PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მაჟიტ გაფურის სახელობის ბაშკირეთის დრამატული თეატრი

მაჟიტ გაფურის სახელობის ბაშკირეთის დრამატული თეატრი — ბაშკირეთის ეროვნული პოეტის მაჟიტ გაფური სახელობის თეატრი მის დედაქალაქ უფაში. თეატრს საფუძველი ჩაეყარა 1919 წლის 4 დეკემბერს სტერლითამაქში, რომელიც ბაშკირეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის დედაქალაქი იყო. მისი პირველი სამხატვრო ხელმძღვანელი იყო ვალიულა მორტაზინ-იმანსკი. 1922 წელს თეატრი გადაიტანეს უფაში, სადაც მას უფას სახელმწიფო თეატრის თათარ-ბაშკირული დასი შეუერთდა. მას 1935 წლიდან აკადემიური დრამატული თეატრის სტატუსი აქვს, ხოლო 1971 წელს მაჯიტ გაფურის სახელობის გახდა და თეატრის წინ „მაჯით გაფურის“ ძეგლი დაიდგა.
ისტორია
თეატრი პირველად ოფიციალურად გაიხსნა 1919 წლის 4 დეკემბერს, სტერლითამაქში როგორც პირველი ბაშკირული სახელმწიფო თეატრი. თეატრის პირველი სამხატვრო ხელმძღვანელი და რეჟისორი ვალიულა მორტაზინ-იმანსკი იყო.
დიდი ხნის განმავლობაში მისი დასი ყალიბდებოდა სხვა და სხვა ისეთი პროფესიული და ნახევრად პროფესიული სასცენო ასოციაციებიდან როგორიც იყო: „Сайяр“, „Нур“, „Ширкэт“, „Фажига вэ мосэккин исламия“ წითელი არმიის თეატრები.
ადრეულ წლებში თეატრის რეპერტუარში შედიოდა შემდეგი ნაწარმოებები: 1920-ში დაიდგა სულეიმანოვის მიერ „Salawat-batyr” და „Akshan-batyr”, ტუიკინის მიერ „სამშობლოს მეფე"; 1922-ში ბურანგოლოვმა დადგა „Ashkadar” და „Alpamysha”, იულტიმ „Maktymykhylu” და „Karagul”, იბრაგიმოვმა „Zulkhabira"; ასევე იდგმებოდა სხვა და სხვა თათარი მწერლების პიესები, მათ შორის: ფაიზის „Galiyabanu”, ქამალის „უბედური ახალგაზრდა კაცი", იშკაკის „საქორწილო კონტრაქტი", ამირხანის „უთანასწორი", ბურნაშის „თაჰირი და ზუჰრა", საიფი-კაზანის „მტრები".
ამის გარდა იდგმებოდა კლასიკური ნაწარმოებები რუსულ ენაზე: ნიკოლოზ გოგოლის „გამომცდელი", ალექსანდრე ოსტროვსკის „საქმიან ადგილას", ალექსანდრ სუხოვო-კობილინის „კრეჩინსკის ქორწილი", სოფოკლეს ოიდიპოს მეფე, მოლიერის „მნიშვნელობა" და „უხალისო მკურნალი".
1922 წელს თეატრი უფაში გადავიდა. სადაც მას ბაშკირეთის სახელმწიფო დრამატული თეატრის თათრული დასი შეუერთდა. 1935 წელს, თეატრმა აკადემიურის სტატუსი მიიღო.
1930-იან და 1940-იან წლებში იდგმებოდა სპექტაკლები ბაშკირების ისტორიის შესახებ: „სალავათი და პუგაჩევი" ინანის მიერ, „სალავათი" მურთაზინ-იმანსკის მიერ, „ინიკაი და ილდიკაი" გაბიტოვის მიერ, „ბაშკირული ქორწილი" და „შაურა" ბურანგულოვის მიერ, „შავსახიანები" მაჯიტ გაფურის მიერ, „კარლუგები" ბიკბაის მიერ.
1991 წელს, თეატრს ხელმძღვანელობდა საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი გიული მიბარიაკოვა.
2000 წელს ხანძრის შემდეგ თეატრის შენობა განაახლეს.
თეატრმა 2019 წლის სექტემბერში 100 წლის საიუბილეო თეატრალური სეზონი გახსნა.
თეატრის შენობა მდებარეობს 1932 წელს დანგრეული აღდგომის ტაძრის ადგილზე.
ლიტერატურა
Bashkir State Academic Drama Theater. Comp. V. G. Galimov, S. S. Saitov. Ufa, 1969.
Mәһәҙiev. M. Tourһynda Theater. Mәҡәlәlәr yiyyntyғy. Өфө, 1962. // Magadiev M. About the theater. Digest of articles. Ufa, 1962. * Kusimova S . Bashkir academic 75 years. - Ufa, 1995.
Repertoire of the Bashkir State Academic Drama Theater named after Mazhit Gafuri 1919 - 2009 / Comp. A.A. Balgazin, M.A. Valitova. - Ufa: Kitap, 2009 .-- 88 pp., Ill.
რესურსები ინტერნეტში
Official web page of Bashkir Academic Drama Theater Mazhit Gafuri
სქოლიო
რუსეთის თეატრები
სურაკაევო

სურაკაევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმოლაევოდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ერმოლაევო, რომელიც დაშორებულია 32 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (100%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
კუიურგაზის რაიონის სოფლები
კომეტა

კომეტა ანუ, როგორც მას ხშირად უწოდებენ, კუდიანი ვარსკვლავი პლანეტისაგან მკვეთრად განსხვავებული, მეტად თავისებური, კოსმოსური სხეულია, რომლისთვისაც დამახასიათებელია მეტისმეტად მცირე მასა, დიფუზიური მდგომარეობა, ლაქისებრი, წაგრძელებული კუდის ფორმა.
კომეტებს ჩვენ მხოლოდ მზის სისტემის შიგნით ვხედავთ, თუმცაღა ისინი ხშირად ვარსკვლავთშორისეთიდან მოგვევლინებიან ხოლმე.
კომეტები გამოირჩევიან პერიოდულობისა და არაპერიოდულობის თვისებებით. ზოგი მათგანი მზის მიზიდულობის ტყვეობაში აღმოჩნდება ხოლმე და რამდენიმე წელიწადში ერთხელ კვლავ ბრუნდება მზესთან და შესაბამისად, ხილული ხდება ჩვენთვის. მაგრამ ზოგიერთი კომეტა თავს აღწევს მზეს და ერთხელ გამოჩენის შემდეგ, სამუდამოდ გადის მზის მახლობელი სივრციდან.
რესურსები ინტერნეტში
Comets Page at NASA's Solar System Exploration
Source of useful comet-related material on the Web
How to Make a Model of a Comet აუდიო სლაი-შოუ - National High Magnetic Field Laboratory
ფორკარეი

ფორკარეი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების პონტევედრის პროვინციის ტაბეიროსი — ტიერა-დე-მონტესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 167,7 კმ². მოსახლეობა — 3308 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
პონტევედრის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ფორკარეის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პონტევედრის მუნიციპალიტეტები
პონტევედრის ქალაქები
ვაი-კამბასის ეროვნული პარკი

ვაი-კამბასის ეროვნული პარკი
ვაი-კამბასი — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სუმატრის სამხრეთ ნაწილში, ლამპუნგის პროვინციაში. ფართობი 1 300 კმ².
მოიცავს ჭაობის ტყეებსა და დაბლობის წვიმის ტყეებს, რომელიც ძირითადად მეორეულია, 1960–1970–იან წლებში გაჩაღებული ჩეხვის შემდეგ. მიუხედავად პოპულაციათა შემცირებისა, პარკში დღემდე შემორჩენილია უკიდურესად საფრთხის ქვეშ მყოფი სუმატრის ვეფხვი, სუმატრული სპილო და სუმატრული მარტორქა. ხელსაყრელია ფრინველებზე დაკვირვებისათვის; სულ წარმოდგენილია ფრინველის 400 სახეობა.
პარკის წინაშე არსებული საფრთხეები ძირითადად ხე–ტყის უკანონო ჩეხვითაა გამოწვეული. საკონსერვაციო ძალისხმევის ფარგლებში ამოქმედდა პატრულირება, სუმატრის მარტორქის ნაკრძალი და სპილოს საკონსერვაციო ცენტრი.
იხილეთ აგრეთვე
ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
Pictures of SRS, Way Kambas on the RRC
სქოლიო
ინდონეზიის ეროვნული პარკები
ლამპუნგი
ლამპუნგის გეოგრაფია
1989 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
ინდონეზიის ღირსშესანიშნაობები
სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციის მემკვიდრეობის პარკები
არმაზის წმინდა გიორგის ეკლესიის წარწერა

არმაზის წმინდა გიორგის ეკლესიის წარწერა — ძველი ქართული ასომთავრული წარწერა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ არმაზის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის სამხრეთ ფასადზე. დაზიანებული წარწერა აღმოაჩინა გიორგი ჩუბინაშვილის ხელმძღვანელობით ჩატარებულმა ექსპედიციამ 1935 წელს.
წარწერა
წარწერა რვა სტრიქონიანია:
ქ. სხ~ლთ
ა ღთისაჲ
თა მე გ
...
მმს~ხლნ დ...
ე წ~ჲ ეკ~სჲ რკ ა
პ~დ ჴლ~მწფსა
...სა
ანუ:
ქ. სახელით–
ა ღმრთისაჲ–
თა მე, გ[იორგი?]
[არმაზაელმან]
მამასახლისმან დ[ავიწყ]–
ე წმიდაჲ ეკლესიაჲ [ქ]რონიკონ[ს]ა
პ~დ, ჴელმწიფებასა
[გიორგის?]სა.
დათარიღება
წარწერა თარიღიანია. ქრონიკონი პ~დ = 84, რასაც ემატება 780. შესაბამისად წარწერა 864 წლით განისაზღვრება. ამ წელს დაუწყიათ ეკლესიის მშენებლობა.
ლიტერატურა
ნ. შოშიაშვილი, ქართული წარწერების კორპუსი, I, თბ., 1980, გვ. 168
კ დანელია, ზ. სარჯველაძე, ქართული პალეოგრაფია, თბ., 1997, გვ. 43–44
ქართული წარწერები
სეხნიაშვილი

სეხნიაშვილი
საკუთარი სახელი სეხნიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
ვახტანგ სეხნიაშვილი — პარტიზანული მოძრაობის მონაწილე საფრანგეთში II მსოფლიო ომის დროს
ზურაბ სეხნიაშვილი — არქიტექტორი, მხატვარი-რეტავრატორი
ნიკოლოზ სეხნიაშვილი — მოკრივე
ქართული გვარები
გეოდეზიის, აეროგადაღებისა და კარტოგრაფიის ცენტრალური სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი

გეოდეზიის, აეროგადაღებისა და კარტოგრაფიის ცენტრალური სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი — სსრკ მინისტრთა საბჭოსთან არსებული გეოდეზიისა და კარტოგრაფიის მთავარი სამმართველოს სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულება, რომელიც დაარსდა 1928 წელს მოსკოვში. მისი პირველი დირექტორი იყო თეოდოსი კრასოვსკი.
გეოდეზიისა და გრავიმეტრიის დარგში ინსტიტუტის კვლევის ძირითადი მიმართულება იყო გეოდეზიის თეორიული პრობლემებისა და გეოდეზიური სამუშაოების ახალი მეთოდების შემუშავება: ასტრონომიულ-გეოდეზიური, გრავიმეტრიული და თანამგზავრული მონაცემებით დედამიწის ფიგურის, ზომებისა და გრავიტაციული ველის დადგენა, გეოდეზიური მეთოდებით დედამიწის ქერქის თანამედროვე მოძრაობის შესწავლა; საყრდენი გეოდეზიური ქსელების აგების თეორიისა და მეთოდების, აეროგადაღებისა და ფოტოგრამმეტრიის დარგში აეროგადაღებისა და ფოტოგრამმეტრიული სამუშაოების თეორიისა და მეთოდების გაუმჯობესება, ტოპოგრაფიული რუკებისა და გეგმების შექმნა და განახლება, აგრეთვე მთვარის, მარსისა და ვენერის კარტოგრაფირება.
კარტოგრაფიის დარგში ინსტიტუტმა შეიმუშავა დარგობრივი რუკების შედგენისა და გამოცემის მეთოდები, იკვლევდა გეოგრაფიული სახელწოდებების სტანდარტიზაციას. ინსტიტუტის მონაწილეობით შექმნილია რიგი ატლასებისა. აწარმოებდა აგრეთვე ასტრონომიულ-გეოდეზიური, გრავიმეტრიული, აეროგადარების, ფოტოგრამმეტრიული და კარტოგრაფიული ინსტრუმენტების შემუშავებას, კონსტრუირებასა და დამზადებას. ეკონომიკის დარგსა და ტოპოგრაფიულ-გეოდეზიური და კარტოგრაფიული წარმართვის ორგანიზაციის ნაწილში კვლევა მიმართული იყო ავტომატური მართვის სისტემის შექმნაზე, დაგეგმილების თეორიისა და მეთოდების შემუშავებაზე, შრომისა და მატერიალურ-ტექნიკური რესურსების ნორმირებაზე. ინსტიტუტს ჰქონდა ასპირანტურა, გამოსცემდა „შრომებს“ და აგრეთვე სხვა საინფორმაციო გამოცემებს. 1929–1977 წლების ფარგლებში ინსტიტუტმა გამოსცა 200-ზე მეტი „შრომა“. კრასოვსკის სახელი ინსტიტუტს ეწოდა 1978 წელს.
2013 წლის 19 ივლისს დაარსდა ფედერალური სახელმწიფო საბიუჯეტო დაწესებულება „გეოდეზიის, კარტოგრაფიისა და სივრცითი მონაცემების ინფრასტრუქტურის ცენტრი“, რომლის შემადგენლობაში შევიდა გეოდეზიის, აეროგადაღებისა და კარტოგრაფიის ცენტრალური სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი.
სქოლიო
რუსეთის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტები
კლიუჩი

კლიუჩი — სოფელი ბულგარეთში. 2005 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 1113 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
ბულგარეთის სოფლები
აჯახური

აჯახური — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 786 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
გუსარის რაიონის სოფლები
73 (რიცხვი)

73 (რიცხვი)
სამოცდაცამეტი — სამოცდამეცამეტე ნატურალური რიცხვი. არის სამოცდათორმეტის მომდევნო და სამოცდათოთხმეტის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 73. 73 არის კენტი და მარტივი რიცხვი. სიტყვა „სამოცდაცამეტი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია სამი ოცი და ცამეტი (იგულისხმება სამოცდაათზე სამი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
Prime Curios! 73 from the Prime Pages
რიცხვები
დონის როსტოვი

დონის როსტოვი — ქალაქი სამხრეთ რუსეთში. როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდინარე დონის ნაპირებზე, დასახლებული პუნქტიდან 46 კილომეტრში მდებარეობს აზოვის ზღვა.
გეოგრაფია
ქალაქის ფართობი შეადგენს 354 კმ²-ს. დონის როსტოვი 1092 კილომეტრითაა დაცილებული ქვეყნის დედაქალაქ მოსკოვს.
კლიმატი
დონის როსტოვის ყველაზე ცხელი თვეებია ივნისი და ივლისი, ხოლო ყველაზე ცივი თვეებია იანვარი და თებერვალი. ქალაქის ყოველწლიური ნალექების რაოდენობა შეადგენს 618 მმ-ს.
ისტორია
ქალაქში ჩატარებული არქეოლოგიური გათხრების შედეგად დადგინდა რომ, უძველეს დროში ბერძნებს აქ ჰქონდათ თავიანთი კოლონია. უკვე მოგვიანებით ეს ტერიტორია შედიოდა ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში. დონის როსტოვმა ქალაქის სტატუსი მიიღო 1749 წელს.
ადგილობრივი თვითმმართველობა
ადმინისტრაციული დაყოფა
მოსახლეობა
2015 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1,115,000 ადამიანს და რუსეთის ქალაქებს შორის მოსახლეობის მიხედვით 10-ე ადგილი უკავია, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 3,018 ადამიანს.
დემოგრაფია
ეთნიკური შემადგენლობა (საქართველოს 2010 წლის აღწერის შედეგების მიხედვით):
რუსები — 960 883 (90,1 %), სომხები — 41 553 (3,4 %), უკრაინელები — 16 249 (1,5 %), აზერბაიჯანელები — 6 739 (0,6 %), კაზაკები — 5 291 (0,5 %), ქართველები — 3 960 (0,4 %), ბელარუსები — 2 874 (0,3 %), კორეელები — 2 792 (0,3 %), ებრაელები — 2 403 (0,2 %), ლეზგები — 1 660 (0,2 %), ყირგიზები — 1 374 (0,01 %), უზბეკები — 1 188 (0,01 %), ჩეჩნები — 1 073 (0,01 %), ოსები — 992 (0,1 %), პირები, რომელთაც არ მიუთითეს ეროვნება — 13 861 (1,7 %).
რელიგია
ეკონომიკა
სავაჭრო და მომსახურების
ტრანსპორტი
დონის როსტოვი — ძირითადი სატრანსპორტო კერა სამხრეთ რუსეთში.
როსტოვში არის ტრამვაისა და ტროლეიბუსის სისტემები.
მეცნიერება და განათლება
უმაღლესი განათლების
სამხრეთ ფედერალური უნივერსიტეტი,
დონი სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტი,
როსტოვის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი,
როსტოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამოქალაქო ინჟინერია,
როსტოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ტრანსპორტის,
როსტოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკისა,
როსტოვის სახელმწიფო კონსერვატორია (აკადემია).
განთქმული როსტოველები
ბასტა — რუსი რეპერი, კომპოზიტორი, ტელე და რადიო წამყვანი, მსახიობი, სცენარისტი, რეჟისორი და პროდიუსერი. ასევე ცნობილია ფსევდონიმებით Ноггано და N1NT3ND0.
ევა რივასი — სომეხი მომღერალი. 2010 წლის ევროვიზიაზე სომხეთი წარადგინა.
მიხეილ შოლოხოვი — რუსი ნოველისტი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში (1965).
გალერეა
დაძმობილებული ქალაქები
რესურსები ინტერნეტში
Official Rostov-on-Don Administration Site
A history of Rostov
Rostov-on-Don Entertainment Site
1983 Rostov and surrounds Topographic map 1:100,000 made by Soviet Army HQ (Service use only)
Churches of Rostov-on-the-Don
Archeological museum-preserve Tanais (biggest in Russia) near Rostov-on-Don
Rostov-on-Don Photos
Rostov Aviation Portal English language support forum
Rostov-on-Don City Portal
Rostov-on-Don City Map
Football Club FC Rostov
Football Club FC SKA Rostov
Jewish Rostov
Rostov-on-Don city architecture photos
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ქალაქები
ბლიაძე

ბლიაძე
საკუთარი სახელი ბლიაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ოთარ ბლიაძე — მშენებელი
ომარ ბლიაძე — სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)
ტატა ბლიაძე — მხატვარი
იხილეთ აგრეთვე
ბლიაძეები — ქართული მესტვირეების საგგვარეულო
ქართული გვარები
Camponotus vehemens

Camponotus vehemens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
ლა-დიგი

ლა-დიგი — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი კუნძული. მდებარეობს ინდოეთის ოკეანეში.
გეოგრაფია
სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი ყველაზე უფრო დიდი კუნძული, რომელიც მდებარეობს პრასლინის და მაეს კუნძულების მეზობლად, 43 კმ-ში მაედან და 6 კმ-ში პრასლინიდან, რომლებთანაც დაკავშირებულია საბორნე კავშირით. კუნძულის ზომებია — დაახლოებით 3 კმ 4 კმ-ზე.
ისტორია
კუნძული 1744 წელს აღმოაჩინეს, მაგრამ თავისი სახელი მიიღო მხოლოდ 1768 წელს, როდესაც მას ეწვია ფრანგი ზღვაოსანი მარკ ჟოზეფ მარიონ-დიუფრენი.
მოსახლეობა
კუნძულზე ცხოვრობს 2 ათასზე მეტი მაცხოვრებელი.
საინტერესო ფაქტები
კუნძულზე მდებარეობს ბუნგალო, სადაც გადაღებულია 1977 წლის ფრანგული ფილმის ნახვამდის ემანუელა!-ს სცენები.
ავტოტრანსპორტის გამოყენებაზე ადრე არსებულ აკრძალვასთან დაკავშირებით, ითვლება, რომ კუნძულზე ყველაზე პოპულარული ტრანსპორტი იყო ველოსიპედი. სინამდვილეში დღეისათვის კუნძულზე ტაქსიც არსებობს და ავტოსარემონტოებიც, ხოლო 2010 წელს, 800 ფერმერიდან 27-ს ჰქონდა მოტორიზებული ავტოტრანსპორტი.
რესურსები ინტერნეტში
Official La Digue Island Guide
National Bureau of Statistics
Fotos de La Digue / Seychelles
Fotogalería - La Digue
Mapas y fotos de La Digue
Praslin, La Digue Fotogalerie
კუნძული ლა-დიგი
კუნძულ ლა-დიგის რუკა
Bilder კუნძულ ლა-დიგის ფოტოები
სქოლიო
სეიშელის კუნძულების კუნძულები
ინდოეთის ოკეანის კუნძულები
აფრიკის კუნძულები
ჩონგოს-ბახოს რაიონი

ჩონგოს-ბახოს რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის ჩუპაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 269 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 696 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 46 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 102.74 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
ჩუპაკის პროვინციის რაიონები
ვარენის რაიონი

ვარენის რაიონი — რაიონი სამხრეთ ლიეტუვაში, ალიტუსის მაზრაში. ფართბით ყველაზე დიდი და ყველაზე ტყიანი რაიონი ლიეტუვაში. ტერიტორიის 67 % ტყითაა დაფარული. 22,6 % სასოფლო სამეურნეო სავარგულია, 2,4 % სამრეწველო საწარმოები და გზაა, 2,2 % — წყალი, ხოლო 1,2 % დასახლებული პუნქტებია. 5,9 % კი სხვადასხვა დანიშნულებითაა გამოყენებული.
მოსახლეობა
მოსახლეობის განაწილება
საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით:
ქალაქის - 10845 (34,83%)
სოფლის - 20292 (75,27%)
სქესობრივი ნიშნით:
კაცები - 14947 (48,00%)
ქალები - 16190 (52,00%)
სარწმუნოების მიხედვით:
კათოლიკე - 28651 (94,75%)
ათეისტი - 1146 (3,79%)
მართლმადიდებელი - 349 (1,15%)
სხვა 0,5%
ეროვნების მიხედვით:
ლიეტუველები - 28163 (90,69%)
პოლონელები - 2067 (6,66%)
რუსები - 338 (1,09%)
ბელარუსები - 302 (0,97%)
სხვა 0,5%
ადმინისტრაციული დაყოფა
რაიონი მოიცავს 8 სამამასახლისოს:
ვალკინინკაის,
ვარენოსის ,
ვიდენიაის,
კანიავოსის,
მარცინკონიუს (Марцинконю),
მატუიზაის,
მერკინესის,
იაკენაის.
რესურსები ინტერნეტში
ვარენის რაიონის თვითმმართველობა
ლიეტუვის რაიონები
იელმუ-მარინიუ

იელმუ-მარინიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აგრესტი-პოტიგუარის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 171 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39.01 კმ²-ზე. ფართობი 312 028 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
ლედესმა-დე-ლა-კოგოლია

ლედესმა-დე-ლა-კოგოლია —მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ანგიანოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 12,13 კმ². მოსახლეობა — 16 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლედესმა-დე-ლა-კოგოლიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
These Foolish Things (ალბომი)

These Foolish Things (ალბომი)
These Foolish Things — ბრიტანელი მომღერალ ბრაიან ფერის სადებიუტო სოლო ალბომი. იგი გამოვიდა 1973 წელს, როდესაც მუსიკოსი ჯერ კიდევ ჯგუფის Roxy Music ვოკალისტი იყო. 1974 წლის 1 მაისს ჩანაწერს ბრიტანეთში ოქროს სტატუსი მიენიჭა. ძირითადად დისკში შეტანილია ცნობილი სიმღერების ქავერ-ვერსიები.
სიმღერების სია
A Hard Rain's a-Gonna Fall (ბობ დილანი) – 5:19
River of Salt (ირვინ ბრაუნი/ბერნარდ ზეკერი/იენ ზეკერი) – 1:48
Don't Ever Change (ჯერი გოფინი/კეროლ კინგი) – 2:15
Piece of My Heart (ჯერი რაგოვოი/ბერტ ბერნსი) – 3:06
Baby I Don't Care (ლიბერი/სტოლერი) – 1:50
It's My Party (უოლტერ გოლდი/ჯონ გლაკ უმცრ./ჰერბ ვაინერი) – 2:00
Don't Worry Baby (ბრაიან უილსონი/როჯერ კრისტიანი) – 4:13
Sympathy for the Devil (მიკ ჯეგერი, კით რიჩარდსი) – 5:50
The Tracks of My Tears (სმოუკი რობინსონი/პიტ მური/უორენ მური/მარვ ტერპლინი) – 3:04
You Won't See Me (ჯონ ლენონი, პოლ მაკ-კარტნი) – 2:32
I Love How You Love Me (ბარი მენი/ლარი კოლბერი) – 3:02
Loving You Is Sweeter Than Ever (აივი ჯო ჰანტერი/სტივი უანდერი) – 3:06
These Foolish Things (ჰარი ლინკი/ჰოლტ მარველი/ჯეკ სტრე) – 5:41
პერსონალი
ბრაიან ფერი – ვოკალი, ფორტეპიანო
ჯონ პორტერი – გიტარა, ბასი
ფილ მანზანერა – გიტარა
ედი ჯობსონი – ვიოლინო, კლავიშები, სინთეზატორი
როჯერ ბოლი – საქსოფონები
რუან ო’ლოქლენი – ალტო საქსოფონი
მალკოლმ დანკენი – ტენორ საქსოფონი
ჰენრი ლოუთერი – საყვირი
დევიდ სკინერი – ფორტეპიანო
პოლ თომპსონი – დასარტყმელი საკრავები
ჯონ პანტერი – დასარტყმელი საკრავები
რობი მონტგომერი, ჯესი დევიდი, The Angelettes – ბექ ვოკალები
სქოლიო
ბრაიან ფერის ალბომები
1973 წლის სადებიუტო ალბომები
ქავერ ალბომები
იუხარი-მიულქიულიუ

იუხარი-მიულქიულიუ — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
თოუზის რაიონის სოფლები
IV დალაი ლამა

IV დალაი ლამა
იონტენ გიაცო (დ. 1589 — გ. 1617) — მონღოლთა ყაენ ალტან-ხანის შვილიშვილი და რიგით მეოთხე დალაი ლამა 1601-1617 წლებში.
ბიოგრაფია
იონტენი დაიბადა 1589 წელს მონღოლეთის სამეფო კარზე. იგი იყო მონღოლთა ერთ-ერთი ტომის, ჩოკურების ხან ცულტრიმ ჩოიჯეს ვაჟი, რომელიც თავის მხრივ მონღოლთა ყაენ ალტან-ხანის ვაჟი იყო. იგი ბავშვობიდანვე იყო გატაცებული ბუდისტური რელიგიითა და ფილოსოფიით, რამაც შემდეგში განაპირობა ის, რომ ისტორიაში პირველი და უკანასკნელი მონღოლი დალაი ლამა გახდა. ზოგიერთი ისტორიკოსი მიიჩნევს, რომ ასევე მონღოლი იყო მეექვსე დალაი ლამაც, რომელიც მონპას ტომიდან იყო, მაგრამ მონპას ხალხი თავისი ეთნიკური წარმომავლობით უფრო ტიბეტურია, ვიდრე მონღოლური.
ტიბეტის სახელმწიფოში ერთ-ერთმა ყველაზე გავლენიანმა ბერმა ნეჩუნგმა იწინასწარმეტყველა, რომ დალაი ლამას შემდეგი რეინკარნაცია მონღოლეთში მოხდებოდა. ამავე დროს, მესამე დალაი ლამას თანამოსაყდრე ბერმა ცულტრიმ გიაცომ ტიბეტურ ხელისუფლებას წერილი გაუგზავნა და ამცნო, რომ იონტენის სახით ახალი დალაი ლამა უკვე დაბადებული იყო. იგი ტიბეტელმა ბერებმა და მთავრებმა მალევე შეიცნეს წინამორბედთა რეინკარნაციად.
1599 წელს იონტენი ტიბეტში გაემგზავრა, სადაც თან ახლდნენ მისი თანამოძმე მონღოლი ბერები, რომლებიც 1603 წელს უკან დაბრუნდნენ.
ლჰასაში ჩასვლისას მას ყველა დიდი ზარ-ზეიმით დახვდა, რასაც 1601 წელს მისი რიგით IV დალაი ლამად გამოცხადება მოჰყვა.
მიუხედავად ამისა, იგი ჯერ კიდევ პატარა იყო, რის გამოც ბევრი ჰქონდა სასწავლი. ახალმა დალაი ლამამ პანჩენ ლამასთან დაიწყო განათლების მიღება. 1614 წელს მისი სწავლა-განათლების პერიოდი საბოლოოდ დასრულდა.
მონღოლური წარმომავლობის გამო, მას ბევრი ტიბეტელი ბერი არ სცნობდა დალაი ლამად და იყო ძალაუფლების ჩამორთმევის მცდელობებიც. ამის გამო, 1605 წლიდან ლჰასაში მონღოლური კავალერია განლაგდა, რომელსაც დალაი ლამას უსაფრთხოების დაცვა ევალებოდა. აღსანიშნავია, რომ კავალერია შემდეგში განუდგა დალაი ლამას და თავს დაესხა მის სამყოფელს, რის გამოც იონტენს დრეპუნგის მონასტრიდან გაქცევა მოუხდა.
1616 წლიდან იონტენმა სანგიბის გამოქვაბულებში დაიდო ბინა, სადაც სიმშვიდესა და მედიტაციაში გაატარა დარჩენილი დრო. იგი აქ, 1617 წელს, 27-28 წლის ასაკში დაიღუპა მეტად საეჭვო ვითარებაში. ერთი ვერსიით იგი მოწამლეს, ხოლო დანარჩენები მის სიკვდილს გამოქვაბულში გაჩენილ 12-დღიან ხანძარს აბრალებენ.
მომდევნო, V დალაი ლამა მხოლოდ 1642 წელს იქნა არჩეული და იგი იყო პირველი დალაი ლამა, რომელიც გარდა სულიერი წინამძღოლობისა როგორც მონარქი ისე მართავდა მთელ ტიბეტს, რაც შემდეგში მისმა მემკვიდრეებმაც განაგრძეს.
ლიტერატურა
Mullin, Glenn H. (2001). The Fourteen Dalai Lamas: A Sacred Legacy of Reincarnation, Clear Light Publishers. Santa Fe, New Mexico. ISBN 1-57416-092-3.
Shakabpa, Tsepon W.D. (2010). One Hundred Thousand Moons. An Advanced Political History of Tibet (2 vols). Leiden (Netherlands), Boston (USA): Brill's Tibetan Studies Library. ISBN 9789004177321.
Stein, R. A. (1972). Tibetan Civilization, Stanford University Press. ISBN 0-8047-0806-1 (cloth); ISBN 0-8047-0901-7 (paper).
Thubten Samphel and Tendar (2004). The Dalai Lamas of Tibet. Roli & Janssen, New Delhi. ISBN 81-7436-085-9.
დაბადებული 1589
გარდაცვლილი 1617
დალაი ლამები
ბუსტამანტეს კოდექსი

ბუსტამანტეს კოდექსი — რეგიონული ხასიათის (ამერიკის ქვეყნებისათვის) ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი საკოდიფიკაციო აქტი საერთაშორისო კერძო სამართლის სფეროში. მიიღეს 1928 წლის 20 თებერვალს ჰავანაში VI პანამერიკულ კონფერენციაზე და უწოდეს პროექტის მთავარი ავტორისა და ტექსტის რედაქტორის — კუბელი იურისტის ა. ბუსტამანტეს სახელი.
მიზნები
კოდექსის მიზანია გადაწყვიტოს ამერიკის კონტინენტის სახელმწიფოთა სამართლებრივ ნორმებს შორის არსებული კოლიზია. ბუსტამანტეს კოდექსი შედგება შესავლისა და ოთხი წიგნისგან:
1 — საერთაშორისო სამოქალაქო სამართალი;
2 — საერთაშორისო სავაჭრო სამართალი;
3 — საერთაშორისო სისხლის სამართალი;
4 — საერთაშორისო საპროცესო სამართალი.
რატიფიცირებულია ლათინური ამერიკის სახელმწიფოთა უმრავლესობის მიერ. სხვა სახელმწიფოებში, მათ შორის, ამერიკის შეერთებულ შტატებში, სასამართლოები ბუსტამანტეს კოდექსს სამართლის დამატებით წყაროდ იყენებენ.
ლიტერატურა
საერთაშორისო სამართალი
ბაგრატიონი (ფილმი)

ბაგრატიონი (ფილმი)
„ბაგრატიონი“ — გიული ჭოხონელიძისა და გუგული მგელაძის 1985 წლის ფილმი.
სიუჟეტი
წარმოშობით ქართველმა მხედართმთავარმა მთელი ცხოვრება რუსეთის ინტერესებს შესწირა, რომელსაც თავის მეორე სამშობლოდ თვლიდა. მეომრული ვაჟკაცობის, ღირსების, სამშობლოსადმი ერთგულების სიმბოლოდ იქცა სახე გენერლისა, რომელმაც სამხედრო სამსახური სერჟანტობით დაიწყო.
როლებში
გიული ჭოხონელიძე (ბაგრატიონი)
იური კატინ-იარცევი
მიხეილ კუზნეცოვი
ულდისი ლიელჯიჯი
ვიქტორ მურგანოვი
ჟანრი ლოლაშვილი
ირინა მალიშევა
ლია ელიავა
ირინა ალფეროვა
პაულ ბუტკევიჩი
პ. მახოტინი
ვლადიმერ კონკინი
ს. მილივანოვი
ანრის ლიციტისი
ვიქტორ ლაზარევი
ვლადიმერ დრუჟნიკოვი
გიორგი მგელაძე
ა. ლუკიანოვი
ვლადიმერ კოსტიუკი
ალექსანდრე მეძმარიაშვილი
ი. კონონიხინი
ლევ პოლიაკოვი
ა. ვერტოგრადოვი
პავლე ვინიკი
ვ. კარდონოვი
გიორგი გეორგიუ
ვ. ვილსკი
ზურაბ ყიფშიძე
ვ. პრივალოვი
პ. ალექსეევი
ნიკოლოზ გორლოვი
ვ. ვიაზოვიკი
ლეონიდ ხარიტონოვი
ბ. იურჩენკო
რევაზ იაშვილი
ლევან მსხილაძე
რესურსები ინტერნეტში
რუსული ფილმები
სსრკ-ის ფილმები
1985 წლის ქართული ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
რუსულენოვანი ფილმები
გუგული მგელაძის ფილმები