PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Sticky Fingers

Sticky Fingers — ინგლისური როკ-ჯგუფ როლინგ სტოუნზის 1971 წლის სტუდიური ალბომი.
ჩაწერა
მიუხედავად იმისა, რომ უშუალოდ ალბომისთვის სიმღერების ჩაწერა 1970 წლის მარტში დაიწყო, მანამდე ჯგუფს უკვე ჰქონდა რამდენიმე სიმღერა. ეს ეხება, მაგალითად, სიმღერას Sister Morphine. Sticky Fingers-ის მასალის უმეტესობა ჩაწერილი იქნა ჯგუფის პორტატული სტუდიის მეშვეობით. ამასთან, უკვე დაიწერა რამდენიმე სიმღერა, რომელიც მოგვიანებით მოხვდა დისკში Exile on Main St..
ლეიბლებთან Decca/London კონტრაქტის ამოწურვის შემდეგ ჯგუფი აბსოლუტურად თავისუფალი იყო და შეეძლო ალბომში ნებისმიერი მასალის ან მისთვის ნებისმიერი გარეკანის დამზადება. თუმცა, საავტორო უფლებები მათ სიმღერებზე, სინგლით Come On დაწყებული და ალბომით Get Yer Ya-Ya's Out! The Rolling Stones in Concert დამთავრებული ყოფილ მენეჯერს ალენ კლაინს დარჩა და ჯგუფი მასზე ნაწყენი იყო წლების განმავლობაში.
თუმცა, Decca-მ განაცხადა, რომ როლინგ სტოუნზმა მათ ლეიბლზე კიდევ ერთი სინგლი უნდა გამოუშვას, ჯგუფმა შესთავაზა რადიკალური სიმღერა Cocksucker Blues. რადიკალური ტექსტის გამო კომპანიამ უარი თქვა მის გამოცემასზე, ამიტომაც გამოუშვა Street Fighting Man. ამასთან, კლაინს საავტორო უფლებები აკავშირებდა მომავალი ალბომის სიმღერებთან Brown Sugar და Wild Horses.
Sticky Fingers, შეიძლება ითქვას, არის ჯგუფის ნარკოტიკებით გაჟღენთილი ყველაზე ცნობილი ალბომი, რადგანაც ჯგუფი აქტიურად ერთობოდა სხვადასხვა ნარკოტიკული საშუალებით.
ალბომის გამოსვლის წინ გამოჩნდა სინგლი Brown Sugar, რომელიც იქცა #1 ჰიტად აშშ-ში და #2 ჰიტად ბრიტანეთში. თავად ალბომი იქცა ჯგუფის ერთ-ერთ გაყიდვად ნამუშევრად, ისევე როგორც კიდევ ერთი სინგლი, Wild Horses.
ყდა
ორიგინალურ ფირფიტაზე დამაგრებული იყო ნამდვილი ელვა-შესაკრავი, რომლის იდეაც ენდი უორჰოლს მოუვიდა აზრად. ფოტოზე გამოსახულია უორჰოლის დამხმარე ჯედ ჯონსონი.
სიმღერების სია
2015 წლის დელუქს გამოცემის ბონუს დისკი
2015 სუპერ დელუქს გამოცემის ბონუს დისკი (ჩაწერილია ლიდსის უნივერსიტეტში 1971 წელს):
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
ორიგინალური გამოცემა
2015 წლის ხელახალი გამოცემა
წლის საბოლოო ჩარტები
სერტიფიცირებები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე
სქოლიო
როლინგ სტოუნზის ალბომები
1971 წლის ალბომები
Virgin Records-ის ალბომები
Rolling Stones Records-ის ალბომები
Atlantic Records-ის ალბომები
ალბომები ჯიმი მილერის პროდიუსერობით
ღრმა ეკოლოგია

ღრმა ეკოლოგია — გარემოსდაცვითი ფილოსოფია, რომელიც უარყოფს ანთროპოცენტრიზმს და პრიორიტეტს ანიჭებს ბუნების დაცვა-შენარჩუნებას. ღრმა ეკოლოგიის მიზანია საზოგადოების რეკონსტრუქცია იმ იდეის მიხედვით, რომლითაც ყოველ ცოცხალ არსებას თანდაყოლილი ღირებულება აქვს, განურჩევლად ადამიანისთვის მისი სარგებლიანობისა.
ღრმა ეკოლოგიის მიხედვით, ბუნებრივი გარემო კომპლექსური ურთიერთობებისგან შედგება, რომელშიც ორგანიზმების არსებობა ეკოსისტემაში არსებულ სხვა ორგანიზმებზეა დამოკიდებყლი და ადამიანის ნებისმიერი ჩარევა ბუნებრივ სამყაროში ან მისი განადგურება საფრთხეს უქმნის არა მხოლოდ ადამიანებს, არემედ ბუნებრივი წესრიგის შემადგენელ ყველა ორგანიზმს.
სქოლიო
ანტიკაპიტალიზმი
ეკოლოგიური ეთიკა
ეკოლოგია
Estonian euro coins

Estonian euro coins feature a single design for all eight coins. This is a design by Lembit Lõhmus and features a silhouette map of Estonia together with the word Eesti (Estonia) and twelve stars, symbolic of the European Union, surrounding the map. This was the winning design in a public vote of ten announced in December 2004.
Estonian euro coins entered circulation on 1 January 2011. Estonia is the fifth of ten states that joined the EU in 2004, and the first ex-Soviet republic to join the eurozone.
History
Of the ten new EU member states, Estonia was the first to unveil its design. The country originally planned to adopt the euro on 1 January 2007; however, it did not formally apply when Slovenia did, and officially changed its target date to 1 January 2008, and later, to 1 January 2011.
On 12 May 2010, the European Commission announced that Estonia had met all criteria to join the eurozone. On 8 June 2010, the EU finance ministers agreed that Estonia would be able to join the euro on 1 January 2011. On 13 July 2010, Estonia received the final approval from the ECOFIN to adopt the euro as from 1 January 2011. On the same date of 13 July 2010, the exchange rate at which the kroon would be exchanged for the euro (€1 = 15.6466 krooni) was also announced. On 20 July 2010, mass production of Estonian euro coins began in the Mint of Finland. 2012 coins were produced by the Royal Dutch Mint, having won the production bid.
Estonian euro design
For images of the common side and a detailed description of the coins, see euro coins. A design competition was first held in 2004 for the design of the Estonian euro coins. 134 designs were submitted to the competition, and the 10 best designs were selected, which were then voted on by telephone by the Estonian people.
The design features an outline map of Estonia and its islands:
Saaremaa, Hiiumaa, Muhu, Vormsi, Kihnu, the Pakri Islands, Naissaar and Ruhnu; and the lake of Võrtsjärv.
Circulating mintage quantities
* No coins were minted that year for that denomination
Mints
2011: Finland
2012: Netherlands
2015: Lithuania
2016-2018: Finland
Design controversy
Ethnic Setos have protested the design of the coin, claiming that the outline of the map of Estonia does not include the former south eastern region of Estonia that constituted a part of the Seto homeland annexed by Stalin during the occupation of the Baltic states. On the other hand, a Russian lawyer Sergei Seredenko claimed that the outline included Russian-controlled areas. The Russian embassy was prompted to issue a statement that the euro coins do indeed depict the current borders of the country's territory.
References
External links
European Central Bank – Estonia
Euro coins by issuing country
Currencies of Estonia
Euro
კლდისუბანი (თბილისი)

კლდისუბანი (თბილისი)
კლდისუბანი — ქალაქ თბილისის ისტორიულად ჩამოყალიბებული მიკროუბანი, კალის დასავლეთ ნაწილის - ე. წ. ქვემო უბნის ერთი მხარე (კრწანისის რაიონი). სახელწოდება „კლდისუბანი“ მოდის მისი მდებარეობიდან - შეფენილია სოლოლაკის ქედის კლდოვან კალთაზე. კლდისუბანი თავისი ძნელად მისადგომი, მოუხერხებელი მდებარეობის გამო ქალაქის ღარიბი მოსახლეობის უბანი იყო. მატერიალური კულტურის ძეგლთაგან შემორჩენილია ადრინდელი შუა საუკუნეების ცეცხლთაყვანისმცემელთა სალოცავი, ე.წ. ათეშგა და რამდენიმე ეკლესია.
ლიტერატურა
ენციკლოპედია თბილისი, თბ., 2002, გვ. 600
კლდისუბანი
ძირთეთრა

ძირთეთრა — მცენარეთა გვარი ქოლგოსნების ოჯახისა. ორ- ან მრავალწლოვანი ბალახია. ნაყოფი თესლურაა.
ევროპასა და აზიაში ცნობილია 15 სახეობა. კავკასიაში გვხვდება 5-იოდე ველური სახეობა და ერთიც — კულტურული. კულტურული სათესი ძირთეთრა (Pastinaca sativa) ორწლოვანი მცენარეა, აქვს ძლიერ განკვეთილი, გაყოფილფრთისებრი, მწვანე ფოთლები. სიცივე- და ყინვაგამძლე მცენარეა. საქართველოში კარგად ზამთრობს მინდორში.
ძირხვენა ხორციანია, მოყვითალო-თეთრი. შეიცავს 17,5-18,7% მშრალ ნივთიერებებს, მათ შორის, 8,6-10% შაქარს (ამის გამო საქართველოში ძირთეთრას უმართებულოდ ძირტკბილას უწოდებენ, რომელიც სულ სხვა მცენარეა). ძირხვენა აგრეთვე შეიცავს C ვიტამინს (40 მგ%) და სხვა ნივთიერებებს. იყენებენ კულინარიაში. სსრკ-ში მოჰყავდათ საკონსერვო მრეწველობის ზონებში. ცნობილი ჯიშები იყო „კრუგლი“ და „სტუდენტი“.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Pastinaca sativa profile on the USDA plants database
Pastinaca sativa profile on missouriplants.com
Pastinaca sativa List of Chemicals (Dr. Duke's)
ქოლგოსანნი
შაკიაის რაიონი

შაკიაის რაიონი
უტენის რაიონი — რაიონი ლიეტუვაში, მარიამპოლის მაზრაში.
დასახლებული პუნქტები
3 ქალაქი – გელგაუდიშკისი, კუდირკოს-ნაუმესტისი და შაკიაი;
8 დაბა – ბარზდაი, გრიშკაბუდისი, კრიუკაი, ლეკეჩიაი, ლუკშიაი, სინტაუტაი, ჟემოიი-პანემუნე და ჟვირგჟდაიჩიაი;
533 სოფელი.
მოსახლეობის რაოდენობა (2001):
შაკაი – 6 795
გელგაუდიშკისი – 2 029
კუდირკოს-ნაუმესტისი – 1 997
ლუკშიაი – 1 651
ლეკეჩიაი – 1 040
გრიშკაბუდისი– 1 024
გედრუიჩიაი– 825
გირენაი - 711
ვერშიაი – 589
სინტაუტაი – 586
ლიეტუვის რაიონები
ჰანიფა მალიქოვა

ჰანიფა მალიქოვა-აბაევა (დ. 6 მაისი, 1856, ნალჩიკი — გ. 1929, ბაქო) —აზერბაიჯანის ერთ-ერთი პირველი განმანათლებელი ქალბატონი. ჰასან ბეი ზარდაბის მეუღლე.
ბიოგრაფია
ჰანიფა მალიქოვა დაიბადა 1856 წლის 6 მაისს ნალჩიკში, ჩრდილოეთ კავკასიაში. სწავლობდა თბილისის წმინდა ნინოს სახელობის ქალთა სასწავლებელში. იმ დროს იშვიათი მოვლენა იყო მუსლიმი გოგონების სწავლა ქრისტიანულ ქვეყანაში.
ჰანიფა მალიქოვა დაქორწინებული იყო ჰასან ბეი ზარდაბიზე და აზერბაიჯანელი ხალხის ერთ-ერთი პირველი განმანათლებელი ქალი იყო. 1875-1877 წლებში ჰანიფა ჰასანთან ერთად მჭიდროდ მონაწილეობდა გაზეთ „აქინჯის“ გამოცემაში. ამის შესახებ ის თავის მემუარებში წერს.
1881 წელს ჰანიფა მალიქოვამ გახსნა უფასო სკოლა საკუთარ სახლში, როდესაც ისინი მეუღლესთან ერთად ცხოვრობდნენ ზარდაბში და ასწავლიდნენ ხალხს მეცნიერებასა და წიგნიერებას. ამ დროს მალიქოვებს დევნიდნენ და მათზე ზეწოლას ახდენდნენ ადგილობრივი სასულიერო პირები. ჰანიფა მალიქოვა 16 წლის განმავლობაში ქმართან ერთად სოფელ ზარდაბში პოლიციის მეთვალყურეობის ქვეშ ცხოვრობდა. მოგვიანებით ის ოჯახთან ერთად გადავიდა ბაქოში.
ჰასან ბეი ზარდაბის მრავალი წლის განმავლობაში სურდა ბაქოში მუსლიმ ქალთა სკოლის გახსნა. ეს ინიციატივა ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევის ინვესტიციით ხორციელდება. სკოლის დირექტორად უნდა ყოფილიყო განათლებული აზერბაიჯანელი-თურქი ქალბატონი, ამიტომ ჰანიფა მალიქოვა 1901-1905 წლებში ბაქოში პირველ მუსლიმ ქალთა სკოლის დირექტორად მუშაობდა. მოგვიანებით კი, 1909-1919 წლებში ის ბაქოს პირველ რუსულ-თათრულ გოგონათა სკოლაში დირექტორის თანამდებობას იკავებდა.
ჰანიფა მალიქოვამ ძალიან მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა აზერბაიჯანელი ქალების ცხოვრებაში. მისი ინიციატივით შეიქმნა ბაქოს ქალბატონების პირველი ორგანიზაცია. ეს ორგანიზაცია მალე გადაიქცა ბაქოს მუსულმან ქალთა საქველმოქმედო საზოგადოებად. 1920-1926 წლებში ქალბატონი ჰანიფა მუშაობდა პასუხისმგებელ თანამდებობაზე აზერბაიჯანის სსრ განათლების სახალხო კომისარიატში.
ჰანიფა მალიქოვას საგანმანათლებლო მოღვაწეობა ფართოდ იყო გავრცელებული ამიერკავკასიის დემოკრატიულ წრეებში. ქალბატონი, რომლის ცხოვრებაც სავსე იყო ტანჯვითა და ხანდახან დევნით, არასოდეს იღლებოდა ბრძოლისგან.
ჰანიფა მალიქოვასა და ჰასან ბეი ზარდაბის ორი ვაჟი და ორი ქალიშვილი ჰყავდათ. მათი ერთ-ერთი ვაჟი საფვეთ მალიქოვ-ზარდაბი ცხოვრობდა ანკარაში. ის ცნობილი არქიტექტორი იყო. მეორე ვაჟის შესახებ თითქმის ინფორმაცია არ არსებობს. უფროსი ქალიშვილი ფერი, რომელიც ცოლად გაჰყვა ალიმარდან ბეი თოფჩუბაშოვს, ემიგრაციაში გარდაიცვალა. მოგვიანებით მეორე ქალიშვილის, გარიბსოლტანის საიდუმლო საფლავი იქნა აღმოჩენილი.
ჰანიფა მალიქოვა გარდაიცვალა 1929 წელს ბაქოში. იგი ჯერ ქალაქის სასაფლაოზე დაკრძალეს, მოგვიანებით კი მისი ცხედარი გადაასვენეს საპატიო დაკრძალვის ხეივანზე, მისი მეუღლის ჰასან ბეი ზარდაბის საფლავთან.
სქოლიო
აზერბაიჯანელი ქალები
დაბადებული 6 მაისი
დაბადებული 1856
გარდაცვლილი 1929
სადოვოს თემი

სადოვოს თემი — თემი სამხრეთ-ცენტრალურ ბულგარეთში. შედის პლოვდივის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 14 669 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 192.86 კმ²-ს. მოიცავს 12 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სადოვო.
იხილეთ აგრეთვე
ბულგარეთის თემები
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
პლოვდივის ოლქი
რესურსები ინტერნეტში
Официален сайт на Община Садово
პლოვდივის ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები
ტიუგოკუ

ტიუგოკუ — რეგიონი იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუს დასავლეთ ნაწილში. მისი ცენტრია ჰიროსიმის პრეფექტურა. უკანასკნელის გარდა, რეგიონის შემადგენლობაშია აგრეთვე ოკაიამის, სიმანეს, ტოტორისა და იამაგუტის პრეფექტურები. ფართობი 31 917,37 კმ², 2010 წლის მდგომარეობით ტიუგოკუს რეგიონში ცხოვრობდა 7,563,42 ადამიანი. ინდუსტრიულ-აგრარული რეგიონია. დამახასიათებელია სუბტროპიკული და მუსონური კლიმატი.
სქოლიო
იაპონიის რეგიონები
ვასაკი

ვასაკი (დ. უცნობია — გ. 1040) — სიუნიქის სამეფოს მეორე მეფე 998-1040 წლებში.
ბიოგრაფია
ვასაკი 998 წელს გახდა მამის სმბატ I საჰაკიანის მემკვიდრე. გაგიკ I-თან ვასალური დამოკიდებულოებაში იყო. მონაწილეობდა გაგიკის ლაშქრობებში. მან თავისი შვილი კარტანიდა ცოლად მიათხოვა სიუზერენს.
ჩაახშო გლეხთა მოძრაობა, გააძლიერა ტათევის მონასტერი, რომელიც დასუსტდა კათალიკოს ანანია მოკაცის მხრიდან ანათემის შედეგად. ვასაკის მმართველობა, ძირითადად მშვიდობიანი იყო, რამაც ხელი შეუწყო ქვეყნის ეკონომიკურ აღმავლობას და მშენებლობას. მისი და მისი მემკვიდრის, სმბატ II აშოტიანის მმართველობის პერიოდში სიუნიქის სამეფომ განვითარების უმაღლეს მწვერვალს მიაღწია. ააშენა ვაჰანავანქის ეკლესია (1000 წ.), სადაც დაკრძალულია.
არ ჰყავდა ბიჭი და ცხოვრების უკანასკნელ წლებში ყურადღება გაამახვილა სიძის, ცხუკის თავადის, აშოტის შვილებზე სმბატზე და გრიგოლზე. მათგან პირველი 1040 წელს ვასაკის მემკვიდრე გახდა.
ლიტერატურა
სქოლიო
სიუნიქის მეფეები
გარდაცვლილი 1040
Barium hypochlorite

Barium hypochlorite is a chemical compound with the formula Ba(ClO)2.
Applications
It is used as a bleaching agent of textiles, paper and pulp; in the decontamination of explosives; as an antiseptic; as an ingredient to make chloropicrin.
References
Chemical Encyclopedia / Editorial Board.: Knunyants IL and others. - M .: Soviet Encyclopedia, 1988. - T. 1. - 623 p.
Handbook of chemical / Editorial Board.: Nikolsky BP and others. - 3rd ed., Rev. - L. : Chemistry, 1971. - T. 2. - 1168 s
Barium compounds
Hypochlorites
შენინ სოსამონი

შენინ სოსამონი (დ. 3 ოქტომბერი, 1978) — ამერიკელი მსახიობი. მთავარი როლები შეასრულა ფილმებში: „რაინდის ისტორია“, „40 დღე 40 ღამე“, „თვითმკვლელები: სიყვარულის ისტორია“ და „ერთი უპასუხო ზარი 2“ და აგრეთვე სერიალში „მთვარის შუქი“.
დაიბადა ქალაქ ჰონოლულუში, დედამისის მედდის — შერი სოსამონისა და მამამისის ტოდ ლინდბერგის ოჯახში. მოგვიანებით შენინის დედა ცოლად გაჰყვა რენდი გოლდშტეინს. შენინ სოსამონი არის ნიდერლანდური, ინგლისური, ირლანდიური, გერმანული, ფრანგული, ფილიპინური და ჰავაიური წარმოშობის. გაიზარდა ნევადის შტატის ქალაქ რენოში, სადაც ესწრებოდა გალენის საშუალო სკოლას, რომლის დამთავრების შემდეგ საცხოვრებლად გადავიდა ლოს-ანჯელესში, რათა გაეგრძელებინა მოცეკვავის კარიერა. ლოს-ანჯელესში მუშაობა დაიწყო როგორც დი-ჯეიმ.
კარიერის დასაწყისში მოდელად მუშაობდა, იღებდა სარეკლამო რგოლებში. წარმატებას კინოში მიაღწია 2001 წელს, როდესაც ჰით ლეჯერთან ითამაშა ფილმში „რაინდის ისტორია“. მომდევნო წელს ითამაშა რომანტიკულ ფილმში „40 დღე 40 ღამე“, სადაც მისი პარტნიორი გახდა ჯოშ ჰარტნეტი. ფილმმა შერეული შეფასება მიიღო, ამასთანავე ჰქონდა მნიშვნელოვანი შემოსავალი. სოსამონმა და ლეჯერმა ხელმეორედ თავი მოიყარეს ფილმში „ცოდვების მშთანთქმელი“, რომელიც გამოვიდა 2003 წლის ბოლოს. კინოკრიტიკოსებმა ფილმი უარყოფითად შეაფასეს, ამასთანავე განიცადა ფინანსური წარუმატებლობა. შემდეგ წლებში სოსამონი დაორსულდა და გარკვეული დროით კინოს ჩამოშორდა.
კინოში დაბრუნდა 2005 წელს, სადაც როლი მიიღო მცირებიუჯეტიან ფილმში „სულების დამპყრობელი“. 2006 წელს კეით უინსლეტთან, ჯეკ ბლეკთან, კამერონ დიასთან, ჯუდ ლოუსთან და ნენსი მეიერსთან ერთად ითამაშა რომანტიკულ კომედიაში „შვებულება გადაცვლით“. 2008 წელს მთავარი როლი მიიღო ფილმში „ერთი უპასუხო ზარი“, რომელიც წარმოადგენს ამავე სახელწოდების იაპონური საშინელაბათა ფილმის რემეიკს. 2010 წელს ითამაშა ფილმში „გზა არსად“, რომლის პრემიერა გაიმართა ვენეციის კინოფესტივალზე. კინოკრიტიკოსებმა სოსამონის შემოქმედებას მაღალი შეფასება მისცეს.
შენინ სოსამონი ერთ დროს ურთიერთობაში იმყოფებოდა დალას კლეიტონთან. ჰყავს ორი შვილი.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ამერიკელი მსახიობები
ამერიკელი მოდელები
დაბადებული 1978
დაბადებული 3 ოქტომბერი
კეტროშიკა-ვეკე

კეტროშიკა-ვეკე — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 159 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 817 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ედინეცის რაიონის სოფლები
Eubela plebeja

Eubela plebeja — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ანზორ საკანდელიძე

ანზორ საკანდელიძე (დ. 18 მარტი, 1940, ქუთაისი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, სპორტსმენი, პოლიტიკოსი.
1963 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 1964-1981 წლებში მუშაობდა საქართველოს სსრ მშენებლობის სამინისტროს ტრესტ „მშენინდუსტრიის“ № 1 რკინა-ბეტონის ქარხნის მთავარი ტექნოლოგი, საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ინჟინერი, ლაბორანტი, უფროსი ლაბორანტი, ასპირანტი, უმცროსი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელ;ი, დოცენტი. 1981-1985 წლებში იყო ცეკავშირის სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტის „საქკოოპმშენის“ თბილისის რკინა-ბეტონის ქარხნის დირექტორი, ამავე ტრესტის მმართველის მოადგილე. 1985 წლიდან საქართველოს რესპუბლიკის ვაჭრობის სამინისტროს სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტის თბილისის სამრეწველო საწარმოო კომბინატის დირექტორი, მთავარი ტექნოლოგი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
ანზორ საკანდელიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 18 მარტი
დაბადებული 1940
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
მძინარე მზეთუნახავი (1959 წლის ფილმი)

მძინარე მზეთუნახავი (1959 წლის ფილმი)
მძინარე მზეთუნახავი — Walt Disney Productions-ის 1959 წლის ანიმაციური ფილმი, Buena Vista Distribution-ის დისტრიბუციით. დისნეის ამ, მეთექვსმეტე სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმის
სიუჟეტი ეფუძნება შარლ პეროს ამავე სახელწოდების ზღაპარს, ხოლო მუსიკალური მხარე - პეტრე ჩაიკოვსკის ბალეტს.
ფილმამდე „პატარა ქალთევზა“ უოლტ დისნეის სტუდიებს ზღაპრის ეკრანიზაციაზე აღარ უმუშავია.
„მძინარე მზეთუნახავი“ პირველი ანიმაციური ფილმია, რომელიც ფართო ეკრანის Super Technirama 70 ტექნოლოგიით შეიქმნა, ისევე, როგორც მეორე სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი, რომელიც ფართო ფორმატის ანამორფული ეკრანებისთვის მომზადდა, „ლედი და მაწანწალას“ შემდეგ. პირველი ჩვენებების დროს იგი Super Technirama 70-ით და ექვსარხიანი სტერეო ჟღერადობით გადიოდა.
სიმღერები
საუნდტრეკი (CD)
ფილმში გაჟღერებული მუსიკა ძირითადად ეფუძნება პეტრე ჩაიკოვსკის მუსიკას, რომელსაც სხვადასხვა შემთხვევაში, ტექსტიც ერთვის.
Main Title/Once Upon a Dream/Prologue
Hail to the Princess Aurora
The Gifts of Beauty and Song/Maleficent Appears/True Love Conquers All
The Burning of the Spinning Wheels/The Fairies' Plan
Maleficent's Frustration
A Cottage in the Woods
Do You Hear That?/I Wonder
An Unusual Prince/Once Upon a Dream
Magical House Cleaning/Blue or Pink
A Secret Revealed
Skumps (Drinking Song)/The Royal Argument
Prince Phillip Arrives/How to Tell Stefan
Aurora's Return/Maleficent's Evil Spell
Poor Aurora/Sleeping Beauty
Forbidden Mountain
A Fairy Tale Come True
Battle with the Forces of Evil
Awakening
Finale
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
უოლტ დისნეის სტუდიების ანიმაციური ფილმები
1959 წლის ფილმები
1959 წლის ანიმაციური ფილმები
ამერიკული ანიმაციური ფილმები
Walt Disney Pictures-ის ფილმები
В̌

В̌, в̌ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „В“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის ერთობლიობას. გამოიყენება ვახანურ ენაში.
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, გრაფემა „В“-სა და დიაკრიტიკული ნიშნების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
სქოლიო
კირილური ასოები
ნაროს-დელ-პუერტო

ნაროს-დელ-პუერტო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ავილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 10,37 კმ². მოსახლეობა — 31 კაცი (2022 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ნაროს-დელ-პუერტოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
ოვტაშენი (შირაკი)

ოვტაშენი (შირაკი)
ოვტაშენი — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 600 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 298 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 76 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.9 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
შირაკის პროვინციის სოფლები
შავი პოლკოვნიკები

შავი პოლკოვნიკები, ან პოლკოვნიკთა რეჟიმი (ბერძ. Δικτατορία των Συνταγματαρχών) ან უბრალოდ ხუნტა (ბერძ. η Χούντα) — სამხედრო დიქტატურა საბერძნეთში 1967–1974 წლებში, რომელსაც სათავეში ედგნენ გეორგიოს პაპადოპულოსი და დიმიტრიოს იოანიდისი. ისინი ხელისუფლებაში მოვიდნენ გადატრიალების გზით 1967 წლის 21 აპრილს და ერთ დღეში მთელს საბერძნეთს აკონტროლებდნენ. მთელი მინისტრთა კაბინეტი დააპატიმრეს, წინააღმდეგობა ვერც საბერძნეთის მეფე კონსტანტინემ გასწია და იძულებული გახდა პოლკოვნიკებთან ეთანამშრომლა.
მიზეზები
1967 წლის გადატრიალება მემარჯვენეთა და მემარცხენეთა 30-წლიანი დაპირისპირების შედეგი იყო, რომელიც სათავეს მეორე მსოფლიო ომის დროს საბერძნეთის წინააღმდეგობის მოძრაობიდან იღებს. 1944 წელს საბერძნეთის ფაშისტებისგან გათავისუფლების შემდეგ, კომუნისტების მიერ მხარდაჭერილ წინააღმდეგობის მოძრაობის ძალებსა და დევნილობიდან დაბრუნებულ მთავრობას შორის დაიწყო სამოქალაქო ომი.
იხილეთ აგრეთვე
საბერძნეთის თანამედროვე ისტორია
რესურსები ინტერნეტში
მეტ ბერეტი, საბერძნეთში ხუნტის აღმოცენება
მეტ ბერეტი, 17 ნოემბერი. კვიპროსი და ხუნტის დაცემა
საბერძნეთის ისტორია
სახელმწიფო გადატრიალებები
ინსტიტუტი (სამუხის რაიონი)

ინსტიტუტი (სამუხის რაიონი)
ინსტიტუტი — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის სამუხის რაიონში. ის მდებარეობს მდინარე განჯის ნაპირზე, განჯა-ყაზახის ვაკეში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2000 კაცი. მოსახლეობა ძირითადად აზერბაიჯანელია, ასევე არიან რუსები და უკრაინელები.
სქოლიო
სამუხის რაიონის სოფლები
ნახვამდის, ბავშვებო

ნახვამდის, ბავშვებო — ლუი მალის 1987 წლის ავტობიოგრაფიული ფილმი. ფილმმა მიიღო ოქროს ლომი და სეზარი საუკეთესო ფილმისთვის, ხოლო რეჟისორმა BAFTA საუკეთესო რეჟისურისთვის.
სიუჟეტი
ფილმის მოქმედება მიმდინარეობს მეორე მსოფლიო ომის პერიოდის ოკუპირებულ საფრანგეთში. კათოლიკური კოლეჯის დირექტორი კოლეჯში სამ ებრაელ ბავშვს შეიფარებს საიდუმლოდ. ფრანგი ბიჭი, ჟულიენ კანტენი ერთ-ერთ მათგანს დაუმეგობრდება. კოლეჯის დირექტორს გესტაპოში დაასმენენ და დირექტორსა და სამივე ებრაელ ბიჭს იჭერენ.
რესურსები ინტერნეტში
Au Revoir les Enfants screenplay at Google Books
Criterion Collection essay by Philip Kemp
ფრანგული ფილმები
ფრანგულენოვანი ფილმები
1987 წლის ფილმები
ფილმები მეორე მსოფლიო ომის შესახებ
გვანჯი მანია

გვანჯი მანია (დ. 23 აგვისტო, 1939, ჯვარი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი,ჟურნალისტი, ეკოლოგი, მხარეთმცოდნე და მოგზაური.
ბიოგრაფია
1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი.
თბილისისა და მოსკოვის სხვადასხვა სამეცნიერო ცენტრებში ეუფლებოდა ეკოლოგიას, პუბლიცისტიკას, სოციოლოგიას, ხელოვნებას. 1965-1968 წლებში იყო გაზეთ „ეგრისის“ (წალენჯიხა) განყოფილების გამგე, საქინფორმის შემთავსებელი კორესპონდენტი, ქალაქი ჯვარის მხარეთმცოდნეობის საბჭოს თავმჯდომარე. 1968-1979 წლებში საქართველოს ჟურნალისტთა კავშირის საუნივერსიტეტო ორგანიზაციის თავმჯდომარის მოადგილე, წიგნის მოყვარულთა საზოგადოების საუნივერსიტეტო ორგანიზაციის პასუხისმგებელი მდივანი, გარემოს დაცვის პრობლემური ცენტრის მუდმივმოქმედი ექსპედიციის ხელმძღვანელი და ლექტორი. 1980-1982 წლებში მუშაობდა საქართველოს ბუნების დაცვის სახელმწიფო კომიტეტის სამეცნიერო-ტექნიკური ინფორმაციის და პროპაგანდის განყოფილების უფროსად. 1982-1983 წლებში ბუნების დაცვის საზოგადოების ეკოლოგიური განათლების განყოფილების უფროსად. 1985-1987 წლებში გაზეთ „კომუნისტის“ გარემოს დაცვისა და ეკოლოგიური განათლების განყოფილების დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი. 1988-1991 წლებში გაზეთ „ახალგაზრდა ივერიელის“ სოფლის ახალგაზრდობის განყოფილების გამგე, საქართველოს მწვანეთა მოძრაობის პრესცენტრის ხელმძღვანელი. 1992-1995 წლებში მამულის აღორძინების საზოგადოების პრესცენტრის ხელმძღვანელი. 1993-2002 წლებში ჯუმბერ ლეჟავას მსოფლიო მოგზაურობის სააგენტოს ხელმძღვანელი. მისი ინტერესის სფეროა — ბუნება, ადამიანი, საქართველოს, აგრეთვე კავკასიის ხალხთა ცხოვრება, ისტორია, კულტურა, ტრადიცია. მისი თაოსნობით განხორციელდა მრავალი ჟურნალისტური საკვლევ-საძიებო ლაშქრობა, მოგზაურობა, სამეცნიერო-სპორტული ექსპედიცია. ჯერ კიდევ სკოლის ასაკში დაინტერესდა მშობლიური მხარის შესწავლით. შექმნა ჯგუფი და მოიარა მაგანას და ინწრას ხეობის ბუნების ყველა ღირსშესანიშნაობა. შემდეგში არაერთ ექსპედიციას გაუკეთა ორგანიზაცია, რომელთა ხელმძღვანელი ან მონაწილე თვით იყო. მისი მეცადინეობით საზოგადოებას ემცნო ეროვნული მემკვიდრეობის მოამაგეთა, ბუნების ქომაგთა და სამშობლოდან გასულ მამულიშვილთა ცხოვრებისა და მოღვაწეობის ამბები, გაიხსნა საქართველოში პირველი სამდინარო-საზღვაო ტურისტული მარშრუტი — „ოქროს საწმისი“ (ქუთაისი-ფოთი), გაიკვალა უნიკალური სამთო საცხენოსნო მარშრუტი „დიდგორი“, დაწესდა საპატიო წოდება „ბუნების ქომაგი“ და სხვა. ქართულ და რუსულ პრესაში გამოქვეყნებული აქვს მრავალი პუბლიკაცია. არის საქართველოს მსოფლიო მიღწევათა და მოგზაურობათა ხელშემწყობი კავშირის (კლუბი „გიორგი“) თავმჯდომარე, რომლის ინიციატივითა და ხელშეწყობით გამოვლინდა და განხორციელდა მრავალი რეკორდი, რომლებიც გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნში შევიდა. მიღებული აქვს ჟურნალისტური პრემიები (1979, 1981).
ჯილდოები
1998 — ღირსების ორდენი
ბიბლიოგრაფია
ოქროს საწმისის ქვეყანა : ცნობარი, თბილისი, საქ. კპ ცკ გამ-ბის სტ., 1984, გვ. 8
საქართველოს ბუნების ქომაგები, თბილისი, საქართველო, 1979, გვ. 92
ლიტერატურა
ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 181-183
წიგნი ღირსებისა: ტ. 3, თამაზ ყიფიანი, თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი, თბ., 2001, გვ. 45
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი გეოგრაფები
ქართველი ჟურნალისტები
ეკოლოგები
ქართველი მოგზაურები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები