PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
იენი-ჰაიათი (გუსარი)

იენი-ჰაიათი (გუსარი)
იენი-ჰაიათი — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 711 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
გუსარის რაიონის სოფლები
კისაკი

კისაკი — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 808 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
აილენდსი

აილენდსი — ერთ-ერთი რეგიონი პაპუა-ახალი გვინეის ოთხი რეგიონიდან. მდებარეობს ბისმარკის არქიპელაგის ტერიტორიაზე და ჩრდილოეთ სოლომონის კუნძულებზე. ეს ქვეყნის ყველაზე ნაკლებად დასახლებული რეგიონია მოსახლეობით 1 096 543 ადამიანი (2011 წელი), რაც შეადგენს ქვეყნის მოსახლეობის 13,6 %-ს. ამ რეგიონს სხვა რეგიონებთან შედარებით აქვს სხვანაირი ისტორია: აქ გავრცელებულია ავსტრონეზიული ენები და არქეოლოგიური გათხრების დროს ნაპოვნია ლაპიტას კულტურის ელემენტები.
რეგიონში შედის 4 პროვინცია და 1 ავტონომიური რეგიონი:
აღმოსავლეთი ახალი ბრიტანეთი
მანუსი
ახალი ირლანდია
ბუგენვილის ავტონომიური რეგიონი
დასავლეთი ახალი ბრიტანეთი.
პაპუა-ახალი გვინეის რეგიონები
Murgul

Murgul (Laz and Georgian: მურღული/Murghuli) is a town in Artvin Province in the Black Sea region of Turkey. It is the seat of Murgul District. Its population is 5,020 (2021).
Previously known as Damar and Göktaş, Murgul is on a tributary of the Çoruh River, with mountains on all sides.
Half of the land is mountain forest and most of the other half is meadow, only 5% is planted. There are various mining and mineral operations especially copper (Murgul has Turkey's largest copper reserve) and also iron and nitrates.
Climate
Murgul has an oceanic climate (Köppen: Cfb).
References
External links
the Municipality
Populated places in Artvin Province
District municipalities in Turkey
Murgul District
კომერსინიუ

კომერსინიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 580 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პედრა-აზულის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 298 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.67 კმ²-ზე. ფართობი 654 961 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბოქაული (საქართველო)

ბოქაული (საქართველო)
ბოქაული (თურქ.-მონღ. ბუქავულ — მნე) — საპოლიციო-ადმინისტრაციული აპარატის დაბალი მოხელე გვიანდელ ფეოდალურ საქართველოში. სახელწოდება „ბოქაული“ საქართველოში XVI საუკუნიდან შემოვიდა. ამავე მნიშვნელობით იხმარებოდა ტერმინები მანდატური და იასაული. ბოქაულსა და იასაულს ხელჯოხიანები ეწოდებოდათ (არგნოსანი). ბოქაულს ევალებოდა სამეფო ხელისუფლების სხვადასხვა ხასიათის ბრძანებისა და განკარგულების შესრულება, განაჩენის აღსრულება, წესრიგის დაცვა და სხვა; მსგავს საქმიანობას ეწეოდა ბოქაულთუხუცესიც.
ლიტერატურა
თანამდებობები ძველ საქართველოში
1277

1277
მოვლენები
წმინდა გიორგის ჯვარი პირველად გამოყენებულ იქნა ინგლისის დროშად.
კიდევ ერთხელ დაუპირისპირდნენ ერთმანეთს მონღოლები და ეგვიპტელები. მონღოლები ამჯერადაც დამარცხდნენ. მონღოლთა არმიაში იბრძოდა სამი ათასი ქართველი, რომლებმაც, მარცხის მიუხედევად, სიმამაცით გამოიჩინეს თავი.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
სმბატი — კილიკიის სომხეთის მეფე
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
20 მაისი : იოანე XXI — რომის პაპი (დ. 1215)
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
1566

1566
მოვლენები
ვილა კაპრა ქალაქ ვიჩენცაში არქიტეტორმა ანდრეა პალადიომ ააშენა 1566 წელს.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
19 ივნისი : ჯეიმზი — შოტლანდიის, ინგლისის და ირლანდიის მეფე (გ. 1625)
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
15 ოქტომბერი : სიგრიდ ერიკსდოტერი ვაზა – შვედეთის პრინცესა (გ. 1633)
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
5 სექტემბერი : სულეიმან I - ოსმალეთის იმპერიის მეათე სულთანი (დ. 1494)
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
პულკოვოს სმოლენსკის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია

პულკოვოს სმოლენსკის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 2011-2016 წლებში. ძველი შენობა განთავსებული იყო სოფელ პულკოვოში და დაანგრიეს დიდი სამამულო ომის დროს 1943 წელს.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
ტაძარი პირველად მოხსენიებულია 1500 წელს. აღწერის წიგნის მონაცემებით აქ მდებარეობდა ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის ეკლესია, რომელიც განადგურებულა XVII საუკუნეში, შვედების მმართველობის პერიოდში.
1749 წლის 25 ოქტომბერს სლობოდა ბოლშოე-პულკოვოში მთავარეპისკოპოსმა თეოდოსი იანკოვსკიმ აკურთხა ხის ეკლესია. 1755-1757 წლებში ტაძარი განაახლეს ხანძრის შემდეგ და აკურთხეს 1757 წლის 8 აგვისტოს. კურთხევის ცერემონია შეასრულა ეპისკოპოსმა სილვესტერ კულიაბკომ. ახალ ტაძარში გადაიტანეს ხატების ნაწილი და კანკელი ზეციური სასწაულის ეკლესიის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეგვტერიდან. ტაძარი დაშალეს 1793 წელს.
ახალი ტაძრის აშენების შესახებ გადაწყვეტილება დაიბადა, სავარაუდოდ, 1782 წელს. 1783 წლის 10 ივნისს იმპერატორმა ეკატერინე II-მ გამოყო მიწის ნაკვეთი ახალი ტაძრის ასაშენებლად, 11 ივნისს კი აკურთხეს ტაძრის მშენებლობა.
ტაძარი ააგეს არქიტექტორ ჯაკომო კვარნეგის პროექტის მიხედვითა და ხაზინის ფინანსებით, რომელიც გამოჰყო იმპერატორმა.
ტაძარი საზეიმოდ აკურთხეს 1785 წელს. 1831 წელს ეკლესიის გალავანთან ააშენეს ქვის სამრეკლო. 1908 წელს ტაძარში მიმდინარეობდა რემონტი.
საბჭოთა პერიოდში ტაძარი დახურეს 1938 წელს. სამრეკლოც და ტაძრის შენობაც საფუძვლამდე დაანგრიეს დიდი სამამულო ომის დროს საბჭოთა არმიის კონტრშეტევის დროს.
2009 წელს ტაძრის ფუნდამენტზე დაამონტაჟეს ხის ჯვარი. 2011 წლის 10 აგვისტოს ტაძრის ადგილზე პირველად აღევლინა ლოცვა.
რესურსები ინტერნეტში
Народный каталог православной архитектуры
Разрушенные храмы Петербурга
О восстановлении церкви
ცარსკოე-სელოს ტაძრები
ჰაიმორის ღრუ

ჰაიმორის ღრუ (ძვ. ) — ზედა ყბის წიაღი, ცხვირის ღრუს დანამატი ღრუ ზედა ყბაში; ამოფენილია ლორწოვანი გარსით. მისი მოცულობაა 15 სმ³. სახელწოდება მიიღო ინგლისელი ანატომის ნათანიელ ჰაიმორის პატივსაცემად, რომელმაც პირველმა აღწერა ეს ღრუ. ჰაიმორის ღრუ დაკავშირებულია ცხვირის ღრუსთან დიდი ხვრელით, რომელსაც ნაწილობრივ ფარავს ცხავის ძვლის კავისებრი მორჩი. ჰაიმორის ღრუს ანთებას ჰაიმორიტი ეწოდება.
იხილეთ აგრეთვე
სინუსიტი
ლიტერატურა
ცხვირი
სანსკრიტული ვიკიპედია

სანსკრიტული ვიკიპედია — ვიკიპედიის განყოფილება სანსკრიტზე. თავისუფალი ონლაინ-ენციკლოპედია. გაეშვა 2003 წლის დეკემბერში. 2014 წლის თებერვლის მდგომარეობით სანსკრიტულ ვიკიპედიაში არსებობს დაახლოებით 10 ათასი სტატია.
რესურსები ინტერნეტში
სანსკრიტული ვიკიპედია
სანსკრიტული ვიკიპედიის მობილური ვერსია
ვიკიპედიები ენების მიხედვით
სან-ხუან-ბაუტისტა (ბალეარის კუნძულები)

სან-ხუან-ბაუტისტა (ბალეარის კუნძულები)
სან-ხუან-ბაუტისტა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიურ გაერთიანებაში, მდებარეობს კუნძულ ივისაზე. ფართობი — 121,56 კმ². მოსახლეობა — 6576 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სან-ხუან-ბაუტისტის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
ალექსი II (ბიზანტია)

ალექსი II (ბიზანტია)
ალექსი II კომნენოსი (დ. 10 სექტემბერი, 1169; კონსტანტინოპოლი — გ. ოქტომბერი, 1183; კონსტანტინოპოლი) — ბიზანტიის იმპერატორი 1180-1183 წლებში. მანუელ I კომნენოსისა და მარია ანტიოქიელის ვაჟი. მამამისის გარდაცვალების შემდეგ რეგენტი და ფაქტობრივი მმართველი გახდა ალექსის დედა, მარია, რომელმაც შვილი ძალაუფლებას ჩამოაშორა. ზოგადად, ალექსი II-ის მმართველობა ხასიათდება შიდა დაპირისპირებებითა და გართულებული საგარეო მდგომარეობით, რომელზეც ბიზანტია შესაბამის რეაგირებას ვერ ახდენდა. იმპერატორი მოკლეს 1183 წელს 14 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
Harris, Jonathan, Byzantium and the Crusades, Bloomsbury, 2nd ed., 2014. ISBN 978-1-78093-767-0
ბიზანტიის იმპერატორები
დაბადებული 1169
გარდაცვლილი 1183
XII საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები
დაბადებული 10 სექტემბერი
ტრიათლონი

ტრიათლონი — სპორტის კომპლექსური და ერთ-ერთი ყველაზე რთული სახეობა. რომელიც მოიცავს ველორბოლას, ცურვასა და მარათონულ რბენას. კაცთა და ქალთა შორის ევროპის ჩემპიონატი იმართება 1985 წლიდან; მსოფლიოს ჩემპიონატი — 1989 წლიდან, ხოლო ოლიმპიური თამაშების პროგრამაშია 2000 წლიდან.
შეჯიბრება
ტრიათლონის დროს ასპარეზობა ტარდება სამ სხვადასხვა დისტანციაზე: მოკლე დისტანცია – ცურვა 1,5 კმ, ველორბოლა 40 კმ, რბენა 10 კმ; გრძელი დისტანცია – შესაბამისად, ცურვა 2,5 კმ, ველორბოლა 80 კმ და რბენა 20 კმ. “რკინის კაცის” დისტანცია – ცურვა 3,8 კმ, ველორბოლა 180 კმ და რბენა 42,195 კმ (მარათონი).
შეჯიბრება ცურვით იწყება. სპორტსმენს აცვია ელასტიკური კოსტიუმი, რომელიც გამოსადეგია ტრიათლონში შემავალი სამივე სახეობისათვის. მისი სისქე 3 მმ არ უნდა აღემატებოდეს. აკრძალულია რაიმე დამატებითი სამარჯვების გამოყენება (ფარფლები და სხვა). მონაწილენი სტარტს თავთხელიდან იღებენ. მარშრუტი მონიშნულია ერთმანეთისგან 50 მეტრით დაშორებული ტივტივებით. თუ წყლის ტემპერატურა ნორმაზე დაბალია, შეჯიბრება არ ჩატარდება. ლიდერისგან 25 მეტრით წინ მიცურავს ნავი, რომელიც შეჯიბრების მონაწილეებს მოძრაობის მიმართულებას უჩვენებს. საკმარისია სპორტსმენმა ხელი ასწიოს, რომ მას მაშინვე დახმარებას გაუწევენ.
ველორბოლა იწყება ცურვის ეტაპის დამთავრებისთანავე. ტრიათლონის ველოსიპედი შემსუბუქებული მოდელისაა და დურალუმინის ბორბლები აქვს. ველოსიპედისტისთვის სავალდებულოა ჩაფხუტი, რომელსაც მისი პირადი ნომერი უნდა ეწეროს. რბენა შეჯიბრების ბოლო ეტაპია. მისი ფინიში ერთდროულად მთელი შეჯიბრების ფინიშიც არის.
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ტრიათლონზე — საქართველოს ოლიმპიელთა კლუბი
ტრიათლონის საერთაშორისო გაერთიანება (ITU)
სპორტის ოლიმპიური სახეობები
შალვა დემეტრაძე

შალვა დემეტრაძე
შალვა ივანეს ძე დემეტრაძე (დ. 1907, ცხრაწყარო, ახლანდელი ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი — გ. 25 ოქტომბერი, 1971, თბილისი) — ქართველი მწერალი და საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
სწავლობდა ჯერ ქუთაისის, ხოლო შემდეგ ზესტაფონის გიმნაზიაში. 1930 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი და მუშაობა დაიწყო გაზეთ „კომუნისტში“. ერთ ხანს მოღვაწეობდა გამომცემლობა „საბჭოთა მწერალში“. აქედან მოყოლებული, თითქმის 40 წელი უანგაროდ ემსახურა ქართული წიგნის გამოცემის საქმეს, ჯერ გამომცემლობა „ლიტერატურა და ხელოვნებაში“, შემდეგ „მერანში“. მისი ასეთი სიყვარული ქართული წიგნისადმი შემთხვევითი არ ყოფილა. შ. დემეტრაძე ყრმობიდანვე ეზიარა ქართულ პოეზიას, ახლო ურთიერთობა ჰქონდა „ცისფერყანწელებთან“, ღურსეული მეგობრობა გაუწია ტიციან ტაბიძეს და პაოლო იაშვილს. სწორედ მას მოუწია მათი წიგნების შედგენა-გამოცემა და ამ ძვირფასი სახელების ხალხისთვის დაბრუნება.
მინიჭებული ჰქონდა საქართველოს კულტურის დამსახურებული მუშაკის წოდება, ხოლო 1941-1945 წლებში სამამულო ომში მამაცობის დასტურად — მთავრობის ჯილდოები.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 123, თბ., 1994
ქართველი მწერლები
დაბადებული 1907
გარდაცვლილი 1971
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
სსრ კავშირის საბჭოების VIII ყრილობა

სსრ კავშირის საბჭოების VIII ყრილობა
სსრკ საბჭოების VIII (საგანგებო) ყრილობა — სსრ კავშრის საბჭოების რიგით მეშვიდე ყრილობა, მიმდინარეობდა 1936 წლის 25 ნოემბერი - 5 დეკემბერს მოსკოვში. ესწრებოდა 2016 დელეგატი გადამწყვეტი ხმით. სოციალური შემადგენლობა: მუშა 42%, გლეხი 40%, მოსამსახურე 18%. პარტიული შემადგენლობა: კომუნისტი 72%, უპარტიო 28%. წარმოდგენილი იყო 63 ეროვნება.
ისტორია
ყრილობა მოიწვიეს სსრკ ახალი კონსტიტუციის პროექტის განსახილველად და დასამტკიცებლად, რომელიც წარმოადგინა 1935 წლის 6 თებერვალს საბჭოების VII ყრილობის მიერ არჩეულმა სსრკ ცაკის საკონსტიტუციო კომისიამ. ჯერ კიდევ 1936 წლის 11 ივნისს ახალი კონსტიტუციის პროექტი მოიწონა სსრკ ცაკმა და გამოქვეყნდა სახალხო განხილვისათვის. ყრილობაზე სსრკ ახალი კონსტიტუციის პროექტის შესახებ მოხსენებით გამოვიდა ი. სტალინი. მოხსენებაში მოცემული იყო იმ ძირეულ ცვლილებათა ანალიზი, რომელიც მოხდა ქვეყნის საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ ცხოვრებაში 1924 წლის შემდეგ (სსრკ I კონსტიტუციის მიღებიდან), ეკონომიკაში განმტკიცდა მეურნეობის სოციალისტური სისტემა. შეიცვალა არა მარტო საზოგადოების კლასობრივი სტრუქტურა, არამედ მუშათა კლასის, გლეხობისა და ინტელიგენციის სოციალისტური ბუნება. ყველა ეს და სხვა მრავალი აისახა სსრკ ახალ კონსტიტუციაში.
ყრილობამ ძირითადად მოიწონა და მიიღო სსრკ კონსტიტუციის პროექტი იმ დამატებითა და შესწორებატა განსახილველად, რომლებიც გამოითქვა როგორც საყოველთაო-სახალხო განხილვის, ისე ყრილობის მუშაობის დროს, და საბოლოო ტექსტის დასადგენად შეიქმნა სარედაქციო კომისია 220 კაცის შემადგენლობით (თავმჯდომარე ი. სტალინი). 1936 წლის 5 დეკემბერს ყრილობამ ერთხმად დაამტკიცა სსრკ ახალი კონსტიტუციის საბოლოო ტექსტი, რომელიც წარმოადგინა სარედაქციო კომისიამ. ეს კონსტიტუცია მოქმედებდა 1977 წლის ოქტომბრამდე, სსრკ ახალი კონსტიტუციის მიღებამდე.
ლიტერატურა
ბელორეცკის რაიონი

ბელორეცკის რაიონი — მუნიციპალური რაიონი ბაშკირეთის რესპუბლიკაში, რუსეთის ფედერაცია. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბელორეცკი.
გეოგრაფია
ბელორეცკის რაიონი მდებარეობს ბაშკირეთის აღმოსავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ჩელიაბინსკის ოლქი. რაიონის ფართობია 11 501 კმ² და ამ მონაცემით იგი არის ბაშკირეთის ყველაზე დიდი რაიონი.
ისტორია
1920-იან წლებამდე ბელორეცკის რაიონი ეკუთვნოდა ორენბურგის ოლქს. 1917 წელს შევიდა უფის გუბერნიის შემადგენლობაში, ხოლო მოგვიანებით ბაშკირეთის ასსრ-ის ტამიან-კატაის კანტონში. ბელორეცკის რაიონი დაარსდა 1930 წლის 20 აგვისტოს, როდესაც სრულიად რუსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტილებით მოხდა ბაშკირეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კანტონებად დაყოფის გაუქმება და როდესაც შეიქმნა 48 რაიონი.
მოსახლეობა
2010 წლის რუსეთის საყოველთაო აღწერების მიხედვით აქ ცხოვრობენ: რუსები — 59,8 %, ბაშკირები — 30,8 %, თათრები — 6,8 %, სხვა ეროვნების პირები — 2,6 %.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ბელორეცკის რაიონში არის 100 დასახლებული პუნქტი, რომლებიც ერთიანდებიან 19 სასოფლო დასახლებაში.
რესურსები ინტერნეტში
Сайт Администрации МР Белорецкий район
Газеты и журналы Белорецка
სქოლიო
ბაშკირეთის რაიონები
ბელორეცკის რაიონი
Yanahuanca District

Yanahuanca District is one of eight districts of the Daniel Alcides Carrión Province in the mountains of central Peru.
Geography
The Rawra mountain range traverses the district. Some of the highest mountains of the district are listed below:
See also
Daniel Alcides Carrión
Pukamayu
Warawtampu
References
სან-ხულიანი (აღმოსავლეთი სამარი)

სან-ხულიანი (აღმოსავლეთი სამარი)
სან-ხულიანი (ოფიციალურად სან-ხულიანის მუნიციპალიტეტი;) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 800 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
აღმოსავლეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
ჯრაძორი

ჯრაძორი — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 740 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 284 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 136 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2.09 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
შირაკის პროვინციის სოფლები
Alfaro, La Rioja

Alfaro, La Rioja
Alfaro is a town and municipality in La Rioja, northern Spain. Its population in January 2009 was 9,883 inhabitants, and its area is 194.23 km². It is known for the annual return and nesting of the 'Storks of Alfaro.'
During ancient Roman times, Alfaro was a municipium known as Graccuris; named after Tiberius Sempronius Gracchus.
Politics
Landmarks
Collegiate of San Miguel Arcángel, Alfaro
Church of Nuestra Señora del Burgo
Plaza de Toros de Alfaro
Festivals
Festival dates in Alfaro:
Storks Day - during the first weekend in February
San Isidro—Spring Festival - May 15
San Roque—Summer Festival - August 14
Holy Mary Burgo—September Festival - September 9
Gallery
References
External links
official Alfaro city website
All about the hispanic surname Alfaro
Municipalities in La Rioja (Spain)
ნური ქილიგილი

ნური ქილიგილი (დ. 1881 — გ. 1949) — თურქი სამხედრო მოღვაწე, თურქეთ-იტალიის, ბალკანეთის, პირველი მსოფლიო ომისა და სომხეთ-აზერბაიჯანის ომის აქტიური მონაწილე, ენვერ-ფაშას უმცროსი ძმა.
ბიოგრაფია
სამხედრო სამსახურს იწყებს ოსმალეთის არმიაში. 1897 წლიდან უფროსი ლეიტენანტია, 1898 წლიდან შტაბის კაპიტანი. 1909 წლიდან მაიორი და 35-ე ბრიგადის მეთაური. 1910-20 წლებში ხელმძღვანელობდა აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების შექმნას. პირველი მსოფლიო ომის დასრულებისა და მუდროსის დროებითი ზავის შემდეგ ტოვებს „კავკასიის ისლამური არმიის“ სარდლის თანამდებობას. 1914-15 წლებში იყო ტრიპოლში მოქმედი საარმიო ჯგუფის „აფრიკის“ სარდალი. 1918 წლის ზაფხულიდან იყო სარდალი განჯაში შემდგარი კავკასიის ისლამური არმიისა რომელმაც 1918 წლის 15-16 სექტემბერს მოიგო ბაქოს ბრძოლა აიღო ბაქო და დაამხო რუსულ-სომხური ესერულ-დაშნაკური „ცენტრალური კასპიის დიქტატურა“, რომელსაც ზურგს ლაიონელ დანსთერვილის ბრიტანული ექსპედიცია უმაგრებდა ზურგს. ამიერკავკასიაში ბრიტანელთა შემოსვლის შემდეგ მას აპატიმრებენ და სვამენ ბათუმის ციხეში. ციხიდან გაქცევის შემდეგ ბიძამისთან, გენერალ ჰალილ ფაშასთან ერთად ეკედლება რუს ბოლშევიკებს. სწორედ ისინი წარმოადგენენ შემაერთებელ ხიდს ქემალისტებსა და ბოლშევიკებს შორის. 1920 წლის გაზაფხულიდან, ბოლშევიკების ამიერკავკასიაში შესვლის შემდეგ უპირისპირდება ბოლშევიკებს და ხელმძღვანელობს ანტიბოლშევიკურ და ანტიდაშნაკურ გამოსვლებს აზერბაიჯანში. თურქეთის რესპუბლიკის შექმნის შემდეგ ბრუნდება სამშობლოში. 1930-იანი წლებიდან მოღვაწეობს სამხედრო მრეწველობის სფეროში. 1938 წელს აარსებს სამხედრო სამრეწველო კომპანიას და აწარმოებს ასაფეთქებელ ნივთიერებებს, აირწინაღებს და ცეცხლსასროლ იარაღს. მეორე მსოფლიო ომის მსვლელობისას ამყარებს კავშირებს ანკარაში გერმანიის ელჩთან პანთურქისტული მოძრაობის მხარდასაჭერად. იმყოფებოდა გერმანიაში, სადაც ცდილობდა აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის აღიარების მიღწევას. მისი უშუალო ხელმძღვანელობით ჩამოყალიბდა მესამე რაიხის SS-ის თურქესტანის ლეგიონი. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ბრუნდება სამშობლოში და აგრძელებს კომერციულ საქმიანობას. დაიღუპა 1949 წელს საკუთარ ქარხანაში მომხდარი აფეთქების შედეგად.
ლიტერატურა
Oral, Atilla: Nuri Killigil, Demkar Yayınevi, 2016, ISBN 978-605-89428-8-2
დაბადებული 1881
გარდაცვლილი 1949
თურქი სამხედრო მოღვაწეები
პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები
GAU თბილისის პიარსკოლა

GAU თბილისის პიარსკოლა — პიარისა და მარკეტინგული კომუნიკაციების სასწავლო დაწესებულება.
ისტორია
გაუ–თბილისის პიარ სკოლის შექმნის იდეა თიბისი ბანკის საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახურის უფროსს, მაიკო ძირკველიშვილს და პიარისა და მარკეტინგული კომუნიკაციების კომპანია "ჯეპრას" დამფუძნებლებს 2006 წლის ოქტომბრის ბოლოს გაუჩნდათ. 2006 წლის დასასრულს ერთობლივი პროექტის განხორციელების სურვილით მათ ქართულ–ამერიკულ უნივერსიტეტს (GAU) მიმართეს. 2007 წლის აპრილიდან გაუ-თბილისის პიარ სკოლა ოფიციალურად ფუნქციონირებს.
2010 წლიდან, ინტეგრირებული მარკეტინგული კომუნიკაციების კურსის პარალელურად, გაიხსნა სხვადასხვა ტიპის სასწავლო კურსებიც, როგორებიცაა სოციალური მედია - ახალი ტექნოლოგიები პიარსა და მარკეტინგში, Government 2.0. - საზოგადოებასთან ურთიერთობის თანამედროვე მეთოდი საჯარო უწყებებისთვის, შემოქმედებითი მარკეტინგი - მომხმარებლის კმაყოფილების ხელოვნება და პროექტების მართვა - სტრატეგიული მენეჯმენტიდან კონკრეტული ამოცანების განხორციელებამდე.
მისია
გაუ-თბილისის პიარ სკოლის მისიაა საქართველოში პიარისა და მარკეტინგული კომუნიკაციების სწავლების ინოვაციური და თანამედროვე მიდგომების ტექნოლოგიური და მეთოდოლოგიური მიღწევების დანერგვა–განხორციელება და ამ დარგში მაღალი დონის პროფესიონალური კადრების მომზადება.
სტრუქტურა
პარტნიორები
ქართულ-ამერიკული უნივერსიტეტი (GAU)
პიარისა და მარკეტინგული კომუნიკაციების კომპანია ჯეპრა
მაია ძირკველიშვილი - კერძო დამფუძნებელი
კურსები
ინტეგრირებული მარკეტინგული კომუნიკაციები
შემოქმედებითი მარკეტინგი
Government 2.0
სოციალური მედია
პროექტების მართვა
ბრენდის შექმნა 5 დღეში
საინტერესო ცნობები
2009 წლის 2 ოქტომბერს გაუ–თბილისის პიარ სკოლაში პიარ კლუბი ჩამოყალიბდა. ამ ეტაპზე კლუბში გაწევრიანება მხოლოდ პიარ სკოლის კურსდამთავრებულს შეუძლია. კლუბის მზრუნველთა საბჭოში გაუსა და ჯეპრას წარმომადგენლების გარდა, თითოეული ჯგუფის მიერ არჩეული პიროვნება შედის. პიარკლუბის მეშვეობით პიარსკოლის კურსდამთავრებულები აგრძელებენ კავშირსა და თანამშრომლობას მათს სასწავლებელთან.
რესურსები ინტერნეტში
პიარსკოლის ოფიციალური საიტი
პიარსკოლის ონლაინ დოკუმენტები
კახა მაღრაძის წიგნი "სტრატეგიული მიდგომა წარმატებული საზოგადოებასთან ურთიერთობისათვის
პიარსკოლის ბლოგი
პიარსკოლის ვიდეოები
პიარსკოლის ფოტოალბომი
პიარსკოლის კურსდამთავრებულები 2007-2008
პიარსკოლის კურსდამთავრებულები 2008-2009
პიარსკოლის კურსდამთავრებულები 2009-2010
პიარსკოლის 2011 წლის ალბომი
პიარსკოლის პიარსკოლის 2012 წლის კალენდარი
პიარსკოლის პიარსკოლის მე-20 საიუბილეო გამოშვება
თბილისის უნივერსიტეტები
მუტალი

მუტალი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზინსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუმერტაუ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
კუიურგაზნისკის რაიონის სოფლები
თემთა პალატა (მრავალმნიშვნელოვანი)

თემთა პალატა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინით თემთა პალატა შეიძლება აღნიშნული იყოს:
გაერთიანებული სამეფოს თემთა პალატა
კანადის თემთა პალატა
ირლანდიის თემთა პალატა (გაუქმდა 1801 წ.)
სამხ. ირლანდიის თემთა პალატა (1921–1922 წ.წ.)
ჩრდ. ირლანდიის თემთა პალატა (1921–1972 წ.წ.)
კარლსონი დაბრუნდა

კარლსონი დაბრუნდა — საბჭოთა ნახატი ანიმაციური ფილმი. ეფუძნება შვედი მწერალ ასტრიდ ლინდგრენის კარლსონის ტრილოგიის მეორე ნაწილს. გადაღებულია რეჟისორ ბორის სტეპანცევის მიერ. გამოვიდა 1970 წელს.
როლებს ახმოვანებენ
კლარა რუმიანოვა — ბიჭუნა
ვასილი ლივანოვი — კარლსონი
ფაინა რანევსკაია — ფრეკენ ბოკი
რესურსები ინტერნეტში
ბორის სტეპანცევის ანიმაციური ფილმები
სსრკ-ის ანიმაციური ფილმები
1968 წლის ანიმაციური ფილმები
ასტრიდ ლინდგრენის ნაწარმოებების ეკრანიზაციები
Xəlfəli

Xəlfəli or Khalfali may refer to:
Xəlfəli, Imishli, Azerbaijan
Xəlfəli, Sabirabad, Azerbaijan
Xəlfəli, Shusha, Azerbaijan
ნოვოჩერკასკი

ნოვოჩერკასკი — ქალაქი რუსეთში, როსტოვის ოლქში. განლაგებულია მაღალ ბორცვზე, მდინარეების ტუზლოვისა და აქსაის მარჯვენა ნაპირებზე. რკინიგზის სადგური. 1944–63 წლებში ნოვოჩერკასკი იყო ნოვოჩერკასკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 169 ათ. ადამიანი (2018 წ.). ქალაქის ფართობი უდრის 128 კმ²-ს. მოქცეულია ზომიერ-კონტინენტურ კლიმატურ ზონაში. ზამთარი, როგორც წესი რბილია. ყველაზე ცივი პერიოდია იანვრის ბოლო და თებერვლის დასაწყისი. ზაფხული ცხელია.
ქალაქი დაარსდა 1805 წელს, მას შემდეგ რაც დონის კაზაკების ცენტრი ჩერკასკიდან აქ გადმოიტანეს. 1942 წლის 24 ივლისიდან 1943 წლის 13 თებერვლამდე ოკუპირებული იყო გერმანელ ფაშისტთა ჯარების მიერ. როსტოვის ოლქის დიდი სამრეწველო ცენტრია. განვითარებულია მანქანათმშენებლობა, ელექტროენერგეტიკა, მეტალურგია, ქიმიური მრეწველობა და სხვა. ბევრია უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებები. ქალაქშია მუზეუმი, თეატრი, კინო და სხვა. 1864 წელს ნოვოჩერკასკთან აღმოაჩინეს განძი (I–II სს.).
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქ ნოვოჩერკასკის ოფიციალური საიტი
ქალაქ ნოვოჩერკასკის შესახებ
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ქალაქები
ბარსელონა (ვენესუელა)

ბარსელონა (ვენესუელა)
ბარსელონა — ქალაქი ვენესუელაში, ანსოატეგის შტატის დედაქალაქი. დაარსდა 1671 წელს. პუერტო-ლა-კრუსთან, ლეჩერიასთან და გუანტასთან ერთად ქმნის ვენესუელის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს ურბანულ არეალს 950 000 მცხოვრებით.
ქალაქი მდებარეობს ანსოატეგის შტატის შიდა ნაწილში, ვენესუელის ჩრდილოეთ სანაპიროს გასწვრივ, დასავლეთ კორდილიერის რეგიონის მთისწინეთის სიახლოვეს. მისი ჩრდილოეთი, ოკეანის სანაპირო გამოირჩევა პლაჟების სიუხვით, რაც საკმაოდ მნიშვნელოვანია ადგილობრივი ტურიზმის ინდუსტრიაში. ბარსელონა წარმოადგენს მოჩიმის ეროვნული პარკის ერთგვარ შესასვლელს, რომელიც გამოირჩევა კუნძულების სიუხვით, რომლებიც ეროვნულ მონუმენტებადაა გამოცხადებული.
ბარსელონის ჰიდროგრაფიაში წამყვანი ადგილი უკავია მდინარე ნევერის, რომელიც ქალაქის ცენტრზე გაივლის და რომელიც ცნობილია სეზონური დატბორვებით წყალუხვობის პერიოდში. 1972 წელს დატბორვებისგან თავდაცვის მიზნით აიგო სპეციალური არხები.
პუერტო-ლა-კრუსისგან განხსვავებით, რომელიც ძირითადად XX საუკუნეში აიგო, ბარსელონაში წარმოდგენილია ისტორიული და თანამედროვე არქიტექტურის ნარევი, რაც მისი ზრდისა და განვითარების მრავალი წლითაა განპირობებული. დასახლება ნუევა-ბარსელონა-დელ-სერო-სანტო (წმინდა მთის ახალი ბარსელონა) თავდაპირველად ესპანელმა კონკისტადორმა, ხუან ორპიმ დააარსა. შემდგომში, 1671 წელს იგი ხელახლა იქნა დაარსებული და დასახლებული გუბერნატორ სანჩო ფერნანდეს დე ანგულოს მიერ, თავდაპირველი დასახლებიდან და კატალონიელი კოლონიზატორების პატარა სამოსახლოდან ორი კილომეტრის მოშორებით. ბარსელონა წარმოადგენდა ნუევა-ანდალუსიის ერთ-ერთ პროვინციას. ამ პერიოდის დღემდე შემორჩენილი ერთ-ერთი შენობაა ანსოატეგის მუზეუმი, რომელიც უძველესია ქალაქში.
ბარსელონის ისტორიული არეალები განლაგებულია მისი მთავარი მოედნების — ბოლივარის, მირანდასა და ბოიაკას ირგვლივ.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Barcelona and Puerto la Cruz
ლიტერატურა
სქოლიო
ვენესუელის ქალაქები