PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
წიწინაური

წიწინაური — მცენარეთა გვარი წიწინაურისებრთა ოჯახისა.
აღწერა
მრავალწლოვანი, იშვიათად ერთწლოვანი ბალახები და ნახევრად ბუჩქებია. აქვთ მორიგეობით განლაგებული ფოთლები, ყვავილები — არასწორი, სხედან მტევანში.
გავრცელება
600-მდე სახეობა გავრცელებულია მთელ დედამიწაზე. საქართველოში გვხვდება 19, მათ შორის 4 — კავკასიის (P. Sosnowskyi, P. mariamae, P. transcaucasica, P. caucasica), 2 კი (P. albovii, P, Imakaschwilii) — საქართველოს ენდემია.
გამოყენება
ამ გვარის ზოგიერთი სახეობა (მაგ., P. senega) სამკურნალოა, იხმარება გველის ნაკბენის საწინააღმდეგოდ, ოფლ- და შარდმდენ საშუალებად; წვრილფოთოლა (P. tenuifolia) და ციმბირული წიწინაურის (P. sibirica) ფესვები შეიცავენ საპონიმებს, რომელთაგან დამზადებული ნახარში ამოსახველებელ საშუალებად გამოიყენება.
ლიტერატურა
სქოლიო
ჰისიის ნაჰია

ჰისიის ნაჰია
ჰისია (არაბ. ناحية حسياء‎‎) — სირიის ჰომსის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ჰისიის პროვინციაში დაახლოებით 15 195 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 771,27 კმ².
სქოლიო
სირიის ნაჰიები
დიდი აბული

დიდი აბული — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სამსრის ქედზე. სიმაღლე 3301 მ. აგებულია ძირითადად ნეოგენური ჰიალოდაციტებით. ჩამქრალი ვულკანია. ვულკანურ კონუსს სიძველისა და დიდი სიმაღლის გამო დაკარგული აქვს წესიერი ფორმა. დიდი აბულის კალთებზე გამომუშავებულია ძველმყინვარული ცირკები, მორენული ზვინულებითა და პატარა ტბებით. მთის უმეტესი ნაწილი შემოსილია ალპური მდელოებით. ფართოდაა განვითარებული პერიგლაციალური ლოდნარ-ღორღნარები.
იხილეთ აგრეთვე
პატარა აბული
ლიტერატურა
სამცხე-ჯავახეთის მხარის მთები
იზრაელ გელფანდი

იზრაელ გელფანდი (დ. 2 სექტემბერი, 1913 — გ. 5 ოქტომბერი, 2009) — მოწინავე საბჭოთა მათემატიკოსი. 800-ზე მეტი სამეცნიერო სტატიისა და დაახლოებით 30 მონოგრაფიის ავტორი; დიდი სამეცნიერო სკოლის დამაარსებელი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1940).
მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტისა (1941–1990) და რატგერსის უნივერსიტეტის (1990–2009) პროფესორი. შვედეთის სამეფო მეცნიერებათა აკადემიისა (1974) და ლონდონის სამეფო საზოგადოების უცხოელი წევრი (1977). მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურის დამთავრების (1935) შემდეგ მუშაობდა იქვე, ხოლო 1953 წლიდან რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის მ. კელდიშის სახელობის გამოყენებითი მათემატიკის ინსტიტუტში.
მოსკოვის მათემატიკური საზოგადოების პრეზიდენტი (1966–1970), სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1984; 1991 წლიდან რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი). გელფანდის ძირითადი შრომები მიეძღვნა კომუტატური ნორმირებული რგოლების თეორიას, განზოგადებული ფუნქციების თეორიასა და ინტეგრალურ გეომეტრიას. ცდილობდა მათემატიკური მეთოდების გამოყენებას ბიოლოგიაში. ავტორია მრავალრიცხოვანი ნაშრომებისა ნებისყოფითი მოძრაობების, ქსოვილურ კულტურებში უჯრედული მიგრაციის, პროტეომიკისა და ექიმების კლინიკური მუშაობის ალგორითმიზაციის საკითხებზე. მთავარი რედაქტორი ჟურნალისა „ფუნქცონალური ანალიზი და მისი გამოყენება“ (1967).
მიღებული აქვს სსრკ სახელმწიფო პრემია (1951, 1953), ლენინური პრემია (1961), კიოტოს პრემია (1989). 1978 წელს გადაეცა ვოლფის ჯილდო. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით (1954, 1956, 1973).
თხზულებები
Уни­тар­ные пред­став­ле­ния клас­си­че­ских групп. М.; Л., 1950 (совм. с М. А. Най­мар­ком);
Пред­став­ле­ния груп­пы вра­ще­ний и груп­пы Ло­рен­ца, их при­ме­не­ния. М., 1958;
Обоб­щен­ные функ­ции и дей­ст­вия над ни­ми. 2-е изд. М., 1959;
Ком­му­та­тив­ные нор­ми­ро­ван­ные коль­ца. М., 1960;
Лек­ции по ли­ней­ной ал­геб­ре. 4-е изд. М., 1971.
სქოლიო
დაბადებული 2 სექტემბერი
დაბადებული 1913
გარდაცვლილი 5 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 2009
რუსი მათემატიკოსები
ამერიკელი მათემატიკოსები
რუსი ბიოლოგები
ამერიკელი ბიოლოგები
საბჭოთა მათემატიკოსები
საბჭოთა ბიოლოგები
რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრები
სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრები
ნუგზარ მიხანაშვილი

ნუგზარ მიხანაშვილი (დ. 2 მაისი, 1956, გორი — გ. 3 ნოემბერი, 1992) — ქართველი აგრონომი, პოლიტიკოსი. ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენის კავალერი (1994, სიკვდილის შემდეგ).
1979 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის აგრონომიის ფაკულტეტი.
იყო ნიადაგმცოდნეობისა და აგროქიმიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი. 1992 წელს იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ერთობა“. უფლებამოსილება შეუწყდა გარდაცვალების გამო.
რესურსები ინტერნეტში
ნუგზარ მიხანაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 2 მაისი
დაბადებული 1956
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
გორში დაბადებულები
გარდაცვლილი 3 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1992
ქართველი აგრონომები
საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენის კავალრები
იაპონური ენის ცოდნის დონეთა ტესტი (JLPT)

იაპონური ენის ცოდნის დონეთა ტესტი (JLPT)
იაპონური ენის ცოდნის დონეთა ტესტი არის გამოცდის ერთ-ერთი ნაირ-სახეობა იაპონურ ენაში. ტესტი განკუთვნილია იმ უცხოელთათვის, ვისთვისაც იაპონური არ არის მშობლიური ენა, არამედ შეისწავლის მას, როგორც მეორე, მესამე და ა.შ. უცხოურ ენას.
იაპონური ენის ცოდნის დონეთა ტესტის სტანდარტი 1984 წელს შეიმუშავეს იაპონიის ფონდში [kokusai kōryū kikin] 国際交流基金, რომლის მეშვეობითაც შესაძლებელია ენის დაუფლების დონის საფეხურებრივი კვალიფიკაცია. ეს ტესტი ძირითადად ადგენს გამოსაცდელი პირის წერა-კითხვისა და აუდირების უნარ-ჩვევებს.
გამოცდის სახელწოდება
იაპონური ენის ცოდნის დონეთა ტესტი იაპონური სახელწოდებაა [nihongo nōryoku shiken] 日本語能力試験, მაგრამ უცხოელთა შორის უფრო გავრცელებულია მისი ინგლისურენოვანი სახელწოდება, – Japanese Language Proficiency Test. შესაბამისად გავრცელებულია ინგლისური აბრევიატურაც JLPT, ანუ ჯეი-ელ-ფი-თი.
გამოცდის შინაარსი
ტესტი იყოფა ოთხ განსხვავებულ დონედ, რომელსაც იაპონურად [kyū] 級 კჲუ ეწოდება.
ტესტის წარმატებით ჩაბარების შემთხვევაში გამოცდის მონაწილეებს მიეცემათ ოფიციალური სერტიფიკატი იაპონიის ფონდისაგან (The Japan Foundation). სერტიფიკატების გაცემა ცენტრალიზებული წესით ხდება. სერტიფიკატების მიღების დრო ერთ წლამდეა გასაზღვრული.
რესურსები ინტერნეტში
Nihongo nōryoku shiken - ჯეი-ელ-ფი-თი-ს ოფიციალური საიტი (იაპონურ და ინგლისურ ენებზე)
იაპონიის ფონდი: იაპონიის ფარგლებს გარეთ არსებულ დაწესებულებათა სია-ჩამონათვალი, რომლებიც ტესტირებას ატარებენ. (ინგლისურ ენაზე)
JEES Japan Educational Exchanges and Services: ინფორმაცია იაპონური ენის ცოდნის დონეთა ტესტის შესახებ. (ინგლისურ ენაზე)
JLPT-ში მოსამაზადებელი საიტი ქარულ ენაზე.
იხილეთ აგრეთვე
აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტი
იაპონოლოგია
იაპონური კანჯის კომპეტენციათა ტესტი
იაპონური ენა (T.JL)
იაპონური საქმიანი კომუნიკაციის უნარ-ჩვევათა ტექსტი
იაპონური ენა
უცხო ენის სერტიფიკატები
ბრანიჩევის ოლქი

ბრანიჩევის ოლქი — ოლქი სერბეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, შედის ცენტრალური სერბეთის შემადგენლობაში.
მოსახლეობა
სერბების გარდა, ოლქი დიდი რაოდენობითაა დასახლებული ბოშებითა და ვლახებით: 174,8 ათასი სერბი (87 %), 14,1 ათასი ვლახი (7 %) და 3,2 ათასი ბოშა (2 %).
დასახლებული პუნქტები
იხილეთ აგრეთვე
სერბეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
სერბეთის ოლქები
National Science Library (Georgia)

National Science Library (Georgia)
The National Scientific Library is a library in Tbilisi, Georgia. National Scientific Library is a biggest library in Georgia. Established in 1941, it initially served only the employees of the Georgian National Academy of Sciences. Presently library has three buildings: founded in 1941 former Central Library of Georgian Academy of Sciences, founded in 1965 Science and Technology Library and founded in 1961 Library-Museum of Ioseb Grishashvili.
References
Libraries in Tbilisi
Library buildings completed in 1941
1941 establishments in Georgia (country)
Libraries established in 1941
Science and technology in Georgia (country)
Science libraries
ჩიხის სამების ეკლესია (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჩიხის სამების ეკლესია (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი ჩიხის სამების ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჩიხის სამების ეკლესია — ეკლესია საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩიხაში.
ჩიხის სამების ეკლესია — ეკლესია საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩიხაში.
ზურაბ ნონიკაშვილი

ზურაბ ნონიკაშვილი — საქართველოს ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე 2004 წლის ივნისიდან 2005 წლამდე.
რესურსები ინტერნეტში
ზურაბ ნონიკაშვილი — დეკლარაცია
სქოლიო
ცესკოს თავმჯდომარეები
Kanal D

Kanal D — აიდინ დოგანის მფლობელობელობაში არსებული და „Doğan Holding“-ში შემავალი თურქეთის ეროვნული სამაუწყებლო არხია.. მაუწყებლობს მთელ თურქეთის მასშტაბით, ძირითადად ცნობილია ტელესერიალების გამოშვებით და მაუწყებლობით, ასე რომ, თავისი არსებობის მანძილზე 84 თურქული და 13 უცხოური სერიალის ჩვენებით, თურქეთში მეორე ადგილზეა Show TV-ს შემდეგ, სერიალების ჩვენებით. 2009 წელს, მან მიიღო ყველაზე ყურებადი არხი ტიტული თურქეთში. არხის სპორტის დეპარტამენტის დირექტორია ილქერ იასინი.
ისტორია
დაფუძნდა 1993 წლის 16 სექტემბერს აიდინ დოგანის და აიხან შეხენქის მიერ. არის საერთაშორისო სამაუწყებლო არხი. კანალ დ-მ თავისი არსებობის ისტორიაში გამოუშვა 84 სერიალი, ხოლო 93 სერიალი გაუშვა ეთერში.
2007 წლის 18 თებერვალს კანალ დ-მ ამავე სახელით გახსნა ახალი არხი რუმინეთში.
Kanal D მაუწყებლობს თანამგზავრის საშუალებით მსოფლიოს 27 ქვეყნაში.
ამჟამად ეთერშია
სერიალები
სახიფათო ქუჩები (Arka Sokaklar) 2006-დან
შავ-თეთრი სიყვარული (Siyah Beyaz Aşk) 2017-დან
ჰაიათი და სხვები (Hayati ve Diğerleri) 2017-დან
მერიემი (Meryem) 2017-დან
უსახელოები (İsimsizler) 2017-დან
ჩემი სამშობლო შენ ხარ (Vatanim Sensin) 2016-დან
პროგრამები და შოუები
ა. გუჩლუსთან ერთად ახალგაზრდული ხედვა (A. Güçlü ile Genç Bakış) (წამყვანია აბას გუჩლუ)
ახალი ამბები (Ana Haber Bülteni)
ბეაზ შოუ (Beyaz Show) (თოლქ შოუ. წამყვანის ბეიაზით ოზთურქი)
ჩემი ექიმი (Doktorum) (სამედიცინო შოუ)
მაგაზინ დ (Magazin D)
აქ საუბარი ბევრია (Burada Laf Çok)
თუ გინდა (Kısmetse Olur)
ფერადი გვერდები (Renkli Sayfalar)
რესურსები ინტერნეტში
Kanal D Facebook-ზე
Kanal D Twitter-ზე
Kanal D Instagram-ზე
Kanal D YouTube-ზე
სქოლიო
Press Club Brussels Europe

Press Club Brussels Europe ― ბრიუსელში დაფუძნებული ჟურნალისტთა საერთაშორისო ასოციაციების საერთო ინიციატივა. იგი 2010 წლის დეკემბერში ევროკომისიის ყოფილმა პრეზიდენტმა, ჟოზე მანუელ ბაროზუმ გახსნა. პრეს-კლუბი ბრიუსელში ჟურნალისტებისა და საერთაშორისო კორესპონდენტების, საელჩოების, ევროკავშირის მუდმივი წარმომადგენლობების, არასამთავრობო ორგანიზაციების, ლობისტური ჯგუფებისა და ანალიტიკური ცენტრების მთავარი საკომუნიკაციო პლატფორმაა და მედიის წარმომადგენელთან კონფერენციებისა და დებატების ფორუმის უზრუნველყოფას ისახავს მიზნად.
Press Club Brussels Europe პრეს-კლუბთა საერთაშორისო ასოციაციის მოქმედი წევრი და 2019 წლის ოქტომბრიდან მისი პრეზიდენტია.
2022 წლისთვის პრეს-კლუბის პრეზიდენტია მარუნ ლაბაკი, ჟურნალ Le Sour-ის საერთაშორისო სექციის ყოფილი ხელმძღვანელი.
რესურსები ინტერნეტში
(Official website)
სქოლიო
ევროპის ჟურნალისტური ორგანიზაციები
საერთაშორისი ჟურნალისტური ორგანიზაციები
პროფესიონალური ასოციაციები
ნებულას პრემია

ნებულას პრემია
ნებულას დაჯილდოება — ყოველწლიური დაჯილდოება, რომელიც აშშ-ში სამეცნიერო ფანტასტიკისა და ფანტასტიკის ჟანრის საუკეთესო ნამუშევრების გამოსავლენად იმართება. დაჯილდოების ორგანიზატორი სამეცნიერო ფანტასტიკისა და ფანტასტიკის ჟანრის ამერიკელ მწერალთა არაკომერციული ორგანიზაციაა.
ნებულას პრემია სამეცნიერო ფანტასტიკისა და ფანტასტიკის ჟარში ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და პრესტიჟული ჯილდოა. ყოველწლიურად პრემია დაჯილდოების წინა წელს გამოცემულ ნამუშევრებს გადაეცემათ.
ნებულას პირველი დაჯილდოება 1966 წელს ჩატარდა. დღესდღეობით ჯილდოები 7 სხვადასხვა კატეგორიაში გაიცემა, რომელთა შორის 4 პრემიის დაარსების დღიდან არსებობს, ესენია: საუკეთესო რომანი, საუკეთესო ნოველა, საუკეთესო ნოველეტა და საუკეთესო მოთხრობა. დაჯილდოება ნებულას კონფერენციის ფარგლებში ტარდება, რომელიც ყოველ გაზაფხულს ამერიკის ტერიტორიაზე სხვადასხვა ლოკაციაზე იმართება.
იხილეთ აგრეთვე
ნებულას პრემია საუკეთესო რომანისთვის
რესურსები ინტერნეტში
Nebula Rules
ლიტერატურული ჯილდოები
Sevakar

Sevakar is a village in the Kapan Municipality of the Syunik Province in Armenia.
Demographics
The Statistical Committee of Armenia reported its population was 102 in 2010, down from 122 at the 2001 census.
References
Populated places in Syunik Province
ყირიმის ოლქი

ყირიმის ოლქი — ადმინისტრაციული ერთეული ყირიმის ნახევარკუნძულზე. ფართობი 27 ათ. კმ². 1946 წლის 25 ივნისიდან 1954 წლის 26 აპრილამდე შედიოდა რუსეთის საბჭოთა ფედერაციული სოციალისტური რესპუბლიკის შემადგენლობაში, ხოლო 1954 წლის 26 აპრილიდან 1991 წლის 19 ივნისამდე — უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციულ ცენტრს წარმოადგენდა ქალაქი სიმფეროპოლი. ოლქის ტერიტორიაზე განვითარებული იყო სოფლის მეურნეობა; მთავარი დარგები იყო მევენახეობა, მებაღეობა, მემინდვრეობა და სხვა. წარმოადგენდა ტურიზმის რაიონს.
ყირიმის ოლქი დაჯილდოებული იყო ლენინის ორდენით (1958) და შრომის წითელი დროშის ორდენით (1970).
ლიტერატურა
ყირიმის ისტორია
Barra do Rocha

Barra do Rocha is a municipality in the state of Bahia in the North-East region of Brazil.
See also
List of municipalities in Bahia
References
Municipalities in Bahia
Huampara District

Huampara District is one of thirty-three districts of the province Yauyos in Peru.
References
მეტყველების ნაწილები

მეტყველების ნაწილები — გარკვეული თვალსაზრისის მიხედვით დაჯგუფებულ სიტყვათა კლასები.
დიონისე თრაკიელმა 8 მეტყველების ნაწილი გამოჰყო ბერძნული ენისათვის: სახელი, ნაცვალსახელი, ართრონი, ზმნა, მიმღეობა, ზმნისართი, კავშირი, წინდებული.
დიონისე თრაკიელისეულმა სქემამ დიდი ცვლილებები განიცადა რომაელ გრამატიკოსებთან და შუა საუკუნეებში მივიღეთ მეტყველების ნაწილების ტრადიციული კლასიფიკაცია: არსებითი სახელი, ზედსართავი სახელი, რიცხვითი სახელი, ნაცვალსახელი, ზმნა, ზმნიზედა, თანდებული, კავშირი, ნაწილაკი, შორისდებული.
ამ კლასიფიკაციას 2 ნაკლი აქვს:
1. მეტყველების ნაწილების დაჯგუფება სხვადასხვა ნიშნის მიხედვით წარმოებს: გამოყენებულია სემასიოლოგიური (რას აღნიშნავს სიტყვა?), სინტაქსური (რა ფუნქცია აქვს სიტყვას წინადადებაში?), მორფოლოგიური (სიტყვათა ფორმაცვალებადობა) კრიტერიუმები.
სემასიოლოგიური ნიშნის მიხედვით გამოიყოფა არსებითი, ზედსართავი, რიცხვითი სახელი, ზმნა, შორისდებული; სინტაქსური ფუნქციის მიხედვით – ნაცვალსახელი, ზმნიზედა, წინდებული, კავშირი, ნაწილაკი. მორფოლოგიურ კრიტერიუმს მეორე ხარისხოვანი ღირებულება ჰქონდა დიონისესთან (სახელი იბრუნვის, ზმნა იუღვლება...), მოგვიანებით კი ის სრულიად ამოვარდა.
2. მეტყველების ნაწილების ტრადიციულ კლასიფიკაციას უნივერსალური მნიშვნელობა ენიჭება. მას იყენებენ სხვადასხვაგვარი სტრუქტურის ენებისათვის.
თანამედროვე ენათმეცნიერებაში ერთმანეთს უპირისპირდება თეორიები, რომლებიც რამდენიმე თვალსაზრისის (ნარევი ნიშნის) მიხედვით გამოყოფენ მეტყველების ნაწილებს, და თეორიები, რომლებიც ერთ საკლასიფიკაციო ნიშანზე აფუძნებენ მეტყველების ნაწილებს. პირველი ჯგუფისაა იესპერსენის, იელმსლევის, პეშკოვსკის, შახმატოვის, ვინოგადოვის და მის მიმდევართა კლასიფიკაციები. მათ ახასიათებთ შემდეგი ნიშნები: ა) ემყარებიან მეტყველების ნაწილების ტრადიციულ კლასიფიკაციას; ბ) კლასიფიკაციას საფუძვლად უდებენ სემანტიკურ-გრამატიკულ (სინტაქსურ ან მორფოლოგიურ, ან ორივეს ერთად) კრიტერიუმებს; გ) მიზნად ისახავენ შექმნან მეტყველების ნაწილების უნივერსალური სქემა. ამ კლასიფიკაციებს იგივე ნაკლოვანებები აქვს, რაც მეტყველების ნაწილების ტრადიციულ კლასიფიკაციას.
ლიტერატურა
გიორგი საფაროვი

გიორგი საფაროვი
გიორგი ივანეს ძე საფაროვი (დ. 1891, თავრიზი — გ. 27 ივლისი, 1942) — სომხური წარმომავლობის რუსი რევოლუციონერი, პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1908 წლიდან იყო რსდმპ წევრი. ხანგრძლივი დროის განმავლობაში იმყოფებოდა პოლიტიკურ ემიგრაციაში. ახლო ურთიერთობა ჰქონდა ლენინთან. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ ლენინთან და სხვა ლიდერებთან ერთად ბრუნდება რუსეთში გერმანიის მიერ გამოყოფილი სპეციალური მატარებლით. იყო იმპერატორ ნიკოლოზ II-ისა და მისი ოჯახის ლიკვიდაციის ერთ-ერთი ინიციატორი. 1918 წელს მეფის ოჯახის ამოწყვეტის შემდეგ პრესაში გამოაქვეყნა სტატია, სადაც ამტკიცებდა, რომ მეფის ოჯახი ეკატერინბურგში იყო ევაკუირებული. 1920 წლიდან იქცა პარტიის ერთ-ერთ მთავარ ფიგურად ნაციონალურ საკითხებში. თავის ნაწერებში ეხებოდა ახლო და შუა აღმოსავლეთში, შუა აზიაში, ჩინეთსა და ინდოეთში არსებულ პოლიტიკურ და ეკონომიკურ პრობლემებს. 1921 წლიდან იყო კომინტერნის აღმასრულებელი კომიტეტის მდივანი და აღმოსავლეთის განყოფილების უფროსი. იყო გრიგორი ზინოვიევის ფავორიტი. 1926 წლიდან იყო ე. წ. გაერთიანებული ოპოზიციის წევრი და მკაცრად აკრიტიკებდა სტალინის კურსს. იმავე წლის მაისში გაგზავნეს პარტიულ გადასახლებაში: დაინიშნა ჩინეთში საბჭოთა კავშირის დიპლომატიური მისიის პირველ მდივნად, ერთი წლის შემდეგ კი სტამბოლში საბჭოთა კავშირის სავაჭრო წარმომადგენლობის წევრად. ამ დანიშვნაზე უარის თქმის გამო 1927 წელს გარიცხეს პარტიიდან და გადაასახლეს აჩინსკში. გადასახლებიდან დაბრუნების შემდეგ, როგორც აღმოსავლეთმცოდნე, ეწეოდა კვლევით და პუბლიცისტურ მოღვაწეობას. კურირებდა კომინტერნის აფრიკულ მიმართულებას. 1929-34 წლებში იყო კომინტერნის აღმოსავლეთ სამდივნოს გამგის მოადგილე. 1935 წლის 16 იანვარს აპატიმრებენ და უსჯიან გადასახლებას. გადასახლებიდან დაბრუნების შემდეგ ცხოვრობს მოსკოვში. 1942 წლის 27 ივნისს ისევ აპატიმრებენ. დახვრიტეს იმავე წლის 27 ივლისს.
რესურსები ინტერნეტში
Georgi Ivanovitch Safarov Marxists Internet Archive-ზე (ფრანგულად)
დაბადებული 1891
გარდაცვლილი 27 ივლისი
გარდაცვლილი 1942
ბოლშევიკები
რუსი რევოლუციონერები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი
ABC კუნძულები

ABC კუნძულები ეწოდება არუბას, ბონეირს, კიურასაოს მათი ლათინური დასახელებების პირველი ასოების მიხედვით (Aruba, Bonaire, Curaçao). ისინი არიან კარიბებში, ქარპირა კუნძულების სამი უკიდურესი სამხრეთი კუნძული. მდებარეობენ ვენესუელას (ფალკონის შტატი) ჩრდილოეთით. განლაგებული არიან დასავლეთიდან აღმოსავლეთით შემდეგი თანმიმდევრობით: არუბა, კიურასაო, ბონეირი.
სამივე კუნძული შედის ნიდერლანდების სამეფოს შემადგენლობაში, თუმცა არ არიან ევროპის კავშირის წევრი. არუბას და კიურასაოს ნიდერლანდების სამეფოში აქვთ დამფუძნებელი თვითმართვადი სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნის სტატუსი, ხოლო ბონეირი არის ნიდერლანდების სპეციალური მუნიციპალიტეტი (ოფიციალურად საჯარო ორგანო).
იხილეთ აგრეთვე
კარიბის ნიდერლანდები
რესურსები ინტერნეტში
Infobonaire.com
ABC Islands Compared - a travel essay by Attila Narin
Map of the region
Map of the islands
სქოლიო
ნიდერლანდების კუნძულები
მცირე ანტილის კუნძულები
Qarovulüstü

Qarovulüstü (also, Qaraulustü and Karovulustyu) is a village in the Quba Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Qonaqkənd.
References
External links
Populated places in Quba District (Azerbaijan)
სომეხი კომპოზიტორების სია

სომეხი კომპოზიტორების სია
სომხეთის ძლიერი მუჭი
სომხეთის ძლიერი მუჭის კომპოზიტორები:
ალექსანდრე არუთინიანი
არნო ბაბაჯანიანი
ედუარდ მირზოიანი
ლაზარ სარიანი
ადამ ხუდოიანი
ა
ალან ალთინოღლუ (დ. 1975)
რობერტ ამირხარიანი (დ. 1939)
იზაბელა არაზოვა (დ. 1936)
ანდრე არზუმანიანი (1954-2010)
ალექსანდრე არუთინიანი (1920-2012)
სერგეი ასლამაზიანი (1897-1978)
ხაჩატურ ავეტისიანი (1926-1996)
არტემი აივაზიანი (1902-1975)
ბ
ედუარდ ბაღდასარიანი (1922-1987)
სერგეი ბალასანიანი (1902-1982)
სარგის ბარხუდარიანი (1887-1973)
ჰამფარძუმ ბერბერიანი (1905-1999)
შაჰან ბერბერიანი (1891-1956)
გილბერტ ბილბერიანი (დ. 1944)
გ
ნიკოლ გალანდერიანი (1881-1944)
ჯივან გასპარიანი (დ. 1928)
ქოჰარიკ გაზაროსიანი (1907-1967)
ჰამბარსუმ გრიგორიანი (1893-1975)
დ
ჰარუთიუნ დელალიანი (1937-1990)
ჰარუთიუნ ჰოვაკიმიანი (დ — ?)
იეღია დნდესიანი (1834-1881)
ვიაჩესლავ დობრინინი (დ. 1946)
ბაღდასარ დპირი (1683-1768)
ე
ქემანი ექსერჭიანი (1858-1913)
სტეფან ელმასი (1862-1937)
ანგელო ეფრიკიანი (1913-1982)
მხითარ ერევანცი (1230/1235-1297/1300)
თ
ონო თუნჩბოიაჯიანი (1948-1996)
კ
ალექსანდრე კალოიანი (დ. 1962)
სირვარტ კარამანუქი (1912-2008)
ანდრეი კასპაროვი (დ. 1966)
იური კასპაროვი (დ. 1955)
რიტა კასაბიანი (დ. — ?)
კომიტასი (1869-1935)
კრიკორ კალფაიანი (1873-1949)
ლ
ამბარცუმ ლიმონჯიანი (1768-1839)
მ
ედგარ მანასი (1875-1964)
ტიგრან მანსურიანი (1939)
ედუარდ მანუკიანი (დ. 1981)
რომანოს მელიქიანი (1883-1935)
ედუარდ მირზოანი (1921-2012)
გეორგი მოვსესიანი (1945-2011)
ნ
ნერსეს IV შნორალი (1102-1173)
ო
კონსტანტინე ორბელიანი (1928-2014)
პ
სტეფან პაპელიანი (1875-1960)
კონსტანტინ პეტროსიანი (დ. 1946)
მიხეილ პეტროსიანი (დ. 1973)
ჟ
მიხეილ ჟორა (1891-1971)
ს
საჰაკდუხტი (VIII საუკუნე)
ვარდან სარდარიანი (დ. 1962)
რუბენ სარქისიანი (1945-2013)
ვაჰრამ სარქისიანი (დ. 1981)
ღაზაროს სარიანი (1920-1998)
არამ სატიანი (დ. 1947)
დავიდ სატიანი (დ. 1979)
ალექსანდრე სპენდიარიანი (დ. 1966)
სტეფან როსტომიანი (დ. 1956)
გრიგორ სუნი (1876-1939)
ტ
მიქაელ ტარივერდიევი (1931-1996)
ავეტ ტერტერიანი (1929-1994)
არმენ ტიგრანიანი (1879-1950)
ნიკოღაიოს ტიგრანიანი (1856-1951)
ფ
ბორის ფარსადანიანი (1925-1997)
შ
ვაჩე შარაფიანი (დ. 1966)
პეტროს შუჯუნიანი (დ. 1957)
ჩ
გაიანე ჩებოტარიანი (1918-1998)
ლევონ ჩაუშიანი (დ. 1946)
გეღუნი ჩიტჩიანი (დ. 1929)
ლორის ჩობანიანი (დ. 1933)
ოჰანეს ჩეკიჯიანი (დ. 1929)
ტიგრან ჩოუხაჯიანი (1837-1898)
ჭ
ლორის ჭგეკნავორიანი (დ. 1937)
ხ
ხოსროვიდუხტი (VIII საუკუნე)
ადამ ხუდოიანი (1921-2000)
არამ ხაჩატურიანი (1903–1978)
კარენ ხაჩატურიანი (1920-2011)
ჯ
ჯივანი (1846-1909)
ჰ
ვაროუჯან ჰახბანდიანი (1936-1977)
არუთიუნ ჰანესიანი (1911-1987)
ედუარდ ჰაირაპეტიანი (დ. 1949)
ედგარ ჰოვანისიანი (1930-1998)
გაგიკ ჰოვუნცი (დ. 1930)
სქოლიო
სომეხი კომპოზიტორები
საუპატიო

საუპატიო — შეურაცხყოფის განსაკუთრებული საზღაური, პატივის შელახვისათვის დაწესებული ჯარიმა, რაც დამნაშავეს დაზარალებულის სასარგებლოდ ეკისრებოდა ძველ საქართველოში. საუპატიო დაკანონებული იყო საკრძალავ ადგილას ჩადენილი დანაშაულისათვის (მაგ., „სადაცა მაცხოვრისა ხატი ესუენოს სამცველოდ ქუეყანისა, საუპატიოდ ოცდაათი გლეხი მართებს“), მოსამართლისადმი „ ურიგოს კადრებისათვის“, სხვისი მოახლის „გაწბილებისათვის“ და სხვა. საისტორიო წყაროებში ცოლის „განტევების“, დედის გინების, წვერის დაგლეჯის, „ეზოს გატეხის“ და „კაცის დაჭირვის“ საუპატიოც იხსენიება. საუპატიოს ოდენობა შეურაცხყოფილის „სახდომელი პატივისა“ და დანაშაულის სიმძიმის მიხედვით განისაზღვრებოდა. საჭიროებისას იგი დამნაშავეს ზარალის ანაზღაურებასა და „სისხლთან“ ერთად მიესჯებოდა. ქალს კაცზე მეტი — „ორკეცი საუპატიო“ (სახელდობრ, გინებისათვის დიდგვაროვან „დიაცს“ 10 000 თეთრი) ეძლეოდა. საუპატიოს ითვალისწინებს ბაგრატ კურაპალატის სამართლის ფრაგმენტი და ვახტანგ VI-ის სამართალი, აგრეთვე მხითარ გოშის სამართლის ქართული ვერსია. ბექას და აღბურას სამართალში ტერმინი „საუპატიო“ „სასირცხვო სამართლის“ — სანეხვეზე დამნაშავის შიშვლად ჩატღევის, ე. ი. გამაწბილებელი სასჯელის მნიშვნელობით იხმარება (ანალოგიური ვახტანგ VI-ის სამართლის 218 მ.). შეურაცხყოფისათვის ქონებრივ სასჯელად აქ დადგენილია უპატიობის საზღაური, გიორგი ბრწყინვალის სამართალში კი — უარზანგობა.
წყარო
ეგნატაშვილი ბ., ახალი ქართლის ცხოვრება, წგნ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 2, თბ., 1959;
ქართულისამართლის ძეგლები, ი. დოლიძის გამოც., ტ. 1—6, თბ., 1963—1977
ლიტერატურა
დოლიძე ი., გიორგი ბრწყინვალის სამართალი, თბ., 1957, გვ. 75-76;
მისივე, ძველი ქართული სამართალი, თბ., 1953, გვ. 214—217;
ძველი ქართული სამართალი
ანტიგონე

ანტიგონე — ოიდიპოსისა და იოკასტეს ქალიშვილი, თავისი სურვილით გაჰყვა განდევნილ მამას კოლონოში. ოიდიპოსის სიკვდილის შემდეგ თებეში დაბრუნდა. ანტიგონემ თავისი ბიძის — კრეონტის აკრძალვის მიუხედავად დამარხა თავისი ძმა — პოლინიკი, რომელიც დასჯილი იყო იმით, რომ მკვდარი უნდა გდებულიყო ქუჩაში დაუმარხავი. ასეთი მოქმედებისათვის ანტიგონე ცოცხლად დაასაფლავეს. როდესაც ანტიგონეს სიკვდილი მისმა საქმრომ — მეფე კრეონტის ვაჟმა ჰემონმა გაიგო, მანაც თავი მოიკლა. ანტიგონეს სახე მამა-შვილური და დაძმური სიყვარულის, მოვალეობის შეგნებისა და სიმამაცის განსახიერებაა. ეს საუკეთესოდ აისახა სოფოკლეს ტრაგედიებში — „ოიდიპოსი კოლონუში“ და „ანტიგონე“.
სქოლიო
ბერძნული მითოლოგია
თავისუფალი სვანეთი

თავისუფალი სვანეთი — პირობითი სახელწოდება, რომლითაც რუსეთის იმპერიაში აღინიშნებოდა ზემო სვანეთის უბატონო თემები. ტერმინი გაჩნდა მას შემდეგ, რაც 1853 წელს სვანეთის სამთავრო რუსეთის იმპერიას შეუერთდა.
გეოგრაფია
თავისუფალი სვანეთი მდებარეობდა მდინარე ენგურის ხეობის ზემო ნაწილში ბალის ქედიდან უშგულის თემის ჩათვლით. ის ორად იყო გაყოფილი უღვირის ხეობით. წარმოადგენდა სვანეთის საბოქაულოს აღმოსავლეთ ნაწილს. აღმოსავლეთიდან თავისუფალ სვანეთს საზღვრავდა ყორულდაშის მთა, ჩრდილოეთ კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედი, დასავლეთით ბალის ქედი, ხოლო სამხრეთით სვანეთის ქედი.
დემოგრაფია
XX საუკუნის დასაწყისში თავისუფალი სვანეთის მოსახლეობა იყო 800-მდე ადამიანი, აქედან 70-მდე იყო აზნაური და სასულიერო პირი. თავადები თავისუფალ სვანეთში არ ცხოვრობდნენ. თავისუფალ სვანეთში სამი ტერიტორიული გაერთიანება იყო: სოფელი, თემი და ხევი. ყველაზე მსხვილი ერთეული იყო ხევი, ხოლო ყველაზე წვრილი ― სოფელი. სამივე დონის ტერიტორიული ერთეულის უმაღლესი ორგანო იყო ყრილობა. ის განკარგავდა საერთო საკუთრებას და აღასრულებდა სამართალს. თემების რაოდენობა იყო 7: ლატალის, ლენჯერის, მულახის, მესტიის, იფარის, კალისა და უშგულის. ცენტრი — სოფ. ლალხორი. მოსახლეობით ყველაზე დიდი იყო მულახის, შემდეგ კი იფარისა და ლატალის თემები.
სვანეთის ამ ნაწილში ცხოვრობდნენ შემდეგი გვარები ჩარკვიანები, ყიფიანები, იესელიანები, ჯაფარიძეები, ქურდიანები, შარვაშიძეები, დევდარიანები, რატიანები, კორძაიები, ნიჟარაძეები და სხვები.
ლიტერატურა
დასავლეთ საქართველოს მთიანეთის ისტორიის საკითხები, თბ., 1979;
ჩარკვიანი ა., საბჭოთა სვანეთი, თბ., 1974;
გასვიანი გ., დასავლეთ საქართველოს მთიანეთის ისტორიიდან, თბ., 1973;
ჩარკვიანი ა., სვანეთი, თბ., 1967
სვანეთის საისტორიო ძეგლები, ნაკვ. 2, თბ., 1941 (პ. ინგოროყვას გამოც.);
გაბლიანი ე., ძველი და ახალი სვანეთი, თბ., 1925;
სვანეთი
ქუთაისის გუბერნია