ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაცია

ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაცია (WIPO) — გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის 15 სპეციალიზებული სააგენტოდან ერთ-ერთი. ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაციის დამფუძნებელი 1967 წლის კონვენციის შესაბამისად, WIPO შეიქმნა ინტელექტუალური საკუთრების (IP) ხელშეწყობისა და დასაცავად მთელ მსოფლიოში ქვეყნებთან და საერთაშორისო ორგანიზაციებთან თანამშრომლობით. მან ფუნქციონირება დაიწყო 1970 წლის 26 აპრილს, როდესაც კონვენცია შევიდა ძალაში. ამჟამინდელი გენერალური დირექტორი არის სინგაპურელი დარენ ტანგი, სინგაპურის ინტელექტუალური საკუთრების ოფისის ყოფილი ხელმძღვანელი, რომელმაც თანამდებობა დაიკავა 2020 წლის 1 ოქტომბერს.
WIPO-ს საქმიანობა მოიცავს ფორუმების მასპინძლობას ინტელექტუალური საკუთრების საერთაშორისო წესებისა და პოლიტიკის განსახილველად და ფორმირებისთვის, გლობალური სერვისების მიწოდება, რომლებიც არეგისტრირებენ და იცავენ ინტელექტუალურ საკუთრებას სხვადასხვა ქვეყანაში, ტრანსსასაზღვრო IP დავების გადაწყვეტას, IP სისტემების დაკავშირებას ერთიანი სტანდარტებისა და ინფრასტრუქტურის მეშვეობით, და ემსახურება როგორც ზოგადი საცნობარო მონაცემთა ბაზას. IP-ის ყველა საკითხი; ეს მოიცავს ანგარიშებისა და სტატისტიკის მიწოდებას IP-ს დაცვის ან ინოვაციების მდგომარეობის შესახებ, როგორც გლობალურად, ასევე კონკრეტულ ქვეყნებში. WIPO ასევე მუშაობს მთავრობებთან, არასამთავრობო ორგანიზაციებთან (არასამთავრობო ორგანიზაციებთან) და ინდივიდებთან, რათა გამოიყენონ IP სოციალურ-ეკონომიკური განვითარებისთვის.
WIPO ახორციელებს 26 საერთაშორისო ხელშეკრულების ადმინისტრირებას, რომლებიც ეხება ინტელექტუალური საკუთრების მრავალფეროვან საკითხებს, დაწყებული აუდიოვიზუალური ნაწარმოებების დაცვით დაწყებული საერთაშორისო პატენტის კლასიფიკაციით. მას მართავს გენერალური ასამბლეა და საკოორდინაციო კომიტეტი, რომლებიც ერთად ადგენენ პოლიტიკას და ასრულებენ გადაწყვეტილების მიმღებ მთავარ ორგანოებს. გენერალური ასამბლეა ასევე ირჩევს WIPO-ს მთავარ ადმინისტრატორს, გენერალურ დირექტორს. WIPO-ს ადმინისტრირებას უწევს სამდივნო, რომელიც ეხმარება განახორციელოს მისი ყოველდღიური საქმიანობა.
WIPO-ს სათაო ოფისი მდებარეობს ჟენევაში (შვეიცარია), აქვს „გარე ოფისები“ მთელ მსოფლიოში, მათ შორის ალჟირში (ალჟირი), რიო დე ჟანეიროში (ბრაზილია), პეკინში (ჩინეთი), ტოკიოში (იაპონია), აბუჯაში (ნიგერია), მოსკოვში (რუსეთი) და სინგაპურში (სინგაპური). გაეროს უმეტესობისგან განსხვავებით, WIPO დიდად არ არის დამოკიდებული წევრი ქვეყნების შეფასებულ ან ნებაყოფლობით შემოწირულობებზე; მისი ბიუჯეტის 95 პროცენტი მოდის მის გლობალურ სერვისებთან დაკავშირებული გადასახადებიდან.
WIPO-ს ამჟამად ჰყავს 193 წევრი სახელმწიფო, მათ შორის 190 გაეროს წევრი სახელმწიფო და კუკის კუნძულები, წმინდა საყდარი და ნიუე; პალესტინას აქვს მუდმივი დამკვირვებლის სტატუსი. ერთადერთი არაწევრი გაერო-ს მიერ აღიარებულ ქვეყნებს შორის არის მიკრონეზიის ფედერაციული შტატები, პალაუ და სამხრეთ სუდანი.
ისტორია
1883 – პარიზის კონვენცია სამრეწველო საკუთრების დაცვის შესახებ
პარიზის კონვენცია სამრეწველო საკუთრების დაცვის შესახებ მიღებულ იქნა 1883 წელს და იყო ერთ-ერთი პირველი ინტელექტუალური საკუთრების ხელშეკრულება. მან შექმნა სამრეწველო საკუთრების დაცვის კავშირი. ის ეხება სამრეწველო საკუთრების ფართო სპექტრს, მათ შორის პატენტებს, სავაჭრო ნიშნებს, სასარგებლო მოდელებს, სამრეწველო ნიმუშებს, სავაჭრო სახელებს, მომსახურების ნიშნებს, გეოგრაფიულ აღნიშვნებს, ასევე „არაკეთილსინდისიერი კონკურენციის რეპრესიას“. პარიზის კონვენცია იყო პირველი საერთაშორისო შეთანხმება, რომელიც იცავდა სხვა ქვეყნებში შემოქმედთა ნამუშევრებს.
კონვენცია მიღებულ იქნა 1880 და 1883 წლებში საფრანგეთში, პარიზში გამართულ დიპლომატიურ კონფერენციებზე, შემდეგ კი ხელი მოეწერა 1883 წლის 20 მარტს ბრაზილიის, საფრანგეთის, გვატემალას, ნიდერლანდების, პორტუგალიის, სერბეთის, ესპანეთისა და შვეიცარიის, ბელგიის, იტალიისა და ელ. სალვადორის მიერ. იგი შედგებოდა კონვენციისგან, რომელიც შეიცავს 19 მუხლს და Protocole de clôture (საბოლოო პროტოკოლი), რომელიც თითქმის იგივეა, რაც კონვენცია.
სამრეწველო საკუთრების დაცვის პარიზის კონვენციით დაარსებული „საერთაშორისო ბიურო“ მოგვიანებით გახდა BIRPI და მოგვიანებით WIPO-ს ნაწილი.
1886 — ბერნის კონვენცია ლიტერატურული და მხატვრული ნაწარმოებების დაცვის შესახებ
1886 წელს მიღებულ იქნა ბერნის კონვენცია, რომელიც ეხება საავტორო უფლებებს, ნაწარმოებებისა და ავტორებისა და უფლებების მფლობელების უფლებებს. ის შემქმნელებს, მათ შორის მწერლებს, პოეტებს, მხატვრებს, მუსიკოსებს, აძლევს გზებს, რათა გააკონტროლონ როგორ და ვის მიერ გამოიყენება მათი ნამუშევრები და ასევე გამოყენების პირობები. კონვენცია ასევე შეიცავს დებულებებს მინიმალური დაცვის შესახებ და სპეციალური დებულებებია განვითარებადი ქვეყნებისთვის. კონვენცია მიჰყვება სამ ძირითად პრინციპს; რომ სამუშაოებს, რომლებიც წარმოიქმნება ერთ-ერთ ხელშეკრულების დამდებ სახელმწიფოში, უნდა მიენიჭოს იგივე დაცვა თითოეულ სხვა მეკავშირე სახელმწიფოში („ეროვნული მოპყრობის“ პრინციპი), რომ არსებობს ავტომატური დაცვა და არ არის საჭირო ფორმალური პროცესი და რომ დაცვა კონვენციით არის დამოუკიდებელი. დაცვა ნაწარმოების წარმოშობის ქვეყანაში (დაცვის „დამოუკიდებლობის“ პრინციპი).
1891 — მადრიდის შეთანხმება ნიშნების საერთაშორისო რეგისტრაციის შესახებ
1891 წელს სამრეწველო საკუთრების დაცვის პარიზის კონვენციის 14 სახელმწიფოდან ცხრამ შექმნა პირველი „სპეციალური ღონისძიებები სამრეწველო საკუთრების დაცვისთვის". მადრიდის შეთანხმების (1989) პროტოკოლთან ერთად მან შექმნა მადრიდის სისტემა, პირველადი საერთაშორისო სისტემა, რომელიც ხელს უწყობს სავაჭრო ნიშნების რეგისტრაციას მსოფლიოს მრავალ იურისდიქციაში.
BIRPI-ს წინამორბედები
ბიუროები, რომლებიც შექმნილია ლიტერატურული და მხატვრული ნაწარმოებების დაცვის ბერნის კონვენციისა და სამრეწველო საკუთრების დაცვის პარიზის კონვენციის ადმინისტრირებისთვის, იყო შვეიცარიის კონფედერაციის მთავრობის „მაღალი ზედამხედველობის" ქვეშ. 1893 წელს შვეიცარიის მთავრობამ გააერთიანა ისინი იმავე დირექტორთან და იგივე პერსონალთან, როგორც ინტელექტუალური საკუთრების დაცვის გაერთიანებული საერთაშორისო ბიურო. BIRPI იყო ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაციის წინამორბედი, რომელმაც შეცვალა იგი 87 წლის შემდეგ, 1970 წელს.
WIPO-ს ფორმირება
WIPO ოფიციალურად შეიქმნა ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაციის დამფუძნებელი კონვენციით, რომელიც ძალაში შევიდა 1970 წლის 26 აპრილს. WIPO-მ დაუშვა წევრები, რომლებიც იყვნენ ბერნის კონვენციის, პარიზის კონვენციის ან გაერთიანებული ერების სისტემის წევრი, მათ შორის გაერო, მისი რომელიმე სპეციალიზებული სააგენტო, ატომური ენერგიის საერთაშორისო სააგენტო ან იუსტიციის საერთაშორისო სასამართლო.
ეს თარიღი ყოველწლიურად აღინიშნება, როგორც ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო დღე, რაც ამაღლებს ცნობიერებას IP-ის მნიშვნელობის შესახებ. ამ კონვენციის მე-3 მუხლის თანახმად, WIPO ცდილობს „ინტელექტუალური საკუთრების დაცვის ხელშეწყობას მთელ მსოფლიოში“. WIPO გახდა გაეროს სპეციალიზებული სააგენტო 1974 წელს. შეთანხმება გაეროსა და ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაციას შორის პირველ მუხლში აღნიშნავს, რომ WIPO პასუხისმგებელია:
შეთანხმება აღნიშნავდა WIPO-სთვის გადასვლას იმ მანდატიდან, რომელიც მან 1967 წელს მიიღო BIRPI-სგან, ინტელექტუალური საკუთრების დაცვის ხელშეწყობის მიზნით, მანდატზე, რომელიც მოიცავდა ტექნოლოგიების გადაცემის და ეკონომიკური განვითარების ხელშეწყობის უფრო რთულ ამოცანას.
WIPO-ს შეერთება გაეროსთან
1974 წელს WIPO გახდა გაეროს სპეციალიზებული სააგენტო WIPO-სა და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციას შორის ორმხრივი შეთანხმების საფუძველზე. ეს დაამტკიცა WIPO-ს გენერალურმა ასამბლეამ 1974 წლის 27 სექტემბერს და გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ 1974 წლის 17 დეკემბერს. ოქმს ხელი მოაწერეს გაეროს გენერალურმა მდივანმა კურტ ვალდჰაიმმა და WIPO-ს გენერალურმა დირექტორმა არპად ბოგშმა 1975 წლის 21 იანვარს, შეთანხმებით დაწყებული 1974 წლის 17 დეკემბერს.
WIPO განვითარების დღის წესრიგი
2004 წლის ოქტომბერში, WIPO დათანხმდა არგენტინისა და ბრაზილიის მიერ შემოთავაზებული წინადადების მიღებას, "წინადადება WIPO-სთვის განვითარების დღის წესრიგის ჩამოყალიბების შესახებ" - ჟენევის დეკლარაციადან ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაციის მომავლის შესახებ . ამ წინადადებას კარგად დაუჭირეს მხარი განვითარებადმა ქვეყნებმა. შეთანხმებული "WIPO-ს განვითარების დღის წესრიგი" (შედგენილი 45-ზე მეტი რეკომენდაციისგან) იყო ორგანიზაციის ტრანსფორმაციის ხანგრძლივი პროცესის კულმინაცია, რომელიც ისტორიულად მიზნად ისახავდა უფლების მფლობელთა ინტერესების დაცვას, ორგანიზაციის ტრანსფორმაციის კულმინაციას. სხვა დაინტერესებული მხარეების ინტერესებს საერთაშორისო ინტელექტუალური საკუთრების სისტემაში, ისევე როგორც ადამიანის უფლებების, გარემოს დაცვისა და ეკონომიკური თანამშრომლობის შესახებ საერთაშორისო სამართლის უფრო ფართო კორპუსში ინტეგრირება.
არაერთი სამოქალაქო საზოგადოების ორგანო მუშაობდა ცოდნის ხელმისაწვდომობის შესახებ (A2K) ხელშეკრულების პროექტზე, რომლის წარდგენაც მათ სურთ.
2009 წელს WIPO-მ დაიწყო მომავალი ხელშეკრულებების შემუშავება ინტელექტუალური საკუთრების და გენეტიკური რესურსების, ტრადიციული ცოდნისა და ფოლკლორის შესახებ მკვიდრ ხალხებთან და ადგილობრივ თემებთან დაკავშირებით.
2011 წლის დეკემბერში WIPO-მ გამოაქვეყნა თავისი პირველი მსოფლიო ინტელექტუალური საკუთრების ანგარიში ინოვაციების ცვალებად სახეზე, მთავარი ეკონომისტის ახალი ოფისის პირველი ასეთი ანგარიში. WIPO ასევე არის გლობალური ინოვაციების ინდექსის თანაგამომცემელი.
ბოლო მოვლენები
2020 წლის სექტემბერში ჩინეთმა დაბლოკა Wikimedia Foundation- ს დამკვირვებლის სტატუსი WIPO-ში, იმ მოტივით, რომ არსებობს ვიკიმედიის ფილიალი ტაივანში. ჩინეთის განცხადებით, „არსებობს საფუძველი ვიფიქროთ, რომ ეს ფონდი ახორციელებს პოლიტიკურ საქმიანობას მისი წევრი ორგანიზაციების მეშვეობით, რამაც შეიძლება შეარყიოს სახელმწიფოს სუვერენიტეტი და ტერიტორიული მთლიანობა“. ჩინეთმა კვლავ უარყო ვიკიმედიის წინადადება, იმავე მიზეზით, 2021 წლის ოქტომბერში.
WIPO-მ, ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციამ (WHO) და WTO-მ 2022 წლის 11 აპრილს გამოუშვეს ახალი სამმხრივი COVID-19 ტექნიკური დახმარების პლატფორმა. ეს ახალი ინსტრუმენტი მიზნად ისახავს დაეხმაროს წევრებს და ვმო-ში გაწევრიანების კანდიდატებს, დააკმაყოფილონ თავიანთი შესაძლებლობების გაძლიერების საჭიროებები COVID-19 პანდემიაზე რეაგირებისთვის. პლატფორმა წევრებსა და გაწევრიანების კანდიდატებს აძლევს ერთიანი საკონტაქტო ფორმას, რომელიც მათ შეუძლიათ გამოიყენონ სამმხრივ ორგანიზაციებთან დასაკავშირებლად.
გლობალური სერვისები
საპატენტო თანამშრომლობის ხელშეკრულება
საპატენტო თანამშრომლობის ხელშეკრულებამ (PCT) (1970) დააწესა სერვისი, რომელიც ეხმარება ინდივიდებს, კომპანიებსა და ინსტიტუტებს საერთაშორისო საპატენტო დაცვის ძიებაში თავიანთი გამოგონებებისთვის. ის ასევე ეხმარება საპატენტო ოფისებს პატენტის მინიჭების გადაწყვეტილებებში და ხელს უწყობს საზოგადოების ხელმისაწვდომობას ტექნიკურ ინფორმაციას ამ გამოგონებებთან დაკავშირებით. ამჟამად PCT-ის მონაწილეა 153 ქვეყანა.
PCT-ის მიხედვით, განმცხადებელს შეუძლია შეიტანოს ერთი PCT განაცხადი ერთ ენაზე, ერთ საპატენტო ოფისში, 12 თვის განმავლობაში პირველი პატენტის განაცხადის დღიდან, რომელიც შეტანილია იმავე გამოგონებაზე („პრიორიტეტის თარიღი“). ამ ერთ PCT განაცხადს აქვს იგივე სამართლებრივი ეფექტი, როგორც ცალკეული რეგიონალური ან ეროვნული პატენტის განაცხადის შეტანა PCT-ის წევრ ყველა ქვეყანაში.
PCT განაცხადები მუშავდება სტანდარტიზებული წესით, როგორც ეს გათვალისწინებულია ხელშეკრულებაში და რეგულაციებში, მათ შორის საერთაშორისო ძიების დოკუმენტები, რომლებიც დაკავშირებულია გამოგონების პოტენციურ პატენტუნარიანობასთან და საერთაშორისო გამოცემასთან. პატენტების გაცემა რჩება რეგიონალური ან ეროვნული საპატენტო ოფისების კონტროლის ქვეშ „ეროვნულ ფაზაში“.
PCT-ის გამოყენებით, პატენტის აპლიკანტებს შეუძლიათ გადადოს პატენტთან დაკავშირებული ეროვნული და რეგიონული გადასახადების გადახდა, სანამ გაეცნობიან პატენტის მიღების ალბათობას, ისარგებლებენ დამატებითი დროისა და ინფორმაციისგან, რომელიც დაეხმარება მათ გადაწყვიტონ, განახორციელონ თუ არა პატენტები და რომელ ქვეყნებში.
მადრიდის სისტემა
ნიშნების საერთაშორისო რეგისტრაციის მადრიდის სისტემა ემსახურება როგორც სასაქონლო ნიშნების დაცვის ძიებას მთელ მსოფლიოში, 120-ზე მეტ ქვეყანაში. 1891 წელს შექმნილი მადრიდის სისტემა ახლა რეგულირდება მადრიდის პროტოკოლით, რომელიც ეხება მადრიდის შეთანხმებას ნიშნების საერთაშორისო რეგისტრაციის შესახებ (1989). იმისათვის, რომ გახდეთ მადრიდის სისტემის წევრი, სახელმწიფო ან სამთავრობათაშორისო ორგანიზაცია უკვე უნდა იყოს სამრეწველო საკუთრების დაცვის პარიზის კონვენციის მხარე (1883 წ.).
მადრიდის სისტემა სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციის ცენტრალიზებული სისტემაა: ერთი განაცხადის საშუალებით, ერთ ენაზე და საკომისიოს ერთი კომპლექტით (ერთ ვალუტაში, შვეიცარიულ ფრანკში ), დაცვის მიღება შესაძლებელია წევრ ქვეყნებში და სამთავრობათაშორისო ორგანიზაციებში. საერთაშორისო რეგისტრაცია შეიძლება შეიცვალოს, განახლდეს ან გაფართოვდეს ცენტრალიზებულად WIPO-ს მეშვეობით (და არა თითოეული ცალკეული IP ოფისის მეშვეობით).
მადრიდის სისტემის გამოყენება შეუძლია მხოლოდ ფიზიკურ ან იურიდიულ პირს, რომელიც არის მოქალაქე, აქვს საცხოვრებელი ან კომპანია მადრიდის სისტემის წევრის ტერიტორიაზე.
ლისაბონის სისტემა
ლისაბონის სისტემა წარმოშობის დასახელებებისა და გეოგრაფიული აღნიშვნების საერთაშორისო რეგისტრაციისათვის უზრუნველყოფს გეოგრაფიული აღნიშვნის ან ადგილწარმოშობის დასახელების საერთაშორისო დაცვის საშუალებას. გეოგრაფიული აღნიშვნები და ადგილწარმოშობის დასახელებები არის ინტელექტუალური საკუთრების უფლება, რომელიც განსაზღვრავს პროდუქტს, რომელიც წარმოიშვა კონკრეტული გეოგრაფიული არეალიდან და აქვს მახასიათებლები, რომლებიც მიეკუთვნება მის გეოგრაფიულ წარმოშობას. კონტე (ყველი) (საფრანგეთი), ჩულუკანის ფაიფური (პერუ), ტეკილა (მექსიკა), პორტვეინი (პორტუგალია), ჰერენდის ფაიფური (უნგრეთი) და წიწაკა (კამბოჯა) არის ლისაბონის სისტემის ქვეშ რეგისტრირებული ადგილწარმოშობის დასახელებისა და გეოგრაფიული აღნიშვნების მაგალითები. ერთიანი რეგისტრაციისა და გადასახადების ერთი ნაკრების მეშვეობით, დაცვა შეიძლება მიღებულ იქნას სხვა ქვეყნებში (და სამთავრობათაშორისო ორგანიზაციებში, როგორიცაა ევროკავშირი), რომლებიც დაფარულია ლისაბონის სისტემაში.
ლისაბონის სისტემა მოიცავს 1958 წლის ლისაბონის შეთანხმებას ადგილწარმოშობის დასახელებების დაცვისა და მათი საერთაშორისო რეგისტრაციის შესახებ და მის ბოლო შესწორებას, 2015 წლის ლისაბონის შეთანხმების ჟენევის აქტს ადგილწარმოშობის დასახელებებისა და გეოგრაფიული აღნიშვნების შესახებ. „ლისაბონის შეთანხმება“ და „ჟენევის აქტი“ ქმნიან ლისაბონის სისტემას. ლისაბონის სისტემის ფარგლებში რეგისტრაციები გამოქვეყნებულია ოფიციალურ ბიულეტენში და მისი მოძიება შესაძლებელია Lisbon Express მონაცემთა ბაზის მეშვეობით.
WIPO საარბიტრაჟო და მედიაციის ცენტრი
WIPO საარბიტრაჟო და მედიაციის ცენტრი დაარსდა 1994 წელს, როგორც საერთაშორისო რესურსი ინტელექტუალური საკუთრების და ტექნოლოგიური დავების სასამართლო განხილვის ალტერნატივებისთვის. ის გთავაზობთ დავების გადაწყვეტის ალტერნატიულ ვარიანტებს, მათ შორის მედიაციას, არბიტრაჟს და ექსპერტულ გადაწყვეტილებას კერძო მხარეებს შორის საერთაშორისო კომერციული დავების გადასაჭრელად. ის არის საქმეების ადმინისტრატორი და იურიდიული და პოლიტიკის ექსპერტიზის მიმწოდებელი. ცენტრი ასევე გთავაზობთ დომენის სახელზე დავის გადაწყვეტის სერვისებს WIPO-ს მიერ შემუშავებული UDRP-ის ფარგლებში. ის დაფუძნებულია ჟენევაში, შვეიცარიაში და 2010 წლიდან ცენტრს აქვს ოფისი სინგაპურში Maxwell Chambers-ში.
ჰააგის სისტემა
WIPO ჰააგის სისტემა სამრეწველო ნიმუშების საერთაშორისო რეგისტრაციისთვის უზრუნველყოფს საერთაშორისო მექანიზმს 100-მდე დიზაინის დაცვის უზრუნველსაყოფად მრავალ ქვეყანაში ან რეგიონში, ერთი საერთაშორისო განაცხადის მეშვეობით, შეტანილი ერთ ენაზე და გამოყენებით. ერთი ვალუტა (შვეიცარიული ფრანკი).
საერთაშორისო დიზაინის განაცხადები შეტანილია უშუალოდ WIPO-ს მეშვეობით, ჰააგის შეთანხმებით დადგენილი მოთხოვნებისა და პროცედურების შესაბამისად. თითოეული დანიშნული ხელშემკვრელი მხარის შიდა საკანონმდებლო ბაზა არეგულირებს დიზაინის დაცვას, რომელიც უზრუნველყოფილია შედეგად მიღებული საერთაშორისო რეგისტრაციებით.
ჰააგის შეთანხმებით დადგენილი წესების მიხედვით, ნებისმიერი, ვინც არის ჰააგის სისტემის რომელიმე ხელშემკვრელ მხარეში - მათ შორის ევროპის ნებისმიერი ქვეყნის მოქალაქე, ან რომელსაც აქვს საცხოვრებელი ადგილი, ჩვეულებრივი საცხოვრებელი ან რეალური და ეფექტური სამრეწველო ან კომერციული დაწესებულება. კავშირი ან აფრიკის ინტელექტუალური საკუთრების ორგანიზაცია - შეუძლია გამოიყენოს ჰააგის სისტემა. ჰააგის სისტემა არ მოითხოვს განმცხადებლის შეტანას ეროვნული ან რეგიონული დიზაინის განაცხადის შესახებ.
2022 წლის 5 თებერვალს, ჩინეთმა ოფიციალურად შეიტანა შეერთების დოკუმენტები ჰააგის სისტემაში სამრეწველო ნიმუშების საერთაშორისო რეგისტრაციისთვის და მარაკეშის ხელშეკრულებაში (რომელიც ზრდის პუბლიკაციების ხელმისაწვდომობას მხედველობის დაქვეითების მქონე ადამიანებისთვის), პეკინის ოლიმპიური ზამთრის დაწყებამდე. თამაშები. შეერთება ძალაში შევა 2022 წლის 5 მაისს.
ჩინეთი გახდა ჰააგის შეთანხმების ჟენევის აქტის (1999) 68-ე მოკავშირე მხარე და, შესაბამისად, ჰააგის სისტემის 77-ე წევრი.
დაფინანსება
WIPO, გაეროს სხვა სააგენტოებისგან განსხვავებით, შემოსავლის უმეტეს ნაწილს იღებს გლობალური IP სერვისების საფასურიდან, რომელიც მას უზრუნველყოფს, განსხვავებით წევრი სახელმწიფოების შენატანებისგან. 2020 წელს WIPO-ს შემოსავალმა შეადგინა 468,3 მილიონი CHF. 2020 წელს WIPO-მ გამოიმუშავა თავისი შემოსავლის 94,3%-ზე მეტი იმ გადასახადებიდან, რომლებსაც იხდიან მისი ინტელექტუალური საკუთრების სერვისების მომხმარებლები პატენტებისთვის, სავაჭრო ნიშნებისა და სამრეწველო ნიმუშებისთვის, ინტელექტუალური საკუთრების უფლებებზე საერთაშორისო მოთხოვნის გამო. ეს სერვისები უზრუნველყოფილია საპატენტო თანამშრომლობის ხელშეკრულებით (PCT) (შემოსავლის 76.6%-ს უზრუნველყოფს), მადრიდის სისტემის (შემოსავლის 16.3%-ს) და ჰააგის სისტემის (შემოსავლის 1.4%-ს უზრუნველყოფს).
მმართველობა და ნორმატიული მუშაობა
WIPO ასამბლეები
WIPO-ს ასამბლეები ავითარებენ ინტელექტუალური საკუთრების გლობალურ შეთანხმებებს დაინტერესებული მხარეების გაერთიანების გზით. WIPO-ს ძირითადი პოლიტიკისა და გადაწყვეტილების მიმღები ორგანოებია საკოორდინაციო კომიტეტი და გენერალური ასამბლეა. ოცდაორი ასამბლეა, გაერთიანებები, რომლებსაც ადმინისტრირებას უწევს WIPO და WIPO-ს წევრი სახელმწიფოების სხვა ორგანოები იკრიბებიან შემოდგომაზე ჩვეულებრივ ან საგანგებო სესიებზე. გენერალური ასამბლეა ნიშნავს გენერალურ დირექტორს საკოორდინაციო კომიტეტის წარდგინებით. პოლიტიკისა და გადაწყვეტილების მიმღებ ნებისმიერ ორგანოს შეუძლია შექმნას მუდმივი ან მუდმივი კომიტეტი.
მუდმივი კომიტეტები
მუდმივი კომიტეტები არის ექსპერტთა ad hoc ჯგუფები, რომლებიც შექმნილია მოცემული მიზნისთვის და მოქმედებენ როგორც პოლიტიკის განხილვისა და მოლაპარაკებების ადგილი ინტელექტუალური საკუთრების მომავალი განვითარების შესახებ. WIPO-ს ნებისმიერი მუდმივმოქმედი კომიტეტი ან სხვა ორგანო ასევე გადაწყვეტს შექმნას სამუშაო ჯგუფი, რომელიც საკითხს უფრო დეტალურად განიხილავს, წინადადებებს ან რჩევებს აძლევს ორგანიზაციის კომპეტენციას მიკუთვნებულ ნებისმიერ საკითხზე.
WIPO-ს ადმინისტრირებადი ხელშეკრულებები
ორგანიზაცია ადმინისტრირებას უწევს 26 ხელშეკრულებას, მათ შორის WIPO-ს კონვენციას.
ინტელექტუალური საკუთრების დაცვის ხელშეკრულებები
ინტელექტუალური საკუთრების დაცვის ხელშეკრულებები განსაზღვრავს თითოეულ ქვეყანაში ინტელექტუალური საკუთრების დაცვის საერთაშორისო შეთანხმებულ ძირითად სტანდარტებს.
პოლიტიკის მუშაობა
გენეტიკური რესურსები, ტრადიციული ცოდნა და ტრადიციული კულტურული გამოხატულება
წლების განმავლობაში, ბევრი ადგილობრივი საზოგადოება, ძირძველი მოსახლეობა და მთავრობა ცდილობდა ეფექტური ინტელექტუალური საკუთრების დაცვას ტრადიციული კულტურული გამონათქვამებისთვის (ფოლკლორი) და ტრადიციული ცოდნისთვის, როგორც ტრადიციებზე დაფუძნებული გამომგონებლობისა და შემოქმედების ფორმებისთვის. როგორც ცოდნის ცოცხალი ნაწილი განვითარებული, შენარჩუნებული და გადაცემული თაობიდან თაობაზე საზოგადოებაში, ის ადვილად არ არის დაცული ამჟამინდელი ინტელექტუალური საკუთრების სისტემის პირობებში, რომელიც, როგორც წესი, ანიჭებს დაცვას ახალ გამოგონებებსა და ორიგინალურ ნამუშევრებს, როგორც კერძო უფლებებს. ზოგიერთი გენეტიკური რესურსი ასევე დაკავშირებულია ტრადიციულ ცოდნასთან და მასთან დაკავშირებულ პრაქტიკასთან მათი გამოყენებისა და კონსერვაციის გზით ძირძველი ხალხისა და ადგილობრივი თემების მიერ. მიუხედავად იმისა, რომ გენეტიკური რესურსები, როგორც ბუნებაში გვხვდება, არ ექვემდებარება ინტელექტუალური საკუთრების დაცვას, გამოგონებები, რომლებიც დაფუძნებულია ან განვითარებულია გენეტიკური რესურსების გამოყენებით, შეიძლება იყოს დაპატენტებული. 2010 წლიდან ინტელექტუალური საკუთრების და გენეტიკური რესურსების, ტრადიციული ცოდნისა და ფოლკლორის სამთავრობათაშორისო კომიტეტი (IGC) აწარმოებს მოლაპარაკებას ამ საკითხზე ერთი ან რამდენიმე სამართლებრივი ინსტრუმენტის ტექსტზე.
გლობალური ჯანმრთელობა
WIPO Re:Search არის საჯარო და კერძო პარტნიორობა WIPO-სა და არაკომერციულ BIO Ventures for Global Health- ს შორის, რომელიც ორიენტირებულია ადრეულ სტადიაზე სამედიცინო კვლევასა და განვითარებაზე უგულებელყოფილი ტროპიკული დაავადებების (NTDs), მალარიისა და ტუბერკულოზის წინააღმდეგ. მას 150 წევრი ჰყავს, მათ შორის რვა მსოფლიოში უმსხვილესი ფარმაცევტული კომპანია. WIPO Re:Search მხარს უჭერს თანამშრომლობას სამეცნიერო დაწესებულებებსა და ფარმაცევტულ კომპანიებს შორის მთელ მსოფლიოში, იმ მიზნით, რომ გააუმჯობესოს კვლევები მედიკამენტების, მკურნალობის მეთოდებისა და დიაგნოსტიკური მეთოდების წინააღმდეგ უგულებელყოფილი ტროპიკული დაავადებების წინააღმდეგ, რომლებიც გავლენას ახდენს 1 მილიარდზე მეტ ადამიანზე მთელს მსოფლიოში. ამ თანამშრომლობით, ისევე როგორც მისი სასტიპენდიო პროგრამის საშუალებით, WIPO Re:Search უზრუნველყოფს საერთო კომპლექსურ ბიბლიოთეკებს, ხელახალი დანიშნულების მეთოდებს, შესაძლებლობების განვითარებას და სამუშაოებს საერთაშორისო სამეცნიერო ქსელების ზრდაზე.
მწვანე ტექნოლოგიები
WIPO GREEN არის უფასო წვდომა ონლაინ ბაზარზე მდგრადი ტექნოლოგიებისთვის. იგი შედგება სამი ძირითადი ელემენტისგან: WIPO GREEN მწვანე ტექნოლოგიებისა და საჭიროებების ონლაინ მონაცემთა ბაზა, WIPO GREEN Acceleration Projects და WIPO GREEN პარტნიორთა ქსელი. მას ჰყავს 120 პარტნიორისგან შემდგარი ქსელი და მიზნად ისახავს მწვანე ტექნოლოგიების ორგანიზაციების გაერთიანებას, რათა დაეხმაროს მწვანე ტექნოლოგიების დანერგვასა და გავრცელებას მთელს მსოფლიოში. WIPO GREEN მონაცემთა ბაზა არის ონლაინ პლატფორმა, სადაც მწვანე ტექნოლოგიების გამომგონებლებს შეუძლიათ თავიანთი პროდუქტების პოპულარიზაცია და ბიზნესი, ორგანიზაციებს, მთავრობებს, რომლებიც ეძებენ მწვანე ტექნოლოგიებს, შეუძლიათ ახსნან თავიანთი საჭიროებები და მოიძიონ თანამშრომლობა პროვაიდერებთან. WIPO GREEN „აჩქარების პროექტები“ ყოველწლიურად ტარდება მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში ან რეგიონში, ადგილობრივ ორგანიზაციებთან თანამშრომლობით. ეს პროექტები ჩვეულებრივ ეხება კონკრეტულ სფეროს და აკავშირებს მწვანე ტექნოლოგიების პროვაიდერებსა და მაძიებლებს.
WIPO სასამართლო ინსტიტუტი
WIPO-ს სასამართლო ინსტიტუტი დაარსდა 2019 წელს, რათა კოორდინირება გაუწიოს WIPO-ს მუშაობას ეროვნულ და რეგიონულ სასამართლო სისტემასთან . ეს ნამუშევარი მოიცავს მოსამართლეთა შორის საერთაშორისო შეხვედრების მოწვევას, სასამართლოს შესაძლებლობების გაძლიერების აქტივობებს, რესურსებისა და პუბლიკაციების წარმოებას მოსამართლეებისთვის და WIPO Lex-ის მონაცემთა ბაზის ადმინისტრირებას, რომელიც უზრუნველყოფს ინტელექტუალური საკუთრების (IP) კანონებზე, ხელშეკრულებებსა და სასამართლო გადაწყვეტილებებზე საზოგადოების უფასო წვდომას. მსოფლიო. WIPO-მ ასევე ჩამოაყალიბა მოსამართლეთა მრჩეველთა საბჭო, რომელიც ამჟამად შედგება 12 წევრისგან, რომლებიც მსახურობენ თავიანთი პერსონალურად.
WIPO აკადემია
WIPO აკადემია არის ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაციის (WIPO) სასწავლო ჯგუფი, რომელიც დაარსდა 1998 წელს. ის ინტელექტუალური საკუთრების (IP) განათლებას, ტრენინგს და IP უნარების განვითარებას სთავაზობს სახელმწიფო მოხელეებს, გამომგონებლებს, შემქმნელებს, ბიზნესის პროფესიონალებს, მცირე და საშუალო საწარმოებს (SMEs), აკადემიკოსებს, სტუდენტებს და IP-ით დაინტერესებულ პირებს. აკადემია მასპინძლობს IP კურსებს თავისი ოთხი პროგრამით: პროფესიული განვითარების პროგრამა, უნივერსიტეტის პარტნიორობა, დისტანციური სწავლება და WIPO საზაფხულო სკოლები.
საავტორო და მომიჯნავე უფლებათა მუდმივმოქმედი კომიტეტი
საავტორო და მომიჯნავე უფლებათა მუდმივი კომიტეტი (SCCR) შეიქმნა 1998 წელს, რათა განიხილოს საკითხები საავტორო და მომიჯნავე უფლებების სფეროში მატერიალურ სამართალსა და ჰარმონიზაციაზე. კომიტეტი მოიცავს WIPO-ს ყველა წევრ სახელმწიფოს, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ზოგიერთ წევრ სახელმწიფოს, რომლებიც არ არიან WIPO-ს წევრები და რიგ არასამთავრობო და მთავრობათაშორის დამკვირვებლებს. კომიტეტი იკრიბება წელიწადში ორჯერ და აყალიბებს რეკომენდაციებს WIPO-ს გენერალური ასამბლეის განსახილველად. ამჟამად განხილვის ძირითადი თემებია სამაუწყებლო ორგანიზაციების დაცვა და შეზღუდვები და გამონაკლისები. კომიტეტის ფარგლებში ასევე განიხილება საავტორო უფლება ციფრულ გარემოში, გაყიდვის ჰონორარი და თეატრის რეჟისორების უფლებები.
ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო დღე
ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო დღე არის ყოველწლიური გლობალური საზოგადოების ცნობიერების ამაღლების კამპანია, რომელიც „ხაზს უსვამს ინტელექტუალური საკუთრების როლს და წვლილს ყველა ქვეყნის ეკონომიკურ, კულტურულ და სოციალურ განვითარებაში, ისევე როგორც საზოგადოების ინფორმირებულობისა და გაგების ამაღლებას ადამიანური ძალისხმევის ამ სფეროში“. 2000 წელს WIPO-ს წევრმა ქვეყნებმა ოფიციალურად გამოაცხადეს 26 აპრილი — დღე, როდესაც WIPO-ს კონვენცია 1970 წელს შევიდა ძალაში — ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო დღედ. ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო დღე პირველად 2001 წელს გაიმართა
სექტორები და განყოფილებები
ეკონომიკისა და სტატისტიკის სამმართველო
WIPO-ს ეკონომიკისა და სტატისტიკის განყოფილება აგროვებს მონაცემებს ინტელექტუალური საკუთრების საქმიანობის შესახებ მთელ მსოფლიოში და აქვეყნებს სტატისტიკას საზოგადოებისთვის. სამმართველო ასევე ატარებს ეკონომიკურ ანალიზს იმის შესახებ, თუ როგორ მოქმედებს მთავრობის IP და ინოვაციური პოლიტიკა ეკონომიკურ შესრულებაზე.
ინფრასტრუქტურისა და პლატფორმების სექტორი
ინფრასტრუქტურისა და პლატფორმების სექტორი ავითარებს, ახორციელებს და ინახავს სხვადასხვა მონაცემთა ბაზებს, ინსტრუმენტები და ორგანიზაციის პლატფორმები , რომლებიც გამიზნულია და გამოიყენება ინტელექტუალური საკუთრების ოფისების, იურიდიული პროფესიონალების, მკვლევარების მიერ, და სხვა სპეციალიზებული მომხმარებლები. სექტორი ასევე მოიცავს „სასაზღვრო ტექნოლოგიების“ გამოყენებას, როგორიცაა ხელოვნური ინტელექტი და კოორდინაციას უწევს WIPO-ს მომხმარებლის საერთო მიზნებს, სტრატეგიებსა და ინსტრუმენტებს.
დიპლომატიური ჩართულობისა და ასამბლეის საქმეთა სამმართველო
დიპლომატიური ჩართულობისა და ასამბლეის საქმეთა სამმართველო უშუალოდ გენერალური დირექტორის ზედამხედველობის ქვეშ იმყოფება, ის ფოკუსირებულია ჟენევის დიპლომატიურ საზოგადოებასთან ჩართულობაზე ღონისძიებების, შეხვედრების და ძირითადი შეხვედრების ადმინისტრაციული, ლოგისტიკური და სხვა ასპექტების ზედამხედველობაზე, WIPO-ს ასამბლეების ჩათვლით. განყოფილება ასევე პასუხისმგებელია ორგანიზაციის მასშტაბით პროტოკოლის სერვისების სრულ სპექტრზე ზედამხედველობაზე. კერძოდ, განყოფილება პასუხისმგებელია გენერალური დირექტორის წარმომადგენლობითი და სტუმართმოყვარეობის პროტოკოლთან დაკავშირებული ყველა საჭიროებების და პროტოკოლთან დაკავშირებული შეხვედრებისა და ღონისძიებების საჭიროებების დაკმაყოფილებაზე.
ტრადიციული ცოდნის განყოფილება
ტრადიციული ცოდნის განყოფილება ახორციელებს WIPO-ს მუშაობას გენეტიკურ რესურსებზე, ტრადიციულ კულტურულ გამოხატულებებზე და ტრადიციულ ცოდნაზე თავისი შვიდი მომსახურების სფეროს მეშვეობით. ეს მოიცავს ადგილობრივი და ადგილობრივი თემის მეწარმეობის მხარდაჭერას ინტელექტუალური საკუთრების ინსტრუმენტების სტრატეგიულ და ეფექტურად გამოყენებაში მათ ბიზნესში; ინტელექტუალური საკუთრების რჩევების მიწოდება ტრადიციული ცოდნისა და ტრადიციული კულტურული გამოხატვის დოკუმენტაციის შესახებ; პრაქტიკული ტრენინგის, სწავლების და დისტანციური სწავლების პროგრამების ორგანიზება; და მოქმედებს როგორც საინფორმაციო რესურსების გლობალური მითითება ინტელექტუალური და გენეტიკური რესურსების, ტრადიციული ცოდნისა და ტრადიციული კულტურული გამოხატულებების კვეთაზე, ასევე რეგიონალური, ეროვნული და სათემო გამოცდილების საცავი. ტრადიციული ცოდნის განყოფილება ასევე პასუხისმგებელია მრავალმხრივი მოლაპარაკებების ხელშეწყობაზე WIPO-ს ინტელექტუალური საკუთრების და გენეტიკური რესურსების, ტრადიციული ცოდნისა და ფოლკლორის სამთავრობათაშორისო კომიტეტში.
პუბლიკაციები და მონაცემთა ბაზები
WIPO აქვეყნებს დაახლოებით 40 ახალ სათაურს წელიწადში, რომლებიც ითარგმნება და ქვეყნდება გაეროს ოფიციალურ ენებზე: არაბულ, ჩინურ, ინგლისურ, ფრანგულ, რუსულ და ესპანურ ენებზე. WIPO-ს ცოდნის საცავი შეიცავს WIPO-ს პუბლიკაციებისა და დოკუმენტაციის არქივს 1885 წლიდან, ისევე როგორც აკადემიური კვლევითი ლიტერატურის ბიბლიოთეკას ინტელექტუალური საკუთრების შესახებ. WIPO-მ მიიღო ღია წვდომის პოლიტიკა 2016 წელს. მისი პუბლიკაციები უფასოა ხელახლა გამოსაყენებლად და შესაცვლელად, Creative Commons Attribution 4.0 ლიცენზიის პირობებით.
ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ინდიკატორები
2009 წლიდან WIPO აქვეყნებს ყოველწლიურ მსოფლიო ინტელექტუალური საკუთრების ინდიკატორებს, რომელიც უზრუნველყოფს ინტელექტუალური საკუთრების სფეროს ინდიკატორების ფართო სპექტრს. ის ეყრდნობა ეროვნული და რეგიონალური IP ოფისების, WIPO-ს, მსოფლიო ბანკის და იუნესკოს მონაცემებს.
გლობალური ინოვაციების ინდექსი
გლობალური ინოვაციის ინდექსი არის ქვეყნების ყოველწლიური რეიტინგი ინოვაციების შესაძლებლობებისა და წარმატების მიხედვით. ის გამოქვეყნებულია ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაციის მიერ კორნელის უნივერსიტეტთან, INSEAD-თან და სხვა ორგანიზაციებთან და ინსტიტუტებთან პარტნიორობით, და ეფუძნება როგორც სუბიექტურ, ისე ობიექტურ მონაცემებს, რომლებიც მიღებულია რამდენიმე წყაროდან, მათ შორის საერთაშორისო სატელეკომუნიკაციო კავშირიდან. მსოფლიო ბანკი და მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმი. ის 2007 წელს დაიწყო INSEAD-ისა და World Business-ის მიერ, [3] ბრიტანული ჟურნალის მიერ.
პატენტის სკოპი
PATENTSCOPE არის საჯარო პატენტის მონაცემთა ბაზა, რომელიც მოწოდებულია WIPO-ს მიერ, რომელიც ემსახურება როგორც ოფიციალური გამოქვეყნების წყაროს საპატენტო განაცხადებისთვის, რომლებიც შეტანილია საპატენტო თანამშრომლობის ხელშეკრულების ფარგლებში და მოიცავს მრავალ ეროვნულ და რეგიონალურ პატენტების კოლექციას. 2021 წელს მას ჰქონდა 100 მილიონზე მეტი საპატენტო დოკუმენტი, მათ შორის 4,2 მილიონი გამოქვეყნებული საერთაშორისო საპატენტო განაცხადი.
გენერალური დირექტორები
2020 წლის 1 ოქტომბერს, სინგაპურელმა დარენ ტანგმა შეცვალა გენერალური დირექტორის თანამდებობაზე ფრენსის გური. მის კანდიდატურას მხარი დაუჭირა შეერთებულმა შტატებმა და 54 სხვა ქვეყანამ.
რესურსები ინტერნეტში
კვლევის სახელმძღვანელო ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიზაციის შესახებ: პირველი 50 წელი და შემდგომ
სქოლიო
1967 წელს დაარსებული ორგანიზაციები
საერთაშორისო ორგანიზაციები