PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ისიდორა სეკულიჩი

ისიდორა სეკულიჩი (დ. 16 თებერვალი, 1877 – გ. 5 აპრილი 1958) — სერბი პროზაიკოსი, მწერალი, ესეისტი, პოლიგლოტი და ხელოვნებათმცოდნე. სერბეთის მეცნიერებათა და ხელოვნების აკადემიის პირველი ქალი აკადემიკოსი (1950). XX საუკუნის პირველ ნახევარში მოღვაწე ყველაზე ცნობილი სერბი მწერალი.
სეკულიჩი დაიბადა სოსორინში, ბაჩკა, რომელიც დღესდღეობით არის სერბეთის პროვინცია ვოივოდინა. გარდა ლიტერატურის შესწავლისა სეკულიჩი ასევე კარგად იყო გათვიცნობიერებული საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებსა და ფსიქოლოგიაში. 1892 წელს მან დაამთავრა პედაგოგიური სკოლა ბუდაპეშტში და 1922 წელს გერმანიაში მიიღო დოქტორის ხარისხი. მისი მოგზაურობები მოიცავდა ხანგრძლივ დარჩენას ინგლისში, საფრანგეთსა და ნორვეგიაში. მისმა მოგზაურობამ ოსლოდან ბერგენის გავლით ფინმარკში მიიყვანა იქამდე, რომ 1914 წელს ნორვეგიაში გაჩნდა წინასიტყვაობა Pisma iz Norveške / წერილები ნორვეგიიდან. მისი მოკლე ამბების კოლექცია, საპუტნიცი, არის არაჩვეეულებრივად დაწვრილმანებული, სადაც მისი გამჭრიახული თვითანალიზის საოცარი უნარი და მამაცური სტილისტური ექსპერიმენტები გამოამჟღავნა. ისიდორა ასევე საუბრობდა როგორც კლასიკურ, ასევე ცხრა თანამედროვე ენებზე.
სეკულიჩის ლირიკული, მედიტაციური, თვითდაკვირვების მწარმოებელი და ანალიტიკური ნაშრომები ჩნდება სერბიული პროზაული მწერლობის განთიადზე. ისიდორა შეშფოთებული იყო ადამიანების მდგომარეობით, მათი სრულიად თანამედროვე მგრძნობელობით. თავის მთავარ რომანში, პატარა ქალაქის სასაფლაოს ქრონიკა (Кроника паланачког гробља), ის წერდა ოპოზიციურად ჩვეულებრივი ქრონოლოგიური მოვლენების განვითარების შესახებ. წიგნის თითოეული ნაწილი იწყება სასაფლაოზე, საბოლოოდ კი ბრუნდება რეალურ ცხოვრებაში, მთელი თავისი სიამოვნებებით, სიხარულითა და ტრაგედიებით. პერსონაჟები, როგორიცაა მაგალითად გოსპა ნოლა არის პირველი ძლიერი ქალი პერსონაჟი სერბულ ლიტერატურაში, რომელიც დახატულია დეტალებში თავის გამბედაობით, სიამაყითა და სიმტკიცით.
ისოდორა სეკულიჩმა დაწერა კრიტიკული ნაშრომები მუსიკის, თეატრის, ხელოვნების, არქიტექტურის, ლიტერატურისა და ფსიქოლოგიის სფეროებში. მან დაწერა მსხვილი ნარკვევები იუგოსლავიური, რუსული, ინგლისური, გერმანული, ფრანგული, იტალიური, ნორვეგიული და სხვა სიტერატურის შესახებ.
რჩეული ნაწარმოებები
საპუტნიცი (1913)
წერილები ნორვეგიიდან (1914)
წარსულიდან (1919)
Ђакон Богородичине цркве (1919)
Кроника паланачког гробља (1940)
ჩანაწერები (1941)
ანალიტიკური ტრენუცი და განხილვა, თ.1-3 (1941)
ჩანაწერები ჩემს ხალხზე (1948)
Његошу књига ოაკ ოდანი (1951)
საუბარი და ენა, ადამიანების განხილვის კულტურა
წიგნები
ისიდორა სეკულიჩი, Književni pogledi Isidore Sekulić (ისიდორა სეკულიჩის ლიტერატურული შეხედულებები) ბელგრადი, პროსვეტა, 1986.
ლიტერატურა
Jugoslovenski Književni Leksikon (Encyclopedia of Yugoslav Literature), Matica Srpska, Novi Sad, 1984.
Jovan Skerlić, Istorija Nove Srpske Književnosti (Belgrade, 1921) page 476.
რესურსები ინტერნეტში
Famous Serbian women
Her portrait
სერბი მწერლები
Zankan Zorababeli

Zankan Zorababeli was the 12th-century, Georgian Jewish merchant from Tbilisi.
The Queen Tamar's marriage was a question of state-importance. Every group strove to select and secure the acceptance of its candidate in order to strengthen its position and influence at court. Two factions fought for the influence in Tamar's court: clan of Mkhargrdzelis and Abulasan, amirtamira of Tbilisi. Then the Abulasan, came forward and said: "I know one prince, the son of the great Rus' prince Yury; he was a child when his father died, and, persuaded by his uncle Salavat, moved away to other country; He lives now in the city of Sevinj, king of the Kipchaks." candidature was approved by the council of feudal lords. They called an influential person in the kingdom, the great merchant Zankan Zorababeli. He was given the mission of bringing the bridegroom to Tbilisi. He fulfilled his mission with zeal, changing his horses on the way, he quickly reached his destination, and brought back the young man - valiant, perfect of body and pleasant to behold - sooner than the fixed time.
References
Jews from Georgia (country)
12th-century people from Georgia (country)
ჰენრი კლეი

ჰენრი კლეი (დ. 12 აპრილი, 1777 — გ. 29 ივნისი, 1852) — ამერიკელი პოლიტიკოსი და ორატორი, რომელიც კენტუკის წარმოადგენდა როგორც აშშ-ის სენატში, ასევე წარმომადგენელთა პალატაში. გარდა ამისა, იგი აშშ-ის სახელმწიფო მდივანი იყო 1825-1829 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
აშშ-ის სახელმწიფო მდივნები
აშშ-ის სენატორები
აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები
დაბადებული 12 აპრილი
დაბადებული 1777
გარდაცვლილი 29 ივნისი
გარდაცვლილი 1852
ზანური ენა

ზანური ენა, მეგრულ-ჭანური ენა, მეგრულ-ლაზური ენა ან კოლხური ენა — ქართველურ ენათა ჯგუფის ერთ-ერთი ქვეჯგუფი. სახელწოდება „ზანური“ პირობითია და შექმნილია ვარაუდის საფუძველზე, რომ ადრინდელი სახელწოდება ასეთი უნდა ყოფილიყო. მეგრულ-ლაზურის მნიშვნელობით ტერმინი დაამკვიდრა არნოლდ ჩიქობავამ. ის ემყარებოდა ბერძნულ-რომაულ წყაროებს, რომლის მიხედვით, სამხრეთ კავკასიის შავიზღვისპირა ზოლის მოსახლეობა იხსენიება როგორც „სანები“ („ზ“ ფონემა ბერძნულს არა აქვს, საფიქრებელია , რომ „ს“ ასო ზ-ს გადმოსაცემად იყო გამოყენებული). ზან- ძირი დაცულია სვანურ ენაშიც და მეგრელების აღსანიშნავად გამოიყენება – მგზან – „მეგრელი“.
წინარე ქართველური ენიდან სვანური ენის გათიშვის შემდგომ, რაც სავარაუდოდ II ათწლეულის დასაწყისისთვის მოხდა ან ძვ. წ. X საუკუნისთვის, ქართული და ზანური გაუთიშავი ორი ფენა იყო, რასაც ზანურ-ქართული ერთანობის ხანად მოიხსენიებენ. ამ ერთიანობიდან ზანურის გამოყოფა, სავარაუდოდ, უნდა მომხდარიყო ძვ. წ. X–VIII საუკუნეებში (გ. კლიმოვი) ან ახ. წელთაღრიცხვის მიჯნაზე (თ. გამყრელიძე, გ. მაჭავარიანი).
ამჟამად ზანური გათიშულია მეგრულად და ლაზურად. ზანურის დიფერენციაცია ორ კილოდ (მეგრული და ლაზური) უნდა დაწყებულიყო ახ. წელთაღრიცხვის დასაწყისში. VII საუკუნისთვის ამ კილოებს დამოუკიდებელი სახე უნდა ჰქონოდა. მეგრულსა და ლაზურს შორის განსხვავებები ნიკო მარმა მათ ცალკე ენებად გამოცხადების საფუძვლად მიიჩნია. მეგრულში გამოიყოფა ორი დიალექტი: ზუგდიდურ-სამურზაყანული და სენაკურ-მარტვილური. ლაზური გავრცელებულია თურქეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, შავი ზღვის სანაპიროზე. ლაზურში გამოიყოფა სამი კოლი: ხოფური, ვიწურ-არქაბული და ათინური. ნ. მარის, ივ. ჯავახიშვილის, ს. ჯანაშიას, არნ. ჩიქობავას და სხვა მეცნიერების შეხედულებით, მეგრული და ლაზური კილოების გათიშვა სავარაუდოდ გამოიწვია
ქართულენოვანი მოსახლეობის მიგრაციამ არაბობის ჟამს გურია-აჭარის ტერიტორიაზე.
ლიტერატურა
როგავა, გ. ქართველურ ენათა ისტორიული ფონეტიკის საკითხები ტ. 1, თბილისი, 1962
ღღენტი, ს. ჭანურ-მეგრულის ფონეტიკა, თბილისი, 1953
ჩიქობავა, ა. ჭანურ-მეგრულ-ქართული შედარებთი ლექსიკონი, ტფილისი, 1938
თოფურია, ვ. ზოგიერთი ბრუნვის გენეზისისთვის მეგრულ-ჭანურში, „ენიმკის მოამბე“ ტ. 1 1937
ჩიქობავა, ა. ჭანურიგრამატიკული ანალიზი ტექსტებითურთ, ტფილისი, 1936
დანელია კ,. ზანური ენა, ენციკლოპედია „საქართველო“
ქართველური ენები
Ô

Ô — ლათინური ანბანის ასო. იწერება, როგორც O, თავზე გრავისით.
ლათინური ანბანი
ტაგირ ხაიბულაევი

ტაგირ ხაიბულაევი
|}
ტაგირ ხაიბულაევი (დ. 24 ივლისი, 1984) — რუსეთის სახელით მოასპარეზე დაღესტნელი ძიუდოისტი. 100 კგ. წონით კატეგორიაში არის ლონდონის ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონი (2012), ასევე მსოფლიოსა (2011) და ევროპის (2009) ჩემპიონი.
რესურსები ინტერნეტში
Tagir Khaibulaev (RUS) . judoinside.com.
Khaibulaev wins Russia's third judo gold.
დაბადებული 24 ივლისი
დაბადებული 1984
რუსი ძიუდოისტები
დაღესტნელი ძიუდოისტები
NGC 7836

NGC 7836 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1885 წლის 20 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
ანდრომედას თანავარსკვლავედი
ვინსენტი და თეო

ვინსენტი და თეო — რობერტ ოლტმენის 1990 წლის ბიოგრაფიული ფილმი ნიდერლანდელი მხატვრის ვინსენტ ვან გოგის და მისი ძმის, თეო ვან გოგის შესახებ. ვინსენტის შემოქმედება ცნობილი მხოლოდ მისი გარდაცვალების შემდეგ გახდა, სიცოცხლეში კი მხატვარს საკუთარი, ძმა თეო აფინანსებდა. მთავარ როლებს ასრულებენ ტიმ როთი და პოლ რისი.
ფილმის სატელევიზიო ვერსია ოთხი სერიისგან შედგება (საერთო ხანგრძლივობა 200 წუთი), ხოლო კინოთეატრებში 138 წუთიანი ვერსია ჩაეშვა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ინგლისურენოვანი ფილმები
1990 წლის ფილმები
ნიდერლანდული ბიოგრაფიული ფილმები
ფრანგული ბიოგრაფიული ფილმები
იტალიური ბიოგრაფიული ფილმები
ნიდერლანდური ფილმები
ფრანგული ფილმები
იტალიური ფილმები
ბრიტანული ფილმები
ინგლისურენოვანი ფრანგული ფილმები
ინგლისურენოვანი ნიდერლანდური ფილმები
ინფლისურენოვანი გერმანული ფილმები
ინგლისურენოვანი იტალიური ფილმები
საყდრიონის თეთრი გიორგის ხატი

საყდრიონის თეთრი გიორგის ხატი — საკულტო ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ საყრდიონის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 0,8 კილომეტრზე. აგებულია XX საუკუნეში. ხატი კუბური ფორმის მასიური ნაგებობაა. ნაშენია ნატეხი ქვით, რიყის ქვითა და აგურით. დასავლეთისა და სამხრეთის წახნაგებში თითო ნიშია. მათგან დასავლეთისა ბრტყელი, ხოლო სამხრეთისა სამკუთხა თაღითაა დასრულებული. ხატს გადახურვა ჩამოშლილი აქვს.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კრამერი

კრამერი — წყალსატევი ნიდერლანდებში. რაინისა და მაასის დელტის ნაწილი. მდებარეობს კუნძულებს გურე-ოვერფლაკესა და სინტ-ფილიპსლანდს შორის. აღმოსავლეთით გადადის ვოლკერაკში, ხოლო დასავლეთით გრეველინგენიდან გამოყოფილია ჯებირით. 1967 წლამდე კრამერი მდინარე იყო, შემდეგ, დელტაპროექტის ფარგლებში აქ ჯებირი აშენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ნიდერლანდების მდინარეების სია
ნიდერლანდების მდინარეები
თელ-ავივის ხელოვნების მუზეუმი

თელ-ავივის ხელოვნების მუზეუმი — მდებარეობს თელ-ავივში, ისრაელი. იგი დაარსდა 1932 წელს, კორპუსში, რომელიც თელ-ავივის პირველი მერის, მეირ დიზენგოფის საცხოვრებელი იყო. ჰელენა რუბინშტეინის პავილიონი თანამედროვე ხელოვნებისთვის გაიხსნა 1959 წელს. მუზეუმი გადავიდა ამჟამინდელ ადგილას, 1971 წელს კინგ საულის გამზირზე. 1999 წელს კიდევ ერთი ფრთა დაემატა და შეიქმნა მუზეუმის სკულპტურული ბაღი. მუზეუმში ასევე განთავსებულია "ჯოზეფ და რებეკა მეიერჰოფის ხელოვნების განათლების ცენტრი", რომელიც გაიხსნილია 1988 წლიდან. აღნიშნულ მუზეუმში დაცულია კლასიკური და თანამედროვე ხელოვნების, განსაკუთრებით ისრაელის ხელოვნების, ქანდაკებების და უძვირფასესი ყოვლისმომცველი კოლექცია.
ისტორია
პრესტონ სკოტ კოენის მიერ შექმნილი უნიკალური ფასადი გეომეტრიული ფორმის ფილების განლაგების შესანიშნავი ნიმუშია და ის თელ-ავივის ხელოვნების მუზეუმს განსაკუთრებულ მომხიბვლელობას სძენს. აქ ის 457 ფილა იდეალურადაა მორგებული დაახლოებით 27 მეტრიან სპირალისებურ გალერეაზე, რომელშიც ისრაელის თანამედროვე და კონცეპტუალური ხელოვნების ყველაზე დიდი კოლექციაა გამოფენილი.
აღნიშნული კოლექცია უკანასკნელი ასწლეულის განმავლობაშია შეკრებილი და აერთიანებს ებრაული ხელოვნების მრავალფეროვან პალიტრას, ასევე, ევროპელ მხატვართა შემოქმედებას რენესანსიდან თანამედროვეობამდე; მათ შორისაა იმპრესიონიზმის გამორჩეულად საინტერესო ნიმუშები და თანამედროვე ამერიკელ ავტორთა ნამუშევრები, 20 ათასზე მეტი გრავიურა და ნახატი. აღნიშნული მუზეუმის შენობის წინ მდებარე ფართო
უშუალოდ ამ მოედანს კი გასაოცარი და მაღალი დონის მონუმენტური ქანდაკებები ამშვენებს.
კოლექცია
მუზეუმის კოლექცია წარმოადგენს XX საუკუნის პირველი ნახევრის ზოგიერთ წამყვან მხატვარს და ამ პერიოდის თანამედროვე ხელოვნების ბევრ მნიშვნელოვან მიმდინარეობის ნიმუშებს, მათ შორის: გერმანული ექსპრესიონიზმი, კუბიზმი, ფუტურიზმი, რუსული კონსტრუქტივიზმი, სიურრეალიზმი, ფრანგული ხელოვნება, იმპრესიონისტებისა და პოსტ-იმპრესიონისტების პარიზის სკოლას. აქ არის დაცული პაბლო პიკასოს ძირითადი ნამუშევრები ნეო – კლასიკური პერიოდიდან გვიან პერიოდამდე.
1989 წელს ამერიკელმა მხატვარმა როი ლიხტენშტეინმა შექმნა გიგანტური ორ პანელიანი ფრესკა განსაკუთრებით თელ-ავივის ხელოვნების მუზეუმისთვის. იგი შესასვლელ ფოიეშია ჩამოკიდებული.
თელ-ავისის ხელოვნების მუზეუმმა უმასპინძლა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსს 2019 წლის ნახევარფინალურ ტურს 2019 წლის 28 იანვარს.
ახალი შენობა
2011 წლის ნოემბერში მუზეუმის დასავლეთ მხარეს მდებარე ჰერტა და პოლ ამირის შენობა გაიხსნა. მასში განთავსებულია ისრაელის არქიტექტურის არქივი და ფოტოგრაფიისა და ვიზუალური ხელოვნების ახალი განყოფილება. ახალი შენობა დააპროექტა არქიტექტორმა პრესტონ სკოტ კოენმა. ახალი ფრთა მოიცავს 18,500 კვადრატულ ფუტს გალერეულ სივრცეს ხუთ სართულზე.
ამირის შენობაში ასევე განთავსებულია პასტელი, შესანიშნავი სასადილო რესტორანი, რომელსაც შეფ ჰილელ თავაკული ხელმძღვანელობს.
მუზეუმის ფილიალი
ელენა რუბინშტეინის პავილიონი, რომელიც 1959 წელს გაიხსნა ჰაბიმა თეატრის მახლობლად, ამჟამად არის მუზეუმის ფილიალი და ეძღვნება თანამედროვე ხელოვნებას. ფილიალის კურატორი, ქალბატონი ელენე გინტონი, მხატვარი დევიდ გინტონის ცოლი, მოქმედებს მრავალი თანამედროვე ისრაელის მხატვრის ინტერესების გათვალისწინებით და ეხმარება მათ გამოფენების ორგანიზებაში.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
The Tel Aviv Museum of Art
ისრაელის მუზეუმები
მეჰმედ-ფაშას ხიდი

მეჰმედ-ფაშას ხიდი ან ვიშეგრადის ხიდი — თერთმეტთაღიანი ქვის ხიდი ბოსნია და ჰერცეგოვინაში. მდებარეობს მდინარე დრინზე ბოსნიის ქალაქ ვიშეგრადში. წარმოადგენს შუა საუკუნეების თურქული საინჟინრო ხელოვნების მნიშვნელოვან ძეგლს. ხიდი აგებულია 1577 წელს სოკოლუ მეჰმედ-ფაშას პროექტის მიხედვით.
2007 წელს ხიდი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
About the Mehmed Pasa Sokolović bridge on the official presentation of Tourist organization of Višegrad
UNESCO listing of Mehmed Paša Sokolović Bridge in Višegrad
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბოსნია და ჰერცეგოვინაში
სპირალი (რომანი)

სპირალი (რომანი)
სპირალი — გურამ ფანჯიკიძის რომანი. რომანი როგორც კი დაიბეჭდა "ცისკარში" (1985-86 წლების მიჯნაზე), მაშინვე ბესტსელერად იქცა. მალე, 1986 წლის დასაწყისში, წიგნის ბაზარზეც გამოვიდა 60 000-იანი ტირაჟით და მხოლოდ ტალონებით გაიყიდა. ტირაჟი გაცილებით დიდი რომ ყოფილიყო, ალბათ მაინც ძნელი საშოვნელი იქნებოდა. 1990 წელს, გიული ჭოხონელიძემ რომანის მიხედვით გადაიღო ამავე სახელწოდების ფილმი.
რომანის შესახებ
მე-20 საუკუნის 80-იანი წლების ბესტსელერი - ყველაზე სკანდალური და პოპულარული ქართული რომანი. სამეცნიერო ფანტასტიკა. მომაკვდავი აკადემიკოსის ტვინს უნერგავენ დადამბლავებულ ახალგაზრდას, რომელიც კრიმინალი აღმოჩნდება. ვინ იქნება ოპერაციის შემდეგ ეს ადამიანი? მოხუცი აკადემიკოსი? ახალგაზრდა კრიმინალი? თუ ვიღაც ახალი პიროვნება? ტვინი დაიმორჩილებს სხეულს, თუ სხეული ტვინს? და საერთოდ, ძალიან ხომ არ ვერევით ბუნების საქმეებში? ხომ არ გვავიწყდება, რომ ჩვენ თვითონ ბუნების შვილები ვართ და შემქმნელი ზედმეტ თავხედობას არ გვაპატიებს?
სიუჟეტი
პროფესორ დავით გიორგაძეს ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული პრობლემების გამო საავადმყოფოში დააწვენენ. მთავარი ექიმი ზურაბ თორაძე მას ექსტრაორდინალურ იდეას შესთავაზებს: გადაინერგოს ტვინი სხვა, ჯანმრთელ სხეულში. დიდი ხნის ყოყმანის შემდეგ პროფესორი დათანხმდება და მის ტვინს ავტოავარიაში დაღუპული რეციდივისტის, რამაზ კორინთელის სხეულში გადანერგავენ. ყოფილი პროფესორი უკვე ახალ სხეულში გამოიღვიძებს, თუმცა მრავალი პრობლემა გამოჩნდება მის ცხოვრებაში. მას რამაზ კორინთელის, ანუ თავისი და ინგა შეუყვარდება. შანტაჟით და თავისი ცოდნით მოიპოვებს პროფესორის ხარისხს. თუმცა ამავდროულად რამაზ კორინთელის მეგობრები შემოიჭრებიან ცხოვრებაში. ისინი ყოფილ პროფესორს მაღაზიის გატეხვას შესთავაზებენ. დავით გიორგაძეს სხვა გზა არ დარჩება და რამაზ კორინთელის ცხოვრებას გააგრძელებს. თუმცა რამდენიმე წლის შემდეგ ეს უკვე აუტანელი გახდება. შურს ზურაბ თორაძეზე იძიებს და შემდეგ თავის სიცოცხლეს თვითმკვლელობით დაასრულებს.
პერსონაჟები
აქ წარმოდგენილია როგორც მთავარი გმირები, ასევე ეპიზოდური პერსონაჟები:
დავით გიორგაძე - მოხუცი აკადემიკოსი და ინსტიტუტის დირექტორი
ზურაბ თორაძე - მთავარი ექიმი
რამაზ კორინთელი - სტუდენტი, რომლის სხეულში აკადემიკოსის ტვინს გადანერგავენ
ინგა კორინთელი - რამაზ კორინთელის და
სოსო შადური, სერგო ხაზარაძე და ნოდარ მიმინოშვილი - კორინთელის მეგობრები და პარტნიორები
ოთარ კახიშვილი - ინსტიტუტის ახალი დირექტორი (დავით გიორგაძის გარდაცვალების შემდეგ)
მარინე დვალი - დირექტორის პირადი მდივანი
მაკა ლანდია - სასცენარო განყოფილების მთავარი რედაქტორის მოადგილე
ვარლამ გიგოშვილი - მოხუცი ფიზიკოსი, "ტრაფალგარის" მფლობელი
ლია რამიშვილი - ვარლამ გიგოშვილის დის შვილიშვილი
ანა - აკადემიკოსის მეუღლე
ლალი - კორინთელის მეგობარი
მაკარ ბოჭორიშვილი - დოცენტი
რობერტი - მაღაზიის სექციონერი
ირაკლი ლომიძე - კომიტეტის თავმჯდომარე
ვლადიმერ მატვეევი - აკადემიკოსი ასტროფიზიკოსი
რომან გუგავა - სოსო შადურის მეგობარი
გოგი ლომიძე - ინგას შეყვარებული
გიორგი ლანდია - მაკა ლანდია მამა, ქიმიკოსი
დათო გიორგაძე - აკადემიკოს დავით გიორგაძის ვაჟი.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
როგორ წერდა გურამ ფანჯიკიძე ყველაზე ცნობილ ნაწარმოებებს და რატომ არ ბრაზდებოდა ის არაფერზე
რომანი Goodreads.com-ზე
ქართული რომანები
გურამ ფანჯიკიძის რომანები
1985 წლის რომანები
1986 წლის რომანები
სამეცნიერო ფანტასტიკა
სამეცნიერო ფანტასტიკური რომანები
ქართული სამეცნიერო ფანტასტიკა
ტრანსვესტიზმი

ტრანსვესტიზმი (ტრანსვესტიტი) — დამამცირებელი ტერმინი, (იხ. ქროს-დრესინგი - ქროს დრესერი) საწინააღმდეგო სქესის ტანსაცმლის ჩაცმისაკენ სწრაფვა. დიდი ხნის განმავლობაში მას უკავშირებდნენ მხოლოდ და მხოლოდ ჰომოსექსუალობას, ამასთან აქტიურს ქალებთან და პასიურს – მამაკაცებთან. ამიტომ ქვეყნებში, სადაც ჰომოსექსუალობა კანონით იდევნებოდა, ტრანსვესტიზმი ითვლებოდა ამორალურ და დანაშაულებრივ მოვლენად. თანამედროვე თვალსაზრისით, ტრანსვესტიზმი – არაერთმნიშვნელოვანი მოვლენაა, რადგან საწინააღმდეგო სქესის ტანსაცმლის ტარების მოტივები შეიძლება იყოს არსობრივად სხვადასხვა. ნამდვილი ტრანსვესტიზმი წარმოადგენს პერვერსიას, რომლის დროსაც საწინააღმდეგო სქესის ტანსაცმლის ჩაცმა იწვევს სექსუალური სიამოვნების განცდას, მაგალითად, მამაკაცებში ძლიერ სექსუალურ აღგზნებას ქალის თეთრეულის, კაბის, წინდების და ა.შ. ჩაცმის დროს. ამ პროცესს ხშირად თან ახლავს სარკის წინ საკუთარი სხეულის ფერება და ონანიზმი.
ლიტერატურა
შესავალი ლგბტ ჟურნალისტიკაში/[ავტ. შორენა გაბუნია; რედ. ირაკლი ვაჭარაძე; არასამთავრობო ორგანიზაცია „იდენტობა“]. - თბ., 2013. - 319 გვ.; 20 სმ.. - დანართები: გვ. 145-316. - განმარტ. ლექსიკონი: გვ. 3-34
ჩაცმულობა
ლგბტ ტერმინები
Aşağı Maralyan

Aşağı Maralyan (also, Ashaga Maral’yan, Ashagy-Maral’yan, Maral’yan and Maral’yanskiy) is a village in the Jabrayil Rayon of Azerbaijan. It is currently uninhabited. In October 2022, it was occupied by the Azerbaijani Armed Forces.
References
External links
Populated places in Jabrayil District
Assu, Rio Grande do Norte

Assu, Rio Grande do Norte
Açu (or Assu) is a municipality (município) in the state of Rio Grande do Norte in Brazil. The population is 58,384 (2020 est.) in an area of 1303 km².
The municipality contains the Açu National Forest, a sustainable use conservation unit that was originally established as a forest park in 1950.
The Barragem Armando Ribeiro Gonçalves, a reservoir on the Piranhas River, is partly located in the municipality.
References
External links
Rio Grande do Norte - Açu
Homepage of Açu
Municipalities in Rio Grande do Norte
ჩირიპკეუ (ფლორეშტის რაიონი)

ჩირიპკეუ (ფლორეშტის რაიონი)
ჩირიპკეუ — სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 248 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 326 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ფლორეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ფლორეშტის რაიონის სოფლები
ქართველი მწერლების სია

ქართველი მწერლების სია
ა
ალექსანდრე აბაშელი
მემედ აბაშიძე
გრიგოლ აბაშიძე
ირაკლი აბაშიძე
ტბელი აბუსერისძე
ნიკოლოზ აგიაშვილი
ბექა ადამაშვილი
ალიო ადამია
ავთანდილ ადეიშვილი
ლადო ავალიანი
გიორგი ავალიშვილი
ილია ალხაზიშვილი
ჭაბუა ამირეჯიბი
ქაიხოსრო ანდრონიკაშვილი
შიო არაგვისპირელი
ლავრენტი არდაზიანი
არსენ II
არსენ ბერი
მამია ასათიანი
მიხეილ ასათიანი
არტემ ახნაზაროვი
ბ
გერცელ ბააზოვი
გრიგოლ ბაგრატიონი
ბანოვანი (მწერალი)
გიორგი ბარათაშვილი
იესე ბარათაშვილი
ვასილ ბარნოვი
ბასილი ბაგრატის ძე
ბასილი ვაჩეს ძე
ბასილი ზარზმელი
ბასილი საბაწმინდელი
აკაკი ბელიაშვილი
სიმონ ბერეჟიანი
ლაშა ბუღაძე
გრიგოლ ბუხნიკაშვილი
ნიკოლოზ ბარათაშვილი
აკაკი ბაქრაძე
გ
ეკატერინე გაბაშვილი
ზაქარია გაბაშვილი
გაბრიელ მცირე
ზვიად გამსახურდია
კონსტანტინე გამსახურდია
მირზა გელოვანი
გურამ გეგეშიძე
იონა გედევანიშვილი
გიორგი მერჩულე
გიორგი მთაწმიდელი
გიორგი მცირე
იაკობ გოგებაშვილი
ლევან გოთუა
ჯანრი გოგეშვილი
ცირა გოგეშვილი
გრიგოლ დოდორქელი
გრიგოლ ხანძთელი
დ
შალვა დადიანი
ფუცუ დგებუაძე-ფულარია
გურამ დოჩანაშვილი
ნოდარ დუმბაძე
დუტუ მეგრელი
ე
დავით ერისთავი
რაფიელ ერისთავი
დომინიკა ერისთავი (განდეგილი)
მერაბ ელიოზიშვილი
მერაბ ელიოზიშვილი
ვ
ვაჟა-ფშაველა
ვახტანგ VI
ზ
თ
თეიმურაზ ბატონიშვილი
თეოფილე ხუცესმონაზონი
ანასტასია თუმანიშვილ-წერეთელი
ავთანდილ თუმანიშვილი
კონდრატე თათარიშვილი (უიარაღო)
ი
არსენ იყალთოელი
ალექსანდრე იასაღაშვილი
იოსებ იმედაშვილი
რევაზ ინანიშვილი
იოანე საბანის ძე
ოტია იოსელიანი
კ
ანა კალანდაძე
გიორგი კეკელიძე
ნიკოლოზ კეცხოველი
ნესტან კვინიკაძე
დავით კლდიაშვილი
ამირან კილაძე
სერგო კლდიაშვილი
ლ
გიორგი ლეონიძე
ჭოლა ლომთათიძე
ნიკო ლომოური
ნიკო ლორთქიფანიძე
კონსტანტინე ლორთქიფანიძე
მ
გოჩა მანველიძე
გივი მარგველაშვილი
ელგუჯა მარღია
ივანე მაჩაბელი
დიმიტრი მაჩხანელი
ონოფრე მაჭუტაძე
მანანა მენაბდე
მიხო მოსულიშვილი
სერგეი მესხი
გიორგი მერჩულე
ილო მოსაშვილი
ნ
კოლაუ ნადირაძე
ეგნატე ნინოშვილი
ო
დიმიტრი ორბელიანი
ვახტანგ ორბელიანი
სულხან-საბა ორბელიანი
პ
გიორგი პაპაშვილი
ჟ
რ
გაბრიელ რატიშვილი
გრიგოლ რობაქიძე
გურამ რჩეულიშვილი
ს
ზაალ სამადაშვილი
სარგის თმოგველი
იროდიონ სონღულაშვილი
ლევან სანიკიძე
ტ
გალაკტიონ ტაბიძე
დავით ტურაშვილი
ტიციან ტაბიძე
უ
დიმიტრი უჩანეიშვილი
ფ
ანტონ ფურცელაძე
გურამ ფანჯიკიძე
ქ
ჯემალ ქარჩხაძე
მიხეილ ქვლივიძე
სიმონ ქვარიანი
ღ
ყ
ალექსანდრე ყაზბეგი
შ
ნუგზარ შატაიძე
დავით შემოქმედელი
გიორგი შატბერაშვილი
ჩ
გოდერძი ჩოხელი
ც
გიორგი ციციშვილი
იაკობ ცურტაველი
ძ
გიორგი ძიგვაშვილი
წ
აკაკი წერეთელი
ჭ
ალექსანდრე ჭავჭავაძე
ილია ჭავჭავაძე
რეზო ჭეიშვილი
თამაზ ჭილაძე
ოთარ ჭილაძე
დანიელ ჭონქაძე
ხ
ჯ
დავით ჯავახიშვილი
მიხეილ ჯავახიშვილი
ჰ
Comitas subsuturalis

Comitas subsuturalis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Distribution
This marine species occurs off East Africa and Zanzibar
References
External links
Specimen at MNHN, Paris
Biolib.cz: Comitas subsuturalis
subsuturalis
Taxa named by Eduard von Martens
Gastropods described in 1902
Alexey Retinsky

Alexey Retinsky (ukr. Oleksii Retynskii) was born on 14 November 1986 in Simferopol, Crimea. He is an Austrian composer and artist of Russian-Ukrainian origin.
Biography
Born to a family of musicians in Simferopol, Retinsky's early musical experiences consisted of playing wind instruments. He graduated from the School of Music, mastering the oboe, saxophone and trumpet. In parallel, he began to study composition. He later studied composition and electroacoustic composition in Music Academy of Kiev and in the Zurich University of the Arts (Zürcher Hochschule der Künste). His PhD studies were concluded at the University of Music and Performing Arts in Graz by Beat Furrer. Since 2014, he has live and worked in Vienna.
Musical development
Retinsky's oeuvre is wide; he is a creator of symphonic, chamber and electronic music, as well as music for theatre, installation and performance art. His music works and various projects have been performed in Mariinsky Theater, National Philharmonic of Ukraine, MuseumsQuartier in Vienna, Museum Joaneum Graz, Dresdner Zwinger, Gaudeamus Muziekweek (NL), by the Festivals CIME/ICEM Denton (USA), MDR Muisiksommer Eisenach and many others. In common with the studio Idee und Klang, he created electroacoustic music for the Swiss National Museum in Zurich, the Imperial War Museum in London, the King Abdulaziz Center for World Culture in Saudi Arabia.
In addition to his work as a composer and musician, Rentisky paints and takes film photography.
Some works
Music for Orchestra
"Ultima Thule" (Lat .: Last Island) for 23 strings, cymbals and bells (2009)
Symphony "De profundis" for large symphonic orchestra (2009-2010)
Chamber music and ensemble music
Trio for violin, cello and piano (2007)
"Lament" for violin and piano (2008)
"Subito" for flute and piano (2008)
"Shades of white" for two cellos and piano (2010)
"Dreams of the bird" for violin and piano (2010–2011)
String Quartet "C-Dur" for two violins, viola and cello (2011)
"Punctum Nulla" (Lat .: The point of no return) eight-channel tape (2012)
"Sleeping Music" stereo tape (2012–2013)
"... and the path was wide" for piano (2012–2013)
"The World Without Me" Audiovisual installation (2013)
"Hamlet_Babylon" incidental music for 3 folk-female voices, two cellos, flute and stereo tape (2013)
Hamlet installation. Stereo tape (2013)
"Two birds and one sky" for two violins (2014)
References
External links
Official website
Donemus Publishing house of contemporary classical music
Music on Soundcloud
Vimeo
1986 births
Living people
Musicians from Simferopol
Ukrainian composers
Austrian composers
Zurich University of the Arts alumni