PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ხრამული

ხრამული, კაპოეტი — თევზების გვარი კობრისებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძე 60 სმ, მასა — 2,5 კგ აღწევს. აქვთ წაგრძელებული, მსხვილი ქერცლით დაფარული სხეული, ქვედა განივი პირი, მჭრელი რქოვანი შალითით დაფარული ქვედა ტუჩი, 1 ან 2 წყვილი ულვაში. იკვებებიან წყალმცენარეებით. მოიცავს 25 სახეობას. გავრცელებულია აზიის, აფრიკისა და ევროპის მტკნარ წყლებში. საქართველოში ბინადრობს 3 სახეობა და 1 ქვესახეობა. აღმოსავლეთ საქართველოში საკუთრივ ხრამული (მტკვრის, ჩვეულებრივი) — varicorhinus capoeta და მისი ქვესახეობა — სევანის ხრამული — varicorhinus capoeta sevangi, დასავლეთ საქართველოში — კოლხური ხრამული და მცირეაზიის ხრამული — varicorhinus tinca. მტკვრის ხრამულს ხალხი უწოდებს ცოცხალს, ლურჯას, კაპოეტს და ა.შ. გამრავლების პერიოდში ხრამულის ქვირითი შხამიანია. გემრიელი ხორცი აქვს, თუმცა მეტად ძვლიანია.
ლიტერატურა
კობრისებრნი
Neda Ukraden

Neda Ukraden (born 16 August 1950) is a Serbian-Croatian singer. Her professional career stretches back to 1967.
Personal life
Ukraden was born in Glavina Donja, a village near the small Croatian town of Imotski, to Serb parents Anđelija (1924–2018) and Dušan Ukraden (1927–1997).
She lived in Imotski with her grandparents until the age of two when she relocated to Višegrad, in eastern Bosnia and Herzegovina. When she was in elementary school, her family moved to Sarajevo where she lived until 1992 when the Bosnian War broke out.
When the war started, Neda moved to Belgrade, Serbia. Between 1992 and 1996, she rented an apartment in Vienna, Austria.
Respecting the wishes of her father, she attended the University of Sarajevo where she successfully completed degrees in Law, Philology, and the English language. It was only at age 17 that she started singing.
Ukraden was married to director Milan Bilbija and together they had a daughter named Jelena. Bilbija died on 30 January 2013 in Montenegro. Ukraden did not attend his funeral.
Discography
7" singles
Sve što moje srce zna / Ako me trebaš (1969)
Jel' to taj / Tri djevojke (1973)
Pjesma Maršalu Titu / A.V.N.O.J. (1975)
Srdce u srcu / Mezarje (1975)
Što si nano udala me rano / Sretan dan (1975)
Novi Robinzoni / Do posljednje kapi života (1975)
Ja još pamtim samo tvoje ime / Neka suze kažu mili (1976)
Ej, da mi je naći / Večera (1976)
Ja i ti / 8 dana (1976)
Ne dam ga, ne dam / Dragana je mala na livadu zvala (1977)
Požuri mi dragane / Šalvare (1977)
Hajde bolan ne luduj / Što su polju cvijetovi (1977)
Pisma ljubavi / Ljubav me čudno dira (1978)
Vjeruj mi dušo moja / Alčak (1978)
Što si bliže meni / Kad sam bila cvijeće u Japanu (1979)
Još te volim / Šeherzada (1979)
Umrie ljeto / Ljubavi, ljubavi (1981)
Oženjen je / Sve što se odgađa, to se ne događa (1981)
Ne budi me noćas / Za tri dana prođe svako čudo (1982)
Doviđenja, zaboravi ne / Ne vjeruj (1983)
Boli, boli / Sretno ti bilo, sine (1988)
Studio albums
Srce u srcu (1975)
Ko me to od nekud doziva (1976)
Nedine najljepše pjesme (1977)
Neda (1978)
Neda (1979)
Čuje se glas (1981)
To mora da je ljubav (1982)
Oči tvoje govore (1984)
Hoću tebe (1985)
Šaj, šaj (1986)
10 Hitova (1986)
Došlo doba da se rastajemo (1987)
Posluži nas srećo (1988)
Ponoć je (1988)
Dobro došli (1989)
Poslije nas (1990)
Nek živi muzika (1992)
Jorgovan (1993)
Između ljubavi i mržnje (1995)
Ljubav žedna (1996)
Nova Neda (2001)
Život sam promjenila (2002)
Ljubomora (2004)
Za sva vremena (2004)
Oduži mi se poljupcima (2006)
Da se nađemo na pola puta (2009)
Radujte se prijatelji (2010)
Biti svoja (2012)
Terapija (2016)
Jednom kad ovo prođe (2021)
References
External links
Official website
Discography at Discogs
1950 births
Living people
People from Imotski
Serbs of Croatia
Yugoslav women singers
20th-century Serbian women singers
21st-century Serbian women singers
20th-century Croatian women singers
21st-century Croatian women singers
Serbian folk-pop singers
Croatian folk-pop singers
Grand Production artists
BN Music artists
Bosnia and Herzegovina emigrants to Serbia
University of Sarajevo alumni
Beovizija contestants
კუტუჩი

კუტუჩი — მდინარე ეკვადორში. მდინარე აბატოს შენაკადი.
რესურსები ინტერნეტში
GEOnet Names Server
Water Resources Assessment of Ecuador
ეკვადორის მდინარეები
ჯონ ნიუპორტ ლენგლი

ჯონ ნიუპორტ ლენგლი (დ. 2 ნოემბერი 1852 — გ. 5 ნოემბერი 1925) — ბრიტანელი ფიზიოლოგი და ჰისტოლოგი, ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი (1883 წლიდან) და ვიცე-პრეზიდენტი (1904-1905). დაამთავრა კემბრიჯის უნივერსიტეტი. 1903 წლიდან კემბრიჯის უნივერსიტეტის პროფესორი. ლენგლის შრომები ძირითადად მიეძღვნა ვეგეტატიური ნერვული სისტემის ანატომიას და ფიზიოლოგიას. ლენგლიმ დაადგინა, რომ ვეგეტატიური ნერვული სისტემის ბოჭკოები გადიან დამოუკიდებელ პერიფერიულ ნერვულ კვანძებზე (განგლიონებზე), რის გამოც მას ავტონომიური ნერვული სისტემა უწოდა. გამოქვეყნებული აქვს 170-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი.
თხზულებები
The union of different kinds of nerve fibres, "Journal of physiology", 1904.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ბრიტანელი ფიზიოლოგები
დაბადებული 1852
გარდაცვლილი 1925
მუხიანი (თბილისი)

მუხიანი (თბილისი)
მუხიანი — უბანი თბილისში, გლდანის რაიონში. ამჟამინდელი მუხიანის ტერიტორია დაფარული იყო მუხის ხეებით. სწორედ აქედან მომდინარეობს სახელი. 70-იან წლებში მუხის ტყე გაიჩეხა და დაიწყო ტერიტორიის განაშენიანება. თავდაპირველად ტერიტორიაზე განთავსდა საბჭოთა კავშირის შეიარაღებული ძალების სატანკო ნაწილი. შემდეგ გაჩნდა დასახლებაც. 80-იანი წლებიდან დაიწყო საცხოვრებელი კორპუსების მშენებლობა, შეიქმნა ახალი მიკრორაიონები. გაჩნდა ნ. დუმბაძის, ი. ნონეშვილის და ალ. გობრონიძის პროსპექტები. აშენდა რადიო ქარხანა. დასახლებაში მოქმედებს ბანკების ფილიალები, სავაჭრო დაწესებულებები და აშენდა მეფე მირიანის და ნანა დედოფლის სახელობის ეკლესია. მუხიანში ფუნქციონირებს სამი საჯარო სკოლა, ესენია: 175-ე, 174-ე და 181-ე.
რესურსები ინტერნეტში
წარმოშობის ისტორია
თბილისის უბნები
ანიონი

ანიონი (მომდინარეობს ბერძნული სიტყვიდან და ნიშნავს „ზედა“-ს) — იონი, რომელსაც აქვს უფრო მეტი ელექტრონი, ვიდრე პროტონი და ამიტომაც უარყოფითად არის დამუხტული.
რესურსები ინტერნეტში
ანიონი — ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი
სქოლიო
ფიზიკური ქიმია
Three Houses (film)

Three Houses (film)
Three Houses (/ ) is a 2008 Georgian surrealist drama film directed by Zaza Urushadze.
Cast
Janri Lolashvili
Zurab Kipshidze
Murman Jinoria
Eka Andronikashvili
Nata Murvanidze
Tornike Bziava
Nineli Chankvetadze
Malkhaz Abuladze
Murman Jinoria
Nino Koridze
Dato Iashvili
References
External links
Drama films from Georgia (country)
2000s Georgian-language films
2008 films
2008 drama films
Films directed by Zaza Urushadze
Green Man (album)

Green Man (album)
Green Man is the debut solo album from English singer-songwriter Mark Owen. The album was released through RCA and BMG on 2 December 1996, months after the official split of his former boyband, Take That. The album was recorded at Abbey Road Studios in London. Three singles were released from the album: "Child", "Clementine" and "I Am What I Am". The album peaked at number 33 on the UK Albums Chart. The album was re-released in 2003 following the success of his second studio album, In Your Own Time which had been released earlier that year. Green Man has been certified gold by the British Phonographic Industry (BPI) for shipments of 100,000 copies in the United Kingdom.
Green Man was written entirely by Mark Owen himself (except for two tracks): "The easiest option for Mark Owen who came out of Take That was to get some other people to write some nice catchy pop tunes, and maybe I could have done that for a couple of years. Then I probably would have been hated by everybody and fell by the wayside. But there wouldn’t have been an album unless I’d written it and it had come from me and I felt like it was my album. That’s all I was interested in."
Unlike the dance-pop music of his former group Take That, Green Man sees Owen develop a sound influenced by Britpop and other forms of alternative rock. Working with alternative rock producer John Leckie, the album has been described as having an "attractive sheen" that "sounds like a cross between Radiohead and the Stone Roses", two bands that Leckie had worked with. The album has also been described as an indie pop album. Owen's former Take That bandmate Robbie Williams would also pursue a Britpop-influenced direction on his debut album Life thru a Lens (1997).
Track listing
Charts and certifications
Charts
Certifications
References
External links
1996 debut albums
Albums produced by John Leckie
Albums produced by Craig Leon
Britpop albums
Mark Owen albums
Bertelsmann Music Group albums
Albert Tavkhelidze

Albert Tavkhelidze
Albert Nikiforovich Tavkhelidze (16 December 1930 27 February 2010) was President of the Georgian National Academy of Sciences (19862005). Tavkhelidze was a Doctor of Physical and Mathematical Sciences, Professor, Academician of the Georgian National Academy of Sciences; and earned a Fellowship in the Russian Academy of Sciences.
References
Members of the Georgian National Academy of Sciences
Soviet physicists
Full Members of the USSR Academy of Sciences
Full Members of the Russian Academy of Sciences
1930 births
2010 deaths
Burials in Troyekurovskoye Cemetery
Lasioglossum cameronellum

Lasioglossum cameronellum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1911 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
cameronellum
გულაგი

გულაგი (რუს. ГУЛаг) — აკრონიმი Главное управление исправительно–трудовых лагерей и колоний, შრომით-გამოსასწორებელი ბანაკების და კოლონიების მთავარი სამმართველო. გულაგის სახელით ცნობილია საბჭოთა სადამსჯელო სისტემის ნაწილი, სადაც პატიმრები სასჯელის მოხდასთან ერთად იძულებით ასრულებდნენ სხვადასხვა (როგორც წესი ფიზიკურ) სამუშაოს, ხშირად ძალიან ცუდ ან თითქმის გაუსაძლის პირობებში.
1929 წლიდან 1953 წელს სტალინის გარდაცვალებამდე, გულაგი გამოიარა, სავარაუდოდ, 14 მილიონამდე ადამიანმა. გულაგებში დაიღუპა 1,6 მილიონამდე ადამიანი. გულაგებში პატიმართა რიცხვის მკვეთრი ზრდა შეინიშნებოდა დიდი ტერორის დროს, 1936-1938 წლებში, და მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ პერიოდში. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ გულაგში გაამწესეს მილიონზე მეტი საბჭოთა ჯარისკაცი, რომელიც ცოცხალი გადაურჩა ნაცისტების სამხედრო ტყვეთა ბანაკებს. ბანაკებში მყოფთ უხეიროდ კვებავდნენ, მხოლოდ მინიმალურ სამედიცინო დახმარებას უწევდნენ, არ უზრუნველყოფდნენ ხშირი უამინდობისათვის საჭირო ტანისამოსით, არ არსებობდა თანამედროვე სამუშაო იარაღები და დანადგარები.
გულაგის ადგილმდებარეობა ეკონომიკურ მიმართულებებს ესადაგებოდა. ბანაკების უმეტესობას ევალებოდა კონკრეტული ეკონომიკური ამოცანების შესრულება ინდუსტრიალიზაციის ჩარჩოებში - ხე-ტყის დამზადება, მაღაროებში მუშაობა და სამრეწველო პროექტების მშენებლობა.
1953 წელს სტალინის გარდაცვალების შემდეგ, კომუნისტური სახელმწიფო გულაგის სისტემის დემონტაჟს შეუდგა. 1954 წელს დაიწყეს პოლიტიკური პატიმრების გათავისუფლება. გულაგების სისტემა გაუქმდა 1960 წელს.
გულაგი
საბჭოთა კავშირის ისტორია
Hakob Hakobian (painter)

Hakob Hakobian (painter)
Hakob Hakobyan, also spelled Hagop Hagopian (May 16, 1923 – March 9, 2013) was a modern Armenian painter. Hagopian was awarded the honorary title of People's Artist of the Armenian SSR and won the State Prize of Armenia.
Biography
Hagopian was born in Egypt. He took on his early education at Melkonian Armenian school in Cyprus. He later attended the Institute of Fine Arts in Cairo and then was granted scholarship to attend Académie de la Grande Chaumière in Paris. He also studied at the studio of renowned painter Andre L’Hote during his stay in Paris.
His early works are small-size oils: one-figure compositions in interiors and still lifes.
Part of a massive mid-20th century wave of Armenian exiles and their families returning to their familial homeland, Hagopian immigrated to the Soviet Union to settle in the Armenian Soviet Socialist Republic in 1962, and his new world became the Armenian landscape.
His personages are social or occupational types, static figures circumscribed by a space limited in depth, their mood of constraint and isolation suggest a miserable existence.
Hagopian had several exhibitions in Yerevan, Moscow, and other cities. He died in Yerevan, aged 89.
Famous works
A Woman Frying Fish (1962, oil on canvas 70 x 80 cm.)
Filmography
Painter Hakob Hakobyan / Nkarich Hakob Hakobyan 1990, Yerevan, Hayk Studio, 20min.
References
External links
HagopianArt.com
Hakob Hakobyan
1923 births
2013 deaths
Armenian painters
Egyptian people of Armenian descent
Egyptian emigrants to the Soviet Union
Soviet painters
Burials at the Komitas Pantheon
Egyptian expatriates in Cyprus
Egyptian expatriates in France
Leptomyrmex fragilis

Leptomyrmex fragilis is a species of ant in the genus Leptomyrmex, commonly called ‘spider ants’. Described by Smith in 1859, the species is endemic to Indonesia and New Guinea and the Philippines.
References
Dolichoderinae
Hymenoptera of Asia
Insects of Indonesia
Insects of New Guinea
Insects of the Philippines
Insects described in 1859
ზიოვლა

ზიოვლა — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,474 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ლენქორანის რაიონის სოფლები
1653

1653
მოვლენები
2 თებერვალი : კუნძულ მანჰეტენზე ჰოლანდიელმა ახალმოსახლეებმა ახალი ამსტერდამი დააარსეს.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
17 თებერვალი : არქანჯელო კორელი — იტალიელი მევიოლინე და კომპოზიტორი (გ. 1713)
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
იისალმი

იისალმი — ქალაქი ფინეთში, ჩრდილოეთ სავონიის რეგიონში. ქალაქში ცხოვრობს 20 960 კაცი.
ქალაქ იისალმიში არის ფინეთის ბოლო დიდი დამოუკიდებელი ლუდსახარში ოლვის სათავო ოფისი. ასევე, აქვე მდებარეობს გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნი მიხედვით, მსოფლიოში ყველაზე პატარა რესტორანი კუაპი.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქის ოფიციალური საიტი
ფინეთის ქალაქები
იისალმი
მზია სიმონიშვილი

მზია სიმონიშვილი (დ. 2 ოქტომბერი, 1965, თბილისი — გ. 19 მაისი, 2013, ვენა) — ქართველი მუსიკოსი. 1973 წლიდან სწავლობდა „ნიჭიერთა ათწლედში“, პედაგოგი ვანდა შიუკაშვილი (ფორტეპიანო). 1980 წელს გაიმარჯვა საქართველოს პიანისტთა ეროვნულ კონკურსში. 1989 წელს, იგივე პედაგოგთან დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის საფორტეპიანო ფაკულტეტი. სწავლის პერიოდშივე გამოდიოდა საქართველოს ფილარმონიის ორკესტრთან ერთად ჯანსუღ კახიძის დირიჟორობით.
მზია სიმონიშვილი იყო მენდელსონისა (ჰამბურგი, გერმანია) და ბუზონის (1994, ბოლცანო, იტალია) საერთაშორისო კონკურსების I პრემიის მფლობელი, მონტე–კარლოს საერთაშორისო კონკურსის ლაურეატი.
1990 წლიდან მუსიკოსი მონაწილეობდა ფესტივალებში (ფინეთი, ჰოლანდია); მნიშვნელოვანი საკონცერტო გამოსვლები ჰქონდა მსოფლიოს სხვადასხვა მუსიკალურ ცენტრში. 1992 წელს შედგა მისი დებიუტი შვეიცარიაში; ამავე წლიდან იყო საქართველოს ფილარმონიის სოლისტი, პარალელურად, ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში პროფესორ ვალერიან შიუკაშვილის ასისტენტი; 1993 წელს სწავლა განაგრძო ვენის Hohschsule-ში. გამოშვებული აქვს ალბომი, რომელშიც შევიდა: ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენის მეოთხე სონატა, სერგეი პროკოფიევის მეორე სონატა, ფედერიკ შოპენისა და მორის რაველის პიესები.
2004 წლიდან მზია სიმონიშვილი იყო ავსტრიის მოქალაქე. ბოლო წლებში იგი ვენაში მოღვაწეობდა და ხშირად მართავდა კონცერტებს ლა–სკალაში, მიუნხენის “ჰერკულეს – ცენტრში”, ჰამბურგის “მიუზიქჰოლში” და ვენის “კონცერტჰაუსში“; არაერთი საქველმოქმედო კონცერტი აქვს ჩატარებული ქართველი ბავშვების დასახმარებლად.
მზია სიმონიშვილი გარდაიცვალა 47 წლის, ქართველი მუსიკოსი დაკრძალულია ვენაში.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 2 ოქტომბერი
დაბადებული 1965
გარდაცვლილი 19 მაისი
გარდაცვლილი 2013
ქართველი მუსიკოსები
თბილისში დაბადებულები
ვენაში გარდაცვლილები
ზედგენიძეები

ზედგენიძეები, ზევდგინიძეები — ფეოდალური საგვარეულო აღმოსავლეთ საქართველოში. ზედგენიძეები XIV საუკუნის I ნახევარში დამკვიდრდნენ მდინარეების რეხისა და მეჯუდის სანაპირო ტერიტორიაზე. XIV საუკუნის 80-90-იან წლებში სამეფო კარს ერთგულებისათვის საგვარეულო საძვალედ მიიღეს შიომღვიმე. ალექსანდრე I-მა ზედგენიძეებს დაუმტკიცა გორის მოურაობა, ამილახვრობა და სოფლები — კასპი, გომი, ნადარბაზევი ყმა-მამულებით. პირველი ამილახვარი იყო თაყა ჯანიბეგის ძე ზევდგინიძე, აქედან მომდინარეობს ამილახვართა გვარი და სათავადო საამილახვრო. ზედგენიძეთა საგვარეულოს განშტოებებია ასევე გურამიშვილები, ტუსიშვილები და, შესაძლოა, ემუხვარები.
ლიტერატურა
ბერძენიშვილი ნ., ფეოდალური ურთიერთობიდან XV საუკუნეში, მის წგნ.: საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგნ. 2, თბ., 1965;
გვრიტიშვილი დ., ფეოდალური საქართველოს სოციალური ურთიერთობის ისტორიიდან (ქართლის სათავადოები), თბ., 1955;
ქიქოძე მ., ქსე, ტ. 4, გვ. 498, თბ., 1979
საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
ვიქტორია (კუნძული)

ვიქტორია (კუნძული)
ვიქტორია — სიდიდით მეორე კუნძული კანადაში და მერვე მსოფლიოში. მისი ფართობია 217 291 კმ²-ია. მდებარეობს არქტიკის პოლარულ სარტყელში, ნუნავუტის ტერიტორიაზე.
კუნძულს სახელი ეწოდა 1839 წელს, დედოფალ ვიქტორიას პატივსაცემად.
მდებარეობს კანადის ჩრდილო-დასავლეთ ტერიტორიაზე. მის დასავლეთით მდებარეობს ამუნდსენის ყურე და კუნძული ბანკსი, რომელიც ვიქტორიასგან გამოყოფილია საკმაოდ ვიწრო უელსის პრინცის სრუტით.
ვიქტორია წარმოადგენს „ნახევარკუნძულების კუნძულს“, უსწორმასწორო სანაპირო ხაზით, უამრავი ნახევარკუნძულითა და უამრავი წვრილი ყურეთი.
კუნძულის უმაღლესი წერტილია შალერის მთები (655 მ) სამხრეთ აღმოსავლეთ ნაწილში, რომლის სიახლოვესაც მდებარეობს კუნძულის უდიდესი ტბა — ფერგიუსონი (562 კვ. კმ.)
2006 წლის აღწერის მონაცემებით, ვიქტორიას მოსახლეობა შეადგენს 1 875 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
კუნძულის რუკა
ექსპედიცია ვიქტორიაზე
კუნძული ვიქტორია
კანადის კუნძულები
კანადის არქტიკული არქიპელაგი
Monument to Ivan Dokunin

Monument to Ivan Dokunin is a monument in Zverevo, Rostov oblast, Russia. It is dedicated to the Hero of the Soviet Union Ivan Dokunin, who has died in an air fight above Mius River in the Donbas during the Great Patriotic war.
It consists of a mockup of the trainer aircraft Yakovlev Yak-52 installed on the pedestal. The plane was manufactured at Shakhty Aviation Repair Plant. Installation works was completed in April 2010 on the ever of the Victory Day celebration. The opening ceremony took place on May 6, 2010.
Mayor of Zverevo A. Chumakov was the initiator of this project. The memorial was designed by a local artist Yelena Zubkova. The monument is located at Dokunin's burial site. It also perpetuated the Soviet soldiers fallen and buried here.
Historical background
Ivan Dokunin was enlisted in the Workers' and Peasants' Red Army in June 1941 after the Serpukhov Military Aviation School graduation. Young aviator with his battlefield companions had successfully attacked and destroyed tanks, artillery guns, firing points, troop transports, funk holes of the Wehrmacht, airports occupied by the Luftwaffe, battalions of the hostile infantry. Dokunun made the highest number of flights in his military base, executed battle drills under adverse weather and in poor visibility, when the enemy expected the air strike least of all. Resolution of the Presidium of the Supreme Soviet of February 8, 1943 for the exemplary performance of battle missions, brave actions, heroism Ivan Dokunin received the title of the Hero of the Soviet Union with the awarding of the Order of Lenin and Gold Star. The aviator was killed in battle in Summer 1943. He was buried in a common grave.
References
2010 establishments in Russia
Monuments and memorials in Rostov Oblast
Metal sculptures
პატარა კლდეისი

პატარა კლდეისი (ყოფ. ქვეშელა) — სოფელი საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში (კლდეისის თემი). მდებარეობს ბედენის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე კლდეისისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1370 მეტრი, თეთრიწყაროდან 35 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
ლიტერატურა
სქოლიო
თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
Tatkovo

Tatkovo is a village in Kardzhali Municipality, Kardzhali Province, southern Bulgaria.
References
Villages in Kardzhali Province
ოულუიარვი

ოულუიარვი — ტბა ფინეთის ოულუს პროვინციაში. მისი ფართობი 928 კმ²-ია და ქვეყნის სიდიდით მეხუთე ტბას წარმოადგენს. ტბიდან გამოედინება მდინარე ოულუ, რომელიც ბოტნიის ყურეში ჩაედინება. ტბაში 500-მდე კუნძული მდებარეობს, რომელთა შორის უდიდესია მანამანსალო. წყალი ნოემბრის შუა რიცხვებიდან მაისის შუა რიცხვებამდე გაყინულია. სანაპირო დაფარულია ტყეებით.
ტბის 40% ვაალის მუნიციპალიტეტში მდებარეობს.
იხილეთ აგრეთვე
ფინეთის ტბები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ტურისტული საიტი
ფინეთის ტბები
ოროდ II

ოროდ II — პართიის მეფე არშაკიდების დინასტიიდან. ოროდ II სამეფო ტახტზე ფრაატ III-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 57 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 37, მის შემდეგ კი ტახტზე ფრაატ IV ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
არშაკიდები
პართიის იმპერია, ირანის ისტორია
არშაკიდები
პართიის მეფეები
პილოინსი (პარაიბა)

პილოინსი (პარაიბა)
პილოინსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბრეჟუ-პარაიბანუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 978 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 108 28 კმ²-ზე. ფართობი 6 978 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარაიბა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩრდილოური სადა ვეშაპი

ჩრდილოური სადა ვეშაპი — ძუძუმწოვარი ცხოველი სადა ვეშაპისებრთა ოჯახისა. დედლის სხეულის სიგრძეა 13,4–17,0 მ, მამლისა — 13,1–16 მ. ტანი მოკლეა, ყველაზე სქელია ჭიპსა და მკერდის ფარფლებს შორის, ბოლოსკენ მკვეთრად ვიწროვდება, კუდის ღერო გვერდებიდანაა შევიწროებული. კისრის მიდამოში (მკერდის ფარფლების წინ) შეიმჩნევა კისრის წელი. ასაკის მატებასთან ერთად თავის სახის ნაწილები უფრო და უფრო იზრდება, ხოლო ფარფლებისა და კუდის ღეროს სიგრძე, პირიქით, მცირდება. კუზი ზურგზე მდებარეობს სხეულის წინა მესამედში, ჭიპი — შუა ნაწილის ოდნავ წინ. საერთო შეფერილობა შავი ან მუქი ცისფერია, მუცელი — ოდნავ ღია, ხშირად თეთრი ლაქებით, ზოგჯერ მთლად თეთრი. ახალდაბადებული ღია რუხია და თანდათან მუქდება. ულვაშების ორივე ფართოდ გამოცალკევებულ რიგში სათითაოდ 210-დან 260-მდე ფირფიტაა.
გავრცელებულია ჩრდილოეთ ატლანტიკის ზომიერ წყლებში — ჩრდილო-დასავლეთ აფრიკიდან, ხმელთაშუა ზღვიდან, კუნძულ მადეირადან, აზორისა და ბერმუდის კუნძულებიდან და ფლორიდიდან ჩრდილოეთით — შპიცბერგენის არქიპელაგამდე, კოლის ნახევარკუნძულამდე, კუნძულ იან-მაიენამდე, ისლანდიამდე, ნიუფაუნდლენდამდე და დეივისის სრუტემდე.
ძირითადად იკვებება კიბოსნაირებით (Calanus finmarchicus, Thysanoessa inermis), ზოგჯერ ფრთაფეხიანი მოლუსკებით. თბილ და ზომიერ-თბილ წყლებში, როგორც ჩანს, ორ წელიწადში ერთხელ იძლევა შთამომავლობას. მაკე დედლების ჯოგი ზოგჯერ დანარჩენებს გამოეყოფა ხოლმე, ამიტომ ყოფილა შემთხვევები, როდესაც მონადირებულ პარტიაში ყველა მაკე აღმოჩენილა ან ყველა უნაყოფო. მაკეობა დაახლოებით ერთი წელი გრძელდება. შობადობა ზამთარში ან გაზაფხულზე მიმდინარეობს. ახალშობილი სიგრძეში 4—4,5 მეტრია (გამონაკლისის სახით — 6 მ-მდე). მეძუძური დედები ჩვეულებრივ არ ტოვებენ დაჭრილ ნაშიერებს და ზოგჯერ მონადირეთა გემზე თავდასხმასაც ცდილობენ. მშვიდ მდგომარეობაში ცურავს 7 კმ/სთ სიჩქარით, დამფრთხალი — 14 კმ/სთ-მდე. დიდი სიჩქარის დროს შეუძლია თავისი სხეულის სიგრძის ნახევარ სიმაღლეზე წყლიდან ამოხტომა. ორად გაყოფილი შადრევანი 4,5 მეტრს აღწევს სიმაღლეში. 6–5 შადრევნის შემდეგ 10–20 წუთის განმავლობაში შეუძლიათ ყვინთვა, შეწუხებულებს — 30 და 50 წუთითაც კი.
ჩრდილოური სადა ვეშაპი რეწვა ბისკაის ყურეში IX–X საუკუნეებში დაიწყეს. მოგვიანებით (XV–XVI სს.) ნადირობამ ნორვეგიის, ისლანდიის, შპიცბერგენის, აგრეთვე ჩრდილოეთ ამერიკის წყლებში (ჩრდილოეთ კაროლინიდან ნიუფაუნდლენდამდე) გადაინაცვლა. XVI საუკუნის შუა ხანებში ყოველწლიურად ვეშაპსარეწში მონაწილეობდა სხვადასხვა ქვეყნის 400 გემი, რამაც დიდი ზიანი მიაყენა ამ ვეშაპის მარაგებს. უკვე XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისში შოტლანდიელმა ვეშაპთმხოცავებმა სულ მოიპოვეს რამდენიმე ათეული ჩრდილოური სადა ვეშაპი, ხოლო 1920–1934 წლებში ფარერის კუნძულების სადგურებმა და ნორვეგიულმა გემებმა — მხოლოდ ექვსი. დიდი ზომის ვეშაპი იძლეოდა 15–18 ტონა ცხიმს და 600 კგ-მდე ულვაშს. აბორიგენული მოსახლეობა (ალეუტები, ესკიმოსები, ინდიელები) მიწამაყვალთან შერეულ ვეშაპის ხორცს იყენებენ წამლად, ძვლებს — საშენ მასალად, ძარღვებს — ბაიდარების შესაკერად.
1935 წელს ერთა ლიგამ ყველა სადა ვეშაპზე ნადირობა აკრძალა. დღეისათვის ჩრდილოური სადა ვეშაპი გადაშენების კრიტიკული საფრთხის ქვეშ იმყოფება. მიუხედავად იმისა, რომ 1990–2010 წლებში მისი პოპულაციის რაოდენობა 270-დან 483-მდე გაიზარდა, მათ რიცხოვნობა თანამედროვე პერიოდში მაინც მცირდება გემებთან შეტაკებისა და თევზსაჭერ ბადეებში გაბმის გამო.
გალერეა
სქოლიო
სამხრეთული ვეშაპი