PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სოფია კოპოლა

სოფია კოპოლა (დ. 14 მაისი, 1971, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი კინორეჟისორი, სცენარისტი, პროდიუსერი და მსახიობი. ის არის კინორეჟისორ ფრენსის ფორდ კოპოლას ქალიშვილი. სოფია კოპოლა პირველი ამერიკელი ქალია, რომელიც წარადგინეს ოსკარის საუკეთესო რეჟისორის ჯილდოზე.
ბიოგრაფია
ადრეული წლები
სოფია კოპოლა ჰოლივუდის პრივილეგირებულ ოჯახში დაიბადა. მისი მამა, ცნობილი რეჟისორი ფრენსის ფორდ კოპოლაა, მსახიობი ნიკოლას კეიჯი კი მისი ბიძაშვილია. მათ ოჯახში ხშირად სტუმრობდნენ აკირა კუროსავა და ვერნერ ჰერცოგი. პატარა სოფია კოპოლა სასკოლო დავალებებს ფილმების სახით ამზადებდა. მან მცირე როლები შეასრულა მამის ფილმებში „აუტსაიდერები“, „კლუბი კოტონი“, „პეგი სიუს ცხოვრება“ „ნათლიმამა III“.
კარიერა
მოკლემეტრაჟიანი ფილმის „Lick the Star“ (1998) შემდეგ პირველი სრულმეტრაჟიანი მხატვრულ ფილმი „ქალწულების თვითმკვლელობა“ კოპოლამ 1999 წელს გადაიღო ჯეფრი ეუჯენიდესის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით. მასში გარეუბნელი მოზარდი გოგონების ცხოვრება ასახა. 2003 წელს გამოვიდა ფილმი „თარგმანში დაკარგული“, რომელშიც ბილ მიურეი და სკარლეტ იოჰანსონი ორ გაუცხოებულ მოგზაურს თამაშობენ, რომლებიც ტოკიოში ხვდებიან ერთმანეთს. ფილმმა 44 მილიონი დოლარის მოგება ნახა ჩრდილოეთ ამერიკაში, ხოლო თითქმის 120 მლნ მთელ მსოფლიოში. ფილმმა საუკეთესო სცენარისთვის ოსკარი მოიპოვა, ხოლო საუკეთესო ფილმისა და საუკეთესო სცენარისათვის კი ოქროს გლობუსი მიიღო.
კოპოლას შემდეგ ფილმში „მარი ანტუანეტი“ კომპანია Sony-მ 40 მილიონი დოლარი ჩადო. ფილმი ანტონია ფრეზერის რომანზეა დაფუძნებული და საფრანგეთის სკანდალური დედოფლის ცხოვრებას ასახავს. ფილმმა კრიტიკოსთა განსხვავებული რეაქციები გამოიწვია.
ფილმოგრაფია
1999 — თვითმკვლელი ქალწულები (The Virgin Suicides)
2003 — თარგმანში დაკარგული (Lost in Translation)
2006 — მარი ანტუანეტი (Marie Antoinette)
2010 — სადღაც (Somewhere)
2013 — ელიტური საზოგადოება (The Bling Ring)
რესურსები ინტერნეტში
ზოგიერთი რამ სოფიას შესახებ ჟურნალი „ცხელი შოკოლადი“, 1 ოქტომბერი, 2006
სქოლიო
ამერიკელი კინორეჟისორები
ამერიკელი სცენარისტები
დაბადებული 1971
იტალო-ამერიკელები
დაბადებული 14 მაისი
ხოსე მიგელ გომესი

ხოსე მიგელ გომესი (დ. 6 ივნისი, 1858, სანქტი-სპირიტუსი, კუბა — გ. 13 ივნისი, 1921, ნიუ-იორკი, აშშ) — კუბელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. კუბის მეორე პრეზიდენტი 1909-1913 წწ.
გენერლის წოდებით აქტიურ მოღვაწეობას იღებდა კუბის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში.
იხილეთ აგრეთვე
კუბის პრეზიდენტი
ლიტერატურა
Cuba, The Pursuit of Freedom (Eyre & Spottiswoode Ltd., 1971)
კუბის პრეზიდენტები
დაბადებული 6 ივნისი
დაბადებული 1858
გარდაცვლილი 13 ივნისი
გარდაცვლილი 1921
შოთა ლაფერაძე

შოთა ლაფერაძე (დ. 28 თებერვალი, 1929, თბილისი — გ. 11 მარტი, 1995, თბილისი) — ქართველი კინოპროდიუსერი. იგი პროდიუსერია ფილმებისა: „ჯარისკაცის მამა“, „ზღვის ბილიკი“, „ნერგები“, „ღიმილის ბიჭები“, „პასტორალი“ და სხვა.
ბიოგრაფია
შოთა ლაფერაძე დაიბადა საბჭოთა რეჟიმის მიერ 1937 წელს დახვრეტილი ქართველი ეკონომისტის გრიგოლ ლაფერაძის ოჯახში. 1957 წლიდან იგი მოღვაწეობდა კონოსტუდია „ქართულ ფილმში“, 1957–1960 წლებში იყო გადამღები ჯგუფის დირექტორის მოადგილე, ხოლო, 1960–1995 ფილმის დირექტორი. 1991–1995 ხელმძღვანელობდა კინოგაერთიანებებს „აისი“ და „კავკასია“, იყო საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი. ქართულ კინოში შოთა ლაფერაძის მოღვაწეობა არაერთ ცნობილ კინორეჟისორთან არის დაკავშირებული, მათგან აღსანიშნავია: რეზო ჩხეიძე, ოთარ იოსელიანი,
თეიმურაზ ბაბლუანი და გიორგი შენგელაია. იმ ფილმებმა, რომელთა პროდიუსერიც შოთა ლაფერაძე იყო მოიპოვეს მნიშვნელოვანი საერთაშორისო ჯილდოები: „ჯარისკაცის მამა“ (რომის II საერთაშორისო კინოფესტივალის პრიზი, 1965), „ნერგები“ (მოსკოვის საერთაშორისო კონოფესტივალის პრიზი,
1972) „მშობლიურო ჩემო მიწავ!“ (ვილნიუსის XIV საკავშირო კინოფესტივალის მთავარი პრიზი, 1981), „პასტორალი“, (ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალის კინო-პრესის ჯილდო, 1982) და სხვა. 1974 წელს ფილმისთვის „მზე შემოდგმისა“, კინოწარმოების საუკეთესო ორგანიზებისათვის, შოთა ლაფერაძე დაჯილდოვდა თბილისის კონოფესტივალის პრემიით.
ფილმოგრაფია
1962 — ზღვის ბილიკი
1964 — ჯარისკაცის მამა
1966 — მაცი ხვიტია
1969 — ღიმილის ბიჭები
1970 — ჩემი ქალაქის ვარსკვლავი
1970 — ფეოლა
1972 — ნერგები
1973 — მზე შემოდგომისა
1974 — აკაციის ყვავილობა
1975 — პასტორალი
1975 — მოხეტიალე რაინდები
1975 — ნიძლავი
1976 — ბაკულას ღორები
1977 — დაბრუნება
1978 — ჩემი მეგობარი ძია ვანია
1980 — მშობლიურო ჩემო მიწავ!
1981 — ძმა
1989 — ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი
1992 — ზნედაცემული ანგელოზი
რესურსები ინტერნეტში
შოთა ლაფერაძე — ეროვნული ფილმოგრაფია
შოთა ლაფერაძე — IMDb
ქართველი კინოპროდიუსერები
დაბადებული 28 თებერვალი
დაბადებული 1929
გარდაცვლილი 11 მარტი
გარდაცვლილი 1995
აღმოსავლეთ აფრიკის თანამეგობრობა

აღმოსავლეთ აფრიკის თანამეგობრობა (ინგლ. East African Community, EAC) — მთავრობათშორისი ორგანიზაცია, რომელიც ხუთ აღმოსავლეთ აფრიკის ქვეყანას ბურუნდის, კენიას, რუანდას, ტანზანიასა და უგანდას მოიცავს. თანამეგობრობა თავდაპირველად დაარსდა 1967 წელს, დაიშალა 1977 წელს და ოფიციალურად აღდგა 2000 წლის 7 ივლისს. 2008 წელს სამხრეთ აფრიკის განვითარების თანამეგობრობასა (SADC) და აღმოსავლეთ და სამხრეთ აფრიკის საერთო ბაზართან (COMESA) მოლაპარაკებების შემდეგ აღმ. აფრიკის თანამეგობრობა დათანხმდა ამ სამი ორგანიზაციის წევრ ქვეყნებთან თავისუფალი სავაჭრო ზონის შექმნას. შესაბამისად, ეს ორგანიზაცია აფრიკის ეკონომიკური თანამეგობრობის ერთ-ერთი პილასტრია.
აღმ. აფრიკის თანამეგობრობა ერთ-ერთი წინაპირობაა აღმოსავლეთ აფრიკის ფედერაციის შექმნისთვის, რაც ხუთი წევრის ერთ სახელმწიფოდ გაერთიანებას ითვალისწინებს. 2010 წელს აათ-ში ძალაში შევიდა საერთო ბაზარი საქონლის, მუშახელისა და კაპიტალის მოძრაობაზე რეგიონის ფარგლებში. ეს ნაბიჯი 2012 წლისთვის საერთო ვალუტის, ხოლო 2015 წლისთვის სრული პოლიტიკური ფედერაციის შექმნას ითვალისწინებს.
წევრები
(2001)
(2001)
(2001)
(2007)
(2007)
აღმოსავლეთ აფრიკის რეგიონი 1,8 მილიონ კვ. კმ. ფართობს მოიცავს 132 მილიონი მცხოვრებით (2009 წლის ივლისის მონაცემებით) და მნიშვნელოვანი ბუნებრივი რესურსები გააჩნია. დამოუკიდებლობის მიღწევის შემდეგ ტანზანიას შედარებით მშვიდობიანი ისტორია ჰქონდა, განსხავებით თანამეგობრობის დანარჩენი წევრებისგან. ამჟამად აღმოსავლეთ აფრიკა მიისწრაფვის სტაბილურობისა და განვითარების შენარჩუნებისკენ, მიუხედავად მეზობელ ქვეყნებში (კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა, სომალი და სამხრეთი სუდანი) მიმდინარე კონფლიქტებისა. აღმოსავლეთ აფრიკის ყველაზე გავრცელებული ენებია სუაჰილი, ინგლისური, კირუნდი და კინიარუანდა, თუმცა ფრანგულიც ასევე მიღებული ენაა ბურუნდისა და რუანდაში.
სქოლიო
აღმოსავლეთი აფრიკა
სამთავრობათშორისი ორგანიზაციები
აფრიკის კავშირი
გუარამ II

გუარამ II — ქართლის ერისმთავარი, კურაპალატი. სტეფანოზ I-ის ძე.
სუმბატ დავითის ძის ქრონიკის მიხედვით, გუარამ კურაპალატი ქართლის ერისთავის სტეფანოზის I-ის ძე და ვარაზ ბაკურის მამაა.
სქოლიო
ქართლის ერისმთავრები
დიდი მცხეთის არქეოლოგიური სახელმწიფო მუზეუმ-ნაკრძალი

დიდი მცხეთის არქეოლოგიური სახელმწიფო მუზეუმ-ნაკრძალი – მუზეუმ–ნაკრძალი მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ქალაქ მცხეთასა და მის შემოგარენში. მდებარეობს თბილისიდან 25 კმ-ში. დაარსდა 1958 წელს. ფართობი 30 ჰა.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს მუზეუმების სია
მუზეუმების სია
რესურსები ინტერნეტში
საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის სააგენტო – დიდი მცხეთის არქეოლოგიური სახელმწიფო მუზეუმ-ნაკრძალი
მცხეთის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
გორა

გორა
საკუთარი სახელი გორა შეიძლება აღნიშნავდეს:
გორა — დასახლების ერთ-ერთი უძველესი სახეობა
გორა — მარცვლეულისა და სითხის საწყაო
გორა — სოფელი დმანისის მუნიციპალიტეტში
გორა — სოფლების ძველი სახელწოდება ვანის მუნიციპალიტეტში
Teziutlán (municipality)

Teziutlán (municipality)
Teziutlán Municipality is a municipality in the Mexican state of Puebla in south-eastern Mexico.
References
Municipalities of Puebla
პურკარი

პურკარი — სოფელი მოლდოვაში, შტეფან-ვოდეს რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 103 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 253 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
შტეფან-ვოდეს რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
შტეფან-ვოდეს რაიონის სოფლები
შირინსუ

შირინსუ — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ლენქორანის რაიონის სოფლები
იასიარა

იასიარა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 500 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვან-დუ-პარანანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 427 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.02 კმ²-ზე. ფართობი 1 550 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
უილიამ რუტო

უილიამ რუტო (დ. 21 დეკემბერი, 1966) — კენიელი პოლიტიკოსი. კენიის პრეზიდენტი 2022 წლის 13 სექტემბრიდან. 2013-2022 წლებში კენიის ვიცე-პრეზიდენტი. სხვადასხვა დროს ეკავა განათლების, შინგან საქმეთა, სოფლის მეირნეობის მინისტრის თანამდებობები. 1998-2013 წლებში იყო პარლამენტის წევრი, 1998-2007 წლებში კენიის აფრიკელთა ეროვნული კავშირის, ხოლო 207-2013 წლებში კენიის ნარინჯისფერი დემოკრატიული მოძრაობის რიგებიდან. პარტია გაერთიანებული დემოკრატიული ალიანსის დამაარსებელი.
რესურსები ინტერნეტში
BBC News, Kenya's political punch-up
William Ruto , William Ruto – Profile and Biography
Mboche Obute, Bottom up economic model
სქოლიო
დაბადებული 21 დეკემბერი
დაბადებული 1966
კენიის პრეზიდენტები
მაიამი

მაიამი — ქალაქი აშშ-ში, ფლორიდის შტატში. მდებარეობს შტატის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე. 2013 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 417,650 კაცი. ფორბსი მაიამი მოწინავე ქალაქია ფინანსების, კომერციის, კულტურის, მედიის, ხელოვნებისა და საერთაშორისო ვაჭრობის სექტორებში. მაიამის პორტი ცნობილია როგორც „მსოფლიოს კრუიზული დედაქალაქი“. მაიამის პორტს ჰყავს მსოფლიოში ყველაზე მეტი კრუიზული ხაზი და მგზავრები. 2010 წელს მაიამი შეფასდა როგორც მეშვიდე ყველაზე მნიშვნელოვანი ქალაქი აშშ-ში და 33-ე მსოფლიოში. 2008 წელს მაიამი ფორბსის მიერ შეფასდა როგორც „ამერიკის უსუფთავესი ქალაქი“. 2009 წელს ცნობილმა შვეიცარიულმა ბანკმა იუ-ბი-ესმა შეისწავლა მსოფლიოს 73 უმდიდრესი ქალაქი და მაიამი შეაფასა როგორც ყველაზე მდიდარი ქალაქი აშშ-ში, ხოლო მეთხუთმეტე უმდიდრესი ქალაქი მსოფლიოში.
ეკონომიკა
2001 წლიდან მაიამიში დაიწყო სამშენებლო ბუმი. 2002 წელს ინვესტორებმა ერთდროულად დაახლოებით 50 ახალი ცათამბჯენის მშენებლობა დაიწყეს, რომელთა სიმაღლე 122 მეტრს აღემატებოდა, მაიამის საქმიანი უბანი შეფასდა როგორც ყველაზე შთამბეჭდავი ნიუ-იორკსა და ჩიკაგოს შემდეგ.
მაიამიზე ტურიზმი ყველაზე მნიშვნელოვანი სექტორია. წამყვანი ფინანსური სისტემა, ბიზნეს გარემო, ქვიშიანი სანაპიროები, ფესტივალები და კლუბური მუსიკა ქალაქში იზიდავს 38 მილიონ ტურისტს მთელ მსოფლიოდან.
ისტორიული არტ დეკოს უბანი სამხრეთ სანაპიროზე ქალაქს აძლევს მდიდრული ქალაქის იერს. აქ მდებარეობს მსოფლიოში ყველაზე პოპულარული კლუბები და მაღაზიები, ასევე სამხრეთ სანაპიროზე იმართება ისეთი წამყვანი ღონისძიებები როგორიცაა: Sony Ericsson Open, Art Basel, Winter Music Conference, South Beach Wine & Food Festival, მერსედეს-ბენცის მოდის კვირეული და Ultra Music Festival-ი რაც ასე ხიბლავს მილიონობით ადამიანს.
დაძმობილებული ქალაქები
ბოგოტა, კოლუმბია (1971 წლიდან)
მანაგუა, ნიკარაგუა (1991 წლიდან)
ბუენოს-აირესი, არგენტინა (1979 წლიდან)
კაგოსიმა, იაპონია (1990 წლიდან)
კოჩაბამბა, ბოლივია
ლიმა, პერუ (1977 წლიდან)
ამანი, იორდანია (1995 წლიდან)
მურსია, ესპანეთი
პორტ-ო-პრენსი, ჰაიტი (1991 წლიდან)
ჩინდაო, ჩინეთი (2005 წლიდან)
სანტიაგო, ჩილე (1986 წლიდან)
პალერმო, იტალია (2001 წლიდან)
სალვადორი, ბრაზილია (2006 წლიდან)
სანტო-დომინგო, დომინიკელთა რესპუბლიკა (1987 წლიდან)
ვარნა, ბულგარეთი
ჰავანა, კუბა (1926 წლიდან)
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
აშშ-ის ქალაქები
ფლორიდა
Maro Douka

Maro Douka (born 1947) is a Greek novelist. She has lived in Athens since 1966 and she studied History and Archaeology at the University of Athens. She belongs to the so-called Genia tou 70, which is a literary term referring to Greek authors who began publishing their work during the 1970s; her debut work, Η Πηγάδα, based on her imprisonment in 1967 by the Military Junta, was published in 1974, just a few months after the Metapolitefsi.
She was awarded the Nikos Kazantzakis Prize of the Municipality of Heraklion for Η αρχαία σκουριά and the Greek State Prize for Literature for Η πλωτή πόλη (declining the latter). Αθώοι και φταίχτες, was awarded the Balkanika Prize for Literature, the Kostas and Eleni Ouranis Prize of the Academy of Athens and the Cavafy prize. She has also been awarded the N. Themelis prize for her last novel Έλα να πούμε ψέματα.
She is a founding member of the Hellenic Authors' Society. At the 2014 local elections, she was elected to the City Council of Athens under the "Anoihti Poli" Syriza ticket, led by the candidate Gabriel Sakellaridis.
Works
Novels
Η αρχαία σκουριά (Fool's Gold), 1979 (translated into English, French, Italian, Serbian and Albanian).
Η πλωτή πόλη (The Floating City), 1983 (translated into German)
Οι λεύκες ασάλευτες (The Immobile Aspens), 1987
Εις τον πάτο της εικόνας (At the Bottom of the Picture), 1990 (translated into French)
Ένας σκούφος από πορφύρα (Come Forth, King), 1995 (translated into English and Italian)
Ουράνια μηχανική (Celestial Mechanics), 1999 (translated into Italian)
Αθώοι και φταίχτες (The Innocent and the Guilty), 2004 (translated into Serbian, Turkish and Lithuanian)
Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ (Justice is something very hard), 2010
Έλα να πούμε ψέματα (Come, let us tell lies), 2014
Πύλη Εισόδου, 2019
Να είχα, λέει, μια τρομπέτα, 2022
Short fiction
Η Πηγάδα (The Cauldron), 1974
Πού ’ναι τα φτερά; (Where are the Wings?), 1975
Καρέ φιξ (Carré Fixe), 1976
Γιατί εμένα η ψυχή μου (Because my soul), 2012
Non-fiction
Ο πεζογράφος και το πιθάρι του (The Writer and his Jar), 1992
Τα μαύρα λουστρίνια (The Black Leather Shoes), 2005
Τίποτα δεν χαρίζεται (Nothing is for granted), 2016
Theater
Σας αρέσει ο Μπραμς; (Do you like Brahms?), 2001
Notes
External links
Her entry for the 2001 Frankfurt Book Fair (Greek)
A page of her books at Patakis Publishers
Her page at Ithaca Online
Her page at the website of the Hellenic Authors' Society (Greek)
1947 births
National and Kapodistrian University of Athens alumni
Greek women novelists
Greek women writers
Cretan novelists
Living people
People from Chania
ირინე კვაჭაძე

ირინე კვაჭაძე
ირინე დავითის ასული კვაჭაძე (დ. 5 თებერვალი, 1962, თბილისი) — ქართველი ფიზიოლოგი, პედაგოგი, თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ფიზიოლოგიის დეპარტამენტის სრული პროფესორი (2006 წ.), თსსუ–ის ნორმალური ფიზიოლოგიის კათედრის (2006 წლიდან – ფიზიოლოგიის დეპარტამენტი) გამგე (2004 წ.), ფიზიოლოგიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი (2006 წ.).
ბიოგრაფია
ირინე კვაჭაძემ 1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის (1992 წლიდან უნივერსიტეტი) სამკურნალო ფაკულტეტი, 1984–1987 წლებში იყო თსსი–ის ნორმალური ფიზიოლოგიის კათედრის ასპირანტი, 1988 წლიდან ასისტენტი, 1992 წლიდან დოცენტი, 1997 წლიდან თსსუ–ის ნორმალური ფიზიოლოგიის კათედრის პროფესორი, 2004 წლიდან ამავე კათედრის (2006 წლიდან ფიზიოლოგიის დეპარტამენტი) გამგე, 2006 წლიდან არის ფიზიოლოგიის დეპარტამენტის სრული პროფესორი და დეპარტამენტის ხელმძღვანელი.
1992 წლიდან 2009 წლამდე იყო თსსუ–ის სამეცნიერო განყოფილების ხელმძღვანელი, სამეცნიერო მუშაობის კოორდინაციის სამსახურის უფროსი, მაგისტრატურისა და დოქტურანტურის სამსახურის ხელმძღვანელი.
2009 წლიდან არის თსსუ–ის ხარისხის უზრუნველყოფის სამსახურის ხელმძღვანელი.
1988 წელს დაიცვა დისერტაცია მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად, 1997 წელს, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად. მისი ხელმძღვანელობით შესრულებულია ხუთი დისერტაცია, გამოიცა ერთი მონოგრაფია, არის 90–ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. 2006 წლიდან, ირინე კვაჭაძის რედაქციით, ქართულ ენაზე სამჯერ გამოიცა ფიზიოლოგიის სახელმძღვანელო.
ი. კვაჭაძის სამეცნიერო ნაშრომები ძირითადად ეხება გულ-სისხლძარღვთა სისტემის რეაქციის თავისებურებებს ფსიქოემოციურ დატვირთვაზე სხვადასხვა კვებითი მდგომარეობების დროს, ფიზიოლოგიურ ფუნქციათა და მათი სარეგულაციო მექანიზმების ურთიერთანამოქმედებას ადამიანის ორგანიზმში სხვადასხვა მეტაბოლური და ჰორმონული სტატუსის პირობებში და სხვა.
ლიტერატურა
რ. ხეცურიანი, ვ. ყიფიანი, ჯ. ქორჩილავა, თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი: წარსული, აწმყო, მომავალი. თბ., 1999 წ.
ტრადიციებით მომავლისკენ, თსსუ–ის საიუბილეო კრებული, 2010 წ.
ქართველი ფიზიოლოგები
ქართველი პედაგოგები
თსსუ-ის დეპარტამენტების ხელმძღვანელები
ი
პანტიანი (დმანისის თემი)

პანტიანი (დმანისის თემი)
პანტიანი (1949 წლის 12 ივლისამდე — „არმუთლო“) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის დმანისის მუნიციპალიტეტში (დმანისის თემი), მდებარეობს დმანისის პლატოზე. ზღვის დონიდან 1410 მეტრზე, დმანისიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 11 კაცი. ადგილობრივ მოსახლეობაში სოფელი ცნობილია სახელწოდებით არმუდლუ.
ისტორია
სოფლის სახელწოდება „ორმუთლი“ დაფიქსირებულია 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე „Ормутлы“ სახით.
ლიტერატურა
სქოლიო
დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სალტერასი

სალტერასი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების სევილიის პროვინციის სევილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 57,46 კმ². მოსახლეობა — 5564 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სევილიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სალტერასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
სევილიის მუნიციპალიტეტები
ვლადისლავ ჩახორსკი

ვლადისლავ ჩახორსკი (დ. 22 სექტემბერი, 1850, ლუბლინი — გ. 13 იანვარი, 1911, მიუნხენი) — პოლონელი, აკადემიზმის მიმდევარი მხატვარი.
ბიოგრაფია
სწავლობდა 1866-1867 წლებში ვარშავაში რაფალ ჰაძევიჩის ხატვის კლასში, შემდეგ დრეზდენში (1868) და მიუნხენის სახვითი ხელოვნების აკადემიაში. 1874–1877 წლებში იმოგზაურა იტალიასა და საფრანგეთში. 1879 წელს იგი მუდმივად დასახლდა მიუნხენში, სადაც მოიპოვა აღიარება და გახდა ადგილობრივი სახვითი ხელოვნების აკადემიის საპატიო პროფესორი.
ჩახორსკი ხატავდა პორტრეტებს, ნატურმორტებს და შექსპირის თემის ნახატებს. მასზე გავლენა მოახდინა ჰოლანდიურმა მხატვრობამ (გ. ტერბორხი ). ქალის გამოსახულებებმა მდიდარი ინტერიერის ფონზე, ფოტოგრაფიული სიზუსტით წარმოდგენილმა, განსაკუთრებული აღიარება მოუტანა მას თანამედროვეთა შორის. მან მიაღწია მნიშვნელოვან მხატვრულ და ფინანსურ წარმატებებს, მის ნახატებს უკვეთავდნენ მინიმუმ ორი წლით ადრე. მისმა თანამედროვეებმა ჩახორსკის პოლონური მხატვრობის სიამაყე უწოდეს.
დაჯილდოებული იყო წმ. მიხეილის ორდენით.
კრიტიკა
მხატვრის გარდაცვალების შემდეგ ზოგიერთმა კრიტიკოსმა დაადანაშაულა იგი ხელოვნებისადმი კომერციულ მიდგომაში, კოსმოპოლიტიზმში და მისი ნიჭის გაფლანგვაში (მაგ. ელიგიუშ ნიევიადომსკიმ 1923 წელს.). ამჟამად ჩახორსკის ნახატები დიდი პოპულარობით სარგებლობს ანტიკვარული პროდუქციის ბაზარზე და მაღალი ფასი აქვს.
ლიტერატურა
Feliks Kopera, Władysław Czachórski, w: Polski Słownik Biograficzny, tom IV, 1938
Wacław Jaroszyński: Władysława Czachórskiego żywot i sprawy, Wydawnictwo: Uniwersytet Marii Curie – Skłodowskiej ISBN 83-227-2304-0.
რესურსები ინტერნეტში
Художник Ladislas Wladislaw von Czachorski (1850 — 1911)
Женские портреты художника Władysław Czachórski
Władysław Czachórski
სქოლიო
გარდაცვლილი 1911
დაბადებული 1850
პოლონელი მხატვრები
Selska Gora

Selska Gora is a small dispersed settlement in the Municipality of Mirna in southeastern Slovenia. It lies in the hills west of Mirna in the traditional region of Lower Carniola. The municipality is now included in the Southeast Slovenia Statistical Region.
References
External links
Selska Gora on Geopedia
Populated places in the Municipality of Mirna
Sphinctomyrmex imbecilis

Sphinctomyrmex imbecilis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Sphinctomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ოქროყანა (ყაზბეგი)

ოქროყანა (ყაზბეგი)
ოქროყანა — ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო ოქროყანისა და ქვემო ოქროყანის ძველი სახელწოდება.
დემოგრაფია
1926 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელ ოქროყანაში ცხოვრობდა 175 კაცი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
ჰაჯიმუსი

ჰაჯიმუსი — სოფელი მოლდოვაში, კეუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 56 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 730 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
კეუშენის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კეუშენის რაიონის სოფლები
ლიბერალური პარტია (გაერთიანებული სამეფო)

ლიბერალური პარტია (გაერთიანებული სამეფო)
ლიბერალური პარტია — ერთ-ერთი წამყვანი პოლიტიკური ძალა იყო დიდ ბრიტანეთში XIX საუკუნედან XX საუკუნის 20-იან წლებამდე და მესამე პარტია გავლენიანობით 1988 წლამდე, როდესაც ის სოციალ-დემოკრატებს შეუერთდა და ლიბერალურ დემოკრატების პარტიად იქცა.
პარტია ითვლება ვიგების პარტიის ჩამომავლად, თვით სახელწოდება „ლიბერალური პარტია“ 1859 წელს მიიღო, როდესაც ის ფაქტობრივად წარმოადგენდა ლორდთა პალატის ვიგებისა და თემთა პალატის რადიკალების კოალიციას.
ლიბერალური პარტიიდან წარმოდგენილი პრემიერ-მინისტრები
ტემპლ, ჰენრი, III ვიკონტ პალმერსტონ
ჯონ რასელი
უილიამ გლადსტონი
პრიმროუზ, არჩიბალდ ფილიპ
კემპბელ-ბანერმან, ჰენრი
ასკვიტ, ჰერბერტ ჰენრი
ლოიდ ჯორჯ, დევიდ
გაერთიანებული სამეფოს პოლიტიკური პარტიები
პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით
გორკა (ვისოკოვსკოეს სასოფლო დასახლება)

გორკა (ვისოკოვსკოეს სასოფლო დასახლება)
გორკა — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ვისოკოვის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 1 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტია

საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტია (სეკპ) — მემარცხენე იდეოლოგიის მოქალაქეთა პოლიტიკური გაერთიანება (შემდგომში – პარტია) საქართველოში, საიდენტიფიკაციო კოდი: 211347960. პარტია დაარსდა 1992 წლის თებერვალს პ. გიორგაძის, შ. მახარაძის, გ. ონიანის ინიციატივით, სტალინის საზოგადოების, საქართველოს მშრომელთა კომუნისტური პარტიის, საქართველოს კომუნისტთა კავშირის გაერთიანებით, როგორც საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის სამართალმემკვიდრე და იდეურ-პოლიტიკური გამგრძელებელი. პირველი რეგისტრაცია გაიარა 1994 წ. სექტემბერს, ხელახალი რეგისტრაცია - 1998 წ, ხოლო ცვლილებები რეგისტრაციაში განხორციელდა 2004 და 2013 წწ. წევრთა რაოდენობა 1999 წლის მონაცემებით: 87 000 ადამიანი, აქტიური - 65 000.
ორგანიზაციული სტრუქტურა
პარტიის მმართველობის უმაღლესი ორგანოა ყრილობა, რომელიც მოიწვევა ორ წელიწადში ერთხელ – პლენუმის და/ან კონფერენციის სახით, რომელიც მოიწვევა 4 წელიწადში ერთხელ. ყრილობებს შორის მმართველი ორგანოა პარტიის ცენტრალური კომიტეტი (ცკ) და ისვე იწვევს მორიგ ყრილობებს. ცკ პირველი მდივანი არის ამავდროულად პარტიის თავმჯდომარე. ცკ სხდომებს მართვას მინიმუმ 6 თქვეში ერთხელ. აღმასრულებელი ფუნქცია აკისრია - პარტიის აღმასრულებელ საბჭოს. სტრუქტურულ ქვედანაყოფებში შედიან: საოლქო (რესპუბლიკური), საქალაქო და რაიონული პირველადი პარტიული ორგანიზაციები და მათი არჩევითი ორგანოები. პარტიაში აკრძალულია ფრაქციებისა და დაჯგუფებების ფორმირება.
საპროგრამო პრიორიტეტები
ეკონომიკა
კაპიტალისტურ საბაზრო ეკონომიკაზე გადასვლა შეფასებულია საქართველოს მაშინდელი ხელისუფლების მცდარ კურსად და პრიორიტეტად დასახულია სოციალისტურ გეგმიურ ეკონომიკაზე დაბრუნება. საკუთრების ყველა ფორმების დაშვება, თუმცა სხვისი შრომის ექსპლუატაციის გამორიცხვის პირობებით და განვითარების თანაბარი პირობების შექმნით. ახალი სამრეწველო ობიექტების ფორმირება.
საგარეო პოლიტიკა
არსებული საგარეო პოლიტიკის რადიკალური შეცვლა საქართველოს ინტერესების შესაბამისად, „ჭეშმარიტად დამოუკიდებელი, თავისუფალი, დემოკრატიული, ერთიანი სახელმწიფოს ჩამოყალიბება, რომელიც არამც და არამც არ იქნება არც ერთი სახელმწიფოს შემადგენელი ნაწილი და სატელიტი ქვეყანა.“
სახელმწიფო ტერიტორიული მოწყობა
ფედერალური დანაწილების პრინციპი – საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ტერიტორიული მოწყობის ანალოგიით.
სახელმწიფო სისტემის მოწყობა
საპარლამენტო რესპუბლიკა, თუმცა საპარლამენტო მშრომელთა საბჭოების სახით.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით
კომუნისტური პარტიები
საქართველოს პოლიტიკური პარტიები