Is This the Life We Really Want?

Is This the Life We Really Want? — ბრიტანელი როკ-მუსიკოს როჯერ უოტერსის მეოთხე სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა 2017 წლის 2 ივნისს
და არის მისი პირველი როკ-ალბომი 1992 წლის Amused to Death-ის , ისევე, როგორც პირველი სტუდიური ნამუშევარი Ça Ira-ს შემდეგ.
წარმოშობა
ალბომი იწერებოდა 2010-2017 წლებში. ტურნეს In the Flesh პერიოდში არსებობდა ვარაუდი, რომ მუსიკოსი მუშაობდა ახალ ალბომზე. საკონცერტო პროგრამაში გამოჩნდა ახალი სიმღერები „Each Small Candle“ და „Flickering Flame“. მოგვიანებით როჯერმა გამოსცა სინგლი To Kill the Child/Leaving Beirut, ორი ახალი სიმღერით.
უფრო გვიანდელ პერიოდში პრესასთან საუბარში როჯერმა ახსენა ალბომის სამუშაო სახელწოდება Heartland. გარკვეული დროის შემდეგ იგი საუბრობდა ერთდროულად ორ ალბომზე მუშაობის შესახებ.
უკვე 2010-იანი წლების პერიოდში როჯერი ხშირად ახსენებდა მომავალი ალბომის თემას - ირლანდიელ მოხუცს, რომლის შვილიშვილი იღვიძებს ღამის კოშმარის შემდეგ და ბაბუამისს ეკითხება, თუ რატომ კლავენ ადამიანები ბავშვებს. ამავე დროს, არსებობდა ამ ამბის რადიოდადგმის სახით ადაპტირების გეგმა, თუმცა, უკვე 2017 წლის ინტერვიუებში როჯერი ამბობდა, რომ პროექტი გადაიდო, თუმცა გარკვეულ ეტაპზე, შესაძლოა, მაინც დასრულებულიყო. Rolling Stone-ის ამ წლის ერთ-ერთ გამოცემაში მითითებული იყო, რომ ჩაწერა დაიწყო 2010 წელს.
სიმღერების დეტალები
Rolling Stone-თან ინტერვიუში საუბარი იყო, რომ ალბომში შევიდოდა უკვე ცნობილი სამი სიმღერა - „Crystal Clear Brooks“, „Safe and Sound“ და „Lay Down Jerusalem (If I Had Been God)“. უკანასკნელი პირველად შესრულდა ევროპარლამენტში, ბრიუსელში, 2014 წელს. აგრეთვე შესრულდა ორჯერ, 2015 წელს. სიმღერის სახელწოდება ალბომისთვის შეიცვალა „Deja Vu“-თი. „Safe and Sound“ ალბომში შევიდა, როგორც „Broken Bones“.
ჟურნალ Mojo-ს 2017 წლის მაისის ნომერში გამოქვეყნდა ინფორმაცია სიმღერაზე „Smell The Roses“. უოტერსის თქმით, მასში ბეტერსის ცნობილი თბოელექტროსადგური (გამოსახული ალბომ Animals-ის გარეკანზე) წარმოდგენილია, როგორც ტყვიაწამლის საწყობი. უოტერსს ინტერვიუში მოჰყავს სტრიქონები სიმღერიდან: „This is a room where they make the explosive / Where they put your name on the bomb / Here's where they bury the "buts' and the "ifs" and erase words like right and wrong“.
სიმღერების ოფიციალური სია გამოცხადდა 2017 წლის 20 აპრილს. იმავე დღეს გამოქვეყნდა სიმღერა „Smell The Roses“.
სიმღერა „Crystal Clear Brooks“ ალბომში არ არის შეტანილი.
„Wait for Her“-ის ტექსტი უოტერსმა დაწერა უცნობი ავტორის ლექსის თარგმანის შთაგონებით (რომელიც, თავის მხრივ, მაჰმუდ დარვიშს ეკუთვნის).
პრომოკამპანია
2017 წლის 16 თებერვალს მუსიკოსის ოფიციალურ Facebook-გვერდზე გამოქვეყნდა ნახევარწუთიანი ნაწყვეტი ალბომიდან და თავად ალბომის სახელწოდება, რომელიც ვიდეოშ გამოჩნდა. კიდევ ერთი ნაწყვეტი გამოქვეყნდა 3 მარტს. 20 მარტს გამოქვეყნდა სიმღერის „Déjà Vu“ ნაწყვეტი.
პირველი სრული სიმღერა, გამოქვეყნებული ალბომიდან, იყო „Smell The Roses“, რომელიც ხელმისაწვდომი 20 აპრილს გახდა. „Déjà Vu“-ს სრული ვერსია ქსელში 7 მაისს გამოქვეყნდა. 8 მაისს როჯერმა და მისმა მუსიკოსებმა სიმღერა შეასრულეს ცოცხლად The Late Show with Stephen Colbert-ში.
19 მაისს გამოქვეყნდა სიმღერის „The Last Refugee“ ოფიციალური მუსიკალური ვიდეო, გადაღებული რეჟისორ შონ ევანზის მიერ. მისი სიუჟეტი აღწერს ქალს, რომელიც გაძევებულია მშობლიური მხარიდან და ლტოლვილია.
კრიტიკოსების შეფასებები
სტივენ თომას ერლეუაინი საკუთარ მიმოხილვაში წერდა: „რა თქმა უნდა, Is This The Life We Really Want?-ს აკლია The Wall-ის პირდაპირი თხრობა ან მელოდიურობა, მაგრამ იგი არ არის ისეთივე მთვლემარე, როგორც The Final Cut და თუკი სიმღერები საინტერესო არ არის, მიუხედავად ამისა, ქმნიან ხანგრძლივ სუიტას, რომელიც უწყვეტი პიესის სახით კარგია“.
Metacritic-ზე, რომლის საშუალო რეიტინგი ასი კრიტიკოსის მიმოხილვის მიხედვით ითვლება, ალბომის შეფასება 73 ქულიანია, რაც 15 მიმოხილვას ეფუძნება - ძირითადად კეთილგანწყობილ შეფასებებს. Rolling Stone: „მუსიკა წარმოადგენს ფუნდამენტალური პოსტ-Dark Side Of The Moon-ისეულ ფლოიდს, მაგრამ სხვა მიმართულებით არის წაყვანილი: პროდიუსერი ნაიჯელ გოდრიჩი პროგრესული როკის სიდიადეს, მულტიინსტრუმენტალისტ ჯონათან უილსონის მცირე დოზის ფსიქოდელიას, Lucius-ის ალტერნატიული რიტმ-ენდ-ბლუზის ბეკ-ვოკალებს აერთიანებს.“
Drowned in Sound წერდა, რომ ალბომი არის „ხანგრძლივი, მიმოფანტული ეპიკური ნაშრომი, რომელიც დროში გაწელილია, მაგრამ იმდენად სავსეა იდეებით და ჩახლართულობებით, რომ ადვილად გიზიდავს“. Consequence of Sound აღნიშნავდა, რომ „ალბომი უბრალოდ არის უოტერსის სოლო ნამუშევრებიდან ყველაზე მარტივი - გადმონთხევა იმ ანტიფაშისტური, ანტიიმპერიალისტური, ანტიგაუმაძღრობის იდეების, რომლებსაც გამოხატავს პინკ ფლოიდის პერიოდიდან მოყოლებული.“ Pitchfork: „ალბომის მრავალი მუსიკალური ციტირება პინკ ფლოიდის წარსულიდან უნდა ნიშნავდეს, რომ უოტერსი კმაყოფილია გავლილი გზით. რაც უფრო მეტად მიიღებთ იმას, რომ მისი ნამყო არეკლილია აწმყოში, მით უფრო მოგხიბლავთ ეს ალბომი.“
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - როჯერ უოტერსი, გარდა სიმღერის „Wait for Her“ (უოტერსი, მაჰმუდ დარვიში). უკანასკნელმა ინგლისურად თარგმნა უცნობი ავტორის ლექსი „კამა სუტრის გაკვეთილი“.
პერსონალი
მუსიკოსები
როჯერ უოტერსი – ვოკალი, აკუსტიკური გიტარა, ბას-გიტარა
ნაიჯელ გოდრიჩი – კლავიშებიანები, გიტარა, ხმოვანი კოლაჟები, არანჟირებები
ჯონათან უილსონი – გიტარა, კლავიშებიანები
გას სეიფერტი – გიტარა, კლავიშებიანები, ბას-გიტარა
ჯოუი უერონკერი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია
როჯერ მენინგი – კლავიშებიანები
ლი პარდინი – კლავიშებიანები
ჯეს ვულფი – ვოკალები
ჰოლი ლესიგი – ვოკალები
სტუდიური პერსონალი
ნაიჯელ გოდრიჩი – პროდიუსერი, ხმის მიქსი, სიმებიანების არანჟირება
სემ პეტს-დეივისი – ხმის ინჟინერი
რაბლ კაპური, უესლი საიდმანი, მონიკ ეველინი, გოშა უსოვი – ხმის ინჟინერის თანაშემწეები
დევიდ კემპბელი – სიმებიანების არანჟირება
ბობ ლუდვიგი – მასტერინგი
სხვა პერსონალი
შონ ევანზი, დენი კამაჯი, დენ იჩიმოტო – დიზაინი
ხმები
რეიჩელ ეგნიუ, ჯეინ ბარბი, ემა კლარკი, სელია დრამონდი, კეითი სომერსი და ინგრიდ შრამი – საუბრები
დონალდ ტრამპი - ხმა „Is This The Life We Really Want?“-ში
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
სერტიფიცირებები
შენიშვნები
სქოლიო
2017 წლის ალბომები
კონცეპტუალური ალბომები
როჯერ უოტერსის ალბომები
Columbia Records-ის ალბომები
ალბომები ნაიჯელ გოდრიჩის პროდიუსერობით
ბრიტანელი შემსრულებლების პოლიტიკური ალბომები