PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გიორგი ცოფურაშვილი

გიორგი ცოფურაშვილი (დ. 16 ნოემბერი, 2001, გარდაბანი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2018, სკოპიე, ჩრდილოეთ მაკედონია, 80 კგ).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი ცოფურაშვილი — ქართველი სპორტი
დაბადებული 16 ნოემბერი
დაბადებული 2001
გარდაბნის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
მურღული

მურღული, იგივე მურგული — ქალაქი და რაიონი თურქეთის ართვინის პროვინციაში. 2012 წლის აღწერებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 3 051, ხოლო რაიონის მოსახლეობა – 6 395 ადამიანს. ადრე ცნობილი იყო ჯერ დამარის, ხოლო შემდეგ გოქთაშის სახელწოდებით.
სოფლები
მურღულის რაიონში 11 სოფელია, მათი ძველი ქართული სახელები მიწერილია გვერდით.
რესურსები ინტერნეტში
Governor's Office
the Municipality
local information
სქოლიო
თურქეთის ქალაქები
კორდილიერა-დე-მერიდა

კორდილიერა-დე-მერიდა — ქედი ანდებში, ვენესუელის დასავლეთ ნაწილში, აღმოსავლეთ კორდილიერების ჩრდილო-აღმოსავლეთ შტოქედი. მასივებისა და ქედების ერთობლიობაა. ვრცელდება ტაჩირის, მერიდის, ბარინასის, ტრუხილიოს, პორტუგესისა და ლარას შტატების ტერიტორიებზე.
სიგრძე დაახლოებით 400 კმ, სიმაღლე 4981 მ (ბოლივარის პიკი). აგებულია კამბრიულისწინა და პალეოზოური გრანიტებით, გნაისებით, ქვიშაქვებითა და ფიქლებით. ღრმად არის დანაწევრებული მდინარეთა ხეობებით. ტაჩირის დეპრესია კორდილიერა-მერიდას გამოჰყოფს აღმოსავლეთ კორდილიერებისაგან, რომელიც აყალიბებს საზღვარს ვენესუელასა და კოლუმბიას შორის.
სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთები გადაკვეთილია მდინარე ორინოკოს შენაკადების ხეობებით. ჩრდილოეთ ქარპირა კალთები დაფარულია
მთის ჰილეით, მშრალი სამხრეთ კალთები და შიგა ხეობები — ქსეროფიტული ბუჩქნარითა და შერეული ტყით. 2800 მ
ზევით მაღალი მთის სტეპი და პარამოსია, 4600 მ-ზე მაღლა — მუდმივი თოვლი. ქედზე 5 მყინვარია.
ქედის უკიდურეს ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე მდებარეობს ქალაქი ბარკისიმეტო და მდინარე კოხედესის ზემო წელი.
მასივის ცენტრში გაშენებულია ქალაქი მერიდა.
რესურსები ინტერნეტში
ლიტერატურა
ვენესუელის ქედები
მარგი ქმედება

მარგი ქმედება — მუშაობა, რომლის შესასრულებლადაც შეიქმნა და გამოიყენება მანქანა. მაგალითად, ამწესათვის ეს არის ტვირთის აწევის მუშაობა, სახარატო ჩარხისათვის — საჭრისთან ნაკეთობის ხახუნის ძალის საწინააღმდეგო მუშაობა და სხვ.
მარგი ქმედების კოეფიციენტი
მექანიზმების გამოყენებით შესრულებული მუშაობა ყოველთვის ნაკლებია მარგ მუშაობაზე, ვინაიდან ყოველთვის არსებობს ხახუნის ძალები, რომელთა უარყოფითი მუშაობაც იწვევს მანქანის ან ძრავას სხვადასხვა ნაწილის გათბობას. მანქანის დანიშნულებაა მექანიკური მუშაობის შესრულება, მისი გათბობა კი სასარგებლო მუშაობად ვერ ჩაითვლება. გათბობა იწვევს ძრავისთვის გადაცემული ენერგიის ნაწილის გარდაქმნას არა მექანიკურ, არამედ შინაგან ენერგიად, რომელიც ჩვეულებრივ ვერ გამოიყენება მუშაობის შესასრულებლად.
ამიტომ ყველა მანქანა, ძრავა თუ მექანიზმი ხასიათდება განსაკუთრებული სიდიდით, რომელიც გვიჩვენებს რამდენად შედეგიანია გადაცემული ენერგიის გამოყენება. დახარჯული ენერგიის ეფექტურ გამოყენებას გამოსახავენ მარგი ქმედების კოეფიციენტით (მ.ქ.კ.).
Aსრ-Aმ გვაძლევს იმ მუშაობას, რომელიც წინააღმდეგობათა დასაძლევად უნდა შესრულდეს.
მარგი მუშაობის შეფარდებას სრულ მუშაობასთან მექანიზმის მარგი ქმედების კოეფიციენტი ჰქვია. მ.ქ.კ.- ს ასე აღნიშნავენ:
მ.ქ.კ. = (Aმარგ / Aსრ ) . 100% მ.ქ.კ. გამოისახება პროცენტებით. ნებისმიერი მექანიზმის მ.ქ.კ. ერთზე, ანუ 100%-ზე ნაკლებია. მ.ქ.კ.-ი შეიძლება გამოითვალოს თუ ცნობილია მარგი და სრული სიმძლავრეები.
მ.ქ.კ. = (Nმარგი / Nსრ ). 100%
მექანიკა
ყუშჩუ (შემახა)

ყუშჩუ (შემახა)
ყუშჩუ — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 4097 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
შემახის რაიონის სოფლები
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრეზიდენტი

კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრეზიდენტი – კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სახელმწიფოს მეთაური. მოსახლეობა ირჩევს 5 წლით.
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრეზიდენტების სია
რესურსები ინტერნეტში
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრეზიდენტების სია
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
აფრიკის ქვეყნების პრეზიდენტები
Oiba

Oiba is a town and municipality in the Santander Department in northeastern Colombia. Its antipode Oiba borders Guapotá and Confines in the north; Charalá in the east; Guadalupe and Guapotá in the west; and Suaita in the south. The department capital Bucaramanga is to the north and the national capital Bogotá to the south.
History
In the time before the Spanish conquest of the Muisca, Oiba was inhabited by the Guane. The modern town was conquered and founded on February 28, 1540, by Martín Galeano.
Economy
Oiba is an agricultural community that cultivates mainly coffee, sugarcane, maize, yuca and tree tomatoes.
References
External links
Municipalities of Santander Department
Villages in Colombia
Populated places established in 1540
1540 establishments in the Spanish Empire
ბილოპილიის რაიონი

ბილოპილიის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, სუმის ოლქში. მისი ფართობია 1 500 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 50 587 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 35,5 კაცს კმ²-ზე. ბილოპილიის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბილოპილია.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
სუმის ოლქის რაიონები
Yakshivanovo

Yakshivanovo (Yaqşiwan) is a rural locality (a village) in Krasnoyarsky Selsoviet, Ufimsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 32 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Yakshivanovo is located 33 km north of Ufa (the district's administrative centre) by road. Kumlekul is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Ufimsky District
Nukha uezd

Nukha uezd
The Nukha uezd was a county (uezd) of the Elizavetpol Governorate of the Russian Empire and later of the Azerbaijan Democratic Republic with its center in Nukha (present-day Shaki) from 1868 until its formal abolition in 1921 by the Soviet authorities of the Azerbaijan SSR.
Geography
The Nukha uezd was located in the far northeastern part of the Elizavetpol Governorate, bordering the Dagestan Oblast to the north, the Baku Governorate to the east, the Zakatal Okrug to the west, and the Aresh uezd to the south. The administrative center of the Nukha uezd was the city of Nukha. The northern part of the county was largely mountainous and laid along the Greater Caucasus mountain range, where the altitude reaches as high as 14-15 thousand feet in altitude. The notable peaks of the district included Mount Bazardüzü (14,722 ft) and Tkhfan Dag (13,764 ft) whose valleys were enriched with many rivers. The southern part of the region possessed the best conditions for agricultural use including gardening, harvesting rice and sericulture. The main rivers in the Nukha uezd were Shin-chay, Kish-chay, Ajighan-chay, Turyanchay, Goychay which were used for irrigation purposes.
History
After the establishment of Russian rule over the khanates in the South Caucasus and the implementation of administrative reforms, the territories of the erstwhile Shaki Khanate were incorporated into Shamakhi Governorate of the Russian Empire, later ebing renamed to the Baku Governorate. Upon establishment of the Elizavetpol Governorate in 1868, the Nukha uezd was transferred from the Baku to Elizavetpol Governorates. In 1874, the southern section of Nukha uezd was separated to form the Aresh uezd within the same governorate. On 30 August 1918, the Elizavetpol Governorate was officially renamed to the Ganja Governorate in an effort by the authorities of the Azerbaijan Democratic Republic to de-Russify the region of its Tsarist toponyms.
Administrative divisions
The subcounties (uchastoks) of the Nukha uezd in 1912 were as follows:
Economy
The population was engaged primarily in agricultural farming, gardening, sericulture, tobacco growing. At the end of the 19th century, Nukha uezd was making up about 95% of tobacco production of Elizavetpol Governorate.
Demographics
Russian Empire Census
According to the Russian Empire Census, the Nukha uezd had a population of 120,555 on , including 65,244 men and 55,311 women. The majority of the population indicated Tatar to be their mother tongue, with significant Armenian, Kyurin, and Udi speaking minorities.
Kavkazskiy kalendar
According to the 1917 publication of Kavkazskiy kalendar, the Nukha uezd had a population of 185,748 on , including 102,423 men and 83,325 women, 182,124 of whom were the permanent population, and 3,624 were temporary residents. The statistics indicated the district to be overwhelmingly Sunni Muslim with sizeable Armenian, Asiatic Christian and Shia Muslim minorities:
Notes
References
Bibliography
Geographic history of Azerbaijan
States and territories established in 1868
1921 disestablishments
Uezds of Elizavetpol Governorate
Uezds of the Soviet Union
ოკროსის რაიონი

ოკროსის რაიონი — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის ოკროსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3230 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 375 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.96 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 230.55 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ანკაშის რეგიონის რაიონები
ოკროსის პროვინციის რაიონები
გუგარქის რაიონი

გუგარქის რაიონი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1930—1962 და 1964—1995 წლებში. ცენტრი — სოფელი კიროვაკანი (1969 წლამდე), მეღრუტი (1969—1995 წლებში).
ისტორია
რაიონი შეიქმნა 1930 წლის 9 სექტემბერს ყარაქილისის რაიონის სახელწოდებით.
1935 წელს ყარაქილისის რაიონს სახელი შეეცვალა და ეწოდა კიროვაკანის რაიონი.
1962 წელს რაიონი გაუქმდა, მაგრამ 1964 წელს ის კვლავ აღდგა გუგარქის რაიონის სახელით.
1995 წელს სომხეთში ახალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შემოღების შემდეგ რაიონი გაუქმდა და შირაკის პროვინციის ნაწილი გახდა.
გუგარქის დარბევა
საბჭოთა კავშირის დაშლის პერიოდში დაიწყო აზერბაიჯან-სომხეთის კონფლიქტი. სსრკ-ის სუკ-ის თანამშრომლების თქმით, სომხეთის სოფელ გუგარქში თითქმის იგივე გამეორდა, რაც სუმგაითში იყო: „იქ დასცინოდნენ აზერბაიჯანელებს, კლავდნენ, ძარცვავდნენ სახლებს...“. როგორც 1988 წლის 7 დეკემბერს „The New York Times“ წერდა, სომხეთის რადიომ გუგარქის რაიონის რაიკომის პირველი მდივნისა და რაიონული საბჭოს თავმჯდომარის მხრიდან „პოლიტიკური არაშორსმჭვრეტელობის“ გამოავლენის შესახებ განაცხადა. მას შემდეგ, რაც ეთნიკურ ნიადაგზე მომხდარმა შეტაკებებმა „ტრაგიკულ შედეგები“ მოიტანა, ორივე მაღალჩინოსანი თანამდებობიდან გაათავისუფლეს. სუკ-ის სომხეთის წარმომადგენლობის გენერალ უსიკ არუთიუნიანის განცხადებით, 1988—1989 წლებში სომხეთის სსრ-ში სულ ეთნიკურ ნიადაგზე მკვლელობის 25 ფაქტი დადასტურდა, აქედან 20 ჩრდილოეთ რაიონებში, ხოლო 11 უშუალოდ გუგარქის რაიონში.
ადმინისტრაციული დაყოფა
1948 წლის მდგომარეობით, რაიონი მოიცავდა ქალაქ კიროვაკანსა და 21 სოფსაბჭოს: აიდარლის, ჰალავარის, არჯუტის, ბზოვდალის, ვაჰაგნის, ვარდანლის, გამზაჩიმანის, გეზალდარის, დარნასის, დებეტის, დაორაგიუღის, იეღეგნუტის, ქარაბერდი, კიშლაგის, კოლაგერის, ლერმონტოვოს, მაკარაშენის, მეღრუტის, ნერკინ-კილისენსკის, პამბაკის, ფიოლეტოვოს.
სქოლიო
სომხეთის სსრ-ის რაიონები
ურალის ხიდი

ურალის ხიდი — საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, ვასილეოსტროვსკის რაიონში, მდინარე სმოლენკაზე. ერთმანეთთან აკავშირებს ვასილევსკისა და დეკაბრისტების კუნძულებს. ხიდის საერთო სიგრძეა 24,6 მეტრი, ხოლო სიგანე — 31 მეტრი.
მდებარეობა
ხიდი აკავშირებს ვასილევსკის კუნძულის მერვე და მეცხრე ხაზებს ურალის ქუჩასთან.
დინების ქვემო მიმართულბით მდებარეობს სმოლენსკის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურია „ვასილეოსტროვსკაია“.
სახელწოდება
1829 წლიდან ხიდს ეწოდება ღვინის ხიდი, ახლოს მდებარე ღვინის დასახლების გამო: ეს არის თხრილებით შემოვლებული ტერიტორია, სადაც განთავსებულია ღვინის მარნები. ასევე არსებობს ვერსია, რომ ღვინის დასახლებას XVIII საუკუნეში უწოდებდნენ საპყრობილეს, სადაც ლოთობის გამო გასამართლებული პატიმრები იხდიდნენ სასჯელს. თანამედროვე სახელი კი ცნობილია XX საუკუნის დასაწყისიდან და მიენიჭა ურალის ქუჩის მიხედვით.
ისტორია
პირველი ხის ხიდი ამ ადგილზე არსებობდა უკვე 1716 წელს. XIX საუკუნეში ხიდი არაერთხელ გაარემონტეს: 1841, 1877 და 1883 წლებში. 1902 წელს ქალაქის საბჭო განიხილავდა ხის ხიდის შეცვლას რკინა-ბეტონის ხიდით, თუმცა გადაწყვეტილება არ მიუღიათ. 1916 წელს ხიდი გადააკეთეს. 1928 წელს ხიდი გააძლიერეს ტრამვაის ხაზის გაყვანასთან დაკავშირებით. ამ დროისათვის ხიდის სიგრძე იყო 26,2 მ, ხოლო სიგანე – 22,4 მ.
ამჟამად არსებული რკინა-ბეტონის ხიდი ააგეს 1973-1974 წლებში ინჟინერ ე. ა. ბოლტუნოვისა და არქიტექტორ ლ. ა. ნოსკოვის პროექტის მიხედვით. სამშენებლო სამუშაოების დროს ხიდის გვერდით ფუნქციონირებდა ხის ხიდი, რომელზეც დადიოდა ტრამვაი.
2002 წელს ტრამვაის მოძრაობის შეწყვეტის გამო ხიდიდან აყარეს ტრამვაის გზა და განაახლეს გზის საფარი.
ლიტერატურა
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 389. — 511 с.
Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — С. 85—86. — 280 с.
Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 269. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
რესურსები ინტერნეტში
Уральский мост // СПб ГБУ «Мостотрест»
სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
Parkano

Parkano is a town and municipality in Finland.
It is located north of Tampere in the Pirkanmaa region. The population of Parkano is and the municipality covers an area of of which is inland water. The population density is .
The municipality is unilingually Finnish.
Transport
The private coach company OnniBus route Helsinki—Seinäjoki—Vaasa has a stop at Parkano.
Notable people
The most famous person to live in Parkano is probably "the baron of Parkano", Gustav Wrede af Elimä.
Signe Brander (1869–1942)
Yrjö Pulkkinen (1875–1945)
Walto Tuomioja (1888–1931)
Kari Asikainen (born 1939)
Kai Suikkanen (born 1959)
Saija Varjus (born 1965)
Johanna Lehtinen (born 1979)
Toni Rajala (born 1991)
References
External links
Town of Parkano – Official website
Photos Parkano Church
Cities and towns in Finland
Municipalities of Pirkanmaa
Populated places established in 1867
აბლაბუდატკიპასებრნი

აბლაბუდატკიპასებრნი — ფეხსახსრიანების ოჯახი ტკიპების რიგისა. დედლის სიგრძეა — 0,4-0,5 მმ, მამლისა — 0,2-0,3 მმ. დედალი გაზაფხულზე 50-180 კვერცხს დებს. აბლაბუდატკიპასებრნი მასობრივად მრავლდებიან ივლის-აგვისტოში. ერთი დედალი ზაფხულის განმავლობაში 15-20 თაობას იძლევა. სექტემბერ-ოქტომბერში აბლაბუდატკიპასებრნი იბუდებენ ხის ქერქის ქვეშ ან ჩამოცვენილ ფოთლებში და იქვე იზამთრებენ. საქართველოში მრავალ რაიონში ფართოდ გავრცელებულია ჩვეულებრივი აბლაბუდიანი ტკიპა, რომელიც აზიანებს მრავალი სახეობის მცენარეს.
ბრძოლის ღონისძიებანი: სწორი თესლბრუნვა, მინდვრიდან მცენარეული ნარჩენების გატანა, სარეველების მოსპობა, გოგირდის შეფრქვევა და სხვა.
ლიტერატურა
ირლანდიური სამზარეულო

ირლანდიური სამზარეულო — ირლანდიის ტრადიციული სამზარეულო.
საჭმელი ძველ ირლანდიაში
ძველ ირლანდიურ ლიტერატურაში პერიოდულად აღიწერებოდა კერძები და სასმელები.
დუბლინის რაიონში, ტყეში, ვიკინგების დასახლებაში გატარებულმა გათხრებმა მნიშვნელოვანი ინფორმაცია მოგვაწოდა ქალაქის მცხოვრებლების კვების რაციონის შესახებ. რაციონი შედგებოდა მსხვილფეხა საქონლის, ღორის, ცხვრისა და თევზის ხორცისგან. მცენარეული საკვებიდან მოიხმარებოდა კენკრა, არაქისი. ნაცარქათამას თესლს მოიხმარდნენ ფაფის გასაკეთებლად.
შუა საუკუნეებში, კარტოფილის გამოჩენამდა, სოფლის მეურნეობაში დომინირებდა მეცხოველეობა. ხორცს მხოლოდ მდიდრები ფლობდნენ. ღარიბები იკვებებოდნენ რძით, ზეთით, ყველით, ქერითა და შვრიით. ხშირად მოიხმარდნენ მსვილფეხა საქონლის სისხლსა და ზეთში შერეულ რძეს (სისხლიანი რძე აგრეთვე პოპულარულია აფრიკულ ტომ მასაი).
კარტოფილი ირლანდიაში
XVI საუკუნის მეორე ნახევარში კარტოფილის გამოჩენამ ძლიერ იმოქმედა ამ ქვეყნის სამზარეულოზე. თავდაპირველად კარტოფილი ირლანდიაში დეკორატიული კულტურის როლში გამოჩნდა, საჭმლად კი გავრცელდა მოსახლეობის ღარიბ ფენაში.
ირლანდიის თანამედროვე სამზარეულო
XX საუკუნეში ირლანდიური სამზარეულო კონკურენციას განიცდიდა იტალიური, ინდური და ჩინური სამზარეულოების ფართო გავრცელების გამო. ირლანდიური სამზარეულოდან განსაკუთრებით პოპულარული იყო ირლანდიური რაგუ (მოშუშული ცხვრის ხორცი სტაფილოთი და ხახვით), კოდლი (კარტოფილითა და ხახვით მოშუშული ძეხვები და ბეკონი), ირლანდიური საუზმე და ბოქსტი
ტრადიციული ირლანდიური კერძებისა და სასმელების სია
კომბოსტოსთან მოშუშული ბეკონი
Barmbrack — პური ახალი ქიშმიშითა და ყურძნით
Beamish stout — ლუდი (სტაუტი)
Black and Tan — პორტერი
Boxty — კარტოფილის ბლინები
Carrageen moss
Champ — კარტოფილის პიურე, მწვანე ხახვთან, კარაქსა და რძესთან
Coddle — კარტოფილითა და ხახვით მოშუშული ძეხვები და ბეკონი
Colcannon — კომბოსტოსა და კარაქით შერეული კარტოფილის პიურე
Crubeens — მოხარშული დამარილებული ღორის ფეხი
Dulse — მუქი-წითელი წყალმცენარე Palmaria palmata. მოიხმარება გამხმარი სახით
Drisheen — შავი პუდინგის ერთ-ერთი ტიპი
Goody — რძეში მოხარშული პური შაქრითა და სანელებლებით
გინესი — ლუდი
სრული ირლანდიური საუზმე — იგივეა, რაც სრული იგნლისური საუზმე, მათ აგრეთვე უწოდებენ „fry“-ს
ყავა ირლანდიურად — კოქტეილი ცხელი ყავისგან, ირლანდიური ვისკისა და შაქრისგან, დაფარული ათქვეფილი ნაღებით
ირლანდიური ნაღებიანი ლიქიორი — ირლანდიური ვისკის, ყავისა და სხვა კომპონენტებისგან გაკეთებული ლიქიორი
Irish Mist — ირლანდიური ვისკის, კლევერის, თაფლისა და არომატული ბალახებისგან გაკეთებული ლიქიორი
ირლანდიური რაგუ — მოშუშული ცხვრის ხორცი სტაფილოთი და ხახვით
Skirts and kidneys
Soda bread — უსაფუარო პური, რომლის მომზადების დროსაც იყენებენ სოდასა და კეფირს
Poitín — შინ გამოხდილი არაყი, რომელიც მზადდება სვიის ან კარტოფილისგან
ლიტერატურა
Mitchell, Frank and Ryan, Michael. Reading the Irish landscape (1998). ISBN 1-86059-055-1
National Museum of Ireland. Viking and Medieval Dublin: National Museum Excavations, 1962—1973. (1973)
სქოლიო
ირლანდიური სამზარეულო
ლუტის რაიონი

ლუტის რაიონი — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის კაილიომის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3.000 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1.859 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.226 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
არეკიპის რეგიონის რაიონები
კაილიომის პროვინციის რაიონები
სარანგანის ყურე

სარანგანის ყურე ― ყურე მინდანაოს სამხრეთ ბოლოში, ფილიპინებში. მიეკუთვნება წყნარი ოკეანის წყალსატევს, სულავესის ზღვას. ყურის თავში ფილიპინების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ქალაქი და პორტი, გენერალ-სანტოსი, მდებარეობს. ყურე ერთ-ერთი ყველაზე დატვირთული წყალსატევია ფილიპინების მასშტაბით და ხშირად საზღვაო ინციდენტების ადგილს წარმოადგენს. 1992 წელს შექმნილ სარანგანის პროვინციას სახელი ყურის მიხედვით ეწოდა.
გალერეა
სქოლიო
ფილიპინების ყურეები
Appulse

Appulse is the least apparent distance between one celestial object and another, as seen from a third body during a given period. Appulse is seen in the apparent motion typical of two planets together in the sky, or of the Moon to a star or planet while the Moon orbits Earth, as seen from Earth. An appulse is an apparent phenomenon caused by perspective only; the two objects involved are not near in physical space.
An appulse is related to a conjunction, but the definitions differ in detail. While an appulse occurs when the apparent separation between two bodies is at its minimum, a conjunction occurs at the moment when the two bodies have the same right ascension or ecliptic longitude. In general, the precise time of an appulse will be different from that of a conjunction.
Objects which exhibit retrograde motion (such as planets) occasionally display an appulse event without an associated conjunction event. In these cases, the two objects appear to approach each other, but turn away before reaching a momentary coincidence of right ascension.
When the celestial bodies appear so close together that one actually passes in front of the other, the event is classified as a transit, occultation, or eclipse, and not an appulse.
Appulses are naked-eye events for general observers when involving bright planets and the Moon. They facilitate finding faint objects when such objects are involved. Very close appulse events provide an opportunity to witness two objects together in the same telescopic field of view, which is an appealing curiosity in amateur telescopy, e.g. Jupiter-Saturn appulse of December 13, 2020.
See also
Opposition (astronomy)
Syzygy (astronomy)
References
Astrometry
Astronomical events of the Solar System
შიმოიო

შიმოიო, ძველად ვილა-პერუ — ქალაქი მოზამბიკში. შედის მანიკის პროვინციაში. მოსახლეობა — 238 976 ადამიანი (2007 წლის აღწერის მონაცემები), ამ მონაცემით შიმოიო ქვეყანაში მე-5 ქალაქია სიდიდით.
გეოგრაფია
ქალაქი შიმოიო მდებარეობს მოზამბიკის დასავლეთ ნაწილში, ეგრეთ წოდებულ ბეირას დერეგანში. მანიკის პროვინციის მთავარი ქალაქი. შიმოიო ძევს რკინიგზის სტრატეგიულად მნიშვნელოვან ხაზზე, რომელიც აერთევს ბეირის ოკეანურ პორტს ზიმბაბვეს დედაქალაქ ჰარარესთან. ზიმბაბვეს საზღვართან მდებარეობს მოზამბიკის უმაღლესი მთა — ბინგა (2 436 მეტრი). ქალაქი შემოსაზღვრულია ტროპიკული ტყეებით, რომლებშიც ბინადრობენ მაიმუნების, ანტილოპებისა და სხვა გარეული ცხოველების სხვადასხვა სახეობები
ისტორია
ძველად ქალაქი მდებარეობდა მონომოტაპას იმპერიის ტერიტორიაზე და ეწოდებოდა მანდინგო. 1916 წელს ქალაქს პორტუგალიელების მიერ დაერქვა ვილა-პერუ (მოზამბიკის მაშინდელი გუბერნატორის სახელის მიხედვით). ქალაქის სტატუსი მიიღო 1969 წელს. მოზამბიკის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, 1975 წელს, ეწოდა შიმოიო.
იხილეთ აგრეთვე
მოზამბიკის ქალაქები
მოზამბიკის ქალაქები
მანიკის პროვინცია
Volčje Njive

Volčje Njive is a small settlement just east of Mirna in the Municipality of Mirna in southeastern Slovenia. The municipality is included in the Southeast Slovenia Statistical Region. The entire area is part of the traditional region of Lower Carniola.
Name
Volčje Njive was attested in historical sources as Weyczakker in 1436 and as Weizakker and Wetschakker in 1455.
References
External links
Volčje Njive on Geopedia
Populated places in the Municipality of Mirna
San Pedro de Chunan District

San Pedro de Chunan District is one of thirty-four districts of the province Jauja in Peru.
References
სხანდარა

სხანდარა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ხულოს მუნიციპალიტეტში, ვაშლოვანის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 55 ადამიანი.
სქოლიო
ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტომენ ბარათეონი

ტომენ ბარათეონი — ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის ფენტეზის ჟანრის რომანების სერიის, „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის“ პერსონაჟი და ასევე მისი ტელეადაპტაციის ერთ-ერთი გმირი. ის წარდგენილია 1996 წელს გამოცემულ წიგნ „სატახტოთა თამაშში“ და მოგვიანებით ჩნდება წიგნებში „მეფეთა ჯახი“ (1998), ცენტრალური პერსონაჟია რომანებში „ხმლების ქარიშხალი“ (2000), „ნადიმი ყვავებისთვის“ (2005) და „ცეკვა დრაკონებთან“ (2011). ტელეადაპტაციისას მისი როლი შეასრულა ბრიტანელმა მსახიობმა დინ-ჩარლზ ჩემპენიმ.
მეფე ტომენ ბარათეონ I იყო რკინის ტახტის XXI მეფე და ბარათეონთა დინასტიიდან მესამე ვინც რკინის ტახტზე იჯდა, ის იყო ჯოფრი და მირცელა ბარათეონების უმცროსი ძმა. ტომენი ინცესტური ურთიერთობის შედეგად გაჩნდა, მისი ნამდვილი მამა არის დედამისის სერსეი ლანისტერის ტყუპისცალი ჯეიმი ლანისტერი, თუმცა კანონიერად რობერტ ბარათეონის ვაჟია, ამიტომაც ჯოფრის სიკვდილის შემდეგ ის გახდა 7 სამეფოს მეფე.
ბიოგრაფია
ტომენი არის მეფე რობერტ ბარათეონისა და დედოფალ სერსეი ლანისტერის უმცროსი ვაჟი, მისი მშობლები პოლიტიკური გარიგების შედეგად დაქორწინდნენ მას შემდეგ რაც რობერტმა მეფე ეირის II ტარგარიენი მოკლა და ტახტზე ავიდა. სინამდვილეში მამამისი არის სერ ჯეიმი ლანისტერი.
მას ჰყავს უფროსი ძმა, ჯოფრი და უფროსი და მირსელა, იგივე გაურკვეველი წარმომავლობით. ტომმენი კეთილგანწყობილი და პასიურია, განსხვავებით მისი ძმა ჯოფრისგან, რომელიც ხანდახან აბუჩად აგდებდა ტომმენს გასართობად. მისი დის მსგავსად, მასაც უყვარს ბიძა ტირიონ ლანისტერი.
რესურსები ინტერნეტში
ტომმენ ბარათეონი
სატახტოთა თამაში
ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის პერსონაჟები
აკრიდინი

აკრიდინი — დიბენზ[b, e]პირიდინების უმარტივესი წარმომადგენელი. მას შეიცავს ქვანახშირის კუპრი.
მიღება
აკრიდინის სინთეზის დროს საწყისი რეაგენტის როლში გვევლინება 2-ანილინბენზომჟავა, რომელიც ურთიერთქმედებს გოგირდმჟავასთან მიღებული აკრიდინის შემდგომი აღდგენა-დაჟანგვით.
გამოყენება
აკრიდინი წარმოადგენს საწყის ნივთიერებას საღებავებისა და სამკურნალო ნივთიერებების სინთეზის დროს. იწვევს ქრომოსომულ მუტაციებს, კერძოდ კი დელეციას (ქრომოსომის უბნის დაკარგვას).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Акридин // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
აკრიდინები