PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
2010 Georgian local elections

2010 Georgian local elections
The 2010 Georgian local elections, were held on 30 May 2010, to elect the councils of local government, sakrebulo, and the Mayor of Tbilisi, the capital of Georgia. Direct elections for Tbilisi mayor were held for the first time, with the United National Movement receiving 86.4% of the seats nationwide.
Background
In spring 2009, various opposition parties initiated anti-government protests, demanding Mikheil Saakashvili's resignation. During the rallies, Tbilisi Mayor Gigi Ugulava proposed that local elections be held in spring 2010, before the statutory deadline of fall 2010, and that the Tbilisi mayor be directly elected by voters. Ugulava's initiative was approved by the President of Georgia, who addressed the UN General Assembly on 25 September 2009 and expressed his readiness for direct elections of all mayors in 2010. Nevertheless, on 28 December 2009, the Parliament of Georgia approved legislative changes that only established direct mayoral elections in Tbilisi. It was also determined that the mayor of Tbilisi would be elected with a 30% threshold.
2010 Tbilisi mayoral election
The 2010 Tbilisi mayoral election was held on 30 May 2010. The main candidates in this election were Gigi Ugulava, incumbent mayor of Tbilisi, Irakli Alasania, Georgia's former Ambassador to the United Nations, Gia Chanturia, member of the Christian-Democratic Movement, Zviad Dzidziguri, veteran politician and the leader of the National Council, and Gogi Topadze, leader of the Industrialists.
Ugulava received 55.23% of the vote, thus passing the 30% threshold required to win in the first round of the election.
Results
denotes a self-governing city.
Reactions
The elections were, for the most part, positively assessed by observer organizations
References
2010 in Georgia (country)
Local elections in Georgia (country)
May 2010 events in Europe
2010 elections in Europe
სკურდიდის ქვემეხი

სკურდიდის ქვემეხი — ხელვაჩაურის რაიონის სოფელ სკურდიდში, ქვემეხი, რომელიც მოთავსებულია რკინა ბეტონისაგან დამზადებულ ნაგებობაში. აღნიშნული ნაგებობა შედგება მცირე ზომის ოთახებისაგან. ქვემეხი მაჭახელას ხეობაში დაიდგა 1940 წელს და უზრუნველყოფდა სასაზღვრო გზების დაცვას.
რესურსები ინტერნეტში
ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
გუსალთის კოშკი

გუსალთის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ნასოფლარ გუსალთის ცენტრალურ ნაწილში. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. კოშკი გეგმით ოთხკუთხაა (5.25x5 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. შემორჩენილია მხოლოდ ორი სართული (სიმაღლე 9.4 მ). სართულშუა გადახურვები, რომლებიც ხის კოჭებზე ყოფილა მოწყობილი, ჩამონგრეულა. თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთიდანაა, 2,75 მეტრ სიმაღლეზე. თაღი ნახევარწრიულია. კარის წირთხლებში მოწყობილია საურდულე ხვრელები. პირველი სართულის აღმოსავლეთ კედელში ორი სათოფურია, ჩრდილოეთსა და დასავლეთში თითო. მეორე სართულის ჩრდილოეთ კედელში ორი სათოფურია.
ლიტერატურა
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის კოშკები
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები (1951)

აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები (1951)
აფხაზეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს 1951 წლის არჩევნები — აფხაზეთის ასსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები, რომელიც გაიმართა 1951 წლის 18 თებერვალს. კენჭისყრის შედეგად ავტონომიური რესპუბლიკის მოსახლეობამ უმაღლესი წარმომადგენლობითი ორგანოს შემადგენლობა დააკომპლექტა. აფხაზეთის ასსრ-ის მესამე მოწვევის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესია შედგა 1951 წლის 27 აპრილს ქალაქ სოხუმში.
ისტორია
1950 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის დადგენილებით, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები დაინიშნა 1951 წლის 18 თებერვალს.
11 დეკემბერს „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 36 და 37 მუხლების საფუძველზე — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა დაადგინა: დამტკიცებულ იქნეს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების ცენტრალური საარჩევნო კომისია საზოგადოებრივი ორგანიზაციებისა და მშრომელთა საზოგადოებების შემდეგი შემადგენლობით:
ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე — ;
ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავჯდომარის მოადგილე — ;
ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მდივანი — ;
ცენტრალური საარჩევნო კომისიის წევრები: .
აფხაზეთის ასსრ-ის კონსტიტუციის 22 მუხლის და „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 25-ე და 26-ე მუხლების საფუძველზე, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა 9 დეკემბერს დაადგინა შექმნილიყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების 104 საარჩევნო ოლქი:
არჩევნები 18 თებერვალს დილის 6 საათიდან საღამოს 12 საათამდე გრძელდებოდა. ამომრჩეველთა საერთო რიცხვი ყველა საარჩევნო ოლქში შეადგენდა 214.651 კაცს, რომელთაგან აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლეს საბჭოს არჩევნებში გმოცხადდა რეგისტრირებულ ამომრჩეველთა 100%. კომუნისტებისა და უპარტიოების ბლოკის კანდიდატებს ყველა საარჩევნო ოლქში ხმა მისცა 214.622 კაცმა, რაც შეადგენდაკენჭისყრის მონაწილეთა რიცხვის 99,99%. დეპუტატობის კანდიდატთა წინააღმდეგ ხმა მისცა 29 კაცმა ანუ კენჭისყრის მონაწილე ამომრჩეველთა საერთო რიცხვის 0,01%-მა.
3 ააპრილს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა აფხაზეთის კონსტიტუციის 36-ე მუხლის საფუძველზე, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესია მოიწვია 1951 წლის 27 აპრილს ქალაქ სოხუმში.
ლიტერატურა
გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №2 (3715), 3 იანვარი, 1951 — გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №35 (3748), 18 თებერვალი, 1951
სქოლიო
აფხაზეთის ასსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭო
იოლანდა დე ენო

იოლანდა დე ენო (დ. 1175 — გ. 1219, კონსტანტინოპოლი) — ლათინთა იმპერიის იმპერატორი (1217—1219 წწ.). იმპერატორ პიერ II დე კურტენეს მეუღლე.
ბიოგრაფია
იოლანდა იყო ენოს გრაფ ბოდუენ V-ისა და გრაფინია მარგარიტა ფლანდრიელის შვილი. მისი ორი ძმა ბოდუენ I და ანრი I იყვნენ ლათინთა იმპერიის იმპერატორები. 1193 წელს გაათხოვეს პიერ II დე კურტენეზე, რომელიც იყო ნევერის, ოსერისა და ტონერის გრაფი. 1212 წელს იოლანდას მემკვიდრეობით ერგო ნამიურის სამარკგრაფო, მაგრამ იგი თავის უფროს შვილს ფილიპს გადასცა.
1216 წელს ანრი I-ის გარდაცვალების შემდეგ კონსტანტინოპოლის ტახტი სწორედ იოლანდას ქმარს შესთავაზეს. 1217 წლის 9 აპრილს რომში კორონაციის შემდეგ იოლანდა კონსტანტინოპოლში ზღვით დაბრუნდა, ხოლო პიერმა გზა ხმელეთით განაგრძო. კონსტანტინოპოლში ჩასულმა იოლანდამ 1217 წელს შეიტყო, რომ მისი მეუღლე ტყვედ ჩაიგდო ეპირის დესპოტმა. იოლანდა იმპერიას სათავეში ჩაუდგა, ხოლო მალევე დაიბადა მომავალი იმპერატორი ბოდუენ II.
იმპერიის მდგომარეობის გამტკიცების მიზნით 1217 წელს საკუთარი შვილი აგნესი დანიშნა აქაიის მთავარ ჟოფრუა II-ზე, ხოლო მეორე შვილი ცოლად გააყოლა ნიკეის იმპერატორ თეოდორე I ლასკარისს.
1219 წლის დასაწყისიდან, როდესაც კონსტანტინოპოლში ცნობილი გახდა იმპერატორ პიერ II დე კურტენეს გარდაცვალების შესახებ, იოლანდა თავისი შვილის სახელით მართავდა ქვეყანას გარდაცვალებამდე .
შვილები
მარგარიტა დე კურტენე (1194—1270), მეუღლეები: 1) რაულ I დე ლუზინიანი, (გ. 1219), 2) ანრი I ვიანდენი, ვიანდენის გრაფი.
ფილიპ II დე კურტენე (1195—1226), ნამიურის მარკგრაფი.
სიბილა (1197—1210), მონაზონი.
ელიზაბეთი (1199 — 1269 წლის შემდეგ), მეუღლეები 1) გოშე, მიიონ III-ს შვილი, 2) (1220) ედ ბურგუნდიელი, დე მონტაჟიუს სენიორი.
იოლანდა დე კურტენე (1200—1233), მეუღლე ანდრაშ II, უნგრეთის მეფე.
რობერ დე კურტენე (1201—1228), ლათინთა იმპერატორი.
აგნეს დე კურტენე (1202 — 1247 წლის შემდეგ), მეუღლე ჟოფრუა II დე ვილარდუენი.
მარია დე კურტენე (1204—1228), მეუღლე თეოდორე I ლასკარისი, ნიკეის იმპერატორი.
ანრი II დე კურტენე (1206—1229), ნამიურის მარკიზი.
ელეონორა (1208—1230), მეუღლე ფილიპ I დე მონფორი.
კონსტანცია (1210—?), მონაზონი.
ბოდუენ II დე კურტენე (1217—1273), ლათინთა იმპერატორი.
ლიტერატურა
Zdzisław Pentek. Cesarstwo Łacińskie. Kolonialne państwo krzyżowców czy Neobizancjum?, Poznań 2004, s. 146—152.
რესურსები ინტერნეტში
Yolande de Hainaut
დაბადებული 1175
გარდაცვლილი 1219
ლათინთა იმპერატორები
ძველი სენაკის მაცხოვრის შობის ეკლესია

ძველი სენაკის მაცხოვრის შობის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დგას სამეგრელოში, სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძველ სენაკში. ძველი სენაკის მაცხოვრის ეკლესია აიგო XIX საუკუნეში. ტაძარი ნაკურთხია, როგორც მაცხოვრის შობის ტაძარი.
ისტორია
ტაძარი თავიდან დიდი ზომის ბაზილიკა იყო, შემდეგ გუმბათოვან ნაგებობად გადააკეთეს. ეკლესიას ყოველი მხრიდან ოთხ-ოთხი თაღოვანი სარკმელი აქვს. ფასადებზე გვხვდება სიბრტყის შეწევით მიღებული გოლგოთის ჯვრები. გუმბათი რვაწახნაგაა და რვა სარკმელი აქვს, რომლებიც თაღებშია მოქცეული. ტაძარს სამი შესასვლელი აქვს - დასავლეთით, სამხრეთითა და ჩრდილოეთით, სამივე შესასვლელი სწორკუთხაა. ეკლესია ნაგებია აგურით.
სქოლიო
სენაკის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბებრისციხე (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბებრისციხე (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტოპონიმი — ბებრისციხე შეიძლება ჰქონდეს ერთ-ერთი ქვემოთ მოცემული მნიშვნელობა:
ბებრისციხე — ციხე მცხეთასთან
ბებრისციხე — ციხე ანანურთან
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის მეგობართა საზოგადოება

ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის მეგობართა საზოგადოება — ორგანიზაცია, დამოუკიდებელი არაკომერციული გაერთიანება საქართველოში, რომელიც მხარს უჭერს და ფინანსურ, ტექნიკურ და საორგანიზაციო სახის დახმარებას უწევს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრს მიმდინარე პროექტების, პროგრამებისა და ღონისძიებების გატარება-განხორციელებაში. დაარსდა 2011 წლის 11 იანვარს. საზოგადოებაში გაწევრიანებული არიან ქართველი მეცნიერები, ბიზნესმენები, პოლიტიკოსები, კულტურისა და სხვა სფეროს მოღვაწეები.
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის მეგობართა საზოგადოების მიზანია ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრში არსებული ხელნაწერი, დოკუმენტური და საარქივო მემკვიდრეობის დაცვა და პოპულარიზება, მათი კვლევის ხელშეწყობა; ცენტრში მიმდინარე პროცესებისა და პროექტების პოპულარიზაცია; მომავალი თაობებისათვის ქვეყნის კულტურული მეკვიდრეობის შენარჩუნებაში მონაწილეობის მიღება; ცენტრისათვის ფინანსური, ტექნიკური და საორგანიზაციო ხასიათის დახმარებისა და მომსახურების გაწევა; ერთობლივი ღონისძიებების ორგანიზება და სხვ.
მეგობართა საზოგადოება თანამშრომლობს საქართველოსა და მის საზღვრებს გარეთ არსებულ სხვადასხვა საქველმოქმედო ფონდებთან, მუზეუმებთან, სასწავლებლებთან, სამინისტროებთან, თბილისისა და ბათუმის მერიებთან და სხვა ორგანიზაციებთან.
რესურსები ინტერნეტში
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის მეგობართა საზოგადოება , ზოგადი ინფორმაცია ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის ოფიციალურ საიტზე.
სქოლიო
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი
ალან უ. პოლაკი

ალან უ. პოლაკი — ამერიკელი მუსიკათმცოდნე. იგი ყველაზე მეტად ცნობილია ჯგუფ The Beatles-ის ყოველი სიმღერის ანალიზით. 1989 წელს დაწყებული ეს პროექტი მან 2000 წელს დაასრულა, მიმოიხილა რა 187 ორიგინალური სიმღერა და ქავერ-ვერსია. ყველა ანალიზი მოხვდა სერიაში Notes on..., რომელსაც ასე ეწოდა, ვინაიდან ყოველი განხილვის სათაური იწყება Notes on-ით. განხილვები, როგორც წესი, გამოიცემოდა ოთხშაბათობით, usenet-ჯგუფში
rec.music.beatles
პოლაკი არის ბრუკლინის კოლეჯის ბაკალავრი და პენსილვანიის უნივერსიტეტის მაგისტრანტი და დოქტორი მუსიკის თეორიასა და კომპოზიციაში. იგი იყო მუსიკის თეორიისა და 1975-1977 წლებში კომპოზიციის ინსტრუქტორი იელის უნივერსიტეტში. 1979 წლიდან იგი პროგრამული ინჟინერიის სფეროში მუშაობს.
რესურსები ინტერნეტში
სერია Notes On
სქოლიო
დაბადებული 1948
ამერიკელი ებრაელები
ამერიკელი მუსიკათმცოდნეები
Mycetinis scorodonius

Mycetinis scorodonius (syn. Marasmius scorodonius) is one of the garlic-scented mushrooms formerly in the genus Marasmius, having a beige cap of up to 3 cm and a tough slender stipe.
Description
The species can be described as follows:
The cap is red brown (or sometimes beige to ochre) and is hygrophanous, drying to a paler colour. It is sometimes slightly wrinkled and grows to 1–3 cm in diameter.
The gills are white and fairly crowded, and the attachment to the stem varies from adnate to almost free. The spore powder is white.
The stem can grow to 6 cm tall but is only up to 2 mm in diameter. It is bald and pale at the apex, reddish brown lower down, and dark brown or blackish at the base.
The smell and taste are strongly of garlic.
The spores are roughly ellipsoid and measure 7–11 µm x 3–5 µm.
The cheilocystidia (on the gill edge) are of the "broom cell" type, that is, they are club-shaped with a number of finger-like protuberances.
Naming and related species
The species epithet is a Latin adjectival form of the Greek word for garlic, scorodon (σκόροδον).
This species was originally documented as Agaricus scorodonius by Fries in 1815 and in 1836 the same author established its long-standing designation Marasmius scorodonius. However following a 2005 paper it was decided to separate a group of garlic-smelling species, including this one, off into genus Mycetinis (see that page for more details).
An infra-species-level taxon, Marasmius scorodonius forma diminutivus was described in 2017 by Petersen et al. This form is smaller, growing only to a cap diameter of 1 cm, and it has only been found in urban environments in Washington state.
Mycetinis virgultorum is (according to Species Fungorum) a closely related species, or (according to Antonín and Noordeloos) a variety within the same species. In the latter classification, the two forms are called M. scorodonius var. scorodonius and M. scorodonius var. virgultorum. The virgultorum form has smaller fruiting bodies, a scaly dull stem, and smaller spores.
Ecology, distribution and edibility
This mushroom is found from summer to late autumn especially on conifer needles, but also on sticks and other debris, on bark of conifers and deciduous trees, and on grasses and other plants. While usually a saprophyte, it has also been reported as a parasite of grass.
It is fairly common in northern and central Europe, present in the remainder of Europe, and reported from eastern North America, North Africa and Asia, including Israel.
The taste of M. scorodonius is often described as nasty or unpleasant. Although edible, it is too small to be substantial. It can be used to add a garlic flavour to dishes.
References
scorodonius
Fungi of Europe
Edible fungi
ლეილა ფეჰლევი

ლეილა ფეჰლევი, სპარს.لیلا پهلوی
(27 მარტი 1970, თეირანი, ირანი - 10 ივნისი 2001, ლონდონი, ბრიტანეთი) - ირანის სამეფო ოჯახის წევრი, ფეჰლევიანთა დინასტიის უკანასკნელი შაჰის მუჰამედ რეზას და მისი მესამე მეუღლის ფარაჰის უმცროსი ქალიშვილი.
ბიოგრაფია
ლეილა თეირანში მდებარე სამხედრო ჰოსპიტალში დაიბადა, რომელსაც ამ მოვლენის აღსანიშნავად მისი სახელი მიანიჭეს. პირველი რვა წელიწადის განმავლობაში ბავშვი შაჰის კუთვნილ თეირანის ნიავარანის სასახლეში არსებულ მყუდრო გარემოში იზრდებოდა. სასახლეში ლეილას გააჩნდა თავისი პირადი კუთხე, მოახლეები და მეგობრები. მას უყვარდა შაჰის პირადი ზოოპარკი, სადაც სხვა ცხოველებთან ერთად ლომი, სპილო, შველი, მაიმუნი და ანტილოპა ბინადრობდნენ. ლეილა ცურვით და ველოსიპედით იყო გატაცებული.
1978 წელს ირანში ფართო ანტიმონარქიული მოძრაობა დაიწყო, რომელიც თანდათან სრულ ქაოსში გადაიზარდა. მას შემდეგ, რაც შაჰმა ვერ შესძლო მკაცრის ხელის მეშვეობით ან დათმობების გზით მიეღწია ვითარების სტაბილიზაციისათვის, ის იძულებული გახდა 1979 წლის 16 იანვარს ემიგრაციაში გახიზნულიყო. სამი დღით ადრე მან ბავშვები ტეხასში გაგზავნა, სადაც ტახტის მემკვიდრე, ლეილას უფროსი ძმა რეზა სამხედრო ავიაბაზაზე პილოტის კურსებს გადიოდა.
შაჰი ონკოლოგიური ავადმყოფი იყო, რომელსაც რეგულარული სამედიცინო მკურნალობა ესაჭიროებოდა. ამის გარდა, უსაფრთხოების მიზეზით ოჯახის წევრების ერთად ყოფნა შეუძლებელი აღმოჩნდა. უცხო გარემოში ყოფნამ და მშობლებისგან იძულებით დაშორებამ ბავშვზე სტრესული ეფექტი გამოიწვია, რამაც მთელს მის ცხოვრებას დაასვა დაღი. კაიროში საყვარელი მამის გარდაცვალება 10 წლის ლეილამ მეტად მძიმედ განიცადა.
საცხოვრებელი ადგილის ხშირი გამოცვლის გამო ლეილამ განათლება რამდენიმე ადგილას მიიღო - იგი კაიროს ამერიკულ კოლეჯში სწავლობდა, შემდეგ კი, აშშ-ში ემიგრაციის შემდეგ, ნიუ-იორკში და მასაჩუსეტსში დაამთავრა სკოლა. 1992 წელს მან ბრაუნის უნივერსიტეტი დაამთავრა ანთროპოლოგიის განხრით. იგი ძირითადად აშშ-ში და ევროპაში ცხოვრობდა და გატაცებული იყო ჯალალედინ რუმის პოეზიის თარგმნით ინგლისურ და ფრანგულ ენებზე.
შაჰის ასულს საკუთარი ოჯახი არ ჰყოლია. ის არც რეგულარულ სამუშაოს ეწეოდა, თუმცა ერთხანს სამოდელო სახლს "ვალენტინოს" წარმოადგენდა. ხანგამოშვებით ლეილა აქტიურობდა ირანული კულტურის და ხელოვნების პოპულარიზაციის საქმეში, ზოგჯერ კი მას ელიტის წარმომადგენელთა წვეულებებზე ხედავდნენ. მისი აღიარებით, სამეფო პრივილეგიების არქონას იგი არ განიცდიდა.
2001 წლის 10 ივნისს ლეილა ფაჰლავი გარდაცვლილი იპოვეს ლონდონის სასტუმროში. სამედიცინო გამოკვლევის შედეგად მის ორგანიზმში კოკაინის მცირე დოზა, ჭარბი რაოდენობით ტკივილგამაყუჩებლები და უძილობის სამკურნალო მედიკამენტები აღმოაჩინეს, რომელიც ოცჯერ აღემატებოდა რეკომენდებულ დოზას. გარდაცვალებამდე რამდენიმე დღით ადრე ლეილა სასტუმროს ოთახში იატაკზე უგონო მდგომარეობაში ნახეს - კისრის გარშემო მას ტელეფონის კაბელი ჰქონდა შემოხვეული.
ახალგაზრდა ქალის სიკვდილმა დაამწუხრა ემიგრაციაში მყოფ არაერთი ირანელი. საგანგებო განცხადებაში დედამ აღნიშნა, რომ ლეილა ხანგრძლივი დროის მანძილზე სამშობლოს განშორებით გამოწვეული დეპრესიით იყო დაავადებული.
იგი პარიზში ბებიის საფლავის გვერდით დაკრძალეს.
ათი წლის შემდეგ შაჰის ოჯახის კიდევ ერთი წევრი, ლეილას ძმა ალი-რეზა ფეჰლევი მოულოდნელად გარდაიცვალა, რისი სავარაუდო მიზეზი თვითმკვლელობა იყო.
სქოლიო
დაბადებული 1970 ფეჰლევიანები
როდ ევანზი

როდ ევანზი — ბრიტანელი მომღერალი და ჯგუფ Deep Purple-ის ერთ-ერთი დამაარსებელი. დაიბადა 1947 წლის 19 იანვარს ქალაქ სლაუში (ბერკშირის საგრაფო). 1969 წელს, სამი წარმატებული ალბომის გამოშვების შემდეგ, ევანზი Deep Purple-დან გაუშვეს, მის ნაცვლად კი ჯგუფში ვოკალისტად იენ გილანი მიიღეს. როდ ევანზის წასვლის შემდეგ ჯგუფის მუსიკა უფრო მძიმე როკის სტილში განვითარდა. ევანზის მოღვაწეობისას კი მას უფრო პროგრესული და პოპ მიმართულება ჰქონდა.
Deep Purple-ამდე როდ ევანზი იენ პეისისთან ერთად ჯგუფ The Maze-ში მღეროდა. 1966 წლისთვის ჯგუფის პერსონალი შემდეგი იყო:
როდ ევანზი - ვოკალი
როჯერ ლუისი - გიტარა
კრის ბენჰამი - კლავიშები
ერიკ კინი - ბას-გიტარა
იენ პეისი - დასარტყმელი საკრავები
ევანზის ხმა ჟღერს Deep Purple-ის პირველ სამ ალბომზე და სინგლებზე „Hush“ და „Kentucky Woman“. 1969 წელს ჯგუფში იგი იენ გილანმა შეცვალა.
Deep Purple-იდან წასვლის შემდეგ როდ ევანზმა, ჯონი ვინტერის ყოფილ დრამერ ბობი ქოლდველთან, გიტარისტ რაინოსა (ლარი რეინჰარდტი) და ბასისტ ლი დორმანთან ერთად ჯგუფი Captain Beyond ჩამოაყალიბა. ეს ჯგუფი საკმაოდ პოპულარული იყო, თუმცა მუსიკალური წარმატებები მათი ალბომების გაყიდვაზე არასოდეს ასახულა. კომერციული წარუმატებლობა ჯგუფის არსებობის შეწყვეტის მიზეზი გახდა.
Captain Beyond-ის დაშლის შემდეგ როდ ევანზმა მუსიკის სფერო დატოვა და 1980 წლამდე დასავლეთ ამერიკის ერთ-ერთ საავადმყოფოში მუშაობდა. 1980 წელს ევანზმა საზოგადოებისთვის უცნობ რამდენიმე მუსიკოსთან ერთად, Deep Purple-ის სახელით ტურნე წამოიწყო. წარმოდგენებმა მსმენელთა უკმაყოფილება გამოიწვია. ევანზს Deep Purple-ის ნამდვილმა მენეჯმენტმა უჩივლა, მიყენებული ზარალი $672 000-ად შეფასდა. სასამართლოს შედეგად როდ ევანზი აღარ იღებს Deep Purple-ის პორველი სამი ალბომის გაყიდვებიდან შემოსავალს.
მომხდარი ინციდენტის შემდეგ როდ ევანზმა საბოლოოდ მიატოვა მუსიკალური კარიერა და მას შემდეგ საზოგადოების ყურადღების ცენტრში აღარ მოხვედრილა.
რესურსები ინტერნეტში
The Highway Star
სხვა ინფორმაცია
სქოლიო
Deep Purple-ის წევრები
როკ-მომღერლები
დაბადებული 1947
მარიამ დედოფალი (საქართველო)

მარიამ დედოფალი (საქართველო)
მარიამ დედოფალი — ერთიანი საქართველოს დედოფალი, საქართველოს მეფის გიორგი I-ის მეუღლე, ვასპურაკანის მეფის სენექერიმ ჰოვანეს არწრუნის ასული, ბაგრატ IV-ის დედა, XI საუკუნის მოღვაწე.
მარიამი მცირეწლოვანი ბაგრატის მეფობის დროს აქტიურად მონაწილეობდა ქვეყნის მართვაში. შეეცადა ბოლო მოეღო დაუცხრომელი შინაფეოდალური ბრძოლებისათვის, რითაც სარგებლობდა ბიზანტია და ცდილობდა მიწები წაეგლიჯა საქართველოსათვის. 1030 წელს კონსტანტინოპოლში საზავო მოლაპარაკებას აწარმოებდა იმპერატორ რომანოზ III არგირუსთან. იმპერატორმა მას აღუთქვა საქართველოში მშვიდობის დამყარება, ბაგრატ IV-ს უბოძა კურაპალატის წოდება და თავისი ძმის, ბასილის, ქალი ელენე მიათხოვა.
მარიამი 1031-1032 წლებში შეეცადა შემოერიგებინა ბაგრატ IV-ის ნახევარძმა დემეტრე, რომლის გამეფება მეფის მოწინააღმდეგე დიდ აზნაურებს სურდათ. 1045 წელს უმეფოდ დარჩენილი ქალაქი ანისი ქალაქის ბერებმა ბაგრატ IV-სა და მარიამს გადასცეს. მარიამმა ანისში ერისთავი აბუსერი დააყენა გამგებლად. 1052 წელს ბიზანტიაში გაჰყვა თავის შვილს, ბაგრატ IV-ს, რომელიც ლიპარიტ IV-მ შეავიწროვა. მარიამი კომსტანტინოპოლში ყოფნისას დიდ დახმარებას უწევდა ათონის ივერთა მონასტერს. იგი განსაკუთრებული ღვაწლისათვის მონასტრის აღაპებში გათანაბრებულია ათონის ივერთა მონასტრის მაშენებლებთან.
ბიზანტიაში ყოფნისას მარიამი დაემოწაფა გიორგი მთაწმიდელს, რომელმაც იგი მონაზვნად აღკვეცა. მარიამის დახმარებით, გიორგი მთაწმიდელმა იმპერატორისაგან მიიღო შავ მთასა და იერუსალიმში წასვლის ნებართვა. მარიამმა მას გაატანა მდიდრული შესაწირავი, რომელიც იერუსალიმის მონასტრის წინამძღვარმა პროხორემ ჯვრის მონასტრის აგებას მოახმარა. 1057 წელს მარიამი საქართველოში დაბრუნდა. იგი ფიქრობდა ქვეყნის კულტურის აღორძინებაზე, გიორგი მთაწმინდელს იწვევდა საქართველოში საეკლესიო საქმეების მოსაწესრიგებლად. მარიამი ცოცხალი იყო ბაგრატ IV-ის გარდაცვალების (1072) შემდეგაც. 1103 წლის რუის-ურბნისის საეკლესიო კრების ძეგლისწერაში იგი მიცვალებულად იხსენიება.
ლიტერატურა
ჯავახიშვილი ივ. ქართველი ერის ისტორია, წგნ. 2, თბ., 1965.
საქართველოს დედოფლები
საქართველოს რეგენტები
ქალი რეგენტები
NGC 7033

NGC 7033 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1863 წლის 17 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
ნასაკარა-დე-პაკახესის მუნიციპალიტეტი

ნასაკარა-დე-პაკახესის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის პაკახესის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 491 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 23 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
მორატა-დე-ხილოკა

მორატა-დე-ხილოკა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კომუნიდად-დე-კალატაიუდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 23,086249 კმ². მოსახლეობა — 276 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - მორატა-დე-ხილოკა
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
Vashlovani National Park

Vashlovani National Park is a national park located in the eastern part of Georgia, and was established in 1935 to preserve its unique shallow forests. In April 2003 the reserve's area was expanded to and Vashlovani National Park was made.
The area is characterized by its dry climate sitting only above sea level.
Vashlovani State Reserve is notable for its unique, badland-like areas of desert and semi-desert steppe vegetation and arid and deciduous forests. It is also home to the great canyon cliffs, known in the area as the "Sharp Walls", and the magnificent Alazani flood plains and forests.
Flora and fauna
Special features include the occurrence of wild pistachio trees, peonies and various types of orchids in addition to some endemic plant species. The fauna includes 25 species of reptiles, including species such as Macrovipera lebetina and Eryx jaculus. Among more than 100 native bird species are the imperial eagle, black vulture, pheasant and the rare black stork. The 46 mammal species include golden jackals, red foxes, wolves, Eurasian lynxes, brown bears, jungle cats and porcupines.
In 2003, for the first time the track of a Caucasian leopard was discovered; the following year, a leopard in the national park area was recorded for the first time with a camera trap.
See also
Vashlovani Strict Nature Reserve
References
National parks of Georgia (country)
Protected areas established in 1935
Geography of Kakheti
Tourist attractions in Kakheti
მანუელ-ემიდიუ

მანუელ-ემიდიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 227 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბერტოლინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 213 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.22 კმ²-ზე. ფართობი 1 618 982 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები