PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Catu

Catu is a city in Bahia, Brazil. Its population is 54,970 . It is located at .
Catu is a prosperous city, with a prominent petroleum and commercial sector, both of which are equally well developed. It is known for its irregular topography and is located on the BR-110 between Salvador and Alagoinhas, approximately 78 km from the former and 32 km from the latter. It is part of Salvador's Metropolitan Region.
Origins
When the Portuguese arrived in Bahia, the Patachó and Tupiniquim indigenous peoples inhabited the territory where the city is now situated. These early inhabitants moved inland to the sertão, in order to escape Portuguese persecution.
Up to 1782 historical facts are few and imprecise. The area where the city of Catu was built on is known to have integrated the captaincy of the count da Ponte, whereto many colonists migrated. It was left to the Catholic Church to take the first steps towards the foundation of the parish of Santa do Catu, enclosing the vast territory.
In 1787, the then 12th Archbishop of Bahia, Dom Antônio Correia, founded the parish. Nearly half a century later, on July 23, 1830, priest João Nepomuceno Moreira de Pinho, the vicars of Santana do Catu and of Alagoinhas met to remove the limits of their parishes and came to an agreement. The new divisions were recognized on June 26, 1863, by the president of the Province, Dr. José Bonifácio Basconcelos de Azambuja.
Santana do Catu became a city on July 26, 1868.
Administration
With the inception of provincial law number 1058 on July 26, 1868, the municipality of Santana do Catu was created, containing territory from the previously called Vila de São Francisco.
In the administrative division of 1911 Brazil, the municipality was composed of the districts Santana do Catu (main district), Pojuca and São Miguel, losing Pojuca with law number 979 of July 29, 1913, which promoted the district to a municipality. Santana de Catu had its name simplified by the state Decree number 7455 of July 23, 1931, which was validated by the Decree number 7479, of July 8 of the same year. It was promoted to a city on March 30, 1938.
Since state Decree number 11089 of November 30, 1938, Catu has been composed of three districts: Catu (main district), Bela Flor (formerly São Miguel) and Sítio Novo, and since May 29, 1966 it has been the headquarters of Comarca.
References
Municipalities in Bahia
Cana Verde

Cana Verde is a municipality in the state of Minas Gerais in the Southeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
Goianápolis

Goianápolis is a municipality in central Goiás state, Brazil. It had a population of 11,224 (IBGE 2020 estimate) in a total area of 162.38 km2 (2007). The town is famous for its tomato production and as the birthplace of Leandro and Leonardo, one of the most famous country and western duos in recent Brazilian music.
Location
Goianápolis, the so-called "state tomato capital", is located 33 km. northwest of the state capital of Goiânia and 11 km. south of the important Goiânia-Brasília highway. It belongs to the Goiânia Microregion. Connections with Goiânia are made by BR-457 / GO-415.
It forms boundaries with Anápolis, Terezópolis de Goiás, and Leopoldo de Bulhões.
The climate is tropical humid. The hydrographic basin is formed by the streams of João Leite, Sozinha, Pindobal, Macaco, Arábia and da Gama. The water supply comes from the Ribeirão Sozinha.
The municipality contains part of the Altamiro de Moura Pacheco State Park, created in 1992.
Political Data
Eligible voters: 8,717 (2007)
Mayor: Waldecino Ferreira Neto
Vice-mayor: Gary Rocha de Paula
Councilmembers: 09
Demographic Data
Population density: 68.72 inhabitants/km2 (2007)
Population growth rate 2000/2007: 0.64.%
Population in 1980: 7,569 hab
Population in 1991: 10,716
Urban population in 2007: 10,109
Rural population in 2007: 1,050
The economy
The main economic activity of the city was, until recently, the production of tomatoes (100 hectares in 2006), which were sold all over the country and even exported to Argentina and Paraguay. This activity has dropped off significantly in recent years.
There is also production of rice, corn (400 hectares), beans, bananas, manioc, cabbage, carrots, and sugar beets. There were 15,000 head of cows in 2006.
Data are from IBGE
Economic Data
Industrial units: 19 (06/2007)
Retail units: 61 (08/2007)
Banking institutions: BRADESCO S.A. (08/2007)
Education and Health
Literacy rate: 84.3%
Infant mortality rate: 33.94 in 1,000 live births
Schools: 08 (2006)
Classrooms: 54
Teachers: 127
Students: 3,094
Hospitals: 01 (2007)
Hospital beds: 35
History
The history of Goianápolis began when Pedro Ludovico Teixeira decided to transfer the capital of the state from Goiás to Goiânia in 1933. With the change, there was an increase in population from Anápolis to the region of Campininha where the new capital was being built. Families arrived in the region looking for land to plant and to raise pigs. Soon a new municipality was formed: Goianápolis—a combination of Goiânia and Anápolis.
Goianápolis is also famous in Brazil as the birthplace of Leandro and Leonardo, one of the most famous country duos in Brazilian music. See official site at Leandro e Leonardo
Human Development Index: 0.689
State ranking: 217 (out of 242 municipalities in 2000)
National ranking: 3,174 (out of 5,507 municipalities in 2007)
For the complete list see Frigoletto.com
See also
List of municipalities in Goiás
References
Municipalities in Goiás
სტრაპონი

სტრაპონი (პირდაპირ თარგმანში: „ქამარზე“) — ქამრისმაგვარ ტრუსებზე დამაგრებული ფალოიმიტატორი, რომელიც გამოიყენება სექსუალურ აქტივობაში როგორც ქალების მიერ, რომლებსაც სურთ სექსში აქტიური როლის თამაში, ასევე კაცების მიერ — ერექციის პრობლემებისას. არსებობს სხვადასხვა ზომის და სახეობის სტრაპონი. ძირითადი ზომები არის 16-20 სმ სიგრძეში და 3-4 სმ სიგანეში. სტრაპონი გამოიყენება ნებისმიერი სექსუალური ორიენტაციის ადამიანების მიერ.
სტრაპონი გამოიყენება ისეთ სექსუალურ აქტივობებში, როგორებიცაა მაგალითად ანალური და ორალური სექსი. სტრაპონის შეღწევადობის გამარტივებისთვის, ხშირად ლუბრიკანტები გამოიყენება.
იხილეთ აგრეთვე
ანალური სექსი
პეგინგი
სექსის სათამაშოები
ედილი

ედილი — თანამდებობა რომში. ედილები იყვნენ საზოგადოებრივ შენობების მოვლაპატრონობაზე პასუხისმგებელნი. ასევე მათ ევალებოდათ რელიგიური დღესასწაულების და თამაშობების ჩატარება.
ედილების ინსტიტუტი ძვ. წ. 494 წელს დაარსდა, თავდაპირველად ეს პლებეური მაგისტრატურა იყო, ედილები ტრიბუნების თანაშემწეები იყვნენ. მოგვიანებით პატრიციებიც გახდნენ ედილები (aediles curules). ედილუსი 36 წელზე უფროსი უნდა ყოფილიყო.
პატრიციუს ედილებს საკუთარი ხარჯებით უნდა მოეწყოთ თამაშობები. ამ თანამდებობას ბევრი დამწყები პოლიკიტოსი იყენებდა პოპულარობისთვის. პლებეი ედილები აწყობდნენ პლებეურ თამაშობებს. ციცერონი აღნიშნავს რომ ედილების მოვალეობებში ზემოთხსენებულის გარდა შედიოდა ქალაქში სისუფთავის დაცვა, აკვედუკების და საკანალიზაციო სისტემების მომსახურება, ქალაქში მოძრაობის რეგულაცია და ავარიული შენობების შეკეთება/დანგრევა, ხანძარსაწინააღმდეგო ზომების მიღება, აბანოებისა და ტავერნების შენახვა, აფერისტების და თაღლითების დასჯა, და საერთოდ, მოსახლეობის მორალზე ზრუნვა. ისინი ასევე თვაყურს ადევნებდნენ პროდუქტის ხარისხს.
იულიუს კეისარმა ორი პატრიციუსი ედილი დაამატა, რომლებიც ხორბლის იმპორტს ზედამხედველობდნენ. ავგუსტუსის დროს ედილთა ფუნქციები გადანაწილდა პრეტორებდა და პრეფექტებს შორის, ხოლო III საუკუნეში ედილთა ინსტიტუტი გაქრა.
რომის სახელმწიფო ინსტიტუტები
Kuroshiodaphne fuscobalteata

Kuroshiodaphne fuscobalteata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
The Iron Theatre

The Iron Theatre is a novel by Otar Chiladze, published in 1981. It revives the end of 19th and beginning of 20th century in Georgia, and explores a conflict of life and art at the edge of new millennium. The plot of the novel is a mix of historical facts, real situations and the author's fantasy. The author frequently breaks the chronological order, to empower the reader to imagine the different situations and events from the different points of view and therefore creates a complete picture of the world that he wants to represent. The novel gained Shota Rustaveli State Prize back in 1983.
"The Iron Theatre is an elegant novel about Georgia’s struggle for liberation, a “cocktail” of epic, lyrical prose, and internal monologue, written by a truly great writer. With the publication of this book Georgia returns to the map of world literature.” - Weekendavisen Newspaper, Denmark
References
1981 novels
20th-century Georgian novels
Historical novels
Novels by Otar Chiladze
Georgian magic realism novels
Wiki

Wiki
ვიკი — თანამედროვე საინფორმაციო ტექნოლოგია, ჰიპერტექსტური გარემო (როგორც წესი, საიტი), რომელშიც მრავალ ადამიანს ერთდროულად შეუძლია ტექსტური ინფორმაციის შექმნა, რედაქტირება და სტრუქტურირება. ძირითადად ამ პრინციპებზეა აგებული ვიკიპედია და ფონდ ვიკიმედიის სხვა პროექტები.
ვიკის ძირითადი თვისებები
ბევრი ავტორი. ნებისმიერ დროს ვიკიზე მუშაობა შეუძლია ბევრ მომხმარებელს.
ტექსტის მრავალჯერადი რედაქტირება უშუალოდ ვიკი-გარემოს საშუალებით, სხვა დამხმარე რედაქტორების გამოყენების გარეშე.
ცვლილებების მყისიერი ასახვა რედაქტირების შეტანისთანავე.
ინფორმაციის დანაწევრება გვერდებად, რომელთაგან თითოეულს თავისი სახელი აქვს.
რედაქტირების სპეციალური ენა, რომელიც საშუალებას იძლევა ადვილად და სწრაფად მოახდინოთ ტექსტის ფორმატირება, ჰიპერტექსტური ბმულების, სტრუქტურირების სხვა ელემენტების ჩასმა.
ტექსტის ცვლილებების სხვადასხვა ვერსიების აღრიცხვა და ძველ ვერსიაზე დაბრუნების შესაძლებლობა.
ვიკი-გარემოს შესაქმნელად საჭიროა განსაკუთრებული პროგრამული უზრუნველყოფა — „ვიკის ძრავა“.
ვიკის თავისებურებები
ისტორია. პირველი ვიკი-ქსელი, „პორტლენდის (პროგრამული კოდების) ნიმუშების საცავი“ შეიქმნა 1995 წლის 25 მარტს პროგრამისტის უარდ კანინგემის მიერ. მასვე ეკუთვნის ვიკი-კონცეფციის შექმნა.
ტერმინი. სიტყვა „ვიკი“ მომდინარეობს ჰავაიურიდან, სადაც wikiwiki ნიშნავს „სწრაფს“.
ვანდალიზმი. ვიკი საშუალებას აძლევს ყველა მომხმარებელს შეცვალოს ტექსტის შინაარსი. ეს ქმნის საშიშროებას, რომ ვინმემ შეიძლება მასში შეიტანოს არასასურველი და არაკორექტული ცვლილებები. ამ მოვლენისგან თავის დასაცავად ვიკის აქვს ორი საშუალება: 1) დააბრუნოს ტექსტის პირვანდელი ვერსია; 2) ასეთ მომხმარებელს შეუზღუდოს ტექსტის რედაქტირების საშუალება.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
WikiIndex — ენციკლოპედიური საიტი ვიკი-ძრავების შესახებ
სქოლიო
Wiki
ვიკიპედია
სოციალური ინფორმაციის დამუშავება
ჰიპერტექსტი
თვითორგანიზაცია
დემოსთენე

დემოსთენე (დ. ძვ. წ. 384, ატიკა ― გ. ძვ. წ. 322, კალაბრია) — ძველი ათენის სახელმწიფო მოღვაწე და ორატორი. დაიბადა იარაღის ოსტატის ოჯახში. ორატორული ხელოვნების შესწავლის შემდეგ ლოგოგრაფი გახდა, ანუ სხვებისათვის წერდა სიტყვებს, ასწავლიდა რიტორიკას, თვითონ იღებდა მონაწილეობას სასამართლო პროცესებში, გამოდიოდა სახალხო შეკრებებზე. შემონახულია დემოსთენესთვის მიკუთვნებული 61 სიტყვა, 56 გამოსვლა, 6 წერილი (აქედან 20-მდე სიტყვა და რამდენიმე წერილი, როგორც ჩანს, მას არ უნდა ეკუთვნოდეს). ძვ. წ. 351 წელს წარმოთქვა თავისი პირველი „ფილიპიკა“ — სიტყვით გამოსვლა მაკედონიის მეფის ფილიპე II-ის (ალექსანდრე მაკედონელის მამის) წინააღმდეგ, რომელშიც მკვეთრად გააკრიტიკა ათენის პასიური პოზიცია მაკედონიის დამპყრობლური პოლიტიკის მიმართ, რომელიც საფრთხეს უქმნიდა ბერძნული პოლისების დამოუკიდებლობას. ამ დროიდან დემოსთენე გახდა ათენისა და საბერძნეთის სხვა პოლისების ანტიმაკედონური დაჯგუფების აღიარებული ბელადი. ფაქტიურად ათენის ხელმძღვანელად გახდომის შემდეგ, ცდილობდა შემოეღო კანონი საგანგებო სახელმწიფო ბეგარის — ტრიერარქიის შესახებ, ე.ი. აღჭურვილიყო სამხედრო გემები — ტრიერები ცალკეული მოქალაქეებითა და მეტეკებით და გამოეყენებინათ თეორიკონი, ე.წ. სანახაობის ფული სამხედრო მიზნებისათვის; რამდენიმე სამხედრო კავშირის გზით დემოსთენე იღწვოდა შექმნილიყო ბერძნული პოლისების ანტიმაკედონური კოალიცია. ქერონეის ბრძოლაში (ძვ. წ. 338) მოკავშირეთა დამარცხების შემდეგ იგი აგრძელებდა ფრთხილი, მაგრამ თანმიმდევრული ანტიმაკედონური პოზიციის დაჭერას. ძვ. წ. 323 წელს (ალექსანდრე მაკედონელის სიკვდილის შემდეგ) ხელახლა მოუწოდა მაკედონიასთან საბრძოლველად. ლამიის ომში (ძვ. წ. 323–322) ბერძენთა ახალი მარცხის შემდეგ, მტრების მხრიდან დევნაში მყოფმა დემოსთენემ თავი მოიწამლა. თანმიმდევრულმა პატრიოტულმა პოზიციამ და უბადლო ორატორულმა ოსტატობამ მისი სახელი პოპულარულად აქცია. მისი მოღვაწეობა მსოფლიო ორატორული ხელოვნების განვითარების მნიშვნელოვანი ეტაპი გახდა.
სქოლიო
ძველი ბერძენი პოლიტიკოსები
ორატორები
დაბადებული ძვ. წ. 384
გარდაცვლილი ძვ. წ. 322
ვერეა

ვერეა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ორენსეს პროვინციის ტიერა-დე-სელანოვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 94,23 კმ². მოსახლეობა — 912 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ორენსეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვერეის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ორენსეს მუნიციპალიტეტები
ორენსეს ქალაქები
სიდნი უილიამ ვულდრიჯი

სიდნი უილიამ ვულდრიჯი (დ. 16 ნოემბერი, 1900 — გ. 25 აპრილი, 1963) — ბრიტანელი გეოლოგი, გეომორფოლოგი და გეოგრაფი. შეისწავლა ინგლისის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილის გეომორფოლოგიური საკითხები. ლონდონის სამეფო კოლეჯის პროფესორი გეოგრაფიის დარგში. თანამშრომლობდა ლორენს დადლი სტამპთან და დევიდ ლესლი ლინტონთან. 1920-1930 წლებში ლონდონის ეკონომიკის სკოლაში კუთხულობდა ლექციებს სხვადასხვა დარგში. ძირითადად იკვლევდა ლონდონის აუზსს, აგრეთვე ნორთ-დაუნსისა და ჩილტერნ-ჰილსის გეოლოგიურ და გეომორფოლოგიურ საკითხებს.
სქოლიო
ბრიტანელი გეოლოგები
ბრიტანელი გეოგრაფები
შუა აღმოსავლეთი

შუა აღმოსავლეთი — დასავლეთი აზიის პირობითი სახელწოდება, რომელიც მდებარეობს ევროპასა და პაკისტანს შორის. ზოგჯერ უცხოურ ლიტერატურაში ცვლის ტერმინს ახლო აღმოსავლეთი, უფრო ხშირად კი გულისხმობს ახლო აღმოსავლეთს ირანთან, პაკისტანთან და ავღანეთთან ერთად და ამიტომ უმეტესად იხმარება არა ცალკე, არამედ გაერთიანებულ ტერმინად — „ახლო და შუა აღმოსავლეთი“.
ტერმინი „შუა აღმოსავლეთი“ წარმოიშვა 1850-იან წლებში ბრიტანეთის ინდოეთის ადმინისტრაციაში. თუმცა დიდი პოპულარობა ამ ტერმინმა მოიპოვა ამერიკელი ისტორიკოსის ალფრედ თაიერ მეჰენის წყალობით, რომელმაც 1902 წელს შემოიღო აღნიშნული ტერმინი არაბეთის ნახევარკუნძულსა და ინდოეთს შორის არსებული მხარეების აღსანიშნავად. იმ დროისთვის ბრიტანული და რუსული იმპერიები იბრძოდნენ ცენტრალურ აზიაში გავლენისათვის (ამ დაპირისპირებამ მიიღო სახელწოდება „დიდი თამაში“). მეჰენი აცნობიერებდა არა მხოლოდ სტრატეგიულ მნიშვნელობას რეგიონში, არამედ მისი შუაგულის — სპარსეთის ყურის მნიშვნელობასაც, რომლის მიმდებარე ტერიტორიას უწოდა შუა აღმოსავლეთი და აღნიშნა, რომ სუეცის არხის შემდეგ ეს ტერიტორია არის დიდი ბრიტანეთისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი ადგილი.
ალფრედ მეჰენმა პირველად ტერმინი „შუა აღმოსავლეთი“ იხმარა 1902 წელს სტატიაში „სპარსეთის ყურე და საერთაშორისო ურთიერთობები“. აღნიშნული სტატია ხელახლა გამოიცა The Times-ის მიერ. მეორე მსოფლიო ომამდე თურქეთსა და ხმელთაშუა ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროს რეგიონებს შორის სივრცეს უწოდებდნენ ახლო აღმოსავლეთს, მაშინ როდესაც შორეული აღმოსავლეთის ცენტრი ჩინეთი იყო, ხოლო შუა აღმოსავლეთი განიხილებოდა რეგიონი, რომელიც მოიცავდა მესოპოტამიას სახელმწიფო ბირმამდე. 1930-იანი წლების ბოლოს ქალაქ კაიროში ბრიტანელებმა შექმნეს შუააღმოსავლეთის სარდლობა.
მოგვიანებით ტერმინმა შუა აღმოსავლეთმა ფართოდ მოიკიდა ფეხი ევროპასა და ამერიკის შეერთებულ შტატებში.
სახელმწიფოები
იხილეთ აგრეთვე
შორეული აღმოსავლეთი
ახლო აღმოსავლეთი
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
შუა აღმოსავლეთი
დასავლეთი აზია
ჩრდილოეთი აფრიკა
ანდრეი კარლოვის მკვლელობა

ანდრეი კარლოვის მკვლელობა
რუსეთის ფედერაციის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი თურქეთის რესპუბლიკაში ანდრეი კარლოვის მკვლელობა მოხდა 2016 წლის 19 დეკემბერს, თურქეთის დროით 19:30 სთ-ზე, ქალაქ ანკარის თანამედროვე ხელოვნების ცენტრში. დიპლომატი იმყოფებოდა ფოტო-გამოფენის „რუსეთი მოგზაურის თვალით: კალინინგრადიდან კამჩატკამდე“ გახსნის ცერემონიალზე, მაშინ როცა მას დაესხა საქმიან კოსტუმში გამოწყობილი ახალგაზრდა მამაკაცი — პოლიციის ოფიცერი, 22 წლის მევლუთ მერთ ალთინტაში. მკვლელობა მოხდა სირიის სამოქალაქო ომში რუსეთის ჩარევის წინააღმდეგ გამართული ფართომასშტაბიანი პროტესტის შემდეგ.
თავდამსხმელი
შეძახილით „დიდება ალაჰს“ თავდამსხმელმა ესროლა რუს დიპლომატს, ანდრეი კარლოვი ზურგზე დაეცა, მას შემდეგ თავდამსხმელმა კიდევ ერთხელ ესროლა მას. შემდეგ ალთინტაშმა განახორციელა რამდენიმე გამოსროლა შეძახილებით „ეს თქვენ ალეპოსთვის“, „ჩვენ ვიხოცებით იქ, შენ დაიხოცები აქ“, „დიდება ალაჰს!“. აღსანიშნავია, რომ ალთინტაში იყო თურქეთის პოლიციის ოფიცერი, თუმცა 2016 წლის სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობაში მონაწილეობის გამო ის თანამდებობიდან გაათავისუფლეს. ტერორისტის ლიკვიდაცია პოლიციამ მოახდინა.
საერთაშორისო რეაქცია
საერთაშორისო თანამეგობრობამ რუსი დიპლომატის მკვლელობა დაგმო, მათ შორის გაეროს უშიშროების საბჭოს წევრებმა ერთხმად აღიარეს ეს მოვლენა ტერორისტულ აქტად.
სქოლიო
2016 წლის ტერორისტული აქტები
ხოზანიხეთი

ხოზანიხეთი, შუა საუკუნეებში ჩრდილოეთ დაღესტანის ტერიტორიაზე არსებული სახელმწიფოს — სერირის ძველი ქართული სახელწოდება.
„ცხოვრება ქართუელთა მეფეთაში“ შემონახული ტრადიცია ხოზანიხეთის ფუძემდებლად ხოზონიხს, თარგამოსიიანი ლეკანოსის შთამომავალს, მიიჩნევს. ლეკანოსის სხვა შთამომავალთაგან გამორჩეული და „ხაზართაგან“ შევიწროებული ხოზონიხი მაღალ მთებში გამაგრებულა და იქ დაუარსებია ქალაქი, რომელსაც უწოდა ხოზანიხეთი (შდ. ღუნძეთი, ხუნძახი).
საქართველოს ისტორიული ტოპონიმები
დაღესტანი
Abbeyknockmoy

Abbeyknockmoy is a village and parish in County Galway, Ireland. It is known for the nearby ruins of the 12th century Cistercian abbey, established with the Kings of Connacht as its benefactors. The abbey was the burial site of King Cathal Crobhdearg Ua Conchobair and contains several examples of medieval wall paintings and sculpture. It was formerly part of the kingdom of the Soghain of Connacht.
Abbey
Abbeyknockmoy was originally a Cistercian abbey founded in 1190 by the King of Connacht, Cathal Crobhdearg Ua Conchobair, in fulfilment of a vow made prior to a victory gained by Cathal against the English forces under Almeric de St. Lawrence. Cathal died a Cistercian monk and was buried there in 1224. The new abbey was occupied by Cistercian monks from Boyle Abbey. Substantial parts of the abbey remain, showing close links with other abbeys in the west of Ireland.
The abbey was decorated by medieval wall paintings, traces of which survive in the presbytery: they depict Saint Sebastian, the Crucifixion, the Trinity and the three living and three dead. One of the surviving fragments also depicts a hunting scene, indicating that hunting was popular in medieval Ireland. Additionally, the group of sculptors at Abbeyknockmoy can be identified as the same sculptors at work in Boyle Abbey. There is a capital that includes a fine example of a sculptured head: according to Roger Stalley, "there is a fine royal head on one of the nave piers. The nose and chin are smashed, but the carefully defined eyes, elaborate crown and long curly hair are still intact". He also suggests that the carved head actually represents Ua Conchobair, and "was perhaps a tribute to his benefactions".
The monastery was plundered by William de Burgo in 1200. In 1483, the abbot was accused of setting fire to the abbey.
Community
Abbeyknockmoy is the home of St Bernards Utd, who won the Western Hygiene Premier Division Title in 2016; the highest League honour in Galway FA Junior soccer.
Abbeyknockmoy was designated as a census town by the Central Statistics Office for the first time in the 2016 census, at which time it had a population of 262 people.
Notable people
Clifton Wrottesley - Finished in 4th position in the Men's Skeleton at the 2002 Winter Olympics
David Connolly - Retired Irish footballer. Played for Republic of Ireland national football team.
Jim Gaffney - Blyth Spartans striker and Republic of Ireland national football team youth international.
See also
List of towns and villages in Ireland
List of abbeys and priories in Ireland (County Galway)
Notes
References
Towns and villages in County Galway
National Monuments in County Galway
Cerapachys aberrans

Cerapachys aberrans — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Marzığı

Marzığı (also, Marzygi and Marzygy) is a village in the Yevlakh Rayon (Yevlakh District) of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Hacıselli.
References
External links
Populated places in Yevlakh District
ომუსატის რეგიონი

ომუსატის რეგიონი — ნამიბიის 14 ადმინისტრაციული რეგიონიდან ერთ-ერთი, რომელიც მდებარეობს მის ჩრდილო-დასავლეთში, ანგოლის სახელმწიფო საზღვართან. ფართობი შეადგენს 26 573 კმ²-ს, ხოლო 2011 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობაა 243 166 ადამიანი. რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ოუტაპი.
ომუსატის რეგიონი — ეროვნულ-გამანთავისუფლებელი მოძრაობის ლიდერის, სამხრეთ-დასავლეთი აფრიკის ხალხთა ორგანიზაციის (სვაპო-SWAPO) და ნამიბიის პირველი პრეზიდენტის — სემ ნუიომას სამშობლოა.
ისტორია
ძველად (1965—1990 წლებში) ომუსატის ტერიტორია შედიოდა ფორმალურად დამოუკიდებელ ბანტუსტან ოვამბოლენდში.
მოსახლეობა
რეგიონის მოსახლეობის დიდ უმრავლესობას წარმოადგენენ ოვამბოს ტომის ხალხი. სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა მამაკაცებს შორის შეადგენს 46 წელს, ქალებს შორის — 50 წელს. რეგიონში შიდსით დაავადების დონე (როგორც მთლიანად ქვეყნის ჩრდილოეთში) მნიშვნელოვნად აჭარბებს ქვეყნის საშუალო დონეს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ომუსატის რეგიონი იყოფა 12 ოლქად.
Anamulenge
Elim
Etayi
Ogongo
Okahao
Okalongo
Onesi
Oshikuku
Otamanzi
Outapi
Ruacana
Tsandi
ეკონომიკა
რეგიონის ეკონომიკაში გამოირჩევა აგრარული სექტორი.
სქოლიო
ნამიბიის რეგიონები
იოჰანეს ფიბიგერი

იოჰანეს ფიბიგერი
იოჰანეს ანდრეას გრიბ ფიბიგერი (დ. 23 აპრილი, 1867, სილკებორგი, დანია, — გ. 30 იანვარი, 1928, კოპენჰაგენი) — დანიელი ექიმი და პათოლოგი. პირველმა შეძლო ლაბორატორიულ პირობებში ცხოველებში სიმსივნური პროცესის აღძვრა, რამაც ონკოლოგიურ მეცნიერებაზე ძირეული გავლენა მოახდინა. ამისთვის მას 1926 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში.
ბიოგრაფია
იოჰანეს ფიბიგერმა დაამთავრა კოპენჰაგენის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი (1883), შემდეგ მიკრობიოლოგიას ბერლინში სწავლობდა რობერტ კოხთან და ემილ ბერინგთან. 1891 წლიდან მუშაობდა კოპენჰაგენის უნივერსიტეტის ბაქტერიოლოგიურ განყოფილებაში, 1894-1897 წლებში — დანიის სამეფო არმიის სამედიცინო კორპუსში. სადოქტორო დისერტაცია 1895 წელს დაიცვა დიფტერიის ბაქტერიოლოგიის ასპექტებზე. 1900 წელს კოპენჰაგენის უნივერსიტეტის პათოლოგიური ანატომიის პროფესორი გახდა. ასევე იყო დანიის არმიის სამედიცინო სამსახურის ცენტრალური ლაბორატორიის დირექტორი და ექიმი-კონსულტანტი.
1907 წელს ტუბერკულოზით ინფიცირებული ლაბორატორიული ვირთხების კვლევისას ზოგიერთი ცხოველის კუჭში სიმსივნური წარმონაქმნები აღმოაჩინა და ინტენსიური კვლევის შემდეგ დაასკვნა, რომ ამ სიმსივნეს წინ უსწრებდა კუჭის ანთებითი ცვლილებები, რომელსაც მრგვალი ჭიის ლარვა (Gongylonema neoplasticum) იწვევდა. ლარვა ვირთხის კუჭში ინფიცირებული ტარაკანის შეჭმის შემდეგ ხვდებოდა. 1913 წლისთვის ფიბიგერმა შეძლო აღნიშნული ლარვების ლაბორატორიული თაგვების ორგანიზმში შეტანით კუჭის სიმსივნის გამოწვევა. სიმსივნის განვითარებისა და შემდგომი მეტასტაზირების პროცესზე დაკვირვებით ფიბიგერმა მნიშვნელოვანი არგუმენტები შესძინა იმდროისთვის გაბატონებულ მოსაზრებას, რომ კიბოს მიზეზი ქსოვილების ანთებითი ცვლილებები იყო. ფიბიგერის შრომების ზეგავლენით იაპონელმა მეცნიერმა იამაგივა კაცუსაბურომ შეძლო ლაბორატორიულ ცხოველებში სიმსივნის მოდელირება მათი კანის ქვანახშირის ფისით დაფარვით. ეს მეთოდი შემდეგ თავად ფიბიგერმაც გამოიყენა. შემდგომმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ჭიის ლარვები არ იყო ცხოველებში ანთების უშუალო მიზეზი, თუმცა ფიბიგერის შრომებმა საფუძველი შეუქმნა ექსპერიმენტული ონკოლოგიის განვითარებას.
რესურსები ინტერნეტში
Johannes Fibiger – Biographical. NobelPrize.org. Nobel Media AB 2020. ციტირების თარიღი: 3 ივლისი, 2020.
სქოლიო
ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
დანიელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
დანიელი მედიკოსები
კარლოვაცის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია

კარლოვაცის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია — სერბული მართლმადიდებელი ეკლესია კარლოვაცში, ცენტრალურ ხორვატიაში. თავდაპირველი ეკლესია (რომელიც 1993 წელს დაანგრიეს) წმინდა ნიკოლოზის სახელზე აგებული იყო 1787 წელს. 2007 წელს ეკლესია სრულად აღადგინეს.
ისტორია
ადგილობრივმა სერბულმა დიასპორამ მიწა ეკლესიისთვის 1781 წელს შეიძინა, 1784 წელს მოითხოვეს მშენებლობის ნებართვა და 1785–ში დაიწყო მშენებლობა. ეკლესიის მშენებლობა 1787 წელს დასრულდა და 1803 წლიდან დაიწყო წირვების ჩატარება.
მეორე მსოფლიო ომის დროს ეკლესია გაჩანაგდა, ხოლო 1991 წელს ხორვატიის ომის დროს ხორვატიის სამხედრო ნაწილებმა ის საერთოდ ააფეთქეს. ეკლესია რამდენიმე აფეთქების შემდეგ 1993 წელს საბოლოოდ განადგურდა.
| constructed_date = 1803
ის 2007 წელს სრულად აღდგინეს. 2012 წლის 7 იანვარს, აღმოსავლური ტრადიციით შობის აღნიშვნის დროს ხორვატიის პრეზიდენტმა ივო იოსიპოვიჩმა ეკლესია მოინახულა.
იხილეთ აგრეთვე
კარლოვაცი
ხორცვატიის სერბები
სქოლიო
ხორვატიის ეკლესიები