PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Incredible Expanding Mindfuck

Incredible Expanding Mindfuck, commonly abbreviated as I.E.M., was a solo project by Steven Wilson (the lead of British rock band Porcupine Tree). Its work was mainly influenced by Krautrock and experimental music from the 1960s and 1970s.
Background and history
I.E.M. is seldom discussed in any depth by Wilson in interviews and the album packaging provides very little information. The name "Incredible Expanding Mindfuck" is an in-joke referring to early Porcupine Tree promotional material (in which Porcupine Tree was given an entirely fictional 1970s history and in which the Incredible Expanding Mindfuck was mentioned as a related project).
Wilson's work with I.E.M. is in part a continuation of the experimental psychedelic sound which he initially mastered with Porcupine Tree before steering the band towards a more mainstream rock direction with the Stupid Dream album. He has also cited "the cosmic jazz of artists like Sun Ra" as an influence on the music.
I.E.M.'s work is more experimental in nature than that of Porcupine Tree, and is almost entirely instrumental. Almost all instruments on I.E.M. recordings are played by Wilson (although other contributors have included former Bark Psychosis drummer Mark Simnett).
The first I.E.M release was a self-titled album on Porcupine Tree's original record label Delerium Records in 1996. It was followed by a limited-edition single called An Escalator to Christmas. Further releases have occasionally followed, with little fanfare or direct promotion.
I.E.M.'s most recent release of entirely new music was in 2001 (although 2005's compilation album I.E.M. 1996-1999 included some previously unreleased material). The project has increasingly taken a back seat to Wilson's other projects, most notably to Porcupine Tree, Blackfield and Bass Communion, but also to No-Man, then to Wilson's recent solo release Insurgentes (which itself contains developments of some of the ideas Wilson has previously explored with I.E.M.) and continue to another five Wilson's solo release.
A 4-CD boxset featuring I.E.M., An Escalator to Christmas, Arcadia Son and I.E.M. Have Come for Your Children was released on ToneFloat records in June 2010. Limited to 2,000 copies, the boxset is described as "both an homage and a final farewell to I.E.M". Each CD is packaged in its own Japanese-style mini LP sleeve within a hardback slipcase box. It also includes a 60-page booklet designed by Carl Glover.
Discography
1996 - I.E.M.
1999 - An Escalator to Christmas
2001 - Arcadia Son
2001 - I.E.M. Have Come for Your Children
2005 - I.E.M. 1996-1999
2010 - Complete I.E.M.
References
External links
I.E.M. page
ToneFloat Records
British experimental musical groups
თეოზვა დიაკონისა

თეოზვა დიაკონისა
ნეტარი თეოზვა დიაკონისა (გ. 385) — წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 10 იანვარი, ახალი სტილით — 23 იანვარი.
ბასილი დიდის, გრიგოლ ნოსელის და პეტრე სებასტიელის და იყო. წმიდა ქალწული დიაკონისად მსახურობდა ტაძარში, სნეულებს უვლიდა, მწირებს აპურებდა, ობლებს ზრდიდა, ქალებს ნათლობის საიდუმლოსთვის ამზადებდა. იგი მთელი სამი წლის მანძილზე თან ახლდა გადასახლებაში თავის ძმას, წმიდა გრიგოლ ნოსელს და იზიარებდა მის მძიმე ხვედრს. წმიდა თეოზვა გარდაიცვალა 385 წელს.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, გვ. 40, თბილისი, 2001 წ.
IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კაბადოკიელი ქრისტიანი წმინდანები
გარდაცვლილი 385
Malkhaz Abdushelishvili

Malkhaz Abdushelishvili (February 28, 1926 – February 23, 1998) was a famous Soviet and Georgian scientist, one of the founders of the Georgian scientific school of Anthropology, Academician of the Georgian Academy of Sciences (GAS), Meritorious Scholar of Georgia, Doctor of Historical Sciences, Professor.
He was born in 1926, in Tbilisi. In 1948 he graduated from the Tbilisi State Medical University. He received a PhD degree in 1952, and in 1964 a degree of the Doctor of Historical Sciences.
Between 1948 and 1998 Abdushelishvili was a research fellow (1948–1952), senior research fellow (1952–1959), and head of the Department of Anthropology of the Institute of History and Ethnology of the Georgian Academy of Sciences (GAS).
From 1964 to 1998, Abdushelishvili was a professor of the Tbilisi State University (TSU).
In 1993 he was elected as academician of the Georgian Academy of Sciences.
Main fields of scientific activity of Professor Abdushelishvili were: anthropology of the population of Georgia and the Caucasus, anthropology of the population of India, kranology of the population of the Caucasus, etc. He was author about 200 scientific-research works and more than 10 monographs.
He was a chief expert of UNESCO in anthropology (1964–1998), an honorary member of the European Anthropological Association (1973), and honorary member of the Indian Society of Human Genetics (1975).
Abdushelishvili died in Tbilisi in 1998 (aged 71).
The award-winning popular science book on human evolution Who Asked the First Question? Origins of Human Choral Singing, Intelligence, Language and Speech (2006) is dedicated to the memory of Abdushelishvili and his lifelong friend, Russian anthropologist Valery Alekseyev.
Select bibliography
"Anthropology of the population of old and modern Georgia" (a monograph), Tbilisi, 1964 (in Russian)
"Kranology of the population of the old and modern Caucasus" (a monograph), Tbilisi, 1966 (in Russian)
"The genesis of the aboriginal population of the Caucasus in the light of Anthropological data" (a monograph), Tokyo, 1968 (in English)
"New data of Anthropology of Northern India" (a monograph), Moscow, 1980 (in Russian, English summary)
"New material about the Anthropology of Western India" (a monograph), Moscow, 1982 (in Russian, English summary)
"Paleostomatology of Georgia" (a monograph), Tbilisi, 1989 (Co-author M. Inashvili. In Georgian, English summary)
"Methodics of anthropological investigations" (a monograph), Tbilisi, 1992 (in Russian, English summary)
References
1926 births
1998 deaths
Scientists from Tbilisi
Anthropologists from Georgia (country)
Physical anthropologists
Tbilisi State Medical University alumni
Academic staff of Tbilisi State University
20th-century anthropologists
Soviet anthropologists
Honoured Scientists of Georgia (country)
ალექსი დავითაშვილი

ალექსი დავითაშვილი (დ. 21 ივნისი, 1974, ახმეტა) — ქართველი მოჭიდავე (ქართული ჭიდაობა), ძიუდოისტი (+95, +100 კგ, აბსოლუტური), სუმოისტი. საქართველოს ღირსების ორდენის კავალერი. სიდნეის ოლიმპიური თამაშების მონაწილე (2000). იკავებდა საქართველოს ძიუდოს ფედერაციის პრეზიდენტის თანამდებობას. კარიერის დასრულების შემდეგ, გამოდის სამბოსა და ძიუდოს საერთაშორისო ტურნირებზე ოსტატ-ვეტერანებს შორის.
ძიუდოში ევროპის ორგზის ჩემპიონი გუნდურ ჩათვლაში: 2002 (მარიბორი, სლოვენია), 2003 (ლონდონი, ინგლისი). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 1994 (აბსოლუტური; გდანსკი, პოლონეთი), 1996 (გუნდური; სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთი), 2000 (აბსოლუტური; ვროცლავი, პოლონეთი), 2001 (+100 კგ; პარიზი, საფრანგეთი). მასტერსის ბრინჯაოს პრიზიორი:1996 (+95 კგ; მიუნხენი, გერმანია), 1999 (+100 კგ; მიუნხენი, გერმანია). მსოფლიო თასის ექვსგზის მფლობელი: 1998 (+100 კგ; თბილისი), 1999 (+100 კგ; მოსკოვი, რუსეთი), 2002 (+100 კგ; თბილისი), 2004 (+100 კგ; თბილისი), 2005 (+100 კგ; თბილისი), 2005 (+100 კგ; პრაღა, ჩეხეთი). მსოფლიო თასის ვიცე-ჩემპიონი: 1999 (+100 კგ; ლეონდინგი, ავსტრია), 2000 (+100 კგ; თბილისი). მსოფლიო თასის ბრინჯაოს პრიზიორი: 1997 (+95 კგ; თბილისი). საერთაშორისო ტურნირების ვიცე-ჩემპიონი: 1995 (+95 კგ; ჰერტოგენბოში, ნიდერლანდები), 1995 (აბსოლუტური; მაკონი, აშშ), 1997 (+95 კგ; მოსკოვი, რუსეთი), 2000 (+100 კგ; მოსკოვი, რუსეთი), 2000 (+100 კგ; ვარშავა, პოლონეთი). საერთაშორისო ტურნირების ბრინჯაოს პრიზიორი: 1994 (+95 კგ; მოსკოვი, რუსეთი), 2000 (+100 კგ; სოფია, ბულგარეთი), 2003 (+100 კგ; ვარშავა, პოლონეთი). საქართველოს სამგზის ჩემპიონი: 1996 (+95 კგ; თბილისი), 1997 (+95 კგ; თბილისი), 2001 (+100 კგ; თბილისი). საქართველოს ვიცე-ჩემპიონი: 2008 (+100 კგ; თბილისი). საქართველოს ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 2009 (+100 კგ; ქუთაისი). მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი (საუნივერსიტეტო): 1994 (+95 კგ; მიუნსტერი, გერმანია). ახალგაზრდებს შორის ევროპის ვიცე-ჩემპიონი: 1993 (+95 კგ; არნემი, ნიდერლანდები). ვეტერანებში ექვსგზის მსოფლიო ჩემპიონი: 2016 (+100კგ; მაიამი, აშშ), 2017 (+100 კგ; ოლბია, იტალია), 2018 (+100 კგ; კანკუნი, მექსიკა), 2019 (+100 კგ; მარაკეში, მაროკო), 2021 (+100 კგ; ლისაბონი, პორტუგალია), 2022 (+100 კგ; კრაკოვი, პოლონეთი). ვეტერანებში ევროპის ჩემპიონი: 2019 (+100 კგ; გრან-კანარია, ესპანეთი) მონაწილეობდა 2000 წლის სიდნეის ოლიმპიურ თამაშებზე, სადაც დამარცხდა I წრეში.
საქართველოს რვაგზის აბსოლუტური ფალავანი ქართულ ჭიდაობაში (1996, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2004, 2008).
სუმოში ევროპის ვიცე-ჩემპიონი (1998) და ბრინჯაოს პრიზიორი (1998, 1999, 2001).
სამბოში მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (+100 კგ, ტაშკენტი, 2010).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
ალექსი დავითაშვილი — ქართული სპორტი
სქოლიო
დაბადებული 21 ივნისი
დაბადებული 1974
ახმეტის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი ძიუდოისტები
ქართველი სუმოისტები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ქართველი მოჭიდავეები
ქართველი სამბისტები
Ciudad Bolívar, Antioquia

Ciudad Bolívar, Antioquia
Bolívar is a town and municipality in Antioquia Department, Colombia. Part of the subregion of Southwestern Antioquia. It is known as the birthplace of professional international cyclists Carlos Betancur and Julián Arredondo.
References
Municipalities of Antioquia Department
ნეაპოლური ვიკიპედია

ნეაპოლური ვიკიპედია — ვიკიპედიის განყოფილება ნეაპოლურ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. ფლობს ფონდი ვიკიმედია. გაეშვა 2006 წლის 21 დეკემბერს. 2013 წლის თებერვლის მდგომარეობით ნეაპოლურ ვიკიპედიაში არსებობს დაახლოებით 13 ათასი სტატია. აქტიურ მომხმარებელთა რიცხვი 30-მდეა. ჰყავს 6 ადმინისტრატორი.
რესურსები ინტერნეტში
ნეაპოლური ვიკიპედია
ვიკიპედიები ენების მიხედვით
Sarduri III

Sarduri III was a king of Urartu between 639 BC and 635 BC.
Urartian King Argishti II left a record of fourteen years of his reign on the walls of chambers hewn in the Rock of Van, while Sarduri III's victories are inscribed on a monument erected on a spot called "the Treasury Gate" in the fortress of Van. The Urartians had in the east as neighbours the Minni or Manni, in the southerly portion of the Urmiah basin. Records of victories are also found inscribed farther north, on the shores of Lake Sevan, at Gyumri and Erzurum.
See also
List of kings of Urartu
References
Urartian kings
7th-century BC monarchs in Asia
Cochlespirinae

Cochlespirinae — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
147

147
მოვლენები
ანტონინუს პიუსმა მოაწყო დიდი ზეიმი რომის დაარსების 900 წლისთავის აღსანიშნავად.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ბაღის ტუხტი

ბაღის ტუხტი — ლამაზად მოყვავილე დეკორატიული მცენარე ბალბისებრთა ოჯახისა. იზრდება 2,5 მ-მდე. აქვს მთლიანი ან თათიებრ დანაკვთული ფოთოლი, ყვავილი — მარტივი ან ბუთხუზა. ყვავილობს უხვად და ნაირფერად (თეთრი, ვარდისფერი, იისფერი ან მოშავო-მოწითალო).
იყენებენ ყვავილნარებსა და გაზონებში მასობრივ ნარგაობად, ყვავილწნულებში, სამკურნალოდ და სამღებრო საქმეში. ღეროს ბოჭკოსაგან ამზადებენ თოკს, ხეზს, ჯვალოს.
ლიტერატურა
ბალბისებრნი
Cape Horn Biosphere Reserve

Cape Horn Biosphere Reserve
The Cape Horn Biosphere Reserve (Cabo de Hornos Biosphere Reserve) is located in the extreme south of Chile and comprises marine areas, islands, fjords, channels, forests and moorland. It covers an area of approximately . All biosphere reserves include core zones (no significant infrastructure development), buffer zones (light development) and transition zones (more traditional development under a sustainable rubric). In the case of Cape Horn Biosphere Reserve, the core zone is constituted of Alberto de Agostini National Park and Cabo de Hornos National Park, which are strictly protected under Chilean law and under the biosphere reserve status cannot have infrastructure for lodging.
The Cape Horn Biosphere Reserve is administered by a Governing Board that is presided by the regional governor and includes relevant public services and local organizations. The reserve's scientific advisory board is coordinated by the Omora Ethnobotanical Park - University of Magallanes. In addition to hosting the world's southernmost forested ecosystems and culture (the Yahgans), the Cape Horn Archipelago also protects 5% of the world's bryophyte diversity (mosses and liverworts). While considered one of the world's last remaining wilderness areas, Cape Horn currently is confronting serious threats related to tourism, development of real estate projects, invasive exotic species and salmon farming.
See also
List of environment topics
World Network of Biosphere Reserves
References
Rozzi, R., F. Massardo, C.B. Anderson, A. Berghoefer, A. Mansilla, M. Mansilla and J. Plana (2006). Reserva de Biosfera Cabo de Hornos. Ediciones de la Universidad de Magallanes. Punta Arenas, Chile. 258 pp.
Mittermeier, R. A., C. Mittermeier, P. Robles-Gil, J. Pilgrim, G. Fonseca, T. Brook, and W. Konstant. 2002. Wilderness: Earth's last wild places. CEMEX–Conservation International, Washington, D.C., USA.
External links
UNESCO Biosphere Page
Omora Ethnobotanical Park
UNT Chile Program Office
Omora Sub-Antarctic Research Alliance
Biosphere reserves of Chile
Protected areas of Magallanes Region
Tierra del Fuego
ჰელვეტები

ჰელვეტები — კელტური ტომი ან ტომური კონფედერაცია, რომელთაც დაახლოებით ქრისტეს შობამდე I საუკუნისთვის, რომაულ ხანაში შვეიცარიის ზეგანის უმეტესი ნაწილი ეკავათ. იულიუს კეისრის მიხედვით ჰელვეტები დაყოფილი იყო 4 პაგიდ, რომელთაგანაც ის მხოლოდ ვერბიგენის და ტიგურინის ასახელებს. პოსიდონის პერიოდში მოხსენებულია ტიგურინი და ტოიგენოი. ისინი გალიის ომზე ჩანაწერებში მნიშვნელოვან ადგილს იკავებენ , სადაც მათი სამხრეთ დასავლეთ გალიაში მიგრაციის წარუმატებელი მცდელობა (ძვ. წ. აღ. 58) იქცა კეისრის მიერ გალიის დაპყრობის კატალიზატორად.
ლიტერატურა
Andres Furger-Gunti: Die Helvetier: Kulturgeschichte eines Keltenvolkes. Neue Zürcher Zeitung, Zürich 1984. ISBN 3-85823-071-5
Alexander Held: Die Helvetier. Verlag Neue Zürcher Zeitung, Zürich 1984.
Felix Müller / Geneviève Lüscher: Die Kelten in der Schweiz. Theiss, Stuttgart 2004. ISBN 3-8062-1759-9.
Felix Staehelin: Die Schweiz in Römischer Zeit. 3., neu bearb. und erw. Aufl. Schwabe, Basel 1948
Gerold Walser: Bellum Helveticum: Studien zum Beginn der Caesarischen Eroberung von Gallien. (Historia. Einzelschriften 118). Steiner, Stuttgart 1998. ISBN 3-515-07248-9
SPM IV Eisenzeit - Age du Fer - Età del Ferro'', Basel 1999. ISBN 3-908006-53-8.
რესურსები ინტერნეტში
Celts in Switzerland (გერმანული)
სქოლიო
ჰელვეტები
ძველი ხალხები
კელტები
ევროპის ეთნიკური ჯგუფები
მიკოლა გულაკი

მიკოლა გულაკი
მიკოლა ივანეს ძე გულაკი (დ. 25 მაისი, 1822, ვარშავა, — გ. 27 მაისი, 1899, ელიზავეტპოლი, ახლანდ. განჯა) — უკრაინელი მეცნიერი, პედაგოგი, ჟურნალისტი და საზოგადო მოღვაწე.
დაამთავრა დერპტის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი (1843. 1845 წლიდან იყო რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო სამსახურში. იყო საიდუმლო პოლიტიკური ორგანიზაცია „კირილე და მეთოდეს საძმოს“ ერთ-ერთი ფუძემდებელი და ხელმძღვანელი. ორგანიზაცია მიზნად ისახავდა ბატონყმობის დამხობას, სლავი ხალხების განთავისუფლებას ჩაგვრისა და დესპოტიზმისაგან, სლავური დემოკრატიულ-ფედერაციული რესპუბლიკის შექმნას. 1847 წელს დააპატიმრეს და გადაასახლეს პერმში. ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას რუსეთის იმპერიის სხვადასხვა ქალაქში. 1863 წელს მასწავლებლად გადმოიყვანეს ქუთაისის, ხოლო 1867 წელს — თბილისის კლასიკურ გიმნაზიაში. გაზეთებში: „კავკაზი", „ნოვოე ობოზრენიე", „ობზორი" და სხვ. აქვეყნებდა წერილებს ქართველოლოგიის საკითხებზე. მას ეკუთვნის რეცენზიები ფრანც კარლ ალტერის წიგნზე — „ქართული ლიტერატურის შესახებ" (1798) (გაზეთი „კავკაზი", 1882, №271–272), ილია ჭავჭავაძისა და პეტრე უმიკაშვილის „ვისრამიანის" ქართული გამოცემის (გაზეთი „კავკაზი", 1885, №216), „ვეფხისტყაოსნის“ არტურ ლაისტისეული გერმანული თარგმანის თაობაზე (გაზეთი „ნოვოე ობოზრენიე", 1891, 2. V). გულაკს დაწერილი აქვს ნაშრომი „ვეფხისტყაოსნის“ შესახებ. ამ გამოკვლევაში ორიგინალურად არის გაშუქებული პოემის იდეები და სახეები, განსაზღვრულია მისი ადგილი მსოფლიო ლიტერატურის საგანძურში და მოცემულია საინტერესო მსჯელობა ქართული ლექსის ბუნების შესახებ. გულაკი ავტორია ლინგვისტური გამოკვლევისა „ქართული ენის ადგილი ინდოევროპულ ენათა ოჯახში“.
ბიბლიოგრაფია
Древнейшие авторы (греческие и римские) о Грузии и грузинских племенах (1876), საქართვ. მეცნ. აკადემიის კ. კეკელიძის სახ. ხელნაწერთა ინ-ტი. ე. ვეიდენბაუმის არქივი, საქმე 490, ფ. 1–20;
Древнейшее свидетельство о грузинском языке (1882), იქვე, საქმე 506, ფ. 1–90;
О "Барсовой коже Руставели“, «Сборник материалов для описания местностей и племен Кавказа», 1884, в. 4;
О месте, занимаемом грузинским языком в семье индоевропейских языков, იქვე, 1899, в. 26.
ლიტერატურა
Баканидзе О. А., Из грузино-украинских связей, Тб., 1968; Из истории украинско-грузинских связей, К., 1971; Радужными мостами, К., 1968, с. 18–32.
დაბადებული 25 მაისი
დაბადებული 1822
გარდაცვლილი 27 მაისი
გარდაცვლილი 1899
უკრაინელი მწერლები
ქართველოლოგები
ტუშინსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ტუშინსკაია (მოსკოვის მეტრო)
ტუშინსკაია — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1975 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მეტროსადგურები
ვალერიან გუგუნავა

ვალერიან გუგუნავა (დ. 1910, სოფ. ხორში, სენაკის მაზრა — გ. 2002) — ქართველი ეკონომისტი. სოციალისტური შრომის გმირი, თბილისის საპატიო მოქალაქე (1995).
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი მგეგმავ-ეკონომისტის სპეციალობით. 1933 წლიდან იყო პარტიულ სამუშაოზე. მეორე მსოფლიო ომის დაწყების პირველი დღიდანვე მსახურობდა წითელ არმიაში. 1954 წლიდან მუშაობდა თბილისის მერიის, ყოფილ საქალაქო საბჭოს აღმასკომის სისტემაში. 1954-1977 წლებში იყო თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის სისტემაში. ამავე წლებში იყო თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის საგეგმო კომისიის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე, შემდეგ თავმჯდომარე. 1977 წლიდან მუშაობდა საქართველოს სსრ სოცუზრუნველყოფის სამინისტროს საგეგმო-საფინანსო განყოფილების უფროსად. 1979-1991 წლებში ასრულებდა საქართველოს ეკონომიკისა და დაგეგმარების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის თბილისის განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომლის, თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის მთავარი სპეციალისტის მოვალეობებს. 1992-1994წლებში იყო თბილისის მერიის მთავარი მრჩეველი. დაჯილდოებული იყო ლენინის ორდენით, ღირსების ორდენით.
რესურსები ინტერნეტში
ვალერიან გუგუნავას ბიოგრაფია (III მოწვევა)
ქართველი ეკონომისტები
დაბადებული 1910
გარდაცვლილი 2002
ლენინის ორდენის კავალრები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
სოციალისტური შრომის გმირები
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1995)
სენაკის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ვ
კაცელოვო

კაცელოვო — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 818 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
ტორეორგასი

ტორეორგასი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-მონტანჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31 კმ². მოსახლეობა — 1656 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ტორეორგასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
Atashgah of Tbilisi

Atashgah of Tbilisi
The Atashgah, also transcribed as 'Ateshgah (from , "fire temple") is an ancient Zoroastrian fire temple in Tbilisi, Georgia. It was built when Georgia was a part of Persian Empire in Sasanian era (224-651 AD). It is described as the "northernmost Zoroastrian fire-temple in the world."
Atashgah is located around 100 meters east of the Holy Mother of God Church of Bethlehem, on the Old Town slopes northeast of the Mother Georgia statue. It is an ancient brick building with a protective curved perspex roof. The temple is one of the oldest religious buildings in the Georgia's capital located in the historic part of the city.
The Atashgah has been preserved because it has been discreetly camouflaged in the city. There is little information as to when it was built, but some historians refer to it as having been built in the Sassanian era. During the wars between Persians and Turkish Muslims, Tbilisi fell into Turkish hands and the church was temporarily turned into a mosque. The site is inscribed on Georgia's list of Monuments of National Significance. In 2007, the Norwegian government joined a project to restore Atashgah.
See also
Sasanian Iberia
References
External links
360-degree Video: Ateshgah of Tbilisi
Religious buildings and structures in Tbilisi
Fire temples in Georgia (country)
Old Tbilisi
Sasanian architecture
Immovable Cultural Monuments of National Significance of Georgia
Ruse Municipality

Ruse Municipality is a municipality (obshtina) in Ruse Province, Central-North Bulgaria, located along the right bank of Danube river in the Danubian Plain. It is named after its administrative centre - the city of Ruse which is also a capital of the province.
The municipality embraces a territory of with a population of 175,210 inhabitants, as of December 2009.
Apart from the cultural heritage of the main city, the area is best known with the Danube Bridge, the first bridge over the Danube in Bulgaria.
The main roads E85, E70 and II-21 crosses the municipality, connecting the province centre of Ruse with the cities of Veliko Tarnovo, Pleven, Razgrad and Silistra.
Settlements
Ruse Municipality includes the following 14 places (towns are shown in bold):
Demography
The following table shows the change of the population during the last four decades. Since 1992 Ruse Municipality has comprised the former municipality of Novo Selo and the numbers in the table reflect this unification.
Religion
According to the latest Bulgarian census of 2011, the religious composition, among those who answered the optional question on religious identification, was the following:
See also
Provinces of Bulgaria
Municipalities of Bulgaria
List of cities and towns in Bulgaria
References
External links
Official website
Municipalities in Ruse Province
Novohrodivka

Novohrodivka is a city in Pokrovsk Raion of Donetsk Oblast (province) of Ukraine. Population: ; 17,473 (2001).
Demographics
As of the 2001 Ukrainian census:
Ethnicity
Ukrainians: 61.8%
Russians: 33.9%
Belarusians: 1.6%
Tatars: 0.7%
References
Cities in Donetsk Oblast
Cities of regional significance in Ukraine
Populated places established in the Ukrainian Soviet Socialist Republic
Novohrodivka urban hromada
კუშკული (აურგაზის რაიონი)

კუშკული (აურგაზის რაიონი)
კუშკული — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 58 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 48 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (46%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აურგაზის რაიონის სოფლები
მოლინოპამპის რაიონი

მოლინოპამპის რაიონი — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ჩაჩაპოიასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2407 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 501 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.49 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 333.86 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
ამასონასის რეგიონის რაიონები
ჩაჩაპოიასის პროვინციის რაიონები