PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
David Ilariani

David Ilariani (born 20 January 1981 in Tbilisi) is a Georgian sprinter. He competed in the 110 m hurdles event at the 2004, 2008 and 2012 Summer Olympics.
Competition record
Personal bests
Outdoor
110 metres hurdles – 13.58 (+1.8 m/s) (Sliven 2012)
Long jump – 7.78 m (+1.9 m/s) (Tsakhkadzor 2003)
Indoor
60 metres hurdles – 7.77 (Madrid 2005)
Long jump – 7.37 m (Kyiv 2005)
References
1981 births
Living people
Sportspeople from Tbilisi
Male hurdlers from Georgia (country)
Male long jumpers from Georgia (country)
Male sprinters from Georgia (country)
Olympic athletes for Georgia (country)
Athletes (track and field) at the 2004 Summer Olympics
Athletes (track and field) at the 2008 Summer Olympics
Athletes (track and field) at the 2012 Summer Olympics
World Athletics Championships athletes for Georgia (country)
ძვ. წ. 936

ძვ. წ. 936
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
ჰირამ I — ფინიკიის მეფე
Ҟ

Ҟ, ҟ (IPA გამოთქმა ) — კირილური ანბანის ასო. გამოიყენება აფხაზურ ენაში. წარმოითქმება, როგორც ქართული „ყ“.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ҟ)
Graphemica (ҟ)
კირილური ასოები
All Those Years Ago

All Those Years Ago
— ინგლისელი მუსიკოს ჯორჯ ჰარისონის სიმღერა და სინგლი. შეტანილია ალბომში Somewhere in England. გამოსცა ლეიბლმა Dark Horse.
რესურსები ინტერნეტში
ჯორჯ ჰარისონის დისკოგრაფია
ჯორჯ ჰარისონის სიმღერები
1981 წლის სიმღერები
მურმანსკის ოლქი

მურმანსკის ოლქი — რუსეთის ფედერაციის სუბიექტი, შედის რუსეთის ჩრდილო-დასავლეთის ფედერალური ოკრუგის შემადგენლობაში. დაარსდა 1938 წლის 28 მაისს. ადმინისტრაციული ცენტრი — მურმანსკი.
გეოგრაფია
ოლქი მდებარეობს კოლის ნახევარკუნძულზე, თეთრი ზღვისა და ბარენცის ზღვის სანაპიროზე. სამხრეთიდან ესაზღვრება კარელია, დასავლეთიდან ნორვეგია და ფინეთი.
მოსახლეობა
2002 წლის აღწერის მიხედვით ოლქში ცხოვრობს:
რუსები — 760 862 (85,2 %).
უკრაინელები — 56 845 (6,4 %)
ბელარუსები — 20 335 (2,3 %)
თათრები — 7944 (0,9 %)
კარელები — 2203 (0,2 %)
საამები — 1769 (0,2 %)
ფინელები — 426 (0,05 %)
რესურსები ინტერნეტში
Правительство Мурманской области. Официальный портал органов исполнительной власти
Законодательство Мурманской области
информационный сервер Мурманской области
Мурманская область в справочнике-каталоге «Вся Россия»
Обзор состояния социальной сферы Мурманской области, на сайте НИСПа
Информационный портал Мурманской области
Молодежный портал Мурманской области
Информационное агентство Мурманской области b-port.com
რუსეთის ფედერაციის ოლქები
მაკრატელა (გვარი)

მაკრატელა (გვარი)
მაკრატელა — მცენარეთა გვარი კომბოსტოსებრთა ოჯახისა. შეიცავს მხოლოდ ერთ სახეობას — . ერთწლოვანია. აქვს პატარა თეთრი ყვავილები და ერთთესლიანი უხსნადი ჭოტაკი. ფესვთანური ფოთლები ყუნწიანი და ჩანგისებრია, ღეროსეული — მოგრძო და მჯდომარე.
გავრცელებულია ხმელთაშუაზღვისპირეთსა და სამხრეთ ირანში. საქართველოში მაკრატელა იზრდება მშრალ ფერდობებზე (ველებზე და სხვა ადგილებში), როგორც სარეველა — მინდვრებსა და გზის პირებზე.
ლიტერატურა
კომბოსტოსებრნი
ალამიტოს კულტურა

ალამიტოს კულტურა — არქეოლოგიური კულტურა არგენტინაში, არსებობდა ძვ. წ. 400 – ახ. წ. 650 წლებს შორის კატამარკის პროვინციის ტერიტორიაზე.
კარგად განვითარებული კავშირები აქვს კონდორუასის კულტურასთან, რომელმაც დიდი გავლენა იქონია ალამიტოს კულტურაზე.
ეკონომიკა დამყარებული იყო სოფლის მეურნეობაზე, ამრავლებდნენ ლამებს.
ალამიტოს კულტურას ეკუთვნის ქვის მონოლითური, რელიგიური დანიშნულების, სკულპტურები.
რესურსები ინტერნეტში
Sepia Arte
არგენტინის არქეოლოგიური ძეგლები
Urtak (king of Elam)

Urtak (king of Elam)
Urtak or Urtaku was a king of the ancient kingdom of Elam, which was to the southeast of ancient Babylonia. He ruled from 675 to 664 BCE, his reign overlapping those of the Assyrian kings Esarhaddon (681-669) and Ashurbanipal (668-627).
Urtak was preceded by his brother, Khumban-Khaldash II. Khumban-Khaldash made a successful raid against Assyria, and died a short time thereafter. He was succeeded by Urtak, who returned to Assyria the idols his elder brother had taken in the raid, and who thereby repaired relations between Elam and Assyria.
He made an alliance with Assyria's Esarhaddon in 674, and for a time Elam and Assyria enjoyed friendly relations, which lasted throughout the remainder of Esarhaddon's reign, and deteriorated after Esarhaddon was succeeded by Ashurbanipal.
During a famine in Elam, Ashurbanipal welcomed temporary refugees from Elam into his empire, and sent food aid to Elam itself. However, after a time Urtak, joining his forces with the Gambulu tribe of Arameans, attacked Babylonia around 665 BCE, and died shortly afterward. Urtak was succeeded by his brother Teumman, who was killed by Ashurbanipal shortly afterward.
See also
List of rulers of Elam
References
7th-century BC deaths
7th-century BC monarchs in Asia
Year of birth unknown
Military history of the ancient Near East
Kings of the Neo-Elamite Period
Surco District, Huarochirí

Surco District, Huarochirí
Surco District is one of thirty-two districts of the province Huarochirí in Peru.
References
Iggingen

Iggingen is a municipality in the German state of Baden-Württemberg, in Ostalbkreis district.
Population development
1939: 952
1961: 1.412
1987: 1.959
1997: 2.385
2006: 2.586
Mayor
Klemens Stöckle was elected mayor in 1994, he was reelected in 2002, 2010 and 2018.
References
External links
Ostalbkreis
ვასილ ვარაზი

ვასილ ვარაზი
ვასილ სოფრომის ძე ვარაზი (ვარაზაშვილი),(დ. 14 იანვარი/ ძვ. სტ. 1 იანვარი, 1888, თბილისი — გ. 9 სექტემბერი, 1969, იქვე) — ქართველი ბიოქიმიკოსი და პათოლოგფიზიოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1925), პროფესორი (1930), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1944).
1918 წელს დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. 1924–1952 განაგებდა საქართველოს სამედიცინო პარაზიტოლოგიისა და ტროპიკული მედიცინის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის პათოლოგიურ ფიზიოლოგიის განყოფილებას, 1931–1969 — თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ბიოქიმიის კათედრას. იკვლევდა ნახშირწყლებისა და აზოტის ცვლის ბიოქიმიის ძირითად საკითხებს, მეტაბოლიტების როლს ნივთიერებათა ცვლაში, მიკროელემენტების მნიშვნელობას ფარისებრი ჯირკვლის პათოლოგიაში, ასაკობრივი და კვების ბიოქიმიმიის საკითხებს; დაამუშავა ფსიქონევროზისა და ეპილეფსიის ბიოქიმიის და მალარიის პათოფიზიოლოგიის მნიშვნელოვანი საკითხები, დაადგინა, რომ ქოლერით დაავადებისას სიკვდილს იწვევს ორგანიზმში ელექტროლიტებისა და წყლის ურთიერთშეფარდების დარღვევა. 1936 წელს იყო მედიცინის დარგში ნობელის პრემიის ოფიციალური ნომინანტი.
ჯილდოები
ლენინის ორდენი
ლიტერატურა
ქართველი ბიოქიმიკოსები
დაბადებული 1888
გარდაცვლილი 1969
ლენინის ორდენის კავალრები
სემენოვსკაია (რაზინსკოეს სასოფლო დასახლება)

სემენოვსკაია (რაზინსკოეს სასოფლო დასახლება)
სემენოვსკაია — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის რაზინსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება რაზინსკის სოფსაბჭოს. მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 17 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 50 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 18 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: ზარეჩნაია, კოზლოვო, ოლეშკოვო.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
http://vologda-oblast.ru/ru/government/municipalities/atu/index.php?okato_15=19+252+848+021 — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ბიჭი და ძაღლი

ბიჭი და ძაღლი
ფილმი გადაღებულია ა. სულაკაურის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით.
სიუჟეტი
პატარა ბიჭისა და ძაღლის მეგობრობა აღიზიანებთ მეზობლებს და უბნის ბიჭებს. ბიჭი ცდილობს გადაარჩინოს მეგობარი, მაგრამ მეძაღლეს მალულად წაუყვანია იგი. სასოწარკვეთილი ბიჭის დანახვაზე აბეზარ ბიჭუნებს სინდისი ქენჯნით და ძაღლის საძებნელად მიჰყვებიან მას.
როლებში
ზურაბ შონია (გია)
ლ. მალიანი (მუკო)
ლუკა წულაძე (კურკა)
თენგიზ ჟღენტი (პუპუზა)
ილია ზაუტაშვილი (ილიკო)
თემურ ხუბაშვილი (ჭორფლიანი)
ჯილდოები
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
სსრკ-ის ფილმები
1964 წლის ქართული ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
ალექსანდრე საჯაია

ალექსანდრე საჯაია (დ. 1916, ოდიში, ზუგდიდის რაიონი; გ. 1944) — ქართველი მწერალი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი 1940 წელს.
მისი პირველი ლექსი 1935 წელს გამოქვეყნდა, 1938 წელს პირველი პოეტური კრებული. ალექსანდრე საჯაიას კრებულებია: „ნაადრევი ვარდები“ (1987), „ჩემი ზღაპრები“ (1944 წ.), „ლექსები“ (1947 წ.), „ორი ზღაპარი“ (1949 წ.), „რჩეული“ (1955 წ.), „ლექსები“ (1967 წ.), „რჩეული“ (1970 წ.), „უთავო მეფე და დიდთავა მეფე“ (ზღაპარი სკოლამდელთათვის) (1973 წ.).
თარგმნილი აქვს შექსპირის, შელის, ედგარ პოს, ლონგფელისა და ლორდ რენდალის ნაწარმოები.
ბიბლიოგრაფია
ნაადრევი ვარდები : ლექსების კრებული (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1987. - 229გვ.
ლექსები (ავტორი). - თბილისი, საბჭოთა მწერალის გამ-ბა და სტ., 1947. - 108გვ.
ჩემი ზღაპრები : საბავშვო (ავტორი). - თბილისი, საბლიტგამი, 1944. - 26გვ.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ალექსანდრე საჯაია — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
დაბადებული 1916
გარდაცვლილი 1944
ქართველი მწერლები
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ალექსანდრე
ივანე კოკოსკურია

ივანე კოკოსკურია
ივანე ხარიტონის ძე კოკოსკურია (დ. 20 მაისი, 1915, სოფ. ოთხარა, ახლანდ. გუდაუთის მუნიციპალიტეტი — გ. 3 მარტი, 1978, სოხუმი) — ქართველი საბჭოთა მსახიობი. აფხაზეთის ასსრ სახალხო არტისტი (1961), საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1971).
ბიოგრაფია
1931-1934 წლებში სწავლობდა სოხუმის აფხაზურ დრამატულ სტუდიაში.
1932 წლიდან სოხუმის თეატრის აფხაზური დასის მსახიობი იყო. შესრულებული აქვს მრავალი როლი. მათ შორის აღსანიშნავია: კოტე ფანტიაშვილი (ა. ცაგარელის „ხანუმა“), ლარბი (ს. შანშიაშვილის „ანზორი“), რამაზან-ალი (ი. მოსაშვილის „ჩაძირული ქვები“), ასკარა (უ. ჰაჯიბეკოვის „არშინ მალ ალან“), ვურმი (ფ. შილერის „ვერაგობა და სიყვარული“) და სხვა.
ჯილდოები და აღიარება
1954: აფხაზეთის ასსრ დამსახურებული არტისტი
1961: აფხაზეთის ასსრ სახალხო არტისტი
1961: საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
1971: საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 20 მაისი
დაბადებული 1915
გარდაცვლილი 3 მარტი
გარდაცვლილი 1978
ქართველი მსახიობები
საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
აფხაზეთის ასსრ-ის დამსახურებული არტისტები
აფხაზეთის ასსრ-ის სახალხო არტისტები
გუდაუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ეკა ჭყოიძე

ეკა ჭყოიძე (დ. 21 აგვისტო, 1976, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ფილოსოფიის დოქტორი ბიზანტიის ისტორიის განხრით, ასოცირებული პროფესორი.
ბიოგრაფია
ეკა ჭყოიძემ 1998 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი ახალი ბერძნული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით. 1999 წელს სწავლა განაგრძო ქ. იოანინის უნივერსიტეტში (საბერძნეთი), ფილოსოფიის ფაკულტეტზე, შუასაუკუნეების შემსწავლელ მეცნიერებათა კათედრაზე, ბიზანტიის ისტორიის განყოფილებაში, სადაც 2001 წელს მიიღო მაგისტრის ხარისხი, ხოლო 2006 წელს, იმავე განყოფილებაზე დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „ბიზანტია ქართული წყაროების მიხედვით (IX-XI საუკუნეების ქრონიკები და ჰაგიოგრაფიული ტექსტები)“, ბერძნულად: „Το Βυζάντιο μέσα από τις γεωργιανές πηγές (Χρονικά, Βίοι Αγίων 9ος-11ος αι.)“. საბერძნეთში სწავლისას მიღებული აქვს სტიპენდიები ა. ონასისის საქველმოქმედო და საბერძნეთის სახელმწიფო სასტიპენდიო ფონდებიდან. 2008-2009 სასწავლო წელს მუშაობდა პოსტდოქტორანტ მკვლევრად პრინსტონის უნივერსიტეტში (აშშ). მეორედ პოსტსადოქტორო სტიპენდია მიიღო 2012-2013 წლებში ათენის უნივერსიტეტის პლატონის აკადემიისა და ა. ონასისის საქველმოქმედო ფონდის ერთობლივი დაფინანსებით. ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში მუშაობს 2008 წლიდან. იყო ჯერ ასისტენტ-პროფესორი, ხოლო 2013 წლიდან დღემდე ასოცირებული პროფესორია.
რესურსები ინტერნეტში
ეკა ჭყოიძე - ფილოსოფიის დოქტორი ბიზანტიის ისტორიის განხრით, ასოცირებული პროფესორი
ქართველი ფილოსოფოსები
დაბადებული 21 აგვისტო
დაბადებული 1976
კაბო-დე-ჰორნის ბიოსფერული რეზერვატი

კაბო-დე-ჰორნის ბიოსფერული რეზერვატი
კაბო-დე-ჰორნის ბიოსფერული რეზერვი – მდებარეობს ჩილეს უკიდურეს სამხრეთში და მოიცავს კუნძულოვან, ტყიან ტერიტორიას. მისი არეალი დაახლოებით 49,000 კმ²-ზე ვრცელდება. ყველა ბიოსფერული ზონა მოიცავს შემდეგ არეებს: ზონის ბირთვი (მნიშვნელოვანი ინფრასტრუქტურის გარეშე), ბუფერუი ზონა (მწირად განვითარებული) და შუალედური ზონა (ტრადიციული განვითარებით). ამ შემთხვევაში ზონის ბირთვი შექმნილია ალბერტო-დე-აგოსტინის ეროვნული პარკის და კაბო-დე-ჰორნის ეროვნული პარკის ბაზაზე, რომლებიც მკაცრადაა დაცული ჩილეს კანონმდებლობით და ბიოსფერული რეზერვის სტატუსის გამო არ შეიძლება განვითარდეს საცხოვრებელი ინფრასტრუქტურა.
კაბო-დე-ჰორნის ბიოსფერული რეზერვატი იმართბა საბჭოს მიერ რომელშიც რეგიონალური ხელმძღვანელები არიან წარმოდგენილი და შეიცავს საზოგადოებრივ მომსახურეობებსა და ადგილობრივ ორგანიზაციებს. რეზერვის მეცნიერთა საკონსულტაციო საბჭო იმართება ომორის ეთნობოტანიკური პარკის - მაგალიანესის უნივერსიტეტის მიერ. ჰორნის კონცხის არქიპელაგზე დაცულია მსოფლიოს ხავსების მრავალფეროვნების 5% . როგორც მსოფლიოს ერთ-ერთი უკანასკნელი ველური ბუნება , რეზერვატი ტურიზმის განვითარების, ტოქსიკური ნარჩენების და ორაგულის რეწვის საფრთხის წინაშე დგას.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
კაბო-დე-ჰორნის ბიოსფერული რეზერვი
ომორის ეთნობოტანიკური პარკი
UNT ჩილეს პროგრამების ოფისი
ომორა სუბ-ატლანტიკური კვლევის კავშირი
ჩილეს ბიოსფერული რეზერვები
ბაგალა

ბაგალა — ქალაქი პანამაში, ჩირიკის პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2330 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
პანამის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Población en la República por sexo, según provincia, comarca, distrito y corregimiento Censos de 1990 a 2010. Instituto Nacional de Estadística y Censo (INEC). Consultado el 7 de enero de 2014.
პანამის ქალაქები
ჩირიკის პროვინციის დასახლებული პუნქტები
Battle of Ingavi

Battle of Ingavi
The Battle of Ingavi occurred on November 18, 1841, during the Peruvian-Bolivian War of 1841-1842, in the town of Ingavi, Bolivia. The Bolivian Army, commanded by Jose Ballivian, there met an invading Peruvian Army commanded by Agustín Gamarra, who later died during the battle.
Background
With the dissolution of the Peru-Bolivian Confederation, Peruvian President Agustín Gamarra, made the controversial decision to invade Bolivia and used the political chaos occurring in the Bolivian government as an excuse. Gamarra had from the beginning supported a union between Peru and Bolivia but preferred it to be completely dominated by the Peruvian government, rather than being a confederation between the two nations.
Immediately, Jose Ballivian assumed power in the chaotic state of Bolivia and proclaimed himself president. There were three different governments attempting to rule Bolivia: a legitimate government headquartered in Chuquisaca and headed by José Mariano Serrano, another headquartered in Cochabamba and headed by José Miguel de Velasco, and that of Ballivian headquartered in La Paz.
Faced with the danger of a Peruvian invasion, the three governments joined under Ballivian and readied their armies, which in Ingavi repelled the Peruvians.
Result
On November 18, 1841, with Agustin Gamarra being dead, the Peruvian Army left Bolivia. The news generated chaos in Lima, where Vice-President Manuel Menéndez struggled to maintain his authority. He was soon deposed, with Juan Crisóstomo Torrico assuming power, which allowed order to return to the country. That would be the last attempt of Peru to try to assume control of Bolivia.
The Bolivian Army did not have enough troops to maintain the occupation. In the Battle of Tarapacá (1842), Peruvian montoneros, formed by Major Juan Buendía, from Iquique defeated on January 7, 1842 the detachment led by Colonel José María García, who died in the confrontation. Thus, Bolivian troops vacated Tacna, Arica and Tarapacá in February 1842 and retreated to Moquegua and Puno.
In the battle of Arica the Peruvian militias expel Bolivian troops who wanted to take over the port of Arica.
Motoni and Orurillo batlles evict and subsequently initiate the withdrawal of Bolivian forces that occupied Peruvian territory, again threatening Bolivia to suffer an invasion.
Notes
External links
Estados Unidos y el mar boliviano
La Batalla de Ingavi
Elecciones Perú 2001 - La Confederación Peruano-Boliviana
Iniciación de la República Peruana
Ingavi
Ingavi
1841 in Bolivia
1841 in military history
November 1841 events
History of La Paz Department (Bolivia)
მარკევიჩ-ევტუშევის სახლი

მარკევიჩ-ევტუშევის სახლი — ძველი ერთსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის პირველ მეოთხედში. როსტოვის საოლქო კომიტეტის 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 გადაწვეტილების თანახმად მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
მისამართი: ტაგანროგი, ანტონ გლუშკოს შესახვევი № 40.
ისტორია
სახლი, რომელიც შემდეგში გახდა ტაგანროგის ისტორიული ძეგლი, ააშენეს XIX საუკუნის პირველ მეოთხედში. იგი ეკუთვნოდა ადგილობრივ ვაჭარსა. ნ. კამბუროვს, შემდეგ მან სახლი გაყიდა და გახდა მარკევიჩ-ევტუშევის კუთვნილება, რომელსაც ეკავა ტაგანროგის ქალაქის თავის კანცელარიის ჩინოვნიკის თანამდებობა. სხვადასხვა ისტორიულ წყაროებში სახლის მფლობელის ინიციალები საკმაოდ განსხვავებულია ერთმანეთისაგან.
დაქორწინების შემდეგ კანცელარიის ჩინოვნიკი საცხოვრებლად გადავიდა მეუღლის ოჯახში, ხოლო ანტონ გლუშკოს 40 ნომერში მდებარე უძრავი ქონება გადაწყვიტა, რომ გაექირავებინა. სახლის ერთ-ერთი მემკვიდრე გახდა მარკევიჩ-ევტუშევის ქალიშვილი ლუდმილა პავლოვნა. იგი იყო მ. ე. ცეხოვის მეუღლე და ანტონ ჩეხოვის ბიცოლა. ცნობილია, რომ მოიჯარეთა შორის იყო პ. ჩეხოვი და, რომ ზუსტად ამ სახლში დაიბადა ანტონ ჩეხოვის ძმა, პედაგოგი ივან ჩეხოვი. ჩეხოვებისა და მარკევიჩ-ევტუშევის ოჯახებს შორის მეგობრული დამოკიდებულება იყო. ჩეხოვების ოჯახი მარკევიჩ-ევტუშევის სახლში ცხოვრობდა 1861-1862 წლებში.
XXI საუკუნეში შენობა საცხოვრებელი სახლია, რომელსაც 1992 წლიდან იცავს სახელმწიფო, როგორც ადგილობრივი მნიშვნელობის ისტორიულ ძეგლს.
სქოლიო
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ლეილა დე ლიმა

ლეილა დე ლიმა
ლეილა ნორმა ეულალია ხოსეფა მაგისტრადო დე ლიმა (დ. 27 აგვისტო 1959) — ფილიპინელი პოლიტიკოსი, უფლებადამცველი და იურისტი. ფილიპინების კონგრესში სენატორის მოვალეობის შემსრულებელი (2016 წლის 30 ივნისიდან). მანამდე მას ეკავა იუსტიციის დეპარტამენტის მდივნის (2010-2015) და ადამიანის უფლებათა კომისიის თავმჯდომარის (2008-2010) თანამდებობები. ლიბერალური პარტიის წევრი (2015 წლიდან). მან დატოვა იუსტიციის მინისტრის პოსტი, რათა კენჭი ეყარა ფილიპინების სენატში 2016 წლის 9 მაისს. შედეგად, მან ფილიპინების სენატის მე -17 მოწვევის სენატში თორმეტი ადგილიდან ერთი დაიკავა.
ადრეული წლები
ლეილა დე ლიმა არის ფილიპინების საარჩევნო კომისიის (COMELEC ) ყოფილი კომისრის ვისენტე დე ლიმასა და ნორმა მაგისტრადოს უფროსი ქალიშვილი. მისი დეიდის, ჯული დე ლიმას მეუღლე ფილიპინების კომუნისტური პარტიის დამფუძნებელი ხოსე მარია სისონია. ლეილა დე ლიმა იგი დაიბადა და გაიზარდა სამხრეთ კამარინესის პროვინციის ქალაქ ირიგაში.1980 წელს დაამთავრა დე ლა სალის უნივერსიტეტი ისტორიის ბაკალავრის ხარისხით. 1985 წელს მიიღო სამართლის ბაკალავრის ხარისხი (სალუტატორიანი) სან ბედას სამართლის კოლეჯში. 1985 წელს ფილიპინების ადვოკატთა გამოცდებზე მე -8 ადგილი დაიკავა 86.26% -იანი შეფასებით.
ლეილა დე ლიმამ იურიდიული საქმიანობა დაიწყო ისაგანი კრუსის უმაღლესი სასამართლოს მოსამართლის თანაშემწის პოზიციაზე 1986-1989 წლებში. 1989 წელს საადვოკატო ბიუროში მუშაობდა უმცროს იურისტად. ამავე თანამდებობაზე მუშაობა განაგრძი საადვოკატო ბიუროში „იარდელეზა“ 1991-1993 წლებში.
დაპატიმრება
2016 წლის დეკემბერში ლიმას მხარდაჭერა გამოუცხადეს საერთაშორისო უფლებადამცველებმა და ჟურნალისტებმა მის წინააღმდეგ განხორციელებული პოლიტიკური რეპრესიების მიუხედავად, ფილიპინების პრეზიდენტ როდრიგო დუტერტეს ნარკოპოლიტიკის (ნარკოტიკებთან ომის) გაკრიტიკების გამო, 2017 წლის 17 თებერვალს ადგილობრივმა სასამართლომ ლიმას ბრალი წაუყენა. 23 თებერვალს, მუნტინლუპას სასამართლომ გამოსცა ლეილა დე ლიმას დაპატიმრების ორდერი, სავარაუდოდ, ნარკოვაჭრობის შესახებ კანონის დარღვევისათვის.
დე ლიმა დაადანაშაულეს, თითქოსდა იყენებდა ფილიპინების იუსტიციის მინისტრის თანამდებობას ნარკოტიკებით ვაჭობის საქმიანობასთან დაკავშირებული კვალის დაფარვაში. ის მეორე დილას დააპატიმრეს.
2017 წლის 16 მარტს ევროპარლამენტმა დაგმო მკვლელობების ტალღა ფილიპინებზე (ე.წ. არამართლზომიერი მკვლელობები) და მოითხოვა დე ლიმას ციხიდან გათავისუფლება. პარლამენტმა სერიოზული შეშფოთება გამოთქვა იმის გამო, რომ ბრალდებები, რომლითაც სენატორი დე ლიმა დააპატიმრეს, თითქმის მთლიანად ყალბ ჩვენებებზე იყო აგებული. Amnesty International მიიჩნევს, რომ სენატორი დე ლიმა არის "სინდისის პატიმარი". მიუხედავად პატიმრობისა, ლიმა კვლავ პრეზიდენტ დუტერტეს პოლიტიკის მოწინააღმდგეა. ის რჩება ფილიპინების სენატისა და ფილიპინების ლიბერალური პარტიის წევრად.
სქოლიო
აზიელი პოლიტიკოსი ქალები
ფილიპინელი პოლიტიკოსები
Talabıqışlaq

Talabıqışlaq (also, Orta-Talaby and Talaby) is a village and municipality in the Quba Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,624.
References
Populated places in Quba District (Azerbaijan)
ჩამასის კოშკი

ჩამასის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩამასიში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
გეგმით ოთხკუთხა კოშკი ნაგები იყო ფლეთილი ქვითა და კირის დუღაბით. ნაგებობა დანგრეულია. ალაგ-ალაგ შემორჩა ორი სართულის სიმაღლეზე. კარი არ ჩანს. კედლები დაფარულია მცენარეულობით. ირგვლივ მიწის დონე აწეულია, ყრია ჩამონაშალი ქვა.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ქირაქ-მიუშლანი

ქირაქ-მიუშლანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ზანგილანის რაიონის სოფლები
სუმაია

სუმაია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების გიპუსკოის პროვინციის უროლა-კოსტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11,2 კმ². მოსახლეობა — 10 111 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სუმაიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
გიპუსკოის ქალაქები
კარმანოვო (იანაულის რაიონი)

კარმანოვო (იანაულის რაიონი)
კარმანოვო — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება კარმანოვის სოფსაბჭოს. მდებარეობს ზღვის დონიდან 88 მეტრ სიმაღლეზე. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 32 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ კარმანოვოდან 2 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 32 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 207ადამიანი.
სქოლიო
იანაულის რაიონის სოფლები
პარანგი (სულუ)

პარანგი (სულუ)
პარანგი (ოფიციალურად პარანგის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 71 495 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 40 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Parang Profile at PhilAtlas.com
Parang Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
სულუს მუნიციპალიტეტები
კრემენჩუგი (სოროკის რაიონი)

კრემენჩუგი (სოროკის რაიონი)
კრემენჩუგი — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 60 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 638 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სოროკის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სოროკის რაიონის სოფლები
Vere (river)

Vere (river)
The Vere is a river in eastern Georgia, originating in the eastern slopes of the Trialeti Range, near Mount Didgori, and flowing into the Mtkvari (Kura) as its right tributary in Tbilisi, the capital of Georgia. The Vere river valley from Tbilisi to the townlet of Manglisi is populated by a continuous chain of settlements such as Bagebi, Akhaldaba, Tskneti, Betania and Tsveri.
A portion of the Vere river in Tbilisi flows in a set of corrugated steel tunnels under the Varaziskhevi–Tamarashvili Street motorway constructed from 2009 to 2010.
The Vere river has the length of and the basin area of . The river is fed by snow melt, rain, and underground waters. It is characterized by periodic flash floods such as one in June 2015 which inflicted severe damage on the city's infrastructure, including its zoo and resulted in at least 20 fatal casualties.
The Vere, as explained by the early 18th-century Georgian scholar Prince Vakhushti, was formerly known as the Skvireti or Skoreti (სკვირეთი, სკორეთი). This hydronym appears in the medieval Georgian Chronicles. The Vere river valley is home to several cultural landmarks; the 12th-century Betania Monastery is located near the sources of the river, while the Lurji Monastery, Tbilisi Zoo, and the children's recreational park Mziuri, are close to the mouth, on the territory of Tbilisi.
References
Rivers of Georgia (country)
Geography of Tbilisi
Vake, Tbilisi