PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჰობიტის ისტორია

ჰობიტის ისტორია — ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინის „ჰობიტის“ მიხედვით შედგენილი, ორ წიგნიანი კვლევა, რომელშიც შეტანილია წიგნის გამოუცემელი ფრაგმენტები, ორიგინალური რუკები და ტოლკინის მიერ დახატული ილუსტრაციები, ისევე, როგორც სხვა იშვიათი მასალა „ჰობიტის“ თემაზე. კვლევის ავტორია ჯონ რეიტლიფი.
პირველ წიგნს ეწოდება „მისტერ ბეგინსი“. აქ შეტანილია „ჰობიტის“ შავი ვარიანტი, კომენტარების თანხლებით. წიგნი გამოვიდა 2007 წლის 4 მაისს.
მეორე წიგნს ეწოდება „დაბრუნება ბეგ-ენდში“. აქ შეტანილია ტოლკინის ორიგინალური ხელნაწერები, კომენტარები და დამატებები. ეს წიგნი გამოვიდა 2007 წლის ივლისში.
2011 წელს გამოვიდა ორივე ნაწილი ერთი წიგნის სახით გამოიცა.
რესურსები ინტერნეტში
ვრცელი მიმოხილვა
აუდიო ინტერვიუ ჯონ რეიტლიფთან
ჯ. რ. რ. ტოლკინის ნაწარმოებები
როლინგ სტოუნი

როლინგ სტოუნი — ამერიკული ჟურნალი, რომელიც ეძღვნება მუსიკას და პოპ კულტურას. ჟურნალი 1967 წელს, სან ფრანცისკოში ჯენ უენერის (ის დღესაც მისი რედაქტორი და გამომცემელია) და მუსიკის კრიტიკოსის, რალფ გლისონის მიერ დაარსდა და პირველი ნომერი გამოვიდა 1967 წლის 9 ნოემბერს.
„როლინგ სტოუნი“ გამოდის თვეში ორჯერ. მისი ტირაჟია დაახლოებით მილიონნახევარი ეგზემპლარი. არსებობს ჟურნალის რეგიონალური ვერსიებიც (მათ შორის, რუსულენოვანიც). დღესდღეობით ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე ავტორიტეტული და დაფასებული ჟურნალი მსოფლიოს კულტურის შესახებ.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
Rolling Stone
აშშ-ის ჟურნალები
ამერიკული ყოველთვიური ჟურნალები
ამერიკული მუსიკალური ჟურნალები
ამერიკული პოლიტიკური ჟურნალები
1967 წელს დაარსებული ჟურნალები
ყოველკვირეული ჟურნალები
ლარამარკის რაიონი

ლარამარკის რაიონი — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უაიტარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 325 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 845 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 205.05 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
უანკაველიკის რეგიონის რაიონები
უაიტარის პროვინციის რაიონები
არასუ

არასუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 802 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.53 კმ²-ზე. ფართობი 148 936 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჯიბირი

ჯიბირი — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 091 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
გუსარის რაიონის სოფლები
Arkhanhelske, Kherson Oblast

Arkhanhelske, Kherson Oblast
Arkhanhelske is an urban-type settlement in Beryslav Raion, Kherson Oblast, Ukraine. It is located on the left bank of the Inhulets, a tributary of the Dnieper. Arkhanhelske belongs to Vysokopillia settlement hromada, one of the hromadas of Ukraine. It has a population of
Administrative status
Until 18 July, 2020, Arkhanhelske belonged to Vysokopillia Raion. The raion was abolished in July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Kherson Oblast to five. The area of Vysokopillia Raion was merged into Beryslav Raion.
Economy
Transportation
The closest railway station, about southeast of the settlement, is Blakytne, on the railway connecting Apostolove and Snihurivka, where it has further connections to Kherson and Mykolaiv. There is infrequent passenger traffic.
Arkhanhelske is connected by road with Beryslav via Velyka Oleksandrivka and with Nikopol via Novovorontsovka.
See also
Russian occupation of Kherson Oblast
References
Urban-type settlements in Beryslav Raion
Qaralar, Beylagan

Qaralar, Beylagan
Qaralar is a village in the Beylagan Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Beylagan District
გაგრის ქუჩა

გაგრის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, გლდანის რაიონში (ავჭალა); მდებარეობდა ელეფთერ ანდრონიკაშვილისა და ლიბანის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის დასაწყისში. თავდაპირველად მაქსიმ გორკის სახელი ერქვა. ამჟამად ქუჩა აღარ არსებობს. იგი ჩაიკარგა ახალ განაშენიანებაში (შემორჩენილია ამ მისამართის მხოლოდ ერთი შენობა).
ლიტერატურა
თბილისის ყოფილი ქუჩები
კარლ ფრიდრიხ ლემან-ჰაუპტი

კარლ ფრიდრიხ ლემან-ჰაუპტი
კარლ ფერდინანდ ფრიდრიხ ლემან-ჰაუპტი (11 მარტი 1861, ჰამბურგი; 24 ივლისი, 1938, ინსბრუკი) — გერმანელი აღმოსავლეთმცოდნე და ისტორიკოსი. იგი იკვლევდა ურარტულ წერილობით წყაროებს და იყო ურარტული წარწერების კორპუსის Corpus Inscriptionum Chaldicarum თანა-ავტორი.
გიოტინგენის უნივერსიტეტში სამართლის დოქტორის ხარისხის მიღების შემდეგ (1883), მისი კვლევითი ინტერესი უძველესი კულტურების ისტორიას დაუკავშირდა და დოქტორის მეორე ხარისხი ბერლინის უნივერსიტეტისაგან (1886) ანტიკურ ისტორიაში მიიღო. შემდეგ ბერლინის სამეფო მუზეუმის ეგვიპტოლოგიის განყოფილებაში კვლევის ასისტენტად მუშაობდა. 1893 წელს დაიწყო მუშაობა ანტიკური ისტორიის პროფესორად. ბერლინში სწავლისა და მუშაობის პერიოდში მასზე განსაკუთრებული გავლენა იქონია თეოდორ მომზენმა.
1898/99 წელს ლემან-ჰაუპტი ურარტული წარწერების შესწავლის მიზნით გაემგზავრა ექსპედიციით სომხეთში. 1901 წელს აირჩიეს ანტიკური ისტორიის ასოცირებულ პროფესორად ბერლინის უნივერსიტეტში. მოგვიანებით იმოგზაურა ინგლისში, სადაც 1911 წელს ლივერპულის უნუვერსიტეტში ბერძნული ისტორიის პროფესორი გახდა, რასაც მოჰყვა კვლევითი პოზიცია ოქსფორდის უნივერსიტეტში (1913/14). 1915/16 წელს იგი იყო ანტიკური ისტორიის პროფესორი კონსტანტინეპოლის უნივერსიტეტში.
1901 წელს ის გახდა ანტიკური ისტორიის ჟურნალის - Klio. Beiträge zur alten Geschichte, რედაქტორი, რომელსაც 1936 წლამდე ხელმძღვანელობდა.
სომხეთში მოგზაურობის შემდეგ სტუმრობდა თბილისს, სადაც არტურ ლაისტის მეშვეობით გაიცნო ილია ჭავჭავაძე, რომელსაც 1898 წელს ჯერ თბილისში, შემდეგ საგურამოში ეწვია. კავკასიის მუზეუმში შეხვდა გუსტავ რადეს და საშუალება მიეცა მუზეუმში დაცულ ურარტულ წერილობით ძეგლებზე ემუშავა.
2018 წლიდან მოქმედებს ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტისა და გეორგ-აუგუსტის გიოტინგენის უნივერსიტეტის (გერმანია) ერთობლივი კარლ ფრიდრიხ ლემან-ჰაუპტის სახელობის ტრანსდისციპლინური საერთაშორისო სადოქტორო სკოლა.
რჩეული ნაშრომები
"De inscriptionibus cuneatis quae pertinent ad šamaš-šum-ukin regis Babyloniae regni initia", ბერლინი, დისერტაცია 1886.
Über protobabylonische Zahlwörter, in: Zeitschrift für Assyriologie მე, 222-228, 1886 – პროტო-ბაბილონური რიცხვითი სახელების შესახებ.
Ein Siegel-Zylinder König Bur-Sin ფონ Isin. Beiträge zur Assyriologie und semitischen Sprachwissenschaft, II, 589-621, 1893
Materialien zur älteren geschichte Armeniens und Mesopotamiens, 1907 – მასალა სომხეთისა და შუამდინარეთის ადრეული ისტორიისათვის.
Armenien einst und jetzt : Vom Kaukasus zum Tigris und nach Tigranokerta, 1910 – სომხეთის წარსული და აწმყო, ტომი I
Israel : seine Entwicklung im Rahmen der Weltgeschichte, 1911 – ისრაელი: მისი განვითარება მსოფლიო ისტორიის კონტექსტში.
Das urartäisch-chaldische Herrscherhaus, in: Zeitschrift für Assyriologie XXXIII, 27-51, 1921. – ურარტულ-ქალდეური დინასტია.
"Corpus Inscriptionum Chaldicarum", ბერლინი, 1928 და 1935 წელი.
ლიტერატურა
დაბადებული 1861
გარდაცვლილი 1938
გერმანელი ისტორიკოსები
გერმანელი აღმოსავლეთმცოდნეები
ევროპელი მოგზაურები საქართველოში
კუკონეშტი-ნოი

კუკონეშტი-ნოი — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 127 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 080 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ედინეცის რაიონის სოფლები
დიდი გარდნერი

დიდი გარდნერი (დ. 16 ოქტომბერი, 1967) — ამერიკელი კინოპროდიუსერი. არის ბრედ პიტის მიერ დაარსებული კომპანიის, Plan B Entertainment-ის პრეზიდენტი.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 16 ოქტომბერი
დაბადებული 1967
ამერიკელი კინოპროდიუსერები
კრასნოიარსკის წყალსაცავი

კრასნოიარსკის წყალსაცავი — წყალსაცავი მდინარე ენისეიზე, რუსეთის კრასნოიარსკის მხარეში. შექმნილია კრასნოიარსკის ჰესის კაშხლით. წყალსაცავი აივსო 1967-1970 წლებში. ზედაპირის ფართობი 2000 კმ², მოცულობა 73,3 კმ³, სიგრძე 388 კმ, მაქსიმალური სიგანე 15 კმ, საშუალო სიღრმე 37 მ, მაქსიმალური სიღრმე 105 მ. წყალსაცავის დონე ცვალებადობს 18 მ-ის ფარგლებში. კრასნოიარსკის წყალსაცავი შეიქმნა ენერგეტიკული და წყლის ტრანსპორტის განვითარების მიზნით. კრასნოიარსკის წყალსაცავს ჩაერთვის რამდენიმე დიდი მდინარე, მათ შორის: ტუბა, სისიმი, კრასნოტურანსკი და სხვა. ბევრია ყურე. კაშხალთან მდებარეობს ქალაქი დივნოგორსკი.
იხილეთ აგრეთვე
კრასნოიარსკის ჰიდროელექტროსადგური
რესურსები ინტერნეტში
რუსეთის წყალსაცავები
ფატი ხუნდაძე

ფატი ხუნდაძე
ფატი სილოვანის ასული ხუნდაძე (დ. 1895, ქუთაისი ― გ. 1978, თბილისი) — ქართველი ფსიქოლოგი, პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე, ბავშვთა ფსიქოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში, ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა პირველი დოქტორი ქალი ამიერკავკასიაში, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, პროფესორი, გამოჩენილი პედაგოგის და საზოგადო მოღვაწის სილოვან ხუნდაძის (1860-1928) შვილი.
ბიოგრაფია
ფატი ხუნდაძე დაიბადა ქუთაისში. დაამთავრა ქუთაისის ქართული გიმნაზია (1915). 1915-1918 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. 1918 წელს ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტზე. იმავე წელს, სხვა ნიჭიერ ქართველ ახალგაზრდებთან ერთად სწავლის გასაგრძელებლად გაიგზავნა გერმანიაში, სადაც 1924 წელს წარმატებით დაასრულა ბერლინის ჰუმბოლდტის სახელობის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი. მომდევნო წელს მას მიენიჭა აღნიშნული უნივერსიტეტის ფილოსოფიის დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი ფსიქოლოგიის დარგში. 1926 წლის დამდეგს ფატი ხუნდაძე და მისი მეუღლე — შემდგომში ცნობილი მკვლევარი-ეკონომისტი და პედაგოგი, ფრიდრიხ შილერის სახელობის იენის უნივერსიტეტის დოქტორი ნესტორ გაბილაია(1895-1985) სამშობლოში დაბრუნდნენ.
ფატი ხუნდაძე მრავალი წლის მანძილზე მოღვაწეობდა თბილისის პედაგოგიკის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში, თსუ-ში და საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტში, რომელიც დღეს აკადემიკოს დიმიტრი უზნაძის სახელს ატარებს. დიმიტრი უზნაძესთან ერთად ფატი ხუნდაძე იყო ბავშვთა ფსიქოლოგიის ქართული სამეცნიერო სკოლის ფუძემდებელი. კერძოდ, მის შრომებში განხილულია ბავშვებში აზროვნების განვითარების და გენეტიკურ ჭრილში ესთეტიკური აღქმის საკითხები. 1935 წელს მას მიენიჭა ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი. იყო არაერთი მნიშვნელოვანი სამეცნიერო გამოკვლევის (მათ შორის რამდენიმე მონოგრაფიის) ავტორი. მისი შრომები გამოქვეყნებულია როგორც ქართულ და რუსულ, ისე გერმანულ სამეცნიერო პერიოდულ გამოცემებში. ფატი ხუნდაძის მონოგრაფიული გამოკვლევებიდან აღსანიშნავია: „სასკოლო ასაკის ბავშვთა შემეცნებითი ინტერესები მათი შეკითხვების საფუძველზე“ (თბილისი, 1936), „დიდაქტიკური სათამაშოები საბავშვო ბაღში“ (თბილისი, 1941), „საბავშვო ბაღში მხატვრულ სურათზე მუშაობის მეთოდიკა“ (თბილისი, 1942) და სხვა.
ფატი ხუნდაძე გარდაიცვალა 83 წლის ასაკში, დაკრძალულია თბილისის მუხათგვერდის სასაფლაოზე.
ბიბლიოგრაფია
სკოლამდელი ასაკის ბავშვთა სწავლების ფსიქოლოგიური საფუძვლების საკითხისათვის — თბილისი, მეცნიერება, 1966 — 198 გვ.
ბავშვთა შრომითი მოქმედების ფსიქოლოგიური საფუძვლები — თბილისი, საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა, 1962 - 137 გვ.
საბავშვო ბაღში მხატვრულ სურათზე მუშაობის მეთოდიკა — თბილისი, 1942 - 70 გვ.
დიდაქტიკური სათამაშოები საბავშვო ბაღში — თბილისი, 1941 — 28 გვ.
რესურსები ინტერნეტში
ფატი ხუნდაძე — თსუ-ს ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ქართველი პედაგოგები
ქართველი ფსიქოლოგები
დაბადებული 1895
გარდაცვლილი 1978
ფილოსოფიის დოქტორები
ფსიქოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
იესუნ თემურ-ყაენი

იესუნ თემურ-ყაენი იგივე იმპერატორი ტაიჯინგი (დ. 28 ნოემბერი, 1293 — გ. 15 აგვისტო, 1328, შანდუ) — იუანის დინასტიის მე-6 იმპერატორი 1323–1328 წლებში, მონღოლთა ნომინალური ყაენი, გამალას ვაჟი, ყუბილაის შვილთაშვილი.
იესუნ თემურს კარგი ურთიერთობა ჰქონდა მუსლიმებთან, სწორედ მათი დახმარებით 1323 წელს მოაკლვევინა გეგენ-ყაენი და ავიდა ტახტზე. ცენტრალური ხელისუფლების სათავეში ჩინელებთან ერთად სწორედ მუსლიმი ყირგიზები და უზბეკები მოვიდნენ. იესუნ თემურ-ყაენის მმართველობა იყო შედარებით მშვიდი და სტაბილური, ვიდრე მისი წინამორბედების დროს. იმპერიაში თითქმის არ მომხადა აჯანყება თუ მცირე ამბოხი. ვითარდებოდა კულტურა, ევროპელი მოგზაურების დიდ ყურადღებას იქცევდა ხანბალიქის სავაჭრო ცენტრი.
იესუნ თემური გარდაიცვალა 1328 წელს, 35 წლის ასაკში, შანდუში. მის შემდეგ იუანის იმპერატორისა და მონღოლთა დიდი ყაენის ტიტული ერგო მის ვაჟს, რაგიბაღ-ყაენს.
იხილეთ აგრეთვე
იუანის დინასტია
მონღოლთა იმპერია
მონღოლთა იმპერიის მმართველთა სია
ლიტერატურა
The Cambridge History of China, vol6, pg539
Tu-Meng wu erh shih chi, 157. pp.26a
C.P.Atwood-Encyclopedia of Mongolia and the Mongol Empire, p.430
Thomas T. Allsen-The royal hunt in Eurasian history, p.256
Henry Hoyle Howorth-History of the Mongols: From the 9th to the 19th Century, p.303
წყარო
დაბადებული 28 ნოემბერი
დაბადებული 1293
გარდაცვლილი 15 აგვისტო
გარდაცვლილი 1328
იუანის იმპერატორები
მონღოლი ყაენები
Azara, Huesca

Azara, Huesca
Azara is a municipality in the province of Huesca, Spain. In 2018, it had a population of 174 inhabitants. It is located in the middle of a valley named after Alferche, to the right of the La Clamor Canyon, surrounded by sandstone the highest among which is Peña de Santa Margarita, 40 km away from Huesca.
Administration
Recent Mayors of Azara
Electoral results
Demography
Monuments
The Santa Lucia Church
Peña/Piedra Santa Margarita (Azara) was an old castle belonging to Arabs. For lieutenant it had to Barbatuerta immediately after the reconquista (1101-4), and in times of Labaña (1610) it belonged to Sanjuanistas de Barbastro.
Feasts
Major feast is celebrated from 13 December to 16 December in honour of Santa Lucía.
Easter Monday.
Cultural Days of June.
References
External links
auto
Municipalities in the Province of Huesca
დიგენის აკრიტასი

დიგენის აკრიტასი
დიგენის აკრიტას — X საუკუნის ბიზანტიური ეპოსი, რომელიც არაბთა წინააღმდეგ მებრძოლი იდეალიზებული გმირის — ბასილი დიგენის აკრიტასის თავგადასავალს მოგვითხრობს. ლიტერატურულად დამუშავებულია XI-XII საუკუნეებში. პოემა, რომელსაც საფუძვლად ხალხური ბალადები უდევს, ასახავს შუასაუკუნეების ბიზანტიის იმპერიაში მომხდარ სოციალურ და პოლიტიკურ მოვლენებს — წარჩინებულ ფეოდალთა აღზევებას იმპერიის პერიფერიებში, მუსულმან მეზობლებთან ომებს.
პოემის სიუჟეტის მიხედვით, კაპადოკიის ბიზანტიელ სტრატეგოსს ანდრონიკე დუკასა და მის მეუღლეს შეეძინებათ ნანატრი ქალიშვილი, რომელსაც განმარტოებით ზრდიდნენ ცალკე სასახლეში. ქალს წინასწარმეტყველებისამებრ იტაცებს ამირა მუსური და მისი გულისათვის ქრისტიანად ინათლება. წყვილის ძე — ბასილი, მეტსახელად დიგენის აკრიტასი (სიტყვასიტყვით, „ორი სისხლით შობილი მენაპირე“), ყმაწვილობიდან გაითქვამს სახელს სიმამაცით. დიგენისს შეუყვარდება ბიზანტიელი მხედართმთავრის ულამაზესი ასული — ევდოკია, რომელსაც იტაცებს და დიდებულ ქორწილს იხდის. შემდგომ დიგენისი საზღვრებზე მოგზაურობს მომხდურთა ასალაგმავად; მას თან ახლავს ახალშერთული მეუღლე. დიგენისი კლავს გველეშაპს; ამარცხებს აპელატებად წოდებულ მოთარეშე ავაზაკებს, რომელთაც სურთ ევდოკიას მოტაცება. მიუხედავად ცოლისადმი დიდი სიყვარულისა დიგენისი ორჯერ ღალატობს მას: პირველად ამირა ჰაპლორაბდეს ასულთან, რომელსაც ის უდაბნოში შეეყრება ბერძენი ქმრისაგან მიტოვებულს, ხოლო მეორედ — ამორძალ მაქსიმოსთან, რომელსაც აპელატები დახმარებისათვის მოუხმობენ. გამარჯვებების შემდგომ დიგენისი აშენებს ბრწყინვალე სასახლეს მდინარე ევფრატის სანაპიროზე, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე ცხოვრობს. დიგენისი და ევდოკია ერთად აღესრულებიან.
ლიტერატურა
დიგენის აკრიტასი / თარგმანი, გამოკვლევა და კომენტარები ელისო ელიზბარაშვილისა; რედაქტორი: ნელი მახარაძე; ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. კლასიკური ფილოლოგიის, ბიზანტინისტიკისა და ნეოგრეცისტიკის ინსტიტუტი. თბილისი: ლოგოსი, 2017. ISBN 9789941468315;
Jeffreys, Elizabeth (1998). Digenis Akritis: the Grottaferrata and Escorial Versions. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-39472-7.
ეპიკური პოემები
ბიზანტიური ლიტერატურა
Simijaca

Simijaca is a town and municipality in the Ubaté Province, part of the Cundinamarca Department, Colombia. The town centre is located at an altitude of on the Altiplano Cundiboyacense at from the capital Bogotá. Simijaca borders the Boyacá municipalities Chiquinquirá and Caldas in the north, Susa and Carmen de Carupa in the south, Caldas in the west and San Miguel de Sema in the east.
Etymology
Simijaca means in the Chibcha language of the Muisca "Blue sky" and "Nose of the white owl".
History
The area of Simijaca before the Spanish conquest was part of the Muisca Confederation. Initially loyal to the zaque of Hunza, Simijaca changed rule around 1490 when it was submitted by zipa Saguamanchica.
The first Spanish establishment was done by Rodrigo Mexia Serrano on February 26, 1586. However, this population was ephemeral. And when the oidor (judge) Luis Enrique did a visitation, in July 1600, the natives had not populated the town and the entrusted had not built the church. By act on August 14, 1600, carried out by Luis Enríquez & Juan López de Linares in Cucunubá, the new and actual town of Simijaca was established. It was formed by indigenous people from Simijaca, Fúquene and Nemoguá.
Economy
Main economical activity in Simijaca is agriculture with products onions, beans, maize, potatoes, milk and peas as most important agricultural products.
Geology
The Upper Cretaceous Simijaca Formation is named after Simijaca.
Communications
Simijaca has its own TV Station, ACOTV, which is available through analogue cable.
The High School, IED Agustín Parra, has an FM radio station on 97.7 MHz that is also available online. The (SHOUTcast) stream's URL is http://46.105.115.146:8286/
Gallery
References
Bibliography
External links
Municipalities of Cundinamarca Department
Populated places established in 1600
1600 establishments in the Spanish Empire
Populated places of the Muisca Confederation
კარიოკა არენა 3

კარიოკა არენა 3 — სპორტული მოედანი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს ბარა-დე-ტიხუკას დასახლებაში. გაიხსნა 2016 წელს, ოლიმპიური თამაშებისათვის. აქ ჩატარდა ოლიმპიადის შეჯიბრები ტაეკვანდოსა და ფარიკაობის. 2016 წელსვე აქ ჩატარდა პარალამპიური თამაშების ფარიკაობის შეჯიბრება. ოლიმპიადის შემდეგ სტადიონი გადაკეთდა უმაღლეს სპორტულ სკოლად.
იხილეთ აგრეთვე
კარიოკა არენა 1
კარიოკა არენა 2
სქოლიო
ოლიმპიადის მასპინძელი მოედნები
რიო-დე-ჟანეიროს მოედნები
სპიშსკა-ნოვა-ვესის რაიონი

სპიშსკა-ნოვა-ვესის რაიონი — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს კოშიცეს მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სპიშსკა-ნოვა-ვესი. რაიონის ფართობი — 587 კმ², მოსახლეობა — 93 516 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 3 ქალაქსა და 33 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
სლოვაკები 91,4 %
ბოშები 5,5 %
კონფესიური შემადგენლობა:
კათოლიკეები 77,6 %
ბერძენ-კათოლიკეები 3,3 %
ლუთერანები 2,2 %
მართლმადიდებლები 1,4 %
რესურსები ინტერნეტში
სპიშსკა-ნოვა-ვესის რაიონი
კოშიცეს მხარის რაიონები
თეკენთერის ჭა

თეკენთერის ჭა — კარსტული სიღრუე საქართველოში, ცაგერის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ხვამლის კირქვულ მასივში, სოფელ ნაკურალეშის მახლობლად. გამომუშავებულია ქვედაცარცულ კირქვებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1620 მ სიმაღლეზე. სიღრმე 16 მ, ფსკერის ფართობი 35 მ², საერთო მოცულობა 360 მ³.
ჭა ებმის სანახევროდ წყლით ამოვსებულ ჰორიზონტალურ გვირაბს. გვირაბში ჩასვლა შესაძლებელია მხოლოდ დიდი წიფლის ფუღუროდან. ფსკერზე დაგუბებული წყლის სიღრმე 3–4 მ აღწევს. ჰავა სტატიკურია. ჭის ფსკერზე გამდინარე ცივ ანკარა წყალს იყენებენ სასმელად, განსაკუთრებით ხის მჭრელები და მწყემსები.
მასში ჩარჩენილი ძველი თუნგები და სათლები მოწმობს, რომ ჭით დიდი ხანია სარგებლობენ. ჭის ფსკერზე მყოფ ადამიანს მისი სუბჰორიზონტალური გაგრძელებიდან (ტალანებიდან) ჩანჩქერის გრიალი ესმის. თეკენთერის ჭაში ჩასვლა შესაძლებელია მხოლოდ წიფლის ხის ფუღუროში შესვლით. ჭა წიფლის გაგრძელებაა ქვემოთკენ, წიფლის ფესვები ჭის კედლებშია გადგმული. თეკენთერის ჭა მსოფლიოს მასშტაბით უნიკალური ძეგლია.
თავდაპირველად აქ უნდა ყოფილიყო ეგრეთ წოდებული „ორღანის მილი“, — ზედა ბოლოში დახშული ვერტიკალური სიღრუე, რომლის თავზე წიფელი ამოვიდა. ხის ფესვებმა ჩაანგრია სიღრუის თხელი თაღი. ჰაერში დაკიდულმა ფესვებმა კი შეწყვიტა ზრდა და დროთა განმავლობაში დაიშალა. წიფლის ქვედა ნაწილის შუაგულში, სადაც შეწყდა ნიადაგური მიწოდება, გაჩნდა ფუღურო, რომელიც შეუერთდა ჭას. თეკენთერის ჭა შეტანილია „საქართველოს წითელ წიგნში“.
სქოლიო
საქართველოს კარსტული ჭები
უინიაი-უაინა

უინიაი-უაინა (სიტყვასიტყვით. "მუდამ ახლაგაზრდა") — ინკების იმპერიის ეპოქის ნანგრევები მაჩუ-პიქჩუს გზაზე. ქალაქი გაშენებული იყო მდინარე ურუბამბის სანაპირო ფერდობზე და შედგებოდა შენობების ზემო და ქვემო კომპლექსებისაგან. სახლების უკან მდებარეობდა ინკების ცნობილი სასოფლი-სამეურნეო ტერასები.
ლიტერატურა
Instituto Nacional de Cultura (2005), "El sitio arqueológico de Wiñaywayna" . En Parque Arqueológico Nacional de Machupicchu. Consultado el 05-02-2008.
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
ავთანდილ ცქვიტინიძე

ავთანდილ ცქვიტინიძე — ქართველი მოდის დიზაინერი.
ბიოგრაფია
განათლება
- 1990-1995 საქართველოს სამხატვრო აკადემია
პროფესიული გამოცდილება
- 2000 წლიდან - მოდის სახლი "ავთანდილი", მთავარი დიზაინერი, დირექტორი
- 1997-2000 - სამკერვალო ფაბრიკა "იმერეთი", დიზაინერი
გამოფენები და ჯილდოები
ნოემბერი, 2010 - სასტუმრო "ბრისტოლი". პარიზი, საფრანგეთი
ოქტომბერი, 2010 - საქართველოს მოდის კვირეული. გაზაფხული-ზაფხული 2011
ოქტომბერი, 2010 - უკრაინის მოდის კვირეული, კიევი. გაზაფხული-ზაფხული 2011
აპრილი, 2010 - ყაზახეთის მოდის კვირეული, ალმა-ატა. შემოდგომა-ზამთარი 2010-2011
მარტი, 2010 - საქართველოს მოდის კვირეული. შემოდგომა-ზამთარი 2010-2011
მარტი, 2010 - კიევის მოდის კვირეული, უკრაინა. შემოდგომა-ზამთარი 2010-2011
ოქტომბერი, 2009 - ყაზახეთის მოდის კვირეული, ალმა-ატა. გაზაფხული-ზაფხული 2010
ოქტომბერი, 2009 - თბილისის მოდის კვირეული, საქართველო. გაზაფხული-ზაფხული 2010
ოქტომბერი, 2009 - კიევის მოდის კვირეული, უკრაინა. გაზაფხული-ზაფხული 2010
მარტი, 2009 - კიევის მოდის კვირეული, უკრაინა. შემოდგომა-ზამთარი 2009-2010
დეკემბერი, 2008 - საახალწლო ფესტივალი მეიდანზე, თბილისი
ოქტომბერი, 2008 - კიევის მოდის კვირეული, გაზაფხული-ზაფხული 2009
ივნისი, 2008 - პეკინის ოლიმპიადის გახსნისა და დახურვის ცერემონიალებისათვის საქართველოს ნაკრების ჩაცმულობა
მარტი, 2008 - ათენის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2008-2009
ოქტომბერი, 2007 - ათენის მოდის კვირეული, გაზაფხული-ზაფხული 2008
სექტემბერი, 2007 - გამოფენა "TRAIN" . ნიუ-იორკი, აშშ
აგვისტო, 2007 - საქართველოს რაგბის ნაკრების ჩაცმულობა მსოფლიო ჩემპიონატის გახსნისა და დახურვის ცერემონიალებისთვის, სპორტული ტანსაცმლის ესკიზები
აპრილი, 2007 - დუბაის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2007-2008
მარტი, 2007 - ათენის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2007-2008
მარტი, 2007 - კიევის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2007-2008
დეკემბერი, 2006 - "Night office", თბილისი
ოქტომბერი, 2006 - ათენის მოდის კვირეული, გაზაფხული-ზაფხული 2007
ოქტომბერი, 2006 - კიევის მოდის კვირეული, გაზაფხული-ზაფხული 2007
მაისი, 2006 - "May Fashion", მოსკოვი
მარტი, 2006 - მოსკოვის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2006-2007
მარტი, 2006 - კიევის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2006-2007
დეკემბერი, 2005 - მოსკოვის მაღალი მოდის ასოციაციის საპატიო წევრობა
ოქტომბერი, 2005 - მოსკოვის მოდის კვირეული, გაზაფხული-ზაფხული 2006
სექტემბერი, 2005 - კიევის მოდის კვირეული, გაზაფხული-ზაფხული 2006
ივლისი, 2005 - მოდის ჩვენება, რომი
მაისი, 2005 - "May Fashion", მოსკოვი
მარტი, 2005 - მოსკოვის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2005-2006
დეკემბერი, 2004 - წლის საუკეთესო დიზაინერი, საქართველო
ოქტომბერი, 2004 - რუსეთის მოდის კვირეული, გაზაფხული-ზაფხული 2005
მარტი, 2004 - რუსეთის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2005-2006
მარტი, 2003 - რუსეთის მოდის კვირეული, შემოდგომა-ზამთარი 2004-2005, "კვირეულის აღმოჩენა"
2003 - "აზიური ღამე". თბილისი
2002 - "მარლენ დიტრიხი", თბილისი
2002 - "ქალი წარსულიდან’, თბილისი
2001 - "ესპანური ბაზარი", თბილისი
1999 - "Sheraton Metechi Palace", თბილისი
1996 - კავკასიის დიზაინერთა ფესტივალი, ბაქო, გრან-პრი
1995 - მოდის ფესტივალი "ამა", თბილისი
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ქართველი დიზაინერები
სენ-რემის სააბატო

სენ-რემის სააბატო — სააბატო საფრანგეთის ქალაქ რეიმსში, დაარსდა VI საუკუნეში. 1099 წლიდან, აქ ინახება რეიმსის ეპისკოპოსის, წმინდა რემის ნაწილები (გარდაიცვალა 553 წ.), რომელმაც 496 წელს ფრანკთა მეფე ხლოდვიგ I ქრისტიანად მონათლა, მას შემდეგ, რაც მან ტოლბიაკეს ბრძოლაში ალემანები დაამარცხა.
თანამედროვე ბაზილიკა, ერთ დროს სააბატოს მთავარი ტაძარი იყო. 1049 წელს ის რომის პაპმა ლეო IX-მ აკურთხა. ბაზილიკის რომანული არქიტექტურული სტილის ნეფი და ტრანსეპტი XI საუკუნისაა და უძველესია, სამხრეთი ფასადი კი შედარებით გვიანი პერიოდისაა.
1991 წელს, რეიმსის კათედრალსა და ტოს სასახლესთან ერთად, იუნესკომ ბაზილიკა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
Site du diocèse de Reims
Site de l'association s'occupant de l'orgue.
Basilique Saint-Remi de Reims
Basilique Saint-Remi de Reims sur le site de la conférence des évêques de France
Photos
საფრანგეთის ეკლესიები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში