კურტ ვონეგუტი

კურტ ვონეგუტი (დ. 11 ნოემბერი, 1922, ინდიანაპოლისი — გ. 11 აპრილი, 2007, მანჰეტენი) — ამერიკელი სატირიკოსი მწერალი.
დაიბადა 1922 წლის 11 ნოემბერს აშშ-ში, ინდიანაპოლისში, შეძლებული გერმანელი ემიგრანტების ოჯახში. 1940 წელს დაამთავრა შორტრიჯის საშუალო სკოლა და მამის კატეგორიული მოთხოვნით, სწავლა განაგრძო კორნელის უნივერსიტეტის ქიმიის ფაკულტეტზე. მამა ფიქრობდა, რომ შვილის გატაცება ლიტერატურით, ფილოსოფიითა და ისტორიით, დროისა და ფულის ფუჭი ფლანგვა იქნებოდა. კურტმა უნივერსიტეტში მხოლოდ სამი წელი დაჰყო, თავისი დროის უდიდეს ნაწილს ის სტუდენტურ გაზეთს „The Cornell Daily Sun“ უთმობდა.
დიდი დეპრესიის პერიოდში ოჯახის მატერიალური მდგომარეობა გაუარესდა. ამავე პერიოდში კურტის დედას ფსიქოლოგიური პრობლემები დაეწყო, 1944 წელს კი თვითმკვლელობით დაასრულა სიცოცხლე. კურტისთვის ეს დიდი სტრესი იყო.
მეორე მსოფლიო ომში აშშ-ის ჩართვის შემდეგ, კურტი მოხალისედ წავიდა ჯარში, არდენის სპეცოპერაციისას ის ტყვედ აიყვანეს და ჯერ ბერლინში, ხოლო მოგვიანებით დრეზდენის შრომით ბანაკში გადაიყვანეს, რომელიც ყოფილი ცხოველთა სასაკლაოს ტერიტორიაზე იყო. სასაკლაოს ჰქონდა სარდაფი და სწორედ ამ სარდაფის წყალობით გადაურჩა ვონეგუტი სიკვდილს, როდესაც დრეზდენი მიწასთან გაასწორეს. ეს მოვლენები მის ბევრ წიგნში აისახა, განსაკუთრებით კი რომანში „სასაკლაო 5“. ვონეგუტი ტყვეობიდან 1945 წლის მაისში წითელარმიელებმა გაათავისუფლეს.
ომის შემდეგ კურტმა ჩიკაგოს უნივერსიტეტის ანთროპოლოგიის ფაკულტეტზე ჩააბარა. პარალელურად მუშაობდა რეპორტიორ-პოლიციელად ჩიკაგოს ახალი ამბების ბიუროში. ვონეგუტმა არც მაგისტრატურა დაასრულა ბოლომდე, რადგან მისი ნაშრომი „Fluctuations between Good and Evil in Simple Tales“ არ მიიღეს. მოგვიანებით, 1971 წელს მას მიანიჭეს ანთროპოლოგიის აკადემიური ხარისხი რომანისთვის „სარწეველა ფისოსთვის“.
კურტ ვონეგუტი გარდაიცვალა 2007 წლის 11 აპრილს, დაცემის შედეგად განვითარებული ქალა-ტვინის ტრავმით.
სიკვდილამდე ერთი წლით ადრე, ედინბურგის გაზეთში „The Sunday Herald“ გამოაქვეყნა მიმართვა, რომელშიც წერდა: „როგორი კორუმპირებული, ხარბი და უგულოც არ უნდა გახდეს ჩვენი მთავრობა, კორპორაციები, მასმედია, რელიგიური თუ საქველმოქმედო ორგანიზაციები, მუსიკა მაინც მშვენიერი იქნება. თუ ოდესმე მოვკვდები (ღმერთმა დამიფაროს), ეს იყოს ჩემი ეპიტაფია: „მისთვის ღმერთის არსებობის აუცილებელი და საკმარისი მტკიცებულება მუსიკა იყო“.
კურტ ვონეგუტის სახელი 1999 წლის 11 ნოემბერს აღმოჩენილ ასტეროიდს (25399) დაარქვეს.
ბიბლიოგრაფია
რომანები
სარწეველა ფისოსთვის (1963)
სასაკლაო ნომერი ხუთი (1969)
გალაპაგოსი (1985)
ჰოკუს-პოკუსი (1990)
ჟამთაძვრა (1997)
რესურსები ინტერნეტში
კურტ ვონეგუტის ნამუშევრები
კურტ ვონეგუტი კონგრესის ბიბლიოთეკაში
კურტ ვონეგუტის მემორიალური ბიბლიოთეკა
ჯილდოების ბიბლიოგრაფია: კურტ ვონეგუტი isfdb-ზე
კურტ ვონეგუტი sfadb-ზე
სქოლიო
XX საუკუნის ამერიკელი დრამატურგები
XX საუკუნის ამერიკელი ესეისტები
XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
XX საუკუნის ამერიკელი ფილოსოფოსები
XXI საუკუნის ამერიკელი ესეისტები
XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
XXI საუკუნის ფილოსოფოსები
ამერიკელი აგნოსტიკოსები
ამერიკელი ანარქისტები
ამერიკელი ათეისტები
ამერიკელი ჰუმანისტები
ამერიკელი მამაკაცი დრამატურგები
ამერიკელი მამაკაცი ესეისტები
ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები
გერმანელი ამერიკელები
ამერიკელი სატირისტები
ამერიკელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები
ამერიკელი სეკულარისტები
ამერიკელი სოციალისტები
კორნელის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ნეოკონსერვატიზმის კრიტიკოსები
რელიგიის კრიტიკოსები
ამერიკის ხელოვნებისა და ლიტერატურის აკადემიის წევრები
ხელოვნების ფილოსოფოსები
კულტურის ფილოსოფოსები
ისტორიის ფილოსოფოსები
ლიტერატურის ფილოსოფოსები
სიყვარულის ფილოსოფოსები
ტექნოლოგიის ფილოსოფოსები
პოლიტიკური ფილოსოფოსები
პოსტმოდერნისტი მწერლები
სოციალური კრიტიკოსები
სოციალური ფილოსოფოსები