PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Orzhytsia Raion

Orzhytsia Raion was a raion (district) in Poltava Oblast of central Ukraine. The raion's administrative center was the urban-type settlement of Orzhytsia. The raion was abolished and its territory was merged into Lubny Raion on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Poltava Oblast to four. The last estimate of the raion population was
References
Former raions of Poltava Oblast
1923 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
Perquilauquén River

Perquilauquén River
The Perquilauquén River (mapudungun: for "purgative") is a tributary of the Loncomilla river, in the Maule Region of Chile. The river joins the Longaví to form the Loncomilla, a tributary of the Maule river.
Geography
The Perquilauquén flows initially from southeast to northwest and forms the border between the provinces of Linares, Itata and Punilla. Subsequently, it changes its course flowing north, then east and then north, again, until it is joined by the Longaví.
External links
Google maps aerial view. Perquilauquén River and bridge, Chile
Google maps aerial view. Changing courses of the river Perquilauquén
Google maps aerial view of the southern ⅔ of Linares Province, Chile, showing part of the basins of Rivers Ancoa, Achibueno, Longaví and Perquilauquén
Rivers of Maule Region
Rivers of Ñuble Region
Rivers of Chile
სალერნოს ყურე

სალერნოს ყურე — ყურე ტირენიის ზღვაში, სამხრეთ-დასავლეთ იტალიის სალერნოს პროვინციის სანაპიროზე. ამ ზოლის ჩრდილოეთი ნაწილი წარმოადგენს ტურისტებში პოპულარულ ამალფის სანაპიროს, რომელიც მოიცავს ქალაქებს: ამალფის, მაიორის და პოზიტანის, აგრეთვე ქალაქ სალერნოს. მისი ფართობი 2 450 კმ²-ია.
სალერნოს ყურე ნეაპოლის ყურისგან გამოყოფილია სორენტინის ნახევარკუნძულით, სამხრეთით კი ესაზღვრება სილენტოს სანაპირო.
რესურსები ინტერნეტში
სალერნოს ყურე, ფოტოები და ინფორმაცია
იტალიის ყურეები
ყუმუხური ენა

ყუმუხური ენა — ალთაურ ენათა ოჯახის, თურქულ ენათა ჯგუფის ყივჩაღური ქვეჯგუფის ენა.
გავრცელებულია ძირითადად დაღესტნის ტერიტორიაზე, ასევე ჩეჩნეთისა და ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკებში.
აქვს სამი დიალექტი: კაითაკური, ბუინაკური და ხასავიურთული. 1938 წლიდან დამწერლობა ემყარება კირილიცას.
ლიტერატურა
Гаджиева Н. З. Кумыкский язык, კრ. Младописьменные языки народов СССР, М.-Л., 1959
Zevin

Zevin (also, Zovin, Zëvin, and Zovik) is a village and municipality in the Yardymli Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,322.
Notes
References
Populated places in Yardimli District
Pyriatyn Raion

Pyriatyn Raion was a raion (district) in Poltava Oblast of central Ukraine. The raion's administrative center was the town of Pyriatyn. The raion was abolished and its territory was merged into Lubny Raion on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Poltava Oblast to four. The last estimate of the raion population was
References
Former raions of Poltava Oblast
1923 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
მიკლოშ ზრინი

მიკლოშ ზრინი (დ. 1 მაისი, 1620, — გ. 18 ნოემბერი, 1664, ჩაკოვეცი) — უნგრელი სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე, მწერალი და პოეტი, ხორვატიის მთავარმართებელი 1647 წლიდან. მისი ადრეული სსატრფიალო პოეზია ბაროკოს გავლენას განიცდიდა. ავტორია საგმირო ეპოსისა „სიგეტის დაცემა“ (1645-1646), სადაც ასახა უნგრელთა ბრძოლა ოსმალეთის იმპერიის წინააღმდეგ. მის შემოქმედებაში ცენტრალური ადგილი უჭირავს უნგრეთის გათავისუფლების და გაერთიანების იდეას.
ლიტერატურა
უნგრელი მწერლები
დაბადებული 1 მაისი
დაბადებული 1620
გარდაცვლილი 18 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1664
ბონიფაციუს I

ბონიფაციუს I (დ. უცნობია — გ. 22 სექტემბერი, 422) — რომის პაპი 418 წლის 28 დეკემბრიდან 422 წლის 4 სექტემბრამდე. მიიჩნევა აურელიუს ავგუსტინის თანამედროვედ, რომელმაც მას რამდენიმე ნაშრომი მიუძღვნა. რომის პაპ ზოსიმეს გარდაცვალების შემდეგ კანდიდატურა ორმა პარტიამ წამოაყენა (ბონიფაცე და ევლალი, თუმცა საბოლოოდ პაპის თანამდებობა ბონიფაცე I-მა დაიკავა.
იხილეთ აგრეთვე
რომის პაპი
რომის პაპების სია
რომის პაპების სია (გრაფიკი)
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
რომის პაპები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გარდაცვლილი 22 სექტემბერი
გარდაცვლილი 422
კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
გვაბანაკი

გვაბანაკი — ქეჩის მოკლე უსახელო მოსასხამი, რომელსაც ყაბალახის მსგავსი თავსაბურავი აქვს წაკერებული. შეიძლება იყოს სახელოებიანიც, ზოგჯერ უთავსაბურავო. გვაბანაკს მთაში ავდრის დროს ხმარობდნენ მეგრელი მწყემსები. მსგამსი მოსასხამები გვხვდება კავკასიის სხვა კუთხეებშიც (აფხაზეთი, ადიღე და სხვა).
ლიტერატურა
გ. ჩაჩაშვილი, „ქართლელი გლეხი მამაკაცის კოსტუმი XIX საუკუნისა“, «ს. ჯანაშიას სახ. საქაქრთველოს სახელმწიფო მუზეუმის მოამბე», 958, ტ. 19 A და 21 B.
ქართული ტანსაცმელი
Clinuropsis

Clinuropsis is a genus of extinct sea snails, marine gastropod mollusks unassigned in the superfamily Conoidea.
Species
Species within the genus Clinuropsis include:
Clinuropsis dictyota (Sysoev, 1997): synonym of Lusitanops dictyota Sysoev, 1997
References
Conoidea
Monotypic gastropod genera
ბოგანო

ბოგანო — გლეხთა კატეგორია ფეოდალურ საქართველოში. ბოგანოდ ითვლებოდა უვენახო, მცირემიწიანი, ეკონომიურად ხელმოკლე გლეხი. ამის გამო იგი არ იხდიდა ძირითად საბატონო გადასახადებს ღალასა და კულუხს, მაგრამ ყოველგვარი ვალდებულებიდაგან თავისუფალი მაინც არ იყო - იხდიდა საურს, თუმცა ნაკლებს, ვიდრე მკვიდრი გლეხი (მკვიდრი - 12 შაურს, ბოგანო - 2 შაურს), ევალებოდა ლაშქარ-ნადირობაში მონაწილეობა და სხვა.
ბოგანო გლეხთა კატეგორია წარმოიქმნა მონღოლთა ბატონობის მძიმე ხანაში გლეხების აყრა-გაქცევის, მიწისაგან მათი მოწყვეტის შედეგად. ბოგანოდ შეიძლებოდა ქცეულიყო გაღარიბებული მკვიდრი ყმაც. მეორე მხრით, ბოგანო გლეხიც შეიძლებოდა მკვიდრ ყმა გლეხთა კატეგორიაში გადასულიყო, თუ მებატონე მიწას და ვენახს მისცემდა და ძირითადად საბატონო გადასახადებს დააკისრებდა. გვიანდელ ფეოდალურ ხანაში ბოგანო გლეხები მიწებს საღალედ და ქირით იღებდნენ. 1861 წელს საგლეხო რეფორმის შედეგად ბოგანო გლეხთა კატეგორია მოისპო.
ლიტერატურა
ფეოდალური საქართველო
გლეხობა
ფიქრეთ ამიროვი

ფიქრეთ ამიროვი
ფიქრეთ მეშადი ჯამილ-ოღლუ ამიროვი (დ. 22 ნოემბერი, 1922, განჯა — გ. 20 თებერვალი, 1984, ბაქო) — აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი, სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1965), აზერბაიჯანის სსრ-ის IV – IX მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. სკკპ წევრი 1947 წლიდან.
1948 წელს დაამთავრა ბაქოს კონსერვატორია (პროფესორ უზეირ ჰაჯიბეკოვისა და პროფესორ ბ. ზეიდმანის კლასები). შემოქმედებითი მოღვაწეობა დაიწყო 1940 წლიდან. მუშაობდა კიროვაბადის (19*42–1943), ბაქოს მუსლიმ მაგომაევის სახელობის (1947) ფილარმონიების სამხატვრო ხელმძღვანელად. 1956–1959 წლებში ბაქოს ახუნდოვის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრის დირექტორად. ფიქრეთ ამიროვი ავტორის ოპერებისა: „ულდუზი“, „სევილი“ (დაიდგა 1953), მუსიკალური კომედიებისა „გულთა მომტაცებლები“ (1944), „სასიხარულო ცნობა“ (1946), სიმფონიური მუღამებისა „შური“, „ქურდ-ოვშარი“ (1948, სახელმწიფო პრემია, 1949). მასვე ეკუთვნის სიმფონიური სიუიტა „აზერბაიჯანი“ (1950), ერთმოქმედებიანი ბალეტი „თქმულება ნასიმიზე“ (1973), სამი კონცერტი ფორტეპიანოსა და ორკესტრისათვის, მრავალი რომანსი და დამუშავებული ხალხური სიმღერა. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენითა და წითელი დროშის ორდენით.
ლიტერატურა
დაბადებული 22 ნოემბერი
დაბადებული 1922
გარდაცვლილი 20 თებერვალი
გარდაცვლილი 1984
აზერბაიჯანელი ოპერის კომპოზიტორები
აზერბაიჯანელი კინოკომპოზიტორები
სსრკ-ის სახალხო არტისტები
ლენინის ორდენის კავალრები
წითელი დროშის ორდენის კავალრები
აზერბაიჯანის სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
აზერბაიჯანის სსრ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
აზერბაიჯანის სსრ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
აზერბაიჯანის სსრ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
აზერბაიჯანის სსრ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
აზერბაიჯანის სსრ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
Hyderabad district, India

Hyderabad district, India
Hyderabad district is a most populous district in the state of Telangana in India that contains a part of the metropolitan area of Hyderabad. It is headed by a district collector who is drawn from the IAS cadre and is appointed by the state government. It is the smallest of all the districts in the state, but has the highest human density. Old MCH area, which is central region of Hyderabad city comes under this district.The district share boundaries with Rangareddy and Medhchal districts.
History
Hyderabad district was formed in 1948 after Operation Polo by merging Atraf-a-Balda District and Baghat District. Baghat was previously a Taluk in Atraf-e-Balda District, and was made a separate district in 1931–34 under the subedar of Medak division. After formation of Andhra Pradesash by merging Telugu speaking of Hyderabad state in 1956 Hyderabad district boundary was altered Tandur Taluka which is Telugu speaking region of Gulbarga district was merged in Hyderabad district and Parigi Taluka of Mahabubnagar district and Vikarabad Taluka of Medak District also merged in Hyderabad district. In 1978 Hyderabad district was later split into Hyderabad Urban District and Hyderabad Rural District. Hyderabad Urban District was made by 4 Talukas are Charminar, Golkonda, Mushirabad and Secunderabad Talukas. Hyderabad rural district was later renamed as Ranga Reddy District. Hyderabad Urban district subdivided in 16 Mandals in 1985 and consist of 2 Revenue division
Administrative divisions
Hyderabad District includes the area of the core area Greater Hyderabad Municipal Corporation, Secunderabad Cantonment, and Osmania University. There are 16 administrative areas called mandals (or tehsils) in Hyderabad. They are:
Hyderabad district comprises 15 Assembly constituencies in the core of the Greater Hyderabad Municipal Corporation.
Geography
Hyderabad district occupies an area of approximately .
Demographics
In the 2011 census Hyderabad district's population was 3,943,323, with a religious make-up of: Hindus (51.45%), Muslims (43.89%), Christians (2.22%), Jains (0.5%), Sikhs (0.29%) and Buddhists (0.03%); 1.58% did not state any religion. This gives it a ranking of 57th in India (out of a total of 640). The district has a population density of . Its population growth rate over the decade 2001–2011 was 4.71%. Hyderabad has a sex ratio of 943 females for every 1000 males, and a literacy rate of 80.96%.
Language
Climate
Government
The collectorate administers the district on behalf of the state government. The Hyderabad District does not have elected officials at the district level due to the absence of a Zilla Parishad (District Legislature) although it has representations at the state (MLA) and Union level legislature (MP). In addition the entire district is contained within the jurisdiction of the GHMC, the city administration. Representatives are popularly elected to various wards of GHMC.
References
External links
Official website
Hyderabad new district map with villages and mandals list 2016
1948 establishments in India
Districts of Telangana
მარიანო ხოსე დე ლარა

მარიანო ხოსე დე ლარა ი სანჩეს დე კასტრო (დ. 24 მარტი, 1809, მადრიდი — გ. 13 თებერვალი, 1837, მადრიდი) — ესპანელი მწერალი, კრიტიკოსი და პუბლიცისტი. წერდა კრიტიკულ სტატიებს, პამფლეტებს, ნარკვევებს. სტატიებით „ლიტერატურის შესახებ“ „ლიტერატურული პოლემიკა“, „სატირისა და სატირიკოსების შესახებ“ ხელი შეუწყო ესპანეთში რომანტიკული სკოლი შექმნას. მისი პიესა „მასიასი“ (1834) ესპანური რომანტიკული თეატრის ერთ-ერთი პირველი ნაწარმოები იყო ხოლო რომანი „მეფე ენრიკე სუსტის პაჟი“ (1834) ესპანური რომანტიკული ისტორიული რომანის პირველი ნიმუში. ლარამ საფუძველი მოუმზადა კოსტუმბრიზმს, ხელი შეუწყო ესპანეთში კრიტიკული რეალიზმის განვითარებას.
ლიტერატურა
ესპანელი მამაკაცი მწერლები
XIX საუკუნის მამაკაცი მწერლები
დაბადებული 1809
დაბადებული 24 მარტი
გარდაცვლილი 13 თებერვალი
გარდაცვლილი 1837
Giorgi Tenadze

Giorgi Tenadze (born 24 May 1962 in Gori) is a Georgian judoka who competed for the Soviet Union in the 1988 Summer Olympics.
In 1988 he won a bronze medal in the lightweight class.
Tenadze is bronze medalist for the Soviet team in 1988 as well as a bronze medalist from the 1989 World Championships in Belgrade.
External links
1962 births
Living people
Male judoka from Georgia (country)
Soviet male judoka
Olympic judoka for the Soviet Union
Judoka at the 1988 Summer Olympics
Olympic bronze medalists for the Soviet Union
Olympic medalists in judo
Medalists at the 1988 Summer Olympics
Universiade medalists in judo
People from Poti
Sportspeople from Samegrelo-Zemo Svaneti
Universiade bronze medalists for the Soviet Union
დინება

დინება — ცივი ან თბილი წყლის გადაადგილება განსხვავებული ტემპერატურის მქონე წყალში — წყალშიდა მდინარე. მას მიაქვს ცივი წყალი თბილ ზღებში ან პირიქით. დინებათა წარმოქმნას და მიმართულებებს განაპირობებს ხახუნი წყლისა და ჰაერის მოძრავ მასებს შორის, მზე-მთვარისმიერი მიქცევა-მოქცევა, წყლის სიღრმეში წნევათა სხვადასხვაობა და დედამიწის ბრუნვა.
ლიტერატურა
Чеботарев А. И. Гидрологический словарь. Л., Гидрометеоиздат, 1978.
ჰიდროლოგია
ანდრიევო-ზორინე

ანდრიევო-ზორინე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს მიკოლაივის ოლქის ბერეზანკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 404 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ბერეზანკის რაიონის სოფლები
Hortiboletus rubellus

Hortiboletus rubellus — სოკოს სახეობა ჰორტიბოლეტუსის გვარისა. 2010-იან წლებამდე ხავსის სოკოს გვარში შედიოდა.
საჭმელი სოკოა, თუმცა ხშირად ჭიანდება. იხმარება ახალი. გავრცელების არეალია მოიცავს ჩრდილოეთ ამერიკას, ევროპას, აზიასა და ავსტრალიას. იზრდება ფოთლოვან ტყეებში ზაფხულიდან შემოდგომამდე. მიკორიზას უპირატესად წარმოქმნის მუხასთან.
სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა მიკოლოგმა იულიუს ვინცენც ფონ კრომბჰოლცმა 1836 წელს როგორც Boletus rubellus. მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭეს იტალიელმა მიკოლოგებმა მატეო გერალდიმ, ჯანპაოლო სიმონინიმ და ალფრედ ვიცინიმ 2015 წელს.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 5-10 სმ-მდე, ხორცოვანი, თავიდან ბალიშისებრ-ამოზნექილი, სიმწიფეში მუქი-წითელი, ხშირად მალინისფერი ან ყავისფერი ელფერით, კიდეებთან ზოგჯერ მოყვითალო. კანი არ სცილდება ქუდს, თავიდან ხავერდოვან-ქეჩისებრი, სიმწიფეში ოდნავ დაბზარული.
ჰიმენოფორი — (მილებიანი შრე) ყვითელი, სიმწიფეში მკრთალი მუქი ყვითელი ან ზეთისხილსფერი ელფერით. ფორები ფართე, კუთხოვანი. ხელის დაჭერისას ნელა ლურჯდება.
რბილობი — თავიდან მკვრივი, მოგვიანებით რბილი, ყვითელი ფერის, გაჭრისას ან გადატეხვისას ლურჯდება. ხილის სუნითა და სასიამოვნო ოდნავ მომჟავო გემოთი. ზოგიერთი წყარო საპნის გემოს ადარებს.
ფეხი — ცილინდრული ან ძირისკენ შევიწროებული, 3-10 სმ სიმაღლის და 1 სმ სიგანის, მთლიანი, ბოჭკოვანი, ფეხის ფერი ქუდის ქვემოდან ყვითელია, ხოლო ძირისკენ მალინისფერ-ვარდისფერი, მოწითალო ან წითელ-ყავისფერი, მცირე ზომის ქერცლებით.
სპორების ფხვნილი — ზეთისხილისფერ-ყავისფერი, სპორები — ელიფსისებურ-თითისტარისებრი, 10-13×4-5 მკმ. ცისტიდები მეტ-ნაკლებად მრავალრიცხოვანი, 60×12,5 მკმ.
გავრცელება და ეკოლოგია
იშვიათი სოკოა. სითბომოყვარულია. იზრდება ნიადაგზე ჯგუფებად და რიგებად ფოთლოვან და შერეულ ტყეებში (ზოგჯერ პარკებსა და ბაღებში), ბალახიან ადგილებში ან ხავსზე. მიკოროზას წარმოქმნის მუხასთან, იშვიათად ცაცხვთან.
გავრცელების არეალი მოიცავს ჩრდილოეთ ამერიკას (აშშ, კანადა, მექსიკა, სალვადორი, ჰონდურასი) ევროპას (ესპანეთი, საფრანგეთი, ცენტრალური ევროპა, იტალია, ბრიტანეთი, სკანდინავია, პოლონეთი, უკრაინა და ა.შ.), აზიასა (რუსეთი, პაკისტანი, ინდოეთი, ჩინეთი, ტაილანდი, იაპონია) და ავსტრალიას.
სოკო შეტანილია ნიდერლანდების გადაშენების პირას მყოფი სახეობების ნუსხაში.
სეზონი — ივნისიდან აგვისტომდე.
მსგავსი სახეობები
კვებითი ღირებულება
საჭმელი სოკოა. ახასიათებს სასიამოვნო სუნი და გემო, თუმცა ხშირად დაჭიანებულია. როგორც წესი, საჭმელად იხმარება ახალი. მწიფე ეგზემპლარებზე მომზადებამდე სასურველია მილებიანი შრის მოშორება. ზოგიერთ წყაროზე დაყრდნობით ახასიათებს საპნისმაგვარი გემო. გაშრობის შემდეგ მუქ ფერს იძენს.
იგი ხშირად ინფიცირდება ობის სოკოთი Hypomyces chrysospermus. ასეთი დაობებული სოკო საჭმელად უვარგისია, შესაძლოა გამოიწვიოს მოწამვლა.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ბოლეტუსისებრნი
საჭმელი სოკოები
ლეკალიხა

ლეკალიხა — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის რაზინსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება რაზინსკის სოფსაბჭოს. მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 1 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 40 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 15 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: დოროგუშიხა, რატნოვსკაია, სლობოდკა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
http://vologda-oblast.ru/ru/government/municipalities/atu/index.php?okato_15=19+252+848+012 — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
დონის როსტოვის ყველაწმინდის ეკლესია

დონის როსტოვის ყველაწმინდის ეკლესია — 1960-იან წლებში დანგრეული ტაძარი დონის როსტოვში. ეკლესია აღმართეს 1868 წელს. დაანგრიეს 1966 წელს და მის ადგილზე ააშენეს სპორტის სასახლე.
ისტორია
1785 წლის 15 დეკემბერს როსტოვის ძველ სასაფლაოზე აიწყეს ხის ყველაწმინდის ეკლესიის მშენებლობა. 1787 წლის 19 მაისს ეკლესია აკურთხა წინამძღვარმა იოანე ანდრეევმა. ეკლესია მდებარეობდა თანამედროვე წითელარმიელთა ქუჩისა და ეკლესიის შესახვევის გადაკვეთაზე. იგი მიწერილი იყო დონის როსტოვის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესიაზე.
XIX საუკუნის პირველ ნახევარში როსტოვში ააშენეს ახალი სასაფლაო. იგი მდებარეობდა თანამედროვე წითელარმიელთა და ფილიმონოვის ქუჩებს შორის. 1864 წლის 8 სექტემბერს ეკლესიაზე ააგეს ყველაწმინდის ეკლესია. ეკლესიის აღჭურვა მიმდინარეობდა ქალაქისთავის ანდრეი ბაიკოვის ფინანსური მხარდაჭერით.
1865 წლის 3 ოქტომბერს, სანამ ახალი ეკლესიის მშენებლობა დასრულებოდა ძველ ეკლესიაში მოხდა ხანძარი. საეკლესიო ჭურჭლის დიდი ნაწილი გადაარჩინეს და გადაიტანეს კაზანის ეკლესიაში, რომელიც მდებარეობდა თანამედროვე სოციალისტური და სერაფიმოვის ქუჩებს შორის. 1868 წელს ახალი ყველაწმინდის ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა, რის შემდეგაც იქ Gადაიტანეს ძველი ეკლესიის ხანძრის დროს გადარჩენილი ჭურჭელი. ყველაწმინდის ეკლესია აკურთხეს 1868 წლის 27 ოქტომბერს.
ყველაწმინდის ეკლესია საშუალო ზომებისა იყო და შედგებოდა სამი ნავისაგან. ეკლესიის ხუთივე გუმბათი შერულებული იყო ამპირის სტილში. ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ყველა წმინდანის დღის აღსანიშნავად. მარცეხენა (ჩრდილოეთის) ნავი აკურთხეს წმინდა მოციქულთასწორი მეფის კონსტანტინესა და დედამისის დედოფალ ელენეს სახელზე. მარჯვენა (სამხრეთის) ნავი კი - დიდმოწამე პანტელეიმონის სახელზე.
1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს და მის შენობაშ განათავსეს ბურთულ-საკისარების ქარხანა. სამრეკლო და მისი ხუთივე გუმბათი მოხსნეს. 1942 წელს ნაცისტური ოკუპაციის პერიოდში ეკლესიაში აღსდგა ღვთისმსახურება. ეკლესიას გაუკეთეს ახალი კამარა, დაადგეს ჯვარი. ეკლესიის ახლოს ჩამოყალიბდა ბაზარი, რომელსაც „ნახალოვკის“ ბაზარს უწოდებდნენ. ოკუპაციის პერიოდში აღდგენილი ტაძარი მოქმედებდა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგაც. ეკლესია დახურეს და დაანგრიეს 1966 წელს. დანგრევას წინ უძღოდა ხელმოწერების შეგროვება „ეკლესიის ლიკვიდაციის შესახებ“. ყველაწმინდის ეკლესია გახდა უკანასკნელი ეკლესია დონის როსტოვში, რომელიც დაანგრიეს. ეკლესიისა და ქალაქის სასაფლაოს ადგილზე 1967 წელს ააშენეს სპორტის სასახლე.
სქოლიო
დონის როსტოვის დაკარგული ეკლესიები
Mollalar (Əlimədətli), Agdam

Mollalar (Əlimədətli), Agdam
Mollalar is a village in the Agdam District of Azerbaijan.
History
The village was located in the Armenian-occupied territories surrounding Nagorno-Karabakh, coming under the control of ethnic Armenian forces during the First Nagorno-Karabakh War in the early 1990s. The village subsequently became part of the breakaway Republic of Artsakh as part of its Martakert Province, where it was known as Nor Aygestan. It was returned to Azerbaijan as part of the 2020 Nagorno-Karabakh ceasefire agreement.
Historical heritage sites
Historical heritage sites in and around the village include tombs from the 2nd–1st millennia BCE.
References
External links
Populated places in Aghdam District
კორია-დელ-რიო

კორია-დელ-რიო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების სევილიის პროვინციის სევილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 64 კმ². მოსახლეობა — 30 908 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სევილიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კორია-დელ-რიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
სევილიის მუნიციპალიტეტები
სევილიის ქალაქები
დიგოგირდის დიბრომიდი

დიგოგირდის დიბრომიდი — არაორგანული ნაერთი, ქიმიური ფორმულით S2Br2. ეს არის ყვითელ-ყავისფერი სითხე, რომელიც ჰაერთან შეხებისას იწვის. იგი მზადდება ელემენტების პირდაპირი რეაქციით, ხოლო მისი გაწმენდა ხდება ვაკუუმური დისტილაციით. ნაერთს არ აქვს განსაკუთრებული გამოყენება, გოგირდთან დაკავშირებული სხვა ნაერთისგან განსხვავებით.
მოლეკულური სტრუქტურა იგივეა, რაც დიგოგირდის დიქლორიდში (S2Cl2). BrSSBr- ის კუთხეა 84 °, ხოლო Br-S-S კუთხე - 107 °. S-S მანძილი არის 1.980 Å, ca. 0.050 Å-ით უფრო მოკლეა ვიდრე S2Cl2-ის.
სქოლიო
გოგირდი
ბრომიდები
არაორგანული ნივთიერებები
Maksimov House

Maksimov House
The Maksimov House is a building in Rostov-on-Don built in the middle of the 19th century in the neoclassical style. It is one of the oldest surviving stone buildings in the city. The first owner of the house was the merchant P. R. Maksimov. The Maksimov House has the status of an object of cultural heritage of regional significance.
History and description
The house was built in 1867 on Rostov-on-Don's Staraya (Bazarnoy) Square, as a two-storeyed stone revenue house. It belonged to a grain dealer P. R. Maksimov, who owned granaries and mills. In 1868 a set of public spaces was opened, and the city council, merchant and bourgeois administrations moved into them.
In addition to the city duma, the building also housed other institutions at different times: M. L. Levkova's women's school, the office of the head merchant, a factory training school, a sports school, and design institutes. There were also many merchant shops in the house.
In the 2000s (decade) the building passed through several owners, and housed various shops and offices. During the same period disputes on the security status of the house began. In April 2006, the Leninsky District Court of Rostov-on-Don stripped the house of its status as a cultural heritage site. The prosecutor's office tried to appeal this decision. The Maksimov House has undergone reconstruction and redevelopment. In 2006, a memorial plaque was installed on the building, but in 2011, during the renovation of the facade, it was removed. Later, a new board was installed.
The building is located at the intersection of and . The main facade faces the Cathedral of the Nativity of the Theotokos. The building is built in traditions of late classicism. The window openings of the ground and second floor have semi-circular ends. A cornice with an arcature belt completes the decor of the facades. The central part of the main facade is highlighted by a mezzanine with a number of small arch windows.
References
Tourist attractions in Rostov-on-Don
Buildings and structures in Rostov-on-Don
Cultural heritage monuments in Rostov-on-Don
Commercial buildings completed in 1867
Government buildings completed in 1867
Neoclassical architecture in Russia
Cultural heritage monuments of regional significance in Rostov Oblast
სავისივიკი

სავისივიკი — დასახლება დასავლეთ გრენლანდიაში, კაასუიტსუპის მუნიციპალიტეტში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 66 კაცს.
გრენლანდიის დასახლებული პუნქტები
გიროკოტილიდები

გიროკოტილიდები (Gyrocotyloidea) — პარაზიტული ბრტყელი ჭიების კლასი. გარდამავალი ადგილი უჭირავთ თასმისებრ ჭიებსა და მონოგენეზურ ჭიებს შორის. ჩვეულებრივ მათი სხეულის სირგძეა 2-3 სმ, იშვიათად 10 სმ-მდე. ცნობილია 5 სახეობა. ბინადრობენ ქიმერების სპილარულ სარქველში; გვხვდებიან მსოფლიო ოკეანის სხვადასხვა რიონში. ნაწლავი არა აქვთ. სხეულის ბოლოზე რთული როზეტისებრი მისაწოვარი აქვთ. გიროკოტილიდების კვერცხიდან იჩეკება ლარვა - ე. წ. ლუკოფორა, რომელსაც ბოლოზე ათი თანაბარი კაუჭი აქვს. განვითარების ციკლი პირდაპირია.
ლიტერატურა
ბრტყელი ჭიები
ჯობსტაუნი

ჯობსტაუნი — გარეუბანი ირლანდიაში, მდებარეობს სამხრეთ დუბლინის საგრაფოში (ლენსტერის პროვინცია). გარეუბანი მდებარეობს ტალის დასავლეთით, დუბლინის მთებთან. დიდი ხნის განმავლობაში ჯობსტაუნი წარმოადგენდა სოფლის მეურნეობის რაიონს, თუმცა ახლა ის ხალხმრავალი გარეუბანია. გარეუბანი მდებარეობს ქალაქის ცენტრიდან 10 კმ-ში.
XIX საუკუნის დასასრულსა და XX საუკუნის დასაწყისში ჯობსტაუნი იყო ორთქლის ტრამვაის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სადგური ბლესინგტონიდან 13 კმ-ის მარშრუტზე.
გარეუბნის ერთ-ერთი ძირითადი ღირსშესანიშნაობა არის Blessington Road-ზე მდებარე სოფლის სტილში ნაგები შენობა, რომელიც აიგო არაუგვიანეს XIX საუკუნისა. ამჟამად შენობაში განლაგებულია ჯანმრთელობის ერთიანი ცენტრი.
დემოგრაფია
მოსახლეობა — 868 ადამიანი (2006 წლის მონაცემებით). 2002 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 588 ადამიანს.
2006 წლის აღწერის მონაცემები:
სქოლიო
სამხრეთ დუბლინის საგრაფოს დასახლებები