PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში

იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში
2018 წლის მონაცემებით სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 9 ძეგლია. ეს საერთო რაოდენობის 0,9 %-ია (სუულ იუნესკოს ძეგლია 1092)
მათ შორის:
5 კულტურის ობიექტი
3 ბუნების ძეგლი
1 შერეული ტიპის
სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკამ მსოფლიო კულტურული და ბუნებრივი მემკვიდრეობის დაცვის კონვენციის რატიფიცირება მოახდინა 1997 წლის 10 ივლისს. პირველი ობიექტი, რომელიც სიაში შეიტანეს იყო ისიმანგალისოს პარკი, იგი ძეგლი გახდა 1992 წელს 23-ე სესიაზე.
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
გეოგრაფიული მდებარეობა
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
იუნესკოს ოფიციალური საიტი. მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში
სქოლიო
სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა
მისბახის რაიონი

მისბახის რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი მისბახი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო ბავარიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 863,50 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 95 051 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 110 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 1 82.
რესურსები ინტერნეტში
www.landkreis-miesbach.de ოფიციალური საიტი
ბავარიის რაიონები
ივანდიდი

ივანდიდი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 105 მეტრი, ხონიდან 2 კილომეტრი. სოფელში გადის შიდასახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის გზა ხონი-სამტრედია. სოფელში დგას იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ეკლესია (2005).
დემოგრაფია
ლიტერატურა
სქოლიო
ხონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
119

119
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
სალონინა მატილდა - იმპერატორ ტრაიანეს დისშვილი (დ. 68)
კარლ ორტვინ ზაუერი

კარლ ორტვინ ზაუერი (დ. 24 დეკემბერი, 1889 — გ. 18 ივლისი, 1975) — ამერიკელი გეოგრაფი. თანამედროვე კულტურული გეოგრაფიის ფუძემდებელი. 1940-1941 წლებში ამერიკის გეოგრაფთა ასოციაციის პრეზიდენტი. სწავლობდა ჩიკაგოს უნივერსიტეტში, სადაც 1915 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია და გახდა ფილოსოფიის დოქტორი. 1915-1923 წლებში მოღვაწეობდა მიჩიგანის უნივერსიტეტში, 1923-1957 წლებში იყო კალიფორნიის უნივერსიტეტის გეოგრაფიის პროფესორი, ხოლო 1957 წლიდან გარდაცვალებამდე იმავე უნივერსიტეტის საპატიო პროფესორი. იკვლევდა უდაბნოების, ტროპიკული არეალების, ამერიკელი ინდიელების საზოგადოებრივი გეოგრაფიის, აგრიკულტურისა და ახალი მსოფლიოს ადგილობრივი მარცვლოვანი კულტურების საკითხებს. მისთვის გეოგრაფია იყო კაცობრიობის ისტორიის განუყოფელი ნაწილი, რადგან დედამიწამ, მისმა რესურსებმა, და გარემომ ღრმად განიცადა კაცობრიობის გავლენა. მრავალმხრივი მეცნიერი იყო. 1925 წელს გამოაქვეყნა ნაშრომი „ლანდშაფტის მორფოლოგია“, სადაც შემოღებული იყო „კულტურული ლანდშაფტის“ გაგება. არაერთი წიგნის, მონოგრაფიის და სტატიის ავტორია.
რესურსები ინტერნეტში
კარლ ორტვინ ზაუერი — ენციკლოპედია ბრიტანიკა
კარლ ორტვინ ზაუერი — ბიოგრაფია
კარლ ორტვინ ზაუერი — ბიოგრაფია
ამერიკელი გეოგრაფები
ქვემო გედების ხიდი

ქვემო გედების ხიდი — მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის ცენტრალურ უბანში, ერთმანეთთან აკავშირებს საადმირალოსა და საზაფხულო ბაღის კუნძულებს.
აღნიშნული ხიდი მდებარეობს ისტორიული ადგილების ტერიტორიაზე: უშუალოდ მიხაილოვსკის და საზაფხულო ბაღში. უახლოესი მეტრო-სადგური, რომელიც მდებარეობს ხიდთან ახლოს არის „გოსტინი-დვორი“. 1720 და 1733 წლებში ინჟინერმა ჰ. ვან ბოლესმა, სწორედ ამ ადგილას ხის ხიდი ააშენა. ხიდი ოფიციალურად გაიხსნა 1733 წელს. 1760-იანი წლებისთვის შეიცვალა ხიდი. ახალი ქვის ხიდი აშენდა 1835-1837 წლებში (ინჟინრები: პ. პ. ბეზენი, ა. დ. გოტმანი, ა ი. რემიზოვი). მშენებლობის დროს გამოყენებული იქნა გრანიტი და კირქვა. 1849 წელს გადაკეთდა ხიდის თაღი. ბოლო რეკონსტრუქცია ხიდს 1924-1926 წლებში ჩაუტარდა. სწორედ ამ პერიოდში, ხიდის იერსახე შეიცვალა მონოლითური გრანიტის სახით მოპირკეთებული ელიფტიკური კამარით (პროექტის ინჟინრები: ბ. დ. ვასილიევი, ა. ლ. სოლარევა). ხიდის მშენებლობის დროს, შენარჩუნებული და დაცული იქნა მისი ექსტერიერი და მოაჯირები. ხიდის სიგრძე შეადგენს 23,9 მეტრს, სიგანე კი 19,9 მეტრს.
XVIII-XIX საუკუნეებში გედების ხიდი ატარებდა ცარიცინსკის სახელს. აღნიშნული სახელი, მომდინარეობდა იქვე მდებარე ცარიცის მდელოდან. ქვემო გედების ხიდის ზემოთ არის ზემო გედების ხიდიც. ორივე ხიდი გამოირჩევა დახვეწილი და გამორჩეული დიზაინით.
ლიტერატურა
Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — 280 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 449. — 511 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 314. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 85. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.
Кочедамов В. И. Мосты Ленинграда. — Л.: Искусство, 1958. — 60 с.
Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.
რესურსები ინტერნეტში
Нижний Лебяжий мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
Лебяжьи мосты //Энциклопедия Санкт-Петербурга
სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ნატალია გოცი

ნატალია გოცი (დ. 10 ივლისი, 1985) — უკრაინელი ტოპ-მოდელი; 2004 წლის ფორდის მსოფლიო სუპერმოდელის ძიების გამარჯვებული. სხვადასხვა დროს ის გამოჩნდა ფრანგული ელისა და იტალიური მარი კლერის გარეკანზე, ასევე მოდის სახლების ბენაზ სარაფპურის, კრისტიან ლაკრუას, დაიან ფონ ფურშტენბერგის, დიორის, დოლჩე და გაბანას, დრის ვან ნოტენის, გუჩის, ოსკარ დე ლა რენტას, ვალენტინოს, ვივიენ ვესტვუდისა და სხვათა კოსტიუმების ჩვენებაზე.
რესურსები ინტერნეტში
უკრაინელი მოდელები
დაბადებული 1985
დაბადებული 10 ივლისი
Nikopol Municipality

Nikopol Municipality is a municipality (obshtina) in the northern part of Pleven Province, in northern Bulgaria. It is named after its administrative centre - the town of Nikopol. The municipality embraces a territory of with a population, as of December 2009, of 10,602 inhabitants.
Its northern border is by the Danube River, bordering with Turnu Măgurele municipality of Romania. The municipality also borders with Belene Municipality on the East, Livski and Pordim municipalities on the South, Pleven municipality on the Southwest and Gulyantsi Municipality on the West.
Besides the Danube, which defines the hydrography of the area, the Osam river and some minor rivers flow within the municipality.
There are plans to develop common cultural tourism program that encompass the Nikopol and Turnu Măgurele municipalities. Unlike Turnu Măgurele, Nikopol municipality has poorly developed tourism infrastructure.
Settlements
(towns are shown in bold):
Demography
The following table shows the change of the population during the last four decades.
Vital statistics
The municipality of Nikopol has a low birth rate and a high death rate.
Religion
According to the latest Bulgarian census of 2011, the religious composition, among those who answered the optional question on religious identification, was the following:
See also
Provinces of Bulgaria
Municipalities of Bulgaria
List of cities and towns in Bulgaria
References
Municipalities in Pleven Province
ლევან III დადიანი

ლევან III დადიანი, იგივე შამადავლე — ოდიშის მთავარი 1661-1680 წლებში, ქართული ისტორიული წყაროების თანახმად „სრულიად ოდიშისა და აფხაზეთის მპყრობელ-მქონებელი“. ლევან II დადიანის ძმის, იესეს ძე. ტახტზე ავიდა ქართლის მეფის ვახტანგ V-ის დახმარებით და თავისი ბიძის პატივისცემად ლევანი დაირქვა. ცოლად ჰყავდა ვახტანგ V-ის დისწული თამარი. 1663 ლევან III დადიანი თავს დაესხა იმერეთის მეფეს ბაგრატ IV-ს, მაგრამ დამარცხდა. ბაგრატ IV-მ მას წაართვა მეუღლე და თვითონ შეირთო. ეს ფაქტი გახდა მათ შორის შეურიგებელი ბრძოლის მიზეზი. 1672 ოდიშის სამთავროს შეესივნენ ოსმალები, რომლებიც მიზნად ისახავდნენ ტახტიდან ჩამოეგდოთ ლევან III დადიანი და მთავრად თავიანთი კაცი დაესვათ. ლევან III დადიანი რუხის ციხეში ჩაიკეტა და ოსმალებმა მისი აღება ვერ მოახერხეს.
ლიტერატურა
სქოლიო
სამეგრელოს (ოდიშის) მთავრები
ლოდეინოპოლეს რაიონი

ლოდეინოპოლეს რაიონი — ადმინისტრაციული ერთეული ლენინგრადის ოლქში, რუსეთი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ლოდეინოე-პოლე, საიდანაც მომდინარეობს რაიონის სახელიც. რაიონი მოიცავს 2 საქალაქო და 3 სასოფლო დასახლებას. წარმოიქმნა 1927 წლის სექტემბერში. ისტორიულად რაიონის ტერიტორიაზე მდებარეობდა ლოდეინოპოლეს მაზრა. 2010 წლის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 30 469 ადამიანს შეადგენდა.
ლოდეინოპოლეს რაიონს ჩრდილოეთით — კარელიის რესპუბლიკა, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — პოდპოროჟიეს, სამხრეთით — ტიხვინის და სამხრეთ-დასავლეთით — ვოლხოვის რაიონები ესაზღვრება. დასავლეთიდან აკრავს ლადოგის ტბა. რაიონის ფართობია 4910.9 კმ², რაც ლენინგრადის ოლქის საერთო ფართობის 6,60 %-ია.
ისტორია
1927 წლამდე, მანამდე სანამ, ლოდეინოპოლეს რაიონი წარმოიქმნებოდა, პეტროგრადის გუბერნიის შემადგენლობაში, არსებობდა ლოდეინოპოლეს მაზრა, რომელიც 1922 წლამდე შედიოდა ოლონეცის გუბერნიის შემადგენლობაში. ლოდეინოპოლეს რაიონი წარმოიქმნა 1927 წელს სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის დადგენილების საფუძველზე. 1974 წლის 23 ოქტომბრის საოლქო კომიტეტის გადაწყვეტილებით ლოდეინოპოლის რაიონს შეუერთდა დომოჟიროვსკის სოფსაბჭო, რომელიც მანამდე ვოლხოვის რაიონის დაქვემდებარებაში იყო.
2006 წლისს 1 იანვარს რაიონს მიენიჭა მუნიციპალური რაიონის სტატუსი, მის შემადგენლობაში წარმოიქმნა 2 საქალაქო და 3 სასოფლო დასახლება, ქალაქი ლოდეინოე-პოლე რაიონის დაქვემდებარებაში შევიდა, როგორც ცალკეული საქალაქო დასახლება.
დემოგრაფია
რაიონის მოსახლეობის დინამიკა:
რესურსები ინტერნეტში
ლოდეინოპოლეს რაიონის ოფიციალური საიტი
ლოდეინოპოლეს რაიონი ლენინგრადის ოლქის საიტზე
ლენინგრადის ოლქის არქიტექტურული ძეგლები, მოკლეს სია:ლოდეინოპოლეს რაიონი.
ლოდეინოპოლეს რაიონის ღირსშესანიშნაობები
სქოლიო
ლენინგრადის ოლქის რაიონები
ფონტივეროსი

ფონტივეროსი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 36 კმ². მოსახლეობა — 749 კაცი (2021 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ფონტივეროსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის ქალაქები
ავილის მუნიციპალიტეტები
პეზარო

პეზარო — ქალაქი და კომუნა იტალიაში, მარკეს რეგიონში, ადრიატიკის ზღვის სანაპიროზე, პეზარო და ურბინოს პროვინციის დედაქალაქი. 2007 წლის აღწერის მიხედვით, მისი მოსახლეობა 92 206 ადამიანს შეადგენს.
ადგილობრივი ეკონომიკის მთავარი დასაყრდენია მეთევზეობა, ავეჯის წარმოება და ტურიზმი.
ისტორია
ქალაქი ძვ. წ. 184 წელს რომაელებმა დააარსეს როგორც კოლონია პიტენების ტერიტორიაზე და მას პისარუმი უწოდეს. პიტენები ეს იყო ხალხი, რომელიც ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროზე ცხოვრობდა რკინის ხანაში. ნოვილარასთან აღმოჩენილია უფრო გვიანდელი ტომების დასახლებებიც. ძვ. წ. IV საუკუნეში პიტენებს თავს დაესხნენ გალიელი სენონები, უფრო ადრე, ვიდრე ეტრუსკები და როდესაც ამ ტერიტორიას რომაელები მისწვდნენ, აქ მრავალეთნიკური მოსახლეობა ცხოვრობდა. ვინაიდან გალთა უმცირესობა აქ ჯერ კიდევ კიდევ განსხვავებული იყო, რომაელებმა ისინი განდევნეს.
რომალეთა მმართველობის ქვეშ, პეზარო, რომელიც ფლამანიის გზის (Via Flaminia) კვანძს წარმოადგენდა, ვაჭრობისა და ხელოსნობის მნიშვნელოვანი ცენტრი გახდა. დასავლეთ რომის იმპერიის დაცემის შემდეგ, პეზარო ოსტგუთებმა დაიკავეს, 539 წელს კი ვიტიგესებმა დაანგრიეს გოთური ომების მიმდიარეობისას. ბიზანტიური დაპყრობიდან ხუთი წლის შემდეგ ქალაქი ნაჩქარევად აღადგინეს და აქციეს ე. წ. პენტაპოლისად, რავენის ეგზარქატის ნაწილად. ლომბარდიული და ფრანკული დაპყრობების შემდეგ, პეზარო პაპის ოლქის შემადგენელი ნაწილი გახდა.
რენესანსის პერიოდში, ქალაქს მართავდა მალატესტების (1285–1445), სფორცების (1445–1512) და დელა-როვერების (1513–1631) ოჯახები. მომდევნო ოჯახის მმართველობისას, რომელმაც პეზარო თავის საგრაფოს დედაქალაქად გამოაცხადა, დადგა მისი აყვავების ხანა — აშენდა მრავალი საზოგადოებრივი და კერძო სასახლე, აღიმართა კედლების ახალი შრეები.
1860 წლის 11 სექტემბერს, ქალაქი პიემონტელთა ძალებმა აიღეს, შემდეგში კი მისი ანექსია იტალიის სამეფომ მოახდინა.
დაძმობილებული ქალაქები
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
Official Site
Encyclopedia Britannica 1911
იტალიის ქალაქები
სვიტლოდარსკი

სვიტლოდარსკი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 12164 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
დონეცკის ოლქის ქალაქები
უსუმასინტა

უსუმასინტა — მდინარე გვატემალაში და მექსიკაში, მისი სიგრძეა 560 კმ. იგი წარმოადგენს საზღვარს გვატემალასა და მექსიკის შტატ ჩიაპასსს შორის. ქვემო დინებაში მიედინება ტაბასკოს ტერიტორიაზე და ერთვის მექსიკის ყურეს. მდინარის ნაპირებზე მდებარეობს მაიას კულტურის ძველი ქალაქები – იაშჩილანი (მექსიკა) და პიედრა-ნეგრასი (გვატემელა).
მექსიკის მდინარეები
გვატემალის მდინარეები
წალიკარი

წალიკარი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის აბაშის მუნიციპალიტეტში, სუჯუნის თემში. მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე რიონის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 10 მეტრზე, აბაშიდან 5,5 კმ., მეორე ეწერიდან 1,5 კმ. XIX საუკუნის დასაწყისში შედიოდა საჭილაოს სამოურავოში. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მემინდვრეობა და მებოსტნეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 122 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ძვ. წ. 255

ძვ. წ. 255
მოვლენები
რომის კონსულები: მარკუს ემილიუს პაულუსი, სერვიუს ფულვიუს პეტინუს ნობილიორი
პირველი პუნიკური ომი. ადისის ბრძოლა, რომის გამარჯვება.
პირველი პუნიკური ომი. ტუნისის ბრძოლა, რომაელთა სასტიკი დამარცხება.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
ჯინლი (ევლახი)

ჯინლი (ევლახი)
ჯინლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ევლახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ევლახის რაიონის სოფლები
ადური (მრავალმნიშვნელოვანი)

ადური (მრავალმნიშვნელოვანი)
ადური შეიძლება აღნიშნავდეს:
საფრანგეთი
ადური — მდინარე საფრანგეთში, სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში.
აზერბაიჯანი
ადური — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში.
ინგლისი
ადური — მდინარე ინგლისში, სუსექსის საგრაფოში.
ინდოეთი
ადური — სოფელი ინდოეთში, შიმოგის რაიონში, კარნატაკას შტატში.
ადური — სოფელი ინდოეთში, ბანგალორის რაიონში, კარნატაკას შტატში.
ადური — სოფელი ინდოეთში, ჰავერის რაიონში, კარნატაკას შტატში.
ადური — სოფელი ინდოეთში, ბანგალორის რაიონში, კარნატაკას შტატში.
ირანი
ადური — სოფელი ირანში, ქოხგილუე და ბოიერაჰმედის ოსტანში.
Seviyan, Azerbaijan

Seviyan, Azerbaijan
Seviyan is a village in the Barda Rayon of Azerbaijan.
This village may have undergone a name change or may no longer exist as an area of human habitation, since no Azerbaijani website seems to mention it under this name.
References
Populated places in Barda District
ტიმონიხა (ხაროვსკის სასოფლო დასახლება)

ტიმონიხა (ხაროვსკის სასოფლო დასახლება)
ტიმონიხა — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 3 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
ტიმონიხა — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ირინე ზაალიშვილი

ირინე ზაალიშვილი
ირინე მიხეილის ასული ზაალიშვილი — გამოჩენილი ქართველი პათოფიზიოლოგი
ბიოგრაფია
ირინე ზაალიშვილი დაიბადა 1909 წელს ქალაქ გორში, გორის გიმნაზიის დირექტორის, მიხეილ ზაალიშვილის, ოჯახში. 1925 წელს დაამთავრა თბილისის 41–ე სკოლა ოქროს მედლით, შემდეგ კი მუსიკალური ტექნიკუმი.
1931 წლიდან 1936 წლამდე სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტში. 1936 წლიდან ამავე ინსტიტუტის პათოლოგიური ფიზიოლოგიის კათედრის ასისტენტია, 1948 წლიდან დოცენტი, 1955 წლიდან პროფესორი. 1955 წლიდან 1976 წლამდე, 20 წლის განმავლობაში იყო თსსი–ის პათოლოგიური ფიზიოლოგიის კათედრის გამგე. 1945 წელს დაიცვა საკანდიდატო, ხოლო 1953 წელს კი სადოქტორო დისერტაცია. მისი შრომები ძირითადად პერიფერიული სისხლისმიმოქცევის თავისებურებებს ეხებოდა. პარალელურად 1947-1955 წლებში მუშაობდა კარდიოლოგიის სამეცნიერო ინსტიტუტში. სხვა მრავალ სამეცნიერო ნაშრომთან ერთად, შეიმუშავა კაპილაროსკოპიული დაკვირვების სქემა და პერიფერიული სისხლის ძარღვების ტონუსის შესასწავლი ტესტი. 1965 წელს მიენიჭა მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწის წოდება. დაჯილდოებული იყო ორდენებით და მედლებით. იყო თბილისისა და საქართველოს პათოფიზიოლოგთა სამეცნიერო საზოგადოების თავმჯდომარე და ერთ–ერთი დამაარსებელი. გამოირჩეოდა პედაგოგოური საქმიანობით. პირველმა წაიკითხა ქართულად ლექცია პათოლოგიურ ფიზიოლოგიაში. პირველმა დაწერა პათოლოგიური ფიზიოლოგიის ქართული სახელმძღვანელო. ღრმა კვალი დატოვა საქართველოში პათოფიზიოლოგიის განვითარების და პათოფიზიოლოგთა სკოლის შექმნის საქმეში.
გარდაიცვალა 1976 წელს.
ლიტერატურა
დაბადებული 1909
გარდაცვლილი 1976
ნეფერჰოტეპ III

ნეფერჰოტეპ III
სეხემრე სანხტავი ნეფერჰოტეპ III იხერნოფრეტი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთექვსმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. კიმ რაიჰოლტისა და დერელ ბეიკერის მიხედვით ნეფერჰოტეპ III მეთექვსმეტე დინასტიის წევრი იყო და სამეფო ტახტზე სობეხოტეპ VIII-ის შემდეგ ავიდა. ტურინის მეფეთა სიის მიხედვით ნეფერჰოტეპ III მხოლოდ ერთი წლის მანძილზე მეფობდა, სავარაუდოდ მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1629 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1628 წელს. ფონ ბეკერათის მიხედვით კი ნეფერჰოტეპ III მეცამეტე დინასტიის ერთ-ერთი უკანასკნელი წარმომადგენელი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
ფარაონი ნეფერჰოტეპ III
ძველი ეგვიპტე, ნეფერჰოტეპ III
სეხემრე სანხტავი ნეფერჰოტეპ III
ეგვიპტის მეთექვსმეტე დინასტია
ეგვიპტის ფარაონები
ეგვიპტის მეთექვსმეტე დინასტიის ფარაონები
კუნენე

კუნენე — მდინარე სამხრეთ აფრიკაში, ანგოლაში, ნაწილობრივ ნამიბიის საზღვარზე. სიგრძე — 1207 კილომეტრი, აუზის ფართობი — 109 832 კმ². სათავე აქვს ბიეს პლატოზე. ზემო დინებაში მიედინება კლდოვან ხეობაში და ქმნის ჭორომებსა და ჩანჩქერებს, შუაწელში — განიერ ხეობაში, ქვემო დინებაში ხეობა ისევ ჭორომიანია. ერთვის ატლანტის ოკეანეს. წყალუხვია ზაფხულის წვიმების დროს.
იხილეთ აგრეთვე
ნამიბიის მდინარეების სია
ლიტერატურა
ანგოლის მდინარეები
ნამიბიის მდინარეები
Hullabaloo Soundtrack

Hullabaloo Soundtrack — ჯგუფ Muse-ის საკონცერტო ალბომი და საუნდტრეკი მისი საკონცერტო ფილმისათვის Hullabaloo: Live at Le Zenith, Paris. იგი გამოვიდა 2002 წლის 1 ივლისს და იწერებოდა 1999 და 2001 წლებში.
ასევე გამოვიდა ალბომის სარეკლამო სინგლი Dead Star/In Your World.
სიმღერების სია
პერსონალი
მეთიუ ბელამი - ვოკალი, გიტარები, ფორტეპიანო, სინთეზატორი
კრისტოფერ უოლსტენჰოლმი - ბას გიტარა, ვოკალი, სინთეზატორი
დომინიკ ჰოვარდი - დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია
ჩარტები და სერტიფიცირებები
ყოველკვირეული ჩარტები
სერტიფიცირებები
სქოლიო
Muse-ის ალბომები
2002 წლის საკონცერტო ალბომები
+44 (ჯგუფი)

+44 (ჯგუფი)
+44, იგივე Plus-44 ან Plus Forty Four — ამერიკული როკ-ჯგუფი, რომელიც ჯგუფ Blink-182-ის დაშლის შემდეგ, ყოფილმა წევრებმა, მარკ ჰოპუსმა (ბას გიტარა და ვოკალი) და ტრევის ბარკერმა (დრამი და კლავიშებიანი საკრავები) ჩამოაყალიბეს. ჯგუფში ასევე არიან კრეიგ ფერბოუ (გიტარა და ბექ ვოკალი), რომელიც პარალელურად Mercy Killers-ის წევრიცაა და შეინ გალაგერი (მთავარი გიტარა), რომელიც უკრავდა Nervous Return-ში.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
When Your Heart Stops Beating (2006)
სინგლები
Lycanthrope (2006)
When Your Heart Stops Beating (2006)
Baby Come On (2007)
155 (2007)
ამერიკული როკ-ჯგუფები
2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები
2005 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
Dorylus conradti

Dorylus conradti — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorylus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
იტაჟიმირინი

იტაჟიმირინი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 110 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 817.306 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.7 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Myopias nops

Myopias nops — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Myopias-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ქურთა (ქურთის მუნიციპალიტეტი)

ქურთა (ქურთის მუნიციპალიტეტი)
ქურთა — სოფელი ქურთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: გუჯაბაური, ზემო აჩაბეთი, ზემო მონასტერი, თამარაშენი, კეხვი, ქვემო აჩაბეთი, ქვემო მონასტერი). მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვის მარჯვენა ნაპირზე. ცხინვალი-ონის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 950 მეტრი, ცხინვალიდან 7 კილომეტრი.
1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში. გავრცელებული იყო მემინდვრეობა, მებაღეობა, მეცხოველეობა. ამჟამად ოკუპირებულია რუსეთის მიერ.
ლიტერატურა
ქურთის თემის სოფლები
İsalı

İsalı (also, Isaly) is a village and municipality in the Gadabay District of Azerbaijan. It has a population of 1,073. The municipality consists of the villages of Isaly, Gasymaghaly, Dordlar, Mutudere, and Jujanly.
References
Populated places in Gadabay District
ტრირ-ზიუდი

ტრირ-ზიუდი არის ქალაქ ტრირის 19 უბნიდან ერთ-ერთი რაინლანდ-პფალცის მხარეში.
გეოგრაფია
ტრირ-ზიუდი მდებარეობს უშუალო სიახლოვეს ქალაქი ცენტრში. უბანს ესაზღვრება სანქტ–ბარაბარასა და სანქტ–მათიასისა და მედარდის ქუჩები, მის დასავლეთით კი მიედინება მდინარე მოზელი და ტრირ–ზაარბრიუკენ–ლუქსემბურგის მიმართულებით მიმავალ ავტობანი.
კულტურა და ღირსშესანიშნაობანი
სანქტ–მათიასის სახელობის სააბატოში ასვენია წინასწარმეტყველი მათიასი (ქართ. მათე). აქაური მონასტერი ერთ–ერთი უძველესია ქალაქში. უბნის ერთ–ერთი საინტერესო სანახაობაა ბარბარას თერმები, რომელიც წარმოადგენს II საუკუნიდან შემორჩენილ საბანაო და საცურაო დაწესებულებას. ამ დაწესებულებას რომაელები არა მარტო ფუნქციონალურად გამოიყენებდნენ, არამედ დროის სატარებლადაც.
ეკონომიკა და ინფრასტუქტურა
ტრანსპორტი
ქალაქის ამ უბანში მდებარეობს ტრირის უნივერსიტეტის მიმართულებით გადასხვევი მაგისტრალი, რომელსაც უნივერსიტეტის სამხრეთ ნაწილში მივყავართ. ამ მიზეზის გამო საზოგადოებრივი ტრანსპორტი ისე კარგადაა ორგანიზებული, რომ ტრირ–ზიუდის უბანში მდებარე ნებისმიერი ავტობუსის გაჩერებიდან უნივერსიტეტის მიმართულებით ყოველ 6 წუთში გადის საზოგადოებრივი ტრანსპორტი, რის გამოც აქ ბევრი სტუდენტი ცხოვრობს. უბნის მთავარი ქუჩაა ზაარშტრასე.
ტრირი
კინკანი

კინკანი, კუმკვატი — მარადმწვანე ხეების და ბუჩქების გვარი ტეგანისებრთა ოჯახისა. მჭიდროდ დატოტვილი, 2-3 მ სიმაღლის მცენარეა.
აქვს ვიწრო და წვეტიანი ფოთოლი, თეთრი ყვავილი, წვრილი (2 სმ-მდე დიამეტრის), მოტკბო-მომჟავო ნაყოფი. ყვავილობს ივლისში, ნაყოფი იანვარ-თებერვალში მწიფდება. მისგან ამზადებენ მურაბას, იყენებენ საკონსერვო წარმოებაში და დეკორატიული მიზნით.
საქართველოში გავრცელებულია „ნაგამი“, რომელიც დეკემბერში იკრიფება და კარგად ინახება, იჭმება კანიანად.
ლიტერატურა
სქოლიო
ტეგანისებრნი
კარაჩი

კარაჩი — საპორტო ქალაქი პაკისტანის სამხრეთში, ქვეყნის უდიდესი ქალაქი და ერთ-ერთი უმსხვილესი ქალაქი მსოფლიოში 24 მილიონი მცხოვრებით, სინდის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. კარაჩი არის პაკისტანის უმთავრესი ფინანსური, საბანკო, სამრეწველო და სავაჭრო ცენტრი. ქალაქი სამხრეთ აზიაში და ისლამურ სამყაროში უმაღლესი განათლების უმნიშვნელოვანესი ცენტრია.
კარაჩი დამოუკიდებელი პაკისტანის პირველი დედაქალაქი იყო (1958 წელს დედაქალაქი გადაიტანეს რავალპინდში). დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ ქალაქის მოსახლეობა მკვეთრად გაიზარდა, რაც ძირითადად ინდოეთიდან და აღმოსავლეთი პაკისტანიდან ასობით ათასი ურდუ ენაზე მოლაპარაკე მიგრანტის გადმოსახლებამ გამოიწვია.
ქალაქში დაიბადა და აქვეა დაკრძალული პაკისტანის დამაარსებელი მუჰამედ ალი ჯინა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
პაკისტანის ქალაქები
მსოფლიოს უდიდესი ქალაქები