PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტრანსპორტი შვედეთში

ტრანსპორტი შვედეთში
შვედეთში ტრანსპორტის ყველა სახეობაა წარმოდგენილი.
უმსხვილესი გადამყვანია სახელმწიფო სამგზავრო კომპანია SJ AB, დანიურ-ბრიტანული კომპანია DSBFirst, სატვირთო კომპანია Green Cargo და Tågkompaniet. რკინიგზის სიგრძე ქვეყანაში 11 663 კილომეტრია, ლიანდაგის სიგანე თითქმის ყველგან სტანდარტულია. ტრამვაი დადის გოთენბურგში, ნორჩიოპინგსა და სტოკჰოლმში. მეტროპოლიტენი მხოლოდ დედაქალაქშია. რკინიგზით შესაძლებელია დანიაში (ორესუნის ხიდით), ფინეთსა და ნორვეგიაში გადასვლა.
შვედეთში 1967 წლიდან მარჯვენა მხარეს არის მოძრაობა. 2009 წლის მდგომარეობით საავტომობილო გზების საერთო რაოდენობა 572,900 კმ-ია.
ავტომაგისტრალები აკავშირებს სტოკჰოლმსა და გეტებორგს, უფსალასა და უდევალას.
შვედეთს გასასვლელი აქვს ბალტიის ზღვაში და რამდენიმე მძლავრი პორტი გააჩნია.
აეროპორტი ყველა მსხვილ ქალაქშია განლაგებული.
შვედეთის ტერიტორიაზე გადის გაზსადენი.
რესურსები ინტერნეტში
resrobot.se, Search engine for all public transport inside Sweden including air
ტრანსპორტი შვედეთში
Church of St. Donatus

Church of St. Donatus
The Church of St. Donatus is a church located in Zadar, Croatia. Its name refers to Donatus of Zadar, who began construction on this church in the 9th century and ended it on the northeastern part of the Roman forum.
Originally named Church of the Holy Trinity, in the 15th century it was re-dedicated to St Donatus. The church is the largest Pre-Romanesque building in Croatia. It is also an example of the centralised type of the Carolingian period in Europe.
History
The beginning of the building of the church was placed to the second half of the 8th century, and it is supposed to have been completed in the 9th century. The Zadar bishop and diplomat Donatus of Zadar (8th and 9th centuries) is credited with the building of the church. He led the representations of the Dalmatian cities to Constantinople and Charles the Great, which is why this church bears slight resemblance to Charlemagne's court chapels, especially the one in Aachen (now Aachen Cathedral), and also to the Basilica of San Vitale in Ravenna. It belongs to the Pre-Romanesque architectural period.
The circular church, formerly domed, is 27 m high and is characterised by simplicity and technical primitivism. It has three radially situated apses and an ambulatory around the central area, surmounted by circular gallery. The circular shape is typical of the early medieval age in Dalmatia. It was built on the Roman forum, and materials from buildings in the latter were used in its construction. Among the fragments which are built into the foundations it is still possible to distinguish the remains of a sacrificial altar on which is written IVNONI AVGUSTE IIOVI AVGUSTO.
The use of the church has varied during its lifetime; during the rule of the Republic of Venice it was a warehouse, as well as during the French occupation and under the Austrians. After the city was annexed to Yugoslavia, it served as an archaeological museum for a short period of time. The building is currently used as the concert venue for the annual International Festival of Medieval Renaissance Music (Musical Evenings in St Donatus) because of its acoustics.
Gallery
See also
Architecture of Croatia
Church of Holy Salvation
Church of Holy Cross in Nin
Pre-Romanesque art and architecture
References
Sources
Jadranka Damjanov, Likovna umjetnost 1, Školska knjiga, Zagreb, 1971;
Radovan Ivančević, Treso r Artistique de la Croatie, Jugoslovenska revija, Motovun, 1986.
Antun Karaman, Opća povijest umjetnosti, Školska knjiga, Zagreb, 2004;
Further reading
Roman Catholic churches in Croatia
Buildings and structures in Zadar
Medieval architecture
Byzantine sacred architecture
Pre-Romanesque architecture in Croatia
9th-century establishments in Croatia
Byzantine Dalmatia
Medieval sites in Croatia
Tourist attractions in Zadar
ხნაწახი

ხნაწახი — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 400 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 100 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 37 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 29.41 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სიუნიქის პროვინციის სოფლები
მაკედონური ვიკიპედია

მაკედონური ვიკიპედია (მაკედ. Македонската Википедија) — ვიკიპედიის მაკედონურენოვანი განყოფილება, თავისუფალი და საჯაროდ რედაქტირებადი ონლაინ ენციკლოპედია.
განყოფილება 2003 წლის სექტემბერში გაეშვა და 2012 წლის 21 იანვრისთვის 53 836-ზე მეტ სტატიას შეიცავდა, დარეგისტრირებული იყო 32 915 მომხმარებელი; ჰყავდა 17 ადმინისტრატორი და 3 ბიუროკრატი. სტატიათა რიცხვმა 10 000-ს 2007 წელს გადააჭარბა.
რესურსები ინტერნეტში
მაკედონური ვიკიპედია
მაკედონური ვიკიპედიის მობილური ვერსია
სქოლიო
ვიკიპედიები ენების მიხედვით
მაკედონური ენციკლოპედიები
Party for the Economic Development of Abkhazia

Party for the Economic Development of Abkhazia
The Party for the Economic Development of Abkhazia is an opposition party in Abkhazia led by businessman Beslan Butba.
History
The Party for the Economic Development of Abkhazia (PEDA) was founded during its first congress on 26 September 2007 in Sukhumi. Businessman and former MP Beslan Butba was unanimously elected its Chairman. The Political Council consisted of Butba, Beslan Kvarchia, Georgi Basaria, Leonid Osia, Aslan Bartsyts, Irina Tkacheva, former Agriculture Minister Jamal Eshba, Irma Jgenaria, Abkhazian State University lecturers Beslan Baratelia and Batal Khagush, People's Artist Nurbei Kamkia, Ilia Gamasonia, Ekho Abkhazii journalist Vitali Sharia and Aleksandr Neproshin.
On 25 December the Party organised a roundtable discussion on the demographic situation in Abkhazia, which was attended by representatives of many other Abkhazian parties. On 30 January 2008 it signed a cooperation agreement with the People's Party of Abkhazia, one of the oldest political parties in Abkhazia. The Party financed the repair of the library in Chlou, native village of the writer Bagrat Shinkuba, which was reopened on 26 April. On 28 November 2008 it held its second congress, which was attended by around 400 delegates. During the congress chairman Beslan Butba condemned the corruption and lack of transparency of the Abkhazian government. On 23 January 2009 the Party organised a roundtable discussion about the run-up to the December 2009 Presidential election, which was attended by representatives from most other parties. On 23 October 2009 it held its fourth congress, during which Butba was nominated for President, and former Minister of the Interior Almasbei Kchach for Vice President.
At its fifth congress on 21 July 2011, party leader Butba expressed his support for Sergei Shamba in the upcoming Presidential election. On 6 February 2012, the party held its sixth congress, nominating six candidates for the upcoming Parliamentary elections, none of whom was elected.
On 27 June 2012, the party signed a cooperation agreement with the youth movement Young Abkhazia. On 10 July 2013, the Economic Development Party founded the Coordinating Council of Political Parties and Public Organisations along with fellow opposition parties United Abkhazia, the Forum for the National Unity of Abkhazia and the People's Party of Abkhazia, and a number of social movements including Young Abkhazia.
On 29 February 2016, the PEDA became a founding member of the Council for the National Unity of the Republic of Abkhazia, uniting political forces that were neither pro-government nor pro-opposition. It had initiated its creation together with United Abkhazia.
References
Political parties in Abkhazia
2007 establishments in Abkhazia
Centrist parties in Asia
Political parties established in 2007
აბდ ალ-რაზაყ დუმბული

აბდ ალ-რაზაყ დუმბული (დ. 1763 — გ. 1828) — ირანის სამეფო კარის ისტორიკოსი. წარმოშობით ქურთი (დუმბულის ტომისა). მსახურობდა აბას-მირზას კარზე. ავტორია თხზულებისა „სულთანთა სამახსოვრო საქმეები“, რომელშიც აღწერა ყაჯართა დინასტიის პირველი ორი წარმომადგენლის — აღა-მაჰმად-ხანისა და ფათალი-შაჰის ცხოვრება. ეს ნაწარმოები XVIII-XIX საუკუნეების მიჯნის ირანისა და ამიერკავკასიის, კერძოდ, საქართველოს ისტორიის ძვირფასი წყაროა. შეიცავს ცნობებს აღა-მაჰმად-ხანის 1795 წლის ლაშქრობის შესახებ საქართველოში. აბდ ალ-რაზაყ დუმბულს ეკუთვნის აგრეთვე „დუმბულის ტომის ისტორია“.
ლიტერატურა
ირანელი ისტორიკოსები
დაბადებული 1763
გარდაცვლილი 1828
სანქტ-პეტერბურგის ისიდორეს ეკლესია

სანქტ-პეტერბურგის ისიდორეს ეკლესია — მართლმადიდებლური სამრევლო ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1907 წელს, არქიტექტორ ალექსანდრე პოლეშჩუკის მიერ. მდებარეობს ლერმონტოვისა და რიმსკი-კორსაკოვის პროსპექტების კვეთაზე, მოგილიოვის ხიდის მიმდებარედ.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია მღვდელმოწამე ისიდორეს სახელზე, ხოლო ეგვტერები სერაფიმ საროველისა და მოციქულების, პეტრესა და პავლეს სახელზე. ქვედა ტაძარი კი ნაკურთხია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
1894 წელს სანქტ-პეტერბურგის ისტორიულ რაიონ კოლომნაში ჩამოყალიბდა ესტონური მართლმადიდებლური თემი წინამძღვარ პავლე კულბუშის მეთაურობით. ამ პერიოდში ქალაქში ცხოვრობდა 4 000 მათლმადიდებელი ესტონელი. მრევლს არ ჰქონდა საკუთარი ეკლესია და ღვთისმსახურებას აღავლენდნენ მალო-კოლემნის ქრისტეს აღდგომის ეკლესიის სარდაფში. 1898 წლის 29 ნოემბერს ჩამოყალიბდა ისიდორე იურიეველის სახელობის ესტონური საძმო. კულბუში ასევე გამოვიდა ინიციატივით აეშენებინათ საკუთარი ეკლესია, რომლის პროექტსაც შეიმუშავებდა საზოგადოების წევრი ალექსანდრე პოლეშჩუკი.
1901 წელს არქიტექტორმა შეადგინა პროექტის ესკიზი, ხოლო 1902 წლის 23 აგვისტოს საბოლოო პროექტი დაამტკიცეს. ეკლესიის ასაშენებელი თანხის შეგროვება დაიწყო მთელი რუსეთის მასშტაბით, ხოლო პირველი შემოწირულობა გაიღო იოანე კრონშტადტელმა. თავდაპირველად ააგეს საეკლესიო სახლი და ხის სამრეკლო, რომელიც აკურთხეს 1903 წლის 30 მარტს, ხოლო ამავე წლის 24 აგვისტოს საზეიმოდ ჩაუყარეს საფუძველი ეკლესიის მშენებლობას. ტაძრის მშენებლობა დასრულდა 1907 წელს.
1935 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა. ფასეულობების ნაწილი გადაეცა ახლოს მდებარე ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის საზღვაო ტაძარს.
1994 წელს ეკლესია დაუბრუნდა მართლმადიდებელ ეკლესიას და პირველი ლიტურგია ჩატარდა ამავე წლის 30 ოქტომბერს ქვედა ტაძარში. 1999 წელს ტაძარზე აღართეს ჯვარი, ხოლო 2001 წელს ააგეს სამრეკლო.
ტაძარში მოქმედებს ბიბლიოთეკა და სამრევლო საკვირაო სკოლა.
რესურსები ინტერნეტში
Энциклопедия Санкт-Петербурга
Сайт «Прогулки по Петербургу»
Церковь Исидора Юрьевского и Николая Чудотворца на сайте Sobory.ru
სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
წაღვლის პირველი ნამოსახლარი

წაღვლის პირველი ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის სამხრეთ-დასავლეთით, ერთ კილომეტრზე, მდინარე წაღვლურის მარცხენა ნაპირზე, ადგილ გალავნებში. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინისა და ფეოდალური ხანით. ნამოსახლარი განლაგებულია ბორცვზე. იპოვება წნელისანაბეჭდიანი ბათქაშისა და ლეგად გამომწვარი თიხის ჭურჭლის ნატეხები. მდინარის პირას ფლატეში ჩანს სქელი ნაცროვანი ფენები.
ლიტერატურა
ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბულაროსი

ბულაროსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ავილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32 კმ². მოსახლეობა — 63 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ბულაროსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
შაიიფლი

შაიიფლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ზანგილანის რაიონის სოფლები
Heart of Stone (სიმღერა)

Heart of Stone (სიმღერა)
Heart of Stone — ინგლისური როკ-ჯგუფ როლინგ სტოუნზის სიმღერა. იგი სინგლის სახით 1964 წელს გამოიცა, აშშ-ის ტერიტორიაზე. შეტანილია ალბომებში. Out of Our Heads (აშშ) და The Rolling Stones, Now!.
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფის ოფიციალური საიტი
ჯგუფის დისკოგრაფია საიტზე Discogs
როლინგ სტოუნზის სიმღერები
1964 წლის სიმღერები
ფორნესი

ფორნესი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების გრანადის პროვინციის ალამის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 15,14 კმ². მოსახლეობა — 556 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გრანადის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ფორნესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გრანადის მუნიციპალიტეტები
ნოვი-ბუჰის რაიონი

ნოვი-ბუჰის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, მიკოლაივის ოლქში. მისი ფართობია 1 243 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 31 424 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 26 კაცს კმ²-ზე. ნოვი-ბუჰის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნოვი-ბუჰი.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
მიკოლაივის ოლქის რაიონები
House of teacher

House of teacher
The House of teacher is an ancient mansion in the central part of Taganrog.
History
The ancient mansion, one-story with semi-basement, on Petrovskaya St. 89 is built at the beginning of the 19th century. In the list of monuments of history and architecture is registered as the building of Commercial court. A household belonged: since 1807 — to the gardener of the gardens Manoylo Laskaraki; from 1873 to 1880 — to the honorary citizen of Taganrog Dmitry Laskaraki; from 1890 to 1906 — to E. Aleksopulo's successors; in 1915 — to the honorary citizen of Taganrog V. I. Voronin.
According to the map of the city of 1863 – in a household "The commercial court in the private house" was placed. Since 1912 – private school of the I category E. M. Granovsky (a course of men's gymnasiums – four main classes) with an annual payment of 120 rubles.
Since December 3, 1943, in a household, the House of pioneers which existed here till February 1944 (it was transferred to the building of Children's music school of P.I. Tchaikovsky) opened. Then in the building, the Teacher's club (The house of workers of education) was arranged.
In 1947 on the basis of the Taganrog Teacher's club, the pianist and the e vocalist Ivan Fedorovich Changli-Cha, skin created amateur collective from gifted singers, his pupils: A. Agureev, T. Pocatello, N. Petrova, Zh. Khlebnikova, I. Khlebnikov, A. Larin, E. Manyukhin, F. Novikov, I. Filippov, A. Vorobyov, A. Gevorkova, A. Gladkov and others. Actors worked on scenes and arias from operas A.G. Rubenstein's "Demon", "Aida" by D. Verdi, P. I. Tchaikovsky's Mazeppa and others., киноклуб «400 ударов» Михаила Басова
From the 1960th until the end of the 1980th years in the Teacher's club there was the well-known Folk theater of the drama which was directed by B. Potik, then V. Rogulchenko. At Folk theater, such remarkable actors as V. Vetrov, S. Makhovsky, A. Kuleshov, V. Hodgkin, etc. played.
At the mo, meaning in the building, there is a Local government office of culture "Youth center". In its walls the Commonwealth of Actors of Don theater and Nonna Malygina Theatre, a film society of "400 blows" of Mikhail Basov, Alexey Yakovlev's fine art studio work now.
References
Tourist attractions in Taganrog
Buildings and structures in Taganrog
ფრიდრიხ ვიკი

ფრიდრიხ ვიკი
იოჰან გოტლობ ფრიდრიხ ვიკი (გერმ. Johann Gottlob Friedrich Wieck; 18 აგვისტო 1785, პრეტჩი — 6 ოქტომბერი 1873, ლოშვიცი) განთქმული გერმანელი მუსიკის პედაგოგი (ფორტეპიანო). კლარა შუმანის მამა და რობერტ შუმანის მასწავლებელი.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია
გერმანელი მუსიკოსები
გერმანელი პედაგოგები
დაბადებული 1785
გარდაცვლილი 1873
კისინის სახლი

კისინის სახლი — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს მოსკოვის ქუჩაზე (სახლი 72). აგებულია 1899 წელს ნიკოლაი დოროშენკოს პროექტის მიხედვით. შენობას აქვს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
XIX საუკუნის ბოლოს ორმა უმდიდრესმა ვაჭარმა ბენიამინ კისინმა და ისააკ ფროიმოვიჩმა გადაწყვიტეს აეშენებინათ ახალი სავაჭრო სახლი. სახლის მშენებლობის დასრულების თარიღად მიიჩნევა 1899 წელს. თავდაპირველად სახლის მშენებლობა მიმდინარეობდა ქალაქის არქიტექტორის ნიკოლაი დოროშენკოს პროექტის მიხედვით.
1902 და 1910 წლებში შენობა გადააკეთეს არქიტექტორ ნიკოლაი დურბახის პროექტის მიხედვით. თავდაპირველად შენობას ჰქონდა ასო П-ს ფორმა, მისი ფასადები გადიოდა გაზეთის შესახვევზე. მეორე მსოფლიო ომის დროს შენობას დაეცა ბომბი და გაანადგურა აღნიშნული ნაწილი.
ოქტომბრის რევოლუციამდე სახლის პირველ სართლზე განთავსებული იყო მაღაზიები, ხოლო მის ზემოთ იყო ბინები, რომლებიც ნაქირავები ჰქონდათ ექიმებს, ადვოკატებს, ინჟინრებს. შენობაში ნაქირავები ჰქონდა ბინა ფაბიან გურის, რომელიც იყო კანისა და შინაგან სნეულებათა ექიმი. მას ჰქონდა გახსნილი რენტგენის კაბინეტიც.
შენობის ნაწილში განთავსებული იყო იაფი ბინები, რომელსაც ცალკე შესასვლელი ჰქონდა. შიდა ეზოში მიშენებული ჰქონდა ტერასა.
რევოლუციის შემდეგ პირველ სართულზე ჯერ კიდევ მუშაობდა ანასტას მიქოიანის სახელობის პროდუქტის მაღაზია. შენობის სხვა ნაწილში განთავსებული იყო სამისამართო ბიურო. ეს განყოფილება მუშაობდა 1990-იანი წლების ბოლომდე.
ამჟამად შენობა ავარიულ მდგომარეობაშია, მის პირველ სართულზე განთავსებულია მაღაზიები, ხოლო ზედა სართულებზე — ბინები. დაგეგმილია მოსახლეების გასახლება, შენობის აღდგენა და მასში მუზეუმის გახსნა.
რესურსები ინტერნეტში
Доходный дом Кисина .
В Ростове доходный дом Кисина на Московской может пойти под снос
Доходный дом Кисина на Московской, 72 в Ростове-на-Дону может стать домом-музеем
Доходный дом Кисина может стать музеем . Культурное наследие.
სქოლიო
დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ნინო აგაშენაშვილი

ნინო აგაშენაშვილი
ნინო (ნუნუ) აგაშენაშვილი (დ. 1919, სოფ. საკრამულო, დუშეთის რაიონი — გ. უცნობია) — თანამდებობის პირი, მუშა
მუშაობდა თბილისის აბრეშუმის საქსოვ ფაბრიკაში. ქარხანაში პირველმა აითვისა ურთულესი ასორტიმენტის ფანზის ქსოვა. სწავლობდა მუშფაკში, დააწინაურეს ინსტრუქტორ-კონტროლიორად. მისი ლექსები ქარხნის გაზეთის გარდა თბილისის დიდ ჟურნალებსა და გაზეთებშიც იბეჭდებოდა („ლიტერატურული საქართველო“, 1938, №13), ზოგიერთი ლექსი რუსულადაც ითარგმნა. 1938 წლის 12 ივნისს აირჩიეს საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს I მოწვევის დეპუტატად, შემდეგ საქართველოს ალკკ კიროვის რაიკომის მდივნად. სტახანოველი მუშა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1919
საქართველოს სსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
დუშეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კუნიცინო (ვოლოგდის ოლქი)

კუნიცინო (ვოლოგდის ოლქი)
კუნიცინო — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუბენსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 1 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
კუნიცინო — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ლივლივი

ლივლივი — ოკეანის ან ზღვის ზედაპირის თავისუფალი რხევა უქარო ამინდში. წარმოადგენს თავისუფალ გრავიტაციულ ტალღებს. წარმოიქმნება ქარისმიერი ზღვის ტალღების გარდაქმნის შედეგად ქარის ზემოქმედების რაიონიდან გამოსვლის შემდეგ. ლივლივის ტალღა გრძელი და დამრეცია, სიმაღლე — 10-15 მ, სიგრძე — 300-400 მ, პერიოდი 17-20 წმ. ვრცელდება რამდენიმე ათას მილზე. ზომისა და ფორმის მიხედვით, ლივლივის ტალღები თითქმის არ განსხვავდებიან ერთმანეთისაგან: წყლის ნაწილაკები მათში გადაადგილდება წრიული ორბიტის სისწორით. სრული უქარობისას ლივლივს „მკვდარი“ ეწოდება.
იხილეთ აგრეთვე
ტალღები
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ჰიდროლოგია
ოკეანოლოგია
Çolpı

Çolpı is a village and municipality in the Saatly Rayon of Azerbaijan. The village was raised to municipality status in 2004.
References
Populated places in Saatly District
Epidirona philipineri

Epidirona philipineri — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 735

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 735 მიიღეს 1992 წლის 29 იანვარს. უშიშროების საბჭომ განიხილა სომხეთის განცხადება გაეროში გაწევრიანების შესახებ და დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას სომხეთის გაწევრიანებასთან დაკავშირებით.
რეზოლუცია მიიღეს კენჭისყრის გარეშე.
რესურსები ინტერნეტში
რეზოლუციის ტექსტი
0735
0735
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სომხეთის შესახებ
1992 წელი სომხეთში
Engilchek Glacier

Engilchek Glacier (- Enilchek, also Иныльчек - Inylchek) is a glacier in the Central Tian Shan Mountains of Issyk-Kul Region, northeastern Kyrgyzstan. Its snout is 50 km east of the village of Engilchek. The South Engilchek Glacier ranks as the sixth longest non-polar glacier in the world and is the largest and fastest moving glacier in Kyrgyzstan. The main glacier has two arms, the North and South Engilchek Glaciers. The latter is longer and provides an overall length of . with an area of and an ice thickness of roughly 150–200 m in the bottom parts. The glacier stems from the Chinese-Kazakh-Kyrgyz massif of Khan Tengri and Pik Pobedy and the upper part of the glacier falls in all three countries. Meltwater from the glacier feeds the Engilchek River, a tributary of the Saryjaz (known as Aksu in China), which crosses the Chinese border into the Tarim Basin. Water from this glacier also feeds the seasonal glacial Lake Merzbacher which causes frequent glacial lake outburst floods in the Engilchek River valley.
References
Glaciers of Kyrgyzstan
Issyk-Kul Region
Tian Shan
ყარაბაბა (შაჰბუზი)

ყარაბაბა (შაჰბუზი)
ყარაბაბა — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები
შაჰბუზის რაიონის სოფლები
ლიზა ჯერარდი

ლიზა ჯერარდი (დ. 12 აპრილი 1961, მელბურნი, ავსტრალია) — ავსტრალიელი მუსიკოსი, ვოკალისტი და კომპოზიტორი, რომელიც ცნობილი გახდა კოლექტივით Dead Can Dance. ჯერარდის ვოკალი არ განეკუთვნება რომელიმე კონკრეტულ კლასიკურ ტიპს. ყველაზე მეტად იგი კონტრალტოსთან ახლოს არის. ჯერარდი აგრეთვე ცნობილია, როგორც ფილმების მუსიკის ავტორი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
დაბადებული 1961
Dead Can Dance
დაბადებული 12 აპრილი
4AD-ის შემსრულებლები
APRA-ს ჯილდოს მფლობელები
ავსტრალიელი ქალი კომპოზიტორები
ავსტრალიელი კინიკომპოზიტორები
ქალი კინოკომპოზიტორები
ოქროს გლობუბის მფლობელი მუსიკოსები
გოთური როკის მუსიკოსები
XXI საუკუნის ქალი მომღერლები
Dead Can Dance-ის წევრები
აგურის მრეწველობა

აგურის მრეწველობა — საშენ მასალათა მრეწვეობის დარგი, რომელიც აწარმოებს თიხის, დიატომიტის ან სილიკატურ აგურს.
რუსეთში აგურის პირველი კუსტარული საწარმოები XV-XVI საუკუნეების მიჯნაზე აშენდა. 1913 წელს რუსეთი 2,9 მლრდ. ცალ აგურს ამზადებდა. სსრკ-ში ხუთწლედების მანძილზე შეიქმნა მსხვილი, მექანიზებული, მოწინავე ტექნიკით აღჭურვილი აგურის მრეწველობა, რომლის პროდუქცია მკვეთრად გაიზარდა ომის შემდგომ პერიოდში. 1960 წელს დაამზადეს 35,5, ხოლო 1971 წელს — 44,6 მლრდ. ცალი აგური. სსრკ-ში აგურის მრეწველობის უდიდესი საწარმოები იყო ლიუბერცისა და კორენიოვის სილიკატური აგურის ქარხნები; ვოლგოგრადის, ჩერიომუშკებისა და სხვ. თიხის აგურის ქარხნები. ლიუბერცის ქარხანა ყოველდღიურად 800 ათ. ც. აგურს ამზადებდა და მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესი საწარმო იყო. სსრკ-ს პირველი ადგილი ეჭირავა მსოფლიოში თიხისა და სილიკატური აგურის წარმოებით.
საქართველოში თიხის აგურის წარმოება უძველესი დროიდანაა ცნობილი. ძველი ქართული საეკლესიო და საერო ნაგებობები მოწმობს, რომ აგურს მშენებლობაში ხშირად იყენებდნენ როგორც დამოუკიდებლად, ისე ქვასთან ერთად. ქართულ აგურს ბრტყელი ფორმა პქონდა და კუსტარული წესით მზადდებოდა. XX საუკუნის დამდეგიდან საქართველოში ინერგება ე. წ. რუსული აგურის წარმოება, რომელიც ფორმით შედარებით ვიწრო და მაღალია. 1913 წელს საქართველოში დაამზადეს 30 მლნ. ცალი აგური. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ საქართველოში აშენდა თიხის აგურის ნაწილობრივ მექანიზებული ქარხნები თბილისში, მცხეთაში, გურჯაანში, ქუთაისში, სამტრედიაში, ლანჩხუთში, ნოსირში, ტევრში, ზუგდიდში და სხვ. ამათ გარდა, საქართველოში იყო ადგილ. მრეწველობა და კოლმეურნეობების თიხის აგურის შედარებით ნაკლები სიმძლავრის ქარხნები. ომის შემდეგ საქართველოში აშენდა ახალი, დიდი სიმძლავრის მთლიანად მექანიზებული აგურის მრეწველობის საწარმოები, ხოლო ძველი მნიშვნელოვნად გადაკეთდა. საქართველოს სსრ აგურის მრეწველობის პროდუქციამ 1950 წელს 142,4 მლნ. ც. მიაღწია, ხოლო 1972 წელს — 271,7, ნაცვლად 91,4 მლნ. ცალი (1940). საბჭოთა საქართველოში აგურის მრეწველობის უმნიშვნელოვანესი საწარმოები იყო: თიხის აგურისა — მეტეხის ქარხანა (სიმძლავრე 80 მლნ. ც.). ქუთაისის ქარხანა (სიმძლავრე 17 მლნ. ც.) და სხვ.; სილიკატური აგურისა — ავჭალის ქარხანა (სიმძ-ლავრე 135 მლნ. ც.), აჯამეთის ქარხანა (სიმ-ძლავრე 90 მლნ. ც.), ჭიათურის ქარხანა (სიმძლავრე 27 მლნ.. ც.) და სხვ. სოციალისტური ქვეყნებიდან აგურის მრეწველობა განვითარებული იყო ჩეხოსლოვაკიაში, პოლონეთსა და გდრ-ში, კაპიტალისტური ქვეყნებიდან კი აგურის მრეწველობა განსაკუთრებით განვითარებულია ინგლისსა და აშშ-ში. მშენებლობაში სხვადასხვა სახის პროგრესულ საშენ მასალათა ფართოდ დანერგვის გამო აგურის გამოყენება საშენ მასალად მნიშვნელოვნად კლებულობს.
ლიტერატურა
აგურის წარმოება
აგურები
Cəngi

Cəngi (also, Dzhangi) is a village in the Gobustan Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Nabur.
References
Populated places in Gobustan District