PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Mandator

Mandator
The mandatōr, deriving from the Latin word for "messenger", was a subaltern official in the middle Byzantine Empire.
History and functions
The mandatores were a corps of messengers for special duties attached to the bureaux of all senior civil and military officials, such as the thematic stratēgoi, the commanders of the tagmata, the logothetes and others. They were then headed by a prōtomandatōr (πρωτομανδάτωρ, "first mandatōr"), a mid-level official.
These officials must be distinguished from the honorary dignity of basilikos mandatōr (βασιλικὸς μανδάτωρ, "imperial mandatōr"), which was one of the lower court titles (fourth from the bottom, between the vestētōr and the kandidatos) intended for "bearded men" (i.e. non-eunuchs). According to the Klētorologion of 899, its insigne was a red wand. Together with the other lower rank classes, the basilikoi mandatores were designated as the basilikoi anthrōpoi ("the emperor's men"), and headed collectively by a dedicated official with the title of prōtospatharios tōn basilikōn.
Both the simple mandatores and the basilikoi mandatores, as well as the prōtomandatores, are attested in the 7th–11th centuries. They seem to have disappeared thereafter. The French Byzantinist Rodolphe Guilland suggested that they were replaced by the tzaousioi. The term itself survived however in Georgia, where "მანდატური" (mandaturi) serves as a term for security forces serving in Parliament, courts as well as public schools.
References
Sources
Byzantine administrative offices
Byzantine military offices
Lake Hajikabul

Lake Hajikabul
Hajikabul is the sixth largest lake of Azerbaijan.
It is located to the south-west of Baku, near Shirvan city, in Hajigabul Rayon, not far from a railway station. Its total area is 1668 ha, maximal length - 6 km, maximal width - 3 km and depth - 5 m. The lake is supplied by waters of the Kura River, with a special channel. Temperature of water hesitates between 5 °C and 28,5 °C. Pellucidity of water is between 0,06 and 2,5 m. Barbel, carp, sheatfish, pike, zander and grass carp are commercial fishes of the lake. Water plants such as reed mace, reed, bulrush, buttercup and hornwort are met in the lake.
The lake is located in Kur-Araz Lowland. It formed in the result of withdrawal of the Caspian Sea in a definite geological period. Spring flows of the Kura River increase the area of the lake.
It doesn't freeze in winter and has a great significance for hibernation of migratory birds.
References
Lakes of Azerbaijan
ლეუნიხა

ლეუნიხა — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის აზლეცკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 5 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
ლეუნიხა ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
სქოლიო
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
არჩილ სულაკაური

არჩილ სულაკაური (დ. 15 თებერვალი, 1927, თბილისი — გ. 26 ოქტომბერი, 1997, თბილისი) — ქართველი პოეტი და პროზაიკოსი. დაჯილდოებულია შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიითა (1971) და „საპატიო ნიშნის“ ორდენით.
არჩილ სულაკაურმა 1951 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი დაამთავრა. 1973 წლიდან სულაკაური იყო გამომცემლობა „ნაკადულის“ დირექტორი, ხოლო 1982 წლიდან — ჟურნალ „მნათობის“ მთავარი რედაქტორი.
შემოქმედება
პოეტის პირველი ლექსები 1946 წელს „ლიტერატურულ გაზეთში“ დაიბეჭდა, ხოლო 1951 წელს გამოვიდა მისი ლექსთა პირველი წიგნი. მას ეკუთვნის პოეტური კრებულები: „ჩემი ქუჩის დღესასწაული“ (1956), „საგზალი“ (1959), „ოთხივე მხრიდან“ (1975), „სიჩუმე“ (1978), „ლექსები“ (1980). პროზაულ ნაწარმოებებს შორის აღსანიშნავია „ტალღები ნაპირისკენ მიისწრაფიან“ (1957), „ბიჭი და ძაღლი“ (1966), „ოქროს თევზი“ (1966), „სალამურას თავგადასავალი“ (1968; შოთა რუსთაველის სახელმწიფო პრემია, 1971), „ლუკა“ (1972), „თეთრი ცხენი“ (1984), კრებულები „მოთხრობები. რომანი“ (1972), „მოთხრობები“ (1975), „ჯადოსნური კაბა“, „ცისფერი ირემი“ და სხვა.
1973 წლიდან იყო გამომცემლობა „ნაკადულის“ დირექტორი, 1982 წლიდან ჟურნალ „მნათობის“ მთავარი რედაქტორი. 1971 წელს მიანიჭეს შოთა რუსთაველის პრემია, დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.
არჩილ სულაკაური გარდაიცვალა 1997 წელს, თბილისში. დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი მწერლები
ქართველი პოეტები
დაბადებული 1927
გარდაცვლილი 1997
სირუმა

სირუმა (ოფიციალურად სირუმის მუნიციპალიტეტი) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 419 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Official Site of the Province of Camarines Sur
სქოლიო
სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
მეზოზავრები

მეზოზავრები — ნამარხი ქვეწარმავლების რიგი. ჰქონდათ წაგრძელებული სხეული, რომლის სიგრძე 1 მ აღწევდა, მოკლე კისერი, ძალზე გრძელი კუდი, წინაზე უფრო გრძელი უკანა კიდურები, თითებს შორის აპკი, მრავალრიცხოვანი ნემსისებური კბილები. იკვებებოდნენ თევზებით. ცხოვრობდნენ მტკნარ წყალსატევებში. განეკუთვნებიან წყლის მეორეული ხერხემლიანების ჯგუფს. ცნობილია სამხრეთ აფრიკის და სამხრეთ ამერიკის კარბონული ნალექებიდან.
ლიტერატურა
ქვეწარმავლები
გადაშენებული ქვეწარმავლები
რონდონოპოლისი

რონდონოპოლისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 227 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუს შტატის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რონდონოპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 195 476 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 47 კმ²-ზე. ფართობი 4 159 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Estimativas da população para 1º de julho de 2009
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
აბანოს წმინდა მარინეს ეკლესია

აბანოს წმინდა მარინეს ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბანოში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით ეკლესია თარიღდება XVII საუკუნით, მხატვრობა - XIX საუკუნით.
ეკლესია დარბაზულია (10 X 6 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით, კონსტრუქციულ ნაწილებში გამოყენებულია აგური. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს, სამხრეთით (ამოქოლილია) და დასავლეთით. ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი თაღოვანი სარკმელია. საკურთხევლის წინ იდგა მოხატული კანკელი. თითო თაღოვანი სარკმელი გრძივ და დასავლეთ კედლებშია. გრძივი კედლების შუა მონაკვეთში და დასავლეთის კედელთან თითო წყვილი პილასტრია, რომლებზეც გადაყვანილია აგურით ნაწყობი საბჯენი თაღები. ამ თაღებისა და კონქის თაღის ქუსლებთან რთული პროფილის მაღალი იმპოსტებია.
მოხატულობა
ეკლესიის ინტერიერში შემორჩენილია სხვადასხვა სახის მოხატულობის ფრაგმენტები. დარბაზის ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ მონაკვეთზე ღია ვარდისფერ ფონზე ყვითელი და მოწითალო-ყავისფერი საღებავით შესრულებული ცხენოსანი მეომრის გამოსახულება გვიანდელ ფეოდალურ ხანას (XVII ს.) მიეკუთვნება. ამავე ხანისაა კანკელის სამხრეთ მხარეს, მის კიდურ ნაწილში შარავანდიანი მამაკაცის და ხის გამოსახულება. განსხვავებული ხასიათისაა XIX საუკუნის მხატვრობა - ცხენოსნის ფიგურა (წმ. გიორგი), რომელსაც ასომთავრული წარწერა ახლავს და ანგელოზის თავი კანკელის ნიშის ზედა ჩრდილოეთ კუთხეში. კოლორიტი წითელ, ცისფერ, თეთრ და ოქროსფერ ოქრას შეხამებაზეა აგებული.
ეკლესიის ბაქანი აღმოსავლეთის და ჩრდილოეთის მხრიდან რელიეფის შესაბამისად საყრდენი კედლებითაა შემოსაზღვრული. აღმოსავლეთ ფასადის ფრონტონზე გამოსახულია აგურის რელიეფური ჯვარი. სარკმლის ზემოთ, ქვიშაქვის პატარა ქვაზე, შემორჩენილია ძლიერ დაზიანებული მხედრული წარწერა. დასავლეთით ეკლესიას ჰქონია კარიბჭე, რომლისაგანაც აგურით ნაწყობი ორი სვეტიღაა შემორჩენილი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
აბანოს წმინდა მარინეს ეკლესია
ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
არვადი

არვადი — ქალაქი-კუნძული სირიაში, ძველი ქალაქ-სახელმწიფო ფინიკიაში.
ისტორია
პირველად იხსენიება ძვ. წ. XV საუკუნის ეგვიპტურ წყაროებში. ძვ. წ. XIV საუკუნეში განთქმული იყო ფლოტით. ჰქონდა კავშირი ხეთებთან და მტრული დამოკიდებულება ეგვიპტესთან. ძვ. წ. I ათასწლეულის I ნახევარში ემორჩილებოდა ასურეთს. ძვ. წ. VII საუკუნის ბოლოდან დაიმორჩლა ბაბილონმა. ძვ. წ. V სუაკუნიდან არვადში იჭრებოდა მონეტა. აქემენიანთა იმპერიაში სარგებლობდა ავტონომიით. ძვ. წ. 332 წელს მიემხრო ალექსანდრე მაკედონელს. ელინისტურ-რომაულ პერიოდში, ძვ. წ. 259 წლიდან სარგებლობდა თვითმმართველობის უფლებით.
ლიტერატურა
ისტორიული ქალაქები
სირიის ქალაქები
2002 წელი მუსიკაში

2002 წელი მუსიკაში
მოვლენები
ჩამოყალიბებული ჯგუფები
იხილეთ 2002 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
დაშლილი ჯგუფები
იხილეთ 2002 წელს დაშლილი ჯგუფები
გამოცემული ალბომები
აშშ-ს წლის 10 ყველაზე გაყიდვადი ალბომი
The Eminem Show - ემინემი
Nellyville - ნელი
Let Go - ავრილ ლავინი
Britney - ბრიტნი სპირსი
Laundry Service - შაკირა
Silver Side Up - ნიკელბეკიA New Day Has Come - სელინ დიონი8701 - აშერიHome - დიქსი ჩიკსიMissundaztood'' - პინკი
2002 წელი მუსიკაში
Artazu

Artazu is a town and municipality located in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain.
References
External links
ARTAZU in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia, Euskomedia Fundazioa
Municipalities in Navarre
კესი ვენტურა

კესი ვენტურა
კასანდრა ვენტურა (დ. 26 აგვისტო, 1986), ცნობილია სახელით „კასი“ (ინგლ. Cassie) — ამერიკელი მოდელი, ჰიპ ჰოპ მომღერალი, მოცეკვავე და მსახიობი. კასი დაიბადა ნიუ-ლონდონში, კონექტიკუტი, იგი არის ფილიპინელი, აფრო ამერიკელი, მექსიკელი და ინდოელი.
დისკოგრაფია
Cassie (2006)
Electro Love (2011)
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკელი მოდელები
ამერიკელი მომღერლები
ამერიკელი მოცეკვავეები
ამერიკელი მსახიობები
დაბადებული 26 აგვისტო
დაბადებული 1986
ევროპის ავტომაგისტრალი E85

ევროპის ავტომაგისტრალი E85 — ევროპის საერთაშორისო E მაგისტრალების ქსელის შემადგენელი ნაწილი, რომელიც იწყება ლიეტუვის ქალაქ კლაიპედაში და მიემართება სამხრეთით საბერძნეთის ქალაქ ალექსანდრუპოლისამდე. მარშრუტის საერთო სიგრძე 2300 კილომეტრია.
მარშრუტი გადის შემდეგ ქვეყნებზე: ლიეტუვა, ბელარუსი, უკრაინა, რუმინეთი, ბულგარეთი, საბერძნეთი.
რესურსები ინტერნეტში
ევროპული მარშრუტების რუკა
E-გზების საერთაშორისო ქსელი
ტრანსპორტი ევროპაში
სეპიტის რაიონი

სეპიტის რაიონი — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის ჩუკუიტოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 831 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 796 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 36 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 546.57 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
პუნოს რეგიონის რაიონები
ჩუკუიტოს პროვინციის რაიონები
ალიაგა

ალიაგა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 193,078573 კმ². მოსახლეობა — 326 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ალიაგის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ალიაგა
სქოლიო
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ტერუელის ქალაქები
Jumbilla District

Jumbilla District
Jumbilla is a district of Bongará Province, Peru.
References
Districts of the Bongará Province
Districts of the Amazonas Region
El Vallecillo

El Vallecillo is a municipality located in the province of Teruel, Aragon, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 60 inhabitants.
Notable inhabitants
José Atarés (1960–2013), mayor of Zaragoza, senator for the province of Zaragoza
References
Municipalities in the Province of Teruel
ზღვის სპილო

ზღვის სპილო (Mirounga) — ფარფლფეხიანთა გვარი ნამდვილ სელაპისებრთა ოჯახისა. მამალი მწარმოებლის სიგრძე 3,7-55-,5 მ აღემატება, წონა — 3,9 ტ-მდეა; დედლის სიგრძე 3 მ აღწევს, წონა 1 ტ. მამალ ზღვის სპილოს ცხვირის ღრუ ბუშტივით აქვს წაზრდილი, აგზნებისას ებერება და მოკლე ხორთუმს ემსგავსება. სხეული მურა ბალნითაა დაფარული. გვარში 2 სახეობაა: ჩრდილოეთის ზღვის სპილო გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის, წყნარი ოკეანის სანაპიროზე; სამხრეთის ზღვის სპილო — პელაგურ სუბანტარქტიკაში. ზღვის სპილოები ჯოგურად ცხოვრობენ. გამრავლება და განგური ხდება ხმელეთზე. იკვებება თევზით, იშვიათად თავფეხიანებით.
ლიტერატურა
ფარფლფეხიანები
უიღურული დამწერლობა

უიღურული დამწერლობა — არაბულ დამწერლობაზე დაფუძნებული, 32 ასოიანი გრაფიკული სისტემა უიღურული ენისათვის.
თავიდან უიღურული დამწერლობისთვის არაბული ალფაბეტის გამოყენება დაიწყეს X საუკუნეში, როდესაც უიღურებში დაიწყო ისლამის გავრცელება.
ლიტერატურა
Waris Abdukerim Janbaz, Imad Saleh et Jean Rahman Duval, « An Introduction to Latin-Script Uyghur » , ''2006 Middle-East and Central Asia Politics, Economics, and Society Conference Sept. 7 – 9, University of Utah, Salt Lake City, USA.
არაბული დამწერლობები
Belaturricula gaini

Belaturricula gaini — მუცელფეხიანთა (ლოკოკინათა) კლასის, Turridae ოჯახის ერთ-ერთი წარმომადგენელი.
წყარო
;შემოწმდა 2010 წლის 1 ივნისს
მუცელფეხიანები
Andronikos II of Trebizond

Andronikos II of Trebizond
Andronikos II Megas Komnenos (1240 – 1266), or Andronicus II Grand Comnenus, was the Emperor of Trebizond from 1263 to 1266. Despite being the designated successor of his father Manuel I, Andronikos' tenure was short due to premature death from unrecorded causes. The major event of his reign was the definitive loss of Sinope to the Seljuk Turks under the regency of Mu'in al-Din Suleyman, also known as the Pervane, in the summer or fall of 1265. The capture of Sinope by the Turks gave them the best port on the Black Sea, allowing them to create a navy and compete with the Trapezuntines for influence in the Black Sea.
Andronikos was the eldest son of Manuel Komnenos by his first wife, Anna Xylaloe, a Trapezuntine noblewoman. According to the chronicler Michael Panaretos, "And so, his son by lady Anna Xylaloe, the lord Andronikos II Komnenos, whom Manuel had urged and selected to take the throne, became emperor and reigned for three years. And he died in 1265/1266." In his list of the Emperors before Alexios II, Constantine Loukites fails to mention Andronikos. N. Oikonomides speculates that Loukites omitted Andronikos from his list because the Emperor was excluded from the official gallery of Emperors of Trebizond.
Little more is known of his brief reign. Trebizond continued to flourish as a trading center — two merchants from Marseilles were there in 1263 and 1264 carrying a letter of introduction from Charles of Anjou, Count of Provence.
Notes
References
External links
Vougiouklaki Penelope, "Andronikos II Grand Komnenos" Encyclopedia of the Hellenic World: Asia Minor
1240 births
1266 deaths
13th-century emperors of Trebizond
Grand Komnenos dynasty
Eastern Orthodox monarchs
მომავალი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მომავალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მომავალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მომავალი — ქართული გაზეთი
მომავალი — ქართული ჟურნალი
ოქროს გლობუსის 50-ე დაჯილდოება

ოქროს გლობუსის 50-ე დაჯილდოება გაიმართა 1993 წლის 23 იანვარს.
კინო
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ოქროს გლობუსი
Ataléia

Ataléia is a municipality located in the northeast of Minas Gerais in Brazil. Its population was estimated to be 12,678 people living in a total area of 1,838.384 km². The city belongs to the mesoregion of Vale do Mucuri and to the microregion of Teófilo Otoni. It became a municipality in 1943.
Ataléia is located at an elevation of 240 meters, 70 km. east of Teófilo Otoni and a short distance from the boundary with the state of Espírito Santo. The distance to the state capital, Belo Horizonte, is 516 km. Neighboring municipalities are: Teófilo Otoni, Carlos Chagas, the state of Espírito Santo, Frei Gaspar and Ouro Verde de Minas.
The main economic activities are services, small industries, and agriculture. The GDP in 2005 was R$53 reais, with 34 reais from services, 7 reais from industry, and 3 reais from agriculture. There were 1,211 rural producers on 102,000 hectares of land. Only 52 farms had tractors in 2006. Approximately 3,200 persons were dependent on agriculture. The main crops were bananas, coffee, sugarcane, beans and corn. There were 111,000 head of cattle in 2006. There were 2 banks: Bradesco and Sicoob in 2007 and 438 automobiles (361 motorcycles ), giving a ratio of 3,400 inhabitants per automobile.
There were 5 health clinics and 1 hospital with 12 beds. Patients with more serious health conditions are transported to Teófilo Otoni. Educational needs were met by 16 primary schools, 2 middle schools, and 7 pre-primary schools.
Municipal Human Development Index: 0.653 (2000)
State ranking: 736 out of 853 municipalities
National ranking: 3,727 out of 5,138 municipalities
Literacy rate: 67%
Life expectancy: 65 (average of males and females)
In 2000 the per capita income of R$111.00 was well below the state and national average of R$276.00 and R$97.00 respectively.
The highest ranking municipality in Minas Gerais in terms of Human Development Index in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Manari in Pernambuco with 0.467.
Percentage of population aged less than 5 years old: 9.83 (2000)
Percentage of population aged 10 to 19: 25.06.
Percentage of population aged 60 or more: 25.80
Percentage of urbanization: 45.15
Percentage of urban residences connected to sewage system: 57.40
Infant mortality rate: 17.70 (in 1,000 live births)
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
Yusifli, Masally

Yusifli, Masally
Yusifli is a village and municipality in the Masally Rayon of Azerbaijan. It has a population of 152.
References
Populated places in Masally District
ოროკო

ოროკო — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 349 მეტრზე. მიეკუთვნება სან-ფრანსისკუ-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პეტროლინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 180 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.76 კმ²-ზე. ფართობი 554 759 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერნამბუკუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
Rhododendron tomentosum

Rhododendron tomentosum (syn. Ledum palustre), commonly known as marsh Labrador tea, northern Labrador tea or wild rosemary, is a flowering plant in the subsection Ledum of the large genus Rhododendron in the family Ericaceae.
Description
It is a low shrub growing to 50 cm (rarely up to 120 cm) tall with evergreen leaves 12–50 mm long and 2–12 mm broad. The flowers are small, with a five-lobed white corolla, and produced several together in a corymb 3–5 cm diameter. They emit strong smell to attract bees and other pollinating insects.
Distribution and habitat
It grows in northern latitudes in North America, Greenland, Canada, and Alaska, in Europe in the northern and central parts, and in Asia south to northern China, Korea and Japan. It grows in peaty soils, shrubby areas, moss and lichen tundra.
Chemical compounds
All parts of the plant contain poisonous terpenes that affect the central nervous system. First symptoms of overdose are dizziness and disturbances in movement, followed by spasms, nausea, and unconsciousness. Among the plant's terpenes is ledol a cyclic alcohol with deliriant effects, although poisonous in large doses.
Similar species
This species is not to be confused with the traditionally-used one Rhododendron groenlandicum, found throughout Northern North America.
Uses
Herbal medicine
Rhododendron tomentosum is used in herbalism to make an herbal tea called "Labrador tea". Some schools of homeopathy consider Rhododendron tomentosum to be a specific remedy for puncture wounds produced by sharp-pointed objects or bites. However, no objective material benefit has ever been documented in any properly controlled study to date.
Other uses
Marsh Labrador tea has traditionally been used as a gruit in brewing beer in the Middle Ages. Due to its strong fragrance, it has also formerly been used as a natural deterrent against clothes moths, also mosquitos and bugs in general, in Scandinavia and in Eastern Europe.
References
External links
Flora of China: Ledum palustre
USDA PLANTS database: Ledum palustre
Den virtuella floran: Distribution
tomentosum
Herbal tea
Medicinal plants
Flora of Japan
Flora of Korea
Flora of Norway
Flora of Germany
Flora of Russia
Flora of Northern America
Flora of Greenland
Syvash

Syvash
The Syvash or Sivash (Russian and Ukrainian: ; , Cyrillic: Сываш, "dirt"), also known as the or (Gniloye More; , Hnyle More; , Cyrillic: Чюрюк Денъиз), is a large area of shallow lagoons on the west coast of the Sea of Azov. Separated from the sea by the narrow Arabat Spit, the water of the Syvash covers an area of around and the entire area spreads over about . The Henichesk Strait is its eastern connection to the Sea of Azov. The Syvash borders the northeastern coast of the main Crimean Peninsula. Central and Eastern Syvash were registered as wetlands of Ukraine under the Ramsar Convention. Since the 2022 Russian invasion of Ukraine, the entire Syvash has been occupied by Russia.
Overview
The Syvash nearly cuts the Crimean Peninsula off from the mainland, serving as a natural border for its autonomous republic. The long and narrow Arabat Spit runs to its east, separating it from the Sea of Azov. The two bodies are connected in the north at the Henichesk Strait beside the port of Henichesk. To its west, the isthmus of Perekop separates it from the Black Sea and connects Crimea to the mainland.
The Syvash is extremely shallow. The deepest place is about , with most areas between deep. The bottom is covered with silt up to thick. Being very shallow, the waters in the Syvash heat up in the summer and produce a putrid smell. The wide area for evaporation also leaves the water extremely salty. The amount of various salts is estimated at 200 million metric tons. Several industrial plants harvest the mineral resources of Syvash. The Syvash area is a wetland of international importance. The shores are low, slightly sloping, swampy and salty. In summer, the water level of Syvash decreases significantly, revealing barren solonets soils called "syvashes" by locals.
The Syvash is sometimes divided into the Western Syvash and Eastern Syvash. These are connected to each other by the Chongar Strait.
History
During the Russian Civil War, the Syvash became famous for a surprise crossing by the Red Army during the Perekop-Chongar Operation in November 1920.
Flora
The Syvash may appear red in color due to the salt-tolerant micro-alga Dunaliella salina.
The eastern parts of the Syvash contain less salt and are home to reeds and other wetland vegetation.
The large islands in the Central Syvash are mainly covered with steppes consisting of feather grass, tulips, tauric wormwood (Artemisia taurica), sage, crested wheat grass, fescue.
The shores of the Syvash contains a large number of salt-tolerant vegetation, including glasswort, Tripolium, plantains, sea lavender (Limonium caspium), saltbush (Atriplex aucheri).
Gallery
References
External links
CC4 satellite photo
Bodies of water of Crimea
Bodies of water of the Sea of Azov
Lagoons of Ukraine
Ramsar sites in Ukraine
Wetlands of Ukraine