PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Mets Ayrum

Mets Ayrum is a village in the Lori Province of Armenia. The village was populated by Azerbaijanis before the exodus of Azerbaijanis from Armenia after the outbreak of the Nagorno-Karabakh conflict.
Development programs
In 2015 some programs started to be implemented in Mets Ayrum by Children of Armenia Fund. Arts Clubs, Crafts Clubs, Media Literacy Club, Student Councils, English Language Instruction, Social and Psychological Assistance, Support to Children with Learning Difficulties, Health and Lifestyle Education, Women Health Screenings, Support for Reproductive Health were implemented in the village by COAF. COAF SMART room was renovated in the village school.
Gallery
References
External links
Populated places in Lori Province
Subsonica

Subsonica are an Italian rock band formed in Turin in 1996. Their eponymous debut album was released in the spring of 1997. The band gained significant success in 2000 by playing at the Sanremo Music Festival. The first two singles from the album Microchip emozionale, "Tutti i miei sbagli" ("All my mistakes") and "Discolabirinto" ("Discolabyrinth") were hits.
In their career they have produced 10 studio albums and sold nearly around 400,000 CDs.
Their latest studio album, Mentale Strumentale, was released in 2020.
Personnel
Current members
Samuel Umberto Romano – vocals, guitars
Massimiliano Casacci – vocals, guitars
Davide Dileo – vocals, keyboards, piano, programming
Enrico Matta – drums, percussion, programming
Luca Vicini – bass, guitars
Former members
Pierpaolo Peretti Griva – bass
Discography
Studio albums
Subsonica (1997)
Microchip Emozionale (1999)
Amorematico (2002)
Terrestre (2005)
L'Eclissi (2007)
Eden (2011)
Una Nave in una Foresta (2014)
8 (2018)
Microchip Temporale (2019)
Mentale Strumentale (2020)
Live albums
Coi piedi sul palco (1998)
Controllo del livello di rombo (2003)
Terrestre live ed altre disfunzioni (2006)
Compilation albums
Nel vuoto per mano (2008)
EPs
Anomalia Subsonica (2003) (came out included with the official biography of the band)
Il diluvio remixato (2011)
Video albums
Cielo tangenziale ovest (2003)
Be human: cronache terrestri – tour 2005 – 2006 (2006)
References
External links
Official site
https://www.youtube.com/subsonica
Review of Eden(in English)
Italian rock music groups
MTV Europe Music Award winners
Musical groups from Turin
Musicians from Turin
Tapinoma sinense

Tapinoma sinense — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tapinoma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ნანული სარაჯიშვილი

ნანული სარაჯიშვილი (დ. 13 იანვარი, 1948, თბილისი) — ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი, საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1990), საქართველოს ღირსების ორდენის კავალერი (2003)
დაიბადა 1948 წლის 13 იანვარს თბილისში. დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი 1971 წელს.
1971 წლიდან შოთა რუსთაველის სახელობის აკადემიური თეატრის მსახიობია. მის მიერ შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია მანანა („მანანა““, 1958), ტურფა („ვერის უბნის მელოდიები“, 1973), ვარდო („უჩინმაჩინის ქუდი“, 1976), მარო („გარიგება", 1993) და სხვა. 1993 წელს შავი ზღვის აუზის ქვეყნების საერთაშორისო კინოფესტივალზე დაჯილდოვდა „ოქროს არწივით“ ქალის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის.
ფილმოგრაფია
ლიტერატურა
ენციკლოპედია „თბილისი“, გვ. 788, თბ., 2002
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
13 იანვარი
დაბადებული 1948
თბილისში დაბადებულები
ქართველი მსახიობები
საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
მალაგასიური ენა

მალაგასიური ენა — მადაგასკარის რესპუბლიკის ოფიციალური ენა. განეკუთვნება მალაიურ-პოლინეზიური ენების ინდონეზიურ შტოს. ამ ენაზე ლაპარაკობს 18 მლნ-ზე მეტი ადამიანი. გავრცელებულია აგრეთვე კომორის და სენტ-მარის კუნძულებზე. მალაგასიურ ენაში თანხმოვანთა თავშეყრა არ შეინიშნება, არსებითი სახელი რიცხვის, ბრუნვისა და სქესის მიხედვით უცვლელია. ჭარბადაა ნასესხები სიტყვები. ენის ჩამოყალიბება დაიწყო XIX საუკუნის II ნახევრიდან. დამწერლობა შეიქმნა XIX საუკუნის დასაწყისში; ემყარება ლათინურ გრაფიკას.
ლიტერატურა
მალაგასიური ენა
მადაგასკარის ენები
ტაპა ჩერმოევი

ტაპა ჩერმოევი (დ. 3 (15) მარტი, 1882, გროზნო, ჩეჩნეთი — გ. 1936, პარიზი, სხვა მონაცემებით 28 აგვისტო, 1937, ლოზანა) — ჩრდილოეთ კავკასიის ერთ-ერთი პოლიტიკური მოღვაწე, ნავთობმომპოვებელი, რუსეთის გენერალ არცუ ჩერმოევის შვილი.
თებერვლის რევოლუციის შემდეგ გახდა ჩრდილოეთ კავკასიის მთიელთა რესპუბლიკის ლიდერი. 1919 წლის შემდეგ ემიგრაციაშია, სადაც ასევე დაკავებული იყო საზოგადოებრივ-პოლიტიკური მოღვაწეობით.
რესურსები ინტერნეტში
Conflict in Chechnya: A Background Perspective
Charlotte Aliston. The Suggested Basis for a Russian Federal Republic': Britain, Anti-Bolshevik Russia and the Border States at the Paris Peace Conference, 1919
Madeline Grown Up by Mrs Robert Henrey, 1952
სქოლიო
ჩეჩენი პოლიტიკოსები
დაბადებული 1882
გარდაცვლილი 1937
მარონი

მარონი — მდინარე სამხრეთ ამერიკაში. სათავეს იღებს ტუმუკ-უმაკის მთებში. მასზე გაივლის საზღვარი საფრანგეთის გვიანასა და სურინამს შორის. ზემო დინებაში, მდინარეს ლავას უწოდებენ.
მარონის ესტუარის მიმდებარედ, სურინამის მხარეს, სოფელ გალიბის სიახლოვეს, ბუნების ორი ნაკრძალია, სადაც დაცულია ფრინველები და ტყავიანი კუები, რომლებიც აქ იჩეკებიან.
მარონის სიგრძე 520 კმ-ია, აუზის ფართობი 65 830 კმ². ნაპირები დაფარულია ტროპიკული ჯუნგლებით. შუაწელში მოქმედებს ოქროს მაღაროები.
ლიტერატურა
C.F.A. Bruijning und J. Voorhoeve (Ed.): Encyclopedie van Suriname. Amsterdam & Brussels 1977, B.V. Uitgeversmaatschappij Argus Elsevier, p. 256, 396–397; ISBN 90-10-01842-3.
რესურსები ინტერნეტში
დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
მდინარე მარონი, ენციკლოპედია ბრიტანიკა
სურინამის მდინარეები
საფრანგეთის გვიანის მდინარეები
სამხრეთ ამერიკის საერთაშორისო მდინარეები
ჯან იამანი

ჯან იამანი (დ. 8 ნოემბერი, 1989, სტამბოლი) — თურქი მსახიობი და იურისტი. 2018 წელს მიიღო „ოქროს პეპელის ჯილდო“ რომანტიკულ კომედიაში საუკეთესო კაცი მსახიობის როლისთვის, სერიალში ნაადრევი ფრინველი.
ფილმოგრაფია
ჯილდოები და ნომინაციები
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1989
დაბადებული 8 ნოემბერი
თურქი მსახიობები
ბუბლიკი

ბუბლიკი (რუს.: бублик, ქართ.: ბლითი, უკრ.: бублик, ბუბლიკ მრავლობითში ბუბლიკი) — აღმოსავლეთ ევროპული ტრადიციული პურის გადახვეული სახეობა. ეს არის საფუვრიანი ხორბლის ფქვილით დამზადებული ნაწარმი, რომელსაც გამოცხობამდე ცოტა ხნით ადუღებულ წყალში ყრიან.
გავრცელებული სახელები და ტიპები
ასეთი ბეჭდის ფორმის რულონების სახის კერძები დამახასიათებელია აღმოსავლეთ ევროპის სამზარეულოსთვის. უკრაინული ბუბლიკი აშკენაზის ებრაული ბაგელის მსგავსია, მაგრამ გარკვეულწილად უფრო დიდია და უფრო დიდი ხვრელი აქვს. ჩვეულებრივ, ბუბლიკებს უფრო მკვრივი და უფრო მარტივი დასაღეჭი ტექსტურა აქვთ, ვიდრე ბაგელს. რუსული ბარანკა (რუს. Баранка) ბეჭდის სტილის ცომით დამწადებული ნაწარმია, რომელიც უფრო თხელი და მშრალია ვიდრე ბუბლიკი. სუშკა (რუს. Сушка) ბუბლიკის კიდევ უფრო პატარა და მშრალი ტიპია, ზოგადად დაახლოებით 5 სმ ზომის და მეტად ხრაშუნა ტიპის.
რუსულ და უკრაინულ ენებზე ხშირად იყენებენ ბუბლიკს, როგორც ამ ტიპის ნებისმიერი ბეჭდის ფორმის პროდუქტის ზოგად სახელწოდებას. რუსულად ბარანკა ასევე გამოიყენება, როგორც მსგავსი ზოგადი ტერმინი, ხოლო „ბარანკას ტიპის პროდუქტები“ (Бараночные изделия) პროდუქტის კლასის ოფიციალური აღნიშვნაა. ტერმინი, ობარინოკი (обарінок) ან ობვარინოკი (обварінок), ზოგჯერ გამოიყენება როგორც ბუბლიკის ან ბარანკის სინონიმი უკრაინულ ენაში. ბუბლიკი ან ბარანკა ბელარუსულად არის ცნობილი როგორც აბარანაკი (абаранак), ხოლო ლიეტუვურად რიესტიანის (riestainis) ან ბარონკოს (baronkos).
პოლონური ობვარზანეკი მზადდება იგივე ტექნოლოგიით, როგორც ბუბლიკი ან ბარანკა, მაგრამ მის ყველაზე გავრცელებულ ფორმას, ობვარზანეკ კრაკოვსკის, აქვს ნაქსოვი ბეჭდის ფორმა.
ისტორია
ბუბლიკი პირველად ნახსენები 1610 წელს, ქალაქ კრაკოვის საზოგადოებრივ რეგულაციებშია. ბაგელი პოლონეთის მასშტაბით გავრცელდა, სადაც მნიშვნელოვანი რაოდებონის ებრაელი მოსახლეობა ცხოვრობდა. კერძმა თანდათანობით მიაღწია უკრაინას სადაც მისი ახლანდელი ფორმა ჩამოყალიბდა. სიტყვა ბუბლიკი მიღებულია უკრაინულიდან რუსულ ენაზე, რომელშიც ბუბლიკი პირველად მოხსენიებულია მე-18 საუკუნეში. იგი მოხსენიებულია, როგორც „ხორბლის ბუბლიკი“ (бублик пшеничнои) ლექსებში ან ანბანური სიტყვის კრებულში, რომელიც რუსულიდან ჰოლანდურადაა ნათარგმნი იაკობ ბრიუსის მიერ, 1717 წელს, სანქტ- პეტერბურგში.
ბარანკა პირველად მოხსენიებულია რუსულ წყაროებში მე-17 საუკუნის ტექსტში. ვალდაი ივერსკის მონასტრის საბუღალტრო აღრიცხვის წიგნში 1665 წლის ჩანაწერში. მე-19 საუკუნეში ქალაქი ვალდეი ცნობილი იყო თავისი ბარანკით. ვალდაი ბარანკი ახსენეს ცნობილმა მწერლებმა, როგორიცაა: ალექსანდრე პუშკინი, ალექსანდრე რადიშჩევი და სხვები.
მომზადება
ბუბლიკები მზადდება საფუარიანი ხორბლის ცომისგან, რომელიც ჩვეულებრივ შეიცავს რძეს, კარაქს და კვერცხის ცილას, რაც საკმაოდ ტკბილ მიქსს გვაძლებს. ყაყაჩოს თესლი არის პოპულარული დამატება ცომში, ისევე როგორც რამდენიმე სხვა შემავსებელი. მარილიანი ბუბლიკებისთვის რეცეპტიდან შაქარს იღებენ და ამის ნაცვლად უმატებენ გახეხილ ყველს და რამდენიმე წვეთ ხახვის წვენის. ბუბლიკები, როგორც წესი, შეფუთულ მდგომარეობაში იყიდება. თითოეული შეფუთვა ათამდე ბუბლიკს მოიცავს.
ბელარუსში, რუსეთსა და უკრაინაში ბუბლიკებსა და ბარკანებს, როგორც წესი, განიხილავენ არა პურს, არამედ საკონდიტრო ნაწარმს, რომელსაც ჭამენ ჩაისა და ყავასთან ერთად. ბუბლიკის ცომი ზოგადად უფრო ტკბილი და მკვრივია, ვიდრე ბაგელის ცომის. ცომს, ჩვეულებრივსამებრ, ზემოდან კვერცხის გულს უსმევენ.
სქოლიო
რუსული სამზარეულო
უკრაინული სამზარეულო
იუხარი-აღალი

იუხარი-აღალი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 685 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ბილიასუვარის რაიონის სოფლები
ბოათი (აღჯაბადი)

ბოათი (აღჯაბადი)
ბოათი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 1662 კაცს. მდებარეობს ზღვის დონიდან 159 მეტრზე.
რესურსები ინტერნეტში
აღჯაბადის რაიონის სოფლები
უილიამ პეპერელი

უილიამ პეპერელი (27 ივნისი 1696 — 6 ივლისი 1759) — დიდი ბრიტანეთის კოლონიის მასაჩუსეტს-ბეის ვაჭარი და სამხედრო მოღვაწე. ორგანიზება გაუწია და დააფინანსა ფრანგულ ციხესიმაგრეზე თავდასხმა მეფე ჯორჯის ომის პერიოდში. ავსტრიული მემკვიდრეობისათვის ომისა და მისი ჩრდილოეთ-ამერიკული ნაწილის მეფე ჯორჯის ომის პერიოდში იგი იყო ერთ-ერთი პირველი, რომელმაც წამოიწყო ექსპედიცია ლუისბურგის ციხესიმაგრის წინააღმდეგ. 1746 წელს მეფე ჯორჯ II-მ მას ბარონეტის ტიტული უბოძა. 1757 წლის მარტ-აგვისტოში იყო მასაჩუსეტსის გუბერნატორი. 1759 წელს მიიღო ბრიტანეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტის წოდება.
რესურსები ინტერნეტში
უილიამ პეპერელის ბიოგრაფია
ბრიტანელი სამხედრო მოღვაწეები
დაბადებული 1696
გარდაცვლილი 1759
გარანდი

გარანდი — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გორანბოის რაიონის სოფლები
კონსტანტინე VII

კონსტანტინე VII პორფიროგენეტი (დ. 905, კონსტანტინოპოლი — გ. 9 ნოემბერი, 959, იქვე) — ბიზანტიის იმპერატორი 913-920 და 945-959 წლებში. მაკედონელთა დინასტიის წარმომადგენელი. 920 წლამდე მისი რეგენტები მართავდნენ ქვეყანას, 920-945 წლებში თვითონ მართავდა მხოლოდ ნომინალურად. დამოუკიდებელი მმართველობის დროიდან კონსტანტინე VII არსებითად დედაქალაქის მსახურული არისტოკრატიის ინტერესებს გამოხატავდა. ეომებოდა არაბებს. ბიზანტიის ჯარებმა მდინარე ევფრატამდე მიაღწიეს.
ზედწოდება
იმპერატორს წარმოშობის უბრალო ფესვები ჰქონდა. ის გახლდათ ბასილი I-ის შვილიშვილი, რომელმაც საფუძველი დაუდო მაკედონელთა დინასტიას ბიზანტიის იმპერიის ტახტზე.
კონსტანტინეს ზედწოდება „პორფიროგენეტი“ კი („პორფირის დარბაზში დაბადებული“) აღნიშნავდა იმ ფაქტს, რომ იგი სასახლის პორფირით მორთულ დარბაზში დაიბადა, როგორც იმპერატორის შვილი და მისი კანონიერი მემკვიდრე.
თხზულებები
მისი ინიციატივით და ზრუნვით გამოდიოდა კომპილაციური ხასიათის ენციკლოპედიური კრებულები. ავტორია რამდენიმე თხზულებისა, კერძოდ, მან დაწერა წიგნები:
„ცერემონიების შესახებ“
„სახელმწიფოს მართვის შესახებ“
„ბიზანტიის იმპერიის ისტორია“ (817 წლიდან მის დრომდე)
„ბასილი I-ის მმართველობის შესახებ“.
წიგნები ბიზანტიის ისტორიის უძვირფასესი წყაროა, შეიცავს უაღრესად საინტერესო მასალას იმპერიის პოლიტიკური და სოციალური ისტორიის, აგრეთვე, მისი მეზობელი ხალხების შესახებ.
თხზულებები კონსტანტინე პორფიროგენეტს წარმოგვიდგენს, როგორც უაღრესად განათლებულ, საინტერესო და მრავალმხრივ პიროვნებას.
ლიტერატურა
ბიზანტიის იმპერატორები
დაბადებული 905
გარდაცვლილი 9 ნოემბერი
გარდაცვლილი 959
მაკედონელთა დინასტია
X საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები
კოსტა-რიკა 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კოსტა-რიკა 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოსტა-რიკამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1968 წელს, მექსიკის დედაქალაქ მეხიკოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოსტა-რიკა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მოსკოვის სამების ტაძარი (ოსტანკინო)

მოსკოვის სამების ტაძარი (ოსტანკინო)
მოსკოვის სამების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი, ძველი რუსული ხუროთმოძღვრების ძეგლი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ოსტანკინოს რაიონში, მისამართზე ოსტანკინოს პირველი ქუჩა სახლი 7. ტაძარი შედის ოსტანკინოს სასახლის არქიტექტურული კომპლექსის შემადგენლობაში. ტაძარს აქვს რუსეთის ფედერალური მნიშვნელობის ძეგლის სტატუსი.
ტაძარი აგებულია 1677-1692 წლებში. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია სამების სახელზე. ეგვტერები კი ღირსი ალექსანდრე სვირელის, ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
პირველი ხის ეკლესია სოფელ ოსტანკინოში ააგეს 1584 წელს და დაანგრიეს არეულობის ხანაში. ახალი ხის ეკლესია მშენებლობა მიმდინარეობდა 1625 წლიდან 1627 წლამდე თავად ივან ჩერკასკის მიერ, რომელსაც ოსტანკინო 1617 წელს გადასცა მეფე მიხეილ თედორეს ძემ.
ტაძრის მშენებლობის თხოვნა 1677 წელს გააგზავნა მიხეილ ჩერკასკიმ და თანხმობა მიიღო იმავე წელს პატრიარქ იოაკიმესაგან. გადაწყდა ქვის ეკლესია აეშენებინათ ახალ ადგილზე. ტაძარი შენდებოდა 1677 წლიდან 1692 წლამდე პერიოდში. ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის ეგვტერი აკურთხეს 1683 წელს, ალექსანდრე სვირელისა - 1691 წელს, სამების სახელობის ეგვტერი - 1692 წელს. ამავე 1692 წლით თარიღდება კანკელიც. რამდენიმე ხნის შემდეგ მიაშენეს სამრეკლო გუმბათისებური დაბოლოებით. მსგავსი დაბოლოება მოხსნეს 1739 წელს და დააშენეს ახალი ბაროკოს სტილში. 1856 წელს გაარემონტეს კანკელი 1877-1878 წლებში სრულიად გაარემონტეს ტაძარი (არქიტექტორები ნ. სერებრიაკოვი და ნ. სულტანოვი).
საბჭოთა ხელისუფლების პირობებში ეკლესია მოქმედი იყო 1933 წლამდე, ხოლო 1934 წლიდან გახდა ოსტანკინოს სასახლის კომპლექსის შემადგენელი ნაწილი, რომელიც ჯერ კიდევ 1918 წელს შეიქმნა. ტაძარი გაარემონტეს და მასში ოსტანკინოს სასახლე-მუზეუმის სამსახურებრივი ოთახები განათავსეს. 1980 წლიდან ტაძარში მიმდინარეობდა სასულიერო მუსიკის კონცერტები.
1990-იანი წლების დასაწყისში ტაძარი გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი პატრიარქმა ალექსი II-მ აკურთხა 1991 წლის 23 მარტს, სამხრეთი ეგვტერი 1994 წლის 31 დეკემბერს ვლადიმირისა და სუზდალის მთავარეპისკოპოსმა ევლოგიმ, ხოლო ჩრდილოეთისა 1996 წლის 14 აგვისტოს ისტრინის მთავარეპისკოპოსმა არსენმა.
1991-1999 წლებში ტაძარი იყო ოპტინის უდაბნოს მეტოქი. 2009 წლიდან ტაძრის წინამძღვარია ეპისკოპოს სერგეი (სოლნეჩნოგორსკი). 2011-2013 წლებში ეკლესიაში მიმდინარეობდა კანკელების რესტავრაცია.
სქოლიო
მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მოსკოვის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ებნ ეზრა

ებნ ეზრა
რაბინ აბრაამ ბენ მეირი ებნ ეზრა (ებრ.: אברהם אֶבּן עזרא ან ראב"ע რაბა, აგრეთვე ცნობილი როგორც აბენ ეზრა) (* 1092 ან 1093, ტოლედო, ესპანეთი - 23 იანვარი 1167. კალაჰორა, ესპანეთი) - ებრაელი პოეტი, ენათმეცნიერი, ნეოპლატონიკოსი ფილოსოფოსი, მათემატიკოსი, ასტროლოგი და ასტრონომი.
48 წლამდე ცხოვრობდა ესპანეთში. მისი მრავალმხრივი ცოდნის მიუხედავად, ვერცერთის სწორად გამოყენება მან ვერ შესძლო - თითქმის ყოველი მისი წამოწყება წარუმატებლობით მთავრდებოდა, თავად იბნ ეზერაც ღიმილით ამბობდა: მესაფლავე რომ გამოვსულიყავი, ხალხი აღარ მოკვდებოდა-ო. 1140 წლიდან იგი მოგზაურობდა ევროპაში (იტალია, საფრანგეთი, ინგლისი).
იბნ ეზრა ამტკიცებდა, რომ ფიზიკური მეცნიერებები და ასტროლოგია იუდაისტური ცოდნის ნებისმიერი სფეროს საფუძველია. მას ეკუთვნის 50-ზე მეტი ასტროლოგიური ნაშრომი და რიგი ტრაქტატებისა ასტრონომიის, მათემატიკის და თეოლოგიის შესახებ. იბნ ეზრას მხატვრული ნაწარმოებები დიდი პოპულარობით სარგებლობდა და ისინი ბევრ ენაზე ითარგნმა. მისი რამდენიმე ნამუშევარი (მათ შორის "Tractatus de nativitatibus" და "Introductorium in iudicia astrorum") პიეტრო დ'აბანომ ლათინურ ენაზე თარგმნა.
იბნ ეზრას მიაწერენ ჰოროსკოპების სახლების ერთ-ერთი სისტემის ავტორობას, რომელიც დღეს რეგიომონტანას სახელითაა ცნობილი. იბნ ეზრას წიგნებმა დიდი გავლენა მოახდინა გვიანი შუასაუკუნეების და აღორძინების ხანის ევროპელ ასტროლოგებზე. თანამედროვე ეპოქაში იბნ ეზრას ასტროლოგიური ნაშრომები პირველად 1939 წელს გამოიცა. იბნ ეზრას პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს "აბენეზრა" დაარქვეს.
დაბადებული 1092
გარდაცვლილი 1167
ებრაელი პოეტები
ასტროლოგები
ებრაული ენის პოეტები
რაბინები
მენგუჯეკიდები

მენგუჯეკიდები ან მენგუჩეკიდები — იყო ანატოლიური ბეილიქი, რომელიც მანასკერტის ბრძოლის შემდეგ შეიქმნა. XII-XIII საუკუნეებში, აღმოსავლეთ ანატოლიაში, მენგუჯეკიდები ერზინჯანის და დივრიგის მნიშვნელოვან ნაწილს აკონტროლებდნენ. ცოტა რამ არის ცნობილი ბეილიქის შემქმნელ მენგუჯეკ ღაზიზე, ის სავარაუდოდ ალფ-არსლანის არმიის ერთ-ერთი მთავარსარდალი იყო. 1142 წელს, ემირ იშაკის სიკვდილის შემდეგ, მენჯუკიდების ბეილიქი ორ მცირე ერზინჯანის და დივრიგის ბეილიქებად დაიყო. ერზინჯანი ბეილიქი, 1228 წელს რუმის სასულთნომ დაიმორჩილა, ხოლო დივრიგი, 1277 წელს ილხანებმა გაანადგურეს.
მმართველები
მენგუჯეკ ღაზი (1072-1118)
იშაკი (1118-1142)
ერზინჯანის მენგუჯიკიდები
დავუდშაჰი (1142-1162)
სულეიმანშაჰი (1151-1162)
ფაჰრეთინ ბეგრამშაჰი (1162-1225)
ალადინ დავუდშაჰი II (1225-1228)
დივრიგის მენგუჯიკიდები
სულეიმან (1142-1162)
შაჰინშაჰი (1162-1198)
სულეიმან II (1198-1227)
ახმედშაჰი (1227-1251)
მელიქ სალიჰი (1251-1277)
ლიტერატურა
(Book cover)
აზიის ისტორიული სახელმწიფოები
ანატოლიის ბეილიქები
თურქული დინასტიები
ბაღის წვეულება

ბაღის წვეულება - პიესა, დაწერილი ვაცლავ ჰაველის მიერ.
შინაარსი
პიესის პროტაგონისტია ჰუგო პლუდეკი, ჩეხური საშუალო ფენის ჩვეულებრივი წარმომადგენელი. მისი მშობლები ნერვიულობენ მისი მომავლის შესახებ. შედეგად, ისინი დათქვამენ შეხვედრას გავლენიან ბატონ კალაბისთან. შეხვედრა ლიკვიდაციის ოფისის ბაღის წვეულებაზე უნდა შედგეს. ჰუგო ვერ მონახავს კალაბისს, მაგრამ ამის ნაცვლად ადგილი აქვს აბსურდული შეხვედრების მთელს სერიას. ლიკვიდაციის ოფისის ყველა ოფიციალური პირი საუბრობს დეგენერირებულ, იდეოლოგიურ, უშინაარსო ენაზე, როგორ მოსალოდნელია სახელმწიფო ბიუროკრატიის სამსახურში მყოფი ოფიციალური პირისათვის.
ჰუგო არის ინტელიგენტი და სწრაფად ეჩვევა ახალ სიტუაციას და ქცევებს. იგი ისწავლის ბანალურად საუბარს, იყენებს არაფრისმეტყველ კლიშეებს და საბოლოოდ იქცევა ახლადშექმნილი ცენტრალური ინაუგურაციისა და ლიკვიდაციის კომიტეტის უფროსად. ამის შედეგად, იგი მთლიანად კარგავს თავის თავს, იდენტურობას. სცენარი მთავრდება ჰუგოს სახლში დაბრუნებით. იგი იმდენად შეცვლილია, რომ საკუთარი მშობლები მას ვეღარ ცნობენ.
პიესა და ჰუგოს სწრაფად შეცვლილი იდენტურობა არის ჩეხი ხალხის ქცევაზე, კომუნისტური რეჟიმის პერიოდში, რომელთაც მატერიალური მოგების სანაცვლოდ არჩიეს რეჟიმის წესებს უჩუმრად დამორჩილებოდნენ. კარიერის ძიების პროცესში, თავად პიესის პროტაგონისტი ხდება კლიშე.
ბიბლიოგრაფია
ვლადიმირ პროკოპი: Přehled české literatury 20. století Sokolov, 2001
პიესები
ვაცლავ ჰაველის პიესები
პედროსო

პედროსო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ანგიანოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,29 კმ². მოსახლეობა — 73 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პედროსოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
Qırlar

Qırlar (also, Gyrlar and Kyrlar) is a village in the Agsu Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Nüydü.
References
Populated places in Agsu District
უიტლენდი (უისკონსინი)

უიტლენდი (უისკონსინი)
უიტლენდი — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის კენოშის ოლქის შემადგენლობაში.
2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 3 292 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 54,0 კაცი/კმ².
ფართობი 62,2 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
კენოშის ოლქის ქალაქები
Talachevo

Talachevo (Talas) is a rural locality (a selo) in Burikazganovsky Selsoviet, Sterlitamaksky District, Bashkortostan, Russia. The population was 895 as of 2010. There are 9 streets.
Geography
Talachevo is located 22 km northwest of Sterlitamak (the district's administrative centre) by road. Sadovka is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Sterlitamaksky District
ინდოეთის პრემიერ-მინისტრი

ინდოეთის პრემიერ-მინისტრი ინდოეთის კონსტიტუციის თანახმად — მთავრობის თავმჯდომარე, მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე, ინდოეთის პრეზიდენტის მთავარი მრჩეველი და პარლამენტის უმრავლესობის ლიდერი.
პრემიერ-მინისტრი არის მთავრობის მთავარი წევრი საპარლამენტო რესპუბლიკაში. ის უფლებამოსილია გაანაწილოს მთავრობის პორტფელები, დანიშნოს მინისტრები ან გაათავისუფლოს ისინი დაკავებული თანამდებობიდან; ამავედროულად ის არის პრეზიდიუმის თავმჯდომარე და პასუხისმგებელია საკანონმდებლო წინადადებების პაკეტის შემოტანაზე. პრემიერ-მინისტრის გადადგომის ან გარდაცვალების შემთხვევაში, მთავრობა დაუყონებლივ იშლება.
პრემიერ-მინისტრი ინიშნება პრეზიდენტის მიერ, რათა მან ამ უკანასკნელს ხელი შეუწყოს აღმასრულებელი ხელისუფლების მართვაში.
პრემიერ-მინისტრი
ისტორია
ინდოეთი საპარლამენტო მართველობის ქვეყანაა და მისთვის დამახასიათებელია ვესტმნისტერული სისტემა. ასეთ სისტემებში ქვეყნის მმართველის (პრეზიდენტის, მონარქის, გენერალ-გუბერნატორის და სხვ.) პოსტი ატარებს სიმბოლურ, ცერემონიალურ, ხასიათს.
პრემიერ-მინისტრი ყოვეთვის არის პარლამენტის წევრი, რაც მას საკანონმდებლო დამატებების დამტკიცებაზე აღმასრულებელი ორგანოს მხარდაჭერის გარანტიას აძლევს.
კონსტიტუციური ჩარჩოები და პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა
კონსტიტუცია ითვალისწინებს მოქმედების სქემას, სადაც ინდოეთის პრეზიდენტი არის აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაური 53 მუხლის თანახმად პრემიერ-მინისტრის კაბინეტთან ერთად; კაბინეტი ვალდებულია დაეხმაროს პრეზიდენტს სახელმწიფოს მართვაში. ქვემოთ მოყვანილია ციტატები ინდოეთის კონსტიტუციის 53 და 74 მუხლებიდან
როგორც უმრავლეს საპარლამენტო რესპუბლიკებში, ინდოეთშიც პრეზიდენტი ატარებს ცერემონიალურ ხასიათ. პრემიერ-მინისტრი არის მთავრობის მეთური და პასუხისმგებელია აღმასრულებელი ხელისუფლების ფუნქციონირებაზე. ინდოეთში პრემიერ-მინისტრი მთავრობის ხელმძღანელთან ერთად არის იმ პარტიის (პარტიების კოალიციის) თავმჯდომარეც, რომელსიც „ლოკ საბჰა“-ში, ინდოეთის პარლამენტის ქვემო პალატაში, უმრავლესობას წარმოადგენს. პრემიერ-მინისტრი, ისევე როგორც ცენტრალურ და სახელმწიფო დონეზე თითოეული მინისტრი, უნდა იყოს ერთ-ერთი პალატის წევრი ან არჩეულ იქნას მასში პოსტზე დანიშვნიდან 6 თვის ვადაში.
კონსტიტუციაში არაფერია ნათქვამი პრემიერ-მინისტრის უფლებამოსილებაზე პარლამენტის თავმჯდომარის რანგში.
ინდოეთის პრემიერ-მინისტრები
სქოლიო
პრემიერ-მინისტრები
პრემიერ-მინისტრები
Infanta Maria Ana of Braganza

Infanta Maria Ana of Braganza
Maria Ana of Braganza (Maria Ana Francisca Josefa Rita Joana; 7 October 1736 – 16 May 1813), was a Portuguese infanta daughter of King Joseph I of Portugal and his wife Mariana Victoria of Spain.
Biography
The infanta was born in Lisbon on October 7, 1736 and was the second of four daughters of Joseph I.
She was considered a potential bride for Louis, Dauphin of France, but her mother refused to consent to the marriage because of her own history, having been bethrothed by Louis XV, who had broken their engagement and sent her back from France. She never married, but engaged in her interests in the arts and in the rebuilding of the famous covent school Convento do Desagravo do Santíssimo Sacramento in Lisbon, which had been destroyed in the famous earthquake of 1757, and which she was able to re-inaguerate in 1783.
She escaped from mainland Portugal with her family when Napoleon Bonaparte ordered the invasion of Portugal. Like her sister the queen, she suffered from a mental illness during her last years, and was cared for in Brazil by her sister Benedita, who lived with her. She died in Rio de Janeiro on May 16, 1813 and was moved to Lisbon.
References
1736 births
1813 deaths
Portuguese infantas
18th-century Portuguese people
19th-century Portuguese people
18th-century Portuguese women
19th-century Portuguese women
Burials at the Monastery of São Vicente de Fora
Dames of the Order of Saint Isabel
House of Braganza
Nobility from Lisbon
Royal reburials
Daughters of kings
Iridomyrmex breviantennis

Iridomyrmex breviantennis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Iridomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები