PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ეშ-შარკია

ეშ-შარკია
აღმოსავლეთი პროვინცია — საუდის არაბეთის უდიდესი პროვინცია. პროვინციის დედაქალაქია ქალაქი დამამი, სადაც პროვინციის მოსახლეობის უმეტესობა ცხოვრობს და განთავსებულია მთავრობა. პროვინციის ახლანდელი მმართველია საუდის რაბეთის პრინცი საუდ ბინ ნაიეფი.
აღმოსავლეთ პროვინციაზე მოდის საუდის არაბეთის ნავთობის წარმოების უდიდესი წილი. პროვინციაში მდებარეობს ასევე ქალაქი ელ-ჯუბაილი, რომელიც არის ქიმიური წარმოების ცენტრი. მისი სპარსეთის ყურეში მდებარეობის გამო ელ-ჯუბაილი ასევე ტურისტული ცენტრიცაა. ტურისტების უმეტესობა არიან სპარსეთის ყურის გარშემო არსებული სახელმწიფოებიდან.
ისტორია
პრე-ისლამური პერიოდიდან 1521 წელს ოსმალოების მიერ დაპყრობამდე რეგიონს ეწოდებოდა ბაჰრეინი. ოსმალების მმართველობის დროს მთელი რეგიონი ცნობილი იყო როგორც ელ-ჰასა. ოსმალეთის იმპერიის დაშლის შემდეგ რეგიონს დაეპატრონა საუდების დინასტია. ბევრ არაბულ საისტორიო წიგნში რეგიონი მოხსენიებულია როგორც ქატიფი და ჰასა(الأحساء و القطيف), რადგან რეგიონის ყველაზე ცნობილი ანტიკური ქალაქებია: ელ-ქატიფი და ელ-ჰასა. დანარჩენი ქალაქების უმეტესობა აშენებულია XX საუკუნეში, მათ შორის დედაქალაქი დამამი და ხობარი.
დემოგრაფია
მოსახლეობის 4.1 მილიონიდან 1.2 მილიონი არის უცხოელი, რაც სრული მოსახლეობის 29%-ს შეადგენს. მოსახლეობის უმეტესობა წარმოადგენს სუნიტს, ხოლო უმცირესობა არის შიიტს რომლებიც ძირითადად ცხოვრობენ ელ-ქატიფში.
გუბერნატორები
ბდულ მუშინ ბინ აბდულა ელ ჯილუვი (?-1985)
მუჰამად ბინ ფაჰდი (1985-2013)
საუდ ბინ ნაიეფი (2013-დღემდე)
უმსხვილესი ქალაქები
ელ-ქატიფი (القطيف) - მსხვილი ოაზისი სპარსეთის ყურის სანაპირო ზოლით.
ხობარი (الخبر) - მსხვილი კომერციული ცენტრი.
დაჰრანი (الظهران) - ნავთობის ინდუსტრიის ცენტრი.
დამამი (الدمام) - პროვინციის დედაქალაქი და საუდის არაბეთის სიდიდით V ქალაქი.
ელ-ჰასა (الأحساء) - მსოფლიოს უდიდესი ოაზისი.
ელ-ჯუბაილი (الجبيل) - შუა აღმოსავლეთის უმსხვილესი ინდუსტრიული ცენტრი.
იხილეთ აგრეთვე
საუდის არაბეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ელ-ჰასა
ელ-ქატიფი
აღმოსავლეთი არაბეთი
სქოლიო
საუდის არაბეთის გეოგრაფია
საუდის არაბეთის პროვინციები
ბასილის ეკლესია

ბასილის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დგას სოფლ რესის განაპირას, მთის ფერდობზე. აგებულია XVIII-XIX საუკუნეების მიჯნაზე.
ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა (3,6x4 მ), უაფსიდო, ნაგებია ფიქლის ქვით. შესასვლელი სამხრეთ კედლის შუა ნაწილშია გაჭრილი. აღმოსავლეთ კედლის ღერძზე და ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში მცირე ზომის ნიშია, ჩრდილოეთ ნიშის ქვემოთ, ორ ლოდზე ფიქლის ბრტყელი ქვა ძევს. სამხრეთ კედელში, რომელიც ინტერიერისაკენ ოდნავ ფართოვდება. სარკმელში ხის გისოსია ჩამაგრებული. სამხრეთის ფასადზე, კარის დასავლეთით, მცირე ნიშია. ფასადზე შემორჩენილია ნალესის კვალი. ეკლესიას თუნუქის ორფერდა სახურავი აქვს. თავდაპირველად გადახურული იყო ფიქლის დიდი ფილებით. ეკლესიას შემოვლებული აქვს ფიქლის ქვით ნაშენი დაბალი გალავანი. გალავნის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში მოწყობილია ქვის ჩამოსაჯდომი.
ლიტერატურა
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Ələt

Ələt (also, Älät, Aliat, Aljat, Aliaty, Alyat, Alyat-Pristan’, Alyati-Pristan’, Alyaty, and Alyaty-Pristan’) is a settlement and municipality in Baku, Azerbaijan. It has a population of 12,765. The municipality consists of the settlements of Ələt, Pirsaat, Baş Ələt, Yeni Ələt, Qarakosa, Kotal, and Şıxlar.
See also
Gil Island (Azerbaijan)
References
Populated places in Baku
Port cities in Azerbaijan
Municipalities of Baku
ცანა

ცანა — ნასოფლარი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ზესხო, ყორულდაში). მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1800 მეტრი, ლენტეხიდან 56 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
ლიტერატურა
სქოლიო
ლენტეხის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ფარნეზეს ჰერკულესი

ფარნეზეს ჰერკულესი — ანტიკური ხანის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ქანდაკება. გამოფენილია ნეაპოლის ეროვნულ არქეოლოგიურ მუზეუმში.
წარმოადგენს ძვ. წ. IV საუკუნის დღემდე მოუღწეველი ბერძნული ორიგინალის ახ. წ. III საუკუნის რომაულ ასლს, თუმცა, ერთი მოსაზრებით, ასლი ეკუთვნის ძველბერძენ მოქანდაკე გლიკონს. ორიგინალის შექმნას მიაწერენ ლისიპოსს ან მისი წრის რომელიმე სხვა წარმომადგენელს. იტალიელი ნატურალისტის, ულისე ალდროვანდის მოგონებებიდან, რომლებიც 1592 წელსაა ჩაწერილი, ქანდაკება 1546 წელს აღმოაჩინეს კარაკალას თერმების (აგებული ახ. წ. 216 წ.) ნანგრევების გათხრის დროს. აღმოჩენა მალევე აღმოჩნდა კარდინალ ალესანდრო ფარნეზეს კოლექციაში (აქედან სახელწოდება). ნეაპოლის სამუზეუმო ექსპოზიციაში ადგილის დაკავებამდე, ქანდაკება განთავსებული იყო პალაცო ფარნეზეს პალატებში (რომი), სადაც, ჯორჯიო ვაზარის მოწმობით, გარშემორტყმული იყო ჰერაკლეს (ჰერკულესის) საგმირო საქმეების გამომსახველი ფრესკებით.
ორიგინალი ჩამოსხმული იყო ბრინჯაოსაგან. ასლი მარმარილოსგანაა გამოქანდაკებული. გამოხატავს დაღლილ ჰერაკლეს, რომელიც თავის ცნობილ კომბალზეა დაბჯენილი, დაყრდნობილი. კომბალს ზევიდან წამოსხმული აქვს ნემეის ლომის ტყავი. ჰერაკლეს მარჯვენა ხელში, რომელიც ზურგს უკან აქვს მიჯრილი, სამი ვაშლი უჭირავს, რაც იძლევა ვარაუდს, რომ მთავარი გმირი გამოსახულია ერთ-ერთი საგმირო საქმის — ჰესპერიდების ოქროს ვაშლების მოპარვის დროს.
ქანდაკება საკმაოდ პოპულარული იყო და საუკუნეების განმავლობაში ცნობილია მისი რამდენიმე ასლიც.
ლიტერატურა
Bober, Phyllis & Ruth Rubinstein, Renaissance Artists and Antique Sculpture, 1986.
რესურსები ინტერნეტში
ჰერაკლე
ბერძნული ქანდაკებების რომაული ასლები
ბაჰამის კუნძულები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბაჰამის კუნძულები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბაჰამის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 1988 წელს, სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბაჰამის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
უილიამ რამზაი

უილიამ რამზაი
სერ უილიამ რამზაი, რემზი (დ. 2 ოქტომბერი, 1852, გლაზგო — გ. 23 ივლისი, 1916, ჰაი-უიკომი) — ინგლისელი ქიმიკოსი და ფიზიკოსი. პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი (1913). ბრისტოლის უნივერსიტეტისა (1880) და ლონდონის უნივერსიტეტის კოლეჯის (1887-1913) პროფესორი, რომლის პირველი შრომები მიეძღვნა მოლეკულურ ფიზიკას (იკვლევდა ბროუნის მოძრაობას, ნივთიერების კრიზისულ მდგომარეობას). განსაზღვრა თუთიის ატომური მასა (1884). დაასინთეზა პირიდინი აცეტილენისა და ციანწყალბადისაგან (1887). შექმნა ზედაპირული დაჭიმულობის სიდიდის მიხედვით მოლეკულური მასის განსაზღვრის მეთოდი (1893). ჯონ უილიამ რელეისთან ერთად აღმოაჩინა არგონი (1894). გამოყო ჰელიუმი (1895). მ. ტრევერზთან ერთად აღმოაჩინა კრიპტონი, ქსენონი და ნეონი (1898). ამ შრომებისათვის რამზაის მიანიჭეს ნობელის პრემია (1904). 1910 წელს გამოიგონა მიკროსასწორი (სიზუსტე 10-9). რამზაის უკანასკნელი შრომები მიეძღვნა ელემენტების რადიოაქტიურ გარდაქმნებს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ინგლისელი ქიმიკოსები
ინგლისელი ფიზიკოსები
დაბადებული 2 ოქტომბერი
დაბადებული 1852
გარდაცვლილი 23 ივლისი
გარდაცვლილი 1916
ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
იუდეის უდაბნო

იუდეის უდაბნო — უდაბნო ახლო აღმოსავლეთში, ისრაელისა და პალესტინის ტერიტორიებზე, მკვდარი ზღვის დასავლეთით. ხშირად მას მოიხსენიებენ ასევე, როგორც იეშიმონი.
უდაბნო წარმოადგენს იუდესი მთების აღმოსავლეთით მდებარე მორფოლოგიურ სტრუქტურას. გადაჭიმულია ნეგევის უდაბნოს ჩრდილო–აღმოსავლეთიდან მის აღმოსავლეთით, ბეით–ელის დასახლებამდე. მთავრდება იორდანიის ველზე, მკვდარ ზღავსთან. იუდეის უდაბნოს კვეთავს მრავალი დამშრალი მდინარე და ბევრი ღრმა კანიონი.
რესურსები ინტერნეტში
Judea photos
სქოლიო
ისრაელის უდაბნოები
ვილიაპინსონი

ვილიაპინსონი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.771 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 217 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 65.13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 249 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იატერასი

იატერასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. მუნიციპალური ცენტრი მდებარეობს ქალაქ პალენკეში. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მდებარეობს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის — ალექსანდერ ჰუმბოლდტდის ეროვნული პარკის გარკვეული ნაწილი.
გეოგრაფია
მუნიციპალიტეტს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ოლგინის პროვინცია, აღმოსავლეთით — ბარაკოის მუნიციპალიტეტი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — სან-ანტონიო-დელ-სური, სამხრეთ-დასავლეთით — მანუელ-ტამესი, დასავლეთით კი გუანტანამოს უბე.
დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 358 ადამიანს შეადგენდა. 664 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 30,7 ადამიანი კმ²-ზე.
იხილეთ აგრეთვე
კუბის მუნიციპალიტეტები
კუბის ქალაქების სია
სქოლიო
კუბის ქალაქები
ცარი

ცარი (რუს. царь, ბულგ. цар, სერბ. цар) — სიტყვის ფართო გაგებით ნიშნავს სახელმწიფოს ერთპიროვნულ მმართველს. იგი მონარქის ტიტულია. XIX საუკუნის რუსულ ისტორიოგრაფიაში ეს ტიტული ზოგჯერ იმპერატორის სინონიმადაც გამოიყენებოდა. მაგ.: ცარს უწოდებდნენ მაკედონიის და ბულგარეთის მეფეებს, იაპონიის და ძველი რომის იმპერატორებს.
სიტყვის ვიწრო გაგებით „ცარი“ (მომდინარეობს ლათ. Caesar, რუს. Цезарь-იდან) რუსი მონარქების მთავარი ტიტულია 1547-1721 წლებში.
„ცარი“ იყო აგრეთვე ბულგარეთის (893-1014, 1085-1396, 1908-1946) და სერბეთის (1346-1371) მმართველების ოფიციალური ტიტული.
1547 წლამდე მოსკოვის სახელმწიფოს სათავეში იდგა დიდი კნიაზი. ტიტული „ცარი“, როგორც სხვა რუს კნიაზებზე უზენაესობის სიმბოლო პირველად მიიღო ივან მრისხანემ. „ცარის“ ტიტულით რუსი მონარქები ხაზს უსვამდნენ მათ აღმოსავლეთ რომის იმპერიის იმპერატორთა „მემკვიდრეობას“.
1721 წელს პეტრე I-მა თავის უმთავრეს ტიტულად იმპერატორის ტიტული მიიღო. არაოფიციალურად, ხალხთა მასებში ტიტული „ცარი“ განაგძობდა გამოყენებას 1917 წლის თებერვლამდე.
ცარის ოჯახის ტიტულები
ცარიცა (Царица) — ცარის მეუღლე, ან მმართველი ქალი.
ცესარევიჩი (Цесаревич) — მამრობითი სქესის მემკვიდრე. სრული ტიტულია «მემკვიდრე ცესარევიჩი» (Наследник Цесаревич).
ცარევიჩი (Царевич) — ცარის ან ცარიცას ვაჟი. გამოიყენებოდა აგრეთვე შვილიშვილების მიმართაც.
ცარევნა (Царевна) — ცარის ან ცარიცას ქალიშვილი.
ცესარევნა (Цесаревна) — ცესარევიჩის მეუღლე.
იხილეთ აგრეთვე
რუსეთის ცარების სია
ცარიზმი
ლიტერატურა
John V.A. Fine, Jr., The Early Medieval Balkans, Ann Arbor, 1983
John V.A. Fine, Jr., The Late Medieval Balkans, Ann Arbor, 1987
Robert O. Crummey, The Formation of Muscovy 1304–1613, New York, 1987
David Warnes, Chronicle of the Russian Tsars, London, 1999
Matthew Lang (Editor), The Chronicle - $10 Very Cheap, Sydney, 2009/10
რესურსები ინტერნეტში
Detailed List of Roman and Byzantine Rulers
Detailed List of Bulgarian Rulers
Detailed List of Russian Rulers
Detailed List of Serbian Rulers
Detailed List of Georgian Rulers
The entry on tsar
წოდებები
ვაჟა ოთარაშვილი

ვაჟა ოთარაშვილი (დ. 7 ნოემბერი, 1955, კასპი) — ქართველი ინჟინერი, პოეტი.
1976 წელს დაამთავრა თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტი.
1977-1980 წლებში იყო საქკვებმრეწვის სამინისტროს გამოთვლითი ცენტრის უფროსი ინჟინერი. 1989-1992 წლებში იყო გამომცემლობა „გულანის“ დირექტორი. ჟურნალ „ლიტერატურა და ხელოვნების“ დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი. არის ავტორი ლექსების კრებულებისა: „ხილვადობა“ (1986), „თოვლისფერი ღამეები“ (1989), „გველის წელიწადი“ (1990), „ჩემი გულუბრყვილო ლანდი“ (1991), „ცრემლები ქარში“ (1999), „ხეკორძულელის აღსარება“ (2001), „ცის სარკმელები“ (2003), „მწუხარე ბედნიერება“ (2006), „XXI“ (2008). 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (კასპის მაჟორიტარი).
ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
მწერალთა ასოციაცია „გულანი“, ვიცე–პრეზიდენტი (1989-1992)
საქართველოს მე–3 მოწვევის პარლამენტი, წევრი (1992-1995)
საქართველოს მე–3 მოწვევის პარლამენტის იურიდიული კომისია, მდივანი (1992-1995)
საქართველოს მწერალთა კავშირი, წევრი, თავმჯდომარის მოადგილე (1992-)
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
2004 — გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის პრემია
2000 — საქართველოს მწერალთა კავშირის პრემია
1991 — ასოციაცია „გულანის“ პრემია
1987 — ალმა–ატის პოეზიის ფესტივალის პრემია
ბიბლიოგრაფია
ჩემი გულუბრყვილო ლანდი : ლექსები (ავტორი). - თბილისი, გულანი (სტ. N1), 1992. - 160გვ.
გველის წელიწადი : ლექსები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1990. - 67გვ.
თოვლისფერი ღამეები : ლექსები (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1989. - 121გვ.
რესურსები ინტერნეტში
ვაჟა ოთარაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 7 ნოემბერი
დაბადებული 1955
ქართველი ინჟინრები
ქართველი პოეტები
კასპში დაბადებულები
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
ბოსნია და ჰერცეგოვინა 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბოსნია და ჰერცეგოვინა 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბოსნია და ჰერცეგოვინამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბოსნია და ჰერცეგოვინა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ოსკარის 36-ე დაჯილდოება

ოსკარის 36-ე დაჯილდოება
ოსკარის 36-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 36-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით.
ლაურეატები
ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
კომბოსტოს რიზოქტონიოზი

კომბოსტოს რიზოქტონიოზი — კომბოსტოს დაავადება. იწვევს სოკო Rhizoctonia solani. რიზოქტონიოზის დამახასიათებელი მთავარი სიმპტომია კომბოსტოს ფურცლების ლპობა. დაზიანებული ქსოვილი სველდება და იღებს ღია ყავისფერი შეფერილობის. მათ ზედაპირზე შეინიშნება მოთეთრო ფერის მიცელიუმი. მოგვიანებით ლაქაც და მიცელიუმიც მუქი ხდება. ფოთლის ცენტრალური ძარღვის გასწვრივ ჩნდება მუქი ყავისფერი გლუვი სკლეროციები. გარკვეული დროის შემდეგ გარეთა ფურცლები ყვითლდება და ხმება.
საწყობების დეზინფექცია, დაზიანებული მცენარეების მოცილება და განადგურება, შენახვის ოპტიმალური პირობების დაცვა, შესაბამისი წამლობების განხორციელება.
სქოლიო
კომბოსტოს დაავადებები
Doljevac

Doljevac is a small town and municipality located in the Nišava District of the southern Serbia. According to 2011 census, the municipality has 18,463 inhabitants, while the town has 1,657.
Demographics
According to the last official census done in 2011, the municipality of Doljevac has 18,463 inhabitants.
Ethnic groups
The ethnic composition of the municipality:
Economy
The following table gives a preview of total number of employed people per their core activity (as of 2017):
See also
Nišava District
Subdivisions of Serbia
References
External links
Populated places in Nišava District
Municipalities and cities of Southern and Eastern Serbia
შრი-ლანკის ქალაქების სია

შრი-ლანკის ქალაქების სია
აქ წარმოდგენილია შრი-ლანკის ქალაქების ცხრილი მოსახლეობის სიდიდის მიხედვით.
{| class="wikitable sortable" border="1" cellpadding="4" cellspacing="0"
! bgcolor="#efefef" | N
! bgcolor="#efefef" | ქალაქი
! bgcolor="#efefef" | მოსახლეობა (2012)
|-
|align=right|1.||ანურადჰაპურა|| align=right| 63 208
|-
|align=right|2.||ბადულა|| align=right| 47 587
|-
|align=right|3.||ბატიკალოა|| align=right| 92 332
|-
|align=right|4.||ბერუვალა|| align=right| 35 312
|-
|align=right|5.||გალე (შრი-ლანკა)|| align=right| 99 478
|-
|align=right|6.||ვატალა|| align=right| 30 229
|-
|align=right|7.||კანდი|| align=right| 125 351
|-
|align=right|8.||კოლომბო|| align=right| 752 993
|-
|align=right|9.||კურუნეგალა|| align=right|30 314
|-
|align=right|10.||მატარა|| align=right| 47 420
|-
|align=right|11.||მაუნტ-ლავინია|| align=right|245 974
|-
|align=right|12.||მარატუვა|| align=right|207 755
|-
|align=right|13.||ნუგომბო|| align=right|127 754
|-
|align=right|14.||პუტალამი|| align=right|45 401
|-
|align=right|15.||რატნაპურა|| align=right|52 170
|-
|align=right|16.||ტანგალა|| align=right|11 258
|-
|align=right|17.||ტრინკომალი|| align=right|99 135
|-
|align=right|18.||შრი-ჯაიავარდენეპურა-კოტე|| align=right|135 806
|-
|align=right|19.||ჯაფნა|| align=right|88 138
|-
Wikitravel

Wikitravel — ტურისტული ინტერნეტ-გზამკვლევი, რომელიც ვიკი-ტექნოლოგიებზეა დაფუძნებული. გაეშვა 2003 წელს, ევან პროდრომუსა და მაიკლ ენ ჯენკინსის მიერ. 2006 წელს, სავაჭრო ნიშანი და სერვერები მედია-კომპანია Internet Brands-მა შეიძინა და მოგვიანებით, საიტზე რეკლამირება გააუმჯობესა. 2007 წელს, ვიკიტრეველმა Webby Award-ის ჯილდო მიიღო, როგორც საუკეთესო სამოგზაურო ვებ-გვერდმა. ამავე წელს, ვიკიტრეველის დამფუძნებლებმა დაიწყეს პროექტი Wikitravel Press, რომელიც საიტზე არსებულ სამოგზაურო გზამკვლევ მასალებს აქვეყნებს. პირველი დაბეჭდილი გზამკვლევი 2008 წლის 1 თებერვალს გამოვიდა.
რესურსები ინტერნეტში
მთავარი გვერდი (ინგლისური ვერსია)
Wikitravel Press
სქოლიო
საიტები
სან-მიგელ-დას-მისიონი

სან-მიგელ-დას-მისიონი – იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი ბრაზილიაში, პატარა ქალაქ სან-მიგელ-დას-მისიონში, რომელიც რიუ-გრანდი-დუ-სულის შტატში მდებარეობს. ეს იყო ერთ-ერთი მისია იეზუიტთა იმ მისიებიდან, რომლებიც მოღვაწეობდნენ ბრაზილიაში, არგენტინაში, პარაგვაისა და ბოლივიაში. იგი დაარსდა 1735-1745 წლებში.
1983 წლიდან, სან-მიგელ-დას-მისიონის ნანგრევებს იუნესკო იცავს.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბრაზილიაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში
რესურსები ინტერნეტში
ფოტოსურათები საიტიდან Panoramio
Rota Missões
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბრაზილიაში
ვარევანი

ვარევანი — სოფელი საქართველოში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, ალასტანის თემში. მდებარეობს ახალქალაქის პლატოზე, მდინარე ჭობარეთის (ფარავნის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირას, ზღვის დონიდან 1640 მ სიმაღლეზე. ქალაქ ახალქალაქიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 570 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
ვარდის ციხე
ლიტერატურა
სქოლიო
ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფლები
People's Doctor of the USSR

People's Doctor of the USSR was an honorary title granted to doctors of the Soviet Union; it was established on 25 October 1977 by Leonid Brezhnev and its creation was officialized on the n°44/1977 issue of Supreme Soviet's official journal. Its regulation was later modified and completed by the Supreme Soviet's decree of 22 August 1988.
It was conferred by the Supreme Soviet's presidency on behalf of the Ministry of Health. A diploma of the Supreme Soviet's presidency was given to those who were appointed People's Doctor jointly with the medal and its concerning certificate. The title could be bestowed to individual medical doctors and nurses but also to health care structures as general hospitals, sanatoriums, maternity wards or preventive medicine centres. The awarded people or structures were selected for their worthwhile contributions to public health improvement, for their peculiar skills and expertise and for having proved abnegation and high moral qualities in their duties fulfilment.
Following the Dissolution of the Soviet Union in 1991, the title did not disappear. On 30 December 1995, by a decree of the Russian presidency, it was created the new title of Meritorious Doctor of the Russian Federation.
Design
The medal was made of tombac and its shape was roughly quadrangular (22.5 x 23.5 mm). The central part was occupied by the inscription "Народный врач СССР" (People's Doctor of the USSR) on three lines and below, on the left, the Bowl of Hygieia medical symbol and, on the right, a bay laurel branch. Symbols and inscriptions were embossed, with convex letters. The medal was suspended to a single red silk fringe (18 mm x 21 mm) to whom it was attached by a metallic buckle bearing the hammer and sickle symbol.
References
See also
Awards and decorations of the Soviet Union
People's Artist of the USSR
People's Architect of the USSR
People's Teacher of the USSR
List of medicine awards
Honorary titles of the Soviet Union
Civil awards and decorations of the Soviet Union
Awards established in 1977
Medicine awards
1977 establishments in the Soviet Union
Health in the Soviet Union
ნიდვალდენის კანტონი

ნიდვალდენის კანტონი
ნიდვალდენი — კანტონი შვეიცარიაში. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 41 024 ადამიანს შეადგენს, საიდანაც 75,6% კათოლიკეა, 11,9% კი შვეიცარიის რეფორმაციული ეკლესიის მიმდევარია.
ნიდვალდენი მეზობელ ობვალდენთან ერთად შვეიცარიის კონფედერაციას 1291 წელს შეუერთდა.
კანტონს ჩრდილოეთით ლუცერნის ტბა ესაზღვრება, სხვა მიმართულებებით კი ურნერის ალპების ქედები. ტერიტორიის მთლიანი ფართობი 276,1 კმ²-ია, საიდანაც დასახლებული და სოფლის მეურნეობისთვის გამოსადეგია 40%. ტერიტორიის დაახლოებით 1/3 ტყეებს უკავია.
XX საუკუნის ბოლომდე ნიდვალდენში ეკონომიკის დომინანტი სექტორი იყო სოფლის მეურნეობა. ხორცისა და ყველის ექსპორტი ძირითადად ჩრდილოეთ იტალიაში ხდებოდა. ბოლო წლებში, ნიდვალდენი მზარდად პოპულარული ადგილი გახდა საცხოვრებლად და სამუშაოდ, რასაც ძირითადად დაბალი გადასახადები და ცენტრალური მდებარეობა განაპირობებს ციურიხსა და მილანს შორის, ისევე როგორც თვალწარმტაცი ლანდშაფტი.
მთიანი გეოგრაფიის წყალობით, კანტონში მნიშვნელოვანია ტურიზმის როლი. ტბა და მთები უამრავ ტურისტს იზიდავს, როგორც ზაფხულში, ისე ზამთარში.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ოფიციალური სტატსიტიკა
სქოლიო
შვეიცარიის კანტონები
97

97
მოვლენები
რომის იმპერატორმა ნერვამ თავისი მემვიდრედ ტრაიანე დანიშნა.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ვან ჩუნი — ჩინელი ფილოსოფოსი (დ. 27)
als:90er#Johr 97
Curieuse Island

Curieuse Island is a small granitic island in the Seychelles close to the north coast of the island of Praslin. Curieuse is notable for its bare red earth intermingled with the unique coco de mer palms, one of the cultural icons of the Seychelles, only growing on the two neighboring islands.
History
Originally named "Ile Rouge" due to its red coloured soil. In 1768 the French claimed possession of the island, naming it after the schooner "La Curieuse", a ship that was under the command of explorer Marc-Joseph Marion du Fresne. Like a number of islands in the Seychelles, there was a native giant tortoise population that was quickly extirpated.
In 1829, Curieuse was first used as a leper colony, and it functioned in this capacity until 1965. This helped protect the ecosystem from human influence. Today, ruins of the leprosarium remain, as well as the former physician's residence at Anse St. Joseph (now an educational center and museum).
Conservation
In 1967 a fire destroyed much of the vegetation on the island, including more than 150 coco de mer palms. Following this event, the government took ownership of the island and introduced various restoration and conservation projects.
In 1979, Curieuse and surrounding waters were declared the Curieuse Marine National Park in order to protect the native wildlife. Between 1978 and 1982, a conservation project relocated Aldabra giant tortoise from Aldabra to Curieuse. Today, it is the home of more than 300 Aldabra giant tortoise, some staying around the Ranger's Station and the rest roaming around elsewhere on the island.
On the southern part of the island is a mangrove swamp that is traversed by a walkway for park visitors. The island is also known for coco de mer palms, giant takamaka trees, a large hawksbill turtle rookery and several bird species, such as the rare Seychelles black parrot Coracopis nigra barklyi, a parrot found only here and on Praslin. Though black parrots are found here, it is worth noting no breeding has been recorded to occur. Instead it is recorded in the mature palm forests of Praslin. Among the plant species on the island, several are native and endemic to Curieuse; Porcher (Cordia subcordata), Bois Chandelle (Dracaena), Lalyann dile (Secamone schimperiana, Bwa bannann (Gastonia sechellarum) and Bois Cassant de Bord Mer (Guettarda speciosa)
There is also currently a satellite camp for the Seychelles branch of Global Vision International, a volunteer group that focuses on conservation of the island and surveys local fish, coral, turtle and coco de mer numbers.
Image gallery
References
Somali Sea
Protected areas established in 1979
National parks of Seychelles
Marine parks of Seychelles
Islands of Baie Sainte Anne
Otavalo Canton

Otavalo Canton is a canton of Ecuador, located in Imbabura Province. Its capital is the city of Otavalo. The Canton's population in the 2010 census was 104,874 compared to 90,188 in the 2001 census. Its area is . Indigenous people, especially the Otavalo people, make up 57 percent of the total population.
Demographics
Ethnic groups as of the Ecuadorian census of 2010:
Indigenous 57.2%
Mestizo 40.3%
White 1.1%
Afro-Ecuadorian 1.0%
Montubio 0.2%
Other 0.1%
References
Cantons of Imbabura Province