PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Suzak District

Suzak District
Suzak is a district of Jalal-Abad Region in western Kyrgyzstan. The administrative seat lies at Suzak. Its area is , and its resident population was 308,243 in 2021.
Population
Towns, rural communities and villages
In total, Suzak District includes 1 town and 123 settlements in 13 rural communities (ayyl aymagy). Each rural community can consist of one or several villages. The rural communities and settlements in the Suzak District are:
town Kök-Janggak
Bagysh (seat: Oktyabr'; incl. Bagysh, Besh-Bala, Kedey-Aryk, Kyzyl-Tuu, Sary-Bulak and Safarovka)
Barpy (seat: Komsomol; incl. Achy, Boz-Chychkan, Besh-Moynok, Jangy-Ayyl, Jar-Kyshtak, Döböy, Kandy, Ming-Örük, Markay, Prigorodny, Say, Töölös, Tashtak, Türk-Maala, Ülgü, Changget-Say, Cheke-Döbö and Chokmor)
Kara-Alma (seat: Kara-Alma; incl. Ortok, Tuura-Janggak and Urumbash)
Kara-Daryya (seat: Aral; incl. Tösh and Changgyr-Tash)
Kök-Art (seat: Mikhaylovka; incl. Komsomol, Podgornoye and Üch-Malay)
Kurmanbek (seat: Taran-Bazar; incl. Joon-Kunggöy, Kalmak-Kyrchyn, Kanjyga, Kara-Cholok, Sary-Bulak, Saty and Urumbash)
Kyz-Köl (seat: Karamart; incl. Ak-Bulak, Ak-Took, Jangy-Aryk, Jylan-Temir, Kadu, Kara-Bulak, Katyrangky, Kashka-Terek, Kyz-Köl, Kyzyl-Kyya and Sary-Bulak)
Kyzyl-Tuu (seat: Boston; incl. Ak-Bulak, Ak-Terek, Akchaluu, Almaluu-Bulak, Kara-Ingen, Kara-Köl, Kyzyl-Sengir, Orto-Aziya, Soku-Tash, Ak-Bash, Shatrak, Jangy-Achy, Kashka-Suu, Jashasyn-2, Alchaluu, Kyzyl-Alma, Talaa-Bulak, Tashtak and Munduz)
Lenin (seat: Lenin; incl. Orto-Say and Jygach-Korgon)
Saypidin Atabekov (seat: Bek-Abad; incl. Balta-Kazy, Bököy, Boston, Jangy-Jer, Jiyde, Kaynar, Kara-Jygach, Kashkar-Maala, Kyzyl-Bagysh, Kyrgyz-Abad, Munduz, Nayman, Tash-Bulak, Türk-Abad, Özbek-Abad, Chek and Shirin)
Suzak (seat: Suzak; incl. Aral, Blagoveshchenka, Jangy-Dyykan, Dostuk, Kamysh-Bashy, Kyr-Jol and Sadda)
Tash-Bulak (seat: Tash-Bulak; incl. Aral, Gülstan, Dimitrovka, Doskana, Eshme, Jangy-Aral, Irrigator, Teplitsa, Cholok-Terek and Yntymak)
Yrys (seat: Kümüsh-Aziz; incl. Aral-Say, Jar-Kyshtak, Dömör, Kaynar, Kurgak-Köl, Kyr-Jol, Ladan-Kara, Masadan, Sasyk-Bulak, Totuya, Chymchyk-Jar and Yrys)
References
Districts of Jalal-Abad Region
ლიტანიობა

ლიტანიობა — ქრისტიანობაში მღვდელთმსახურთა და მორწმუნეთა საზეიმო მსვლელობა ჯვრით, ხატებითა და ბაირაღებით, გალობისა და ზარების რეკვის თანხლებით. ლიტანიობა ტაძრის ირგვლივ სრულდება პასექის ღამესა და მთელ ბრწყინვალე შვიდეულში ლიტურგიის შემდეგ, ასევე ტაძრის დღესასწაულზე. ლიტანიობა ასევე ეწყობა დასახლებული პუნქტის ირგვლივ და სხვა შემთხვევებშიც. ლიტანიობა სრულდება ნათლისღების დღესასწაულზე წყლის კურთხევის დროს და იმართება წყალსატევებზე (სადაც ეს შესაძლებელია), რასაც „იორდანეზე სვლა“ ეწოდება.
ლიტერატურა
„მცირე საეკლესიო ენციკლოპედია“, «საქართველოს ეკლესიის 2005 წლის კალენდარი», თბ. 2004, გვ. 183-184
ქრისტიანობა
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2019: ჯგუფი A

რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2019: ჯგუფი A
2019 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის A ჯგუფში თამაშები დაიწყება 20 სექტემბერს და დასრულდება 13 ოქტომბერს. ჯგუფში წარმოდგენილნი არიან მასპინძელი იაპონია, 2015 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მეოთხედფინალებში დამარცხებული გუნდები — ირლანდია და შოტლანდია. აგრეთვე ორი საკვალიფიკაციო ეტაპის გავლის შედეგად გასული გუნდი, რუსეთი და სამოა.
ცხრილი
ყველა დრო მოცემულია ადგილობრივი JST — (UTC+09:00) და თბილისის დროით — (UTC+04:00)
იაპონია — რუსეთი
ირლანდია — შოტლანდია
რუსეთი — სამოა
იაპონია — ირლანდია
შოტლანდია — სამოა
ირლანდია — რუსეთი
იაპონია — სამოა
შოტლანდია — რუსეთი
ირლანდია — სამოა
იაპონია — შოტლანდია
რესურსები ინტერნეტში
2019 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის ოფიციალური საიტი
ჯგუფი A
Phymorhynchus buccinoides

Phymorhynchus buccinoides is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
The Japanese name of this species is Tsubunari-shajiku.
Description
Distribution
The type locality is off Hatsushima, Sagami Bay, 35°00.2' N, 139°13.5' E, Japan in depth 1160 m.
There is no known other locality up to 2005.
It lives in seeps.
References
External links
buccinoides
Gastropods described in 1993
Torralba Del Río

Torralba Del Río
Torralba del Río is a town and municipality in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain.
The Santuario de Nuestra Señora de Codés is located within the Torralba del Río municipal term in the Codés Range.
References
External links
TORRALBA DEL RIO in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa)
Municipalities in Navarre
ბიოიიუქი-მურუგი

ბიოიიუქი-მურუგი — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 564 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
გუსარის რაიონის სოფლები
Memory of the World Register – Africa

Memory of the World Register – Africa
The first inscriptions on the UNESCO Memory of the World International Register were made in 1997. By creating a compendium of the world’s documentary heritage – manuscripts, oral traditions, audio-visual materials, library and archive holdings – the program aims to tap on its networks of experts to exchange information and raise resources for the preservation, digitization, and dissemination of documentary materials. As of 2018, 432 documentary heritages have been included in the Register, among them recordings of folk music, ancient languages and phonetics, aged remnants of religious and secular manuscripts, collective lifetime works of renowned giants of literature, science and music, copies of landmark motion pictures and short films, and accounts documenting changes in the world’s political, economic and social stage. Of these, 24 properties were nominated by countries from the region of Africa.
List by country/territory
See also
UNESCO Memory of the World Register – Arab States (includes North Africa)
Notes
A. Names and spellings provided are based on the official list released by the Memory of the World Programme.
References
External links
UNESCO Memory of the World Programme official website
UNESCO Memory of the World International Register – Africa
თანამედროვე აზრი

თანამედროვე აზრი
„თანამედროვე აზრი“ — ქართული ყოველდღიური პოლიტიკური, სამეცნიერო და ლიტერატურული გაზეთი. სოციალ-დემოკრატთა ცენტრალური ორგანო; გამოდიოდა თბილისში 1915 წლის 1 მარტიდან 1917 წლის 15 მარტამდე. რედაქტორ-გამომცემლები — ნ. ჟღენტი (1915, № 1–179); ვ. ბობოხაძე (1915, № 180–247; 1916, № 1–127); ვ. რუხაძე (1916, № 128–292; 1917, № 1–59). დაიხურა ადგილობრივი ხელისუფლების განკარგულებით.
ლიტერატურა
საქართველოს გაზეთები
ქართულენოვანი გაზეთები
ალექსანდრე კაჭარავა

ალექსანდრე კაჭარავა (დ. 1896 — გ. 1937) — ქართველი იურისტი.
დაიბადა 1896 წელს სოფ. აბაშაში, ღარიბი გლეხის ოჯახში. უსახსრობის გამო იძულებული გახდა სწავლისთვის თავი გაენებებინა და სამუშაო ეძებნა ჯერ ფოთში, შემდეგ ქუთაისსა და ბოლოს ბაქოში, ნავთობის სარეწებში.
1915 წელს გაიწვიეს სამხედრო სამსახურში. სტავროპოლში აქტიურად მონაწილეობდა რევოლუციურ საქმიანობაში. 1921 წლიდან საქართველოშია და მუშაობს სხვადასხვა თანამდებობაზე. 1923-1926 წლებში აღმოსავლეთ საქართველოს საოლქო სასამართლოს თავმჯდომარეა. 1926-1928 წლებში მუშაობდა უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარედ.
1928 წლიდან მიწათმოქმედების სახალხო კომისარია, შემდეგ „საქჩაის“ ტრესტის მმართველი, ხოლო 1936-1937 წლებში - კვების მრეწველობის სახალხო კომისრის მოადგილე. დაიღუპა 1937 წელს ბოლშევიკურ-ტოტალიტარული რეჟიმის რეპრესიების შედეგად.
რესურსები ინტერნეტში
უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები
ქართველი იურისტები
დაბადებული 1896
გარდაცვლილი 1937
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები
ელ-ბრუხო

ელ-ბრუხო
ელ ბრუხო – არქეოლოგიური კომპლექსი წარმოადგენს საკმაოდ ძველ მონუმენტს, რომელიც მდებარეობს პერუში, ქალაქ ტრუხილიოს ჩრდილოეთით, ლა-ლიბერტადის პროვინციაში, მდინარე ჩიმაკის მარჯვენა სანაპიროზე. კომპლექსი მიეკუთვნება მოჩეს კულტურას. (ახ. წ. 100 – 750 წ.წ.). კომპლექსი შედგება ორი მონუმენტისაგან: უაკა-ელ-ბრუხო და უაკა-კაო-ვეიხო. ეს უკანასკნელი ცნობილია კედლის უნიკალური ბარელიეფებით.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
რესურსები ინტერნეტში
IBM Virtual Archeaology Site About El Brujo
National Geographic Map of El Brujo
The Huacas del Sol y de la Luna
Information about Visiting El Brujo
Video of letter discussed above
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
ანტანას მერკისი

ანტანას მერკისი (დ. 1 თებერვალი, სხვა მონაცემებით, 20 თებერვალი 1887, სოფ. ბაიორაი, ამჟამინდელი კუპიშის რაიონი — გ. 5 მარტი, 1955, ვლადიმირის ოლქი) — ლიეტუვის სახელმწიფო მოღვაწე, უკანასკნელი პრემიერ-მინისტრი და პრეზიდენტი ომამდელი ლიეტუვის რესპუბლიკისა.
ბიოგრაფია
დაუსწრებლად დაამთავრა რიგის გიმნაზია, იურევის (ამჟამინდელი ტარტუს) უნივერსიტეტში სამართალს სწავლობდა. 1916 წელს დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.
პირველი მსოფლიო ომისას მობილიზებული იყო რუსეთის არმიაში. 1915 წელს რკინიგზის კომენდანტი კოვნში, კოშედერსა და კეიდანში. მოგვიანებით რუმინეთის ფრონზე მსახურობდა.
1919 წელს ლიეტუვის არმიაში მოხალისედ შევიდა.
1927–1932 წლებში კლაიპედის მხარის გუბერნატორი. 1933–1938 წწ კაუნასის ბურგომისტრი. 1936-1940 ლიეტუვის რეპუბლიკის IV სეიმის წევრი. 1939 წელს ვილნიუსის ლიეტუვისთვის გადაცემის შემდეგ ვილენის მხარის მთავრობის სრულუფლებიანი წარმომადგენელი.
თავისუფალი ლიეტუვის უკანასკნელი რწმუნებული პრემიერ-მინისტრი (1939 წლის, 21ნოემბერი — 1940 წლის,17 ივნისამდე). ლიეტუვის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი საბჭოთა კავშირის მიერ წაყენებული ულტიმატუმის შედეგად ანტანას სმეტონის საზღვარგარეთ გამგზავრების შემდეგ. საბჭოთა ხელისუფლების მოთხოვნით, იუსტას პალეცკისის მთავრობის მეთაურად დაინიშნა. 1940 წლის 17 ივლისს დაპატიმრებულ და გადაყვანილ იქნა სარატოვში საბჭოთა რეპრესირიული ორგანოების მიერ. 1941 წელს მერკისი და მისი ოჯახი ციხეში გადაგზავნეს. 1954 წელს ციხიდან გათავისუფლდა ლიეტუვაში დაბრუნების უფლების გარეშე. გაიგზავნა ვლადიმირის მხარეში, სადაც აღესრულა კიდეც.
რესურსები ინტერნეტში
ანტანას მერკისი
ლიეტუვის პრეზიდენტები
ლიეტუვის პრემიერ-მინისტრები
დაბადებული 1 თებერვალი
დაბადებული 1887
გარდაცვლილი 5 მარტი
გარდაცვლილი 1955
ნური ბილგე ჯეილანი

ნური ბილგე ჯეილანი (დ. 26 იანვარი, 1959, სტამბოლი) — თურქი კინორეჟისორი.
დაამთავრა ბოღაზიჯის უნივერსიტეტი საელექტრო ინჟინრის სპეციალობით, შემდეგ ორი წელი კინოხელოვნებას ეუფლებოდა. მისი პირველი მოკლემეტრაჟიანი ფილმი „კოზა“ წარმოდგენილი იყო კანის კინოფესტივალზე 1995 წელს. მისი მესამე ფილმი „უზაკი“ (შორეული) ჟიურის გრან-პრისა და საუკეთესო მსახიობის პრიზს იმსახურებს ამავე ფესტივალზე. მისი ფილმი „იკლიმლერ“ (კლიმატები) 2006 წელს გამოვიდა და ფიპრესის კინოკრიტიკოსთა ჯილდო დაიმსახურა კანის ფესტივალზე.
2014 წელს მისმა ფილმმა „ზამთრის ძილი“ კანის ფესტივალის უმაღლესი ჯილდო, ოქროს პალმის რტო მოიგო.
ჯეილანის ფილმების მთავარი თემებია ადამიანის გაუცხოება, ბუნებრივი ეგზისტენციალიზმი, ადამიანთა ცხოვრების მონოტონურობა და სიცოცხლის დეტალების ფუნდამენტალურობა. კარიერა ფოტოხელოვნებით დაიწყო და მისი მინიმალისტური ფილმები უკიდურესად მწირ ბიუჯეტზე იქმნება. მის ფილმებში ძირითადად დამწყები მსახიობები მონაწილეობენ, რომელთა შორის მრავალი მისი ოჯახის წევრია, მათ შორის მისი მშობლები.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
თურქი კინორეჟისორები
დაბადებული 1959
დაბადებული 26 იანვარი
ყაზახეთის გერბი

ყაზახეთის გერბის მიღება მოხდა 1992 წლის 4 ივნისს. გერბის ავტორები არიან: ჯანდარბეკ მელიბეკოვი და შოთა ვალიხანოვი. არსებული გერბის შერჩევა მოხდა დაახლოებით 245 პროექტისა და 67 აღწერილი დიზაინიდან. 1992 წლამდე ყაზახეთს ჰქონდა სხვა საბჭოთა რესპუბლიკების ანალოგიური გერბი.
მიმოხილვა
ემბლემა წარმოადგენს შანირაკის (რომელიც არის იურტის გუმბათის ცენტრი) გამოსახულებას (şañıraq). მის ცენტრში განთავსებულია იურტის გუმბათის ცენტრის გამოსახულება საიდანაც მოჩანს ლურჯი ცა და ამომავალი მზე, ხოლო გვერდები დამშვენებული მითური ცხენების გამოსახულებებით. გერბის წლიური ფორმა სიცოცხლის და მარადისობის სიმბოლოა. ხოლო შანირაკი წარმოადგენს ოჯახური კეთილდღეობის და სიმშვიდის სიმბოლოს.
ყაზახური შანირაკის მსგავსი დიზაინი გამოყენებული ყირგიზეთის დროშაზეც, ყირგიზეთში მას ეწოდება ტუნდუკი.
ყაზახეთის გერბი შესრულებულია ორ ფერში: ოქროსფერსა და ცისფერში. ოქროსფერი სიმბოლოა ყაზახი ხალხის ბედნიერი მომავლის, ხოლო ცისფერი სიმბოლოა თანხმობის ერთობის და ყველა სხვა ერებთან მშვიდობის.
გერბის ქვედა ნაწილში გამოსახული ყაზახეთის ყაზახური სახელი - ҚA3AҚCTAH.
იხილეთ აგრეთვე
ყაზახეთის დროშა
ყაზახეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის გერბი
სქოლიო
ყაზახეთის ეროვნული სიმბოლოები
სახელმწიფო გერბები
თამარ მეფის წყარო

თამარ მეფის წყარო — ძეგლი, ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ პირველ მაისის თავში.
წყაროს კედლები სამი მხრიდან ამოყვანილია კარგად დამუშავებული სხვადასხვა ზომის ქვებით, ხოლო მეოთხე უშუალოდ წყაროში შესასვლელი მხარე ღიაა. პარალელური კედლები სრულდება თაღოვანი გადახურვით. მესამე კედელზე ცენტრალურ ნაწილში დატანილია ოთხკუთხა ფოსო საიდანაც წყარო გამოედინება. როგორც წყაროს კედლების, ისე თაღის შემაკავშირებელ მასალად გამოყენებულია კირის ხსნარი. სხვადასხვაა წყაროს ასაგებად გამოყენებული ქვების ჯიში და შეფერილობა. დღეისათვის კედლების სიმაღლე 1,50 მეტრია თაღის ჩათვლით 1.90 მეტრი პარალელურ კედლებს შორის დაცილება 1.35 მეტრია. თაღის სიმაღლე 0.40 მეტრია. როგორც თაღის, ისე კედლების სიგანე 1,05 მეტრია. წყაროში შესასვლელი იატაკი თავის დროზე მოგებული ყოფილა ქვის ბრტყელი ფილებით. შიდა სივრცეში იქ სადაც უშუალოდ გადმოედინება წყარო განთავსებულია ქვის ავზი იგი კარგად არის დღემდე მოღწეული. წყაროსთან მისასვლელი გზა, როგორც მარჯვენა, ისე მარცხენა მხრიდან შემოკავებულია სხვადასხვა ჯიშის ფლეთილი ქვებით.
რესურსები ინტერნეტში
ქედის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ვასილ ჩერქეზიშვილი

ვასილ ჩერქეზიშვილი
ვასილ ნიკოლოზის ძე ჩერქეზიშვილი (დ. 1858, სოფ. ჩაილური, სიღნაღის მაზრა — გ. 14 ივლისი, 1910, თბილისი) — ქალაქ ტფილისის თავი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის რეალური სასწავლებელი და შევიდა სამთო ინსტიტუტში, მაგრამ კურსი ვერ დაასრულა, დაბრუნდა სამშობლოში. ერთხანს მუშაობდა საადგილმამულო ბანკში, შემდეგ დეპუტატთა, საკრებულოს მდივანი იყო. 80-იან წლებიდან თანამშრომლობდა გაზეთ „კავკაზში“.
1898 წელს ვასილ ჩერქეზიშვილი აირჩიეს თბილისის ქალაქის მმართველობის წევრად, შემდეგ ქალაქის მოურავის (თავის) მოადგილედ, ხოლო 1907 წელს ქალაქის მოურავად (თავად).
მეოცე საუკუნის დამდეგი აღინიშნა რთული კოლიზიებით: რევოლუციური ტალღის აბობოქრება კავკასიაში და, კერძოდ თბილისში, დაერთო სომეხ-თათართა შეტაკებები. ამ რთულ ვითარებაში მოუწია ვ. ჩერქეზიშვილს მოღვაწეობა, მაგრამ თავისი პიროვნული ნიჭისა და ქართველი კაცისათვის დამახასიათებელი მოთმინებითა და გამჭრიახობით თავიდან ააცილა ქალაქს ძმათა სისხლისღვრა. ამასთანავე ისიც უნდა ღინიშნოს, რომ მისი მოღვაწეობის პერიოდში ქალაქი მნიშვნელოვნად გაიზარდა, შეემატა ახალი რაიონები, აშენდა საცხოვრებელი სახლები, მოიკირწყლა ქუჩები, გაიხსნა კულტურულ-საგანმანათლებლო დაწესებულებები, აფთიაქები, საავადმყოფოები და სხვა.
სახელოვანი მამულიშვილი გულწრფელად დაიტირა მთელმა თბილისმა. იმდროინდელი გაზეთების ცნობით, ქალაქის თავის მოადგილეს ა ხატისოვს სამგლოვიარო მიტინგზე სიტყვით გამოსვლისას გული წასვლია და ძლივს მოუბრუნებიათ.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 379, თბ., 1994
ტფილისის თავები
დაბადებული 1858
გარდაცვლილი 14 ივლისი
გარდაცვლილი 1910
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
თბილისის მერები
საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
Cataulacus longinodus

Cataulacus longinodus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
კინგმენის რიფი

კინგმენის რიფი — მარჯნის რიფი წყნარი ოკეანის ჩრდილოეთ ნაწილში. საერთო ფართობი — 76 კმ², მათ შორის ხმელეთის — 1,2 ჰა. ამერიკის შეერთებული შტატების არაინკორპორირებული არაორგანიზებული დაუსახლებელი ტერიტორია (ანუ, ფორმალურად არ შედის აშშ-ის შემადგენლობაში, მაგრამ მისი სამფლობელოა).
გეოგრაფია
მდებარეობს 1600 კმ-ში სამხრეთით ჰავაის კუნძულებიდან და 67 კმ-ში ჩრდილო-დასავლეთით — პალმირას ატოლიდან. ეს ყველაზე ჩრდილოეთი კუნძულია ლაინის კუნძულებში.
ყველაზე მაღალი წერტილი ზღვის დონიდან დაახლოებით ერთი მეტრია. ზოგჯერ მოქცევის დროს რიფი მთლიანად იფარება წყლით.
კინგმენის რიფი კიდევ იმითაა აღსანიშნავი, რომ მასზე არსებობს მარჯნის დაახლოებით 200 სახეობა, ასევე დიდი რაოდენობით გიგანტური მოლუსკები, რაც არ არსებობს არც ერთ სხვა რიფზე. ამ რიფის მთელი სახმელეთო ნაწილი დაფარულია ამ მოლუსკების ნიჟარებით — რომელთა მეშვეობით ის ხდება ცოტათი მაღალი.
ისტორია
სახელი ეწოდა ამერიკელი უ. კინგმენის პატივსაცემად, რომელმაც პირველმა აღწერა რიფი 1853 წელს. ანექსირებულია აშშ-ის მიერ 1922 წელს. 1930-იანი წლების ბოლოს რიფის ლაგუნა გამოიყენებოდა ავიაკომპანია Pan American World Airways-ის მიერ, როგორც საშუალედო ბაზა ჰიდროთვითმფრინავებისათვის ჰავაისა და ამერიკის სამოას შორის გზაზე.
რესურსები ინტერნეტში
Jane’s Oceania Page — Kingman Reef
სქოლიო
აშშ-ის კუნძულები
აშშ-ის კუნძულოვანი ტერიტორიები
ოკეანეთის კუნძულები
Gnamptogenys reichenspergeri

Gnamptogenys reichenspergeri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
გიულალი

გიულალი (2015 წლამდე ცნობილი იყო როგორც გურუდარა ) — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
გადაბეის რაიონის სოფლები
Ispidina

Ispidina is a genus of small insectivorous African river kingfishers.
The genus was introduced by the German naturalist Johann Jakob Kaup in 1848 with the African pygmy kingfisher (Ispidina picta) as the type species. The genus is the sister group to the genus Corythornis containing four small African kingfishers.
Species
The two species in the genus are:
These similar small kingfishers can be distinguished by the blue crown of the African pigmy kingfisher. They have different habit preferences and have mostly non-overlapping ranges. The slightly smaller African dwarf kingfisher occurs in tropical rainforests while the African pygmy kingfisher occurs in dry grassy woodland.
References
Alcedininae
Bird genera
ალბერტო-არველო-ტორეალბის მუნიციპალიტეტი

ალბერტო-არველო-ტორეალბის მუნიციპალიტეტი
ალბერტო-არველო-ტორეალბა — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ბარინასის შტატში. წარმოადგენს ბარინასის შტატის 12 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 769 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ალბერტო-არველო-ტორეალბას მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 36 363 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია საბანეტა.
ბარინასის შტატის მთელი მოსახლეობის 4.8% მოდის ალბერტო-არველო-ტორეალბას მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 47.3 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის მუნიციპალიტეტები
ბარინასის შტატი
ბარინასის შტატის მუნიციპალიტეტები
La Puebla de Valdavia

La Puebla de Valdavia is a municipality located in the province of Palencia, Castile and León, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 148 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Palencia
აღმოსავლეთი მაიო-კების რეგიონი

აღმოსავლეთი მაიო-კების რეგიონი — ჩადის რეგიონი. თავისი სახელწოდება რეგიონმა მიიღო აქ ჩამომდინარე მდინარე მაიო-კების გამო. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბონგორი. ფართობი — 19 000 კმ², მოსახლეობის რაოდენობა 2009 წლის აღწერის მონაცემებით შეადგენს 769 198 ადამიანს.
გეოგრაფია
აღმოსავლეთი მაიო-კების რეგიონი მდებარეობს ჩადის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. რეგიონი ტერიტორიულად შეესაბამება ყოფილი მაიო-კების პრეფექტურის ჩრდილო-აღმოსავლეთ და ცენტრალურ ნაწილებს. რეგიონს ჩრდილო-აღმოსავლეთით ესაზღვრება შარი-ბაგირმის რეგიონი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით ტანჯილეს რეგიონი, სამხრეთ-დასავლეთით დასავლეთი მაიო-კების რეგიონი. დასავლეთით რეგიონზე გადის ჩადის სახელმწიფო საზღვარი კამერუნთან.
მოსახლეობა
აღმოსავლეთი მაიო-კების რეგიონში ცხოვრობენ მუსეის, მასას, ტუპურის, მარბას, კარას ეთნიკური ჯგუფები.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით აღმოსავლეთი მაიო-კების რეგიონი იყოფა 4 დეპარტამენტად: კაბია (შედგება 3 ქვეპრეფექტურისაგან), მაიო-ლემიე (3 ქვეპრეფექტურისაგან), მაიო-ბონეიე (7 ქვეპრეფექტურისაგან) და მონ-დ’ილი (5 ქვეპრეფექტურისაგან).
ეკონომიკა
რეგიონის ადგილობრივი მოსახლეობა ძირითადად დაკავებულია სოფლის მეურნეობით და თევზჭერით.
სქოლიო
ჩადის რეგიონები
ჩრდილოეთი კუნძული

ჩრდილოეთი კუნძული — ახალი ზელანდიის ორი დიდი კუნძულიდან ერთი. სამხრეთი კუნძულიდან გამოყოფილია კუკის სრუტის მეშვეობით.
გეოგრაფია
კუნძულის ფართობი შეადგენს 113 729 კმ², მას მსოფლიოს კუნძულებს შორის ფართობის მხრივ მე-14 ადგილი უკავია და სიდიდით მეორეა (სამხრეთი კუნძულის შემდეგ) ახალ ზელანდიაში.
ჩრდილოეთ კუნძულზე, მიშვნელოვნად ნაკლებადაა მთები, ვიდრე სამხრეთ კუნძულ. მისი ყველაზე მაღალი წერტილია — აქტიური ვულკანი რუაპეჰუ (2797 მ.). მაგრამ ჩრდილოეთის კუნძულზე არსებობს მაღალი ვულკანური აქტივობა, რის შედეგადაც ქვეყნის ექვსი ვულკანური ზონიდან ხუთი მდებარეობს ზუსტად აქ.
ჩრდილოეთ კუნძულის ზუსტად ცენტრში მდებარეობს ახალი ზელანდიის ყველაზე დიდი ტბა ტაუპო. აქედან მოედინება ახალ ზელანდიაში ყველაზე გრძელი მდინარე უაიკატო, რომლის სიგრძე შეადგენს 425 კმ-ს.
კუნძულის საშუალო წლიური ტემპერატურა შეადგენს +16 °C-ს. კუნძულის დასავლეთით მდებარეობს ეგმონტის ეროვნული პარკი.
მოსახლეობა
2013 წლის ივნისის მოსახლეობის შეფასების მიხედვით აქ ცხოვრობს 3 422 200 ადამიანი.
ჩრდილოეთის კუნძულზე მდებარეობს თორმეტი ქალაქი: ოკლენდი, ნიუ-პლიმუთი, ტაურანგა, გიზბორნი, ნეიპირი, ჰამილტონი, ჰეისტინგსი, პალმერსტონ-ნორთი, როტორუა, უონგანუი, უანგარეი და ქვეყნის დედაქალაქი ველინგტონი. ქალაქების მნიშვნელოვანი ნაწილი მდებარეობს კუნძულის სამხრეთ ნაწილში. ქვეყნის მოსახლეობის დაახლოებით 76 % სწორედ ჩრდილოეთ კუნძულზე ცხოვრობს.
ადმინისტრაციული წყობა
ადმინისტრაციულად კუნძული იყოფა ცხრა რეგიონად.
იხილეთ აგრეთვე
ახალი ზელანდიის კუნძულების სია
სქოლიო
ახალი ზელანდიის კუნძულები
იფნარი (დმანისის მუნიციპალიტეტი)

იფნარი (დმანისის მუნიციპალიტეტი)
იფნარი (ორმაშენი, 1943 წლის 5 აგვისტომდე — „ვალდჰეიმი“; 2010 წლის 16 ნოემბრამდე — „კიროვისი“) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის დმანისის მუნიციპალიტეტში, გომარეთის პლატოზე. თემის ცენტრი (სოფლები: იფნარი, ბახჩალარი, დაგარახლო, ყიზილაჯლო, ორმაშენი, საჯა). მდებარეობს ზღვის დონიდან 1260 მ., დმანისიდან დაშორებულია 14 კმ-ით.
ისტორია
სოფლის სახელწოდება „ორმაშენი“ დაფიქსირებულია 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე „Ормашенъ“ სახით.
გალერეა
ლიტერატურა
სქოლიო
დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Cajba

Cajba is a village in Glodeni District, Moldova.
References
Villages of Glodeni District
მიხეილ კორიბუტ ვიშნევეცკი

მიხეილ კორიბუტ ვიშნევეცკი (დ. 31 მაისი, 1640 — გ. 10 ნოემბერი, 1673) — თავისი დინასტიის პირველი და უკანასკნელი წარმომადგენელი, რომელიც სამეფო ტახტზე ავიდა. იყო პოლონეთისა და ლიტვის მეფე 1669-1673 წლებში. იგი პრო-ჰაბსბურგული და პრო-ფრანგული პოლიტიკის გამტარებელი იყო, რისთვისაც საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ III-ის ასულ ელეანორა ავსტრიელზე იქორწინა, თუმცა შვილები არ ჰყოლია.
ბიოგრაფია
მიხეილი დაიბადა 1640 წლის 31 მაისს ზოლოჩევში. იგი იყო რუტენიის ვოივოდე იერემ ვიშნევეცკისა და მისი მეუღლის, გრიზელდა კონსტანცია ზამოისკას უფროსი ვაჟი. მამამისი იაგელონთა სამეფო დინასტიის ჩამომავალი იყო, როგორც პრინც დიმიტრი კორიბუტის ერთ-ერთი შვილთაშვილი, რომელიც თავის მხრივ ლიტვის დიდ მთავარ ოლგიერდის ვაჟი იყო.
მისი დიდი ბებია რაინა მოილანკა, რომელიც მისი დიდი ბაბუის, მიხეილ ვიშნევეცკის მეუღლე იყო, დაბადების მოლდოვის დიდი მთავრის ქალიშვილი იყო.
მას შემდეგ, რაც მამასთან ერთად გმირულად დაამარცხა კაზაკები და 1668 წელს ტახტიდან ჩამოაგდეს მეფე იან II კაზიმირი, მიხეილი პოლონეთის სეიმმა 1669 წლის 19 ივნისს პოლონეთ-ლიტვის მეფედ აირჩიეს. თუმცა, ზოგიერთი დიდგვაროვანი კონდეს პრინც ანრი ჟიულს აძლევდა ხმას.
საფრანგეთის მეფე ლუი XIV ჯიუტად მოითხოვდა მიხეილის ჩამოგდებას და მის ნაცვლად თავისი ბიძაშვილის, კონდეს პრინც ანრი ჟიულის გამეფებას. ამის საპირისპიროდ ჰაბსბურგებმა მხარი მიხეილს დაუჭირეს, რომლებთან კავშირის გამყარების მიზნითაც მიხეილმა 1670 წელს ცოლად შეირთო საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ III-ის ასული ელეანორა ავსტრიელი, თუმცა ქორწინება უნაყოფო და უბედური იყო. მეფე გამოუსწორებელი ალკოჰოლიკი იყო, რის გამოც იყო გამოწვეული მისი უშვილობა.
მისი ხანმოკლე მმართველობის პერიოდში პოლონეთის ხელისუფლება დეცენტრალიზდა და მთელი ძალაუფლება მაგნატების ხელში გადავიდა. იგი გარდაიცვალა 1673 წლის 10 ნოემბერს, უშვილოდ. ამის შემდეგ მეფედ პოლონელებმა იან III სობესკი დასვეს, მისი ცოლი ელეანორა კი მეორედ დაქორწინდა ლოთარინგიის ჰერცოგ შარლ V-ზე.
ლიტერატურა
Lerski Historical Dictionary of Poland, 966–1945 1996 -p654 "In the seventeenth century, members of the family held the most important posts in the Polish-Lithuanian Commonwealth,* and Michal Korybut Wisniowiecki* was elected King of Poland"
"Michael Wisniowiecki – biography – king of Poland". Encyclopædia Britannica. Retrieved 5 November 2015.
Ilona Czamańska, Wiśniowieccy. Monografia rodu, Poznań 2007, p .249,
დაბადებული 31 მაისი
დაბადებული 1640
გარდაცვლილი 10 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1673
პოლონეთის მეფეები
ლიტვის დიდი მთავრები