PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ბუსნაირნი

ბუსნაირნი — ფრინველთა რიგი. ფართოდაა გავრცელებული მსოფლიოში (ანტარქტიკული და ზოგიერთი ოკეანური კუნძულის გამოკლებით). აერთიანებს ორი ოჯახის 133 სახეობას. საქართველოშია 8: რუხი ბუ, ჩვეულებრივი ზარნაშო, ჩვეულებრივი წყრომი, ოლოლი (ყურებიანი ბუ), ბაიყუში (ჭაობის ბუ), ბუკიოტი, ბუკნაჭოტი, ჭოტი. ბუსნაირთა ნამარხი ფორმები ცნობილია ეოცენიდან, თანამედროვე გვარების წარმომადგენლები ნაპოვნია ოლიგოცენში. ბუსნაირთა ბუმბული რბილია, დამატებით ღეპეპს არ შეიცავს, უკაკვო სხივები წაგრძელებულია, რითაც აიხსნება ბუმბულოვანი საფარველის სირბილე და უხმაურო ფრენა. ზომით დედალი ჭარბობს მამალს. სახის ბუმბული წარმოქმნის ე.წ. "სახის დისკოს", რომელიც მხოლოდ ამ რიგის წარმომადგენლებისთვისაა დამახასიათებელი და ასიმეტრიულ ყურებთან ერთად სალოკაციო მნიშვნელობა აქვს. ბუსნაირებს მოკლე და მოკაუჭებული ნისკარტი, ბასრი ბრჭყალები, თითქმის ბრჭყალებამდე შებუმბლული ოთხთითიანი (მეოთხე თითს შეუძლია უკან მობრუნება) ფეხები, დიდი ზომის თვალები, ძლიერ მოძრავი კისერი (შეუძლია თავის შემობრუნება 270°), მეტად მახვილი სმენა აქვთ. კისერი 14 მალისაგან შედგება, გულმკერდის მალები თავისუფლად ბოლოვდება და "მკერდის" ძვალს არ ქმნის. ტროპი კარგადაა გამოხატული. აქვთ მოქმედი ბრმა ნაწლავი, კარგად განვითარებული მბგერი იოგი, რომლის საშუალებითაც მრავალნაირ ბგერას გამოსცემენ. ჩიჩახვი არა აქვთ. უმრავლესობა მეღამურ ცხოვრებას ეწევა. მობინადრე ფრინველია. ბუდობენ ხეთა ფუღუროებში, გამოქვაბულებში, სოროებში. დებენ საშუალოდ 4-5 კვერცხს, კრუხობა გრძელდება 1 თვემდე. იკვებებიან მღრღნელებით, რითაც სარგებლობა მოაქვთ.
ლიტერატურა
ბუსნაირნი
ფრინველები
Skalisty Range, Caucasus

Skalisty Range, Caucasus
Skalisty Range is a mountain range in the Greater Caucasus, Russian Federation.
Geography
The Skalisty Range is a chain of ten separate mountain massifs stretching parallel to the northern side of the Lateral Range along the Krasnodar Territory, Karachay-Cherkessia, Kabardino-Balkaria and North Ossetia federal subjects. Its high mountain massifs are separated by the upper reaches of the rivers flowing on the northern slope of the Greater Caucasus. It extends from northwest to southeast for 931 km from the upper course of the Belaya River, a left tributary of the Kuban, to the west, reaching almost the Terek River in the east, in the area of Vladikavkaz town.
The average height of the Skalisty Range is between and in the west, reaching in the east. The highest point is high Karakaya, located between rivers Chegem and Cherek in the Republic of Kabardino-Balkaria. The ridge has steep, in places vertical, southern slopes, while the northern slopes are gentler, though broken by numerous narrow river valleys from the basins of the Kuban and Terek rivers. There are numerous karst formations.
Flora
The northern slopes of Skalisty Range are largely covered with deciduous forests, while the southern slopes and the areas above the tree line include mountain steppe and pasture in the non-rocky areas.
See also
List of mountains and hills of Russia
Erzi Nature Reserve
References
External links
Mountain ranges of Russia
Mountain ranges of the Caucasus
North Caucasus
თამარ ტალიაშვილი

თამარ ტალიაშვილი (დ. 13 დეკემბერი, 1978, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე. იკავებდა თბილისის საკრებულოს კომისიის თავმჯდომარის თანამდებობას. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი.
ბიოგრაფია
2004 წელს იყო USAID ფისკალური რეფორმების პროექტის სამართლებრივი პროგრამის მეჯნეჯერი და იურისტი. 2005 წელს იყო„ GTZ იუსტიციისა და სამართლის რეფორმა ამიერკავკასიაში“-ს იურისტი. 2006-2012 წლებში მუშაობდა Masry&Vititoe-ს იურიდიული ოფისებში. 2010-2011 წლებში იყო საქართველოს დავით აღმაშენებლის სახელობის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის დეკანი. 2011-2012 წლებში იყო ამერიკის იურისტთა ასოციაციის დელეგატი. 2012-2014 წლებში იყო შშს-ს ადმინისტრაციის უფროსი. 2014 წელს იყო შშს-ს აკადემიის პრორექტორი. 2014-2017 წლებში – თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრი, განათლებისა და კულტურის კომისიის თავმჯდომარე. 2017-2020 წლებში – თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრი, განათლებისა და კულტურის კომისიის თავმჯდომარე. 2017-2020 წლებში იყო საქართველოს ადგილობრივ თვითმმართველობათა ეროვნული ასოციაციის ვიცე-პრეზიდენტი. 2018 წლიდან არის ევროპის საბჭოს რეგიონთა კონგრესის ვიცე-პრეზიდენტი.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
თბილისში დაბადებულები
საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები
დაბადებული 13 დეკემბერი
დაბადებული 1978
„ქართული ოცნების“ წევრები
Encrucijada

Encrucijada is a municipality and town in the Villa Clara Province of Cuba. It was founded in 1850 and established as a municipality in 1910.
History
The municipality was divided into the barrios of Centro, Paso Real, El Santo and Vega Redonda. After the 1977 administrative reform, Calabazar de Sagua, part of Sagua la Grande, became part of it.
Geography
The municipality borders with Sagua la Grande, Cifuentes, Santa Clara and Camajuaní.
The Municipality has the Consejos populares (wards) of:
Encrucijada Norte (North Encrucijada in English)
Encrucijada Sur (South Encrucijada in English)
Abel Santamaría
Dos Hermanas
La Sierra
Calabazar de Sagua
El Purio
El Santo
Emilio Córdova
Transportation
Encrucijada is on a railine starting in Santa Clara, going to Crucero Margot, to Luis Arcos Bergnes, Vega Alta, Canoa, Tuinicu, Constancia, Encrucijada, Mata, El Vaquerito, Aguada la Piedra, Cifuentes, San Diego del Valle, Conyedo, and finally back to Santa Clara.
Demographics
In 2004, the municipality of Encrucijada had a population of 33,641. With a total area of , it has a population density of .
Notable people
Onelio Jorge Cardoso (1914-1986), writer, born in Calabazar
(1911-1948), trade unionist and politician
Abel Santamaría Cuadrado (1927-1953), revolutionary, born in Constancia
Haydée Santamaría Cuadrado (1922-1980), revolutionary, born in Constancia
See also
Municipalities of Cuba
List of cities in Cuba
References
External links
Populated places in Villa Clara Province
1850 establishments in North America
Populated places established in 1850
1850 establishments in the Spanish Empire
მატუ-ვერდი

მატუ-ვერდი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 501 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟანაუბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 684 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.86 კმ²-ზე. ფართობი 472 245 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნოვი-კალინივი

ნოვი-კალინივი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 4070 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ლვივის ოლქის ქალაქები
უნგრეთი 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

უნგრეთი 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
უნგრეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამესამედ იასპარეზა 2004 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 17 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
უნგრეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საწვავი

საწვავი — ნებისმიერი ნივთიერება, რომლის წვით ან შემადგენლობის შეცვლით ენერგიის მიღება ხდება. ენერგიის გამოყოფა საწვავის მიერ ან ქიმიური საშუალებით, წვით და ჟანგვით ხდება, ან ბირთვულით, როგორიცაა ატომის დაშლა. გამოსადეგი საწვავის მნიშვნელოვანი თვისებაა მისი შენახვისა და საჭირო დროს გამოყენების თვისება.
იხილეთ აგრეთვე
ბიოსაწვავი
ბატარეა
ლიტერატურა
ფერნანდო-ლორესის რაიონი

ფერნანდო-ლორესის რაიონი — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის მაინასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 108 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 759 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4 476 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლორეტოს რეგიონის რაიონები
მაინასის პროვინციის რაიონები
ბაიონა (ესპანეთი)

ბაიონა (ესპანეთი)
ბაიონა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების პონტევედრის პროვინციის ვიგოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 35,35 კმ². მოსახლეობა — 12 129 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
პონტევედრის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ბაიონის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პონტევედრის მუნიციპალიტეტები
პონტევედრის ქალაქები
Karmravor Church

Karmravor Church
Karmravor (meaning "reddish" because of the color of its dome), also known as the Church of Holy Mother of God (Սուրբ Աստվածածին, Surb Astvatsatsin) is a 7th-century Armenian Apostolic church in the town of Ashtarak in the Aragatsotn Province.
Architecture
Surp Astvatsatsin is a small building with a cruciform central-plan and a dome with an octagonal drum and a Byzantine-style red tile roof. It measures only 19 feet 7 inches by 24 feet 6 inches, and is simply decorated with geometric and foliage patterns around the eaves and cornices. The apse is horseshoe shaped. Many of the original tiles on the roof which were laid on mortar have remained intact, and the church has had only some minor restoration during the 1950s.
According to Thierry, Surp Astvatsatsin marks a turning point in Armenian architecture, with its plan in the shape of a cross with a single dome setting a style that would be repeated over the centuries in spite of other influences. Other churches of a similar style attributed to the 6th or 7th century are St. Marine of Artik, Lmbatavank, St. Astvatsatsin of Talin, and St. Astvatsatsin of Voskepar.
Gallery
References
Notes
Bibliography
External links
About Karmravor Church
Armeniapedia.org: Karmravor Church
Tourist attractions in Aragatsotn Province
Armenian Apostolic churches in Ashtarak
Oriental Orthodox congregations established in the 7th century
Greater Church of the Ascension

Greater Church of the Ascension
The Greater Church of Christ's Ascension (Большое Вознесение) is one of the largest parish churches in downtown Moscow. It is a major landmark of Bolshaya Nikitskaya Street and Nikitskiye Vorota Square. It is named "greater" to prevent confusion with a nearby church of the same name.
The church was commissioned by Prince Potemkin, the owner of a neighbouring messuage, shortly before his death. The yellow-colored Neoclassical building was erected between 1798 and 1816. The name of the architect is not known for certain. It has been attributed either to Matvey Kazakov, who built numerous Moscow churches in the reign of Catherine the Great, or Ivan Starov, who frequently worked for Potemkin. The edifice was overhauled to Osip Bove's designs after the 1812 Fire of Moscow. It stood unfinished for several decades and was not completed (under Afanasy Grigoriev's supervision) until 1848.
The church holds historical significance for several reasons. It was in this church that Alexander Pushkin married Natalia Goncharova, a fact commemorated by their fountain statues on Nikitskie Vorota Square. It was also there that Patriarch Tikhon of Moscow held his last service; this is commemorated by a side-chapel dedicated in his name.
The church was closed during the Soviet period, between 1931 and 1990. A 17th-century tent-like belfry, the sole remnant of an earlier church on the site, was demolished in 1937 and replaced by a statue of Aleksey Tolstoy, the "Red Count". The current belfry, freely based on Kazakov's designs and similar in style to the main church building, is of recent construction. There is a chapel of ease on Arbat Square.
See also
Great Epiphany Church - a church where Pushkin was baptised
References
Russian Orthodox churches in Moscow
Churches completed in 1816
19th-century Eastern Orthodox church buildings
1816 establishments in the Russian Empire
Church buildings with domes
Neoclassical church buildings in Russia
Cultural heritage monuments of federal significance in Moscow
Polyrhachis emmae

Polyrhachis emmae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
პოლონეთის დროშა

პოლონეთის დროშა — პოლონეთის რესპუბლიკის ოფიციალური დროშა. ეს არის მართკუთხა ნაჭერი, რომლის გვერდების შეფარდებაა 5:8, ის გაყოფილია ორ ტოლ ჰორიზონტალურ ნაწილად: ზედა — თეთრი, და ქვედა — წითელი ფერისაა.
ეროვნული დროშა ფორმალურად დამტკიცებულ იქნა პოლონეთის სეიმის მიერ 7 თებერვალს 1831 წ. წითელ-თეთრი დროშები და ლენტები გამოიყენებოდა როგორც ეროვნული აჯანყებების სიმბოლო XIX ს. პოლონეთის დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ 1918 წ. წითელ-თეთრი დროშა დამტკიცებულ იქნა ოფიციალურად სეიმის მიერ 1919 წლის 1 აგვისტოს როგორც ეროვნული დროშა და ამის შემდეგ არ შეცვლილა.
პოლონური კანონმდებლებით 1980 წელს დროშაზე დამტკიცებულ იქნა წითელი ფერი : RGB (Hex) — #D4213D.
ასევე პოლონეთის სახელმწიფო დროშის ზედა ზოლის ცენტრში გამოსახულია პოლონეთის გერბი.
ისტორია
თავდაპირველად, შუა საუკუნეებში, გამოიყენებოდა წითელი დროშა რომელზეც გამოსახული იყო თეთრი არწივი. ამ დროშის ქვეშ იბრძოდნენ პოლონეთის მეფე ვლადისლავ იაგაილო და მისი ჯარი გრიუნვალდის ბრძოლაში 1410 წ.
სიგიზმუნდ III დროშა შედგებოდა სამი ზოლისაგან (ზედა და ქვედა — წეთელი და შუანა თეთრი). ვლადისლავ IV-ის და იან II კაზიმირის დროშები შედგებოდა ოთხი ზოლისაგან (პირველი და მესამე ზემოდან — წითელი, მეორე და მეოთხე ზემოდან — თეთრი). ალამზე განლაგებული იყო სახელმწიფო ღერბი.
ავგუსტ II ძლიერის მართველობის დროს თეთრი ლენტებს ამაგრებდნენ პოლონური ულანების შლემებთან. ოთხწლიანი სეიმის დროს (1788—1792) გაჩნდა წითელ-თეთრი ლენტები.
ეროვნული დროშა ფორმალურად დამტკიცებულ იქნა 1831 წლის 7 თებერვალს.
დროშის თეთრი ფერი აღნიშნავს არწივის თეთრ ფრთებს, წითელი ფერი კი აღნიშნავს მზის წითელ დაისს. პოლონეთის სახელმწიფო გერბი გამოისახება შემდეგნაირად: ფიგურალური ფარი, რომლის წითელ ფონზე განლაგებულია მეფე პიასტას თეთრი არწივი. გადმოცემით, მეფე პიასტა იყო პოლონური ტომების ლეგენდარული მეფე. ის იყო უბრალო მიწათმოქმედი. ხალხმა კი ის აირჩია მეფედ, და მან ჩაუყარა პიასტების ისტორიულ დინასტიას საფუძველი, რომლებსაც თავიანთ გერბად ჰქონდათ თეთრი არწივის გამოსახულება. ასე რომ, პოლონეთის გერბში, პოლონელი ხალხის მოწინავე მიზნებთან ერთად შეხამებულია ძველი ტრადიციები. ამ შემთხვევში გერბზე არწივი არის სიმბოლო ერის ძველი ტრადიციებისა. გერბი გვირგვინის გარეშე მიღებულ იქნა 1955 წელს, ხოლო 1990 წელს თეთრ არწივს დაუბრუნეს გვირგვინი.
მსგავსი დროშები
იხილეთ აგრეთვე
პოლონეთის გერბი
პოლონეთის ჰიმნი
ვარშავის დროშა
პოლონეთის ეროვნული სიმბოლოები
მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
არმაში

არმაში — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 830 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 657 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 150 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 17.76 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არარატის პროვინციის სოფლები
აიდაჰოს სენატი

აიდაჰოს სენატი — აიდაჰოს შტატის საკანონმდებლო ორგანოს ზედა პალატა, რომელიც 35 სენატორისგან შედგება. სენატორები შტატის 35 ოლქს წარმოადგენენ; მათი არჩევა ხდება ორწლიანი ვადით. სენატის სხდომები ტარდება აიდაჰოს შტატის კაპიტოლიუმში, ქალაქ ბოისეში.
სენატის შემადგენლობა
1960-იანი წლების დასაწყისიდან, აიდაჰოს სენატს რესპუბლიკელები აკონტროლებენ. 2016 წლის არჩევნების შემდეგ, 35 სენატორიდან 29 რესპუბლიკური პარტიის წევრია, 6 კი დემოკრატიული.
63-ე მოწვევის ხელმძღვანელობა
სენატორები
იხილეთ აგრეთვე
აიდაჰოს წარმომადგენელთა პალატა
რესურსები ინტერნეტში
აიდაჰოს შტატის საკანონმდებლო ხელისუფლება
აიდაჰოს სენატი - Project Vote Smart
სქოლიო
აიდაჰოს პოლიტიკური სისტემა
აიდაჰოს სენატი
ზღვის მაშვრალნი

ზღვის მაშვრალნი — ედმონ სეშანისა და გიზო გაბესკირიას 1986 წლის ფილმი. გადაღებულია ვიქტორ ჰიუგოს რომანის მიხედვით.
ფილმის ძირითადი თემა ახალგაზრდების ჟილიატისა და დერუშეტის უანგარო, თავგანწირული სიყვარულია, რომელიც მათ გაუმართლებელ თავდადებულ ქმედებებისაკენ უბიძგებს; ბოროტება კი, რომელიც განუწყვეტლად ეღობება მათ სიყვარულს გზაზე, ძნელი დასათრგუნია, შედეგები კი ყოვლად დრამატული.
როლებში
ჟულიენ გიომარი
ორტენ რეკუენი
მარიტ ტერეზ რიოლენი
ჟორჟ ვილსონი
ნოდარ მგალობლიშვილი
ნუგზარ ყურაშვილი
რეჯენ მიტროვიცა
გურამ ლორთქიფანიძე (ტანგრეი)
ლორანს რაგონი
იმედა კახიანი (მეწისქვილე)
რომენ ასონგბა
მადლენ მარი
მარიო პილარი
ნათია გოგოჭური
გივი თოხაძე
იური ცანავა
მარინა ხუხუნაშვილი
ნინო საკანდელიძე
ჰასან მეგრელიძე
კონსტანტინე პატარაია
ლია აბულაძე
ზვიად ემირიძე
მანუჩარ შერვაშიძე
ნოდარ იაკობიძე
იაკობ ჭელიძე
გიორგი ახვლედიანი
ვ. პოტაპოვა
ნ. წერეთელი
ლუიზა ჯიბლაძე
ბ. კუპრაშვილი
ლ. ღოღობერიძე
ნინო მჟავანაძე
ს. თურმანიძე
ა. კაჭარავა
ბ. მჟავანაძე
რესურსები ინტერნეტში
1986 წლის ქართული ფილმები
1986 წლის ფრანგული ფილმები
სსრკ-ის ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
ვიქტორ ფხალაძე

ვიქტორ ფხალაძე (დ. 24 ნოემბერი, 1950) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქართველოს რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის არქეოლოგიური ცენტრის ჟინვალის არქეოლოგიურ ექსპედიციაში, თბილოისის 53-ე საშუალო სკოლაში ისტორიის მასწავლებლად, საქართველოს რესპუბლიკის კულტურის სამინისტროს მუზეუმების განყოფილებაში, თბილისის არქეოლოგიურ ექსპედიციაში. ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირის თავმჯდომარის მოადგილე. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
ვიქტორ ფხალაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 24 ნოემბერი
დაბადებული 1950
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ბერნალის რაიონი

ბერნალის რაიონი — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სეჩურის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 16 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 798 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 86 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 67.64 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
პიურის რეგიონის რაიონები
სეჩურის პროვინციის რაიონები
ЗСУ-57-2

ЗСУ-57-2
საბჭოთა თვითმავალი საზენიტო ქვემეხი ზსუ-57-2(ЗСУ-57-2– რუს.Зенитная Самоходная Установка)
შექმნის ისტორია
1947 წელს კონსტრუქტორი გრიბინის მეთაურობით დაიწყო ЗСУ-57-2 პროექტირება,შეწყვილებული საზენიტო ქვემეხის С-60-ის ბაზაზე, რომელიც განკუთვნილი იყო მუხლუხებიანი შასისთვის და ასევე ბორბლებიან მისაბმელ მანქანაზე,საცდელი ნიმუში დამონტაჟებული იყო ბუქსირებადზე,ბუქსირებადი ვარიანტი დაწუნებული იქნა, ხოლო თვითმავალ ვერსიაზე კი მუშაობა გაგრძელდა და დაამონტაჟეს ტანკ Т-55 ის შასზე,თვიმავალ ვერსიას დაარქვეს ЗСУ-57-2 მისი გამოცდები მიმდინარეობდა 1950-1954 წლებში.
შეიარაღებაში მიიღეს 1954 წელს,ჯავშან სატანკო მუზეუმის ცნობით მისი სერიული წარმოება მიმდინარეობდა უმსკის ნომერ 174 ქარხანაში 1955-1960 წლებში,ЗСУ-ს ისტორიის წიგნის მიხედვით წარმოება დაიწყო ნომერ 1001-ში 1958 წელს,სხვა მონაცემებით მიხედვით ამ ჰაერსაწინააღმდეგო სისტემის გამოშვება მიმდინარეობდა 1957 წელს ქარხანა 946-ში
კონსტრუქცია
ЗСУ-57-2 წარმოადგენს მსუბუქ შეჯავშნულ მუხლუხებიან მანქანას მოძრავი კოშკურით რომელიც საშუალებას იძლევა აწარომოოს წრიული საზენიტო ცეცხლი ავტომატური ქვემეხით,მანქანის ძირითადი ნაწილებია:შეჯავშნული კორპუსი,კოშკურა,შეიარაღება,ძალური დანადგარი,გადამცემი,სავალი ნაწილი,ელექტრო მოწყობილობა,საშუალო დიაპაზონის კავშირი და ხანძარ საწინააღმდეგო მოწყობილობა.
ჯავშნიანი კორპუსი შედგება სამი ნაწილისგან:სამართავი,საბრძოლო და ძალური დანადგარი:
1)მართვის ცენტრი განთავსებულია წინა მარცხენა მხარეს იქვე მდებარეობს მექანიკოსის და მძღოლის საჯდომი სკამი
2)საბრძოლო განყოფილება განთავსებულია კორპუსის შუა ადგილას
3)ძალური მოწყობილობა განთავსებულია მანქანის უკანა ნაწილში, ეს ყველაფერი გამოიყოფოდა საბრძოლო გამყოფით,რომელიც შეჯავშნული იყო 13მმ ჯავშნით
კოშკურა იყო ახდილი, კოშკურა ბრეზენტის ტილოთი იფარებოდა
ომებში მონაწილეობა
ინდოჩინეთის მეორე ომი
ექვსდღიანი ომი
ირან-ერაყის ომი
1982 ლიბანის ომი
სპარსეთის ყურის ომი (1990-1991)
იუგოსლავიის ომი
ათდღიანი ომი (სლოვენია)
ხორვატიის ომი დამოუკიდებლობისათვის
ბოსნიის ომი
1995 ნატოს საჰაერო ძალები ბომბავენ ბოსნიას და ჰერცეგოვინას
კოსოვოს ომი
1999 ნატოს საჰაერო ძალები ბომბავს იუგოსლავიას
რესურსები ინტერნეტში
http://www.globalsecurity.org/military/world/russia/zsu-57-2.htm
http://fas.org/man/dod-101/sys/land/row/zsu-57-2.htm
არტილერია
Camponotus nossibeensis

Camponotus nossibeensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
გივი ჩიქვანაია

გივი ჩიქვანაია (დ. 29 მაისი, 1939, თელავი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 2 აგვისტო, 2018, მოსკოვი, რუსეთი) — ქართველი წყალბურთელი, მწვრთნელი. 1964 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. გამოდიოდა თბილისისა და მოსკოვის „დინამოს“ გუნდებში. საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი, რუსეთის ფედერაციის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (2001).
ბიოგრაფია
XVII (1960, რომი) და XIX ოლიმპიადის (1968, მეხიკო) მეორე ადგილის პრიზიორი, ევროპის ვიცე-ჩემპიონი (1962, ლაიფციგი), საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1968, 1969), საბჭოთა კავშირის ვიცე-ჩემპიონი (1960, 1962, 1970), საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1958, 1964, 1966, 1971, 1972), საბჭოთა კავშირის ხალხთა სპარტაკიადის ვიცე-ჩემპიონი (1963), საბჭოთა კავშირის ხალხთა სპარტაკიადის ბრინჯაოს პრიზიორი (1959, 1967).
1959–1970 წლებში თამაშობდა საბჭოთა კავშირის ნაკრებში. 1975–1984 წლებში იყო მოსკოვის დინამოს მწვრთნელი, 1984–1988 წლებში მოსკოვის დინამოს — მთავარი მწვრთნელი. მისი ხელმძღვანელობით მოსკოველებმა 1985, 1986 და 1987 წლებში საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი მოიგეს, ხოლო 1986 და 1987 წლებში — საბჭოთა კავშირის თასი. 1988–1994 წლებში იყო თბილისის დინამოს მთავარი მწვრთნელი.
2001 წელს მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის სპორტის დამსახურებული ოსტატის წოდება. იყო რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მწვრთნელი.
ძირითადი შედეგები
ლიტერატურა
ენციკლოპედია „თბილისი“, გვ. 934, თბ., 2002;
ელგუჯა ბერიშვილი, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, გვ. 246, თბ.: პალიტრა L, 2013.
რესურსები ინტერნეტში
გივი ჩიქვანაია — საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი
გივი ჩიქვანაია — ქართული სპორტი
გივი ჩიქვანაია — საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო
გივი ჩიქვანაია — წყალბურთის კლუბი „დინამო“ მოსკოვი
გივი ჩიქვანაია — მემატიანე
სქოლიო
დაბადებული 29 მაისი
დაბადებული 1939
გარდაცვლილი 2 აგვისტო
გარდაცვლილი 2018
მოსკოვში გარდაცვლილები
ქართველი წყალბურთელები
საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები
ჰაუტრიბდეიკის ჯებირი

ჰაუტრიბდეიკის ჯებირი — ჯებირი ნიდერლანდებში, რომელის ჰყოფს მარკერმერისა და ეისელმერის ტბებს. ჯებირი აშენდა 1963-სა და 1975 წლებს შორის. ჯებირი ერთმანეთთან აერთებს ჰოლანდიის ორ ქალაქს, ლელისტადსა და ენკჰიოიზენს; მისი სიგრძე კი 30 კილომეტრია. დაგეგმილი იყო მარკერვალდის პოლდერის შესაქმნელად, თუმცა ეს ჩანაფიქრი არ განხორციელებულა.
ჯებირის ნაწილებს ეწოდება მარკერვარდდეიკი და ლელიდეიკი. ჯებირზე გადის გზა №302.
რესურსები ინტერნეტში
Houtribdijk | wissen.de
ჯებირები
ნიდერლანდების გზები
იოლდერე (ხოფის რაიონი)

იოლდერე (ხოფის რაიონი)
იოლდერე — სოფელი ხოფის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. სოფლის მოსახლეობა 2021 წლის მონაცემებით 441 ადამიანია.
სოფლის ძველი ისტორიული, ქართული სახელწოდებაა ზურპიჯი.
სქოლიო
ხოფის რაიონის სოფლები
Quercus tomentosinervis

Quercus tomentosinervis is an Asian species of tree in the beech family Fagaceae. It has been found only in southern China (Guizhou, Yunnan). It is placed in subgenus Cerris, section Cyclobalanopsis.
Quercus tomentosinervis is a tree up to 20 meters tall. Leaves can be as much as 15 cm long, thick and leather, green and hairless on top but covered with brown woolly hairs on the underside.
References
External links
line drawing, Flora of China Illustrations vol. 4, fig. 380, drawings 1-5 at lower right
tomentosinervis
Flora of Guizhou
Flora of Yunnan
Trees of China
Plants described in 1976
ბენაფერი

ბენაფერი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17,0 კმ². მოსახლეობა — 164 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ბენაფერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ბრიჩენი

ბრიჩენი — ქალაქი მოლდოვის ჩრდილოეთით, ბრიჩენის რაიონის ცენტრი. მდებარეობს უკრაინის საზღვრის მახლობლად დიდ დაბლობზე, კიშინიოვიდან 230 კმ-ში.
ქალაქის დღე — 14 ოქტომბერი.
ქალაქის ეთნიკური შემადგენლობა (2004)
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ქალაქ ბრიჩენის შესახებ
მოლდოვის ქალაქები