PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მეზოჰიპუსი

მეზოჰიპუსი — ამომწყდარი ცხენების გვარი. მისი მრავალრიცხოვანი ნაშთები ნაპოვნია ჩრდილოეთ ამერიკის ოლიგოცენურ ნალექებში. გავრცელებული იყო ადრეულ და შუა ოლიგოცენში. ნამარხი სახით ძირითადად ცნობილია სამხრეთ დაკოტის (აშშ) ბედლენდებიდან. ზომით მგლისოდენა იყო. წარმოადგენს პირველ სამთითა ცხენს, ყველა თითი მიწას ეხებოდა. ძირითადი კბილები დაბალგვირგვინიანი ჰქონდა. ცხოვრობდა ტყეებში; იკვებებოდა რბილი მცენარეულობით. ჯერ კიდევ მწიწკნავი ფორმა იყო, მისი კბილები არ იყო ძოვისათვის შესაფერისი, ეს უნარი უფრო გვიანდელმა ცხენებმა მიიღეს. ცხენების ევოლუციის შემდგომ ეტაპზე წარმოიშვა უფრო დიდი ფორმა, მიოჰიპუსი, რომელიც უპირატესად გვიან ოლიგოცენს განეკუთვნება (28,4–23 მლნ წლის წინ).
მეზოჰიპუსი განიხილება ცხენების ევოლუციის ოლიგოცენურ ეტაპად. რიგი წყაროების თანახმად, მისგან წარმოიშვა ორი ფილოგენეტიკური ხაზი: მეტად კონსერვატიული ანქითერიუმი (Anchitherium), რომელიც ევრაზიაში გადავიდა და მიოცენში ფართოდ გავრცელდა, და მეტად პროგრესული ხაზი, რომელმაც განვითარება ჩრდილოეთ ამერიკაში განაგრძო და სათავე დაუდო პარაჰიპუსის (Parahippus) და მერიკჰიპუსის (Merychippus) გვარებს.
სახეობები
სქოლიო
ცხენისებრნი
ტენენტი-ლაურენტინუ-კრუსი

ტენენტი-ლაურენტინუ-კრუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 780 მეტრზე. მიეკუთვნება ცენტრალური პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერა-დი-სანტანას შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 406 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 72.68 კმ²-ზე. ფართობი 74 376 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
მარიანა ტრევინიო

მარიანა ტრევინიო ორტისი (დ. 27 ნოემბერი, 1977) — მექსიკელი კინოსა და თეატრის ქალი მსახიობი. მისი სამსახიობო კარიერა დაიწყო 2010 წელს. ნათამაშები აქვს 17 ფილმში.
რესურსები ინტერნეტში
მექსიკელი ტელემსახიობები
მექსიკელი კინომსახიობები
დაბადებული 1977
დაბადებული 27 ნოემბერი
Salas Bajas

Salas Bajas is a municipality located in the province of Huesca, Aragon, Spain. According to the 2018 census (INE), the municipality has a population of 167 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Huesca
პედრო-დომინგო-მურილიოს პროვინცია

პედრო-დომინგო-მურილიოს პროვინცია — პროვინცია ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტში. დედაქალაქია პალკა. იგი მოიცავს ქვეყნის დედაქალაქ ლა-პასსა და სხვა მნიშვნელოვან ქალაქ ელ-ალტოს. წარმოადგენს ბოლივიის ყველაზე ხალხმრავალ პროვინციას. სახელი ეწოდა ბოლივიის ეროვნული გმირის — პედრო დომინგო მურილიოს პატივსაცემად (1756-1809).
პროვინცია მდებარეობს ბოლივიის ალტიპლანოში, ტიტიკაკას ტბის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 80 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ 60 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 4 705 კმ²-ს შეადგენს.
მოსახლეობა
ბოლო ოცი წლის განმავლობაში, პროვინციის მოსახლეობა თითქმის 70%-ით გაიზარდა.
97.1% ლაპარაკობს ესპანურად, 48.3% აიმარაზე და 8.6% კეჩუაზე (1992).
90.0% წერა-კითხვის მცოდნეა (2001).
მოსახლეობის 11.8%-ს არ აქვს ელექტროენერგია (2001).
მორწმუნეთა 83.0% კათოლიკეა, 10.3% პროტესტანტი (1992).
დაყოფა
პროვინცია შედგება ხუთი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
Map of Pedro Domingo Murillo Province
დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები
ლა-პასის დეპარტამენტის პროვინციები
ადამ დრაივერი

ადამ დრაივერი
ადამ დაგლას დრაივერი (დ. 19 ნოემბერი, 1983) — ამერიკელი მსახიობი. მისი დებიუტი შედგა ბროდვეიზე, „მის უორენის პროფესიაში“ (2010). იგი აგრეთვე მონაწილეობს ფილმებში „ლინკოლნი“ და „ვარსკვლავური ომები: ძალის გამოღვიძება“ (კაილო რენის როლში), ისევე, როგორც უკანასკნელის გაგრძელებაში, „ვარსკვლავური ომები: უკანასკნელი ჯედაი“.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 19 ნოემბერი
დაბადებული 1983
XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები
ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები
ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები
ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები
ინგლისელი ამერიკელები
გერმანელი ამერიკელები
ირლანდიელი ამერიკელები
შოტლანდიელი ამერიკელები
საიმპერიო წოდებები

საიმპერიო წოდებები (საიმპერიო ჩინები) — საღვთო რომის იმპერიის სუბიექტები, რომლებსაც რაიხსტაგში ხმის უფლება ჰქონდათ. მათ ქვეშ მოიაზრებოდნენ ტერიტორიული წარმონაქმნები და პერსონები. ისინი უშუალოდ ემორჩილებოდნენ საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორს და იმპერიის ხაზინაში იხდიდნენ გადასახადებს. საიმპერიო წოდებები თავიანთი სამფლობელოების ტერიტორიებზე ფლობდნენ ტერიტორიულ სუვერენიტეტს და ახორციელებდნენ ძალაუფლების უფლებამოსილებებს თავიანთი ქვეშევრდომების მიმართებაში. ეს უკანასკნელები (გლეხები, სამთავრო ქალაქების მოქალაქეები, უმდაბლესი დიდებულები და სამღვდელოება) არ განეკუთვნებოდნენ იმპერიის ჩინებს და იმპერიის მართვაში მონაწილეობას არ იღებდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
Перечень имперских сословий
Место имперских сословий в структуре Священной Римской империи
საღვთო რომის იმპერია
ხოსე მარია პერეს დე ურდინინეა

ხოსე მარია პერეს დე ურდინინეა (დ 31 ოქტომბერი, 1784, ლა-პასი, ბოლივია — გ. 4 ნოემბერი, 1865, ლა-პასი, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1828 წელს. თანამდებობა დაიკავა 1828 წლის 18 აპრილს და თანამდებობა ეკავა 1828 წლის 2 აგვისტომდე.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის პრეზიდენტი
რესურსები ინტერნეტში
http://www.bolivia.gov.bo/
წყაროები
Historia de Bolivia, editorial Gisbert (cuarta edición).
Zinny, Antonio, Historia de los gobernadores de las Provincias Argentinas, Ed, Hyspamérica, 1987. ISBN 950-614-685-3
Sosa de Newton, Lily, El general Paz, Ed. Plus Ultra, Bs. As., 1973.
ბოლივიის პრეზიდენტები
დაბადებული 31 ოქტომბერი
დაბადებული 1784
გარდაცვლილი 4 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1865
კრონშტადტის წმინდა ელისაბედის ეკლესია

კრონშტადტის წმინდა ელისაბედის ეკლესია — ამჟამად უმოქმედო ლუთერანული ტაძარი კრონშტადტში. ტაძარი აგებულია 1834-1836 წლებში. ტაძარი არის რუსეთის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.
წინარე ისტორია
პირველი ლუთერანული ეკლესია წმინდა ელისაბედის სახელზე კრონშტადტში დააარსეს 1710-იან წლებში. 1732 წლის ქალაქის ხანძრის შემდეგ იმპერატორ ანა იოანეს ასულის ბრძანებით კირხეს მიმდებარე ტერიტორიაზე გადავიდნენ საზღვაო მოსამსახურეები, ხოლო კირხესათვის გამოიყო ახალი ადგილი წყლის წისქვილის უკან. სწორედ აქ 1735 წელს დაიწყო ტაძრის მშენებლობა, მაგრამ არ დასრულებულა, ამის გამო 1739 წელს მიწის ნაკვეთი გადაეცა წმინდა ანდრიას ტაძრის ასაშენებლად.
ისტორია
კირხეს ასაშენებლად 1750 წელს მრევლმა შეიძინა სამი მიწის ნაკვეთი პეტერბურგის ჭიშკართან, ანდრეევის, შკიპერისა და აღმოსავლეთის ქუჩებზე და მიიღეს მშენებლობის ნებართვა. აქ ააგეს წმინდა ელისაბედის ხის ეკლესია, მასთან ახლოს 1776 წლამდე არსებობდა ქალქის ლუთერანული სასაფლაო.
1830-იანი წლების დასაწყისში ხის ეკლესია დაიწვა, ხოლო 1836-1838 წლებში მიმდებარე მიწის ნაკვეთზე არქიტექტორმა კ. ბეილიმ ააგო ქვის ეკლესია არქიტექტორ ედუარდ ანერტის პროექტის მიხედვით.
1917 წლის რევოლუციის შემდეგ
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ წამოწყებული საეკლესიო ფასეულობების დატაცების კამპანია ლუთერანულ ტაძრებს თითქმის არ შეხებია. წმინდა ეკატერინეს ტაძრიდან გაიტაცეს ექვსი ვერცხლის სასანთლე. ლუთერანების რიცხვი კრონშტადტში გერმანელების, ლატვიელების, ესტონელების, ფინელებისა და შვედების ემიგრაციის ხარჯზე ძალიან შემცირდა.
1924 წლის 23 დეკემბერს კომკავშირის რაიონულმა კომიტეტმა კრონშტადტის ეკონომიკურ თათბირს გაუგზავნა ანგარიში, რომელშიც წერდა, რომ წმინდა ელისაბედის ეკლესიის მრევლის რაოდენობა 15-20 კაციღაა და წამოაყენა წინადადება ტაძრის დახურვისა და მისი შენობის გადაკეთების შესახებ. 1925 წლის 8 იანვარს სამრევლო საბჭოს თავჯდომარემ უარი თქვა ტაძრის გამოყენებაზე, რადგან მსახურება უკვე ორი წელია აღარ იმართებოდა და პასტორმაც ადრე დატოვა კრონშტადტი. 1925 წლის 18 იანვარს ეკლესია დახურეს, მისი ფასეულობა გადაეცა კრონშტადტის წმინდა ნიკოლოზის კირხეს, ხოლო ტაძრის შენობა გადასცეს მეტალისტების პროფესიულ კავშირებს. იგივე ბედი ეწია მეორე კირხესაც, ისიც მრევლის სიმცირის გამო დახურეს 1926 წლის აგვისტოში.
ამჟამად შენობას ფლობს სანქტ-პეტერბურგის წყალკანალის კრონშტადტის ქვედანაყოფი.
ლიტერატურა
В. Я Крестьянинов. Кронштадт. Крепость, город, порт. — СПб.: Остров, 2014. — С. 59, 74. — 690 с. — 1000 экз. — ISBN 978-5-94500-084-1.
П. Н Столпянский. Путеводитель по Кронштадту: Исторические очерки. — М.: Центрполиграф, 2011. — 334 с. — ISBN 978-5-227-03040-5.
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
სანქტ-პეტერბურგის ლუთერანული ეკლესიები
კრონშტადტის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
ნეაპოლური ენა

ნეაპოლური ენა — რომანული ენა. გავრცელებულია სამხრეთ იტალიაში, კერძოდ კამპანიაში, ნეაპოლში, გაეტეში და სორეში. ასევე ლაციოს სამხრეთ რაიონებში და ჩრდილოეთ კალაბრიაში, აპულიის ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ნაწილში. ცნობილი სიმღერა ’O sole mio სრულდება ნეაპოლურ ენაზე.
რესურსები ინტერნეტში
Neapolitan recognized by UNESCO (in Italian)
Websters Online Dictionary Neapolitan–English
Interactive Map of languages in Italy
Neapolitan on-line radio station
ნეაპოლური ენა
1121

1121
მოვლენები
12 აგვისტო : მოხდა დიდგორის ბრძოლა, რომელშიც ქართველთა მებრძოლებმა დაამარცხეს სელჩუკების კოალიცია და თავი გაითავისუფლეს მათი ქვეშევრდომობისაგან.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
da:1120'erne#1121
Quercus stenophylloide

Quercus stenophylloide — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ტაივანში.
იხილეთ აგრეთვე
მარადმწვანე მუხა
რესურსები ინტერნეტში
მუხა
Korucular, Murgul

Korucular, Murgul
Korucular is a village in the Murgul District, Artvin Province, Turkey. Its population is 118 (2021).
References
Villages in Murgul District
თულიუმი

თულიუმი (ქიმიური სიმბოლო — Tm) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეექვსე პერიოდის, ჯგუფგარეშე (ძველი კლასიფიკაციით მესამე ჯგუფის თანაური ქვეჯგუფის, IIIბ) ქიმიური ელემენტი. განეკუთვნება ლანთანოიდების ოჯახს. ატომური ნომერია — 69, ატომური მასა — 168.93, tდნ — 1545 °C, tდუღ — 1950 °C, სიმკვრივე — 9.32 გ/სმ3. ღია-ვერცხლისფერი ლითონი. ბუნებრივი თულიუი შედგება ერთი ^{169}Tm სტაბილური იზოტოპისაგან. ნაერთებში სამვალენტოვანია.
ისტორია
თულიუმი აღმოჩენილი იქნა შვედი ქიმიკოსის პ. ტ. კლევემ 1879 წელს ერბიუმის ოქსიდის Er2O3 მინარევების გამოკვლევებისას. ამავე მეთოდის კ. გ. მოსანდერმა აღმოაჩინა სხვა იშვიათმიწა ლითონები. კლევემ მინარევების გამოყოფისას მიიღო ორი ჟანგი - ყავისფერი ჰოლმიუმის ოქსიდი და მწვანე თულიუმის ოქსიდი. 1911 წელს თ. ი. რიჩარდსმა მიიღო ელემენტი სუფთა სახით და გზომა მისი ატომური მასა.
სახელწოდების წარმომავლობა
უცნობი ელემენტის ოქსიდის გამოყოფისას პ. კლევემ მისცა მას სახელწოდება Thulium ჩრდილოეთ ევროპაში არსებული ლეგენდარული კუნძულის ტულეს პატივსაცემად, სკანდინავიის უძველესი სახელწოდება.
მიღება
ლითონური თულიუმი მიიღება TmF3-ის მეტალოთერმული აღდგენით კალციუმის გამოყენებით: 2TmF3 + 3Ca = 3CaF2 + 2Tm
ბუნებაში
თულიუმი წარმოადგენს იშვიათ ელემენტს, მისი შემცველობა დედამიწის ქერქში არის მასის 2,7 %, ზღვის წყალში — 10−7 მგრ/ლ. სხვა იშვიათმიწა ელემენტებთან ერთად თულიუმი არის ისეთ მინერალებში როგორიცაა ქსენოტიმი, ევქსენიტი, მონაციტი, ლოპარიტი და სხვა.
ღირებულება
>99,9 % -ის სიწმინდის ლითონური თულიუმის ფასი შეადგენს მიახლოებით 2,2 ათასი დოლარი 1 კგ, 99,9 %-ის სიწმინდის თულიუმის ოქსიდის ფასია — 1,1 ათასი დოლარი 1 კგ-ზე.
იზოტოპები
იზოტოპი თულიუმ-170 გამოიყენება სამედიცინო პორტატული რენტგენის დანადგარის დასამზადებლად, ასევე მეტალოდეფექტოსკოპიაში. შედარებით ეხლახან შემოთავაზებული იქნა როგორც საწვავი ენერგიის რადიოიზოტოპიურ წყაროებში.
ინფორმაციის მაგნიტური მატარებლები
გამოიყენებიან ფეროძოწების წარმოებაში ინფორმაციის მატარებლებისათვის.
ლაზერული მასალები
თულიუმის იონები გამოიყენებიან ინფრაწითელი გამოსხივების (ტალღების სიგრძე - 1,91 მკმ გენერაციისათვის. ამას გარდა ლითონური თულიუმის წყვილები გამოიყენებიან ლაზერული გამოსხივების აღსაგზნებლად (ტალღების გადაკეთებადი სიგრძით (სიხშირით).
თერმოელექტრული მასალები
თულიუმის მონოტელურიდს აქვს ძალიან მაღალი თერმო-ე.მ.ძ (700 მკვ/К) და მის საფუძველზე დამზადებული თერმოელექტროგარდამქმნელების მარგი ქმედების კოეფიციენტიც ძალიან მაღალია (თულიუმზე ფასის დაწევის შემთხვევაში მისი გამოყენება თერმოელემენტების წარმოებაში მკვეთრად იმატებს). ამას გარდა თულიუმის ტელურიდი გამოიყენება ტყვიის ტელურიდის ნახევარგამტარობის თვისებების რეგულირებისათვის (მოდიფიკატორი).
ბირთვული ენერგეტიკა
თულიუმის ბორატი გამოიყენება ატომურ ტექნიკაში (სპეციალური მინანქრები).
რესურსები ინტერნეტში
თულიუმი Webelements-ზე
თულიუმი ქიმიური ელემენტების პოპულარულ ბიბლიოთეკაში
სქოლიო
საკირის წმინდა გიორგის ეკლესია

საკირის წმინდა გიორგის ეკლესია— არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფელ საკირეში. ეკლესია დგას სოფელის ცენტრში, ქვის გალავნით შემოსაზღვრული ვრცელი ეზოს შუაგულში. იგი ბერძენი ხელოსნების მიერ არის აგებული.
ეკლესია გუმბათიანია. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია თლილი ქვა და ხე. შენობა გეგმით ცენტრალურ-გუმბათოვანი ნაგებობაა. მის კომპოზიციურ ბირთვს წარმოადგენს გუმბათით დასრულებული ცენტრალური სივრცე, აღმოსავლეთით შვერილი, ნახევარწრიული აფსიდითა და დასავლეთით წაგრძელებული ჯვრის მკლავით. ცენტრალურ, რვაწახნაგა გუმბათში სარკმლებია გაჭრილი. დანარჩენი ოთხი მცირე ზომის დეკორატიული გუმბათი ინტერიერში არ იკითხება. ყველა ღიობი თაღოვანია. საკურთხეველში სამი სარკმელია, ჩრდილოეთ კედელსა და დასავლეთის მკლავში ორ-ორი სარკმელია გაჭრილი. საკურთხევლის წინ მაღალი, სამნაწილიანი იკონოსტასია აღმართული, რომელიც ასევე XX საუკუნის დასაწყისს მიეკუთვნება. ინტერიერის კედლები შელესილია. იატაკისათვის გამოყენებულია XIX საუკუნის საფლავის ქვები. ერთი ასეთი ქვა ჩაშენებულია ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელში. შენობის დასავლეთი მკლავის სახურავზე სამრეკლოა გამართული. სადაც მოხვედრა მისაყუდებელი კიბით არის შესაძლებელი. სამრეკლოს ფანჩატური კოკოშნიკებით არის დამუშავებული. შესასვლელი ეკლესიაში ორია - სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ორივე ფართოა და თაღოვანი გადახურვით. სამხრეთი კარის თავზე რელიეფური ჯვარია გამოსახული. XX საუკუნის დასაწყისის ეკლესია თავისი მხატვრულ-სტილისტური სახით ეკლექტურია. მასში გაერთიანებულია რუსული და ბერძნული არქიტექტურისთვის დამახასიათებელი ელემენტები.
რესურსები ინტერნეტში
ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლიბერიის უნივერსიტეტი

ლიბერიის უნივერსიტეტი (University of Liberia, UL) — საზოგადოებრივი ფონდებით მოქმედი უმაღლესი სწავლების დაწესებულება ლიბერიის დედაქალაქ მონროვიაში. ეროვნული მთავრობის 1851 წლის განკარგულებით დაწესებული სკოლა 1863 წელს გაიხსნა, როგორც ლიბერიის კოლეჯი, ხოლო უნივერსიტეტი კი იგი 1951 წელს გახდა. ეს ერთ-ერთი უძველესი უმაღლესი სასწავლებელია დასავლეთ აფრიკაში და აკრედიტაცია მიღებული აქვს ლიბერიის უმაღლესი განათლების კომისიისგან.
უნივერსიტეტს ექვსი კოლეჯი, სამი პროფესიული სკოლა (მათ შორის იურიდიული და სამედიცინო) და სამი სამაგისტრო პროგრამა აქვს და სულ 18.000 სტუდენტი ჰყავს მის სამ ძირითად კამპუსზე ქვეყნის დედაქალაქსა და მის გარშემო. უნივერსიტეტის იურიდიული სკოლა ერთადერთია ქვეყანაში. ამ სკოლის კურსთამდავრებულები ხშირად ლიბერიის პოლიტიკაში წამყვან როლს იჭერენ, მათ შორის იყო ყოფილი პრეზიდენტი არტურ ბარკლეი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი.
ლიბერიის უნივერსიტეტები
Cruz do Espírito Santo

Cruz do Espírito Santo is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
ოსლომეი

ოსლომეი — სოფელი მაკედონიაში, ოსლომეის თემის ადმინისტრაციული ცენტრი (სამხრეთ-დასავლეთი რეგიონი). სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 40 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები).
რესურსები ინტერნეტში
ოსლომეის სურათი სატელიტიდან Google Maps-ზე.
სქოლიო
ოსლომეის თემის სოფლები
ბელა ხოტენაშვილი

ბელა ხოტენაშვილი (დ. 1 ივნისი, 1988) — ქართველი მოჭადრაკე, დიდოსტატი (2013).
პირადი ცხოვრება
ბელა ხოტენაშვილი 1988 წლის 1 ივნისს დაიბადა თელავში. სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სადაც მიიღო ბაკალავრის ხარისხი და შემდეგ საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში მაგისტრის ხარისხის მოსაპოვებლად.
ჰყავს მეუღლე, ყოფილი მოჭადრაკე, საერთაშორისო ოსტატი მალხაზ სულაშვილი და ქალიშვილი მარიამი.
არის საერთაშორისო დიდოსტატი (2007), კაცთა შორის საერთაშორისო ოსტატი (2009). 16 - წლამდელთა შორის მსოფლიო ჩემპიონი (2004), ევროპის გუნდური პირველობის ვერცხლის პრიზიორი (2009), საჭადრაკო ოლიმპიადის ბრინჯაოს პრიზიორი (თავის დაფაზე მცირე ბრინჯაოს მედალი, (2010), მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2011), ევროპის საკლუბო ჩემპიონატის გამარჯვებული კლუბ "ბათუმის შემადგენლობაში (თავის დაფაზე ბრინჯაოს მედალი, (2017).
საპრიზო ადგილები
მეორე ადგილი - ქალთა შორის ევროპის გუნდური ჩემპიონატი (2017), (კრეტა, საბერძნეთი);
მესამე ადგილი - ქალთა შორის მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი (2017, (ხანტი-მანსიისკი, რუსეთი);
მეორე ადგილი - ქალთა შორის ევროპის გუნდური ჩემპიონატი (2009, ნოვი სადი, სერბეთი);
მესამე ადგილი - ქალთა შორის ევროპის ჩემპიონატი (2015), (რეიკიავიკი, ისლანდია);
პირველი ადგილი - ქალთა შორის მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი (2015), (ჩენდუ, ჩინეთი);
მესამე ადგილი - ქალთა შორის მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი (2011), (მარდინი, თურქეთი);
მესამე ადგილი - ქალთა XXIV საჭადრაკო ოლიმპიადა (2010, (ხანტი-მანსიისკი, რუსეთი).
რესურსები ინტერნეტში
ქართული სპორტის სტატისტიკა
Grand Prix site
სქოლიო
ქართველი მოჭადრაკეები
ჭადრაკის დიდოსტატები
დაბადებული 1 ივნისი
დაბადებული 1988
თელავის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
თელავში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ბახფანდაგი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბახფანდაგი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ბახფანდაგი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბახფანდაგი — მთა საქართველოში
ბახფანდაგი — უღელტეხილი საქართველოში
Národní třída (Prague Metro)

Národní třída (Prague Metro)
Národní třída ("Avenue of the Nation") is a Prague Metro station on Line B. The station has two exits, one to Spálená street where it connects to the tram network and other to M. D. Rettigové street, using a pair of lifts. The station was opened on 2 November 1985, as part of the inaugural section of Line B between Sokolovská and Smíchovské nádraží.
The station was closed between July 2012 and June 2014 due to construction of a new shopping and business centre called Quadrio. Trains only passed through the station without stopping.
Characteristics
Národní třída is a pylon type metro station with three supports.
References
See also
Národní třída
Prague Metro stations
Railway stations opened in 1985
1985 establishments in Czechoslovakia
Railway stations in the Czech Republic opened in the 20th century
Buchivacoa Municipality

Buchivacoa Municipality is a municipality in Falcón State, Venezuela.
Municipalities of Falcón
სტაფილო

სტაფილო — მცენარის გვარი ქოლგოსანთა ოჯახისა. ორწლოვანი, იშვიათად ერთ- ან მრავალწლოვანი მცენარეა. აქვს მრავალგზის ფრთისებრ განკვეთილი ფოთლები.
ცნობილია სტაფილოს 60-მდე სახეობა. უფრო გავრცელებულია ორწლოვანი მცენარე — კულტურული სტაფილო, რომელიც იყოფა სასუფრე და საკვებ სტაფილოდ. სტაფილო პირველ წელს ივითარებს ფოთლების როზეტსა და ძირხვენას, მეორე წელს — საყვავილე ღეროს. საკვები სტაფილოს ძირხვენა ხორციანია, ფერად თეთრი, ყვითელი ან მუქი იისფერი, ფორმით მომრგვალო-ცილინდრული, კონუსისებრი ან თითისტარისებრი; სიცივე და გვალვაგამძლეა; მოითხოვს ნეშომპალით მდიდარ ქვიშნარ და თიხნარ ნიადაგებს.
თესავენ ერთ მწკრივად ან ზოლებად. სასუფრე სტაფილო შეიცავს (საშუალო %-ობით) — 88,8 წყალს, 1,1 აზოტოვანნივთიერებებს, 0,2 ცხიმს, 9,2 ნახშირწყლებს, 0,7 ნაცარს; მდიდარია A, B, B2, PP ვიტამინებით; იყენებენ კულინარიაში. ცხოველთა საუკეთესო საკვებია. საქართველოში დარაიონებული ჯიშებია ნანტური, გორული, გერანდა და სხვა.
ლიტერატურა
ქოლგოსანნი
ბოსტნეული
Hindsiclava

Hindsiclava — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Ipiaú

Ipiaú is a city in Bahia, Brazil. The city is located at the confluence of the Contas River and the Água-Branca River (White-water River).
Ipiaú is bordered, in counterclockwise fashion, by Ibirataia and Jequié to the north, Aiquara and Jitaúna to the west, Ibirataia and Barra do Rocha to the east and Itagibá to the south.
The city is an important producer and exporter of cacao in Brazil.
It is the birthplace of notable Brazilians, such as Euclides Neto and Luiz Caldas.
References
Municipalities in Bahia
San Cristóbal Department

San Cristóbal Department
The San Cristóbal Department (in Spanish, Departamento San Cristóbal) is an administrative subdivision (departamento) of the province of Santa Fe, Argentina. It is located in the center-northwest of the province, limiting with the departments of Nueve de Julio and Vera in the north, San Justo in the east, and Las Colonias and Castellanos in the south; to the west it shares a short border with the province of Córdoba and a longer one with Santiago del Estero.
The department is the third largest in the province and has about 65,000 inhabitants. The head town is San Cristóbal (population 14,000). The municipalities and communes in the department total 32: Aguará Grande, Ambrosetti, Arrufó, Capivara, Ceres, Colonia Ana, Colonia Bossi, Colonia Dos Rosas y La Legua, Colonia Rosa, Constanza, Curupaity, Hersilia, Huanqueros, La Cabral, Colonia Clara, La Lucila, La Rubia, Las Avispas, Las Palmeras, Moisés Ville, Monigotes, Monte Oscuridad, Ñanducita, Palacios, Portugalete, San Cristóbal, San Guillermo, Santurce, Soledad, Suardi, Villa Saralegui, Villa Trinidad.
References
Inforama] - Municipalities of the San Cristóbal Department.
External links
Departments of Santa Fe Province
ვეტინები

ვეტინები — გერმანული სამეფო და სათავადო საგვარეულო, ამჟამად წარდგენილია უინძორის დინასტიის მიერ, რომელიც მართავს დიდ ბრიტანეთს, აგრეთვე ბელგიის მეფეების საქსენ-კობურგ-გოთური დინასტიის მიერ.
ვეტინების დინასტია შუა საუკუნეების გერმანულ სივრცეში 800 წელზე მეტხანს ბატონობდა; მისი წარმომადგენლების სახელები სამუდამოდაა ჩაწერილი საქსონიის ისტორიაში.
ლაიპციგის გაყოფის შემდეგ ვეტინებს ორი შტო ჰქონდათ: ერნესტინული და ალბერტინული.
რესურსები ინტერნეტში
ვეტინების სათავადო საგვარეულო
ვეტინების საგვარეულოს გენეალოგია
ვეტინები
საქსონიის ისტორია
ჰამიალი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჰამიალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჰამიალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჰამიალი — სოფელი აზერბაიჯანში, გობუსტანის რაიონში
ჰამიალი — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში
მიურიცის ეროვნული პარკი

მიურიცის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი გერმანიაში, მეკლენბურგ-წინა პომერანიის მხარის სამხრეთში, ბერლინსა და როსტოკს შორის. იშლება მიურიცის ტბის ნაპირთან.
პარკი 1990 წელს შეიქმნა და მისი ფართობი 318 კმ²-ია. ქალაქ ვარენის სიახლოვეს, მიურიცზეუმში, ვიზიტორებს შეუძლიათ ინფორმაცია მიიღონ ეროვნულ პარკზე.
გეოგრაფია
ეროვნული პარკი ორ განცალკევებულ ნაწილად იყოფა — მიურცად და სერაჰნად. პირველი, უფრო დიდი ნაწილი იშლება მიურიცის ტბის აღმოსავლეთ ნაპირიდან ქალაქ ნოიშტერლიცამდე. მეორე, უფრო პატარა ნაწილი ნოიშტერლიცის აღმოსავლეთით მდებარეობს. ლანდშაფტისათვის დამახასიათებელია დაბოლოებული მორენები, გადარეცხილი ვაკეები და დაბლობები. ტერიტორიის 65 % ტყითაა დაფარული, 12 % ტბებით, დარჩენილი ნაწილი კი ჭაობებსა და ტბორებს უჭირავს.
მიურცის ტბის ფართობი 118 კმ²-ია, ეროვნული პარკის ნაწილი მისი მხოლოდ აღმოსავლეთი ნაპირია.
ფლორა და ფაუნა
ეროვნულ პარკში გავრცელებულ ცხოველთა შორისაა კეთილშობილი ირემი, წერო, თეთრკუდა არწივი და ეგრეტი და ა. შ.
შეიძლება ითქვას, რომ ეროვნული პარკის ბუნება დაუზიანებელია. მრავლადაა გავრცელებული ღვია (Juniperus).
იხილეთ აგრეთვე
გერმანიის ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
http://www.nationalpark-mueritz.de
სქოლიო
გერმანიის ეროვნული პარკები
მეკლენბურგ-წინა პომერანიის დაცული ტერიტორიები
1990 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
1990 წელს დაარსებულები დასავლეთ გერმანიაში
ჭახათი (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი)

ჭახათი (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი)
ჭახათი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ჭახათი, დიდვაკე, ვარჯანაული, კეჭიეთი, კობალაური, ოხტომი, ტყემაკარავი, ხინოწმინდა). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 390 კაცი. მდებარეობს მდინარე კინტრიშის ხეობაში, ზღვის დონიდან 250 მ, ქობულეთიდან 17 კმ. სოფელში მოდის მინერალური წყალი. სოფელში ცხემვანას უბანში გამოვლენილია გოგირდწყალბადიანი ქლორიდულ-ჰიდროკარბონატული და ნატრიუმიან-კალციუმიანი მინერალური წყალი, დებეტი 43 000 ლ/დ. XVII საუკუნის შუიდან XVIII საუკუნის 70-იან წლებამდე წარმოადგენდა თავდგირიძეების საკუთრებას.
დემოგრაფია
ღირსშესანიშნაობა
სოფელში, ჭახათის მთაზე დგას ელიას ციხე.
კინტრიშაჰესი
2014 წელს სოფელში დაიწყო ჰიდროელექტროსადგურის, კინტრიშაჰესის მშენებლობა. პროექტს შპს „Hydro Development Company“ ახორციელებს და მისი სავარაუდო საინვესტიციო ღირებულება 10 მლნ ევროს აჭარბებს. ჰესი სამი ძირითადი კვანძისაგან შედგება: სათავე წყალმიმღები ნაგებობა, 1814 მეტრი სიგრძის სადერივაციო გვირაბი და საკუთრივ ჰესის შენობა. „კინტრიშაჰესის“ დადგმული სიმძლავრე 6 მგვტ, ხოლო წლიური გამომუშავება 38 მილიონი კვტ/სთ იქნება.
ლიტერატურა
სულიკო ლომჯარია, „სოფელო ჩემო“, გვ. 64 — თბილისი, „მერიდიანი“, 2012, ISBN 978-9941-10-560-9
სქოლიო
ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები