მის საფლავზე მრავალი სასწაული აღესრულებოდა.
ლიტერატურა
„წმინდანთა ცხოვრება“, ტ. 1, გვ. 101-102, თბ., 2001
რესურსები ინტერნეტში
წმიდა მოწამე აგნია ქალწული
III საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
რომაელი ქრისტიანი წმინდანები
გარდაცვლილი 305
მოხოსის პროვინცია

მოხოსის პროვინცია
მოხოსი — პროვინცია ბოლივიაში, ბენის დეპარტამენტის სამხრეთში. ესაზღვრება კოჩაბამბის დეპარტამენტს. მისი ფართობი 33 316 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია საკმაოდ მრავალეროვანია. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის 2006 წლის მონაცემების თანახმად, მოსახლეობა შეადგენს 23 873 ადამიანს, სიმჭიდროვე 0,72 კმ²-ზე.
პროვინციაში მხოლოდ ერთი მუნიციპალიტეტია. დედაქალაქია სან-იგნასიო-დე-მოხოსი.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
პროვინციის დეტალური რუკა
ბენის დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბენის დეპარტამენტის პროვინციები
Solenopsis albidula

Solenopsis albidula — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
San Esteban de Litera

San Esteban de Litera or Sant Esteve de Llitera is a municipality located in the province of Huesca, Aragon, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 562 inhabitants.
During the War of the Spanish Succession on 15 January 1706, it was the site of a minor but bloody battle between a French force of 4,500 and a combined English-Dutch detachment of 1,500, which ended with the French withdrawing.
References
Sources
Municipalities in the Province of Huesca