PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Yakimovo Municipality

Yakimovo Municipality is a small municipality (obshtina) in Montana Province, Northwestern Bulgaria, located in the area of the Danubian Plain. It is named after its administrative centre - the village of Yakimovo.
The municipality embraces a territory of with a population of 4,252 inhabitants, as of February 2011.
Settlements
Yakimovo Municipality includes the following 4 places all of them villages:
Demography
The following table shows the change of the population during the last four decades.
Religion
According to the latest Bulgarian census of 2011, the religious composition, among those who answered the optional question on religious identification, was the following:
See also
Provinces of Bulgaria
Municipalities of Bulgaria
List of cities and towns in Bulgaria
References
External links
Official website
Municipalities in Montana Province
ჰაუეა

ჰაუეა — ტბა ახალი ზელანდიის უდიდეს კუნძულ — სამხრეთ კუნძულზე.
მდებარეობს ოტაგოს რეგიონში, ქალაქ დანიდინიდან ჩრდილო-დასავლეთით დაახლოებით 293 კილომეტრში.
ვრცელდება ზღვის დონიდან 348 მ სიმაღლეზე. ფართობი 141 კმ², უდიდესი სიღრმე 392 მ.
ტბის სახელწოდება წარმოსდგება მაორიდან, სავარაუდოდ ადგილობრივი ტომის სახელწოდებიდან, რომლის ზუსტი მნიშვნელობა დადგენილი არ არის.
ჰესის ენერგიის გაუმჯობესებისათვის 1958 წელს ტბის დონე ხელოვნურად აწიეს 20 მეტრით.
ტბა ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 35 კილომეტრზე, სიგანე 8 კილომეტრი.
ხეობაში მოქცეული მყინვარული წარმოშობის ტბაა, რომლის ქვაბული გაჩენილია მყინვარული მოძრაობების შედეგად უკანასკნელი გამყინვარების დროს.
ტბიდან გამოედინება ამავე სახელწოდების მდინარე. ტბაში ჩაედინება მდინარე ჰანტერი.
ჰაუეას ტბიდან დასავლეთით 8 კილომეტრში მდებარეობს ტბა უანაკა. მინიმალური მანძილი ამ ორ ტბას შორის 1 კილომეტრია.
დღეისათვის ჰაუეას ტბა ტურისტებისთვის პოპულარული ადგილია. ჰაუეას გააჩნია დიდი ჰიდროენერგეტიკული პოტენციალი.
ევროპელთაგან ტბის პირველი აღმომჩენია ნათანიელ ჩალმერსი, რომელმაც ტბა 1853 წელს ინახულა.
რესურსები ინტერნეტში
ჰაუეას ტბა – ინფორმაცია
ჰაუეას ტბის რუკა
სქოლიო
ახალი ზელანდიის ტბები
ფსიქიკის ძირითადი ორიენტაციები

ფსიქიკის ძირითადი ორიენტაციები
ბერნარდ ლივეხუდი, ფსიქიკის შინაგანი არსის გამოხატულებას , ადამიანის ნებისმიერი აქტივობის სტილის განმსაზღვრელ, ექვს 'ძირითად ორიენტაციას' გამოყოფს: მკვლევარი, მოაზროვნე, ორგანიზატორი, რეფორმატორი,მზრუნველი და კონსერვატორული (ადმინისტრაციული) ტიპი. თითოეული ეს ტიპი შეიძლება ხასიათდებოდეს კრეტიულობით ან არა. კრეატიულობა ძირითად ორიენტაციას შემოქმედებით ძალად აქცევს.არაკრეატიულობა კი მიდრეკილებებადვე ტოვებს. თითოეულ ადამიანში რამდენიმე ძირითადი ორიენტაცია შეიძლება იყოს.ამათგან შესაძლოა ერთ-ერთი უფრო ძლიერ გამოხატული იყოს,რასაც დომინანტური ძირითადი ორიენტაცია ეწოდება.
1. მკვლევარი_ ამ ტიპის ადამიანთა ძირითადი მოთხოვნილებაა გამოიკვლიონ თუ როგორ ფუნქციონირებს სამყარო და როგორ შეიძლება აიხსნას მიმართება ცალკეულ მოვლენებს შორის. ამასთან თვითონ კვლევის ობიექტი მეორე ხარისხოვანია და ძირითადი აქცენტი კვლევის პროცესზე კეთდება. შემოქმედებითი მკვლევარი მიდერეკილია დამოუკიდებლად მუშაობისკენ, ხოლო არაშემოქმედებითი მზადაა რუტინული სამუშაოს შესასრულებლად ან სხვათა აზრის მოსასმენად და გასათვალისწინებლად.
2. მოაზროვნე_ ამ ტიპის ადამიანთა მოთხოვნილებაა მოაწესრიგონ საკუთარი იდეები თეორიებისა და სისტემების სახით. მათ გააჩნიათ საკუთარი შეხედულებათა სისტემა და პროტესტს გამოთქვამენ, როდესაც სხვათა აზრის უკრიტიკო მიღებას სთხოვენ.
3. ორგანიზატორი_ ამ ტიპის ძირითადი მოთხოვნილებაა დაეუფლოს,მოაწესრიგოს და მართოს სამყარო. ის აგრესიულობამდე აქტიურია და ცნობიერად თუ არაცნობიერად ცდილობს ძალაუფლების მოპოვებას ადამიანებსა და საგნებზე. ორგანიზატორული ორიენტაციის ადამიანები ყველაზე წარმატებულები 30-40 წლის ასაკში არიან. ხშირად ორგანიზატორული ძირითადი ორიენტაცია სხვა ძირითად ორიენტაციებთან კომბინაციაში გვხვდება, რაც ორგანიზებისკენ სწრაფვას ნაკლებად აგრესიულს ხდის.
4. მზრუნველი_ ამ ტიპის ადამიანის მოთხოვნილებაა მოუაროს,გაახაროს, იზრუნოს ყოველივე ცოცხალზე. სოციალურ სამყაროში ეს ტიპი ქმნის გარემოს სადაც ხელსაყრელი პირობებია სხვათა განვითარებისთვის, თუმცა თვითონ უკანა პლანზე რჩება. სრულყოფილად განვითარებული პიროვნების ჩამოყალიბებისთვის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი პირობაა, რომ ბავშვი იზრდებოდეს გარემოში, სადაც მზრუნველობითი ორიენტაცია სჭარბობს.
5. რეფორმატორი_ ეს ტიპი სხვადასხვა სახით ვლინდება,თუმცა ძირითადი მოთხოვნილებაა უკვე არსებულის შეცვლა, გაუმჯობესება. ისინი შეიძლება იყვნენ ავადმყოფის განკურნების მსურველი თერაპევტები ან რევოლუციონერები. პროფესიის არჩევისას რეფორმატორი ეძებს ახალს,ჯერ არ არსებულს.შესაბამისად ისინი ხშირად ახალ პროფესიებს იგონებენ და პირველის სტატუსს ირგებენ. როგორც წესი ასეთი ტიპები ცხოვრებაში ნონკონფორმისტები არიან.
6. კონსერვატორი(ადმინისტრატორული ტიპი)_ ეს ადამიანები ძირითადად უკვე არსებულის მოწესრიგების, აღნუსხვის, შენარჩუნების სურვილით მოქმედებენ. ისინი არ ავიტარებენ საკუთარ აზრს, არამედ სხვათა ნააზრევის მოწესრიგების, წარსულის სისტემატური სახის შექმნას ცდილობენ. ხშირად ამ ტიპის ადამიანები დიპლომატები, ჟურნალისტები, ბიბლიოთეკარები არიან.
ლიტერატურა
ბერნარდ ლივეხუდი — ადამიანის ცხოვრების გზა თბ., 2002 წელი
ჰაივკა (სემენივკის რაიონი)

ჰაივკა (სემენივკის რაიონი)
ჰაივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის სემენივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 156 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
სემენივკის რაიონის სოფლები (პოლტავის ოლქი)
Ayo District

Ayo District is one of fourteen districts of the province Castilla in Peru.
See also
Qallwa
Qullpa
Sukna
Yanawara
Yanqha
References
Districts of the Castilla Province
Districts of the Arequipa Region
დარი

დარი ან სპარსული-დარი — სპარსული ენის სახელწოდება და სტანდარტიზებული ფორმა ავღანეთში, მშობლიურად ითვლება ავღანეთში მცხოვრები ტაჯიკებისთვის, ხოლო ტაჯიკეთში მხოვრები ტაჯიკებისთვის მშობლიურია სპარსული ენის სხვა სტანდარტიზაცია — ტაჯიკური.
დარი ავღანეთში სახელმწიფო ენის სტატუსით სარგებლობს ავღანურ ენასთან (პუშტუსთან) ერთად. მნიშვნელობით იგი თითქმის არ განსხვავდება პუშტუსგან, რადგან დარი ოფიციალური სასაუბრო ენაა მოსახლეობის თითქმის 50%-ისთვის: ტაჯიკების (33%) გარდა, დარის იყენებენ ასევე ჰაზარელები (11%) და აიმაყები (1%).
ამ ტერმინით მოიხსენიება ახალი სპარსული ენა, რომელიც ფართოდ არის გავრცელებული არაბულ სამყაროში და X საუკუნიდან გვხვდება არაბულ დასპარსულ ტექსტებში. სპარსული-დარი შეიძლება ლინგვისტურად კლასიფიცირდეს როგორც შუასპარსულის გაგრძელება, რომელიც სასანიანების დროს წარმოადგენდა ოფიციალურ რელიგიურ და სალიტერატურო ენას და თავის მხრივ სათავეს იღებდა ძველსპარსულისგან რომელიც იყო აქემენიანთა ოფიციალური ენა.
იხილეთ აგრეთვე
სპარსული ენა
ტაჯიკური ენა
რესურსები ინტერნეტში
Dari ენციკლოპედია ირანიკა
Dari language, alphabet and pronunciation
Dari language resources
Dari alphabet
Learn Dari
სქოლიო
თუთის მავნებლები

თუთის მავნებლები — მწერები, რომლებიც აზიანებენ თუთის ნარგაობებს საქართველოში. ამ მავნებელ მწერთა ფაუნას დაახლოებით 115 სახეობა შეადგენს, მათგან ფართოდაა გავრცელებული თუთის ჭიჭინობელა, რომელიც მოდებულია დასავლეთ საქართველოს როგორც დაბლობ, ისე მთისწინა რაიონებში ზღვის დონიდან 500 მ სიმაღლემდე. მნიშვნელოვან ზიანს აყენებს მეაბრეშუმეობას. გადააქვს თუთის მიკოპლაზმური დაავადება - ხუჭუჭა წვრილფოთლიანობა I და II თაობის ნიმფისა და იმაგოს ფაზებში, დაავადება არ გადადის გადამტანის კვერცხებით. თუთის ჭიჭინობელას სასიცოცხლო ციკლი უშუალოდ დაკავშირებულია თუთის ხესთან, რომელზეც იკვებება, ვითარდება და მრავლდება. იშვიათად ბინადრობს ბადრიჯანზე. საქართველოს პირობებში იძლევა 3-4 თაობას. იზამთრებს კვერცხის ფაზაში ახალგაზრდა ერთწლიანი ტოტების პარენქიმაში.
ბრძოლის ღონისძიებანი: მოზამთრე კვერცხებზე 4%-იანი ზეთის ემულსიისა და 0,2%-იანი ფოსფამიდის კომბინირებული ნაზავის შესხურება ადრე გაზაფხულზე. თუთისა და ხეხილის ნარგაობებს აზიანებს აგრეთვე თუთის ფარიანა - მწუწნავი მწერი კოქციდების ქვერიგისა. მდედრის სხეული (სიგრძე 0,8-1 მმ) დაფარულია თეთრი ფარით, მამრი ფრთიანია, ამ მავნებლის სამშობლოა ამერიკა, საიდანაც სარგავ მცენარეებთან ერთად გავრცელდა სხვადასხვა ქვეყანაში. ყოფილ სსრკ-ში პირველად აფხაზეთში აღმოჩნდა, მაგრამ არ გავრცელებულა და ყოფილ სსრკ-ში მავნებელ მწერად არაა ცნობილი.
ლიტერატურა
მწერები
ბექას ქუჩა

ბექას ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); ალექსანდრე ყაზბეგისა და ვაჟა-ფშაველას გამზირებს შორის.
ლიტერატურა
საბურთალოს რაიონის ქუჩები
Várzea Alegre

Várzea Alegre is a municipality in the state of Ceará in the Northeast region of Brazil. Its area is 835.706 km2, including the Calabaça (pumpkin), Canindezinho, Ibicatu, Naraniú and Lagoa Verde (green lagoon) districts.
History
There is little information on the early settlement of Várzea Alegre. Pioneer explorers of the region saw the valley on the dangerous walk towards Cariri and named it Várzea Alegre after the floodplain or lowland where the city is located. It is one of the few cities in Ceará that has never changed its name. On October 10, 1870, Provincial Law No. 1.329 established the municipality.
Várzea Alegre was separated from Lavras da Mangabeira, previously part of Cedro, in November 1863. The city's assets consisted of a patch of land, donated by Major Joaquim Alves Bezerra, his wife and others, on October 19. The local parish was established on November 30, 1863. According to tradition, the church of São Raimundo Nonato was built by the sons of Raimundo Bezerra, known as "Father Raymond".
Várzea Alegre is known as the "Land of Contrasts". Those contrasts have inspired songs like Luiz Gonzaga's "Contrastes de Várzea Alegre", with lyrics by the composer José Clementino.
Geography
Located 290 miles from Fortaleza, Várzea Alegre has an area of 81,120 km2 and a population of 40,903. Annual income per capita is R$325.85, the 79th highest in the state. The high concentration of wealth is such that more than half the population must survive on a monthly income of less than half the minimum wage. The municipality has a population density of 42.95 inhabitants per km2. Urbanization is 55.30% (19,268 inhabitants in the urban area) and increasing.
Natural resources include soil, water and vegetation favoring agricultural development, but the city has never had a policy of land recovery and constantly finds itself plagued by drought, forcing people to seek survival in urban areas.
The climate of Várzea Alegre is semi-arid and does not vary greatly. The average temperature is 27 °C and average annual rainfall is 965.3 mm. The rainy season generally begins in January and continues until June. Drought sometimes occurs.
Hydrography
The main streams are the Machado, São Miguel, and the Riacho do Meio (Middle Creek) and its tributaries the Mocotó, Caiana, Feijão and Umari dos Carlos, irrigating the entire territory and serving as natural boundaries between Cedro and Lavras da Mangabeira.
The following water sources serve the municipality:
Main dams: Caraíbas, Riacho Verde, Lagoa Seca, Vacaria, Mameluco, Brejo, Olho D'água and Ubaldinho.
Main reservoirs: Fortuna and Cachoeira Dantas.
Main lagoons: Lagoa de São Raimundo, Lagoa de Iputi, Lagoa dos Nunes, Lagoa de Dentro.
Culture
The main cultural events are:
Várzea Alegre Carnival
Holy Week
Festas Juninas (June)
São Raimundo Nonato Week (August)
Week of the Municipality (October)
Christmas of Peace (December)
See also
List of municipalities in Ceará
References
External links
Várzea Alegre official web site
State of Ceará official web site
Várzea Alegre, Ceará, at IBGE's web site
Lyrics of the song "Contrastes de Várzea Alegre"
Municipalities in Ceará
აშაღი-შურთანი

აშაღი-შურთანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
კავალერიის სახლები (პუშკინი)

კავალერიის სახლები (პუშკინი)
კავალერიის სახლები მდებარეობს ქალაქ პუშკინში. არის ისტორიული ნაგებობების კომპლექსი. სახლები აშენდა 1752-1753 წელს. კავალერიის სახლებს ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტის სტატუსი აქვთ მინიჭებული.
სახლების მშენებლობა დაიგეგმა ტერიტორიის გაწმენდის შემდეგ, რომელიც არ შეესაბამებოდა იმპერიული რეზიდენციის სტატუსს. 1748 წელს დედოფალმა ელიზაბეტმა ბრძანა აეშენებინათ 4 ქვისა და 1 ხის სახლი კავალერიისთვის. 1748 წლის 29 სექტემბრის ბრძანებით, სახლების მშენებლობა დაევალა არქიტექტორ ს. ი. ჩევაკინსკის. 1752-1753 წლებში აღნიშნულ ტერიტორიაზე აშენდა ბაროკოს სტილში შესრულებული ერთსართულიანი სახლები. 1784 წელს ისინი გაფართოვდა არქიტექტორის ი. ნეილოვის მიერ, რომელმაც შეინარჩუნა თავდაპირველი სტილი მეორე სართულზეც. მოგვიანებით სახლები გადაკეთდა სხვადასხვა გზით.
აღნიშნული სახლები ახლოს დგას XVIII საუკუნის 40-იან წლებში, ქალაქ პეტერბურგში აშენებული ქალაქის შენობების ტიპთან. სახლებში სართულები ერთმანეთთან გამოყოფილია ფართო პროფილით. აღნიშნული სახლებიდან აღსანიშნავია თავდაპირველად სამრეცხაო სახლი. სადაც ცხოვრობდა სამეფო ლიცეუმის დირექტორი. ასევე, სამკურნალო სახლის შტაბი, მოგვიანებით ცნობილი როგორც კარამზინის სახლი. მასში 1816 წლიდან ისტორიკოსი ნ. მ. კარამზინი ცხოვრობდა. ამ სახლს ხშირად სტუმრობდა ალექსანდრე პუშკინი, რომელიც მეგობრობდა მის მფლობელთან. 1811–1816 წლებში ორ სართულიანი კავალისის სახლი („ენგელგარდტის სახლი“) გადაკეთდა არქიტექტორის, ვ. პ. სტასოვის მიერ. კავალერიის სახლებიდან დღევანდელ დღემდე მოაღწია სამრეცხაო, გოფმარშალსკის, კაბინეტურმა და შტაბ-ლეკარსკის ქვის შენობებმა.
რესურსები ინტერნეტში
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
1303

1303
მოვლენები
დოლჩინოს აჯანყება ლომბარდიაში.
პაპმა ბონიფაციუს VIII-მ გამოსცა კანონი, რომლის მიხედვით ყველა მეფე მის უზენაესობას უნდა დამორჩილებოდა.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
4 მარტი : დანიელი — მოსკოვის დიდი მთავარი (დ. 1261)
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
მოსკოვის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი (ობიდენი)

მოსკოვის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი (ობიდენი)
მოსკოვის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ხამოვნიკის რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1702 წელს.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ელია წინასწარმეტყველის სახელზე. ეგვტერები კი სვიმეონ ღვთისმიმრქმელისა და ანა წინასწარმეტყველის, ასევეა მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
პირველი ხის ეკლესიის აგების თარიღი ზუსტად არ არის ცნობილი, გადმოცემის თანახმად იგი აგებული უნდა იყოს დიდი თავადის ვასილი III-ის პირადი მონაწილეობით 1505-1533 წლებს შორის.
1702 წელს ძველი ხის ეკლესიის ადგილზე დაიწყეს ქვის ტაძრის მშენებლობა. 1706 წელს დაამზადეს ოდიკი. 1819 წელს აკურთხეს სამხრეთის ეგვტერი მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე.
ტაძარმა თანამედროვე სახე მიიღო დიაკვან იოანე ლებედევის წინამძღვრობის პერიოდში. ეს იყო რეფორმამდელი პერიოდი, როდესაც რუსეთში ბევრი რამ შეიცვალა. 1867 წელს იოანე ლებედევის წინამძღვრად დანიშვნის პარალელურად ელია წინასწარმეტყველის ეკლესიის მამასახლისად დაინიშნა პირველი გილდიის ვაჭარი ვლადიმირ კონშინი. წინამძღვარმა და მამასახლისმა გადაწყვიტეს პირველ რიგში ჩაეტარებინათ სატრაპეზოსა და სამრეკლოს რემონტი. პროექტის განსახორციელებლად დიდი თანხა გაიღო თავად კონშინმა და მისი ცოლის ნათესავებმა ტრეტიაკოვებმა. ახალი სატრაპეზოს და სამრეკლოს კურთხევა მოხდა 1868 წლის 9 ივნისს.
საეკლესიო მამასახლისი ვლადიმირ კონშინი იყო პირველი საეკლესიო-სამრევლო სკოლის შექმნის ინიციატორი. სწავლება დაიწყეს 1875 წელს, ხოლო 1882 წელს ცალკე შენობა ააგეს სკოლისა და თავშესაფრისათვის.
1930 წელს ეკლესია გადაურჩა დახურვას. გადმოცემის მიხედვით ეკლესიის დახურვა უნდოდათ 1941 წლის 22 ივნისის ლოცვის შემდეგ, მაგრამ დაიწყო დიდი სამამულო ომი, რამაც გადაარჩინა ეკლესია დახურვას. 1944 წლის 15 ივნისს აქ მოსკოვის ქრისტეს აღდგომის ტაძრიდან გადააბრძანეს სასწაულმოწმედი ღვთისმშობლს ხატი „მოულოდნელი სიხარული“.
1975 წელს ეკლესიაში ჯვარი დაიწერა ალექსანდრე სოლჟენიცინმა და მისმა მეუღლემ ნატალია სვეტლოვამ. აქვე მონათლეს თავიანთი შვილები.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მოსკოვის ტაძრები
პრიმორსკი (უკრაინა)

პრიმორსკი (უკრაინა)
პრიმორსკი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ზაპორიჟიის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 12183 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ზაპორიჟიის ოლქის ქალაქები
დრო (გაზეთი)

დრო (გაზეთი)
„დრო“ — ქართული ყოველდღიური პოლიტიკური და ლიტერატურული ლეგალური ბოლშევიკური გაზეთი. გამოდიოდა თბილისში გაზეთ „ჩვენი ცხოვრების“ შემდეგ 1907 წლის 11 (24) მარტიდან 15 (28) აპრილამდე იოსებ სტალინის ხელმძღვანელობით. გამოიცა 31 ნომერი. „დრო“ ფართოდ აშუქებდა პეტერბურგის, მოსკოვის, რუსეთის სხვა სამრეწველო ცენტრებისა და ამიერკავკასიის პროლეტარიატისა და გლეხობის რევოლუციურ ბრძოლებს. მან დიდი დახმარება გაუწია ამიერკავკასიის ბოლშევიკურ ორგანიზაციებს რსდმპ V ყრილობის მომზადების საქმეში. „დროში“ გამოქვეყნდა ვლადიმერ ლენინის რამდენიმე სტატია, აგრეთვე იოსებ სტალინის „ანარქიზმი თუ სოციალიზმი?“ და სხვა. სარედაქციო კოლეგიაში შედიოდნენ მიხა ცხაკაია, ფილიპე მახარაძე, მიხეილ დავითაშვილი, გიორგი თელია და სხვები. რედაქტორი-გამომცემელი — ი. წივწივაძე. დაიხურა თბილისის გუბერნატორის განკარგულებით.
ლიტერატურა
საქართველოს გაზეთები
ქართულენოვანი გაზეთები
House with Atlanteans

House with Atlanteans was uilt in 1900 on the basis of the project by the architect Józef Płoszko, located in 16, Yusif Mammadaliyev Street, Baku.
According to the decree of the Cabinet of Ministers of the Republic of Azerbaijan, Azerbaijan has been proclaimed it a historical and cultural monument of local significance.
History
The house in the street of the Police (formerly the street of Yusif Mammadaliyev) was built in 1900 in the Baroque style by the architect Józef Płoszko.
One of the balconies of the building was supported by the sculptures of the Atlanteans, therefore the building was known as the "House with Atlanteans".
Dismantling
In 2004, information appeared that the building was going to be demolished.
In 2008, the residents of the house were evicted. The reason for the eviction was called the restoration of the building.
In early 2010, the House with Atlanteans was dismantled.
References
Baroque architecture in Azerbaijan
1900 establishments in the Russian Empire
2010 disestablishments in Azerbaijan
Buildings and structures demolished in 2010
Buildings and structures in Baku
Former buildings and structures in Azerbaijan
Houses completed in 1900
Józef Płoszko buildings and structures
პლატონური სიყვარული

პლატონური სიყვარული — არასექსუალური თბილი ურთიერთობები. პლატონური ურთიერთობის მარტივი მაგალითი არის ღრმა, არასექსუალური მეგობრობა, რომელიც არ ექვემდებარება გენდერულ დაწყვილებას.
ლიტერატურა
Vladimir Solovyev (2004) Transformations of Eros: An Odyssey from Platonic to Christian Love.
რესურსები ინტერნეტში
პლატონი მეგობრობა და ერსი – სტენფორდის ფილოსოფიის ენციკლოპედია
სიყვარული
პლატონიზმი
Bermatingen

Bermatingen is a commune in the district of Bodensee in Baden-Württemberg in Germany.
Geography
Bermatingen is located 4 km west of Markdorf in the valley of the Seefelder Aach. It is bordered to the north by Salem, the east by Deggenhausertal, the south by Markdorf, and the west by Meersburg.
The commune comprises two municipalities: Bermatingen (with the villages of Autenweiler and Wiggenweiler), and Ahausen. The two municipalities were joined into the same commune on 1 January 1973.
History
Bermatingen
Alemannian farmers settled in the region in the 5th-7th Centuries. The first mention of Bermatingen is in 779 as Permodingas, in which Ato and his wife Herosta donated the village to St Gall's Abbey in modern Switzerland. A family of knights of Bermatingen are mentioned beginning in 1166, and they constructed a castle at Burg Bermatingen to the northeast of the town. The last mention of the family is in 1303. The village later passed to the ministerialis family of the Schenk von Ittendorf, who sold their rights to the town to Salem Abbey in 1390.
In 1525 during the German Peasants' War, Eitelhans Ziegelmüller, one of the peasant commanders, took Bermatingen and used it as a base to attack towns, castles and monasteries in the surrounding region as far as Buchhorn (modern Friedrichshafen). The peasants marched to battle at Weingarten by late April where they made peace with the forces of the Swabian League under George III Truchsess of Waldburg-Zeil, agreeing to end the insurrection and returning property to its feudal owners in exchange for improved conditions and right to arbitration in disputes.
Bermatingen was devastated by a fire in 1590 and the Salem abbot Peter Müller directed the effort to reconstruct the town.
In the Reichsdeputationshauptschluss of 1803, in which the principalities of the ecclesiastic rulers were dispersed to the counts and princes of the empire, Bermatingen with the rest of the territory of Salem Abbey was disbursed to the Electorate of Baden.
Ahausen
Ahausen was first mentioned in a donation on 10 May 752 as Hahahusir to St Galls' Abbey. The village later passed to the Schenks von Ittendorf, Lindau Abbey, the Free City of Überlingen in 1434, Fahr Abbey in 1651, temporarily to Weingarten Abbey in 1693, and finally to the Prince-Bishopric of Constance later that year. The Prince-Bishopric administered Ahausen with neighbouring town Ittendorf (in Markdorf commune).
Ahausen passed to the Electorate of Baden in the Reichsdeputationshauptschluss in 1803.
Ahausen was subject to the heavy flooding of the Seefelder Aach for much of its history. The last catastrophic flood was in 1906 before the construction of a dam and corrective works for the flow of the river.
Coat of arms
References
Bodenseekreis
გრემიო (საფეხბურთო კლუბი)

გრემიო (საფეხბურთო კლუბი)
გრემიო — ბრაზილიური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ პორტუ-ალეგრიდან, რიუ-გრანდი-დუ-სულის შტატიდან. გამოდის სტადიონ „ოლიმპიკო მონუმენტალზე“, რომელიც 45 000 მაყურებელს იტევს. კლუბი თავისი შტატის ორი გრანდიდან ერთ-ერთია („ინტერნასიონალთან“ ერთად, რომელთან დაპირისპირებაც ატარებს სახელწოდებას „გრე-ნალი“) და ბრაზილიის ერთ-ერთი ყველაზე ტიტულოვანი კლუბია. კლუბმა სამჯერ მოიგო ლიბერტადორესის თასი და ერთხელ — საკონტინენტთაშორისო თასი.
ცნობილი ფეხბურთელები
ოსკარ ალბერტო ორტისი (1976)
ედერი (1977–1979)
ნელინიო (1980–1981)
რონალდინიო (1998–2001)
ანდერსონი (2004–2006)
ლუკას ლეივა (2005–2007)
დიდა (2013)
არტურ მელო (2015–2018)
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სამფეროვანი ნაცია
არაოფიციალური საიტი
„გრემიოს“ მოკლე ისტორია
ბრაზილიის საფეხბურთო კლუბები
პირველი ლიგა 2015-2016

პირველი ლიგა 2015-2016
პირველი ლიგა ლიგა 2015-2016 — საქართველოს პირველი ლიგის ოცდამეშვიდე სეზონი.
ფორმატი
ტურნირი შედგებოდა სულ 18 გუნდისგან. პირველი ორი გუნდი პირდაპირი გზით გადადიოდა უმაღლეს ლიგაში, ხოლო მესამე ადგილოსანს უწევდა ფლეი-ოფი უმაღლესი ლიგის მე-14 ადგილის მფლობელთან. თუმცა, ფორმატის ცვლილების გამო, საბოლოოდ, არც ერთი გუნდი არ გადასულა უმაღლეს ლიგაში.
მონაწილე გუნდები
ცხრილი
იხილეთ აგრეთვე
უმაღლესი ლიგა 2013-2014
საქართველოს საფეხბურთო თასი 2013-2014
სქოლიო
პირველი ლიგის სეზონები
Sabanalarga, Antioquia

Sabanalarga, Antioquia
Sabanalarga is a town and municipality in Antioquia Department, Colombia.
Municipalities of Antioquia Department
ნადიმი (პლატონი)

ნადიმი (პლატონი)
ნადიმი — პლატონის ფილოსოფიური ტექსტი, თარიღდება ძვ. წ. 385–380. იგი მოიცავს ისეთ თემებს, როგორიცაა სიყვარულის გენეზისი, მიზანი და ბუნება.
სიყვარული განიხილება ხალხის მიერ, რომელიც ნადიმზე, იგივე სიმპოზიუმზე, სიტყვით გამოდის. თითოეული ადამიანი ვალდებულია შეასხას სიყვარულს (ეროსს) ხოტბა. ნადიმი ტრაგიკოს აგატონის სახლში, ათენში მიმდინარეობს. სოკრატე თავის გამოსვლაში ამტკიცებს, რომ სიყვარულის უმაღლესი მიზანია გახდე ფილოსოფოსი, უფრო ზუსტად სიბრძნის მოყვარული. სოციალურმა ისტორიკოსება დიალოგი გამოიყენეს წყაროდ, რათა ნათელი მოეფინათ ძველი ათენის ცხოვრებისათვის, განსაკუთრებით სექსუალური ჩვევებისთვის და ნადიმისთვის, როგორც ინსტიტუტისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
English translation of Plato's Symposium by Benjamin Jowett: copy at Internet Classics Archive and another at University of Adelaide with Jowett's introduction
Longer summary of the Symposium by Glyn Hughes
English translation by Harold N. Fowler linked to commentary by R. G. Bury and others
Angela Hobbs' podcast interview on Erotic Love in the Symposium
Approaching Plato: A Guide to the Early and Middle Dialogues
Audiobook version of Plato's Symposium (Public domain. Translated by Benjamin Jowett)
პლატონის დიალოგები