PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ფილიპ ვილჰელმი (პფალცის კურფიურსტი)

ფილიპ ვილჰელმი (პფალცის კურფიურსტი)
ფილიპ ვილჰელმი (დ.24 ნოემბერი, 1615, ნოიბურგის ციხესიმაგრე — გ. 2 სექტემბერი, 1690, ვენა) — ნოიბურგის პფალცგრაფი 1653-1690 წლებში, იულიხ-ბერგის ჰერცოგი 1653-1679 წლებში, კურპფალცის მმართველი 1685-1690 წლებში. ნოიბურგის პფალცგრაფ ვოლფგანგ ვილჰელმისა და მაგდალენა ბავარიელის ერთადერთი შვილი.
ისტორია
1685 წელს, თავისი პროტესტანტი ბიძაშვილის, პფალცის კურფიურსტ კარლ II-ის გარდაცვალების შემდეგ, საკურფიურსტო ფილიპმა ჩაიბარა. რადგანაც თვითონ კათოლიკე იყო, პფალცმა შეიცვალა ოფიციალური რელიგია.
ოჯახი
ფილიპ ვილჰელმი ორჯერ იყო დაქორწინებული. მისი პირველი მეუღლე იყო ანა კატარინა ვაზა (1619—1651), პოლონეთის მეფის, სიგიზმუნდ III-ის ქალიშვილი. 1645 წელს ანა კატარინას და პფალცის კურფიურსტს შეეძინათ ერთადერთი შვილი, რომელიც მალევე გარდაიცვალა.
1653 წელს ფილიპი დაქორწინდა ელიზაბეთ ამალია ჰესენ-დარმშტადტელზე (1635—1709), გეორგ II-ის ქალიშვილზე. წყვილს 17 შვილი შეეძინა, ხოლო მათგან დღეგრძელნი აღმოჩნდნენ:
ელეონორა მაგდალენა (1655—1720), 1676 წელს გათხოვდა იმპერატორ ლეოპოლდ I-ზე;
იოჰან ვილჰელმი (1658—1716), პფალცის კურფიურსტი 1690—1716;
ვოლფგანგ გეორგი (1659—1683);
ლუდვიგ ანტონი (1660—1694), ვორმსის ეპისკოპოსი 1693—1694 წლებში;
კარლ ფილიპი (1661—1742), პფალცის კურფიურსტი 1716—1742 წლებში;
ალექსანდრ სიგიზმუნდი (1663—1737), აუგსბურგის მთავარ-ეპისკოპოსი 1691—1737;
ფრანც ლუდვიგი (1664—1732), არქიეპისკოპოსი და ტრირისა და მაინცის პფალცგრაფი 1716—1729 წლებში;
ფრიდრიხ ვილჰელმი (1665—1689), იმპერატორის არმიის გენერალი;
მარია სოფია (1666—1699), 1687 წელს გათხოვდა პორტუგალიის მეფე პედრუ II-ზე;
მარია ანა (1667—1740), 1690 წელს გათხოვდა ესპანეთის მეფე კარლ II-ზე;
ფილიპ ვილჰელმი (1668—1693), 1690 წელს დაქორწინდა მარია ანა ფონ საქსენ-ლაიენბურგზე;
დოროთეა სოფია (1670—1748), 1690 წელს გათხოვდა პარმის ჰერცოგ ოდოარდო ფარნეზეზე, იზაბელა ფარნეზეს დედა;
ჰედვიგა ელიზაბეტა (1673—1722), 1691 წელს გათხოვდა იაკუბ ჰედვიგ ფონ სობეზე;
ლეოპოლდინა ელეონორა (1679—1693).
რესურსები ინტერნეტში
ჰერცოგი ფილიპ ვილჰელმი გემანულ ენაზე.
ვიტელსბახები
პფალცის კურფიურსტები
იულიხის ჰერცოგები
ბერგის ჰერცოგები
დაბადებული 24 ნოემბერი
დაბადებული 1615
გარდაცვლილი 2 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1690
მოვლენა

მოვლენას აქვს ბევრი მნიშვნელობა:
მოვლენა
სამყაროში ყველაფერი იცვლება. დედამიწა მოძრაობს მზის ირგვლივ, დღეს ცვლის ღამე, მდინარეები მიედინებიან, შრებიან ზღვები და ტბები, ლითონები იჟანგებიან, რძე იჭრება, მწიფდება ხორბლის თავთავი, ბერდება ადამიანი და ა.შ. უთუოდ, ჩვენს ირგვლივ და ჩვენშიც ხდება ცვლილებები. „ყველაფერი მიედინება, ყველაფერი იცვლება“ — ამბობდნენ ძველი ფილოსოფოსები.
მოვლენა ეწოდება სამყაროში მიმდინარე ყველანაირ ცვლილებას.
მოვლენა (რელიგია)
ფიზიკური მოვლენა, მოვლენა (ფიზიკა)
ქიმიური მოვლენა, მოვლენა (ქიმია)
ბიოლოგიური მოვლენა, მოვლენა (ბიოლოგია)
საზოგადოებრივი მოვლენა
მოვლენა (ფილოსოფია)
მოვლენა (თეატრი)
მოვლენა (ფილმი)
ანომალური მოვლენა, მოვლენა (ანომალია)
ატმოსფერული მოვლენა, მოვლენა (ატმოსფერო)
დოდოთი (მრავალმნიშვნელოვანი)

დოდოთი (მრავალმნიშვნელოვანი)
დოდოთი შეიძლება აღნიშნავდეს:
დოდოთი — სოფლების ზემო დოდოთისა და ქვემო დოდოთის ძველი სახელწოდება;
დოდოთი — სოფელი ჯავის მუნიციპალიტეტში.
დრო (მრავალმნიშვნელოვანი)

დრო (მრავალმნიშვნელოვანი)
დრო შეიძლება აღნიშნავდეს:
დრო — მატერიის არსებობის ძირითადი ფორმა
დრო — მორფოლოგიური კატეგორია
დრო — ქართული გაზეთი
დრო — 2011 წლის ფილმი
Lircay District

Lircay District is one of twelve districts of the Angaraes Province in Peru.
Geography
One of the highest peaks of the district is Yana Chuku at . Other mountains are listed below:
Ethnic groups
The people in the district are mainly Indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (70.32%) learnt to speak in childhood, 29.48% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
References
Funa

Funa — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Santa Tereza de Goiás

Santa Tereza de Goiás
Santa Tereza de Goias is a municipality in north Goiás state, Brazil. Santa Tereza de Goiás is often spelled "Santa Teresa de Goiás".
Location
Santa Tereza is located in the extreme north of the state 35 km. south of Porangatu. It is on the important BR-153 highway.
Highway connections starting in Goiânia are made by GO-080 / Nerópolis / São Francisco de Goiás / BR-153 / Jaraguá / GO-080 / Goianésia / Barro Alto / GO-342 / BR-080 / BR-153 / Uruaçu / Campinorte.
Santa Tereza de Goiás is surrounded by the following municipalities:
north: Porangatu and Trombas
south: Campinorte and Formoso
east: Minaçu
west: Mutunópolis
Political and Demographic Information
The mayor was Paulo Vieira da Costa (January 2005) and there were 9 members on the city council. The number of eligible voters was 3,238 (December/2007). The population density was 5,22 inhabitants/km2 (2007). The urban population was 3,475 and the rural population was 670 (2007).
Population growth: -2,03% 1996/2007
Economic Information
The economy is based on subsistence agriculture, cattle raising, services, public administration, and small transformation industries.
Industrial units: 1 (2007)
Commercial units: 53 (2007)
Automobiles: 293 (2007)
Farms: 243 (2006)
Permanent and Temporary Planted Area: 963 hectares
Natural Pasture: 36,632 hectares
Woodland and Forest: 15,847 hectares
Workers related to the farm owner: 367
Workers not related to the farm owner: 161 (IBGE)
Cattle herd: 58,000 head (2006)
Main crops: rice (700 hectares), bananas, beans, manioc, corn (600 hectares), and soybeans.
Quality of Life
In 2006 there were 6 schools and 1 hospital with 17 beds. The adult literacy rate was 84.7% (2000) (national average was 86.4%) and the infant mortality rate was 31.85 (2000) (national average was 33).
All data are from IBGE
Municipal Human Development Index: 0.729 (2000)
State ranking: 150 (out of 242 municipalities)
National ranking: 2,460 (out of 5,507 municipalities)
Seplan Economic Development Index
The ranking was 192 out of 246 municipalities
Seplan Social Development Index
The ranking was 183 out of 246 municipalities
See also
List of municipalities in Goiás
Microregions of Goiás
References
Frigoletto
Municipalities in Goiás
სანსკრიტული ლიტერატურა

სანსკრიტული ლიტერატურა — ინდოეთის ხალხთა ლიტერატურა კლასიკურ სანსკრიტზე. სათავეს იღებს ძველი და ახალი წელთაღრიცხვის მიჯნაზე ძველ ინდოეთში. მისი უწყვეტი ტრადიცია განსაზღვრავს ინდური კულტურის მემკვიდრეობას, მის ცოცხალ კავშირს ინდოეთის სხვა (არაინდოარიულ) ენებზე არსებულ ლიტერატურასთან. კლასიკური სანსკრიტული ლიტერატურის აყვავების ხანაა ახალი წელთაღიცხვით I ათასწლეული. სანსკრიტული ლიტერატურა მოიცავს მხატვრული და მეცნიერული ლიტერატურის მრავალფეროვან ჟანრებს-უდიდეს ეპიკურ ნაწარმოებებს, მსოფლიოში ცნობილ ზღაპართა და იგავ-არაკთა კრებულებს, დრამატურგიას, ლირიკას, რომანს, პოეტიკურ და გრამატიკულ ტრაქტატებს(რომლებმაც გავლენა მოახდინეს ევროპის ამერიკის და აზიის საენათმეცნიერო აზროვნების განვითარებაზე), პოლიტიკური, იურიდიული, სამედიცინო, რელიგიური, ფილოსოფიური, მათემატიკური, გეოგრაფიული და მრავალი სხვა დარგის თხზულებებს
სანსკრიტული ლიტერატურის თხრობითი ჟანრის ნიმუშთა ფესვები არიულ და წინაარიულ კულტურულ მემკვიდრეობაშია. მოგვიანებით ჩამოყალიბდა პროზის ჟანრი, რომელსაც ინდურ რომანს უწოდებენ. აღსანიშნავია დანდინის, სუბანდჰუს, ბანას რომანები. რომანის ჟანრს განეკუთვნება აგრეთვე ჩამპუ, რომელიც ხასიაათდება ტექსტში ლექსისა და პროზის მონაცვლეობით ძველი ინდური ტრადიციის მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
GRETIL: Göttingen Register of Electronic Texts in Indian Languages
სქოლიო
სანსკრიტული ლიტერატურა
Quercus palmeri

Quercus palmeri is a species of oak known by the common name Palmer oak, or Palmer's oak. It is native to California (as far north as populations just south and east of the San Francisco Bay), Baja California, Southern Nevada, and in Arizona through the transition zone to the eastern Mogollon Rim, where it grows in canyons, mountain slopes, washes, and other dry habitats.
Description
Quercus palmeri is a shrub or small tree growing 2 to 6 meters in height. It branches into angular twigs and is reddish brown. The leaves are in length. They are stiff, leathery, and brittle, their edges wavy with sharp spine-teeth. The upper surface is shiny, waxy, and olive green in color, the lower gray-green and coated with glandular hairs. The fruit is an acorn with a hairy cap up to 2.5 cm (1 in) wide and a blunt-ended nut long.
Quercus palmeri usually grows in small populations, some of which are actually all clones of a single plant. One such clone in the Jurupa Mountains in Riverside County, California, named the Jurupa Oak, was determined to be over 13,000 years old, a single individual living as a relict from the Pleistocene. It is therefore one of the oldest living plants in the world.
Taxonomy
Quercus palmeri is placed in Quercus section Protobalanus.
Quercus dunnii Kellogg, common name Dunn oak, is synonymous with Palmer oak. Palmer oak does not occur in New Mexico; the specimens were misidentified and later corrected to Quercus grisea, per SEINet. Per FNA, the population of golden oaks in eastern Arizona appear to be introgressed Quercus chrysolepis and Q. palmeri, best called Q. chrysolepis aff. Q. palmeri. These populations of Q. chrysolepis demonstrate historical hybridization between Q. chrysolepis and Q. palmeri.
Quercus palmeri was recently discovered in Southern Nevada in Christmas tree pass that was previously only know from fossils.
References
External links
palmeri
Trees of the Southwestern United States
Trees of Baja California
Flora of California
Natural history of the California chaparral and woodlands
Natural history of the Peninsular Ranges
Natural history of the Transverse Ranges
Plants described in 1880
Oaks of Mexico
Radiant (meteor shower)

Radiant (meteor shower)
The radiant or apparent radiant of a meteor shower is the celestial point in the sky from which (from the point of view of a terrestrial observer) the paths of meteors appear to originate. The Perseids, for example, are meteors which appear to come from a point within the constellation of Perseus.
Meteor paths appear at random locations in the sky, but the apparent paths of two or more meteors from the same shower will diverge from the radiant. The radiant is the vanishing point of the meteor paths, which are parallel lines in three-dimensional space, as seen from the perspective of the observer, who views a two-dimensional projection against the sky. The geometric effect is identical to crepuscular rays, where parallel sunbeams appear to diverge.
A meteor that does not point back to the known radiant for a given shower is known as a sporadic and is not considered part of that shower.
Shower meteors may appear a short time before the radiant has risen in the observer's eastern sky. The radiant in such cases is above the horizon at the meteor's altitude.
During the active period of most showers, the radiant moves nearly one degree eastwards, parallel to the ecliptic, against the stellar background each day. This is called the radiant's diurnal drift, and is to a large degree due to the Earth's own orbital motion around the Sun, which also proceeds at nearly one degree a day. As the radiant is determined by the superposition of the motions of Earth and meteoroid, the changing orbital direction of the Earth towards the east causes the radiant to move to the east as well.
Cause
Meteor showers are mostly caused by the trails of dust and debris left in the wake of a comet. This dust continues to move along the comet's wake, and when the Earth moves through such debris, a meteor shower results. Because all of the debris is moving in roughly the same direction, the meteors which strike the atmosphere all "point" back to the direction of the comet's path.
As an exception, the Geminids are a shower caused by the object 3200 Phaethon, which is thought to be a Palladian asteroid.
Observation
The radiant is an important factor in observation. If the radiant point is at or below the horizon, then few if any meteors will be observed. This is because the atmosphere shields the Earth from most of the debris, and only those meteors which happen to be travelling exactly (or very near) tangential to the Earth's surface will be viewable.
References
Meteor showers
გალიინერო-დე-კამეროსი

გალიინერო-დე-კამეროსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის კამერო-ნუევოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11 კმ². მოსახლეობა — 20 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
გალიინერო-დე-კამეროსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
Soracá

Soracá is a town and municipality in the Colombian Department of Boyacá, part of the subregion of the Central Boyacá Province. Soracá borders the municipalities of Chivatá in the north,
Siachoque, Viracacha and Ramiriquí in the east, Boyacá in the south and the department capital Tunja in the west.
Etymology
In Chibcha, Soracá means "ruling mansion of the sovereign".
History
The area of Soracá was part of the zacazgo of Hunza, presently known as Tunja in the time before the Spanish conquest of the Muisca. The Muisca inhabiting the Altiplano Cundiboyacense and their confederation were an advanced civilization who spoke Chibcha. In the 1530s the Spanish conquistadores led by Gonzalo Jiménez de Quesada entered the territories of the Muisca.
Economy
Main economical activities in Soracá are dairy production, mining and production of bricks.
Born in Soracá
Graciano Fonseca, professional cyclist
Gallery
References
Municipalities of Boyacá Department
Populated places established in 1776
1776 establishments in the Spanish Empire
აბდულმესიანი

აბდულმესიანი
„აბდულმესიანი“ — ძველი ქართული ლიტერატურის კლასიკური ეპოქის ძეგლი, სახოტბო ოდების კრებული, რომლის ავტორად მიჩნეულია იოანე შავთელი. ძეგლში მოხსენებული სხვადასხვა ისტორიული რეალიის მიხედვით (ტრაპიზონის სამეფოს დაარსება, ბასიანის ბრძოლა) იგი შექმნილი უნდა იყოს XIII საუკუნის პირველ ათწლეულში. თხზულებაში თამარ მეფესთან ერთად შექებულია მისი მეუღლე დავით სოსლანი, რასაც ადასტურებს იგივე ისტორიული რეალიები, ნაწარმოების იდეოლოგიური მიმართულება და მისი ზოგი ხელნაწერის სათაურიც. ამ ტრადიციული თვალსაზრისისაგან განსხვავებით ნ. მარს „აბდულმესიანი“ დავით აღმაშენებლის ქებად მიაჩნდა. კ. კეკელიძეს მიაჩნდა, რომ თხზულებაში დავით აღმაშენებელთან ერთად შექებულია თამარ მეფე, ამასთან იზიარებდა ძველ ქართველ მეცნიერთა (იოანე და თეიმურაზ ბაგრატიონების და სხვა) შეხედულებას, რომ „აბდულმესიანი“ სხვა, დაკარგული ნაწარმოების სახელწოდებაა და არა ამ თხზულებისა. შ. ნუცუბიძის აზრით კი, სხვადასხვა დროს მოღვაწეობდა ორი შავთელი, რომელთაგან პირველმა დავით აღმაშენებლის ქება შეთხზა, მეორემ კი - თამარ მეფისა და დავით სოსლანის ქება. ამ ორი თხზულების შერწყმის შედეგად წარმოიშვა „აბდულმესიანის“ სახელით ცნობილი, ჩვენამდე მოღწეული კრებული. საკითხის საბოლოო გადაწყვეტას ართულებს ისიც, რომ ხოტბათა ტექსტმა გვიანდელი (XVIII-XIX სს.) და საგრძნობლად შებღალული ხელნაწერებით მოაღწია. მრავალ გაუგებრობას დაუდო სათავე იაკობ დუმბაძემაც (XVII ს.). მან თხზულება არჩილ მეფის ხოტბად გადააკეთა, ტექსტში თამარის სახელი წარხოცა და ავტორობაც მიისაკუთრა.
„აბდულმესია“ თხზულების სახელწოდება და შექებული გმირის ეპითეტი უნდა იყოს (აბდ ალ-მესიჰ, არაბულად - მონა მესიისა, ქრისტესი) და არა ავტორის ზედწოდება, როგორც ადრე ეგონათ დავით რექტორს, პ. იოსელიანსა და სხვებს. მას თხზულების გმირად მიიჩნევს ერთ-ერთი უძველესი წყაროც - „ვეფხისტყაოსნის“ ბიბლიოგრაფიული სტროფი [(უქია) „აბდულმესია - შავთელსა...“].
აბდულმესიანი საკარო პოეზიის ტიპობრივი ნიმუშია, რომელშიც შექებულია მეფე-პატრონთა ქველი საქმეები. „აბდულმესიანში“ გატარებულია იმ დროისთვის პროგრესული იდეა ძლიერი, ცენტრალიზებული სახელმწიფოსი, რომელსაც წარმართავს ღვთით დადგენილი თვითმპყრობელი მეფე. ღრმა ეროვნულ სულისკვეთებასთან ერთად თხზულების მსოფლმხედველობრივი საფუძველია აღიარება ძლიერი ქართული სახელმწიფოსი, რომელსაც იმდროინდელ ახლო აღმოსავლეთში განსაკუთრებული მისია - ქრისტიანობის დაცვა-განმტკიცება ეკისრებოდა. თავისი მესიანისტური კინცეფციით „აბდულმესიანი“ ეხმაურება კლასიკური ხანის სხვა ძეგლებს. მისი იდეოლოგიური მიმართულების აშკარა პარალელი დასტურდება თამარისავე ეპოქის საისტორიო თხზულებებში.
ხოტბები დაწერილია ამაღლებული, მწიგნობრული სტილით. ავტორი ამჟღავნებს ფართო და ღრმა განსწავლულობას.
ლიტერატურა
ძველი ქართული ლიტერატურა
List of cities in South Sudan

List of cities in South Sudan
The population estimates for cities in South Sudan are for 2010, except where otherwise indicated. The references from which the estimated populations are sourced are listed in each article for the cities where the population estimates are given. This list is not comprehensive.
* The status of Abyei is contested as of the date of South Sudanese independence – 9 July 2011.
See also
States of South Sudan
List of cities in Sudan
List of cities in East Africa
References
South Sudan
Cities
Subdivisions of South Sudan
კაპადოკიის თემი

კაპადოკიის თემი — ბიზანტიის იმპერიის სამხედრო პროვინცია. თემი მდებარეობს კაპადოკიის რეგიონის სამხრეთ ნაწილში, თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე.
მდებარეობა
თემი მოიცავდა ანტიკურ რომაულ პროვინცია კაპადოკია სეკუნდა და კაპადოკია პრიმას ნაწილს. X საუკუნისთვის ჩრდილო-დასავლეთით ის ბუკელარიონის, ჩრდილოეთით ხარსიანონის და არმენიაკონის თემს, ჩრდილო-აღმოსავლეთით კი კესარიისთან ახლოს მდებარე როდენტოს ციხესიმაგრეს, სამხრეთით კი ტავროსის მთებს, რომელიც წარმოადგენდა ბიზანტია-არაბეთის საზღვრებს, კილიკიასთან.
ისტორია
არაბების ლაშქრობა მცირე აზიაში, კაპადოკიის გავლით, კილიკიის ჩრდილოეთში მდებარე გადასასვლელმა ხეობამ განაპირობა. საზღვრისპირა მდებარეობამ და არაბების გამუდმებულმა თარეშმა, კაპადოკიის რეგიონი ძლიერ დაზიანა. ქალაქები და ციხესიმაგრეები თანდათან განადგურდა და რეგიონი დაიცალა მოსახლეობისაგან. IX საუკუნეში, არაბების შემოსევისაგან, ქალაქები: ტიანა, ჰერაკლეა სიბისტრა და ფაუსტინოპოლისი განადგურდა. მიუხედავად იმისა, რომ ჰერაკლეა სიბისტრა აღადგინეს, დანარჩენი ქალაქების მოსახლეობა ნიგდე და ლოულონის ციხესიმარგეებში გაიხიზნა.
თავდაპირველად კაპადოკიის თემი, ანატოლიის თემის სამხედრო ოლქს წარმოადგენდა. იმისათვის რომ არაბების თავდასხმებს გამკლავებოდნენ, ის ავტონომიური საზღვრისპირა ოლქი გახდა, რომელმაც საბოლოოდ თემის სტატუსიც მოიპოვა. თემი პირველად ისტორიულ წყაროებში 830 წელს გამოჩნდა. არაბი გეოგრაფების, იბნ ხორდადბეჰი და იბნ ალ-ფაქიჰის მიხედვით, პროვინცია მსუბუქად გამაგრებულ ოც ქალაქსა და ციხესიმაგრეს მოიცავდა და X საუკუნისთვის 4 000 სამხედროს ითვლიდა. თემი ასევე წარმოადგენდა სამხედრო ბანაკების ქსელს, რომელშიც სხვადასხვა თემებისაგან თავს იყრიდა ბიზანტიის არმია . თემის სტრატეგოსი, რომლის ცენტრიც მდებარეობდა თავდაპირველად კორონის ციხესიმაგრეში და მოგვიანებით ტიანაში, პატრიკიოსის ტიტულაც ატარებბდა.
833-879 წლებში, არაბებმა დაიპყრეს ლოულონი, ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ციხესიმაგრე, რომელიც აკონტროლებდა ჩრდილოეთ კილიკიის ხეობიდან გადმოსასვლელ გზებს. 863 წელს, ლალაკაონის ბრძოლაში ბიზანტიის გამარჯვებით და 872 (ან 878) ტეფრიკთან, პავლიკიანური სახელმწიფოს განადგურების შემდგომ, რეგიონში მდგომარეობა მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა, მაგრამ ის ისევე დარჩა არაბების მთავარ სამიზნედ. 897 წელს არაბების შემოსევამ თემის დედაქალაქი, კორონი გაანადგურა.
იმპერატორ ლეონ VI-ის (მმართველობა 886-912) პერიოდში, აღმოსავლეთ ტერიტორია: ნისას ოლქი და რამდენიმე ტურმა ხარსიანონის თემს გადაეცა. სანაცვლოდ კი ანატოლიის და ბუკელარიონის ხარჯზე, თემი დასავლეთისაკენ გაფართოვდა, რითიც თუზის ტბის მიმდებარე ტერიტორია მოიცვა.
934 წელს, მალათიის აღებით იოან კურკუასმა თემს არაბი დამყრობლებისაგან მნიშვნელოვანი საფრთხე ააცილა. X საუკუნეში დაცლილი რეგიონში: სომხები და სირიელი ქრისტიანები დაასახლეს. კაპადოკია მალევე გახდა ანატოლიის, სამხედრო არისტოკრატიის მნიშვნელოვანი ცენტრი - კერძოდ ფოკას და მელიენოსების საგვარეულოს - რომლის ვრცელი მამულები, სიმდიდრე და სამხედრო პრესტიჟი, სერიოზულ პრობლემას წარმოადგენდა ცენტრალური ხელისუფლებისადმი. მათ მეშვეობით, X საუკუნეში რამდენიმე წარმატებული აბოხები განხორციელდა. საბოლოოდ მათი ქონება კონფისკირებული იქნა ბასილი II-ის (მმართველობა 976–1025) მიერ.
1071 წელს, მანასკერტის ბრძოლის შემდეგ, კაპადოკიის დიდი ნაწილი თურქ-სელჩუკებმა დაიპყრეს. დასავლეთ კაპადოკია კი 1081 წლამდე ბიზანტიის ხელში რჩებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ბიზანტიის თემები
კაპადოკია
ღამე მოტიტვლებულ მთაზე (მუსორგსკი)

ღამე მოტიტვლებულ მთაზე (მუსორგსკი)
ღამე მოტიტვლებულ მთაზე (რუს. Ночь на лысой горе) არის მოდესტ მუსორგსკის ადრინდელი ნაწარმოები, რომლის ჩანაფიქრი დაიბადა 1860 წ., როდესაც კომპოზიტორი მუშაობდა მუსიკაზე მეგდენის დრამისათვის „კუდიანი“. შვიდი წლის შემდგომ მან ეს მუსიკა გადააკეთა 4 ეპიზოდისგან შემდგარ სიმფონიურ სურათად „ივანეს ღამე მოტიტვლებულ მთაზე“
1. კუდიანთა თავშეყრა, მითქმა-მოთქმებითა და ჭორებით
2. ტარტაროზის მატარებელი
3. უწმინდური ტარტაროზის სადიდებელი
4. შაბაში.
ნაწარმოების უკანასკნელი რედაქცია - ფანტაზია „ღამე მოტიტვლებულ მთაზე“ - ეკუთვნის კომპოზიტორ ნ. რიმსკი-კორსაკოვს, რომელმაც ავტორის გარდაცვალებიდან 5 წლის შემდეგ (1886) მთლიანად თავიდან გააორკესტრა მუსორგსკის თხზულებიდან შერჩეული საუკეთესო მუსიკალური ეპიზოდები. სწორედ ამ სახით შესრულდა ნაწარმოები პირველად 1886 წლის 15 ოქტომბერს ქ. პეტერბურგში, ნ. რიმსკი-კორსაკოვის დირიჟორობით, და ამ სახით დამკვიდრდა სიმფონიურ ლიტერატურაში.
მოდესტ მუსორგსკი
რუსული მუსიკა
რუსული კლასიკური მუსიკა
სიმფონიური პოემები
ჯამი (ბოტანიკა)

ჯამი (ბოტანიკა)
ჯამი — ყვავილსაფარის გარეთა წრე. რომელიც შედგება ჯამის ფოთოლაკებისაგან. ჯამის ფოთოლაკები ჩვეულებრივ მწვანეა, ერთმანეთთან შეზრდილი ან განცალკევებული. ჯამის ბიოლოგიური დანიშნულებაა ყვავილის შიგნითა ნაწილებისა და განვითარებადი ნაყოფის დაცვა. ზოგიერთი მცენარის (მანანა, ხარისძირა) ჯამი დიდია და მკვეთრად შეფერილი, ხელს უწყობს მწერების მიზიდვას (ნაცვლად გვირგვინისა, რომელიც არ გააჩნიათ ან სუსტად აქვთ განვითარებული. ზოგ მცენარეს ჯამი სცვივა ყვავილების გაშლისას (ყაყაჩო), სხვებს დაყვავილების შემდეგ (ბაია). ზოგჯერ შეიძლება მონაწილეობა მიიღოს ნაყოფის წარმოქმნაშიც.
ლიტერატურა
ყვავილები
მცენარეთა მორფოლოგია
2146

2146
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
Cabanillas

Cabanillas (very exceptionally in Basque: Kapanaga) is a town and municipality located in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain.
References
External links
CABANILLAS in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa)
Municipalities in Navarre
Lasioglossum percornutum

Lasioglossum percornutum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1937 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
percornutum
ნოვობალაკავო

ნოვობალაკავო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 104 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 90 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (80%) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
ფუნქცია (მათემატიკა)

ფუნქცია (მათემატიკა)
ფუნქცია ანუ ასახვა, ერთ-ერთი ძირითადი ცნება მათემატიკაში, რომელიც გამოსახავს ერთი ტიპის ცვლადი სიდიდეების კავშირს სხვა ცვლად სიდიდეებთან.
თუ x და y სიდიდეები ერთმანეთთან დაკავშირებულია ისე, რომ x-ის ყოველ მნიშვნელობას შეესაბამება y-ის გარკვეული მნიშვნელობა, მაშინ y-ს ეწოდება x არგუმენტის (ცალსახა)ფუნქცია ზოგჯერ x-ს უწოდებენ დამოუკიდებელ, ხოლო y-ს - დამოკიდებულ ცვლადს. x-სა და y-შორის დამოკიდებულება ზოგადი სახით ჩაიწერება ასე y=f(x) ან y=F(x) და ა.შ.
თუ x და y.-ს შორის დამოკიდებულება ისეთია, რომ x-ის ერთსა და იმავე მნიშვნელობას შეესაბამება საზოგადოდ , y-ის რამდენიმე მნიშვნელობა შესაძლოა უსასრულოც კი, მაშინ y-ს უწოდებენ x-ის მრავალსახა ფუნქციას.
განმარტება
ვიტყვით, რომ f არის X სიმრავლის ასახვა Y-ში, თუ X სიმრავლის ნებისმიერ x ელემენტს f უთანადებს Y სიმრავლის ერთადერთ y ელემენტს.
არსებობს ჩაწერის სხვადასხვა მეთოდები :
ან
რესურსები ინტერნეტში
მათემატიკა, მარტივად ამოხსნის ხელოვნება
მათემატიკური ტერმინები
Jardim Olinda

Jardim Olinda is the northernmost city in the Brazilian state of Paraná. The Saran Grande waterfall, located there, is the northernmost point in the state and in all Southern Brazil.
References
Municipalities in Paraná
Populated places established in 1964
ანდრეევკა (ნახიმოვის რაიონი)

ანდრეევკა (ნახიმოვის რაიონი)
ანდრეევკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სევასტოპოლის საქალაქო საბჭოს ნახიმოვის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1702 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ნახიმოვის რაიონის სოფლები