PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მშვიდობის ხიდი (თბილისი)

მშვიდობის ხიდი (თბილისი)
მშვიდობის ხიდი — საფეხმავლო ხიდი მდინარე მტკვარზე, თბილისში, მეტეხისა და ბარათაშვილის ხიდებს შორის. ერთმანეთთან აკავშირებს ერეკლე II-ის ქუჩასა (მიმდებარე სანაპიროსთან ერთად) და რიყეს. ხიდი აიგო ქ. თბილისის მერიის დაკვეთით 2009-2010 წლებში. ოფიციალურად გაიხსნა 2010 წლის 6 მაისს. მშვიდობის ხიდი მე-11 ხიდია, თბილისის ტერიტორიაზე მდინარე მტკვარზე აგებულთაგან და ერთადერთია, რომელიც თბილისში XXI საუკუნეში აშენდა. ქალაქის ისტორიულ ნაწილში ასეთი ხიდის აშენებამ აზრთა სხვადასხვაობა გამოიწვია. ხიდი ყურადღებას იპყრობს ექსპრესიული მოხაზულობით, მასალითა და ტექნიკური აღჭურვილობით, მისი არქიტექტურული სტილის ისტორიულ გარემოსთან კონტრასტით. ხიდის სეართო ღირებულებამ შეადგინა 12,5 მლნ ლარი, რომელიც გამოყო ქალაქის ბიუჯეტმა.
კოსნტრუქცია
ხიდის არქიტექტორია იტალიელი მიკელე დე ლუკი, ხოლო განათების დიზაინერი — ფრანგი ფილიპ მარტინო). ხიდის კონსტრუქციას წარმოადგენს ლითონის ბადურა კარკასი, ხოლო შემავსებელს - მინის პანელები, რომლებიც ერთობლიობაში 150 მ² ფართობის მქონე ჩარდახის სახით ეხურება საფეხმავლო ბილიკს. მთელი კონსტრუქცია ეფუძნება 4 მძლავრ ფოლადისავე სვეტს, ხოლო ბილიკი ჩამოკიდულია კარკასზე ბაგირებით. სავალი ნაწილის სიგანე მდინარის თავზე 5 მეტრია, ბოლოებისკენ კი 2 მეტრამდე. საერთო სიგრძეა 156 მ. ხიდზე ასვლა შესაძლებელია, როგორც ერეკლე II ქუჩიდან და რიყიდან, ისე უშუალოდ სანაპირო ხეივნებიდან კიბეების მეშვეობით. ღამით ხიდი განათებულია სპეციალური ცვალებადი განათებით, რასაც უზრუნველყოფს 50 000-მდე ნათურა.
გამოხმაურება
ხიდმა საზოგადოებაში არაერთგვაროვანი რეაქცია გამოიწვია, როგორც ურბანისტულ-არქიტექტურული კუთხით, პროფესიული წრეებიდან, ისე საპროექტო-სამშენებლო პროცესის გამჭვირვალობის და საზოგადოების მონაწილეობის კუთხით, სხვადასხვა პოლიტიკური თუ არასამთავრობო ორგანიზაციების მხრიდან. იყო შენიშვნები და პრეტენზიები ხიდის მასშტაბთან და პროპორციებთან, ასევე მის ზედმეტად ექსპრესიულ დიზაინთან დაკავშირებით.
ლიტერატურა
სარალიძე, ა., „თბილისის ხიდები“, გვ. 23, „ტფილისის ჰამქარი“, თბილისი, 2012
რესურსები ინტერნეტში
მიკელე დე ლუკის პერსონალური ვებ საიტი, ;
;
სქოლიო
თბილისის ხიდები
Toxiclionella impages

Toxiclionella impages is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Clavatulidae.
Description
The shell grows to a length of 50 mm. The shell is flexuously, narrowly ribbed or plicate. The plicae extend to the suture, but not prominent. The color of the shell is yellowish brown.
Distribution
This marine species occurs off the Agulhas Bank, South Africa.
References
Kilburn, R.N. (1985). Turridae (Mollusca: Gastropoda) of southern Africa and Mozambique. Part 2. Subfamily Clavatulinae. Ann. Natal Mus. 26(2), 417–470.
External links
Endemic fauna of South Africa
impages
Gastropods described in 1848
გოჭალა (ორაგულისებრთა გვარი)

გოჭალა (ორაგულისებრთა გვარი)
გოჭალა — თევზების გვარი ორაგულისებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძე 14-დან 110 სმ-მდეა, მასა 30 გრამიდან 15 კგ-მდე. სხეულზე მკვეთრი ლაქებია: ნარინჯისფერი, წითელი ან თეთრი; ქერცლი წვრილია. პირი დიდი. გვარის სახეობრივი შემადგენლობა ზუსტად განსაზღვრული არ არის; გამსვლელი და მტკნარი წყლის ფორმებია, ბინადრობენ ატლანტის, ჩრდილოეთის ყინულოვანი და წყნარი ოკეანის ჩრდილოეთ ნაწილის აუზების წყალსატევებში; განირჩევიან გარეგნობით, შეფერილობითა და ცხოვრების ნირით. გოჭალებს მიეკუთვნება არქტიკული გოჭალა (S. alpinus), ამერიკული ტბის პალია (S. namaycush), კუნჯა (S. leucomaenis), მალმა (S. malma), პალიები. გოჭალები ჩრდილოეთის ეკოსისტემის ტიპური წარმომადგენლებია, მგრძნობიარენი არიან წყლის დაბინძურების მიმართ და მისი სისუფთავის ინდიკატორებს წარმოადგენენ.
ქართულად „გოჭალა“ ასევე ეწოდება კობრისნაირთა რიგის გოჭალასებრთა ოჯახის (Nemacheilidae) თევზებს.
სახეობები
შენიშვნა: ზოგიერთი სახეობა მეორდება
პოლარეთი
ევროპა
ცენტრალური ევროპა
ბრიტანეთის კუნძულები
შოტლანდია და მიმდებარე კუნძულები:
ინგლისი და უელსი:
ირლანდია:
ჩრდილოეთი ევროპა
ისლანდია ატლანტის ოკეანის კუნძულები:
ფენოსკანდინავია და ჩრდილო-დასავლეთი რუსეთი:
აზია
არქტიკული აუზი
Salvelinus alpinus erythrinus
წყნარი ოკეანის აუზი
S. l. leucomaenis
S. l. imbrius
S. l. pluvius
S. l. japonicus
ჩრდილოეთი ამერიკა
ატლანტის ოკეანის აუზი
წყნარი ოკეანისა და არქტიკული აუზი
ჰიბრიდები
S. alpinus × S. fontinalis
S. namaycush × S. fontinalis
S. fontinalis × Salmo trutta
S. leucomaensis x Oncorhynchus masou
სქოლიო
ჩინური ტაიბეი 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ჩინური ტაიბეი 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩინურმა ტაიბეიმ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1984 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩინური ტაიბეი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ნოგეირა-დე-რამუინი

ნოგეირა-დე-რამუინი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ორენსეს პროვინციის ორენსეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 98,3 კმ². მოსახლეობა — 1988 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ორენსეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ნოგეირა-დე-რამუინის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ორენსეს მუნიციპალიტეტები
ორენსეს ქალაქები
რომანოზ ხომლელის ქუჩა

რომანოზ ხომლელის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს სამგორის რაიონში (ვარკეთილი); ჯავახეთის ქუჩიდან მიხეილ გახოკიძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში. ქუჩას რომანოზ ხომლელის სახელი ეწოდა 1962 წელს. აქვს 2 შესახვევი.
ლიტერატურა
ხომლელი
სიმონე პეპე

სიმონე პეპე (დ. 30 აგვისტო, 1983) — იტალიელი ფეხბურთელი, ამჟამად თავისუფალი აგენტის სტატუსით.
საკლუბო კარიერა
დაიბადა კომუნა ალბანო ლაციალეში, რომთან ახლოს. კარიერა დაიწყო „რომაში“. 2002 წლის იანვარში იჯარით გადავიდა „ლეკოში“. იმავე წლის ივნისში გადავიდა „ტერამოში“. ის ცნობილია სისწრაფით და თამაში შეუძლია ორივე ფლანგზე და მარცხენა ნახევარმცველის პოზიციაზეც.
პალერმო
2003 წლის ზაფხულში პეპე გადავიდა სერია B-ს კლუბ „პალერმოში“ სიმბოლურ ფასად, 1000 ევროდ. იმ სეზონში „პალერმომ“ სერია B-ში დაიკავა პირველი ადგილი. 2004 წლის ივლისში იჯარით გადავიდა „პიაჩენცაში“. კლუბის შემადგენლობაში მან 12 გოლი გაიტანა სეზონის განმავლობაში.
2005 წლის ივნისში ის დაბრუნდა „პალერმოში“. მან 6 მატჩში მიიღო მონაწილეობა და გოლი არ გაუტანია. ზამთრის სატრანსფერო ფანჯრის დროს მან დატოვა კლუბი.
უდინეზე
2005-2006 წლების სეზონში გადავიდა „უდინეზეში“ 500 000 ევროს სანაცვლოდ. 2006 წლის ივლისში იჯარით გადავიდა „კალიარიში“.
იუვენტუსი
2010 წლის 9 ივნისს „იუვენტუსმა“ ოფიციალურად განაცხადა, რომ საიჯარო ხელშეკრულება გააფორმა პეპესთან 2,6 მილიონი ევროს სანაცვლოდ და 7,5 მილიონ ევროდ გამოისყიდდა მის სატრანსფერო უფლებებს 1 ივლისს.
პირველ 10 მატჩში პეპემ კლუბის მაისურით 4 გოლი და 2 საგოლე გადაცემა მიითვალა.
სანაკრებო კარიერა
პეპეს ნათამაშები აქვს იტალიის 17, 19 და 20-წლამდელთა ნაკრებებში. იტალიის ნაკრებში იყო გამოძახებული 2006 წლის ევროპის 21-წლამდელთა ჩემპიონატზე, მაგრამ არ უთამაშია. ეროვნულ ნაკრებში მისი დებიუტი შედგა 2008 წლის 11 ოქტომბერს 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ მატჩში ბულგარეთის ნაკრების წინააღმდეგ.
კარიერის სტატისტიკა
ტიტულები
პალერმო
სერია B: 2003-04
იუვენტუსი
სერია A (4): 2011–12, 2012-13, 2013-14, 2014-15
იტალიის სუპერთასი (2): 2012, 2013
იტალიის თასი: 2014-15
რესურსები ინტერნეტში
FIGC
Profile at La Gazzetta dello Sport 2009–10
სქოლიო
დაბადებული 1983
იტალიელი ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
რომას ფეხბურთელები
იუვენტუსის ფეხბურთელები
პალერმოს ფეხბურთელები
უდინეზეს ფეხბურთელები
პიაჩენცას ფეხბურთელები
დაბადებული 30 აგვისტო
ლუბნა ტაჰტამუნი

ლუბნა ტაჰტამუნი
ლუბნა ჰამიდ ტავფიკ ტაჰტამუნი (დ. 24 იანვარი 1976, იორდანია) — იორდანიელი ბიოლოგი, რომელიც ცნობილია თავისი საქმიანობით განვითარებად ბიოლოგიასა და კიბოს კვლევის სფეროში. იორდანიის ქალაქ ზარქაში მდებარე ჰაშიმიდების უნივერსიტეტის ბიოლოგიისა და ბიოტექნოლოგიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელია. თავისი საქმიანობით მოიგო მრავალი ჯილდო ძუძუს კიბოსთან ბრძოლაში და ცნობილია, როგორც უფლებადამცველი, რომელიც საშუალებას აძლევს ახალგაზრდა ქალებს არაბულ სამყაროში აირჩიონ კარიერა მეცნიერებაში. 2016 წელს BBC-მ იგი 100 ქალთა სიაში შეიყვანა.
ადრეული წლები და განათლება
ტაჰტამუნი ექვს შვილიანი ოჯახის მესამე ბავშვია და გაიზარდა იორდანიის ჩრდილოეთით მდებარე ქალაქ ირბიდში, რომელიც ცნობილია თავისი კარგად განათლებული მოსახლეობით. სწავლობდა იორდანიის უნივერსიტეტში, სადაც 1997 წელს ბაკალავრის და 2000 წელს მაგისტრის წოდება მიიღო. ტესტში მაღალი ქულის მიღების გამო, ჩაირიცხა და სწავლა განაგრძო ბიოლოგიის პროგრამაზე. მაგისტრის წოდებისთვის, იგი მუშაობდა სპეციალიზირებული რეპროდუქციული ბიოლოგიის განვითარებაზე, ქვეშ ჰამიდ ალ-ჰაჯის მეთვალყურეობის ქვეშ.
თავისი სადოქტორო წოდება მიიღო აშშ-ში, კოლორადოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში, რომელიც 2005 წელს დაამთავრა, სადაც მუშაობდა ემბრიონის მიგრაციასა და მეტასტაზურ უჯრედებზე, ჯეიმზ ბამბურგის ხელმძღვანელობით. თავისი წარმატებასა და აშშ-ში სწავლისთვის მადლობა გადაუხადა თავის ოჯახს, რომელიც მას მისი სამეცნიერო კარიერაში მხარი დაუჭირა.
ჯილდოები და პრიზები
2013 წლის კოლორადოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის წარჩინებული საერთაშორისო კურსდამთავრებული.
საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა კოლეჯის ზაფხულის საერთაშორისო სტიფენდიის პრემია, 2012.
ლორეალ-იუნესკოს პან-არაბული რეგიონალური სტიპენდია ქალთა მეცნიერებაში, 2011.
2011 წლის ქალთა ორგანიზაცია ქალები მეცნიერებაში განვითარებადი მსოფლიოსთვის (OWSD) ჯილდო არაბული რეიონის ახალგაზრდა ქალი მაცნიერები ბიოლოგიაში.
მეფე ჰუსეინის ბიოტექნოლოგიისა და კიბოს ინსტიტუტის (KHIBC) პრიზი, 2009.
პირველი ადგილი სტუდენტური სამეცნიერო კვლევითი კონკურსში, მეფე აბდალაჰის ფონდი განვითარებისთვის, ჰაშიმიდების უნივერსიტეტი, 2008.
რესურსები ინტერნეტში
ლუბნა ტაჰტამუნის ვიდეო მხატვრული ფილმიდან BBC-ის 100 ქალი
სქოლიო
დაბადებული 24 იანვარი
დაბადებული 1976
იორდანელი ბიოლოგები
იორდანელი მეცნიერები
მზია მილაშვილი

მზია მილაშვილი (დ. 1959, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი, მეცნიერი.
ბიოგრაფია
1982 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტი და 1989 წელს მოსკოვის საცხოვრებლის ტიპური და ექსპერიმენტული პროექტების ცენტრალურ სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტურა.
1982-1986 წლებში მუშაობდა სოხუმში, „საქსახლკოლმშენპროექტის“ აფხაზეთის და ს. ი. „საქსოფლმშენსახპროექტის“ სოხუმის ფილიალებში ჯერ არქიტექტორის, მერე უფროსი არქიტექტორის თანამდებობაზე. ამ პერიოდში მისი ავტორობით და თანაავტორობით შეიქმნა სოხუმის ეთრზეთების ფაბრიკის, ოჩამჩირის რაიონის სოფელ ჭლოუს საშუალო სკოლის, აბრსკილის მღვიმის ადმინისტრაციული შენობების გამწვანება, ასევე სხვა პროექტები. 1995 წლიდან ის პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწევა. თავდაპირველას საქართველოს სახელმწიფო აგრარულ უნივერსიტეტის სატყეო-სამეურნეო ფაკულტეტზე მუშაობს, სადაც ახლად შექმნილი „მწვანე მშენებლობის არქიტექტურის“ სპეციალობისთვის შეადგინა სასწავლო გეგმები, პროგრამები და სალექციო კურსები მთელი რიგი დისციპლინებისთვის. 1996 წლიდან ის საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის არქიტექტურის ინსტიტუტში იწყებს მოღვაწეობას. აქ ჯერ მოწვეული პედაგოგის, ხოლო 1999 წლიდან ამავე ინსტიტუტის ინტერიერისა და დიზაინის კათედრის დოცენტის თანამდებობაზე მუშაობს. 2006 წელს ის არქიტექტურის, ურბანისტიკია და დიზაინის ფაკულტეტზე სრული პროფესორის თანამდებობას იკავებს. 2007 წელს მზია მილაშვილი დაინიშნა არქიტექტურის, ურბანისტიკია და დიზაინის ფაკულტეტის არქიტექტურის საფუძვლებისა და თეორიის დეპარტამენტის უფროსად. პედაგოგიურ და სამეცნიერო მოღვაწეობასთან ერთად ის აქტიურად განაგრძობს პრქტიკულ და შემოქმედებით მუშაობას არქიტექტურს დარგში, არის ავტორი მთელი რიგი არქიტექტორული პროექტებისა, მათ შორისაა: კ. ჩაჩავას სახელობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის შენობის რეკონსტრუქციის პროექტი, ვაშლოვანის ეროვნული პარკის ადმინისტრაციული შენობის პროექტი და სხვა.
ბიბლიოგრაფია
თბილისის არქიტექტურის და ქალაქთმშენებლობის თანამედროვე პრობლემები: სამეცნ. კონფერენციის თეზისები, თბ., სტუ, 2010, გვ. 50 ISBN 9789941148385
მეთოდური მითითებები არქიტექტურის, ურბანისტიკისა და დიზაინის ფაკულტეტის ბაკალავრებისათვის, თბ., სტუ, 2009, გვ. 24 ISBN 9789941145445
საცხოვრებელი სახლი-სასტუმრო საქართველოს საკურორტო განაშენიანებისათვის: მეთოდ. მითითება, თბ., სტუ, 2008, გვ. 15 ISBN 9789941142321
ლიტერატურა
საქართველოს ინჟინერი ქალები, თბ., 2008, გვ. 105-106
რესურსები ინტერნეტში
თბილისში დაბადებულები
ქართველი არქიტექტორები
საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
სტაროეჟოვო

სტაროეჟოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 89 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 70 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (97 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბირსკის რაიონის სოფლები
153

153
მოვლენები
მცირე აჯანყება ეგვიპტეში რომის იმპერიის წინააღმდეგ.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
კასიუს დიონ კოქცეიანუსი — რომაელი ისტორიკოსი (გ. 235)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
als:150er#153
Padar, Azerbaijan

Padar, Azerbaijan may refer to:
Padar, Agsu, Azerbaijan
Padar, Davachi, Azerbaijan
Padar, Hajigabul, Azerbaijan
Padar, Khachmaz, Azerbaijan
Padar, Oghuz, Azerbaijan
Padar, Qubadli, Azerbaijan
Padar, Shamakhi, Azerbaijan
Padarqışlaq, Azerbaijan
ნადეჟდა ხარაძე

ნადეჟდა ხარაძე (დ. 28 დეკემბერი, 1912 — გ. 16 ივნისი, 1999) — ქართველი ოპერის მომღერალი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1946). ღირსების ორდენის კავალერი (1996)
ბიოგრაფია
ნადეჟდა ხარაძე დაიბადა 1912 წელს თბილისში. მუსიკის, თეატრისა და ქორეოგრაფიის სიყვარული მას ოჯახიდან გამოჰყვა. ნადეჟდას მამა ვასილ ხარაძე, პირველი ქართული პოლკის პოლკოვნიკი-კონსულტანტი გახლდათ. იგი ქართული ხალხური სიმღერების კარგი მცოდნე და დამფასებელი იყო. რაც შეეხება დედას, სოფიო ბაქრაძე კი იმედაშვილის სახალხო თეატრის წარმოდგენებში მონაწილეობდა. ნადეჟდა ხარაძე განსაკუთრებით გამოირჩეოდა ხმის ფილირების ბრწყინვალე ტექნიკით, მაღალი რეგისტრის ბგერების განსაკუთრებული სიმსუბუქითა და მოქნილობით.
აღსანiშნავია, რომ ხარაძეების ოჯახის საუკეთესო მეგობარი გამოჩენილი კომპოზიტორი ვიქტორ დოლიძე იყო. ვიქტორმა ნადეჟდა კონსერვატორიის კარამდეც კი მიაცილა. 1937 წელს, პროფესორ ვრონსკის ხელმძღვანელობით, მან წარმატებით დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია. უნდა აღინიშნოს, რომ ნადიას იმდენად გამართული, სასიამოვნო ტემბრისა და ჟღერადი კოლორატურული სოპრანო ჰქონდა, რომ ჯერ კიდევ კონსერვატორიის მეოთხე კურსის სტუდენტი, ევგენი მიქელაძემ იგი თბილისის საოპერო დასში მიიწვია, სადაც დიდი ხნის განმავლობაში მოღვაწეობდა.
ნადეჟდა ხარაძის, როგორც მომღერლის დებიუტი მარიხისა და ქეთოს („აბესალომ და ეთერი“, „ქეთო და კოტე“) პარტიებით შედგა.
ნადეჟდა ხარაძის რეპერტუარში განსაკუთრებული წარმატებით სარგებლობდა როზინას („სევილიელი დალაქი“), ვიოლეტას („ტრავიატა“), მარიხის („აბესალომ და ეთერი“), მაროს („დაისი“), პირიმზისას („ბაში-აჩუკი“). სწორედ მის მიერ განსახიერებული პარტიები შესრულების ყოველ ჯერზე საკმაოდ იცვლებოდა. ეს კი დამოკიდებული იყო ძირითადად იმაზე, თუ ვინ იყო უშუალოდ მისი პარტნიორი სწორედ იმ მოცემულ მომენტში.
აღსანიშნავია, რომ იმ პერიოდის საქართველოში პროფესიული საოპერო ვოკალურ-საშემსრულებლო ხელოვნების განვითარებას ხელი განსაკუთრებულად და დიდად შეუწყო თბილისში 1851 წელს საოპერო თეატრის გახსნამ. სწორედ იმ პერიოდის ქართულ სცენაზე იტალიური ოპერებისადმი აუდიტორიის დიდმა ინტერესმა წარმოშვა ქართული ეროვნული პროფესიული მუსიკალური პროდუქტის შექმნის აუცილებლობა, რასაც თავი წარმატებით გაართვეს ქართველ კომპოზიტორთა პირველი თაობის წარმომადგენლებმა - ზაქარია ფალიაშვილმა, მელიტონ ბალანჩივაძემ, დიმიტრი არაყიშვილმა. მათ შემოქმედებაში განსაკუთრებული და თვალსაჩინო ადგილი დაიკავა აგრეთვე მცირე ვოკალურმა ფორმამ, მათ შორის რომანსმა და სიმღერამ.
ნადეჟდა ხარაძე გადაღებულია ლანა ღოღობერიძის კომედიური ჟანრის მიუზიკლში „აურზაური სალხინეთში“ (1975).
მუსიკისმცოდნე მანანა ახმეტელის თქმით: „ნადეჟდა ხარაძე ის მომღერალია, რომელმაც სათავე დაუდო ქართულ საოპერო სცენაზე მთელი რიგი პარტიების საშემსრულებლო ტრადიციას“.
სიცოცხლის ბოლო წლებში ნადეჟდა ხარაძე, თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პროფესორი, ქართველ ვოკალისტთა მომავალი თაობის აღზრდას ემსახურებოდა. მის აღზრდილთა რიგებში არაერთი ცნობილი მომღერალი ირიცხება. ნადეჟდა ხარაძე გარდაიცვალა 1999 წელს, 87 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
ნადეჟდა ხარაძე
დაბადებული 28 დეკემბერი
დაბადებული 1912
გარდაცვლილი 16 ივნისი
გარდაცვლილი 1999
ქართველი მომღერლები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
მათრახი

მათრახი
„მათრახი“ — ქართული ყოველკვირეული იუმორისტული ჟურნალი, დაარსდა 1908 წელს თბილისში. მე-6 ნომრის გამოსვლის შემდეგ „მათრახი“ დაიხურა. 1912 წლის ივნისში ჟურნალის გამოცემა განახლდა, მაგრამ 3 კვირის შემდეგ ადგილობრივი ხელისუფლების განკარგულებით კვლავ აიკრძალა და მხოლოდ 1913 წლის ივლისში გახდა შესაძლებელი მისი გამოცემა. გამოდიოდა 1916 წლის აპრილამდე. რედაქტორი გამომცემლები — ბ. ბოლქვაძე (1908–1912), თ. ბოლქვაძე (1913–1916). ჟურნალში თანამშრომლობდნენ მწერლები ნ. კალანდაძე, ნ. ზომლეთელი, (ნ. ქურიძე), ვ. მალაქიაშვილი, მ. ლელაშვილი, ნ. ჩხიკვაძე, გ. ქუჩიშვილი, ვ. რუხაძე და სხვები. მხატვრები ოსკარ შმერლინგი, შ. ქიქოძე, ვ. კილაძე და სხვები.
ლიტერატურა
საქართველოს ჟურნალები
ქართულენოვანი ჟურნალები
პარნასი (მთა)

პარნასი (მთა)
პარნასი — წმინდა მთა საბერძნეთში, ფოკიდის დასავლეთით. მდებარეობს პინდოსის ქედზე. სიმაღლე 2457 მ. ოლიმპის, ჰელიკონისა და კიფერონის მსგავსად დაკავშირებულია მითოლოგიურ გადმოცემებთან; ასევე ცნობილი იქ მდებარე პითიას ორაკულით.
რესურსები ინტერნეტში
Greek Mountain Flora
"Óros Parnassos, Greece" on Peakbagger
საბერძნეთის მთები
ბერძნული მითოლოგია
საბერძნეთის ეროვნული პარკები
Caturité

Caturité is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
Pseudomelatominae

Pseudomelatominae — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
აინსა-სობრარბე

აინსა-სობრარბე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის სობრარბეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 284,80 კმ². მოსახლეობა — 2242 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
აინსა-სობრარბეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - აინსა-სობრარბე
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
ჩემი მეგობარი ჰიტლერი

ჩემი მეგობარი ჰიტლერი — იაპონელი მწერლისა და დრამატურგის, იუკიო მიშიმას 1968 წლის ნეოკლასიკური პიესა, რომელიც სცენაზე პირველად გამოცემიდან ერთი წლის შემდეგ, 1969 წლის იანვარში დაიდგა. საინტერესოა, რომ ერთ-ერთ სპექტაკლში ადოლფ ჰიტლერის როლი თავად მიშიმამ მოირგო.
ინსპირაცია
მიშიმა შთაგონებული იყო ცნობილი გერმანელი სამხედრო მოღვაწისა და ნაცისტური პარტიის ერთ-ერთი დამაარსებლის, ერნსტ რემის მკვლელობით, ე.წ. გრძელი დანების ღამის ინციდენტისას. მიუხედავად ამისა, გავლენის ძირითად წყაროს მისი სხვა პიესა წარმოადგენდა. გამომდინარე იქიდან, რომ მიშიმას სხვა პიესის - მადამ დე სადი (1965) - როლებში მხოლოდ ქალი მსახიობები იღებდნენ მონაწილეობას, ავტორმა ისურვა, რომ ზემოხსენებულ პიესაში მხოლოდ კაცი მსახიობები ეთამაშა. მისივე თქმით, მას სურდა დაემსხვრია ის მცდარი შეხედულება, რომ თითქოს მას არ შეეძლო ორივე სქესის მქონე პერსონაჟების შექმნა.
დადგმის შესახებ
პიესაში ვხვდებით ოთხ მთავარ პერსონაჟს - ადოლფ ჰიტლერს, გუსტავ კრუპს, გრეგორ შტრასერსა და ერნსტ რემს (რომლის ხელნაწერიდანაც პიესის სათაურია აღებული). სიუჟეტის ვითარდება 1934 წლის ზაფხულში, ბერლინის კანცელარიაში. სპექტაკლის მიმოხილვები და კრიტიკა განსხვავებულია - ზოგი მას მკვეთრად ფაშისტურ, ზოგიც ანტიფაშისტურ ნიმუშად აღიქვამს.
სიუჟეტი
დადგმა იწყება იმით, რომ ჰიტლერი სიტყვით გამოდის გერმანელი ხალხის წინაშე, რა დროსაც მისი ორი კოლეგა - კრუპი და რემი - შემოდიან შეხვედრაზე დასასწრებად. ისინი ჩუმად ესაუბრებიან ერთმანეთს და განიხილავენ ე.წ. „რკინის თაიგულის“ თემას, რაც წარმოადგენს ერთგვარ მეტაფორას კაცობრიობის ისტორიაში დაწყებული დიდი წინსვლისა, ასევე ჰიტლერის ლიდერის თვისებების უკეთ გამოვლენისა და ა.შ.
მოგვიანებით, ყრილობაზე შემოდის შტრასერი, რომელსაც დაძაბული ურთიერთობა აქვს რემთან. კრუპი მათ ურთიერთობას აღწერს, როგორც „კატა-თაგვობანას“. შტრასერი ამბობს, რომ ქვეყანას ომის შედეგად მიღებული მოგება უნდა გადაეცეს, რაზეც რემს მწვავე რეაქცია აქვს და შტრასერს სოციალისტად მოიხსენიებს. სიტყვით გამოსვლის დასრულების შემდეგ ჰიტლერი თავის გუნდელებთან მიდის და იღებს შეტყობინებას იმის შესახებ, რომ მოსახლეობა აღფრთოვანებული იყო მისი გამოსვლით და, მეტიც, მას ხელოვანიც კი უწოდეს.
ამის შემდეგ მიდის დიალოგი ჰიტლერსა და რემს შორის, თუ რამდენად ახლოს იყვნენ ისინი ერთმანეთთან, თუმცა ახლა, როცა ისინი სახელმწიფო საქმეში ერთობლივად არიან ჩართულნი, აღარ აქვთ ძველი დღეების გახსენების დრო. ჰიტლერი გადაწყვეტს, ერთი დღით ჩამოშორდეს პოლიტიკურ სამსახურს, შედეგად, რემი იწყებს მისთვის ყოველივე იმის სწავლებას, რასაც კარგი სამხედრო ლიდერი საჭიროებს.
იხილეთ აგრეთვე
ადოლფ ჰიტლერი
ერნსტ რემი
გრძელი დანების ღამე
იუკიო მიშიმა
სქოლიო
XX საუკუნის ლიტერატურა
XX საუკუნის პიესები
იუკიო მიშიმას ნაწარმოებები
სპორტული სროლა

სპორტული სროლა ანუ იგივე სასროლო სპორტი არის საერთაშორისოდ აღიარებული მთელი რიგი დისციპლინები. ამ სახეობაში შედიან სპორტული შაშხანების, პისტოლეტების, მშვილდისა და არბალეტის მთელი რიგი კატეგორიები. ყველა დისციპლინას აქვს თავისი მკაცრად განსაზღვრული წესები, მიუხედავად იმისა, სასროლო იარაღებს სამხედრო თუ სანადირო წარმომავლობა აქვთ, ისინი აბსოლუტურად გამოსადეგია სამოქალაქო სპორტულ ღონისძიებებში გამოსაყენებლად.
ისტორია
ოლიმპიური წარსული
სპორტული სროლა ჯერ კიდევ პირველ, ათენის ოლიმპიადაზე 1896 წელს იქნა ოლიმპიურ დისციპლინად დადგენილი. ამის ერთ-ერთი მიზეზიც ის იყო, რომ ოლიმპიური თამაშების სულის ჩამდგმელი პიერ დე კუბერტენი თავად იყო პისტოლეტით მსროლელი. პროგრამაში ხუთი დისციპლინა შედიოდა, უმეტესწილად სამხედრო იარაღი გამოიყენებოდა. ჩატარდა ორი შაშხანის და სამი პისტოლეტის ჩემპიონატი.
ორგანიზაციები
საერთაშორისო სპორტული სროლის ფედერაცია
International Shooting Sport Federation (შემოკ. ISSF) არის უმთავრესი საერთაშორისო ორგანიზაცია სპორტულ სროლაში. იგი აწყობს ოფიციალურ მსოფლიო ჩემპიონატებს და მსოფლიო თასებს, საიდანაც შემდგომ სპორტსმენები ოლიმპიურ ლიცენზიებს იღებენ. ISSF მოიცავს მხოლოდ შემდეგ სახეობებს: შაშხანა, თოფი და პისტოლეტი.
საერთაშორისო მშვილდოსნობის ფედერაცია
Fédération Internationale de Tir à l’Arc (შემოკ. FITA) არის უმაღლესი ორგანიზაცია მშვილდოსნობაში. იგი წარმართავს მსგავსად ISSF-სა მშვილდოსნობის ყველა ღონისძიებას.
იარაღი
საერთაშორისო დისციპლინები
ოლიმპიური დისციპლინები
ოლიმპიური დისციპლინები მოიცავს 6 სახეობის სხვადასხვა იარაღის სროლას სხვადასხვა სამიზნეებზე. მათ შორისაა: თავისუფალი პისტოლეტი (22 კალიბრი) 50მ; მაღალმგრძნობიარე პისტოლეტი (22 კალიბრი) 25მ; პნევმატური პისტოლეტი (0, 177 კალიბრი) 10მ; სტენდი (12 კალიბრიანი სანადირო თოფი); პნევმატური შაშხანა (0, 177 კალიბრი) 10მ; გრძელი შაშხანა (22 კალიბრი) 50მ და 300მ. საქართველოში პნევმატური და 22 კალიბრიანი შაშხანის დისციპლინები არ არსებობს.
მშვილდოსნობა
შაშხანა
შაშხანას დაახლოებით 700 წლიანი ისტორია აქვს. სპორტული დისციპლინაბი მოიცავს შემდეგ იარაღებს: პნევმატური, მცირეკლაბრიანი, მსხვილკალიბრიანი და სამსახურეობრივი. სასროლო მანძილების სიშორე დამოკიდებულია იარაღის სახეობაზე.
პისტოლეტი
რესურსები ინტერნეტში
ISSF International Shooting Sport Federation
ESC - European Shooting Confederation
გერმანიის სროლის ფედერაციის საიტი
სპორტი
სპორტული შეჯიბრებები
ოლიმპიადა
ნათია ლაბაძე

ნათია ლაბაძე (დ. 26 ოქტომბერი, 1992) — ქართველი მეზღვაური, რომელიც ერთადერთი მოქმედი ქართველი მეზღვაური ქალია, ვინც შორეულ ნაოსნობაში მსახურობს.
ცხოვრება და მოღვაწეობა
დაიბადა მეზღვაურების ოჯახში: მისი მამა და ბიძები ასევე მეზღვაურები იყვნენ. ნათია ლაბაძის ბიძა, ჯემალ ლაბაძე 1994 წელს ჩინეთთან ქართული ფლოტის ერთ-ერთი უკანასკნელი გემის, „მემედ აბაშიძის“ ჩაძირვის დროს დაიღუპა.
სკოლის დამთავრების შემდეგ, 18 წლის ნათია ლაბაძე ბათუმის სახელმწიფო საზღვაო აკადემიაში ჩაირიცხა, სადაც აკადემიის 121 კურსანტს შორის ერთადერთი გოგო იყო. საქართველოს ისტორიაში 40-წლიანი ინტერვალის შემდეგ ეს იყო პირველი შემთხვევა, როცა საზღვაო აკადემიაში გემთწამყვანის სპეციალობაზე გოგომ ჩააბარა.
2015 წელს (18 ივლისი) 22 წლის ასაკში, ჰონგ-კონგის პორტში, ნათია ლაბაძე პირველად წავიდა შორეულ ნაოსნობაში და ავიდა გემზე, რომელზე სამუშაოდაც აიყვანეს. გემი იყო „ენვაეკე ლიბრა“, პანამის დროშის ქვეშ მცურავი კონტეინერმზიდი. 26-წევრიან ეკიპაჟში ნათია ერთადერთი გოგო იყო. ამ გემზე მან 8 თვე იმუშავა.
2015 წლის 18 აგვისტოს ნათია ლაბაძემ გადაკვეთა ეკვატორი, რის შემდეგაც ის მონათლეს „ნამდვილ მეზღვაურად“.
ნათია ლაბაძის შთაგონებაა XX საუკუნის პირველ ნახევარში მოღვაწე პირველი ქართველი მეზღვაური ქალი, ბათუმელი იულია ფაილოძე. იულია ფაილოძე იმ სახლში ცხოვრობდა, რომელშიც მოგვიანებით ნათია ლაბაძე.
„გარკვეული ბარიერების გამო იულიამ კაპიტნის რანგამდე ვერ მიაღწია. ზუსტად 1 საუკუნის შემდეგ, მე ვიყავი მეორე ქართველი ქალი, რომელიც გემზე წავიდა და ვიქნები პირველი ქართველი ქალი, რომელიც კაპიტანის რანგს მიაღწევს“.
რესურსები ინტერნეტში
ქალები საქართველოდან
ლიტერატურა
ჟურნალი „ანაკლია“, #2, 2016
სქოლიო
დაბადებული 26 ოქტომბერი
დაბადებული 1992
ქართველი მეზღვაურები
ქართველი მეზღვაური ქალები
ნ