PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გაგრის ბატალიონი

გაგრის ბატალიონი — საქართველოს რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების ეროვნული გვარდიის მე-2 საარმიო კორპუსის 23-ე ბრიგადის გაგრის N 55090 ბატალიონი.
ბატალიონი მოხალისეების დონეზე რეალურად შეიქმნა 1992 წლის 2–5 ოქტომბერს გაგრის აღების შემდეგ, მაგრამ ოფიციალურად გაფორმდა საქართველოს რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების მინისტრის 1993 წლის 20 იანვრის ბრძანებით.
შემადგენლობა
გაგრის ბატალიონის შექმნის ინიციატორები იყვნენ აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე თამაზ ნადარეიშვილი, საქართველოს რესპუბლიკის პარლამენტის დეპუტატი ბორის კაკუბავა, მალხაზ პატარაია და დავით ლაცუზბაია. ბატალიონის ძირითადი ბირთვი შედგებოდა გაგრელი და სოხუმელი („ბესლეთის სახალხო ლაშქრის“) მებრძოლებისაგან. მასში აგრეთვე გაერთიანებული იყვნენ გაგრაში 1992 წლის სექტემბერ–ოქტომბერში მებრძოლი ბატალიონ „ავაზას“ ოცეული და ყოფილი „ავღანელები“.
სამხედრო ოპერაციები
გაგრის ბატალიონი ძირითადად სოხუმის მისადგომებთან, გუმისთის ფრონტზე, იბრძოდა. განსაკუთრებულად თავი გამოიჩინა 1993 წლის 15–18 მარტის სოხუმისთვის გამართულ ბრძოლებში. მონაწილეობდა ოჩამჩირის რაიონში ჩატარებულ სამხედრო ოპერაციებში (სოფ. კინდღი). სოხუმის დაცემის შემდეგ ბატალიონის პირადმა შემადგენლობამ უკან დაიხია კოდორის (დალის) ხეობის მიმართულებით, სადაც ოქტომბრის ბოლომდე იმყოფებოდა სხვა ქართულ შენაერთებთან ერთად და პოზიციებს ამაგრებდა. ბატალიონის მეომრები დაჯილდოებულნი არიან სხვადასხვა სახელმწიფო ჯილდოებით.
ლიტერატურა
ვახტანგ ყოლბაია, დავით ლაცუზბაია, რაფიელ გელანტია, თეიმურაზ ჭახრაკია. აფხაზეთის ლაბირინთი. თბილისი, 1999.
სქოლიო
აფხაზეთის კონფლიქტი
ანდუყაფარ ამილახვარი

ანდუყაფარ ამილახვარი
ანდუყაფარ გივის ძე ამილახვარი (გ. 1626) — ქართლის მსხვილი ფეოდალი, ირანული ორიენტაციის ფეოდალთა ლიდერი, თავადური რეაქციის ტიპობრივი წარმომადგენელი XVII საუკუნის I მეოთხედის ქართლში.
ირანის წინაააღმდეგ გიორგი სააკაძის მეთაურობით მოწყობილი აჯანყების დროს (1625) ქართველებმა შეიპყრეს და არშის ციხეში დაამწყვდიეს. მარაბდის ბრძოლაში გამარჯვებულმა ირანელებმა ამილახვარი გაათავისუფლეს და მამული დაუბრუნეს. ამილახვარი ზედიზედ აწყობდა ლაშქრობებს მეზობელი ფეოდალების წინააღმდეგ. ამოწყვიტა ღაზნელთა საგვარეულო, ააოხრა მცხეთა და გაძარცვა ეკლესია-მონასტრები. ამილახვარის დაღუპვის შემდეგ მოწინააღმდეგებმა ამოწყვიტეს მისი ოჯახი.
ლიტერატურა
ბერძენიშვილი ნ., ფეოდალური ურთიერთობებიდან XV საუკუნეში, მის წგნ.: საქართველოს ოსტორიის საკითხები, წგნ. 2, თბ., 1965;
გვრიტიშვილი დ., ფეოდალური საქართველოს სოციალური ურთიერთობის ისტორიიდან (ქართლის სათავადოები), თბ., 1955;
ქიქოძე მ., ქართლის სათავადოების ისტორიიდან XV-XVIII სს. (საამილახორო), „მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის“, 1963, ნაკვ. 35
ქართველი დიდი ფეოდალები
გარდაცვლილი 1626
ა
ყირგიზეთის დროშა

ყირგიზეთის დროშა — ყირგიზეთის სახელმწიფო და ეროვნული სიმბოლო გერბსა და ჰიმნთან ერთად. მიღებულია 1992 წლის 3 მარტს ჟოგორკუ-კენეშის მიერ. დროშა წარმოადგენს წითელ ფონზე გამოსახულ ყვითელ მზეს თანაბრად განაწილებული 40 სხივით. მისი პროპორციებია 3:5. დროშის წინა მხარეს მზის სხივები განლაგებულია საათის ისრის საწინააღმდეგო მიმართულებით, უკანა მხარეს კი — საათის ისრის მიმართულებით. მზის ცენტრში ორი სამხაზიანი ზოლით გადაკვეთილი წითელი წრეა გამოსახული, რომელიც წარმოადგენს სტილიზებულად განასახიერებს ტუნდუკს ან ტრადიციული ყირგიზული იურტის გვირგვინს, სიმბოლო, რომელიც, ასევე, ეროვნულ გერბზეცაა გამოსახული და მეორდება ყირგიზული არქიტექტურის მრავალ სფეროში.
დროშის წითელი ფონი განასახიერებს სიმამაცესა და ვაჟკაცობას, მზე — მშვიდობასა და კეთილდღეობას, ხოლო ტუნდუკი — მშობლიურ სახლს, ან, უფრო ფართო მნიშვნელობით — სამყაროს. პოპულარული ინტერპრეტაციით, მზის 40 სხივი განასახიერებს 40 ყირგიზულ ტომს, რომლებიც მონღოლთა წინააღმდეგ ლეგენდარულმა გმირმა — მანასმა გააერთიანა.
დროშა 1992 წლის 3 მარტს ყირგიზეთის უმაღლესმა საბჭომ დაამტკიცა და ამ დროისთვის, იგი ერთ-ერთ უახლეს დროშას წარმოადგენს მსოფლიოში.
რესურსები ინტერნეტში
ყირგიზეთის დროშა
Kyrgyzstan - Vexillographia
ყირგიზეთის რესპუბლიკის სიმბოლოები
სქოლიო
ყირგიზეთის ეროვნული სიმბოლოები
მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
NGC 7837

NGC 7837 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1864 წლის 29 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
გუგულის სელი

გუგულის სელი (Polytrichum), მცენარის გვარი ღეროფოთლოვანი ხავსების კლასისა. ცნობილია 100-მდე სახეობა. იზრდება მთებში, წიწვოვან ტყეებში, ჭაობებში, ტუნდრაში. ქმნის ბალიშისებრ კორდებს და ხელს უწყობს დაჭაობებას. უფრო ხშირად გუგულის სელს უწოდებენ Polytrichum commine-ს, რომელიც დაჭაობებულ ტაიგაში იზრდება. საქართველოში გავრცელებულია მთის ტყეებში და მდელოებზე.
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 3, გვ. 289, თბ., 1978
ღეროფოთლოვანი ხავსები
აბისალის ცხოველები

აბისალის ცხოველები — ზღვაში 2000 მ-ზე მეტ სიღრმეზე გავრცელებული ცხოველები, რომლებიც სხვადასხვა სისტემატიკურ კატეგორიას განეკუთვნებიან, მაგრამ სხეულის აგებულების მრავალი საერთო ნიშანი აქვთ. არახელსაყრელი საარსებო პირობების გამო აბისალის ცხოველების სახეობათა რაოდენობა მცირეა. ყველაზე გავრცელებული ჯგუფია კანეკლიანები, შემდეგ კიბოსნაირნი და ნაწილობრივ თევზები. მრავლად არიან აგრეთვე ნაწლავღრუიანები, ღრუბლები, ასციდიები, მოლუსკები. საბჭოთა ბიოლოგებმა წყნარ ოკეანეში (1949) ამ ფაუნის წარმომადგენლები მოიპოვეს 8 ათას მ სიღრმეზე. მაღალი წნევისადმი ორგანიზმთა ადაპტაციის მანიშნებელია კიროვან და ძვლოვან ჩონჩხს მოკლებული რბილი და მოქნილი სხეული. მუდმივი წყვდიადისადმი შეგუების შედეგია ტელესკოპური თვალები, რომლებიც ორგანიზმების ფოსფორულ ნათებას აღიქვამენ. ზოგი სახეობა სრულიად ბრმაა, ზოგისათვის მანათობელი ორგანოებია დამახასიათებელი. აბისალის ცხოველების ბევრი სახეობა სუბსტრატზეა მიმაგრებული, ხოლო მოძრავ ფორმებს კიდურები საგრძნობლად აქვთ წაგრძელებული. აბისალის ცხოველები იკვებებიან წყლის ზედა ფენებიდან ჩამოცვენილ ცხოველთა მძორითა და დეტრიტით, ზოგი ბაქტერიებით. აბისალის ცხოველები გვხვდება ოხოტისა და ბერინგის ზღვებში, შავი ზღვის ფსკერზე გოგირდწზალბადის დიდი შემცველობია გამო სიცოცხლე არ არის.
აბისალის ცხოველებია: ნიჩაბფეხიანი კიბო (Copepoda), მანათობელი თევზი (Myctophum punctatum), მედუზა (Periphilla regina), ღრმა ზღვის გველთევზა (Synaphobranchus pinnatus), გარნელი (Notostomus), ზღვის ობობა (Colossendeis macerimma), საოცარი ლამპარი (Lycoteuthis diadema), ღრუბელი ფერონემა (Pheronema carpenteri), თევზი (Myctophum affine), თევზი ვარხვი (Gastrostomus bairdii), ზრვის შროშანი ბათიკრინუსი (Bathisrinus sp.), ზღვის ნაკრტენი (Scytalium splendens), ექიურისი (Talassema sp.), თევზი მეანკესე (Melanocetus krechi), მარჯნები პარაგორია (Paragorgia sp.), ჰოლოთურია (Deima), ზღვის ვარსკვლავა ბრიზინგიდა (Brisingidae), თევზი ტელესკოპი (Opisoproctus soleatus), ჰოლოთურია სფეროტურია (Spaeroturia sp.), ზღვის ზღარბი (Salenia) და სხვა.
იხილეთ აგრეთვე
მანათობელი ცხოველები
ლიტერატურა
ცხოველები
გრანადის დაცემა

გრანადის დაცემა — გრანადის ომის (1482-1492 წლები) კულმინაციური წერტილი. გაიმართა 1492 წლის 2 იანვარს ქალაქის რამდენიმე თვიანი ალყის შემდეგ. ქალაქი კასტილიისა და ლეონის სამეფომ დაიპყრო. გრანადის გადაცემა მოხდა გრანადის ხელშეკრულების შედეგად, რომელიც 77 პუნქტისაგან შედგებოდა. გრანადის დაცემასთან ერთად არსებობა შეწყვიტა გრანადის საამირომაც. გრანადის აღებამ დაასრულა არაბების 780-წლიანი ბატონობა იბერიის ნახევარკუნძულზე და დასრულდა რეკონკისტა. ამ გამარჯვების შემდეგ გაერთიანებულ ქრისტიანულ სახელმწიფოს ეწოდა ესპანეთი.
ამჟამად ქალაქში 2 იანვარი აღინიშნება როგორც დღესასწაული.
მსვლელობა
1491 წლის გაზაფხულისათვის პირენეს ნახევარკუნძულზე მავრების ხელში რჩებოდა მხოლოდ გრანადა. ქალაქის შტურმით აღება ფერდინანდისა და იზაბელას ჯარებს გაუჭირდათ. გადაწყვიტეს გრანადის ალყაში მოქცევა. დაიდო ზავი ოთხი თვით. ბოაბდილმა მოლაპარაკებები გამართა ფესის მეფესთან, თუმცა წარუმატებლად. ამასობაში ზავის ვადაც გავიდა და ქალაქი ჩაბარდა.
ლიტერატურა
Thomas Freller: Granada. Königreich zwischen Orient und Okzident. Jan Thorbecke Verlag, Ostfildern 2009, ISBN 978-3-7995-0825-4.
ესპანეთის ისტორია
რეკონკისტა
რეკონკისტის ბრძოლები
კაპისილიტი

კაპისილიტი — დასახლება გრენლანდიაში, სერმერსოოკის მუნიციპალიტეტში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 86 კაცს.
გრენლანდიის დასახლებული პუნქტები
Fluoromethylidyne

Fluoromethylidyne is not a stable chemical species but a metastable radical containing one highly reactive carbon atom bound to one fluorine atom with the formula CF. The carbon atom has a lone-pair and a single unpaired (radical) electron in the ground state.
Ground-state fluoromethylidyne radicals can be produced by the ultraviolet photodissociation of dibromodifluoromethane at 248 nanometer wavelength.
It readily and irreversibly dimerises to difluoroacetylene, also known as difluoroethyne, perfluoroacetylene, or di- or perfluoroethylyne. Under certain conditions it can hexamerise to hexafluorobenzene.
See also
Carbyne
References
Free radicals
Reactive intermediates
საქართველოს საპრეზიდენტო არჩევნები 1995

საქართველოს საპრეზიდენტო არჩევნები 1995
1995 წლის საქართველოს საპრეზიდენტო არჩევნები — პირველი საპრეზიდენტო არჩევნები საქართველოში კონსტიტუციის მიღების შემდგომ. არჩევნები ტარდებოდა საპარლამენტო არჩევნებთან ერთად. გაიმარჯვა საქართველოს მოქალაქეთა კავშირის კანდიდატმა ედუარდ შევარდნაძემ.
ეუთო-ს დასკვნით, არჩევნებმა საბოლოო ჯამში კარგად ჩაიარა და სხვადასხვა პრობლემას მისი შედეგებისთვის ჩრდილი არ მიუყენებია. თუმცა, ზოგიერთი წყარო მიიჩნევს, რომ არჩევნები გაყალბდა.
საფუძველი
1995 წლის 24 აგვისტოს საქართველოს პარლამენტმა მიიღო კონსტიტუცია, რომლის მიხედვითაც საქართველოში დაწესდა პრეზიდენტის თანამდებობა. იმავე წლის შემოდგომაზე, 5 ნოემბერს ჩატარდა საქართველოს პარლამენტისა და პრეზიდენტის არჩევნები.
კანდიდატები
არჩევნებში 6 კანდიდატი მონაწილეობდა:
შედეგები
ამომრჩეველთა საერთო რაოდენობა იყო 3 106 557. არჩევნებში მონაწილეობა მიიღო 2 139 369 ადამიანმა. 7980 ბიულეტენი (მონაწილეთა 2,7%) ბათილად ჩაითვალა.
ედუარდ შევარდნაძის ინაუგურაცია იმავე წლის 25 ნოემბერს შედგა.
საპარლამეტო არჩევნები
იმავე დღეს პარალელურად მიმდინარეობდა საქართველოს პარლამენტის არჩევნები, რომელშიც სამმა პარტიამ მოახერხა 5%-იანი ზღვარის გადალახვა. ესენი იყო საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი, ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია და დემოკრატიული აღორძინების კავშირი.
სქოლიო
1995
1995 წლის არჩევნები
ჩიკჩეს რაიონი

ჩიკჩეს რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის უანკაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 540 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 378 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 32 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 43.43 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
უანკაიოს პროვინციის რაიონები
სუნი

სუნი — სპეციფიკური შეგრძნებაა ჰაერში მფრინავი არომატული ნივთიერებების (მან) არსებობისა, რისი გამოვლენა ხდება ყნოსვის შეგრძნების ქიმიური რეცეპტორების მეშვეობით (იხ. ხემეროცეპცია), რომელიც განლაგებულია ცხოველის ცხვირის ღრუში.
ადამიანის სუნის აღქმის სპეციფიკა
საერთო ცნობები
სუნი ადამიანების უმრავლესობისათვის არის — შედარებით სუსტად დიფერენცირებული, ინტეგრალური შეგრძნებაა, რადგანაც ის განისაზღვრება ყნოსვის რეცეპტორების, სამწვერა ნერვის რეცეპტორების და ვომერნოზალური ორგანოს რეცეპტორების გაღიზიანების ჯამური ეფექტით.
ფსიქოფიზიოლოგიური პროცესების ზეგავლენა აღქმაზე
შეიძლება გამოვყოთ რამდენიმე წამყვანი რგოლი და ფაქტორი, რომელიც მონაწილეობს სუნის აღქმის პროცესში:
რეცეპტორული დონე
ცხვირით სუნთქვის ხარისხი
ჰორმონალური ფონი
სპეციფიკური ანოსმიები
ასაკური თავისებურებები
ნერვთა კონების გამტარობა
ლიმბური სისტემა
ფსიქიკური დონე
ნერვული სისტემის აღზნების დონე
ინდივიდუალური გამოცდილება
სუნის აღქმის ფსიქოლოგიის თავისებურებანი
სუნის შეგრძნებაზე დიდი გავლენა აქვს ადამიანის ფსიქოფიზიოლოგიურ მდგომარეობას. გარკვეულ პირობებში შეიმჩნევა სუნის დამახინჯებული აღქმა, როდესაც გარკვეული, ჩვეულებრივი ნივთიერება მოულოდნელად ხდება მკვეთრად არასასიამოვნო.
სუნის ძალის გაზომვის მეთოდები
სუნის აღქმის გამოკვლევას აწარმოებს ოლფაქტომეტრია.
სუნის ძალის შეფასება მნიშვნელოვანია ეკოლოგიაში, კვების პროდუქტების ხარისხის ობიექტური შეფასებისათვის, პარფიუმერიაში, სხვადასხვაგვარი პათოლოგიების კლინიკური კვლევებისას.
სუნის რეპროდუქციის მოწყობილობა
XX საუკუნეში ხმის (პატეფონი, მაგნიტაფონი) და გამოსახულების (ფოტოგრაფია, კინომატოგრაფი, ვიდეოკამერა) რეპროდუქციის მოწყობილობების ფართო გავრცელების შემდეგ, სულ უფრო ხშირად გამომგონებლები მიმართავენ სუნის რეპროდუქციის მოწყობილობების დამუშავებას.
ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ცდა იყო ასეთი სისტემის შემუშავება ამერიკა-ისრაელის ფირმის DidgiScent (2002 г.) მიერ. ამ ფირმამ ვერ შეასრულა აღებული ვალდებულებები დროულად და პროექტი ჩაიშალა.
იხილეთ აგრეთვე
ყნოსვა
არომატი
არომათერაპია
პარფიუმერია
სიმყრალე
დეზოდორანტი
ფერომონი
ატრაქტანტი
ანოსმია (ყნოსვის დაკარგვა)
ოდოროლოგია
ქალის სურნელი
თავისუფლების სურნელი
ვნების სურნელი (ფილმი)
ფიზიოლოგია
Nikaure

Nikaure was an ancient Egyptian prince and vizier during the 4th Dynasty. His titles include king's eldest son of his body (sA-nswt n Xt=f), as well as chief justice and vizier (smsw tAjtj sAb TAtj).
Family
Nikaure was a son of Pharaoh Khafre and Queen Persenet. His wife was named Nikanebti. She was a priestess of Hathor, Mistress of the Sycamore in all her places.
In Nikaure's tomb a will outlining his legacy is preserved. The will is dated to the "year of the twelfth occurrence of the numbering of large and small cattle (year 24 of Khafre). Nikaure leaves property to his wife Nikanebti, his son Nikaure, his daughter Hetepheres, and his son Ka-en-nebti-wer. The property that would have gone to a (presumably) deceased daughter reverts to Nikaure's wife Nikanebti.
Tomb
Nikaure's tomb is LG 87 in Giza using the numbering introduced by Lepsius. It is also given the designation G 8158, and is located in the Central Field which is part of the Giza Necropolis.
Sources
Princes of the Fourth Dynasty of Egypt
Viziers of the Fourth Dynasty of Egypt
Khafre
ნინევიის ბრძოლა

ნინევიის ბრძოლა — აღმოსავლეთ რომაელებსა და სასანიდებს შორის წარმოებული გამანადგურებელი ომის (603-628 წწ. ) 627 წლის 12 დეკემბერს მომხდარი გადამწყვეტი შეტაკება. ამ ომის მსვლელობისას აღმოსავლეთ რომი ერთი პერიოდი უფსკრულის პირას იდგა, თუმცა მისი დასასრულისკენ მათ მოახერხეს სადავეების ხელში ჩაგდება. ნინევიის ბრძოლა ამავდოულად აღმოსავლეთ რომაელი კეისრის, ჰერაკლეს სპარსული ლაშქრობის უდიდეს გამარჯვებად მიიჩნევა.
ბრძოლას წინ უძღოდა რამდენიმე მნიშვნელოვანი მოვლენა — 626 წლის დასაწყისში ადრე სპარსელებმა ვერ შეძლეს კონსტანტინოპოლის ალყის გარღვევა და იძულებულები იყვნენ უკან დაეხიათ. ამით მათ საბოლოოდ დაკარგეს ომში ინიციატივა . ბრძოლამდე სამი თვით ადრე ჰერაკლემ თბილისი დატოვა და სამხრეთისაკენ დაიძრა. კეისრის ეს ნაბიჯი სასანიდებისთვის მეტად მოულოდნელი იყო და მათ, ფაქტობრივად, დრო არ რჩებოდად ჩრდილოეთ ფრონტზე ლაშქრის თავმოსაყრელად.ჰერაკლეს გზად წინააღმდეგობა არ ხვდებოდა. 627 წლის სექტემბერში იგი უკვე ნინევიის ნანგრევებთან დაბანაკდა, რის შემდეგაც მას არ გასჭირვებია ტიგროსის მარჯვენა შენაკადის - დიდი ზაბის ფორსირება. ამ პოზიციიდან ძალიან ხელსაყრელი იყო ხოსრო II-ის საზაფხულო რეზიდენცია დასტაგირდში შეჭრა. ამით დედაქალაქ ქტესიფონისკენ გზა უკვე ხსნილი იქნებოდა.
მართალია, სპარსელებმა ვერ შეძლეს ჰერაკლესათვის მდინარის ფორსირებაში ხელის შეშლა, სამაგიეროდ მათ ტიგროსისკენ გაიმაგრეს პოზიციები. ჰერაკლემ ეშმაკობას მიმართა და უკან დახევის მანევრი ჩაატარა, რითაც სპარსელები შეაცდინა და გამაგრებული პოზიციებიდან გამოიტყუა. ბრძოლა 12 დეკემბერს, ნინევიის მიდამოებში, გაშლილ მიდნორზე შედგა. ზოგიერთი წყაროს მონაცემით, რაზადს გათვითცნობიერებული ჰქონდა შეტაკების უპერსპექტივობა, თუმცა ხოსრო II-ის ბრძანებისადმი დაუმორჩილებლობა ვერ გაბედა. სპარსელთა არახელსაყრელ საწყის პოზიციას დაემატა ისიც, რომ მათმა სამიათასკაციანმა რეზერვმა დაიგვიანა.
აღმოსავლეთ რომაელებმა უკეთესად შეძლეს ვაკე რელიეფის გამოყენება და სპარსელები პირწმინდად დაამარცხეს. რაზადი სასიკვდილოდ იქნა დაჭრილი. ისტორიკოს ტაბარის მონაცემებით, 12 000 სპარსელიდან, რომლებმაც ბრძოლაში მიიღეს მონაწილეობა 6 000 მეომარი დაიღუპა.
ამის შემდეგ გზა სამხრეთით ხსნილი იყო. 628 წლის დასაწყისში ჰერაკლემ დასრაგირდი (დასტაჯირდი) დაიკავა. დედაქალაქ ქტესიფონის დალაშქვრისგან კი სტრატეგული თვალსაზრილით უარი თქვა. როგორც შემდგომმა მოვლენებმა ცხადყო, ეს გადაწყვეტილება გამართლებული იყო, რამეთუ ნინევიის მარცხის შემდეგ ხოსრო II იმდენად დასუსტდა, რომ ის საკუთარი შვილის, კავად II-ის მიერ იქნა დამხობილი და მოკლული, რის შემდეგად აღმოსავლეთ რომს და სასანიდებს შორის ზავი დაიდო.
ლიტერატურა
სქოლიო
ბიზანტიის ბრძოლები
VII საუკუნის ომები
მარიან სარი

მარიან სარი (დ. 30 მარტი, 1995, ესენი, გერმანია) — სენეგალური წარმოშობის გერმანელი ფეხბურთელი, „ვოლფსბურგ II“-ის მცველი.
ადრეული კარიერა
მარიან სარი 1995 წლის 30 მარტს დაიბადა. მარიანმა თავისი საფეხბურთო კარიერა "ესენში" დაიწყო, საიდანაც 2005 წელს გელზერკირხენულ "შალკეში" ამოყო თავი. 2008 წელს ის ლევერკუზენის "ბაიერს" შეუერთდა, სადაც კლუბის მეორე გუნდთან ერთად განიცადა დიდი პროგრესი. 2012/13 წლების სეზონში სარმა ცენტრალური მცველის პოზიციაზე რეგიონალლიგის პირველ ნაწილში კლუბში 10 მატჩი გამართა.
დორტმუნდის ბორუსია
სარი დორტმუნდის "ბორუსიას" 2012/13 წლების სეზონის მეორე ნახევრიდან შეუერთდა. ლევერკუზენიდან დორტმუნდში მისმა გადასვლამ მედიაში ფართო გამოხმაურება ჰპოვა, რომელმაც "ტალანტების ქურდობის" თემის განახლება გამოიწვია. 2012/13 წლების სეზონის მეორე ნახევრისას სარი დორტმუნდელთა 19 წლამდელთა აკადემიაში ირიცხებოდა. 2013/14 წლების სეზონში კი სარი დორტმუნდის ძირითად გუნდში კლოპის ინიციატივით ჩაირიცხა.
2013 წლის 20 ივლისს შედგა სარის პროფესიონალური დებიუტი მესამე ლიგაში შტუტგარტის დუბლშემადგენლობის წინააღმდეგ. სარის ოფიციალური დებიუტი ჩემპიონთა ლიგაში 11 დეკემბერს მარსელში ადგილობრივი კლუბის წინააღმდეგ შედგა, სადაც მან ბრწყინვალედ ჩაანაცვლა (მატს ჰუმელსი) და დამაჯერებელი იყო მისი თითოეული მოქმედება. მისი თამაში დაღვინებული მცველის შთაბეჭტილებას ტოვებდა. მან თავისი წვლილი შეიტანა დორტმუნდის "ბორუსიას" 1/8 ფინალურ ეტაპზე გაღწევაში.
გერმანიის ახალგაზრდული ნაკრები
სარი გერმანიის 17 წლამდელთა ნაკრებს წარმოადგენთა ევრო 2012 – ზე, რომელიც სლოვენიაში გაიმართა (ჯგუფში საქართველოსთან ერთად ასპარეზობდა). შტეფან ბიოგერის ხელმძღვანელობით ნაკრებმა ჯგუფში ყველა მატჩში გაიმარჯვა, ნახევარ ფინალურ ეტაპზე პოლონელებს მინიმალური ანგარიშით 1 – 0 სძლიეს, ფინალში კი ჰოლანდიის ნაკრებთან 11 მეტრიანების სერიაში დამარცხდნენ ანგარიშით 4 – 5 (ძირითადი დრო 1 – 1).
კარიერის სტატისტიკა
კლუბი
ტიტულები
საერთაშორისო
გერმანია
UEFA ევროპის 17 წლამდელთა საფეხბურთო ჩემპიონატი ფინალისტი: 2012
სქოლიო
გერმანელი ფეხბურთელები
დაბადებული 1995
გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები
დორტმუნდის ბორუსიას ფეხბურთელები
დაბადებული 30 მარტი
აზერბაიჯანის აუდიოვიზუალური საბჭო

აზერბაიჯანის აუდიოვიზუალური საბჭო
აუდიოვიზუალური საბჭო — უზრუნველყოფს აზერბაიჯანში ტელევიზიისა და რადიო მაუწყებლობის სფეროში სახელმწიფო პოლიტიკის განხორციელებას და ამ საქმიანობის რეგულირებას.
სსრკ-ის პერიოდში მოქმედებდა აზერბაიჯანის სსრ რადიომაუწყებლობისა და ტელევიზიის სახელმწიფო კომიტეტი.
2002 წლის 5 ოქტომბერს შეიქმნა ტელევიზიისა და რადიოს ეროვნული საბჭო. საბჭო 2022 წლის თებერვლამდე ფუნქციონირებდა.
2022 წლის 8 თებერვალს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა გამოსცა ბრძანება „მედიის შესახებ“ კანონის მისაღებად , რომლის მიხედვითაც გაუქმდა ტელევიზიისა და რადიოს ეროვნული საბჭო. ამის ნაცვლად, შეიქმნა აუდიოვიზუალური საბჭო.
საბჭოს გადაწყვეტილებები სავალდებულოა ტელე და რადიო მაუწყებლებისთვის.
საბჭო შედგება 9 კაცისგან. ხელმძღვანელობს საბჭოს თავმჯდომარე.
აზერბაიჯანში მაუწყებლობას ახორციელებენ სახელმწიფო, მუნიციპალური, კერძო და საზოგადოებრივი მაუწყებლები. მაუწყებლების საქმიანობა შეიძლება შეიზღუდოს მხოლოდ კანონით გათვალისწინებულ შემთხვევებში. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კანონის „ნორმატიული სამართლებრივი აქტების შესახებ“, ტელევიზიისა და რადიომაუწყებლობის ეროვნული საბჭოს გადაწყვეტილებები ნორმატიულ აქტებად ითვლება.
სქოლიო
ტელევიზია ქვეყნის მიხედვით
ჰარუთიუნ ბაბაიანი

ჰარუთიუნ ბაბაიანი (დ. 18 დეკემბერი, 1975, ერევანი) — სომეხი პოლიტიკოსი. 2017-2018 წლებში იყო ერევნის ქალაქის საბჭოს წევრი. 2019 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. არის პარტია „ნათელი სომხეთის“ წევრი. ჰყავს 2 შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია სომხეთის ეროვნული კრების საიტზე
სომხეთის VII მოწვევის ეროვნული კრების წევრები
დაბადებული 18 დეკემბერი
დაბადებული 1975
ხუნინი (ბუენოს-აირესი)

ხუნინი (ბუენოს-აირესი)
ხუნინი — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 82 427 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
არგენტინის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის საიტი
ბუენოს-აირესის პროვინციის ქალაქები
ჯოუდ კარიმი

ჯოუდ კარიმი (დ. 28 ოქტომბერი, 1979) — YouTube-ის ერთ-ერთი დამაარსებელი.
კარიმი დაიბადა მერზებურგში, გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკაში 1979 წელს, ხოლო 1980-ში გადასახლდა დასავლეთ გერმანიაში. იგი გაიზარდა გერმანიაში, ხოლო 1992 წელს, მისი ოჯახი გადავიდა აშშ-ში. მან დაამთავრა ცენტრალური უმაღლესი სკოლა და ჩააბარა ილინოისის უნივერსიტეტი ურბანას დაბლობში.
PayPal-ში მუშაობის დროს, იგი შეხვდა ჩად ჰარლისა და სტივ ჩენს, რომლებთანაც ერთად 2005 წელს დააარსა YouTube და პირველი ვიდეო 23 აპრილს მანვე ატვირთა.
რესურსები ინტერნეტში
პირადი საიტი
პროფილი YouTube-ზე
დაბადებული 28 ოქტომბერი
დაბადებული 1979
Google-ის თანამშრომლები
YouTube
ავსტრიის ჰიმნი

ავსტრიის ჰიმნი, 2012 წლის 1 იანვრიდან ოფიციალურად ავსტრიის რესპუბლიკის ფედერალური ჰიმნი — გერბთან და დროშასთან ერთად ავსტრიის ერთ-ერთი ეროვნული სიმბოლოა. მისი მელოდია ცნობილია „ბუნდესლიდის“ სახლწოდებით, ხოლო ტექსტი წარმოადგენს ავსტრიულ ლექსს „მთების ქვეყანა“ (Land der Berge).
„ბუნდესლიდი“ 1946 წლის 22 ოქტომბერს ავსტრიის მინისტრთა საბჭოს მიერ დამტკიცდა ჰიმნის მელოდიად. ჰიმნის ტექსტად კი 1947 წლის 25 თებერვალს პაულა პრერადოვიჩის მიერ შემუშავებული ლექსი დამტკიცდა. ავსტრიის სისხლის სამარის კოდექსის 248-ე პარაგრაფით ავსტრიის ჰიმნის მიმართ აგდებული დამოკიდებულება ან მისი დამცირება მიიჩნევა სახელმწიფოსა და მისი სიმბოლოების დამცირებად და ამისთვის სასჯელია დაწესებული.
დღეს საკამათოა, თუ ვინაა „ბუნდესლიდის“ მელოდიის ავტორი. 1960-იან წლებამდე მიიჩნეოდა, რომ ეს იყო ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის მიერ სიკვდილამდე ცხრამეტი დღით ადრე დაწერილი მისი უკანასკნელი დასრულებული ნაწარმოები. 1960-იან წლებში მუსიკის მკვლევარებმა „ბუნდესლიდის“ წარმომავლობა ეჭვქვეშ დააყენეს და დაკვირვებების შედეგად წამოაყენეს ახალი აზრი, რომლის მიხედვითაც მელოდია უნდა ეკუთვნოდეს იმავე პერიოდის პიანისტს იოჰან ბაპტისტ ჰოლცერს.
ლიტერატურა
Peter Diem: Die Symbole Österreichs. Zeit und Geschichte in Zeichen. Kremayr & Scheriau, Wien 1995, ISBN 3-218-00594-9.
რესურსები ინტერნეტში
Land der Berge, Land am Strome; დოკუმენტაცია ფედერალური ჰიმნის შექმნის შესახებ
ეროვნული ჰიმნები
სამოელი

სამოელი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სამოელ I — ქართლის კათოლიკოსი
სამოელ II — ქართლის კათოლიკოსი
სამოელ III — ქართლის კათოლიკოსი
სამოელ VII — ქართლის კათოლიკოსი
სამოელ დონაური — კახეთის მთავარი, ქორეპისკოპოსი
სამოელ წინასწარმეტყველი — ძველი აღთქმის წმინდანი
ბუზარასებრნი

ბუზარასებრნი — ბუზების ოჯახი. აქვთ ქიტინით დაფარული 3-12 მმ სიგრძის ბრტყელი სხეული, მჩხვლეტ-საწუწნი პირის აპარატი. უმრავლესობას ფრთები არ აქვს. ოჯახი აერთიანებს 20 გვარს, რომელშიც შედის 150 სახეობა. გავრცელებულია ყველა კონტინენტზე. ბუზარასებრნი, როგორც წესი, ცხოვრობენ პატრონის ბეწვსა და ბუმბულში. პარაზიტობენ როგორც შინაურ (ძროხა, ცხვარი, ცხენი, აქლემი, ძაღლი), ისე გარეულ (ირემი, შველი, ღორი) ძუძუმწოვრებსა და ფრინველებზე. ზოგჯერ მნიშვნელოვანი ზიანი მოაქვს.
ლიტერატურა
ორფრთიანები
Järva-Jaani Parish

Järva-Jaani Parish was a rural municipality of Estonia, in Järva County. It had a population of 1,643 (as of 2008) and an area of 126 km² (49 mi²).
Populated places
Järva-Jaani Parish had a borough, Järva-Jaani, and 9 villages:
Jalalõpe
Jalgsema
Kagavere
Karinu
Kuksema
Metsla
Metstaguse
Ramma
Seliküla
References
Populated places in Järva County
Sipisopiso

Sipisopiso
The Sipiso-piso is a plunge waterfall in the Batak highlands of Sumatra, Indonesia. It is formed by a small underground river of the Karo plateau that falls from a cave in the side of caldera of Lake Toba, some down to lake level. Sipiso-piso is a well-known tourist attraction and a nearby vantage point offers views of the falls and lake.
Sipiso-piso waterfall is located in the Tanah Karo regency in North Sumatra, at the northernmost tip of the Lake Toba caldera, near the fishing village of Tongging. The closest municipality is the town of Kabanjahe, about away,
References
Landforms of Sumatra
Waterfalls of Indonesia
Landforms of North Sumatra
Tourist attractions in North Sumatra