PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კორიუაირაჩინა

კორიუაირაჩინა (- ადგილი, სადაც ქარი ოქროს აწრთობს) — ინკების წარსულში უცნობი დასახლება პერუში, რომელიც 2001 წელს აღმოაჩინეს. უძველესი მაღაროების სიახლოვეს, ინკების დასახლებებში, აღმოჩენილია 200-ზე მეტი ქვის სტრუქტურა.
აღმოჩენა
1999 წელს, ბრიტანელმა ფოტოგრაფმა და მკვლევარმა პიტერ ფროსტმა სოფლისაკენ მიმავალი ბილიკი აღმოაჩინა. 2001 წელს ამ ტერიტორიაზე მან არქეოლოგთა ჯგუფი წაიყვანა. მათ აღმოაჩინეს 6 კმ² ტერიტორია, რომელიც მოიცავდა სასოფლო-სამეურნეო ტერასებს, მარცვლეულის ბეღლებს, სამარხებს, სასაფლაოს კოშკებს, 100-ზე მეტ წრიულ შენობას, პირამიდის ძირი და 8 კმ სიგრძის საირიგაციო არხი. რელიგიურ და ადმინისტრაციულ ცენტრს წარმოადგენდა ღია მოედანი, რომლის ქვეშაც სამარხი მდებარეობდა.
კორიუაირაჩინაში არექოლოგთა მოსვლის დროს, ქალაქი უკვე გაძარცვული იყო. საფლავებში პოულობდნენ ჩონჩხებს, მაგრამ ყოველგვარი ჩატანებული ნივთების გარეშე. ნაპოვნი კერამიკა და ქვის იარაღები ორ განსხვავებულ პერიოდს მიეკუთვნება. სავარაუდოდ, დასახლება ადრეულ XIII საუკუნეს მიეკუთვნება, რომელიც შემდეგ მიატოვეს, მოგვიანებით კი კვლავ დასახლდნენ.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
რესურსები ინტერნეტში
National Geographic March 2002
Qoriwayrachina article (Spanish)
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
სნუკერისტების ოფიციალური რეიტინგი 2008-2009 წლების სეზონზე

სნუკერისტების ოფიციალური რეიტინგი 2008-2009 წლების სეზონზე წარმოადგენს სნუკერისტების მიერ სეზონის განმავლობაში დაგროვებული რეიტინგული ქულების ჯამს.
ტოპ-32
რესურსები ინტერნეტში
რეიტინგი
რეიტინგი კრის ტერნერის არქივში
სნუკერისტების მსოფლიო რეიტინგი
2008 წელი სნუკერში
2009 წელი სნუკერში
ბაიდარი

ბაიდარი
საკუთარი სახელი ბაიდარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბაიდარი — ისტორიული მხარე ქვემო ქართლში
ბაიდარი — სოფელი მარნეულის მუნიციპალიტეტში
ნიურნბერგის სს-ის ეკონომიკისა და მართვის მთავარი სამმართველოს სასამრთლო პროცესი

ნიურნბერგის სს-ის ეკონომიკისა და მართვის მთავარი სამმართველოს სასამრთლო პროცესი (13 იანვარი — 3 ნოემბერი 1947; ნიურნბერგი, გერმანია) ეწოდება ამერიკული სამხედრო ტრიბუნალის სასამრთლო პროცესს, რომელიც მიმართული იყო «სს»-ის ეკონომიკისა და მართვის მთავარი სამმართველოს მთელი რიგი მმართველი პირების წინააღმდეგ.
ბრალდება
1947 წლის 13 იანვრის ბრალდებით ბრალდებულებს ბრალი ედებოდათ შემდეგ დანაშაულში:
სამხედრო დანაშაულის ჩადენისათვის შეთქმულება ან ასეთი განზრახვის მიზნად ჰქონა.
დანაშაული კაცობრიობის წინაშე.
დანაშაულებრივი ორგანიზაციის წევრობა.
მოსამართლეები
თავმჯდომარე: რობერტ ტომსი (მიჩიგანი, აშშ)
ფიცროი ფილიპსი (ჩრდილოეთ კაროლინა, აშშ)
მაიკლ მუსმანო (პენსილვანია, აშშ)
ჯონ სპეითი (ალაბამა, აშშ)
ბრალდებულები
განაჩენი გამოტანილი იქნა 1947 წლის 3 ნოემბერს:
ჰანს ბაიერი, «სს»-ის ობერფიურერი — მიესაჯა 10 წელი, 1951 წელს გათავისუფლდა.
ჰანს ბობერმინი, «სს»-ის ობერშტურმბანფიურერი — მიესაჯა 15 წელი, 1951 წელს გათავისუფლდა.
ფრანც აირენშმალცი, «სს»-ის შტანდარტენფიურერი — მიესაჯა სიკვდილით დასჯა, 1951 წელს შეეცვალა 9-წლიანი პატიმრობით.
ჰაინც ფანსლაუ, «სს»-ის ბრიგადენფიურერი — მიესაჯა 20 წელი, 1951 წელს შეეცვალა 15-წლიანი პატიმრობით.
აუგუსტ ფრანკი, «სს»-ის ობერგრუპენფიურერი — მიესაჯა სამუდამო პატიმრობა, 1951 წელს შეეცვალა 15-წლიანი პატიმრობით.
ჰანს ჰობერგი, სამმართველოს უფროსი — მიესაჯა 10 წელი, 1951 წელს გათავისუფლდა.
მაქს კიფერი, «სს»-ის ობერშტურმბანფიურერი — მიესაჯა 15 წელი, 1951 წელს გათავისუფლდა.
ჰორსტ კლაინი, «სს»-ის ობერშტურმბანფიურერი — უდანაშაულოდ იქნა აღიარებული.
გეორგ ლიორნერი, «სს»-ის გრუპენფიურერი — მიესაჯა სამუდამო პატიმრობა, 1951 წელს შეეცვალა 15-წლიანი პატიმრობით.
ჰანს ლიორნერი — მიესაჯა 10 წელი, 1951 წელს გათავისუფლდა.
კარლ მუმენთაი, «სს»-ის ობერშტურმბანფიურერი — მიესაჯა სამუდამო პატიმრობა, 1951 წელს შეეცვალა 20-წლიანი პატიმრობით.
ოსვალდ პოლი, «სს»-ის ობერგრუპენფიურერი — მიესაჯა სიკვდილით დასჯა, 1951 წლის 7 ივნისს განაჩენი შესრულდა.
ჰერმან პოოკი, «სს»-ის ობერშტურმბანფიურერი — მიესაჯა 10 წელი, 1951 წელს გათავისუფლდა.
რუდოლფ შაიდე, «სს»-ის შტანდარტენფიურერი — უდანაშაულოდ იქნა აღიარებული.
კარლ ზომერი, «სს»-ის შტურმბანფიურერი — მიესაჯა სიკვდილით დასჯა, 1951 წელს შეეცვალა 20-წლიანი პატიმრობით.
ერვინ ჩენჩერი, «სს»-ის შტურმბანფიურერი — მიესაჯა 10 წელი, 1951 წელს გათავისუფლდა.
იოზეფ ფოგტი, «სს»-ის შტანდარტენფიურერი — უდანაშაულოდ იქნა აღიარებული.
ლეო ფოლკი, «სს»-ის ჰაუპტშტურმფიურერი — მიესაჯა 10 წელი, 1951 წელს შეეცვალა 8-წლიანი პატიმრობით.
იხილეთ აგრეთვე
{| border="0" width="800"
<div style="font-size: 85%;">
ნიურნბერგის მთავარ სამხედრო დამნაშავეთა სასამართლო პროცესი | ნიურნბერგის ექიმთა სასამრთლო პროცესი | ნიურნბერგის მილხის სასამართლო პროცესი | ნიურნბერგის იურისტთა სასამრთლო პროცესი | ნიურნბერგის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპაში მებრძოლი გენერლების სასამრთლო პროცესი | ნიურნბერგის ფლიკის სასამრთლო პროცესი | ნიურნბერგის იგ-ფარბენის სასამრთლო პროცესი | ნიურნბერგის სს-ის რასისა და განსახლების მთავარი სამმართველოს სასამრთლო პროცესი | ნიურნბერგის სპეცჯგუფების სასამრთლო პროცესი | ნიურნბერგის კრუპის სასამრთლო პროცესი | ნიურნბერგის ვილჰელმშტრასეს სასამრთლო პროცესი | ნიურნბერგის ვერმახტის უმაღლესი მთავარსარდლობის სასამრთლო პროცესი
ნიურნბერგის პროცესი
The Concerts in China

The Concerts in China — ფრანგი ელექტრონული მუსიკოს ჟან-მიშელ ჟარის 1982 წლის საკონცერტო ალბომი. იგი ჩაწერილი იქნა 1981 წლის შემოდგომაზე, ჩინეთში ჩატარებული ორი კონცერტის მსვლელობისას. ეს იყო დასავლელი თანამედროვე მუსიკოსის მიერ ჩინეთში ჩატარებული პირველი დიდი კონცერტი (კულტურული რევოლუციის შემდეგ).
ინფორმაცია
ალბომში შეტანილია როგორც ჟარის ცნობილი კომპოზიციები, ასევე ჩინურ მოტივებზე აგებული ნომრები. აქ არის როგორც საკონცერტო, ასევე სტუდიური ჩანაწერები და ემბიენტური ჟანრის ტიხრები. ახალ კომპოზიციებს შორის არის Night in Shanghai, Laser Harp, Arpegiator, Orient Express და Souvenir of China. Fishing Junks at Sunset არის ტრადიციული ჩინური მელოდიის ახალი არანჟირება, რომელიც სრულდება პეკინის კონსერვატორიის სიმფონიურ ორკესტრთან ერთად.
ალბომი გამოვიდა ორმაგი გრამფირფიტის, შემდეგ კი - ორმაგი კომპაქტ დისკის სახით. კომპაქტ დისკის ერთ-ერთ გამოცემაში თითოეული დისკის ყდა წარმოდგენილი იყო ლურჯ და წითელ ფერებში (დისკი 1 და დისკი 2). 1997 წელს გამოიცა ერთდისკიანი ვერსია, 80 წუთიანი ხანგრძლივობით, რომელზეც Fishing Junks at Sunset-ის ორივე ნაწილი იყო გაერთიანებული და შემოკლებული.
Arpegiator გამოყენებული იქნა ფილმის 9 1/2 კვირა მუსიკალურ გაფორმებაშ. The Overture სინამდვილეში არის Magnetic Fields, ნაწილი 1-ის განსხვავებული, ნელი ტემპით შესრულებული ვერსია. ფირფიტის დაკვრისას, მაღალ სიჩქარეზე შეიმჩნეოდა ამ და სტუდიური ვერსიის იდენტურობა.
სიმღერების სია
პირველი გამოცემა (1982)
მეორე გამოცემა (1997 წლის რემასტერი)
The Overture – 4:47
Arpegiator – 6:51
Equinoxe 4 – 7:39
Fishing Junks at Sunset – 9:35
Band in the Rain – 1:23
Equinoxe 7 – 9:52
Orient Express – 4:21
Magnetic Fields 1 – 0:28
Magnetic Fields 3 – 3:48
Magnetic Fields 4 – 6:43
Laser Harp – 3:26
Night in Shanghai – 7:02
The Last Rumba – 2:03
Magnetic Fields 2 – 6:19
Souvenir of China – 4:00
პერსონალი
ჟან-მიშელ შარი – Fairlight CMI, Eminent, Oberheim OB-Xa, Moog Taurus, EMS Synthi AKS, EMS VCS 3, Elka Synthex, LinnDrum, Electro-Harmonix მიკრო სინთეზატორი, ლაზერული არფა, Elka X-705
ფრედერიკ რუსო – MDB პოლისეკვენსერი, RSF, Yamaha CS 60, Korg Rhythm, ARP 2600
დომინიკ პერიე – Moog Liberation, Sequential Circuits Prophet-5, Eminent, Korg Polyphonique, RSF Kobol
როჯერ რიზიტელი – ელექტრონული პერკუსია, Simmons-ის ელექტრონული დასარტყმელი საკრავები
პიერ მური - მუსიკალური ინსტრუმენტების კოორდინატორი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Jarre UK
საიტი კომპოზიციის Fishing Junks at Sunset შესახებ
სქოლიო
ჟან-მიშელ ჟარის საკონცერტო ალბომები
1982 წლის საკონცერტო ალბომები
Disques Dreyfus-ის ალბომები
Çıraq

Çıraq is a village in the Kalbajar District of Azerbaijan.
References
Populated places in Kalbajar District
ჭიქურქვეშა საღებავები

ჭიქურქვეშა საღებავები – გამოიყენება ფაიანსის წარმოებაში, ფაიფურის წარმოებაში კი ისინი იშვიათად გამოიყენება ჭიქურიანი გამოწვის მაღალი ტემპერატურისა და აღმდგენელი გარემოს არსებობის გამო.
ჭიქურზედა საღებავების შემადგენლობაში შეჰყავთ ისეთი კერამიკული საღებავები, რომელიც გამოწვის დროს მედეგნი არიან ჭიქურის ზემოქმედების მიმართ. მათ მიეკუთვნება კობალტის, ნიკელისა და რკინის სილიკატები და ალუმინატები (შპინელები), ქრომის ჟანგი, ტიტანის, ვანადიუმის ნაერთები და კოლოიდური ოქრო, პლატინა და ირიდიუმი. გარდა ამისა იყენებენ ისეთ უფერო ნაერთებს, რომლებიც ცვლიან საღებავის ელფერს. ასეთებია მაგალითად: თუთიისა და კალის ჟანგები, დარიშხან–მჟავა, ცარცი და სხვა.
ლითონთა ჟანგეულები ჭიქურის ქვეშ იძლევიან სხვადასხვა ტონებს, რაც დამოკიდებულია ჭიქურის შემადგენლობაზე, შეფერილობაზე გავლენას ახდენს ჭიქურის არა მარტო ლღობადობა, არამედ მასზე ფლუსებად დამატებული ნივთიერებანიც.
რადგან შეფერილობის წინასწარ გამოცნობა ძალიან ძნელია, უმეტეს შემთხვევაში ხელმძღვანელობენ მარტოოდენ ცდის მონაცემებით. ლოთონთა ჟანგეულობის შერევისას მიიღება შუალედური ელფერები. თუ ნარევს ხმარების წინ წანასწარ გამოვწვავთ, მივიღებთ სხვაგვარ შეფერილობას, რომელიც დამოკიდებულია აგრეთვე
გამოწვის ტემპერატურაზე.
გამოწვის წინ სხვადასხვა ქიმიურ ნივთიერებებს ერთმანეთში ურევენ ოთხი მეთოდით:
ერთად დაფქვით ფაიფურის ბურთულებიან ან ვიბროწისკვილებში.
ლითონთა მარილების წყალხსნასრთა ერთდროული დალექვით.
ლითონთა ორი ან რამდენიმე მარილის ერთად შელღობით მათივე კრისტალიზაციურ წყალში, შემდგომი გამოწვით მათი ჟანგეულების მიღებამდე და კარგად ჩარეცხვით.
თიხამიწით, სილიციუმმჟავას ჰიდრატით, თუთიის ჟანგით, მეტაკალამჟავათი, კალციუმის მჟავით, კალციუმის ფოსფატით და ა. შ. მარილთა წყალსხნარების შესრუტვით.
განასხვავებენ ერთმანეთისგან ჭიქურქვეშა საღებავების ორ ჯგუფს – გამოწვის ტემპერატურით 1250°–მდე(ფაიანსისთვის, რბილი ფაიფურისთვის, თხელი ქვისმაგვარი ნაკეთობისათვის) და საღებავების ჯგუფს ფაიფურისთვის, რომელთა გამოწვის ტემპერატურა 1300–1400° ზღვებშია.
კერამიკა
ვერვიე

ვერვიე — ქალაქი ბელგიაში, ლიეჟის პროვინციაში, მდინარე ვერდის ნაპირზე. ქვეყნის შალის მრეწველობის უძველესი და ულამაზესი ცენტრი. განვითარებულია მანქანათმშენებლობა, ტყავ-ფეხსაცმლის, კვების მრეწველობა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბელგიის ქალაქები
სობრემონტეს დეპარტამენტი

სობრემონტეს დეპარტამენტი — დეპარტამენტი არგენტინაში, კორდობის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 4 531 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3 307 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სან-ფრანსისკო-დელ-ჩანიარი.
რესურსები ინტერნეტში
არგენტინის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
Provincia según localidad. Población censada en 1991 y población por sexo en 2001
კორდობის პროვინციის დეპარტამენტები
შექერი

შექერი — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, ყარა-ბუურის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 575 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 215 843 01 0.
იხილეთ აგრეთვე
ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ყარა-ბუურის რაიონი
სქოლიო
ყარა-ბუურის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ჯალილ მამედყულიზადე

ჯალილ მამედყულიზადე (ფსევდონიმი — მოლა ნასრედინი)(დ. 22 თებერვალი, 1866, ნახჭევანი — გ. 4 იანვარი, 1932, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) — აზერბაიჯანელი მწერალი, პუბლიცისტი, საზოგადო მოღვაწე.
სწავლობდა ნახჭევანში. დაამთავრა საოსტატო სემინარია (1887). ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. მამედყულიზადეს პირველი მხატვრული თხზულებებია პიესა „ჩაის სერვიზი“ (1889) და მოთხრობების ციკლი „შემთხვევა სოფელ დანაბაშში“ (1894). 1903 წელს ჩამოვიდა თბილისში. აქ თანამშრობლობდა აზერბაიჯანულ გაზეთში „შარგი რუსსა“ და ამიერკავკასიის ბოლშევიკთა პირველ ლეგალურ ორგანოში „კავკაზსკი რაბოჩი ლისტოკ“. 1906 წელს თბილისში დააარსა სატირული ილუსტრირებული ჟურნალი „მოლა ნასრედინი“ (გამოდიოდა 1931 წლამდე, ხანგამოშვებით).
ავტორია სოციალური და საზოგადო კონფლიქტების ამსახველი ანტირელიგიური კომედიისა „მიცვალებულნი“ (1909), მოთხრობისა „სკოლა სოფელ დანაბაშში“ (1921) და სხვა. 1920 წელს წავიდა ემიგრაციაში (თავრიზში). ერთი წლის შემდეგ დაბრუნდა საბჭოთა აზერბაიჯანში.
ლიტერატურა
სქოლიო
აზერბაიჯანელი მწერლები
დაბადებული 22 თებერვალი
დაბადებული 1866
გარდაცვლილი 4 იანვარი
გარდაცვლილი 1932
ჩიკიტოსის პროვინცია

ჩიკიტოსის პროვინცია — პროვინცია ბოლივიაში, სანტა-კრუსის დეპარტამენტის ცენტრალურ ნაწილში. დედაქალაქია სან-ხოსე-დე-ჩიკიტოსი.
პროვინცია შეიქმნა 1826 წლის 23 იანვარს, მარშალ ანტონიო ხოსე სუკრეს პრეზიდენტობის დროს.
მდებარეობს ბოლივიის დაბლობში. დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ გადაჭიმულია 500 კმ-ზე, ხოლო ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ 220 კმ-ზე.
მოსახლეობა
2001-2005 წლებს შორის, პროვინციის მოსახლეობა 15 %-ით გაიზარდა, 59 754 ადამიანიდან 68 445-მდე.
დაყოფა
პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
General map of province
Detailed map of province towns and rivers
Population data (Spanish)
Social data (Spanish)
სქოლიო
სანტა-კრუსის დეპარტამენტის პროვინციები
ოლგინსკაიის მიძინების ტაძარი

ოლგინსკაიის მიძინების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი სტანიცა ოლგინსკაიაში, აქსაის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.
მისამართი: 346702, როსტოვის ოლქი, აქსაის რაიონი, სტანიცა ვოლჩენსკი, ლენინის ქუჩა, № 65.
ისტორია
1812 წელს სტანიცა ოლგინსკაიაში ააგეს და აკურთხეს ხის ტაძარი, რომელიც 1942 წელს დაანგრიეს. ეკლესია, რომელიც ააგეს მრევლის შემოწირულობებით ერთსაკურთხევლიანი იყო. 1876 წლამდე შედიოდა კაგალნიცკის საეკლესიო ოლქში, ხოლო 1877 წლამდე აქსაის საეკლესიო ოლქში. ეკლესიის გარშემო ააშენეს საგუშაგო, სეაკლესიო-სამრევლო სკოლის შენობა. 1855 წელს ეკლესია გახდა სამსაკურთხევლიანი. 1893 წელს ხის ნაგებობა უკვე ვეღარ იტევდა მრევლს, გადაწყვიტეს სტანიცაში აეშენებინათ ახალი, ქვის ეკლესია.
1895 წელს მრევლმა შექგროვეს ტანხები და დაიწყეს ეკლესიის მშენებლობა. 1902 წელს ტაძარი დაასრულეს და მოაწყვეს ინტერიერიც. ახალი ეკლესია იყო ხუთგუმბათიანი. ტაძართან დაკავშირებული იყო სამრეკლო. მიძინების ტაძარში შემონახული იყო ვერცხლის მოოქროვილი საწინამძღვრო ჯვარი.
1918 წელს, როდესაც მიირეს ეკლესიის სახელმწიფოსაგან გამოყოფის დეკრეტი ტაძარი დახურეს. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში იგი აფეთქდა. ტაძრის სამშენებლო მასალა გამოიყენეს დონის გადასასვლელის ასაშენებლად. ტაძრის დანგრევის შემდეგ მის ადგილზე, მისსავე ფუნდამენტზე ააშენეს ფეხბურთის მოედანი.
1996 წელს სტანიცის ადმინისტრაციამ მრევლს გადასცა რეპრესირებული კაზაკის, რაბოჩენკოვის სახლი. დიდი ხნის მანძილზე აქ მიმდინარეობდა ღვთისმსახურება, ამავდროულად შენდებოდა ახალი აგურის ტაძარი.
2008 წლის 1 მაისს აკურთხეს საძირკვლის ქვა, 2014 წლისათვის ტაძარს დაადგეს ოქროს გუმბათი. 2014 წლიდან ტაძარში რეგულარულად მიმდინარეობს ღვთისმსახურება, მიძIნების ტაძრის ძველ შენობაში მუშაობს საკვირაო სკოლა.
რესურსები ინტერნეტში
Возрождение Успенского храма
История Успенского храма
Ольгинская. Церковь Успения Пресвятой Богородицы.
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
Musa Murtazaliev

Musa Murtazaliev (born 26 May 1988) is an Armenian Freestyle wrestler of Avar descent. Although he is from Dagestan, Musa feels comfortable representing Armenia.
Murtazaliev won a silver medal at the 2011 European Wrestling Championships. He won another silver medal at the 2013 European Wrestling Championships. Murtazaliev had moved up in weight from 74 kg to 84 kg. Murtazaliev won a bronze medal at the 2014 European Wrestling Championships.
He is married.
References
1988 births
Living people
People from Terek Oblast
Avar people
Armenian male sport wrestlers
Wrestlers at the 2015 European Games
European Games competitors for Armenia
Armenian people of Dagestani descent
European Wrestling Championships medalists
Camponotus donisthorpei

Camponotus donisthorpei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
Maloja Pass

Maloja Pass (Italian: Passo del Maloja, German: Malojapass) (1815m a.s.l.) is a high mountain pass in the Swiss Alps in the canton of Graubünden, linking the Engadine with the Val Bregaglia, still in Switzerland and Chiavenna in Italy. It marks the divide between the Danube and Po watersheds. Lägh da Bitabergh is near the pass.
The road from Chiavenna to Silvaplana with distances and elevation:
0 km Chiavenna 333 m
10 km Castasegna (Italian-Swiss border) 696 m
13 km Promontogno 802 m
16 km Stampa 994 m
18 km Borgonovo 1029 m
19 km Vicosoprano 1065 m
27 km Casaccia 1458 m
32 km Maloja Pass 1815 m
33 km Maloja 1809 m
40 km Sils im Engadin/Segl 1798 m
44 km Silvaplana 1802 m
The Maloja Pass is open in winter. However, after heavy snowfalls the road may be closed for a couple of hours or for an entire day. Even if open, the road might be covered with snow making snow/winter tires, or chains, a necessity.
See also
Engadine Line, a geological structure
List of highest paved roads in Switzerland (roads above 1,850 m)
List of highest road passes in Switzerland
List of mountain passes in Switzerland
Maloja Wind
References
External links
Cyclists descend the pass on the seventh stage of the 92nd Giro d'Italia
Engadin
Mountain passes of Graubünden
Mountain passes of Switzerland
Val Bregaglia
Miraclathurella bicanalifera

Miraclathurella bicanalifera is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Description
The length of the shell varies between 15 mm and 18 mm.
The whorls are narrowly shouldered. The longitudinal ribs are granose, crossed by raised striae. The color of the shell is dark chocolate-brown.
Distribution
This marine species occurs in the Pacific Ocean off Panama; also off Costa Rica and Mexico.
References
Sowerby, G. B. "The Genera of Recent and Fossil Shells, vol. II." London, pls (1834): 127–262.
External links
Gastropods.com: Miraclathurella bicanalifera
bicanalifera
Gastropods described in 1834
Sampués

Sampués is a town and municipality located in the Sucre Department, northern Colombia.
References
Gobernacion de Sucre - Sampués
Sampués official website
Sucre
ვერხნაია-მანიავა

ვერხნაია-მანიავა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 0 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 60 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (35%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბელორეცკის რაიონის სოფლები
Turris hidalgoi

Turris hidalgoi — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
დოლოჭოპის ბაზილიკა

დოლოჭოპის ბაზილიკა, დურუჯისპირა ბაზილიკა, — არქიტექტურული ძეგლი კახეთში, ქალაქ ყვარლის ტერიტორიის ჩრდილო-დასავლეთ კიდეში, მდინარე დურუჯის მარჯვენა სანაპიროზე. შემორჩენილია ნანგრევების სახით. აღმოჩნდა 2010 წელს სადაზვრევო არქეოლოგიური სამუშაოების შედეგად. ნაგებობა წარმოადგენდა 44 მ. სიგრძისა და 29 მ. სიგანის, 5 წყვილი ჯვრისებრი გეგმის სვეტებით სამ ნავად დაყოფილ ბაზილიკური ტიპის ტაძარს. არქეოლოგიური გათხრები 2012 წელს დაიწყო.
ისტორია
დოლოჭოპის ბაზილიკის შესახებ არანაირი წერილობითი ცნობები არ არის შემონახული. 2012 წლის ივლის-სექტემბერში განხორციელებული არქეოლოგიური კვლევა-ძიების შედეგად შეიძლება ითქვას, რომ ნაგებობა ქართული ქრისტიანული ბაზილიკური ხუროთმოძღვრების განვითარების პირველ ეტაპს განეკუთვნება და სავარაუდოდ აგებულია V საუკუნის პირველ ნახევარში. არქეოლოგიურ მასალებზე დაყრდნობით მისი ნგრევა უნდა მომხდარიყო VIII-IX საუკუნეებში. შესაძლებელია ეს ფაქტი მურვან იბნ მუჰამადის (მურვან-ყრუ) გამანადგურებელ ლაშქრობას დაუკავშირდეს.
სამაროვანზე დაფიქსირებული არტეფაქტების მიხედვით, ირკვევა, რომ ბაზლილიის გარშემო არსებულ სოფელში ცხოვრება XIII საუკუნის შუა ხანებში, საქართველოში მონღოლი დამპყრობლების ერთ-ერთი პირველი ლაშქრობის შედეგად უნდა შეწყვეტილიყო.
დოლოჭოპის ბაზილიკას 2017 წლის 31 მარტს, საქართველოს მთავრობის დადგენილების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
რესურსები ინტერნეტში
ყვარელში, დოლოჭოპის ტერიტორიაზე არქეოლოგიური გათხრები იწყება. «ინტერპრესნიუსი». 22-07-2012
ნოდარ ბახტაძე, დოლოჭოპის ბაზილიკაზე 2012 წელს ჩატარებული არქეოლოგიური კვლევის ანგარიში
დოლოჭოპის ბაზილიკა (დურუჯისპირა ბაზილიკა) V ს. I ნახ.
სქოლიო
ყვარლის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ზაქარიაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

ზაქარიაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ზაქარიაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე ზაქარიაძე — სამხედრო მოღვაწე
ანასტასია ზაქარიაძე — ფილოსოფოსი
ბუხუტი ზაქარიაძე — მსახიობი
თენგიზ ზაქარიაძე — თერაპევტი
სერგო ზაქარიაძე — მსახიობი
ქართული გვარები
342

342
მოვლენები
მაკედონი I კონსტანტინოპოლის არქიეპისკოპოსი ხდება
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ელაგინის კუნძული

ელაგინის კუნძული — კუნძული ნევის დელტაში, ისტორიულ უბანში, რომელსაც ეწოდება კუნძულები, სადაც განთავსებულია სანქტ-პეტერბურგის კულტურის დაწესებულება კიროვის სახელობის კულტურისა და დასვენების ცენტრალური პარკი. ელაგინის კუნძულზე მდებარეობს იმპერატორის საზაფხულო რეზიდენცია - ელაგინის სასახლე. სახელი ეწოდა მისი პირველი მფლობელის პატივსაცემად. ელაგინის კუნძული, ეს არის ფაქტობრივად კუნძულების გაერთიანება, რომელიც დაყოფილია არხებითა და ჭაობებით.
გეოგრაფია
აღნიშნული კუნძული მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის პეტროგრადში, მუნიციპალური გაერთიანება ჩკალოვსკოეს ტერიტორიაზე. ეს არის მდინარე ნევის შესართავში ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე კუნძული.
კუნძულის ფართობი 96,8 ჰექტარია. სიგრძე აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ 2,1 კმ, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ - 0,75 კმ.
რელიეფი
ელეგანის კუნძულის რელიეფი არის აკუმულაციური ტერასის ოდნავ ტალღოვანი ზედაპირი, მთლიანი აბსოლუტური სიმაღლეებით 0-დან 3,4 მეტრამდე. გამოირჩევა ნაყარი მიწის სქელი ფენით, განსაკუთრებით დასავლეთით მდებარე კონცხზე.
ისტორია
პირველად, კუნძული დატანილი იყო 1643 წელს შედგენილი შვედურ რუკაზე. კუნძულის თავდაპირველი ფინური სახელწოდება „მისტულანსაარი“, ხოლო რუსულად მას "დათვების კუნძული" ეწოდებოდა. სახელწოდება მომდინარეობს დათვების ტყის ლეგენდიდან.
პეტრე I-ის დროს, 1709 წელს კუნძული ეკუთვნოდა ვიცე-კანცლერ პ. პ. შაფიროვს, ხოლო შემდგომ გენერალურ პროკურორსა და მრჩეველს პ. იაგუჟინსკის. 1776-1793 წლებში კუნძულს ერქვა ჯერ მელგუნოვის და შემდგომ ელაგინის სახელი.
1826 წლიდან, კუნძულზე გაიხსნა პარკი, რომელიც საჯარო გახდა. 1918-1929 წლებში ელაგინის სასახლეში განთავსებული იყო ისტორიის მუზეუმი. 1930 წლიდან მცენარეთა ინსტიტუტის მეცნიერებათა აკადემიის ფილიალი.
ელაგინის კუნულზე მოხვედრა შეიძლება პრიმორსკის რაიონიდან, ქვის კუნძულიდან და კრესტოვსკიდან ელაგინის ხიდით. უახლოესი მეტროსადგური, რომელიც ელაგინის კუნძულთან მდებარეობს არის „კრესტოვსკის კუნძული“ და „ძველი სოფელი“.
ლიტერატურა
Марков В. И. Кировские острова / Художник Л. А. Яценко. — Изд. 2-е, испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1965. — С. 59—112. — 160 с. — 25 000 экз. (обл.)
Немчинова Д. И. Елагин остров: Дворцово-парковый ансамбль. — Л.: Искусство, Ленингр. отд-ние, 1982. — 136 с. — 50 000 экз.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 436—437. — 511 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 301. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 45. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.
Немчинова Д. И. Дворцово-парковый ансамбль Елагина острова. — СПБ.: Творческая мастерская ВиАрт-81, 2000. — 207 с. ISBN 5-7678-0025-1
Елагин остров // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
რესურსები ინტერნეტში
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ნევის დელტის კუნძულები
Chikankata District

Chikankata District is a district of Southern Province, Zambia. It was separated from Mazabuka District in December 2011.
References
Districts of Southern Province, Zambia
Plagiolepis vindobonensis

Plagiolepis vindobonensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Plagiolepis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Clionella bornii

Clionella bornii — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ინვერინი

ინვერინი — გელტახტი სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს გოლუეის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
იხილეთ აგრეთვე
გოლუეის საგრაფო
გოლუეის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
გელტახტი ადგილები გოლუეის საგრაფოში