PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სიონის პირველი ეკლესია

სიონის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის დაბა სიონსა და სოფელ ლელოვანს შორის, ნასოფლარ კუპრიანთკარის აღმოსავლეთით, მთის კალთაზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის და ნატეხი ქვით, ძლიერ დაზიანებულია: მთლიანად ჩამონგრეულია კამარა და კონქი, ჩამოშლილია კედლების ზედა ნახევარი და პერანგის უმეტესი ნაწილი. შესასვლელი, რომლის გადახურვა ჩამონგრეულია, სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე შირიმისწირთხლებიანი სარკმლის ქვედა ნაწილია შემორჩენილი. სარკმლის სამხრეთით შეისრულთაღიანი პატარა ნიშია.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მბეჭდავი ქერქიჭამია

მბეჭდავი ქერქიჭამია — მწერი ცხვირგრძელასებრთა ოჯახისა. ხოჭო ბრჭყვიალა შავია. აქვს მოკლე ცილინდრული ბუსუსები, რომელთა სიგრძე 4-5 მმ აღწევს. მატლი თეთრია, ოდნავ მოხრილი, სიგრძით 5 მმ. კვერცხი ბრჭყვიალა თეთრია, ოვალური. მბეჭდავი ქერქიჭამია გავრცელებულია ევროპაში. საქართველოში პირველად 1952 წელს აღმოაჩინეს. შემოჰყვა გაუქერქავ ხე-ტყეს ჩრდილოეთი რაიონებიდან. ხოჭო და მატლი აზიანებს ნაძვს, ფიჭვს, სახლდება მათ ღეროებსა და ტოტებზე.
ბრძოლის ღონისძიებანი: სანიტარულ-ჰიგიენური წესების დაცვა, წაქცეული საჭერი ხეების მოწყობა და მათი ქიმიური დამუშავება ფოსფორორგანული პრეპარატებით.
ლიტერატურა
ქერქიჭამიასებრნი
ტროილიზმი

ტროილიზმი — ეროტიკული ინტერესი, რომელიც საკუთარი პარტნიორის სხვასთან სქესობრივი აქტის, ხშირად ფარულად, თვალთვალს გულისხმობს. მისი ყველაზე გავრცელებული სახეა, როდესაც მამაკაცი თავისი მეუღლის სხვა მამაკაცთან სქესობრივ აქტს ადევნებს თვალს. ეს სვინგური ცხოვრების წესის ნაწილია და მონაწილეების მიხედვით განისაზღვრება.
იხილეთ აგრეთვე
ვუაიერიზმი
სამის ოჯახი
სექსი სამში
სექსუალური როლური თამაში
სვინგი (სექსი)
პარაფილიები
Bərcan

Bərcan (also, Bardzhan and Byardzhan) is a village and municipality in the Yardymli Rayon of Azerbaijan. It has a population of 200. The municipality consists of the villages of Bərcan and Ləzir.
References
Populated places in Yardimli District
არზუ ალიევა

არზუ ალიევა
არზუ ილჰამ კიზი ყურბანოვა (ქორწინებამდე—ალიევა) (აზერ.არზუ İlham qızı iyeliyeva(Qurbanova); 1989 წლის 23 იანვარი, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანელი კინოპროდიუსერი, რეჟისორი, საზოგადო მოღვაწე. აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის ქალიშვილი.
ბიოგრაფია
აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევისა და მისი მეუღლის, აზერბაიჯანის პირველი ვიცე -პრეზიდენტის მეჰრიბან ალიევას უმცროსი ქალიშვილი, ჰეიდარ ალიევის შვილიშვილი.
არზუ ალიევა თავის უფროს დასთან, ლეილასთან ერთად სწავლობდა შვეიცარიასა და დიდ ბრიტანეთში.
2011 წლის 3 სექტემბერს ბაქოში გაიმართა არზუ ალიევას და სამედ ყურბანოვის ქორწილი. სამედ ყურბანოვი (დ. 1988 წელს) გახლავთ ერთადერთი ვაჟი რუსეთში მოღვაწე ცნობილი ბიზნესმენის, აზერბაიჯანის ყოვლისმომცველი კონგრესის ერთ-ერთი დამფუძნებლის აიდინ ყურბანოვის, რომელიც გარდაიცვალა 2003 წელს. სამედ ყურბანოვი დაიბადა და გაიზარდა მოსკოვში, დაამთავრა რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა სამინისტროს მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტი (უნივერსიტეტი)(МГИМО) და ამჟამად დაკავებულია საოჯახო ბიზნესით.
წყვილს ორი შვილი ჰყავს: აიდინი (დაიბადა 2012 წელს) და აზიზა (დაიბადა 2016 წელს).
პროფესიული საქმიანობა
არზუ ალიევა დაკავებულია აზერბაიჯანული კინოს წარმოებით (დოკუმენტური ფილმები „მიზანი — ბაქო“. „როგორ წააგო ჰიტლერმა ომი ნავთობისთვის“ (2015), „იკლასის ვაჟი“ (1918)). როგორც რეჟისორმა, მან გადაიღო დოკუმენტური ფილმი „Abadi ezamiyyat“ („უკანასკნელი თავშესაფარი უცხო ქვეყანაში“, 2016), რომელიც ეხება მუსავათისტური რესპუბლიკის დამფუძნებელს, აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის თავმჯდომარეს (1918-1920) ალიმარდან- ბეი თოპჩიბაშევს.
ქონებრივი მდგომარეობა
ვაშინგტონ პოსტის 2010 წლის მონაცემებით, ლეილა თავის დასთან არზუსთან და ძმასთან ჰეიდართან ერთად ფლობდა უძრავ ქონებას დუბაიში, რომლის ღირებულება დაახლოებით 75 მილიონი აშშ დოლარია.
„რადიო თავისუფლების“ (RS / RFE) აზერბაიჯანული გამოცემის ჟურნალისტების მიერ ჩატარებული გამოძიების შედეგების თანახმად, არზუ და მისი და ლეილა აკონტროლებენ აზერბაიჯანულ მობილურ კომპანია „Azerfon“-ს.
არზუ თანამფლობელია ჰოლდინგური კომპანია SW Holding- ის „ჯიბის“ ბანკის Way Bank-ის, რომელმაც პრივატიზაციის დროს შეიძინა სახელმწიფო ავიაკომპანია AZAL- ის მომსახურების სერვისები.
ბრიტანული სასამართლოს ცნობით, ლეილა და არზუ ალიევები ეჭვმიტანილები არიან ფულის გათეთრებაში. გამომძიებლების ყურადღება მიიპყრო ლონდონში ძვირადღირებული — 60 მილიონი ფუნტის ღირებულების უძრავი ქონების შეძენის მცდელობებმა. გაზეთ „გარდიანი“ ცნობით, საუბარია ლონდონის რაინბსრიჯში მდებარე ორ ბინაზე, რომლებიც დედოფლის რეზიდენციის — ბუკინგემის სასახლის უშუალო სიახლოვეს მდებარეობს. მათი შეძენის მიზნით, დაგეგმილი იყო ოფშორული კომპანიის გამოყენება.
არზუ ჩართულია საქველმოქმედო საქმიანობაში. ის მუშაობს ბაბუის ჰეიდარ ალიევის სახელობის ფონდში, რომელსაც ხელმძღვანელობს მისი დედა მეჰრიბან ალიევა.
სქოლიო
დაბადებული 1989
დაბადებული 23 იანვარი
ბაქოში დაბადებულები
ქალი რეჟისორები
აზერბაიჯანელი რეჟისორები
აზერბაიჯანელი კინოპროდიუსერები
პრეზიდენტების შვილები
ალიევების ოჯახი
მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
Midsalip

Midsalip, officially the Municipality of Midsalip (Subanen: Benwa Midsalip; Chavacano: Municipalidad de Midsalip), is a 4th class municipality in the province of Zamboanga del Sur, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 33,711 people.
Etymology
The town's name is from a Subanen word,"Migsalip" which means "to collect" or "accumulate".
History
Midsalip was formed as a municipality out of 21 barrios of the Municipality of Ramon Magsaysay and 6 barrios of the municipality of Dumingag on September 9, 1964, by virtue of Executive Order Number 94 signed by President Diosdado Macapagal. This did not last long, however, as it was dissolved on February 26, 1966, due to a Supreme Court decision regarding the legality of the funds disbursed by the municipal treasurer. As a result, Midsalip was reverted to barrio status. It was not until May 8, 1967, when the Republic Act No. 4871 was passed when Midsalip became a regular municipality again.
Geography
Climate
Barangays
Midsalip is politically subdivided into 33 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Bacahan
Balonai
Bibilop
Buloron
Cabaloran
Canipay Norte
Canipay Sur
Cumarom
Dakayakan
Duelic
Dumalinao
Ecuan
Golictop
Guinabot
Guitalos
Guma
Kahayagan
Licuro-an
Lumpunid
Matalang
New Katipunan
New Unidos
Palili
Pawan
Pili
Pisompongan
Piwan
Poblacion A
Poblacion B
Sigapod
Timbaboy
Tulbong
Tuluan
Demographics
Economy
References
External links
Midsalip Profile at PhilAtlas.com
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Municipalities of Zamboanga del Sur
Establishments by Philippine executive order
Tomave Municipality

Tomave Municipality is the second municipal section of the Antonio Quijarro Province in the Potosí Department in Bolivia. Its seat is Uyuni.
Geography
Some of the highest mountains of the municipality are listed below:
Subdivision
The municipality consists of the following cantons: Apacheta, Calasaya, Cuchagua, Opoco, San Francisco de Tarana, Tacora, Ticatica, Tolapampa, Tomave, Ubina, Viluyo and Yura.
The people
The people are predominantly indigenous citizens of Quechua descent.
References
Municipalities of Potosí Department
ამაპა

ამაპა (პორტ. Amapá, AP) — შტატი 1990-დან, ბრაზილიის ჩრდილო-აღმოსავლეთში. ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი დაბლობია.
ფართობი – 143 ათასი კმ².
მოსახლეობა – 0,56 მლნ. კაცი
ქალაქები (ათ.) – მაკაპა (221), სანტანა (82).
ბრაზილიის შტატები
ხათინლი

ხათინლი — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,963 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
თოუზის რაიონის სოფლები
.it

.it — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) იტალიისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
IANA .it whois information
Italy NIC
Technical registration procedures
it
კომუნიკაციები იტალიაში
he:סיומת אינטרנט#טבלת סיומות המדינות
sv:Toppdomän#I
Ivan Dvigubsky

Ivan Dvigubsky
Ivan Alekseevich Dvigubsky (1771–1839) was a Russian naturalist, professor and rector of the Imperial University of Moscow.
Biography
He was a student of the medical faculty of the Imperial Moscow University from 1793 to 1796). He was elected professor of the Imperial University of Moscow in 1804. He served as rector of the Imperial Moscow University from 1826 to 1833.
Dvigubski lectured in Russian and called on Russian scientists to write scientific works in Russian: "As long as the Russian language is not respected by Russians themselves, it will be difficult to produce anything better. When people write for Russians, but do not teach the sciences in Russian, where can one gain a knowledge of one's native language and attachment to it? In all Europe, perhaps, only Russia is not proud of her language…"
Dvigubsky published in 1828 the first study on the flora of the Moscow region, Flora of Moscow, or a Description of Wild Plants Growing in the Moscow Province, which included 924 species, as well as a short guide to wild plants in the vicinity of Moscow (An Easy Way to Recognize Wild Plants in the Fields of Moscow, first edition 1827, second edition 1838). He also wrote one of the first Russian physics textbooks (first edition 1808, third edition in two parts 1824-1825).
References
1771 births
1840 deaths
Imperial Moscow University alumni
Professorships at the Imperial Moscow University
People from Korochansky District
Recipients of the Order of St. Vladimir, 4th class
Recipients of the Order of St. Anna, 2nd class
19th-century botanists from the Russian Empire
19th-century zoologists from the Russian Empire
Rectors of Moscow State University
São Pedro da Aldeia

São Pedro da Aldeia is a municipality in Brazil. Its population was 106,049 (2020) and its area is 340 km2.
Geography
It lies in the east of Rio de Janeiro State on the Araruama Lagoon, 120 km from the state capital, Rio de Janeiro. The Araruama lagoon is the largest hypersaline lagoon in the world. Sports like windsurfing, kitesurfing and others like these are common because of the wind force in São Pedro da Aldeia
Economy
Salt extraction and fishing are the two most important industries.
History
São Pedro da Aldeia was founded in 1660 by Catholic priests on the top of a hill named after Saint Peter, in honor of whom the city was named. A chapel was built that was later replaced by an architecturally significant church. Nowadays it is the main historical monument in the town and is protected by state laws. Some colonial buildings and landmarks remain today, such as the cemetery beside the church, where the family graves of the founders of the town remain. In the 1960s the Brazilian Air Force and Navy built a military airport there, bringing many migrants from others parts of the country and increasing the town's population.
References
External links
Previspa - Official Web Site of Public Servants of the city
São Pedro da Aldeia City Council - Official Web Site of the São Pedro da Aldeia City Council
Rio Notícias Agora-São Pedro da Aldeia - News About São Pedro da Aldeia
Visit São Pedro da Aldeia - São Pedro da Aldeia Tourism Web Site
Others:
Map of São Pedro da Aldeia
Pictures of São Pedro da Aldeia
Municipalities in Rio de Janeiro (state)
Populated places established in 1660
1660 establishments in the Portuguese Empire
Sierra Nevada de Mérida

Sierra Nevada de Mérida
The Sierra Nevada de Mérida is the highest mountain range in the largest massif in Venezuela, the Cordillera de Mérida, which in turn is part of the northern extent of the Cordillera de los Andes (Andes Mountains). The Sierra Nevada de Mérida includes the highest peaks in Venezuela, Pico Bolívar, which has an elevation of , Pico Humboldt, Pico Bonpland and others.
The Sierra Nevada National Park is a protected area within the range.
The Cordillera de Mérida is a series of mountain ranges, or massif, in northwestern Venezuela. The Cordillera de Mérida is a northeastern extension of the Andes Mountains. The ranges run southwest–northeast between the Venezuelan-Colombian border and the Venezuelan coastal range. The Táchira depression separates the Cordillera de Mérida from the Cordillera Oriental, which forms the Colombia-Venezuela border.
The ranges runs from southwest to northeast and parts lie within each of the following states: Táchira, Mérida, Barinas, Trujillo, Portuguesa and Lara. The southeastern slopes are drained by tributaries of the Orinoco River, while the streams that drain the northwestern slopes empty into Lake Maracaibo. At the northeast tip of the massif lies the town of Barquisimeto and the headwaters of the River Cojedes.
In the centre of the massif is the city of Mérida. Two ranges of peaks lie on either side of the city, the Sierra de la Culata to the north and Sierra Nevada de Mérida to the south. Pico Bolívar, at 4,981 meters elevation (16,342 feet), is the highest peak in Venezuela.
Most of the ranges are covered by Venezuelan Andes montane forests, although the highest elevations (above 3,100 meters) are above tree line. These ranges are home to the Cordillera de Mérida páramo, an enclave of the páramo (tropical alpine grasslands) of the northern Andes. Protected areas in the massif include Sierra Nevada National Park.
Glaciers
In 1991 the mountain range had five glaciers situated near its peaks. However, as of 2017, only one glacier (10% of its size 30 years earlier) remains near Pico Humboldt. It is predicted this last glacier will disappear within the next ten or twenty years.
The snowy season is between July–August. The snows cover the mountains above 4.200 meters, and sometimes above 3.800 meters.[2]
Gallery
See also
Sierra Nevada National Park (Venezuela)
Sierra La Culata
Merida glaciation
References
External links
Schubert, Carlos (1998) "Glaciers of Venezuela" United States Geological Survey (USGS P 1386-I)
Mountain ranges of the Andes
Mountain ranges of Venezuela
Glaciers of Venezuela
Geography of Mérida (state)
Geography of Barinas (state)
Sierra Nevada National Park (Venezuela)
ტურკანის ტბის ეროვნული პარკი

ტურკანის ტბის ეროვნული პარკი – ეროვნული პარკების ჯგუფი კენიაში. შედგება სიბილოის ეროვნული პარკისა და ტურკანის ტბის ორი კუნძულისაგან.
1997 წელს ეროვნული პარკი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. 2018 წლიდან კი საფრთხის ქვეშ მყოფი ძეგლების სიაშია.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
UNESCO Fact Sheet
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები კენიაში
კენიის ეროვნული პარკები
ზარი (გაზეთი)

ზარი (გაზეთი)
„ზარი“ — ქართული პოლიტიკური და ლიტერატურული გაზეთი სოციალ-დემოკრატიული მიმართულებისა; გამოდიოდა თბილისში 1906-1907 წლებში კვირაში ორჯერ. 1906 წელს გამოვიდა № 1-5; 1907 — № 6-8. რედაქტორ-გამომცემელი — ნ. კურდღელაშვილი. დაიხურა თბილისის გენერალ-გუბერნატორის განკარგულებით.
ლიტერატურა
საქართველოს გაზეთები
ქართულენოვანი გაზეთები
მსტისლავ როსტროპოვიჩის საერთაშორისო ფესტივალი

მსტისლავ როსტროპოვიჩის საერთაშორისო ფესტივალი — მუსიკალური ფესტივალი ბაქოში, რომელიც დაარსდა 2007 წლის დეკემბერს, და ეძღვნებოდა დიდი ბაქოელს, მსტისლავ როსტროპოვიჩს.
ამ ღონისძიების საფუძველი იყო როსტროპოვიჩის მიერ 2006 წელს ბაქოში ორგანიზებული ფესტივალი, რომელიც ეძღვნებოდა დიმიტრი შოსტაკოვიჩის დაბადების 100 წლის იუბილეს.
ფესტივალის ორგანიზატორია კულტურის სამინისტრო, მისტილავ როსტროპოვიჩის ფონდი და ჰეიდარ ალიევის ფონდი. ბაქოში ფესტივალში მონაწილეობის მისაღებად ყოველწლიურად უამრავი ცნობილი მუსიკოსი და შემსრულებელი ჩამოდის. ასევე, დამთვალიერებელს შეუძლია დატკბეს მსტისლავ როსტროპოვიჩის ფონდის სტიპენდიის მფლობელობის გამოსვლებით. ფესტივალის ფარგლებში ჩატარებული კონცერტები ტარდება ქალაქის საუკეთესო დარბაზებში.
სქოლიო
აზერბაიჯანის მუსიკის ფესტივალები
აზერბაიჯანული მუსიკა
2007 წელი მუსიკაში
კირკ ბრაიანი

კირკ ბრაიანი (დ. 22 ივლისი, 1888, ალბუკერკე, ნიუ-მექსიკო — გ. 22 აგვისტო, 1950, კოდი, უაიომინგი) — ამერიკელი გეოლოგი და გეომორფოლოგი. ბრაიანმა უმაღლესი განათლება მიიღო ნიუ-მექსიკოს უნივერსიტეტში.
მოგვიანებით იელის უნივერსიტეტში მიიღო ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი.
როგორც გეომორფოლოგი ძირითადად იკვლევდა დამშრალ რაიონებში არსებულ ხმელეთის მასების წარმოშობის საკითხებს. გეოლოგიაში ბრაინი უმთავრესად მეოთხეული გეოლოგიის საკითხებით იყო დაინტერესებული.
ამერიკის გეოლოგიურმა საზოგადოებამ დააწესა მისი სახელობის ჯილდო, რომელიც ენიჭებათ იმ პირებს, რომლებმაც წვლილი შეიტანეს გეომორფოლოგიისა და მეოთხეული გეოლოგიის დარგების განვითარებაში.
პუბლიკაციები
1925. Date of channel trenching (arroyo cutting) in the arid Southwest. Science 62(1607): 338–344.
1927. Channel erosion of the Rio Salado, Socorro County, New Mexico. U.S. Geological Survey Bulletin 79: 15–19.
1928. Change in plant associations by change in ground water level. Ecology 9(4): 474–478.
1929. Flood-water farming. Geographical Review 19:444–456.
1929. Folsom culture and its age. Geological Society of America Bulletin 40:128-129.
1938. Prehistoric quarries and implements of pre-Amerindian aspect in New Mexico. Science (new series) 87 (229): 343–346.
1941. Geologic antiquity of man in America. Science 93 (2422): 505-514.
K. Bryan and C.C. Albritton. 1943. Soil phenomena as evidence of climate changes. American Journal of Science 241: 469-490.
1950. The Place of Geomorphology in the Geographic Sciences. Annals of the Association of American Geographers, Vol. 40, No. 3 (Sep., 1950), pp. 196–208
სქოლიო
ამერიკელი გეოლოგები
დაბადებული 1888
გარდაცვლილი 1950
ობის დეპარტამენტი

ობის დეპარტამენტი
ობი — დეპარტამენტი საფრანგეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, შამპან-არდენში.
ისტორია
ობი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
ობის ფართობია 6004 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 292,131 ადამიანს შეადგენს და მას 74-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 49 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ობის მმართველია ფილიპ ადნო.
რესურსები ინტერნეტში
Prefecture website
General Council website
საფრანგეთის დეპარტამენტები
ჰერკულესი (მწერი)

ჰერკულესი (მწერი)
ჰერკულესი — მწერი ფირფიტულვაშიან ხოჭოების ოჯახისა. მამლის სხეულის სიგრძე 15-სმ აღწევს. აქვს 2 რქა: ერთი გრძელი და მსხვილია, მოთავსებულია შუბლზე, მიმართულია წინ და ზემოთ, მეორე კიდევ უფრო გრძელია, მოთავსებულია წინა ზურგზე და გადმოღუნულია შუბლზე. დედალი ბევრად მომცროა. მისი სიგრძე აღწევს 9 სანტიმეტრს და ურქოა. ჰერკულესი გავრცელებულია სამხრეთ და ცენტრალურ ამერიკაში.
ლიტერატურა
ფირფიტულვაშა ხოჭოსებრნი
მღვიმის ფაუნა

მღვიმის ფაუნა, სპელეოფაუნა — მღვიმეების, ქანის ნაპრალებისა და ჰიპოგეის (სიცოცხლის მიწისქვეშა არე) სხვა ადგილსამყოფელის ცხოველთა კომპლექსი, რომელსაც შეისწავლის ბიოსპეციოლოგია. მღვიმეებში წლიური (სეზონური) პერიოდულობა არ არის, ამიტომ მთელი წლის განმავლობაში მრავლდებიან. აქ გამეფებული მუდმივი წყვდიადია გამო მღვიმის ცხოველები აქტიურობენ როგორც „დღისით“, ისე „ღამით“. მღვიმის ცხოველების მხედველობის ორგანოები რედუცირებულია, სამაგიეროდ ძლიერ აქვთ განვითარებული შეხებისა და სმენის ორგანოები. უმრავლესობას წაგრძელებული სხეული აქვს.
მღვიმის ფაუნას ძირითადად შეადგენენ უხერხემლო ცხოველები, ჩრდილოეთ ამერიკაში მღვიმის თევზი ამბლიოფსისი, ყოფილ იუგოსლავიის მღვიმეებში მცხოვრები პროტეუსი (კუდიანი ამფიბიების რიგისა), საქართველოში ცნობილია 1500-მდე მღვიმე, რომელთაგან ფაუნისტურად გამოკვლეულია მხოლოდ 71. აქ აღსანიშნავია ქუთაისის მახლობელ მღვიმეებში მცხოვრები ენდემური გვერდულა — ქუთაისური ტროგლოკარისი (Troglocaris kutaisiana), მოლუსკი ჰორაცია (Horatia borutzkii) და სხვა. აღწერილია ბოლოფეხიანების (უმდაბლესი მწერების) დღემდე უცნობი ენდემური 17 სახეობა და 1 გვარი — ფსევდაქერონდიტესი (Pseudacherondites) და სხვა. მღვიმეს დროებით თავს აფარებს ბუ, ღამურა (ზოგჯერ დიდი კოლონიების სახით), მგელი, ტურა, მელა, მაჩვი, დათვი, ჯიქი და სხვა.
ლიტერატურა
ჯანაშვილი რ., ქსე, ტ. 7, გვ. 237, თბ., 1984
ფაუნა
მღვიმეები
ბელგიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები

ბელგიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები — ეროვნული ნაკრები, რომელიც ბელგიას წარმოადგენს რაგბის საერთაშორისო მატჩებში და ტურნირებში. განეკუთვნება მესამე იარუსის გუნდებს, რომელთაც რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე თამაშის გამოცდილება არ აქვთ. ეროვნული ნაკრების მმართველი ორგანოა ბელგიის რაგბის ფედერაცია. მათი პირველი საერთაშორისო თამაში გაიმართა 1932 წელს და მას შემდეგ ისინი ვერ ახერხებენ მიაღწიონ წარმატებას და ითამაშონ მსოფლიო ჩემპიონატზე. ბელგიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების ყოფილი წევრია საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის ამჟამინდელი პრეზიდენტი ჟაკ როგე.
ისტორია
ბელგიის ეროვნული ნაკრების პირველი მატჩი გაიმართა 1932 წლის 13 მარტს ნიდერლანდების მორაგბეთა ეროვნულ ნაკრებთან და დამთავრდა ფრედ ანგარიშით 6-6. შემდეგ ეს გუნდები ერთმანეთს ყოველწლიურად ხვდებოდნენ ხუთი წლის განმავლობაში, სადაც ყოველთვის ნიდერლანდელები იმარჯვებდნენ. 1937 წელს ბელგიის ნაკრებმა გამართა მატჩები გერმანიის და იტალიის მორაგბეთა ეროვნულ ნაკრებთან, სადაც ორივეში დამარცხდა.
1950-იან წლებში ბელგიელები აგრძელებდნენ შეხვედრებს ნიდერლანდების ნაკრებთან, ასევე მართავდა მატჩებს ესპანეთის მორაგბეთა ეროვნულ ნაკრებთან. 1960-იან წლებში ბელგიის ნაკრებმა წინა წლებთან შედარებით უფრო წარმატებული თამაში აჩვენა: ბელგიის ნაკრებმა შეძლო ფრედ ეთამაშა პორტუგალიის მორაგბეთა ეროვნულ ნაკრებთან. შემდეგ ათწლეულში ნაკრები უფრო მეტად იგებდა, აფართოებდა საკუთარი მეტოქეების წრეს, სიტუაცია ანალოგიურად ვითარდებოდა 1980-იან წლებშიც. 1980-იანი წლების ბოლოს ბელგიის ნაკრებმა გამართა მოგებული ექვსმატჩიანი სერია. მაშინ ბელგიის ნაკრები ხშირად ხვდებოდნენ თავიანთ პრინციპულ მოწინააღმდეგეებს. 2007 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის წინ ბელგიის ნაკრებმა ითამაშა არგენტინის მორაგბეთა ეროვნულ ნაკრებთან, ხოლო 2008 წლის გაზაფხულზე გამართა შეხვედრა «ბარბაროსების» საერთაშორისო ნაკრებთან.
ბელგიის ნაკრები თამაშობს რაგბი ევროპის ჩემპიონატის 1A დივიზიონში, რომელიც ევროპის ერთა თასის პირველი დივიზიონია და ექვსი ერის ჩემპიონატის უმაღლესი დონის გათვალისწინებით ევროპული რაგბის მეორე დივიზიონია. ექვსი ერის ჩემპიონატში არმონაწილე საუკეთესო ნაკრებების რიცხვში მოხვედრა შედგა 2010/2012 წლების სეზონის შედეგების მიხედვით. ახლა უკვე ბელგიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები დაუპირისპირდება ისეთ ნაკრებებს, როგორებიც არიან საქართველო, რუმინეთი, ესპანეთი, პორტუგალია და რუსეთი.
რესურსები ინტერნეტში
Belgian Rugby Federation
Belgium XV Official Games
რაგბის ეროვნული ნაკრებები
ბელგიის სპორტი
შტრალზუნდი

შტრალზუნდი — ქალაქი გერმანიის მეკლენბურგ-წინა პომერანიის მხარეში. მდებარეობს ბალტიის ზღვის სანაპიროზე, შტრელაზუნდის სრუტესთან, რომელიც კუნძულ რიუგენს კონტინენტისგან გამოყოფს. კუნძული და შტრალზუნდი ერთმანეთთან ორი ხიდითა და რამდენიმე ბორნითაა დაკავშირებული.
ქალაქის ფართობი 38.97²-ია, მოსახლეობა 58 027 (2007). ეკონომიკის მთავარ დარგებს გემთმშენებლობა, მეთევზეობა და ტურიზმი წარმოადგენს.
შუა საუკუნეებში, შტრალზუნდის არეალი დასდავლეთ სლავური რუგიის სამთავროს ნაწილი იყო, რომელიც თავის მხრივ 1168 წლიდან დანიის სამეფოს შემადგენლობაში შედიოდა. ამ დროისთვის, ქალაქის ადგილას მეთევზეთა პატარა სოფელი მდებარეობდა.
ქალაქ ვისმარის ისტორიულ ნაწილთან ერთად, 2002 წელს, იუნესკომ შტრალზუნდის ძველი ცენტრი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
Satellite picture by Google Maps
The "Stralsund Expedition" of 1715, depicted in Thomas Carlyle's "History Of Friedrich II of Prussia"
გერმანიის ქალაქები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში