PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჯავახური ბატი

ჯავახური ბატი — ბატის ადგილობრივი ჯიში. მისი წარმოშობის შესახებ მკვლევრებს განსხვავებული მოსაზრებები გააჩნიათ. მათ შორის უფრო პოპულარულია ვარაუდი, რომ ჯავახური ბატი ამ მხარეში მობინადრე გარეული ნაცარა (რუხი) ბატისგან შეიძლება იყოს წარმოშობილი. შინაური ბატი საქართველოში, ძირითადად, წარმოდგენილია ორი ნაირსახეობით: ჯავახური ჭრელი და ჯავახური ნაცარა (რუხი), თუმცა ზოგიერთი მკვლევარი გამოყოფს მესამე, ჯავახური თეთრი ბატების ჯგუფსაც. ქვეყნის სხვადასხვა გეოგრაფიული მხარის პოპულაციებში ამ ნაირსახეობათა ხვედრითი წილი განსხვავებულია: აღმოსავლეთ საქართველოში საერთო რაოდენობის 55–62% ჭრელია, 20–25% ნაცარა და 18–20% თეთრია, დასავლეთში შესაბამისად 45–55%, 25–30% და 20–25%.
ჯავახური ბატს აქვს მკვრივი სხეული, ფართო, მოკლე და ჰორიზონტალურად მდგომია; ფეხები მოკლეა. კისერი — საშუალო სიგრძისა, თავი — მოკლე და მსუბუქი, ნისკარტი — მრგვალი, სწორი და საშუალო ზომის. გაზაფხულზე დედალ ბატს მუცელზე ნაკეცები აღენიშნება. ერთი წლის ასაკის ბატის სხეულის სიგრძე კისრის ჩათვლით 45–47 სმ-ია, მკერდის ძვლის სიგრძე — 13,5–15,0 სმ, მკერდის სიღრმე — 9,0–11,0 სმ, ტერფის ძვლის სიგრძე — 6,5–8,0 სმ, გულმკერდის ირგვლივა — 38,0–41,5 სმ. ამავე ასაკის დედლის ცოცხალი მასაა 4,0–4,2 კგ, მამლისა — 4,4–4,6 კგ. დასავლეთ საქართველოში ბატები რამდენადმე უფრო მცირე წონისაა. დედალი ბატი კვერცხის დებას იწყებს 10–12 თვის ასაკში. პირველ წელს დებს 18–30 ცალ კვერცხს, მეორე წელს კვერცხმდებლობას 20–25%-ით ზრდის, მესამე წელს — 30-50%-ით, მეოთხე წელს კლებულობს. კვერცხის მასა კვერცხდების I, II და III წელს შეადგენს 140–142, 145–158 და 150–152 გრამს. კვერცხდების პერიოდის მიხედვით განსხვავდება გამოჩეკის პროცენტულობაც; I წელს ეს მაჩვენებელი არის 68–73%, II წელს — 70–76%, III წელს — 72–78%, მოთხე წელს — 60–62%. ბატის ჭუჭული ხასიათდება მაღალი ცხოველმყოფელობით: 2 თვემდე ასაკის მოზარდის შენარჩუნების პროცენტია 95–96, ხოლო 2-დან 10 თვემდე — 93–94. ჯავახურ ბატში მონოგამურობა ჩვეულებრივზე დაბალია და 10–15% შეადგენს.
ცნობილია, რომ შინაური ბატის მეორე ძირითად პროდუქტს, ხორცის შემდეგ, ფრთა-ბუმბული წარმოადგენს, რომლის ხარისხსაც განსაზღვრავს მასში ძვირფასი ნედლეულის — ღინღლის, ოდენობა. ლიტერატურული მონაცემებით, ბატის ფრთა-ბუმბულში ღინღლის ხვედრითი წილი, საშუალოდ, 25–30%-მდეა, ჯავახური ბატის ფრთა-ბუმბულში კი, როგორც მეცნიერული მოკვლევებით დადგინდა, 35–40%-მდე, რაც ძალიან მაღალია ბატის სხვა ჯიშებთან შედარებით, და ჯიშის დიდი პლუსად ითვლება.
XX საუკუნის 80-იან წლების ბოლოს საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევლითი ინსტიტუტის სასწავლო-ექსპერიმენტულ ფერმაში ჰყავდათ 2500 ფრთა ჯავახური ბატი. დღეისათვის ის მხოლოდ საოჯახო მეურნეობებში ჰყავთ დმანისის, მარნეულის, ახალციხის, ახალქალაქის, ლაგოდეხის, თელავის და სამტრედიის მუნიციპალიტეტებში.
ლიტერატურა
ჩაგელიშვილი ა., ჯავახური ბატი. „ვეტერინარია“, № 2, 1998;
ჩაგელიშვილი ა., ჯიქია ლ., ადგილობრივი ფრინველის ბიომრავალფეროვნების კონსერვაცია. აგრარული უნივერსიტეტის შრომათა კრებული, ტ. XXXV, 2007;
ჩაგელიშვილი ა., მიტიჩაშვილი რ., ადგილობრივი ჯავახური ბატი. შრომათა კრებული, „აგრარულ მეცნიერებათა პრობლემები“, ტ. XXXXI, 2007;
Чагелишвили А., Хуцишвили М. Сравнительная оценка пастбищного и интесивного способов выращивания гусей джавахетской породы. «Известия Аграрной науки», т.6, №.3, 2008.
სქოლიო
ბატის ჯიშები
ალიზი

ალიზი — საშენი მასალა; გამოუწვავი, მზეზე გამომშრალი აგური. ალიზი მზადდება ხელით ან ყალიბით თიხისაგან, რომელსაც სიმტკიცისათვის ორგანულ ან არაორგანულ მინარევებს (დაკეპილი თივა, ნამჯა, მსხვილმარცვლოვანი ქვიშა და სხვ.) უმატებენ. მისი ფორმა და ზომები სხვადასხვა დროსა და სხვადასხვა ადგილზე განსხვავებული იყო. ცნობილია მართკუთხა, კვადრატული, ლეკალური (მოხრილი), პლანოკონვექსური (ძირბრტყელი, ამოზურგული) და სხვ. მოყვანილობის ალიზი.
ახალი ქვის ხანიდან ალიზი განსაკუთრებით გავრცელდა ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებში. საქართველოში ალიზის ნაგებობანი ცნობილია ძვ. წ. VI-IV ათასწლეულიდან (შულავრის გორა, არუხლოს გორა და სხვ.). ანტიკურ ხანაში ალიზი იყო ერთ-ერთი ძირითადი საშენი მასალა (არმაზციხე, სარკინე, ვანი და სხვ.). ადრინდელ ფეოდალურ ხანაში ზოგიერთ ქალაქს (მცხეთა, ურბნისი) ალიზის გალავანი ერტყა. დროებითი შენობებისათვის ალიზს დღესაც იყენებენ.
ლიტერატურა
სამშენებლო მასალები
Iotyrris cingulifera

Iotyrris cingulifera is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Turridae, the turrids.
Description
The length of the fusiform shell is 53 mm and its diameter 16 mm. The shell is rather narrow with a very long spire and short siphonal canal. It is corded with larger and smaller riblets and raised lines. The shell is very slightly angulated on each whorl by a somewhat larger rib, which is occasionally bipartite. The growth striae are sharp, sometimes decussating the smaller spiral lines. The color of the shell is whitish, very closely and finely peppered with chestnut and with chestnut spots on the shoulder rib.
Distribution
This marine species occurs in the Aldabra, Madagascar, Mozambique, Mascarene Basin, Mauritius, the Red Sea and Tanzania
References
Dautzenberg, Ph. (1929). Mollusques testaces marins de Madagascar. Faune des Colonies Francaises, Tome III
J. & M. Jay (1988). Coquillages de La Réunion et de l'île Maurice
Michel, C. (1988). Marine molluscs of Mauritius. Editions de l'Ocean Indien. Stanley, Rose Hill. Mauritius
External links
Lamarck, [J.-B. M. de. (1822). Histoire naturelle des animaux sans vertèbres. Tome septième. Paris: published by the Author, 711 pp]
Iredale, T. (1931). Australian molluscan notes. Nº I. Records of the Australian Museum. 18: 201–235
Kantor, Y.I.; Puillandre, N.; Olivera, B.M.; Bouchet, P. (2008). Morphological proxies for taxonomic decision in turrids (Mollusca, Neogastropoda): a test of the value of shell and radula characters using molecular data. Zoological Science, 25(11): 1156–1170
Abdelkrim, J.; Aznar-Cormano, L.; Buge, B.; Fedosov, A.; Kantor, Y.; Zaharias, P.; Puillandre, N. (2018). Delimiting species of marine gastropods (Turridae, Conoidea) using RAD sequencing in an integrative taxonomy framework. Molecular Ecology. 27(22): 4591–4611.
cingulifera
Gastropods described in 1822
Kermia cylindrica

Kermia cylindrica is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 4 mm.
(Original description) The cylindrically fusiform shell is shining. The apex is very blunt. The shell is very longitudinally strongly ribbed and very transversely ornamented with raised striae, forming deep cancellations. The whorls are very slightly convex and angulated at the sutures. The aperture is very oval. The colour of the shell is very white.
Distribution
This species occurs in the Pacific Ocean off Hawaii and the Tuamotus.
References
External links
Kermia cylindrica in different colours
Moretzsohn, Fabio, and E. Alison Kay. "HAWAIIAN MARINE MOLLUSCS." (1995)
Tröndlé, J. E. A. N., and Michel Boutet. "Inventory of marine molluscs of French Polynesia." Atoll Research Bulletin (2009)
Gastropods.com: Kermia cylindrica
cylindrica
Gastropods described in 1860
Linepithema pordescens

Linepithema pordescens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Linepithema-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
რევაზ თავაძე

რევაზ თავაძე (დ. 3 მარტი, 1937, თბილისი — გ. 16 დეკემბერი, 2020) — ქართველი მუსიკოსი, პედაგოგი.
1960 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (საფორტეპიანო). 1962 წლიდან იყო ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგი (ფორტეპიანო, პიანიზმის ისტორია), 1989 წლიდან — პროფესორი, 2009 წლიდან — ემერიტუსი. დააარსა საქართველოს რადიო „მუზა“-ში გადაცემათა ციკლი „საუბრები პიანიზმის ისტორიაზე“ (120 გადაცემა).
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 3 მარტი
დაბადებული 1937
გარდაცვლილი 16 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2020
Nikolai Papaleksi

Nikolai Papaleksi
Nikolai Dmitrievich Papaleksi (20 November 1880 – 3 February 1947) was a physicist who pioneered radio technology and radio astronomy in the Soviet Union. He was involved in the discovery of radiowave emission by solar coronae in 1947.
Early life
Papaleksi was born in Simferopol in a family that produced many military officers. His father was a battalion commander in the 51st Lithuanian Regiment and the family may have had origins in Greece. He was educated locally at then at Poltava before he went to the Universities of Berlin and later Strasbourg where he met L. I. Mandelshtam. Together they studied radiowaves under Carl Ferdinand Braun who headed the Institute of Physics. Papaleksi received his doctorate in 1904.
Career
In 1906 Mandelshtam and Papaleksi worked on the production of high frequency radio waves. The worked for a while with the Telefunken company. In 1914 Papaleksi moved back to Russia due to World War I. He then worked on the production of gas triodes which came to be known as Papaleksi tubes. He worked on applications of radio communication for submarines, remote control and for home radio receivers. He became a professor at the National Polytechnic University of Odessa in 1922. He also collaborated with Mandelshtam on research at the St. Petersburg Radio Centre. He subsequently worked at the Lebedev Physics Institute and at the USSR Institute of Energy in Moscow. In 1946 he was involved in radiowave based determination of the distance from the earth to the moon.
In 1947 he was involved in examining radiowave emissions from the sun and had organized an expedition to Brazil where a total solar eclipse was expected. Papaleksi died before the expedition could set out, but it was successful in demonstrating radiowave emission by solar coronae.
The Lunar crater Papaleksi was named after him in 1970.
References
External links
Papaleksi tube
1880 births
1947 deaths
Soviet physicists
People from Simferopol
Physicists from the Russian Empire
ჯონ უეინი

ჯონ უეინი (დ.26 მაისი, 1907, უინტერესტი — გ. 11 ივნისი, 1979, ლოს-ანჯელესი) — ამერიკელი მსახიობი, რეჟისორი და პროდიუსერი. სამი დეკადის მანძილზე იყო ერთ-ერთი ყველაზე მაღალშემოსავლიანი მსახიობი. ხშირად მონაწილეობდა ვესტერნებში. უეინის ბიოგრაფის, მაიკლ მენის მტკიცებით, უეინის, როგორც თავგამოდებული ანტიკომუნისტის მკვლელობა დაგეგმილი ჰქონდა სტალინს, რომელმაც ლოს-ანჯელესში დაქირავებული მკვლელებიც კი გაგზავნა, მაგრამ სტალინის სიკვდილის გამო ეს ამბავი ჩაიშალა.
ფილმოგრაფია
ლიტერატურა
Michael Munn, „John Wayne: The Man Behind the Myth“ — Robson Books, 2004
რესურსები ინტერნეტში
ჯონ უეინის კიბოსთან ბრძოლის ცენტრი
ჯონ უეინის კიბოს კვლევის ინსტიტუტი
ფსბ-ს მონაცემები ჯონ უეინზე
ჯონ უეინის დაბადების ადგილის ოფიციალური
ამერიკელი მსახიობები
დაბადებული 26 მაისი
დაბადებული 1907
გარდაცვლილი 11 ივნისი
გარდაცვლილი 1979
ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები
Qullar, Qusar

Qullar, Qusar
Qullar (also, Gullar) is a village and municipality in the Qusar District of Azerbaijan. It has a population of 303.
References
Populated places in Qusar District
დუბაი-შარჯა-აჯმანის მეტროპოლიტენის არეალი

დუბაი-შარჯა-აჯმანის მეტროპოლიტენის არეალი
დუბაი-შარჯა-აჯმანი(DSA) — მეტროპოლიტენის არეალი, რომელიც მდებარეობს არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში. იგი შედგება დუბაის, შარჯასა და აჯმანის ურბანული რაიონების კომბინაციით. დუბაის ურბანული რაიონი ჩრდილო–აღმოსავლეთით გადადის შარჯაში, რომლით თავის მხრივ, ესაზღვრება აჯმანს. 2008 წლის მონაცემებით, მთლიანი მოსახლეობა შეადგენდა 3 მილიონ კაცს.
სქოლიო
არაბთა გაერთიანებული საამიროები
დმიტრი ბოგომაზოვი

დმიტრი ბოგომაზოვი
დმიტრი მიხაილოვიჩ ბოგომაზოვი (უკრ: Дмитро Михайлович Богомазов, ნამდვილი გვარია ჩეკულაევი; დ. 14 თებერვალი, 1964) ― უკრაინელი თეატრის რეჟისორი და პედაგოგი. ივან ფრანკოს სახელობის ეროვნული აკადემიური დრამატული თეატრის მთავარი რეჟისორი 2017 წლიდან, უკრაინის თეატრალურ მოღვაწეთა ეროვნული კავშირის წევრი, უკრაინის სახალხო არტისტი (2019), უკრაინის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (2013)..
ბიოგრაფია
დმიტრი ბოგომაზოვი 1964 წლის 14 თებერვალს სვერდლოვსკში დაიბადა. სწავლობდ კიევის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. მეორე კურსის შემდეგ სწავლას თავი დაანება. სარეჟისორო დებიუტი 1993 წელს შედგა და მსმა სპექტაკლმა თეატრალური პრემია „კიევის პექტორალი“ დაიმსახურა. 1995 წელს კიევის თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის ეროვნულ უნივერსიტეტში სწავლობდა. მუშაობდა დნეპრის მარცხენა ნაპირზე მდებარე კიევის დრამისა და კომედიის აკადემიურ თეატრში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 14 თებერვალი
დაბადებული 1964
უკრაინელი რეჟისორები
1934

1934
მოვლენები
მოხდა ოსანა კოტორელის კანონიზაცია, რომის პაპმა პიუს XI–ის მიერ.
ქალაქად გამოცხადდა გურჯაანი, დაბად - აგარა.
დაარსდა გორის დრამატული თეატრი.
3 აგვისტო : ადოლფ ჰიტლერი პრეზიდენტისა და კანცლერის პოსტების გაერთიანებით გერმანიის უზენაესი მეთაური ხდება.
დაიბადნენ
იანვარი
4 იანვარი : ზურაბ წერეთელი — ქართველი მხატვარი
4 იანვარი : რუდოლფ შუსტერი — სლოვაკი პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე
7 იანვარი : ტასოს პაპადოპულოსი — კვიპროსელი პოლიტიკოსი (გ. 2008)
17 იანვარი : რობერტ ბარძიმაშვილი — ქართველი მუსიკოსი (კლავიშები, გიტარა), ჯგუფ „ორერას“ დაამარსებელი (გ. 2003)
18 იანვარი : რეიმონდ ბრიგზი — ინგლისელი ილუსტრატორი
21 იანვარი : გივი კაციტაძე — ქართველი ექიმი.
27 იანვარი : ფედერიკო მაიორ სარაგოსა — ესპანელი პოლიტიკოსი, მწერალი
თებერვალი
2 თებერვალი : ოთარ იოსელიანი — ქართველი კინორეჟისორი.
10 თებერვალი : თენგიზ მირზაშვილი — ქართველი მხატვარი (გ. 2008)
11 თებერვალი : მანუელ ნორიეგა — პანამელი პოლიტიკოსი (გ. 2017)
12 თებერვალი : ბილ რასელი — ბოსტონ სელტიკსის და აშშ ნაკრების პროფესიონალური კალათბურთელი.
13 თებერვალი : ჯორჯ სიგალი — ამერიკელი მსახიობი.
15 თებერვალი : პოლ ეკმანი — ამერიკელი ფსიქოლოგი.
16 თებერვალი : აგი აბაშიძე — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე
17 თებერვალი : ალან ბეიტსი — ინგლისელი მსახიობი. (გ. 2003)
18 თებერვალი : რეზო ესაძე — ქართველი კინორეჟისორი
20 თებერვალი : ბორის გაპონოვი — ებრაელი ლექსიკოგრაფი (გ. 1972)
24 თებერვალი : ბინგუ ვა მუთარიკა — მალავის პოლიტიკური მოღვაწე. (გ. 2012)
28 თებერვალი : ჯორჯიო გომელსკი — კინემატოგრაფისტი, იმპრესარიო, მუსიკალური პროდიუსერი და მენეჯერი. (გ. 2016)
მარტი
5 მარტი : დანიელ კანემანი — ამერიკელი ფსიქოლოგი და ეკონომისტი.
9 მარტი : იური გაგარინი — რუსი საბჭოთა კოსმონავტი მფრინავი (გ. 1968)
აპრილი
მაისი
ივნისი
6 ივნისი : ალბერტ II — ბელგიის მეფე
ივლისი
1 ივლისი : სიდნი პოლაკი — ამერიკელი რეჟისორი (გ. 2008)
4 ივლისი : გურამ რჩეულიშვილი — ქართველი მწერალი (გ. 1960)
11 ივლისი : ჯორჯო არმანი — იტალიელი დიზაინერი
აგვისტო
3 აგვისტო : ჟონას სავიმბი — ანგოლის პოლიტიკური მოღვაწე (გ. 2002)
სექტემბერი
ოქტომბერი
24 ოქტომბერი : ოთარ რამიშვილი — ქართველი მომღერალი და კომპოზიტორი (გ. 2011)
ნოემბერი
დეკემბერი
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
17 თებერვალი : ალბერტ I — ბელგიის მეფე (დ. 1875)
23 თებერვალი : ელგარი, ედუარდ — ინგლისელი კომპოზიტორი (დ. 1857)
მარტი
აპრილი
მაისი
25 მაისი : ჰოლსტი, გუსტავ — ინგლისელი კომპოზიტორი (დ. 1874)
ივნისი
ივლისი
4 ივლისი : სკლოდოვსკა-კიური, მარია — პოლონელი ფიზიკოსი (დ. 1867)
30 ივლისი : შლაიხერი, კურტ ფონ — გერმანელი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე (დ. 1882)
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
10 ოქტომბერი : გრანელი, ტერენტი — ქართველი პოეტი.
ნოემბერი
4 ნოემბერი : ბარნოვი, ვასილ — ქართველი მწერალი (დ. 1856)
დეკემბერი
6 დეკემბერი : ბანოვანი — ქართველი მწერალი (დ. 1880)
ნობელის პრემიის ლაურეატები
ფიზიკა : ––
ქიმია : ჰაროლდ კლეიტონ იურეი
ფიზიოლოგია და მედიცინა : ჯორჯ ჰოიტ უიპლი, ჯორჯ რიჩარდ მინოტი, უილიამ პარი მარფი
ლიტერატურა : ლუიჯი პირანდელო
მშვიდობა : ართურ ჰენდერსონი
ოსკარის მე-3 დაჯილდოება

ოსკარის მე-3 დაჯილდოება
ოსკარის მე-3 დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების მე-3 დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1930 წლის 5 ნოემბერს და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1929 წლის 1 აგვისტოდან და 1930 წლის 31 ივლისამდე გამოსულმა საუკეთესო ფილმებმა. დაჯილდოება გაიმართა სასტუმრო ამბასადორში, ლოს-ანჯელესი. შოუს უმასპინძლა კონრად ნეიჯელმა.
ცერემონიაზე აკადემიამ გასცა ჯილდოები 8 კატეგორიაში. ამ დაჯილდოებაზე შემოღებული ნომინაცია საუკეთესო ხმის ჩაწერისთვის არის პირველი ნომინაცია, რომელიც დაემატა პირველ დაჯილდოებაზე წარმოდგენილ კატეგორიებს.
დასავლეთის ფრონტი უცვლელია გახდა პირველი ფილმი, რომელმაც ჯილდო მიიღო ერთდროულად საუკეთესო სურათისა და საუკეთესო რეჟისორის ნომინაციებში, ლუის მაილსტოუნი კი პირველი ადამიანი, რომელმაც მეორეჯერ მიიღო ოსკარი. ყველაზე მეტი, 6 ნომინაცია დაიმსახურა ფილმმა სიყვარულის აღლუმი, თუმცა არცერთ მათგანში არ გაუმარჯვია.
ოსკარის მე-2 დაჯილდოების შემდეგ გადაწყდა, რომ შემდეგი ცერემონია 1930 წლის ნოემბერში ჩატარდებოდა, რათა შემცირებულიყო დრო ცერემონიასა და მასში მონაწილე ფილმების გამოსვლის პერიოდს შორის. შედეგად, 1930 იყო ერთადერთი წელი, როდესაც ერთდროულად ორი დაჯილდოების ცერემონია გაიმართა.
გამარჯვებულები და ნომინანტები
რამდენიმე ნომინაცია და ჯილდო
შემდგომმა რვა ფილმმა მიიღო რამდენიმე ნომინაცია:
6 ნომინაცია: სიყვარულის აღლუმი
4 ნომინაცია: დასავლეთის ფრონტი უცვლელია, დიდი სახლი და განქორწინებული
3 ნომინაცია: დიზრაელი და ანა კრისტი
2 ნომინაცია: ბულდოგი დრამონდი და რომანი
შემდგომმა ორმა ფილმმა მიიღო რამდენიმე ჯილდო:
2 ჯილდო: დასავლეთის ფრონტი უცვლელია და დიდი სახლი
რესურსები ინტერნეტში
ოსკარის მონაცემთა ბაზა
ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
ანტუანეტ ლოთარინგიელი

ანტუანეტ ლოთარინგიელი (დ. 26 აგვისტო 1568 — გ. 23 აგვისტო 1610) — ფრანგი არისტოკრატი. ლოთარინგიის ჰერცოგ შარლ III-ისა და მისი ცოლის, საფრანგეთის პრინცესა კლაუდია ვალუას შუათანა ქალიშვილი. იულიხ-კლევ-ბერგის ჰერცოგინია 1599-1609 წლებში როგორც იოჰან ვილჰელმის მეუღლე.
ბიოგრაფია
ანტუანეტი იყო ლოთარინგიის ჰერცოგ შარლ III-ისა და მისი ცოლის, საფრანგეთის პრინცესა კლაუდია ვალუას ასული. დედის ხაზით მას ბებია-ბაბუად ერგებოდნენ საფრანგეთის მეფე ანრი II და მისი ცოლი, დედოფალი ეკატერინე მედიჩი. როდესაც ანტუანეტი 7 წლის იყო, 1575 წელს მეცხრე მშობიარობას გადაჰყვა დედამისი, პრინცესა კლაუდია.
1599 წლის 20 ივნისს ცოლად შერთეს იულიხ-კლევ-ბერგის ჰერცოგ იოჰან ვილჰელმს. ამით მოხდა დინასტიური გაერთიანება. დაახლოვდა და გაძლიერდა კათოლიკური, ჩრდილო რაინის ქვეყნების კავშირი. კლევში ანტუანეტას მიმართ ცუდად განეწყვნენ. განსაკუთრებულად აქტიურობდა მისი დედამთილი, მარია ავსტრიელი, რომელიც უნაყოფო რძალს საშინლად ამცირებდა. მიუხედავად ამისა, ანტუანეტმა ხელში დიდი ძალაუფლება აიღო, ისეთი როგორიც მის არცერთ წინამორბედს არ ჰქონია. მისი სამშობლოდან კი მიდიოდა წერილები სადაც მისი სამოქმედო გეგმა იყო დაწერილი. ანტუანეტის გავლენიც მისი ქმარი ჩაება კურპფალცის მემკვიდრეობისთვის ომში ანტუანეტის დისა და სიძის სასარგებლოდ, რომელშიც გაიმარჯვეს კიდეც. საბოლოოდ მან შეძლო და მართალია თავად ვერა, მაგრამ მთავრობაში თავისი კაცი დაამკვიდრა და ასე ერეოდა ქვეყნის მართვაში. თუმცა ხალხის ნაწილი ანტუანეტისა და იოჰანის განქორწინებას მოითხოვდა, რადგან უშვილობას ყველა ანტუანეტს აწერდა, სამედიცინო დასკვნების გარეშე. ეს იმიტომ, რომ იოჰანს მემკვიდრე აუცილებლად სჭირდებოდა, წინააღმდეგ შემთხვევაში მის საჰერცოგოს საღვთო რომის იმპერია ჩაიგდებდა ხელში. 1609 წელს გარდაიცვალა იოჰანი, რითაც დაიწყო კლევის მემკვიდრეობისთვის ბრძოლა, ანტუანეტი კი ლოთარინგიაში დაბრუნდა. 1610 წელს ანტუანეტი გარდაიცვალა, 41 წლის ასაკში.
წინაპრები
</center>
ლიტერატურა
Stefan Ehrenpreis et Klaus Herdepe, Der Dreißigjährige Krieg im Herzogtum Berg und in seinen Nachbarregionen, Neustadt-an-der-Aisch, Schmidt, 2002.
Heinz Ollmann-Kösling, Der Erbfolgestreit um Jülich-Kleve (1609-1914 [1614]). Ein Vorspiel zum Dreißigjährigen Krieg, Ratisbonne, Roderer, 1996.
Andreas Thiele, Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte, vol. I, Francfort-sur-le-Main, R. G. Fischer, 1993.
Moritz Ritter, Deutsche Geschichte im Zeitalter der Gegenreformation und des Dreißigjährigen Krieges (1555-1648), Darmstadt, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, 1962 (réimpr. photomécanique de l'éd. orig. de 1889-1908).
დაბადებული 26 აგვისტო
დაბადებული 1568
გარდაცვლილი 23 აგვისტო
გარდაცვლილი 1610
Yaqublu

Yaqublu or Yagublu may refer to:
Gugark, Armenia
Yaqublu, Gadabay, Azerbaijan
Yaqublu, Oghuz, Azerbaijan
კრის ბოტი

კრის ბოტი
კრისტოფერ სტივენ „კრის“ ბოტი (დ. 12 ოქტომბერი, 1962) — ამერიკელი მესაყვირე და კომპოზიტორი.
2013 წელს ბოტიმ მიიღო გრემის ჯილდო საუკეთესო ინსტრუმენტული ალბომისთვის პოპულარული მუსიკის ჟანრში (Impressions. ჯილდოზე აგრეთვე ნომინირებული იყო მისი ალბომი Italia , ხოლო სამი ჯილდო ერგო საკონცერტო დისკს Chris Botti In Boston. მუსიკოსის ოთხი დისკი სხვადასხვა დროს „ბილბორდის“ ჯაზური ალბომების ჩარტში #1 ადგილს იკავებდა.
მოიპოვა რა აღიარება 2001 წლის დისკით Night Sessions, ბოტიმ სახელი გაითქვა როგორც ჯაზის, ასევე პოპის სამყაროში, ამ ორი ჟანრის გაერთიანებით.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ამერიკელი მესაყვირეები
ამერიკელი ჯაზ-მუსიკოსები
დაბადებული 12 ოქტომბერი
დაბადებული 1962
გრემის ჯილდოს მფლობელები
ჩეჯუ (ქალაქი)

ჩეჯუ (ქალაქი)
ჩეჯუ — განსაკუთრებული ავტონომიის მქონე, ჩეჯუს პროვინციის დედაქალაქი და ყველაზე დიდი ქალაქი კუნძულ ჩეჯუზე. წარმოადგენს სამხრეთ კორეის ერთ-ერთ უდიდეს ტურისტულ ცენტრს, რომელსაც ყოველწლიურად ოთხ მილიონზე მეტი ადამიანი სტუმრობს იაპონიიდან, ჩინეთიდან და კორეიდანაც. იგი ცნობილია სათამაშო ბიზნესით.
ისტორია
ქალაქის ძველ ნაწილში მდებარეობს კუნძლის მთავარი ტაძარი — სამსონჰიოლი. იგი გარშემორტყმულია ფართო ეზოთი, რომლიც ცენტრშიც მიზაში ჩაღრმავებაა. ლეგენდის თანახმად, სწორედ ამ ადგილას სამი ნახევარღმერთი — კო, ბუ და იანი ჩამოვიდნენ ზეციდან და კუნძული ისრის გასროლით გაიყვეს სამ ნაწილად. თითოეულმა მიიღო კუნძლის ის ნაწილი, სადაც მათი ისარი დაეშვა. ამის შემდეგ ზღვის წყლიდან გადმოვიდა სამი გოგო, რომლებსაც სამი გვარის წარმოშობას ჩაუყარეს საფუძველი. ყოველ წელიწადს, 10 აპრილს, 10 ოქტომბერსა და 10 დეკემბერს ამ სამი გვარის წარმომადგენლები იკრიბებიან, რათა მოიხსენიონ, თაყვანი სცენ წინაპრებსა და მათგან დალოცვა მიიღონ.
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქის საიტი
სქოლიო
სამხრეთ კორეის ქალაქები
იუდაიზმი თბილისში

იუდაიზმი თბილისში — იუდაიზმს თბილისში მრავალსაუკუნოვანი ისტორია აქვს. საუკუნეების მანძილზე თბილისში წარმოდგენილი იყო არა მარტო ტრადიციული (რაბინული, თალმუდისტური), არამედ სექტანტური, კარაიმული იუდაიზმიც. ერთი არაბულენოვანი ისტორიკოსის ცნობით, თბილისში ბაღდადელმა აბუ იმრან მუს ალ-თიფლისიმ ჩამოაყალიბა იუდაისტური სექტა.
თბილისში წარმოდგენილია იუდაიზმის ე.წ. სეფარადული ტრადიცია. ქართველი ებრაელების გარდა ამავე ტრადიციას მიჰყვებოდა კიდევ ორი ებრაული თემი — „ყუბელები“ (მთიელი იუდეველები) და „ლახლუხები“ (სპარსეთიდან იმიგრირებული იუდეველები), რომლებიც თბილისში გამოჩნდნენ XIX საუკუნეში. ამავე დროს განეკუთვნება იუდაიზმის განსხვავებული აშკენაზური ტრადიციის მიმდევარ ევროპელ ებრაელთა თემის გაჩენა. აღნიშნული თემების რელიგიური ცხოვრების ცენტრი იყო სინაგოგა, რომლის რაოდენობაც თბილისში იცვლებოდა. ამჟამად აქ მოქმედებს ორი სინაგოგა - ერთი მცირე, აშკენაზების და ერთი დიდი, სეფარადებისა, სადაც ხორციელდება იუდეველთა ცხოვრებისრიტუალური მხარის ორგანიზაცია გახსნილია რიტუალის დაცვით დაკლული საკლავს სპეციალური მაღაზია.
იუდაიზმის მიმდევართა ტრადიციის ერთ-ერთი გამოხატულებაა ებრაული სასაფლაოები, სადაც შემონახულია მრავალი ებრაული ეპიტაფია, რომლებიც სხვა საინტერესო მასალასთან ერთად საინტერესოა მრავალეროვანი თბილისის ყოფისა და ისტორიის შესწავლისათვის. უკანასკნელ წლებში ებრაელთა „ალიასთნ“ დაკავშირებით იუდაიზმის მიმდევართა რაოდენობა თბილისში საგრძნობლად შემცირდა.
ლიტერატურა
იუდაიზმი საქართველოში
თბილისის ისტორია
Tapinoma troche

Tapinoma troche is an extinct species of ant in the genus Tapinoma. Described by Wilson in 1985, fossils of the species were found in the Dominican amber, where a fossilised worker of the species was described.
References
Miocene insects
†
Fossil ant taxa
Hymenoptera of North America
Fossil taxa described in 1985
იბნის ბრძოლა

იბნის ბრძოლა — ბრძოლა იერუსალიმის სამეფოსა, რომელსაც მეთაურობდა ევსტასი დე გრენიე და ფატიმიანთა სახალიფოს შორის. გაიმართა იბნასთან, ასკალონსა და იაფას შორის 1123 წელს. ბრძოლაში ჯვაროსნებმა გაიმარჯვეს.
წინაპირობები
პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს იერუსალიმის დაპყრობის შემდეგ, ფატიმიანთა ვეზირი — ალ-აფდალ შაჰანშაჰი თითქმის ყოველწლიურად აწყობდა ლაშქროებს 1099-1107 წლებში, იერუსალიმის ახლადშექმნილ სამეფოში. ეგვიპტელთა არმიამ გადაიხადა სამი ბრძოლა რამლასთან 1101, 1102 და 1105 წლებში, მაგრამ საბოლოო ჯამში ეს ყველაფერი უშედეგო აღმოჩნდა. ამის შემდეგ ვეზირმა პირადად გადაწყვიტა სანაპირო ქალაქ ასკალონზე ლაშქრობა.
ბრძოლა
1123 წელს ახლამა ვეზირმა მოაწყო მთავარი შეტევა ჯვაროსანთა მიწებისკენ. ფატიმიანებს დაგეგმილი ჰქონდათ სანაპირო ქალაქის — იაფის დაპყრობა. ამ დროს ეგვიპტურ არმიას შეადგენდა სუდანელი მშვილდოსნები, რომლებსაც დახმარებას უწევდა მსუბუქად შეიარაღებული არაბული და ბერბერული კავალერია. ფატიმიანთა საუბედუროდ, ევროპული კავალერია უკეთესად იყო შეიარაღებული, მწყობრს არ არღვევდა და კარგი სამიზნეც ჰქონდათ.
იბნასთან, მოგვიანებით აქ აშენდა იბელინის ციხესიმაგრე (1141), ფატიმიანთა არმია შეეჯახა ჯვაროსანთა ცხენოსან რაინდებს, მსუბუქ კავალერიას, შუბოსნებს და მშვილდოსნებს. ბრძოლა მცირე ხანს გაგრძელდა, რადგან ეგვიპტელთა ჯარებმა ვერ გაუძლეს რაინდთა კავალერიის შეტევებს. ფულკერ შარტრელი წერს:
„ეს ბრძოლა დიდხანს არ გაგრძელებულა, რადგან ჩვენმა მტრებმა დაინახეს ჩვენი შეიარაღებული ძალების (შეიარეღებული რაინდები) წინსვლა შესანიშნავი წესრიგით და მათი ცხენოსნები გაიქცნენ, ჩავარდნენ პანიკაში, ნაცვლად გამოეყენებინათ ეს შესატევად. მათი ქვეითები დახოცილნი იქნენ“.
ლიტერატურა
სქოლიო
პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი
XII საუკუნის ომები