PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ფერნანდო III

ფერნანდო III (დ. 5 აგვისტო, 1199, სამორა — გ. 30 მაისი, 1252, სევილია, ესპანეთი) — კასტილიის ტოლედოსა და ესტრემადურის მეფე 1217 წლიდან, ლეონის და გალისიის მეფე 1230 წლიდან, ალფონსო IX-ისა და ბერენგარიას უფროსი შვილი. ფერნანდომ საბოლოოდ თავის ხელში გააერთიანა კასტილია, ლეონი და გალისია და დააარსა ერთიანი კასტილიისა და ლეონის სამეფო. თვისი მმართველობის პერიოდში ფერნანდო აქტიურად ადგა რეკონკისტის გზას. პირენეს ნახევარკუნძულის თითქმის ყველა მუსულმანური სახელმწიფო დაიპყრო და შემოუერთა თავის ქვეყანას. ფერნანდო III კათოლიკური ეკლესიის წმინდანადაა შერაცხილი მისი კანონიზაცია 1671 წელს მოხდა.
რესურსები ინტერნეტში
Исторические документы на Vostlit.info Договор Фердинанда III с владетелем Альмохадов
ლეონის მეფეები
კასტილიის მეფეები
დაბადებული 5 აგვისტო
დაბადებული 1199
გარდაცვლილი 30 მაისი
გარდაცვლილი 1252
ბერთუბნის მონასტერი

ბერთუბნის მონასტერი — დავითგარეჯის კომპლექსში შემავალი ერთ-ერთი გამოქვაბული მონასტერი. დაარსებულია XII საუკუნეში. აღსანიშნავია ღვთისმშობლის დარბაზული ეკლესია და სატრაპეზო, რომელთა კედლებიც შემკულია XIII საუკუნის დასაწყისის მხატვრობით: გამოსახული არიან თამარ მეფე და ლაშა გიორგი, სატრაპეზოში ძირითადად ტრაპეზის თემაა გადმოცემული. აქვეა ეპიზოდი დავით გარეჯელის ცხოვრებიდან — „ლუკიანე წველის ირმებს“, ეს მოხატულობა მხატვრობის გარეჯის სკოლის განვითარების მწვერვალია; ადგილობრივ ტრადიციებთან ერთად მათში მკაფიოდ აისახა აყვავების ხანის ქართული მონუმენტური მხატვრობის ზოგადი თავისებურებანი. მდებარეობს აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე, საქართველოს საზღვრის სიახლოვეს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ბერთუბანი, ღვთისმშობლის ტაძარი (საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი) | ქართველოლოგიური წიგნებისა და კრებულების ფოტომასალის აღწერილობა
სქოლიო
ივანე გოკიელი

ივანე გოკიელი
ივანე (ვანო) რაფიელის ძე გოკიელი (დ. 9 ოქტომბერი, 1899, თბილისი — გ. 10 ივლისი, 1972, იქვე) — ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1966).
ბიოგრაფია
სწავლობდა ჯერ თბილისის, შემდეგ პეტროგრადის კონსერვატორიაში, რომელიც დაამთავრა 1921 წელს და დაიწყო აქტიური შემოქმედებითი და საზოგადოებრივი მოღვაწეობა. იგი იყო თბილისში სიმფონიური ორკესტრის დაარსების ერთ-ერთი ორგანიზატორი, საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის გამგეობის პასუხისმგებელი მდივანი, შემდეგ თავმჯდომარე, კონსერვატორიის დირექტორი. მაგრამ ვ. გოკიელი უწინარეს ყოვლისა იყო მუსიკოსი, კომპოზიტორი. მის კალამს ეკუთვნის ისეთი ცნობილი ოპერები, როგორიცაა „პატარა კახი“, „ბროლის ქოში“, „წითელქუდა“.
წარმატებული აღმოჩნდა ვანო გოკიელის მცდელობა სიმფონიური მუსიკის დარგშიც. აღსანიშნავია მისი ვოკალური ციკლი, მუსიკა სპექტაკლებისა და კინოფილმებისათვის („წითელი ეშმაკუნები“, „ორი მეგობარი“, „დიადი განთიადი“, „ფორპოსტი“, „წყალქვეშა ტყვეობაში“, „ოქროს ბილიკი“) და სხვა.
დაჯილდოვებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
გელაძე თ., ვანო გოკიელი, «საბჭოთა ხელოვნება», 1970, №1;
Пичхадзе М. Я., Вано Гокиели, «Советская музыка», 1955, №7
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 107, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი კომპოზიტორები
დაბადებული 9 ოქტომბერი
დაბადებული 1899
გარდაცვლილი 10 ივლისი
გარდაცვლილი 1972
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ივანე
მერანი (გამომცემლობა)

მერანი (გამომცემლობა)
„მერანი“ — როგორც საქართველოს სსრ მწერალთა კავშირის გამომცემლობა დაარსდა 1921 წელს თბილისში. 1925-1931 წლებში გამომცემლობას ეწოდებოდა „ქართული წიგნი“, 1932-1942 — „ფედერაცია“, 1943-1962 — „საბჭოთა მწერალი“. 1963 წელს გამომცემლობები „საბჭოთა მწერალი“, „ზარია ვოსტოკა“ და „ხელოვნება“ გაერთიადნენ ერთ დიდ გამომცემლობად და ეწოდა „ლიტერატურა და ხელოვნება“, რომელსაც 1968 წელს, გამომცემლობა „ხელოვნების“ გამოყოფის შემდეგ, დაერქვა „მერანი“. გამომცემლობას ჰქონდა ქართული და რუსული რედაქციები. „მერანის“ პერიოდული გამოცემები იყო ალმანახები „კრიტიკა“ და „საუნჯე“.
შენობა
გამომცემლობა „მერანი“ თბილისში, რუსთაველის გამზირის N42-ში მდებარეობს.
შენობა, რომელშიც უწინ გაზეთის „ზარია ვოსტოკა“ რედაქცია იყო მოთავსებული 1926-30 წლებში აიგო არქიტექტორ დავით ჩისლიევის პროექტით და კონსტრუქტივიზმის ნიმუშს წარმოადგენს.
შოთა რუსთაველის გამზირზე ნაგებობის ოთხსართულიანი ნაწილი გამოდის, რომელიც ერთიანი დიდი ჰორიზონტალური სარკმლებით არის განხსნილი. რუსთაველის შესახვევისკენ შენობა ხუთსართულიანი ნაწილით არის მიმართული, მისი ფართო სწორკუთხა ღიობების რიტმს ბოლო სართულის შეისრული თაღები ასრულებს.
ლიტერატურა
„საქართველოს ძველი ქალაქები: თბილისი“, 2006 წ. მეორე გამოცემა. ISBN 99940-0-923-0
თბილისის სტამბები
საქართველოს გამომცემლობები
ერგეტა

ერგეტა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ერგეტა, ცვანე). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ჭურიის მარჯვენა სანაპირო, ზღვის დონიდან 8 მეტრი, ზუგდიდიდან 28 კმ.
სოფელ ერგეტის მახლობლად არის უძველესი დროის რამდენიმე ნამოსახლარი ბორცვი, ე. წ. დიხაგუძუბა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 777 ადამიანი.
სქოლიო
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Polyrhachis angusta

Polyrhachis angusta — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Capivari de Baixo

Capivari de Baixo is a Brazilian municipality located in the southern region of Santa Catarina. In 2010, it had a population estimated at 21,674 inhabitants. As of 2020, the population was estimated to be at 25,177. From 1991 to 2000, the demographic growth has been of 1,51% yearly, while the national average was of 1,63%. From 2000 to 2010, the demographic growth was of 1,56% yearly, while the national average was of 1,17%. Capivari de Baixo has the largest coal-fired thermoelectric power plant of Latin America, Complexo Termoelétrico Jorge Lacerda.
References
Municipalities in Santa Catarina (state)
ძველი სათამაშოები

ძველი სათამაშოები — ირაკლი ჩარკვიანის 1989 წლის მოთხრობების კრებული.
შედის მოთხრობები:
ცალფეხშიშველი ბავშვები
ველოსიპედისტის მოკლე ბიოგრაფია
სპექტაკლის ბოლოს
ღრუბლელს მიღმა
პორტფელი
ჟიგოლო
სველ მიწაზე
ტენორი
სტუმარი
ძველი სათამაშოები
რესურსები ინტერნეტში
საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა – ირაკლი ჩარკვიანი
ძველი სათამაშოები – Goodreads.com
ირაკლი ჩარკვიანის ნაწარმოებები
ქართული მოთხრობები
1989 წლის წიგნები
მელეიეშტი (რიშკანის რაიონი)

მელეიეშტი (რიშკანის რაიონი)
მელეიეშტი — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 162 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 743 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
რიშკანის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
რიშკანის რაიონის სოფლები
იოანე III (პაპი)

იოანე III (პაპი)
იოანე III (ერისკაცობაში ჯოვანი კატალინო; დ. უცნობია — გ. 13 ივლისი, 574) — რომის პაპი 561–574 წლებში.
იოაანე III იყო რომის გამოჩენუილი ოჯახის წევრი. Liber Pontificalis-ში ის ანასტასიუსის შვილადაა მოხსენებული. ევაგრიოს სქოლასტიკოსი-ის მიხედვით მისის სახელი ერისკაცობაში იყო კატელინუსი, ხოლო იოანე სამღვდელო წოდებაში ასვლის შემდეგ მიიღო.
მან დაასრულა მოციქულ ფილიპესა და იაკობის ბაზილიკის მშენებლობა, რომელიც მიუძღვნა იტალიის გუთებისა და არიანელების ერესისაგან გათავისუფლებას. ყველა მისი მატერიალური მიღწევა დაიღუპა რომში ლანგობარდების შეჭრის პერიოდში. გარდაიცვალა 573 წლის ივლისში, ლანგობარდების შემოსევების შედეგად.
სქოლიო
რომის პაპები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გარდაცვლილი 13 ივლისი
გარდაცვლილი 574
გიურდაჰი

გიურდაჰი
გიუნეიმაჰლა — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 207 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti
სქოლიო
ყუბის რაიონის სოფლები
ლავი (ვოლოგდის ოლქი)

ლავი (ვოლოგდის ოლქი) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ვისოკოვის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 1 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
სანქტ-პეტერბურგის წმინდა მიქაელის ლუთერანული ეკლესია

სანქტ-პეტერბურგის წმინდა მიქაელის ლუთერანული ეკლესია — მოქმედი ლუთერანული კირხე სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1874-1876 წლებში კარლ ბულმერინგის პროექტის მიხედვით. მდებარეობს შემდეგ მისამართზე: ვასილევსკის კუნძული, შუა პროსპექტი 32.
ისტორია
საზოგადოება შეიქმნა 1731 წელს კადეტთა პირველი კორპუსის შენობაში. 1834 წელს საზოგადოებას ეწოდა მიქაელ მთავარანგელოზის სახელი. 1841 წელს იმპერატორმა ნიკოლოზ I-მა გამოსცა ბრძანება გადაეტანათ ეკლესია კერძო შენობაში. ამ პერიოდში შედგა ერთიანი საზოგადების გაყოფა გერმანულ და ესტონურ საზოგადოებებად. ესტონურმა საზოგადოებამ ჩამოაყალიბა იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია. გერმანული საზოგადოება (დაახლოებით 2 000 მორწმუნე) შეიკრიბა კერძო სახლში ვასილევსკის კუნძულზე, სადაც 1842 წლის 16 აგვისტოს აკურთხეს წმინდა მიქაელის ეკლესია. აღნიშნულ ეკლესიას არ შეეძლო მრევლის დატევა, კადეტთა კორპუსის შენობის გადაკეთების შემდეგ ხელახლა გახსნეს ლუთერანული ეკლესია, რომელიც 1847 წლის 8 ნოემბერს აკურთხეს. 1866 წლიადან საზოგადოებას ეწოდება „კადეტთა რიგის წმინდა მიქაელის ეკლესია“.
ამავდროულად ვასილევსკის კუნძულის ეკლესიის მრევლი დაკავებული იყო სახსრების შეგროვებით ახალი ეკლესიის მშენებლობისათვის, რომელსაც საფუძველი ჩაეყარა 1874 წლის 23 ოქტომბერს კუნძულის შუა პროსპექტზე. ეკლესიის კურთხევა შედგა 1876 წლის 19 დეკემბერს. ახალი შენობის კურთხევასთან დაკავშირებით კადეტთა სასწავლებლის საზოგადოება იმპერატორის ბრძანებით გაუქმდა, ხოლო მრევლი და ფასეულობები გადაიტანეს ვასილევსკის კუნძულის შენობაში.
საბჭოთა პერიოდში ეკლესიის საზოგადოება გაუქმდა, ხოლო შენობა გადაეცა ქარხანას, რომელმაც განახორციელა შენობის მნიშვნელოვანი ინტერიერის მნიშვნელოვანი გადაკეთება. 2010 წელს, სარესტავრაციო სამუშაოების შემდეგ, ეკლესიას მოსენეს სამშენებლო საყრდენები. ამჟამად ეკლესიის მრევლი იკრიბება ეკლესიის სამრეკლოში და იქ მიმდინარეობს ღვთისმსახურება.
თანამედროვეობა
1992 წელს ეკლესიის შენობა გადაეცა ევაგნგელისტურ-ლუთერანული ეკლესიების კავშირს, თუმცა თუ ფინური ეკლესიის მრევლს შეადგენდა ფინური საზოგადოება, წმინდა მიქაელის ეკლესიის მრევლი ძირითადად რუსული იყო. რუსული ენა იყო ძირითადი ენა მესაზე. მრევლის აღორძინების საქმეში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა მისმა წინამძღვარმა სერგეი პრეიმანმა. ამჟამად ეკლესიის ტერიტორიას იყენებენ სხვა პროტესტანტული კონფენსიები: მეთოდისტები, მეშვიდე დღის ადვენტისტები და სხვა.
არქიტექტურა
ქვის ეკლესია 800 ადამიანზე, ააგეს 1871-1876 წლებში, ინჟინერ-პოლკოვნიკ კარლ ბულმერინგის პროექტის მიხედვით.
ფასადი გადააკეთეს 1886 წელს არქიტექტორ რუდოლფ ბერნგარდის პროექტის მიხედვით. აღნიშნული შენობა მოქმედებს ამჟამადაც.
ეკლესია აგებულია ფსევდოგოთიკის სტილში. ეკლესიას ამშვენებს მაღალი სამრეკლო, დეკორირებული გოთიკური ფანჯრებით. კედლები დამშვენებულია ქვიშაქვებით.
2002 წლიდან მიმდინარეობს შენობის რესტავრაცია. 2010 წელს შენობის ფასადის რესტავრაცია დასრულდა.
ლიტერატურა
Е. Е. Князева, Г. Ф. Соколова «Лютеранские церкви и приходы России XVIII—XX вв.», Санкт-Петербург, «Литера», 2001, ISBN 5-89319-048-3
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
სანქტ-პეტერბურგის ლუთერანული ეკლესიები
Hochschule für Musik Karlsruhe

Hochschule für Musik Karlsruhe
Karlsruhe's University of Music (Hochschule für Musik Karlsruhe in German) is a college of music in Karlsruhe, Germany. Originally the Baden Conservatory of Music, it was elevated to a Hochschule under the direction of Franz Philipp, who led the school from 1924 to 1942.
Studies
The Hochschule für Musik Karlsruhe offers tuition in voice, orchestral instruments, piano, composition, music theory, musicology, music informatics and music journalism. The academic degrees go from Bachelors to Artists Diplomas.
Notable faculty
Hanno Müller-Brachmann (born 1970), voice
Wolfgang Meyer (1954–2019), clarinet
Wolfgang Rihm (born 1952), composition
Notable alumni
Tanja Ariane Baumgartner
Clara Mathilda Faisst (1872–1948)
Tarja Turunen
Simone Zgraggen
See also
Music schools in Germany
References
External links
Official website
"Bach in the West Bank – a young Palestinian flutist accepted in the Karlsruhe University of Music" by Kate Hairsine, Deutsche Welle, December 2012
Universities and colleges in Karlsruhe
1971 establishments in West Germany
Educational institutions established in 1971
Music schools in Germany
Iúna

Iúna is a municipality located in the Brazilian state of Espírito Santo. Its population was 29,290 (2020) and its area is .
References
Iuna
კონიგოვო

კონიგოვო — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება შუდეკის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 7 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ შუდეკიდან 3 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 7 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 142 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას უდმურტები შეადგენენ.
სქოლიო
იანაულის რაიონის სოფლები
ირაკლი კაკულია

ირაკლი კაკულია (დ. 28 ნოემბერი, 1911, ფოთი — გ. 1992) — ქართველი ინჟინერი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1929 წელს დაამთავრა ფოთის ინდუსტრიული ტექნიკუმი. 1932 წელს ამიერკავკასიის ინდუსტრიული ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით.
1929-1931 წლებში მუშაობდა თბილისის იარაღის შემკეთებელ ქარხანაში საამქროს უფროსის მოადგილედ. 1936-1938 წლებში ფოთის საქალაქო საბჭოს აღმასკომში კომუნალური მეურნეობის განყოფილების ინჟინრად, ფოთის ინდუსტრიულ ტექნიკუმში პედაგოგად. 1938 წლიდან მუშაობდა სამშენებლო ტრესტ „საქქარხმშენის“ სისტემაში. ხელმძღვანელობდა ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხნის და „ხიდმშენის“ მთავარი სამმართველოს ქარელის სამშენებლო სამმართველოებს. 1944-1945 წლებში მობილიზებული იყო თბილისის საავიაციო ქარხნის მშენებლობაზე უბნის უფროსად. II მსოფლიო ომის შემდგომ მუშაობდა საქართველოს შრომითი რეზერვების სამინისტროს სისტემაში. იყო სამშენებლო-სამონტაჟო კანტორის მთავარი ინჟინერი, უფროსი, სანტექნიკურ სამუშაოთა სამონტაჟო ტრესტის უფროსი. 1956 წლიდან ხელმძღვანელობდა საკავშირო დაქვემდებარების საპროექტო ინსტიტუტ „ჰიდროპროექტის“ თბილისის განყოფილებას, იყო სსრკ სახელმწიფო საპროექტო ინსტიტუტ „ორგენენერგომშენის“ თბილისის ფილიალის მთავარი სპეციალისტი და განყოფილების უფროსი. მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტის №23 კათედრაზე ლექტორად, 1973 წლიდან ამავე კათედრის დოცენტად. ხელმძღვანელობდა ფოთის ცენტრში 12 და 20-ბინიანი საცხოვრებელი სახლების, საზაფხულო კინოთეატრის, სასტუმრო „კოლხეთის“, ნავსადგურის თანამშრომელთა საცხოვრებელი სახლისა და საერთო საცხოვრებლის მშენებლობას. ვალე-ახალციხის მაღაროთა თბომეურნეობისა და წყალსადენ-კანალიზაციის სამონტაჟო სამუშაოებს. ავტორთა ჯგუფთან ერთად მონაწილეობდა „ლაჯანურჰესის“, „ხრამჰეს II“-ის, „სიონჰესის“, „ენგურჰესის“ წარმოებისა და ორგანიზაციის პროექტების დაგეგმარებაში, მისი ავტორობით, „ენგურჰესის“ მშენებლობაზე დაბა ჯვარზენში, საქართველოში პირველად, აშენდა საცხოვრებელი სახლები უცემენტო ბლოკების გამოყენებით. გამოცემული ჰქონდა 15-მდე სამეცნიერო ნაშრომი და სახელმძღვანელო უმაღლესი სასწავლებლების სტუდენტებისათვის. არის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ფოთის ფილიალისა და ფაზისის სახალხო აკადემიის დაარსების ერთ-ერთი ორგანიზატორთაგანი და საპატიო წევრი. მნიშვნელოვანი წვლილი აქვს შეტანილი ფოთის პერსპექტიული განვითარებისა და ნიკო ნიკოლაძის სახელობის ფონდის აღორძინების საქმეში.
ჯილდოები
საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 272-273
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 28 ნოემბერი
დაბადებული 1911
გარდაცვლილი 1992
ქართველი ინჟინრები
ქართველი პედაგოგები
ჟეზუანია

ჟეზუანია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 900 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 768 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.99 კმ²-ზე. ფართობი 153 852 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლაგონგლონგი

ლაგონგლონგი (ოფიციალურად ლაგონგლონგის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ მისამისის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 190 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
აღმოსავლეთ მისამისის მუნიციპალიტეტები
თენგიზ ბასტოიანი

თენგიზ ბასტოიანი (დაბადების თარიღი უცნობია, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (კონტაქტური კარატე). ევროპის ჩემპიონატის (კიოკუშინკაი კარატეში) ვერცხლის მედლის მფლობელი (2015, ვარშავა, პოლონეთი). ევროპის ჩემპიონატის (კიოკუშინკაი კარატეში) ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი (2017, როსკილე, დანია).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
თენგიზ ბასტოიანი — ქართული სპორტი.
თბილისში დაბადებულები
ქართველი კარატისტები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
ფლორიდაბლანკა (პამპანგა)

ფლორიდაბლანკა (პამპანგა)
ფლორიდაბლანკა (ოფიციალურად ფლორიდაბლანკის მუნიციპალიტეტი) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პამპანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 135 542 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 33 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Floridablanca Profile at PhilAtlas.com
Official site
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
პამპანგის მუნიციპალიტეტები
Belov

Belov, or Belova (feminine; Белова), is a common Russian surname, derived from the word Bely (белый, meaning "white"). Notable people with the surname include:
People
Aleksandar Belov (b. 1987), Macedonian singer
Alexander Belov (1951–1978), Russian basketball player
Alexander Belov (sergeant) (1923–1980), Soviet army officer and Hero of the Soviet Union
Alexey Belov (officer) (1909–1992), Soviet army officer and Hero of the Soviet Union
Fyodor Belov (1920–1979), Soviet army officer and Hero of the Soviet Union
Grigory Belov (actor) (1895–1965), Soviet actor and People's Artist of the USSR
Grigory Belov (colonel) (1901–1994), Soviet army officer and Hero of the Soviet Union
Irina Belova (athlete) (b. 1968), Russian heptathlete
Ivan Belov (captain) (1906–1944) was a Soviet officer and naval captain
Ivan Belov (commander) (1893–1938), Soviet army commander
Ivan Belov (lieutenant) (1915–1941), Soviet army officer and Hero of the Soviet Union
Katherine Belov (1973), Australian veterinary scientist
Mikhail Belov (1966), Russian professional football coach and a former player
Nikolay Belov (wrestler) (1919–1987), Soviet wrestler
Nikolay Nikanorovich Belov (1896–1941), Soviet general
Nikolay Vasilyevich Belov (1891–1982), Soviet crystallographer, geochemist, and academician
Nikolay Belov (sergeant) (1924–1993), Soviet army officer and Full Cavalier of the Order of Glory
Pavel Belov (colonel-general) (1897-1962), Soviet general, commander of the 61st Army
Pavel Belov (b. 1977), Russian scientist, metamaterial researcher
Sergei Belov (1944–2013), Russian basketball player
Valery Belov (b. 1967), Russian ice hockey player and coach
Vasily Belov (writer) (1932–2012), Soviet writer
Vasily Belov (private) (1925–?), Soviet soldier and Hero of the Soviet Union
Yevgeny Belov, Russian diplomat and Ambassador of Russia to the CIS
Yevtikhy Belov (1901–1966), Soviet army officer and Hero of the Soviet Union
Other
Alexander Belov, a fictional character played by Sergei Bezrukov in a Russian crime miniseries Brigada
Leonid Belov, fictional Red Army general who appears in Call of Duty: Finest Hour
Yelena Belova, fictional Russian super spy from Marvel Comics
Russian-language surnames
ლას-მარიასი (პუერტო-რიკო)

ლას-მარიასი (პუერტო-რიკო)
ლას-მარიასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს მარიკაოს ჩრდილოეთით, ანიასკოს სამხრეთ-აღმოსავლეთით, სან-სებასტიანის სამხრეთით, მაიაგუესის აღმოსავლეთით და ლარესის დასავლეთით. მოიცვას 15 ბარიოსა და ლას-მარიას-პუებლოს. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 874 ადამიანს შეადგენს.
იხილეთ აგრეთვე
პუერტო-რიკოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Welcome to Puerto Rico! Las Marías
სქოლიო
პუერტო-რიკოს მუნიციპალიტეტები
ცხოვრება საკუთარი ცხოვრებით

ცხოვრება საკუთარი ცხოვრებით — ჟან-ლიუკ გოდარის 1962 წლის დრამა, რომელშიც მთავარ როლს ანა კარინა ასრულებს.
კინოსურათი ახალგაზრდა პარიზელი ქალის, ნანას, შესახებ მოგვითხრობს, რომელიც შორდება ქმარს, თავს ანებებს სამსახურს და მეძავობას იწყებს. ფილმი თორმეტ მონაკვეთადაა დაყოფილი.
„ცხოვრება საკუთარი ცხოვრებით“ გამოსვლის წელს შემოსავლის მიხედვით მეოთხე ყველაზე წარმატებული ფრანგული ფილმი იყო. ვენეციის კინოფესტივალზე კინოსურათმა ჟიურის გრან პრი მოიპოვა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ფრანგული ფილმები
ფრანგული დრამატული ფილმები
1952 წლის ფილმები
ჟან-ლიუკ გოდარის ფილმები
ჰამერსმით-ენდ-სიტის ხაზი

ჰამერსმით-ენდ-სიტის ხაზი — ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი ხაზია. მეტროპოლიტენის სქემაზე იგი ვარდისფრადაა აღნიშნული. აღსანიშნავია, რომ უწინ იგი მეტროპოლიტენის ხაზის ნაწილი იყო და შესაბამისად, მის შემადგენლობაშია მსოფლიოში უძველესი მონაკვეთი — მეტროსადგურ ფარინგდონიდან პადინგტონამდე, რომელიც 1863 წლის 10 იანვარს გაიხსნა. ხაზი დასავლეთ ლონდონიდან აღმოსავლეთ ლონდონისკენაა გადაჭიმული. სულ 28 სადგურიდან, 14 მიწისქვეშაა. დატვირთვის მიხედვით, იგი მეათეა ქალაქში.
ისტორია
ჰამერსმით-ენდ-სიტის ხაზი 1988 წლამდე მეტროპოლიტენის ხაზის განშტოება იყო, თუმცა ბოლო წლებში ის უფრო ცალკე ხაზის სახით ფუნქციონირებდა, რომლის ნაწილს ჰამერსმითიდან ბეიკერის ქუჩამდე და ლივერპულის ქუჩიდან ბარკინგმადე მეტროპოლიტენის ხაზი არ იყენებდა და, შესაბამისად, არც ამ ხაზის რუკაზე იყო დატანილი. ეს ხაზი ასევე იყენებდა C ტიპის ელმავლებს, ნაცვლად მეტროპოლიტენის ხაზის A ტიპის ელმავლებისა. ვინაიდან ეს ცვლილება შედარებით ახალია, მრავალ სადგურზე დღემდე შემორჩა ფირნიშები და ლითონის რუკები, რომლებიც მიხედვით ეს სადგურები მეტროპოლიტენის ხაზს ეკუთვნის.
ხაზის სახელწოდება მომდინარეობს ჰამერსმითისა და სიტის რკინიგზიდან (Hammersmith and City Railway - H&CR), 5 კმ სიგრძის ნაწილი ჰამერსმითის სადგურსა და ვესტბორნ პარკს შორის, რომელიც 1864 წელს გაიხსნა და რომელიც ერთობლივად ააგო და ექსპლოატაციას უწევდა მეტროპოლიტენი და სარკინიგზო კომპანია Great Western Railways 1864-68 წლებში.
მატარებლები
სქემა
სადგურები
(დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ)
ჰამერსმითი (გადასასვლელი: დისტრიქტის და პიკადილის ხაზებზე)
გოლდჰოკ როუდი
შეფერდს ბუშ მარკეტი
ვუდ ლეინი
ლეტიმერ როუდი
ლედბროკ გროუვი
უესტბურნ პარკი
როიალ ოუკი
პადინგტონი (National Rail) (მატარებლები ჰითროუს აეროპორტის მიმართულებით)
უერთდება წრიულ და დისტრიქტის ხაზებს
ეჯვარ როუდი (გადასასვლელი: წრიულ და დისტრიქტის ხაზებზე; დისტრიქტის ხაზის ბოლო გაჩერება)
ბეიკერ სტრიტი (გადასასვლელი: ბეიკერლოოს, საიუბილეო და მეტროპოლიტენის ხაზებზე)
უერთდება მეტროპოლიტენის ხაზს
გრეიტ პორტლენდ სტრიტი
იუსტონ სკვერი (National Rail იუსტონი)
კინგს კროს სენტ პანკრასი (National Rail)} (მატარებლები გატვიკის და ლუტონის აეროპორტების მიმართულებით)
ფარინგდონი (National Rail) (მატარებლები გატვიკის და ლუტონის აეროპორტების მიმართულებით)
ბარბიკენი (National Rail)
მურგეიტი (National Rail)
ლივერპულ სტრიტი (National Rail) (მატარებლები სტანსტედის აეროპორტის მიმართულებით)
შორდება წრიულ და მეტროპოლიტენის ხაზებს; უერთდება დისტრიქტის ხაზს
ელდგეიტ ისტი
უაიტჩეპლი (კვირაობით ბოლო გაჩერება)
სტეპნი გრინი
მაილ ენდი
ბოუ როუდი
ბრომლი-ბაი-ბოუ
ვესტ ჰემი (National Rail)
პლეისტოუ
აპტონ პარკი
ისტ ჰემი
ბარკინგი (National Rail)
სამომავლო გეგმები
იხილეთ აგრეთვე
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლონდონის მეტროპოლიტენის ხაზები