PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Olympic

Olympic — ჩეხური როკჯგუფი.
ისტორია
ჯგუფი 1963 წელს დააარსა მიროსლავ რუჟეკმა და მისი თავდაპირველი სახელი იყო კარკულკა (Karkulka — Karlínský Kulturní Kabaret).
ჯგუფის დამაარსებელი წევრები ჩეხური როკმუსიკის ფუძემდებლებს წარმოადგენენ. სადებიუტო ალბომი „კუ“ (ჩეხ. Želva — ჟელვა) ჩეხური ბიგბიტის ერთ-ერთ გარდამტეხ ალბომადაა მიჩნეული. 1970-იანი წლების პირველი ნახევარი ჯგუფისთვის სუსტი პერიოდი იყო, მაგრამ მას შემდეგ დგება წარმატების მორიგი პერიოდი კონცეპტუალური ალბომების ტრილოგიის შექმნის სახით: „არდადეგები მიწაზე“ (Prázdniny na Zemi — პრაზდნინი ნა ზემი), „ქუჩა“ (Ulice — ულიცე) და „ლაბორატორია“ (Laboratoř — ლაბორატორჟ). აქ უკვე ჩართულია ბასგიტარისტი მილან ბროუმი, რომელსაც ჯგუფში შემოაქვს როგორც მკვეთრი, თანამედროვე როკმუსიკა, ასევე შესანიშნავი ინსტრუმენტული შესრულება, რომელიც გამომჟღავნდა მის პირველივე ალბომში „ოლიმპიკთან“ ერთად, ეს იყო „მარათონი“ (Marathón), 1978 წელს. მოგვიანებით ჯგუფი მერყევობდა მძიმე მეტალის მიმართულებითაც, მაგრამ მის ძლიერ მხარედ რჩება მელოდიური როკსიმღერები გონებამახვილი ტექსტითა და დასამახსოვრებელი არანჟირებით. ჯგუფს სიმღერის ტექსტებით ამარაგებდნენ ზდენეკ რიტირჟი და პაველ ვრბა (1965-1969 წლებში იგი იყო პაველ ხრასტინას სიმღერის ტექსტების უმთავრესი ავტორი). 2012 წელს ჯგუფმა 50 წლის იუბილე აღნიშნა დიდი კონცერტებით და ალბომების კოლექციის გამოშვებით. 2013 წლის მაისში კარლოვი-ვარში კონცერტის შემდეგ გარდაიცვალა ჯგუფის მრავალწლოვანი დრამერი მილან პეროუტკა. 2013 წლის მაისშივე ჯგუფს უერთდება დრამერი მარტინ ვაიგლი და ამასთანავე 2013-2015 იქმნება ახალი ალბომი ტრილოგია „თანავარსკვლავედი“ (Souhvězdí — სოუჰვეზდი) და ჯგუფი რეგულარულად მართავს კონცერტებს ჩეხეთსა და სლოვაკეთში პროგრამით: Permanent Tour. 2016 წელს იმართება აკუსტიკური ტურნე Plugged Unplugged და 2017 წელს Olympic აღნიშნავს 55 წლის იუბილეს ხალხით გადავსებულ O2 არენაზე. კონცერტი ჩაწერეს ტელევიზიებმა და კამერებმა. შემდგომ წელს შეიქმნა „ოლიმპიკის“ ახალი ალბომი Trilobit, რომელიც გამოიცა 2018 წლის სექტემბერში.
ჯგუფის წევრები
ამჟამინდელი წევრები
პეტრ იანდა (Petr Janda) (* 1942) – გიტარა, სიმღერა (1963−დღემდე)
მილან ბროუმი (Milan Broum) (* 1951) − ბასგიტარა, სიმღერა (1975−დღემდე)
ირჟი ვალენტა (Jiří Valenta) (* 1959) – კლავიშიანი, სიმღერა (1986−დღემდე)
მარტინ ვაიგლი (Martin Vajgl) (* 1973) – დასარტყამი, სიმღერა (2013-დღემდე)
წყარო
სტატია ნათარგმნია ჩეხური ვიკიპედიიდან: Olympic
ლიტერატურა
LANGROVÁ, Hana. Olympic oslaví padesátku: Vydali knihu a kolekci alb [online]. 2012-11-03 [cit. 2012-11-06]. Dostupné online.
HNÁTEK, Václav; VEDRAL, Honza. Zemřel bubeník Olympiku Milan Peroutka. Kapela ruší nejbližší koncerty [online]. iDNES.cz, 2013-05-04 [cit. 2013-05-08]. Dostupné online.
BERNÝ, Lukáš. Pavel Šváb, Bohumil Starka – Hvězda na vrbě [online]. Oldies radio, 2014-08-09 [cit. 2015-09-26]. Dostupné online.
Hvězda na vrbě – dobový klip Československé televize
რესურსები ინტერნეტში
Olympic – ჯგუფის ოფიციალური გვერდი
Ondřej Bezr: Projděte se zlatě reeditovanou historií skupiny Olympic na stránkách kultura.idnes.cz, 18. března 2010
Rozhovor s Petrem Jandou na stránkách rockmag.cz, 2. 9. 2007
ჩეხური როკ-ჯგუფები
ჩეხური მუსიკალური ჯგუფები
1962 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
თედელეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

თედელეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ თედელეთში, ბორის თანდელოვის კარ-მიდამოში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ნაგებობის გეგმა იკითხება ფრაგმენტულად. შემორჩენილია საკურთხევლის ერთი მეტრის სიმაღლეზე. ნაგებია კარგად დამუშავებული შირიმის ქვით. შეინიშნება დუღაბის კვალი. ეკლესიის დანარჩენი ნაწილი დანგრეულია.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
სქოლიო
საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
NGC 2398-1

NGC 2398-1 — გალაქტიკა ტყუპების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1885 წლის 10 თებერვალი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
ტყუპების თანავარსკვლავედი
მილექსება

მილექსება — ქართული ზეპირსიტყვიერების ტრადიციული ჟანრი. ფართოდ არის გავრცელებული ფშავში. გვხვდება აგრეთვე მთიულეთ-გუდამაყარში, ხევსურეთსა და ხევში. მილექსება მეტოქეთა შემოქმედებითი პაექრობაა, რომლის მონაწილენი ერთმანეთს მიმართავენ ექსპრომტად თქმული სატირულ-იუმორისტული ლექსებით. მილექსება სიმღერითაც სრულდება.
ლიტერატურა
ქართული ფოლკლორი
იაგუარა

იაგუარა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, უილის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7.865 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 329 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
უილის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
უილის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
რუზიზი

რუზიზი — მდინარე ცენტრალურ აფრიკაში.
მდინარე მიედინება კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის, ბურუნდის და რუანდის ტერიტორიებზე.
მისი სიგრძე შეადგენს 117 კმ-ს. მდინარე სათავეს იღებს კივუს ტბაზე, 1500 მეტრ სიმაღლეზე, მიედინება სამხრეთის მიმართულებით და ჩაედინება ტანგანიიკის ტბაში. მდინარე რუზიზი წარმოადგენს ბუნებრივ საზღვარს რუანდასა და კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას შორის. კივუს ტბიდან მდინარე რუზიზის გამოსასვლელში 1958 წელს აშენდა ჰიდროელექტროსადგური.
სქოლიო
ბურუნდის მდინარეები
რუანდის მდინარეები
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მდინარეები
Vinaya Piṭaka

Vinaya Piṭaka
The Vinaya Piṭaka (English: Basket of Discipline) is the first of the three divisions of the Tripiṭaka, the definitive canonical collection of scripture of Theravada Buddhism. The other two parts of the Tripiṭaka are the Sutta Piṭaka and the Abhidhamma Piṭaka. Its primary subject matter is the monastic rules of conduct for monks and nuns of the Sangha.
Origins
According to tradition, the Tripiṭaka was compiled at the First Council shortly after the Buddha's death. The Vinaya Piṭaka is said to have been recited by Upāli, with little later addition. Most of the different versions are fairly similar, most scholars consider most of the Vinaya to be fairly early, that is, dating from before the separation of schools.
Contents
The Pāli Vinaya consists of:
Suttavibhaṅga: Pāṭimokkha and commentary
Mahāvibhaṅga: rules for monks
Bhikkhunīvibhaṅga: rules for nuns
Khandhaka: 22 chapters on various topics
Parivāra: analyses of rules from various points of view
The Pali version of the Patimokkha contains 227 rules for bhikkhus and 311 rules for bhikkhunis. The Vibhaṅga sections consist of commentary on these rules, giving detailed explanations of them along with the origin stories for each rule. The Khandhaka section gives numerous supplementary rules grouped by subject that also consist of origin stories.
Place in the tradition
According to the sutras, in the first years of the Buddha's teaching the sangha lived together in harmony with no vinaya, as there was no need, because all of the Buddha's early disciples were highly realized if not fully enlightened. As the sangha expanded, situations arose which the Buddha and the lay community felt were inappropriate for mendicants.
The first rule to be established was the prohibition against sexual intercourse. The origin story tells of an earnest monk whose family was distraught that there was no male heir and so persuaded the monk to impregnate his former wife. All three—the monk, his wife and son, the latter of whom later ordained—eventually became fully enlightened arhats.
The Buddha called his teaching the "Dhamma-Vinaya", emphasizing both the philosophical teachings of Buddhism as well as the training in virtue that embodies that philosophy. Shortly before his passing, the Buddha clarified to his disciples through Ānanda:
See also
Abhidhamma Pitaka
Access to Insight
Buddhist Publication Society
Dhamma Society Fund
List of suttas
Pāli Canon
Pali Text Society
Pariyatti (bookstore)
Sutta Piṭaka
Vinaya
Upāli
References
Sources
Literature
Davids, T. W. Rhys, Oldenberg, Hermann (joint tr): Vinaya texts, Oxford, The Clarendon press 1881. Vol.1 Vol.2 Vol.3 Internet Archive
External links
Pali Canon online: Vinaya Pitaka in English
Translation by T. W. Rhys Davids and Hermann Oldenberg
Access to Insight translation
Translation by Isaline Blew Horner
Theravada Buddhist texts
არიანელობა

არიანელობა, არიოზელობა — მიმდინარეობა, წარმოშობილი ქრისტიანულ ეკლესიაში IV-VI საუკუნეებში. საფუძველი ჩაუყარა 318 წელს ალექსანდრიელმა ხუცესმა არიოზმა. წინააღმდეგ მსოფლიო ქრისტიანული ეკლესიის დოგმისა, რომლის მიხედვითაც ძე ღმერთი (იესო ქრისტე) მამა ღმერთის ერთარსი და თანასწორია, არიანელობის თანახმად, ქრისტე დასაბამიდან არ არსებობდა მამა ღმერთთან ერთად, იგი შემდეგშია შექმნილი ადამიანის მსგავსად. ქრისტეში ერთსა და იმავე დროს ღმერთიც არის და ადამიანიც, მაგრამ ჭარბობს ადამიანურობა. არიანელობამ დიდი განხეთქილება შეიტანა როგორც ქრისტიანულ წრეებში, ისე მაშინდელ ბიზანტიურ საზოგადოებაში; იგი მჭიდროდ იყო გადახლართული სოციალური მოძრაობისა და რომის (მოგვიანებით ბიზანტიის) ორბიტაში მოქცეული პროვინციების პოლიტიკურ ბრძოლასთან. 320 წელს ალექსანდრიის საეკლესიო კრებაზე არიანელობა დაგმეს, მაგრამ მას მხარი დაუჭირა აღმოსავლეთის ეპისკოპოსთა ნაწილმა. კონსტანტინე დიდის მიერ მოწვეულმა ნიკეის საეკლესიო კრებამ 325 წელს არიანელობა მწვალებლობად გამოაცხადა და საეკლესიო დოგმად აღიარა ძე ღმერთის მამა ღმერთთან ერთარსებობა. გართულებულმა ვითარებამ კონსტანტინე აიძულა, შერიგებოდა არიანელობას. დაიწყეს არიანელების მოწინააღმდეგეების დევნა, განსაკუთრებით ათანასე ალექსანდრიელისა, რომელსაც მხარი დაუჭირა დასავლეთის ეკლესიამ. აღმოსავლეთის ეკლესიაში საიმპერატორო ხელისუფალთა მხარდაჭერით წარმოიშვა შემთანხმებლური, ნახევრად არიანული მიმდინარეობა, რომელიც ამტკიცებდა ძე ღმერთის არა „ერთარსებობას“, არამედ „მსგავსარსებობას“. 381 წლის კონსტანტინოპოლის საეკლესიო კრებამ საბოლოოდ დაგმო არიანელობა, ხოლო დასავლეთ ეკლესიაში მოძღვრებას წმინდა სამების შესახებ დაუმატეს დოგმატი სულიწმიდის წარმოშობისა არა მარტო მამა ღვთისაგან, არამედ ძე ღვთისგანაც. აღმოსავლეთის ეკლესიაში არიანელობის ნაშთები დიდხანს შემორჩა. იგი შემოინახეს აგრეთვე იმ გერმანელმა ტომებმა, რომელთაც ქრისტიანობა მიიღეს აღმოსავლეთიდან – გუთებმა, ვანდალებმა, ბურგუნდებმა და სხვ. ყველაზე დიდხანს არიანელობა შემორჩა ლანგობარდებში (VII საუკუნემდე). არიანელობის სახესხვაობაა XVII საუკუნეში პოლონეთში გავრცელებული სოცინიანობა.
იხილეთ აგრეთვე
სოცინიანობა
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Сульпиций Север, Хроника
Сократ Схоластик, Церковная история, Книга 1
Григорий Назианзин, Слово 3, Защитительное при бегстве в Понт
Рудоквас А. Д., Очерки религиозной политики Римской империи времени императора Константина Великого
Septimii Florentis Tertulliani, De Carne Christi Liber
Arianism // Catholic Encyclopedia
Giga Norakidze

Giga Norakidze
Anatoli Levanis dze Norakidze (30 March 1930 — 27 February 1995) was a Georgian footballer and manager.
Playing career
Born in Ochamchire, Norakidze played youth football for CYSS Ochamchire, before beginning his senior career at Dinamo Ochamchire in 1948. In 1950, Norakidze signed for Dinamo Sukhumi, moving to Spartaki Tbilisi the following year, scoring eight goals in 25 appearances in the Soviet Top League. In 1952, Norakidze moved to TO Tbilisi, scoring six times across two seasons, before rejoining Spartaki Tbilisi in 1953. Norakidze re-signed for TO Tbilisi in 1954. In 1955, Norakidze signed for SKVO Tbilisi. In 1958, Norakidze moved back up to the Soviet Top League, signing for Dinamo Tbilisi, making five appearances in the competition. Norakidze ended his playing career at Tbilisi.
Managerial career
Following his playing career, Norakidze moved into management, managing Gantiadi Tskhakaia for a season in 1961. From 1966 to 1968, Norakidze was manager of Torpedo Kutaisi. In 1969, Norakidze had a short stint as manager of Meshakhte Tkibuli, before moving to Dila Gori the same year. In 1972, Norakidze was appointed manager of Mertskhali Ozurgeti. Norakidze returned to Torpedo Kutaisi for a four-year spell from 1973 to 1977. After departing Torpedo Kutaisi, Norakidze was appointed manager of former club Dinamo Sukhumi. In 1979, Norakidze returned to Torpedo Kutaisi for a third spell. In 1981, Lokomotiv Samtredia appointed Norakidze as manager. In 1983, Norakidze joined Torpedo Kutaisi for a fourth time as manager, departing later that year to rejoin Lokomotiv Samtredia. In 1987, Dinamo Sukhumi re-appointed Norakidze as manager. In 1990, following the withdrawal of Georgian clubs from the Soviet league system, Norakidze was appointed manager of Tskhumi Sukhumi, guiding the club to seventh place in the inaugural Umaglesi Liga season.
In 1991, Norakidze was appointed manager of the Georgia national team. On 2 July 1991, the country achieved their first international victory, beating Moldova 4–2 away in Chișinău. Norakidze presided over the Georgian national team for three more games, winning once and losing twice.
Following his spell managing the national team, Norakidze returned to club management, managing Torpedo Kutaisi and Anci Tbilisi before his death in 1995.
References
People from Ochamchira District
1930 births
1995 deaths
Men's association football forwards
Soviet men's footballers
Men's footballers from Georgia (country)
Football managers from Georgia (country)
Soviet Top League players
Erovnuli Liga managers
FC Dinamo Sukhumi players
FC Spartaki Tbilisi players
FC Dinamo Tbilisi players
FC Torpedo Kutaisi managers
FC Dila Gori managers
FC Samtredia managers
Gostinskaya

Gostinskaya is a rural locality (a village) in Razinskoye Rural Settlement, Kharovsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 10 as of 2002.
Geography
Gostinskaya is located 41 km of from Kharovsk (the district's administrative centre) by road. Larionikha is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kharovsky District
Shirakavan, Armenia

Shirakavan, Armenia
Shirakavan is a village in the Ani Municipality of the Shirak Province of Armenia.
Demographics
The population of the village since 1831 is as follows:
References
Populated places in Shirak Province
მატაგალპა

მატაგალპა — ქალაქი ნიკარაგუაში, არის მატაგალპის დეპარტამენტის დედაქალაქი. ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 109 100 (2005) ადამიანს მაშინ, როდესაც დეპარტამენტის მოსახლეობა არის 480 000. მატაგალპა არის ნიკარაგუის სიდიდით მეხუთე ქალაქი. იგი მანაგუის შემდეგ ეკონომიკური მნიშვნელობით მეორე ქალაქია რესპუბლიკაში. მას "მუდმივი გაზაფხულის მხარესა" და "ჩრდილოეთის მარგალიტს" უწოდებენ.
სახელის წარმომავლობა
მატაგალპელი ენათმეცნიერის კათოლიკე მღვდლის გილერმო კიენეს (ცხოვრობდა 1898 -1959 წლებში) მიხედვით, სიტყვა მატაგალპა მომდინარეობს სუმოს ენიდან, რაც ნიშნავს "წავიდეთ იქ, სადაც მთებია".
ამავდროულად არსებობს მეორე მოსაზრება. სიტყვა მატაგალპა უნდა ნიშნავდეს "მდინარის შემდეგ" და "მთებს შორის" (''Aqui junto al agua" y "Entre Montañas"). ეს აღწერილობა ემთხვევა მატაგალპის მდებარეობას - იგი მართლაც მდინარე რიო გრანდე დე მატაგალპის შემდეგ ამწვანებულ მთებს შორისაა მოქცეული.
ისტორია
კოლონიამდელი ისტორია
მატაგალპა თავდაპირველად ადგილობრივი მკვიდრების სოფელი იყო. მატაგალპელ ინდიელენს ჰქონდათ თავისი ენა, მაგრამ 1875 წლის შემდეგ იგი გაქრა. მატაგალპური ენით შედგენილი 92 სიტყვიანი დოკუმენტი აღმოაჩინა დანიელ ბრიტონმა ფილადელფიის ფილოსოფიური ბიბლიოთეკაში.
კოლონიის შემდგომი ეპოქა
მატაგალპა დააარსეს 1554 წელს ესპანელებმა "ჩრდილოეთის ზღვის" - კარიბის ზღვის ძებნის დროს.
მატაგალპა მდებარეობს კონტინენტურ წყალგამყოფზე კარიბის ზღვასა და წყნარ ოკეანეს შორის. მატაგალპაში ოქრო პირველად აღმოაჩინეს 1850 წელს. ესპანელებისა და მეტისების გარდა ოქრომ გერმანელი ახალმოსახლეები მიიზიდა. იმ პეროდი ორი ყველაზე ცნობილი გერმანელი იყო ლუდვიგ ელსტერი და მისი ცოლი კატერინა ბრაუნი. მათ დათესეს ყავის პირველი პლანტაციები, და ცერცვი, რომელიც გერმანიაში გაიგზავნა გასაყიდად. ყავამ ქალაქში მიიზიდა 120-მდე ევროპელი ემიგრანტი, რომლებიც დაოჯახდნენ ადგილობრივ მაცხოვრებელ ქალებზე. მათი შთამომავლები დღესაც ცხოვრობენ მატაგალპაში. 1930 წელს გამოჩნდნენ დანიელი ემიგრანტებიც და დასახლდნენ მთისწინეთში. თუმცა მათი უმეტესობა დაბრუნდა დანიაში, მას შემდეგ რაც ინდიელები აჯაყდნენ და აიღეს მატაგალპა. მხოლოდ გრიონებისა და მიულერების ოჯახები დარჩნენ.
მატაგალპა გადაიქცა ავანტიურისტ ულიამ უოლკერისგან დევნილთა თავშესაფრად. აჯანყებულმა პატრიოტებმა უოლკერის(რომელმაც თითქმის მთელი ნიკარაგუა დაიმორჩილა) წინააღმდეგ ჩამოაყალიბეს "ჩრდილოეთის რაზმი". მათ გაიმარჯვეს სან ხაკინტოს ბრძოლაში,
ეკონომიკა
მატაგალპა მრავალფეროვანი მხარეა. აქ მოჰყავთ და გააქვთ ხორცი, ყველი, ყავა, კაკაო, ხახვი, პომიდორი, სხვადასხვა სახის ხილი და ბოსტნეული კულტურები. საკუთარი მოხმარებისთვის კი აწარმოებენ ხეს, სიმინდს, ხილს, ყვავილებს. მატაგალპა ცნობილია მთებით, რომლებიც ეკოტურიზმისთვის არის შესაფერისი. უკანასკნელ წლებში, გერმანული მთავრობის მხარდაჭერით აშენდა სასმელი და გამდინარე წყლის სისტემა. თითქმის დასრულებულია მანაგუა-სებაკოს გზატკეცილის მშენებლობა. ყოველივე ეს დადებითად აისახება ქალაქის განვითარებაზე.
კლიმატი
მატაგალპაში, ისევე, როგორც ხინოტეგაში, მუდმივი გახაფხუილი დგას. ზღვის დონიდან 700 მეტრ სიმაღლეზე მდებარე ქალაქში საშუალო ტემპერატურა არის 26 °C - 28 °C, ხოლო შეფარდებითი ნესტიანობა 75%-85%-მდე მერყეობს. ნალექების წლიური რაოდენობა არის 1200-1900 მმ.
გალერეა
ნიკარაგუის ქალაქები
Trushnevo

Trushnevo is a rural locality (a village) in Abakanovskoye Rural Settlement, Cherepovetsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 11 as of 2002.
Geography
Trushnevo is located 33 km northwest of Cherepovets (the district's administrative centre) by road. Pogorelka is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Cherepovetsky District
NGC 127

NGC 127 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1850 წლის 4 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
აზოვის ვაჟთა გიმნაზია

აზოვის ვაჟთა გიმნაზია — სკოლა ქალაქ აზოვში. იგი არის ორსართულიანი ისტორული ნაგებობა ქალაქში, რომელსაც აქვს რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
აზოვის ვაჟთა გიმნაზია დაარსდა 1877 წელს იმპერატორ ალექსანდრე II-ის ბრძანების შესაბამისად და თავდაპირველად ეწოდებოდა აზოვის ვაჟთა პროგიმნაზია. რევოლუციამდელ რუსეთში გიმნაზიები და პროგიმნაზიები ეწეოდნენ საშუალო განათლების სწავლებას. მოგვიანებით მათ ეწოდათ გიმნაზია. სასწავლო დაწესებულებებში სწავლობდნენ მოსწავლეები 8 წლის ასაკიდან 10 წლის ასაკამდე. გიმნაზიის მოსწავლეები სწავლობდნენ საღვთო სჯულს, ლიტერატურასა და რუსულ ენას, ლათინურ, ბერძნულ, ფრანგულ და გერმანულ ენებს, მათემატიკას, ფიზიკას, ისტორიას და სხვა საგნებს.
გიმნაზიის ფორმა შედგებოდა ლურჯი პერანგისაგან და შავი შარვლისაგან. პერანგზე და ქამრის ბალთაზე ამოტვიფრული იყო აზვის გიმნაზიის ინიციალები „АГ“.
XIX საუკუნის 90-იან წლებში აზოვში გაიხსნა ქალთა გიმნაზიაც, ამჟამად შენობაში, რომელშიც განთავსებული იყო ქალთა გიმნაზია, მდებარეობს პედაგოგიური კოლეჯი.
XX საუკუნის 20-იან წლებში ვაჟთა გიმნაზიას ეწოდა ერთიანი შრომის სკოლის I (დაწყებითი კლასები) და II (უფროსი კლასები) საფეხურები. სკოლაში დიდ ყურადღებას უთმობდნენ შრომით აღზრდას. დღიურები მათ არ ჰქონდათ, მათ მაგივრად ატარებდნენ შრომის წიგნაკებს. 1924 წელს სკოლას მიენიჭა ლენინის სახელი.
მეორე მსოფლიო ომამდე ეს იყო ერთადერთი სასწავლო დაწესებულება ქალაქში. მსოფლიო ომის პერიოდში სკოლაში განთავსებული იყო სამხედრო ჰოსპიტალი. მოსწავლეები დახმარებას უწევდნენ სანიტრებს და დაჭრილებისთვის მართავდნენ კონცერტს. ომის შემდეგაც გარკვეული პერიოდი სკოლა რჩებოდა ერთადერთ სასწავლო დაწესებულებად.
ამჟამად შენობაში განთავსებული აზოვის № 1 საშუალო სკოლა.
XX საუკუნის 70-80-იან წლებში სკოლაში გაიხსნა ლენინის სახელობის მუზეუმი. 2012 წელს სკოლამ მიიღო საგანმანათლებლო პროექტში „სკოლა ციფრულ საუკუნეში“ მონაწილეობის სერთიფიკატი.
არქიტექტურა
გიმნაზიის შენობა არის ქალაქის არქიტექტურის მარგალიტი. აგურის ორსართულიან ნაგებობას აქვს სწორედ ისეთი არქიტექტურა, რომელიც დამახასიათებელია რუსეთის იმპერიის სხვა ქალაქის გიმნაზიებისთვის. სკოლაში არის შიდა კიბე, დიდი ჰოლი და გრძელი დერეფნები.
ლიტერატურა
Дик Н. Азовское просвещение. Как все начиналось. / Информационно-аналитический журнал «Современный журнал Азов», №3 (13), октябрь 2010.
რესურსები ინტერნეტში
Здание Мужской прогимназии
Мой маленький Азов
Мужская гимназия. Сайт администрации Азова.
История нашей школы. Школа №1 г. Азова.
სქოლიო
აზოვის შენობა-ნაგებობები
კობა კაკალაძე

კობა კაკალაძე (დ. 7 ივნისი, 1982, ქობულეთი) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა), ევროპის ვერცლის პრიზიორი (2008, ტამპერე, ფინეთი, 68 კგ).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
კობა კაკალაძე — ქართული სპორტი
დაბადებული 7 ივნისი
დაბადებული 1982
ქობულეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
აღაპი

აღაპი (ძმური ტრაპეზი) — მიცვალებულის მოსახსენებელი პურისჭამა, განკუთვნილი ეკლესია-მონასტრის კრებულისათვის. საწყისს იღებს ადრინდელი ქრისტიანობიდან, როდესაც ეკლესიის წევრები საღამოობით სერობაზე იკრიბებოდნენ (სიმბოლურად ეს იყო „საიდუმლოს სერობის“ მოგონება). ამ დროს ასრულებდნენ ზიარებას, არჩევდნენ საზოგადო და საეკლესიო საქმეებს. თავდაპირველად აღაპი ეკლესიის წევრთა თანასწორუფლებიანობასა და ძმობა-სიყვარულს გამოხატავდა. შემდეგ კი თანდათან დაკარგა დემოკრატიული ხასიათი და მდიდართა ღრეობად იქცა, IV საუკუნეში ადგილობრივი საეკლესიო კრებებმა ჩამოაშორეს აღაპს ზიარება, ხოლო კონსტანტინოპოლის მსოფლიო საეკლესიო კრებებმა (680 და 692) აკრძალეს აღაპის გამართვა ტაძარში და ამით საეკლესიო შინაარსი დაუკარგეს მას. აღაპი სრულიად მოისპო, აღმოსავლეთ მართლმადიდებელ ქრისტიანებში კი დიდხანს შემორჩა, როგორც წმინდანთა და გარდაცვლილ ნათესავთა მოსახსენებელი სერობა.
აღაპი საქართველოში ძველთაგანვე ეკლესიაში ან მონასტერში ეწყობოდა და თან ახლდა წირვა, ზოგჯერ კი — პანაშვიდიც. სააღაპო ტრაპებზე უნდა შეესვათ ღვინო მიცვალებულის ცოდვების შესანდობრად, ხოლო წირვისას მოუხსენიებინათ მისი სახელი. ზოგჯერ ეწყობოდა ე. წ. „კარგაღებული“ აღაპი. ამ დროს უფასოდ უმასპინძლებოდნენ „გლახაკებს“. აღაპი ეკლესია-მონასტრების გამდიდრების წყარო იყო. რამდენიმე მისი ხარჯების დასაფარავად ხდებოდა ყმების, მამულების, ფულის და სხვა შეწირვა.
აღაპის ნიადაგზე ფეოდალურ საქართველოში წარმოიშვა პირობითი მიწათმომფლობელობის განსაკუთრებული ფორმა ე. წ. „შეწირული“, შეიქმნა ყმა-გლეხთა ცალკე ჯგუფი — „მეაღაპენი“, რომლებიც ვალდებულნი იყვნენ ეკლესია-მონასტრებში აღაპის საჭიროებისათვის თავიანთი ჭირნახული მიეტანათ. დიდ ეკლესია-მონასტრებში შემუშვებული იყო აღაპის ადგილობრივი წესები. ადგენდნენ აგრეთვე დავთრებს, სადაც აღაპები კალენდრის რიგით შეჰქონდათ. საქართველოს მთიანეთში არსებობდა აღაპის მოწყობის ხალხური წესი.
აღაპის ჩასაწერად ჩვეულებრივად იყენებდნენ სვინაქსარს, სადაც აღნიშნავდნენ შემომწირველთა სახელებს, შემოწირულებას და მიცვალებულის მოხსენიების დღესა და წესს. ასეთ მინაწერებს შეიცავს იერუსალიმისა და გოლგოთის ქართული სვინაქსარები. რადგან აღაპები სვინაქსარზე წლებისა და საუკუნეების განმავლობაში იწერებოდა, ხელნაწერი ძველდებოდა, იხეოდა. მათი განახლებისა და თავმოყრის მიზნით აღაპების ტექსტებს ცალკე იწერდნენ. ამგვარი სააღაპე წიგნის ნიმუშია 1901 წელს გამოცემული „ათონის ივერიის მონასტრის 1074 წლის ხელნაწერი აღაპები“.
ლიტერატურა
ქრისტიანობა
ru:Божественная любовь
კაბასეირასი

კაბასეირასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 035 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.12 კმ²-ზე. ფართობი 452 922 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარაიბა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
სტრონციუმის ქრომატი

სტრონციუმის ქრომატი — არაორგანული ქიმიური ნივთიერება, ფორმულით SrCrO4..
მიღება
სტრონციუმის ქრომატი მიიღება სტრონციუმის ქლორიდის და კალიუმის ქრომატისგან.
SrCl2 + K2CrO4 -> 2KCl + SrCrO4 v
ასევე მიიღება სტრონციუმის კარბონატისა და ქრომმჟავისგან.
სქოლიო
სტრონციუმი
ქრომატები
არაორგანული ნივთიერებები