PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Filyovsky Park (Moscow Metro)

Filyovsky Park (Moscow Metro)
Filyovsky Park is a station on the Filyovskaya Line of the Moscow Metro. It opened in 1961 as part of the western extension of the Filyovsky radius.
Building
The station sits in a shallow cut, with the lower-level platform beneath (and perpendicular to) Minskaya street, which crosses it on an overpass. Two entrance vestibules (one opened in 2005 after a renovation) are on the upper level, providing access to the street. Most of the wall surfaces on the platform are faced with gray marble, though the overall appearance is spartan. The station was designed by Robert Pogrebnoi and Cheremin. Filyovsky Park is the most badly deteriorated of the surface stations and as a result is undergoing extensive renovations to repair four decades of damage caused by harsh weather, vibrations, and neglect.
External links
metro.ru
mymetro.ru
KartaMetro.info — Station location and exits on Moscow map (English/Russian)
Moscow Metro stations
Railway stations in Russia opened in 1961
Filyovskaya Line
Votskaya Urada

Votskaya Urada (Votyak Uraźı) is a rural locality (a selo) in Novoartaulsky Selsoviet, Yanaulsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 155 as of 2010. There are 3 streets.
Geography
Votskaya Urada is located 16 km north of Yanaul (the district's administrative centre) by road. Varyash is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Yanaulsky District
Zurabi Iakobishvili

Zurabi Iakobishvili (born February 4, 1992) is a Georgian freestyle wrestler. He won a gold medal at the 2017 World Wrestling Championships. He won a bronze medal at the 2017 European Wrestling Championships. He competed in the men's freestyle 65 kg event at the 2016 Summer Olympics, in which he was eliminated in the quarterfinals by Frank Chamizo.
In 2021, he won one of the bronze medals in the men's 70 kg event at the World Wrestling Championships held in Oslo, Norway. In 2022, he won one of the bronze medals in his event at the Yasar Dogu Tournament held in Istanbul, Turkey. He won one of the bronze medals in the men's 70kg event at the 2022 World Wrestling Championships held in Belgrade, Serbia.
References
External links
1992 births
Living people
People from Kakheti
Male sport wrestlers from Georgia (country)
Olympic wrestlers for Georgia (country)
Wrestlers at the 2016 Summer Olympics
World Wrestling Championships medalists
European Wrestling Champions
21st-century people from Georgia (country)
არგენტინა 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

არგენტინა 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
არგენტინამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამეხუთედ იასპარეზა 2021 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 3 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
არგენტინა Olympedia-ზე
სქოლიო
ქვეყნები 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
არგენტინა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ემულგატორი

ემულგატორი (სურსათის ეტიკეტზე ხშირად აღნიშნავენ E სიმბოლოთი) — ნივთიერება, რომელიც ხელს უწყობს ემულსიის წარმოქმნას და აგრეთვე ადიდებს მის მდგომარეობას. ემულგატორებია:საპონი, ჟელატინი და მრავალი სხვა, მათ შორის სინთეზური ნაერთები.
ემულგატორები საკვებდანამატების ერთ-ერთი ჯგუფია. მათი დამატების შედეგად შექმნილი ემულსიის საშუალებით საკვები ხდება გემრიელი, დიდხანს შენახვადი, პლასტიკური. E- სიმბოლოთი აღნიშნული ემულგატორები დაშვებულია ევროკავშირში და აგრეთვე საქართველოშიც.
იხილეთ აგრეთვე
ემულსია
ლიტერატურა
სქოლიო
კვების მრეწველობა
Dillingen (district)

Dillingen (district)
Dillingen is a Landkreis (district) in Swabia, Bavaria, Germany. It is bounded by (from the north and clockwise) the districts of Donau-Ries, Augsburg and Günzburg, and by the state of Baden-Württemberg (district of Heidenheim).
History
In ancient times the Danube river was a border between the Roman empire and the Germanic tribes north of the river. The Roman camp of Phoebiana (now Faimingen) was a bridgehead crossing the danube. There was an Apollo temple being one of the largest buildings north of the Alps in that time.
In medieval times the county of Dillingen was established. The counts of Dillingen ruled from the 10th to the 13th century, then (1258) the territory was turned over to the Prince Bishops of Augsburg, who gained several villages for their clerical state, hence subdividing the region into several patches, which were dissolved in the early 19th century. In 1804 Dillingen and its area became part of the state of Bavaria.
The district was established in 1972 by merging the former district of Dillingen (which had existed since 1804) with the western half of the former district of Wertingen. The city of Dillingen lost its status as a district-free city and became the capital of the newly established district.
Geography
The district is crossed by the river Danube, which enters the district in the southwest and leaves to the east. All cities in the district except for Wertingen are located along the Danube.
Coat of arms
The white lion was part of the arms of the medieval county of Dillingen. The black lion in the middle is taken from the arms of the dissolved district of Wertingen. The fleur-de-lis is from the arms of the city of Dillingen.
Towns and municipalities
References
External links
Official website (German)
Bürgermeister seit 2004 (in German)
Umzug von München nach Dillingen (in German)
Districts of Bavaria
ლაზური ინსტიტუტი

ლაზური ინსტიტუტი — არასამთავრობო ორგანიზაცია თურქეთში, რომელიც დაარსდა 2013 წლის 17 მაისს. ორგანიზაციის მიზანია ლაზი ხალხის — ენის, კულტურისა და ისტორიის პოპულარიზაცია. ინსტიტუტის დამფუძნებელი გუნდი შედგება მწერლების, მუსიკოსების, აკადემიკოსებისა და მოხალისეებისგან.
ისტორია
2013 წელს ინსტიტუტმა თურქეთის ეროვნული განათლების სამინისტროსთან თანამშრომლობით მოახერხა ლაზური ენის თურქეთის საშუალო სკოლებში არჩევით საგნად დამატება. პირველი საჯარო სკოლები, სადაც ლაზურს ასწავლიდნენ, იყო ვიწესა და არქაბიში, სადაც მოსწავლეთა რაოდენობა თავდაპირველად 65-მდე აღწევდა და დროთა განმავლობაში ჯამში 214-ს მიაღწია. ინსტიტუტის მოღვაწეობის შედეგად ლაზური ენა არჩევით კურსად დაემატა ბოსფორის უნივერსიტეტში. ლაზური ენა ასევე დაემატა სტამბოლის ბილგის უნივერსიტეტის კურსთა სიაში.
2020 წელს ინსტიტუტმა წამოიწყო ევროკავშირის მიერ დაფინანსებული პროექტი „Network of Laz and Circassian Civil Societies“. პროექტის კოორდინატორმა ეილემ ბოსტანჯიმ Global Voices-ს ინტერვიუში განუცხადა:
ლაზური ინსტიტუტის ერთ-ერთი თანადამფუძნებელია მეჰმედ ბექაროღლუ, რომელიც თურქეთის პარლამენტის დეპუტატია. ბექაროღლუს განმარტება ინსტიტუტის სამომავლო გეგმებზე:
სქოლიო
არასამთავრობო ორგანიზაციები თურქეთში
The Quill (volcano)

The Quill (volcano)
The Quill , also known as Mount Mazinga, is a stratovolcano located on the island of Sint Eustatius in the Caribbean Netherlands. The summit elevation is above sea level. It is also the second highest mountain in the Netherlands.
The name 'Quill' originates from the Dutch term kuil, meaning 'pit' or 'hole', which was used originally with reference to the volcanic crater. The Quill was designated as a national park by the government of the Netherlands Antilles in 1998. It is administered by the Sint Eustatius National Parks Foundation, STENAPA, which maintains a number of trails for hikers.
The Quill formed between 22,000 and 32,000 years ago to the southeast of Sint Eustatius (Statia) in the West Indies. Pyroclastic flows during the initial eruption joined The Quill with what is now the rest of Sint Eustatius. The last known eruption, as determined by radiocarbon dating, occurred about 1,600 years ago.
Flora and fauna
The crater of The Quill contains a lush rainforest populated by native and introduced tropical trees and plants. These include elephant ears, tree ferns, begonias, figs, plantains, bananas, bromeliads, trumpet wood, mahogany, seedless breadfruit, Surinam cherry, ginger bush and edible raspberries, as well as at least 17 different kinds of orchids. Resident animal species include iguanas, anoles, snakes, Caribbean hermit crabs, butterflies, exotic birds, and occasional goats and chickens that have strayed from nearby Oranjestad.
References
Landforms of Sint Eustatius
Volcanoes of the Caribbean
Holocene stratovolcanoes
Holocene North America
Natural history of Sint Eustatius
Volcanoes of the Netherlands
მირზაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მირზაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი მირზაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე მირზაშვილი — ინჟინერი, პოლიტიკოსი
გიორგი მირზაშვილი — მხატვარი, პოეტი
თენგიზ მირზაშვილი — ფერმწერი, გრაფიკოსი, თეატრის მხატვარი
რევაზ მირზაშვილი — კინოს მხატვარი
სოფიო მირზაშვილი — მხატვარი
ქართული გვარები
ნოვარა

ნოვარა — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ იტალიაში, პიემონტის რეგიონში, მილანისგან დასავლეთით, ნოვარის პროვინციის დედაქალაქი. 105 000 მოსახლით, ის პიემონტის მეორე უდიდესი ქალაქია ტურინის შემდეგ. წარმოადგენს მნიშვნელოვან გზაჯვარედნის კომერციული ტრაფიკებისთვის მილანიდან ტურინისკენ და გენუადან შვეიცარიისაკენ მიმავალი გზების გასწვრივ. ქალაქ გაშენებულია მდინარე აგონიასა და ტერდოპიოს შორის, ჩრდილო-აღმოსავლეთ პიემონტში, მილანიდან 50 კმ-სა და ტურინიდან 95 კმ-ში.
ისტორია
ქალაქი იულიუს კეისარმა დააარსა და მას ნოვარია (Novaria) უწოდა. 386 წელს, ვალენტინიან I-ის მხარდაჭერის მიზნით ის მაგნ მაქსიმა დაანგრია. ქალაქის ნარჩენები პირისაგან მიწისა აღგავა 405 წელს ბარბაროსთა მეთაურმა რადაგაისმა, შემდეგ კი 452 წელს ატილამ. ლანგობარდების დროს ნოვარა ახალ სიცოცხლეს იწყებს, მას შემდეგ რაც მისი გრაფი ხდება კარლ III ტოლსტელი. 1110 წელს ეს თვისუფალი ქალაქი ჰაინრიხ V-მ დაიპყრო და დაანგრია.
ნახევარი საუკუნის შემდეგ ნოვარა ლომბარდიის ლიგას შეუერთა. XII საუკუნის ბოლოდან ქალაქი მილანის ჩრდილქვეშ ექცევა, შემდეგ კი შედის მილანის საგრაფოში, სანამ მას სარდინიის სამეფო დაიპყრობდა. უტრეხტის ზავით ნოვარა ჰაბსბურგებს უბრუნდება, მაგრამ 1738 წელს პიემონტის მონარქია (სავოიის სახლი) საბოლოოდ ამყარებს მასზე თავის იურისდიქციას.
ნოვარასგან სახელი ეწოდა მრავალ ბრძოლას, რომლებიც მის მიდამოებში გამართულა.
დაძმობილებული ქალაქები
შალონ-სიურ-სონი, საფრანგეთი (1970-დან)
კობლენცი, გერმანია (1991-დან)
ჰასკოვო, ბულგარეთი (2003-დან)
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
Comune di Novara, city government website
Turismo Novara (tourist office)
იტალიის ქალაქები
Schloss Münster

Schloss Münster, officially Fürstbischöfliches Schloss Münster, is the schloss built as the residence of the prince-bishop of Münster, modern-day North Rhine-Westphalia, Germany. It was built between 1767 and 1787 in baroque style as a mansion for the last but one prince-bishop Maximilian Friedrich von Königsegg-Rothenfels. The architect was Johann Conrad Schlaun. Since 1954 it has been the seat and landmark of the Westphalian Wilhelms University. The castle is built from the typical Baumberger sandstone of Münster.
Palaces in North Rhine-Westphalia
Buildings and structures in Münster
Episcopal palaces in Germany
ხუთკუთხედი

ხუთკუთხედი ან პენტაგონი გეომეტრიაში ხუთგვერდა მრავალკუთხედს ჰქვია. სწორი ხუთკუთხედის შიდა კუთხეების ჯამი 540°-ია.
აგება
წესიერი ხუთკუთხედის აგება შესაძლებელია ფარგლითა და სახაზავით წრეწირში ან მისი მხები. პროცესი აღწერა ევკლიდემ მის „ელემენტებში“ დაახ. ძვ. წ. 300 წელს.
წესიერი ხუთკუთხედის აგების ერთი მეთოდი მოცემულ წრეწირში შემდგია:
ალტერნატიული მეთოდია:
დახაზეთ წრეწირი, რომელშიც ხუთკუთხედს ჩახაზავთ და მონიშნეთ ცენტრი "O". (მწვანე წერტილი დიაგრამაში მარჯვნივ).
აირჩიეთ წერტილი A წრეწირზე, რომელიც ხუთკუთხედის ერთ-ერთი კუთხე გახდება. გაავლეთ ხაზი O და A-ს შორის.
გაავლეთ ხაზი პერპენდიკულარული OA ხაზისა, რომელიც O-გადის. მონიშნეთ გადაკვეთა წრეწირის ერთ გვერდზე წერტილით B.
მონიშნეთ შუაწერტილი C წერტილებს O და B-ს შორის.
დახაზეთ წრეწირი ცენტრით C, რომელიც გადის A წერტილზე. მონიშნეთ გადაკვეთა OB ხაზთან (საწყისი წრეწირის შიგნით) წერტილით D.
გაავლეთ წრეწირი A ცენტრით D წერტილზე. მონიშნეთ მისი გადაკვეთა საწყის (მწვანე) წრეწირთან E და F წერტილების სახით.
გაავლეთ წრეწირი ცენტრით E გამავალი A წერტილზე. მონიშნეთ მისი სხვა გადაკვეა საწყის წრეწირთან G წერტილით.
გაავლეთ წრეწირი ცენტრით F გამავალი A წერტილზე. მონიშნეთ მისი გადაკვეთა საწყის წრეწირთან H წერტილით.
ააგეთ წესიერი ხუთკუთხედი AEGHF.
მრავალკუთხედები
როლანდ ფიფია

როლანდ ფიფია (დ. 18 იანვარი, 1972, სოფ. სალმე, ახლანდ. გაგრის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ეკონომისტი და პოლიტიკური მოღვაწე.
დაამთავრა მოსკოვის სამომხმარებლო კოოპერაციის უნივერსიტეტი კომერციული საქმიანობის, ორგანიზაციისა და საქონელმცოდნეობის სპეციალობით. 1988–1990 წლებში იხდიდა სავალდებულო სამხედრო სამსახურს. 1992–1998 წლებში მუშაობდა სამომხმარებლო კოოპერაციის უნივერსიტეტში. 1998–2004 წლებში იყო სავაჭრო სახლ „ლიქსარის“ გენერალური დირექტორის მოადგილე. 2006–2008 წლებში — თხილის ქარხანა „არგონათსის“ დირექტორის მოადგილე, შესყიდვების მენეჯერი.
2008–2012 წლებში იყო საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრი (წალენჯიხის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და გაერთიანებულმა ოპოზიციამ „ძალა ერთობაშია“ წალენჯიხა-ჩხოროწყუ-მარტვილი-აბაშის საარჩევნო ოლქის მაჟორიტარობის კანდიდატად წარადგინა. მან ხმების 34,52% (20629) მიიღო და მეორე ადგილი დაიკავა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 18 იანვარი
დაბადებული 1972
გაგრის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი ეკონომისტები
საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
პოლინეზიელები

პოლინეზიელები (ლათ.Polynesians) — წყნარი ოკეანის კუნძულებზე მცხოვრები ხალხი, რომლებიც კარგად ფლობდნენ ზღვაოსნობის ხელოვნებას და ახალი მიწების აღმოჩენის იმედით მოგზაურობდნენ. პოლინეზიელთა მითოლოგიით, ისინი ციდან ჩამოსულან დედამიწაზე და მისტიკური ქვეყნის გავლით სხვადასხვა ადგილას დასახლებულან. ვარაუდობენ, რომ მისტიკურ ქვეყანაში ჰავაები იგულისხმება. ზოგი ისტორიკოსისა და ენათმეცნიერის აზრით, ისინი, სავარაუდოდ, წარმოშობით ტაივანიდან არიან და მიგრაციის შედეგად ჯერ ფილიპინებამდე (ძვ.წ. 3000), შემდეგ (ძვ.წ. 2000) გვინეაში ბისმარკის არქიპელაგამდე ნავებით ჩაუღწევიათ. ამ მოგზაურობაში მათ თან წაიყოლეს ღორები, ძაღლები და ქათმები, ხილი და ბოსტნეული. პოლინეზიელებმა განავითარეს ე.წ. ლაპიტას კულტურა. ისინი იარაღებს ნიჟარებისგან, ხოლო დახვეწილ ჭურჭელს კერამიკისგან ამზადებდნენ.
მიგრაცია
პოლინეზიელები ზღვით მოგზაურობებს ახალი მიწის აღმოჩენის იმედით გეგმავდნენ. ისინი შესანიშნავი ნავიგატორები იყვნენ და კარგად ერკვეოდნენ ცაზე ვარსკვლავების განლაგებაში, საოკეანო დინებებში, ქარის მიმართულებების თავისებურებებსა და ველურ ბუნებაში. ძვ.წ. X-VII საუკუნეებში პოლინეზიელებმა გეზი აიღეს ახალი კალედონიის, ვანუატუს, ფიჯის, სამოასა და ტონგასკენ. მოგვიანებით ძვ.წ. II საუკუნეში კი, ჰავაის კუნძულებამდე ჩააღწიეს. მათი ნაწილი 850 წელს აოტიაროაში (ახალი ზელანდია) დასახლდა და ე.წ. მაორის კულტურა განავითარა. ისინი მისდევდნენ ცხოველების მოშენებას და მემცენარეობას.
პოლინეზიელთა მოგზაურობები
პოლინეზიელებმა გამოიგონეს და გააუმჯობესეს დიდი საოკეანო ნავები, რომლებიც აფრებითა და ნიჩბების მეშვეობით მაღალ სიჩქარეს ავითარებდნენ. სასურველი მიმართულებებით სწრაფად გადასაადგილებლად პოლინეზიელები ქარისა და ზღვის დინების ძალასაც იყენებდნენ. წყნარ ოკეანეში გასვლისას, მოსალოდნელ ქარებსა და ტალღებთან გასამკლავებლად, ნავების გამძლეობას განაპირობებდა ორმაგი კორპუსი ან გამძლე ტივტივა. პოლინეზიური საოკეანო ნავის (კანოე) 2 ტიპია ცნობილი, ნავი – გამძლე ტივტივითა და ლატანის ფიცარნაგით მოხერხებული იყო ახლომდებარე ადგილებში გადასაადგილებლად, ხოლო ორმაგი კორპუსითა და კაიუტებით, დიდი წყალწყვის ნავს უფრო შორეული საოკეანო ნაოსნობისთვის იყენებდნენ.
ოკეანეში მოგზაურობები
პოლინეზიელებმა იმოგზაურეს ამერიკის კონტინენტზე, ვაჭრობდნენ ავსტრალიის ზოგიერთ აბორიგენ ტომთან. ახალი ნადავლისა თუ მიწის პოვნის იმედით, ისინი ოკეანეში ათასობით კილომეტრს გადიოდნენ. წყნარი ოკეანის კუნძულებზე პოლინეზიელები ცხოვრობდნენ თემებად, რომლებსაც ბელადები მართავდნენ. მათ დიდ წარმატებას მიაღწიეს ხეზე კვეთაშიც. ისინი იზოლირებულნი აღმოჩნდენ აზიისა და ინდონეზიისგან, სადაც ვითარდებოდა ქალაქები და სახელმწიფოები. XVIII საუკუნიდან, როდესაც ამ რეგიონში ჩავიდნენ ევროპელი მკვლევრები (მაგალითად კაპიტანი კუკი), დაიწყო მათი გაქრისტიანება. აღდგომის კუნძულზე აღმოჩენილია ქვაში გამოკვეთილი თავების შესანიშნავი ქანდაკებები, თითოეულის სიმაღლე 12 მეტრია. ზოგის აზრით, ეს ქანდაკებები პოლინეზიელებმა შექმნეს. თუმცა, ვინაიდან მათ სხვაგან არსად დაუდგამთ მსგავსი ქანდაკებები, შესაძლოა, ისინი გაცილებით უფრო ძველია და სხვა ცივილიზაციას ეკუთვნის.
ლიტერატურა
მსოფლიო ისტორიის ენციკლოპედია, გამომცემლობა „ელფი“. თბ., 2009. გვ.88-89
მსოფლიოს ხალხები
ოკეანეთის ხალხები
პოლინეზია
Warner Bros.

Warner Bros. Entertainment, Inc., აგრეთვე ცნობილი როგორც Warner Bros. Pictures ან უბრალოდ Warner Bros. — კინოფილმებისა და ტელეგადაცემის ამერიკული მწარმოებელი კომპანია. მდებარეობს ბერბანკში (კალიფორნია, აშშ). მისი ფილიალებია Warner Bros. Studios, Warner Bros. Pictures, Warner Bros. Interactive Entertainment, Warner Bros. Television, Warner Bros. Animation, Warner Home Video, New Line Cinema, TheWB.com და DC Comics. Warner ასევე არის The CW Television Network-ის თანამფლობელი.
ლიტერატურა
Sarris, Andrew. 1998. “You Ain’t Heard Nothin’ Yet.” The American Talking Film History & Memory, 1927-1949. Oxford University Press.
რესურსები ინტერნეტში
Warner Bros TV
კინოსტუდიები
რაინის ბრაიზახი

რაინის ბრაიზახი — ქალაქი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის მიწაზე.
ექვემდებარება ფრაიბურგის ადმინისტრაციულ ოლქს. შედის ბრაისგაუ-ზემო შვარცვალდის რაიონის შემადგენლობაში. მოსახლეობა შეადგენს 14 505 ადამიანს (2010 წლის 31 დეკემბრისთვის). ფართობი — 54,58 კმ². ოფიციალური კოდი — 08 3 15 015.
ქალაქი იყოფა 4 საქალაქო რაიონად — ბრაიზახად, გიუნდლინგენად, ნიდერიმსინგენად და ობერიმსინგენად — რომლებიც რაინის ბრაიზახში გაერთიანებამდე 1970-იან წლებში დამოუკიდებელ კომუნებს წარმოადგენდნენ.
სქოლიო
გერმანიის ქალაქები
ლაიფციგის რაიონი (2008-მდე)

ლაიფციგის რაიონი (2008-მდე)
ლაიფციგის რაიონი — ყოფილი რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბორნა. რაიონი შედიოდა საქსონიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარებოდა ლაიფციგის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებდა 752,20 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენდა 147 267 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 196 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 14 3 79.
რესურსები ინტერნეტში
www.landkreis-leipzigerland.de ოფიციალური საიტი
საქსონიის რაიონები
1317

1317
მოვლენები
ქ. ლუბლინმა მაგდებურგის კანონები მიიღო.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
პავლე ობნორელი — სერგი რადონეჟელის მოწაფე, პავლე ობნორელის მონასტრის დამაარსებელი (გ. 1429)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
7 თებერვალი : რობერ დე კლერმონი — საფრანგეთის მეფის ლუი IX-ის შვილი, კლერმონ-ან-ბოვეზის გრაფი (დ. 1256)
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
Sinus Medii

Sinus Medii (Latin sinus mediī "Middle Bay") is a small lunar mare. It takes its name from its location at the intersection of the Moon's equator and prime meridian; as seen from the Earth, this feature is located in the central part of the Moon's near side, and it is the point closest to the Earth. From this spot, the Earth would always appear directly overhead, although the planet's position would vary slightly due to libration.
During the Apollo program, Sinus Medii was designated Apollo Landing Site 3 (ALS3). Flight operations planners were concerned about having the optimum lighting conditions at the landing site. Hence, alternative landing sites moved progressively westward, following the terminator. A delay of two days for weather or equipment reasons would have sent Apollo 11 to Sinus Medii instead of ALS2, Mare Tranquillitatis (where it actually landed); another two-day delay would have resulted in ALS5, a site in Oceanus Procellarum, being targeted.
Geology
The selenographic coordinates of Sinus Medii are , and its diameter is 287 km. It joins Mare Insularum in the west with Mare Vaporum to the north.
The eastern part of this area is notable for a series of rille systems. In the far northeast is the Rima Hyginus, which is bisected by the crater Hyginus. At the far eastern end is the 220-km long Rima Ariadaeus rille which continues eastward to the edge of the Mare Tranquillitatis. At longitudes 4-6° E is the Rimae Triesnecker rille system, named after the crater Triesnecker just to the west.
The northern edge of the Sinus Medii is formed by a highland region, with the impact craters Murchison and Pallas along the border. Near the northern border on this mare is the cup-shaped Chladni.
Another highland region lies to the south and southeastern edge of the Sinus Medii. Several flooded craters lie along this border, with Flammarion near the western edge, then Oppolzer, Réaumur, and Seeliger further east. The Rima Flammarion and Rima Oppolzer rilles lie along the edge of the mare near their corresponding craters. Also along the southeast border and bisecting the prime meridian is the crater Rhaeticus.
In the western half of the interior are the small craters Bruce and Blagg. Near the western end of the mare are the flooded craters Schröter and Sömmering.
Names
The English astronomer William Gilbert was the first to give a name to this mare, calling it Insula Medilunaria ("Middlemoon Island"). The idea for its present name originates with Michael van Langren, who labelled it Sinus Medius in his 1645 map. Johannes Hevelius called the feature Mare Adriaticum ("The Adriatic Sea") in his 1647 map. Giovanni Riccioli called it Sinus Aestuum ("Bay of Hot Days") in his 1651 map.
Exploration
The Surveyor 6 mission landed to the west-southwest of Bruce crater inside Sinus Medii in November 1967. Prior to that in July 1967, the Surveyor 4 had crashed nearby.
References
External links
Sinus Medii at The Moon Wiki
Medii, Sinus
ავგუსტ ლუდვიგი (ანჰალტ-კიოტენის მთავარი)

ავგუსტ ლუდვიგი (ანჰალტ-კიოტენის მთავარი)
ავგუსტ ლუდვიგ ანჰალტ-კიოტენელი — ანჰალტ-კიოტენის მთავარი ასკანიების დინასტიიდან.
ბიოგრაფია
ავგუსტ ლუდვიგი ანჰალტ-კიოტენის მთავრის, ემანუელ ლებრეხტის მესამე შვილი იყო.
1722 წელს ავგუსტ ლუდვიგი დაქორწინდა აგნესა ვილჰელმინა ფონ ვუტენაუზე (1700—1725),რომელმაც 1721 წელს მიიღო ვარმსდორფის გრაფინიის წოდება. 1726 წლის იანვარში ავგუსტ ლუდვიგი დაქორწინდა გრაფინია ემილია ფონ პრომნიცზე, გრაფ ერდმან II ფონ პრომნიცის ქალიშვილზე. 1732 წლის ნოემბერში ავგუსტ ლუდვიგი მესამე ჯერზე დაქორწინდა გრაფინია ანა ფონ პრომნიცზე, თავისი მეორე ცოლის დაზე.
თავისი უფროსი ძმის, ლეოპოლდისა და მისი ერთადერთი შვილის, ემანუელ ლუდვიგის სიკვდილის შემდეგ, 1728 წლის აგვისტოში ლუდვიგმა მემკვიდრეობით მიიღო ანჰალტ-კიოტენი.
ოჯახი
აგნესა ვილჰელმინა ფონ ვუტენაუსთან ქორწინების შედეგად დაიბადნენ:
გიზელა ჰენრიეტა (1722—1728)
აგნესა ლეოპოლდინა (1724—1766)
ემილია ფონ პრომნიცთან ქორწინების შედეგად დაიბადნენ:
კრისტიანა ანა აგნესა (1726—1790), გათხოვდა გრაფ ჰენრიხ ერნსტ შტოლბერგ-ვერნიჰეროდზე (1716—1778)
ფრიდრიხ ავგუსტი (1727—1729)
იოჰანა ვილჰელმინა (1728—1786), გათხოვდა მთავარ იოჰან კარლ ფრიდრიხ კაროლატ-ბეიტენსკზე (1716—1791)
კარლ გეორგ ლებრეხტი (1730—1789), ანჰალტ-კიოტენის მთავარი,დაქორწინდა პრინცესა ლუიზა შლეზვიგ-ჰოლშტაინ-გლიუკსბურგზე (1749—1812)
ფრიდრიხ ერდმანი (1731—1797), ანჰალტ-კიოტენ-პლესის მთავარი, დაქორწინდა გრაფინია ლუიზა შტოლბერგ-ვერნიჰეროდზე (1744—1784)
ანა ფონ პრომნიცთან ქორწინების შედეგად დაიბადნენ:
შარლოტ სოფია (1733—1770)
მარია მაგდალინა (1735—1783)
ლიტერატურა
Hermann Wäschke: Anhaltische Geschichte — 3 Bände, Köthen: Schulze, 1912-13
Karl Prinz von Isenburg: Stammtafeln zur Geschichte der europäischen Staaten — 2 Bände, Marburg 1953
ასკანიები
ანჰალტ-კეთენის მმართველები
დაბადებული 1697
გარდაცვლილი 1755
ბოკაუე

ბოკაუე (ოფიციალურად ბოკაუეს მუნიციპალიტეტი) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბულაკანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 141 412 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Bocaue Bulacan
სქოლიო
ბულაკანის მუნიციპალიტეტები
სრისთი სრესთა

სრისთი სრესთა (დ. 18 ოქტომბერი, 1989) — ნეპალელი მოდელი და მსახიობი. 2012 წელს წარადგინა ნეპალი „მის მსოფლიოზე“. დაიკავა მე-20 ადგილი.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 18 ოქტომბერი
დაბადებული 1989
ნეპალელი მოდელები
ნეპალელი მსახიობები