PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
პოზნანის დიდი სამთავრო

პოზნანის დიდი სამთავრო (ასევე პოზნანის დიდი საჰერცოგო, როგორც ვარიანტი პოზნანის; ) — საჰერცოგო, პოლონურ წყაროებში სამთავრო, შეიქმნა ვენის კონგრესის (1814-1815) გადაწყვეტილებით ვარშავის საჰერცოგოს დასავლეთ ტერიტორიების საფუძველზე, ადრე ცნობილი იყო როგორც დიდი პოლონეთი (Великапольша). პოლიტიკურ-ადმინისტრაციულად გახდა ავტონომია პრუსიის შემადგენლობაში, შემდეგ 1848 წლის რევოლუციის დამარცხების შემდეგ — გახდა პრუსიის პროვინცია (პროვინცია პოზენი). აღმოსავლეთით ესაზღვრებოდა პოლონეთის სამეფოს, რომელიც მიერთებულ იქნა რუსეთის იმპერიას.
ისტორია და განვითარება
თავდაპირველი პირობებით პოზნანის დიდ სამთავროს დაპირებული ჰქონდა ფართო შიდა ავტონომია პრუსიის შემადგენლობაში, რომელიც პრუსიამ უზრუნველყო მხოლოდ მცირე დროით. უკვე 1820 წელს სამთავროს ავტონომიურმა ორგანოებმა დაკარგეს რეალური ძალაუფლება და გადაიქცნენ პრუსიის ადმინისტრაციის მხოლოდ საკონსულტაციო დანამატად, სადაც თანამდებობებზე თითქმის ყოველთვის მხოლოდ გერმანელებს ნიშნავდნენ. პოლონეთის სამეფოსთან შედარებით, რომელიც რუსეთის იმპერიასთან იყო მიერთებული, სადაც პოლონეთის რუსიფიკაცია პოლონეთის აჯანყებამდე მიმდინარეობდა შედარებით ნელა, პოლონური ადმინისტრაციული და საგანმანათლებლო ორგანიზაციები პრუსიაში დათხოვილ იქნა და საკმაოდ მალე გააუქმეს. პოლონური ენა ჯერ კიდევ 1825 წელს მთლიანად იყო ამოღებული ოფიციალური სფეროდან. 1831 წლის შემდეგ პრუსიამ განავრცო და გააძლიერა გერმანიზაციის პოლიტიკა სამთავროს პოლონურ მოსახლეობას შორის.
გერმანიის 1848-1849 წლის რევოლუციის ჩახშობის დროს სამთავრო გადაქცეული იყო პოზენის პროვინციად, თუმცა პრუსიის ხელწიფენი რომლებიც 1871 წლიდან გერმანიის იმპერატორები, მაინც ატარებდნენ პოზნანის დიდი ჰერცოგის ტიტულს.
მოსახლეობა
900.000 ად. (1815)
1.350.000 ად. (1849)
2.100.000 ად. (1910)
საჰერცოგოს ტერიტორია შეადგენდა 28.951 კმ²
შედარებისათვის, რუსეთის პრივისლინსკის მხარეში რომლის ფართობი 128.500 კმ² შეადგენდა მოსახლეობა გაიზარდა 3,3 მლნ ადამიანიდან 1815 წელს, 6,1 მლნ ადამიანამდე 1870 და 10,1 მლნ 1900 წელს. პოლონელების შედარებით მცირერიცხობრივობის მიზეზით პოზნანში, გერმანიზაცია უფრო წარმატებით მიმდინარეობდა ვიდრე პოლონეთის რუსიფიკაცია. პოლონელების წილი საჰერცოგოში შემცირდა 73 %-იდან (657 ათასი) 1815 წელს 64 %-მდე (1,344 მლნ.) 1910 წელს, ხოლო გერმანელების წილი გაიზარდა 25 %-დან (225 ათასი) 31 %-მდე (651 ათასი), ებრაელების 2-დან 5 %-მდე. გერმანულმა ენამ მნიშვნელოვნად შეავიწროვა პოლონური განსაკუთრებულად ოფიციალურ სფეროში.
პოლონეთის ისტორია
პრუსია
პოზნანი
ისტორიული სახელმწიფოები
Zolakar

Zolakar, is a village in the Martuni Municipality of the Gegharkunik Province of Armenia.
Etymology
The village was known as Zolakhach until 1935.
History
The village was founded in 1829 by emigrants from Alashkert. Zolakar is home to the historic St. George's Church, Tukh Manuk chapels, as well as Bronze Age cemeteries. In the center of the village is a funerary monument.
Gallery
References
External links
Populated places in Gegharkunik Province
მუგუთი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მუგუთი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მუგუთი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მუგუთი - სოფელი ქარელის მუნიციპალიტეტში
მუგუთი - სოფელი ჯავის მუნიციპალიტეტში
მოზელი (მდინარე)

მოზელი (მდინარე)
მოზელი — მდინარე საფრანგეთში, ლუქსემბურგსა და გერმანიაში. სიგრძე 545 კმ, აუზის ფართობი 28,286 კმ². მდინარე რაინის მარცხენა შენაკადი. სათავე აქვს ვოგეზებში, ზღვის დონიდან 715 მ სიმაღლეზე. უმთავრესად მიედინება ღრმა და ვიწრო ხეობაში. ქმნის ამავე სახელწოდების ხეობას. მთავარი შენაკადებია: საარი, რუვერი, ავიერა. წყალმოვარდნები იცის ნოემბრიდან აპრილამდე. სანაოსნოა ზემო დინებამდე. მოზელს კვეთს მარნა-რაინის არხი, აღმოსავლეთის არხით შეერთებულია მდინარე სონასთან.
აგებულია ჰიდროელექტროსადგური. ნაპირებზე მდებარეობს ქალაქები: ნანსი, მეცი, კობლენცი. მოზელის ხეობა მევენახეობისა და მეღვინეობის რაიონია. წყლის საშუალო ხარჯი 290 მ³/წმ.
რესურსები ინტერნეტში
მოზელი – ენციკლოპედია ბრიტანიკა
მოზელი – დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
საფრანგეთის მდინარეები
ლუქსემბურგის მდინარეები
გერმანიის მდინარეები
შავი ზღვა (ფილმი)

შავი ზღვა (ფილმი)
შავი ზღვა — 2014 წლის ბრიტანული სათავგადასავლო ფილმი, რომლის რეჟისორია კევინ მაკდონალდი. გადაღებულია დენის კელის სცენარის მიხედვით. მონაწილეობენ: ჯუდ ლოუ, სკუტ მაკნეირი, გრიგორი დობრიგინი, კონსტანტინე ხაბენსკი. ფილმის პრემიერა დიდ ბრიტანეთში შედგა 2014 წლის 5 დეკემბერს, ხოლო აშშ-ში 2015 წლის 23 იანვარს. ფილმის მოქმედება ვითარდება შავ ზღვაზე. ზოგიერთი სცენა გადაღებულია მდინარე მედუეიზე.
რესურსები ინტერნეტში
2014 წლის ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
სან-ვისენტე (პალავანი)

სან-ვისენტე (პალავანი)
სან-ვისენტე (ოფიციალურად სან-ვისენტეს მუნიციპალიტეტი) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პალავანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 33 507 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
San Vicente Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
San Vicente, Palawan
სქოლიო
პალავანის მუნიციპალიტეტები
ვანეთი

ვანეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ორბეთის თემში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ვერეს (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1100 მ სიმაღლეზე. ქალაქ თეთრიწყაროდან დაშორებულია 72 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
დავით კოღუაშვილი

დავით კოღუაშვილი (დ. 25 იანვარი, 1969, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “.
რესურსები ინტერნეტში
დავით კოღუაშვილი — ბიბლიოვიკი
დაბადებული 25 იანვარი
დაბადებული 1969
საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ზურაბ ფოჩხუა

ზურაბ ფოჩხუა (დ. 11 ივლისი, 1963) — ქართველი პოლკოვნიკი, საქართველოს საჰაერო ძალების მეთაური 2008 წლის 15 სექტემბერიდან.
1998 წელს ფოჩხუამ საჰაერო თავდაცვის მოკლე კურსები დაასრულდა ჟუკოვის საჰაერო თავდაცვის მართვის აკადემიაში ტვერში, რუსეთი.
1993–1995 წლებში მსახურობდა პირველი ჰაერსაწინააღმდეგო სარაკეტო ბრიგადის საკომუნიკაციო ბატალიონის მეთაურად. შემდეგ კი როგორც შტაბის უფროსი 1995–2002 წლებში, ხოლო 2002–2005 წლებში კი როგორც საკომანდო-საკონტროლო ცენტრის მეთაური.
2005 წლიდან და 2008 წლის რუსეთთან ომის პერიოდში ფოჩხუა საქართველოს საჰაერო ძალების მეთაურის მოადგილე იყო.
დაჯილდოებულია სამხედრო სიმამაცის მედლით (2000) და წმინდა გიორგის გამარჯვების ორდენით (2008).
ქართველი პოლკოვნიკები
საქართველოს საჰაერო ძალების მეთაურები
დაბადებული 11 ივლისი
დაბადებული 1963
წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენის კავალრები
ხონის მუნიციპალიტეტის გერბი

ხონის მუნიციპალიტეტის გერბი — ხონის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ხონის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.
აღწერილობა
გერბის ფარი გაყოფილია სამ ნაწილად, ფარი გადაკვეთილია, ხოლო ზედა ნაწილი გაკვეთილი.
I ნაწილი — მეწამულ ველზე ოქროს ხარი;
II ნაწილი — ლურჯი ველის ცენტრში, მარჯვნივ მოთავსებულია ოქროს შეჯავშნული ზემოთ აღმართული ხელი, მარცხნივ ოქროს კვერთხი ჯვრის ფორმის ბუნიკით;
III ნაწილი — მწვანე ველის ზედა ნაწილი გადაკვეთილია ხიდის მსგავსი ოქროს სარტყელით, ხოლო ქვედა სამი შემცირებული ვერცხლის სარტყელით.
გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით.
ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია გერბის დევიზი — „ხონი“.
რესურსები ინტერნეტში
ხონის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა
საქართველოს მუნიციპალური გერბები
ხონის მუნიციპალიტეტი
გერბები ხარის გამოსახულებით
გოლა ჩიტაძე

გოლა ჩიტაძე
გრიგოლ (გოლა) ჩიტაძე (დ. 1871, გორი — გ. 11 თებერვალი, 1892, თბილისი) — ქართველი რევოლუციონერი, მარქსიზმის ერთ-ერთი პირველი პროპაგანდისტი საქართველოში
ბიოგრაფია
სწავლობდა ჯერ გორის სასულიერო სასწავლებელში, 1881 წლიდან კი თბილისის სასულიერო სემინარიაში. აქტიურად მონაწილეობდა სტუდენტთა რევოლუციურ საქმიანობაში. 1885 წელს იძულებული გახდა სწავლისთვის თავი დაენებებინა. თავის ძმასთან შიო ჩიტაძესთან ერთად იგი მაქსიმ გორკის უახლოესი მეგობარი იყო. ახლო ურთიერთობა ჰქონდა ხალხოსან რევოლუციონერებთან. მისი წიგნთსაცავით სარგებლობდნენ თბილისის მოწინავე ახალგაზრდები და მუშები. დაძაბულმა მუშაობამ და მეცადინეობამ მისი ჯანმრთელობა შეარყია და იგი მალე გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
ასათიანი, ლ. წერილები ლიტერატურაზე, თბილისი, 1946
ხუნდაძე, ს., „მაქსიმ გორკი საქართველოში“ „სალიტერატურო გაზეთი“ 28 სექტემბერი, 1932
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1871
გარდაცვლილი 11 თებერვალი
გარდაცვლილი 1892
გორში დაბადებულები
ქართველი რევოლუციონერები
მარქსისტები
Lobnoye Mesto

Lobnoye Mesto
Lobnoye mesto is a 13-meter-long stone platform situated in the Red Square in Moscow in front of Saint Basil's Cathedral.
Its name is derived from the Russian words for 'forehead' and 'place'. In Old Russian meant 'a steep river bank'. The platform, believed to have been constructed in brick in the 1530s, was first mentioned in 1547, when Ivan the Terrible addressed the Muscovites from there. Subsequently, it was primarily used for announcing the tsar's and for religious ceremonies. Despite a common misconception, the circular platform itself was never a place for executions. Sometimes scaffolds were placed by it, but usually public executions were carried out at Vasilevsky Spusk behind St. Basil's Cathedral.
In the Russian Empire, during Holy Week, the Palm Sunday procession called "donkey walk" would end at the Lobnoye Mesto where a depiction of Calvary had been erected. The Tsar himself, on foot to show humility, would lead the Patriarch of Moscow, who was seated on a donkey, in a procession from the city gates to Red Square.
The nearby Monument to Minin and Pozharsky commemorates the events of 1612, when Prince Pozharsky ascended the Lobnoye Mesto to pronounce Moscow free from Polish occupation. In 1786, the architect Matvei Kazakov had the Lobnoye Mesto rebuilt in white stone while keeping its original location and proportions.
Location and first mention
The place of execution is opposite the Spasskaya Tower near the Intercession Cathedral and is a circular in plan stone pavement 13 m in diameter and 1 m high with a stone parapet. Initially, the Place of execution was made of brick but in 1599, during the reign of Boris Godunov, it was rebuilt in stone and surrounded by a lattice. At the same time, Tsar Cannon was installed nearby on a wooden gun carriage. Images of Tsar Cannon are also documented in the engravings and drawings of seventeenth-century European travellers. The Lobnoye Mesto acquired its present appearance after the restoration of 1786.
References
Literature
Buildings and structures in Moscow
Execution sites in Russia
Kitay-Gorod
Red Square
Cultural heritage monuments of federal significance in Moscow
ბაღბანლარი (სამუხის რაიონი)

ბაღბანლარი (სამუხის რაიონი)
ბაღბანლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის სამუხის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 813 კაცი.
სქოლიო
სამუხის რაიონის სოფლები
Natakhtari

Natakhtari is a village in the Mtskheta municipality, Mtskheta-Mtianeti region, Georgia. It is located in Eastern Georgia, on the right bank of the Aragvi river, at elevation of 510 m above sea level, 8 km north of the town of Mtskheta.
References
See also
Natakhtari Airfield
Populated places in Mtskheta Municipality
თაჰმარი

თაჰმარი — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 73 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti
სქოლიო
ყუბის რაიონის სოფლები
ოდესის ყურე

ოდესის ყურე — ყურე შავი ზღვის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ნაპირზე მდებარეობს ოდესის პორტი და ქალაქი ოდესა. სიგანე დაახლოებით 9 კმ აღწევს, სიღრმე 14 მ. მარილიანობა 15,2 ‰-დან 15,6 ‰-მდე. ცალკეულ პერიოდებში მარილიანობა 10 ‰-17 ‰ ფარგლებში მერყეობს, ხოლო ზოგჯერ 18 ‰ აღწევს. ჩრდილოეთიდან შემოზღუდულია ჩრდილო-ოდესის კონცხით, ხოლო სამხრეთით ლანჟერონის კონცხით. ფსკერი მეტწილად ქვიშიანია. დამახასიათებელია ზომიერად კონტინენტური კლიმატი. ზაფხულში წყლის ტემპერატურაა +19,9°C, ზამთარში — +2,2°C.
ლიტერატურა
Географічна енциклопедія України: в 3-х томах / Редколегія: О. М. Маринич (відпов. ред.) та ін. — К.: «Українська радянська енциклопедія» імені М. П. Бажана, 1989.
შავი ზღვის ყურეები
Kimpese

Kimpese is a town in the Cataractes District of Bas-Congo province, Democratic Republic of the Congo. It lies on the main road and railway between Kinshasa and the provincial capital Matadi, at an altitude of 990 ft (301 m) above sea level.
There are tributaries of the Congo River to the north and south of the town. Kimpese has a hospital, medical training centre, high school, technical training institute and an agricultural college. The 400 bed Kimpese hospital serves 150,000 people in the local area and another 600,000 in the surrounding district. The town also contains an office of the UNHCR, which provides assistance to the nearly 60,000 Angolan refugees in Kongo Central province. Kimpeses population is approximately 40,000; and although DRC is a mainly catholic country, the town has a Protestant majority.
See also
Railway stations in DRCongo
References
Populated places in Kongo Central
ბრანკო ცრვენკოვსკი

ბრანკო ცრვენკოვსკი (დ. 12 ოქტომბერი, 1962, სარაევო, იუგოსლავია) — მაკედონიის პრემიერ-მინისტრი (1992–1998 და 2002-2004 წწ.) და პრეზიდენტი 2004–2009 წლებში.
ბიოგრაფია
კარიერა დაიწყო მაკედონიის კომუნისტთა კავშირში. 1990 წელს პირველი მრავალპარტიული არჩევნების შედეგად აირჩიეს მაკედონიის პარლამენტში. 1991 წელს გახდა სოციალ-დემოკრატიული კავშირის (ყოფილი კომუნისტთ კავშირი) თავმჯდომარე. 1992 წლიდან ქვეყნის პრემიერ-მინისტრია და იმ პერიოდისათვის გახდა ევროპაში ყველაზე ახალგაზრდა პრემიერ-მინისტრი (29 წლის). 1998–2002 წლებში ოპოზიციაშია. 2002 წლიდან კი კვლავ პრემიერ-მინისტრია. ბორის ტრაიკოვსკის დაღუპვის შემდეგ აირჩიეს ქვეყნის პრეზიდენტად.
რესურსები ინტერნეტში
მაკედონიის პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი
ჩრდილოეთ მაკედონიის პრეზიდენტები
დაბადებული 1962
ჩრდილოეთ მაკედონიის პრემიერ-მინისტრები
დაბადებული 12 ოქტომბერი
სეროდანი

სეროდანი — სოფელი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში, (თეთრი წყლების თემი). მდებარეობს გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1250 მეტრი, თელავიდან 20 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 10 ადამიანი.
დემოგრაფია
ლიტერატურა
სქოლიო
თელავის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გაჩანსიპა

გაჩანსიპა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.379 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 792 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 245.27 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 44 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იკოთის წმინდა მარინეს ეკლესია

იკოთის წმინდა მარინეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ იკოთში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ძველ სასაფლაოზე მდებარე ეკლესია, სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. კუთხეებში და ლავგარდანზე გამოყენებულია ქართული აგური.
დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი.
აბსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით მოთავსებულია წყვილი, შეისრულთაღიანი ნიშა. კონქი სფერულია. სატრიუმფო თაღი პილასტრებს ეყრდნობა. კონქში შემორჩენილია მოხატულობის კვალი.
ეკლესიის კამარა შეისრული ფორმისაა. კამარის საბრჯენი თაღები კრონშტეინებს ეყრდნობა. ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედელში შეისრულთაღიანი ნიშებია მოწყობილი. დასავლეთ კედელში შესასვლელის ორივე მხარეს - თაღოვანი ნიშებია. დარბაზი ნათდება სამხრეთის, დასავლეთის და ჩრდილოეთის თაღოვანი სარკმლებით.
დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში თაღოვანი შესასვლელებია.
სამხრეთ შესასვლელის თავზე ჩასმულ ქვის კვადრებზე, მოთავსებულია მხედრული წარწერა, რომლის ამოკითხვა ვერ მოხერხდა. კვადრს მცენარეული ორნამენტი აჩარჩოებს. შესასვლელს ორივე მხარეს ჩამოუყვება კედლის წყობაში ჩაძირული რომბები, ანალოგიურია დასავლეთი კარის მორთულობაც. შესასვლელის თავზე მოწყობილია თაღოვანი ნიშა.
აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმლის ზემოთ, კედლის წყობაში ჩაძირული გოლგოთის ჯვარია გამოსახული. ეკლესიას აგურის ვერტიკალური წყობის კარნიზი აქვს. საბურავად გამოყენებულია შიფერი.
სახურავი მრავალ ადგილას ჩამოცვენილია. შესასვლელის და სარკმლის წირთხლები დაზიანებულია.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ.IV, თბ., 2008, გვ., 96
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გიუნიუთი

გიუნიუთი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები
შარურის რაიონის სოფლები
დივინოპოლის-დი-გოიასი

დივინოპოლის-დი-გოიასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 620 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვან-დუ-პარანანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 962 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.97 კმ²-ზე. ფართობი 830 974 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
The Bravery

The Bravery (ინგლ. გულადობა) — ამერიკული როკ ჯგუფი ნიუ-იორკიდან. ჯგუფის მუსიკა არის ინდი-როკისა და ელექტრუნიკის ნაზავი, რამაც ამერიკულ ჩარტებში მეათე ხოლო ინგლისურში მეხუთე ადგილს მიაღწია.
ისტორია
შექმნა
ფრონტმენი და სიმღერების ავტორი სემ ენდიკოტი და კეიბორდისტი ჯონ კონვეი კლასელები იყვნენ. მათი მუსიკალური ურთიერთობა არცთუისე ხელსაყრელად დაიწყო სკა პანკ ჯგუფში "Skabba the Hut" დაკვრით. სემი ბასზე უკრავდა ხოლო ჯონი კეიბორდზე. აღსანიშნავია რომ "Skabba the Hut" ში უკრავდა ფილმის CSI: Miami ვარსკვლავი ჯონათან ტოგო. კლასელებმა ჯგუფი დატოვეს და მრავალ სხვადასხვა new wave ჯგუფებში ერთად დაკვრის შემდეგ ჯგუფის შექმნა გადაწყვიტეს. ენდიკოტმა ბას გიტარიდან ვოკალში გადაინაცვლა და სიმღერების წერა დაიწყო. ჯგუფს შეუერთდნენ გიტარისტი მაიკლ ზაკარინი და ბასისტი მაიკ ჰინდერტი (ზაკარინი და ჰინდერტი კურსელები იყვნენ ). დრამერი ენტონი ბურულსიჩი ნიუ იორკში ბოსტონიდან ახალი ჩასული იყო როცა მას სემი დაუკავშირდა (ბურულსიჩი მანქანას ატარებდა როცა სემმა დაუძახა) ენტონის და სემს საერთო მეგობრები ჰყავდათ ჯგუფიდან Bishop Allen.
დასაწყისი
ჯგუფმა The Bravery კონცერტების გამართვა ბრუკლინში Stinger Club ში დაიწყო. შოუებზე ხალხის მისაზიდად წევრებმა დაბეჭდეს ათასი პოსტერი და შექმნეს სამი "სემპლერი". პოსტერები და დისკები ბიჭებმა თვითონვე გაავრცელეს ხალხში. ჯგუფი თავის თავის პოპულარიზებას ინტერნეტითაც ცდილობდა. Bravery იყო ერთ-ერთი პირველი ჯგუფი რომელსაც MySpace ში პროფილი ჰქონდა. პატარა კლუბებში რამდენიმე თვიანი გამოსვლის შემდეგ ჯგუფმა კლუბ Arlene’s Grocery ში დაიმკვიდრა ადგილი სადაც სამშაბათობით გამოდიოდა. კონცერტები ანშლანგით მიდიოდა და Bravery მ ბევრი ლეიბლის ყურადღება მიიპყრო. ამავე პერიოდში ჯგუფის სიმღერა პირველად გაჟღერდა რადიოში. მალე ბრეივერის სიმღერა "An Honest Mistake" 3 პრესტიჟულ რადიოში ისმოდა, ნიუ იორკში კონცერტები წარმატებით ტარდებოდა და ჯგუფის ფანების რაოდენობაც ნელ-ნელა იზრდებოდა და 2004 წლის აგვისტოში ჯგუფი 2 ლეიბლს Island Def Jam (ამერიკა)ს და Loog Records (ინგლისი) ს შეუერთდა.
Unconditional EP
ნოემერში ბრეივერი ლონდონის ერთ-ერთ ნაწილში Stoke Newington ში გადავიდა. სადაც მეტრო კლუბ "SOHO" დაიწყო გამოსვლა. სოჰოში გამოსვლებს შორის ჯგუფი ტურებს აწყობდა დიდ ბრიტანეთში საფრანგეთსა და ნიდერლანდებში. გარდა ამისა The Bravery მონაწილეობდა ჯგუფების Yeah Yeah Yeahs და Razorlight შოუებში. ამ პერიოდში Loog Records მა გამოუშვა Unconditional EP, (შეზღუდული ვერსია) რომელშიც სამი სიმღერა შედიოდა. “Unconditional,” “No Brakes,” და “Out Of Line.” ბრეივერის სატელევიზიო დებიუტი შოუში Later With Jools Holland შედგა. ჯგუფმა მონაწილეობა მიიღო საახალწლო შოუში "Motherfucker Party" სადაც ბასისტი მაიკ ჰინდერტი კინაღამ დაიჭირეს სტრიპტიზის გულისთვის.
პირველი ალბომი (The Bravery)
სადებიუტო ალბომის პირველი სინგლი An Honest Mistake 2005 წლის 28 თებერვალს გამოუშვეს. სიმღერამ №7 ადგილი დაიკავა დიდი ბრიტანეთის სინგლების ჩარტებში და №12 ამერიკის შეერთებული შტატების თანამედროვე როკის ჩარტში (Modern Rock Chart). ალბომი The Bravery გამოშვებული იქნა 2005 წლის თოთხმეტ მარტს დიდ ბრიტანეთში ოცდაცხრა მარტს აშშში 4 აპრილს ევროპაში და 4 მაისს ავსტრალიაში. მის გარეკანად გამოსახული იყო C. Finley ს ნახატი “Phoenix”.
რესურსები ინტერნეტში
2003 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
პოსტ-პანკ ჯგუფები
ორი რაინდი (მოთხრობა)

ორი რაინდი (მოთხრობა)
ორი რაინდი — ჯეიმზ ჯოისის მოთხრობა, რომელიც შევიდა, ირლანდიელი მწერლის მიერ 1914 წელს გამოქვეყნებულ მოთხრობათა კრებულში დუბლინელები. ავტორი მოგვითხრობს ორ მამაკაცზე, რომლებიც იმედგაცრუებულნი არიან საკუთარი ცხოვრებით და მიღწევებით და ცდილობენ სხვების ცხოვრებით მანიპულირებას. ჯოისი მიიჩნევდა რომ ეს მოთხრობა ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო მთელ კრებულში.
გამოცემის ისტორია
გრანდ რიჩარდსის „ლონდონ ჰაუსი“, 1905 წელს დათანხმდა დუბლინელების გამოცემაზე, მაგრამ კონკრეტული თავების გამო გამოცემა შეფერხდა. ერთ-ერთი ასეთი იყო „ორი რაინდი“. გრანდ რიჩარდსისთვის მიწერილ წერილში ჯოისი, ამ კონკრეტული ნოველის მიმართ, საკუთარ სიყვარულს უსვამდა ხაზს, „ამ ნოველის გამოტოვება ნამდვილად დამღუპველი იქნება. ის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი თავია წიგნში. მე მირჩევნია ხუთი სხვა ნოველა ამოვიღო კრებულიდან, ვიდრე ეს ერთი.“ ჯოისმა გარკვეული ცვლილებები შეიტანა თავის ნაშრომში, თუმცა ცხრა წლის შემდეგ გრანდ რიჩარდსმა დუბლინელები გამოსცა იმ სახით როგორც ის 1905 წელს უნდა გამოეცათ.
მიმოხილვა
საღამოს, ახალგაზრდა მამაკაცი სახელად კორლი თავის მეგობარ ლენეჰენს სეირნობის დროს გამოუტყდა თავისი მსახურის ცდუნებაში. ცორლის შეხვედრა ჰქონდა დაგეგმილი ქალთან, ამ შეხვედრის განმავლობაში ლენეჰენი დუბლინში დაეხეტებოდა მერე კი ბარდის საჭმელად დაჯდა. განმარტოების დროს ის ფიქრობდა თავის ცხოვრებაზე, იმაზე რომ ოცდათერთმეტი წლისა იყო და თავისი ცხოვრებითაც არ იყო კმაყოფილი. მამაკაცი ოცნებობდა „მარტივად მოაზროვნე “ ქალთან შეხვედრაზე. ჭამას რომ მორჩა, ლენეჰენმა ცოტა კიდევ იხეტიალა მანამ კორლისთან დათქმული შეხვედრის დრო მოვიდოდა. კორლიმ მას ოქროს მონეტა აჩვენა, რომელიც იმ ქალმა თავის უფროსს მოპარა და კორლის მისცა იმ დანახარჯის სანაცვლოდ რომელიც წარსულში მასთან ურთიერთობის დროს კორლიმ დახარჯა. კორლიმ და ლენეჰენმა გზა განაგრძეს ქალის მიერ მოპარული ოქროს მონეტიანად.
რესურსები ინტერნეტში
სრული ტექსტი
სქოლიო
ჯეიმზ ჯოისის ნაწარმოებები
1914 წლის ლიტერატურული ნაწარმოებები
სერგეი ტკაჩი

სერგეი ტკაჩი
სერგეი თედორეს ძე ტკაჩი (დ. 15 სექტემბერი, 1952, კისელევსკი, რუსეთი) — უკრაინელი სერიული მკვლელი. წარმოშობით რუსეთიდან. 2007 წელს უკრაინის უზენაესი სასამართლო ტკაჩს განიხილავდა 40 მკვლელობაში, პროკურატურა კიდევ მკვლელობის 60 საქმის გამოძიებას აწარმოებდა. თავად ტკაჩი ამტკიცებს, რომ მოკლა 100-მდე ადამიანი. 2008 წლის 23 დეკემბერს მიესაჯა სამუდამო პატიმრობა. სასამართლომ დაამტკიცა ტკაჩის მიერ ჩადენილი 29 მკვლელობა, რომელიც განხორციელდა გაუპატიურებით, ან გარყვნილი სექსუალური მიდრეკილებით. ზედმეტსახელები: „პავლოგრადის მანიაკი“, პოლოგოვის მანიაკი“.
დაიბადა 1952 წლის 12 სექტემბერს, კისელევსკში. მსახურობდა საბჭოთა ჯარში, იყო ტექნიკოს-გეოდეზისტი. ჯარში ყოფნის შემდეგ სამუშაოდ მოეწყო მილიციაში. აქ რამდენიმე წელი იმუშავა ექსპერტ-კრიმინალისტად. ბევრჯერ შეიცვალა პროფესია, სხვადასხვა დროს მუშაობდა შახტებში, ქარხნებსა და კოლმეურნეობებში. მილიციიდან წამოსვლის შემდეგ დაკავდა მძიმე ათლეტიკით.
სერგეი ტკაჩი სერიულ მკვლელობებს სჩადიოდა 1980 წლიდან 2005 წლამდე და დანაშაულის ადგილი მოიცავდა ყირიმის, ზაპოროჟიეს, დნეპროპეტროვსკისა და ხარკოვის მხარეებს. მსხვერპლს აუპატიურებდა, მათ შორის გარყვნილ ფორმაში, შემდეგ კლავდა. უმეტესად 9 წლიდან 17 წლამდე გოგონები იმსხვერპლა. პირველად მკვლელობა ჩაიდინა ქალაქ სიმფეროპოლში 1980 წელს, სადაც მოახერხა, დაახრჩო და გააუპატიურა ახალგაზრდა ქალი, შემდეგ თვითონვე დარეკა პოლიციაში. უკანასკნელი მსხვერპლი გახდა 9 წლის ეკატერინა. სერგეი ტკაჩს მრავალი წელი ეძებდნენ. თუმცა მისი დაკავება მხოლოდ 2005 წლის ზაფხულში მოხერხდა. სამჯერ იყო დაქორწინებული. ჰყავს ოთხი შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
სერგეი ტკაჩი ბიოგრაფია, ფოტო
სერგეი ტკაჩი დოკუმენტური ფილმი ლეონიდ კანევსკისთან ერთად
სქოლიო
უკრაინელი მკვლელები
საბჭოთა სერიული მკვლელები
დაბადებული 15 სექტემბერი
დაბადებული 1952