PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ბოლშინკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია

ბოლშინკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ტარასოვის რაიონის სლობოდა ბოლშინკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას.
ტაძრის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ტარასოვის რაიონი, სლობოდა ბოლშინკა.
ისტორია
პირველი, მაცხოვრის შობის სახელობის ტაძარი სოფელ ბოლშინკში აიგო 1789 წელს. მას შემდეგ რაც ხის ეკლესია დაინგრა 1857 წელს ააგეს ახალი ქვის ტაძარი, რომელიც 1930-იან წლებში დახურეს. დიდი სამამულო ომის დროს მასში განთავსეს საკოლმეურნეო საწყობი. XXI საუკუნის დასაწყისში მიღებული გადაწყვეტილების შემდეგ დაიწყო ახალი ტაძრის მშენებლობა, რომლის რესტავრაციაც დღემდე გრძელდება.
ღვთისმახურების აღსავლენად სოფელ ბოლშინკაში ხელისუფლების მიერ გამოყოფილი ძველი შენობის საძირკველზე 2006 წელს ააგეს ახალი ქრისტეშობის სახელობის ტაძარი, რომელიც გარკვეული პერიოდის მერე გადაკეთდა, ღვთისმშობლის სახელზე, რადგანაც ტაძარი ეკურთხა 21 სექტემბერს ღვთისმშობლის შობის დღეს.
სამშენებლო სამუშაოები დაფინანსდა შემოწირულობებით - გარე და შიდა მშენებლობა, საკურთხევლის მოხატვის ჩათვლით მცირე სამრეკლო და მიმდებარე ტერიტორიის კეთილმოწყობა. სააქციო საზოგადოება „ბოლშინსკოემ“ გაიღო არა მარტო მსხვილი ფინანსები არამედ უშუალოდ ჩართული იყო მშენებლობის პროცესში. შესაბამისად ახალი ტაძარი აღიმართა ძველი ნანგრევებად ქცეული ეკლესიის მოპირდაპირედ.
ტაძრის წინამძღვარია ანდრეი კორშუნოვი.
რესურსები ინტერნეტში
Церковь Рождества Пресвятой Богородицы
Тарасовское благочиние. Все церкви и монастыри.
На источнике в честь иконы Божией Матери «Живоносный источник» в слободе Большинка совершили традиционный молебен с водосвятием
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
ბუბა კუდავა

ბუბა კუდავა (დ. 25 ოქტომბერი, 1972, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ისტორიკოსი. ისტორიის დოქტორი, ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის დირექტორი 2006-2015 წლებში.
ბიოგრაფია
დაიბადა თბილისში 1972 წლის 25 ოქტომბერს. დაამთავრა თსუ-ის ისტორიის ფაკულტეტი (1995). თსუ-ის ქართული სახელმწიფო და სახალხო დიპლომატიის ისტორიის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის ლაბორანტი, მეცნიერი თანამშრომელი (1994-2006), საქართველოს ისტორიის კათედრის მასწავლებელი, დოცენტი (2000-2006), ისტორიის ფაკულტეტის დეკანი (2005); ჰუმანიტალური ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე (2005), ასოცირებული პროფესორი (2006-2012); კითხულობდა ლექციებს თბილისის სასულიერო აკადემიასა და სემინარიაში (2003-2005); ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის დირექტორის მოადგილე (2006), დირექტორი 2006-2015 წლებში.
არის ისტორიის დოქტორი, დისერტაციის თემა: „დასავლეთ საქართველოს ეკლესია (IX-XI სს.)“ (2003). არის V კლასის ისტორიის სასკოლო სახელმძღვანელოს — „ჩვენი სამშობლოს მატიანე“ (2003-2010) თანაავტორი. მისი მთავარი სამეცნიერო ინტერესებია: შუა საუკუნეების საქართველოს ისტორია, ტაო-კლარჯეთის რეგიონი, საქართველოს ეკლესიის ისტორია, ისტორიული გეოგრაფია, ქართული საისტორიო და კულტურული მემკვიდრეობა საზღვარგარეთ, ქართული ხელნაწერი და საარქივო მემკვიდრეობა, ქართული პალეოგრაფია.
სამხრეთ კავკასიისა და ანატოლიის კვლევის ცენტრის დამფუძნებელი და წევრი (2003 წლიდან). ტაო-კლარჯეთში ცენტრის მიერ ორგანიზებული სამეცნიერო ექსპედიციების მონაწილე და ხელმძღვანელი (2003-2012), საგამომცემლო სერიის — „სამხრეთ კავკასია და ანატოლია“ — სარედაქციო ჯგუფის წევრი; თურქულ-ქართული ჟურნალის — ფიროსმანი ერთ-ერთი რედაქტორი (სტამბოლი, 2007-2010).
ჟურნალ „არტანუჯის“ დამფუძნებელი და რედაქტორ-გამომცემელი (1993 წლიდან), გამომცემლობა „არტანუჯის“ დამფუძნებელი (2000), დირექტორი (2000-2006). საგამომცემლო სერიების — „არტანუჯის წყაროები“, „კოლხური სერია“, „საქართველოს ეკლესიის ისტორია“, „აფხაზეთის სერია“ — მთავარი რედაქტორი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1972
ქართველი ისტორიკოსები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
El Deseo

El Deseo
ელ დესეო — ესპანური კინოკომპანია, რომელიც ეკუთვნის ძმებ ალმოდოვარებს (პედრო და ავგუსტინ ალმოდოვარები). კინოკომპანიის ფილმოგრაფიაში შედის ისეთი ფილმები, როგორიცაა „ყველაფერი დედაჩემის შესახებ“, „ესაუბრე მას“, „ცუდი აღზრდა“, „ჩემი ცხოვრება ჩემ გარეშე“, „დაბრუნება“.
რესურსები ინტერნეტში
El Deseo Producciones პედრო ალმოდოვარის კუთვნილი კინოკომპანია
კინოკომპანიები
ესპანეთის კომპანიები
ესპანური კინო
1986 წელს დაარსებული კომპანიები
ღელისკარის სამაროვანი

ღელისკარის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ხახმატის ჩრდილოეთით, 1 კილომეტრზე, მდინარე გუდანისჭალის მარჯვენა ნაპირზე. თარიღდება XI-XII საუკუნეებით. 1973 წელს გათხარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. გამოვლინდა ორი ქვისსამარხი. ერთში აღმოჩნდა ზურგზე გაშოტილი ჩონჩხი თავით დასავლეთისკენ, ბრინჯაოს გრავირებული სამაჯური და ბეჭედი.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Teretiopsis abyssalis

Teretiopsis abyssalis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 14.3 mm, its diameter 9.2 mm.
Distribution
This marine species was found east of Japan at a depth of 5,510 m.
References
External links
Kantor, Yu.I. & Sysoev, A.S. (1989) The morphology of toxoglossan gastropods lacking a radula, with a description of a new species and genus of Turridae. Journal of Molluscan Studies, 55, 537–550
abyssalis
Gastropods described in 1989
ლევან მაღალაშვილი

ლევან მაღალაშვილი (დ. 10 აგვისტო, 1879, თბილისი — გ. 22 აგვისტო, 1936, მიუნხენი) — ქართველი სამხედრო პირი, გენერ-ლეიტენანტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა თბილისის მაზრის თავადაზნაურობის წინამძღოლის ლუარსაბ მაღალაშვილის და მარიამ მელიქიშვილის ოჯახში. მსახურობდა თერგის კაზაკთა ჯარის ვლადიკავკაზ–სუნჟის პირველ პოლკში. მონაწილეობდა 1900-1901 წლებში. ჩინეთზე ლაშქრობაში და რუსეთ-იაპონიის 1904–1905 წლების ომში (ამურის კაზაკთა ჯარის შემადგენლობაში). 1909 წლის 1 იანვრისთვის ლევან მაგალოვი თერგის კაზაკთა ჯარის ვლადიკავკაზ–სუნჟას პირველი პოლკის პოდიასაული იყო; იმავე წლის 24 ივლისისთვის – შტაბს–რიტმისტრი. 1914 წლიდან მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში. 1916 წლის 19 დეკემბრიდან გახდა ცხენოსანი პოლკის პოდპოლკოვნიკი, 1916 წლის 11 სექტემბერს პოლკოვნიკის წოდება მიენიჭა, 1917 წლის 5 ივლისს კი დაინიშნა თათართა ცხენოსანი პოლკის მეთაურად.
ლევან მაღალაშვილი 1918 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ თეთრ მოძრაობას შეუერთდა, მაგრამ როგორც კი საქართველოს დამოუკიდებლობა გამოცხადდა, იგი ქართული ჯარის რიგებში ჩადგა. 1919 წლიდან გენერალ–ლეიტენანტია. მეთაურობდა თათართა დივიზიას (ხალხში ცნობილია, როგორც „ველური დივიზია“), რომელიც შამქორში აწარმოებდა სისხლისმღვრელ ბრძოლებს ბოლშევიკების წინააღმდეგ.
სამხედრო დამსახურებისთვის ლევან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო: წმ. გიორგის IV, წმ. ვლადიმერის IV (მახვილებითა და ბაფთით, 1915) ხარისხების ორდენებით.
1921 წლიდან ლევან მაღალაშვილი ემიგრაციაში წავიდა. ცხოვრობდა გერმანიაში, მიუნხენში. გარდაიცვალა მიუნხენის სანატორიუმში ჭლექით. დაკრძალულია იქვე, ადგილობრივ სასაფლაოზე. დაქორწინებული იყო (1907 წლის 29 აპრილი) სოფიო ნიკოლოზის ასულ ბარათაშვილზე (1884–1977). ჰყავდათ ერთი ვაჟი – ნიკოლოზი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 10 აგვისტო
დაბადებული 1879
გარდაცვლილი 22 აგვისტო
გარდაცვლილი 1926
ქართველი გენერლები
რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
თბილისში დაბადებულები
ლ
პიუს IV

პიუს IV (ერისკაცობაში ჯოვანი ანჯელო მედიჩი; დ. 31 მარტი, 1499 —გ. 9 დეკემბერი, 1565) — რომის პაპი 1559 წლის 25 დეკემბრიდან 1565 წლის 9 დეკემბრამდე.
მედიჩების გვარის წარმომადგენელი დაიბადა 1499 წლის 31 მარტს მილანში, ნოტარიუსის ოჯახში. ინტერესი ჰქონდა მედიცინისა და იურისპრუდენციის მიმართ. სწავლობდა პავიისა და მილანის უნივერსიტეტებში. პავლე III-მ იგი ჩააყენა რომის კურიის სამსახურში. მანვე დანიშნა სიცილიის ერთ-ერთი ქალაქის არქიეპიკოპოსად და 1549 წელს მიანიჭა კარდინალის წოდება.
ლიტერატურა
რომის პაპები
დაბადებული 31 მარტი
დაბადებული 1499
გარდაცვლილი 9 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1565
ბერგშტრასეს რაიონი

ბერგშტრასეს რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ჰეპენჰაიმი. რაიონი შედის ჰესენის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება დარმშტადტის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 719,51 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 262 799 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 365 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 06 4 31.
რესურსები ინტერნეტში
www.kreis-bergstrasse.de ოფიციალური საიტი
ჰესენის რაიონები
სადინლარი

სადინლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლაჩინის რაიონის სოფლები
უანკაველიკა

უანკაველიკა — ქალაქი ჩრდილოეთ პერუში, უანკაველიკის რეგიონისა და ამავე სახელწოდების პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3,600 მეტრზე, ანდების მთებში. ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 40,000 ადამიანს, ხოლო საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 72.46 ადამიანს. უანკავალიკას ქალაქის სტატუსი მიენიჭა 1571 წელს. ქალაქი სარკინიგზო ხაზით უკავშირდება ქვეყნის დედაქალაქ ლიმას, ლიმამდე მანძილი 444 კილომეტრია.
რესურსები ინტერნეტში
Pagina Web del Gobierno Regional de Huancavelica - Peru
Web Oficial Municipalidad de la Ciudad de Huancavelica
Rutas de Acceso a Huancavelica desde Lima - Peru
სქოლიო
პერუს ქალაქები
ეუსებიო

ეუსებიო
ეუზებიუ და სილვა ფერეირა ; დ. 25 იანვარი, 1942 — გ. 5 იანვარი, 2014) — პორტუგალიელი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი, მსოფლიოს ყველა დროის ერთ-ერთი საუკეთესო ფეხბურთელი. მეტსახელად „შავი ავაზა“.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1942 წლის 25 იანვარს პორტუგალიის აღმოსავლეთი აფრიკაში, ქალაქ ლორენსუ-მარკეშში (ამჟამად მაპუტუ, მოზამბიკი).
მიღწევები
საკლუბო
ბენფიკა
პრიმეირა ლიგა (11): 1960–61, 1962–63, 1963–64, 1964–65, 1966–67, 1967–68, 1968–69, 1970–71, 1971–72, 1972–73, 1974–75
პორტუგალიის თასი (5): 1961–62, 1963–64, 1968–69, 1969–70, 1971–72
ლისაბონის თასი (9): 1962–63, 1964–65, 1966–67, 1967–68, 1968–69, 1971–72, 1972–73, 1973–74, 1974–75
Taça Ribeiro dos Reis: 1963–64, 1965–66, 1970–71
ევროპის ჩემპიონთა თასი: 1961–62
საკონტინენტთაშორისო თასის ფინალისტი: 1961, 1962
სანაკრებო
პორტუგალია
მსოფლიო ჩემპიონატი მესამე ადგილი: 1966
ინდივიდუალური
ოქროს ბურთი: 1965
World Soccer-ის მსოფლიოს XI: 1965
FIFA XI: 1963, 1967
ევროპის ოქროს ბუცი: 1968, 1973
პრიმეირა ლიგის საუკეთესო ბომბარდირი: (7): 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1970, 1973
ევროპის ჩემპიონთა თასის საუკეთესო ბომბარდირი: 1965, 1966, 1968
პორტუგალიის თასის საუკეთესო ბომბარდირი: 1962, 1964, 1965, 1969, 1972
მსოფლიო ჩემპიონატის ოქროს ბუცი: 1966
მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს ბურთი: 1966
მსოფლიო ჩემპიონატის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 1966
BBC-ის წლის საუკეთესო უცხოელი სპორტსმენი: 1966
IFFHS-ის ლეგენდა
პორტუგალიის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი: 1970, 1973
World Soccer-ის ყველა დროის ასი უდიდესი ფეხბურთელი
XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელი Placar-ის ვერსიით: 1999
ყველა დროის 100 უდიდესი ფეხბურთელი World Soccer-ის ვერსიით: 1999
Golden Foot: 2003 (ნომინაციაში „ფეხბურთის ლეგენდები“)
FIFA 100: 2004
რესურსები ინტერნეტში
NASL/MISL stats
სქოლიო
დაბადებული 25 იანვარი
დაბადებული 1942
გარდაცვლილი 5 იანვარი
გარდაცვლილი 2014
პორტუგალიელი ფეხბურთელები
ლიგაპროს ფეხბურთელები
პორტუგალიის პრიმეირა ლიგის ფეხბურთელები
ლისაბონის ბენფიკას ფეხბურთელები
მექსიკის ჩემპიონატის ფეხბურთელები
მონტერეის ფეხბურთელები
პორტუგალიის ნაკრების ფეხბურთელები
1966 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ფიფას 100-ეული
ოქროს ბურთის მფლობელები
Ihor Marchuk

Ihor Marchuk
Ihor Petrovych Marchuk (born 17 February 1969) is a Ukrainian entrepreneur and politician currently serving as a People's Deputy of Ukraine of the 9th convocation.
Biography
Born in 1969 in a working-class family. Started his working life at the ambulance station at the age of 17. At the same time studied at the medical college. Graduated from Podilia State Agrarian Technical Academy in the specialty of “Management of organizations” as a manager-economist.
Held executive positions in commercial companies. In 1997 started his professional career in logistics. Founded a group of logistics companies. In 2015 founded a corporative “M&S Academy” together with the team of specialists in the field of foreign economic activity.
Marchuk is a founder of a public organization “Hunting and sports club “Kampa+”.
Parliament activity
A candidate for people’s deputies from the political party ‘Servant of the People’ in 2019 parliamentary elections (the electoral district № 193, Kamianets-Podilskyi, Kamianets-Podilskyi and Nova Ushytsia rayons). At the time of the election: a director of LLC “M-AND-S”, lives in Kyiv. Non-party.
In 2019 was elected a People’s Deputy of Ukraine of the 9th convocation. According to the CEC, a candidate Marchuk garnered 35,58% (25 430 votes), that won him the election.
29 August 2019 took the oath of a People’s Deputy of Ukraine. A member of the parliament.
Faction: Member of the "Servant of the People" political party parliamentary faction.
Post: Chairperson of the Sub-committee on State-Business Interaction and Investment of the Verkhovna Rada of Ukraine Committee on Economic Development.
Member of the Permanent Delegation to the Central European Initiative Parliamentary Dimension.
Family
Has a wife Olena. A couple has two adult daughters.
References
1969 births
Living people
People from Kamianets-Podilskyi
Ninth convocation members of the Verkhovna Rada
Servant of the People (political party) politicians
21st-century Ukrainian politicians
Qaysarlı

Qaysarlı (also, Kaysarly) is a village and municipality in the Qakh Rayon of Azerbaijan. It has a population of 323.
References
Populated places in Qakh District
ჰატი ჩირფანი

ჰატი ჩირფანი (დ. 1890 ყაზანი, ანკარა, თურქეთი – გ. 21 მარტი 1956) — თურქი პოლიტიკოსი. თურქეთის რესპუბლიკის სოფლის პირველი ქალი მუჰთარი და ქვეყნის ერთ-ერთი პირველი ქალი დეპუტატი. თურქეთში ქალებისთვის არჩევნებში მონაწილეობის და არჩევის უფლების აღიარების შემდეგ, 1935 წლის საპარლამენტო არჩევნებში თავისი კანდიდატურა წამოაყენა და სხვა 17 ქალ დაპუტატთან ერთად შევიდა პარლამენტში, როგორც ანკარის წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
1890 წელს ანკარის სოფელ ქაჰრამანყაზანში, ქარა მეჰმათ ეფენდის და ემინე ჰანიმის ოჯახში დაიბადა. დაქორწინებული იყო ბალკანეთის ომის ვეტერანზე. ჰყავდა 5 შვილი. ფერმერობის შემდეგ, მამამისის თანამდებობა – სოფლის მუჰთარი (გამგე) გახდა. 1933 წლის 26 ოქტომბერს, ქალებს მიეცათ უფლება, რომ გახდნენ სოფლის მუჰთარები, შედეგად ჰატი ჰანიმმა მუჰთარობის არჩევნები მოიგო და სოფლის გამგე გახდა, რითაც ერთ-ერთი პირველი ქალი-მუჰთარიც გახდა.
1934 წელს, ქემალ ათათურქის სოფელ ქიზილჯაჰამამში ვიზიტის დროს, ჰატი ჰანიმმა მას გაეცნო, შედეგად ათათურქმა ჰატის ურჩია 1935 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მიეღო მონაწილეობა. რჩევის თანახმად, ჰატი ჰანიმმა მიიღო მონაწილეობა 1935 წლის არჩევნებში და გახდა პარლამენტის წევრი.
მისი პარლამენტარობის პერიოდში, მუსტაფა ათათურქი პროტოხეთებით იყო დაინტერესებული და მისივე რჩევით სატი ჰანიმმა თავისი სახელი ჰატი-ზე შეცვალა. ფართო საზოგადოებისთვის იგი სატი ჰანიმის სახელით ცნობილია, თუმცა პარლამენტის ჩანაწერებში ჰატი ჰანიმის სახელითაა ჩაწერილი.
საპარლამენტო მანდატის დატოვების შემდეგ, თავის მშობლიურ სოფელში დაბრუნდა, სადაც 1956 წლის 21 მარტს გარდაიცვალა.
ანკარის სოფელ ყაზანში, რომელიც მისი მშობლიური სოფელია, მისი მონუმენტი და სახლ-მუზეუმი მდებარეობს.
სქოლიო
დაბადებული 1890
გარდაცვლილი 21 მარტი
გარდაცვლილი 1956
თურქი პოლიტიკოსი ქალები
ზეპური

ზეპური — სოციალური ფენა ქართლის (იბერიის) სამეფოში. დამოწმებულია „შუშანიკის მარტვილობაში“. ზეპური ქვემო ქართლში იმ დიდ აზნაურთა სახლისშვილებს ეწოდებოდათ, რომლებიც სეფეწულებზე იყვნენ დამოკიდებული.
ლიტერატურა
იბერიის სამეფო
სოციალური ფენები
უკადრისა

უკადრისა — მცენარეთა გვარი უკადრისასებრთა ოჯახისა. ბალახებია. ღერო ხორცოვანი და ხშირად გამჭვირვალეა. მორიგეობით განლაგებული მარტივი ფოთლები აქვთ. მწიფე ნაყოფი შეხებისას ერთბაშად იხსნება საგდულებით (სახელიც ამიტომ შეერქვა), რომლებიც სწრაფად იგრიხება და თესლს გამოტყორცნის.
გვარში 400-მდე სახეობაა. გავრცელებულია უმეტესად ტროპიკულ აზიასა და აფრიკაში, მცირე ნაწილი — ევროპასა და ამერიკაში. საქართველოში ველურად გვხვდება მხოლოდ 1 — ჩვეულებრივი უკადრისა; ყვითელი ყვავილები აქვს, ხარობს დაჩრდილულ ტყეში, ბუჩქნარებს შორის.
თაფლოვანი და სამკურნალო მცენარეა. ყვავილი შეიცავს ყვითელ საღებავს.
ლიტერატურა
აბსენტეიზმი

აბსენტეიზმი — თავის არიდება წარმომადგენლობითი ორგანოს ან თანამდებობის პირის არჩევნებში მონაწილეობისაგან. გამოხატავს მოსახლეობის ფართო მასების პროტესტს არსებული რეჟიმის ან არჩევნების ანტიდემოკრატიული სისტემის წინააღმდეგ და ქვეყანაში შექმნილი პოლიტიკური ვითარებით გამოწვეულ უკმაყოფილებას. აბსენტეიზმის თავიდან ასაცილებლად ზოგ კაპიტალისტურ ქვეყნებში არჩევნებში მონაწილეობა სავალდებულოა. ამ მოვალეობის შეუსრულებლობას მოყვება ჯარიმა. აბსენტეიზმს უწოდებენ აგრეთვე სისტემატურ გამოუცხადებლობას კრებებზე, კოლეგიური ორგანოების სხდომებზე და ა. შ.
ლიტერატურა
არჩევნები
ძვ. წ. 584

ძვ. წ. 584
მოვლენები
დაიბადნენ
მანდანე მიდიელი — მიდიის პრინცესა და კიროს დიდის დედა. (მიახლოებითი თარიღი)
გარდაიცვალნენ
ბაჰრინივკა

ბაჰრინივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნივცის ოლქის ჰლიბოკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1456 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ჰლიბოკის რაიონის სოფლები
ტუნეირას-დუ-უესტი

ტუნეირას-დუ-უესტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სიანორტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 695 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.44 კმ²-ზე. ფართობი 698 871 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
მეტეხის ყორღანები

მეტეხის ყორღანები — არქეოლოგიური ძეგლი, კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ მეტეხში, აგურის ქარხნის ტერიტორიაზე. თარიღდება ძვ. წ. XV-XIV საუკუნეებით.
1958-1959 წლებში ყორღანი გათხარა მცხეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. სამარხზე ეყარა რიყის ქვების გროვა, რომელიც ნაპირისკენ დაბლდებოდა. აღმოსავლეთით ყორღანს ჰქონდა საკმაოდ დახრილი დრომოსი. ყორღანის ცენტრში აღმოჩნდა აღმოსავლეთიდან, დასავლეთისაკენ დამხრობილი ოთხკუთხა ფორმის სამარხი ორმო. სამარხში აღმოჩნდა 24 თიხის ჭურჭელი, ჭურჭლის ტუფის სარქველი ბრინჯაოს ყუნწიანი და სამანჭვლიანი ბრტყელი სატევარი, მასრაგახსნილი შუბისპირი, საკინძი სარდიონის მრგვალი თავით, ოქროს ღრუ და სარდიონის ოვალური მძივები. სამარხის სამხრეთ-აღმოსავლეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეებში ეწყო მსხვილფეხა რქოსანის თავ-ფეხისა და ნეკნების ძვლები, ცენტრალურ ნაწილში კი წვრილფეხა და მსხვილფეხა საქონლის ძვლები. მიწის სამუშაოების დროს დაზიანდა გვერდით მდებარე ყორღანი. მასალა ინახება კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში. ყორღანები წარმოადგენენ დაბალი კონუსის ფორმის რიყის ქვის ყრილებს. ზოგ მათგანს ირგვლივ ცალ პირ წრედ შემოწყობილი აქვს ნატეხი ქვა. ყორღანების ერთ ნაწილს ოთხკუთხა დასაკრძალავი კამერა აქვს, დანარჩენები კატაკომბური ტიპისაა. ყორღანებში აღმოჩნდა კერამიკული ნაწარმი, ტუფის სარქველები, ბრინჯაოს იარაღ-სამკაული,ოქროს და ნახევრად ძვირფასი ქვისა და პასტის მძივები ოთხი ყორღანი ძლიერ დაზიანებულია. მოპოვებული მასალა ინახება კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Zariver

Zariver is an abandoned village in the Vardenis Municipality of the Gegharkunik Province of Armenia.
References
External links
Former populated places in Gegharkunik Province
სეროლანდია

სეროლანდია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-ცენტრალური მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 120 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 373.762 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.43 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Ocotepec Municipality

Ocotepec Municipality
Ocotepec (municipality) is a town and municipality in the Mexican state of Puebla in south-eastern Mexico.
References
Municipalities of Puebla
ჩოღა-ზანბილი

ჩოღა-ზანბილი (სპარს. چغازنبيل) — უძველესი, ელამის სახელმწიფოს დროინდელი კომპლექსი ირანში, ხუზისტანის პროვინციაში. ის ერთ-ერთია იმ რამდენიმე ზიკურათიდან, რომლებიც მესოპოტამიის ფარგლებს გარეთ მდებარეობენ. მდებარეობს ქალაქ სუზიდან 39 კმ-ით დასავლეთით.
ჩოღა-ზანბილი ძვ.წ 1250 წლით თარიღდება და აგებულიე მეფე უნტაშ-ნაპირიშას მიერ, დიდებული ღმერთის - ინშუშინაკის პატივსაცემად. მისი თავდაპირველი სახელი დურ-უნტაში იყო (უნტაშის ქალაქი). კომპლექსი დაცულია სამი კონცენტრირებული კდელით. ძვ.წ. 640 წელს, კომპლექსი ასურეთის მეფე ასურბანიფალმა მნიშვნელოვნდა დაანგრია.
მიჩნეულია, რომ ჩოღა-ზანბილი საუკეთესოდ შემონახული ზიკურათია მთელ მსოფლიოში. 1979 წელს, ის პირველი ძეგლი გახდა ირანიდან, რომელიც იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ირანში
მსოფლიო მემკვიდრეობის სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
Choghazanbil conservation and restoration project
Chogha-Zanbil Travel Guide
Chogha Zanbil
World Heritage profile
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ირანში
როტონდა

როტონდა (მრგვალი) — მრგვალი ფორმის ნაგებობა, ჩვეულებრივ დაბოლოებულია გუმბათით. ხშირად როტონდის პერიმეტრზე განთავსებულია სვეტები.
როტონდის ფორმები აქვთ ძველბერძნულ თოლოსებსა და მონოპტეროსებს, ზოგიერთ ძველრომაულ ტაძრებსა (მაგ. პანთეონი) და მავზოლეუმებს, ბაფტისტერიებს, გარკვეულ ქრისტიანულ ეკლესიებს (ძირითადად, რომანული სტილის, აღორძინების ეპოქისა და კლასიციზმის სტილის), დარბაზები, XVIII საუკუნიდან — პარკირების პავილიონები და ტალავერები.
რესურსები ინტერნეტში
Vera, Gervers-Molnár (1972): A középkori Magyarország rotundái. (Rotunda in the Medieval Hungary). Akadémiai, Budapest
József, Csemegi (1949): A tarnaszentmáriai templom hajójának stíluskritikai vizsgálata. (Studies on the Nave of the Church at Tarnaszentmária.) in: Antiquitas Hungarica III (1949), 92-107.
Günther Binding: Architektonische Formenlehre. Darmstadt 1987.
სქოლიო
შენობა-ნაგებობები
არქიტექტურული ელემენტები
იაკობ ვარძიელი

იაკობ ვარძიელი
იაკობ მიხეილის ძე ვარძიელი (დ. 1891, სოფ. ხიზაბავრა, ახლანდ. ასპინძის მუნიციპალიტეტი, — გ. 26 დეკემბერი, 1937) — ქართველი ბოლშევიკი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოხელე.
დაამთავრა ბათუმის გიმნაზია (1913) და მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი (1918). 1917 წლიდან იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა (ბოლშევიკური) პარტიის წევრი. მონაწილეობდა სტუდენტთა რევოლუციურ მოძრაობაში, შემდეგ პარტიულ მუშაობას ეწეოდა მოსკოვის მუშათა და ჯარისკაცთა შორის. 1917 წლის ოქტომბრის გადატრიალების შემდეგ მუშაობდა მოსკოვის საბჭოს ადმინისტრაციული განყოფილების გამგედ და სხვა თანამდებობებზე. 1920 წელს დამოუკიდებელ საქართველოში გამოგზავნეს საბჭოთა რუსეთის დიპლომატიურ კურიერად.
1922 წლიდან ვარძიელი ჯერ ქალაქ მოსკოვისა და მოსკოვის გუბერნიის მილიციის უფროსი იყო, შემდეგ კრასნაია-პრესნიას რაიონის სასამართლო კოლეგიის თავმჯდომარე. 1923 წელს საქართველოს სსრ იუსტიციის სახალხო კომისარი იყო, შემდეგ — რესპუბლიკის პროკურორი, საქართველოს სსრ ცაკის მდივანი, ამიერკავკასიის სფსრ მუშგლეხინის სახალხო კომისრის მოადგილე, სახკომსაბჭოს საქმეთა მმართველი, საკავშირო კომუნისტური პარტიის ამიერკავკასიის საკონტროლო კომისიის პრეზიდიუმის წევრი. 1937 წელს დააპატიმრეს „მემარჯვენე კონტრრევოლუციური ორგანიზაციის“ წევრობის ბრალდებით და დახვრიტეს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1891
გარდაცვლილი 26 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1937
ასპინძის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი იურისტები
ქართველი ბოლშევიკები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
Tabar Group

Tabar Group
The Tabar Group is an island group in Papua New Guinea, located north of New Ireland. It is a part of the Bismarck Archipelago. The Tabar group consists of a short chain of three main islands - Tabar Island (a.k.a. Big Tabar) in the south, Tatau Island in the center, and Simberi Island in the north - as well as a number of smaller offshore islets. The highest peak is Mount Beirari at .
The population of the island group was 3,920 at the 2000 Census. The Tabar Group is administered by the Sentral Niu Ailan Rural Local Level Government (LLG).
The Tabar Group is the area of origin of Malagan art. The local language is Mandara (also known as Tabar), ISO 639-3 language code "tbf", an Austronesian language. Three dialects have been identified, Simberi, Tatau and Tabar.
References
External links
Islands of Papua New Guinea
New Ireland Province