PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სიონი ბოლნისი (საფეხბურთო კლუბი)

სიონი ბოლნისი (საფეხბურთო კლუბი)
„სიონი“ ბოლნისი — ქართული საფეხბურთო კლუბი, რომელიც დაარსდა 1936 წელს, ხოლო საქართველოს უმაღლეს ლიგაში გამოდის 1995 წლიდან.
ისტორია
საფეხბურთო კლუბი „სიონი“ საქართველოს ეროვნულ ჩემპიონატში 1995 წლიდან გამოდის. თავდაპირველად საშუალო დონეზე თამაშობდა, 2000-იან წლების დასაწყისში კი „სიონში“ ინვესტიციები ჩაიდო და 2003 წელს ბოლნისური კლუბი საქართველოს თასის ფინალში გავიდა და თბილისის „დინამოსთან“ დამარცხდა ანგარიშით 1–3. ვინაიდან „დინამო“ ამავე წელს საქართველოს ჩემპიონიც გახდა და ჩემპიონთა ლიგაზე თამაშის უფლება მოიპოვა, „სიონმა“ თასის მფლობელის ეგიდით უეფა-ს თასის საკვალიფიკაციო ეტაპზე იასპარეზა, თუმცა კლუბი პირველივე ეტაპზე გამოეთიშა ასპარეზობას სლოვაკეთის „პუხოვთან“.
2004 წელს ბოლნისის „სიონს“ ჩემპიონობის რეალური შანსი გაუჩნდა, თუმცა საქართველოს ჩემპიონატის „ოქროს მატჩში“ „ვიტ ჯორჯიასთან“ სკანდალურად დამარცხდა და მეორე ადგილიც ჩამოერთვა.
ბოლნისური კლუბის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული გამოდგა 2005-2006 წლების სეზონი: სიონმა, კახაბერ ცხადაძის თავკაცობით საქართველოს ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა. ჩემპიონთა ლიგის პირველ საკვალიფიკაციო ეტაპზე გუნდმა აზერბაიჯანის „ბაქო“ დაამარცხა და მეორე ეტაპზე გავიდა, სადაც ბულგარულს „ლევსკისთან“ დამარცხდა ორი მატჩის ჯამში.
ევროთასებზე
შემადგენლობა 2014/2015
მონაცემები ზამთრის სატრანსფერო ფანჯრისას.
2014/2015 წლის ტრანსფერები
მოვიდნენ
* — იჯარით
** — იჯარიდან
წავიდნენ
* — იჯარით
** — იჯარიდან
მუქი შრიფტით — ტრანსფერები, რომლებიც განხორციელდა ზამთრის სატრანსფერო ფანრჯისას.
ტიტულები
საქართველოს უმაღლესი ლიგა
ჩემპიონი: 2005/2006
მესამე ადგილი: 2013/2014
საქართველოს თასი
ფინალისტი: 2002/2003
საქართველოს სუპერ თასი
ფინალისტი: 2005/2006
საქართველოს საბჭოთა თასი
გამარჯვებული: 1986
პირველი ლიგა
ჩემპიონი: 1994/1995
მწვრთნელები
გიორგი სულაშვილი (2002–2004)
ხვიჩა ქასრაშვილი (2005)
კახაბერ ცხადაძე (დეკემბერი 2005–აგვისტო 2006)
ოთარ კორღალიძე
თეიმურაზ მახარაძე
გიორგი ყიფშიძე (ივლისი 2010–მარტი 2011)
ხვიჩა კასრაშვილი (მარტი 2011–201?)
ვახტანგ ჩაგელიშვილი (ივლისი 2011–201?)
ლევან ბაჯელიძე (სექტემბერი 2011–იანვარი 2012)
არმაზ ჯელაძე (აგვისტო 2012–მაისი 2013)
გიორგი კიკნაძე (ივნისი 2013-ოქტომბერი 2013)
ვლადიმერ ბურდული (ოქტომბერი 2013–)
ბომბარდირები სეზონის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
პროფილი Transfermark-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
პროფილი უეფა-ს ოფიციალურ საიტზე
საქართველოს საფეხბურთო კლუბები
სიონი ბოლნისი (საფეხბურთო კლუბი)
ხალდე

ხალდე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, კალის თემში (სოფლები: დავბერი, ვიჩნაში, იფრარი, ლალხორი, ხალდე, ხე). მდებარეობს ჩხუტნერის ქედის სამხრეთით, ხალდეჭალის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1900 მ. მესტიიდან 40 კმ.
ისტორია
ხალდე მოთავე იყო აჯანყებისა მეფის რუსეთის წინააღმდეგ. სოფლის მოსახლეობამ ბოლომდე იბრძოლა აჯანყების დროს, რის გამოც სოფელი თავის კოშკებიანად პირწმინდად გაანადგურეს. მას შემდეგ ხალდე დაცარიელდა, რუსეთის მთავრობამ აკრძალა ხალდეში დასახლება და მას „ახალი იფრარი“ დაარქვა. ხალდეს გმირებს სვანები დღესაც დიდი პატივით მოიხსენიებენ, მათზე შექმნილია სიმღერა-ფერხული „გაულ-გავხე“.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3 ადამიანი.
ლიტერატურა
ნ. შოშიტაშვილი, ხალდეს აჯანყება (1875-1876), ჟურნალი „ისტორიანი“, N 2, 2012 წ. გვ. 40-47
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ხიდირლი (აღდამი)

ხიდირლი (აღდამი)
ხიდირლი — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
აღდამის რაიონის სოფლები
Əhmədli

Əhmədli may refer to:
Places in Azerbaijan
Əhmədli, Baku
Ahmedli (Baku Metro), a railway station
Əhmədli, Beylagan
Əhmədli (40° 28' N 46° 09' E), Dashkasan
Əhmədli (40° 31' N 45° 54' E), Dashkasan
Əhmədli, Lachin
Əhmədli, Masally
Əhmədli, Shamakhi
Əhmədli, Shamkir
Other uses
Ahmedli (ship), earlier Empire Teguda, a Polish-built Soviet coastal tanker 1990–2002
Lithuanian Zoo

Lithuanian Zoological Garden previously known as Kaunas' Zoological Garden (Kauno zoologijos sodas) is the oldest scientific zoo in Lithuania. It is located in an Ąžuolynas oak grove park in the south-western Žaliakalnis elderate of Kaunas. The territory of the zoo is .
The zoo was founded by the renowned Lithuanian zoologist Tadas Ivanauskas and opened on 1 July 1938 with 40 animals. His prime objective was to educate the visiting public about nature protection and to promote the conservation of endangered species. Within one year, the number of animal grew to 150. The zoo currently has 2166 animals, and is classed as a medium-size zoo according to European zoo standards. It experienced funding difficulties during the 2000s. At this moment Lithuanian zoo is closed for reconstruction till autumn 2023.
References
External links
Lithuanian zoo in TripAdvisor
Lithuanian zoo on the App
Kaunas Zoo Park
Modernization of Lithuanian Zoo in Kaunas
1938 establishments in Lithuania
Zoos in Lithuania
Buildings and structures in Kaunas
Tourist attractions in Kaunas
Zoos established in 1938
Swiss National Park

Swiss National Park
The Swiss National Park is located in the Western Rhaetian Alps, in eastern Switzerland. It is within the canton of Graubünden, between Zernez, S-chanf, Scuol, and the Fuorn Pass in the Engadin valley on the border with Italy.
It is part of the worldwide UNESCO Biosphere Reserve.
Description
It was founded on 1 August 1914, the national holiday of Switzerland. It was one of the earliest national parks in Europe and has an area of 174.2 km², the largest protected area of the country.
As of 2022, this is the only National Park in Switzerland. There are plans to create more.
An Adula National Park was planned in the Adula Alps, but in November 2016 the inhabitants voted against it.
In the national park, it is forbidden to leave marked paths; light a fire; disturb animals or plants, take home anything found in the park, or to sleep anywhere apart from the Chamanna Cluozza, the mountain hut in the park. Dogs are not allowed, even on a leash. Due to these strict rules, the Swiss National Park is the only park in the Alps which has been categorized by the IUCN as a strict nature reserve, the highest protection level.
A visitor centre is located in Zernez. The road through the park leads over the Fuorn Pass (or Ofenpass) to South Tyrol in Italy.
In addition to the Swiss National Park, Switzerland also has sixteen regional nature parks.
Notable peaks
Piz Pisoc, 3173 m.
Piz Quattervals, 3165 m.
Piz da l'Acqua, 3126 m.
Piz Chaschauna, 3071 m.
Gallery
See also
Nature parks in Switzerland
Pro Natura
List of national parks
References
External links
Official website
Swiss National Park Facts
National parks of Switzerland
Biosphere reserves of Switzerland
Rhaetian Alps
Geography of Graubünden
1914 establishments in Switzerland
Protected areas established in 1914
Tourist attractions in Graubünden
Protected areas of the Alps
S-chanf
Scuol
Val Müstair
Zernez
თირის მონასტერი

თირის მონასტერი — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, სამონასტრო კომპლექსი ცხინვალის ჩრდილო-დასავლეთით 8 კმ-ზე, ისტორიულ შიდა ქართლში. კომპლექსის შენობათაგან ყველაზე ადრინდელია XIII საუკუნის II ნახევრის ღვთისმშობლის ეკლესია. თავდაპირველად გეგმით სწორკუთხა დარბაზული ტიპის ნაგებობა ყოფილა, სწორკუთხედშივე მოქცეული საკურთხეველის აფსიდით, რომელსაც ნავისაგან ეკლესიის თანადროული კანკელი გამოყოფდა (კანკელმა ჩვენამდე პირველანდელი სახით ვერ მოაღწია, იგი ხელმეორედ უსისტემოდ არის აწყობილი ძველი ფრაგმენტებისაგან), საკურთხეველში შემორჩენილია XIV–XV საუკუნეების მოხატულობის ნაშთი. XV საუკუნის 20-იან წლებში ეკლესიას მიაშენეს კარიბჭე (ახლა დანგრეულია) და ეგეტერი. წარწერის მიხედვით, ჩრდილოეთ მინაშენი XV საუკუნის 80-იანი წლებისაა, ფასადები მდიდრულად არის გაფორმებული. აღმოსავლეთი, დასავლეთი და სამხრეთი ფასადები დაგვირგვინებულია პროფილირებული, თავიდან ბოლომდე მოჩუქურთმებული ლავგარდნით. ასევე უხვად არის მოჩუქურთმებული კარ-სარკმელთა საპირეებიც. ეკლესიისავე თანადროულია სატრაპეზო, „საიკონომოსო“ (ნედლეულის საწყობი), კლდეში ნაკვეთი სენაკები, კოშკი და გალავნის ნაწილი. სამრეკლო XIV საუკუნის ბოლო მეოთხედს მიეკუთვნება. 1682 წელს ეკლესიას ჩრდილო-აღმოსავლეთით საძვალე მიაშენეს.
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
ანდღულაძე ნ., თირის მონასტრის ხუროთმოძღვრული ანსამბლი, თბ., 1976
რესურსები ინტერნეტში
გურამ ყიფიანი, ნოდარ ამაშუკელი _ „მოწესრიგებული ქაოსი“ ქართულ არქიტექტურაში (თირის მონასტრის ღვთისმშობლის ეკლესია) // Semioticsjournal's Blog
სქოლიო
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ქურთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამხრეთ ოსეთის დროებით ადმინისტრაციულ ერთეულში
ტენის კანტონი

ტენის კანტონი — კანტონი ეკვადორში, ნაპოს პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტენა. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 46 007 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
ნაპოს პროვინციის კანტონები
არქიმედეს კლანჭი

არქიმედეს კლანჭი (ასევე ცნობილი როგორც რკინის ხელი) — გემების წინააღმდეგ საბრძოლველად შექმნილი ანტიკური იარაღი. მისი შექმნა მიეწერება არქიმედეს. იყენებდნენ ქალაქ სირაკუსეს (ახლანდ. სირაკუზა) ზღვისპირა კედლის დასაცავად.
მისი ზუსტი სტრუქტურა უცნობია. ძველი ისტორიკოსების აღწერენ მას, როგორც კაუჭით აღჭუვილ ერთგვარ ამწეს. მას გრძელი მკლავის ბოლოს დიდი და ძლიერი კლანჭი ჰქონდა. ამ კლანჭს შეეძლო გემის ნაწილობრივ წყალში ჩაძირვა და გადაყირავება კლანჭის მოშვებამდე და გემის წყალში ჩაგდებამდე. ამგვარი გზით მოწინააღმდეგე ან სრულიად ან უმეტესწილად ნადგურდებოდა.
ეს იარაღი გამოიყენეს ძვ.წ 214 წელს მეორე პუნიკურ ომში. ამ დროს რომის რესპუბლიკამ მარკუს კლავდიუს მარცელუსის მეთაურობით 60 კვინკერემით შეუტია სირაკუზას. როდესაც რომაული ფლოტი მიუახლოვდა ქალაქის კედლებს, მანქანები განლაგდნენ ნაპირებთან და მრავალი ხომალდი ჩაძირეს. ლივიუსის თანახმად ეს იარაღი კატაპულტებთან და არქიმედეს სხვა გამოგონებებთან ერთად რომაელთა მარცხზე იყო პასუხისმგებელი.
ამ გამოგონების სანდოობა გამოიკვლიეს 1999 წელს. მას BBC-ის სერიალი „Secrets of the ancients“ იკვლევდა. 2005 წლის დასაწყისში, Discovery Channel-ის სერიაში „Superweapons of the Ancient World“ ის კიდევ ერთხელ გამოიკვლიეს. შოუს პროდიუსერებმა ინჟინრების გუნდი შეკრიბეს . მათ, იმის გათვალისწინებით, რაც ცნობილია არქიმედეს შესახებ, დაევალათ იარაღის რეალისტური დიზაინის შემუშავება. ინჟინრებმა მოწყობილობა სულ რაღაც შვიდ დღეში ააშენეს და გამოცადეს. მათ წარმატებით ამოაყირავეს რომაული გემის მოდელი. მიუხედავად იმისა, რომ ეს არ ადასტურებს კლანჭის არსებობას, მისი არსებობა სრულიად შესაძლებელი იქნებოდა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
კლანჭის მოქმედების მასშტაბური მოდელები
BBC-ის „სიძველეთა საიდუმლოებები: კლანჭი“
მეორე პუნიკური ომი
არქიმედე
ძველი ბერძნული სამხედრო ტექნიკა
კრძალვითა და ცახცახით

კრძალვითა და ცახცახით
„კრძალვითა და ცახცახით“ — თანამედროვე ფრანგულენოვანი მწერლის ამელი ნოტომის რომანი. გამოიცა 1999 წელს. ამავე წელს ავტორმა ამ ნაწარმოებისთვის საფრანგეთის აკადემიის დიდი პრემია დაიმსახურა.
შინაარსი
რომანის მთავარი გმირი ბელგიელი ახალგაზრდა ქალია, რომელიც იაპონიის ერთ-ერთ უდიდეს კომპანიაში მუშაობს.
რესურსები ინტერნეტში
მწერლის ოფიციალური საიტი
ამელი ნოტომის ნაწარმოებები
1999 წლის რომანები‎
პაეს-დე-რიო

პაეს-დე-რიო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.365 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 083 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 43.82 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 116 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Ana Gruzinskaya Golitsyna

Ana Gruzinskaya Golitsyna
Princess Ana Gruzinskaya Golitsyna (17 August 1763 — 11 October 1842) was a Russian aristocrat of Georgian royal origin.
Early life
She was the daughter of Prince Alexander of Kartli, grandchild of Prince Bakar of Kartli and great-grandchild of King Vakhtang VI of Kartli. She had one brother, Prince Georgy Bagration-Gruzinsky. Her mother, Princess Daria Alexandrovna Menshikova, was the granddaughter of Prince Alexander Danilovich Menshikov, who was the de facto ruler of Russia from 1725 to 1727.
Marriage
In 1790, Ana married her third cousin once removed Prince Boris Andreevich Golitsyn, member of the House of Golitsyn, who was a close friend of Georgian general Prince Peter Bagration-Mukhransky, who was also her nephew.
Death
Ana died on 11 October 1842 in Saint Petersburg, and is buried in Coastal Monastery of St. Sergius.
Children
Princess Yelizaveta Golitsyna (1790—1870)
Prince Andrei Golitsyn (1791—1861)
Prince Alexander Golitsyn (1792—1865)
Prince Nikolai Golitsyn (1794—1866)
Princess Sofia Golitsyna (1795—1871)
Princess Tatiana Golitsyna-Potyomkina (1797—1869)
Princess Alexandra Golitsyna (1798—1876)
Princess Irina Golitsyna (1800—1802)
References
Великий князь Николай Михайлович. Петербургский некрополь / Сост. В. Саитов. В 4-х т. - СПб., 1912-1913.- Т.1. - С. 624.
Воспоминания Е. Ю. Хвощинской. — СПб., 1898. — С. 14.
Русские портреты XVIII—XIX столетий. Изд. Вел. Кн. Николая Михайловича. СПб. 1906. Т. II1, вып 1. № 17.
1763 births
1842 deaths
House of Mukhrani (royal line)
Princesses from Georgia (country)
18th-century people from Georgia (country)
19th-century people from Georgia (country)
Golitsyn family
Marcas District

Marcas District is one of eight districts of the Acobamba Province in Peru.
Geography
One of the highest peaks of the district is Uma Kunka at approximately . Other mountains are listed below:
Ethnic groups
The people in the district are mainly Indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (80.31%) learnt to speak in childhood, 19.33% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
References
ქიიამადინლი

ქიიამადინლი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
აღჯაბადის რაიონის სოფლები
სან-მიგელი (სანტანდერი)

სან-მიგელი (სანტანდერი)
სან-მიგელი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.121 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 592 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22.54 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 115 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
საქართველოს ფსიქოლოგიის ინსტიტუტი

საქართველოს ფსიქოლოგიის ინსტიტუტი — ფსიქოლოგიის ინსტიტუტი დიმიტრი უზნაძის სახელობისა, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიისა, დაარსდა 1941 წელს დიმიტრი უზნაძის თაოსნობით, როგორც საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფსიქოლოგი.
ფსიქოლოგთა ინსტიტუტის დაარსებისათვის მრავალი წლის მანძილზე იქმნებოდა პირობები. თსუ-ს დაარსებაში აქტიური მონაწილეობა მიიღო დიმიტრი უზნაძემ. 1927 საბჭოთა კავშირში პირველად, თბილისში შეიქმნა ფ. საზოგადოება, რომელშიც უნივერსიტეტში აღზრდილი ფსიქოლოგები გაერთიანდნენ. ფ. ინსტიტუტის კვლევის ცენტრში მიმართულება გახდა დიმიტრი უზნაძის მიერ შემუშავებული განწყობის თეორიისა და მის საფუძველზე წამოჭრილი მრავალი ზოგადფსიქოლოგიური და სპეცფსიქოლოგიური პრობლემის დამუშავება.
2000 წელს ინსტიტუტს ჰქონდა ზოგადი პედაგოგიური, სოციალური სამედიცინო, და საინჟინრო ფსიქოლოგიური განყოფილებები. ფსიქოლ. ისტ., ფსიქოლ. საკვლევი მეთოდების, რელიგიის სასკოლო სწავლების აღზრდის სოციალური ჯგუფებისა და სასკოლო სწავლების აღზრდის ფსიქოკორექციის ლაბორატორიები. აღნიშნულ განყოფილებებსა ლაბორატორიებში მუშავდება განწყობის ზოგადფსიქოლ. პრობლემები. ინ-ტში შეისწავლიან აგრეთვე სამედიცინო ფსიქოლ. პრობლემებს. ფ.ინსტიტუტს აქვს ასპირანტურა და ფსიქოლ. მეცნ. კანდ. და დოქტორის სამეცნ.ხარისხების მიმნიჭებელი საბჭო.
ფ. ი-ში ყოველწლიურად ტარდება სამეცნიერო კონფერენციები. ინსტიტუტის ინიციატივით 1958- იდან 3 წელიწადში ერთხელ ეწყობა სამხრ.კავკასიის ფსიქოლოგთა კონფერენცია. კონფერენცია, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო ამ პრობლემაზე მომუშავე მსოფლიოს თითქმის ყველა წამყვანმა ფსიქოლოგმა. მათი შრომები ქართულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე, სამ ტომად. ინსტიტუტს აქვს ბიბლიოთეკა 1950 წელს ინსტიტუტს გადაეცა დ. უზნაძის პირადი არქივი და ბიბლიოთეკა.
ლიტერატურა
თბილისის ენციკლოპედია, 2002 წ. გვ. 877-878.
საქართველოს სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტები
ათბასარი

ათბასარი — ქალაქი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქში, მდინარე ჟაბაის (იშიმის შენაკადი) ნაპირზე. ათბასარის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი, სარკინიგზო კვანძი. 28 735 მცხოვრები (2018). განვითარებულია სასოფლო-სამეურნეო ნედლეულის დამუშავება (ხორცკომბინატი, რძის ქარხანა და სხვ.), მდებარეობს სასოფლო-სამეურნეო ინვერტარის შემკეთებელი და საშენ მასალათა ქარხნები, ელევატორი. ქალაქში არის სოფლის მეურნეობის მექანიზაციის ტექნიკუმი, სამედიცინო სასწავლებელი. ათბასარი 1846 წელს გაშენდა და თავდაპირველად კაზაკთა სტანიცა იყო.
ლიტერატურა
სქოლიო
ათბასარის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ყაზახეთის ქალაქები
Lasioglossum panagaeum

Lasioglossum panagaeum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1978 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
panagaeum
ბოსტონ-ტერიერი

ბოსტონ-ტერიერი
ბოსტონ ტერიერი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია აშშ-ში XIX საუკუნეში.
ინგლისური ბულდოგის , ბულტერიერის, ბოქსიორის და დღეს გადაშენებული თეთრი ტერიერის შეჯვარების გზით მიღებული ბოსტონი თავდაპირველად დაახლოებით 20 კილოგრამს იწონიდა, მაგრამ სელექციის შედეგად ის შესამჩნევად „გახდა“ და ზომაშიც დაპატარავდა. თავდაჭერილი, ჩაფიქრებული და ტაქტიანი, ახალი ინგლისის ეს მკვიდრი დიდი პოპულარობით სარგებლობს ჩრდილოეთ ამერიკაში, ის ჭკვიანი, ალერსიანი და საიმედო კომპანიონია.
წინაპარი ტერიერების მოჩხუბარე ხასიათი ბოსტონს არ დაჰყვა, ის აშკარა უპირატესობას ადამიანების კომპანიას ანიჭებს, თუმცა სიამოვნებით დაიცავს თავის ტერიტორიას სხვა ძაღლისგან. ყველა დიდთავიანი ჯიშის მსგავსად ბოსტონს მშობიარობისას საკეისრო კვეთა უკეთდება. თუმცა, ბოლო დროს მოხერხდა მისი თავის ზომების შემცირება ისე, რომ შენარჩუნდა მისი თავისებურება და კეთილი გარეგნული იერი. ბოსტონ ტერიერი ვერ იტანს სიცხეს, ადვილად ეგუება ბავშვებს და ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, არ სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა. აქვს ზომიერად ღრმა მკერდი, ზომიერი სიგრძის კისერი, თზელი, დაცქვეტილი ყურები. ბალანი თXელია. შეიძლება იყოს ვეფხვისებრი თეთრით ახ მუქი ვეფხვისებრი თეთრით.
რესურსები ინტერნეტში
ბოსტონ ტერიერი (ინგლისური)
ტერიერები
ამერიკული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
მოლოსერები
უანტარის რაიონი

უანტარის რაიონი — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის უარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3354 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 010 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 19.28 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 156.15 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ანკაშის რეგიონის რაიონები
უარის პროვინციის რაიონები
კარატმანოვო

კარატმანოვო — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ლოზოვოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 296 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 520 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ვარდარის რეგიონი
ლოზოვოს თემი
სქოლიო
ლოზოვოს თემის სოფლები
Crassispira tepocana

Crassispira tepocana — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
არუბა 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

არუბა 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
არუბამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედლის მოპოვება ვერ შეძლეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
არუბა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
House of Razi-Bondarenko

House of Razi-Bondarenko
The House of Razi-Bondarenko is a building at Petrovsky, 84 in the city of Taganrog of the Rostov region. Nadezhda Razi and Semyon Mikhailovich Bondarenko were its most famous owners at different times.
History
In the third quarter of the 19th century, a merchant named Razi acquired a site at the corner of Bolshoy Birzhevoy Lane in Taganrog. Adjacent to this site was a one-story building owned by his wife, Nadezhda Razi, which had been in her possession since 1873. Over time, two buildings were constructed in this location. One of them housed the Zvezdochka, which was supported by Dmitry Antonovich Kremenitsky, a petty bourgeoise. Nearby, the Gepferta hotel operated, and it also housed the city's finest cooperative confectionery bench. Later, the house became the location of a bookstore owned by S. S. Belokovsky, a teacher of initial schools, although this arrangement was short-lived and eventually transferred to A. A. Vashinenko. In the 1880s, a printing house was established at the site. The house remained under the ownership of Nadezhda Razi until 1906. It is known that in 1908, her successors and the successors of M. A. Popondopulo applied for the establishment of a brick extension and bench on the even side of Petrovsky Street.
In 1913 (according to other data – in 1915) Semyon Mikhailovich Bondarenko became the owner of the site and buildings. Prior to this, he owned houses at Aleksandrovskaya, 50 and Mikhaylovskoy, 41, as per the old street numbering system. Semyon Bondarenko's father was a merchant, and Semyon Mikhailovich started his business by purchasing and reselling large quantities of fish.
Semyon Bondarenko gained recognition in the city through the cinema he opened in Tchaikovsky Lane in January 1914. The cinema had a distinctive facade with an inscription created using electric bulbs, which read "Semyon Bondarenko movie theater". From April 1916 onwards, Bondarenko personally took charge of the theater's operations and ensured that the films were shown without interruptions. He achieved this by replacing the old equipment with new machinery manufactured by the Stalemate factory.
In March 1918 the movie theater was nationalized and renamed "Palace". In 1919 an art miniature "Mosaic" opened in it. By 1920 it was renamed "The second state a name of the Great Russian revolution". In 1925 it adopted the name "Great Mute". During the 1930s, it became known as Rot Front and gained recognition as the city's first sound movie theater. In July 1957, it transitioned to screening large-format films.
References
Tourist attractions in Taganrog
Buildings and structures in Taganrog