PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Belfries of Belgium and France

Belfries of Belgium and France
The Belfries of Belgium and France are a group of 56 historical buildings designated by UNESCO as World Heritage Sites, in recognition of the civic (rather than church) belfries serving as an architectural manifestation of emerging civic independence from feudal and religious influences in the former County of Flanders (present-day French Flanders area of France and Flanders region of Belgium) and neighbouring areas which once were possessions of the House of Burgundy (in present-day Wallonia of Belgium).
The World Heritage Site was originally called the Belfries of Flanders and Wallonia, a 1999 UNESCO list of 32 towers in those two regions of Belgium. In 2005, the list was expanded and given its current name, recognizing the addition of 23 belfries from the Nord-Pas-de-Calais and Picardy regions in the north-eastern tip of France, plus the belfry of Gembloux in Wallonia.
Despite the list being concerned with civic tower structures, it includes six Belgian church towers (note the "cathedral"s, "church"es and "basilica" in the list below) under the pretext that they had served as watchtowers or alarm bell towers.
Most of the structures in this list are towers projecting from larger buildings. However, a few are notably standalone, of which, a handful are rebuilt towers formerly connected to adjacent buildings. One notable omission may seem the tower of Brussels' Town Hall, but this is not an actual belfry. The original Belfry of Brussels was located next to the Church of St. Nicholas, until its collapse in 1714. As a side note, Brussels' Town Hall is part of the Grand-Place World Heritage Site.
List of belfries
See also
List of World Heritage Sites in Belgium
List of World Heritage Sites in France
Notes
References
External links
Brief description of the ensemble ID 943/943bis, UNESCO Website
Detailed argumentation for list ID 943/943bis, UNESCO Website
The complete list ID 943/943bis, UNESCO Website (monuments ordered by UNESCO ID, which precedes the corresponding monument in this Wikipedia article's main list)
Articles on the phenomenon of the belfries from the Flemish Department of Monuments and Landscapes
The Belgian belfries on the UNESCO list ID 943 (without Gembloux) with photographs and slideshows – from the Flemish Department of Monuments and Landscapes
The French belfries on the UNESCO list ID 943bis with photographs and descriptions; and a general article
The French belfries on the UNESCO list ID 943bis with thumbnails, photographs and descriptions
World Heritage Sites in Belgium
World Heritage Sites in France
Bell towers
Towers in France
Lists of buildings and structures in France
Lists of buildings and structures in Belgium
Picardy
Renaissance architecture in Belgium
Renaissance architecture in France
ლინდა ბაკი

ლინდა ბაკი (დ. 29 იანვარი, 1947, სიეტლი) — ამერიკელი ბიოლოგი. და ფარმაკოლოგი. 1991 წელს გახდა ჰარვარდის უნივერსიტეტის ასისტენტ-პროფესორი ნეირობიოლოგიაში. 2004 წელს გახდა ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში რიჩარდ აქსელთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
Webpage at the Fred Hutchinson Cancer Research Center
Webpage at Howard Hughes Medical Institute
Curriculum vitae of Linda Buck
სქოლიო
დაბადებული 1947
ამერიკელი ბიოლოგები
Camponotus sericeus sanguiniceps

Camponotus sericeus sanguiniceps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
ოლივიე მარშალი

ოლივიე მარშალი (დ. 14 ნოემბერი, 1958) — ფრანგი მსახიობი, კინორეჟისორი, სცენარისტი და ყოფილი პოლიციელი. 2005 წელს ნომინირებული იყო სეზარის კინოპრემიაზე გადაღებული ფილმისთვის „სანაპირო ორფევრი, 36“ (2004). შექმნილი აქვს აგრეთვე პოპულარული ფრანგული სატელევიზიო პოლიციური დრამა „შეჭრა“ (2009), რომლის პირველი სეზონისთვის აგრეთვე დაწერა სცენარი და გადაიღო რამდენიმე ეპიზოდი. სამსახიობო ხელობის შესწავლას პოლიციის ოფიცრად ყოფნის დროს შეუდგა. ხელოვნებისა და ლიტერატურის ორდენის კავალერი (2010).
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 14 ნოემბერი
დაბადებული 1958
ფრანგი მსახიობები
ფრანგი კინორეჟისორები
ფრანგი სცენარისტები
მაღლაკონი

მაღლაკონი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში (აჭარისწყლის თემი), მდინარე აჭარისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 260 მ, ბათუმიდან 20 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 204 კაცი.
დემოგრაფია
ლიტერატურა
სქოლიო
ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ზემო წორბისი

ზემო წორბისი — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (ყორნისის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე აღმოსავლეთის ფრონის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1050 მეტრი, ყორნისიდან 15 კილომეტრი.
ლიტერატურა
ყორნისის სადაბო თემის სოფლები
იაპონური მარადმწვანე მუხა

იაპონური მარადმწვანე მუხა — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია იაპონიასა და კორეაში.
იხილეთ აგრეთვე
მარადმწვანე მუხა
რესურსები ინტერნეტში
წიფლისებრნი
ნინო ტაბატაძე

ნინო ტაბატაძე
დოდო მამფორია (დ. 10 აგვისტო, 1929, ხარაგაული) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, ენდოკრინოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.
ბიოგრაფია
1953 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1953-1956 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მ. წინამძღვრიშვილის სახელობის კლინიკური და ექსპერიმენტული კარდიოლოგიის უნივერსიტეტის ასპირანტი ბიოქიმიის სპეციალობით; 1958-1968 წლებში საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს ქალის ფიზიოლოგიისა და პათოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი უნივერსიტეტის ბიოქიმიის ლაბორატორიის მეცნიერ-თანამშრომელი; 1968-1984 წლებში ამავე უნივერსიტეტის ჰორმონული დიაგნოსტიკის ლაბორატორიის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1984 წლიდან ი. ჟორდანიას სახელობის ადამიანის რეპროდუქციის სამეცნიერო-კვლევითი უნივერსიტეტის ჰორმონული დიაგნოსტიკის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი. ავტორია 110 სამეცნიერო ნაშრომისა, რომლებიც ეხება ბიოქიმიის, ენდოკრინოლოგიისა და რეპროდუქტოლოგიის პრობლემებს. ხელმძღვანელობდა ლაბორატორიის სამეცნიერო-პრაქტიკულ მუშაობას.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა - 1962 წელს დაიცვა „ამონიაკის წარმოშობისა და აცილების გზების შესწავლა გულის კუნთში ექსპერიმენტული თირეოტოქსიკოზის დროს“.
ორგანიზაციის წევრი
ბიოქიმიკოსთა სამეცნიერო საზოგადოება, წევრი
ენდოკრინოლოგთა სამეცნიერო საზოგადოება, წევრი
საქართველოს ექიმთა ასოციაცია, წევრი
ჯილდოები
1987 — შრომის ვეტერანის მედალი
1977 — სოციალისტურ შეჯიბრებაში გამარჯვებული
1977 — კომუნისტური შრომის დამკვრელის საპატიო წოდება
ლიტერატურა
ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 258
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 10 ოქტომბერი
დაბადებული 1929
ქართველი ექიმები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მანანა შილაკაძე

მანანა შილაკაძე (დ. 8 თებერვალი, 1938, თბილისი ― გ. 20 ოქტომბერი, 2010, თბილისი) — ქართველი ეთნოლოგი, მეცნიერი და პედაგოგი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი.
1956 წელს დაამთავრა თბილისის 54-ე საშუალო სკოლა და თბილისის დიმიტრი არაყიშვილის სახელობის I სამუსიკო სასწავლებელი ფორტეპიანოს სპეციალობით. ასევე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი 1962 წელს. 1965-1969 წლებში პედაგოგად მუშაობდა თბილისის მე-8 სამუსიკო სკოლაში. 1962-2006 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში, აგრეთვე იყო ეთნოგრაფიაში სადისერტაციო საბჭოს სწავლული მდივანი, საქართველოს ეთნოგრაფიული ატლასის კომისიის მდივანი. 1968 წლიდან სხვადასხვა პერიოდში კითხულობდა ლექციების კურსს ეთნომუსიკოლოგიაში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტზე, ექვთიმე თაყაიშვილის სახელობის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტში, თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიაში და თბილისის სასულიერო აკადემიასთან არსებულ საეკლესიო გალობისა და სიმღერის უმაღლეს სასწავლებელში. 1990-2004 წლებში თბილისის ხალხური საკრავების მუზეუმის სწავლული მდივანი და შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სადისერტაციო საბჭოს წევრი. იგი მონაწილეობდა საერთაშორისო სიმპოზიუმებსა და კონფერენციებში, აქტიურად ატარებდა საველე კვლევებს ეთნოგრაფიისა და ეთნომუსიკოლოგიის დარგში: სვანეთის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი გ. ჩიტაია, 1963); ხევსურეთის კომპლექსური ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ვ. ბარდაველიძე, 1963); თუშეთისა და ხევის კომპლექსური ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ვ. ბარდაველიძე, 1966). მთიულეთ-გუდამაყრის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ი. ჭყონია, 1967); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ბოლნისისა და მარნეულის რაიონები, ხელმძღვანელი გ. ჯავახიშვილი, 1969); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (დმანისისა და თეთრიწყაროს რაიონები, ხელმძღვანელი გ. ჯავახიშვილი, 1970); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (გარდაბნისა და წალკის რაიონები, ხელმძღვნელი ლ. ფრუიძე, 1971); გურიის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ოზურგეთის და ჩოხატაურის რაიონები, ხელმძღვანელი ჯ. რუხაძე, 1971); გურია-აჭარის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ლანჩხუთისა და ქობულეთის რაიონები, ხელმძღვანელი ლ. ფრუიძე, 1972). ეთნომუსიკოლოგიის საკითხების კვლევისთვის მანანა შილაკაძე ახორციელებდა ინდივიდუალურ მივლინებებს საქართველოსა და ჩრდილო-კავკასიის სხვადასხვა რეგიონებში. გამოქვეყნებული აქვს 100-მდე ნაშრომი ქართულ, გერმანულ და რუსულ ენებზე.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა ― „ქართული ხალხური საკრავიერი მუსიკა“, დაიცვა 1967 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა - „ქართულ-ჩრდილოკავკასიური ეთნოკულტურული ურთიერთობანი“, დაიცვა 1991 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 8 თებერვალი
დაბადებული 1938
თბილისში დაბადებულები
გარდაცვლილი 20 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 2010
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქართველი ეთნოლოგები
ქართველი პედაგოგები
ზბიგნევ ბონეკი

ზბიგნევ ბონეკი
ზბიგნევ კაზიმეჟ ბონეკი (დ. 3 ოქტომბერი, მარტი, 1956) — პოლონელი საფეხბურთო ფუნქციონარი და ყოფილი ფეხბურთელი. თამაშობდა შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე პოლონეთის ნაკრებში. 1982 წელს France Football-ის ევროპის წლის საუკეთესო ფეხბურთელის გამოკითხვაში გახდა ბრინჯაოს პრიზიორი. 2012 წლიდან უჭირავს პოლონეთის ფეხბურთის ასოციაციის პრეზიდენტის პოსტი.
კარიერის უდიდესი ნაწილი გაატარა სამშობლოში, კარიერა მშობლიურ ქალაქში მოკრძალებულ ზავიშაში დაიწყო, საიდანაც პოლონური ფეხბურთის ერთ-ერთ გამორჩეულ კლუბში, ვიძევში გადაბარგდა, სადაც კარიერის უდიდესი ნაწილი გაატარა. 1982 წელს გადავიდა იტალიურ იუვენტუსში, რომელიც ჯოვანი ტრაპატონის ხელმძღვანელობით ერთ-ერთ გამორჩეულ ფეხბურთს თამაშობდა ევროპაში. სწორედ იუვეში შეძლო ბონეკმა კარიერის უდიდესი ტიტულის, ევროპის ჩემპიონთა თასის მოგება. კარიერის ბოლო წლები ბონეკმა ასევე იტალიურ რომაში გაატარა, სადაც დაასრულა კიდეც კარიერა.
ეროვნულ ნაკრებში ბონეკმა 80 მატჩში მიიღო მონაწილეობა და 24 გოლი გაიტანა, იგი პოლონეთის ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ფეხბურთელად მიიჩნევა, მან ნაკრების მაისურით სამ მსოფლიო ჩემპიონატზე იასპარეზა — 1978, 1982, 1986 წლებში. მის სახელს და ბრწყინვალე ასპარეზობას უკავშირდება პოლონური ფეხბურთის ერთ-ერთი უდიდესი წარმატება — მესამე ადგილი ესპანეთში გამართულ 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, სადაც ფინალისკენ მიმავალ გზაზე პოლონელებს მომავალი ჩემპიონი, პაოლო როსის იტალია გადაეღობა, ხოლო მესამე ადგილისთვის მატჩში მაშინდელ მსოფლიო ნაკრებად მიჩნეული საფრანგეთის დამარცხება შეძლეს, რომელმაც თავის მხრივ დრამატული მატჩი პენალტების სერიაში დათმო დასავლეთ გერმანიასთან და მიშელ პლატინის თაოსნობით საბოლოოდ მხოლოდ მეოთხე ადგილს დასჯერდნენ.
1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 99-ე ადგილზე დასახელდა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ზბიგნევ ბონეკის ინფო Soccerbase-ზე
სქოლიო
დაბადებული 1956
დაბადებული 3 ოქტომბერი
პოლონელი ფეხბურთელები
იუვენტუსის ფეხბურთელები
რომას ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1986 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ფიფას 100-ეული
საყორნია

საყორნია — მთა საქართველოში, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ განშტოებაზე, მდინარეების ბახვისწყლისა და ნატანების ზემო დინებათა წყალგამყოფზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2752 მ. აგებულია შუაეოცენური უხეშმარცვლოვანი ტუფ-ბრექჩიებითა და ტუფებით. მთის წვერი ბრტყელია. ჩრდილოეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთა მკვეთრად დანაწევრებული და ქარაფოვანია. შეიმჩნევა მეოთხეული გამყინვარების კვალი. შემოსილია სუბალპური და ალპური მცენარეულობით.
სქოლიო
გურიის მხარის მთები
Lasioglossum candicicinctum

Lasioglossum candicicinctum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1945 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
candicicinctum
ოთომი

ოთომი — ცენტრალური მექსიკის ერთ-ერთი ძირითადი ინდიური ერი. ამჟამად ოთომის მნიშვნელოვანი ნაწილი ცხოვრობს მექსიკის ტლასკალისა და გუანახუატოს შტატებში. ოთომის ზოგიერთი ჯგუფი საკუთარ თავს „ჰნიაჰნიუს“ (Hñähñu) უწოდებს, მაგრამ ეს თვითდასახელება დამოკიდებულია ოთომის ენის გამოყენებულ სახეობაზე.
ოფიციალური რელიგია — კათოლიციზმი, ასევე გავრცელებულია ქრისტიანული ზეგავლენის მქონე ტრადიციული სარწმუნოებები.
ისტორია
ოთომის დედაქალაქი შალტოკანი ტბა ტესკოკოს ჩრდილოეთით მდებარეობს. დაახლოებით 1399 წელს ოთომი დაიპყრეს აცტეკებმა, რომლებიც შემდგომ მათ დაქირავებულ მებრძოლებად იყენებდნენ. ტლასკალანელი ოთომი იყო პირველი, რომელიც შეებრძოლა ესპანელთა ჯარს. ოთომის რაზმების დამარცხების შემდეგ, ბევრი ტომი გამოეყო აცტეკებს და კონკისტადორებს შეუერთდა. ზოგიერთი ტომი შალტოკანის დასაცავად დარჩა. მოგვიანებით ის ესპანელებმა დაიპყრეს.
ენა
ოთომის ენა ოტო-მანგური ოჯახის დასავლეთ განშტოების ოტო-პამეს ჯგუფს ეკუთვნის. ოტო-მანგურ ოჯახში ასევე ერთიანდებიან მექსიკის მსხვილი ენები: მასაუა, მიჰტეკური, საპოტეკური, ჩინაკტეკური, ტლაპანეკური, მასატექსური და სხვა.
ოთომის ინდიელები ვალე-დე-მასკიტალიდან საუბრობენ nHa:nHu დიალექტზე, ხოლო სამხრეთ ოთომი კერეტაროდან nHa:nHo-ზე. ენის მატარებლების საერთო რაოდენობაა 300 ათასი ადამიანი, აქედან 5-6% ფლობს მხოლოდ ამ ენას.
რესურსები ინტერნეტში
სტატია დიდი საბჭოდა ენციკლოპედიიდან
ოთომი: ჩახლართული ისტორია, ადვილად ადაპირებადი კულტურა, ზოგადი მემკვიდრეობა
David Wright Carr, Los Otomíes
აცტეკები
მექსიკის ხალხები
ცენტრალური ამერიკის ინდიელები
ხეკაკუნა

ხეკაკუნა, შავი კოდალა — ფრინველი კოდალასნაირთა რიგისა. ტანად დიდია, სხეულის სიგრძე 50 სმ აღწევს. აქვს ღია ფერის ძლიერი, ხიშტისებური ნისკარტი. შეფერილია შავად, კეფა წითელი აქვს. ბინადრობს ევროპისა და აზიის წიწვიან ტყეებში. ბუდობს ფუღუროში, რომელსაც თავადვე გამოიმუშავებს. სარგებლობა მოაქვს მავნე მწერების განადგურებით. საქართველოში მცირერიცხოვანია, მაგრამ ფართოდ არის გავრცელებული. ვერტიკალურად აღწევს ზღვის დონიდან 2300 მ. იკვებება მწერებითა და მათი მატლებით, რომლებიც ხის მერქნიდან ამოაქვს. ჩვენში მობინადრე კოდალებიდან ყველაზე დიდია.
სქოლიო
ხეკაკუნა
1090s BC

1090s BC
The 1090s BC is a decade which lasted from 1099 BC to 1090 BC.
Events and trends
1090 BC—or the Year of the Hyenas, in the reign of Ramesses XI, was a year of catastrophe. There was a very significant drop in the flow of river Nile waters, caused by a spike in climate normality. This led to significant starvation of the Egyptians, loss of faith in the religion as conducted by the high priest and collapse not only of the state in Egypt but also its economy, leading to a ten-year period of chaos. This led to the emergence of tomb robbers and the end of the Valley of the Kings as a burial site.
References
Significant people
King Wen of Zhou
Ramesses XI
Pınarlı, Ardeşen

Pınarlı, Ardeşen
Pınarlı is a village in the Ardeşen District, Rize Province, in Black Sea Region of Turkey. Its population is 225 (2021).
History
According to list of villages in Laz language book (2009), name of the village is Mitat. Most villagers are ethnically Laz.
Geography
The village is located away from Ardeşen.
References
Villages in Ardeşen District
Laz settlements in Turkey
სლოვაკეთის სამოთხის ეროვნული პარკი

სლოვაკეთის სამოთხის ეროვნული პარკი (სლოვაკ. Národný park Slovenský raj) — ერთ-ერთი სლოვაკეთის ცხრა ეროვნული პარკიდან. პარკის ფართობი შეადგენს 197,63 კმ2-ს, ბუფერული არეალი კი 130,11 კმ2-ს, რითაც მხოლოდ პიენინის ეროვნულ პარკს აღემატება.
პირველი დაცული ტერიტორია ამ ადგილას 1890 წელს შეიქმნა, 1964 წლის 21 აგვისტოს სლოვაკეთის სამოთხის ტერიტორიაზე სლოვაკეთის პირველი დაცული ლანდშაფტი შეიქმნა. დაცულმა ტერიტორიამ ეროვნული პარკის სტატუსი 1988 წლის 18 იანვარს მიიღო. 2000 წელს დობჟინსკას ყინულის მღვიმე იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი გახდა.
იხილეთ აგრეთვე
სლოვაკეთის ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
სლოვაკეთის სამოთხის ეროვნული პარკი
სლოვაკეთის ეროვნული პარკები
ბოჭორმის მეექვსე ნამოსახლარი

ბოჭორმის მეექვსე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოჭორმის აღმოსავლეთით, 4 კილომეტრზე, საჯდომგორაზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. შენობები გეგმით სწორკუთხაა (7 x 4 მეტრი; 5 x 4 მეტრი; 6 x 5 მეტრი და ასე შემდეგ). შემორჩენილია ნატეხი ქვითა და კირის ხსნარით ნაგები კედლების წყობის 3-5 რიგი.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Mrgastan

Mrgastan (until 1935, Gadzhilar and Hajjilar) is a village in the Armavir Province of Armenia. The town's church, dedicated to Saint Hovhannes, was built in 1912.
See also
Armavir Province
References
Populated places in Armavir Province
Manevychi Raion

Manevychi Raion was a raion in Volyn Oblast in western Ukraine. Its administrative center was the urban-type settlement of Manevychi. The raion was abolished and its territory was merged into Kamin-Kashyrskyi Raion on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Volyn Oblast to four. The last estimate of the raion population was
Notable residents
Zygmunt Sierakowski (1826, Lisów – 1863) was one of the leaders of the January Uprising in lands of the former Grand Duchy of Lithuania in the Polish–Lithuanian Commonwealth
See also
Administrative divisions of Volyn Oblast
References
Former raions of Volyn Oblast
1965 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
ანა გრუზინსკაია-გოლიცინა

ანა გრუზინსკაია-გოლიცინა (დ. 17 აგვისტო, 1763, მოსკოვი, — გ. 11 ოქტომბერი, 1842, იქვე) — ქართველი არისტოკრატი ქალი, ალექსანდრე ბაქარის ძე ბაგრატიონის ქალიშვილი და მეფე ვახტანგ VI-ის შვილთაშვილი. აღიზარდა მეფე არჩილის სამეფო კარზე მოსკოვში. რუსეთის საიმპერატორო კარის ერთ-ერთმა ულამაზესმა ქალბატონმა, ანამ იქორწინა რუს გენერალ ბორის გოლიცინზე. მან წარუდგინა ჭაბუკი პეტრე ბაგრატიონი თავად გრიგოლ პოტიომკინს. 1812 წელს ბოროდინოს ველზე დაჭრილი გენერალი ბაგრატიონი გოლიცინების მამულში გადაიყვანეს და იქ ანას მზრუნველობით მკურნალობდნენ, გარდაცვალების შემდეგ გოლიცინას დარჩა ბაგრატიონის საველე კანცელარიის დოკუმენტების ერთი ნაწილი. დაკრძალულია რუსული კულტურის ცნობილ ცენტრში — სერგის უდაბნოში (ახლანდელი ვლადიმირის ოლქი).
ლიტერატურა
დაბადებული 17 აგვისტო
დაბადებული 1763
გარდაცვლილი 11 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1842
ანა
ქართველები რუსეთში
ანა
გინეფილია

გინეფილია („გინე“ — ქალი; „ფილია“ — სიყვარული) — მოზარდი ქალისადმი რომანტიკული, ემოციური, ან სექსუალური ინტერესი. მისი საწინააღმდეგოა ანდროფილია.
ერთი მხრით ტერმინი გინეფილია შემოიფარგლება როგორც უფროსი ქალების მიმართ გატაცება (განსხვავებით პედოფილიისა, როგორც ლტოლვა პატარა ასაკის გოგონების მიმართ ან მისწრაფება მოზარდი (თინეიჯერი) გოგოების მიმართ, რომელსაც ეფებოფილია ეწოდება).
სხვა მხრით, ტერმინი გინეფილია განიხილება როგორც მისწრაფება საერთოდ ქალების მიმართ, თუ საუბარი მიდის მისწაფებაზე, რომელსაც შეიგრძნობენ ტრანსექსუალები, ბიგენდერები ან მოზარდი პირები, რომელთა სქესი გაუგებარია ან იმყოფებიან სქესის შეცვლის სტადიაში..
სქოლიო
სექსუალური ორიენტაცია
ლგბტ ტერმინები
ფედერიკო მარკეტი

ფედერიკო მარკეტი; დ. 7 თებერვალი, 1983, ბასანო დელ გრაპა, იტალია) — იტალიელი მეკარე, რომელიც ამჟამად თამაშობს იტალიის სერია A-ს კლუბ „ჯენოასა“ და იტალიის ეროვნულ ნაკრებში.
საკლუბო კარიერა
მარკეტიმ პროფესიონალური კარიერა დაიწყო საფეხბურთო კლუბ ტორინოში, თუმცა აქ ადგილი ვერ დაიმკვიდრა და იჯარით თამაშობდა სხვადასხვა კლუბებში.
2006/07 სეზონის დასაწყისში იგი სერია B-ს კლუბ ალბინოლეფეში გადავიდა, სადაც გუნდის მთავარი მეკარე გახდა. სამი სეზონი მარკეტიმ კარგად ჩაატარა ბერგამოს კლუბში, თუმცა 2009 წელს იგი ჯერ იჯარით გაუშვეს „კალიარიში“, შემდეგ კი 5 მილიონ ევროდ მიყიდეს. სარდინიულ კლუბში მარკეტი წამყვან მეკარედ იქცა და დიდ წილად მისი დამსახურებაა, რომ გუნდი ქვედა დივიზიონში არ დაქვეითებულა, ეს შეუმჩნელი არც ნაკრების ხელმძღვანელობას დარჩა და ნაკრებშიც მიიწვიეს.
2011-12 სეზონში „კალიარიმ“ მარკეტი მე-3 მეკარედ გადაიყვანა, რადგან მას სარდინიიდან წასვლა სურდა. იმავე სეზონში, ფერნანდო მუსლერას წასვლის შემდეგ „ლაციო“ ახალ მეკარეს ეძებდა. არჩევანი მარკეტიზე შეჩერდა. ფედერიკო ლაციომ 5.2 მილიონი ევროს სანაცვლოდ შეიძინა. პირველი სეზონში ლაციოში ფედერიკომ დამაჯერებლად იმეკარევა.
2012-13 სეზონი მარკეტიმ კარგად დაიწყო, თუმცა ტრავმის გამო დროებით ჩამოშორდა ფეხბურთს. დაბრუნებისთანავე მარკეტიმ განაგრძო მეკარეობა. აღსანიშნავია 17 ნოემბერს გამართული მატჩი „იუვენტუსის“ წინააღმდეგ.
სანაკრებო კარიერა
2009 წელს „კალიარიში“ გამორჩეული სეზონის ფონზე ის მარჩელო ლიპიმ გამოიძახა ნაკრებში ჩრდილოეთ ირლანდიასთან ამხანაგურ შეხვედრაში.
მსოფლიო ჩემპიონატი 2010-ზე ჯანლუიჯი ბუფონის ტრავმის გამო ძირითადში მოხვდა. მიუხედავად იმისა, რომ პირველი ორი შეხვედრა დამაჯერებლად ჩაატარა, სლოვაკეთის ნაკრებთან წინააღმდეგ მატჩში მან ბევრი შეცდომა დაუშვა, რაც ნაკრებს ძვირად დაუჯდა.
რესურსები ინტერნეტში
სტატისტიკა football.it-ზე
პროფილი championat.com-ზე
სქოლიო
იტალიელი ფეხბურთელები
დაბადებული 7 თებერვალი
დაბადებული 1983
სერია A-ს ფეხბურთელები
ლაციოს ფეხბურთელები
ტრევიზოს ფეხბურთელები
2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ალბინოლეფეს ფეხბურთელები
კალიარის ფეხბურთელები
კროტონეს ფეხბურთელები
ჯენოას ფეხბურთელები
ტორინოს ფეხბურთელები
ტრევიზოს ფეხბურთელები
პრო ვერჩელის ფეხბურთელები
სერია B-ს ფეხბურთელები
2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2013 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები
გოდფრი ბინაისა

გოდფრი ბინაისა (დ. 30 მაისი, 1920, ბუგანდა — გ. 5 აგვისტო, 2010, კამპალა, უგანდა) — უგანდის სახელმწიფო მოღვაწე. უგანდის პრეზიდენტი 1979-1980 წლებში.
სწავლობდა სამართალს ლონდონში, ინგლისის სამეფო კოლეჯში. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ გახდა ქვეყნის პირველი პროფესიონალი ადვოკატი. იყო უგანდის ეროვნული კონგრესის, ხოლო 1962 წლიდან უგანდის სახალხო კონგრესის წევრი. 1962-1968 წლებში დამოუკიდებელი უგანდის იუსტიციის მინისტრია. იდი ამინის ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ 70-იან წლებში ემიგრაციაშია აშშ-ში და ეწევა საადვოკატო მოღვაწეობას. 1979 წელს დაბრუნდა სამშობლოში. 1979 წელს ტანზანიის გავლენით თანამდებობაზე შეცვალა ქვეყნის პრეზიდენტი იუსუფ ლულე. XX საუკუნის 80-90-იან წლებში ცხოვრობდა ნიუ-იორკში, სადაც საადვოკატო პრაქტიკა ჰქონდა.
გარდაიცვალა 2010 წელს, უგანდაში.
იხილეთ აგრეთვე
უგანდის პრეზიდენტი
რესურსები ინტერნეტში
People Magazine: A Survivor—barely—as Uganda's President, Godfrey Binaisa Finds Life in Brooklyn a Beach
http://www.bernama.com/bernama/v5/newsworld.php?id=519088
უგანდის პრეზიდენტები
დაბადებული 30 მაისი
დაბადებული 1920
გარდაცვლილი 5 აგვისტო
გარდაცვლილი 2010
ალექსი რიკოვი

ალექსი რიკოვი
ალექსი ივანეს ძე რიკოვი (დ. 25 თებერვალი[ ძვ. სტ. 13 თებერვალი], 1881, სარატოვი — გ. 15 მარტი 1938, მოსკოვი) — საბჭოთა პოლიტიკოსი სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარე 1924–1930 წლებში.
ბიოგრაფია
1901 წლიდან იყო რსდმპ წევრი. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ აირჩიეს მუშათა დეპუტატების მოსკოვის საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ. იმავე წლის სექტემბერში აირჩიეს პეტროგრადის საბჭოს პრეზიდიუმის წევრად. ოქტომბრის გადატრიალების შემდეგ გახდა სახალხო კომისართა საბჭოს და პარტიის ცეკა-ს წევრი. იყო რსფსრ-ს პირველი შინაგან საქმეთა საქმეთა სახალხო კომისარი. 1921-1923 წლლებში იყო სახკომსაბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
სქოლიო
სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეები
დაბადებული 25 თებერვალი
დაბადებული 1881
გარდაცვლილი 15 მარტი
გარდაცვლილი 1938
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი
რსდმპ(ბ)-ის VI ყრილობის დელეგატები
რსდმპ-ის III ყრილობის დელეგატები
ბიუკი

ბიუკი — მთის მასივი დასავლეთ კარპატებში, ჩრდილოეთ უნგრეთში. სიმაღლე 960 მ (მთა კეტოშ-ბერცი). ჩრდილოეთ-დასავლეთი ნაწილი უმეტესწილად აგებულია კირქვებით, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთი მონაკვეთი დაყოფილია ნასხლეტებად, რომელზედაც პლიოცენში ანდეზიტური ლავების ამონთხევა მიმდინარეობდა. ფართოდ არის განვითარებული რელიეფის კარსტული ფორმები. ბიუკი ინტენსიურად არის დანაწევრებული მდინარეების შაიოსა და ტისის შენაკადების ხეობებით. კალთების ქვედა ნაწილში ბაღები და ვენახებია, უფრო მაღლა — მუხის და წიფლის ტყეები.
სქოლიო
უნგრეთის ქედები
Digah, Quba

Digah, Quba
Digah (also, Digyakh) is a village and municipality in the Quba Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,760.
References
Populated places in Quba District (Azerbaijan)
Lasioglossum rhadiourgon

Lasioglossum rhadiourgon — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1980 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
rhadiourgon