PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ამირა

ამირა („მეთაური“, „მმართველი“, „მბრძანებელი“) — მთავრის შესატყვისი ტიტული აღმოსავლეთის მაჰმადიანურ ქვეყნებში. ისლამამდელ ხანაში (VII საუკუნემდე) ეწოდებოდათ სარდლებს. VII საუკუნის 30-იანი წლებიდან არაბთა სახალიფოს პროვინციების მმართველებს. ტერმინი „ამირა“ (ძირითადად „ემირის“ ფორმით) გავრცელდა არაბთა მიერ დაპყრობილ ქვეყნებში (მაგ. ბუხარის ემირი). სახალიფოს დაშლის შემდეგ მას ატარებდნენ ადგილობრივი დამოუკიდებელი მმართველები, რომლებიც საერო და სასულიერო ხელისიფლებას ახორციელებდნენ. შემდეგ ამირას საპატიო ტიტული ენიჭებოდათ წინასწარნეტყველ მაჰმადის „ჩამომავლებს“. ამირას უწოდებენ საუდის არაბეთის მეფის ვაჟიშვილებს. ამირად იწოდებიან ბაჰრეინის, კატარის, ქუვეითის და სხვათა მბრძანებლები.
თავდაპირველად იგი, როგორც საპატიო ტიტული, ენიჭებოდა მუჰამედის შთამომავლებს (მისი ქალიშვილის ფატიმა ზაჰრას შტო). საუკუნეების განმავლობაში ტიტულმა პირვანდელი დატვირთვა შეიცვალა და როგორც სათავადაზნაურო ტიტული, გამოიყენებოდა ბედუინთა მეთაურების (არაბეთი) და წარჩინებულთა და სახელმწიფო მოხელეთა მიერ (ოტომანთა იმპერია).
ფორმალურად სიტყვა „ამირა“ გამოიყენება მექას მოსალოცად (ჰაჯი) მიმავალ მუსლიმთა ჯგუფის მეთაურის („ამირ ჰაჯი“) აღსანიშნავადაც.
„ამირ ალ-მუმინინ“ („მართლმორწმუნეთა მეთაური“) ხალიფა ომარის შემდეგ ხალიფათა საპატიო ტიტულად იხმარებოდა.
„ამირ ალ-უმარა“ („მეთაურთა მეთაური“) აბასიდების მმართველობის ხანაში მხედართმთავრის ტიტული, ხოლო ოტომანთა იმპერიაში კი „გუბერნატორის“ შესატყვისი იყო.
„ამირ ალ-ბაჰრი“ („ზღვათა მეთაური“, ძველქართულად „ამირბარი“) საზღვაო ძალების მეთაურის ტიტული იყო. სიტყვა „ადმირალი“ აქედან მომდინარეობს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
WorldStatesmen რელიგიური ორგანიზაციები - მუსლიმანური ქვეყნები
ისლამი
თანამდებობები ძველ საქართველოში
ოლჰა ილკივი

ოლჰა ილკივი (დ. 12 ივნისი, 1920, ქ. სტრი, ახლანდ. ლვივის ოლქი — გ. 6 დეკემბერი, 2021, ლვივი) — უკრაინის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის მონაწილე. სწავლობდა ამხანაგობა „მშობლიური სკოლის“ («Рідна школа») უკრაინულ გიმნაზიაში. 1936 წელს ჩააბარა გოგონათა უკრაინულ ინსტიტუტში ქალაქ ფშემისლში (პოლონეთი), საშუალო განათლება კრაკოვში დაასრულა. მონაწილეობდა იატაკქვეშა ახალგაზრდულ ორგანიზაცია „პლასტის“ საქმიანობაში. 1940 წელს მუშაობდა უკრაინის დახმარების კომიტეტში (ვარშავა). 1941 წელს ჩაირიცხა უკრაინელ ნაციონალისტთა ორგანიზაციაში (ბანდერელები). უკრაინის სახელმწიფოებრიობის აღდგენის აქტის გამოცხადების (30 ივნისი, 1941) შემდეგ იატაკქვეშა საქმიანობას ეწეოდა ლვივში, კერძოდ, 1942 წლიდან იყო უკრაინელ ნაციონალისტთა ორგანიზაციის ქალთა საქალაქო ქსელის გამავრცელებელი; 1944 წლიდან — დრაჰობიჩის რეგიონში ორგანიზაციის ქალთა ქსელის გამავრცელებლის მოადგილე, შემდგომში — სტანისლავის (ახლანდ. ივანო-ფრანკივსკის) ოლქის გამავრცელებელი. 1947 წლიდან მიაბარეს უკრაინის აჯანყებულთა არმიის მთავარსარდალ რომან შუხევიჩს. 1950 წლის 14 მარტს დააპატიმრეს ლვივში, 1951 წლის 24 ნოემბერს სსრკ უშიშროების სამინისტროს განსაკუთრებულმა თათბირმა 25 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა ქონების კონფისკაციასთან ერთად. სასჯელს იხდიდა ალექსანდროვსკოესა და ვლადიმირის ციხეებში (რუსეთი). 1957 წელს უარი განაცხადა გათავისუფლების სანაცვლოდ მონანიებაზე, 1964 წელს გათავისუფლდა შეწყალების შედეგად. დაბრუნდა ლვივში. მონაწილეობდა უკრაინელ ნაციონალისტთა კონგრესისა (1992) და უკრაინელ ნაციონალისტთა ორგანიზაციის (1993) დამფუძნებელ კრებებზე. 1995–2000 წლებში იყო სრულიად უკრაინის უკრაინელ ქალთა ლიგის თავმჯდომარის მოადგილე. 2003 წლიდან თანამშრომლობდა ლვივის საოლქო სათემო გაერთიანება „თავისუფლების კომიტეტთან“. ავტორია რიგი სტატიებისა რომან შუხევიჩის შესახებ. დაჯილდოებულია მთავრის ცოლ ოლღას III ხარისხის ორდენით (2008).
ბიბლიოგრაფია
წიგნები
Ільків Ольга Фаустинівна. У тенетах двох «закриток»: поезія / Ольга Ільків. — Л.: Каменяр, 2011. — 183 с.: фотогр., ноти. — 1000 екз. ISBN 978-966-607-171-5.
სტატიები
Ільків Ольга Фаустинівна. «Роман Шухевич як літературний критик» // «Роман Шухевич: постать на тлі доби Воюючої України» (Т., 2005);
Ільків Ольга Фаустинівна. «Роман Шухевич у моєму житті» // «Літопис УПА. Т. 45. Генерал Роман Шухевич — „Тарас Чупринка“ Головний Командир УПА» (Торонто; Л., 2007);
Ільків Ольга Фаустинівна. «Провідник Роман Шухевич та жінки» // «Роман Шухевич: постать на тлі доби Воюючої України» (Т., 2005).
ლიტერატურა
Полюга Л. Шляхами спогадів. 1944–1956. Л.; К., 2003.
სქოლიო
დაბადებული 21 ივნისი
დაბადებული 1920
გარდაცვლილი 5 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2021
უკრაინელ ნაციონალისტთა ორგანიზაციის წევრები
სტოპინის მხარე

სტოპინის მხარე — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ვიძემეს რეგიონში. მხარეს არ გააჩნია სათემო დაყოფა.
ესაზღვრება გარკალნეს, როპაჟის, სალასპილსის მხარეები და ქალაქი რიგა.
მხარე შეიქმნა 2004 წელს, რიგის რაიონის, სტოპინის თემისაგან.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 9 908 კაცს. მხარის ფართობია 53,5 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლატვიის მხარეები
ურალური ენები

ურალური ენები — ჯგუფი მონათესავე ენებისა, რომლებზეც ლაპარაკობენ ფინურ-უნგრული და სამოდიური მოდგმის ხალხები. გავრცელებულია დიდ ტერიტორიაზე, რომლის განაპირა საზღვრებია ჩრდილოეთიდან ტაიმირის ნახევარკუნძული და ნორვეგიის ჩრდილოეთ ნაწილი, სამხრეთიდან მდინარე ობის შუაწელი და იუგოსლავიის ჩრდილოეთ ნაწილი. ურალურ ენებზე მოლაპარაკენი დასახლებულნი არიან არაკომპაქტურად, სხვა ხალხებს (სლავებს, თურქებს, ბალტიისპირელებსა და სხვა) შორის. ურალური ენები იყოფა ორ დიდ შტოდ — ფინურ-უნგრულად და სამოდიურად. სამოდიური ენების შტოს ეკუთვნის ნენური, ენური, ნგანასანური და სელკუპური. ურალურ ენებს ეკუთვნის აგრეთვე აწ მკვდარი ენები: მერიანული, მურომული, მეშჩერული, მატორული, კარაგასული, კოიბალური და სხვა.
ურალური ენების ნათესაობას ამტკიცებს მათი საერთო ძველი სიტყვების ფენა. ლექსიკაში მრავლადაა ნათესაობის, პრიმიტიული მეურნეობის, ცხოველების, მცენარეების აღმნიშვნელი საერთო სიტყვები. ბევრია საერთო სიტყვის მცვლელ და სიტყვის წარმომქმნელ ელემენტებსა და კუთვნილებით და ჯერადობის აღმნიშვნელ სუფიქსებში. ურალურ ენებში შედის როგორც აგლუტინაციური, ისე ფლექსიური ენები, მათთვის დამახასიათებელია სინჰარმონიზმიც. თანამედროვე ურალური ენები საგრძნობლად განსხვავდებიან ერთმანეთისაგან. მაგალითად ფინურ ენაში ბევრი ხმოვანი და დიფთონგია, კომი ენაში კი — პირიქით. ხანტიურში სამი ბრუნვაა, უნგრულში — 23. ფინურს უარყოფის გამოსახატავად ზმნის სპეციალური ფორმა აქვს, უნგრულს კი — ფორმაუცვლელი ნაწილაკი და ა. შ.
უარლაური ენებიდან ძველი დამწერლობა აქვს უნგრულს (XI საუკუნიდან), ფინურს (XVI საუკუნიდან), ძველ პერმულსა და საამების ენის ზოგიერთ დიალექტს (XVII საუკუნიდან).
ლიტერატურა
ეირენისი

ეირენისი — გველების გვარი ანკარასებრთა ოჯახისა. ცნობილია ეირენისის 18 სახეობა, მათგან საქართველოში გვხვდება 2: საყელოიანი ეირენისი (Eirenis collaris) და წყნარი ეირენისი (Eirenis modestus). გავრცელებულნი არიან: სამხრეთ-დასავლეთ აზიაში, ჩრდილო-აღმოსავლეთ აფრიკაში. ბოლო დრომდე აღმოსავლეთ ნახევარსფეროს ეირენისებს აერთიანებდნენ გვარში - კონტია, ამერიკულ მონათესავე სახეობებთან ერთად. ამჟამად კონტიას სახელწოდებით მხოლოდ ამერიკულ სახეობებს მოიხსენიებენ.
წარმოადგენენ პატარა ზომის, წვრილ, 60 სანტიმეტრამდე სიგრძის გველებს - ბლაგვად მომრგვალებული სხეულისაგან მცირედ გამოყოფილი თავით. ქერცლები - გლუვია და სხეულზე 15-17 რიგადაა განლაგებული. კბილები ზედა ყბაზე პატარაა, ერთი ზომის და სუსტი. ნაკლებად მოძრავი გველებია. ცხოვრობენ მალული, ღამის ცხოვრებით. იკვებებიან უხერხემლოებით.
სახეობები
მოიცავს შემდეგ სახეობებს<ref>The TIGR Reptile Database - Genus Eirenis</ref>:
Eirenis africana Eirenis aurolineatus ბარანის ეირენისი, Eirenis barani საყელოიანი ეირენისი, Eirenis collaris გვირგვინიანი ეირენისი, Eirenis coronella Eirenis coronelloides Eirenis decemlineatus ეისელტის ეირენისი, Eirenis eiselti Eirenis hakkariensis Eirenis levantinus Eirenis lineomaculatus Eirenis mcmahoni Eirenis medus წყნარი (მცირე აზიური) ეირენისი, Eirenis modestus ლაქებიანი ეირენისი, Eirenis puntatolineatus Eirenis rechingeri როსის ეირენისი, Eirenis rothii Eirenis thospitis''
სქოლიო
ანკარასებრნი
ანატოლია

ანატოლია, მცირე აზია („მზის ამოსვლა“ ან „აღმოსავლეთი“) — რეგიონი ჩრდილო-დასავლეთ აზიაში, რომელიც ამჟამად თურქეთის აზიურ ნაწილს ჰქვია. (თურქეთის ევროპულ ნაწილს რუმელია ჰქვია). თურქული სიტყვა Anadolu ბერძნული ვერსიიდან არის გადმოღებული. ქვეყნის ამ ნაწილს ასევე ლათინურად უწოდებენ Asia Minor-ს.
ისტორია
აზიისა და ევროპის გასაყარზე სტრატეგიული მდებარეობის გამო, ანატოლია რამდენიმე ცივილიზაციის დასაბამი გახდა პრეისტორიული პერიოდიდან, ნეოლითური დასახლებებით Çatalhöyük (ნეოლითური თიხისწარმოება), Çayönü (თიხამდელი ნეოლითიდან), Nevali Cori (თიხამდელი ნეოლითი), Hacilar (ნეოლითური თიხისწარმოება), Göbekli Tepe (თიხამდელი ნეოლითი). ტროას დასახლება ნეოლითურ ხანაში იწყება და რკინის ხანაში გრძელდება. უდიდეს ცივილიზაციათაგან, რომელთაც აქ დასახლება ჰქონიათ ანდა დაუპყრიათ იყვნენ ხურიტები, ხათები, ხეთები, ჰუნები, კოლხები, იბერიელები, სკვითები, კიმერიელები, კელტები, ფრიგიელები, ლიდიელები, ლუვიელები, ბერძნები, რომაელები, სომხები, აზერბაიჯანელები, სპარსელები, არაბები, ქურთები, სელჯუკები და ოსმალები.
ჩვ. წ. III ათასწლეულში ანატოლიაში ფეხი მოიკიდეს ინდოევროპულმა ტომებმა (ლუკიელებმა, ნესიტებმა და სხვა). ჩვ. წ. II ათასწლეულში ანატოლია ხეთების სახელმწიფოში შედიოდა. ჩვ. წ. I ათასწლეულში აქ ფრიგიის სამეფო იყო. ანატოლია, ძვ. წ. IV საუკუნეში ალექსანდრე მაკედონელის სახელმწიფოში, ხოლო ძვ. წ. II საუკუნეში შედიოდა რომის სახელმწიფოს შემადგენლობაში. XI საუკუნემდე ანატოლიაში ბიზანტია დომინირებდა, ხოლო XI საუკუნიდან ანატოლია სელჩუკებმა დაიპყრეს და აქტიურად დაიწყეს თურქული ტომების ჩასახლება. სელჩუკთა სახელმწიფოს (რუმის სასულთნოს) დაშლის შემდეგ XIV-XV საუკუნეებში ანატოლია დაიპყრეს თურქ-ოსმალებმა. ამ დროის ანატოლია ეწოდებოდა, როგორც მთელ მცირე აზიას, ისე ვილაიეთს თურქეთის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში.
იხილეთ აგრეთვე
ბიზანტიის იმპერია
კაპადოკია
ტრაპიზონის იმპერია
პონტოს სამეფო
ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედი
სელჩუკთა სახელმწიფო
რუმის სასულთნო
თურქეთი
ურარტუ
ლიტერატურა
Badisches Landesmuseum Karlsruhe (Hrsg.): Die ältesten Monumente der Menschheit. Vor 12.000 Jahren in Anatolien. Konrad Theiss, Stuttgart 2007, ISBN 978-3-8062-2072-8.
Volker Eid: Im Land des Ararat. Völker und Kulturen im Osten Anatoliens. Wissenschaftliche Buchgesellschaft , Darmstadt 2006, ISBN 3-534-18206-5.
Michael Zick: Türkei. Wiege der Zivilisation, Konrad Theiss, Stuttgart 2008, ISBN 978-3-8062-2110-7.
Media-Cultura (Hrsg.), in Zusammenarbeit mit dem Badischen Landesmuseum Karlsruhe: Die ältesten Monumente der Menschheit. Vor 12.000 Jahren in Anatolien. Konrad Theiss, Stuttgart 2007, DVD-ROM.
Johann Gustav Droysen, Geschichte Alexanders des Großen, DVA 1955
მცირე აზია
ახლო აღმოსავლეთი
თურქეთი
მაქსიმ ლიტვინოვი

მაქსიმ ლიტვინოვი (დაბადებისას — მეირ ჰენოხ ვალახ-ფინკელშტეინი; დ. 17 ივლისი, 1876 — გ. 31 დეკემბერი, 1951) — ეთნიკურად ებრაელი რუსი რევოლუციონერი და საბჭოთა დიპლომატი. იყო ტიფლისის 1907 წლის ექსპროპრიაციის ერთ-ერთი ორგანიზატორი. იყო საბჭოთა კავშირის ელჩი შეერთებული შტატებში.
რესურსები ინტერნეტში
ლიტვინოვის ბიოგრაფია
დაბადებული 17 ივლისი
დაბადებული 1876
გარდაცვლილი 31 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1951
სსრკ-ის საგარეო საქმეთა მინისტრები
საკავშირო კპ-ის (ბ) XVIII ყრილობის დელეგატები
რსდმპ-ის III ყრილობის დელეგატები
თენგიზ ზაალიშვილი

თენგიზ ზაალიშვილი (დ. 18 ივნისი, 1949, თბილისი) — ქართველი ბიოლოგი და მეცნიერი.
1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი.
1971-1974 წლებში ბიოქიმიის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1974-1985 წლებში ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1985-1986 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1986-2000 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, ლაბორატორიის გამგე. 2000-2006 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორი. 2006 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის ფუნქციური გენომიკის განყოფილების ხელმძღვანელი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „АДР-რიბოზილირება ვირთაგვის ტვინის ბირთვებში“, დაიცვა 1983 წელს.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ვირთაგვის თავის ტვინის უჯრედების АДР-რიბოზილ ტრანსფერაზა: თვისებები და ბიოლოგიური როლი“, დაიცვა 1992 წელს.
რესურდები ინტერნეტში
დაბადებული 18 ივნისი
დაბადებული 1949
ქართველი ბიოლოგები
Æthelheah

Æthelheah
Æthelheah was a medieval Bishop of Sherborne.
Æthelheah was consecrated between 867 and 868. He died between 879 and 889.
Citations
References
External links
Bishops of Sherborne (ancient)
9th-century English bishops
ტინგოს რაიონი

ტინგოს რაიონი — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ლუიის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.950 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 212 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 102.67 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
ამასონასის რეგიონის რაიონები
ლუიის პროვინციის რაიონები
პოვალირიჟი

პოვალირიჟი — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 3 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
İsalar

İsalar is a village in the municipality of Əfətli in the Agdam Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Aghdam District
მელადო

მელადო — მდინარე ჩილეში, მაულეს რეგიონში. სათავეს იღებს ანდებში, არგენტინის საზღვართან ახლოს. მელადოს სიგრძე სულ 75 კმ-ია, შემდეგ უერთდება მდინარე მაულეს. მელადოზე აშენებულია ჰიდროელექტროსადგური.
იხილეთ აგრეთვე
ჩილეს მდინარეების სია
რესურსები ინტერნეტში
მდინარე მელადო
ჩილეს მდინარეები
ლესო (აკლანი)

ლესო (აკლანი)
ლესო (ოფიციალურად ლესოს მუნიციპალიტეტი) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აკლანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 639 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Official Municipal Website
სქოლიო
აკლანის მუნიციპალიტეტები
კუიავო-პომერანიის სავოევოდო

კუიავო-პომერანიის სავოევოდო — სავოევოდო პოლონეთში. მდებარეობს პოლონეთის ჩრდილოეთით. სავოევოდოს ცენტრიებია ქალაქი ბიდგოში (ადმინისტრაციის ცენტრი) და ტორუნი (რეგიონალური საბჭოს ადგილსამყოფელი). მოსახლეობა – 2,066,136 კაცი (2006). ფართობი – 17 969 კმ².
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Visit Kuiavia-Pomerania
Government of Kuyavian-Pomeranian Voivodeship
The Official Tourism Website of Kuyavian-Pomeranian Voivodeship
პოლონეთის სავოევოდოები
Qarabulaq, Gadabay

Qarabulaq, Gadabay
Qarabulaq is a village in the municipality of Zəhmətkənd in the Gadabay Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Gadabay District
Cardiocondyla nuda

Cardiocondyla nuda is a species of ant in the subfamily Myrmicinae. It is a widespread ant species, and not invasive in nature.
Subspecies
Cardiocondyla nuda fajumensis Forel, 1913
Cardiocondyla nuda nuda Mayr, 1866 - See below
Cardiocondyla nuda sculptinodis Santschi, 1913 - Madagascar
Cardiocondyla nuda shuckardoides Forel, 1895
Cardiocondyla nuda strigifrons Viehmeyer, 1922
Distribution
Australia, Cook Islands, Fiji, Hawaii, Kiribati, Solomon Islands, Tonga, Vanuatu, Dominican Republic, Mexico, Galapagos Islands, Puerto Rico, Bangladesh, New Guinea, India, Thailand, Sri Lanka, Vietnam, Afghanistan, China, Israel, Japan, Republic of Korea.
References
External links
at antwiki.org
PIAkey
Itis.gov
Myrmicinae
Hymenoptera of Asia
Insects described in 1866
Polyrhachis trina

Polyrhachis trina — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
კუჩევოს თემი

კუჩევოს თემი — თემი სერბეთში, შედის ბრანიჩევის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 17 497 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 24 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 721 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კუჩევო. კუჩევოს თემი შედგება 26 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 27.7 კმ².
თემის მოსახლეობის სტატისტიკა
რესურსები ინტერნეტში
სერბეთის ოფიციალური სტატისტიკა
სქოლიო
სერბეთის თემები
სალგადინიუ (პერნამბუკუ)

სალგადინიუ (პერნამბუკუ)
სალგადინიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 232 მეტრზე. მიეკუთვნება პერნამბუკუს აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-კაპიბარიბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 312 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 106.77 კმ²-ზე. ფართობი 87 217 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერნამბუკუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ციხისოფლის მთავარანგელოზის ეკლესია

ციხისოფლის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, ხუროთმოძღვრული ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ციხისოფელში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
მდინარე ალეურის მარცხენა ნაპირას, მთაზე მდებარე ეკლესია ადგილობრივი წარმოშობის მოთეთრო-მოყვითალო ქვითაა ნაგები. წყობა სწორხაზოვანია.
დარბაზული, სწორკუთხასაკურთხევლიანი ეკლესია, გეგმით ასევე სწორკუთხა მოხაზულობისაა, საკურთხევულის ცენტრში გაჭრილი ვიწრო, სწორკუთხა სარკმლითა და ჩრდილოეთით ერთი ნიშით. სამხრეთი შესასვლელი არქიტრავულია. ნაგებობა დაზიანებულია. კამარა და კონქი ჩამოქცეულია. ეკლესიის გარშემო გალავანია, რომელიც ნაგებია სხვადასხვა ზომის ქვით. ტერიტორია სავსეა ჩამონაშალი ქვით.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ.,228-229
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პირველი ტოლა

პირველი ტოლა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში (ხვანჭკარის თემი), მდებარეობს მდინარეების რიონისა და ასკისწყლის შესართავთან. ზღვის დონიდან 700 მეტრი, ამბროლაურიდან 17 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 283 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ეკატერინე გაბაშვილის სახლი

ეკატერინე გაბაშვილის სახლი — ისტორიული ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალქალაქში, გაბაშვილის ქუჩაზე. სახლი ეკუთვნოდა ცნობილ ქართველ მწერალსა და საზოგადო მოღვაწეს — ეკატერინე გაბაშვილს (1851-1938 წლები). მწერალი ყოველ ზაფხულს სოფლად ატარებდა. სახლი ერთსართულიანია. შედგება ოთხი ოთახისაგან. ერთ-ერთ ოთახში დგას მწერლის საწერი მაგიდა, საწოლი, კედელზე კიდია სურათები.
ლიტერატურა
კასპის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ნორვეგიის მონარქების სია

ნორვეგიის მონარქების სია
ქვემოთ მოცემულია დანიის, შვედეთის და ნორვეგიის სამეფო ოჯახის წევრები რომლებიც იყვნენ ნორვეგიის მონარქები.
მონარქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Official site of the Royal Norwegian House
The Royals – Regularly updated news coverage of the Norwegian royal family (Aftenposten)
Much material on early kings (in Norwegian)
ნორვეგიის მეფეები
მმართველთა სიები
ნორვეგიის ისტორია
Lasioglossum ovaliceps

Lasioglossum ovaliceps — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1898 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
ovaliceps
დურგასაგარი

დურგასაგარი (ადგილზე ცნობილია, როგორც მადაბპაშა დიგი) — სამხრეთ ბანგლადეშის უდიდესი ტბა, წყალშემკრები აუზი. საერთო ფართობი შეადგენს 2500 ჰექტარს. მდებარეობს ქალაქ ბარისალიდან დაახლოებით 11 კმ-ის მოშორებით. იგი დაკავშირებულია რანი დურგაბათის, რაჯა ჯოი ნარაიანას დედის სახელთან, რომელმაც იგი 1780 წელს გაათხრევინა.
ტბის შუაგულში პატარა კუნძულია.
ტრანსპორტი
ტბა მდებარეობს ბარისალიდან 11 კმ. ბაბუგანჯის უპაზილაში, სოფელ მადაბპაშაში. ტურისტებს შეუძლიათ იქ გამგზავრება საავტომობილო გზით. მათ შორის ავტობუსით ქალაქ ბარისალიდან.
გალერეა
დურგასაგარის ხედები
რესურსები ინტერნეტში
დურგასაგარი
ბანგლადეშის ტბები
ბარისალის დივიზიონი
გომიაშვილი

გომიაშვილი
საკუთარი სახელი გომიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე გომიაშვილი — პოეტი
არჩილ გომიაშვილი — მსახიობი
მიხეილ გომიაშვილი — მსახიობი
ქართული გვარები
ვაჩნაძიანის ყველაწმინდა

ვაჩნაძიანის ყველაწმინდა — ქართული მართლმადიდებლური მონასტერი გურჯაანის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ვაჩნაძიანიდან (ყოფ. სოფ. შრომა) 8 კმ-ზე. VI–VII საუკუნეებში იქ სამეკლესიიანი ბაზილიკა მდგარა. ჩამოზვავებულ მიწას ჩაუტანია ნაგებობის დასავლეთი ნახევარი (შემორჩენილია ნანგრევები). შემდეგ, VIII საუკუნის დასასრულსა და IX საუკუნის დასაწყისში, აუგიათ ყველაწმინდის გუმბათოვანი ეკლესია. ნაშენია რიყის ქვითა (კედლები, ზოგი კამარა, კონქები) და აგურით (ზოგი თაღი და კამარა, გუმბათის ყელი, ტრომპები და სხვა). ძირითადი ნაწილი წარმოადგენს ნავს, რომლის ცენტრში აღმართულია გრძივი კედლის შვერილებზე დაყრდნობილი გუმბათი. შუა ნავის გარშემო გარშემოსავლელი, სადიაკვნე და სამკვეთლოა. წინა დროის ძეგლებთან შედარებით (ჯვარი, წრომი, ატენი), თვალს ხვდება ინტერიერში პროპორციათა სრული შეცვლა: ჩანს ზესწრაფვა, სივრცე დავიწროებული და ამაღლებულია, გრძივი ღერძებიც უფრო მკაფიოდ ხაზგასმული. ჩნდება ახალი კონსტრუქციული ელემენტი — პანდატივები. საერთო აღნაგობა, ნაწილთა ურთიერთშეთანხმება ჰარმონიულია. ვაჩნაძიანი ქართული ხუროთმოძღვრების გარდამავალი ხანის (VIII საუკუნე — X საუკუნის I ნახევარი) ყველაზე მნიშვნელოვან და მაღალმხატვრულ ძეგლთა რიცხვს მიეკუთვნება. სამონასტრო ნაგებობათაგან შემორჩენილია აგრეთვე სატრაპეზოსა და სხვა შენობათა ნანგრევები. გუმბათიანი ეკლესიის სამხრეთით რამდენიმე ოთახია, მათგან ერთი — გეგმით კვადრატული, ყრუკედლებიანი სათავსი ზემოდან ნათდებოდა. სავარაუდოა, რომ აქ მონასტრის ბიბლიოთეკა იყო. აქვეა წყაროს კამაროვანი ნაგებობა. მონასტრის მაღალ გალავანს დასავლეთ მხარეს ჰქონდა ჭიშკარი.
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
2011-2012 წლებში მიმდინარეობდა ძეგლის აღდგენითი სამუშაოები.
ლიტერატურა
ბერიძე ვ., ძველი ქართული ხუროთმოძღვრება, თბ., 1974;
Чубинашвили Г. Н., Архитектура Кахетии, Тб., 1959;
ნატო გენგიური, ქართული საეკლესიო ხუროთმოძღვრება. კუპელჰალე, თბილისი, 2005. გვ. 32-43, 137-139. ISBN 99940-0-351-8.
რესურსები ინტერნეტში
ვაჩნაძიანში მდებარე ყველაწმინდის ჯვარგუმბათოვანი ეკლესიის სარეაბილიტაციო სამუშაოები მაისში დაიწყება // Information Agency 'PirWeli'. 08.04.2011
saunje.ge ვაჩნაძიანის ყველაწმინდა
სქოლიო
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კუპელჰალე საქართველოში
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
აიავის რაიონი

აიავის რაიონი — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უაიტარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 758 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 212 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 201.26 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
უანკაველიკის რეგიონის რაიონები
უაიტარის პროვინციის რაიონები
Kurija

Kurija is a village in the municipality of Negotino, North Macedonia. It is located on the banks of the Luda Mara river, nine kilometres from the municipal centre of Negotino.
The bulk of agricultural produce from the village consists of grapes, tomatoes and peppers.[www.skurija.webs.com]
Demographics
On the 1927 ethnic map of Leonhard Schulze-Jena, the village is shown as two settlements of the "Koru Çiftlik". One being a Muslim Bulgarian village with the name "Koru Çiftlik Islam" and the other being a Christian Bulgarian village with the name "Koru Çiftlik Hristiyan". According to the 2002 census, the village had a total of 214 inhabitants. Ethnic groups in the village include:
Macedonians 210
Serbs 1
Aromanians 3
References
Villages in Negotino Municipality
Reinaldo García Zapata

Reinaldo García Zapata is the current governor of Havana, in Cuba. Garcia Zapata was elected governor of the city/province of Havana on January 18, 2020. He previously held the title of President of the People's Power Provincial Assembly of Havana (mayor).
García replaces Marta Hernández Romero, who left office in January 2020.
References
1968 births
Living people
Politicians from Havana
230

230
მოვლენები
კასტინი ბიზანტიის ეპისკოპოსი ხდება
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ურბან I — რომის პაპი (დ. უცნობია)