PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ვილიავიეხა (კასტელიონი)

ვილიავიეხა (კასტელიონი)
ვილიავიეხა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის პლანა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6 კმ². მოსახლეობა — 3125 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვილიავიეხის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ვართან ღაზარიანი

ვართან ღაზარიანი (დ. 1 დეკემბერი, 1969, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — ფეხბურთის მწვრთნელი და ყოფილი მოთამაშე. დაიბადა სომხეთში, შემდგომ საცხოვრებლად ლიბანში გადავიდა და მოქალაქეობაც მიიღო. იგი თამაშობდა ჰომნეთმენისა და საგესესთვის. აგრეთვე 1993 წლიდან 2001 წლამდე თამაშობდა ლიბანის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში.
ღაზარიანი არის ლიბანის პრემიერ ლიგის ყველა დროსი საუკეთესო ბომბარდირი - გატანილი 118 გოლით. 2015 წლამდე იგი აგრეთვე იყო ლიბანის ნაკრების ლიდერი გოლებით, თუმცა ეს შედეგი როდა ანტერმა გააუმჯობესა. 2017 წელს ღაზარიანი დაინიშნა ტრიპოლის მწვრთნელად.
საკლუბო კარიერა
ვართან ღაზარიანის ახალგაზრდული კლუბი იყო ჰომნეთმენ ბეირუთი. პროფესიონალური კარიერაც სწორედ ამ კლუბში დაიწყო. იგი ჰომნეთმენში 1992-1999 წლებში, 8 წლის განმავლობაში ასპარეზობდა. 2000 წელს გადავიდა საგესეში. მან საგესეში გაატარა 2 წელი, ხოლო შემდეგ კვლავ ჰომნეთმენ ბეირუთში დაბრუნდა. მოგვიანებით, 2005 წელს იგი კვლავ საგასეში გადავიდა იჯარით, ხოლო 2 წელიწადში თავდაპირველ კლუბში დაბრუნდა. ამ დროს იგი 39 წლის იყო.
მან პირველი გოლი ლიბანის საფეხბურთო პრემიერ ლიგაში გაიტანა 1993 წლის 23 იანვარს.
2008 წლის 16 ნოემბერს ლიგის მეექვსე რაუნდში, 39 წლის ასაკში, ლიბანის პირველ დივიზიონში საკუთარი 130-ე გოლი გაიტანა და ამ შედეგით გახდა ლიბანის ყველა დროის საუკეთესო ბომბარდირი. თუმცა, ზოგი არ ცნობს მის მიერ 2000-2001 წლების სეზონში გატანილ 12 გოლს. მიუხედავად ამისა, მისი ტოტალი (118 გოლი) ტოლია ფადი ალოუშის ტოტალის.
საერთაშორისო კარიერა
ღაზანიანი აგრეთვე იყო ლიბანის ეროვნული ნაკრების ისტორიაში წამყვანი ბომბარდირი გატანილი 19 გოლით (მსოფლიო თასის შესარჩევ თამაშებში ოთხი, აზიის თასის შესარჩევ თამაშებში სამი, ხოლო მეგობულ შეხვედრებში თორმეტი). მისი რეკორდი 2015 წელს მოხსნა როდა ანტერმა, რომელმაც 2018 წლის ფიფას მსოფლიო თასის საკვალიფიკაციო ეტაპზე მე-20 გოლი გაიტანა ლაოს წინააღმდეგ.
პირადი ცხოვრება
2009 წელს ღაზარიანი დაბრუნდა მშობლიურ სომხეთში, სადაც გაწვრთნა სომხური კლუბი. შემდეგ იგი დაბრუნდა ლიბანში და გახდა ტრიპოლის მწვრთნელის ასისტენტი ამავე კლუბის მთავარი მწვრთნელა 2017 წელს იქცა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1 დეკემბერი
დაბადებული 1969
სომეხი ფეხბურთელები
ლიბანელი ფეხბურთელები
სიტიუ-ნოვუ (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)

სიტიუ-ნოვუ (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
სიტიუ-ნოვუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 175 მეტრზე. მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბორბორემა-პოტიგუარის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 020 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.52 კმ²-ზე. ფართობი 213 459 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
რომენ გარი

რომენ გარი (დ. 21 მაისი [ძვ. სტ. 8 მაისი], 1914 — გ. 2 დეკემბერი, 1980) — ფრანგი ნოველისტი, კინორეჟისორი, დიპლომატი და ავიატორი მეორე მსოფლიო ომში.
ბიოგრაფია
რომენ გარი დაიბადა 1914 წლის 21 მაისს ლიტვაში, ქალაქ ვილნიუსში. პირველი რომანი „ევროპული აღზრდა“ გამოაქვეყნა 1945 წელს და „კრიტიკოსების“ ლიტერატურული პრემია დაიმსახურა. რომანი მოგვითხრობს პოლონელების ბრძოლაზე გერმანელების წინააღმდეგ უიმედობისა და ეჭვის ატმოსფეროში. რომანებში გარი გამოთქვამს შიშს, რომ თანამედროვე ცივილიზაციას საფრთხე ემუქრება. საინტერესოა მისი რომანები: „დღის ფერები“ და „ცის ფესვები“, რომელმაც გონკურების პრემია დაიმსახურა; თუმცა ამ წიგნს ზოგი ნაკლიც ახლავს, ფრანგი კრიტიკოსების ერთი ნაწილი ამ რომანს მელვილის ცნობილ რომანს „მობი დიკს“ ადარებს. ბოლო რომანები „განთიადის დაპირება“ და „ლედი ლ.“ გამოირჩევა ლირიზმითა და თბილი იუმორით.
რომენ გარი გარდაიცვალა 1980 წლის 2 დეკემბერს, პარიზში, საფრანგეთი
ლიტერატურა
ფრანგული ნოველა, ტომი 2; „საბჭოთა საქართველო“, თბილისი, 1976; გვ. 556
სქოლიო
დაბადებული 1914
გარდაცვლილი 1980
ფრანგი ებრაელები
ფრანგი რომანისტები
ფრანგი დიპლომატები
XX საუკუნის ფრანგი დიპლომატები
XX საუკუნის ფრანგი რომანისტები
ფრანგი მამაკაცი რომანისტები
ებრაელი რომანისტები
პოსტმოდერნისტი მწერლები
XX საუკუნის მამაკაცი მწერლები
XX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები
სეკერენი-ნოი

სეკერენი-ნოი — სოფელი მოლდოვაში, ჰინჩეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 112 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 324 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ჰინჩეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ჰინჩეშტის რაიონის სოფლები
გალდარი

გალდარი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლას-პალმასის პროვინციის შემადგენლობაში, მდებარეობს კუნძულ გრან-კანარიაზე. ფართობი — 61,59 კმ². მოსახლეობა — 24 242 კაცი (2022 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლას-პალმასის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
გალდარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლას-პალმასის ქალაქები
ლას-პალმასის მუნიციპალიტეტები
ვილნიუსი-კაუნასის რკინიგზა

ვილნიუსი-კაუნასის რკინიგზა — ერთ-ერთი მთავარი ადგილობრივი რკინიგზა ლიეტუვაში. რკინიგზა ლიეტუვის დედაქალაქ ვილნიუსს ქვეყნის სიდიდით მეორე ქალაქ კაუნასთან აკავშირებს.
რკინიგზის მშენებლობა დაიწყო 1859 წელს და დასრულდა 1862 წელს.
სარკინიგზო კატასტროფა
1975 წლის 4 აპრილს ვილნიუსი-კაუნასის სარკინიგზო ავარიის დროს 20 ადამიანი დაიღუპა და 80 დაშავდა.
სადგურები
ვილნიუსის რკინიგზის სადგური
პანერიაის რკინიგზის სადგური
ლენტვარისის რკინიგზის სადგური
ვევისის რკინიგზის სადგური
ჟასლიაის რკინიგზის სადგური
კაიშიადორისის რკინიგზის სადგური
პრავიენიშკესის რკინიგზის სადგური
პალემონასის რკინიგზის სადგური
კაუნასის რკინიგზის სადგური
სქოლიო
ლიეტუვის რკინიგზა
სარკინიგზო ტრანსპორტი ევროპაში
Lasioglossum bischoffi

Lasioglossum bischoffi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1931 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
bischoffi
ალონსო-დე-ალვარადოს რაიონი

ალონსო-დე-ალვარადოს რაიონი — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის ლამასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 100 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 903 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 40 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 294.2 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
სან-მარტინის რეგიონის რაიონები
ლამასის პროვინციის რაიონები
Chromium(II) bromide

Chromium(II) bromide is the inorganic compound with the chemical formula CrBr2. Like many metal dihalides, CrBr2 adopts the "cadmium iodide structure" motif, i.e., it features sheets of octahedral Cr(II) centers interconnected by bridging bromide ligands. It is a white solid that dissolves in water to give blue solutions that are readily oxidized by air.
Synthesis and reactions
It can be prepared by reduction of chromium(III) bromide with hydrogen gas for 6–10 hours at 350-400 °C, cogenerating hydrogen bromide:
2CrBr3 + H2 → 2CrBr2 + 2HBr
Treatment of chromium powder with concentrated hydrobromic acid gives a blue hydrated chromium(II) bromide, which can be converted to a related acetonitrile complex.
Cr + nH2O + 2HBr → CrBr2(H2O)n + H2
References
Chromium(II) compounds
Bromides
Metal halides
სუბალპური სარტყელი

სუბალპური სარტყელი — სიმაღლებრივი ბუნებრივი სარტყელი ზომიერი და სუბტროპიკულ განედების მთებში, სადაც ძირითადად სუბალპური მცენარეულობა და ჰავაა. მდებარეობს ალპური სარტყელსა და მთა-ტყის (ნოტიო რაიონებში) ან მთა-სტეპის (მშრალ რაიონებში) სარტყელს შორის. სუბალპური სარტყლის სიმაღლებრივი მდებარეობა დამოკიდებულია ადგილის განედზე, კალთის ექსპოზიციასა და ჰავის კონტინენტურობაზე. ალპებსა და დასავლეთ კავკასიონზე სუბალპური სარტყელი მდებარეობს 1700—2300 მ სიმაღლეზე, ჰიმალაის სამხრეთ კალთებზე — 3200—400 მ-ზე. დამახასიათებელია მთა-მდელოს ლანდშაფტები (სუბალპური მაღალბალახეულობა განვითარებული მთა-მდელოს ნიადაგებზე) და თოვლის სქელი საბურველი 6—8 თ განმავლობაში, რაც აბრკოლებს ხემცენარეულობის განვითარებას. სუბალპური სარტყელში საუკეთესო საზაფხულო საძოვრებია.
ლიტერატურა
კლიმატური ზონები
ბოტანიკა
Claude Casimir Gillet

Claude Casimir Gillet (19 May 1806 in Dormans, department of Marne – 1 September 1896 in Alençon), was a French botanist and mycologist. He initially trained as a medical doctor and veterinarian.
As a veterinarian, he worked for four years in Africa. Around 1853 he developed a passion for mycology, subsequently publishing a number of works on the subject. In 1867 he became a corresponding member of the Société Linnéenne de Normandie.
Gillet was the taxonomic authority of the genera Tubaria (initially named a subgenus of Agaricus by Worthington George Smith) and Microglossum.
He was honoured in 1899, when botanists P.A.Saccardo & P.Sydow published Gilletiella, which is a genus of fungi in the class Dothideomycetes.
Publications
Claude-Casimir Gillet, (1893) Agaricinées
Claude-Casimir Gillet, (1879) Les discomycètes, 230 pp
Gillet CG (1874) Les Hyménomycètes 828pp, (Full view available on google books)
Claude-Casimir Gillet, Jean-Henri Magne, (1868) Nouvelle flore française 704pp, (Full view available on google books)
See also
:Category:Taxa named by Claude Casimir Gillet
References
1806 births
1896 deaths
Botanists with author abbreviations
French mycologists
People from Marne (department)
პლუტოკრატია

პლუტოკრატია (plutos სიმდიდრე და kratos ძალა, ძალაუფლება) — პოლიტიკური წყობილება, რომლის დროსაც სახელმწიფოს მართავს გაბატონებული კლასის ყველაზე მდიდარ წარმომადგენელთა მცირერიცხოვანი ჯგუფი, ხოლო ხალხი სრულიად უუფლებოა.
იხილეთ აგრეთვე
ანტიგლობალიზმი
ლიტერატურა
Howard, Milford Wriarson (1895). The American plutocracy. New York: Holland Publishing.
Norwood, Thomas Manson (1888). Plutocracy: or, American white slavery; a politico-social novel. New York: The American News Company.
Pettigrew, Richard Franklin (1921). Triumphant Plutocracy: The Story of American Public Life from 1870 to 1920. New York: The Academy Press.
Reed, John Calvin (1903). The New Plutocracy. New York: Abbey Press.
სახელმწიფო მმართველობის ფორმები
East Zangezur Economic Region

East Zangezur Economic Region is one of the 14 economic regions of Azerbaijan. It borders Iran to the south and Armenia to the west, as well as the economic regions of Karabakh, and Ganja-Dashkasan. The region consists of the districts of Kalbajar, Lachin, Qubadli, Zangilan, and Jabrayil. It has an area of . Its population (the refugees and IDPs living outside the economic region in Azerbaijan) was estimated to be at 343.5 thousand people in January 2021.
History
East Zangezur Economic Region was established on 7 July 2021 as part of a reform of the economic region system of Azerbaijan. Its territory mostly corresponded to the Kalbajar-Lachin Economic Region prior to 2021, which included the districts of all of its current districts, except Jabrayil.
According to researcher Laurence Broers, the region's new name, East Zangezur, is motivated by Azerbaijani irredentism; it borders Armenia's Syunik province, implying that there is a "Western Zangezur"—that is, Syunik itself. A few days after the Eastern Zangezur Economic region was created, Azerbaijani president Ilham Aliyev announced in a speech: "Western Zangezur is our ancestral land … we must return there and we will return."
References
Economic regions of Azerbaijan
სტრასბურის უნივერსიტეტი

სტრასბურის უნივერსიტეტი — საფრანგეთში, ელზასის რეგიონის ქალაქ სტრასბურში მდებარე უნივერსიტეტი. წარმოიქმნა პროტესტანტული ჰუმანისტური გერმანული გიმნაზიიდან, რომელიც 1538 წელს იოჰანეს შტურნმა დააარსა თავისუფალ საიმპერიო ქალაქ სტრასბურგში. 1631 წელს გარდაიქმნა უნივერსიტეტად.
გერმანულ უნივერსიტეტს, 1681 წელს ქალაქის ლუი XIV-ის მიერ დაპყრობის შემდეგაც არ შეუწყვეტია ფუნქიონირება, თუმცა საფრანგეთის რევოლუციის დროს თითქმის სრულიად ფრანგულ უნივერსიტეტად გარდაიქმნა. 1872 წელს ფრანკო-პრუსიის ომის შემდეგ ალზას-ლორენის გერმანელთა მიერ დაპყრობის შემდეგ უნივერისტეტი ხელახლა დაარსდა, როგორც გერმანული კაიზერ-ვილჰელმის უნივერსიტეტი და ფრანკოფონი მასწავლებლები იძულებულნი გახდნენ სასწავლებელი დაეტოვებინათ. 1918 წელს ალზას-ლორენი ისევ საფრანგეთის ნაწილი გახდა და შესაბამისად, უნივერსიტეტიც ისევ ფრანგული, ამასთან ყველა გერმანელი, რომელიც ალზასში 1871 წლის შემდეგ დასახლდა, იძულებული გახდა გადასახლებულიყო.
მეორე მსოფლიო ომის დროს, საფრანგეთის ოკუპაციისას, სტასბურგის უნივერსიტეტის პერსონალი და ნივთები კლერმონ-ფერანში გადაიტანეს. მის ადგილას კი მცირე ხნით გერმანული რაიხსუნივერსიტატ შტრასბურგი არსებობდა.
1970-იან წლებში უნივერსიტეტი სამ დამოუკიდებელ დაწესებულებად დაიყო. სტუდენტთა საერთო რაოდენობა 2007 წელს 48.500-ს შეადგენდა. ეს სკოლებია:
სტრასბურ I — Université Louis Pasteur (მეცნიერება/ტექნოლოგია)
სტრასბურ II — Université Marc Bloch (ჰუმანიტარული საგნები)
სტრასბურ III — Université Robert Schuman (იურისპრუდენცია/პოლიტიკა/ეკონომიკა)
სტრასბურ I ევროპის კვლევითი უნივერსიტეტების ლიგის წევრია (LERU).
საფრანგეთის უნივერსიტეტები
სტრასბური
Huawei

Huawei Technologies Co. Ltd. — ჩინური ტრანსნაციონალური კომპანია ტელეკომუნიკაციების სფეროში. სათავო ოფისი მდებარეობს გუანდუნის პროვინციის ქალაქ შენჟენში. მას შემდეგ რაც შვედურ ერიქსონს გაუსწრო, ჰუავეი სატელეკომუნიკაციო აღჭურვილობის უმსხვილესი მწარმოებელია მსოფლიოში.
კომპანია 1988 წელს ყოფილმა სამხედრო ოფიცერმა რენ ჟენგფეიმ დააარსა და გააფორმა კერძო კომპანიად, რომელსაც მასში დასაქმებულები ფლობდნენ. ჰუავეის მთავარი საქმიანობაა სატელეკომუნიკაციო ქსელების გამართვა, ოპერაციული და საკონსულტაციო მომსახურებისა და აღჭურვილობის წარმოება როგორც ჩინეთის, ისე მის ფარგლებს გარეთ არსებულ საწარმოებში; ასევე საკომუნიკაციო მექანიზმების წარმოება სამომხმარებლო ბაზრისთვის. კომპანიაში დასაქმებულია 140 000 ადამიანი, რომელთა 46% ჩართულია კვლევისა და გაუმჯობესების (R&D) პროცესში. იგი ფლობს 20 R&D დაწესებულებას ჩინეთში, აშშ–ში, გერმანიაში, შვედეთში, ინდოეთში, რუსეთსა და თურქეთში. 2011 წელს ამ სფეროში მან $3,74 მილიარდი აშშ დოლარის ინვესტიცია ჩადო.
2010 წელს ჰუავეიმ 23,8 მლრდ ჩინური იუანის (3,7 აშშ დოლარი) მოგება ნახა. მის პროდუქციასა და მომსახურებას იყენებენ მსოფლიოს 140–ზე მეტ ქვეყანაში. მსოფლიოს 50 უმსხვილესი სატელეკომუნიცაციო ოპერატორიდან 45–ს ამჟამად ჰუავეი ემსახურება.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებ-გვერდი
სქოლიო
Huawei
ჩინეთის კომპანიები
კომპიუტერების მწარმოებელი კომპანიები
სატელეკომუნიკაციო კომპანიები
ტრანსნაციონალური კომპანიები
მობილური ტელეფონების მწარმოებელი კომპანიები
1987 წელს დაარსებული კომპანიები
ჰიგეა

ჰიგეა
ჰიგიეა, ან ჰიგეა, ჰიგია, — ძველბერძნულ მითოლოგიაში ჯანმრთელობის ქალღმერთი, ასკლეპიოსისა და ეპიონეს ქალიშვილი (მითის მეორე ვარიანტში ასკლეპიოსისა და ათენას). ორფიზმების თანახმად ჰიგეა არის ასკლეპიოსის ცოლი.
მისი კულტი არსებობდა ოროპში, ქანდაკება მეგარაში. მას ეძღვნება LXVIII ორფიული ჰიმნი.
ქალღმერთის სახელთან ასევე აკავშირებენ სიტყვა „ჰიგიენის“ წარმოშობას.
ჰიგეას პატივსაცემად დარქმეულია ასტეროიდიც.
სქოლიო
მითოლოგია
ძველბერძნული ქალღმერთები
ჯანმრთელობის ღმერთები
ფირაბიულქასიმი

ფირაბიულქასიმი — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 157 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ისმაილის რაიონის სოფლები
ლეოპოლდ V ავსტრიელი

ლეოპოლდ V ავსტრიელი (დ. 9 ოქტომბერი 1586, გრაცი — გ. 13 სექტემბერი 1632, შვაცი, ტიროლი) — ავსტრიის ერცჰერცოგი და ტიროლის გრაფი ჰაბსბურგების გვარიდან. პასაუს მთავარ-ეპისკოპოსი, სტრასბურგის მთავარ-ეპისკოპოსი, მურბახის აბატი.
ბიოგრაფია
ლეოპოლდ V ავსტრიელი დაიბადა 1586 წლის 9 ოქტომბერს ავსტრიის ქალაქ გრაცში. ის იყო ერცჰერცოგ კარლ II შტირიელის და მარია ანა ბავარიელის ვაჟი. განათლება მიიღო გრაცის იეზუიტების უნივერსიტეტში. 1597 წელს ჯერ კიდევ მოზარდი დაინიშნა პასაუს ეპისკოპოსის კოადიუტორად, ხოლო 1598 წელს გახდა ეპისკოპოს ურბან ფონ ტრენბახის მემკვიდრე განათლების მუიღებლად. 1607-1626 წლებში იყო სტრასბურგის ეპისიკოპოსის კოადიუტორი. 1614 წლიდან 1626 წლამდე ასევე იყო მურბახის აბატი.
ლეოპოლდ V ცხოვრობდა სასახლის კარზე საღვთო რომის იმპერატორ რუდოლფ II-ის მფარველობის ქვეშ, რომელიც ცდილობდა მის აყვანას ბოჰემიისა და გერმანიის სამეფო ტახტზე. 1609 წელს ის მონაწილეობდა ქალაქ კლევისათვის ბრძოლაში იმპერატორის მხარეს.
ლეოპოლდ V განსაკუთრებულ მფარველობას უწევდა იეზუიტთა ორდენს. 1611 წელს მან დაპატიჟა ისინი პასაუში, სადაც დაეხმარა დაეარსებინათ კოლეჯი. 1612 წელს პასაუში მან დააარსა სკოლა, რომელიც 1622 წელს ასევე ჩაბარდა იეზუიტთა ხელმძღვანელობას. 1614 წელს ქალაქ მოლშაემში ააშენა ეკლესია იეზუიტთა კოლეჯში, რაზეც მეტყველებს მისი გერბი ტაძრის შიდა დეკორზე. მან ასევე ააშენა იეზუიტთა ეკლესია ქალაქ ინსბრუკში.
მისი ბიძაშვილის, ერცჰერცოგ მაქსიმილიან III-ის გარდაცვალებიდან ერთი წლის თავზე, ლეოპოლდ V გახდა ტიროლის და შუა ავსტრიის რეგენტი, ხოლო 1623-დან 1630 წლამდე — ფეოდალური მიწების მმართველი ერცჰერცოგის ტიტულით. 1619 წელს მისმა ძმამ, საღვთო რომის იმპერატორმა, ფერდინანდ II-მ ის დანიშნა ვენის გუბერნატორად.
1618–1632 წლებში კათოლიკურ ქვეყნებთან ერთად მონაწილეობდა პროტესტანტების წინააღმდეგ ბრძოლაში. 1632 წელს მან დაიცვა ტიროლი შვედეთის არმიისგან.
1626 წელს ლეოპოლდ V-მ უარი თქვა სტრასბურგისა და პასაუს მთავარ-ეპისკოპოსის ტიტულზე თავის ბიძაშვილის, ლეოპოლდ ვილჰელმ ავსტრიელის სასარგებლოდ. 1626 წლის 19 აპრილს დაქორწინდა ურბინოს ჰერცოგინია კლაუდია მედიჩზე, რომელიც დიდი ჰერცოგის, ფერდინანდ I-ის ქალიშვილი და ურბინოს ჰერცოგის ქვრივი იყო. მათ დააარსეს ჰაბსბურგების დინასტიის არაპირდაპირი შტო, რომელმაც 1665 წლამდე იარსება. მათი ქორწილი იმ დროის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნავი მოვლენა გახდა.
ლეოპოლდ V ავსტრიელი გარდაიცვალა 1632 წლის 13 სექტემბერს შვაცში. ის დაკრძალულია ინსბურგში იუეზუიტთა ეკლესიაში.
ოჯახი
ლეოპოლდ V ავსტრიელს და კლაუდია მედიჩის შეეძინათ 5 შვილი:
მარია ელეონორა ავსტრიელი (1627–1629).
ფერდინანდ კარლ ავსტრიელი (1628–1662) — ავსტრიის ერცჰერცოგი და ტიროლის გრაფი.
იზაბელა კლარა ავსტრიელი (1629–1685) — კარლო III გონაძაგას ცოლი.
სიგზმუნდ ფრანც ავსტრიელი (1630–1665) — ავსტრიის ერცჰერცოგი და ტიროლის გრაფი.
მარია ლეოპოლდინე ავსტრიელი (1632–1649) — ფერდინანდ III-ის ცოლი.
წინაპრები
ლეოპოლდ V ავსტრიელის წინაპრები
წყაროები
ავსტრიის ერცჰერცოგები
ჰაბსბურგები
დაბადებული 9 ოქტომბერი
დაბადებული 1586
გარდაცვლილი 13 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1632
რედუტ-კალე

რედუტ-კალე — ნავსადგური დასავლეთ საქართველოში შავი ზღვის სანაპიროზე XIX საუკუნის I ნახევარში. მდებარეობდა მდინარე ხობისწყლის შესართავში, ახლანდელი სოფელ ყულევის ადგილზე. 1804 წელს, როდესაც ამ ადგილებში რუსეთის ჯარის ნაწილები განლაგდა და რედუტი მოეწყო. რედუტ-კალე დასავლეთ საქართველოში განლაგებული რუსეთის ჯარის მთავარ სასურსათო ბაზად იქცა. იგი აღმოსავლეთ შავიზღვისპირეთის ერთ-ერთი ნავსადგური იყო, საიდანაც ამიერკავკასიაში შემოდიოდა ევროპული საქონელი. განსაკუთრებით გაიზარდა რედუტ-კალის მნიშვნელობა 1821 წლიდან, როდესაც ამიერკავკასიაში შეღავათიანი სატრანზიტო სავაჭრო ტარიფი დაწესდა; აქედან საქონელი უკვე შუა აღმოსავლეთშიც გადიოდა. შემდგომში სატრანზიტო სავაჭრო ტარიფის ცვლილება თავისთავად გავლენას ახდენდა რედუტ-კალის მნიშვნელობაზე. 1846 წელს მან სანავსადგურო ქალაქის სტატუსი მიიღო. ყირიმის ომის (1853-1856) დროს, 1854 წელს, რედუტ-კალე თურქეთის ესკადრამ დაბომბა, შემდეგ რუსეთის ჯარებმა მისი ციხესიმაგრე ააფეთქეს და ქალაქიდან გავიდნენ. რედუტ-კალე თურქებმა დაიკავეს. პარიზის საზავო ხელშეკრულების (1856) თანახმად, 21 მარტს თურქებმა დათმეს რედუტ-კალე, მაგრამ ქალაქიდან გასვლისას გადაწვეს. ამის შემდეგ რედუტ-კალის მნიშვნელობა დაეცა და დასავლეთ საქართველოს შავი ზღვის სანაპიროზე დაწინაურდნენ სანავსადგურო ქალაქები ფოთი და სოხუმი.
ლიტერატურა
პაჭკორია მ., რედუტ-კალე ყულევი, თბ., 1968;
საქართველოს ისტორიული ქალაქები
ბაჰამის კუნძულების ადმინისტრაციული დაყოფა

ბაჰამის კუნძულების ადმინისტრაციული დაყოფა
ბაჰამის კუნძულების ძირითად, უმსხვილეს ადმინისტრაციულ დანაყოფს წარმოადგენს რაიონები. ყველგან, გარდა კუნძულ ნიუ-პროვიდენსისა, რაიონები ქმნის ქვეყნის ადგილობრივ თვითმმართველობათა სისტემას; ნიუ-პროვიდენსი პირდაპირ ცენტრალური მთავრობის მიერ იმართება. 1996 წელს ქვეყნის პარლამენტმა მიიღო „ადგილობრივი მმართველობის აქტი“, რომლის საფუძველზეც შეიქმნა სხვადასხვა ადგილობრივი ადმინისტრაციული ქვედანაყოფები. ამ აქტის საერთო მიზანია არჩეულ სხვადასხვა ტიპის მმართველებს გაუადვილდეთ თავიანთი რაიონების მართვა ცენტრალური ხელისუფლებისგან ხელის შეშლის გარეშე. საერთო ჯამში, შექმნილია 38 რაიონი, რომელთა მმართველების არეჩევნები იმართება ყოველ ხუთ წელში ერთხელ. სხვადასხვა რაიონებში სულ არის საბჭოს ას ათი წევრი და ორას ოთხმოცდაერთი ქალაქის კომიტეტის წევრი.
თითოეული საბჭოსა თუ ქალაქის კომიტეტის წევრი პასუხისმგებელია საჯარო სახსრების პატიოსნად გამოყენებაზე, რომელიც მიმართული უნდა იყოს ამომრჩევლების შენარჩუნებისა და მოზიდვისკენ.
ბაჰამის კუნძულების რაიონები, გარდა ნიუ-პროვიდენსისა, შემდეგია:
აკლინსი
ბერის კუნძულები
ბიმინი
ბლეკ-პოინტი, ეკსუმა
კეტი
ცენტრალური აბაკო
ცენტრალური ანდროსი
ცენტრალური ელიუთერა
ფრიპორტი
კრუკედ-აილენდი
აღმოსავლეთი დიდი ბაჰამა
ეკსუმა
გრანდ-კი, აბაკო
ჰარბორ-აილენდი, ელიუთერა
ჰოუპ-ტაუნი, აბაკო
ინგაუა
ლონგ-აილენდი
მანგროვ-კი, ანდროსი
მაიაგუანა
მურს-აილენდი
ჩრდილოეთი აბაკო
ჩრდილოეთ ანდროსი
ჩრდილოეთი ელიუთერა
რეგიდ-აილენდი
რამ-კი
სან-სალვადორი
სამხრეთი აბაკო
სამხრეთი ანდროსი
სამხრეთი ელიუთერა
სპენიშ-უელსი, ელიუთერა
დასავლეთი დიდი ბაჰამა
გრინ-ტარტლ-კი (არაა ნაჩვენები რუკაზე)
რესურსები ინტერნეტში
Bahamas.gov.bs
სქოლიო
ბაჰამის კუნძულები
ბაჰამის კუნძულების ადმინისტრაციული დაყოფა
ბაჰამის კუნძულების რაიონები
1st Itkulovo

1st Itkulovo (Russian: 1-е Иткулово; , 1-se Etqol) is a rural locality (a selo) and the administrative centre of Itkulovsky 1st Selsoviet, Baymaksky District, the Republic of Bashkortostan, Russia. The population was 926 as of 2010.
Geography
1st Itkulovo is located 28 km west of Baymak (the district's administrative centre) by road. Buranbayevo is the nearest rural locality.
Ethnicity
The village is inhabited by Bashkirs.
Streets
A. Nigmatullina
Azamata
Bairamgulova
Gagarina
Z. Validi
Lenina
Mira
Molodezhnaya
Pobedy
S. Yulaeva
Sadovaya
Yamash
References
External links
1st Itkulovo on travellers.ru
Rural localities in Baymaksky District
Aenictus feae

Aenictus feae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Aenictus
Otar Barkalaia

Otar Barkalaia (born 17 February 1984 in Tbilisi) is a Georgian rugby union player who plays as a fly-half.
Barkalaia played for Figeac, in France. He currently plays for VPC Andorra XV, in Andorra.
He has 37 caps for Georgia, since 2002, with 8 conversions, 10 penalties and 1 drop goal scored, 49 points in aggregate. He was called for the 2007 Rugby World Cup, playing two games. His greatest success as a player was the win at the Six Nations B for the 2008 edition.
References
External links
1984 births
Living people
Rugby union players from Georgia (country)
Rugby union fly-halves
Expatriate rugby union players from Georgia (country)
Expatriate rugby union players in Andorra
Expatriate rugby union players in France
Expatriate sportspeople from Georgia (country) in Andorra
Expatriate sportspeople from Georgia (country) in France
Rugby union players from Tbilisi
Georgia international rugby union players
2007 Rugby World Cup players
The Fish Can Sing

The Fish Can Sing is a 1957 novel by Icelandic author Halldór Laxness, who was awarded the Nobel Prize in Literature in 1955.
Plot summary
The novel is set at the start of the twentieth century and deals with the orphaned boy Álfgrímur, his adoptive grandparents, and the small, tolerant community of misfits and eccentrics they gather around them at Brekkukot, their cottage in Reykjavík. As Álfgrímur begins to encounter the minor politicians, businessmen and social-climbers of the growing town of Reykjavík he starts to question his future as a fisherman's grandson, and is increasingly fascinated by Garðar Hólm, the celebrated Icelandic "world singer" whose sporadic returns to Iceland encourage Álfgrímur to pursue his own personal goals of self-expression. He discovers the true value of his boyhood experiences only as he sets out on a path that will take him away from them forever.
Trivia
The boy's name, Álfgrímur, is explained in the book as a compound of Álf (elf) and grímur (a poetic word for 'night') meaning 'he who spends the night with the elves'. The original name of the book in Icelandic is Brekkukotsannáll (Annals of Brekkukot). The book also had an admirable young lady named Blær, which is why Björk Eiðsdóttir chose this name for her daughter born in 1997, although it was officially a masculine name. In 2013, Björk and Blær won a court case for the right to use this name—see also Icelandic Naming Committee#Blær Bjarkardóttir Rúnarsdóttir
Translations
The book is translated into the Georgian language as თევზის კონცერტი, by Rusudan Ghvinepadse and Manana Paitchadse.
References
1957 Icelandic novels
Icelandic novels
Novels by Halldór Laxness
Novels set in Iceland
Icelandic-language novels
Novels about orphans
Künstlerroman