PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ლიგურიის აპენინები

ლიგურიის აპენინები — აპენინის მთის სისტემის ჩრდილოეთ-დასავლეთი ნაწილი იტალიაში. სიგრძე კადიბონის უღელტეხილიდან ლა-ჩიზის უღელტეხილამდე დაახლოებით 140 კილომეტრი. შედგება ცალკეული ქედებისაგან, რომელთა სიმაღლე 1804 მეტრს აღწევს. უმთავრესად აგებულია ფიქლებით, კირქვებით, ქვიშაქვებითა და სერპენტიტებით. ლიგურიის აპენინები ციცაბოდ ეშვება გენუის ყურისაკენ, ქმნის თვალწარმტაც კონცხებს და ნახევარკუნძულებს (იტალიის რივიერის აღმოსავლეთი ნაწილი). სანაპირო ზოლში მარადმწვანე ბუჩქნარი, ტყე, პარკული ნარგავები და ვენახებია; მაღლა — ფართოფოთლოვანი და ფიჭვის ტყეები.
ლიტერატურა
იტალიის ქედები
რამლის ბრძოლა (1102)

რამლის ბრძოლა (1102)
რამლის ბრძოლა გაიმართა 1102 წლის 17 მაისს, იერუსალიმის სამეფოსა და ფატიმიანებს შორის.
ცუდი სადაზვერვო სისტემის გამო, იერუსალიმის მეფე ბალდუინ I მხოლოდ 500 რაინდით დაუპირისპირდა 30 000 მუსლიმს. როდესაც ბალდუინმა შეცდომის შესახებ შეიტყო უკვე ძალიან გვიანი იყო. ბრძოლაში თითქმის ყველა რაინდი დაიღუპა, მაგრამ რამდენიმემ მოახერხა გაქცევა და რამლაში თავის შეფარება. ბალდუინი ღამით ჩუმად გაიპარა და არსუფისკენ წავიდა. იქ მან ერთ-ერთი ინგლისელი გემის კაპიტანი დაარწმუნა, რომ გაერღვია იაფის ბლოკადა, რომელიც ხმელეთიდანაც მიმდინარეობდა. გერმანელი და ფრანგი ჯვაროსნების წყალობით ბალდუინმა შეკრიბა რვა ათასიანი არმია და დაამარცხა მოალყე ფატიმიანები. გადარჩენილებმა ასკალონში დაიხიეს.
ლიტერატურა
Dupuy, R. E. and T. N. Dupuy, eds. The Encyclopedia of Military History. New York: Harper & Row, 1977. ISBN 0-06-011139-9
Smail, R. C. Crusading Warfare, 1097–1193. New York: Barnes & Noble Books, 1995 [1956]. ISBN 1-56619-769-4
სქოლიო
XII საუკუნის ბრძოლები
პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი
კეშას დისკოგრაფია

კეშას დისკოგრაფია
ამერიკელი პოპ-მომღერალ კეშას დისკოგრაფია შედგება ორი სტუდიური ალბომისგან, ერთი კრებული ალბომისგან, ორი EP დისკისგან, ცამეტი სინგლისგან და სამი პრომო სინგლისგან. 2014 წლის მაისისთვის კეშას გაყიდული აქვს 35 მილიონი დისკი ამერიკის შეერთებულ შტატებში და 59 მილიონი დისკი მსოფლიოს მასშტაბით.
კეშას საერთაშორისო დებიუტი შედგა 2009 წელს, რეპერ ფლოუ რაიდთან ჩაწერილი სინგლის, "Right Round" შემდეგ, რომელმაც ბილბორდის ცხელ ასეულსა და ხუთი სხვა ქვეყნის ჩარტებში პირველი ადგილი დაიკავა. კეშას სადებიუტო ალბომი, Animal 2010 წლის იანვარში გამოვიდა და გამოსვლის პირველივე კვირას მოექცა Billboard 200-ის სათავეში, ასევე წამყვანი პოზიცია დაიკავა ამერიკულ და კანადურ ჩარტებში. ალბომის წამყვანი სინგლი, "Tik Tok" გამოვიდა 2009 წლის აგვისტოში და პირველი ადგილი აიღო 11 ქვეყნის ჩარტებში, ასევე 9 კვირის განმავლობაში იყო ბილბორდის ცხელი ასეულის სათავეში. სინგლის გამოსვლიდან მსოფლიოს მასშტაბით გაყიდულია მისი 15 მილიონი ასლი, რითაც ის გახდა ყველა დროის ყველაზე გაყიდვადი ციფრული სინგლი. შემდეგ გამოვიდა სინგლები "Blah Blah Blah", "Your Love Is My Drug" და "Take It Off".
ალბომის კომერციული წარმატებიდან გამომდინარე, გადაწყვიტეს შეექმნათ მისი დელუქს ვერსია, სახელად Cannibal, რომელიც, საბოლოო ჯამში გამოიცა როგორც EP დისკი, 2010 წლის ნოემბერში. მისი წამყვანი სინგლი, "We R Who We R" მოხვდა ათი ქვეყნის ტოპ ათეულში, მათ შორის, პირველი ადგილი დაიკავა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ავსტრალიასა და დიდ ბრიტანეთში. ალბომის მეორე სინგლი, "Blow", რომელიც 2011 წლის თებერვალში გამოვიდა ასევე მოხვდა რამდენიმე ქვეყნის ტოპ ათეულში.
კეშამ თავისი მეორე სტუდიური ალბომი, Warrior გამოუშვა 2012 წლის დეკემბერში. ალბომის პირველმა სინგლმა, "Die Young" დაიკავა მეორე პოზიცია აშშ-ში და მოხვდა თერთმეტი სხვა ქვეყნის ტოპ ათეულში. ალბომის შემდეგი ორი სინგლი, "C'Mon" და "Crazy Kids" კომერციული თვალსაზრისით, წარუმატებელი აღმოჩნდა. 2013 წლის ოქტომბერში ამერიკელმა რეპერმა, Pitbull-მა კეშასთან ჩაწერა დუეტი, სახელად "Timber", რომელმაც პირველი ადგილი დაიკავა დიდ ბრიტანეთში, კანადასა და აშშ-ში, ასევე მოხვდა სხვადასხვა ქვეყნის ტოპ ხუთეულებში.
ალბომები
სტუდიური ალბომები
კრებულები
EP ალბომები
სინგლები
როგორც წამყვანი მომღერალი
სინგლები სხვა შემსრულებლებთან ერთად
პრომო სინგლები
სხვა სიმღერები რომლებიც მოხვდნენ ჩარტში
სხვა გამოჩენები
სქოლიო
პოპ-მუსიკის დისკოგრაფიები
ამერიკელი მომღერლების დისკოგრაფიები
იპატინგა

იპატინგა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 220 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იპატინგის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 239 468 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1 452.34 კმ²-ზე. ფართობი 164 884 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
დიმიტრი არაყიშვილის ქუჩა

დიმიტრი არაყიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ვაკის რაიონში (ვაკე); ილია ჭავჭავაძის გამზირიდან ტიციან ტაბიძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. მანამდე აქ იდგა აგურის ქარხნები, რაც ასევეა დატანილი თბილისის 1934 წლის გეგმაზეც. შემდეგ სამგორის ქუჩა დაერქვა. 1953 წელს დიმიტრი არაყიშვილის სახელი ეწოდა. აქვს 1 ჩიხი.
ლიტერატურა
არაყიშვილი
სტეფანწმინდისა და ხევის ეპარქია

სტეფანწმინდისა და ხევის ეპარქია — საქართველოს ეკლესიის სამღვდელმთავრო აღმოსავლეთ საქართველოში, მოიცავს მდინარეების თრუსოს, თერგისა და სნოსწყლის აუზებს. ეპარქიის შემადგენლობაშია დაბა სტეფანწმინდა (ყოფ. ყაზბეგი) და მისი მუნიციპალიტეტი (ისტორიული პროვინცია - ხევი), ადრინდელი შუა საუკუნეების წანარეთი. ქვეყნის თანამედროვე საეპარქიო დანაწილების საფუძველზე სამღვდელმთავრო ტერიტორიას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება თიანეთისა და ფშავ-ხევსურეთის ეპარქია, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან - წილკნისა და დუშეთის, დასავლეთიდან და სამხრეთ-დასავლეთიდან - ნიქოზისა და ცხინვალის ეპარქიები, ჩრდილოეთიდან - საქართველო-რუსეთის სახელმწიფო საზღვარი.
ისტორია
XVI-XVII საუკუნეებში, ეპარქიათა შორის საზღვრების მოწესრიგების შემდეგ, აღნიშნული ტერიტორიაზე წილკნელ მღვდელმთავარის საეკლსიო იურისდიქცია აღდგა. მას ქორეპისკოპოსი მართავდა, რომელიც ხევის სიონში იმყოფებოდა და ძირითადად ხევსა და მის მიმდებარე ტერიტორიების საეკლსიო ცხოვრებას მართავდა.
თანამედროვე სტეფანწმინდისა და ხევის ეპარქიის ტერიტორიაზე ადრიდანვე მრავალ თავდადებულ მამულიშვილსა და ეკლესიის გამოჩენილ პირს უმოღვაწია. მრავალთაგან აღსანიშნავია ღირსი წმ. იოსებ ხუცესი (მოხევე) სასწაულმოქმედი; მე-18 საუკუნეში ინგუშეთსა და ოსეთში რუსეთის სამისიონერო საქმიანობის ერთ-ერთი ინიციატორი იოსებ ქვაბულისძე (1676-1750 წწ.); მთავარეპისკოპოსი იოანე ქარუმიძე - წილკნელი 1762-1802 წწ. , მან ერეკლე II ბრძანებით დაიწყო მისიონერობა და ოს ყმაწვილებს ასწავლიდა წერა-კითხვას. იმ პერიოდში განსაკუთრებით სახელგანთქმული მისიონერი იყო გერვასი მაჭავარიანი, წილკნელ-სამთავნელი (1803-1817 წწ.) ეპისკოპოსი და სხვა.
1917 წელს საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენისას თავის ძველ საზღვრებში განახლდა წილკნის უძველესი სამღვდელმთვროც. 20-იანი წლებიდან დაწყებული რეპრესიების გამო, ხევის თემში არსებულ ეკლესია-მონასტრებში ფაქტობრივად აკრძალული იყო წირვა-ლოცვის აღსრულება. ამ მხარეში ღრმა სულიერებით გამორჩეულ ოჯახთაგან უპირველესად ხევის ცნობილი პიროვნების შიოლა ღუდუშაურის შთამომავლის გიორგი შიოლაშვილი-ღუდუშაურისა და ნატალია კობაიძის სტუმართმოყვარე და ღვთისმოსავი ოჯახი გამოირჩეოდა. ამ ოჯახში აღიზარდა საქართველოს ეკლესიის მომავალი მწყემსმთავარი, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი, უწმინდესი და უნეტარესი ილია II შიოლაშვილი-ღუდუშაური.
მისი უწმინდესობისა და უნეტარესობის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II ლოცვა-კურთხევით თავის მშობლიურ კუთხეში, 2002 წლის 17 ოქტომბერს საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდის განჩინებით დაფუძნდა ეპარქია. ახლადდაარსებული სტეფანწმინდისა და ხევის სამღვდელმთავრო წილკნის ეპარქიას გამოეყო. ეპარქიის პირველ მმართველ მღვდელმთავრად გამორჩეულ იქნა ყაზბეგის რაიონის სოფლების სნოს, ახალციხისა და კარკუჩის ეკლესიების წინამძღვარი, იღუმენი პეტრე ცაავა.
ამჟამად ეპარქიის მმართველი მღვდელმთავარია ეპისკოპოსი იეგუდიელ ტაბატაძე.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ეპარქიები
რესურსები ინტერნეტში
სტეფანწმინდისა და ხევის ეპარქია
სტეფანწმინდისა და ხევის ეპარქია
საქართველოს ეპარქიები
Levon Julfalakyan

Levon Julfalakyan (born 5 April 1964) is a former Soviet Armenian Greco-Roman wrestler. He is an Olympic, World, and European Champion and was merited Honoured Master of Sports of the USSR in 1988. Julfalakyan is the current head coach of the Armenian national Greco-Roman wrestling team and President of the Union of Armenian Olympians, as well as a member of the executive committee of the NOC.
Early life
Levon Julfalakyan was born in Leninakan, Armenian SSR (now Gyumri, Armenia). Coming from an athletic background, both of his parents had been gymnasts. Levon attended gymnastics sections from an early age, then started wrestling in Gyumri Youth Academy. In 1983, he won the junior championship of the USSR. He graduated from Gyumri State Pedagogical Institute (now Shirak State University).
Career
Julfalakyan joined the Soviet national wrestling team in 1985 and, in that same year, won a gold medal at the Wrestling World Cup team competition. Julfalakyan later became a European Champion when he won a gold medal at the 1986 European Wrestling Championships. Four months later, Julfalakyan also became a World Champion by winning a gold medal at the 1986 World Wrestling Championships.
At the 1988 Summer Olympics in Seoul, Julfalakyan competed in the weight category of 68 kg. Julfalakyan was very dominant in all of his matches and defeated every opponent by a wide margin of points. Julfalakyan was awarded an Olympic gold medal for his victory.
A year prior to becoming an Olympic Champion, Julfalakyan came in third place at the 1989 World Wrestling Championships. He decided to retire from wrestling afterward.
After retiring from competitions Julfalakyan worked as a wrestling coach. In 1999 he became the head coach of the Armenian national Greco-Roman wrestling team and president of the Union of Armenian Olympians. In 2002 he was appointed as vice-president of the Armenian Wrestling Federation, and next year became a member of the executive committee of the NOC. Julfalakyan was also President of the Armenian Olympians Association.
Personal life
Julfalakyan currently lives in Yerevan. He is married and has two sons Arsen and Aram, who are also wrestlers. His elder son Arsen Julfalakyan won an Olympic silver medal at the 2012 Summer Olympics in London for Armenia and carried the national flag at the closing ceremony.
Awards
Julfalakyan was awarded the "For Merit" 1st degree medal in 2012.
References
External links
The-Sports.org
Interview
1964 births
Living people
Sportspeople from Gyumri
Shirak State University alumni
Soviet male sport wrestlers
Armenian male sport wrestlers
Recipients of the Order of Friendship of Peoples
Honoured Masters of Sport of the USSR
Olympic wrestlers for the Soviet Union
Wrestlers at the 1988 Summer Olympics
Olympic gold medalists for the Soviet Union
Olympic medalists in wrestling
Medalists at the 1988 Summer Olympics
World Wrestling Championships medalists
Armenian wrestling coaches
National team coaches
Soviet Armenians
Armenian sports executives and administrators
European Wrestling Championships medalists
Ethnic Armenian sportspeople
სათოვლის ქედი

სათოვლის ქედი — თრიალეთის ქედის განშტოება — საწკეპლის ჩრდილო-აღმოსავლეთის გაგრძელება. იწყება მთა დიდგორიდან და მთავრდება ქალაქ მცხეთის მიდამოებში. აგებულია შუაეოცენური ანდეზიტური ტუფბრექჩიებით, ტუფ-ქვიშაქვებით, ქვიშაქვებით, ოლიგოცენური თაბაშირის შემცველი თიხებითა და ქვიშაქვებით. კალთები ციცაბოა. შემოსილია ტყითა და მეორადი მდელოებით.
ლიტერატურა
მცხეთა-მთიანეთის მხარის ქედები
La Uvita

La Uvita is a town and municipality in the Northern Boyacá Province, part of the Colombian Department of Boyacá. The urban centre is located at an altitude of in the Eastern Ranges of the Colombian Andes. La Uvita borders San Mateo in the north, El Cocuy and Chita in the east, Chita and Jericó in the south and Boavita in the west.
Etymology
La Uvita is derived from Chibcha, meaning "meadow of the fertile farmlands".
History
La Uvita was founded by Vicente Ferrer del Río de Loza on December 24, 1758, as a place for the colonial inhabitants of Boavita to flee the indigenous people in Boavita.
Economy
Main economic activity of La Uvita is the manufacturing of cheese. It also serves as a touristic entry to the El Cocuy National Park.
Gallery
References
Municipalities of Boyacá Department
Populated places established in 1758
1750s establishments in the Viceroyalty of New Granada
1758 establishments in South America
მრგვალი ციხე

მრგვალი ციხე — განლაგებულია აზერბაიჯანში, აბშერონის ნახევარკუნძულზე მარდაკიანის დასახლებაში.
ციხეზე არსებული წარწერების მიხედვით იგი აშენდა 1232 წელს . მისი მშენებელი იყო — შირვანშაჰ გერშაცპეს არქიტექტორი აბდულმეჯიდ იბნ მაქსუდი. ციხე მრგვალი ფორმისაა. მას დღემდე ადგილობრივი მოსახლეობა შიჰ გალასის (შეიჰის ციხეს) უწოდებს.
ციხის ძირითადი გალავანის სიმაღლე შეადგენს 16 მეტრს, ხოლო დიამეტრი 7,6 მეტრს. ციხის შიდა ნაწილი დაყოფილია სფეროს ფორმის გუმბათებით 3 იარუსად. ისინი ერთმანეთს უერთდებიან წრიული კიბეებით..
ციხე იყოფა 5 იარუსად.
სქოლიო
აზერბაიჯანის ციხესიმაგრეები
ლეშკაშის ციხე

ლეშკაშის ციხე — გვიანი შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი. მდებარეობს საქართველოში, ცაგერის მუნიციპალიტეტში, მდ. ციხიაღელის (მდ. ლაჯანურის მარცხ. შენაკადი) შუა წელზე, ნასოფლარის ტერიტორიაზე.
ციხე შედგება 4-სართულიანი კოშკისა (7,4მ X 7მ) და გრძელი გალავნისაგან, რომელიც დიდ ტერიტორიას შემოსაზღვრავს. კოშკი ნაშენია ფლეთილი ქვითა და კირხსნარით. კარი მე-2 სართულის დონეზეა. ამავე სართულის კედლებში სათვალთვალო ღიობები და შეისრულთაღოვანი ნიშაა მოწყობილი. ხის სართულშუა გადახურვა ამჟამად ჩაქცეულია. სავარაუდოდ, მხოლოდ პირველ სართულს ჰქონდა ქვის ორკალთიანი გადახურვა. გალავანი კოშკის ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კუთხეებს ებჯინება. ციხის ეზოში სხვადასხვა ნაგებობის ნაშთები შეინიშნება, მიწაში რამდენიმე ქვევრია. ჩანს, ლეშკაშის ციხეს მნიშვნელოვანი როლი ეკისრებოდა, მას იხსენიებენ რუსი ელჩები ნ. ტოლოჩანოვი, ა. იევლევი (1650-1652) და ი. გიულდენშტედტი (XVIII ს.).
ლიტერატურა
ალექსი იევლევის 1650–52 წწ. იმერეთის სამეფოში ელჩობის საანგარიშო აღწერილობა, რუსული ტექსტი ქართ. თარგმანით გამოსაცემად მოამზადა ი. ცინცაძემ, თბ., 1969;
ბერძენიშვილი დ., ბანძელაძე ი., სურამელაშვილი მ., ჭურღულია ლ., ლეჩხუმი, თბ., 1983;
გიულდენშტედტის მოგზაურობა საქართველოში, გ. გელაშვილის გამოც., ტ. 1–2, თბ., 1962–64;
რესურსები ინტერნეტში
ლეშკაშის ციხე
ცაგერის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
აბუ-ისა

აბუ-ისა იცხაკ ბენ იაკობ ალ-ისპაჰანი — ებრაული მესიანური სექტის ისავიტების ფუძემდებელი და ირანში არაბთა ხალიფატის წინააღმდეგ VIII საუკუნეში წამოწყებული აჯანყების თავკაცი. აბუ-ისას ეს აჯანყება დასრულდა ქალაქ რაგის მახლობლად (თანამედროვე რეი, თეირანის სამხრეთით) მისი შენაერთების მარცხით, რომელიც მოიცავდა ათი ათას მეომარს. შესაძლოა აბუ-ისა თვითონაც დაიღუპა ამ ბრძოლაში, თუმცა ისავიტებს არ სჯეროდათ მისი სიკვდილის. აბუ-ისას მიაჩნდა, რომ მესიის მოსვლას წინ უსწრებდა ხუთი წინასწარმეტყველის მოვლინება (მათ შორის იესოს, მუჰამედისა და საკუთრივ მისი).
მან თავის მიმდევრებს დაუწესა 7 ყოველდღიური ლოცვა, თუმცა არ გაუუქმებია შმასა და ამიდას ლოცვები და ტრადიციული ებრაული დღესასწაულები. ისავიტებს ეკრძალებოდათ გაყრა და ხორცისა და ღვინის მიღება. აბუ-ისას სექტა განაგრძობდა თავის არსებობას X საუკუნის შუა წლებმდე, როდესაც იაკუბ ალ-კირკისანმა დამასკოში ნახა ოცამდე მისი მიმდევარი. მიუხედავად აბუ-ისას სწავლების მკვეთრი გადახვევისა ებრაული ორთოდოქსიიდან, რაბინისტული ავტორიტეტები ისავიტებს სრულუფლებიან იუდეველებად მიიჩნევდნენ. აბუ-ისას სწავლებამ დიდი გავლენა იქონია მის მოწაფე იუდგანზე, კარაიმული ერესის ანან ბენ დავითის დამფუძნებელზე.
ლიტერატურა
Israel Friedlaender Shiitic Elements in Jewish Sectarianism Jewish Quarterly Review Oct 1910
Steven Wasserstrom Between Muslim and Jew Princeton University Press 1995
იუდაიზმი
გურამ პეტრიაშვილი (მწერალი)

გურამ პეტრიაშვილი (მწერალი)
გურამ პეტრიაშვილი (დ. 16 მაისი, 1942, ლენტეხი) — ქართველი მსახიობი, მწერალი და პოლიტიკური მოღვაწე.
1964 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი, ხოლო 1978 წელს — საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კინოსარეჟისორო ფაკულტეტი (თენგიზ აბულაძის სახელოსნო). სხვადასხვა დროს იყო საშუალო სკოლის მათემატიკის მასწავლებელი, სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ინჟინერი, კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ რეკვიზიტორი, რეჟისორის თანაშემწე, ასისტენტი, ტელესტუდიის ტელეოპერატორი, მწერალი, რეჟისორი, მსახიობი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
სცენარის ავტორი ფილმებისა
1980: „რად სტვენს ბულბული“
1986: „ელისა და რარუს თავგადასავალი“
ფილმების დამდგმელი რეჟისორი
1980: „რად სტვენს ბულბული“
1986: „ელისა და რარუს თავგადასავალი“
გადაღებულია ფილმებში
1978: „რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე“
1982: „მე დავბრუნდები“
1983: „ცისფერი მთები ანუ დაუჯერებელი ამბავი“ (ქმარი)
1984: „ადამიანთა სევდა“
1986: „ელისა და რარუს თვგადასავალი“
1988: „ნაზარის უკანასკნელი ლოცვა“
1989: „ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი“ (კარისკაცი)
1990: „ალყა“
1993: „ბრავო, ჯორდანო ბრუნო!“
რესურსები ინტერნეტში
გურამ პეტრიაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
გურამ პეტრიაშვილი: „რა ვუყოთ, თუ ბევრი გასაჭირი შეგხვდებათ“
დაბადებული 16 მაისი
დაბადებული 1942
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ქართველი კინორეჟისორები
ქართველი მსახიობები
ქართველი მწერლები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ლენტეხის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ერევნის ბოტანიკური ბაღი

ერევნის ბოტანიკური ბაღი
სომხეთის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ერევნის ბოტანიკური ბაღი წარმოადგენს სომხეთის მცენარეთა კოლექციებზე პასუხისმგებელ ორგანოს. მდებარეობს სომხეთის დედაქალაქ ერევნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ავანის რაიონში და მოიცავს ნახევარუდაბნო ტერიტორიის დაახლოებით 80 ჰექტარ ფართობს. კოლექცია მოიცავს 200-ზე მეტი სახეობის ენდემურ, იშვიათ და შემცირებად მცენარეს და უზრუნველყოფს სომხური ფლორისა და სახეობათა ურთიერთქმედების შესწავლის საფუძველს შედარებით ბუნებრივ გარემოში.
ისტორია
ერევნის ბოტანიკური ბაღი გაიხსნა 1935 წელს ქალაქის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სამი წლის შემდეგ გაიხსნა ბოტანიკური ინსტიტუტი. კოლექტიური სათბური 1939 წელს გაიხსნა 25 კვ. მეტრზე. 1944 წელს აშენდა ახალი სათბური, რომლის საერთო ფართობი 610 კვ. მეტრს შეადგენდა. იგი მოიცავდა ზამთრის ბაღს (106 კვ. მ.), სუკულენტურ მცენარეთა განყოფილებას, სუბტროპიკულ მცენარეთა განყოფილებას (126 კვ. მ.), ტროპიკულ მცენარეთა განყოფილებასა (126 კვ. მ.) და სახლის მცენარეთა სანაშენეს. 1950 წელს ბაღი ბოტანიკური ინსტიტუტის უდიდესი ნაწილი გახდა. 1954-1970 წლებში ბოტანიკური ინსტიტუტის დირექტორმა და ბოტანიკოსებმა ლ. ბ. მახათაძემ და ა. ო. მკრტჩიანმა თავი მოუყარეს კავკასიური ფლორის დიდ კოლექციას, ასე რომ, სომხეთის თითქმის ყველა მცენარე დაახლოებით 16 ჰექტარ ფართობზე იყო წარმოდგენილი. ამავე დროს შეიქმნა ვარდებისა და შროშნების დიდი ბაღები. გარდა ამისა, წარმოდგენილი იყო კავკასიის, ჩრდილოეთ ამერიკის, ევროპის, ციმბირისა და აღმოსავლეთ აზიის რეგიონები.
ამჟამინდელი მდგომარეობა
ამჟამად სომხეთის ბოტანიკური ბაღები არცთუ სახარბიელო მდგომარეობაში იმყოფებიან. საბჭოთა კავშირის დაშლასთან ერთად გაქრა პარკების ფინანსური რესურსებიც. 1988 წლის დიდი ენერგოკრიზისის დროს მრავალი ხე გასათბობად მოჭრეს. ბაღი კიდევ რამდენიმეჯერ დაზარალდა. დღესდღეობით, ბაღის სპეციალისტები დაზიანებათა აღმოფხვრასა და არსებული კოლექციის გაფართოებაზე ზრუნავენ. ენერგეტიკულმა კრიზისმა დააზიანა სათბურის კოლექციაც. ტროპიკული და სუბტროპიკული კოლექციები თითქმის მთლიანად განადგურდა. სრულად განადგურდა მინის ზედაპირი, სარწყავი და გათბობის სისტემები მწყობრიდან გამოვიდა, კედლები და თაროები ჩამოიქცა. სათბურმა მთლიანად შეწყვიტა ფუნქციონირება. მომდევნო წლებში სათბურმა ახალი დანაკარგები განიცადა, რაც გამოწვეული იყო მცენარეთათვის ოთახების გამუდმებული ცვლით ზამთარში, რის შედეგადაც დარჩენილი კოლექცია კიდევ უფრო შემცირდა. ამჟამად, ბოტანიკურ ბაღს არასაკმარისი ფინანსური მხარდაჭერის გამო სათანადოდ ფუნქციონირება არ შეუძლია. ბაღი ბოტანიკური ინსტიტუტის ნაწილს წარმოადგენს და ინსტიტუტის მწირი რესურსებით ფინანსდება, რაც შეუძლებელს ხდის მის სამეცნიერო და პროდუქტიულ მუშაობას.
რესურსები ინტერნეტში
Yerevan Botanic Garden at BGCI
Yerevan Botanic Garden at WikiMapia
სომხეთის ბოტანიკური ბაღები
ერევნის ღირსშესანიშნაობები
Gevorg Gorgisyan

Gevorg Gorgisyan (born 23 January 1986), is an Armenian politician, Member of the National Assembly of Armenia and the secretary of Bright Armenia faction.
Biography
In the period of 2007-2009 Gorgisyan served in the Armed Forces of the Republic of Armenia.
In 2003 he entered the Computer Systems and Computer Science Department of the Armenian State Engineering University. Afte that in 2011 Gevorg graduated with a Master's Degree from the “Synopsys Armenia” Educational Department, receiving specialty of Automation of Electronic Design.
From February 1, 2007 to January 12, 2015 Gorigisyan worked in the number of IT companies: namely Armproject, “Stream Tech” LLC, NairiSoft, Altakod, IAM Cloud.
In 2013-2014 he was member of the coordinating group of the “I am against” initiative. After that he become member of the coordinating group of the “Bright Armenia” initiative.
In 2015 elected a member of the council of the Bright Armenia party.
From 2017 to 2019 Gorgisyan was member of the National Assembly (electoral district #2 of the alliance of parties “Way Out”). In the period of May 24.2017 - September 19. 2018 - Member of the Standing Committee on European Integration of the National Assembly.
In December 9, 2018 Gevorg Gorgisyan elected Member of the National Assembly of Armenia from the territorial electoral list of the electoral district #2 of the Bright Armenia party.
References
1986 births
Living people
21st-century Armenian politicians
Politicians from Yerevan
Bright Armenia politicians
ჰოვანეს ლაზარიანი

ჰოვანეს ლაზარიანი (დ. 1735 — გ. 1801) — ლაზარევების (ლაზარიანთა) აზნაურული ოჯახის თვალსაჩინო წარმომადგენელი, სახელმწიფო მოღვაწე. ახლოს იყო რუსეთის სამეფო კართან და დიდი როლი ითამაშა სომხეთის რუსეთთან დაახლოების საქმეში. იგი სათავეში ედგა სომხეთის განმათავისუფლებელი მოძრაობის ცენტრს და სხვა სომხეთის ორგანიზაციების მსგავსად ეროვნული სახელმწიფოს აღდგენას ქართველ-სომეხთა კავშირის იდეასთან ერთად განიხილავდა. ამ მიზნით მას საქმიანი ურთიერთობა ჰქონდა თეიმურაზ II-თან, შემდეგ კი — ერეკლე II-თან.
ლიტერატურა
მაისურაძე გ., ქსე, ტ. 6, გვ. 103, თბ., 1983
სომეხი პოლიტიკოსები
დაბადებული 1735
გარდაცვლილი 1801
გრიგოლ ფაჩულია

გრიგოლ ფაჩულია
გრიგოლ ალექსის ძე ფაჩულია (დ. 1904, ბათომი — გ. 1981) — საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
გრიგოლ ფაჩულია დაიბადა 1904 წელს ქალაქ ბათომში. 15 წლის ასაკდან ის მუშაობდა ბათუმის სხვადასხვა დაწესებულებებსა და საწარმოებში — პიტოევის ქარხანაში, ნავსადგურში, სახანძრო რაზმში, გაზეთის რედაქციაში.
ბათუმში წითელი არმიის შესვლისთანავე მოხალისედ ჩაეწერა არმიის რიგებში, 1926 წლიდან განუწყვეტლად მუშაობდა გაერთიანებული სახელმწიფო პოლიტსამმართველო-შინსახკომის ორგანოებში.
1935–1936 წლებში იყო დინამო თბილისის მწვრთნელი.
1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად ქ. სოხუმის №13 ჩელუსკინის საარჩევნო ოლქში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად.
1937 წლის 16 ივლისიდან 1938 წლის 15 ნოემბრამდე იყო აფხაზეთის ასსრ-ის შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარი.
გრიგოლ ფაჩულია კომკავშირის რიგებში 1923 წლებში შევიდა.
ჯილდოები და მედლები
— 22.07.1937.
ლიტერატურა
გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №119 (217), 26 მაისი, 1938
რესურსები ინტერნეტში
Пачулия, Григорий Алексеевич
გრიგოლ ფაჩულია
დაბადებული 1904
გარდაცვლილი 1981
აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
აფხაზეთის ასსრ-ის შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრები
დინამო თბილისის მწვრთნელები