PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
იოანე III (ტრაპიზონი)

იოანე III (ტრაპიზონი)
იოანე III დიდი კომნენოსი (დ. 1321, კონსტანტინოპოლი, ბიზანტიის იმპერია — გ. 1362, სინოპი) — ტრაპიზონის იმპერიის იმპერატორი 1342-1344 წლებში. მიხეილ კომნენოსის ვაჟი.
იოანემ სიცოცხლის უმეტესი ნაწილი კონსტანტინოპოლში გაატარა, სადაც მამამისი 1297 წლიდან ცხოვრობდა. როდესაც მიხეილი ტრაპიზონის იმპერატორი გახდა, სადაც მალევე დაამხეს და დააპატიმრეს, იგი კვლავ კონსტანტინოპოლში რჩებოდა. 1342 წელს ნიკეტას სქოლარესმა და გრიგორი მეიტზომატესმა იოანე მათთან ერთად ტრაპიზონში წასვლასა და ტახტის დაკავებაზე დაითანხმეს. ბიზანტიის მთავრობის მხარდაჭერითა და გენუელთა სამი გალერის დახმარებით, იოანემ ხანმოკლე, თუმცა სისხლისმღვრელი ბრძოლის შემდეგ 4 სექტემბერს ქალაქი დაიკავა. მისი კორონაციის შემდეგ გადაყენებული იმპერატორი ანა კომნენოსი დაახრჩვეს, მისი მხარდამჭერები კი სიკვდილით დასაჯეს ან გადაასახლეს.
იოანე III სუსტი მმართველი აღმოჩნდა, რომელიც მხოლოდ გართობასა და ფუფუნებაზე ფიქრობდა. მან საკუთარი მამის გასათავისუფლებლადაც კი არაფერი იღონა. მიხეილი პატიმრობიდან ნიკეტას სქოლარესმა გაათავისუფლა და ტრაპიზონში დააბრუნა. იოანე III წმინდა საბას მონასტერში გამოკეტეს, სადაც იგი ბიზანტიური დაცვის მეთვალყურეობის ქვეშ იმყოფებოდა, ხოლო ტახტზე კვლავ მიხეილ კომნენოსი ავიდა.
მოგვიანებით იოანე კონსტანტინოპოლში, შემდეგ კი ადრიანოპოლში გადაიყვანეს. იგი ტახტის დასაბრუნებლად ბრძოლას აპირებდა, თუმცა 1362 წელს სინოპში გარდაიცვალა. მიქაელ პანარეტოსი გადმოგვცემს, რომ იოანეს შვილი ჰყავდა, თუმცა მის სახელს არ ასახელებს.
რესურსები ინტერნეტში
მიქაელ პანარეტოსი „ტრაპიზონის ქრონიკა“ XIV საუკუნე
იოანე III დიდი კომნენოსი , Encyclopedia of the Hellenic World: Asia Minor
სქოლიო
ტრაპიზონის იმპერატორები
დაბადებული 1321
გარდაცვლილი 1362
დამხობილი მონარქები
კუროს თანავარსკვლავედი

კუროს თანავარსკვლავედი — ზოდიაქოს ერთ-ერთი თანავარსკვლავედი ცის ჩრდილოეთ ნახევარსფეროზე. მასში ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვლავები (ალდებარანი, ნატი, ალციონე და ξ კუროსი) შესაბამისად 0,8; 1,6; 2,9 და 3,0 ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდისაა. მასშივეა ორი ვარსკვლავთა გროვა: ჰაიდები და პლეადები. დამზერისათვის საუკეთესო პირობებია ნოემბერ — დეკემბერში. ჩანს საქართველოდანაც.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Star Tales -Taurus
ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედები
Turricula granobalteus

Turricula granobalteus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
კოტელნიკი (მოსკოვის მეტრო)

კოტელნიკი (მოსკოვის მეტრო)
კოტელნიკი — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2015 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მეტროსადგურები
დიდი ჩორჯო

დიდი ჩორჯო — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში (ხვანჭკარის თემი), მდებარეობს ლეჩხუმის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე რიონის ხეობაში. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ამბროლაურიდან 9 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 176 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Leptogenys erythraea

Leptogenys erythraea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
A6 (ხორვატია)

A6 (ხორვატია)
A6 — ავტომაგისტრალი ხორვატიაში. მაგისტრალი იწყება ავტომაგისტრალ A1-ის ბოსილევოს კვანძიდან, კვეთს გორსკი-კოტარს და ქვეყნის სიდიდით მესამე ქალაქ რიეკას და სრულდება მის სიახლოვეს ავტომაგისტრალ A7-თან. მარშრუტის საერთო სიგრძე 80.2 კილომეტრია.
რესურსები ინტერნეტში
ავტომაგისტრალი A6
ხორვატიის ავტომაგისტრალების მმართველი კომპანია „Hrvatske autoceste-ის“ საიტი
სქოლიო
ტრანსპორტი ევროპაში
მაკგილის უნივერსიტეტი

მაკგილის უნივერსიტეტი — უნივერსიტეტი კანადაში, კვებეკის პროვინციაში, მონრეალის ცენტრში.
ისტორია
მაკგილის უნივერსიტეტი წარმოადგენს უძველეს უნივერსიტეტს მონრეალში. იგი დააარსა ჯეიმზ მაკგილმა, შოტლანდიელმა ქურქით მოვაჭრემ 1821 წელს. იგი გახდათ ფილანტროპი, რომელმაც დატოვა 10 000£ და 46 აკრა მიწის ნაკვეთი, სადაც მდებარეობს უნივერსიტეტი ამჟამად. სწორედ იმ წლიდან მოყოლებული, უნივერსიტეტი პატარა კოლეჯიდან ერთ–ერთ ყველაზე დატვირთულ და ხალხმრაავალ საგანმანათლებლო დაწესებულებად იქცა, რომელიც აერთიანებს ორ კამპუსს, 11 ფაკულტეტს, საერთო ჯამში 300 სასწავლო პროგრამასა და 36 000 სტუდენტს 150 ქვეყნიდან.
1821 წელს დაარსებულმა „მაკგილის კოლეჯმა“ სწავლება 1829 წლის 27 იანვრიდან დაიწყო ვაჭრის ყოფილ აგარაკზე, რომელიც შემდეგ კოლეჯის შენობად გადაკეთდა. 4 წლის შემდეგ, კოლეჯმა პირველად გასცა მედიცინისა და ქირურგიის დოქტორის დიპლომი, რომელიც უილიამ ლესლი ლოჟმა მიიღო. ხელოვნების ფაკულტეტის ნაგებობის მშენებლობა დაიწყო 1839 წელს, რომელიც რამდენიმე წელიწადში დასრულდა კიდეც და ახლაც ფუნქციონირებს.
დამაარსებელმა მომდევნო წლებშიც განაგრძო საუნივერსიტეტო საქმიანობა. გეოლოგი სერ უილიამ დოუსონის რექტორად არჩევის შემდეგ, რომელიც სწორედ ჯეიმზ მაკგილმა მოიწვია, უნივერსიტეტის ფაკულტეტების რაოდენობა თითქმის გაორმაგდა და პრესტიჟიც მოემატა მას.
უნივერსიტეტის ისტორიაში აღსანიშნავია 1884 წელი, როდესაც პირველად მიიღეს ქალი სასწავლებელში, რადგანაც მანამდე მაკგილი წარმოადგენდა მხოლოდ მამაკაცთა სასწავლებელს.
უნივერსიტეტისთვის გარდამტეხი აღმოჩნდა მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი პერიოდი, როდესაც განათლების მიღების სურვილის მაჩვენებელმა რეკორდუს ნიშნულს მიაღწია კანადაში. სწორედ 1946–1948 წლებიდან იწყება უნივერსიტეტის გაფართოება.
ამჯერად მაკგილი აღიარებულია კანადის ერთ–ერთ წამყვან უნივერსიტეტად კვლევების დარგში. 2003 წელს, ჰეტერ მონრო–ბლუმი გახდა უნივერსიტეტის მე–16 რექტორი. მის პერიოდში გამყარდა უნივერსიტეტის რეპუტაცია მთელ მსოფლიოში განათლების, კვლევებისა და მომსახურების სფეროში.
რესურსები ინტერნეტში
რეიტინგი „ვებომეტრიკსის“ მიხედვით
რეიტინგი ჟურნალ „თაიმსის“ მიხედვით
რეიტინგი „ქიუესის“ მიხედვით
სქოლიო
კანადის უნივერსიტეტები
მონასტერი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მონასტერი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მონასტერი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მონასტერი — ერთი და იმავე წესდებით მცხოვრები რელიგიური თემი;
მონასტერი — სოფელი ახალგორის მუნიციპალიტეტში, გდუს თემში, ალეურის ხეობაში;
მონასტერი — სოფელი ახალგორის მუნიციპალიტეტში, წინაგრის თემში, ლეხურის ხეობაში;
მონასტერი — ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფლების ძველი დასახელება;
ზემო მონასტერი — სოფელი ქურთის მუნიციპალიტეტში;
ქვემო მონასტერი — სოფელი ქურთის მუნიციპალიტეტში;
მონასტერი — სოფელი ხაშურის მუნიციპალიტეტში.
ვლადიმერ ქუთათელაძე

ვლადიმერ ქუთათელაძე (დ. 1902, ხონი — გ. 1981, თბილისი) — ქართველი გრაფიკოსი, საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1961).
ბიოგრაფია
1930 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია, იქვე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას (1967 წლიდან— პროფესორი). ვლადიმერ ქუთათელაძე მუშაობდა დაზგურ გრაფიკაში (ქსილოგრაფია, ლითოგრაფია, ლინოგრავიურა). შექმნა ქართული მხატვრული შრიფტის 60-მდე სახეობა, მრავალი ექსლიბრისი. ალბომი თბილისი“ (ლინოგრავიურა, 1963) და ქსილოგრაფიის ტექნიკით შექმნილი საქართველოს არქიტექტურული ძეგლები“ 1964 წელი. განსაკუთრებით ნაყოფიერად მოღვაწეობდა ქართული წიგნის გაფორმებაში. ნამუშევრები: ალექსანდრე ყაზბეგის „მამის მკვლელი“ 1964 წელი ,XIX საუკუნის ქართული მოხრობა“ 1963 წელი ორივე — ლინოგრავიურა; თბილისის ხედები ძველი თბილისი. ნარიყალა“ 1965 წელი ,ძველი თბილისი. დაბახანა“ 1965 წელი და სხვ.
ლიტერატურა
ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი. – თბ., 2015. – გვ. 494
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1902
გარდაცვლილი 1981
საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
ქართველი გრაფიკოსები
ხონში დაბადებულები
ვ
მოდესტო-ომისტეს პროვინცია

მოდესტო-ომისტეს პროვინცია — პროვინცია ბოლივიაში, პოტოსის დეპარტამენტის სამხრეთ ნაწილში. დედაქალაქია ვილიასონი.
მოდესტო-ომისტე ერთ-ერთია პოტოსის დეპარტამენტის თექვსმეტი პროვინციიდან. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ტარიხას დეპარტამენტი, სამხრეთით და სამხრეთ-დასავლეთით — არგენტინა. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 65 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ 120 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 2 554 კმ²-ს შეადგენს.
მოსახლეობა
1992 წლის აღწერისას, მოსახლეობა 31 737 ადამიანს შეადგენდა, 2001 წელს კი 36 266-ს, ანუ ადგილი ჰქონდა 14.3 %-იან ზრდას.
97 % ლაპარაკობს ესპანურად, 44 % კეჩუაზე.
მოსახლეობის 44 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია.
18 % დასაქმებულია სასოფლო-სამეურნეო სფეროში, 11 % მრეწველობაში, 71 % მომსახურების სფეროში (2001).
მორწმუნეთა 84 % კათოლიკეა, 11 % პროტესტანტი.
მოსახლეობის 43,3% კეჩუას შთამომავლები არიან.
დაყოფა
პროვინცია შედგება მხოლოდ ერთი მუნიციპალიტეტისაგან, რომელიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
Population data (Spanish)
Villazón Municipality (= Modesto Omiste Province): population data and map (PDF; 628 kB) (spanisch)
პოტოსის დეპარტამენტის პროვინციები
ზემო პერუ

ზემო პერუ — წარმოადგენდა რეგიონს პერუს, ხოლო 1776 წლიდან რიო-დე-ლა-პლატის ვიცე-სამეფოებში. მოიცავდა პოტოსის, ლა-პასის, კოჩაბამბის, ჩიკიტანის, მოხოსისა და ჩარკასის (სუკრეს) საგუბერნატოროებს. იმართებოდა ჩარკასის აუდიენციის მიერ.
ბოლივიის დამოუკიდებლობის ბრძოლისას, რეგიონმა მოიპოვა დამოუკიდებლობა და სიმონ ბოლივარის პატივსაცემად, ახალ ქვეყანას ბოლივია ეწოდა.
რესურსები ინტერნეტში
ზემო პერუ
ბოლივიის ისტორია
პერუს ისტორია
პუნები

პუნები — ძველი რომაელების მიერ ფინიკიელებისათვის შერქმეული სახელწოდება. ფინიკიელები წინა აზიიდან გადმოსახლდნენ ჩრდილოეთ აფრიკაში და ძველი წელთაღრიცხვის XII-VII საუკუნეებში იქ დააარსეს კოლონიები კართაგენი, უტიკა და სხვა. პუნური არის ფინიკიური ენის დიალექტი. რომის იმპერიასა და კართაგენს შორის ომების სახელწოდებაც სწორედ „პუნებიდან“ მომდინარეობს და პუნიკური ომების სახით არის ცნობილი.
სახელწოდება პუნები კართაგენის განადგურების შემდეგ მხოლოდ მცირე ხნით შემორჩა ლათინურ ტექსტებში; ადრეული შუა საუკუნეებიდან პუნები აღარ მოიხსენიებიან.
იხილეთ აგრეთვე
პუნიკური ომები
ლიტერატურა
ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. VIII, გვ. 231, თბ., 1984 წელი.
კართაგენი
ძველი აღმოსავლეთის ხალხები
de:Geschichte Karthagos
Ŧ

Ŧ — ლათინური ანბანის ასო. იწერება, როგორც T თავზე გრავისით.
ლათინური ანბანი
Confines

Confines is a town and municipality in the Santander Department in northeastern Colombia.
External links
Municipalities of Santander Department
ბალის უღელტეხილი

ბალის უღელტეხილი
ბალი — უღელტეხილი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ზემო სვანეთში, ბალის ქედზე. სიმაღლე 2300 მ. გადასასვლელი მდინარე მესტიაჭალის ხეობიდან მდინარე დოლრის ხეობაში. ბალის უღელტეხილის მიდამოები შემოსილია სუბალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის უღელტეხილები
ჟან დე ვალუა (1398-1417)

ჟან დე ვალუა (1398-1417)
ჟან დე ვალუა (დ. 31 აგვისტო, 1398 — გ. 5 აპრილი, 1417) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის მეფე შარლ VI-ისა და დედოფალ იზაბელა ბავარიელის ვაჟი. საფრანგეთის დოფინი 1415-17 წლებში.
ბიოგრაფია
ჟან დე ვალუა დაიბადა 1398 წლის 31 აგვისტოს. იგი იყო საფრანგეთის მეფე შარლ VI-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ იზაბელა ბავარიელის უმცროსი ვაჟი. 1406 წელს მცირეწლოვანი ჟანი დააქორწინეს მის ასევე მცირეწლოვან ბიძაშვილზე, ჰოლანდიის, ფრიზიის, ზელანდიისა და ენოს გრაფინია ჟაკლინ ენოელზე. სანამ ჟაკლინი და ჟანი სრულწლოვანები გახდებოდნენ, ამ საგრაფოებს ჟანის სიდედრი, მარგარიტა ბურგუნდიელი მართავდა. საქორწინო კონტრაქტის მიხედვით კი ზემოთ აღნიშნული საგრაფოები ჟანისა და ჟაკლინის გარდაცვალების შემდეგ მათი შვილისა და საფრანგეთის მფლობელობაში გადავიდოდა. 1415 წლის დეკემბერში ჟანის უფროსი ძმა, საფრანგეთის დოფინი (ანუ ტახტის მემკვიდრე), ლუი დე ვალუა გარდაიცვალა, რის შემდეგაც დოფინი თავად ჟანი ხდება. თუმცა, მას ტახტზე ასვლა არასდროს ჰღირსებია, რადგან 1417 წელს იგი მოწამლეს. ჟანი გარდაიცვალა მოწამვლის შედეგად, 18 წლის ასაკში, უშვილოდ, რის გამოც ჟაკლინს კვლავ მოუწია გათხოვება, დოფინი კი ჟანის უმცროსი ძმა ხდება.
ლიტერატურა
Ernest van Bruyssel, Histoire du commerce et de la marine en Belgique, 1863, p. 66., A. Janse, Een Pion voor een Dame (2009).
დაბადებული 31 აგვისტო
დაბადებული 1398
გარდაცვლილი 5 აპრილი
გარდაცვლილი 1417
ვალუები
ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა
საფრანგეთის დოფინები
პატუქსაი

პატუქსაი (სიტყვასიტყვით გამარჯვების ჭიშკარი ან სატრიუმფო ჭიშკარი), წინათ ეწოდებოდა Anousavary ან Anosavari-ის ძეგლი — მონუმენტი ვიენტიანის ცენტრში, ლაოსში. აგებულია 1962 ან 1968 წლებში საფრანგეთისგან გათავისუფლებისათვის მებრძოლების პატივსაყოფად.
მონუმენტი პარიზის სატრიუმფო თაღს ჩამოჰგავს და ლაოსისთვის დამახასიათებელი კინარით არის შემკული.
პატუქსაი ამერიკული ფინანსებით აშენდა. აშშ-მა ლაოსს ახალი აეროპორტის ასაშენებლად ფინანსური დახმარება გამოუყო, თუმცა, ლაოსის ხელისუფლებამ ამ თანხით ძეგლის დადგმა არჩია. ხანდახან პატუქსაის "ვერტიკალურ ასაფრენ-დასაჯდომ ბილიკს" უწოდებენ. თაღამდე "თანონ ლუანგის" ავენიუ მიდის, რომელსაც "დიდ ქუჩასაც" ეძახიან.
ლაოსი
ფარენჰაიტი

ფარენჰაიტი (აღნიშვნა: ) — ტემპერატურის საზომი ერთეული, რომელიც 1724 წელს შეიქმნა გერმანელი ფიზიკოს დანიელ გაბრიელ ფარენჰაიტის (1686 - 1736) მიერ. დღეს დღეისობით იგი ბევრ ქვეყანაში ჩანაცვლებულია სხვა ტემპერატურის საზომით რომელსაც ცელსიუსი ეწოდება. იგი მაინც გამოიყენება რამდენიმე ქვეყანაში, მაგალითად აშშ-ში და ბელიზი-ში.
ფარენჰაიტის შკალის მიხედვით წყალი იყინება +32 გრადუსზე და დუღს +212 გრადუსზე (სტანდარტული ატმოსფერული წნევის) პირობებში. ნული გრადუსი განსაზღვრულია თერმომეტრის მოთავსებით ხსნარში, რომელიც შედგება ყინულის, წყლის და ამონიუმის ქლორიდისგან ანუ მარილისგან. ეს ხსნარი ავტომატურად დადის თავის ბუნებრივ ტემპერატურაზე, რომელიც მიღებულია როგორც 0 გრადუსი ფარენჰაიტის შკალაზე. 96 გრადუსი ფარენჰაიტის მიერ განსაზღვრულ იქნა როგორც ადამიანის ბუნებრივი ტემპერატურა. ფარენჰაიტმა შენიშნა, რომ ამ შემთხვევაში ვერცხლისწყალი დუღს 600 გრადუსზე. თუმცა დღეისთვის ადამიანის ბუნებრივი ტემპერატურა მიღებულია რომ არის 98,6. მოგვიანებით ფარენჰაიტის ნაშრომებში მცირე ცვლილება შეიტანეს რადგან წყლის დუღილის ტემპერატურა, ყინულად ქცევის ტემპერატურაზე ზუსტად 180 გრადუსით მეტი გამოსულიყო.
ტემპერატურების გადაყვანის ტაბულა
ლიტერატურა
ტემპერატურის საზომი ერთეულები
გაბრიელ საფარელი

გაბრიელ საფარელი — X-XI საუკუნეების ქართველი ოქრომჭედელი. მისი ნამუშევრებიდან შემონახულია საფარის მონასტრის საწინამძღვრო ჯვარი (მოოქრული ვერცხლი, 52,5x44,5 სმ. როგორც ჩანს, ჯვარი მოგვიანებით ბრეთის ეკლესიაში გადმოუტანიათ. იგი სამეცნიერო ლიტერატურაში ბრეთის ჯვრის სახელითაა ცნობილი).
ჯვრის ცენტრში გამოსახულია ჯვარცმული ქრისტე, მკლავების ბოლოებში — ღვთისმშობლისა და იოანე მახარებლის ფიგურები (შესრულებულია გაბრიელ საფარელის თანაშემწის მიერ) და ორი მედალიონი (ანგელოზი და წვეროსანი წმინდანი). ყველა ფიგურა ცალკე ფირფიტაზეა ნაჭედი და შემდეგ ჯვარზე დაკრული. ჯვრის ზურგზე და ტარზე ფორლოვანი ორნამენტებია. წარწერებში, გარდა ოსტატისა, მოხსენიებულია ბაგრატ III, მისი მამა მეფეთ მეფე გურგენი და მართა დედოფალი. მათი ტიტულატურის მიხედვით ჯვრის შესრულების თარიღი უნდა იყოს 994-1001.
გაბრიელ საფარელი თავისი დროის მოწინავე ოსტატი იყო. მას აინტერესებდა ადამიანის გამოსახვა. იმავე დროს თვალდახუჭული ქრისტეს სახე, გამხდარი, დაძაბული სხეული უაღრესად ექსპრესიულია. დიდ დახელოვნებას მოწმობს ორნამენტის შესრულებაც.
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 2, გვ. 608, თბ., 1977
ქართველი ოსტატები
Ivantsi

Ivantsi is a village in Kardzhali Municipality, Kardzhali Province, southern Bulgaria.
References
Villages in Kardzhali Province
პლასა-დე-კაისანი

პლასა-დე-კაისანი — ქალაქი პანამაში, ჩირიკის პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1249 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
პანამის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Población en la República por sexo, según provincia, comarca, distrito y corregimiento Censos de 1990 a 2010. Instituto Nacional de Estadística y Censo (INEC). Consultado el 7 de enero de 2014.
პანამის ქალაქები
ჩირიკის პროვინციის დასახლებული პუნქტები
ბენედიკტა დანიელი

ბენედიკტა დანიელი (დ. 29 აპრილი, 1944) — გლუქსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე ფრედერიკ IX-ისა და დედოფალ ინგრიდ შვედის შუათანა ასული. დანიის დედოფალ მარგრეტე II-ის უმცროსი და. დანიის სამეფო ტახტის რიგით მეთერთმეტე მემკვიდრე.
ბიოგრაფია
პრინცესა ბენედიკტა დაიბადა 1944 წლის 29 აპრილს, ამალიენბორგის სასახლეში, კოპენჰაგენში. იგი იყო დანიის მეფე ფრედერიკ IX-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ინგრიდ შვედის რიგით მეორე შვილი და ქალიშვილი. იგი მამამისის გამეფებამდე სამი წლით ადრე დაიბადა, ჯერ კიდევ მაშინ, როდესაც დანია ნაცისტების მიერ იყო ოკუპირებული. დაბადებიდან მალევე, 24 მაისს იგი ლუთერანად მონათლეს, სადაც მისი ნათლიები იყვნენ დანიის მეფე კრისტიან X და დედოფალი ალექსანდრინა (ბებია-ბაბუა), დანიის პრინცი გუსტავი (ბიძა), შვედეთის მეფე გუსტავ V (ბაბუა), შვედეთის პრინცი სიგვარდი (ბიძა), დანიის პრინცესა კაროლინა მატილდა, დანიის პრინცესა ინგებორგ დანიელი, შვედეთის პრინცესა მარგარეტა დანიელი და დიდი ბრიტანეთის დედოფალი ელიზაბეთ II.
1968 წელს იგი ცოლად გაჰყვა საინ-ვიტგენშტაინ-ბერლებურგის მთავარ რიხარდს, რომელთანაც სულ სამი შვილი შეეძინა, მათ შორის ორი გოგონა და ერთი ვაჟი. მთავარი რიხარდი 2017 წელს გარდაიცვალა.
1972 წელს ტახტზე ბენედიკტას და, მარგრეტე II ავიდა, რომლის შვილებისა და შვილიშვილების რაოდენობის ზრდასთან ერთად, ბენედიკტამ თანდათან უკან გადაიწია მემკვიდრეთა სიაში, დღეისათვის კი იგი ტახტის რიგით მეთერთმეტე მემკვიდრეა.
წინაპრები
</center>
ლიტერატურა
Johannes Burkardt und Ulf Lückel: Das Fürstliche Haus zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg. Börde-Verlag, Werl 2005, ISBN 3-9810315-0-4
დაბადებული 29 აპრილი
დაბადებული 1944
გლუქსბურგები
დანიის პრინცესები
დანიის რეგენტები
Leptogenys pruinosa

Leptogenys pruinosa — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
სიკვდილით დასჯა საქართველოში

სიკვდილით დასჯა საქართველოში
1997 წლის 11 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ედუარდ შევარდნაძის სიკვდილით დასჯის გაუქმების ინიციატივას, საქართველოს პარლამენტმა მხარი დაუჭირა და სიკვდილით დასჯა გაუქმებულად გამოაცხადა. 2000 წლის 1 მაისს საქართველო შეუერთდა „ადამიანის უფლებათა ევროპულ კონვენციას“.
ისტორია
ძველ საქართველოში სიკვდილით დასჯას განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულის დროს მიმართავდნენ, უფრო მეფისა და სახელმწიფოს ღალატისთვის, აგრეთვე მეფის პირადი საჯარო შეურაცხყოფისათვის, მეკობრეობისათვის. გიორგი III-ის 1170 სიგელის მიხედვით, სიკვდილით დასჯა „მრავალჯერ“ პარვისთვისაც ყოფილა დაწესებული. სიკვდილით დასჯა სხვადასხვა ფორმით სრულდებოდა: ჩამოხრჩობა, მოშთობა, კლდიდან გადმოგდება, ცეცხლზე დაწვა.
1995 წელს მიღებული საქართველოს კონსტიტუცია ცალკე კონსტიტუციური ნორმით განსაზღვრავდა სიკვდილით დასჯის როგორც შეფარდების, ისე გამოყენების წესს. საქართველოს კონსტიტუციის მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტის მიხედვით, „სასჯელის განსაკუთრებული ღონისძიება – სიკვდილით დასჯა, მის სრულ გაუქმებამდე, შეიძლება გათვალისწინებულ იქნეს ორგანული კანონით სიცოცხლის წინააღმდეგ მიმართული განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულისათვის. ამ სასჯელის შეფარდების უფლება აქვს მხოლოდ საქართველოს უზენაეს სასამართლოს“.
1996 წლის მიწურულს საქართველოს პრეზიდენტმა ედუარდ შევარდნაძემ სიკვდილით დასჯაზე მორატორიუმი გამოაცხადა. 1997 წლის 11 ნოემბერს პარლამენტმა საკანონმდებლო გზით გააუქმა სიკვდილით დასჯა. ამ დროიდან მოქმედი სისხლის სამართლის კოდექსი სიკვდილით დასჯას არ ითვალისწინებდა არც ერთი დანაშაულისთვის. საქართველო მეორე პოსტსაბჭოთა ქვეყანა იყო (მოლდოვას შემდეგ), რომელმაც გააუქმა სასჯელის ამ განსაკუთრებული ზომის გამოყენება. სიკვდილით დასჯის გაუქმება ევროპის საბჭოს ერთ-ერთი რეკომენდაცია იყო. საქართველო ამ ორგანიზაციის წევრი 1999 წელს გახდა.
2003 წლის 20 აგვისტოს მთავრობის სხდომაზე პრეზიდენტმა ედუარდ შევარდნაძემ განაცხადა, რომ კანონი უნდა გამკაცრდეს ქვეყანაში დანაშაულებათა დონის შემცირების მიზნით.
რომ არა ევროპის საბჭო, ჩვენ არ გავაუქმებდით სიკვდილის დასჯას. მე ვხედავ, რომ რუსუდან ბერიძე (ეროვნული უშიშროების საბჭოს მდივნის მოადგილე ადამიანთა უფლებების დაცვის საკითხებში) გაკვირვებით მიყურებს. მაგრამ, უნდა აღინიშნოს, რომ კრიმინალებს აღარ ეშინიათ სასჯელის. ციმბირში ხომ ვერ გავასახლებთ - განაცხადა შევარდნაძემ.
2006 წლის 27 დეკემბრის კონსტიტუციური კანონით საქართველოს კონსტიტუციის მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტში ჩაიწერა: „სიკვდილით დასჯა აკრძალულია“. სიკვდილით დასჯა კონსტიტუციურად აიკრძალა.
სქოლიო
ადამიანის უფლებები
რუსკა (ჰინჩეშტის რაიონი)

რუსკა (ჰინჩეშტის რაიონი)
რუსკა — სოფელი მოლდოვაში, ჰინჩეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 184 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 425 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ჰინჩეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ჰინჩეშტის რაიონის სოფლები
თბილისის ჩაის საწონი ფაბრიკა

თბილისის ჩაის საწონი ფაბრიკა — კვების მრეწველობის საწარმო თბილისში, ავჭალის ტერიტორიაზე. აშენდა 1940 წელს როგორც თბილისის ჩაის გადამწონი ფაბრიკა. აფასოებდა შავ და მწვანე ბაიხაოს ჩაის. 1954–55 წლებში ჩატარდა მისი ტექნიკური გადაიარაღება, ხოლო 1983–89 წლებში მოხდა რეკონსტრუქცია, რის შემდეგაც ფაბრიკის სიმძლავრე წელიწადში 21 ათას ტონამდე გაიზარდა. ძირითადი პროდუქცია იყო სხვადასხვა ხარისხის ბაიხაოს ჩაი: „საქართველოს თაიგული“, უმაღლესი ხარისხის, I, II და III ხარისხისა და სხვ. სანედლეულო რესურსებს იღებდა საქართველოს სხვადასხვა ჩაის პირველადი გადამმუშავებელი ფაბრიკიდან, აგრეთვე ინდოეთიდან და ჩინეთიდან (როგორც საკუპაჟე მასალას). გამოშვებული პროდუქცია იგზავნებოდა ძირითადად საბჭოთა კავშირის სხვა რესპუბლიკებში. 1993 წლიდან ფაბრიკა გასაღების ბაზრის დაკარგვის გამო მუშაობდა 10%-იანი დატვირთვით და წელიწადში უშვებდა 2000 ტ. დაფასოებულ ჩაის, რომელიც გადიოდა ძირითადად დსთ-ის ქვეყნებში. 1996 წელს თბილისის ჩაის საწონი ფკის ბაზაზე შეიქმნა ამავე სახელწოდების სააქციო საზოგადოება. ამ პერიოდიდან საწარმო თავისი პროფილით აღარ ფუნქციონირებს.
ლიტერატურა
თბილისის ეკონომიკა
Albula (river)

Albula (river)
Albula (German) is a river of Switzerland, a right tributary of the Hinterrhein. Length: , Basin: . It flows into the Hinterrhein near Thusis.
Rivers of Switzerland
Rivers of Graubünden
Albula/Alvra
Bergün Filisur
Fürstenau, Switzerland
Sils im Domleschg
Scharans
Thusis
Vaz/Obervaz
CooperVision

CooperVision, Inc. is a business unit of The Cooper Companies, Inc.. It is primarily a soft contact lens manufacturer. The company was founded in 1980, and it is headquartered in Pleasanton, California. Its products are sold in over 100 countries.
CooperVision manufactures in Juana Díaz, Puerto Rico; Scottsville, New York; Alajuela, Costa Rica; Gyál, Hungary; and Hamble and Southampton in Hampshire, England. It has major distribution centers in the U.K., U.S., and Belgium.
History
CooperVision's parent company, The Cooper Companies, Inc., started in 1958 as the Martin H. Smith Co. The company name changed to Cooper Laboratories, Inc. in 1967. In 1978, the company reorganized into Cooper Laboratories, Cooper Medical Devices, Cooper Dental, Cooper International, and CooperVision. CooperVision was incorporated in 1980. The company then went public in 1983. In 1987, CooperVision, Inc. changed its name to The Cooper Companies, Inc. and organized into three groups: Cooper Technicon, CooperSurgical, and CooperVision.
In 2004, CooperVision acquired Ocular Sciences, Inc., a global manufacturer and marketer of soft contact lenses. This acquisition helped the company become the third-largest soft contact lens manufacturer in the world. (Technically acquisition concluded on January 7, 2005)
In 2011, CooperVision announced its rebranding, developed by Siegel+Gale, a global branding firm. In 2012, this rebrand was one of five companies to win the "Best of Awards" by REBRAND.
Also in 2011, CooperVision initiated a product recall on a limited number of lots of Avaira spherical and toric lenses. This was a result of identifying certain lots that did not meet the company's updated quality requirements.
In 2013, researchers from CooperVision, along with others from Linköping University, the University of Ottawa, FibroGen Inc., and Synsam Opticians participated in a study on the partial success of artificial corneas. This study was published in the Science Translational Medicine and reported on the BBC.
In August 2014, CooperVision completed the acquisition of Sauflon Pharmaceuticals Limited, a UK based manufacturer of daily disposable silicone based contact lenses.
In December 2017, CooperVision completed the acquisition of Paragon Vision Sciences. This was followed by the acquisition of Blanchard Contact Lenses in 2019 and GP Specialists in 2020.
CooperVision acquired SynergEyes in 2021, a manufacturer of hybrid (soft + rigid) contact lenses.
CooperVision acquired EnsEyes in November, 2022, a Danish specialty contact lens manufacturer.
Products
CooperVision develops, manufactures, and markets a range of contact lenses to a worldwide market. CooperVision produces both spherical contact lenses and specialty lens products in varying wearing and replacement schedules (i.e., how long a lens can be worn prior to removal and before it must be discarded).
America's Best, Walmart, Costco, Visionworks, Pearle Vision, Target Corporation and Vision Source private label contacts are manufactured by CooperVision.
References
External links
Contact lenses
Eyewear companies of the United States