PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Bichvinta Gospels

Bichvinta Gospels
The Bichvinta Four Gospels is a 12th-century illuminated manuscript of the Four Gospels in Georgian, copied in the nuskhuri script. It is named after the cathedral church in Abkhazia, where the book was discovered in 1830. The manuscript is now at the Georgian National Center of Manuscripts, Tbilisi, as H-2120.
Description and history
The Bichvinta Gospels manuscript consists of 230 folios, 31 x 23 cm. in size. The text is written in the Georgian nuskhuri script, in two columns. The manuscript is adorned with two miniature paintings of the evangelists Mark and Luke, headpieces, and historiated initials in the "capital" asomtavruli script.
The manuscript is placed in a silver cover, which was commissioned—as an accompanying inscription relates—by the Shervashidze princes, Solomon and his son Arzakan, for the Bichvinta Cathedral of the Theotokos on the occasion of their victory on the side of the king of Imereti and Dadiani against Gurieli and Liparit Dadiani, possibly at the battle of Bandza in June 1658.
The manuscript was discovered as laid open on the altar of the then-abandoned Bichvinta Cathedral by the Russian army soldiers upon their conquest of the area in 1830. The manuscript was taken to the Public Library in St. Petersburg and subsequently transferred to the Georgian National Center of Manuscripts in Tbilisi.
See also
Mokvi Gospels
Notes
References
12th-century illuminated manuscripts
Georgian manuscripts
12th-century biblical manuscripts
12th century in the Kingdom of Georgia
History of Abkhazia
ურბინო

ურბინო — კედელშემორტყმული ქალაქი იტალიაში, მარკეს რეგიონში. 2009 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 15 566 ადამიანს შეადგენს. ქალაქი გამოირჩევა რენესანსული კულტურის ისტორიული მემკვიდრეობით, რომელმაც პიკს 1444 - 1482 წლებში, ურბინოს ჰერცოგ ფედერიკო და მონტეფელტროს დროს მიაღწია. მისი მემკვიდრეობა შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
ქალაქი მაღალი მწვერვალის კალთაზეა შეფენილი და თითქმის მთლიანად შუა საუკუნეების ელფერი დაჰკრავს, რასაც ხელს მხოლოდ ავტომანქანების დიდი რაოდენობა უშლის. ქალაქში მდებარეობს 1506 წელს დაარსებული ურბინოს უნივერსიტეტი და ურბინოს არქისაეპისკოპოსოს ცენტრი. ყველაზე ცნობილ არქიტექტურულ ძეგლს წარმოადგენს პალაცო-დუკალე.
რესურსები ინტერნეტში
[www.comune.urbino.ps.it/ ოფიციალური საიტი]
Urbino e Provincia
იტალიის ქალაქები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში
ოქროს ციებ-ცხელება

ოქროს ციებ-ცხელება — 1925 წლის მუნჯი კომედიური ფილმი, რომლის სცენარისტი, პროდიუსერი, რეჟისორი და მთავარი როლის შემსრულებელია ჩარლი ჩაპლინი. ფილმში ჩაპლინი განასახიერებს ყველასთვის კარგად ნაცნობ პერსონაჟს მაწანწალას. ფილმში ასევე თამაშობენ ჯორჯია ჰეილი, მაკ სვეინი, ჰენრი ბერგმენი და სხვა.
1942 წელს ჩაპლინმა გადაამონტაჟა ფილმი და დაამატა კადრსმიღმა საავტორო ტექსტი, საკუთარი მუსიკალური გაფორმებით. რასაც კარგი გამოხმაურება მოჰყვა და მიიღო ამერიკული კინოაკადემიის ჯილდო ნომინაციაში საუკეთესო მუსიკის ჩანაწერი.
აშშ-ს გარეთ ფილმზე საავტორო უფლებები ვრცელდება 2047 წლამდე (70 წელი ჩაპლინის სიკვდილიდან), ხოლო კანადაში 2027 წლამდე (50 წელი ჩაპლინის სიკვდილიდან).
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
უდიდესი ფილმები: ოქროს ციებ-ცხელება
ბიბლიოგრაფია
სქოლიო
1925 წლის ფილმები
ამერიკული ფილმები
1920-იანი წლების კომედიური ფილმები
ამერიკული კომედიური ფილმები
ამერიკული სრულმეტრაჟიანი მუნჯი ფილმები
ამერიკული შავ-თეთრი ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
ჩარლი ჩაპლინის ფილმები
United Artists-ის ფილმები
აშშ-ის ფილმების ეროვნული რეესტრის ფილმები
ირენ ვიუსტი

ირენ ვიუსტი (დ. 1 აპრილი, 1986) — ნიდერლანდელი მოციგურავე, ზამთრის ოლიმპიური თამაშების ყველაზე ახალგაზრდა გამარჯვებული. 19 წლის ასაკში, 2006 წლის 12 თებერვალს მოიგო ოქროს მედალი გარბენში 3000 მეტრზე. ოთხი წლის შემდეგ, 2010 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე გაიმარჯვა 1500 მეტრიან გარბენში; 2014 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე ორი ოქრო და სამი ვერცხლის მედალი მოიპოვა, სოჭის თამაშებზე იგი ყველაზე ტიტულოვანი სპორტსმენი იყო. 2018 წლის ზამთრის ოლიმპიადის 1500 მეტრიან დისტანციაზე მისი ბოლო გამარჯვების შემდეგ მოიგო 11 ოლიმპიური მედალი, რითაც იქცა ჰოლანდიის ყველაზე წარმატებულ სპორტსმენად ოლიმპიურ თამაშებზე. იგი აგრეთვე ექვსგზის მსოფლიო და ხუთგზის ევროპის ჩემპიონია. 2014 წელს Reuters-ის მიერ მსოფლიო სპორტსმენად იქნა დასახელებული.
რესურსები ინტერნეტში
ირენ ვიუსტის ფოტოები
ირენ ვიუსტის შედეგები
დაბადებული 1 აპრილი
დაბადებული 1986
ნიდერლანდელი მოციგურავეები
იაიჯი

იაიჯი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ჯულფის რაიონში. მოსახლეობა შეადგენს — 5 857კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები
ჯულფის რაიონის სოფლები
ნუკატლი

ნუკატლი — მთა რუსეთში, დაღესტანში. სიმაღლე 3903 მ. მდებარეობს აღმოსავლეთ კავკასიონზე. წარმოადგენს ნუკატლის ქედის ერთ-ერთ უმაღლეს წერტილს. მთის ჩრდილო-დასავლეთით არის ფირნული ველი.
სქოლიო
დაღესტნის მთები
Guacamayas, Boyacá

Guacamayas, Boyacá
Guacamayas is a town and municipality in the Colombian Department of Boyacá, part of the subregion of the Gutiérrez Province.
External links
Guacamayas official website
Guacamayas'crafts store website
Municipalities of Boyacá Department
უმაღლესი ლიგა 2003—2004

უმაღლესი ლიგა 2003—2004
უმაღლესი ლიგა 2003-2004 — უმაღლესი ლიგის მეთხუთმეტე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა „ვიტ ჯორჯია“, მეორე ადგილზე გავიდა ბოლნისის „სიონი“, მესამეზე – თბილისის „დინამო“.
პირველი რაუნდი
||rowspan=6 bgcolor=white|
მეორე რაუნდი
საჩემპიონო ჯგუფი
დამაქვეითებელი ჯგუფი
ფინალური ცხრილი
ჩემპიონთა პლეი-ოფი
სიონი ბოლნისი 0-2 ვიტ ჯორჯია
გოლები: ვლადიმერ გოჩაშვილი, რევაზ გოცირიძე
დამაქვეითებელი პლეი-ოფი
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს თასი 2003-2004
უმაღლესი ლიგის სეზონები
ნაღილარი

ნაღილარი — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გადაბეის რაიონის სოფლები
ტანა (ჩილე)

ტანა (ჩილე)
ტანა – მდინარე ჩილეში. მიედინება ჩილეს ტარაპაკის რეგიონის ტერიტორიაზე.
სათავეს იღებს ვულკან ისლუგაზე. ზემო დინებაში ეწოდება კამინია. მიედინება დასავლეთისაკენ და უერთდება წყნარ ოკეანეს. სიგრძე 163 კმ. აუზის ფართობი – 2790 კმ².
ძირითადი შენაკადებია – ტილივიჩე, რეტამილია.
რესურსები ინტერნეტში
ჩილეს მდინარეები - ტანა ან კამინია
ჩილეს მდინარეები
კრისტიან რაუდი

კრისტიან რაუდი (22 ოქტომბერი 1865, ვირუ-იააგუპი, ესტლანდის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — 19 მაისი 1943, ტალინი) — ესტონელი მხატვარი, ესტონეთის ეროვნული მუზეუმის ერთ-ერთი დამაარსებელი.
ბიოგრაფია
სწავლობდა პეტერბურგისა (1892-1897 წწ.) და დიუსელდორფის (1897-1898 წწ.) სამხატვრო აკადემიებში. ტარტუში ხელმძღვანელობდა თავის მიერვე დაარსებულ სამხატვრო სტუდიას (1905-1914 წწ.). 1890-იან წლებში შექმნა ესტონელი გლეხების ცხოვრების ამსახველი ეტიუდები და ჩანახატები. განიცადა „მოდერნისა“ და სიმბოლიზმის გავლენა.
იხილეთ აგრეთვე
პაულ რაუდი
ლიტერატურა
ესტონელი მხატვრები
დაბადებული 1865
გარდაცვლილი 1943
Lasioglossum briseis

Lasioglossum briseis — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 2005 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
briseis
Austrodrillia hinomotoensis

Austrodrillia hinomotoensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Araioses

Araioses is the easternmost city in the Brazilian state of Maranhão. It lies near the Parnaíba River's delta, and its territory also include the Canárias, Desgraça, Coroatá and Grande de Paulino islands, apart from several smaller islands.
History
Araioses already Village, town and village, has city status on March 29, 1938 (75 years), by State Law No. 045. The Catholic religion is predominant in the city is celebrated annually Araioses Patroness of Our Lady of the Conception of 29 November a 08 out of ten. the mother church and several other saints at headquarters and within the municipality.
Had its origin in the village of Indians Araios, the branching of Tapuias and inhabiting the northern and eastern Maranhão Piauí. Were disseminated by the action of the Portuguese colonizers smugglers and pirates. First, however, since settled giving rise to a village that became parish, village and March 29, 1938, amounted to a city. Its economy was based on the production of cane sugar, carnauba wax-of-cotton, rice and other food. Araioses today differs from past development presents a vegetative growth in the face of globalization. The municipality is privileged by nature, is located at the vicinity of the Delta of the Americas, thus being able to develop their potential
Geography
The municipality is in the northeastern state of Maranhão, and is one of the gateways to the Delta river.
The municipality contains part of the Delta do Parnaíba Environmental Protection Area, created in 1996.
The municipality of Araioses comprises an area of . Including the mainland and island (Canary Island, Ilha do Caju, etc.). It is located at an altitude of 6 feet above sea level. It lies to the east, in the microregion of the Parnaíba Low, limited to the North by the Atlantic Ocean, to the south with the municipalities of Magallanes and San Bernardo de Almeida, the East with the Parnaíba River, and to the west with the municipalities of Water sweet and Santana do Maranhão. Its population, according to Census 2010 is 42,505 inhabitants, 12,045 in the urban and the rural area 30,460 people. Its density is . It is currently one of the poorest municipalities in Brazil and one of the worst human development indices.
Hymn Araioses
"Hail, Land of Heroes fearless
What search progress and adventure,
Fear not the path overdue.
All rousing with faith and bravery,
Your work and your name, then
Contemplate the power of the Nation Chorus Araioses,
Araioses're the Land of Peace and Love ...
Your people fortunate, ennobles your splendor.
Your glory is always constant
Thy children await the future
And the higher steps of the History of Brazil ye shalt unite;
About us remain greatness
Sublimated by Nature."
References
Populated places established in 1938
Populated coastal places in Maranhão
Municipalities in Maranhão
უბაიტაბა

უბაიტაბა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 697 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 221.753 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 93.33 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Nikephoros Bryennios the Elder

Nikephoros Bryennios the Elder, Latinized as Nicephorus Bryennius, was a Byzantine Greek general who tried to establish himself as Emperor in the late eleventh century. His contemporaries considered him the best tactician in the empire.
Early career
Nikephoros had steadily risen through the ranks of the military, to the point that he was given an important command by Romanos IV at the Battle of Manzikert in 1071. Commanding the left wing of the Byzantine forces, he was one of the very few generals who performed well at that battle.
In 1072–1073, he served as doux of Bulgaria, where he reimposed Byzantine control after a series of uprisings, and was afterwards elevated to the important position of doux of Dyrrhachium. In about 1077 Nikephoros, by now the former governor of Dyrrhachium, became disgusted with Michael VII's treaty with the Seljuk Turks, whereby large swathes of Anatolia were handed over to them, and decided that Michael was ineffective and inept. The weakness of the emperor, the avarice of his chief ministers, and the discovery that Michael's chief minister, Nikephoritzes, had listed him for assassination, encouraged him to make an attempt on the throne.
Rebellion and later life
Assembling an army of Vlachs, Bulgarians, Sclavonians, Italians, Franks, Uzes and native troops from the Peloponnese, in November 1077 his forces reached the walls of Constantinople. Unconcerned about the inhabitants of Constantinople, he allowed his troops to plunder and burn the city's suburbs. The conduct of his troops produced so determined an opposition to his claims, that the detested Michael forced him to raise the siege and retreat into Thrace, using the excuse of a Pechenegs incursion into Thrace as cover.
His political weakness allowed Nikephoros III Botaneiates to become emperor, who offered Bryennios the title of Caesar if he would submit to him. Bryennios refused, and Botaneiates sent the young Alexios Komnenos against him with an army composed of native troops, Franks and Turkish cavalry. Despite possessing a significantly superior army, at the Battle of Kalavrye, near the river Halmyros, Bryennios was defeated and captured. He was subsequently blinded. As he no longer posed a threat, Nikephoros III allowed his estates and property to be returned to him, and gave Bryennios new honours. Bryennios apparently retired to his base at Adrianople. Despite his blindness, he led the defence of the city against a Cuman attack in 1094/5, led by a pretender who claimed to be Constantine Diogenes, the son of Romanos IV Diogenes, who had died in 1073.
Family
Bryennios had at least one son. It is unclear whether the general and historian Nikephoros Bryennios the Younger, who was married to the daughter of emperor Alexios I Komnenos, Anna Komnene, was his son or grandson.
References
Primary sources
Anna Comnena, The Alexiad
Secondary sources
George Finlay, History of the Byzantine and Greek Empires from 1057 – 1453, Volume 2, William Blackwood & Sons, 1854
Notes
Nikephoros 01
Byzantine generals
Byzantine usurpers
11th-century Byzantine military personnel
Byzantine governors of Dyrrhachium
Beregovka

Beregovka is a rural locality (a village) in Araslanovsky Selsoviet, Meleuzovsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 129 as of 2010. There are two streets.
Geography
Beregovka is located 30 km north of Meleuz (the district's administrative centre) by road. Ivanovka is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Meleuzovsky District
აზერბაიჯანის თეოლოგიის ინსტიტუტი

აზერბაიჯანის თეოლოგიის ინსტიტუტი — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება, რომელიც სპეციალიზდება თეოლოგიის დარგში. ინსტიტუტი დაქვემდებარებულია აზერბაიჯანის რელიგიურ გაერთიანებებთან მუშაობის სახელმწიფო კომიტეტთან.
ისტორია
2018 წლის 9 თებერვალს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა ხელი მოაწერა ბრძანებას აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო კომიტეტში აზერბაიჯანული თეოლოგიის ინსტიტუტის შექმნის თაობაზე რელიგიურ გაერთიანებებთან მუშაობისთვის. ამავე ბრძანებით, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების სამინისტროს დაევალა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის თეოლოგიის ფაკულტეტი აზერბაიჯანის თეოლოგიის ინსტიტუტის სტრუქტურაში ჩაერთოთ.
ინსტიტუტის რექტორი ჯეიჰუნ მამედოვია. 13 სექტემბერს, ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის თეოლოგიის ფაკულტეტის ყოფილი დეკანი მუბარიზ ჯამალოვი აზერბაიჯანის თეოლოგიის ინსტიტუტის პრორექტორის მოადგილედ დაინიშნა საგანმანათლებლო საკითხებში.
2018 წლის 17 სექტემბერს ბაქოში შედგა აზერბაიჯანის თეოლოგიის ინსტიტუტის გახსნა. ინსტიტუტში განათლების მიღება უფასოა.
2018 წლის 26 ივლისს გამოცხადდა ინსტიტუტის ოფიციალური ემბლემის კონკურსი. 8 აგვისტოს, წარდგენილ 106 ნიმუშთა შორის, შეირჩა და დამტკიცდა მიმდინარე ლოგო.
სტრუქტურა
ინსტიტუტს აქვს 1 ფაკულტეტი და 3 დეპარტამენტი. სწავლება ხორციელდება აზერბაიჯანულ ენაზე ორი სპეციალობით: ისლამური კვლევები და რელიგიური სწავლებები. საგნებს შორის ისწავლება ინგლისური, არაბული, კლასიკური ებრაული, სანსკრიტი, კლასიკური ბერძნული, ლათინური, რუსული და სპარსული ენები.
იხილეთ აგრეთვე
ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი
სქოლიო
თეოლოგიის ინსტიტუტი
ლავალიეხას დეპარტამენტი

ლავალიეხას დეპარტამენტი — დეპარტამენტი ურუგვაიში. დედაქალაქია მინასი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ტრეინტა-ი-ტრესის დეპარტამენტი, აღმოსავლეთით — როჩის დეპარტამენტი, სამხრეთით — კანელონესისა და მალდონადოს, დასავლეთით კი ფლორიდის დეპარტამენტები.
სახელი ეწოდა ბრიგადირ ხუან ანტონიო ლავალიეხას პატივსაცემად, რომელიც ურუგვაის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში განსაკუთრებით გამოირჩეოდა სამხედრო და პოლიტიკური ქმედებებით.
შეიქმნა 1837 წლის 16 ივნისს, სერო-ლარგოსა და მალდონადოს დეპარტამენტების გარკვეულ ტერიტორიაზე.
2011 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 58 815 ადამიანს შეადგენს.
დეპარტამენტის რუკა
იხილეთ აგრეთვე
ურუგვაის დეპარტამენტები
რესურსები ინტერნეტში
INE map of Lavalleja Department
ურუგვაის დეპარტამენტები
ძვ. წ. 843

ძვ. წ. 843
— წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Sub-regions of Finland

Sub-regions of Finland
Finland is divided into 69 sub-regional units. The sub-regions are formed by groups of municipalities within the 19 regions of Finland. The sub-regions represent a LAU 1 level of division used in conjunction with the Nomenclature of Territorial Units for Statistics.
Sub-regions grouped by regions
Lapland (1)
Eastern Lapland
Kemi-Tornio sub-region
Northern Lapland
Rovaniemi sub-region
Torne Valley
Tunturi Lapland, i.e. Fell Lapland
North Ostrobothnia (2)
Koillismaa
Nivala-Haapajärvi sub-region
Oulu sub-region
Oulunkaari
Raahe sub-region
Siikalatva sub-region
Ylivieska sub-region
Kainuu (3)
Kajaani sub-region
Kehys-Kainuu
North Karelia (4)
Central Karelia
Joensuu sub-region
Pielinen Karelia
Pohjois-Savo or North Savo (5)
Inner Savonia
Kuopio sub-region
North Eastern Savonia
Upper Savonia
Varkaus sub-region
Etelä-Savo (6)
Mikkeli sub-region
Pieksämäki sub-region
Savonlinna sub-region
South Ostrobothnia (7)
Järviseutu
Kuusiokunnat
Seinäjoki sub-region
Suupohja
Ostrobothnia (8)
Sydösterbotten
Jakobstad sub-region
Vaasa sub-region
Former sub-regions
Kyrönmaa
Pirkanmaa (9)
North Western Pirkanmaa
South Western Pirkanmaa
Southern Pirkanmaa
Tampere sub-region
Upper Pirkanmaa
Former sub-regions
South Eastern Pirkanmaa
Satakunta (10)
Northern Satakunta
Pori sub-region
Rauma sub-region
Central Ostrobothnia (11)
Kaustinen sub-region
Kokkola sub-region
Central Finland (12)
Äänekoski sub-region
Jämsä sub-region
Joutsa sub-region
Jyväskylä sub-region
Keuruu sub-region
Saarijärvi-Viitasaari sub-region
Southwest Finland (13)
Loimaa sub-region
Salo sub-region
Turku sub-region
Vakka-Suomi
Åboland
South Karelia (14)
Imatra sub-region
Lappeenranta sub-region
Päijät-Häme (15)
Lahti sub-region
Former sub-regions
Heinola sub-region
Kanta-Häme (16)
Forssa sub-region
Hämeenlinna sub-region
Riihimäki sub-region
Uusimaa (17 and 18)
Helsinki sub-region (Greater Helsinki)
Loviisa sub-region
Porvoo sub-region
Raseborg sub-region
Former sub-regions
Lohja sub-region
Kymenlaakso (19)
Kotka-Hamina sub-region
Kouvola sub-region
Åland (20)
Archipelago (Åland)
Countryside (Åland)
Mariehamn sub-region
References
External links
Subdivisions of Finland
Subregions
Finland 2
Subregions, Finland
მირლარი

მირლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გუბადლის რაიონის სოფლები
დიულევო (პაზარჯიკის ოლქი)

დიულევო (პაზარჯიკის ოლქი)
დიულევო — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 253 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
პოლენიცა

პოლენიცა — სოფელი ბულგარეთში. 2008 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 1150 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
აწრისხევის წმინდა მარიამის ეკლესია

აწრისხევის წმინდა მარიამის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ერედვის მუნიციპალიტეტის სოფელ აწრისხევში, მდინარე პატარა ლიახვის მარჯვენა ნაპირზე, შემაღლებულ ბორცვზე. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით, სქელ დუღაბზე. გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია დიდი თაღოვანი სარკმელი. ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო თაღოვანი ნიშაა. აბსიდა დარბაზისაგან გამოყოფილია შვერილებით. ნახევარსფერული კონქი ხისაა. ხისავე სატრიუმფო თაღი კრონშტეინებს ეყრდნობა. გრძივი კედლები შემორჩენილია 8-9 მეტრის სიმაღლეზე. კედლებს წყვილი პილასტრი თითქმის თანაბარ ნაწილებად ჰყოფს. პილასტრების კაპიტელებს კამარის საბრჯენი თაღი ეყრდნობოდა. შემორჩენილია თაღის ქუსლი. მაღალი თაღოვანი სარკმლები სიმეტრიულადაა განლაგებული. სარკმლის თაღები სოლისებრი ქვებითაა გადაყვანილი. მთლიანად შებათქაშებული ინტერიერი, ამჟამად დაფერილია ცისფერი საღებავით. ბათქაში მრავალ ადგილას ჩამოცვენილია. იატაკი მიწურია. ეკლესიას თაღოვანი შესასვლელები დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. სამხრეთის შესასვლელის ღერძზე ქვის ფილაზე ჯვრის გამოსახულებაა. ჯვრის ქვემოთ მხედრული წარწერაა, რომელიც დაზიანების გამო არ იკითხება. დასავლეთიდან ეკლესიას თაღოვანი, სამსართულიანი სამრეკლო აქვს, რომლის თაღებით გახსნილი პირველი სართული ეკლესიის კარიბჭედაა გამოყენებული. სამრეკლო ნაგებია თლილი ქვის ღვინისფერი კვადრებით. თაღები ეყრდნობა სწორკუთხა სვეტებს. აღმოსავლეთი და ჩრდილოეთი ფასადები სრულიად სადაა. კარნიზი მარტივპროფილიანია. ეკლესია დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე. საბურავად თუნუქია გამოყენებული. კამარა ჩამოქცეულია. კედლებზე მცენარეებია ამოსული. სამრეკლოს საბურავი დაზიანებულია.
ლიტერატურა
შიდა, ქართლი, პატარა და დიდი ლიახვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002,გვ., 24-25
ერედვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბილოცერკივკა (ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონი)

ბილოცერკივკა (ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონი)
ბილოცერკივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 699 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონის სოფლები
გნოლქათამა

გნოლქათამა — ფრინველი ქათმისნაირთა რიგისა. წონა 600 გრამს აღწევს. შეფერილობის ძირითადი ტონებია მურა, შავი და თეთრი. გარეგნულად როჭოს ჰგავს, მამალს მომქნევი ფრთების ბოლოები შევიწროებული აქვს. გავრცელებულია იმიერბაიკალეთში, იაკუტიის სამხრეთ რაიონებში, ოხოტის ზღვის სანაპიროზე, უსურიის მხარეში, კუნძულ სახალინზე. ცხოვრობს წიწვიანსა და შერეულ ტყეებში. ბუდეს იკეთებს მიწაზე, ხის ძირში. მაის-ივნისში დებს 8 კვერცხს. იკვებება კენკრით, ფოთლებით, ყლორტებით, ზამთარში — წიწვებით. გვხვდება ყველგან მცირე რაოდენობით და აქვს ადგილობრივი სანადირო მნიშვნელობა.
ლიტერატურა
გნოლქათამა
Cephalotes quadratus

Cephalotes quadratus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
ჭიანჭველები
გორგა (ალიკანტე)

გორგა (ალიკანტე)
გორგა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის კომტატის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 9 კმ². მოსახლეობა — 241 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
გორგის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
Samarskoye, Abzelilovsky District, Republic of Bashkortostan

Samarskoye, Abzelilovsky District, Republic of Bashkortostan
Samarskoye (Hamar) is a rural locality (a village) in Tashtimerovsky Selsoviet, Abzelilovsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 197 as of 2010. There are 5 streets.
Geography
Samarskoye is located 29 km northeast of Askarovo (the district's administrative centre) by road. Aumyshevo is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Abzelilovsky District
ჰირჟაუკა

ჰირჟაუკა — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 159 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 747 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
კელერაშის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კელერაშის რაიონის სოფლები
მლაშობურა

მლაშობურა — მცენარეთა გვარი ჯიჯლაყასებრთა ოჯახისა. ერთწლოვანი ბალახები, ჯუჯა ბუჩქბალახები და ბუჩქებია, იშვიათად დაბალი ხეები.
150-მდე სახეობა გავრცელებულია ევრაზიასა და აფრიკაში (ამერიკასა და ავსტრალიაში შეტანილია). კავკასიაში გვხვდება 26 (მათ შორის 5 ენდემური), საქართველოში — 6. იზრდება ძირითადად დაბლობებში, მთის ქვემო ნაწილობრივ შუა სარტყელში, ჩვეულებრივ თიხიან, ქვიშიან, დამლაშებულ და აგრეთვე ქვიან ნიადაგებზე, კონტინენტურ მშრალი და ცხელი ჰავის პირობებში, თითო-ოროლა სახეობა - ზღვის სანაპიროს ქვიშაზე.
მლაშობურას სახეობები უმეტესად სუკულენტური ჰალოფიტები ან ქსეროფიტებია. ორიოდე უდაბნოსა და ნახევრად უდაბნოს მცენარეულ საფარში ავშანთან ერთად ქმნის დაჯგუფებებს. მაგ., აღმოსავლეთ საქართველოში (ქვემო ქართლის ვაკეებზე, ივრის ზეგანზე და სხვა ადგილებზე) ბევრგან დომინანტია ყარღანი, რომელიც ქმნის ყარღანიანსა და ავშნიან-ყარღანიანს.
მლაშობურას ზოგიერთი სახეობა ზამთრის საძოვრების კარგი საკვები მცენარეა. ზოგი გამოიყენება ალკალოიდების, პოტაშის, სოდის, საღებავი და სხვა ნივთიერეების მისაღებად. მერქნიანი სახეობები გამოსადეგია უდაბნოში მოძრავი ქვიშის გასამაგრებლად., ასევე მშრალი და დამლაშებული ადგილების გასამწვანებლად.
ზოგჯერ სახელწოდება „მლაშობურა“ იხმარება კრებითი მნიშვნელობით — ამავე ოჯახის სხვა გვარის (მაგ. ჩოღანოს, დურღენის, ხვარხვარას და სხვა გვარები) სუკულენტური ჰალოფიტების აღსანიშნავად.
ლიტერატურა
ჯიჯლაყასებრნი