PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Nihil novi

Nihil novi nisi commune consensu ("Nothing new without the common consent") is the original Latin title of a 1505 act or constitution adopted by the Polish Sejm (parliament), meeting in the royal castle at Radom.
Etymology
The Latin expression, "nihil novi" ("nothing new"), had previously appeared in the Vulgate Bible phrase, "nihil novi sub sole" ("there is nothing new under the sun"), in Ecclesiastes 1:9.
"Nihil novi" in this political sense, is interpreted in the vernacular as "Nothing about us without us" (in Polish, "Nic o nas bez nas").
History
Nihil novi effectively established "nobles' democracy" in what came to be known as the Polish "Commonwealth [or Republic] of the Nobility". It was a major component of the evolution and eventual dominant position of the Polish parliament (Sejm).
Nihil novi
The act of Nihil novi was passed in 1505 during a Sejm session in Radom that lasted from 30 March to 31 May and was held at the . It was signed by King Alexander Jagiellon on 31 March and passed by Sejm on 30 May.
The Sejm'''s 1505 Act of Nihil novi nisi commune consensu marked an important victory for Poland's nobility over her kings. It forbade the king to issue laws without the consent of the nobility, represented by the Senat and Chamber of Deputies, except for laws governing royal cities, crown lands (królewszczyzny), mines, fiefdoms, royal peasants, and Jews.Nihil novi invalidated the Privilege of Mielnik, which had strengthened only the magnates, and it thus tipped the balance of power in favor of the Chamber of Deputies (the formally lower chamber of the Parliament), where the ordinary nobility held sway. Nihil novi is often regarded as initiating the period in Polish history known as "Nobles' Democracy," which was but a limited democracy as only male nobility (szlachta) were able to participate (the nobility constituting some ten percent of the Republic's population, still a higher eligible percentage than in much of Europe).
That same year, the nobility further expanded their power by abrogating most cities' voting rights in the Sejm and by forbidding peasants to leave their lands without permission from their feudal lords, thereby firmly establishing a "second serfdom" in Poland.
Text
See also
List of Latin phrases
Nothing About Us Without Us
Polish–Lithuanian Commonwealth
Szlachta privileges
References
Sources
Norman Davies, God's Playground: A History of Poland in Two Volumes. Volume I: The Origins to 1795, New York, Columbia University Press, 1982, .
Sebastian Piątkowski, Radom: zarys dziejów miasta (Radom: A Brief History of the City), Radom, 2000, .
Adam Zamoyski, The Polish Way: A Thousand-Year History of the Poles and Their Culture'', New York, Hippocrene Books, 1994, .
External links
Latin version of act (Starting in second section of page)
1505 in law
1505 in Poland
Legal history of Poland
Latin words and phrases
Latin legal terminology
Constitutions of Poland
Sejm of the Polish–Lithuanian Commonwealth
Terenos

Terenos is a municipality located in the Brazilian state of Mato Grosso do Sul. Its population was 22,269 (2020) and its area is 2,841 km2.
References
Municipalities in Mato Grosso do Sul
გიორგი თაყაიშვილი

გიორგი თაყაიშვილი (დ. 26 მაისი, 1881 — გ. 1921) — ქართველი გენერალი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ოზურგეთის მაზრაში აზნაურის ოჯახში. დაწყებითი განათლება ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში მიიღო. სამხედრო სამსახური დაიწყო 1901 წელს. პირველი თანრიგით დაამთავრა ნიკოლოზის საინჟინრო სასწავლებელი. გაგზავნილ იქნა მესანგრეთა მე-19 ბატალიონში. 1902 წლს გახდ პოდპორუჩიკი. იყო რუსეთ-იაპონიის 1904-1905 წლების ომის მონაწილე. 1906 წელს გახდა პორუჩიკი. 1909-1910 წლებში მოსახურობდა ქალაქ ირკუტსკში, აღმოსავლეთ-ციმბირის მე-2 ასეულშია. 1910-1912 წლებში მსახურობდა I კავკასიურ ასეულში. 19410 წელს გახდა შტაბს-კაპიტანი. 1912 წელს I თანრიგით დაამთავრა ნიკოლოზის საინჟინრო აკადემია, მიიღო კაპიტნის წოდება. 1912-1913 წლებში მოსახურობდა მესანგრეთა მე-2 კავკასიურ ბატალიონში. იყო პირველი მსოფლიო ომის მონაწილე. 1915-1917 წლებში იყო მე-2 კავკასიური საარმიო კორპუსის ინჟინრის მოვალეობის შემსრულებელია. 1916 წელს გახდა პოდპოლკოვნიკი. 1917 წლის 19 აპრილიდან მე-2 კავკასიური საინჟინრო პოლკის მეთაური იყო. ამავე წლის 6 აგვისტოს მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. დაჯილდოებული იყო ორდენებით: წმინდა სტანისლავის მე-3 ხარისხის (1907); წმინდა სტანისლავის მე-2 ხარისხის ხმლებით (1916); წმინდა ანას მე-3 ხარისხის ხმლებითა და ბაბთით (1916); წმინდა ანას მე-4 ხარისხის (1916).
1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შეირაღებულ ძალებში. 1918 წელს გახდა გენერალი. იყო ქართული არმიის საინჟინრო ნაწილების უფროსი. 1920 მივლინებით იმყოფებდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში, სადაც ხელმძღვანელობდა თავდაცვითი ზღუდის მშენებლობას მდინარე სამურზე და მონაწილეობდა ბაქოს ციხესიმაგრის გამაგრების პროექტირებაში. 1921 წავიდა ემიგრაციაში.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 26 მაისი
დაბადებული 1881
გარდაცვლილი 1921
ქართველი გენერლები
წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები
გიორგი
გურიის მხარეში დაბადებულები
რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
ადა ნეგრი

ადა ნეგრი (დ. 3 თებერვალი, 1870, ლოდი — გ. 11 იანვარი, 1945, მილანი) — იტალიელი პოეტი ქალი. სახელი გაითქვა ლექსების კრებულებით „ბედი“ (1892) და „ქარიშხლები“ (1896), რომლებშიც მკაფიოდ გამოვლინდა სოციალური მოტივები და სულისკვეთება. შემდგომ ნეგრის პოეზიაში მომძლავრდა ინტიმური განწყობილებანი. აღსანიშნავია მისი ლექსთა კრებულები „სიღრმიდან“ (1910), „განდევნა“ (1914), „ვესპერტინა“ (1931), „სიყვარულის წყარო“ (1939-1943), ავტობიოგრაფიული რომანი „დილის ვარსკვლავი“ (1921) და სხვა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Ada-Negri-Website
Italialibri
letteratura al femminile
სქოლიო
იტალიელი პოეტები
დაბადებული 3 თებერვალი
დაბადებული 1870
გარდაცვლილი 11 იანვარი
გარდაცვლილი 1945
მარსელ შმელცერი

მარსელ შმელცერი (დ. 22 იანვარი, 1988) — გერმანელი ფეხბურთელი, გერმანიის ეროვნული ნაკრების და დორტმუნდის „ბორუსიას“ მარცხენა მცველი. მას უთამაშია გერმანიის ეროვნულ ნაკრებშიც.
საკლუბო კარიერა
დაიბადა მაგდებურგში, საქსონია-ანჰალტში. პროფესიონალური კარიერა დაიწყო დორტმუნდის „ბორუსიაში“, დებიუტი ჰქონდა 2008 წლის 9 აგვისტოს, გერმანიის თასის მატჩში, „როტ-ვაის ესენთან“. ბუნდესლიგაში მისი დებიუტი შედგა მომდევნო კვირას, ლევერკუზენის „ბაიერთან“ 3-2 მოგებულ მატჩში, სადაც მან ითამაშა მატჩის ბოლო ოცი წუთი.
სანაკრებო კარიერა
შმელცერი გამოძახებული იყო გერმანიის 21-წლამდელთა ნაკრებში 2009 წლის ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც ყველა მატჩში მიიღო მონაწილეობა.
ტიტულები
საკლუბო
ბორუსია დორტმუნდი
ბუნდესლიგა: 2
2010–11, 2011–12
გერმანიის თასი: 1
2011–12
სუპერთასუ:
ვერცხლის მედალი (2): 2011, 2012
გერმანია
ევროპის 21 წლამდელთა ჩემპიონატი: 1
2009
საკლუბო სტატისტიკა
რესურსები ინტერნეტში
დორტმუნდის ბორუსიას პროფილი
მარსელ შმელცერი transfermarkt.de-ზე
პროფილი
სქოლიო
დაბადებული 1988
გერმანელი ფეხბურთელები
გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები
დორტმუნდის ბორუსიას ფეხბურთელები
გერმანიის ნაკრების ფეხბურთელები
დაბადებული 22 იანვარი
იცკოატლი

იცკოატლი (დ. 1380 — გ. 1440) — აცტეკთა ტლატოანი 1427-1440 წლებში.
ბიოგრაფია
იგი იყო აკამაპიჩტილის და მონა-ქალის შვილი და ტახტზე ავიდა ძმიშვილების ჰუიცილიჰუიტლის და ჩიმალპოპოკას გარდაცვალები შემდეგ. მეფობის პირველ წლებში მან, ნესაჰუალკოიოტლისთან კავშირში დაამხო ტეპანეკას სამეფო და დაიპყრო დედაქალაქი ასკაპოცალკო. 1430 წელს მასი მოკავშირეები გახდნენ ტეხკოკო და ტლაკოპანი. ეს ალიანსი უდიდეს სამხედრო ძალას წარმოადგენდა მაშინდელ მექსიკაში და იცკოატლის ძალაუფლება აცტეკთა ქვეყნის მიმდებარე ყველა ტერიტორიაზე გავრცელდა.
იცკოატლის ბრძანებით დაიწყო ტენოჩტიტლანის გაშენება. აგებულ იქნა უამრავი ტაძარი, გაყვანილ იქნა ახალი გზები, აშენდა დამბები ტბაში წყლის დონის დასარეგულირებლად. მის სახელსვე უკავშირდება ე.წ. „კუტურული რევოლუცია“. იცკოატლის ბრძანებით დაწვეს უამრავი ისტორიული წიგნი. იგი ახალი, უფრო დიდებული ისტორიის შექმნას ესწრაფვოდა. ყოველივე ამის გამო იგი ერთადერთი აცტეკი მმართველია რომელსაც უწოდეს „მსოფლიოს დამპყრობელი“ (ნაჰუატლი: კემანაჰუაკ ტეპეჰუა).
იცკოატლის რეფორმების გატარებას ხელმძღვანელობდა მისი მარჯვენა ხელი ტლაკაელელი.
რესურსები ინტერნეტში
აცტეკების მბრძანებლები
დაბადებული 1380
გარდაცვლილი 1440
.გე

.გე — ზედა დონის ქართულენოვანი ეროვნული დომენი (ccTLD) საქართველოსთვის.
აღნიშნული ინტერნაციონალიზებული დომენური სახელი, რომელიც საქართველოს კომუნიკაციების ეროვნულმა კომისიამ, საჯარო გამოკითხვის საფუძველზე შეარჩია და წარუდგინა ინტერნეტ-დომენების მაკონტროლებელ ორგანიზაციას, ქვეყნის ორნიშნიანი ლათინური კოდია GE, წარმოდგენილი მხედრული ანბანის ასონიშნებით, განითა და ენით. მისი მეშვეობით, შესაძლებელია ქართული მხედრული ანბანით აკრეფილი ინტერნეტ-მისამართების რეგისტრაცია.
ისტორია
2009 წლის 16 ოქტომბერს დაიწყო დომენური სახელების (ქვეყნის კოდი ზედა დონის დომენში - ccTLD) ინტერნაციონალიზაცია, „მინიჭებული სახელებისა და ნომრების ინტერნეტ-კორპორაციის (ICANN)“ მიერ დამტკიცებული პროგრამის ფარგლებში. საქართველოს კომუნიკაციების ეროვნულმა კომისიამ, რომელიც ქვეყნის ინტერესებს წარმოადგენს ზემოაღნიშნულ კომიტეტში 2005 წლის თებერვლიდან, მას შემდეგ რაც მისი მე-100 სამთავრობო წევრი გახდა, მიიღო ამ პროგრამაში მონაწილეობა და შეფასებისთვის წარადგინა დომენური სტრიქონი .გე, რომელიც წინასწარ შეირჩა გამოკითხვის შედეგად ალტერნატიული ვარიანტებიდან: „კა“ (ორნიშნიანი საერთაშორისო ენის კოდი Ka[rtuli]) და „სა“ (პირველი ორი ასო, ქვეყნის ქართული დასახელებიდან).
შეფასების ეტაპი წარმატებით დასრულდა 2011 წლის მარტში და ქვეყანას მიენიჭა აღნიშნული ინტერნაციონალიზებული დომენური სახელი. 2014 წლის 24 ოქტომბრიდან კი საქართველოს ოფიციალურად მიეცა უფლება, საინტერნეტო მისამართების მხედრული ანბანითა და .გე დაბოლოებით დაწერის. ამგვარი დომენური სახელების განკარგვის უფლება გადაეცა პროგრამაში მონაწილე, „საინფორმაციო ტექნოლოგიების განვითარების ცენტრს (ITDC)“.
2016 წლის 20 იანვრიდან დაიწყო რეზერვაციის პროცესი სახელმწიფო საჭიროების, სავაჭრო ნიშნის შემცველი ან .ge დომენის მფლობელებისთვის, ხოლო 6 თვის შემდეგ, 8 აგვისტოდან, რეგისტრაცია საყოველთაოდ გაიხსნა და მისამართები ხელმისაწვდომი გახდა როგორც საქართველოს, ასევე სხვა ქვეყნის რეზიდენტი ნებისმიერი ფიზიკური და იურიდიული პირისთვის. დომენის შერჩევა და დარეგისტრირება შესაძლებელია ონლაინ-რეჟიმში, პირდაპირ ვებგვერდიდან.
იხილეთ აგრეთვე
.ge
რესურსები ინტერნეტში
IANA .გე ინფორმაცია
.გე დომენის რეგისტრაციის გვერდი
სქოლიო
ზედა დონის ეროვნული დომენები
კომუნიკაციები საქართველოში
Blavet

Blavet
The Blavet river flows from central Brittany and enters the Atlantic Ocean on the south coast near Lorient. It is long. The river is canalised for most of its length, forming one of the links in the Brittany canal system. It connects with the Canal de Nantes à Brest at Pontivy and runs to Hennebont, a distance of 60 km. From the last lock at Polvern, the river is tidal and considered as a maritime waterway, giving access to the seaport of Lorient and the Atlantic Ocean. It became more important when the western half of that system was cut off by the construction of the Guerlédan dam and hydropower plant. Today, boats coming from Nantes via Redon have to take the Canal du Blavet in order to reach the ocean near Lorient.
The source of the Blavet is east of Bulat-Pestivien, Côtes-d'Armor. It flows through the following départements and towns:
Côtes-d'Armor: Saint-Nicolas-du-Pélem, Gouarec
Morbihan: Pontivy, Hennebont, Lorient
Among its tributaries are the Ével and the Scorff.
History
The canalisation works were carried out by order of Napoleon in 1802 to provide access to the strategic military town of Pontivy. Like the entire Brittany canal network, its raison d’être was military defence in case of a naval blockade of the coast by the British Navy. Works began in 1804 and were completed in 1825.
Navigation
The waterway has little recreational traffic because of the large number of locks in the watershed section of the Nantes-Brest canal between Pontivy and Rohan, and the effective barrier of Guerlédan Dam to the west.
See also
Bretagne, Waterways Guide No. 1. Editions du Breil, ISBN
Pont du Bonhomme
References
External links
Canal du Blavet navigation guide; places, ports and moorings on the canal, by the author of Inland Waterways of France, Imray
Navigation details for 80 French rivers and canals (French waterways website section)
0Blavet
Rivers of France
Rivers of Brittany
Rivers of Côtes-d'Armor
Rivers of Morbihan
Canals in France
Adelomyrmex longinoi

Adelomyrmex longinoi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Adelomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Myrmicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Adelomyrmex
სულეიმან ფრანჟიე

სულეიმან ფრანჟიე (დ. 15 ივნისი, 1910 — გ. 23 ივლისი, 1992) — ლიბანელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ლიბანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი 1970–1976 წლებში. ქრისტიანების საველე მეთაური. იგი ასევე ითვლება საკუთარი გვარის ლიდერად.
ბიოგრაფია
სულეიმან ფრანჟიე არის მარონიტების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი გვარის შთამომავალი ზღარტიდან. გვარი წარმოდგება ბერძნული სიტყვიდან Φρὰγκοι, რაც ნიშნავს ფრანკს.
დაიბადა ზღარტაში 1910 წლის 15 ივნისს. იგი იყო პოლიტიკოს კაბალან ფრანჟიესა და მისი მეუღლის ლამია რაფულის მეორე შვილი. მამამისი კაბალან ფრანჟიე ქვეყნის პარლამენტის წევრია 1929–1932 წლებში, ხოლო 1908–1913 წლებში ეხდენის რაიონის გამგებელი. სულემან ფრანჟიეს პაპა, ისიც სულეიმანი ასევე ეხდენის რაიონის გამგებელია 1904–1908 . 1939 წელს სულეიმან ფრანჟიეს უფროს ძმას ჰამიდს ეკავა ქვეყნის საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა ფრანგული მანდატის დროს.
სულეიმან ფრანჟიემ განათლება ელიტურ, ანტურის წმინდა იოსების სკოლაში მიიღო. იგი ასევე სწავლობდა ტრიპოლში და ბეირუთში.
პოლიტიკური კარიერა
სანამ დაიწყებდა პოლიტიკურ კარიერას, დაკავებული იყო ექსპორტ-იმპორტის ბიზნესით. 1957 წელს იგი დაადანაშაულეს ზღარტის მახლობლად ეკლესიაში, კონკურენტი კლანის 20-ზე მეტი ადამიანის იარაღით დახვრეტაში. საერთო ჯამში მას 700 ადამიანის მკვლელობაში ადანაშაულებდნენ. ამ მიზეზების გამო იგი ემიგრაციაში წავიდა სირიის ქალაქ ლატაკიაში, სადაც იგი შეხვდა და დაუმეგობრდა ორ სირიელ გენერალს ჰაფეზ და რიფატ ასადებს. 1958 წელს მან მიიღო ამნისტია და დაბრუნდა ლიბანში.
1960 წელს იგი აირჩიეს პარლამენტში მისი მძიმედ ავადმყოფი ძმის ჰამიდის მაგივრად. ასევე ძმის ავადმყოფობის გამო იგი ტავისი კლანის ხელმძღვანელიც გახდა.ფრანჟიე პარლამენტში აირჩიეს ასევე 1964 და 1968 წლებში. 1970 წლამდე მას ეკავა ფოსტის, ტელეგრაფისა და ტელეფონის (1960-1961), სოფლის მეურნეობის (1961), შინაგან საქმეთა (1968), იუსტიციის (1968-1969), და ეკონომიკის (1968-1970) მინისტრის თანამდებობები.
1970 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე, რომელიც გამოდგა ლიბანის ისტორიაში ყველაზე სადავო, სულეიმან ფრანჟიე ქვეყნის პარლამენტმა პრეზიდენტად აირჩია. მესამე რაუნდის შემდეგ მან გამარჯვება სულ ერთი ხმით მოიპოვა შიჰაბისტთა კანდიდატ ილიას სარკისზე. მან მიიღო როგორც მემარცხენეების, ასევე მემარჯვენეების მხარდაჭერა. იმჟამინდლი პარლამენტის თავმჯდომარე საბრი ჰამადე არ აღიარებდა არჩევნების შედეგებს, მას შემდეგ რაც მან დარბაზი პროტესტის ნიშნად დატოვა, ტრიბუნასთან მივიდა ვიცე-სპიკერი მიშელ სასინი და უფლებამოსილების ფარგლებში ქვეყნის პრეზიდენტად გამოაცხადა სულეიმან ფრანჟიე. ფანჟიეს მმართველობა გაგრძელდა 1976 წლის 22 სექტემბრამდე.
მისი მმართველობა დასრულდა 1976 წელს, როდესაც პრეზიდენტად აირჩიეს ილიას სარკისი, თუმცა სარკისმა ოთხი თვე ვერ შეძლო დაეკავებინა თავისი თანამდებობა, რადგან ფრანჟიეს არ სურდა პოსტის დატოვება.
გარდაცვალება
სულეიმან ფრანჟიე გარდაიცვალა 82 წლის ასაკში ბეირუთის ამერიკული უნივერსიტეტის საავადმყოფოში, ჰოსპიტალიზაციიდან სამ კვირაში. დაასაფლავეს ეხდენეს რაიონში შვილის გვერდით.
სქოლიო
ლიბანის პრეზიდენტები
დაბადებული 15 ივნისი
დაბადებული 1910
გარდაცვლილი 23 ივლისი
გარდაცვლილი 1992
Kostromka

Kostromka is a village in Beryslav Raion (district) in Kherson Oblast of southern Ukraine, at about northeast by north from the centre of Kherson city.
The village came under attack by Russian forces in 2022, during the Russian invasion of Ukraine.
References
Villages in Beryslav Raion
ზუევო (ბაშკირეთი)

ზუევო (ბაშკირეთი)
ზუევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 80 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 74 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (76 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბირსკის რაიონის სოფლები
სომნიოფილია

სომნიოფილია (ძილი; — სიყვარული) ან მძინარა მზეთუნახავის სინდრომი — პარაფილია, სადაც სექსუალური აღგზნება ან/და ორგაზმი მიიღწევა, როდესაც ადამიანი უეცრად შევარდება და ეროტიკული ალერსით გააღვიძებს მძინარე უცნობს, მაგრამ არა ძალის გამოყენებით. თვით თვალის ხამხამმა გაღვიძებისას შეიძლება გამოიწვიოს აღგზნება. სომნოფილია შეიძლება ასევე გულისხმობდეს სექსის ქონას მძინარე პარტნიორთან ან ხახუნს მძინარის სხეულზე ინტიმური ნაწილით, ან ხელებით.
პარაფილიები
ჰოკეის ყვანჭი

ჰოკეის ყვანჭი
ყვანჭი (სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით — საბურთალი ჩოგანი) — სპორტული ხელსაწყო, რომელიც გამოიყენება ჰოკეის რამდენიმე სახეობაში. არსებობს ყინულის ჰოკეის ყვანჭი და ბალახის ჰოკეის ყვანჭი. ყინულის ჰოკეის ყვანჭი შედგება დაახლოებით 150-200 სანტიმეტრის სიგრძის ტარისგან, რომელიც ბოლოში 135° დახრილი კუთხით და 25-40 სანტიმეტრის სიგრძის პირით ბოლოვდება. ყინულის ჰოკეის ყვანჭი გამოიყენება ჰოკეის ბურთის — შაიბას — სატარებლად, გასაგორებლად, გადასაცემად და დასარტყმელად. ყინულის ჰოკეის ყვანჭის პირი არის ოდნავ მოხრილი რკალი, რათა შაიბის გადაადგილება გაუადვილდეს მოთამაშეს. ყინულის ჰოკეის ყვანჭის ზომა და ფორმა ინდივიდუალური მოთამაშის ასაკზე და თამაშის სტილზე არის დამოკიდებული.
მეკარის ყინულის ჰოკეის ყვანჭი ოდნავ განსხვავდება დანარჩენ პოზიციებზე მოთამაშეთა ყვანჭისგან. მეკარის ყვანჭის პირი არის უფრო ფართო, პირის დახრის კუთხე არის უფრო მახვილი.
სქოლიო
სპორტული ინვენტარი
Ş

Ş — ლათინური ანბანის ასო. იწერება, როგორც S თავზე გრავისით.
ლათინური ანბანი
ირაკლი ქარსელაძე

ირაკლი ქარსელაძე (დ. 28 თებერვალი, 1978) — ქართველი პოლიტიკოსი და თანამდებობის პირი. საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრის მინისტრი 2021 წლის 22 თებერვლიდან.
1999 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების სპეციალობით. 2012 წლიდან საქართველოს მთავრობის კანცელარიაში იკავებდა ადმინისტრაციული დეპარტამენტის უფროსის პოზიციას. 2014 წლიდან, მუშაობდა საქართველოს ტურიზმის განვითარების ფონდისა და შვილობილი კომპანიების აღმასრულებელი დირექტორის თანამდებობაზე, ამავდროულად იყო საქართველოს თანაინვესტირების ფონდის მრჩეველთა საბჭოს თავმჯდომარე. 2018 წლის აპრილიდან 2021 წლის თებერვლამდე იყო საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრის პირველი მოადგილე და საავტომობილო გზების დეპარტამენტის თავმჯდომარე.
ფლობს ქართულ, ინგლისურ, გერმანულ და რუსულ ენებს.
რესურსები ინტერნეტში
ირაკლი ქარსელაძე — საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტრო
ირაკლი ქარსელაძე — საქართველოს მთავრობის საიტი
ირაკლი ქარსელაძე — საქართველოს საავტომობილო გზების დეპარტამენტის საიტი
დაბადებული 1978
დაბადებული 28 თებერვალი
ქუთაისში დაბადებულები
ქართველი პოლიტიკოსები
ირაკლი
საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქართველი ეკონომისტები
კამერუნი 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კამერუნი 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კამერუნმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 1984 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კამერუნი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
პელევსი

პელევსი — ძველბერძნულ მითოლოგიაში ეაკისა და ენდეიდას შვილი, ტელამონისა და ფოკისის ძმა. არაერთხელაა ნახსენებია „ილიადაში“ და „ოდისეაში“.
სახელოვან ეაკოსს (რომელიც გარდაცვალების შემდეგ ჰადესის ერთ-ერთი მსაჯული იყო) პელევსი და ტელამონი ენდეისისგან ჰყავდა, უმცროსი ვაჟი ფოკისი კი – ნერეიდა ფსამატესაგან. მიუხედავად ამისა, ისინი ერთად ცხოვრობდნენ კუნძულ ეგინაზე.
ფოკისი ათლეტურ ასპარეზობებზე სჯაბნიდა უფროს ძმებს, რითაც მათი რისხვა დაიმსახურა. პელევსსა და ტელამონს ისე შურდათ მისი, რომ მოკლეს კიდეც და როდესაც ეაკოსი ჩაწვდა სიმართლეს, ძმებმა თავს გაქცევით უშველეს.
პელევსი ფთიის მეფე აქტორმა შეიფარა, ცოდვათაგან განწმინდა, თავისი ქალიშვილი, პოლიმელა, ცოლად შერთო და სამეფოს მესამედიც უანდერძა. როდესაც კალიდონში საქვეყნოდ ცნობილი ნადირობა მოეწყო (კალიდონის ნადირობა), პელევსს შემთხვევით შემოაკვდა თავისი ცოლისძმა და იძულებული გახდა იოლკოსში გაქცეულიყო, სადაც თავისი მეგობარი, მეფისწული აკასტოსი ეგულებოდა. აქ კვლავ ახალი უბედურება დატრიალდა: აკასტოსის ცოლს შეუყვარდა პელევსი და მისი მოხიბვლა მოიწადინა. ხოლო როდესაც ვერაფერს გახდა, პოლიმელასთან იცრუა: პელევსი გღალატობს და ჩემს ასულს ირთავს ცოლადო. სასოწარკვეთილმა პოლიმელამ თავი ჩამოიხრჩო. ვერაგმა ქალმა ახლა ქმარი დაარწმუნა იმაში, რომ თითქოს პელევსს მისი შეცდენა სურდა. განრისხდა აკასტოსი, მაგრამ თავად ვერ მოკლა სტუმრად მოსული მეგობარი. ველური კენტავრებით დასახლებულ პელიონის მთაზე გაიწვია სანადიროდ, მიძინებულს იარაღი აჰყარა და მიატოვა. კენტავრთა შორის იყო ბრძენი ქირონი, რომლის შემწეობითაც გადარჩა პელიასი. მან დაარბია იოლკოსი, ხოლო აკასტოსი და მისი მეუღლე სიცოცხლეს გამოასალმა. მითოგრაფოსები გვარწმუნებენ, რომ ეს მან დიოსკურთა და იასონის თანადგომით ჩაიდინაო.
ძველ საბერძნეთში აღმატებულად მოსწონდათ მითი პელევსისა და თეტისის ქორწინებაზე (თეტისი). ამ მშვენიერ ნერეიდას, თემისის რჩევით, შერთო ზევსმა მოკვდავი პელევსი. მათ შეეძინათ ვაჟი, რომელსაც აქილევსი შეარქვეს და რომელიც ეპიროსის მეფეთა მამამთავარი გახდა. მალე თეტისმა მიატოვა პელევსი, რომელმაც თავისი მცირეწლოვანი ძე ბრძენ ქირონს მიაბარა აღსაზრდელად. დიდხანს იცოცხლა პელევსმა. მონაწილეობა მიიღო არგონავტების ლაშქრობაში, იგი ჰერაკლესთან ერთად იბრძოდა ტროაში, ტროას ომის დასრულებასაც მოესწრო და ღრმად მოხუცი გარდაიცვალა კუნძულ კოსზე. ასე ამბობენ, პელევსი ფთიადან განდევნესო აკასტოსის ჩამომავლებმა.
რესურსები ინტერნეტში
https://en.wikipedia.org/wiki/Peleus
http://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/პელევსი
სქოლიო
არგონავტები
მზეყანჩასებრნი

მზეყანჩასებრნი — ფრინველთა ოჯახი წეროსნაირთა რიგისა. ოჯახის ერთადერთი წარმომადგენელია მზეყანჩა, რომელიც ბინადრობს ტროპიკულ ამერიკაში — სამხრეთ მექსიკიდან ცენტრალურ ბრაზილიამდე. ბინადრობენ ჩრდილიან, დაჭაობებულ ტყეებში, წყალსატევების ნაპირებზე. მზეყანჩები იკვებებიან თევზებით, მწერებითა და კიბოსნაირებით.
ლიტერატურა
მზეყანჩასებრნი
წეროსნაირნი
ბარანივკა

ბარანივკა — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჟიტომირის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 11978 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ჟიტომირის ოლქის ქალაქები