ავთანდილ ვარსიმაშვილი

ავთანდილ ვარსიმაშვილი
ავთანდილ ედუარდის ძე ვარსიმაშვილი (დ. 10 ნოემბერი, 1959, თბილისი) — ქართველი თეატრისა და კინოს რეჟისორი, სცენარისტი, ალექსანდრე გრიბოედოვის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი, თავისუფალი თეატრის მფლობელი და სამხატვრო ხელმძღვანელი, თბილისის შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტის სრული პროფესორი, უნივერსიტეტის რეჟისურის მიმართულების ხელმძღვანელი, საერთაშორისო ორგანიზაცია „შექსპირის თეატრის“ (აშშ) სრულუფლებიანი წევრი. კინოსტუდია „Vars-studio"-ს მფლობელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1959 წლის 10 ნოემბერს, თბილისში, ედუარდ ვარსიმაშვილისა და რიმა მოსეშვილის ოჯახში. დაამთავრა საქართველოს თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი 1981 წელს. 1992-1996 წლებში იყო „კავკასიის ტელე-რადიო კომპანიის“ სამხატვრო ხელმძღვანელი; 1997 წელს დააარსა „თეატრალური სარდაფი“, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 1998 წლამდე; 1999 წლიდან გრიბოედოვის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი, 2001 წელს მისი ხელმძღვანელობით გაიხსნა „თავისუფალი თეატრი“. ვარსიმაშვილს საქართველოს გარდა დადგმული აქვს სპექტაკლები უკრაინის, გერმანიის, რუსეთის, ესტონეთის, ფინეთის, უნგრეთის თეატრებში. მისი პროდიუსერობით შეიქმნა მხატვრული ფილმი „ბამბაზიის სამოთხე“.
ვარსიმაშვილი არის საქართველოს სახელმწიფო (1999) და კოტე მარჯანიშვილის პრემიების ლაურეატი (2002), ღირსების ორდენის კავალერი (2005), აგრეთვე არაერთი ფესტივალის გამარჯვებული: Cinema Rimini-ს საერთაშორისო კინოფესტივალის ჟიურის სპეციალური პრიზი (იტალია, 1991), რუსთავის თეატრალური ფესტივალი — „ოქროს ნიღაბის“ პრიზი საუკეთესო რეჟისურისთვის (1998), ლვოვის თეატრალური ფესტივალის პრიზი „ოქროს ლომი“, საუკეთესო რეჟისურისათვის (2002), რუსეთის საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი „ზოლოტოი ვიტიაზის“ გრან-პრი „ოქროს რაინდი“ (2013), რუსეთის „მეგობრობის„ ორდენი (2006), პუშკინის მედალი (2016), მიხეილ თუმანიშვილის პრემია (2020).
როგორც საქართველოში, ასევე მის ფარგლებს გარეთ დადგმული აქვს ასზე მეტი სპექტაკლი. საქართველოს გარდა სპექტაკლები დადგმული აქვს გერმანიაში, უკრაინაში, რუსეთში, ესტონეთში, უნგრეთში.
გადაღებული აქვს 9 მხატვრული ფილმი
ჰყავს მეუღლე – ელისო ორჯონიკიძე (1967) და ორი შვილი: გიორგი (1986) და მარიამი (1988).
მნიშვნელოვანი თეატრალური დადგმები
რუსთაველის თეატრი
„რექვიემი“ მეორე მსოფლიო ომში დაღუპული პოეტების ლექსებზე
კარლო გოლდონი — „მშვენიერი ქართველი ქალი“ (1981)
რობერტ სტურუა, ავთანდილ ვარსიმაშვილი, ლილი ფოფხაძე — „ვარიაციები თანამედროვე თემაზე“ (1981)
ლაშა თაბუკაშვილი — „ათვინიერებენ მიმინოს“ (1982)
ალექსანდრე ვამპილოვი — „იხვებზე ნადირობა“ (1983)
ვაჟა-ფშაველა — „მოკვეთილი“ (1986)
მიხეილ ჯავახიშვილი — „კვაჭი კვაჭანტირაძე“ (1988)
უილიამ შექსპირი — „ტიტუს ანდრონიკუსი“ (1993)
მეტეხის თეატრი
„დონ ჟუანი“ (1979)
„ჩემი ცხოვრების გზა სიზმარია“ (1986)
გრიბოედოვის თეატრი
ემილ ზოლა — „ტერეზა რაკენი“ (1999)
„ვნებანი გოლდონის მიხედვით“ (2000)
ანტონ ჩეხოვი — „ცხოვრება მშვენიერია“ (2001)
„Russian bluz“ (2002)
„მე, ბულატ ოკუჯავა“ (2003)
მიხეილ ბულგაკოვი — „ოსტატი და მარგარიტა“ (2005)
ჯოშუა სობოლი — „გეტო“ (2010)
ნიკოლოზ გოგოლი — „ქორწინება“ (2011)
ლევ ტოლსტოი — „ცხენის ისტორია“ (2012)
„მე, ვლადიმერ მაიაკოვსკი“ (2014)
ნიკოლოზ გოგოლი — „რევიზორი“ (2015)
„ალჟირი“ (2017)
ნიკოლოზ გოგოლი — „შინელი“ (2019)
ივან ბუნინი — „სიყვარულის ხეივნები“
გია დანელია, რეზო გაბრიაძე — „არ დაიდარდო“
თეატრალური სარდაფი
ავგუსტ სტრინდბერგი — „სიკვდილის როკვა“ (1997)
ბერტოლტ ბრეხტი — „შიში და სასოწარკვეთა“ (1997)
უილიამ შექსპირი — „ჰამლეტი“ (1998)
თავისუფალი თეატრი
„კომედიანტები“ (2001)
„ტელე მისტერია“ (2002)
„პროვოკაცია“ (2003)
„ძმები“ (2006)
„ღმერთო დაგვიფარე ჩვენ და ადამიანები“ (2007)
„კავკასიური ცარცის წრე“ (2008)
„მიყვარხარ, მიყვარხარ, მიყვარხარ“ (2010)
ენტონი ბერჯესი — „მექანიკური ფორთოხალი“ (2011)
„ვალსი ძილის წინ“ (2013)
„რიჩარდ III“ (2014)
„ხომ ხოცავენ ქანცგაწყვეტილ ცხენებს“ (2015)
„სხვების ცხოვრება“ (2016)
„2030 — დასაკარგი არაფერი გვაქვს“ (2019)
„სამი ჰალსტუხიანი და ანგელოზი“ (2021)
„ოტელო“ (2022)
კინო და ტელევიზია
„ავადმყოფი გიცდით“ (1988)
„თვინიერი“ (1992)
„სახლი ძველ უბანში“ — 30-სერიიანი მხატვრული ფილმი (1994)
„მერე რა, რომ სველია, სველი იასამანი“ — 2-სერიიანი სატელევიზიო მხატვრული ფილმი (2003)
„იდიოტოკრატია“ (2008)
„ყველაფერი კარგად იქნება“ (2009)
„მიდი ძმაო, მიდი“ (2011)
„ისპაჰან-ბათუმი“ (2011)
„სახლი, რომელიც ფანჯრიდან გაიპარა“ (2013)
ჯილდოები
საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1999)
დავით აღმაშენებლის პრემია (2001)
მარჯანიშვილის პრემია (2002)
საქართველოს ღირსების ორდენი (2005)
რუსეთის „მეგობრობის“ ორდენი (2006)
პუშკინის მედალი (2016)
მიხეილ თუმანიშვილის პრემია (2020)
მიღებული აქვს მრავალი ჯილდო სხვადასხვა საერთაშორისო თეატრალურ და კინოფესტივალზე, მათ შორის:
Cinema Rimini-ს საერთაშორისო კინოფესტივალის ჟიურის სპეციალური პრიზი (იტალია, 1991)
ოქროს ლომი“ „საუკეთესო რეჟისურისთვის“ ლვოვის (უკრაინა) თეატრალურ ფესტივალზე — სპექტაკლისთვის „ჰამლეტი“ (1998)
„ოქროს ნიღაბი“ — „საუკეთესო რეჟისურა“ რუსთავის თეატრალურ ფესტივალზე სპექტაკლისთვის „ჰამლეტი“ (1998)
„ოქროს ლომი“ — გრან პრი ლვოვის (უკრაინა) თეატრალურ ფესტივალზე სპექტაკლისთვის „კომედიანტები“ (2001)
„ოქროს რაინდი“ — გრან პრი (რუსეთი) - რუსეთის საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი („ზოლოტოი ვიტიაზი“) 2013, სპექტაკლისთვის „ცხენის ამბავი“
პრიზი „თეატრალის ვარსკვლავი“ (რუსეთი)
„პეკტორალი“ — უკრაინის ნაციონალური თეატრალური პრემია. სპექტაკლისთვის „რიჩარდ მესამე“, 2017.
სანქტ-პეტერბურგის საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი „ბალტიის სახლი“, „საუკეთესო რეჟისურა“ სპექტაკლისთვის „ალჟირი“ (2017)
ესტონეთის თეატრალური პრემია და ქალაქ ტარტუს პრემია წლის საუკეთესო სპექტაკლისთვის.
სტამბულის საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი „გრან პრი" სპექტაკლისათვის „მექანიკური ფორთოხალი“.
ლიტერატურა
ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი. — თბილისი, 1998-1999
რესურსები ინტერნეტში
ავთანდილ ვარსიმაშვილი — ეცნიკლოპედია „საქართველო“
ავთანდილ ვარსიმაშვილი „თავისუფალი თეატრის“ საიტზე
ავთანდილ ვარსიმაშვილი „გრიბოედოვის თეატრის“ საიტზე
„Сибиряки — это отдельная нация“
სქოლიო
დაბადებული 10 ნოემბერი
დაბადებული 1959
თბილისში დაბადებულები
ქართველი თეატრის რეჟისორები
ქართველი დრამატურგები
ქართველი კინორეჟისორები
ქართველი სცენარისტები
ქართველი პროდიუსერები
საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
რუსეთის მეგობრობის ორდენის კავალრები
პუშკინის მედლის კავალრები