PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
The Story of Wish You Were Here

The Story of Wish You Were Here is a television documentary about the making of Pink Floyd's 1975 album Wish You Were Here. After being shown on a few television channels, such as BBC Four, it was released on 26 June 2012, on DVD and Blu-ray.
The film gives an extensive insight of concept, recording the songs and designing the album cover. It includes exclusive interviews with almost every key person, who participated in producing the album. It is the second Pink Floyd documentary by Eagle Rock, the previous being The Making of the Dark Side of the Moon (2003).
The band is represented by all three surviving members – David Gilmour, Nick Mason, and Roger Waters. Other participating people include: Joe Boyd, Venetta Fields, Jill Furmanovsky, Roy Harper (who sang vocals on Have a Cigar), Brian Humphries, Peter Jenner, Nick Kent, Aubrey Powell, Ronnie Rondell Jr. (who depicted the "burning man" on the original cover), Gerald Scarfe, and Storm Thorgerson.
The film is about 59 minutes long, with 25 minutes of additional interviews on the DVD/BD release. These also include footage of Roger Waters and David Gilmour performing some excerpts from the original songs; while Brian Humphries, the album's sound engineer, plays back the original sound tapes from Abbey Road Studios archives.
Certifications
References
External links
Official trailer from Eagle Rock Entertainment
Pink Floyd films
Eagle Rock Records video albums
Llanera, Nueva Ecija

Llanera, Nueva Ecija
Llanera, officially the Municipality of Llanera (Ilocano: Ili ti Llanera), is a 4th class municipality in the province of Nueva Ecija, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 42,281 people.
The town's economy is largely agricultural, with rice as the principal product. It is a land of plains with frew creeks a small dam and a river the only water bodies bisecting the plains. There are no mountain ranges in the municipality. Principal industry and commerce are related to the production of rice and rice products. Minor products include onion growing, cattle raising and vegetable production. The town also known for its "Banuar A Mannalon Festival" it is usually celebrated every first to second week of May.
The municipality is traversed by a national road leading to Aurora province. The municipality is bounded by the city of San Jose, the municipalities of Talavera, Rizal and Natividad.
Llanera is from Cabanatuan, from Palayan, and from Manila.
History
During World War II, the local military establishment of the main general headquarters and main camp base of the Philippine Commonwealth Army was active from 1942 to 1945 and the 2nd Constabulary Regiment of the Philippine Constabulary was founding again on 1944 to 1946 and they military stationed at the town of Llanera. From the engagements of all clearing operations of the Anti-Japanese Imperial Military Operations in Central Luzon included the province of Pampanga, Nueva Ecija, Tarlac, Bulacan, Zambales and Northern Tayabas (now. Aurora) on 1942 to 1945 and anding various guerrilla groups and the American liberation forces of the U.S. Army and U.S. Army Air Forces and fought against the Japanese Imperial forces.
The town was created in 1954 from territory carved from the three neighboring towns:
San Jose - barrios of Bagumbayan (townsite), Andres Bonifacio, Caridad Norte & Sur, San Mauricio (portion), Parang Manga (portion), Santa Barbara, Floridablanca, Gomez, San Francisco, and Victoria.
Talavera - barrios of General Luna, Morcon, Mabini, Ricarte, Casili, and Picon, together with sitios Plaridel and Bosque.
Rizal - barrios of San Felipe and San Alfonso.
Geography
Barangays
Llanera is politically subdivided into 22 barangays. Each barangay consist of puroks and some have sitios.
A. Bonifacio (A. Bonifacio Sur)
Bagumbayan (Poblacion)
Bosque
Caridad Norte
Caridad Sur
Casile
Florida Blanca
General Luna
General Ricarte
Gomez
Inanama
Ligaya
Mabini
Murcon
Plaridel
San Francisco (A. Bonifacio Norte)
San Felipe
San Nicolas
San Vicente
Santa Barbara
Victoria
Villa Viniegas
Climate
Demographics
Economy
References
External links
Website of Llanera
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Nueva Ecija
Çüdülübinə

Çüdülübinə (also, Chudulobina) is a village in the Zaqatala Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Yuxarı Tala.
References
External links
Populated places in Zaqatala District
მურღუზალილი

მურღუზალილი — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 611 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
იმიშლის რაიონის სოფლები
ქვედა დაგვა

ქვედა დაგვა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ბობოყვათის თემში (სოფლები: ბობოყვათი, ქვედა დაგვა). მდებარეობს მესხეთის ქედის დასავლეთ მთისწინეთში, მდინარე დეხვის ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 180 მ. ბობოყვათიდან 3 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 545 კაცი.
დემოგრაფია
სქოლიო
ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ორგანომეტალური ქიმია

ორგანომეტალური ქიმია — შეისწავლის ორგანომეტალურ ნაერთებს, რომლებიც შეიცავენ მინიმუმ ერთ ქიმიურ ბმას ორგანული მოლეკულის ნახშირბად ატომსა და ლითონს შორის. ნაერთებში გვხვდება ტუტე, ტუტემიწა და გარდამავალი ლითონები, ასევე ზოგჯერ მეტალოიდებიც, როგორებიცაა: ბორი, სილიციუმი, კალა და ა.შ.
რესურსები ინტერნეტში
MIT OpenCourseWare: Organometallic Chemistry
Rob Toreki's Organometallic HyperTextbook
web listing of US chemists who specialize in organometallic chemistry
სქოლიო
ორგანომეტალური ქიმია
ორგანული ქიმია
ლედგებე

ლედგებე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილის მუნიციპალიტეტში, დიდი ჭყონის თემი (სოფლები: დიდი ჭყონი, ლედგებე, ნამიკოლავო მეორე, ოჩე, ჟინოთა). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ჩხოუშის სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 280 მეტრი, მარტვილიდან 20 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 697 ადამიანი.
სქოლიო
მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლები
1701

1701
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
28 იანვარი : შარლ მარი დე ლა კონდამინი — ფრანგი გეოგრაფი და მათემატიკოსი (გ. 1774)
თებერვალი
მარტი
აპრილი
27 აპრილი : კარლო ემანუელე III — სარდინიის მეფე (გ. 1760)
მაისი
14 მაისი : უილიამ ემერსონი — ინგლისელი მათემატიკოსი (გ. 1782)
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
27 ნოემბერი : ანდერს სერსიუსი — შვედი ასტრონომი (გ. 1744)
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
23 მაისი : უილიამ კიდი — შოტლანდიელი მეკობრე (დ. 1645)
ივნისი
8 ივნისი : ფილიპ ორლეანელი — შარტრის ჰერცოგი, საფრანგეთის რეგენტი (დ. 1674)
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
16 სექტემბერი : ჯეიმზ II — ინგლისის, შოტლანდიისა და ირლანდიის მეფე 1685-1688 წლებში (დ. 1633)
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
სიმონი — იმერეთის მეფე 1698-1701 წლებში
კასკადი (სეიშელის კუნძულები)

კასკადი (სეიშელის კუნძულები)
კასკადი — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, მდებარეობს კუნძულ მაეს აღმოსავლეთში.
სქოლიო
სეიშელის კუნძულების ოლქები
ფირვაჰიდი

ფირვაჰიდი — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1393 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti
სქოლიო
ყუბის რაიონის სოფლები
Diri Baba Mausoleum

Diri Baba Mausoleum
The Diri Baba Mausoleum – is a mausoleum of Sheikh Diri Baba, located in Qobustan (town) of Gobustan Rayon of Azerbaijan.
Architecture
The mausoleum was described in diaries of K. de Bryuin and A.Oleariy, and also in a work of B.Dorn. The mausoleum stands in a square located on a glyptic cliff. The building is two-storeyed. The first store has a hall covered with an ogive, which has a passageway to an octahedral cupola from a small vestibule. Stairs leading to the hall of the second store have been carved on the cliff. A spherical cupola with a pointed top has squinches decorated with plant ornaments.
There is a fragment of a ligature, indicating a date – the year 1402, and also a part of the architect's name – “…the son of ustad Haji” – in one of the squinches. Many legends and myths are connected to this place. Diri Baba mausoleum was decorated with a mosaic and effective ligature by a calligraphist called “Dervish”.
There is a unique monument – a two-storeyed mausoleum-mosque of the 15th century called “Diri-Baba”, located opposite an ancient cemetery – on the way from Baku to Shamakhi. For a long time, local residents believed in a legend that a sacred person called Diri Baba was buried here and remained imperishable. However, many legends and mystic events are related to this monument. That is why the mausoleum attracts many pilgrims and curious people since the 17th century. Peculiarity of the construction is that it was embed in the cliff by the architect. Allegedly it is “hanging” alienated from the ground. The mausoleum delights with austerity of its architecture, purity of lines, bright and smooth surface of its walls against the background of the rough and dark cliff, and it is also distinguished by its grandeur. It is notable that, not the first, but the second store is considered the main part of the building. A small corridor covered with an octagonal cupola, where guests take their shoes off, is followed by the hall. There is an entrance to half-dark stairs carved on thickness of the cliff and these stairs lead to the second store of a burial vault. A hall – with an area of 15 quadratic meters – is covered with a spherical cupola. A funeral text which indicates the name of a ruler of the Shirvanshahs – Ibrahim I of Shirvan, is carved in the wall. A decorative tier, with a ligature as if surrounding the building, detaches the floors. The mausoleum is closely adjoined the cliff, on a massif of which is carved a grotto. This place is where the Saint was buried. A narrow entry in the northern wall leads to this place.
Architecture of Diri Baba mausoleum harmonically fits into picturesque surroundings of the building – view against the background of rocks and greenery of trees. The building of the mausoleum is a masterpiece of the architectural school of Shirvan and a beautiful creation of arts of ancient masters. The monument is protected by the government.
References
Islamic architecture
Mausoleums in Azerbaijan
Tourist attractions in Azerbaijan
Gobustan District
Tagansky Protected Command Point

Tagansky Protected Command Point
The Cold War Museum (Moscow) or Bunker GO-42, also known as "facility-02" (1947), CHZ-293 (1951), CHZ-572 (1953), and GO-42 (from 1980), and now Exhibition Complex Bunker-42, is a once-secret military complex, bunker, communication center in Moscow, Russia, near the underground Moscow Metro station Taganskaya. It has an area of and is situated at a depth of below ground.
History
Construction of the facility began in 1951, in connection with the early threat of nuclear war with the United States. The underground complex was built using the same technique that was used in the construction of the Moscow Metro subway, which is connected by two tunnels. The first tunnel was used to supply the facility and connects to the subway at Taganskaya (circle line) station. The second tunnel connects to the technical areas of Taganskaya.
In 1956, the facility operated as an emergency command post headquarters of the Moscow Air Defence District (PVO) communication center. Personnel at the facility, including technical staff, were changed over every 24 hours. The staff worked in short shifts in order to stay alert and prevent combat anxiety. According to recollections of veterans, many of the staff members worked for various other institutions, including the central telegraph, radio studio, and geodetic laboratory. In the 1960s, the bunker was equipped with everything needed to continue operating in the event of a nuclear attack, including food, fuel, and two artesian wells to provide clean drinking water for an extended period of time.
Transfer to private ownership
In 2006, the bunker was put up for public auction by the Russian Federal Agency for State Property Management. It was purchased by a private company, Novik-Servis (Новик-Сервис) for 65 million rubles and turned into a museum called "экспозиционный комплекс Бункер-42", opened in 2006.
Capacity
Approximately 600 people could live and work in the complex for 30 days without assistance from the outside world, thanks to stores of food and medicine, an air recycling system, and diesel generators.
See also
Detachment Hotel
Emergency Government Headquarters - in Canada
The Cold War Museum – a Cold War museum in Warrenton, Virginia
Plokštinė missile base – a Cold War museum in Lithuania
References
External links
Photos of the bunker - Flickr.com
Moscow bunkers - https://www.bunkermoscow.ru
Military installations of the Soviet Union
Soviet Air Defence Forces
Bunkers
Museums in Moscow
Cold War museums
Military and war museums in Russia
Cold War sites of the Soviet Union
625

625
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
25 ოქტომბერი: ბონიფაციუს V — რომის პაპი (დ. უცნობია)
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ჯიქეშია შარვაშიძე

ჯიქეშია შარვაშიძე — აბჟუას მფლობელი. ზეგნაყ შარვაშიძის მეორე შვილი. მამის სამფლობელოს გაყოფის შემდეგ მიიღო ტერიტორია მდინარე კოდორსა და ღალიძგას შორის.
ლიტერატურა
შარვაშიძეები
Kelly Lake, British Columbia

Kelly Lake, British Columbia
Kelly Lake is a community in the Peace River Country of northeastern British Columbia, Canada. It is west of the border with the province of Alberta.
Local disputes
The Kelly Lake Cree Nation (KLCN), the Kelly Lake First Nation (KLFN), and the Apetokosan Nation (AN) are three different groups who all claim to represent the Aboriginal community of the area. The Canadian government currently recognizes none as Aboriginal peoples, though they have been part of land claims in the courts and are recognized as stakeholders in the Northern Gateway Pipeline region by Enbridge.
Recognition
In 2008, the British Columbia Assembly of First Nations endorsed the claims of the local people as a First Nation, supporting the claim that the people of Kelly Lake were left out during the enumeration of peoples living within the Treaty 8 area. In the 1999 court documents, both the KLCN and KLFN are described as a group of "Beaver, Cree, and Iroquois people". The chief of the KLCN has claimed indigenous rights because of the group's Dunne-za and Nehiyaw ancestry when speaking to a joint review panel on BC Hydro's Site C dam project. He also claimed that the people's traditional territory extends in Alberta.
Currently there are fewer than 100 people living in the small community and just 33 houses, a church and an old school transformed into a Community Centre. The closest town is away so residents require vehicles if they should work. School pupils take a bus to Hythe Regional for the younger ones and then to Beaverlodge Regional High for grades 10-12. The Community Centre is open four days a week for the younger members to play in a gymnasium, or perform arts and crafts.
See also
List of communities in British Columbia
References
Designated places in British Columbia
Peace River Country
Unincorporated settlements in British Columbia
First Nations in British Columbia
Cree
Dane-zaa
Iroquois
First Nations in Alberta
Métis in Canada
სიკო დოლიძე

სიკო დოლიძე
სიმონ (სიკო) ბესარიონის ძე დოლიძე (დ. 8 თებერვალი, 1903. ოზურგეთი — გ. 17 ივლისი, 1983. თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი და სცენარისტი. სტალინის პრემიის ლაურეატი (1950), სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1965).
ბიოგრაფია
პირველად კინო 1900-იანი წლების დასაყისში ჩოხატაურში იხილა. ყმაწვილმა სიკომ ბებიის მიერ ჯაყვის საყიდლად მიცემული ორი შაური ვაჭარ არშაკას სარდაფში მოწყობილ ილუზიონში გადაიხადა, სადაც მან ვასილ ამაშუკელის მიერ ბაქოში გადაღებული ქრონიკა „აქლემებით ნავთის გადაზიდვა“ იხილა.
1925 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი და მუშაობა დაიწყო „სახკინომრეწვში“, ჯერ ადმინისტრატორად, შემდეგ რეჟისორის ასისტენტად. 1927 წელს შექმნა მოკლემეტრაჟიანი ფილმი „დღე ყარაჩოში“. 1928 წელს ჩამოაყალიბა და ხელმძღვანელობდა კინოქრონიკის სექტორს. 1931 წელს გადაიღო პირველი მხატვრული ფილმი „ზვავთა მხარეში“. ამას მოჰყვა „უკანასკნელი ჯვაროსნები“, დიდად გახმაურებული და პოპულარული „დარიკო“, „მეგობრობა“, „ჯურღაის ფარი“ (1950 წელს მიენიჭა სსრკ სახელმწიფო პრემია), „ჭრიჭინა“, „ეთერის სიმღერა“, „ფატიმა“, „დღე პირველი დღე უკანასკნელი“ და სხვები. სიკო დოლიძე იყო თავისი ფილმების სცენარის ავტორიც. აღსანიშნავია ის რომ მან კინოხელოვნებას აზიარა სერგო ზაქარიაძე, თამარ ციციშვილი, აკაკი კვანტალიანი და სხვები.
1957-1976 წლებში იყო საქართველოს სსრ კინემატოგრაფისტთა კავშირის თავმჯდომარე. დაჯილდოვებული იყო ლენინის, ოქტომბრის რევოლუციის, ორი შრომის წითელი დროშის, საპატიო ნიშნის ორდენებით და მედლებით. იყო საქართველოს რესპუბლიკის IV-VII და IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ოზურგეთში დგას სიკო დოლიძის ძეგლი და არის მისი სახელობის ქუჩა.
ფილმოგრაფია
როგორც რეჟისორი
„კუკარაჩა“ (1982)
„კაცია ადამიანი?!“ (1979)
„გაქცევა გათენებისას“ (1975)
„სემირამიდას ბაღები“ (1970)
„ქალაქი ადრე იღვიძებს“ (1967)
„შეხვედრა წარსულთან“ (1966)
„პალიასტომი“ (1963)
„დღე უკანასკნელი, დღე პირველი“ (1959)
„ფატიმა“ (1959)
„ეთერის სიმღერა“ (1957)
„ჭრიჭინა“ (1954)
„ჯურღაის ფარი“ (1944) დ. რონდელთან ერთად
„მეგობრობა“ (1940)
„დარიკო“ (1936)
„უკანასკნელი ჯვაროსნები“ (1934)
„ზვავთა მხარეში“ (1931)
როგორც სცენარისტი
„კუკარაჩა“ (1982)
„ჭრელი პეპელა“ (1981, ანიმაციური)
„კაცია ადამიანი?!“ (1979)
„ბულბულის იუბილე“ (1978, ანიმაციური)
„გაქცევა გათენებისას“ (1975)
„სემირამიდას ბაღები“ (1970)
„ქალაქი ადრე იღვიძებს“ (1967)
„შეხვედრა წარსულთან“ (1966)
„სათაგური“ (1965, ანიმაციური)
„პალიასტომი“ (1963)
„დღე უკანასკნელი, დღე პირველი“ (1959)
„ფატიმა“ (1958)
„ეთერის სიმღერა“ (1957)
„ჩხიკვთა ქორწილი“ (1957, ანიმაციური)
„ჯურღაის ფარი“ (1944)
„მეგობრობა“ (1940)
„დარიკო“ (1936)
„უკანასკნელი ჯვაროსნები“ (1934)
„ზვავთა მხარეში“ (1931)
„საკანი № 79“ (1930)
„ჩემი ბებია“ (1929)
ლიტერატურა
ბაბუნაშვილი ზ., ნოზაძე თ., „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 126, თბილისი, 1994
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი კინორეჟისორები
ქართველი სცენარისტები
დაბადებული 8 თებერვალი
დაბადებული 1903
გარდაცვლილი 17 ივლისი
გარდაცვლილი 1983
სსრკ-ის სახალხო არტისტები
სტალინური პრემიის ლაურეატები
ოზურგეთში დაბადებულები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
სიკო
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ზაარპფალცის რაიონი

ზაარპფალცის რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ჰომბურგი. რაიონი შედის ზაარლანდის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 418,41 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 149 345 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 357 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 10 0 45.
რესურსები ინტერნეტში
www.saarpfalz-kreis.de ოფიციალური საიტი
ზაარლანდის რაიონები
ბელმონტი (სანტა-კატარინა)

ბელმონტი (სანტა-კატარინა)
ბელმონტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 66 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მიგელ-დუ-უესტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 635 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 28.52 კმ²-ზე. ფართობი 92 392 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სანტა-კატარინა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
გლორია (აღმოსავლეთი მინდორო)

გლორია (აღმოსავლეთი მინდორო)
გლორია (ოფიციალურად გლორიას მუნიციპალიტეტი) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 50 496 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Gloria Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
აღმოსავლეთ მინდოროს მუნიციპალიტეტები
Getargel

Getargel, formerly known as Radiokayanin kits, or SMO, is a village in the Kotayk Province of Armenia.
The Dzagavank Monastery, also known as the Surp Nshan Monastery of Getargel, is located on the village's southern outskirts. The monastery consists of two churches: the main church of Surp Nshan dating back to the 7th century, and the 13th-century two-story chapel. The monastic complex was entirely renovated between 2001 and 2004.
As of the 2011 census, the population of the village is 795. In addition to Armenians, the village has a Kurdish population.
Gallery
See also
Kotayk Province
References
Populated places in Kotayk Province
Kurdish settlements in Armenia
ბოლაჯურის ეკლესია

ბოლაჯურის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სამცხე ჯავახეთში, ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოლაჯურში. აგებულია შუა საუკუნეებში. ეკლესიის კედლები მხოლოდ მცირე სიმაღლეზეა შემორჩენილი. შენობას თლილი ქვის პერანგი ჰქონია. ზოგიერთი ქვის სიგრძე 1.60 სანტიმეტრზე მეტია, შესასვლელის შემკვრელი ქვა კი სიგანით 2 მეტრს აღემატება. ჩუქურთმიანი სამშენებლო ქვების მიხედვით ეკლესია დაახლოებით XIII საუკუნის შეიძლება იყოს.
რესურსები ინტერნეტში
ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გალიჩის ტბა

გალიჩის ტბა — ტბა რუსეთში, კოსტრომის ოლქში. ფართობი 75,4 კმ². ოვალური ფორმა აქვს. წაგრძელებულია დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ. სიგრძე 17 კმ, სიგანე 6,4 კმ. მაქსიმალური სიღრმე 5 მ-მდე. ნაპირები დაბალია და დაჭაობებული, ფსკერი ლამიანი. არის საპროპელის დიდი მარაგი. ოქტომბრის ბოლოდან აპრილამდე ტბა იყინება. ტბის წყლის დონე 100 მ-მდეა ზღვის დონიდან. გალიჩის ტბა ძირითადად საზრდოობს წვიმისა და მიწისქვეშა წყლებით. აღმოსავლეთ მხარეს ერთვის რამდენიმე პატარა მდინარე, რომელთაგან უდიდესია ჩელსმა და სრედნაია, გამოედიენა კოსტრომის მარცხენა შენაკადი მდინარე ვექსა.
სამხრეთ ნაპირზე მდებარეობს ქალაქი გალიჩი. ტბა მდიდარია თევზით.
რესურსები ინტერნეტში
«Вода России» - Галичское озеро
კოსტრომის ოლქის ტბები
გამბრინუსი (მეფე)

გამბრინუსი (მეფე)
გამბრინუსი — ლეგენდარული მეფე, რომელიც ლუდის ხარშვის გამომგონებლად ითვლება.
გამბრინუსზე (სახელით გამბრივიუსი) პირველად 1519 წელს, საუბრობს გერმანელი ისტორიკოსი იოჰან ავენტინი თავის „ბავარიულ ანალიებში“ (Annales Bajorum). ავენტინი წერს, რომ გამბრივიუსი ერთ-ერთი გერმანული ტომის მეფის, მარუსის შვილი იყო. გამბრივიუსმა, „ანალების“ თანახმად, ცოლად ეგვიპტელი ნაყოფიერების ქალღმერთი იზიდა მოიყვანა, რომელმაც ასწავლა ლუდის ხარშვის ხელოვნება. სხვა წყაროებით, პირველად, გამბრინუსის წარმომავლობის ამგვარი ვერსია გერმანელმა პოეტმა ბუკარტ ვალდისმა წამოაყენა 1543 წელს.
თავად სახელი გამბრინუსი, 1574 წელს გამოჩნდა ანტვერპენში შეცდომით დაბეჭვდის შედეგად, რამაც გამბრივიუსი გამბრინუსად აქცია. სახელი გამბრივიუსი გვხვდება ასევე ტაციტუსთან, მის „გერმანიაში“ (თავი 2). იქ არის მოთხრობილი გერმანელი ხალხის, მარსიების შესახებ.
დღეს, სახელ გამბრინუსს, ბევრი ევროპული და ამერიკული ლუდის ბრენდი ატარებს. მათ შორის ყველაზე ცნობილია გამბრინუსის ლუდსახარში პლზენში (ჩეხეთი), კომპანია „გამბრინუსი“ სან-ანტონიოში (ტეხასი) და ფირმა „გამბრინუსი“ მულეზიდან (ელზასი).
რესურსები ინტერნეტში
"Král Gambrinus ve velíně" გამბრინუსის ლუდსახარშის ვებ-საიტი (ჩეხ.)
ლუდი
მარტი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მარტი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სახელი მარტი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მარტი — გრიგორიანული კალენდრის მე-3 თვე
მარტი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში
ამერიკა-დორადა

ამერიკა-დორადა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 952 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 743.889 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 21.44 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები