PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ხუან მარტინ დელ პოტრო

ხუან მარტინ დელ პოტრო (დ. 23 სექტემბერი, 1988, ტანდილი, არგენტინა) — არგენტინელი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი მესამე ჩოგანი.
2009 წელს, 21 წლის დელ პოტრომ კარიერაში ერთადერთი დიდი სლემის ტურნირი მოიგო. ნახევარფინალში რაფაელ ნადალის დამარცხების შემდეგ, ფინალში არგენტინელმა როჯერ ფედერერს სძლია და აშშ-ის ღია პირველობა მოიგო. დელ პოტრო გახდა პირველი ჩოგბურთელი, რომელმაც დიდი სლემის ერთ ტურნირზე ფედერერი და ნადალი დაამარცხა. ასევე 2005 წლის საფრანგეთის ღია პირველობიდან 2013 წლის აშშ-ის ღია პირველობის ჩათვლით, დელ პოტრო დიდი ოთხეულის გარდა იყო ერთადერთი ჩოგბურთელი, რომელმაც დიდი სლემის ტურნირი მოიგო. მან ასევე ერთხელ გაიმარჯვა მასტერსის ტურნირზე. ჯამში დელ პოტროს ATP-ის 22 ტურნირი აქვს ერთეულთა თანრიგში მოგებული.
ოლიმპიურ თამაშებზე, დელ პოტრომ ვერცხლის და ბრინჯაოს მედლები მოიპოვა ერთეულებში. სანაკრებო დონეზე, მან არგენტინას 2016 წელს პირველი დეივისის თასი მოუტანა.
სტატისტიკა და მიღწევები
დიდი სლემის ტურნირების ფინალები: 2 (1–1)
ATP-ის მსოფლიო ტურის ფინალი: 1 (0–1)
(დ) – დახურული კორტი
ოლიმპიური ფინალები: 1 (0–1)
რესურსები ინტერნეტში
დელ პოტრო ATP-ის ოფიციალურ საიტზე
დელ პოტრო ITF-ის ოფიციალურ საიტზე
დელ პოტრო დეივისის თასის ოფიციალურ საიტზე
სქოლიო
არგენტინელი ჩოგბურთელები
აშშ-ის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში
დაბადებული 1988
დაბადებული 23 სექტემბერი
ნიკო ლეკიშვილი

ნიკო ლეკიშვილი
ნიკოლოზ (ნიკო) მიხეილის ძე ლეკიშვილი (დ. 20 აპრილი, 1947, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი და დიპლომატი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2019).
ბიოგრაფია
1970 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი, ხოლო 1989 წელს მოსკოვის საზოგადოების მართვის აკადემია. სხვადასხვა დროს მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის თბოენერგეტიკის კათედრაზე, კომკავშირის თბილისის პირველი მაისის რაიკომის I მდივნად, კომკავშირის თბილისის საქალაქო კომიტეტის I მდივნად, რაიაღმასკომის თავმჯდომარედ, კპ-ს თბილისის პირველი მაისის რაიკომის I მდივნად, კპ-ს თბილისის საქალაქო კომიტეტის I მდივნად, თბილისის საქალაქო საბჭოს თავმჯდომარედ; 1993 - 1995 წლებში იყო რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრის მოადგილე, 1993-1995 წლებში იყო თბილისის მერი. 1995-1998 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო მინისტრი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის დიდუბის მაჟორიტარი), 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ამბროლაურის მაჟორიტარი) და 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი .
ლიტერატურა
ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი. თბ., 1999
რესურსები ინტერნეტში
ნიკო ლეკიშვილი — საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი
ნიკოლოზ ლეკიშვილის ბიოგრაფია
საქართველოს სახელმწიფო მინისტრები
თბილისის მერები
დაბადებული 20 აპრილი
დაბადებული 1947
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2019)
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1970)
თბილისში დაბადებულები
ნიკო
პეხშტაინი

პეხშტაინი — გაფისული ქვა – ღრმად ჰიდრატირებული მჟავე ვულკანური მინა, რომელიც შეიცავს 10%-მდე წყალს. შავი, მუქი მომწვანო, მოწითალო მურა შეფერილობისაა. სიმკვრივე 2400-2500 კგ/მ³. პუასონის კოეფიციენტი 0,1-0,2. თბოგამტარობა 1,7-3,1 ვტ/(მ•კ). შეიცავს მიკროლითებს, იშვიათად — ფენოკრისტალებს. განარჩევენ ლიპარიტულ, ტრაქიტულ, დიაბაზურ და ფონოლიტურ პეხშტაინს. მაღალ ტემპერატურაზე გახურებისას პეხშტაინისგან გამოიყოფა აირები, რომელთა მოცულობა 15-20-ჯერ აჭარბებს ქანის მოცულობას. პეხშტაინი ცნობილია საფრანგეთის, უნგრეთის, გერმანიის, დიდი ბრიტანეთისა და სხვა ქვეყნების ვულკანური ოლქებიდან. იყენებენ გაფუებული პერლიტის მისაღებად.
რესურსები ინტერნეტში
პეხშტაინი — გეოლოგიური ენციკლოპედია
მაგმური ქანები
ოხტირკის რაიონი

ოხტირკის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, სუმის ოლქში. მისი ფართობია 1 284 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 26 482 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 21,4 კაცს კმ²-ზე. ოხტირკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ოხტირკა.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
სუმის ოლქის რაიონები
ქარცხვი

ქარცხვი (Campanula tridentata) — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. ღეროები 2-15 სმ სიმაღლისაა, წამოწეული, მარტოულყვავილიანი, შიშველი. ფესვთანური ფოთლები როზეტს ქმნიან. ფოთლები უკულანცეტა-ნიჩბისებურია, კიდემთლიანი, ხშირად – წვერზე მოკვეთილი, კიდეებზე წამწამისებურად შებუსული. ღეროსეული ფოთლები ხაზურლანცეტაა, კიდეებზე ბეწვიანი. გვირგვინი მუქი ცისფერი ან მოიისფროა. იზრდება სუბალპურ და ალპურ სარტყლებში. გავრცელებულია თითქმის მთელ საქართველოში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს მთელ კავკასიასა და მცირე აზიის აღმოსავლეთ ნაწილს.
გალერეა
ლიტერატურა
სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 168.
ორლებნიანნი
მაჩიტასებრნი
Pilsbryspira arsinoe

Pilsbryspira arsinoe is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Description
The length of the shell attains 17 mm, its diameter 7.5 mm.
(Original description) The biconic, acute shell is dark brown with paler projections and a reddish brown protoconch of two smooth whorls. These are followed by nine subsequent whorls. The suture is closely appressed, obscure, somewhat undulated with two fine threads and a garland of elongated paler nodules between it and the constricted spirally grooved anal fasciole. The other spiral sculpture consists of on the body whorl sharp narrow channeled grooves with wider flattish interspaces, which cut the axial sculpture into nodules. There are half a dozen closer threads on the siphonal canal. There is apart from the fasciole no finer spiral striation such as is found in most of the species of the group. The axial sculpture consists of (on the body whorl about 14) feeble ribs beginning at the fasciole, obsolete on the base and only prominent as single, double, or triple nodules at the shoulder. There are four or five rather distant spiral rows of nodules between the shoulder and the siphonal canal. The incremental lines are very fine and sharp. The
aperture is narrow. The anal sulcus is wide and shallow with a marked subsutural callus. The outer lip is thin sharp, smooth inside, with no very evident varix behind it. The throat is brownish. The inner lip and the columella show a smooth layer of enamel. The anterior edge is raised on the siphonal canal. The latter is short wide and hardly differentiated from the aperture.
Distribution
This marine species occurs off the Baja California, Mexico.
References
External links
Gastropods.com: Pilsbryspira arsinoe
arsinoe
Gastropods described in 1919
სალერნო

სალერნო — ქალაქი და კომუნა სამხრეთ-დასავლეთ იტალიაში, კამპანიის რეგიონში, სალერნოს პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს სალერნოს ყურესთან, ტირენიის ზღვის სანაპიროზე.
სალერნო ამალფის სანაპიროს მთავარი ქალაქია. ყველაზე უკეთ ცნობილია თავის სამედიცინო სკოლით (მსოფლიოში პირველი სამედიცინო უნივერსიტეტი). XVI საუკუნეში, სანსევერინოს ოჯახის მმართველობისას, რომლებიც სამხრეთ იტალიაში ყველაზე გავლენიანი ფეოდალი-ლორდები იყვნენ, ქალაქი სწავლა-განათელბის, კულტურისა და ხელოვნების უდიდესი ცენტრი გახდა. ეს ოჯახი თავის სამსახურში ქირაობდა იმ დროის უდიდეს ინტელექტუალებს. Later, in 1694, the city was struck by several catastrophic earthquakes and plagues, მოგვიანებით, 1694 წელს, ქალაქმა გადაიტანა რამდენიმე კატასტროფული მიწისძვრა და ჭირი, შემდგომში კი ესპანელთა მმართველობა, რომელიც XVIII საუკუნემდე გაგრძელდა. ამის შემდეგ, სალერნო პართენონის რესპუბლიკის შემადგენლობაში შევიდა და ასევე გამოსცადა ნაპოლეონის მმართველობა.
უფრო თანამედროვე ისტორიაში, ქალაქი მასპინძლობდა იტალიის მეფე ვიქტორ ემანუელ III-ს, რომელმაც აქ 1943 წელს, მეორე მსოფლიო ომისას მოკავშირეებთან მშვიდობიანი მოლაპარეკების შემდეგ რომიდან გადმოინაცვლა. ამის შემდეგ, აქ ჩამოყალობდა ე. წ. „სამხრეთის ხელისუფლება“ და სალერნო რამდენიმე თვის განმავლობაში იტალიის „დედაქალაქი“ გახდა. მის მახლობლად განხორციელდა მოკავშირეთა რამდენიმე შემოჭრა.
დღეისათვის, სალერნო კამპანიისა და ზოგადად მთელი იტალიის მნიშვნელოვანი კულტურილი ცენტრია თავისი გრძელი და მოვლენებით აღსავსე ისტორიით. ქალაქს მდიდარი და მრავალგვარი კულტურა გააჩნია. ამავე დროს, სალერნო სამ განსხვავებულ რაიონად იყოფა: შუა საუკუნეების ნაწილი თანამედროვე ხელოვნების არეალებით, XIX საუკუნეში დაგეგმარებული რაიონი და უფრო მჭიდროდ დასახლებული ომის შემდგომი არეალი, რომელიც აპატრამენტთა რამდენიმე ბლოკს მოიცავს.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს მდინარე სელეს ვაკის ჩრდილო-დასავლეთ კიდეზე და მიეკუთვნება ამალფის სანაპიროს. მის ცენტრალურ ნაწილს კვეთს პატარა მდინარე ირნო.
კლიმატი ხმელთაშუაზღვიურია, ცხელი და შედარებით მშრალი ზაფხულით (30 °C (86 °F) აგვისტოში) (8 °C (46 °F) იანვარში). ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი დაახლოებით 1 000 მმ-ია. ქალაქი საკმაოდ ქარიანია, რისი მიზეზიც მთებიდან სალერნოს ყურისკენ მქროლავი ძლიერი ქარებია. მიუხედავად ამისა, ამ ფაქტის წყალობით სალერნო იტალიის ერთ-ერთი ყველაზე მზიანი ქალაქია.
დაძმობილებული ქალაქები
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
Photo of the "Cripta" of the Salerno Cathedral, where is the tomb of the Apostle Matthew
Information about Salerno's history (in Italian)
Salerno Webcam
სქოლიო
იტალიის ქალაქები
Vameq III Dadiani

Vameq III Dadiani (also Vamiq; ; died 1661) was Prince of Mingrelia, of the House of Dadiani, from 1658 until being deposed in 1661. He was also briefly King of Imereti in 1661. He assumed both Mingrelian and Imeretian thrones and lost them during a messy civil war in western Georgian polities and was killed by assassins while hiding in a refuge of the mountains of Svaneti.
Prince of Mingrelia
Vameq was born into the Lipartiani family, a younger line of the Dadiani dynasty of Mingrelia, which held the fief of Salipartiano in hereditary possession. Vameq was a son of Giorgi II Lipartiani by his first wife Ana, probably his cousin and a daughter of Giorgi III Dadiani. Vameq succeeded to lordship of Salipartiano in 1618. In 1657, after the death of his relative, Levan II Dadiani, Vameq prevented his rival Liparit III Dadiani from becoming Mingrelia's next ruler. To his cause, Vameq was able to enlist support of King Alexander III of Imereti, but had to concede the border territory Levan II Dadiani had seized from Imereti as well as much of Levan's treasury. At the decisive battle of Bandza in June 1658, Vameq defeated his rival and secured the throne of Mingrelia.
King of Imereti
In 1660, Alexander III's death occasioned a multifaceted civil war in Imereti, in which the dowager queen Darejan seized power and made her new husband, an insignificant nobleman, Vakhtang, king. The Imeretians revolted: the nobles of Lower Imereti invited Vamiq, while those of Upper Imereti appealed to King Vakhtang V of Kartli. Vamiq took Darejan and his husband prisoner, blinding the latter, and then declared himself king of Imereti in 1661. Darejan begged Vakhtang V of Kartli for help, offering the Imeretian throne to him. The king of Kartli invaded, but stuck a deal with Vameq, dividing Imereti. The agreement was to be cemented by a marriage of Vamiq's daughter to Vakhtang's son, Archil. However, Vameq—anxious that the marriage could eventually be used by Archil as a pretext to lay claim to Imereti—disrupted the agreement and opted for a local son-in-law, Prince Bezhan Gogoberidze. He, further, carried all of Imereti's royal treasury, twelve wagonloads, with him to Mingrelia, together with the captive queen Darejan.
Vakhtang of Kartli responded by recruiting Demetre Gurieli, Prince of Guria, and the Upper Imeretian nobility to kill Gogoberidze. He then occupied Imereti and invaded Mingrelia, capturing Vameq's family and treasury, and forcing the defeated Dadiani into flight to the mountains of Svaneti. Vakhtang installed a loyal prince in Mingrelia, Levan III Dadiani, and then had Vameq assassinated in his mountainous refuge.
Family
Vameq Dadiani was married to Elene, daughter of Mamia II Gurieli and Tinatin Jaqeli. He fathered three children:
Bagrat (died 1661);
Giorgi III Lipartiani, who lost the hereditary fiefdom of Salipartiano to the Chikovani and fled to Russia in 1662;
Darejan, wife of Prince Bezhan Gogoberidze.
References
1661 deaths
House of Dadiani
17th-century people from Georgia (country)
Kings of Imereti
17th-century murdered monarchs
ფურტიო (მრავალმნიშვნელოვანი)

ფურტიო (მრავალმნიშვნელოვანი)
ფურტიო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ფურტიო — მთა შუახევის მუნიციპალიტეტში;
ფურტიო — სოფელი, შუახევის მუნიციპალიტეტში;
ფურტიო — შუა საუკუნეების ქვისთაღოვანი ხიდი.
ყარამამედლი (ბარდა)

ყარამამედლი (ბარდა)
ყარამამედლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 368 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ბარდის რაიონის სოფლები
თურიანჩაის ნაკრძალი

თურიანჩაის ნაკრძალი — სახელმწიფო ნაკრძალი აზერბაიჯანში. მდებარეობს ევლახის რაიონში. ნაკრძალი შეიქმნა 1958 წელს და მისი მიზანი არიდული ტყეების ლანდშაფტური კომპლექსების შენარჩუნება და აღდგენა იყო.
რესურსები ინტერნეტში
აზერბაიჯანის ნაკრძალები
აზერბაიჯანის ნაკრძალები
Bisaurri

Bisaurri, in Benasquese: Bisaúrri ) or in Aragonese: Bisagorri, is a municipality located in the province of Huesca, Aragon, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 248 inhabitants.
Near modern Bisaurri is a cave known as Els Trocs, which is a significant archaeological site, dating from the Neolithic era.
References
Municipalities in the Province of Huesca
Ribagorza
დარუბანდი (მრავალმნიშვნელოვანი)

დარუბანდი (მრავალმნიშვნელოვანი)
დარუბანდი შეიძლება აღნიშნავდეს:
დარუბანდი — ქალაქი დაღესტანში.
დარუბანდის საამირო — შუა საუკუნეების სახელმწიფო კავკასიაში.
დერბენდის სახანო — სახანო დაღესტანში.
ივანოვკა (ფელეშტის რაიონი)

ივანოვკა (ფელეშტის რაიონი)
ივანოვკა — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 174 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ფელეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ფელეშტის რაიონის სოფლები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრიაში

იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრიაში
2011 წლის მონაცემებით ავსტრიაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 8 ძეგლია.
სტატისტიკა
იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 962 ძეგლია შეტანილი. მათ შორის 0,9 % ავსტრიის ძეგლებია. მათგან ყველა კულტურული ძეგლია.
ობიექტების გეოგრაფიული მდებარეობა
რესურსები ინტერნეტში
იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრიაში
ავსტრია
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრიაში
ავსტრია
დეივიდ II (შოტლანდია)

დეივიდ II (შოტლანდია)
დეივიდ II, იგივე დეივიდ ბრიუსი (დ. 5 მარტი, 1324, ფაიფი — გ. 22 თებერვალი, 1371, ედინბურგის სასახლე) — შოტლანდიის მეფე 1329–1371 წლებში, ბრიუსების დინასტიის წარმომადგენელი, რობერტ I-ისა და ელიზაბედ დე ბურგის ვაჟი.
დეივიდ II დაიბადა 1324 წლის 5 მარტს, დუნფერმლინის სასახლეში, ფაიფში. მისი დედა, ელიზაბედ დე ბურგი რობერტ I-ის მეორე ცოლი იყო. ელიზაბედი 1327 წელს გარდაიცვალა. დეივიდი 1328 წლის 17 ივლისს ჯოან ტაუერელზე დაქორწინდა. ჯოანი იყო ინგლისის მეფის, ედუარდ II-ის ქალიშვილი. 1329 წლის 7 ივნისს რობერტ I გარდაიცვალა და ტახტი ხუთი წლის დეივიდს ერგო.
დეივიდი 1331 წელს აკურთხეს მეფედ. მეფის სრულწლოვნებამდე, რეგენტად დაინიშნა რანდოლფ მორეელი. 1332 წელს რანდოლფი და დეივიდი დამხობილ იქნა ედუარდ ბალიოლის მიერ. დეივიდი ტახტის დაბრუნებას შეეცადა, თუმცა უშედეგოდ. ის და მისი მეუღლე იძულებულნი გახდნენ საფრანგეთში გაქცეულიყვნენ, სადაც ისინი მიიღო მეფე ფილიპ VI-მ.
1341 წელს შოტლანდიაში ძალაუფლება რობერტ სტიუარტმა მოიპოვა. დეივიდი დაბრუნდა სამშობლოში და კვლავ იგდო ძალაუფლება ხელთ. 5 წლის შემდეგ, 1346 წელს მან საფრანგეთის მხარდაჭერით ბრძოლა დაიწყო ინგლისთან. მან ისარგებლა იმით, რომ ედუარდ III საომრად საფრანგეთში იმყოფებოდა. შოტლანდიის არმია დამარცხდა დურჰამთან ბრძოლაში. ამ ბრძოლაში მეფე დაშავდა და იგი ტყვედ აიყვანეს ინგლისელებმა.
დეივიდ II ინგლისში ტყვეობაში 11 წლის განმავლობაში იმყოფებოდა. 1357 წელს, ბერვიკის ხელშეკრულების მიხედვით, მას საშუალება მიეცა შოტლანდიაში დაბრუნებულიყო, მაგრამ ამის სანაცვლოდ 100 000 უნდა გადაეხადა. დეივიდს ეს ფული სრულიად არასდროს გადაუხდია.
მის მეუღლეს, ჯოანს შვილი არ ეყოლა, მაგრამ დეივიდი უშედეგოდ ცდილობდა მასთან გაყრას. ჯოანი 1362 წელს გარდაიცვალა. დეივიდს განასკუთრებით აწუხებდა მემკვიდრის საკითხი და ცოლად მარგარეტ დრუმოდი შეირთო, თუმცა შვილი არც მასთან ეყოლა. ედუარდ III-მ შესთავაზა დეივიდს, რომ იმ შემთხვევაში, თუ მას შვილი არ ეყოლებოდა ინგლისის მეფეს სრული უფლება ჰქონოდა შოტლანდიის ტახტზე, თუმცა შოტლანდიის პარლამენტმა ამაზე უარი განაცხადა. დეივიდ II 1371 წლის 22 თებერვალს გარდაიცვალა. გამომდინარე იქიდან, რომ მას შვილი არ ჰყავდა, ერთადერთ მემკვიდრედ მისი დისშვილი, რობერტ სტიუარტი ითვლებოდა. რობერტ II-ის გამეფების შედეგად, შეწყდა ბრიუსების მმართველობა.
ლიტერატურა
Michael Brown. (2004). The Wars of Scotland, 1214–1371. The New Edinburgh History of Scotland, volume 4. Edinburgh: Edinburgh University Press.
Ranald Nicholson. (1975)., Scotland. The Later Middle Ages. Edinburgh: Mercat Press.
Michael Penman. (2003). David II, 1329–71: The Bruce Dynasty in Scotland. East Linton: Tuckwell Press.
რესურსები ინტერნეტში
The Bruces - David II
King David II of Scotland
შოტლანდიის მეფეები
დაბადებული 5 მარტი
დაბადებული 1324
გარდაცვლილი 22 თებერვალი
გარდაცვლილი 1371
XIV საუკუნის ევროპის მონარქები
ჰაისამ II

ჰაისამ II — მესამე შირვანშაჰი, შირვანის დამოუკიდებელი მმართველი, მუჰამედ I-ის შვილი.
იგი შირვანშაჰი მამის გარდაცვალების შემდეგ გახდა. ისტორიულ წყაროებში, მის შესახებ მხოლოდ ეს ინფორმაციაა მოცემული:
ლიტერატურა
Минорский, Владимир Фёдорович История Ширвана и Дербента. — М.,1963.
Ашурбейли С. Государство Ширваншахов. — Б., 1983.
სქოლიო
შირვანშაჰები
სოკორო (ჩრდილოეთი სურიგაო)

სოკორო (ჩრდილოეთი სურიგაო)
სოკორო (ოფიციალურად სოკოროს მუნიციპალიტეტი; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ სურიგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 942 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Socorro Profile at PhilAtlas.com
Socorro Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ჩრდილოეთ სურიგაოს მუნიციპალიტეტები
ფილიპინების კუნძულოვანი მუნიციპალიტეტები
Grand Theft Auto: Vice City

Grand Theft Auto: Vice City (ან შემოკლებით GTA: VC) — მოქმედებითი ჟანრის თამაში GTA-ს სერიიდან. იგი შექმნა Rockstar North-მა (თავდაპირველად DMA Design) და გამოსვა Rockstar Games-მა. იგი არის მეორე 3D ვიდეო თამაში GTA-ს სერიიდან. მისი დებიუტი შედგა ჩრდილოეთ ამერიკაში 2002 წლის 27 ოქტომბერს PlayStation 2-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
Grand Theft Auto: Vice City საიტზე Grand Theft Wiki
Grand Theft Auto
Windows-ის თამაშები
2002 წლის ვიდეო თამაშები
ღია სამყაროს ვიდეო თამაშები
სან-ბრუნო

სან-ბრუნო
სან ბრუნო — ქალაქი სან მატეოში, კალიფორნია, აშშ. 2000 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 40,165 კაცს.
აშშ-ის ქალაქები
Anochetus striatulus

Anochetus striatulus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Anochetus
ელსიეგო

ელსიეგო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ალავის პროვინციის რიოხა-ალავესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 16,32 კმ². მოსახლეობა — 1001 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალავის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ელსიეგოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალავის მუნიციპალიტეტები
ალავის ქალაქები
საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს კადეტთა კორპუსი

საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს კადეტთა კორპუსი — საშუალო სასწავლებელი გაძლიერებული სამხედრო-ფიზიკური მომზადებითა და უცხოური ენების სწავლებით. შეიქმნა 1992 წლის სექტემბერში, 1992 წლის თებერვლის საქართველოს ეროვნული უშიშროებისა და თავდაცვის საბჭოს №7/23 დადგენილებითა და საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს №267 ბრძანებით, თბილისის ყოფილი უმაღლესი საარტილერიო სასწავლებლის ბაზაზე. მისი ამოცანა იყო მოემზადებინა თარჯიმნები საქართველოს შეიარაღებული ძალებისათვის. სწავლის ხანგრძლივობა თავდაპირველად 4, შემდგომ — 3 წელი იყო. 1994 შეიცვალა სასწავლებლის ორიენტაცია და ძირითად ამოცანად დაისახა კადრების მომზადება თბილისის გაერთიანებული სამხედრო აკადემიისათვის და საზღვარგარეთის ქვეყნებში სწავლის გაგრძელების მსურველთათვის. 1995 წელს კადეტთა კორპუსი განთავსდა კონსტანტინე ლესელიძის სპეციალური სკოლაინტერნატის სამხედრო ქალაქში.
კადეტთა კორპუსში იღებდნენ ზოგადსაგანმანათლებლო საშუალო სკოლის 9-კლასდამთავრებულებს. ზოგადსაგანმანათლებლო საგნების სწავლების გარდა, დიდი ყურადღება ექცეოდა დაწყებით სამხედრო და ფიზიკურ მომზადებას, უცხოურ ენებს. აღსაზრდელები სამხედრო ტანსაცმელს ატარებდნენ, ცხოვრობდნენ ყაზარმულ პირობებში, სამხედრო დღის განაწესით. 2000 წლისთვის აქ სწავლობდა 120 აღსაზრდელი. სხვადასხვა წლებში კადეტთა ხელმძღვანელობდნენ პოლკოვნიკები: დ. მამისაშვილი (1992 – იანვარი, 1994), ს. ზერეკიძე (1994-იდან). კურსდამთავრებულები სწავლობდნენ ეროვნული თავდაცვის აკადემიაში, თურქეთში, საბერძნეთში, უკრაინაში, რუსეთში (მოსკოვი, სანქტ-პეტერბურგი, რიაზანი, ულიანოვსკი, ჩელიაბინსკი, კრასნოდარი). მდებარეობდა მეტრომშენის დასახლებაში. 2001 წელს კადეტთა კორპუსი გაუქმდა.
2010 დაარსდა კადეტთა სამხედრო ლიცეუმი ქალაქ ქუთაისში.
იხილეთ აგრეთვე
კადეტთა კორპუსი
სქოლიო
საქართველოს სამხედრო სასწავლებლები
კადეტთა კორპუსი
ივანე სიხარულიძის ქუჩა

ივანე სიხარულიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ზღვისუბანი); ივანე სიხარულიძის გასასვლელიდან ჩარგლის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. ადრე თემქის დასახლების 55-ე ქუჩა ერქვა. 70-იან წლებში ივანე სიხარულიძის სახელი ეწოდა. აქვს 1 გასასვლელი.
ლიტერატურა
სიხარულიძე
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1736)

კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1736)
კონსტანტინოპოლის 1736 წლის ხელშეკრულება — სამშვიდობო ხელშეკრულება, რომელიც დაიდო ოსმალეთის იმპერიასა და აფშარიდების ირანს შორის 1736 წლის 24 სექტემბერს, კონსტანტინოპოლში. ხელშეკრულების შედეგად დასრულდა ირან-ოსმალეთის ომი.
1732 წლის აჰმედ-ფაშას ხელშეკრულებით ორივე ქვეყანა უკმაყოფილო იყო. ახალი ხელშეკრულების მოსამზადებლად მოლაპარაკება მიმდინარეობდა ალი-ფაშასა (ოსმალეთის იმპერია) და მირზა მუჰამედს (აფშარიდების ირანი). საბოლოოდ შეთანხმდნენ:
ოსმალეთის იმპერიამ ნადირ-შაჰი ცნო ირანის ახალ შაჰად.
ოსმალეთის იმპერიამ კავკასია ირანს დაუთმო.
ოსმალები დათანხმდნენ ირანელებს ჰაჯი შეესრულებინათ მექაში.
იხილეთ აგრეთვე
სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია
ოსმალეთის იმპერიის ხელშეკრულებების სია
ლიტერატურა
Prof. Yaşar Yüce-Prof. Ali Sevim: Türkiye tarihi Cilt IV, AKDTYKTTK Yayınları, İstanbul, 1991
Nicolae Jorga: Geschichte des Osmanischen Reiches IV, (trans by Nilüfer Epçeli),İstanbul 2009, ISBN 975-6480-21-1
XVIII საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
ბარან-დი-მელგასუ

ბარან-დი-მელგასუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 156 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-პანტანალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 591 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.68 კმ²-ზე. ფართობი 11 174 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Estimativas da população para 1º de julho de 2009
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ზემო სომხეთი

ზემო სომხეთი — ისტორიული პროვინცია, რომელიც შედიოდა დიდი სომხეთის შემადგენლობაში. ის მოიცავდა ცხრა კანტონას და მისი ფართობი იყო 23,860 კმ². ზემო სომხეთის პროვინცია მდებარეობს თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე ერზინჯანის პროვინციაში.
ზემო სომხეთის პროვინციას ესაზღვრებოდა წიფქის, ტურუბერანის, ტაიქისა და აირარატის პროვინციები. მას ზემო სომხეთი იმიტომ ეწოდებოდა, რომ მდებარეობდა დიდი სომხეთის უკიდურესად ჩრდილოეთ ნაწილში. პროვინცია მდებარეობდა მდინარე ევფრატის სანაპიროზე. ზემო სომხეთის ცენტრი იყო ანისი.
1915 წელს, სომხების გენოციდის დროს ზემო სომხეთის მოსახლეობის ძალიან დიდი ნაწილი დაიღუპა.
იხილეთ აგრეთვე
სომხეთის ისტორიული რეგიონები
ლიტერატურა
სომხეთის ისტორია
დიდი სომხეთი
დიდი სომხეთის ადმინისტრაციული დაყოფა