PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Maştağa

Maştağa is a settlement and municipality in Baku, Azerbaijan. It has a population of 42,196. According to the popular historical manuscripts, the inhabitants of the village are the descendants of an ancient nomadic Turkish tribe which defeated and brought down Cyrus the Great and settled down in Baku during the 5th-6th centuries.
History
Mashtagha Village (later transformed into a settlement) with an area of up to 6,000 hectares, which is considered to be one of the largest settlements in Baku, has an ancient history. Here are preserved ancient customs and traditions of Azerbaijan, beliefs and beliefs, mythological imaginations, oral literature.
The village of Mashtagha also confirms its history with its architectural monuments, which have been erected in the history of stone. Since the Middle Ages, 27 baths, 21 houses, defense towers, 20 mosques have been built in the Middle Ages, and its historic territory is rich in large-scale public buildings, leaving it second after Baku. The presence of 5 mosques, 7 baths and 5 ovdans (water wells) in one neighborhood was an exception in Absheron.
The word "Mashtagha" appeared before this village itself. The prominent Azerbaijani historian, Abbasgulu Agha Bakikhanov, suggested the idea of the Mashtaga toponym "massaget" in the "Gulustan Ilam". Another meaning of this place was also given to Abbasgulu Agha Bakikhanov as "Mashadi Agha" in "Gulistani-Iram". Baku khanate Mirza Muhammad khan once built a magnificent castle here. There was a mosque next to the tower. It was destroyed in the 1920s. Copper coins were discovered during excavations around the village. Researchers say the village has an ancient history. Mashtagha, which was exposed to the occupation of the invaders, has been repeatedly destroyed.
Population
According to the historical period, this village is likely to be the provincial city in the Middle Ages. Although the first information about the population of Mashtagha originates in the early 19th century, the population of this village was many times higher in the Middle Ages. The number of houses in Mashtagha were 854 in 1849, 1137 in 1886 and 1260 in 1921. The population was 3619 in 1842 and was the number one among the Baku villages in the years to come, but in the years to come, the number was 6179, in 1884 it was 7784, in 1913 it was 8730, in 1926 it was 8220 and In 1939 there were 11642 people. If we did not count the villages belonging to the territory of the mining-factory region in 1913 among the Baku villages, it was still in the first place according to the population. Soviet-era construction work accelerated settlement in the village, where the fastest growing. The population was 16.9 thousand in 1959, 22.2 thousand in 1970, 31.9 thousand in 1979, 40.2 thousand in 1989, 38.9 thousand in 1999, 43.7 thousand per year and 45.1 thousand people in 2016.
Image Gallery
Notable natives
Mammad Mammadyarov — revolutionary, People's Commissar of Social Security of the Azerbaijan SSR (1922–1927).
Yashar Nuri — People's Artist of Azerbaijan, Laureate of the State Prize of the Republic of Azerbaijan.
References
Populated places in Baku
სევერნი (ბაშკირეთი)

სევერნი (ბაშკირეთი)
სევერნი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 292 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 38 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სუხოი ოზერო, რომელიც დაშორებულია 4 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (44%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
Shwe (Cyrillic)

Shwe (Cyrillic)
Shwe (Ꚗ ꚗ; italics: Ꚗ ꚗ) is a letter of the Cyrillic script. It resembles the letter Sha (Ш ш; Ш ш) with a long tail attached to its bottom.
Shwe is used in an old orthography of the Abkhaz language, where it represents the labialized voiceless palato-alveolar sibilant . It corresponds to Шә.
Computing codes
See also
Ш ш : Cyrillic letter Sha
Cyrillic characters in Unicode
Cyrillic letters
სლობოზია-ჰოდოროჯეა

სლობოზია-ჰოდოროჯეა — სოფელი მოლდოვაში, ორჰეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 141 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 552 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ორჰეის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ორჰეის რაიონის სოფლები
დასავლეთ საქართველოს სამედიცინო ცენტრი

დასავლეთ საქართველოს სამედიცინო ცენტრი — მულტიპროფილური რეფერალური ტიპის ჰოსპიტალი ქალაქ ქუთაისში. დაარსდა 2005 წელს, როგორც აკად. ზ. ცხადაიას სახელობის დასავლეთ საქართველოს ინტერვენციული მედიცინის ეროვნული ცენტრი. 2013 წლიდან არის კომპანია „ევექსის ჰოსპიტლების“ ნაწილი და ქსელში შემავალი ყველაზე მსხვილი ჰოსპიტალი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დასავლეთ საქართველოს სამედიცინო ცენტრი
საქართველოს ჰოსპიტლები
ქუთაისი
Asperdaphne hayesiana

Asperdaphne hayesiana — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Mother (ჯონ ლენონის სიმღერა)

Mother (ჯონ ლენონის სიმღერა)
Mother — ბრიტანელი მუსიკოსის ჯონ ლენონის სიმღერა. სიმღერა შესულია მომღერლის 1970 წელს გამოშვებულ პირველ სოლო ალბომში John Lennon/Plastic Ono Band. ეს სიმღერა ალბომში პირველია, ალბომის გამოშვებიდან რამდენიმე დღის შემდეგ გამოიცა სიმღერა "Mother"-ის სინგლი. ეს სიმღერა ასევე შევიდა 1975 წელს ჯონ ლენონის მიერ გამოშვებულ, პირველ კრებულ Shaved Fish და 1997 წელს გამოშვებულ კრებულ Lennon Legend: The Very Best of John Lennon-ში. სინგლად გამოშვების გამო სიმღერა მნიშვნელოვნად შემცირდა მისი ხანგრძლივობა შეადგენს (3:38 წუთს), მაგრამ ალბომში ის კვლავ ძველი სახითაა.
ჯონ ლენონის სიმღერა "Mother" მიეძღვნად, დედამის ჯულია ლენონის ხოვნას, რომელიც ქუჩაში მანქანის დაჯახების შედეგად გარდაიცვალა. ჯონმა დედას სხვა ცნობილი სიმღერებიც მიუძღვნა, მათგან აღსანიშნავია, The Beatles-ში ყოფნისას დაწერილი სიმღერა "Julia" და "My Mummy's Dead".
ეს სიმღერა სხვა ცნობილმა მომღელებმაც შეასრულეს, მათგან აღსანიშნავია ბარბრა სტრეიზანდის შესრულებული "Mother". 1971 წელს ბარბარას მიერ გამოცემულ ალბომში Barbra Joan Streisand შევიდა ეს სიმღერა. ეს სიმღერა ასევე შესულია ჯონ ლენონის საკონცერტო ალბომ Live in New York City-ში.
პერსონალი
ამ სიმღერის შექმნაში ჯონ ლენონს სხვა ცნობილი მომღერლებიც მიეხმარნენ. სიმღერა "Mother"-ის შექმნაზე მუშაობდნენ:
ჯონ ლენონი - ვოკალი, პიანინო
რინგო სტარი - დასარტყმელი საკრავები
კლაუს ფორმანი - ბასი
სქოლიო
ჯონ ლენონის სიმღერები
მარუპეს მხარე

მარუპეს მხარე — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ვიძემეს რეგიონში. არ გააჩნია სათემო დაყოფა. ადმინისტრაციული ცენტრი მდებარეობს სოფელი მარუპეში.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულების შემდეგ რიგის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 15 130 კაცს. მხარის ფართობია 103,91 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლატვიის მხარეები
Comitas anteridion

Comitas anteridion — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Ӕ

Ӕ, ӕ — კირულური ასოების А-სა და Е-ს ლიგატურა. გამოიყენება ოსურ ენაში, სადაც მას უკავია მე-2 ადგილი.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ӕ)
Graphemica (ӕ)
კირილური ლიგატურები
ვარიაცია „ოტელოს“ თემაზე

ვარიაცია „ოტელოს“ თემაზე — მერაბ კოკოჩაშვილის ფილმი.
სიუჟეტი
მხიარული ამბავი ახალგაზრდების შესახებ, რომლებიც სამუშაოს უქონლობის გამო ტოტალიზატორში თამაშით ირჩენენ თავს. ზოგიერთი მათგანი მზად არის, ყველაფერი იკისროს და შანტაჟია შედეგად, რომელსაც უცხოელს უწყობენ, ეს მხიარული ამბავი ტრაგედიით მთავრდება.
როლებში
ლევან წულაძე
თემიკო ჭიჭინაძე
ნანუკა ხუსკივაძე
დავით (ჯაპანა) ხურცილავა
დავით დვალიშვილი
სქოლიო
2003 წლის ქართული ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
ანტონ სუროჟელი

ანტონ სუროჟელი
მიტროპოლიტი ანტონი სუროჟელი (საერო სახელი ანდრეი ბორისის ძე ბლუმი; ; დ. 19 ივნისი, 1914 — გ. 4 აგვისტო, 2003) — რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ეპისკოპოსი, ფილოსოფოსი და მქადაგებელი. აბერდინის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი, კემბრიჯის ღვთისმეტყველების ფაკულტეტის საპატიო დოქტორი, მოსკოვისა და კიევის სასულიერო აკადემიათა საპატიო დოქტორი.
ბიოგრაფია
ანდრეი ბლუმი დაიბადა 1914 წლის 19 ივნისს, ლოზანაში, შვეიცარიაში. დედის მხრიდან, მისი ძმისშვილი იყო ცნობილი კომპოზიტორი ალექსანდრე სკრიაბინი. ბავშვობა რუსეთსა და ირანში გაატარა. მისი ოჯახი 1923 წელს გადასახლდა ევროპაში. დაამთავრა სორბონის უნივერსიტეტის ბიოლოგიური და სამედიცინო ფაკულტეტი.
1939 წლიდან ფრონტის ხაზზე საფრანგეთის არმიის ქირურგად მსახურობდა. 1943 წლის 16 აპრილს აღკვეცეს ბერად და უწოდეს სახელად ანტონი. საფრანგეთის ოკუპაციის წლებში აგრძელებდა ქირურგობას ანტიფაშისტურ, წინააღმდეგობის მიწისქვეშა ორგანიზაციაში. სამედიცინო კარიერა გააგრძელა 1948 წლამდე, მანამ სანამ მიტროპოლიტმა სერაფიმე ლუკიანოვმა ხელი არ დაასხა მღვდლად.ხელდასხმის შემდეგ მამა ანტონი მსახურობდა ლონდონის რუსულ მართლმადიდებლურ ტაძრებში. 1957 წელს შედგა მისი საეპისკოპოსო ქიროტონია და დაინიშნა მოსკოვის საპატრიარქოს დასავლეთ ევროპის ეგზარქატის ვიკარად. 1966 წლიდან აყვანილი იქნა მიტროპოლიტის ხარისხში და დაინიშნა მოსკოვის საპატრიარქოს დასავლეთ ევროპის ეგზარქოსად. მიტროპოლიტი ანტონი გარდაიცვალა 2003 წლის 4 აგვისტოს, ლონდონში. დასაფლავებულია ბრომპტონის სასაფლაოზე, ლონდონში.
რესურსები ინტერნეტში
ანტონ სუროჟელი
ლიტერატურა
Кыр­ле­жев А. Мис­тик в ми­ру // Там же. 2003. № 117.
დაბადებული 19 ივნისი
დაბადებული 1914
გარდაცვლილი 4 აგვისტო
გარდაცვლილი 2003
სასულიერო მოღვაწეები
მარი

მარი — უძველესი ქალაქ-სახელმწიფო ჩრდილოეთ მესოპოტამიაში, მდინარე ევფრატის შუა დინებაზე, ახლანდელი თერ-ჰარირის ტერიტორიაზე (სირია-ერაყის საზღვარი).
ისტორია
ქალაქი დაარსდა ძვ. წ. XXVIII საუკუნის დასაწყისში. თავდაპირველად დასახლებული იყო ხურიტული მოდგმის ტომებით, რომელთა ასიმილაცია ძვ. წ. III ათასწლეულში მოახდინეს დასავლეთიდან შემოსულმა სემიტებმა. დაახლ. ძვ. წ. 2570 წელს გამეფდა სემიტური დინასტიის პირველი წარმომადგენელი ილიშერი. ძვ. წ. XXIV საუკუნეში მარი დაიპყრო აქადის მეფე სარგონ დიდმა. ურის III დინასტიის ეპოქაში (ძვ. წ. 2132-2024 წწ.) მარის სამეფოს განაგებდნენ შუმერის მეფეთა მიერ დანიშნული მოხელეები. ძვ. წ. XX საუკუნეში ტახტზე ავიდა აქ გაბატონებული ამორეული მოდგმის ტომების წარმომადგენელი იაგიდლიმი, რომელიც მარის სამეფოს დამაარსებლად იწოდებოდა, ძვ. წ. XVIII საუკუნის დასაწყისში გამეფდა უკვე სხვა დინასტიის წარმომადგენელი იახდუნლიმი, რომელიც დაახლ. ძვ. წ. 1790 წელს დაამარცხა ასურეთის მეფე შამშიადად I-მა და მის მაგივრად თავისი შვილი იასმახადადი გაამეფა. 10 წლის შემდეგ მას აუჯანყდა ადგილობრივი დინასტიის წარმომადგენელი ზიმრილიმი, რომელმაც ბაბილონის მეფის ხამურაბის დახმარებით დაიბრუნა ტახტი. მისი მეფობის დროს (ძვ. წ. 1781-1757 წწ.) მარი გაძლიერდა, ფართო დიპლომატიური და ეკონომიკური ურთიერთობა დაამყარა დასავლეთით სირიის, ხოლო აღმოსავლეთით ეშნუნასა და ელამის გამგებლებთან. მარის საგარეო ვაჭრობის სფერო ხმელთაშუა ზღვის სანაპირომდე ვრცელდებოდა. შემდეგ ზიმრილიმსა და ხამურაბს შორის ურთიერთობა დაიძაბა, რითაც ისარგებლა ხამურაბიმ და ძვ. წ. 1758 წელს დაიპყრო მარი და მისი მოკავშირე ოლქები. ამის შემდეგ მარიმ საბოლოოდ დაკარგა მნიშვნელობა.
არქეოლოგია
მარის არქეოლოგიური შესწავლა 1933 წლიდან დაიწყო საფრანგეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ ანდრე პაროს ხელმძღვანელობით. გამოავლინეს ძვ. წ. III-II ათასწლეულის დასაწყისის ტაძრებისა და მეფე ზიმრილიმის ალიზის სასახლის ნანგრევები (260-მდე ოთახი და რამდენიმე შიდა ეზო). ნაპოვნია საბჭდავები, ქვის ქანდაკებები, ბრინჯაოს ლომის ფიგურები; აქვე აღმოჩნდა კარგად დაცული სამეფო არქივი (20 ათასზე მეტი ლურსმული დოკუმენტი), სადაც წარმოდგენილია ძვირფასი მასალა მარის სამეფოს სოციალურ-ეკონომიკური და პოლიტიკური ცხოვრების შესახებ.
ლიტერატურა
ისტორიული სახელმწიფოები
ემა რობერტსი

ემა რობერტსი
ემა როუს რობერტსი (დ. 10 სექტემბერი, 1991) — ამერიკელი მსახიობი და მომღერალი. მისი სამსახიობო დებიუტი შედგა 2001 წლის ფილმში „კოკაინი“, რომელშიც ქრისტინა ჯანგის როლი შეასრულა. ამის შემდეგ მან განასახიერა ედი სინგერი Nickelodeon-ის 2004-2007 წლების ტელესერიალში „Unfabulous“. 2005 გამოუშვა თავისი პირველი ალბომი „Unfabulous and More“. ამის შემდეგ რობერტსი გადაიღეს ფილმებში: „აქვამარინი“ (2006), „ნენსი დრიუ“ (2007), „ველური ბავშვი“ (2008), „ძაღლების სასტუმრო“ (2009), „ვალენტინობის დღე“ (2010), „ეს ამბავი ძალიან სახალისოა“ (2011), „საშინაო დავალება“ (2011) და სხვა.
ამ მომენტიდან რობერტსი დაინტერესდა ზრდასრული პერსონაჟების შესრულებით და მონაწილეობა მიიღო ისეთ ფილმებში, როგორებიცაა: „დიდებული ცხოვრება“ (2008), „4.3.2.1“ (2010), „კივილი 4“ (2011), „ზრდასრული სამყარო“ (2013), „ჩვენ მილერები ვართ“ (2013), „პალო ალტო“ ; 2013), „თებერვალი“ (2015), „ნერვი“ (2016), „ვინ ვართ ჩვენ ახლა“ (2017), „სამოთხის გორაკები“ (2019) და „დღესასწაული“ (2020). რობერტსმა დიდი აღიარება მოიპოვა საშინელებათა ჟანრის ტელესერიალით „ამერიკულ საშინელებათა ისტორია“ (2013-დღემდე). ასევე მან მთავარი როლი შეასრულა კომედიურ-საშინელებათა სერიალში „კივილის დედოფლები“, (2015-2016 წწ).
ბიოგრაფია
ემა როუს რობერტსი 1991 წლის 10 სექტემბერს, ნიუ-იორკის შტატის ერთ-ერთ სოფელში დაიბადა. არის მსახიობ ერიკ რობერტსისა და კელი კანინგჰამის ქალიშვილი. ემას მშობლები მაშინ განქორწინდნენ, როდესაც ემა ახალშობილი იყო, იგი დედამისთან იზრდებოდა. ჰყავს ნახევარ და-ძმები, მამამისის ქორწინებიდან ელზა რობერტსი, დევიდ რეიფალი და ლილა გარეტი, ხოლო დედის ქორწინებიდან, ორი ნახევარ-და, გრეისი და კელი ნიკელსი, ნიკელსი მომღერალია. ემას დეიდები-ჯულია და ლიზა რობერტსი ასევე მსახიობები არიან. ემა, ბავშვობაში ხშირად უყურებდა ფილმებს, რომელშიც დეიდა-ჯულია რობერტსი მონაწილეობდა, სწორედ დეიდა და მამა-ერიკი გახდა ემასთვის შთაგონების წყარო, რომ მამასა და დეიდას კინოინდუსტრიას გაჰყოლოდა. დედამის კელის, სურდა რომ ემას ნორმალური ბავშვობა ჰქონოდა.
მუსიკალური კარიერა
2005 წელს რობერტსმა მისი პირველი ალბომი შექმნა, სახელით „Unfabulous And More“, ალბომი, ამავე წლის 27 სექტემბერს გამოვიდა, ეს ალბომი სატელევიზიო სერიების „Unfabulous“-ის საუნდთრეკიც იყო. 2005 წლის სექტემბერში, ალბომის ორი სინგლი გამოვიდა: „I Wanna Be“ და „Dummy“. ორივე მათგანი შემდეგ მუსიკალურ ვიდეოდ გამოაქვეყნეს. ემამ ფილმ „აქვამარინის“ საუნდთრეკიც ჩაწერა, სწორედ ამ ფილმში მონაწილეობდა ემა, მთავარი როლით.
2007 წლის ინტერვიუზე ემამ თქვა: „სწორედ ახლა, მე ვკონცენტრირდები ფილმებზე, მე ვემზადები რომ მონაწილეობა მივიღო ახალ ფილმებში, ამ ზაფხულს, რომელზედაც, ჩემს ბევრ დროს ვხარჯავ“.
პირადი ცხოვრება
2011 წლის სექტემბერში, მან სწავლა „სარა ლოვრენცის კოლეჯში“ დაიწყო, თუმცა მალევე შეწყვიტა, რადგან მას სურდა ყურადღება სამსახურზე გაემახვილებინა.
2012 წელს მან ურთიერთობა მსახიობ ივან პიტერსთან დაიწყო, მას შემდეგ, რაც მათ, ფილმ „ზრდასრულ სამყაროში“ ერთად მოუხდათ მუშაობა. 2019 წლის მარტში ისინი დაშორდნენ.
რობერტი ახლა ურთიერთობაშია, ამერიკელ მსახიობთან, გარეტ ჰედლანდთან. 2020 წლის ივნისში გავრცელებული ინფორმაციით, წყვილი პირველ შვილს ელოდება.
რესურსები ინტერნეტში
ემა რობერტსი
სქოლიო
ამერიკელი მსახიობები
ამერიკელი მომღერლები
დაბადებული 1991
დაბადებული 10 სექტემბერი
ქეთი ტოროტაძე

ქეთი ტოროტაძე
ქეთევან (ქეთი) ტოროტაძე (დ. 17 ივლისი, 1959) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი, მწერალი და პუბლიცისტი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი.
ბიოგრაფია
ქეთი ტოროტაძე დაიბადა 1959 წლის 17 ივლისს, ქალაქ თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი 1981 წელს. ამავე უნივერსიტეტის ასპირანტურა - 1988 წელს. საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე „ავტორის პოზიციის თავისებურება XX საუკუნის მხატვრულ პროზაში (ინგლისური და ამერიკული ლიტერატურის მასალაზე)“ დაიცვა 1989 წელს. მუშაობდა გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველოში“ რედაქტორად, უნივერსიტეტის საზღვარგარეთის ლიტერატურის ისტორიის კათედრაზე უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. კითხულობდა ლექციებს სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებლებში.
1989-1991 წლებში აქვეყნებდა პუბლიკაციებს ქართულ პრესაში (გაზეთები „დედასამშობლო“, „თბილისი“, „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველო“). ინგლისურიდან და რუსულიდან ნათარგმნი აქვს: უილიამ ს. მოემის რომანი „მოხატული ფარდა“ (1985), ვაშინგტონ ირვინგის, ამბროზ ბირსის, დეივიდ ჰ. ლორენსის, მურიელ სპარკის მოთხრობები (1979-2011), ჩარლზ გალენკემპის „მაია - გამქრალი ცივილიზაციის საიდუმლო“ (1981), ა. ვ. ჩაკლინის „მოგზაურობა საიდუმლოს ამოსაცნობად გრძელდება“ (1984), ლოურენს გრინის „ძველი აფრიკის უკანასკნელი საიდუმლოებანი“ (1987). 2011-2012 წლებში აქვეყნებდა სტატიებს ჟურნალში „ისტორიანი“.
წიგნები
„იმპერატორი ნაპოლეონი“ (2013; 2020)
„პოლონური ქრონიკები“ (2013; 2020)
„ინგლისური ლიტერატურის ისტორია“ (2013; 2020)
„თქმა მართლისა“ (2015; 2020)
„სიმბოლოები და ალეგორიები“ (2016; 2020)
„არჩილი“ (2018; 2020)
„ელექტრონული პორტრეტები“ (2019)
„ნინოს ცხოვრება“ (2021)
„როცა მზე ჩადის“ (2023)
რესურსები ინტერნეტში
თბილისში დაბადებულები
დაბადებული 17 ივლისი
დაბადებული 1959
ქართველი მწერლები
ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები
ქართველი მთარგმნელები
ქართველი პუბლიცისტები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
Şingədulan

Şingədulan (also, Shingedulan, Shingyadulan, and Shinkyadulan) is a village and municipality in the Lerik Rayon of Azerbaijan. It has a population of 970.
References
Populated places in Lerik District
Vargem Grande do Rio Pardo

Vargem Grande do Rio Pardo is a municipality in the northeast of the Brazilian state of Minas Gerais.
Location
Vargem Grande do Rio Pardo has a total area of 494 km².
The elevation is 800 meters. It became a municipality in 1997.
It is part of the statistical microregion of Salinas and lies between BR-251 and the boundary with the state of Bahia.
Neighboring municipalities are: Indaiabira, São João do Paraíso, Montezuma, and Novorizonte.
The municipality contains about 16% of the Nascentes Geraizeiras Sustainable Development Reserve, created in 2014. The reserve protects an area of the cerrado biome.
Demographics
As of 2020 the population was 5,026.
This is one of the poorest municipalities in the state and in the country. Isolation and drought mean that most of the inhabitants live in extreme poverty. The main economic activities are cattle raising (1,200 head in 2006) and farming with modest production of coffee and mangoes, and corn. In 2006 there were 640 rural producers in a total area of 48,347 hectares. Cropland made up 37,000 hectares. There were only 43 tractors. In the urban area there were no financial institutions as of 2006. There were 72 automobiles (2007), giving a ratio of about one automobile for every 65 inhabitants. Health care was provided by 3 public health clinics. There were no hospitals. The GDP in 2003 was R$13,548,952.00 while the GDP per capita was R$2,865.68.
Human Development Index
Municipal Human Development Index: .598 (2000)
State ranking: 838 out of 853 municipalities as of 2000
National ranking: 4,700 out of 5,138 municipalities as of 2000
Life expectancy: 60
Literacy rate: 65
Combined primary, secondary and tertiary gross enrollment ratio: .795
Per capita income (monthly): R$79.60 (For the complete list see Frigoletto)
Note that at last count Brazil had 5,561 municipalities while Minas Gerais still had 853.
The above figures can be compared with those of Poços de Caldas, which had an MHDI of .841, the highest in the state of Minas Gerais. The highest MHDI in the country (2000) was São Caetano do Sul in the state of São Paulo with an MHDI of .919. More up-to-date data from 2004 show that the lowest in that year was Manari in the state of Pernambuco with an MHDI of .467 out of a total of 5504 municipalities in the country as of 2004. At last count Brazil had 5,561 municipalities so this might have changed at the time of this writing. See Frigoletto
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
IBGE
Sources
Municipalities in Minas Gerais
ტორეს-ტორესი

ტორეს-ტორესი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კამპო-დე-მორვედრეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11,8 კმ². მოსახლეობა — 669 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ტორეს-ტორესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ძვ. წ. 351

ძვ. წ. 351 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
ატამან ეფრემოვების სასახლე

ატამან ეფრემოვების სასახლე — XVIII საუკუნის სამოქალაქო არქიტექტურის ძეგლი. მდებარეობს სტანიცა სტაროჩერკასკში. სასახლე აგებულია 1761წელს ეფრემოვების მამულში და ემსახურებოდა ატამან ეფრემოვებს.
აღწერა
ატამანების სასახლის ფასადი აგებულია კლასიციზმის სტილში. მისი არქიტექტურა ჰგავს მოსკოვისა და სანქტ-პეტერბურგის თავდაზნაურობის სასახლეთა არქიტექტურას. ცენტრალური რიზალიტის სამკუთხა ფრონტონი უჭირავს ოთხ ერთცალიან და ორ წყვილიან ნახევრადკოლონებს.
სწორკუთხა სანდრიკები გარს აკრავს მეორე სართულის ფანჯრებს, ხოლო პირველი სართულისა ხახვისებური ფორმისაა. სასახლის კედლების გადამუშავებისას ყურადღება გაუმახვილებიათ ფართო, მასშტაბურ ფანჯრებზე. პირველი სართულის ფანჯრები მცირე ზომისაა, ხოლო მეორე სართულისა - ფართო, ნათელი და შენობას აძლევს სასახლის შეხედულებას. ატამან ეფრემოვების სასახლე ააშენეს კარის ეკლესიასთან ერთად.
მრავალრიცხოვანმა რეკონსტრუქციებმა, განსაკუთრებით 1848 წლის ხანძრის შემდეგ, მნიშვნელოვნად შეცვალა სასახლის თავდაპირველი სახე. მისი პირველი სახე შემონახულია ჩერკასკის პანორამაზე, რომელიც 1803 წელს არქიტექტორმა ნ. ლვოვმა შექმნა.
ისტორია
ეფრემოვების კაზაკური თავადური გვარი იყო თავისი დროის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და მდიდარი გვარი დონის მიწაზე. მისი დამაარსებელია მოსკოველი ვაჭრის შვილი ეფრემ პეტროვი, რომელიც 1670 წელს გადავიდა ჩერკასკში (ამჟამად სტაროჩერკასკი), სადაც წარმატებით დაკავდა სავაჭრო საქმიანობით. 1756-1761 წლებში მათ საკუთარ მამულში აღმართეს კარის ეკლესია დონის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე.
1831 წლის 27 დეკემბერს ეფრემოვების ქვრივებმა ევდოკია იოაკიმეს ასულმა, იულიანა ალექსსის ასულმა და მისმა შვილმა ესაულმა ნიკოლაი სტეფანეს ძემ, თხოვნა გაუგზავნეს დონის მთავარეპისკოპოსს ათანასეს, რათა მშობლიურ მამულში აეშენებინათ სტაროჩერკასკის დედათა მონასტერი. მთავარი და ერთადერთი მოტივი, რამაც აიძულა ეფრემოვების ოჯახის წარმომადგენლები ამ ნაბიჯის გადადგმაში, იყო რწმენა და საკუთარი გარდაცვლილების ხსოვნა. იმპერატორმა ნიკოლოზ I-მა ბრძანება „ნოვოჩერკასკის ეპარქიაში სტანიცა სტაროჩერკასკში ეფრემოვების დედათა მონასტერის დაფუძნების შესახებ“ გამოსცა 1837 წლის 25 იანვარს.
ექსპოზიცია
ატამან ეფრემოვების სასახლე სტაროჩერკასკის ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალის ერთ-ერთი მთავარი ობიექტია. ეფრემოვების სასახლის დარბაზები გამოიყენება საგამოფენოდ, რომლებიც მოგვითხრობენ ჩერკასკისა და დონის კაზაკობის ისტორიული წარსულის შესახებ. ექსპონატებს შორისაა XVI საუკუნის მარმარილოს მზის საათი, რომელიც კონსტანტინოპოლიდან ჩამოიტანეს კაზაკებმა. 2014 წელს, რეკონსტრუქციის შემდეგ დამთვალიერებლებისათვის გაიხსნა მეორე სართულიც, სადაც განათავსეს გამოფენები, რომლებიც ეძღვნება კაზაკებისა და ეფრემოვების ოჯახის კულტურასა და ისტორიას. 2015 წელს როსტოვის ოლქის ქონების მართვის სამინისტრომ გადაწყვიტა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას გადასცეს ატამანთა სასახლე, მაგრამ საოლქო სასამართლომ გადაცემის განზრახვა არაკანონიერად გამოაცხადა და სამუზეუმო კომპლექსი საერო მიზნებისთვის სარგებლობაში დატოვა.
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
კოლიადო

კოლიადო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ლა-ვერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 44,94 კმ². მოსახლეობა — 191 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კოლიადოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
ვუიჩის სახლი

ვუიჩის სახლი — ისტორიული შენობა პუშკინში. აგებულია 1880 წელს. სახლი რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია. მდებარეობს ეკლესიის ქუჩის № 6-ში.
ისტორია
თავდაპირველად, 1880 წელს შენობის ადგილას აშენდა ხის სახლი, არქიტექტორ ა. ვ. ვიდოვის მიერ, სახელმწიფო მრჩეველ ვასილი ვუიჩისთვის.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ სახლი გადააკეთეს საცხოვრებლად. 1930 წელს საცხოვრებელ სახლში დასახლდა მწერალი ა. ნ. ტოლსტოი, ​​რომელიც 1938 წლამდე ცხოვრობდა. სახლში გატარებული დროის განმავლობაში ის მუშაობდა რომან „პეტრე პირველზე“. ტოლსტოის კაბინეტი კი მეორე სართულზე იყო განთავსებული. მას ხშირად სტუმრობდნენ მწერლები და მხატვრები, მათმა წრემ მიიღო სახელწოდება „საბავშვო ბაღის ხელოვნების კოლონია“.
მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, აღნიშნულ სახლში განთავსდა ლენინგრადის სახალხო მილიციის კიროვის პირველი დივიზიის გაზეთ „საბჭოთა სამშობლოსათვის“ რედაქცია. სახლი სერიოზულად დაინგრა ომის პერიოდში, სახურავი განადგურდა და ფანჯრები ჩაიმტვრა. აღდგენის შემდეგ, სახლში განათავსეს საბავშვო ბაღი, შემდეგ კი სანქტ-პეტერბურგის მთავარი წყალსადენის სადგურის დასასვენებელი ცენტრი. სახლი მოძველდა, დიდი ხნის განმავლობაში იყო მიტოვებული და ემუქრებოდა მთლიანად დანგრევა, მაგრამ საზოგადოების ძალისხმევის წყალობით მან მიიღო პუშკინის ისტორიულ-ლიტერატურული მუზეუმის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი. იგეგმება სახლის რესტავრაცია.
ლიტერატურა
Семенова Г. В. Царское Село: знакомое и незнакомое. — М.: Центрполиграф, 2009. — С. 395. — 638 с. — ISBN 978-5-9524-4249-8.
Бунатян Г. Г. Город муз. — Л.: Лениздат, 1975. — С. 318—343. — 368 с.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები