PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ქაან ურგანჯიოღლუ

ქაან ურგანჯიოღლუ (დ. 8 მაისი, 1981) — თურქი მსახიობი, პროფესიით ეკონომისტი.
ბიოგრაფია
ქაან ურგანჯიოღლუ დაიბადა 1981 წლის 8 მაისს იზმირში. მისი მამა წარმოშობით თურქი, დედა, სერაფ ჩარფი კი – არაბ-ალბანელია. მას ჰყავს ერთი ძმა - ჯან ურგანჯიოღლუ. ქაანი სწავლობდა თურქულ კერძო საშუალო სკოლაში. ამის შემდეგ ოჯახთან ერთად გადავიდა აშშ-ში, სადაც სწავლობდა კოლეჯში. კოლეჯის დამთავრების შემდეგ 2000 წელს სტამბოლში დაბრუნდა და ჩაირიცხა მარმარის უნივერსიტეტში. ამავდროულად ქაან ურგანჯიოღლუმ დაიწყო სამსახიობო კარიერის შესწავლა. უნივერსიტეტის ცხოვრება მისთვის საკმაოდ გამომწვევი იყო გამომწვევი და დასრულდა 7 წლის შემდეგ.
2002 წელს, როდესაც ჯერ კიდევ უნივერსიტეტში სწავლობდა, შეაბიჯა სამსახიობო კარიერაში თურქ მსახიობ დემეთ აქბაღის (ოჯახის მეგობრის) რეკომენდაციით. ამავე წელს აბდულაჰ ოღუზმა ქაანს შესთავაზა, მოესინჯა ძალები სერიალში. ქაანი მსახიობთა შერჩევაზე მივიდა და როლზეც დაამტკიცეს. მიიღო პირველი მთავარი როლი და განასახიერა ქარაოღლანი, ამავე სახელწოდების სერიალში, რომელიც Kanal D TV-ზე გადიოდა. ამ სერიალმა ქაანს სამსახიობო სფეროში სტარტი ააღებინა. „Kampüsistan“-ში მონაწილეობით მან განაგრძო ტელეკარიერა და ყველაზე მეტად ცნობილი გახდა სერიალ „შავ სიყვარულში“ განსახიერებული როლით. საერთო ჯამში, მონაწილეობა აქვს მიღებული 40-მდე პროექტში, აქედან 30 სერიალია, დანარჩენი კი – მხატვრული ფილმი.
2017 წელს ქაანმა მიიღო საუკეთესო ღიმილის მქონე და საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებლის ჯილდო.
პირადი ცხოვრება
ქაან ურგანჯიოღლუ ხვდებოდა აზრა აქინს, რომელთან ერთანაც მონაწილეობდა ფილმში „პირველი სიყვარული“. 2012 წელს იგი ხვდებოდა დერინ მერმერჯის, მაგრამ დიდხანს არც ეს ურთიერთობა გაგრძელებულა. 2013 წელს აგრეთვე ჰქონდა ურთიერთობა ბერაკ თიუზუნათაჩთან. ამჟამად ხვდება ზეინეფ ოიმაქს.
ქაანი ფლობს თურქულ და ინგლისურ ენებს და დაინტერესებულია ექსტრემალური სპორტით.
სქოლიო
დაბადებული 1981
თურქი მსახიობები
დაბადებული 8 მაისი
Musa, Azerbaijan

Musa, Azerbaijan
Musa is a village in the municipality of Aşağı Astanlı in the Yardymli Rayon of Azerbaijan. According to Azerbaijan's State Statistics Committee, only eight people lived in the village as of 2014.
References
Populated places in Yardimli District
Do You Remember? (ფილ კოლინზის სიმღერა)

Do You Remember? (ფილ კოლინზის სიმღერა)
„Do You Remember?“ — ინგლისელი მომღერალ და სიმღერების ავტორ ფილ კოლინზის სინგლი საკონცერტო ალბომიდან Serious Hits... Live!. გამოვიდა 1990 წელს. სინგლში აგრეთვე შეტანილია სიმღერის Against All Odds (Take a Look at Me Now) საკონცერტო ვერსია. სინგლმა წარმატება იქონია აშშ-ის ჩარტებში.
სიმღერები
CD
Do You Remember? (საკონცერტო)
Against All Odds (Take a Look at Me Now) (საკონცერტო)
Doesn't Anybody Stay Together Anymore? (საკონცერტო)
Inside Out (საკონცერტო)
7" სინგლი
Do You Remember? (საკონცერტო) — 5:47
Against all Odds (Take a Look at me now) (საკონცერტო) — 3:32
12" სინგლი
Do You Remember? (საკონცერტო) — 5:47
Against All Odds (Take a Look at Me Now) (საკონცერტო) — 3:32
Doesn't Anybody Stay Together Anymore (საკონცერტო) — 5:52
სქოლიო
1991 წლის სინგლები
ფილ კოლინზის სიმღერები
Thrace (theme)

Thrace (theme)
The Theme of Thrace was a province (thema or theme) of the Byzantine Empire located in the south-eastern Balkans, comprising varying parts of the eponymous geographic region during its history.
History
Traditionally, it has been held that the theme (at the time primarily a military command) was constituted in c. 680, as a response to the Bulgar threat. This is based on the mention of a certain patrikios Theodore, Count of the Opsikion and hypostrategos of Thrace, in 680/681. However, it is unclear whether this implies the existence of Thrace as a separate command, with Theodore holding a dual post, or whether Thrace was administratively united to the Opsikion. In fact, separate strategoi of Thrace are not clearly attested in literary sources until 742, while seals of strategoi are also extant only from the eighth century on. Initially, Adrianople was probably the theme's capital.
Under Empress Irene of Athens, in the late eighth century, the theme was divided, with the western part being constituted as the separate theme of Macedonia. From then on, the theme's capital was at Arcadiopolis, with subordinate tourmarchai at Bizye and Sozopolis. Another, called tourmarches tes Thrakes ("of Thrace") is also attested, possibly the strategos''' deputy at Arcadiopolis. The Arab geographers Ibn Khordadbeh (wrote ca. 847) and Ibn al-Faqih (wrote ca. 903) mention the theme as extending "from the long wall [the Anastasian Wall]" to the theme of Macedonia, and north up to the country of the Bulgars, counting 10 fortified places and 5,000 troops. Indeed, the boundaries of the theme fluctuated along with the northern frontier of Byzantium during the Byzantine–Bulgarian Wars. Initially, the theme must have comprised most of the ancient Diocese of Thrace, except for the country along the Danube overrun by the Bulgars (Lower Moesia), but after the conquests of Krum (r. 803–814), Omurtag (r. 814–831), and Symeon (r. 893–927) the border moved by stages south of the Balkan mountains to roughly the line of the present Bulgarian frontier with Greece and Turkey. Thus, at around the start of the tenth century, the theme comprised essentially the eastern half of modern Eastern Thrace, although it extended north along the coast to include Anchialos.
From the eleventh century, Thrace and Macedonia appear to have been usually combined, as attested by numerous strategoi and judges (kritai'') holding jurisdiction over both themes. The name fell out of use as an administrative term in the Palaiologan period, but it is still encountered in some historians of the time as an antiquarian term.
References
Sources
Further reading
Roman Thrace
Themes of the Byzantine Empire
States and territories established in the 680s
Medieval Thrace
Geography of medieval Thrace
Mioawateria

Mioawateria is a genus of sea snails, marine gastropod mollusks in the family Raphitomidae.
Species
Species within the genus Mioawateria include:
† Mioawateria aitanga
Mioawateria asarotum
Mioawateria bigranulosa
Mioawateria ektonos
† Mioawateria expalliata
Mioawateria extensa
Mioawateria extensaeformis
† Mioawateria hondelattensis
Mioawateria malmii
† Mioawateria personata
Mioawateria rhomboidea
† Mioawateria sinusigera
Mioawateria vivens
Mioawateria watsoni
Species brought into synonymy
† Mioawateria depressispira : synonym of Antiguraleus ula
References
G. Wienrich and R. Janssen. 2007. Die Fauna des marinen Miozäns von Kevelaer (Niederrhein). Band 4 Gastropoda ab Mitridae. Backhuys Publishers BV Leiden 4:643-954
Morassi & Bonfitto, New raphitomine gastropods (Gastropoda: Conidae: Raphitominae) from the South-West Pacific
External links
Worldwide Mollusc Species Data Base: Raphitomidae
Morassi, M.; Bonfitto, A. (2013). Three new bathyal raphitomine gastropods (Mollusca: Conoidea) from the Indo-Pacific region. Zootaxa. 3620(4)
Bouchet, P.; Kantor, Y. I.; Sysoev, A.; Puillandre, N. (2011). A new operational classification of the Conoidea (Gastropoda). Journal of Molluscan Studies. 77(3): 273-308
Raphitomidae
Astorga, Paraná

Astorga, Paraná
Astorga is a municipality in the state of Paraná in Brazil. It was founded in 1951. As of 2020, the estimated population was 26,209 inhabitants.
References
Populated places established in 1951
Municipalities in Paraná
კარელ ჩაპეკი

კარელ ჩაპეკი (Karel Čapek), (დ. 9 იანვარი, 1890, მალე-სვატონიოვიცე ― გ. 25 დეკემბერი, 1938, პრაღა) — XX საუკუნის ჩეხი მწერალი. მისი გამოგონილია სიტყვა „რობოტი“, რომელიც პირველად გაჩნდა მის ნაწარმოებში R. U. R. (Rossum's Universal Robots). მეორე ნაწარმოებში, სალამანდრების ომი, ჩაპეკი შავი იუმორით ხატავს თავისი დროის გეოპოლიტიკას და მასხრად იგდებს ნაციონალ-სოციალიზმს. ამის გამო ჰიტლერმა ჩეხოსლოვაკიის დაკავების პირველივე დღეებში გესტაპოს დაავალა ჩაპეკის დაპატიმრება, მაგრამ ამ პერიოდისთვის მწერალი უკვე ერთი წლის გარდაცვლილი იყო, ამიტომ მის ძმას, ჟოზეფს მოუწია საკონცენტრაციო ბანაკში სიცოცხლის დასრულება.
ბიოგრაფია
ჩაპეკი დაიბადა მალე-სვატონიოვიცში, ბოჰემიაში. საშუალო განათლებს მიიღო ქალაქ ჰრადეკ კრალოვეში, შემდეგ კი ბრნოში, სადაც ანტიავსტიულ წრეში გაერთიანდა. შემდეგში სწავლას აგრძელებს პრაღაში შარლის უნივერსიტეტში, ბერლინში ფრიდრიხ ვილჰელმის უნივერსიტეტში და ბოლოს პარიზში სორბონში. 1915 წელს დაიცვა დისერტაცია.
პირველი მსოფლიო ომის დროს იგი დემობილიზირებულია ჯარიდან ჯანმრთელობის პრობლემების გამო, თუმცა ომი მაინც დიდი გავლენას ახდენს მასზე და მის შემოქმედებაზე. 1917 წელს იგი არის გრაფ ლაზანსკის ვაჟის აღმზრდელი, შემდეგ კი ჟურნალისტად მუშაობს სხვადასხვა გაზეთებში.
1925–1933 წლებში ჩაპეკი ჩეხოსლოვაკიის პენ კლუბის პრეზიდენტია.
1935 წლის 16 აგვისტოს ცოლად მოჰყავს მსასხიობი ოლგა შეინპფლუგოვა, რომელსაც 1920 წლიდან იცნობს.
1939 წელს ნაცისტების მიერ სუდეტების ანექსიას მწერალი ძალიან განიცდის. მისი ჯანმრთელობა უარესდება და იმავე წლის 25 დეკემბერს პნევმონიით გარდაიცვლება პრაღაში. ჩაპეკის გვარი გესტაპოს დასაპატიმრებელი პიროვნებების სიაში მესამეა, მართალია ამისგან მწერალს ნაადრევი სიკვდილი იხსნის, მაგრამ მის მაგივრად ტრაგიკული ბედი მისავე ძმას ერგება წილად .
1924 წელს ჩაპეკმა გამოაქვეყნა სტატია რატომ არ ვარ კომუნისტი, სადაც ანტი-ტოტალიტარული შეხედულებები ჩამოაყალიბა, რის გამოც კომუნისტური რეჟიმი მას არ სწყალობდა.
შემოქმედება
კარელ ჩაპეკი იუმორით წერს ძალიან ბევრ თემაზე. მისი შემოქმედება ცნობილია არა მხოლოდ რეალობის ზუსტი აღწერით, არამედ ჩეხური ენის შესახებ კვლევებით. ლიტერატურის ისტორიაში ჩაპეკმა განავითარა სამეცნიერო ფანტასტიკა გაცილებით ადრე, ვიდრე ეს უკანასკნელი ცალკე ჟანრად ჩამოყალიბდებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კარელ ჩაპეკისადმი მიძღვნილი ფრანგული საიტი
კარელ ჩაპეკი: რობოტის მამა
ბიოგრაფია და ნაწარმოებების განხილვა
სქოლიო
ჩეხი მწერლები
დაბადებული 1890
გარდაცვლილი 1938
ანტიფაშისტები
მეჰმედ I

მეჰმედ I (დ. დაახლ. 1387 — გ. 26 მაისი 1421) — ოსმალეთის სულთანი 1413-1421 წლებში. ბაიაზიდ I-ის შვილი. მამის გარდაცვალების შემდეგ მან მოიგო ხანგრძლივი ბრძოლა ტახტის მემკვიდრეებს შორის და თითქმის მთლიანად დაშლილი იმპერია ჩაიბარა. მეჰმედ I-მა ყველა ის ტერიტორია დაიბრუნა, რომელიც თემურლენგის თავდასხმის შედეგად დაკარგეს. თანამედროვენი მას ახასიათებენ როგორც სამართლიან, მშვიდ, მშვიდობისმოყვარე და განათლებულ მმართველს. იგი საკმაოდ შემწყნარებელი იყო არამუსულმანების მიმართ. მფარველობდა ლიტერატურას, განსაკუთრებით პოეზიას.
ბიოგრაფია
მეჰმედ I სულთან ბაიაზიდის უმცროსი შვილი იყო. ბაიაზიდის გარდაცვალების შემდეგ მისმა სამმა შვილმა გაიყო იმპერიის ნარჩენები. ედირნეში სულთნად თავი გამოაცხადა სულეიმანმა (1402—1410 წწ.), ბურსაში - ისამ, ხოლო ანატოლიაში - მეჰმედმა. მეჰმედი 1405-1406 წლებში აწარმოებდა ბრძოლას ისას წინააღმდეგ და დაიპყრო ბურსა. ამის შემდეგ უფროსი ძმა მუსა რუმელიაში გააგზავნა სულეიმანთან საბრძოლველად. მუსამ წარმატებას მიაღწია, თუმცა თავი ოსმალეთის იმპერიის ევროპული ნაწილის სულთნად გამოაცხადა. 1411 წელს მეჰმედმა ბიზანტიის იმპერატორ მანუელ II პალეოლოგოსის დახმარებით რუმელიისათვის ბრძოლა დაიწყო. ძმებს შორის პირველ შეტაკებას გამარჯვებული არ გამოუვლენია, მეჰმედი ანატოლიაში დაბრუნდა რათა აიდინი დაეცვა მეამბოხე ბეიებისაგან. გაიმარჯვა მტერზე დაბრუნდა ევროპაში და 1413 წელს მუსას არმია დაამარცხა, თავად მუსა ვლახეთში გაიქცა, სადაც მალევე გარდაიცვალა. ოსმალეთის იმპერიის ყველა ტერიტორია ერთი სულთნის ხელში გაერთიანდა.
მას შემდეგ, რაც მეჰმედი ერთიანი ოსმალეთის სულთანი გახდა, ბიზანტიასა და ევროპის ქვეყნებთან კეთილმეზობლური ურთიერთობა დაამყარა. მთელი მისი ძალისხმევა თემურლენგის განადგურებული სახელმწიფოს აღდგენისაკენ იყო მიმართული. 1415 წელს აღადგინა ძალაუფლება ანატოლიის ბეილიკებში, რომელთაც დამოუკიდებლობა ანგორის ბრძოლის შემდეგ მოიპოვეს. 1416 წელს ოსმალებმა პირველი სამხედრო კამპანია განახორციელეს ზღვაზე ვენეციის რესპუბლიკის წინააღმდეგ, თუმცა წარუმატებლად. ამავე წელს ანატოლიაში იფეთქა, მუსას ყოფილი ქაზასქერის, ბედრედინ მაჰმუდ სიმავის რელიგიური ხასიათის აჯანყებამ. სექტანტებმა ორჯერ დაამარცხეს სულთნის არმია, მაგრამ საბოლოოდ სმირნასთან ბრძოლაში დამარცხდნენ და სულთანმა ბედრედინი სიკვდილით დასაჯა.
იხილეთ აგრეთვე
ოსმალეთის სულთნების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოსმანების დინასტია
ოსმალეთის სულთნები
ბრძოლის ველზე მყოფი ოსმალეთის სულთნები
დაბადებული 1387
გარდაცვლილი 26 მაისი
გარდაცვლილი 1421
შონ პოლი

შონ პოლი დაიბადა იამაიკის დედაქალაქ კინგსტონში. მისი მშობლებიც ნიჭიერი ადამიანები იყვნენ. დედა განთქმული მხატვარი იყო. დედამისი წარმოშობით აფრიკიდან იყო, მამა კი — პორტუგალიიდან. შონ პოლის ოჯახის წევრების უმრავლესობა მოცურავეები იყვნენ. შონიც სპორტზე დადიოდა, კერძოდ წყლის ხელბურთზე.
დანსჰოლის სტილის მუსიკის სიყვარული, მისი პირველი სიყვარული იყო. თავიდან მან თავისი მუსიკალური მოღვაწეობა დიჯეობით აიწყო.
2000 წელს მან გამოუშვა პირველი ალბომი — Stage One, რომელიც მთლიანად აქცენტირებული იყო რეგის სტილზე.
2002 წელს გამოვიდა მისი მეორე ალბომი, რომლითაც მან კრიტიკსების სიმპათია დაიმსახურა. ამ ალბომში, რეგისთან ერთად იყო დანსჰოლის ელემენტებიც.
2005 წელს — The Trinity. ამ ალბომით კი მან მთელ მსოფლიოში გაითქვა სახელი. სიმღერა We Be Burnin კი ნამდვილ ჰიტად იქცა.
2009 წლის The Next Thing მისი უახლესი ნამუშეარია.
დაბადებული 1973
იამაიკელი მუსიკოსები
იამაიკელი მომღერლები
ებრაელი მუსიკოსები
იმედი

იმედი — დადებითი ემოცია, რომელიც დაკავშირებულია სასიკეთო მოლოდინთან და კარგ შედეგთან, ასევე არის ფილოსოფიური, რელიგიური და კულტურული კონცეფცია, რომელიც დაკავშირებულია ადამიანთან და მის მსოფლხედველობასთან. რელიგიაში და ფილოსფიაში აგრეთვე ლიტერატურაში იმედს აქვს ცალკე და ასვევე სხვადასხვა მიმართულება.
იმედი რელიგიაში
რელიგიური ადამიანის ცხოვრება დამყარებულია იმედზე, რაც იძლევა საშუალებას რომ იგი ცხოვრობდეს ამა თუ იმ კონცეფციაში, იესო ქრისტეს მიერ აღთქმული ცათა სასუფეველი რომელიც ელოდება მის მორწმუნეთ აძლევს განსაკუთრებულ იმედს მორწმუნე ქრისტიანებს, რომ მათ უნდა იცხოვრონ ქრისტეს მცნებების მიხედვით. ქრისტიანული გაგება იმედის, განსხვავდება სხვა რელიგიებისგან მათ შორის ისლამთან, იუდაიზმთან და სხვ. ქრისტიანობის თანახმად იმედი არის ერთ-ერთი სამი სათნოებიდან.
იმედი უძველეს ბერძნულ კულტურაში
ძველი ბერძნული მითოლოგიის თანახმად, იმედი არის ერთადერთი რამ რაც დარჩა პანდორას ყუთის გახსნის შედეგად.
იმედი ფსიქოლოგიაში
პოზიტივისტური ფსიქოლოგიის მიხედვით, ადამიანს პოზიტივისტური ფსიქოლოგია ეხმარება აღმოაჩინოს საკუთარ თავში წარუმატებლობის მიზეზები და დაეხმაროს მას იმედის მოპოვებაში(ქონაში).
რესურსები ინტერნეტში
იმედი, იმედის განმარტება
ემოცია
პტღნის ტაძარი

პტღნის ტაძარი — ტაძარი სომხეთის სოფელ პტღნიში, კოტაიქის პროვინციაში.
ეკლესია ერთნავიანი ბაზილიკაა, აგებული VI-VII საუკუნეებში. იგი მიეკუთვნება კუპელჰალეს ნიმუშს.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Armenian Architectural Studies
Armenica.org: Ptghni Church
სომხეთის ეკლესიები
კუპელჰალე სომხეთში
იოჰან იოახიმ ბეხერი

იოჰან იოახიმ ბეხერი (დ. 6 მაისი, 1635, შპაიერი — გ. ოქტომბერი, 1682, ლონდონი) — გერმანელი ქიმიკოსი და ექიმი. კამერალიზმის ერთ-ერთი პირველი წარმომადგენელი ეკონომიკაში.
ბიოგრაფია
იოჰან ბეხერი დაიბადა 1635 წელს შპაიერში. ეწეოდა თვითგანათლებას, მიიღო სერიოზული ცოდნა მეცნიერების სხვადასხვა დარგში, გახდა ექიმი. 1666 წელს დაინიშნა მაიცში მედიცინის პროფესორად და ამავე დროს მიიღო მაიცის კურფიურსტის ექიმის თანამდებობა. 1678 წელს გადავიდა ჰოლანდიაში, შემდეგ ინგლისში.
ბეხერს ჰქონდა მიდრეკილება ფანტასტიკური პროექტებისკენ, რომლებიც მან შესთავაზა სხვადასხვა წარჩინებულ პირებს. 1666 წელს მან შეიმუშავა პროექტი რაინ-დუნაის არხის მშენებლობისთვის, რათა განევითარებინა ვაჭრობა დაბალ ქვეყნებთან, ხოლო 1678 წელს მან შესთავაზა ქვიშის ოქროდ გადამუშავების ორგანიზება დიდი მასშტაბით. ეწეოდა სამთო მოპოვებას და ცდილობდა მადნების მოპოვების მეთოდების გაუმჯობესებას.
თავის ადრეულ თხზულებებში ბეხერი ჩნდება როგორც ალქიმიური დოქტრინის მიმდევარი სამი საწყისის შესახებ, რომლებიც ქმნიან ყველა სხეულს. მოგვიანებით, მიუნხენის ცხოვრების პერიოდში დაწერილ ნაშრომში და გამოქვეყნდა 1669 წელს სათაურით „მიწისქვეშა ფიზიკა“, მან შესთავაზა, რომ ყველა მინერალური სხეული (კერძოდ, ლითონი) შედგება სამი „მიწისგან“: მინისებური; აალებადი, ან ცხიმიანი; აქროლადი, ანუ ვერცხლისწყლისებრი. გარდა ამისა, მან აღიარა წყალი, როგორც საწყისი. ის საწყისებს არა აბსტრაქტულ პრინციპებად, არამედ მატერიალურ ელემენტებად თვლიდა.
სხეულების აალებადი, ბეხერის აზრით, განპირობებულია მათ შემადგენლობაში მეორე, ცხიმოვანი, მიწის არსებობით; წვის დროს ლითონები მას კარგავენ და ამატებენ „ცეცხლოვან მატერიას“. ამრიგად, ლითონი არის მეტალის კირის კომბინაცია აალებადი მიწასთან; გოგირდი და ფოსფორი შეიცავს გოგირდის და ფოსფორის მჟავას შერწყმული აალებადი მიწასთან. მაშასადამე, წვის პროცესები არის დაშლის რეაქციები, რომლის დროსაც სხეულები კარგავენ აალებადი მიწას და არა კომბინაციის რეაქციები. XVIII საუკუნის დასაწყისში ბეჩერის შეხედულებებმა საფუძველი ჩაუყარა გ. ე. შტალის მიერ ფლოგისტონის თეორიის შექმნას.
სქოლიო
გერმანელი ქიმიკოსები
გერმანელი ექიმები
პასუ-დი-ტორისი

პასუ-დი-ტორისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 10 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარანგუის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 927 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 104.37 კმ²-ზე. ფართობი 95 114 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სანტა-კატარინა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
აბელიშვილები

აბელიშვილები (მხ. რ. აბელიშვილი) — ქართული გვარი. წარმოშობით ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ოჟიოდან არის. გავრცელებულია გურჯაანის, თელავის მუნიციპალიტეტეტისა და თბილისის ტერიტორიაზე. პარალელურად ხმარებული ვარიანტია აბელაშვილი.
1995 წლისთვის საქართველოში ცხოვრობდა 101 აბელიშვილი. 2019 წელს ფიქსირდება 91.
იხილეთ აგრეთვე
აბელიშვილი
ლიტერატურა
მაისურაძე, ი., ქართული გვარსახელები, გვ. 16, თბ., 1990.
სქოლიო
კშესინსკაიას სახლი

კშესინსკაიას სახლი — XX საუკუნის დასაწყისის არქიტექტურის ძეგლი. აგებულია ჩრდილოეთის მოდერნის არქიტექტურულ სტილში. მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში. მისამართი კრონვერსკის პროსპექტი, სახლი № 1. არის სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტი.
ისტორია
სახლი ააშენეს 1904-1906 წლებში არქიტექტორ ა. ი გოგენის პროექტის მიხედვით ბალერინა მატილდა კშესინსკაიასათვის. ინტერიერი გააფორმა ა. ი. დმიტრიევმა.
თებერვლის რევოლუციის შემდეგ კშესინსკაიამ თავის შვილთან ერთად დატოვა სახლი. მიტოვებული სახლი თვითნებურად დაიკავეს ავტოჯავშანდივიზიის ჯარისკაცებმა.
კშესინსკაია შეეცადა სასამართლოს გზით დაებრუნებინა თავისი საკუთრება. 1917 წლის 5 მაისის სასამართლოს გადაწყვეტილებით რსდმპ (ბ) ცენტრალურმა და პეტერბურგის კომიტეტებმა განაცხადეს სახლიდან გასვლის შესახებ, მაგრამ პარტიის სამხედრო ორგანიზცია უარს ამბობდა სასამართლოს განაჩენის აღსრულებაზე ამასთანავე რსდმპ (ბ) პეტერბურგის ორგანიზაციაც მალევე დაბრუნდა უკან.
1917 წლის 6 ივლისს სამთავრობო ჯარებმა ბოლშევიკებთან კონფლიქტის დროს დაიკავეს სახლი. დააკავეს შვიდი ბოლშევიკი, მათ შორის ლენინის დაცვა ვასილი ვასილიევი. კშესინსკაიამ კი 1917 წლის 13 ივლისს საბოლოოდ დატოვა პეტროგრადი და ემიგრაციაში წავიდა საფრანგეთში.
1957 წელს შენობა მეზობელ ბრანტის სახლთან ერთად გადაეცა დიდი ოქტომბრის სოციალისტური რევოლუციის მუზეუმს. შენობა გადააკეთეს არქიტექტორ ნ. ნ. ნადიოჟინის პროექტის მიხედვით.
1991 წლის შემდეგ შენობაში განთავსებულია რუსეთის პოლიტიკური ისტორიის მუზეუმი.
რესურსები ინტერნეტში
А. Кулегин. Тяжба Кшесинской и Ленина
Особняк Кшесинской
Матильда Кшесинская: Битва за особняк на Петроградке
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ალექსანდრე ბუხნიკაშვილი

ალექსანდრე ბუხნიკაშვილი
ალექსანდრე ვარდენის ძე ბუხნიკაშვილი (დ. 4 ივნისი [ძვ. სტ. 22 მაისი], 1909, სურამი, ახლანდელი ხაშურის მუნიციპალიტეტი ― გ. 1 მაისი, 1983, თბილისი) — ქართველი გეოლოგი და გეოფიზიკოსი, გეოლოგია-მინერალოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1965), პროფესორი (1968). თეატრმცოდნის და მწერლის გრიგოლ ბუხნიკაშვილის უმცროსი ძმა.
ბიოგრაფია
ა. ბუხნიკაშვილმა 1931 წელს დაამთავრა ამიერკავკასიის სამთო-მეტალურგიული ინსტიტუტი. 1937 წლამდე ეწეოდა გეოლოგიურ და გეოფიზიკურ კვლევას საქართველოს მუნიციპალიტეტებში. 1937-1953 წლებში იყო ხელმძღვანელ საბჭოთა და პარტიულ სამუშაოზე. 1953-1972 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გეოფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორი. ძირითადი მეცნიერული შრომები აქვს დედამიწის ქერქისა და სასარგებლო წიაღიაეულის გეოფიზიკური მეთოდებით (ელექტროძიება) კვლევის დარგში. გეოფიზიკის ინსტიტუტში მონაწილეობდა და ხელმძღვანელობდა სეტზვის ღრუბლებზე აქტიური ზემოქმედების მეთოდებისა და ტექნიკური საშუალებების დამუშავება-დანერგვის საქმეს, რისთვისაც მას, მეცნიერთა ჯგუფთან ერთად, 1969 წელს მიენიჭა სსრკ სახელმწიფო პრემია.
1972-1975 წლებში იყო ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის მთავარი რედაქტორის პირველი მოადგილე. 1975 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმთან არსებული საწარმოო ძალებისა და ბუნებრივი რესურსების შემსწავლელი სამეცნიერო საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე. იყო საქართველოს II და III მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. დაჯილდოებულის შრომის წითელი დროშის, წითელი ვარსკვლავის, 2 „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით, აგრეთვე მედლებით.
ა. ბუხნიკაშვილი დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
ლიტერატურა
ქართველი გეოლოგები
შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
საბურთალოს პანთეონში დაკრძალულები
Къв

Къв, къв — კირილური დამწერლობის ტრიგრაფი. გამოიყენება აბაზურ ენაში.
კირილური ტრიგრაფები
ნაქერალა

ნაქერალა — მთა საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭის ქედზე, მდინარეების წყალწითელის (ყვირილის მარჯვენა შენაკადი), ტყიბულის (ერთვის ტყიბულის წყალსაცავს) და შარეულის (რიონის მარცხენა შენაკადი) სათავეებში. სიმაღლე 1570 მ. აგებულია ქვედაცარცული და იურული კირქვებით. ნაქერალის ქვედა კალთები შემოსილია ფოთლოვანი ტყით, ზედა — სუბალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის მთები
უსტ-ჟეგუტა

უსტ-ჟეგუტა — ქალაქი ყარაჩაი-ჩერქეზეთის რესპუბლიკაში. უსტ-ჟეგუტინსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. აყალიბებს მუნიციპალურ ფორმირებას და ურბანულ დასახლებას, როგორც მის შემადგენლობაში შემვალ ერთადერთ დასახლებას.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს მდინარე ყუბანის მარჯვენა სანაპიროზე, ჩერკასიდან სამხრეთით 8 კმ-ზე. უსტ-ჟეგუტში, მდებარეობს სტავროპოლის დიდი არხი, რომელიც სათავეს ყუბანიდან იღებს (იგი მიედინება უსტ-ჟეგუტინსკის წყალსაცავიდან, რომელიც შექმნილია მდინარეზე ქალაქის სამხრეთით).
უსტ-ჟეგუტა ასევე მოიცავს მაღლივ მიკრორაიონ მოსკოვსკი, რომელიც აშენდა სასათბურე კომპლექსთან მოპირდაპირე მხარეს, მდინარის მარცხენა სანაპიროზე, სოფელ კუბინას სამხრეთით. ამავდროულად, ქარხანაც და აულიც რესპუბლიკის აბაზინსკის რაიონს მიეკუთვნება.
ისტორია
ქალაქი დაარსდა 1861 წელს კაზაკთა მკვიდრთა მიერ, როგორც სოფელი უსტ-ჟეგუტინსკაია .
1935 წლიდან არის უსტ-ჟეგუტინსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 1975 წელს სოფელი გადაკეთდა რეგიონული დაქვემდებარების ქალაქ უსტ-ჟეგუტად .
მოსახლეობა
2019 წლის 1 იანვრის მონაცემებით, მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით, ქალაქი რუსეთის ფედერაციის 1115 ქალაქიდან 496-ე ადგილზე იყო .
ტრანსპორტი
აქ მდებარეობს ჟეგუტას რკინიგზის სადგური - ტერმინალური სადგური ხაზზე, რომელიც ნევინომისსკაიას სადგურიდან იწყება რომელიც, თავის მხრივ, მდებარეობს ნევინომისკში, ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზაში.
ამჟამად არ არსებობს საგარეუბნო სამგზავრო სარკინიგზო მომსახურება. მანამდე, 2009 წლამდე, მოძრაობდა საგარეუბნო მატარებელი , შემდეგ იმავე მარშრუტით მგზავრების გადაყვანა ხორციელდებოდა სარკინიგზო ავტობუსებით . გაუქმებული ვაგონები უსტ-ჟეგუტადან, რომლებიც ადრე მიემგზავრებოდნენ მოსკოვში, გრძელი მანძილის მატარებლის ნალჩიკი-მოსკოვის შემადგენლობაში გადავიდა.
სოხუმის სამხედრო გზა გადის ქალაქში. 2010 წლის აგვისტოდან ყუბანზე ხიდი შენდებოდა ქალაქის საზღვრებში, რათა მშენებლობის დასრულების შემდეგ უსტ–ჟეგუტინსკის წყალსაცავის კაშხალიდან ტრანსპორტი გადასულიყო, ასევე განხორციელდა კაშხლის რეკონსტრუქციაც . 2012 წლის ბოლოს ხიდი ამოქმედდა, სწორედ ამის შემდგომ აღნიშნული ჩრდილოეთ კავკასიაში ყველაზე მასშტაბური საესტაკადო ხიდი გახდა .
ღირსშესანიშნაობები
ქალაქის ცენტრში, პარკში მდებარეობს დიდების მემორიალური კომპლექსი, რომელიც ეძღვნება დიდი სამამულო ომის დროს დაღუპულ ჯარისკაცებს.
1997 წლის 14 ივნისს მემორიალის ტერიტორიაზე დაინსტალირდა სამახსოვრო დაფები შავი მარმარილოთი დამზადებული უსტ–ჟეგუტინსკის რაიონის მაცხოვრებლების სახელებით, რომლებიც ფრონტზე დაიღუპნენ (საერთო ჯამში, რეგიონის 2541 მაცხოვრებელი დაიღუპა ომის დროს). ასევე, მემორიალურ კომპლექსს დაემატა საბჭოთა კავშირის გმირის ხარუნ ბოგატირევისა და რუსეთის ფედერაციის გმირების მაგომეტ გერბეკოვის და იუნუს კარაკეტოვის ბიუსტები </ref>.
ცნობილი ადამიანები
დიმა ბილანი - რუსი მომღერალი
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт Усть-Джегутинского городского поселения
Город Усть-Джегута на портале правительства КЧР
სქოლიო
ყარაჩაი-ჩერქეზეთის ქალაქი
კავკასია
ქალაქი მდინარე ყუბანზე