PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
რეტეზატის ეროვნული პარკი

რეტეზატის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი რუმინეთში. შეიქმნა ბუნებრივი ლანდშაფტების დაცვის მიზნით 1935 წელს. მდებარეობს სამხრეთ კარპატებში, რეტეზატის მასივზე. ფართობი 381 კმ². დამახასიათებელია ძველი გამყინვარების ნიშნები, რაც რელიეფში გამოიხატება ტროგების, ცირკების, მყინვარული ტბებისა და სხვათა სახით. გვხვდება მურა დათვი, მგელი, ფოცხვერი, ჩვეულებრივი მელა, კეთილშობილი ირემი, ევროპული შველი, გარეული ღორი; მაღალმთიანეთშია არჩვი და ალპური ზაზუნა, მდინარეების ნაპირზეა წავი. ორნითოფაუნას ქმნის მთის არწივი, ორბი, სოღო, მეთხილია, ზარნაშო და სხვა. ქვეწარმავლებიდან გვხვდება ჩვეულებრივი გველგესლა, ამფიბიებიდან ალპური ტრიტონი. მთიან ადგილებში იზრდება წიფელი, ნაძვი, სოჭი, არყი, ცირცელი. სუბალპურ სარტყელშია ფიჭვი. 1979 წელს პარკის ნაწილი გამოცხადდა იუნესკოს ბიოსფერულ ნაკრძალად.
რესურსები ინტერნეტში
რეტეზატის ეროვნული პარკის ოფიციალური საიტი
რუმინეთის ეროვნული პარკები
რობერტო პერეირა

რობერტო პერეირა
რობერტო მაქსიმილიანო პერეირა (დ. 7 იანვარი, 1991; სან-მიგელ-დე-ტუკუმანი, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად იჯარით ასპარეზობს ინგლისის პრემიერლიგის კლუბ „უოტფორდში“, ნახევარმცველის პოზიციაზე.
მიღწევები
იუვენტუსი
სერია A (2): 2014-15, 2015-16
იტალიის თასი (2): 2014-15, 2015-16
იტალიის სუპერთასი: 2015; ვერცხლის პრიზიორი: 2014
უეფას ჩემპიონთა ლიგა: ვერცხლის პრიზიორი: 2014-15
რესურსები ინტერნეტში
რობერტო პერეირა — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com
დაბადებული 7 იანვარი
დაბადებული 1991
არგენტინელი ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
იუვენტუსის ფეხბურთელები
უდინეზეს ფეხბურთელები
რივერ პლეიტის ფეხბურთელები
უოტფორდის ფეხბურთელები
ანდოასი

ანდოასი — ქალაქი პერუში, ლორეტოს რეგიონში, ეკვადორის საზღვართან ახლოს. რეგიონის დედაქალაქ იკიტოსიდან 696 კმ-ში. ქალაქი მდებარეობს ეკვატორიდან სამხრეთით 320 კილომეტრში.
რესურსები ინტერნეტში
ანდოასი
პერუს ქალაქები
Azerbaijan Tower

Azerbaijan Tower
The Azerbaijan Tower was a planned megatall skyscraper that had been intended to be constructed on the Khazar Islands, 25 km (16 mi) south of Baku, Azerbaijan.
Overview
The president of the Avesta Group of Companies, Ibrahim Ibrahimov, stated that the Azerbaijan Tower would rise to about with 189 floors.
The $2 billion tower was to have been the centerpiece of the Khazar Islands, a $100 billion city of 41 artificial islands that was to have spread 3,000 hectares over land reclaimed from the Caspian Sea. The city is being planned to house 1 million residents, contain 150 schools, 50 hospitals and daycare centers, numerous parks, shopping malls, cultural centers, university campuses, and a Formula 1 quality racetrack. All of these facilities are planned to be able to withstand up to magnitude 9.0 earthquakes. The city will be equipped with 150 bridges and a large municipal airport to connect the islands to the mainland.
Ibrahim told reporters that American, Turkish, Arab and Chinese investors have already shown their interest in the project that will be, in his words, like a "new Venice".
Construction on the Azerbaijan Tower was planned to begin in 2015 and be completed by around 2019. Later, this construction project was cancelled. The Khazar Islands are scheduled to be finished between 2020 and 2025. But taking into account the scope of the project, some specialists think it will be completed only after 2030.
See also
Jeddah Tower
Burj Khalifa
India Tower
References
External links
Avesta Concern English Homepage
Khazar Islands Homepage
Proposed skyscrapers
Towers in Azerbaijan
Proposed buildings and structures in Azerbaijan
იოტუნები

იოტუნები (Jötun) - სკანდინავიურ მითოლოგიაში გიგანტები გრიმტურსენების (იმირის შვილები) ოჯახიდან. იოტუნები ცხოვრობდნენ იოტუნჰეიმში, გამოირჩეოდნენ განსაკუთრებული ძალით და სიდიდით და იყვნენ ასთა მოწინააღმდეგები და ხალხის მტრები.
იოტუნების მეორე სახელია : გრიმტურსენები.
ისინი განასახიერებდნენ სტიქიურ ძალებს. მათი ნაწილი ცხოვრობდა ქვის მთებში, ითვლებოდა რომ გრიმტურსენებს ქვის თავი და გული აქვთ.
იოტუნების გარდა, ლეგენდებში მოხსენიებულნი არიან სხვა ტურსები(გიგანტები)
გიგანტ-იოტუნთა სია
ანგრბოდა - გიგანტი ქალი, რომელმაც ლოკე|ლოკესგან სამი ურჩხული დაბადა : იორმუნგანდი - ზღვის დიდი გველი,
ფენრირი - მგელი-გიგანტი და ცისფერ-თეთრი სიკვდილი - ჰელი.
ბაუგი - გილინიგის შვილი, გუტუნის უმცროსი ძმა. ბაუგი ოდინს დაეხმარა "პოეტური თაფლის" მოპოვებაში.
ბილეისტი - ლოკეს ძმა.
ბილინგი - რინდის მამა.
ვაფტრუნდირი - გიგანტი, რომელმაც ოდინს სიბრძნეში შეეჯიბრა.
გერდი - ფრეირის ცოლი.
გილინგი - გიგანტი, რომელიც მოკლული იქნა "პოეტური თაფლის" გამო ფიალიარის და გალიარის მიერ.
გიმირი - გიგანტი, რომელიც ტორი|ტორთან ერთად გაემგზავრა გველ იორმუნგანდის "დასაჭერად".
გიროკინი - გიგანტი ქალი, რომელმაც ასებს დაეხმარა ბალდრას გასასვენებელი გემის ზღვაზე გაშვებაში.
გრიდი - ქალი-გიგანტი. მან ოდინს ვაჟი, ვიდარი , გაუჩინა. ეხმარებოდა ტორს.
ლოკე - იოტუნი ცეცხლის ღვთაება. იგი მოუხმობს რაგნაროკს და სამყაროს დასასრულს.
მანი - მთვარის ღმერთი - ვარსკვლავების მმართველი.
მიმირი - იგდრასილის ფესვებთან არსებული სიბრძნის წყაროს ბრმა დარაჯი.
მოდგუდი - ქალი-გიგანტი, ჰელის მოსამსახურე.
მოკურკალფი - გრუნგნირუს დასახმარებლად გიგანტების მიერ თიხისგან შექმნილი მთაკაცი. იგი ტორის დამხმარემ, ტიალფიმ, მოკლა.
მუნდილფორი - მანის და სოლის მამა. სიამაყის გამო დაისაჯა ასების მიერ.
ნარფი - ნოჩის(Nótt) მამა.
რანი - ეგირის ცოლი. მეუღლეს ჩაძირული ხალხის გვამების შეგროვებაში ეხმარება.
რინდი - ვალის დედა.
სკიმირი - გოლიათი, რომელიც ტორის შეხვდა უტგარში მოგზაურობის დროს.
სნიორი - გიგანტი. თოვლის მოსვლის მახარობელი.
სოლი(სული, სუნა) - მზე, თვე მანის და.
ტოკი - ქალი-გიგანტი. ლოკემ ტოკის გარეგნობა მიიღო, რათა არ დაეშვა ბალდარის მკვდართა სამეფოდან დაბრუნება.
ტრიმი - ტრიმმა ტორის ურო მოიპარა.
ფარბაუტი - ლოკეს მამა.
ფაილიარი - გიგანტი, რომელიც რაგნაროკის დასაწყისს გამოაცხადებს.
ჰელი - გარდაცვლილთა სამეფოს ქალღმერთი, ლოკეს შვილი.
ხროდი - გიმირის მეუღლე.
ხრესვლეგრი(Hraesvelgr) - ქარის მბრძანებელი.
ეგირი(Agir) - ზღვის გიგანტი, ზღვათა მფლობელი, ასების მეგობარი.
ელი - ქალი-გიგანტი. ტორს აიძულა მუხლის მოდრეკა მათი შერკინების დროს.
იარნსაკსა - ტორის საყვარელი. ტორის ვაჟის, მაგნის, დედა.
სკანდინავიური მითოლოგია
16

16
მოვლენები
50 000-იანი რომაული არმია გერმანიკუსის მეთაურობით იდისტავისოსთან გერმანელების მეთაურ არმინიუსს ამარცხებს და მის ცოლ თუსნელდას იპყრობს.
პუბლიუს სილიუსმა, ილირიკუმის პროკონსულმა, დაამარცხა ჰისტრიაში შეჭრილი ნორიკელებისა და პანონიელების გაერთიანებული არმია.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
თარიღი უცნობია
სკრიბონია — რომის იმპერატორი (დ. ძვ. წ. 68)
ღვევი

ღვევი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ორბეთის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 14 ადამიანი.
სქოლიო
თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვასილი პეროვი

ვასილი პეროვი
ვასილი გრიგოლის ძე პეროვი (ნამდვილი გვარი კრიდენერი ; დ. 2 იანვარი, 1834 [ძვ. სტ. 21 დეკემბერი ] [ ძვ. სტ. 1833] , ტობოლსკი — გ. 10 ივნისი [ ძვ. სტ. 29 მაისი] , 1882, სოფ. კუზმინკი, ახლა მოსკოვის შემადგენლობაში) — რუსი ფერმწერი, პერედვიჟნიკების ამხანაგობის ერთ-ერთი დამაარსებელი და წევრი.
ბიოგრაფია
1846-1849 წლებში სწავლობდა არზამასის ფერწერის სკოლაში და მოსკოვის ფერწერის, ძერწვისა და ხუროთმოძღვრების სასწავლებელში (1853-1861), აქვე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას (1871-1882). მისი მოწაფეები იყვნენ ნ. კასატკინი, ს. კოროვინი, მ. ნესტეროვი, ა. რიაბუშკინი. სამხატვრო აკადემიის პენსიონერი (1862-1869; 1864 წლამდე პარიზში). ,„პერედვიჟნიკების“ ამხანაგობის დაარსების ერთ-ერთი ინიციატორი და წევრი.
60-იანი წლების დასაწყისში შექმნა სოციალური ხასიათის მრავალი ჟანრული სურათი („სააღდგომო ლიტანია სოფლად“, 1861, „ჩაის სმა მიტიშჩიში“, 1862; ორივე ტრეტიაკოვის გალერეა), ცდილობდა დაეძლია აკადემიური ხელოვნების ფერწერის სიჭრელი. პარიზის პერიოდის ნამუშევრებში შეიმჩნევა განსაკუთრებული ინტერესი ადამიანის ინდივიდუალურ ხასიათისადმი („ბრძა მუსიკოსი“, 1864, ტრეტიაკოვის გალერეა). 60-იანი წლების II ნახევარში პეროვის შემოქმედებაში გაძლიერდა კრიტიკული ტენდეციები. მხატვარი დიდი სიმპათიითა და მაღალი ემოციურობით გადმოგვცემს რუსეთის ღარიბ-ღატაკთა დუხჭირ ცხოვრებას, აღწერს კომპოზიციურ ლაკონიურობას, დიდ როლს ანიჭებს პეიზაჟს („მიცვალებულის გაცილება“, 1865; „დამხრჩვალი ქალი“, 1867; „ბოლო სამიკიტნო საგუშაგოსთან“, 1868 — ყველა ტრეტიაკოვის გალერეა). ამავე პერიოდში პეროვნა შექმნა სურათები, რომლებიც ჟანრობრივად ახლოს იყო პორტრეტებთან („ფოკუშკა-ბუკიოტი“, 1868; „მწირი“, 1870 — ორივე ტრეტიაკოვის გაკერეა). 70-ის დასაწყისში მხატვარი მუშაობდა რუსეთის პროგრესულ ინტელიგენციის წარმომადგენელთა პორტრეტებზე. პეროვის პორტრეტებში ჩანს მხატვრის ობიექტური დამოკიდებულება მოდელთან, სოციალური დახასიათების სიზუსტე, კომპოზიის მთლიანობა (ა. ოსტროვსკის, 1871, ვ. დალისა და თ. დოტოევსკის პორტრეტები — ორივე 1872, სამივე ტრეტიაკოვსკის გალერეა). 70-80-იანი წლები პეროვისთვის იდეური კრიზისის პერიოდი იყო (1877 წელს „პერედვიჟნიკთა“ ამხანაგობა დატოვა), ხატავდა ე. წ. სამონადირეო სცენებს („მონადირეების შესვენების დროს“ და „მეთევზე“, ორივე 1871, ტრეტიაკოვსკის გალერეა), აგრეთვე ისტორიულ ტილოებს („პუგაჩოვის გასამართლება“, 1875, ისტორიის მუზეუმი, მოსკოვი).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ვასილი პეროვი — Olga's Gallery
ვასილი პეროვი — Tanais Gallery
სქოლიო
რუსი მხატვრები
ვიკა კალანდია

ვიკა კალანდია
ვიკა (ვერიკო) კალანდია (დ. 25 ოქტომბერი, 1987, თბილისი) — ქართველი მსახიობი, ტელეწამყვანი.
2010 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტის სამსახიობო ფაკულტეტი.
როლები
სერიალები
2011 — „შუა ქალაქში“
2012 — „გოგონა გარეუბნიდან“
2014 — „ჩემი ცოლის დაქალები“
2015 — „ჩვენ გვერდით“
2019 — „The Kingdom of fire“
ფილმები
2011 — „აგვისტოს 5 დღე“
2012 — „გზაჯვარედინი“
2017 — „on skazal mama“
თეატრი
2014 — ედუარდო დე ფილიპოს „ნეაპოლი მილიონერთა ქალაქი“ (მარია). რეჟისორი — დავით საყვარელიძე; სოხუმის სახელმწიფო დრამატული თეატრი
2015 — მარტინ მაქდონაჰის „ნაბუშვრები“ (მარია). რეჟისორი — გიორგი ქანთარია; სოხუმის სახელმწიფო დრამატული თეატრი
2016 — გურამ დოჩანაშვილის „სამოსელი პირველი“ (კონჩიტა). რეჟისორი — ლაშა ონიანი; თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი
2019 — „მთვარის მოტაცება“ (დაშა). რეჟისორი — გოჩა კაპანაძე; სოხუმის სახემწიფო დრამატული თეატრი
2022 — ბორის აკუნინის „ჰამლეტი“ (ოფელია). რეჟისორი — ირინა გაჩეჩილაძე; მოძრაობის თეატრი
რეკლამები
2019 — Apple watch series 5; director Ian pons Jewell
2020-2021 sarajishvili
2017 წელს მიჰყავდა ტელეკომპანია „იმედზე“ მიჰყავდა შოუ „ჩვენ ვარსკვლავები ვართ“; 2020 წელს მიჰყავდა ტელეკოპმანია „ფორმულას“ გადაცემა „თვითიზოლაცია“; 2021 წლიდან არის ტელეკომპანია იმედის გადაცემა „დღის შოუს“ წამყვანი.
რესურსები ინტერნეტში
ვიკა კალანდია სოხუმის სახელმწიფო დრამატული თეატრი
მსახიობი ვიკა კალანდია Netflix-ის ახალ სერიალში ითამაშებს
ვიკა კალანდია, ჟურნალი „თბილისელები“
სქოლიო
ქართველი მსახიობები
ქართველი ტელეწამყვანები
დაბადებული 1987
დაბადებული 25 ოქტომბერი
ნახშირი (წიაღისეული)

ნახშირი (წიაღისეული)
ნახშირი — დანალექი მყარი საწვავი სასარგებლო წიაღისეული. ნახშირი შედგება ორგანული ნივთიერებებისგან (პლანქტონური მიკროორგანიზმების მეშვეობით გარდაქმნილი უმაღლესი და უდაბლესი მცენარეების ნაშთები), მინერალური მინარევებისგან და ტენისგან. ნახშირი დედამიწის ქერქში გვხვდება ფენებრივი და ლინზისებური ბუდობების სახით. აქვს მიწისებრი, მასიური, შრეებრივი ან მარცვლოვანი სტრუქტურა. ყავისფერი, მუქი ყავისფერი, ზოგჯერ თითქმის შავია. ორგანული ნივთიერების წარმოშობის მიხედვით ნახშირი იყოფა 3 ჯგუფად: ჰუმოლითებად, საპროპელიტებად და საპროჰუმოლითებად. ჰუმოლითები შედგება ძირითადად ჭაობში, ტბაში, თხელი ზღვის ყურესა ან ლაგუნაში დალექილი უმაღლესი მცენარეების ნაშთებისაგან.
საპროპელიტები ტბებსა და ლაგუნებში დალექილი უდაბლესი მცენარეებისა და პლანქტონური მიკროორგანიზმების გარდაქმნის პროდუქტია. საპრო-ჰუმოლითები გარდამავალი სახესხვაობაა და შედგება როგორც უმაღლესი, ისე უდაბლესი მცენარეების გარდაქმნილი ნაშთებისგან. ნახშირის წარმოქმნის საწყის სტადიაში მცენარეული ნაშთები გარდაიქმნება ტორფად. ტორფი, განამარხების შემდეგ, შედარებით დაპალი წნევისა და ტემპერატურის პირობებში, გარდაიქმნება მურანახშირად; ეს უკანასკნელი გადიდებული წნევისა და ტემპერატურის ხანგრძლივი ზემოქმედების შედეგად გარდაიქმნება ქვანახშირად; ქვანახშირი ანთრაციტად. ამ სტადიებზე თანდათანობით იზრდება ნახშირბადის შეფარდებითი შემცველობა, რასაც თან სდევს ნახშირის თბოუნარიანობის ზრდაც.
ნახშირი წარმოადგენს ერთ-ერთ ძირითად ენერგეტიკულ ნედლეულს, ამას გარდა მას იყენებენ მეტალურგიაში და ქიმიურ მრეწველობაში. საქართველოში ნახშირის საბადოებია: ტყიბულ-შაორის ქვანახშირის საბადო, ტყვარჩელის ქვანახშირის საბადო, ახალციხის მურა ნახშირის საბადო.
ლიტერატურა
საწვავი
ყვავილი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

ყვავილი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)
ყვავილი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ჭონქაძის თემის ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ფოტეხევის ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 880 მ. დუშეთიდან 3 კმ. სოფელში არის დანიელ ჭონქაძის სახლ-მუზეუმი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 38 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Ólafsfjörður

Ólafsfjörður is a town in the northeast of Iceland located at the mouth of the fjord Eyjafjörður.
The town is connected to Dalvík on Eyjafjörður by the 3.5 km one-lane Múli tunnel (the Múlagöng) and to Siglufjörður by the 11 km Héðinsfjörður Tunnels, opened in 2010. Fishing is the main industry in the town; several trawlers make their home in the town's harbor.
The municipalities of Ólafsfjörður and Siglufjörður merged in 2006 to form the municipality of Fjallabyggð, which literally means Mountain Settlement.
History
The town grew up around the herring industry that was very strong in the 1940s and 1950s, but the herring are gone now. Ólafsfjörður attained municipal status (kaupstaðurréttindi) on 31 October 1944 . The number of inhabitants amounted to 192 in 1910, to 336 in 1920, to 559 in 1930, to 736 in 1940, to 947 in 1950, to 905 in 1960, to 1.086 in 1970 and to 1.181 in 1979. In 1989 the town had 1.191 inhabitants.
Ólafsfjörður was connected by road for the first time in 1940, when the horse trail through Lágheiði was improved, enabling cars to cross the heath. Previously, ships, seaplanes, and horses provided the transport. The Múlagöng or Ólafsfjarðargöng tunnel was opened on March 1, 1991 connecting Dalvík and Ólafsfjörður. It has a length of 3,400 m (11,155 ft).
On 2 October 2010 the Héðinsfjörður Tunnels opened, providing an all-year rapid connection to Siglufjörður.
Ólafsfjarðarkirkja , a comparatively large Protestant church with 120 seats, was inaugurated in 1915. Two thirds of the whole population of the town could be seated inside at that time. There is a sightworthy monument dedicated to drowned seamen in front of the church.
Economy
Tourism has become an important industry in Ólafsfjörður but it still relies heavily on its fishing industry and to name some of the fishing companies there are "norlandia ehf" that dries fish and exports them to Nigeria.
Sports
The town offers sports and activities for people of all ages. Some of its sports clubs are:
Golf (Golfklúbbur Ólafsfjarðar)
Equestrian (Hestamannafélagið Gýnari, Ólafsfirði)
Football/Soccer (Knattspyrnufélag Fjallabyggðar)
Skiing (Skíðafélag Ólafsfjarðar)
Shooting (Skotfélag Ólafsfjarðar)
Snowmobile (Vélsleðafélag Ólafsfjarðar)
The Ólafsfjörður swimming pool is heated, like all outdoor pools in Iceland, and is open all year round. There is a helical water slide.
The Alpine facility in Tindaöxl is right above the town, and is open in the winter when there is enough snow. A lift takes people up the slopes.
References
External links
More information and photos about Ólafsfjörður on Hit Iceland
Aerial photo of Ólafsfjörður
Populated places in Northeastern Region (Iceland)
Çinarlı, Shamkir

Çinarlı, Shamkir
Çinarlı (known as Georgsfeld until 1932 and Leninfeld or Lenin until 1992) is a village and municipality in the Shamkir Region of Azerbaijan. It has a population of 3,739.
History
The village was founded by German colonists from Helenendorf (now Goygol) in 1888, where it was named Georgsfeld in honor of Grand Duke George Alexandrovich of Russia. Due to the Russian Empire and German Empire coming into conflict during World War I, the village was renamed to Georgievskoe or Georgiyevsk in 1916.
During the Soviet period as the Azerbaijan SSR, the village was renamed to Leninfeld in 1932. Following the deportation of Caucasus Germans in response to Nazi Germany's invasion of the Soviet Union in World War II, it was renamed to Leninkend in 1942. After the village was declared an urban-type settlement, the settlement was last renamed to Lenin in 1962.
References
Populated places in Shamkir District
აბანო

აბანო
საკუთარი სახელი აბანო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ქალაქი
აბანო-ტერმე — ქალაქი იტალიაში.
სოფელები საქართველოში
აბანო — სოფელი ქარელის მუნიციპალიტეტში;
აბანო — სოფელი ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში;
აბანო — სოფელი ჯავის მუნიციპალიტეტში;
აბანო — სოფელ კოხტას ძველი სახელწოდება.
ასევე
აბანო — უღელტეხილი კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე;
აბანო — მდინარე აღმოსავლეთ საქართველოში;
აბანო — ტანის დასაბანად საგანგებოდ მოწყობილი შენობა;
აბანო — მყინვარი ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში;
აბანოს ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში.
პიროვნება
პიეტრო დ’აბანო — შუა საუკუნეების იტალიელი მოაზროვნე, ექიმი.
Heaven Has No Favorites

Heaven Has No Favorites is a novel by the German writer Erich Maria Remarque. This novel is a story about passion and love, set in 1948 with a background of automobile racing. Inspired by racing driver Alfonso de Portago.
The novel was serialized in the Hamburg magazine Kristall in 1959 under the title Borrowed Life, and first published in book form in 1961.
Plot summary
The main figure, Clerfayt, is an automobile racer who goes to a Swiss sanatorium to visit a fellow racer, Hollmann, who has tuberculosis. There he meets the young Belgian woman Lillian suffering from tuberculosis. She is in its terminal stage with no chance of a cure, and she wants to enjoy her last months rather than waiting for her death. She has been talking about leaving the hospital for months and has never gone through with it. This changes when a friend of hers dies in that hospital and she realizes that the corpses aren't named, they're given numbers and treated like cargo. Unwilling to become an unnamed body, she decides to leave the Bela Vista sanatorium with Clerfayt after having gone out with him the night before.
Together they travel over Europe, while Lillian indulges in lavish dresses and food, paid for by her uncle. Eventually they fall in love and Clerfayt starts to hope for a future with her. However, when he expresses his wish to settle down and wants to get her visited by a doctor, she internally realizes that marrying Clerfayt would be to make him a widower within months and refuses the idea. Although she loves him, she decides to leave him before they start an actual life together.
In one race, after the racer in front of him crashes, Clerfayt is seriously injured and dies in the hospital. Lillian, devastated, returns to Switzerland. On her way there she encounters Hollmann, now healed, who has been offered the former job of Clerfayt. Six weeks later, Lillian dies. It is described as a peaceful moment, as if even the landscape had stopped breathing.
Film adaptation
Bobby Deerfield, a 1977 film based on the novel, starred Al Pacino as automobile racer Bobby Deerfield and Marthe Keller as Lillian Dunkerk.
References
1961 German novels
Novels by Erich Maria Remarque
Novels first published in serial form
Works originally published in German magazines
Novels set in Switzerland
German novels adapted into films
Novels set in the 1940s
Fiction set in 1948
პონჩო

პონჩო (მაპუდუნგუნი: pontro, blanket) — ლათინურ ამერიკული სამოსი, რომლის ფუნქციაცაა სითბოს შენარჩუნება ან გაკეთებულია წყალგამძლე მატერიისგან და იცავს წვიმის დროს.
სქოლიო
ტანსაცმელი
კრივა

კრივა — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 132 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 583 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბრიჩენის რაიონის სოფლები
გიორგი გურჯი (ივერიელი)

გიორგი გურჯი (ივერიელი) (დაახლ. 1700 — გ. 1770) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე და მწერალი. საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე ახალი სტილით 15 იანვარი (2 იანვარი). წარმოშობით ივერიიდან იყო. იგი დაახლოებით 1700 წელს დაიბადა. ბავშვობაში იგი მოიტაცეს და ვიღაც თურქს მიჰყიდეს, რომელმაც მას მუსულმანობა მიაღებინა და სახელად „სალი“ დაარქვა. გიორგი წყნარი, პატიოსანი კაცი იყო. მუშაობდა ერთ-ერთ დუქანში და ძველმანებით ვაჭრობდა. არ დაოჯახებულა.
70 წლის ასაკში გადაწყვიტა ქრისტეს რწმენაზე დაბრუნება. მივიდა თურქ მსაჯულთან და განუცხადა: „დავიბადე ქრისტიანთა ოჯახში, ობოლი ბიჭი ბატონმა მაიძულა გავმხდარიყავი მუსლიმი. ახლა ვაცხადებ, რომ მსურს მოვკვდე, როგორც ქრისტიანი“.
ჭკუაზე მოსასვლელად ერთ ოდაში ჩაკეტეს, სადაც მას ლანძღავდნენ, ემუქრებოდნენ და აწვალებდნენ. მეორე დღეს ის მიიყვანეს სასამართლოში. სამი დღე გრძელდებოდა დაკითხვა და წამება, გიორგი კი პირიქით უფრო ძლიერდებოდა რწმენაში. ბოლოს გადაწყვიტეს მისი ჩამოხრჩობა.
ჩამოხრჩობის ადგილამდე მიმავალს უმოწყალოდ სცემდნენ, ის კი წამებას უსიტყვოდ იტანდა. კისერში მარყუჟი წაუჭირეს და აძალებდნენ, რომ წარმოეთქვა სიტყვა „სალავატი“, რაც მუსულმანობის აღიარებას ნიშნავს, მაგრამ ნეტარი მთელი ძალ-ღონით კუმავდა პირს, რომ ეს სიტყვა არ ეთქვა. ცემით და ტანჯვით მთელი ბაზარი მოატარეს. ბოლოს მიიყვანეს ჩამოსახრჩობ ადგილზე. ჯერ დანით დაუწყეს ჩხვლეტა და აიძულებდნენ თითი გაეშალა, რითაც ერთ ღმერთს აღიარებდა (ალაჰს), მაგრამ მას ორივე მტევანი მაგრად ჰქონდა მოკუმშული. შემდეგ ბაწარზე ჩამოკიდეს და ისევ ჩამოხსნეს, იქნებ ასე მაინც შეშინებოდა. ბოლოს, როცა დარწმუნდნენ, რომ თავის აზრს იგი არაფრით შეიცვლიდა, ჩამოახრჩვეს. ასე დაიმკვიდრა მისმა სულმა სასუფეველი და დაიდგა მოწამებრივი გვირგვინი 1770 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
ქართველი წმინდანები
ლიტერატურა
„ქართველ წმიდანთა ცხოვრებანი, ბაკმი, 2007 წ.
„საპატრიარქოს უწყებანი“, № 31, 2005 წ.
XVIII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ქართველი წმინდანები
გარდაცვლილი 1770
სეკვოია

სეკვოია (Sequoia) — მარადმწვანე წიწვოვანი ხეების გვარი ტაქსოდიუმისებრთა ოჯახისა. ერთადერთი თანამედროვე სახეობა — მარადმწვანე სეკვოია (Sequoia sempervirens) — მაღალი, (სიმაღლე 110 მ, დიამეტრი 5-8 მ-მდე) ერთსახლიანი ხეა. გაშლილი და ლამაზი ვარჯი აქვს. ბრტყელ წიწვებს ქვევიდან ორი თეთრი ზოლი გასდევს და ტოტებზე ორმხრივადაა გაწყობილი.
ველურად იზრდება კალიფორნიასა და სამხრეთ ორეგონის მთებში, სადაც ქმნის ტყეებს. დეკორატიული მცენარეა. მოშნებულია ბაღ-პარკებში დასავლეთი ევროპის სამხრეთ ნაწილში. (საქართველოში — სოხუმი, ბათუმი, ზუგდიდი, ქუთაისი, წინანდალი და სხვაგან). სწრაფმზარდია. ცოცხლობს 2000 წელზე მეტს. ნამარხი სეკვოია ნაპოვნია ევროპასა და აზიაში.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Most Complete & Current Tallest Redwoods List Sponsored by the Tall Trees Club
Gymnosperm Database - Sequoia sempervirens champions
US National Park Service About the Trees
Humboldt Redwoods State Park (CA) Humboldt Redwoods Interpretive Association
Muir Woods National Monument
ტაქსოდიუმისებრნი
საბერძნეთის რეგიონები

საბერძნეთის რეგიონები — გეოგრაფიული და ტრადიციული ტერიტორიული ერთეულები საბერძნეთში, რომლებსაც 1987 წლის ადმინისტრაციულ რეფორმამდე ასევე ოფიციალური ადმინისტრაციული სტატუსი ჰქონდათ. მიუხედავად იმისა რომ ისინი როგორც პირველი რიგის ადმინისტრაციული ერთულები ჩაანაცვლეს პერიფერიებმა, არაოფიციალურად ყოველდღიურ საუბარში რეგიონი მაინც ფართოდ გამოიყენება. არსებობს ცხრა რეგიონი, ექვსი კონტინენტურ ნაწილზე სამი კუნძულოვანი.
დღეისთვის, საბერძნეთის ოფიციალური დაყოფით არის 13 პერიფერია. 9 კონტინეტურ ნაწილზე და სამი კუნძულოვანი, რომლებიც თავის მხრივ იყოფიან 325 მუნიციპალიტეტად. ადრე ასევე არსებობდა 54 პრეფექტურა.
სქოლიო
საბერძნეთის რეგიონები