PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მიხეილ ოლმინსკი

მიხეილ ოლმინსკი, (დ. 13 ოქტომბერი, 1863, ვორონეჟი — გ. 8 მაისი, 1933, მოსკოვი) — რუსი მწერალი, პუბლიცისტი, რევოლუციონერი, კრიტიკოსი, ლიტერატურის ისტორიკოსი.
ბიოგრაფია
რევოლუციურ მოძრაობაში ჩაება 1880-იანი წლებიდან. იყო ნაროდნაია ვოლიას წევრი. 1904 წლიდან გაემგზავრა შვეიცარიაში, სადაც მუშაობდა სხვადასხვა გაზეთებში ლენინის ხელმძღვანელობით. 1917 წელს დაბრუნდა რუსეთში, იყო ოქტომბრის გადატრიალების ერთ-ერთი აქტიური მონაწილე. 1928 წლიდან იყო ლენინის ინსტიტუტის დირექციის წევრი. დაკრძალულია მოსკოვში, წითელ მოედანზე, კრემლის კედელთან.
ლიტერატურა
სქოლიო
დაბადებული 1863
დაბადებული 13 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1958
გარდაცვლილი 8 მაისი
რსდმპ(ბ)-ის VI ყრილობის დელეგატები
რუსი რევოლუციონერები
მოსკოვში გარდაცვლილები
ჰერმეტიზმი

ჰერმეტიზმი — ლათინურიდან პირდაპირი თარგმანი ნიშნავს საიდუმლოს, ფარულს ამოუცნობს. მას უწოდებენ მეცნიერებას, რომელიც სწავლობს ბუნების ამოუცნობი ძალებისა და ადამიანის ურთიერთკავშირს. ამ სიტყვის ფართო მნიშვნელობაა: მაგიური ძალების გამოვლენა ადამიანში და მისი მართვა, ტელეპათია, ასტროლოგია, და საერთოდ ადამიანის ფსიქიკური და ფიზიკური შესაძლებლობები, რომლებიც მეცნიერების მიერ ჯერჯერობით აუხსნელია. ჰერმეტიზმს ასევე უწოდებენ ოკულტიზმს.
ჰერმეტისტულ მეცნიერებებში მოიაზრება: ალქიმია, კაბალისტიკა, სხვადასხვა ტიპის მაგია, ასევე წინასწარმეტყველება, ნეკრომანტია, ასევე თეოლოგიური ფოლოსოფია ანუ თეოსოფია, რომელსაც შეისწავლის ელენე პეტრეს ასულ ბლავაცკაიასა და პოლკოვნიკ ოლკოტის მიერ დაარსებული თეოსოფიური საზოგადოება. ჰერმეტიზმი შეიცავს თეორიულ და პრაქტიკულ მხარეებს.
ჰერმეტიზმი განსხვავდება მისტიკისგან. თავისი ბუნებით მისტიკა არის სულიერი, ხოლო ჰერმეტიზმი კი უფრო პრაქტიკული და ნატურალისტური. ჰერმეტიზმი იკვლევს ადამიანის დამოკუდებულებას ბუნების საიდუმლო ძალებთან კონტაქტს. თუმცა მისტიკასა და ჰერმეტიზმს ბევრი საერთო ასპექტიც აქვთ.
არსებობს ჰერმეტიზმის შემდეგი სახეობები:
უმაღლესი ჰერმეტიზმი: თეურგია, თაურმატურგია, ფსიქურგია;
კლასიკური ჰერმეტიზმი: კაბალა, მაგია, ასტროლოგია, ალქიმია;
ჰერმეტისული მედიცინა: ჰიპნოტიზმი და მაგნეტიზმი;
პრაქტიკული ჰერმეტიზმი: ტელეპატია, ტელეფსიქია, ტელეკინეზი, ფსიქომეტრია;
სახალხო ჰერმეტიზმი: ორაკული, მკითხაობა, მწვანე (მცენარეული) მაგია.
ლიტერატურა
Kevin van Bladel. The Arabic Hermes From Pagan Sage to Prophet of Science, Oxford University Press, 2009.
მისტიკა
ოკულტიზმი
ტიტე მარგველაშვილი

ტიტე მარგველაშვილი თადეოზის ძე (დ. 1891 — გ. 17 ოქტომბერი, 1946) — ეროვნულ-დემოკრატი, ფილოსოფოსი და ისტორიკოსი, საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
ტიტე მარგველაშვილმა განათლება მიიღო ჰალეს უნივერსიტეტში, გერმანიაში. 1913 წელს დაიცვა დისერტაცია ისტორიის დარგში. ამის შემდეგ დაბრუნდა საქართველოში და ქუთაისში გიმნაზიის მასწავლებლად დაიწყო მუშაობა. პარალელურად აქვეყნებდა პუბლიცისტურ წერილებს ქართულ პრესაში. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ გდაიხვეწა გერმანიაში. იქ ხელმძღვანელობდა ქართულ სათვისტომოს და დიდი ავტორიტეტით სარგებლობდა ქართველ ემიგრანტთა შორის. იგი კითხულობდა ლექციებს ბერლინის უნივერსიტეტში ფილოსოფიისა და აღმოსავლეთმცოდნეობის განხრით. 1945 წელის დეკემბერში აღმოსავლეთ ბერლინში შალვა ნუცუბიძესთან შეხვედრის დროს საბჭოთა უშიშროების აგენტებმა დააპატიმრეს და თბილისში გადმოიყვანეს. 1946 წლის 17 ოქტომბერს ტიტე მარგველაშვილი სახელმწიფო ღალატის ბრალდებით დახვრიტეს.
ცოლად ჰყავდა ქუთაისელი ექიმის სიმონ ხეჩინაშვილის ქალიშვილი მარიამი (მარუსი, დ. 1896 — გ. 1933), რომელმაც ემიგრაციაში სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა. მათი შვილი იყო შემდგომში ცნობილი ფილოსოფოსი და მწერალი გივი მარგველაშვილი.
ლიტერატურა
ჭუმბურიძე დ., „საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921)“. ენციკლოპედია-ლექსიკონი. ივანე ჯავახიშვილის სახელობისთბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობა 2018. გვ.255.
დაბადებული 1891
გარდაცვლილი 17 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1946
ქართველი ფილოსოფოსები
ქართველი ისტორიკოსები
ქართველი ემიგრანტები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
კოპალა (პოემა)

კოპალა (პოემა)
კოპალა — ქართველი პოეტის ვაჟა-ფშაველას პოემა, რომელიც 1889 წელს გამოქვეყნდა.
მოკლე შინაარსი
ფშავ-ხევსურთა (და რაჭველთა) ღვთაება კოპალას ვაჟას პოეზიაში სახალხო გმირის თვისებები აქვს შეძენილი. ქართულ მითოლოგიურ პანთეონში კი მისი ფუნქციები ნათლად არაა გამოხატული. „ზოგჯერ... კოპალა თითქოს ალ-ქაჯების ბატონი არის“. ნაწილობრივ ამ ატრიბუტით გვევლინება ის ვაჟა-ფშაველასთან.
პოემა ბუნების აღწერით იწყება. ეს ბუნება საზარელია: მთვარე არსად ჩანს, ვარსკვლავებიც გამქრალია, ნისლი, ცურვით დაღლილი, მიმალულია მთის ყურეში, მთები ღრმა ფიქრით შებურულან, ჩუმად მოსჩქეფს არაგვი, თვით ცრემლსაც კი ცრემლი სდის, ხელუხლებელ უღრან ტყეში ბუ ჰკივის, ნადირთ ღმუილი ცათა კიდეს სწვდება, მივარდნილ ჭიუხებში შევარდენი წივის, გამოჩნდა ირემი, რომელიც დაეწაფა მდინარეს, მაგრამ ანაზდეულად ისევ ტყეს მიაშურა: მაშინ სასწრაფოდ შეწყდა მხეცთა ხმა, ყველა გაინაბა. ამას მოსდევს დევების გამოჩენის სურათი.
ბუნების საზარელი სურათი პოეტმა იმიტომ დაგვიხატა, რომ ეჩვენებინა დევების საშინელება. პოემაში „კოპალა“ გადმოცემულია, თუ როგორ დაებატონენ სოფელს დევები. ყველაფერი აირია, ძმა ძმის სისხლსა სვამს. მშველელად ჩნდება მოხუცი კოპალა მხარ-იღლივ წითელი ფარით, „მარჯვენით ლახტი უჭირავს, მარცხენას ამკობს ჯვარითა“. დევთა ლეშით ივსება ტყე, ველი და ხევები. კოპალა სწყევლის დევებს, რომლებიც კაცთა მოდგმას სწამლავენ და რომელთაც კარგა ხანს სჭერიათ ფშავი. სასტიკი რისხვა მოევლინათ დევებს. ბოლოს ქვეყანას ისევ ეფინება სინათლე, ერი ხელგაშლილი ლოცულობს თავისი მხსნელისათვის. თვით დევთა დიდი მეუფე ბეღელა მიართმევს ძღვნად კოპალას ფარ-ხმალს, დევების საომარ აბჯარს, უამრავ ოქროს, ვერცხლსა და ძვირფას თვლებს. კოპალა უბრძანებს ბეღელას — ჯვარს ემთხვიოს, მაგრამ ის თავის ლაშებითაც ვერ სწვდება ჯვარს და სულს განუტევებს. დევების მეუფის ფერფლისაგან გამოვლენ „შავნი ბუჭყანი და ჭიანი“ და ტყეს მიაშურებენ. ბუნებაში მშვიდობა და ჩვეულებრივი წესრიგი დაისადგურებს. ხალხის ბედნიერებასა და სიხარულს პირველად ვაჟა ბუნების მხიარულებით გვიხატავს:
მხოლოდ შემდეგ გვისურათებს პოეტი ხალხის სიხარულს, რომელიც გამოწვეულია კოპალას გმირობით.
ლიტერატურა
ვაჟა-ფშაველას ხსოვნისადმი მიძღვნილი კრებული, თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1966.
გიორგი ჯიბლაძე, ვაჟა-ფშაველა, თბილისი,1958
სქოლიო
ქართული პოემები
ვაჟა-ფშაველას ნაწარმოებები
უღეძორი

უღეძორი — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 025 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 133 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ვაიოცძორის პროვინციის სოფლები
ბახმაჩი

ბახმაჩი — ქალაქი უკრაინაში, რაიონული ცენტრი. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქში, მდინარე ბორზენკაზე (დნეპრის აუზი), საოლქო ცენტრიდან 145 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით. რკინიგზის სადგური (ბახმაჩ-კიევსკი და ბახმაჩი-სატვირთო). ფართობი 18,2 კმ². 18 798 მცხოვრები (2013). პირველად იხსენიება 1147 წელს. სახელწოდება „ბახმაჩ“ თათრულ ენაში აღნიშნავს „ჭაობს“. თანამედროვე ქალაქი წარმოიქმნა XIX საუკუნის 60–70-იან წლებში როგორც მუშათა სოფელი, ძველი ბახმაჩის ადგილზე. 1919 წლის იანვარში აქ გაიმართა ბრძოლა რუსეთის შავი ზღვის დივიზიასა და ბოლშევიკებს შორის. 1923 წლიდან რაიონული ცენტრია, 1938 წლიდან — ქალაქი. 1941 წლის 9 სექტემბერს დაიკავეს ნაცისტური გერმანიის მებრძოლებმა. ოკუპაციის დროს მოქმედებდა პარტიზანული მოძრაობა. გათავისუფლდა 1943 წლის 9 სექტემბერს. 30-იან წლებში განვითარდა როგორც სამრეწველო ქალაქი — ამოქმედდა ერბო-კარაქის ქარხანა, მაუდის ფაბრიკა, მეფრინველეობის ფაბრიკა და სხვ.
სქოლიო
ჩერნიჰივის ოლქის ქალაქები
ჭობარეთი (ასპინძის მუნიციპალიტეტი)

ჭობარეთი (ასპინძის მუნიციპალიტეტი)
ჭობარეთი — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში, ძველის თემში მდებარეობს ერუშეთის ქედის ჩრდილო–აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1440 მეტრზე, ასპინძიდან დაშორებულია 25,5 კილომეტრით. სოფელში არის მარმარილოს და დიატომიტის საბადო. სოფელში დგას ადრეული შუა საუკუნეების ეკლესია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 290 კაცი.
ნასახლარი
2009 წელს გაზ­სა­დე­ნის გაყ­ვა­ნის დროს აღ­მოჩ­ნდა ად­რე ბ­რინ­ჯა­ოს ხა­ნის ნა­სახ­ლა­რი საცხოვრებელი და სამეურნეო სათავსოებით, რომელიც, სავარაუდოდ, ძველი წელთაღრიცხვით 3500-3000 წლებით თარიღდება. აღ­მო­ჩე­ნი­ლია ქვის სა­ბეჭ­და­ვი, რომელიც მე­სო­პო­ტა­მი­ი­დან, ქა­ლაქ ურუქი­დან უნ­და იყოს შე­მო­ტა­ნი­ლი. 2012 წლიდან ძეგლზე მუშაობა დაიწყო საქართველოს ეროვნული მუზეუმის და ავსტრალიის მელბურნის უნივერსიტეტის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. ექსპედიციის შედეგად, 2013 წელს ძეგლზე აღმოჩნდა ხორბლის ოთხი სახეობა, 2014 წელს კი - ქვის ხელსაფქვავები, რაც იმაზე მეტყველებს, რომ იმ დროისთვის მეურნეობა უკვე განვითარებული იყო. ასევე, აღსანიშნავია ლითონის ჩამოსასხმელი ტიგელი (ყალიბი), რაც იმის მანიშნებელია რომ ლითონის გარკვეული ნივთები ადგილობრივად მზადდებოდა. ძეგლზე აღმოჩენილია ნამოსახლარის თანადროული სამარხი, სადაც მიცვალებული მოხრილ მდგომარეობაში იყო დაკრძალული. ამავე ტერიტორიაზე მდებარეობს გვიან ანტიკური-ადრე შუა საუკუნეების ციტადელი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ასპინძის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Novo-Konyushenny Bridge

Novo-Konyushenny Bridge
The Novo-Konyushenny Bridge (literally New Stables Bridge) is a bridge across the Griboedov Canal in Saint Petersburg, Russia. It acts as an extension of the Stable Square.
History
The first wooden bridge was built here in the 1880s to assist the construction of the Church of the Savior on Blood. During construction, the width of the bridge reached 115 meters (for comparison, the widest bridge in Saint Petersburg today, the Blue Bridge is 97.5 meters wide). When the cathedral was completed in 1907, the bridge remained in place and was named Church of the Resurrection of Christ Bridge. After the October Revolution in 1917, it was renamed to bridge-overlap.
In 1975, the new ferroconcrete bridge was built, and it was named Grinevsky Bridge, after Ignacy Hryniewiecki - the assassin of Tsar Alexander II of Russia, who threw the bomb into tzar's cart near the location of the modern bridge. In 1998 the bridge was renamed once again to its current name after the nearby Stable Square (Konyushennaya Square).
References
Bridges in Saint Petersburg
Bridges completed in the 1880s
Bridges completed in 1967
მონტენეგროს გერბი

მონტენეგროს გერბი (ჩერნ: Грб Црне Горе/Grb Crne Gore) — ოფიციალურად მიღებულ იქნა მონტენეგროს პარლამენტის მიერ 2004 წლის 12 ივლისს. ოფიციალური გერბის წოდებასთან ერთად იგი გამოსახულია მონტენეგროს დროშის ცენტრში, ასევე შეიარაღებული ძალების ემბლემაზე. გერბი კონსტიტუციურად სანქცირებულია კონსტიტუციის მიღებიდან, 2007 წლის ოქტომბრიდან.
ისტორია
რესურსები ინტერნეტში
მონტენეგროს გერბი
მონტენეგროს მთავრობა, ეროვნული გერბი
მონტენეგროს ეროვნული გერბი და სახელის ისტორია
სახელმწიფო გერბები
მონტენეგროული გერბები
მონტენეგროს ეროვნული სიმბოლოები
გერბები ჯვრის გამოსახულებით
გერბები გვირგვინის გამოსახულებით
გერბები არწივის გამოსახულებით
გერბები ლომის გამოსახულებით
გერბები სფეროს გამოსახულებით
გერბები სკიპტრის გამოსახულებით
ქურთის პირველი ნიში

ქურთის პირველი ნიში — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქურთაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ნიში მდებარეობს ნასოფლარ მეტეხის მიდამოებში და ფიქალითაა ნაშენი, წყობა მშრალია. ნიში იქვე მდებარე ნაეკლესიარს ეკუთვნის.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 187
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჯან გალეაცო სფორცა

ჯან გალეაცო სფორცა (დ. 20 ივნისი, 1469 — გ. 21 ოქტომბერი, 1494) — სფორცას დინასტიის წარმომადგენელი. მილანის ჰერცოგ გალეაცო მარიასა და ბონა სავოიელის უფროსი ვაჟი. მილანის ჰერცოგი 1476-94 წლებში. ცოლად ჰყავდა თავისი მამიდაშვილი იზაბელა არაგონელი, რომელთანაც ოთხი შვილი ჰყავდა, მათ შორის პოლონეთ-ლიტვის დედოფალი ბონა სფორცა.
ბიოგრაფია
ჯან გალეაცო დაიბადა 1469 წლის 20 ივნისს. იგი იყო მილანის ჰერცოგ გალეაცო მარია სფორცასა და მისი მეორე ცოლის, ბონა სავოიელის პირველი ვაჟი. 1476 წელს შეთქმულებმა მამამისი 32 წლის ასაკში მოკლეს, რის გამოც ახალი ჰერცოგი 7 წლის ჯან გალეაცო გახდა, რომლის რეგენტიც დედამისი, ბონა სავოიელი გახდა. მან დროებით მოახერხა თავისი მაზლების მილანიდან გაძევება, რომელთაც თვალი მისი ვაჟის ტახტზე ეჭირათ. სულ მალე ჯან გალეაცოს ბიძა, ლუდოვიკო სფორცა დაუბრუნდა მილანს, რომელმაც მალე იმდენად დიდი ძალაუფლება მოიპოვა, რომ ფაქტობრივად მილანის დე-ფაქტო მმართველად იქცა.
1494 წლის 21 ოქტომბერს, 25 წლის ჯან გალეაცო გარდაიცვალა, რომელიც ბიძამისმა ლუდოვიკომ მოწამლა, ბონა სავოიელი და ჯან გალეაცოს ცოლ-შვილი კი გააძევა. საფრანგეთის მეფე შარლ VIII-ის მხარდაჭერით, ლუდოვიკომ მოახერხა და მილანის ჰერცოგი გახდა, მიუხედავად იმისა, რომ ჯან გალეაცოს ვაჟი დარჩა.
ქორწინება და შვილები
1489 წლის თებერვალში, ჯან გალეაცომ ცოლად შეირთო თავისი მამიდაშვილი იზაბელა არაგონელი, რომელთანაც ოთხი შვილი შეეძინა:
ფრანჩესკო (1491-1512), გარდაიცვალა დაუქორწინებელი;
იპოლიტა (1493-1501), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ბონა (1494-1557), ცოლად გაჰყვა პოლონეთისა და ლიტვის მეფე სიგიზმუნდ I-ს, რომელთანაც შეეძინა უნგრეთის დედოფალი იზაბელა, პოლონეთის მეფე სიგიზმუნდ II, ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგინია სოფია, პოლონეთის დედოფალი ანა და შვედეთის დედოფალი კატარინა იაგელონები;
ბიანკა (1495-1496), გარდაიცვალა ჩვილობაში;
ლიტერატურა
Burckhardt, Jacob (1878). The Civilization Of The Renaissance in Italy. University of Toronto - Robarts Library: Vienna Phaidon Press. p. 23. Retrieved 28 February 2019.
დაბადებული 20 ივნისი
დაბადებული 1469
გარდაცვლილი 21 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1494
სფორცები
მილანის ჰერცოგები
იაპონური საბრძოლო ხელოვნებები

იაპონური საბრძოლო ხელოვნებების უმეტეს ნაწილს ისტორიაში ფესვები ღრმად აქვს გადგმული. იაბუსამე, ამხედრებულ ცხენზე მშვილდოსნობა VII საუკუნეში წარმოიშვა. XII საუკუნის მიწურულს, მეომართა კლასის აღზევების დროს, ბუში ან სამურაი (მეომრები) იწვრთნებოდნენ ისეთ დისციპლინებში, როგორიცაა კენჯიუცუ (ხმლით ორთაბრძოლის ხელოვნება), იაიჯიცუ (ხმლით ხატვის ხელოვნება), ჯიუჯიუცუ (უიარაღოდ ბრძოლა), კიუჯიუცუ (მშვილდოსნობა), სოჯუცუ (შუბოსნობა), ბაჯიუცუ (ცხენოსნობა), სუიჯუცუ (ცურვა).
სახეობები
კენდო
„სამურაებს“ შორის, ფარიკაობა საბრძოლო ხელოვნების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სახეობა იყო. ტრადიციულად, კენდო (იაპონური ჯოხებით ფარიკაობა) აქცენს აკეთებს დოჯოს ქცევის რიტუალიზაციაზე და პრაქტიკული მეცადინეობა საკმაოდ მოწესრიგებულია.
იაპონიის კენდოს ფედერაცია 1952 წელს ჩამოყალიბდა. კენდოს შესწავლა დაწყებითი და საშუალო სკოლის პროგრამაში შევიდა. „ხმალი“, რომელიც კენდოში გამოიყენება, ეწოდება შინაი; იგი შედგება 4 გრძელი ბამბუკის ძელისგან. შინაი მსუბუქია და ვარჯიშის დროს მოვარჯიშეებს სერიოზული დაზიანებებისგან იცავს. კენდოს მოწაფეები ატარებენ დარტყმებისგან თავდაცვით აღჭურვილობას, კერძოდ, თავისა და თეძოებსათვის. ქულები ითვლება მეტოქის თავზე, ტანზე, მაჯასა ან ხელზე მიყენებული დარტყმების მიხედვით. გამარჯვებული ის ხდება, ვინც სამი ქულიდან პირველი დააგროვებს ორს.
კიუდო
კიუდო (იაპონური მშვილდოსნობა) საბრძოლო ხელოვნებად იაპონიის ფეოდალიზმის პერიოდში ჩამოყალიბდა. 1949 წელს ჩამოყალიბდა იაპონიის კიუდოს ფედერაცია, რამაც ხელი შეუწყო მისი, როგორც სპორტის შემდგომი დისციპლინის განვითარებას. სპორტში ჩართული თითოეული მონაწილე 38-60 მედტიდან ისვრიან ისრებს. მშვილდი, რომელიც დაახლოებით 221 სანტიმეტრია, გაკეთებულია ხისა და ბამბუკისგან. ისევე როგორც მშვილდოსნობის სხვა ფორმებში, მოგებულია მონაწილე, რომელიც ყველაზე მეტ ისარს მოახვედრებს მიზანს. დასავლურ მშვილდოსნობასა და კიუდოს შორის განსხვავებან მდგომარეობს იმაში, რომ ეს უკანასკნელი დიდ ყურადღებას აქცევს ფორმებს. ზოგიერთ შეჯიბრში მონაწილეების ფორმებს განსაკუთრებულად დიდი ყურადღება ექცევა. ცხენით მშვილდოსნობა, იაბუსამე, კამაკურას პერიოდში (1185-1333) ჩამოყალიბდა. იგი ძირითადად ტარდება კამაკურას ცურუგაოკა ჰაჩიმანგუს ტაძარში და ასევე სხვა ადგილებში.
იარაღები
საბრძოლო ხელოვნებებში გამოიყენებოდა: ნაგინატა, ვაკიზაში, კატანა, ჯინტაჩი და ბო, ასევე ჯუტე და ტესენი. თუმც, სხვა საინტერესო იარაღებს წარმოადგენდა ე. წ. უმაგოია სანგო’’ („სამი მტკიცე იარაღი“), რომელიც მოიცავდა „ჰანანეჯიბოს“, „ბაშინის“, ასევე „ჯინგამას“. „ჰანანეჯიბო“ იყო მოკლე ჯოხი გაუხედნავი ცხენების საკონტროლებლად, მაგრამ ასევე შესაძლებელი იყო მისი გამოყენება როგორც ტანბოს ან ტესსინის მსგავსად. „ჯინგამა“ (საბრძოლო ნამგალი) მიაგავდა ნამგალს ძალზე მოკლე პირით. მისი გამოყენება შესაძლეველი იყო ოპონენტის ცხენის სადავეების მოსაჭრელად, ან მეტოქის საწინააღმდეგოდ პირისპირ ორთაბრძოლაში.
რესურსები ინტერნეტში
იაპონური საბრძოლო ხელოვნება Facebook.com-ზე
საბრძოლო ხელოვნება www.ge.emb-japan.go.jp-ზე
სპორტი იაპონიაში
მელქისედეკის დომინიონი

მელქისედეკის დომინიონი (მდ) — ვირტუალური სახელმწიფო, რომელიც დადანაშაულებულია მსოფლიო მასშტაბის საბანკო მაქინაციების ორგანიზებაში. იგი არავის მიერ არ არის იურიდიულად აღიარებული, თავად მელქისედეკის დომინიონი საკუთარ ტერიტორიად აცხადებს დედამიწის ნებისმიერ ნაწილს.
წარმოშობა
მელქისედეკის დომინიონი დაფუძნებულია 1986 წელს აშშ-ის მოქალაქეების, ბენ დავიდ პედლის და მისი ვაჟის მარკ ლოგან პედლის მიერ. ორგანიზატორი პირები მოიხსენიებიან სხვადასხვა ფსევდონიმებით, ისეთით როგორიცაა „ცემახ ბენ დავიდ ნეცერ კორემი“, „ბრანჩ ვინდრესსერი“ და სხვა. ეს პირები ასევე წარმოადგენენ ბიბლიის ერთ-ერთი რედაქციის („მელქისედეკის ბიბლია“) ავტორებს. ეს წიგნი იწერებოდა მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხეში, ძირითადად ციხეებში, იქ სადაც უწევდათ სასჯელის მოხდა ავტორებს; დანაშაულის საგანს კი ხშირ შემთხვევაში შეადგენდა მაქინაციები აქციებით ვაჭრობის საქმეში. ამ ნაწარმობს („მელქისედეკის ბიბლია“) ეფუძნება დომინიონის მთელი სახელმწიფოებრიობა.
აღიარება
ზოგიერთი წყაროს თანახმად, 1993 წელს მელქისედეკის დომინიონ სახელმწიფოს მოიპოვებული აქვს „დიპლომატიური აღიარება“ ცენტრალური აფრიკის ცალკეული რესპუბლიკების მხრიდან. აგრეთვე ცნობილია, რომ მელქისედეკის დომინიონს არ გააჩნია დიპლომატიური მისიები ან რაიმე სხვა წარმომადგენლობები აფრიკაში, მიუხედავად ამისა, მელქისედეკის დომინიონის ინტერნეტ რესურსში აღნიშნულია, რომ ვირტუალურ სახელმწიფო აღიარებულია აფრიკის სხვადასხვა რესპუბლიკების მიერ, მათ შორისაა ბურკინა-ფასო.
ზოგიერთი ცნობით, მელქისედეკის დომინიონის სახელმწიფო პასპორტს აღიარებს ზოგიერთი დიდი სახელმწიფოც, მათ რიცხვშია ფილიპინები, მალაიზია, სინგაპური, ინდონეზია.
რესურსები ინტერნეტში
მელქისედეკის დომინიონის ოფიციალური საიტი (ინგლ.)
ვირტუალური სახელმწიფო
ნარინიო (ნარინიო)

ნარინიო (ნარინიო)
ნარინიო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნარინიოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 210 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 25 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ნარინიოს დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ნარინიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მოძმანაანთ უბნის ნამოსახლარი და სამაროვანი

მოძმანაანთ უბნის ნამოსახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ არანისის ჩრდილოეთით, ხევის პირას, საცხოვრებელი სახლებისა და მეცხოველეობის ფერმის ტერიტორიაზე. თარიღდება II-IV საუკუნეებით. 1973-1974 წლებში საცდელი გათხრები ჩაატარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპერდიციამ ძველი დაზიანებული მიწის სამუშაოების დროს.
გამოვლინდა ნამოსახლარის კულტურული ფენის მასალა, რომელიც მოწმობს იქ დასახლების არსებობას. აღმოჩნდა რამდენიმე ინდივიდუალური ორმოსამარხი, რომლებშიც მიცვალებული იწვა მოხრილი მარცხენა ან მარჯვენა გვერდზე, თავით დასავლეთისაკენ. აღმოჩენილია თიხის ჭურჭელი, მინის პატარა სანელსაცხებლე, ბრინჯაოს ზარაკები, რგოლი, ბეჭედი, პართული მონეტა და სხვა. აღმოჩენილი მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
უკანაუბნის წმინდა გიორგის ეკლესია

უკანაუბნის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარ უკანუბანში. აგებულია გარდამავალ ხანაში.
სოფლიდან დასავლეთით 1 კმ-ზე, მდ. ცხრაზმის მარჯვენა ნაპირას მდებარე მცირე ზომის დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით სწორკუთხა საკურთხევლის ცენტრში გაჭრილია მაღალი, არქიტრავული სარკმელი. კონქზე გადასვლა ხდება მარტივპროფილიანი ტრომპების საშუალებით. სატრიუმფო თაღის მარცხენა ნაწილი კრონშტეინებს ეყრდნობა, მარჯვენა კი კედლის წყობაში იძირება.ცილინდრული კამარის საბრჯენი თაღი კრონშტეინებს ეყრდნობა. თაღი შირიმის ქვისაა. დასავლეთ სარკმელი არქიტრავულია. ასეთივეა სამხრეთის შესასვლელიც, რომელსაც ნაოთხალები აქვს. იატაკი მიწაყრილია. ეკლესია ადგილობრივი წარმოშობის სხვადასხვა ზომის უხეშად დამუშავებული ქვითა ანაგები. წყობა სწორხაზოვანია. ლავგარდანი მარტივპროფილიანია. საბურავად გამოყენებულია ფიქალი. სამხრეთიდან მინაშენის კვალი იკითხება.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტორული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 167-168
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
.vi

.vi — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) აშშ-ის ვირჯინის კუნძულებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
vi
კომუნიკაციები აშშ-ის ვირჯინის კუნძულებზე
sv:Toppdomän#V
პლაზმოდიუმი

პლაზმოდიუმი — პარაზიტული უმარტივესების გვარი ჰემოსპორიდიების რიგისა. შეიცავს 60-ზე მეტ სახეობას, რომლებიც ხერხემლიანებისა და ადამიანის პარაზიტებია და იწვევენ მალარიას. პლაზმოდიუმის გადამტანია მალარიის კოღო -თა ოჯახისა. კოღოს კბენისას ნერწყვთან ერთად მასპინძლის ორგანიზმში ხვდებიან პლაზმოდიუმები სპორპზოიტების სახით. ისინი იჭრებიან სისხლძარღვთა ენდოთელიუმში ან ღვიძლში, სადაც შიზოგონიის გზით იძლევიან უამრავ პატარა ერთუჯრედიან მეროზოიტს, რომლებიც იჭრებიან ერითროციტებში. აქ ისინი მრავალჯერ განიცდიან შიზოგონიას და შემდეგ გამოდიან სისხლში. მეროზოიტების ნაწილი იჭრება ახალ ერითროციტებში და გარდაიქმნება მდედრ (მაკრო-) და მამრ (მიკრო-) გამეტოციტებად.
მაკროგამეტოციდები მასპინძლის ორგანიზმშივე გარდაიქმნება მაკროგამეტებად, მიკროგამეტოციტების განვითარება კი მხოლოდ კოღოს ორგანიზმში მიმდინარეობს. მაკროგამეტები მიკროგამეტოციტებთან ერთად სისხლის წოვის დროს ხვდება კოღოს კუჭში; აქ მიკრო გამეტოციტი იძლევა რამდენიმე მიკროგამეტას, რომლებიც ერწყმიან მაკროგამეტებს და იქცევიან მოძრავ ზიგოტებად — ოოკინეტებად. ესენი იფარებიან გარსებით და გარდაიქმნებიან ოოცისტებად (ზიგოცისტებად). მათი მრავალჯერადი გაყოფით მიიღება მრავალი (10 ათასამდე) აქტიურად მოძრავი სპოროზოიტი, რომლებიც ხვდებიან სანერწყვე ჯირკვლებში და სისხლის წოვის დროს კვლავ მასპინძელში ხვდებიან. ადამიანის პარაზიტია პლაზმოდიუმის 4 სახეობა: და , რომელთა გადამტანია -ის გვარის კოღოები. პრიმატების პარაზიტებია , და სხვა. დანარჩენი ხერხემლიანებისა — , და სხვა.
ლიტერატურა
უმარტივესები
ნიკი მინაჟი

ნიკი მინაჟი
ონიკა ტანია მარაჟი, ცნობილი როგორც ნიკი მინაჟი (დ. 8 დეკემბერი, 1982) — ამერიკელი რეპერი და მომღერალ-კომპოზიტორი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ სენტ-ჯეიმზში. მისი მშობლები არიან აფრიკული და ინდური წარმოშობის. 5 წლამდე ცხოვრობდა ბებიასთან, რადგან მისი მშობლები დაკავებულები იყვნენ საცხოვრებლის ძებნით კუინზში, ნიუ-იორკში. მინაჟი სწავლობდა სკოლასში „Elizabeth Blackwell Middle School 210“, სადაც უკრავდა კლარნეტზე. მინაჟმა პირველი ალბომი გამოუშვა 2007 წელს, ასევე 2008 წლის 7 ივლისს სახელწოდებით „Sucka Free“, 2009 წლის 18 აპრილს გამოუშვა სამი ალბომი და გამოჩნდა ჟურნალში „XXL“. მან 2008 წელს გაიმარჯვა პრემიაში „UMA“ ნომინაციაში „წლის არტისტი“. 2009 და 2010 მისთვის ძალიან წარმატებული იყო რადგანაც უამრავი კლიპი გამოუშვა და ამ სიმღერებიდან უმეტესობამ ჩარტებში 1 ადგილი დაიკავა.
შემოქმედება
ნიკი მინაჟის გამოშვებული ალბომებია: Sucka Free, Pink Friday, Pink Friday: Roman Reloaded, Pink Friday: Roman Reloaded (The Re-Up)... მას აქვს მოპოვებული მრავალი გამარჯვება დაჯილდოებებში: „ამერიკული მუსიკის დაჯილდოება“, „გრემი“, „MTV-ის მუსიკალური ვიდეოების დაჯილდოება“, „MTV“-ის ევროპული მუსიკის დაჯილდოება", „BILLBOARD“-ის დაჯილდოება" და სხვა.
დისკოგრაფია
Pink Friday (2010)
Pink Friday: Roman Reloaded (2012)
The Pinkprint (2014)
''Queen (2018)
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 8 დეკემბერი
დაბადებული 1982
XXI საუკუნის ამერიკელი რეპერები
XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მომღერლები
XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები
ნიუ-იორკელი ქალი მსახიობები
აღმოსავლეთ სანაპიროს ჰიპ-ჰოპ მუსიკოსები
Young Money Entertainment-ის შემსრულებლები
ამერიკელი მოდის დიზაინერები