PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დალაპორტეს სახლი

დალაპორტეს სახლი — ძველი ორსართულიან სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევარში.
მისამართი: ტაგანროგი, იტალიის შესახვევი № 9.
ისტორია
ორსართულიანი სახლი იტალიის შესახვევში ააგეს XIX საუკუნის მეორე ნახევარში დონელი კაზაკების მაიორის ალექსანდრე ეგოროვის სახსრებით. მოგვიანებით პირველი გილდიის ვაჭრის ივან პავლეს ძე დალაპორტეს ცოლის ეკატერინა ეგორის ასულის თხოვნით, რომელიც ამ დროისათვის უკვე სახლის ახალი დიასახლისი იყო, დააშენეს მეორე სართული.
სახლის მფლობელის, დალაპორტეს ოჯახში 1834 წელს დაიბადა ბიჭი, პანაგი. თავად ივანე პავლეს ძე გარდაიცვალა 1870 წელს მძიმე ავადმყოფობის შედეგად 70 წლის ასაკში.
XX საუკუნის დასაწყისში დალაპორტეს მემკვიდრეებმა გაყიდეს. იგი იყიდა ტაგანროგის მემკვიდრეობით საპატიო მოქალაქემ მინა ეგორის ძე სინოდი-პოპოვმა და კონსტანტინე ნიკოლოზის ძის ცოლმა ელენა სემიონის ასული ავერინომ. 1921 წლის მაისში ელენა ავერინო გარდაიცვალა ინფარქტის შედეგად 78 წლის ასაკში. ამ პერიოდისათვის სახლი შეფასებული იყო 26 000 რუბლად.
საბჭოთა მმართველობის პერიოდში მოხდა სახლის ნაციონალიზაცია. ამჟამად შენობაში განთავსებულია სილამაზის სალონი და საყოფაცხოვრებო ქიმიის მაღაზია. მეორე სართულზე განთავსებულია საცხოვრებელი ოთახები.
აღწერა
იტალიის შესახვევში მდებარე დალაპორტეს ორსართულიანი აგურის შენობა ასიმეტრიულია. პირველი სართულის ფასადზე ექვსი ფანჯარაა, ხოლო მეორე სართულზე - 5. შენობას აქვს ნახევრად სარდაფის სართული ფანჯრებით. ზედა სართულის ნაპირა ფანჯრები გაფორმებულია სანდრიკებით, ოთხ-ოთხი პილასტრით.
ბინის წინ 2010 წელს დადგეს აკოფ ხალაფიანის სკულპტურული კომპოზიცია „მეგობრობა არ ჟანგდება“(„კლოუნი და კომპანია“).
ლიტერატურა
Волошин В. Вдоль и поперёк Итальянского. — Таганрог: ИП Кравцов В.А., 2012. ISBN 978-5-904585-27-3.
Гаврюшкин О. П. По старой Греческой... (Хроника обывательской жизни). — Таганрог: Лукоморье, 2003. — 514 с. — ISBN 5-901565-15-0.
Давидич Т. Ф. Стиль как язык архитектуры. — Харьков: Изд-во Гуманитарный центр, 2010. — 336 с. — ISBN 978-966-8324-70-3.
Собрание фасадов Его Императорского Величества, высочайше апробированных для частных строений в городах Российской империи. Ч. 1-4. СПб., 1809–1812.
რესურსები ინტერნეტში
Таганрог. Итальянский переулок. д. 9
სქოლიო
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
Tool

Tool — ამერიკული როკ-ჯგუფი ლოს-ანჯელესიდან (კალიფორნია). იგი ჩამოყალიბდა 1980 წელს. ჯგუფში შედიოდნენ დენი კერი (დასარტყმელი საკრავები), ადამ ჯოუნზი (გიტარები) და მეინერდ ჯეიმზ კინენი (ვოკალი). 1995 წლიდან ჯგუფის ბას-გიტარისტია ჯასტინ ჩენსელორი, რომელიც პოლ დ'ამურის სანაცვლოდ მოვიდა. ჯგუფს სამჯერ აქვს მიღებული გრემის ჯილდო, ჩატარებული აქვს მსოფლიო ტურნეები და გამოცემული აქვს ალბომები, რომლებიც რამდენიმე ქვეყნის ჩარტის სათავეებში მოექცა.
ჯგუფი პოპულარული გახდა მძიმე მეტალის შესრულებით და მეხუთე ალბომით Undertow (1993). მოგვიანებით იგი ალტერნატიული მეტალის დომინირებად კოლექტივად იქცა, როდესაც 1996 წელს Ænima გამოსცა. მუსიკალური ექსპერიმენტები, ვიზუალური ხელოვნების ელემენტები და პირადი ევოლუციის გზავნილები გაგრძელდა Lateralus-ით (2001) და უკანასკნელ ალბომზე, 10,000 Days (2006), რამაც კოლექტივს კრიტიკოსთან აღიარება და მსოფლიო კომერციული წარმატება მოუტანა.
ვიზუალური ხელოვნებისა და მდიდარი და ხანგრძლივი ჩანაწერების გამო ჯგუფს რომელიმე ერთ ჟანრს არ მიაკუთვნებენ. მის სიმღერებში დომინირებენ არტ-როკი, პროგრესული მეტალი და პროგრესული როკი. ჯგუფის ურთიერთობა თანამედროვე მუსიკალურ ინდუსტრიასთან წინააღმდეგობრივია და გამოირჩევა ცენზურით და მედიასთან ურთიერთობებისგან თავის არიდებით.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
Undertow (1993)
Ænima (1996)
Lateralus (2001)
10,000 Days (2006)
Fear Inoculum (2019)
რესურსები ინტერნეტში
მხატვრობა
ამერიკული ალტერნატიული მეტალ-ჯგუფები
ამერიკული პროგრესული მეტალ ჯგუფები
ამერიკული არტ-როკ-ჯგუფები
ამერიკული ავანგარდული მეტალ ჯგუფები
გრემის ჯილდოს მფლობელები
1990 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
Zoo Entertainment-ის შემსრულებლები
Night Versions: The Essential Duran Duran

Night Versions: The Essential Duran Duran — ინგლისური როკ-ჯგუფ Duran Duran-ის სიმღერების რემიქსების კრებული. გამოიცა 1998 წელს, ლეიბლზე EMI. ალბომის კონცეფციის მიხედვით, წარმოდგენილი რემიქსები განკუთვნილია ღამის კლუბებისათვის.
სიმღერების სია
დისკი 1:
Planet Earth (Night Version) – 6:16
Girls on Film (Night Version) – 5:27
My Own Way (Night Version) – 6:34
Hungry Like the Wolf (Night Version) – 5:14
Rio (12" Dance Version) – 6:42
New Religion (Night Version) – 5:14
Hold Back the Rain (Remix) [Carnival-ის ვერსია] – 7:00
Is There Something I Should Know? (Monster Mix) – 6:40
Union of the Snake (Monkey Mix) – 6:23
The Reflex (Dance Mix) – 6:34
The Wild Boys (Wilder Than Wild Boys Extended Mix) – 8:00
დისკი 2:
New Moon on Monday (Extended Mix) – 6:00
რესურსები ინტერნეტში
Duran Duran-ის დისკოგრაფია
სქოლიო
1998 წლის რემიქსული ალბომები
Duran Duran-ის კომპილაციური ალბომები
1998 წლის კომპილაციური ალბომები
EMI Records-ის რემიქსული ალბომები
EMI Records-ის კომპილაციური ალბომები
ჯარილგაჩი

ჯარილგაჩი — კუნძული შავი ზღვის კარკინიტის ყურეში. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის უკრაინის ხერსონის ოლქს. ფართობი — 56 კმ². სიმაღლე — 2 მ. დაუსახლებელია. წაგრძელებული ფორმისაა. დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 42 კმ-ზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 4,6 კმ-ზე. კუნძულზე ბევრია ლიმანური ტბა, რომლებიც მეტწილად მარილიანია. რელიეფში გვხვდება ქვიშის დიუნები, სანაპირო დაჭაობებული დაბლობები, ლიმანები, ცელები. სანაპირო აკუმულაციური ტიპისაა. არის ხელოვნური მტკნარი წყალსატევები და 3 არტეზიული ჭაბურღილი. მდინარეები არ გვხვდება. დამახასიათებელია ზომიერად კონტინენტური ჰავა. საშუალო წლიური ტემპერატურაა 10,2 °C. ივლისის საშუალო ტემპერატურა 22 °C. იანვრის –2 °C. აბსოლუტურ მინიმალური ტემპერატურა –27 °C, აბსოლუტურ მაქსიმალური 50 °C. ნალექები დაახლოებით 400 მმ წელიწადში. მზის ნათების ხანგრძლივობა 2300 სთ. წელიწადში. კუნძულზეა ჯარილგაჩის ეროვნული ბუნებრივი პარკი, რომელიც 2009 წელს დაარსდა. კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილშია მდელოს, ჭაობისა და მლაშობის მცენარეულობა, ცენტრალურ ნაწილში — სტეპი და მდელოები.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
კუნძული ჯარილგაჩი
კუნძული ჯარილგაჩი
კუნძული ჯარილგაჩი
კუნძული ჯარილგაჩი
უკრაინის კუნძულები
შავი ზღვის კუნძულები
გოიმერი

გოიმერის ტბა — სასაზღვრო ტბა ნიდერლანდებში, ჩრდილოეთი ჰოლანდიისა და ფლევოლანდის პროვინციების ტერიტორიაზე. ფართობი 26.70 მ². ტბის შევიწროებულ დასავლეთ ნაწილში არის რკინიგზის ხაზი. აღმოსავლეთი საზღვარი გადაკვეთილია 2 პარალელური გზატკეცილით, ხოლო ტბის სამხრეთი სანაპირო, რომელიც ადრე ეისელმერის ტბას ეკავა, წარმოდგენილია ქალაქებით: ნარდენით და ჰეიზენით. 1992 წლის 4 ოქტომერს ქალაქ ამსტერდამში მოხდა ავიაკატასტროფა — ჩამოვარდა ბოინგ 747, რომელსაც მარჯვენა მხრიდან 2 ძრავა მოწყდა და პირდაპირ ტბაში ჩავარდა.
იხილეთ აგრეთვე
ნიდერლანდების ტბების სია
რესურსები ინტერნეტში
გოიმერის ტბა
ნიდერლანდების ტბები
სოლფატარა

სოლფატარა — ჰოლოცენური ასაკის ვულკანური კრატერი იტალიაში, ქალაქ პოცუოლის მიდამოებში. გაწოლილია ქალაქ ნეაპოლის დასავლეთით. ჩამქრალი ვულკანია, თუმცა ჯერ კიდევ შეინიშნება ორთქლისა და გოგირდის გამოყოფა. კრატერის დიამეტრი უდრის 770 მ-ს. მისი ფსკერი ბრტყელია და მოფენილია თიხისებრი ქერქით. ადგილ-ადგილ გამომუშავებულია პატარა ორმოები, რომლებშიც დუღს გოგირდი და ტალახი, ასევე განუწყვეტლივ ამოდის ორთქლი, სადაც ქარს მასთან ერთად გადააქვს ნახშირორჟანგიც. კრატერის ერთ-ერთი კედელში გამომუშავებულია ე.წ. „ძაღლის გამოქვაბული“ სადაც დიდი რაოდენობით გამოიყოფა აირი, რის გამოც იღუპებიან იქ მობინადრე ცხოველები. ზედაპირი გავარვარებულია. კრატერი ტურიზმის ღირსშესანიშნავი ობიექტია. განვითარებულია ფუმაროლები და ტალახიანი აბაზანები. ორთქლს სამედიცინო მიზნებისთვის იყენებდენ რომის იმპერიაში. სოლფატარა წარმოიქმნა დაახლოებით 4000 წლის წინ. უკანასკნელი ამოფრქვევა დაფიქსირდა 1198 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ვულკანი სოლფატარა
ვულკანი სოლფატარა
ლიტერატურა
Rollo Steffens: "Italiens Vulkane - Die schönsten Wanderungen vom Vesuv zum Ätna", Bruckmann Verlag München, 2004. ISBN 3-7654-3990-8.
სქოლიო
იტალიის ვულკანები
ბერძნულ-რომაული სამყარო

ბერძნულ-რომაული სამყარო, ასევე ცნობილი როგორც ბერძნულ-რომაული კულტურა — თანამედროვე მეცნიერებისა და მწერლების მიერ დამვკდრებული ტერმინი, რომელიც იმ გეოგრაფიული რეგიონებისა და ქვეყნების ერთობლიობას აღნიშნავს, სადაც კულტურულად და ისტორიულად, პირდაპირ ან უშუალოდ ძველბერძნული და რომაული ენის, კულტურის, მთავრობის და რელიგიის გავლენის ქვეშ იმყოფებოდა. უკეთესად ცნობილი ტერმინია კლასიკური ცივილიზაცია. ტერიტორიულად ის შემოიფარგლება „ხმელთაშუაზღვისპირა სამყაროთი“ — ხმელთაშუაზღვისპირეთისა და შავი ზღვის აუზის მიმდებარე ფართო ტერიტორიებით, სადაც ბერძნული და რომაული კულტურული წარმოდგენები და იდეები დომინირებდა. ამას ხელს უწყობდა ბერძნული ენის ინტელქტუალური და კომერციის ენად, ხოლო ლათინურის სამართალწარმოებისა და ადმინისტრაციულ ენად გადაქცევა. ბერძნული და ლათინური ენები არასდროს იყო ფართოდ გავრცელებული საზოგადოების დაბალ ფენებში, რომლებიც იმპერიის უმრავლესობას წარმოადგენდა, მაგრამ ის იყო ურბანული და კოსმოპოლიტური ელიტის ენები და მაშასადამე იმპერიის ლინგუა ფრანკა. რომის მოქალაქეები, მათი ეთნიკური წარმომავლობის მიუხედავად, საუბრობდნენ და წერდნენ ბერძნულად ან ლათინურად. ამის შესანიშნავი მაგალითებია: წარმოშობით ფინიკიელი რომაელი იურისტი და საიმპერატორო კანცლერი ულპიანე, ბერძნულ-ეგვიპტური წარმომავლობის მქონე მათემატიკოსი და გეოგრაფი კლავდიუს პტოლემაიოსი, ცნობილი სირიელი და ბერბერი მოაზროვნეები იოანე ოქროპირი და ნეტარი ავგუსტინე, ებრაული წარმომავლობის მქონე ისტორიკოსი იოსებ ფლავიუსი და სხვა.
ლიტერატურა
Sir William Smith (ed). Dictionary of Greek and Roman Geography. London: Spottiswoode and Co, 1873.
Simon Hornblower and Antony Spawforth (ed). Oxford Classical Dictionary. Oxford University Press, 2003.
ხმელთაშუაზღვისპირეთის ისტორია
ძველი საბერძნეთის ისტორია პერიოდის მიხედვით
ძველი რომი პერიოდების მიხედვით
კლასიკური ცივილიზაციები
ანტიკურობა
დასავლური კულტურა
ძველი ისტორია რეგიონის მიხედვით
ქართული თეთრი

ქართული თეთრი — ვერცხლის ფულის ზოგადი სახელი საქართველოში. წერილობით წყაროებში პირველად XIII საუკუნეში გაჩნდა. XIII-XIV საუკუნეებში „თეთრი“ აღნიშნავდა კონკრეტულ ფულად ერთეულს და შეესაბამებოდა მონღოლურ დირჰემს, რომლის მასა სხვადასხვა დროს სხვადასხვა იყო (2,13 გ; 1,75 გ; 1,4გ; 1,02 გ; 0,9 გ და 0,52 გ). ქართულ წყაროებში გვხვდება აგრეთვე ყაზანური თეთრი, გიორგაული თეთრი, კირმანეული თეთრი. XIII საუკუნის დასასრულს და XIV საუკუნეში ქართული თეთრის საანგარიშო და სამონეტო ერთეულის მნიშვნელობაც ჰქონდა. 6 თეთრი 1 დრაჰკანს შეადგენდა. მომდევნო საუკუნეებში „თეთრი“ ვერცხლის საფასის ზოგადი ტერმინი იყო, ზოგჯერ კი საერთოდ ფულს აღნიშნავდა.
იხილეთ აგრეთვე
თეთრი (ფული)
ლიტერატურა
საქართველოს მონეტები
Limmat

Limmat
The Limmat is a river in Switzerland. The river commences at the outfall of Lake Zurich, in the southern part of the city of Zurich. From Zurich it flows in a northwesterly direction, continuing a further 35 km it reaches the river Aare. The confluence is located north of the small town of Brugg and shortly after the mouth of the Reuss.
The main towns along the Limmat Valley downstream of Zurich are Dietikon, Wettingen, and Baden. Its main tributaries are the Linth, via Lake Zurich, the Sihl, in Zurich, and the Reppisch, in Dietikon.
The hydronym is first attested in the 8th century, as Lindimacus. It is of Gaulish origin, from *lindo- "lake" (Welsh llyn) and *magos "plain" (Welsh maes), and was thus presumably in origin the name of the plain formed by the Linth.
Power generation
Like many Swiss rivers, the Limmat is intensively used for production of hydroelectric power: along its course of , its fall is used by no less than ten hydroelectric power stations. These include:
Navigation
Historically, the Limmat was an important navigation route. In the twelfth and thirteenth centuries, voyages from Zurich to Koblenz are recorded. In 1447, the Emperor Frederick III granted the privilege of free navigation on the Limmat and on the Rhine to Zurich. Because of the current, navigation was typically downstream only, with the barges being sold on arrival.
Today, the Limmat is navigable for much of its length by small craft only, with many of the hydroelectric power plants incorporating boat lifts. The traditional boat type used on the river is the weidling, a flat-bottomed vessel that is usually long.
The uppermost stretch of the river through the centre of Zurich is navigable by rather larger vessels, albeit limited by low bridges. On this stretch of the river the Zürichsee-Schifffahrtsgesellschaft (Lake Zurich Navigation Company) operates its Limmat boat service, from the Landesmuseum to Lake Zurich, using low-profile motor boats.
Towns near the river
In the canton of Zurich:
Zurich
Oberengstringen
Unterengstringen
Schlieren
Dietikon
Geroldswil
Oetwil an der Limmat
In the canton of Aargau
Spreitenbach
Würenlos
Neuenhof
Wettingen
Baden
Ennetbaden
Nussbaumen AG
Untersiggenthal
Turgi
Cultural Heritage
Located on the swamp land between Limmat and Zürichsee around Sechseläutenplatz on small islands and peninsulas in Zürich, Prehistoric pile dwellings around Zürichsee were set on piles to protect against occasional flooding by the Linth and Jona. Zürich–Enge Alpenquai is located on Zürichsee lakeshore in Enge, a locality of the municipality of Zürich. It was neighbored by the settlements at Kleiner Hafner and Grosser Hafner on a then peninsula respectively island in the effluence of the Limmat, within an area of about in the city of Zürich. As well as being part of the 56 Swiss sites of the UNESCO World Heritage Site Prehistoric pile dwellings around the Alps, the settlement is also listed in the Swiss inventory of cultural property of national and regional significance as a Class object.
References
External links
Rivers of Switzerland
Geography of Zürich
Rivers of the canton of Zürich
Anacithara phyllidis

Anacithara phyllidis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Horaiclavidae.
Description
The length of the shell attains 7.5 mm, its diameter 3 mm.
(Original description) The small, solid shell has a fusiform shape. It is angled at the shoulder, contracted at the sutures and at the base. Its colour is crystalline white, with or without a dorsal blot and zone of ochraceous-orange only on the body whorl. It contains seven whorls, including a smooth helicoid tip. The radials are wide spaced, prominent, flexuous, perpendicular, and continuous ribs, which diminish at the shoulder and gradually vanish on the base. On the antepenultimate whorl there are ten, and on the body whorl eight, including the varix. The spirals are extremely fine and close threads, evenly distributed over the whole surface, and microscopically beaded. The aperture is vertical, and rather wide. From the varix a thin lip projects, curving forwards at the periphery, and followed beneath by an insinuation. Underneath the varix the throat is finely striated. The sinus is broad and shallow. The siphonal canal is short. On the inner lip a small tubercle rises opposite the sinus, and the columella is smooth.
Distribution
This marine species occurs off Queensland, Australia, and off the Loyalty Islands.
References
Liu J.Y. [Ruiyu] (ed.). (2008). Checklist of marine biota of China seas. China Science Press. 1267 pp
External links
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1–1295.
phyllidis
Gastropods described in 1922
საბატკნე

საბატკნე — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თრიალეთის ქედზე, მდინარე ქციის (ზემო დინების) ხეობის მარცხენა ფერდობზე. სიმაღლე 2280 მ. მთის თხემი და მიდამოები მობრტყელებულია. აგებულია ზედაპლიოცენური ანდეზიტ-დაციტური ლავებით, შემოსილია სუბალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
სამცხე-ჯავახეთის მხარის მთები
ივანე პოდუბნი

ივანე პოდუბნი (დ. 8 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 26 სექტემბერი], 1871, სოფელი ბოგოდუხოვკა, ახლანდელი ზოლოტონოშის რაიონი, პოლტავის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 8 აგვისტო, 1949, ეისკი, სსრკ) — უკრაინელი პროფესიონალი მოჭიდავე, ათლეტი და ცირკის მსახიობი. წარმოშობით ზაპოროჟიელი კაზაკი. რსფსრ დამსახურებული არტისტი (1939), საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1945).
1893-1896 წლებში სევასტოპოლისა და ფეოდოსიის პორტებში მტვირთავად მუშაობდა. 1897 წლიდან გამოდიოდა ცირკის არენაზე როგორც ათლეტი-ძალოსანი და მოჭიდავე. 1905–1908 წლებში ყველა უმნიშვნელოვანესი მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული პროფესიონალთა შორის ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში.
პოდუბნიმ ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ორთაბრძოლა გამართა ფრანგ მოჭიდავესთან რაულ ლე ბუშესთან. მათი პირველი ჭიდილი ფრანგის გამარჯვებით დასრულდა, თუმცა სანქტ-პეტერბურგში გამართულ ტურნირზე პოდუბნიმ ლე ბუშეს რევანში აუღო. 1915 წელს პოდუბნიმ ეკატერინოსლავში დაამარცხა ჩემპიონები ალექსანდრე გარკავენკო და ივანე ზაიკინი. 1922 წელს 51 წლის ასაკში გამოდიოდა მოსკოვის ცირკში. 1924 წელს ხანგრძლივი გასტროლები ჰქონდა გერმანიასა და აშშ-ში. 1927 წელს არხანგელსკში დაამარცხა მიხეილ კულიკოვი.
პოდუბნის 40 წლის მანძილზე არ წაუგია არც ერთი ჩემპიონატი. დამარცხებები ჰქონდა მხოლოდ ცალკეულ შერკინებებში. აღსანიშნავია ივანე პოდუბნისა და ქართველი მოჭიდავეს სანდრო კანდელაკის შერკინება. ისინი ორჯერ შეხვდნენ ერთმანეთს ბაქოში 1923 წელს. ერთი შერკინება ფრედ დამთავრდა, ხოლო მეორე შერკინებაში პოდუბნი დამარცხდა.
გასტროლებზე იმყოფებოდა მსოფლიოს 14 ქვეყნის 50 ქალაქში. მსოფლიოში ცნობილი იყო როგორც „ჩემპიონების ჩემპიონი“, „რუსი გოლიათი“. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ცხოვრობდა გერმანელების მიერ ოკუპირებულ ქალაქ ეისკში. სიცოცხლის ბოლო წლები სიღარიბეში გაატარა, ყველა ჯილდო გაყიდა რათა საჭმელი ეშოვა. გარდაიცვალა 1949 წლის 8 აგვისტოს 77 წლის ასაკში ინფარქტით. დაჯილდოებული იყო შრომის წითელი დროშის ორდენით.
სქოლიო
უკრაინელი მოჭიდავეები
რუსი მოჭიდავეები
დაბადებული 8 ოქტომბერი
დაბადებული 1871
გარდაცვლილი 8 აგვისტო
გარდაცვლილი 1949
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
Dolichoderus affinis

Dolichoderus affinis
{{Speciesbox
|image =
|taxon = Dolichoderus affinis
|authority = Emery, 1889
|subdivision_ranks = Subspecies
|subdivision =
Dolichoderus affinis glabripes Forel, 1895
Dolichoderus affinis mus Santschi, 1920
|synonyms =
'Dolichoderus affinis nigricans Emery, 1895
}}Dolichoderus affinis is a species of ant in the genus Dolichoderus''. Described by Emery in 1889, the species is endemic to various countries of Asia.
References
Dolichoderus
Hymenoptera of Asia
Insects described in 1889
ჩედვიკ ბოუზმანი

ჩედვიკ ბოუზმანი (დ. 29 ნოემბერი, 1976, ანდერსონი — გ. 28 აგვისტო, 2020, ლოს-ანჯელესი) — ამერიკელი მსახიობი. ყველაზე მეტად ცნობილია შავი ავაზის შესრულებული როლით Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმებში, განსაკუთრებით „შავ ავაზაში“ (2018), რისთვისაც მიღებული აქვს კინომსახიობთა გილდიისა და NAACP Image-ის ჯილდოები. გადაღებულია ფილმებში „42“ (განასახიერა ჯეკი რობინზონი, 2013), „ადექი“ (ჯეიმზ ბრაუნი, 2014), „მარშალი“ (ტერგუდ მარშალი, 2017).
დაიბადა 1976 წლის 29 ნოემბერს, სამხრეთ კაროლინის ქალაქ ანდერსონში; კაროლაინ (ქალიშვილობის გვარი — მატერსი) და ლეროი ბოუზმანების ოჯახში. გაიზარდა მშობლიურ ქალაქში, სადაც გატაცებული იყო კალათბურთით. საშუალო სკოლის დასრულების შემდეგ ჩააბარა ჰოვარდის უნივერსიტეტში (ვაშინგტონი), სადაც ბაკალავრის ხარისხი მიიღო სახვითი ხელოვნების რეჟისურის დარგში. შემდეგ გადავიდა ოქსფორდის (ინგლისი) ბრიტანულ-ამერიკულ დრამატულ აკადემიაში. ოქსფორდის უნივერსიტეტში სწავლის საფასური დენზელ ვაშინგტონმა გადაუხადა. შომბურგის კვლევით ცენტრში (ჰარლემი, ნიუ-იორკი) სწავლობდა აფრიკის (და აფრო-ამერიკელების) ისტორიას.
როგორც დრამატურგის, მისი სცენარი პიესისათვის „ღრმა ლაჟვარდი“ (Deep Azure), რომელიც შესრულდა კონგო-სკვერის თეატრში (ჩიკაგო, ილინოისი), ნომინირებული იყო 2006 წლის ჯოზეფ ჯეფერსონის ჯილდოზე ახალი ნამუშევრისათვის.
ტელესივრცეში პირველად გამოჩნა 2003 წელს სერიალებში „ყველა ჩემი შვილი“ („All My Children“) და „მესამე ცვლა“ (Third Watch). აღსანიშნავია მისი შესრულებული როლები ფილმებში: „ექსპრესი: ერნი დევისის ამბავი“ (2008), „დრაფტის დღე“ (2014), „შეტყობინება მეფისაგან“ (2016).
2016 წელს დაუდგინდა III სტადიის კოლორექტალური კიბო, რომელიც 2020 წლამდე IV სტადიაში გადავიდა. მიუხედავად ამისა, იგი განაგრძობდა საკუთარ მოღვაწეობას. გარდაიცვალა 2020 წლის 28 აგვისტოს, საკუთარ სახლში, ლოს-ანჯელესში, ოჯახის წევრების გარემოცვაში, მსხვილი ნაწლავის კიბოსაგან გამოწვეული გართულებების შედეგად.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 29 ნოემბერი
დაბადებული 1976
გარდაცვლილი 28 აგვისტო
გარდაცვლილი 2020
XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები
აფრო-ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები
ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები
ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები
ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები
ჰოვარდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
Shemakha Governorate

Shemakha Governorate
The Shemakha Governorate was a province (guberniya) of the Caucasus Viceroyalty of the Russian Empire, with its administrative center in the city of Shemakha (present-day Shamakhi). Following the earthquake of 1859, the capital was transferred and the province became known as the Baku Governorate.
History
The governorate was formed by the imperial decree of Tsar Nicholas I on , whereby the Caucasus Viceroyalty was divided into four governorates: Shemakha, Tiflis, Kutaisi and Derbent.
Following the catastrophic 1859 Shamakhi earthquake, the capital of the governorate was transferred from Shemakha to the fast-growing city of Baku, for-which the governorate's name was changed accordingly.
Administrative divisions
Shemakha Governorate consisted of five counties (uezds). According to the IX Census of Russia in 1851, the population of the governorate consisted of 319,923 men and 283,083 women, in total 603,006 people. Data on the total population were provided by the Transcaucasian Office of the Imperial Ministry of Finance. It was not possible to determine the exact number of women in each uezd:
Governor-generals
Baron Alexander Yevstasyevich von Wrangel (1846-1850)
Sergei Gavrilovich Chilyaev (1850-1857)
Konstantin Davidovich Tarkhan-Mouravov (1857-1859)
Notes
References
.
Caucasus Viceroyalty (1801–1917)
Governorates of the Caucasus
History of Baku
Modern history of Azerbaijan
19th century in Azerbaijan
States and territories established in 1846
States and territories disestablished in 1917
1846 establishments in the Russian Empire
1917 disestablishments in Russia
1846 establishments in Asia
1917 disestablishments in Asia
დავით ქსნის ერისთავი (XVII)

დავით ქსნის ერისთავი (XVII)
დავით ქსნის ერისთავი (გ. 1700) — ქსნის ერისთავი 1696-1700 წლებში. ერისთავად დანიშნა ერეკლე I-მა მისი ბიძაშვილის, დათუნა ქსნის ერისთავის გადაყენების შემდეგ. მოკლეს დათუნას დედის წაქეზებით აჯანყებულმა ქსნისხეველებმა.
ლიტერატურა
გვრიტიშვილი დ., ფეოდალური საქართველოს სოციალური ურთიერთობის ისტორიიდან (ქართლის სათავადოები), თბ., 1955;
ქსნის ერისთავები
გარდაცვლილი 1700
არადი

არადი შეიძლება აღნიშნავდეს:
არადი — ქალაქი ირანში;
არადი — ქალაქი ისრაელში;
არადი — ქალაქი რუმინეთში.
შინიგამი

შინიგამი
— ღმერთი ან ზებუნებრივი სული, რომელიც ადამიანებს სასიკვდილოდ იწვევს. ჩნდება იაპონური რელიგიისა და კულტურის განსაზღვრულ ასპექტებში.
იაპონურ რელიგიაში
ბუდიზმში არსებობს მარა, დემონი, რომელიც დაკავშირებულია სიკვდილთან. იგი ადამიანებს სიკვდილს ანდომებს და ნათქვამია, რომ მისით შეპყრობისას, შოკში მყოფმა ადამიანმა, შესაძლოა, მოულოდნელად თვითმკვლელობის ჩადენა მოინდომოს, ასე რომ, ზოგჯერ მას „შინიგამობას“ მიაწერენ. ასევე, იოგაქარაბჰუმი-სასტრაში, იოგაჩარის თხზულებაში მოხსენიებულია დემონი, რომელიც ადამიანის სიკვდილის დროს წყვეტდა. იამა, ქვესკნელის მეფე, ისევე, როგორც ხარისთავიანი და ცხენისსახიანი ონი, ასევე, შინიგამის ტიპებად ითვლებიან.
შინტოსა და იაპონურ მითოლოგიაში იზანამის ადამიანებისათვის სიკვდილი მოაქვს, ამიტომაც, ზოგჯერ, იზანამის შინიგამად განიხილავენ. მიუხედავად ამისა, დასავლურ მითოლოგიაში იამასა და იზანამის სიკვდილის ღმერთისაგან განსხვავებულებად მიიჩნევენ. მიუხედავად იმისა, რომ, ბუდისტური წარმოდგენებით, კიჯინი და ონრიო ადამიანებს სულებს ართმევენ, არსებობს მოსაზრება, რომ არ არსებობს „სიკვდილის ღმერთი“, რომლის ფუნქციაც მხოლოდ ადამიანების მიცვალებულთა სამყაროში გადაყვანაა.
თანამედროვე პოპკულტურაში
ომის დასრულების შემდეგ, სიკვდილის დასავლური ცნებამ იაპონიაშიც შეაღწია და შინიგამის უკვე ადამიანური ბუნების მქონე არსებად მოიხსენიებდნენ. იგი მრავალი მხატვრული ნამუშევრის სუბიექტი გახდა. თავდაპირველად, შოვას პერიოდში, ცნობილია, რომ შინიგამი ჩნდება შიგერუ მიზუკის მანგაში გეგეგე ნო კიტარო და 1979 წლის სატელევიზიო დრამაში „ნიპონ მეისაკუ კაიდან გეკიჯოუ“, კაბუკის მსახიობმა განჯირო ნაკამურამ შინიგამი განასახიერა. ჰეისეის პერიოდში და შემდეგ, მანგას, ანიმესა და ნოველის ისეთ ნამუშევრებში, როგორებიცაა სიკვდილის რვეული, საგაშიტეს სავსე მთვარე, ბლიჩი, წყვდიადის შთამომავლები, შავი მსახურთუფროსი, იუ იუ ჰაკუშო, ინუკამი!, შინიგამის ბალადა, სულის მჭამელი, ის, ზოგჯერ, თავად ნამუშევრების თემასაც კი წარმოადგენს, ასევე, ის ხშირად ჩნდება ისეთ თამაშებში, როგორიცაა შინ მეგამი ტენსეი და ფინალური ფანტაზიისა და დრაკონის ძიების სერიებში. კომაჩი ონოზუკა შინიგამია, რომელიც პროექტ ტოუჰოუში ჩნდება. ანიმესა და მანგაში ნარუტო და ნარუტო: ქარიშხლის ქრონიკები, გამოიყენება ჯუცუ სახელად სიკვდილის მკელის ბეჭედი, რომელიც მოუხმობს შინიგამის რათა ჩაბეჭდოს როგორც გამომყენებლის, ასევე სამიზნის სულიც. იგი, ასევე, ჩნდება 2014 წლის ფილმში, 7500.
სქოლიო
სიკვდილი