PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Nguyễn Thị Định

Nguyễn Thị Định
Madame Nguyễn Thị Định (15 March 1920 – 26 August 1992) was the first female general of the Vietnam People's Army during the Vietnam War and the first female Vice President of Vietnam. Her role in the war was as National Liberation Front deputy commander, and was described as "the most important Southern woman revolutionary in the war". Furthermore, she was commander of an all-female force known as the Long-Haired Army, which engaged in espionage and combat against ARVN and US Forces.
Biography
Nguyễn Thị Định was born from a peasant family in Bến Tre Province, and fought with the Viet Minh forces against the French. She was arrested and incarcerated by the French colonial authority between 1940–43, and helped lead an insurrection in Bến Tre in 1945, and again in 1960 (against the government of Ngô Đình Diệm). In that period, she lost her first husband while incarcerated by French authorities. She was a founding member of the National Liberation Front (NLF). In 1965 she was elected chairwoman of the South Vietnam Women's Liberation Association, who were given the name the "long-haired warriors" by Ho Chi Minh. A portion of membership in the National Liberation Front continued to be women, and many were drawn to the promise of changes in the role of women in society.
After the Vietnam War and the reunification of Vietnam, Madame Định served on the Central Committee of the Vietnamese Communist Party and also became the first female major general to serve in the Vietnam People's Army. She was also one of the Deputy Chairmen of the Council of State from 1987 until her death. Together with Madame Nguyễn Thị Bình, she is one of the two most prominent female Vietnamese communist leaders. She was awarded the Lenin Peace Prize for 1967. In 1995, she was posthumously awarded the title Hero of the People's Armed Forces.
Her memoirs were translated and published by Cornell University Press in 1976. Nguyen Thi Dinh was interviewed by Stanley Karnow for Vietnam: A Television History documentary. She contributed the piece "The braided army" to the 1984 anthology Sisterhood Is Global: The International Women's Movement Anthology, edited by Robin Morgan.
References
1920 births
1992 deaths
Vice presidents of Vietnam
Recipients of the Lenin Peace Prize
Members of the 4th Central Committee of the Communist Party of Vietnam
Members of the 5th Central Committee of the Communist Party of Vietnam
Members of the 6th Central Committee of the Communist Party of Vietnam
People from Bến Tre Province
Place of death missing
Women in the Vietnam War
Vietnamese people of the Vietnam War
20th-century Vietnamese women politicians
20th-century Vietnamese politicians
Women vice presidents of Vietnam
Women government ministers of Vietnam
Zarodikha

Zarodikha is a rural locality (a village) in Azletskoye Rural Settlement, Kharovsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 6 as of 2002.
Geography
Zarodikha is located 49 km northwest of Kharovsk (the district's administrative centre) by road. Krasimikha is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kharovsky District
ლევან IV დადიანი

ლევან IV დადიანი (გ. 1694) — ოდიშის მთავარი 1683-1691, ლევან III დადიანის უკანონო შვილი. ტახტზე აიყვანა ოდიშის ფაქტობრივმა გამგებელმა გიორგი ლიპარტიანმა. 1691 სტამბოლს გაემგზავრა, სადაც გარდაიცვალა. ლევან IV დადიანი იყო დადიანთა გვარეულობის უკანასკნელი წარმომადგენელი ოდიშის სამთავრო ტახტზე. მის შემდეგ დადიანობა გადავიდა ჩიქვანთა (ჩიქოვანთა) საგვარაულოს ხელში.
ლიტერატურა
სამეგრელოს (ოდიშის) მთავრები
გარდაცვლილი 1694
დადიანები
თრახაღი

თრახაღი (ცეკვა ხმლებით, — ხმალი + — ცეკვა, სიმღერა, თამაში) — სომხური ნაციონალური ცეკვა. განეკუთვნება საომარ ცეკვებს, ასრულებენ მხოლოდ მამაკაცები (სოლო, დუეტი ან კოლექტიურად).
აღწერა
თავდაპირველად შესრულდა როგორც რიტუალური ცეკვა, რომელიც ბრძოლის წინ ჯარისკაცების საბრძოლო ხასიათს აამაღლებდა.
სრულდება ინსტრუმენტული ანსამბლის თანხლებით (შვი, ზურნა, დოლი, ზოგჯერ აკორდეონი) სხვადასხვა სახის იარაღის გამოყენებით — დაშნა, ხმლები, მჭრელი სქელი ჯოხები.
ცეკვა შედგება სწრაფი ტემპით რიტმულად შესრულებული სხვადასხვა მცირე მოძრაობებით და ფეხების ბაკუნით. მოცეკვავე იმიტირებას უკეთებს მებრძოლს: ფართო ნაბიჯებით ის ცოცავს მთაზე, ხტება კლდიდან და მიყავს ბრძოლა ისე,რომ «დედამიწა შეზანზარდეს მტრის ქვეშ».სწორედ ამიტომ შემსრულებლის ძირითადი ამოცანა — საკუთარი უნარების დემონსტრაცია იარაღის გამოყენებაში (ერთი ან მეტი ხმლით).
ჯგუფური შესრულების დროს ორ ჯგუფად გაყოფილი მოცეკვავეები «ებრძვიან» ერთმანეთს ხტუნვით, ტრიალით, ჩაჯდომებით და ადგილების შეცვლით. ერთი რიგი მიდის ან მისდევს მეორეს,სხვა — უკან იხევს და იცავს. ნაბიჯით წინ ისინი ესხმიან თავს მტერს, ნაბიჯით უკან — უკან იხევენ და იცავენ თავს.
გალერეა
ლიტერატურა
Համշէնական պարերը եւ նրանց առանձնայատկութիւնները (ժթ դարի երկրորդ կէս եւ ի դար). Ժ. Կ. Խաչատրեան
В. З. Акопян «Старый Артвин» — историко-культурный очерк. Электронный каталог Российской государственной библиотеки
სომხური ცეკვები
სომხური კულტურა
Araz Zərgar

Araz Zərgar (also, Araz Zərgər, Araz Zərkar, Araz Zargyar, and Zargyar Vtoroye) is a village and municipality in the Fuzuli District of Azerbaijan. It has a population of 3,261.
References
Populated places in Fuzuli District
ხიდისყური (კასპის მუნიციპალიტეტი)

ხიდისყური (კასპის მუნიციპალიტეტი)
ხიდისყური — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, აღაიანის თემში. მდებარეობს მდინარე ქსნის მარჯვენა მხარეზე. ზღვის დონიდან 550 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 652 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
შუვალოვის სასახლე

შუვალოვის სასახლე — ილია შუვალოვის სასახლე, რომელიც აგებულია ბაროკოს სტილში. იგი მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში იტალიური ქუჩის კუთხეში და ქალქში მდებარე შუვალოვების სასახლეებიდან ერთ-ერთს.
ისტორია
1727-1797 წლებში აღნიშნული მიწის ნაკვეთი ილია შუვალოვს. სასახლე შენდებოდა 1753-1755 წელებში არქიტექტორ ს. ი. ჩევაკინსკის მიერ. 1755 წლისთვის სასახლის აშენება უკვე დასრულებული იყო, სწორედ ამის შემდეგ აქ დასახლდა ივანე შუვალოვი, თავის მეუღლე გრაფინია მავრასთან ერთად. ამ შენობის სათავსოებში განთავსდა ივან ივანეს ძე შუვალოვის ნამუშევრების გალერეა. 1770-იანი წლების შუა რიცხვებში ინტერიერი ახალი მფლობელის, პრინც ალექსანდრე ვიაზემსკის დაკვეთით ხელახლა გადაკეთდა.
XVIII საუკუნის მიწურულიდან 1917 წლამდე, შენობაში განთავსებული იყო რუსეთის იმპერიის იუსტიციის სამინისტრო, შემდეგ კი სახლი ეკუთვნოდა დროებით მთავრობას.
აქ 1918 წლიდან, მოქმედებს სამედიცინო პრევენციის ცენტრი, ჰიგიენის მუზეუმი. მუზეუმში დაცულია ექსპონატები, რომლებიც ასახავენ და მოგვითხრობენ სწორედ ჰიგიენასთან დაკავშირებულ ამბებზე.
სასახლე სრულად აერთიანებს ელისაბედისეული ბაროკოს ტიპურ მახასიათებლებს - ნათელი ფასადი, მოპირკეთება და გაფორმება. შენობის აშენების პროცესში გამოყენებულია სხვადასხვა სახის დეკორები, სვეტები, თაღები და მცირე ზომის სკულპტურები.
ლიტერატურა
Зодчие Санкт-Петербурга. XVIII век / сост. В. Г. Исаченко; ред. Ю. Артемьева, С. Прохватилова. — СПб.: Лениздат, 1997. — 1021 с. — ISBN 5-289-01585-X.
Зодчие Санкт-Петербурга. XIX — начало XX века / сост. В. Г. Исаченко; ред. Ю. Артемьева, С. Прохватилова. — СПб.: Лениздат, 1998. — 1070 с. — ISBN 5-289-01586-8.
რესურსები ინტერნეტში
Шуваловский дворец
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
Lankaran Lowland

Lankaran Lowland
The Lankaran Lowland is a narrow strip of lowland in southern Azerbaijan by the Caspian Sea. It is the southward extension of the Kura-Aras Lowland which in itself is an extension of the Aral–Caspian Depression. It is named after the city of Lankaran.
Geography
It is bounded by the Talysh Mountains southwards and reaches Iran at Astara. The plain part of the Hirkan National Park ("Moscow Forest") lies within the Lankaran Lowland. The Moscow Forest is the only preserved part of the Caspian Hyrcanian mixed forests which covered most of the lowland, that was later cleared for agriculture. However, there is a reforestation program of the lowland, on a designated non-forested lot which is the only non-cultivated land on the plain, in order to (partially because the Lankaran Lowland is far too valuable for its agricultural productivity for Azerbaijan, to be given up for reforestation) restore the ecology to its previous forested state. This lot will become the second forest in the lowland after the Moscow Forest and once it is reforested, it will become an additional part of the Hirkan National Park in the lowland.
Climate
The lowland with its humid semi-subtropical climate is a place of tea, rice and citrus plantations. The maximum annual precipitation in Lankaran Lowland is between 1,600 mm to 1,800 mm, which along the Talysh Mountains is the highest precipitation in Azerbaijan.
Fauna
See also
The Caspian Hyrcanian mixed forests' ecoregion, an area of lush lowland and montane forests (subtropical and temperate rainforests) that partially cover the Lankaran Lowland.
The Caspian tiger, which used to occur in this area.
References
Plains of Azerbaijan
Caspian Sea basin
Arapi, Armenia

Arapi, Armenia
Arapi is a village in the Akhuryan Municipality of the Shirak Province of Armenia. Statistical Committee of Armenia reported its population was 2,053 in 2010, up from 1,980 at the 2001 census.
Demographics
References
Communities in Shirak Province
Populated places in Shirak Province
16 აპრილი

16 აპრილი — გრიგორიანული კალენდრის 106-ე დღე (ნაკიან წლებში – 107-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 259 დღე.
დღის მოვლენები
1346 : გამოცხადდა სერბეთის სამეფო.
1909 : რომის პაპმა პიუს X-მ ჟან დ’არკი წმინდანად შერაცხა.
1917 : ვ. ლენინი შვეიცარიიდან რუსეთში დაბრუნდა.
1922 : რაპალოში გაფორმდა სსრ კავშირ-გერმანიის ხელშეკრულება დიპლომატიური ურთიერთობების აღდგენის შესახებ.
1948 : შეიქმნა ევროპის ეკონომიკური თანამშრომლობის ორგანიზაცია (OEEC).
2007 : ვირჯინიის ტექნიკური უნივერსიტეტის ტერიტორიაზე განხორციელებული თავდასხმისას მანიაკმა მკვლელმა 33 ადამიანი იმსხვერპლა.
2012 : ტაურ მატან რუაკი აღმოსავლეთ ტიმორის პრეზიდენტად აირჩიეს.
2016 : ეკვადორში 7,8 Mw სიძლიერის მიწისძვრა მოხდა, რომლის შედეგად 550-ზე მეტი ადამიანი დაიღუპა.
2017 : თურქეთის საკონსტიტუციო რეფერენდუმის შედეგებით, მოსახლეობის უმრავლესობამ ცვლილებებს მხარი დაუჭირა.
ამ დღეს დაბადებულნი
1319 : ჟან II — საფრანგეთის მეფე
1652 : კლემენტ XII — რომის პაპი
1797 : ადოლფ ტიერი — საფრანგეთის პრეზიდენტი
1844 : ფრანსი, ანატოლ — ფრანგი მწერალი
1860 : ხუნდაძე, სილოვან — ქართველი პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე
1881 : ჰალიფაქსი, ედუარდ — ინგლისის სახელმწიფო მოღვაწე
1886 : ტელმანი, ერნსტ — გერმანელი პოლიტიკოსი
1889 : ჩაპლინი, ჩარლზ — ინგლისელი რეჟისორი და მსახიობი
1896 : ცარა, ტრისტან — ფრანგი პოეტი
1909 : აბელიშვილი, ლევან — ქართველი ელექტროტექნიკოსი
1916 : ლოლაძე, შალვა — ქართველი სამხედრო
1927 : ბენედიქტე XVI — რომის პაპი
1940 : მარგრეტე II — დანიის დედოფალი
1946 : რამაზ გიორგობიანი — ქართველი მსახიობი, რეჟისორი, სცენარის ავტორი.
1974 : ლარა დატი — ინდოელი მის სამყარო.
1972 : ლუკა კურტანიძე — ქართველი სპორტსმენი, თავისუფალი სტილით მოჭიდავე.
ამ დღეს გარდაცვლილნი
69 : ოტონი — რომის იმპერატორი
1713 : არჩილ II — მეფე, პოეტი, ვახტანგ V-ის ძე
1783 : მაიერი, კრისტიან — ჩეხი ასტროლოგი
1828 : გოია, ფრანსისკო — ესპანელი მხატვარი
1859 : ტოკვილი, ალექსის — ფრანგი სოციოლოგი, ისტორიკოსი და პოლიტიკური მოღვაწე
1958 : ფრანკლინი, როზალინდ — ბრიტანელი ქიმიკოსი
1968 : ფერბერი, ედნა — ამერიკელი მწერალი
1972 : კავაბატა იასუნარი — იაპონელი მწერალი
1991 : ლინი, დეივიდ — ინგლისელი კინორეჟისორი
1994 : ელისონი, რალფ — ამერიკელი მწერალი
2020 : ჯინ დეიჩი — ამერიკელი რეჟისორი
დღესასწაულები
მართლმადიდებელი ეკლესია აღნიშნავს შემდეგი წმინდანების ხსენების დღეს:
ნიკიტა აღმსარებელი
თეოდოსია ქალწული
ღირსი ილირიკე
მოწამენი: ელპიდიფორე, დიო, ბითონიო და გალიკე
აგრეთვე:
დანია, გრენლანდია : დედოფლის დაბადების დღე
კუბა : მილიციის დღე
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები
0416
Xoşçobanlı, Imishli

Xoşçobanlı, Imishli
Xoşçobanlı (also, Xoşçobanli, Khosh-Chabanly, Khoshchobanly, and Khoshdzhabanly) is a village and municipality in the Imishli Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,281.
References
Populated places in Imishli District
უძოვარა

უძოვარა (ლათ. Trollius) — მცენარეთა გვარი ხარისძირასებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ბალახებია. აქვთ თათისებრ განკვეთილი ფოთლები, ამასთან, ფესვთანური გრძელყუნწიანია, ღეროსეული — მოკლეყუნწიანი, დიდი, კაშკაშა ოქროსფერ-ყვითელი ყვავილები.
30-მდე სახეობა გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში. საქართველოში ცნობილია მხოლოდ 1 სახეობა — კავკასიური უძოვარა (ლათ. Trollius caucasicus); იზრდება ყველგან სუბალპურ და ალპურ სარტყელში, ტენიან მდელოებზე, მთის წყაროების ნაპირებზე, თოვლთან ახლოს. საქართველოს გარდა გვხვდება კავკასიასა და ჩრდილოეთ ირანში.
ლიტერატურა
ხარისძირასებრნი
Nova Bandeirantes

Nova Bandeirantes is a municipality in the state of Mato Grosso in the Central-West Region of Brazil.
The municipality contains part of the Juruena National Park, one of the largest conservation units in Brazil.
See also
List of municipalities in Mato Grosso
References
Municipalities in Mato Grosso
რიო-ტამბოს რაიონი

რიო-ტამბოს რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის სატიპოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 275 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 27 793 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 10 349 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
სატიპოს პროვინციის რაიონები
რომან სოხა

რომან სოხა (დ. 18 ოქტომბერი, 1975, ზაპოროჟიე) — უკრაინელი პოლიტიკოსი. უკრაინის უმაღლესი რადის წევრი 2019 წლის 29 აგვისტოდან. არის პარტია „ხალხის მსახურის“ წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
უკრაინის მე-9 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
დაბადებული 18 ოქტომბერი
დაბადებული 1975
Crassispira brujae

Crassispira brujae is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae.
Description
The length of the shell attains 30 mm.
Distribution
This marine species occurs in the southern part of the Sea of Cortez, Western Mexico
References
Hertlein, L. G. and A. M. Strong. 1951. Eastern Pacific expeditions of the New York Zoological Society. XLIII. Mollusks from the west coast of Mexico and Central America. Part X. New York Zoological Society, Zoologica 36(2): 66 120, 11 pls.
External links
Biolib.cz: Crassispira brujae
brujae
Gastropods described in 1951
სუკრე (მრავალმნიშვნელოვანი)

სუკრე (მრავალმნიშვნელოვანი)
სუკრე შეიძლება ნიშნავდეს:
სუკრე — ბოლივიის დედაქალაქი
სუკრე (დეპარტამენტი) — დეპარტამენტი კოლუმბიაში
სუკრე (პროვინცია) — აიაკუჩოს რეგიონის პროვინცია პერუში
სუკრე (შტატი) — შტატი ვენესუელაში
Portuguesa River

Portuguesa River
The Portuguesa River (Spanish: Río Portuguesa, also Río la Portuguesa, Río de la Portuguesa) is a river of Venezuela. It is part of the Orinoco River basin, and is a tributary of the Apure River (which is, in turn, a tributary of the Orinoco).
Legend has it that the river's name originated from a woman from Portugal who drowned in its waters. In turn, the river's name is the origin of the name of the Venezuelan state of Portuguesa.
See also
List of rivers of Venezuela
References
Rand McNally, The New International Atlas, 1993.
Rivers of Venezuela
San Juan Bautista District, Maynas

San Juan Bautista District, Maynas
San Juan Bautista District is one of thirteen districts of the Maynas Province in Peru.
See also
Sunkaruqucha
References
Districts of the Maynas Province
Districts of the Loreto Region
კრესტიანსკაია-ზასტავა (მოსკოვის მეტრო)

კრესტიანსკაია-ზასტავა (მოსკოვის მეტრო)
კრესტიანსკაია-ზასტავა — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1995 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მეტროსადგურები
ალექსი კალედინი

ალექსი კალედინი
ალექსი მაქსიმეს ძე კალედინი (დ. 24 ნოემბერი [ძვ. სტ. 12 ნოემბერი], 1861, სტანიცა უსტ-ხოპიორსკაია, ახლანდელი ვოლგოგრადის ოლქი — გ. 11 თებერვალი [ძვ. სტ. 29 იანვარი], 1918, ნოვოჩერკასკი) — დონის კაზაკთა კონტრრევოლუციის მეთაური 1917–1918 წლებში, კავალერიის გენერალი (1917). თავადაზნაურთა წრიდან იყო. 1889 დაამთავრა გენშტაბის აკადემია. პირველი მსოფლიო ომის დროს სარდლობდა მე-12 საარმიო კორპუსს, შემდეგ სამხრეთ-დასავლეთი ფრონტის მე-8 არმიას. 1917 წლის 30 [17] ივნისს აირჩიეს დონის ჯარის ატამანად, სათავეში ჩაუდგა კონტრრევოლუციური ჯარის მთავრობას.
იხილეთ აგრეთვე
კალედინელობა
ლიტერატურა
დაბადებული 24 ნოემბერი
დაბადებული 1861
გარდაცვლილი 11 თებერვალი
გარდაცვლილი 1918
წმინდა ვლადიმერის II ხარისხის ორდენის მახვილებით კავალრები
წმინდა ვლადიმერის III ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა სტანისლავის I ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის მახვილებით კავალრები
წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
რადოვან ზოგოვიჩი

რადოვან ზოგოვიჩი (კირილიცა. Радован Зоговић; დ. 19 აგვისტო, 1907 – გ. 5 იანვარი, 1986) — XX საუკუნის სერბი პოეტი. ის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მონტენეგროში, პლავში დაიბადა. მეორე მსოფლიო ომამდე ის ცხოვრობდა სკოპიეში, ზაგრებში და ბელგრადში. იყო კომუნისტური პარტიის წევრი. მისი პირველი პოეტური კრებული Glineni golubovi სამეფო ხელისუფლებამ აკრძალა.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ის ცოტა ხნით წარმოადგენდა იუგოსლავიის მთავრობის მნიშვნელოვან ფიგურას, თუმცა 1948 წელს გარიცხეს კომუნისტური პარტიიდან და შინა პატიმრობა მიუსაჯეს. იგი პრორუსობასა და მონტენეგროული ნაციონალიზმის გაღვივებაში დაადანაშაულეს. 1960-იანებში მოხდა მისი რეაბილიტაცია. ამ პერიოდში გამოქვეყნდა მისი საუკეთესო პოეტური კრებულები:Žilama za kamen, Artikulisana riječ, Lično, sasvim lično და Knjažeska kancelarija.
რადოვან ზოგოვიჩი 1986 წლის 5 იანვარს სიმსივნით ბელგრადში გარდაიცვალა.
მისი ლექსები ნათარგმნია ბევრ ენაზე, თავის მხრივ ის თარგმნიდა: რუსულიდან, თურქულიდან და ბულგარულიდან. მისი ახლო მეგობრები იყვნენ სერბი პოეტი დესანკა მაქსიმოვიჩი და მონტენეგროელი ნოველისტი მიჰაილო ლალიჩი. ის იყო მონტენეგროს მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი.
მისი მეუღლე ვერა გარდაიცვალა 2003 წელს, რომელიც ასევე რუსულიდან მთარგმნელი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
Бранко Јокић: Уз стогодишњицу рођења Радована Зоговића
Радован Зоговић: По цркви је роктало омање прасе (Српско наслеђе, новембар 1998)
დაბადებული 1907
გარდაცვლილი 1986
მონტენეგროელი პოეტები
სერბი პოეტები
კირნათი

კირნათი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: კირნათი, ზედა კირნათი, გვარა, კობალეთი, მარადიდი, შუშანეთი, ძაბლავეთი). მდებარეობს მდინარე ჭოროხის მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 320 მ სიმაღლეზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 340 კაცი. სოფელში არის კირნათის საჯარო სკოლა.
დემოგრაფია
იხილეთ აგრეთვე
კირნათის ხიდები
ლიტერატურა
სქოლიო
ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კოლხეთის ეროვნული პარკი

კოლხეთის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი საქართველოში, შავი ზღვის სანაპიროზე, პალიასტომის ტბის მიდამოებში. კოლხეთის დაცული ტერიტორიების ნაწილი. ფართობი 44 980 ჰა, საიდანაც 29 229 ჰა სახმელეთო ფართობია, 15 751 ჰა კი — შავი ზღვის აკვატორია. დაარსდა 1999 წელს. მოიცავს შავი ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე ნაბადისა და ჭურიის უბნის მიმდებარე აკვატორიის ნაწილს და პალიასტომის ტბის აუზს. პარკი კოლხეთის საერთაშორისო მნიშვნელობის მქონე ჭარბტენიანი ეკოსისტემების დაცვისა და შენარჩუნების მიზნითაა შექმნილი. გამოირჩევა ველური ფლორისა და ფაუნის მაღალი ბიომრავალფეროვნებით, ენდემური და რელიქტური სახეობების სიუხვით. აქ წარმოდგენილია სხვადასხვა ტიპის ლანდშაფტები, ცალკეული ეკოსისტემები და ცენოზები.
ეროვნული პარკი მოიცავს 5 მუნიციპალიტეტის ტერიტორიას — ზუგდიდის, ხობის, სენაკის, აბაშისა და ლანჩხუთის — და საქართველოს ორი ისტორიული მხარის — სამეგრელოსა და გურიის ნაწილია.
ეროვნული პარკი მნიშვნელოვანია როგორც მიგრირებად, მიმომფრენ და წყალმცურავ ფრინველთა საბინადროდ ვარგისი არეალი, ასევე როგორც შავი ზღვის ზუთხისებრთა ოჯახის თევზების ტოფობის ორიდან ერთ-ერთი ადგილი (მდ. რიონის შესართავის 9 კმ-იანი მონაკვეთი; მეორე — დუნაი).
1935 წელს შეიქმნა კოლხეთის ნაკრძალი (ფართობი 561 ჰა). მისი მიზანი იყო კოლხეთის დაბლობისათვის დამახასიათებელი რელიქტური ფლორისა და ფაუნის მთლიანი კომპლექსის დაცვა. ნაკრძალს დიდი სამეცნიერო-კვლევითი და ისტორიული მნიშვნელობა ჰქონდა. ეროვნული პარკი დაარსდა 1999 წელს.
შემონახულია კოლხეთისათვის დამახასიათებელი ჭაობისა და დაბლობის ტყეების ლანდშაფტი. გავრცელებულია მურყანი, წიფელი, რცხილა, კოლხური სურო, წყავი, შქერი და რელიქტური ბალახოვანი მცენარეები. ცხოველებიდან — შველი, გარეული ღორი და სხვა.
საინტერესო ფაქტები
2007 წლის 24 ოქტომბრიდან კოლხეთის ეკოსისტემა შეტანილი იყო იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაში. 2021 წელს კოლხეთის ტროპიკული ტყეები და ჭაობები, რომელიც კოლხეთის ეროვნული პარკის ტერიტორიასაც მოიცავს, იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შევიდა.
გალერეა
სქოლიო
საქართველოს ეროვნული პარკები
რამსარის ძეგლები საქართველოში
Missale Romanum Glagolitice

Missale Romanum Glagolitice is a Croatian missal and incunabulum printed in 1483. It is written in Glagolitic script and is the first printed Croatian book. It is the first missal in Europe not published in Latin script. Its editio princeps, unique in the achieved typographic artistry, was published only 28 years after the Gutenberg bible's 42-lines, bears witness of high cultural attainment and maturity of Croatian Glagolites and Croatian mediaeval literature.
Characteristics
It is written in the Croatian recension of Church Slavonic and printed in Croatian angular Glagolitic. It has 440 pp, in format 19x26 cm. Its principal model in terms of subject and equivalent Glagolitic letters is thought to be the famous codex Misal kneza Novaka ("Prince Novak's Missal"), from 1368. The original manuscript of Novak's missal was then located in the village of Nugla near Roč. The text, however, was "modernized" with numerous words from then contemporary language. It was edited by the priests of Roč, notably Žakan Juri. The original manuscript of Novak's missal bears a historically important note by Simon Greblo. The manuscript used for the print of the Missale Romanum Glagolitice was probably carried to print by the deacon Žakan Juri.
Paleographic and linguistic analysis of the text revealed that the first printed Croatian books was edited by the Croats from Istria. The Missal rituals strictly follow the Latin Editio princeps (Milan, 1474) with slight differences in the order of some rituals.
Date of the printing (22 February 1483) is shown in the colophon, but the place of printing of still remains to be identified. According to some researchers, it was printed in Venice, but recent research assume suggests that it might have been printed in Kosinj in the Lika region. There is a historically important note on the manuscript used as a template for the Missale Romanum Glagolitice's print, written by Žakan Juri, who likely carried the book to print, in which he expresses his satisfaction at the forthcoming printing of the first Croatian book. In the note, he mentions that he is in Izola, and it is assumed that he was en route to the printing press.
Eleven incomplete copies and six fragments have been preserved, five of which are held in Zagreb: two in the National and University Library, and two in the library of the Croatian Academy of Sciences and Arts. The Franciscan monastery in Zagreb and the Dominican monastery on the island of Brač have one copy each. The other five copies are kept in the Library of Congress in Washington, in the Russian National Library in St. Petersburg, in the Austrian National Library in Vienna and in the Vatican Library (two copies).
See also
List of Glagolitic books
Spovid općena
Notes
References
External links
1483 missal digitised , at the National and University Library
Information page of copy at the Library of Congress
Missale Romanum Glagolitice, by Vlasta Radan
Missals
Incunabula
1483 books
Croatian literature
Croatian glagolithic texts