PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ნუგზარ ტატიშვილი

ნუგზარ ტატიშვილი (დ. 20 ივლისი, 1933, თბილისი — გ. 2004) — ქართველი ექიმი.
1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1957–1968 წლებში იყო სამედიცინო პარაზიტოლოგიის და ტროპიკული მედიცინის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის მეცნიერ–თანამშრომელი, განყოფილების გამგე; 1968 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის შინაგან სნეულებათა კათედრის დოცენტი, პროფესორი, კათედრის გამგე. ავტორია 200 სამეცნიერო ნაშრომისა, მათ შორისაა 8 მონოგრაფია და 2 სახელმძღვანელო. მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 6 სადოქტორო და 22 საკანდიდატო დისერტაცია. ექიმი-თერაპევტი, პროფესორი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი.
საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1961 წელს; სადოქტორო დისერტაცია დაიცვა 1967 წელს ბრუცელიოზის იმუნოლოგიისა და ალერგიის საკითხებზე.
ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
ევროპის კარდიოლოგთა ასოციაცია, წევრი
საერთაშორისო ინტერნისტთა ასოციაცია, წევრი
საქართველოს თერაპევტთა სამეცნიერო საზოგადოება, ვიცე–პრეზიდენტი
საქართველოს მედიცინის მეცნიერებათა აკადემია, აკადემიკოსი
საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, წევრ-კორესპონდენტი
საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, წევრ-კორესპონდენტი
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
წმინდა ილარიონ ქართველის სახელობის პრემია
შინაგანი სნეულებები : სახელმძღვ. სამედ. უნ-ტისა და სამედ. ინ-ტების სტუდ./ნუგზარ ტატიშვილი. - თბილისი : ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 1998. - 783გვ.
აშშ ქალაქ მინიაპოლისის საპატიო მოქალაქე
ბიბლიოგრაფია
შინაგან სნეულებათა დიაგნოსტიკა : სახელმძღ. სამედ. უნ-ტის სტუდენტებისათვის (თანაავტორი). - თბილისი, "საქართველოს მაცნეს" გამ-ბა და სტ., 2003. - 351გვ.. - ISBN: 99928-28-78-1
შინაგანი სნეულებები : სახელმძღვ. სამედ. უნ-ტისა და სამედ. ინ-ტების სტუდ. (ავტორი). - თბილისი, ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 1998. - 783გვ.. - ISBN: 99928-52-17-8
გულის უკმარისობის მკურნალობა (ავტორი). - თბილისი, მედიცინა, 1992. - 144გვ.
იმუნოლოგიური მეთოდები კლინიკაში (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1989. - 146გვ.
იმუნოლოგია და მედიცინის მიღწევები (ავტორი). - თბილისი, საქ. სსრ საზ-ბა "ცოდნა", 1971. - 32გვ.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ნუგზარ ტატიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
დაბადებული 20 ივლისი
დაბადებული 1933
გარდაცვლილი 2004
ქართველი ექიმები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
30

30
მოვლენები
დაიბადნენ
8 ნოემბერი: ნერვა — რომის იმპერატორი (გ. 98)
გარდაიცვალნენ
Árpád Bánkuti

Árpád Bánkuti (13 May 1941 – 22 February 2022) was a Hungarian ice hockey player. He played for the Hungary men's national ice hockey team at the 1964 Winter Olympics in Innsbruck.
References
1941 births
2022 deaths
Hungarian ice hockey left wingers
Ice hockey people from Budapest
Ice hockey players at the 1964 Winter Olympics
Olympic ice hockey players for Hungary
Újpesti TE (ice hockey) players
ონტოფო

ონტოფო — სოფელი საქართველოში, აბაშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ნოღელის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირას. ზღვის დონიდან 40 მეტრზე. აბაშიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. სოფელში დგას წმინდა ბარბარეს XIX საუკუნის ეკლესია.
ლიტერატურა
სქოლიო
აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Alexandrov

Alexandrov (masculine, also written Alexandrow) or Alexandrova (feminine) may refer to:
Alexandrov (surname) (including Alexandrova), a Slavic last name
Alexandrov, Vladimir Oblast, Russia
Alexandrov (inhabited locality), several inhabited localities in Russia
Alexandrova (horse) (foaled 2003), an Irish thoroughbred racehorse
See also
Alexandrovsk (disambiguation)
სასტვენა

სასტვენა — ყვავილოვან მცენარეთა გვარი მიხაკისებრთა ოჯახისა. ერთ-, ორ- ან მრავალწლოვანი ბალახებია. მოპირისპირე ფოთლები და ორსქესიანი ან ერთსქესიანი ყვავილები აქვთ.
გვარში 100-მდე სახეობაა, რომლებიც ორივე ნახევარსფეროშია გავრცელებული. ამათგან, საქართველოში 6 სახეობაა ცნობილი. იზრდება ნახევრად უდაბნოებისა და ტყის სარტყელში მშრალ, ღორღიან ფერდობებზე, ტყისპირებზე, ტყეებში, დასარეველიანებულ ადგილებში, ნათესებში. ზოგიერთ სახეობას დეკორატიულ მებაღეობაში იყენებენ.
ლიტერატურა
მიხაკისებრნი
ია ეკალაძე

ია ეკალაძე (ნამდვილი სახელი და გვარი — იაკობ თომას ძე ცინცაძე) (დ. 23 მარტი, 1872, ციმისი, თერგის ოლქი — გ. 11 ოქტომბერი, 1933) — ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი, პედაგოგი, ვექილი.
ბიოგრაფია
1894 წელს გაზეთმა „ივერიამ“ დაბეჭდა მისი პირველი მოთხრობა „ილიკო ბედენიძე“. 1902 წლიდან ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ქუთაისის განყოფილების წევრი. 1911 წელს დაამთავრა ყაზანის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1911 წელს იყო გორის ვაჟთა გიმნაზიის ქართული ენის მასწავლებელი. 1912–1913 წლებში მუშაობდა გაზეთის „ქართული“ რედაქტორ-გამომცემლად, 1915-1916 წლებში კი — გაზეთის „სამშობლო“. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პერიოდულ პრესაში მისი არაერთი ფოტო დაიბეჭდა. ასევე, იდგმებოდა მისი პიესები. 1919 წლის 12 იანვარს, სახალხო სახლში, ქართულ წარმოდგენათა წრის მიერ ია ეკალაძის ოთხმოქმედებიანი დრამა „ნომერი 21 ჯვრით“ დაიდგა. 1919 წლის 14 ოქტომბერს, სამწერლო მოღვაწეობის 25 წლის იუბილე აღინიშნა. იუბილესთან დაკავშირებით ჟურნალში „თეატრი და ცხოვრება“ იოსებ არიმათიელის წერილი „ია ეკალაძე“ დაიბეჭდა. 1919 წელს ჩოხატაურის ახლად დაარსებული გიმნაზიის დირექტორი, 1920–1923 წლებში — ლანჩხუთის ტექნიკუმის მასწავლებელი. 1920 წლის 7 მაისს, მწერალთა საბჭომ, საქართველოს დიდ ქალაქებში გამართა პირველი ტრადიციული „პოეზიის დღე“. ამ დღის აღსანიშნავ ღონისძიებებს ჩოხატაურში ია ეკალაძე ხელმძღვანელობდა. 1923–1924 წლებში მასწავლებლობდა რაჭაში, 1924-1925 წლებში — თელავში. სიცოცხლის ბოლომდე წერდა პიესებს, რომანებს და ლექსებს. ავტორია რომანების: „ნომერი 21 ჯვრით“, „ილია“; მოთხრობების: „დაუდეგარი“, „თეო“, „ჩემი ცოდვა გქონდეს!“, „კრებაზე“ და სხვა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მწერლები
ქართველი პუბლიცისტები
ქართველი პედაგოგები
დაბადებული 23 მარტი
დაბადებული 1872
გარდაცვლილი 11 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1933
ი
ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
ტოროშელიძე

ტოროშელიძე
საკუთარი სახელი ტოროშელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
მალაქია ტოროშელიძე — ქართველი საბჭოთა პარტიული და საზოგადო მოღვაწე, ჟურნალისტი.
მინადორა ორჯონიკიძე (მინადორა ტოროშელიძე) — საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
ქართული გვარები
Hunky Dory

Hunky Dory — ინგლისელი მუსიკოს დეივიდ ბოუის მეოთხე სტუდიური ალბომი. გამოიცა ლეიბლზე RCA Records, 1971 წელს. ალბომის გარეკანის სტილზე გავლენა იქონია მარლენ დიტრიხის სურათების ალბომმა, რომელიც ბოუის თან დაჰქონდა.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - დეივიდ ბოუი, გარდა მითითებულისა.
მხარე 1
Changes – 3:37
Oh! You Pretty Things – 3:12
Eight Line Poem – 2:55
Life on Mars? – 3:53
Kooks – 2:53
Quicksand – 5:08
მხარე 2
Fill Your Heart (ბიფ როუზი, პოლ როუზი) – 3:07
Andy Warhol – 3:56
Song for Bob Dylan – 4:12
Queen Bitch – 3:18
The Bewlay Brothers – 5:22
სქოლიო
1971 წლის ალბომები
დეივიდ ბოუის ალბომები
იოშიდა კენკო

იოშიდა კენკო (იაპ. 吉田兼好; ნამდვ. სახელი ურაბე კანეესი, დ. 1283 - გ. 1350) – პერიოდების კამაკურა და მურომატი იაპონელი მწერალი და პოეტი, ავტორი ძუიჰიცუსი (ესსე) "ჩანაწერები მოწყენილობისგან" (徒然草, 1330 – 1332). მას სიცოცხლეშივე "ერთ-ერთს ოთხ ზეციურ პოეტთაგან" უწოდებდნენ. სამეფო კარზე მსახურობდა 17 წლის ასაკიდან, ხოლო იმპერატორი გოუდის 1324 წელს გარდაცვალების შემდეგ ბუდისტურ მონასტერში ბერად აღიკვეცა. მის პატივსაცემად პლანეტა მერკურზე ერთ-ერთ კრატერს მისი სახელი შეარქვეს.
სქოლიო
იაპონელი მწერლები
იაპონელი პოეტები
ბუდისტი მწერლები
დაბადებული 1283
გარდაცვლილი 1350
მაშედიჰუსეინლი

მაშედიჰუსეინლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მაშედიჰუსეინლი — სოფელი აზერბაიჯანში, შამქორის რაიონში
მაშედიჰუსეინლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯალილაბადის რაიონში
ტუმანის რაიონი

ტუმანის რაიონი — რაიონი პერუში, ლამბაიეკეს რეგიონის ჩიკლაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 99 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 918 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 220 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 130.34 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლამბაიეკეს რეგიონის რაიონები
ჩიკლაიოს პროვინციის რაიონები
Buccinaria pygmaea

Buccinaria pygmaea — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
იგნასიო სარაგოსა

იგნასიო სარაგოსა სეგუინი (დ. 24 მარტი, 1829 — გ. 8 სექტემბერი, 1862) — მექსიკის არმიის გენერალი. ცნობილია, როგორც მექსიკაში შეჭრილი საფრანგეთის არმიის დამმარცხებელი პუებლის ბრძოლაში.
იგი დაიბადა მექსიკური ტეხასის ტერიტორიაზე მდებარე სოფელ ბაჰია-დელ-ესპირინტუ-სანტუში (ამჟამად გოლიადი, ტეხასი), მიგელ სარაგოსას და მარია დე ხესუს სეგუინის ოჯახში.
დაიღუპა პუებლის სახელოვან ბრძოლაში გამარჯვების შემდეგ 33 წლის ასაკში ტიფისაგან. დაკრძალულია მეხიკოს სან-ფერნანდოს პანთეონში.
ლიტერატურა
"Zaragoza Seguín, Ignacio ". The Handbook of Texas Online. Retrieved July 1, 2005.
მექსიკელი გენერლები
დაბადებული 24 მარტი
დაბადებული 1829
გარდაცვლილი 8 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1862
გერასიმე (შარაშენიძე)

გერასიმე (შარაშენიძე)
მიტროპოლიტი გერასიმე (ერისკაცობაში — გიორგი რევაზის ძე შარაშენიძე; დ.20 მაისი, 1958, თბილისი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი, ზუგდიდისა და ცაიშის ეპარქიის მიტროპოლიტი, საქართველოს კათოლიკოს–პატრიარქის ქორეპისკოპოსი, საქართველოს საპატრიარქოს საფინანსო–ეკონომიკური საბჭოს თავმჯდომარე, საქართველოს საპატრიარქოს საგარეო საქმეთა განყოფილების ხელმძღვანელი. ანგელოზის დღე — 17 მარტი [ძვ. სტ. 4 მარტი] (ღირსი გერასიმე იორდანელის ხსენება); კათედრა ზუგდიდსა და ცაიშში, რეზიდენცია ზუგდიდსა და წალენჯიხაში.
ბიოგრაფია
მიტროპოლიტი გერასიმე, ერისკაცობაში გიორგი რევაზის ძე შარაშენიძე, დაიბადა 1958 წლის 20 მაისს თბილისში. 1965-1975 წლებში სწავლობდა თბილისის 55-ე საშუალო სკოლაში, 1975-1980 წლებში საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ელექტროკავშირგაბმულობის ფაკულტეტზე, რომლის დამთავრების შემდეგ, 1980-1992 წლებში, სპეციალობის მიხედვით მუშაობდა სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობაზე თბილისსა და მოსკოვში. 1992-1997 წლებში გიორგი შარაშანიძე სტიქაროსნად მსახურობდა მოსკოვის აღდგომის, შემდეგ კი წმიდა გიორგის სახელობის ქართულ ეკლესიაში. 1997 წლის მარტში უწმინდესისა და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II ლოცვა-კურთხევით განწესებულ იქნა ურბნისისა და რუისის ეპარქიაში. 1997 წლის 28 ივნისს ხაშურის იოანე ნათლისმცემლის სახელობის საკათედრო ტაძარში მთავარეპისკოპოსმა იობმა იგი ბერად აღკვეცა და უწოდა სახელი გერასიმე. 1997 წლის 20 ივლისს აკურთხეს იეროდიაკვნად. 1997 წლის 10 აგვისტოს კი მღვდელმონაზვნად და დაინიშნა წრომის ამაღლების სახელობის საკათედრო ტაძრის წინამძღვრად. 1998 წლის 17 იანვარს, უწმინდესისა და უნეტარესის ლოცვა–კურთხევით მღვდელმონაზონი გერასიმე საგარეჯო–გურჯაანის ეპარქიაში სოფელ პატარძეულის ეკლესიის მოძღვრად დაინიშნა. 1998 წლის 18 თებერვალს საგარეჯო გურჯაანის მთავარეპისკოპოს აბრაამის მიერ დაინიშნა საეპარქიო საბჭოს მდივნად. 1998 წლის 29 მარტს ეკლესიაში ერთგული მსახურებისათვის, უწმინდესმა და უნეტარესმა, საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II–მ სიონის საპატრიარქო ტაძარში მღვდელ მონაზონი გერასიმე აღამაღლა იღუმენის ხარისხში და დააჯილდოვა ოქროს ჯვრის ტარების უფლებით. 1998 წლის 8 ოქტომბერს საქართველოს სამოციქულო ეკლესიის წმ. სინოდის კრებაზე იღუმენი გერასიმე გამორჩეულ იქნა ზუგდიდისა და ცაიშის ეპარქიის ეპისკოპოსად. 2002 წლის 9 ივნისს ზუგდიდისა და ცაიშის ეპისკოპოსი გერასიმე დაინიშნა საქართველოს საპატრიარქოს საფინანსო-ეკონომიკური საბჭოს თავმჯდომარედ, შემდგომ საპატრიარქოს საგარეო საქმეთა განყოფილების თავმჯდომარედ. 2003 წლის ივლისიდან მეუფე გერასიმე საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ქორეპისკოპოსია. 2003 წელს დაინიშნა საქართველოს საპატრიარქოს საგარეო საქმეთა განყოფილების თავმჯდომარედ. 2006 წლის 11 ივნისს, სულთმოფენობის დღესასწაულზე, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქ ილია II-ის მიერ აყვანილ იქნა მთავარეპისკოპოსის ხარისხში. 2007 წლის 3 ივნისს აყვანილ იქნა მიტროპოლიტის ხარისხში.
დაჯილდოებულია: საქართველოს, სერბეთის, საბერძნეთის, რუსეთის, უკრაინის, ჩეხეთისა და სლოვაკეთის საეკლესიო ორდენებით.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი
ლიტერატურა
გაზეთი "ღია ბოქლომი ", # 3, 12 მარტი, 2007 წელი
რესურსები ინტერნეტში
გერასიმე – ზუგდიდისა და ცაიშის მიტროპოლიტი
დაბადებული 20 მაისი
დაბადებული 1958
ქართველი ეპისკოპოსები
ველისციხის ქუჩა

ველისციხის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ზღვისუბანი), 67-ე ქუჩიდან ჩარგლის ქუჩამდე. ადრე თემქის დასახლების 58-ე ქუჩა ერქვა. 1968 წელს ველისციხის ქუჩა ეწოდა.
ლიტერატურა
ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
ტელენეშტის რაიონი

ტელენეშტის რაიონი — მოლდოვის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტელენეშტი. რაიონი იკავებს 848.62 კმ² ფართობს. მისი მოსახლეობა შეადგენს 70 126 ადამიანს (2004 წლის აღწერის მონაცემებით). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 82.64 კაცი/კმ²-ზე. რაიონი სულ მოიცავს 55 დასახლებულ პუნქტს, მათგან 1 ქალაქია. რაიონი იყოფა 29 კომუნად, რომლებიც აერთიანებს 52 დასახლებულ პუნქტს.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
რაიონის ოფიციალური საიტი
მოლდოვის რაიონები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ლ. ასათიანის 29)

აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ლ. ასათიანის 29)
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მდინარე ოცხეს მარცხენა სანაპიროს იმ ნაწილში, სადაც ლადო ასათიანის ქუჩა აქ არსებულ პარკს კვეთს.
უმეტესად ჰორიზონტალურად გაშლილი შენობებისგან შემდგარ მეჩხერ განაშენიანებაში, ყურადღებას იქცევს „რეშელის“ პანსიონად ცნობილი ნაგებობა შპილით დასრულებული ციცაბო მანსარდიანი სილუეტით, რომელიც რომანტიზმისა და ჩრდილო-ევროპული არქიტექტურისათვის დამახასიათებელ ნიშნებს ატარებს. დამრეც რელიეფზე ტერასულად განლაგებული ამ რთული კონფიგურაციის შენობის შუშაბანდებიანი და აივნებიანი ფასადები შეკიდული ნაწილებითა და რიზალიტებით, სართულის დამასრულებელ ზედა არეებში ჩართული აჟურული ფრიზებით და ქვემოთ — რიკულებიანი ჩანართებით, აღნიშნული ციცაბოსახურავიანი მანსარდითა და მინიატურული მეზონინით, მკაფიოდ ინდივიდუალურ სივრცით-გეგმარებით და მხტვრულ კომპოზიციას ქმნის. მასშტაბური ორსართულიანი ნაგებობის მთის ფერდამდე გაგრძელებული ხუროთმოძღვრული სხეული ქუჩისკენ ერთიანად შემინული, შუშაბანდებიანი ვიწრო ფასადით გამოდის, რომელიც არასრული სიმაღლის ცოკოლის სართულში, თლილი ქვის მაღალ, ორსაფეხურიან ბაზისებზე შემდგარი კუთხეჩამოკვეთილი ხის სვეტებიანი ღია დერეფნით იხსნება. ფასადის შუა ნაწილში შპილიანი მანსარდით დასრულებული რიზალიტი იკვეთება მკვეთრად შვერილი გადახურვის ქანობებით, რომლის ქვეშ ხის რკალური ელემენტებით ელიფსური ფორმის თაღი და ჯვარედინი ფორმებია გამოყვანილი. ფასადი ასიმეტრიული და დინამიურია იმის გამო, რომ იგი ზემოთ ფართოვდება მეორე სართულის მარჯვენა კიდეში არსებული ხის დეკორაციულ კრონშტეინებზე შეკიდული შუშაბანდის ხარჯზე. მის ქვეშ განთავსებლია გვერდითი ფასადის მხრიდან ცოკოლის სართულის აყოლებით ამავალი, საცხოვრებელ სართულთან დამაკავშირებელი კიბეები. გვერდითი ფასადის მარცხენა კიდეში არსებულ მეორე სართულის ხსენებულ შეკიდულ შუშაბანდს ღია აივანი აგრძელებს, რომელსაც მეზონინით დასრულებული მცირე რიზალიტი უკეთდება. აივანს ზედა ტერასაზე განთავსებული გარედან მიდგმული, რიკულებიანი კიბის მარში უკავშირდება საპირისპირო მხრიდან. წაგრძელებული გვერდითი ფასადის დამასრულებელი მარჯვენა ნაწილი უკან იხევს და ვიწროვდება, მთის ფერდისკენ რელიეფი კიდევ ერთი ტერასით მაღლა იწევს, რის გამოც მას მეორე სართული უშუალოდ უკავშირდება. შენობის მარცხენა, სწორხაზოვანი გრძელი ფასადი სადა და გაუფორმებელ ზურგს ესაზღვრება.
იხილეთ აგრეთვე
ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია
რესურსები ინტერნეტში
ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
კოკბარნი

კოკბარნი — ქალაქი ავსტრალიაში. მდებარეობს დასავლეთ ავსტრალიის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 89 683 ადამიანს. ქალაქის ფართობი შეადგენს 167,5 კმ²-ს. შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ პერთიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით და მოქცეულია ამავე ქალაქის აგლომერაციაში. დაარსდა 1871 წელს. ქალაქის მერია ლოგან ჰოულეტი. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი ივლისი და აგვისტო.
მოსახლეობა
დაძმობილებული ქალაქები
სპლიტი, ხორვატია — 6 ივლისი 1998 წელი
იუეიანი, ჩინეთი — 28 ნოემბერი 1998 წელი
მობილი, ალაბამა, აშშ — 28 სექტემბერი 2005 წელი
რესურსები ინტერნეტში
კოკბარნის საიტი
სქოლიო
დასავლეთ ავსტრალიის ქალაქები
მძუნაობა

მძუნაობა, ხურაობა, ესტრუსი („ვნება“, „ცოფიანობა“, „მძვინვარება“) — სასქესო ციკლის სტადია, დედალი ძუძუმწოვრის სქესობრივი აქტივობის პერიოდი. იგი გარკვეული ინტერვალით პერიოდულად მეორდება თითოეული სახეობისათვის. ამ დროს იღვიძებს დაწყვილების ინსტიქტი და ადგილი აქვს ოვულაციას. პოლიესტრულ (პოლი... და ) ცხოველებში ხურაობა პერიოდულია მთელი წლის განმავლობაში (მაგ., თაგვი და ვირთაგვა 4–6 დღე-ღამეში, ძროხა — 21 დღე-ღამეში ერთხელ), მონოესტრულებში (მონო... და ) — წელიწადში ერთ- ან ორჯერ (მაგ., ძაღლი, მელა). ხურაობის დროს თავს იჩენს საშოსა და საშვილოსნოს მორფოლოგიური ცვლილებები, რაც განსაკუთრებით მკვეთრად მღრღნელებში გამოიხატება.
სქოლიო
რეპროდუქცია
ზოოლოგია
Gilahli Mosque in Sheki

Gilahli Mosque in Sheki
Gilahli Mosque - is located in Shaki, Azerbaijan.
Architecture
This mosque is a bright example of how a domestic architecture influenced upon the architecture of quarterly mosques of Shaki, Ordubad and other cities of Azerbaijan during the 18th-19th centuries. This influence can be felt in the interpretation of architectural masses and forms and in details of the mosques’ ornamentation. A rectangle with internal dimensions of 6x12 and four wooden columns sustaining the ceiling cover is the main part of Gilahli mosque. Walls of the mosque are made of sun-dried bricks and cobble-stones. External parts of the walls were plastered and internal parts were decorated with colorful ornaments. This colorful interior of a prayer hall is the great significance of the monument.
Research of mosques in different cities of Azerbaijan showed that the mosques constructed in the 18th-19th centuries have analogical solution both in architectural-planning structure and construction methods. Calligraphically used frieze inscriptions and also geometric and plant ornaments were the main ornamentation motifs of the quarterly mosques. Walls of the praying hall are plastered and plant and geometric ornaments colored with various bright colors are carved on them. Margin of mihrab and curb with the frieze inscription also attracts attention.
See also
List of mosques in Azerbaijan
References
External links
Tarixi abidələrin bərpasına dəstək
“Aşağı Karvansara” ilkin simasına qayıdır
Monuments and memorials in Azerbaijan
Mosques in Shaki
Technomyrmex transiens

Technomyrmex transiens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Technomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
გიორგი სალუქვაძის სახლ-მუზეუმი

გიორგი სალუქვაძის სახლ-მუზეუმი — მუზეუმი საქართველოში, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცხემლისხიდში. სახლში დაიბადა ქართველი ინჟინერი და ქორეოგრაფი გიორგი სალუქვაძე.
შენობა წარმოადგენს ერთსართულიან ოდას. გადახურულია კრამიტით. ხის ღია აივანი შემკულია ნახარატევი მოაჯირით, ჩუქურთმიანი სვეტისთავებით და კამარებით. ოდა ნაგებია წაბლის ხის მასალით, შუაში ამოსენებულია აგურის ბუხარი. მუზეუმის ეზოში დგას 1913 წელს დარგული ცაცხვის ხე. მუზეუმში პერიოდულად იმართება ადგილობრივი კულტურული ღონისძიებები, მათ შორის კალანდა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
სახლები საქართველოში
შიშკერტი

შიშკერტი — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 820 მეტრზე. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 342 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სიუნიქის პროვინციის სოფლები
მეღვაჰოვიტი

მეღვაჰოვიტი — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 254 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 18 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 13.99 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ლორეს პროვინციის სოფლები
თა (არაბული ასო)

თა (არაბული ასო)
თა — არაბული ანბანის მესამე ასო. გამოითქმის, როგორც ქართული თ.
არაბული ასოები
Cabucgayan

Cabucgayan (IPA: [kɐbʊk'gaɪɐn]), officially the Municipality of Cabucgayan, is a 5th class municipality in the province of Biliran, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 21,542 people. The town's populace predominantly speaks Waray.
History
Cabucgayan derived its name from the snail called bukgay. In the Waray-Waray language, to make a singular noun into a plural noun, the article ka is added before the word and the article an after the word. Kabukgayan, therefore, means a place where there are many snails.
This municipality was created on September 29, 1949, when President Elpidio Quirino issued Executive Order no. 271.
Geography
Cabucgayan is located at the south-eastern section of Biliran Island, and is approximately south from Caibiran, away from the provincial capital Naval, and away from Tacloban, the provincial capital of Leyte. Cabucgayan is bound on the north by Caibiran, east by the Villareal Bay, south by Carigara Bay, and west by the municipality of Biliran
According to the Philippine Statistics Authority, the municipality has a land area of constituting of the total area of Biliran.
Barangays
Cabucgayan is politically subdivided into 13 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Climate
It belongs to the two types of climate, Type II and Type IV. It is characterized by pronounced rainfall periodically accompanied by trade winds and storms during the months of January, June, July, November and December while the minimum monthly rainfall occurs in February, March, April and May.
The total land area dedicated to agriculture is or 59.63% of the total land area. The three major forest products are timber, rattan and wild abaca.
Demographics
In the 2020 census, Cabucgayan had a population of 21,542. The population density was .
Economy
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Municipalities of Biliran
Establishments by Philippine executive order
Indonesia at the 2012 Summer Olympics

Indonesia at the 2012 Summer Olympics
Indonesia competed at the 2012 Summer Olympics in London, United Kingdom from July 27 to August 12, 2012. This was the nation's fourteenth appearance at the Olympics, having not competed at the 1964 Summer Olympics in Tokyo and the 1980 Summer Olympics in Moscow because of the United States boycott.
The National Sports Committee of Indonesia (KONI) sent the nation's smallest delegation to the Games since 1984. A total of 22 athletes, 13 men and 9 women, competed in 8 sports. Three athletes received their spots in athletics and swimming by wild card entries. Other Indonesian athletes won their spots by participating in various qualifying matches around the world. Badminton player and former Olympic gold medalist Taufik Hidayat, who competed at his fourth Olympic games, was the oldest and most experienced athlete of the team. Backstroke swimmer I Gede Siman Sudartawa, the youngest male athlete of the team, was Indonesia's flag bearer at the opening ceremony.
Indonesia, however, failed to win an Olympic gold medal for the first time since 1992, leaving London with only a silver and a bronze medal. Weightlifters Eko Yuli Irawan and Triyatno managed to repeat their Olympic medals from Beijing.
Indonesia also left the Olympic Games with a controversy, surrounding the athletes' sporting performance. Badminton doubles pair Meiliana Jauhari and Greysia Polii were among the eight athletes who disqualified from the tournament, after being found guilty of "not using best efforts" and "conducting oneself in a manner that is clearly abusive or detrimental to the sport" by playing to lose matches in order to manipulate the draw for the knockout stage.
Originally, Indonesia won two medals: one silver and one bronze in weightlifting. 53 kg-weightlifter Citra Febrianti originally finished fourth, but was promoted to second after gold medallist Zulfiya Chinshanlo and bronze medallist Cristina Iovu were both disqualified., gaining herself a silver medal.
Medalists
| width="78%" align="left" valign="top"|
| width="22%" align="left" valign="top"|
| width="22%" align="left" valign="top"|
| width="22%" align="left" valign="top" |
Competitors
The following is the list of number of competitors participating in the Games:
Archery
Athletics
Men
Women
Badminton
Men
Women
Mixed
Fencing
Indonesia has qualified 1 fencer.
Women
Judo
Indonesia has qualified 1 judoka
Shooting
Indonesia have qualified the following shooters.
Women
Swimming
Indonesian swimmers have so far achieved qualifying standards in the following events (up to a maximum of 2 swimmers in each event at the Olympic Qualifying Time (OQT), and 1 at the Olympic Selection Time (OST)):
Men
Weightlifting
Indonesia has qualified 5 men and 1 woman.
Men
Women
See also
2012 Olympic Games
2012 Paralympic Games
Indonesia at the Olympics
Indonesia at the Paralympics
Indonesia at the 2012 Summer Paralympics
References
Nations at the 2012 Summer Olympics
2012
Summer Olympics