ლოტოსის ტაძარი

ლოტოსის ტაძარი—ბაჰაისტური რელიგიის მთავარი ტაძარია ინდოეთსა და მეზობელ ქვეყნებში, აშენდა 1986 წელს. მდებარეობს ქალაქ ნიუ – დელიში - ინდოეთის დედაქალაქში. თოვლის თეთრი პენტელიანური მარმარილოსგან გაკეთებული უზარმაზარი ნაგებობა აყვავებული ლოტოსის ყვავილის ფორმისაა. ის თანამედროვე დელის ერთ – ერთი ყველაზე შთამბეჭდავი არქიტექტურული ნაგებობა და პოპულარული ტურისტული ადგილია. ცნობილია, როგორც ინდოეთის სუბკონტინენტის მთავარი ტაძარი და ქალაქის მთავარი ღირსშესანიშნაობა. ლოტოსის ტაძარს აქვს მიღებული მრავალი არქიტექტურული პრემია.
ღვთისმსახურება
როგორც ბაჰაისტური რელიგიის ყველა ტაძარში, ლოტოსის ტაძარი ღიაა ყველა აღმსარებლობის მორწმუნწთათვის. ბაჰაიზმის სწავლებებში ნათქვამია, რომ ტაძრის სული არის ის, სადაც ყველა სარწმუნოების ადამიანს შეუძლია თაყვანი სცეს ღმერთს, აღმსარებლური შეზღუდვების გარეშე. სწავლებაში ასევე ნათქვამია, რომ ბაჰაის რწმენის ყველა ტექსტი ან ნებისმიერი სხვა რწმენის გაგება შესაძლებელია ნებისმიერ ენაზე, რომელსაც ასრულებს ტაძრის გუნდი მუსიკალური ინსტრუმენტების გარეშე. ქადაგების კითხვა და რიტუალური ცერემონიების ჩატარება არ არის გათვალისწინებული.
ნაგებობა
მშენებლობა დაიწყო ნიუ დელის მახლობლად 1978 წელს და დასრულდა 1986 წლის 22 დეკემბერს. ადრე ამ ტაძრის ადგილზე მდებარეობდა მისტიკური სოფელი ბაჰა პური (ჰინდიდან ითარგმნება, როგორც „ბაჰას საცხოვრებელი“).ცენტრალური დარბაზის დიამეტრია 75 მეტრი, სიმაღლეა 31 მეტრი, ხოლო ტევადობაა 1300 ადგილი.
ირანული წარმოშობის კანადელი არქიტექტორი ფარიბორზ საჰბა შთაგონებული იყო სიდნეის ოპერის თეატრის მსოფლიოში ცნობილი პროექტით (მიმართულება - სტრუქტურული ექსპრესიონიზმი). ბაჰაის რწმენის ყველა ტაძარს, მათ შორის ლოტოსის ტაძარს, აერთიანებს რამდენიმე არქიტექტურული ელემენტი, რომელთაგან ზოგიერთი დამახასიათებელია ბაჰაის რწმენის წმინდა წერილისთვის. აბდულ-ბაჰამ, რელიგიის დამაარსებლის ვაჟმა, აღნიშნა, რომ ტაძრების მთავარი არქიტექტურული მახასიათებელია ცხრაკუთხიანი, მომრგვალებული ნაგებობა. ყველა ტაძარს აქვს გუმბათი, მაგრამ ეს არ ითვლება ტაძრის მნიშვნელოვან ნაწილად. ბაჰაიზმის სარწმუნოების წმინდა ტექსტებში ასევე ნათქვამია, რომ ტაძარში არ უნდა იყოს გამოსახულებები, ტაძრის ტერიტორიაზე არ უნდა იყოს ქანდაკებები და ტაძარში არ უნდა არსებობდეს ამბიონები და საკურთხევლები (სტუმრებისთვის განკუთვნილია სკამები).
ტაძრის შენობას გიგანტური ნახევრადგაშლილი ლოტოსის ყვავილის ფორმა აქვს, რომელიც სამ რიგად დაწყობილი ლოტოსის 27 ფურცლისაგან შედგება. „ფურცლების“ შიდა რიგი უშუალოდ შენობის კარკასს ქმნის და ყვავილის ჯერ კიდევ გაუშლელ კოკორს ჰგავს. ლოტოსის „ფურცლები“ თეთრი ბეტონისგანაა ჩამოსხმული და გარედან დაფარულია საბერძნეთის პენდელიკონის მთის თეთრი მარმარილოს ფილებით. მსგავსი მარმარილო გამოყენებული ბევრი ანტიკური ნაგებობის მშენებლობისას, საბერძნეთში ათენის აკროპოლისის პანთეონისა და ბაჰაისტური რწმენის სხვა ტაძრების ჩათვლით.
ლოტოსის ტაძარი უნიკალური არქიტექტურული ნაგებობაა, რომელსაც არ გააჩნია არცერთი სწორი ხაზი. დარბაზი 2500 ადამიანი იტევს. ტაძარს ტაძრის ფართობი, რომელიც მოიცავს ტაძრის შენობას და ბაღს, 26 ჰექტარია ფართობი, რაც დაახლოებით უდრის 105 000 კვადრატულ მეტრს ან 10,5 ჰექტარს.
შენობა უზრუნველყოფილია „ბუნებრივი ვენტილაციის“ უნიკალური სისტემით, რომელიც აგებულია უძველესი ნაგებობების ვენტილაციის პრინციპები საფუძველზე. თბილი ჰაერი ცენტრალური დარბაზიდან გაედინება თაღში არსებული ღიობიდან, ხოლო ცივი ჰაერი შემოედინება წყლიანი აუზებისა და ფუნდამენტის გავლით, შედის დარბაზში და შენობის შიგნით მისაღებ ტემპერატურას ინარჩუნებს.
ტაძარი მდებარეობს სოფელ ბაჰაპურში, რომელიც დედაქალაქ ნიუ-დელის რაიონის ნაწილია. პროექტის შემუშავების დასაწყისი 1976 წლიდან იწყება, მოგვიანებით კი ფარიბორზ საჰბა ხელმძღვანელობდა ამ პროექტს. საერთო პროექტი შეიმუშავა ბრიტანულმა კომპანიამ Flint & Neill- მა. ტაძრის მშენებლობისთვის მიწის შესყიდვაში მთავარი წვლილი შეიტანა არდიშირ რუსტამპურმა ჰაიდარაბადიდან რომელმაც მთელი თავისი დანაზოგი შესწირა 1953 წელს. თანხის ნაწილი დაზოგა და გამოყენებული იქნა სათბურის ასაშენებლად ადგილობრივი მცენარეული სახეობების შესასწავლად, რომლებიც შემდეგ ტაძრის ტერიტორიაზე დარგეს.
ლოტოსის ტაძრის მთლიანი ელექტროენერგიის მოხმარებიდან 500 კილოვატი (კვტ), 120 კვტ უზრუნველყოფილია მზის ენერგიით შენობაში მზის პანელების მიერ.რაც თვეში 120,000 რუპიის დანაზოგია. ეს არის პირველი მზის ენერგიის მქონე ტაძარი ნიუ-დელიში.
ტურიზმი
ინდოეთის ტურიზმის ეროვნული სააგენტოს მონაცემებით, ტაძარს ყოველწლიურად 4 მილიონი ადამიანი სტუმრობს, რაც მას ერთ – ერთ ყველაზე პოპულარულ რელიგიურ შენობად აქცევს მსოფლიოში.
იხილეთ აგრეთვე
ბაჰაიზმი
სქოლიო
ინდოეთის არქიტექტურა
ნიუ-დელი
ბაჰაიზმი