PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების 50-ე წლისთავის ობელისკი (კონსტანტინოვსკი)

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების 50-ე წლისთავის ობელისკი (კონსტანტინოვსკი)
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების 50-ე წლისთავის ობელისკი — ძეგლი-ობელისკი ქალაქ კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. გაიხსნა 1967 წელს საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების 50-ე წლისთავის აღსანიშნავად.
ისტორია
საბჭოთა ხელისუფლება დონის მიწაზე დამყარდა თეთრგვარდიელებთან ბრძოლის შემდეგ. 1920 წლის დასწაყისში იგი საბოლოოდ დამყარდა. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების 50-ე წლისთავის ობელისკი დადგეს კომკავშირისა და კომუნისტური ქუჩების გადაკვეთაზე ქალაქ კონსტანტინოვსკში 1967 წლის ნოემბერში.
ძეგლი ააგეს მუშათა და დეპუტატთა რაიონული საბჭოს 1967 წლის 21 ივნისის № 222 გადაწყვეტილების შესაბამისად. ძეგლი-ობელისკის პროექტის ავტორია როსტოველი მოქანდაკე, „ოლქარქპროექტის“ ყოფილი მთავარი არქიტექტორი, როსტოვის საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტის არქიტექტურის კათედრის ხელმძღვანელი გრიგორ ივანეს ძე ვლადიმირი (1913-1996). საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების 50-ე წლისთავის ობელისკის აგებაში ასევე მონაწილეობა მიიღო ახალგაზრდებმა და ქალაქის სხვა მაცხოვრებლებმა.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების 50-ე წლისთავის ობელისკი დამზადებულია სახიანი აგურისაგან და რკინის კარკასისაგან, რომლის შიგნითც ბეტონია ჩასხმული. ობელისკი შელესილია ცემენტით და გარედან მარმარილოს ფილებითაა მოპირკეთებული.
ობელისკი არის ოთკუთხა სტელა, რომლის სიმაღლეც არის 11 მეტრი, ხოლო ზომები 1,2х1,2 მეტრი. ობელისკის ყველა მხარეზე წარწერაა: 1917 - 1967. სტელა დგას ორიარუსიან რკინაბეტონის კვარცხლბეკზე. 2015 წლის ბოლოსა და 2016 წლის დასაწყისში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების 50-ე წლისთავის ობელისკს ჩაუტარდა კაპიტალური რემონტი, აღადგინეს ჩამოცვენილი მარმარილოს ფილები, კეთილმოაწყვეს ტერიტორია ობელისკის გარშემო.
ლიტერატურა
Михалевич Н. Эхо революции и Гражданской войны.//Семикаракорские вести.-2013.-25 мая.
Какурин Н. Е., Вацетис И. И. Гражданская война. 1918–1921 / Под ред. А. С. Бубнова и др. — СПб.: Полигон, 2002. — 672 с. с. — (Великие противостояния). — 5100 экз. — ISBN 5–89173–150–9.
Родионов В. Тихий Дон Атамана Каледина — М.: «Алгоритм», 2007. — 288 с. — ISBN 978-5-9265-0416-0.
რესურსები ინტერნეტში
Обелиск шахтерам–красногвардейцам
Обелиск шахтерам–красногвардейцам
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ძეგლები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
საუდის არაბეთის ჰიმნი

საუდის არაბეთის ჰიმნი
საუდის არაბეთის ეროვნული ჰიმნი — პირველად ოფიციალურად მიღებული იქნა 1950 წელს მხოლოდ ტექსტი და მერე ისევ 1984 წელს სიმღერები. ორიგინალური კომპოზიცია იყო აბდულ-რაჰმან ალ-ხატიბის მიერ 1947 წელს სპილენძის ინსტრუმენტული ვერსია, მოგვიანებით სერაჯ ომარის მიერ მოწყობილი (سراج عمر). ჰიმნის სიტყვები დაწერა იბრაჰიმ ჰაფიჯიმ.
ეს არის მოხსენიებული, უბრალოდ, როგორც ეროვნული ჰიმნი (النشيد الوطني an-Našīd al-Waṭaniyy), მიუხედავად იმისა, რომ საყოველთაოდ ცნობილია თავისი დასაწყისი, Sārʿī (سارعي, "ლირიკული ზარები"), Sārʿī lil-maǧdi wal-ʿalyāʾ (سارعي للمجد والعلياء, "ლირიკული ზარების დიდება და უზენაესობა!").ლირიკული ზარები ქვეყანაზე, რომლებსაზ მოაქვს მადლიერება და აფრიალებს მწვანე დროშას,ადიდებს ღმერთს და შესთხოვს მას საუდის არაბეთის მეფისთვის ხანგრძლივი სიცოცხლის მინიჭებას
ინსტრუმენტული ვერსია უწოდებენ სამეფო მისალმება (السلام الملكي as-Salām al-Malakiyy), რომელიც ასევე იმ წესჩვეულების სახელია რომელიც იმართება სამეფო ოჯახის უმთავრეს წევრებისა და დიპლომატიური ფიგურების მისასალმებლად.
ლექსები
შენიშვნები
გარე ბმულები
საუდის არაბეთის საელჩო Washington-ში, DC აქვს აუდიო გვერდი, რომელიც მოიცავს ეროვნული ჰიმნს, როგორც ვოკალური და ინსტრუმენტული ვერსიებით
საუდის არაბეთში: -Nasheed Al-Waṭaniy -საუდის არაბეთის აუდიო ეროვნული ჰიმნი, ინფორმაცია და ტექსტები
უოტერგეიტის სკანდალი

უოტერგეიტის სკანდალი — აშშ-ის პოლიტიკური სკანდალი რიჩარდ ნიქსონის პრეზიდენტობის პერიოდში, რომელიც ნიქსონის რამდენიმე უახლოესი მრჩეველის დაპატიმრებითა და თვით პრეზიდენტის გადადგომით დასრულდა 1974 წლის 9 აგვისტოს.
სკანდალი დაიწყო ვაშინგტონში 1972 წლის 17 ივნისს უოტერგეიტის საოფისე კომპლექსში დემოკრატიული ეროვნული კომიტეტის შტაბ-ბინაში შეჭრისთვის ხუთი ადამიანის დაპატიმრებით. ფედერალური საგამოძიებო ბიუროს მიერ წარმოებული გამოძიებით, ხოლო მოგვიანებით სენატის უოტერგეიტის კომიტეტისა და თემთა პალატის იურიდიული კომიტეტისა და პრესის მხილებით დადგინდა, რომ ეს შეჭრა ერთ-ერთი იყო მრავალრიცხოვან არალეგალურ საქმიანობათაგან, რომლებიც ნიქსონის შტატის თანამშრომლების მიერ იყო ნებადართული და წარმოებული. მათ ასევე გამოააშკარავეს დანაშაულისა და კანონდარღვევის უამრავი შემთხვევა, რომლებიც მოიცავდა საარჩევნო კამპანიის დარღვევებს, პოლიტიკურ შპიონაჟსა და საბოტაჟს, არალეგალურ შეჭრებს, გაუმართლებელ საგადასახადო აუდიტებს, არალეგალურ მოსმენებს მასშტაბურ დონეზე და ასევე საიდუმლო ფარულ საბანკო ანგარიშს მექსიკაში, ამგვარი ოპერაციების ჩამტარებელთა ანაზღაურებისთვის. ეს საიდუმლო ფონდი გამოიყენებოდა ასევე იმ შვიდი ადამიანის გასაჩუმებლად, რომლებიც 17 ივნისის შეჭრისთვის იყვნენ დაკავებული.
ნიქსონი და მისი შტატი ერთმანეთში შეთანხდმენ შეჭრის გარემოებების დასაფარავად, განსაკუთრებით კი, მისი თეთრ სახლთან კავშირის დასამალად, ამ ფაქტის მოხდენამდე ექვსი დღით ადრე. პრეზიდენტისა და მისი შტატის თანამშრომლების მაკომპრომეტირებელი მტკიცებულებების ორი წლის განმავლობაში შეგროვების შემდეგ, რაც მოიცავდა მისი ყოფილი შტატის თანამშრომლების აღიარებებს სენატის გამოძიებაში, გაირკვა, რომ ნიქსონს ხმის ჩამწერის სისტემა ჰქონდა საკუთარ ოფისში თეთრ სახლში, რომელსაც მრავალი საუბარი ჰქონდა დაფიქსირებული. ამ ფირების ჩანაწერებიდან გამოაშკარავდა, რომ მას პირადად მიუძღოდა ბრალი მართლმსაჯულებისთვის სიმართლის დამალვაში, კერძოდ ამ შეჭრასთან დაკავშირებულ გარემოებებში. ეს ჩანაწერი მოგვიანებით ცნობილი გახდა, როგორც „კვამლიანი თოფი“ (smoking gun). სასამართლო გარჩევების სერიის ბოლოს აშშ-ის უზენაესმა სასამართლომ საქმეში „აშშ ნიქსონის წინააღმდეგ“ ერთხმად უყარა კენჭი გადაწყვეტილებას პრეზიდენტის მიერ ჩანაწერების გადაცემაზე და ნიქსონი იძულებული გახდა ისინი გამოეაშკარავებინა.
თემთა პალატაში უეჭველი იმპიჩმენტისა, ხოლო სენატში დატუსაღების შესაძლებლობის წინაშე დამდგარი ნიქსონი ათ დღეში გადადგა, რითაც პირველი და ერთადერთი აშშ-ის პრეზიდენტი გახდა, რომელიც ამ პოსტიდან ვადამდე გადადგა. მისმა მემკვიდრემ ამ პოსტზე, ჯერალდ ფორდმა, გამოსცა წინააღმდეგობრივი ნიქსონის შეწყალება ნებისმიერი ფედერალური კანონდარღვევისთვის, რომელიც კი მას ჩადენილი შეიძლება ჰქონდა პრეზიდენტის პოსტზე ყოფნისას.
რესურსები ინტერნეტში
უოტერგეიტის სკანდალი – ენციკლოპედია ბრიტანიკა
Watergate Trial Conversations
Watergate Timeline
BBC News reports on Watergate
აშშ-ის ისტორია
აშაღი-ხუჯი

აშაღი-ხუჯი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 563 კაცი. დასახლება აშენდა მე-19 საუკუნეში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ყუბის რაიონის სოფლები
ატკინსი

ატკინსი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატში, ბენტონის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1670 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიოვის ქალაქების სია
აიოვის ქალაქები
Toxiclionella tumida

Toxiclionella tumida — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Lasioglossum obnubilum

Lasioglossum obnubilum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1924 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
obnubilum
House of Chikovani

House of Chikovani
The House of Chikovani is a line of Georgian nobility, once a princely (mtavari) house in monarchical Georgia. Originally, the Dukes of Chikovani ruled the province of Lechkhumi in northwestern Georgia. At the end of the 17th century, General Katso Chikovani rose to prominence in the adjacent Principality of Mingrelia. After him, his son became the ruler of Mingrelia and assumed the dynastic name of Dadiani. Thereafter, Chikovani ruled Mingrelia under the dynastic name of Dadiani until the principality was annexed by the Russian Empire. The cadet branch of the family continued to exist under the name of Chikovani.
History
The House of Chikovani first came to prominence after General Katzo Chikovani (d. 1682), Prince of Salipartiano, was promoted to the post of the Chief Minister at the court of Levan III of Mingrelia.
As he strengthened his position among the nobles of western Georgia, General Chikovani eliminated members of many prominent houses, including those of the ruling Dadiani House. When Levan III died in 1681 without leaving a male heir, his natural son Levan IV was forced to abdicate, and General Chikovani'son took over the leadership of the Principality of Mingrelia. General Chikovani's increased power facilitated the ascent of his son George to the Mingrelian Throne. George became a ruler of the principality and after adopting the title of Dadiani became known as George IV Dadiani of Mingrelia.
Beginning with George IV till Nikolas Dadiani, Prince of Mingrelia, all members of the ruling Dadiani family were by blood members of the House of Chikovani. The lineage lasted until the principality was abolished in late 1800s by the Russian Empire which took advantage of internal instability, Ottoman Invasions during the Crimean War, and a subsequent request for help from Ekaterine Dadiani, the Last Princess of Mingrelia.
The Chikovani branch that remained without the ruling title of Dadiani traces its origins to General Chikovani's second son Jesse who did not assume the dynastic title.
Notable descendants
Simon Chikovani – futurist poet and political figure.
Giorgi Kvinitadze – military commander who rose from an officer in the Imperial Russian army to commander-in-chief of the Democratic Republic of Georgia. Descended through his father, Colonel Ivane Chikovani.
Lela Chikovani – Deputy Defense Minister of Georgia.
Vakhtang Vladimiris dze Chikovani ru – Hero of the Soviet Union
Archil Chikovani – Mayor of Batumi.
Historical gallery
Related
House of Dadiani
Principality of Mingrelia
Salipartiano
References
External links
Noble families of Georgia (country)
Families of Georgia (country)
ივანგოროდი

ივანგოროდი — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ რუსეთში, ლენინგრადის ოლქის კინგისეპის რაიონში. მოსახლეობა 2012 წლის აღწერით 10 128 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქი მდინარე ნარვის მარჯვენა სანაპიროზე მდებარეობს, სანქტ-პეტერბურგიდან დასავლეთით 147 კმ-ში.
ივანგოროდი დაარსდა 1492 წელს, როგორც ციხესიმაგრე, მოსკოველი თავადის ივან ვასილიევიჩის მიერ, სწორედ მის პატივსაცემად ქალაქს ამჟამინდელი სახელი. XV საუკუნის გერმანულ დოკუმენტებში ციხე-ქალაქი მოხსენიებულია, როგორც: „კონტრ-ნარვა“. ივანგოროდის ციხესიმაგრე მაღალი ქვის გალავნით და 10 კოშკით, ივანგოროდი რუსეთში პირველი მართკუთხა გეგმით აგებული ციხესიმაგრე იყო 1492-1610 წლებში.
XVI-XVII საუკუნეების განმავლობაში ციხესიმაგრე ხშირად ხდებოდა გერმანელების, შვედებისა და პოლონელების თავდასხმის ობიექტი. 1581-1590 წლებში, ლივონიის ომის შემდეგ და 1612-1704 წლებში (რუსეთში შვედების ინტერვენციის პერიოდში) ციხესიმაგრე შვედებს, ხოლო 1704 წლიდან ჩრდილოეთის ომის დროს ციხესიმაგრე რუსულმა ჯარებმა დაიკავეს.
1940 წელს ესტონეთის საბჭოთა კავშირთან შეერთების შემდეგ, ივანგოროდი ესტონეთის შემადგენლობაში დარჩა. 1941-1944 წლებში ქალაქი ოკუპირებული ჰქონდათ გერმანელებს, ქალაქს მართავდა ოსტლანდი.
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქის ოფიციალური საიტი
„ციხესიმაგრე ხედით ესტონეთზე“
ივანგოროდი ენციკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“
ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
Allia

Allia is a small river in Lazio, Italy. It is a left tributary of the Tiber with confluence about from Rome. The Allia's source is located in the mountains near the location of Crustumerium and it flows near Monterotondo towards the Tiber.
The confluence of Allia and the Tiber is the site of the Battle of the Allia, where Romans were defeated by the Gallic tribe Senones under Brennus in 387 BC.
See also
References
Rivers of Italy
Rivers of Lazio
Rivers of the Province of Rome
ძვ. წ. 57

ძვ. წ. 57
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
კლეოპატრა VI — ძველი ეგვიპტის ფარაონი
ფრაატ III — პართიის მეფე
Nada Surf

Nada Surf — ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფი. ჩამოყალიბდა 1992 წელს, ნიუ იორკში. მასში შედიან: მეთიუ კოუსი (გიტარა, ვოკალი), აირა ელიოტი (დასარტყმელი საკრავები, ბეკ-ვოკალი) და დანიელ ლორკა (ბასი, ბეკ-ვოკალი). ჯგუფი ცნობილი გახდა სიმღერით „Popular“, რომელიც გამოვიდა 1996 წელს.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
High/Low (1996)
The Proximity Effect (1998)
Let Go (2002)
The Weight Is a Gift (2005)
Lucky (2008)
If I Had A Hi-Fi (2010)
The Stars Are Indifferent to Astronomy (2012)
You Know Who You Are (2016)
რესურსები ინტერნეტში
1990-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები
ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფები
1992 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
We Can Fly

We Can Fly
"We Can Fly" is a single by the progressive rock band Yes released in 2011, and consisting of shortened versions of two sections of the suite "Fly from Here" from their album of the same name: "Fly from Here, Part I: We Can Fly" and "Fly from Here, Part V: We Can Fly (Reprise)".
It is the first single by Yes since "If Only You Knew" (from The Ladder), released in 1999. It is also the only Yes single with Benoît David on vocals, and the second after "Into the Lens" in 1980 without Jon Anderson on vocals and with Geoff Downes on keyboards.
Music video
The official music video was released on 3 July 2011. The video portrays the story of an airline passenger awaiting his flight, who reads a magazine article about a 1940s Hollywood mogul who died in a plane crash as a result of a "pilot error." The man finishes reading, runs down a flight of stairs, and boards his plane only to find the same '40s-era cast of characters aboard, with a stewardess leading him to the cockpit to pilot the plane. Trevor Horn makes a cameo appearance as the movie mogul.
Jon Anderson's reaction
In an interview with Rolling Stone, Anderson stated that on hearing "We Can Fly" he felt it sounded "a bit dated" and that Trevor Horn's production "wasn't as good as I expected". He did, however, praise David's vocal performance.
Personnel
Yes
Benoît David – lead vocals
Chris Squire – bass, backing vocals
Steve Howe – guitars, backing vocals
Geoff Downes – keyboards
Alan White – drums
Additional musicians
Oliver Wakeman – additional keyboards
Release history
References
External links
Yes (band) songs
The Buggles songs
2011 songs
Song recordings produced by Trevor Horn
Songs written by Geoff Downes
Songs written by Trevor Horn
Songs written by Chris Squire
კამპ ნოუ

კამპ ნოუ
„კამპ ნოუ“ — საფეხბურთო კლუბ „ბარსელონას“ სტადიონი. ოფიციალური გახსნა შედგა 1957 წლის 24 სექტემბერს. გახნის მომენტიდან სტადიონი ეკუთვნოდა კატალონიურ საფეხბურთო კლუბს და თავდაპირველოდა ეწოდებოდა Estadi del FC Barcelona (საფეხბურთო კლუბ „ბარსელონას“ სტადიონი), თუმცა მაშინაც კი მას უწოდებდნენ „კამპ ნოუს“. თავისი ამჟამინდელი სახელწოდება ოფიციალურად სტადიონმა მიიღო 2000 წელს. „კამპ ნოუ“ ყველაზე ტევადი სტადიონია არა მარტო ესპანეთში, არამედ მთელ ევროპაშიც: ის იტევს 99 453 მაყურებელს.
„კამპ ნოუ“ ერთ-ერთია იმ მცირე ევროპული სტადიონებიდან, რომლებსაც უეფა ხუთი ვარსკვლავით აფასებს.
სტადიონის ტერიტორიაზე მდებარეობს ბარსელონას თანამშრომლების ოფიციალური ცენტრი, ხელმძღვანელობის ოფისი და საფეხბურთო კლუბის მუზეუმი, რომელიც კატალონიაში ყველაზე ხშირად წვევადი მუზეუმია. გარდა ამისა „კამპ ნოუ“ წარმოადგენს მთავარ ნაწილს კომპლექსისა, რომელშიც ასევე შედის „მინი-ესტადი“ — ოციათასიანი სტადიონი, რომელზეც ვარჯიშობენ კლუბის სპორტული სკოლის გუნდები; „ლა მასია“ — შენობა, სადაც ცხოვრობენ კლუბის ყველაზე ახალგაზრდა აღზრდილები; და „პალაუ ბლაუგრანა“ — 8 000 მაყურებელზე გათვლილი კორპუსი, სადაც გამოდიან კლუბის კალათბურთის, ჰენდბოლის, ჰოკეისა და მინი-ფეხბურთის გუნდები.
2007 წლის სექტემბერში კლუბმა მიიღო პროექტი სტადიონის რესტრუქტურიზაციის შესახებ, რაც დაკავშირებული იყო მისი გახსნის დღიდან 50 წლის იუბილესთან. გაკეთდა საერთაშორისო კონკურსი, რომლის დროსაც არქიტექტორებმა მთელი მსოფლიოდან წარმოადგინეს საკუთარი პროექტები. ჟიურის შემადგენლობაში შევიდნენ კლუბის წარმომადგენლები, სახელმწიფო ადმინისტრაციისა და კატალონიელი არქიტექტორების ასოციაციის წევრები. 2007 წლის 18 სექტემბერს გამოვლინდა გამარჯვებული — იგი გახდა ინგლისური ფირმა „ფოსტერსი და პარტნიორები“, რომელიც ცნობილი იყო ახალი სტადიონის, „უემბლის“ აგებით, ასევე მიიოს ვიადუკის, კოლსეროლის კოშკებისა და ნიო-იორკში ახალი სავაჭრო ცენტრის მშენებლობებით. პროექტის მოდელი პირველად პუბლიკას წარუდგინეს „ბარსელონასა“ და „სევილიას“ შორის მატჩის დაწყების წინ, რომელიც გაიმართა 2007 წლის 22 სექტემბერს. თავდაპირველი ბიუჯეტი შეადგენდა 250 მილიონ ევროს.
რესურსები ინტერნეტში
Footballmatch
bcn.travel/camp-nou-stadium-barcelona
სქოლიო
ბარსელონა
ესპანეთის საფეხბურთო სტადიონები
ბარსელონა (საფეხბურთო კლუბი)
ჩეხოვის პატარა სახლი

ჩეხოვის პატარა სახლი — სახელმწიფო მემორიალური მუზეუმი ტაგანროგში, მდებარეობს ჩეხოვის ქუჩა № 69-ში მდებარე პატარა ფლიგელში, სადაც დაიბადა ანტონ ჩეხოვი.
ისტორია
პატარა სახლი, სადაც დაიბადა ანტონ ჩეხოვი, ააგეს 1850 წელს. სახლის ფართობი სულ 30,5 კვ. მ.-ს შეადგენს. მდებარეობს ვაჭარ ა. გნუტოვის მფლობელობაში ყოფილ მიწის ნაკვეთზე. მესამე გილდიის ვაჭარმა პ. ჩეხოვი აღნიშნულ ფლიგელში ცხოვრობდა 1859 წლიდან 1861 წლამდე. სწორედ ამ სახლში 1860 წლის 29 იანვარს დაიბადა ჩეხოვების მესამე შვილი ანტონი, მომავალში ცნობილი მწერალი.
მუზეუმის შექმნის ისტორია
ანტონ ჩეხოვის 50 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, 1910 წელს ევგენი გარშინის ინიციატივით სახლის კედელზე დაკიდეს მემორიალური დაფა. გარშინი იყო ასევე ინიციატორი, რომ პატარა სახლში გაეხნათ მუზეუმი.
ჩეხოვის სახლის მფლობელი იყო ქალბატონი კოვალენკო, რომლის სახლის ღირებულებაც სულ 4 500-5 000 რუბლი ღირდა, მაგრამ მან იმისათვის რომ ნება მიეცა სახლში მუზეუმის გასახსნელად მოითხოვა 10 000 რუბლი.
სახლის ყიდვა გადაწყდა 1916 წელს, მაგრამ კიდევ ოთხი წელი ჭიანურდებოდა სახლის შეძენა.
1921 წლიდან დაიწყეს ჩეხოვის ნივთების შეგროვება, ზოგიერთი მათგანი აღადგინეს, რათა შეევსოთ ცარიელი სამზარეულოს კუთხე.
1924 წელს ჩამოყალიბდა მუზეუმი. 1926 წელს სახლის გარშემო დარგეს ალუბლის ხეები. ამავე დროს გაიხსნა პირველი სამუზეუმო ექსპოზიცია, რომელიც აღწერდა მწერლის ტაგანროგში ცხოვრების პერიოდს.
ამჟამად მუზეუმი შედის ტაგანროგის სახელმწიფო ლიტერატურული და ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
Домик Чехова на сайте «Памятники Дона»
Домик Чехова, современные фото
სქოლიო
ტაგანროგის მუზეუმები
ანტონ ჩეხოვის მუზეუმები
დასავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქები

დასავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქები — აფხაზეთის საკათალიკოსოს კათოლიკოს-პატრიარქების სია XI საუკუნიდან XIX საუკუნემდე.
სვიმეონი – XI საუკუნის დამლევი, ან XII საუკუნის დასაწყისი
ნიკოლოზი – XIII საუკუნის დამლევი
არსენი – 1390–?
დანიელი – XIV საუკუნის მიწურული – XV საუკუნის დამლევი
იოაკიმე (იოვაკიმე) – XV საუკუნის 70-იანი წლები
სტეფანე – 1490–1516
მალაქია I - 1519-XVI საუკუნის 40-იანი წწ.
ევდემონ I - 1557-1578
ეფთვიმე I - 1578-1616
მალაქია II - 1616-1639
გრიგოლ I – 1639
მაქსიმე I - 1639-1657
ზაქარია - 1657-1660
სვიმონი - 1660-1666
ევდემონ II - 1666-1669
ეფთვიმე II - 1669-1673
დავითი - 1673-1696
გრიგოლ II - 1696-1742
ბესარიონი - 1742-1769
გერმანე - XVIII საუკუნის 40-იანი წწ.
იოსები - 1769-1776
მაქსიმე II - 1776-1795
დოსითეოს ქუთათელი - მიტროპოლიტი, საკათოლიკოსოს გამგებელი - 1792-1814
ლიტერატურა
საქართველოს კათოლიკოს–პატრიარქები, რ. მეტრეველის რედაქციით, "ნეკერი", თბ., 2000, გვ. 134–172
გიორგი ხოჯევანიშვილი

გიორგი ხოჯევანიშვილი (დ. 23 აპრილი, 1985) — ქართველი პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1985 წლის 23 აპრილს. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი და მიიღპ სამართლის ბაკალავრის ხარისხით. 2006-2007 წლებში განათლება მიიღო რიგაში, სამართლის უმაღლეს სკოლაში, სადაც მიენიჭა სამართლის მაგისტრის ხარისხი საერთაშორისო სამართლის და ევროკაშირის საკითხებში (LLM). მონაწილეობდა აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტის ლიდერთა საერთაშორისო პროგრამაში (IVLP). ხოჯევანიშვილი არის თბილისის პოლიტიკური სწავლების სკოლის კურსდამთავრებული. 2014-2016 წლებში სწავლობდა საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში სადოქტორო პროგრამაზე. მიენიჭა პოლიტიკურ მეცნიერებათა დოქტორის აკადემიური ხარისხი. 2006-2007 წლებში იყო იუსტიციის სამინისტროს საერთაშორისო ურთიერთობების დეპარტამენტის სახელშეკრულებო განყოფილების მრჩეველი სამართლებრივ საკითხებში. იყო ევროპის საბჭოს ვენეციის კომისიის კონსულტანტი და ვენეციის კომისიის წარმომადგენელი სახელმწიფო საკონსტიტუციო კომისიაში. 2008-2010 წლებში მუშაობდა კომუნიკაციების ეროვნულ კომისიაში უფროს იურისტად. 2010-2013 წლებში იყო სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტროში საერთაშორისო ურთიერთობების დეპარტამენტის უფროსი. 2013-2018 წლებში იყო შპს “მაგთიკომის“ იურიდიული/კონტრაქტების განყოფილების უფროსი.
2018 წლის 20 აგვისტოდან 2020 წლის 1 აგვისტომდე იყო შიდა ქართლის გუბერნატორი.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გორი-კასპის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია „ქართული ოცნების“ საიტზე
სქოლიო
დაბადებული 23 აპრილი
დაბადებული 1985
საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
„ქართული ოცნების“ წევრები
ხუიტ I

ხუიტ I — ძველი ეგვიპტის დედოფალი მეხუთე დინასტიიდან, ეგვიპტის ძველი სამეფოს პერიოდის დროს. ხუიტ I ეგვიპტის ფარაონის მენკაუჰორის მეუღლე იყო.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის მეხუთე დინასტია
ძველი ეგვიპტის დედოფლები
ეგვიპტის მეხუთე დინასტიის დედოფლები
ჩეშმაბაზარი

ჩეშმაბაზარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 909 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები
ბაბექის რაიონის სოფლები
შავფხა

შავფხა — საქართველოს მაგარი ხორბლის, თავთუხის ადგილობრივი ჯიშ-პოპულაცია. გამოირჩევა მრავალფეროვნებით და მკვეთრად განსხვავდება სხვა მაგარი ხორბლისგან. სითბოს მოყვარული და პლასტიკურია., შავთავთავიანი და შავფხიანი. აქვს მაღალი და არამტკიცე ღერო. 1000 მარცვლის მასა 45 გ-ს შეადგენს. საგაზაფხულო მცენარეა, თუმცა თესავენ შემოდგომითაც. საქართველოში მისი სიჭარბე და სპეციფიკურობა მეცნიერებს აფიქრებინებს, რომ ის უძველესი ჯიშია და ავტოქტონურად წარმოიშვა.
ლიტერატურა
ხორბლები
სანტ-ანჯელო-მუკსარო

სანტ-ანჯელო-მუკსარო — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 1542 ადამიანი. ფართობი 65 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92020.
რესურსები ინტერნეტში
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
აგრიჯენტოს პროვინციის კომუნები
ირიკი (სოფელი)

ირიკი (სოფელი)
ირიკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 38 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რაევკა, რომელიც ასევე დაშორებულია 38 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
ალშეევის რაიონის სოფლები
სეგუჯო იტალიანო

სეგუჯო იტალიანო — ძაღლის ჯიში, გამოყვანილი იტალიაში ანტიკურ ხანაში.
დღევანდელი სეგუჯო ძალიან ჰგავს ძველეგვიპტურ ძაღლს, რომელიც გამოსახულია ეგვიპტელი ფარაონების პირამიდებზე. მასტიფთან ნათესაობამ კი ეს ძაღლი უფრო მძიმე გახადა. ამ ძაღლის გარეგნობა თავად მეტყველებს მის წარმოშობაზე — სეგუჯოს აქვს გრძელი ფეხები და მეძებრის დრუუნჩი. იტალიური რენესანსის ეპოქაში სეგუჯოს სილამაზემ დიდგვაროვნების ყურადღება მიიპყრო, მისი სახლში ყოფნა პრესტიჟულად ითვლებოდა.
დღესდღეობით სეგუჯო ძალიან პოპულარულია იტალიაში როგორც მონადირე ძაღლი. მას აქვს არაჩვეულებრივი ყნოსვა და ნადირის სუნის აღებისას მხოლოდ მის დევნაზე ფიქრობს, ყურადღება არაფერზე ეფანტება. თუმცა ბლადჰაუნდისგან განსხვავებით სეგუჯო ცდილობს, დაეწიოს და მოკლას ნადირი. როგორც მონადირე და როგორც კომპანიონი ეს ძაღლი სულ უფრო მეტ პოპულარობას იძენს იტალიაში.
მისი ბალნის ფერი შეიძლება იყოს ჟღალი და შავი-ჟღალით, ბალანს განსაკუთრებული მოვლა არ სჭირდება. სეგუჯო კარგად იტანს სიცხეს და ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა, ადვილად იწვრთნება.
რესურსები ინტერნეტში
სეგუჯო იტალიანო
მეძებარი ძაღლები
იტალიური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
Krolevets

Krolevets is a city in Sumy Oblast, Ukraine. Population: In 2001, population was 25,183.
History
Named in honor of the Polish King Sigismund III, Krolevets was founded in 1601, and it was originally part of Poland. The original name was written as Krolewac (Krulevats). In 1644, it was granted Magdeburg city rights by Polish King Władysław IV Vasa. Krolevets was annexed by the Tsardom of Russia in 1667 (Truce of Andrusovo).
In 1802, it was incorporated into the Chernigov Governorate.
A local newspaper is published in the city since 1919.
During World War II, Krolevets was occupied by the German Army from 3 September 1941 to 1 September 1943.
Transportation
Krolevets is situated on the Kyiv - Moscow railway and auto route. Distance from Kyiv — approx. . Distance to Russian border — approx. .
Nature
Krolevets is the location of a unique apple tree, which has self-propagated into a colony of fifteen family trees that combined cover an area of 1,000 sq. meters (10,763 sq. feet). This self-propagation, where drooping branches create new roots and trunks, has not been observed in other apple trees.
References
Cities in Sumy Oblast
Krolevetsky Uyezd
Populated places established in 1601
Cities of district significance in Ukraine