PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ანა გურჯი

ანა გურჯი
ანა გიორგობიანი (უკეთ ცნობილი როგორც ანა გურჯი, დ. 1 აპრილი, 1991, თბილისი, საქართველო) — ქართველი მსახიობი. ანას ერთგვარი სამსახიობო დებიუტი შედგა ქართულ მოკლემეტრაჟიან ფილმში „ეს დღე რომ არ ყოფილიყო“ (2005). მანამდე კი, 1998 წელს ის გამოჩნდა მოკლემეტრაჟიანი დოკუმენტური ფილმის „ქალაქის“ ეპიზოდში.
2007 წელს ანამ მიიღო როლი ამერიკულ ტელე-პროექტში „სიგნალები“, სადაც მას აფანასიას როლი ერგო. ასევე ის მიიწვიეს რეჟისორ დუსან რაპოსის 2008 წლის სლოვაკურ-უნგრულ ფილმში „ჩინკა პანა“ (ინგლ. Cinka Panna), სადაც მან მთავარი როლი განასახიერა: მე-18 საუკუნეში მცხოვრები მევიოლინე გოგონა.
ფილმოგრაფია
1998: „ქალაქი“
2006: „ეს დღე რომ არ ყოფილიყო“ (ანა) რეჟ. ხათუნა გიორგობიანი
2007: „სიგნალები“
2008: „სინკა პანა“
2008: „რუფუს რექსი“
2009: „მაიმუნი“
2009 „კაბა რომელსაც შენ ატარებ“
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1 აპრილი
დაბადებული 1991
ქართველი მსახიობები
ოლიმპი (სტადიონი)

ოლიმპი (სტადიონი)
ოლიმპი — სპორტული სტადიონი თბილისში. ძირითადად გამოიყენება საფეხბურთო მატჩებისათვის. იყო საფეხბურთო კლუბ „თბილისის“ საშინაო მოედანი. იტევს 3,000 მაყურებელს.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს საფეხბურთო სტადიონების სია
საქართველოს საფეხბურთო სტადიონები
თბილისის სტადიონები
ზანგიშალი

ზანგიშალი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდამის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 4 304 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
აღდამის რაიონის სოფლები
Tetraponera penzigi

Tetraponera penzigi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tetraponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Pseudomyrmecinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ნასიმ ნიკოლა ტალები

ნასიმ ნიკოლა ტალები (დ. 1960) — ამერიკელი ლიტერატორი, ესეისტი, ეპისტემოლოგი, მკვლევარი ყოფილი მათემატიკური ფინანსების სპეციალისტი. მას ეკავა უფროსი მათმატიკური ფინანსების სპეციალისტის პოზიცია ნიუ იორკში ვოლ სტრიტის ქუჩის ფირმებში სანამ ის წამოიწყებდა მის მეორე კარიერას როგორც შანსის ეპისტომოლოგი და „შავი გედის თეორიის“ პროპაგანდისტი. ის არის კარგად გაყიდვადი ავტორი. მას გაყიდული აქვს 2,7 მილიონი ეგზემპლარი 31 ენაზე.
სქოლიო
დაბადებული 1960
ამერიკელი ესეისტები
ამერიკელი ფილოსოფოსები
ეპისტემოლოგები
Voronezh International Airport

Voronezh International Airport
Voronezh Peter the Great Airport is an international airport in Russia located 11 km north of Voronezh. It serves Voronezh Oblast as well as the surrounding Lipetsk, Tambov, Oryol, Belgorod, and Kursk Oblasts.
History
On 10 July 1933, open regular air service on the route Moscow - Voronezh - Stalingrad on multi-seat aircraft K-5.
In 1971, a new airport terminal was built and delivered.
In the 1980s and up to the collapse of the Soviet Union, the airport served 1.1 million passengers a year. In 2018, the airport handled 770,000 passengers.
In 2008, the reconstruction of the airport was initiated. The plans for the renovation included the replacement cover and lengthening the runway to 2,600 meters (over 2,600 m extension difficult, because on the one hand the airport borders on the federal highway M4, and on the other a ravine in front of the Voronezh Reservoir).
Replacement of perimeter fence, water and drainage systems, upgrading lighting equipment, reconstruction of the apron and taxiways and the airport complex. Since 2010, after the end of major works on the runway, its technical characteristics allows handling Boeing 737 and Airbus A320 size airliners. Currently, the reconstruction of the airfield complex of the second stage, which is expanding its capacity for reception and service of most modern passenger and luxury types of aircraft.
Airlines and destinations
Support intermodal transportation of passengers
Voronezh Airport supports intermodal free transportation of passengers for 13 regions of the country. Any passenger is delivered to the airport for free.
References
External links
Voronezh International Airport official website
International airport Voronezh (Chertovitskoye)
Airports built in the Soviet Union
Airports in Voronezh Oblast
Airports established in 1933
მონბლანის მასივი

მონბლანის მასივი — მთის მასივი დასავლეთ ალპებში. ვრცელდება საფრანგეთში, იტალიასა და შვეიცარიაში. სახელწოდება წარმოსდგება მწვერვალ მონბლანისაგან, რომლითაც დაგვირგვინებულია საკუთრივ მასივი. აღსანიშნავია მთები: გრანდ-ჟორასი (4208 მ), ეგიუი-ვერტი (4122 მ) და სხვა.
მონბლანის მასივი განიხილება პენინის ალპების ან გრაის ალპების ნაწილად. მაქსიმალური სიმაღლე 4808 მ (მონბლანი). პენინის ალპებისაგან გამოყოფილია კოლ-ფერეტის უღელტეხილით, გრაის ალპებისაგან მცირე სენ-ბერნარის უღელტეხილით, ხოლო საფრანგეთის პრეალპებისაგან მდინარე არვის ხეობით. მასივის ის ნაწილი, რომელიც საფრანგეთისკენაა მიბჯენილი დრენირებულია მდინარეების არვისა და იზერის ხეობებით, ხოლო მასივის იტალიური მხარე მდინარე დორა-ბალტეის ხეობით. შვეიცარიის მონაკვეთი დასერილია მდინარე რონის მარცხენა შენაკადებით. მონბლანის მასივი ჰერცინული კრისტალური ფუნდამენტის შვერილია.
გეოლოგიურ აგებულებაში ჭარბობს გრანიტი. ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში გაბატონებულია ფიქლები, ამფიბოლიტები და მარმარილო.
იხილეთ აგრეთვე
ალპები
ლიტერატურა
Hartmut Eberlein: Alpenvereinsführer Mont-Blanc-Gruppe. 7 Auflage. Bergverlag Rudolf Rother, München 1991, ISBN 3-7633-2412-7.
ალპები
ალპების ქედები
შვეიცარიის ქედები
საფრანგეთის ქედები
იტალიის ქედები
it:Alpi del Monte Bianco
სან-მიგელ-დე-აკოს რაიონი

სან-მიგელ-დე-აკოს რაიონი — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის კარუასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2925 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 552 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 19.06 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 133.89 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
ანკაშის რეგიონის რაიონები
კარუასის პროვინციის რაიონები
Lechtal Alps

Lechtal Alps
The Lechtal Alps are a mountain-range in western Austria, and part of the greater Northern Limestone Alps range. Named for the river Lech which drains them north-ward into Germany, the Lechtal Alps occupy the Austrian states of Tyrol and Vorarlberg and are known for their diverse rock structure.
The Lechtal Alps are surrounded by the Ötztal Alps, Samnaun Alps and Verwall Alps (south) and the Allgäu Alps (north).
Peaks
Parseierspitze,
Dawinkopf,
Südlicher Schwarzer Kopf,
Gatschkopf,
Bocksgartenspitze,
Holzgauer Wetterspitze,
Oberer Bocksgartenkopf,
Vorderseespitze,
Freispitze,
Eisenspitze,
Große Schlenkerspitze,
Fallenbacherspitze,
External links
Mountain ranges of the Alps
Northern Limestone Alps
Mountain ranges of Tyrol (state)
Mountain ranges of Vorarlberg
The Concert Sinatra

The Concert Sinatra is an album by American singer Frank Sinatra that was released in 1963. It consists of showtunes performed in a 'semi-classical' concert style. Marking a reunion between Sinatra and his frequent collaborator, arranger Nelson Riddle, it was the first full-album Riddle arranged on Sinatra's Reprise Records label. Riddle's orchestra consisted of 76 musicians, then the largest assembled for a Sinatra album, and was recorded at four soundstages on the Goldwyn Studios lot using eight tracks of Westrex 35mm film (see sound follower) and twenty-four RCA 44-BX ribbon microphones.
Track listing
"I Have Dreamed" (Richard Rodgers, Oscar Hammerstein II) – 3:01
"My Heart Stood Still" (Rodgers, Lorenz Hart) – 3:06
"Lost in the Stars" (Maxwell Anderson, Kurt Weill) – 4:11
"Ol' Man River" (Hammerstein, Jerome Kern) – 4:29
"You'll Never Walk Alone" (Rodgers, Hammerstein) – 3:11
"Bewitched, Bothered and Bewildered" (Rodgers, Hart) – 3:02
"This Nearly Was Mine" (Rodgers, Hammerstein) – 2:49
"Soliloquy" (Rodgers, Hammerstein) – 8:05
Bonus tracks included on the 2012 reissue:
"California" (Sammy Cahn, Jimmy Van Heusen) - 3:36
"America the Beautiful" (Katharine Lee Bates, Samuel A. Ward) - 2:21
Personnel
Frank Sinatra – vocals
Nelson Riddle – arranger, conductor
Russ Hanson - engineer
Vinton Vernon - mixer
References
Frank Sinatra albums
Reprise Records albums
1963 albums
Albums arranged by Nelson Riddle
Albums conducted by Nelson Riddle
საირმე (მრავალმნიშვნელოვანი)

საირმე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საირმე შეიძლება აღნიშნავდეს:
საირმე — კურორტი და სოფელი ბაღდათის მუნიციპალიტეტში
საირმე — სამკურნალო და სუფრის მინერალური წყალი
საირმე — სოფელი ადიგენის მუნიციპალიტეტში
საირმე — ისტორიული სოფელი ცაგერის მუნიციპალიტეტში
Laje do Muriaé

Laje do Muriaé is a municipality located in the Brazilian state of Rio de Janeiro. Its population was 15,074 (2022) and its area is 387 km².
References
Municipalities in Rio de Janeiro (state)
ვივერო

ვივერო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლუგოს პროვინციის ლა-მარინია-ოქსიდენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 109,3 კმ². მოსახლეობა — 15 391 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლუგოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვივეროს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლუგოს მუნიციპალიტეტები
ლუგოს ქალაქები
Feinwerkbau

Feinwerkbau (შემოკ. FWB) — გერმანული სპორტული იარაღის მწარმობელი ფირმა. იგი აწარმოებს აირშაშხანებს და პისტოლეტებს, ასევე მცირეკალიბრიან შაშხანებს და პისტოლეტებს. კომპანიის შტაბ-ბინა მდებარეობს ნეკარის ობერნდორფში
ისტორია
Feinwerkbau Westinger & Altenburger GmbH მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ, უფროსმა ინჟინრებმა: კარლ ვესტინგერმა და ერნსტ ალტენბურგერმა დააარსეს.
რესურსები ინტერნეტში
Feinwerkbau-ს ოფიციალური საიტი
იარაღის მწარმოებლები
გერმანიის კომპანიები
Carbromal

Carbromal is a hypnotic/sedative originally synthesized in 1909 by Bayer and subsequently marketed as Adalin. The drug was later sold by Parke-Davis in combination with pentobarbital, under the name Carbrital.
Synthesis
Diethylmalonic acid [510-20-3] (1) is decarboxylated to 2-ethylvaleric acid [20225-24-5] (2). The Hell-Volhard-Zelinsky reaction converts this to 2-Bromo-2-Ethylbutyryl Bromide [26074-53-3] (3). Reaction with urea with affords carbromal (4).
See also
Acecarbromal
Bromisoval
Apronal
References
Hypnotics
Sedatives
Ureas
Organobromides
GABAA receptor positive allosteric modulators
Bayer brands
ბელალაყაია

ბელალაყაია — მწვერვალი რუსეთში, ყარაჩაი-ჩერქეზეთში. მდებარეობს დასავლეთ კავკასიონზე. სიმაღლე 3861 მ. სახელწოდება მომდინარეობს თეთრი კვარცის ფენებისაგან, რომლებიც ჭრიან კლდოვან კალთებს. მთავარი მწვერვალის აღმოსავლეთით არის მწვერვალი პატარა ბელალაყაია, რომლის სიმაღლე ზღვის დონიდან 3740 მ აღწევს. ბელალაყაია გამოსახულია სასმელი მინერალური წყლის — Aqua Minerale-ის ბოთლზე.
სქოლიო
ყარაჩაი-ჩერქეზეთის მთები
ოქროს გლობუსი საუკეთესო დრამისთვის

ოქროს გლობუსი საუკეთესო დრამისთვის — ოქროს გლობუსის დაჯილდოების ერთ-ერთი ნომინაცია. გაიცემა 1950 წლიდან.
(†) აღნიშნავს ოსკარის მოგებას
(*) აღნიშნავს ოსკარის ნომინაციას
ლაურეატები
1950-იანები
1960-იანები
1970-იანები
1980-იანები
1990-იანები
2000-იანები
2010-იანები
რესურსები ინტერნეტში
goldenglobes.org
ოქროს გლობუსის ჯილდოები
დიონისე (ალექსანდრიის პატრიარქი)

დიონისე (ალექსანდრიის პატრიარქი) — ალექსანდრიის მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქი, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 5 ოქტომბერი, ახალი სტილით - 18 ოქტომბერი.
ბიოგრაფია
იგი მდიდარი წარმართების ოჯახში დაიბადა. შემდგომ მან კარგი განათლება მიიღო და რიტორი გახდა. მოწიფულობას მიღწეული წმინდანი ეკლესიის ცნობილი მამის, ორიგენეს (III) გავლენით მოექცა ქრისტიანობაზე, დაემოწაფა მას და სათნოებებში წარმატებული, მალე ხუცესად აკურთხეს. 231 წლიდან დიონისე ალექსანდრიის სასწავლებლის მოძღვარი გახდა, 247 წელს კი ეპისკოპოსად იქნა ხელდასხმული. იგი ფრიად დაშვრა სხვადასხვა ერეტიკული სწავლებების, განსაკუთრებით, საველიანელთა მწვალებლობის სამხილებლად და აღმოსაფხვრელად.
იმპერატორების, დეციუსისა (249-251) და ვალერიანუსის (253-260) მიერ მართლმორწმუნეთა დევნისას მშვიდი და მოსიყვარულე მღვდელმთავარი ერთგულ დარაჯად ედგა ქრისტიანთა სულებს და აღმსარებლობით ღვაწლში განამტკიცებდა.
წმიდა მამა ყველას დახმარებასა და ნუგეშისცემას ახერხებდა. ჟამიანობის დროს იგი თავის სამწყსოს მოუწოდებდა, შემწეობა აღმოეჩინათ, როგორც ქრისტიანი, ისე წარმართი ავადმყოფებისათვის და დაეფლათ მიცვალებულნი. იმ სულიერ შვილებზე, რომლებიც ამ კურთხევის შესრულებისას დაიღუპნენ, ნეტარი მწყემსმთავარი წერდა: „ამგვარად დატოვეს სიცოცხლე საუკეთესოებმა ჩვენს ძმათა შორის. ასეთი სიკვდილი - დიდი ღვთისმოსაობისა და მტკიცე სარწმუნოების ნაყოფი - არაფრით ჩამოუვარდება მოწამეობას“.
წმიდა დიონისე ორჯერ იყო გადასახლებული. იგი იმპერატორ გალიენუსის (260-268) დროს დაუბრუნდა თავის კათედრას და მშვიდობით მიიცვალა 264 წელს. მართალია, წმიდა დიონისე მოწამეობრივად არ აღსრულებულა, მაგრამ მთელი თავისი ცხოვრების მანძილზე იმდენი ტანჯვა დაითმინა ღვთისთვის, რომ წმიდა ეკლესიამ იგი მარტვილთა დასში შერაცხა.
წმიდა დიონისე ალექსანდრიელმა დაგვიტოვა რამდენიმე შესანიშნავი ნაშრომი წმიდა წერილის განსამარტებლად და ერეტიკულ სწავლებათა უარსაყოფად. მისმა თხზულებებმა მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ქრისტიანული აზროვნების განვითარების ისტორიაში და დიდი გავლენა მოახდინა IV საუკუნის ღვთისმეტყველებაზე.
ლიტერატურა
წმიდანთა ცხოვრება, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
III საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
წმინდანები
ალექსანდრიის პატრიარქები
გარდაცვლილი 264
Resident Evil Outbreak File 2

Resident Evil Outbreak File 2
Resident Evil Outbreak: File #2, იაპონურად ცნობილი, როგორც — Survival horror-ის ჟანრის ვიდეო თამაში, რომელიც წარმოადგენს ორიგინალი თამაშის, „Resident Evil Outbreak“-ის დამოუკიდებელ დამატებას. ის იაპონიაში გამოვიდა 2004 წლის 9 სექტემბერს, ჩრდილოეთ ამერიკაში — 2005 წლის 26 აპრილს, PAL რეგიონისთვის — იმავე წლის 26 აგვისტოს.
თამაში შესაძლებელია როგორც ერთმოთამაშიან რეჟიმში, ასევე მრავალმოთამაშიანშიც. 2007 წლის 31 მარტს Capcom-მა შეწყვიტა მრავალმოთამაშიანი რეჟიმის მხარდაჭერა სერვერების დახურვით, თუმცა 2014 წლის 1 იანვარს, ფანების ძალისხმევით კვლავ აღდგა. თამაშში დაბრუნდა წინა ნაწილის რვავე მოთამაშე პერსონაჟი და სიუჟეტი მიმდინარეობს ზომბებით შეპყრობილ გამოგონილ ქალაქ რაკუნ-სიტიში, სადაც დამატებულია ხუთი ახალი თავი: „Wild Things“, „Underbelly“, „Flashback“, „Desperate Times“ და „End of the Road“. მასში წარმოდგენილია იგივე გრაფიკა, გეიმპლეი და სათამაშო ელემენტები, რაც მის წინამორბედში, თუმცა გაუმჯობესდა სხვადასხვა მახასიათებლები, მათ შორის ხანგრძლივობა ჩატვირთვებს შორის.
თამაშმა მიიღო არაერთგვაროვანი შეფასებები კრიტიკოსებისგან. მათ ძირითადად გააკრიტიკეს მართვის სისტემის არაკომფორტულობა, თუმცა შეაქეს კარგად დამუშავებული გრაფიკა და ხმის ეფექტები. საერთო განხილვების საიტებზე GameRankings და Metacritic ფლობს 62.92% და 58/100 (35 მიმოხილვაზე დაყრდნობით).
შემქმნელების განცხადებით, დაგეგგმილი იყო გაგრძელების გამოშვება, მაგრამ დაბალი გაყიდვებიდან გამომდინარე, Capcom-მა პროექტზე მუშაობა შეწყვიტა.
იხილეთ აგრეთვე
„Resident Evil“
„Resident Evil Outbreak“
რესურსები ინტერნეტში
Resident Evil Outbreak File 2-ის ოფიციალური ვიკი
სქოლიო
2004 წლის ვიდეო თამაშები
კოოპერატიული ვიდეო თამაშები
საშინელებათა ვიდეო თამაშები
გადარჩენის სიმულატორები
PlayStation 2-ის თამაშები
Resident Evil-ის თამაშები
ერთმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები
ვიდეო თამაშების გაგრძელებები
ვიდეო თამაშების პრიკველები
ვიდეო თამაშების სპინოფები
Suliko

Suliko is a Georgian unisex name meaning "soul". It is also the title of a love poem written in 1895 by Akaki Tsereteli, which became widely known throughout the Soviet Union as a song performed with music composed by Varinka Tsereteli (in 1895). In that form it was often performed on radio during Joseph Stalin's rule, reputedly because it was his favorite. It was translated to and performed in multiple languages including Russian, Ukrainian, Polish, Romanian, English, German, Basque, Chinese, and Hebrew.
Text
Online performances
There are many online renditions of Suliko. The following are some that demonstrate the varying performance traditions surrounding this piece:
Mdzlevari Ensemble
Alexandrov Ensemble
Large Academic Chorus of Mendeleev University
Franco Tenelli (with English subtitles)
N.Varshanidze,Ch.Surmanidze & Ensemble Batumi
Adi Yacobi
See also
Nino Popiashvili, "Suliko in World Languages" (in georgian and English Languages), Tbilisi State University, 2018
Nino Popiashvili, German Translations of “Suliko”, Tbilisi State University, 2021 in: https://dspace.tsu.ge/xmlui/handle/123456789/778
Nino Popiashvili (in Georgian Language) https://1tv.ge/video/suliko-msoflios-khalkhta-enebze/
SovMusic entry for Suliko, containing the song in German and Russian
Songs of Georgia (country)
Georgian words and phrases
1895 songs
შესტაჩი (სინჯერეის რაიონი)

შესტაჩი (სინჯერეის რაიონი)
შესტაჩი — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 100 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სინჯერეის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სინჯერეის რაიონის სოფლები
ქეთევან კინწურაშვილი

ქეთევან კინწურაშვილი
(დ. 16 მაისი, 1956, თბილისი.) — ქართველი ხელოვნებათმცოდნე, მეცნიერი და პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1978 წელს ქეთევან კინწურაშვილმა დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ხელოვნების, ისტორიისა და თეორიის ფაკულტეტი. 1978–2006 წლებში იყო გ. ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის უმცროსი, შემდეგ უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1998–2004 წლებში სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის პედაგოგი. 2005-2011 წლებში შ.რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტის პროფესორი. 1995, 2004 და 2007 წლებში მაუნთ ჰოლიოკის კოლეჯის (აშშ, მასაჩუსეტსი) მიწვეული პროფესორი. პრაღის ღია საზოგადოების ინსტიტუტის სამეცნიერო კვლევის ხელშეწყობის (1995, 1996), საერთაშორისო სამეცნიერო გაცვლის (ვაშინგტონი, 1998), ზალცბურგის გლობალური სემინარების (1999, 2006), ოქსფორდის კოლეჯთა სამასპინძლო პროგრამის (2001), ფულბრაიტის მეცნიერთა გაცვლის (2003, 2004), კრაკოვის საერთაშორისო კულტურის ცენტრის (2022), ჰარვარდის მოწვეული მეცნიერის (2023), პოლონური ინსტიტუტის (2020, 2022) და სხვა პროგრამების თუ ორგანიზაციების სტიპენდიანტი.
2012 წელს იყო ეროვნული კურატორი პრაღის მე-12 კვადრიენალეზე. დავით კაკაბაძის მონოგრაფიული გამოფენის სამეცნიერო კონსულტანტი (დ. შევარდნაძის საქართველოს ეროვნული გალერეა, 2013). გოეთეს ინსტიტუტის ხელშეწყობით განახორციელა საგამოფენო პროექტი — „მალშტრემი: ფრანც მარკი, გერმანული ექსპრესიონიზმი და მოდერნიზმი საქართველოში“. 2023 წელს პოლონეთის კულტურისა და ეროვნული მემკვიდრეობის სამინისტრომ მიანიჭა მედალი „Gloria Artis“.
ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
ამერიკის საგანმანათლებლო პროგრამების მონაწილეთა ასოციაცია, წევრი (1999)
მუზეუმების საერთაშორისო კავშირი, წევრი (2008)
საქართველოს მხატვართა კავშირი, წევრი (1981)
ჯილდო
თამარ მეფის ორდენი (2021)
ბიბლიოგრაფია
დავით კაკაბაძის ნამუშევრები „ანონიმური საზოგადოების“ კოლექციის ფონზე, საუკუნის ხელოვნება (ავანგარდი) : თბ., 2005, გვ. 167-198
საუკუნის ხელოვნება, თბ., 2005, გვ. 199
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი პედაგოგები
ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
მორაი (პერუ)

მორაი (პერუ)
მორაი — არქეოლოგიური ძეგლი პერუში, ქალაქ კუსკოდან დაახლოებით 50 კილომეტრით ჩრდილო-დასავლეთით, სოფელ მარასის სიახლოვეს, ზღვის დონიდან 3500 მეტრზე. ძეგლი მოიცავს ინკების იშვიათ ნანგრევებს, რომელიც ძირითადად შედგება რამდენიმე უზარმაზარი წრიულად დატერასებული დეპრესიისგან, რომელთაგან უდიდესის სიღრმე 30 მეტრია. დეპრესიის დანიშნულება ბოლომდე უცნობია, თუმცა, მათი სიღრმე და მიმართულება მზისა და ქარების მიმართ, ფსკერსა და ზედა ნაწილს შორის 15 °C-იან ტემპერატურულ სხვაობას წარმოშობს. ტემპერატურის ასეთი დიდი სხვაობა ინკებს შესაძლებლობას აძლევდა შეესწავლათ განსხვავებული კლიმატური პირობების ეფექტი სხვადასხვა მცენარეზე. შეიძლება ითქვას, რომ მორაი ინკების აგრარული ექსპერიმენტების სადგური იყო.
ინკების სხვა მრავალი ძეგლის მსგავსად, მორაიც უზრუნველყოფილია საირიგაციო სისტემით.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
რესურსები ინტერნეტში
Maras, Moray, Salt Works, Pichingoto
Information Peru Travel Guide
Moray - Cusco Travel Guide
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
Avhustivka

Avhustivka is a village in Ukraine, in Odesa Raion, Odesa Oblast. It has a population of about 1432 (as of 2001 census). It belongs to Usatove rural hromada, one of the hromadas of Ukraine.
Until 18 July 2020, Avhustivka belonged to Biliaivka Raion. The raion was abolished in July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Odesa Oblast to seven. The area of Biliaivka Raion was merged into Odesa Raion.
References
Villages in Odesa Raion
Usatove Hromada
ბორანი

ბორანი — თვითმავალი ან არათვითმავალი მოტივტივე ნაგებობა მდინარის, სრუტის, ტბის ერთი ნაპირიდან მეორეზე ხალხის გადასაყვანად და ტვირთისა და ტრანსპორტის გადასაზიდად. არათვითმავალი ბორანი 100 მეტრამდე სიგანის არასანაოსნო მდინარეზე მოძრაობს ნაპირებს შორის გაბმული ბაგირის, ხოლო დიდ სანაოსნო მდინარეებზე — ფსკერზე გადებული კაბელის საშუალებით. არათვითმავალი ბორანი საბუქსირო გემებით და ნიჩბებითაც დაჰყავთ. ბორნის სატვირთო ბაქანი დამაგრებულია მოტივტივე საყრდენებზე (ნავები, პონტონები, ბარჟები). ბორნებს უწოდებენ აგრეთვე სპეციალურად აგებულ ან გადაკეთებულ გემებს, რომლებსაც იყენებენ ფართო სრუტეებსა და ტბებზე, მაგ: კასპიის ზღვაზე,ბალტიის ზღვაზე და ა. შ. მიმოდის დიზელ-ელექტრომავალი, რომელსაც გადააქვს რკინიგზის მატარებლის მთელი შემადგენლობა, სამშენებლო და სხვადასხვა მძიმე წონის მასალები. მსგავსი ბორანი მოძრაობს ქერჩის სრუტეზე. საქართველოში ბორნებს იყენებენ მტკვარზე, რიონზე, ალაზანზე, სუფსაზე.
ლიტერატურა
ბორნები
გემების ტიპები
Rockoon (ალბომი)

Rockoon (ალბომი)
Rockoon — ჯგუფ Tangerine Dream-ის 1992 წლის სტუდიური ალბომი. იგი 1991-1992 წლებში იწერებოდა. 1992 წელს ალბომი ნომინირებული იყო გრემიზე, საუკეთესო ნიუ ეიჯ ალბომის კატეგორიაში. 1999 წელს იგი ხელახლა გამოვიდა ჯგუფის საკუთარ ლეიბლზე
სიმღერების სია
სქოლიო
1992 წლის ალბომები
Tangerine Dream-ის ალბომები
ლეონ-ბ.-პოსტიგო

ლეონ-ბ.-პოსტიგო (ოფიციალურად ლეონ-ბ.-პოსტიგოს მუნიციპალიტეტი; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ზამბოანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 639 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Leon B. Postigo Profile at PhilAtlas.com
Official website
Philippine Census Information
სქოლიო
ჩრდილოეთ ზამბოანგის მუნიციპალიტეტები
ზედაზენი

ზედაზენი — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, მცხეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს საგურამოს ქედზე. სიმაღლე 1178 მ. აგებულია მეოტურ-პონტური კონტინენტური კონგლომერატებით, ქვიშაქვებისა და თიხების შუაშრეებით. კალთები დამრეცია, მცირედ დანაწევრებული. შემოსილია ტყის ყომრალ ნიადაგებზე გავრცელებული რცხილა-წიფლისა და წიფლის ტყეებით. ხშირი ტყით დაფარულ ზედაზნის მთის კეხზე, საგურამოს სამხრეთით 6 კილომეტრზე მდებარეობს ზედაზნის მონასტერი.
ზედაზნის მთა წარმართულ ხანაში წარმოადგენდა იბერიის ერთ-ერთ მთავარს საკულტო ადგილს, სადაც აღმართული იყო ზადენის კერპი და ციხე, რომლებიც ფარნაჯომმა დადგა ძვ. წ. II საუკუნეში. მთის სახელწოდება ზადენის კერპისგან მომდინარეობს, მისი წინა სახელწოდება კი კუხეთის მთა უნდა ყოფილიყო.
იხილეთ აგრეთვე
ზედაზნის მონასტერი
ზედაზნის ციხის აღება
ზედაზნის სამარხი
ლიტერატურა
სქოლიო
მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
Aluniș, Rîșcani

Aluniș, Rîșcani
Aluniș is a village in Rîșcani District, Moldova.
References
Villages of Rîșcani District
ნოვოსარატოვკა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ნოვოსარატოვკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ნოვოსარატოვკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
აზერბაიჯანი
ნოვოსარატოვკა — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში
რუსეთი
ნოვოსარატოვკა — სოფელი სვერდლოვის საქალაქო დასახლებაში, ლენინგრადის ოლქში.
ეკატერინე სატინა

ეკატერინე სატინა (სურგუნოვა) (დ. 1892 — გ. 1974) — რუსი საბჭოთა მსახიობი, საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1943).
პეტერბურგის ა. პეტროვსკის სასცენო ხელოვნების სკოლის დამთავრების შემდეგ (1913-1915) მსახიობად მუშაობდა ნოვგოროდის, ბობრუისკის, ფსკოვისა და სხვა თეატრებში. 1915–1931 წლებში რუსთაველის თეატრის საზოგადოების არტისტული ამხანაგობის (თბილისი) დასში და წითელარმიელთა სახლის თეატრში იყო, ხოლო 1932–1962 წლებში — თბილისის ალექსანდრე გრიბოედოვის სახელობის თეატრში. სატინას ხელოვნებისათვის ნიშანდობლივი იყო აქტიორული ოსტატობის მაღალი ტექნიკა. ასრულებდა სახასიათო, კომედიურ და დრამატულ როლებს: ვასა ჟელეზნოვა (მაქსიმ გორკის „ვასა ჟელეზნოვა“), ანა ანდრეევნა (ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი“), ოგუდალოვა, კრუჩინინა (ალექსანდრე ოსტროვსკის „უმზითვო“, „უდანაშაულო დამნაშავენი“), არკადინა (ანტონ ჩეხოვის „თოლია“), ზაბელინა (ნ. ოგოდინის „კრემლის კურანტები“), მურზავეცკაია, მამაევა (ალექსანდრე ოსტროვსკის „მგლები და ცხვრები“, „ზოგჯერ ბრძენიც შეცდება“), ვარო (ოთარ ჩიჯავაძის „თხუნელა“), ავდოტია (სერგეი ნაიდენოვის „ვანიუვშენის ოჯახი“), მადამ ბრიდო (ონორე დე ბალზაკის „პროვინციური ისტორია“), კოლოკოლნიკოვა (ა. შტეინის „პერსონალური საქმე“) და სხვ. 1924 წლიდან იღებდნენ კინოში. 1918 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიკურ მოღვაწეობას. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
ლიტერატურა
დაბადებული 1892
გარდაცვლილი 1974
რუსი მსახიობები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები