PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სუნდარბანსი

სუნდარბანსი
მანგროს ტყეები სუნდარბანსში(Shundorbôn) — ფართობით ყველაზე დიდი მანგროს ტყეებია დედამიწაზე. განთავსებულია განგის დელტაში ინდოეთსა და ბანგლადეშში. სუნდარბანსის ტერიტორია შეადგენს 10 000 კმ², აქედან 6000 კმ² არის ბანგლადეშში. 1997 წელს სუნდარბანსი შეტანილი იქნა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში, თუმცა სუნდარბანსის ნაწილი რომელიც ინდოეთის საკუთრებაშია შეტანილი იქნა ცალკე როგორც სუნდარბანის ეროვნული პარკი. რეგიონი მდიდარია ფაუნით: ბენგალური ვეფხვი, ირემი, ნიანგი და მრავალი სახეობის ფრინველი.
სახელი სუნდარბანსი ბენგალურიდან ითარგმნება როგორც „ლამაზი ჯუნგლები“ ან „ლამაზი ტყე“.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Sundarbans freshwater swamp forests (World Wildlife Fund)
Tiger Research Project on Sundarbans Tigers
Official Citation at World Heritage website
Another Sundarban factfile
Sundarban in Banglapedia
The Sundarban of Bangladesh: A Rich Biodiversity of the World’s Largest Mangrove Ecosystem
The NewYorker Tigerland: A journey through the mangrove forest of Bengal
Video on Sundarbans
Sundarbans in Bangladesh Video including wildlife, fishermen, Egg Island and Hiron Point
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბანგლადეშში
Kadykchan

Kadykchan is a depopulated urban locality (a work settlement) in Susumansky District of Magadan Oblast, Russia. It is located in the Upper Kolyma Highlands, in the basin of the Ayan-Yuryakh River, northwest of Susuman, the administrative center of the district. As of the 2010 Census, it had no recorded population.
Etymology
The settlement's name comes from the indigenous Even language word meaning "small gorge" or "ravine".
History
Kadykchan was built by gulag prisoners during World War II for the purposes of coal extraction. Later it accommodated miners at two local coal mines which supplied Arkagalinskaya electric power station. The depth of mines was about .
After the dissolution of the Soviet Union, coal mining in the area became increasingly unprofitable. One mine closed in 1992, and an explosion at the other in 1996 which killed six people led to a decision to close it also and for the government to subsidize residents to move elsewhere. Major buildings were blown up. As of 2010, the settlement was officially completely depopulated.
Population history
External links
Unofficial website of Kadykchan
Pictures of Kadykchan
The Town that Disappeared (BBC News)
References
Notes
Sources
Urban-type settlements in Magadan Oblast
Defunct towns in Russia
ზელენცი

ზელენცი — ქალაქ კრანისკა-გორასთან ახლოს მდება წყარო და ეპონიმური ბუნებრივი ნაკრძალი, სლოვენიის ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში. ის არის მდინარე სავა დოლინკას სათავე რომელიც თავის მხრივ წარმოქმნის დუნაის ერთ-ერთ უდიდეს შენაკად სავას.
ზელენცი ამოდის ზედაპირზე მიწისქვეშა დინებიდან რომელიც სათავეს პლანიცაში იღებს და წარმოქმნის ორი მეტრის სიღრმის ტბას. ტბას აქვს მუქი მწვანე ფერი, რის გამოც ნაკადულის და მის შემოგარე არეალის სახელის სლოვენურიდან თარგმანი ნიშნავს მწვანეს.
გალერეა
ლიტერატურა
Decree on Declaration of Zelenci as Nature Reserve, Official List Nos. 53/92, 17/94, Official List of Upper Carniola, No. 32/96 (Odlok o razglasitvi Zelencev za naravni rezervat, Uradni list št. 53/92, 17/94, Uradni vestnik Gorenjske, št. 32/96)
რესურსები ინტერნეტში
Sinfo (Jan 2006) ISSN 1854 0805 http://www.ukom.gov.si/fileadmin/ukom.gov.si/pageuploads/Sinfo/2006-januar.pdf
სლოვენიის ბუნებრივი ნაკრძალები
სავას აუზი
ზურაბ ზვიადაური

ზურაბ ზვიადაური (დ. 2 ივლისი, 1981, ახმეტა) — ქართველი ძიუდოისტი, ოლიმპიური ჩემპიონი.
სპორტული კარიერა
2005 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო ფიზიკური აღზრდისა და სპორტის აკადემია ძიუდოს მწვრთნელის კვალიფიკაციით. 1998 წელს ზურაბ ზვიადაური მსოფლიოს ჭაბუკთა თამაშების მეორე პრიზიორი გახდა, ხოლო 2000 წელს — მსოფლიოს ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის. ზვიადაურმა ორჯერ მოიპოვა ვერცხლის მედალი მსოფლიოს 2001 და 2003 წლების ჩემპიონატებზე, ხოლო ევროპის 2002 წლის ჩემპიონატზე ბრინჯაოს მედალი აიღო. ზვიადაურმა 2004 წლის ათენის ოლიმპიურ თამაშებში ოქროს მედალი მოიპოვა 90 კგ წონით კატეგორიაში და პირველი ოლიმპიური ჩემპიონი გახდა დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიაში.
მოგვიანებით ზვიადაური ასპარეზობდა შერეული საბრძოლო ხელოვნების შეჯიბრებებში.
არის სპორტის რაინდი (სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო) - 2004, ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის (2018) და ღირსების ორდენი კავალერი.
ძირიათადი შედეგები
პოლიტიკა
2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ახმეტის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
პირადი ცხოვრება
ზურაბ ზვიადაური არის საბერძნეთის სახელით მოასპარეზე ქართველი ძიუდოისტის, ჯარჯი ზვიადაურის ბიძაშვილი.
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
ღირსების ორდენი
2004: სპორტის რაინდის წოდება
2018: ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენი
რესურსები ინტერნეტში
ზურაბ ზვიადაური — ქართული სპორტი
ზურაბ ზვიადაური. საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი.
ზვიადაურის კარიერის სტატისტიკა .
ოფიციალური საიტი facebook-ზე.
სქოლიო
ქართველი ძიუდოისტები
ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები
დაბადებული 2 ივლისი
დაბადებული 1981
საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
ახმეტის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ახმეტაში დაბადებულები
ზურაბ
Lordomyrma levifrons

Lordomyrma levifrons — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Lordomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Arkhoti

Arkhoti Valley, Arkhvati Gorge (Georgian: არხოტის ხეობა) is a valley in Georgia, in the Dusheti municipality of the Mtskheta-Mtianeti region, inside the historical region of Khevsureti. It is one of the most isolated regions of Georgia.
Description of the region
Arkhoti Valley is represented, with two villages, and . The village on the left bank of the river Chimghistskali has become depopulated.
In the Arkhoti Valley there are still the remains of the following villages and towns: Kalotana, Ghorghu, Tskhsua, Kviritsminda.
There are also places of the following name: Bisna in the Bisna Valley and Kovgra in the Taniestskali Gorge.
The Arkhoti Valley is a border region and is bordered by Russia to the north.
Monuments
These are some of the cult buildings of the Arkhoti Valley: Svetiangelozisljvari, Tskalshuisjvari, Tchishvelisjvari, Arkhotisjvari, Laghi Iakhsari, Sabekuri, Rkenisjvari, Saneba Tskalsshuas Meburtvali, Sanebakaris Mezobeli, Mariamtsminda, Peter Oreti, Petre Zetukis Tsverisa, Sabalakhis Tsveri
Castles: Kaviskari Tower Kharat Castle.
Roads
The main and shortest way to the neighboring Kist people is the road that follows river Assa. The distance from the remote village of the community - to the nearest settlements of Amga-Ingushetia - Pui, which the people of Arkhot call Gostikakauri, is 18-20 km.
Road construction was finished only by 2018.
See also
Khevsureti
References
Mtskheta-Mtianeti
Valleys of Georgia (country)
ლაჩუნგი

ლაჩუნგი — მდინარე ინდოეთში, სიკიმის შტატში, ტისტას შენაკადი.
რესურსები ინტერნეტში
Lachung River, India - Water Resource - Stream
Panoramio - Photo of Lachung River
ინდოეთის მდინარეები
Lago Bianco (Valsesia)

Lago Bianco (Valsesia)
Lago Bianco (Italian for "white lake") is a lake in the Province of Vercelli, Piedmont, Italy. At an elevation of 2332 m, its surface area is 0.03 km².
Lakes of Piedmont
Province of Vercelli
გიორგი მამალაძე (სამხედრო)

გიორგი მამალაძე (სამხედრო)
გიორგი ტარასის ძე მამალაძე (დ. 25 დეკემბერი, 1895, შამახა, ახლანდ. აზერბაიჯანი, — გ. 28 ივლისი, 1941, „კომუნარკა“, მოსკოვის მახლობლად) — ქართველი სამხედრო პირი, პოლონეთის არმიის ოფიცერი, საბჭოთა რეპრესიების მსხვერპლი.
დაიბადა პედაგოგ ტარასი მამალაძის ოჯახში. 1914 წლიდან იყო სამხედრო სამსახურში. ოფიცერი იყო ასევე მისი ძმა — იერონიმ მამალაძე. საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ (1921) პორუჩიკმა მამალაძემ იუნკერთა სკოლის სხვა ოფიცრებთან ერთად სამშობლო დატოვა და თურქეთის გზით პოლონეთში გადასახლდა. დაამთავრა ბიდგოშჩის ოფიცერთა სკოლა (1924) და კონტრაქტით დაიწყო სამსახური პოლონეთის არმიაში. მსახურობდა ვარშავის რადიოტელეგრაფის პოლკში კაპიტნის, შემდეგ მაიორის წოდებით. მეორე მსოფლიო ომის (1939-1945) დაწყებისთანავე მონაწილეობდა პოლონეთის დაცვაში. 1939 წელს ტყვედ ჩაიგდეს საბჭოთა ჯარებმა. ერთი ცნობით მოკლეს კატინში სამხედრო ტყვეების მასობრივი ხოცვა-ჟლეტის დროს; სხვა დაზუსტებული მონაცემებით, მამალაძე მაიორ ეჟი მალინოვსკის სახელით იმყოფებოდა კოზელსკის სამხედრო ტყვეების ბანაკში, 1941 წლის 14 ივლისს სსრკ უმაღლესი სასამართლოს სამხედრო კოლეგიამ მიუსაჯა სიკვდილით დასჯა, რაც სისრულეში იქნა მოყვანილი იმავე წლის 28 ივლისს „კომუნარკის“ პოლიგონზე (მოსკოვის მახლობლად). შემონახულია გიორგი მამალაძის უნიკალური ფოტოალბომი, რომელიც ერთადერთი ფოტოდოკუმენტური წყაროა პოლონეთში მცხოვრები ქართველი ემიგრანტების შესახებ.
ლიტერატურა
ქართველები პოლონეთში / ამბროსი გრიშიკაშვილი. თბ., 2008.
M. Bujnowska, Major Jerzy Mamaladze, Pro Georgia. 1996, No 5, s. 76-83.
D. Kolbaia, Dawid. Album mjra Jerzego Mamaładze, jeńca obozu NKWD w Kozielsku, zamordowanego w Katyniu. Pro Georgia. 2008, No 16, s. 219-251.
W. Materski. Gruzini oficerowie kontraktowi Wojska Polskiego w kampanii wrześniowej 1939 r. Pro Georgia. 2016, No 26, s. 243-284.
Убиты в Катыни : книга памяти польских военнопленных-узников Козельского лагеря НКВД, расстрелянных по решению Политбюро ЦК ВКП(б) от 5 марта 1940 года, ответственный составитель, Александр Гурьянов. Москва, Общество "Мемориал" | Издательство "Звеня", 2015.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 25 დეკემბერი
დაბადებული 1895
გარდაცვლილი 28 ივლისი
გარდაცვლილი 1941
ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
პოლონელი სამხედრო მოღვაწეები
ქართველები მეორე მსოფლიო ომში
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ქართველი ემიგრანტები
ბერეწმინდის წმინდა გიორგის ეკლესია

ბერეწმინდის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში სოფელ მარელისის ზედა უბანში, რომელსაც ბერეწმინდას უწოდებენ, სასაფლაოს მოსწორებულ მდელოზე. აშენებულია ბერძენი მშენებლების მიერ XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე.
ძეგლის აღწერა
საკმაოდ მასშტაბური ნაგებობის ფასადები კარგად თლილი მოთეთრო-მოჩალისფრო ქვის კვადრების რეგულარული წყობით არის შემოსილი. ეკლესიის დარბაზული ნაწილის სწორკუთხა გეგმას აღმოსავლეთით ნახევარწრიული შვერილი საკურთხეველი ასრულებს, ხოლო დასავლეთით კართან მიდგმული სამრეკლო. საკურთხეველი ეკლესიის დარბაზულ ნაწილთან შედარებით დაბალია და მისი სამსაფეხუროვანი თაროს კარნიზის დონეზე ფასადებს მთელ პერიმეტრზეასეთივე პროფილის სარტყელი უვლის. სამხრეთისა და ჩრდილოეთის მხარეს ფასადის შუა ნაწილში ორფერდა სახურავით დასრულებული ოდნავ გამოზიდული რიზალიტები გამოიყოფა, ხოლო დასავლეთის მხარეს ორფერდა სახურავის ძირში გავლებული დამატებითი სარტყელით ფრონტონია მონიშნული. ამავე მხრიდან მიდგმული ორსართულიანი სამრეკლოს დანაწევრება პასუხობს აღნიშნული სარტყლების ნიშნულებს და წვევით მაღალი თაღებით გახსნილ კარიბჭეს ქმნის, ხოლო ზემოთ შედარებით დაბალთაღოვან ფანჩატურს საკუთრივ სამრეკლოსთვის. ამასთან ერთად ფასადების ძირში ერთი თხელი საფეხურით შვერილი მაღალი ცოკოლი იკვეთება. ყოველივე ეს ეკლესიის დიდ ნაგებობას ჰორიზონტალურ არეებად ყოფს და საფასადო სიბრტყეში კონსტრუქციულობის ელემენტი შეაქვს. ეკლესიის ფართო და მაღალი სარკმლები ორ-ორი საკურთხევლისა და გვერდით კედლებში და ერთიც დასავლეთით ყველა თაღოვანია და ლილვისა და თაროს პროფილის საპირეები შემოსდევს. რაც შეეხება დასავლეთის , სამხრეთისა და ჩრდილოეთის კარის ღიობებს, ისინი სწორკუთხაა და თაღოვანი საპირით შემოწერილ ტიმპანურ ნაწილში ორ მათგანს ფიგურული რელიეფური კომპოზიციები ახლავს. რაც შეეხება დასავლეთის კარს, აქ ტიმპანში ჩასმულ სარკმლის სქემატურ თავსართზე დაფუძნებული ჯვარცმაა წარმოდგენილი; შემოსილ ქრისტეს ფიგურას დარღვეული პროპორცია დიდი თავი და პატარა ტანი გამოარჩევს. მას ვარდულის მოყვანილობის ორი ღილი აქვს მონიშნული ხალათზე. სამხრეთის კარს ზემოთ ტინპანის არეში წარმოდგენილია მდგომარე ქრისტეს ფიგურა, რომელიც ასევე გამოირჩევა არაპროპორციულად დიდი თავით და ზედმიწევნით მციე ზომის კიდურებით. ქრისტეს სახე ემოციურია, ღრმად ჩამჯდარი თვალები ჩამუქებულია, გაშლილი, ტალღოვანი თმა მხრებზე აფენია. მარჯვენაში ჯვრით დასრულებული კვერთხი უპყრია. ერთმანეთისგან განსხვავებულ კომპოზიციებში, ორივე ქრისტეს დამუშავება ერთნაირად უშუალოა, გარკვეული პრიმიტიულობა ახასიათებს და ვფიქრობთ ხალხური სკოლის ნიშნების მატარებელია. რაც შეეხება ინტერიერს, ბოლო წლებში ჩატარებული რემონტის შედეგად მას მხატვრული სახე მთლიანად დაკარგული აქვს; კედლების ზედაპირს ერთიანად ფარავს ცემენტის სქელი ფენა.
რესურსები ინტერნეტში
ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლუკა შეროზია

ლუკა შეროზია (დ. 11 აგვისტო, 1997) — ქართველი ფეხბურთელი. თბილისის „ლოკომოტივის“ მეკარე. მისი დებიუტი შედგა 2018 წელს მოხვდა. ის არის გუნდის მეორე მეკარე.
რესურსები ინტერნეტში
ეროვნული ლიგის ოფიციალური ვებგვერდი
დაბადებული 11 აგვისტო
დაბადებული 1997
თბილისის ლოკომოტივის ფეხბურთელები
ქართველი ფეხბურთელები
უშბა (მრავალმნიშვნელოვანი)

უშბა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი უშბა შეიძლება აღნიშნავდეს:
უშბა — მწვერვალი;
უშბა — ჟურნალი;
უშბა — ლონდონში არსებული ალპინისტთა კლუბი.
შემოქმედის მოოქროვილი ვერცხლის ჭედური ხატები

შემოქმედის მოოქროვილი ვერცხლის ჭედური ხატები — სამი მოოქროვილი ვერცხლის ჭედური ხატი შემოქმედის მონასტრიდან. თარიღდება XV საუკუნით.
1873 წელს ხატი პირველად ინახულა და აღწერა დიმიტრი ბაქრაძემ (ბზობისა და ჯვარცმის ხატები), ხოლო 1890 წელს თავის შრომაში ნიკოდიმ კონდაკოვმაც შეიტანა (ჯვარცმა და ფერისცვალება). ხატები ასევე წარმოადგენს დიმიტრი ერმაკოვის კოლექციის ნაწილს (№№18013-18015).
ბზობის ხატის თავზე შემდეგი ასომთავრული წარწერა იკითხება:
ხოლო, ქვევით მარჯვენა კუთხეში დატანილია ქორინიკონი.
ჯვარცმის ხატის ქვემოთ არშიაზე შემდეგი წარწერაა:
ფერისცვალების ხატზე, წინა ორისაგან განსხვავებით მხოლოდ სიუჟეტთან დაკავშირებული წარწერებია.
ლიტერატურა
Бакрадзе Д., „Археологическое путешествие по Гурии и Адчаре“. СПб. ст. 128, 1878г.
Кондаков Н. П., Бакрадзе Д. „Опись памятников древности в некоторых храмах и монастырях Грузии“. СПб. ст. 118-119, 1890г.
შემოქმედის მონასტერი
ქართული ხატები
სადუღა

სადუღა — ადგილი სოფელ კაჭრეთის მახლობლად (გურჯაანის მუნიციპალიტეტი), სადაც 1972 წელს გათხარეს (ხელმძღვანელი შ. დედაბრიშვილი) შუა ბრინჯაოს ხანის (ძვ. წ. 2000-1800) გორასამარხები. ერთ-ერთი მათგანის დასაკრძალავ ორმოში აღმოჩნდა მდიდრული სამარხეული ინვენტარი, მათ შორის შავპრიალა და ღია ფერის სხვადასხვა ზომის თიხის ჭურჭელი. ზოგი შემკულია სიმბოლური (მაგ., მზის გამომსახველი დისკო) და დეკორატიული სახეებით. იქვე იყო ოქროს მრავალი ნივთი — ალამის („შტანდარტი“) ნაწილები, სამკაული (მძივები, საკიდები, საბნევები და სხვა). განსაკუთრებით აღსანიშნავია ბრინჯაოს ვიწრო მახვილის აღმოჩენა, რაც სიახლეა. შუა ბრინჯაოს ხანის კავკასიური მახვილები უფრო გვიანდელია, მათ წარმომავლობას ვარაუდობემ ეგეოსური მახვილებიდან, სადუღის მახვილი კი კავკასიური დაშნების („რაპირები“) პროტოტიპია, რაც მის ადგილობრივი წარმოშობას მოწმობს.
სადუღის ბუნებრივ ბორცვზე გამოვლენილი და ნაწილობრივ შესწავლილია აგრეთვე ანტიკური ხანის ნამოსახლარი.
იხილეთ აგრეთვე
სადუღას ნამოსახლარი
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
გურჯაანის მუნიციპალიტეტი
Triacastela

Triacastela is a municipality in the province of Lugo, Galicia, Spain. It gets its name from the three castles that once stood here, none of which exist today. Norman (Viking) invaders in 968 A.D. pillaged here, eventually to be defeated at Cebreiro pass and driven off. They probably destroyed all three castles at that time.
It is along the French Way route of the Camino de Santiago (The Way of St. James), and many of the pilgrims stop in the town's albergues and restaurants.
References
Municipalities in the Province of Lugo
Camino de Santiago
ჩექმებიანი კატა (2011 წლის ფილმი)

ჩექმებიანი კატა (2011 წლის ფილმი)
ჩექმებიანი კატა — 2011 წლის ამერიკული ანიმაციური ფილმი. ეფუძნება შარლ პეროს ზღაპარს, რომელიც ასევე გამოყენებულია ანიმაციური ფილმების სერია „შრეკში“. მის როლს ახმოვანებს ანტონიო ბანდერასი. ფილმის პროდიუსერები არიან გილერმო დელ ტორო და ენდრიუ ადამსონი, ხოლო რეჟისორი – კრის მილერი.
რესურსები ინტერნეტში
2011 წლის ანიმაციური ფილმები
2011 წლის ფილმები
შრეკი
2010-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ფილმები
დოლნო-კალასლარი

დოლნო-კალასლარი — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ველესის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 210 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 446 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ვარდარის რეგიონი
ველესის თემი
სქოლიო
ველესის თემის სოფლები
ნორატუსი (სასაფლაო)

ნორატუსი (სასაფლაო)
ნორატუსი — არის შუა საუკუნეების სომხური სასაფლაო, რომელზეც დიდი რაოდენობითაა განთავსებული ადრეული მასიური ქვები, რომელთა უმრავლესობაზეც დატანილია წარწერები, გამოსახულებები. ნორატუსის სასაფლაო მდებარეობს გეღარკუნის რაიონის სოფელ ნორატუსში.
აღნიშნული სასაფლაო მდებარეობს ქალაქგარეთ, ერევნიდან აღმოსავლეთით 90 კილომეტრში. სასაფლაოზე ყველაზე მეტი ხაჩქარებია რაც კი არსებობს სომხეთის რესპუბლიკაში. ის ასევე ყველაზე დიდი სასაფლაოა ხაჭკარებით, რომელიც დაცულია აზერბაიჯანის ხელისუფლების მიერ ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ტერიტორიაზე ჯულფაში სომხური სასაფლაოს დანგრევის შემდეგ.
ისტორია
სასაფლაოების უძველესი ხაჩკარელები X საუკუნით თარიღდება. XVI-XVII საუკუნეებში ხაჩკარების ტრადიციების აღორძინების დროს, ბევრი ხაჩკარი აშენდა სავანების იმპერიის ბატონობის ქვეშ, როდესაც აღმოსავლეთის გავლენამ შეაღწია სომხურ კულტურაში - ხელოვნებაში.
სასაფლაო მდებარეობს შვიდი ჰექტარის ფართობზე და შეიცავს ათასობით ჯვარის ქვას. ყველა ხაჩკარებისთვის ერთ-ერთი დამახასიათებელი ნიშანი ჯვარი, რომელსაც მზის დისკო აქვს მის ქვეშ. ზოგიერთი ქვა გაფორმებული სხვადასხვა ფოთლების, ყურძნის მტევნების, ბროწეულის ან აბსტრაქტული ნიმუშების გამოსახულებებით. აღნიშნული ჯვარედინი ქვების უმეტესობა დაფარულია ხავსით და ძლიერ გასაწმენია, ბევრია ისეთი რომლებიც საკმაოდ დაზიანებულიცა ბუნებრივი პირობების გამო.
სასაფლაოზე მდებარე რამდენიმე საფლავის ქვაზე დატანილია ქორწილისა და სოფლის ცხოვრების სცენები, რომლებიც შეიცავს უმნიშვნელოვანესს მასალას. ძველი სასაფლაოს გვერდით შეიქმნა ახალი თანამედროვე სასაფლაო, რომელიც გრძელი გალავნით არის გამოყოფილი. სოფლის სასაფლაოს მახლობლად არის ღვთისმშობლის ეკლესია, აშენებულია IX საუკუნეში.
აღნიშნულ სასაფლაოზე მდებარე საფლავის ფორმის ერთ-ერთ ქვაზე, გამოსახულია ორი დრაკონი, ხოლო მეორეზე, შემდეგი წარწერა, არაბულად: "ეს საფლავი არის გარდაცვლილი მოწამის, რომელიც ალაჰის წყალობისაკენ ავიდა ... სამოცდაოთხმეტი".
XIX საუკუნეში მემორიალური კომპლექსის მახლობლად აშენდა წმინდა ბაკირის ეკლესია, იგი ითვლება სომხურ ეკლესიად და აღესრულება წირვა-ლოცვა.
სასაფლაოსთან დაკავშირებულია პოპულარული მითები, ერთ-ერთი ეხება თამერლანელთა შემოჭრის არმიას. ერთი მოთხრობის თანახმად, სოფლელებმა ხაჩკარელების თავზე ჩაფხუტი განათავსეს და მათ წინააღმდეგ ხმლები დაყარეს. შორიდან ხაჩკარელები ჰგავდნენ განადგურებულ არმიას შეიარაღებული ჯარისკაცებისგან, რის შედეგადაც თამერლანელთა არმია უკან დაიხია.
ლიტერატურა
სომხეთი
წყლის თხები

წყლის თხები — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვრების ქვეოჯახი ძროხისებრთა ოჯახისა. აერთიანებს სამი გვარის 10 სახეობას:
ოჯახი ძროხისებრნი
ქვეოჯახი წყლის თხები
გვარი წყლის თხები
უპემბას ლიჩი Kobus anselli
წყლის თხა Kobus ellipsiprymnus
კობი (Kobus kob)
ლიჩი Kobus leche
ნილოსის ლიჩი Kobus megaceros
პუკუ Kobus vardonii
გვარი რედუნკები
სამხრეთული რედუნკა, Redunca arundinum
მთის რედუნკა, Redunca fulvorufula
ჩვეულებრივი რედუნკა, Redunca redunca
გვარი რიბოკები
რიბოკი Pelea capreolus
ლიტერატურა
Wozencraft, W. C. Mammal Species of the World / Wilson D. E. & Reeder D. M. (eds). — 3rd edition. — Johns Hopkins University Press[en], 16 November 2005. — ISBN 0-801-88221-4. OCLC 62265494.
სქოლიო
ძროხისებრნი
Ecuador at the 2000 Summer Olympics

Ecuador at the 2000 Summer Olympics
Ecuador competed at the 2000 Summer Olympics in Sydney, Australia.
Jefferson Pérez, who won a gold medal at the 1996 Summer Olympics, won 4th place in the 20km walk.
Results and competitors by event
Athletics
Men's Marathon
Silvio Guerra
Final – 2:16.27 (→ 14th place)
Men's 20 km Road Walk
Jefferson Pérez
Final – 1:20.18 (→ 4th place)
Women's Marathon
Martha Tenorio
Final – 2:33.54 (→ 25th place)
Judo
Men's Extra-Lightweight
Juan Barahona
Round One – Bye
Round Two – Lost to Gheorghe Kurgheleasvili (MDA)
Women's Heavyweight
Carmen Chalá
Round One – Lost to Colleen Rosensteel (USA)
Shooting
Women's Air Pistol, 10 metres
Carmen Malo
21st place (tied)
Swimming
Men's 50m Freestyle
Julio Santos
Preliminary Heat – 22.83 (→ did not advance, 19th place)
Men's 100m Freestyle
Felipe Delgado
Preliminary Heat – 52.78 (→ did not advance, 56th place)
Men's 100m Butterfly
Roberto Delgado
Preliminary Heat – 56.07 (→ did not advance, 46th place)
Men's 200m Butterfly
Roberto Delgado
Preliminary Heat – 02:08.18 (→ did not advance, 43rd place)
Weightlifting
Men
See also
Ecuador at the 1999 Pan American Games
References
Ecuador Olympic Committee
Wallechinsky, David (2004). The Complete Book of the Summer Olympics (Athens 2004 Edition). Toronto, Canada. .
International Olympic Committee (2001). The Results. Retrieved 12 November 2005.
Sydney Organising Committee for the Olympic Games (2001). Official Report of the XXVII Olympiad Volume 1: Preparing for the Games. Retrieved 20 November 2005.
Sydney Organising Committee for the Olympic Games (2001). Official Report of the XXVII Olympiad Volume 2: Celebrating the Games. Retrieved 20 November 2005.
Sydney Organising Committee for the Olympic Games (2001). The Results. Retrieved 20 November 2005.
International Olympic Committee Web Site
sports-reference
Nations at the 2000 Summer Olympics
2000 Summer Olympics
Summer Olympics
იენიშეჰირი (ბურსა)

იენიშეჰირი (ბურსა)
იენიშეჰირი — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ თურქეთში, მარმარილოს ზღვის რეგიონში, ბურსის პროვინციის ერთ-ერთი უდიდესი და უმნიშვნელოვანესი ქალაქი. მდებარეობს 224 მეტრზე ზღვის დონიდან. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, იენიშეჰირში ცხოვრობს 52 215 ადამიანი. ქალაქ იენიშეჰირს აქვს მერია და მისი მერი არის სულეიმან ჩელიქი.
მიუხედავად იმისა, რომ ბურსის პროვინცია მდებარეობს მარმარილოს ზღვის სანაპიროზე, ქალაქი იენიშეჰირი არ მდებარეობს ამ ზღვის სანაპიროზე. იენიშეჰირი ესაზღვრება საკუთარი პროვინციის ქალაქებს: ორჰანგაზის იზნიქს, ინეგიოლს, ქესთელსა და გემლიქს. აგრეთვე, იენიშეჰირს აღმოსავლეთით ბილეჯიქის პროვინცია ესაზღვრება.
ანალოგიური სახელის მატარებელი ქალაქი ბურსის პროვინციის გარდა, მერსინისა და დიარბაქირის პროვინციებში მდებარეობს.
იხილეთ აგრეთვე
ბურსის პროვინცია
თურქეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
თურქეთის ქალაქები
სალსადელია

სალსადელია — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ბახო-მაესტრასგოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 49,9 კმ². მოსახლეობა — 700 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სალსადელიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ქესალო (გარდაბნის მუნიციპალიტეტი)

ქესალო (გარდაბნის მუნიციპალიტეტი)
ქესალო — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, ქესალოს თემში. მდებარეობს გარდაბნის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 290 მ სიმაღლეზე. ქალაქ გარდაბნიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4793 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს დიდი სოფლები
ლიტერატურა
სქოლიო
ქესალოს თემის სოფლები
არტურო ტოსკანინი

არტურო ტოსკანინი (იტალ. Arturo Toscanini; (დ. 25 მარტი, 1867, პარმა, იტალია — გ. 16 იანვარი, 1957, რივერდეილი, ნიუ-იორკი) — იტალიელი დირიჟორი. ერთ-ერთი ყველაზე განთქმული მუსიკოსი მე-19 მე-20 საუკუნეებში. განთქმულია თავისი ფენომენალური მახსოვრობითა და სმენით. განსაკუთრებით განთქმულია მისი დადგმული ვერდი, ბეთჰოვენი, ბრამსი და ვაგნერი.
ბიოგრაფია
განთქმული ჩანაწერები
ბეთჰოვენი, სიმფონია No. 6 (1952)
ბეთჰოვენი, სიმფონია No. 7 (1936, ნიუ-იორკის ფილარმონიული ორკესტრი)
ბეთჰოვენი, სიმფონია No. 9 (1952 და 1938)
ბეთჰოვენი, "დიდი მესა", (1940)
ბერლიოზი, "რომეო და ჯულიეტა" (სიმფონია) (1947)
ბრამსი, სიმფონია No. 1 (1940)
ბრამსი, სიმფონია No. 2 (1952 და 1948)
ბრამსი, სიმფონია No. 4 (1951 და 1948)
ბრამსი, ოთხი სიმფონია, ტრაგიკული უვერტურა და ჰაიდნის ვარიაციები (1952)
დებიუსი, La Mer (1950 და 1940)
დვორჟაკი, სიმფონია No. 9 (1953)
მენდელსონი, სიმფონია No. 4 "იტალიური" და სიმფონია No. 5
პუჩინი, "ბოჰემა" (1946)
მოცარტი, ჯადოსნური ფლეიტა
ფრანც შუბერტი, სიმფონია No. 9
ჩაიკოვსკი, საფორტეპიანო კონცერტი № 1, Op. 23 (პიანისტი ვლადიმერ ჰოროვიცი)
ვერდი, რეკვიემი (1940)
ვერდი, ფალსტაფი (1937)
ვერდი, რიგოლეტო
ვერდი, ოტელო (1947)
ვაგნერი, ნიბელუნგების ბეჭედი (1937)
რესურსები ინტერნეტში
საიტი ტოსკანინიზე
არტურო ტოსკანინი დირიჟორობს ბეთჰოვენის მე-5 სიმფონიას
ტოსკანინი - ვერდი - აიდა
აიდა - მე-2 აქტის ფინალი
იტალიელი დირიჟორები
დაბადებული 25 მარტი
დაბადებული 1867
გარდაცვლილი 16 იანვარი
გარდაცვლილი 1975