PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Georgia at the Rugby World Cup

Georgia at the Rugby World Cup
The Georgia national rugby union team has competed in five consecutive Rugby World Cup tournaments. Starting in 2003, they were placed in Pool C with eventual winners England, South Africa, Uruguay and Samoa, where they lost all four matches. Georgia qualified for the 2007 World Cup and were placed in Pool D with Argentina, France, Ireland and Namibia, where they beat Namibia. In 2011 Rugby World Cup, Georgia qualified for their third straight tournament. They were placed in Pool B with Scotland, England, Argentina and Romania and won the game against rivals Romania. Their best performance was in 2015 tournament, when they were drawn against eventual world champions New Zealand, Argentina, Tonga and Namibia. Georgia won games against Tonga and Namibia, finished third in the group and automatically qualified for 2019 Rugby World Cup.
World Cup record
By matches
2003
Group C matches -
2007
2011
2015
2019
2023
Overall record
Team records
Most points in a tournament
65 (2019 in )
64 (2023 in )
53 (2015 in )
Most points in a game
33 vs (2019)
30 vs (2007)
25 vs (2011)
Biggest winning margin
30 vs (2007)
26 Vs (2019)
16 vs (2011)
Highest score against
84 vs (2003)
64 vs (2007)
54 vs (2015)
Biggest losing margin
78 vs (2003)
57 vs (2007)
45 vs (2015)
Most tries in a tournament
9 (2019 in )
7 (2023 in )
5 (2007 in )
5 (2015 in )
Most tries in a game
5 vs (2019)
3 vs (2007)
3 vs (2023)
2 vs (2015)
2 vs (2015)
2 vs (2019)
2 vs (2023)
Individual records
Most appearances
15 Mamuka Gorgodze
15 Merab Kvirikashvili
13 Davit Kacharava
Most appearances as captain
6 Irakli Abuseridze
Most points overall
86 Merab Kvirikashvili
23 Paliko Jimsheladze
22 Tedo Abzhandadze
Most points in a game
17 vs – Merab Kvirikashvili (2011)
15 vs – Merab Kvirikashvili (2007)
11 vs – Paliko Jimsheladze (2003)
Most tries overall
4 Mamuka Gorgodze
2 Levan Chilachava
2 Alexander Todua
Most penalty goals
22 Merab Kvirikashvili
6 Paliko Jimsheladze
3 Malkhaz Urjukashvili
3 Luka Matkava
Most penalty goals in a game
5 vs – Merab Kvirikashvili (2011)
3 vs – Merab Kvirikashvili (2003)
3 vs – Merab Kvirikashvili (2007)
3 vs – Merab Kvirikashvili (2015)
Most drop goals
1 Paliko Jimsheladze
References
Rugby World Cup by nation
World Cup
სიონის ბაზილიკა და სამაროვანი

სიონის ბაზილიკა და სამაროვანი — არქეოლოგიური, არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის დაბა სიონის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდ. ივრის მარცხენა ნაპირზე. 1951 წელს წყალსაცავის მშენებლობასთან დაკავშირებით, არქეოლოგიური ექსპედიციის ერთმა რაზმმა (ხელმძღვანელი ი. ციციშვილი) შეისწავლა ბაზილიკის არქიტექტურა. 1961 წელს ძეგლთა დაცვის სარესტავრაციო სახელოსნომ (ხელმძღვანელი ლ. ხიმშიაშვილი) გააშიშვლა ნაგებობის შემორჩენილი კედლები; დეტალურად აიზომა, დაინომრა მათი საპირე ქვები და ყველა დეტალი, 1962 წელს ისტორიის ინსტიტუტის სიონის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი რ. რამიშვილი) გათხარა ბაზილიკის მიმდებარე ტერიტორია და გამოიკვლია ასზე მეტი სამარხი, რომელთა შორის აღმოჩდნა მიწისქვეშა კამაროვანი აკლდამა. იმავე წელს ბაზილიკა და აკლდამა დაშალეს და გადმოიტანეს თბილისში, საქართველოს ხალხური ხუროთმოძღვრებისა და ყოფის სახელმწიფო მუზეუმში.
სამეცნიერო ლიტერატურაში ტაძრის აგების თარიღის შესახებ არსებობს ორი თვალსაზრისი; ერთის მიხედვით, ძეგლი VIII-IX საუკუნეს განეკუთვნება (გ. ჩუბინაშვილი, ვ. ბერიძე, რ. შმერლინგი, რ. მეფისაშვილი, ვ. ცინცაძე), მეორე თვალსაზრისით (ი. ციციშვილი, რ. რამიშვილი) - V საუკუნის მეორე ნახევარს.
ბაზილიკა გეგმით სწორკუთხაა. იგი მონოლითური სვეტების ორი წყვილით დანაწევრებულია სამ ნავად. შუა ნავი, გვერდის ნავებთან შედარებით, ორნახევარჯერ უფრო განიერია და აღმოსავლეთით დასრულებულია ნალისებრი მოხაზულობის ღრმა შვერილი აფსიდით, რომელიც გარედან ხუთწახნაგოვანია. ეკლესიის ნავები ერთმანეთთან დაკავშირებული ყოფილა ნალისებრი თაღებით, შენობა გადახურული ყოფილა საერთო ორკალთიანი სახურავით. დამოუკიდებელი სახურავი აქვს აფსიდის წახნაგოვან შვერილს და სამხრეთით და ჩრდილოეთით გვიანდელ მინაშენებს, რომლებიც ეკლესიის შესაბამის ფასადებს მთელ სიგრძეზე ეკვრიან. ეკლესიას ეტყობა მრავალგზის საფუძვლიანი შეკეთების კვალი. მისი კედლების გარეპირი ნაწყობია შირიმის კარგად გათლილი კვადრებით. ყველა სვეტი, კონსტრუქციული და არქიტექტურული დეტალი ქვიშაქვისაა. ბაზილიკა ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოქცეულია მთავარი და გვერდის ნავების კამაროვანი გადახურვები, დანგრეულია სამხრეთის და ჩრდილოეთის კედლების ზედა ნაწილები და მინაშენები, ჩამოშლილია საპირე წყობის უმეტესი ნაწილი. შესასვლელები სამხრეთ და დასავლეთ კედლების შუა ნაწილშია. სახმრეთის შესასვლელი გარედან მოზრდილი ზომის არქიტრავითაა გადახურული, შიგნით კი თაღოვანია. დასავლეთის შესასვლელის გადახურვა ჩამოშლილი აქვს.
სამაროვანი განლაგებული იყო ბაზილიკის გარშემო ორ-სამ სართულად. განეკუთვნება V-XVIII საუკუნეს. სამარხები განსაკუთრებით მრავლად აღმოჩნდა ეკლესიის აღმოსავლეთის და სამხრეთის ფასადების გასწვრივ, სადაც ჭარბობდა სოციალურად დაწინაურებულ პირთა ქვისსამარხები.
არქეოლოგიური მასალა დაცულია არქეოლოგიის კვლევით ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ლივოვო

ლივოვო — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 29 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ ვოლოვარცის საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის ლივოვო, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს მიუნიურ ბეისიმ მიუმიუნი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რუკები
მდგომარეობა bgmaps.com-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდგომარეობა emaps.bg-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდგომარეობა Google-ის ელექტრონულ რუკაზე
რესურსები ინტერნეტში
მოსახლეობის სტატისტიკა
კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
ჯორჯ ფინი

ჯორჯ ფინი
გიორგი აგიაშვილი, ცნობილი როგორც ჯორჯ ფინი (დ. 21 იანვარი, 1990) — ჰოლივუდის მსახიობი, ქართველი კინორეჟისორისა და სცენარისტ დავით აგიაშვილის შვილი.
ფილმოგრაფია
ფილმები
ტელესერიალები
რესურსები ინტერნეტში
ჯორჯ ფინი - WDW
ჯორჯ ფინის შესახებ
დაბადებული 21 იანვარი
დაბადებული 1990
ქართველი მსახიობები
ამერიკელი მსახიობები‎
ქართველი ამერიკელები
გ
მისტიკა (პერსონაჟი)

მისტიკა (პერსონაჟი)
მისტიკა (ინგ. Mystique) რეივენ დარკჰოლმი — გამოგონილი პერსონაჟი, რომელიც Marvel Comics-ის იქს-ადამიანებთან თანამშრომლობდა. შექმნილია მწერალი კრის კლერმონისა და მხატვარი დეივ კოკრუმის მიერ. პირველად გამოჩნდა მისის მარველის მე-16 ნომერში (1978 წლის მაისი).
კომიქსის ადრეულ სერიებში მისტიკა სუპერბოროტმოქმედია, რომელმაც ბოროტი მუტანტების საძმოს საკუთარი ვერსია დააფუძნა და მუტანტების საქმეში გარეული რამდენიმე მნიშვნელოვანი ადამიანი იმსხვერპლა. თავად მისტიკა მუტანტია, რომელიც ფორმის შეცვლის უნარს ფლობს. მისი ფიზიკური მუტაცია მოიცავს ლურჯ კანსა და ყვითელ თვალებს. საკუთარ სოლო სერიებში (Mystique #17) იგი აღნიშნავს, რომ 100 წელზე მეტი ხნისაა. მისტიკა ბოროტმოქმედი გრეიდონ კრისისა და იქს-ადამიანების ნაითქროლერის დედა, აგრეთვე როუგის დედობილი. იგი იძულებული გახდა, მიეტოვებინა ნაითქროლერი, როუგს კი წლების მანძილზე პატრონობდა. მოგვიანებით მისტიკა იქს-ადამიანებს უერთდება. კრიმინალური წარსულის მიუხედავად იგი გუნდთან ერთად განაგრძობს ბრძოლას. მსახიობმა რებეკა რომიინმა განასახიერა პერსონაჟი ფილმში ’იქს-ადამიანები’. 2009 წელს, IGN-ის კომიქსების ყველა დროის 100 საუკეთესო ბოროტმოქმედს შორის მისტიკამ მე-18 ადგილი დაიკავა.
რესურსები ინტერნეტში
1978 წლის კომიქსების პერსონაჟები
Marvel Comics-ის ბოროტმოქმედები
Marvel Comics-ის სუპერგმირები
Eurydice of Egypt

Eurydice of Egypt
Eurydice was the third known wife to Ptolemy I Soter and as such a queen of Egypt.
Life
Eurydice (ca. 330–post 279 BCE) is thought to be the youngest of Antipater's known daughters. Her wedding date and repudiation date are a topic of debate as is the repudiation itself. Scholars have narrowed down the date between 322 and 319 BCE with van Oppen arguing for 319 BCE citing Antipater's rise in position from the Macedonian regent in Europe to a seat in the regency of the kings in late 320 BCE.
Four children are attributed to Eurydice with a possible unknown fifth: Ptolemy Ceraunus, Meleager, Ptolemais, and Lysandra. Ptolemy Ceraunus was expected to be his father's heir, but in 285/4 BCE Ptolemy I chose his youngest son Ptolemy II (whose mother was the fourth wife Berenice I, Eurydice's cousin) instead. Ptolemy Ceraunus and Meleager both consecutively ruled as king of Macedon for a short amount of time before being killed. Ptolemais married Demetrius I of Macedon and Lysandra was married to Alexander V followed by Agathocles.
As for the repudiation, "the scholarly discussion about Eurydice's alleged repudiation has been seriously hampered by the fallacy of Ptolemy's serial monogamy". There is much evidence to support the assertion that Ptolemy practiced royal polygamy. Pausanias confirms that Ptolemy fathered children by Eurydice and Berenice concurrently.
Eurydice's lineage ended with Demetrius the Fair (285–240/49 BCE) son of Demetrius Poliorcetes and Ptolemais.
Issue
Ptolemy Ceraunus, king of Macedon from 281 BC to 279 BC.
Meleager, who ruled as King of Macedon during 279 BC for two months.
A third son, possibly Argaeos or Meleager, whose name is unknown but is referred to as 'rebel in Cyprus', who was put to death by Ptolemy II Philadelphus. Argaeos is thought to be the child of Alexander III and Thais an Athenian courtesan who was later the first wife of Ptolemy I.
Notes
Further reading
Beloch, Karl Julius (1912–27). Griechische Geschichte, 4 vols., 8 parts. 2nd ed. Berlin and Leipzig; orig. publ. Strasbourg 1893-1904
Plutarch (1923). Lives: Demetrius and Antony, Pyrrhus and Caius Marius (B. Perrin, Trans.; Vol. 9). William Heinemann. https://archive.org/stream/plutarchslives1914plut/plutarchslives1914plut_djvu.txt (Original work published ca. 101 C.E.)
External links
Biography by Christopher Bennett
Biography at livius.org
Queens consort of the Ptolemaic dynasty
4th-century BC Egyptian women
3rd-century BC Egyptian women
4th-century BC Egyptian people
3rd-century BC Egyptian people
Antipatrid dynasty
Argentina at the 1952 Summer Olympics

Argentina at the 1952 Summer Olympics in Helsinki, Finland was the nation's ninth appearance out of twelve editions of the Summer Olympic Games. Argentina sent to the 1952 Summer Olympics its sixth national team, under the auspices of the Argentine Olympic Committee (Comité Olímpico Argentino), 123 athletes (115 men and the 8 woman), who competed in 77 events in 15 sports They brought home five medals: 1 gold, 2 silver and 2 bronze. The flag bearer was Delfo Cabrera, the gold medalist in the immediately previous Summer Olympic Games marathon.
Medalists
Athletics
Basketball
Men's Team Competition
Main Round (Group C)
Defeated Philippines (85-59)
Defeated Canada (82-81)
Defeated Brazil (72-56)
Final Round (Group A)
Defeated Bulgaria (100-56)
Defeated France (61-52)
Lost to Uruguay (65-66)
Semifinals
Lost to United States (76-85)
Bronze Medal Match
Lost to Uruguay (59-68) → Fourth place
Team Roster
Leopoldo Contarbio
Oscar Furlong
Juan Gazsó
Ricardo González
Rafael Lledó
Alberto López
Rubén Menini
Omar Monza
Rubén Pagliari
Raúl Pérez Varela
Ignacio Poletti
Juan Uder
Hugo del Vecchio
Roberto Viau
Boxing
Cycling
Track Competition
Men's 1.000m Time Trial
Clodomiro Cortoni
Final — 1:13.2 (→ 4th place)
Men's 1.000m Sprint Scratch Race
Antonio Giménez — 7th place
Equestrian
Fencing
Men's foil
Fulvio Galimi
Félix Galimi
José Rodríguez
Men's team foil
Fulvio Galimi, José Rodríguez, Eduardo Sastre, Félix Galimi, Santiago Massini
Men's épée
Vito Simonetti
Santiago Massini
Enrique Rettberg
Men's sabre
Daniel Sande
José D'Andrea
Edgardo Pomini
Men's team sabre
Félix Galimi, José D'Andrea, Edgardo Pomini, Daniel Sande, Fulvio Galimi
Women's foil
Elsa Irigoyen
Gymnastics
Modern pentathlon
Three male pentathletes represented Argentina in 1952.
Individual
Luis Ribera
Carlos Velázquez
Jorge Cáceres
Team
Luis Ribera
Carlos Velázquez
Jorge Cáceres
Rowing
Argentina had nine male rowers participate in three out of seven rowing events in 1952.
Men's double sculls
Tranquilo Cappozzo
Eduardo Guerrero
Men's coxless pair
Alberto Madero
Óscar Almirón
Men's coxed four
Juan Ecker
Roberto Suárez
Alfredo Czerner
Jorge Schneider
Jorge Arripe (cox)
Sailing
Open
Shooting
Seven shooters represented Argentina in 1952.
25 m pistol
Carlos Enrique Díaz Sáenz Valiente
Oscar Cervo
50 m pistol
Carlos Choque
300 m rifle, three positions
Pablo Cagnasso
David Schiaffino
Trap
Juan de Giacomo
Fulvio Rocchi
Swimming
Men's 100 metres Freestyle
Federico Zwanck
Marcelo Trabucco
Men's 400 metres Freestyle
Carlos Alberto Bonacich
Alfredo Yantorno
Federico Zwanck
Men's 4×200 metres Freestyle Relay
Federico Zwanck
Marcelo Trabucco
Pedro Galvão
Alfredo Yantorno
Men's 100 metres Backstroke
Pedro Galvão
Men's 200 metres Breaststroke
Orlando Cossani
Women's 100 metres Freestyle
Ana María Schultz
Women's 400 metres Freestyle
Ana María Schultz
Water polo
Weightlifting
Wrestling
References
1952 in Argentine sport
Nations at the 1952 Summer Olympics
1952
ტაკუარემბო (მდინარე)

ტაკუარემბო (მდინარე)
ტაკუარემბო (Tacuarembó) — მდინარე ურუგვაიში. მდინარე იისთან ერთად წარმოადგენს რიო-ნეგროს ძირითად შენაკადს.
სათავეს იღებს რივერის დეპარტამენტის ჩრდილოეთში და მიემართება სამხრეთით, გაივლის ქალაქ ტრანკერასს. ნაწილობრივ აყალიბებს რივერისა და ტაკუარემბოს დეპარტამენტების საზღვარს.
მდინარის სიგრძე 260 კილომეტრია, აუზის ფართობი 14 ათასი კმ².
იხილეთ აგრეთვე
ურუგვაის მდინარეების სია
რესურსები ინტერნეტში
Enciclopedia Geografica del Uruguay
ურუგვაის მდინარეები
პოლი

პოლი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, მინიდოკის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1169 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიდაჰოს ქალაქების სია
აიდაჰოს ქალაქები
ხოსე ვისენტე კუადრა

ხოსე ვისენტე კუადრა ლუგო (დ. 1812–გ. 1894), უფრო ცნობილია როგორც "ვისენტე კუადრა", იყო ნიკარაგუის მე-12 პრეზიდენტი; ნიკარაგუის კონსერვატული პარტიის წევრი.
ლუგო იყო ლილა აბაუნსას, ნიკარაგუის პირველი ქალბატონის, მშობლების წინაპარი.
ნიკარაგუის პრეზიდენტები
დაბადებული 1812
გარდაცვლილი 1894
კარლუკები

კარლუკები (ასევე ქარლუქები, ქარლუკები, კარლუქები, ძველი თურქული:𐰴𐰺𐰞𐰸, ქარლუქ , ხარლლოხ, ქარლუქ) — მომთაბარე თურქული ტომების კავშირი, რომლებიც ცხოვრობდნენ ყარა-ირტიშის (შავი ირტიში) რეგიონში და ტარბაგატაის მთებში ალთაის დასავლეთით ცენტრალურ აზიაში. მათი სახელი ქვია თურქული ენების სამხრეთ-აღმოსავლურ ჯგუფს კარლუკური ენები, რომელიც სხვებთან ერთად მოიცავს: უზბეკურ, უიღურულ და ილი თურქულ ენებს.
ლიტერატურა
Z. V. Togan: The Origins of the Kazaks and the ôzbeks, H.B. Paksoy, IUE.it, webpage: IUE-5 .
სქოლიო
ევრაზიის მომთაბარე ჯგუფები
Aravus

Aravus is a village in the Tegh Municipality of the Syunik Province in Armenia.
Demographics
Population
The Statistical Committee of Armenia reported its population as 227 in 2010, an increase from 168 at the 2001 census.
References
Populated places in Syunik Province
ლეტიმერ როუდი (მეტროსადგური)

ლეტიმერ როუდი (მეტროსადგური)
ლეტიმერ როუდი — ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც ჩრდილოეთ კენსინგტონში მდებარეობს.
გაუქმებული ტრანსპორტი
ჰამერსმით-ენდ-სიტის ხაზის სადგურები
ილ-დე-ფრანსი (რეგიონი)

ილ-დე-ფრანსი (რეგიონი)
პარიზის რეგიონი, ილ-დე-ფრანსი — რეგიონი ჩრდილოეთ საფრანგეთში, დედაქალაქის პარიზის ირგვლივ. იგი ყველაზე ძლიერი რეგიონია ეკონომიურად და ყველაზე ხალხმრავალი. აქ დაახლოებით 10 მლნ ადამიანი ცხოვრობს. შედგება 8 დეპარტამენტისაგან: ესონა, ო-დე-სენა, პარიზი, სენა და მარნა, სენა-სენ-დენი, ვალ-დე-მარნი, ვალ-დ'უაზი, იველინი.
ფართობი – 12 ათასი კვ.კმ.,
მოსახლეობა – 11,914,812 (2012).
ქალაქები (ათ.) – პარიზი, ვერსალი, სევრი, სენ-კლოდი.
ილ დე ფრანსი ის ადგილია, საიდანაც ფრანკთა მეფეებმა დაიწყეს თავისი სამფლობელოების გაფართოება.
ეტიმოლოგია
„Île-de-France“ – პირდაპირი მნიშვნელობით ნიშნავს საფრანგეთის კუნძულს, ხოლო მისი წარმომავლობა უცნობია. დასახელებაში კუნძული შეიძლება ფიგურირებდეს მდინარეების: უაზას, მარნასა და სენას მიერ შექმნილი პატარა კუნძულის ანაც სენაში მდებარე კუნძულის სიტეს გამო.
დამეგობრებული რეგიონები
ილ-დე-ფრანსი დამეგობრებულია შემდეგ რეგიონებთან:
მადრიდის ავტონომიური გაერთიანება (2000-დან)
ერევანი (2011-დან)
რესურსები ინტერნეტში
Econovista, The interactive economic map of Paris Region
Regional Council of Île-de-France
სქოლიო
საფრანგეთის რეგიონები
გიორგი პაქიმერე

გიორგი პაქიმერე (დ. 1242, ნიკეა — გ. დაახლ 1310, კონსტანტინოპოლი) — ბიზანტიელი ისტორიკოსი, ფილოსოფოსი და პოეტი.
განათლება მიიღო ნიკეაში. 1261 წელს საცხოვრებლად და სამუშაოდ გადავიდა კონსტანტინოპოლში, სადაც ეჭირა მაღალი საერო და საეკლესიო თანამდებობები. ავტორია რიტორიკული და ფილოსოფიური თხზულებებისა. მისი მთავარი ნაშრომია „ისტორია“, რომელშიც მოთხრობილია ბიზანტიის ისტორია 1259-1308 წლებში, ანუ მიხეილ VIII-სა და ანდრონიკე II-ს მეფობის ხანას. პაქიმერეს თხზულება არის გაგრძელება გიორგი აკროპოლიტის ნაშრომისა. გიორგი პაქიმერე აღწერილი მოვლენების უშუალო მომსწრე და თვითმხილველი იყო. თხზულებაში დიდი ადგილი უჭირავს თეოლოგიურ საკითხებს. პაქიმერეს აქვს ცნობები ტრაპიზონის იმპერიაზე, რომელსაც ლაზურად თვლის, მეფე დავით ნარინზე, რომელსაც ცოლად ჰყავდა იოანე დესპოტის (პალეოლოგოსის) ქალიშვილი; კონსტანტინოპოლის პატრიარქ გერმანეზე, წარმოშობით ლაზზე; შავი ზღვის სანაპიროზე მონღოლთა ლაშქრობის შესახებ. გიორგი პაქიმერეს თხზულება ამ პერიოდის ტრაპიზონის იმპერიის ისტორიის ძირითად წყაროს წარმოადგენს.
ლიტერატურა
ბიზანტიელი ფილოსოფოსები
ბიზანტიელი პოეტები
დაბადებული 1242
ბიზანტიელი ისტორიკოსები
უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
გარდაცვლილი 1310
სევილია ატლეტიკო

სევილია ატლეტიკო
„სევილია ატლეტიკო“ — ესპანური საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 1909 წელს, ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ქალაქ სევილიაში. ასპარეზობს ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონში. საშინაო მატჩებს ატარებს სტადიონ ხოსე რამონ სისნეროს პალასიოსზე, რომელიც 6 000 მაყურებელს იტევს.
კლუბი თამაშობს, როგორც „სევილიის“ სარეზერვო გუნდი. პრიმერა დივიზიონის გათამაშებაში „სევილია ატლეტიკოს“ მონაწილეობა არასდროს მიუღია. სეგუნდა დივიზიონში საუკეთესო შედეგი დააფიქსირა 2007-08 წლების სეზონში, როდესაც მე-9 ადგილი დაიკავა.
ისტორია
დაარსდა 1958 წელს. მალევე დაიწყო ასპარეზობა ტერსერა დივიზიონში, 1961 და 1962 წლებში შეძლო ამ ჩემპიონატის მოგება, ხოლო 1962-63 წლების სეზონი სეგუნდა დივიზიონში გაატარა. რეგიონალურ ლიგაში გატარებული 3 წლის შემდეგ, ადრეულ 1970-იან წლებში, კლუბი დაბრუნდა მესამე დივიზიონში 1976 წელს.
1977 წელს, შეიქმნა ახალი მესამე დივიზიონი - სეგუნდა დივიზიონი ბ, კლუბმა დიდი დრო გაატარა ამ და დონით მე-4 ჩემპიონატში. 1998-99 წლების სეზონის მე-2 ადგილის დასრულების შემდეგ, მონაწილეობა მიიღო აღსაზევებელ პლეი-ოფში, სადაც დამარცხდა. მანამდე, 1991 წელს კლუბმა სახელი შეიცვალა და დაერქვა „სევილია ბ“. 2000-იანი წლების დასაწყისში კლუბმა ზედიზედ 3 სეზონში გავიდა მოწინავეთა შორის ცხრილში, მაგრამ პლეი-ოფში დამარცხდა. საბოლოოდ, 2006-07 წლების სეზონში, მას შემდეგ, რაც დაიაკავა 1-ლი ადგილი, 2 მატჩის ჯამში დაამარცხა „ბურგოსი“, ანგარიშით 1-0 და 40 წლიანი პაუზის შემდეგ აღზევდა სეგუნდა დივიზიონში. 2006 წელს კლუბს ისევ ძველი სახელი, „სევილია ატლეტიკო“ დაერქვა.
სეგუნდა დივიზიონში გატარებული 2 წლის შემდეგ, მთავარი მწვრთნელი მანუელ ხიმენესი ძირითადი გუნდის, „სევილიის“ მწვრთნელი გახდა, რასაც „სევილია ატლეტიკოს“ მესამე დივიზიონში დაქვეითება მოყვა.
კლუბმა 2015-16 წლების სეზონში, მესამე დივიზიონის ჯგუფ 4-ში დაიკავა მე-3 ადგილი და აღსაზევებელ პლეი-ოფში დაამარცხა „ლიეიდა“, პენალტების სერიაში ანგარიშით 5-4 და 7 წლიანი პაუზის შემდეგ აღზევდა მეორე დივიზიონში.
სახელწოდება
1958-1960 — „დეპორტივო პუერტო“
1960-1991 — „სევილია ატლეტიკო“
1991-2006 — „სევილია ბ“
2006- — „სევილია ატლეტიკო“
მიღწევები
სეგუნდა დივიზიონი ბ
ჩემპიონი : 2006/07
ტერსერა დივიზიონი
ჩემპიონი (8): 1960/61, 1961/62, 1980/81, 1982/83, 1983/84, 1985/86, 1986/87, 2000/01
მიმდინარე შემადგენლობა
რესურსები ინტერნეტში
კლუბის პროფილი Soccerway-ზე
კლუბის პროფილი Transfermarket-ზე
ესპანეთის საფეხბურთო კლუბები
სევილია (საფეხბურთო კლუბი)
ჯუგაანი

ჯუგაანი — სოფელი საქართველოში, სიღნაღის მუნიციპალიტეტში, გომბორის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთის ძირას. თემის ცენტრი. ზღვის დონიდან 400 მეტრი. სიღნაღიდან 12 კილომეტრი. იგი მდებარეობს წნორი-დედოფლისწყაროს გზატკეცილზე.
ისტორია
სოფლის ტერიტორიაზე დასახლების კვალი ჩვენს ერამდე იწყება. ამას მოწმობს 2019 წელს საქართველოს ეროვნული მუზეუმის საერთაშორისო არქეოლოგიური ექსპედიცის მიერ სოფლის ტერიტორიაზე დაახლოებით ძვ. წ. V-IV საუკუნეების სასახლის ნაშთების გამოვლენა. ეს არის დაახლოებით 1 ჰექტარზე განფენილი, სავარაუდოდ, ნახანძრალი ნაგებობის ნაშთები. არქეოლოგიური სამუშაოების შედეგად გამოვლინდა რთული გეგმარების ნაგებობა - სასახლის ცენტრალური ექვსსვეტიანი დარბაზი. 1,5 მეტრი სისქის კედლები ალიზის აგურითაა ნაგები. დარბაზის ხის სვეტები კირქვის ზარისებრი ფორმის ბაზისებს ეყრდნობა. ასევე გამოვლინდა ალიზის აგურით ნაშენები კვადრატული პოდიუმი, რომელზეც, სავარაუდოდ, ტახტი ან საკურთხეველი უნდა მდგარიყო. ამავე პერიოდს, ძვ. წ. V საუკუნეს, განეკუთვნება ნაგებობიდან ორიოდე კილომეტრში, 1994-1995 წლებში გათხრილი ე.წ. გუმბათის სასახლე, რომლის ზარისებრი ბაზისები სიღნაღის მუზეუმშია დაცული.
რუსეთის იმპერიის პერიოდში ჯუგაანის სასოფლო საზოგადოებაში შედიოდა სოფლები ჯუგაანი, პრასიანი და ტიბაანი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2107 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
სიღნაღის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Río Verde Canton

Río Verde Canton is a canton of Ecuador, located in the Esmeraldas Province. Its capital is the town of Rioverde. Its population at the 2001 census was 22,164.
Demographics
Ethnic groups as of the Ecuadorian census of 2010:
Afro-Ecuadorian 57.1%
Mestizo 34.4%
White 5.0%
Montubio 2.2%
Indigenous 1.3%
Other 0.2%
References
Cantons of Esmeraldas Province
ძვ. წ. 213

ძვ. წ. 213
|ძვ. წ. 218 | ძვ. წ. 217 | ძვ. წ. 216 | ძვ. წ. 215 | ძვ. წ. 214 | ძვ.წ. 213 | ძვ. წ. 212 | ძვ. წ. 211 | ძვ. წ. 210 | ძვ. წ. 209 |ძვ. წ. 208
მოვლენები
რომის კონსულები: კ. ფაბიუსი კ. მაქსიმუს ვერუკოსუსის ძე V, ტი. სემპრონიუსი ტი. გრაკქუსის ძე II
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
არჩესი

არჩესი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის ახარკია-კოსტა-დელ-სოლის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 5 კმ². მოსახლეობა — 385 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
მალაგის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
არჩესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მალაგის მუნიციპალიტეტები
ვაზისუბნის ღვთისმშობლის ეკლესია

ვაზისუბნის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბანში, მდებარეობდა სოფლის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, თადიაანთ უბანში.
ეკლესია მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია რიყის ქვების გროვა. XX საუკუნის სოფლის მოსახლეობას ნაეკლესიარზე აუგია პატარა ოთხკუთხა ნიშა (1,4×1 მ, სიმ. - 1,6 მ), რომელიც შელესილ-შეთეთრებულია და კრამიტის ორკალთა სახურავი ხურავს. ნიშის ჩრდილოეთით ოთხიოდე მეტრზე, პატარა ნაგებობების ნანგრევებია, რომლის იატაკში მცირე ზომის ქვევრებია ჩადგმული.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ამასონასის შტატი

ამასონასის შტატი — ვენესუელის 23 შტატიდან სიდიდით მეორე. შტატის დედაქალაქია პუერტო-აიაკუჩო, ხოლო 1900 წლამდე სან-ფერნანდო-დე-ატაბაპო იყო. სახელი ამასონასი მომდინარეობს მდინარე ამაზონიდან, თუმცა შტატის დიდი ნაწილი დრენირებულია მდინარე ორინოკოთი. ამასონასის შტატის ფართობი 176 899 კმ²-ია, მოსახლეობა შეადგენს 142 200 ადამიანს (2007 წლის აღწერით), ხოლო სიმჭიდროვე – 0.87 ად/კმ².
მუნიციპალიტეტები
ამასონასის შტატი მოიცავს 7 მუნიციპალიტეტს, ესენია:
იხილეთ აგრეთვე
ამასონასის დეპარტამენტი (კოლუმბია)
ამაზონასი
ვენესუელის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
შტატის ოფიციალური საიტი
ვენესუელის შტატები