PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Recess, County Galway

Recess, County Galway
Recess (Irish: Sraith Saileach or Sraith Salach) is a village in County Galway, Ireland. Its official name is in Irish, Sraith Saileach, and translates as "stream of the willow tree". A notable former resident was Seán Lester, the last Secretary General of the League of Nations, who lived there following his retirement until his death in 1959; another was Pádraig MacKernan, a noted Irish diplomat who owned a home at the nearby Lough Athry.
Transport
Recess railway station was on the Galway-Clifden line of the Midland Great Western Railway. The line opened on 1 July 1895 and was closed on 29 April 1935. The railway owned a hotel at Recess which on 13 October 1922 was burned down by Republicans (together with nearby Glendalough House) to prevent the National troops from using them as billets.
Name
The name in the Irish language is Sruth meaning stream and Saileach meaning Sally tree. The name stone on entering the village is incorrectly spelled which gives another meaning.
See also
List of towns and villages in Ireland
Lissoughter
References
External links
Recess at Connemara Ireland
Towns and villages in County Galway
Gaeltacht places in County Galway
Gaeltacht towns and villages
Articles on towns and villages in Ireland possibly missing Irish place names
შტეფან ცვაიგი

შტეფან ცვაიგი (დ. 28 ნოემბერი 1881, ვენა, ავსტრია – გ. 22 თებერვალი, 1942, პეტროპოლისი, ბრაზილია) – ავსტრიელი ებრაელი მწერალი.
ბიოგრაფია
ცვაიგი დაიბადა ავსტრიაში, კერძოდ, ქალაქ ვენაში. ვენის უნივერსიტეტში იგი სწავლობდა ფილოსოფიას და ფსიქოანალიზის თეორიას, სადაც ასევე მოღვაწეობდა ცნობილი ფსიქიატრი და ნევროლოგი, ფსიქოანალიზის მამამთავარი — ზიგმუნდ ფროიდი, რომელიც ცვაიგის უფროსი თანამედროვე, მისი მეგობარი და მკურნალი ექიმიც კი იყო. ცვაიგმა თავიდან მოკლე მოთხრობების წერა დაიწყო, რამაც საქვეყნოდ ცნობილი და პოპულარული გახადა. ამავე დროს იგი ძალიან აქტიურად თარგმნიდა მრავალ ფრანგულ ნამუშევარს გერმანულად. 1927 წელს, როდესაც შტეფან ცვაიგის ნოველების ციკლ „ჯაჭვის“ სამივე ტომი ერთდროულად გამოიცა, ავტორის მოთხოვნის შესაბამისად, სამივე წიგნი სხვადასხვა ფერის ყდაში ჩასვეს: მწვანეში, ნარინჯისფერსა და ცისფერში. მწერალს ამ მხრივაც უნდოდა ხაზი გაესვა, რომ საქმე ეხებოდა ადამიანის განცდათა ტიპოლოგიურ გამას, დალაგებულს ასაკობრივი თანამიმდევრობით: მწვანე ხატოვნად გამოხატავდა ბავშვობას, ნარინჯისფერი — სიმწიფის ხანას, ხოლო ღია ლურჯი — კლიმაქტერიული ხანდაზმულობის პერიოდს. და საერთოდაც, ემოციების ანალიზი, განცდათა ეტიოლოგიის შესწავლა ცვაიგის უდიდესი გატაცება იყო. მეორე მსოფლიო ომმა მას დიდი ტკივილი მიაყენა, როგორც ადამიანს და ასევე როგორც მწერალს. იქიდან გამომდინარე, რომ იგი ებრაელი იყო, იძულებული გახდა ავსტრიიდან წასულიყო. მან ვერსად ჰპოვა სულიერი სიმშვიდე და 1942 წლის 22 თებერვალს პეტროპოლისში თავი მოიკლა.
ბიბლიოგრაფია
რომანი
„მოუთმენლობა გულისა“
„მარია სტიუარტი“
ნოველები
„უცნობი ქალის წერილები“
„ამოკით შეპყრობილი“
„მწველი საიდუმლო“
„საჭადრაკო ნოველა“
„შიში“
„მთვარის შუქით განათებული ქუჩაბანდი“
„უხილავი კოლექცია“
„ფანტასტიკური ღამე“
სქოლიო
ავსტრიელი მწერლები
დაბადებული 1881
გარდაცვლილი 1942
შტეფან ცვაიგი
ავსტრიელი ბიოგრაფები
მამაკაცი ბიოგრაფები
ავსტრიელი მამაკაცი დრამატურგები
გერმანელი მამაკაცი დრამატურგები
XX საუკუნის გერმანელი დრამატურგები
ავსტრიელი მამაკაცი რომანისტები
ავსტრიელი ჟურნალისტები
XX საუკუნის ავსტრიელი რომანისტები
გერმანელი მამაკაცი რომანისტები
ავსტრო-უნგრელი მწერლები
ებრაელი რომანისტები
ებრაელი დრამატურგები
XX საუკუნის ბიოგრაფები
XX საუკუნის ავსტრიელი დრამატურგები
ლეგენდა (კარტოგრაფია)

ლეგენდა (კარტოგრაფია)
ლეგენდა რუკის თავისებური ენაა, რომლის დახმარებით რუკის შინაარსის წაკითხვაა შესაძლებელი. რუკაზე ან გეგმაზე სხვადასხვა ობიექტი ან მოვლენა პირობითი აღნიშვნებით გამოისახება, რომელთა მნიშვნელობა რუკის რომელიმე კუთხეში ლეგენდის სახითაა განმარტებული.
სხვადასხვა ტიპის რუკაზე განსხვავებულ პირობით აღნიშვნებს გამოიყენებენ. ისინი შეიძლება იყოს ფართობლივი, ხაზობრივი და მასშტაბგარეშე.
ფართობლივი ნიშნებით დიდი განფენილობის ობიექტების (მაგალითად: კონტინენტები, ზღვები, სახელმწიფოები და სხვ.) კონტურები გამოისახება. ამასთან, იყენებენ როგორც შეფერადების, ისე დაშტრიხვის ხერხს.
ხაზობრივი ნიშნებით ისეთი ობიექტებს ან მოვლენებს გამოსახავენ, რომლებიც ხაზობრივი გავრცელებით ხასიათდებიან. მაგალითად, მდინარეებს, ზღვებს, გზებს, მილსადენებს, საზღვრებს და სხვა. ხაზობრივ ნიშნების ცალკე ჯგუფს იზოხაზები ქმნიან.
იზოხაზები თანაბარი რიცხვირი მაჩვენებლების (მაგალითად აბსოლუტური სიმაღლე) მქონე წერტილების შემაერთებელი ხაზებია. მათში განასხვავებენ: იზოჰიფსებს ანუ ჰორიზონტალებს (აბსოლუტური სიმაღლის მაჩვენებელი), იზობათებს (წყლის სიღრმის მაჩვენებელი), იზოთერმებს (ჰაერის ტემპერატურის მაჩვენებელი) და სხვა.
იზოხაზებით გამოსახული ობიექტი ან მოვლენა შეიძლება ფერებითაც იყოს ნაჩვენები. მაგალითად, ფიზიკურ რუკაზე დაბლობებს, როგორც წესი, მწვანე ფერით, მაღლობებს - ღია ყავისფერით, ხოლო მთიანეთს - მუქი ყავისფერით გამოსახავენ.
მასშტაბგარეშე ნიშნებით მცირე ფართობზე არსებული ობიექტები (მაგალითად დასახლებული ფუნქტები) გამოისახება. აქ აღსანიშნავია გეომეტრიული ნიშნები. მაგალითად, დასახლებული პუნქტები პუნსონით, სასარგებლო წიაღისეული კი - სპეციალური ნიშნებით გამოისახება.
ნებისმიერი პირობითი ნიშანი ასახავს ობიექტის შინაარს და სიდიდეს. მაგალითად, წრფის ფერი დასახლების ტიპს გვიჩვენებს, ხოლო სიდიდე - მოსახლეობის რაოდენობას.
ლიტერატურა
დედამიწა - ჩვენი პლანეტა; გეოგრაფიის დაწყებითი კურსი - VI კლასის სახელმწძვანელო; ზ. ტატაშიზე, ზ. სეფერთელაძე, ლ. კვერენჩხილაძე, ზ. ლაოშვილი; ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2003; გვ. 50-51
კარტოგრაფია
ბრაუნის ოლქი (ტეხასი)

ბრაუნის ოლქი (ტეხასი)
ბრაუნის ოლქი — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ბრაუნვუდი. შეიქმნა 1856 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ტეხასის ოლქები
რამირო I

რამირო I (დ. 790 — გ. 850) — ასტურიის მეფე 842-850 წლებში ბერმუდო I-ის ვაჟი.
მთელი თავისი ხანმოკლე მმართველობის პერიოდში იგი მდიდარი მაგნატების დაშოშმინებას მოუნდა. ებრძოდა ყაჩაღებს, კოცონზე წვავდა ჯადოქრობაში ბრალდებულ პირებს.
843 წელს წარმატებით მოიგერია ნორმანების თავდასხმა კორუნიაში.
მეფე რამირო I ორჯერ იყო დაოჯახებული. პირველი ქორწინებიდან მისი შვილი იყო ორდონიო I და გატონი, ხოლო მეორე ქორწინებიდან როდრიგო.
რესურსები ინტერნეტში
ასტურიის მეფეები 718-914 წწ.
დაბადებული 790
გარდაცვლილი 850
მაკედონური დამწერლობა

მაკედონური დამწერლობა
მაკედონური ანბანი — მაკედონურის ორთოგრაფიისთვის გამოყენებული კირილიცას ადაპტირებული ვარიანტი. მაკედნური ანბანის სტანდარტიზაცია 1944 წელს მაკედონიის სოციალისტური რესპუბლიკაში შექმნილი კომიტეტის მიერ მოხდა. ანბანი იმეორებს ვუკ კარაჯიჩის (1787-1864) და კრსტე მისირკოვის მიერ დადგენილ ფონემურ პრინციპებს. სტანდარტიზაციამდე მაკედონურის დაწერისთვის გამოიყენებოდა კირილიცას სხვა და სხვა ვარიანტები.
დამწერლობა
იხილეთ აგრეთვე
კირილიცა
ლიტერატურა
Стојан Киселиновски "Кодификација на македонскиот литературен јазик" , Дневник, 1339, сабота, 18 март 2006.
რესურსები ინტერნეტში
Hear the sounds of the Macedonian letters
Macedonian alphabet
კირილური დამწერლობები
ბოლქვი (სოფელი)

ბოლქვი (სოფელი)
ბოლქვი — ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო ბოლქვისა და ქვემო ბოლქვის ძველი სახელწოდება.
ლიტერატურა
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
სპირიდონ ჯავახიშვილი

სპირიდონ ჯავახიშვილი (დ. 1768 წელს — გ. 25 ივლისი, 1815, რესპუბლიკა ვაიმარი, გერმანია) — სამხედრო პირი, რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი.
ბიოგრაფია
სპირიდონ ჯავახიშვილი დაიბადა 1768 წელს. 1812 წლის სამამულო ომის დაწყებისას პავლოგრადის ჰუსართა პოლკს მეთაურობდა. თავი ისახელა 1812 წლის 31 ივლისის გოროდეჩნის ბრძოლაში, რისთვისაც გადაეცა ოქროს ხმალი წარწერით "მამაცობისათვის". 1812 წელს 8 ოქტომბერს მონაწილეობდა ნაპოლეონის არმიის ლიტვის კორპუსის განადგურებაში. განსაკუთრებული სიმამაცე გამოიჩინა 14-17 ნოემბერს გამართულ ბრძოლებში, რომელთა მიზანი იყო ნაპოლეონის არმიის განადგურება, ვიდრე იგი ბერეზინას გადალახავდა. ჯავახიშვილი მონაწილეობდა 1813-1814 წლის რუსეთის არმიის საზღვარგარეთ ლაშქრობებში. იგი 1813 გახდა რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი.
რესურსები ინტერნეტში
გენერალ-მაიორები
დაბადებული 1768
გარდაცვლილი 1815
გარდაცვლილი 25 ივლისი
ძვ. წ. 203

ძვ. წ. 203
მოვლენები
დაიბადნენ
პოლიბიუსი - ბერძენი ისტორიკოსი
გარდაიცვალნენ
კვინტუს ფაბიუს მაქსიმუსი - რომაელი პოლიტიკური მოღვაწე და მხედართმთავარი.
ფხოველის წმინდა ელიას ეკლესია

ფხოველის წმინდა ელიას ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფხოველის განაპირას. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზული ყოფილა. შემორჩენილია აფსიდის ფრაგმენტი 9სიმაღლე 1-1,5 მეტრი), რომელიც უხეშად დამუშავებული ქვითა და აგურითაა ნაგები. ეკლესიის კედლები მიწის პირამდე დანგრეული. გეგმა არ იკითხება.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ტერაუტი მასატაკე

ტერაუტი მასატაკე (დ.5 თებერვალი, 1852 — გ.3 ნოემბერი, 1919) — იაპონელი პოლიტიკოსი, გრაფი, იაპონიის მეთვრამეტე პრემიერ-მინისტრი, კორეის პირველი გენერალ-გუბერნატორი.
ახალგაზრდობა
ტერაუტი მასატაკე დაიბადა ტესიუს სამთავროში, სამურაის ოჯახში, ჰაგის კლანიდან.
ბოსინის ბრძოლაში ტერაუტი იბრძოდა იმპერატორის მხარეს, ჯარისკაცის ამპლუაში და ამის შემდეგ მიიღო უმცროსი ლეიტენანტის თანამდებობა. საიგო ტაკამოტის აჯანყების დროს მან მარჯვენა ხელი დაკარგა. თუმცა ამ ფაქტს მისთვის ხელი არ შეუშლია შეექმნა სამხედრო და პოლიტიკური კარიერა
სამხედრო კარიერა
1882 წელს ტერაუტი მასატაკე სამხედრო ატაშე გახდა საფრანგეთში. ამის შემდეგ, 1898 წელს, ის დანიშნეს საბრძოლო მომზადების პირველ ინსპექტორად. 1901 წელს იგი კაცური ტაოროს პირველ კაბინეტში გახდა სამხედროს მინისტრი. ის თანამდებობაზე რუსეთ-იაპონიის ომის დროსაც რჩებოდა (ამ ბრძოლაში იაპონიამ მოიგო). ომის შემდეგ მას ბარონის ტიტული მიანიჭეს, 1911 წელს კი გრაფის.
კორეის გენერალ-რეზიდენტი
1910 წლის 30 მაისს ტერაუტი იაპონიის გენერალ-რეზიდენტი გახდა, ჩაანაცვლა სონე არასუკე. მან კკორეის იაპონიასთან შემოერთების შეთანხმებაზე ხელმოწერით დაასრულა ეს პროცესი. კორეის მხრიდან ხელმომწერი იყო პრემიერ-მინისტრი ლი ვანიონი, კორეის იმპერატორ სონჯუნის წარმომადგენელი. 1910 წლის 29 აგვისტოდან ტერაუტი გახდა კორეის პირველი გენერალ-გუბერნატორი.
კორეის გენერალ-გუბერნატორი
კორეის იაპონიასთან შეერთების შეთანხმებას კორეელთა ნაწილის უკმაყოფილება მოჰყვა. წინააღმდეგობების ჩასახშობად ტერაუტიმ სამხედრო ძალები გამოიყენა.
ტერაუტი მასატაკე მიიჩნევდა, რომ იაპონელებსა და კორეელებს საერთო ფესვები ჰქონდათ, მაიტომაც მისი ბრძანებით კორეაში რამდენიმე ათასი სკოლა გაიხსნა, სადაც ასწავლიდნენ იაპონურ ენასა და ლიტერატურას.
მან კორეაში განახორციელა მიწის რეფორმა: შეიქმნა მიწის კადასტრი, რომელიც წერილობით საბუთებზე დაყრდნობით ივსებოდა.
იაპონიის პრემიერ-მინისტრი
1916 წელს ტერაუტი მასატაკე იაპონიის პრემიერ-მინისტრი გახდა. იმავე წელს მან მარშალის წოდება მიიღო. საკუთარ კაბინეტში ტერაუტი ერთმანეთთან აერთიანებდაა პრემიერ-მინისტრის, ფინანსთა მინისტრისა და საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობებს.
ის აწარმოებდა აგრესიულ შიდა პოლიტიკას. ის აფინანსებდა მებრძოლ ჯგუფებს ჩინეთში, რათა ეს უთანხმოება ჩარევის საშუალებად გამოეყენებინა, თავის სასარგებლოდ. მან ხელი მოაწერა შეთანხმებას „იაპონიის განსაკუთრებული ინტერესები ჩინეთში“ აშშ-სთან. მისი ბრძანებით იაპონურმა ჯარებმა დაიპყრეს გერმაული კოლონია ცინდაო. ამით ის ანტანასთან სამოკავშირეო ხელშეკრულებას ასრულებდა. რუსეთის ოქტომბრის რევოლუციის შემდომ იაპონია სიბირის ინტერვენციაში მონაწილეობდა და თეთრ მოძრაობას უჭერდა მხარს.
1918 წლის 29 სექტემბერს ტერაუტი გადადგა თანამდებობიდან „ბრინჯის არეულობის“ გამო, რომელიც ქვეყანაში ომის შემდგომი ინფლაციით იყო გამოწვეული. 1919 წლის 3 ნოემბერს ტერაუტი მასატაკე გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
Craig, Albert M. Chōshū in the Meiji Restoration. — Cambridge: Harvard University Press, 1961.
რესურსები ინტერნეტში
იაპონური ენციკლოპედია
http://www.gutenberg.org/ebooks/41722
დაბადებული 5 თებერვალი
დაბადებული 1852
გარდაცვლილი 3 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1919
იაპონიის პრემიერ-მინისტრები
იაპონიის საგარეო საქმეთა მინისტრები
იაპონიის ფინანსთა მინისტრები
დიკლოს საცხოვრებელი სახლი

დიკლოს საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიკლოს განაპირას, სამხრეთით. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკუთვნოდა პლატო ოსორაულს.
სახლი სამსართულიანია. ნაგებია ფიქლით. წყობა მშრალია. პირველ სართულზე (5,2 x 4,8 მეტრი) საქონლის სადგომია, რომელსაც შესასვლელი სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან აქვს. ამავე კედელში ერთი სარკმელიცაა. სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ კედლებთან საქონლის ბაგებია, ჭერში ამოჭრილია მეორე სართულზე ასასვლელი ხვრელი. იატაკზე ფიქალია მოგებული. მეორე სართული (5,1 x 4,6 მეტრი) საცხოვრებელია, შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთიდან აქვს. სამხრეთ-დასავლეთ კედელში ორი სარკმელია. სარკმლებს შორის არსებული ხვრელიდან შეიძლება l სართულის კარის გაღება. სამხრეთ-დასავლეთ კედელში ერთი ნიშია, ჩრდილო-აღმოსავლეთისაში - ორი. ჭერში დატანებულია lll სართულზე ასასვლელი ხვრელი. იატაკი დატკეპნილი მიწისაა. მესამე სართულზე (5,1 x 4,6 მეტრი) შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთიდანაა. ამავე კედელში, აგრეთვე სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ კედლებში, ორ-ორი სარკმელია. დასავლეთისაში - ერთი. ამ სარკმლის ქვემოთ სათოფურია. იატაკი აქაც დატკეპნილი მიწისაა. სართულშუა გადახურვა კოჭოვანია. სამხრეთ-დასავლეთ ფასადზე, სათოფურის ზემოთ, რიყის ქვაზე (0,5 x 0,35 მეტრი) ამოკვეთილია სამი ჯვარი. ჩრდილო-აღმოსავლეთ და ჩრდილო-დასავლეთ კედლებში ჩაყოლებულია ორ-ორი თეთრი სამკუთხა ქვა (0,3 x 0,25 მეტრი). სამხრეთ-დასავლეთ კედელზე ასეთივე ქვებით დეკორატიული სამკუთხედია (0,7 x 0,6 მეტრი) გამოყვანილი. სახლს ფიქლის ორფერდა სახურავი აქვს.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ღართის ნაეკლესიარი

ღართის ნაეკლესიარი — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღართის სამხრეთით, მთაზე, სოფელ ალექსანდრესწყაროსაკენ მიმავალი გზის მარჯვენა მხარეს, სასაფლაოზე. შემორჩენილია კედლების მცირე ნაწილი. ეკლესია დარბაზულია, ნაგები ყოფილა დიდი ზომის ქვიშაქვითა და ნატეხი ქვით, ზოგან შირიმის ქვაც იყო გამოყენებული. შესასვლელი სამხრეთით ჰქონია. აფსიდი სწორკუთხა იყო.
ლიტერატურა
ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სკინჰედი

სკინჰედი — ახალგაზრდული სუბკულტურის წევრი, რომელიც აგრესიული მასკულინური ვარცხნილობითა და ჩაცმულობის სტილით გამოირჩევა, მათ შორის გადაპარსული თავითა და მასიური ჩექმებით. სკინჰედთა სუბკულტურა 1960-იანი წლების ლონდონის მუშათა კლასში წარმოიშვა და მალევე გაერთიანებული სამეფოს სხვა ტერიტორიებზეც გავრცელდა, რის შემდეგაც 1970-იანი წლების დასასრულს მუშათა კლასის სკინჰედთა მოძრაობის მეორე ტალღამ უკვე მთელი მსოფლიო მოიცვა. სკინჰედების მოძრაობამ პიკს 1960-იან წლებში მიაღწია, 1980-იან წლებში აღორძინება განიცადა, რის შემდეგაც მსოფლიოს მასშტაბით სხვადასხვა კონტექსტში არაერთხელ გამოჩნდა.
განვითარების ადრეულ სტადიაზე არსებობდა გარკვეული თანაკვეთა სკინჰედების სუბკულტურას, მოდების სუბკულტურასა და ბრიტანეთში იამაიკელი იმიგრანტების მიერ შეტანილ „უხეში ბიჭების“ სუბკულტურას შორის. სკინჰედები უსმენდნენ სკას, როკსტედის და რეგის, ასევე აფროამერიკულ სოულს და რიტმ-ენდ-ბლუზს.
1970-იანი წლების გვიან და 1980-იანი წლების დასაწყისში სკინჰედების სუბკულტურაზე გავლენა იქონია პანკის მოძრაობამ. სუბკულტურის მნიშვნელოვანი კომპონენტი გახდა Oi! მუსიკა, რომელიც პანკ-როკის განშტოებაა. იამაიკური ჟანრები, რომლებსაც პირველი თაობის სკინჰედები უსმენდნენ, ჩანაცვლდნენ Oi!-ით და ნიუ უეივის სტილით, რომელსაც 2 ტონს უწოდებდნენ. ამის წყალობით სკინჰედების სუბკულტურა უფრო მრავალფეროვანი გახდა.
1980-იან წლებში გაიზარდა პოლიტიკური დაყოფა სკინჰედებს შორის, თუმცა ბევრი მათგანი თავს აპოლიტიკურად მოიხსენიებდა. დიდ ბრიტანეთში სკინჰედთა სუბკულტურა საზოგადოებისათვის ნაციონალისტურ პარტიებთან, ეროვნულ ფრონტთან და ბრიტანულ მოძრაობასთან გახდა ასოცირებული, რომლებმაც აქცენტი ქუჩის სუბკულტურების წარმომადგენლების მობილიზებაზე გააკეთეს 1970-იან წლებში. ევროპასა და ამერიკაში ფართოდ გავრცელდა ნაციონალ-სოციალისტი სკინჰედების სუბკულტურა, რის საპასუხოდაც წარმოიშვა ჯგუფი „სკინჰედები რასობრივი ცრურწმენების წინააღმდეგ“.
სქოლიო
პანკ-როკი
ალექსი I კომნენოსი

ალექსი I კომნენოსი (1056 — 15 აგვისტო, 1118) — ბიზანტიის იმპერატორი 1081-1118 წლებში. მიუხედავად იმისა, რომ ის არ იყო კომნენოსების დინასტიის ფუძემდებელი, მხოლოდ მისი მმართველობის ჟამს მოახერხა კომნენოსების ოჯახმა ძალაუფლების მთლიანად ჩაგდება ხელში. ალექსი I-მა მემკვიდრეობით მიიღო იმპერია, რომელიც ნგრევას განიცდიდა და მუდმივ საომარ მოქმედებებში იყო ჩართული ორივე ფრონტზე — აღმოსავლეთით სელჩუკების, ხოლო დასავლეთით ნორმანების წინააღმდეგ. ალექსიმ შეძლო, რომ მყისიერად შეეჩერებინა ბიზანტიის დაკნინება და დაიწყო სამხედრო, ფინანსური და ტერიტორიული აღორძინება, რასაც კომნენოსთა რესტავრაცია ეწოდა. მისი თხოვნები დასავლეთ ევროპის მიმართ, რომ თურქების წინააღმდეგ დახმარებოდნენ იყო ის კატალიზატორი, რამაც აამოქმედა ჯვაროსნული ლაშქრობები.
რესურსები ინტერნეტში
Alexius coinage
დაბადებული 1056
გარდაცვლილი 1118
კომნენოსები
XI საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები
XII საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები
თბილისის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭო

თბილისის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭო — მუშათა დეპუტატების საბჭოები რუსეთში პირველად 1905 წელს წარმოიქმნა, პირველი დემოკრატიული რევოლუციის პერიოდში. საქართველოში ანალოგიური ორგანიზაციების როლს ასრულებდნენ საგაფიცვო კომიტეტები ან ბიუროები, რომლებიც შეიქმნა 1905 წელს ხაშურში, ჭიათურაში, ქუთაისში, სამტრედიაში, ბათუმში, თბილისში და სხვა. ამავე წლის დეკემბერში შეიქმნა ამიერკავკასიის საგაფიცვო ბიურო.
რუსეთის მონარქიის დამხობის შემდეგ, 1917 წლის 4 მარტს შეიქმნა თბილისის მუშათა დეპუტატების საბჭო, რომელმაც აირჩია დროებითი აღმასრულებელი კომიტეტი. მასში უმთავრესად სოციალ-დემოკრატები შედიოდნენ, თავმჯდომარეც კავკასიელი და ქართველი სოციალ-დემოკრატების აღიარებული ლიდერი ნოე ჟორდანია გახდა. საბჭო წარმოადგენდა საქართველოს რევოლუციური ხელისუფლების ორგანოს. ქალაქისა და ქვეყნის ნორმალური წარმართვისათვის საბჭოსთან ჩამოყალიბდა კომისიები: სასურსათო, საფინანსო, საგამომძიებლო, სასოფლო, სამხედრო, საზოგადოებრივი წესრიგის დაცვის და სხვა. თბილისის მუშათა საბჭო ხელმძღვანელობდა საქართველოს სხვა ქალაქებში შექმნილ საბჭოების მუშაობას. იმავე წლის 6 მარტს შეიქმნა თბილისის ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოც, რომლის აღმასრულებელი კომიტეტის თავმჯდომარედ აირჩიეს ჯარისკაცი ვერეშჩაკი. თბილისის მუშათა, ჯარისკაცთა და გლეხთა დეპუტატების საბჭო მალე ორივე საბჭო გაერთიანდა და მათ საქმიანობას ხელმძღვანელობდა პრეზიდიუმი, რომლის თავმჯდომარეც იყო ნოე ჟორდანია. ფუნქციონირებდა აგრეთვე ორი საბჭო: ამიერკავკასიის მუშათა, ჯარისკაცთა და გლეხთა დეპუტატების საბჭოს სამხარეო ცენტრი, რომლის თავმჯდომარე ერთხანს იყო ნოე ჟორდანია და კავკასიის რუსული არმიის ჯარისკაცთა დეპუტატების სამხარეო საბჭო (თავმჯდომარე დიმიტრი დონსკოი).
კავკასიიდან და საქართველოდან რუსული ჯარების გასვლის შემდეგ ჯარისკაცთა საბჭოებმა ფუნქციონირება შეწყვიტეს. 1918 წლის 24 მაისს თბილისის მუშათა და
ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს აღმასრულებელი კომიტეტის სხდომაზე მოხსენება წაიკითხა ნოე ჟორდანიამ და საქართველოს დამოუკიდებლობის საკითხი დასვა. ნოე ჟორდანიას მოგონებით, თბილისისა და რაიონების მუშათა წარმომადგენლებმა ერთხმად დაუჭირეს მხარი ქვეყნის დამოუკიდებლობის გამოცხადებას. საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ თბილისის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭომ ფუნქციონირება შეწყვიტა და ადგილი დაუთმო სახელმწიფოს ცენტრალური და ადგილობრივი მმართველობის ორგანოებს.
ლიტერატურა
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
ელეფთერ ანდრონიკაშვილის ქუჩა

ელეფთერ ანდრონიკაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, გლდანის რაიონში (ავჭალა); მდინარე გლდანისხევიდან სხვიტორის ქუჩამდე. ადრე ვლადიმერ ლენინის სახელი ერქვა, შემდეგ – ვლადიმერ ულიანოვისა, 1994 წელს — სოლომონ ზალდასტანიშვილის, 1995 წელს ელეფთერ ანდრონიკაშვილის სახელი ეწოდა. ქუჩაზეა სააქციო საზოგადოება „სპეცჰიდრომშენი“. აქვს 1 გასასვლელი, 4 შესახვევი, 8 ჩიხი.
ელეფთერ ანდრონიკაშვილის გასასვლელი
ელეფთერ ანდრონიკაშვილის გასასვლელი — გასასვლელი თბილისში, გლდანი რაიონი (ავჭალა); ელეფთერ ანდრონიკაშვილის ქუჩიდან ამავე ქუჩის I შესახვევამდე.
ლიტერატურა
ანდრონიკაშვილი
Vangunu

Vangunu is an island, part of the New Georgia Islands in the Solomon Islands. It is located between New Georgia and Nggatokae Island. To the north and east of the island is Marovo Lagoon. The island has an area of .
There are a small number of coastal settlements on the island, including Zaira and Halisi.
History
On March 15, 1893, Vangunu was declared part of the British Solomon Islands protectorate. The island was occupied by the Japanese army in October 1942, during the Solomon Islands campaign. From 30 June to 3 July 1943, it was the site of one of the first land battle of the New Georgia Campaign, the battle of Wickham Anchorage, during which a small Japanese force was quickly mopped up by numerically superior allied forces.
Since 1978, the island has been part of the independent state of the Solomon Islands.
Geography
The island is located at the southern end of the New Georgia Islands archipelago. To the north-west is the island of New Georgia and to the south-east is the island of Nggatokae. The largest saltwater lagoon in the world, the Marovo Lagoon, encircles most of the island. Vangunu is a volcanic island, dominated by an inactive Pleistocene stratovolcano with a height of , whose caldera slopes are now covered with thick jungle forest.
Around to the south of Vangunu lies the submarine volcano known as Kavachi, the only currently active volcano of the archipelago, and one of the most active submarine volcanoes in the south-west Pacific Ocean.
Ecology, flora and fauna
On the southern side of the island, the forests and coastline around the tiny community of Zaira are pristine and unique, providing habitat for at least three vulnerable species of animals: the leatherback turtles, the Vangunu giant rat, and the New Georgia monkey-faced bat. The latter two are only found in this location. The Vanganu giant rat was documented for the first time in 2017 by Tyrone Lavery, and is considered critically endangered due to the small amount of forest habitat — about — remaining on the island amid ongoing logging.
The 200 inhabitants of Zaira have been trying to get the forests declared a protected area, so that logging and mining cannot disturb and pollute the pristine forests and coastline.
Demographics
In 1999, the population of Rendova was estimated at 2,212 people. Most of the people of Vangunu speak Vangunu language, while those in the northern part of the island, around the Marovo lagoon, speak the closely related Marovo language. They live mainly by subsistence agriculture and are skilled at fishing.
References
Further reading
Islands of the Solomon Islands
აბსოლუტური უძრაობა

აბსოლუტური უძრაობა — უძრაობა ათვლის აბსოლუტური სისტემის მიმართ. სივრცისა და დროის მეტაფიზიკური თეორია ასეთ სისტემებად თვლიდა აბსოლუტურ სივრცესა და დროს, რომელთა მიმართ უძრაობას იგი აბსოლუტურს უწოდებდა. აბსოლუტური უძრაობას მეტეფიზიკური აზროვნება ნამდვილ ჭეშმარიტ უძრაობად თვლიდა, ხოლო ფარდობით უძრაობას — მოჩვენებითად. ფარდობითობის თეორიამ უარყო აბსოლუტური უძრაობის არსებობის მეტაფიზიკური თვალსაზრისი. ამ თეორიის თანახმად, რეალური მოძრაობა მხოლოდ ფარდობითად უძრავი ათვლის სისტემის მიმართ სრულდება.
იხილეთ აგრეთვე
ათვლის სისტემა
ლიტერატურა
ფილოსოფია
Sangha Trinational

Sangha Trinational is a forest divided between the nations of Central African Republic, Cameroon and Congo-Brazzaville. It was added as a UNESCO World Heritage Site in 2012 because of its outstanding biodiversity and unique biological communities. The site includes 3 contiguous national parks within the humid tropical forests of Central Africa: Nouabalé-Ndoki National Park in Congo, Lobéké National Park in Cameroon, and Dzanga-Ndoki National Park in Central African Republic. The large size of the site and the relatively limited amount of deforestation within the three parks has allowed populations of vulnerable species such as African forest elephants, gorillas, sitatunga, and chimpanzees to thrive. In addition, populations of critically endangered plant species such as Mukulungu are protected within the site's borders.
References
World Heritage Sites in the Central African Republic
World Heritage Sites in the Republic of the Congo
World Heritage Sites in Cameroon
Forests of Cameroon
Geography of the Republic of the Congo
Sangha-Mbaéré
Sangha River