PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
უილიამ მარჩი

უილიამ მარჩი (დ. 18 სექტემბერი, 1893 — გ. 15 მაისი, 1954) — ფსიქოლოგიური ჟანრის ამერიკელი მწერალი და სამხედრო-საზღვაო პირი. ექვსი რომანისა და მოთხრობების 4 კრებულის ავტორი. მარჩი კრიტიკოსთა მხრიდან დადებით შეფასებებს იღებდა, თუმცა პოპულარობა არასდროს მოუპოვებია.
გაიზარდა ალაბამის ერთ-ერთ სოფელში. სიღარიბის გამო სკოლა 20 წლამდე ვერ დაამთავრა. სწავლობდა სამართალზე, მაგრამ სიღარიბის გამო ეს კურსიც ვერ დაასრულა. 1917 წელს მაჰეტენში იურიდიულ ოფისში მუშაობისას იგი აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ძალებში მოხალისედ ჩაეწერა, I მსოფლიო ომშიც მიიღო მონაწილეობა და უმაღლესი ჯილდოები დაიმსახურა: ფრანგული ომის ჯვარი, ჯვარი გამორჩეული სამსახურისთვის და სამხედრო-საზღვაო ჯვარი. ომის შემდეგ კვლავ იურიდიულ ოფისში მუშაობდა, სანამ წარმატებულ ბიზნეს კარიერას დაიწყებდა.
ბიზნესში ჩართულმა მარჩმა წერა დაიწყო. თავდაპირველად მოთხრობებს წერდა, ხოლო 1933წელს გამოვიდა მისი რომანი - რაზმი K, რომელშიც მისი ომისდროინდელი გამოცდილება ასახა. ამას მოჰყვა სერია „მარგალიტის ქვეყანა“, რომანებისა და მოთხრობების სერია, რომელშიც მოქმედება ავტორის მშობლიურ სამხრეთ ალაბამაში მიმდინარეობს. ყველაზე წარმატებული რომანი The Looking Glass აღმოჩნდა, თუმცა მარჩს ლიტერატურული წარმატებისთვის არ მიუღწევია. ავტორის უკანასკნელი რომანი მანკიერი თესლი 1954 წელს გამოიცა. მარჩი იმავე წელს გარდაიცვალა. 1954 წელს ნაწარმოები სცენაზეც დაიდგა, ხოლო 1956, 1985 და 2018 წლები რომანის მიხედვით იმავე სახელწოდების ფილმები გადაიღეს. 2015 წლის 8 ივნისს უილიამ მარჩი ერთ-ერთი იყო იმ 12 ადამიანს შორის, რომელიც ალაბამის მწერალთა დიდების ხეივანში შეიყვანეს.
ჯილოები და წოდებები
სამხედრო ჯილდოები
ფრანგული ომის ჯვარი რტოთი (Croix de Guerre), 1918
აშშ-ის დამსახურებული სამსახურის ჯვარი, 1918
აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ჯვარი, 1918
ლიტერატურული ჯილდოები
„პატარა ცოლი“ — შეიტანეს ამერიკის საუკეთესო მოთხრობებისა და ო'ჰენრის ჯილდოს მოთხრობების კრებულში, 1930
„მეთხუთმეტე რაზმი K-დან“ — შეიტანეს ო' ჰენრის ჯილდოს მოთხრობების კრებულში, 1931
„ჯამი დამატებით“ — შეიტანეს ო'ჰენრის პრემიის მოთხრობების კრებულში, 1936
„შეიძლება მზემ გამოანათოს“ — შეიტანეს ამერიკის საუკეთესო მოთხრობების კრებულში, 1937
„უკანასკნელი შეხვედრა“ — შეიტანეს ო'ჰენრის პრემიის მოთხრობების კრებულში, 1937
„მდედრი ხილის მწერი“ — შეიტანეს ამერიკის საუკეთესო მოთხრობების კრებულში, 1944
მანკიერი თესლი — ეროვნული წიგნის ჯილდოს ნომინაცია, 1955
ნაშრომები
რომანები
Republished, intr. John W. Aldridge,
Republished, ed. and intr. Philip Beidler,
Republished, intr. Elaine Showalter,
Republished, intr. Elaine Showalter,
კრებულები
1970 republication,
1987 republication,
მარჩის შრომებზე დაფუძნებული ფილმები
მანკიერი თესლი (რეჟისორი მერვინ ლეროი, 1956)
მანკიერი თესლი (რეჟისორი პოლ ვენდკოსი, 1985)
რაზმი K (რეჟისორი რობერტ კლემი, 2004)
მანკიერი თესლი (რეჟისორი რობ ლოუ, 2018)
ბიბლიოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1893
დაბადებული 18 სექტემბერი
გარდაცვლილი 15 მაისი
გარდაცვლილი 1954
XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
მეიგავეები
ალაბამის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ვალპარაისოს უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კოლუმბიის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ლუიზიანელი რომანისტები
ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები
ამერიკელი ფსიქოლოგიური ჟანრის მწერლები
ალაბამელი რომანისტები
XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
სანტანა-დუ-მარანიანი

სანტანა-დუ-მარანიანი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-მარანიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 661 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.51 კმ²-ზე. ფართობი 932 016 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მარანიანი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
კარლო თაბუკაშვილი

კარლო თაბუკაშვილი (დ. 5 აპრილი, 1925, თბილისი — გ. 24 სექტემბერი, 2004) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1991), პროფესორი (1992).
ბიოგრაფია
1948 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის საინჟინრო-სატრანსპორტო ფაკტულტეტი.
1948–1951 წლებში მუშაობდა ქ. ვლადიმირში წყალმომარაგების სექტორის ინჟინრად. შემდეგ საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წყალთა მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევით უნივერსიტეტში. 1972 წლიდან საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში თეორიული მექანიკის კათედრაზე ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას. მისი კვლევები ეხება ჰიდროტექნიკაში ჰიდრავლიკური პრობლემების გადაწყვეტას და მის დანერგვას პრაქტიკაში. კარლო თაბუკაშვილის მიერ გამოკვლეული ჰიდრავლიკური გაანგარიშების მეთოდები შესულია სსრკ-ის წყალთა მეურნეობის საპროექტო უნივერსიტეტების რეკომენდებულ ნორმატივებში. არის მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი.
ორგანიზაციის წევრი
საქართველოს საინჟინრო აკადემია, ნამდვილი წევრი (1992-)
ჯილდოები
2000 — ღირსების ორდენი
ლიტერატურა
საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.III, თბ., 2014, გვ. 416
წიგნი ღირსებისა: ტ. 5 / შემდგ.: ყიფიანი თ., (რედ.), გაჩეჩილაძე თ., სიმონიშვილი გ., თბ., 2003, გვ. 112
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 5 აპრილი
დაბადებული 1925
გარდაცვლილი 24 სექტემბერი
გარდაცვლილი 2004
ქართველი ინჟინრები
თბილისში დაბადებულები
საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი
Xəzər TV

Xəzər TV
ხაზარ TV — აზერბაიჯანის ეროვნული ტელეარხი. მაუწყებლობს 2009 წლიდან აზერბაიჯანის მასშტაბით. დააფუძნა თურქმა მეწარმე აჰმედ გიულიმ 2007 წელს.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
სტატიების ესკიზები ტელევიზიის შესახებ
სატელევიზიო არხები
გერმანე ფაცაცია

გერმანე ფაცაცია (დ. 20 აგვისტო, 1951, სოფელი ახალდაბა, ოჩამჩირის რაიონი — გ. 10 სექტემბერი, 2013) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოსოფოსი.
1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფია-ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი. 1973–1977 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1977–1983 წლებში იყო ფილოსოფიის ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი. 1983–1990 წლებში იყო პოლიტოლოგიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, განყოფილების გამგე. 1991–1996 წლებში იყო დირექტორი. წლების მანძილზე ეწეოდა აქტიურ პედაგოგიურ, სამეცნიერო და სახელმწიფოებრივ მოღვაწეობას. არის წიგნების და 200-ზე მეტი სტატიის ავტორი. ფილოსოფიურ მეცნიერებათა დოქტორი. დისერტაციის თემა „ცოდნის თეორიული და ემპირიული დონეების თანაფარდობა სოციოლოგიაში“, რომელიც დაიცვა 1981 წელს.
1990–1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“. 1992–1995 წლებში — საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირი“. 1995–1999 წლებში — საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (აფხაზეთიდან მაჟორიტარი). 1999–2004 წლებში — საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (აფხაზეთიდან მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
გერმანე ფაცაცია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევა)
გერმანე ფაცაცია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს მე-3 მოწვევა)
გერმანე ფაცაცია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს მე-4 მოწვევა)
გერმანე ფაცაცია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს მე-5 მოწვევა)
დაბადებული 1 იანვარი
დაბადებული 1953
გარდაცვლილი 10 სექტემბერი
გარდაცვლილი 2013
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ჩრდილოეთის ომი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჩრდილოეთის ომი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი ჩრდილოეთის ომი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჩრდილოეთის ომი — ომი შვედეთისა და რეჩ პოსპოლიტას შორის 1655-1660 წლებში.
ჩრდილოეთის ომი — ომი რუსეთსა და შვედეთს შორის 1700-1721 წლებში.
Natal (province)

Natal (province)
The Province of Natal, commonly called Natal, was a province of South Africa from May 1910 until May 1994. Its capital was Pietermaritzburg. During this period rural areas inhabited by the black African population of Natal were organized into the bantustan of KwaZulu, which was progressively separated from the province, becoming partially autonomous in 1981. Of the white population, the majority were English-speaking people of British descent, causing Natal to become the only province to vote "No" to the creation of a republic in the referendum of 1960, due to very strong monarchist, pro-British Commonwealth, and anti-secessionist sentiment. In the latter part of the 1980s, Natal was in a state of violence between the Inkatha Freedom Party and the African National Congress, with violence subsiding soon after the first non-racial election in 1994.
In 1994, the KwaZulu bantustan was reincorporated into the territory of Natal and the province was redesignated as KwaZulu-Natal.
Districts in 1991
Districts of the province and population at the time of the 1991 census.
Mount Currie (main town Kokstad): 41,564
Alfred (main town Harding): 8,794
Port Shepstone: 67,239
Umzinto: 46,919
Ixopo: 22,626
Polela: 4,364
Underberg: 9,584
Impendle: 2,815
Richmond: 23,476
Camperdown: 36,315
Pietermaritzburg: 228,549
Lions River: 43,060
New Hanover: 38,207
Mooirivier: 25,061
Estcourt: 49,493
Weenen: 12,485
Bergville: 22,552
Umvoti (main town Greytown): 41,160
Kranskop: 7,565
Durban: 473,826
Inanda (main town Verulam): 299,379
Pinetown: 184,216
Chatsworth: 179,957
Kliprivier: 64,782
Glencoe: 17,265
Dundee: 31,613
Dannhauser: 14,154
Newcastle: 53,584
Utrecht: 27,798
Paulpietersburg: 21,072
Vryheid: 85,518
Ngotshe: 26,382
Lower Tugela (main town Stanger): 96,702
Mtunzini: 18,455
Eshowe: 13,355
Mtonjaneni (main town Melmoth): 10,577
Babanango: 3,069
Lower Umfolozi (main town Empangeni): 56,082
Hlabisa: 18,211
Ubombo (main town Jozini): 2,929
Administrators
See also
Coat of arms of Natal
Mtetwa Empire (c. 1750–1817)
Zululand (1816–1897)
Natalia Republic (1839–1843)
Colony of Natal (1843–1910)
KwaZulu-Natal (1994–)
References
External links
1910 establishments in South Africa
1994 disestablishments in South Africa
Former provinces of South Africa
History of South Africa
States and territories established in 1910
States and territories disestablished in 1994
Francisco del Carmen Carvajal Municipality

Francisco del Carmen Carvajal Municipality
The Francisco del Carmen Carvajal Municipality is one of the 21 municipalities (municipios) that makes up the eastern Venezuelan state of Anzoátegui and, according to the 2011 census by the National Institute of Statistics of Venezuela, the municipality has a population of 14,653. The town of Valle de Guanape is the shire town of the Francisco del Carmen Carvajal Municipality.
Demographics
The Francisco del Carmen Carvajal Municipality, according to a 2007 population estimate by the National Institute of Statistics of Venezuela, has a population of 12,936 (up from 11,654 in 2000). This amounts to 0.8% of the state's population. The municipality's population density is .
Government
The mayor of the Francisco del Carmen Carvajal Municipality is Franklyn Guillen, re-elected 23 November 2008 with 55% of the vote. The municipality is divided into two parishes; Valle de Guanape and Santa Bárbara (previous to 27 June 1995, the Francisco del Carmen Carvajal Municipality, or Carvajal Municipality as it was known back then, contained only a single parish).
See also
Valle de Guanape
Anzoátegui
Municipalities of Venezuela
References
External links
Municipalities of Anzoategui
რიგელი

რიგელი (განივა, ურდული) — განივი კლდოვანი ჭორომი მყინვარული ხეობის ძირზე. წარმოიქმნება ხეობის ფსკერზე გაშიშვლებული მკვრივი ქანებით ან მყინვარის გაძლიერებული მოქმედების შედეგად ხეობის გაღრმავებით.
რიგელი ისევე როგორც ვერძის შუბლი იქმნება ეგზარაციის შედეგად. ამასთან რბილი ქანები იმსხვრევა და მყინვარს გადააქვს, ხოლო შედარებით მაგარი ქანები, რჩებიან და საფეხურებს ქმნიან. რიგელი წარმოიქმნება ასევე მყინვარების შერწყმის ადგილას, სადაც ინტენსიურად აწარმოებს ფსკერის დახვნასა და ამით უფრო მეტად აღრმავებს ხეობის ძირს.
რიგელი შეიძლება მთლიანად იყოს დაფარული ყინულით ან მასზე ამოშვერილი ნუნატაკით. ტროგული ხეობის გრძივ პროფილს გააჩნია საფეხურებისებური ფორმა, რომელიც განპირობებულია ამოწეული კლდოვანი საფეხურების მონაცვლეობით, ე. ი. რიგელით, და ასევე ჩაზნექილი მონაკვეთებით — ამოფხეკილი აუზებით.
თუ მყინვარებმა ადგილი გადაინაცვლეს, მაშინ აუზები როგორც წესი ემსახურებიან ტბათა აბაზანებს ან ამოვსებული არიან მდინარეთა ნატანებით, ხოლო რიგელი ამ დროს გაშიშვლებულია. ვერძის შუბლის მსგავსად რიგელი მკვეთრად ასიმეტრიულია.
მყინვარ ფედჩენკოს რიგელზე მდებარეობს მსოფლიოში ყველაზე მაღლა მდებარე მეტეოსადგური.
სქოლიო
გლაციოლოგია
რელიეფის ფორმები
დიტრიხ ფონ ზაუკენი

დიტრიხ ფონ ზაუკენი (დ. 16 მაისი, 1892, ფიშჰაუზენი, აღმოსავლეთი პრუსია — გ. 27 სექტემბერი, 1980, მიუნხენი) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, ვერმახტის სატანკო ჯარების გენერალი. სხვადასხვა დროს მსახურობდა პრუსიის არმიაში, რაიხსვერსა და ვერმახტში.
ბიოგრაფია
ლიტერატურა
Florian Berger. Mit Eichenlaub und Schwertern. Die höchstdekorierten Soldaten des Zweiten Weltkrieges. Selbstverlag Florian Berger, 1999. ISBN 3-9501307-0-5
რესურსები ინტერნეტში
დიტრიხ ფონ ზაუკენი გერმანიის ეროვნული ბიბლიოთეკის კატალოგში]
გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები
დაბადებული 16 მაისი
დაბადებული 1892
გარდაცვლილი 27 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1980
ბუხარა (ქუდი)

ბუხარა (ქუდი)
ბუხარა — აზერბაიჯანული ეროვნული ქუდის ნაირსახეობა.
ბუხარა ეხურათ თავად-აზნაურთა წოდების წარმომადგენლებს. ქუდი მზადდებოდა ბუხარიდან ჩამოტანილი ტყავისგან და ჰქონდა კონუსისებრი ან წვეტიანი ფორმა. იგი ქალაქის არისტოკრატებისთვისაც იყო დამახასიათებელი. ბუხარას აგრეთვე „აზნაურის ქუდს“ ან „წვეტიან ქუდს“ ეძახიან.
ქუდის სიმაღლე არ აღემატება 11 სანტიმეტრს. მისი დამზადების ტექნოლოგია გამოირჩევა სხვა ტექნოლოგიებისგან. სამ ცალ ყარაკულის (კრაველის) ჯიშის კრავს კლავნენ გაჩენისთანავე, სანამ დედა ცხვარი მოლოკავს და გაამშრალებს მათ. წინააღმდეგ შემთხვევაში კრავის ბეწვის სტრუქტურა დაირღვევა (ჩამოიშლება კულულები) და ტყავი არ ივარგებს ქუდის შესაკერად. ქუდის ფასეულობა მდგომარეობს სწორედ მატყლის კულულებში.
ვარაუდობენ, რომ ქუდის ეს ფორმა გადმოღებულია სეფევიდთა მბრძანებლებისგან (ყიზილბაშებისგან). ბუხარა მიეკუთვნება ქუდების ძვირადღირებულ ნაირსახეობას.
სქოლიო
აზერბაიჯანული კულტურა
Anonychomyrma scrutator

Anonychomyrma scrutator — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anonychomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Anonychomyrma
ჭურთის ეკლესია

ჭურთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩქუნეთში. აგებულია გვიანი შუა საუკუნეებში.
ნასოფლარ ჭურთაში დგას დარბაზული ეკლესია სამხრეთის და ჩრდილოეთის მინაშენებით. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია კარგად თლილი ქვა. მთავარი ნაგებობა გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა. აღმოსავლეთით დასრულებული ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია მაღალი, თაღოვანი სარკმელი. ჩრდილოეთითა და სამხრეთით თითო სწორკუთხა ნიშაა. ჩრდილოეთ ნიშასთან და აბსიდის ცენტრში ტრაპეზის ქვები დგას. სფერული კონქი ამოყვანილია აგურის რადიალური რიგებით. სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. გრძივი კედლები ორსაფეხურიანი პილასტრების საშუალებით ორ არათანაბარ ნაწილად იყოფა. კამარა ჩამოქცეულია კამარის საბრჯენი თაღების შემორჩენილი ქვედა ნაწილი პილასტრებს და კრონშტეინებს ეყრდნობა. ეკლესია ნათდებოდა აღმოსავლეთის, სამხრეთის და დასავლეთის თაღოვანი, საფეხურებიანი სარკმლებით. ეკლესიის კედლებზე და აღმოსავლეთ სარკმლის წირთხლებზე შემორჩენილია მოხატულობის ფრაგმენტები. სამხრეთით არქიტრავული შესასვლელია. შესასვლელის თავზე ლუნეტია. ინტერიერში მიწის დონე საგრძნობლადაა აწეული. ამოსულია დიდი ზომის ხე. ეკლესიას გვიანდელი მინაშენები აქვს. სამხრეთის მინაშენს აღმოსავლეთით სარკმელი, ხოლო სამხრეთით არქიტრავული შესასვლელი აქვს. სამხრეთ კედელში ერთი სწორკუთხა ნიშაა. ჩრდილოეთ მინაშენში შესასვლელი დასავლეთიდანაა. მინაშენების კედლები შემორჩენილია 2 მეტრის სიმაღლეზე. ეკლესიის და მინაშენების საბურავად გამოყენებული იყო ფიქალი. ეკლესიიდან სამხრეთით 3-4 მეტრში იდგა სამრეკლო. მისგან შემორჩენილია მხოლოდ მასიური, ოთხკუთხა სვეტები.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ.,221-222
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეთნოცენტრიზმი

ეთნოცენტრიზმი — საკუთარ კულტურაში არსებული მზა ღირებულებებისა და თეორიების მორგება სხვა საზოგადოებრივ ჯგუფებსა თუ ეთნოსებზე.
ეთნოცენტრიზმი თავისთავად მიკერძოებასა თუ მრუდ ხედვას გულისხმობს. ტერმინი შემოიტანა უილიამ გრემ სამნერმა. ეთნოცენტრიზმი მიმდინარეობს პოლიტიკური სისტემების კლასიფიცირებისას. კომუნისტური და ლიბერალური ღირებულებების შედარებას ეთნოცენტრიზმი ხელს უშლის და თითქოს ერთმანეთთან აიგივებს.
იხილეთ აგრეთვე
ევროპოცენტრიზმი
იმპერიალიზმი
ნაციონალიზმი
რასიზმი
ლიტერატურა
Ankerl, G. Coexisting Contemporary Civilizations: Arabo-Muslim, Bharati, Chinese, and Western. Geneva: INU PRESS, 2000, ISBN 2-88155-004-5
Reynolds, V., Falger, V., & Vine, I. (Eds.) (1987). The Sociobiology of Ethnocentrism. Athens, GA: University of Georgia Press.
Salter, F. K., ed. 2002. Risky Transactions. Trust, Kinship, and Ethnicity. Oxford and New York: Berghahn.
Seidner, S. S. (1982). Ethnicity, Language, and Power from a Psycholinguistic Perspective. Bruxelles: Centre de recherche sur le pluralinguisme.
van den Berghe, P. L. (1981). The ethnic phenomenon. Westport, CT: Praeger.
Martineau, H. (1838). "How to Observe Morals and manners". Charles Knight and Co., London.
Wade, Nicholas, "Depth of the Kindness Hormone Appears to Know Some Bounds," New York Times, Jan. 10, 2011.
რესურსები ინტერნეტში
Group Processes and Intergroup Relations
ეთნოსი
კულტურული გეოგრაფია
Dolichoderus abruptus

Dolichoderus abruptus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Santa Filomena, Pernambuco

Santa Filomena, Pernambuco
Santa Filomena is a city in the state of Pernambuco, Brazil. The population in 2020, according with IBGE was 14,562 inhabitants and the total area is 1005.06 km².
Geography
State - Pernambuco
Region - Sertão Pernambucano
Boundaries - Ouricuri (N); Dormentes (S); Santa Cruz (E); Piaui state (W)
Area - 1005.06 km²
Elevation - 630 m
Hydrography - Brigida and Garças rivers
Vegetation - Caatinga
Climate - semi arid- hot and dry
Annual average temperature - 23.9 c
Distance to Recife - 717 km
Economy
The main economic activity in Santa Filomena is agribusiness, especially farming of cattle, sheep, pigs, goats, donkeys, chickens; and plantations of manioc and beans.
Economic Indicators
Economy by Sector
2006
Health Indicators
References
Municipalities in Pernambuco
Klepetan and Malena

Klepetan and Malena were a pair of white storks (Ciconia ciconia) who became renowned in Croatia for their romantic endeavors. Between 2001 and 2021, Klepetan traveled from South Africa to Brodski Varoš, Croatia, each spring to mate with Malena, who was unable to travel due to a gunshot injury. On 7 July 2021, Malena died due to old age and natural cause, leaving only Klepetan alive.
Story
Croatia is a popular nesting spot for white storks; some 1,500 nesting pairs reside in the country, with some villages having more storks than people. Croatian janitor Stjepan Vokić found Malena while fishing in 1993; she had been shot by hunters and was unable to fly. Vokić rescued Malena and became her caretaker. In 2001, a male stork, whom Vokić named Klepetan, began to visit Malena. Klepetan returned every spring to mate with Malena. Through a radio tracking band, it was determined that Klepetan made a month-long journey from South Africa to Croatia to meet up with Malena each year. Vokić took care of their chicks since Malena was not able to hunt, building them a nest, shelter, and feeding them. In 2017, Klepetan returned to find another bird and a newly laid egg in Malena's nest. Klepetan drove the male away and smashed his competitor's egg. The pair had 66 chicks in total.
In March 2019, a bird that may have been Klepetan showed up unusually early to Brodski Varoš. He left in April and did not return for the rest of the summer. Though reports said that Klepetan had died in August 2019, it turned out to be a different stork. Klepetan returned to Malena once again in April 2020 despite rumors of his death. Klepetan returned for the last time in April 2021.
Death of Malena
On 7 July 2021, Malena died of old age. Her death was announced by Stjepan Vokić. At the time of her death, she had been cared for by Vokić for 28 years. She was accompanied by Klepetan at the time of her death. Vokić said he hoped Klepetan will come back to his house in 2022 despite the death of his companion.
In society
A 2017 documentary focused on the storks and Vokić. The Croatian tourism board created an animated video of Klepetan and Malena to promote Croatia. The pair of storks was the subject of a video that led to Lebanon adopting protections for migratory birds. The pair have been described as "Croatia's most unusual love story".
See also
Yaren (stork)
List of individual birds
References
External links
Croatian tourism video featuring the pair
BBC Travel video on the pair and Vokić
2017 documentary
Love stories
Storks
Fauna of Croatia
Modern history of Croatia
Individual storks
Animal duos
Georgy Semyonovich Gotua

Georgy Semyonovich Gotua
Georgy Gotua Georgian (გიორგი გოთუა); 1871 - 13 January 1936)s The only high-ranking officer of the Russian tsarist army who performed allied duty until the end of the World War I
Biography
Gotua was born on 1871, in Guria. He graduated from the Kutaisi progymnasium in 1889 and the in 1896. In 1902 he served in the 256th Gunibsky reserve battalion, then in the 8th Krasnovodsk reserve battalion. Gotua served in the Russo-Japanese War.
In 1909 Gotua served as a captain of an infantry reserve brigade, and participated in World War I.
In the rank of captain of the 8th Turkestan Rifle Regiment, he was awarded the Cross of St. George. As part of the Russian Expeditionary Force in France, he fought in the territories of France and Germany. In 1916 he fought in France and, with the rank of lieutenant colonel, commanded a battalion of the 2nd special regiment of the 1st brigade (later colonel of the Special Brigade in France). Gotua commanded the Russian Legion. This unit, as part of the French Moroccan Division was the first of the allied armies to breach the Hindenburg Line.
After the end of World War I, Gotua was in the Volunteer Army (later Armed Forces of South Russia, first with the 2nd army reserve battalion in the beginning of 1919 and then as a Major General in command of the 7th Reserve Battalion from 3 November 1919. In 1921 he went into exile in Yugoslavia, living with the Don Cadet Corps (Russia) in Bileća.
Gotua died on 13 January 1936. He was buried in the Belgrade New Cemetery, the resting place of many Russian emigrants.
Georgy had a son, Georgy Georgievich Gotua, who died in 1971 in Yugoslavia, and was buried with his father. Due to the impossibility of family reunification, the remaining children (Elena, Nina, Tamara and Konstantin) lived with their mother Elena in Georgia.
Awards and honors
Cross of St. George (18 March 1915)
Order of Saint Vladimir, 4th class (19 December 1915)
Order of Saint Stanislaus, 2nd class (2 September 1916)
Order of Saint Anna, 2nd class (12 November 1916)
Legion of Honour
Croix de Guerre
External Links
Готуа Георгий Семёнович
Евгения Готуа — Поезд на Мариуполь
Малиновский Р. Я. Солдаты России. — М.: Воениздат, 1988. — 455 с. — ISBN 5-203-00102-2
Иван Добра. Белые тени.
Валерии Яковлев Виват Франция! Прощаи Париж .
Cockfield, Jamie H. With Snow on Their Boots: The Tragic Odyssey of the Russian Expeditionary Force in France During World War I. ISBN 0-312-17356-3
Poitevin,Pierre, «La Mutinerie de la Courtine. Les regiments russes revoltes en 1917 au centre de la France», Payot Ed., Paris, 1938
References
1871 births
1936 deaths
Knights of the Legion of Honour
Recipients of the Croix de Guerre 1914–1918 (France)
Recipients of the Order of St. Anna, 2nd class
Recipients of the Order of Saint Stanislaus (Russian), 2nd class
Recipients of the Order of St. Vladimir, 4th class
White movement generals
White Russian emigrants to Yugoslavia
Russian military personnel of the Russo-Japanese War
Russian military personnel of World War I
Burials at Belgrade New Cemetery
იქინჯი-ჩაღანი

იქინჯი-ჩაღანი — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
შემახის რაიონის სოფლები
ლაბოდა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ლაბოდა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ლაბოდა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ლაბოდა — მწვერვალი რაჭის კავკასიონზე;
ლაბოდა — მყინვარი რაჭის კავკასიონზე.
იასონი

იასონი, იაზონი (ეტრუსკ. Easun) — ბერძნული მითოლოგიის გმირი, რომელიც წინამძღოლობდა არგონავტებს ოქროს საწმისის ძიებაში. მამამისი იყო აესონი, იოლკუსის ძლევამოსილი მეფე.
ოქროს საწმისის ძიება
რესურსები ინტერნეტში
უვადო მითბი - არგონავტები
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
არგონავტები
ბერძნული მითოლოგია
კოლხეთი