PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Camponotus herculeanus

Camponotus herculeanus (or Hercules ant) is a species of ant in the genus Camponotus, the carpenter ants, occurring in Northern Eurasia, from Norway to Eastern Siberia, and North America. First described as Formica herculeana by Linnaeus in 1758, the species was moved to Camponotus by Mayr in 1861.
Description
The colony of Camponotus herculeanus consists of one or several wingless females (queens), some fertile males, and three castes of sterile workers, known as majors, intermediates, and minors, in decreasing order of size. The queens are large, about in length, and are blackish in colour. The males are a similar colour but about half the size of the queens. The workers usually have blackish heads and gasters, and dark reddish-brown mesosomas, petioles and legs. In majors, the scapes (the long segments of the antenna, before the elbow) are shorter than the length of the head; in intermediates they are about the same length, and in minors, they extend well beyond the back of the head. The head and the dorsal surfaces of the mesosoma and gaster of the largest majors are bristly.
Distribution and habitat
Camponotus herculeanus has a widespread distribution in the Northern Hemisphere, being present in most of Europe, Central and Northern Asia, Canada and the United States. It is common in mountainous regions and is the dominant ant species in mountainous and northerly parts of North America. It occupies a range of habitats including various types of conifer and hardwood forests, clearings, oak scrubland, disturbed areas, pastures and seashore grassland.
Ecology
Nests of Camponotus herculeanus are built in timber, living or rotting trees, stumps, fallen logs and occasionally the structural timbers of buildings. The ants use their strong jaws to excavate galleries and chambers under the bark or in the wood, with a preference for damp wood or timber with fungal decay. In standing trees, their tunnels sometimes extend for above the ground. Satellite colonies, linked to the original nest by underground tunnels, may develop nearby, often in warmer, drier locations. These house older larvae, pupae, winged reproductives and workers, with the eggs and younger larvae remaining in the main nest.
A colony of Camponotus herculeanus contains several wingless females, which may be unrelated. Winged reproductives are produced in late summer and overwinter in the colony, emerging to fly in swarms on warm spring days. The workers become active in spring and forage in the vicinity of the nest. They tend aphids, and the larvae of the silvery blue butterfly (Glaucopsyche lygdamus), which often feeds on the lupine Lupinus bakeri. The diet consists of the honeydew produced by sap-sucking insects and the ants also consume any insect larvae that they encounter. The ant cricket Myrmecophilus pergandei sometimes lives in the colony, where it is tolerated by the ants.
References
External links
herculeanus
Hymenoptera of Asia
Hymenoptera of Europe
Hymenoptera of North America
Ants described in 1758
Taxa named by Carl Linnaeus
აპოლონი (მრავალმნიშვნელოვანი)

აპოლონი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი აპოლონი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აპოლონი — ძველბერძნულ მითოლოგიაში ერთ-ერთი უმთავრესი და უძველესი ღვთაება;
აპოლონი — მცირე ცთომილი;
აპოლონი — აშშ-ის კუთვნილი მთვარეზე გასაფრენი კოსმოსური ხომალდების სახელწოდება;
აპოლონ 11;
აპოლონი (პეპელა) — დღის პეპელა.
Retiro, Antioquia

Retiro, Antioquia
El Retiro is a town and municipality in Antioquia Department, Colombia. Part of the subregion of Eastern Antioquia.
The Lycée Français de Medellin, a French international school, has its campus in El Retiro.
History
Retiro holds a unique place in world history because of Don Ignacio Castañeda and his wife, Doña Javiera Londoño who settled here in 1734. Using slaves, they exploited mines around the area. On October 11, 1766, Doña Javiera signed a will she had agreed with her husband that manumitted 140 slaves upon her death and gave them the most productive of the El Guarzo mines.
Natural Attractions
San Sebastián La Castellana Ecological Reserve is located between El Retiro and Envigado. It preserves 200 hectares of tropical rainforest.
References
Municipalities of Antioquia Department
კუსტოცის ბრძოლა

კუსტოცის ბრძოლა
ტერმინი კუსტოცის ბრძოლა შეიძლება აღნიშნავდეს:
კუსტოცის ბრძოლა (1848)
კუსტოცის ბრძოლა (1866)
Camponotus pseudolendus

Camponotus pseudolendus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
Nuquí

Nuquí is a municipality and town in the Chocó Department, Colombia. The municipality of Nuquí is located in the department of Chocó in the Western part of Colombia between the mountainous area of Baudó and the Pacific Ocean. Nuquí has a great cultural diversity as well as a big variety of flora and fauna.
Nuquí has 8096 inhabitants, 3095 of which live in the municipal capital. The majority of the population are Afro-Colombians, another part of the population is represented by members of indigenous tribes.
Nuquí was founded as a municipality in 1915, before it was a sub-division of the municipality Valle, Chocó.
Nuquí is served by the Reyes Murillo Airport.
Villages of the municipality of Nuquí
Arusí (Touristic)
Coquí (Touristic)
Joví (Touristic)
Jurubirá
Panguí
Termales (Touristic)
Tribugá
Economy
Fishing
Small-scale livestock farming and agriculture (banana, rice, cacao, corn, coconut, yuca and other tubers).
Tourism: Ecotourism and community-based tourism. The municipality contains part of the Utría National Natural Park.
Tourism sites
Hot springs
Beaches of Coqui
Mangrove forests of Coquí for tours in canoes
River of Joví for river tours
Guachalito
Surfing zones: Playa Olímpica, Guachalito near Terquito beach
Climate
Nuquí has a very wet tropical rainforest climate (Af) with very heavy rainfall year-round.
References
External links
Municipalities of Chocó Department
Underwater diving sites in Colombia
Road-inaccessible communities of Colombia
ფიუშთათალა

ფიუშთათალა — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 282 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ბელაქანის რაიონის სოფლები
ზემო ხოდაშნის ნათლისმცემლის ეკლესია

ზემო ხოდაშნის ნათლისმცემლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას სოფელ ზემო ხოდაშნის განაპირას, სამხრეთით, ვენახებში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (7,9 X 5,3 მ), ნაგებია რიყის ქვით. ალაგ-ალაგ (ძირითადად კონსტრუქციულ ნაწილებში) გამოყენებულია კვადრატული აგური. კედლები შიგნიდან და გარედან შელესილი და შეთეთრებულია. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს: დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან. დასავლეთ კარი (ამოშენებულია) თარაზულადაა გადახურული, ჩრდილოეთისა - ისრული თაღით. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს გეგმით ოვალური და ბრტყლად გადახურული თითო ნიშია. აფსიდის შუაში დგას კუბური ფორმის ტრაპეზი. საკურთხევლის სარკმლის გარდა ერთი თაღოვანი სარკმელი დასავლეთითაცაა. ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში ნიშია, რომელშიც სათოფურია მოწყობილი. საკურთხეველი გადახურულია კონქით, ხოლო დარბაზი - ცილინდრული კამარით, რომელიც ერთ საბჯენ თაღს ეყრდნობა. ფასადები სადაა. ჩრდილოეთ შესასვლელის ორივე მხარეს თითო მცირე ზომის ნიშია. კედლები დასრულებული იყო აგურის საფეხუროვანი ლავგარდნით (შემორჩენილია ნაწილი).
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Nor Armavir

Nor Armavir (meaning "New Armavir") is a village in the Armavir Province of Armenia. The village was founded in 1923 by Armenian refugees from Turkey, who named the village after the ancient city of Armavir, which has its ruins nearby. However, The village is known first and foremost for the Battle of Sardarabad during the Caucasus Campaign, as the battle occurred on the modern site of the town in 1918.
See also
Armavir Province
References
World Gazeteer: Armenia – World-Gazetteer.com
Populated places in Armavir Province
Populated places established in 1923
Cities and towns built in the Soviet Union
Padre Marquez District

Padre Marquez District is one of six districts of the province Ucayali in Peru.
References
Districts of the Ucayali Province
Districts of the Loreto Region
მაიტილი

მაიტილი - ერთ-ერთი ბიჰარული ენაა, გავრცელებულია ინდოეთის ბიჰარის შტატში და ნეპალში. იგი წარმოადგენს ძველი ქვეყნის მიტილას (ტირხუნის) ენა. ენას შენარჩუნებულია აქვს არქაული ფორმები.
ზოგადი ცნობები
მოლაპარაკეთა რაოდენობა: >25 მლნ
ენის კოდი: bh
სახელწოდება: bh, en - Maithili, Bihari; eo - Maitila, Bihara
დამწერლობა: დევანაგარი
სტატუსი
გავრცელების არეალი:
ინდოეთი (ბიჰარი ), ნეპალი
ლექსიკა
რიცხვები
1 - ek, 2 - du:, 3 - ti:n, 4 - cha:ri, 5 - pã:ch, 6 - ch'a:, 7 - sa:t, 8 - a:t', 9 - nხu, 10 - dash
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
National Translation Mission's (NTM) Maithili Pages
Videha Ist Maithili
Maithili Books
Udbodhana Regd International e journal
ინდოარიული ენები
მილმილგის ჩანჩქერი

მილმილგის ჩანჩქერი
მილმილგი — ჩანჩქერი აღმოსავლეთ ავსტრალიაში, კვინსლენდის შტატში. ეს ადგილი მდებარეობს ქალაქ კერნზის სიახლოვეს. მილმილგის ჩანჩქერიდან 12 კილომეტრში მდებარეობს მარჯნის ზღვა, ხოლო ჩანჩქერიდან 1 384 კილომეტრში მდებარეობს შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი ბრიზბენი.
იხილეთ აგრეთვე
ავსტრალიის ჩანჩქერების სია
კუინზლენდის ჩანჩქერები
აპუჟერა

აპუჟერა — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან.
ეს ვაზი გავრცელებული იყო აფხაზეთში. დღემდე ნაპოვნი და შესწავლილი არ არის.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 566
აფხაზეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი ქართული ჯიშები
Beira Litoral Province

Beira Litoral Province
Beira Litoral is a former province (província) of Portugal, formally instituted in an administrative reform of 1936. It was abolished with the 1976 Constitution of Portugal.
The province was bordered on the north by Douro Litoral Province, on the east by Beira Alta Province and Beira Baixa Province, on the southeast by Ribatejo Province, on the southwest by Estremadura Province and on the West by the Atlantic Ocean.
Beira Litoral was made up of 33 municipalities (concelhos), integrated for the most part into Aveiro District and Coimbra District, half of Leiria District, and one municipality of Santarém District. Its capital was the city of Coimbra. The included municipalities by district were:
Aveiro District: Águeda, Albergaria-a-Velha, Anadia, Aveiro, Estarreja, Ílhavo, Mealhada, Murtosa, Oliveira de Azeméis, Oliveira do Bairro, Ovar, São João da Madeira, Sever do Vouga, Vagos, Vale de Cambra.
Coimbra District: Arganil, Cantanhede, Coimbra, Condeixa-a-Nova, Figueira da Foz, Góis, Lousã, Mira, Miranda do Corvo, Montemor-o-Velho, Penacova, Penela, Poiares, Soure.
Leiria District: Alvaiázere, Ansião, Batalha, Castanheira de Pêra, Figueiró dos Vinhos, Leiria, Pedrógão Grande, Pombal.
Santarém District: Ourém.
Today, nearly all of the former province is located in the Centro Region, only three municipalities are situated in the Norte Region, subregion of Entre Douro e Vouga (namely Oliveira de Azeméis, São João da Madeira and Vale de Cambra).
The municipalities in the Centro Region are divided among the subregions Baixo Vouga, Baixo Mondego, nearly all of Pinhal Interior Norte (except Oliveira do Hospital and Tábua, which belong to Beira Alta, and Pampilhosa da Serra, part of Beira Baixa), part of Pinhal Litoral (except Marinha Grande and Porto de Mós), plus one municipality in Médio Tejo (Ourém).
Provinces of Portugal (1936–1976)
Regions of Portugal
დიმიტრი ნიკიტინი

დიმიტრი ნიკიტინი
დიმიტრი ალექსის ძე ნიკიტინი — რუსი ფოტოგრაფი.
ბიოგრაფია
დიმიტრი ნიკიტინზე მწირე ცნობები არსებობს. ცნობილია რომ, ნიკიტინმა იმსახურა ტფილისში დაახლოებით 20 წელი. 1863 წელს მუშაობს ექიმის თანაშემწედ ჰოსპიტალში, მიიწევს სამსახურეობრივ საფეხურებზე, ხდება საგანგებო დავალებათა ჩინოვნიკი, თავისუფალ დროს კი ფოტოგრაფიას უთმობს.
1874 წელს ტფილისში შეიქმნა კავკასიის სამხატვრო საზოგადოება რეგიონში სამხატვრო მოღვაწეობის განვითარების მიზნით. საზოგადოებამ დააარსა მხატვრულ ნაწარმოებთა მუდმივი გამოფენა და ითვალისწინებდა გადაღებებისთვის ფოტოგრაფიული პავილიონის მოწყობასაც. ამგვარად, პროფესიონალ ფოტოგრაფებსა და ფოტოგრაფიის მოყვარულებს გაუჩნდათ ურთიერთობის, ფოტოგრაფიის პრობლემებზე მსჯელობის, გამოფენილი ნამუშევრების შეფასებისა და გამოცდილების გაზიარების შესაძლებლობა.
დ. ნიკიტინი, ვ. ბარკანოვი და დ. ერმაკოვი მივლინებული იყვნენ კავკასიის ფრონტის რუსული ჯარების შტაბში და ქმნიდნენ 1877-1878 წლების რუსეთ-ოსმალეთის ომის ფოტომატიანეს. ჩანახატები და გრავიურები მათი ფოტოსურათების მიხედვით იბეჭდებოდა ილუსტრირებულ ჟურნალებში. სამხედრო სურათების ალბომებმა დ. ნიკიტინი ცნობილი გახადეს. იმ დროის ტექნიკური შესაძლებლობების გათვალისწინებით ფოტოსურათები სტატიური იყო. მაგრამ ავტორი არჩევდა ფონს რუსი ჯარისკაცების ჯგუფური სურათების გადასაღებად, მხატვრულად განალაგებდა მათ, კარგად ჩანდა ეროვნული ტანსაცმლის დეტალები, იარაღი. ის იღებდა ჯარების პოზიციებს, ცდილობდა მიეღწია მკაფიო პლანებისა და გამოსახულების სიღრმისეული სიმკვეთრისათვის. მოგვიანებით დ. ნიკიტინი დიდი წარმატებით ათავსებდა თავის ფოტოსურათებს სხვადასხვა გამოფენებზე.
რესურსები ინტერნეტში
photomuseum.org.ge // გერსამია გ., ფოტოგრაფიის ქართული მუზეუმი — დიმიტრი ნიკიტინი
mrf.museumart.ru // Музей Российской фотографии — Фотограф Дмитрий Алексеевич Никитин
რუსი ფოტოგრაფები
მარტენის პროცესი

მარტენის პროცესი გულისხმობს ლითონის ჯართისა და თუჯისაგან ალქმედ რეგენერატულ ღუმელებში ფოლადისწარმოებას, ე.ი. ფოლადის მიღებას მარტენის ღუმელში, სადაც მიმდინარეობს თხევად ლითონსა, წიდასა და აირად ატმოსფეროს შორის მაღალტემპერატურული რთული ფიზიკურ-ქიმიური პროცესები.
მარტენის პროცესში შესაძლებელია ისეთი კაზმის გადამუშავება, რომელშიაც თუჯისა და ფოლადის ჯართის შემცველობა იცვლება განუსაზღვრელ ზღვრებში: 100% თუჯიდან 100% ჯართამდე. ამის მიხედვით გადამუშავების ტექნოლოგიაც ცალკეულ შემთხვევაში ხასიათდება თავისი განსაკუთრებული ხასიათით. ასე მაგალითად, კაზმში თუჯის მაღალი შემცველობის შემთხვევაში გამდნარი ფოლადი შეიცავს ყველა იმ ელემენტის მაღალ კონცენტრაციას, რომლებშიც თუჯში შედიოდნენ, და პირიქით. ქარხანაში ბრძმედის არსებობის მიხედვით თუჯის მიწოდება მარტენის ღუმელში შესაძლოა თხევადი ან მყარი სახით წარმოებდეს.
კაზმის შემადგენლობის მიხედვით მარტენის პროცესი სამ ნაირსახეობად იყოფა: ჯართული, ჯართ-მადნური და მადნური.
ღუმელის აბაზანის ამონაგის მიხედვით (მაგნეზიტი - ფუძე და დინასი - მჟავე) მარტენის ღუმელებში ფოლადის გამოდნობის პროცესი იყოფა
ფუძე და მჟავა პროცესებად.
ფუძე მარტენის პროცესი, ეწოდება...
მჟავა მარტენის პროცესი ეწოდება...
ლიტერატურა
იაკობაშვილი ს. მეტალურგია. თბილისი,1987
მეტალურგია
Varna Free University

Varna Free University "Chernorizets Hrabar" (University Free of Varna) is a private university in Varna, Bulgaria, created in 1991 by resolution of the 37th National Assembly and granted the status of a higher school in 1995. It offers regular, part-time, and distance learning to its 12,000 students and maintains a campus in the town of Smolyan.
Varna Free University offers 80 undergraduate degrees, 20 master's programs, and 20 accredited PhD research courses. The university is institutionally accredited by the National Assessment and Accreditation Agency at the Council of Ministers of Bulgaria. The university is re-certified under the international standard ISO 9001:2008 and has been granted certificates from the United Kingdom Accreditation Service and the ANSI National Accreditation Board for the implementation of accepted international standards.
Varna Free University is the first and only university in Bulgaria certified with DS Label, ECTS Label, and HR by the European Executive Agency for Education and Culture at the European Commission of the European Union.
Faculties and Departments
Faculties
Faculty of International Economics and Administration Faculty
Faculty of Law
Faculty of Architecture
Departments
Department of International Economics and Politics
Department of Administration and Management
Department of Computer Studies
Department of Legal Sciences
Department of Security and Safety
Department of Psychology
Department of Architecture and Urban Studies
Construction of Buildings and Facilities Department
Department of Art
References
External links
Student portal
Admissions portal
1991 establishments in Bulgaria
Free
Educational institutions established in 1991
პირურო

პირურო — ინკამდელი კულტურის არქეოლოგიური ძეგლი. მდებარეობს პერუს ტერიტორიაზე უანუკოს რეგიონის უამალიესის პროვინციის ტანტამაიოს რაიონში.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
რესურსები ინტერნეტში
ფოტოგრაფია
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
მაჩანოური

მაჩანოური, მაჩანაური — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
საკმაოდაა გავრცელებული ზემო იმერეთში, ძირითადად საჩხერის სოფლებში: ჩიხა, ორგული, სხვიტორი და სხვა.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ფორმის, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი მდედრობითია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, მხრიანი, საკმაოდ მეჩხერი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, შავი ფერის. კანი სქელი და უხეში აქვს, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი წვნიანია.
სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირველ ნახევარში შედის. მტევნის წონა 200-400 გრამია. საჰექტარო მოსავლიანობა კი 6.6 ტონა.
მაჩანოურის წითელი ღვინო ნაკლებად შეფერილია, მაგრამ საკმაოდ ჰარმონიული და სასიამოვნოდ მომჟავო.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 228
იმერეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
გრავიტაციული მუდმივა

გრავიტაციული მუდმივა — პროპორციულობის G კოეფიციენტი ნიუტონის მსოფლიო მიზიდულობის კანონის გამომსახველ ფორმულაში
,
სადაც F არის მიზიდულობის ძალა, M და m — ურთიერთქმედ სხეულთა მასები, r — მათ შორის მანძილი. გრავიტაციული მუდმივას სხვა აღნიშვნებია: γ ან f (იშვიათად k2). გრავიტაციული მუდმივას რიცხვითი მნიშვნელობა დამოკიდებულია სიგრძის, მასის, ძალის ერთეულთა სისტემის შერჩევაზე.
ერთეულთა CGS სისტემაში G=(6,673±0,003)·10-8 დნ·სმ2·გ-2 ან სმ3·გ-1·წმ-2;
ერთეულთა SI სისტემაში G=(6,673±0,003)·10-11 ნ·მ2·კგ-2 ან მ3·კგ-1·წმ-2.
გრავიტაციული მუდმივას ყველაზე უფრო ზუსტი მნიშვნელობა მიღებულია ცნობილი მასის ორ სხეულს შორის მიზიდულობის ძალის ლაბორატორიული გაზომვისას გრეხითი სასწორის მეშვეობით.
დედამიწის მიმართ ციურ სხეულთა (მაგ., თანამგზავრთა) ორბიტების გამოთვლისას იყენებენ გეოცენტრული გრავიტაციული მუდმივას — გრავიტაციული მუდმივის ნამრავლს დედამიწის მასაზე (მისი ატმოსფეროს ჩათვლით):
GE=(3,98603±0,00003)·1014მ3·წმ-2 მზის მიმართ ციურ სხეულთა ორბიტების გამოთვლისას იყენებენ ჰელიოცენტრულო გრავიტაციული მუდმივას — გრავიტაციული მუდმივის ნამრავს მზის მასაზე:
GEs=1,32718·1020 მ3·წმ-2.
GE-ს და CSs-ის ეს მნიშვნელობები შეესაბამება 1964 საერთაშორისო ასტრონომთა კავშირის ყრილობაზე მიღებულ ფუნდამენტურ ასტრონომიულ მუდმივებს.
ლიტერატურა
გრავიტაცია
ძირითადი მუდმივები
გლაუკიას ტაულანტიელი

გლაუკიას ტაულანტიელი
გლაუკიასი — ილირიული ტომის, ტაულანტიელების მეფე. ძვ. წ. 335 წელს ის და დარდანელების მეფე კლიტოს ილირიელი აპირებდნენ შეჭრას მაკედონიის სამეფოს ტერიტორიაზე, თუმცა დამარცხდნენ ალექსანდრე დიდთან ბრძოლაში, რომელიც გაიმართა ციხესიმაგრე პელიუმთან. პლუტარქეს მიხდვით, 20 წლის შემდეგ, როდესაც ეპიროსის მეფე აეკიდესი გააძევეს ქვეყნიდან, გლაუკიასმა თავშესაფარი მისცა მის შვილს, პიროს ეპიროსელს, რომელსაც შემდეგ მისი ცოლი ბეროა ზრდიდა. მაკედონიის მეფემ კასანდრემ გლაუკიასს მოსთხოვა პიროსის გადაცემა 200 ტალენტის სანაცვლოდ. უარის მიღების შემდეგ ის შეიჭრა ილირიაში და დაამარცხა გლაუკიასი, თუმცა შემდეგ მათ შორის ზავი დაიდო და პიროსი ისევ გლაუკიასთან დარჩა. ძვ. წ. 307 წელს ეპიროსში აჯანყება დაიწყო. აჯანყებულებმა მეფე ალკატეს II მოკლეს. ამით ისარგებლა გლაუკიასმა და 12 წლის პიროსს მისი კუთვნილი ტახტი დაუბრუნა. ამის შემდეგ გლაუკიასის სამეფოს ტერიტორიები აპოლონიამდე გაფართოვდა. მისი სიკვდილის შესახებ ცნობები არ მოიპოვება, თუმცა პლუტარქეს პარალელური ბიოგრაფიების მიხედვით, ძვ. წ. 302 წელს ის ჯერ კიდევ მეფობდა.
ლიტერატურა
ჯონ უილკესი — ილირიელები, გვ. 124
პლუტარქე — პარალელური ბიოგრაფიები
უილიამ სმიტი — ბერძნულ-რომაული ბიოგრაფიის და მითოლოგიის ლექსიკონი
ალექსანდრე მაკედონელი
ილირიის მეფეები
Lioglyphostoma oenoa

Lioglyphostoma oenoa is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Description
The length of the shell attains 10 mm.
Distribution
This marine species occurs off Florida, USA; Puerto Rico; Colombia
References
Bartsch, Paul. "New mollusks of the family Turritidae (with eight plates)" (1934)
External links
Rosenberg G., Moretzsohn F. & García E. F. (2009). Gastropoda (Mollusca) of the Gulf of Mexico, Pp. 579–699 in Felder, D.L. and D.K. Camp (eds.), Gulf of Mexico–Origins, Waters, and Biota. Biodiversity. Texas A&M Press, College Station, Texas
Gastropods.com: Lioglyphostoma oenoa
oenoa
Gastropods described in 1934
ყვარლის მერვე ეკლესია

ყვარლის მერვე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დგას ყვარლის მიდამოებში, 3,5 კმ-ზე,
წინკლდეებად წოდებულ ადგილზე. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია ნატეხი ქვითა და ფიქლით. ალაგ-ალაგ გამოყენებულია შირიმიც.
ეკლესია უფასადოა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწრორი კედლით, რომლის შუაში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. სარკმლის სამხრეთით, აღმოსავლეთ კედლის კიდეში, განიერი, ოთხკუთხა ნიშა, ერთმანეთის საირისპიროდ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების შუა ნაწილშია.
შიგნით ეკლესია გადახურულია ქარგილზე სხმული წეისრული კამარით. კამარაზე და დასავლეთ კედელზე შემორჩენილია მოხატულობის ფრაგმენტები.
შენობის ფასადები დასრულებულია თაროიანი ცერობის პროფილის ლავგარდნით.
ლიტერატურა
ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Kravay Jaqeli

Kravay Jaqeli was a Georgian noble and a leading "aznauri" of the Jaqeli family, Botso's possible sister, Kravay, was married to the nobleman Samdzivari and was responsible for negotiating the surrender of Qutlu Arslan's rebellious party to Queen Tamar.
References
Bibliography
Kravay
12th-century people from Georgia (country)
13th-century people from Georgia (country)
კვახჭირი

კვახჭირი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიცპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ოდილაური, სარბევი). სოფელში მოქმედებს საექიმო პუნქტი და საჯარო სკოლა.
ისტორია
კვახჭირი ისტორულ წყაროებში იხსენიება XIII საუკუნიდან. დოკუმენტის მიხედვით დავით ნარინის მეუღლე თამარ დედოფალმა ბეღე ქვაბულიძისგან შეიძინა სოფელი კვახჭირი.. 1820-იან წლებში სოფელში ცხოვრობდა 30 ოჯახი.
გეოგრაფია
სოფელი მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე წყალწითელის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 130 მეტრი. თერჯოლიდან 35 კილომეტრი. სოფელში არის მარმარილოს საბადო.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 647 ადამიანი.
ტრანსპორტი
სოფელში გადის რკინიგზის ხაზი სამტრედია-ხაშურის ხაზზე. არის რკინიგზის ბაქანი. სოფელში გადის სახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის გზა ქუთაისი-ვარციხე.
ლიტერატურა
სქოლიო
თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კელიმანი

კელიმანი — მთის მასივი აღმოსავლეთ კარპატებში, რუმინეთის ტერიტორიაზე. სიგრძე დაახლოებით 70 კმ. ყველაზე მაღალი მწვერვალის სიმაღლეა 2104 მ (მთა პიეტროსი). ძირითადად აგებულია ნეოგენური ვულკანური ქანებით. ღრმად არის დანაწევრებული მდინარეთა ხეობებით. მთა პიეტროსის ლანდშაფტში არის ძველი გამყინვარების კვალი. ფერდობები შემოსილია წიფლის, ნაძვისა და შერეული ტყით, უფრო მაღლა სუბალპური და ალპური მდელოებია.
ლიტერატურა
Jiří Čížek a kolektiv: Rumunské a bulharské hory. Olympia, Praha, 1986
რუმინეთის ქედები
Rómulo Gallegos Municipality, Cojedes

Rómulo Gallegos Municipality, Cojedes
The Rómulo Gallegos Municipality is one of the nine municipalities (municipios) that makes up the Venezuelan state of Cojedes and, according to the 2011 census by the National Institute of Statistics of Venezuela, the municipality has a population of 18,297. The town of Las Vegas is the municipal seat of the Rómulo Gallegos Municipality. The municipality is one of a number in Venezuela named "Rómulo Gallegos Municipality", in honour of the writer Rómulo Gallegos.
Demographics
The Rómulo Gallegos Municipality, according to a 2007 population estimate by the National Institute of Statistics of Venezuela, has a population of 15,141 (up from 12,815 in 2000). This amounts to 5% of the state's population. The municipality's population density is .
Government
The mayor of the Rómulo Gallegos Municipality is Jesus Francisco Oviedo Guerra, elected on October 31, 2004, with 51% of the vote. He replaced Alberto Molina shortly after the elections. The municipality is divided into one parish; Rómulo Gallegos.
References
Municipalities of Cojedes (state)
Spergo aithorrhis

Spergo aithorrhis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები