PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
პაგანი

პაგანი — თანამედროვე მიანმარის ტერიტორიაზე მდებარე ამავე სახელწოდების სახელმწიფოს დედაქალაქი. ქალაქი მდებარეობს მდინარე ირავადის მარცხენა მშრალ პლატოზე. მანდალაიადან 145 კილომეტრზე სამხრეთ-დასავლეთით, ქალაქ ჩაუკის ახლოს, მაგუეის ოლქში. ამჟამად ძველი ქალაქის ადგილზე მდებარეობს არქეოლოგიური ზონა, რომელზეც განთავსებულია ათასობით პაგოდა, ტაძარი, სტუპა და მონასტერი.
2019 წლიდან ქალაქი შედის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ისტორია
ქალაქ პაგანის ნანგრევებს უკავია 40 კვ. კმ. ნაგებობების უმრავლესობა აგებულია XI-XIII საუკუნეების განმავლობაში, როდესაც პაგანი იყო დინასტიური სამეფოს დედაქალაქი. პაგანში დედაქალაქი 874 წელს გადაიტანა მეფე პინბიამ. თუმცა, ბირმის ისტორიაში დედაქალქის გადატანა ხშირად ხდებოდა და მეფე ანორატამ დედაქალაქი სხვა ქალაქში გადაიტანა. 1057 წელს მეფე ანორატჰამ დაიპყრო მონის სამეფოს დედაქალაქი ტატონი და ჩამოართვა პალის ხელნაწერები, ბუდისტი ბერები, მხატვრები და ხელოსნები წაიყვანა, რათა პაგანი კულტურულ ცენტრად ექცია. მან თჰერავადას სწავლება აიყვანა სახელმწიფო რელიგიის დონემდე და გააგზავნა შრი-ლანკაში სასულიერო მისია, საიდანაც მოიწვია ბერები, რომლებიც დაეხმარნენ თჰერავადას სწავლების დამკვიდრებაში მტელი ქვეყნის მასშტაბით. პაგანიგახდა მეცნიერების, რელიგიისა და კულტურის ცენტრი და მსოფლიოს ერთ-ერთი უდიდესი ქალაქი.
1287 წელს, ხარკის გადახდაზე უარის თქმის შემდეგ ქვეყანა დაიპყრეს მონღოლებმა მას შემდეგ რაც იუანის იმპერიამ განახორციელა რამდენიმე თავდასხმა პაგანზე. მონღოლებმა ქალაქი გაძარცვეს, დაანგრიეს ოქროს პაგოდები, მოიპარეს რელიგიური რელიქვიები. პაგანის სამეფოს უკანასკნელი ეპიგრაფიკული ცნობა დათარიღებულია 1369 წლით. პაგანი თანდათანობით მიატოვა ადგილობრივმა მოსახლეობამ და გაუკაცრიელდა.
დღევანდელობა
დღესდღეობით ქალაქი პაგანი, ამ სახელით არ არსებობს. აღნიშნული დასახელებით ცნობილი მხოლოდ აეროპორტი პაგანი და რამდენიმე პატარა სოფელი არქეოლოგიურ ზონასთან. ყველაზე მნიშვნელოვანი სტუპები - მაგალითად შვეჟიგონი და ლოკანანდა ჩაუნი, რომლებიც ბუდას კბილებს ინახავებენ - ოქროსფრად არის დაფარული, მათზე მისასვლელი ასფალტირებულია, გარშემო კი მრავალი პავილიონი აშენებულია. პაგოდების უმეტესობა აგებულია წითელი აგურისა და თეთრი ქვისგან და არ არის ოქროსგან მოოქროვილი. ზოგიერთ პაგოდას ბევრი მნახველი ჰყავს და ფანრიანი ბიჭები ეხმარებიან სტუმრებს კიბეზე ასვლაში და კორიდორების განათებაში.
პაგანში ბევრი უცხოელი ტურისტია, ასევე უამრავი მომლოცველი დადის აღმოსავლეთის ბუდისტური ქვეყნებიდან.
ყველაზე ცნობილი ტაძარი დგასკომპლექსის სამხრეთით. ტაძარი ააშენებინა მეფე მანუჰამ მონის ხალხის ტყვეებს. პაგანის მესამე მეფემ ალაუნისთჰუმ ააშენა ბრწყინვალე ტაძარი მედიტაციისათვის განკუთვნილი ნიშებით. იგი ყოველ დილით, ერთსა და იმავე დროს, მედიტაციას ატარებდა ნიშის წინ, სანამ ის მედიტაციის დროს არ მოკლა საკუთარმა შვილმა, რომელიც ამის შემდეგ დაეუფლა ტახტს.
რესურსები ინტერნეტში
Bagan Map. DPS Online Maps.
Bagan Travel Guide
All about Bagan (english version)
Free travel images of Bagan
The Life of the Buddha in 80 Scenes, Ananda Temple Charles Duroiselle, Archaeological Survey of India, Annual Report, Delhi, 1913–14
The Art and Culture of Burma - the Pagan Period
Asian Historical Architecture: Bagan
Buddhist Architecture at Bagan
Photographs of temples and paintings of Bagan Part 1 and Part 2
Bagan moving postcards
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მიანმარში
გიგოს გორა

გიგოს გორა — ბორცვი ქალაქ თელავის უკიდურეს აღმოსავლეთ ნაწილში, გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე, ქალაქის შვიდი ისტორიული ბორცვიდან ერთ-ერთი.
სახელწოდება უკავშირდება თავად გიგო ვახვახიშვილს, რომელიც ამ ადგილს XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე ფლობდა. არქეოლოგიურად შეუსწავლელია. დაზვერვების დროს ამ ტერიტორიაზე აღმოჩენილია დაუთარიღებელი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების შემდგომ პერიოდში გორა წარმოადგენდა მასობრივი დახვრეტების ადგილს. XX საუკუნის ბოლოს გიგოს გორის ტყიანი საფარი მნიშვნელოვნად შემცირდა. ამავე პერიოდში ააგეს წმ. ნინოს ეკლესია.
რესურსები ინტერნეტში
თოფურია, თ. გიგოს გორა - დახვრეტილების სამარხები თელავში. „რადიო თავისუფლება“, RFE/RL. სექტემბერი 04, 2019.
სქოლიო
თელავი
ხმა კახეთისა

ხმა კახეთისა
„ხმა კახეთისა“ — ქართული ყოველდღიური სამეურნეო და ლიტერატურული სახალხო გაზეთი. წვრილბურჟუაზიული მიმართულებისა. გამოდიოდა სიღნაღში 1912–1917 წლებში. რედაქტორ-გამომცემელი — კონსტანტინე ტყავაძე. გაზეთი ასახავდა საქართველოს ეკონომიკურ და კულტურულ ცხოვრებას. ჰყავდა კორესპონდენტები საქართველოს ქალაქებსა და დაბებში. იბეჭდებოდა მხატვრული ნაწარმოებები. თანამშრომლობდნენ ვაჟა-ფშაველა, ა. შანშიაშვილი, ს. ფაშალიშვილი და სხვ.
ლიტერატურა
ქართულენოვანი გაზეთები
ბაღის ასპუჭაკა

ბაღის ასპუჭაკა — ფრინველი ასპუჭაკასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 13–14,5 სმ, მასა — 16–22 გ. ბუმბულის შეფერილობა ერთტონალური, მკრთალია, მორუხო-მურა, მცირედ შესამჩნევი ზეთისხილისფერი იერით; მკერდისა და კუდის ქვედა მხარე და მუცელი თეთრია. დედალი და მამალი ერთნაირი იერისანი არიან, ახალგაზრდა ფრინველის ბუმბული მეტად მკრთალია. გავრცელებულია თითქმის მთელ ევროპასა და დასავლეთ ციმბირში. ბინადრობენ ტყის პირებსა და ველობებში. უყვართ მდინარისპირა ბუჩქნარები. უმთავრესად იკვებებიან ხოჭოებით, მუხლუხებით, ზაფხულის ბოლოსა და შემოდგომის დასაწყისში ეტანებიან მოცვის, ანწლის, ჟოლოს კენკრას. გადამფრენი ფრინველია. იზამთრებს ტროპიკულ და სამხრეთ აფრიკაში. ბუდეს ძირითადად ახალგაზრდა ხეების ან ბუჩქების ტოტებზე იკეთებს, მიწიდან 1–2 მ სიმაღლეზე, იშვიათად — ბებერი ხეების ქვემო ტოტებზე. მის შენებას ჩამოფრენიდან 5–8 დღეში იწყებს, რასაც 6–10 დღეს ანდომებს. წელიწადში ჩვეულებრივ 2-ჯერ ბუდობს: პირველად 5 კვერცხს დებს, მეორედ – 4-ს. მათი ფერი განსხვავებულია, უმეტესად მორუხო-მოთეთროებია, მოყავისფრო ან მორუხო ლაქებით. კრუხობს ორივე მშობელი, რომლებიც ცვლიან ერთმანეთს. ინკუბაცია 11–12 დღე-ღამე გრძელდება. ბარტყები სრულიად შიშვლები იჩეკებიან და ბუდეში მომდევნო 10–12 დღე რჩებიან. სქესობრივ სიმწიფეს 1 წლის ასაკში აღწევენ. სიცოცხლის ხანგრძლივობამ შესაძლოა 14 წელიც კი შეადგინოს.
აერთიანებს 2 ქვესახეობას:
S. b. borin (Boddaert, 1783) — ნომინალური ფორმა, გავრცელებული მთელ ევროპაში;
S. b. woodwardi (Sharpe, 1877) ბინადრობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპაში ციმბირამდე.
ლიტერატურა
Энциклопедия декоративных и экзотических птиц/ Авт-сост. А. П. Умельцев. — М.: Локид-Пресс, 2002. — 368 с ISBN 5-320-00436-2;
Bauer, H.-G.; Bezzel, E. & Fiedler, W.: Das Kompendium der Vögel Mitteleuropas - Alles über Biologie, Gefährdung und Schutz. Band 2: Passeriformes - Sperlingsvögel. 2. vollst. überarb. Aufl., AULA-Verlag Wiebelsheim, 2005. ISBN 3-89104-648-0;
Svensson, L.; Grant, P. J.; Mullarney, K.; Zetterström, D.: Der neue Kosmos-Vogelführer - Alle Arten Europas, Nordafrikas und Vorderasiens. Franckh-Kosmos Verlags-GmbH & Co., Stuttgart. 1999. ISBN 3-440-07720-9.
რესურსები ინტერნეტში
რუსეთის ხერხემლიანი ცხოველები: ბაღის ასპუჭაკა .
სქოლიო
ასპუჭაკა
ძარწემის წმინდა გიორგის ეკლესია

ძარწემის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქურთის მუნიციპალიტეტის ცხინვალის რეგიონში, სოფელ ძარწემში. აგებულია X-XII საუკუნეებში, გვიანდელი გადაკეთებით.
ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით, რომელიც შემდეგ შელესილია. კარ-სარკმლებზე გამოყენებულია თლილი ქვები.
დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით ნახე-ვარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. სარკმლის ძირში ტრაპეზის ქვაა. აბსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით სწორკუთხა ნიშებია. სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. საკურთხევლის წინ ხის კანკელი და სოლეაა. კანკელი მოხატულია.
ნახევარცილინდრული კამარის საბრჯენი თაღი პილასტრის კაპიტელებს ეყრდნო-ბა. დასავლეთით მოწყობილია ხის პატრონიკე.
ინტერიერი ნათდება აღმოსავლეთის, სამხრეთის და დასავლეთის თაღოვანი სარკმ-ლებით. იატაკი დაგებულია ქართული აგურით. კედლები შელესილ-შეთეთრებულია. სამხრეთი შესასვლელი გარედან არქიტრავული, შიგნიდან - თაღოვანია. კარი ნაოთ-ხალია. არქიტრავის ქვის მარჯვენა ზედა კუთხეში ჩაყოლებულია ორნამენტირებული ქვა (კანკელის ფილის ფრაგმენტი).
ეკლესიას სამხრეთიდან მინაშენი აქვს. მინაშენის ნახევარცილინდრული კამარის საბრჯენი თაღი კრონშტეინებს ეყრდნობა. ამ კრონშტეინებსვე ეყრდნობა ჩრდილოეთ კედელზე გადასული დეკორატიული თაღები. აღმოსავლეთით დიდი ზომის შეისრულ-თაღიანი ნიშაა, რომელშიც გაჭრილია მცირე ზომის სარკმელი. მინაშენში შესასვ-ლელი დასავლეთიდანაა.
ფასადები მოკლებულია დეკორატიულ მორთულობას. კარნიზი მარტივპროფილია-ნია. საბურავად გამოყენებულია კრამიტი. ფასადების მორთულობის დეკორატიული სისტემის მიხედვით ეკლესია განეკუთვ-ნება X-XI საუკუნეებს. ეკლესიას მრავალი შეკეთება-გადაკეთების კვალი ატყვია, რამაც ნაწილობრივ ფა-სადებს დაუკარგა თავდაპირველი სახე. დაზიანებულია ეკლესიის კამარა, სარკმლები, მინაშენის იატაკი. სახურავზე ამო-სულია მცენარეები.
ლიტერატურა
ШмерлингР., вкн. "МалыеформывархитектуресредневековойГрузии", Тб., АНГССР, 1968, стр. 98.
შიდა, ქართლი, პატარა და დიდი ლიხვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002, გვ. 232-234
ქურთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჰრანტ შაჰინიანი

ჰრანტ შაჰინიანი (დ. 30 ივლისი, 1923, გიულაგარაკი, სომხეთი, ამიერკავკასიის სფსრ, საბჭოთა კავშირი — გ. 29 მაისი, 1996, ერევანი, სომხეთი) აგრეთვე ცნობილი როგორც გრანტ შაჰინიანი — საბჭოელი სომეხი ტანმოვარჯიშე. სპეციალობით რგოლისა და პოლემის ცხენის კატეგორიაში მოასპარეზე; არის ოლიმპიური ჩემპიონი, ორგზის მსოფლიო და შვიდგზის სსრკ-ის ჩემპიონი.
1952 წელს მიენიჭა სსრკ სპორტის დამსახურებული ოსტატის ტიტული, 1961 წელს სომხეთის დამსახურებული მწვრთნელის ტიტული ხოლო 1966 წელს — სომხეთის სსრ-ს ფიზიკური კულტურისა და სპორტის დამსახურებული მოღვაწის ტიტული.
1967-1969 წლებში იგი ხელმძღვანელობდა სომხეთის სსრ-ის სპორტის კომიტეტს, ხოლო 1969 წლიდან 1975 წლებში იყო სპორტის კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე.
ადრეული ცხოვრება
ჰრანტ შაჰინიანი დაიბადა 1923 წლის 30 ივლისს გიულაგარაკში. მისი ოჯახი 1930 წელს საცხოვრებლად ერევანში გადავიდა. 1943 წელს, 20 წლის ასაკში იბრძოდა მეორე მსოფლიო ომში, სადაც ფეხზე ჭრილობა მიიღო. მას სიარული ყავარჯნების საშუალებით უხდებოდა, თუმცა 1946 წელს, მკურნალობისა და რთული ვარჯიშების დამსახურებით მან შეძლო გამხდარიყო მხატვრული ტანვარჯიშის სსრკ-ის ეროვნული ნაკრების წევრი.
ბიოგრაფია
ჰრანტ შაჰინიანმა ტანვარჯიშში ვარჯიში ერევანში გადასვლის შემდეგ ჰარუთიან გარდალოიანის ხელმძღვანელობის ქვეშ დაიწყო. 1939 წელს იგი გახდა სსრკ-ის უდავო ჩემპიონი ახალგაზრდათა შორის.
საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების წევრის სტატუსით შაჰინიანმა იასპარეზა ჰელსინკში გამართულ 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაში.
მან ტანვარჯიშის ყველა ღონისძიებაში მიიღო მონაწილეობა. საბჭოთა ნაკრებმა მოიგო გუნდირი შეჯიბრების ოქროს მედალი. ამის შემდეგ შაჰინიანი ასპარეზობდა ინდივიდუალურ საერთო ღონისძიებაში, სადაც მან ვერცხლის მედალი მოიპოვა; იგი მხოლოდ ვიქტორ ჩუკარიანს ჩამორჩა. შაჰინიანმა ვერ შეძლო ჩუკარინისთვის პოლემის ცხენით ტანვარჯიშში გადასწრება; მან ამ კატეგორიაში ვერცხლის მედალი მოიპოვა. „პარალელურ ბარებში“ იგი მეოთხე ადგილზე გავიდა. როდესაც რგოლით ტანვარჯიშის დრო მოვიდა, შაჰინიანმა ყველა სხვა მონაწილეზე (მათ შორის ჩუკარიანზე) მაღალი მაჩვენებელი დააფიქსირა და ამ კატეგორიაში ოქროს მედალოსანი, ანუ ოლიმპიური ჩემპიონი გახდა.
ორი წლის შემდეგ, 1954 წლის მხატვრული ტავარჯიშის მსოფლიო ჩემპიონატში შაჰინიანმა მსოფლიოს ჩემპიონის სტატუსი მოიპოვა პემელის ცხენის კატეგორიაში; აგრეთვე, საბჭოთა ნაკრები გახდა საერთო შეჯიბრების ოქროს მედალოსანი (რა თქმა უნდა შაჰინიანთან ერთად). შაჰინიანმა ასევე მოიგო ბრინჯაოს მედალი ინდივიდუალურ საერთო ტურნირში.
1958 წელს შაჰინიანმა დააარსა ახალგაზრდული ტანვარჯიშის ოლიმპიური სპორტული სკოლა სომხეთის დედაქალაქ ერევანში და გახდა სპორტული სკოლის დირექტორი. 1975 წელს შაჰინიანი ჩავიდა დამასკოში სირიის ტანვარჯიშის ეროვნული ნაკრების გასაწვრთნელად, სადაც თითქმის 5 წლის განმავლობაში, 1980 წლამდე, რჩებოდა. მოგვიანებით იგი დაბრუნდა სომხეთში და აქვე ცხოვრობდა გარდაცვალებამდე (1996 წლამდე).
რესურსები ინტერნეტში
Hrant Shahinyan at Olympics at Sports-Reference.com (archive)
Shahinyan at ArmNOC
სქოლიო
დაბადებული 30 ივლისი
დაბადებული 1923
გარდაცვლილი 29 მაისი
გარდაცვლილი 1996
სომეხი ტანმოვარჯიშეები
აბდონ სგარბი

აბდონ სგარბი (დ. 29 მარტი, 1903 — გ. 18 აგვისტო, 1929) — იტალიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. ფეხბურთელი ფილტვის დაავადებით, 26 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
ფეხბურთელის პროფილი magliarossonera.it-ზე
იტალიელი ფეხბურთელები
დაბადებული 29 მარტი
დაბადებული 1903
გარდაცვლილი 18 აგვისტო
გარდაცვლილი 1929
ხარაბაძე

ხარაბაძე
საკუთარი სახელი ხარაბაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ათანასე ხარაბაძე — პედაგოგი
გოგი ხარაბაძე — მსახიობი, რეჟისორი, მწერალი
გიორგი ხარაბაძე — სპორტსმენი (მოკრივე)
ნიკოლოზ ხარაბაძე — სპორტსმენი (ფეხბურთელი)
ქართული გვარები
დაშტავანი

დაშტავანი — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 830 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 016 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 513 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.93 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არარატის პროვინციის სოფლები
Abatiá

Abatiá is a municipality in the state of Paraná in the Southern Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraná
References
Municipalities in Paraná
განთიადის ბერძნული ეკლესია

განთიადის ბერძნული ეკლესია
განთიადის ბერძნული ეკლესია — ეკლესია დაბა განთიადში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, გაგრის მუნიციპალიტეტი, საქართველო.
ეკლესია აგებულია XIX საუკუნის II ნახევარში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
განთიადის ბერძნული ეკლესია
განთიადის ბერძნული ეკლესია
გაგრის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვალდერობრესი

ვალდერობრესი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის მატარანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 124,039366 კმ². მოსახლეობა — 2435 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვალდერობრესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ვალდერობრესი
სქოლიო
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
Camponotus propinquus

Camponotus propinquus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
აოსტა

აოსტა — ქალაქი ჩრდილოეთ იტალიაში, დასავლეთ ალპებში. მდებარეობს მდინარე დორა-ბალტეის ნაპირზე, მთიან ხეობაში, ზღვის დონიდან 583 მ სიმაღლეზე. ვალე-დ’აოსტის ავტონომიური რეგიონის მთავარი ქალაქი. არის ღირსშესანიშნაობები. სატრანსპორტო კვანძი დიდი და პატარა სენ-ბერნარის უღელტეხილების მისადგომებთან.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
იტალიის ქალაქები
წყაროსყელი

წყაროსყელი — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონზე. მდინარეების გუროსწყლისა და წყაროსთავის სათავეებში (არღუნის სისტემა). სიმაღლე 3394 მეტრი. აგებულია იურული თიხაფიქლებითა და კირქვებით. კალთები შემოსილია სუბალპური და ალპური ბალახეულობით.
ლიტერატურა
მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
Lake Tengiz

Lake Tengiz
Tengiz Lake (Teñız kölı) is a saline lake in Korgalzhyn District, Akmola Region, Kazakhstan.
On 16 October 1976, the Soviet spacecraft Soyuz 23 unintentionally splashed down into the northern part of the lake, which was frozen, crashing through the ice. The crew was saved thanks to a very difficult but successful rescue operation.
Geography
Tengiz is a shallow lake, subject to seasonal variations in water level. Its eastern shore is deeply indented and includes the Tengizi Islands. The lake is located in an intermontane basin of the Kazakh Uplands and is the largest of the area.
The Nura and Kulanotpes are the main rivers flowing into the lake. Lake Korgalzhyn is located in the eastern part, and Kypshak and Kerey to the southwest of lake Tengiz.
Ecology
The lake Tengiz area is an important wetland site for birds. It is a part of a Ramsar wetland site of international importance, the Tengiz-Korgalzhyn Lake System, where 318 species of birds have been recorded, 22 of which are endangered. Neighboring lake Korgalzhyn is the most northerly nesting site for the Greater flamingo; in the years 2006-2011 around 45,000 members of that species were noted. In 2015, however, the number dropped to less than 15,000. The lake is part of the Korgalzhyn Nature Reserve, for which it was nominated in 2008 together with the Naurzum Nature Reserve as the first natural UNESCO World Heritage Site in Kazakhstan (Saryarka — Steppe and Lakes of Northern Kazakhstan).
References
External links
Lakes of Kazakhstan
Ramsar sites in Kazakhstan
Saline lakes of Asia
Kazakh Uplands
Akmola Region
Bansko Municipality

Bansko Municipality is situated in southwestern Bulgaria and is one of the municipalities of Blagoevgrad Province.
Settlements
Demographics
Religion
According to the latest Bulgarian census of 2011, the religious composition, among those who answered the optional question on religious identification, was the following:
References
External links
Bansko municipality website
Pictures and images from Bansko Ski Resort
Municipalities in Blagoevgrad Province
პავლე შენგელია

პავლე შენგელია
პავლე გიორგის ძე შენგელია (დ. 25 მარტი, 1903, ქუთაისი — გ. 26 მაისი, 1971, თბილისი) — ქართველი ჰიდროენერგეტიკოსი, პროფესორი. საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1969), საქართველოს სსრ მეცნიერებისა და ტექნიკის დამსახურებული მოღვაწე (1962). სკკპ წევრი 1951 წლიდან.
ბიოგრაფია
1930 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტი.
1922 წლიდან იყო რიონჰესის მშენებლობის სამმართველოს საპროექტო განყოფილების ტექნიკოსი, შემდეგ ინჟინერი და უფროსი ინჟინერი. აქ მან შეადგინა რიონის კომპლექსური გამოყენების ახალი, უფრო სრულყოფილი სქემა, რაც წარმოადგენდა გამოჩენილი გერმანელი სპეციალისის ა. ლუდინის მიერ შედგენილ რიონის გამოყენების სქემის მნიშვნელოვან გაუმჯობესებას.
1932 წელს პ. შენგელიამ მუშაობა დაიწყო ჰიდროენერგეტიკის საპროექტო ინსტიტუტის თბილისის ფილიალში ჯერ უფროს ინჟინრად, შემდეგ ჰესების დაპროექტების ბიუროს მთავარ ინჟინრად. მისი უშუალო ხელმძღვანელობით დამუშავდა მრავალი ათეული სქემა ამიერკავკასიის მდინარეებზე. ამ ინსტიტუტში იგი აგრძელებს მოღვაწეობას (კონსულტანტად) მას შემდეგაც, როცა ის გადაიყვანეს საქართველოს კომისართა საბჭოს საგეგმო კომისიაში ენერგეტიკის განყოფილების უფროსად. აქაც მისი მონაწილეობით შემუშავდა საქართველოს მრავალი ჰიდროენერგომშენებლობის პერსპექტიული გეგმები. პარალელურად იგი სამეცნიერო-პედაგოგიურ მუშაობას ეწეოდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში (1936–1971), აქვეყნებდა ნაშრომებს საქართველოსა და ამიერკავკასიაში ჰიდროენერგეტიკის განვითარების საკითხებზე. მეცნიერის კალამს ეკუთვნის 40-ზე მეტი ნაშრომი, მათ შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია მონოგრაფია „მთის მდინარეების კასკადური გამოყენების საკითხები“. პავლე შენგელია 20 წლის მანძილზე (1951–1970) ხელმძღვანელობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ენერგეტიკის ინსტიტუტს. 1970–1971 წლებში იყო ენერგეტიკისა და ჰიდროტექნიკურ ნაგებობათა საქართველოს სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილედ.
მას დიდი წვლილი მიუძღვის აგრეთვესაქართველოში მაღალ კაშხლებთან დაკავშირებულ საპროექტო-ექსპერიმენტული სამუშაოების ორგანიზაციის საქმეში. 1961 წელს აირჩიეს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტად, 1969 წელს გახდა აკადემიკოსი. დაჯილდოვებული იყო ორი შრომის წითელი დროშის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით და მედლებით, მინიჭებული ჰქონდა მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის წოდება.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. პანთეონში მასთან დასაფლავებულია მისი მეუღლე — თამარ ბენედიქტეს ასული კიკნაძე (დ. 21 დეკემბერი, 1921, თბილისი — გ. 25 ივლისი, 1994, იქვე).
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 372, თბ., 1994
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ქართველი ჰიდროენერგეტიკოსები
დაბადებული 25 მარტი
დაბადებული 1903
გარდაცვლილი 26 მაისი
გარდაცვლილი 1971
ქუთაისში დაბადებულები
საქართველოს სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ქართველი პროფესორები
საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
Solenopsis superba

Solenopsis superba — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ბრისტოუ

ბრისტოუ — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატის ბატლერის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 160 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიოვის ქალაქების სია
აიოვის ქალაქები
პარტიზანი ბელგრადი (საფეხბურთო კლუბი)

პარტიზანი ბელგრადი (საფეხბურთო კლუბი)
საფეხბურთ კლუბი პარტიზანი, ცნობილი როგორც „პარტიზანი ბელგრადი“ — სერბეთის საფეხბურთო კლუბი, რომელიც დაფუძნებულია ბელგრადში. არის პარტიზანის სპორტის ასოციაციის ძირითადი ნაწილი. ასპარეზობს სერბეთის საფეხბურთო სუპერლიგაში, მთელი ისტორიის მანძილზე ასპარეზობდა იუგოსლავიის, შემდეგ სერბეთის უმაღლესი დონის ჩემპიონატებში. მოგებული აქვს 39 ტიტული, 26 ეროვნული ჩემპიონატის გათამაშება, 12 თასი, 1 სუპერთასი და 1 მიტროპის თასი. იუგოსლავიის ჩემპიონატის ყველა დროის ცხრილში იკავებს მეორე ადგილს.
კლუბი დაარსდა 1945 წელს, ბელგრადში, იუგოსლავიის სახალხო არმიის ახალგაზრდა ოფიცრების მიერ, როგორც იუგოსლავიის სპორტის ასოციაციის წევრი. 1949 წლიდან საშინაო მატჩებს ატარებს პარტიზანის სტადიონზე. საფეხბურთო კლუბმა „პარტიზანმა“ მიიღო მონაწილეობა ევროპის ჩემპიონთა თასის პირველ, 195-56 წლების სეზონის გათამაშებაში. „პარტიზანი“ არის პირველი ბალკანური და აღმოსავლეთ ევროპული კლუბი, რომელიც გავიდა ევროპის ჩემპიონთა თასის ფინალში, 1966 წელს იგი მადრიდის „რეალთან“ დამარცხდა.
„პარტიზანს“ აქვს დიდი ხნის მეტოქეობა „ცრვენა ზვეზდასთან“. ამ ორი კლუბის დაპირისპირება ცნობილია როგორც მარადიული დერბი და აღიარებულია როგორც ერთ-ერთი საუკეთესო თანაქალაქელთა დაპირისპირება მსოფლიოში. 2009 წლის სექტემბერში ბრიტანულმა გაზეთმა Daily Mail-მა „პარტიზანი“ - „ცრვენა ზვეზდას“ დაპირისპირებას მიანიჭა მეოთხე ადგილი მსოფლიოს ყველა დროის 10 საუკეთესო საფეხბურთო დაპირისპირებას შორის. „პარტიზანი“ არის მეორე ყველაზე პოპულარული კლუბი სერბეთში, ასევე პოპულარულია ჩერნოგორიასა და ბოსნია და ჰერცეგოვინაში, განსაკუთრებით სერბთა რესპუბლიკის მოსახლეობაში.
ტიტულები
ჯამში „პარტიზანს“ მოგებული აქვს 40 ტიტული, 26 ეროვნული ჩემპიონატი, 12 ქვეყნის თასი, 1 სუპერთასი და 1 მიტროპის თასი.
კლუბს მაისურზე აქვს ორი ოქროს ვარსკვლავი, რაც დაიმსახურა ეროვნული ჩემპიონატის ტიტულების რაოდენობით. პირველი ვარსკვლავი მიიღო, როდესაც მეათედ მოიგო ქვეყნის ჩემპიონის ტიტული, 1985–86 წლების სეზონში, ხოლო მეორე ტიტულის მეოცედ მოგების შემდეგ, 2007–08 წლების სეზონში.
ეროვნული ჩემპიონატი – 26
იუგოსლავიის პირველი ლიგა
ჩემპიონი (11): 1947, 1949, 1961, 1962, 1963, 1965, 1976, 1978, 1983, 1986, 1987
იუგოსლავიის ფრ-ის პირველი ლიგა/სერბეთის და მონტენეგროს პირველი ლიგა
ჩემპიონი (8): 1993, 1994, 1996, 1997, 1999, 2002, 2003, 2005
სერბეთის სუპერლიგა
ჩემპიონი (7): 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2015
საფეხბურთო თასი – 12
იუგოსლავიის თასი
გამარჯვებული (5): 1947, 1952, 1954, 1957, 1989
იუგოსლავიის ფრ-ის თასი/სერბეთის და მონტენეგროს თასი
გამარჯვებული (4): 1992, 1994, 1998, 2001
სერბეთის თასი
გამარჯვებული (3): 2008, 2009, 2011
იუგოსლავიის სუპერთასი – 1
გამარჯვებული (1): 1989
ევროპული
ჩემპიონთა თასი / ჩემპიონთა ლიგა
ფინალისტი (1): 1966
1/4 ფინალისტი (2): 1955-56, 1963-64
მიტროპის თასი
გამარჯვებული (1): 1978
სხვა ჩემპიონატები
გამარჯვებული (7):
მუჰამედის თასი V (1): 1963
მექსიკის საერთაშორისო ხუთკუთხა ჩემპიონატი (1): 1970
ბოგოტის საერთაშორისო ხუთკუთხა ჩემპიონატი (1): 1971
კოლუმბიის თასი (1): 1976
Lunar New Year Cup (1): 1984
პარტიზანის მე-40 წლისთავის თასი (1): 1985
Uhrencup (1): 1989
მე-2 ადგილი (2):
Lunar New Year Cup (1): 1992
სანტიაგო ბერნაბეუს თასი (1): 1984
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
პარტიზანი ბელგრადი
სერბეთის საფეხბურთო კლუბები
ნოვობიკმეტოვო

ნოვობიკმეტოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 425 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 100 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (91 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბურაევოს რაიონის სოფლები
Cochlespira cedonulli

Cochlespira cedonulli — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
𐔲

𐔲
() — კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica
ალბანური ასოები (კავკასია)