PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ბოლშინკის ქრისტეს შობის ეკლესია

ბოლშინკის ქრისტეს შობის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ტარასოვის რაიონის ხუტორ ბოლშინკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას.
მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ტარასოვის რაიონი, ხუტორი ბოლშინკა.
ისტორია
1789 წელს სოფელ ბოლშინკაში ღვთისმშობლის შობის სახელზე ააშენეს ხის ეკლესია, რომელსაც ასევე ხის სამრეკლო ჰქონდა. XIX საუკუნის შუა წლებში ეკლესია საკმაოდ მოძველდა და დასახლებაში დაიწყეს ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობა. პოლკოვნიკის ქვრივის ევდოკია აკიმის ასულისა და პოდპოლკოვნიკ ნიკოლოზ სტეფანეს ძე ეფრემოვების სახსრებით 1857 წელს დაიწყო ახალი ეკლესიის მშენებლობა. ეკლესიის მთელი ქონება გადაიტანეს ძველი ეკლესიიდან ახალ ეკლესიაში. 1862 წლის 14 მარტის დონის კონსისტორიის ბრძანებით და მრევლის თხოვნით ეკლესიაში რამდენიმე სასულიერო პირს მისცეს ღვთისმსახურების ჩატარების უფლება. 1884 წლის 1 ნოემბერს ძველი ხის ეკლესია მთლიანად დაიწვა.
1857 წელს აგურის ეკლესია გადახურეს თუნუქის ფირფიტებით. ეკლესიის გარშემო გააკეთეს აგურის გალავანი. ეკლესიის საკურთხეველი აკურთხეს ქრისტეს შობის სახელზე.
1930-იანი წლების დასაწყყისში ეკლესია დახურეს, მოხსნეს გუმბათი, ჯვარი, ზარი. დატოვეს მხოლოდ პატარა საყარაულო, რომელიც 1950-იან წლებში ასევე დახურეს.
მეორე მსოფლიო ომი წლებში 1942 წლის 12 ივლისს დაბომბვების დროს ეკლესია დაზიანდა. ომის შემდეგ ეკლესიაში განათავსეს ხორბლის საწყობი. მოგვიანებით ეკლესიაში ინახავდნენ შხამ-ქიმიკატებსა და სასუქს.
როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის მიტროპოლიტ მერკურის ინიციატივით XXI საუკუნის დასაწყისში მიიღეს გადაწყვეტილება ტაძრის აღდგენის შესახებ. პირველ რიგში ეკლესია გაასუფთავეს ნაგვისაგან. 2014 წლის დასაწყისში დაიწყო ეკლესიის აღდგენითი სამუშაოები.
რესურსები ინტერნეტში
Большинка. Церковь Рождества Христова
Рождества Христова церковь. Тарасовский район. Большинка село.
Большинка
Два храма слободы Большинка и два храма Курнаковки.
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
სპარსული ვიკიპედია

სპარსული ვიკიპედია — ვიკიპედიის განყოფილება ფარსიზე.
სპარსული ვიკიპედია 2003 წლის დეკემბერში გაიხსნა, 2004 წლის 16 დეკემბერს კი უკვე ათას სტატიას მოიცავდა. ათი ათას სტატიას სპარსულმა განყოფილებამ 2006 წლის 18 თებერვალს მიაღწია. 2008 წლის 31 დეკემბერს კი 50 000 სტატიას მოითვლიდა, ხოლო 2010 წლის 25 აგვისტოს უკვე 100 000 სტატია იყო დაწერილი. 2011 წლის 22 მაისს სტატიათა რაოდენობამ 150 000 მიაღწია. 2012 წლის 10 ივლისს სპარსული ვიკიპედიის სტატიათა რაოდენობამ 200 000-ს გადააჭარბა.
ტაჯიკური ვიკიპედია
სპარსულ ვიკიპედიასთან ახლომდგომი ტაჯიკური ვიკიპედია სპარსული ენის ტაჯიკურ დიალექტზეა შექმნილი. სპარსულისგან განსხვავებით, რომელიც არაბული ანბანის სახელცვლილ სპარსულ ასო-ნიშნებს იყენებს, ტაჯიკური სახეცვლილ კირილიცას და ლათინურ ანბანს ეყრდნობა.
რესურსები ინტერნეტში
Persian Wikipedia’s Entries Pass the 100,000 Mark (Payvand News)
شرمنده، عبارت پرس و جوی شما یافت نشد! (دویچه وله)
درآمدهای ویکیپدیای پارسی از صد هزار گذشت (رادیو زمانه)
ვიკიპედიები ენების მიხედვით
სპარსული ენციკლოპედიები
ზამოჟნე (ბერისლავის რაიონი)

ზამოჟნე (ბერისლავის რაიონი)
ზამოჟნე — დასახლება უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს დასახლების მოსახლეობა 113 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
დასახლების ამინდი
ბერისლავის რაიონის დასახლებები
Lusaghbyur, Aragatsotn

Lusaghbyur, Aragatsotn
Lusaghbyur is an abandoned village in the Ashtarak Municipality of the Aragatsotn Province of Armenia.
References
Former populated places in Aragatsotn Province
Quercus castanea

Quercus castanea is a species of oak tree. It is widespread across much of Mexico, from Sonora to Chiapas, and in Guatemala, El Salvador, and Honduras.
Description
It is a deciduous tree up to tall with a trunk as much as in diameter. The leaves are thick and leathery, up to long, and elliptical with numerous pointed teeth along the edges. It flowers from March to June, and its acorns mature between October and December.
The species is known to hybridize with other sympatric red oak species across its range.
Range and habitat
Quercus castanea is native to the mountains of Mexico, Guatemala, El Salvador, and Honduras. In Mexico, the species inhabits the Sierra Madre Oriental, Sierra Madre Occidental, Trans-Mexican Volcanic Belt, Sierra Madre de Oaxaca, and Sierra Madre del Sur between 1,400 and 2,600 meters elevation. It also inhabits the Sierra Madre de Chiapas of Mexico Mexico and Guatemala, and the Montecristo Massif where the borders of El Salvador, Guatemala, and Honduras meet. In Guatemala Q. castanea has been reported up to 3,500 meters elevation. The species' estimated extent of occurrence (EOO) is 1,110,000 km2, based on over 500 collections and herbarium records.
The species is found in a variety of montane habitats. It is common in dry oak forests, xerophytic shrublands, and open oak woodlands alongside cacti and trees of family Leguminaceae. It also grows in humid montane cloud forests.
In the Cuitzeo Basin of central Mexico, acorn woodpeckers (Melanerpes formicivorus) and golden-fronted woodpeckers (Melanerpes aurifrons) are important acorn dispersers.
References
External links
photo of herbarium specimen at Missouri Botanical Garden, collected in Oaxaca in 1894
castanea
Oaks of Mexico
Flora of the Sierra Madre Occidental
Flora of the Sierra Madre Oriental
Flora of the Trans-Mexican Volcanic Belt
Flora of the Sierra Madre de Oaxaca
Flora of the Sierra Madre del Sur
Flora of the Central American montane forests
Sierra Madre de Chiapas
Flora of the Chiapas Highlands
Trees of Chiapas
Trees of Michoacán
Trees of Oaxaca
Trees of Puebla
Trees of Veracruz
Trees of Guatemala
Trees of El Salvador
Trees of Honduras
Plants described in 1801
ქალჰატა

ქალჰატა — ძველი ეგვიპტის დედოფალი ოცდამეხუთე დინასტიიდან, მესამე გარდამავალი პერიოდის დროს. ქალჰატა ეგვიპტის ფარაონის შაბაკას მეუღლე და ფარაონ ტანტამანის დედა იყო.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის ოცდამეხუთე დინასტია
ძველი ეგვიპტის დედოფლები
ეგვიპტის ოცდამეხუთე დინასტიის დედოფლები
Giovanni il Popolano

Giovanni il Popolano
Giovanni de' Medici, in full Giovanni di Pierfrancesco de' Medici, later known as il Popolano (the commoner) (21 October 1467 – 14 September 1498) was an Italian nobleman of the Medici House of Florence. He was the son of Pierfrancesco di Lorenzo de' Medici, and therefore a member of a secondary branch of the family.
Biography
Giovanni was born in Florence on 21 October 1467. After his father's death (1476), he and his elder brother Lorenzo (il Popolano) came under the tutelage of their cousins Giuliano and Lorenzo (il Magnifico), and were educated by humanists such as Marsilio Ficino and Angelo Poliziano. They conceived a passion for classical studies and books, and later created a large library of manuscripts and codexes.
Later their relationship with Lorenzo il Magnifico deteriorated, mostly for economic reasons (Lorenzo had kept for himself the Popolanos' inheritance, instead of simply administering it). After Lorenzo il Magnifico's death, they were among the opponents of Lorenzo's successor, Piero (il Fatuo), who exiled them in April 1494.
The following November, Lorenzo and Giovanni returned to Florence in the wake of Charles VIII of France's invasion of Italy, as Piero had been ousted by a Republican revolution in the city. Their support for Girolamo Savonarola gained them the Popolano ("commoner", "plebeian") nickname.
He was to marry Luisa de' Medici, but she died in 1488 at aged 11. In 1497 Giovanni married Caterina Sforza, Lady of Forlì and Imola. They had a son, baptized Ludovico. However, after Giovanni's death soon afterwards, Caterina renamed the baby Giovanni. He became known as Giovanni delle Bande Nere.
Giovanni il Popolano died on 14 September 1498 in Santa Maria in Bagno, Papal States, aged 30.
1467 births
1498 deaths
Ambassadors of the Republic of Florence
Giovanni il Popolano
Medieval Italian diplomats
15th-century people from the Republic of Florence
15th-century diplomats
გარსია I

გარსია I შეიძლება იყოს:
გარსია I (ლეონი) — ლეონის მეფე (გ. 914)
გარსია ფერნანდესი (გარსია I) — კასტილიის გრაფი (938–995)
გარსია I (კონგო) — კონგოს მმართველი (XVII ს.)
Vaya Con Dios

Vaya Con Dios (წარმოითქმის: ვაია კონ დიოს; ესპ. „ღმერთი შენკენ“) — ბელგიური ბლუზ-როკ ჯგუფი. დაარსდა 1986 წელს შემდეგი შემადგენლობით: დანი კლაინი, დირქ შოუფსი, უილი ლამბერტი, რომელიც შემდგომ ჟან-მიშელ ჟელენმა შეცვალა.
ჯგუფმა საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა შემდეგი სიმღერებით: Just a Friend of Mine, What’s a Woman?, Nah Neh Nah, Don’t Cry for Louie, Puerto Rico, Heading for a Fall, Johnny, Don’t Break My Heart.
2010 წელს სიმღერა Nah Neh Nah ხელახლა ჩაიწერა გერმანულ Milk&Sugar-თან ერთად დუეტში.
ჯგუფს გაყიდული აქვს ალბომების 7 მილიონზე მეტი ეგზემპლარი და 3 მილიონზე მეტი სინგლი.
ჯგუფმა შემოქმედებითი კარიერა 1986 წელს დაიწყო და ზუსტად ათი წლის თავზე, 1996 წელს დაიშალა. რამდენიმეწლიანი პაუზის შემდეგ Vaya Con Dios-ის წევრებმა გადაწყვიტეს, აღედგინათ ერთ დროს პოპულარული ჯგუფი და 2004 წელს ისევ გაერთიანდნენ. ჯგუფი Vaya Con Dios დღემდე განაგრძობს მუსიკალურ მოღვაწეობას.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
http://www.vayacondios.info
ბელგიური ჯგუფები
ბლუზ-როკ ჯგუფები
Plagiolepis puncta

Plagiolepis puncta — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Plagiolepis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Arkalyk Airport

Arkalyk Airport
Arqalyq Airport (also given as Arqalyq North) is an airport in Kazakhstan located north of Arqalyq. It is a small civilian airport built during the Soviet era, and has a sizeable asphalt apron and passenger terminal. The terminal building is in a state of disrepair, and may be completely disused, and the apron and runway are both poorly maintained. The facility is used by the Russian space agency to base and refuel helicopters used in the recovery of returning Soyuz missions. It may also see private use. At present there are no scheduled airlines serving the airport.
References
Airports built in the Soviet Union
Airports in Kazakhstan
Artanish

Artanish is a village in the Shoghakat Municipality of the Gegharkunik Province of Armenia. The village was populated by Azerbaijanis before the exodus of Azerbaijanis from Armenia after the outbreak of the Nagorno-Karabakh conflict. In 1988-1989 Armenian refugees from Azerbaijan settled in the village. On a hill just to the west are the ruins of cyclopean fortresses, and nearby is a church and a cemetery.
Nature
The vicinity of the village hosts 111 species of butterflies and is recognized as the Prime Butterfly Area "Artanish-Shorzha". The area is also known as one of the key birdwatching sites of Armenia.
Gallery
References
External links
Populated places in Gegharkunik Province
გიორგი II ქსიფილინოსი

გიორგი II ქსიფილინოსი (ბერძ. Γεώργιος Β΄ ο Ξιφιλίνος) — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი 1191—1198 წლებში.
წარმოშობით იყო ტრაპეზუნტის ერთ-ერთი წარჩინებული საგვარეულოდან, რომელსაც ეკუთვნოდა ასევე პატრიარქი იოანე VIII ქსიფილინოსი (1066—1075).
მან დატოვა რამდენიმე შრომა, რომელთაგან ყველაზე მნიშვნელოვანია "Juribus Territoriorum"–ის სახელით ცნობილი თხზულება.
სქოლიო
ლიტერატურა
RegPatr, N 1179-1192d; Grumel V. La chronologie des patriarches de Constantinople de 1111 à 1206 // REB. 1943. T. 1. P. 260-268;
Beck. Kirche und theol. Literatur. Passim; Brand Ch. M. Byzantium Confronts the West: 1180-1204. Camb., 1968, 1992;
Bundy D. Georges Xiphilin // DHGE. T. 20. Col. 669-671; Angold M. Church and Society in Byzantium under the Comneni: 1081-1261. Camb. (Mass.), 1995. P. 122-129, 338-339, 415-416;
Labate A. Sulla didascalia di Costantino Stilbes per Giorgio Xifilino // Byzantina Mediolanensia / A cura di F. Conca. Soveria Mannelli; Messina, 1996. P. 227-234;
Лебедев А. П. Ист. очерки состояния Визант.-вост. Церкви: кон. XI - сер. XV в. СПб., 1998. С. 121, 255.
რესურსები ინტერნეტში
ГЕОРГИЙ II КСИФИЛИН // «Православная Энциклопедия»
კონსტანტინოპოლის პატრიარქები
ვასილევოს თემი

ვასილევოს თემი — თემი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ რეგიონში. მოსახლეობა შეადგენს 12 122 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 52.61 კაცი/კმ²-ზე.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ვასილევო. ადმინისტრაციული ცენტრის ჩათვლით თემის შემადგენლობაში შედის 18 დასახლება.
თემის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 230.4 კმ²-ს.
იხილეთ აგრეთვე
ჩრდილოეთ მაკედონიის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
ვასილევოს თემის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
Kaspersky Anti-Virus

Kaspersky Anti-Virus
Kaspersky — ანტივირუსული პროგრამა, რომელიც შექმნილია ლაბორატორია Kaspersky-ს მიერ, 1991 წელს. პროგრამას აწარმოებს Kaspersky Lab. ხელმისაწვდომია როგორც Microsoft Windows-ისთვის და Mac OS X-ისთვის, აგრეთვე სატესტო ვერსიის სახით - Linux-ისთვის.
სისტემური მოთხოვნები
რესურსები ინტერნეტში
Kaspersky Lab-ის ფორუმი
ანტივირუსული პროგრამები
Tapinoma minutum

Tapinoma minutum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tapinoma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Leisi Parish

Leisi Parish was a municipality in Saare County, Estonia.
The parish did consist of one small borough Leisi and 53 villages. The municipality had a population of 2,137 (as of 1 January 2010) and covered an area of 347.91 km².
During the administrative-territorial reform in 2017, all 12 municipalities on the island Saaremaa were merged into a single municipality – Saaremaa Parish.
Settlements
Small borough
Leisi
Villages
Angla - Aru - Aruste - Asuka - Hiievälja - Jõiste - Kaisa - Karja - Koiduvälja - Koikla - Kopli - Külma - Laugu - Liiva - Linnaka - Linnuse - Lõpi - Luulupe - Mätja - Meiuste - Metsaääre - Metsküla - Moosi - Mujaste - Murika - Nava - Nihatu - Nõmme - Nurme - Õeste - Oitme - Paaste - Pamma - Pammana - Parasmetsa - Pärsama - Peederga - Pöitse - Poka - Purtsa - Räägi - Ratla - Roobaka - Selja - Soela - Täätsi - Tareste - Tiitsuotsa - Tõre - Triigi - Tutku - Veske - Viira
Images
See also
Municipalities of Estonia
References
ძვ. წ. I ათასწლეული

ძვ. წ. I ათასწლეული
ათასწლეულის მიმოხილვა
უმნიშვნელოვანესი მოვლენები
რკინის ხანა
ძველი ეგვიპტე ჩამოყალიბდა, როგორც უმთავრესი სახელმწიფო.
ნეო-ასურული იმპერია
დაარსდა რომი (ძვ. წ. 753)
კიროს II-მ დაიპყრო ბაბილონი (ძვ. წ. 539)
დაარსდა რომის რესპუბლიკა.
დარიოს I-მა მაქსიმალურად გაფართოვა სპარსეთის იმპერიის საზღვრები.
ალექსანდრე მაკედონელი იპყრობს სპარსეთის იმპერიას.
ჩანდრაგუპტა მაურია აარსებს მაურიების იმპერიას.
მიმდინარეობს პუნიკური ომები
უმნიშვნელოვანესი მოღვაწეები
დავითი — ისრაელ-იუდეის მეფე
სოლომონ მეფე — ისრაელ-იუდეის მეფე
სიდჰართა გაუტამა — ინდოელი თავადი
კიროს II — აქემენიანთა სპარსეთის მეფე
დარიოს I — აქემენიანთა სპარსეთის მეფე
პერიკლე — ათენელი სახელმწიფო მოღვაწე
სოკრატე — ძველი ბერძენი ფილოსოფოსი
პლატონი — ძველი ბერძენი ფილოსოფოსი
ალექსანდრე მაკედონელი — მაკედონელი დამპყრობელი
ჩანდრაგუპტა მაურია — მაურიის იმპერიის დამაარსებელი
ცინ შიხუანდი — ჩინეთის იმპერატორი
იულიუს კეისარი — რომის მმართველი
აღმოჩენები, გამოგონებები
-99
ასპინძის ბრძოლა

ასპინძის ბრძოლა — 1770 წლის 20 აპრილს ქართველთა ბრძოლა ოსმალეთის ლაშქართან ერეკლე II-ის სარდლობით რუსეთ-ოსმალეთის ომის (1768-1774) დროს. საქართველოში შემოსულ რუსთა საექსპედიციო რაზმს, რომელსაც ამიერკავკასიის ფრონტზე ოსმალთა ძალების ნაწილი უნდა მიეზიდა, ერეკლე II-მ შესთავაზა რუს-ქართველთა ერთობლივი ძალით ახალციხეზე გალაშქრება. მისი მიზანი იყო მესხეთის განთავისუფლება ოსმალთა ბატონობისაგან.
ისტორია
1770 მარტში სურამში რუსებისა და ქართველთა ჯარები შეერთდნენ. რუსთა სამხედრო რაზმს (1200 კაცი) გენერალი გოტლიბ ტოტლებენი მეთაურობდა, ქართულ ლაშქარს (დაახლოებით 7 ათასი კაცი) - ერეკლე II. 24 მარტს შეერთებული მხედრობა ბორჯომის ხეობით ახალციხისაკენ დაიძრა და 14 აპრილს აიღო სადგერის ციხე, 17 აპრილს კი ალყა შემოარტყა აწყურის ციხეს. აქ ერეკლე II-მ უშუალოდ ახალციხეზე გალაშქრება მოითხოვა, რადგან აწყურის ძნელად მისადგომი ციხის მცირერიცხოვანი გარნიზონის წინააღმდეგ ბრძოლა დროისა და ძალის დაკარგვად მიაჩნდა, ხოლო ციხის ღრმა ზურგში მოტოვება, მისი აზრით, თავისთავად გადაწყვეტდა აწყურის საკითხს. ტოტლებენი შეუძლებლად თვლიდა გამაგრებული ციხის ზურგში მოტოვებას და ამიტომ საიერიშო ღონისძიებათა მომზადებას შეუდგა, მაგრამ ციხის გარემოცვისა და ბრძოლის მისეული გეგმა არასწორი იყო. ამით ისარგებლა ახალციხის ფაშამ და 18 აპრილს აწყურის ციხეში 2000-კაციანი დამხმარე რაზმი შეგზავნა.
19 აპრილს ტოტლებენი თავისი რაზმითურთ მოულოდნელად უკან დაბრუნდა. მტერმა დრო იხელთა, ციხიდან გამოიჭრა და თავს დაესხა ქართველებს. ერეკლე II-მ სწრაფი კონტრშეტევით უკუაგდო მტერი და ასპინძისკენ დაიძრა. ქართველთათვის გზა რომ გადაეჭრა, ახალციხის ფაშამ 1500 მეომარი გამოიყვანა ახალქალაქისა და ხერთვისის ციხეებიდან, მაგრამ ერეკლემ ეს რაზმი დაამარცხა და უკუაქცია. მალე ასპინძასთან მტრის ძირითადი ძალები გამოჩნდა. ოსმალ-ლეკთა 8-ათასიანი კორპუსის დიდ ნაწილს ერეკლემ მტკვარზე გადმოსვლის საშუალება მისცა, ღამით კი აღაბაბა ერისთავს, სვიმონ მუხრანბატონსა და ხუდია ბორბაჩალოელს მალულად გადაახერხინა ხიდის თავხეები ("ისრები"). ამით მტერს უკანდასახევი გზა მოეჭრა. 20 აპრილს ქართველები მტრის პირისპირ საბრძოლო წყობით განლაგდნენ: მარჯვენა ფლანგს დავით ორბელიანი სარდლობდა, მარცხენას - გიორგი ბატონიშვილი (შემდგომში გიორგი XII), ცენტრს – ერეკლე II, რომელიც საერთო ხელმძღვანელობასაც ახორციელებდა.
ბრძოლა ქართველთა შეტევით დაიწყო. მტერმა ვერ გაუძლო დარტყმას და უწესრიგოდ იწყო უკან დახევა ხიდისაკენ. თავხეებგადახერხილი ხიდი ჩაინგრა და ასობით ოსმალ-ლეკი თან ჩაიტანა ადიდებულ მტკვარში. მტერმა ბრძოლის ველზე 4 ათასი მოკლული დატოვა. დაღუპულთა შორის იყვნენ ოსმალთა კორპუსის მთავარსარდალი, რამდენიმე ცნობილი ფაშა და ბეგი. ერეკლემ ორთაბრძოლაში მოკლა ლეკთა ბელადი მალაჩილა (კოხტა-ბელადი). ქართველებმა ხელთ იგდეს ტყვეები, დროშები, ცხენები და დიდძალი იარაღი.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ბრძოლების სია
ლიტერატურა
მაჭარაძე ვ., ასპინძის ბრძოლა, თბილისი, 1957;
საქართველოს ბრძოლები
XVIII საუკუნის ბრძოლები
ოსმალეთის ბრძოლები
რუსეთ-ოსმალეთის ომები
პანიპატის ბრძოლა

პანიპატის ბრძოლა
ტერმინი პანიპატის ბრძოლა შეიძლება აღნიშნავდეს:
პანიპატის ბრძოლა (1526) — დიდ მოგოლ ბაბურსა და დელის სულთან იბრაჰიმ ლოდს შორის.
პანიპატის ბრძოლა (1556) — დიდ მოგოლ აქბარსა და ჩრდილოეთ ინდოეთის მმართველ ჰემუს შორის.
პანიპატის ბრძოლა (1761) — დურანისა და მარათჰის იმპერიებს შორის.
რისერ-ლარსენის ზღვა

რისერ-ლარსენის ზღვა — განაპირა ზღვა სამხრეთის ოკეანეში, ანტარქტიდის ნაპირებთან. დასავლეთით ესაზღვრება ლაზარევის ზღვა, ხოლო აღმოსავლეთით კოსმონავტთა ზღვა. ფართობი 1,138,000 კმ². ზღვის დიდ ნაწილში სიღრმეები 3000 მ-ს სჭარბობს. თითქმის მთელი წლის განმავლობაში დაფარულია მოდრეიფე ყინულებით, ბევრია აისბერგი. მისგან სამხრეთით გაწოლილია პრინცესა ასტრიდის ნაპირი და პრინცესა რაგნჰილის ნაპირი. ზღვის სანაპიროებზე არ არის სამეცნიერო-კვლევითი სადგურები, თუმცა დედოფალ მოდის მიწის შიდა რაიონებში განლაგებულია იაპონური სადგური ასუკა. პირველი ცნობები რისერ-ლარსენის ზღვის შესახებ მოგვაწოდა ფადეი ბელინსგაუზენის რუსულმა ექსპედიციამ (1819-1821). გამოიკვლიეს და გამოყვეს დამოუკიდებელ ზღვად საბჭოთა ანტარქტიდული ექსპედიციის წევრებმა 1962 წელს. სახელი ეწოდა ნორვეგიელი პოლარეთის მკვლევარის იალმარ რისერ-ლარსენის პატივსაცემად.
რესურსები ინტერნეტში
სამხრეთის ოკეანის ზღვები
უფლისციხის კოხტა სახლი

უფლისციხის კოხტა სახლი — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის ნაქალაქარ უფლისციხის შიდა ქალაქის შუა უბანში, ქალაქის ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში, ქარაფისპირა ტერასაზე. თარიღდება ადრინდელი ანტიკური და ელინისტური ხანის მიჯნით. 1967 წელს სპეციალურმა სამეცნიერო-სარესტავრაციო საწარმო სახელოსნომ კლდის გადახურვის ჩამოგლეჯილი და დაცურებული წინა ნაწილი კრინა-ბეტონის უწყვეტი კოჭით გაამაგრა.
კოხტა სახლი მთლიანად კედელშია ამოკვეთილი. შენობა უფლისციხის კლდეში ნაკვეთი ანსამბლის თვალსაჩინო ნაგებობაა. კომპლექსში დაცულია ანსამბლის ძირითადი ნაგებობისთვის დამახასიათებელი ყველა მხატვრული და აქტიქეტრული-გეგმარებითი პრინციპი. ნაგებობა დაზიანებულია. შემორჩენილია ღია დარბაზის გვერდითი კედლების ქვედა ნაწილები, გადახურვის კამარის ჩრდილოეთ-დასავლეთ კუთხე, წინა ოთახის ფასადის კედლის ზედა კუთხეები; კედლები ჩამოტეხილი და გამოფიტულია. შემორჩენილი ფრაგმენტებიც დაზიანებულია. კოხტა სახლი მრავალჯერ გადაუკეთებიათ: ოთახის კედლებში ამოუკვეთიათ უსწორო თახჩები, ოთახების იატაკისა და ეზოში ამოუთხრიათ სხვადასხვა დანიშნულების ორმოები და ხის ბოძებისა და ღობის ჩასადგმელი ბუდეები.
კოხტა სახლი შედგება ღია დარბაზისა და ორი ოთახისაგან. სამივე სათავსი განლაგებულია ერთ ღერძზე, ერთმანეთის უკან. კლდის ზედაპირი დამუშავებულია კარგად. დეკორად გამოყენებულია ხის და ქვის კონსტრუქციების იმიტაცია. შენობა უფლისციხის ანსამბლის ნაგაბობათა შორის გამოირჩევა გარეგანი იერით. იგი მარტივი კუბის ფორმისაა, რასაც ქმნის მთავარი ფასადის თაღის ღიობი, დანარჩენი ფასადების სადა სიბრტყეები და ბანური გადახურვა.
ღია დარბაზი უკანა ოთახებზე ბევრად მაღალი, სწორკუთხა, წაგრძელებული მოხაზულობის ყოფილა, რაზეც მიგვითითებს შემორჩენილი ნაწილები. დარბაზის თაღის ღიობი საზეიმო იერს აძლევს წინა ხედს. შენობის დანარჩენი ფასადები დამუშავებულია გლუვად. დარბაზის უკან მდებარე ორივე ოთახი ერთმანეთს შენობის ღურძზე გაჭრილი კარით უკავშირდება. შინა ოთახი მოგრძო სწორკუთხედია, უკანა კი თითქმის კვადრატი. ორივე ოთახის ჭერი ბრტყელია. წინა ოთახის ჭერი კლდეში ამოკვეთილი ხის კოჭოვანი გადახურვის კონსტრუქციის იმიტაციაა. კედლებს ზემოდან გასდევს პროფილირებული ლავგარდანი, რომელზედაც ორსაფეხურიანი „კოჭებია“ „დალაგებული“. ოთახის აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედელში ამოყვანილია თახჩები. ჩამონგრეულ სამხრეთ კედლის ზედა ნაწილზე შემორჩენილია ღია დარბაზიდან ოთახში შესასვლელის წირთხლის კვალი. კოხტა სახლის წინ კედელში ჩაწრილი მოსწორებული მოზრდილი ეზოა, რომელიც ქარაფის პირას შემოსაზღვრული იყო პარაპეტით.
ლიტერატურა
უფლისციხე
აკრანესი

აკრანესი — საპორტო ქალაქი და სათემო ისლანდიაში, განთავსებულია ქვეყნის დასავლეთ სანაპიროზე, რეიკიავიკიდან 20 კილომეტრის დაშორებით. ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 6000 ადამიანს. აკრანესი მთავარი სათევზაო ნავსადგურია.
პირველი დასახლება თანამედროვე აკრანესის ტერიტორიაზე შექმნეს ირლანდიიდან გადასახლებულებმა 880 წელს. XVII საუკუნეში აქ წარმოიშვა მეთევზეების დასახლება. ქალაქის სტატუსს ატარებს 1942 წლიდან. ინტენსიური განვითარება დაიწყო XX საუკუნის 50-ანი წლიდან, როდესაც აქ აშენდა ისლანდიაში ერთადერთი ცემენტის საწარმო. 1998 წელს აშენდა ალუმინის მდნობელი საწარმო. ასევე ქალაქში არსებობს ფეროშენადნობთა ქარხანა, ჰესი და გემთმშენებელი ქარხნა.
1998 წელს გაიხსნა წყლისქვეშა გვირაბი (სიგრძე 6 კილომეტრი ხოლო სიღრმე 165 მეტრი), რომელიც 60 კილომეტრით ამცირებს მანძილს აკრანესიდან დედაქალაქამდე.
ქალაქში არსებობს რამდენიმე მუზეუმი-ეროვნული ეთნოგრაფიული მუზეუმი (ღია ცის ქვეშ), ქვის მუზეუმი და სპორტის მუზეუმი. ეკლესია, რომელიც აშენებულია 1896 წელს. სურათების გალერეა.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
ისლანდიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებ გვერდი
ადგილობრივი მუზეუმი
ინფორმაცია აკრანესის შესახებ
ისლანდიის ქალაქები
Sinanköy, Ardeşen

Sinanköy, Ardeşen
Sinanköy (also: Sinan) is a village in the Ardeşen District, Rize Province, in Black Sea Region of Turkey. Its population is 53 (2021).
History
According to list of villages in Laz language book (2009), name of the village is P'alivati. Most villagers are ethnically Laz.
Geography
The village is located away from Ardeşen.
References
Villages in Ardeşen District
Laz settlements in Turkey