PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
აბა, დამაცადე!

აბა, დამაცადე! — საბჭოთა ანიმაციური სერიალი მგლისა და კურდღლის თავგადასავლებზე.
1969–1993 წლებში სტუდია „სოიუზმულტფილმმა“ გადაიღო 18 სერია ამ ციკლიდან. რეჟისორია ვიაჩესლავ კოტიონოჩკინი. როლებს ახმოვანებდნენ ანატოლი პაპანოვი (მგელი) და კლარა რუმიანოვა (კურდღელი). უკანასკნელი სერიები შექმნილი პაპანოვის გარდაცვალების შემდეგ, მისი ხმის ჩანაწერებიდან ამონაკრეფის მიხედვით. 2005 წელს სტუდია Christmas Films-ში ანატოლი პაპანოვის შვილმა ალექსეი პაპანოვმა გადაიღო „აბა, დამაცადე!“-ს მე-19 და მე-20 სერია.
ეპიზოდების სია
ძირითადი გამოშვებები
გამოშვება 1. ქალაქში და სანაპიროზე (1969)
გამოშვება 2. ქალაქის პარკში (1970)
გამოშვება 3. გზაზე (1971)
გამოშვება 4. სტადიონზე (1971)
გამოშვება 5. ქალაქში (1972)
გამოშვება 6. სოფელში (1973)
გამოშვება 7. გემზე (1973)
გამოშვება 8. ახალი წელი (1974)
გამოშვება 9. ტელესტუდიაში (1976)
გამოშვება 10. მშენებლობაზე (1976)
გამოშვება 11. ცირკში (1977)
გამოშვება 12. მუზეუმში (1978)
გამოშვება 13. ოლიმპიადა '80 (1980)
გამოშვება 14. ტექნიკოსების სახლი (1984)
გამოშვება 15. დასვენების სახლი (1985)
გამოშვება 16. ზღაპარში (1986)
გამოშვება 17. კუნძულზე (1993)
გამოშვება 18. სუპერმარკეტი (1993)
გამოშვება 19. კურორტზე (2005)
გამოშვება 20. აგარაკზე (2006)
გამოშვება 21. ოფისში (2007)
დამატებითი გამოშვებები
ტელეგამოშვება 1 (1980)
ტელეგამოშვებები 2-3 (1981)
საახალწლო გამოშვება (2012)
3D (2020)
ეპიზოდის სტრუქტურა
ყოველი ეპიზოდი, რომელიც 10 წუთამდე გრძელდება, იწყება „სოიუზმულტფილმის“ სატიტულო კადრით, რომელსაც მიჰყვება მოკლე სიუჟეტი, რომლის ბოლოს ან მგელი უყვირის კურდღელს ფრაზას „აბა, დამაცადე!“, ან თავად სერიალის სახელწოდება ჩნდება სატიტულო კადრის სახით. აგრეთვე იწერება ეპიზოდის ნომერი, რასაც მიჰყვება ტიტრები. ახალ ეპიზოდებში შესავალში იწერება როგორც „სოიუზმულტფილმი“, ასევე „სტუდია 13“ (ეპიზოდები 17 და 18). „Christmas Films“ და „Пятёрочка“ იწერება მე-19 და მე-20 ეპიზოდების დასაწყისში.
ტიტრების სექცია ანიმაციის გარეშე არის შესრულებული და მხოლოდ ტექსტს შეიცავს. მას მიჰყვება სერიალის მთავარი თემა.
ძირითადი სიუჟეტი ასევე მთავრდება ფრაზით „აბა, დამაცადე!“.
რესურსები ინტერნეტში
საიტზე Animator.ru
„აბა, დამაცადე!“, ანუ სირბილი უძრაობის ფონზე - სერიალის მოკლე ისტორია
(„სოიუზმულტფილმის“ ოფიციალური არხი)
სსრკ-ის ანიმაციური სერიალები
ანიმაციური ფილმების სერიები
გამოგონილი მგლები
გამოგონილი კურდღლები
1960-იანების საბჭოთა ტელესერიალები
1970-იანების საბჭოთა ტელესერიალები
1980-იანების საბჭოთა ტელესერიალები
1990-იანების რუსული ტელესერიალები
2000-იანების რუსული ტელესერიალები
2006 წლის წელს დასრულებული რუსული ტელესერიალები
რუსული ანიმაციური ფილმები
რუსული საბავშვო ტელესერიალები
რუსული ანიმაციური ტელესერიალები
1969 წელს დაწყებული ტელესერიალები
სოიუზმულტფილმი
ლეთა

ლეთა — უღელტეხილი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში, ჯავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭის ქედზე, მდინარეების ჯეჯორისა (რიონის მარცხენა შენაკადი) და ფაწის (დიდი ლიახვის მარჯვენა შენაკადი) წყალგამყოფზე. სიმაღლე 3001 მ. მიდამო შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით. აკავშირებს სოფლებს ყემულთასა და ლეთას.
ლიტერატურა
შიდა ქართლის მხარის უღელტეხილები
სან-მარიანო (ისაბელა)

სან-მარიანო (ისაბელა)
სან-მარიანო (ოფიციალურად სან-მარიანოს მუნიციპალიტეტი) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 60 124 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 36 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines
San Mariano at the Isabela Government Website
Local Governance Performance Management System
Philippine Census Information
Municipality of San Mariano
San Mariano Website
სქოლიო
ისაბელას მუნიციპალიტეტები
Lourdes, Norte de Santander

Lourdes, Norte de Santander
Lourdes is a Colombian municipality and town located in the department of North Santander.
References
Government of Norte de Santander - Lourdes
Lourdes official website
Municipalities of the Norte de Santander Department
ვალტერ სანაია

ვალტერ სანაია (დ. 24 სექტემბერი, 1925, ოჩამჩირე, აფხაზეთის სსრ, ამიერკავკასიის სფსრ — გ. 29 ოქტომბერი, 1999, მოსკოვი, რუსეთი) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, მეკარე. საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1946).
ბიოგრაფია
იცავდა სოხუმის „დინამოს“, თბილისის „დინამოს“, მოსკოვის „დინამოსა“ და ბაქოს „ნეფტიანიკის“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ბრინჯაოს პრიზიორი (1946) თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1949), ვიცე-ჩემპიონი (1950), ბრინჯაოს პრიზიორი (1952) და საბჭოთა კავშირის თასის გათამაშების (1950) ფინალისტი მოსკოვის „დინამოს“ შემადგენლობაში.
ორჯერ იყო დასახელებული საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში.
თბილისის „დინამოს“ ძირითად შემადგენლობაში საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ფარგლებში პირველად 1945 წლის 13 მაისს, საკავშირო პირველობის მე-8 ტურის კალენდარულ მატჩში, ლენინგრადის „დინამოს“ წინააღმდეგ გამოვიდა მინდორზე. შეხვედრა თბილისის „დინამოს“ სტადიონზე გაიმართა და მას 30 ათასი ფეხბურთის გულშემატკივარი დაესწრო. დინამოელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: ვალტერ სანაია, გრიგოლ გაგუა, ბორის ფროლოვი, არჩილ კიკნაძე, მიხეილ ბერძენიშვილი, გრიგოლ ჭელიძე, გაიოზ ჯეჯელავა, გიორგი ანთაძე, ვიქტორ პანიუკოვი, ვიქტორ ბერეჟნოი და ავთანდილ ღოღობერიძე. დაპირისპირება ვიქტორ პანიუკოვის დუბლის წყალობით თბილისელთა გამარჯვებით, ანგარიშით — 2–1 დამთავრდა.
ვალტერ სანაია 74 წლის ასაკში, 1999 წლის 29 ოქტომბერს გარდაიცვალა. დაკრძალულია მოსკოვში, ტროეკუროვის სასაფლაოზე.
მიღწევები
საკლუბო
დინამო თბილისი
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1946
დინამო მოსკოვი
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი
ჩემპიონი: 1949
ვიცე-ჩემპიონი: 1950
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1952
საბჭოთა კავშირის თასი
ფინალისტი: 1950
ინდივიდუალური
№2: 1950
№3: 1952
საინტერესო ფაქტები
2015 წლის 24 სექტემბერს ბორის პაიჭაძის სახელობის სტადიონზე „დინამო-არენა“ ვალტერ სანაიას 90 წლისადმი მიძღვნილი საღამო გაიმართა. ფეხბურთელის იუბილე დამსწრე საზოგადეობას მიულოცეს აფხაზეთის მთავრობის თავმჯდომარის მოვალეობის შემსრულებელმა ვახტანგ ყოლბაიამ, ვეტერანმა ფეხბურთელებმა და ვალტერ სანაიას მეგობრებმა. ღონისძიება ოჩამჩირელების კავშირის „ერთობის“ ორგანიზებით გაიმართა.
ბიბლიოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ციფრული ფოტომატიანე „ივერიელი“
კომენტარები
სქოლიო
დაბადებული 1925
დაბადებული 24 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1999
გარდაცვლილი 29 ოქტომბერი
ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი ფეხბურთელები
საბჭოთა ფეხბურთელები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
სოხუმის დინამოს ფეხბურთელები
თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
მოსკოვის დინამოს ფეხბურთელები
ბაქოს ნეფთჩის ფეხბურთელები
ტროეკუროვის სასაფლაოზე დაკრძალულები
ღაღანიძე

ღაღანიძე
საკუთარი სახელი ღაღანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
გიორგი ღაღანიძე — რუსეთის იმპერიის არმიის პოლკოვნიკი
ლუკა ღაღანიძე — სპორტსმენი (ფარიკაობა)
ჯემალ ღაღანიძე — კინოსა და თეატრის მსახიობი
ქართული გვარები
ვენეტები და პრასინები

ვენეტები და პრასინები — მთავარი საცირკო პარტიები (დიმები) ბიზანტიის ქალაქებში; ანტიკური რომის მსგავსად, ცირკსა და იპოდრომებზე იმართებოდა შეჯიბრებები (უმთავრესად ცხენოსნობაში) და საცირკო წარმოდგენები. „გულშემატკივრები“ ქმნიდნენ პარტიებს, რომლებიც მეეტლეების სამოსის ფერის მიხედვით იღებდნენ სახელწოდებას. მაგ., ვენეტები იყვნენ „ცისფერები“, პრასინები „მწვანეები“. დიმებს ჰყავდათ არჩევითი ხელმძღვანელობა, მოსამსახურეთა, მეეტლეთა და მსახიობთა საკუთარი შტატი, ცხენები, ჰქონდათ სახლები და ფულადი სახსრები. თავდაპირველად დიმები სპორტული ორგანიზაციები იყო, IV საუკუნის დასასრულიდან თავისებურ პოლიტიკურ პარტიებად გადაიქცა. დიმებს შორის (სულ 4 იყო) ყველაზე მნიშვნელოვანი (ერთმანეთთან მოქიშპე) ვენეტები და პრასინები იყვნენ. ვენეტების სათავეში იდგნენ ცენტრალიზაციის, ბიუროკრატიული მმართველობისა და მართლმადიდებლობის მომხრე წარჩინებული დიდებულები. პრასინებს კი სავაჭრო-ხელოსნური წრეების ზედა ფენა განაგებდა, რომელიც მოითხოვდა ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების გაძლიერებას და თანაუგრძნობდა მონოფიზიტებს. V საუკუნის დასაწყისიდან ამ პარტიებს მილიციის საკუთარი რაზმების ჩამოყალიბებისა და ადგილობრივ თვითმმართველობაში მონაწილეობის უფლება მისცეს. V საუკუნის დასასრულს და VI საკუნეში ვენეტებსა და პრასინებს შორის ბრძოლა გამწვავდა. ხშირად ამ პარტიების დაბალი ფენები ერთიანდებოდნენ და მთავრობის წინააღმდეგ გამოსვლებს აწყობდნენ (აჯანყება „ნიკე“ 532 წელს). VIII საუკუნისთვის ვენეტებმა და პრასინებმა პოლიტიკური მნიშვნელობა დაკარგეს.
ლიტერატურა
ბიზანტიის ისტორია
Megadeth

Megadeth — 1983 წელს დაარსებული ამერიკული თრეშ მეტალ ჯგუფი ლოს-ანჯელესიდან, კალიფორნია. ჯგუფი დააარსეს ვოკალისტმა და გიტარისტმა დეივ მასტეინმა და ბასისტმა დევიდ ელეფსონმა მასტეინის მეტალიკიდან წამოსვლის შემდეგ. დაარსებიდან დღემდე ჯგუფმა გამოუშვა თექვსმეტი სტუდიური და ხუთი საკონცერტო ალბომი, აგრეთვე ორი EP, 44 სინგლი, ოცდაცამეტი მუსიკალური ვიდეო და ექვსი კომპილაციური ალბომი.
როგორც ამერიკული თრეშ მოძრაობის ერთ-ერთმა პიონერმა, Megadeth-მა მოიპოვა საერთაშორისო დიდება 80-იან წლებშივე და შეყვანილი იქნა თრეშ მეტალის დიდ ოთხეულში, მეტალიკის, სლეიერის და ანთრაქსის გვერდით, რომლებიც პასუხს აგებდნენ თრეშ მეტალის შექმნაზე, პოპულარიზაციასა თუ განვითარებაზე. ჯგუფმა ბევრი წევრი გამოიცვალა მასტეინის ალკოჰოლისა და ნარკოტიკებზე დამოკიდებულობის გამო. დაარსებიდან დღემდე მუდმივი წევრები მხოლოდ მასტეინი და ელეფსონი არიან. მიუხედავად ამ სირთულეებისა, ჯგუფმა შეძლო გამოეშვა ოქროსა და პლატინის ალბომები, მათ შორის პლატინის Rust in Peace 1990 წელს და გრემზე ნომინირებული მულტი-პლატინის Countdown to Extinction 1992 წელს. Megadeth დაიშალა 2002 წელს მასტეინის ნერვების და მარცხენა მხარის დაზიანების გამო, თუმცა აქტიური ფიზიო-თერაპიის კურსის შემდეგ მასტეინი გამოჯანმრთელდა და კვლავ შეკრიბა ჯგუფი 2004 წელს. მას მერე გამოუშვეს ალბომები: The System Has Failed და United Abominations (2007 წელს); ალბომები ბილბორდ 200-ში მე-18 და მერვე ადგილებზე მოხვდნენ. 2009 წლის 15 სექტემბერს ჯგუფმა გამოუშვა მეთორმეტე სტუდიური ალბომი Endgame, რომელმაც ბილბორდის საუკეთესო ალბომების ჩარტში მეცხრე ადგილი დაიკავა.
ჯგუფს 40-წლიანი აქტიურობის განმავლობაში 24 ოფიციალური წევრი ჰყავდა, თუმცა მასტეინი ყოველთვის რჩებოდა წამყვან ძალად და სიმღერების მთავარ ავტორად.
დისკოგრაფია
Killing Is My Business... and Business Is Good! (1985)
Peace Sells... but Who's Buying? (1986)
So Far, So Good... So What! (1988)
Rust in Peace (1990)
Countdown to Extinction (1992)
Youthanasia (1994)
Cryptic Writings (1997)
Risk (1999)
The World Needs a Hero (2001)
The System Has Failed (2004)
United Abominations (2007)
Endgame (2009)
Thirteen (2011)
Super Collider (2013)
Dystopia (2016)
The Sick, the Dying… and the Dead! (2022)
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკული როკ-ჯგუფები
1980-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები
1990-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები
2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები
2010-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები
თრეშ მეტალ ჯგუფები
სპიდ მეტალ ჯგუფები
2002 წელს დაშლილი ჯგუფები
1983 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფები
Göydəlləkli

Göydəlləkli (also, Gey-Dellekli and Gëydellyakli) is a village and municipality in the Agsu Rayon of Azerbaijan. It has a population of 557. It has a semi-arid climate prevailing, with limited rainfall. The highest average temperature is observed in July at 36°C and the coldest is 8°C in January.
References
Populated places in Agsu District
Gribova

Gribova (formerly Nădușita and Nădușița) is a village in Drochia District, Moldova. At the 2004 census, the commune had 2,175 inhabitants.
References
Villages of Drochia District
Soroksky Uyezd
Soroca County (Romania)
ათ-ბაში (სოფელი)

ათ-ბაში (სოფელი)
ათ-ბაში — სოფელი ყირგიზეთში, ნარინის ოლქში, ათ-ბაშის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქალაქ ნარინიდან ჩრდილოეთით დაახ. 35 კმ-ში. 2009 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა შეადგენს 10 764 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
World Gazetteer: Kyrgyzstan – World-Gazetteer.com
სქოლიო
ნარინის ოლქის დასახლებული პუნქტები
დავით საღირაშვილი

დავით საღირაშვილი
დავით (დათიკო) ალექსის ძე საღირაშვილი (დ. 15 იანვარი, 1887, თბილისი, — გ. 1962, ვაშინგტონი, დაკრძალულია საფრანგეთში, ლევილის სასაფლაოზე) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, სოციალ-დემოკრატი, პუბლიცისტი. 1922 წლიდან პოლიტიკური ემიგრანტი.
ბიოგრაფია
ახალგაზრდობიდანვე ჩაბმული იყო მუშათა მოძრაობაში. მოხალისედ მონაწილეობდა 1909-1910 წლების ირანის რევოლუციაში. რევოლუციური საქმიანობისთვის რამდენჯერმე იყო დაპატიმრებული და გადასახლებული. 1913 წელს პატიმრობიდან განთავისუფლებული დაბრუნდა თბილისში და კვლავ ჩაება პოლიტიკურ საქმიანობაში. ვლ. ახმეტელთან და ლ. დარჩიაშვილთან ერთად დააარსა სოციალ–დემოკრატიული მიმართულების გაზეთი „ფიქრი“ (1913–1914). 1914 წელს კვლავ დააპატიმრეს და მალევე პოლიციის მეთვალყურეობის ქვეშ გადაასახლეს ხარკოვში, სადაც შევიდა უნივერსიტეტში ეკონომიკურ ფაკულტეტზე. 1915 წელს სტუდენტთა მღელვარებაში მონაწილეობის გამო ისევ დააპატიმრეს და გაასახლეს ჯერ ბელგოროდში, შემდეგ ცარიცინში. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ აირჩიეს ცარიცინის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს თავმჯდომარედ. 1918 წელს დაბრუნდა საქართველოში. არჩეული იყო სახალხო გვარდიის მთავარი შტაბის წევრად (მეთაურის მოადგილე). 1920 წელს, გრიგოლ ურატაძესთან ერთად, მონაწილეობდა რუსეთ-საქართველოს სამშვიდობო მოლაპარაკებებში, რომელიც 7 მაისის მოსკოვის ხელშეკრულების ხელმოწერით დასრულდა.
1921 წელს საქართველოს ძალადობრივი გასაბჭოების შემდეგ საღირაშვილი ემიგრაციაში არ წასულა. საბჭოთა ხელისუფლებამ დააპატიმრა და მეტეხის ციხეში 16-თვიანი პატიმრობის შემდეგ, 1922 წელს, 61 სხვა პატიმართან ერთად უცხოეთში გაასახლა. ცხოვრობდა გერმანიაში. 1927 წლიდან უპარტიო იყო. ემიგრაციაში ეწეოდა ლიტერატურულ საქმიანობას. წერდა ქართულ, რუსულ და გერმანულ ენებზე. აქტიურად თანამშრომლობდა ემიგრანტულ პრესასთან. იყო 1923 წელს ბერლინში გამოცემულ ჟურნალ „საქართველოს მოამბის“ ტექნიკური რედაქტორი. II მსოფლიო ომის შემდეგ ერთხანს ცხოვრობდა ავსტრიაში, იტალიასა და ესპანეთში. 1957-1958 წლებში მიუნხენში არჩილ მეტრეველთან ერთად გამოსცემდა გაზეთს „სამშობლოს განთავისუფლებისათვის“. სიცოცხლის ბოლო წლები ამერიკის შეერთებულ შტატებში გაატარა. ცოლად ჰყავდა წარმოშობით ფინელი ალმა საირანენი. მათი შთამომავლები ვაშინგტონსა და მიუნხენში ცხოვრობენ.
ლიტერატურა
შარაძე, გურამ. ქართული ემიგრანტული ჟურნალისტიკის ისტორია. ტ. 1. - თბ., 2001. - გვ. 630–632.
რესურსები ინტერნეტში
დავით საღირაშვილი. „ქართველები უცხოეთში. ბიოგრაფიები და მოღვაწეობა“. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა.
დაბადებული 15 იანვარი
დაბადებული 1887
გარდაცვლილი 1962
თბილისში დაბადებულები
ქართველი პოლიტიკოსები
ქართველი ემიგრანტები
ქართველი პუბლიცისტები
საქართველოს სახალხო გვარდიის წევრები
ლევილის სასაფლაოზე დაკრძალულები
ზემო ერკეთი

ზემო ერკეთი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, ერკეთის თემის ცენტრი (სოფლები: ზემო ერკეთი, ქვემო ერკეთი, ზემო ონჭიქეთი, ქვემო ონჭიქეთი, შუბანი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 360 მ. ჩოხატაურიდან 8 კმ., საჯავახოს რკინიგზის სადგურიდან 27 კმ. სოფელში დგას საჯარო სკოლა.
ერკეთის ეკლესია
სოფელში მდებარეობს IX საუკუნის დარბაზული ტიპის ეკლესია. ეკლესიაში შემორჩენილი არის IX საუკუნის კარი და ფრესკები. ამჟამად მოქმედებს დედათა მონასტერი.
ერკეთის ციხე
სოფელში შემორჩენილია ციხის ნანგრევები. გადმოცემის თანახმად ციხე ზარზმიდან გადმოსული სამი ძმის აშენებული იყო. ძმებმა სოფელ ხევში დაამზადეს ასაშენებელი ქვები. 4 კილომეტრზე ხალხი იყო გადაჭიმული და ერთმანეთს ხელიდან ხელში აძლევდნენ ქვას. ბევრი კვდებოდა. პირველად ქვის პირველი ამღები მომკვდარა. ერთი ძმა დაბრუნდა ზარზმას, ზოგი ამბობდა ქობულეთში წავიდაო, მეორე ხევში წასულა, ელიე რომელსაც ერქვა. სწორედ იმ ელიეს ნაშიერია ახლანდელი ხევში მცხოვრები ელიეშვილები. დავითი დარჩენილა ერკეთში მგალობლად, სწორედ ამ მგალობლიშვილის შთამომავლების ეზოშია ამჟამად ციხის ნანგრევები. გადმოცემით, თამარ მეფე შესაძლოა ამ ციხეში იყოს დამარხული.
მოსახლეობა
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 216 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ფრანგები

ფრანგები (ფრანგ. les Français) — ხალხი, საფრანგეთის ძირითადი მოსახლენი. ცხოვრობენ აგრეთვე საფრანგეთის სამფლობელოებში, ჩრდილოეთ აფრიკაში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში (600 ათ.), იტალიაში (300 ათ.), ბელგიაში (120 ათ.). ანთროპოლოგიურად ევროპეიდული რასის სხვადასხვა ტიპებს მიეკუთვნებიან. ფრანგების მთავარი ეთნოკომპონენტი იყო გალების კელტური ტომი, რომელიც შეერია ფრანკებს, ბურგუნდებსა და სხვა გერმანულ ტომებს. საფრანგეთში ჩამოყალიბდა 2 მონათესავე ეთნოერთობა — ჩრდილო-ფრანგული და სამხრეთ-ფრანგული (ანუ პროვანსული, ოქციტანური).
სახელები: თვითწოდება — Français
საერთო რაოდენობა: 47.5 მლნ.
ენა: ფრანგული.
მორწმუნეები: კათოლიკეები.
მთავარი ენა
ძირითადი ენა — ფრანგული.
ფრანკოფონები (ფრანგულად მალაპარაკენი) უმცირესობები სხვა ქვეყნებში (მაგალითად, ვალონები ბელგიაში ან შვეიცარიელები), ფრანგებად არ ითვლებიან.
რესურსები ინტერნეტში
აღმოაჩინე საფრანგეთი
უხეში ფრანგული მითი
ფრანგული კულტურა
INSEE - Institut National de la Statistique et des Études Économiques - ოფიციალური სტატისტიკა
CIA მსოფლიო ფაქტები. 2005
აშშ -ს სახელმწიფო დეპარტამენტი. 2005
მსოფლიოს ხალხები
ბელორეცკი

ბელორეცკი — ქალაქი ბაშკირეთში. მდებარეობს დედაქალაქ უფადან 245 კილომეტრში, მდინარე ბელაიაზე. 2010 წლის აღწერის მიხედვით მისი მოსახლეობაა - 68,806 ადამიანი.
ადმინისტრაციული და მუნიციპალური სტატუსი
ქალაქი წარმოადგენს ბელორეცკის რაიონის ადმინისტრაციულ ცენტრს, მიუხედავად იმისა, რომ ის არ არის მისი ნაწილი. ადმინისტარციული თვალსაზრისით ის წარმოადგენს ფედერალური მნიშვნელობის ქალაქს, რა სტატუსიც რაონს უროლდება. როგორც მუნიციპალური ერთეული ის შედის ბელორეცკის მუნიციპალურ რაიონში, როგორც ბელორეცკის ურბანული დასახლება.
რელიგია
ქალაქის ყველაზე მსხვილ რელიგიურ კონცეფციას წარმოადგენს მართლმადიდებლობა, მეორე ისლამია.
კლიმატი
ქალაქში საშუალო ტემპერატურა წარმოადგენს 2,4 °C-ს. ჰაერის ტენიანობა - 68,5 %. ქარის საშუალო სიჩქარე - 3,8 მ/წ.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Статья в Башкирской энциклопедии
Официальный сайт муниципального района Белорецкий район Республики Башкортостан
Фотоальбом "Белорецк перестроечный"
ბაშკირეთის ქალაქები
Cerapachys lamborni

Cerapachys lamborni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Aiguille Verte

Aiguille Verte
The Aiguille Verte, which is French for "Green Needle", is a mountain in the Mont Blanc massif in the French Alps.
It was first climbed on 29 June 1865 by Edward Whymper, Christian Almer and Franz Biner, a fortnight before the fateful first ascent of the Matterhorn. Whymper was unable to climb with his usual guide, Michel Croz, who had to wait for a client in Chamonix. As a result, Whymper hired the services of Christian Almer, who had been with Alfred Wills on the Wetterhorn in 1854. Whymper describes the push for the summit:
The second ascent was by Charles Hudson, T. S. Kennedy and Michel Croz via the Moine ridge. The first woman to climb the Aiguille Verte was Lucy Walker in 1870. The first solo ascent of the Arête Sans Nom was accomplished by Nicolas Jaeger in 1972.
Incidents
There have been a number of incidents where climbers have been killed or gone missing during climbing Aiguille Verte. The body of Patrice Hyvert, a French climber who went missing on 1 March 1982, was found on 9 July 2014.
See also
References
External links
Aiguille Verte on SummitPost.org
Gallery
Alpine four-thousanders
Mountains of the Graian Alps
Mountains of Haute-Savoie
Mont Blanc massif
Quercus austrina

Quercus austrina — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში.
იხილეთ აგრეთვე
მუხა
რესურსები ინტერნეტში
მუხა
ესპირიტუ-სანტო

ესპირიტუ-სანტო (წმინდა სული, ზოგჯერ უბრალოდ ეძახიან სანტოს) — სიდიდით ყველაზე დიდი კუნძული ვანუატუს შემადგენლობაში. ფართობი — 3955,5 კმ². მოსახლეობა — 39 601 ადამიანი (2009). შედის არქიპელაგ ახალი ჰებრიდების შემადგენლობაში წყნარი ოკეანის მელანეზიის რეგიონში. პროვინცია სანმის ძირითადი ნაწილი.
ესპირიტუ-სანტოს სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე მდებარე ქალაქი ლუგანვილი — სიდიდით მეორე ქალაქია ვანუატუში და პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია. ავტოგზები მიემართებიან ლუგანვილიდან ჩრდილოეთით და დასავლეთით მაგრამ კუნძულის დიდი ნაწილი შორსაა მცირე საგზაო ქსელიდან.
გეოგრაფია
კუნძულის უმაღლესი წერტილია — მთა ტაბვემასანა (1879 მეტრი) კუნძულის ცენტრალური ნაწილის დასავლეთით, ეს მთა ამავდროულად მთელი ქვეყნის უმაღლესი წერტილია.
ისტორია
პორტუგალიელმა მკვლევარმა, ესპანეთის ქვეშევრდომმა, პედრო ფერნანდეს კიროსმა 1606 წელს დააარსა დასახლება ბიგ-ბეის უბეში კუნძულის ჩრდილოეთ მხარეს. ესპირიტუ-სანტომ მიიღო თავისი სახელი კიროსისგან, რომელმაც მთლიან კუნძულთა ჯგუფს უწოდა ავსტრალია-დე-ესპირიტუ-სანტო.
მეორე მსოფლიო ომის ბოლო ეტაპების დროს კუნძული იყო აშშ-ის ბაზა და იქ თავმოყრილი იყო სამხედრო მომარაგება, აეროდრომი და დახმარების ბაზა.
1980 წლის მაისსა და აგვისტოს შორის კოლონიალურ ახალ ჰებრიდებზე საერთო ბრიტანულ-ფრანგული კონდომინიუმიდან დამოუკიდებელ ვანუატუს რესპუბლიკაზე ხელისუფლების გადაცემის დროს კუნძული იყო აჯანყების ადგილი. ჯიმი სტივენსის მოძრაობა «ნაგრიამელმა» კუნძული ესპირიტუ-სანტო გამოაცხადა დამოუკიდებლად ახალი სახელმწიფოსაგან. გამოცხადდა ვემერანას რესპუბლიკა. ყოფილი ფრანგულ-ბრიტანული ადმინისტრაცია და შეიარაღებული ძალები თვითგამოცხადებულ რესპუბლიკას შეხვდნენ ინდიფერენტულად. ამასთან დაკავშირებით ვანუატუს მთავრობამ დახმარება სთხოვა პაპუა-ახალ გვინეას, მისი სამხედრო ძალები შევიდნენ კუნძულზე და აღადგინეს ცენტრალური ხელისუფლება.
რელიგია
ესპირიტუ-სანტოს მოსახლეობის უმრავლესობა — ქრისტიანია. კუნძულზე ყველაზე დიდი საეკლესიო თემებია — ვანუატუს პრესვიტერიანული ეკლესია, კათოლიკური ეკლესია და მელანეზიის ეკლესია (ანგლიკანური). აქტიურობას ასევე გამოხატავენ აპოსტოლური ეკლესია, ქრისტეს ეკლესია და მეშვიდე დღის ადვენტისტები. მაგრამ არსებობენ სოფლის ბევრი მაცხოვრებლები, რომლებიც ჯერ კიდევ მისდევენ კერპთაყვანისმცემლობას.
ეკონომიკა
ადგილობრივი მოსახლეობისთვის შემოსავლის წყაროა არაქისის მოყვანა, სოფლის მეურნეობით დასაქმება, თევზჭერა და ტურისტული ინდუსტრია.
დღეისათვის ესპირიტუ-სანტო, ახლომდებარე წყლებში ჩაძირული გემების რაოდენობის და რიფების მეშვეობით, ტურიზმის, კერძოდ დაივინგის პოპულარული ობიექტია. აქ ასევე არსებობს ცნობილი პლაჟი შამპან-ბიჩი, ტურისტებში საკმაოდ პოპულარული, გამოირჩევა ვარდისფერი ქვიშით და გამჭვირვალე წყლით. კუნძულის დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს ბევრი გამოქვაბული. კრუიზერული ლაინერები ხშირად ჩერდებიან ლუგანვილში.
თანამედროვე პრობლემები
დღეისათვის კუნძულზე მთავარი პრობლემაა — მალარია, ტუბერკულოზი, შიდსის ინფექციის ზრდადი მაჩვენებელი. ნარკოტიკების მოხმარების ფართედ გამოიყენება, სპირტიანი სასმელების მოხმარების ზრდა. ამას თან მოაქვს დანაშაულობების მაჩვენებლების ზრდა, განსაკუთრებით ქალებზე ძალადობის შემთხვევები.
რესურსები ინტერნეტში
ვანუატუს კუნძულები
სქოლიო
ვანუატუ
წყნარი ოკეანის კუნძულები
ოკეანეთის კუნძულები
ვანუატუს კუნძულები
გლინჟენი (შოლდენეშტის რაიონი)

გლინჟენი (შოლდენეშტის რაიონი)
გლინჟენი — სოფელი მოლდოვაში, შოლდენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 184 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 007 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
შოლდენეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
შოლდენეშტის რაიონის სოფლები
ვირაკოჩა

ვირაკოჩა — ყველაფრის საერთო ღმერთი ინკების მითოლოგიაში. თავდაპირველად ის იყო ინკების მთავარი ღვთაება, მაგრამ საპა ინკა პაჩაკუტიმ,ინკების უძლეველმა იმპერატორმა, ვირაკოჩას კულტი შეცვალა მზის ღმერთ ინტის კულტით, რომელიც საკმაოდ სწრაფად გავრცელდა მთელს იმპერიაში.
რესურსები ინტერნეტში
ლეგენდა ვირაკოჩაზე
ვირაკოჩა და ინკების წარმომავლობა
ინკების მითოლოგია
სარმიზეგეტუზა

სარმიზეგეტუზა — დაკიის მთავარი სამხედრო, რელიგიური და პოლიტიკური ცენტრი. დაკიის მეფეების, მათ შორის დეცებალის, რეზიდენცია. მდებარეობს რუმინეთის ქალაქ ორეშტიეს მახლობლად, სამხრეთ-დასავლეთ ტრანსილვანიაში, მთებში. ზღვის დონიდან 1 200 მეტრზე.
დაანგრიეს რომაულმა ძალებმა დაკიის ომების პერიოდში. 106 წელს აქ გაიმართა სარმიზეგეტუზის ბრძოლა, რომელიც გადამწყვეტი აღმოჩნდა ტრაიანე-დეცებალის 101-106 წლების ომის პერიოდში. ქალაქის განადგურების შემდეგ მისგან 50 კმ-ში დააარსეს რომაული დაკიის ახალი დედაქალაქი ულპია-ტრაიანა.
1999 წელს ციხესიმაგრე შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში, როგორც დაკიის ციხესიმაგრეების ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილი.
რესურსები ინტერნეტში
Cetățile dacice din Munții Orăștiei - Sarmizegetusa Regia
Photo Gallery of Sarmizegetusa Regia
Photo Gallery of The Dacian Fortress
The Dacian Fortresses of the Orastie Mountains
The Dacians - pictures of the fortresses in the Orastie Mountains
რუმინეთის არქეოლოგიური ძეგლები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები რუმინეთში
სტაროშახოვო

სტაროშახოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ერმეკეევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 419 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმეკეევოდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 32 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (83 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ერმეკეევოს რაიონის სოფლები
დედაბრიშვილი

დედაბრიშვილი
საკუთარი სახელი დედაბრიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
შიო დედაბრიშვილი — მწერალ შიო არაგვისპირელის ნამდვილის სახელი და გვარი
შიო დედაბრიშვილი — არქეოლოგი
ქართული გვარები