PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჯალაურთა

ჯალაურთა — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი: მოძვი). სოფელში მოქმედებს საექიმო ამბულატორია.
გეოგრაფია
მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, მდინარე ფრონის (ყვირილის აუზი) ნაპირას. ზღვის დონიდან 740 მეტრი, საჩხერიდან 21 კილომეტრი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 1609 კაცი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1144 ადამიანი.
ჯალაურთა საჩხერის მუნიციპალიტეტის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი სოფელია. აქ კომპაქტურად ცხოვრობენ: კაპანაძეები, ნეფარიძეები, დოღაძეები, ძინძიბაძეები, ასანიძეები, ბრეგვაძეები, ხვედელიძეები, ბუღაძეები, ღამბაშიძეები, ცარციძეები, შეყლაშვილები და პაპიძეები.
ღირსშესანიშნაობები
ჯალაურთაში არის XII საუკუნის დარბაზული ეკლესია, რომელიც ძლიერ დაზიანებული და უმოქმედოა. მასთან ახლოს მდებარეობს მეორე ეკლესია, რომელიც გარედან დარბაზულს წააგავს, თუმცა სამნავიანი ბაზილიკაა, რომლის სახურავიც სვეტებს ეყრდნობა.
ლიტერატურა
სქოლიო
საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Iridomyrmex cyaneus

Iridomyrmex cyaneus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Iridomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ქფარ-შმარიაჰუ

ქფარ-შმარიაჰუ — ადგილობრივი საბჭო ისრაელში, შედის თელ-ავივის რაიონის შემადგენლობაში. დაარსდა 1937 წელს, ფართობი - 2,6 კმ2, მოსახლეობა 1800 (2003 წელი).
რესურსები ინტერნეტში
Official website of Kfar Shmaryahu
ისრაელის დასახლებული პუნქტები
გიოიიუქი

გიოიიუქი — სოფელი აზერბაიჯანში, ევლახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ევლახის რაიონის სოფლები
იზნიქი (მრავალმნიშვნელოვანი)

იზნიქი (მრავალმნიშვნელოვანი)
იზნიქი შეიძლება აღნიშნავდეს:
იზნიქი — ქალაქი და რაიონი თურქეთის ბურსის პროვინციაში
იზნიქი — ტბა ჩრდილო-დასავლეთ თურქეთში
Meranoplus ajax

Meranoplus ajax — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ღვარების წმინდა გიორგის ეკლესია

ღვარების წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღვარებში, მთის ფერდობზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (7,86 X 5 მ), ნაგებია ბაზალტის ქვებით. კედლების ზედა ნაწილში გამოყენებულია შირიმის მომცრო კვადრატებიც. ძლიერ დაზიანებულია: ჩანგრეულია კამარა, კონქის ნახევარი, ჩამოშლილია კედლების ზედა ნაწილები; შემორჩენილი კედლები გამოფიტული და დაბზარულია. შიგნით და გარეთ დაზიანებულია შელესილობა. შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა, არქიტრავიანი შესასვლელი სამხრეთის კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, მაღლა, შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა სარკმელია, რომლის ორივე მხარე ბრტყელი ქვით გადახურული სწორკუთხა ნიშებია. აფსიდის წინ შემორჩენილია კანკელის ხის კოჭი. აფსიდის იატაკი წამოწეულია წინ და დარბაზის იატაკიდან ამაღლებულია ერთი დაბალი საფეხურით. ეკლესიას თითო სარკმელი დასავლეთ და სამხრეთ კედლებშიც აქვს. დასავლეთის სარკმელი სწორკუთხაა. სამხრეთისა შიგნიდან თაღოვანია, გარედან სწორკუთხა. აღმოსავლეთ ფასადის ზედა ნაწილში ორი ჯვარია გამოსახული: ერთი - ფასადის სამხრეთ ნაწილში, მეორე - ფრონტონის ძირში. ჩრდილოეთის ფასადზე შირიმის ლავგარდნის ფრაგმენტებია შემორჩენილი.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
ისიდა

ისიდა (ძველეგვიპტურად „ისეტ“ ან „ასეტ“) — ძველი ეგვიპტის უზენაესი ღვთაება, ოსირისის და და ცოლი. ოსირისის კულტთან უმჭიდროეს კავშირშია ისიდას კულტი. ისიდა იყო ნაყოფიერების, დედობის, სიცოცხლისა და ჯანმრთელობის ქალღმერთი. ერთი ეგვიპტური მითის მიხედვით ოსირისი მოკლა ბოროტმა სეთმა და მისი სხეულის ნაწილები მთელ დედამიწაზე მოაბნია. გამწარებულმა ისიდამ მთელი დედამიწა შემოიარა, რათა შეეგროვებინა მისთვის უსაყვარლესი ადამიანის სხეულის ნაწილები. იგივე მითის მიხედვით რამდენიმე ხნის შემდეგ ოსირისი აღსდგა მკვდრეთით და იმქვეყნიური სამეფოს მმართველი გახდა. ისიდას კულტი საბერძნეთში ადრევე გადავიდა, ხოლო ელინიზმის პერიოდში გავრცელდა დუნაიდან ინდოეთამდე. რომში ისიდას კულტი გადავიდა პირველ საუკუნეში ჩვენს ერამდე. იმპერიის პერიოდში ისიდას კულტს სახელმწიფო იცავდა და უდიდესი აღიარება მოიპოვა ყველგან, სადაც კი რომაელთა ბატონობა გავრცელდა.
ბერძნულ–რომაულ სამყაროში ისიდა ითვლებოდა მიწისა და მეზღვაურთა მფარველად, ციურ მნათობთა შემქმნელად, იალქნის გამომგონებლად და სხვა. იმ ტანჯვა–წამებისა და განსაცდელის გამო, რომელიც ისიდამ განიცდა ოსირისის ნაწილების შეგროვებისა და ბოროტ სეთთან ბრძოლისას, იგი დაბეჩავებულთა ღვთაებად, ქალთა შემწედ, დამცირებულთა ქომაგად და მფარველად აღიარეს (ისიდას ეს თვისებები ქრსიტიანობამ მარიამ ღვთისმშობელს მიაწერა). ისიდას დღეობებს მისტერიების ხასიათი ჰქონდა და დემეტრეს ელევსინურ მისტერიებს წააგავდა. რომში ისიდას დღესასწაულს 5 მარტს აღნიშნავდნენ.
ძვ. ეგვიპტურ გამოსახულებებში ისიდა უფრო ხშირად ტახტზე მჯდომარეა, ხელში უჭირავს ძროხის რქები და რქებს შორის მოჩანს ამომავალი მზის დისკო. ბერძნულ–რომაულ ხელოვნებაში ისიდა ჰერას მსგავსად გამოისახება: გრძელი ტანსაცმლით, მშვიდი, საკმაოდ ამაყი და დიდებული სახით. მისი ატრიბუტებია: გველი, ლოტოსი, თავთავი, სიუხვის რქა. ისიდას ზოგჯერ ხელში უჭირავს ჩვილი ჰოროსი, რომელიც ქრისტიანობამ ქრისტესთან გააიგივა. საბერძნეთში ერთხანს იგი აფროდიტედ მიაჩნდათ, ხოლო ჰოროსი ეროსად. ისიდას მითს ხშირად უკავშირებდნენ სერაპისის მითს. ჩვენამდეა მოღწეული ქანდაკება, რომლის მიხედვითაც ისიდა და სერაპისი წელს ზემოთ ადამიანები არიან, ხოლო წელს ქვემოთ – გველები. გველების ქვემო ნაწილები ერთიმეორეზეა გადახვეული. ისიდას კულტი აირია და შეერწყო მრავალი ქვეყნის ბევრი ღვთაების კულტს.
ეგვიპტური ღვთაებები
The Sandpit Generals

The Sandpit Generals (also released as The Defiant and The Wild Pack) is a 1971 drama film directed by Hall Bartlett. Its plot is based on the novel Captains of the Sands by Jorge Amado. Melodious soundtracks were written by Dorival Caymmi.
The film was not popular in the United States due to its socialist context and was banned by Brazil's military regime for the same reason, but became an iconic film in the Soviet Union, where it took part in the 7th Moscow International Film Festival and, although did not win any prize, in a few years was widely distributed in movie theaters and was proclaimed "the best foreign film" by Komsomolskaya Pravda newspaper in 1974.
In the socialist country, the movie became so well-known that it inspired theater plays, books, special reports on post-Soviet criminal youth etc.
Plot
The film features a street gang of poor homeless youth struggling for existence in Brazil. After letting a girl with her little brother settle in their beach shelter, the gang's inner spirit is gradually reformed as she brings a sense of love and family into their shabby abode. One of the local priests helps the gang at the cost of his clergy career. Police eventually capture the main characters and after their lengthy stay in prison, the girl is terminally ill. Her sudden death is a culmination of the movie, it urges the gang to fight for their rights against the government.
Cast
Juarez Santalvo
Freddie Gedeon as Almiro
Ademir da Silva as Big John
Guilherme Lamounier as The Cat
Eliana Pittman as Dalvah
Dorival Caymmi as John Adam
Peter Nielsen as Lollipop
Mark De Vries as Dry Turn
Butch Patrick as No Legs
John Rubinstein as Professor
Tisha Sterling as Dora
Kent Lane as Bullet
See also
List of American films of 1971
List of hood films
References
External links
English version of Russian lyrics of the song http://www.stihi.ru/2012/02/06/510
1971 films
1971 drama films
American drama films
Street children
Films based on Brazilian novels
Films set in Brazil
Films directed by Hall Bartlett
Childhood in Brazil
Films based on works by Jorge Amado
Films shot in Brazil
1970s English-language films
1970s American films
დუდლი

დუდლი არის ესკიზის სახეობა, არაფოკუსირებული ნახატი, რომელსაც ადამიანი ძირითადად ქმნის ყურადღების სხვა რამეზე მიქცევისას. დუდლები მარტივი ნახატებია, რომელთაც აქვთ რამე კონკრეტული მნიშვნელობა ან სულაც რაღაც აბსტრაქტული ფორმები აქვთ.
დუდლის მაგალითი არის ჩანახატები სკოლის რვეულებში. აგრეთვე, მაგალითად, ტელეფონზე საუბრისას პასტით ან ფანქრით გაკეთებული ჩანახატი.
დუდლების პოპულარული სახეობები არის - სკოლის მასწავლებლების ან თანაშემწეების, ცნობილი ტელე-სახეების ან კომიკოსების კარიკატურები.
ეტიმოლოგია
სიტყვა დუდლი (ინგ: doodle - დუ:დლ) პირველად გამოჩნდა XIX ს-ში სულელურის ან გულუბრყვილობის აღსანიშნავად. აქედან მოდის გერმანული dudeln (თამაში). აგრეთვე dudeln-ის ვარიაციები Dudeltopf, Dudentopf, Dudenkopf, Dude და Dödel.
ეფექტი მეხსიერებაზე
გამოყენებითი კოგნიტური ფსიქოლოგიის მიერ გამოქვეყნებული შესწავლის მიხედვით, დუდლირება ადამიანის მეხსიერებას საგრძნობლად ეხმარება. შესწავლა ეკუთვნის პროფესორ ჯენკი ანდრადს.
იხილეთ აგრეთვე
გრაფოლოგია
მარგინალია
ოეკაკი
სქოლიო
მხატვრობა
მხატვრული მიმდინარეობები
ფხოვლის ყველაწმინდის ეკლესია

ფხოვლის ყველაწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფხოვლის მახლობლად. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია „თავისუფალი ჯვრის“ ტიპის ნაგებობაა. შენობის გეგმა ჯვარისებრია. აღმოსავლეთ მკლავი მხოლოდ აფსიდს მოიცავს დანარჩენი მკლავები სწორკუთხაა. აღმოსავლეთ და დასავლეთ მკლავებში სიღრმით თანაბარია და გვერდითებზე ოდნავ ღრმაა, რის გამოც აღმოსავლეთ-დასავლეთ ღერძი ოდნავ ჭარბობს სამხრეთ-ჩრდილოეთ ღერძს. გარედან ოთხივე მკლავს სწორკუთხა მოხაზულობა აქვს. ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის და ნატეხი ქვით. კედლები ძირითადად რიყის ქვისაა. აგურითაა ნაწყობი გუმბათქვეშაა საბჯენი თაღები, სარკმელთა დიდი ნაწილი - გადახურვირთურთ. შიგნით კედლები შელესილი ყოფილა, ხოლო გარედან — შებათქაშებული. ძლიერაა დაზიანებული: დანგრეულია ოთხივე მკლავის გარეთა კედლბის (განსაკუთრებით სამხრეთ მკლავის) ზედა ნაწილები, მონგრეულია (მთელ სიმაღლეზე) გუმბათის ყელის ჩრდილოეთ ნაწილი, სამხრეთ შესასვლელის თავზე ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს: დასავლეთ და სამხრეთ მკლავების ცენტრში. დასავლეთ კარი თარაზულადაა გადახურული . სამხრეთისა გარედან თაღოვანია, ხოლო შიგნით - სწორკუთხა. საკურთხევლის აფსიდი ნახევარწრიული ფორმისაა. აფსიდში ისრულთაღვანი სარკმელია გაჭრილი, რომლის ჩრდილოეთით ერთი შეისრულთაღოვანი ნიშაა. სარკმლის ქვემოთ წყობიდან შვერილი აგურების ორი რიგით გამოყვანილია 20 სანტიმეტრიანი სიგანის თარო, რომელიც აფსიდის წინ, დაახლოებით 0,7 მეტრზე. აგებულია აგურის კანკელი - შუაში აღსავლის კარით. მეორე კარი კანკელის ჩრდილოეთ ბოლოშია მოწყობილი. კარის წინ, ჩრდილოეთ მკლავის აღმოსავლეთ კუთხე ოდნავ მომრგვალებულია. სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილოეთ მკლავებში თითო ისრულთაღოვანი სარკმელია.
გუმბათის ყელი შიგნიდან მრგვალია, ხოლო გარედან რვაწახნაგოვანი. იგი ეყრდნიობა ოდნავ შეისრული ფორმის ოთხ საბჯენ თაღს, თაღები - მკლავების გადაკვეთით შექმნილ ოთხ კუთხეს. გუმბათქვეშა კვადრატიდან კედლის მნიშვნელოვანი ნაწილი, ლავგრანდინის მხოლოდ ნაწილია შემორჩენილი. გუმბათის ყელის წრიულ საფუძველზე გადასვლა აგურით ნაწყობი აფრების საშუალებით განხორციელებული. გუმბათის ველში ოთხი თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. გარედან გუმბათის ყელი დასრულებულია საფეხუროვანი ლავგრანდით, რომელიც შედგება ჩვეულებრივად დაწყობილი და კუთხით შვერილი აგურის რიგების მონაცვლეობით. ანალოგიურად გამოყვანილი ლავგარდნით ყოფილა დასრულებული ეკლესიის კედლებიც (მცირე ნაწილი შემორჩენილია დასავლეთ მკლავის დასავლეთ კედელზე). გუმბათი გადახურულია პირამიდული ფორმის სახურავით. დასავლეთ ფასადის კარის არქიტრავზე გამოსახულია გეომეტრიული სახეები (სამკუთხედები, წრეები).
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Okhotsk Subprefecture

Okhotsk Subprefecture
is a subprefecture of Hokkaido Prefecture, Japan. It was renamed from the earlier Abashiri Subprefecture on April 1, 2010. Abashiri Subprefecture was established in 1897.
Etymology
Abashiri Prefecture was named after the subprefectural office in Abashiri. However, the area was more commonly referred to as the , as it faces the Sea of Okhotsk, and the name Abashiri was changed to the more commonly used Okhotsk during the administrative redivision of Hokkaido's 14 subprefectures to 9 subprefectural bureaus in April, 2010.
Geography
Municipalities
Mergers
External links
Subprefectures in Hokkaido
2010 establishments in Japan
აკაკი ურუშაძე

აკაკი ურუშაძე (დ. 27 ოქტომბერი, 1918, თბილისი — გ. 1989) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1964), პროფესორი (1966), მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1979).
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი 1940 წელს. 1943 წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1968 წლიდან იყო კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის გამგე. იკვლევდა ბერძნულ-ქართული კულტურულ–ლიტერატურული და ენობრივი ურთიერთობის საკითხებს; ავტორია მნიშვნელოვანი გამოკვლევებისა კლასიკური ფილოლოგიის დარგში: „ძველი კოლხეთი არგონავტების თქმულებებში“ (1964), „ქართული კულტურის კერა ბულგარეთში“ (1969), „ბერძნულ-რომაული და ქართული მეტრიკის საკითხები“ (1980). მასვე ეკუთვნის ბერძნულ-ლათინურენოვან ავტორთა თხზულებების თარგმანები გამოკვლევებითა და კომენტარებით: აპოლონიოს როდოსელის „არგონავტიკა“ (1948; 1970), პლუტარქეს „რჩეული პარალელური ბიოგრაფიები“ (I, 1987, 1974), ქსენოფონტის "მოგონებები სოკრატეზე" და "სოკრატეს აპოლოგია" (1973), ჰორაციუსის „პოეტური ხელოვნებისათვის“ (1981) და სხვა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1918
დაბადებული 27 ოქტომბერი
ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
თბილისში დაბადებულები
პიროვნებები გაურკვეველი გარდაცვალების თარიღით
ა
გარდაცვლილი 1989
დიმიტრი პეტროვი

დიმიტრი პეტროვი (დ. 16 ივლისი 1958, ნოვომოსკოვსკი, ტულის ოლქი) — რუსი პოლიგლოტი, მთარგმნელი-სინქრონისტი, პედაგოგი, ხოლო 2012 წლიდან მოყოლებული კი ტელეარხ „კულტურა“-ზე რეალითი შოუ „პოლიგლოტ“-ის ტელეწამყვანი და ლექტორი.
ბიოგრაფია
1975 წელს ჩააბარა მოსკოვის მორის ტორეზის სახელობის უცხო ენათა სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში. აღნიშნულ უმაღლეს სასწავლებელში (2015 წლის მდგომარეობით) დიმიტრი პეტროვი ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას.
პრესაში არსებული ინფორმაციით რუსი პოლიგლოტი დიმიტრი პეტროვი 30-ზე მეტ ენას იცნობს, თუმცა აქტიურად მხოლოდ 8 ენაზე მუშაობს: ინგლისური, ფრანგული, იტალიური, ესპანური, გერმანული, ჩეხური, ბერძნული და ჰინდი.
2012 წლის იანვრიდან დიმიტრი პეტროვი გამოდის საგანმანათლებლო პროგრამა "პოლიგლოტ"-ის ტელემოდერატორი რუსეთის ერთ-ერთი ყველაზე დიდსა და პოპულარულ სატელევიზიო არხზე "კულტურა". 2016 წლის ივნისის მდგომარეობით მერვედ წარმატებით გავიდა სატელევიზიო სეზონზე ინგლისური, იტალიური, ფრანგული, ესპანური, გერმანული, ჰინდი/ურდუ, პორტუგალიური და ჩინური ენების შემსწავლელი გადაცემები, რომელთა ავტორი და წამყვანი მასწავლებელი თავად იყო.
2011 წლის დეკემბერში დიმიტრი პეტროვმა ახალი სატელევიზიო ციკლი ჩაატარა სახელწოდებით «ტილაშარ ენტერ». აღნიშნული სატელევიზიო პროექტი ყაზახეთის რესპუბლიკის კულტურის სამინისტროს შეკვეთით იყო ორგანიზებული და მიზნად ისახავდა ყაზახური ენის გავრცელებასა და პოპულარიზაციას ამავე ქვეყნის მხოლოდ რუსულად მოლაპარაკე მოსახლეობაში.
დიმიტრი პეტროვი არის ობსცენური "ჩასტუშკების" სხვადასხვა ენებზე მთარგმნელი.
დიმიტრი პეტროვი იყო არაერთი რუსი პოლიტიკოსის მთარგმნელი და თარჯიმანი, რომელთა შორისაა მიხაილ გორბაჩოვი, ბორის ნემცოვი, ვლადიმირ პუტინი.
დიმიტრი პეტროვი დაოჯახებულია, ჰყავს მეუღლე — ანამიკა საქსენა (წარმოშობით ინდოეთიდან, მთარგმნელი) და ორი ვაჟი — დემიანე და ილიანე და ერთი ქალიშვილი — არინა.
ლიტერატურა
Петров Д. Ю., Борейко В. Н.: Магия слова ("სიტყვის მაგია"). Диалог о языке и языках (დიალოგი ენასა და ენებზე) — Москва: ПрозаиК, 2010. — 208-ე გვერდი. — ISBN 978-5-91631-105-1.
დაბადებული 16 ივლისი
დაბადებული 1958
რუსი ენათმეცნიერები
რუსი პედაგოგები
რუსი ფილოლოგები
დინამიკური პროგრამირება

დინამიკური პროგრამირება — როგორც მათემატიკური ოპტიმიზაციის, ასევე კომპიუტერული პროგრამირების მეთოდი. მისი ზოგადი პრინციპები პირველად შეიუმუშავა ამერიკელმა მათემატიკოსმა რიჩარდ ბელმანმა 1940-იან წლებში და ეს მეთოდი წარმოადგენს რთული ამოცანის მარტივ ქვე-პრობლემებად დაყოფას რეკურსიული გზით. დინამიკური პროგრამირების ცნობილი მაგალითებია ფლოიდ-ვორშელისა და ბელმან-ფორდის უმოკლესი გზების პოვნის ალგორითმები.
რესურსები ინტერნეტში
შესავალი დინამიკურ პროგრამირებაში
ინჟინერული სისტემები
განტოლებები
ზახარია ჟანდოვი

ზახარია ჟანდოვი (დ. 1 ოქტომბერი, 1911, რუსე — გ. 2 თებერვალი, 1998) — ბულგარელი კინორეჟისორი. ბულგარეთის სრ დამსახურებული არტისტი (1963). კინოში მოღვაწეობა დაიწყო 1942-იდან როგორც ოპერატორმა-დოკუმენტალისტმა. გადაიღო ფილმები. "ერთი დღე სოფიაში" (1946), "ხალხი ღრუბლებში" (1948). 1950-იდან მუშაობს მხატვრულ კინოში. რეჟისორია ფილმებისა: "განგაში" (1951), "სექტემბრის გმირები" (1954), "შავი მდინარე" (1963) და სხვა. ჟანდოვი ბულგარეთის სოციალისტური კინოხელოვნების ერთ-ერთი ფუძემდებელია. დიმიტროვის პრემიის ლაურეატი (1951, 1959).
ლიტერატურა
ბულგარელი კინორეჟისორები
დაბადებული 1 ოქტომბერი
დაბადებული 1911
გარდაცვლილი 2 თებერვალი
გარდაცვლილი 1998
Želino Municipality

Želino Municipality
Želino is a municipality in the northwestern part of North Macedonia. Želino is also the name of the village where the municipal seat is found. This municipality is part of the Polog Statistical Region.
Geography
The municipality borders Jegunovce Municipality to the north, the City of Skopje to the east, Tetovo Municipality to the northwest, Brvenica Municipality to the west, Sopište Municipality to the southeast, and Makedonski Brod Municipality to the south.
The municipality includes the Kozjak Hydro Power Plant which created the associated artificial lake, the largest such lake in the country.
Demographics
This municipality has 18,988 inhabitants, according to the 2021 census. Ethnic groups in the municipality:
References
External links
Official website
Polog Statistical Region
Municipalities of North Macedonia
A Florentine Tragedy

A Florentine Tragedy is a fragment of a never-completed play by Oscar Wilde. The subject concerns Simone, a wealthy 16th-century Florentine merchant who finds his wife Bianca in the arms of a local prince, Guido Bardi. After feigning hospitality, Simone challenges the interloper to a duel, disarms him, and strangles him. This awakens the affection of his wife; and the two are reconciled.
The original manuscript for the play is held at the Harry Ransom Center at the University of Texas at Austin as part of their larger holdings by and about Oscar Wilde.
In 1914 the young Italian composer Carlo Ravasegna (Turin 1891-Rome 1964) wrote a short opera titled Una tragedia fiorentina to a translation/libretto by Ettore Moschino. The libretto was published with Wilde's name by the Tipografia Subalpina, Turin, 1914.
Giacomo Puccini considered Wilde's play as a potential source material for a new opera before discarding it.
Alexander von Zemlinsky wrote an opera based on a German translation of the play, entitled Eine florentinische Tragödie, which premiered in 1917.
Sergei Prokofiev wrote his opera Maddalena to his own libretto based on a play by Magda Gustavovna Lieven-Orlova written under the pen name Baron Lieven. That play was in turn based on Oscar Wilde's play. The opera had its premiere in a BBC studio recording in London in 1979; and its first live staging was in Graz (Austria) in 1981.
T. Sturge Moore wrote an opening scene for this play for "presentation" purposes.
In 1989, Caspar René Hirschfeld wrote a chamber opera titled Bianca based on the Florentine Tragedy. He used the German translation by Max Meyerfeld. Filling in for the absent first scene, a love scene between Bianca and the prince, Hirschfeld used love poetry from Oscar Wilde himself. The opera was first performed at the Salzburg Festival in 1991.
See also
Manuscripts of Oscar Wilde
Music based on the works of Oscar Wilde
References
External links
Digitized copy of the original manuscript for A Florentine Tragedy, Harry Ransom Center
Plays adapted into operas
Plays by Oscar Wilde
Unfinished plays
ალექსანდერფელდი

ალექსანდერფელდი — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 155 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 454 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კაჰულის რაიონის სოფლები
გიორგი ბათიაშვილი

გიორგი ბათიაშვილი
გიორგი (გიგა) ირაკლის ძე ბათიაშვილი (დ. 29 მარტი, 1934, თბილისი — გ. 31 დეკემბერი, 2021) — ქართველი არქიტექტორი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1982). არქიტექტურის კანდიდატი (1968), პროფესორი (1988). არქიტექტურის საერთაშორისო აკადემიკოსი (1992).
ბიოგრაფია
1958 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. 1967-იდან ეწევა პედაგოგიურ საქმიანობას სამხატვრო აკადემიაში. 1973–1979 იყო ტექნიკის ესთეტიკის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტის საქართველოს ფილიალის მთავარი მხატვარი და დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. 1978-იდან ხელმძღვანელობის საპროექტო ინსტიტუტის "თბილქალაქპროექტის" თბილისის სახელმწიფო დაცვითი ზონის რეკონსტრუქცია-რეგენერაციის სპეციალური არქიტექტურის სახელოსნოს. არჩეულია საქართველოს არქიტექტორთა კავშირის გამგეობის წევრად (1980-1992 მდივანი), რუსეთის არქიტურისა და სამშენებლო მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელი წევრი (1994). ბათიაშვილი ავტორია სამეცნიერო გამოკვლევებისა ისტორიული ქალაქების აღდგენა-განაშენიანების დარგში. ძირითადი ნამუშევრები: თბილისის მეტროპოლიტენის სადგური "300 არაგველი" (1967; მოქანდაკე თეიმურაზ გიგაური, მხატვარი გივი გიგაური), თბილისის ფუნიკულიორის ქვედა სადგური (1970-1971; თანაავტორები: არქიტექტორი ტ. ქუთათელაძე, მხატვარი ვ. ქოქიაშვილი), იტალიელთა წინააღმდეგობის მოძრაობის გმირთა მემორიალი პერეზაში (ქ. არონის მახლობლად, იტალია, 1972; მოქანდაკე თეიმურაზ გიგაური), თბილისის ისტორიული უბნების — შარდენის ქუჩის, ბამბის და რკინის რიგების, კონსტანტინე ლესელიძისა და დუტუ მეგრელის ქუჩების, ღვინის აღმართის, ქარვასლის, სიონის ტაძრის მიმდებარე ტერიტორია და ორბელიანთ უბნის განაშენიანების რეკონსტრუქცია-რეგენერაცია (1979-1989), ძველი თბილიის ცალკეული შენობები. ბათიაშვილი ავტორია „მეიდნის“, ქეთევან წამებულის პროსპექტისა და ბარათაშვილის აღმართის მიმდებარე ტერიტორიის რეკონსტრუქცია-რეგენერაციის პროექტებისა თბილისის ისტორიულ უბნებში. თბილისის ისტორიული ნაწილის ქალაქთმშენებლობითი გარემოს ორგანიზაციისათვის 1985 მიენიჭა საერთაშორისო არქიტექტორთა კავშირის პრემია, ხოლო 1987 — სსრკ სახელმწიფო პრემია (შოთა ყავლაშვილთან ერთად). მიღებული აქვს საქართველოს მართლმადიდებული ეკლესიის ჯილდო — სამკერდე ჯვარი (1983).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 29 მარტი
დაბადებული 1934
ქართველი არქიტექტორები
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1996)
თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
გარდაცვლილი 31 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2021
ჰობარტი (უისკონსინი)

ჰობარტი (უისკონსინი)
ჰობარტი — სოფელი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბრაუნის ოლქის შემადგენლობაში.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფლის მოსახლეობა 6 182 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 72,4 კაცი/კმ².
ფართობი 85.63 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ბრაუნის ოლქის დასახლებები
Iridomyrmex greensladei

Iridomyrmex greensladei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Iridomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
მოკლინი

მოკლინი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების გრანადის პროვინციის ლოხის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 113 კმ². მოსახლეობა — 3622 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გრანადის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
მოკლინის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გრანადის მუნიციპალიტეტები
ზემო ქედის ნამოსახლარები

ზემო ქედის ნამოსახლარები — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს სოფელ ზემო ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთით (0,5 კმ-ზე) და ჩრდილო-დასავლეთით (ერთი — 1 კმ-ზე, მეორე 2,5-3 კმ-ზე). თარიღდება ძვ. წ. II ათასწლეულის ბოლო — I ათასწლეულის დასაწყისით. აღმოჩნდა 2009 წელს ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მიერ წარმოებული არქეოლოგიური დაზვერვების დროს (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური).
ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარე ნამოსახლარი წრიულია (დიამეტრი —100 მ.). დაზიანებულია საქონლისთვის საზამთრო სადგომების მშენებლობის დროს. ძეგლის აღმოსავლეთით დამრეცი ფერდობია, დასავლეთით — მაღალი მიწაყრილი. დასავლეთ მხარეს ებმის მეორე ნამოსახლარი (სიგრძე — 300 მ. სიგანე — 200 მ.), რომელსაც გარშემოუყვება მიწაყრილი (სიმაღლე — 2 მ.).
ჩრდილო-დასავლეთის მიმდებარე ნამოსახლარებიდან ერთი (დიამეტრი — 200 მ-მდე) მთლიანად განადგურებულია გასული საუკუნის 70-იან წლებში. ბორცვი მოუსწორებიათ და აქ სხვადასხვა დანიშნულების საწყობები აუშენებიათ. სავარაუდოდ, ბორცვს გარსშემოუყვებოდა სათავდაცვო ზღუდე და თხრილი. ანაკრეფ კერამიკულ მასალაში ჭარბობს ჭურჭლის მონაცისფრო ფრაგმენტები.
მეორე ნამოსახლარი ბუნებრივი ბორცვის მოსწორებულ თხემზე იყო გამართული. ძეგლი ოვალურია (სიგრძე — 250 მ. სიგანე — 170 მ.). გარშემო შემოუყვება სათავდაცვო ზღუდე.
ლიტერატურა
დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
რატი I სურამელი

რატი I სურამელი — XII საუკუნის II ნახევრისა და XIII საუკუნის დასაწყისის ქართველი დიდგვარიანი ფეოდალი, შვილი ბეგა I სურამელისა და ხუაშაქ ცოქალისა. დემნა უფლისწულის აჯანყების შემდეგ გიორგი III-მ ქართლის ერისთავობა ჩამოართვა ამ აჯანყების მონაწილე ლიპარიტ სუმბატის ძე ორბელს და გადასცა რატი I სურამელს. ამის შემდეგ სურამელები გახდნენ ერისთავთერისთავები, ქართლის ერისთავები. გიორგი III-ის 1170 სიგელის ცნობით, სურამელის მღვიმის მონასტრისათვის შეუწირავს სოფ. კობალი. მისი ვაჟი ქართლის ერისთავი სულა.
ლიტერატურა
ქართველი დიდი ფეოდალები