PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტრაპიზონის ალყა (1282)

ტრაპიზონის ალყა (1282)
ტრაპიზონის ალყა — 1282 წლის აპრილში, იმერეთის მეფის, დავით VI ნარინის მეთაურობით, ტრაპიზონის იმპერიის წინააღმდეგ გამართული ექსპედიციის ფარგლებში, ამავე სახელით ცნობილი, ტრაპიზონის დედაქალაქის ალყაში მოქცევის წარუმატებელი მცდელობა.
წინაპირობა
მე-13 საუკუნის მეორე ნახევარში, როდესაც საქართველოს პოლიტიკური მთლიანობა დაირღვა და სახელმწიფო ორ სამეფოდ გაიყო, ქართული გავლენა ტრაპიზონის სამეფოში კლებას იწყებს და ტრაპიზონის მმართველი წრეების ცალკე ჯგუფებში თავს იჩენს პრო-ბიზანტიური ტენდენციები. ამას შედეგად მოჰყვა ბრძოლა პოლიტიკური ჰეგემონიისათვის ტრაპიზონის სამეფოში ქართულ და ბიზანტიურ პარტიებს შორის, რაც წლები გაგრძელდა. 1281 წელს ტრაპიზონში მოხდა გადატრიალება, ორგანიზებული ქართული პარტიის მიერ. მეფე იოანე II, რომელიც სიძე გახდა ბიზანტიელ პალეოლოგთა სამეფო სახლისა, მეფობიდანა გადააყენეს და დაატყვევეს კიდეც. შემდეგ იგი თუმცა განათავისუფლეს პატიმრობიდან, მაგრამ ტრაპიზონში დარჩენის ნება აღარ მისცეს და გადაყენებული მეფე გაემგზავრა კონსტანტინოპოლში.
ისტორია
1284 წელს, იოანეს ტრაპიზონში არყოფნის პერიოდში, მისმა ნათესავმა, საქართველოს მეფე დავით VI ნარინმა სცადა აღედგინა საქართველოს გავლენა იმპერიაში და ალყა შემოარტყა დედაქალაქს. ალყის წარუმატებლობის შემდეგ ქართველთა არმიამ დაიკავა იმპერიის რამდენიმე პროვინცია, მათ შორის ისტორიული ჭანეთი და იოანეს დას თეოდორას, მანუელ I-ისა და მისი მეორე ცოლის რუსუდის შვილს, დაეხმარა ხელისუფლების ხელში ჩაგდებაში, თუმცა მალევე 1285 წელს იოანე II დაბრუნნდა იმპერიაში და ხელისუფლება დაიბრუნა, ხოლო დედოფალმა თეოდორამ საქართველოს შეაფარა თავი.
ლიტერატურა
„ჭანეთ-ლაზეთის ისტორიის გამო“ , პავლე ინგოროყვა.
ტრაპიზონის იმპერია
იმერეთის სამეფო
საქართველოს ბრძოლები
XIII საუკუნის ბრძოლები
Classic Queen

Classic Queen — ინგლისური როკ ჯგუფ Queen-ის 1992 წლის კომპილაციური ალბომი. მისი გამოცემა დაემთხვა ჯგუფის პოპულარობის კვლავ გამოღვიძებას აშშ-ში, მას შემდეგ, რაც სიმღერამ „Bohemian Rhapsody“ გაიჟღერა ფილმში „უეინის სამყარო“ ალბომი აშშ-ის Billboard 200-ში #4 იყო და ამ ქვეყანაში მიიღო სამმაგი, ხოლო კანადაში – ხუთმაგი პლატინის სტატუსი..
მიუხედავად იმისა, რომ კრიტიკოსების აზრით, ეს კარგი კომპილაციაა, იგი არ ჰგავს ჯგუფის სხვა პოპულარულ კრებულებს. მასში შეტანილია მხოლოდ რამდენიმე სიმღერა, რომელიც არ შევიდა Greatest Hits-ში და Greatest Hits II-ში. ამ სიტუაციაციის გამოსასწორებლად, Hollywood Records-მა Greatest Hits გამოსცა მხოლოდ აშშ-ში, 1981 წლის კომპილაციიდან ორი სიმღერის დამატებით.
აშშ-სა და კანადაში Greatest Hits II-ის და Classic Queen-ის საერთო გაყიდვებმა 23 მილიონი შეადგინეს. აგრეთვე არსებობს ვიდეოკასეტა ამ კომპილაციაში წარმოდგენილი სიმღერების ოფიციალური ვიდეოებით, მაგრამ იგი ამჟამად სხვა ფორმატებში ხელმისაწვდომი არ არის.
იმავე პერიოდში, 1992 წელს, Hollywood Records-მა ხელახლა გამოსცა Greatest Hits, რაც წარმოადგენდა მცდელობას, შეექმნათ Classic Queen-ის დამატება. ორივე ალბომს ერთმანეთის მსგავსი გარეკანები აქვთ, იმ განსხვავებით, რომ Greatest Hits-ზე ფონი წითელია, ხოლო Classic Queen-ზე - ლურჯი. იმის გათვალისწინებით, რომ ორივე ერთმანეთის კონკურენტად ითვლებოდა Queen-ის მთელი რიგი დიდი ჰიტებისა Classic Queen-ში არ შესულა. ასეთები იყო „Another One Bites the Dust“, „We Will Rock You“, „We Are the Champions“, „Somebody to Love“ და „Don't Stop Me Now“, რომლებიც Greatest Hits-ში შევიდა.
სიმღერების სია
ჩარტები
სქოლიო
1992 წლის კომპილაციური ალბომები
Queen-ის კომპილაციური ალბომები
Hollywood Records-ის კომპილაციური ალბომები
ლია რატიანი

ლია რატიანი (დ. 2 თებერვალი, 1937, სენაკი) — ქართველი ექიმი, ნევროლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.
ბიოგრაფია
1962 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის პედიატრიული ფაკულტეტი.
1962-1967 წლებში იყო წალენჯიხის რაიონული პოლიკლინიკის თერაპევტი; 1967-1971 წლებში ნევროპათოლოგი; 1971 წლიდან ექიმთა დახელოვნების უნივერსიტეტის კლინიკური საავადმყოფოს ნერვულ სნეულებათა განყოფილების ორდინატორი. ავტორია 16 სამეცნიერო ნაშრომისა, რომლებიც გამოქვეყნებულია ადგილობრივ და საზღვარგარეთის ჟურნალებში. მიღებული აქვს საავტორო უფლება „აუტოალერგიის განსაზღვრის მეთოდი ნერვული სისტემის ინფექციური დაზიანების დროს“, 1973. გამოქვეყნებული აქვს მეთოდური წერილი „აუტოალერგიის განსაზღვრის მეთოდი ნერვული სისტემის ინფექციური დაზიანების დროს“, 1978.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1964 წელს „T და B იმუნური სისტემების ძირითადი მაჩვენებლების მდგომარეობა ტუბერკულოზური და არატუბერკულოზური წარმოშობის სეროზული მენინგიტების და პოლირადიკულონევრიტების დროს“.
ორგანიზაციის წევრი
საქართველოს იმუნოლოგთა სამეცნიერო საზოგადოება, წევრი
საქართველოს ნევროლოგთა სამეცნიერო საზოგადოება, წევრი
ლიტერატურა
ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 238
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 2 თებერვალი
დაბადებული 1937
ქართველი ექიმები
სენაკში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
Spread a Little Happiness

Spread a Little Happiness" is a song by the musical comedy composer Vivian Ellis and writer Clifford Grey from their 1929 West End musical Mr. Cinders. In the original production it was sung by Binnie Hale as the character Jill Kemp; a recording of her performance of the song was released by Columbia in 1929.
In 1982, the song was sung in a revival of Mr Cinders at the King's Head Theatre, London and later at the Fortune Theatre after the show was transferred there. In this revised version the song was sung by Jim Lancaster, the male lead, rather than by Jill.
The song was used as the theme tune for a 2009 BBC Radio 4 comedy series of the same title, written by John Godber and Jane Thornton, set in a Yorkshire sandwich bar.
Sting version
In 1982, English musician Sting covered the song for the soundtrack of the film Brimstone and Treacle, reaching number 16 in the UK.
Charts
Weekly charts
Other usage
Comic book series The Sandman, published by the DC Comics imprint Vertigo, includes a piece of the song in issue #6 24 hours (1989), written by Neil Gaiman and illustrated by Mike Dringenberg and Malcolm Jones III
References
Sources
Songs from musicals
1929 songs
დოჟდი

დოჟდი — რუსული დამოუკიდებელი საინფორმაციო ტელეარხი რომელიც მაუწყებლობს 24 საათის განმავლობაში HDTV ხარისხში. მაუწყებლობს 2010 წლიდან ქალაქ მოსკოვიდან. ტელეარხის მფლობელია ჟურნალისტი ნატალია სინდეევა. ტელეკომპანია დოჟდი ფოკუსს ახდენს ახალ ამბებზე, კულტურაზე, პოლიტიკაზე, ბიზნეს სიახლეებზე და დოკუმენტურ ფილმებზე. ტელეკომპანია ხშირად ხდება კრემლის კრიტიკის ობიექტი.
სქოლიო
რუსეთის ტელეკომპანიები
სანტიაგუ-დუ-კასენი

სანტიაგუ-დუ-კასენი — ქალაქი პორტუგალიაში. მისი მოსახლეობა 2011 წლის აღწერით შეადგენდა 29 749 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
პორტუგალიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Town Hall official website
Photos from Santiago do Cacém
პორტუგალიის ქალაქები
მილეროვოს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი

მილეროვოს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ქალაქ მელეროვოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
მუზეუმი განთავსებულია შემდეგ მისამართზე: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, ქალაქი მილეროვო, კომუნალურის შესახვევი № 4-ბ.
ისტორია
1967 წელს ქალაქ მილეროვოში, როსტოვის ოლქის მილეროვოს რაიონის სახალხო დეპუტატთა კრების დადგენილებით დაარსდა საბრძოლო დიდების მუზეუმი, რომელსაც მოგვიანებით ეწოდა მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. 1993 წელს შენობისათვის გამოიყო 300 მ² ფართობი ახალი მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის საგამოფენო დარბაზებისათვის. თანამედროვე ეტაპზე მუზეუმს აქვს ხუთი საგამოფენო დარბაზი.
მუზეუმის ექსპოზიციაში თავმოყრილია უნიკალური ექსპონატების დიდი რაოდენობა, რომელიც მოგვითხრობს ქალაქის ცხოვრებაზე და მისი განვითარების ისტორიის შესახებ და სხვადასხვა ეპოქაში ადგილობრივი მაცხოვრებლების ცხოვრების წესის შესახებ. 2013 წლის მონაცემებით მუზეუმის ფონდებში დაცული იყო 2 400 ერთეული ექსპონატი.
მუზეუმში რეგულარულად ეწყობა სხვადასხვა თემატიკური გამოფენები, რომელიც ეძღვნება როსტოვის ოლქის მოსახლეობის ყოფა-ცხოვრებას სხვადასხვა წლებში. გამოფენების დროს ასევე წარმოდგენილია ცნობილი მხატვრების ნამუშევრები, დიდი სამამულო ომის ღირსსახსოვარი თარიღებისადმი მიძღვნილი გამოფენები და სხვადასხვა სახის გამოფენები. მუზეუმი მონაწილეობს ყოველწლიურ აქციაში „ღამე მუზეუმში“.
მუზეუმის დირექტორია გალინა მიხეილის ასული ლიუბჩენკო.
რესურსები ინტერნეტში
მუზეუმის გვერდი ვიკიმაპიაზე.
სქოლიო
როსტოვის ოლქის მუზეუმები
Lasioglossum longmani

Lasioglossum longmani — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1922 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
longmani
სან-პაულუს მეტროპოლიტენი

სან-პაულუს მეტროპოლიტენი (პორტ. Metropolitano de São Paulo или просто Metrô) — მეტროპოლიტენის სისტემა ქ. სან-პაულუში. წარმოადგენს პირველ და უმსხვილეს მეტროპოლიტენს ბრაზილიაში, აგრეთვე ყველაზე დიდი დატვირთვის მეტროპოლიტენს სამხ. ამერიკაში. გაიხსნა 1974 წ.-ს. ხაზთა სიგრძეა 61,3 კმ.. მეტროპოლიტენი შედგება 4 ხაზისა და 55 სადგურისაგან. დღიური მგზავრთა რაოდენობა 3 200 000 ადამიანია (2008 წ.-ის მონაცემებით). ხაზთა განსხვავება ხდება ნომრებისა და ფერების მიხედვით: ხაზი 1 - ცისფერი, ხაზი 2 - მწვანე, ხაზი 3 - წითელი და ხაზი 5 - ლილისფერი. ხაზი 5 ქალაქის სამხ.-დას. ნაწილშია და არ უკავშირდება, დანარჩენ 3 ხაზს. ხაზი 4 - ყვითელი, ამჟამად მშენებლობის პროცესშია და მისი გახსნა იგეგმება 2010 წლისთვის.
მეტროს სამუშაო გრაფიკი - დილის 4:40-დან შუაღამემდე.
ისტორია
დიდი ხნის განმავლობაში, სან-პაულუში, ისევე როგორც, სრულიად ბრაზილიაში, მეტროპოლიტენს დიდი მნიშვნელობა არ ენიჭებოდა. ძირითადი ძალისხმევა იხარჯებოდა ავტოტრანსპორტის განვითარებისათვის. მეტროს მშენებლობა სან-პაულუში დაიწყო 1968 წლის დეკემბერში, ხაზით Norte-Sul (ჩრ.-სამხ.), მოგვიანებით ხაზი 1 - ცისფერი. პირველი მატარებელი, მარშრუტით ჟაბაკუარა - საუდი, გავიდა 1972 წ.-ს. კომერციული ექსპლუატაცია კი დაიწყო 1975 წ.-ს.
ხაზები
იხილეთ აგრეთვე
მეტროპოლიტენების სია
სერგი ქობულაშვილი

სერგი ქობულაშვილი
სერგი (ევგენი) დავითის ძე ქობულაშვილი (დ. 1773 — გ. 27 იანვარი, 1842) — თავადი, ქართველი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე.
დაიბადა ქართლ-კახეთის მეფე ერეკლე II-ის მდივან დავით ქობულაშვილის ოჯახში. რუსეთის იმპერიის მიერ ქართლ-კახეთის ანექსიის (1801) შემდეგ დაინიშნა ფშავ-ხევსურეთის ბოქაულად. მონაწილეობდა კახეთის 1812 წლის აჯანყების ჩახშობაში, მისი ძმა ოთარი კი ამ აჯანყების ერთ-ერთი სამხედრო ხელმძღვანელი იყო. ერთგულებისთვის რუსეთის მთავრობამ მაიორის წოდება უბოძა. მომდენო წლებში მონაწილეობდა კავკასიელი მთიელების წინააღმდეგ ბრძოლებში, ერთხანს იყო თელავის მაზრის თავადაზნაურობის წინამძღოლი. ჰყავდა მეუღლე — სიდონია და 8 ქალ-ვაჟი, მ. შ., დავით ქობულაშვილი (გენერალ-მაიორი). მისი და ქეთევანი იყო მეუღლე გენერალ თამაზ ორბელიანისა.
ლიტერატურა
მასალები XIX საუკუნის პირველი ნახევრის ქართული საზოგადოებრიობის ისტორიისათვის / მ. ბერძნიშვილი ; რედ.: მამისა ბერძნიშვილი ; საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია, ივ.ჯავახიშვილის სახ. ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტი. ნაწ. II : მასალები ბიოგრაფიული ლექსიკონისათვის (ა-ე). თბილისი : მეცნიერება , 1980 – გვ. 204-205.
დაბადებული 1773
გარდაცვლილი 27 იანვარი
გარდაცვლილი 1842
ქართველი თავადები
რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
სერგი
მია მოტლი

მია მოტლი (დ. 1 ოქტომბერი, 1965, ბარბადოსი) — ბარბადოსელი პოლიტიკოსი, ბარბადოსის პრემიერ-მინისტრი 2018 წლიდან და ლეიბორისტული პარტიის ლიდერი 2008 წლიდან. ბარბადოსის მერვე პრემიერ-მინისტრი და პირველი ქალი აღნიშნულ თანამდებობაზე. იგი არის ასევე ბარბადოსის პირველი პრემიერ-მინისტრი რესპუბლიკის გამოცხადებისა და კონსტიტუციური მონარქიის გაუქმების შემდეგ.
მია მოტლი არის პარლამენტის წევრი 1994 წლიდან და წარმოადგენს სენტ-მიშელის ოლქს. 1994-2008 წლებში იგი მინისტრთა რამდენიმე პორტფელს ფლობდა. იყო განათლების, ახალგაზრდობის საქმეთა და კულტურის მინისტრი ოუენ არტურის მთავრობაში და გახდა ყველაზე ახალგაზრდა მინისტრი ბარბადოსის ისტორიაში. 2001 წელს დაინიშნა შინაგან საქმეთა მინისტრად და გენერალურ პროკურორად და გახდა ბარბადოსში პირველი ქალი აღნიშნულ თანამდებობაზე. 2006 წელს დაინიშნა ეკონომიკისა და განვითარების მინისტრად და ამ თანამდებობაზე მუშაობდა 2008 წლამდე. იგი ასევე არის ინტერამერიკული დიალოგის წევრი.
ბიოგრაფია
მია მოტლი დაიბადა 1965 წლის 1 ოქტომბერს. იგი არის ერნესტ დეიტონ მოტლის (1907-1973 წწ.) შვილიშვილი, რომელიც იყო უძრავი ქონების ბროკერი და წარმატებული პოლიტიკური მოღვაწე. ერნესტ დეიტონ მოტლი იყო ბრიჯტაუნის პირველი მერი და იყო ბარბადოსის ნაციონალური პარტიის წევრი.
მოტლის ბიძა, ასევე სახელად ერნესტ დეიტონ მოტლი, 1975 წლის მარტში შექმნილი ქრისტიანული სოციალ-დემოკრატიული პარტიის (CSD) პოლიტიკური ლიდერი გახდა. მისი ბიძაშვილი იყო მსახიობი ევა მოტლი.
მიას მამა ელიოტ დეიტონ მოტლი იყო ადვოკატი, რომელიც მცირე ხნით იყო ბარბადოსის პარლამენტის წევრი. მას განათლება მიღებული ჰქონდა ბარბადოსში მდებარე ჰარისონის კოლეჯში და სამართლის სკოლაში. მუშაობდა ბელიზის გენერალურ პროკურორად და იყო ბელიზის სააპელაციო სასამართლოს წევრი. 1967 წელს დაოჯახდა სანტა ამორ ტაპინზე.
მია მოტლიმ განათლება მიიღო გაეროს საერთაშორისო სკოლაში და დედოფლის კოლეჯში (ბარბადოსი). მოგვიანებით სწავლა გააგრძელა ლონდონის ეკონომიკის სკოლაში. 1986 წელს დაასრულა ლონდონის უნივერსიტეტი სამართლის სპეციალობით.
პოლიტიკური კარიერა
2008-2010 და 2013-2018 წლებში იყო ოპოზიციის ლიდერი ბარბადოსის პარლამენტში. 2018 წელს, მოტლის ხელმძღვანელობით ლეიბორისტულმა პარტიამ მოიპოვა ისტორიული გამარჯვება 24 მაისის საყოველთაო არჩევნებში, დაიკავა 30-ვე ადგილი პარლამენტში და გახადა პირველი პარტია, რომელმაც მიაღწია მსგავს წარმატებას. არჩევნებში მოიპოვა ხალხის ხმების 72,8 %, რაც ბარბადოსის ისტორიაში არის ყველაზე მაღალი მაჩვენებელი, რომელიც ოდესმე მიუღია პარტიას არჩევნებში.
მია მოტლიმ ასევე წარმატებას მიაღწია 2022 წლის 19 იანვარს გამართულ ვადამდელ არჩევნებშიც.
რესურსები ინტერნეტში
"Mia's rich political heritage", The Nation (23 January 2008).
Barbados Parliament Opposition Leader, barbadosparliament.com (2008).
"PM Mottley Interviewed by CNN's Amanpour Show (April 29/20)"
Mia Mottley, Getty Images
სქოლიო
დაბადებული 1 ოქტომბერი
დაბადებული 1965
ბარბადოსელი პოლიტიკოსი ქალები
ბარბადოსის პრემიერ-მინისტრები
ქალი პრემიერ-მინისტრები
Kartvelian studies

Kartvelian studies
The Kartvelian studies also referred as Kartvelology or Georgian studies is a field of humanities covering Kartvelian (Georgian) history, languages, religion and/or culture.
In a narrower sense, the term usually refers to the research activities conducted on these problems outside Georgia.
Luminaries of Kartvelian studies
Georgian scholars
Prince Teimuraz of Georgia (1782–1846)
David Chubinashvili (1814–1891)
Alexander Khakhanov (1864–1912)
Ivane Javakhishvili (1876–1940)
Korneli Kekelidze (1879–1962)
Ilia Abuladze (1901–1968)
Simon Kaukhchishvili (1895–1981)
Giorgi Melikishvili (1918–2002)
Irine Melikishvili (1943–2013)
Georges Charachidzé (1930–2010)
Merab Chukhua (born 1964)
International scholars
Jacob Georg Christian Adler (1756-1834)
Marie-Félicité Brosset (1802–1880)
Arthur Leist (1852–1927)
John Oliver Wardrop (1864–1948)
Marjory Wardrop (1869–1909)
Robert Pierpont Blake (1886–1950)
Gerhard Deeters (1892–1961)
Georges Dumézil (1898–1986)
William Edward David Allen (1901–1973)
Hans Vogt (1909–1986)
Gertrud Pätsch (1910-1994)
Cyril Toumanoff (1913–1997)
Gérard Garitte (1914–1992)
David Marshall Lang (1924–1991)
Georgi Klimov (1928–1997)
Michel Van Esbroeck (1934–2003)
Heinz Fähnrich (born 1941)
Kevin Tuite (born 1954)
Donald Rayfield
Brian George Hewitt (born 1949)
Stephen H. Rapp
Stephen F. Jones
Constantine B. Lerner
Mine Kadiroğlu
Luigi Magarotto
Bernard Outtier
Farshid Delshad (born 1972)
Jost Gippert
Roland Bielmeier
Michael Job
Katharine Vivian (1917–2010)
Hirotake Maeda
Hayate Sotome
Václav A. Černý
Periodicals
Bedi Kartlisa. Revue de Kartvélologie
Georgica
Revue des études géorgiennes et caucasiennes
External links
Fund for Kartvelian Studies
Khintibidze, Elguja (1996), Georgian Literature in European Scholarship. NATO Research Fellowships 1994-1996.
European studies
Cultural studies
Afghanistan at the 1936 Summer Olympics

Afghanistan at the 1936 Summer Olympics
Afghanistan sent a delegation to compete at the 1936 Summer Olympics Berlin, Germany, from 1 to 16 August 1936. This was the nation's first appearance at a Summer Olympic Games and saw the nation sent 19 athletes to compete (but only 13 was confirmed). Most of these athletes competed in the men's field hockey team where they finished runner up in their group and not advancing to the knockout stage. The other two athletes competed in the sport of athletics with Mohammad Khan competing in the 100 meters sprint and long jump, failing to advance to the next stage of either of those events. Abdul Rahim competed in the shot put with him not advancing to the final.
Athletics
Afghanistan sent two athletes to compete in the athletics competitions. One was 25 year old, Mohammad Khan who in his only Olympics competed in two events. His first event was the men's 100 m which was held on the 26 July. Competing in heat three, he ended in last place to not qualify for the following stage. The other event that he competed in was the men's Long jump which was held eight days later. Khan wouldn't qualify to the semi-final as he wouldn't reach the 7.15 meters qualifying distance to go through to the semi-final.
Twenty-three year old Abdul Rahim competed in his only Olympics, and he competed in only one event during the games. That being the men's Shot put which was held on 2 August. Much like Khan, he wouldn't advance to the final, as he fell short of the 14.50 meters required to advance.
Track & road events
Field events
Field Hockey
Afghanistan entered a team in the field hockey competition for the first time. The team entered a squad of 18 (five of them being unknown). The national team were drawn in Group B with Denmark and host nation, Germany.
Head coach: Sardar Mohammed Yusuf Khan
Group B
Games
References
Nations at the 1936 Summer Olympics
1936
1936 in Afghan sport
მდინარაძე

მდინარაძე
საკუთარი სახელი მდინარაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
ელდარ მდინარაძე — რეჟისორი, პროდიუსერი
თემურ მდინარაძე — პოლიტიკოსი, ინჟინერ-ტექნოლოგი
მამუკა მდინარაძე — პოლიტიკოსი, იურისტი
ქართული გვარები
ღვიძლასოკო

ღვიძლასოკო — სოკოს სახეობა ღვიძლასოკოსებრთა ოჯახისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ავსტრალიას, ჩრდილოეთ, ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკას, აზიას, ევროპას, ჩრდილოეთ და სამხრეთ აფრიკას.
კარგი ხარისხის საჭმელი სოკოა. საკვებად უმჯობესია ნორჩი ეგზემპლარები. იზრდება გადაბერებულ ცოცხალ ხეებზე, უპირატესად მუხაზე და მის ჯირკზე (იშვიათად სხვა ფოთლოვან სახეობებზე).
სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა მიკოლოგმა იაკობ კრისტიან შეფერმა 1774 წელს როგორც Boletus hepaticus. მიმდინარე ბინომინალური სახელწოდება მიანიჭა ინგლისელმა ბოტანიკოსმა უილიამ უიზინგერმა 1792 წელს.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ნაყოფსხეული ზომით 10—30 სმ, სისქეში 6 სანტიმეტრი, ხორციანი და მკვირვი. მჯდომარე ან მოკლე, სქელი გვერდითი ფეხით, ზოგჯერ სუბსტრატში ჩაფლული, ძირში მუქი ბუსუსებით. განვითარების ადრეულ ეტაპზე ნაყოფსხეული წარმოადგენს ბოლქვისებრ გამონაზარდს ზომით 5 სმ-მდე, ნორჩობაში სოკო ფორმით, სტრუქტურითა და ზედაპირის შეფერილობით ხარის ენას მოგვაგონებს, კიდეები ბლაგვი, მოგვიანებით ფართოვდება და ღვიძლის ფორმას იღებს. კანი წებოვანია, წითელი, ნარინჯისფერი ან მოყავისფრო ელფერით, ხაოიანი, ასაკში ლაბისებრია.
რბილობი — მკვრივი და ხორციანი, რადიალურად ბოჭკოვანი, წვნიანი, ხორცისფერ-წითელი, მოთეთრო ძარღვისებური ჩანართებით.
მოგვაგონებს ხორცს ან ღვიძლს. სუსტად გამოხატული ხილის სუნით, გემოზე მჟავეა, ზოგჯერ მომწარო.
ჰიმენოფორი შედგება ცალკეული, კედლებით არშეზრდილი და ადვილად განცალკევებადი მილაკებისგან. ადრეულ სტადიებზე მილაკები შეუიარაღებელი თვალით განურჩეველია, მოგვიანებით მათი ფენის სისქე 1–1,5 სმ-ს აღწევს. ფორებიანი ზედაპირი ნოტიოა, ხშირად მოწითალო სითხის წვეთებით. ჩალისფერ-ყვითელი ან ვარდისფერი, ხელის დაჭერისას და ასაკთან ერთად იღებს მურა-წითელ შეფერილობას.
სპორების მტვერი — ვარდისფერიან წითელ-ყავისფერი, სხვა მონაცემებით — თეთრი. სპორები — 4,5×5 მკმ, თითქმის მომრგვალო.
ეკოლოგია და გავრცელება
მერქანის დამშლელი პარაზიტია. მკვიდრდება გადაბერებულ ცოცხალ მუხაზე და მის ჯირკზე (იშვიათად სხვა ფოთლოვან სახეობებზე). როგორც წესი იზრდება ხის ფესვებთან ახლოს ან ქვედა ნაწილში ერთეულებად ან მცირე ჯგუფებად. ხშირად წვიმების შემდეგ ჩნდება.
გავრცელების არეალი მოიცავს ავსტრალიას, ჩრდილოეთ, ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკას, აზიას, ევროპას, ჩრდილოეთ და სამხრეთი აფრიკას. ღვიძლასოკო შესულია პოლონეთის, ნორვეგიის, ფინეთის, შვედეთისა და ლიეტუვის გადაშენების პირას მყოფი სახეობების ნუსხაში.
სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
მსგავსი სახეობები
ულუნიკალური გარეგნობის წყალობით, (ფერი და სითხე) რთულია მისი არევა სხვა რომელიმე სოკოში. თუმცა გამოუცდელ მესოკოვეს ის შესაძლოა აერიოს შხამიან სახეობაში Hapalopilus nidulans.
კვებითი ღირებულება
კარგი ხარისხის საჭმელი სოკოა, რომელსაც ახასიათებს ძლიერ გამოხატული მომჟავო გემო. საკვებად უმჯობესია ახალი და ნორჩი ეგზემპლარები. სიბერეში უხეშია. იჭმება შემწვარი, მოხარშული და უმი სახით. ინახავენ ცხიმში ან ძმარში. გამოიყენება სხვადასხვა სალათებშიც, თუმცა რთულად მოსანელებელია და მისი დიდი რაოდენობით მიღება რეკომენდირებული არაა.
ღვიძლასოკო მდიდარია C ვიტამინით.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
ღვიძლასოკო — საქართველოს სოკოებისა და ლიქენების ეთნობიოლოგია
სქოლიო
საჭმელი სოკოები
ღვიძლასოკოსებრნი
ჩარგლულა

ჩარგლულა, ჩარგლისწყალი ― მდინარე დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ფშავის არაგვის მარცხენა შენაკადი. სათავე აქვს ქართლის ქედის დასავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 2338 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 9,2 კმ, აუზის ფართობი 35,4 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა ― ზამთარში.
საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 1,17 მ³/წმ.
ლიტერატურა
მცხეთა-მთიანეთის მხარის მდინარეები
ფშავის არაგვის შენაკადები
ისარი (იარაღი)

ისარი (იარაღი)
ისარი — მშვილდ-ისრით, არბალეტით და სასულე თოფით სატყორცნი იარაღი. უფრო გავრცელებულია მშვილდის ისარი. მეზოლითში, ნეოლითში და ბრინჯაოს ხანაში ისრიპირს მაგარი ქვისაგან (ძირითადად კაჟისაგან), იშვიათად ძვლისაგან აკეთებდნენ. ბრინჯაოს ისრისპირი ფართოდ იყო გავრცელებული ადრინდელ რკინის ხანაში. ძვ. წ. VI-II საუკუნეებში ევროპაში, შუა აზიასა და ციმბირში გავრცელებული იყო მილიანი სამწახნაგა ან სამფრთიანი ბრინჯაოს ისრისპირები, ძვ. წ. I საუკუნეში ისინი სარმატულმა რკინისყუნწიანმა ისრისპირმა შეცვალა. ზოგი ხალხი (მაგ., ჩრდილოეთ ამერიკის ინდიელები) ცეცხლოვან და მოწამლულ ისრებს იყენებდნენ.
ლიტერატურა
რესსურსები ინტერნეტში
მშვილდ-ისარებისა და ისრების სახეობები
საბრძოლო იარაღები
ქორწინებისა თავთათვის

ქორწინებისა თავთათვის — ძველი ქართული საქორწინო სამართლის ძეგლი, წარმოადგენს მანუილ ქსანთინოსის სახელმძღვანელოს ქართულენოვან თარგმანს, რომელიც შესრულებულია იოანე პაპუწისშვილი-ქსიფილინოსის მიერ 1785 წელს. „ქორწინებისა თავთათვის“ შეიცავს მათე ბლასტარის სინტაგმის 291-307 თავებს და ეხება ნათესაობის ხარისხის და საეკლესიო ქორწინებს პირობების განმსაზღვრელ წესებს. სინტაგმა საქართველოში მანადეც მოქმედებდა, მაგრამ დაკარგულიყო და ერეკლე II-მ და ანტონ I-მა საჭიროდ მიიჩნიეს მისი ხელახალი თარგმნა. ძეგლს თან ერთვის მანუილ ქსანთინოსის „მაგალითნი ქორწინებისანი“, რომელშიც წარმოდგენილია კანონიერი და უკანონო ქორწინების ნიმუშები. საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია დაქორწინებისას მოითხოვდა ნათესაობის ხარისხის მკაცრ დაცვას, უკანონო ქორწინებისას დამნაშავე ისჯებოდა საკანონოს დადებით, ზოგჯერ ეკლესიიდან განკვეთით და შეჩვენებითაც.
ლიტერატურა
დოლიძე, ი. „ქართული სამართლის ძეგლები“, ტ 2, თბილისი, 1965
ძველი ქართული სამართალი
ქორწინება
ეთიოპიის დროშა

ეთიოპიის დროშა — ეთიოპიის ოფიციალური სახელმწიფო სიმბოლო. წარმოდგენილია, როგორც დროშა-ტრიკოლორი — შეიცავს სამ სწორ ჰორიზონტალურ ხაზს: მწვანე (ზედა), ყვითელი (შუა) და წითელი (ქვედა). დროშის ცენტრში მდებარეობს ეთიოპიის გერბი.
დროშის ისტორია
რესურსები ინტერნეტში
ეთიოპიის დროშის აღწერა
ეთიოპიის დროშა
სქოლიო
გერბი
მსოფლიოს ქვეყნების დროშები