PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ყუბანი (სტადიონი)

ყუბანი (სტადიონი)
ყუბანი — მრავალფუნქციური სტადიონი ქალაქ კრასნოდარში, ყუბანის საფეხბურთო კლუბის საშინაო არენა 2018 წლიდან. სტადიონი 35200 მაყურებელს იტევს. ის გაიხსნა 1960 წლის 30 ოქტომბერს, ხოლო პირველი საფეხბურთო მატჩი გაიმართა 1961 წლის 14 მაისს.
ისტორია
სტადიონი აშენდა 1960 წელს, ხოლო საზეიმოდ გაიხსნა იმავე წლის 30 ოქტომბერს, მშენებლობის დროს იგი ოფიციალურად იტევდა 20000 მაყურებელს. 1980 წელს რეკონსტრუქციის შემდეგ (დაემატა იარუსების ზედანაშენი) სტადიონის მაქსიმალური ტევადობა 50 ათას ადამიანამდე გაიზარდა. 2004 წელს სტადიონმა უმასპინძლა მატჩს რუსეთისა და ესტონეთის ნაკრებებს შორის 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის ფარგლებში, რომელიც დასრულდა ანგარიშით 4:0 რუსეთის ნაკრების სასარგებლოდ. ერთი წლის შემდეგ, ყუბანის სტადიონზე, გაიმართა ევროპის ახალგაზრდული ჩემპიონატის პლეი-ოფის მატჩი რუსეთის ეროვნულ გუნდსა და დანიის ნაკრებებს შორის.
2005 წლის დასაწყისში ყუბანის არენა გახდა უეფას თასის მომავალი მფლობელის - ცსკა-ს საშინაო არენა, რომელმაც ორი მნიშვნელოვანი გამარჯვება მოიპოვა თავის მოედანზე: 2:0 ლისაბონის „ბენფიკასთან" პირველ მატჩში 1/16 ფინალში და 2:0 ბელგრადის პარტიზანთან მერვედფინალის განმეორებით მატჩში. სწორედ ამიტომ, კრასნოდარი გახდა პირველი რუსული ქალაქი მოსკოვის შემდეგ, სადაც ცსკა-მ უეფას თასი მოიგო.
2008 წლის დასაწყისში სტადიონზე მორიგი რემონტი განხორციელდა, ჩრდილოეთ, დასავლეთ და აღმოსავლეთ ტრიბუნებზე დამონტაჟდა ახალი პლასტმასის სავარძლები, ასევე დამონტაჟდა ახალი სკორბოტა. 2009 წლის მარტში დასრულდა სტადიონის განახლების შემდეგი ეტაპი, რომლის დროსაც სამხრეთ ტრიბუნაზე დამონტაჟდა პლასტმასის სავარძლები და მოედნის ირგვლივ სარბენი ბილიკები შეიცვალა. 2011 წლის 6 მარტს ყუბანის სტადიონზე გაიმართა მატჩი რუსეთის სუპერთასისთვის, რომელშიც სანქტ-პეტერბურგის ზენიტმა მოსკოვის ცსკა 1:0 დაამარცხა.
დაგეგმილი იყო არენის შემდეგი რეკონსტრუქცია 2015 წლის მეორე ნახევარში, მაგრამ რეგიონის ხელმძღვანელობამ გადაწყვიტა რეკონსტრუქცია დაეწყო 2018 წლის FIFA-ს მსოფლიო ჩემპიონატის შემდეგ.
ტევადობა
სტადიონზე ადგილების რაოდენობის სხვადასხვა ვერსია არსებობს. სტადიონის ვებსაიტზე და RFU-ს ვებსაიტზე მითითებულია 35,200 მაყურებლის ადგილი, FC Kuban-ის ვებსაიტზე კი 31,654. 2008 და 2009 წლებში სამხრეთ და ჩრდილოეთ ტრიბუნებზე პლასტმასის სავარძლების დამონტაჟების გამო, სტადიონის ტევადობა (მაშინდელი რაოდენობა 28000) 6000-ით გაიზარდა, თუმცა სტადიონის ხელმძღვანელობის განცხადებით სტადიონზე მაყურებლის ადგილების ტევადობა 32000 იყო, რომელიც შემდგომ შემცირდა 31654-მდე. კლუბის ოფიციალურ ვებგვერდზე სტადიონის სქემის მიხედვით, სტადიონს აქვს 31,221 მაყურებლის ადგილი, მაგრამ ეს სქემა არ ითვალისწინებს VIP ადგილებს. ამავდროულად, კლუბის ინფორმაციით, ევროპის ლიგის პლეი ოფის მატჩს ყუბანსა და ფეიენოორდს შორის 32 275 მაყურებელი ესწრებოდა, რაც არ შეესაბამება კლუბის მონაცემებს სტადიონის მთლიანი ტევადობის შესახებ.
ვიდეორეფერი
2011 წელს სტადიონზე რუსეთის სუპერთასისთვის მატჩის ჩატარების მიზნით, ყუბანში ვიდეორეფერის ფუნქცია და მისთვის საჭირო აღჭურვილობა გააუმჯობესეს და გაზარდეს. ამრიგად, ვიდეო აღჭურვილობის რაოდენობის მიხედვით, სტადიონი გახდა მეორე რუსეთში, ლუჟნიკის შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
ყუბანის სტადიონი ძველ ფოტოებსა და ღია ბარათებზე
FC Kuban-ის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
სტადიონები რუსეთში
სტადიონები ქვეყნების მიხედვით
სტადიონები
ვაშლიანი

ვაშლიანი
საკუთარი სახელი ვაშლიანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ვაშლიანი — მდინარე საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში
ვაშლიანი — სოფელი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში
Ranevskaya Monument

Ranevskaya Monument
The Monument to Faina Ranevskaya, designed and sculpted by David Begalov is located in front of Faina Ranevskaya's birth house in Taganrog, Russia.
Faina Ranevskaya (1896-1984) is recognized as one of the greatest comic actors of the 20th century. She was born on August 27 (August 15 - Old Style), 1896 in the city of Taganrog in the Nikolaevskaya street, 12 (now Frunze Street, 10).
August 29, 1986, a memorial plate dedicated to Ranevskaya was placed on her birth house in the city of Taganrog. Taganrog Local Government is planning to open a museum dedicated to Ranevskaya in the near future. A monument to Faina Ranevskaya (by the artist David Begalov) in front of the house was unveiled on May 16, 2008 within the framework of the First International Ranevskaya Drama Festival "The Great Province".
Gallery
Footnotes
Outdoor sculptures in Russia
2008 sculptures
Monuments and memorials in Taganrog
როდოპსკო

როდოპსკო — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის არდინოს მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 36 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ ახრიანსკოს საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის როდოპსკო, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს ჯემალ რეჯებ სალი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — რესმი მეჰმედ მურადი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რუკები
მდებარეობა bgmaps.com-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდებარეობა emaps.bg-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდებარეობა Google-ის ელექტრონულ რუკაზე
რესურსები ინტერნეტში
მოსახლეობის სტატისტიკა
არდინოს მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
ძველი ვეძისი

ძველი ვეძისი — სოფელი თბილისში, საბურთალოს რაიონში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე დიღმისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან — 640 მეტრი.
2007 წლამდე ექვემდებარებოდა მცხეთის მუნიციპალიტეტის დიღმის თემს, 2014 წლის აღწერით სოფელში ცხოვრობდა 53 ადამიანი.
ვეძისის სახელი ძველი ქართული სიტყვიდან „ვეძიდან“ მომდინარეობს. „ვეძა“ სულხან-საბა-ორბელიანის მიხედვით, მომჟაო წყაროს ნიშნავს. XX საუკუნის 30-იან წლებში ორი სოფელი, ქვემო და ზემო ვეძისი არსებობდა.
სქოლიო
საქართველოს ისტორიული სოფლები თბილისის ტერიტორიაზე
ყიზილაღაჯი (მასალი)

ყიზილაღაჯი (მასალი)
ყიზილაღაჯი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 5692 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
მასალის რაიონის სოფლები
ზურაბ მჭედლიშვილი

ზურაბ მჭედლიშვილი (პანკრო)(დ. 22 ოქტომბერი, 1971, თბილისი) — ქართველი მორაგბე, მეორე-მესამეხაზელი.
საქართველოს ნაკრებში ითამაშა 36 მატჩი (11 – კაპიტნად, 2 ლელო). 2001 წლის ევროპის ერთა თასის მფლობელი (4 თამაში), 2003 წლის მსოფლიოს თასის მონაწილე (3 თამაში).
ქართველი მორაგბეები
დაბადებული 22 ოქტომბერი
დაბადებული 1971
თბილისში დაბადებულები
ზ
ზემო მარნა

ზემო მარნა — დეპარტამენტი საფრანგეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, შამპან-არდენში.
ისტორია
ზემო მარნა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
ზემო მარნას ფართობია 6211 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 194,873 ადამიანს შეადგენს და მას 87-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 31 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ზემო მარნას მმართველია ბრუნო სიდო.
რესურსები ინტერნეტში
Prefecture website
General Council website
საფრანგეთის დეპარტამენტები
მოპსოსი (ლაპითი)

მოპსოსი (ლაპითი)
{|border=0 cellpadding=10 width=100%
|- bgcolor=whitesmoke
|საკუთარ სახელს "მოპსოსი" აქვს სხვა მნიშვნელობებიც. იხილეთ: მოპსოსი
|}
მოპსოსი ან მოფსოსი — ლაფითი, ტიტარესელი ან ექალიელი წინასწარმეტყველი, ამპიკიდი – ამპიქსის (ამპიკოსის) ან აპოლონისა და ნიმფა ქლორიდას ვაჟი, სამი დიდი საგმირო საქმის მონაწილე: კალიდონის ნადირობის, ლაპითებისა და კენტავრების ომისა პეორითოეს ქორწილში და არგონავტების ლაშქრობისა, სადაც მისნის მოვალეობას ასრულებდა. მოპსოსმა იცოდა, რომ ლაშქრობაში სიკვდილი ელოდა, მაგრამ მოვალეობა აღემატა შიშს და წავიდა. ლიბიის უდაბნოში მედუზას სისხლის წვეთებისაგან ნაშობმა ასპიტმა დაგესლა და ტანჯვით დალია სული.
ლიტერატურა
აკაკი გელოვანი, მითოლოგიური ლექსიკონი, გვ. 330, „საბჭოთა საქართველო“, თბ., 1983
ბაგენა

ბაგენა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ხილოკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 25,170922 კმ². მოსახლეობა — 285 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - ბაგენა
სქოლიო
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
თაფლი

თაფლი, ფუტკრის თაფლი — ძვირფასი საკვები პროდუქტი. ყველაზე ხშირად საუბრობენ ნატურალურ, ე.ი. ფუტკრის თაფლზე, რომელიც წარმოადგენს ტკბილ, სიროფისებრ ნივთიერებას, რომელსაც ყვავილის ნექტრისაგან ან მანანასაგან აგროვებს მუშა ფუტკარი, გადაამუშავებს და იყენებს საკვებად; სკაში შეტანილი ნექტრიდან ფუტკარი ახდენს აქტიურ ვენტილაციას და ზედმეტი წყალი თანდათან ორთქლდება, ხდება რთული შაქრების ინვერსია. ამ პროცესს თაფლის მომწიფება ეწოდება. საბოლოოდ თაფლში რჩება 18-22% წყალი, მარტივი შაქრები, მარილები, ვიტამინები, არომატული და მღებავი ნივთიერებები და სხვა, რომელთა შემცველობაზეც არის დამოკიდებული თაფლის ფიზიკური და ქიმიური თვისებები. მისი ქიმიური შემადგენლობა დამოკიდებულია მცენარეების სახეობაზე, კლიმატურ პირობებზე და სხვა. თაფლის შემადგენლობაში შედის 13-20% წყალი, 80%-ზე მეტი ნახშირწყლები (გლუკოზა, ფრუქტოზა, საქაროზა, მალტოზა), 0,4% ცილა, 0,3% ნაცარი, აგრეთვე ორგანული მჟავები, ფერმენტები, ასკორბინის მჟავა და სხვ. თაფლს გააჩნია მრავალმხრივი სამკურნალო, დამაკონსერვებელი, ობის სოკოების საწინააღმდეგო და სხვა თვისებები.
წარმოშობის მიხედვით თაფლი შეიძლება იყოს მონო- ან პოლიფლორული. პირველს განეკუთვნება აკაციის, ცაცხვის, წაბლის, მზესუმზირას ან სხვა რომელიმე მცენარისაგან მიღებული თაფლი, ხოლო მეორეს — მდელოს მრავალნაირი ყვავილისაგან ან ტყის თაფლოვანთა ნექტრისაგან მიღებული თაფლი. ნატურალურ თაფლს მასში გლუკოზის ან ფრუქტოზის მაღალი კონცენტრაციის გამო ახასიათებს კრისტალიზაცია. ეს პროცესი სწრაფად მიმდინარეობს 13-14 °C ტემპერატურაზე. ფუტკრის თაფლი შეიძლება იყოს ფიჭიანი ან გამოწურული. როგორც ერთი, ისე მეორე მაღალი კვებითი ღირებულებითა და სამკურნალო თვისებებით გამოირჩევა. მისი მაღალი კვებითი ღირებულება და სამკურნალო თვისებები განისაზღვრება არა მარტო ადვილად ასათვისებელი შაქრების დიდი რაოდენობით, არამედ ფიზიოლოგიურად სრულფასოვანი მინერალური ნივთიერებების, ფერმენტების, ვიტამინებისა და ანტიმიკრობული ნივთიერებების შემცველობითაც. ნატურალური თაფლი აძლიერებს ნივთიერებათა ცვლას, ახდენს ბაქტერიოციდულ, ანთების საწინააღმდეგო და მატონიზებელ მოქმედებას, აჩქარებს ქსოვილების აღდგენას, აწესრიგებს საჭმლის მომნელებელი სისტემის მუშაობას, ასტიმულირებს შინაგანი ორგანოებისა და იმუნური სისტემის მუშაობას.
არსებობს აგრეთვე ხელოვნური თაფლი, რომელსაც არაფერი აქვს საერთო ნატურალურ თაფლთან. მას აწარმოებენ საქაროზის ინვერსიით ლიმონის მჟავის დამატებით. ზოგჯერ უმატებენ სინთეთიკურ არომატიზატორებს. ხელოვნური თაფლი შესაძლოა გამოყენებული იყოს როგორც საკვები ნივთიერება, მაგრამ მას, არ გააჩნია სასარგებლო და სამკურნალო თვისებები. თაფლის ფალსიფიკაცია ფართოდ არის გავრცელებული. თაფლის ფალსიფიცირების ყველაზე მარტივი ხერხი: შაქრის სიროპს უმატებენ ძმარს და საღებავს; ასეთ „თაფლს“ ბოშურს უწოდებენ.
თაფლის ნაირსახეობები:
მაისის თაფლი
ცაცხვის თაფლი
წიწიბურას თაფლი
აკაციის თაფლი
მზესუმზირის თაფლი
მანანის თაფლი
რაფსის თაფლი
წაბლის თაფლი
ფათალოს თაფლი
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
www.honey.com
სქოლიო
თაფლი
მეფუტკრეობა
დამატკბობელები
ტამბოვის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია

ტამბოვის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია, არქიტექტურული ძეგლი ქალაქ ტამბოვში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს.
ისტორია
ეკლესია მდებარეობს ყაზანის მამათა მონასტრის ტერიტორიაზე, რომელიც დაარსებულია 1670 წელს.
ეკლესია ააშენეს როგორც საზაფხულო, 1791 წელს. 1796 წელს აკურთხა ეპისკოპოსმა თეოფილე რაევმა. ააშენეს საროვის მონასტრის მაგალითზე. ამავე ეკლესიაში 1811 წელს დაკრძალეს ეპისკოპოსი თეოფილე. ეკლესიის სამხრეთ კედელში შემორჩენილია ფირფიტა, რომელზეც ამოკვეთილია ეპისკოპოსის ეპიტაფია.
გადმოცემის თანახმად 1793 წელს აქ ხელი დაასხეს სერაფიმ საროველს.
საბჭოთა პერიოდი
1918 წელს მონასტერი დახურეს, ხოლო 1920-იან წლებში აქ განათავეს ტამბოვის საგუბერნიო საგანგებო კომისია. მომდევნო წლებში გაანადგურეს სასაფლაო, დაანგრიეს სამრეკლო. ყაზანის ეკლესიის შენობაში კი განათავსეს ტამბოვის ოლქის სახელმწიფო არქივის ფილიალი.
რუსეთის ფედერაცია
1990-იანი წლების დასაწყისში მონასტერი დაუბრუნდა მორწმუნეებს და დაიწყო ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიის სარესტავრაციო სამუშაოები. 2003 წელს ტამბოვისა და ნიჟნი-ნოვგოროდის მთავარეპისკოპოსის საფლავზე, ყაზანის ეკლესიის სამხრეთ კედელთან ააშენეს სამლოცველო. 2009 წლის გაზაფხულზე კი დაიწყეს სამრეკლოს მშენებლობა (არქიტექტორი ა. და გ. ლუნკინები). 2011 წლის 27 ივლისის დილას თვითმფრინავმა სამრეკლოს დაადგა 20-მეტრიანი წვერის კონსტრუქცია, რომლის საერთო წონაც დაახლოებით 4 ტონა იყო.
ლიტერატურა
Журнал Московской Патриархии. № 12. 2007 г. «Празднование 325-летия Тамбовской епархии»
«Московский комсомолец» («МК в Тамбове»). 13 октября 2010 г. «Когда зазвонит колокол?»
რესურსები ინტერნეტში
Казанский мужской монастырь города Тамбова. История и современность.
На колокольне Казанского мужского монастыря в Тамбове засиял позолоченный крест. Репортаж ГТРК «Тамбов»
სქოლიო
ტამბოვის მართლმადიდებლური ტაძრები
ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ტამბოვის ოლქში
ანანასი

ანანასი (Ananas) — ტროპიკული ბალახოვან მცენარეთა გვარი ბრომელიისებრთა ოჯახისა. 80 სმ-მდე სიგრძის ხორცოვანი, ფართოხაზური, კიდეეკლებიანი ფოთოლი და ოქროსფერ-ყვითელი, გირჩისებრი მოზრდილი ნაყოფედი აქვს.
ტროპიკულ ამერიკაში ანანასის 5-6 სახეობა ხარობს. განსაკუთრებით ფართოდ არის გავრცელებული ნამდვილი ანანასი (Ananas comosus ანუ Ananas sativus).
ანანასის კულტურული ჯიშების მომჟავო-ტკბილი არომატული ნაყოფედი 2-იდან 15 კგ-მდე იწონის, უთესლოა, შეიცავს (%-ებით): 86,1 წყალს, 4,5 ინვერსირებულ შაქარს, 6,9 საქაროზას, 0,41 აზოტოვან ნივთიერებას, 0,52 მჟავებს, 0,42 ნაცარს. იჭმევა ნედლიცა და დაკონსერვებულიც. მისგან აკეთებენ მურაბას, კანფეტს. ფილიპინის კუნძულებსა და ტაივანზე Ananas sativus-ის ფოთლებისაგან ამზადებენ სართავ ბოჭკოს.
ლიტერატურა
ბრომელიისებრნი
ხილი
ედესის გრაფების სია

ედესის გრაფების სია
1098-1149 წლებში ედესას მართავდა ხუთი გრაფი და ორი რეგენტი:
1095-1098 : თოროს ედესელი — ედესის საგრაფომდელი სომეხი გამგებელი.
1098-1100 : ბალდუინ I იერუსალიმელი — პირველი გრაფი, ჟოფრუა ბულონელის ძმა. 1100-დან იერუსალიმის მეფე.
1100-1118 : ბალდუინ II იერუსალიმელი — წინამორბედის შორეული ნათესავი. იერუსალიმის მეფე 1118-დან.
1104-1108 : რიჩარდ სალერნოელი — რეგენტი
1118-1119 : გალერან პიუიზელი — რეგენტი, ბალდუინ II-ის ნათესავი.
1119-1131 : ჟოსლენ I — პირველი გრაფი კურტენეების დინასტიიდან.
1131-1149 : ჟოსლენ II — წინამორბედის ვაჟი. 1144 წელს დაკარგა ედესა, მაგრამ მმართველობა ტურბესელში განაგრძო.
ტიტულარული გრაფები
1149-1159 : ჟოსლენ II
1159-1200 : ჟოსლენ III — წინამორბედის ვაჟი. მსახურობდა იერუსალიმის სამეფო კარზე.
1365 წელს კვიპროსის მეფემ — პიერ I-მა მიიღო ედესის გრაფის ტიტული.
ცხრილი
ქვევით წარმოდგენილია ედესის გრაფების სია ცხრილის სახით.
ლიტერატურა
René Grousset, L'Empire du Levant : Histoire de la Question d'Orient, Paris, Payot, coll. « Bibliothèque historique », 1949 (réimpr. 1979), 648 p. (ISBN 2-228-12530-X)
ედესის გრაფები
მმართველთა სიები
Solenopsis macrops

Solenopsis macrops — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ლუის სუარესი

ლუის სუარესი
საკუთარი სახელი ლუის სუარესი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ლუის სუარეს მირამონტესი — ესპანელი ფეხბურთელი
ლუის ალბერტო სუარეს დიასი — ურუგვაელი ფეხბურთელი
ლუის ფერნანდო სუარესი — კოლუმბიელი ფეხბურთელი
Dolichoderus bidens

Dolichoderus bidens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
La Cabima

La Cabima is a town in the Panamá province of Panama.
Sources
World Gazeteer: Panama – World-Gazetteer.com
Populated places in Panamá Province
წითელი ფორტი (მრავალმნიშვნელოვანი)

წითელი ფორტი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი წითელი ფორტი შეიძლება აღნიშნავდეს:
წითელი ფორტი - კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი ინდოეთში
წითელი ფორტი - კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი ინდოეთში
ქეთევან აბულაძე

ქეთევან აბულაძე (დ. 21 აგვისტო, 1959, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი.
ბიოგრაფია
ქეთევან აბულაძე დაიბადა 1959 წლის 21 აგვისტოს. 1981 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტი. 1986 წლიდან მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის კინომსახიობთა თეატრის მსახიობი. იგი არის ასევე საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი.
ფილმოგრაფია
1983: „ბანდიტი აგურის ქარხნიდან“ (მირიანის ცოლი) რეჟ. გიორგი (გია) მატარაძე
1984: „მონანიება“ (ნინო ბარათელი) რეჟ. თენგიზ აბულაძე
1985: „მედუზა“ რეჟ. გიორგი (გია) მატარაძე
1985: „ოჯახი“ (მაიკო) რეჟ. ნანა ჯანელიძე
1994: „იავნანა“ რეჟ. ნანა ჯანელიძე
2003: „ჩემი პირველი სიყვარული“ რეჟ. იოსებ (სოსო) ჯაჭვლიანი
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 21 აგვისტო
დაბადებული 1959
ქართველი მსახიობები
XXI საუკუნის მსახიობები
ქეთევან
თბილისში დაბადებულები
ეკბატანა

ეკბატანა — მიდიის უკანასკნელი მეფის ასტიაგეს სავარაუდო სატახტო ქალაქი, რომელიც სპარსეთის მეფემ კიროს II დიდმა დაიპყრო. ქალაქი მდებარეობდა მთა ალვანდის ძირას, მოგვიანებით იგი გახდა პართიის მეფეთა სატახტო ქალაქი და მათი მთავარი ზარაფხანა, სადაც აწამოებდნენ დრაჰმებს, ტეტრადრაჰმებს და ბრინჯაოს სხვადასხვა დასახელებებს. სწორედ ეკბატანაში ძვ. წ. 330 წელს, ალექსანდრე დიდის ბრძანებით მოკლეს მაკედონელი გენერალი პარმენიონი.
არქეოლოგია
ეკტაბანში პირველი არქეოლოგიური გათხრები 1913 წელს ჩარლზ ფუსის მიერ ჩატარდა. შემდეგი არქეოლოგიური გათხრა კი 1971 წელს ჩატარდა.
სახელწოდება
ძველ სპარსულ ენაზე ქალაქის დასახელება იყო Haŋgmatāna, რაც შეკრების ადგილს ნიშნავს. ბეჰისთუნის წარწერაში მას აგმატანუ ეწოდება. ძველი ბერძენი ავტორები ესქილე და ჰეროდოტე ქალაქს აგბატანას სახელით მოიხსენიებენ, ხოლო სხვა ბერძნულ წყაროებში დასახელებულია ეკბატანა.
ეზრას პირველ წიგნის მეორე თავში (1 ეზრ, 6,2) დასახელებულ ციხე-ქალაქ ეკბატანას მარტინ ლუთერმა ბიბლიის გერმანულ თარგმანში „ახმეტა“ უწოდა, რის გამოც „ახმეტა“ გერმანულ ენაზე „ეკბატანას“ მეორე დასახელებად ითვლება.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
უძველესი ქალაქები
მიდია
ირანის არქეოლოგიური ძეგლები
კლდისუბნის ღვთისმშობლის ეკლესია

კლდისუბნის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ კლდისუბანში.
კლდისუბნის ღვთისმშობლის ეკლესია ქვედა სოფელში, მდ.რიცეულას მარცხენა მხარეს დგას. ვახუშტი ბატონიშვილი ამ წყალს „სადმელის ხევს“ უწოდებს. სოფ. სადმელი მეზობლად მდებარეობს. აგებულებით ეკლესია გარედან სამნავიან ბაზილიკას წააგავს, ხოლო შიგნით სამ შენობას წარმოადგენს: ერთ დიდ, შედარებით ახალ ეკლესიას (დღეს შუა ნაწილი), მეორეს - ძველ პატარა ეკლესიას (სამხრეთი ნაწილი) და მესამეს - გრძელ შენობას (ჩრდილო ნაწილი), რომელიც შუა ნაწილის თანამედროვე უნდა იყოს. სამივე შენობა ცალ-ცალკე ნაწილს წარმოადგენს და ორგანულად ერთმანეთთან დაკავშირებული არ არის. პირველი ორი შენობა კარგადა არის დაცული, მესამეს კი დასავლეთი მხარე დაქცეული აქვს. სამივე შენობა შირიმის თლილი ქვისა და კირისგანაა ნაგები, თაღები — ქვიტკირისგან. გადახურულია ყავარით. შირიმის ქვას ადგილობრივები სპონტიოს, პონტიკის და პოლტიკის ქვას უწოდებენ. დიდი ეკლესია (შუა ნაწილი) ერთნავიანი შენობაა, ზომებით — 10 მ. X 4,2 მ. ეს ნაწილი შიგნით კირითაა გალესილი, თაღი კარგადაა შენახული.
ეკლესიას დასავლეთით, სამხრეთითა და ჩრდილოეთით კარი აქვს (სამხრეთისა და ჩრდილოეთი კარი გვერდით შენობებში გადის). აღმოსავლეთითა და დასავლეთით თითო სარკმელია გამოკვეთილი. საკურთხევლის შუაში ტრაპეზი დგას. საკურთხეველში ორი დიდი თახჩაა: ერთი ჩრდილოეთით, მეორე — სამხრეთით. ჩრდილოეთის თახჩაში სამკვეთლო უნდა ყოფილიყო გამართული, ხოლო სამხრეთისაში — სალარო.
პატარა ეკლესია (სამხრეთი ნაწილი) ერთნავიანი შენობაა, ზომებით 3,7 მ. X 3,3 მ. მას კარნიზებად მოთეთრო ქვა აქვს, რომელიც ჩუქურთმითაა შეკობილი. სამხრეთ კედელში (გარედან) ჩუქურთმიანი სვეტის ორი ნატეხია დატანებული: ერთი კარის მარჯვნივ, მეორე — მარცხნივ. კარის ძირსაც ამგვარივე ქვა დევს, რომელიც პირით შიგნით არის შებრუნებული. კარი ეკლესიას აქვს სამხრეთით და ჩრდილოეთით (უკანასკნელი დიდ ეკლესიაში გადის): სარკმელი - აღმოსავლეთით - 1, დასავლეთით - 1. საკურთხეველი შუა ეკლესიიდან ორი საფეხურითაა ამაღლებული. კანკელი ქვიტკირისაა. მისი წინა პირი ქვის სვეტებითა და კამარებით ყოფილაშემკული, რომლებიც დღეს თითქმის სულ დანგრეულია.
2006 წლის 7 ნოემბერს საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, კლდისუბნის ღვთისმშობლის ეკლესიას ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია მიენიჭა.
იხილეთ აგრეთვე
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია
ლიტერატურა
ბოჭორიძე, გ. (1994). რაჭა-ლეჩხუმის ისტორიული ძეგლები და სიძველეები. თბილისი. გვ, 133-136.
სქოლიო
ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ნეკროლოგი

ნეკროლოგი (მკვდარი, λόγος — სიტყვა) — საგაზეთო ჟურნალისტიკის ერთ-ერთი ჟანრი. როგორც წესი, ხორციელდება მცირე მემორიალური მასალის სახით, რომელიც უახლოეს წარსულში ვინმეს სიკვდილთან დაკავშირებით ქვეყნდება მედიაში. გავრცელებული პრაქტიკაა აგრეთვე ნეკროლოგების განთავსება იმ დაწესებულებებში, რომლებშიც მუშაობდა დაღუპული, ზოგიერთ ქვეყანაში კი — ქუჩებსა და საზოგადოებრივ ადგილებში.
ნეკროლოგის მთავარი მიზანია მკითხველს შეატყობინოს ადამიანის სიკვდილის შესახებ. ამასთანავე ნეკროლოგი ხშირად მოიცავს გარდაცვლილის ცხოვრების აღწერას, მის დამსახურებებს საზოგადოების წინაშე, სიკვდილის მიზეზებს. ხშირ შემთხვევაში თანამედროვე ნეკროლოგი არის მცირე ზომის ჩანაწერი გამოცემის ერთ-ერთ ბოლო გვერდზე და, ჩვეულებრივ, მოიცავს სამძიმარს გარდაცვლილის ნათესავებისა და ახლობლებისადმი. როგორც წესი, ნეკროლოგი არ გამოირჩევა დიდი მოცულობით და იუწყება მხოლოდ ყველაზე მნიშვნელოვან მოვლენებს გარდაცვლილის ცხოვრებისა. ხშირად ნეკროლოგში დართულია ინფორმაცია გარდაცვლილის დამარხვის ადგილისა და თარიღის შესახებ. თვითონ ჩანაწერი ხშირად ისაზღვრება შავი ჩარჩოთი, რაც სიმბოლურად გლოვას გამოხატავს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ჟურნალისტიკა
Kaarta

Kaarta, or Ka'arta, was a Bambara kingdom that arose after the fall of the Songhai Empire in what is today the western half of Mali and lasted until its destruction by Umar Tall in the 1850s.
History
Early history
According to legend, Sounsan the first capital of Kaarta was founded near Mourdiah around 1635 by Sunsana, son of Niangolo. His son Massa was famously productive both on the farm and in the bedroom, expanding his power and holdings by marrying his many daughters to men who would come fight for him and raiding his neighbors. In 1710 rule passed to his son Benefali (r. 1710-1745), who fought a long war against the rising power of Bitòn Coulibaly and the Segou Empire. Benefali's son Foulakoro (r. 1745-1754) besieged Mourdiah, whose inhabitants begged for aid from Coulibaly. He came to Kaarta with an army, defeated Foulakoro, and captured him. The faama of Kaarta soon died in captivity.
Re-Founding
Kaarta was re-established by Sey Bamana Coulibaly, who had fled Segou in 1754. Deniba Bo ruled from 1758-1761. Faama Sira Bo (r. 1761-1781) led a re-emergence of Kaarta as a regional power, establishing a permanent capital at Guemou and vassalizing Diarra in 1777 and Khasso, as well as raiding Beledougou and Bambuk. Sira Bo was succeeded by Desse Koro, who was defeated in battle by Mansong Diarra. Bodian Moriba (r.1818-1832) re-asserted the kingdom's power, made peace with Segou and moved the capital to Nioro du Sahel.
The kingdom was destroyed as an independent force in 1854 by El Hadj Umar Tall's jihad across West Africa; Umar Tall seized Nioro, and put the Faama Mamady Kandian and his entire family to death, ending the Massassi dynasty.
In 1878 the French governor of Senegal Briere de l'Isle sent a French force against the Kaarta Toucouleur vassal state along the north bank of the Senegal River. Blocked by the colonial minister in Paris, he argued that they were a threat to the Senegalese Imamate of Futa Toro (then a French client state) with which the British were poised to interfere. The Ministry gave in and on 7 July 1878, a French force destroyed the Kaarta Toucouleur fort at Sabouciré, killing their leader, Almany Niamody. This portion of the Kaarta vassals was then incorporated into the Khasso protectorate kingdom.
French Colonel Louis Archinard later conquered the entire territory of the former Kaarta kingdom in 1890, which was formally annexed into French West Africa in 1904.
Government
Political power was tightly controlled by the Massasi clan, and succession rarely caused conflict like it did in the Segou Empire. They ensured that the military leadership, the tondjon, was loyal, and the core of the army answered directly to the king. Positions of power went to members of the clan who traditionally tended to the royal family's guardian spirit.
Economy
Kaarta was an important destination and transshipment point for salt from the Saharan regions of Tagant and Hodh.
References
Countries in precolonial Africa
French West Africa
History of Mali
Bamana
States and territories established in 1753
States and territories disestablished in 1904
1753 establishments in Africa
1904 disestablishments in Africa
Sahelian kingdoms
Camponotus germaini germaini

Camponotus germaini germaini — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus