PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Lophiotoma albina

Lophiotoma albina — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
როშკა

როშკა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ხევსურეთის თემში. მდებარეობს მთიულეთ-ფშავის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე როშკისწყლის ნაპირას. ზღვის დონიდან 2000 მ, დუშეთიდან 74 კმ.
ისტორია
იგი ისტორიული როშკა-ქმოსტის თემის ცენტრი იყო. საქართველოს პოლიტიკურ გაერთიანებამდე კახთა მეფის მფლობელობაში შედიოდა, შემდეგ ერთიანი საქართველოს მეფეს ემორჩილებოდა, ხოლო XVI საუკუნიდან, საქართველოს ცალკეულ სამეფოებად დაყოფის შემდეგ, ცალკე სოფლად გამოიყო და ისევ კახთა მეფის გამგებლობაში შევიდა.
XVII საუკუნეში, არაგვის საერისთავოს ჩამოყალიბების შემდეგ, ზურაბ ერისთავი შეეცადა ხევსურეთში ბატონყმობის დამყარებას, მაგრამ ხევსურების მხრიდან დიდ წინააღმდეგობას წააწყდა. 1619-1620 წლებში ზურაბ ერისთავის წინააღმდეგ ბრძოლებში განსაკუთრებით როშკა-ქმოსტის თემმა გამოიჩინა თავი. 1620 წელს ზაფხულში ზურაბ ერისთავი დიდი ლაშქრით მოულოდნელად დაესხა თავს როშკელებს და დაამარცხა ისინი. როშკელებმა ერისთავს ხარკი შესთავაზეს, ამაზე ზურაბ ერისთავი არ დათანხმდა და მორჩილება მოითხოვა. 1629 წელს მეფე თეიმურაზ I-ის მიერ ზურაბ ერისთავის მოკვლის შემდეგ ხევსურები ქართლ-კახეთის მეფეს დამორჩილდნენ.
XIX საუკუნიდან დაიწყო მთის მოსახლეობის მიგრაცია როშკიდან ერწო-თიანეთში. 1924 წლის აღწერით, სოფელში 137 სული სახლობდა. მისდევდნენ მესაქონლეობას.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 10 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კრისტიან სეტიპანი

კრისტიან სეტიპანი – — ფრანგი ისტორიკოსი და გენეალოგი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1961 წლის 31 იანვარს პარიზში. ისტორიკოსი-თვითნასწავლი. მიიღო სორბონის დიპლომი (1997). 2013 წელს ლოთარინგიის უნივერსიტეტში დაიცვა დოქტორის დისერტაცია. ლექციებს კითხულობს სორბონში, ქ. მარნ-ლა-ვალეს უნივერსიტეტში, ლიონის უნივერსიტეტში, პოლ ვერლენის უნივერსიტეტში. ევროპის და ახლო აღმოსავლეთის თავადურ საგვარეულოთა გენეალოგიის, ადრეული შუა საუკუნეების სათავადოთა ისტორიის სპეციალისტი. დაადგინა გენეალოგიური კავშირები გვიანდელი რომის იმპერიისა და ადრეული შუა საუკუნეების ელიტის წარმომადგენლებს შორის.
წიგნები
Les ancêtres de Charlemagne. Paris, éd. Christian, 1989, 172 p.
Nos ancêtres de l’Antiquité. Etude des possibilités de liens généalogiques entre les familles de l’Antiquité et celles du haut Moyen Age, Paris, Francis Christian, 1991, 264 p.
La préhistoire des Capétiens (482—987) : Mérovingiens, Arnulfiens, Carolingiens, Robertiens, tome I, avec la collaboration de P. Van Kerrebrouck, Villeneuve d’Ascq, P. Van Kerrebrouck, 1993, 546 p.
Continuité gentilice et continuité familiale dans les familles sénatoriales romaines : mythe et réalité, Oxford, 2000 (Occasionnal Publications, II), 598 p.
La noblesse du Midi carolingien. Études sur quelques grandes familles d’Aquitaine et de Languedoc du IXe au XIe s. (Toulousain, Perigord, Limousin, Poitou, Auvergne), Oxford, 2003 (Occasionnal Publications, V), 389 p.
Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs. Les princes caucasiens à Byzance du VIe au IXe siècles, Paris, De Boccard, 2006, 638 p.
სტატიები
«Ruricius Ier, évêque de Limoges et ses alliances familiales», Francia, 18, 1, 1991, p. 195—222.
«La transition entre Mythe et Réalité», Archivum, 37, 1992, p. 27-67.
«Les origines maternelles du comte de Bourgogne Otte-Guillaume», Annales de Bourgogne, 66, 1994, p. 5-63.
«Les Conradiens : un débat toujours ouvert», en collaboration avec Jean-Pierre Poly, Francia, 23, 1, 1996 (Prosopographica), p. 135—166.
«Les comtes d’Anjou et leurs alliances aux Xe et XIe siècles», dans Family trees and the Roots of Politics. Britain and France from the Tenth to the Twelfth Century, K. S. B. Keats-Rohan éd., Oxford, 1997, p. 211—268.
«L’origine des comtes de Nevers : nouveaux documents», Onomastique et parenté, 1, 2000, p. 85-112.
«L’apport de l’onomastique à l’étude des ‘fausses’ généalogies carolingiennes», Onomastique et parenté, 1, 2000, p. 185—229.
რესურსები ინტერნეტში
L’Année épigraphique . Accueil du site.
დაბადებული 31 იანვარი
დაბადებული 1961
ფრანგი ისტორიკოსები
ბერტოლინია

ბერტოლინია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 271 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბერტოლინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 319 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.34 კმ²-ზე. ფართობი 1 225 336 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
Cırdaxan

Cırdaxan or Jyrdakhan may refer to:
Cırdaxan, Barda, Azerbaijan
Cırdaxan, Samukh, Azerbaijan
Cırdaxan, Yevlakh, Azerbaijan
ევრინომე (ოკეანიდი)

ევრინომე (ოკეანიდი)
ევრინომე (Εὐρυνόμη) — ძველი ბერძნული რელიგიური ღვთაება, ერთ-ერთი ოკეანიდი, რომელსაც თაყვანს სცემდნენ საკურთხეელთან მდინარეების — ნედასა და ლიმაქსის შესართავის მახლობლად, დღევანდელ პელოპონესში. მისი აღმნიშვნელი იყო ქალთევზას მსგავსი ქანდაკება. როგორც ბერძენი მოგზაურის, პავსანიას ცნობით, ძირითადად მას მოიხსენიებდნენ როგორც ოკეანეს ასულს. ჰესიოდეს მიხედვით — მას ზევსისგან ეყოლა ქარიტების (გრაციები).
ეტიმოლოგია
სახელი „ევრინომე“ ჩვეულებრივ იყოფა, როგორც ევრი-ნომე (Eury-nome), სადაც ევრი „ფართოს“ ნიშნავს. დაბოლოება „ნომე“ არ გვხვდება არცერთი მიკენელი ქალის გვარში. ამავე დაბოლოების ფესვი არის პროტო-ინდო-ევროპული სიტყვა „nem“, ან ბერძნული „nemein“ — განაწილება. ამ დაბოლოებაში აგრეთვე უამრავი თვისება შედიოდა. ევრინომეს შემთხვევაში ეს იყო „მოხეტიალე“ და „მმართველი“.
რობერტ გრეივზი ევრინომეში ხედავდა მთვარის ქალღმერთს, რომელიც წინარებერძნული ნეოლითურ ევროპაში დედა ქალღმერთი იყო. ამ შემთხვევაში, მისი სახელის დაბოლოება მომთაბარეს (nomad) ნიშნავს, მომთაბარეს, რომლიც დახეტიალობს და ეძებს საძოვარ მიწებს შინაური ცხოველების გამოყენებისთვის დანაწილებადი იქნება. მთვარე მოხეტიალედ უნდა ჩაითვალოს. სხვა განმარტებით, nome არის მმართველი.
მითოლოგია
ჰესიოდეს განმარტებით, ათენა და არტემიდა აფასებდნენ მის პიროვნებას, რადგან გამოირჩეოდა დიდი ჭკუით და სიწმინდით, თუმცა აფროდიტეს სძულდა. ამან ღმერთების სამყაროში არეულობა და უამრავი უსიამოვნება გამოიწვია: აფროდიტემ ევრინომე ზევსს შეაყვარა, რათა ეჭვიან ჰერას მისთვის სიცოცხლე გაემწარებინა. ჰერამ კი ადონისს შერთო. ამის გაგების შემდეგ ზევსი განრისხდა და ადონისი მეხით განგმირა. არტემიდამ ევრინომე ფარშავანგად აქცია და მერე ისევ ადამიანის სახე მისცა. ზევსი მუდამ მფარველობდა ოკეანიდას.
ევრინომე საკმაოდ ძველი ღვთებაა. იგი ასოპოსის, წყლის ღმერთის დედაა, დაღუპვას გადაარჩინა ყრმა ჰეფესტო, ხოლო აპოლოდორეს მიხედვით, ცოტა ხნის განმავლობაში ოფიონთან ერთად ოლიმპოს ტახტსაც განაგებდა, სანამ კრონოსმა და რეამ არ სძლიეს. როგორც ოფიონის მეუღლე, ორფიკული მოძღვრობით მსოფლიო წარღვნასაც განასახიერებს. მას და ოფიონს შვილები არ ეყოლათ, თუმცა ზევსს ქარიტები გაუჩინა.
თაყვანისცემა
ღვთება ევრინომეს თაყვანს სცემდნენ მდინარეების — ნედასა და ლიმაქსის შესართავთან არსებულ საკურთხეელთან. მისი ქსოანონი, რომლის ნახვა მხოლოდ მაშინ შეიძლებოდა, როდესაც მისი საკურთხევლი წელიწადში ერთხელ იხსნებოდა, იყო ხის ქანდაკება, რომელიც შემკული იყო ოქროს ჯაჭვებით. ამ ქანდაკების ზედა ნაწილი ქალს, ხოლო ქვედა ნაწილი თევზს გამოხატავდა. [ მისი შვილი, ასოპოსი, წყლის და სიკონიის ერთ-ერთი დინების ღმერთი იყო. თევზისკუდა ქალღმერთ ევრინომეს განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებდნენ არკადიელები.
ლიტერატურა
გელოვანი აკ., „მითოლოგიური ლექსიკონი“, გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“, გვ. 157, თბ., 1983
სქოლიო
ბერძნული მითოლოგია
ქალღმერთები
ოკეანიდები
ღვთაებები
მითოლოგია
ოკეანოსის შვილები
სომხური ნაციონალური ცეკვები

სომხური ნაციონალური ცეკვები — სომეხი ხალხის ცეკვა. სომხეთის თითოეულ რეგიონს და პროვინციას აქვს თავისი კუთვნილი ეროვნული მახასიათებლები, მათ შორის ტანსაცმელი და ცეკვები. თეატრალიზმის დახმარებით, ცეკვა გამოხატავს სხვადასხვა ტერიტორიული უბნის ცხოვრების, ადათების, კულტურული ფასეულობებისა და ტრადიციების მახასიათებლებს. ყოველ ნაბიჯს, ყოველ ხმას აქვს გარკვეული მნიშვნელობა და ასახავს სომხეთის ისტორიას.
ერთ-ერთი მთავარი კრიტერიუმია შესრულების წესი, რომლის მიხედვით, სომხური ცეკვები იყოფა სამ დიდ ჯგუფად, რომელთაგან შემდგომი კლასიფიკაცია ხდება თითოეულში: სიმღერები, რომლებიც ახლავს ცეკვებს; ისეთი ტიპის ცეკვები, რომლებიც შესრულებულია ეროვნული მუსიკალური ინსტრუმენტების თანხლებით; კომბინირებული, აერთიანებს წინა ორი ჯგუფის შესრულების წესს.
სომხური ქორეოგრაფიული ხელოვნების ზოგიერთი შედევრი დღემდე საკმაოდ პოპულარულია და ზოგჯერ სხვადასხვა ღონისძიებების აღნიშვნის განუყოფელი ნაწილია. სომხური ნაციონალური ცეკვებიდან გამოსარჩევია, მამაკაცების ცეკვები რომელშიც გამოხატულია საბრძოლო სულისკვეთება. სწორედ ამ ცეკვებს ასრულებდნენ მეომრები ბრძოლის წინ.
ძირითადად სომხურ ნაციონალურ ცეკვებში ქალის ყველა მოძრაობა ხასიათდება პლასტიურობით, სინაზით, თავშეკავებით და ხორციელდება ნელი ტემპით. მთელს კავკასიაში, ხორა ცეკვა ძალიან პოპულარულია. მას უამრავი ინტერპრეტაცია აქვს, კავკასიის კულტურული ტრადიციების მცოდნე ექსპერტები კვლავ კამათობენ მისი წარმოშობის ისტორიის შესახებ. მიუხედავად ამისა, უმეტესობას მიაჩნია, რომ იგი თავდაპირველად იგი სომხეთში გაჩნდა, შემდეგ კი ახლომდებარე ტერიტორიებზე გავრცელდა. ყველაზე ხშირად, ორი კაცი და ერთი ქალი ასრულებს სომხურ ხორას. ქორეოგრაფიული კომპოზიციის ნაკვეთში მყოფი კაცები იბრძვიან ლამაზი ქალბატონის ყურადღების მოსაპოვებლად, მათი უპირატესობების დემონსტრირებისთვის კი ისინი ენერგიულად და ექსპანსიურად მოძრაობენ და ქალი, პირიქით, ასრულებს თავშეკავებულ და პლასტიკურ მოძრაობებს.
ერთ-ერთ პოპულარულ სომხურ ნაციონალურ ცეკვას წარმოადგენს თრახაღი, რომელიც განეკუთვნება საომარ ცეკვებს, ასრულებენ მხოლოდ მამაკაცები. ძირითადად ეს ცეკვა სრულდება ინსტრუმენტული ანსამბლის თანხლებით ასე მაგალითად დოლი, ზურნა და დუდუკი. სომხურ ეროვნულ ცეკვები სხვადასხვა სახის იარაღის გამოყენებით სრულდება, მათ შორის ხმლები და დაშნები ხშირად ფიგურირებს. მამაკაცები ცეკვის დროს ძირითადად ცდილობენ საკუთარი უნარები წარმოაჩინონ იარაღის გამოყენებაში.
ლიტერატურა
Из истории армянского народного танца…
Армянские танцы и их особенности
სომხეთი კავკასია
ბალანხიგა

ბალანხიგა (ოფიციალურად ბალანხიგის მუნიციპალიტეტი;) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 341 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
აღმოსავლეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
კაჩის დეპარტამენტი

კაჩის დეპარტამენტი — დეპარტამენტი არგენტინაში, სალტის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2010 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 7 315 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 925 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კაჩი.
რესურსები ინტერნეტში
არგენტინის მოსახლეობის 2001-2010 წლების აღწერების მონაცემები
სალტის პროვინციის დეპარტამენტები
Píllaro Canton

Píllaro Canton is a canton of Ecuador, located in the Tungurahua Province. Its capital is the town of Píllaro. Its population at the 2001 census was 34,925.
References
Cantons of Tungurahua Province
Guatemala at the 1996 Summer Olympics

Guatemala at the 1996 Summer Olympics
Guatemala competed at the 1996 Summer Olympics in Atlanta, United States. 26 competitors, 25 men and 1 woman, took part in 20 events in 11 sports.
Athletics
Men
Track & road events
Badminton
Canoeing
Slalom
Men
Cycling
Road
Men
Track
Fencing
One woman represented Guatemala in 1996.
Women
Judo
Men
Sailing
Men
Shooting
Men
Swimming
Men
Weightlifting
Wrestling
Freestyle
See also
Guatemala at the 1995 Pan American Games
References
External links
Official Olympic Reports
Nations at the 1996 Summer Olympics
1996
1996 in Guatemalan sport
Bauta, Cuba

Bauta, Cuba
Bauta is a municipality and town located southwest of Havana City, in the Artemisa Province of Cuba since 2010 as a result of the division of what was the Province of Havana (Havana Countryside).
Geography
Part of the Havana metropolitan area, the municipality includes the villages of Anafe, Cangrejeras, Cayo La Rosa, Comunidad Ben Tre, Corralillo (Félix E. Alpízar), Lazo de la Vega, Machurrucutu, Playa Baracoa, Pueblo Textil (Ariguanabo), Rosa Marina and San Pedro (General Antonio Maceo). Baracoa River crosses the municipality, and Playa Baracoa is established at its mouth at the Gulf of Mexico.
Demographics
In 2004, the municipality of Bauta had a population of 45,509. With a total area of , it has a population density of .
Economy
Bauta is a regional trading center for the local farm community. Regional crops include sugarcane, pineapple, tobacco, root vegetables, and citrus fruits. In recent years Bauta has become a haven for Cuban artists and musicians.
Transport
Bauta, crossed by the Carretera Central, is served by A4 motorway, passing some km north. From 2014, it counts a railway station on the new Havana-Guanajay-Artemisa/Mariel line, part of the Havana-Artemisa-Pinar del Río line. Playa Baracoa Airport, serving Havana, is located in the neighboring municipal territory of Caimito, but lies in front of the village of Playa Baracoa.
See also
Municipalities of Cuba
List of cities in Cuba
Bauta Municipal Museum
References
External links
Populated places in Artemisa Province
ხემარწყვა

ხემარწყვა — მცენარეთა გვარი მანანასებრთა ოჯახისა. მარადმწვანე მაღალი ბუჩქები ან პატარა ხეებია. ტყავისებრი ფოთლები და წვრილი, თეთრი ან ვარდისფერი ყვავილები აქვთ. ნაყოფი კენკრასებრია, მარწყვისას წააგავს.
20-ზე მეტი სახეობა გავრცელებულია ხმელთაშუაზღვისპირეთში, დასავლეთ აზიაში, ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ამერიკაში. საქართველოში ველურად იზრდება მხოლოდ 1 სახეობა — წითელი ხემარწყვა, რომელიც მცირე რაოდენობით გვხვდება აფხაზეთსა და აჭარაში, კულტურაში იშვიათია.
ნაყოფმსხმოიარობს თითქმის ყოველწლიურად, იძლევა აღმოცენებისუნარიან თესლს. გამოირჩევა კარგი დეკორატიულობით. როგორც იშვიათი და გადაშენების გზაზე მდგომი მცენარე, შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“.
ლიტერატურა
მანანასებრნი
Lincha District

Lincha District is one of thirty-three districts of the province Yauyos in Peru.
References
ტაიუგი

ტაიუგი (ოფიციალურად ტაიუგის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na Tayug; ; ილოკ: Ili ti Tayug) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 45 241 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტი 21 ბარანგაისგან შედგება.
რესურსები ინტერნეტში
Tayug Profile at PhilAtlas.com
Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines
Bolinao at the Pangasinan Government Website
Local Governance Performance Management System
Philippine Census Information
სქოლიო
პანგასინანის მუნიციპალიტეტები
Yolqulular

Yolqulular (also, Yëlkulular) is a village and municipality in the Goranboy Rayon of Azerbaijan. It has a population of 709.
References
Populated places in Goranboy District
ქემლათ იოსელიანის კოშკი

ქემლათ იოსელიანის კოშკი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ლახირში. აგებულია შუა საუკუნეებში
ქემლათ იოსელიანის კოშკი და დარბაზ-მაჩუბი სოფელ ლახირის მჭიდროდ განაშენიანებულ ნაწილში მდებარეობს ერთ-ერთ საყურადღებო არქიტექტურულ კომპლექსს ქმნის. სამხრეთით მკვეთრად დაქანებულ რელიეფზე აღმართული კოშკი და მის სამხრეთ-დასავლეთ ფასადზე მიშენებული და მჭიდროდ მიჯრილი საცხოვრებელი სახლები ზურგის ყრუდ ამოყვანილი კედლებით სოფლის გზაზე გამოდის, ხოლო კარ-სარკმლის ღიობებით გარემოზე ორიენტირებული სამხრეთის მხარე ეზოს გადაჰყურებს. კომპლექსის ნაგებობები ამჟამად მიტოვებული და უფუნქციოდ დარჩენილია; კოშკის მიმდებარე ნაგებობები სანახევროდ დანგრეულია. კომპლექსის ბირთვს წარმოადგენს ხუთსართულიანი კოშკი, რომელიც უმეტეს სვანურ კოშკთა მსგავსად, ნაგებია ფიქალით, კირ-დუღაბის ხსნარზე და შელესილია კირით. სიმაღლის ზრდასთან ერთად მკვეთრად შევიწროვებული კედლები ორქანობა თუნუქის საბურავითა და ბოლო სართულის შემამკობელი გვირგვინით სრულდება. საბურავი განახლებული და აღდგენილი ჩანს; ხოლო სამ-სამად შეწყვილებული სალოდე ღიობებით შექმნილი დაკბილულთაღიანი გვირგვინი ატმოსფერული ნალექების უშუალო ზემოქმედებით დაზიანებულია — ჩამორეცხილია ნალესობის ფენა. ეს უკანასკნელი ნაწილობრივ შენარჩუნებულია კოშკის დანარჩენ კედლებზე; მოშიშვლებული საპირე წყობაზე არ ვლინდება დაზიანებები.
ქემლათ იოსელიანის კოშკის კომპლექსი ძალიან მაღალი ურბანული და მხატვრული ღირებულების მატარებელი ძეგლია, რომლის ავთენტურობის დაცვა-შენარჩუნება რეგიონის უნიკალური ხუროთმოძღვრული მემკვიდრეობის კონტექსტში მეტად მნიშვნელოვანია.
ქემლათ იოსელიანის კოშკს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
იხილეთ აგრეთვე
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია‎
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
გიორგი ჯაბაურის ქუჩა

გიორგი ჯაბაურის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (სვანეთისუბანი). მნათობის ქუჩიდან დავით ბერიაშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც უწერის ქუჩა, გრძელდებოდა ხრამჰესის (ახლანდელი პაატა სააკაძის) ქუჩამდე. 70-იან წლებში მსახიობ გიორგი ჯაბაურის სახელი ეწოდა. აქვს I გასასვლელი, I შესახვევი.
ლიტერატურა
ჯაბაური
Classic Yes

Classic Yes — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის კომპილაციური ალბომი. იგი გამოვიდა 1981 წლის 30 ნოემბერს. თავდაპირველად იგი გამოვიდა, როგორც ფირფიტა დამატებითი 7" დისკით, რომელზეც წარმოდგენილი იყო სიმღერები „Roundabout“ და „I've Seen All Good People“, მაგრამ კომპაქტ-დისკის ფორმატში ყველაფერი ერთ ჩანაწერზე მოთავსდა.
სიმღერების სია
სერტიფიცირებები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Discogs
სქოლიო
1981 წლის კომპილაციური ალბომები
Yes-ის კომპილაციური ალბომები
Atlantic Records-ის კომპილაციური ალბომები
ალბომები როჯერ დინის გარეკანის დიზაინით
ალბომები ედი ოფორდის პროდიუსერობით
Daphnella hedya

Daphnella hedya — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ინჩხონი

ინჩხონი ან ჩემულპო — ქალაქი და ნავსადგური სამხრეთ კორეაში, კორეის ნახევარკუნძულზე. სეულის ავანპორტი ყვითელი ზღვის კანხვამანის ყურეში. მდებარეობს ყვითელი ზღვის სანაპიროზე, მდინარე ხანგანის შესართავის მახლობლად. ინჩხონი სეულისა და პუსანის შემდეგ, კორეის ქალაქებს შორის მოსახლეობით მესამე ადგილს იკავებს. 2015 წლის დეკემბრის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობდა 2,978,367 ადამიანი. უმნიშვნელოვანესი სატრანსპორტო კვანძი და დიდი სამრეწველო ცენტრია. XXI საუკუნეში ქალაქი გადაიქცა ბიზნესის საერთაშორისო ცენტრად, რომელიც კონცენტრირებული იყო მაღალტექნოლოგიური ფუტურისტული პროექტის New Songdo City ირგვლივ, რომელშიც მდებარეობს ქვეყნის უმაღლესი შენობა Northeast Asia Trade Tower (305 მ).
ინჩხონის პორტი პუსანის პორტის შემდეგ, სიდიდით მეორეა ქვეყანაში. მას ხელსაყრელი მდებარეობა გააჩნია მდინარე ხანგანის შესართავის რაიონში. პორტი დაარსდა 1883 წელს ჩემულპხოს სახელწოდებით და იმდროისათვის ქალაქის მოსახლეობა 4700 ადამიანს შეადგენდა. დღეს, ინჩხონი დინამიურად მზარდი ქალაქია, რომლის მოსახლეობა დაახლოებით 3 მილიონს უახლოვდება. ინჩხონს აქვს აგრეთვე თავისუფალი ეკონომიკური ზონის სტატუსი, რომელიც მიმართულია უცხოური ინვესტიციების მოსაზიდად. სულ კორეაში არსებობს ორი თავისუფალი ეკონომიკური ზონა (მეორეა პუსან-ჩინხე).
ინჩხონს ხშირად უწოდებენ „კორეის დედაქალაქის კარიბჭეს“ და განიხილავენ როგორც დიდი სეულის ნაწილს. სეულისა და ინჩხონის მეტროპოლიტენი ერთმანეთთანაა დაკავშირებული. თუმცა ინჩხონი არის დამოუკიდებელი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული და კორეის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ქალაქი.
პირველი დასახლება თანამედროვე ინჩხონის ტერიტორიაზე ახალი წელთაღრიცხვის პირველ საუკუნეებში გაჩნდა. შუა საუკუნეებში (განსაკუთრებით XIV საუკუნის დასასრულიდან) ინჩხონი კორეის ერთ-ერთი სავაჭრო ცენტრი იყო. XIX საუკუნის ბოლოდან გაიხსნა უცხოეთთან ვაჭრობისათვის. ინჩხონის ნავსაყუდელში გმირულად დაიღუპა რუსული კრეისერი „ვარიაგი“ და ქვემეხიანი ნავი „კორეეცი“ 1904 წელს. 1919 წლის მარტის სახალხო აჯანყების დროს ინჩხონის მოსახლეობა ბარიკადებზე იბრძოდა იაპონელ დამსჯელთა წინააღმდეგ. 1950 წელს კორეის ომის დროს აქ გაიმართა ინჩხონის სადესანტო ოპერაცია.
XXI საუკუნის დასაწყისიდან ინჩხონი იყო დიდი საპორტო ქალაქი მოსახლოებით 2,5 მილიონი ადამიანი, მძლავრი სამრეწველო ცენტრი განვითარებული მანქანათმშენებლობით, გემთშენებით, ფოლადსამსხმელოთი, ნავთობგადასამუშავებელი, ქიმიური, ელექტროტექნიკური, ტექსტილის, საფქვავი წარმოებით. ქალაქში აგრეთვე განვითარებულია ფურცლოვანი მინისა და ფაიფურ-ქაშანურის დამზადება. მოქმედებს დიდი თბოელექტროსადგური.
ინჩხონის თავისუფალი ეკონომიკური ზონა შედგება სამი ნაწილისაგან: New Songdo City, Cheongna და Yeongjong. ზონის საერთო ფართობია 20 938 ჰექტარი. ინჩხონის თავისუფალი ეკონომიკური ზონა მთავრობამ 2003 წლის აგვისტოში გამოაცხადა, რითაც იგი გახდა ქვეყნის პირველი თავისუფალი ეკონომიკური ზონა.
პროექტი New Songdo City გაეშვა 1994 წელს და შენდება რეკულტივირებულ მიწაზე. გეგმის თანახმად, ქალაქის ეს ნაწილი უნდა გახდეს სხვადასხვა პროფილის საერთაშორისო კომპანიების თავმოყრის, საერთაშორისო ვაჭრობის, მაღალი ტექნოლოგიების ადგილი. პროექტის დასრულება 2020 წლისთვისაა დაგეგმილი.
ინჩხონი მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო ცენტრია. ქალაქშია ინჩხონის მეტროპოლიტენი. ქალაქის დასავლეთით მოქმედებს ინჩხონის საერთაშორისო აეროპორტი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სამხრეთ კორეის ქალაქები
ომარაანის პირველი ეკლესია

ომარაანის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ომარაანში, სოფლიდან 1 კილომეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია ნატეხი ქვით. ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთ კედელი და ნალისებრი აფსიდის ნაწილი. შესასვლელი სამხრეთ კედელშია გაჭრილი.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ოსკარი საუკეთესო ორიგინალური სცენარისთვის

ოსკარი საუკეთესო ორიგინალური სცენარისთვის — ერთ-ერთი ჯილდო ოსკარის დაჯილდოებაზე, რომელიც იმართება ყოველწლიურად ამერიკის შეერთებულ შტატებში. ჯილდოს ამერიკის კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემია გასცემს. ცალკე გაიცემა ოსკარი საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის. რეკორდსმენია ვუდი ალენი ყველაზე მეტი ნომინაციითა (15) და ყველაზე მეტი მოპოვებული ჯილდოთი (3)
ლაურეატები
1940-იანები
1950-იანები
1960-იანები
1970-იანები
1980-იანები
1990-იანები
2000-იანები
2010-იანები
სქოლიო
ოსკარი
კილიმანჯაროს ოლქი

კილიმანჯაროს ოლქი — ტანზანიის 30-დან ერთ-ერთი ოლქი. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი მოში.
მოსახლეობა — 1 640 087 ადამიანი (2012 წელი).
ფართობი — 13 250 კმ².
გეოგრაფია
მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთში და ესაზღვრება კენიას. სახელი დაერქვა აქ არსებული ვულკანური წარმოშობის მთის — კილიმანჯაროს გამო.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ოლქი შედგება შვიდი რაიონისაგან:
რომბო
ჰაი
მოშის სასოფლო რაიონი
მოშის საქალაქო რაიონი
მვანგა
სამე
სიჰა
რესურსები ინტერნეტში
kilimanjaro.go.tz
Population Distribution by Administrative Units, United Republic of Tanzania, 2012
სქოლიო
ტანზანია
ტანზანიის ოლქები
აფორიზმი

აფორიზმი (ბერძნ. αφοριζειν, aphorismos - მოკლე გამონათქვამი) — დახვეწილი, ლაკონიური ფორმით გამოთქმული ბრძნული აზრი. შეიძლება იყოს პოეტურიცა და პროზაულიც. ხშირად დიდი მწერლების შემოქმედებაში. ქართულ ლიტერატურაში აფორიზმის დიდოსტატია რუსთაველი („სჯობს სიცოცხლესა ნაზრახსა სიკვდილი სახელოვანი“, „ვინც მოყვარესა არ ეძებს, იგი თავისი მტერია“ და სხვა). აფორიზმი არსებობს ჩანართებისა და დამოუკიდებელი ჟანრის ფორმითაც (მაგ., XVIII საუკუნის გერმანელ მოაზროვნის გ. კ. ლიხტენბერგის „აფორიზმები“). ეს ჟანრი პოპულარული იყო საფრანგეთშიც (ბ. პასკალი, ფ. ლაროშფუკო, ჟ. ლაბრუიერი, ს. რ. შამფორი). ფრანგულ ლიტერატურაში გავრცელებული „აზრები“ და „მაქსიმები“ (ფრანგ. „maxime“ - მორალის, ზნეობის ძირითადი პრინციპების მოკლე ფორმულა) აფორისტული ხასიათისაა. ლიტერატურაში ცნობილია ე. წ. „აფორისტული სტილი“, რომლისთვისაც დამახასიათებელია უკიდურესი ლაკონიზმი. XIX საუკუნის გერმანელ ფილოსოფებს ა. შოპენჰაუერისა და ფ. ნიცშეს წერის მანერა აფორისტული სტილის ნიმუშს წარმოადგენს. აფორიზმი ჭარბად გვხვდება იგავარაკული ჟანრის ნაწარმოებებში („ჰიტოპადეშა“, ესოპე, ფედრუსი, საადი, ჟ. ლაფონტენი, სულხან-საბა ორბელიანი, ი. კრილოვი და სხვა), უხვად არის გაბნეული ზეპირსიტყვიერებაშიც. მრავალი აფორიზმი საერთოდ ფოლკლორიდან მიმდინარეობს.
ლიტერატურა
ლიტერატურული ტერმინები