PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ივანე ტოლმაჩოვი

ივანე ტოლმაჩოვი
ივანე ნიკოლოზის ძე ტოლმაჩოვი (დ. 6 იანვარი. 1863, კალუგის გუბერნია, — გ. 28 ივნისი, 1931) — რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი (1911).
სამხედრო სამსახურში იყო 1882 წლიდან. დაამთავრა ნიკოლოზის სახელობის გენერალური შტაბის აკადემია (1889). მსახურობდა კიევის სამხედრო ოლქის შტაბში სხვადასხვა პოზიციაზე. 1898 წელს მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. 1904-1907 წლებში მეთაურობდა ბენდერის 132-ე ქვეით პოლკს. აქტიურად მონაწილეობდა საქართველოში რევოლუციური გამოსვლების, მათ შორის, გურიის რესპუბლიკის სასტიკ ჩახშობაში, რისთვისაც 1907 წელს გენერალ-მაიორის წოდება მიიღო. იმავე წელს ერთხანს იყო კავკასიის სამხედრო ოლქის გენერალური შტაბის საოლქო მორიგე გენერალი და მე-16 საარმიო კორპუსის შტაბის უფროსი. 1907-1911 წლებში იყო ქ. ოდესის მმართველი, მფარველობდა მემარჯვენე „შავრაზმულ“ რუსულ ორგანიზაციებს. 1911 წელს სამხედრო სამსახურიდან გადადგა გენერალ-ლეიტენანტის წოდებით. 1914-1917 წლებში კვლავ საშტაბო თანამდებობებზე იყო მინსკის სამხედრო ოლქში და სამხრეთ-დასავლეთის ფრონტზე. რუსეთის რევოლუციის შემდეგ ემიგრაციაში იყო გერმანიაში.
ლიტერატურა
Волков С. В. Генералитет Российской империи. Энциклопедический словарь генералов и адмиралов от Петра I до Николая II. Том II. — М., 2009. — С. 584.
Шанин, Теодор. Революция как момент истины. Россия 1905-1907 гг. - 1917-1922 гг.. — М. : Весь Мир, 1997. — 560 p. — ISBN 5-777-0039-X.
დაბადებული 1863
დაბადებული 6 იანვარი
გარდაცვლილი 1931
გარდაცვლილი 28 ივნისი
რუსეთის იმპერიის გენერლები
Delap

Delap (also called Dalap; Marshallese: ) is an island district in the Marshall Islands. It is located in the east of Majuro Atoll. Along with Uliga and Djarrit it forms what is known as the "Delap-Uliga-Djarrit".
During World War II was the site of a large base, Naval Base Majuro.
See also
Delap SDA School
Majuro Airfield
References
Majuro
Populated places in the Marshall Islands
ქამალ აბდულაევი

ქამალ აბდულაევი
ქამალ მეჰდი-ოღლუ აბდულაევი, ასევე ცნობილია, როგორც ქამალ აბდულა — აზერბაიჯანელი მეცნიერი, საზოგადო მოღვაწე, მწერალი. აზერბაიჯანის სახალხო მწერალი (2019), აზერბაიჯანის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1999), ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრი, პირველი კლასის სახელმწიფო მრჩეველი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ ბაქოში, 1950 წლის 4 დეკემბერს. 1968 წელს დაამთავრა ბაქოს 190-ე საშუალო სკოლა. 1968–1973 წლებში სწავლობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე. 1973–1976 წლებში იყო სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის თურქული ენების განყოფილების ასპირანტი. 1977 წლის იანვარში მოსკოვში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „სინტაქსური პარალელიზმი“ („დედე გორგუდის წიგნის“ დასტანის ენის საფუძველზე). 1984 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „აზერბაიჯანული ენის სინტაქსის თეორიული პრობლემები“.
ბაქოს სლავური უნივერსიტეტის პირველი რექტორი (2000–2014 წწ.), აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო მრჩეველი ეთნიკურ საკითხებში, მულტიკულტურალიზმისა და რელიგიის საკითხებში (2014–2017 წწ.), აზერბაიჯანის ენების უნივერსიტეტის რექტორი, აზერბაიჯანის კულტურის ფონდის თავმჯდომარე (აზერბაიჯანის შემოქმედების ფონდი), თურქეთის ლინგვისტური საზოგადოების საპატიო წევრი, საერთაშორისო საკადრო აკადემიის (უკრაინა) წევრი (აკადემიკოსი), მოსკოვის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტისა და ურალის ფედერალური უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი, პოლტავის ეკონომიკისა და ვაჭრობის უნივერსიტეტის საპატიო პროფესორი, თურქული კვლევების საერთაშორისო აკადემიის ნამდვილი წევრი, აკადემიკოსი, საქართველოს განათლების მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი, რუსული PEN-კლუბის წევრი (მოსკოვი).
სამეცნიერო ინტერესების სპექტრი არის ლინგვისტიკა, ლიტერატურა, თურქოლოგია, კულტუროლოგია.
სქოლიო
აზერბაიჯანის ღირსების ორდენის კავალრები
აზერბაიჯანის დიდების ორდენის კავალრები
აზერბაიჯანელი მწერლები
აზერბაიჯანელი ფილოლოგები
აზერბაიჯანელი ლიტერატურათმცოდნეები
საბჭოთა ფილოლოგები
აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
Lasioglossum atopterum

Lasioglossum atopterum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1937 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
atopterum
ამინა გურიბ-ფაკიმი

ამინა გურიბ-ფაკიმი (დ. 17 ოქტომბერი, 1959) — მავრიკელი ბიოლოგი და პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პრეზიდენტი 2015 წლის 5 ივნისიდან 2018 წლის 23 მარტამდე.
პრეზიდენტად აირჩია ქვეყნის პარლამენტმა პრეზიდენტ რაჯკესვურ პურიაგის გადადგომის შემდეგ. მავრიკის ისტორიაში მეორე ქალი პრეზიდენტია მონიკ ოჰსან ბელეპოს (ორჯერ ასრულებდა პრეზიდენტის მოვალეობას) შემდეგ, თუმცა პირველი ქალი პრეზიდენტია, რომელიც არჩევნების გზით მოვიდა ხელისუფლებაში.
ამინა გურიბი გათხოვილია ანვარ ფაკიმზე, ჰყავს ორი შვილი: ადამი და იმაანი.
რესურსები ინტერნეტში
პრეზიდენტის ოფიციალური ვებგვერდი
მავრიკის პრეზიდენტები
ქალი პრეზიდენტები
მავრიკელი პოლიტიკოსი ქალები
დაბადებული 1959
დაბადებული 17 ოქტომბერი
რენდსბურგ-ეკერნფერდეს რაიონი

რენდსბურგ-ეკერნფერდეს რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი რენდსბურგი. რაიონი შედის შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 2.185,48 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 272 981 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 125 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 01 0 58.
რესურსები ინტერნეტში
www.kreis-rendsburg-eckernfoerde.de ოფიციალური საიტი
შლეზვიგ-ჰოლშტაინის რაიონები
პუკარის რაიონი (უანკაიო)

პუკარის რაიონი (უანკაიო)
პუკარის რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის უანკაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 362 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 184 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 56 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 110.49 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
უანკაიოს პროვინციის რაიონები
1765

1765
მოვლენები
21 ივნისი : კუნძული მენი დიდი ბრიტანეთის მმართველობაში შევიდა.
1 ნოემბერი : სამარკო აქტები ძალაში შევიდა ამერიკის ცამეტ კოლონიაში.
ოსმალთა ჯარი გურიასა და ოდიშში ჩადგა.
ქართლ-კახეთის მეფე ერეკლე II-მ გამოსცა კანონი, რომლის ძალითაც ტყვეობიდან თავისი სახსრებითა და ინიციატივით დაბრუნებულ გლეხს თავისუფლება ენიჭებოდა.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
6 აპრილი : კარლო ფელიჩე I — სარდინიის მეფე (გ. 1831)
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
21 აგვისტო : უილიამ IV — დიდი ბრიტანეთის მეფე (გ. 1837)
სექტემბერი
19 სექტემბერი : ვასილი სევერგინი — რუსი მინერალოგი და ქიმიკოსი (გ. 1826)
30 სექტემბერი : ხოსე მორელოსი — მექსიკის ეროვნული გმირი (გ. 1815)
ოქტომბერი
ნოემბერი
14 ნოემბერი : რობერტ ფულტონი — ამერიკელი ინჟინერი და გამომგონებელი (გ. 1815)
17 ნოემბერი : ჟაკ მაკდონალდი — საფრანგეთის მარშალი (გ. 1840)
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
პეტრე ბაგრატიონი — რუსეთის არმიის ინფანტერიის გენერალი (გ. 1812)
თეოფილაქტე რუსანოვი — საქართველოს ეგზარქოსი (გ. 1821)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
15 აპრილი : მიხეილ ლომონოსოვი — რუსი მეცნიერი (დ. 1711)
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
18 აგვისტო : ფრანც I — საღვთო რომის იმპერატორი (დ. 1708)
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
პაატა ბატონიშვილი — ქართლის მეფის ვახტანგ VI-ის უკანონო ვაჟი
ნიჟნი-ისკუში

ნიჟნი-ისკუში — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელოკატაის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 334 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ნოვობელოკატაიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უნკურდა, რომელიც დაშორებულია 62 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
Абсалямово на портале «Генеалогия и Архивы»
Деревня Апсалямово на портале novo-belokatay.ru
ბელოკატაის რაიონის სოფლები
სიკსიბამბის რაიონი

სიკსიბამბის რაიონი — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის სიუასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3120 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 906 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22.16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 86 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ანკაშის რეგიონის რაიონები
სიუასის პროვინციის რაიონები
Moma District

Moma District is a district of Nampula Province in north-eastern Mozambique. The principal town is Moma.
Further reading
District profile (PDF)
Districts in Nampula Province
ყოყოჩაანთ საყდარი

ყოყოჩაანთ საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩალაუბნიდან 2-3 კილომეტრზე მთის კალთაზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (6,65 X 5,6 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. აგური კონსტრუქციულ ნაწილებშია გამოყენებული. ძლიერაა დაზიანებული: ლავგრადანი, კამარა, დანგრეულია კედლების ზედა ნაწილები. ეკლესიას შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. კარს შიგნით ხის გადახურვა ჰქონია. გარედან გვერდები და გადახურვა მონგრეული აქვს. აღმოსავლეთით ნახევარ წრიული აფსიდია, რომელშიც შეისრულთაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმელის ორივე მხარეს ერთ დონეზე ორ- ორი შეისრული ნიშაა. სარკმლის ქვემოთ კედელს, რიყის ქვით ნაგები ტრაპეზი ეკვრობა. საკურთხევლის სარკმლის გარდა: დასავლეთ, ჩრდილოეთ და სამხრეთ გაჭრილი თითო სარკმელი აშუქებს. აბსიდი გადახურულია რიყისქვის შერეული წყობით გამოყვანილი კონქით. კონქი მთლიანად აგურისაა. დარბაზის კამარა გვიანდ რემონტის დროს აღუდგენიათ. მისი წყობა ტაძრის სხვა ნაწილების წყობის გან სიტლანქით გამოირჩევა. კამარის საყრდენად დასავლეთ კედელის გასწვრივ გამოყოფილი აგურია კონშტაინებზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღი. ფასადებიდან მხოლოდ აღმოსავლეთ და დასავლეთ ფასადებია მორთული. ორივე ფასადის ფრონტონის არეში აგურის წყობით, შეღრმავებით გამოსახულია თითო ჯვარი. აღმოსავლეთ ჯვარს დიდი, გრძელი განივი კლავები აქვს და თითქმის სამჯერ აღემატება ვერტიკალურ მკლავებს. დასავლეთით ჯვრის ორივე მხარეს ორი რომბისებრი ფიგურაა გამოყვანილი. გარდა ამისა ფასადის მარცხენა არეში თაღოვანი სარკლმის ძირის დონეზე მოწყობილია პატარა სწორკუთხა ნიშა. დასავლეთ მხარეს კარის ღიობი ჩასმულია აგურის წყობის საფეხურით შეღრმავებულ სწორკუთხა არეში. იგი დასრულებულია სამსაფეხურიანი ფრიზით, რომლის ზედა და ქვედა საფეხურები აგურის ხერხულა წყობითაა გამოყვანილი, ხოლო შუა ჩვეულებრივად ნაწყობი აგურის ერთი რიგით. ლავგარდანი მთლიანად ჩამონგრეულია. სავარაუდოდ იგი, ამ პერიოდის ნაგებობების უმრავლესობის მსგავსად, აგურის ხერხულა წყობით იქნებოდა გამოყვანილი.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2012: კვალიფიკაცია ჯგუფი G

ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2012: კვალიფიკაცია ჯგუფი G
ჯგუფი G
შედეგები
სქოლიო
კვალიფიკაცია
Ammuna

Ammuna was a King of the Hittites ca. 1550–1530 BC (middle chronology) or 1486–1466 BC (short chronology timeline). The land seems to have suffered badly during his reign, and he lost a considerable amount of territory.
Biography
Family
Ammuna was the son of the King Zidanta I and grandson of Hantili I. He killed his father to become a king and had a large family.
Reign
A fragmentary chronicle of Ammuna's reign is known. The annals seem to indicate that Ammuna successfully plundered Neša, but was fighting it again soon after. He also seems to have fought against the city of Šattiwara and the city of Šuluki.
His successor was his son Huzziya I, but he also had a daughter, Ištapariya.
External links
Reign of Ammuna
Sources
Hittite kings
15th-century BC deaths
ზინაიდა გრეჩანი

ზინაიდა გრეჩანი (დ. 7 თებერვალი, 1956) — მოლდოველი პოლიტიკოსი, მოლდოვის რესპუბლიკის კომუნისტების პარტიის წევრი. პრემიერ-მინისტრი 2008-2009 წლებში. 2019 წლიდან მოლდოვის პარლამენტის თავმჯდომარე.
ბიოგრაფია
ზინაიდა გრეჩანი დაიბადა 1956 წლის 7 თებერვალს ტომსკის ოლქში. მისი მშობლები ცხოვრობდნენ ბრიჩანის რაიონში, მაგრამ კომუნისტური რეჟიმის მსხვერპლნი აღმოჩნდნენ და გადაასახლეს ტომსკის ოლქის ბანაკში. დაამთავრა კიშინიოვის საფინანსო-ეკონომიური კოლეჯი და კიშინიოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ეკონომისტის სპეციალობით. კოლეჯის დამთავრების შემდეგ, 1974 წლიდან 1991 წლამდე მუშაობდა მთავარ ბუღალტრად, უფროს ინსპექტორ-რევიზორად ბრიჩანის რაიონის ფინანსურ განყოფილებაში. მსგავს თანამდებობებზე მუშაობდა 2000 წლამდე. 2000-2002 წწ. ზინაიდა გრეჩანი გახდა ფინანსთა მინისტრის მოადგილე, ხოლო 2002 წლის 26 თებერვლიდან ფინანსთა მინისტრია. 2005 წლის 10 ოქტომბრიდან კი პირველი ვიცე-პრემიერია. 2008 წლის 21 მარტს მოლდოვის პრეზიდენტის გადაწყვეტილებით დაინიშნა პრემიერ-მინისტრად. 2009 წლის 13 მაისს მოლდოვის კომუნისტურმა პარტიამ ზინაიდა გრეჩანი დაასახელა პრეზიდენტის თანამდებობაზე მთავარ კანდიდატად.
გათხოვილია. ჰყავს ორი შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
ზინაიდა გრეჩანის ბიოგრაფია
სქოლიო
დაბადებული 7 თებერვალი
დაბადებული 1956
მოლდოვის პარლამენტის თავმჯდომარეები
მოლდოვის პრემიერ-მინისტრები
მოლდოვის პოლიტიკოსები
მოლდოველი პოლიტიკოსი ქალები
ქალი პრემიერ-მინისტრები
არმაზი (ღვთაება)

არმაზი (ღვთაება)
არმაზი — იბერიის სამეფოს უზენაესი წარმართული ღვთაება.
არმაზის შესახებ ცნობები მხოლოდ ძველ ქართულ ხელნაწერებში და არმაზის ტოპონომშია შემორჩენილი. ტრადიციის მიხედვით, არმაზის კულტის შემოღება მეფე ფარნავაზს მიეწერება (ძვ. წ. III ს.), რომელსაც გარედან უსესხია იგი. მოქცევაჲ ქართლისაჲ-ში აღნიშნულია:
კერპი მცხეთაში იდგა მთაზე. არმაზი სინკრეტული ღვთაება იყო, რომელიც უზენაესი (ცის, ჭექა-ქუხილის, წვიმის და მცენარეთა მბრძანებელი) და მეომარი ღმერთის ფუნქციებს ითავსებდა. სახელმწიფოებრიობის ჩამოყალიბების პერიოდში არმაზის კულტი ეწინააღმდეგებოდა ადგილობრივ ტომობრივ ღვთაებათა კულტებს. არმაზის დღესასწაულის დღეებში, რომელიც ჩვეულებრივ ზაფხულში იმართებოდა, ფერადი ნაჭრებითა და ყვავილებით მორთულ მცხეთის ქუჩებში მრავალრიცხოვანი მსვლელობები იმართებოდა სამეფო ოჯახის მონაწილეობით. საქართველოში ქრისტიანობის სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადების შემდეგ (IV ს-ის 30-იანი წწ.) არმაზის კულტი გაუქმდა.
ეტიმოლოგია
სახელი ღვთაებისთვის ფარნავაზს საკუთარი სახელის მიხედვით შეურქმევია, რადგან მას „სპარსულად არმაზ ერქუა“ და პატივისცემა და სამსახური დაუწესებია ახლად აღმართული კერპისათვის. მეცნიერთა ერთი ნაწილი მას აჰურა მაზდასთან – სპარსულ უზენაეს ღვთაებასთან აკავშირებს, სხვები კი ხეთურ მთვარის ღვთაების სახელ „არმას“-თან. არმაზის სახელს აჰურამაზდასთან აკავშირებდა ივანე ჯავახიშვილი და წერდა: „არმაზის შესახებ ცნობებს რომ სპარსულ აჰურამაზდასთან სახელის მეტი საერთო არაფერი აქვს, ეს უცილობელია“. და იქვე, „მაზდეანობა რომ ერთ ხანს საქართველოშიც გავრცელებული იყო და მაშასადამე, აჰურამაზდა-არმაზის თაყვანისცემაც უნდა ყოფილიყო ჩვენს ქვეყანაში – ეს ცხადია“.
წმინდა ნინო მაშინდელ ქართველებს ასე ახასიათებს: „ვხედევდით, ცეცხლის მსახურსა მას ერსა და მოგვებსა და ცთომასა მათსა ზედა ვტიროდიო“.
დღესასწაულის დღე
არმაზობა შესაძლოა ყოფილიყო, როგორც უძრავი ისე მოძრავი დღესასწაული. მატეანე არმაზობის დღეს არ ასახელებს, მოხსენიებულია მხოლოდ არმაზის ბოლო დღესასწაულის დღე 19(6) აგვისტო.
მსხვერპლშეწირვა
თეიმურაზ ბატონიშვილი გამორიცხავს არმაზის კერპისადმი ადამიანების შეწირვის ფაქტს.
ლიტერატურა
მსოფლიოს ხალხთა რელიგიები და სარწმუნოებრივი წარმოდგენები, თბ., 2005
რესურსები ინტერნეტში
არმაზი, აჰურამაზდა, მოლოდინი მესიისა
სქოლიო
წარმართობა საქართველოში
მითოლოგიური ღმერთები
ისეტსკოეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

ისეტსკოეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, კამენსკის საქალაქო ოლქის სოფელ ისეტსკოეში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1910-1917 წლებში. ეკლესია არის საოლქო მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.
სვერდლოვსკის ოლქის მთავრობის 2001 წლის 28 დეკემბრის № 859-ПП დადგენილების მიხედვით მიენიჭა რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კამენსკის ეპარქიას.
აღწერა
სოფლის ცენტრში, მდინარე ისეტის ნაპირიდან რამდენიმე ათეულ მეტრში შემაღლებულ ადგილზე მდებარეობს მრავალი წელი უმოქმედო ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია, რომელიც აგებულია 1917 წელს.
საარქივო დოკუმენტაცია მიუთითებს, რომ ეკლესიის სახე ეტაპობრივად ჩამოყალიბდა. თავდაპირველად, 1905-1910 წლის პერიოდში, ააგეს ხის სამრეკლო. 1913 წელს პერმის სამშენებლო განყოფილებამ წარმოადგინა ახალი ეკლესიის პროექტი. სამშენებლო სამუშაოები მიმდინარეობდა 1910-1917 წლებში და შეწყდა ფასადების დასრულების ეტაპზე. ტაძრის ინტერიერი არ შემორჩენილა, შემორჩენილია კედლის მხატვრობის რამდენიმე ფრაგმენტი. ეკლესია ითვლება XX საუკუნის დასაწყისის რეგიონალური რუსული სტილის საეკლესიო არქიტექტურის ძეგლად.
ისტორია
თავდაპირველად ააშენეს ხის ორსაკურთხევლიანი ეკლესია. მრევლი ჩამოყალიბდა 1845 წელს მარჯვენა ეგვტერის დასრულების პერიოდში. მთავარი ტაძარი აკურთხეს, მირონ-ლუკიის მთავარეპისკპოსის, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე 1852 წლის 13 მარტს. მარჯვენა ეგვტერი აკურთხეს ელია წინასწარმეტყველის სახელზე 1845 წლის 6 დეკემბერს
1930-იან წლებში ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა. 1932 წელს შენობა გადაეცა ისეტსკოეს კოლექტივს საჭიროებისამებრ გამოყენებისათვის. კოლექტივმა მასში სასოფლო სამეურნეო საწყობი განათავსა. თანამედროვე ეტაპზე ეკლესიის კედლებზე შემორჩენილია კედლის მხატვრობა, ტაძარი არ არის აღდგენილი.
2003 წლის 22 მაისს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ხსენების დღეს მოეწყო ლიტანიობა სოფელ მამინსკოეს მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესიიდან ისეტსკოეს ეკლესიამდე. 1918 წლის 25 ივნისს მოკლული მამა ალექსანდრე მოკროუსოვის საფლავზე კი აღმართეს ჯვარი და მცირე გალავანი.
რესურსები ინტერნეტში
Церковь Николая Чудотворца на сайте sobory.ru
Церковь Николая Чудотворца с высоты в 3d
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კამენსკის ეპარქიის ტაძრები
144

144
მოვლენები
აფინოდორი ბიზანტიის ეპისკოპოსი ხდება
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
პოლიკარპე II — ბიზანტიის ეპისკოპოსი (დ. უცნობია)
შუნ-დი — ხანის დინასტიის იმპერატორი (გ. 115)
Bona Film Group

Bona Film Group
Beijing Polybona Film Distribution Co. Ltd., also known as Polybona Films or the Bona Film Group, is a Chinese production company and distributor of films from mainland China and Hong Kong. It is run as a subsidiary of the China Poly Group, and is one of China's largest share-holding film distribution companies.
It was named "the Chinese Miramax" by Screen International in 2005, and its CEO, Yu Dong, was described as one of "the future’s most influential filmmakers" by The Hollywood Reporter in November 2006.
History
Founded in 1999, Polybona was the first domestic private firm to receive a film distribution license from the SARFT. In November 2003, it merged with the China Poly Group, a wealthy business conglomerate wing of the Chinese military, the People's Liberation Army, to form PolyBona Film Distribution.
The company has distributed over 120 domestic and foreign films, including Confession of Pain, Protégé, The Myth, Initial D, and Dragon Tiger Gate, generating over RMB 1 billion (approximately US$130 million) in box office revenue, capturing over 20% of the overall market share for five years running.
It has also co-produced over 20 feature films, including The Warlords, Red Cliff, Flash Point, and After This Our Exile.
In 2007, Variety recognized the successful growth of Polybona Films, and wrote highly about its transforming from Miramax to Paramount.
In 2014, the company had a 10% share of the Chinese box office, earning from 12 films released.
In 2014, the company was the fourth-largest film distributor in China, with 5.99% of the market.
As of April 2015, the company was worth US$542 million.
In Q1 of 2015, it had a gross profit of US$45 million, a revenue of US$117.6 million, and a box office gross of US$257 million.
In November 2015, it was reported that Bona invested in TSG Entertainment, resulting in a stake in six films distributed by 20th Century Fox, including The Martian (2015).
In 2016, the company had a market share of 9%, with a gross of .
Filmography
Released
References
External links
Official website
Companies formerly listed on the Nasdaq
Film production companies of China
Mass media companies established in 1999
Chinese companies established in 1999
Companies based in Beijing
Film distributors of China
Lasioglossum pectinatum

Lasioglossum pectinatum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1890 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
pectinatum
Aknazarovo

Aknazarovo (Aqnazar) is a rural locality (a village) in Saryshevsky Selsoviet, Meleuzovsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 168 as of 2010. There are 3 streets.
Geography
Aknazarovo is located 37 km southeast of Meleuz (the district's administrative centre) by road. Yumaguzino is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Meleuzovsky District
ენციკლოპედია კანადიანა

ენციკლოპედია კანადიანა (Encyclopedia Canadiana) - შედის ენციკლოპედიათა განსაკუთრებულ ჯგუფში, რომელიც კონტინენტებისა და ქვეყნების აღწერილობას ეძღვნება და ე. წ. ქვეყანამთმცოდნეობით ენციკლოპედიას წარმოადგენს. კანადიანა გვაცნობს კანადის ბუნებას, მოსახლეობას, ეროვნულ მრეწველობას, ჯანდაცვას, კულტურასა და სხვა.
ენციკლოპედია კანადიანას პირველი გამოცემა 1967-58 წლებში მოხდა ოტავაში Canadiana Company-ის მიერ. მთავარი რედაქტორი ჯონ ე. რობინსი. გამოიცა 10 ტომად. LCCN: 57059196
კანადიანას მომდევნო გამოცემამ დღის სინათლე 1975 წელს იხილა. გამოიცა ტორონტოში Grolier of Canada-ის მიერ ასევე 10 ტომად. მთავარი რედაქტორია კენეთ ჰ. პირსონი. ISBN 0717216020
იხილეთ აგრეთვე
ენციკლოპედიები ენების მიხედვით.
ენციკლოპედიები
კუბა 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კუბა 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კუბამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მერვედ იასპარეზა 1960 წელს, იტალიის დედაქალაქ რომში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კუბა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Iridomyrmex pruinosum analis

Iridomyrmex pruinosum analis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Iridomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Lucien Quélet

Lucien Quélet (14 July 1832 – 25 August 1899) was a French naturalist and mycologist. Quélet discovered several species of fungi and was the founder of the Société mycologique de France, a society devoted to mycological studies.
Biography
Quélet, having been born in Montécheroux, Doubs, to a farmer, was soon orphaned, and spent his childhood with and was raised by his aunts. In his youth, he is known to have shown a great interest in mycology and botany in general, but also other subject areas such as ornithology and malacology, the study of mollusks. He was schooled at the college of Montbéliard, and later studied medicine in Strasbourg.
In 1884, he founded the mycological society known as the Société mycologique de France, of which he became the first president. Several years after this, in 1888, Quélet wrote a book, Flore mycologique de la France et des pays limitrophes (Mycological flora of France and neighbouring countries).
During the last years of his life, Quélet broadened his range of study, perhaps due to eccentricity, as is claimed by some, and began to have new interests in some of the things that fascinated him as a youth – ornithology and malacology, among others.
At the age of sixty-seven, Lucien Quélet died in 1899.
Legacy
Quélet has been described to be a combination of Petter Adolf Karsten and Paul Kummer, as far as his conducting of his studies and on his mycological researching skills, as well as by the number of new species he was able to find. Much of Quélet's work proves useful still today, and many of the names given to some of the most common fungi can be traced to Quélet's work.
Numerous taxa were named after Quélet to honor his contributions to mycology, including the species Amanita queletii, Boletus queletii, Entoloma queletii, Russula queletii, and the genus Queletia.
Quélet also described several species during his mycological research, such as;
Agaricus bitorquis
Amanita aspera
Bondarzewia montana
Clavariadelphus truncatus
Craterellus tubaeformis
Collybia cirrhata
Lepiota aspera
Lepiota castanea
Russula amethystina
Tricholoma pardinum
Xerocomellus armeniacus
Notes
1832 births
1899 deaths
French mycologists
19th-century French biologists
People from Doubs
Camponotus piliventris

Camponotus piliventris — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
Gnamptogenys interrupta

Gnamptogenys interrupta — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები