PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ევრობასკეტი 2017: ჯგუფი C

ევრობასკეტი 2017: ჯგუფი C
ჯგუფი C — ევრობასკეტი 2017-ის მესამე ჯგუფი, სადაც წარმოდგენილნი არიან ესპანეთი, მონტენეგრო, რუმინეთი, უნგრეთი, ჩეხეთი და ხორვატია. ჯგუფის პირველი მატჩები 2017 წლის 1 სექტემბერს გაიმართება, ხოლო ბოლო 7 სექტემბერს. ყველა მატჩი კლუჟ-ნაპოკის პოლივალენტ ჰოლში გაიმართება რუმინეთში.
ცხრილი
ყველა დრო ადგილობრივია (UTC+3).
მატჩები
უნგრეთი – ხორვატია
ესპანეთი – მონტენეგრო
რუმინეთი – ჩეხეთი
მონტენეგრო – უნგრეთი
ჩეხეთი – ესპანეთი
ხორვატია – რუმინეთი
უნგრეთი – ჩეხეთი
მონტენეგრო – ხორვატია
ესპანეთი – რუმინეთი
ჩეხეთი – მონტენეგრო
ხორვატია – ესპანეთი
რუმინეთი – უნგრეთი
ჩეხეთი – ხორვატია
უნგრეთი – ესპანეთი
მონტენეგრო – რუმინეთი
სქოლიო
ჯგუფი C
550

550
მოვლენები
ბიზანტიელები ამარცხებენ აბაზგებს.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ბონიფაციუს IV — რომის პაპი (გ. 615)
იოანე მოსხი — ბიზანტიელი პროზაიკოსი, საეკლესიო მოღვაწე (გ. 634)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
არიაბჰატა — ინდოელი ასტრონომი და მათემატიკოსი (დ. 476)
აპოლონ სილაგაძე

აპოლონ სილაგაძე (დ. 29 მაისი, 1942, თბილისი — გ. 25 ივლისი, 2017) — ქართველი მეცნიერი, ფილოლოგი, პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი. 1975 წლიდან — ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი, 1976 წლიდან დოცენტი, 1981-1985 წლეში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პრორექტორი. 1986-1988 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის დეკანი. 1988 წლიდან ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, 1990 წლიდან პროფესორი. 1988-1992 წლებში იყო გაზეთ „სახალხო განათლების“ (შემდგომში უზენაესი საბჭოს გაზეთი „ერი“) მთავარი რედაქტორი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საქართველოს კომუნისტური პარტიიდან, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1992 წელს იყო რედაქტორი გამოცემისა „რა ხდებოდა თბილისში“, რომელმაც აღწერა საქართველოს სამოქალაქო ომი. 1992-1998 წლებში იყო გაზეთ „სვობოდნაია გრუზიას“ მთავარი რედაქტორი. 1998-2004 წლებში იყო საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი ეგვიპტის არაბთა რესპუბლიკაში, სირიის არაბთა რესპუბლიკაში, ლიბანის რესპუბლიკასა და იორდანიის ჰაშემიტური სამეფოში. 2004-2006 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სემიტოლოგიის კათედრის გამგე. 2006-2017 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარული ფაკულტეტის არაბისტიკის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, სრული პროფესორი.
მეცნიერული ინტერესების სფერო: არაბისტიკა, ქართველოლოგია (ენათმეცნიერება, ლიტერატურათმცოდნეობა და ლექსმცოდნეობა, ისტორიოგრაფია), გამოქვეყნებული აქვს 120 სამეცნიერო შრომა. .
რესურსები ინტერნეტში
აპოლონ სილაგაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 29 მაისი
დაბადებული 1942
გარდაცვლილი 25 ივლისი
გარდაცვლილი 2017
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
აპოლონ
ქართველი დიპლომატები
გიორგიწმინდის წმინდა გიორგის მეორე ეკლესია

გიორგიწმინდის წმინდა გიორგის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ გიორგიწმინდის ჩრდილოეთით, 3 კილომეტრზე, ტყეში. სავარაუდოდ აგებულია გვიანდელ შუა საუკუნეებში.
ეკლესია დარბაზულია (6,62×4,75 მეტრზე), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფისდია, რომელშიც გაჭრილია დაბალი, თარაზულად გადახურული სარკმელი. აფსიდში, კედელზე მიდგმულია ოთხწახნაგა ტრაპეზი. სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეში პატარა ოთხკუთხა ნიშაა.აფსიდის და დარბაზის სამივე კედელს საფეხური გასდევს.
ეკლესია შიგნით გადახურულია დადაბელებული პროპორციების, სხმული კამარით. დადაბლებული პროპორციებისაა კონქიც.
ეკლესიას თაროსებრი ლავგარდანი აქვს.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ავთანდილ ბერიძე

ავთანდილ ბერიძე (დ. 11 იანვარი, 1955, ბათუმი, საქართველო — გ. 12 ნოემბერი, 2020) — ქართველი პოლიტიკოსი, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე, 2012 წლის 28 ოქტომბრიდან 2016 წლის 28 ნოემბრამდე.
ბიოგრაფია
ავთანდილ ბერიძე დაიბადა 1955 წლის 11 აინვარს ქალაქ ბათუმში.
სწავლობდა მოსკოვის კვების მრეწველობის საკავშირო ინსტიტუტში, სოფლის მეურნეობის პროდუქტების დამზადების ეკონომიკისა და ორგანიზაციის (სპეციალობა – ეკონომისტი) დაუსწრებელ ფაკულტეტზე.
1971–1974 წლებში მუშაობდა ხელვაჩაურის რაიონის სოფელ ახალშენის კოლმეურნეობაში რიგითი წევრის რანგში, ხოლო 1974–1978 წლებში მოსკოვის ოლქის ქ. ზვენიგოროდის 46-ე პროფტექნიკურ სასწავლებელში – ლაბორანტად; 1979–1982 წლებში მუშაობდა აჭარის საკონსერვო მრეწველობის კომბინატში – ნორმადარად, პროფკავშირის კომიტეტის თავმჯდომარედ; 1982–2012 წლებში ხელმძღვანელობდა სოფლის მეურნეობის გადამამუშავებელი, კვებისა და მსუბუქი მრეწველობის მუშაკთა პროფკავშირსა და ხელვაჩაურის რაიონულ პროფგაერთიანებას.
საქართველოში ეროვნული მოძრაობის დაწყებისთანავე აქტიურად იყო ჩართული საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში; 1991–1996 წლებში იყო აჭარის უზენაესი საბჭოს წევრი, ორჯერ ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრი; 2012 წლიდან კოალიცია „ქართული ოცნების“ ბათუმის საარჩევნო შტაბს ხელმძღვანელობდა, იყო „ქართული ოცნება – დემოკრატიული საქართველოს“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი, ხოლო 2012–2016 წლებში აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე; 2012–2016 წლებში — „აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუციაში ცვლილებების შეტანის შესახებ“ აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუციური კანონის პროექტის საჯარო განხილვის საორგანიზაციო კომისიის თავმჯდომარე; 2017–2018 წლებში ხელმძღვანელობდა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის აპარატის უმაღლეს საბჭოსთან ურთიერთობის დეპარტამენტს, გარდაცვალებამდე კი აჭარის გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამმართველოს უფროსის მოადგილე იყო.
ეროვნული მოძრაობის დროს აქტიურად თანამშრომლობდა სხვადასხვა პერიოდულ თუ ე. წ. არაფორმალურ გამოცემასთან, ჟურნალ-გაზეთებთან; საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლის წლებში თანამოაზრეებთან ერთად გამოსცემდა გაზეთ „მაჭახელას“. იყო საქართველოს ჩოხოსანთა საზოგადოების აჭარა-ლაზეთის სადროშოს ერთ-ერთი დამფუძნებელი და აქტიური წევრი.
გარდაიცვალა 2020 წლის 12 ნოემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი პოლიტიკოსები
დაბადებული 11 იანვარი
დაბადებული 1955
ბათუმში დაბადებულები
გარდაცვლილი 12 ნოემბერი
გარდაცვლილი 2020
ავთანდილ
აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარეები
მარატ ახმეტზიანოვი

მარატ ახმეტზიანოვი
მარატ რაფილავის ძე ახმეტზიანოვი (დ. 10 მარტი, 1983) — რუსი ფეხბურთელი. არ უთამაშია ეროვნულ ნაკრებში და არც მის ასაკობრივ გუნდებში. კარიერა დაიწყო ყაზანის „რუბინში“ და თითქმის მთელი კარიერა ამ გუნდში გაატარა.
რესურსები ინტერნეტში
სტატისტიკა
ყაზანის რუბინის ფეხბურთელები
რუსი ფეხბურთელები
დაბადებული 10 მარტი
დაბადებული 1983
ზეპ მაიერი

ზეპ მაიერი
იოზეფ დიტერ მაიერი (დ. 28 თებერვალი 1944, მეტენი, ბავარია, მესამე რაიხი) — გერმანელი ფეხბურთელი, მეკარე. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც ზეპ მაიერი. იცავდა „ბაიერნისა“ და გფრ-ს ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1972 წლის ევროპის ჩემპიონი და 1976 წლის ევროპის ვიცე-ჩემპიონი, 1974 წლის მსოფლიო ჩემპიონი, 1966 წლის ინგლისის მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლისა და 1970 წლის მექსიკის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი გფრ-ს ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე. ითვლება გერმანიის ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს ფეხბურთელად.
მიღწევები
საკლუბო
ბაიერნი
ბუნდესლიგა: 1968–69, 1971–72, 1972–73, 1973–74
გერმანიის თასი: 1965–66, 1966–67, 1968–69, 1970–71
ევროპის ჩემპიონთა თასი: 1973–74, 1974–75, 1975–76
ევროპის თასების მფლობელთა თასი: 1966–67
საკონტინენტთაშორისო თასი: 1976
სანაკრებო
გფრ
მსოფლიო ჩემპიონატი
ვიცე-ჩემპიონი: 1966
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1970
ჩემპიონი: 1974
ევროპის ჩემპიონატი
ჩემპიონი: 1972
ვიცე-ჩემპიონი: 1976
ინდივიდუალური
მსოფლიო ჩემპიონატის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 1974
გერმანიის წლის ფეხბურთელი: 1975, 1977, 1978
ბუნდესლიგის წლის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 1974–75
ფიფა-ს ასეული (FIFA 100): 2004
გერმანიის ასწლეულის საუკეთესო მეკარე
ბაიერნის ყველა დროის თერთმეტეულის წევრი
გერმანიის სპორტის დიდების დარბაზის წევრი
XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელი Placar-ის ვერსიით: 1999
პერიოდიკა
რესურსები ინტერნეტში
ზეპ მაიერი — Association of Football Statisticians
ზეპ მაიერი — FC Bayern München
ზეპ მაიერი — FootballDatabase.eu
ზეპ მაიერი — National-football-teams.com
ზეპ მაიერი — Seppmaier.de
ზეპ მაიერი — WorldFootball.net
სქოლიო
დაბადებული 1944
დაბადებული 28 თებერვალი
გერმანელი ფეხბურთელები
გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები
მიუნხენის ბაიერნის ფეხბურთელები
ერთი კლუბის ფეხბურთელები
გერმანიის ნაკრების ფეხბურთელები
მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
1966 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1970 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1974 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ფიფას 100-ეული
ვილა-ვალერიუ

ვილა-ვალერიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 140 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნოვა-ვენესიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 830 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 29.42 კმ²-ზე. ფართობი 470 096 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ესპირიტუ-სანტუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
Dərəkərkənc

Dərəkərkənc (also Derekerkench) is a village in the Shamakhi District of Azerbaijan. The village had an Armenian population before the exodus of Armenians from Azerbaijan after the outbreak of the Nagorno-Karabakh conflict.
References
External links
Populated places in Shamakhi District
Gösser

Gösser
გესერი — ავსტრიული ლუდის მარკა, გამოდის გესის ლუდსახარშში ავსტრიის ქალაქ ლეობენში, შტირიის ფედერალური მიწა. პროდუქტი ამ დასახელებით 1860 წლიდან გამოდის. 2003 წლიდან მარკა Heineken-ს ეკუთვნის.
ისტორია
ამ რეგიონში ლუდსახარშს გრძელი ისტორია აქვს. თავიდან, ლუდს 1020 წელს დაარსებულ მონასტერ გესში ხარშავდნენ. პირველი წერილობითი ცნობა 1459 წლით თარიღდება. 1782 წელს მონასტერი დაიხურა.
1860 წელს 28 წლის ლუდის მხარშავმა მაქს კობერმა მონასტრის ქონება შეიძინა და მალე აქ შეიქმნა ზემო შტირიაში ყველაზე მსხვილი ლუდსახარში. 1892 წლისათვის აქ წელიწადში 70 000 ლიტრამდე ლუდი იწარმოებოდა. 1893 წელს კერძო საწარმო სააქციო საზოგადოებად იქცა, რომელმაც ქალაქში ბევრი სხვა ლუდსახარშიც იყიდა. 1921 წლისათვის კომპანია Brauerei Falkenstein-მა შეიერთა ლენცში. 30-იანი წლების დასაწყისისათვის აქ უკვე 400 000 ლიტრზე მეტი ლუდი იწარმოებოდა. 1973 წელს Reininghaus AG-თან გაერთიანების შემდეგ კომპანია Steirerbrau დაარსდა. 1992 წელს ფირმა Union Österreich AG-მა შეიძინა, 2003 წელს კი, Heineken-ის ლუდსახარში კონცერნის შემადგენლობაში შევიდა.
ლუდის ტიპები
Märzen
Gold
Spezial
Stiftsbräu
Bock
Zwickl
Naturradler
რესურსები ინტერნეტში
ავსტრიული ლუდი
San Gabriel Chilac

San Gabriel Chilac is the municipal seat of San Gabriel Chilac Municipality in the Mexican state of Puebla. It is located near the city of Tehuacán.
Populated places in Puebla
ისლანდიური დამწერლობა

ისლანდიური დამწერლობა
თანამედროვე ისლანდიური ანბანი შედგება 32 ასოსგან:
დაფუძნებულია ლათინურ ანბანზე დიაკრიტიკებით, Ðð [eð]ი და რუნული Þþ [θorn]ი დამატებით. Ææ და Öö ითვლება ჩვეულებრივ ასოებად და არა დიაკრიტიკებად.
ხშირად, ხელით წერისას, გლიფები მარტივდება, მაგ: æ-ს წერენ ae-დ.
ისტორია
თანამედროვე ისლანდიური ანბანის სტანდარტი ჩამოყალიბდა XIX ს-ში დანიელ ლინგვისტ რასმუს რასკის მიერ. ის ეყრდნობა XII ს-ში უცნობი ავტორის მიერ შექმნილი პირველი გრამატიკული ტრაქტატის ორთოგრაფიულ სტანდარტებს. სტანდარტი განკუთვნილი იყო საერთო სკანდინავიური ენისთვის, იგივე ძველი ნორვეგიული.
ანბანის ძირითადი მახასიათებლები, რომლებიც ჩამოყალიბდა ძველ ტრაქტატში:
მახვილის ხმარება (ორიგინალურად, ხმოვნის სიგრძის ანიშვნისთვის).
þ-ს გამოყენება.
რასმუს რასკის მოგვიანო სტანდარტი ძირითადად იყო ძველი ტრაქტატის რე-ანონიზირება მცირე ცვლილებებით, c-ს ნაცვლად k-ს უფრო ექსკლუზიურად ხმარება. ð-ს მსგავს გამოსახულებებს მოგვიანო საუკუნეებში იშვიათად ვხვდებით.
გვიანი XX ს-ის ასანიშნავი ცვლილებებია é-ს შემოღება je-ს ნაცვლად და 1973-ში z-ს შემოღება.
ასოთა სახელები
ასოთა სახელებია:
ამოშლილი ასო
ასოთა გამოყენების სიხშირე
იხილეთ აგრეთვე
ისლანდიური ენა
რესურსები ინტერნეტში
„Íslenska, í senn forn og ný“.
ლათინური დამწერლობები
რაფაელ სამურგაშევი

რაფაელ სამურგაშევი (დ. 28 ივლისი, 1963, დონის როსტოვი, რუსეთის სფსრ, საბჭოთა კავშირი) — კარიერადასრულებული სომეხი ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავე. არის მსოფლიოს და ევროპის ჩემპიონი. აგრეთვე ასპარეზობდა 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიადის კაცთა 97 კილოგრამ დივიზიონში.
თორმეტი წლის ასაკში იგი ჩარიცხული იყო რუსეთის ეროვნულ ნაკრებში და არაერთხელ იცავდა ქვეყნის ღირსებას სხვადასხვა საერთაშორისო შეჯიბრებებში. სამურგაშევი არის ბერძნულ-რომაული სტილით ჭიდაობაში მსოფლიო ჩემპიონატის ერთგზის, ხოლო ევროპის ჩემპიონატის ორგზის გამარჯვებული 90+ კგ კატეგორიაში. ასევე ის იყო ოლიმპიური ოქროს მედლის გამარჯვებული რუსი მოჭიდავეების მწვრთნელი. 1997 წლიდან 2008 წლამდე რაფაელ სამურგაშევი ხელმძღვანელობდა ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის ფედერაციას როსტოვის რეგიონში, ხოლო 2009 წლიდან 2013 წლამდე - ჭიდაობის ფედერაციას ამავე რეგიონში (ბოლოს ნახსენები ფედერაცია აერთიანებდა სპორტის ორ სახეობას: ბერძნულ-რომაული და თავისუფალი სტილით ჭიდაობას).
რაფაელ სამურგაშევ ვასტეროვიჩისა და მისი ფედერაციის თანამშრომლების მთავარი მიზნებს წარმოადგენდა: მეტი ბავშვისა და მოზარდის ჯანსაღი წესისაკენ მიზიდვა, მოზარდებში დანაშაულების პრევენცია და რუსეთისა და როსტოვის რიონის ეროვნულ ნაკრებებში სპორტული რეზერვების მომზადება.
პირადი ჩართულობა
სამურგაშევ რაფაელ ვარტრეეზოვიჩმა წარმატებით გამოიყენა როსტოვის რეგიონში ახალგაზრდული სპორტის განვითარების იდეა. მთლიან დონის როსტოვის რეგიონში წარმატებით ფუნქციონირებს ჭიდაობის სკოლები. ბერძნულ-რომაული და თავისუფალი სტილით ჭიდაობის ფილიალები შემდეგ ქალაქებსა და სოფლად არის გახსნილი: აზოვი, აქსაი, ბათაისკი, ვოლგოდონსკი, სალსკი, ტაგანროკი, მასნიკოვსკი, ნეკლინოვსკი პროლეტარული და სალოს ტერიტორიები.
ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის, რაფაელ სამურგაშევი კომბინირებული სტილის საერთაშორისო ფედერაციამ ოქროსა და ვერცხლის მედლებით დააჯილდოვა.
რაფაელ სამურგაშევი არის საზოგადოებრივი გაერთიანებების ინტერრეგიონალური ასოციაციის ჭიდაობის სამხრეთ ფედერალური ოლქის პრეზიდენტი და როსტოვის რეგიონში ჭიდაობის ფედერაციის ვიცე პრეზიდენტი.
იგი არის რუსეთის ჭიდაობის ფედერაციის პრეზიდენტი. მისი ძმა, ვარტერეზ სამურგაშევი არის ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის ოლიმპიური ჩემპიონი.
მიღწევები
რაფაელ სამურგაშევის მიღწევებს შორისაა მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონობა. მას აქვს მიღებული: რუსეთის პატივსაცემი მწვრთნელის (1995), რუსეთის ფიზიკური კულტურის დამსახურებული მოღვაწისა (2002) და საერთაშორისო სპორტის მასტერების წოდებები.
რესურსები ინტერნეტში
FILA database
Sports-Reference.com
სქოლიო
დაბადებული 28 ივლისი
დაბადებული 1963
ცისანა ტატიშვილი

ცისანა ტატიშვილი (დ. 30 დეკემბერი, 1937, თბილისი, — გ. 23 სექტემბერი, 2017) — ქართველი საოპერო პრიმადონა (ლირიკო-დრამატული სოპრანო), საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1973), საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი (1979).
ბიოგრაფია
1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (გულიკო ქართველიშვილის კლასი). ამავე წელს თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი გახდა. გასტროლებს მართავდა ევროპის მრავალ ქალაქში. ასეთებია: ვილნიუსი, რიგა, კიშინოვი, კიევი, ოდესა, მინსკი, სოფია, ბუდაპეშტი, ვარშავა, ბერლინი (დოიჩე ოპერა, კომიშე ოპერა), ბონი, მიუნხენი, კელნი, ზაარბრიუკენი, ბაზელი, ათენი, ლისაბონი, ლონდონი, პრაღა, ვენა, ბუსეტო. ასევე, თბილისთან დამეგობრებული ქალაქების საოპერო თეატრების სცენებზე ნამღერი აქვს ფართო ევროპული რეპერტუარი.
ხმა და პარტიები
აქვს სრული დიაპაზონის, მოქნილი, ტექნიკურად სრულყოფილი, ყველა რეგისტრში თანაბრად მჟღერი ხმა. გამოდიოდა მოსკოვის დიდი თეატრის, პეტერბურგის მარიას თეატრის, ბერლინის კომიშე ოპერისა და დოიჩე ოპრის სცენებზე. მღეროდა ერევნის, ბაქოს, ვილნიუსის, რიგის, კიშინიოვის, კიევის, ოდესის, მინსკის, სოფიის, ბუდაპეშტის, ვარშავის, ბონის, კელნის, ზაარბრიუკენის, მიუნხენის, ბაზელის, ათენის, ლისაბონის, ლონდონის, პრაღის სახელმწიფო ოპერის, ვენის თეატრების სცენებზე.
ცისანა ტატიშვილი პარტიები: ეთერი, მარო (ზაქარია ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“, „დაისი“), თამარი (ოთარ თაქთაქიშვილის „მთვარის მოტაცება“), ლიზა (პეტრე ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“), ლეონორა, აიდა, ამნერისი, დეზდემონა, ამელია (ჯუზეპე ვერდის „ტრუბადური“, „აიდა“, „ოტელო“, „ბალ-მასკარადი“), ტოსკა (ჯაკომო პუჩინის „ტოსკა“), სანტუცა (პიეტრო მასკანის „სოფლის პატიოსნება“) ელიზავეტა, ებოლი (ჯუზეპე ვერდის „დონ კარლოსი“), რენატა, (სერგეი პროკოფიევის, „ცეცხლოვანი ანგელოზი“), სენტა, ჰერტრუდა (რიხარდ ვაგნერის „მფრინავი ჰოლანდიელი“, „ლოენგრინი“), ჯუზეპე ვერდი „რეკვიემი“, ლაურეტა (ჯაკომო პუჩინი „ჯანის კიკი“), სალომეა (რიხარდ შტრაუსის „სალომეა“) და სხვა.
ცისანა ტატიშვილი, რიხარდ შტრაუსის „სალომეას“ პარტიის ერთ-ერთი პირველი და საუკეთესო შემსრულებელია ყოფილ საბჭოთა კავშირში, ამიტომ მსოფლიო მუსიკის ენციკლოპედიაში იგი სალომეს შემსრულებელთა მსოფლიოს საუკეთესო სამეულშია შესული.
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
ცისანა ტატიშვილი არის შოთა რუსთაველისა (1987) და ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის (1979) სახელმწიფო პრემიების, ასევე ზურაბ ანჯაფარიძის სახელობის პრემიის ლაურეატი, ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალერი (2012), ღირსების ორდენოსანი (2010), საქართველოსა და საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი (1979), თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის ვოკალური კათედრის პროფესორი, შვეიცერის საპატიო ორდენის კავალერი, ჰუმანიტარული აკადემიის აკადემიკოსი, ქ. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2012). ზ. ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის წინ, ცისანა ტატიშვილის სახელობითი ვარსკვლავი 2010 წელს გაიხსნა.
ლიტერატურა
მოკლე მუსიკალური ლექსიკონი, ა., თამარაშვილი (1999 წ.) გამომცემლობა „დეგი“.
ქართველი საოპერო მომღერლები
დაბადებული 30 დეკემბერი
დაბადებული 1937
გარდაცვლილი 23 სექტემბერი
გარდაცვლილი 2017
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2012)
თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
თბილისში დაბადებულები
ც
იბირაპუანი

იბირაპუანი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 960 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 786.058 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.13 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Florida Province

Florida Province
Florida is a province in the Santa Cruz Department, Bolivia. Its capital is Samaipata. The province was created by law on December 15, 1924.
Division
The province is divided into four municipalities which are further subdivided into cantons.
Places of interest
The archaeological site of Fort Samaipata (El Fuerte de Samaipata) which was declared a UNESCO World Heritage Site in 1998 and Amboró National Park are the principal tourist attractions of the province.
Laguna Volcán
Las Cuevas. There are several pools and beaches where the locals swim and disport themselves.
References
Provinces of Santa Cruz Department (Bolivia)
ჩხორთოლი

ჩხორთოლი — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გალის მუნიციპალიტეტში, აფხაზეთის ბორცვიან მთისწინეთში, მდინარე ჩხორთოლის (ოქუმის აუზი) ნაპირას. თემის ცენტრი. ზღვის დონიდან 200 მ, გალიდან 28 კმ. ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ. სოფელში დაიბადა აფხაზეთის ავტონომიური მთავროის პირველი თავმჯდომარე არზაყან ემუხვარი.
დემოგრაფია
ლიტერატურა
სქოლიო
ჩხორთოლის თემის სოფლები
Hasköy, Ardahan

Hasköy, Ardahan
Hasköy is a village in the Ardahan District, Ardahan Province, Turkey. Its population is 295 (2021).
References
Villages in Ardahan District
გიორგი II (აფხაზთა მეფე)

გიორგი II (აფხაზთა მეფე)
გიორგი II — აფხაზთა (დასავლეთ საქართველოს) მეფე 922-957 წლებში, კონსტანტინე III-ის ძე.
მეფობის პირველ წლებში სამეფო ტახტს ნახევარძმა ბაგრატი ეცილებოდა. გიორგი II-ის ხელისუფლება მხოლოდ ბაგრატის გარდაცვალების შემდეგ განმტკიცდა. მის სამეფოში შედიოდა ქართლი, რომლის ერისთავადაც თავისი უფროსი შვილი კონსტანტინე დაინიშნა. ქართლის აზნაურების მხარდაჭერით კონსტანტინე, რომელსაც გამეფება სურდა, მამას აუჯანყდა. გიორგი II-მ აჯანყება ჩააქრო, კონსტანტინე სიკვდილით დასაჯა და ქართლის ერისთავად თავისი მეორე ძე ლეონი (შემდეგში მეფე ლეონ III) დასვა. გიორგი II-ის დროს აფხაზთა სამეფომ პოლიტიკურ ძლიერების მწვერვალს მიაღწია. X საუკუნის 20-იან წლებში გიორგი II კახეთში შეიჭრა და შეიპყრო ქორეპისკოპოსი კვირიკე II, რომელმაც ცნო აფხაზთა მეფის უფლებანი კახეთზე. გიორგი II-მ კვირიკე II გაათავისუფლა. შემდეგში გიორგი II-ის გაძლიერების მოწინააღმდეგე ქართლისა და კახეთის აზნაურთს დახმარებით კვირიკე II-მ დაიბრუნა კახეთი. 957 გიორგი II-მ კახეთის დასაპყრობად ლაშქარი გაგზავნა თავისი შვილის ლეონის წინამძღოლობით, მაგრამ გიორგი II გარდაიცვალა და ლეონი და კვირიკე დაზავდნენ. კვირიკემ ცნო აფხაზთა მეფის სიუზერენობა. გიორგი II-ის გავლენა ვრცელდებოდა ტაოკლარჯეთში და საქართველოს ფარგლებს გარეთაც. გიორგი II-ის ასული გურანდუხტი გურგენ მეფეთა მეფის მეუღლე იყო; გიორგი II-ის აქტიური ხელშეწყობით X საუკუნის II ნახევარში ალანთა ქვეყანაში ქრისტიანობა სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადდა. ნაყოფიერად მოღვაწეობდა იგი კულტურის სფეროშიც. ქართული წყარო მას ეკლესიათა ამშენებელს უწოდებს. გიორგი II-მ დააარსა ჭყონდიდის (მარტვილის) საეპისკოპოსო კათედრა.
საისტორიო წყაროები
აბხაზთ მეფეთა ქრონიკაში ვკითხულობთ:
მარტვილის ტაძრის წარწერა რომელიც მოჰყავს ბროსეს თავის Voyage-ში (Rap. VII, 12):
მოშორებით ზევით:
ლიტერატურა
ლორთქიფანიძე მ., ფეოდალური საქართველოს პოლიტიკური გაერთიანება (IX-X სს.), თბ., 1963;
Анчабадзе З. В., Из истории средневековой Абхазии (VI-XVII вв.), Сух., 1959;
აფხაზეთის მმართველები
აფხაზთა სამეფოს მეფეები
გარდაცვლილი 957
სურები

სურები – ისტორიულ-გეოგრაფიული რეგიონი დასავლეთ საქართველოში, გურიაში, მდინარე სუფსის ზემო წელში. ადმინისტრაციულად მოქცეულია ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სამ თემში: ზემო სურები (სოფლები: ზემო სურები, ტობახჩა, თავსურები, შველაურ-ციციბაური, ჩაკიტაური, წითელგორა, ჭალა-ქადაგაური), შუა სურები და ქვემო სურები იგივე დიდივანი (სოფლები: გურისტყე, გაღმა დობირო, გამოღმა დობირო).
ისტორია
სურების სახევისთავოს მთავარი ციხე იყო სურთა ციხე, რომელსაც შემდეგ ბუკისციხე ეწოდა. სურების ხეობა განთქმული იყო თაფლით, რისგანაც აქ გემრიელ და ძვირადღირებულ არაყს ხდიდნენ. სურების მოსახლეობა 1870-იან წლებში შეადგენდა 300 კომლს. სურების პირველი მამასახლისი იყო მოსე მამუკას ძე რამიშვილი, რომლის თაოსნობითაც სოფელში საცალფეხო და საშიში ბილიკის ნაცვლად გაყვანილ იქნა საცხენოსნო შარაგზა. 1887 წელს სოფელში ორკლასიანი სასწავლებელი გახსნა ისიდორე რამიშვილმა. 1920 წელს დაიყო სამ თემად: დიდივანის, შუა სურების და ზემო სურების. სურები 1931 წელს დაუკავშირდა საავტომობილო გზით დაბა ჩოხატაურს.
ეკლესიები
სურებში იდგა წმინდა გიორგის სახელობის ხის ეკლესია, მაცხოვრის სახელობის ქვის ეკლესია და ასევე წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია, რომელიც ლომისკარელად იწოდებოდა. ტაძარი ერისთავ-შარვაშიძეების კუთვნილებას წარმოადგენდა. დავით შარვაშიძემ და მისმა ძმამ, ზაალმა წმინდა გიორგი ლომისკარელის სამწყსო უბოძა ტრაპაიძეებს. ანიზდარ ტრაპაიძეს განუახლებია ლომისკარელის ჯვარი. ტაძარში დაცული იყო ადგილობრივთა წარმოდგენით სასწაულმოქმედი ლომისკარელის ხატი. თუ ვინმე რაიმეს დაკარგავდა, ან მოჰპარავდნენ, დამნაშავეს ამ ხატზე გადასცემდა. შემდგომ ლომისკარელის ხატი სოფელ ბუკისციხეში იყო დასვენებული, საიდანაც ის გაიტაცეს 1905 წლის რევოლუციის დროს. რევოლუციონერმა თენგიზ ჟღენტმა ის რევოლვერით დაცხრილა. სულ მალე ჟღენტმა იმავე იარაღით მოიკლა თავი.
მოსახლეობა
ცნობილი ადამიანები
სურებში დაიბადა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პირველი პრემიერ-მინისტრი ნოე რამიშვილი (ქვემო სურები). სურებში დაიბადა სოციალ-დემოკრატიული მოძრაობის ლიდერი ისიდორე რამიშვილი.
გალერეა
ლიტერატურა
სქოლიო
საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
გურია
მოსთაღანემის პროვინცია

მოსთაღანემის პროვინცია
მოსთაღანემი (არაბულად: ولاية مستغانم) — პროვინცია (ვილაიეთი) ალჟირში. მისი დედაქალაქია მოსთაღანემი. პროვინციის ფართობია 2,269 კმ². 2008 წლის მონაცემებით, პროვინციაში ცხოვრობს 746,947 ადამიანი.
პროვინცია იყოფა 10 რაიონად. რაიონები თავის მხრივ იყოფა 32 კომუნად (ან მუნიციპალიტეტად).
იხილეთ აგრეთვე
ალჟირის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
www.andi.gov.dz/fr/PDF/MONOGRAPHIE/Mostaganem.pdf
ალჟირის პროვინციები