PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტონი მორისონი

ტონი მორისონი (ნამდვილი სახელი და გვარი კლოი ენტონი უოფორდი; დ. 18 თებერვალი, 1931 — გ. 5 აგვისტო, 2019) — ამერიკელი მწერალი, პუბლიცისტი და ესეისტი. ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში (1993).
დაიბადა აფრო-ამერიკელ, აშშ-ის სამხრეთი შტატებიდან გადასახლებულ მუშათა ოჯახში. სწავლობდა ჰარვარდისა (1949–1953) და კორნელის (1953–1955) უნივერსიტეტებში; მუშაობდა რედაქტორად გამომცემლობაში (1965–1983), ასწავლიდა აშშ-ის უნივერსიტეტებში, მათ შორის პრისტონის უნივერსიტეტში (1989–2006).
ტონი მორისონის ლიტერატურული კარიერა დაიწყო რომანის „ყველაზე ცისფერი თვალი“ („The bluest eye“, 1970) გამოქვეყნებით, სადაც მოთხრობილია ახალგაზრდა შავკანიანი გოგონას მძიმე ბედი. რასობრივი ჩაგვრის თემებმა მომავალი განვითარება ჰპოვეს რომანში „ქებათა ქება სოლომონისა“ („Song of Solomon“, 1977), რომლის ცენტრში გმირის მიერ საკუთარი „მეს“ ძიება და გააზრებაა; რომანი გარდაიქმნა კულტურულ მითად და აფროამერიკული ისტორიის სათავედ. მაგიური რეალიზმის ტრადიციები გამოიხატა რომანებში „ფისის კაცუნა“ („Tar baby“, 1981), „სიყვარული“ („Love“, 2003), „სიბრალული“ („A mercy“, 2008). სამი რომანის ციკლი — „საყვარელი“ („Beloved“, 1987), „ჯაზი“ („Jazz“, 1992), „სამოთხე“ („Paradise“, 1998) — თანამიმდევრულად აღწერს აფრო-ამერიკელების ისტორიის მთავარ ეტაპებს: მონობის ეპოქა, სამოქალაქო ომი, სამოქალაქო უფლებებისათვის მოძრაობის პერიოდი. ბმები ფოლკლორსა და მითოლოგიაზე, ფანტასტიკისა და რეალობის, ტრაგიკულობისა და კომიკურობის მუდმივი შერევა ტონი მორისონის შემოქმედების მთავარი მახასიათებლებია.
ბიბლიოგრაფია
რომანები
ყველაზე ცისფერი თვალი (1970)
სულა (1973)
ქებათა ქება სოლომონისა (1977)
ცვილის ჩვილი (1981)
საყვარელი (1987)
ჯაზი (1992)
სამოთხე (1997)
სიყვარული (2003)
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 18 თებერვალი
დაბადებული 1931
გარდაცვლილი 5 აგვისტო
გარდაცვლილი 2019
XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები
XX საუკუნის ესეისტები
XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
აფრო-ამერიკელი პედაგოგები
აფრო-ამერიკელი ფემინისტები
აფრო-ამერიკელი რომანისტები
აფრო-ამერიკელი ქალი მწერლები
ამერიკელი საბავშვო მწერლები
ამერიკელი ფემინისტი მწერლები
ამერიკელი ფემინისტები
ამერიკელი ქალი ესეისტები
ამერიკელი ქალი რომანისტები
კორნელის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
პნევმონიით გარდაცვლილები
ჰოვარდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მაგიური რეალიზმის მწერლები
ამერიკის ხელოვნებისა და ლიტერატურის აკადემიის წევრები
ამერიკის ფილოსოფიური საზოგადოების წევრები
ამერიკის ეროვნული ჰუმანიტარული მედლის მფლობელები
პოსტმოდერნისტი მწერლები
ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
პრეზიდენტის თავისუფლების მედლის მფლობელები
ნობელის პრემიის ლაურეატები ლიტერატურაში
პულიცერის პრემიის ლაურეატები
ქალი აკადემიკოსები
ქალი საბავშვო მწერლები
ნობელის პრემიის ქალი ლაურეატები
ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
Remixes 2: 81–11

Remixes 2: 81–11 — ბრიტანული ელექტრონული ჯგუფ Depeche Mode-ის რემიქსების კომპილაციური ალბომი. იგი გამოვიდა 2011 წლის 3 ივნისს ლეიბლზე. ეს არის ჯგუფის რემიქსების რიგით მეორე ოფიციალური კომპილაცია 2004 წლის Remixes 81–04-ის შემდეგ. იგი მოიცავს ჯგუფის მთლიან კარიერას. რემიქსების ავტორებს შორის არიან ვინს კლარკი და ალან უაილდერი, ჯგუფის ყოფილი წევრები. ეს არის ჯგუფის EMI-სთან გაფორმებული კონტრაქტის ფარგლებში გამოცემული უკანასკნელი დისკი.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - მარტინ გორი, გარდა მითითებულისა
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ალბომის შესახებ ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე
სქოლიო
Depeche Mode-ის კომპილაციური ალბომები
Depeche Mode-ის რემიქსული ალბომები
2011 წლის კომპილაციური ალბომები
2011 წლის რემიქსული ალბომები
Mute Records-ის კომპილაციური ალბომები
Reprise Records-ის კომპილაციური ალბომები
Mute Records-ის რემიქსული ალბომები
Reprise Records-ის რემიქსული ალბომები
Perrona spirata

Perrona spirata is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Clavatulidae.
Description
The size of an adult shell varies between . The whorls are constricted around the upper part, with a rather sharp ridge next to the suture, and an obtuse angle below the constriction. The color of the shell is yellowish, mottled and striped with chestnut.
References
Gofas, S.; Afonso, J.P.; Brandào, M. (Ed.). (S.a.). Conchas e Moluscos de Angola = Coquillages et Mollusques d'Angola. [Shells and molluscs of Angola]. Universidade Agostinho / Elf Aquitaine Angola: Angola. 140 pp.
External links
Endemic fauna of Angola
spirata
Gastropods described in 1816
Ghost in the Machine Tour

Ghost in the Machine Tour — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის მესამე საკონცერტო ტურნე. გაიმართა 1981-1982 წლებში. ეძღვნებოდა ჯგუფის მეოთხე ალბომ Ghost in the Machine-ის გამოცემას.
სეტლისტი
Be My Girl
Bring on the Night
Can't Stand Losing You
De Do Do Do De Da Da Da
Deathwish
Demolition Man
Don't Stand So Close To Me
Driven To Tears
Every Little Thing She Does Is Magic
Fall Out
Hungry for You
Invisible Sun
Man in the Suitcase
Message in a Bottle
One World
Roxanne
Secret Journey
Shadows In The Rain
So Lonely
Spirits in the Material World
The Bed's Too Big Without You
Too Much Information
Truth Hits Everybody
Voices Inside My Head
Walking on the Moon
When The World Is Running Down You Make The Best Of What's Still Around
სქოლიო
The Police-ის საკონცერტო ტურნეები
1981 წლის საკონცერტო ტურნეები
1982 წლის საკონცერტო ტურნეები
Şəlvə, Lachin

Şəlvə, Lachin
Şəlvə is a village in the Lachin District of Azerbaijan.
History
The village was located in the Armenian-occupied territories surrounding Nagorno-Karabakh, coming under the control of ethnic Armenian forces during the First Nagorno-Karabakh War in the early 1990s. The village subsequently became part of the breakaway Republic of Artsakh as part of its Kashatagh Province, where it was known as Shalua. It was returned to Azerbaijan as part of the 2020 Nagorno-Karabakh ceasefire agreement.
Historical heritage sites
Historical heritage sites in and around the village include a grave field from between the 1st and 13th centuries, a medieval bridge, a 12th/13th-century khachkar, a tombstone from 1629, two 17th-century tombstones, five 17th-century khachkars, a 17th/18th-century stele, and the 17th-century church of Poghos-Petros.
References
External links
Populated places in Lachin District
Robert de Craon

Robert de Craon or Robert Burgundio (died 13 January 1149) was the second Grand Master of the Knights Templar from June 1136 until his death. He was instrumental in getting papal sanction for the Templar Order, making it independent from ecclesiastical and secular authorities. Robert negotiated the expansion of the Order into the Iberian peninsula with the acquisition of castles and territory. He died on 13 January 1149 and was succeeded by Everard des Barres.
Life
Robert was the son of Renaud le Bourguignon and Ennoguen de Vitré. He was engaged to the daughter of the lord of Angoumois, but gave up his wedding and travelled to Palestine after learning of the foundation of the Templar Order by Hughes de Payens. He soon showed his military valour and his piety, and in 1136, after the death of Hughes, he was chosen as the new Grand Master. He proved to be a brilliant organizer and legislator, and turned the Order into a major force in the Crusader states. On March 29, 1139, Pope Innocent II issued the bull Omne Datum Optimum, which exempted the order from tithes and made them independent of any ecclesiastical jurisdiction. The Templars were also granted the habit of a red cross over a white tunic.
In 1143, Robert and Ramon Berenguer IV, Count of Barcelona negotiated the donation of six castles and dependent enclaves consisting of Monzon, Mongay, Chalamera, Barbara, Belchite, and Remolins. He participated in the Council of Acre during the Second Crusade on 24 June 1148. Robert died on 13 January 1149, and was succeeded by Everard des Barres in April that year.
Notes
References
Sources
Craon family
1147 deaths
Grand Masters of the Knights Templar
Christians of the Second Crusade
12th-century French people
Year of birth unknown
გაბარდა

გაბარდა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7,79 კმ². მოსახლეობა — 1042 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
გაბარდის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ვალენსიის ქალაქები
დუგ მაუნტჯოი

დუგ მაუნტჯოი (დ. 8 იანვარი 1942, ტირ-ი-ბერსი, უელსი — გ. 14 თებერვალი, 2021) — ყოფილი უელსელი პროფესიონალი სნუკერისტი. 1981 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალისტი, 1977 წლის მასტერსისა და 1978-1988 წლების დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატის გამარჯვებული.
მიღწევები კარიერაში
რეიტინგული ტურნირები
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში გამარჯვებული — 1988
Mercantile Credit Classic ჩემპიონი — 1989
არარეიტინგული ტურნირები
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში გამარჯვებული — 1978
მასტერსი ჩემპიონი — 1977
Pot Black Cup ჩემპიონი — 1978, 1985
Irish Masters ჩემპიონი — 1979
Pontins Professional ჩემპიონი — 1979, 1983
მსოფლიო თასი გამარჯვებული (უელსის ნაკრების შემადგენლობაში) — 1979—1980
Welsh Professional Championship გამარჯვებული— 1980, 1982, 1984, 1987, 1989
Hong Kong Masters (მოწვევითი ტურნირი) ჩემპიონატი — 1983
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში
რესურსები ინტერნეტში
მოკლე ბიოგრაფია Top-Snooker-ზე
პროფილი World Snooker-ზე
უელსელი სნუკერისტები
დაბადებული 8 იანვარი
დაბადებული 1942
გარდაცვლილი 14 თებერვალი
გარდაცვლილი 2021
ირვინ შოუ

ირვინ შოუ (დ. 27 თებერვალი, 1913, ნიუ-იორკი, აშშ — გ. 16 მაისი, 1984, დავოსი, შვეიცარია) — ამერიკელი მწერალი და კინოსცენარისტი.
ბიბლიოგრაფია
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ირვინ შოუ LitWeb-ზე
ირვინ შოუ IMDb-ზე
სქოლიო
დაბადებული 27 თებერვალი
დაბადებული 1913
აშშ-ში დაბადებულები
მწერლები ანბანის მიხედვით
ამერიკელი მწერლები
ო. ჰენრის ჯილდოს მფლობელები
გარდაცვლილი 16 მაისი
გარდაცვლილი 1984
შვეიცარიაში გარდაცვლილები
გრიგოლ ცეცხლაძე

გრიგოლ ცეცხლაძე (დ. 6 აპრილი, 1894, ჩანჩეთი — გ. 23 ნოემბერი, 1976, თბილისი) — ქართველი მწერალი, პოეტი და მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა სოფლის მასწავლებლის, მოსე ცეცხლაძის ოჯახში. შემდეგ დაამთავრა ოზურგეთის სასულიერო სასწავლებელი და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1915-1917 წლებში იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ქუთაისის ბიბლიოთეკის ინსპექტორი. 1917 წელს დაიწყო ლექსების ბეჭდვა. პირველი ლექსი „განთიადის სიმღერა“ დაბეჭდა გაზეთ „მეგობარში“. განიცდიდა მოდერნისტული ლიტერატურული სკოლის გავლენას. 1918-1920 წლებში იყო გაზეთ „მეგობრის“, ხოლო 1920-1921 წლებში გაზეთ „სახალხო გაზეთის“ რეპორტიორი. 1919 წელს მისი რედაქტორობით გამოდის ლიტერატურული ჟურნალი „თოლაბულისის სარტყელი“, რომლის სამი ნომერი გამოიცა. მასში იბეჭდებოდა ცისფერყანწელების შემოქმედება. 1921-1923 წლებშმი მუშაობდა გაზეთ „წითელარმიელში“, 1924 წელს გამოსცა დადაისტური კრებული „პოეტის ყეფა“ 1924-1927 წლებში იყო ჟურნალ „ხელოვნების“ რედაქციის, 1927-1929 წლებში გამომცემლობა „ქართული წიგნის“ მდივანი. 1928 წელს გამოსცა ალმანახი „მოქმედება“. 1935 წელს გახდა საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი, 1939-1941 წლებში იყო საქართველოს რადიოკომიტეტის ლიტერატურული მუშაკი, 1942-1947 წლებში ჟურნალ „ნიანგის“ ლიტმუშაკი, 1948-1949 წლებში საქლიტფონდის დირექტორის მოადგილე. 1950-იან წლებში იყო ქვიშხეთის შემოქმედებითი სახლის დირექტორი.
მისი თავისუფალი ლექსები („დიხაშხო“, „ოქტომბერი - ფრაგმენტი“ და სხვ.) ახალი ფორმის ძიების ნიშნითაა აღბეჭდილი. გამოსცა შემდეგი წიგნები: „ფერად-ფერადი ლექსები“ (1925), „ოთხი მაუზერი“ (1931) „საკუთარი ხმა“ (1935), „რჩეული“ (1939), „ახალი ლექსები“ (1944-1961), „ლექსები, პოემა“ (1957), საბავშვო წიგნები „ტოლები“ (1958) და „გულკეთილა“ (1966). თარგმნა - ალექსანდრე პუშკინის „ევგენი ონეგინი“, ესენინის „ანნა სნეგინა“, მაიაკოვსკის ლექსები და პოემები, ნეკრასოვის „ვინ ცხოვრობს რუსეთში კარგად“. ს. ცერეკიძესა და შ. აფხაიძესთნ ერთად, ქართული ვერლიბრის პირველ თეორიტიკოსად ითვლება. იყო ქართული დადა მანიფესტის ავტორი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 6 აპრილი
დაბადებული 1894
გარდაცვლილი 23 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1976
ქართველი მწერლები
ქართველი პოეტები
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქართველი მთარგმნელები
სვიატო-კამენნი მონასტერი

სვიატო-კამენნი მონასტერი
სპასო-პრეობრაჟენსკი სვიატო-კამენნი მონასტერი (რუს.: Спасо-Преображенский Свято-Каменный монастырь, კოორდ. ) ერქვა რუსულ მართლმადიდებლურ მონასტერს, რომელიც ტბა კუბენსკის ცენტრში მცირე კუნძულზე მდებარეობდა და იყო პირველი ქვით ნაგები მონასტერი ჩრდილოეთ რუსეთში.
კუნძული კამენნი (ქვის კუნძული) ძალიან მცირეა (120x70 მეტრზე). სახელი დაერქვა ბერთა მიერ კუნძულის გარშემო ქვის ჯებირების აგების შემდეგ, წყალს ეროზიით მისთვის მიწა რომ არ შემოეცალა. ტბა ცნობილია ხშირი შტორმებით და უამინდობით. გადმოცემით ერთ-ერთი ასეთი შტორმის დროს 1269 წელს თავადი გლებ ბელოოზერსკი ნავით წყალმა ნაპირს მოაშორა, როს გამოც მან შემთხვევით კუნძულზე მცირე განგდომილ ბერთა საძმო აღმოაჩინა. თავადმა მათ სახსრები გამოუყო პირველი ხის ტაძრის ასაგებად. დმიტრი დონსკოის მმართველობის დროს მონასტერს მართავდა ბერძენი ბერი დიონისიუსი, რომელმაც საძმოში მთა ათოსის მკაცრი წყობა დააწესა, სადაც ბერები გარემოს მოწყვეტილი იყვნენ, საჭმელს (ძირითადად პურსა და ბოსტნეულს) საკუთარ საკნებში ჭამდნენ და პირადი ნივთების ქონება აკრძალული ჰქონდათ.
მონასტერი საკმაოდ მდიდარი იყო, ფლობდა შვიდ მოზრდილ სოფელს (სელო), ოთხ საშუალო დასახლებას (სელსტვო) და 98 მცირე სოფელს, ასევე ორ ქვამარილის სატეხს ტოტმაში.
1476 წელს მონასტერი სრულიად გადაიწვა. ივანე III-ს ძმა ანდრე მენშოის, ვოლოგდის მმართველი, ბრძანებით კუნძულზე ააგეს ოთხ სვეტიანი საკათედრო ტაძარი. ორსართულიანი ორგუმბათოვანი სახურავი დაემატა 1481 წელს როსტოველ ხელოსანთა მიერ, რომელთაც შემდგომში მის მსგავსად ტაძრები ააგეს ფერაპონტოვის მონასტერში (1490) და კირილო-ბელოზერსკის მონასტერში (1497). ვინმე დიონისუსს მოუხატავს კათედრალის კედლები, თუმცა 185 წლის შემდეგ გაჩენილ ხანძარს, რომლის შედეგად გუმბათები ჩამოინგრა, მოხატულობაც ვერ გადაურჩა.
მე-16 საუკუნიდან მონასტერი ნელ-ნელა დავიწყებას მიეცა. ამ პერიოდში მას იგონებენ, როგორ განდევნილთა ადგილს, სადაც ივან ნერონოვი იქნა განდევნილი. 1774 წელს ერთ-ერთმა განდევნილმა მონასწერს ცეცხლი წაუკიდა, რის შემდეგაც ბერები 26 წლით ვოლოგდაში გადაიყვანეს. 1801 წელს დაბრუნებულ ბერებს აქ აღდგენილი კათედრალი დახვთათ, რომელსაც ერთის ნაცვლად უკვე ხუთი გუმბათი ჰქონდა. შუა საუკუნეებიდან შემორჩენილი ერთადერთი ნაგებობები ამ დროისთვის იყო მხოლოდ საცხოვრებელი საკნები და ორი შუქურა.
საბჭოთა მთავრობამ კამენნი მონასტერი დახურა 1925 წელს, ხოლო ბერთა საძმო კუნძულიდან განდევნა. შენობებში კოლონია განთავსდა მცირე ზომის დამნაშავეთათვის. ამგვარმა მოწყობამ არ გაამართლა და 1937 წელს კუნძული მიტოვებულ იქნა. უყურადღებობით წაქეზებულმა ადგილობრივმმა მმართველობამ სიტუაციით დრო იხელთა და ჩრდილოეთ რუსეთის უძველესი შენობა ააფეთქა აგურის მოსაპოვებლად კულტურის სასახლისთვის, რომელიც საბოლოოდ მაინც განუხორციელებელი დარჩა.
2005 წლისთვის ერთადერთი შენობა, რომელიც ამ ადგილას ისტორიული მონასტრის მდებარეობაზე მიუთითებს არის 1540 წლით დათარიღებული ეკლესიის სამრეკლო. სამრეკლოს ამჟამად რესტავრაცია უტარდება ვოლოგდელ და მოსკოველ მოხალისეთა მიერ.
რუსეთის მონასტრები
რუსეთის ისტორია
ლაკბისხევის სადგომი

ლაკბისხევის სადგომი — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტში, სოფელ მელაანში. ძეგლი სოფლიდან 1-2 კილომეტრზე მდებარეობს, მდინარე ლაკბის ხეობაში. იქ სადსაც მდინარე ლაკბი კვეთს თბილისი-თელავის საავტომობილო გზას, განეკუთვნება შუა აშელის ხანას.
სადგომი კახეთში ქვის ხანის პირველია აღმოჩენილი ძეგლია, იგი 1961 წელს გამოავლინა, არქეოლოგმა: ნ.ბერძენიშვილმა. ნაპოვნია კაჟის ნივთები,ნუკლეუსები, ანატკეცები და იარაღი.
ნუკლეუსები ერთფუძიანი განივი, ორფუძიანი ორმხრივი და დისკოსებრი ორმხრივი ტიპისაა, ყველა გაფორმებულია კაჭრებზე. ანატკეცებს ახასიათებთ მოგრძო ან დაბალი, ფართო შემთხვევითი მოყვანილობა და გრძივი ღერძის, პერპუნდიკულარული, გლუვი ფართო დარტყმის მოედანი. იარაღებიდან არის ორი ანკოში, ან გვერდამოღარული ხელსაწყო, ორი ცალპირა, სწორსამუშაოპირიანი და ერთი ორპირა ამოზნექილსამოშაოპირებიანი სახოკი.
მასალა ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გურჯაანის ისტორიულ ეთნოგრაფიულ მუზეუმში.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Amanita jacksonii

Amanita jacksonii — სოკოს სახეობა ამანიტასებრთა ოჯახისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ჩრდილოეთ ამერიკას.
საჭმელი სოკოა. იხმარება ახალი. იზრდება შერეულ ტყეებში, ერთეულებად ან მცირე ჯგუფებად. მიკორიზას წარმოქმნის ფიჭვთან და მუხასთან. ჰგავს მისივე გვარის სახეობას, ნიყვს.
სოკო პირველად აღწერა კანადელმა მიკოლოგმა რენე პომერლომ 1984 წელს როგორც Amanita jacksonii.
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 5—15 სმ, ნორჩობაში კვერცხისებრია, შემდეგ ამოზნექილი ან თითქმის ბრტყელი. როგორც წესი ბორცვაკით ცენტრში. ხასხასა წითელი ან წითელ-ნარინჯისფერი, შემდეგ მოყვითალო კიდეებით, გლუვი, იშვიათად ზედაპირზე მცირე რაოდენობით ახასიათებს საერთო საბურველის თეთრი ფერის ფიფქისმაგვარი ნარჩენები.
რბილობი — თეთრი ფერის, ზოგჯერ მოყვითალო ელფერით, გაჭრისას ფერს არ იცვლის. განსაკუთრებული სუნისა და გემოს გარეშე.
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები თავისუფალი ან სუსტად შეზრდილი ფეხთან, ღია-ყვითელი ან ღია-ნარინჯისფერი.
ფეხის სიგრძე — 7,5-15 სმ, სისქე — 0,9-1,6, თხელი, მთლიანი ან ზევითკენ შევიწროებული, კრემისფერი ან მოყვითალო, დაფარულია მოყვითალო-ნარინჯისფერი ძარღვებით. ახასიათებს 4-7 სმ სიგრძის და 4 მმ სისქის ტომრისებრი, თეთრი ფერის ვოლვა, რომლის უმეტესი ნაწილი მიწაშია ჩაფლული.
სპორების ფხვნილი — თეთრი. სპორები — 7-12,1×5,2—8,7 მკმ, ამილოიდური, ელიფსისებრი ან ფართო ელიფსისებრი, იშვიათად სფეროსებრი ან წაგრძელებული.
მსგავსი სახეობები
ეკოლოგია და გავრცელება
გავრცელების არეალი მოიცავს ჩრდილოეთ ამერიკას — აშშ, კანადა და მექსიკა
იზრდება შერეულ ტყეებში, ერთეულებად ან მცირე ჯგუფებად. მიკორიზას წარმოქმნის ფიჭვთან და მუხასთან. ზოგჯერ ქმნის „ქაჯის წრეს“.
სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
გალერეა
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ამანიტასებრნი
საჭმელი სოკოები
აპატინის თემი

აპატინის თემი — თემი სერბეთში, შედის დასავლეთ-ბაჩის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 30 870 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 88 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 350 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი აპატინი. აპატინის თემი შედგება 5 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 70.0 კმ².
თემის მოსახლეობის სტატისტიკა
რესურსები ინტერნეტში
სერბეთის ოფიციალური სტატისტიკა
სქოლიო
სერბეთის თემები
ომარ გვასალია

ომარ გვასალია (დ. 31 აგვისტო, 1942, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 21 აპრილი, 1992) — ქართველი კინორეჟისორი, რეჟისორი ფილმებისა: „ალყა“, „ქართველები ცაში“, „დროებითი მოწმობა“, „ერთგული მეგობარი“ და სხვა.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ვგიკის სადადგმო ფაკულტეტის სარეჟისორო განყოფილება (ლევ კულეშოვისა და ალექსანდრა ხოხლოვას სახელოსნო, 1968). ლენინგრადის სატელევიზიო ფილმების სტუდიაში გადაიღო დოკუმენტური ფილმი „ყველა ჩემი ვაჟი-შვილია“ ა. სტეფანოვიჩთან ერთად 1968 წელს. 1968-1970 წლებში მუშაობდა საქართველოს ქდსპფ სტუდიაში. 1972 წელს შედგა მისი დებიუტი მხატვრულ კინოში. მოსფილმის ექსპერიმენტულ გაერთიანებაში დადგა ფსიქოლოგიური დრამა „დროებითი მოწმობა“ ა. სტეფანოვიჩთან ერთად. მას მოყვა სხვადასხვა ჟანრის ფილმები „მშვიდობიანი დღეები“ (1974) „იმედის მწვანე კუნძული“ (1978), „მშვიდობით მეგობარო“ (1980), „ქართველები ცაში“ (1984), „ალყა“ (1990). დაწერა სცენარი ფილმისათვის „ბედიანი“ (ფილმის რეჟისორი გ. ლევაშოვ-თუმანიშვილი, 1992). წარმატებით მუშაობდა დოკუმენტურ კინოში, როგორც სცენარისტი და რეჟისორი. ფილმ-ინტერვიუს ჟანრში გადაიღო ფილმები მოზარდთა აღზრდის პრობლემებზე „ერთი დღე უნივერსიტეტში“ (1968), “დიალოგები“ (1976), „70 შეკითხვა“ (1980), „გაიცანით, ჩვენი შვილები“ (1987), ასევე დოკუმენტური ფილმი „ფრესკა“. 80-იანი წლების საქართველოს მტკივნეული სოციალური და საზოგადოებრივი პრობლემები ასახა ილია ჭავჭავაძის ცხოვრებისა და მოღვაწეობისადმი მიძღვნილ ფილმში „რამდენიმე სურათი ილიას ცხოვრებიდან“ (1987). მთავარი როლი შეასრულა ფილმში „მოგზაურობა სოპოტში“ (რეჟისორი ნანა ჯორჯაძე, 1980). ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის კინო ფაკულტეტზე 1974-დან 1991 წლამდე. იყო საქართველოს ტელეფილმების სტუდიის დირექტორი 1983-1985 წლებში 1988 წელს გ. ლევაშოვ-თუმანიშვილთან და რ. ხოტივართან ერთად დააფუძნა კინო-ფირმა „მთვარის გლობუსი“. დაიღუპა ავტოკატასტროფაში.
ფილმოგრაფია
1972 — დროებითი მოწმობა
1974 — მშვიდობიანი დღეები
1978 — იმედის მწვანე კუნძული
1980 — მშვიდობით მეგობარო
1984 — ქართველები ცაში
1990 — ალყა
ჯილდოები
ოქროს არწივი
რესურსები ინტერნეტში
ომარ გვასალიას გვერდი ქართული კინოს მონაცემთა ბაზაში
ომარ გვასალია
ქართველი კინორეჟისორები
დაბადებული 31 აგვისტო
დაბადებული 1942
გარდაცვლილი 21 აპრილი
გარდაცვლილი 1992
ელი კემპერი

ელი კემპერი
ელისაბედ კლეირი კემპერი (დ. 2 მაისი, 1980) — ამერიკელი მსახიობი და კომიკოსი. 2009 წლიდან 2013 წლამდე ელი კემპერი NBC-ს კომედიურ სერიალ „ოფისი“-ში, მიმღები მოსამსახურის, კელი ერინ შენონის როლს ასრულებდა. ხოლო მოგვიანებით, Netflix-ის კომედიურ სერიალში, „მტკიცე კიმი შმიდტი“-ში, 2015 წლიდან 2019 წლამდე, მთავარი კიმი შმიდტის როლით თამაშობდა, მოგვიანებით, მას კომედიურ სერიალებში წამყვანი როლის შესრულების გამო ემი (ჯილდო) გადაეცა. იგი ასევე გადაღებულია ამერიკულ კომედიურ ფილმ „მეჯვარეები“-ში, (2011) და „21 ჯამფ სტრიტ“-ში (2012). კემპერმა 2018 წელს, თავისი პირველი ავტობიოგრაფიული წიგნი „My Squirrel Days“ გამოსცა.
ადნრინდელი ცხოვრება
ელი კემპერი 1980 წლის 2 მაისს, კანზას-სიტიში, მისურის შტატში, აშშ-ში დაიბადა. არის დორონტი ენ დოტისა და დეივიდ ვუდს კემპერის მეორე შვილი. მამამისი მისურის ერთ-ერთი უმდიდრესი ოჯახის შვილი იყო, იგი იყო კომერციული ბანკის აღმასრულებელი დირექტორი კინზას-სიტიში. ელი კემპერი მილდრედ ლეინ კემპერის შვილიშვილია, რომლის სახელობის სამხატვრო მუზეუმიც არსებობს, მისურის შტატის ქალაქ სენტ-ლუისიში, ელის დიდი დიდი ბაბუა უილიამ კემპერი ცნობილი ბანკირი იყო.
კემპერი ამერიკული ტელევიზიის მწერალი კერი კემპერის უფროსი დაა. ეთნიკური წარმომავლობით კემპერი იტალიელი (ბაბუამისის მხრიდან), ინგლისელი, ფრანგი და გერმანელია. იგი ამერიკაში კათოლიკურ ეკლესიაში იზრდებოდა. 5 წლის ასაკში, ელი თავის ოჯახთან ერთად ქალაქ სენტ-ლუისიში გადავიდა საცხოვრებლად. მან დაამთავრა „Conway“-ს ელემენტარული სკოლა, ხოლო სწავლა „ჯონ ბუროუზის“ სკოლაში გააგრძელა, სადაც იგი დაინტერესდა თეატრით და იმპროვიზაციული კომედიით. მისი ერთ-ერთი მასწავლებელი მსახიობი ჯონ ჰემი იყო, რომელთან ერთადაც იგი ხშირად იღებდა მონაწილეობას სკოლის სპექტაკლებში. სკოლაში იგი, ჰოკეის გუნდის მონაწილე იყო, თუმცა შემდეგ გადაწყვიტა რომ ყურადღება თეატრზე და სპექტაკლებზე გაემახვილებინა.
2002 წელს იგი გახდა „Princeton“-ის უნივერსიტეტის, ხელოვნების ბაკალავრიატი. ხოლო მოგვიანებით, მან სწავლა ოქსფორდის უნივერსიტეტში განაგრძო.
პირადი ცხოვრება
2012 წელს ელი კემპერს სასიყვარულო ურთიერთობა ამერიკელ კომიკოსთან და პროდიუსერთან მაიკლ კომენთან ჰქონდა, წყვილი 2012 წლის 7 ივლისს დაქორწინდა.
წყვილს ორი ვაჟიშვილი ჰყავს, რომლებიც შესაბამისად, 2016 წლის აგვისტოს და 2019 წლის სექტემბერს დაიბადნენ. მოგვიანებით კემპერმა, სატელევიზიო გადაცემა „ღამის შოუ სტეფან კოლბერთთან ერთად“-ში, თქვა რომ მისი ებრაელი მეუღლე თანახმა იყო რომ მათ შვილებს კათოლიკურ ეკლესიაში ესწავლათ.
2018 წელს კემპერმა პირველი აუდიოწიგნი, სახელად: „დღე მარლონ ბუნდოს ცხოვრებაში“ გამოაქვეყნა , ხოლო შემდეგ მსახიობმა ასევე გამოსცა თავისი პირველი ავტობიოგრაფიული წიგნი-„My Squirrel Days“. 2019 წელს, იგი ამერიკული სატელევიზიო გადაცემის, ნიჭიერის მეთოთხმეტე სეზონის ჟიურის წევრი იყო.
სქოლიო
ამერიკელი მსახიობები
დაბადებული 1980
დაბადებული 2 მაისი
ბეინსა-ლაბაიენი

ბეინსა-ლაბაიენი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ალტო-ბიდასოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 28 კმ². მოსახლეობა — 217 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ნავარის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ბეინსა-ლაბაიენის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნავარის მუნიციპალიტეტები
ნავარის ქალაქები