PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Corcovado National Park (Chile)

Corcovado National Park (Chile)
Corcovado National Park is an preserved area of Valdivian temperate rainforest, high peaks, alpine lakes, and rivers in Chile's Los Lagos Region. This coastal park borders the Gulf of Corcovado to the west and includes the iconic volcanoes Corcovado and Yanteles. This preserved area has no public access infrastructure.
History
Corcovado National Park represents an innovative joint public/ private conservation effort. While most of the park's area was previously federal land, mostly under the jurisdiction of the Chilean Armed Forces, the 1994 purchase of a key parcel by the Conservation Land Trust, (now "Tompkins Conservation") and U.S. philanthropist Peter Buckley sparked the effort to transform this area into a national park. In 2002, through an intermediary, Tompkins Conservation founder Doug Tompkins approached then-president Ricardo Lagos with a proposition: If the private lands around Corcovado were given to the people of Chile, would the government contribute the adjoining federal land and create a new national park? The property was not vital to military readiness, and both President Lagos and General Juan Emilio Cheyre, the nation’s top military officer at the time, endorsed the idea. Corcovado National Park, Chile’s fourth largest, was formally designated by President Lagos in January 2005, largely due to his determination.
An expedition to climb Cerro Corcovado was documented in the film 180 Degrees South, a 2010 film directed by Chris Malloy.
Geography and nature
This wilderness park of approximately contains some eighty-two lakes, many ringed with ancient forests where pumas haunt the shadows. The park hosts significant biodiversity, with about 18 mammal species, 64 bird species and 133 flora species. The brackish estuaries where the Corcovado and Tic Toc rivers spill into the Bay of Corcovado are exceptional wildlife habitat. Immense colonies of shorebirds coat the beaches. Penguins scamper about the rocks. Marine mammals, including seals and sea lions, thrive in the bay, which was discovered to be a crucial nursery area for blue whales, Earth’s largest animals. The bay, once the lair of pirates, is now proposed to become Chile’s first marine sanctuary, assuring a continuity of protection for wildlife from ocean bottom to mountain peaks.
References
Parque Nacional Corcovado
Further reading
"Corcovado National Park" Photography by Antonio Vizcaíno. Essays by Ricardo Lagos, Douglas Tompkins, Carlos Cuevas, Juan Emilio Cheyre, and Tom Butler. The Conservation Land Trust, 2012.
Protected areas of Los Lagos Region
Protected areas established in 2005
National parks of Chile
Nature conservation in Chile
2005 establishments in Chile
2005 in Chilean law
Valdivian temperate forests
კრასნოზავოდსკი

კრასნოზავოდსკი — ქალაქი (1940 წლამდე — დაბა) რუსეთში, მოსკოვის ოლქში. მდებარეობს მდინარე კუნიაზე (ვოლგის აუზი), სერგიევ-პოსადიდან ჩრდილოეთით 18 კილომეტრში, რკინიგზის სადგურ ბუჟანინოვოდან 7 კილომეტრში. 12 927 მცხოვრები (2019). ქალაქში მუშაობს ქიმიური ქარხანა, განვითარებულია სამშენებლო მასალათა წარმოება, კვების მრეწველობა. საბჭოთა პერიოდში ქალაქში მოქმედებდა პურის ქარხანა. კრასნოზავოდსკში მდებარეობს კრასნოზავოდსკის კოლეჯი (ადრე ქიმია-ტექნოლოგიური ტექნიკუმი).
ლიტერატურა
Краснозаводск // Большая Советская Энциклопедия. / под ред. А. М. Прохорова. 3-е изд. том 13. М., «Советская энциклопедия», 1973.
სქოლიო
მოსკოვის ოლქის ქალაქები
იოსიფ პანჩიჩი

იოსიფ პანჩიჩი (დ. 17 აპრილი, 1814 — გ. 25 თებერვალი, 1888) — სერბი ბოტანიკოსი, ექიმი, ბელგრადის უნივერსიტეტის ლექტორი და სერბეთის მეცნიერებათა და ხელოვნების აკადემიის პირველი პრეზიდენტი.
იგი აქტიურად აკვირდებოდა სერბეთის ფლორას. მას მიაწერენ მრავალი სახეობის მცენარის კლასიფიცირებას, რომელიც უცნობი იყო მაშინდელი ბოტანიკური საზოგადოებისთვის, რომელთა შორისაა სერბული ნაძვი. იგი მიჩნეულია, როგორც სერბული ბოტანიკის მამა.
ბიოგრაფია
ადრეული წლები და განათლება
იოსიფ პანჩიჩი დაიბადა 1814 წლის 17 აპრილს, უგრინში, ავსტრიის იმპერია, (დღევანდელი ხორვატია). გოსპიჩის დაწყებითი სკოლის დამთავრების შემდეგ, მან განათლების მიღება რიეკას ლიცეუმში განაგრძო. 1830 წლისთვის, იგი ზაგრებში, Regia Academica Scientiarum-ში სწავლობდა. 1841 წელს, პანჩიჩიმ ბუდაპეშტის უნივერსიტეტი დაამთავრა, სადაც სამედიცინო ფაკულტეტზე სწავლობდა. სხვა კურსებთან დამატებით, იგი იმ დროისთვის საყოველთაოდ ცნობილ ბოტანიკის პროფესორ — იოსიფ სედლერის მიერ ჩატარებულ კურსებსაც ესწრებოდა. მოგვიანებით მან დაწერა:
საქმიანობა
იოსიფ პანჩიჩი ვენაში ენათმეცნიერ ვუკ კარაჯიჩის გაეცნო, რომელმაც სერბეთის ხელისუფლებას სარეკომენდაციო წერილი გაუგზავნა, იმ მიზნით, რომ პანჩიჩი სერბეთის სამთავროში დამკვიდრებულიყო და შეესწავლა მისი ბუნება. 1853 წელს, იგი ბელგრადში გადავიდა, სადაც, უნივერსიტეტის ლექტორად დაინიშნა. 1853 წელს, მან ლიცეუმში მინერალოგია და გეოლოგია წარადგინა.
პანჩიჩი ინტენსიურად აკვირდებოდა სერბეთის ფლორას. მან შეისწავლა და აღწერა მაშინდელი ბოტანიკური საზოგადოებისთვის უცნობი მრავალი მცენარე. მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი აღმოჩენა სერბული ნაძვი იყო, რომელიც 1875 წელს, ტარას მთაზე აღმოაჩინა.
1851-1886 წლებში, იგი 16-ჯერ სტუმრობდა კოპაონიკის ქედს. 1887 წლის 5 აპრილს, იოსიფ პანჩიჩი სერბეთის მეცნიერებათა და ხელოვნების აკადემიის პირველი პრეზიდენტი გახდა. მისი ინიციატივით გაიხსნა ჯევრემოვაცის ბოტანიკური ბაღი ბელგრადში.
1951 წელს, აკადემიის, ბელგრადის უნივერსიტეტისა და მოლაშქრეთა კავშირის ინიციატივით, კოპაონიკის ქედზე იოსიფ პანჩიჩის მავზოლეუმი აღიმართა, წარწერით:
იოსიფ პანჩიჩი შესულია 100 ყველაზე გამოჩენილ სერბთა სიაში. გამოსახულია 1994 წლის 10 დინარიან ბანკნოტზე.
მნიშვნელოვანი ნამუშევრები
Die Flora der Serpentinberge in Mittel-Serbien (1859)
Pisces Serbiae (1860)
Zur Moosflora des nordöstlichen Banates (1861)
Arena mobilis in Serbia eiusque flora (1863)
Flora agri Belgradensis methodo analytica digesta – "Flora u okolini Beogradskoj po analitičnom metodu" (1865)
Šumsko drveće i šiblje u Srbiji (1871)
Flora Principatus Serbiae – "Flora knez̆evine Srbije ili vaskularne biljke, koje y Srbije divlie rastu" (1874)
Eine neue conifere in den östlichen Alpen (1876)
Flora u okolini Beogradskoj po analitičnoj sistemi (1878)
Elementa ad floram principatus, Bulgariae (1883)
Nova graca za flora knez︠h︡evine Bugarske (1886)
რესურსები ინტერნეტში
Feljton: Josif Pančić, Večernje Novosti, 27 February 20082 March 2008
სქოლიო
დაბადებული 17 აპრილი
დაბადებული 1814
გარდაცვლილი 25 თებერვალი
გარდაცვლილი 1888
სერბი ბოტანიკოსები
Lasioglossum fedtschenkoi

Lasioglossum fedtschenkoi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1938 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
fedtschenkoi
ტემზა

ტემზა — მდინარე დიდი ბრიტანეთის სამხრეთ ნაწილში. სიგრძე 334 კმ, აუზის ფართობი კმ2. სათავე აქვს კოტსუოლდის მაღლობზე. უმთავრესად მიედინება ლონდონის აუზში. ერთვის ჩრდილოეთის ზღვას. შესართავთან ქმნის ესტუარს (სიგრძე 16 კმ). ლონდონთან მდინარის სიგანეა 200-250 მ. საზრდოობს წვიმის წყლით. წყლის საშუალო ხარჯი ქვემო დინებაში 260 მ3/წმ, მაქსიმალური ზამთარშია. იყინება მხოლოდ ძალიან ცივ ზამთარში.
ლიტერატურა
გაერთიანებული სამეფოს მდინარეები
გორდეევი

გორდეევი
საკუთარი სახელი გორდეევი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გრიგოლ გორდეევი — რუსი ეთნოგრაფი, ტოპოგრაფი.
დიმიტრი გორდეევი (ხელოვნებათმცოდნე) — რუსი ხელოვნებათმცოდნე;
დიმიტრი გორდეევი — რუსი პოლიტიკოსი, ბიზნესმენი;
გურიის ქედი

გურიის ქედი, გურიის სერი, ნიგოითის სერი — ქედი საქართველოში, მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ განშტოება. განფენილია ლანჩხუთის, ოზურგეთის, სამტრედიის და ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტებში. მდებარეობს კოლხეთის დაბლობის სამხრეთ კიდეზე და აღმოსავლეთისაკენ გრძელდება სამხრეთ იმერეთის მთისწინა სერში.
გურიის ქედის თხემის აბსოლუტური სიმაღლე აღმოსავლეთისაკენ მატულობს. მდინარე სუფსის გამკვეთი ხეობის მიდამოებში ეს სიმაღლე 150-200 მ-ით განისაზღვრება, ხოლო ოზურგეთისა და ჩოხატაურის გრძედებზე 500–700 აღწევს. უმაღლესი წერტილის სიმაღლეა 678 მ (მთა ბურნარ-საცხვარო). აღმართულია აგრეთვე მთები: ბურნათი (498 მ), ტალახა (667 მ), საირაო (475 მ), სამება (522 მ). დამახასიათებელია ტექტონიკურ-ეროზიული რელიეფი. ქედის შუა მონაკვეთი საირაოს სერის სახელწოდებით არის ცნობილი. ქედის კალთები ციცაბოა, განსაკუთრებით აღმოსავლეთ ნაწილში. აგურიის სერი აგებულია ზედაცარცული კირქვებით, შუა და ზედამიოცენისა და ქვედაპლიოცენის ტერიგენული ნალექებით, ზედაპლიოცენის თიხებით, კონგლომერატებით, ქვიშაქვებით. დამახასიათებელია პატარა ანტლიკინები და სინკლინები, რომლებიც რელიეფში კარგად არის გამოხატული. სერის ჩრდილო კალთის გასწვრივ გაჭიმულია ვიწრო დაბალბორცვიანი მთისწინეთი. გარღვეულია ორი გამკვეთი ხეობით. დასავლეთით ასეთი ხეობა სუფსის გამომუშავებულია, ხოლო აღმოსავლეთით მდინარე ხევისწყლის. გურიის ქედის სამხრეთით მასსა და მესხეთის ქედის ჩრდილო კალთებს შორის, მდებარეობს გურიის ტაფობი, რომელიც აგრეთვე შუა და ზედა მესამეული ნალექებითაა აგებული.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ქედების სია
სქოლიო
გურიის მხარის ქედები
ლივონიის ომი

ლივონიის ომი 1558-1583 წწ; მოსკოვის სახელმწიფოს ომი ლივონიის დასაპყრობად და ბალტიის ზღვაზე გასასვლელად.
მიმდინარეობა
ბალტიისპირეთის მიწების ათვისებით თავდაპირველად დაინტერესებული იყო რუსული თავადაზნაურობა, ხოლო „ევროპაში ფანჯრის გაჭრით“ — რუს ვაჭართა ფენა.
ომი დაიწყო ლივონიის ორდენის წინააღმდეგ. შემდეგ, ომში, მოსკოვის სახელმწიფოს წინააღმდეგ, ჩაებნენ შვედეთი, პოლონეთი და ლიეტუვა; მაგრამ უკვე 1559 წელს ა. ადაშევის პოლიტიკური ჯგუფის გავლენით, მოწინააღმდეგენი დაზავდნენ. ლივონიის ფეოდალებმა ისარგებლეს ამით და პოლონეთის მეფის სიზიგმუნდ II-ს მფარველობაში შევიდნენ. იმავე წელს დანია დაეუფლა კურლანდიისა და ეზელ-ვიკის ეპარქიებს.
1560 წელს რუსებმა დაამარცხეს ორდენის ჯარი და დაიპყრეს მარიენბურგი და ფელინი. ჩრდილოეთ ესტონეთის ფეოდალები შვედეთის მფარველობაში შევიდნენ.
ომის მეორე ეტაპი 1561 წელს დაიწყო, როდესაც მოსკოვის წინააღმდეგ ომში ჩაებნენ პოლონეთ-ლიტვის სახელმწიფო და შვედეთი. პირველ წლებში რუსეთი კვლავ აღწევდა გარკვეულ წარმატებებს. 1563 წელს აიღო პოლოცკი. 1564 წელს მოსკოვის არმია რამდენიმეჯერ დამარცხდა. იმავე წლის გაზაფხულზე ლიეტუვაში გაიქცა თავადი კურბსკი, ხოლო შემოდგომაზე მოსკოვს თავს დაესხა ყირიმის ხანი დევლეთ-გირეი. 1566 წელს მოსკოვს ლიეტუვის ელჩობა ეწვია და ლივონიის გაყოფა შესთავაზა. 1566 წლის საერობო ყრილობამ მხარი დაუჭირა გადაწყვეტილებას ებრძოლათ რიგის აღებამდე. ეს ივანე IV-ის განზრახვა იყო. 1569 წელს პოლონეთის სამეფო და ლიტვის დიდი სამთავრო ერთ სახელმწიფოდ გაერთიანდა (ლუბლინის უნია), რამაც გაართულა რუსეთის მდგომარეობა. ამას დაერთო ოსმალეთის არმიის 1569 წლის გალაშქრება ასტრახანზე და დევლეთ I გირეის 1571 წლის თავდასხმა მოსკოვზე.
პოლონეთში დაწყებულმა უმეფობის ხანამ შეამსუბუქა რუსეთის მდგომარეობა და მან 1573-77 წწ გარკვეულ წარმატებებს მიაღწია ბალტიისპირეთში. მაგრამ, არახელსაყრელმა საერთაშორისო და საშინაო ვითარებამ, რუსული თავად-აზნაურობის მიერ ბალტიური მიწების დაპატრონებამ ადგილობრივ მოსახლეობაში უკმაყოფილება გამოიწვია, რამაც მკვეთრად შეაბრუნა ლივონიის ომის მსვლელობა და გაართულა რუსეთის მდგომარეობა.
პოლონეთმა ენერგიულად შეუტია მოსკოვის სახელმწიფოს 1579 წელს, აიღო პოლოცკი, ველიკიე-ლუკი, ალყა შემოარტყა ფსკოვს. შვედებმა დაიკავეს ნარვა და კორელა. ფსკოვის წინააღმდეგობამ აიძულა ბატორი ზავი შეეთავაზებინა მოსკოვისთვის. 1582 წელს მოდავენი დაზავდნენ 10 წლით (იამზაპოლსკში). რეჩ პოსპოლიტას დარჩა პოლოცკი და ლივონია, რუსეთს დაუბრუნდა ბატორის მიერ დაპყრობილი რუსული მიწები. 1583 წელს მოსკოვი დაუზავდა შვედეთსაც, რომელმაც დაიტოვა ნარვა და რუსული ქალაქები იამი, კოპორიე, ივანგოროდი.
ლივონიის ომი დამთავრდა მოსკოვის სახელმწიფოს დამარცხებით.
ბრძოლა ბალტიისპირეთისთვის XVIII საუკუნის დამდეგს განახლდა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლიეტუვის ისტორია
რუსეთის ომები
შვედეთის ისტორია
პოლონეთის ისტორია
XVI საუკუნის ომები
იესე

იესე
საკუთარი სახელი იესე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
იესე — ქართლის მეფე
იესე ქსნის ერისთავი — პოლიტიკური მოღვაწე
იესე ქსნის ერისთავი — XVIII საუკუნის პოლიტიკური მოღვაწე
არზნეს ნამოსახლარი

არზნეს ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ არზნეში.
შიდა ნაწილში დაცულია რამდენიმე ორნამენტირებული ქვა და თაღის ნაწილი. შემორჩენილია საკურთხევლის აღმოსავლეთ კედელი, ასევე ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი. დანარჩენი მხოლოდ დუღაბია, რომელსაც ინტერიერში ალაგ-ალაგ შერჩენილი აქვს პერანგის ქვები. შემოღობილი ნაწილის გარეთ გზის პირას დევს რამდენიმე ქვა, რომელთაც კუთხეები აქვთ ამოღარული. აქვე არის ბრტყელი ქვა, რომლის ვიწრო ნაწილიც ორნამენტირებულია. ნაეკლესიარის გარშემო იკითხება ნასახლარის ნაშთები. ეკლესიის ჩრდილოეთით, გზის ჭრილში ჩანს კრამიტის ფრაგმენტები. ხოლო დასავლეთით სხვადასახვა ადგილას მძლავრი კედლების ნაშთები.
რესურსები ინტერნეტში
ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
საკმლის გზა

საკმლის გზა - უდაბნოს ქალაქები ნეგევში — მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი სამხრეთ ისრაელში. იგი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობად 2005 წელს აღიარა თავის უნივერსალური ღირებულების გამო.
ნეგევის უდაბნოში მდებარე ოთხ ქალაქს, საკმლისა და სანელებლების გზები აკავშირებს ერთმანეთთან, რომლებიც ხმელთაშუა ზღვისკენ მიემართება. ეს ქალაქებია: ავდათი, ჰალუზა, მამშიტი და შივტა. აშენებულ იქნა უძველესი არაბული ტომების მიერ, გარდა ამისა, მათ ციხე-სიმაგრეც აუგიათ და უდაბნოს სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობას მისდევდნენ. შემორჩენილია საირიგაციო სისტემაც.
ამ გზის ნაკვალევები დღესაცაა შემორჩენილი და ამტკიცებს, რომ ნეგევის უდაბნო კომერციული და სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობისთვის გამოიყენებოდა.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
UNESCO: Incense Route – Desert Cities in the Negev
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ისრაელში
ყარაბაღლი (შაბრანის რაიონი)

ყარაბაღლი (შაბრანის რაიონი)
ყარაბაღლი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
შაბრანის რაიონის სოფლები
ბენიერი

ბენიერი — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში, ჩიხარეშის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი.
სქოლიო
ლენტეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
რექტის რაიონი

რექტის რაიონი — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ბონგარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 231 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 24.58 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
ამასონასის რეგიონის რაიონები
ბონგარის პროვინციის რაიონები
თოფი (მრავალმნიშვნელოვანი)

თოფი (მრავალმნიშვნელოვანი)
თოფი შეიძლება აღნიშნავდეს:
თოფი — ცეცხლსასროლი იარაღი
თოფი — გარკვეული სიდიდის ქსოვილის ნაჭერი
თოფი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზანგილანის რაიონი
თოფი — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონი
SPECIAL

SPECIAL
S.P.E.C.I.A.L (როლური სისტემა შემუშავებული ვიდეო თამაშ Fallout-ისთვის 1997 წელს. იგი დაფუძნებული არის GURPS-ის როლურ სისტემაზე (Generic Universal Role-playing System)
SPECIAL სისტემა შემდგომში გმოიყენეს Fallout-ის ყველა მომდევნო სერიაში. ამას გარდა, იგი გამოყენებული იქნა ფენტეზის ჟანრის ვიდეო თამაშში სახელწოდებით Lionheart: Legacy of the Crusade. იგი აგრეთვე უნდა გამოეყენებინათ Interplay Entertainment-ის ორ პროექტში TORN-სა და Deadlands-ში, თუმცა პროექტებზე მუშაობა შეწყდა. SPECIAL-ის მოდიფიცირებული ვერსია გამოიყენეს სამაგიდო როლურ თამაშში Fallout: Warfare, რომელიც ბონუსად მოჰყვებოდა Fallout Tactics: Brotherhood of Steel-ს. სამაგიდო თამაში Fallout PnP იყენებს SPECIAL-ის გამარტივებულ "SIMPLE" ვერსიას.
რესურსები ინტერნეტში
SPECIAL-ის ვიკი
სქოლიო
როლური თამაშების სისტემები
Fallout (სერია)
დიორი

დიორი (სლოვაკ. Ráb) — ჩრდილოეთ უნგრეთის ყველაზე მნიშვნელოვანი ქალაქი, დიორ-მოშონ-შოპრონის მედიესა და დასავლეთ დუნაისგადაღმა მხარის დედაქალაქი. მდებარეობს ბუდაპეშტისა და ვენის შუა მონაკვეთში, ცენტრალური ევროპის მნიშვნელოვან გზებზე. წარმოადგენს უნგრეთის მშევიდე უიდესი ქალაქს, ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანესს ქვეყნის შვიდი რეგიონული ცენტრიდან.
ისტორია
მდინარე დუნაისპირა არეალი მრავალი სხვადასხვა კულტურით ჯერ კიდევ უძველესი ხანიდან იყო დასახლებული. პირველი ვრცელი დასახლება ძვ. წ. V საუკუნით თარიღდება, მაცხოვრებლები კელტები იყვნენ. ისინი ქალაქს არაბონას ეძახდნენ. ეს სახელი მერვე საუკუნემდე გამოიყენებოდა. მისი შემოკლებული ფორმა დღესაც გამოიყენება გერმანულში (რააბი - Raab) და სლოვაკურში (რაბი - Ráb).
ძვ. წ. I საუკუნეში არაბონაში რომაელი ვაჭრები დასახლდნენ. ახ. წ. X საუკუნეში რომალეთა არმიამ დასავლეთ უნგრეთის ჩრდილოეთი ნაწილი დაიპყრო, რომელსაც ისინი პანონიას ეძახდნენ.
დაძმობილებული ქალაქები
ბრიანსკი
ბრაშოვი
ეინდელფინგენი
კოლმარი
კუოპიო
ნაცერატ-ილიტი
უხანი
ერფურტი
პოზნანი
იხილეთ აგრეთვე
უნგრეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Gyor-online.hu A portal site
Aerial photography: Győr
Aerial view of Gyor by Volkan Yuksel
უნგრეთის ქალაქები
Cataglyphis viaticus

Cataglyphis viaticus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
Cataglyphis
NGC 317B

NGC 317B — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1885 წლის 1 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
ანდრომედას თანავარსკვლავედი
sk:NGC 317
ორსანთელი და სამსანთელი

ორსანთელი და სამსანთელი
ორსანთელი — წარმოადგენს ორტოტიან შანდალს, რომელიც ქრისტეს ორბუნებოვნების – ღვთიურისა და კაცობრივის სიმბოლოა. დიკირით და ტრიკირით მღვდელმთავარი აკურთხებს მრევლს, ღვთისმსახურების შესრულების დროს.
სამსანთელი — ეწოდება სამტოტიან შანდალს, რომელიც წმინდა სამებისადმი ქრისტიანთა რწმენას გამოხატავს. ტრიკირით და დიკირით მღვდელმთავარი აკურთხებს მრევლს, ღვთისმსახურების შესრულების დროს.
ლიტერატურა
М. издательство; Издательский Совет РПЦ
საეკლესიო ნივთები
ლალუესა

ლალუესა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის მონეგროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 88,20 კმ². მოსახლეობა — 892 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლალუესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ლალუესა
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
მარკოვსკაია (ავქსენტევსკის სოფსაბჭო)

მარკოვსკაია (ავქსენტევსკის სოფსაბჭო)
მარკოვსკაია — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 128 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
Tağılar, Barda

Tağılar, Barda
Tağılar (also, Tagilar and Tagylar) is a village and municipality in the Barda Rayon of Azerbaijan. It has a population of 277.
References
Populated places in Barda District
მარიცა

მარიცა — მდინარე ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე, ძირითადად ბულგარეთში. ქვემოთში წარმოადგენს საზღვარს საბერძნეთსა და თურქეთს შორის. სიგრძე 480 კილომეტრი. აუზის ფართობი 54 ათ. კმ². სათავე აქვს რილის მთებში. მიედინება თრაკიის დაბლობზე. კვეთს აღმოსავლეთ როდოპის შტოქედებს და ერთვის ეგეოსის ზღვას. უმთავრესად საზრდოობს წვიმის წყლით. იყენებენ სარწყავად. სანაოსნოა ქალაქ ედირნეს ქვემოთ. მარიცის ნაპირზე გაშენებულია ქალაქები: პაზარჯიკი, პლოვდივი (ბულგარეთი), ედირნე (თურქეთი).
რესურსები ინტერნეტში
ბულგარეთის მდინარეები
თურქეთის მდინარეები
საბერძნეთის მდინარეები
დეტროიტ პისტონსის სეზონები

დეტროიტ პისტონსის სეზონები
დეტროიტ პისტონსი — პროფესიონალური საკალათბურთო კლუბი, რომელიც აშშ-ის ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში (NBA) გამოდის. პისტონსი შეიქმნა 1946 წელს, რომლის ახლანდელი სათამაშო ბაზაა The Palace of Auburn Hills, რომელიც მდებარეობს ობურნ ჰილსში, მიჩიგანი. თავდაპირველად გუნდი დაფუძნებული იყო ფორტ უეინში, ინდიანა როგორც ფორტ უეინ პოსტონსი, რომელიც იმ დროისთვის იყო წევრი ნაციონალური საკალათბურთო ლიგის (NBL) 1941 წელს, NBA-ს კი პისტონსი 1948 წელს შეუერთდა.
მნიშვნელობები
სეზონის შედეგები
NBL
NBA
ყველა დროის შედეგი
იხილეთ აგრეთვე
დეტროიტ პისტონსი
დეტროიტ პისტონსის მთავარი მწვრთნელები
რესურსები ინტერნეტში
დეტროიტ პისტონსის ოფიციალური საიტი
დეტროიტ პისტონსის ისტორია
სქოლიო
დეტროიტ პისტონსი
NBA გუნდების სეზონები
Camponotus punctulatus hispidus

Camponotus punctulatus hispidus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
ნოვო-კალინკინის ხიდი

ნოვო-კალინკინის ხიდი — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, შემოვლით არხზე, საადმირალოს რაიონში, სტარო-პეტერგოფის პროსპექტის დასაწყისში.
უახლოესი მეტროსადგური არის „ნარვსკაია“ რომელიც მდებარეობს ხიდიდან 900 მეტრში.
სახელწოდება
ხიდმა სახელწოდება მიიღო პატარა ფინური სოფლის სახელის მიხედვით, რომელიც ცნობილი იყო XVI საუკუნიდან. იგი მდებარეობდა მდინარე ფონტანკის ქვემოთში. ძველ რუკეზე სოფელი მოიხსენიება როგორც კალიულა ან როგორც კალინა. სანქტ-პეტერბურგის მშენებლობის პერიოდში სოფლის სახელწოდება რუსულ ყაიდაზე გადაიტანეს და უწოდეს კალინკინა. სოფლის სახელი ასევე ფიგურირებს სტარო-კალინკინის ხიდის სახელწოდებაშიც, რომელიც ფონტანკაზე მდებარეობს და მალო-კალინკინის ხიდის სახელწოდებაშიც, რომელიც გრიბოედოვის არხზეა აგებული.
ისტორია
პირველი ხიდი ამ ადგილზე ააგეს 1836 წელს პ. პ. ბაზენისა და ი. სედოვის პროექტის მიხედვით. ეს იღო ხის თაღოვანი ხიდი გრანიტის საყრდენებით. 1866 წელს მიმდინარეობდა მისი კაპიტალური რემონტი. 1902 წელს ტრამვაის ხაზის გაყვანასთან დაკავშირებით ხიდი გააფართოეს და გააძლიერეს. 1929-1930 წლებში ხიდი კვლავ გადააკეთეს ამჟამად ო. ე. ბუგაევისა და ბ. დ. ვასილევის პროექტის მიხედვით. 1997 წელს მიმდინარეობდა ხიდის რემონტი, გააძლიერეს სავალი ნაწილის რკინა-ბეტონის ფილა.
კონსტრუქცია
ხიდი რკინა-ბეტონითაა აგებული და ერთმალიანი. იგი განკუთვნილია საავტომობილო, ტრამვაისა და ფეხით მოსიარულეებისათვის. ხიდის სიგრძეა 27,3 მეტრი, ხოლო სიგანე — 20 მეტრი. სავალი ნაწილი ასფალტ-ბეტონითაა მოპირკეთებული.
ლიტერატურა
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 458—459. — 511 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 279. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
Ново-Калинкин мост // Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 85. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.
რესურსები ინტერნეტში
Ново-Калинкин мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
На яндекс-карте
Ново-Калинкин мост // Река Нева
სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
Kutushevo

Kutushevo (Qotoş) is a rural locality (a village) in Meleuzovsky Selsoviet, Meleuzovsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 490 as of 2010. There are 16 streets.
Geography
Kutushevo is located 7 km north of Meleuz (the district's administrative centre) by road. Malomukachevo is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Meleuzovsky District