PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტაიპინელთა აჯანყება

ტაიპინელთა აჯანყება — უცხოური, მანჯურიული ცინის დინასტიისა და ფეოდალთა ჩაგვრის წინააღმდეგ მიმართული გლეხთა ომი ჩინეთში, აჯანყებულებმა შექმნეს თავიანთი სახელმწიფო. ტაიპინელთა აჯანყების მიზეზი იყო გლეხებსა და ფეოდალებს, ჩინეთის ხალხის ძირითად მასასა და XVII საუკუნის შუა ხანიდან ხელისუფლების სათავეში მდგომ მანჯურიულ არისტოკრატიას შორის ურთიერთობათა გამწვავება, რაც გამოიწვია გლეხთა ფეოდალური ექსპლუატაციის გაძლიერებამ, გადასახადების ზრდამ, კაპიტალისტურ სახელმწიფოთა აგრესიამ. აჯანყების მომზადებაში დიდი როლი ითამაშა რელიგიურმა ქრისტიანულმა ორგანიზაციამ — ღვთის თაყვანისცემის საზოგადოებამ, რომელიც 1843 წელს ხუასიანის მაზრაში დააარსა აჯანყების მომავალმა უზენაესმა ხელმძღვანელმა ხუნ სიუციუანმა.
აჯანყება დაიწყო 1850 წლის ზაფხულში ძინტიანის რაიონში და თავდაპირველად ლოკალურ ხასიათს ატარებდა. აჯანყების მსვლელობისას ჩამოყალიბდა აჯანყებულთა დისციპლინირებული არმია და შეიქმნა „დიადი კეთილდღეობის ზეციური სახელმწიფო“ (ტაიპინ ტიანგო), დაიწყო სამხედრო ოპერაციები სახელმწიფო ჯარების წინააღმდეგ. 1852 წლის მაისში ტაიპინელები გამოვიდნენ გუანსიდან და გეზი ქვეყნის შუაგულისაკენ აიღეს. ამ ლაშქრობისას აჯანყებულთა რაოდენობა სულ უფრო და უფრო მატულობდა (20-30 ათასი კაციდან 300-350 ათასამდე), მათ არაერთი დიდი სამხედრო გამარჯვება მოიპოვეს და თანდათანობით ტაიპინელთა აჯანყება მთელი ჩინეთის გლეხთა ომად იქცა. 1853 წლის მარტში ტაიპინელებმა ქალაქი ნანკინი აიღეს და ტიანძინი — ზეციური დედაქალაქი უწოდეს.
ნანკინში ტაიპინელთა აჯანყების ხელმძღვანელებმა გამოაქვეყნეს იმდროინდელი ჩინეთის ფეოდალური საზოგადოების გასამხედროებულ პატრიარქალურ საზოგადოებად გარდაქმნის უტოპიური პროგრამა — „ზეციური დინასტიის სამიწათმოქმედო სისტემა“. პრაქტიკულად ტაიპინელებმა შეამცირეს მიწის საიჯარო გადასახადი გლეხებზე და გადასახადების მნიშვნელოვანი ნაწილი მემამულეებსა და მდიდრებს დააკისრეს. 1853 წლის მაისში ტაიპინელებმა ცინის დინასტიის დამხობის მიზნით პეკინზე გაილაშქრეს, მაგრამ 1855 წლის მაისში დამარცხდნენ. 1853-56 ტაიპინელებმა ახალი შეტევა წამოიწყეს ცენტრალურ ჩინეთში, მნიშვნელოვანი გამარჯვებები მოიპოვეს და გააფართოვეს თავიანთი სახელმწიფოს ტერიტორია, მაგრამ მტრისთვის გადამწყვეტი დარტყმის მიყენება მაინც ვერ მოახერხეს.
1956 წლის შემოდგომაზე ტაიპინელთა ხელმძღვანელობაში უთანხმოება მოხდა. მოკლეს აჯანყების 3 ხელმძღვანელი: იან სიუცინი, ვეი ჩანხოი და ცინ ჟიგანი, ათასობით აჯანყებული დახოცეს. 1857 წლის შემოდგომაზე ახალი განხეთქილების შედეგად აჯანყებულთა ნაწილი ში დაკაის მეთაურობით სამხრეთ-დასავლეთ პროვინციაში წავიდა. 1862 წლის თებერვლიდან ტაიპინელთა წინააღმდეგ ბრძოლაში აქტიურად ჩაება დიდი ბრიტანეთი და საფრანგეთი.
1863 წლის შუა წლებში ტაიპინელებმა დაკარგეს მათ მიერ დაპყრობილი ტერიტორია მდინარე იანძის ჩრდილო ნაპირზე, ჯეძიანის დიდი ნაწილი და მნიშვნელოვანი პოზიციები სამხრეთ ძიანსუში. 1863-64 წლებში ტაიპინელებმა დაკარგეს თითქმის ყველა საყრდენი პუნქტი, 1864 წლის ივლისში მტერმა ნანკინი აიღო და ტაიპინელთა სახელმწიფომ არსებობა შეწყვიტა. ტაიპინელთა არმიის ორი გადარჩენილი დაჯგუფება ერთხანს აგრძელებდა ბრძოლას. 1868 წლის აგვისტოში ტაიპინელები საბოლოოდ დაამარცხეს მთავრობის ჯარებმა.
რესურსები ინტერნეტში
ლიტერატურა
ტაიპინელთა აჯანყება
ჩინეთის ისტორია
სახა

სახას რესპუბლიკა (იაკუტია) (იაკუტ. Саха Республиката, Саха Сирэ) — რესპუბლიკა რუსეთის ფედერაციის სუბიექტი, შედის შორეულ აღმოსავლეთის ფედერალურ ოკრუგში. რუსეთის ყველაზე მსხვილი რეგიონი. მნიშვნელოვანი ეკონომიკური რეგიონი ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში.
დედაქალაქი — ქ. იაკუტსკი.
შეიქმნა 1922 წლის 27 აპრილს.
მდინარეები
სახაზე გაედინება მსოფლიოს ერთ-ერთი უდიდესი მდინარე ლენა (4,310 კმ.) რომელსაც აქვს ასობით შედარებით მცირე შენაკადი. სხვა დიდი მდინარეები არიან:
ვილიუი (2650 კმ.) ლენას შენაკადი
ოლენიოკი (2292 კმ.)
ალდანი (2273 კმ.) ლენას შენაკადი
კოლიმა (2129 კმ.)
ოლიოკმა (1320 კმ) ლენას შენაკადი
მაია (1053 კმ) ალდანის შენაკადი
დემოგრაფია
1989-2010 წლებში ხდებოდა მოსახლეობის კლება, დემოგრაფიული მონაცემები იცვლებოდა შემდეგ ნაირად: 1989 წელი - 1 081 408 ად.; 2002 წელი - 949 280 ად.; 2010 წელი - 958 528 ად.
ეთნიკური ჯგუფები
2010 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობა პროცენტულად იყოფოდა შემდეგ ეთნიკურ ჯგუფებად:
466 492 იაკუტები (49,9 %)
353 649 რუსები (37,8 %)
20 341 უკრაინელები (2,2 %)
21 080 ევენკები (2,2 %)
15 071 ევენები (1,6 %)
8122 თათრები (0,9 %)
რელიგია
2012 წლის მიხედვით მოსახლეობის რელიგიური შემადგენლობ არის შემდეგი:
რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია (37,8 %)
ტენგრიანობა ან ციმბირული შამანიზმი (13 %)
ისლამი (2 %)
ზოგადი ქრისტიანობა (1 %)
პროტესტანტიზმი (1 %)
ბუდიზმი (0,4 %)
ათეიზმი (26 %)
სულიერების მომხრე, მაგრამ არა რელიგიური (17 %)
დანარჩენი (1,8 %)
იხილეთ აგრეთვე
პლეისტოცენის პარკი
იაკუტები
ლენის სვეტები
რესურსები ინტერნეტში
Official სახას რესპუბლიკის მთავრობის გვერდი
Sakhalife – სიახლეები
სახას რესპუბლიკის საგარეო ურთიერთობათა სამინისტროს გვერდი
იაკუტიის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ოფიციალუი გვერდი
იაკუტიის ისტორია
სქოლიო
იაკუტია
Metsatoll

Metsatoll
Metsatöll — ესტონური ფოლკ-მეტალ ჯგუფი. სახელი Metsatöll ითარგმნება როგორც „მგელი“ ძველესტონურიდან. ჯგუფის ბევრ სიმღერაში გამოყენებულია სხვადასხვა ეროვნული მუსიკალური ინსტრუმენტები, თემატიკა კი მეთოთხმეტე, მეთვრამეტე საუკუნეების დამოუკიდებლობის ბრძოლებს ეხება.
ჩამოყალიბების შემდეგ, 1998 წ. ჯგუფი მოღვაწეობდა ეპიკური მეტალის ჟანრში, ესტონური ფოლკლორის მცირეოდენი დანამატით. ამავე წელს გამოვიდა ჯგუფის სადებიუტო ალბომი სახელად: „Terast mis hangund me hinge“.
2000 წელს ჯგუფს შეემატა ახალი წევრი, ლაური იუნაპუ, მათი კარგი მეგობარი, რომელმაც იცოდა სხვადასხვა ესტონურ ნაციონალურ ინსტრუმენტებზე დაკვრა. ასე დაიწყო ჯგუფის ფოლკ-მეტალისკენ გადახრა.
ჯგუფის შემადგენლობა
Markus «Rabapagan» Teeäär — ვოკალი, გიტარა
Lauri «Varulven» Õunapuu — ვოკალი, გიტარა, ფლეიტა, გუდასტვირი და სხვა ინსტრუმენტები
Raivo «Kuri» Piirsalu — ბას-გიტარა, ვოკალი
Tõnis Noevere — დასარტყმელი საკრავები, ვოკალი
ყოფილი წევრები
Silver «Factor» Rattasepp — დასარტყმელი საკრავები (1998 – 2004)
Andrus Tins — ბას-გიტარა (1998 – 2000)
Marko Atso — დასარტყმელი საკრავები, ვოკალი (2004 – 2017)
დისკოგრაფია
Terast mis hangund me hinge (1999)
Hiiekoda (2004)
Terast mis hangund me hinge 10218 (2005)
Sutekskäija (2006)
Lahinguväljal näeme, raisk! (CD/DVD) (2006)
Raua needmine (CD/DVD) (2006)
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
მძიმე მეტალ ჯგუფები
.za

.za — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
za
კომუნიკაციები სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში
sv:Toppdomän#Z
ტოკატა და ფუგა რე მინორი (BWV 565)

ტოკატა და ფუგა რე მინორი (BWV 565)
ტოკატა და ფუგა რე მინორი, BWV 565 — იოჰან სებასტიან ბახის ნაწარმოები, რომელიც ბაროკოს სტილის ყველაზე ცნობილ ევროპულ საორგანო ნაწარმოებად ითვლება. მუსიკის ზოგიერთმა მკვლევარმა ეჭვქვეშ დააყენა ბახის ავტორობა, თუმცა თანამედროვე გაბატონებული მოსაზრებით იგი წარმოადგენს ბახის კომპოზიტორული განვითარების ერთ-ერთ იმ ფაზაზე შექმნილ მუსიკას, რომლიდანაც მცირე რაოდენობის ნაწარმოებებია შემორჩენილი.
ნაწარმოები შედგება სამი ნაწილისაგან: პირველია ტოკატა — პრელუდია სწრაფი ტემპითა და ძლიერი აკორდებით; მას მოსდევს ოთხხმიანი ფუგა, რომელიც თავის მხრივ მესამე დამამთავრებელ ნაწილს, ე. წ. „რეჩიტატივოს“ უერთდება და დასაწყისის იმპროვიზატორულ ხასიათს იღებს. სამივე ნაწილი ერთმანეთთან მოტივითა და ჰარმონიითაა დაკავშირებული.
ლიტერატურა
Timothy Albrecht: Musical Rhetoric in J.S. Bach's Organ Toccata BWV 565. In: Organ Yearbook. 11, 1980, ISSN 0920-3192.
Eric Lewin Altschuler: Were Bach's Toccata and Fugue BWV 565 and the Ciacconia from BCW 1004 Lute Pieces?. In: The Musical Times. 146, Nr. 1893, 2005, ISSN 0027-4666, S. 77–87.
Bernhard Billeter: Bachs Toccata und Fuge d-moll für Orgel BWV 565 – Ein Cembalowerk?. In: Die Musikforschung. 50, Nr. 1, 1997, ISSN 0027-4801, S. 77–80.
რესურსები ინტერნეტში
ბახის ტოკატები და ბუსონის ტრასკრიფციები, ნოტები და აუდიომასალები, nternational Music Score Library Project
სქოლიო
იოჰან სებასტიან ბახის ნაწარმოებები
ამირან გამყრელიძე

ამირან გამყრელიძე (დ. 24 იანვარი, 1951, თბილისი) — ქართველი იმუნოლოგი, საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის მინისტრი 2001 წლის 29 დეკემბრიდან 2003 წლის 27 ნოემბრამდე.
დაავადებათა კონტროლისა და საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის ეროვნული ცენტრის ყოფილი გენერალური დირექტორი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, საქართველოს უნივერსიტეტის სრული პროფესორი.
ევროპის ალერგიისა და კვლევითი იმუნოლოგიის აკადემიის წევრი, ჯანდავის მსოფლიო ორგანიზაციის პროგრამების კოორდინატორი საქართველოში.
ბიოგრაფია
ამირან გამყრელიძე დაიბადა 1951 წლის 24 იანვარს თბილისში. სწავლობდა თბილისის №4 საჯარო სკოლაში. 1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1978 წელს დაინიშნა იმავე ინსტიტუტის ალერგოლოგიის კათედრის უფროსს ლაბორანტად; 1991-1996 წლებში იყო სამედიცინო უნივერსიტეტის კვლევითი და ექსპერიმენტული მედიცინის ინსტიტუტის ალერგიულ დაავადებათა ეპიდემიოლოგიისა და კვლევითი იმუნოგენეტიკის განყოფილების გამგე. 1988-1996 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კლინიკური და
ექსპერიმენტული მედიცინის ინსტიტუტის ალერგიულ დაავადებათა ეპიდემიოლოგიისა და იმუნოგენეტიკის დეპარატამენტის უფროსი; 1995-1997 წლებში მუშაობდა ჯანდაცვის მართვის ნაციონალური ცენტრის დირექტორად.
1997-2001 წლებში იყო საქართველოს ჯანმრთელობისა დაცვის მინისტრის პირველი მოადგილე; 2001-2004 წლებში — მინისტრი.
2013 წლის 7 თებერვლიდან გამყრელიძე იყო დაავადებათა კონტროლისა და საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის ეროვნული ცენტრის გენერალური დირექტორი. 2022 წლის 5 აგვისტოს თანამდებობა დატოვა.
გამყრელიძეს ეკუთვნის შრომები ჯანდაცვის ორგანიზაციის, სამედიცინო განათლების, აქტუალური სამეცნიერო საკითხებისა და საქართველოს ჯანდაცვის განვითარების შესახებ.
2002 წელს დიაბეტიან ბავშვთა ასოციაციამ საქართველოში მცხოვრები დიაბეტიანი ბავშვებისადმი გამოჩენილი მზრუნველობისა და დახმარებისთვის ამირან გამყრელიძე ასოციაციის ოქროს მედლით დააჯილდოვა. თბილისობასთან დაკავშირებით, 2020 წლის 3 ოქტომბერს, COVID-19-ის პანდემიასთან მებრძოლ რვა ექიმთან ერთად თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება მიენიჭა.
ჰყავს მეუღლე — ექიმი-ჰემატოლოგი მარინე კვეზერელი-კოპაძე და ორი შვილი — ნიკოლოზი და თამარი.
ლიტერატურა
ვინ ვინ არის საქართველოში, „ქართული ბიოგრაფიული ცენტრი“, გვ. 101, თბილისი, 2006 წელი.
რესურსები ინტერნეტში
ამირან გამყრელიძე — საქართველოს უნივერსიტეტი
ამირან გამყრელიძე — ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაცია
სქოლიო
დაბადებული 24 იანვარი
დაბადებული 1951
თბილისში დაბადებულები
ქართველი იმუნოლოგები
მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2020)
ამირან
ტორე-დე-სანტა-მარია

ტორე-დე-სანტა-მარია — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-მონტანჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19 კმ². მოსახლეობა — 532 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ტორე-დე-სანტა-მარიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
Curralinhos

Curralinhos is a municipality in the state of Piauí in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Piauí
References
Municipalities in Piauí
სანტილიანის რაიონი

სანტილიანის რაიონი — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის უანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 262 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 305 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 8.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 902.1 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები
უანტის პროვინციის რაიონები
რეზო კაკაბაძე

რეზო კაკაბაძე (დ. 9 მარტი, 1932, თბილისი — გ. 19 თებერვალი, 1994) — ქართველი მხატვარი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1953 წელს დაამთავრა ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო სასწავლებელი, ხოლო 1959 წელს — თბილისის სამხატვრო აკადემია. აკადემიის დამთავრების შემდეგ უჩა ჯაფარიძის ასისტენტი იყო, მონაწილეობას იღებდა აკადემიის ყოველწლიურ საკონკურსო გამოფენებში. სიცოცხლის ბოლომდე ეწეოდა პედაგოგიურ მუშაობას. იყო აკადემიის ფეწერის კათედრის დოცენტი. სხვადასხვა დროს, 1980–1984 წლებში მისი გამოფენები მოეწყო იუგოსლავიაში, ბულგარეთსა და პარიზში. 1980 წლიდან გარდაცვალებამდე, აკადემიის ფერწერის განყოფილების თავმჯდომარე იყო.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მხატვრები
ქართველი პედაგოგები
დაბადებული 9 მარტი
დაბადებული 1932
გარდაცვლილი 19 თებერვალი
გარდაცვლილი 1994
თბილისში დაბადებულები
რ
ძვ. წ. 401

ძვ. წ. 401
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
კიროს უმცროსი — მცირე აზიის სატრაპი (მეფის ნაცვალი)
Rev II of Iberia

Rev II of Iberia
Rev II was a prince of Iberia of the Chosroid Dynasty (natively known as Kartli, eastern Georgia) who functioned as a co-king to his father Mirian III, the first Christian Georgian ruler and his mother was Nana of Iberia. Professor Cyril Toumanoff suggests the years 345–361 as the period of their joint reign.
According to the medieval Georgian chronicles, Rev had an appanage at Ujarma in the eastern province of Kakheti. He married Salome, daughter of King Tiridates III of Armenia and his wife, Queen Ashkhen. Salome played a role in the conversion of Iberia c. 337. Rev died before his father and probably in the same year as he. Rev's purported first son Saurmag, unknown to the Georgian historical tradition, then succeeded Mirian in 361. His second son, Trdat, known from the Georgian chronicles, reigned in Iberia from c. 394 to 406.
References
Chosroid kings of Iberia
4th-century monarchs in Asia
4th-century monarchs in Europe
Georgians from the Sasanian Empire
სან-ხერონიმოს რაიონი

სან-ხერონიმოს რაიონი — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ლუიის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.500 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 947 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.41 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 214.66 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
ამასონასის რეგიონის რაიონები
ლუიის პროვინციის რაიონები
662

662
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
13 აგვისტო: მაქსიმე აღმსარებელი — ბიზანტიელი ქრისტიანი წმინდანი (დ. 580)
სექტემბერი
ოქტომბერი
18 ოქტომბერი: ხილდებერტ ნაშვილები — ფრანკთა მეფე (დ. დაახლ. 650 )
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ელენა ვაენგა

ელენა ვაენგა (ნამდვილი სახელი: ელენე ხრულიოვა; ; დ. 27 იანვარი, 1977) — რუსი მომღერალი, სიმღერების ავტორი და მსახიობი. ის ძირითადად ასრულებს საავტორო სიმღერებს, ფოლკ-როკს და რუსულ შანსონს. გაზეთმი „Комсомольская правда“ მას „რუსეთის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ მომღერალს“ უწოდებს.
დისკოგრაფია
2003 — Портрет
2003 — Флейта 1
2005 — Флейта 2
2005 — Белая птица
2006 — Шопен
2007 — Абсент
2007 — Дюны
2008 — Клавиши
2012 — Лена
2015 — New
2018 – 1+1
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ვიდეოარხი youtube-ზე
სქოლიო
რუსი მომღერლები
გიულთაფა

გიულთაფა — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 545 კაცი.
სოფელი მდებარეობს კავკასიონის მთისძირში. 1965 წლამდე სოფელს ერქვა თაქია-შიხი, ხოლო შემდეგ ეწოდა გულთაფა (აყვავებული გორა) ახლომდებარე გორაკის სახელი.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti
სქოლიო
ყუბის რაიონის სოფლები
ბაიონა

ბაიონა — ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ საფრანგეთში, ატლანტური პირენეების დეპარტამენტში, მდინარეების ადურისა და ნივის შესართავთან. 51 228 მცხოვრები (2017). ძირითადად დასახლებულია ბასკებით. სამდინარო და საზღვაო პორტი ბისკაის ყურეში. სატრანსპორტო კვანძი.
დაარსდა რომაული გამაგრებული დასახლების ადგილზე კელტური დასახელებით ლაპურდუმი (Lapurdum, Laburdum); სახელი „ბაიონა“ პირველად 1059–1061 წლებში იხსენიება. 1154 წლიდან ინგლისის მეფეთა მფლობელობაში იყო, 1451 წლიდან — საფრანგეთის შემადგენლობაში. შემონახულია საფორტიფიკაციო ნაგებობების ნაშთები — რომაული, შუა საუკუნეებისა და XVII საუკუნის. წმინდა მარიას გოტიკური ტაძარი (მშენებლობა 1258 წელს დაიწყო; XV–XVI საუკუნეში დასრულდა) მასთან მომიჯნავე XIII საუკუნის კლუატრით. ძველი (XI ს.) და ახალი (XII ს.) ციხე-დარბაზები, XVII საუკუნის ფახვერკიანი საცხოვრებელი სახლები. მუზეუმები: ბასკური (XVI საუკუნის შენობაში), ლ. ბონის (ბაიონელი პიროვნების; დასავლეთევროპული ფერწერა და ბონის ქმნილებები). განვითარებულია საავიაციო და ქიმიური მრეწველობა. ბაიონის სიახლოვესაა კურორტი ბიარიცი.
ლიტერატურა
Goyhénètche M. Bayonne: guide historique. Donostia, 1986;
Middleton K. Bayonne. Dover, 1995.
სქოლიო
საფრანგეთის ქალაქები
მამათი

მამათი — სოფელი გურიის მხარის ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: მამათი, კონჭკათი, ქვედა მამათი, შათირი). მდებარეობს გურიის ქედის სამხრეთით, მდინარე აცაურის მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 300 მეტრ სიმაღლეზე, ლანჩხუთიდან 16 კმ. სოფელში გადის ლანჩხუთი-ოზურგეთის საავტომობილო გზა. სოფელში დგას ეკლესია, მოქმედებს საექიმო ამბულატორია. და საჯარო სკოლა
ისტორია
მამათი მოხსენებულია XVII საუკუნის დასაწყისის გულანებში. სავარაუდოდ სოფელმა სახელწოდება აქ არსებული მამათა მონასტრის გამო მიიღო. მამათის წმინდა იაკობ მოციქულის ეკლესია სხვა ეკლესიებთან ერთად (ბაილეთის ეკლესია, ჩეხედანას ეკლესია) იერუსალიმის უფლის საფლავისთვის იყო შეწირული. იერუსალიმის პატრიარქი წელიწადში ერთხელ სტუმრობდა ამ სოფლებს. აქ ინახებოდა იერუსალიმიდან გადმოსვენებული წმინდა იაკობის ხატი. ხით ნაგებ ეკლესიას გარს ქვის გალავანი ერტყა. XIX საუკუნის დამდეგს მისი მამული გიორგი ბატონიშვილმა მიიტაცა.
ადრე სოფელში წაბლის ხის 4 ეკლესია იდგა, მათგან ორი წმინდა კვირიკეს და წმინდა იაკობის სახელობისა. ცნობილია ბოლო მღვდლების სახელებიც: თევდორე და კალისტრატე ხელაძეები. ამჟამად წმინდა კვირიკეს სახელობის ეკლესიის ნატაძრალთან ახლოს, სოფელ მამათისა და ძიმითის საზღვარზე აშენებულია წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია. მამათი ძიმითის სასოფლო საზოგადოებას მიეკუთვნებოდა. 1859 წელს სოფელში გაიხსნა ორკლასიანი სკოლა, სადაც 1869-74 წლებში გიგო შარაშიძე ასწავლიდა. 1899 წელს სოფელში გაიხსნა ბიბლიოთეკა-სამკითხველო.
საბჭოთა პერიოდში სოფელში განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მემინდვრეობა. მოქმედებდა ჩაის ფაბრიკა.
მოსახლეობა
ცნობილი ადამიანები
მამათში დაიბადბენ:
ნესტორ მალაზონია — პოეტი
ედუარდ შევარდნაძე — საქართველოს მე-2 პრეზიდენტი
ლიტერატურა
სქოლიო
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
შაბანიბელი

შაბანიბელი — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ასპინძის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს შუაკარავის ქედზე, მდინარეების ურაველისა და ფოცხოვისწყლის წყალგამყოფზე. სიმაღლე 2644 მ. აგებულია შუაეოცენური ტუფ-ბრექჩიებით, ტუფებითა და ანდეზიტებით. შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოების ბალახეულით.
ლიტერატურა
სამცხე-ჯავახეთის მხარის მთები
პეტრიჩი (სოფელი)

პეტრიჩი (სოფელი)
პეტრიჩი — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 249 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
დისენტისი

დისენტისი — თემი შვეიცარიაში, გრაუბიუნდენის კანტონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1130 მ სიმაღლეზე. პირველად მოიხსენიება 765 წელს დესერტინის სახელწოდებით. კურორტი. განვითარებულია ზაფხულის ტურიზმი. არის ღირსშესანიშნაობები. 2010 წლის მონაცემებით დისენტისში ცხოვრობდა 2,045 ადამიანი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
შვეიცარიის თემები
ქვემო ხვითის კოშკი

ქვემო ხვითის კოშკი – კოშკი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ხვითიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით ერთი კილომეტრის მოშორებით, ადგილზე, რომელსაც გალავნებს ეძახიან. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
კოშკი ცილინდრულია (დიამეტრი 7,5 მ), ნაგებია რიყის ქვით და კვადრატული აგურით. შენობა დაზიანებულია: შემორჩენილია პირველი სართული. კოშკში შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთის მახარესაა. მის დასავლეთით ღრმა, თაღოვანი თახჩაა, ხოლო აღმოსავლეთით, კედელში დატანებულია მეორე სართულზე ასასვლელი კიბე. სამხრეთის, აღმოსავლეთისა და დასავლეთის კედლებში თითო ერთმაგი და ორმაგი თახჩიანი სათოფურებია. კოშკი შიგნიდან შელესილია. პირველი სართულის გადახურვა გუმბათოვანი იყო.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5. თბ., 1990.
გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
San Isidro, Abra

San Isidro, Abra
San Isidro, officially the Municipality of San Isidro, is a 5th class municipality in the province of Abra, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 4,745 people.
Geography
San Isidro is located at .
According to the Philippine Statistics Authority, the municipality has a land area of constituting of the total area of Abra.
Barangays
San Isidro is politically subdivided into 9 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Climate
Demographics
In the 2020 census, San Isidro had a population of 4,745. The population density was .
Economy
Government
Local government
San Isidro, belonging to the lone congressional district of the province of Abra, is governed by a mayor designated as its local chief executive and by a municipal council as its legislative body in accordance with the Local Government Code. The mayor, vice mayor, and the councilors are elected directly by the people through an election which is being held every three years.
Elected officials
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Municipalities of Abra (province)
BAFTA Award for Best Adapted Screenplay

BAFTA Award for Best Adapted Screenplay
The British Academy of Film and Television Arts (BAFTA) Award for Best Adapted Screenplay has been presented to its winners since 1968, when the original category (BAFTA Award for Best Screenplay) was split into two awards, the other being the BAFTA Award for Best Original Screenplay.
Winners and nominees
1980s
1990s
2000s
2010s
2020s
Multiple wins and nominations
Multiple wins
Multiple nominations
See also
Golden Globe Award for Best Screenplay
Academy Award for Best Adapted Screenplay
AACTA International Award for Best Screenplay
Critics' Choice Movie Award for Best Adapted Screenplay
Writers Guild of America Award for Best Adapted Screenplay
References
British Academy Film Awards
Screenwriting awards for film
Chavdar Municipality

Chavdar Municipality is one of the municipalities in Sofia Province, Bulgaria. The seat is at Chavdar, Sofia Province.
Demographics
Religion
According to the latest Bulgarian census of 2011, the religious composition, among those who answered the optional question on religious identification, was the following:
References
Municipalities in Sofia Province
ფრიდრიხ I ბარბაროსა

ფრიდრიხ I ბარბაროსა (დ. 1122, ვაინგარტენის მონასტერი, ბადენ-ვიურტემბერგი — გ. 10 ივნისი, მდინარე სალეფი) — გერმანიის მეფე 1152 წლიდან, საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი 1155 წლიდან. მიეკუთვნებოდა შტაუფენების დინასტიას. ფრიდრიხ I ცდილობდა სამეფო ხელისუფლების განმტკიცებას. მას სურდა საკუთარი გავლენა აღედგინა იტალიაზე, ამიტომ 5-ჯერ ილაშქრა იტალიაში (1154-1155; 1158-1162; 1163-1164; 1166-1168; 1174-1178 წწ.). იტალიის ქალაქებს სათავეში ჩაუყენა იმპერატორის მოხელე - პოდესტა და დააკისრა გადასახადი, მაგრამ 1167 წელს იტალიურმა ქალაქებმა შექმნეს ლომბარდიის ლიგა, კავშირი დადეს პაპთან და 1176 წელს ლენიანოსთან ბრძოლაში სასტიკად დაამარცხეს ფრიდრიხ I ბარბაროსა.
მის დროს საღვთო რომის იმპერიამ უმაღლეს გარეგნულ ბრწყინვალებას მიაღწია, მაგრამ ფრიდრიხ I-ის ლავირების პოლიტიკა (გერმანელ მოქიშპე ფეოდალებს შორის) მთავრებს აძლიერებდა და სამეფო ხელისუფლებას ასუსტებდა.
1189 წელს ის შეუერთდა მესამე ჯვაროსნულ ლაშქრობას, თუმცა მდინარე სალეფზე (ახლანდელი გოქსუ, თურქეთი) გადასვლის დროს ცხენი ვერ დაიმორჩილა და დაიხრჩო.
ლიტერატურა
Haverkamp, Alfred. Friedrich Barbarossa, 1992
Novobatzky, Peter and Ammon Shea. Depraved and Insulting English. Orlando: Harcourt, 2001
Comyn, Robert. History of the Western Empire, from its Restoration by Charlemagne to the Accession of Charles V, Vol. I. 1851
Munz, Peter. "Frederick Barbarossa: A Study in Medieval Politics". Cornell University Press, Ithaca and London, 1969
Opll, Ferdinand. Friedrich Barbarossa, 1998
რესურსები ინტერნეტში
MSN Encarta – Frederick I (Holy Roman Empire)(2009-10-31)
Famous Men of the Middle Ages – Frederick Barbarossa
The Deeds of Frederick Barbarossa – Otto of Freising
Charter given by Emperor Frederick
დაბადებული 1122
გარდაცვლილი 10 ივნისი
გარდაცვლილი 1190
გერმანიის მეფეები
საღვთო რომის იმპერატორები
ჰოენშტაუფენები
ისპაჰანის ბულბულები

ისპაჰანის ბულბულები
„ისპაჰანის ბულბულები“ — ნესტან კვინიკაძის რომანი, რომელიც 2004 წელს გამოიცა. რომანი მოგვითხრობს ქართველი ახალგაზრდების იმედგაცრუებასა და ბედნიერების დასავლეთში ძიებაზე.
რეზიუმე
ამონარიდები
„...მე ტრაგიკოსი პოეტი ვარ, ქვას ქვაზე არ დავტოვებ და დაუნდობლად შეგიყვარებ. როტორიკას შეგასწავლი, ასტრონომიას და გრამატიკას. მერე გახდება გამძლე სახის გამომეტყველება, მკლავი - მოუდრეკავი და რწმენა - ურყევი...“
„...ერთად ვივლით ბაზრის ვიწრო დერეფნებში და სამოსზე მეგვედება სურნელოვანი სუნელები, აქა-იქ გადმოფენილი ყურძნები, ბადრიჯნები, ჟოლო, სამოთხის ვაშლები...“
„...მერე მიიწურება ივნისი, ცოტა ხნით მიიმალები, მაგრამ ვეღარ გაძლებ მარტო, უჩემოდ. ასე რომ არ იყოს... ასე რომ არ იყოს!!!...“
რესურსები ინტერნეტში
"ისპანაჰის ბუმბულები" lib.ge-ზე
ქართული რომანები
713

713
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
იძინი — ჩინელი ბუდისტი ბერი (დ. 635)
ხუინენი — ჩინელი ბუდისტი ბერი (დ. 638)