PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
იტანიენი

იტანიენი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 199 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 445.063 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.98 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
ბესედილიასი

ბესედილიასი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19 კმ². მოსახლეობა — 78 კაცი (2021 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ბესედილიასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
მოჰაჩის ბრძოლა (1687)

მოჰაჩის ბრძოლა (1687)
მოჰაჩის მეორე ბრძოლა — ბრძოლა ოსმალეთისა და საღვთო რომის იმპერიის არმიებს შორის, გაიმართა 1687 წლის 12 აგვისტოს, მოჰაჩის ველზე. დასრულდა ოსმალეთის არმიის სრული მარცხით.
მოჰაჩის ბრძოლის წინაპირობა იყო 1683 წელს დაწყებული დიდი თურქული ომი, რომელიც ოსმალეთის იმპერიამ ვენაში შეჭრით წამოიწყო. 1683 წლის 12 სექტემბერს გამართულ ვენის ბრძოლაში ოსმალეთის არმია სასტიკად დამარცხდა. ამის შემდეგ, პაპ ინოკენტი XI-ის ინიციატივით შეიქმნა ანტიოსმალური კოალიცია „საღვთო ლიგა“, რომლის შემადგენლობაშიც შევიდნენ ავსტრია, ვენეცია და პოლონეთი. ოსმალეთის არმია აგრეთვე დამარცხდა 1686 წელს გამართულ ბუდის ბრძოლაში.
მოჰაჩის ბრძოლის დროს ოსმალეთის არმიის მთავარი მეთაური იყო მეჰმედ IV-ის დიდი ვეზირი სარი სულეიმან-ფაშა, ხოლო ავსტრიელთა ჯარებს კარლ ლოთარანგიელი მეთაურობდა. 1687 წლის 12 აგვისტოს დილით ავსტრიის ჯარების მარჯვენა ფლანგმა დასავლეთისკენ იწყო სვლა. სულეიმან-ფაშამ იფიქრა, რომ ეს მისი შანსი იყო და ბრძანება გასცა, რომ არმიას მთელი ძალებით შეეტია ჰაბსბურგთა მარცხენა ფლანგისთვის, რომელიც ადრინდელ პოზიციაზე რჩებოდა და მას პირადად ბავარიის მმართველი მაქსიმილიან II მეთაურობდა. ოსმალეთის არმია ფლობდა რიცხობრივ უპირატესობას მაქსიმილიან II-ის არმიასთან შედარებით, ამიტომ მაქსიმილიანმა სასწრაფოდ გაუგზავნა კურიერი კარლ ლოთარინგიელს და აცნობა, რომ საფრთხეში იყვნენ. კარლმა მაშინვე გამოგზავნა დამხმარე ძალა. დიდი ვეზირი გაოცებული იყო ოპონენტის ასეთი წინააღმდეგობით. იგი იძულებული გახდა, შეტევის შეწყვეტის ბრძანება გაეცა.
ინიციატივა უკვე ჰაბსბურგების ხელთ იყო. მათ მოახერხეს თავდაპირველ პოზიციებში დაბრუნება და გადავიდნენ კონტრშეტევაზე, რითაც მოწინააღმდეგეს დიდი დანაკარგი მიაყენეს. ეს ყველაფერი იმით დასრულდა, რომ ოსმალეთის არმიამ უკან დაიხია. ბრძოლაში გამარჯვება ჰაბსბურგებმა მოიპოვეს, თანაც ისე, რომ მხოლოდ 800 მეომარი დაკარგეს, ხოლო ოსმალებს 10,000-იანი დანაკარგი მიაყენეს. მოჰაჩის ბრძოლაში გამარჯვების შედეგად, ავსტრიამ დაიკავა სამხრეთ უნგრეთი და ტრანსილვანიის სათავადო.
ლიტერატურა
Dupuy, Ernest R. and Trevor N. Dupuy, The Harper Encyclopedia of Military History, 4th Ed., HarperCollins Publishers, 1993, ISBN 978-0-06-270056-8.
Laffin, John, Brassey's Dictionary of Battles, Barnes & Noble Inc., 1998 ISBN 978-0-7607-0767-8.
Lord Kinross, The Ottoman Centuries New York: Morrow Quill Paperbacks 1977 p. 350–351 ISBN 978-0-688-03093-3
1687
XVII საუკუნის ბრძოლები
ავსტრიის ისტორია
ავსტრიის ბრძოლები
საღვთო რომის იმპერიის ბრძოლები
დიდი თურქული ომის ბრძოლები
Adolf III of Berg

Adolf III of Berg (1080 – 12 October 1152) was count of Berg from 1093 until 1132, and count of Hövel from 1090 until 1106, and Vogt of Werden. He was the son of Adolf II of Berg-Hövel, count of Berg, and Adelaide of Lauffen.
He married Adelheid of Cleves (von Kleve), possibly a daughter of Dietrich II count of Cleves (died 1118).
They had issue:
Adolf IV of Berg count of Berg and count of Altena (died after 1161);
Eberhard of Berg, monk in Morimont, 1st Abbot of Georgenthal (1143–1152) in Thüringen (born 1090/95, died 1152, buried in Altenberg (Gedenktag katholisch: 22. Juli - "Er bewog seinen Bruder, dem Orden 1133 auch das von der Familie gestiftete Kloster in Altenberg zu übertragen. Eberhard wurde dann 1143 Abt in dem von seinem Schwager gestifteten Kloster Georgenthal bei Gotha");
Bruno II of Berg, Archbishop of Cologne between 1131 and 1137 (died in Trani, Italy 30 May 1137, buried in Bari);
Gisela of Berg, married Sizzo count von Schwarzburg (died 1160).
Nota
Adolf III, Count of Berg is named Adolf I, Count of Berg in the Netherlands and in Germany.
Literature
Alberic of Troisfontaines (MGH, Scriptores XXIII).
Annales Rodenses (MGH, Scriptores, XVI).
Annalista Saxo (MGH, Scriptores VI).
Gesta Trevirorum (MGH, Scriptores VIII).
MGH, Diplomata.
REK I-II.
Rheinisches UB.
Hömberg, “Geschichte.”
Jackman, “Counts of Cologne.” – Jackman, Criticism.
Klebel, E. “Niederösterreich und der Stammbaum der Grafen von Görz und Schwarzburg.” Unsere Heimat. Monatsblatt des Vereins für Landeskunde von Niederösterreich 23 (1952) 111-23.
Kluger, “Propter claritatem generis.” – Kraus, Entstehung.
Lück, D. “Der Avelgau, die erste fassbare Gebietseinteilung an der unteren Sieg.” In: Heimatbuch der Stadt Siegburg I. Ed. H. J. Roggendorf. Siegburg, 1964. pp. 223–85.
Lück, D. “In pago Tuizichgowe
Anmerkungen zum Deutzgau.” Rechtsrheinisches Köln 3 (1977) 1-9.
Milz, “Vögte.”
Schmale, “Anfänge.”
Tyroller, “Genealogie.”
Wunder, G. “Die Nichten des Erzbischofs Friedrich von Köln.” AHVN 164 (1962) 192-6.
Wunder, G. “Die Verwandtschaft des Erzbischofs Friedrich I. von Köln. Ein Beitrag zur abendländischen Verflechtung des Hochadels im Mittelalter.” AHVN 166 (1964) 25-54.
Counts of Berg
Counts of Limburg
House of Limburg-Stirum
1080 births
1152 deaths
.pk

.pk — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) პაკისტანისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
pk
კომუნიკაციები პაკისტანში
sv:Toppdomän#P
კახათის წმინდა გიორგის ტაძარი

კახათის წმინდა გიორგის ტაძარი
კახათის წმინდა გიორგის სახელობის ტაძარი — მდებარეობს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფელ კახათში.
ისტორია
კახათში წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის მშენებლობას 2002 წელს ჩაეყარა საფუძველი. XX საუკუნეში კი ამ სოფელში მოქმედებდა წმინდა გიორგისა და ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები. გადმოცემით ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია ხისგან ყოფილა აგებული, მის დანგრევას ხელმძღვანელობდა თურმე ვინმე მიშა ხორავა, გადარჩენილი ეკლესიის ჯვარი კი დაუწვავს სერაპიონ ლოგუას, რომლის შთამომავლობაც მთლიანად ამოწყდა. იმ დროს ეკლესიის წინამძღვარი ყოფილა მღვდელი ლუკა ხუნწარია.
რაც შეეხება წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიას, იგი 1937 წლის რეპრესიების მსხვერპლი გამხდარა. ეს ვანდალური საქმე შეუსრულებია სოფლის საბჭოს თავმჯდომარეს, რომელსაც ეკლესიის დანგრევის დროს თვალი ამოვარდნია. ეკლესიაში პირველი მღვდელი ყოფილა ნესტორ ჩიხლაძე, რომელიც ხონის რაიონის სოფელ გორდიდან ყოფილა წარმოშობით (იგი დადიანის ახლო ნათესავი ყოფილა). მისი გარდაცვალების შემდეგ ეკლესიაშუ მღვდლად აკურთხეს ყარამან ჩიხლაძე. მან სასულიერო სემინარია ოდესაში დაამთავრა. ყარამანის მამას კაცი ჰყავდა მოკლული, ამიტომ მას მტერი გამოუჩნდა, დააბეზღეს და შორეულ აღმოსავლეთში გადაასახლე (იაკუტია), საიდანაც ცოცხალი ვერ დაბრუნდა. ამ დროისათვის ეკლესიის დიაკვნები ყოფილან ზოსიმე ტაბაღუა და ივანე ჯიქია.
1883 წლის დეკემბერში გამოცემული გაზეთ „მწყემსში“ (#3 ) ვკითხულობთ:
2004 წლის 7 ნოემბერს, ახლადაგებული ეკლესია მისმა ყოვლადუსამღვდელოესობამ, ზუგდიდისა და ცაიშის ეპისკოპოსმა გერასიმემ წმინდა გიორგის სახელზე აკურთხა. ტაძრის წინამძღვარია დეკანოზი გაბრიელ გულორდავა, ქტიტორი - სოლომონ კაკულია.
რესურსები ინტერნეტში
ზუგდიდისა და ცაიშის ეპარქიის საიტი
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ზუგდიდისა და ცაიშის ეპარქია
წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
ციპი ხოტოველი

ციპი ხოტოველი (დ. 2 დეკემბერი, 1978, რეხოვოთი) — ორთოდოქსულ-ეროვნულ-რელიგიური მიმდინარეობის ქართული წარმომავლობის ებრაელი პოლიტიკოსი (ლიკუდი), ჟურნალისტი აქტივისტი და ისრაელის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე 2015 წლიდან. 2020 წლის იანვრიდან დიასპორის საქმეთა მინისტრი. მისი მშობლები რეპატრიანტი ქართველი ებრაელები იყვნენ.
2009 წლის 24 თებერვლიდან ციპი მე-18 მოწვევის ქნესეთის წევრია და ყველაზე ახალგაზრდა პიროვნებაა მათ შორის, ვინც კი ოდესმე ქნესეთის წევრად აურჩევიათ. მას ახასიათებენ, როგორც ლიკუდის პარტიის „იდეოლოგიური ხმა“. 2006 წლიდან იგი გაზეთ მაარივში აქვეყნებს სტატიებს და მოღვაწეობს მედიის სფეროშიც. ციპი ხოტოველი აქტიურად ეწევა ქალთა უფლებების გაუმჯობესების კამპანიას.
ბიოგრაფია
ციპი ხოტოველი დაიბადა ისრაელში, ქართველი ებრაელების ოჯახში. ისრაელის ქართულ საზოგადოებაში მის პოლიტიკურ კარიერას აღწერენ, როგორც „მოელვარე სიამაყე“. იგი დაიბადა და გაიზარდა რეხოვოთში და დაამთავრა ეროვნულ-რელიგიური უმაღლესი სასწავლებელი თელ-ავივში. ორი წლის განმავლობაში, იგი იერუსალიმში, ბეირ-ხარავ-ქუქის მუზეუმში მუშაობდა ტურისტულ გიდად, ხოლო მოგვიანებით, ატლანტაში, ებრაული სააგენტოს წარმომადგენლად.
ბარ-ილანის უნივერსიტეტი ციპი ხოტოველმა წარჩინებით დაამთავრა და ბაკალავრის და მაგისტრის ხარისხები მიიღო. აკადემიური სწავლის დასრულების შემდეგ, მან გაიარა სტაჟირება რამ-კასპის საადვოკატო ბიუროში, თელ-ავივში და 2003 წელს სერტიფიცირებული ადვოკატი გახდა. 2003-2005 წლებში, იგი ბარ-ილანის ჟურნალის რედაქტორად მუშაობდა, მოგვიანებით კი გადაწყვიტა, რომ აკადემიური სწავლა გაეგრძელებინა და თელ-ავივის უნივერსიტეტში დაიწყო სწავლა, დოქტორის ხარისხის მისაღებად. სწავლის პარალელურად, ხოტოველი აქტიური იყო ებრალი სტუდენტების მსოფლიო კავშირში (WUJS) და წარადგენდა ორგანიზაციას სტუდენტთა კონფერენციაზე სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში. ამასთანავე, იგი ბნეი აკივას მოძრაობის წარმომადგენელი იყო პარიზში. ციპი ხოტოველი ასევე იერუსალიმში, ბრურიას სემინარიაში და ბარ-ილანის უნივერსიტეტის გოგონათა სემინარიაში სწავლობდა.
2013 წლის 27 მაისს, ციპი ხოტოველი ცოლად გაჰყვა ადვოკატ ორ ალონს. 2014 წელს, მათ ქალიშვილი შეეძინათ.
პოლიტიკური კარიერა
ციპი ხოტოველი მემარჯვენე ფრთის წარმომადგენელია, ძირითადად მონაწილეობს თავისი პარტიის პოლიტიკის იდეოლოგიურ ფორმირებაში და რეგულარულად უწევს წინააღმდეგობას პალესტინური სახელმწიფოს მშენებლობას.
2015 წლიდან, ხოტოველი ისრაელის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილეა. 2015 წლის ოქტომბერში, ქნესეთის სატელევიზიო არხთან ინტერვიუს ჩაწერისას, ციპი ხოტოველმა თქვა:
2020 წლის იანვარში დანიშნეს დიასპორის საქმეთა მინისტრად.
რესურსები ინტერნეტში
პირადი საიტი (ებრაული, ინგლისური)
ციპი ხოტოველი, ქნესეთის საიტი (ინგლისური)
სქოლიო
დაბადებული 2 დეკემბერი
დაბადებული 1978
ქართველი ებრაელები
ებრაელი პოლიტიკოსები
ებრაელი ჟურნალისტები
Gilah

Gilah (also, Gilakh) is a village in the Qusar Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Xuluq.
References
Populated places in Qusar District
თოროს თორამანიანი

თოროს თორამანიანი (დ. 18 მარტი, 1864, შებინქარაჰისარი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 1 მარტი, 1934, ერევანი) — სომეხი არქიტექტორი და არქეოლოგი, სომხეთის არქიტექტურის ისტორიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1864 წელს შებინქარაჰისარში, ოსმალეთის იმპერიაში. კონსტანტინოპოლის სამხატვრო აკადემიის დამთავრების შემდეგ დაკავდა კერძო და საზოგადოებრივი შენობების დაპროექტებით კონსტანტინოპოლში, შემდეგ ბულგარეთში, სადაც გადავიდა 1896 წელს, ასევე რუმინეთში.
1902 წელს თორამანიანი იღებს წინადადებას მიიღოს მონაწილეობა სომხეთის ერთ-ერთი უძველესი დედაქალაქის — ანისის ექსპედიციაში, სადაც გადავიდა 1903 წელს და შეუერთდა ნიკო მარის ექსპედიციას.
1904 წელს თორამანიანი არქიმანდრიტ ხაჩი დადიანის მიწვევით უერთდება ზვართნოცის გათხრებს. 1905 წელს გამოკვლევის შედეგები მან გამოაქვეყნა ნაშრომში „ზვართნოცის ტაძარი“.
1921 წელს მას შემდეგ, რაც ანისი აღმოჩნდა თურქეთის ტერიტორიაზე, თორამანიანმა დაკარგა იქ თავისი გამოკვლევების წარმოების შესაძლებლობა.
1923 წელს სომხეთის სსრ ქმნის უძველესი ძეგლების დაცვის კომიტეტს, რომლის წევრი ხდება თორამანიანი. იგი იღებს მონაწილეობას ეჩმიაძინის ტაძრის რეკონსტრუქციაში.
1930-1932 წწ. ხელმძღვანელობდა სომხეთის ისტორიული მუზეუმის არქიტექტურულ განყოფილებას ერევანში. იყო მსოფლიო სომეხთა კონგრესის წევრი.
გარდაიცვალა 1934 წელს. დაკრძალულია კომიტასის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
არქიტექტორი თოროს თორამანიანი
TOROS TORAMANIAN
სომეხი არქიტექტორები
დაბადებული 1864
გარდაცვლილი 1934
კომიტასის პანთეონში დაკრძალულები
ეკუადორი (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)

ეკუადორი (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
ეკუადორი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 572 მეტრზე. მიეკუთვნება ცენტრალური პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერიდო-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 822 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 21.97 კმ²-ზე. ფართობი 264 985 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
გუსარჩაი

გუსარჩაი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხაჩმაზის რაიონში.მოსახლეობის რაოდენობა 4776 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
ლეოპოლდ კობერი

ლეოპოლდ კობერი (დ. 21 სექტემბერი, 1883, პფაფშტეტენი — გ. 6 სექტემბერი, 1970, ჰალშტატი) — ავსტრიელი გეოლოგი. ვენის უნივერსიტეტის პროფესორი (1920 წლიდან). აქვს მნიშვნელოვანი შრომები ალპების, ევროპისა და მთლიანად დედამიწის ტექტონიკური აგერბულების შესახებ. ცნობილია როგორც კონტრაქციის ჰიპოთეზის მიმდევარი. კობერმა დაამუშავა ნაოჭა სისტემების აგებულების ერთიანი სქემა, შემოიტანა ტექტონიკაში ოროგენისა და კრატონის ცნებები, განავითარა აზრი ალპების შარიაჟული აგებულების შესახებ, რაც ბოლო ხანს სხვა ნაოჭა მთების მაგალითზეც დადასტურდა.
თხზულებები
Der Bail der Erde, 2 Aufl., В., 1928: Die Gestaltungsgeschichte der Erde, B.. 1925;
Das alpine Europa. Ein geologisches Gestaltungsbild, B., 1931; Tektonische Geologie, B., 1942.
ლიტერატურა
Prof. Dr. Leopold Kober zum 80. Geburtstag gewidmet, "Mitteilungen der Gesellschaft der Geologie- und Bergbaustudien in Wien". 1962, Bd 13.
სქოლიო
ავსტრიელი გეოლოგები
ტუიშევო

ტუიშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 475 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 66 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტაშბულატოვო, რომელიც დაშორებულია 9 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
Abkhaz literature

Abkhaz literature
The written Abkhaz literature appeared relatively recently in the beginning of the 20th century although Abkhaz oral tradition is quite rich.
History
Abkhaz share with other Caucasian peoples the Nart sagas — series of tales about mythical heroes, some of which can be considered as creation myths and ancient theology. There also exist historical legends (for example about Marshania princes), brigands' and hunters' songs, satirical songs and songs about the Caucasian War and various ritual songs.
The Abkhaz alphabet was created in the 19th century by Dimitry Gulia and K. Machavariani. Prior to the 1917 revolution in Russia, the only books published in Abkhaz were the alphabet book (Apswa anban), a few other textbooks, and a couple of books by Dmitry Gulia. He published a collection of short poems (Tbilisi, 1912) and a poem Love letter (Tbilisi, 1913).
The first newspaper in Abkhaz, called Abkhazia (Apsny) and edited by Dmitry Gulia appeared in 1917. It was replaced by the Apsny Kapsh (Аҧсны ҟаҧшь, meaning Red Abkhazia) newspaper after the Soviet rule was established in the country.
A number of new works appeared in the next decades—including Dmitry Gulia's novel Under the foreign skies (1919), about a peasant who took responsibility for his prince's crime and was exiled to Siberia, and Kamachich, (1940) about the pre-revolution life in Abkhazia. Other writers were Samson Chanba (Muhajirs and several other plays), Iua Kogonia (Abkhazian poems, 1924), and Mushni Khashba.
Bagrat Shinkuba was one of the greatest Abkhaz writers and poets. He published his first collections of poems in the 1930s and continued writing until his death in 2004. His Ballad of the rock tells about the fate of Abkhaz "Robin Hood" — Hajarat Kyakhba. His most known work (translated in English and Russian) is the novel The Last of the Departed, dedicated to the tragic destiny of Ubykh nation which became extinct along a hundred of years.
Arguably the most famous Abkhaz writer, Fazil Iskander, wrote mostly in Russian. He was renowned in the former Soviet Union for the vivid descriptions of Caucasian life. He is probably best known in the English-speaking world for Sandro of Chegem, a picturesque novel that recounts life in a fictional Abkhaz village from the early years of the 20th century until the 1970s. This rambling, amusing, and ironic work has been considered as an example of magic realism, although Iskander himself said he "did not care for Latin American magic realism in general".
See also
Notes
Works
Bagrat Shinkuba. The Last of the Departed
Russian translations of Abkhaz Nartic legends
Nart Sagas from the Caucasus: Myths and Legends from the Circassians, Abazas, Abkhaz, and Ubykhs, assembled, edited and annotated by John Colarusso.
Sources
Абхазская литература. Литературная энциклопедия 1929—1939. (Abkhazian literature. Encyclopaedia of literature 1929-1939)
Поэт – живописец, поэт – мыслитель. Форум (Forum newspaper), 09.05.07.
Culture of Abkhazia
კოჩანის თემი

კოჩანის თემი — თემი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ რეგიონში. მოსახლეობა შეადგენს 38 092 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 105.71 კაცი/კმ²-ზე.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კოჩანი.
თემის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 360.36 კმ²-ს.
ესაზღვრება მაკედონიის შემდეგ თემებს:
ჩრდილო-დასავლეთით — კრატოვოს თემს;
ჩრდილოეთით — კრივა-პალანკის თემს;
აღმოსავლეთით — მაკედონსკა-კამენიცის თემს;
სამხრეთ-აღმოსავლეთით — ვინიცის თემს;
სამხრეთ-დასავლეთით — ჩეშინოვო-ობლეშევოს თემს;
სამხრეთით — ზრნოვცის თემს;
დასავლეთით — პრობიშტიპის თემს.
ქალაქ კოჩანის გარდა თემის შემადგენლობაში შედის 27 დასახლება: ბეზიკოვო, ბელი, ვრანინცი, გორნი-პოდლოგი, გორნო-გრადჩე, გლავოვიცა, გრდოვცი, დოლნი-პოდლოგი, დოლნო-გრადჩე, იასტრებნიკი, კოსტინ-დოლი, ლეშკი, მოიანცი, ნებოიანი, ნივიჩანი, ნოვო-სელო, ორიზარი, პანტელეი, პაშაჯიკოვო, პოლაკი, პრესეკა, პრიბაჩევო, პრიპორი, რაიჩანი, რეჩანი, ტრკანიე და ცრვენა-ნივა.
თემის მოსახლეობის ეთნიკური სტრუქტურა:
მაკედონელები — 35 472 ადამ.;
ბოშები — 1951 ადამ.;
თურქები — 315 ადამ.;
არუმინელები — 194 ადამ.;
სერბები — 67 ადამ.;
ბოსნიელები — 2 ადამ.;
ალბანელები — 1 ადამ.;
სხვა — 90 ადამ.
იხილეთ აგრეთვე
ჩრდილოეთ მაკედონიის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
კოჩანის თემის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
კარტაგო (ვალიე-დელ-კაუკა)

კარტაგო (ვალიე-დელ-კაუკა)
კარტაგო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 749 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 121 741 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 436.35 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 279 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
ვალიე-დელ-კაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
აგბილთა მავზოლეუმი

აგბილთა მავზოლეუმი — აზერბაიჯანის ყუბის რაიონის სოფელ აგბილში, ძველ სასაფლაოზე მდებარე სამი მავზოლეუმი.
შაჰ მურადის მავზოლეუმი
კვადრატული ფორმის მავზოლეუმი პატარა პორტალი იყო, რომელსაც საკუთარი ანტისები ჰქონდა. მავზოლეუმის შიგნით იყო 2,7x2,7 მეტრი დიამეტრი. 0.43x0.48 მ ზომის წარწერა, რომელიც თარიღდება ახ.წ. 940 წელს (გრიგორიანული კალენდრით 1553 წ.), შეიცავს მისი მკვიდრის შაჰ მურადის სახელს . იგი მთლიანად განადგურდა.
რვაკუთხა მავზოლეუმი
შემორჩენილ კიდევ ერთ მავზოლეუმს აქვს რვაკუთხედის ფორმა. მავზოლეუმი საინტერესოა ჩრდილოეთ და სამხრეთ აზერბაიჯანის მავზოლეუმების შესასწავლად, ვინაიდან იგი XVI საუკუნეშიც აშენდა, იმ პერიოდის განმავლობაში, რომელსაც მცირე რაოდენობით შემორჩა ძეგლები .
მისი აგურის კედლები პატარა პოდიუმის თავზე აღმართულია. მისი კედელი და ფუძე იგივე ზომის იყო. ეს ჩანს ირანული აზერბაიჯანის ზოგიერთ მავზოლეუმში, რომლებიც აგურითაა ნაგები.
მისი ერთ-ერთი მახასიათებელია ის, რომ მას შიგნით აქვს 2.8x2.8 მეტრიანი კვადრატული გეგმა, თუმცა ის გარედან რვაკუთხაა. შესასვლელი სამხრეთიდან არის. დანარჩენ სამ მხარეს აშენებულია ნიშები, რომელთა ზომაა 76x50 სანტიმეტრი. მავზოლეუმი აგებულია მიწის დონეზე და აქვს „სამარხის ტიპი“, რაც ნიშნავს, რომ მასში საძვალე არ არის .
კვადრატული ფუძიდან გუმბათის საფარზე გადასვლა განხორციელდა იალქნების საშუალებით მარტივი სტალაქტიტების სახით. გარე კედლებს ახასიათებს აგურისა და ქვის ნაზავი, რომელიც არ გვხვდება შირვანის მასშტაბით მიმოფანტულ სხვა მავზოლეუმებში . პოდიუმის გარდა, შესასვლელი ქვედა ნაწილისთვის ასევე გამოიყენებოდა ქვები. შესასვლელის ზემოთ ცხრა ცალმხრივ ჭერზე არის 53x46 სმ ქვის წარწერა .
გერმანელმა აღმოსავლეთმცოდნე იოჰანეს ალბრეხტ ბერნჰარდ დორნმა, რომელმაც XIX საუკუნეში შეისწავლა ეს მავზოლეუმები, გადაწერა წარწერა. სამსტრიქონიანი არაბული წარწერის თარგმანი შემდეგია:
„ჩემო მონებo, ნუ დაიდარდებთ ალლაჰის წყალობას. მართლაც, ალლაჰ აპატიებს ყველა ცოდვას, რადგან ის მაპატიებს, მოწყალეა. ეს შენობა აშენდა სულთან ხალილ-ულლაჰის ვაჟისთვის - ალაჰმა სამუდამოდ გააგრძელოს მისი ბედი და ბედნიერება - შაჰ მურადი, შეიხი მაზიად ჰაჯა, შეიხ ბაიაზიდი - ალაჰმა აპატიოს მას და ყველა მორწმუნეს - ცხრაას ორმოცდამეოთხე წელს (1533-1534 წელი)" .
მესამე მავზოლეუმი მცირეა. მართკუთხა გეგმის უმოკლესი მხარე (2,80x2,62 მეტრი) რქების სახით 1,2 მეტრამდე გაიზარდა. ის პატარა საცხოვრებელი კორპუსის მსგავსია .
ლიტერატურა
სქოლიო
აზერბაიჯანის მავზოლეუმები
კავკასია
აზერბაიჯანის არქიტექტურა
საფრიჭა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საფრიჭა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი საფრიჭა შეიძლება აღნიშნავდეს:
საფრიჭა — მწვერვალი აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გულრიფშის მუნიციპალიტეტში;
საფრიჭა — მყინვარი აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გულრიფშის მუნიციპალიტეტში;
საფრიჭა — უღელტეხილი აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გულრიფშის მუნიციპალიტეტში.
უვსის აიმაკი

უვსის აიმაკი — ერთ-ერთი მონღოლეთის 21 აიმაკიდან. შეიქმნა 1931 წელს. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ულანგომი. აიმაკის ფართობია 69 585,39 კმ², ხოლო მოსახლეობა — 73 323 ადამიანი (2012).
აიმაკს სახელი აქ მდებარე მონღოლეთის უდიდესი ტბის, უვსის ტბის მიხედვით ეწოდა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
უვსის აიმაკი
მონღოლეთის აიმაკები
რაშის ოლქი

რაშის ოლქი — ოლქი სერბეთის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, შედის ცენტრალური სერბეთის შემადგენლობაში.
მოსახლეობა
ოლქის ტერიტორიაზე ცხოვრობს: 188,5 ათასი სერბი (65 %), 93,9 ათასი ბოშნიაკი (32 %), 1,9 ათასი მუსლიმანი (1 %) და სხვა.
დასახლებული პუნქტები
{| class="wikitable"
|-
!colspan=2| დასახლებული პუნქტები, რომლებშიც მოსახლეობა აღემატება 5 000 ადამიანს 2009 წლის მონაცემებით
|-
|
<table width="400" border="0" cellspacing="1" cellpadding="0">
კრალევო
57 914
<table width="600" border="0" cellspacing="1" cellpadding="0">
ნოვი-პაზარი
56 873
<table width="600" border="0" cellspacing="1" cellpadding="0">
ვრნიაჩკა-ბანია
10 048
<table width="600" border="0" cellspacing="1" cellpadding="0">
ტუტინი
9 306
|}
იხილეთ აგრეთვე
სერბეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
სერბეთის ოლქები
ოპერაცია სამოკავშირეო ძალა

ოპერაცია სამოკავშირეო ძალა
ნატოს მიერ იუგოსლავიის დაბომბვა (ოპერაცია „სამოკავშირეო ძალა“) — ნატოს სამხედრო ოპერაცია იუგოსლავიის სამოკავშირეო რესპუბლიკის წინააღმდეგ, რომელიც მიმდინარეობდა 1999 წლის 24 მარტიდან 10 ივნისამდე. ოპერაციის მსვლელობისას დაიღუპა ათასობით მშვიდობიანი მოქალაქე, მათ შორის დიდი რაოდენობით მცირეწლოვანი ბავშვი.
ამ ოპერაციით დასრულდა კოსოვოს ომი. კოსოვოზე კონტროლი დაამყარეს ნატოს ძალებმა, რომლებმაც შემდგომ ძალაუფლება გადასცეს ეთნიკურ ალბანელებს. 2008 წლის 17 თებერვალს კოსოვომ გამოაცხადა დამოუკიდებლობა სერბეთისგან.
ნატომ ოპერაციის ჩატარების აუცილებლობა დაასაბუთა რეგიონში მიმდინარე სისხლიანი ეთნიკური კონფლიქტის შეწყვეტის აუცილებლობით. იმის გამო, რომ იგი გაეროს მანდატის გარეშე განხორციელდა, კრიტიკოსები მას აღიქვამენ როგორც სამხედრო აგრესიას იუგოსლავიის წინააღმდეგ.
იუგოსლავიის წინააღმდეგ ნატომ გამოიყენა იარაღი, რომელიც აკრძალულია ნიურნბერგის ქარტიით, აგრეთვე, ჰააგისა და ჟენევის კონვენციებით. იუგოსლავიაში NATO იყენებდა ურანის დაბალი შემცველობის ბომბებს, რომელიც არა მხოლოდ მაღალი სიზუსტით გამოირჩევა, არამედ რადიოაქტიურიც არის და ტოქსიკურიც. გარდა ამისა, ნატომ გამოიყენა ე.წ. კასეტური ბომბები - იარაღი ფეთქებადი ყუმბარებით, რომელთა გამოყენებაც მოგვიანებით ოტავის კონვენციით აიკრძალა.
სქოლიო
1999
კოსოვოს ომი
სერბეთი
კოსოვო
ნატო
NATO-ს სამხედრო ოპერაციები
KFOR
XX საუკუნის ომები
სამხედრო კამპანიები გერმანიის მონაწილეობით
NGC 7159

NGC 7159 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1886 წლის 14 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
Şirinbəyli

Şirinbəyli (formerly Tverskoye, Oktyabrabad) is a village and municipality in the Saatly Rayon of Azerbaijan. It has a population of 4,056.
References
Populated places in Saatly District
Leușeni, Telenești

Leușeni, Telenești
Leușeni is a village in Telenești District, Moldova.
References
Villages of Telenești District