PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
National symbols of Peru

National symbols of Peru are the symbols that are used in Peru to represent what is unique about the nation, reflecting different aspects of the cultural life and history. The national symbols of Peru are established by law and part of the Political Constitution of Peru (Article 49).
Official symbols
The official symbols of Peru are established by law and part of the Political Constitution of Peru (Article 49).
Unofficial symbols
Peruvian icons
Icons of Peruvian culture.
See also
List of national animals
List of national anthems
List of national birds
List of national flowers
References
გრიგორი კარასინი

გრიგორი კარასინი (დ. 23 აგვისტო 1949) — რუსი დიპლომატი. 2005 წლიდან სტატს-მდივანი — რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე.
1971 წელს დაამთავრა მოსკოვის ლომონოსოვის სახელობის უნივერსიტეტის აღმოსავლური ენების ინსტიტუტი. ფლობს ინგლისურ, ფრანგულ და ჰაუსას ენებს. დიპლმატიურ სამსახურშია 1972 წლიდან. სხვადასხვა დროს ეკავა დიპლომატიური თანამდებობები რუსეთის საგარეო უწყების ცენტრალურ აპარატსა და საზღვარგარეთ (სენეგალი, ავსტრალია, გაერთიანებული სამეფო).
1992—1993 წლებში დაინიშნა რუსეთის საგარეო უწყების აფრიკისა და ახლო აღმოსავლეთის დეპარტამენტში სამმართველოს უფროსად.
1993—1996 იყო რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციისა და ბეჭდვის დეპარტამენტის დირექტორი. 1996—2000 წლებში მსახურობდა რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე. 2000—2005 ეკავა რუსეთის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის თანამდებობა გაერთიანებულ სამეფოში. 2005 წლის ივლისიდან უკავია რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილის თანამდებობა. 2005 წლის ოქტომბერში დაინიშნა — სტატს-მდივნად — რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმთა მინისტრის მოადგილე. ფლობს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის დიპლომატიურ რანგს.
მინისტრის მოადგილეს თანამდებობაზე კურირებს რუსეთის ფედერაციის ორმხრივ ურთიერთობებს დსთ-ს ქვეყნებთან და მუშაობას ეთნიკურ რუსებთან რუსეთის საზღვარს გარეთ. პასუხს აგებს ფედერალური კრების ურთიერთობასა და მინისტრის საკანონმდებლო საქმიანობაზე. ფლობს რუსეთის ფედერაციის რამდენიმე ჯილდოს.
2012 წლის დეკემბერში მიესალმა რუსეთთან ურთიერთობების საკითხებში სპეციალურ წარმომადგენლად ზურაბ აბაშიძის დანიშნვას. დვანისა პრობლემის დროს გრიგორი კარასინი ევროკავშირის სპეციალურ წარმომადგენელს ფილიპ ლეფორს ტელეფონით ესაუბრა, რა დროსაც აღნიშნა, რომ „საზღვრის“ მოწყობას „სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებელი სახელმწიფო“ აწარმოებს. 2013 წლის 6 ივნისს მან გაახმოვანა რუსეთის ფედერაციის მოთხოვნა ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის გაუქმებას შესახებ. იგი საოკუპაციო ხაზის გასწვრივ მავთულხლართების გავლების პრობლემასაც შეეხო და აღნიშნა, რომ ქართული მხარე საზღვრის დემარკაციის საკითხის მოუგვარებლობას პოლიტიკური დაძაბულობის გამწვავებისთვის იყენებს. მისი განცხადებით „სამხრეთ ოსეთის მხარე არაერთხელ გამოვიდა წინადადებით, საქართველოსთან საზღვრის დემარკაცია დაიწყოს, რისგანაც საქართველო სხვადასხვა მიზეზებით თავს იკავებს“. კარასინმა ასევე განაცხადა, რომ რუსეთი მზადაა საქართველოსთან დიპლომატიური ურთიერთობები აღადგინოს.
სქოლიო
რუსი დიპლომატები
დაბადებული 1949
დაბადებული 23 აგვისტო
კახიანოური

კახიანოური — უბანი ქუთაისის სამხრეთ ნაწილში, გაშლილია მშრალი ხიდიდან რიონის სადგურამდე.
ისტორია
უხსოვარი დრო
კახიანოური უხსოვარი დროიდან დასახლებულ პუნქტს წარმოადგენდა. ქუთაისის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ მკვლევართა მუშაობის შედეგად აღმოჩენილია სხვადასხვა დროს ნაპოვნი ცალკეული მასალები, რომლებიც განეკუთვნება კლასობრივი საზოგადოებისწინა ხანას და ნივთები, რომლებიც აქ საქალაქო კულტურის არსებობასაც ადასტურებენ. ასეთებია: გვიანი ბრინჯაოსა და გვიანი ბრინჯაო-ადრერინის ხანის სამეურნეო იარაღები.
შემდგომი პერიოდი
ისტორიკოს ნოე ბალანჩივაძის მტკიცებით, ამ ადგილზე მეფეებს საზამთრო სადგომი ჰქონდათ აშენებული. ბალახუანის სამხრეთით ვახუშტი ბატონიშვილს აღნიშნული აქვს "კახნიაური", რომელსაც უწოდებს მეფის საზამთრო სადგურს. გერმანელი მოგზაურის, გიულდენშტედტის, სიტყვით, ეს ადგილი იმერეთის სამეფოს უფლისწულის საჯდომი იყო, სადაც იდგა პატარა დანგრეული ციხე კახნიაური. აქ ლითოფონის ქარხნის ტერიტორიაზე დღესაც შეიმჩნევა ქვითკირის ნაშენი კედლის ფრაგმენტები, რომელთა სიძველე ეჭვს არ ტოვებს. იგი კახნიაურის ციხე სადგომის ნაშთი უნდა იყოს.
სახელის წარმოშობის ვერსიები
სახელი კახნიაურის წარმოშობის შესახებ სხავადასხვა აზრია გაბატონებული ქართულ საისტორიო წყარობსა და მწერლობაში. ენათმეცნიერი მიხეილ ალავიძე წერს: "კახიანაური" მიღებულია ფორმიდან "კახნიაური" ნ თანხმოვნის გადასმით.
ვახუშტი ბატონიშვილი წერს, რომ სახელი წარმოიშვა გვარი კახიანისგან, როგორც ირკვევა აზნაური კახიანები, რომელთა გვარიც სოფელ ეწერიდან მოდიოდა, კახიანოურის მიწას ფლობდნენ.
ამ ყველაფერთან დაკავშირებით ისტორიკოს ვახტანგ სიდამონიძეს სრულიად განსხვევბული ვერსია აქვს. ის გვიამბობს, რომ შესაძლოა სახელი კახნიაური წარმოიშვა XVII საუკუნის პირველ ნახევარში. როგორც ცნობილია, 1614 წელს აღმოსავლეთ საქართველოს შემოესია შაჰ-აბასი. ქართლის მეფე ლუარსაბმა და კახეთის მეფე თეიმურაზმა იმერეთის სამეფოს დროებითი თავშესაფარი სთხოვეს. იმერეთის მეფემ ისინი გულთბილად მიიღო, უმასპინძლა და შეიფარა.
მალე ლუარსაბ მეფე შაჰ-აბასმა მოტყუებით გადაიყვანა იმერეთიდან ქართლში და ირანში გაიწვია. თეიმურაზი კი იმერეთში დარჩა. მართალია. თეიმურაზი 1615 წელს ისევ დაეპატრონა კახეთს, მაგრამ შემდეგ თეიმურაზი კვლავ დამარცხდა ქართლის მეფე როსტომთან ბრძოლაში და ისევ იმერეთში დაბრუნება მოუწია. მან არა მარტო მეფის სახლობა, არამედ არისტოკრატია და 700 კაციანი არმია გაიყოლა. იმერეთის მეფემ თეიმურაზს ციხე-სიმაგრე გადასცა, რათა საცხოვრებელი პირობები შეექმნა საკუთარი ხალხისთვის. ისინი აქ 7 წლის განმავლობაში დარჩნენ.
ამ ციხე-სიმაგრეს და მის სანახებს იმერლებმა უწოდეს კახნიაური, ე. ი. კახელების დასახლების ადგილი, ქართული სიტყვის მარცვალი "ური", კუთვნილების მაჩვენებელია. ამრიგად, უნდა დავასკვნათ, რომ კახნიაურის, როგორც სახელწოდების, წარმოშობა, იმერეთში კახელთა დასახლებასთან უნდა იყოს დაკავშირებული.
ქუთაისის ისტორია
ანდრია დადიანი

ანდრია დადიანი
ანდრია დავითის ძე დადიანი (დ. 1850, ზუგდიდი — გ. 1910, კიევი) — ქართველი მოჭადრაკე და ჭადრაკის მეცენატი. ეკატერინე ჭავჭავაძისა და სამეგრელოს მთავრის დავით დადიანის შვილი.
ბიოგრაფია
1873 წელს დაამთავრა ჰაიდელბურგის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1874 წლიდან მსახურობდა რუსეთის არმიაში. ჰქონდა გენერალ-ლეიტენანტის ჩინი. თამაშობდა ცნობილ მოჭადრაკეებთან (ს. როზენტალი, ს. დიუბუა, ი. შუმოვი, ი. კოლიში და სხვა) პარიზში, რომში, კიევში, თბილისში. 1881—1882 წლებში მონაწილეობა მიიღო პეტერბურგის საჭადრაკო კლუბის მიერ გამართულ მოყვარულთა 2 ტურნირში და I ადგილები დაიკავა დაუმარცხებლად. 1899 წელს მიიწვიეს სრულიად რუსეთის I ტურნირში, მაგრამ მონაწილეობა არ მიუღია. 1903—1904 წლებში მონტე-კარლოს საერთაშორისო ტურნირების პრეზიდენტი იყო. თანამშრომლობდა იმ დროის უცხოურ და რუსულ საჭადრაკო ჟურნალებში. აწესებდა პრიზებს ლამაზი პარტოებისათვის. ინგლისურმა საჭადრაკო ჟურნალმა „ჩეს მანთლიმ“ („The Chess Monthly“) 1892 წლის ივნის-ივლისის ნომერი მთლიანად დადიანის შემოქმედებას მიუძღვნა. 1903 წელს შიფერსი, ე. შიფერსის წინასიტყვაობით კიევში ფრანგულ ენაზე გამოიცა დადიანის 100 პარტიის დაბოლოება („Fins de Partie du Prince Dadian de Mingr.elie“).
რესურსები ინტერნეტში
ანდრია დადიანი
ლიტერატურა
გიორგაძე თ., თამაშობს ანდრია დადიანი, თბ., 1972;
ქართველი მოჭადრაკეები
ქართველი მეცენატები
დაბადებული 1850
გარდაცვლილი 1910
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ა
მარტინ შულცი

მარტინ შულცი (დ. 20 დეკემბერი, 1955, ეშვაილერი, გერმანია) — გერმანელი პოლიტიკური მოღვაწე. ევროპის სოციალისტების პარტიის წევრი. ევროპის პარლამენტის წევრი 1994 წლიდან. აირჩიეს მის პრეზიდენტად 2012 წლის 17 იანვარს.
იხილეთ აგრეთვე
ევროპის პარლამენტის პრეზიდენტები
ევროპის პარლამენტი
რესურსები ინტერნეტში
Note biografiche dal sito dell’Europarlamento
Note biografiche dal sito del PSE
Website von Martin Schulz
Biografie auf der Website des Europäischen Parlaments
გერმანელი პოლიტიკოსები
ევროპარლამენტის პრეზიდენტები
დაბადებული 1955
დაბადებული 20 დეკემბერი
ევტიქი (ალექსანდრიის პატრიარქი)

ევტიქი (ალექსანდრიის პატრიარქი)
ევტიქი ალექსანდრიელი (ბერძ. Πατριάρχης Ευτύχιος, არაბ. سعيد بن البطريق‎‎ — საიდ იბნ-ბატრიკ («პატრიკიოსის ძე»)) (დ. 10 სექტემბერი, 876 — გ. 11 მაისი, 940) — ალექსანდრიის პატრიარქი 933—940 წლებში. ავტორი სამედიცინო, საღვთისმტეყველო და ისტორიული თხზულებებისა. ევტიქის თხზულებები გამოცემულია Patrologia Graeca-ს 111-ე ტომში.
ევტიქი დაიბადა ქალაქ ფუსტატში, სახელი გაითქვა, როგორც ექიმმა და ისტორიკოსმა. წერდა არაბულ ენაზე. 933 წელს არჩეულ იქნა ალექსანდრიის პატრიარქად, ცნობილია თავისი ბრძოლით კოპტი–იაკობიტების წინააღმდეგ.
შემორჩენილია ევტიქის წიგნები მედიცინაში, ქრისტიანული მარხვების, აღდგომისა და დღესასწაულების შესახებ მსჯელობები, საუბარი ქრისტიანსა და ურწმუნოს შორის (ე. ი. მართლმადიდებელსა და იაკობიტებს შორის). ყველაზე მეტად ცნობილია მისი მოკლე საზოგადო ისტორია (სამყაროს შექმნიდან 937 წლამდე), რომელსაც იცნობენ სახელით – «ნაზმ-ალ-ჯავაჰირი». ეს ისტორიული ქრონიკა შეიცავს ბევრ ფასეულ ცნობას აღმოსავლეთის და, კერძოდ, ალექსანდრიის შესახებ.
ევტიქის დროს მოხდა საპატრიარქო ბიბლიოთეკის რეორგანიზაცია. ევტიქიმ მისცა ბიბლიოთეკას ის სახე, რომელიც მას დღეს აქვს.
სქოლიო
ალექსანდრიის პატრიარქები
მართლმადიდებელი ავტოკეფალური ეკლესიების მეთაურები
დაბადებული 10 სექტემბერი
დაბადებული 876
გარდაცვლილი 11 მაისი
გარდაცვლილი 940
გლოვის მგოსანი

გლოვის მგოსანი
„გლოვის მგოსანი“ — ქართული სამგლოვიარო რიტუალის ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილის – დატირების – შემსრულებელი; მიცვალებულის პროფესიული თუ ნახევრად პროფესიული დამტირებელი. ტერმ. „გლოვის მგოსანი“ დადასტურებულია ძვ. ქართულ წყაროებში. საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში, განსაკუთრებით მთაში, შემორჩენილია დატირების ტრადიციული წესი; აქ დღესაც არიან „გლოვის მგოსნები“, რომლებიც ლექსად დაიტირებენ ხოლმე გარდაცვლილს. ეს ლექსები გამოირჩევა ღრმა ემოციურობით, თავისებური ფორმით.
იხილეთ აგრეთვე
ხმით ნატირალი
ლიტერატურა
კეკელიძე კ., ეტიუდები ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიიდან, ტ. 1, თბ., 1956; ქართული ხალხური პოეზია თორმეტ ტომად, ტ. 1, ნაკვ. 2, თბ., 1973;
ჩიქოვანი მ., ქართული ხალხური სიტყვიერების ისტორია, თბ., 1956.
ქართული ადათ-წესები
ჩელვა

ჩელვა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ლოს-სერანოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი —
190,6 კმ². მოსახლეობა — 1531 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ჩელვის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
პენელოპე

პენელოპე, ჰომეროსის პოემის „ოდისეის“ ერთ-ერთი გმირი, ოდისევსის ცოლი, რომელიც ქმარს 20 წელი ერთგულად ელოდებოდა. აბეზარი საქმროები რომ მოეშორებინა და დრო მოეგო, პირობა დადო, მამამთილის ლაერტეს სუდარას რომ მოვქსოვ, საქმროს მერე ავირჩევო. მაგრამ დღისით მოქსოვილს ღამით არღვევდა, სანამ საქმროებმა ეშმაკობა არ გაუგეს. მაშინ პენელოპემ გამოაცხადა, იმას გავყვები, ვინც ოდისევსის მშვილდით შეჯიბრში გაიმარჯვებსო (იმედი ჰქონდა, რომ ვერავინ შეძლებდა ამ მშვილდის მოზიდვას). ამასობაში ოდისევსიც ფარულად დაბრუნდა შინ და საქმროები ამოჟლიტა. პენელოპე ცოლქმრული ერთგულების განსახიერებაა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Odyssey in English on the Perseus Project
Penelope Unravelling Her Web - a painting of Penelope by Joseph Wright of Derby (from the Getty Museum)
'Penelope and the Suitors', a painting by John William Waterhouse; explore other paintings depicting Penelope
ოდისეის პერსონაჟები
ბერძნული მითოლოგია
ინფორმაციის თეორია

ინფორმაციის თეორია — გამოყენებითი მათემატიკის დარგი. იგი წარმოიშვა ინფორმაციის შეკუმშვის ზომაზე და ხმაურიან არხზე ინფორმაციის საიმედოდ გადაცემის სისწრაფეზე ზღვრების დასადგენად. ინფორმაციის თეორია ძირითადად ინფორმაციის რაოდენობრივ ზომას შეისწავლის
ინფორმაციის თეორიის, როგორც მეცნიერების დასაწყისად კლაუდ შენონის 1948 წელს გამოქვეყნებული სტატია კომუნიკაციის მათემატიკური თეორია ითვლება. ამ სტატიაში არის შემოღებული მრავალი ძირითადი ცნება. მათ შორის ინფორმაციის რაოდენობის ერთეული ბიტი.
გამოყენება
ინფორმაციის თეორიას ბევრი თანამედროვე გამოყენება აქვს. იგი გამოიყენება:
ინფორმაციის შეკუმშვისთვის დანაკარგების გარეშე (მაგალითად: ZIP ფაილების შესაქმნელად)
ინფორმაციის შეკუმშვა დანაკარგებით (მაგალითად: MP3 მუსიკის, ან JPEG სურათების ფორმატები)
ხმაურიან არხებზე ინფორმაციის გადაცემაში (მაგალითად: მობილური ტელეფონები, ინტერნეტის DSL ხაზები, და კოსმოსური ხომალდებიდან ინფორმაციის (სურათების) დაბრუნება დედამიწაზე)
ძირითადი პრინციპები
ინფორმაციის თეორიის ძირითადი გამოყენებაა სხვადასხვა სახის კოდირება. ინფორმაციის თეორიის გამოყენებით შეგვიძია ვიპოვოთ კოდირების გზები, რომლებიც საშუალებას მოგვცემს მოცემული ინფორმაცია ავსახოთ მაქსიმალურად შეკუმშულ კოდში და ასევე გავითვალისწინოთ ისიც, რომ გადაცემისას შეიძლება ნაწილი დაიკარგოს, ან შეიცვალოს. ამისათვის კოდში უნდა იყოს დამატებით სიმბოლოები, რომლებიც საშუალებას მოგვცემს არასწორად გადაცემული ინფორმაცია ამოვიცნოთ.
ორივე გამოყენების კარგი მაგალითია ჩვეულებრივი (მაგალითად ქართული) ენა. კავშირები, რომლებიც ხშირად გვხვდება - და,ან მოკლე სიტყვებით გამოითქმის, ხოლო შედარებით იშვიათი სიტყვები გრძელია.
ეს საშუალებას გვაძლევს წინადადაბები უფრო მოკლე იყოს. ამავდროულად არ შეიძება ყველა სიტყვა მოკლე იყოს, რადგან ანბანში ასოების რაოდებნობა ამისთვის საკმარისი არ იქნებოდა. თან დაიკარგებოდა მეორე (შეცდომების შესწორების)ფუნქცია.
ამავდროულად თუ მე შემთხვევით დავწერე „ამავდრულად შმთვევთი დავერე“, უმეტესობა მაინც მიხვდება, რომ ამაში იგულისხმება „ამავდროულად შემთხვევით დავწერე“ და მე უბრალოდ შემეშალა წერისას. ეს იმიტომ ხდება, რომ სიტყვებში ბევრი ზედმეტი სიმბოლოა, რომელიც საშუალებას გვაძლევს შეცდომების შემთხვევაშიც კი ამოვიცნოთ საჭირო ინფორმაცია.
ასევე, დანაკარგების გარეშე შეკუმშვის კარგი მაგალითია მორზეს კოდი. აქ უფრო ხშირი ასოები წარმოდგენილია მოკლე კოდებით (მაგალითად ე მხოლოდ წერტილით), ხოლო შედარებით იშვიათი ასოები უფრო გრძელი კოდებით. ეს საშუელბას გვაძლევს სიტყვები მოკლე კოდებით გამოვსახოთ.
ინფორმაციის გაზომვა
სრული ინფორმაციისთვის ნახეთ: ინფორმაციის რაოდენობა
ინფორმაციას ზომავენ ბიტებში. ინფორმაციის რაოდენობა, რომელიც დაკავშირებულია ამა თუ იმ მოვლენის მოხდენასთან დამოკიდებულია მოცემული მოვლენის ალბათობაზე. რაც უფრო მცირეა მოვლენის ალბათობა, მით უფრო მეტ ინფორმაციას ვიგებთ, როდესაც მისი მოხდენის შესახებ ვიტყობთ. კერძოდ ინფორმაციის რაოდენობა ტოლია მოვლენის ალბათობის ლოგარითმის 1/2 ფუძით (ან იგივე უარყოფითი ლოგარითმის 2-ს ფუძით) .
იხილეთ აგრეთვე
კიბერნეტიკა
კრიპტოგრაფია
ლიტერატურა
Tom Siegfried, The Bit and the Pendulum, Wiley, 2000. ISBN 0-471-32174-5
Charles Seife, Decoding The Universe, Viking, 2006. ISBN 0-670-03441-X
რესურსები ინტერნეტში
alum.mit.edu
ND.edu
Chem.wisc.edu
ოსიეკის ზოოპარკი და აკვარიუმი

ოსიეკის ზოოპარკი და აკვარიუმი — მდინარე დრავას მარცხენა ნაპირზე მდებარე ზოოპარკი ქალაქ ოსიეკში, ხორვატია. იგი ხორვატიის სამი ზოოპარკიდან, ფართობის მიხედვით ყველაზე დიდია (11 ჰა).
დაარსდა 1955 წელს. ზოოპარკში წარმოდგენილია 100-მდე სახეობის დაახლოებით 650 ცხოველი. ყოველწლიურად, ოსიეკის ზოოპარკს და აკვარიუმს 100 000-მდე სტუმარი ჰყავს. ზოოპარკის დირექტორია — დენის ვედლინი.
რესურსები ინტერნეტში
http://www.osijek031.com/viewtopic.php?p=4748
სქოლიო
ხორვატიის ზოოპარკები
აივენჰო

აივენჰო — XIX საუკუნის შოტლანდიელი მწერლის, უოლტერ სკოტის ყველაზე ცნობილი რომანი. პირველად გამოიცა 1820 წელს. რომანი მოგვითხრობს XII საუკუნის მეორე ნახევრის ინგლისზე, ნორმან დამპყრობელთა მიერ შევიწროებულ საქსონელებზე.
ინგლისის ისტორიის ამ მნიშვნელოვან ნაწილთან ერთად, სკოტი მოგვითხრობს რომანის გმირების საოცარ თავგადასავლებზე. მეფე რიჩარდ ლომგულზე, რომელიც საკუთარ თავს მალავს და "შავი რაინდის" სახელით ებრძვის მტრებს. მათ შორის საკუთარ ძმას, ჯონსაც, რომელსაც სურს, რომ ინგლისის ტახტი დაიკავოს. რომანის მთავარი გმირი კი რიჩარდის ერთგული მსახური უილფრედ აივენჰოა. რომანში ასევე, ერთ-ერთ გმირად გვევლინება ლეგენდარული ყაჩაღი რობინ ჰუდი, თავის მეგობრებთან ერთად.
აივენჰო არის ერთ-ერთი მცირერიცხოვან საქსონელ დიდებულთაგან. იგი არის სედრიკ საქსონელის ვაჟი, თუმცა მამისადმი დაუმორჩილებლობისა და ჯვაროსნულ ლაშქრობაში მეფესთან დარჩენის გამო, უილფრედი უარყოფილია მამის მიერ. მხოლოდ ნაწარმოების ბოლოს ხდება მათი შერიგება.
უოლტერ სკოტი თავის რომანში აგრეთვე ეხება ებრაელების ცუდ მდგომარეობას იმდროინდელ ინგლისში. ნაწარმოების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი გმირია ებრაელი ისააკ იორკელი თავის ულამაზეს ქალიშვილ, რებეკასთან ერთად. იგი მევახშეა, რომელსაც იყენებენ, როცა ფული სჭირდებათ, მაგრამ შემდგომ უპატივცემულოდ ექცევიან თავისი ეროვნების გამო.
რესურსები ინტერნეტში
აივენჰ ონლაინ ვერსია
სრული ტექსტი
ინგლისური რომანები
1820 წლის რომანები
უოლტერ სკოტის რომანები
მხითარ გოში

მხითარ გოში (დ. XII საუკუნის I ნახევარი, განძა — გ. 1213, ნორ-გეტიკი) — სომეხი მოაზროვნე და საზოგადო მოღვაწე. იმ დროის კვალობაზე მხითარ გოშმა საფუძვლიანი განათლება მიიღო. მოღვაწეობდა საქართველოს ფარგლებში მდებარე გეტიკისა და მის მიერვე დაფუძნებულ ნორ-გეტიკის მონასტრებში. მხითარ გოშის შრომებიდან საყურადღებოა „სამართლის წიგნი“, „იგავები“, „ეპისტოლე“ და ე. წ. „ალბანეთის ქრონიკა“. პირველ ნაშრომში ასახულია საქართველოს მეზობელი თუ საქართველოს სახელმწიფოში შემავალი სომხეთის ოლქების ფეოდალური საზოგადოებრიობის ცხოვრების მრავალი მხარე. ვახტანგ VI-ის თაოსნობით ამ ძეგლის ქართული ვერსია შეიქმნა (მხითარ გოშის სამართლის წიგნი). „იგავებში“ მხილებულია იმდროინდელი საზოგადოების მანკიერი მხარეები. „ეპისტოლე“ (დაწერილია 1193-1206 წლების მიჯნაზე) მეტად მნიშვნელოვანი ძეგლია საქართველოში ქალკედონელობის გავრცელების საკითხის შესასწავლად. „ალბანეთის ქრონიკაში“ ალბანთა მღვდელმთავრების სიის გარდა, მოიპოვება ცნობები განძის საამიროსა და მისი მეზობელი ქვეყნების შესახებ (1139-1162), ნაჩვენებია ანისისათვის ქართველთა ბრძოლების მოკლე ისტორია.
ლიტერატურა
აბულაძე ი., მხითარ გოშის ტრაქტატი „ქართველთათჳს“ და მისი ლიტერატურული წყაროები, «თსუ შრომები», 1938, ტ. 7;
მელიქსეთ-ბეგი ლ., ძველი სომხური ლიტერატურის ისტორია, თბ., 1941;
Абегян М. Х., История древне-армянской литературы, Ер., 1975;
სქოლიო
სომეხი სასულიერო მოღვაწეები
სომეხი მწერლები
გარდაცვლილი 1213
ჭერმაკავანი

ჭერმაკავანი — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 650 მეტრზე. 1989 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 40 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ტავუშის პროვინციის სოფლები
პარმერის ოლქი

პარმერის ოლქი — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ფარუელი. შეიქმნა 1876 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ტეხასის ოლქები
Vasyl Makukh

Vasyl Makukh
Vasyl Omelianovych Makukh (Ukrainian: Василь Омелянович Макух; 14 November 1927, Lwów Voivodeship, Second Polish Republic – 6 November 1968, Kyiv, Ukrainian SSR, Soviet Union) was a Soviet veteran of World War II, political prisoner and Ukrainian activist, and member of the Ukrainian Insurgent Army.
Having been conscripted into the Red Army, in November 1944 Makukh defected and joined the nationalist Ukrainian Insurgent Army. In February 1946 he was wounded and captured after a shootout with Soviet and Polish border guards at the Soviet-Polish border (today Poland–Ukraine border). On 15 February 1946, Makukh was taken to the district precinct of the KGB (soviet Ministry of Internal Affairs) in Velyki Mosty and later to Lviv Prison No. 4 (known as "Brygidki"). On 11 July 1946, the Military Tribunal of Lviv garrison sentenced him to 10 years of hard labour (katorga) with five years of detention ("civil rights restriction") plus the confiscation of all his property. Makukh served his sentence in Dubravlag (Mordovia) and other GULAG camps in Siberia. On 18 July 1955, he was freed and exiled to a local settlement, where he met a woman who had also served 10 years imprisonment. In 1956, both managed to return to Ukraine, and being forbidden to return to their own region, they settled in Dnipropetrovsk (today Dnipro), where they married and Makukh worked as a schoolteacher.
On November 5, 1968, he committed suicide by self-immolation on Khreshchatyk, Kyiv's main street, in protest against the Soviet rule of Ukraine, against russification as well as the Soviet invasion in Czechoslovakia. Before his death, Makukh shouted 'Long live free Ukraine!' He died the next day. On 6 November 1968 the prosecutor's office of the Leninsky District of Kyiv city opened a criminal case against him because of the suicide, the outcome of which was never made known.
See also
Oleksa Hirnyk
Romas Kalanta
Ryszard Siwiec
Jan Palach
Jan Zajíc
Evžen Plocek
References
1927 births
1968 suicides
1968 deaths
People from Lviv Oblast
People from Lwów Voivodeship
Soviet military personnel of World War II from Ukraine
Soviet defectors
Ukrainian Insurgent Army
Self-immolations in protest of the Eastern Bloc
Soviet dissidents
Suicides in Ukraine
Suicides in the Soviet Union
Ukrainian dissidents
Anti-Russification activists
Pristomyrmex pungens

Pristomyrmex pungens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pristomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Cataulacus pompom

Cataulacus pompom — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ის გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ვაჩნაძიანის საწნახელი

ვაჩნაძიანის საწნახელი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანის სამხრეთ-დასავლეთით 1 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
საწნახელი გეგმით სწორკუთხაა. ნაგებია მსხვილი რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. წყობა ტლანქი და დაზიანებულია. ამოვსებულია მიწით და შიგ მცენარეებია ამოსული, გარედან ხავსითაა დაფარული. ტკბილის გასასვლელი ხვრელი, რომელიც თაღარაში ჩადის, გრძივ კედელშია მოწყობილი. საწნახლის წინ სწორკუთხა აუზის კვალი შეინიშნება.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
დავით მაისაშვილი

დავით მაისაშვილი (დ. 18 თებერვალი, 1989) — ქართველი ფეხბურთელი, ცენტრალური ნახევარმცველი, რომელსაც ასევე შეუძლია დაცვის ცენტრში თამაში. ამჟამად იცავს ცხინვალის „სპარტაკის“ ღირსებას.
ტიტულები
უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი (1): 2008/2009
საქართველოს თასის გამარჯვებული (1): 2009/2010
საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (1): 2009/2010
საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი (1): 2010/2011
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
დაბადებული 1989
ქართველი ფეხბურთელები
ვიტ ჯორჯიას ფეხბურთელები
ლანჩხუთის გურიას ფეხბურთელები
რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები
ცხინვალის ფეხბურთელები
დაბადებული 18 თებერვალი
Tatiana Kosintseva

Tatiana Kosintseva
Tatiana Anatolyevna Kosintseva (born 11 April 1986) is a Russian chess player. She was awarded the title Grandmaster by FIDE in 2007. Kosintseva is a two-time European women's champion and three-time Russian women's champion. She was a member of the gold medal-winning Russian team at the Women's Chess Olympiads of 2010 and 2012, and at the Women's European Team Chess Championships of 2007, 2009 and 2011.
Career
Kosintseva started to play chess at 6 years old along with elder sister Nadezhda, when coming back home from dance lessons with their mother they happened upon a chess club and decided then and there to take up the game. As a youngster, she recalls being inspired by a book of former world champion Alexander Alekhine's games and was similarly impressed by the games of Garry Kasparov and Bobby Fischer.
At the World Youth Chess Championships, she earned silver medals at the Girls Under 10 (Cala Galdana, 1996) and Girls Under 12 (Cannes, 1997) events. Kosintseva won the gold medal in the Girls Under 10 category of the 1996 European Youth Chess Championships, held at Rimavska Sobota. Silver medals were added at the European events in Mureck (1998) and Kallithea (2000), at the Girls Under 12 and Girls Under 18 levels, respectively.
In 2002, 2004 and 2007 Kosintseva won the Russian Women's Chess Championship. In 2006, she finished a half point behind the winner, Ekaterina Korbut. Also in 2004, Kosintseva won the Accentus Ladies Tournament at the Biel Chess Festival.
She won the European Individual Women's Chess Championship in 2007 with a tournament performance rating (TPR) of 2774. She won again in 2009 after prevailing in a rapidplay playoff with Lilit Mkrtchian by 1½–½. Both players finished the tournament on a score of 8½/11 points.
In 2010 Kosintseva won the FIDE Women's Grand Prix event in Nalchik with a performance rating of 2735. Her score was 9/11 (+7−0=4), 1½ points ahead of her nearest rival, Hou Yifan. She gained 160 Grand Prix points in Nalchik.
In 2012, Kosintseva won the European Women's Rapid Chess Championship in Gaziantep, Turkey. In April 2014, she won the bronze medal at the Women's World Blitz Chess Championship in Khanty-Mansiysk. In July of the same year, she took the silver medal in the European Individual Women's Championship in Plovdiv, Bulgaria scoring 8½/11 points.
Personal life
Along with her sister Nadezhda, Kosintseva attended a law course at Pomor University in their hometown, Arkhangelsk. They both graduated in 2008.
References
External links
1986 births
Living people
Chess grandmasters
Female chess grandmasters
Chess woman grandmasters
Russian female chess players
Russian chess players
European Chess Champions
Chess Olympiad competitors
Sportspeople from Arkhangelsk