PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ვიგების პარტია (აშშ)

ვიგების პარტია (აშშ)
ვიგების პარტია — აშშ-ის პოლიტიკური პარტია, რომელიც 1832-1856 წლებში არსებობდა. დაარსდა როგორც პრეზიდენტ ენდრუ ჯექსონის და დემოკრატიული პარტიის ოპოზიცია. კერძოდ, ვიგები მხარს უჭერდნენ კონგრესის უზენაესობას აღმასრულებელ ხელისუფლებაზე, ასევე მოდერნიზაციის და ეკონომიკური პროტექციონიზმის პროგრამას. პარტიას დიდი ხნის განმავლობაში ადგილი ეკავა აშშ-ის პოლიტიკის ორპარტიულ სისტემაში.
აშშ-ის პრეზიდენტები ვიგების პარტიიდან
უილიამ ჰენრი ჰარისონი (1841)
ჯონ ტაილერი (1841–1845)
ზაქარი ტეილორი (1849–1850)
მილარდ ფილმორი (1850–1853)
ჯონ კუინსი ადამსი პრეზიდენტობის შემდგომ წლებში გახდა ვიგების პარტიის წევრი.
აბრაამ ლინკოლნი პრეზიდენტობამდე 1832–1854 წლებში იყო ვიგების პარტიის წევრი.
შენიშვნები
აშშ-ის პოლიტიკური პარტიები
პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით
When the Whip Comes Down

When the Whip Comes Down — ინგლისური როკ-ჯგუფ როლინგ სტოუნზის სიმღერა. იგი სინგლზე „Beast of Burden“ 1978 წელს გამოიცა. შეტანილია ალბომში Some Girls.
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფის ოფიციალური საიტი
ჯგუფის დისკოგრაფია საიტზე Discogs
როლინგ სტოუნზის სიმღერები
1978 წლის სიმღერები
გიურზალილარი

გიურზალილარი — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 535 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
გორანბოის რაიონის სოფლები
Ustia, Dubăsari

Ustia, Dubăsari
Ustia is a village in Dubăsari District, Moldova.
Media
Jurnal FM - 98.7 MHz
Notable people
Ștefan Urâtu
References
Villages of Dubăsari District
Populated places on the Dniester
Tausa

Tausa is a municipality and town of Colombia in the Ubaté Province, part of the department of Cundinamarca. Tausa is and was an important town on the Altiplano Cundiboyacense due to its salt mine. It was the third most prolific salt deposit for the original inhabitants of the area; the Muisca. Tausa's urban centre is located at an elevation of (other parts of the municipality reach elevations of ) and a distance of from the capital Bogotá. The municipality borders San Cayetano, Carmen de Carupa and Sutatausa in the north, Pacho in the west, Sutatausa, Cucunubá and Suesca in the east and in the south with Nemocón and Cogua.
Etymology
The name Tausa comes from Chibcha and means "tribute".
History
Tausa was inhabited since the Herrera Period. The town was an important mining location of halite for the Muisca. The zipa of Bacatá ruled over Tausa. The mining activities can be seen in the seal of the village; the pick and spade.
Modern Tausa was founded on August 2, 1600.
Economy
Main sources of income of Tausa are agriculture, livestock farming and salt mining.
See also
Muisca economy#Mining
Nemocón
Zipaquirá
References
Bibliography
Municipalities of Cundinamarca Department
Populated places established in 1600
1600 establishments in the Spanish Empire
Populated places of the Muisca Confederation
დანდიქოის ციხე

დანდიქოის ციხე — ციხე თურქეთში ციხე მდებარეობს ხარშიტის ხეობის შუა წელზე. ეს მცირე მოცულობის ციხეც საგულდაგულოდ შერჩეულ ადგილასაა აგებული. აქედან მოსჩანს მთელი ხეობა ოთხივე მხრივ.
აქაც იგივე სიტუაციასთან გვაქვს საქმე, როგორც შაბან–კალესთან. უხუცესთა გადმოცემით ძველი გზები სწორედ ამ უზარმაზარი ბორცვის აღმოსავლეთით არცთუისე მკვეთრად დახრილი ფერდობის შუა ნაწილში გაივლიდა. ეს ციხე როგორც ჩანს, ერთის მხრივ აკონტროლებდა ზღვისპირეთიდან გუმუშხანესაკენ მიმავალ ცენტრალურ გზას, ხოლო მეორეს მხრივ ასევე დერე გოზუს ხეობაში ალპური მდელოებით გამავალ უმოკლეს საზაფხულო გზას გუმუშხანესაკენ.
ბორცვი, რომელზედაც ციხეა დაშენებული, ძირითადი ხეობისაგან შიგნითაა შეწეული. თავისი ადგილმდებარეობიდან გამომდინარე როგორც ჩანს, იგი უკავშირდებოდა სხვა ციხეებს და ამიტომ მას საგუშაგო-სასიგნალო დანიშნულებაც უნდა ჰქონოდა. ციხე საკმაოდ დანგრეულია. მისი დიდი ნაწილი საძირკვლების დონემდეა მოშლილი. მის მთლიან ზედაპირს ეკალბარდი ფარავს. შედარებით კარგადაა შემონახული სამხრეთ–აღმოსავლეთი ნაწილი. ზოგან მისი სიმაღლე 6–8 მეტრსაც აღწევს. შემორჩენილი ნაშთების მიხედვით ჩანს, რომ იგი რამოდენიმეჯერ ჩანს დანგრეულ-აღდგენილი. ქვედა ნაწილის წყობები გამართულია შედარებით კარგად დამუშავებული ქვებით. ზედა, აღდგენის შემდგომი კი უსისტემო და დაუმუშავებელი ქვებით.
ლიტერატურა
ისტორიული ჭანეთის ცენტრალურ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2019, გვ. 38-40 ISBN 978-9941-8-1990-2.
თურქეთის ციხესიმაგრეები
მექნესი

მექნესი (არაბ. مكناس‎; ) — ქალაქი ჩრდილოეთ მაროკოში, დედაქალაქ რაბატიდან დაშორებულია 130 კილომეტრით, ხოლო ფესიდან 60 კმ-ით. მულაი ისმაილის მმართველობისას (1672–1727), მექნესი მაროკოს დედაქალაქი იყო, სანამ ის მარაქეშში გადავიდოდა. 2010 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 985 000 ადამიანს შეადგენს. ამჟამად ის მექნეს-ტაფილალეტის რეგიონის დედაქალაქია. სახელწოდება მექნესი მომდინარეობს ბერბერული ტომის სახელიდან, რომელსაც შუა საუკუნეების ჩრდილოაფრიკული წყაროების მიხედვით მიკნასა ერქვა.
თავდაპირველი საზოგადოება, რომლის ირგვლივაც მექნესი გავითარდა, იყო VIII საუკუნის კასბაჰი. ბერბერული ტომი მიკნასა, რომელიც სამხრეთ ტუნისის ტერიტორიაზე სახლობდა, აქ IX საუკუნეში გადმოსახლდა და ქალაქმა სწრაფად ზრდა იწყო.
ალმორავიდებმა აქ IX საუკუნეში ციხესიმაგრე დააარსეს. იგი ალმოჰადების გაძლიერებას ეწინააღმდეგებოდა, რომლებმაც ის შემდგომში დაანგრიეს. ამის შემდეგ ციხე უფრო დიდი ზომით, მეჩეთით და გაძლიერებული ფორტიფიკაციით აღდგა. ქალაქმა აყვავება განაგრძო XIV საუკუნეში ვატასიდების დინასტიის დროს. მექნესმა თავის ოქროს ხანას მულაი ისმაილის მმართველობისას მიაღწია, როდესაც ის მაროკოს სულთანატის დედაქალაქი იყო. ისმაილმა ქალაქის ძველ ნაწილში ზღვაში დატყვევებული ქრისტიანი მეზღვაურებისთვის ციხე ააგო. მან ასევე ააშენა სხვა მრავალი ნაგებობა, ბაღები, მუნუმენტური ჭიშკრები, მეჩეთები და გრძელი კედელი, რომლის სიგრძეც 40 კმ იყო.
1996 წელს, მექნესის ისტორიული ნაწილი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია არაბულ ქვეყნებში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
Une page du ministère de la Communication marocain
Page sur Meknès dans le site du Patrimoine Mondial de l'Unesco
Bibliographie sur la ville
მაროკოს ქალაქები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მაროკოში
ინონგე ვინა

ინონგე ვინა (დ. 2 აპრილი, 1941) — ზამბიის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ზამბიის ვიცე-პრეზიდენტი 2015 წლიდან. პირველი ქალი აღნიშნულ თანამდებობაზე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1941 წლის 2 აპრილს სოფელ სუიბუმბუში, სენანგის რაიონი, ჩრდილოეთი როდეზია. დაამთავრა კოლეჯი ამერიკის ქალაქ სანტა-მონიკაში შემდეგ კი სწავლა გააგრძელა ზამბიის უნივერსიტეტში. აქვს სამეცნიერო ხარისხი ისტორიასა და სოციოლოგიაში. უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ მუშაობდა მოხალისედ საზოგადოებრივ ორგანიზაციებში. 2001 წელს აირჩიეს ზამბიის პარლამენტის წევრად პატრიოტული ფრონტის სიით. 2015 წლის 26 იანვარს ზამბიის პრეზიდენტმა ედგარ ლუნგუმ დანიშნა ქვეყნის ვიცე-პრეზიდენტად. 2017 წლის მაისში ოფიციალური ვიზიტით ეწვია მექსიკას.
პირადი ცხოვრება
დაოჯახებული იყო არტურ ვინაზე, რომელიც გარდაიცვალა 1995 წლის 3 სექტემბერს. 2020 წლის 19 აგვისტოს დაუდასტურდა COVID-19.
სქოლიო
ზამბიის ვიცე-პრეზიდენტები
ზამბიელი პოლიტიკოსი ქალები
ქალი ვიცე-პრეზიდენტები
ასი (მონეტა)

ასი (მონეტა)
ასი — სპილენძისაგან ჩამოსხმული რომაული მონეტა; წონა – 272,8 გრ.; მონეტის ავერსზე გამოსახულია იანუსი, რევერსზე – გემის ცხვირი. შეიცავს 12 უნციას და იყოფა შემდეგ ერთეულებად: სემისი (6 უნციის ღირებულებისა, შუბლზე – იუპიტერი), ტრიენსი (4 უნცია, შუბლზე – მინერვა), კვადრანსი (3 უნცია, შუბლზე – ჰერმესი), სექსტანსი (2 უნცია, შუბლზე – ჰერმესი) და უნცია (შუბლზე – რომა). ზურგზე ყველა ერთეულს ერთნაირი გამოსახულება აქვს. ასის მოჭრა ძვ. წ. 338 წელს დაიწყო და მიმოქცევაში იყო რამდენიმე საუკუნე.
ლიტერატურა
ნუმიზმატისა და ბონისტის განმარტებითი ლექსიკონი გვ. 2
რომაული მონეტები
Santo Antônio do Descoberto

Santo Antônio do Descoberto is a municipality in central Goiás state, Brazil.
Location
Santo Antônio do Descoberto is located in the microregion called Entorno do Distrito Federal, the area of Goiás that surrounds the Federal District. It is 174 km. from the state capital of Goiânia.
Municipal boundaries are with:
North: Águas Lindas de Goiás
South: Luziânia
West: Cocalzinho de Goiás, Corumbá de Goiás, and Alexânia
East: Federal District and Novo Gama
Economy
The economy is based on agriculture, cattle raising, services, public administration, and small transformation industries. There were 02 financial institutions in August 2007. The cattle herd had 31,000 head (2006) and the main crops planted were rice, sugarcane, beans, bananas, oranges, manioc, and corn (1,200 hectares 2006))
Agricultural data 2006
Farms: 532
Total area: 27,819 ha.
Area of permanent crops: 1,203 ha.
Area of perennial crops: 3,502 ha.
Area of natural pasture: 15,906 ha.
Area of woodland and forests: 9,580 ha.
Persons dependent on farming: 1,450
Number of tractors: 66 IBGE
Health and education
Higher education: Pólo Universitário da UEG.
Adult literacy rate: 85.7% (2000) (national average was 86.4%)
Hospitals: 2 with 77 beds (2007)
Infant mortality rate: 26.65 (2000) (national average was 33.0)
Human Development Index: 0.709 (2000)
State ranking: 199 (out of 242 municipalities)
National ranking: 2,843 (out of 5,507 municipalities) Frigoletto
Tourism
The municipality attracts visitors to its waterfalls, caves and springs of crystal-clear water. Two of the water falls, lying 5 kilometers from the town, are surrounded by dense tropical vegetation, contrasting with the relatively dry cerrado nearby.
Ten kilometers from the town is Cidade Eclética, a nucleus of people who make up a universal fraternity, a spiritualist community founded by Oceano de Sá, known as Mestre Yokaanam.
The traditional festival of Santo Antônio do Descoberto is in homage to the patron saint and takes place on 13 June. It attracts thousands of pilgrims and followers of the saint and there are stands, processions and music.
History
The history of European occupation of the region of Santo Antônio goes back to 1726 when, according to tradition, slaves belonging a Portuguese gold seeker sat down to rest and supposedly discovered an image of Santo Antônio in the branches of a tree. They took it to their master and a chapel was built in 1728. Soon the site became a place of pilgrimage attracting people from near and far. After a time the festivals disappeared and the town continued with the name of Santo Antônio de Montes Claros, district of Luziânia. In 1982 it got its emancipation and took the present name honoring the saint and the river that flows through the region.
See also
List of municipalities in Goiás
Microregions of Goiás
References
External links
Frigoletto
Distâncias Rodoviárias
Municipalities in Goiás
ნანდის ხარი

ნანდის ხარი (ლათ. — Nandi Bull) — სამხრეთ ინდოეთში,მისორის მახლობლად, ჩამუნდის მთაზე მდგარი ქანდაკება. ეს სახელი „ბედნიერს“ ნიშნავს. ქანდაკება 4,8 მეტრი სიმაღლისაა და ინდოეთში მდგარ შვიდ ანალოგიურ ქანდაკებებს შორის ერთ-ერთია. გრანიტის ქვაში გამოჭრილი ნანდის ხარი თავდაპირველად ნაცრისფერი იყო, მაგრამ ათწლეულების განმავლობაში მლოცველები მას ზეთს უსვამდნენ, რის შედეგადაც ხარი თანდათან გაშავდა. ახ.წ.I საუკუნიდან მოყოლებული, ინდუისტურ მითოლოგიაში ნანდი მჭიდროდ იყო დაკავშირებული შივასთან, ამ რელიგიისერთ-ერთ ყველაზე ძლევამოსილ ღმერთთან.
ლიტერატურა
მსოფლიოს უდიდესი საოცრებანი, გამომცემლობა „გლობუსი“. თბ., 2008. გვ 17
ინდუიზმი
წმინდა ქანდაკებები
სამოის არქიპელაგი

სამოის არქიპელაგი — არქიპელაგი პოლინეზიაში (წყნარი ოკეანის სამხრეთი ნაწილი). ფართობი — 3030 კმ². მოსახლეობის რაოდენობა — დაახლოებით 250 ათასი (2010 წელი).
გეოგრაფია
კუნძულები არქიპელაგის შემადგენლობაში:
სავაი
უპოლუ
ტუტუილა
ოფუ-ოლოსეგა
ტაუ
აუნუუ
არქიპელაგზე მდებარეობენ:
სამოას დამოუკიდებელი სახელმწიფო, ძველად დასავლეთ სამოა (დედაქალაქი— აპია);
დამოკიდებული ტერიტორია ამერიკის სამოა, ან აღმოსავლეთი სამოა (ადმინისტრაციული ცენტრი — პაგო-პაგო).
არქიპელაგზე კლიმატი — ტროპიკული ნოტიოა ზამთარში 24 °С-დან ზაფხულში 32 °C-მდე. არქიპელაგზე ბევრი ენდემური მცენარე და ცხოველია.
ისტორია
სამოის არქიპელაგზე, ისევე როგორც ფიჯის და ტონგას კუნძულებზე, როგორც მეცნიერები ვარაუდობენ დასახლება დაიწყო ჩვენი წელთაღრიცხვის V საუკუნეში ლაპიტას კულტურის წარმომადგენელთა მიგრაციის დროს ბისმარკის არქიპელაგიდან, რომელიც მდებარეობს დასავლეთ მელანეზიაში. სამოის არქიპელაგი იყო პოლინეზიური კულტურის ჩამოყალიბების ერთ-ერთი ცენტრი. სამოადან ხდებოდა წყნარი ოკეანის ცენტრალური ნაწილის კუნძულების და ატოლების ათვისება.
არქიპელაგის პირველი ევროპელი აღმომჩენი გახდა ნიდერლანდელი მოგზაური იაკობ როგევენი, რომელიც არქიპელაგზე გადავიდა 1722 წელს. შემდგომში, 1768 წელს, არქიპელაგი მოინახულა ფრანგმა ზღვაოსანმა ლუი ანტუან დე ბუგენვილმა და მას უწოდა მეზღვაურების კუნძულები.
XIX საუკუნის ბოლოს არქიპელაგის კონტროლისათვის ერთმანეთს მეტოქეობას უწევდნენ გერმანიის იმპერია, ბრიტანეთის იმპერია და აშშ. 1899 წლის ბერლინის შეთანხმების საფუძველზე არქიპელაგზე დამყარდა პროტექტორატი. სამოის კუნძულები გაიყო ორ ნაწილად (გაყოფის ხაზი გავიდა 171° დ. გ.-ზე): აღმოსავლეთი ჯგუფი, დღეისათვის ცნობილი სახელით «ამერიკის სამოა», გახდა აშშ-ის ტერიტორია; დასავლეთის კუნძულებმა მიიღეს სახელი «გერმანიის სამოა», ხოლო ბრიტანეთის იმპერიამ უარი თქვა პრეტენზიებზე ფიჯის და ზოგიერთი სხვა მელანეზიის ტერიტორიების დაბრუნების სანაცვლოდ.
პირველი მსოფლიო ომის ბოლოდან 1962 წლამდე დასავლეთი სამოა იმყოფებოდა ახალი ზელანდიის მმართველობის ქვეშ, თავდაპირველად ერთა ლიგის მანდატით, ხოლო მოგვიანებით — გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის. 1961 წელს გაიმართა რეფერენდუმი, რომლის დროსაც დასავლეთ სამოის მოსახლეობამ მხარი დაუჭირა დამოუკიდებლობას. 1962 წლის 1 იანვარს დასავლეთი სამოა გახდა პირველი წყნარი ოკეანის კუნძულოვანი სახელმწიფო, რომელმაც მიიღო დამოუკიდებლობა. 1997 წლის ივლისიდან ეს სახელმწიფო უბრალოდ იწოდება, როგორც «სამოა». მიუხედავად იმისა, რომ დასავლეთი და აღმოსავლეთი (ამერიკის) სამოის მოსახლეობა ეკუთვნის ერთ ერს და აქვთ ერთი ენა, მათ შორის არსებობს კულტურული სხვაობა, რომელიც დაკავშირებულია ბოლო ასწლეულის ისტორიასთან. აღმოსავლეთ სამოის მოსახლეობა იხრება აშშ-სკენ და ამერიკული ცხოვრების წესისკენ, მაშინ როდესაც დასავლეთ სამოის მოსახლეობა — ახალი ზელანდიისკენ.
სქოლიო
წყნარი ოკეანის კუნძულები
ოკეანეთის კუნძულები
სამოას კუნძულები
ცენტრალური არანის ეკონომიკური რეგიონი

ცენტრალური არანის ეკონომიკური რეგიონი — აზერბაიჯანის 14 ეკონომიკური რეგიონიდან ერთ-ერთი. მოიცავს აღდაშის, გოქჩაის, ქურდამირის, უჯარის, ევლახის, ზარდაბის ადმინისტრაციულ რაიონებსა და ქალაქ მინგეჩაურს.
1991 წლიდან 2021 წლამდე რეგიონს ეწოდებოდა არანის ეკონომიკური ოლქი და მოიცავდა 16 ადმინისტრაციულ რეგიონსა და 18 ქალაქს, მათ შორის ყველაზე მნიშვნელოვანი შირვანი, მინგეჩაური და ევლახი.
2021 წლის 7 ივლისს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ხელი მოაწერა ბრძანებულებას „აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში ეკონომიკური რეგიონების ახალი დაყოფის შესახებ“.
გეოგრაფია
ფართობი 21150 კმ² შეადგენს რესპუბლიკის მთლიანი ფართობის 24,7%-ს. მოსახლეობა - 1936,0 ათასი ადამიანი. 2015 წლის დასაწყისში[4] შეადგენდა ქვეყნის მთლიანი მოსახლეობის 20,5%-ს.
რეგიონისთვის დამახასიათებელია მშრალი სუბტროპიკული კლიმატი.
რეგიონში მოიპოვება ნავთობი, გაზი, იოდ-ბრომიანი წყლები, სხვადასხვა სამშენებლო მასალები (ქვა, ქვიშა, დატეხილი ქვა).
ამ ეკონომიკური რეგიონის ძირითადი ბუნებრივი რესურსებია მზის ენერგია და მდინარეების მტკვრისა და არაქსის წყლის რესურსები.
მრეწველობა კონცენტრირებულია ძირითადად რეგიონის სამხრეთ-აღმოსავლეთით და ჩრდილო-დასავლეთით. ინდუსტრიის საფუძველია ქიმიური, საინჟინრო, მსუბუქი, კვების და სამშენებლო საწარმოები მასალები.
სოფლის მეურნეობის საფუძველია სარწყავი მეურნეობა. სოფლის მეურნეობის სპეციალიზებული დარგებია: ბამბა, მარცვლეული, მევენახეობა, სუბტროპიკული მეხილეობა და თევზაობა. აზერბაიჯანში წარმოებული ბამბის 9%-ზე მეტი სწორედ ამ რეგიონზე მოდის. ტერიტორიაზე ასევე მოჰყავთ კარტოფილი და შაქრის ჭარხალი.
ცენტრალური არანის ეკონომიკურ რეგიონის ტერიტორიაზე გადის ბაქოს დამაკავშირებელი სატრანსპორტო ხაზები საქართველოს, ირანის და თურქეთის მთავარ ეკონომიკურ რეგიონებთან. ტერიტორიაზე ევლახის აეროპორტი ფუნქციონირებს.
სქოლიო
აზერბაიჯანის ეკონომიკა
ტანკსაწინააღმდეგო ძაღლი

ტანკსაწინააღმდეგო ძაღლი
ტანკსაწინააღმდეგო ძაღლები იყვნენ ზურგზე ნაღმ მიმაგრებული მშიერი ძაღლები, სათანადოდ გაწვრთნილები რათა საჭმელი მტრის ტანკების ქვეშ ეძებნად, რაც აფეთქებას იწვევდა.
იდეის რეალიზაცია ნაკლებად წარმატებული იყო. ძაღლებს ხანდახან მტრის ტანკების ძრავის ხმა აფრთხობდათ და უკან გამორბოდნენ. ხანდახან კი თვით საბჭოთა ტანკებს უვარდებოდნენ ქვეშ. მიუხედავად ამ და სხვა პრობლემებისა ტანკსაწინააღმდეგო ძაღლებმა სამასამდე გერმანული ტანკი ააფეთქეს.
იხილეთ აგრეთვე
საბრძოლო ცხოველები
სისასტიკე ცხოველების მიმართ
ლიტერატურა
Dog Anti-Tank Mine , Soviet-Empire.com. 20 მაისი 2005.
World War Two Combats: Axis and Allies
რესურსები ინტერნეტში
Illustration "Tankhund mit Sprengausrüstung"
Protitankovaya podvizhnaya mina (ფოტოები და ილუსტრაციები)
ტანკსაწინააღმდეგო იარაღები
საბრძოლო ცხოველები
ძაღლები
საბჭოთა კავშირის შეიარაღებული ძალები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 356

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 356 მიიღეს 1974 წლის 12 დეკემბერს. გაეროში გაწევრიანების შესახებ გვინეა-ბისაუს განცხადების განხილვის შემდეგ უშიშროების საბჭომ დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას გვინეა-ბისაუს გაწევრიანების შესახებ.
რეზოლუცია მიიღეს ერთხმად.
რესურსები ინტერნეტში
რეზოლუციის ტექსტი
0356
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები გვინეა-ბისაუს შესახებ
1946 წელი გვინეა-ბისაუში
0356
სპარტაკი (გაზეთი)

სპარტაკი (გაზეთი)
„სპარტაკი“ — ქართული გაზეთი. საქართველოს ახალგაზრდათა კომუნისტური კავშირის ცენტრალური კომიტეტის ორგანო, გამოდიოდა თბილისში 1922 წლის 22 იანვრიდან 1925 წლის 22 ოქტომბრამდე (1924 წლის 3 აპრილიდან გამოდიოდა როგორც საქართველოს ახალგაზრდათა კომუნისტური კავშირის ცენტრალური და თბილისის კომიტეტების, ხოლო იმავე წლის 3 ივლისიდან საქართველოს ახალგაზრდა ლენინელთა ცენტრალური და თბილისის კომიტეტების ორგანო). 1922 წლიდან 1924 წლის აპრილამდე გამოდიოდა კვირაში ერთხელ, შემდეგ — კვირაში 2-ჯერ, რედაქტორი — სარედაქციო კოლეგია. აშუქებდა საქართველოს კომკავშირული ცხოვრების უმნიშვნელოვანეს მოვლენებს; მკითხველებს გააცნო რუსეთსა და მთელ მსოფლიოში მიმდინარე რევოლიციურ გარდაქმნათა ამსახველი მასალები. დაიბეჭდა სტატიები ახალგაზრდა თაობის ინტერნაციონალურ აღზრდაზე, შემდგომი შეკავშირებისა და კონტრრევოლუციური ძალებთან ბრძოლის აუცილებლობაზე. სისტემატურად აქვეყნებდა წერილებს ვ.ი. ლენინის ცხოვრებისა და მოღვაწეობის შესახებ.
1923 წლის 15 ოქტომბრიდან 1924 წლის 9 ივნისამდე „სპარტაკი“ რუსულ ენაზეც გამოდიოდა „იუნოშესკაია პრავდის“ სახელწოდებით კვირაში ერთხელ.
1925 წლის 8 დეკემბრიდან „სპარტაკის“ ნაცვლად გამოვიდა „ახალგაზრდა კომუნისტი“. ტირაჟი 2-4 ათასი.
ლიტერატურა
საქართველოს გაზეთები
საერთაშორისო კოსმოსური სადგური

საერთაშორისო კოსმოსური სადგური — კოსმოსში აწყობილი საერთაშორისო ორბიტული სადგური, რომელსაც მრავალმიზნობრივი კოსმოსური ლაბორატორიის სახით იყენებენ. სადგური დედამიწის დაბალ ორბიტაზე მოძრაობს და მისი დანახვა დედამიწიდან შეუიარაღებელი თვალით შეიძლება: მისი სიმაღლე მერყეობს 319,6 კმ-დან 346,9 კმ-მდე დედამიწის ზედაპირიდან. მისი მოძრაობის საშუალო სიჩქარეა 27.744 კმ/სთ და 15,7 ორბიტას ასრულებს დღეში. სკს ერთობლივი პროგრამაა აშშ-ს (ნასა), რუსეთის (რკა), იაპონიის (იახა), კანადის (კკა) და რამდენიმე ევროპული ქვეყნის (კა) კოსმოსურ სააგენტოს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კანადის კოსმოსური სააგენტო
ევროპის კოსმოსური სააგენტო
Centre national d'études spatiales (კოსმოსური კვლევების ეროვნული ცენტრი)
გერმანიის აეროკოსმოსური ცენტრი
იტალიის კოსმოსური სააგენტო
იაპონიის საჰაერო სივრცის კვლევის სააგენტო
რუსეთის ფედერალური კოსმოსური სააგენტო
ნასა
საერთაშორისო კოსმოსური სადგური
ორბიტული სადგურები
ხელოვნური თანამგზავრები
Tsa (Armenian letter)

Tsa (Armenian letter)
Tsa or Dza (majuscule: Ծ; minuscule: ծ; Armenian: ծա) is the fourteenth letter of the Armenian alphabet, representing the voiceless alveolar affricate in Eastern Armenian and the voiced alveolar affricate in Western Armenian. It is typically romanized with the digraph Ts. It was part of the alphabet created by Mesrop Mashtots in the 5th century CE. In the Armenian numeral system, it has a value of 50.
Character codes
See also
Xe, the letter preceding Tsa in the Armenian alphabet
Armenian alphabet
References
External links
Ծ on Wiktionary
ծ on Wiktionary
Armenian letters
Armenian alphabet
Armenian language
ეთიოპიური მგელი

ეთიოპიური მგელი — ძუძუმწოვარი ცხოველი ძაღლისებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძე 100 სმ აღწევს, კუდისა — 25-33 სმ. სიმაღლე მინდაოში 50-60 სმ. წონა დაახლოებით 20 კგ-მდე. ლიტერატურაში უწოდებენ აგრეთვე ეთიოპიურ ტურას. აქვს გრძელი ფეხები და გრძელი დინგი. მუქი წითური ფერისაა, ყელი ღია (ხშირად თეთრი), ხოლო ყურების უკანა და კუდის ზედა ნაწილი მოშავო შეფერილობისაა. დინგზე თეთრი კოპლები აქვს. ბინადრობს ეთიოპიის მთიანეთში, ზღვის დონიდან 3000-4500 მ სიმაღლეზე. ზომითა და აგებულებით წააგავს კოიოტს, თუმცა მისგან განსხვავდება გრძელი და ვიწრო თავის ქალითა და წითელი და თეთრი ბეწვით. ენდემური ფორმაა. ძაღლისებრთა ოჯახის იშვიათი წარმომადგენელია.
რესურსები ინტერნეტში
ეთიოპიური მგელი
ეთიოპიური მგელი
ეთიოპიური მგელი
ძაღლი (გვარი)
Uncut (ჟურნალი)

Uncut (ჟურნალი)
Uncut (აგრეთვე ცნობილი როგორც UNCUT) — ყოველთვიური ბრიტანული ჟურნალი, რომელიც ლონდონში გამოიცემა. მისი ძირითადი თემაა მუსიკა, თუმცა ჟურნალი მიმოიხილავს როგორც ფილმებს, ასევე წიგნებს. ჟურნალს აქვს სპეციალური დამატება Uncut Legends, რომლის ესა თუ ის გამოცემა მთლიანად ეძღვნება ერთ შემსრულებელს.
რესურსები ინტერნეტში
uncut.co.uk
სქოლიო
ბრიტანული მუსიკალური ჟურნალები
1997 წელს დაარსებული ჟურნალები
Homo faber (რომანი)

Homo faber (რომანი)
Homo Faber: ჩანაწერები — შვეიცარიელი მწერლის მაქს ფრიშის რომანი. პირველად გამოიცა 1957 წელს. რომანის მთავარი პერსონაჟია წარმატებული ინჟინერი უოლტერ ფაბერი, რომელიც ევროპასა და ამერიკაში მოგზაურობს. რომანში აღწერილია ტექნიკის საუკუნეში გრძნობაგაუხეშებული კაცის ტრაგედია, რომელმაც მხოლოდ უდიდესი უბედურების ფასად შეიცნო მეგობრობის, სიყვარულისა და კაცთმოყვარეობის ყადრი. რომანში აშკარა ალუზიებია სოფოკლეს ოიდიპოს მეფესთან. ფოლკერ შლონდორფის 1991 წელს გამოსული ფილმი მოგზაური (The Voyager) Homo Faber-ს ეფუძნება.
ქართული გამოცემა
მაქს ფრიში, Homo Faber: ჩანაწერები, გერმანულიდან თარგმნა დალი კოკაია–ფანჯიკიძემ, „საბჭოთა საქართველო“ თბ., 1975 წ.
რესურსები ინტერნეტში
Daynard, Jodi. "Max Frisch, The Art of Fiction No. 113" in The Paris Review, Winter 1989. Retrieved: 2011-11-21.
1957 წლის რომანები
მაქს ფრიშის ნაწარმოებები
საბუნებისმეტყველო ფილოსოფია

საბუნებისმეტყველო ფილოსოფია
ნატურფილოსოფია (ბუნება), ასევე საბუნებისმეტყველო ფილოსოფია — მცდელობა აიხსნას ბუნება სამეცნიერო მეთოდებით მიღებული შედეგების საფუძველზე, რათა შესაძლებელი გახდეს ზოგიერთ ფილოსოფიურ საკითხებზე პასუხის გაცემა. სწავლობს მნიშვნელოვან საბუნებისმეტყველო მცნებებს (სუბსტანცია, მატერია, ძალა, სივრცე, დრო, სიცოცხლე, განვითარება, ბუნების კანონი), ასევე ბუნებრივი მოვლენების კანონზომიერებისა და მათ შორის კავშირის შემეცნებას.
მეცნიერების სხვადასხვა ფორმები ისტორიულად ფილოსოფიისგან, ან უფრო კონკრეტულად ნატურფილოსოფიისგან განვითარდა. ძველ უნივერსიტეტებში ოდითგანვე არსებულ საბუნებისმეტყველო ფილოსოფიის კათედრას ამჟამად ფიზიკის პროფესორები განაგებენ. მეცნიერებისა და მეცნიერთა თანამედროვე გაგება მე-19 საუკუნიდან მომდინარეობს. მანამდე კი სიტყვა "მეცნიერება" უბრალოდ ცოდნას ნიშნავდა და გაგება "მეცნიერი" როგორც ასეთი არ არსებობდა. ისააკ ნიუტონის 1687 წლის მეცნიერული ტრაქტატი ცნობილია როგორც "ნატურფილოსოფიის მათემატიკური პრინციპები".
რესურსები ინტერნეტში
ფილოსოფიის ისტორია
მეცნიერების ისტორია
ფიზიკის ისტორია
მიხეილ მრევლიშვილი

მიხეილ მრევლიშვილი (დ. 19 აგვისტო, 1904, ქ. ონი — გ. 1 მარტი, 1980) — ქართველი დრამატურგი, ეკონომისტი და მწერალი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1930–1940 წლებში მუშაობდა მოსკოვის სამშენებლო ტრესტსა და საქართველოს „სოფლპროექტში“. 1962–1969 წლებში იყო გაზეთ „ლიტერატურნაია გრუზიას“ რედაქტორი. მისი პირველი რომანი „ინონი“ გამოქვეყნდა 1926 წელს ჟურნალ „მნათობში“. 1959–1962 წლებში იყო საქართველოს თეატრალური საზოგადოების თავმჯდომარე. შვილი — სანდრო მრევლიშვილი, შვილიშვილი — მიხეილ მრევლიშვილი
თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი დრამატურგები
ქართველი ეკონომისტები
ქართველი მწერლები
დაბადებული 19 აგვისტო
დაბადებული 1904
გარდაცვლილი 1 მარტი
გარდაცვლილი 1980
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მიხეილ
ონში დაბადებულები
მაკიის რაიონი

მაკიის რაიონი — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 122 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 487 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4 792 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლორეტოს რეგიონის რაიონები
რეკენის პროვინციის რაიონები