PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Peter Gabriel Revisited

Peter Gabriel Revisited — პიტერ გებრიელის სიმღერების კომპილაციური ალბომი. გამოვიდა 1992 წელს. ამ ალბომში შეტანილია სიმღერები მუსიკოსის პირველი ორი სოლო ალბომიდან.
სიმღერების სია
On the Air – 5:28
Modern Love – 3:38
Indigo – 3:32
Solsbury Hill – 4:20
Perspective – 3:28
Waiting for the Big One – 7:14
Animal Magic – 3:29
Humdrum – 3:26
D.I.Y. – 2:38
Mother of Violence (პ.გებრიელი, ჯ. გებრიელი) – 3:21
Slowburn – 4:36
Exposure (გებრიელი, რობერტ ფრიპი) – 4:17
Moribund the Burgermeister – 4:17
Flotsam and Jetsam – 2:22
Here Comes the Flood – 5:54
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Discogs
სქოლიო
პიტერ გებრიელის კომპილაციური ალბომები
1992 წლის კომპილაციური ალბომები
ალბომები ბობ ეზრინის პროდიუსერობით
Atlantic Records-ის კომპილაციური ალბომები
კვაუტემოკ ბლანკო

კვაუტემოკ ბლანკო (დ. 12 იანვარი, 1973) — მექსიკელი პოლიტიკოსი, ქალაქ კუერნავაკის მერი და ყოფილი ფეხბურთელი, მექსიკის ეროვნული ნაკრების ყოფილი თავდამსხმელი. თამაშობდა როგორც თავდამსახმელის, ისე შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე.
ბლანკომ კარიერა დაიწყო მექსიკურ კლუბ „ამერიკაში“, სადაც თამაშობდა 15 წლის განმავლობაში. ის მიჩნეულია 1990–2000-იანი წლების ერთ-ერთ ყველაზე გამორჩეულ მექსიკელ ფეხბურთელად.
ბლანკო ერთადერთი მექსიკელი ფეხბურთელია, რომელიც დაეუფლა ფიფა-ს საერთაშორისო ჯილდოებს „ვერცხლის ბუცი“ და „ვერცხლის ბურთი“. ოთხგზის დასახელდა მექსიკის საფეხბურთო ჩემპიონატის ყველაზე ღირებულ ფეხბურთელად. მექსიკის ყველა დროის ბომბარდირებს შორის იკავებს მესამე ადგილს.
მიღწევები
საკლუბო
ამერიკა
მექსიკის საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2005
მექსიკის საფეხბურთო სუპერთასი: 2005
კონკაკაფის ჩემპიონთა ლიგა: 1992, 2006
დორადოსი
მექსიკის საფეხბურთო სუპერთასი: 2012
პუებლა
მექსიკის საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2015
სანაკრებო
მექსიკა
ფიფა-ს კონფედერაციის თასი: 1999
კონკაკაფის ოქროს თასი: 1996, 1998
ინდივიდუალური
ფიფა-ს კონფედერაციის თასი ვერცხლის ბუცი: 1999
ფიფა-ს კონფედერაციის თასი ვერცხლის ბურთი: 1999
მექსიკის წლის ფეხბურთელი: 2001–2002
მექსიკის საფეხბურთო ჩემპიონატი ყველაზე ღირებული ფეხბურთელი: 1997–1998, 2004–2005, 2005–2006, 2006–2007
მექსიკის საფეხბურთო ჩემპიონატი ბომბარდირი: 1998
რესურსები ინტერნეტში
კვაუტემოკ ბლანკოს სტატისტიკა
სქოლიო
დაბადებული 12 იანვარი
დაბადებული 1973
მექსიკელი ფეხბურთელები
2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
რეალ ვალიადოლიდის ფეხბურთელები
სანტოს ლაგუნას ფეხბურთელები
ვერაკრუსის ფეხბურთელები
ირაპუატოს ფეხბურთელები
დორადოს დე სინალოას ფეხბურთელები
ლობოს ბუაპის ფეხბურთელები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
1997 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები‎
1998 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1999 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები‎
2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1996 წლის კონკაკაფის ოქროს თასის ფეხბურთელები
1998 წლის კონკაკაფის ოქროს თასის ფეხბურთელები
1997 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
1999 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
2007 წლის კონკაკაფის ოქროს თასის ფეხბურთელები
2007 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ფეხბურთელები
ჩიკაგო ფაიერის ფეხბურთელები
მექსიკის ნაკრების ფეხბურთელები
უარტე-არაკილი

უარტე-არაკილი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ლა-ბარანკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 38 კმ². მოსახლეობა — 789 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ნავარის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
უარტე-არაკილის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნავარის მუნიციპალიტეტები
ნავარის ქალაქები
როკეტას-დე-მარი

როკეტას-დე-მარი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ალმერიის პროვინციის პონიენტე-ალმერიენსეის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 60 კმ². მოსახლეობა — 98 433 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალმერიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
როკეტას-დე-მარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალმერიის მუნიციპალიტეტები
იოუნ სიგურდსონი

იოუნ სიგურდსონი (დ. 17 ივნისი, 1811, პაფსეირი, ისლანდია — გ. 7 დეკემბერი, 1879, კოპენჰაგენი, დანია, დაკრძალულია რეიკიავიკში) — ისლანდიის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის მოღვაწე. 1851 წლიდან ალთინგის დეპუტატი. იბრძოდა ისლანდიის ავტონომიის, შემდეგ კი დანიისაგან მისი სრული დამოუკიდებლობისათვის. 1874 წლის 5 იანვრის კონსტიტუციის ავტორი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Jón Sigurðsson of Iceland
Jónshús
ისლანდიელი პოლიტიკოსები
დაბადებული 17 ივნისი
დაბადებული 1811
გარდაცვლილი 7 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1879
იური ბოგოლიუბსკი

იური ბოგოლიუბსკი
იური ანდრიას ძე ბოგოლიუბსკი (გიორგი რუსი) — საქართველოს მეფის თამარის პირველი ქმარი, ნოვგოროდის მთავარი 1172-1175, სუზდალის მთავრის ანდრია ბოგოლიუბსკის შვილი.
ბოიართაგან ანდრია ბოგოლიუბსკის მოკვლის (1174) შემდეგ იური ანდრიას ძე ნოვგოროდიდან გააძევეს (1175). ნოვგოროდის მატიანე 1175 მერე მას აღარ იხსენიებს. იპატის ნუსხის მიხედვით კი იური ანდრიას ძე ამის შემდეგ ქ. ვლადიმირშია, სადაც მონაწილეობდა სამთავროს ტახტის დაუფლებისათვის ატეხილ დავაში. 1176-1177 ანდრია ბოგოლიუბსკის ძმამ ვსევოლოდმა (ქართული წყაროებით სალავათი) მთლიანად დაიპყრო ანდრიას სამფლობელო და ძმისშვილიც გააძევა იქიდან. ამის შემდეგ უფლისწული ჩრდილოეთ კავკასიაში აღმოჩნდა და შემდგომში მისი ბედი რუსი ისტორიკოსებისათვის ქართული წყაროებიდან გახდა ცნობილი. 1186 იური ანდრიას ძე აბულასანის წინადადების საფუძველზე საქართველოს სამეფო დარბაზის გადაწყვეტილებით საქართველოში მოიწვიეს თამარის თანამეცხედრედ. იური ანდრიას ძე საქართველოში ჩამოსვლის უმალ ფეოდალური შინაკლასობრივი ბრძოლების ქარცეცხლში მოექცა. ჩანს, იგი აბულასანის დასს უჭერდა მხარს. იური ანდრიას ძის, როგორც მეფე-ქმარს, ფუნქცია მკვეთრად იყო განსაზღვრული და ძირითადად ლაშქრის მეთაურობით ამოიწურებოდა. თამარის ისტორიკოსების მიხედვით, რუსი უფლისწული უზნეო გამოდგა, ამის გამო იგი ჩამოაშორეს თამარს და საქართველოდან გააძევეს (1187-1188). იური ანდრიას ძემ თავი კონსტანტინოპოლს შეაფარა. როგორც ჩანს, მასთან კავშირი არ შეუწყვეტიათ თამარის მოწინააღმდეგე დიდგვაროვან ფეოდალებს, რომელთა შემწეობითაც გაღვივდა აჯანყება სამეფო ხელისუფლების წინააღმდეგ (იური ანდრიას ძის აჯანყება). თავისი უფლებების აღსადგენად მებრძოლი უფლისწული დაამარცხა თამარის ლაშქარმა.
საქართველოს მეფის ბრძანებით იური ანდრიას ძე სრულიად უვნებელი გაუშვიათ. იგი, როგორც ივანე ჯავახიშვილი ვარაუდობს, კვლავ ბიზანტიაში უნდა წასულიყო. იური ანდრიას ძემ მეორედაც სცადა ბედი და არანის მხრიდან შემოვიდა საქართველოში, დაარბია კამბეჩიანის მხარე და ტყვე და ნადავლიც „აიღო“. მას მცირე ლაშქრით დაედევნა ხორნაბუჯის პატრონი საღირ მახატლის ძე, შეებრძოლა და დაამარცხა კიდეც. იური ანდრიას ძე გადარჩენილ მებრძოლებთან ერთად გაიქცა და „გარდაიხუეწა“.
ლიტერატურა
ბერძენიშვილი ნ., საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგნ. 7, თბ., 1974
მეტრეველი რ., შინაკლასობრივი ბრძოლა ფეოდალურ საქართველოში (XII ს.), თბ., 1973
ცინცაძე ი., ძიებანი რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობის ისტორიიდან (X-XVI სს.), თბ., 1956
ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, წგნ. 2, თბ., 1965
ნოვგოროდის მთავრები
უკრაინის საპრეზიდენტო არჩევნები (2019)

უკრაინის საპრეზიდენტო არჩევნები (2019)
უკრაინის საპრეზიდენტო არჩევნები — უკრაინის პრეზიდენტის არჩევნები. უმაღლესი რადის გადაწყვეტილებით, გაიმართა 2019 წლის 31 მარტს. სახელმწიფოს მეთაური პირდაპირი არჩევის წესით, ფარული კენჭისყრის საშუალებით აირჩევა 5 წლის ვადით. უკრაინის ცენტრალური საარჩევნო კომისიის შეფასებით, ხარჯების მოცულობა 1,95 მლრდ გრივნას შეადგენს (1,33 მლრდ — პირველი ტური, 618 მლნ — მეორე ტური).
საერთო ჯამში, საარჩევნო ბიულეტენზე წარმოდგენილი იყო 39 კანდიდატი. 2019 წლის 9 თებერვლის მონაცემებით, რეგისტრაციის პერიოდის ამოწურვის შემდეგ 44 კანდიდატი იყო დარეგისტრირებული არჩევნებისათვის. 7 მარტისათვის 5-მა კანდიდატმა უარი განაცხადა მონაწილეობის მიღებაზე. 7 მარტი იყო ბოლო დღე, როდესაც კანიდატებს შეეძლოთ უარი ეთქვათ არჩევნებში მონაწილეობაზე. ერთ-ერთმა კანდიდატმა 16 მარტს თქვა უარი და იულია ტიმოშენკოს დაუჭირა მხარი, თუმცა წესების გამო იგი მაინც იყო წარმოდგენილი ბიულეტენზე.
არჩევნებზე ხმის მიცემის უფლება ჰქონდა 34 544 993 ადამიანს. ამომრჩეველთა დაახლოებით 12%-ს არ ჰქონდა საშუალება მიეღო მონაწილეობა კენჭისყრაში, რადგან 2014 წლის შემდეგ რუსეთის ფედერაციის მიერ ყირიმი არის ანექსირებული, ხოლო დონეცკისა და ლუგანსკის ოლქები — ოკუპირებული.
არჩევნების მონიტორინგის მიზნით, საერთო ჯამში ოფიციალურად დარეგისტრირებული იყო 2 344 საერთაშორისო დამკვირვებელი 17 ქვეყნიდან და 19 ორგანიზაციიდან. დამკვირვებელთა რანგი დარეგისტრირდა რეკორდული რაოდენობის უკრაინის არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომელთა რიცხვიც 139-ს შეადგენდა.
პირველი ტურის მონაცემებით, ვოლოდიმირ ზელენსკიმ 30,24% მიიღო, პეტრო პოროშენკომ — 15,95%. უკრაინის საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტური 21 აპრილს გაიმართა, სადაც ზელენსკიმ ხმების 73%-ზე მეტი მიიღო და გახდა უკრაინის პრეზიდენტი. მან თანამდებობა ოფიციალურად 31 მაისს დაიკავა.
შედეგები
სქოლიო
უკრაინის საპრეზიდენტო არჩევნები
ჩეხოსლოვაკიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

ჩეხოსლოვაკიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები წარმოადგენდა ჩეხოსლოვაკიას საფეხბურთო ტურნირებში. შეიქმნა 1920 წელს და გაუქმდა 1992 წელს, ჩეხოსლოვაკიის დაშლის შემდეგ. ფიფა-სა და უეფა-ს მიერ მის მემკვიდრედ მიჩნეულია ჩეხეთის რესპუბლიკის ნაკრები.
ჩეხოსლოვაკიის ნაკრებმა 8-ჯერ მიიღო მონაწილეობა მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალურ ეტაპზე, 1934 და 1962 წლებში კი საერთოდაც მეორე ადგილზე გავიდა. 1976 წელს მოიგო ევროპის ჩემპიონატი.
რესურსები ინტერნეტში
Czechoslovakia. wildstat.com
Czechoslovakia national football team - Everything on .... spiritus-temporis.com
სქოლიო
ევროპის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები
სოფია კარსონი

სოფია კარსონი (დ. 10 აპრილი, 1993) — ამერიკელი მსახიობი და მომღერალი. პირველად ეკრანზე გამოჩნდა დისნეის სერიალში „ოსტინი და ელი“. 2015 წელს ივის როლი ითამაშა დისნეის „შთამომავლებში“. მოგვიანებით, მონაწილეობა მიიღო შთამომავლების მეორე და მესამე ნაწილებშიც. 2016 წელს ლოლა პერეზის როლი ითამაშა ფილმში „ძიძების თავგადასავალი“. 2016 წელს ტესას როლი მოირგო ამერიკულ კომედიაში „კონკიას ამბავი: თუ ფეხსაცმელი მოერგება“. 2019 წელს გადაიღეს სერიალში „პატარა საყვარელი მატყუარები: პერფექციონისტები“. ხოლო 2020 წელს მონაწილეობა მიიღო Netflix-ის ფილმში „შეიგრძენი რიტმი“.
კარსონმა თავისი სამომღერლო კარიერა ფილმი „შთამომავლების“ საუნდტრეკის შესრულებით დაიწყო, მოგვიანებით კი ჩაწერა სინგლი, სახელწოდებით „Rotten to the Core“.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მომღერლები
დაბადებული 10 აპრილი
დაბადებული 1993
ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები
ამერიკელი ქალი პოპ-მომღერლები
ამერიკელი დენს-მუსიკოსები
Republic Records-ის შემსრულებლები
ꙮ

ꙮ (მულტიოკულარული О) — კირილური არქაული ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica
კირილური ასოები
ასტერიქსი ესპანეთში

ასტერიქსი ესპანეთში
„ასტერიქსი ესპანეთში“ — რიგით მეთოთხმეტე წიგნი ასტერიქსის შესახებ კომიქსების სერიაში. მასში მოთხრობილი ისტორიების ავტორი რენე გოსინია, ხოლო მხატვარი - ალბერ უდერზო. კომიქსი იბეჭდებოდა ჟურნალში Pilote (1969, გამოშვებები 498-519), ხოლო ალბომის სახით გამოიცა იმავე წელს, გამომცემლობის Hachette მიერ.
შეიტყობენ რა, რომ იბერიელთა ერთ-ერთი სოფელი არ ემორჩილება რომაელებს, იულიუს კეისარი და მისი ლაშქარი იტაცებენ ადგილობრივი მეთაურის შვილს და გალებს მძევლის სახით გადასცემენ. ასტერიქსი და ობელიქსი ბავშვს იტაცებენ და სოფელში შეიფარებენ. თუმცა, მისი ოინების გამო გადაწყდება, რომ ბიჭუნა შინ უნდა დააბრუნონ. ისინი იბერიაში მოგზაურობენ, გზად კი რომაელებს ხვდებიან.
რესურსები ინტერნეტში
ასტერიქსისადმი მიძღვნილი ოფიციალური საიტი
ასტერიქსის კომიქსები
1969 წლის წიგნები
1969 წლის კომიქსები
კლოსტერნოიბურგი

კლოსტერნოიბურგი — პატარა ქალაქი ავსტრიაში, ქვემო ავსტრიის ფედერალურ მხარეში. 2011 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 25 870 ადამიანს შეადგენს.
მდებარეობს მდინარე დუნაიზე, ვენიდან ოდნავ ჩრდილოეთით, რომლისგანაც კაჰლენბერგისა და ლეოპოლდსბერგის ბორცვები გამოყოფს. შუა საუკუნეებში გამოეყო თავის ტყუპ ქალაქს, კორნოიბურგს, მას შემდეგ, რაც მდინარე დუნაიმ დინების მიმართულება შეიცვალა.
კლოსტერნოიბურგი მარკგრაფმა ლეოპოლდ III-მ დააარსა და შემდეგში განვითარდა თავის ცნობილ მონასტერთან ერთად. ლეოპოლდ III-ს და შემდეგში ლეოპოლდ VI-ს აქ რეზიდენციები გააჩნდათ. 1938 - 1954 წლებში წარმოადგენდა ვენის 26-ე რაიონს. დღეისათვის, ქალაქს გააჩნია მცირე მრეწველობა და მიუხედავად იმისა, რომ ცალკე ქალაქია, თითქმის ყოველთვის მაინც ვენის გარეუბნად მოიაზრება.
ქალაქში ფუნქციონირებს საყიდლების ძირითადი არეალები.
განსაკუთრებული ისტორიული მნიშვნელობისაა კლოსტერნოიბურგის მონასტერი, რომლის არსებობაც ჩანაწერებში პირველად 1108 წელს დასტურდება.
იხილეთ აგრეთვე
ავსტრიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Informations and links concerning Klosterneuburg
360°-Panoramas from Gerhard Edl
Institute of Science and Technology Austria
Essl Museum of Contemporary Art
სქოლიო
ავსტრიის ქალაქები
დომულჯენი

დომულჯენი — სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 134 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 496 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ფლორეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ფლორეშტის რაიონის სოფლები
ბუსკისტარი

ბუსკისტარი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების გრანადის პროვინციის ალპუხარა-გრანადინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18 კმ². მოსახლეობა — 279 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გრანადის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ბუსკისტარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გრანადის მუნიციპალიტეტები
უტოპია

უტოპია, უტოპიზმი (სიტყვა ნაწარმოებია ორი ბერძნული სიტყვის οὐ-არა და τόπος-ადგილი შეერთებით) — დადებითი მნიშვნელობით სრულყოფილი, მაგრამ მოცემულ პირობებში მიუღწევადი საზოგადოებრივი წყობა, წარმოსახვითი სრულყოფილი სამყარო.
უტოპიათა უმეტსობა ნანატრის ასრულებას, ძალადობისა თუ ჩაგვრის მოსპობას, სრულ იდილიას გულისხმობს.
უტოპიზმი თეორიული პოლიტიკური აზროვნების ფორმაა, რომელიც არსებულ წყობას აკრიტიკებს და იდეალური და სრულყოფილი ალტერნატივის მხოლოდ წარმოსახვით მოდელს გვთავაზობს. ამის თვალსაჩინო მაგალითებია ანარქიზმი და მარქსიზმი.
უტოპიური თეორიები, როგორც წესი, ადამიანური თვითგანვითარების უსაზღვრო შესაძლებლობების რწმენას ემყარება, ოღონდ ხშირად ამ ტერმინს აგდებული დამოკიდებულების ელფერიც დაკრავს — ფუჭი მეოცნებეობისა და მიუღწეველი მიზნებისადმი ლტოლვის სახით.
სიტყვა უტოპია მომდინარეობს ტომას მორის წიგნიდან De Optimo Reipublicae Statu deque Nova Insula Utopia (ითარგმნება: რესპუბლიკის საუკეთესო წყობის და ახალი კუნძული უტოპიის შესახებ). რომელშიც აღწერილია საზოგადოება, რომელიც თითქოსდა არსებობდა არარსებულ კუნძულ უტოპიაზე.
ლიტერატურა
Hine, Robert V. (1983) California's Utopian Colonies (University of California Press) ISBN 0-520-04885-7
Kumar, K (1987) Utopia and Anti-utopia in Modern Times (Oxford: Blackwell) ISBN 0-631-16714-5
Shadurski, Maxim. (2007) Literary Utopias from More to Huxley: The Issues of Genre Poetics and Semiosphere. Finding an Island (Moscow: URSS) ISBN 978-5-382-00362-7
რესურსები ინტერნეტში
Utopia - The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition, 2001
Intentional Communities Directory
History of 15 Finnish
უტოპია
nl:Utopia
sv:Utopia
აპოელი (საფეხბურთო კლუბი)

აპოელი (საფეხბურთო კლუბი)
აპოელი — კვიპროსული საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ნიქოზიიდან. დაარსდა 1926 წელს. აპოელი არის კვიპროსის ყველაზე ტიტულოვანი კლუბი. მას მოგებული აქვს კვიპროსის პირველი დივიზიონი (26-ჯერ), კვიპროსის თასი (21-ჯერ) და კვიპროსის სუპერ თასი (13-ჯერ).
1948 წელს საბერძნეთის სამოქალაქო ომთან დაკავშირებით გუნდში აზრი ორად გაიყო. კომუნიზმის მოწინააღმდეგეები კლუბს გამოეყვნენ და თავიანთი გუნდი, „ომონია“ ჩამოაყალიბეს. ამის შემდეგ „აპოელსა“ და „ომონიას“ შორის განსაკუთრებული მეტოქეობა და კონკურენციაა.
ჩემპიონთა ლიგაზე „აპოელმა“ საუკეთესო შედეგს 2011-2012 წლების სეზონში მიაღწია. იმ სეზონის ჯგუფურ ეტაპზე „აპოელს“ თამაში „შახტართან“, „პორტოსთან“ და „ზენიტთან“ მოუწია. მოულოდნელად კვიპროსულმა გუნდმა 9 ქულა დააგროვა და შემდეგ ეტაპზე გავიდა. საბოლოო ჯამში „აპოელი“ მეოთხედფინალში მადრიდის „რეალთან“ დამარცხდა ორი მატჩის ჯამში ანგარიშით 8:2.
რესურსები ინტერნეტში
,
APOEL Athletic Football Club official website
APOEL Ultras official website
სქოლიო
1926 წელს დაარსებული საფეხბურთო კლუბები
კვიპროსის საფეხბურთო კლუბები
ნიქოზიას საფეხბურთო კლუბები
ოდრი აზულაი

ოდრი აზულაი (დ. 4 აგვისტო 1972, ლე სელ-სენ-კლუ) — ფრანგი პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე, იუნესკოს გენერალური დირექტორი, რომელმაც თანამდებობა დაიკავა 2017 წლის 10 ნოემბერს. იყო საფრანგეთის კულტურისა და კომუნიკაციის მინისტრი (2016-2017 წწ.).
ბიოგრაფია
ადრეული წლები
დაიბადა 1972 წლის 4 აგვისტოს პარიზში, მაროკოელი ებრაელის ოჯახში. მაროკოს მეფეების ჰასან II-ისა და მუჰამედ VI-ის მრჩევლის, ანდრე აზულაის შვილი (ბავშვობაში ოდრი არდადეგებს ატარება სამეფო სასახლეში). მეცნიერებათა მაგისტრის სტატუსი მიიღო პარიზის დოფინის უნივერსიტეტში და საქმიანი ადმინისტრირების მაგისტრის სტატუსი ლანკასტერის უნივერსიტეტში. დაასრულა პარიზის პოლიტიკური მეცნიერებების ინსტიტუტი და ადმინისტრირების ეროვნული სკოლა პარიზში.
პოლიტიკური კარიერა
2000 წელს დაასრულა ადმინისტრაციის ეროვნული სკოლა. 2006 წელს გადავიდა კინოსა და ანიმაციის ეროვნულ ცენტრში. 2014 წელს გახდა საფრანგეთის პრეზიდენტის ფრანსუა ოლანდის მრჩეველი.
2016 წლის 12 თებერვალს გახდა საფრანგეთის კულტურის მინისტრი მანუელ ვალსის მეორე კაბინეტში. 2016 წლის 6 დეკემბერს შევიდა ბერნარ კაზნიოვის მთავრობის შემადგენლობაში და მიიღო კულტურისა და კომუნიკაციების მინისტრის პორტფელი.
იუნესკოს გენერალური დირექტორი
2017 წლის 13 ოქტომბერს აირჩიეს იუნესკოს გენერალურ დირექტორად 30 ხმით 28-ის წინააღმდეგ. თანამდებობა დაიკავა 2017 წლის 10 ნოემბერს იუნესკოს გენერალური კონფერენციის სესიაზე. 2021 წელს აირჩიეს მეორე ოთხწლიანი ვადით.
რესურსები ინტერნეტში
Audrey Azoulay’s website as Candidate for Director-General for UNESCO
სქოლიო
იუნესკოს გენერალური დირექტორები
საფრანგეთის კულტურის მინისტრები
დაბადებული 1972
დაბადებული 4 აგვისტო
საბრძოლო თვითმფრინავები

საბრძოლო თვითმფრინავები წარმოადგენს იმ სახეობის საფრენ აპარატებს, რომლებიც განკუთვნილია ობიექტების (მიზნების) გასანადგურებლად საარტილერიო, სარაკეტო და ბომბდამშენი შეიარაღებით, აგრეთვე საჰაერო დაზვერვის და რადიოელექტრონული ბრძოლის საწარმოებლად. საბრძოლო თვითმფრინავებს განეკუთვნება გამანადგურებელი, გამანადგურებელ-ბომბდამშენი, გამანადგურებელ-გადამტაცი, ბომბდამშენი, ნავსაწინააღმდეგო თვითმფრინავები, მოიერიშე, მზვერავი თვითმფრინავი და რადიოელექტრონული ბრძოლის თვითმფრინავები.
ლიტერატურა
სამხედრო ავიაცია
უინენი

უინენი — პერსონაჟი ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში. „სილმარილიონის“ მიხედვით, იგი არის ოსეს დედოფალი. მას ასევე იცნობენ, როგორც ზღვის ქალბატონს. შესაძლებელია, მისი სახელი წარმოშობილია ფინური ენიდან, ზმნიდან uida (ცურვა).
რესურსები ინტერნეტში
შუახმელეთის მაიარები
სილმარილიონის პერსონაჟები
Roman Rurua

Roman Rurua
Roman Vladimirovich Rurua (born 25 November 1942) is a retired featherweight Greco-Roman wrestler from Georgia. He competed for the Soviet Union at the 1964 and 1968 Summer Olympics and won a silver and a gold medal, respectively. Between 1966 ad 1970 he was undefeated internationally and won four consecutive world titles. At the 1971 World Championships he injured his back and placed sixth. Domestically, he won Soviet titles in different weight divisions in 1963–1965, 1967, 1970 and 1971. In 1972 he retired from competitions, graduated from Georgian Polytechnic Institute, and started to work as an engineer. In 1988 he co-founded the political organization Sporting Georgia, and in 1999–2003 was a member of Parliament of Georgia. Rurua also served as vice-president of the Georgian Wrestling Federation and was inducted into the FILA International Wrestling Hall of Fame in 2010.
References
1942 births
Living people
Sportspeople from Samegrelo-Zemo Svaneti
Soviet male sport wrestlers
Olympic wrestlers for the Soviet Union
Wrestlers at the 1964 Summer Olympics
Wrestlers at the 1968 Summer Olympics
Male sport wrestlers from Georgia (country)
Olympic gold medalists for the Soviet Union
Olympic silver medalists for the Soviet Union
Olympic medalists in wrestling
World Wrestling Championships medalists
Medalists at the 1968 Summer Olympics
Medalists at the 1964 Summer Olympics
Honoured Masters of Sport of the USSR
Recipients of the Presidential Order of Excellence
ივერი ჯიქურაული

ივერი ჯიქურაული (დ. 22 მარტი, 1976, დუშეთი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), საქართველოს ორგზის ჩემპიონი (1996, 1997, თბილისი, 95 კგ). ევროპის გუნდური ჩემპიონატის გამარჯვებული (2003, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი, 100 კგ), ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2002, მარიბორი, სლოვენია, 100 კგ). 1993 წელს, ნიდერლანდებში, დაბა ვალკენსვაარდში გამართულ ევროპის ახალგაზრდულ ოლიმპიურ ფესტივალზე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა და გახდა პირველი ქართველი, რომელმაც ამ შეჯიბრებაზე მედალი მოიგო. 2000 წლის სიდნეის ოლიმპიადის მონაწილე (VII ადგილი), 2004 წლის ათენის ოლიმპიადის მონაწილე (IX-X ადგილი).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
ივერი ჯიქურაული — ქართული სპორტი
დაბადებული 22 მარტი
დაბადებული 1976
დუშეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი ძიუდოისტები
ჭიმღისმაღალი

ჭიმღისმაღალი — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეების არმხი-სნოსწყლისა და ასის წყალგამყოფ კიდეგანის ქედზე. სიმაღლე 3851 მ. ჭიმღისმაღალი აგებულია ქვედაიურული თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. აქვს კლდოვანი ციცაბო კალთები. მთის კალთების ქვემო ნაწილში ალპური მდელოებია, ზემოთ — სუბნივალური და ნივალური ლანდშაფტი.
ლიტერატურა
სქოლიო
მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
ინფანტერიის გენერალი

ინფანტერიის გენერალი — სამხედრო წოდება, რომელიც გამოიყენებოდა რუსეთის იმპერიაში 1796-1917 წლებში. ის იყო უმაღლესი წოდება ქვეით რაზმში. ჩინთა იერარქიის გათვალისწინებით ის შეესაამებოდა გენერალ-ანშეფის წოდებას. ეს წოდება შემოიღო პავლე I-მა 1796 წლის 29 ნოემბერს. ინფანტერიის-გენერალი ჩინთა იერარქიაში შეესაბამება მეორე კლასს და მას მიმართავენ „თქვენო უმაღლესობათი“ და შეუძლია დაიკავოს გენერალ-ინსპექტორის, სამხედრო ოლქის მთავარსარდლის და მსხვილი შენაერთის მმართველის თანამდებობები.
ეს ჩინი გააუქმეს 1917 წლის 29 დეკემბერს საბჭოთა რუსეთში.
რესურსები ინტერნეტში
Генералитет российской императорской армии и флота
სამხედრო წოდებები
Giray dynasty

Giray dynasty
The House of Giray, also Girays, were the Genghisid/Turkic dynasty that reigned in the Khanate of Crimea from its formation in 1431 until its downfall in 1783. The dynasty also supplied several khans of Kazan and Astrakhan between 1521 and 1550. Apart from the royal Girays, there was also a lateral branch, the Choban Girays (Çoban Geraylar).
Before reaching the age of majority, young Girays were brought up in one of the Circassian tribes, where they were instructed in the arts of war. The Giray Khans were elected by other Crimean Tatar dynasts, called myrzas (mırzalar). They also elected an heir apparent, called the qalgha sultan (qalğa sultan). In later centuries, the Ottoman Sultan obtained the right of installing and deposing the khans at his will.
Their early ancestor was Togay Timur (Tuqa Timur), a younger son of Jochi. The story of the Girays begin with Öreng Timur, son of Togay Timur, receiving Crimea from Mengu-Timur.
During Ottoman suzerainty
According to some scholars, the Girays were regarded as the second family of the Ottoman Empire after the House of Ottoman: "If Rome and Byzantium represented two of the three international traditions of imperial legitimacy, the blood of Genghis Khan was the third... If ever the Ottomans became extinct, it was understood that the Genghisid Girays would succeed them"
During the 15th and early 16th centuries, the Giray Khan was second to the Ottoman Emperor - and thus superior to the Grand Vizier - in the Ottoman protocol. After the disobedience and 1584 removal of Mehmed II Giray, the Sultan demoted the Crimean Khan to the level of Grand Vizier. The Giray Khans were also sovereigns of their own realm. They could mint coins, make law by decree, and had their own tughras.
Alliances
The Crimean Khanate made alliances with the Polish–Lithuanian Commonwealth and with the Zaporizhian Sich. The assistance of İslâm III Giray during the Khmelnytsky Uprising in 1648 contributed greatly to the initial momentum of military successes for the Cossacks. The relationship with the Polish–Lithuanian Commonwealth was also strong - the dynasty of Girays would seek sanctuary in Lithuania in the 15th century before establishing themselves on the Crimean peninsula.
Downfall
After the khanate's annexation by Imperial Russia in 1783, the last khan Şahin Giray remained nominally in power until 1787, when he took refuge in the Ottoman Empire, and was executed in Rhodes.
Other dynasts were permitted by the Russian authorities to reside in their Bakhchisaray palace. Selim III's young son, Qattı Giray, was converted by missionaries to Protestantism and married a Scottish heiress, Anne Neilson.
After downfall
After the execution of Şahin Giray by Abdul Hamid I, his family lived in Burgazada, Istanbul.
The today's head of the House of Girays is Prince Dzhezzar Pamir Giray, who is now living in London.
Family Tree
See also
History of the Turks
List of Crimean khans
List of Kazan khans
Notes
Crimean Khanate
European royal families
Islam in Ukraine
European dynasties
Ukrainian monarchy
Cerapachys cohici

Cerapachys cohici — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები