PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Ryazanovka

Ryazanovka is a rural locality (a village) and the administrative centre of Ryazanovsky Selsoviet, Sterlitamaksky District, Bashkortostan, Russia. The population was 616 as of 2010. There are 2 streets.
Geography
Ryazanovka is located 12 km northwest of Sterlitamak (the district's administrative centre) by road. Marshanovka is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Sterlitamaksky District
ძველი ორჰეი

ძველი ორჰეი — ისტორიულ-არქეოლოგიური კომპლექსი მოლდოვაში. მდებარეობს კიშინიოვიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 60 კილომეტრში, მდინარე რეუტზე. ძველ ორჰეიში აღმოჩენილია სხვადასხვა ცივილიზაციის კვალი. აქ მდებარეობს გეტურ-დაკური ციხესიმაგრე (ძვ. წ. VI—I სს.), ოქროს ურდოს ქალაქი შეჰრ-ალ-ჯედიდი ან იანგი-შეჰრი (XIV საუკუნის მეორე ნახევარი), მართლმადიდებლური მონასერი (XIV საუკუნე) და მოლდავური ქალაქი ორჰეი (XV-XVII სს.).
ტერიტორია დასახლებულია უძველესი დროიდან. ამ ტერიტორიაზე დაარსებულა და განადგურებულა მრავალი ქალაქი, მათ შორის პირველი იყო ქალაქი ორჰეი. XIV საუკუნეში ტერიტორია დაიპყრო ოქროს ურდომ და აქ დაარსდა ქალაქი შეჰრ-ალ-ჯედიდი („ახალი ქალაქი“). მუსულმანებმა აქ თავისი კვალი დატოვეს. აღმოჩენილია მეჩეთის ნანგრევები, ქარავან-სარაი, მავზოლეუმი და აბანო.
ძველი ორჰეი განთქმულია შემორჩენილი მონასტების სიმრავლით. ტერიტორია შესანიშნავი ადგილი იყო სამონასტრო ცხოვრების განვითარებისათვის.
ქალაქის ისტორია შედგება სამი პერიოდისაგან: პირველი მოიცავს ოქროს ურდომდე პერიოდს. მეორე ოქროს ურდოს მმართველობის, ხოლო მესამე მოლდავური მმართველობის პერიოდია.
2007 წლის 30 ნოემბერს ძეგლი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაშია შეტანილი.
რესურსები ინტერნეტში
Complexul muzeal "Orheiul Vechi"
Panoramele Orheiului vechi
GALERIE FOTO Orheiul Vechi, muzeul de sub cerul liber al Moldovei
Orheiul Vechi - cetatea cu iz de legendă
სქოლიო
მოლდოვის მონასტრები
ბუმი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ბუმი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბუმი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ავღანეთი
ბუმი
აზერბაიჯანი
ბუმი — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში
უალიანკის რაიონი

უალიანკის რაიონი — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის უაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1377 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 955 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.34 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 178.8 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ანკაშის რეგიონის რაიონები
უაილასის პროვინციის რაიონები
ივანე გიგინეიშვილი

ივანე გიგინეიშვილი
ივანე მოსეს ძე გიგინეიშვილი (დ. 9 აგვისტო, 1909, ქუთაისი — გ. 28 იანვარი, 1982, თბილისი) — ქართველი ენათმეცნიერი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1979). ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1976). 1946–1953 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმთან არსებული თანამედროვე ქართული სალიტერატურო ენის ნორმათა დამდგენი კომისიის წევრი და მდივანი, ხოლო შემდგომ — 1982-მდე — ჯერ საქართველოს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმთან, შემდეგ კი — საქართველოს მინისტრთა საბჭოსთან არსებული თანამედროვე ქართული სალიტერატურო ენის ნორმათა დამდგენი მუდმივი სახელმწიფო კომისიის წევრი და მდივანი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე (1950–1966), „საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოამბის“ მთავარი რედაქტორის მოადგილე (1951–1982), „თანამედროვე ქართული სალიტერატურო ნორმების“ (კრებული. I, 1970) კრებულის რედაქტორი, ქართული ენციკლოპედიის სატრანსკრიფციო ჯგუფის ხელმძღვანელი (1973–1982). ხელმძღვანელობდა ენათმეცნიერების ინსტიტუტის თანამედროვე ქართული სალიტერატურო ენის ნორმათა განყოფილების (1966-იდან — ქართული მეტყველების კულტურის განყოფილება) სამეცნიერო და პრაქტიკულ მუშაობას. დააარსა განყოფილების კრებული „ქართული სიტყვის კულტურის საკითხები“, რომლის 5 წიგნი გამოვიდა მისი რედაქტორობით (1972–1983). შეიმუშავა უცხოურ პირთა სახელების ქართულად გადმოცემის მეცნიერული პრინციპები. ქართული ენის დიალექტთა შესწავლის შედეგად საყურადღებო მოსაზრებები აქვს ქართლურსა და იმერულს შორის გარდამავალი ზოლის მეტყველების, გუდამაყრულის დამოუკიდებელ დიალექტურ ერთეულად მიჩნევის, ე. წ. „საშუალო ქართულის“ შესახებ და სხვა.
გიგინეიშვილმა ერთ-ერთმა პირველმა ჩაუყარა საფუძველი ჩვენში ლინგვოსტილისტიკას. იგი ეწეოდა ფართო ლექსიკოგრაფიულ მუშაობას: ქართული ლიტერატურის ძეგლთა ლექსიკონები („რუსუდანიანი“ — 1957, „დავითიანი“ 1980), დიალექტების ლექსიკონები (წიგნში: „ქართული დიალექტოლოგია I“, 1961), სასკოლო ორთოგრაფიული ლექსიკონი (ვარლამ თოფურიას თანაავტორობით, 1941, 1946, 1949), ვრცელი ორთოგრაფიული ლექსიკონი (ვარლამ თოფურიას თანაავტორობით, 1968). მონაწილეობდა ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონის (1-8, 1950-1964) მომზადებაში (VIII ტომის ერთ-ერთი რედაქტორი), რისთვისაც სხვა რედაქტორებთან ერთად მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1971). შესრულებული აქვს ტექსტოლოგიური სამუშაოები „რუსუდანიანის“, ვაჟა-ფშაველას პოემების, ვეფხისტყაოსნის ტექსტის დასადგენად.
1934-იდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის დაუსწრებელ პედაგოგიურ ინსტიტუტში, პუშკინის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში, საქართველოს თეატრალურ ინსტიტუტში, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში — კითხულობდა ქართული ენის კურსს, აგრეთვე სპეციალურ კურსს „ვეფხისტყაოსნის ენა“ (თსუ-ში).
ლიტერატურა
დაბადებული 9 აგვისტო
დაბადებული 1909
გარდაცვლილი 28 იანვარი
გარდაცვლილი 1982
ქართველი ენათმეცნიერები
საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები
ლიკა

ლიკა — ისტორიული რეგიონი ხორვატიის ცენტრალურ ნაწილში. მდებარეობს ველებიტს, დინარის მთიანეთსა და გორსკი-კოტარს შორის. რეგიონის თითქმის მთელი ტერიტორია შემოსაზღვრულია დაბალი მთებით. ადმინისტრაციული დაყოფის მიხედვით რეგიონის უდიდესი ნაწილი შედის ლიცკო-სენჟის ჟუპანიაში. მცირე ნაწილები ასევე მიეკუთვნება კარლოვაცისა და ზადარის ჟუპანიებს.
ლიკას უდიდესი ქალაქებია გოსპიჩი და ოტოჩაცი. ლიკას ისტორიული რეგიონის ტერიტორიაზე მდებარეობს ხორვატიაში ერთ-ერთი უდიდესი ბუნებრივი ღირსშესანიშნაობა პლიტვიცეს ტბების ეროვნული პარკი.
რესურსები ინტერნეტში
Croatian glagolitic heritage related to Lika, Krbava, Gatska, Modruš and Senj
Lika population 1910
map of Lika
ხორვატიის ისტორიული რეგიონები
San Antonio del Tequendama

San Antonio del Tequendama is a municipality and town of Colombia in the Tequendama Province part of the department of Cundinamarca. The municipality is located along the Serranía de Subía in the Tena Valley and borders Tena and Bojacá in the north, Bojacá and Soacha in the east, La Mesa and El Colegio in the west and in the south Soacha and Granada.
Etymology
The name Tequendama means in the Muysccubun, the language of the Muisca: "he who precipitated downward".
History
This municipality was formed on the site of Cubsió, a place of reunion of the Muisca originally from Bojacá and Serrezuela. Cubsió was already populated by indigenous peoples from the Herrera Period with the oldest evidence dated at 1865 years BP (2nd century AD) of a site a few meters from the current course of the Bogotá River.
Around 1470 the terrains of San Antonio de Tequendama were ruled by the cacique of Fusagasugá, who fought with the Panche against Saguamanchica in the Battle of Pasca.
In 1539, conquistador Gonzalo Jiménez de Quesada organised an expedition down the Bogotá River where he sent his soldier Juan de Céspedes.
The modern town was founded by Críspulo Corredor in 1857. This municipality has changed names multiples times, San Antonio, San Antonio de Tena, and its actual name San Antonio del Tequendama.
Tourism
The Chicaque Natural Park is an ecotouristic area within San Antonio del Tequendama.
Panorama
References
External links
Laughing rock art on Rupestreweb
Municipalities of Cundinamarca Department
Populated places established in 1857
1857 establishments in the Republic of New Granada
Populated places of the Muisca Confederation
სხოდნენსკაია (მოსკოვის მეტრო)

სხოდნენსკაია (მოსკოვის მეტრო)
სხოდნენსკაია — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1975 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მეტროსადგურები
სანტა-იგნასია

სანტა-იგნასია (ოფიციალურად სანტა-იგნასიის მუნიციპალიტეტი) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ტარლაკის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 51 626 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Santa Ignacia Profile at PhilAtlas.com
Town History
Philippine Census Information
სქოლიო
ტარლაკის მუნიციპალიტეტები
ქოლოთის ღვთისმშობლის ეკლესია

ქოლოთის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქოლოთში. აგებულია ადრე შუა საუკუნეებში.
ეკლესია მდებარეობს სასაფლაოზე. ნაგებია კარგად დამუშავებული შირიმის ქვით. წყობა თარაზულია. დარბაზული ეკლესია გეგმით მართკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია კოლოფა აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. სარკმლის ძირში დგას შირიმის ქვის ტრაპეზი. ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო არქიტრავული ნიშაა. კონქი სფერულია, სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. ეკლესიის ცილინდრული კამარა ებჯინება წყვილ ნახევარწრიულ თაღს. ჩრდილოეთ კედელს ერთსაფეხურიანი ხარისხი გასდევს. ინტერიერის კედლები შელესილია. სამხრეთის შესასვლელი არქიტრავულია, შესასვლელის თავზე ამოშენებულია ლუნეტი. ეკლესიის კარნიზი თარო — ლავგარდანია. სახურავი აყრილია, ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლები დაბზარულია. კუთხეები მრავალ ადგილას ჩამონგრეულია.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 180-181
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Asperdaphne vestalis

Asperdaphne vestalis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 8 mm, its diameter 3.75 mm.
(Original description) The ovate, rather solid shell is angled at the shoulder, constricted at the base. Its colour is white. It contains five whorls, plus a two-whorled protoconch. The shell shows rounded spiral cords, the longitudinal series amounting to about twenty on the body whorl and eight on the penultimate. These are crossing and knotting a spiral series amounting to about thirty-seven on the penultimate. The longitudinals vanish at the base and are effaced behind the aperture. The suture is channelled. The protoconch is smooth. The aperture is wide. The outer lip is simple and without sinus.
Distribution
This marine species is endemic to Australia and occurs off New South Wales, South Australia and Victoria.
References
Laseron, C. 1954. Revision of the New South Wales Turridae (Mollusca). Australian Zoological Handbook. Sydney : Royal Zoological Society of New South Wales pp. 56, pls 1–12.
Cotton, B.C. 1959. South Australian Mollusca. Archaeogastropoda. Handbook of the Flora and Fauna of South Australia. Adelaide : South Australian Government Printer 449 pp.
Powell, A.W.B. 1966. The molluscan families Speightiidae and Turridae, an evaluation of the valid taxa, both Recent and fossil, with list of characteristic species. Bulletin of the Auckland Institute and Museum. Auckland, New Zealand 5: 1–184, pls 1–23
External links
Verco, J.C. 1909. Notes on South Australian marine Mollusca with descriptions of new species. Part XII. Transactions of the Royal Society of South Australia 33: 293-342
Hedley, C. 1922. A revision of the Australian Turridae. Records of the Australian Museum 13(6): 213-359, pls 42-56
vestalis
Gastropods described in 1903
Gastropods of Australia
მერაბიშვილი

მერაბიშვილი
საკუთარი სახელი მერაბიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ივანე მერაბიშვილი —თანამედროვე პოლიტიკური მოღვაწე
კონსტანტინე მერაბიშვილი — მოქანდაკე
მერაბ მერაბიშვილი — მოქანდაკე
პეტრე მერაბიშვილი — ექიმი
ვარხანი

ვარხანი — სოფელი საქართველოში, ადიგენის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ვარხანი, აბასთუმანი, ფარეხა, საღრძე). მდებარეობს მდინარე ოცხის მარცხენა მხარეს, ბენარა-ბაღდათის საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 1130 მეტრზე, ახალციხიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით, ადიგენიდან 17 კმ. სოფელში დგას XIX საუკუნის მეჩეთი. საბჭოთა პერიოდში ვარხანის სასოფლო საბჭოში აგრეთვე შედიოდა სოფლები ბენარა, ნაქურდევი, უნწა, ქიქინეთი, შორაველი, წახანი, წახნისწყარო, ხარჯამი, ხევაშენი. მოქმედებდა მებოსტნეობა-მერძევეობის მეურნეობა.
ისტორია
1595 წლის „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთრის“ მიხედვით ახალციხის ლივის ალთუნკალეს ნაჰიეს (რ-ნი) ეკუთვნოდა, სადაც ცხოვრობდა 25 კომლი ქართველი. იხდიდნენ 14 000 ახჩას. 1870 წელს ვარხანში 52 კომლი ცხოვრობდა. 1944 წელს აქ მცხოვრები მაჰმადიანი ქართველები შუა აზიაში გადაასახლეს, აქ კი მოსახლეობა იმერეთიდან გადმოიყვანეს.
მოსახლეობა
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 671 ადამიანი.
ლიტერატურა
ჯიქია ს., „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი“, წგ. 2-3, თბ., 1941-1958
სქოლიო
ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Lasioglossum lustricolle

Lasioglossum lustricolle — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1987 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
lustricolle
ისტორიული ნიდერლანდები

ისტორიული ნიდერლანდები — მდინარეების რაინის, შელდისა და მაასის დელტების ირგვლივ არსებული ისტორიული ტერიტორია, რომელიც სრულად მოიცავს დღევანდელი ბელგიის, ნიდერლანდების, ლუქსემბურგისა და ნაწილობრივ, ჩრდილოეთ საფრანგეთისა და დასავლეთ გერმანიის მიწებს. ტერმინი უფრო გამოიყენებოდა გვიან შუა საუკუნეებსა და ადრეულ თანამედროვე ევროპაში.
იხილეთ აგრეთვე
ჩვიდმეტი პროვინცია
ბენილუქსი
ლიტერატურა
Paul Arblaster. A History of the Low Countries. Palgrave Essential Histories Series New York: Palgrave Macmillan, 2006. 298 pp. ISBN 1-4039-4828-3.
J. C. H. Blom and E. Lamberts, eds. History of the Low Countries (1999)
B. A. Cook. Belgium: A History (2002)
Jonathan Israel. The Dutch Republic: Its Rise, Greatness, and Fall 1477-1806 (1995)
J. A. Kossmann-Putto and E. H. Kossmann. The Low Countries: History of the Northern and Southern Netherlands (1987)
ნიდერლანდები
ბენილუქსი
მეჰმედ ემინ რაუფ-ფაშა

მეჰმედ ემინ რაუფ-ფაშა (დ. 1780, სტამბოლი — გ. 1860, იქვე) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, დიდი ვეზირი 1815-1818, 1833-1839, 1840-1841, 1842-1846 და 1852 წლები, სულთან მაჰმუდ II-ისა და აბდულმეჯიდ I-ის მმართველობის პერიოდში.
დაიბადა 1780 წელს, სტამბოლში. პირველად დიდი ვეზირის თანამდებობაზე 1815 წლის 30 მარტს სულთან მაჰმუდ II-მ დანიშნა. მან ეს თანამდებობა 1818 წლის 6 იანვრამდე შეინურჩუნა. 1828 წელს დანიშნეს დამასკოს მმართველად.
1833 წლის 17 თებერვალს იგი ხელმეორედ გახდა ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი. 1839 წელს მაჰმუდის გარდაცვალების შემდეგ მას დიდი ვეზირის ბეჭედი ჩამოართვეს. ამის შემდეგ ის სამჯერ იყო ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი. 1841 წელს ის გაათავისუფლეს თანამდებობიდან, მაგრამ 1842 წლის 3 ოქტომბერს კიდევ ერთხელ დანიშნეს. 1852 წლის 27 იანვარს ის მეხუთედ გახდა ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი.
1852 წლის 7 მარტს მან საკუთარი ნებით დატოვა დიდი ვეზირის თანამდებობა და სტამბოლში დაიწყო ცხოვრება. ის გარდაიცვალა 1860 წელს და დაკრძალულა მისივე სახსრებით აშენებულ მეჩეთში.
ლიტერატურა
Tektaş, Nazım (2002), Sadrâzamlar Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı, İstanbul:Çatı Yayınevi (Google books:
Toksoy, Cellal "Mehmed Emin Rauf Paşa" (1999), Yaşamları ve Yapıtlarıyla Osmanlılar Ansiklopedisi, İstanbul:Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık A.Ş. C.2 s.137 ISBN 975-08-0072-9
Buz, Ayhan (2009) " Osmanlı Sadrazamları", İstanbul: Neden Kitap, ISBN 978-975-254-278-5
Danişmend, İsmail Hâmi (1971),Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul: Türkiye Yayınevi.
ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები
დაბადებული 1780
გარდაცვლილი 1860
აკურის წმინდა გიორგის ეკლესია

აკურის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ აკურის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 1 კილომეტრზე. სავარაუდოდ თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
აღწერა
ეკლესია დარბაზულია (6,8 x 4,3 მეტრი) რიყის ქვით. გამოყენებულია შირიმიც. წყობა ქაოსურია. დაზიანებულია. ჩაქცეულია კონქის და კამარის დიდი ნაწილი, მონგრეულია კედლების ზედა ნაწილი და ლავგარდანი. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი გარედან თაღოვანია, შიგნიდან კი თარაზულადაა გადახურული. მისი წირთხლები ამოყვანილია შირიმის ქვებით. აღმოსავლეთით ღრმა, გეგმით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე განიერი, მაღალი სარკმელია გაჭრილი. სარკმელი სიგნიდან შირიმის ქვით ნაწყობი, ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული. იგი გარედანაც თაღოვანი ყოფილა (შემორჩენილია თაღის ნაწილი). აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს, მოწყობილია თითო, ოთხკუთხა ნიშა. აღმოსავლეთ კედლის გარდა, თითო, მსგავსი სარკმელი სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებშიცაა. ამავე კედლის გარდა. თითო, მსგავსი სარკმელი სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებშიცაა. ამავე კედლების შუა ნაწილში, შირიმის თაროსებრი კაპიტელით დასრულებული, თითომ ერთსაფეხურიანი პილასტრია, რომლებსაც კამარის საბჯენი თაღი (ჩამოშლილია) ეყრფნობოდა. შემორჩენილია, მხოლოდ დასავლეთ კედლის მიმდებარე, საბჯენი თაღი, რომელიც შირიმის ნათალი ქვითაა გამოყვანილი.
გარეთა შესასვლელი ჩასმულია საფეხურით შეღრმავებულ, ნახევარწრიული თაღით დასრულებულ არეში. შესასვლელის თავზე მცირე, ოთხკუთხა ნიშაა, არეს ზემოთ კი, შირიმის წყობით გამოყვანილი, ორსაფეხურიან ბაზისზე დაყრდნობილი, შეღრმავებული ჯვრის გამოსახულება. ადგილობრივ მოსახლეობას შენობა კოჭებზე დაკრული ფიცრებითა და მათზე დაწყობილი კრამიტით გადაუხურავს.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Meret-Isesi

Meret-Isesi (also Mereret-Isesi; "Beloved by Isesi") was a Princess of Egypt during the 5th Dynasty. Her father was Pharaoh Djedkare. Meret-Isesi appears as a King's daughter of his body in a relief which likely comes from Abusir.
The relief can be found on the Brooklyn Museum page for Mereret-Isesi. The caption identifies this princess as Kekheretnebti (she was a sister of Mereret-Isesi), but the text clearly identifies her as Mereret-Isesi.
References
25th-century BC women
24th-century BC women
Princesses of the Fifth Dynasty of Egypt
ბოლშაია-მარტინოვკის სამების ეკლესია

ბოლშაია-მარტინოვკის სამების ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი სტანიცა ბოლშაია-მარტინოვკაში, მარტინოვკის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. სამების ეკლესია არის რუსეთის ფედერაციის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. თავდაპირველად, როგორც ხის ეკლესია ააშენეს 1799 წელს. 1896 წელს კი ააგეს თავიდან, ამჟამად უკვე ქვით. ერთადერთი ეკლესია რუსეთში, რომელიც აგებულია იმპერატორ ნიკოლოზ II-ის კორონაციის პატივისაცემად. წარმოადგენს XIX საუკუნის არქიტექტურულ ძეგლს. ტაძარი აგებულია ფსევდორუსულ სტილში.
ტაძარში დასვენებულია მატრონა მოსკოველის, პავლე ტაგანროგელისა და დიდმოწამე ტიმოთეს წმინდა ნაწილები. ეკლესიაში ძირითადად დადიან ადგილობრივი მაცხოვრებლები, რადგან ინფრასტრუქტურა ძალიან ცუდადაა განვითარებული სოფელში.
ისტორია
პირველი სამების ეკლესია ბოლშაია-მარტინოვკაში ააგეს ჯერ კიდევ 1799 წელს ხისაგან. მშენებლობისათვის თანხა გაიღო გენერალ-მაიორმა დიმიტრი მარტინოვმა. ეკლესიასთან ააგეს ეგვტერი ალექსანდრე II-ის გარდაცვალების პატივსაცემად.
1895 წელს გადაწყვიტეს აეშენებინათ ქვის ეკლესია ძველი ხის ეკლესიის ადგილზე.
მშენებლობის ადგილი აკურთხეს 1896 წლის 26 მაისს, ნიკოლოზ II-ის კორონაციის დღეს. საძირკველში პირველი ქვა ჩადეს მომდევნო დღეს.
1896 წელს დაიწყო ეკლესიის მშენებლობა არქიტექტორ აბრაამ მელნიკოვის პროექტის მიხედვით, რომელიც შეიმუშავა რამდენიმე ათეული წლით ადრე. ტაძრის ძირითადი სამუშაოები დასრულდა 1904 წელს.
ადგილობრივი მოსახლეობის თქმით, ტაძრის გუნდში მღეროდა თედორე შალიაპინი.
ეკლესიას აქვს სამი საკურთხეველი: მთავარი ― სამების სახელზე, მარჯვენა ნიკოლოზ II-ის მეუღლის ალექსანდრა თედორეს ასულის სახელზე, მარცხენა ― ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
1930 წელს ეკლესია დაიხურა და შენობაში თავდაპირველად განათავსეს ხორბლის საწყობი, ხოლო შემდეგ მანქანა-ტრაქტორთა სადგურის სახელოსნო და საყოფაცხოვრებო საწყობი. ფერწერა თაბაშირით გადალესეს, კანკელი დაანგრიეს, სამრეკო დაშალეს. 1945 წელს ტაძარი დაუბრუნეს მორწმუნეებს, თუმცა ნაწილობრივ, მისი ტერიტორიის 4/5 კვლავ ხორბლის საწყობი იყო, რაც დიდ უხერხულობას ქმნიდა მორწმუნეთათვის. როსტოვის ეპარქიის არაერთგზის განცხადებისა, ხელისუფლებამ არანაირი ზომები არ მიიღო.
1963 წელს ეკლესია კვლავ დახურეს იმ მიზეზით, რომ ერთი წელია უკვე მართლმადიდებლური საზოგადოება დაიშალა და არ მუშაობდა ეკლესია.
1991 წელს ეკლესია მთლიანად გადაეცა მრევლს და აღსდგა ღვთისმსახურება. 1994 წელს დაიწყო სარესტავრაციო სამუშაოები. 2002 წელს ტაძარი აკურთხა როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა. 2004 წელს აღდგა სამრეკლოც.
რესურსები ინტერნეტში
ეკლესიის ფოტოები
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
რობინია

რობინია — მცენარეთა გვარი პარკოსანთა ოჯახისა. ფოთოლმცვივანი ხეები და ბუჩქებია. თეთრი, ვარდისფერი და წითელი ყვავილები მტევან ყვავილედში აქვთ თავმოყრილი. 20-მდე სახეობა ძირითადად გავრცელებულია ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ამერიკაში.
საქართველოში კულტივირებულია 4 სახეობა, მათ შორის უფრო გავრცელებულია ცრუაკაცია (თეთრი აკაცია), რომელიც ველურდება (მაგ., კოლხეთში) და ხშირად წარმოადგენს სარეველა მცენარეს.
ლიტერატურა
პარკოსნები
Kyzylart Pass

Kyzylart Pass is a mountain pass and border crossing in the Trans-Alay Range on the border of Tajikistan and Kyrgyzstan. The highest point is 4,280 m (14,042 ft). The border checkpoint on the Kyrgyz side is Bor-Döbö. The area is typically rugged and dry. It is crossed by the Pamir Highway which leads south from Sary-Tash in the Alay Valley up onto the Pamir plateau toward Karakol Lake and Murghab, Tajikistan. In the late nineteenth century the Russians explored and eventually occupied the Pamir plateau.
References
Laurence Mitchell, Kyrgyzstan, Bradt travel guides, 2008
Robert Middleton and Huw Thomas, Tajikistan and the High Pamirs, Odyssey Books, 2008
Gallery
Mountain passes of Tajikistan
Mountain passes of Kyrgyzstan
Kyrgyzstan–Tajikistan border crossings
Mountain passes of the Pamir
Bermejo, Bolivia

Bermejo, Bolivia
Bermejo is a city in Bolivia, south of the Tariquía Flora and Fauna National Reserve. It is in a broad, open valley of the Cordillera Central range that extends southward into Argentina, and is on the Bermejo River, locally the border between Bolivia and Argentina.
It is served by Bermejo Airport.
References
External links
Account of a trip to the city of Bermejo in 2016 (in Spanish)
Populated places in Tarija Department
Argentina–Bolivia border crossings
მასუდ II

მასუდ II — ქეი-ქავუს II-ის უფროსი შვილი, რუმის სულთანი 1284–1296 და 1303-1307 წლებში.
მმართველობა
მასუდ II-მ ახალგაზრდობის გარკვეული პერიოდი ყირიმში, დევნილობაში გაატარა, შემდეგ კი კონსტანტინოპოლში ცხოვრობდა. 1280 წელს, იგი პირველად გამოჩნდა ანატოლიაში, როგორც ტახტის პრეტენდენტი. 1284 წელს, ჰულაგუიანთა სახელმწიფოს ახალმა ილხანმა — აჰმედ თოგუდანმა ტახტიდან ჩამოაგდო და სიკვდილით დასაჯა სულთანი ქეი-ხოსროვ II, რის შემდეგაც მომდევნო სულთნად მასუდ II გამოაცხადა. აჰმედის მემკვიდრემ, არღუნ-ხანმა სელჩუკთა მიწები დაყო და კონია და სასულთნოს დასავლეთი ნაწილის ნახევარი ქეი-ხოსროვ II-ის შვილებს გადასცა. მასუდ II-მ მოკლა გარდაცვლილი სულთნის შვილები და 1286 წელს სასულთნოში დამკვიდრდა.
1298 წელს, მასუდ II ტახტიდან ჩამოაგდეს და რუმის სულთნის თანამდებობაზე ქეი-ყუბად III დანიშნეს. ახალი სულთანი 1302 წელს, ილხანთა საყაენოში სტუმრობისას, ყაზან-ყაენმა სიკვდილით დასაჯა. ამის შემდეგ, 1303 წელს, მათ კვლავ მასუდ II დააბრუნეს ტახტზე.
1306 წლიდან, მასუდ II და თვით რუმის სასულთნო ისტორიულ წყაროებში აღარ მოიხსენიება.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
რუმის სულთნები
გარდაცვლილი 1308
დაბადებული XIII საუკუნე
ქორენიში

ქორენიში — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ტვიშის თემში. მდებარეობს მდინარე ქორენიშის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 600 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 36 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 77 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვახტანგ ხოსიტაშვილი

ვახტანგ ხოსიტაშვილი (დ. 19 ნოემბერი, 1982, საგარეჯო) — ქართველი ძიუდოისტი. საქართველოს ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2006 -60 კგ). მსოფლიო თასის სამგზის გამარჯვებული (2005(2), 2006 -60 კგ), და ორგზის ბრინჯაოს პრიზიორი (2003, 2006 -60 კგ). 23 წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2004 -60 კგ) და უნივერსიადის ვერცხლის პიზიორი (2001 -60 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
ვახტანგ ხოსიტაშვილი — ქართული სპორტის სტატისტიკა
ქართველი ძიუდოისტები
დაბადებული 1982
დაბადებული 19 ნოემბერი
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
Heidevolk

Heidevolk — ფოლკ მეტალ ჯგუფი არნემიდან, ნიდერლანდები. მათ მუსიკაზე იგრძნობა გერმანული მითოლოგიის გავლენა.
შემადგენლობა
წევრები
იორის ბოგტდრინკერი – ვოკალი (2002–დღემდე)
მარკ ბოკტინგი (მარკ სპლინტერვუიშტი) – ვოკალი (2005–დღემდე)
რამონ ბლემი (რამონ ბომენბრეკერი) – გიტარა (2005–დღემდე)
სებას ვან ელდიკი (სებას ბლედორსტი) – გიტარა (2002–დღემდე)
როუან მიდელვიკი (როუან რუდბერტი) – ბას გიტარა (2006–დღემდე)
იოსტ ვესტდიკი (იოსტ დენ ველენოტშერი) – დრამი (2002–დღემდე)
ყოფილი წევრები
ჯესი ვუერბარტი – ვოკალი (2002–2005)
ნილს ბინკერვერი – გიტარა (2002–2005)
პოლ ბრადვრატი – ბას გიტარა (2002–2006)
სტეფანი სპირვროუ – ვიოლინო (2007–2008)
დისკოგრაფია
De strijdlust is geboren (2005)
Wodan heerst (EP, 2007)
Walhalla wacht (2008)
Uit oude grond (2010)
Batavi (2012)
Velua (2015)
2002 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
ვიკინგ-მეტალ ჯგუფები