Nobody Home

Nobody Home
„Nobody Home“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის სიმღერა. იგი შეტანილია 1979 წლის ორმაგ ალბომში The Wall.
ტექსტი
სიმღერაში პერსონაჟი პინკ ფლოიდი აღწერს გამოგონილი კედლის მიღმა განმარტოვების მდგომარეობას. არავინ ჰყავს, რომ ესაუბროს და ირგვლივ მხოლოდ თავისი სამფლობელოა. სიმღერაში აღწერილია გრძნობა, რომელიც ჯგუფის ვოკალისტ, ბასისტ და სიმღერების ავტორ როჯერ უოტერსს დაეუფლა 1977 წლის ტურნეს დროს, როდესაც პინკ ფლოიდი კონცერტებს სტადიონებზე ატარებდა. გარდა ამისა, სიმღერაში არის მინიშნებები პინკ ფლოიდის ყოფილ წევრ სიდ ბარეტზე. კომპოზიცია დაიწერა დევიდ გილმორის, როჯერ უოტერსის და თანაპროდიუსერ ბობ ეზრინის კამათის შემდეგ, როდესაც ეზრინმა და გილმორმა უოტერსს მოსთხოვეს სტუდიაში კიდევ ერთი სიმღერის მოტანა. ორი დღის შემდეგ როჯერმა „Nobody Home“ მოიტანა, რომელიც The Wall-ისთვის დაწერილი უკანასკნელი სიმღერა იყო. ალბომის 30 წლიანი იუბილეს აღსანიშნავად მომზადებულ გადაცემა In the Studio with Redbeard-ის სპეციალურ გამოშვებაში გილმორმა ახსენა, რომ "Nobody Home" ალბომზე მისი ერთ-ერთი საყვარელი სიმღერა იყო.
სიმღერაში უკანა ფონზე ჟღერს ფრაზები ამერიკული სიტკომიდან „Gomer Pyle, U.S.M.C.“, რაც კავშირშია სტრიქონთან:
I got thirteen channels of shit on the TV to choose from
მე მაქვს ასარჩევად 13 სულელური ტელეარხი
სიმღერის დიდი ნაწილი აღწერს სიდ ბარეტის შეშლილობას, რომელიც 1967 წელს დაიწყო. დოკუმენტურ ფილმში Behind The Wall დევიდ გილმორი ამბობს, რომ იგი აღწერს ტურნეს დროს მრავალი როკ-მუსიკოსის მდგომარეობას. თუმცა აღსანიშნავია ტექსტი:
I got nicotine stains on my fingers
I got a silver spoon on a chain
Got a grand piano to prop up my mortal remains
ჩემს თითებზე ნიკოტინის ლაქებია
ვერცხლის კოვზი პატარა ჯაჭვზე მიკიდია
მე მაქვს როიალი, რათა ჩემი მკვდარი ნარჩენები შევაკავო
რაც, როგორც ამბობენ, ეხება პინკ ფლოიდის კლავიშისტ რიჩარდ რაიტს, რომელიც იმ პერიოდში კოკაინის მომხმარებელი იყო.
სიმღერა მოულოდნელად მთავრდება უკანასკნელი სტრიქონებით:
I got a pair of Gohill's boots
and I've got, fading roots
მე „გოჰილზის“ ფეხსაცმლის წყვილი მაქვს
და ჩემი ფესვები ხმება...
საკონცერტო ვერსიები
პინკ ფლოიდის 1980-1981 და როჯერ უოტერსის 2010-2013 წლების ტურნეების (და კონცერტის The Wall Live in Berlin) დროს სცენაზე აგებულ კედელში ჩანდა სასტუმროს ნომერი, რომელშიც როჯერი (რომელიც პინკს განასახიერებდა) იჯდა და სატელევიზიო არხებს რთავდა.
კონცერტზე The Wall Live in Berlin შესრულებული ვერსია განსხვავდება ყველა დანარჩენისგან იმით, რომ მეორე სტროფთან ერთად კომპოზიციას დასარტყმელი საკრავების რიტმი დაემატა, ისევე, როგორც სოლო ელექტრონულ გიტარაზე.
პერსონალი
დევიდ გილმორი — ბას-გიტარა
როჯერ უოტერსი — ვოკალი, VCS3
რიჩარდ რაიტი — სინთეზატორი Prophet-5
აგრეთვე:
ბობ ეზრინი – ფორტეპიანო
ნიუ-იორკის სიმფონიური ორკესტრი
ქავერ ვერსიები
ჯეზ კოლმენის მიერ არანჟირებული ორკესტრული ვერსია, შესრულებული ლონდონის ფილარმონიული ორკესტრის მიერ (დირიჟორი - პიტერ სკოულზი), შეტანილია 1995 წლის ინსტრუმენტულ ალბომზე Us and Them: Symphonic Pink Floyd.
სიმღერის ვერსია სრულდებოდა ჯგუფ Metric-ის მიერ, 2009 წლის ალბომის Fantasies მხარდასაჭერ 2011 წლის ტურნეს ფარგლებში.
ალბომზე Back Against the Wall კომპოზიციას ასრულებს რიკ უეიკმენი.
ბიბლიოგრაფია
ფიტჩი, ვერნონ; რიჩარდ მეიონი (2006). Comfortably Numb: A History of The Wall 1978–1981.
ფიტჩი, ვერნონ (2005). The Pink Floyd Encyclopedia (მესამე გამოცემა). ISBN 1-894959-24-8.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
1979 წლის სიმღერები
პინკ ფლოიდის სიმღერები
სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით