PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
თავისუფალი თეატრი

თავისუფალი თეატრი
„თავისუფალი თეატრი“ — ქართული თეატრი თბილისში, მეტრო „თავისუფლების მოედნის“ უკან, სახელმწიფო კანცელარიისაკენ მიმავალ კიბეებთან. (რუსთაველის პრ. 2/4). შენობას აქვს გემის, როგორც თავისუფლების სიმბოლოს ფორმა (არქიტექტორი პაატა ჭავჭანიძე). თეატრი კერძოა და ეკუთვნის რეჟისორ ავთო ვარსიმაშვილს. თეატრი მუშაობს ანტრეპრიზის პრინციპით და მუდმივად ასაქმებს 60-მდე მსახიობს.
თეატრი დაარსდა 2001 წლის 31 მარტს.
2018 წელს „თავისუფალმა თეატრმა“ ახალი სეზონი გახსნა იმავე ადგილას აშენებულ ახალ შენობაში. სადაც ორი დარბაზია. „წითელი დარბაზი“ (185 ადგილი) და „ლურჯი დარბაზი“ (75 ადგილი)
მსახიობები და რეპერტუარი
„თავისუფალი თეატრის“ მსახიობები არიან: სლავა ნათენაძე, აპოლონ კუბლაშვილი, გოგა ბარბაქაძე, თიკო კორძაძე, ჯაბა კილაძე, მაია დობორჯგინიძე, მამუკა მუმლაძე, ქეთა ლორთქიფანიძე, მიხეილ არჯევანიძე, კახა მიქიაშვილი, თამუნა ნიკოლაძე, ლაშა გურგენიძე, გიორგი ჯიქია, შაკო მირიანაშვილი, მარიამ ნადირაძე, სალომე ჭულუხაძე და სხვები. თეატრის ერთ-ერთი ცნობილი მსახიობი იყო ნიკო გომელაური.
ამ თეატრის სცენაზე სხვადასხვა სპექტაკლებში თამაშობდნენ ქართული თეატრის ისეთი მსახიობები, როგორიცაა: გურამ საღარაძე, ჯემალ ღაღანიძე, თათული დოლიძე, მარინე ჯანაშია, ირინა მეღვინეთუხუცესი, რამაზ იოსელიანი, დიმა ჯაიანი, ევა ხუტუნაშვილი, ვანო იანტბელიძე და სხვ.
ავთო ვარსიმაშვილის გარდა „თავისუფალი თეატრის“ სპექტაკლების რეჟისორები არიან: დათო დოიაშვილი, გოჩა კაპანაძე, ანდრო ენუქიძე, გიორგი შალუტაშვილი, გოგი მარგველაშვილი, ნუგზარ ლორთქიფანიძე, რობერტ სტურუა, ვანო ხუციშვილი, საბა ასლამაზიშვილი და სხვ.
„თავისუფალი თეატრის“ სპექტაკლები გადის ორშაბათის გარდა ყოველდღე.
დღევანდელი რეპერტუარი: „კომედიანტები“, „ჯინსების თაობა“, „კავკასიური ცარცის წრე“, „რიჩარდ მესამე“, „სამანიშვილის დედინაცვალი“, „მიყვარხარ, მიყვარხარ, მიყვარხარ“, „2030“, „სამი ჰალსტუხიანი და ანგელოზი“, „სხვების ცხოვრება“, „ზღაპარი იგი მათრობს და მხიბლავს“, „მოჩვენებანი“, „ოტელო“ და სხვ.
„თავისუფალი თეატრის“ ბაზაზე არსებობს კინოსტუდია „vars-studio“, რომელმაც გადაიღო მხატვრული ფილმები: „იდიოტოკრატია“, „ყველაფერი კარგად იქნება“, „ბამბაზიის სამოთხე“, „მიდი ძმაო, მიდი“, „ისპაჰან-ბათუმი“, „სახლი, რომელიც ფანჯრიდან გაიპარა“.
„თავისუფალი თეატრის“ საგასტროლოდ იყო ქვეყნებში: დიდი ბრიტანეთი, ფინეთი, ესტონეთი, რუსეთი, უკრაინა, ბელარუსი, ლატვია, გერმანია, საბერძნეთი, პოლონეთი, ეგვიპტე, თურქეთი, რუმინეთი, ინდოეთი, უნგრეთი.
„თავისუფალ თეატრზე“ გადაღებულია დოკუმენტური ფილმი „მაინც ვითამაშებთ“ (რეჟ. გიორგი ვარსიმაშვილი).
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
თბილისის თეატრები
ლიპარიტ

ლიპარიტ
საკუთარი სახელი ლიპარიტ შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ლიპარიტ I — კლდეკარის ერისთავი;
ლიპარიტ II — კლდეკარის ერისთავი;
ლიპარიტ III — კლდეკარის ერისთავი;
ლიპარიტ IV — კლდეკარის ერისთავი;
ლიპარიტ V — კლდეკარის ერისთავი;
ლიპარიტ I დადიანი — ოდიშის ერისთავი;
ლიპარიტ II დადიანი — ოდიშის ერისთავი;
ლიპარიტ III დადიანი — ოდიშის მთავარი.
Shimbay district

Shimbay district (Karakalpak: Шымбай районы, Shımbay rayonı) is a district of the Republic of Karakalpakstan. The capital lies at the city Shimbay. In 2019, part of its territory was given to the re-established Bozataw district. Its area is and it had 114,000 inhabitants in 2022.
Shimbay district contains one city Shimbay, one town Áyteke and ten rural communities.
References
Karakalpakstan
Districts of Uzbekistan
Thatched Cottages and Houses

Thatched Cottages and Houses is an oil painting by Vincent van Gogh that he painted in May 1890 when he lived in Auvers-sur-Oise, France.
Van Gogh spent the last few months of his life in Auvers-sur-Oise, a small town just north of Paris, after he left the asylum in Saint-Rémy in May 1890.
Thatched Cottages and Houses is thought to be the study he mentions in his letter of 21 May 1890 to his brother Theo and wife Jo immediately after arriving in Auvers:"... when I wrote to you I hadn’t yet done anything. Now I have a study of old thatched roofs with a field of peas in flower and some wheat in the foreground, hilly background. A study which I think you’ll like."
Hulsker believes the painting is amongst a group of 20 or so works executed by Vincent immediately after his arrival in Auvers, May 20, and the remainder of the month:" ... we immediately see in this painting the bright colours that, generally speaking, are characteristic of the Auvers period and differentiate them somewhat from the paintings done in Saint-Rémy - although there is naturally no question of a real break with the past from one week to the next."
The painting is in the collection of the State Hermitage Museum, St. Petersburg.
See Van Gogh, Artistic breakthrough and final years, Auves-sur-Oise
See also
Cottages series
Houses at Auvers
Impressionism
List of works by Vincent van Gogh
Postimpressionism
Saint-Paul Asylum, Saint-Remy series.
References
External links
1890 paintings
Paintings by Vincent van Gogh
Paintings of Auvers-sur-Oise by Vincent van Gogh
Paintings in the Hermitage Museum
რეპუტნებუ

რეპუტნებუ — ძველი ეგვიპტის დედოფალი მეხუთე დინასტიიდან, ეგვიპტის ძველი სამეფოს პერიოდის დროს. რეპუტნებუ ეგვიპტის ფარაონის ნიუსერას მეუღლე იყო.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის მეხუთე დინასტია
ძველი ეგვიპტის დედოფლები
ეგვიპტის მეხუთე დინასტიის დედოფლები
Diamante d'Oeste

Diamante d'Oeste is a municipality in the state of Paraná in the Southern Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraná
References
Municipalities in Paraná
478

478
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ნარსესი — ბიზანტიელი მხედართმთავარი და პოლიტიკური მოღვაწე (გ. 573)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ძვ. წ. 349

ძვ. წ. 349 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Polythene Pam

Polythene Pam
— ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში Abbey Road, რომელიც გამოვიდა 1969 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
The Beatles Bible - ინფორმაცია ჩანაწერებზე
სქოლიო
The Beatles-ის სიმღერები
1969 წლის სიმღერები
არფიარ არფიარიანი

არფიარ არფიარიანი (დ. 21 დეკემბერი, 1852, კონსტანტინოპოლი — გ. 12 თებერვალი, 1908, კაირო) — XIX საუკუნის გავლენიანი სომეხი მწერალი, სომხურ ლიტერატურაში რეალიზმის პიონერი და პოლიტიკური აქტივისტი.
დაიბადა 1852 წელს მისი მშობლების გემზე, რომელიც სამსუნიდან კონსტანტონოპოლში მიემგზავრებოდა. ოჯახი ორთაქიუღის გარეუბანში დასახლდა, სადაც არფიარი თარქმენჩათის სომხურ სკოლაში მიაბარეს. 1867 წელს ის ვენეციაში გააგზავნეს მურატ-რაფაელიანის სკოლაში სასწავლებლად. აქ ის სომხურ ენასა და ისტორიას სწავლობდა ღევონდ ალიშანის ხელმძღვანელობით. აქვე გაეცნო იგი ფრანგულ და იტალიურ ლიტერატურას. კონსტანტინოპოლში დაბრუნებულს მას სომხურ პატრიარქატში მდივნის სამსახურს იწყებს.
1877–1878 წლებში, რუსეთ-ოსმალეთის ომის დროს, იყო კონსტანტინოპოლელი კორესპონდენტი გაზეთ „მშაკისა“, რომელიც თბილისში გამოდიოდა, ხოლო შემდგომ ამ გაზეთის ფურცლებზე 30 წლის მანძილზე აშუქებდა დასავლეთ სომეხთა კულტურულ და პოლიტიკური ცხოვრების საკითხებს. მის კალამს ეკუთვნის ნოველების კრებული „ცხოვრების სურათები“ (1885), მოთხრობები „ჩერჩეტი“ (1886), „შვილობილი“ (1894), „ოქროს სამაჯური“, რომელიც 1905—1907 წლების პერიოდში მწერლის რადიკალურ განყწობილებებს გადმოსცემს, და სხვა ნაწარმოებები.
რესურსები ინტერნეტში
არფიარ არფიარიანი
სქოლიო
სომეხი მწერლები
დაბადებული 1852
გარდაცვლილი 1908
Kotaku

Kotaku — ბლოგი, რომელიც ორიენტირებული არის ვიდეო თამაშებზე. კოტაკუ წარმოადგენს მედია კომპანია Gawker Media-ს საკუთრებას და არის Gawker-ის ვებსაიტების ქსელის ნაწილი, სადაც, ასევე შედიან შემდეგი ვებსაიტები: Gizmodo, Lifehacker და Jezebel.
დომენი Kotaku.com დარეგისტრირდა 2002 წლის 4 მარტს, ხოლო საიტი მუშაობას შეუდგა 2004 წლის 4 ოქტომბერიდან. მოგვიანებით ვებსაიტი გაეშვა სხვადასხვა ქვეყნებში, მათ შორის ავსტრალიაში, იაპონიაში, ბრაზილიასა და დიდ ბრიტანეთში. Kotaku აქვეყნებს მიმოხილვებსა და პრევიუებსა თამაშების შესახებ და, ასევე სიახლეებს ვიდეო თამაშების ინდუსტრიიდან.
რესურსები ინტერნეტში
Kotaku Japan
Kotaku UK
Kotaku Australia
სქოლიო
ამერიკული ბლოგები
Gawker Media
2004 წელს დაარსებული ვებსაიტები
ვიდეო თამაშების სიახლეების საიტები
ვიდეო თამაშების განხილვების საიტები
ამერიკული სიახლეების საიტები
ანასტასია პოპოვა

ანასტასია პოპოვა (დ. 24 ნოემბერი, 1987, მოსკოვი) — რუსი ჟურნალისტი. მუშაობს „Россия-24“-ზე. ის არის რეჟისორი ფილმისა „სირიული დღიური“ რომელიც ეხებოდა სირიაში მიმდინარე ომს.
2014 წლის ზამთრის ოლიმპიადაზე იყო ერთ-ერთი ოლიმპიური მედროშე.
რესურსები ინტერნეტში
Olympedia
სქოლიო
დაბადებული 1987
დაბადებული 24 ნოემბერი
რუსი ჟურნალისტები
ჟუტაი

ჟუტაი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაზონასის შტატში. მიეკუთვნება სენტრუ-ამაზონენსის მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 964 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 69 551.856 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.26 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ამაზონასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ანგასიაკი

ანგასიაკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1850 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (39 %) და ბაშკირები (37 %) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
დიურტიულის რაიონის სოფლები
Urukh

Urukh
The Urukh (romanized: Irӕf / Ӕrӕf), known as Kharves in its upper reaches, is a river in North Ossetia–Alania and Kabardino-Balkaria (Russia), which flows northeast to join the Terek as a left tributary northwest of Vladikavkaz. The length of the Urukh is 104 km, the area of its drainage basin is 1280 km². The Urukh originates in the glaciers of the Greater Caucasus. The river freezes up in December and remains icebound until March.
References
Rivers of North Ossetia–Alania
Rivers of Kabardino-Balkaria
ჯემალ გორგოძე

ჯემალ გორგოძე (დ. 10 ოქტომბერი, 1944, სოფელი ილემი, ზესტაფონის რაიონი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
1968 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სატრანსპორტო ფაკულტეტი. 1968-1990 წლებში მუშაობდა სახელმწიფო უშიშროების სისტემაში და პარტიულ თანამდებობებზე. საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ზესტაფონის მაჟორიტარი), საგარეო ურთიერთობათა კომისიის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
ჯემალ გორგოძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 10 ოქტომბერი
დაბადებული 1944
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
ბარელიეფი

ბარელიეფი (დაბალი რელიეფი) — ქანდაკების სახეობა, რელიეფი, რომელიც სიბრტყიდან თავისი მოცულობის ნახევარზე ნაკლებად არის გამოწეული. ბარელიეფს ფართოდ იყენებენ არქიტექტურულ ნაგებობებსა და დეკორატიულ ნაკეთობათა მორთულობისათვის. ბარელიეფურ გამოსახულებას ჩვეულებრივ აკეთებენ ძეგლის კვარცხლბეკზე, კედლებზე, სტელაზე, მემორიალურ დაფაზე, მონეტაზე, მედალსა და გემაზე.
იხილეთ აგრეთვე
ჰორელიეფი
რელიეფი (სკულპტურა)
ლიტერატურა
სკულპტურა
კენეთ გრემი

კენეთ გრემი (დ. 8 მარტი 1859, ედინბურგი, შოტლანდია - გ. 6 ივლისი 1932, ბერკშირი, ინგლისი) — ინგლისელი მწერალი, რომელიც უფრო მეტად ცნობილია რომანით „ქარი ტირიფებში“.
ბიოგრაფია
გრემი დაიბადა 1859 წელს, ედინბურგში. 1864 წელს გარდაიცვალა მისი დედა, ხოლო 3 წლის შემდეგ მამამ, რომელიც ალკოჰოლიკი იყო, შვილები ნათესავებს დაუტოვა. გრემი აღსაზრდელად აიყვანა ბებიამ, რომელიც ბერკშირში თემზის სანაპიროსთან ცხოვრობდა. წმ. ედვარდის სახელობის სკოლაში სწავლისას ბიჭუნამ კარგად გამოიჩინა თავი და სწავლის გაგრძელებას ოქსფორდის უნივერსიტეტში აპირებდა, მაგრამ მისმა ბიძამ ამის ნება არ დართო. 1879 წელს გრემმა მუშაობა ინგლისის ბანკში დაიწყო, სადაც 1907 წლამდე დარჩა.
1880 წლიდან გრემმა დაიწყო ესეების წერა, რომელთა ნაწილი დაიბეჭდა წიგნში "წარმართული ჩანაწერები".
1899 წლის 22 ივლისს კენეთმა იქორწინა ელსპით ტომპსონთან, მაგრამ ქორწინება უიღბლო გამოდგა. მიუხედავად ამისა, კენეთის ცხოვრებაში დიდი როლი ითამაშა ერთადერთმა შვილმა, ალისტერმა. სწორედ მისთვის შეიქმნა ციკლი „ქარი ტირიფებში“. მისი ხელნაწერი ამერიკელმა გამომცემლებმა არ მოიწონეს, მაგრამ 1908 წელს იგი გამოიცა ინგლისში და გრემს მსოფლიო აღიარება მოუტანა.
ლიტერატურული წარმატების მიუხედავად, მოგვიანებით მწერალმა შეწყვიტა მუშაობა ახალ ნაწარმოებებზე. დიდი დარტყმა მას მიაყენა შვილის თვითმკვლელობამ (რომელიც ჯერ 20 წლისაც არ იყო). მწერლისადმი პატივისცემის გამო, ამ ტრაგედიის ოფიციალურ მიზეზად უბედური შემთხვევა დასახელდა.
1932 წლის 6 ივლისს გრემი გარდაიცვალა და დასაფლავებული იქნა ოქსფორდში, ჰოლიუელის სასაფლაოზე.
რესურსები ინტერნეტში
www.kennethgrahamesociety.net
სქოლიო
დაბადებული 1859
დაბადებული 1932
ინგლისელი მწერლები
შოტლანდიელი მწერლები
დიადინის სამების ეკლესია

დიადინის სამების ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ხუტორ დიადინში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონისა და სალსკის ეპარქიას. არის XIX საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი, რომელიც აგებულია დონის მხარისათვის ნაკლებად ნაცნობ ბიზანტიურ სტილში.
მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, ბელოკალიტვინის რაიონი, დიადინი, სტახანოვის ქუჩა № 1А.
ისტორია
1882 წლის ზაფხულში ხუტორების, დიადინისა და პოცელუევის კაზაკები შეხვდნენ დონისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსს მიტროფანეს და ხუტორში სამების ეკლესიის აშენების სურვილი გააცნეს. მიტროფანემ კაზაკებს ეკლესიის აშენების ნება დართო. კაზაკებმაც არ დააყოვნეს და 1882 წლის 30 ნოემბერს ორი ხუტორის თავკაცებმა მიიღეს გადაწყვეტილება სამების ეკლესიის აშენების შესახებ. 1833 წელს ტაცინის დეკანოზმა იოანემ მოინახულა ადგiლი სადაც უნდა აეშენებინათ ეკლესია. მაგრამ 1883 წლის 13 მარტს დონის სასულიერო საზოგადოების კრებაზე მოულოდნელად მიიღეს გადაწყვეტილება, რომ ეკლესია არ აშენდებოდა. მიზეზად დაასახელეს მრევლის სიმცირე. ამავე წლის 11 ოქტომბერს საზოგადოებამ ხელახლა განიხილა ეს საკითხი და კვლავ უარყოფითი გადაწყვეტილება მიიღო.
ხუტორების მცხოვრებმა კაზაკებმა სურვილზე ხელი მაინც არ აიღეს და 1885 წლის 14 თებერვალს მესამე განხილვის დროს დონის სასულიერო საზოგადოებამ ტაძრის მშენებლობაზე დადებითი გადაწყვეტილება მიიღო. 1886 წლის 9 აპრილს წმინდა სამების სახელობის ეკლესიის საფუძველში პირველი სიმბოლური ქვა ჩადეს.
ეკელსია შენდებოდა, მომდევნო რვა წლის მანძილზე და 1894 წლის 18 ივლისს ეკლესია აკურთხეს. 1894 წლიდან ეკლესიასთან გაიხსნა საეკლესიო-სამრევლო სკოლა. 1896 წელს მასში სწავლობდა 40 ბიჭი და 24 გოგონა. 1906 წელს ასევე გაიხსნა მეორე საეკლესიო-სამრევლო სკოლა.
სამოქალაქო ომის შემდეგ, 1922 წლის გაზაფხულზე საბჭოთა ხელისუფლებამ დონის ტერიტორიაზე დაიწყო ღირებული საეკლესიო ქონების ხელში ჩაგდების კამპანია. ამ პერიოდში გაიძარცვა დიადინის სამების ეკლესიაც. 1937 წელს ეკლესია დაიკეტა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ იგი გამოიყენებოდა როგორც ხორბლის საწყობი. ეკლესიის გუმბათიდან ჩამოხსნეს ჯვარი და რაც მთავარია გაანადგურეს არქიტექტურული დეტალები. მრავალი წლის შემდეგ, მხოლოდ საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ 2007 წელს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა აღადგინა მრევლი, რომელიც ოფიციალურად დარეგისტრირდა 2009 წელს. ამ მომენტიდან იწყება ეკლესიის აღორძინება.
მისი პირველი წინამძღვარი გახდა ალექსანდრე პეტრეს ძე კალაბუხოვი.
აღწერა
ეკლესია ჯვარ-გუმბათოვანი სტილის ნაგებობაა და გეგმაში წარმოადგენს ბერძნულ-რომაული სტილის ჯვარს. მისი არქიტექტურული ელემენტები და დეკორი ემსგავსება შუა საუკუნეების ტრადიციულ ბიზანტიური ტაძრების არქიტექტურას, რომელიც გავრცელებულიიყო სერბეთისა და ბულგარეთის ტერიტორიაზე.
რესურსები ინტერნეტში
Приход храма Святой Троицы хутора Дядин Белокалитвинского района Ростовской области
Свято-Троицкий храм хутора Дядин
ИСТОРИЯ СТРОИТЕЛЬСТВА ХРАМА Святой Троицы в хуторе Дядин
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
Sukhodilsk

Sukhodilsk, is a city in Krasnodon Municipality in Luhansk Oblast of Ukraine. Population: ,
Since 2014, Sukhodilsk has been under the effective control of the self-proclaimed by the Luhansk People's Republic.
Demographics
Native language as of the Ukrainian Census of 2001:
Russian 92.4%
Ukrainian 7.3%
Belarusian 0.1%
References
Cities in Luhansk Oblast
Cities of district significance in Ukraine
Populated places established in the Russian Empire
მანაკაუს მთა

მანაკაუს მთა — მწვერვალი ახალ ზელანდიაში, მარლბოროს რეგიონში, სამხრეთ კუნძულზე. ზღვის დონიდან 2608 მ სიმაღლით, იგი კაიკურის ქედის ზღვისპირა ნაწილის უმაღლესი მწვერვალია.
ლიტერატურა
New Zealand Topographic Map 1:50000 series sheet BT27 - Kaikoura
Place name detail New Zealand Geographic Placenames Database
ახალი ზელანდიის მთები
მოხეტიალე ნიღბის მეთოდი

მოხეტიალე ნიღბის მეთოდი — კომბინირებული კინოგადაღების მეთოდი, რომლის გამოყენების დროს ფილმის ყოველი კადრის გამოსახულების ნაწილ-ნაწილ შედგენა ხდება სპეციალური (სანიღბე) კინოფირის მეშვეობით. ჩვეულებრივ და სანიღბე კინოფირებზე ერთდროული გადაღების შემდეგ უკანასკნელის გამჟღავნებით იღებენ მოძრავი მსახიობის ან რომელიმე ობიექტის გაუმჭვირ სილუეტს (მოხეტიალე ნიღაბს). შემდგომ სანიღბე კინოფირს ისეთნაირად დაადებენ ზემოდან გაუმჟღავნებელ ჩვეულებრივ კინოფირს, რომ მსახიობის სილუეტურ და ნეგაფიური გამოსახულებები ერთმანეთს დაემთხვეს, და განმეორებით იღებენ გასათამაშებელი სცენის სასურველ ფონს.
ლიტერატურა
კინო
Hello America (album)

Hello America (album)
Hello America is the seventh album by Blue System. It was edited in 1992 under the label BMG Ariola and was produced by Dieter Bohlen. The album contains 11 new tracks. "I Will Survive" and "Romeo and Juliet" were released as singles from the album.
Track listing
Charts
References
External links
Blue System albums
1992 albums
Bertelsmann Music Group albums
გალაქტიონი (საკუთარი სახელი)

გალაქტიონი (საკუთარი სახელი)
გალაქტიონი (ბერძნ. γαλάκτινος „რძისა“, „რძიანი“; გაიხსენეთ ასტრონომიული ტერმინი გალაქტიკა „რძის გზა“) — მამაკაცის სახელი. ქრისტეს ერთ-ერთი მოწამის სახელია. ამავე ბერძნული სიტყვიდანაა ნაწარმოები ასტრონომიული ტერმინი გალაქტიკა („რძის გზა“). ბერძნული კტ კომპლექსი ქართულად ქტ-თი გადმოიცემა. ეს წესი დაცული არ არის მხოლოდ ცნობილი ქართველი პოეტის სახელში — გალაკტიონ ტაბიძე.
სქოლიო
მამაკაცის სახელები
თელავის მიწერილი სანადირო მეურნეობა

თელავის მიწერილი სანადირო მეურნეობა — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ თელავის რაიონში. რაიონის მონადირეთა საზოგადოება მიწერილი მეურნეობის სახით ფლობდა 12 000 ჰექტარ სანადირო სავარგულს, რომლის საზღვრები იყო: აღმოსავლეთით — ყვარლის რაიონი, დასავლეთით — ახმეტის რაიონი, ჩრდილოეთით — დაღესტნის ასსრ და ახმეტის რაიონი, სამხრეთით — საგარეჯოსა და გურჯაანის რაიონები.
თელავის რაიონის ბუნებრივი პირობები ხელს უწყობდა მრავალი სახეობის გარეული ცხოველის არსებობას. ამიტომაც გარდა იხვისა და არჩვისა, აქ მცირე რაოდენობით გვხვდებოდა ირემი, კურდღელი, მაჩვი, ციყვი, კვერნა, დათვი, მგელი, ტურა, მელა, გარეული კატა, როჭო, შურთხი, ხოხობი და სხვ.
რაიონის მონადირეთა აქტივის თაოსნობით აქ შეიქმნა კისისხევის სახოხბე მეურნეობა, სადაც აშენებული იყო მონადირის ორი სახლი, მეურნეობა შემოღობილი იყო მავთულბადით, კეთილმოწყობილი იყო ეზო, ითესებოდა სხვადასხვა კულტურები, რომელსაც ხოხობი საბუდრად და საკვებად იყენებდა.
რაიონის მონადირეთა ცალკეული კოლექტივებისათვის კისისხევის მეურნეობა საჩვენებელი იყო. ამ კოლექტივებს შესაძლებლობა ჰქონდათ მის მსგავსად მოეწყოთ თავიანთი მეურნეობები იმ მიწერილ სავარგულებში, რომლებიც მიმაგრებული ჰქონდათ პირველად კოლექტივებს.
ლიტერატურა
ვ. ბურჯანაძე, მონადირის ცნობარი, გვ. 190, თბ.: „საბჭოთა საქართველო“, 1969.
საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
სანტო-ნინიო (სამარი)

სანტო-ნინიო (სამარი)
სანტო-ნინიო (ოფიციალურად სანტო-ნინიოს მუნიციპალიტეტი; ) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 519 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Santo Niño Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
სქოლიო
სამარის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
ფილიპინების კუნძულოვანი მუნიციპალიტეტები
2033

2033
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
Lunpo Gangri

Lunpo Gangri, also known as Loinbo Kangri, is a Himalayan mountain in Tibet Autonomous Region, China. It has an elevation of and is the highest peak in the Gangdise range (Kailash Range). The second highest and the most famous peak in Kailash Range is the Mount Kailash which is considered sacred in four religions. Hinduism, Buddhism, Jainism and Bon.
See also
Geography of Tibet
List of mountains by elevation
List of Ultras of Tibet and East Asia
List of mountains in China
References
External links
"Lunpo Gangri" on Mountain-forecast.com
Mountains of Tibet
Seven-thousanders of the Himalayas
მშვილდოსანი ბარდი

მშვილდოსანი ბარდი — ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმის, რომანის „ჰობიტი“ ერთ-ერთი პერსონაჟი.
ისტორია
ბარდი იყო ქალაქ ველის სამეფოს მემკვიდრე და კანონიერი მეფე, აგრეთვე მშვილდოსანი, რომელიც ტბისპირა ქალაქში ცხოვრობდა. მომდინარეობდა გირიონის შტოდან, რომლის ცოლი და შვილები შეეფარნენ ტბისპირა ქალაქს 2770 წელს - მას შემდეგ, რაც დრაკონმა სმაუგმა გაანადგურა ველი და დასახლდა მარტოსული მთის გულში.
ბარდმა, შაშვის მითითებით, ესროლა დრაკონს ისარი პირდაპირ იმ წერტილში მუცელზე, რომელიც სმაუგის სასიკვდილო ადგილი იყო (შაშვის ენა მას ესმოდა, ვინაიდან ველის ხალხს ეს ნიჭი ყოველთვის ჰქონდა). განგმირული სმაუგი ესგაროთზე დაეცა და დაანგრია.
ესგაროთის ხალხი ითხოვდა ბარდის ქალაქის მმართველად დანიშვნას, მაგრამ გაიძვერა ქალაქისთავმა განაცხადა, რომ ბარდი სინამდვილეში ველის მემკვიდრე იყო, ხოლო ქალაქის დანგრევაში, უპირველეს ყოვლისა, დამნაშავენი იყვნენ ის ჯუჯები, რომლებმაც სმაუგი გამოაღვიძეს. შესაბამისად, ბარდი ესგაროთის ხალხს მარტოსული მთისკენ გაუძღვა, სადაც აპირებდა, ჯუჯებისთვის მოეთხოვა განძის ნაწილი.
თორინისგან ბარდი ითხოვდა დიდი განძის გარკვეულ ნაწილს, მაგრამ თორინი უარს ეუბნებოდა. შემდეგ მშვილდოსანმა ბილბოსგან მიიღო არკენსტოუნი - ძვირფასი ქვა, რომელსაც ჯუჯა ნატრობდა. ქვა მან ჯუჯას განძის სანაცვლოდ შესთავაზა და ბილბომ თავად აღიარა, რომ ქვა იპოვა - ამის გამო თორინის მიერ იგი გაძევებული იქნა ჯუჯათა ბანაკიდან.
თორინი სასიკვდილოდ იქნა დაჭრილი ხუთი ლაშქრის ბრძოლისას (რომელშიც ბარდის ხალხიც მონაწილეობდა), ორკთა ბელად ბოლგის მიერ. ბოლოს ბარდმა არკენსტოუნი მის გულზე დაასვენა. მოგვიანებით ბარდმა ესგაროთს შესწირა მთიდან მოპოვებული ოქროს მეთოთხმეტედი. მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქისთავმა მისი დიდი ნაწილი მიითვისა, დარჩენილი მაინც საკმარისი აღმოჩნდა ქალაქის აღსადგენად.
ბარდი დაუბრუნდა ველს, ისიც აღადგინა და 2944 წელს მისი მეფე გახდა. მარტოსული მთის სამეფოს ჯუჯებთან მას ყოველთვის კარგი ურთიერთობა ჰქონდა. ეს მიწა, განადგურებული სმაუგის მიერ, კვლავ აყვავდა.
ბარდი გარდაიცვალა 2977 წელს. მისი ადგილი დაიკავა შვილმა, ბაინმა.
სახელი
ბარდს აგრეთვე უწოდებდნენ მშვილდოსან ბარდს. ვარაუდობე, რომ მისი სახელი მომდინარეობს ძველი ნორვეგიულიდან - Bárðr. ელემენტი böð ნიშნავს ბრძოლას.
რესურსები ინტერნეტში
ველის მეფეები
ჰობიტის პერსონაჟები
შუახმელეთის ადამიანები
შუახმელეთის მმართველები
Veprecula

Veprecula — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ილიანო

ილიანო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ეო-ნავიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 102,7 კმ². მოსახლეობა — 333 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ასტურიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ილიანოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ასტურიის მუნიციპალიტეტები
ასტურიის ქალაქები
Acropyga major

Acropyga major — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Acropyga-ის გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ის ქვეოჯახს.
სქოლიო
Acropyga
საგრადა-ფამილია

საგრადა-ფამილია (La Sagrada Família, კატალ. „წმინდა ოჯახი“) — მასიური მშენებარე კათოლიკური ბაზილიკა ბარსელონაში, კატალონიაში, ესპანეთში. მისი მშენებლობა 1882 წელს დაიწყო და მისი ფორმალური სახელია „წმინდა ოჯახის საკათედრო ტაძარი“ (Temple Expiatori de la Sagrada Família). ანტონიო გაუდი ამ პროექტზე 40 წელი მუშაობდა და საკუთარი ცხოვრების ბოლო 15 წელი სრულიად ამ მიზანს დაუთმო. უსაშველოდ ხანგრძლივი მშენებლობის პროცესის გამო გაუდის ხუმრობით უთქვამს „ჩემს კლიენტს არ ეჩქარება“-ო. გაუდის გარდაცვალების შემდეგ 1926 წელს, მშენებლობაზე მუშაობა გაგრძელდა დომენეკ სუგრანიესისი ხელმძღვანელობით, სანამ 1935 წელს ესპანეთის სამოქალაქო ომი დაიწყებოდა.
მიუხედავად იმისა, რომ ტაძარი დაუმთავრებელია, იგი 2010 წელს პაპმა ბენედიქტ მეთექვსმეტემ აკურთხა და ღვთისმსახურებისთვის ვარგისიანად გამოაცხადა.
რესურსები ინტერნეტში
საგრადა ფამილიას ფონდის საიტი
ანტონიო გაუდის პროექტები
ესპანეთის არქიტექტურა
მოდერნიზმი
ბარსელონას ღირსშესანიშნაობები
Epidirona costifera

Epidirona costifera — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები