PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Camaná District

Camaná District is one of eight districts of the province Camaná in Peru.
References
Districts of the Camaná Province
Districts of the Arequipa Region
Nintendo Research & Development 1

Nintendo Research & Development 1
უფრო მეტად ცნობილი აბრევიატურით Nintendo R&D1 — Nintendo-ს ვიდეო თამაშების ყველაზე ძველი
დეველოპერთა ჯგუფი. 1978 წლამდე, მის გაყოფამდე ატარებდა სახელს Nintendo Research & Development Department. ჯგუფს შექმნილი აქვს ისეთი განთქმული თამაშების სერიები როგორებიცაა „Metroid“, „Mario Bros.“, და „Donkey Kong“.
R&D1-მა შეიმუშავა მეტად წარმატებული კონსოლების ხაზი Game Boy, გამოსული 1989 წელს. მათ ასევე შექმნეს „Super Mario Land“-ის ხაზის რამდენიმე თამაში და პერსონაჟი Wario.
2004 წელს Nintendo R&D1 მეორე დეპარტამენტ Nintendo Research & Development 2-თან ერთად გაერთიანდა Nintendo-ს ახლად შექმნილ დივიზიაში სახელად Nintendo Software Planning & Development.
რესურსები ინტერნეტში
IGN listing for R&D1
N-Sider: The Rise and Fall of R&D1
სქოლიო
Nintendo-ს დივიზიები და შვილობილი კომპანიები
ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები
Limousin (disambiguation)

Limousin (disambiguation)
Limousin can refer to:
Limousin (administrative region), the former administrative region of southwest-central France
Limousin (province), former province of France under the Ancien Régime
Limousin dialect, a dialect of the Occitan language
Limousin cattle, a breed of beef cattle originating from the Limousin
See also
Limousine, a chauffeured vehicle
"Limousine" (song), a 1986 song by Hubert Kah
The Limousines, American band
თუმბული

თუმბული — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ქალაქ ნახიჩევანში. მოსახლეობა შეადგენს — 1 556კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები
ნახიჩევანის სოფლები
მაგადანი-13 (აეროპორტი)

მაგადანი-13 (აეროპორტი)
მაგადანი-13 (IATA: არა, ICAO: UHMT) — აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ მაგადანიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 10 კმ-ში. 1960-იან წლებამდე აეროპორტი რეგულარულ სამგზავრო რეისებს ემსახურებოდა.
სქოლიო
რუსეთის აეროპორტები
ჰაჯი II გირეი

ჰაჯი II გირეი (‎; დ. 1644 — გ. როდოსი, ოსმალეთის იმპერია, 1689) — ყირიმის ხანი 1683–1684 წლებში, ნურედინ ყირიმ გირეის ვაჟი, სელამეთ I გირეის შვილიშვილი.
ბიოგრაფია
ჰაჯი გირეი იყო სელამეთ I გირეის ვაჟის, ყირიმის უფროსი შვილი. მას ჰყავდა უმცროსი ძმა, საადეთი, რომელიც ასევე იყო ხანი მცირე ხნით. ტახტზე ასვლამდე, 1670-იან წლებში ჰაჯი გირეიმ მონაწილეობა მიიღო ავსტრიელთა წინააღმდეგ გამართულ ომში, სადაც თავის გამოჩენა და სულთნის სიმპათიის მოპოვება მოახერხა. 1683 წელს, ოსმალების გამანადგურებელი მარცხი ვენასთან მეჰმედ IV-მ ვეზირებსა და ყირიმის ხან მურად გირეი-ს დააბრალა, რის გამოც ეს უკანასკნელი გადააყენა და სწორედ ჰაჯი გირეის უხმო ყირიმში ძალაუფლების მისაღებად. ჰაჯი II-ის მმართველობამ მხოლოდ 1 წელიწადს გასტანა. გადასახადების გაზრდის გამო მალევე აუჯანყდნენ ყირიმელი თათრები, ბახჩისარაის სასახლე ალყაში მოაქციეს და ხანად ჰაჯის ბიძაშვილის, სახელგანთქმული სელიმ გირეის აღდგენა მოითხოვეს. ჰაჯი II გირეი იძულებული გახდა უარი ეთქვა ტიტულზე და სახანო დატოვა. საცხოვრებლად მცირე აზიაში გადავიდა და ოსმალებისგან მცირე პენსიაც მიიღო. გარდაიცვალა ტახტიდან ჩამოგდებიდან 5 წელიწადში, კუნძულ როდოსზე, 1689 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
ყირიმის სახანო
გირეის დინასტია
ყირიმის ხანების სია
ლიტერატურა
О. Гайворонский «Созвездие Гераев»
О. Гайворонский «Повелители двух материков» тома 1-2
Халим Гирай «Розовый куст ханов» (история крымских ханов)
ყირიმის სახანო
გირეის დინასტია
ყირიმის ხანები
დაბადებული 1644
გარდაცვლილი 1689
დამხობილი მონარქები
Manana Chitishvili

Manana Chitishvili, Georgian: მანანა ჩიტიშვილი (born 13 November 1954, Korinta) is a Georgian poet and academic, whose works have been translated into five languages.
Biography
Chitishvili was born on 13 November 1954 to an Ossetian family in the village of Korinta, near Akhalgori in South Ossetia. In 1974 she graduated from the Faculty of History and Philology at Gori State Teaching University. After graduation she worked for a regional newspaper as Executive Secretary until 1981; from 1982 to 1985 she was Deputy Editor. In 1986 she defended her PhD dissertation on the life and work of Nikolo Mitsishvili (ka).
Poetry
Chitishvili began writing poetry at a young age. Her poems have been translated into Italian, English, Armenian, Azerbaijani and Russian. She is known for her simple, poetic style; which continues a long tradition of Georgian tragic poetry. She is known for also introducing new rhythms to traditional poetic styles. Her work has been studied in the context of changed to women's lives during the twentieth century. Her poetry is also known for mimicking the mountain dialect Xevsurian.
Awards
Galaktion Tabidze Award
Georgian Writers' Union Award
Vladimir Mayakovsky Union Youth Prize
Iakop Gogebashvili Medal
Bibliography
"On the Ksani river": Poems (author). - Tbilisi, Merani, 1979.
"Field Colors": Poems (Author). - Tbilisi, Merani, 1984.
On the Road to Kartli: Poems (Author). - Tbilisi, Merani, 1988.
"Waiting for the Sun": Poems (author). - Tbilisi, Nakaduli, 1990.
"You will be saved by my prayer": Poems (author). - Tbilisi, Merani, 1997.
"100 poems" (author). - Tbilisi, Intellect, 2001.
"At least it was called Georgia": Poems (author). - Tbilisi, Intellect, 2010.
References
External links
Poem: გაზაფხული ქართლში/Spring in Kartli
Poem: შენ ჩემი ლოცვა გიშველის/You my prayer will save you
Living people
1954 births
Women poets from Georgia (country)
South Ossetian people
სან-ჟუან-დუ-ტიგრი

სან-ჟუან-დუ-ტიგრი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ოსიდენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 396 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.39 კმ²-ზე. ფართობი 816 116 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარაიბა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
Ն

Ն, ն — სომხური ანბანის ოცდამეორე ასო. ტრანსკრიფციაა — [n]; გამოითქმის, როგორც ქართული „ნ“; რიცხვითი მნიშვნელობაა — 400 (ოთხასი).
ბრაილი
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ն)
Graphemica (ն)
სომხური ასოები
ყუთლუ-არსლანის დასის გამოსვლა

ყუთლუ-არსლანის დასის გამოსვლა — მოქალაქეთა ზედაფენებისა და ფეოდალთა ერთი ჯგუფის აჯანყება ცენტრალური სამეფო ხელისუფლების წინააღმდეგ მეჭურჭლეთუხუცეს ყუთლუ-არსლანის მეთაურობით XII საუკუნის მეორე ნახევრის საქართველოში.
ყუთლუ-არსლანის დასის პროგრამა მოითხოვდა სამეფო კარის გვერდით შექმნილიყო ახალი, სამეფო ხელისუფლებისაგან სრულიად დამოუკიდებელი, დაწესებულება — „კარავი“. „კარაველები“ ითხოვდნენ მმართველობის სადავეების ხელში აღებას, იბრძოდნენ საკანონმდებლო უფლებებისთვის. საქართველოს მეფეს კარავის მუშაობაში მონაწილეობა არ უნდა მიეღო. დასის მიერ წამოყენებული პოლიტიკური პროგრამა თამარს მხოლოდ აღმასრულებელ უფლებას უტოვებდა. ასეთი მკვეთრად რევოლიციური პროგრამა, რომელმაც ფატობრივად სახელმწიფო ხელისუფლების დანაწილების საკითხი დააყენა, მანამდე უცხო იყო ფეოდალური საქართველოსთვის. თამარის ისტორიკოსი, „ისტორიანი და აზმანი შარავანდეთანის“ ავტორი ყუთლუ-არსლანის დასის გამოსვლას უწოდებს «უცხო მოსაგონებელს», ხოლო თვით აჯანყების მეთაურს, ჯორის მსგავსად, ორბუნება პიროვნებად მიიჩნევს.
საქართველოს სამეფო ხელისუფლება აღშფოთებით შეხვდა ყუთლუ-არსლანის დასის გამოსვლას. ამ პროგრამის განხორციელება, სამეფო კარის აზრით, ხელმწიფობის დასასრულს მოასწავებდა. თამარმა თავის ერთგულ პირებთან მოთათბირებისა და მათი დასტურის შემდგომ შეიპყრო ყუთლუ–არსლანი, მაგრამ დასის წევრებმა(„თანაშეფიცულებმა“) ამ ფაქტს მძაფრი რეაქციით უპასუხეს — სამეფო სასახლეზე გასალაშქრად მოემზადნენ და მოითხოვეს დასის მეთაურის უვნებლად განთავისუფლება. თამარმა ანგარიში გაუწია ყუთლუ-არსლანის დასის სიძლიერეს და მათთან შებმას მშვიდობიანი მოლაპარაკება არჩია: აჯანყებულებს ორი საპატიო „დიოფალი“ — ქართლის ერისთავის რატის დედა ხუაშაქ ცოქალი და დიდგვაროვანი ფეოდალების — სიმძივართა დედა კრავაჲ ჯაყელი მიუგზავნა მოსალაპარაკებლად. მანდილოსნებმა თავიანთი მისია ღირსეულად შეასრულეს და მოლაპარაკებაც დადებითი შედეგით დასრულდა. აჯანყებულებმა დედოფლისგან მათი ხელშეუხებლობის ფიცი აიღეს. საქართველოს მეფემ, მართალია, საკანონმდებლო უფლებები ხელიდან არ გაუშვა, მაგრამ როგორც მიიჩნევენ, დარბაზსაც გაეზარდა უფლებები სახელმწიფო საკითხების გადაწყვეტაში.
იხილეთ აგრეთვე
ყუთლუ-არსლანი
ლიტერატურა
ფეოდალური საქართველო
ძველი ქართული სამართალი
Tanelorn

Tanelorn — ქართული მელოდიური დეზ-მეტალ ჯგუფი, რომელიც 2001 წლის 7 იანვარს ჩამოყალიბდა რევაზ დეკანოზიშვილის და ვადიმ კუროჩკინის მიერ. ჯგუფს თავიდან ერქვა Tanelorn, ამ სახელით ჯგუფმა რამდენიმე სიმღერა ჩაწერა, ესენია The Gathering, Apocalyptic Powerhead. 2003 წელს ჯგუფმა დაკარგა ვოკალისტი, პიანისტი, გიტარისტი და ბასისტი. ამ დროს რევაზ დეკანოზიშვილმა ჯგუფში მოიწვია ვოკალისტი მიხეილ ჩიკვილაძე, პიანისტი გიორგი სარქისოვი და გიტარისტი არტურ სტეფანიანი, ხოლო მიხეილ ჩიკვილაძემ ჯგუფში მოიყვანა რომან კასუმოვი და ასე ჩამოყალიბდა ახალი შემადგენლობა, ამ დროს ჯგუფმა შეიცვალა სახელი და დაირქვა Tanelorn.
ისტორია
2003 - 2007 წლები
ეს წლები ჯგუფისთვის განსაკუთრებულად შემოქმედებითი იყო, რადგან ჯგუფმა ამ დროს ჩაწერა თავიანთი პირველი ალბომი (Broken Promises And Fates) და იყო ტურნეზე უკრაინასა და მოლდოვაში, მაგრამ 2007 წელს ჯგუფმა დაკარგა გიტარისტი და პიანისტი. უკრაინაში ჯგუფმა დაუკრა კლუბ Bingo-ში,სადაც ასევე უკრავდნენ: Die Apokalyptischen Reiter, Gloom Of Doom და Amorphia. მოლდოვაში კერძოდ კიშინევში Tanelorn-მა გამართა სოლო კონცერტი.
უცხოურ პუბლიკაზე ჯგუფმა ძალიან კარგი შთაბეჭდილება დატოვა რაზეც მეტყველებს ის ფაქტი,რომ ერთ-ერთ კონცერტზე მათ 8,000 მსმენელი ესწრებოდა.
2008 - 2009 წლები
რევაზ დეკანოზიშვილმა 2008 წელს ჯგუფში მოიწვია ახალგაზრდა, მაგრამ საკმაოდ ტალანტური პიანისტი ნინო ესიავა. ის მაყურებელს გაეცნო 2008 წლის 1 ივნისს BlitzKrieg MetalFest-ზე. 2008 წლის მიწურულს, ჯგუფში მოვიდა გიორგი ერაძე. ჯგუფმა 2009 წლის 6 ივნისს აკაკი ხორავას სახელობის თეატრში ჩაატარა კონცერტი, რომლის შემდეგაც გიორგი სარქისოვი ჯგუფში დაბრუნდა.
Tbilisi Alter/Vision/NewComers 2009
23 ოქტომბერს ჯგუფმა გამართა კონცერტი სპორტის სასახლეში, რომელიც Step Records-ის მიერ იყო დაგეგმილი. 23 ოქტომბერს ჯამში 14 ჯგუფი გამოვიდა, ამათგან 12 ქართული ჯგუფი იყო, ასევე მოწვეული იყო Cynic Guru (ისლანდია) და Temple Hedz (დიდი ბრიტანეთი).
ახალი ალბომი "Burden Divine"
2010 წლის დასაწყისში ჯგუფმა დაიწყო სტუდიაში თავიანთ პირველ სრულმეტრაჟიან ალბომზე მუშაობა,რომელსაც ეწოდა Burden Divine(შედგება 8 სიმღერისგან),ალბომის ჩაწერამ 3 თვემდე გასტანა,დღესდღეობით ყველა სიმღერა არანჟირებულია რაზეც ალექსანდრე მენაბდემ და ჯგუფის წევრებმა იზრუნეს,ალბომის გამოშვების თარიღი ლეიბლის არქონის გამო ჯერჯერობით უცნობია.
2010 წელი
ჯგუფმა 2010 წელს საკმაოდ ბევრი კონცერტები გამართა,მათ შორის არის Caucasus Plays Deep Purple რომელიც ჩატარდა Locomotive Promotion-ის მიერ,ასევე Tanelorn–მა დაუკრა კონცერტზე სადაც ჩამოყვანილი იყო Nintendo-Core-ს ფუძემდებელი ჯგუფი HORSE The Band.
დისკოგრაფია
ალბომები
Broken Promises And Fates (2006)
Burden Divine (2012)
სინგლები
Forgotten Soul (2009)
რესურსები ინტერნეტში
ქართული მელოდიური დეზ-მეტალ ჯგუფები
2001 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები
2010-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები
სემიონოვკა (სომხეთი)

სემიონოვკა (სომხეთი)
სემიონოვკა — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 248 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 32.41 კმ²-ია. სოფელში ძირითადად ცხოვრობენ რუსი მალაკნები.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
Rio Negro, Paraná

Rio Negro, Paraná
Rio Negro is a municipality in the state of Paraná in the South Region of Brazil.
Climate
The climate is highlands subtropical but with precipitation distributed during the year and therefore can be classified as Cfb (according with Köppen classification), commonly referred to as oceanic climate. Share features with plateau areas of Paraná and the other states of southern Brazil. The summers are warm and occasionally hot and the winters are cold by Brazilian standards, although short and mild in general. The rainfall is well distributed over 60 mm in the dry month, totaling a total of 1419 mm typical for this climatic category. Snow is rare, but more conducive than Curitiba, for example.
See also
List of municipalities in Paraná
References
Municipalities in Paraná
ზევსის ტაძარი (ათენი)

ზევსის ტაძარი (ათენი)
ზევსის ტაძარი — სამხრეთ საბერძნეთის ქალაქ ოლიმპიაში აღმართული, ქვეყნის მასშტაბით ყველაზე დიდი ტაძარი, სადაც ფიდიასის მიერ შექმნილი ზევსის ქანდაკება იდგა.
ზევსის ტაძარი დაახლოებით ძვ. წ. 466-456 წლებში აშენდა. მის თითოეულ მხარეს 13, ხოლო თითოეულ ბოლოს 6 სვეტი ამშვენებდა. მისი კედლები მობათქაშებული კირქვისაა, სახურავი კი მარმარილოს ფილებისაგან შედგება.
იხილეთ აგრეთვე
ზევსის ქანდაკება ოლიმპიაში
რესურსები ინტერნეტში
Hellenic Ministry of Culture: Temple of Olympian Zeus website
Temple of Zeus: photo album and description
ათენის არქიტექტურა
დუბროვიცია

დუბროვიცია — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს რივნეს ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 9465 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
რივნეს ოლქის ქალაქები
ოთარ გაბელია

ოთარ გაბელია (დ. 24 მარტი, 1953, ზუგდიდი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, მეკარე. სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ — ფეხბურთის მწვრთნელი. სხვადასხვა დროს იცავდა ზუგდიდის „დინამოს“, სოხუმის „დინამოს“, ქუთაისის „ტორპედოს“, თბილისის „დინამოსა“ და საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1978), ვიცე-ჩემპიონი (1977) და ბრინჯაოს პრიზიორი (1981), საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი (1979) და ფინალისტი (1980), ევროპის თასების მფლობელთა თასის (1981) მფლობელი თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1981). ღირსების ორდენის კავალერი.
კარიერა
საკლუბო კარიერა
ფეხბურთის თამაში დაიწყო 1963 წელს ზუგდიდში მწვრთნელ ვ. ბუკიასთან. თამაშობდა ზუდგიდის „დინამოსა“ (1970–1971) და სოხუმის „დინამოს“ რიგებში (1972–1973). 1974–1976 წლებში იცავდა ქუთაისის „ტორპედოს“ ღირსებას, რომლის შემადგენლობაში პირველი ლიგის საკავშირო ჩემპიონატების 109 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა. 1977 წლიდან თბილისის „დინამოს“ რიგებშია. ძირითად შემადგენლობაში დებიუტი ჰქონდა იმავე წლის 22 მაისს. 1983 წლის სეზონს ქუთაისის „ტორპედოში“ ატარებს. 1985 წლიდან კი კვლავ თბილისის „დინამოს“ ღირსებას იცავს. საფეხბურთო კარიერას 1989 წელს, ამავე კლუბში ასრულებს.
ოთარ გაბელიამ თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო ჩემპიონატების 271 მატჩი ჩაატარა. ევროპული საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირების ფარგლებში „დინამოს“ ღირსება 32 შეხვედრაში დაიცვა, აქედან 17 — თასების მფლობელთა თასის, 11 — უეფა-ს თასის და 4 — ევროპის ჩემპიონთა თასის გათამაშებაში.
სანაკრებო კარიერა
1979 წლის 21 ნოემბერს საერთაშორისო ამხანაგური მატჩი ითამაშა საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში გფრ-ს ნაკრების წინააღმდეგ.
მიღწევები
საკლუბო
დინამო თბილისი
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი
ჩემპიონი: 1978
ვიცე-ჩემპიონი: 1977
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1981
საბჭოთა კავშირის თასი
თასის მფლობელი: 1979
ფინალისტი: 1980
ევროპის თასების მფლობელთა თასი
თასის მფლობელი: 1981
სანაკრებო
საქართველოს სსრ ნაკრები
ვიცე-ჩემპიონი: 1979
ინდივიდუალური
საბჭოთა კავშირის საუკეთესო მეკარე: 1979
ლევ იაშინის კლუბის წევრი
საინტერესო ფაქტები
1979 წელს დაასახელეს საბჭოთა კავშირის საუკეთესო მეკარედ. იმავე წელს დასახელებული იყო საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში.
2011 წლის 17 მაისს საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს გადაწყვეტილებით, თბილისის „დინამოს“ მიერ თასების მფლობელთა თასის მოპოვების 30 წლის იუბილესთან დაკავშირებით 1981 წლის თბილისის „დინამოს“ სრულ შემადგენლობასა და სამწვრთნელო შტაბთან ერთად — ოთარ გაბელიას საქართველოს სპორტის რაინდის წოდება მიენიჭა.
საყოველთაოდ აღიარებულია ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ქართველ მეკარედ.
ლიტერატურა
ბიბლიოგრაფია
პერიოდიკა
რესურსები ინტერნეტში
ოთარ გაბელია — საქართველოს ოლიმპიელთა კლუბი
ოთარ გაბელია — სარბიელი
კომენტარები
სქოლიო
დაბადებული 1953
დაბადებული 24 მარტი
ქართველი ფეხბურთელები
საბჭოთა ფეხბურთელები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ზუგდიდის ფეხბურთელები
სოხუმის დინამოს ფეხბურთელები
ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები
თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები
თბილისის მერანის მწვრთნელები
ქუთაისის ტორპედოს მწვრთნელები
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები
სან-კრისტობალის დეპარტამენტი

სან-კრისტობალის დეპარტამენტი — დეპარტამენტი არგენტინაში, სანტა-ფეს პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 64 935 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 14 850 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სან-კრისტობალი.
რესურსები ინტერნეტში
არგენტინის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
Provincia según localidad. Población censada en 1991 y población por sexo en 2001
სანტა-ფეს პროვინციის დეპარტამენტები
არაქსი (ვაღარშაპატი)

არაქსი (ვაღარშაპატი)
არაქსი — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 510 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1827 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 147 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12,45 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არმავირის პროვინციის სოფლები
სმოლნის საკათედრო ტაძარი

სმოლნის საკათედრო ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში, აგებულია 1746-1835 წლებში. შედის სმოლნის მონასტრის არქიტექტურულ ანსამბლში. 1990-2015 წლებში ეკლესიაში განთავსებული იყო კლასიკური მუსიკის მოედანი.
ისტორია
1740-იან წლებში იმპერატორმა ელისაბედ I-მა გამოაცხადა, რომ სმოლნის სახლის ადგილზე სურდა აეშენებინა მონასტერი, სადაც სიმშვიდეში გაატარებდა თავისი ცხოვრების უკანასკნელ წლებს. გეგმის შედგენა დაავალა არქიტექტორ ფრანჩესკო ბართოლომეო რასტრელის.
საფუძვის საზეიმო ჩაყრა გაიმართა 1748 წლის 30 ოქტომბერს. 1749 წლიდან, როგორც რასტრელის დამხმარე, მშენებლობას ხელმძღვანელობდა ქრისტიან კნობელი. 1751 წლისათვის დაასრულეს ფუნდამენტის ჩასხმა და დაიწყო ტაძრის მშენებლობა, რომელიც არნახული მასშტაბებით მიმდინარეობდა. ხაზინიდან დაფინანსებას არავინ იშურებდა. ტაძრის მშენებლობაზე ყოველდღიურად დაკავებული იყო პეტერბურგისა და კრონშტადტის გარნიზონების 2 000 ჯარისკაცი და იაროსლავლისა და კოსტრომის გუბერნიის 1 500 ხელოსანი.
ტაძარი შენდებოდა ძალიან მალე, უკვე გამზადებული იყო საეკლესიო ჭურჭელიც, მოსკოვში ჩამოასხეს ზარები, რასტრელიმ შექმნა კანკელის ნახაზები, მაგრამ შვიდწლიანი ომის დაწყებამ პრუსიასთან სამშენებლო სამუშაოები შეაჩერა. ელისაბედ პირველის გარდაცვალების შემდეგ ეკლესიის მშენებლობა ნელ-ნელა შეჩერდა. 1762 წელს, რასტრელის იტალიაში წასვლის შემდეგ, სმოლნის ტაძრის მთავარი არქიტექტორი გახდა იური ფელტენი.
1820-იან წლებში ნიკოლოზ I-ის ბრძანებით განაახლეს ტაძრის მშენებლობა. 1828 წელს გამოცხადდა კონკურსი ტაძრის გაფორმების შესახებ. ყველა სამუშაო დასრულდა 1835 წელს და ამავე წლის 20 ივლისს აკურთხეს კიდეც. თითქმის 90 წელი ტაძარში რეგულარულად მიმდინარეობდა ღვთისმსახურება და 1922 წლის 7 ოქტომბერს მიიღეს ტაძრის დახურვის გადაწყვეტილება და 1931 წელს ტაძარი დახურეს, ხოლო მანამდე, 1922 წლისათვის ტაძრიდან დაიტაცეს ყველა ფასეულობა.
ტაძარს დახურვის შემდეგ იყენებდნენ დეკორაციების საწყობად. დიდი სამამულო ომის დასრულების შემდეგ ტაძარში ჯერ კიდევ შემორჩენილი იყო ნახევრად განადგურებული კანკელი. 1967 წელს დაიწყო ტაძრის სარესტავრაციო სამუშაოები, რომლის დასრულების შემდეგ აქ განათავსეს ლენინგრადის ისტორიის მუზეუმის ექსპოზიცია „ლნინგრადი დღეს და ხვალ“. კანკელი საბოლოოდ 1972 წელს ჩამოხსნეს.
1990 წელს ტაძარში გახსნეს საკონცერტო-საგამოფენო დარბაზი. 2001 წელს ქარიშხლის დროს გუმბათიდან ჩამოვარდა ექვს მეტრიანი ჯვარი. 2004 წელს ჯვარი დაუბრუნეს თავის ადგილს.
2004 წლის ზაფხულში სმოლნის საკათედრო ტაძარი შევიდა ისააკის ტაძრის სახელმწიფო მუზეუმ-ნაკრძალის შემადგენლობაში.
2010 წლიადან ტაძარში აღევლინება რეგულარული ღვთისმსახურება. 2010 წლის 7 აპრილს ტაძარში 87 წლის შემდეგ კვლავ აღევლინა საღვთო ლიტურგია. 2015 წელს ტაძარი დაუბრუნდა სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ლიტერატურა
Михайлов А. Творчество Растрелли и традиции русской архитектуры (из истории создания Смольного монастыря) // Архитектурное наследство : журнал. — М.: Государственное издательство литературы по строительству и архитектуре, 1951. — № 1. — С. 62—66.
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ორდენი

ორდენი (< — რიგი, თანრიგი) — წარჩინების ნიშანი, საპატიო სახელმწიფო ჯილდო განსაკუთრებული დამსახურებისათვის. ორდენის, როგორც წარჩინების ნიშნის, წარმოშობა დაკავშირებულია სასულიერო-სარაინდო და სარაინდო ორდენებთან — გაერთიანებებთან, რომლებიც არსებობდნენ დასავლეთ ევროპაში XIII საუკუნუდან ბერ-მონაზონთა ორდენების მსგავსად. სამხედრო-ბერ-მონაზონთა სარაინდო ორდენები დაარსდა პალესტინაში ჯვაროსნული ომების დროს (მაგ., ტამპლიერების ორდენი, გერმანული ორდენი), XIII—XIV საუკუნეებში ამ გაერთიანებათაგან ზოგიერთში ათიათასობით რაინდი შედიოდა (მაგ. ლივინიის ორდენი, ტევტონთა ორდენი), XIV—XVI საუკუნეებში ფართოდ გავრცელდა სამეფო კარის ორდენები. ამ ორდენების წევრებს ბრწყინვალედ ეცვათ, მათ ჰქონდათ აგრეთვე სხვადასხვა განსაკუთრებული საორდენო ნიშანი, რომელმაც შემდეგ ჯილდოს სახე მიიღო (მაგ., ინგლისში წვივსაკრავის ორდენი, 1348 ან 1350, საფრანგეთის სულიწმინდის ორდენი, 1579). ასეთი ორდენები, მრავლად დაწესდა XVIII—XIX საუკუნეებში; ამგვარი ნიშნები გვხვდება აზიის ქვეყნებშიც: თურქეთში (ნახევარმთავარის ორდენი, 1799), ირანში (ლომისა და მზის ორდენი, 1808), იაპონიაში (ამომავალი მზის ორდენი, 1875), ჩინეთში (ორმაგი დრაკონის ორდენი, 1882)და სხვა. რუსეთში ორდენები პირველად პეტრე I-მა დააწესა — წმინდა მოციქულის ანდრია პირველწოდებულის ორდენი (1698) და წამებული წმინდა ეკატერინეს ქალთა ორდენი (1714). სამხედროების დასაჯილდოებლად დაწესდა წმინდა ალექსანდრე ნეველის (1725) და წმინდა გიორგის (1769) ორდენები, შემდეგ კი ბევრი სხვა ორდენები; ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ მეფის ორდენები გაუქმდა.
ყოფილ ევროპის სოციალისტურ ქვეყნებში უმაღლეს ორდენებად ითვლება: ბულგარეთში — გიორგი დიმიტროვის ორდენი, გდრ-ში — კარლ მარქსის ორდერი, უნგრეთში — უნგრეთის დროშის ორდერი, პოლონეთში — სახალხო პოლონეთის მშენებელთა ორდერი, რუმინეთში — "რუმინეთის სახალხო რესპუბლიკის ვარსკვლავი", ჩეხოსლოვაკიაში — კლემენტ გოტვალდოს ორდენი, იუგოსლავიაში -"იუგოსლავიის დიდი ვარსკვლავი" და სხვა. კაპიტალისტურ ქვეყნებში შედარებით ცნობილი ორდენებია: აშშ-ში — "მეწამული გული"; დიდ ბრიტანეთში — წვივსაკრავის ორდენი; საფრანგეთში — საპატიო ლეგიონის ორდენი და სხვა.
იხილეთ აგრეთვე
ფალერისტიკა
ლიტერატურა
მოჰსუნ სანანი

მოჰსუნ სანანი, ნამდვილი სახელი მოჰსუნ სადიხ ოღლი ჯაფაროვი (დ. 19 ივნისი, 1900 — გ. 11 თებერვალი, 1981) — აზერბაიჯანელი და საბჭოთა თეატრისა და კინოს მსახიობი, აზერბაიჯანის სსრ რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (1949).
მოჰსუნ ჯაფაროვი დაიბადა 1900 წლის 19 ივნისს თბილისში, შეითანბაზარის უბანში (მაიდანი), ღვთისმეტყველის ოჯახში. მოჰსუნმა მამა ადრეულ ასაკში დაკარგა და ბებიასთან იზრდებოდა. 1906 წელს ბებიამ შვილიშვილი შეიყვანა სკოლა - მედრესეში. მას სურდა, რომ მოჰსუნი მოლა გამხდარიყო, თუმცა მოჰსუნმა არ დაამთავრა მედრესე და არ გახდა მოლა. 1908 წელს მოჰსუნის ბებია გარდაიცვალა და მასზე და მის უმცროსს დაზე ზრუნვა გააგრძელა მისმა მრავალშვილიანმა დეიდა მოლა ზინიათ-ხანუმმა, რომელიც მომავალი აზერბაიჯანის სსრ რესპუბლიკის სახალხო არტისტის ალი ყურბანოვის დედა იყო. 1909 წლიდან მოჰსუნმა შეითანბაზარში დაიწყო მუშაობა.
ხელოვნებისადმი სიყვარული მოჰსუნს ბავშვობიდან დაჰყვა. იგი აკვირდებოდა, როგორც თბილისელ, ასევე გასტროლებზე ჩამოსულ მსახიობების თამაშს. 1911 წელს თვითონაც გამოვიდა სცენაზე. 1912 წლიდან მოჰსუნი გამოდიოდა სამოყვარულო სამსახიობო წრეში. მისი პირველივე რეჟისორი იყო კომიკოსთა მსახიობების „თბილისის მუსულმანი მსახიობების“ დასის მთავარი რეჟისორი მირზახან ყულიევი. თეატრში მონაწილეობას ასევე იღებდნენ მუსტაფა მარდანოვი, მირზა ალი აბასოვი, იბრაჰიმ ისფაჰანლი. ამ წლებში მოჰსუნის მამის მეგობარი „ბიძია ვანომ“ მოაწყო იგი სამსახურში ტრამვაის პარკში. ზოგიერთი წარმოდგენა, რომელშიც მოჰსუნი გამოდიოდა, ტარდებოდა ჰაჯი გაშიმ მარდანოვის, მუსტაფა მარდანოვის მაღაზიაში.
რამდენიმე ხნის შემდეგ მას უკვე ანდობდნენ ჰეიდარ ბეგის, სულეიმან ბეგის, ვალის („არშინ მალ ალანიდან“), გოჩა ასკერის („ეს თუ არა ის“), რზაკულის („ნადი შახი“), კასიოს („ოტელო“) როლებს. თბილისის თეატრში სანანი თამაშობდა 1920 წლამდე. 1921 წლიდან სანანი გამოდის ბაქოს თეატრების სცენაზე. იმავდროულად მას იღებენ კინოშიც.
რესურსები ინტერნეტში
თბილისში დაბადებულები
აზერბაიჯანელი მსახიობები
დაბადებული 19 ივნისი
დაბადებული 1900
გარდაცვლილი 11 თებერვალი
გარდაცვლილი 1981
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები