PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Anticlinura biconica

Anticlinura biconica is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Mangeliidae.
Description
The length of the shell attains 8¾ mm, its diameter 4½ mm.
(Original description) The rather thin, white shell has a biconical shape with a short siphonal canal. It contains 8 whorls, of which about 2 form a convexly whorled protoconch, which seems to be at first smooth, the second whorl being obliquely costulate. The whorls of the teleoconch are separated by a conspicuous, distinctly waved suture, angular, excavated above. Their sculpture shows rather narrow axial ribs, 14 in number on the body whorl, scarcely indicated in excavation. The whorls are divided by a strong keel, consisting of depressed tubercles, forming the upper part of ribs, at the base of the excavation. Moreover, there are 3 remote spirals on the scarcely contracted body whorl, which, in crossing the ribs, make them beaded, and 2 or 3 very faint, plain ones on the siphonal canal. In the upper whorls the uppermost of these lirae is nearly covered by the suture and causes the conspicuous waves. Otherwise the shell is nearly smooth, but for very fine growth lines, more conspicuous in the excavation. The aperture is oblong, angular above, with a short open siphonal canal below. The peristome is thin, broken, according to growth lines with a shallow sinus above, then slightly protracted. Thecolumellar margin is nearly straight, with a thin layer of enamel.
Distribution
This species occurs in the Banda Sea, Indonesia
References
Shuto, Tsugio. "Taxonomical notes on the turrids of the Siboga-Collection originally described by MN Schepman, 1913 (Part 3)." Venus 28.4 (1970): 161-178.
External links
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1-1295.
biconica
Gastropods described in 1913
Ĵ

Ĵ — ლათინური ანბანის ასო. იწერება, როგორც J, თავზე გრავისით.
კოდირება
რესურსები ინტერნეტში
ანბანი — ესპერანტო
ლათინური ანბანი
მაიორკის მეფეთა სია

მაიორკის მეფეთა სია — შუა საუკუნეების ესპანური სახელმწიფოს მაიორკის მეფეთა სია. მაიორკის სამეფო (1231-1715 წწ.) დააარსა ხაიმე I არაგონელმა მაიორკის დაპყრობის შემდეგ.
მაიორკის მეფეები
ტახტის პრეტენდენტები
პედრო IV-მ მოახდინა ქვეყნის ანექსია 1344 წელს და შეუერთდა არაგონის სამეფოს თუცა გამოჩნდნენ პრეტენდენტები.
ისაბელას შთამომავლებს ტახტზე პრეტენზია არ ქონიათ.
რესურსები ინტერნეტში
Kings of Spain, 700–
მმართველთა სიები
ესპანეთის ისტორია
Lasioglossum albipes

Lasioglossum albipes is a Palearctic species of sweat bee.
References
External links
Images representing Lasioglossum albipes
albipes
Hymenoptera of Asia
Hymenoptera of Europe
Insects described in 1781
Taxa named by Johan Christian Fabricius
Teretia teres

Teretia teres is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Taxonomy
Considered as specifically distinct from Teretia anceps (Eichwald, 1830), a Miocene fossil species, by Bouchet & Warén (1980).
Description
Shell up to 12 mm high, fusiform with acute spire and body whorl occupying about 60% of the total height. Protoconch small, with 4 convex whorls and a sculpture of oblique threads forming a delicate reticulate pattern. Teleoconch with a sculpture of regular, high spiral cords; there are three cords on the first teleoconch whorl and the number increases by intercalation of additional cords in the later whorls. Interspaces of cord filled wit delicate raised lines, parallel to growth lines. Body whorl markedly constricted around the siphonal canal. Aperture lanceolate, with outer lip simple and fragile, curved in lateral view and forming a very deep notch immediately beneath the suture. Protoconch dark brown, teleoconch beige, sometimes with darker suubsutural blotches or flames.
Distribution
This species occurs in the Northern Atlantic Ocean and in the Mediterranean Sea.
References
Gofas, S.; Le Renard, J.; Bouchet, P. (2001). Mollusca. in: Costello, M.J. et al. (eds), European Register of Marine Species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification. Patrimoines Naturels. 50: 180–213
External links
Wood, Searles valentine A monograph of the Crag Mollusca; with descriptipns of shells from the upper Tertiaries of the British Isles; vol. 4 1848 Palaeontographical Society Monographs
Serge GOFAS, Ángel A. LUQUE, Joan Daniel OLIVER,José TEMPLADO & Alberto SERRA (2021) - The Mollusca of Galicia Bank (NE Atlantic Ocean); European Journal of Taxonomy 785: 1–114
teres
Gastropods described in 1844
გენერალი სტეფან გროტ როვეცკის სახელობის ხიდი

გენერალი სტეფან გროტ როვეცკის სახელობის ხიდი — ხიდი მდინარე ვისლაზე ვარშავაში. აშენდა პერიოდში 1977-დან 1981 წლამდე, როგორც მსხვილი ტორუნსკის ტრასის შემადგენელი ნაწილი.
ისტორია
ხიდის პირველი პროექტები ჯერ კიდევ 1960-იანებში გამოჩნდა. თავდაპირველად იგეგმებოდა, როგორც დაკიდებული ხიდი ორ პილოტზე, მოგვიანებით ეკონომიის მიზნით პროექტი შეცვალეს. საბოლოო პროექტი შემუშავებული იყო ინჟინერების გუნდით, საკონსტრუქტორო ბიუროდან „დედაქალაქი“ ვიტოლდა ვიტკოვსკის ხელმძღვანელობით.
ხიდი გაიხსნა 1981 წლის 28 ნოემბერს. იმ დროს ქვეყანაში აქტიურად მუშაობდა პროფკავშირი „სოლიდარობა“. ხელისუფლების მხრიდან დათმობის სახით, ხიდს მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი გენერალის სტეფან როვეცკის სახელი დაერქვა, რომელიც ცნობილია ფსევდონიმით „გროტ“. ეს ფაქტი გაკვირვებას იწვევდა კომუნისტურ დროში ამიტომ, ხიდისთვის როვეცკის სახელის მინიჭებამ გამოიწვია ომის ვეტერანებისა და დემოკრატიული ოპოზიციის მასობრივი დემონსტრაციები.
აღწერა
სეკეროვსკის ხიდთან ერთად, გენერალი სტეფან გროტ როვეცკის სახელობის ხიდი არის ერთ-ერთ ყველაზე მსხვილი ხიდი ვარშავაში და ამასთანავე ყველაზე ცოცხალი. ხიდის სიგრძე 645 მეტრია. ის შედგება ორი კონსტრუქციულად დამოუკიდებელი ნაწილისაგან, რომელთაგან თითოეულს ოთხი ხაზი გააჩნია.
ხიდი ცუდადაა ადაპტირებული ქვეითისთვისა და ველოსიპედისტებისთვის. მას გააჩნია ქვეითის ორი ზოლი, მაგრამ იმდენად ვიწროა რომ აფერხებს მოძრაობას.
რეკონსტრუქცია ავტომაგისტრალისთვის S8
2009 წლის სექტემბერში დაიწყო ტორუნული ტრასის რეკონსტრუქცია ხიდთან ერთად, ის ფართოვდებოდა ათ ხაზამდე (5-5 ყოველ მიმართულებაზე). რეკონსტრუქციისა და დამაკავშირებელი ხაზის კონოტოპისა და პოვონზკოვსკოს ქუჩაზე მშენებლობის დასრულებისას მთელი მარშრუტი, ჩქაროსანი მაგისტრალის S8-ს ნაწილი გახდა.
პროექტის რეალიზირება დაგეგმილი იყო 2008-დან 2010 წლამდე, მაგრამ ქალაქს პრობლემები შეექმნა, მარიას სკლოდოვის-კიურის ახალი ხიდის მშენებლობასთან, რამაც შეჩერება გამოიწვია, რეკონსტრუქციის დროს ალტერნატიული მარშრუტების უქონრობის გამო.
რეკონსტრუქციის კონტრაკტს ხელი 2013 წელს მოეწერა. 2015 წლის ოქტომბერში სამუშაოები დასრულებული იყო და ხიდი კვლავ გაიხსნა.
რესურსები ინტერნეტში
რეკონსტრუქციის პროექტის ოფიციალური საიტი (პოლონურ ენაზე)
სქოლიო
ხიდები
ხიდები საუკუნეების მიხედვით
ვარშავა
ზენონი (იარაჯული)

ზენონი (იარაჯული)
მთავარეპისკოპოსი ზენონი (ერისკაცობაში — იმედა შოთას ძე იარაჯული; დ. 17 მარტი, 1972, თბილისი) — დმანისისა და აგარაკ-ტაშირის. კათედრა და რეზიდენცია: დმანისი.
ბიოგრაფია
იმედა იარაჯულმა 1992 წელს დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია და 1993 წლის 14 აგვისტოს ბერად აღიკვეცა. 1993 წლის 19 აგვისტოს დიაკვნად აკურთხეს, ხოლო 1993 წლის 25 ოქტომბერს მღვდლად. 1994 წლის 10 ნოემბერს გახდა იღუმენი და ამავდროულად სიღნაღის სასულიერო სასწავლებლის რექტორი. 1995-1996 წლებში თბილისის სასულიერო სემინარიისა და აკადემიის პრორექტორი იყო. 1996-1997 წლებში კი გაიარა რომის ორიენტალისტური ინსტიტუტი. 1998 წელს გახდა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მდივანი. 1998 წლიდან 2002 წლამდე იყო საქართველოს საპატრიარქოს საფინანსო-ეკონომიკური განყოფილების თავმჯდომარე. თბილისის მამა-დავითის ტაძარს წინამძღვრობდა 2000 წლიდან 2002 წლამდე. 2001 წლის 16 ივნისს გახდა არქიმანდრიტი. 2002-2003 წლებში სვეტიცხოვლის წინამძღვარი იყო. 2003 წლის 18 აგვისტოს ეპისკოპოსად გამოარჩიეს და 31 აგვისტოს მოხდა კურთხევა სვეტიცხოვლის საპატრიარქო ტაძარში. მას ჩაბარდა დმანისის ეპარქია. ამავე წელს მეუფე ზენონი გახდა ფაზისის მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმის წევრი. 2004 წელს საბერძნეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის უმაღლესი ორდენით და ედიტერანიის ბერძნული სამიტროპოლიტოს ორდენით დააჯილდოვეს ათენში. 2005 წლიდან დმანისის ეპარქიას დაემატა აგარაკ-ტაშირის მხარე დღევნდელ სომხეთში, ხოლო 2009 წლიდან მეუფე ზენონს დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის ეპარქიაც ჩააბარეს. ამავე წელს გახდა გაერთიანებული სამეფოსა და ირლანდიის პან-ორთოდოქსული საეპისკოპოსო ასამბლეის წევრი. 2010 წელს დაჯილდოვდა საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის უმაღლეს ორდენით. 2011 წელს კი აღყვანილ იქნა მთავარეპისკოპოსის ხარისხში.
2022 წლის 16 ნოემბერს საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ბრძანებით, 15 ნოემბერს შემდგარი სინოდალური კომისიის საფუძველზე მთავარეპისკოპოსი ზენონი გადაყენებულ იქნა დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის ეპარქიის ხელმძღვანელობიდან. 2023 წლის 14 თებერვალს საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდის სხდომამ, საქართველოს ეკლესიის დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის ეპარქიაში განვითარებულ მოვლენებზე მოისმინა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის წინადადება და დაადგინა: - დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის ეპარქიის ზედამხედველობა დროებით გადაიბაროს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა; ხოლო მაღალყოვლადუსამღვდელოესი მთავარეპისკოპოსი ზენონი (იარაჯული) დარჩეს დმანისისა და ლორე-ტაშირის ეპარქიის მმართველ მღვდელმთავრად.
რესურსები ინტერნეტში
დმანისისა და აგარაკ-ტაშირის ეპისკოპოსი ზენონი
ეპისკოპოსი ზენონი
სქოლიო
დაბადებული 1972
ქართველი ეპისკოპოსები
დაბადებული 17 მარტი
Camponotus nutans

Camponotus nutans — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ჩილე 1956 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე

ჩილე 1956 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩილემ ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1956 წელს, იტალიის ქალაქ ოსლოშიკორტინა-დ'ამპედიცოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
ქვეყნები 1956 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩილე ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე
სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე
კე-ნტემის პროვინცია

კე-ნტემის პროვინცია — ეკვატორული გვინეის 7-დან ერთ-ერთი პროვინცია. ფართობი — 3943 კმ², 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 183 331 ადამიანს,. ადმინისტრაციული ცენტრი — ებებიინი.
გეოგრაფია
მდებარეობს ეკვატორული გვინეის კონტინენტური ნაწილის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. დასავლეთიდან ესაზღვრება ცენტრო-სურის პროვინციას, სამხრეთიდან ველე-ნზასის პროვინციას, ჩრდილოეთიდან კამერუნს და აღმოსავლეთიდან გაბონს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინცია დაყოფილია 6 მუნიციპალიტეტად:
ებებიინი (Ebibeyín)
ბიჯაბიჯანი (Bidjabidján)
მიკომესენგი (Micomeseng)
ნკუე (Ncue)
ნსანგი (Nsang)
ნსოკი (Nsok)
ლიტერატურა
Evolución y Distribución de la población total por sexo y región
სქოლიო
ეკვატორული გვინეის პროვინციები
Vilanculos District

Vilanculos District
Vilankulo District or Vilanculos District is a district of Inhambane Province in south-east Mozambique. Its principal town is Vilankulo. The district is located at the east of the province, and borders with Inhassoro District in the north and Massinga District in the south and in the west. In the east, the district is bounded by the Indian Ocean. The area of the district is . It has a population of 135,710 as of 2007.
Geography
The climate is tropical arid in the interior of the district and tropical humid at the coast. The annual rainfall at the coast achieves , mainly falling in February and March.
Administrative divisions
The district is divided into two postos, Vilankulo (three localities) and Mapinhane (three localities).
Demographics
As of 2005, 42% of the population of the district was younger than 15 years. 39% did speak Portuguese. The population was predominantly speaking Chopi language. 64% were analphabetic, mostly women.
Economy
In 2005, 1% of the households in the district had electricity. Woodcutting and fishery belong to traditional meand of subsistence of the population of the district.
Agriculture
In 2005, the district had 26,000 farms exploiting on average the area of each. The main agricultural products are maize, cassava, cowpea, and peanuts.
Transportation
There is a road network in the district which includes the stretch of the national road EN1 is a connection to Vilankulo), crossing the eastern part of the district, and about of secondary roads.
Vilankulo has an international airport. It, in particular, serves as a base for charter flights to Bazaruto Island Airport located on the Bazaruto Archipelago.
References
Districts in Inhambane Province
გუარამ III

გუარამ III, გუარამიდების დინასტიიდან, იყო ქართლის წარმომადგენელი ერისმთავარი (ქართლი, აღმოსავლეთ საქართველო) დაახლოებით 693-დან 748 წლამდე.
გუარამ III-ეს მიენიჭა კუროპალატის ბიზანტიური ტიტული, და ამ გზით, მას უნდა შეეცვალა მისი მამა ან პაპა გუარამ II 693 წლამდე ცოტა ხნით ადრე, სანამ აჯანყებული ხალიფატი ბაზანტიელებს განდევნიდა კავკასიის რეგიონიდან.
დაახ. 800 წლის ფსევრო-ჯუანშერის ქრონიკებში ასევე მოიხსენიებიან ერისმთავრები მირი, არჩილი, და ამ უკანასკნელის ძეები – იოვანე და ჯუანშერი – ამ პერიოდში. თუმცა, ამ პირთაგან არცერთი არ ყოფილა ქართლის წარმომადგენელი ერისმთავარი, არამედ კახეთის პროვინციელი მმართველები აღმოსავლეთში.
გუარამ III-ეს ჰყავდა შვილი სახელად ასევე გუარამი (ან გურგენი, მომავალი გუარამ IV), და ორი ანონიმური ასული, ერთი მათგანი დაქორწინდა ხოსროიდ უფლისწულ არჩილზე, მეორე – ბაგრატიდ უფლისწულ ვასაკზე. მისი ძე, გუარამი/გურგენი დაქორწინებულ იქნა ნერსიანიდ პრინცესაზე, ადარნასე III-ის ქალიშვილზე, და ეყოლა ძე, სტეფანოზი.
სქოლიო
ქართლის ერისმთავრები
პოსიო

პოსიო — მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ ლაპლანდიის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2021 წლის აღწერით მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 066 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტი ერთენოვანია. პოსიოს ტერიტორიაზე მდებარეობს კოროუომის კანიონი და ნაკრძალი.
რესურსები ინტერნეტში
Municipality of Posio – Official website
Posio Tourism – Official Website
სქოლიო
პოსიო
ლაპლანდიის მუნიციპალიტეტები (ფინეთი)
Iridomyrmex anteroinclinus

Iridomyrmex anteroinclinus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Iridomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ნეღუცივანქი

ნეღუცივანქი — სომხური ეკლესია, რომელიც მდებარეობს სოფელ არზაკანში, კოტაიქის პროვინციაში. ნეღუცივანქი სოფლის ცენტრიდან 2 კილომეტრის დაშორებით მდებარეობს მთაზე და გადაჰყურებს ხეობას. ამავე სოფელშია XIII საუკუნის კიდევ ორი ტაძარი.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Armeniapedia: Arzakan Village
FindArmenia.com: Neghuts S. Astvatsatsin Monastery
სქოლიო
სომხეთის ეკლესიები
Khertvisi

Khertvisi is a village in Aspindza Municipality of Samtskhe-Javakheti region, the Republic of Georgia. Situated at the confluence of rivers Mtkvari and Paravani, the village was set on a number of terraces.
According to the chronicles, in ancient times Khertvisi was a town. The last mention was in the second half of 18th century. The large Khertvisi Fortress was built here presumably in the 10th-11th centuries. In 1771, when the fortress was temporarily taken back from Turks by the King Erekle II, a large amount of valuables and goods was evacuated. This hinted historians that Khertvisi was indeed a town.
References
Populated places in Samtskhe–Javakheti
ეტროპოლეს თემი

ეტროპოლეს თემი — თემი დასავლეთ ბულგარეთში. შედის სოფიის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 12 047 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 375 კმ²-ს. მოიცავს 10 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ეტროპოლე.
იხილეთ აგრეთვე
ბულგარეთის თემები
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
სოფიის ოლქი
რესურსები ინტერნეტში
Официален сайт на Община Етрополе
სოფიის ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები
Tsolikouri

Tsolikouri is a light yellow-skinned white grape variety grown mainly in western Imereti district of Georgia. It cultivated in Kolkhida Lowland at an altitude of above sea level.
Out of 400 different types of grapes in the country, Tsolikouri is among the most widespread varieties. Nearly 90% of vineyards in western Georgia grow Tsolikauri. This sort usually matures by mid October. Grown in Orzhonikidze vineyards during Soviet rule of Georgia, Tsolikouri was considered one of high-quality grapes along with Chkhaveri and Izabella varieties. It has been used for production of premium dry, semi-sweet and semi-dry wines.
Tsolikauri, Kolkheti, Lelo, Tvishi wines are made from Tsolikouri grapes. According to former Soviet statesman Vyacheslav Molotov, Tsolikouri was one of favorite wines of Soviet leader, Joseph Stalin.
See also
Georgian wine
References
White wine grape varieties
Georgian wine
ბიოცენოზი

ბიოცენოზი (ბერძნ. βίος — სიცოცხლე და κοινός — საერთო) — იმ მცენარეთა, ცხოველთა და მიკრობთა ერთობლიობა, რომლებიც ხმელეთის ან წყალსატევის რომელიმე უბანში სახლობენ და გარკვეული დამოკიდებულება აქვთ როგორც ერთიმეორესთან, ისე
გარემოს აბიოტურ ფაქტორებთან.
ტერმინი ბიოცენოზი შემოიღო გერმანელმა ბიოლოგმა კარლ მებიუსმა (1877). ბიოცენოზი ბიოგეოცენოლოგიის ორგანიზმთა კომპლექსია, რომელიც ყალიბდება არსებობისათვის ბრძოლის, ბუნებრივი გადარჩევისა და ევოლუციის სხვა ფაქტორთა გავლენით. ნივთიერებათა ბიოგენურ მიმოქცევაში მონაწილეობის მიხედვით ბიოცენოზში განირჩევა ორგანიზმთა შემდეგი ჯგუფი:
პროდუცენტები (წარმომქმნელები) - ავტოტროფული ორგანიზმები, რომლებიც არაორგანული ნივთიერებისაგან ორგანულს ქმიან. ყველა ბიოცენოზში ძირითადი პროდუცენტებია მწვანე მცენარეები.
პროდუცენტების მოქმედება განაპირობებს ბიოცენოზში ორგანულ ნივთიერებათა დაგროვებას.
კონსუმენტები (მომხმარებლები) - ჰეტეროტროფული ორგანიზმები, რომლებიც ავტოტროფულთა ხარჯზე იკვებებიან. პირველი რიგის კონსუმენტებია ბალახის მჭამელი ცხოველები, აგრეთვე პარაზიტული ბაქტერიები, სოკოები და სხვ. უქლოროფილო მცენარეები, რომლებიც ცოცხალი მცენარეების ხარჯზე
ვითარდებიან.
მეორე რიგის კონსუმენტებია მტაცელბები და ბალახის მჭამელი ორგანიზმების პარაზიტები. არიან მესამე და მეოთხე რიგის კონსუმენტებიც (ზეპარაზიტები, სუპერპარაზიტები და მათი მსგავსნი), მაგრამ კვების ჯაჭვებში 5 რგოლზე მეტი არ არის. ყოველ მომდევნო ტროფიკულ დონეზე ბიომასის რაოდენობა მკვეთრად კლებულობს.
ბიოცენოზში ორგანიზმების ურთიერთკავშირი მრავალგვარია. გარდა ტროფიკული კავშირისა, რომლებიც განსაზღვრავს კვების ჯაჭვს, არსებობს ისეთი კავშირებიც, სადაც ზოგი ორგანიზმი სხვა ორგანიზმისათვის სუბსტრატია (ტოპიკური კავშირები), ქმნის მიკროკლიმატს და სხვ. ხშირად ბიოცენოზში შეინიშნება სახეობათა ისეთი ჯგუფები, რომლებიც დაკავშირებული არიან გარკევულ სახეობასთან და მთლიანად მასზე არიან დამოკიდებული (კონსორციები).
ბიოცენოზი იყოფა უფრო მცირე დაქმვემდებარებულ ერთეულებად — მეროცენოზებად, ე.ი. კანონზომიერად ჩამოყალიბებულ კომპლექსებად, რომლებიც მთლიანად ბიოცენოზეა დამოკიდებული (მაგ.: მუხნარში ლპობადი მუხის ძირკვში მობინადრეთა კომპლექსი). ბიოცენოზი დიალექტიკურად განვითარებული ერთიანობაა. იცვლება მასში შემავალი კომპონენტების ცხოველმოქმედებით, რაც განაპირობებს ბიოცენოზის კაონონზომიერ ცვალებადობასა და შენაცვლებას (სუქცესიები), რომლებიც შეიძლება გამოიწვიონ მკვეთრად დარღვეული ბიოცენოზის აღდგენა.
ცნობილია გაჯერებული და გაუჯერებელი ბიოცენოზებიც. გაჯერებულ ბიოცენოზში ყველა სასიცოცხლო ნიში დაკავებულია და ახალი სახეობის შესახლება შეუძლებელია, თუ არ მოისპო ან არ გაძევდა რომელიმე იქ არსებული კომპონენტი. გაუჯერებელ ბიოცენოზში შესაძლებელია ყოველგვარი სახეობის შესახლება იქ არსებული კომპონენტის გაუძევებლად.
იხილეთ აგრეთვე
ადგილსამყოფელი
ფოტოსინთეზი
პარაზიტიზმი
სიმბიოზი
რესურსები ინტერნეტში
ბიოცენოზი
ლიტერატურა
Tischler W., Synökologie der Landtiere, Stuttg., 1955;
Balogh J.. Lebensgemeinschaften der Landtiere, Bdpst — B., 1958;
Kormondy Е. J., Readings in ecology, L., 1965;
Кашкаров Д. Н., Основы экологии животных, 2 изд., Л., 1945;
Гиляров М. С., Вид, популяция и биоценоз, "Зоологический журнал", 1954, т. 33, в. 4;
Наумов Н. П., Экология животных, 2 изд., М., 1963;
Одум Е., Экология, М., 1968.
ბიოგეოგრაფია
ეკოლოგია
გამარჯვება (გარდაბნის მუნიციპალიტეტი)

გამარჯვება (გარდაბნის მუნიციპალიტეტი)
გამარჯვება — სოფელი საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, გამარჯვების თემში, მდებარეობს სამგორის ვაკეზე, მდინარე ლოჭინის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 520 მ, გარდაბნიდან დაშორებულია 35 კმ-ით. თბილისიდან — 7კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4670 ადამიანი.
სოფელი XX საუკუნის შუა წლებში აღმოცენდა. თავდაპირველად აქ პირიქითა ხევსურეთიდან ჩამოასახლეს მოსახლეობა. მალე გურჯაანის რაიონის სოფელ ჭერემის მოსახლეობაც შეუერთდა. 1953 წელს ჩამოყალიბდა კოლმეურნეობა, რომელიც ამ ორი კუთხიდან ჩამოყვანილი პირუტყვით იყო დაკომპლექტებული. შემდეგ ქლუხორის რაიონიდან გადმოასახლეს რაჭველები, ასევე სამცხე-ჯავახეთის მხარედან.
2000 წელს სასმელი წყლის ახალი რეზერვუარის მშენებლობისათვის მიწის თხრის სამუშაობის შესრულების დროს აღმოჩენილი იქნა ნივთები, რომელიც მიგვანიშნებს, რომ აქ ოდესღაც ძველად ცხოვრობდნენ ადამიანები.
იხილეთ აგრეთვე
ლოჭინის ნასოფლარი
ლიტერატურა
სქოლიო
გამარჯვების თემის სოფლები
ოთარ ბრეგაძე

ოთარ ბრეგაძე (დ. 25 აპრილი, 1967, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ექიმი-სტომატოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.
ბიოგრაფია
1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სტომატოლოგიური ფაკულტეტი.
1989–1991 წლებში მუშაობდა გარდაბნის რაიონულ სტომატოლოგიურ პოლიკლინიკაში. 1991–1994 წლებში — თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტში ქირურგიული და ორთოპედიული სტომატოლოგიის კათედრაზე. 1994 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ქირურგიული სტომატოლოგიის კათედრის ასისტენტია. ავტორია 18 ნაბეჭდი სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ყბა–სახის ქირურგიის აქტუალურ საკითხებს. გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია. 1995 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, თემა: „ქვედა პროგნათიის ქირურგიული მკურნალობის ზოგიერთი მეთოდის შედარებითი შეფასება“.
არის საქართველოს ყბა–სახის ქირურგთა და სტომატოლოგთა ასოციაციის (1991 წლიდან), საქართველოს სტომატოლოგთა ასოციაციის (1997 წლიდან) და ყბა–სახის ქირურგთა და სტომატოლოგთა საერთაშორისო ასოციაციის (1997 წლიდან) წევრი.
ლიტერატურა
ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, გვ.46, თბ., 2000.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 25 აპრილი
დაბადებული 1967
ქართველი სტომატოლოგები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
მეცო-სოპრანო

მეცო-სოპრანო („საშუალო“) — ქალის კლასიკური სასიმღერო ხმა, რომელიც მერყეობს სოპრანოსა და კონტრალტოს შორის. უფრო მეტად მიახლოებულია სოპრანოსთან. მეცო-სოპრანოებს ოდნავ დაბალი ხმა აქვთ სოპრანოებთან შედარებით. მეცო-სოპრანოებს უმთავრესად ძლიერი ტონი აქვთ სოპრანოებთან შედარებით, მაგრამ კონტრალტოებზე მაღალი ხმა აქვთ. მამაკაცს, რომლის ხმა მიახლოებულია მეცო-სოპრანოსთან, კონტრტენორი ეწოდება. საოპერო მეცო-სოპრანოები ძალიან იშვიათია.
მეცო-სოპრანოები ძირითადად მეორეხარისხოვან როლებს ასრულებენ ოპერაში. მუსიკათმცოდნეები მეცო-სოპრანოებს სამ კატეგორიებად ყოფენ, ესენია: კოლორატიული მეცო-სოპრანო, ლირიკული მეცო-სოპრანო და დრამატული მეცო-სოპრანო.
კოლორატიულ (კოლორატიული — სტანდარტთან მიახლოვებული, ტექნიკური ხმა) მეცო-სოპრანოებს თბილი, დაბალი რეგისტრი აქვთ, ასევე, მარჯვეები არიან მაღალ რეგისტრშიც. ისტორიული ფაქტია, რომ ანტონიო ვივალდი ამ ხმისთვის წერდა როლებს.
ლირიკულ მეცო-სოპრანოებს შეუძლიათ სიმღერა ორ ოქტავაში. ამ ხმას ძალიან რბილი, მგრძნობიარე და ამავდროულად ამაღელვებელი ხარისხი აქვს.
დრამატულ მეცო-სოპრანოებს ძლიერი საშუალო რეგისტრი გააჩნიათ, თბილი მაღალი რეგისტრი, რომელიც უფრო ძლიერია ლირიკულ და კოლორატიულ მეცო-სოპრანოებთან შედარებით.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია ბრიტანიკა
მეცო-სოპრანო — უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
მუსიკალური ტერმინები
Zurab Kapianidze

Zurab Kapianidze (April 1, 1937 – July 4, 2011) was a Georgian theater and film actor and philologist. He was also a member of the Parliament of Georgia from 1999 to 2003.
Born in the village of Nakieti in the highland province of Racha, Zurab Kapianidze graduated from Tbilisi State Theater Institute in 1961 and performed at the Meskhishvili Theater in Kutaisi from 1961 to 1964, when he moved to Tbilisi to join the Kartuli Pilmi film studio. He starred in 43 films produced by this studio. He was awarded the title of People's Artist of the Georgian SSR in 1979 and the State Prize in 1985.
Kapianidze was also engaged in the research of ancient alphabets. His ideas regarding the origin of the Georgian alphabet have not to date been taken seriously by the Georgian academic establishment. His book, published in 1990, claimed that the Georgian alphabet was among the first writing systems in the world and attached cosmic-astronomic significance to it. From 1999 to 2003 Kapianidze was elected to the Parliament of Georgia as a non-party member running on the ticket of the block Aghordzineba ("Revival of Georgia") chaired by Aslan Abashidze.
Zurab Kapianidze was buried at the Didube Pantheon in Tbilisi.
Selected filmography
Don't Grieve (1969)
Pirosmani (1969)
The New Adventures of Captain Wrongel (1978)
References
External links
Zurab Kapianidze. Georgian National Filmography
Kapianidze, Zurab & Mibchuani, Teimuraz (2002), Sumerian-Georgian Alphabets. Research Center "Sumer".
1937 births
2011 deaths
Burials at Didube Pantheon
Male film actors from Georgia (country)
Members of the Parliament of Georgia
People's Artists of Georgia
Philologists from Georgia (country)
Actor-politicians from Georgia (country)