გაეროს გენერალური ასამბლეის მესამე სესია

გაეროს გენერალური ასამბლეის მესამე სესია — გაიმართა 1948 წლის 21 სექტემბრიდან 12 დეკემბრამდე პარიზში და 1949 წლის 5 აპრილიდან 18 მაისამდე ნიუ-იორკში. გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მუდმივი შტაბ-ბინა ჯერ არ არსებობდა, ამიტომ გენერალური ასამბლეის სესიები მოიწვიეს სხვადასხვა ქალაქში; ეს იყო პირველი, რომელიც ჩატარდა კონტინენტურ ევროპაში.
გაეროს გენერალური ასამბლეის პრეზიდენტი მესამე სესიის ორივე ნაწილისთვის იყო ავსტრალიელი ჰერბერტ ვერე ევატი.
წინაპირობა
სესია იმართებოდა მეორე მსოფლიო ომის დასრულებიდან სამი წლის შემდეგ, სწორედ კონფლიქტმა დაარწმუნა ამერიკის შეერთებული შტატები და სხვა ქვეყნები, რომ კოლექტიური უსაფრთხოება კიდევ ერთხელ ეცადათ ომისშემდგომი პერიოდის წარუმატებლობის შემდეგ და ხალხი იმედოვნებდა, რომ ეს მიდგომა ამჯერად იმუშავებდა. 1948 წლისთვის ადრეული ცივი ომის პერიოდის დაძაბულობა უკვე აშკარა იყო.
კვირას, 19 სექტემბერს, სესიის გახსნამდე ორი დღით ადრე, ეკლესიის ზარები დარეკეს და სპეციალური მსახურებები ჩატარდა სხვადასხვა აღმსარებლობის კრებებში, რომლებიც ლოცულობდნენ გენერალური ასამბლეის შეხვედრების წარმატებისთვის. მსგავსი ღონისძიებები იმართებოდა შეერთებული შტატების ქალაქებსა და კანადის ნაწილებში. მსგავსი ცერემონიები ასევე გაიმართა დასავლეთ და აღმოსავლეთ ევროპაში, მათ შორის: ბელგიაში, საფრანგეთში, ჩეხოსლოვაკიასა და პოლონეთში, ისევე როგორც მსოფლიოს სხვა ნაწილებში.
ბევრ ღვთისმსახურებაში ითქვა ერთი კონკრეტული ლოცვა, ანონიმურად დაწერილი, რომელშივ ეწერა:ჩვენ განსაკუთრებით ვლოცულობთ გაერთიანებული ერების ასამბლეისთვის, რომელიც გაიხსნება პარიზში. მიეცით იქ შეკრებილ მამაკაცებსა და ქალებს თქვენი განგებულების განცდა და იმის ცოდნა, რომ ყველა ადამიანის სიკეთე წინ უნდა უსწრებდეს რომელიმე ცალკეულ ადამიანს, რასას ან ერს. ამინ.
პარიზის ნაწილი
წარმომადგენლები შეხვდნენ 1948 წლის 21 სექტემბრიდან 12 დეკემბრის ჩათვლით პარიზში, მესამე სესიის მოწვევის მიზნით. მას უმასპინძლეს პარიზის მე-16 ოლქში მდებარე შაიოს სასახლეში.
პარიზის სესიაზე საერთო ჯამში გაიმართა ასამბლეისა და სხვადასხვა კომიტეტის 618 სხვადასხვა შეხვედრა. თავდაპირველად იყო მოლაპარაკებები იმის შესახებ, ექნებოდა თუ არა აღმოსავლეთ ბლოკს ადექვატური წარმომადგენლობა გაეროს გენერალურ კომიტეტში და გაეროს სხვა ასეთ ორგანოებში. პარიზის სესიის ყველაზე მნიშვნელოვანი მიღწევა იყო ორი ძირითადი და არსებითი დოკუმენტის, ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციისა და გენოციდის დანაშაულის აღკვეთისა და დასჯის კონვენციის რატიფიკაცია. გენერალურმა ასამბლეამ კენჭისყრაზე ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაცია 48 ხმით და 0 მოწინააღმდეგით მიიღო, 8 დელეგატმა თავი შეიკავა, ხოლო გენოციდის დანაშაულის აღკვეთისა და დასკის კონვენცია 50 ხმით და 0 მოწინააღმდეგით, თავი არავინ შეიკავა. პარიზის სესიაზე დასავლეთსა და აღმოსავლეთ ბლოკს შორის უთანხმოებები გამოირჩეოდა, საბჭოთა კავშირის დელეგაციის ხელმძღვანელმა ანდრეი ვიშინსკიმ გააკრიტიკა შეერთებული შტატების დელეგაციის თავმჯდომარის მოვალეობის შემსრულებელი ჯონ ფოსტერ დალესი. ბოლოს საბჭოთა კავშირმა გამოთქვა იმედგაცრუება იმის გამო, რომ არცერთმა მისმა წინადადებამ წარამტყებას ვერ მიაღწია. პარიზის სესიაზე ასევე შეეხო კორეის ნახევარკუნძულზე არსებულ ვითარებას და 48 ხმით და 6 მოწინააღმდეგით გამოაცხადა კორეის რესპუბლიკა იქ ერთადერთ ლეგიტიმურ მთავრობად.
ნიუ-იორკის ნაწილი
მესამე სესიის მეორე ნაწილი გაიმართა ნიუ-იორკში, 1949 წლის 5 აპრილიდან 18 მაისამდე იგი გაიმართა კუინზის ხელოვნების მუზეუმში, ფლაშინგ მედოუს პარკში, კუინსში. კომიტეტის ბევრი სხდომა ქალაქგარეთ, სოფელ ლეიკ საქსესში გაიმართა.
სესიის ამ ნაწილის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილი იყო გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 273-ის მიღება, რომელიც მიიღეს 37 ხმით და 12 მოწინააღმდეგით, 9 დელეგატმა თავი შეიკავა. ამ რეზოლუციით გაეროს წევრი გახდა ისრაელი. გარდა ამისა სესია თითქმის უშედეგოდ დასრულდა და იტალიური კოლონიების საკითხი შემდეგი სესიისთვის გადაიდო.
სქოლიო
გაეროს გენერალური ასამბლეის სესიები