PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გორკა (რაზინსკოეს სასოფლო დასახლება)

გორკა (რაზინსკოეს სასოფლო დასახლება) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის რაზინსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება რაზინსკის სოფსაბჭოს. მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 2 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 41 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 6 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: მაგალითი, მაგალითი, მაგალითი.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
http://vologda-oblast.ru/ru/government/municipalities/atu/index.php?okato_15=19+252+828+007 — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
De-Phazz

De-Phazz is a German downtempo and jazz ensemble founded in 1997, whose music integrates modern turntablism and elements of Latin, soul, trip hop and drum and bass into a lounge music sound. De-Phazz is led by Pit Baumgartner, a German producer who has varied the lineup of band members for every new album. However, some regular members are Barbara Lahr, Karl Frierson and Pat Appleton.
The group has released records on Mole Listening Pearls and Universal Jazz Germany along with single releases on Edel Records and United Recordings, and also remixes existing material.
Releases
Detunized Gravity (1997)
Godsdog (1999)
Death by Chocolate (2001)
Daily Lama (2002)
Plastic Love Memory (2002)
Natural Fake (2005)
Days of Twang (2007)
Big (2009)
Lala 2.0 (2010)
Audio Elastique (2012)
Naive (2013)
The Uppercut Collection (2013)
Garage Pompeuse (2015)
Private (2016)
Prankster Bride (2016)
Black White Mono (2018)
Music to Unpack your Christmas Present (2020)
Jelly Banquet (2022)
References
External links
German electronic music groups
German jazz ensembles
Remixers
Trip hop groups
Mossack Fonseca

Mossack Fonseca & Co — პანამური იურიდიული ფირმა. დაარსდა 1977 წელს იურგენ მოსაკის და რამონ ფონსეკას მიერ, შტაბ-ბინა მდებარეობს პანამაში. კომპანიას აქვს საკუთარი წარმომადგენლობა მსოფლიოს 40-ზე მეტ ქვეყანაში.
2016 წლის აპრილში Mossack Fonseca-მ მსოფლიოს ყურადღება მიიპყრო Panama Papers-ზე გამოქვეყნებული „ოფშორული სამოთხეების“ და კლიენტების შესახებ ინფორმაციით, როდესაც აურაცხელი რაოდენობის 1970–2015 წლების დოკუმენტი პრესაში გაიჟონა.
ისტორია და მუშაობის დარგი
ფირმა დაარსდა 1977 წელს გერმანელი ადვოკატის იუნგენ მოსაკის მიერ, 1986 წელს მას შეუერთდა პანამელი ნოველისტი და ადვოკატი რამონ ფონსეკა, ხოლო შემდგომ მათ მიუერთდა შვეიცარიელი ადვოკატი კრისტოფ ზოლინგერი.
Mossack Fonseca-ს მუშაობის დარგია სავაჭრო სამართალი, ტრასტული მომსახურება, საინვესტიციო კონსულტაცია და საერთაშორისო ბიზნეს სტრუქტურები. კომპანია ასევე საქმიანობას ეწევა საზღვა სამართალში და ინტელექტუალური საკუთრების დაცვის სფეროში.
სქოლიო
საერთაშორისო სამართალი
1977 წელს დაარსებული კომპანიები
ემა იტალიელი

ემა იტალიელი (დ. 948 — გ. აპრილი, 988) — კაროლინგების დინასტიის წარმომადგენელი. იტალიის მეფე ლოთარ II-ის ასული. დასავლეთ ფრანკთა დედოფალი 965-986 წლებში როგორც მეფე ლოთარის მეუღლე. მეფე ლუი V-ის დედა.
ბიოგრაფია
ემა დაიბადა დაახლოებით 948 წელს. იგი იყო იტალიის მეფე ლოთარ II-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ადელაიდა იტალიელის ქალიშვილი. 950 წელს მამამისი ბურგუნდიის მეფე ბერენგარ II-მ მოწამლა და თავი იტალიის მეფედ გამოაცხადა. თავისი ვაჟის მემკვიდრეობის დასაცავად დედოფალი ადელაიდა საღვთო რომის იმპერატორ ოტო I-ს მისთხოვდა, რომელთანაც შეეძინა მომავალი იმპერატორი ოტო II.
965 წელს ემა მიათხოვეს დასავლეთ ფრანკთა მეფე ლოთარს, რითაც იგი დედოფალი გახდა. 977 წელს დედოფალმა ემამ თავისი მაზლი, ქვემო ლოთარინგიის ჰერცოგი შარლი ლაონის ეპისკოპოსთან მკრეხელობაში დაადანაშაულა. დედოფლისა და ეპისკოპოსის ინტრიგების წყალობით შარლი იძულებული გახდა ფრიგიაში გაქცეულიყო. თავისი ვაჟის მემკვიდრეობის დასაცავად ემამ ლოთარი დაარწმუნა, რომ ლუი თავის სიცოცხლეშივე დაესვა თანა-მმართველად, თუმცა რეალურად მისთვის არანაირი ძალაუფლება არ მიუცია.
ემას ქორწინებამ ვერ მოაგვარა მის ქმარსა და ნახევარ-ძმას შორის არსებული უთანხმოება, რის გამოც ოტო და ლოთარი ომებს განაგრძობდნენ. ისინი საბოლოოდ მხოლოდ 980 წელს დაზავდნენ, 983 წელს კი ოტო გარდაიცვალა.
986 წლის 2 მარტს მეფე ლოთარი გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტი მათმა ვაჟმა, ლუი V-მ დაიკავა. ახალმა მეფემ ემაცა და მისი მოკავშირე ლაონის ეპისკოპოსიც გააძევა სამეფო კარიდან, რადგან ლუის აზრით მათ მამამისი მოწამლეს. ამ ამბიდან მალევე, 987 წელს ლუი V უშვილოდ აღესრულა, რითაც შეწყდა კაროლინგების დინასტია. ემამ და ეპისკოპოსმა მემკვიდრის კრიზისით ისარგებლეს, აიღეს პარიზი და თავი მმართველებად გამოაცხადეს, თუმცა ფრანგმა დიდებულებმა მეფედ უგო კაპეტი დასვეს, რომელმაც ემა დააპატიმრა და დედაქალაქიდან შორს, ორლეანში გამოკეტა.
ზოგიერთი წყაროს მიხედვით დედოფალმა ემამ მოახერხა ორლეანიდან გაპარვა და ბოჰემიის მეფე ბოლესლავ II-ზე დაქორწინება. ჩეხი ისტორიკოსების მტკიცებით სწორედ ემა იყო ბოლესლავის უმცროსი ვაჟების: ოლდრიხისა და იარომირის დედა. ასევე მათი მტკიცებით, ემას ვაჯი იყო ბოჰემიის მეფე ბოლესლავ III-ც, თუმცა ფრანგული წყაროების მიხედვით დედოფალი ემა იტალიელი 988 წლის აპრილში გარდაიცვალა ორლეანში. ჩეხური წყაროების მიხედვით იგი 1004 წლის შემდეგ გარდაიცვალა პრაღაში.
ლიტერატურა
Jean-Charles Volkmann. Bien Connaître les généalogies des rois de France. ISBN 2-87747-208-6.
Gallick, Sarah (2009). The big book of women saints. Pymble, NSW: HarperCollins e-books. ISBN 0061956562.
დაბადებული 948
გარდაცვლილი 988
ფრანკთა დედოფლები
კაროლინგები
რადიო თავისუფალი ევროპა/რადიო თავისუფლება

რადიო თავისუფალი ევროპა/რადიო თავისუფლება — აშშ-ის კონგრესის მიერ დაარსებული და დაფინანსებული რადიოსადგური, რომელიც მაუწყებლობს ევროპის, ცენტრალური აზიისა და ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებში. რადიო თავისუფალი ევროპა/რადიო თავისუფლება გადასცემს ახალ ამბებსა და ანალიტიკურ გადაცემებს იმ ქვეყნებში, სადაც „ინფორმაციის მიღების თავისუფლება სრულად არაა უზრუნველყოფილი, ან შეზღუდულია მთავრობის მიერ“.
რადიოსადგური დაარსდა 1949 წელს, როგორც ანტი-კომუნისტური ინფორმაციის წყარო ცივი ომის დროს. მისი სათავო ოფისი ქალაქ მიუნხენში მდებარეობდა 1949-1995 წლებში, 1995 წლის შემდეგ კი იგი პრაღაშია განთავსებული. ცივი ომის დასრულების შემდეგ ევროპაში მაუწყებლობის მასშტაბები საგრძნობლად შემცირდა, სანაცვლოდ კი ახლო აღმოსავლეთი იქცა რადიოსადგურის უპირატეს ზონად. პრაღის სათავო ოფისის გარდა, „რადიო თავისუფლებას“ გააჩნია 20 ადგილობრივი ოფისი სამაუწყებლო რეგიონის ქვეყნებში და კორპორაციული შტაბ-ბინა ქალაქ ვაშინგტონში. მაუწყებლობა ხორციელდება 28 ენაზე 21 ქვეყანაში, მათ შორის რუსეთში, ირანში, ავღანეთსა და პაკისტანში.
რადიო თავისუფლების ქართული სამსახურის პირველი გადაცემა ეთერში 1953 წლის 3 მარტს გადაიცა.
რესურსები ინტერნეტში
რადიო თავისუფალი ევროპა/რადიო თავისუფლება, ოფიციალური საიტი.
რადიო თავისუფლება ქართულ ენაზე.
სქოლიო
რადიოსადგურები
ჰენდრიკ პეტრუს ბერლაგე

ჰენდრიკ პეტრუს ბერლაგე (დ. 21 თებერვალი, 1856, ამსტერდამი — გ. 12 აგვისტო, 1934, ჰააგა) — ჰოლანდიელი არქიტექტორი,
ბიოგრაფია
ბერლაგე არქიტექტურას სწავლობდა ციურიხის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში 1875-78 წლებში. ამის შემდეგ 3 წელი ევროპაში მოგზაურობდა. 1880 წელს, ჰოლანდიაში მან თეოდორ სანდერსთან პარტნიორობით შექმნა რიგი პრაქტიკული და უტოპიური პროექტებისა. იყო მოდერნისტ არქიტექტორთა საერთაშორისო კონგრესის წევრი.
ბერლაგე განიცდიდა ნეო-რომანული აგურის არქიტექტურის და კატალონიური მოდერნიზმის გავლენას. აშკარად შეიმჩნევა ამსტერდამის სავაჭრო ბირჟის შენობაში, რომელშიც ის ასევე ეყრდნობა ვიოლე ლე დიუკის იდეებს. ბერლაგეს 1911 წლის ვიზიტმა აშშ-ში ძლიერად იმოქმედა მის შემოქმედებაზე. ფრენკ ლლოიდ რაიტის ორგანული არქიტექტურა მნიშვნელოვან ზემოქმედებას ახდენს მის შემდგომ მოღვაწეობაზე. მისმა ლექციებმა, ევროპაში დაბრუნების შემდეგ, ხელი შეუწყო რაიტის იდეების გერმანიაში გავრცელებას.
ბერლაგე აღიარებული იყო ჰოლანდიის მოდერნისტული არქიტექტურის მამად და ტრადიციონალისტებსა და მოდერნისტებს შორის შუამავლად. მისმა თეორიებმა ბევრი ჰოლანდიური დაჯგუფება შთააგონა მე-20 საუკუნის 20-იან წლებში, როგორებიცაა ტრადიციონალისტები, ამსტერდამის სკოლა, დე სტილი და ახალი ობიექტივისტები. მან მიიღო ბრიტანეთის სამეფო არქიტექტტურული ინსტიტუტის ოქროს მედალი 1932 წელს.
ბერლაგე გარდაიცვალა ჰააგაში 1932 წელს. 1970 წელს საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა მთვარის ერთ-ერთ კრატერს მისი სახელი მიანიჭა.
მისი მთავარი ნამუშევრებია:
ამსტერდამის სავაჭრო ბირჟა
ამსტერდამის განვითარების გეგმა
ბერლაგეს ხიდი ამსტერდამში
ჰოლანდიური სახლი, ბიური სტრიტზე ლონდონში
წმ. ჰუბერტუსლოტი რომელიც წარმოადგენს კრიოლერ-მიულერის მუზეუმის ნაწილს
გემენტემუზეუმი ჰააგაში
1990 წელს ჰოლანდიელმა არქიტექტორმა ჰერცბერგერმა დააარსა ბერლაგეს ინსტიტუტი რომელიც 2012 წელს გადავიდა დელფტის ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტში, სადაც აგრძელებს მუშაობას როგორც წამყვანი ცენტრი არქიტექტურის და ქალაქგეგმარების კვლევების დარგში.
რესურსები ინტერნეტში
Biography and works of Berlage
Gemeentemuseum Den Haag
National Library of the Netherlands - dossier Berlage
სქოლიო
დაბადებული 1856
გარდაცვლილი 1934
ნიდერლანდელი არქიტექტორები
Frei Miguelinho

Frei Miguelinho is a city in Pernambuco, Brazil.
Geography
State - Pernambuco
Region - Agreste Pernambucano
Boundaries - Santa Maria do Cambucá (N); Caruaru and Riacho das Almas (S); Surubim (E); Vertentes (W)
Area - 212.7 km2
Elevation - 370 m
Hydrography - Capibaribe River
Vegetation - Caatinga hipoxerófila
Climate - semi-arid, hot
Annual average temperature - 23.9 c
Distance to Recife - 166 km
Population - 15,546 (2020)
Economy
The main economic activities in Frei Miguelinho are based in agribusiness, especially the raising of cattle, goats, sheep and chickens.
Economic indicators
Economy by sector
Health indicators
References
Municipalities in Pernambuco
იგორ დიაკონოვი

იგორ დიაკონოვი (დ. 1915, 12 იანვარი — გ. 1999, 2 მაისი) — რუსი ისტორიკოსი, ენათმეცნიერი, ძველი ახლო აღმოსავლეთის ისტორიისა და ენების გამოჩენილი ექსპერტი.
ბიოგრაფია
დიაკონოვი აღიზარდა ნორვეგიაში. 1938 წელს დაამთავრა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. იმავე წელს ერმიტაჟის მუზეუმის თანამშრომელი გახდა. 1949 წელს გამოაქვეყნა ვრცელი კველვა ასირიის შესახებ, რასაც 1956 წელს მოჰყვა მონოგრაფია მიდიაზე. მოგვიანებით, სერგეი სტაროსტინთან ერთად, იკვლევდა კავკასიურ, აფრაზიულ და ჰურო-ურარტულ ენებს.
რჩეული პუბლიკაციები
1965. Semito-Hamitic Languages. Moscow: Nauka.
1984. Co-authored with V.P. Neroznak. Phrygian. Delmar, New York: Caravan Books.
1985. "On the original home of the speakers of Indo-European." Journal of Indo-European Studies 13, pp. 92–174.
1986. Co-authored with Sergei A. Starostin. Hurro-Urartian as an Eastern Caucasian Language. Munich: R. Kitzinger.
1988. Afrasian Languages. Moscow: Nauka.
1992. Co-authored with Olga Stolbova and Alexander Militarev. Proto-Afrasian and Old Akkadian: A Study in Historical Phonetics. Princeton: Institute of Semitic Studies.
1995. Archaic Myths of the Orient and the Occident. Acta universitatis gothoburgensis.
1999. The Paths of History. Cambridge: Cambridge University Press.
ლიტერატურა
Dandamayev, M.A., Mogens T. Larsen, and J. Nicholas Postgate (editors). 1982. Societies and Languages of the Ancient Near East: Studies in Honour of I.M. Diakonoff. Warminster: Aris and Philipps.
Bender, M. Lionel and Gábor Takács (editors). 2003. Selected Comparative-Historical Afrasian Linguistic Studies in Memory of Igor M. Diakonoff. Munich: Lincom Europa.
დაბადებული 1915
გარდაცვლილი 1999
რუსი ისტორიკოსები
რუსი აღმოსავლეთმცოდნეები
რუსი ენათმეცნიერები
საბჭოთა ენათმეცნიერები
საბჭოთა ისტორიკოსები
XX საუკუნის მთარგმნელები
Pierre Courtade

Pierre Courtade (3 January 1915 – 14 May 1963) was a French writer and journalist.
Biography
Pierre Courtade was born in to a modest family of a post office employee.
A student of Jean Guéhenno, Courtade began his career as a journalist at Le Progrès de Lyon. During this period he met writers such as Louis Aragon, Roger Vailland and René Tavernier who greatly influenced him.
He joined the French Communist Party (PCF) during the Second World War while participating in the Resistance. In 1944, he was arrested at the Au Vieux Paris café in the company of fellow Communist resistance members. After the Liberation, he joined the editorial staff of the weekly L'Action, close to the Communist Party.
In 1946, Maurice Thorez asked him to hold the international section of L'Humanité which directed it until his death. In April 1948, he was in Genoa with Roger Vailland and Claude Roy to cover the major strikes taking place there. He also contributed to other Communist Party publications, including Les Cahiers du communisme, Démocratie nouvelle, L'Humanité-Dimanche. He was sent as a permanent correspondent for L'Humanité in Moscow.
Courtade decided to leave Moscow at the end of April 1963; his successor, Jean Kanapa, had already been appointed. Fifteen days after his return to Paris, he was hospitalized and died of cardiac complications.
Works
Novels and stories
Les Circonstances, recueil de nouvelles, Les Éditeurs français réunis (EFR), 1946 et 1954 (illustrated by Édouard Pignon); Le Temps des Cerises, 1991
Elseneur, roman, La Bibliothèque française, 1949
Jimmy, EFR, 1951 Paris in-12 Broché, 358 pages
La Rivière noire, EFR, 1953
Les Animaux supérieurs, recueil de nouvelles, Éditions Julliard, 1956
La Place rouge, roman, Éditions Julliard, 1961; coll. «10/18», 1970; EFR, 1978; Temps Actuels, 1982
Le Jeu de paume, roman, Le Temps des Cerises, 1997
Non-fiction
Essai sur l'antisoviétisme, Éditions Raisons d'être, 1946
Images de la Russie, Éditions du Chêne, 1947
L'Albanie : notes de voyage et documents, Éditions Sociales, 1950
Dessins de Louis Mitelberg, présenté par Pierre Courtade, Éditeur Le Cercle d'Art, 1953
Khrouchtchev inédit, Éditions Sociales, 1960
Roger Vailland et le héros de roman, introduction de Pierre Courtade, Legs Roger Vailland
References
1915 births
1963 deaths
20th-century French writers
20th-century French journalists
Communist members of the French Resistance
Foreign correspondents
20th-century French short story writers
French Communist Party politicians
French newspaper editors
ანჯელა ნანეტი

ანჯელა ნანეტი (დ. 8 ნოემბერი, 1942, ბუდრიო, ბოლონიის პროვინცია, იტალია) — იტალიელი მწერალი.
დაამთავრა რა სკოლა მშობლიურ მხარეში, სწავლა განაგრძო უნივერსიტეტში, სადაც შუასაკუნოვან ისტორიას შეისწავლიდა. მოგვიანებით გადავიდა პესკარაში, სადაც უფროს კლასებში მასწავლებლად მუშაობდა, დაკავებული იყო კვლევით და სხვადასხვა ექსპერიმენტული პროგრამით. წერა დაიწყო 1984 წელს, თუმცა 1995 წლამდე აქტიური ლიტერატურული კარიერით ვერ დაკავდა. ცნობილი გახდა პირველი რომანით „ადალბერტოს მოგონებები“, რომელშიც განიხილება, თუ როგორც გრძნობს თავს 11 წლის ბავშვი, რომელიც იზრდება. 2003 წელს მიიღო ჰანს კრისტიან ანდერსენის ეროვნული პრემია ნომინაციაში „იტალიის საუკეთესო მწერალი“.
მისი კიდევ ერთი ცნობილი ნაწარმოებია „ბაბუაჩემი ალუბლის ხე იყო“. სიუჟეტის მიხედვით, მოხუცი ოტავიანო რგავს ალუბლის ხეს, რომელიც შემდგომში მისი შვილიშვილის საუკეთესო მეგობრად იქცევა. წიგნი ნათარგმნია 20-ზე მეტ ენაზე და მიღებული აქვს მრავალი საერთაშორისო ჯილდო.
სქოლიო
იტალიელი ქალი მწერლები
იტალიელი ქალი საბავშვო მწერლები
გრიგოლ აფშინაშვილი

გრიგოლ აფშინაშვილი
გრიგოლ ნადირას ძე აფშინაშვილი (დ. 1866, სოფ. ხოშარა, ახლანდელი დუშეთის რაიონი ― გ. 1960, სოფ. ზემო ხოდაშენი, ახმეტის რაიონი) — ქართველი ეთნოგრაფი, ფოლკლორისტი.
ბიოგრაფია
გრიგოლ აფშინაშვილი დაიბადა უკანა ფშავის სოფელ ხოშარაში, სათემო გვარი გაბიდოური, სათემო სალოცავი, ხოშარის "სათხუთმეტო", წარმოადგენს ფშავის თხუთმეტი თემის მფარველ ანგელოზს. დედა ჰყავდა ჩარგლელი ქალი გოგოჭურთა თემიდან დედიძმათ სალოცავი ცაბაურთის მთავარანგელოზი. დაამთავრა ჩარგლის სკოლა სადაც ბაჩანასთან ერთად სწავლობდა ერთ კლასში. ვაჟას მამის, პავლესგან მალულად, მან და ვაჟამ კანონ დარღვევით შეადგინეს მიმართვა გორის საოსტაო სემინარიის მიმართ, რათა იქ გაეგრძელებინა სწავლა. დაამთავრა აღნიშნული სემინარია. მასწავლებლობდა კახეთსა და საინგილოში, იყო არაერთი სკოლის დამაარსებელი და გამგე მასწავლებელი, წერა კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრი. მონაწილეობდა 1905 წლის რევოლუციაში, როგორც ეროვნული თვითმყოფადობის მოსარჩლე. ამის გამო იდევნებოდა რუსის მოხელეთა მიერ და თავს აფარებდა ფშავს.
XIX საუკუნის 90-იანი წლებიდან აქვეყნებდა ფშაური პოეზიის ნიმუშებსა და წერილებს ჟურნალ-გაზეთებში ("ჯეჯილი", "კვალი", "აკაკის კრებული", "ივერია"). როგორც ფოლკლორისტი და ეთნოგრაფი, ძმები რაზიკაშვილების (ვაჟა, ბაჩანა, თედო) მიმდევარი იყო. წერდა "ფშავლიშვილის"და "ზეზვას" ფსევდონიმებით. მეგობრობდა ილია ჭავჭავაძესთან, აკაკი წერეთელთან, ნიკო ნიკოლაძესთან. ფშავში დევნილობის პერიოდში წერა კითხვა შეასწავლა მიხა ხელაშვილს. 1912 წელს აღსრულებს ილია ჭავჭავაძის ანდერძს და მიდის საინგილოში გამგე მასწავლებლად. საინგილოს გადაცემის შემდეგ მონაწილეობს ქართველთა წინააღმდეგობის მოძეაობაში საქართველოს შემადგენლობაში საინგილოს შენარჩუნების მიზნით. მოძრაობის დამარცხების შემდეგ იძულებული დატოვოს საინგილო და კახეთში აგრძელებს პედაგოგიურ მოღვაწეობას, მაგრამ კომუნისტურ ეპოქაში წყვეტს წერას და ამის შემდეგ მის კალამს თითქმის არაფერი შეუქმნია.
ლიტერატურა
გოგოჭური დ., ქსე, ტ. 2, გვ. 29, თბ., 1977
ქართველი ფოლკლორისტები
ქართველი ეთნოგრაფები
დაბადებული 1866
გარდაცვლილი 1960
ახმეტის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ჯორჯ პატაკი

ჯორჯ პატაკი
ჯორჯ ელმერ პატაკი (დ. 24 ივნისი, 1945) — ამერიკელი პოლიტიკოსი და იურისტი, ნიუ-იორკის შტატის 53-ე გუბერნატორი 1995–2006 წლებში. თავდაპირველად, იარჩიეს ქალაქ პისკილის მერად, შემდეგ – შტატის ასამბლეისა და სენატის წევრი. 1994 წლის არჩევნებში დაამარცხა მარიო კუომო სამი პროცენტის სხვაობით; ამ არჩევნებში მისი გამარჯვება მიჩნეულია 1994 წლის „რესპუბლიკური რევოლუციის“ ერთ-ერთ უმთავრეს მონაპოვრად. 2019 წლისთვის, არის ბოლო რესპუბლიკელი, რომელსაც მთელი ნიუ-იორკის შტატში რაიმე თანამდებობა ეკავა.
რესურსები ინტერნეტში
George Pataki for President
Video of speech at cornerstone laying ceremony for the Freedom Tower on July 4, 2004
დაბადებული 24 ივნისი
დაბადებული 1945
ამერიკელი იურისტები
ამერიკელი პოლიტიკოსები
Nokia Lumia 520

Nokia Lumia 520 — სმარტფონი, რომელიც შემუშავებულია Nokia-ის მიერ. მუშაობს საოპერაციო სისტემა Windows Phone 8-ზე. 2013 წლის სექტემბერში იგი გახდა ყველაზე გაყიდვადი Windows მოწყობილობა მსოფლიოში, რომელიც უფრო მეტ ერთეულად გაიყიდა, ვიდრე Windows phone-ის, PC-სა თუ Tablet-ის სხვა რომელიმე მოდელი. 2014 წლის ივლისისთვის როგორც მაღალი მოთხონადობის მქონე პროდუქტი — Lumia 520-ის აქტივირებული ეგზემპლარების რაოდენობამ 12 მილიონზე მეტი ერთეული შეადგინა და Nokia-სა და Microsoft-სთვის საკვანძო როლს ასრულებდა. მისი უმნიშვნელო მემკვიდრე გახდა Nokia Lumia 525.
Nokia Lumia 520 აღჭურვილია 1 გიგაჰერციანი Qualcomm Snapdragon S 4 MSM8227 Krait, DualCore პროცესორითა და სენსორული 4 დუიმიანი ეკრანით, რომელიც გამოსახავს 16 მილიონ ფერს. ძირითადი კამერა 5 მეგაპიქსელიანია და აქვს 4-ჯერადი ციფრული ზუმი. ვიდეო გადაღება წარმოებს HD ფორმატში 720p რეზოლუციით. ფრონტალური კამერა არ გააჩნია.
აპარატში ინტეგრირებულია GPS, A-GPS და Glonass. ოპერატიული მეხსიერება 512 მეგაბაიტიანია, ხოლო ჩაშენებული მეხსიერება 8 გიგაბაიტიანი, რომლის გაზრდაც შესაძლებელია 64 გიგაბაიტამდე microSD ტიპის ბარათით. Microsoft OneDrive-ის ღრუბლოვანი მეხსიერება 15 გიგაბაიტამდეა.
სმარტფონი აღჭურვილია 1430 mAh-ანი აკუმულატორით, რომელიც აპარატს აძლევს შესაძლებლობას იმუშაოს 360 საათი მოლოდინის რეჟიმში და 14.8 საათი სასაუბრო რეჟიმში. აქვს ფართო საკომუნიკაციო საშუალებები, მათ შორის: Web-ბრაუზერი, HSDPA, WiFi, სტერეო Bluetooth, და USB-პორტი. აუდიო გასასვლელის ზომა 3.5 მმ შეადგენს.
მთლიანობაში Nokia Lumia 520-მა მიიღო დადებითი შეფასებები, როგორც ბიუჯეტურმა სმარტფონმა ფასისა და ხარისხის კარგი თანაფარდობით. აპარატის ღირსებად დასახელებულია მაღალი მწარმოებლურობა, გამოსახულების კარგი ხარისხი, სენსორული ეკრანი, რომელიც რეაგირებს არა მარტო ხელებზე (მათ შორის ხელთათმანებზე), არამედ საგნებზედაც კი.
რესურსები ინტერნეტში
Nokia Lumia 520
იხილეთ აგრეთვე
Microsoft Lumia
Nokia Lumia 525
Nokia X, X+, XL
Nokia Lumia 530
Nokia Lumia 635/630
სქოლიო
Windows Phone
სმარტფონები
Nokia-ს მობილური ტელეფონები
Atempan

Atempan (municipality) is a town and municipality in the Mexican state of Puebla in south-eastern Mexico.
References
Municipalities of Puebla
ნანა-მამბერე

ნანა-მამბერე (სანგო — Sêse tî kömändâ-kötä tî Nanä-Mambere) — პრეფექტურა ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის დასავლეთში.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბუარი.
ფართობი — 26 600 კმ², 2003 წლის აღწერით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 233 666 ადამიანს.
გეოგრაფია
ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება უამ-პენდეს პრეფექტურას, აღმოსავლეთით ომბელა-მპოკოს პრეფექტურას, სამხრეთით მამბერე-კადეის პრეფექტურას, დასავლეთით კამერუნს.
ნანა-მამბერეს პრეფექტურის ტერიტორიაზე ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ მიედინებიან მდინარეები ბუმბე და ლობაე (მდინარე უბანგის აუზი).
სუბპრეფექტურები
აბა
ბაბუა
ბაორო
ბუარი
სქოლიო
ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის პრეფექტურები
ყარაბაღლილარი

ყარაბაღლილარი — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 332 კაცი.
სქოლიო
თოუზის რაიონის სოფლები
Doce de Octubre Department

Doce de Octubre Department
12 de Octubre is a western department of Chaco Province in Argentina.
The provincial subdivision has a population of about 20,000 inhabitants in an area of 2,576 km2, and its capital city is General Pinedo, which is located around 1,060 km from the Capital federal.
Settlements
Gancedo
General Capdevila
General Pinedo
References
External links
General Pinedo Municipal Website (Spanish)
1912 establishments in Argentina
Departments of Chaco Province
Populated places established in 1912
ბაქოს ეშმაკის ბორბალი

ბაქოს ეშმაკის ბორბალი — 60 მეტრის სიმაღლის ეშმაკის ბორბალი, მდებარე აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, ზღვისპირა ეროვნული პარკის ახალ ბულვარულ ნაწილში, გაჭიმულია სახელმწიფო დროშის მოედნამდე.
ისტორია
მშენებლობა დაიწყო 2013 წლის სექტემბერში ჰოლანდიური ფირმის Dutch Wheels პროექტის მიხედვით. მანამდე კი, სადამკვირვებლო ბორბალი, რომლის სიმაღლე მხოლოდ 30 მეტრი იყო, უკვე ფუნქციონირებდა ბაქოში. მოლოდინი იყო, რომ ეშმაკის ბორბალი იქნებოდა მიღებული ექსპლუატაციაში 2013 წლის ნოემბერ-დეკემბერში. დაგვიანების მიზეზი გაახმოვანა მინისტრთა კაბინეტთან არსებული ზღვისპირა ბულვარის მმართველობის უფროსის მოადგილემ ნაზიმ მეჯიდოვმა, მისი განცხადებით ბორბალს ესაჭიროებოდა მრავალი შესამოწმება. 2014 წლის თებერვალში ჰოლანდიურმა კომპანიამ, რომელიც სპეციალიზირებულია ეშმაკის ბორბალის გამოცდით მიიღო ექსპლუატაციაში გარკვეული ტესტების ჩატარების შემდეგ.
საბოლოოდ, 2014 წლის 10 მარტს, სადამკვირვებლო ბორბალი გაიხსნა. გახსნის ცერემონიას ესწრებოდნენ აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი და მისი მეუღლე მეჰრიბან ალიევა.
2014 წლის 12 მარტს, 11 საათზე ეშმაკის ბორბალი გაიხსნა როგორც ადგილობრივი მაცხოვრებლებისათვის, ასევე დედაქალაქის სტუმრებისათვის.
სქოლიო
ბაქოს ღირსშესანიშნაობები