PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ქართველ ჰუსართა პოლკი

ქართველ ჰუსართა პოლკი — რუსეთის იმპერიის სამხედრო დანაყოფი, რომელიც ძირითადად რუსეთში გადასახლებული ქართველი კოლონისტებისაგან შესდგებოდა.
ისტორია
1722 წელს ქართლის მეფე ვახტანგ IV-მ ღიად გამოთქვა სურვილი რუსეთის იმპერიასთან მოკავშირეობის შესახებ. ვახტანგი იმედოვნებდა, რომ რუსეთის დახმარებით საქართველოს ირანელთა ბატონობისაგან განთავისუფლებდა და ოსმალების მიერ მიტაცებულ სამხრეთ საქართველოს ტერიტორიებსაც დაიბრუნებდა. იგი თვლიდა, რომ რუსეთიდან 5 000-იანი ჯარის შემოსვლა საერთო მტრის წინააღმდეგ ქართველთა გაერთიანებას ხელს შეუწყობდა. ჯერ კიდევ 1720 წელს პეტრე I და ვახტანგ VI ირანის წინააღმდეგ ერთობლივ მოქმედებაზე შეთანხმდნენ, თუმცა ეს გეგმა წარუმატებელი აღმოჩნდა, რის შედეგადაც ვახტანგს მრავალრიცხოვან ამალასთან ერთად ქართლის დატოვება და რუსეთში გადასახლება მოუწია, სადაც მან საფუძველი ჩაუყარა მოსკოვის ქართულ კოლონიას. 1737 წელს ვახტანგის გარდაცვალების შემდეგ სამშობლოში დაბრუნებით იმედგაწყვეტილმა ემიგრანტებმა რუსეთის ქვეშევრდომობა მიიღეს. 1738 წლის 25 მარტს მათ შექმნეს ქართველ ჰუსართა ასეული, რომელიც შემდეგ ანნა ლეოპოლდოვნას ბრძანებით პოლკად გადაკეთდა, რომლის მეთაურად მამუკა ირაკლის ძე მუხრანბატონი დანიშნეს. ქართული ჰუსართა პოლკი 17 ოფიცრისა და 70 დაბალი ჩინის მოსამსახურისგან შესდგებოდა, სადაც ხუთი ესკადრონი შედიოდა და ძირითადად ქართველებით იყო დაკომპლექტებული. სხვადასხვა დროს მეთაურებად გვევლინებიან თავადი ამილახვარი და ქაიხოსრო გურიელი. ქართველ ჰუსართა პოლკი 1739 წლიდან მონაწილეობდა ე.წ. ყირიმის ომში, რომლის მიზანი იყო ოსმალთა შემოტევების შეკავება შავი ზღვისა და ბალკანეთის მიდამოებიდან. 1741-1742 წლებში ქართველი მეომრები ჩრდილოეთით ფინეთში გადაისროლეს შვედების წინააღმდეგ საბრძოლველად. პოლკმა განსაკუთრებით თავი გამოიჩინა შვიდწლიან ომში და რუსეთ-ოსმალეთის 1768-69 წლების ომებში. ქართველ ჰუსართა ამ სამხედრო შენაერთმა 1776 წლამდე იარსება, მისი წევრებიდან ბევრმა გენერლმა სხვაგან განაგრძო სამხედრო კარიერა და სწორედ მათი დამსახურებაა, რომ რამდენიმე ათეული წლის შემდეგ ნაპოლეონ ბონაპარტის წინააღმდეგ ბოროდინოს ველზე 12 ქართველი გენერალი იბრძოდა.
სქოლიო
საქართველოს სამხედრო ისტორია
ქაღალდი

ქაღალდი — თხელი, ბრტყელი მატერია, რომელიც ძირითადად მცენარეული ბოჭკოებისგან შედგება. გამოიყენება უმთავრესად წერისთვის და ბეჭდვისთვის. სხვა გავრცელებული გამოყენებებია: შესაფუთი საშუალება (მუყაო), ჰიგიენური ქაღალდი (ქაღალდის ხელსახოცი, ტუალეტის ქაღალდი), დეკორაციული ქაღალდი (მგ. შპალერი).
ისტორია
ქაღალდი პირველად ჩინეთში, ძვ.წ. 105 წელს გაჩნდა. ჩინურ ქაღალდს ბამბუკისგან, თუთის ხის ფოთლებისა და აბრეშუმის ბოჭკოებისგან ამზადებდნენ. VII საუკუნეში არაბები ქაღალდის წარმოებაში უკვე სხვა ნედლეულს იყენებდნენ - ქსოვილსა და ბამბას. ევროპაში ქაღალდი XIV საუკუნეში გავრცელდა. პირველი ქაღალდის დამამზადებელი ქარხანა საფრანგეთში 1350 წელს დაარსდა. XIX საუკუნეში ქაღალდისთვის საჭირო ნედლეულში ცელულოზის დამატება დაიწყეს, რამაც ქაღალდის წარმოება მასობრივი გახადა.
ლიტერატურა
ქაღალდი
Santo Antônio do Retiro

Santo Antônio do Retiro is a city in the northeast of the Brazilian state of Minas Gerais. In 2020 its population was estimated to be 7,297 in a total area of 797 km².
The city belongs to the mesoregion of Jequitinhonha and to the microregion of Salinas. The elevation of the municipal seat is 815 meters. It became a municipality in 1997. This municipality is located between Rio Pardo de Minas and Espinosa on the upper reaches of the Rio Pardo. The distance to the state capital was 680 km.
Municipal boundaries are with: Espinosa, Monte Azul, Mato Verde, Rio Pardo de Minas and Montezuma.
The main economic activities are cattle raising and farming. The GDP was R$16,388,000 (2005). There were no banking agencies in 2006. There were 104 automobiles in 2007, a ratio of one for every 68 people. In the rural area there were 777 farms (2006) with around 2,800 people involved in the agricultural sector. There were 10 tractors, a ratio of one tractor for every 77 farms. The main crops were coffee, sugarcane, beans, manioc, and corn. In the health sector there were 5 health clinics and no hospital. The score on the Municipal Human Development Index was 0.602. This ranked Santo Antônio do Retiro 833 out of 853 municipalities in the state, with Poços de Caldas in first place with 0.841 and Setubinha in last place with 0.568.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Statistics from IBGE
Municipalities in Minas Gerais
შაჰიზინდა

შაჰიზინდა — შუა საუკუნეების არქიტექტურული ძეგლი სამარყანდში, უზბეკეთი. ეს არის სამარყანდელი დიდებულების მავზოლეუმების არქიტექტურული ანსამბლი. ჩვენამდე მოღწეულია 11 მავზოლეუმი, რომლებიც ერთმანეთის თანმიმდევრობით ააგეს XIV-XV საუკუნეებში. უფრო ადრინდელი მავზოლეუმები, რომლებიც აღმოჩენილია უძველესი დასახლება აფრასიაბის აღმოსავლეთ ფერდობებზე განეკუთვნება XI-XII საუკუნეებს. 2001 წელს სამარყანდის სხვა არქიტექტურულ ღირსშესანიშნაობებთან ერთად შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ისტორია
შაჰიზინდის ანსამბლის ფორმრება ხდებოდა ცხრა საუკუნის განმავლობაში და მოიცავს IX-XIV და XIX საუკუნეების ოცზე მეტ ნაგებობას. სახელწოდება შაჰიზინდა (Шох-и Зинда) ითარგმნება როგორც „ცოცხალი მეფე“ უკავშირდება ლეგენდას. ლეგენდაში ნათქვამია, რომ წინასწარმეტყველ მუჰამედის ბიძაშვილი კუსამ იბნ აბასი გაემართა სამარყანდისკენ მცირერიცხოვანი რაზმით ისლამის გასავრცელებლად. წარმართების ერთ-ერთი დავდასხმის დროს კუსამ იბნ აბასმა ისარი დაარტყა მიწაში, სადაც წარმოიქმნა ნაპრალი (სხვა ვერსიით ჭა), სადაც ცხოვრობდა მთელი ცხოვრება. უძველესი დროიდან არაბთა საფლავები არ იყო გაფორმებული ფერადი ფილებითა და წარწერებით. მოგვიანებით მოხდა მისი მოდერნის სტილში და ნეორუსლ სტილში.
ანსამბლის უძველესი ნაგებობა, რომლისგანაც შემონახულია მხოლოდ საძირკველი და საფლავის ქვა, თარიღდება XI-XII საუკუნეებით. წარმოდგენილ შენობათა უმრავლესობა თარიღდება XIV-XV საუკუნეებით, ხოლო XVI-XIX საუკუნის გადაკეთებებს პრაქტიკულად არ უმოქმედია კომპლექსის გარე ხედზე. მავზოლეუმს აქვს ფირუზისფერი გაფორმება ან მუქი ლურჯი ფილები, რომელზეც დახატულია ყვავილის ორნამენტები.
შაჰიზინდა ერთადერთი არქეოლოგიური და არქიტექტურული ძეგლია სამარყანდში, რომელშიც აფრასიაბის კულტურული ფენის ჩათვლით, ქალაქის თითქმის 25 საუკუნის ისტორია აისახა.
კომპლექსის ტერიტორიაზე დასაფლავება აღარ მიმდინარეობს 1977 წლიდან.
საერთო დაგეგმარება
შესასვლელი კარიბჭე არის კომლექსის ყველაზე ახალი ნაგებობა. ასამბლის შიდა შენობები იყოფა ქვემო, შუა და ზემო ჯგუფებად, რომლებიც ერთმანეთს უკავშირდება თაღ-გუმბათოვანი გასასვლელით რომელსაც ჩარტაკი ეწოდება.
ქვემო ჯგუფის შენობებს მიეკუთვნება ორგუმბათიანი მავზოლეუმი. შუა ჯგუფის შენობები შედგება თემურლენგის დროის ნაგებობებისაგან, სადაც დაკრძალულია მისი ნათესავები და ცნობილი სამხედრო და რელიგიური პირები. ეს ნაგებობები თარიღდება XIV — XV საუკუნეებით.
მთელი კომპლექსის ცენტრია კუსამ იბნ აბასის კომპლექსი, რომელიც რამდენიმე შენობას მოიცავს, რომელთაგან ყველაზე ძველია კუსამის აკლდამა და XVI საუკუნის მეჩეთი.
2004-2005 წლებში შაჰიზინდას ჩაუტარდა მასშტაბური რესტავრაცია.
ანსამბლის შენობების სია
მავზოლეუმის შემედგენლობაში შედის შემდეგი ნაგებობები: კუსამა იბნ აბასის (1334 წ.) XV საუკუნის დეკორით; ცნობილი ქალბატონის სამარხი (1360-1361 წწ.); შადი-მულქ-აკის მავზოლეუმი (1371-1372 წწ.); შირინ-ბიკა-აკა (1385-1386 წწ.); ემირ-ზადე (1386 წ.); ხოჯა-აჰმადი (XIV საუკუნე); სამგუმბათიანი მავზოლეუმი (XV საუკუნე); ტუგლუ-ტეკინი (1376 წ.); რვაკუთხა მავზოლეუმი (XV ს.); უსახელო მავზოლეუმი № 1 (XIV საუკუნე); უსახელო მავზოლეუმი № 2 (XIV საუკუნე); ბურუნდუკის ემირი (XIV საუკუნე); ტუმან-აკის მავზოლეუმი (1405 წ.).
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Шахи-Зинда
Самарканд в фотографиях. Альбом Шохи-Зинда
სამარყანდის ღირსშესანიშნაობები
უზბეკეთის არქიტექტურა
სამარყანდის მავზოლეუმები
Varjota

Varjota is a municipality in the state of Ceará in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Ceará
References
Municipalities in Ceará
საფრანგეთის პორტების სია

საფრანგეთის პორტების სია
სტატიაში მოცემულია საფრანგეთის პორტებისა და ნავსადგურების სია.
საფრანგეთის პორტებისა და ნავსადგურების სია
სქოლიო
საფრანგეთი
არაკელ მირზოიანი

არაკელ მირზოიანი (დ. 21 ოქტომბერი, 1989, ბაღრამიანი, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — სომეხი ძალოსანი.
ადრეული ცხოვრება
არაკელ მირზოიანი დაიბადა 1989 წლის 21 ოქტომბერს, ბაღრამიანში, სომხეთის სსრ-ში. მისი მამა, ოკსენ მირზოიანი იყო ძალოსანი, რომელმაც სელში ჩატარებულ 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე ოქროს მედალი მოიპოვა, ხოლო შემდგომ გახდა სომხეთის ძალოსანთა ნაკრების მთავარი მწვრთნელი; დღესდღეობით ოკსენი არის სომხეთის ძალოსანთა ფედერაციის თავმჯდომარე. ადრეულ ასაკში არაკელმა მამის გზით სიარული დაიწყო. მისი ძალოსნობის კარიერა დაიწყო მაშინ, რომედაც 5 წლის ასაკში 20 კილოგრამი ასწია. ამის შემდეგ, აკარელმა მთელი თავისი ცხოვრება ძალოსნობას მიუძღვნა.
კარიერა
მირზოიანმა მოიგო სხვადასხვა ახალგაზრდათა ჩემპიონატი. სომეხმა ძალოსანმა 2007 წლის ძალოსნობის ახალგაზრდულ ევროპის ჩემპიონატში ჯამში 257 კილოგრამის აწევით ვერცხლის მედალი მოიპოვა. ერთი წლის შემდეგ, ქალაქ დურესში, იგი გახდა ევროპის ჩემპიონი ჯამში აწეული 310 კილოგრამით. ამის შემდეგ მირზოიანი ასპარეზობდა 2008 წლის საერთაშორისო სტუდენტურ თამაშებში; ხსენებული ტურნირი ვერცხლის მედლით დაასრულა (ჯამში ასწია 312 კილოგრამი).
პროფესიონალურ კარიერაში არაკელ მირზოიანი 2008 წლის ძალოსანთა ევროპის ჩემპიონატზე ჯამში 336 კილოგრამის აწევით ევროპის ჩემპიონი გახდა. იმავე წელს იგი გაემართა გოიანგში რათა მონაწილეობა მიეღო 2009 წლის ძალოსნობის მსოფლიო ჩემპიონატში; აქ მან ჯამში 334 კილოგრამი ასწია და ვერცხლის მედალი დაისაკუთრა (პირველი ადგილი ოლიმპიურმა ჩემპიონმა ლიაო ჰუიმ დაიკავა). მოგვიანებით მირზოიანმა განაცხადა, რომ ოქროს მედლის მოპოვებაში ხელი ტრამვამ შეუშალა. 2010 წელს არაკელ მირზაიანმა წონითი კატეგორია შეიცვალა და ახლა უკვე 77 კილოგრამ კატეგორიაში ასპარეზობდა. ახალი წონის გამო მას მრავალი ჩემპიონატის გამოტოვება მოუხდა. საფრანგეთში ჩატარებულ 2011 წლის მსოფლიო ჩემპიონატში ჯამში აწეული 338 კილოგრამით მან მე-10 ადგილი დაიკავა. მოგვიანებით იგი წონით 69 კილოგრამ კატეგორიაში დაბრუნდა.
მირზოიანი ასპარეზობდა 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში. მიროზიანმა ვერ შეძლო ტოტალის დაფიქსირება და ამიტომ ტურნირს გამოეთიშა. რამდენიმე კვირის შემდეგ, სომხეთის ძალოსანობის ფედერაციის პრეზიდენტმა, სამველ ხაჩატრიანმა გამოაცხადა რომ მირზოიანს ფსიქოლოგიური პრობლემები ხელს უშლიდა ძალოსნობაზე კონცეტრაციაშო. ხაჩატრიანმა ვარჯიშზე ნახა რომ მირზოიანმა ატაცში 160 კილოგრამი, ხოლო აკვრაში 200 კილოგრამი ასწია. ხაჩატრიანმა აღნიშნა, რომ ასეთი ფსიქოლოგიური პრობლემებით პირზოიანს ასპარეზობის საშუალებას არ მისცემდა. მოგვიანებით მირზოიანმა გულშემატკივრებს ასეთი წარმოდგენისთვის ბოდიში მოუხადა და პირობა მისცა, რომ 2016 წლის რიოს ოლიმპიადაზე პრობლემებს მოაგვარებდა და უკეთეს შედეგს აჩვენებდა.
იგი 2016 წლის რიოს ოლიმპიადაზე ასპარეზობდა, თუმცა ტოტალის დაფიქსირება კვლავ ვერ მოახერხა.
სქოლიო
დაბადებული 21 ოქტომბერი
დაბადებული 1989
სომეხი ძალოსნები
ოლიმპიური მედალოსნები
სომხეთის ოლიმპიური მედალოსნები
აღაიანის წმინდა გიორგის ეკლესია

აღაიანის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ აღაიანის ცენტრში. თარიღდება XIX საუკუნით.
ეკლესია დარბაზულია (11,8 X 7,6 მ), ნაგებია რიყის ქვით, კუთხეებსა და კონსტრუქციულ ნაწილებში გამოყენებულია კვადრატული აგური. შიგნიდან და გარედან სწორკუთხა შეღრმავებაში ჩასმული თაღოვანი შესასვლელები დასავლეთით (ამოქოლილია) და სამხრეთითაა. ღრმა ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, მის ორივე მხარეს თაღოვანი ნიშებია. საკურთხევლის ბაქანი დარბაზის იატაკიდან ორი საფეხურითაა ამაღლებული და დარბაზისაგან გამოყოფილია ხის კანკელით. დარბაზის თითქმის შუა ნაწილში ნახევარწრიული კამარის შეკიდული საბჯენი თაღია, რომლის მიმართ სიმეტრიულად, ქვემოთ, საფეხურით შეღრმავებული ორი თაღოვანი სათავსია. აღმოსავლეთ სათავსში შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა სარკმელია. ეკლესიის დასავლეთ კედელში, იატაკიდან სამი მეტრის სიმაღლეზე, ერთმანეთთან ახლოს სამი თაღოვანი ნიშია. შუა ნიშში, რომელიც დანარჩენებზე ფართოა, გაჭრილია კონქის ზედა სამალავში შესაძრომი ვიწრო ღიობი. ეკლესიის ფასადები შელესილია. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, აგურის წყობით გამოყვანილია შეღრმავებული ჯვარი. მის გვერდებზე თითო შეღრმავებული რომბია. კედლები დასრულებულია აგურის საფეხურიანი ლავგარდანით. მოგვიანებით ეკლესიისათვის დასავლეთ მხრიდან მიუშენებიათ აგურის კარიბჭე (3,8 X 2,8 მ), რომლის კუთხეებში მდგომ სწორკუთხა ბოძებს საბჯენი თაღები ეყრდნობოდა. კარიბჭეს კრამიტის ორფერდა სახურავი აქვს. კარიბჭეზე დაშენებულია პატარა სამრეკლო, რომლის ექვს ბოძზე დაყრდნობილი, თაღებით გახსნილი ფანჩატური გადახურულია აგურის ექვსწახნაგა პირამიდული სახურავით.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990.
კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
.bm

.bm — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ბერმუდის კუნძულებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
bm
კომუნიკაციები ბერმუდის კუნძულებზე
sv:Toppdomän#B
ლუბა შეწირული

ლუბა შეწირული
ლუბა თეოფილეს ასული შეწირული (დ. 20 მაისი, 1917 — გ. 26 სექტემბერი, 2006) — ქართველი დერმატო-ვენეროლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1970), პროფესორი (1972). საქართველოს მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1994). საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1976). სკკპ წევრი 1945 წლიდან.
ბიოგრაფია
1939 წელს დაამთავრა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1939–42 წლებში იყო სოხუმის რაიონის სოფელ ესტონკაში ვლადიმეროვკის საექიმო უბნის და სამშობიარო სახლის გამგე; 1944–48 წლებში გაგრის რაიონის საავადმყოფოს მთავარი ექიმი; 1948–51 წლებში აჭარის რესპუბლიკური ვენდისპანსერის მთავარი ექიმი; 1951–70 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს სამკურნალო სამმართველოს უფროსი ვენინსპექტორი; 1952–70 წლებში შეთავსებით მუშაობდა კანისა და ვენსნეულებათა ინსტიტუტში მეცნიერ-თანამშრომლად, ამავე ინსტიტუტის მიკოლოგიური განყოფილების ხელმძღვანელად; 1970–89 წლებში ინსტიტუტის დირექტორად, რესპუბლიკის მთავარ დერმატო-ვენეროლოგად; 1990 წლიდან ინსტიტუტის დირექციის მრჩეველია.
შეწირულმა პირველმა აღწერა ტერფების სოკოვანი დაავადების თავისებური კლინიკური მიმდინარეობა საქართველოს კლიმატურ პირობებში, დაადგინა ორგანიზმში წითელი ტრიქოფიტონის განთესვის შესაძლებლობა ძლიმფისა და სისხლის გზით. შეიმუშავა მათი მკურნალობის მეთოდები. იკვლევდა ფრჩხილების პათოლოგიასა და მისი მკურნალობის საკითხებს.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა დაიცვა 1955 წელს თემაზე: „დერმატომიკოზები აღმოსავლეთ საქართველოში და მათთან ბრძოლის გამოცდილება“, ხოლო სადოქტორო დისერტაცია 1970 წელს თემაზე: „ტერფებისა და ხელის მტევნების მიკოზები საქართველოში“.
ლუბა შეწირული ავტორია 250-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა, რომელთაგან 80-ზე მეტი გამოქვეყნებული და მოხსენებულია კონგრესებზე და სიმპოზიუმებზე უცხოეთის ქვეყნებში. გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია. მისი რედაქტორობით გამოშვებულია კანისა და ვენსნეულებათა სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის შრომათა კრებულის 23-ე ტომი.
მისი ხელმძღვანელობით მომზადებულია მედიცინის მეცნიერებათა 22 დოქტორი და კანდიდატი. იყო დერმატოლოგიური კვლევის საერთაშორისო სამეცნიერო საზოგადოების წევრი (1992) და ევროპის დერმატოლოგთა აკადემიის წევრი აკადემიკოსი (1992).
ლუბა შეწირული დაჯილდოებულია ხალხთა მეგობრობის ორდენით, საპატიო ნიშნის ორდენით, ღირსების ორდენითა და სხვა.
სქოლიო
ქართველი დერმატოლოგები
მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალრები
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
შავშვების ღვთისმშობლის ეკლესია

შავშვების ღვთისმშობლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შავშვების სამხრეთით ერთ კილომეტრზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (12,1 X 5,7 მ). ნაგებია კირქვის კვადრებით. 1920 წლის მიწისძვრამ შენობა ძლიერ დააზიანა. კედლები ორმეტრმდეა შემორჩენილი. შესასვლელი ჩრდილოეთითაა. აფსიდი ნახევარწრიულია.
ლიტერატურა
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
პუენტე-დე-ხენავე

პუენტე-დე-ხენავე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის სიერა-დე-სეგურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 38 კმ². მოსახლეობა — 2159 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ხაენის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Ayuntamiento de Puente de Génave
Comarca de Sierra de Segura
Patrimonio cultural de Puente de Génave en la Guía Digital del Patrimonio Cultural de Andalucía. Instituto Andaluz del Patrimonio Histórico
სქოლიო
ხაენის მუნიციპალიტეტები
იმედო ფხაკაძე

იმედო ფხაკაძე (დ. 20 ნოემბერი, 1942, საქართველო) — ქართველი ხელბურთელი. თამაშობდა თბილისის „ბურევესტნიკსა“ (1962–1974) და სსრკ ნაკრებში (1963–1971). მსოფლიოს სტუდენტთა თამაშების ჩემპიონი 1968 წელს, სსრკ-ის ორგზის ჩემპიონი (1962, 1964), სამგზის მეორე (1965, 1966, 1967) და მესამე (1963) პრიზიორი. სსრკ-ის ნაკრებში ჩაატარა 68 მატჩი, გაიტანა 193 გოლი. იყო თბილისის „ბუერვესტნიკის“ მთავარი მწვრთნელი (1974-1978). მისი ხელმძღვანელობით „ბურევესტნიკი“ სსრკ ხალხთა VI სპარტაკიადასა (1975) და სსრკ-ის ჩემპიონატში (1977) მესამე საპრიზო ადგილზე გავიდა. მცირე ხნით ავარჯიშებდა იორდანიის ნაკრებს (1976). არის საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელი.
რესურსები ინტერნეტში
ქართული სპორტის სტატისტიკა
ქართველი ხელბურთელები
დაბადებული 20 ნოემბერი
დაბადებული 1942
საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელები
Üdgün

Üdgün (also, Udgun) is a village in the Zangilan Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Zangilan District
Coldplay Live 2012

Coldplay Live 2012 — ბრიტანული როკ-ჯგუფ Coldplay-ს ფილმი და საკონცერტო ალბომი, რომელიც გამოიცა 2012 წლის 17 ნოემბერს. ეს არის ჯგუფის პირველი ფილმი/საკონცერტო ალბომი, 2003 წლის Coldplay Live 2003-ის შემდეგ. მასალა ჩაწერილი იქნა ტურნეს Mylo Xyloto Tour მსვლელობისას, 2011 წლის ივნისიდან.
სიმღერების სია
ვიდეო
ალბომი
ჩარტები და სერტიფიცირებები
უმაღლესი პოზიციები
წლის საბოლოო ჩარტები
სერტიფიცირებები
სქოლიო
Coldplay-ს საკონცერტო ალბომები
2012 წლის საკონცერტო ალბომები
Coldplay-ს ვიდეო ალბომები
საკონცერტო ფილმები
Parlophone-ის საკონცერტო ალბომები
174

174
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ჯია კუი — ჩინელი სამხედრო მოღვაწე (გ. 228)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ბალაბანივკა (ვინიციის რაიონი)

ბალაბანივკა (ვინიციის რაიონი)
ბალაბანივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქის ვინიციის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 952 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ვინიციის რაიონის სოფლები
Lake Vodlozero

Lake Vodlozero is a large freshwater lake in the southeastern part of the Republic of Karelia, Russia. It is located at and has an area of 322 km². It is 36 km long and 16 km wide. There are more than 190 islands on the lake. Vodlozero is used for fishery. It freezes up in early November and stays icebound until early May. The largest tributary of the lake is the river Ileksa. Its outflow is the river Vodla (through its tributaries Sukhaya Vodla and Vama), that flows into Lake Onega.
See also
Vodlozersky National Park
References
LVodlozero
Vodlozero
ნინიგორი

ნინიგორი — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, მდინარე ნინოსხევის (ალაზნის სისტემა) ნაპირებზე. ყვარელი-ლაგოდეხის საავტომობილო გზაზე. თემის ცენტრი (სოფლები: განათლება, გელათი, ზემო გურგენიანი, ზემო ხიზა, ქვემო გურგენიანი, ხიზაბავრა). ზღვის დონიდან 310 მეტრი, ლაგოდეხიდან 5 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 502 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Come and Get It (სიმღერა)

Come and Get It (სიმღერა)
Come and Get It — ინგლისელი მუსიკოს პოლ მაკ-კარტნის მიერ 1969 წელს დაწერილი სიმღერა. იგი ცნობილი გახდა ჯგუფ Badfinger-ის შესრულებით. ჯგუფ The Beatles-ის მიერ ჩაწერილი იქნა მისი საკუთარი ვერსია, რომელიც მოხვდა ალბომში Anthology 3 (1996).
რესურსები ინტერნეტში
The Beatles Bible - ინფორმაცია ჩანაწერებზე
სქოლიო
The Beatles-ის სიმღერები
1969 წლის სიმღერები
Urrea de Gaén

Urrea de Gaén is a municipality located in the province of Teruel, community of Aragon, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 568 inhabitants.
Located in the Lower Martin river area, in the Ebro basin, at the left bank of the Martin river, at 308 meters of elevation. It lies 160 km away from Teruel, the province capital, and 75 km away from Zaragoza, capital of the community.
History
Urrea de Gaén has known human settlement at least since the Chalcolithic period (2100 BC), as evidenced by ruins and remains discovered in numerous excavations. It was inhabited by tribes of Iberian . Later there was the Roman occupation with a wide network of agricultural settlements (fundus) in the form of villas.
A long Muslim occupation and residence (from the eighth century to 1610) left its mark in the local architecture in the Moorish styling of the village. The area was occupied by the Aragonese from the twelfth century, at the time of Ramon Berenguer IV and Petronila, becoming part of the Aragon defensive system. After multiple marriages, lawsuits and swaps, in 1268 King James I created the Lordship of Híjar for his natural son Pedro Fernandez de Hijar. Thereafter the town was always under the dominicatura of Híjar's house, until the abolition of the old regime, well into the nineteenth century.
Monuments
The village is rich in architecture, history and art. Some of the more notable structures are:
Iglesia de San Pedro Martir from the eighteenth century. Built in the baroque-style neoclassic of stone and brick. By the architect Agustín Sanz in 1782. It had a Bayeu Ramon altarpiece, a painting of St. Augustine of Jose Castillo, and another painting by Francisco de Goya, "Apparitions of the Virgin to Santiago", all missing today. The main altarpiece is the work of painter Alejandro Cañada, and there is a reproduction of Goya's painting on the altar of the Virgen del Pilar.
The Town Hall Facade of the same period, in civil baroque style, built with brick. The bottom four arches, two of them below street level give way to the old Moorish and Jewish quarter (La Muela) and the New District.
References
Municipalities in the Province of Teruel
ერთყვავილიანი ცისთვალა

ერთყვავილიანი ცისთვალა — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე სატაცურისებრთა ოჯახისა. აქვს სწორი ყვავილის ყუნწი, თავდახრილი ყვავილები, 10–20 სმ სიმაღლის ღერო. 2–5, მოყვანილობით ფართოხაზური ფოთოლი. საშუალო ზომის, თავდაღუნული ყვავილი. მოყვანილობით მოგრძოლანცეტა ყვავილსაფრის ფოთლები, ღია ცისფერი, რომელსაც მიჰყვება ლურჯი ძარღვი. თეთრი და დიდი ზომის თანაყვავილი. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს აპრილ-მაისში. გავრცელებულია კავკასიასა და მცირე აზიაში, კავკასიის ეკორეგიონის ენდემია. საქართველოში გვხვდება იმერეთში, აჭარაში, შიდა ქართლში, სამცხე-ჯავახეთში, კახეთში. იზრდება ტყის შუა და სუბალპურ სარტყლებში — მდელოებზე, კლდეებზე.
სქოლიო
ცისთვალა
პუშკაშ-ფერენც-შტადიონი (ბუდაპეშტის მეტრო)

პუშკაშ-ფერენც-შტადიონი (ბუდაპეშტის მეტრო)
პუშკაშ-ფერენც-შტადიონი — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-2 ხაზზე (წითელი) და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1970 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის საიტი
ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
სან-ჟოზე-დუ-ჟაკური

სან-ჟოზე-დუ-ჟაკური — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პესანიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 553 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.99 კმ²-ზე. ფართობი 345 146 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
წებელდის ტაფობი

წებელდის ტაფობი — პლატო-ქვაბული საქართველოში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ამტყელ-ჯამპალისა და მაჭარის ხეობებს შორის. აგებულია ცარცულ-პალეოგენური კირქვებით. ქვაბულის ფსკერი სოფელ წებელდის მიდამოებში 400-500 მ სიმაღლეზეა, გარს შემორტყმული მთები 1000-1200 მ აღწევს. კალთები შემოსილია ფოთლოვანი ტყით, თვით ქვაბულში ნათეს-ნარგავებია. წებელდის ტაფობი მდიდარია კარსტული წარმონაქმნებით. აღსანიშნავია გერგემიშის მშრალი ხეობა და მრავალი მღვიმე, რომელთა უმრავლესობა ხეობების გვერდებში იხსნება. ამ მხრივ აღსანიშნავია ქვაჭარა და შაქურიანი.
ლიტერატურა
საქართველოს ქვაბულები