PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Ushuaia Department

Ushuaia Department is a department of Argentina in Tierra del Fuego Province, Argentina. The capital city of the department is situated in Ushuaia.
Off the eastern end of the main island is Isla de los Estados (English: Staten Island, from the Dutch Stateneiland).
References
Departments of Tierra del Fuego Province, Argentina
გუსტავ ტენგრენი

გუსტავ ტენგრენი
გუსტავ ადოლფ ტენგრენი (დ. 3 ნოემბერი, 1896 — გ. 9 აპრილი, 1970) — შვედი ილუსტრატორი. ცნობილია მისი ართურ რეკჰემის გავლენით შექმნილი ზღაპრული გმირებით, სილუეტური ფიგურებითა და კარიკატურული სახეებით. ტენგრენი მთავარი ილუსტრატორი იყო უოლტ დისნეის კომპანიაში 1930-იან წლებში, პერიოდში, რომელსაც ამერიკის ანიმაციის ოქროს ხანას უწოდებენ. მის პერიოდში გამოვიდა ფილმები ფიფქია და შვიდი ჯუჯა, ბემბი და პინოქიო.
შვედი ილუსტრატორები
ამერიკელი ილუსტრატორები
დაბადებული 1896
გარდაცვლილი 1970
დაბადებული 3 ნოემბერი
გარდაცვლილი 9 აპრილი
ემანუელ აფხაიძე

ემანუელ აფხაიძე
ემანუილ ელისეს ძე აფხაიძე (დ. 29 აგვისტო [ ძვ. სტ. 17 აგვისტო], 1899, ქუთაისი — გ. 8 სექტემბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1946), სტალინური პრემიის ლაურეატი (1951).
ბიოგრაფია
1917 წელს ქუთაისის რეალური სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა სუფლიორად ქუთაისის თეატრში, შემდეგ მსახიობად ბათუმის (1921–1923), ქუთაისის (1923–1924) და 1924 წლიდან თბილისის რუსთაველის სახელობის თეატრში. 1926 წელს დაამთავრა აკაკი ფაღავას დრამატული სტუდია.
აფხაიძე კომედიური ჟანრის მსახიობი იყო. შექმნა მკვეთრი სცენური ფორმითა და არტისტიზმით აღბეჭდილი მრავალფეროვანი რეალისტური სახეები — საქმისაი (შალვა დადიანის „თეთნულდი"), სოლომონ მორბელაძე (დავით კლდიაშვილის „შემოდგომის აზნაურები"), ნესტორი (დადიანის „ნაპერწკლიდან"), გონჯა (სანდრო შანშიაშვილის „არსენა“), ბესო (ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“), მირზა (ილო მოსაშვილის „ჩაძირული ქვები“, სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1951), დუდკინი (ალექსანდრე ოსტროვსკის „უდანაშაულო დამნაშავენი“), პანდოლფო (კარლო გოლდონის „საპატარძლო აფიშით“), დიეგო (ჯონ ფლეტჩერის „ესპანელი მღვდელი“), რაგნო (ედმონ როსტანის „სირანო დე ბერჟერაკი“).
აფხაიძემ გარკვეული წვლილი შეიტანა ქართულ საესტრადო ხელოვნებაში — კითხულობდა საკუთარ იუმორისტულ-სატირულ ლექსებს. მონაწილეობდა აგრეთვე ქართულ კინოფილმებში („სურამის ციხე“, „ნარინჯის ველი“, „დაკარგული სამოთხე“, „ფიცი“, „გიორგი სააკაძე“, „ჭრიჭინა“, „მაია წყნეთელი“, „განაჩენი“, „დღე უკანასკენლი, დღე პირველი“). შეასრულა სერგო ორჯონიკიძის როლი „მოსფილმის“ სურათში „სექტემბრის ღამე“.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მასთან ასევე დაკრძალულია მისი მეუღლე თინა კონსტანტინეს ასული ჯაფარიძე-აფხაიძე (დ. 24 თებერვალი, 1904, სოფ. ქვიშხეთი (ხაშურის რაიონი) — გ. 1974, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი. მიჰყავდა არფის კლასი. პარალელურად მუშაობდა თბილისის ოპერისა და ბალეტის, აგრეთვე რუსთაველის თეატრის ორკესტრებში. იყო ცნობილი მთარგმნელის კონსტანტინე ჯაფარიძის ქალიშვილი და ესტრადის გამოჩენილი მომღერლის ქეთევან ჯაფარიძის და.
ჯილდოები და აღიარება
1946 — საქართველოს სახალხო არტისტი
1950 — ლენინის ორდენი
1951 — III ხარისხის სტალინური პრემია
1936 და 1958 — საპატიო ნიშნის ორდენი
ლიტერატურა
კიკნაძე ვ., ემანუელ აფხაიძე, თბ., 1960;
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 64, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
ემანუილ აფხაიძე — ეროვნული ფილმოგრაფია
სქოლიო
დაბადებული 29 აგვისტო
დაბადებული 1899
გარდაცვლილი 8 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1970
ქართველი მსახიობები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
ლენინის ორდენის კავალრები
სტალინური პრემიის ლაურეატები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
Solovyovka

Solovyovka is a rural locality (a village) in Podlesnensky Selsoviet, Sterlitamaksky District, Bashkortostan, Russia. The population was 12 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Solovyovka is located 50 km north of Sterlitamak (the district's administrative centre) by road. Staromakarovo is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Sterlitamaksky District
უნივერსალური ლიტვური ენციკლოპედია

უნივერსალური ლიტვური ენციკლოპედია (ლიტვ Visuotinė lietuvių enciklopedija ან VLE) — უნივერსალური ლიეტუვურენოვანი ენციკლოპედია, რომელსაც 2001 წლიდან ლიეტუვის მეცნიერებისა და ენციკლოპედიის ინსტიტუტი გამოსცემს. VLE დამოუკიდებელ ლიეტუვაში გამომავალი პირველი უნივერსალური ენციკლოპედიაა. მან უნდა ჩაანაცვლოს 1976-85 წწ გამოსული 13 ტომიანი ლიტვური საბჭოთა ენციკლოპედია. ახალი ენციკლოპედიის 20 ტომის დასრულება 2012 წლის იანვრისთვის მოხერხდა.
მოცულობა
2014 წლამდე უნდა გამოვიდეს დამასრულებელი 800 გვერდიანი 25-ე ტომი დამატებითურთ. (საერთო მოცულობაში 20 000 გვერდზე მეტი იქნება).
თავდაპირველი გეგმის მიხედვით, VLE-ში 115 000 სტატიის განთავსება (აქედან 78% - საქმიანი 22% - ბიბლიოგრაფიული), 24 000 ილუსტრაციისა და 650 რუკის ჩართვა იყო გათვალისწინებული, მაგრამ რედკოლეგიის გადაწყვეტილებით 25-ტომეულში 130 000-ზე მეტი სტატია შევა.
იხილეთ აგრეთვე ენციკლოპედიები ენების მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
მეცნიერებისა და ენციკლოპედიის ინსტიტუტის გამომცემლობის საიტი
ლიტვური ენციკლოპედიები
ენციკლოპედიები
გიორგი ჟურული

გიორგი ჟურული
გიორგი ბაგრატის ძე ჟურული (დ. 22 ოქტომბერი, 1899, ბათუმი — გ. 28 მარტი, 1964, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი, საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1943).
ბიოგრაფია
ბათუმში დაამთავრა საშუალო სასწავლებელი და უმაღლესი განათლების მისაღებად მოსკოვს გაემგზავრა, სადაც ჩაირიცხა ვ. მჭედლიშვილის ხელმძღვანელობით არსებულ დრამატულ სტუდიაში. 1925 წელს იგი უკვე ვ. მეიერჰოლდის ექსპერიმენტულ თეატრ-სახელოსნოშია. 1933 წლამდე მოღვაწეობს მოსკოვის სხვადასხვა თეატრებში, შემდეგ ინიშნება ფოთის სახელმწიფო თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელად და მთავარ რეჟისორად. ერთი წლის შემდეგ გადმოდის თბილისში და მუშაობს ჯერ კ. მარჯანიშვილის, შემდეგ ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრში, მოგვიანებით მოზარდ მაყურებელთა თეატრშია, რომლის მთავრი რეჟისორი იყო 1949-1954 წლებში.
საყოველთაო მოწონებით სარგებლობდა რეჟისორის მიერ დადგმული სპექტაკლები: „ვერაგობა და სიყვარული“, „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“, „ნაპერწკლიდან“, „კრეჩინსკის ქორწინება“, „წიწამური“, „ტრავიატა“, „ჯავშოსანი პოტიომკინი“, „წყნარი დონი“, „კაკო ყაჩაღი“ და სხვა.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 306, თბ., 1994
ქართველი რეჟისორები
დაბადებული 22 ოქტომბერი
დაბადებული 1899
გარდაცვლილი 28 მარტი
გარდაცვლილი 1964
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
Pazardzhik Municipality

Pazardzhik Municipality is the second largest municipality in Pazardzhik Province, after Velingrad. It occupies 640 km2 or 14.3% of the province. Its territory encompasses the westernmost parts of the Upper Thracian Plain and is famous for its fertility.
Demography
The population of 134,295 lives in 32 settlements which include one town (Pazardzhik) and 31 villages.
Religion
According to the latest Bulgarian census of 2011, the religious composition, among those who answered the optional question on religious identification, was the following:
References
Municipalities in Pazardzhik Province
კვერნაქები

კვერნაქები, კვერნაქის ქედი — ბორცვიან-დაბალმთიანი სერი (ქედი) აღმოსავლეთ საქართველოში, ტირიფონ-მუხრანის ვაკეებსა და მტკვრის შუა ხეობას შორის. გადაჭიმულია მდინარე მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე მდ. საქაშეთისხევიდან (დასავლეთი) მდ. არაგვამდე (აღმოსავლეთი). საერთო სიგრძე დაახლოებით 70 კმ, განი 7-8 კმ. აგებულია ნეოგენური მოლასური ნალექებით — კონგლომერატებით, ქვიშაქვებითა და თიხებით. კვერნაქები მორფოლოგიურად ასიმეტრიული მონოკლინური სტრუქტურაა: სამხრეთი კალთა ციცაბოა, ჩრდილოეთი — დამრეცი, გარდიგარდმო გადაკვეთილია მდინარეების ლიახვის, ლეხურასა და ქსნის ხეობებით, რომლებიც მას ოთხ მონაკვეთად ჰყოფს. ყველაზე დაბალია (მაქსიმალური სიმაღლე 878 მ) დასავლეთი კვერნაქები ანუ რუისის სერი, რომელიც იწყება მდინარე საქაშეთისხევიდან და გრძელდება მდინარე ლიახვამდე. მის აღმოსავლეთით მდ. ლეხურამდე ვრცელდება აღმოსავლეთ კვერნაქები ანუ საკუთრივ კვერნაქები (მთა კვერნა 1074 მ, მთა ზეგარდა 1114 მ), რომლის თხემური ზოლის ღრმულში ზღვის დონიდან 856 მ-ზე მდებარეობს ნადარბაზევის ტბა. ამ სერის სამხრეთი კალთის ფლატეებსა და ქარაფებშია გამოკვეთილი ხელოვნური გამოქვაბული ციხე-ქალაქი უფლისციხე. მდინარეებს ლეხურასა და ქსანს შორის კვერნაქების მონაკვეთს წლევი-თხოთის სერი ეწოდება, რომელსაც თხემის ჩადაბლებული ადგილი — წლევის (მთა წლევი 1097 მ) და თხოთის (აღმოსავლეთით) სერებად ყოფს.
კვერნაქების უკიდურესი აღმოსავლეთი მონაკვეთი — სხალტბის კუესტური სერი (მთა სხალტბა 1091 მ) მდინარეებს ქსანსა და არაგვს შორისაა გაწოლილი. სხალტბის ჩრდილოეთი კალთა დამრეცია, სამხრეთი — ციცაბო, განსაკუთრებით ფლატეა მდინარე არაგვისაკენ ორიენტირებული კალთა და ძეგვსა და მცხეთას შორის მდებარე მონაკვეთი. შიომღვიმის მონასტრის მიდამოებში ხელოვნური გამოქვაბულებია. ზოგან განვითარებულია ბედლენდები. კვერნაქებისთვის დამახასიათებელია მშრალი ხევებითა და ხრამებით ძლიერ დანაწევრება და მოვაკებული ზედაპირები. კვერნაქების გამკვეთი ხეობებიდან ყველაზე ვიწრო და ციცაბოგვერდებიანი ლეხურას ხეობაა, შედარებით ფართოა ქსნის, ხოლო ყველაზე ფართო ლიახვის ხეობა, სადაც აღმართულია ეროზიული შთენილი ბორცვი, რომელზედაც გაშენებულია გორის ციხე.
კვერნაქების კალთებზე, ყავისფერ ნიადაგებზე, გავრცელებულ ტყის მასივებში გვხვება ძეძვი, შავჯაგა, ქონდარა ნუში, ჯაგრცხილა, ჯაგეკლიან ბუჩქებს შორის იზრდება ბალახოვანი მცენარეები: ურო, ველის წივანა, ვაციწვერა და სხვა. ჩრდილოეთ კალთის ტყის ყავისფერ და ნაწილობრივ ყომრალ ნიადაგებზე აღმოსავლეთ ნაწილში ჯაგრცხილნარი და მუხნარ რცხილნარია. ყველაზე მაღალ ადგილებში გვხვდება წიფელიც. ფლატეებზე, კლდოვან და ღორღიან ადგილებში ძლიერ ჩამორეცხილ ნიადაგებზე იზრდება გლერძი, შავჯაგა და სხვა. კვერნაქების სამხრეთ კალთებზე, მცხეთასა და ძეგვს შორის, გვხვდება არიდული ნათლი ტყე, რომლის შემადგენელი სახეობებია: ღვია, საკმლის ხე, აკაკი, ქართული ნეკერჩხალი, ბერყენა, თრიმლი. შიომღვიმის მიდამოებში არის ქართული მუხის, ჯაგრცხილისა და შინდის ტყე. მდინარეების ხეობებში ზოგან გვხვდება ტუგაის ტყე.
ისტორიული წყაროები
ვახუშტის განმარტებით კვერნაქის ქედი გადაჭიმული იყო სარკინეთიდან ხორნაბუჯამდე (გომბორიდან ხორნაბუჯამდე მთა ჰერეთის მთად იწოდებოდა).
ლიტერატურა
შიდა ქართლის მხარის ქედები
მცხეთა-მთიანეთის მხარის ქედები
Georgian Basketball Federation

Georgian Basketball Federation, also known as GBF, is a national governing body of basketball in Georgia.
Presidents
See also
Georgia national basketball team
Super League
Basketball in Georgia (country)
Basketball
National members of FIBA Europe
ჯონ კაბოტი

ჯონ კაბოტი (დ. 1455, გენუა — გ. 1499) — იტალიელი მოგზაური. იგი 1495 წელს, ოჯახთან ერთად ბრისტოლში, გაერთიანებულ სამეფოში დასახლდა. ინგლისის მეფე ჰენრი VII-მ ნება დართო კაბოტს, შესდგომოდა მოგზაურობას. 1497 წელს მან გადაცურა ატლანტის ოკეანე, მიაღწია კუნძულ ნიუფაუნდლენდს და ერთი თვე გაატარა მის მიდამოებში. შინ დაბრუნებული სახელგანთქმული მეზღვაური 1498 წელს მეორე, ხანგრძლივ მოგზაურობას შეუდგა. მისი პატარა ფლოტი ოკეანეზე ამოვარდნილ ქარიშხალში მოჰყვა. ირლანდიამდე მხოლოდ ერთმა გემმა მიაღწია, კაბოტის ხომალდი კი დაიკარგა.
რესურსები ინტერნეტში
კაბოტი
ჯონ კაბოტი — ენციკლოპედია ბრიტანიკა
იტალიელი მოგზაურები
დაბადებული 1455
გარდაცვლილი 1499
შუა საუკუნეების მოგზაურები
კანადის მკვლევრები
პანტიანის ჯვარპატიოსნის ეკლესია

პანტიანის ჯვარპატიოსნის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ პანტიანში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ერთ კილომეტრზე. თარიღდება VIII-IX საუკუნეებით.
თავდაპირველად ეკლესია სამნავიან ბაზილიკას წარმოადგენდა. მოგვიანებით, XV-XVII საუკუნეებში გადააკეთეს. ეკლესია (12,8 X 12 მ) ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. იგი თავდაპირველად სვეტზე დაყრდნობილ ორთაღიან ღიობს წარმოადგენდა. ნავები ერთმანეთისგან გეგმით ჯვაროვანი სვეტების ორი წყვილითა და მათზე დაყრდნობილი თაღებით იყო გამოყოფილი. სამხრეთის ნავი აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილი სარკმლიდან ნათდებოდა. შუა ნავი გვერდითებზე სიგანით ორჯერ მეტი იყო და აღმოსავლეთით ნალისებრი, გარედან შვერილი აფსიდით მთავრდება. აფსიდში გაჭრილი იყო ორი სარკმელი. სიგანით ნავზე ნაკლები აფსიდი მისგან ბრტყელი მხრებით იყო გამოყოფილი. ჩრდილოეთ ნავსაც აღმოსავლეთით ჰქონდა აფსიდი, რომლის ღერძზე გაჭრილი იყო ერთი სარკმელი. ნავები გადახურული იყო ცილინდრული კამარით. გადაკეთების შედეგად სამნავიანი ბაზილიკის სტრუქტურა მთლიანად დაირღვა; ამჟამად ორთაღიანი შესასვლელის ჩრდილოეთ ნაწილი მთლიანად ამოშენებულია, ხოლო მეორე ნაწილში არქიტრავით გადახურული სწორკუთხა კარია გაჭრილი. სამხრეთის ნავში ამოშენებულია სამი თაღით გახსნილი ღიობის ნაწილი. კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში კი გაჭრილია შუა ნავთან დასაკავშირებელი საკმაოდ განიერი შეისრულთაღიანი გამოსასვლელი. მნიშვნელოვნად შეცვლილია შუა ნავი. აფსიდი ნავისგან საკმაოდ მასიური ქვის კანკელითაა გამოყოფილი. ჩრდილოეთ კედლის მთელ სიგრძეზე და სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილზე 0,4 მეტრის სისქის კედელია მიშენებული. ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში დატოვებულია ვიწრო კარი ჩრდილოეთ ნავში გასასვლელად. სამხრეთის ნავი კარიბჭედ გამოიყენეს. ლილვითა და წრეთარგით შედგენილი ლავგარდნის ფრაგმენტი მხოლოდ აღმოსავლეთ ფასადზე, საკმაოდ მასიურ შვერილ აფსიდზეა შემორჩენილი. გადაკეთებისას ეკლესიას სამხრეთიდან მიაშენეს მცირე ზომის სწორკუთხა სათავსი.
ეკლესიის სამხრეთით დგას ორსართულიანი სამრეკლო (5,6 X 5,6 მ). თარიღდება XVI-XVII საუკუნეებით. ნაგებია აგურითა და რიყის ქვით. პირველი სართულის ოთხივე კედელში აგურის ნახევარწრიული თაღით დასრულებული ღიობებია. ეს სართული ცილინდრული კამარით იყო გადახურული. გუმბათოვანი მეორე სართული გეგმით რვაკუთხედია. მის წახნაგებში თითო შეისრულთაღიანი მაღალი სარკმელია.
ლიტერატურა
კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Caura River (Venezuela)

Caura River (Venezuela)
The Caura, is a tributary of the Orinoco River, located in Bolívar State in Venezuela. Its flow is the second after the Caroni River among the affluents of the Orinoco River, with almost .
The river is inhabited by both the Ye'kuana and Sanema indigenous groups.
Basin
The river drains the Guayanan Highlands moist forests ecoregion.
The Caura River is about long. Its major tributary is the Erebato. Both rivers emerge from the Jaua-Sarisariñama Plateau, more than above sea level). The Caura is navigable up to Pará Falls (Salto Pará), an impressive waterfall formed by two branches of the river with an island in the middle
Both branches have some rapids and join in one of the most remarkable waterfalls in the Orinoco basin, not because of its height, but because of the impressive flow of water.
The Caura is a blackwater river, like the Caroní, the Ventuari River and the upper Orinoco. The Caura is wide at Musinacio (Musiú Ignacio ), the point where it joins the Orinoco, wide at this point.
Microclimate
Satellite images in the Intertropical Zone show an interesting lack of clouds above the biggest rivers, such as the Caura and Orinoco, and also in the Amazon river. We need to take into account two facts:
Satellite images, like aerial ones, are taken in the morning, when there are fewer clouds in the atmosphere.
Sunshine heats up both water in rivers and land surface. However, water needs much more time to heating up than land does and atmosphere air is not heated by solar rays because it is diathermanous. It is heat coming up from soil and river waters, which in turn heat up the atmosphere. Therefore, difference of temperature between land and rivers is at its maximum at 10 a.m. (more or less). At that time, the land surface reflects heat to the atmosphere, making air ascend and condense, forming clouds, while water is still heating up and, thus, there is not outcoming heat to the atmosphere.
References
Williams, Llewelin. Exploraciones botánicas en la Guayana venezolana. El medio y bajo Caura. Caracas: Tipografía La Nación, 1942.
Chaffanjon, Jean. Voyage à travers les Llanos du Caura et aux Sources de l’Orénoque. Paris: 1885-87.
Chaffanjon, Jean. L’Orénoque et le Caura. Relation de voyages exécutés en 1886 et 1887. Paris, Hachette et Cie., 1889. Edición en castellano: El Orinoco y el Caura. Caracas: Fondo Cultural Orinoco, Editorial Croquis S.R.L., 1986.
External links
Rivers of Venezuela
Orinoco basin
აიმარაესის პროვინცია

აიმარაესის პროვინცია
აიმარაესი — პროვინცია პერუში, აპურიმაკის რეგიონში. პროვინციის დედაქალაქია ჩალჰუანკა. პროვინციის ფართობი შეადგენს 4 213,07 კმ²-ს, მოსახლეობა — 27 598 ადამიანს.
პროვინცია იყოფა ჩვიდმეტ რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
Official website of the aymaraes Province
აპურიმაკის რეგიონის პროვინციები
ანისის ქართული წარწერა (1218)

ანისის ქართული წარწერა (1218)
ანისის ქართული წარწერა — 1218 წელს შესრულებული საქართველოს კათოლიკოსის ეტიფანეს განაჩენის ტექსტი, რომელიც მოთავსებული იყო ანისის ქართული ეკლესიის კედელზე. აღმოაჩინა ნიკო მარმა 1910 წელს, ანისის არქეოლოგიური გათხრების დროს.
განაჩენი გამოტანილია ანისის მართლმადიდებელ მოსახლეობასა და ანელ ხუცესთა შორის ატეხილი დავის გამო. წარწერა მოგვითხრობს, რომ დავა გამოიწვია ანისის სამღვდელოების მიერ ანელი მართლმადიდებელი ქართველი და სომეხი მრევლისათვის საეკლესიო მისაცემელთა (ჯვრისწერისას, ნათლობისას, წესის აგებისას) გადიდებამ. უკმაყოფილო მრევლი პროტესტის ნიშნად ზოგჯერ წირვა-ლოცვასაც აღარ ესწრებოდა. გამწვავებული ურთიერთობის მოგვარება სცადა საქართველოს კათოლიკოსმა ეტიფანემ. იგი იძულებული გახდა დაეგმო ხუცების საქციელი და შეემცირებინა საეკლესიო მისაცემელთა ოდენობა. ეტიფანეს განაჩენს ხელს აწერს ანისის სომეხი ეპისკოპოსი გრიგოლი და ქალაქის ამირა ვაჰრამი.
ტექსტი სრულად
ანისის ქართული წარწერა იმდროინდელი სოციალურ-ეკონომიკური ურთიერთობის მნიშვნელოვანი წყაროა. წარწერა ცხადყოფს, რომ საქართველოს სახელმწიფოში შემავალი არაქართული ტერიტორიების მართლმადიდებლური ეკლესიები იერარქიულად ქართლის კათოლიკოსზე იყო დამოკიდებული.
ლიტერატურა
სქოლიო
ქართული წარწერები
ვაკე (კასპის მუნიციპალიტეტი)

ვაკე (კასპის მუნიციპალიტეტი)
ვაკე — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, ქვემო ჭალის თემში. მდებარეობს ხარულის ქედის სამხრეთ დაბოლოებაზე. მდინარე ლეხურის (მტკვრის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 960 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით. სოფელი რუსეთის საოკუპაციო ზოლის სიახლოვეს მდებარეობს.
ისტორია
გიორგი ბრწყინვალის (მეფობდა 1314–1346 წლებში) მიერ ქვეყნის გაერთიანებისა და სამეფო ხელისუფლების გაძლიერების შემდეგ სამეფო კარი ცდილობდა ბოლო მოეღო შინაბრძოლებისათვის. 1342 წელს დავით უფლისწულმა სოფლის მიდამოებში დააზავა ცხრაზმისხეველები და არაგველები.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 86 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კრის კოლუმბუსი

კრის კოლუმბუსი
კრის ჯოსეფ კოლუმბუსი (დ. 10 სექტემბერი, 1958, სპენგლერი, პენსილვანია, ამერიკის შეერთებული შტატები) — ამერიკელი კინორეჟისორი, პროდიუსერი და სცენარისტი. მისი სარეჟისორო დებიუტია 1987 წელს გამოსული ფილმი, სახელწოდებით „ძიძის თავგადასავალი“. კოლუმბუსმა პოპულარობა საშობაო ფილმებით მოიპოვა, სახელწოდებით „მარტო სახლში“ (1990) და „მარტო სახლში 2: ნიუ-იორკში დაკარგული“ (1992). ფილმებში მთავარ როლს მაკოლეი კალკინი ასრულებს.
კოლუმბუსის ფილმმა, „მისის დაუტფაიერი“ (1993), „ოსკარის“ ჯილდო მოიპოვა საუკეთესო გრიმისათვის. ფილმში ცნობილი ამერიკელი მსახიობი და კომიკოსი, რობინ უილიამსი თამაშობს.
კოლუმბუსი იყო რეჟისორი ჯოან როულინგის წიგნებზე დაფუძნებული ფილმების, „ჰარი პოტერის“ ორი ნაწილისა: „ჰარი პოტერი და ფილოსოფიური ქვა“ (2001) და „ჰარი პოტერი და საიდუმლო ოთახი“ (2002). იგი ასევე იყო პროდუსერი ფილმისა „ჰარი პოტერი და აზკაბანის ტყვე“.
ადრეული ცხოვრება
კოლუმბუსი 1958 წლის 10 სექტემბერს სპენგლერში, პენსილვანიაში (ამერიკის შეერთებული შტატები) დაიბადა, ხოლო ჩემპიონში, ოჰაიოში იზრდებოდა. იგი მერი ირენ პესკერისა და ალექს მაიკლ კოლუმბუსის ერთადერთი შვილია. მან ფილმების გადაღება ჯერ კიდევ სკოლაში დაიწყო.
იგი უორენში, ოჰაიოში, ჯონ კენედის სახელობის სკოლაში სწავლობდა. ამის შემდეგ ნიუ-იორკის უნივერსიტეტის კინოსკოლაში ჩაირიცხა, სადაც მან ჩარლი კაუფმანი (ამერიკელი სცენარისტი) და ალეკ ბოლდუინი (ამერიკელი მსახიობი) გაიცნო.
1980 წელს, ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში სწავლისას, კოლუმბუსმა მოკლემეტრაჟიანი ფილმი გადაიღო, სახელწოდებით „ვფიქრობ, აქ მომეწონება“.
კინო-კარიერა
კოლუმბუსმა კინოკარიერა სცენარისტად მუშაობით დაიწყო. მან თავისი პირველი სცენარი 1980-იანებში დაწერა ფილმისთვის „წინდაუხედავი“ (1984, რეჟ. ჯეიმზ ფოლი). კოლუმბუსი სცენარით უკმაყოფილო იყო, ამიტომ მალევე დაწერა ახალი, კომედიური ჟანრის ნაწარმოები, სახელწოდებით „გრემლინები“. ფილმი 1984 წელს გამოვიდა და კომერციულად წარმატებული გამოდგა.
ამის შემდეგ კოლუმბუსი ლოს-ანჯელესში გადავიდა, სადაც დაწერა სცენარები ფილმებისათვის „პატარა ხულიგნები და მეკობრეების ოქრო“ (1985) და „ახალგაზრდა შერლოკ ჰოლმსი“ (1985).
კოლუმბუსის სარეჟისორო დებიუტი 1987 წელს შედგა ფილმით „ძიძის თავგადასავალი“. 1988 წელს მან „სასტუმრო მწუხარება“ გადაიღო, რომელიც ელვის პრესლიზე მოგვითხრობს. ფილმს უარყოფითი გამოხმაურებები ჰქონდა.
1990 წელს გამოვიდა „მარტო სახლში“. გადაღებები თებერვლიდან მაისამდე გრძელდებოდა. ფილმში მონაწილეობენ მაკოლეი კალკინი, ჯო პეში, დენიელ სტერნი, ჯონ ჰერდი და კატრინ ო'ჰარა. ფილმი წარმატებული გამოდგა, მან ორი ნომინაცია მოიპოვა „ოსკარის“ დაჯილდოებაზე, ხოლო ორი „ოქროს გლობუსზე“.
„ჰარი პოტერი და საიდუმლო ოთახის“ გადაღებები 2000 წელს დაიწყო და 180 დღე გაგრძელდა. მასში მონაწილეობენ დენიელ რედკლიფი, რუპერტ გრინტი და ემა უოტსონი. ფილმის სცენარისტია სტივ კლოუვსი, ხოლო პროდუსერი - დევიდ ჰეიმენი. მისი პრემიერა ლონდონში, 2001 წლის 4 ნოემბერს გაიმართა და კომერციულად წარმატებული გამოდგა. იგი „ოსკარის“ სამ კატეგორიაში იყო ნომინირებული საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისათვის, საუკეთესო მხატვრული გაფორმებისთვის და საუკეთესო კოსტიუმების დიზაინისთვის.
ფილმოგრაფია
როგორც რეჟისორი
სქოლიო
ამერიკელი კინორეჟისორები
ამერიკელი სცენარისტები
ამერიკელი პროდიუსერები
დაბადებული 10 სექტემბერი
დაბადებული 1958
გავალის საცხოვრებელი სახლი

გავალის საცხოვრებელი სახლი — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს პუშკინის ქუჩაზე (სახლი 93). საცხოვრებელი სახლი აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს. საცხოვრებელ სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
გავალის საცხოვრებელი სახლის პირველი მფლობელი იყო რუსეთის საფონდო ბირჟის საზოგადოების წევრი ნიკოლაი გავალა, რომელიც წარმოშობით იყო ბერძენი. 1913 წლის დოკუმენტების მიხედვით სახლის მფლობელი იყო მარია გავალა, რომელიც სავარაუდოდ მისი ცოლი უნდა ყოფილიყო. სამოქალაქო ომის პერიოდში გავალების ოჯახი როსტოვიდან წავიდა.
1920-იან წლებში, საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონლიზაცია და მასსი განათავსეს კომუნალური ბინები. მოგვიანებით გავალას საცხოვრებელი სახლი რამდენიმეჯერ გაარემონტეს.
არქიტექტურა
ორსართულიანი საცხოვრებელი სახლი მდებარეობს პუშკინის ქუჩის წითელ ხაზში. ისევე როგორც, XIX საუკუნის სხვა საცხოვრებელი სახლები, მისი არქიტექტურა აერთიანებს სხვადასხვა გასხვავებულ არქიტექტურულ სტილს. თითოეულ ნაპირზე ორსვეტიანი თაღია. ერთ-ერთში მთავარი შესავლელია, მეორეში კი ეზოში გასასვლელი. ეზოში შესასვლელი კარის გისოსის თავზე ამოკვეთილია რუსული ასოები, მფლობელის ინიციალები „Н“ და „Г“. მთავარი შესასვლელის თავზე თავდაპირველად იყო ორი მცირე ჭედური გისოსი ვენზელით. ამჟამად შემორჩენილია ერთ-ერთი მათგანი. პირველი სართულის კედლები რუსტიკებითაა გაფორმებული. ფანჯრის ღიობები გაფორმებულია დეკორირებული განსხვავებული თამასებით. მეორე სართულზე შესასვლელების თავზე სამი ვიწრო ფანჯარაა. ცენტრალურ ნაწილში კი ორ-ორი წყვილი ფანჯარაა. ფასადი სრულდება პარაპეტით და დეკორირებული კრონშტეინებით. მანსარდა ძლიერ გადაკეთებულია.
სქოლიო
დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ბიბი-ხანიმის მეჩეთი

ბიბი-ხანიმის მეჩეთი — XIV საუკუნის ისლამური ტაძარი სამარყანდში, უზბეკეთი. ინდოეთის ლაშქრობიდან დაბრუნებულმა თემურლენგმა 1399 წელს გადაწყვიტა გიგანტური კათედრალური მეჩეთის მშენებლობა საკუთარ ახალ დედაქალაქში. მშენებლობა 1404 წელს დასრულდა. ტაძრის ზომამ და დიდებულებამ მრავალი თანამედროვე პოეტი თუ ისტორიკოსი არაფრთოვანა და მასზე არაერთი პოეტური ქმნილება და ისტორიული ჩანაწერი არსებობს. ბიბი-ხანიმს პოეტურად ირმის ნახტომის სილამაზესა და ბრწყინვალებას ადარებდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
Bibi-Khanym Mosque photos and information
360° view of the Mosque
Location of the Mosque
Square Kufic on the Bibi Khanum Mosque
უზბეკეთის მეჩეთები
რესმაგა

რესმაგა — აბაზგების მთავარი II საუკუნის I ნახევარში. მეფობა მიიღო რომის იმპერატორ ადრიანესაგან (117-138 წწ.). მოიხსენიებს ფლავიუს არიანე.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
აფსილებისა და აბაზგების „სამეფოები“ რომის პოლიტიკურ სისტემაში
საქართველოს ისტორია
შერენტეს ხალხი

შერენტეს ხალხი — ადგილობრივი ხალხი ბრაზილიაში, ტოკანტინსის შტატში.
ლაპარაკობენ ჟეს ენაზე და ენათესავებიან შავანტეს ხალხს. მეცხრამეტე საუკუნიდან, კონტაქტში შედიან დანარჩენი მსოფლიოს წარმომადგენლებთან. მათი სოფლები ტრადიციისამებრ დაგეგმარებულია ნახევარწრის ფორმაზე, თუმცა საზოგადოება ძლიერაა ასიმილირებული ორგანიზაციის ბრაზილიურ სტანდარტებთან.
2007 წლის მონაცემებით, მათი ოდენობა 1813 ადამიანს შეადგენს, რომელთა უმეტესობაც 5 წლის ასაკამდე მონოლინგვურია.
რესურსები ინტერნეტში
Ethnologue
სქოლიო
ბრაზილიის დემოგრაფია