PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ილარიონ დიდი

ილარიონ დიდი
ღირსი ილარიონ დიდი (დ. 291, ღაზა, პალესტინა — გ. 21 ოქტომბერი, 371) — პალესტინელი წმინდანი. ხსენების დღე ძვ. სტილით 21 ოქტომბერი, ახ. სტილით 3 ნოემბერი.
ბიოგრაფია
ღირსი ილარიონ დიდი 291 წელს დაიბადა პალესტინის ქალაქ ღაზის მახლობლად, სოფელ ტაბათაში. იგი მეცნიერებათა შესასწავლად ალექსანდრიაში გაგზავნეს, სადაც ქრისტიანებს დაუახლოვდა და მოინათლა.
ღირსი ანტონი დიდის (ხს. 17 იანვარს) ანგელოზებრივი ცხოვრების შესახებ რომ გაიგო, წმიდანი მასთან გაეშურა. მალე ილარიონი სამშობლოში დაბრუნდა, მაგრამ მშობლები გარდაცვლილი დახვდა. მან მთელი ქონება ნათესავებს და გლახაკებს დაურიგა და ქალაქ მაიუმის მახლობლად, უდაბნოში დამკვიდრდა სამოღვაწეოდ. ღირსი მამა დაუცხრომლად ებრძოდა არაწმიდა ფიქრებსა და გულისთქმებს, რომლებიც გონებას უმღვრევდა და სხეულს განუხურვებდა, ცდილობდა მძიმე შრომით, მარხვითა და ლოცვით დაეთრგუნა ისინი. დემონებს სურდათ, აჩრდილებითა და მოჩვენებებით დაეფრთხოთ უფლის რჩეული - ლოცვის დროს მას ჩაესმოდა ბავშვების ტირილი, ქალების ქვითინი, ლომებისა და სხვა მხეცების ღრიალი. ნეტარი ხვდებოდა, რომ ეშმაკები ამგვარი საშინელებით უდაბნოდან მის განდევნას ესწრაფოდნენ და გულმოდგინე ლოცვით თრგუნავდა შიშს.
ერთხელ ღირს ილარიონს ავაზაკები დაესხნენ თავს, მან კი მადლმოსილი სიტყვით დაარწმუნა ისინი, დაეგდოთ ცოდვილი ცხოვრება.
წმიდა მოსაგრის შესახებ მთელმა პალესტინამ შეიტყო. უფალმა მას არაწმიდა სულების განსხმის ნიჭი მიმადლა. წმიდანი კურნავდა სულიერი და ხორციელი სნეულებებით გვემულებს. ნეტარი მამა ხვდებოდა, თუ რომელი ვნებით იყო შეპყრობილი ესა თუ ის ადამიანი. ღირს ილარიონთან მრავლად მიდიოდნენ მისი ხელმძღვანელობით მოღვაწეობის მსურველები.
პალესტინაში მრავლდებოდა წმიდანის კურთხევით აშენებული მონასტრები, თავად კი ერთი სავანიდან მეორეში გადადიოდა და ძმათა შორის მკაცრ მოსაგრე ცხოვრების წესს განამტკიცებდა. წმიდანი თავის ქვეყანაში ისეთივე მოძღვარი იყო, როგორიც ანტონი დიდი - ეგვიპტეში. მიცვალებამდე შვიდი წლით ადრე ღირსი ილარიონი კუნძულ კვიპროსზე დასახლდა და იქ, უდაბურ ადგილას მოღვაწეობდა მანამ, სანამ უფალმა თავისთან არ მოუწოდა.
ლიტერატურა
წმიდათა ცხოვრებანი (ივლისი–დეკემბერი), წიგნი მეორე, თბილისი, 2008 წელი.
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
პალესტინელები
პალესტინელი ქრისტიანი წმინდანები
დაბადებული 291
გარდაცვლილი 21 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 371
IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
Pristomyrmex wheeleri

Pristomyrmex wheeleri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pristomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ელ-რეის ეროვნული პარკი

ელ-რეის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი არგენტინის ჩრდილო-დასავლეთში, სალტის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის დედაქალაქ სალტადან 80 კმ-ში. მისი ფართობია 441.62 კმ².
პარკი შეიქმნა ადგილობრივი ეკოსისტემის დაცვისა და გარემოს გაუმჯობესების მიზნით. კლიმატი თბილია. ნალექების საშუალო წლიური ჩამონადენი 500-700 მმ-ს შეადგენს.
ფლორა საკმაოდ მრავალფეროვანია, სიმაღლის ცვლასთან ერთად, მისი ხუთი დონე გამოიყოფა. რაც შეეხება ფაუნას, აღსანიშნავია ტაპირი, ყველაზე დიდი ძუძუმწოვარი სამხრეთ ამერიკაში (300 კგ).
ეს ტერიტორია წარსულში დასახლებული იყო ადგილობრივი ინდიელებით, ამიტომ ბევრია არქეოლოგიური ძეგლი.
იხილეთ აგრეთვე
არგენტინის ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
არგენტინის ეროვნული პარკების ადმინისტრაცია
არგენტინის ეროვნული პარკები
ხუხუის პროვინციის დაცული ტერიტორიები
სალტის პროვინციის დაცული ტერიტორიები
ფინეთი 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ფინეთი 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფინეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მერვედ იასპარეზა 1948 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 23 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფინეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
შვედეთის დროშა

შვედეთის დროშა წარმოადგენს მართკუთხა ლურჯ ქსოვილს რომელზეც გამოსახულია ყვითელი ფერის სკანდინავიური ჯვარი და მისი სიფართის შეფარდება სიგრძესთან არის 5:8 (შვედეთის კანონმდებლობით დადგენილია სიფართის სიგრძესთან შეფარდება როგორც 10:16).
დროშის ისტორია
შვედეთის დროშის გაჩენის ზუსტი თარიღი უცნობია, თუმცა ყველაზე ადრეული ყვითელი ჯვრის გამოსახულება ლურჯ ფონზე თარიღდება XVI საუკუნით.
1569 წლის მეფის ბრძანებულებით ყვითელი ჯვარი ყოველთვის უნდა გამოსახულიყო შვედეთის სამხედრო შტანდარტებზე და ალმებზე, რადგანაც შვედეთის გერბი წარმოადგენდა ლაჟვარდოვან (ლურჯ) ფარს ოქროს სწორი ჯვრით. მხოლოდ XVII საუკუნის 20-იან წლებს მიეკუთვნება საიმედო ცნობები იმისა, რომ ლურჯი სამკუთხედი დროშა ყვითელი ჯვრით იყო აღმართული შვედეთის ხომალდებზე. ახლა სამკუთხა ალამი გამოიყენება მხოლოდ სამეფო ოჯახის წევრების გემებზე და სამხედრო ხომალდებზე. სამეფო ოჯახის ალამზე, ამას გარდა ჯვრის ცენტრში გამოსახულია შვედეთის მცირე ან დიდი გერბი.
1916 წ. 6 ივნისიდან აღინიშნება როგორც შვედეთის დროშის დღეს. 1983 წ. ეს დღე გამოცხადებული იქნა შვედეთის ეროვნულ დღედ. ეს დღე არჩეული იქნა ორი მიზეზით: 1523 წლის 6 ივნისს გუსტავ ვასა არჩეულ იქნა შვედეთის მეფედ, და ამან დაუდო სათავე შვედეთის დამოუკიდებელ სახელმწიფოს, ხოლო 1809 წლის ამავე დღეს შვედეთმა მიიღო ახალი კონსტიტუცია, რომელიც ამყარებდა მოქალაქეების უფლებებს და მათ მნიშვნელოვან თავისუფლებას ანიჭებდა.
ფერები და პროპორციები
შვედეთის სამეფოს კანონმდებლობით:
დროშის გვერდების შეფარდებაა: 10:16;
ლურჯი ველების სიფართეა: დროშის სიფართის 4/10;
ლურჯი ველების სიგრძე დროშის მარცხენა ნაწილში არის: დროშის სიგრძის 5/16;
ლურჯი ველების სიგრძე დროშის მარჯვენა ნაწილში არის: დროშის სიგრძის 9/16;
ჯვარის ჰორიზონტალური ხაზის სისქე არის: დროშის სიფართის 2/10;
ჯვარის ვერტიკალური ხაზის სიფართე არის: დროშის სიგრძის 2/16.
სქოლიო
მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
შვედეთის ეროვნული სიმბოლოები
ვისოკოვოს ღვთისმშობლის მიძინების მონასტერი

ვისოკოვოს ღვთისმშობლის მიძინების მონასტერი — მამათა მართლმადიდებლური მონასტერი ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის კოვერნინის რაიონის სოფელ ვისოკოვოში. მდებარეობს მდინარე დიდი უტრუსის მაღალ ნაპირზე, ნიჟნი-ნოვგოროდიდან 160 კმ-ში. დაარსებულია 1784 წელს. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს გოროდეცკის ეპარქიას.
ვისოკოვოს ღვთისმშობლის მიძინების მონასტერი ერთ-ერთი იმ მონასტერთაგანია რომელიც ხასიათდება კლასიციზმის პერიოდის საინტერესო არქიტექტურით.
ისტორია
დონელი კაზაკი გრიგორი ივანოვი 38 წლის ასაკში წავიდა სტაროობრიადულ კომაროვსკის სკიტეში, სადაც მან მიიღო სახელწოდება გერასიმე და ცხოვრობდა 10 წელი. 1784 წელს ბერ პაისთან ერთად იგი განდეგილის ცხორებას შეუდგა მდინარე უტრუსის ტყიან ნაპირზე. ახალ დასახლებას ეწოდა ვისოკოვოს სკიტე, ახლომდებარე სოფლის სახელის მიხედვით. ვისოკოვოს სკიტეში ნელ-ნელა თავი მოიყარეს ღვთისმსახურებმა. მალევე მიირეს გადაწყვეტილება აეშენებინათ ხის სამლოცველო სახლი. 1800 წლისათვის აქ უკვე 50 მაცხოვრებელი მოითვლებოდა.
1804 წლის 10 აგვისტოს წმინდა სინოდმა გამოიტანა დადგენილება ვისოკოვოს სკიტეში სამლოცველოს ეკლესიად გადაკეთებისა და კურთხევის შესახებ. ამ პერიოდისათვის სკიტეში ცხოვრობდა 18 მღვდელი და 168 მორჩილი.
1807 წლის 7 ივნისს კოსტრომის სასულიერო კონსისტორიის დადგენილებით მიიღეს ეკლესიის კურთხევის ნებართვა. ამავე წლის 13 აგვისტოს შედგა პირველი ხის ეკლესიის კურთხევის ცერემონია.
1820 წლიდან იმპერატორმა ალექსანდრე I-მა მონასტერს ვისოკოვოს ღვთისმშობლის მიძინების სახელი უწოდა.
1825 წლის 6 იანვარს ეპისკოპოსმა სამუელმა გერასიმე აიყვანა იღუმენის ხარისხში, ხოლო ამავე წლის 29 ივნისს არქიმანდრიტის ხარისხი მიენიჭა.
მონასტრის ტერიტორიაზე დააარსეს სამი ეკლესია: მიძინების ეკლესია, ნიკოლოზის ეკლესია და წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია.
1910 წელს ეკლესიაში ითვლებოდა სამი მღვდელმონოზონი, ერთი დიაკვანი, ოთხი ბერი და 14 მორჩილი.
1929 წელს მონასტერი დახურეს. მის ტერიტორიაზე გაიყვანეს ასფალტის გზა, ხოლო მოედანზე ააგეს მაღაზიები. მონასტრის შენობა გადასცეს კოლექტივს. მიძინების მონასტერში ინახავდნენ თივას, სამების ეკლესიაში ხისგადამამუშავებელი საწარმო გახსნეს, წინამძღვრის სახლში კოლმეურნეობის კანტორა და საცხოვრებელი ოთახები. კოლექტივის გადატანის შემდეგ სამონასტრო შენობა მიტოვებული აღმოჩნდა.
1979 წელს გორკის საოლქო აღმასკომის გადაწყვეტილებით შემონახული არქიტექტურული ანსამბლი სახელმწიფო დაცვის ქვეშ აიყვანეს, როგორც არქიტექტურის ძეგლი, ხოლო 1995 წელს მიანიჭეს რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
1996 წლიდან იწყება მონასტრის აღორძინება. 2000 წლის 19-20 აპრილის წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით ეკლესიაში სამონასტრო ცხოვრება აღსდგა.
2002წელს ეკლესიის წინამძღვრად ალექსანდრე ლუკინის დანიშვნის შემდეგ იწყება მონასტრის აქტიური აღდგენა.
რესურსები ინტერნეტში
Подростки помогают восстанавливать монастырь (фото), Нижегородская епархия, 20 июля 2004 года
Моя родина над Узолой, где людям приснились сказочные цветы
ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
სან-ფიდელისი

სან-ფიდელისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 55 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუს-დუს-გოიტაკაზისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 37 543 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 36.39 კმ²-ზე. ფართობი 1 031 562 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიო-დე-ჟანეიროს შტატი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიო-დე-ჟანეიროს შტატის მუნიციპალიტეტები
თბილისის დრო

თბილისის დრო — დეკრეტული დრო მესამე სასაათო სარტყელისა, რომელშიც მოქცეულია საქართველოს ტერიტორია და, კერძოდ, ქ. თბილისი. 4 სთ უსწრებს მსოფლიო დროს. ძირითადად თბილისის დროით ხდება რესპუბლიკის ეკონომიკური და კულტურული ცხოვრების რეგულირება.
ლიტერატურა
სასაათო სარტყლები
თბილისი
ინტი-რაიმი

ინტი-რაიმი (კეჩ.მზის დღესასწაული) - რელიგიური ცერემონია ინკების იმპერიაში, რომელიც მიძღვნილი იყო მზის ღმერთ ინტისადმი. ეს დღესასწაული ემთხვეოდა ზამთრის ბუნიობას და ანდებში ახალი წლის დასაწყისს აღნიშნავდა. 1944 წელს, პერუში, საქსაუმანთან გამართეს ინტი-რაიმის თეატრალური წარმოდგენა.
რესურსები ინტერნეტში
http://www.elintiraymi.com/el-inti-raymi-historia.htm/ ინტი-რაიმის ისტორია
ინკების მითოლოგია
Leuville-sur-Orge

Leuville-sur-Orge (literally Leuville on Orge) is a commune south of Paris, France. It is situated in the Essonne department in the Île-de-France region.
Inhabitants of Leuville-sur-Orge are known as Leuvillois.
Geography
Situated south of Paris. Neighbouring towns: Linas, Longpont-sur-Orge, Brétigny-sur-Orge, and Saint-Germain-lès-Arpajon. It is served by the RN20 and A104 motorways.
History
In the Middle Ages, Leuville-sur-Orge belonged to the fiefdom of Montlhéry. The Leuvillois took part in feudal wars on behalf of the fiefdom of Montlhéry and the abbey of Longpont. During the famous battle of Montlhéry (13 July 1465) between Louis XI and Charles le Téméraire, the population of Leuville (approximately 50) was halved.
During the 16th century the village belonged to the Olivier de Leuville family who built a castle. The castle now no longer exists nor do any remains. The castle (that can be seen today) of Leuville dates back to the 18th century.
During the French revolution (1789–1799), Leuville served as a refuge for Lacépède, protégé of Buffon and a knowledgeable botanist, whilst fleeing the reign of terror in Paris.
More recently in 1922, it was a refuge of the then exiled Georgian leader Noe Zhordania and his government-in-exile who settled there. The 4.5 ha estate where the Georgian government was located was handed over to Georgia by France in 2016.
Leuville used to be a farming community which supplied Paris with agricultural produce. This was helped by its location on the «Voie Royale», a major road connecting Orléans and Paris which gave easy access to the nation's capital. Produce was originally transported by foot, then by cart, and eventually by train, thanks to the famous Arpajonnais railroad. The main agricultural produce of the town were potatoes, pumpkins and wine.
Twin towns
Mtskheta, Georgia, 2001
See also
Leuville Cemetery
Georgian-French day of Leuville-sur-Orge
Communes of the Essonne department
References
External links
Official town website
Mayors of Essonne Association
Communes of Essonne
ფრიზული ენა

ფრიზული ენა
ფრიზ(ი)ული ენები, ან ფრიზ(ი)ული ენა (თვითსახელრქმევა Fryske talen) წარმოადგენს მეტყველებების, ან დიალექტების საერთო კრებით სახელწოდებას.
გავრცელება
ფრიზიულად გერმანია-ნიდერლანდების საზღვარზე მცხოვრები ხალხები მეტყველებენ, რომელთაც ფრიზებს უწოდებენ. ძირითადად გავრცელებულია ისტორიულ ფრიზიაში — ფრისლანდიაში, დასავლეთფრიზიული კუნძულების ტერსჰელინგისა და სჰირმონიკოგის ჩათვლით ასევე გერმანიის ჩრდილო-დასავლეთში, ზატერლანდში — ქვემო საქსონია; უკიდურეს ჩრდილოეთში — შლეზვიგ-ჰოლშტაინის მხარე ჩრდილოფრიზიული კუნძულების და კუნძულ ჰელგოლანდის ჩათვლით. ფრიზები რაოდენობრივად დაახლოებით დაახლ. 400 000 კაცია.
ნომინაციის პრობლემა
თვითსახელრქმევა
თავად ფრიზები თავიანთ თავს სხვადასხვა ფორმით მოიხსენებიენ; დასავლელი ფრიზები იტყვიან ფორმა Frysk-ს [ფრისკ], ჩრდილოელები - fresk-ს [ფრესკ], ან frasch-ს [ფრაშ] ამბობენ, ხოლო თვითსახელდების მეტ-ნაკლებად გავრცელებული, ან ყველა კუთხისთვის მეტ-ნაკლებად მისაღები ფორმებია Friisk [ფრიისკ], ანდა Fräisk [ფრეისკ].
ენა, თუ ენები, დიალექტი, თუ მეტყველება
წინათ, ფრიზიული ენა საკმაოდ დიდ ტერიტორიაზე იყო გავრცელებული — ნიდერლანდების ეიოიდერსეს ყურიდან დანიის სამხრეთ ნაპირებამდე. XVI საუკუნეში ფრისლანდიამ დამოუკიდებლობა დაკარგა და ენაც ნიდერლანდურის მიერ განიდევნა ოფიციალური მოხმარების სფეროდან, რის შედეგადაც ფრიზიულმა ენამ მხოლოდ და მხოლოდ საყოფაცხოვრებო მნიშვნელობა შეინარჩუნა.
ფრიზიულ ენებს ყოფენ სამ ერთეულად, რომელთაც ზოგი ენათმეცნიერი სამ ენად განიხილავს, ხოლო ზოგიერთი კი ერთი ენის სამ დიალექტად მიიჩნევს მათ. ფრიზიული ენა ყველაზე ახლოს დგას ძველინგლისურთან, ამის მიუხედავად, თანამედროვე ინგლისურად მოლაპარაკე ადამიანს ფრიზიული ენის გაგება გაუჭირდება, გარდა გამონაკლისი შემთხვევებისა. ფრიზიულს ხშირად შეცდომით ნიდერლანდურთან აიგივებენ.
ლიტერატურა
Bußmann, Hadumod: Lexikon der Sprachwissenschaft. Herausgegeben von Hadumod Bußmann. Dritte, aktualisierte und erweiterte Auflage. Stuttgart: Kröner 2002
Omniglot links to various Frisian resources
Tresoar - ფრიზიის ისტორიისა და ლიტერატურის ცენტრი
ფრიზული ენა
კოლიკეუცი

კოლიკეუცი — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 213 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 486 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბრიჩენის რაიონის სოფლები
სენეგალი (მდინარე)

სენეგალი (მდინარე)
სენეგალი — მდინარე დასავლეთ აფრიკაში. წარმოადგენს სახელმწიფო საზღვარს სენეგალსა და მავრიტანიას შორის. მდინარის სიგრძეა 1 790 კმ.
სახელწოდება მომდინარეობს ბერბერული ეთნიკური ჯგუფის სენეგასაგან, რომლებიც ცხოვრობენ მდინარის სანაპიროზე. ევროპელებისათვის მდინარე ცნობილი გახდა მას შემდეგ, რაც 1444 წელს მდინარე აღმოაჩინა მეზღვაურმა დინიშ დიაშმა.
რესურსები ინტერნეტში
The Hydrology of Senegal (PowerPoint presentation)
სენეგალის მდინარეები
მავრიტანიის მდინარეები
მალის მდინარეები
იერგუჯი (მრავალმნიშვნელოვანი)

იერგუჯი (მრავალმნიშვნელოვანი)
იერგუჯი შეიძლება აღნიშნავდეს:
იერგუჯი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში
იერგუჯი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხაჩმაზის რაიონში
San Policarpo, Eastern Samar

San Policarpo, Eastern Samar
San Policarpo, officially the Municipality of San Policarpo, is a 5th class municipality in the province of Eastern Samar, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 15,365 people.
In the north-west, it is bounded by Arteche, in the north-east by the vast Pacific Ocean and in the south by Oras.
History
San Policarpo was established as a barrio in 1837. The Municipality of San Policarpo was created from the barrios of San Policarpo, Bahay, Alugan, Pangpang, Japunan, Tabo, Binogawan and Cajagwayan of the municipality of Oras, then in the province of Samar, by virtue of Republic Act No. 281 signed on June 16, 1948 and inaugurated on February 5, 1949. In 1952, the barrio of Santa Monica was transferred from Oras to San Policarpo. On June 19, 1965, the municipality was annexed to the newly-established province of Eastern Samar through a plebiscite and the sitios of Santa Cruz, Tan-awan, Bangon, Guin-osokan, Barras, Lipata and Libas were converted into barrios.
The town was formerly named "Bunga", derived from the plant called bunga which was very abundant in the present site of the town. "Bunga" means fruit, thus the name indicates the fruit of the toils of its founders.
Geography
Barangays
San Policarpo is politically subdivided into 17 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Alugan
Bahay
Bangon
Baras (Lipata)
Binogawan
Cajagwayan
Japunan
Natividad
Pangpang
Barangay No. 1 (Poblacion)
Barangay No. 2 (Poblacion)
Barangay No. 3 (Poblacion)
Barangay No. 4 (Poblacion)
Barangay No. 5 (Poblacion)
Santa Cruz
Tabo
Tan-awan
Climate
Demographics
The population of San Policarpo, Eastern Samar, in the 2020 census was 15,365 people, with a density of .
Economy
The local economy of San Policarpo, one of the country's poorest towns, is dependent on fishing and farming.
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Eastern Samar
სამი დათვი

სამი დათვი — ზღაპარი, რომელიც 1837 წელს ჩაწერილი იქნა ბრიტანელ პოეტ რობერ საუზის მიერ. იმავე წელს ბრიტანელმა მწერალმა ჯორჯ ნიკოლმა პროზაული ვერსიის მიხედვით შექმნა ლექსი.
სიუჟეტი
ორიგინალური ვერსიით, ტყეში ცხოვრობს სამი დათვი. ერთ დღეს ისინი სახლიდან გადიან. მათ საცხოვრებელს პოულობს მოხუცი, ბინძური ქალი. იგი შეჭამს მათ სადილს, ჯდება სკამზე და ამტვრევს მას, შემდეგ კი იძინება მათ საწოლში. დათვები შინ ბრუნდებიან და პოულობენ მძინარე ქალს, რომელიც შეშინებული გარბის.
სხვადასხვა ვერსიაში მოხუცი ქალის მაგივრად მონაწილეობს გოგონა.
რესურსები ინტერნეტში
რობერტ საუზის პროზა
1837 წლის ზღაპრები
გერუსია

გერუსია (მოხუცი, უხუცესი) — უხუცესთა საბჭო ძველი საბერძნეთის ქალაქ-სახელმწიფოებში. გერუსია მემკვიდრეობით გადმოვიდა პირველყოფილური წყობიდან, სადაც უხუცესთა საბჭო ტრადიციული სახელისუფლებო ტრიადის (ბელადი – უხუცესთა საბჭო – სახალხო კრება) შუა ელემენტი იყო, მან არსებობა გააგრძელა ჰომეროსის ეპოქაშიც (ძვ. წ. XI–IX სს.), როდესაც პატრიარქალური სამეფო ხელისუფლების მატარებლები მნიშვნელოვან საქმეებს წინასწარ უხუცესთა საბჭოსთან ერთად განიხილავდნენ (ჰომეროსი, ილიადა II 53), და უფრო გვიანაც, არქაიკის პერიოდში (ძვ. წ. VIII–VI სს.), სადაც იგი სახელმწიფო საბჭოდ გადაიქცა (მაგ., კორინთში კიფსელესა და მისი მემკვიდრეების ტირანიის დამხობის შემდეგ, ძვ. წ. VII ს.). გერუსია ყველაზე მეტად ცნობილია ძველ სპარტაში. სავარაუდოდ, სპარტის გერუსიის შემქმნელი უნდა იყოს ლეგენდარული კანონმდებელი ლიკურგე. იგი შედგებოდა 28 უხუცესისგან, რომლებსაც სახალხო კრებაზე ირჩევდნენ 60 წელს გადაცილებული პატივსაცემი მოქალაქეებისგან, და 2 მოქმედი მეფისგან (ასაკის მიუხედავად), ასე რომ სპარტის გერუსიაში სულ 30 წევრი იყო. იგი უმაღლეს სათათბირო და სასამართლო ორგანოს წარმოადგენდა, რომელიც განიხილავდა გადაწყვეტილებათა პროექტებს სახალხო კრებაზე გატანამდე და სისხლის სამართლის საქმეებს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
სპარტა
ძველი საბერძნეთის წოდებები
მწარა

მწარა — აფხაზეთის გუდაუთის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო მწარისა და ქვემო მწარის ძველი სახელწოდება.
ლიტერატურა
აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ისტორიული სოფლები
ასლაევო

ასლაევო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ასლაევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
ასლაევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის უჩალის რაიონში.
Camponotus heathi heathi

Camponotus heathi heathi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
Khachardzan

Khachardzan is a village in the Dilijan Municipality of the Tavush Province of Armenia. Prior to the Nagorno-Karabakh conflict, the village was populated by Muslims. In 1988–1989, Armenian refugees from Azerbaijan settled in the village.
Etymology
The former name of the village, Polad Ayrum reflects the presence of the Turkic Ayrum people. Khachardzan literally means cross-statue in Armenian.
Gallery
References
External links
Populated places in Tavush Province
Caja District

Caja District is one of eight districts of the province Acobamba in Peru.
Ethnic groups
The people in the district are mainly Indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (82.85%) learnt to speak in childhood, 16.58% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
References
Live Printemps de Bourges 2002

Live Printemps de Bourges 2002
{{ინფოდაფა ალბომი
| სახელწოდება = Live Printemps de Bourges 2002
| ფონი = live
| შემსრულებელი = ჟან-მიშელ ჟარი
| გარეკანი = Jmjlivebourges.jpg
| გამოცემის თარიღი = 20 მარტი, 2006
| ჩაწერის თარიღი = 12 აპრილი, 2002
| ჟანრი = ელექტრონული მუსიკა
| ხანგრძლივობა =46:11
| ლეიბლი = iTunes
| პროდიუსერი = ჟან-მიშელ ჟარი
| მიმოხილვები =
| წინა ალბომი = Live From Gdańsk - (Koncert w Stoczni)(2005)
| ეს ალბომი = Live Printemps de Bourges 2002(2006)
| შემდეგი ალბომი = Sublime Mix(2006)
}}
Live Printemps de Bourges 2002''' — ფრანგი ელექტრონული მუსიკოს ჟან-მიშელ ჟარის 2006 წლის საკონცერტო ალბომი. მასში შეტანილია მუსიკოსის ოთხი იშვიათი კომპოზიცია, რომელიც შესრულდა 2002 წელს საფრანგეთში (კონცერტი გაიმართა 100 სპეციალური სტუმრისათვის).
დისკი არ გამოიცა ოფიციალური ალბომის სახით და ვრცელდებოდა მხოლოდ მაღაზიის iTunes მეშვეობით.
სიმღერების სია
Alive in Bourges – 23:35
Metallic Souvenir – 6:37
Body Language – 4:41
Paris Bourges – 11:24
სქოლიო
ჟან-მიშელ ჟარის საკონცერტო ალბომები
2006 წლის საკონცერტო ალბომები
Ace (სკუტერის ალბომი)

Ace (სკუტერის ალბომი)
Ace — გერმანული ჰარდ-დენს ჯგუფ სკუტერის მეთვრამეტე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2016 წლის 5 თებერვალს. დისკს გამოსცემენ ლეიბლები Sheffield Tunes და Kontor Records.
სიმღერების სია
ჩარტები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Discogs
სქოლიო
სკუტერის ალბომები
2016 წლის ალბომები
ბოლდუინი (აიოვა)

ბოლდუინი (აიოვა)
ბოლდუინი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატის ჯექსონის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 223 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიოვის ქალაქების სია
აიოვის ქალაქები
Vardanashen

Vardanashen (formerly, Chibukhchi) is a town in the Armavir Province of Armenia.
See also
Armavir Province
References
Populated places in Armavir Province
ანტონოვკა (სინჯერეის რაიონი)

ანტონოვკა (სინჯერეის რაიონი)
ანტონოვკა — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 138 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 106 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სინჯერეის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სინჯერეის რაიონის სოფლები
დოვჰოვე (ბერისლავის რაიონი)

დოვჰოვე (ბერისლავის რაიონი)
დოვჰოვე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 168 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ბერისლავის რაიონის სოფლები
რეზენი

რეზენი — სოფელი მოლდოვაში, იალოვენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 94 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 905 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
იალოვენის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
იალოვენის რაიონის სოფლები
კორინთია

კორინთია — ნომი საბერძნეთში, პელოპონესის პერიფერიაში.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კორინთო.
მოსახლეობა — 144,527 ადამიანი.
ფართობი — 2 290 კმ².
მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული კორინთია იყოფა 6 მუნიციპალიტეტად.
იხილეთ აგრეთვე
საბერძნეთის ნომები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
საბერძნეთის ნომები
შვედეთის ცენტრის პარტია

შვედეთის ცენტრის პარტია (შვედ Centerpartiet) — 1913 წელს დაარსებული შვედეთის პოლიტიკური პარტია. 1958 წლამდე "ფერმერთა კავშირი" (შვედურად Bondeförbundet) ეწოდებოდა. პარტიის ლიდერი 1971-1985 წლებში ტურბიორნ ფელდინი შვედეთის პრემიერ-მინისტრი სამჯერ გახდა. პარტია ღია საიმიგრაციო პოლიტიკას უჭერს მხარს. შედის მემარჯვენე-ცენტრისტულ "ალიანსში შვედეთისთვის". 2006 წლის 17 დეკემბრის არჩევნებში რიქსდაგში ხმათა 7.88 % (437 389) მოაგროვა და 349 ადგილიან პარლამენტში 29 სავარძელი მოიპოვა. გავიდა მესამე ადგილზე.
შვედეთის პოლიტიკური პარტიები
ლიბერალური პარტიები
პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით
ალფენიძე

ალფენიძე
საკუთარი სახელი ალფენიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ვლადიმერ ალფენიძე — მწერალი, ჟურნალისტი
მელორ ალფენიძე — გეოგრაფი
ქართული გვარები