PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
პონპეი (შტატი)

პონპეი (შტატი)
პონპეი — მიკრონეზიის ფედერაციული შტატების ოთხიდან ერთ-ერთი შტატი. 1984 წლამდე შტატს ერქვა პონაპე. მდებარეობს მიკრონეზიის ფედერაციული შტატების ცენტრალურ-აღმოსავლეთ ნაწილში. შტატის ტერიტორიის ფართობია — 344 კმ². შტატის მოსახლეობაა — 36 196 ად. (2010 წლის აღწერა). მოსახლეობის სიმჭიდროვეა — 105,22 ად./კმ². ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი კოლონია, რომელიც მდებარეობს მიკრონეზიის ფედერაციული შტატების დედაქალაქ პალიკირიდან 8 კილომეტრში.
გეოგრაფია
კუნძული პონპეი — მიკრონეზიის ფედერაციულ შტატებში ფართობით, სიმაღლით, მოსახლეობით და განვითარებით ყველაზე დიდი კუნძულია. კუნძულის ფლორა და ფაუნა გამოირჩევა დიდი მრავალფეროვნებით. პონპეი — ერთ-ერთი ყველაზე უფრო ნოტიო ადგილია დედამიწაზე: ყოველწლიურად ნალექების რაოდენობა ზოგიერთ მთიან რაიონებში შეადგენს დაახლოებით 7600 მმ-ს.
პალიკირი — მიკრონეზიის ფედერაციული შტატების დედაქალაქი, მდებარეობს კუნძულ პონპეიზე. პონპეის საერთაშორისო აეროპორტი (კოდექსი IATA PNI) მდებარეობს კოლონიასთან ახლოს, მთავარი კუნძულის ჩრდილოეთის სანაპიროსთან ახლო მყოფ მომცრო კუნძულზე.
ისტორია
პონპეი ცნობილია ქალაქ ნან-მადოლის ნანგრევებით, რომელიც დაარსდა 1285 და 1485 წლებს შორის და იარსება, დაახლოებით 1500 წლამდე. ნან-მადოლის მეგალითური სტრუქტურები წყნარი ოკეანის რეგიონში მასშტაბით ედრება მხოლოდ აღდგომის კუნძულის მეგალითებს.
მიკრონეზიის ფედერაციული შტატების შტატები
ვლადიმირ ილიუხინი

ვლადიმირ ილიუხინი (დ. 1934 — გ. 19 აგვისტო, 1982, განთიადი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი, ყოფილი სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის საინჟინრო-გეოლოგიისა და ჰიდროლოგიის კარსტული კომისიის სამეცნიერო საბჭოს სპელეოლოგიური სექციის თავმჯდომარე.
1956 წლიდან მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის კრისტალოგრაფიის ინსტიტუტში ჯერ უმცროს, შემდეგ უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად, ხოლო 1980 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის კოსმოსური კვლევების ინსტიტუტში სექტორის გამგედ. ვლადიმირ ილიუხინის სახელს უკავშირდება საბჭოთა სპელეოლოგიის 70-იანი წლების თვალსაჩინო მიღწევები. თითქმის 25 წლის განმავლობაში მისი უშუალო მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით მიკვლეული და შესწავლილია რამდენიმე ათეული რთული კატეგორიის მღვიმე და უფსკრული ყოფილ სსრკ-ის სხვადასხვა კარსტულ რეგიონებში, მათ შორის ყირიმში, კავკასიაში და შუა აზიაში.
1982 წლის 18 აგვისტოს არაბიკის მასივზე, ერთ-ერთი მღვიმის შესასვლელთან მისი დაბადების 48-ე წლისთავი აღნიშნეს. მეორე დღეს გაგრაში, სოფელ განთიადთან მომხდარ ტრაგედიას მეცნიერის სიცოცხლე შეეწირა. ეს მღვიმე ამჟამად ვლადიმირ ილიუხინის სახელს ატარებს.
ლიტერატურა
საყმაწვილო ენციკლოპედია, გვ. 33, თბ., 2008.
დაბადებული 1934
გარდაცვლილი 19 აგვისტო
გარდაცვლილი 1982
რუსი ფიზიკოსები
რუსი მათემატიკოსები
Zuhres

Zuhres or Zugres is a city in Khartsyzk municipality in Donetsk Oblast, Ukraine.
The city has a population of
It is currently occupied by Russian armed forces and forces of the de facto Donetsk People's Republic.
History
The history of the city starts with the decision to build near a settlement Zuyivka a thermal power plant as part of the Soviet GOELRO plan in 1929. The name for the new settlement around the plant was given after the plant as "ZuHRES", Zuyivka Government Raion Electrical Station. The first power plant was built in 1932 and later there was built another plant in 1980s.
During WWII, the Germans occupied the town and murdered local Jews as well as communists in mass executions in a ravine outside the city.
Since 2014, Zuhres has been administered as a part of the de facto Donetsk People's Republic.
Gallery
References
Cities in Donetsk Oblast
Populated places established in the Ukrainian Soviet Socialist Republic
Cities of district significance in Ukraine
Khartsyzk urban hromada
ვანილა აისი

ვანილა აისი
რობერტ მეთიუ ვან უინკლი (Robert Matthew Van Winkle), უკეთ ცნობილი ვანილა აისის სახელით (Vanilla Ice; დ. 31 ოქტომბერი, 1967. დალასი, ტეხასი, აშშ) — ამერიკელი რეპერი, რომელიც თავისი 1990 წლის ჰიტისთვის — „Ice Ice Baby“ არის ცნობილი.
დისკოგრაფია
Hooked (1989)
To the Extreme (1990)
Extremely Live (1991)
Mind Blowin (1994)
Hard to Swallow (1998)
Bi-Polar (2001)
Platinum Underground (2005)
Vanilla Ice Is Back! (2008)
W.T.F. (Wisdom, Tenacity and Focus) (2011)
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Twitter გვერდი
ამერიკელი რეპერები
დაბადებული 1967
დაბადებული 31 ოქტომბერი
ალ-კარდაჰის ნაჰია

ალ-კარდაჰის ნაჰია
ალ-კარდაჰა — სირიის ლათაკიის მუჰაფაზის (რეგიონის), ალ-კარდაჰის მინტაკის (პროვინციის) ერთ-ერთი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-კარდაჰის პროვინციაში დაახლოებით 44 510 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 171,02 კმ².
სქოლიო
სირიის ნაჰიები
Votskaya Oshya

Votskaya Oshya (Votyak Uşyaźı) is a rural locality (a selo) in Novoartaulsky Selsoviet, Yanaulsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 135 as of 2010. There are 3 streets.
Geography
Votskaya Oshya is located 27 km northwest of Yanaul (the district's administrative centre) by road. Varyashbash is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Yanaulsky District
ზემელი

ზემელი, თბილისში რუსთაველის სახელობის მოედნის ერთ-ერთი კუთხის ადრინდელი სახელწოდება; შეერქვა აქ მდგარი აფთიაქის მიხედვით, რომელიც პროვიზორ-აფთიაქარ ევგენი ზემელს ეკუთვნოდა. სარეკონსტრუქციო სამუშაოებთან დაკავშირებით XX საუკუნის 30-იან წლებში აფთიაქი აიღეს.
ამჟამად მოედნის მიმდებარე უბანს არაფორმალურად ზემელს უწოდებენ.
ლიტერატურა
თბილისის უბნები
ესტონელები

ესტონელები (ეესტლასედი) — ხალხი, ესტონეთის ძირითადი მოსახლენი (963 ათ.); ცხოვრობენ აგრეთვე რუსეთის ფედერაციაში (46,4 ათ.), აშშ-ში, კანადაში, შვედეთსა და ავსტრალიაში. წარმომავლობით განეკუთვნებიან ბალტიისპირა-ფინური ჯგუფის ფინურ-უნგრულ ხალხებს. ესტონელების წინაპრები — ფინურენოვანი ტომები ესტონეთის ტერიტორიაზე ძვ.წ. III ათასწლეულში გამოჩნდნენ. შემდეგ ათასწლეულებში მათ შემადგენლობაში შევიდნენ ბალტიისპირეთის, ნაწილობრივ ჩრდილოეთ-გერმანული (სკანდინავიური), ხოლო I ათასწლეულის დასასრულს აღმოსავლეთ სლავური ელემენტები. რუსულ მატიანეებში სხვა ბალტიისპირა ფინურ ტომებთან ერთად ჩუდებად იხსენიებიან, დასავლეთ ევროპულ წყაროებში — ესტებად. ესტონელი ხალხის ჩამოყალიბება ძირითადად XIII-XVI საუკუნეებში დასრულდა. XIII საუკუნეში მიიღეს კათოლიკობა, რომელიც XVI საუკუნეში რეფორმაციის პერიოდში, ლუთერანობით შეიცვალა. XIX საუკუნის შუა წლებში მოსახლეობის 10-12%-მა მართლმადიდებლობა მიიღო.
საერთო რაოდენობა: დაახლ. 1,1 მლნ.
ენა: ესტონური.
მორწმუნეები: ძირითადად ლუთერანები, არიან აგრეთვე მართლმადიდებლები (ძირითადად სეტუს ჯგუფი).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
მოსახლეობისა და ეთნიკურ საქმიანობათა სამინისტროს ოფისი: ესტონელები საზღვარგარეთ
სქოლიო
მსოფლიოს ხალხები
ორტენაუს რაიონი

ორტენაუს რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ოფენბურგი. რაიონი შედის ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ფრაიბურგის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.850,74 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 416 780 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 225 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 08 3 17.
რესურსები ინტერნეტში
www.ortenaukreis.de ოფიციალური საიტი
ბადენ-ვიურტემბერგის რაიონები
Talacogon

Talacogon, officially the Municipality of Talacogon, is a 2nd class municipality in the province of Agusan del Sur, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 39,678 people.
History
Talacogon got its name from the cogon grass that is abundant in the area. It was called so by the natives who inhabit the area before the entry of the Spanish in the Agusan River basin sometime in the 18th century. The Spanish who came in the area then adopted the name of the place as they founded it as a town in the 13th of November 1872, building a church and a town hall as commemoration to its founding. It was thus the first town founded in the riverbanks of the Agusan River and the oldest town in the province of Agusan del Sur.
As the years went on, Talacogon only experienced slow progress due to its inaccessibility and remoteness to other parts of Mindanao. It was only in the 1970s to 1990's that roads begun being built in the area from which the municipality then experienced rapid progress, due in part to facilitate the logging business in the area.
Being a town since 1872, Talacogon remains the economic center of the province west of the Agusan River.
Geography
Talacogon is located at .
According to the Philippine Statistics Authority, the municipality has a land area of constituting of the total area of Agusan del Sur.
Climate
Barangays
Talacogon is politically subdivided into 16 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Demographics
In the 2020 census, Talacogon had a population of 39,678. The population density was .
Economy
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Municipalities of Agusan del Sur
შლუხბერგი

შლუხბერგი — მთა შვეიცარიაში, ურნერის ალპებში, ობვალდენისა და ნიდვალდენის კანტონების საზღვარზე. წარმოადგენს შტორეგის უღელტეხილის ჩრდილოეთით მდებარე ქედის უმაღლეს მწვერვალს.
რესურსები ინტერნეტში
Schluchberg on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
კავკაზი (ბაშკირეთი)

კავკაზი (ბაშკირეთი)
კავკაზი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 9 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 85 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (59%) და თათრები (41%) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
ბარდის რაიონი

ბარდის რაიონი — რაიონი აზერბაიჯანში. რაიონში შედის 109 სოფელი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბარდა.
2005 წლის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა შეადგენს 136 000 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
Ministry of Culture and Tourism's history of Barda
belediyye.org
აზერბაიჯანის რაიონები
პლანალტუ-ალეგრი

პლანალტუ-ალეგრი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 495 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპეკოს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 654 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 42.49 კმ²-ზე. ფართობი 62 461 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სანტა-კატარინა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ბაჰამის კუნძულების დაპყრობა (1783)

ბაჰამის კუნძულების დაპყრობა (1783) — დაპყრობა მოხდა 1783 წლის აპრილში, ამერიკის რევოლუციური ომის ბოლოს, როდესაც ლოიალისტური ექსპედიცია ენდრიუ დევოს მეთაურობით გაემგზავრა ესპანელებისგან ბაჰამის კუნძულების დასაბრუნებლად. ექსპედიცია წარმატებით დასრულდა და ნასაუ გასროლის გარეშე დაეცა. ეს იყო მთელი ომის ერთ-ერთი ბოლო მოქმედება.
წინა მოვლენები
ბაჰამის კუნძულები ესპანურმა ძალებმა 1782 წლის მაისში აიღეს. თუმცა წმინდა ავგუსტინე აღმოსავლეთ ფლორიდაში ჯერ კიდევ ბრიტანელების ხელში იყო, ესპანელები ფიქრობდნენ, რომ ისინი ძალიან კარგად იცავდნენ თავს თავდასხმებისგან. შეიმუშავეს გეგმა ბაჰამის კუნძულების დასაბრუნებლად ნასაუზე თავდასხმის გზით. ენდრიუ დევო იყო ამერიკის რევოლუციური ომის სამხრეთ თეატრის ერთგული ვეტერანი.
ხელახლა დაპყრობა
მაიორი დევო გაემგზავრა სენტ ავგუსტინედან სამოცდაათი მიმდევრით და მას ორი დღის შემდეგ შეუერთდნენ თომას დოუს 26 იარაღიანი ბრიგანტინით და 16 იარაღიანი და 120 კაციანი ბრიგანტინით დანიელ უილერი. ექსპედიცია მიადგა ჰარბორის კუნძულსა და ელეუთერას 6 აპრილს, დაიქირავა კიდევ 170 ახალი მოხალისე, ესპანეთის გარნიზონის წინააღმდეგ მცდელობისთვის, ნიუ-პროვიდენსში.
ოთხი დღის შემდეგ, ფლორ დე მაიომ მიაღწია ნიუ-პროვიდენსს კუბის გუბერნატორის ლუის დე უნზაგას წერილის მეშვეობით, რომელშიც ნათქვამია, რომ ევროპაში მშვიდობის წინასწარი შეთანხმებები ხელმოწერილი იყო და ბაჰამის კუნძულები უნდა დაბრუნებულიყო ბრიტანეთის მმართველობაში აღმოსავლეთ ფლორიდის სანაცვლოდ.
როდესაც 13 აპრილს დევოს ფლოტილა ნიუ-პროვიდენსს მიუახლოვდა, ესპანელ მეთაურს, კლარაკომს ის კონტრაბანდისტებში აერია. მისი საბაჟო პატრული გაკვირვებული დარჩა როდესაც, გამთენიისას იპოვეს მძიმედ შეიარაღებული დესანტი, რომელიც ნაპირზე შტურმით უტევდა ფორტ მონტაგუსა და სამი მცველის ნავის დასაკავებლად. კლარაკომ უკან დაიხია ციტადელში და ხანმოკლე ზავი დაიდო, მაგრამ დევომ გააუქმა ის მეორე დღეს. ესპანელებმა გაანადგურეს დარჩენილი ხომალდები 16 აპრილს და შეიკრიბნენ მთავარ ციხესიმაგრეში, სანამ ორი დღის შემდეგ მის დათმობას გადაწყვეტდნენ.
შემდეგ
600-ზე მეტი ესპანელი დანებდა, ტყვედ ჩავარდა და მათი 50 ქვემეხი და შვიდი ხომალდიც მიისაკუთრეს. ზოგიერთი ხომალდი, რომელიც ჩაძირული იყო, მოგვიანებით გამართეს და ესპანელები დააბრუნეს კუბაში.
ამ დროისთვის ბრიტანეთმა უკვე დათმო აღმოსავლეთ ფლორიდა ბაჰამის კუნძულების სანაცვლოდ პარიზის ხელშეკრულების წინასწარ მოლაპარაკებებში. ბაჰამის კუნძულებზე გაწეული ძალისხმევის სანაცვლოდ, დევოს გადაეცა კატის კუნძულის დიდი ნაწილი, სადაც მან ააშენა სასახლე პორტ ჰოუში, რომლის ნაშთები დღეს შეგიძლიათ ნახოთ.
ლიტერატურა
Chartrand, Rene. American Loyalist Troops 1775-84 (Men-at-Arms Series). Osprey Publishing (2008).
Craton, Michael, and Gail Saunders. Islanders in the Stream: A History of the Bahamian People: Volume 1: From Aboriginal Times to the End of Slavery. University of Georgia Press (1999).
Marley, David. Wars of the Americas: A Chronology of Armed Conflict in the New World, 1492 to the Present. ABC-CLIO (1998).
სქოლიო
ესპანეთის ბრძოლები
გაერთიანებული სამეფოს ბრძოლები
მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის შობის ტაძარი (ივანოვსკოე)

მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის შობის ტაძარი (ივანოვსკოე)
მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის შობის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის აღმოსავლეთი ადმინისტრაციული ოლქის ივანოვსკოეს რაიონში.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია იოანე ნათლისმცემლის შობის სახელზე, ხოლო ეგვტერები ბასილი დიდისა და წმინდა გიორგის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ხის ტაძარი ააშენეს სოფელ კოლიევეში (ასე ერქვა სოფელ ივანოვსკოეს ადრე) 1667 წელს. 1700 წელს ეკლესია მოითვლიდა 10 მრევლის ოჯახს. 1801 წელს ააგეს ქვის ეკლესია რუსული კლასიციზმის სტილში. XIX საუკუნის 80-იან წლებში სამრეკლოს ორ მხარეს მიაშენეს ნაგებობები.
1917 წლის რევოლუციის შემდეგ ეკლესიამ გააგრძელა მოქმედება, მასში გადაიტანეს დახურული მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის გირეევოს ეკლესიის საკურთხეველი.
1926 წლისათვის ივანოვსკოეში ირიცხებოდა 1275 ადამიანი. კოლექტივიზაციის პერიოდში სოფელში ჩამოყალიბდა კოლმეურნეობა „Вперед“, მაგრამ სოფლის მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი მუშაობდა რეუტოვისა და პეროვის ფაბრიკაში. ეკლესია გახდა სოფლიოს სასულიერო ცენტრი.
1989 წლიდან ტაძრის წინამძღვარი გახდა პეტრე ზახაროვი. 1991 წელს ტაძრის წინამძღვარი მიხაილ შევჩენკო გარდაიცვალა და დაკრძალეს ტაძრის საკურთხევლის კედელთან.
1990 წელს დაიწყო ტაძრის სარეკონსტრუქციო სამუშაოები, მისი მოედნის გაფართოების მიზნით. განახლებულ ტაძარს 1991 წლის 9 მარტს ესტუმრა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი ალექსი II. პატრიარქის ლიტურგიას დაესწრო 200 ადამიანი.
2000 წელს ტაძარს მიაწერეს ზეციური სასწაულის ეკლესია. ასევე მიაწერეს წმინდა ლუკას სამლოცველო.
2013 წლის 7 ივლისს ტაძრის დღესასწაულზე საღვთო ლიტურგია აღავლინა პატრიარქმა კირილმა.
ტაძრის ტერიტორიაზე 1800-იანი წლებიდან მოქმედებს სასაფლაო. აქ დაკრძალულია წინამძღვარი თეოდორ კაზანსკი და მისი დედა მ. კაზანსკაია. გარდა ამისა, სასაფლაოზე დაკრძალულია ხუთი საეკლესიო მოღვაწე.
ტაძარში დაცულია რამდენიმე სიწმინდე. ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატი ყოველთა მწუხარეთა სიხარული, იოანე ნათლისმცემლისა და ბასილი დიდის ხატები მათი წმინდა ნაწილებით.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт
Церковь Рождества Иоанна Предтечи в Народном каталоге православной архитектуры
Район Ивановское ВАО
О церкви Рождества Иоанна Предтечи на сайте Русская линия
Церковь на сайте Православие.ru
Фото
სქოლიო
მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მოსკოვის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კონსტრუქტორი (ობიექტზე ორიენტირებული პროგრამირება)

კონსტრუქტორი (ობიექტზე ორიენტირებული პროგრამირება)
კონსტრუქტორი (constructor) — ფუნქცია, რომლის დანიშნულებაა ობიექტის ცვლადების ინიციალიზება. მისი გამოცხადების სინტაქსი ჩვეულებრივი ფუნქციის სინტაქსის მსგავსია. კონსტრუქტორი ყოველთვის გამოიძახება ობიექტის შექმნისას. ჩვეულებრივი ფუნქციისგან განსხვავებით:
კონსტრუქტორს ისეთივე სახელი აქვს, როგორიც კლასს.
დასაბრუნებელი მნიშვნელობის ტიპი კონსტრუქტორში არ ეთითება.
როგორც წესი, კონსტრუქტორები გამოიყენება ობიექტის ცვლადებისთვის საწყისი მნიშვნელობების მისანიჭებლად, ან ინიციალიზების ნებისმიერი სხვა პროცედურის შესასრულებლად, რომლებიც აუცილებელია ობიექტის შესაქმნელად. ყველა კლასს აქვს კონსტრუქტორი მიუხედავად იმისა, ის განსაზღვრულია თუ არა.
ლიტერატურა
დაპროგრამება C++ ენაზე , რომან სამხარაძე, ლია გაჩეჩილაძე, სტუ.
ინფორმატიკა
პროგრამირება
კაროლინა (პუერტო-რიკო)

კაროლინა (პუერტო-რიკო)
კაროლინა ― ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, სან-ხუანისა და ტრუხილიო-ალტოს აღმოსავლეთით, კანოვანასისა და ლოისის დასავლეთით. მოიცავს 12 ბარიოსა და კაროლინა-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური სტატისტიკური ტერიტორიის შემადგენლობაში. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მდებარეობს პუერტო-რიკოს მთავარი აეროპორტი, ლუის მუნიოს მარინის საერთაშორისო აეროპორტი.
იხილეთ აგრეთვე
პუერტო-რიკოს მუნიციპალიტეტები
ლიტერატურა
Carolina, Puerto Rico: Land of Giants (2012) by Greg Boudonck and Maria Ruiz O'Farrill
რესურსები ინტერნეტში
Puerto Rico Government Directory
სქოლიო
პუერტო-რიკოს მუნიციპალიტეტები
სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორია
კაროლინა (პუერტო-რიკო)
ტოლერანტობა

ტოლერანტობა — სოციოლოგიური ტერმინი, რომელიც აღნიშნავს განსხვავებული მსოფლაღქმის, ცხოვრების წესის, ქცევისა და ჩვეულებების ატანას. ტოლერანტობა არ ნიშნავს გულგრილობას ან განურჩევლობას, არც განსხვავებული მსოფლმხედველობის ან ცხოვრების წესის მიღებას; ის ნიშნავს სხვებისთვის უფლების მიცემას, იცხოვრონ თავიანთი ინდივიდუალური მსოფლმხედველობის შესაბამისად. ტოლერანტობა მოიცავს ადამიანის თავისუფალი არჩევანის ზოგადი უფლების პატივისცემას და არა რომელიმე კონკრეტული არჩევანის პატივისცემას.
ტოლერანტობის გააზრებული გამოვლინება შესაძლებელია მხოლოდ მაშინ, როდესაც განსხვავებულის დაშვების, ნებართვის ნაცვლად, მავანს შეუძლია მისი აკრძალვაც. ისტორიულად, ტოლერანტობა ძირითადად გამოიყენებოდა სახელმწიფო რელიგიასთან დაპირისპირებული შეხედულებების კონტექსტში და „აღნიშნავდა დომინანტი რელიგიის წარმომადგენელთა მხრიდან სხვა რელიგიათა არსებობის დაშვებას, თმენას, გაძლებას, მიუხედავად იმისა, რომ ამ უკანასკნელთ უყურებდნენ უარყოფითად, როგორც დაბალი რანგისას, შემცდარს, ან საზიანოს“. მეოცე საუკუნიდან, ტოლერანტობის მოაზრება გაფართოვდა, მასში ჩაირთო პოლიტიკური და ეთნიკური ჯგუფები, ჰომოსექსუალები და სხვა უმცირესობები.
ტოლერანტობის პარადოქსი
ტოლერანტობის პარადოქსი შეჯამებულია კარლ პოპერის წიგნში „ღია საზოგადოება და მისი მტრები“, სადაც პოპერი წერს:
სქოლიო
პოლიტიკური ტერმინები
ჰუსეინ არაბლინსკი

ჰუსეინ არაბლინსკი
ჰუსეინ მამედ-ოღლუ არაბლინსკი (ნამდვილი გვარი ხალაფოვი) (დ. 1881, ბაქო — გ. 17 მარტი [ძვ. სტ. 5 მარტი], 1919, იქვე) — აზერბაიჯანელი თეატრისა და კინოს მსახიობი და რეჟისორი. ეროვნული თეატრის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1897 წელს, ბაქოს სცენისმოყვარეთა წრეში. 1905–1919 წლებში იყო პირველი აზერბაიჯანული პროფესიული დასების „ნიჯათისა“ და „საფას“ მსახიობი და რეჟისორი. მისი შემოქმედება გამსჭვალული იყო დემოკრატიული იდეებით, მაღალი მოქალაქეობრივი პათოსით. ჰუსეინ არაბლინსკი წარმატებით გამოდიოდა ჰეროტიკულ, ტრაგიკულ თუ სატირულ როლებში. საგასტროლო წარმოდგენებს მართავდა საქართვლოში, სომხეთსა, რუსეთში და ირანში. როლები: გიავე (შ. სამისა და ს. ახუნდოვის „მჭედელი გიავე“), ჰეიდარბეგი (მირზა ახუნდოვი ს „ჰაჯი-ყარა“), ხლესტაკოვი (ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი“), ოტელო (უილიამ შექსპირის „ოტელო“) და სხვა. ჰუსეინ არაბლინსკი მოკლეს მუსავატელებმა.
მისი სახელობის არის სუმგაითის სახელმწიფო მუსიკალურ-დრამატული თეატრი.
ლიტერატურა
დაბადებული 1881
გარდაცვლილი 17 მარტი
გარდაცვლილი 1919
აზერბაიჯანელი რეჟისორები
აზერბაიჯანელი თეატრის რეჟისორები
აზერბაიჯანელი საოპერო რეჟისორები
აზერბაიჯანელი მსახიობები
სიმონ აბაშიძე-გორლენკო

სიმონ აბაშიძე-გორლენკო
სიმონ ქაიხოსროს ძე აბაშიძე (აბაშიძე-გორლენკო) (დ. 21 იანვარი, 1836 — გ. 18 იანვარი, 1891, მოსკოვი) — თავადი, რუსეთის იმპერიის არმიის პოლკოვნიკი (1881).
იმერეთის თავად აბაშიძეთა წარმომადგენელი. 1853 წლიდან მსახურობდა რუსეთის არმიაში. მონაწილეობდა ყირიმის ომში (1853-1856). იყო საიმპერატორო ესკორტის ლაიბ-გვარდიის კავკასიური ესკადრონის საჭურველთმტვირთველი (1857), სუმის ჰუსართა პოლკის კორნეტი (1860). 1865-1882 წლებში კვლავ ირიცხებოდა საიმპერატორო ესკორტში. 1875 წლიდან იყო სოსნიცკის მაზრის (ახლანდ. ჩერნიჰივის ოლქი, უკრაინა) საპატიო მომრიგებელი მოსამართლე. 1882 წელს პოლკოვნიკის წოდებით ჩაირიცხა კავალერიაში; განსაკუთრებული გამონაკლისის სახით შეუნარჩუნდა საიმპერატორო ესკორტის კავკასიური ესკადრონის 1-ლი ქართული რაზმის მუნდირის ტარების უფლება. ითვლებოდა კავალერიისა და შინაგან საქმეთა სამინისტროს პერსონალში. აბაშიძე იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების დამფუძნებელი წევრი. გარდაიცვალა მოსკოვში. დაკრძალულია სოფ. ზაიზდის მიხეილის ეკლესიაში (ახლანდ. ჩერნიჰივის ოლქი, უკრაინა). 1891 წლის თებერვალში პანაშვიდი გადაუხადეს საქართველოშიც, დაბა ყვირილის (ახლანდ. ზესტაფონი) ეკლესიაში. დაჯილდოებული იყო წმ. გიორგის ორდენით (1853).
ცოლად ჰყავდა (1861 წლიდან) ადელაიდა სიმონის ასული გორლენკო (აზნაური). სიმამრის გარდაცვალების შემდეგ, იმპერატორის 1876 წლის 15 ივლისის განკარგულებით მიეცა უფლება შეერთებინა გორლენკოს გვარი და საგვარეულო გერბი და გადაეცა ისინი მამრობითი ხაზის უფროსი შთამომავლებისთვის. მისი ერთადერთი ვაჟი დავითი დაბადებიდან მალევე გარდაიცვალა (1863), ამიტომ თავად აბაშიძე-გორლენკოს გვარი არ გაგრძელებულა. ქალიშვილი ნინო (დ. 1870 — გ. 1921) იყო ბარონ როდრიგ თეოდორ ფონ ბისტრამის ცოლი. „რუსეთის იმპერიის თავადაზნაურობის საგვარეულოთა გერბების საერთო კრებულის“ მე-14 ნაწილში (1890) შეტანილია აბაშიძე-გორლენკოს ოფიციალურად დამტკიცებული გერბი (1886).
ლიტერატურა
Родословный сборник русских дворянских фамилий, т. 1 / Руммель Витольд Владиславович ; СПб., 1886, - с. 599-600.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 21 იანვარი
დაბადებული 1836
გარდაცვლილი 18 იანვარი
გარდაცვლილი 1891
ქართველი პოლკოვნიკები
რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
აბაშიძეები
ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
წმინდა გიორგის ორდენის კავალრები
აბოლანდი

აბოლანდი ― ფინეთის სამხრეთ-დასავლეთ ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 21 700 ადამიანს შეადგენს.
მუნიციპალიტეტები
იხილეთ აგრეთვე
ფინეთის ქვერეგიონები
სქოლიო
ფინეთის ქვერეგიონები
სამხრეთ-დასავლეთ ფინეთის გეოგრაფია
ასინუმი

ასინუმი — ასურეთის მეფე. ასინუმი სავარაუდოდ სამეფო ტახტზე რიმუშის შემდეგ ავიდა, უცნობია მისი მმართველობის დასაწყისისა და დასასრული თარიღი. მის შემდეგ ასურეთის სამეფოში დაიწყო შვიდი უზურპატორის მმართველობის ხანა.
რესურსები ინტერნეტში
ასურეთი
ასურელი მეფეები
ასურეთის მეფეების სია
ასურეთის მეფეები
პირველი

პირველი
საკუთარი სახელი პირველი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ანზორ პირველი — გეოლოგი, ინჟინერი
ბიძინა პირველი — პოლიტიკური მოღვაწე
ლევან პირველი — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი
შოთა პირველი — მსახიობი
ქართული გვარები
დამატი რუსტემ-ფაშა

დამატი რუსტემ-ფაშა ასევე რუსტემ-ფაშა მეკრი (დ. 1500 — გ. 1561) — ოსმალეთის სულთან სულეიმან I-ის დიდი ვეზირი ეროვნებით ხორვატი.
დაქორწინებული იყო სულთან სულეიმანის ერთადერთ ქალიშვილ მიჰრიმაჰზე. იყო ჰიურემ სულთნის მომხრე და სავარაუდოდ დიდი წვლილი მიუძღვის მუსტაფას სიკვდილით დასჯის საქმეში. უნდოდა გაეტარებინა რეფორმა ოსმალეთის შეიარაღებულ ძალებში, მაგრამ წააწყდა დიდ წინააღმდეგობას და უარი თქვა თავის წინადადებაზე.
სქოლიო
ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები
დაბადებული 1500
გარდაცვლილი 1561
ქარცი მემინდვრია

ქარცი მემინდვრია — მღრღნელი ზაზუნასებრთა ოჯახისა. მცერე ზომის მემინდვრიაა, სხეულის სიგრძე 11,2 სმ-მდეა, კუდისა — 6 სმ-მდე. ზურგი სხვადასხვა ელფერით ყავისფერ-ჟანგისფერია; მუცელი ბაცი რუხია. კუდი მკაფიოდ ორფეროვანია: მისი ზედა მხარე მუქია, ქვედა მხარე მოთეთრო, მოკლე ბეწვითაა დაფარული და მის ქვეშ ჩანს ქერცლოვანი კანი. ფეხები შავია. გავრცელებულია ევროპაში, აზიაში, კავკასიაში; საქართველოში გავრცელებულია გურია-აჭარის ქედზე, ზღვის დონიდან 1600 მ სიმაღლემდე. ბინადრობს ფოთლოვან და წიწვოვან ტყეებში, მაღალი ბალახით დაფარულ ველობებზე. შემოდგომით და ზამთრობით გვხვდება თივის ბულულებში და ნაგებობებში. იკვებება უმთავრესად ბალახოვანი მცენარეების მწვანე ნაწილებით და თესლებით; ჭამს აგრეთვე ხეების ქერქს, კვირტებს, სოკოებს, ლიქენებს. ბუდეს იკეთებს მოკლე და ვრცელ სოროში, რომელსაც რამდენიმე გამოსასვლელი ხვრელი აქვს. მრავლდება წელიწადში 3–4-ჯერ: თითოეულ ჯერზე შობს 2–5 ნაშიერს. აზიანებს ტყის ახალგაზრდა ნარგავებს, ტყის ჯიშთა სანერგეებს, ხეხილის ბაღებს, პროდუქტების მარაგს.
სქოლიო
ტყის მემინდვრია