PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ვასილ ცაბაძე

ვასილ ცაბაძე
ვასილ (ვასო) ზაქარიას ძე ცაბაძე (დ. 1870 — გ. 30 აგვისტო, 1924) — საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი, სოციალ-დემოკრატიული პარტიიდან.
დაიბადა 1870 წელს გორის მაზრის სოფელ საციხურში (ამჟამად ქარელის მუნიციპალიტეტი), ზაქარია დიმიტრის ძე ცაბაძის ოჯახში. ვასილ ცაბაძე იყო „მესამედასელი“, იგი ერთ-ერთი პირველი შევიდა სოციალ-დემოკრატიულ კომიტეტში 1898 წელს. მოგვიანებით იგი იყო აღნიშნული პარტიის მემარჯვენე ფრთის, მენშევიკური მიმართულების წევრი. საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტზე (1918 წელი) ვასილ ცაბაძის ხელმოწერაც არის აღნიშნული.
ვასილ ცაბაძე 1916 წლიდან იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი.
ვასილ ცაბაძე 1924 წელს გაურკვეველ ვითარებაში მოკლეს თბილისში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1870
გარდაცვლილი 30 აგვისტო
გარდაცვლილი 1924
საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
ვ
რომან მსტისლავის ძე

რომან მსტისლავის ძე (დაბ. დაახ. 1150 წ. - გ. 1205 წ.) – ნოვგოროდისა (1168-1169 წწ.) და ვლადიმირ-ვოლინის (1170-1205 წწ.) მთავარი, 1199 წლიდან ერთდროულად გალიჩის მთავარიც. კიევის დიდი მთავრის მსტისლავ იზიასლავის ძისა და პოლონეთის მეფის ბოლესლავ პირმრუდის ქალიშვილის აგნეშკას ვაჟი. მთავრის ხელისუფლების გასაძლიერებლად ებრძოდა ბოიარებსა და ეკლესიას. პოლონეთში გავლენის განსამტკიცებლად ადგილობრივ მთავართა ბრძოლაში ჩაერია, მაგრამ 1205 წელს მოკლეს.
ბიბლიოგრაფია
Галицко-Волынская летопись. Под ред. Н. Ф. Котляра — СПб: «Алетейя», 2005. — 424 с.
Котляр Н. Ф. Даниил, князь Галицкий — СПб: «Алетейя»; Киев: «Птах», 2008. — 320 с.
Славянская энциклопедия. Киевская Русь — Московия: в 2 т. / авт.-сост. В. В. Богуславский. М.: Олма-Пресс, 2001.
Войтович Л. Княжеские династии Восточной Европы (конец IX — начало XVI века): состав, общественная и политическая роль. — Львов, 2000
Татищев В. Н. История Российская.., Т.3. — М., 1964. — 360 с.
Майоров А. В. Из истории внешней политики Галицко-Волынской Руси времен Романа Мстиславовича //Древняя Русь. Вопросы медиевистики. 2008. № 4 (34). С. 78-96.
Горовенко А. В. Меч Романа Галицкого. Князь Роман Мстиславич в истории, эпосе и легендах.— СПб: «Дмитрий Буланин», 2011. — 480 с.,
რუსეთის ისტორია
ნოვგოროდის მთავრები
რიურიკოვიჩები
ბრძოლის ველზე დაღუპული მონარქები
ფარსმის ეკლესია

ფარსმის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, დგას ნასოფლარ ფარსმას აღმოსავლეთით, სასაფლაოს მახლობლად. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია (4,5 X 3,8 მ), უაფსიდო. ნაშენია ფიქალით. წყობა მშრალია. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სახურავი; დანგრეულია აღმოსავლეთ კედელი. ეკლესიაში შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი ბრტყლად არის გადახურული. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედელში გაჭრილია თითო სწორკუთხა სარკმელი.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Brown Caucasian cattle

Brown Caucasian cattle
The Brown Caucasian is a cattle breed from the Caucasus (Armenia, Georgia, Azerbaijan and Dagestan (Russia)). Found in the Caucasus region the breed is the result of crossing Brown Swiss and Kostroma cattle onto the local cattle to produce a variable breed depending on the local stock, with strains for dairy and dairy-beef production.
References
Cattle breeds
Agriculture in Russia
Agriculture in Georgia (country)
Agriculture in Armenia
Agriculture in Azerbaijan
Animal breeds originating in the Soviet Union
მამებისა და შვილების ბრძოლა

მამებისა და შვილების ბრძოლა
მამათა და შვილთა ლიტერატურულ-იდეური ბრძოლა — ქართველი მწერლებისა და საზოგადო მოღვაწეების ძველი და ახალი თაობის ლიტერატურული პაექრობის პირობითი სახელწოდება. ბრძოლა დაიწყო 1860-იან წლებში, როდესაც ჟურნალ „ცისკარში“ დაიბეჭდა თერგდალეულთა წინამძღოლის, ილია ჭავჭავაძის კრიტიკული სტატია „ორიოდე სიტყვა თ. რევაზ შალვას ძის ერისთავის კოზლოვიდგან „შეშლილის“ თარგმანზედა“ („ცისკარი“, 1861, № 4). ძველ და ახალ თაობათა პირველი ბრძოლა მიმდინარეობდა „ცისკრის“ ფურცლებზე 1861-1863 წლებში. თავდაპირველად ეს ბრძოლა უმთავრესად ლიტერატურის საზოგადოებრივი დანიშნულების, აგრეთვე ენისა და სტილის საკითხებს მოიცავდა; ახალი თაობა მოითხოვდა მწერლობის ხალხთან დაახლოებას, ძველი ენობრივი ნორმების, კერძოდ, ორთოგრაფიული და გრამატიკული არქაიზმის უკუგდებას, ისინი ილაშქრებდნენ ანტონ კათოლიკოსის ავტორიტეტის წინააღმდეგ, უარყოფდნენ მაღალ სტილს და ა. შ. ყოველივე ეს „მამების“ უკმაყოფილებასა და გულისწყრომას იწვევდა.
ხელმეორედ პოლემიკა ახალი სიმწვავით დაიწყო 1871 წელს. შეტაკების საბაბი გახდა ისევ ილია ჭავჭავაძის გამოსვლა, კერძოდ, მისი ცნობილი გამოცანები (1871 წ. დეკემბერი), რომლებიც ხელნაწერების სახით გავრცელდა საზოგადოებაში და დიდი მითქმა-მოთქმა გამოიწვია „მამებს“ შორის. გამოცანებში იგულისხმებოდნენ ქართველი თავადაზნაურების წარჩინებული წარმომადგენლები – მარშალი რევაზ ანდრონიკაშვილი, გიორგი და ივანე მუხრანბატონები, იასე ჭავაჭავაძე, ისტორიკოსი პლატონ იოსელიანი, გრ. ორბელიანი და სხვ. ამ პირთ არ შეუსრულებიათ ახალი თაობის („თერგდალეულთა“) ზეგავლენით სპეციალურად მოწვეული თავადაზნაურობის ყრილობის მიერ გამოტანილი დადგენილება, რომელიც ითვალისწინებდა 1871 წელს საქართველოში ჩამოსულ იმპერატორ ალექსანდრე II-სათვის ადრესის მირთმევას თბილისში უნივერსიტეტის გახსნის შესახებ. მეფისნაცვლისა და თავადაზნაურთა რეაქციული ჯგუფის ზეგავლენით ანდრონიკაშვილს შეუცვლია ადრესის პროექტი და უნივერსიტეტის ნაცვლად უთხოვია თბილისში კადეტთა კორპუსის გახსნა.
ილიას მერვე გამოცემა ეხებოდა გრიგოლ ორბელიანს. ეს ეპიგრამა, დანარჩენი გამოცანებისაგან განსხვავებით, პოეტისადმი განსაკუთრებული პატივისცემით იყო გამსჭვალული. მიუხედავად ამისა, „გამოცანებმა“ გრიგოლ ორბელიანის აღშფოთება გამოიწვია. 1872 წელს მან დაწერა „გამოცანების პასუხი“, რომელიც ამჟამად „პასუხი შვილთას“ პირველი ვარინტის სახითაა ცნობილი. იგი ახალი თაობისადმი მიმართული ძალზე დამამცირებელი ეპითეტებით იწყება.
გრიგოლ ორბელიანმა თავისი პასუხი დაბეჭდა ჟურნალ „ცისკარში“ 1874 წელს სათაურით „პასუხი უღირსთა შვილებთა“. ესაა მეორე, საბოლოო ვარიანტი პასუხი შვილთასი. მკვახე ტონი აქ შერბილებულია, ამოღებულია ძალზე დამამცირებელი ეპითეტებიც, რომლებიც პირველ ვარიანტში გვხვდება („კოღო – ბუზებო“, „კატის კნუტებო“, „ვირი წავიდა, ვირი მოვიდა“ და მისთ.), სამაგიეროდ იგი უფრო გავრცობილია და იდეური თვალსაზრისით საინტერესო მასალას შეიცავს.
ცნობილია ილია ჭავჭავაძისა და აკაკი წერეთლის საპასუხო ლექსები გრ. ორბელიანის პასუხზე (ილიას „პასუხის პასუხი“, აკაკის „ხარაბუზა ღენერალს“, „კოღო-ბუზების პასუხი“, „პატრიოტის აღსარება“ და სხვ).
ლიტერატურა
ქართული ლიტერატურა
როტოვა

როტოვა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის საფორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7,5 კმ². მოსახლეობა — 1293 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
როტოვის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
Isabella of Savoy

Isabella of Savoy (11 March 1591 – 28 August 1626) was a daughter of Charles Emmanuel I, Duke of Savoy, and Catherine Michelle of Spain. Her maternal grandparents were Philip II of Spain and Elisabeth of Valois, her paternal grandparents were Emmanuel Philibert, Duke of Savoy and Margaret of France, Duchess of Berry. She was the Hereditary Princess of Modena, dying before her husband succeeded to the Duchy of Modena in 1628.
Life
Isabella was born in Turin to Charles Emmanuel I, Duke of Savoy and his wife Infanta Catherine Michelle of Spain, a daughter of Philip II of Spain and Elisabeth of France.
Marriage
On 22 February 1608, she married Alfonso, Hereditary Prince of Modena (son of Cesare d'Este and Virginia de' Medici) in Turin. This was a happy marriage; Alfonso was loving and loyal towards his wife. Within two years, Isabella bore Alfonso a son, Francesco who would one day succeed his father as Duke of Modena and Reggio.
When Isabella died in childbirth on 28 August 1626, Alfonso was heartbroken; he never remarried and died in 1644. Isabella had been constantly pregnant during much of her 18 years of marriage, giving birth almost once per year. She had died before her husband became duke, so she was never Duchess of Modena.
Issue
Isabella and Alfonso had fourteen children in just seventeen years:
Cesare d'Este (1609–1613), died in infancy;
Francesco d'Este (1610–1658), future Duke of Modena; married Maria Farnese, Vittoria Farnese d'Este and Lucrezia Barberini, all had issue;
Obizzo d'Este (1611–1644), Bishop of Modena;
Caterina d'Este (1613–1628), nun;
Cesare d'Este (1614–1677), died unmarried;;
Alessandro d'Este (1615), died in infancy;;
Carlo Alessandro d'Este (1616–1679), died unmarried;;
Rinaldo d'Este (1618–1672) Cardinal;
Margherita d'Este (1619–1692), married Ferrante III Gonzaga, duca di Guastalla;
Beatrice d'Este (1620), died in infancy;
Beatrice d'Este (1622–1623), died in infancy;
Filiberto d'Este (1623–1645);
Bonifazio d'Este (1624), died in infancy;
Anna Beatrice d'Este (1626–1690), married Alessandro II Pico della Mirandola and had issue; Isabella died giving birth to her.
Ancestry
References
Princesses of Savoy
1591 births
1626 deaths
Nobility from Turin
Deaths in childbirth
House of Este
Hereditary Princesses of Modena
17th-century Italian nobility
17th-century Italian women
Daughters of monarchs
Iaçu

Iaçu is a municipality in the state of Bahia in the North-East region of Brazil.
Notable people
Vanderlei (born 1982), footballer
See also
List of municipalities in Bahia
References
Municipalities in Bahia
ყაზანის ხიდი

ყაზანის ხიდი — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში გრიბოედოვის არხზე, ქალაქის ცენტრალურ რაიონში. აკავშირებს ყაზანისა და სპასკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 18,8 მეტრი, სიგანე - 95,5 მ. ხიდი არის ქალაქში სიგანით ყველაზე დიდ ხიდებს შორის მესამე ლურჯი ხიდისა (97,3 მ) და აფთიაქართა ხიდის (96 მ) შემდეგ.
მდებარეობა
მდებარეობს ნევის პროსპექტის გადაკვეთაზე. ხიდთან ახლოს მდებარეობს ყაზანის საკათედრო ტაძარი და წიგნის სახლი.
დინების ზემოთ მდებარეობს იტალიური ხიდი, ქვემოთ კი
— ბანკის ხიდი.
უახლოესი მეტროსადგურებია „ნევის პროსპექტი“ (სადგურის გასასვლელი გრიბოედოვის არხისაკენ).
სახელწოდება
ამ ადგილზე მდებარე ხიდს ერქვა შობის ხიდი, 1783 წლიდან ეწოდება ყაზანის ხიდი, ახლოს მდებარე ყაზანის ტაძრის გამო. 1923 წლიდან 1944 წლამდე ეწოდებოდა პლეხანოვის ხიდი.
ისტორია
ამჟამად არსებული ხიდი ააშენეს 1765-1766 წლებში აქ 1716 წლიდან მდებარე შობის ხიდის ადგილზე. ახალი ხიდის პროექტის ავტორები იყვნენ ინჟინრები ვ. ი. ნაზიმოვი და ილარიონ გოლნიშჩევ-კუტუზოვი. შობის ხიდი დაანგრიეს არხის სანაპიროს გრანიტით მოპირკეთების დროს.
1805-1806წლებში ხიდის გაფართოებისას (არქიტექტორი ლუიჯი რუსკა) მოანგრიეს ბრილინტის მორთულობა, კიბიანი საფეხურბი, ჩუგუნის მოაჯირები შეცვალეს გრანიტის პარაპეტებით.
1999-2002 წლების სამუშაოების დროს კამარა შეარემონტეს 53 მეტრის სიგანეზე.
ლიტერატურა
Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — 280 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 99. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.
რესურსები ინტერნეტში
Казанский мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
Казанский мост //Энциклопедия Санкт-Петербурга
სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
სოხუმის სამხედრო გზა

სოხუმის სამხედრო გზა — აფხაზეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე ქლუხორის უღელტეხილით (2782 მ) გამავალი გზის ისტორიული სახელწოდება. სოხუმს (საქართველო, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა) აკავშირებს ქალაქ ჩერკესკთან (რუსეთი, ყარაჩაი-ჩერქეზეთი). სიგრძე 274 კმ. იწყება სოხუმ-თბილისის გზატკეცილიდან სოფელ მაჭარასთან, მდინარეების მაჭარისა და ჯამპალის ხეობებით გადის მდინარე კოდორის მარჯვენა სანაპიროზე, მიყვება 50 კილომეტრზე, გადაჰკვეთს მდინარე კოდორს სოფელ მარცხენა გენწვიშთან და აუყვება მდინარეების გვანდრისა და კლიჩის ხეობებს ქლუხორის უღელტეხილამდე.
ჩრდილოეთით გზა დომბაის ველზე გადადის, გაივლის კურორტ თებერდას და მდინარე თებერდის ხეობის გაყოლებით ქალაქ ჩერკესკთან მთავრდება. პირველი დასახლებული პუნქტი ქლუხორის უღელტეხილის შემდეგ აფხაზეთის მხრიდან არის სოფელი აჟარა. ყარაჩაი-ჩერქეზეთის მხარეზე არსებული გზის დიდი ნაწილი ასფალტირებულია. გონაჩხირის ხეობასთან ასფალტირებული გზა მთავრდება. აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მხარე ნაკლებად არის ასფალტირებული. ქლუხორის უღელტეხილი (2782 მ) წარმოადგენს სოხუმის სამხედრო გზის ყველაზე მაღალ პუნქტს.
გასული საუკუნის შუა წლებში მოუვლელობის გამო გზატკეცილი თანდათანობით დაინგრა და ბოლოს ავტოტრანსპორტისათვის გაუვალი გახდა.
1960-იანი წლებიდან სოხუმის სამხედრო გზა სამხრეთიდან მხოლოდ სოფელ ომარიშარის ზემოთ ტურისტულ ბაზამდე – ეგრეთ წოდებულ „სამხრეთის თავშესაფრამდე“ (რუს. „Южный приют“) და ჩრდილოეთიდან – ეგრეთ წოდებული „ჩრდილოეთის თავშესაფრამდე“ (რუს. „Северный приют“) მოქმედებდა.
საავტომობილო მოძრაობა განვითარებული არ არის. სატრანსპორტო კავშირი დამოკიდებულია გარემო პირობებზე. ზამთარში ხშირია თოვლზვავები. ქართულ-აფხაზური შეიარაღებული კონფლიქტის შემდეგ პირდაპირი გამჭოლი გზით მოძრაობა ჩაიკეტა. 2009 წელს გზის აღდგენის შესახებ ინიციატივით გამოვიდა სერგეი ბაგაფში და ბორის ებზეევი.
სოხუმის სამხედრო გზის მიდამოებში ბევრი მინერალური წყაროა. მთიან რეგიონში გამოხატულია ლანდშაფტური ზონები: მთა-ტყის, სუბალპური, ალპური, სუბნივალური და ნივალური. გზაზე მრავალრიცხოვანი არქეოლოგიური, ისტორიული, რევოლუციური, ეთნოგრაფიული, არქიტექტურული ძეგლები და დიდ სამამულო ომთან დაკავშირებული ადგილებია.
მდინარეების გვანდრისა და კლიჩის შეერთების ადგილას დადგმულია კავკასიონის დამცველ საბჭოთა მეომართა მემორიალი. სოხუმის სამხედრო გზაზე გადის საკავშირო ტურისტული მარშრუტი. უღელტეხილი იკეტება სექტემბრის მესამე დეკადიდან ივნისის მეორე დეკადამდე.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს სამხედრო გზა
ოსეთის სამხედრო გზა
ლიტერატურა
სქოლიო
საქართველოს გზები
ბულტერიერი

ბულტერიერი — ძაღლის ჯიში, გამოყვანილი დიდ ბრიტანეთში XIX საუკუნეში.
ბულტერიერი შექმნა ჯეიმზ ჰინკსმა ქალაქ ბირმინგემიდან ბულდოგის და დღეს უკვე გადაშენებული თეთრი ინგლისური ტერიერის შეჯვარებით. ჰინკსის ჩანაფიქრით, ახალ ჯიშს წარმატება ელოდა ძაღლების ბრძოლებშიც და გამოფენებზეც, თვითონ ჰინკსი უპირატესობას თეთრ ბულტერიერებს ანიჭებდა, ისინი დღესაც ერთ-ერთი ყველაზე „მოდური“ შინაური კომპანიონები არიან. ჰინკასმა არ იცოდა, რომ თეთრბეწვიანი ძაღლების შერჩევის გამო ბულტერიერებს ახასიათებთ სიყრუისადმი, კანის ქრონიკული დაავადებებისადმი და გულის ავადმყოფობისადმი მიდრეკილება. „ფერად“ ბულტერიერებს ეს დაავადებები გაცილებით იშვიათად აღენიშნებათ, თუმცა თირკმლების მწვავე უკმარისობა შეიძლება ნებისმიერ ბულტერიერს განუვითარდეს. ბულტერიერი კეთილგანწყობილია ადამიანის მიმართ და ძაღლის სხვა ჯიშებთან შედარებით იშვიათად იკბინება. მაგრამ თუ ბულტერიერმა გადაწყვიტა, დაკბინოს მოწინააღმდეგე, მის კბილებს საშინელი დაზიანებების მიყენება შეუძლია — მსხვერპლისგან ძაღლის მოცილება ძალიან ძნელია.
ბულტერიერის ბეწვის შეფერილობა შეიძლება იყოს თეთრი, მოყვითალო-მოყავისფრო, წითური, სამფერა (შავი, წითური, თეთრი), ვეფხვის შეფერილობის მსგავსი. თავის ქალის ნაწილი მდორედ უერთდება დრუნჩს და ოდნავ ამობურცულ პროფილს ქმნის. კბილები მსხვილია. მოკლე კუდი ჰორიზონტალურად უჭირავს. ბულტერიერი ადვილად ეგუება ქალაქის პირობებს, კარგი მოდარაჯეა. მისი ბეწვი განსაკუთრებულ მოვლას არ საჭიროებს. ბულტერიერის გაწვრთნა რთულია, შეიძლება წარმოიქმნას პრობლემები სხვა ძაღლებთან ურთიერთობისას.
რესურსები ინტერნეტში
ბულტერიერი
ტერიერები
ბრიტანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
451

451
მოვლენები
გაიმართა ქალკედონის მსოფლიო საეკლესიო კრება
რომაელებმა კატალაუნის ველზე დაამარცხეს ჰუნები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
თეოდორიხ დიდი — ოსტგუთების მეფე (გ. 526)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
26 მაისი: ვარდან მამიკონიანი — სომეხი სარდალი (დ. 388)
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
თეოდორიხ I — ვესტგუთების მეფე
ჯაბა კილაძე

ჯაბა კილაძე
გიორგი (ჯაბა) კილაძე (დ. 24 აგვისტო, 1981) — ქართველი მსახიობი. 2009 წლიდან მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობია. განსაკუთრებული პოპულარობა მოიპოვა ტელესერიალ „შუა ქალაქში“, რომელიც ტელეკომპანია იმედის ეთერში 2007–2013 წლებში გადიოდა. გარდა ამისა, ნათამაშები აქვს რამდენიმე სპექტალში, რომელთა შორისაა „ჯინსების თაობა“. მონაწილეობა მიიღო ფილმებში: „16+“ (2006), „იდიოტოკრატია“ (2008), „მაიტა ნასოსი“, „ერთხელ შუა ქალაქში“, ასევე სერიალში „მტვრის გემო“ (2010).
ფილმოგრაფია
2006: „16+“ რეჟ. მარიამ ქაცარავა
2008: „იდიოტოკრატია“ (ტარიელი) რეჟ. ავთანდილ ვარსიმაშვილი
2010: „მაიტა ნასოსი“ რეჟისორები იოსებ ჯაჭვლიანი, გიორგი კაჭარავა
2011: „მიდი ძმაო, მიდი!“ რეჟ. ავთანდილ ვარსიმაშვილი
2011: „ისპაჰან – ბათუმი“ რეჟ. ავთანდილ ვარსიმაშვილი
სატელევიზიო სერიალი
„შუა ქალაქში“
„მტვრის გემო“
ნათამაშები როლები
მარჯანიშვილის თეატრი
მიშელ ფერმოს პიესის „კარებს აჯახუნებენ“ მიხედვით „ბინა ყიფშიძის ქუჩაზე“ რეჟ. გიორგი სალუტაშვილი
ავთანდილ ვარსიმაშვილი „იდიოტოკტატია“ (ტარიელი) რეჟ. ავთანდილ ვარსიმაშვილი
ბერტოლტ ბრეხტი „კავკასიური ცარცის წრე“ (იოსები) რეჟ. ავთანდილ ვარსიმაშვილი
ენტონი ბერჯესი „მექანიკური ფორთოხალი“ (ჯორჯი ბიჭი) რეჟ. ავთანდილ ვარსიმაშვილი
კარლო გოლდონი „მშვენიერი ქართველი ქალი“ (თავადი გურიელი) რეჟ. ავთანდილ ვარსიმაშვილი
ლუკინო ვისკონტის ფილმის „ძმების“ მიხედვით. „ძმები“ (ნიკა რეჟ. ავთანდილ ვარსიმაშვილი
დათო ტურაშვილი „ჯინსების თაობა“ (გეგა კობახიძე) რეჟ. დავით დოიაშვილი
უილიამ შექსპირი „რიჩარდ მესამე“ (კლარენს) რეჟ. ავთო ვარსიმაშვილი
ჯაბა იოსელიანი „საქართველოს უკანასკნელი დედოფალი“ (ჯაბრაილი) რეჟ. მედეა კუჭუხიძე
ბერტოლტ ბრეხტი „სამგროშიანი ოპერა“ (თეოფილი) რეჟ. გიზო ჟორდანია
კარლო გოცის „სამი ფორთოხლის სიყვარული“ , ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის „ჯადოსნური ფლეიტა“ და ქართული ხალხური ზღაპრის „ნაცარქექია“ მიხედვით: „ფორთოხალი, ფლეიტა და..“ (პრინცი ტარტალია) რეჟ. გიზო ჟორდანია
ალეხანდრო კასონა „შვიდი ძახილი ოკეანეში“ (ხუან დე სანტილიანა) რეჟ. ციცინო კობიაშვილი
მოლიერი „ძალად ექიმი“ (ლეანდრი) რეჟ. გიზო ჯორდანია
ალექსანდრე ვამპილოვი „უფროსი ვაჟი“ (სილოვანი) რეჟ. ჯაბა პაპუაშვილი
დათო ტურაშვილი, ანტონიე ჟალიცა „ევრო ჯორჯია/ფრანგულის გაკვეთილებi“ (უმცროსი ძმა) რეჟ. ლელა ჭინჭარაული
დათო ტურაშვილი „დოდოს მოლოდინში“ (წარმომადგენელი პანსიონატიდან) რეჟ. ვატო ჯუღელი
არისტოფანე „ფრინველები“ (ურჩი შვილი, მამალი) რეჟ. დავით პაპავა
ჯოვანი ბოკაჩო „დეკამერონი“ რეჟისორი ლევან წულაძე
უილიამ შექსპირი „ჰამლეტი“ (პირველი მესაფლავე) რეჟ. თემურ კუპრავა
უილიამ შექსპირი „შეცდომათა კომედია“ (ანჯელო, ოქრომჭედელი) რეჟ. გურამ ბრეგაძე
უილიამ შექსპირისა და გრიგორი გორინის მიხედვით „მონტეგები და კაპულეტები“ (ბატონი მონტეგი) რეჟ. გურამ ბრეგაძე
კარლო გოცი „მეფე-ირემი“ (ტრუფალდინო) რეჟ. ალექსანდრე ელოშვილი
შოდერლო დე ლაკლოს ნაწარმოების მიხედვით „სახიფათო კავშირები“ (მისიე დე ვალმონი) რეჟ. ციცინო კობიაშვილი
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მსახიობები
დაბადებული 24 აგვისტო
დაბადებული 1981
Tullaghan

Tullaghan is the most northerly village in County Leitrim, Ireland. Lying at the northern end of Glenade, Tullaghan is in the parish of and is part of the Manorhamilton electoral area.
Geography
Tullaghan is located on the N15 road between Sligo and Bundoran, County Donegal. Tullaghan includes a small section of County Sligo and extends east to the edge of Lough Melvin and the Garrison lowlands, west to Bunduff strand (in the north Sligo coastal area) and south to the northern slopes of the Dartry Mountains and the Arroo and Mountain Outliers. The River Drowes denotes the border between County Leitrim and County Donegal and the River Duff forms the border between County Leitrim and County Sligo. The R280 road connects Tullaghan with the rest of County Leitrim. Tullaghan has the single shortest bit of county coastline in Ireland – a mere 4.7 kilometres (2.9 mi) long.
History
Tullaghan has a high cross located on the roadside of the N15, being erected in its current location in 1778. St Patricks Well is located approximately 3 km west from the village on the coast road past St Patricks church. Back in 1925, Tullaghan village comprised 19 houses, 5 being licensed to sell alcohol.
Religion
Saint Patrick's Catholic Church was built in 1842.
See also
List of towns and villages in Ireland
References
Towns and villages in County Leitrim
არევაშატი

არევაშატი — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 079 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 544 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.82 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არმავირის პროვინციის სოფლები
Harun and Leyla

Harun and Leyla
"Harun and Leyla" – is the 6th and the last mugham opera composed by Uzeyir Hajibeyov.
The 5 acted opera was composed in 1915, but was not staged. Libretto of the opera was also written by Uzeyir Hajibeyov, based on an Arabic dastan of the same name.
References
Azerbaijani-language operas
Operas by Uzeyir Hajibeyov
1915 operas
Operas set in the Middle East
ტარაის რაიონი

ტარაის რაიონი — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კალკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 968 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 917 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 73 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 53.78 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
კუსკოს რეგიონის რაიონები
კალკის პროვინციის რაიონები
Desert Rose

Desert Rose
„Desert Rose“ — ინგლისელი მომღერალ და მუსიკოს სტინგის სიმღერა. იგი გამოვიდა 2000 წელს, როგორც სინგლი ალბომიდან Brand New Day. სიმღერაში, გარდა სტინგისა, წამყვან ვოკალს ასრულებს ალჟირელი მომღერალი ჩებ მამი. სიმღერა მოხვდა ჩარტების №3 პოზიციაზე შვეიცარიაში. იტალიაში იგი №4 იყი, ბრიტანეთში — №15, ხოლო აშშ-ში — №17.
სიმღერების სია
ბრიტანული CD1 (497 240-2)
„Desert Rose (რადიოს ვერსია)“ – 3:55
„If You Love Somebody Set Them Free“ (ჩაწერილია ცოცხლად ლოს-ანჯელესში) – 4:27
„Fragile“ (ჩაწერილია ცოცხლად ლოს-ანჯელესში) – 4:10
„Desert Rose“ — ვიდეო (CD-ROM)
ბრიტანული CD2 (497 241-2)
„Desert Rose (Melodic Club Mix radio edit)“ – 4:47
„Desert Rose (Melodic Club Mix)“ – 9:21
„Desert Rose (Filter Dub Mix)“ – 5:21
„Desert Rose (Melodic Club Mix)“ — ვიდეო (CD-ROM)
ბრიტანული 12" (497 241-1)
„Desert Rose (Melodic Club Mix)“
„Desert Rose (Filter Dub Mix)“
„Desert Rose“ (ორიგინალი)
ბრიტანული CD (0694973212)
„Desert Rose (რადიოს ვერსია)“ – 3:54
„Desert Rose (Melodic Club Mix radio edit)“ – 4:44
„Brand New Day (Murlyn Extended Mix)“ – 5:01
„Brand New Day (Murlyn Radio Mix)“ – 3:54
ევროპული CD (497 233-2)
„Desert Rose (რადიოს ვერსია)“ – 3:54
„Desert Rose (Melodic Club Mix)“ – 9:20
„Desert Rose (Melodic Club Mix radio edit)“ – 4:44
„Brand New Day (Murlyn Mix)“ – 5:01
„Brand New Day“ — ვიდეო (CD-ROM)
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია სინგლის შესახებ სტინგის ოფიციალურ საიტზე
სქოლიო
სტინგის სიმღერები
1999 წლის სიმღერები
2000 წლის სინგლები
კემპის ოლქი

კემპის ოლქი — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. პიტსბერგი. შეიქმნა 1874 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ტეხასის ოლქები