PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სასი (ლა-კორუნია)

სასი (ლა-კორუნია)
სასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლა-კორუნიის პროვინციის ტიერა-დე-სონეირის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 133,68 კმ². მოსახლეობა — 4393 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლა-კორუნიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლა-კორუნიის მუნიციპალიტეტები
ლა-კორუნიის ქალაქები
პაშანიკი

პაშანიკი, ფაშანიკი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭიდან.
ერთეული ძირებია შემორჩენილი რაჭაში, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჟოშხაში.
ბოტანიკური აღწერა
ერთეული ძირებია შემორჩენილი რაჭაში, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჟოშხაში. ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვთიანი, თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე თხელი აბლაბუდისებრი შებუსვით ხასიათდება. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის ან საკმაოდ კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ოვალური ფორმის, ზოგჯერ მომრგვალო, მოყვითალო-მომწვანო ელფერის. კანი სქელი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი — მკვრივი.
სრულ სიმწიფეში სექტემბრის პირველ ნახევარში შედის. ვაზი საშუალო ზრდისა და საშუალო-მოსავლიანია. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7-8 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 299
რაჭის ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
სოდომი და გომორი

სოდომი და გომორი
სოდომი (Sədom — „ცეცხლმოკიდებული“) და გომორი (ʿAmora — „დატბორილი“) — ორი ბიბლიური ქალაქი, რომლებიც ძველი აღთქმის მიხედვით ღმერთმა დასაჯა ქალაქში მაცხოვრებელთა ცოდვებისათვის.
ვარაუდობენ, რომ ეს დაღუპული ქალაქები მკვდარი ზღვის სამხრეთ ნაწილში მდებარეობდა. დღესაც გამოიყენება გამოთქმა „სოდომური ცოდვა“ და აღნიშნავს „გარყვნილებას“, რომელიც ჰომოსექსუალიზმს მოიაზრებს და იმ ცოდვასაც შეიცავს, რის გამოც ასე სასტიკად განრისხდა ღმერთი (დაბადება თავი 19; 2 რჯული 29,23).
ლიტერატურა
საბავშვო ბიბლია, გვ. 42, ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, 1998 წ.
რესურსები ინტერნეტში
სოდომი და გომორი — ბროკჰაუზის ენციკლოპედიური ლექსიკონი
ბიბლიური ადგილები
სანტიაგო-დე-პისჩის რაიონი

სანტიაგო-დე-პისჩის რაიონი — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის უამანგის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 188 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 643 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 114.94 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები
უამანგის პროვინციის რაიონები
იაპონიის ისტორია

იაპონიის ისტორია — ძველი წელთაღრიცხვის დაახლოებით 7500 წელს იაპონიის ტერიტორიაზე არსებობდა ნეოლითური კულტურა. ახალი წელთაღრიცხვის პირველი საუკუნეებიდან გაძლიერდა სოციალურ ფენებად დაშლა. გაჩნდნენ მონები. სოფლის (გვარის) მეთაური დიდი უფლებებით სარგებლობდა, იგი განაგებდა ადრინდელი სინტოს
კულტურასაც. ჯერ კიდევ ძველი წელთაღრიცხვის II საუკუნის დასასრულს დაიწყო ტომობრივი კავშირების აღმოცენება. III საუკუნეში შეიქმნა მსხვილი ტომობრივი კავშირი იამატო, რომლის ბაზაზე კლასობრივი საზოგადოების ჩამოყალიბების პროცესში წარმოიქმნა იაპონიის სახელმწიფო.
იაპონიის ისტორიის ეპოქები
იაპონიის ისტორია ძირითადად შემდეგ ეტაპებად იყოფა:
პალეოლითი 35000–14000 ძველი წელთ აღრიცხვით (ძვ.წ.ა.)
ჯომონის პერიოდი 14000–400 ძვ.წ.ა.
იაიოის პერიოდი 400 ძვ.წ.ა. – 250 ახ. წ.ა.
კოფუნის პერიოდი 250–538
ასუკას პერიოდი 538–710
ნარას პერიოდი 710–794
ჰეიანის პერიოდი 794–1185
კამაკურას პერიოდი 1185–1333
კენმუს აღდგენის პერიოდი 1333–1336
მურომაჩის პერიოდი 1336–1573
ნანბოკუ ჩიოს პერიოდი 1336–1392
სენგოკუს პერიოდი
აძუტი-მომოიამა 1568–1603
ნანბანის ვაჭრობა
ედოს პერიოდი 1603–1868
ბაკუმაცუ
მეიძის პერიოდი 1868–1912
მეიძის რესტავრაცია
ტაიშიოს პერიოდი 1912–1926
იაპონია I მსოფლიო ომში
შიოვას პეროდი 1926–1989
იაპონური მილიტარიზმი
იაპონიის ოკუპაცია
ოკუპაციის შემდგომი იაპონია
ჰეისეის პერიოდი 1989 წლიდან დღემდე
ლიტერატურა
Fairbank, John K.; Reischauer, Edwin O. and Craig, Albert M. East Asia: Tradition and Transformation (Houghton Mifflin Publishing Co.: Boston, 1978)
რესურსები ინტერნეტში
Bibliography of Japanese History up to 1912,
Samurai Archives Japanese History Page,
The Japanese History Documentation Project,
Outline Chronology of Japanese Cultural History
იაპონიის ისტორია
Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit

Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit
The Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (German: "Prosopographical Lexicon of the Palaiologan era"), abbreviated PLP, is a German-language reference work on the people of the last two centuries of the Byzantine Empire, from 1261 until the Fall of Constantinople in 1453, when the Empire was governed by the Palaiologos dynasty.
It was published between 1976 and 1995 by the Austrian Academy of Sciences, under the direction of , with the cooperation of Rainer Walther, Hans-Veit Beyer, Katja Sturm-Schnabl Sokrates Kaplaneres and Ioannis Leontiadis. It consists of 15 volumes: 12 main volumes, 2 appendix and errata volumes and 1 index volume. In 2001, the PLP was launched online as a subscription-based service and a CD.
The work is a comprehensive source on the biographies and genealogy not only of Byzantine Greeks, but also Bulgarians, Serbs, Albanians, Turks and other peoples who interacted with the Byzantine Empire at the time.
External links
Print version
Online version
Byzantine studies
Prosopography of the Byzantine Empire
German dictionaries
Books about the Byzantine Empire
ბოიგუ

ბოიგუ — ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე დასახლებული კუნძული კვინსლენდში, ავსტრალია. იგი არის ტორესის სრუტის კუნძულების ჯგუფის წევრი. პაპუა-ახალი გვინეა მხოლოდ 6 კმ-ითაა დაშორებული კუნძულიდან.
გეოგრაფია
ბოიგუ წარმოადგენს პატარა დაბლობ კუნძულს, რომელიც მდებარეობს ტორესის სრუტის ჩრდილოეთ ნაწილში. მანძილი ავსტრალიის კონტინენტური ნაწილიდან შეადგენს 150 კმ-ს. მისი ფართობია 72,2 კმ². სანაპირო ზოლის სიგრძე — 41,4 კმ.
კუნძული ფორმირებულია ალუვიონური ნალექებისგან, რომლებიც სრუტეში მოხვდნენ ახალი გვინეის მდინარეებიდან და თანდათან შეეთვისნენ მარჯნის პლატფორმას. ბოიგუში ხდება ხშირი წყალდიდობები, არის დიდი რაოდენობით ჭაობები მანგროს ტყეებით.
ისტორია
1871 წლის 8 ივლისს კუნძულზე გადმოსხდნენ პირველი ქრისტიანი მისიონერები — ლონდონის მისიონერთა საზოგადოების წევრები, მიუხედავად ამისა ადგილობრივი მაცხოვრებლები მათ მტრულად შეხვდნენ.
მოსახლეობა
ბოიგუ — ავსტრალიის ყველაზე ჩრდილოეთი დასახლებული კუნძულია. 2006 წლის მონაცემებით, მასზე ცხოვრობდა 283 ადამიანი, რომლებიც ტრადიციულად იყოფიან ექვს კლანად. მათ შორის დიდი უმრავლესობა (258 ადამიანი) ავსტრალიის ძირძველი მოსახლეობის წარმომადგენელია (ტორესის სრუტის კუნძულელები და ავსტრალიელი აბორიგენები). ძირითადი სასაუბრო ენაა — კალა-ლაგავ-ია (ამ ენაზე საუბრობს 174 ადამიანი) და ტორესის სრუტის კრეოლური ენა (82 ადამიანი). სახლში ინგლისურ ენაზე საუბრობს კუნძულელთა მხოლოდ 6,4 %. ძირითადი რელიგიაა — ქრისტიანობა (ანგლიკანობა). კუნძულზე მოქმედებს აეროდრომი.
სქოლიო
ავსტრალიის კუნძულები
ტორესის სრუტის კუნძულები
Buchema

Buchema is a genus of sea snails, marine gastropod mollusks in the family Horaiclavidae.
This genus was previously placed in the subfamily Crassispirinae, within the Turridae.
Description
(Description by W.H. Dall as a subgenus of Carinodrillia) This genus consists of moderate-sized, rather heavy shelled mollusks which resemble the members of the genus Carinodrillia. They differ from Carinodrillia in having the whorls of the protoconch without a median carina. Here they are rounded, the early whorls smooth, succeeded by a finely axially, closely lirate portion that passes into an axially slender ribbed part, which in turn passes into the postnuclear sculpture. The sculpture of the postnuclear whorls consists of strong axial ribs which weaken on the posterior sinus. The axial ribs and intercostal spaces are crossed by rather heavy spiral cords, finer spiral lirations between the heavier cords, and hairlike incremental lines. The combination of these last two elements produces a fine clothlike pattern, while their junction sometimes almost appears granulose. The columella is stout, and there is a weak umbilical chink at its anterior termination. The aperture is rather short, deeply channeled anteriorly and posteriorly, the posterior sinus falling a little anterior to the summit. The outer lip is protracted into a clawlike element between the anterior limit of the posterior sinus and the stromboid notch.
Species
Species within the genus Buchema include:
Buchema bellula (E. A. Smith, 1882)
Buchema dichroma Kilburn, 1988
Buchema granulosa (Sowerby I, 1834)
Buchema hadromeres (Melvill, 1927)
Buchema interpleura (Dall & Simpson, 1901)
Buchema interstrigata (Smith E. A., 1882)
Buchema liella (Corea, 1934)
Buchema melanacme (E. A. Smith, 1882)
Buchema nigra Fallon, 2010
Buchema primula (Melvill, 1923)
Buchema shearmani Morassi & Bonfitto, 2013
Buchema tainoa (Corea, 1934)
References
Corea, Lois Fleming. "New marine mollusks (with three plates)." (1934).
Bouchet P., Kantor Yu.I., Sysoev A. & Puillandre N. (2011) A new operational classification of the Conoidea. Journal of Molluscan Studies 77: 273-308
External links
Fallon, Phillip J , Descriptions and illustrations of some new and poorly known turrids of the tropical northwestern Atlantic. Part 1. Genera Buchema Corea, 1934 and Miraclathurella Woodring, 1928 (Gastropoda: Turridae: Crassispirinae); Nautilus 124, 2010
Horaiclavidae
Gastropod genera
ფინეთის გეოგრაფია

ფინეთის გეოგრაფია განსხვადება სკანდინავიის სხვა ქვეყნების გეოგრაფიისგან. ქვეყანა მდებარეობს ევროპის კონტინენტის უკიდურეს ჩრდილოეთში, შემოსაზღვრულია ბალტიის ზღვითა და ბოტნიისა და ფინეთის ყურეებით, სახმელეთო მეზობლები კი არიან შვედეთი, ნორვეგია და რუსეთი. რეგიონის სხვა ქვეყნების მსაგვსად ფინეთის ტერიტორია მოქცეულია ჩრდილოეთის 60° პარალელის ჩრდილოეთით. ხმელეთის ფართობის დაახლოებით მეოთხედი და მთლიანი ფართობის მესამედი არქტიკული წრის ჩრდილოეთით მდებარეობს.
ზომა, საზღვრები და გეოლოგია
ფინეთის მთლიანი ფართობი 337,030 კმ²-ია და მეექვსე ქვეყანაა ევროპაში ფართობის მხრივ საფრანგეთის, უკრაინის, ესპანეთის, შვედეთისა და გერმანიის შემდეგ. ფართობის 10% წყალს უკავია, 69% ტყეს, 8% დამუშავებულ მიწებს, ხოლო დარჩენილი 13% სხვა დანარჩენს.
ფინეთის გეოგრაფიაზე ყველაზე დიდი გავლენა იქონია კონტინენტურმა გამყინვარებამ, რომელმაც ქვეყანაში მრავალფეროვანი რელიეფი წარმოქმნა. 100 000 წლის წინ მყინვარებმა უკან დაიხია და დატოვა მორენები, დრუმლინები და ოზები. ამ პერიოდის კიდევ ერთი გამოვლინებაა ათასობით ტბა. მყინვარების მოძრაობის სიძლიერემ უამრავი ქვაბული დატოვა, რომლებიც შემდეგ გამავალმა წყლებმა ამოავსო.
ფინეთის კონტური ცალხელიან ადამიანს წააგავს. ეს ფაქტი ფინელებმა მრავალ ეროვნულ განსახიერებაში წარმოსახეს ნახატების სახით. 1941-1944 წლებში, საბჭოთა კავშირ-ფინეთის ომის ფინეთმა ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილი დაკარგა და როგორც ამბობენ, სწორედ ამ დროს დაკარგა ადამიანის ფიგურამაც მეორე მკლავი.
რელიეფის ფორმები
მსოფლიოს მრავალი ქვეყანა შეიძლება დაიყოს განსხვავებულ გეოგრაფიულ რეგიონებად, რომელთა შორისაც როგორც წესი, რომელიმე ერთი დომინირებს. ფინეთი ამ მხრივ ოთხ რეგიონად იყოფა: ფინეთის არქიპელაგი, სადაც წყალი და კლდეები დომინირებს; ფინეთის სანაპირო რეგიონი, რომელიც თიხამიწის ვრცელი ვაკეებისგან შედგება და ფინეთის ძირითად სასოფლო-სამეურნეო რეგიონს წარმოადგენს; ფინეთის შიდა ნაწილში მდებარე ტბების რაიონი, რომელიც ვრცელი ტყეებით გამოირჩევა და ფინეთის მთიანეთი, რომელიც არქტიკული ბუჩქნარითაა დაფარული.
კლიმატი
ჩრდილოეთში მდებარეობის გამო, ფინეთში წელიწადის ყველაზე ხანგრძლივი სეზონი ზამთარია. მხოლოდ სამხრეთ სანაპირო ზოლშია ზაფხულისა და ზამთრის ხანგრძლივობა თანაბარი. ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ არქიპელაგზე, ზამთარი დაახლოებით დეკემბრის დასაწყისიდან მარტის შუა რიცხვებამდე გრძელდება, ხოლო ლაპლანდიაში ოქტომბრის დასაწყისიდან მაისის დასაწყისამდე. აქედან გამომდინარე, ფინეთის სამხრეთ ნაწილი წელიწადში მხოლოდ 3-4 თვის განმავლობაშია თოვლით დაფარული, მაშინ როცა ჩრდილოეთი ნაწილი შვიდი თვითაა თოვლის საფარის ქვეშ. ჩრდილოეთ ნაწილში ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა 500 - 600 მმ-ია, სამხრეთში 600 - 700 მმ.
ფინეთის კლიმატს აყალიბებს მის დასავლეთით მდებარე ატლანტის ოკეანე და აღმოსავლეთით მდებარე ევრაზიის კონტინენტი. გოლფსტრიმისა და ჩრდილოეთ ატლანტიკის თბილი დინებები ნორვეგიასა და შვედეთთან ერთად, ფინეთსაც „ათბობენ". ბალტიის ზღვაში დასავლეთიდან შემომდინარე თბილი ჰაერის მასები გავლენას ახდენს ფინეთის სანაპირო ზოლის კლიმატზე.
ფინეთის ტერიტორიაზე დაფიქსირებული რეკორდულად მაღალი ტემპერატურაა 37.2 °C (2010 წლის ივლისი, ლიპერი), მინიმალური კი −51.5 °C (1999 წლის 28 იანვარი, კიტილა).
იხილეთ აგრეთვე
ფინეთის ტბები
ფინეთის ეროვნული პარკების სია
ფინეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ფინეთის გეოგრაფია
სქოლიო
ფინეთის გეოგრაფია
Murzilka

Murzilka is a popular Soviet/Russian illustrated magazine for 6–12 year olds. It has been published since May 1924.
History and profile
At the end of the 19th century the Canadian illustrator and writer Palmer Cox created a cycle of poems about little people brownie. Later the Russian author Anna Hvolson started writing stories based on his drawings about little forest men. She called the main character who wore a white tie, had a walking stick and a monocle "Murzilka".
The first issue of the magazine came out on 16 May 1924. Here Murzilka was a small white dog and appeared with his owner Petya. The magazine is still published on a monthly basis.
In 1937 the illustrator Aminadav Kanevsky created the new design of Murzilka – now a yellow furry character in a red beret with a scarf and a camera over his shoulder.
Several famous writers have published their work here (Korney Chukovsky, M. M. Prishvin, V. V. Lebedev).
Murzilka started the creative careers of writers such as Samuil Marshak, Sergey Mikhalkov, Elena Blaginina, Boris Zahoder, Agniya Barto, Nikolay Nosov, Marina Uspenskaya, and of artist and writer Georgy Kovenchuk.
In 1974, the magazine was awarded the Order of the Badge of Honour. The circulation of the magazine in 1974 was 5.6 mln copies.
In 2011 the magazine was listed by the Guinness World Records as the longest running children's magazine in the world.
References
External links
Official website
Old official website
Archive 1924-1991
1924 establishments in the Soviet Union
Magazines established in 1924
Magazines published in Moscow
Children's magazines published in Russia
Comics magazines published in Russia
Monthly magazines published in Russia
Russian-language magazines
Magazines published in the Soviet Union
ძვ. წ. 544

ძვ. წ. 544 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
ნახიმოვის ორდენი

ნახიმოვის ორდენი — სამხედრო ორდენი, რომელიც დააწესა სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა 1944 წლის 3 მარტს. ნახიმოვის ორდენით აჯილდოებენ სამხედრო საზღვაო ფლოტის ოფიცრებს საზღვაო ოპერაციების წარმატებით ჩატარებისა და უზრუნველყოფისათვის; ნახიმოვის ორდენი ამობურცული ხუთქიმიანი ვარსკვლავია, მზადდება ვერცხლისაგან; აქვს I და ხარისხი, ატარებენ მკერდის მარჯვენა მხარეს, კუტუზოვის ორდენის შემდეგ.
ლიტერატურა
სსრკ-ის ორდენები
სამხედრო ორდენები
დამოუკიდებელთა (უპარტიოთა) კავშირი

დამოუკიდებელთა (უპარტიოთა) კავშირი — საარჩევნო სუბიექტი, რომელიც 1919 წლის თებერვალში საქართველოს დამფუძნებელი კრების არჩევნებში მე-11 ნომრად იღებდა მონაწილეობას. კავშირში იყვნენ მაშინდელი საქართველოს ინტელექტუალური საზოგადოების წარმომადგენლები, რომლებიც არცერთ სხვა პოლიტიკურ გაერთიანებას არ მიეკუთვნებოდნენ. სიაში იყვნენ: კონსტანტინე აფხაზი, კოტე მაყაშვილი, ზურაბ ავალიშვილი, ივანე ჯავახიშვილი, ვახტანგ ღამბაშიძე და სხვები. სულ 10 კანდიდატი. საარჩევნო სუბიექტმა დაწესებული ზღვარი ვერ გადალახა და შესაბამისად მისი წევრები ვერ მოხვდნენ დამფუძნებელ კრებაში.
ლიტერატურა
პირველი საყოველთაო დემოკრატიული არჩევნები დამოუკიდებელ საქართველოში. თბილისი, 2017, გვ. 58.
საქართველოს პოლიტიკური პარტიები
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
იეზდიგერდ II

იეზდიგერდ II (სპარსულიდან „ღვთის მიერ შექმნილი“) — სასანიდური ირანის მე-16 შაჰინშაჰი (438–457), ბაჰრამ V-ის შვილი.
ხელისუფლებაში მოსვლის თანავე დაიწყო მასიური საომარი მოქმედებები აღმოსავლეთ რომის იმპერიის წინააღმდეგ, მაგრამ 441 წელს რომის იმპერატორმა თეოდოსიუს II-მ (408-450) ზავზე დაითანხმა და იეზდიგერდმა შეწყვიტა ომი.
რომთან ზავის დადების შემდეგ იეზდიგერდმა სპარსეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან შეუტია ჰუნებს, რომლებიც მაშინ მის უკიდურეს ტერიტორიებს აოხრებდნენ. სპარსეთის შაჰმა კვლავ გაიმარჯვა და მომთაბარეები ამუდარიის ჩრდილოეთით განდევნა.
თავისი ლაშქრობების მსვლელობისას, იეზდიგერდმა დაადანაშაულა ქრისტიანები და იუდეველები ღალატში.
მალევე ცენტრალურ ხელისუფლებას აუჯანყდნენ სომხები. 451 წლის 26 მაისს ვასპურაკანის ტერიტორიაზე გაიმართა ბრძოლა, სადაც სომხების მთავარსარდალი ვარდან მამიკონიანი იყო. სპარსეთის 220 ათასიანმა ჯარმა გაანადგურა სომეხთა 60 ათასიანი არმია.
იხილეთ აგრეთვე
სასანიანები
ლიტერატურა
სქოლიო
V საუკუნის სასანიანი მონარქები
გარდაცვლილი 457
მალილიპოტი

მალილიპოტი (ოფიციალურად მალილიპოტის მუნიციპალიტეტი) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ალბაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 40 857 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის.
კლიმატი
სქოლიო
ალბაის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
გუარაიტა

გუარაიტა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 669 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 376 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.57 კმ²-ზე. ფართობი 205 307 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
Lucifer Sam

Lucifer Sam
"Lucifer Sam" is a song by English rock band Pink Floyd, featured on the band's debut album The Piper at the Gates of Dawn (1967).
Music and lyrics
The song is built around a descending riff, with the dominant instrument being composer Syd Barrett's electric guitar, fed through an echo machine; the resultant sound has been likened to a "sinister" Duane Eddy. This is augmented by bowed bass and increasingly agitated organ and percussion effects.
Though the lyric frequently refers to Lucifer Sam as a cat, some speculation has arisen as to whether this was in fact slang ("a hip cat") for a man, real or imagined, in some type of relationship with Barrett's then-girlfriend, Jenny Spires (referred to in the song as "Jennifer Gentle"). However, Sam was simply Barrett's Siamese cat (and is referred to as such in the first line: "Lucifer Sam, Siam cat"); the track was originally called "Percy the Rat Catcher" during the recording sessions, which took place between April and June 1967.
Personnel
Pink Floyd
Syd Barrett – vocals, guitar, slide guitar
Richard Wright – farfisa organ, piano
Roger Waters – bass guitar, bowed bass
Nick Mason – drums, maracas
Live and cover versions
"Lucifer Sam" was only performed live by Pink Floyd in 1967 and featured as an encore during many performances, mostly notably at the Games for May concert.
Barrett later performed the song with his 1972 band Stars.
Lightning Seeds covered the song as a B-side, and it appeared on their 2006 best of collection.
The track has also been covered by the Black Crowes, Electric Hellfire Club, the Minders, the Flaming Lips, True West, Jay Farrar, Love and Rockets, Shockabilly, the Sadies, the Three O'Clock, MGMT, Spirits in the Sky, Unknown Mortal Orchestra, Obits (with different lyrics, as "Widow of my Dreams"), Cat's Eyes, Bauhaus, Southern Culture on the Skids, The Horrors and Chris & Cosey.
Nick Mason played this during his 2018 Nick Mason's Saucerful of Secrets tour of Europe.
References
External links
[ Allmusic review]
Full lyrics of this song at Allmusic
Pink Floyd songs
British garage rock songs
Psychedelic pop songs
1967 songs
Songs written by Syd Barrett
Songs about cats
ბეტრესტი

ბეტრესტი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი პირველი დინასტიიდან, ეგვიპტის ადრეული სამეფოს პერიოდის დროს. ბეტრესტი ეგვიპტის ფარაონების დენის ან ანეჯიბის მეუღლე იყო.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის პირველი დინასტია
ძველი ეგვიპტის დედოფლები
ეგვიპტის პირველი დინასტიის დედოფლები
იემიშანლი (ოღუზი)

იემიშანლი (ოღუზი)
იემიშანლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 517 კაცი. დასახლება XIX საუკუნის შუა ხანებში დაარსდა.
სოფლის მოსახლეობა დაკავებულია მარცვლეული კულტურების და ბოსტნეული კულტურების მოყვანით, ასევე მეცხოველეობით და მებაღეობით. სოფელს აქვს დაწყებითი სკოლა, კლუბი, ბიბლიოთეკა, სამედიცინო ცენტრი.
სქოლიო
ოღუზის რაიონის სოფლები
ზუგდიდის საკათედრო ტაძარი

ზუგდიდის საკათედრო ტაძარი
ზუგდიდის ვლაქერნის ყოვლადწმიდა ღმრთისმშობლის ხატის სახელობის საკათედრო ტაძარი (1825-1830 წწ.) – მდებარეობს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში.
ისტორია
წმიდა ექვთიმე ღმრთისკაცი (თაყაიშვლი) აღნიშნავს, რომ
ასაშენებელი ფული იმპერატორმა ალექსანდრე I-მა გამოუგზავნა სამეგრელოს მთავარს და თან დაუბრუნა ვლაქერნის ღმრთისმშობლის ხატი თავისი სარტყლით.
XVIII ს. 10-იან წლებში გიორგი გურიელმა იმერეთის მეფე ალექსანდრე IV-სთან საბრძოლველად წამოსულმა „განძარცვა” ეს ხატი და ჰყო სამკაულად თვისად. 1805 წ. სამეგრელოს მთავრინა ნინომ სამეგრელოს დეპუტაციასთან ერთად, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდნენ დიდი ნიკო გიორგის ძე დადიანი, ბეჟან მანუჩარის ძე დადიანი და კარის დეკანოზი იოანე იოსელიანი სამეგრელოს ხალხის სახელით მიართვა ხატი ხელმწიფე იმპერატორს, მან კი ძვირფასად შეამკო და დაუბრუნა სამეგრელოს ხალხს და ბრძანა მის სახელზედ აშენებულიყო ეკლესია, ხოლო ადგილს დარქმეოდა გრიგოლიპოლისი, გრიგოლ დადიანის პატივსაცემად.
როგორც სხვადასხვა წყაროებიდან ჩანს, ვლაქერნის ღმრთისმშობლის სასწაულთმოქმედი ხატი ყოვლადწმიდა სარტყლის ნაწილთან ერთად, რომელმაც არაერთხელ იხსნა განადგურებისაგან კონსტანტინეპოლი, სადადიანოს სათაყვანო უდიდეს სიწმინდეს წარმოადგენდა. წმ. ექვთიმე ღმრთისკაცი სიწმინდეების პარიზში გახიზვნამდე აღნიშნავს, რომ სარტყელი უკვე ხატს არ ჰქონდა.
ტაძრის მახლობლად მდებარე დედოფლის სასახლეში, რომელიც 1923 წლიდან ზუგდიდის ისტორიულ მუზეუმს წარმოადგენს ინახება მსოფლიო მნიშვნელობის სიწმინდეები: ყოვლადწმინდა ღმრთისმშობლის სამოსელი, წმ. იოანე ნათლისმცემლის და წმ. დიდმოწამე გიორგის ძვლები. წმ. დიდმოწამე მარინეს მკლავი და წმ. მოწამე კვირიკეს ხელის მტევანი, ღრუბლის ნაწილი, რომლითაც ასვეს ძმარი მაცხოვარს და მრავალი სხვა საეკლესიო სიწმიდე, რომელიც სამეგრელოს სხვადასხვა ეკლესიებიდანაა აქ ჩამოტანილი, რათა გადაერჩინათ ათეისტური ხელისუფლებისაგან განადგურებას. ასევე აქ მდებარეობს საკათედრო ტაძრის ოთხი დიდი ზომის მოოქროვილ პერანგიანი ხატი. აღსანიშნავია, რომ ერთ–ერთი მათგანი ღმრთისმშობლის სარტყლის დადების სახელობისაა (დღესასწაული 31 აგვისტო – ახ. სტ. 13 სექტემბერს).
ტაძრის დღესასწაული
2 ივლისს (ახ. სტ. 15 ივლისს), ტაძრის დღესასწაულზე ხდება ღვთისმშობლის სამოსელის გადმობრძანება ტაძარში, სადაც მორწმუნეებს საშუალება ეძლევათ თაყვანი სცენ ქრისტიანულ სიწმინდეს. ტრადიციულად, ამ დღეს სადღესასწაულო წირვას ზუგდიდს უამრავი სტუმარი ჰყავს. ეს დღე საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქის ლოცვა-კურთხევით გამოცხადდა საერთო-სახალხო ზეიმად და მას „ვლაქერნობას” ეძახიან.
იხილეთ აგრეთვე:
ვლაქერნობა
ლიტერატურა
თაყაიშვილი ე., არქეოლოგიური მოგზაურობანი და შენიშვნანი, წ. II, ტფ. 1915
რესურსები ინტერნეტში
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ნაჭივჭავები

ნაჭივჭავები — XI–XVI საუკუნეების ნასოფლარი მდინარე ჭივჭავის მარჯვენა ნაპირას, თეთრიწყაროს მუნიციპალური ცენტრის დასავლეთით 3 კმ-ზე, არქეოლოგიური ძიება და გათხრები ჩატარდა 1949–1954 (ხელმძღვანელი ნ. ბერძენიშვილი, ი. გრძელიშვილი). ნასოფლარი მოიცავს ეზოს ირგვლივ განლაგებულ საცხოვრებელ და სამეურნეო ნაგებობათა კომპლექსებს. ერთსართულიანი, ნახევრად მიწური სახლები ნაგებია ქვის მშრალი წყობით, გადახურვა ბანური იყო. თითოეულ სახლს ჰქონდა ეზო და სხვადასხვა დანიშნულების რამდენიმე სათავსი: დარბაზი (ცენტრალურ ნაწილში შემორჩენილია კერიანად), საკუჭნაო (კერით, თონეებითა და სათბურებით), თავლა, სათონე, საბძელი და სხვა. ზოგ ნასახლარზე მარანიცაა. დარბაზების წინ ღია დერეფანს აწყობდნენ, რომლის ბანი ხის ბოძებს ეყრდნობოდა. ბოძები ხის ბალიშებზე იდგა. განათხარი მასალის მიხედვით, ნაჭივჭავების მოსახლეობის საქმიანობა მიწათმოქმედება და მეცხოველეობა იყო. ნაპოვნია თიხის საოჯახო ჭურჭელი (ერთფერი და მრავალფერი ჭიქურით მოჭიქული, ანგობიანი და უანგობო, მოუჭიქავი), რკინისა და ძვლის სამეურნეო იარაღი, მინის სამკაული. იქვე დადასტურებულია სასაფლაო და ერთნავიანი ეკლესია (XIII ს.). დადგენილია, რომ ნაჭივჭავები შუა საუკუნეების ქვემო ქართლის ტიპური ქართული სოფელია. აღმოჩენილი მასალა იმავე დროის სხვა ნაქალაქარებზე ნაპოვნი მასალის მსგავსია.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
გ. ჯალაბაძე, „ჭივჭაველი გუთნისდედა“, saunje.ge
თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები