PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ალიყური

ალიყური — ქართული ანიმაციური ფილმი. გადაღებულია კინოსტუდია „ქართულ ფილმის“ მიერ 1989 წელს. ფილმის ხანგრძივობაა 8 წუთი. ფილმი წარმოადგენს ﻿სატირული ნოველების კრებულს.
ფილმზე მუშაობდნენ
დამდგმელი რეჟისორი: ბონდო შოშიტაიშვილი
სცენარის ავტორები: ბონდო შოშიტაიშვილი, გიორგი ლაფაური
დამდგმელი ოპერატორი: შოთა კილაძე﻿
დამდგმელი მხატვარი: გიორგი ლაფაური
ანიმატორები: ავენირ ხუსკივაძე, აბრამ სააკიანი, ქეთევან ბუაჩიძე﻿
კომპოზიტორი: ალექსანდრე რაქვიაშვილი
ხმის რეჟისორი/ოპერატორი: ვლადიმერ ნიკონოვი﻿
მემონტაჟე: მარიამ კობახიძე﻿﻿
ფესტივალები და პრიზები
რუსეთის კინემატოგრაფისტთა უმაღლესი პრემია “ნიკე”, მოსკოვი (1990).
1-ლი პრიზი, თბილისის საერთაშორისო კინოფესტივალზე "ოქროს არწივი" (1992).
რესურსები ინტერნეტში
ქართული ანიმაციური ფილმები
1989 წლის ანიმაციური ფილმები
ნატალი საროტი

ნატალი საროტი (ნამდვილი სახელი ნატაშა ჩერნიაკი) (დ. 18 ივლისი, 1900, ივანოვო — გ. 19 ოქტომბერი, 1999, პარიზი) — წარმოშობით რუსი ფრანგულენოვანი მწერალი.
ბიოგრაფია
1902 წელს მშობლების დაშორების შემდეგ ნატალი დედამ პარიზში წაიყვანა, თუმცა მამის სანახავად ხშირად ჩამოჰყავდა რუსეთში. 1909 წლიდან მამაც პარიზში გადავიდა საცხოვრებლად. ნატალი სწავლობდა იურისპრუდენციას, ისტორიას, სოციოლოგიას და გახდა ადვოკატი. პარალელურად გატაცებული იყო მე-20 საუკუნის ლიტერატურით, კერძოდ, მარსელ პრუსტითა და ვირჯინია ვულფით, რომელთა ნაწარმოებებიც დიდ გავლენას ახდენდა მის შემოქმედებაზე. 1925 წელს ნატალი ცოლად გაჰყვა რეიმონ საროტს, რომელთანაც 3 შვილი შეეძინა. 1939 წელს გამოვიდა საროტის ტროპიზმები ჟან-პოლ სარტრის წინასიტყვაობით. 1941 წელს ანტიებრაული მოსაზრებებით გაათავისუფლეს ადვოკატთა ბიუროდან, რის შემდეგაც უფრო აქტიურად განაგრძობდა ლიტერატურულ მოღვაწეობას.
1956 წელს გამოსცა „ეჭვის ერა“, ლიტერატურული ესები, რომელშიც დაუპირისპირდა რომანის ტრადიციულ ხედვას. ამ ნაწარმოებით იგი ალენ რობ გრიიეს, მიშელ ბიუტორის, კლოდ სიმონისა და სხვათა გვერდით ახალი რომანის ერთ-ერთი ფუძემდებელი გახდა.
შემოქმედება
თავის რომანებში საროტი ცდილობს წარმოადგინოს ადამიანთა შინაგანი სამყარო, ცნობიერების მოძრაობა რომელიც მეტყველების, ე.წ. „ქვედიალოგების“ („sous-conversation“) მიღმა იკვეთება და რომელსაც მწერალი „ტროპიზმებს“ უწოდებს. ამით იგი ამხელდა ენისა და საზოგადოებისათვის დამახასიათებელ მთელ რიგ პირობითობებს. მის ნაწარმოებებში სრულიად შეცვლილია პერსონაჟის, მთხრობელისა და ამბავის სტატუსი, როგორც ეს ზოგადად ახალ რომანს ახასიათებს.
ნაწარმოებები
ტროპიზმები, 1939
უცნობის პორტრეტი, 1948
მარტერო, 1953
ეჭვის ერა, 1956
პლანეტარიუმი, 1959
ოქროს ხილი, 1963
სიჩუმე, 1964
ტყუილი, 1966
სიცოცხლესა და სიკვდილს შორის, 1968
ისმა ანუ რასაც არაფერი ჰქვია, 1970
გესმით მათი? 1972
მშვენიერია, 1975
ის აქაა, 1978
სიტყვის გამოყენება, 1980
ბავშვობა, 1982
აქ, 1995
გააღეთ, 1997
კითხვა, 1998
რესურსები ინტერნეტში
ნატალი საროტის ბიოგრაფია
სქოლიო
ფრანგი მწერლები
მწერალი ქალები
ახალი რომანი
რუსი ქალი რომანისტები
ებრაელი მწერლები
ებრაელი რომანისტები
ფრანგი ქალი დრამატურგები
XX საუკუნის ფრანგი ქალი მწერლები
XX საუკუნის ფრანგი რომანისტები
XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები
XX საუკუნის რუსი ქალი მწერლები
ვოლფსბურგი (საფეხბურთო კლუბი)

ვოლფსბურგი (საფეხბურთო კლუბი)
ვოლფსბურგი — გერმანული საფეხბურთო კლუბი, სპორტული კლუბ „ვოლფსბურგის“ სისტემის ნაწილი. გერმანიის ბუნდესლიგის მონაწილე და ამავე ჩემპიონატის გამარჯვებული 2008\2009 წლების სეზონში .
«ვოლფსბურგი» შიდა ჩემპიონატებში
«ვოლფსბურგი» 21-ე საუკუნეში პირველ ბუდესლიგაში მონაწილეობს. მიუხედავად ამისა, კლუბს თავისი ისტორიის განმავლობაში რამდენიმე სეზონი სამოყვარულ ლიგაშიც აქვს გატარებული. კლუბის უმაღლესი მიღწევა შიდა ჩემპიონატებში არის გამარჯვება
პირველ ბუნდელიგაში 2008-09 წლების სეზონში. 2014-15 წლების სეზონში «ვოლფსბურგმა» ისტორიაში პირველად მოიგო ქვეყნის თასი, ფინალში ბორუსია «დორტმუნდზე» გამარჯვებით (3-1) .
«ვოლფსბურგის» სტატისტიკა შიდა ჩემპიონატებში :
«ვოლფსბურგი» საერთაშორისო არენზე
ევროტურნირები
თავისი დაფუძვნების დღიდან „ვოლფსბურგმა“ 9-ჯერ მიიღო მონაწილეობა ევროტურნირებში. მიუხედავად ამისა, „ვოლფსბურგს“ ჯერ არცერთი საერთაშორისო ჩემპიონატი არ მოუგია. 2015\2016 წლების სეზონში „ვოლფსბურგი“ უეფა-ს ჩამპიონთა ლიგის 1\4 ფინალში ასპარეზობდა, რაც კლუბის ისტორიაში საუკეთესო შედეგია.
„ვოლფსბურგის“ სტატისტიკა ევროსარბიელზე (1999-2005)
„ვოლფსბურგის“ სტატისტიკა უეფა-ს ევროპის ლიგაზე 2008-09 წლების სეზონში
ჯგუფური ეტაპი :
1\16 ფინალი
„ვოლფსბურგის“ სტატისტიკა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგაზე 2009-10 წლების სეზონში
ჯგუფური ეტაპი :
„ვოლფსბურგის“ სტატისტიკა უეფა-ს ევროპის ლიგაზე 2009-10 წლის სეზონში
პლეი-ოფი:
„ვოლფსბურგის“ სტატისტიკა უეფა-ს ევროპის ლიგაზე 2014-15 წლების სეზონში
ჯგუფური ეტაპი :
პლეი-ოფი:
„ვოლფსბურგის“ სტატისტიკა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგაზე 2015-16 წლების სეზონში
ჯგუფური ეტაპი:
პლეი-ოფი:
შენიშვნა : მუქი შრიფტით აღნიშნულია ის თამაშები,რომლებშიც «ვოლფსბურგმა» გაიმარჯვა.
სტადიონი
«ვოლფსბურგი» თავის საშინაო მატჩებს ფოლკსვაგენ არენაზე" ატარებს.ეს სტადიონი აგებულია 2002 წელს.სტადიონი აგებაზე დახარჯული იყო 53 მილიონი ევრო.მოედანს ფლობს Wolfsburg AG.«ვოლფსბურგმა» ამ სტადიონზე პირველი თამაში გამართა 2002 წლის 15 დეკემბერს «შტუტგარტის» წინააღმდეგ და დათმო 1:2.
მიმდინარე შემადგენლობა
ტიტულები
გერმანიის ჩემპიონატები
ბუნდესლიგა
ჩემპიონი (1) : 2008-09
ვიცე-ჩემპიონი (1) : 2014-15
მეორე ბუნდესლიგა
ვიცე-ჩემპიონი (1) : 1996-97
ჩრდილოეთ რეიონლიგა
ვიცე-ჩემპიონი (1) : 1969-70
ჩრდილოეთ ობერლიგა
ჩემპიონი (2) : 1990-91,1991-92
ვიცე-ჩემპიონი (2) : 1977-78,1987-88
სამოყვარულო ლიგა
ჩემპიონი (1) : 1962-63
გერმანიის თასი
ჩემპიონი (1) : 2014-15
ფინალისტი (1) : 1994-95
რესურსები ინტერნეტში
«ვოლფსბურგის» სტატისტიკა 2008-09 წლების სეზონის უეფა-ს ევროპის ლიგის ჯგუფურ ეტაპზე Soccerway.com-ზე
სქოლიო
გერმანიის საფეხბურთო კლუბები
იენიარხი (მრავალმნიშვნელოვანი)

იენიარხი (მრავალმნიშვნელოვანი)
იენიარხი შეიძლება აღნიშნავდეს:
იენიარხი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში.
იენიარხი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში.
La Pintada, Panama

La Pintada, Panama
La Pintada is a corregimiento and town in La Pintada District, Coclé Province, Panama. It is the seat of La Pintada District. It has a land area of and had a population of 3,882 as of 2010, giving it a population density of . Its population as of 1990 was 3,515; its population as of 2000 was 3,733.
The town is located in the hills northwest of Penonomé. The Coclé del Sur River runs along the edge of the town. Two kilometers from the town are located a variety of pre-Columbian petroglyphs.
The factory for the cigar brand Cigarros Joyas de Panamá is located in the town. There is also a small artisans' market that sells Panama hats and various local crafts.
References
External links
Photo of the town's main square
Corregimientos of Coclé Province
Lagoa do Piauí

Lagoa do Piauí is a municipality in the state of Piauí in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Piauí
References
Municipalities in Piauí
ალ-შადადის ნაჰია

ალ-შადადის ნაჰია
ალ-შადადი (არაბ. ناحية الشدادي‎‎) — სირიის ალ-ჰასაქის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-შადადის პროვინციაში დაახლოებით 58 916 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 1 935 კმ².
სქოლიო
სირიის ნაჰიები
მეკარე (ფეხბურთი)

მეკარე (ფეხბურთი)
მეკარე — მოთამაშე ფეხბურთში, კარის დამცველი, მისი მთავარი მიზანია — არ მისცეს მოწინააღმდეგე გუნდის ფეხბურთელებს გოლის გატანის საშუალება. თამაშობს კართან ახლოს.
ხელით თამაში
მეკარე — ერთადერთი მოთამაშეა, რომელსაც ბურთთან ხელის შეხების უფლება აქვს, იგი სხეულის ამ ნაწილით იგერიებს მოწინააღმდეგის დარტყმულ ბურთს, აკეთებს პასს. თეორიულად მას ხელით გოლის გატანაც შეუძლია, თუმცა პრაქტიკულად ეს შეუძლებელია და ეს არც მომხდარა.
მეკარეს არ შეუძლია ხელით თამაში შემდეგ შემთხვევებში:
როდესაც მეკარე იმყოფება საკუთარი საჯარიმოს გარეთ (ამ შემთხვევაში მეკარე ისჯება ყვითელი ან წითელი ბარათით, ხოლო მთლიანად გუნდი საჯარიმო დარტყმით);
როდესაც თავისი თანაკლუბელისაგან ფეხით იღებს პასს (თავით მიცემული პასის გარდა), ამ წესის დარღვევის შემთხვევაში ინიშნება თავისუფალი დარტყმა.
გამორჩეული მეკარეები
IFFHS-ის საუკუნის არჩევანი
ლევ იაშინი
გორდონ ბენქსი
დინო ძოფი
ზეპ მაიერი
რიკარდო ზამორა
ხოსე ლუის ჩილავერტი
პეტერ შმეიხელი
პიტერ შილტონი
ფრანტიშეკ პლანიჩკა
ამადეო კარისო
ჟილმარი
ლადისლაო მაზურკევიჩი
პეტ ჯენინგსი
უბალდო ფილოლი
ანტონიო კარბახალი
ჟან-მარი პფაფი
რინატ დასაევი
ჟიულა გროსიჩსი
თომას რაველი
ვალტერ ძენგა
IFFHS-ის წლის საუკეთესო მეკარე
იხილეთ აგრეთვე
ფეხბურთის წესები
ფეხბურთის წესები
ფეხბურთის ტერმინოლოგია
da:Fodboldpositioner#Målmand
de:Torwart#Torwarte im Fußball
Crassispira apicata

Crassispira apicata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
იუგოსლავიის სახალხო-გამათავისუფლებელი ომი

იუგოსლავიის სახალხო-გამათავისუფლებელი ომი, უფრო მეტად ცნობილია, როგორც იუგოსლავიის ხალხის სახალხო-გამათავისუფლებელი ბრძოლა ან უბრალოდ სახალხო-გამათავისუფლებელი ბრძოლა — იუგოსლავიის პარტიზანების ომი, რომელშიც იუგოსლავიის მოკავშირეები იყვნენ საბჭოთა ჯარები (1944 წლიდან) და რომლის მთავარი მიზანიც იყო იუგოსლავიის განთავისუფლება გერმანელი, იტალიელი, უნგრელი ოკუპანტებისა და მათი მოკავშირე-კოლაბორაციონისტებისგან. იწარმოებოდა 1941 წლის 4 ივლისიდან 1945 წლის 15 მაისამდე და დამთავრდა იუგოსლაველი პარტიზანების სრული გამარჯვებითა და ქვეყნის ოკუპაციისაგან განთავისუფლებით.
იუგოსლავიის სახალხო-გამათავისუფლებელი ომი წარმოადგენს მთელ ევროპაში წინააღმდეგობის მოძრაობის განუყოფელ ნაწილს: იუგოსლაველი პარტიზანებისა და მათი მოკავშირეების მოქმედება ბალკანეთში ბოჭავდა გერმანიის ჯარის მნიშვნელოვან ნაწილს და ვერმახტს საშუალებას არ აძლევდა, დამხმარე ჯარები გაეგზავნა როგორც დასავლეთ, ასევე აღმოსავლეთ ფრონტზე; ეს პარტიზანული მოძრაობა რაოდენობრივად მხოლოდ სსრკ-ს პარტიზანულ მოძრაობას უთმობდა. იუგოსლავიის ისტორიაში ეს ომი იკავებს ზუსტად ისეთივე ადგილს, როგორსაც დიდი სამამულო ომი სსრკ-სა და რუსეთის ისტორიაში.
სქოლიო
სერბეთის ისტორია
მონტენეგროს ისტორია
ხორვატიის ისტორია
სლოვენიის ისტორია
ჩრდილოეთ მაკედონიის ისტორია
XX საუკუნის ომები
ბოსნია და ჰერცეგოვინის ისტორია
Burka (Caucasus)

Burka (Caucasus)
A burka is a coat made from felt or karakul (the short curly fur of young lambs of the breed of that name).
Karakul being quite expensive, burkas were usually sewn from felt treated to look like karakul. Burkas are sewn with high, squared off shoulders, and wearers will have a distinctive high-shouldered silhouette.
Chechnya was the main producer of burkas throughout the North Caucasus.
Burkas were part of the customary male garb of various peoples inhabiting the Caucasus region. Burkas were adopted by Russian cavalry, and worn as part of the Russian military uniform from the middle of the 18th century until the 1850s, during the Caucasus War.
Vasily Chapayev was portrayed wearing a burka as a part of his military uniform in a 1934 Soviet film.
Other items of traditional Caucasian dress were the beshmet, a soft inner shirt with a close-fitting collar, and the cherkeska, a collarless outer shirt with a V-shaped opening in the front with long, wide sleeves. Across the cherkeska were the gazerei, a row of semi-ornamental cartridge-cases, sometimes with decorated tops. On the belt was the kinzhal, a long dagger worn diagonally in front. Below were narrow trousers tied below the knee and at the ankle, leggings, and leather boots. Over all this was the large wool burka, fastened at the neck and open at the front. It could be reversed to make a windbreak or used as a blanket. On the head was the bashlyk, a soft cap, or the papakha, a large wool hat.
See also
Kepenek, a similar garment in Turkey
References
Uniforms
Russian folk clothing
Coats (clothing)
History of clothing (Western fashion)
თორნიკე ტაბატაძე

თორნიკე ტაბატაძე (დ. 10 თებერვალი, 2001, ხაშური) — ქართველი სპორტსმენი (ძალოსნობა). ჭაბუკებს შორის საერთაშორისო ტურნირის ბრინჯაოს პრიზიორი (2016, ბურსა, თურქეთი). ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (2018, მილანი, იტალია).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
თორნიკე ტაბატაძე — ქართული სპორტი
დაბადებული 10 თებერვალი
დაბადებული 2001
ხაშურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი ძალოსნები
Agarakadzor

Agarakadzor is a village in the Areni Municipality of the Vayots Dzor Province in Armenia. It is located 3 km southeast of the Province center, on the left bank of the Arpa River, near the confluence of the Agarakadzor tributary.
History
The village was founded at the beginning of the 19th century, although some historical records also reference the 12th and 13th centuries. Originally known as Ayar, the village was previously part of the Sharur-Daralayaz uezd within the Erivan Governorate.
Historically, this was the estate of the Orbelians and this particular period is widely regarded as the most prosperous in the history of Vayots Dzor. Paying great attention to road construction to foster economic growth and facilitate trade, Tarsayich Orbelyan (12th century) built several caravanserais and bridges, including the Agarakadzor bridge, which is still standing and functioning today. Now many villages on the left bank of the Arpa River are connected to the city of Yeghegnadzor via this bridge.
Between 1828 and 1829, a wave of immigration occurred, with the population relocating from Khoy, Salmast gavars, and Maku to this area.
Climate
The climate of the region is characterized as subtropical with arid conditions. Summers are hot, while winters can be cold. The average annual precipitation ranges from 300 to 350 mm.
Population
The population dynamics of Agarakadzor over the years:
Occupation
The community has 340 households.
The main branch of the community's economy is agriculture, which thrives due to the favorable climate for gardening and viticulture. Cultivation of grain, forage crops, and vegetables is common. Additionally, the community is involved in animal husbandry, breeding both large and small livestock.
The pastures cover a total area of 912 hectares. Reserve lands are appropriated and used as arable land. The natural landscapes in the area consist of semi-deserts and dry steppes, which have been modified and converted into cultivated and irrigated landscapes.
The primary industry in the village is the food industry. Within the village, there is a mineral water factory "Jermuk", two stone processing workshops, which use the raw materials brought from Gnishik and Sisian.
Minerals
A tuff mine is found in the territory of the community, but it has a reserve value and is not exploited.
Historical and cultural sites
Near the village, on Arpa River, there is the Agarakadzor bridge (13th century), khachkars (cross-stones) of the 12-17th centuries, St. Hovhannes chapel (19th century). Located approximately 1.5 kilometers east of the village, there is a 17th century church and a castle that dates back to the 9th century.
Public facilities
There is a secondary school, a kindergarten, a house of culture, a medical station and coominication unit in the village.
Gallery
References
External links
Populated places in Vayots Dzor Province
ბურიმკა (სემენივკის რაიონი)

ბურიმკა (სემენივკის რაიონი)
ბურიმკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის სემენივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 411 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
სემენივკის რაიონის სოფლები (პოლტავის ოლქი)
კოკოჩაშვილი

კოკოჩაშვილი
საკუთარი სახელი კოკოჩაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ვიქტორ კოკოჩაშვილი — ქიმიკოსი
მერაბ კოკოჩაშვილი — კინორეჟისორი
მიხეილ კოკოჩაშვილი — ბავშვთა ქირურგი
პეტრე-პავლე კოკოჩაშვილი — მრეწველი, ფარმაცევტი
შალვა კოკოჩაშვილი — ბავშვთა ფთიზიატრი, ჯანდაცვის ორგანიზატორი
ქართული გვარები
ფიცხელაურების კოშკი (წირქოლი)

ფიცხელაურების კოშკი (წირქოლი)
ფიცხელაურების კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, სფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ წირქოლში, ფიცხელაურების უბანში. აგებულია გვიანი შუა საუკუნეებში.
შემაღლებულ ბორცვზე აღმართული კოშკი სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები, რომელიც მოგვიანებით შეულესიათ. ღიობებში გამოყენებულია ქართული აგური.
ორი სართულის დონეზე შემორჩენილი მრგვალი კოშკის შიდა გეგმა სწორკუთხაა. პირველი სართულის აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილია თაღოვანი შესასვლელი, კარი ნაოთხალია. მის ორივე მხარეს თაღოვანი, საფეხურებიანი ნიშებია. სამხრეთ კედელში მოწყობილია მაღალი და განიერი ნიშები, რომლებსაც ოდნავ შეისრული თაღები აგვირგვინებს. ნიშებში გაჭრილია სათოფურები. დასავლეთ კედლის ცენტრში მოთავსებულია ნახევარწრიული ბუხარი, რომლის ორივე მხარეს ასევე თაღოვანი ნიშებია და მათშიც გაჭრილია სათოფურები. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებს აგურის წყობის თარო გასდევს. ჩრდილოეთ კედელში მოწყობილია მეორე სართულზე ასასვლელი კიბის უჯრედი. პირველი სართულის გადახურვა კამაროვანია. კამარა გადაყვანილია აგურის გვირგვინისებრი წყობით. მეორე სართულის მხოლოდ დასავლეთი და ჩრდილოეთი კედლების მცირე ნაწილია შემორჩენილი. კედლებში მოწყობილია თაღოვანი ნიშები, რომლებშიც სათოფურებია გაჭრილი. კოშკი უფრო საცხოვრებლის ტიპისაა, თუმცა აქვს თავდაცვითი ელემენტებიც.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ. 247-248
ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
Ө

Ө, ө — კირილური დამწერლობის ასო. ის თანხმოვანია და შეესატყვისება ქართულ „თ“-ს.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ө)
Graphemica (ө)
კირილური ასოები
ლიტვური შავ-ჭრელი ჯიში

ლიტვური შავ-ჭრელი ჯიში
მსხვილი რქოსანი საქონლის ლიტვური შავ-ჭრელი ჯიში — მერძეული და სახორცე-მერძეული მიმართულების ჯიში. გამოყვანილია XX საუკუნის დასაწყისში, ადგილობრივი და ოსტფრიზული, შვედური შავ-ჭრელი, ჰოლანდიური და სხვა ჯიშების შეჯვარების გზით. კურო იწონის 850–1000 კგ-ს, ფური — 500–550 კგ-ს. იწველის 3500–4000 კგ რძეს, უდიდესია 12 550 კგ. რძის საშუალო ცხომიანობაა 3,6–3,8%. მოზარდეული გამოირჩევა გასუქების კარგი მაჩვენებლებით: 15 თვის ასაკში კურო 450 კგ-ს და მეტს იწონის. ნაკლავის გამოსავალია 58–60%. ყოფილ სსრკ-ში მოშენებული იყო ლიტვის სსრ-ში. სხვა მოკავშირე რესპუბლიკებში გამოიყენებოდა ადგილობრივი საქონლის ჯიშების გაუმჯობესების მიზნით.
ლიტერატურა
Черно-пестрый скот и методы его улучшения, под ред. М. М. Лебедева, Л., 1971.
რესურსები ინტერნეტში
მსხვილი რქოსანი საქონლის ჯიშები
ზაპორიჟია

ზაპორიჟია, ზაპოროჟიე — ქალაქი სამხრეთ უკრაინაში. ზაპოროჟიეს ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. იგი მდებარეობს დაახლოებით 70 კილომეტრში დნეპროპეტროვსკიდან.
რესურსები ინტერნეტში
Official portal of Zaporizhzhia City
One of the portals of Zaporizhzhia City
Another one of the portals of Zaporizhzhia City
სქოლიო
ზაპორიჟიის ოლქის ქალაქები
უკრაინის ადმინისტრაციული ცენტრები
ზაპორიჟია
ჩიშმა-ურაკაევო

ჩიშმა-ურაკაევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 245 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 136 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
ასკინოს რაიონის სოფლები
Duane Allman discography

Duane Allman discography
Duane Allman was an American guitarist. He is best known as a member of the Allman Brothers Band. He was also a member of the bands Hour Glass, the Allman Joys, and Derek and the Dominos. Additionally he worked as a session musician, contributing to the albums of other musical artists.
References
Rock music discographies
Blues discographies
Pop music discographies
Discographies of American artists
Camponotus lilianae cornutus

Camponotus lilianae cornutus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
კატალი

კატალი (აღნიშვნა: ) — კატალიზატორის აქტივობის საზომი (წარმოებული) ერთეული ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში. თუ კატალიზატორის არსებობა ზრდის ქიმიური რეაქციის სიჩქარეს 1 მოლი/წამით, მაშინ მოცემული კატალიზატორის რაოდენობის აქტივობა ტოლი იქნება 1 კატალის. 1 კატალი = მოლი / წამზე.
რესურსები ინტერნეტში
The International System of Units (SI)
სი სისტემის წარმოებული ერთეულები
კატალიზატორის აქტივობის საზომი ერთეულები
Art Museum of Georgia

Art Museum of Georgia
The Art Museum of Georgia (AMG) (sak'art'velos khelovnebis muzeumi), alternatively known as Shalva Amiranashvili Museum of Fine Arts, is one of the leading museums in the country of Georgia. Falling under the umbrella of the Georgian National Museum, AMG is located near Freedom Square, Tbilisi and possesses around 140,000 items of Georgian, Oriental, Russian, and other European art.
History
A predecessor of the present-day museum, the National Art Gallery, was opened through the efforts of Western-educated young Georgian artists in Tbilisi (Tiflis) on February 1, 1920. Out of it grew the Central Museum of Fine Arts, which was opened in Tbilisi in August 1923. Additional material came from various smaller collections. At the end of 1932, the museum was relocated in the center of the old city on the site of the 13th-century Metekhi church.
In 1945, following a special agreement between the Soviet and French governments, numerous works of art constituting the National Treasury of Georgia – manuscripts, metalwork, jewelry, enamels, paintings – evacuated by the Georgian government-in-exile following the 1921 Red Army invasion, were returned to Tbilisi and added to the museum’s collection. The eminent Georgian art historian Shalva Amiranashvili (after whom the museum is currently named), who was to head the museum for more than thirty years, played an important role in the formation of the collection.
The museum became officially known as the Art Museum of Georgia in 1950, the same year that it moved to the building it now occupies. Built in 1838 in neoclassic style, the building housed a theological seminary in the Imperial Russian period.
The museum was placed, at the end of 2004, under the joint administration with several other museums, forming the Georgian National Museum.
Collections
The spacious rooms of the museum building house the permanent collection, consisting of sections of Georgian, Oriental, Russian, and European art.
The most important of the museum’s collections is naturally that of Georgian art, illustrating the development of the national artistic culture over many centuries from ancient times to the present. The Oriental section comes next in its size and importance, and is one of the largest in the post-Soviet countries. Pieces of Persian fine arts, particularly Qajar art, is probably the most significant part of the Oriental collection. It includes several miniatures of Persian court artists – images of court beauties, and portraits of shahs and noblemen.
The museum often holds temporary exhibitions of works from other collections in the country and abroad.
References
Art Museum of Georgia Tbilisi, compiled and introduced by Tamaz Sanikidze (1985), Aurora Art Publishers, Leningrad.
External links
National Museum of Georgia
Art museums and galleries in Georgia (country)
Art museums established in 1920
Museums in Tbilisi
1920 establishments in Georgia (country)
დეესას-დე-გუადიქსი

დეესას-დე-გუადიქსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების გრანადის პროვინციის ლოს-მონტესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 72 კმ². მოსახლეობა — 422 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გრანადის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
დეესას-დე-გუადიქსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გრანადის მუნიციპალიტეტები