PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ალი შაჰსაბაჰლი

ალი შაჰსაბაჰლი
ალი ფათულა ოღლუ შაჰსაბაჰლი (დ. 28 მარტი, 1896, თბილისი — გ. 13 იანვარი, 1973) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი მსახიობი და რეჟისორი, სომხეთის საბჭოთა რესპუბლიკის დამსახურებული მსახიობი (1945).
ალი ფათულა ოღლუ შაჰსაბაჰლი დაიბადა 1896 წლის 28 მარტს ტიფლისში. სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1911 წლიდან ქალაქ ტიფლისის აზერბაიჯუანულ დასში.
1924-1937 წლებში მუშაობდა მსახიობად და რეჟისორად ტიფლისის აზერბაიჯანულ თეატრში, ხოლო 1937–1949 წლამდე — ერევნის აზერბაიჯანულ თეატრში.
ალი ფათულა ოღლუ შაჰსაბაჰლი ცნობილია ისეთი როლებით, როგორებიცაა: ფარვიზი (შ. სამის „მჭედელი ნიავე“, ფირდოუსი „შაჰნამე“-თი), ანტონით, კეიკიავისუსის როლებით (ჰუსეინ ჯავიდი „სიავუშ“-ში) სამედ ვურგუნის „ვაგიფში“ შესრულებული ყაჯარის როლით, ჯაბარ ჯაბარლის „ცეცხლის საცოლე“-ში აგშინის როლით, სამედ ვურგუნის „ნადირ შაჰი“-ს მთავარი გმირის ნადირ შაჰის როლის შესრულებით და მრავალი სხვა.
ალი ფათულა ოღლი შაჰსაბახლის საუკეთესო რეჟისორულ ნამუშევრებად ითვლება ისეთი სპექტაკლები, როგორებიცაა: ალექსანდრა შირვანზადეს „ნამუსი“ (1929), უზეირ ჰაჯიბეკოვის „არშინ მალ ალანი“ (1938), ჯაბარ ჯაბარლის „ცეცხლის საცოლე“, „აიდინი“, „1905 წელს“ (1934, 1940, 1941), სულეიმან რუსტამოვის „ყაჩაღი ნაბი“ (1941).
ალი ფათულა ოღლუ შაჰსაბაჰლი დაჯილდოვებული იქნა „საპატიო ნიშნის“ ორდენით და სხვა მედლებით.
ლიტერატურა
Векил А. Али Шахсабахлы. Ереван, 1973.
სქოლიო
დაბადებული 28 მარტი
დაბადებული 1896
თბილისში დაბადებულები
გარდაცვლილი 13 იანვარი
გარდაცვლილი 1973
აზერბაიჯანელი მსახიობები
ტადასი იმაი

ტადასი იმაი
იმაი ტადასი (დ. 8 იანვარი, 1912, ტოკიო — გ. 22 ნოემბერი, 1991) — იაპონელი კინორეჟისორი.
სწავლობდა ტოკიოს უნივერსიტეტში, 1939-იდან მოღვაწეობს კინოში. ფილმები: „ხალხის მტრები“ (1946), „და მაინც ვცოცხლობთ!“ (1951), „უხიდო მდინარე“ (1969–1970, I-II სერია) და სხვ. იმაი იაპონური კინოხელოვნების დემოკრატიული ნაკადის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი წარმომადგენელია. მის ფილმებში აისახა იაპონიის მნიშვნელოვანი სოციალური პრობლემები - უმუშევრობა, მსხვილი კონცერნების მაქინაციები, პოლიციის ულმობლობა და არაკანონიერი სამართალი. მშვიდობის პრემიის ლაურეატი (1951).
ლიტერატურა
იაპონელი კინორეჟისორები
დაბადებული 8 იანვარი
დაბადებული 1912
გარდაცვლილი 22 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1991
Camponotus herculeanus

Camponotus herculeanus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ბაიმლი (აღსუ)

ბაიმლი (აღსუ)
ბაიმლი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 331 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
აღსუს რაიონის სოფლები
ოკუკახეს რაიონი

ოკუკახეს რაიონი — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის იკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 325 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 496 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 417 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
იკის რეგიონის რაიონები
იკის პროვინციის რაიონები
აბდულინო

აბდულინო — ქალაქი რუსეთის ფედერაციაში, ორენბურგის ოლქის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, აბდულინოს რაიონისა (მასში არ შედის) და აბდულინოს საქალაქო ოკრუგის ადმინისტრაციული ცენტრი. 18 420 მცხოვრები (2021). მდებარეობს ურალისწინეთში, მდინარე სურმეტზე (კამის აუზი). რკინიგზის სადგური (1895 წელს აშენებული ვაგზლის შენობა). აეროპორტი. დაარსებულია 1795 წელს, ქალაქია 1923 წლიდან. აბდულინოშია მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი, ფლორენტი კაზანცევის (ავტომატური სარკინიგზო მუხრუჭის გამომგონებელი) ბინა-მუზეუმი. ქარხნები: სალიანდაგო მანქანების რემონტის, სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკის წარმოების.
ლიტერატურა
სქოლიო
ორენბურგის ოლქის ქალაქები
სან-ნიკოლასი (ჩრდილოეთი ილოკოსი)

სან-ნიკოლასი (ჩრდილოეთი ილოკოსი)
სან-ნიკოლასი (ოფიციალურად სან-ნიკოლასის მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti San Nicolas; ფილ: Bayan ng San Nicolas) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 38 895 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
San Nicolas Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ჩრდილოეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
ძვ. წ. 700

ძვ. წ. 700
მოვლენები
სპარსეთში აქემენიდები გამეფდნენ.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
ლაშა სალუქვაძე

ლაშა სალუქვაძე (დ. 21 დეკემბერი 1981, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, აზერბაიჯანული ბაქოს „ინტერისა“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების მცველი. მისი პოზიციაა დაცვის მარჯვენა ფრთა, წარმატებით თამაშობს დაცვის ცენტრშიც.
კარიერა
საკლუბო
ლაშა სალუქვაძე 2003 წლიდან ბაქოს „ინტერშია“. 2004 წელს მან თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში მოიგო საქართველოს თასი და იასპარეზა უეფას თასის ჯგუფურ ეტაპზე. 2005 წლის ზაფხულში ლაშა სათამაშოდ რუსული პრემიერლიგის კლუბ ყაზანის „რუბინში“ გადავიდა. 2005-2008 წლები წარუმატებელი გამოდგა ქართველი მცველისთვის ევროტურნირებზე, 2006 წელს რუბინმა უეფას თასის მესამე ეტაპამდე მიაღწია, მაგრამ იტალიურ „პარმასთან“ ორი მატჩის ჯამში დამარცხდა და გამოეთიშა ასპარეზობას. მომდევნო წელს კი ინტერტოტოს თასის მეორე ეტაპიდან ყაზახურმა „ტობოლმა“ გამოაგდო. 2008 წლის ნოემბერში კი გუნდი რუსეთის ჩემპიონი გახდა და ჩემპიონთა ლიგის ჯგუფურ ეტაპზე თამაშის უფლება მოიპოვა, სადაც ქართველმა მცველმა ისეთი ძლიერი გუნდების წინააღმდეგ ითამაშა, როგორებიცაა კიევის „დინამო“, „ბარსელონა“ და მილანის „ინტერი“. ამ თამაშებიდან ყველაზე გამორჩეული იყო „ბარსელონასთან“, სადაც სალუქვაძემ პირნათლად დაჯაბნა კატალონიური კლუბის არგენტინელი ვარსკვლავი და 2009 წლის საუკეთესო ფეხბურთელი ლეონელ მესი, მისი კარგი თამაში თვით ლეომაც აღიარა. 2009 წელს ლაშა სალუქვაძე რუბინის შემადგენლობაში მეორედ გახდა რუსეთის ჩემპიონი და კვლავ მიიღო მონაწილეობას 2010-11 წლის ჩემპიონთა ლიგის გათამაშებაში.
სანაკრებო
ლაშა სალუქვაძე ნაკრებში 2004 წლიდან ასპარეზობს.მისი დებიუტი ალბანეთის ეროვნულ ნაკრებთან შედგა.ამ დროიდან ლაშა სისტემატურად ასპარეზობდა ქვეყნის უპირველეს ნაკრებში,ჩაატარა 24 თამაში,გაიტანა 1 გოლი,სანამ ერთ დროს ნაკრების მწვრთნემა ექტორ კუპერმა აღარ გაოიძახა,არადა სალუქვაძე ერთნაირი წარმატებით თამაშობდა როგორც რუსეთის ჩემპიონატში და ჩემპიონთა ლიგაში.2009 წლიდან ნაკრებს სათავეში თემურ ქეცბაია ჩაუდგა, რომელმაც დააბრუნა რუბინელი ნაკრებში.
ტიტულები
რუსეთის ჩემპიონი (2): 2008, 2009.
აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგა მეორე ადგილი (1): 2013/2014
საქართველოს თასი გამარჯვებული (2): 2003/2004, 2011/2012.
რუსეთის თასი ფინალისტი (1): 2008/2009
რუსეთის სუპერთასი გამარჯვებული (1): 2010
რუსეთის სუპერთასი ფინალისტი (1): 2009
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
დაბადებული 1981
ქართველი ფეხბურთელები
თბილისის ლოკომოტივის ფეხბურთელები
თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
ყაზანის რუბინის ფეხბურთელები
ნიჟნი ნოვგოროდის ვოლგას ფეხბურთელები
გორის დილას ფეხბურთელები
ხაბაროვსკის სკა-ენერგიას ფეხბურთელები
ბაქოს ინტერის ფეხბურთელები
საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები
დაბადებული 21 დეკემბერი
ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
კოულ პორტერი

კოულ პორტერი
კოულ ალბერტ პორტერი (დ. 9 ივნისი, 1891 — გ. 15 ოქტომბერი, 1964) — ამერიკელი კომპოზიტორი და სიმღერების ავტორი. დაიბადა მდიდრების ოჯახში, ინდიანაში და, ბაბუის სურვილის მიუხედავად, გადაწყვიტა, მუსიკას გაჰყოლოდა. პირველი წარმატება მოიპოვა 1920-იანებში, ხოლო 1930-იანებში ბროდვეის მუსიკალური სცენის ერთ-ერთი ცნობილი ავტორი იყო. ამასთან, იგი წერდა სიმღერების ტექსტებსაც.
რესურსები ინტერნეტში
კოულ პორტერის დისკოგრაფია Discogs-ზე
კოულ პორტერის ფესტივალი
დაბადებული 9 ივნისი
დაბადებული 1891
გარდაცვლილი 15 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1964
ამერიკელი მუსიკოსები
ამერიკელი კომპოზიტორები
გრემის ჯილდოს მფლობელები
Pedra Branca, Paraíba

Pedra Branca, Paraíba is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
San Martín de Unx

San Martín de Unx (Basque: San Martin Unx or Donamartiri-Untz) is a town and municipality in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain.
References
External links
SAN MARTIN DE UNX in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa)
Municipalities in Navarre
The Man-Machine

The Man-Machine (ასევე ცნობილი გერმანული სათაურით Die Mensch-Maschine) — გერმანული ელექტრონული ჯგუფ Kraftwerk-ის 1978 წლის სტუდიური ალბომი. იგი ასევე გამოიცა გერმანულ ენაზე, სახელწოდებით Die Mensch-Maschine. ამ ალბომის სინგლი The Model იქცა ბრიტანეთის ჩარტების ჰიტად და მოექცა მის სათავეში.
ეს იყო ჯგუფის პირველი ალბომი, რომელზეც ასევე მუშაობდა კარლ ბარტოსი. ემილ შულტს ეკუთვნის სიმღერის The Model ტექსტი.
მუსიკალურად ეს ალბომი ახლოს არის დისკთან Trans-Europe Express. ჩაწერა განხორციელდა Kraftwerk-ის საკუთარ სტუდიაში Kling Klang, მაგრამ დასრულებული იქნა ახლომდებარე სტუდიაში ”რუდასი”, სადაც მათთან ერთად ხმის საბოლოო მიქსზე მუშაობდა დეტროიტელი ხმის ინჟინერი ლეანარად ჯექსონი (კომპანია Whitfield Records).
ჟურნალმა Q ეს დისკი დაასახელა ყველა დროის 100 საუკეთესო ალბომს შორის, ხოლო Pitchfork Media-მ - 1970-იანი წლების 100 საუკეთესო ალბომს შორის.
დავა
ამ ალბომით, განსაკუთრებით მისი ვიზუალური გაფორმებით, რომელიც კარლ კლეფიშს ეკუთვნის (ფოტოგრაფია - გუნტერ ფროლინგი) Kraftwerk-მა კრიტიკოსების წუწუნი გამოიწვია. გაუგებარი მიზეზების გამო იგი დაადანაშაულეს ფაშიზმისა თუ ტოტალიტარული რეჟიმის პროპაგანდაში. განსაკუთრებით ამას იწვევდა წითელი ფერის და რუსულენოვანი ფრაზების გამოყენება. გარეკანის დიზაინი ეფუძნება ელ ლისიცკის ნამუშევრებს, მაგრამ სინამდვილეში იგი მხოლოდ გვაფრთხილებს მომავლის სამყაროს ცივ ატმოსფეროზე. თუმცა, თავის დროზე კრიტიკამ ეს არ შეამჩნია და ცივი ომის პერიოდში ევროპაში უცნაურად მიიღეს მთლიანად ალბომი.
გარეკანზე გამოტანილია რუსულენოვანი ფრაზა ალბომიდან - Я ТВОЙ СЛУГА, Я ТВОЙ РАБОТНИК (მე ვარ შენი მსახური, მე ვარ შენი მუშა).
ყდამ მაინც იქონია გავლენა თაობებზე. მუსიკალურმა პროდიუსერმა რიჩარდ ექსმა იგივე სტილი გამოიყენა ალბომის ”Girls on Top” გაფორმებაში, შეცვალა რა Kraftwerk-ის წევრების სახეები უიტნი ჰიუსტონის სახით.
სიმღერების სია
ტექნიკა
2 სინთორამა, ანალოგური სეკვენსერები
Farfisa (ელექტრონული პიანინო)
დრამ-პედები
მინიმუგი
მიკრომუგი
პოლიმუგი
Korg PS-3100
ARP Odyssey
Vako Orchestron
პერსონალი
რალფ ჰიუტერი – ვოკალი, კლავიშები
ფლორიან შნაიდერი – ვოკალი, სინთეზატორი
კარლ ბარტოსი – ელექტრონული პერკუსია
ვოლფგანგ ფლური – ელექტრონული პერკუსია
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
სერტიფიცირებები და გაყიდვები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Discogs
სქოლიო
Kraftwerk-ის ალბომები
1978 წლის ალბომები
Capitol Records-ის ალბომები
ალბომები ფლორიან შნაიდერის პროდიუსერობით
ალბომები რალფ ჰიუტერის პროდიუსერობით
პორტ-ელიზაბეთი

პორტ-ელიზაბეთი (კოსა Ibhayi) — ქალაქი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში, დასავლეთი კაპლანდის პროვინციაში. აფრიკის ერთ-ერთი უდიდესი ნავსადგური. ასევე ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც აფრიკის წყლის სპორტის დედაქალაქს. გაშენებულია ალგოას ყურის ნაპირზე ინდოეთის ოკეანეში, ქალაქ კეიპტაუნიდან აღმოსავლეთით 770 კმ-ში. ქალაქი გადაჭიმულია 16 კმ-ზე ალგოას ყურის გასწვრივ, ერთ-ერთი მსხვილი საზღვაო პორტია სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში. დღეისათვის ქალაქი ნელსონ მანდელას უბის საქალაქო ოლქის ნაწილია, რომლის ფართობი 1959 კმ²-ია, ხოლო 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემებით აქ ცხოვრობს 1 152 915 ადამიანი. თვითონ ქალაქის ფართობი შეადგენს 251,03 კმ²-ს, ხოლო 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ცხოვრობს 312 392 ადამიანი.
ისტორია
ქალაქი პორტ-ელიზაბეთი დაარსდა 1820 წელს, დამაარსებლები იყვნენ ბრიტანელი ჩამოსახლებულები, რომლებსაც უნდა გაემაგრებინათ სასაზღვრო რაიონები კოსას მეომარ ტომებთან. 1861 წელს ქალაქმა მიიღო ავტონომიური მუნიციპალიტეტის სტატუსი. ბურების მეორე ომის დროს ბრიტანელებმა აქ ააშენეს საკონცენტრაციო ბანაკი ბური ქალების და ბავშვებისათვის. აპარტეიდის პოლიტიკა ქალაქსაც შეეხო, როდესაც 1962 წელს დაიწყო შავკანიანი მოსახლეობის იძულებითი გადასახლებები, ხოლო 1965 წელს საუთ-ენდის მთლიანი რაიონი გადაასახლეს და მთლიანად დაანგრიეს. გადასახლებები გრძელდებოდა 1975 წლამდე. 1994 წლის თავისუფალი არჩევნების შემდეგ პორტ-ელიზაბეთი შეეჯახა იმავე პრობლემებს, რასაც ქვეყნის დანარჩენი რაიონები — ქალაქში მოიმატა დანაშაულებების ტალღამ, უმრავლეს შემთხვევაში ეს ნარკოტიკებთან იყო დაკავშირებული. 2001 წელს შეიქმნა ნელსონ მანდელას უბის საქალაქო ოლქი, რომელშიც პორტ-ელიზაბეთის გარდა შედიოდნენ მეზობელი ქალაქები უიტენჰეიჯი და დესპეტჩი, ასევე იქვე მდებარე სასოფლო-სამეურნეო რაიონები.
დემოგრაფია
2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 312 392 ადამიანს.. ამავე აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის 37,84 %-ს (118 220 ადამიანი) შეადგენენ თეთრკანიანები; შავკანიანთა რაოდენობაა 30,60 % (95 589 ადამიანი); ფერადკანიანი მოსახლეობა შეადგენს ქალაქის მაცხოვრებელთა 27,02 %-ს (84 419 ადამიანი); აზიელები კი 3,15 %-ს (9847 ადამიანი).
2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქ პორტ-ელიზაბეთის მოსახლეობის 40,19 %-ის (121 344 ადამიანი) მშობლიური ენაა აფრიკაანსი; მოსახლეობის 33,25 % (100 375 ადამიანი) ლაპარაკობს ინგლისურ ენაზე, ხოლო 22,24 % (67 154 ადამიანი) კოსას ენაზე.
დამეგობრებული ქალაქები
ქალაქი პორტ-ელიზაბეთი დამეგობრებულია შემდეგ ქალაქებთან:
ტაინანი
ჯექსონვილი
რესურსები ინტერნეტში
Port Elizabeth Community website
სქოლიო
სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ქალაქები
თეატრი და ცხოვრება

თეატრი და ცხოვრება
„თეატრი და ცხოვრება“ — ქართული ყოველკვირეული თეატრალურ-ლიტერატურული ჟურნალი. გამოდიოდა 1910, 1914–1920, 1923–1926 თბილისში. მისი დამაარსებელი და რედაქტორ -გამომცემელი იყო იოსებ იმედაშვილი. ჟურნალში თანამშრომლობდნენ შ. დადიანი, ი. გომართლი, ს. ხუნდაძე, კ. ყიფიანი, ი. ვართაგავა, კ. მესხი, ს. სუმბათაშვილ-იუჟინი, ი. გრიშაშვილი, ვ. კოტეტიშვილი, ს. ახმეტელი და სხვა. იბეჭდებოდა ახალი პიესები, სტატიები თეატრის ისტორიისა და თეორისს საკითხებზე, მსახიობთა აღზრდაზე, რეჟისორის ოსტატობაზე, მსახიობისა და მაყურებლის ურთიერთობაზე. რეცენზიები სპექტაკლებზე, აგრეთვე ლიტერატურული და იუმორისტული ხასიათის წერილები და კარიკატურები.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ჟურნალის გაციფრებული კოლექცია
საქართველოს ჟურნალები
ქართულენოვანი ჟურნალები
კამპუს-ვერდისი

კამპუს-ვერდისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 420 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პორანგატუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 020 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.37 კმ²-ზე. ფართობი 441 645 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ველიკო-ტარნოვოს ოლქი

ველიკო-ტარნოვოს ოლქი
ველიკო-ტარნოვო — ოლქი ჩრდილოეთ ბულგარეთში.
ოლქის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 4661 კმ², აქ ცხოვრობს 291 121 ადამიანი.
თემები
ველიკო-ტარნოვოს ოლქი (област) იყოფა 10 თემად. აქ მოცემულ სიაში ნაჩვენებია თემების ქართული და კირილიცური სახელწოდებები, მნიშვნელოვანი ქალაქები და სოფლები და აგრეთვე 2009 წლის აღწერის შედეგად თემების მოსახლეობა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Veliko Tarnovo
სქოლიო
ბულგარეთის ოლქები
ბრაქი...

ბრაქი... (ბერძნ. brachys — მოკლე) — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი, ნიშნავს: „მოკლეს“, „სიმოკლეს“, მაგ., ბრაქიკეფალია, ბრაქიოზავრი და მისთანები.
ლიტერატურა
თავსართები
კუელაპი

კუელაპი – ციხესიმაგრე პერუში, ამასონასის რეგიონში. აშენებულია X საუკუნეში და ეკუთვნის ჩაჩაპოიასის კულტურას. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 000 მეტრზე.
კუელაპი 1843 წლამდე ყველასაგან მივიწყებული იყო, სანამ ის ხელახლა არ გაიხსნა. პირველად ის 1930 წელს შეისწავლეს ფრანგმა არქეოლოგებმა – ბორდელიემ და ლანგლუამ.
ციხესიმაგრე შედგება ერთმანეთზე დაშენებული გიგანტური პლატფორმებისაგან. პირველი პლატფორმის სიმაღლე 20 მეტრია, სიგრძე 400 მეტრი და გადაჭიმულია სამხრეთიდან ჩრდილოეთის მიმართულებით. საბოლოო ჯამში, ეს პლატფორმები 600-მდე კონსტრუქციას შეიცავენ. მათს უმრავლესობაზე ამოტვიფრულია ფრინველები, რომლებიც თითქოს შენობას გარშემო უფრენენ.
შენობაში შესასვლელად უნდა გაიარო ვიწრო ჭრილი ორ კედელს შორის, რომელიც 20 მეტრის სიმაღლეზე მდებარეობს და სადაც მხოლოდ ერთი ადამიანი ეტევა ერთ ჯერზე.
კუელაპის გარშემო მდებარეობს სამი მომცრო ნაგებობა: ელ-ტინტერო, ლა-ატალაია, ელ-კასტილიო. ციხე-სიმაგრიდან არცთუ ისე შორს მდებარეობს არქეოლოგიური კომპლექსი გრან-ვილაია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
რესურსები ინტერნეტში
Kuelap Non-profit organization
Kuelap information
Information on Kuelap
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
სანტიაგო-დელ-ესტეროს პროვინცია

სანტიაგო-დელ-ესტეროს პროვინცია
სანტიაგო-დელ-ესტერო – არგენტინის პროვინცია, მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი – სანტიაგო-დელ-ესტერო. პროვინციის მოსახლეობა – 804 457 კაცი (2001). ფართობი – 136 351 კმ². პროვინცია მოიცავს 27 დეპარტამენტს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სანტიაგო-დელ-ესტერო: კულტურა, ტრადიციები
სქოლიო
იხილეთ აგრეთვე
არგენტინის პროვინციები
არგენტინის პროვინციები
ვილჰელმინა მარია დანიელი

ვილჰელმინა მარია დანიელი (დ. 18 იანვარი, 1808 — გ. 30 მაისი, 1891) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ VI-ისა და დედოფალ მარია ფონ ჰესენ-კასელის უმცროსი ქალიშვილი. დანიის მეფე ფრედერიკ VII-ის პირველი ცოლი.
ბიოგრაფია
ვილჰელმინა მარია დაიბადა 1808 წლის 18 იანვარს. იგი იყო დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ VI-ისა და მისი მეუღლის, მარია ფონ ჰესენ-კასელის უმცროსი ქალიშვილი. 1828 წლის 1 ნოემბერს, 20 წლის ვილჰელმინა დააქორწინეს მის ბიძაშვილ ფრედერიკზე. ვინაიდან მამამისს ვაჟი არ ჰყავდა, მემკვიდრედ თავისი ბიძაშვილი კრისტიანი დაასახელა და თავისი ორივე ასული კრისტიანის ვაჟებზე დააქორწინა. ამ ქორწინებებით დანიის სამეფო ოჯახის ორი ხაზი უნდა გაერთიანებულიყო. 1814 წლიდან, ამ ორ ხაზს შორის დაძაბული ურთიერთობა იყო და სწორედ ამის აღმოსაფხვრელად გაკეთდა ყოველივე. შემდგომში ვილჰელმინას ქორწილს დიდი ზარ-ზეიმი მოჰყვა მთელ სამეფოში, მაგრამ ქორწინება უიღბლო აღმოჩნდა.
ვილჰელმინასა და ფრედერიკის ქორწინება ნამდვილი კატასტროფა იყო, ამიტომაც 1834 წლიდან ისინი ცალ-ცალკე ცხოვრობდნენ, რაც საბოლოოდ 1837 წლის 4 სექტემბერს განქორწინებით დაგვირგვინდა. მათ საერთო შვილი არ დარჩენიათ, ამიტომაც ორივემ მეორე მეუღლის ძიება დაიწყო.
ამ ამბიდან სულ ერთ წელიწადში, ვილჰელმინა დაქორწინდა თავისზე ხუთი წლით უმცროს ბიძაშვილზე, შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ჰერცოგ კარლზე. მოგვიანებით, კარლის ძმა, კრისტიან IX დანიის მეფე გახდა. 1839 წელს დანიის მეფე ვილჰელმინას ყოფილი მამამთილი, კრისტიან VIII, ხოლო 1848 წელს ყოფილი ქმარი, ფრედერიკ VII გახდა. მან 1848-51 წლებში დანია-შლეზვიგ-ჰოლშტაინის სამწლიანი ომი წამოიწყო. ომში ვილჰელმინა და მისი ქმარი დამარცხდნენ, რის გამოც 1852 წლიდან დრეზდენში, საქსონიაში გადასახლდნენ. 1863 წელს ფრედერიკ VII უშვილოდ გარდაიცვალა და ტახტზე ვილჰელმინას მაზლი, კრისტიან IX ავიდა, რომელმაც ის და კარლი დანიის სამეფო კარზე დააბრუნა. 1864 წელს შლეზვიგ-ჰოლშტაინის საჰერცოგო პრუსიელებმა დაიპყრეს და ვილჰელმინასა და მის ქმარს ჰერცოგ-ჰერცოგინიის ტიტულები ჩამოერთვათ. წყვილი ამის შემდეგ გლუქსბურგის სასახლეში დასახლდა, რომელიც ახლა უკვე გერმანიის იმპერატორის საკუთრებაში შედიოდა. 1878 წელს, ვილჰელმინას ქმარი გლუქსბურგის სასახლეში გარდაიცვალა. კარლსა და ვილჰელმინას შვილები არ დარჩენიათ, თუმცა ვილჰელმინა მესამედ აღარ გათხოვილა და დარჩენილი ცხოვრება განსვენებულ მეუღლეს გლოვობდა. იგი ამ ამბიდან ცამეტ წელიწადში, 1891 წლის 30 მაისს, გლუქსბურგის სასახლეში გარდაიცვალა, 83 წლის ასაკში, უშვილოდ.
ლიტერატურა
Oswald Hauser, Waltraud Hunke, Wolfgang J. Müller: Das Haus Glücksburg und Europa. Mühlau, Kiel 1988, ISBN 3-87559-058-9.
დაბადებული 18 იანვარი
დაბადებული 1808
გარდაცვლილი 30 მაისი
გარდაცვლილი 1891
ოლდენბურგები
დანიის პრინცესები
ნორვეგიის პრინცესები
ალისა (მოდილიანი)

ალისა (მოდილიანი)
„ალისა“ — იტალიელი მხატვრის, ამედეო მოდილიანის ნახატი, შესრულებული 1915 წელს. „ალისა“ — მჯდომარე გოგონას პორტრეტია, რომელსაც აცვია ლურჯი საკვირაო ტანისამოსი, მკერდზე არსებული ოქროს ჯვრით. იგი პირდაპირ უყურებს მაყურებელს თავისი დიდი ნუშისებრი თვალებით. მუქი თმები ენარცხება ტანისამოსს. გოგონას სახე სტილიზებულია აფრიკული ნიღბის ქვეშ. ფერითი თვალსაზრისით ტილო მარტივია. ფერითი გამა მერყეობს ლურჯი ფერის ნიუანსებიდან ტერაკოტამდე. გოგონას თავის ფორმა კვერცისმაგვარია, ხოლო კისერი — ცილინდრული. 1928 წელს სურათი აჩუქეს დანიის ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმს, სადაც დღემდე ინახება. ინვენტარის ნომერია KMSr145.
რესურსები ინტერნეტში
ალისა (მოდილიანი)
ამედეო მოდილიანის ნახატები
იუნ ფოსე

იუნ ფოსე
იუნ ოლაფ ფოსე (დ. 29 სექტემბერი, 1959) ― ნორვეგიელი ავტორი და დრამატურგი, 2023 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურაში. პრემია მიენიჭა „მისი ინოვაციური პიესებისა და პროზისთვის, რომელიც (გამო)უთქმელსაც ხმას ანიჭებს“. ჰენრიკ იბსენის შემდეგ ნორვგიელი დრამატურგებიდან ყველაზე მეტჯერ ფოსეს პიესებია დადგმული. მას ხშირად „ახალ იბსენადაც“ მოიხსენიებენ, რადგანაც ფოსეს ნაშრომებში XIX საუკუნეში იბსენის მიერ დამკვიდრებული დრამატული ტრადიციების თანამედროვე გაგრძელებას ხედავენ.
ბიოგრაფია
იუნ ფოსე ჰიოუგესუნში, ნორვეგიაში დაიბადა და სტრანდებარმში აღიზარდა. მწერლის შემოქმედებაზე დიდი გავლენა იქონია შვიდი წლის ასაკში მომხდარმა შემთხვევამ, როდესაც კინაღამ დაიღუპა. ჩაირიცხა ბერგენის უნივერსიტეტში, სადაც შედარებით ლიტერატურას სწავლობდა. ლიტერატურული კარიერა ნიუნორსკიზე წერით დაიწყო, რომელიც ერთ-ერთია ნორვეგიული ენის ორი წერითი სტანდარტიდან. მისი სადებიუტო რომანი „წითელი, შავი“ 1983 წელს გამოქვეყნდა. პირველი პიესა, Og aldri skal vi skiljast, 1994 წელს დაიბეჭდა და დაიდგა. მისი შემოქმედება მოიცავს რომანებს, მოთხრობებს, პოეზიას, საბავშვო წიგნებს, ესეებსა და პიესებს. ფოსეს ნაშრომები თარგმნილია ორმოცზე მეტ ენაზე. რომანებზე მუშაობის გარდა ფოსე სხვა ავტორთა ნაშრომებსაც თარგმნის.
რესურსები ინტერნეტში
Jon Fosse's "Night Sings Its Songs" at Words Without Borders
Jon Fosse at Doollee.com
Vincent Rafis, Mémoire et voix des morts dans le théâtre de Jon Fosse, Les presses du réel, Dijon, 2009.
Andrew Dickson: "Jon Fosse: 'The idea of writing another play doesn't give me pleasure'", The Guardian, 12 March 2014. Retrieved 22 August 2014.
სქოლიო
დაბადებული 1959
XX საუკუნის ნორვეგიელი რომანისტები
XXI საუკუნის ნორვეგიელი რომანისტები
XX საუკუნის ნორვეგიელი დრამატურგები
XXI საუკუნის ნორვეგიელი დრამატურგები
ნორვეგიელი მამაკაცი რომანისტები
ნორვეგიელი მამაკაცი დრამატურგები
XX საუკუნის ნორვეგიელი მამაკაცი მწერლები
XXI საუკუნის ნორვეგიელი მამაკაცი მწერლები
ბერგენის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ნობელის პრემიის ლაურეატები ლიტერატურაში
Aniceto Arce Province

Aniceto Arce Province
Aniceto Arce (or short: Arce) is a province in the southern parts of the Bolivian department Tarija. The province is named after Aniceto Arce Ruiz (1824-1906), President of Bolivia from 1888 until 1892.
Location
Aniceto Arce province is one of six provinces in the Tarija Department. It is located between 21° 45' and 22° 53' south and between 64° 06' and 65° 02' west.
The province borders Cercado Province and José María Avilés Province in the north, the Republic of Argentina in the west and south-east, Gran Chaco Province in the east, and Burnet O'Connor Province in the north-east.
The province extends over 140 km from north to south, and 100 km from east to west.
Population
Main idiom of the province is Spanish, spoken by 80.7%, and 0.2% Guaraní.
The population increased from 44,713 inhabitants (1992 census) to 52,570 (2001 census), an increase of 17.6%. - 42.9% of the population are younger than 15 years old.
55.4% of the population have no access to electricity, 51.4% have no sanitary facilities.
42.1% of the population are employed in agriculture, 0.1% in mining, 10.2% in industry, 47.6% in general services (2001).
87.4% of the population are Catholics, 8.9% are Protestants (1992).
Division
The province comprises two municipalities:
Bermejo Municipality
Padcaya Municipality
Places of interest
Tariquía Flora and Fauna National Reserve
External links
General map of province
Detailed map of province towns and rivers
Population data (Spanish)
Provinces of Tarija Department
Güneşli, Hopa

Güneşli, Hopa
Güneşli (Laz language: Tsagrina) is a village in the Hopa District, Artvin Province, Turkey. Its population is 118 (2021).
References
Villages in Hopa District
ონტარიო (მრავალმნიშვნელოვანი)

ონტარიო (მრავალმნიშვნელოვანი)
ონტარიო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ონტარიო - პროვინცია კანადაში
ონტარიო - ტბა აშშ-ისა და კანადის ტერიტორიაზე
ონტარიო - ქალაქი აშშ-ში
უილიამ ჰაიდ უოლასტონი

უილიამ ჰაიდ უოლასტონი (დ. 6 აგვისტო 1766 — გ. 22 დეკემბერი 1828) — ინგლისელი ქიმიკოსი და ფიზიკოსი, რომელიც ცნობილია პალადიუმისა და როდიუმის აღმოჩენით. გამოიგონა კამერა-ლუციდა (1807) და ამრეკლი გონიომეტრი (1809). ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი (1793). დაამთავრა კემბრიჯის უნივერსიტეტი (1788). მისი ძირითადი შრომები შეეხება ფიზიკის, ქიმიის, ასტრონომიის, მინერალოგიის, კრისტალოგრაფიისა და ბოტანიკის საკითხებს. გეოლოგიის დარგში დაწესებულია უოლასტონის მედალი.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 6 აგვისტო
დაბადებული 1766
გარდაცვლილი 22 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1828
ინგლისელი ქიმიკოსები
ინგლისელი ფიზიკოსები
ხელოვნებისა და მეცნიერების ამერიკული აკადემიის წევრები
ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრები
შვედეთის სამეფო მეცნიერებათა აკადემიის წევრები
შევარდნაძე

შევარდნაძე
საკუთარი სახელი შევარდნაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ედუარდ შევარდნაძე — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს პრეზიდენტი
დათიკო შევარდნაძე — ქართველი ფირალი, ტერორისტი და რევოლუციონერი
დიმიტრი შევარდნაძე — ქართველი ფერმწერი, თეატრისა და კინოს მხატვარი
ნანული შევარდნაძე — ქართველი ჟურნალისტი და აქტივისტი
ქართული გვარები