PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ლეკიანობა

ლეკიანობა
„ლეკიანობა“ — დაღესტნელ ფეოდალთა მიერ მოწყობილი წვრილ-წვრილი თავდასხმები საქართველოს ბარის (ძირითადად კახეთი, ქართლი) მოსახლეობაზე. მიზნად ისახავდა ქონების, საქონლის, ჭირნახულისა და ტყვეების გატაცებას, მოგვიანებით — დასახლებული ტერიტორიების დაპყრობას და დამორჩილებული მოსახლეობის დახარკვას.
დაღესტნელთა შემოსევები XVI საუკუნიდან დაიწყო და თავდაპირველად ეპიზოდურ ხასიათს ატარებდა. აბას I-ის ლაშქრობათა შემდეგ დაღესტნელებმა აღმოსავლეთ კახეთის დაცარიელებულ მიწებზე იწყეს ჩასახლება. აქ, ჭარის, ბელაქნისა და თალის რაიონებში, მათ შექმნეს ე. წ. უბატონო თემები, რომლებიც თავისებურ პლაცდარმად იქცნენ შემდგომი თავდასხმებისათვის. ქართლში მთელ ფეოდალთა შემოსევები XVIII საუკუნის 20-იან წლებში დაიწყო. უფრო გაძლიერდა „ოსმალობისა“ და „ყიზილბაშობის“ დროიდან. XVIII საუკუნის II ნახევრიდან წვრილ-წვრილი თავდასხმები ტერიტორიების დასაპყრობად გამიზნულმა ლაშქრობებმა შეცვალა. ამ მიზნით 1754 წელს მოწყობილი ხუნძახის მფლობელის ნურსალ-ბეგის ლაშქრობა მარცხით დამთავრდა (მჭადიჯვრის ბრძოლა), ასევე დამარცხნენ ლეკები 1755 წელს ყვარლის ბრძოლაში. 1785 წელს ომარ-ხანის ლაშქრობის დროს ქართველები დამარცხდნენ. საქართველოს რუსეთთან შეერთებისა და „საკორდონო ლინიის“ დაარსების შედეგად ლეკიანობა შესუსტდა, ხოლო რუსეთის მიერ დაღესტნის შეერთების შემდეგ საბოლოოდ შეწყდა.
„ლეკიანობას“ ხელს უწყობდა ფეოდალური დაქსაქსულობა საქართველოში. საქართველოში ლეკთა რაზმები ხშირად მოჰყავდათ მეფეებს ფეოდალებთან ან ტახტის პრეტენდენტებთან საბრძოლველად, ფეოდალებს — ერთმანეთის წინააღმდეგ, მათ იყენებდნენ ოსმალები, ყიზილბაშები. ოსმალეთი ხშირად აძლევდა ლეკებს თავშესაფარს თავის ტერიტორიაზე, ამიტომ ისინი ახალციხის მხრიდანაც ესხმოდნენ თავს საქართველოს. ოსმალეთის ტყვეთა ბაზარი გზას უხსნიდა ტყვეებით ვაჭრობას. ფეოდალური ექსპლოატაციით შევიწროებული გლეხი გაურბოდა მებატონეს და თავს აფარებდა „უბატონო“ ლეკებს, იყენებდა მათ საკუთარ მებატონეთა წინააღმდეგაც. ქართველი გლეხი ლეკდებოდა, რადგან „გალეკება“ მისთვის უბატონობას ნიშნავდა. ქართლისა და კახეთის მეფეები ენერგიულად იბრძოდნენ „ლეკიანობის“ ასლაგმავად, მაგრამ ეს ბრძოლა უშედეგო იყო. „ლეკიანობასთან“ საუკუნოვან ბრძოლებში თავდაცვის გარკვეული წესები და ხერხები გამომუშავდა. აგებდნენ ციხე-სიმაგრეებს, ლეკების გადმოსასვლელ გზებზე აკეთებდნენ თხრილებს, აღრმავებდნენ მდინარის ფონებს, კაფავდნენ ლეკების სამალავ ტყეებს და ა. შ. გადამწყვეტი მნიშვნელობა მაინც სამხედრო ძალას ენიჭებოდა, ასეთი საშუალება იყო „ნაპირის ალაგას“ დგომა, „ნაპირის ალაგის“ გამაგრება, ყარაულის დაყენება გზებზე, ხიდებზე, ხეობებში, დაქირავებული ჯარი, „ნოქარი“, ე. წ. „მდევარი“ და რეგულარული ლაშქარი — მორიგე ჯარი. „ლეკიანობამ“ აუნაზღაურებელი ზარალი მოუტანა საქართველოს. მოსახლეობა კატასტროფიულად შემცირდა, ზოგიერთი მხარე მოსახლეობისაგან სრულიად დაიცალა. კულტურული მეურნეობა დაეცა.
ლიტერატურა
ბერძენიშვილი ნ., ლეკიანობა, XVII საუკუნის მეორე ნახევარში, მის წგნ.: საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგნ. 2, თბ., 1968
ბოცვაძე თ., საქართველოს დაღესტნის ურთიერთობის ისტორიიდან (XV-XIX სს.), თბ., 1968
მეგრელიძე დ., დაღესტან-საქართველოს ურთიერთობის ისტორიიდან, «მაცნე», 1967, № 6
მეგრელიძე დ., ქსე, ტ. 6, გვ. 164, თბ., 1983
საქართველოს ისტორია
დატუ-აბდულაჰ-სანგკი

დატუ-აბდულაჰ-სანგკი (ოფიციალურად დატუ-აბდულაჰ-სანგკის მუნიციპალიტეტი) ― მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30 117 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Datu Abdullah Sangki Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
MMA Act No. 153 : An Act Creating the Municipality of Datu Abdullah Sangki in the Province of Maguindanao
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
სამხრეთ მაგინდანაოს მუნიციპალიტეტები
ველესის ისტორიული არქივი

ველესის ისტორიული არქივი — არქივი ქალაქ ველესში. დაარსდა 1954 წელს. 1951-1954 წლებში არქივი ფუნქციონირებდა, როგორც ველესის სახალხო მუზეუმის საარქივო განყოფილება. ამჟამად არის მაკედონიის რესპუბლიკის სახელმწიფო არქივის განყოფილება. ფილიალი განთავსებულია ახალ შენობაში ნაუმ ნაუმოვსკის ქუჩაზე. ველესის განყოფილების დაქვემდებარებაში შედის: ველესის, ჩაშკის, გრადსკოს, როსომანის, ნეგოტინოს, კავადარცის, დემირ-კაპიისა და გევგელიის თემები. განყოფილებას გააჩნია 538 ფონდი და 8 კოლექცია.
საარქივო ფონდები
ყველაზე ძველი დოკუმენტები 1768 წლით თარიღდება. მნიშვნელოვანი საარქივო ფონდებია:
მუნიციპალიტეტებისა და მუნიციპალური ადმინისტრაციის საარქივო ფონდები (1918 - 1941 წლები)
კიცოვი და ჰაჯი პეტრუშებევის (1800-1918 წლები) ოჯახის კომერციული და პირადი ფონდები
ველესის არქივის აქტივობები
ველესის განყოფილებას გამართული აქვს რამდენიმე გამოფენა, სადაც დამთვალიერებლის წინაშე წარმოდგენილი იყო საარქივო მასალები. გამოფენების სახელწოდებებია:
„Документи за делувањето на Велешкиот партизански одред Димитар Влахов“,
„Револуционерното и творечко живеење на Кочо Рацин“,
„Животот и творештвото на Ордан Х. К. - Џинот“ და
„Велес во минатиот век“.
1998 წლიდან არქივის ინიციატივით იმართება მუდმივი გამოფენა სახელწოდებით „Велес низ документи и фотографии“.
სქოლიო
ჩრდილოეთ მაკედონიის არქივები
ველესი
ძვ. წ. 590

ძვ. წ. 590
მოვლენები
მიდიამ გაანადგურა ურარტუს სამეფო
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
იალბუზი

იალბუზი (რუსულად - Эльбрус, ყაბარდოულად - Ошхомахо, ბალყარულად - Мингитау) — კავკასიონის მთათა სისტემის უმაღლესი მწვერვალი, დაახლოებით 2000 წლის წინ ჩამქრალი სტრატოვულკანია და მდებარეობს გვერდით ქედზე, ყაბარდო-ბალყარეთსა და ყარაჩაი-ჩერქეზეთში, რუსეთის ფედერაციის ტერიტორიაზე, საქართველოს საზღვართან. მისი დასავლეთი (5642 მ) და აღმოსავლეთი (5325 მ) მწვერვალები გაყოფილია ღრმა უნაგირათი. ეს არა მხოლოდ ევროპის უმაღლესი მთაა (იმის მიხედვით თუ სად გადის კონტინენტის საზღვარი), არამედ რუსეთის უმაღლესი წერტილიც.
იალბუზი წარმოადგენს ძირითადად ანდეზიტებით აგებულ კონუსს ჩამქრალი ვულკანისა, რომელიც დგას გრანიტისა და კრისტალური ფიქალის ფუნდამენტზე. დაფარულია თოვლისა და ყინულის საფარით, საიდანაც ყველა მიმართულებით ეშვება 54 მყინვარი. მათ შორის უდიდესებია: დიდი აზაუ, ირიკი, ტერსკოლი. მყინვარების საერთო ფართი 134 კმ²-ია.
იალბუზის აღმოსავლეთ მწვერვალზე პირველად ავიდა ყაბარდოელი კ. ხაშიროვი 1829 წელს, დასავლეთზე — ინგლისელი ალპინისტები ფ. გროვეს მეთაურობით 1874 წელს. საბჭოთა პერიოდში იალბუზის რაიონი გახდა მასობრივი ალპინიადების ცენტრი. 1967 წელს აქ ერთდროულად 2400 ადამიანი ავიდა. იალბუზის რაიონი სამთო-სათხილამურო სპორტისა და ტურიზმის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ცენტრია. აქ არის ტურბაზები, თავშესაფრები, ალპინისტური ბანაკები. ჩეგეტის მთაზე აგებულია საბაგირო გზა 2719 მ-სა და 3040 მ-ს შორის. ერთ-ერთ სადგურზე მდებარეობს 1941-1945 წლების პერიოდის იალბუზის დამცველთა საბრძოლო დიდების მუზეუმი.
იალბუზი ქართულ ფოლკლორში
ქართული საიოსტორიო წყაროების თანახმად, ვახტანგ I-მა 15 წლის ასაკში გავლო დარიალის კარი, და სამი წლის განმავლობაში დაიმორჩილა ოსები, პაჭანიკები, ჯიქები; ჩრდილოეთიდან შემოქცეულმა დაიკავა აფხაზეთი ციხე-გოჯამდე, რის შემდეგაც სახელოვანი დაბრუნდა სატახტო ქალაქ მცხეთაში. ამ ლაშქრობათა გამო ხალხმა ვახტანგ მეფეს „იალბუზის გმირი“ უწოდა და ლექსიც უძღვნა:
ვახტანგ მეფე ღმერთს უყვარდა, ციდა ჩამოესმა რეკა,
იალბუზზე ფეხი შედგა, დიდმა მთებმა იწყეს დრეკა.
ლიტერატურა
სქოლიო
ყაბარდო-ბალყარეთის მთები
ყარაჩაი-ჩერქეზეთის მთები
შვიდი მწვერვალი
რუსეთის ვულკანები
ვახტანგ გორგასლის ორდენი

ვახტანგ გორგასლის ორდენი — საქართველოს სახელმწიფო ჯილდო. ჯილდოვდებიან საქართველოს სამხედრო მოსამსახურეები, რომლებმაც სამშობლოს დაცვისა და ერთიანობისათვის ბრძოლებში გამოიჩინეს გმირული თავდადება და მამაცობა, უნარიანი ხელმძღვანელობით უზრუნველყვეს სამხედრო ნაწილებისა და ქვეგანაყოფების წარმატება, შეიმუშავეს და განახორციელეს საბრძოლო ოპერაციები. ვახტანგ გორგასლის ორდენი სამი ხარისხისაა. დაჯილდოება ხდება შემდეგი თანამიმდევრობით: III ხარისხის ორდენით ჯილდოვდებიან სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას გამოვლენილი მაღალი საბრძოლო მომზადებისათვის; II ხარისხის ორდენით ჯილდოვდებიან სამხედრო ხელმძღვანელობის საბრძოლო დავალების წარმატებით შესრულებისათვის; I ხარისხის ორდენით ჯილდოვდებიან ერისა და სამშობლოს წინაშე განსაკუთრებული დამსახურებისათვის, თავდადებისა და თავგანწირვისათვის.
წყარო
საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო ჯილდოების დაწესების შესახებ. საქართველოს რესპუბლიკის კანონი. თბილისი, 1992 წლის 24 დეკემბერი. საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო ჯილდოების — ორდენებისა და მედლების დებულება.
რესურსები ინტერნეტში
საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები
საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები
საქართველოს კანონი. საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოების დაწესების შესახებ
საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო ჯილდოების ორდენებისა და მედლების დებულება
ვახტანგ გორგასლის პირველი ხარისხის ორდენი
საქართველოს სამხედრო და სახელმწიფო ჯილდოები
საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები
ვახტანგ გორგასლის ორდენი
თოფბაღი

თოფბაღი — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 513 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
გაბალის რაიონის სოფლები
Camponotus postcornutus

Camponotus postcornutus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ბეის რეგიონი

ბეის რეგიონი
ბეი — სომალის ერთ-ერთი რეგიონი. ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ბაიდოა.
გეოგრაფიული ადგილმდებარეობა
ბეის რეგიონი ესაზღვრება სომალის რეგიონებს: ჩრდილოეთიდან ბაკულს, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ჰირანის, დასავლეთიდან გედოს, სამხრეთიდან ქვემო შაბელეს და სამხრეთ-დასავლეთიდან შუა ჯუბას.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ბეის რეგიონი დაყოფილია ოთხ რაიონად:
ბაიდოა
ბუურჰაკაბა
დიინსოორი
ქასაჰდერე
სქოლიო
სომალის რეგიონები
სალომე ჭულუხაძე

სალომე ჭულუხაძე (დ. 30 ნოემბერი, 1987) — ქართველი მსახიობი. განსაკუთრებული პოპულარობა მოუტანა სერიალ „შუა ქალაქში“ ნათამაშებმა „სალომეს“ როლმა. 2011 წელს ითამაშა ფილმში „ისპაჰან-ბათუმი“. არის „თავისუფალი თეატრის“ მსახიობი.
ფილმოგრაფია
2007-2010: „შუა ქალაქში“ (სალომე)
2011: „ისპაჰან - ბათუმი“
„ერთხელ შუა ქალაქში“ (სალომე)
„ჩემი ცოლის დაქალები“
ნათამაშები როლები
თავისუფალი თეატრი
„ხომ ხოცავენ ქანცგაწყვეტილ ცხენებს“
„ღმერთო, დაგვიფარე ჩვენ და ადამიანები“
„ვალსი ძილის წინ“
„რიჩარდ III“
„მექანიკური ფორთოხალი“
„სამანიშვილის დედინაცვალი”
„უსულო საგნები”
„ვიზიტი ფსიქოლოგთან”
„მგზნებარე შეყვარებული”
„თაფლობის თვე”
„რვა მოსიყვარულე ქალი”
„რომეო+ჯულიეტა=?…”
„ტარტიუფი“
რესურსები ინტერნეტში
ეროვნული ფილმოგრაფია
თავისუფალი თეატრის საიტზე
დაბადებული 1987
დაბადებული 30 ნოემბერი
ქართველი მსახიობები
ზაზა ლებანიძე

ზაზა ლებანიძე
ზაირა (ზაზა) ლებანიძე (დ. 30 ნოემბერი, 1935, სოფ. ბუკნარი, დღევანდელი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი — გ. 1 დეკემბერი, 2019, თბილისი) — ქართველი მსახიობი.
1958 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი და სხვადასხვა წლებში მუშაობდა: სოხუმის ქართულ დასში (1958–1960), მარჯანიშვილის (1960–1967), რუსთავის (1967–1975) თეატრებში. 1975 წლიდან სიკვდილის ბოლომდე იყო რუსთაველის თეატრის მსახიობი. აღსანიშნავი როლებია: ელენე (ალექსანდრე ჩხაიძის „თავისუფალი თემა“), ბებია (ნოდარ დუმბაძის „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“), დედა (თამაზ ჭილაძის „როლი დამწყები მსახიობი გოგონასათვის“), გიორგის ქალიშვილი (რობერტ სტურუას, ლილი ფოფხაძის, ავთანდილ ვარსიმაშვილის „ვარიაციები თანამედროვე თემაზე“), თამრო („აღდგომა გაუქმებულ სასაფლაოზე“), მეცხრე (ანტონ ჩეხოვის „პალატა #6“).
ფილმოგრაფია
1961: „განძი“ რეჟ. რევაზ (რეზო) ჩხეიძე
1973: „გაგიმარჯოს, მეზობელო! (ზღვარი)“ რეჟ. თამაზ გომელაური
1975: „ერთი ნახვით შეყვარება“ რეჟ. რეზო ესაძე
1977: „რაჭა ჩემო სიყვარულო“ რეჟისორები თემურ ფალავანდიშვილი, იოზეფ მედვედი
1978: „იტალიამდე არც ისე შორსაა“ (კატო) რეჟ. არმაზ ბურნაძე
1981: „წისქვილი ქალაქის გარეუბაში“ რეჟ. რეზო ესაძე
ნათამაშები როლები
სოხუმის თეატრი
ალექსანდრე ყაზბეგის „მოძღვარი“ (მაყვალა)
მაქსიმ გორკის „მზის შვილები“ (ლიზა)
ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი“ (მარია ანტონოვნა)
მარჯანიშვილის თეატრში
კარლ გუცკოვის „ურიელ აკოსტა“ (სპინოზა)
ნიკოლას პერიალისის „ბაფთიანი გოგონა“ (ჰარა)
გიორგი მდივნის „კონსული მოიპარეს“ (ლოლა)
რუსთავის თეატრი
ალექსანდრე ჩხაიძის „ხიდი“ (ნატო ჩოდრიშვილი)
ვადიმ კოროსტილიოვის „ასი წლის შემდეგ“ (დედაბერი)
დეილ ვასერმანის, ჯო დერიონის „ლამანჩელი“ (ალდონსა-დულცინეა)
მაქსიმ გორკის „ფსკერზე“ (ნასტია)
ნოდარ დუმბაძის „საბრალდებო დასკვნა“ (ნუნუ ექიმი)
ო. ასენას „შიში“ (ქალი)
ვლადიმერ მაიაკოვსკის „აბანო“ (ფოსფორიული ქალი)
რუსთაველის თეატრი
ალექსანდრე ჩხაიძის „თავისუფალი თემა“ (ელენე)
ნოდარ დუმბაძის „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“ (ბებია)
ალექსანდრე ტოლსტოის „მეუფება წყვდიადისა“ (მატრიონა)
თამაზ ჭილაძის „როლი დამწყები მსახიობი გოგონასათვის“ (ნატო და ანოს დედა)
რობერტ სტურუას, ლილი ფოფხაძის, ავთანდილ ვარსიმაშვილის „ვარიაციები თანამედროვე თემაზე“ (გიორგის ქალიშვილი)
ლეონიდ ზორინის „რომაული კომედია“ (მესალინა)
ნოდარ წულეისკირის „ძველი სამრეკლო“ (ნათელა)
ირაკლი სამსონაძის „აღდგომა გაუქმებულ სასაფლაოზე“ (თამრო)
ანტონ ჩეხოვის „პალატა #6“ (მეცხრე)
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
1976: საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი
2015: საქართველოს თეატრალური საზოგადოების პრემია, ქალის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის (სპექტაკლი „ასულნი“ , რეჟ. რობერტ სტურუა)
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 30 ნოემბერი
დაბადებული 1935
გარდაცვლილი 1 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2019
ქართველი მსახიობები
საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
High Times (song)

High Times (song)
"High Times" is a song by British funk/acid jazz band Jamiroquai, released as the fourth and final single from their third studio album, Travelling Without Moving (1996). Released on 1 December 1997, the song peaked at number 20 on the UK Singles Chart, and reached the top 10 on both the American and Canadian dance charts.
Background
The song was written by Jason Kay. The song begins with the quote "You don't need a name in bright lights, you're a rock star. In some tinfoil, with a glass pipe, is your guitar." This refers to crack cocaine. Cocaine and many other drugs are referenced in the song, all in a negative light, but it is jet lag that is the main reference during the chorus: "Last night, turned to daylight, and a minute became a day", a desynchronosis that is often caused when travelling around the world during the tours. The radio edit of the song is widely ridiculed among fan circles for its poor editing. There are some abrupt cuts in the song, and some words are cut out in an odd manner, such as the word "this" from the "This twisted, crystal kingdom" line. The radio edit was featured on the group's greatest hits compilation, High Times: Singles 1992-2006. Some releases of Travelling Without Moving include a version of the song without the sample "Last Night Changed It All" as sung by Esther Williams and written by Joe Wheeler.
Critical reception
Larry Flick from Billboard wrote, "If you're a fan Jamiroquai's recent MTV hits, ya ain't heard nothin' yet. "High Times" shows the band
at its funky best. The track jiggles with a classic soul sound, juiced with enough electronic flavor to keep it from sounding quaint. Frontman Jay Kay has perfected his Stevie Wonder inflections while also honing an individual style that demands to be heard in a live setting."
Music video
The accompanying music video for "High Times" is filmed like a documentary with an inexpensive digital camera by the band manager of the band during the Latin American tour. In the video, the group is shown landing in a city airport, happy and excited. The remainder of the video shows candid scenes of Jamiroquai laughing at jokes, television, and having general fun. Chilean fans appreciated this music video for lead singer Jay Kay's cultural jacket throughout the video. The last few seconds were censored in some countries due to the usage of cannabis.
Track listing
UK CD single
"High Times (Radio Edit)" – 4:08
"High Times (Bionic Supachronic Mix)" – 8:38
"High Times (Doobie Dub)" – 6:46
"High Times (Album Version)" – 5:57
UK 12" single
"High Times (Bionic Supachronic Mix)" – 8:38
"High Times (Jamiroquai Mix)" – 4:00
"High Times (Doobie Dub)" – 6:46
"High Times (Jamiroquai Dub)" – 5:30
Charts
Weekly charts
Year-end charts
References
1996 songs
1997 singles
Jamiroquai songs
Songs about drugs
Songs written by Jason Kay
Songs written by Stuart Zender
Songs written by Toby Smith
S2 Records singles
Dinkel

Dinkel
The Dinkel is a river in Germany and the Netherlands, left tributary of the Vecht. Its total length is , of which in Germany. The Dinkel originates in North Rhine-Westphalia, Germany, between Ahaus and Coesfeld. It flows north to Gronau, crosses the border with the Netherlands (Overijssel), flows through Losser, Denekamp, and recrosses the border to Germany (Lower Saxony). The Dinkel joins the Vechte in Neuenhaus.
Jacob van Ruisdael depicted the landscape of the Dinkel and its watermills near Denekamp in his work Two Watermills and an Open Sluice near Singraven. These watermills still exist.
In the Netherlands the river gave name to the village of Overdinkel and to the municipality of Dinkelland.
Near Denekamp some of the waters of the Dinkel are used to regulate the levels of the Almelo-Nordhorn canal.
Gallery
See also
List of rivers of the Netherlands
List of rivers of North Rhine-Westphalia
List of rivers of Lower Saxony
References
Rivers of North Rhine-Westphalia
Rivers of Lower Saxony
Rivers of Overijssel
Dinkelland
Losser
Rivers of the Netherlands
Rivers of Germany
International rivers of Europe
კარნეგის ტბა

კარნეგის ტბა — დიდი შრობადი ტბა ავსტრალიაში, დასავლეთ ავსტრალიაში. გაწოლილია დასავლეთ ავსტრალიის ზეგანზე, ზღვის დონიდან 439 მ სიმაღლეზე. ტბის სიგრძეა დაახლოებით 100 კმ, ხოლო უდიდესი სიგანე 30 კმ. ზედაპირის ფართობი დაახლოებით 5714 კმ². მდებარეობს ქალაქ უილუნის აღმოსავლეთით, პატარა ქვიშიანი უდაბნოს სამხრეთ კიდესა და გიბსონის უდაბნოს საზღვარზე. სამხრეთ-აღმოსავლეთითაა ვიქტორიას დიდი უდაბნო და აქვეა დიდი ცენტრალური გზა. უმეტესწილად გარშემორტყმულია უდაბნო ლანდშაფტით. წყლით ივსება მხოლოდ უხვი ნალექების დროს. გვალვიან პერიოდში ტბა ტალახიანი მარში ხდება. სამხრეთ-აღმოსავლეთითაა უელსის ტბა. სახელი ეწოდა ავსტრალიელი მოგზაურის დეივიდ კარნეგის პატივსაცემად, რომელიც ამ ადგილებს 1890-იან წლებში სწავლობდა.
სქოლიო
დასავლეთი ავსტრალიის ტბები
House of Soviets (Saint Petersburg)

House of Soviets (Saint Petersburg)
The House of Soviets (Dom Sovetov) is the office building built in Stalinist style in the late 1930s in Saint Petersburg (then Leningrad). It is located in the Moskovsky District of Saint Petersburg. It has been described as "the purest form of totalitarian monumentality".
According to Soviet projects, the House of Soviets was planned to host the administration of Soviet Leningrad government. The location was chosen on undeveloped south outskirts of the city away from the downtown area which was prone to frequent floods. The construction was completed just before the Nazi invasion of Soviet Union at the beginning of World War II, and the building was never used for the intended purpose. In 1941, it was fortified and used as a local command post for Soviet Red Army during the Siege of Leningrad. Surviving reminders of that stronghold are small bunkers built from a reinforced concrete which still stand at several corners of the House of Soviets. Later, the building housed the Soviet research institute which focused on the design of electronic components for military objects. Among the notable engineers who worked there are two post-World War II defectors from the US, Alfred Sarant and Joel Barr. Currently, the office space in the building is rented out to various businesses.
A square in front of the House of Soviets is called Moscow Square (Moskovskaya Ploshad). During a construction of the subway station Moskovskaya in 1970, the square was remodelled and upgraded with a massive monument to Vladimir Lenin designed by Mikhail Anikushin. In 2006, several fountain features were added at the square.
References
External links
Wandering Camera: House of Soviets.
Early and contemporary photos of the House of Soviets. -
Architectural proposals for the House of Soviets in Leningrad. -
Stalinist architecture
Buildings and structures in Saint Petersburg
Government buildings completed in 1941
Cultural heritage monuments of federal significance in Saint Petersburg
ტურბო (ფილმი)

ტურბო (ფილმი)
„ტურბო“ — ამერიკული სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი. DreamWorks Animation-სა და კინოგაერთიანება 20th Century Fox-ის ერთობლივი ნაწარმოები. პრემიერა 2013 წლის 24 ივნისი გაიმართა. რეჟისორი — დევიდ სორენი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ინგლისურენოვანი ფილმები
პიქსარის ანიმაციური ფილმები
2013 წლის ანიმაციური ფილმები
ამერიკული ანიმაციური ფილმები
ბზიაური

ბზიაური — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (საწირის თემი), მდებარეობს ოკრიბის წვრილმთიანეთში, მდინარე ტყიბულის მარცხენა ნაპირზე იქ, სადაც ტყიბულის წყალსაცავი იწყება. ზღვის დონიდან 560 მეტრი, ტყიბულიდან 4 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 68 ადამიანი.
ლიტერატურა
ქე „საქართველო“, ტ. 1, გვ. 421, თბ., 1997
სქოლიო
ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კრისტოფ ვალცი

კრისტოფ ვალცი (4 ოქტომბერი, 1956) — ავსტრო-გერმანელი კინომსახიობი. ცნობილია კვენტინ ტარანტინოს ფილმებში „უსახელო ნაბიჭვრები“ და „ჯანგო გათავისუფლებული“ შესრულებული როლებით. ამ როლებისთვს ვალცმა მიიღო რამდენიმე ჯილდო, მათ შორის ოსკარი კაცის მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო შესრულებისთვის.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ფანების ოფიციალური საიტი
ავსტრიელი მსახიობები
გერმანელი მსახიობები
დაბადებული 1956
ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები
Agua Buena

Agua Buena is a corregimiento in Los Santos District, Los Santos Province, Panama with a population of 1,117 . It was created by Law 58 of July 29, 1998, owing to the Declaration of Unconstitutionality of Law 1 of 1982. Its population as of 2000 was 1,117.
References
Corregimientos of Los Santos Province
იტალიის პრემიერ-მინისტრი

იტალიის პრემიერ-მინისტრი — იტალიის მთავრობის მეთაური.
ფორმალურად ინიშნება იტალიის პრეზიდენტის მიერ, მაგრამ პრაქტიკულად არის საპარლამენტო უმრავლესობის წარმომადგენელი. პრემიერ-მინისტრი ხელმძღვანელობს მთავრობას და ასევე ფაქტობრივად არის ქვეყნის პირველი პირი, იგი წარმოადგენს იტალიას სხვა ქვეყნების სახელმწიფოს და მთავრობის მეთაურებთან შეხვედრებზე, ასევე საერთაშორისო სამიტებზე. პრემიერ-მინისტრს არ აქვს უფლება ინდივიდუალურად გაანთავისუფლოს მინისტრები.
პრემიერ-მინისტრის რეზიდენცია მდებარეობს სასახლე ჩიგიში.
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის პრემიერ-მინისტრების სია
იტალიის პრეზიდენტი
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
იტალიის პოლიტიკა
ლოიკ რემი

ლოიკ რემი (დ. 2 იანვარი, 1987) — ფრანგი ფეხბურთელი, ლილის „ლილისა“ და საფრანგეთის ეროვნული ნაკრების თავდამსხმელი.
რესურსები ინტერნეტში
FFF profile
ESPN profile
დაბადებული 2 იანვარი
დაბადებული 1987
ფრანგი ფეხბურთელები
ლიონის ოლიმპიკის ფეხბურთელები
ოლიმპიკი მარსელის ფეხბურთელები
ქუინზ პარკ რეინჯერსის ფეხბურთელები
ნიუკასლ იუნაიტედის ფეხბურთელები
ჩელსის ფეხბურთელები
2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ჩილკაიოკის რაიონი

ჩილკაიოკის რაიონი — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის სუკრეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 373 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 677 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 20 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 33.06 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები
სუკრეს პროვინციის რაიონები
ყარავალი (აღსუ)

ყარავალი (აღსუ)
ყარავალი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 378 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
აღსუს რაიონის სოფლები
ტაეპი

ტაეპი, სტრიქონი ლექსის რიტმულ-ინტონაციური პროცესის მეტრულად განსაზღვრული ფონიკური და გრაფიკული ნორმა, რომელსაც ემორჩილება სინტაქსი. ტაეპები ურთიერთშეფარდებული და თანაზომადი ერთეულებია, რითაც ლექსითი ნაწარმოები განსხვავდება პროზაულისგან.
ტაეპის გრაფიკული პრინციპი საფუძვლად უდევს პროზისა და პოეზიის გამიჯვნას, რასაც გადამწყვეტი მნიშვნელობა ენიჭება ისეთი ჟანრების არსებობის პირობებში, როგორიცაა ლექსი პროზად, ვერლიბრი, რიტმული პროზა.
ანტიკურ მეტრული ლექსთწყობაში ტაეპი შედგება ტერფებისგან, რომლებიც აქ ლექსის საზომი ერთეულია. აღმოსავლურ მეტრულ ლექსთწყობაში კი ლექსის საზომი ერთეულია ბაითი. სილაბურ ლექსთწყობაში და, ნაწილობრივ, სილაბურ-ტონურ ლექსთწყობაში, ტაეპი მარცვალთა რაოდენობით იზომება. სილაბურ-ტონურ ლექსთწყობაში ტაეპი ლექსის საზომი ერთეულია. ტაეპის სტრუქტურული ელემენტებია: მეტრი, რიტმი, ინტონაცია, მახვილი, კლაუზულა, რითმა, ცეზურა, სტრუქტურული პაუზა, ანაკრუზა, ეპიკრუზა.
ლიტერატურა
ლიტერატურული ტერმინები
Berdyash, Zilairsky District, Republic of Bashkortostan

Berdyash, Zilairsky District, Republic of Bashkortostan
Berdyash is a rural locality (a selo) in Berdyashsky Selsoviet of Zilairsky District of the Republic of Bashkortostan, Russia. Population: 466 (2009 est.); 465 (2002 Census). OKATO code: 80227804001.
The district's population is composed predominantly of Chuvash people at 65%; the Russian population is also significant at 30%. Bashkirs account for 2% of the population.
References
Rural localities in Zilairsky District