PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Before They Make Me Run

Before They Make Me Run
"Before They Make Me Run" is a song by English rock band the Rolling Stones, featured on their 1978 album Some Girls.
Written by guitarist Keith Richards, the song is a response to his arrest for heroin possession in Toronto in February 1977. The criminal charges and prospect of a prison sentence loomed over the Some Girls recording sessions and endangered the future of the Rolling Stones.
In the lyrics, Richards reflects unapologetically on his lifestyle up to that point. The line "it's another goodbye to another good friend" in the first verse can be interpreted as referring to Gram Parsons, Richards's close friend who died in 1973 from a drug overdose, and/or to heroin itself: Richards had sought medical treatment for heroin addiction following his arrest in Toronto, and his resolution to overcome his addiction would be a significant factor in his upcoming trial.
Richards recorded the song in five days without sleeping. Originally entitled "Rotten Roll", the song was recorded in a Paris studio in March 1978 during one of Mick Jagger's absences from the Some Girls sessions. The completed track, "a high-energy rock & roller", features Richards on lead vocals, acoustic and electric guitars, and bass; Ronnie Wood on pedal steel guitar, slide guitar and backing vocals; Charlie Watts on drums; and Jagger on backing vocals.
Richards first performed the song in concert on the New Barbarians' tour of North America in 1979; it was not until the Steel Wheels Tour in 1989 that it entered the Rolling Stones' concert repertoire. Like "Happy", the song has become one of Richards' "signature tunes", performed on most Rolling Stones tours since 1989; he also played it on the X-Pensive Winos' 1992–93 tours promoting his album Main Offender.
Cash Box said that "the beat is perky, and the rhythm and lead guitar work are masterful."
Live performances of the song are included in the Stones' 2003 Four Flicks DVD collection and as bonus tracks in their 2013 and 2016 DVD and Blu-ray sets Sweet Summer Sun: Hyde Park Live and Havana Moon.
Steve Earle has also performed the song in concert and recorded it as part of a split single with the Supersuckers.
References
The Rolling Stones songs
1978 songs
Songs written by Jagger–Richards
Song recordings produced by Jagger–Richards
სამრეკლოს ენამთის გორასამარხი

სამრეკლოს ენამთის გორასამარხი — არქეოლოგიური ძეგლი საქართველოში, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ სამრეკლოში. მდებარეობს სოფლის სავარგულებში, ალაზნის ველზე, წნორი-სამთაწყაროს გზის მარჯვენა მხარეს, ენამთად წოდებულ ადგილზე. თარიღდება ძვ. წ. III ათასწლეულის II ნახევრით. აღმოჩნდა 1984 წელს მიწის დამუშავების დროს. ძეგლი, რომელსაც ქვამიწაყრილი უკვე გადაცლილი ჰქონდა, გაითხარა 1985 წელს, არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის შირაქის არქეოლოგიური ექსპედიციის მიერ (ხელმძღვანელი ბ. მაისურაძე). მიწის ზედაპირიდან 0,85 მ სიღრმეზე გამოვლინდა უსწორმასწორო კედლების მქონე კოლექტიური სამარხი ორმო (4x4 მ). ძეგლის იატაკის დონე მდებარეობდა 1,9 მ სიღრმეზე სამარხის ცენტრალურ ნაწილში. აღმოჩნდა ძირითადი მიცვალებულის ჩონჩხი, რომელიც დაკრძალული იყო მარცხენა გვერდზე, თავით დასავლეთით. ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში კი მიხვეტილი იყო ხუთი მიცვალებულის თავის ქალა და ძვლები. სამარხში გამოვლინდა ოქროს ხვია, პასტის მრგვალი რვა მძივი, ცრემლისებრი სამი მძივსაკიდი, ძვლის სამკუთხა გულსაკიდი, ბრინჯაოს ოთხწახნაგა ბიპირამიდული ისპირი და ოთხწახნაგა სადგისი (ისპირი); ხელით ნაძერწი 16 თიხის ჭურჭელი, დერგი, ხელადა, ორი ტოლჩა, სამ-სამი ჯამი და ქოთანი, ხუთი ბადია და თიხის ჭურჭლის პირ-გვერდის მცირე ფრაგმენტები. ხელადა მკვრივი, წვრილი თეთრმინარევიანი თიხით არის ნაძერწი. დანარჩენი ჭურჭლები — უხეში, ქვიშის ან ქვიშის და წვრილი თეთრმინარევიანი თიხით. კერამიკა არათანაბრადაა გამომწვარი. უმრავლესობა მოყავისფრო-მონაცრისფროა. ჭურჭელს ალაგ-ალაგ შავი, რუხი და ყვითელი ფერის ლაქები აქვს. ზოგიერთი ჭურჭლის ზედაპირი პრიალაა, ზოგიერთი - სუსტადაა ნაპრიალები. სამარხეული დერგის მხარზე, ერთმანეთის საპირისპიროდ, ორი მცირე შვერილია დაძერწილი. მსგავსი შვერილები მიძერწილია ჯამისა და ბადიის პირზეც, უყუროა ორი ჯამი და ბადია. იმ ჭურჭლებს სამარხის სხვა ფართოპირიანი ჭურჭლებისგან განსხვავებით ოდნავ შიგნით გადახრილი პირი აქვს. სამ ბადიას, პირზე და მხარზე, ერთმანეთის მოპირდაპირედ, ზემოდან მომრგვალებული და შიგნიდან ბრტყელი, მცირე ზომის ორი ყური აქვს მიძერწილი. ასეთივე ოღონდა ცოტა მოზრდილი ყურები აქვს სამარხის ქოთნებსაც. ტოლჩებსა და ხელაზე ყური ძირს ქვემოთ და მხარზე დაძერწილი ორ ჭურჭელზე (ქოთანზე და ტოლჩაზე) შეინიშნება შედრეკილი ძირი. სამარხში გამოვლინდა აგრეთვე მსხვილფეხა საქონლის ძვლები და ხარის მთლიანი თავის ქალა.
მასალა ინახება ქალაქ დედოფლისწყაროს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ნიჟნიე-უსლი

ნიჟნიე-უსლი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 444 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 30 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (50%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
აცინანანის ტროპიკული ტყე

აცინანანის ტროპიკული ტყე – მადაგასკარის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი 2007 წლიდან. შედგება 13 სპეციფიკური ტერიტორიისა და მადაგასკარის აღმოსავლეთით მდებარე 6 ეროვნულ პარკს. ეს პარკებია:
მაროჯეჯის ეროვნული პარკი
მასოალის ეროვნული პარკი
ზაჰამენის ეროვნული პარკი
რანომაფანის ეროვნული პარკი
ანდრინგიტრის ეროვნული პარკი
ანდოჰაჰელის ეროვნული პარკი
2010 წლის იუნესკოს 34-ე სესიაზე აცინანანის ტროპიკული ტყე შეიტანეს საფრთხის ქვეშ მყოფი ძეგლების სიაში ნადირობის შედეგად ლემურების გადაშენების გზაზე დაყენების გამო.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
UNESCO პარკის აღწერა
Rainforests of the Atsinanana – მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მადაგასკარში
Bahnhof Meidling station

Bahnhof Meidling station
Bahnhof Meidling is a station on of the Vienna U-Bahn. Up until 4 October 2013 it was called Philadelphiabrücke.
Above the U-Bahn station is the Wien Meidling railway station, which is served by long distance and regional trains, and by Vienna S-Bahn lines S1, S2, S3, S60 and S80.
Both stations are located in the Meidling District. The U-Bahn station opened on 7 October 1989. On 15 April 1995 the line was extended further south to Siebenhirten.
References
Buildings and structures in Meidling
Railway stations opened in 1989
Vienna U-Bahn stations
Railway stations in Austria opened in the 1980s
de:U-Bahn-Station Philadelphiabrücke
ფერისცვალების ეკლესია (პიატიგორსკი)

ფერისცვალების ეკლესია (პიატიგორსკი)
ფერისცვალების ეკლესია — კათოლიკური ეკლესია ქალაქ პიატიგორსკში, არქიტექტურული ძეგლი, შეტანილია კულტურული მემკვიდრეობის სიაში . ადმინისტრაციულად იგი მიეკუთვნება წმინდა კლიმენტის ეპარქიას, რომლის ცენტრი სარატოვში მდებარეობს. ეკლესია მდებარეობს ანისიმოვას ქუჩის პირველ ნომერი.
ისტორია
XIX საუკუნის 30-იან წლებში პიატიგორსკის საერთო მოსახლეობით დაახლოებით 1000 ადამიანი, მასში 400-ზე მეტი კათოლიკე იყო , ძირითადად მონაწილეობდნენ 1830 წლის პოლონეთის აჯანყების კავკასიაში გადასახლებაში. იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის მიერ 1837 წელს კავკასიაში მოგზაურობის დროს ქალაქის კათოლიკეებმა ტაძრის აშენების ნებართვა მიიღეს.
კლასიციზმის სტილში ტაძარი 1840-1844 წლებში აშენდა არქიტექტორების, ბერნარდაზის დინასტიის წევრების, ძმების ჯოზეფ და იოჰან ბერნარდაზების პროექტის მიხედვით, რომლებმაც მრავალი არქიტექტურული ძეგლი შექმნეს კავკასიის მინერალურ წყლებზე. ძმებმა ბერნარდაცებმა ვერ შეძლეს მშენებლობის დასრულება; იგი დასრულდა კიდევ ერთი ცნობილი არქიტექტორის, წარმოშობით ინგლისელის, სამუელ აპტონის მიერ.
უფლის ფერისცვალების ეკლესიის საზეიმო კურთხევა მოხდა 1844 წლის 6 აგვისტოს. კურთხევის შემდეგ, ტაძარი გახდა ტირასპოლის ეპარქიის ჩრდილოეთ კავკასიის დეკანოზის ცენტრალური ტაძარი, რომლის ცენტრი იყო სარატოვი.
პირველი მსოფლიო ომის წინა დღეს ეკლესიაში 1738 მრევლი იმყოფებოდა. საღმრთო მსახურება გაგრძელდა 1937 წლამდე, 1938 წლის იანვარში, დახვრიტეს ტაძრის ბოლო წინამძღვარი იოჰან როთი, ხოლო ტაძარი დაიხურა.
1938 წლიდან 1980 წლამდე შენობა გამოიყენებოდა საამქროებად და საწყობებად, 1980 წელს იგი რესტავრირდა და გადაიქცა ორგანოს დარბაზად.
1991 წელს ადგილობრივი კათოლიკეების თხოვნით, სტავროპოლის რეგიონის გუბერნატორს, ბოჰდან სევერინიაკმა პირველი წირვა აღნიშნა ეკლესიაში 1937 წლის შემდეგ.
კათოლიკური ეკლესიის ნორმალური საქმიანობის აღდგენა რუსეთში XX საუკუნის 90-იანი წლების დასაწყისში დაიწყო. როდესაც 90-იან წლებში, კომუნიზმის დაცემის შემდეგ, რელიგიებთან ურთიერთობა ნორმალიზდა, 1992 წელს კათოლიკური მრევლის რეგისტრაციის შემდეგ, მან ტაძრის დაბრუნების ძიება დაიწყო. ჩატარდა აღდგენითი სამუშაოები. ეკლესია კვლავ ფილარმონიის ორკესტრის საკონცერტო დარბაზის ფუნქციას ასრულებს და ამავე დროს ღიაა საეკლესიო ცერემონიებისთვის. 2005 წლამდე შენობა ფილარმონიის საზოგადოებას ერთობლივად მართავდა და მრევლი მონაცვლეობით ატარებდა კონცერტებს და წირვას. 2005 წლიდან შენობა მთლიანად დაუბრუნდა ეკლესიას.
ლიტერატურა
«Пятигорск» //Католическая энциклопедия. Изд. францисканцев, М.:2007. Т.3. Ст. 1900—1901
რესურსები ინტერნეტში
Католический костел и лютеранская кирха в Пятигорске
ფერისცვალების ეკლესია
სქოლიო
კავკასია
პიატიგორსკის ღირსშესანიშნაობები
კათოლიკური ეკლესიები რუსეთში
Lasioglossum popovi

Lasioglossum popovi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1931 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
popovi
ზაქათკარის წმინდა გიორგის ეკლესია

ზაქათკარის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ზაქათკარის განაპირას, სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (6,8 X 3,1 მ), უაფსიდო, ნაგებია მოზრდილი ზომის ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. შეიცავს ერთმანეთისგან მოკლე ქრონოლოგიური ინტერვალით დაშორებულ ორ სამშენებლო ფენას. აღმოსავლეთის ნახევარი ადრინდელია, დასავლეთისა - გვიანდელი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია, მოგვიანებით მიშენებულ ნაწილში. თავდაპირველ ნაწილსაც შესასვლელი (ამოშენებულია) სამხრეთიდან ჰქონია. ეკლესიის ვიწრო და გრძელი დარბაზი აღმოსავლეთით სწორი კედლით არის დასრულებული. მასში სწორკუთხა სარკმელი და ერთი მცირე ზომის ნიშია. სარკმელი ზემოთკენ ოდნავ ვიწროვდება და საფეხურებიანი ძირი აქვს. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, ნატეხი ქვით ნაშენი ტრაპეზია მიდგმული. მეორე ტრაპეზი ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეშია. დარბაზის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების თავდაპირველ ნაწილში ორ-ორი სწორკუთხა ნიშია. დასავლეთ კედელში სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. ეკლესია შიგნით გადახურულია ცილინდრული კამარით. ფასადებში სადაა, აქა-იქ შემორჩენილია ბათქაშის ფრაგმენტები. აღმოსავლეთის ფასადზე სარკმლის ღიობი ვერტიკალურად დადგმული ქვით თხელი ფილით გაყოფილია ორ თანაბარ ნაწილად. კედლები თაროსებრი ლავგარდნით არის დასრულებული, რომელსაც ფრონტონის ძირებთან ჰორიზონტალური შემონაკეცები აქვს. დასავლეთ ფრონტონის წვერზე დადგმულია ტლანქად ნაკვეთი და ძლიერ დაზიანებული ქვის ცხენის ფიგურა. ფიქლის საბურავის მხოლოდ ფრაგმენტებია შემორჩენილი.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ისლამური განვითარების ბანკი

ისლამური განვითარების ბანკი — საერთაშორისო საფინანსო ორგანიზაცია, რომელიც საუდის არაბეთში, ქალაქ ჯიდაში მდებარეობს.
ისტორია
ისლამური განვითარების ბანკი დაფუძნდა 1973 წლის 18 დეკემბერს ორგანიზაცია ისლამური კონფერენციის მონაწილე ქვეყნების ფინანსთა მინისტრების პირველი კონფერენციის დროს.
მისი საქმიანობა დაიწყო 1975 წლის 20 ოქტომბერს. ბანკის კაპიტალი შეიქმნა დამფუძნებელი ქვეყნების წარმომადგენლების მიერ, რომელთაგან ძირითადი შემდეგი ქვეყნებია: საუდის არაბეთი, სუდანი, ქუვეითი, ლიბია, თურქეთი, არაბთა გაერთიანებული საამიროები, ირანი, ეგვიპტე, ინდონეზია, პაკისტანი.
ისლამური განვითარების ბანკს აქვს გაეროს გენერალური ასამბლეის დამკვირვებლის სტატუსი.
ამჟამად დაფუძნებულია ისლამური განვითარების ბანკის ჯგუფი, რომელიც მოიცავს შემდეგ ორგანიზაციებს:
ისლამური კორპორაცია კერძო სექტორის განვითარებისათვის (ICD)
ისლამური კორპორაცია საინვესტიციო და საექსპორტო კრედიტის დაზღვევაზე (ICIEC)
ისლამური კვლევებისა და სწავლების ინსტიტუტი (IRTI)
საერთაშორისო ისლამური სავაჭრო ფინანსების კორპორაცია (ITFC)
მიზნები და ამოცანები
ისლამური განვითარების ბანკის ჯგუფის ფუნქციებია წევრ ქვეყნებში ეკონომიკური და სოციალური განვითარების პროექტების დაფინანსება. ბანკი მოქმედებს შარიათის კანონებისა და პრინციპების საფუძველზე. ბანკის ვალუტა არის ისლამური დინარი. ოფიციალური ენა არაბულია, თუმცა ინგლისური და ფრანგული ენებიც გამოიყენება.
2013 წლის 22 მაისს IDB-ს საწესდებო კაპიტალმა 150 მილიარდი დოლარი შეადგინა, რათა მუსლიმებს, ორგანიზაციის წევრ და არაწევრ ქვეყნებში, უკეთ მოემსახურონ.
წევრობა
ამჟამად 57 სახელმწიფო ბანკის წევრია. ბანკში წევრობის ძირითადი მოთხოვნაა მონაწილეობა ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაციაში, ბანკის კაპიტალში წევრობის საფასურის გადახდა და ბანკის დირექტორთა საბჭოს მიერ მიღებული წესების, პროცედურებისა და პირობების დაცვა.
ბანკის ყველაზე მსხვილი წილის მფლობელია საუდის არაბეთი (26.57%), ასევე ალჟირი (10.66%), ირანი (9.32%), ეგვიპტე (9.22%), თურქეთი (8.41%), არაბთა გაერთიანებული საამიროები (7.54%), ქუვეითი (7.11%), პაკისტანი (3.31%), ლიბია (3.31%), ინდონეზია (2.93%).
წევრი ქვეყნები
რესურსები ინტერნეტში
ისლამური განვითარების ბანკის ოფიციალური საიტი
Islamic Development Bank (IDB) - a Financial Institution with Meaningful Impact
სქოლიო
დაარსებული 1975 წელს
საერთაშორისო ბანკები
საერთაშორისო ორგანიზაციები
საუდის არაბეთის ეკონომიკა
ისლამური ბანკები
Tazanovdzhi

Tazanovdzhi is a village in the Agsu Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Agsu District
მოუსაკა

მოუსაკა არის ბადრიჯანსა და/ან კარტოფილში მომზადებული თევზის კერძი, რომელიც ბერძნული წარმოშობისაა. ხშირად შეიცავს დაკეპილ ხორცს, რომელიც ახლო აღმოსავლეთისა და ბალკანებშია გავრცელებული რეგიონალური მცირე განსხვავებებით.
ევროპასა და ამერიკის კონტინენტებზე ყველაზე გავრცელებულ ვარიანტს ბერძნული წარმოადგენს, რომელიც 1920-იან წლებში შექმნა ბერძენმა ნიკოლას ცელემენტესმა. მრავალი ვერსიის მიხედვით, საჭმლის ზედა ფენა მზადდება რძის შემცველი სოუსით, შესქელებული კვეცხით ან ფქვილით. საბერძნეთში კერძს უმეტეს შემთხვევაში ცხელს მიირთმევენ.
მცირედით განსხვავებული ვარიანტი გავრცელებულია თურქეთში და ახლო აღმოსავლეთში. თურქეთში მოუსაკა შეიცავს წვრილად დაკეპილ და შემწვარ ბადრიჯანს, რომელსაც ხორცის პომინდვირან სოუსს უმატებენ და ოთახის ტემპერატურისას მიირთმევენ. არაბულ ქვეყნებში კერძს მეტწილად ცივად მიირთმევენ.
სახელი და ეტიმოლოგია
ინგლისური სახელი მოუსაკა ბერძნული სიტყვიდან, მოუსაკას (μουσακάς) იღებს სათავეს. ბალკანეთში სახელი ოსმალური თურქულიდან შევიდა, რომელიც თავის მხრივ არაბული სიტყვიდან მუსაქქ'ა (مسقعة) გავრცელდა. ტერმინი სიტყვა- სიტყვით ითარგმნება, როგორც ის რაც თხევადი იჭმევა". სიტვა ინგლისურში პირველად 1862 წელს შევიდა როგორც მუზაქქა (mùzàkkà).
მომზადება
საბერძნეთში
ვერსიების უმეტესობა დაფუძნებულია გახეხილ ბადრიჯანსა და პომინდორზე, რომელსაც ემატება დაკეპილი ხორცი, განსაკუთრებით ცხვრის ხორცი. ბერძნულ ვერსიაში შედის ხორცისა და ბადრიჯნის ფენები ბეშამელის (თეთრი") სოუსით, რომელსაც აცხობენ.
თანამედროვე ბერძნული ვერსია შექმნა საფრანგეთში ნასწავლმა ბერძენმა მზარეულმა, ნიკოლას ცელემეტესმა 1920-იან წლებში. ცელემენტესის სტილის რეცეპტი მოიცავდა სამ ფენას, ცალ- ცალკე მზადდება და მხოლოდ საბოლოო გამოცხობისას ერთდება. დაჭრილი ბადრიჯნის ქვედა ფენა ზეითუნის ზეთში იწვება, შუა, ცხვრის დაფქული ხორცის ფენა იკეპება და მას ემატება პიურეს სტილის პომინდორი, ნიორი, ხახვი და სანელებლები (შავი პილპილი, დარიჩინი). ზედა ფენას წარმოადგენს ბეშამელის სოუსი ან ქონდარის კრემი. კერძის ნაწილებს, სათითაოდ ათავსებენ ტაფაზე, მანამ სანამ მათი ზედაპირი არ შეწითლდება. მოუსაკას ჩვეულებრივსამებრ მიირთმევენ თბილს და არა ცხელს. თუ კერძს ღუმელიდან ცხელს გამოიღებენ მოუსაკას კვადრატები იშლება, შესაბამისად საჭიროა მისი ცოტახნით დასვენება, რომ გამყარდეს.
ამ ძირითად რეცეპტზე არსებობს ვარიაციები, ზოგჯერ უგემრიელესი სოუსით, ზოგჯერ სხვა ბოსტნეულით. ბადრიჯნის ნაჭრების გარდა,კერძი შეიძლება შეიცავდეს ყაბაყს, კატოფილს ან სოკოს. ცელემენტესის სამზარეულოს წიგნი შეიცავს კერძის ვეგანურ ვერსიასაც, რომელსაც არ აქვს არც ხორცი და არც რძის პროდუქტები. ამ შემთხვევაში გატარებული ხორცის ნაცვლად იყენებენ გატარებულ ბადრიჯანს, ტომატის სოუსს ან პურის ხრაშუნა ნაწილებს. 300
სამხრეთ ევროპა
ალბანეთში, ბულგარეთში და ყოფილ იუგოსლავიაში, ასევე რუმინეთში ბადრიჯნის, ღორის ხორცისა და ძროხის ხორცის ფარშის ნაცვლად გამოიყენება კარტოფილი. კერძის ზედა ფენა ჩვეულებრივსამებრ რძის ან იოგურტის ნაზავია უმ კვერცხთან. მცირე რაოდენობით უმატებენ ფქვილსაც. ამ ქვეყნებშიც კერძის სამი ფენაა: ქვედა ფენა შედგება დაფქული ღორისა და საქონლის ხორცისგან, შუა ფენა კარტოფლის ნაჭრებს მოიცავს, ხოლო ზედა ფენა როგორც წესი, ხაჭოა. თითოეული ფენა ცალ-ცალკე მზადდება და ტაფაზე დაბრაწვამდე ჩერდება.
სქოლიო
Dorymyrmex thoracicus

Dorymyrmex thoracicus
Dorymyrmex is a species of ant in the genus Dorymyrmex. Described by Gallardo in 1916, the species is endemic to Argentina, Paraguay and Venezuela.
References
External links
Dorymyrmex
Hymenoptera of South America
Insects described in 1916
ბაჰამის კუნძულების გერბი

ბაჰამის კუნძულების გერბი
ბაჰამის კუნძულების ეროვნული გერბი შეიცავს სახელმწიფო სიმბოლოებს და მათ ფოკუსში მოთავსებულ ფარს. ფარი უკავია ეკალფარფლიან თევზსა და ფლამინგოს, რომლებიც ქვეყნის ეროვნული ცხოველები არიან. ფლამინგო მიწაზე დგას, ეკალფარფლიანი თევზი კი ზღვაში, რაც კუნძულების გეოგრაფიაზე მიუთითებს.
ფარის წვერზე მოთავსებულია ნიჟარა, რაც კუნძულთა ჯგუფის მრავალფეროვან წყალქვეშა სიცოცხლეზე მიუთითებს. ნიჟარა დაყრდნობილია ჩაფხუტზე. მის ქვემოთ მდებარეობს უშუალოდ ფარი, რომლის მთავარი სიმბოლოა გემი, რომელიც წარმოადგენს ქრისტეფორე კოლუმბის ხომალდ სანტა-მარიას, მის ზემოთ კი გამოსახულია მზე. ფსკერის გასწვრივ, ფარს დაბლა ჩნდება ლენტი, რომელზეც წაწერილია ეროვნული დევიზი:
"წინ, ზევით, ერთად პროგრესისკენ."
კუნძულების გერბები
იხილეთ აგრეთვე
ბაჰამის კუნძულების დროშა
ბაჰამის კუნძულების ჰიმნი
რესურსები ინტერნეტში
Coat of arms of Bahamas In The World All Countries Coat of arms
სქოლიო
ბაჰამის კუნძულების ეროვნული სიმბოლოები
სახელმწიფო გერბები
გერბები მზის გამოსახულებით
გერბები გემის გამოსახულებით
გერბები დროშის გამოსახულებით
გერბები ჯვრის გამოსახულებით
გერბები ფრინველების გამოსახულებით
გერბები თევზის გამოსახულებით
გერბები ნიჟარის გამოსახულებით
სამხრეთი კვანზა

სამხრეთი კვანზა — პროვინცია ანგოლაში. პროვინციის ფართობი შეადგენს 55 660 კმ²-ს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 1 881 873 ადამიანს. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი სუმბე.
გეოგრაფია
სამხრეთი კვანზის პროვინცია მდებარეობს ანგოლის დასავლეთ ნაწილში. ის მდებარეობს ლუანდის სამხრეთ-აღმოსავლეთით და გადაჭიმულია დასავლეთით ატლანტის ოკეანიდან აღმოსავლეთით და ჩრდილოეთით მდინარე კვანზამდე. სამხრეთი კვანზის პროვინციის სამხრეთით მდებარეობენ ბენგელის და უამბოს პროვინციები, ჩრდილოეთით — ბენგოს, ჩრდილოეთი კვანზის და მალანჟეს პროვინციები, აღმოსავლეთით — ბიეს პროვინცია.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით პროვინცია დაყოფილია 12 მუნიციპალიტეტად:
ამბოიმი (Amboim)
კასონგე (Cassongue)
კელა (Cela)
კონდა (Conda)
ებო (Ebo)
ლიბოლო (Libolo)
მუსენდე (Mussende)
პორტუ-ამბოიმი (Porto Amboim)
კილენდა (Quilenda)
კიბალა (Quibala)
სელეში (Seles)
სუმბე (Sumbe)
რესურსები ინტერნეტში
Information on this province at Info Angola
Province geographical info at geoview.info
სქოლიო
ანგოლის პროვინციები
ლაზარე გალისიელი

ლაზარე გალისიელი – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე ძვ. სტილით 7 ნოემბერი, ახ. სტილით – 20 ნოემბერი.
ცხოვრება
ღირსი ლაზარე გალისიელი ქალაქ მაგნეზიაში (აზია) დაიბადა. სიყრმიდანვე სიმშვიდით და გლახაკთა სიყვარულით გამორჩეულმა წმინდანმა საფუძვლიანი განათლება მიიღო, შემდგომ კი პალესტინაში გაემგზავრა წმინდა ადგილების მოსალოცად და საბა განწმენდილის ლავრაში დამკვიდრდა. აქ ნეტარმა ათი წელი დაჰყო და საძმოს გულწრფელი სიყვარული დაიმსახურა.
იერუსალიმის პატრიარქმა ღირსი ლაზარე მღვდლად აკურთხა, რის შემდეგ იგი სამშობლოში დაბრუნდა და ეფესოს მახლობლად, გალისიის მთაზე დამკვიდრდა. აქ წმინდანი საკვირველი ხილვის ღირსი შეიქნა: ცად აწვდილ ცეცხლოვან სვეტს შემოხვეული ანგელოზები გალობდნენ: „აღდეგინ ღმერთი და განიბნინედ ყოველნი მტერნი მისნი“. ამ გამოცხადების ადგილას უფლის რჩეულმა ქრისტეს აღდგომის სახელობის ტაძარი ააგო და მესვეტეობის ღვაწლი იტვირთა. მალე დიდი მოსაგრის ირგვლივ მოწაფეები შემოიკრიბნენ და დაფუძნდა მონასტერი.
წმინდა ლაზარეს წინასწარ ეუწყა აღსასრულის მოახლოება და განემზადა კიდეც, მაგრამ საძმოს მხურვალე ვედრებით უფალმა მას კიდევ თხუთმეტი წლით გაუხანგრძლივა სიცოცხლე.
ღირსი ლაზარე 1053 წელს გარდაიცვალა, სამოცდათორმეტი წლის ასაკში. წმინდა მამის ნაწილთა აღმოყვანებას ეკლესია 30 ივლისს იხსენიებს.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
XI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
გარდაცვლილი 1053
პინგვინის კუნძულები

პინგვინის კუნძულები — მიმოფანტულ კუნძულთა და კლდეთა ისტორული ჯგუფი ატლანტის ოკეანეში; გადაჭიმულია 355 კმ-ზე, ნამიბიის სანაპიროსთან. ნამიბიის ხელისუფლება მათ ოფიციალურად მიაკუთვნებს სანაპირო კუნძულთა ტიპს. სახელი მომდინარეობს აფრიკული პინგვინისგან, რომელიც ნამიბიისა და სამხრეთ აფრიკის სანაპირო რეგიონებში ბინადრობს.
გეოგრაფია
კუნძულები მიმოფანტულია გრძელ სანაპირო რეგიონში. მიუხედავად იმისა, რომ რამდენიმე კუნძული მცირე გროვას ან ჯგუფს ქმნის, მაგალითად ლუბერიცის უბეში მდებარე კუნძულები, პინგვინის კუნძულები არ მიეკუთვნება ბუნებრივ არქიპელაგს ან კუნძულთა ჯაჭვს.
უდიდესი კუნძულის ფართობი 0,9 კმ²-ია, ყველა მათგანის საერთო ფართობი კი ჯამში 2,35 კმ²-ია.
ისტორია
სტრატეგიულ ადგილას მდებარე დაუსახლებელი კუნძულები განსაკუთრებით მდიდარი გუანოთი (ფრინველთა ექსკრემენტის დანალექები) და ალმასებით, რის გამოც, XVII საუკუნეში მათ ხშირად სტუმრობდნენ ევროპელი ვაჭრები. 1861-1867 წლებში ისინი ბრიტანეთის მიერ იყო ანექსირებული, 1873 წელს კი კაპის კოლონიის მიერ.
1990 წელს სამხრეთ-დასავლეთმა აფრიკამ დამოუკიდებლობა მოიპოვა და ნამიბია ეწოდა. პინგვინის კუნძულები კვლავ სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის სუვერენიტეტის ქვეშ რჩებოდა, შექმნილი იყო ექსკლუზიური ეკონომიკური ზონა. შემდგომი მოლაპარაკებების შედეგად, 1994 წლის 28 თებერვალს, პინგვინის კუნძულები და ქალაქი უოლფიშ-ბეი ნამიბიის იურისდიქციაში გადავიდა.
სქოლიო
ნამიბიის კუნძულები
თამარ ლაშქარაშვილი

თამარ ლაშქარაშვილი (დ. 23 მარტი, 1916, თბილისი — გ. ) — თანამდებობის პირი, პედაგოგი. საქართველოს სსრ სკოლის დამსახურებული მასწავლებელი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1937–1951 წლებში იყო საშუალო სკოლების მასწავლებელი, სასწავლო ნაწილის გამგე, დირექტორი. 1951 წლიდან — პარტიის თბილისის საოლქო კომიტეტის განყოფილების გამგე, თბილისის საქალაქო კომიტეტის მდივანი, შემდეგ თბილისის საოლქო კომიტეტის მდივანი. 1953 წლიდან საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის განყოფილების გამგე, განყოფილების გამგის მოადგილე. 1960–1976 წლებში — საქართველოს სსრ განათლების მინისტრი. 1976 წლიდან საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის მდივანი. საქართველოს სსრ კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი. არჩეული იყო სსრ კავშირის VII და VIII მოწვევათა უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად და საქართველოს სსრ III, IV, V, VI, IX, X, XI მოწვევათა უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. დაჯილდოვებულია მედლებით.
ჯილდოები
1975 — იაკობ გოგებაშვილის სახელობის მედალი
1997 — ღირსების ორდენი
საპატიო ნიშნის ორდენი
რესურსები ინტერნეტში
თამარ ლაშქარაშვილის ბიოგრაფია (IV მოწვევა)
თამარ ლაშქარაშვილის ბიოგრაფია (X მოწვევა)
თამარ ლაშქარაშვილის ბიოგრაფია (XI მოწვევა)
თამარ ლაშქარაშვილის ბიოგრაფია (სსრკ VII მოწვევა)
თამარ ლაშქარაშვილის ბიოგრაფია (სსრკ VIII მოწვევა)
დაბადებული 23 მარტი
დაბადებული 1916
საქართველოს სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს სსრ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს სსრ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს სსრ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს სსრ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს სსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
თბილისში დაბადებულები
თ
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქართველი პედაგოგები
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
შალიკაშვილი

შალიკაშვილი
საკუთარი სახელი შალიკაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ამირან შალიკაშვილი — მსახიობი და რეჟისორი
ანა შალიკაშვილი — ფერმწერი, გრაფიკოსი
ანტონ შალიკაშვილი — გენერალ-მაიორი
ვალერიან შალიკაშვილი — მსახიობი, რეჟისორი
კოკოლა შალიკაშვილი — მესხი ფეოდალი
ოთარ შალიკაშვილი — მესხეთის დიდგვაროვანი ფეოდალი
ჯონ მალხაზ შალიკაშვილი — წარმოშობით ქართველი ამერიკელი გენერალი
იხილეთ აგრეთვე
შალიკაშვილები