PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კინოქალაქი რამოჯა

კინოქალაქი რამოჯა (ტელუგუ రామోజీ ఫిలిం సిటీ, ინგლისურად Ramoji Film City) —კინოსტუდია ინდოეთში, ქალაქ ჰაიდარაბადთან.ფართობი თითქმის 2000 ჰექტარია. ეს არის ყველაზე დიდი კინოქალაქი მსოფლიოში. გინესის მსოფლიო რეკორდების მიერ აღიარებულია, როგორც ყველაზე დიდი სტუდიური კომპლექსი, ის გრეთვე პოპულარული ტურიზმისა და დასვენების ცენტრია, რომელიც შედის ბუნებრივი და ხელოვნური ღირშესანიშნაობები, მათ შორის, გასართობი პარკი. ადგილს ყოველწლიურად დაახლოებით 1,5 მილიონი ტურისტი სტუმრობს როგორც ინდოეთიდან, ასევე მთელი მსოფლიოდან.
კინოსტუდია დაარსდა 1996 წელს ტელუგელი ფილმის პროდიუსერისა და მედია მაგნატ რამოჯი რაოს Ramoji Group- ის ხელმძღვანელის მიერ, რომელსაც სურდა ჰოლივუდის მსგავსი კომპლექსის გაშენება. სტუდიის საერთო ფართობი 674 ჰექტარს აღწევს , სადაც განთავსებულია 500 გადასაღები მოედანი, 50 – მდე დახურული ფილმის პავილიონი, მსოფლიოში ყველაზე დიდი გადასაღები მოედანი აღჭურვილია ყველაფრით, რაც აუცილებელია ცნობილი ინდური ფილმების შესაქმნელად. ბუნებრივი გადასაღები ლოკაციები, მაღალტექნოლოგიური ლაბორატორიები, ავთენტური კინოკომპანიები. კინოთეატრის უზარმაზარი ინფრასტრუქტურაში ასევე შედის: ჩვეულებრივ მაკეტები და მზა დეკორაციები, არქიტექტურული ობიექტების იმიტაციები, მათ შორის, აეროპორტისა და საავადმყოფოს ასლები, ხელოვნურ ჩანჩქერები, ინდუისტური ტაძრები, ეკლესიები და მეჩეთები, სასახლის ინტერიერი და მოხვეული ავტომაგისტრალიც კი. კომპლექსში ყველანაირი თანამედროვე ტექნოლოგიაა ფილმის გადასაღებად : კამერები და გადასაღები ტექნიკა, კოსტიუმები და რეკვიზიტები, ყველაზე თანამედროვე აღჭურვილობა და უახლესი აპარატურა კინო და ტელე გადაღებებისათვის წარმოებისთვის და პოსტ – წარმოებისთვის. 47 ხმის სტუდია. აქ არის სასადილოები, სასტუმროები და საცხოვრებელი კომპლექსები გადაღებებში მონაწილე მსახიობებისთვის, გადამღები ჯგუფის პერსონალისა და ტურისტებისთვის, რკინიგზის მაგისტრალი.კომპლექსის ტერიტორიაზე იაპონური და რამდენიმე თემატური ბაღია, მრავალფეროვანი მცენარეებით, სხვადასხვა ფრინველის სახეობის ჰაბიტატები, პეპლების პარკი, ყველანაირი ატრაქციონი, მაღაზიები.კინოქალაქი რამოჯა ასევე მასპინძლობს სხვადასხვა შოუებსა და სპექტაკლებს. მთელ ოჯახს შეუძლია ეწვიოს კინოსტუდიას.
კინოსტუდიაში არის სამი მაღალტექნოლოგიური ცენტრი:
Symphony - აუდიო პოსტპროდუქციისთვის, ხელმისაწვდომია ADR (დიალოგის ავტომატური ჩანაცვლება) და თანმხლები DSP (სიგნალების ციფრული გადამუშავება) ციფრული აუდიო სადგურით;
Mantra - ციფრულ კინემატოგრაფიული აღჭურვილობა ფერის კორექციისთვის, ვიზუალური ეფექტების დამატების, მხატვრული ფილმების სატელევიზიო და DVD ფორმატებში გადაკეთებისთვის;
Rainbow - მსოფლიო კლასის სრულად ავტომატიზირებული კინოლაბორატორია ფერადი და შავი-თეთრი ფილმებისათვის.
სტუდიაში გადაღებულია ფილმები სხვადასხვა ენებზე, მათ შორის ტელუგუ, ჰინდი, მალაიალამი, ტამილური, კანადა, ორია, მარათჰი, ბენგალური, ბოჯპური, გუჯარათი და ინგლისური. Ramoji Film Studio- ს ასევე იყენებენ დამოუკიდებელი ამერიკელი კინემატოგრაფისტები, რომელთაც სურთ დაზოგონ თანხები, ვინაიდან აქ ფილმების წარმოების ღირებულება დაახლოებით 30% -ით ნაკლებია, ვიდრე ამერიკის შეერთებულ შტატებში. რამოჯი შეტანილია გინესის რეკორდების წიგნში, როგორც მსოფლიოს უდიდესი კინოსტუდიის კომპლექსი . 2007 წელს სტუდიას მიენიჭა Golden Pony ჯილდო გასართობ ინდუსტრიაში შეტანილი წვლილისათვის ინოვაციებისა და ხარისხის სრულყოფის მხრივ.
გალერეა
სქოლიო
კინოინდუსტრია
ინდოეთი
ტელანგანა
Pristomyrmex eduardi

Pristomyrmex eduardi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pristomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Pintuyan

Pintuyan, officially the Municipality of Pintuyan, is a 5th class municipality in the province of Southern Leyte, Philippines and was established in 1865. During the American regime, the seat of Pintuyan was moved to Pintuyan from San Ricardo upon the election of Perfecto Vazquez as Municipal President. From then on the residents of barrio San Ricardo petitioned for a separate municipality. According to the 2020 census, it has a population of 10,202 people.
Geography
Barangays
Pintuyan is politically subdivided into a total of 23 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Nueva Estrella Norte
Nueva Estrella Sur
Dan-an
Catbawan
Manglit
Son-ok I
Son-ok II
Caubang
Ponod
Poblacion Ibabao
Poblacion Ubos
Buenavista
Badiang
Balongbalong
Bulawan
Canlawis
Cogon
Lobo
Mainit
Tautag
Ponciano D. Equipilag
San Roque
Santa Cruz
Climate
Demographics
Economy
References
External links
Pintuyan Profile at PhilAtlas.com
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Southern Leyte
ჰაუპტვახტი

ჰაუპტვახტი — (გერმ. Hauptwache) სპეციალური შენობა, სადაც დაპატიმრებულ სამხედრო მოსამსახურეს ათავსებენ. ყოფილ სსრკ-ის შეიარაღებულ ძალებში არსებობდა საგარნიზონო და საჯარისო ჰაუპტვახტი. ჰაუპტვახტში ათავსებენ დისციპლინარული წესით, სამძებრო ორგანოების მიერ დაპატიმრებულს, სამართალში მიცემულ სამხედრო მოსამსახურეს და მას, ვისაც სამხედრო ტრიბუნალმა ჰაუპტვახტი მიუსაჯა.
ლიტერატურა
Pargolovo

Pargolovo is a municipal settlement in the Vyborgsky District of Saint Petersburg, Russia. Until the late 20th century, it was the city's northern suburb. The name derives from Parkola, a Karelian placename. Its population in 2010 was 15,852.
Pargolovo was a family seat of the junior line of the Counts Shuvalov, starting with Peter Ivanovich Shuvalov who received the Pargolovo manor from Empress Elizabeth in 1746. His Baroque palace was rebuilt by Stepan Krichinsky (1874-1923) as a Neoclassical villa for the estate's last owner, Count Illarion Ivanovich Vorontsov-Dashkov. A smaller palace, designed by Harald Julius von Bosse, dates from the mid-19th century.
The Shuvalov Park also contains a network of old ponds; the Yellow Dacha, a wooden lodge designed by Maximilian Messmacher for his own family; the Parnassus hill, which used to offer views of the capital's downtown; and the Church of Sts. Peter and Paul, built in the 1840s to a Gothic Revival design by Alexander Brullov. It was at this church that Nikolai Rimsky-Korsakov married Nadezhda Purgold in 1872.
Just west of Pargolovo lies the Northern Cemetery, the second largest in Saint Petersburg. It was established in 1874. Notable burials include Georgy Gapon (1906), Vasily Vereshchagin (1909), Vladimir Propp (1970), Mikhail Artamonov (1972), Alexander Belov (1978), Sergey Filippov (1990).
Notable people
Vladimir Zabugin (1880–1923), Russian historian and publicist
References
Municipal settlements under jurisdiction of Saint Petersburg
Vyborgskiy District of Saint Petersburg
Sankt-Peterburgsky Uyezd
ფელიპე ბორჟესი

ფელიპე ბორჟესი
ფელიპე ბორჟეს დუტრა რიბეირო (დ. 4 მაისი, 1985) — ბრაზილიელი ხელბურთელი. „კრეტეილისა“ და ბრაზილიის ხელბურთელთა ეროვნული ნაკრების წევრი. არის პან-ამერიკული თამაშების ორგზის ჩემპიონი (2007, 2015).
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი ევროპის ხელბურთის ფედერაციის საიტზე
ბრაზილიელი ხელბურთელები
Polyrhachis semiobscura

Polyrhachis semiobscura — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ჭაშლეთი

ჭაშლეთი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (დღნორისის თემი), მდინარე რიონის ხეობაში. მდებარეობს ისტორიული მხარეების — იმერეთისა და ლეჩხუმის საზღვარზე, ქალაქ წყალტუბოდან 67 კმ, ზღვის დონიდან 640 მ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 76 ადამიანი.
ღირსშესანიშნაობები
სოფელში დგას მცირე ზომის დარბაზული ტიპის მაცხოვრის ეკლესია. შემორჩენილია აბსიდის ქვაზე გამოკვეთილი წმინდანთა რელიეფური გამოსახულებები. ძეგლი ქვაზე კვეთილი ხატების უნიკალურ შემთხვევად არის მიჩნეული.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
საქართველოს ისტორიულ ძეგლთა ბიბლიოგრაფიული ლექსიკონი
სქოლიო
წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
შოთა გაგოშიძე

შოთა გაგოშიძე (დ. 6 ნოემბერი, 1924, თბილისი — გ. 2003) — ქართველი ისტორიკოსი, ჟურნალისტი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
1948 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
1941–1945 წლებში მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში; 1948–1953 წლებში იყო გაზეთ „ახალგაზრდა კომუნისტის“ რედაქტორი; 1953 წელს ქუთაისის საოლქო გაზეთ „სტალინელის“ რედაქტორი; 1953–1956 წლებში ჟურნალ „საქართველოს კომუნისტის“ განყოფილების გამგე; 1956–1957 წლებში ჟურნალ „აგიტატორის“ რედაქტორი.1957–1964 წლებში იყო საქართველოს კომუნისტური პარტიის აგიტაციისა და პროპაგანდის განყოფილების გამგის მოადგილე, ამავე განყოფილების გამგე 1964–1966 წლებში; 1966–1973 წლებში ჟურნალ „საქართველოს კომუნისტის“ რედაქტორი; 1973 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1981 წლიდან იყო ჟურნალისტიკის ისტორიის კათედრის გამგე. 1976 წელს გახდა ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, ხოლო 1982 წელს კი პროფესორი. მიღებული აქვს საბრძოლო და სახელმწიფო ჯილდოები.
1971 წელს მიანიჭეს საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული ჟურნალისტის წოდება.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 6 ნოემბერი
დაბადებული 1924
გარდაცვლილი 2003
ქართველი ისტორიკოსები
ქართველი ჟურნალისტები
ქართველი ფილოლოგები
ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
თბილისში დაბადებულები
შ
ტანსაცმელი

ტანსაცმელი — სხეულის ხელოვნური საფარველი, რომლის ფორმებს განსაზღვრავს ეთნიკური ნორმები და ეკოლოგიური პირობები, სამეურნეო მდგომარეობა და ხალხთა შორის კულტურულ-ისტორიული კავშირი. ქვის ხანაში ადამიანმა ისწავლა ტყავის დამუშავება, ნაჭრების ერთმანეთზე გადაბმის ხერხი, უფრო გვიან აითვისა ქსოვის ტექნიკა.
ტანსაცმლის პირველყოფილი სახეა შეუკერავი ტანსაცმელი — მოსასხამები და სხეულის გარკვეული ნაწილების დასაფარავი ნაჭრები. პირველიდან განვითარდა სამხრე, მეორიდან — წელსქვედა სამოსელი. ფეხის უმარტივესი საფარავი საფუძვლად დაედო ფეხსაცმლის ფორმებს.
ტანსაცმლის ჩამოყალიბებაზე დიდი გავლენა მოახდინა კლიმატურმა პირობებმა. ტროპიკულ ქვეყნებში დამკვიდრდა ტეძოზე შემოსახვევი სამოსელი, ცივსა და არქტიკულ ქვეყნებში — ბეწვის ტანსაცმელი.
საზოგადოების განვითარების გარკვეულ ეტაპზე ერთმანეთს გაემიჯნა ქალისა და მამაკაცის, გათხოვილი და გაუთხოვარი ქალის, ყოველდღიური და სადღესასწაულო, რიტუალური, საქორწილო, სამგლოვიარო და სხვა ტანსაცმელი. გაჩნდა ტანსაცმლის პროფესიული და კლასობრივი სახეები. ძვ. ხალხებიდან სიშიშვლეს მხოლოდ ბერძნები არ ერიდებოდნენ, მაგრამ ბერძნულ გემოვნებას ბრძოლა გამოუცხადა ქრისტიანობამ, ბიზანტიაში დაიწყეს მძიმე ქსოვილისაგან შეკერილი სამოსლის ტარება, რომელშიც ადამიანის სხეული გაუჩინარდა. სხეულის წარმომჩენი სამოსელი უფრო მოგვიანებით გაჩნდა ევროპის ხალხებში, რასაც საფუძვლად დაედო ჩრდილოეთიდან და აღმოსავლეთიდან წამოსული ელემენტები — შარვალი და ხალათი.
რესურსები ინტერნეტში
BBC Wiltshire Dents Glove Museum
International Textile and Apparel Association , scholarly publications
German Hosiery Museum (English language)
Molecular Evolution of Pediculus humanus and the Origin of Clothing by Ralf Kittler, Manfred Kayser and Mark Stoneking (.PDF file)
Cornell Home Economics Archive: Research, Tradition, History (HEARTH)
Mažeikiai District Municipality

Mažeikiai District Municipality is located in the north-west of Lithuania, on the River Venta in Telšiai County. The administrative center of Mažeikiai District is the city of Mažeikiai. Its territory of is composed of of towns and settlements, of industrial enterprises and roads, of agricultural lands, of forests, and of tracts of other designation. There is one urban and 8 rural elderates. In 2003, the population was 67,393. Of this number, 46,223 live in towns and 21,170 in villages.
It is situated in northern Samogitia. Mažeikiai District borders with the Republic of Latvia in the north, with Akmenė District Municipality in the east, with Telšiai District Municipality in the southeast, with Plungė District Municipality in the southwest and with Skuodas District Municipality in the west. Mažeikiai District stretches for east-to-west and north-to-south. Petraičiai village is the westernmost settlement, with Kalniškiai and Pakliaupė villages being the easternmost settlements. The northernmost is Giniočiai, while the southernmost is Pasruojė.
Mažeikiai District Municipality is one of the more populous administrative district municipalities (municipalities, covering mostly rural regions and smaller towns rather than major cities). The region is crossed by important railway lines: Liepāja (Republic of Latvia) – Šiauliai – Kaunas – Vilnius and Riga (Republic of Latvia) – Mažeikiai – Klaipėda. However, they are currently no longer used for passenger transportation.
Nature and Cultural heritage
References
External links
Official website
Lithuanian postcode directory
Municipalities of Telšiai County
Municipalities of Lithuania
Shihab al-Din Muhammad al-Nasawi

Shihab al-Din Muhammad al-Nasawi (died c. 1250) was a Persian secretary and biographer of the Khwarazmshah Jalal ad-Din Mingburnu. Born in Nasa in Khorasan, he witnessed first-hand the Mongol invasion of Khorasan and Jalal ad-Din's subsequent flight and military adventures of which he left an account written in Arabic c. 1241. He had beforehand written another work, the Nafthat al-masdur, an account of his life prior to 1231, written in Persian c. 1234/5.
References
Sources
1250 deaths
13th-century Iranian historians
Year of birth unknown
Officials of the Khwarazmian Empire
Vağazin

Vağazin
Vaghazin is a village in the Lachin District of Azerbaijan.
History
The village was located in the Armenian-occupied territories surrounding Nagorno-Karabakh, coming under the control of ethnic Armenian forces during the First Nagorno-Karabakh War in the early 1990s. The village subsequently became part of the breakaway Republic of Artsakh as part of its Kashatagh Province. It was returned to Azerbaijan as part of the 2020 Nagorno-Karabakh ceasefire agreement.
Demographics
The village had 58 inhabitants in 2005, and 53 inhabitants in 2015.
References
External links
Populated places in Lachin District
ანტუან ჟიუსიე

ანტუან ჟიუსიე
ანტუან ლორან დე ჟიუსიე (დ. 12 აპრილი, 1748, ლიონი — გ. 17 სექტემბერი, 1836, პარიზი) — ფრანგი ბოტანიკოსი. პარიზის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1782). პარიზის ბოტანიკური ბაღის დირექტორი (1770–1826). პირველმა განავითარა მცენარეთა ბუნებრივი სისტემა (1789), რაც სისტემატიკის ისტორიაში მნიშვნელოვანი ეტაპი აღმოჩნდა, რამაც ბოლო მოუღო ბოტანიკაში ხელოვნური სისტემის შექმნას; მცენარეები დაალაგა აღმავალი კიბის სახით — დაწყებული წყალმცენარეებითა და სოკოებით და დამთავრებული ყვავილოვნებით. ბოტანიკაში შემოიტანა ოჯახის ცნება. იცავდა სახეობათა უცვლელობის იდეას. მისი ცნობილი თხზულება „Genera plantarum, secundum ordines naturales disposita“ (1789) შეიცავს მცენარეთა სისტემატიკის აღწერის პრინციპებს, რომლებიც დღესაც დგას კლასიფიკაციის სათავეში.
სქოლიო
დაბადებული 12 აპრილი
დაბადებული 1748
გარდაცვლილი 17 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1836
ფრანგი ბოტანიკოსები
საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრები
ლონდონის სამეფო საზოგადოების უცხოელი წევრები
გეტინგენის მეცნიერებათა აკადემიის წევრები
შვედეთის სამეფო მეცნიერებათა აკადემიის წევრები
დიდი ქალაქის ჩირაღდნები

დიდი ქალაქის ჩირაღდნები — ჩარლი ჩაპლინის 1931 წელს გამოსული მუნჯი ფილმი, მისივე მონაწილეობით. ჩაპლინმა ასევე შექმნა მუსიკა, რომელიც ფილმის გახმოვანების ძირითადი ნაწილია, ვინაიდან მასში დიალოგები არ არის. ფილმი გადმოსცემს ორი ადამიანის, მაწანწალასა და უსინათლო გოგონას ისტორიას, სადაც მაწანწალას თავს სწირავს უსინათლო გოგონას ბედნიერების გამო.
გადაღება
ჩარლი ჩაპლინი ცნობილი იყო როგორც პერფექციონისტი; ის განთქმული იყო გაცილებით მეტი გამეორებით ვიდრე ნემისმიერი სხვა რეჟისორი იმ პერიოდში. ერთი პერიოდი ვირჯინია ჩერილი დაითხოვა კიდეც და ჯორჯია ჰეილის გადაღება დაიწყო მთავარ როლში ფილმში „ოქროს ციებ-ცხელება“, თუმცა ეს ზედმეტად ძვირი დაჯდა, მისი ბიუჯეტისთვისაც კი, და მას ჩერილის დაბრუნება მოუწია „დიდი ქალაქის ჩირაღდნების“ დასასრულებლად. ფილმი 1929 წელს დასრულდა, თუმცა ეკრანებზე მხოლოდ ორი წლით გვიან გამოვიდა.
ფილმის გადაღების პერიოდში კინოინდუსტრიის სტანდარტი ხმოვანი კინო იყო. მუნჯი კინოს მსახიობები ზოგადად გახმოვანებული ფილმების წინააღმდეგ გამოდიოდნენ და ჩაპლინმა ამ ფილმის მუნჯად გადაღება მხოლოდ მისი ჰოლივუდზე ზეგავლენითა და ფილმის გადაღებისას სრული დამოუკიდებლობით მოახერხა. ფილმს ფონად მუსიკა გასდევს, მცირეოდენი სხვა გაურკვეველი ხმოვანი ეფექტებით; დიალოგები სატიტულო ჩანართებით იყო წარმოდგენილი. ფილმის გადაღების დასრულებისას მაყურებლები უკვე ხმოვანი კინოთი იყვენენ გატაცემული და მუნჯი ფილმი არავის გაინტერესებდა. 1931 წელს ხმოვან ფილმებზე აჟიოტაჟი უკვე ჩამცხრალი იყო და ჩაპლინის ფილმი ამ დროს ერთგვარ ინოვაციად ჩაითვალა. თუმცა მოდა 1929 წელთან შედარებით უკვე შეცვლილი იყო და ფილმი მაყურებლისთვის ერთგვარად ანაქრონისტული ჩანდა.
რესურსები ინტერნეტში
დიდი ქალაქის ჩირაღდნები ჩარლი ჩაპლინის ოფიციალური საიტზე
მუნჯი ფილმები
ჩარლი ჩაპლინის ფილმები
1931 წლის ფილმები
შავ-თეთრი ფილმები
აშშ-ის ფილმების ეროვნული რეესტრის ფილმები
United Artists-ის ფილმები
ამერიკული რომანტიკული დრამატული ფილმები‎
დიდგვარიანი

დიდგვარიანი — ქართულ ისტორიოგრაფიაში მიღებული ტერმინი, ფეოდალთა კლასის ზედა ფენის წარმომადგენლის აღსანიშნავად. დიდგვარიანი იყო ყმამრავალი, დიდი ადგილ-მამულის პატრონი, რაიმე საპატიო „ხელის“ მქონე აზნაური ან თავადი, რომელიც თავის წარმოშობით უპირისპირდებოდა პირადი სამსახურით აღზევებულ პირებს.
ლიტერატურა
ფეოდალური საქართველო
ბერშუეთის მთავარანგელოზის ეკლესია

ბერშუეთის მთავარანგელოზის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბერშუეთის ცენტრში. თარიღდება XIX საუკუნით.
ეკლესია დარბაზულია (17,6 X 13,2 მ), ნაგებია რიყის ქვით და კვადრატული აგურით. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. კარი ორივე მხრიდან გადახურულია არქიტრავით. ნახევარწრიული აფსიდის თაღოვანი სარკმლის ორივე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშია. სამხრეთ და დასავლეთ კედელში თითო თაღოვანი სარკმელია. დარბაზის გრძივ კედლებზე თითო პილასტრია, რომლებსაც ემყარება კამარის საბჯენი თაღი. გარდა ამისა, კამარა ემყარება დასავლეთ კედლის მიმდებარე და აფსიდის მარტივპროფილიან იმპოსტებზე დაბჯენილ სატრიუმფო თაღებსაც. ფასადები და ინტერიერი შელესილია. ფასადებს შემოვლებული აქვს კვადრატული აგურით ნაწყობი თაროსებრი, დაკბილული ლავგარდანი. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია ღარიანი კრამიტით.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990 წ.
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Ribeirão Cascalheira

Ribeirão Cascalheira is a municipality in the state of Mato Grosso in the Central-West Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Mato Grosso
References
Municipalities in Mato Grosso
კონსტანტინოს I

კონსტანტინოს I (Konstantínos Αʹ, Vasiléfs ton Ellínon; დ. 2 აგვისტო, 1868 — გ. 11 იანვარი, 1923) — საბერძნეთის მეფე 1913—1917 და 1920—1922 წლებში. ის იყო უმაღლესი მთავარსარდალი 1897 წლის საბერძნეთ-ოსმალეთის წარუმატებელი ომის დროს. ის აგრეთვე სათავეში ედგა საბერძნეთის ძალებს 1912—1913 წლების ბალკანეთის ომების დროს, სადაც საბერძნეთმა სალონიკი აიღო და გაორმაგდა მათი ფართობი და პოპულაცია. მამამისის მკვლელობის შემდეგ, 1913 წლის 18 მარტს კონსტანტინოს I საბერძნეთის ტახტზე ავიდა.
მის უთანხმოებას ელეფტერიოს ვენიზელოსთან, შეეძლო გამოეწვია პირველ მსოფლიო ომში საბერძნეთის ჩაბმა და ეროვნული განხეთქილება. კონსტანტინოს I ვენიზელოს აიძულებდა მეორედ გადამდგარიყო, თუმცა ანტანტის მხრიდან ათონის დაბომბვის მუქარის გამო, 1917 წელს კონსტანტინოსმა საბერძნეთი დატოვა. ტახტზე მისი მეორე ვაჟი ალექსანდროსი ავიდა. ალექსანდროსის გარდაცვალების შემდეგ, საბერძნეთის 1920 წლის საპარლამენტო არჩევნებში ვენიზელოსი დამარცხდა და პლებისციტის შედეგად, კონსტანტინოსის დაბრუნება და აღდგენა მოითხოვეს. კონსტანტინოს I ტახტი მეორედ და უკანასკნელად 1922 წელს დათმო, როდესაც საბერძნეთი 1919—1922 წლების საბერძნეთ-ოსმალეთის ომში დამარცხდა. ამ დროისთვის წარმატება მისმა უფროსმა ვაჟმა, გეორგიოს II-მ მიაღწია. კონსტანტინოსი გადასახლებიდან ოთხ თვეში, სიცილიაში გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
George B. Leontaritis, Greece and the First World War (1990)
საბერძნეთის მეფეები
დაბადებული 2 აგვისტო
დაბადებული 1868
გარდაცვლილი 11 იანვარი
გარდაცვლილი 1923
ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
მიხეილ თუმანიშვილი (კინორეჟისორი)

მიხეილ თუმანიშვილი (კინორეჟისორი)
მიხეილ თუმანიშვილი (დ. 19 ივნისი, 1935 — გ. 23 დეკემბერი, 2010) — წარმოშობით ქართველი საბჭოთა და რუსი კინორეჟისორი და მსახიობი.
ბიოგრაფია
მიხეილ თუმანიშვილი დაიბადა მოსკოვში. 1957 წელს დაამთავრა შჩუკინის სახელობის თეატრალური სასწავლებლის სამსახიობო ფაკულტეტი. მუშაობდა მსახიობად პუშკინის სახელობის თეატრში. 1963 დაამთავრა თეატრაულური ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტთან (ГИТИС) არსებული სარეჟისურო კურსების მუსიკალური რეჟისურის განყოფილება. 1963–1966 წლებში იყო კრემლის ყრილობათა სასახლის რეჟისორი, 1964 წლიდან – კონოსტუდია „მოსფილმის“ რეჟისორის ასისტენტი და მეორე რეჟისორი. გარდაიცვალა 2010 წლის 23 დეკემბერს მოსკოვში.
ფილმოგრაფია
რეჟისურა
1981 — „საპასუხო სვლა“ (Ответный ход)
1982 — Случай в квадрате 36-80
1984 — Полоса препятствий
1985 — Одиночное плавание
1987 — Свободное падение
1989 — Авария — дочь мента
1992 — Волкодав
1993 — Завещание Сталина
1995 — Крестоносец
1998 — Юкка
2000 — Марш Турецкого (სერიალი)
2003 — Стилет 2 (სერიალი)
2003 — Верёвка из песка (სერიალი)
2005 — Тёмный инстинкт
2007 — Комната с видом на огни
2008 — Второе дыхание
2008 — Дорога, ведущая к счастью
2010 — Сильная слабая женщина
2010 — Сивый мерин
სამსახიობო
1957 — Ленинградская симфония
1961 — Битва в пути — Щербаков
1961 — Жизнь сначала
1962 — Армагеддон
1995 — Крестоносец
2000 — Марш Турецкого — Патрик Норд, хоккейный агент из США
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
Mikhail Tumanishvili საიტზე Internet Movie Database
ბიოგრაფია საიტზე „Кино — Театр“
რუსი კინორეჟისორები
დაბადებული 19 ივნისი
დაბადებული 1935
გარდაცვლილი 23 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2010
ზაგრების საერთაშორისო აეროპორტი

ზაგრების საერთაშორისო აეროპორტი (IATA: ZAG, ICAO: LDZA), აგრეთვე ცნობილი როგორც პლესოს აეროპორტი — საერთაშორისო აეროპორტი ხორვატიაში. მდებარეობს ცენტრალური რკინიგზის სადგურიდან 10 კმ-ში. 2014 წელს გატარებულ მგზავრთა რაოდენობამ 2 430 971 კაცი შეადგინა.
აეროპორტი აგრეთვე ხორვატიის სამხედრო-საჰაერო ძალების 91-ე ბაზირების ადგილს წარმოადგენს, რომლის შემადგენლობაშიცაა გამანადგურებელი მიგ-21, სატრანსპორტო თვითმფრინავი ან-32 და ვერტმფრენი მი-171Ш.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ხორვატიის აეროპორტები
საერთაშორისო აეროპორტები
სენტ-ალბერტი

სენტ-ალბერტი — ქალაქი კანადაში. ქალაქი მდებარეობს ალბერტას შტატში. დასახლებული პუნქტი მდებარეობს ქალაქ ედმონტონის ჩრდილოდასავლეთით, მდინარე სტურგეონის ნაპირებზე. 2006 წლის აღწერის შედეგად აქ მცხოვრებთა რაოდენობა შეადგენს 57,719 ადამიანს, აქ მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 1,647 ადამიანს. სენტ-ალბერტის ფართობი შეადგენს 35.04 კმ²-ს. სენტ-ალბერტი დაარსდა 1861 წელს, 1907 წლისათვის ამ ტერიტორიაზე გაყვანილი იქნა ჩრდილოეთისაკენ მიმავალი რკინიგზა.
რესურსები ინტერნეტში
City of St. Albert
St. Albert Public Library
კანადის ქალაქები
საქართველოს მიწათმოქმედების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი

საქართველოს მიწათმოქმედების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი
საქართველოს სსრ სასოფლო-სამეურნეო წარმოების სახელმწიფო კომიტეტის იულონ ლომოურის სახელობის საქართველოს მიწათმოქმედების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი — მდებარეობდა მცხეთაში, თბილისიდან 22 კმ-ზე. ინსტიტუტი შეიქმნა 1956 წელს საქართველოს მემინდვრეობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ბაზაზე, ატარებდა იულონ ლომოურის სახელს.
ინსტიტუტი იკვლევდა მინდვრის კულტურების სელექცია-მეთესლეობისა და მათი კომპლექსური აგროტექნიკური ღონისძიებების შემუშავების, ნიადაგის გაკულტურებისა და ეროზიისაგან დაცვის, ფიზიოლოგიურ-ბიოლოგიურის, საკვებმოპოვების, სტანდარტიზაციისა და სოფლის მეურნეობის ეკონომიკა-ორგანიზაციის საკითხებს. ჰქონდა შემდეგი განყოფილებები: სელექციო-გენეტიკის, მეთესლეობის, საკვებმოპოვების, მარცვლეული კულტურების, მებოსტნეობის. მცენარეთა დაცვის, აგროქიმიის, თესლბრუნვის და ნიადაგის მინიმალური დამუშავების, სოფლის მეურნეობის ეკონომიკა-ორგანიზაციის., სამეცნიერო-ტექნიკური ინფორმაციის; ლაბორატორიები: ბიოქიმიურ-ფიზიოლოგიური; ქიმიური.
ინსტიტუტს ექვემდებარებოდა კახეთის, გორის, გარდაბნის, წყალტუბოსა და აჯამეთის საცდელი სადგურები, აგრეთვე მცხეთის სასელექციო სადგური; წილკნის, ჯინისის, სამგორის, ახალქალაქის, ხობის ექსპერიმენტული მეურნნეობები. ინსტიტუტს ჰქონდა ასპირანტურა, გამოსცემდა სამეცნიერო „შრომებს“.
ლიტერატურა
საქართველოს ყოფილი სამეცნიერო ორგანიზაციები
Turşsu, Gadabay

Turşsu, Gadabay
Turşsu (known as Kilsəli until 1991) is a village in the municipality of Çay Rəsullu in the Gadabay Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Gadabay District