PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
List of World Heritage Sites in Pakistan

List of World Heritage Sites in Pakistan
The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) World Heritage Sites are places of importance to cultural or natural heritage as described in the UNESCO World Heritage Convention, established in 1972. Cultural heritage consists of monuments (such as architectural works, monumental sculptures, or inscriptions), groups of buildings, and sites (including archaeological sites). Natural features (consisting of physical and biological formations), geological and physiographical formations (including habitats of threatened species of animals and plants), and natural sites which are important from the point of view of science, conservation or natural beauty, are defined as natural heritage. Pakistan ratified the convention on 23 July 1976, making its sites eligible for inclusion on the list.
There are six World Heritage Sites in Pakistan, and a further 26 on the tentative list. The first three sites were listed in 1980, the Archaeological Ruins at Moenjodaro, Buddhist Ruins of Takht-i-Bahi and Neighbouring City Remains at Sahr-i-Bahlol, and Taxila. Two sites were listed in 1981 and the most recent site added to the list was the Rohtas Fort, in 1997. All six sites are cultural.
World Heritage Sites
UNESCO lists sites under ten criteria; each entry must meet at least one of the criteria. Criteria i through vi are cultural, and vii through x are natural.
Tentative list
In addition to sites inscribed on the World Heritage List, member states can maintain a list of tentative sites that they may consider for nomination. Nominations for the World Heritage List are only accepted if the site was previously listed on the tentative list. Pakistan has 26 properties on its tentative list.
See also
Cultural heritage in Pakistan
List of parks and gardens in Pakistan
List of forts in Pakistan
List of museums in Pakistan
References
External links
World Heritage Sites
Pakistan
World Heritage Sites
Moskovskaya Hotel

Moskovskaya Hotel (formerly Bolshaya Moskovskaya Hotel) is a hotel in Rostov-on-Don, situated on Bolshaya Sadovaya Street. It was built from 1893–1896 as the project of architects Alexander Pomerantsev and Nikolai Durbach. The hotel is currently closed, though there are plans to reconstruct it. The building has the status of Russian cultural heritage and regional significance.
Architecture
The four-story building was constructed in eclectic style. The symmetrical facade is divided vertically into five parts. The central part initially had a large balcony-canopy that covered the entire width of the sidewalk at the main entrance, but it has not been preserved. The third and fourth floors in the center of the facade are united by a portico with columns and pilasters of the Corinthian order. The facade ends with an attic with a pediment in the central part.
The first floor is rusticated. The size and shape of the windows vary depending on the floor: large showcases are on the first floor, rectangular windows are on the second and third floors, and windows with semi-circular endings are on the top floor. The design of the window openings also vary: on the second floor there are small pediments, on the third floor there are cornices in the center and pediments in the side parts of the facade, and on the fourth floor there are arched decorations.
References
Tourist attractions in Rostov-on-Don
Hotels in Rostov-on-Don
Hotel buildings completed in 1896
Cultural heritage monuments in Rostov-on-Don
Cultural heritage monuments of regional significance in Rostov Oblast
ენლილ-კუდური-უსური

ენლილ-კუდური-უსური — ასურეთის მეფე შუა ასურული პერიოდის დროს. ენლილ-კუდური-უსური სამეფო ტახტზე აშურ-ნირარი III-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 1187 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 1183 წელს, მის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე ნინურტა-აპალ-ეკური ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
ასურეთი
ასურელი მეფეები
ასურეთის მეფეების სია
ასურეთის მეფეები
კორეის ომი

კორეის ომი — სამხედრო კონფლიქტი სამხრეთ კორეასა და ჩრდილოეთ კორეას შორის. სამხრეთ კორეას დახმარებას უწევდა გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია, ხოლო ჩრდილოეთ კორეას საბჭოთა კავშირი და ჩინეთი. ომი დაიწყო 1950 წლის 25 ივნისს და დასრულდა საზავო ხელშეკრულებით 1953 წლის 27 ივლისს, რომლის თანახმადაც საზღვარი ორ კორეას შორის გატარდა 38 პარალელზე.
სქოლიო
კორეის ისტორია
XX საუკუნის ომები
სამოქალაქო ომები
ცივი ომი
მეორე მსოფლიო ომის შედეგები
ტ'ბოლი (სამხრეთი კოტაბატო)

ტ'ბოლი (სამხრეთი კოტაბატო)
ტ'ბოლი (ოფიციალურად ტ'ბოლის მუნიციპალიტეტი; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კოტაბატოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 101 049 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Tboli Profile at PhilAtlas.com
T'boli Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
Philippine Census Information
სქოლიო
სამხრეთ კოტაბატოს მუნიციპალიტეტები
სებასტიან დე ბურბონ-ბრაგანსა

სებასტიან დე ბურბონ-ბრაგანსა (დ. 4 ნოემბერი, 1811 — გ. 14 თებერვალი, 1875) — ბურბონ-ბრაგანსას დინასტიის წარმომადგენელი. პედრო კარლოს ესპანელისა და მარია ტერეზა პორტუგალიელის ერთადერთი ვაჟი. ესპანეთისა და პორტუგალიის ინფანტი.
ბიოგრაფია
ოჯახი
სებასტიანი დაიბადა 1811 წლის 4 ნოემბერს რიო-დე-ჟანეიროში, პორტუგალიის კოლონია ბრაზილიაში. იგი იყო პედრო კარლოს ესპანელისა და მარია ტერეზა პორტუგალიელის ერთადერთი შვილი. ამ დროს პორტუგალიის სამეფო ოჯახი ბრაზილიაში იყო გაქცეული ნაპოლეონის შემოჭრების გამო. მისი დაბადებიდან სულ ერთ წელიწადში მამამისი გარდაიცვალა. მამის მხრიდან მისი ბებია-ბაბუა იყვნენ ესპანეთის მეფე კარლ III-ის ვაჟი გაბრიელ ესპანელი და პორტუგალიის მეფე პედრუ III-ის ასული მარიანა ვიქტორია პორტუგალიელი, ხოლო დედის მხრიდან პორტუგალიის მეფე ჟუან VI და დედოფალი კარლოტა ხოაკინა ესპანელი. 1824 წელს ესპანეთის მეფე ფერდინანდ VII-მ მას ესპანეთის ინფანტის წოდება უბოძა.
სამოქალაქო ომი
ნაპოლეონის ჩამოგდების შემდეგ პორტუგალიის სამეფო ოჯახი კვლავ ლისაბონში დაბრუნადა. მას შემდეგ რაც სებასტიანის ბიძა, მეფე პედრუ IV უშვილოდ გარდაიცვალა, ტახტზე მისი ძმა მიგელ I ავიდა, რომელსაც ამ დროისათვის შვილები არ ჰყავდა, რის გამოც პორტუგალიის ტახტის პირველ მემკვიდრედ 1826-34 წლებში სებასტიანი ითვლებოდა, როგორც მიგელის უფროსი დის შვილი.
1838 წელს სებასტიანის დედა მეორედ გათხოვდა თავისსავე განსვენებული დის ქვრივზე, მონილას გრაფ კარლოს ესპანელზე, რომელიც 1833 წლიდან კარლისტების პარტიის დამფუძნებელი და ესპანეთის ტახტის მოსარჩელე იყო.
ამის შემდეგ სებასტიანი კარლისტების პარტიაში გაწევრიანდა და ესპანელი მონარქისტების წინააღმდეგ იბრძოდა. მან მონაწილეობა მიიღო ბილბაოს მეორე ალყაში. აგრეთვე იბრძოდა ბრიტანელი ლეგიონელის ჯორჯ დე ევანზის წინააღმდეგ ორიამენდის ბრძოლაში. თუმცა, მიუხედავად ყველაფრისა ომი კარლისტების მარცხით დასრულდა.
სულ რამდენიმე წელიწადში სამოქალაქო ომი კვლავ დაიწყო, თუმცა ამჯერად რესპუბლიკელებსა და მონარქისტებს შორის. რესპუბლიკელებმა დაამხეს დედოფალი ისაბელ II და მასთან ერთად საფრანგეთსა და იტალიაში გააძევეს სრულიად ესპანური არისტოკრატია. ამის შემდეგ სებასტიანი საფრანგეთის სამხრეთულ ქალაქ პოში დასახლდა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 1875 წლის 14 თებერვალს, 63 წლის ასაკში.
ქორწინებები და შვილები
1832 წლის 25 მაისს, მადრიდში სებასტიანი დაქორწინდა სიცილიისა და ნეაპოლის მეფე ფრანჩესკო I-ისა და მარია ისაბელ ესპანელის ასულ მარია ამალია დე ბურბონ-სიცილიელზე, რომელიც 1857 წელს, 39 წლის ასაკში უშვილოდ გარდაიცვალა. ამ ამბიდან სულ სამ წელიწადში, 1860 წლის 19 ნოემბერს სებასტიანმა ცოლად შეირთო ესპანეთის მეფე კარლ IV-ის ვაჟის, კადისის ჰერცოგ ფრანსისკოსა და მისი მეუღლის, ლუიზა კარლოტა დე ბურბონ-სიცილიელის ქალიშვილი მარია კრისტინა ესპანელი, რომელთანაც ხუთი ვაჟი შეეძინა:
ფრანსისკო (1861-1923), ცოლად შეირთო მარია დელ პილარ დე მახუირო;
პედრო (1862-1892), ცოლად შეირთო მარია დე ლა კარიდად დე მადანი;
ლუისი (1864-1889), ცოლად შეირთო მარია ანა ბერნალდო დე კიროს ი მუნიოსი;
ალფონსო (1866-1934);
გაბრიელი (1869-1889);
ლიტერატურა
Mateos Sáinz de Medrano, Ricardo (1997). Los desconocidos infantes de España: Casa de Borbón (2ª edición). Barcelona: Thassàlia. ISBN 978-84-8237-054-5.(ესპანურად).
დაბადებული 4 ნოემბერი
დაბადებული 1811
გარდაცვლილი 14 თებერვალი
გარდაცვლილი 1875
ბურბონები
ბრაგანსები
ესპანეთის ბურბონები
ესპანეთის ინფანტები
ესკორიალის ინფანტების პანთეონში დაკრძალულები
ვოროშილკინის სახლი

ვოროშილკინის სახლი — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის პირველ ნახევარში. 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 ბრძანების შესაბამისად სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
მისამართი: ტაგანროგი, შმიდტის ქუჩა № 21.
ისტორია
1830 წელს ტაგანროგში, შმიდტის ქუჩა ნომერ 21-ში მეორე გილდიის ვაჭარმა ტიმოთე მიხეილის ძე ვოროშილკინმა ააშენა ორსართულიანი სახლი. ცნობილია, რომ 1874 წლის 1 იანვარს მასში დაარსდა „ტაგანროგში საქარხნო მრეწველობის საზოგადოება“. შმიდტის ქუჩაზე მდებარე შენობა 1915 წლამდე რჩებოდა ვოროშილკინის მემკვიდრეების საკუთრებაში. შემდეგ მასში განთავსდა იანოვიჩის გიმნაზია, რომელიც შემდეგ გარდაიქმნა და ეწოდა მუშათა სკოლა № 1. 1992 წლიდან ობიექტი სახელმწიფოს დაცვის ქვეშაა, რადგანაც ძეგლს მიენიჭა არქიტექტურის ძეგლის სტატუსი.
აღწერა
ვოროშილკინის სახლი აგებულია ადრეული უორდენო რუსული პროვინციული კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში. ნაგებობის ფანჯრები შექმნილია ეკლექტიკის სტილში - დამახასიათებელია შესასვლელი, რომელიც ნახევრი სვეტებითაა გაფორმებული. პირველი სართულის ფასადი მთლიანად, მათ შორის ფანჯრებს შორისი სივრცეებიც, რუსტირებულია. ფანჯრებს ზემო ნაწილი ციხესიმაგრის ქვებით არის გაფორმებული. კარნიზის დენტიკულები მორთულია მართკუთხა ფიგურებით. ვაჭრის სახლის ტერიტორიაზე შემორჩენილია ადრინდელი ნაგებობების ნაშთები.
სქოლიო
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ტყის ტოროლა

ტყის ტოროლა — ფრინველი ტოროლასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 14–18 სმ, მასა 23–32 გრამი, ფრთების შლილი 28–34 სმ. შეფერილია მურა-ჟანგისფრად და აქვს ჭრელი მოხატულობა, მუცელი ღიაა, გამოკვეთილია თეთრი წარბი. გალობა — „ული-ული-ული…ულ-ულ-ულ…“. გავრცელებულია ევროპაში, ახლო აღმოსავლეთში, კავკასიაში, შუა აზიის სამხრეთ ნაწილში. იზამთრებს დასავლეთ ევროპასა და ხმელთაშუაზღვისპირეთში. საქართველოში მობუდარია. ბინადრობს მშრალ ტყისპირებში, ფიჭვნარში, გაკაფულ ადგილებში, მეჩხერ ტყეებში. იკვებება მწერებითა და თესლებით. ქმნიან ტერიტორიულ წყვილებს. ბუდე შენიღბულია მიწაზე. დედალი დებს 4–5 კვერცხს; ბუდობს ისვე 12–15 დღის მანძილზე. ბარტყებს ორივე მშობელი კვებავს. სპორადულად გავრცელებული მცირერიცხოვანი სახეობაა.
სქოლიო
ტყის ტოროლა
Peroniti Church

Peroniti Church
The Peroniti Church is an abandoned Orthodox Church located in the village of Peroniti (Çamlıköy) in Hopa, Artvin Province of Turkey, close to the border with Georgia. The church was constructed between sixth to seventh century and belonged to Exarchate of Lazica. This chapel is obviously distinguished by its architectural categories from the similar chapels in the eastern Black Sea littoral.
References
Georgian Orthodox churches in Turkey
Torre del Compte

Torre del Compte or La Torre del Comte is a municipality located in the Matarraña/Matarranya, province of Teruel, Aragon, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 169 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Teruel
Matarraña/Matarranya
ლუოდისი

ლუოდისი — მყინვარული წარმოშობის ტბა ჩრდილო-აღმოსავლეთ ლიეტუვაში, ზღვის დონიდან 150 მ სიმაღლეზე. ფართობი 13,2 კმ². მაქსიმალური სიღრმე 18,4 მ. საშუალო სიღრმე 6,7 მ. სანაპირო ხაზის სიგრძე 28,2 კმ. ტბაში არის 2 კუნძული. ნაპირები შემოსილია სხვადასხვა მცენარეულობით. არის თევზი.
რესურსები ინტერნეტში
ლუოდისის ტბა
ლიეტუვის ტბები
Constitutio Criminalis Carolina

Constitutio Criminalis Carolina
კაროლინა (შემოკლებით C.C.C., გერმანული სახელწოდება — , შემოკლებით P.G.O.) — 1532 წელს მიღებული და 1533 წელს გამოცემული გერმანელი ერის საღვთო რომის იმპერიის დანაშაულებრივ-სამართლებრივი დადგენილება. სახელწოდება მიიღო იმპერატორ კარლ V-ის პატივსაცემად (1519-1555).
კაროლინას მიზანი იყო ადგილობრივ სასამართლოებში სისხლის სამართლის საქმეების მოწესრიგება. ეს დადგენილება წარმოადგენს XVI საუკუნის სისხლის სამართლის კანონმდებლობის ერთ-ერთ ყველაზე სრულ კოდექსს. მთელი კოდექსი აგებულია ბრალის პრეზუმპციაზე, ანუ ბრალდებულს თავად უნდა დაემტკიცებინა საკუთარი უდანაშაულობა.
იგი გამოიცა გერმანიაში გლეხების ომის დამთავრებიდან სამი წლის შემდეგ, გამოირჩეოდა სიმკაცრით, დასჯის ნორმების სისასტიკითაც კი. მოქმედებდა XVIII საუკუნის ბოლომდე.
რესურსები ინტერნეტში
Каролина, уголовное уложение императора Карла // ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი: 86 ტომად (82 ტ. და 4 დამ.). — СПб., 1890—1907.
Каролина — уголовно-судебное уложение Карла V
გერმანიის სამართლის ისტორია
საღვთო რომის იმპერია
ესკადა (პერნამბუკუ)

ესკადა (პერნამბუკუ)
ესკადა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 109 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-მერიდიუანალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 63 517 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 185.61 კმ²-ზე. ფართობი 342 201 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერნამბუკუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
Syvash, Kherson Oblast

Syvash, Kherson Oblast
Syvash is a village at the southernmost point of the Chonhar Peninsula on the northern coast of the Syvash sea in the Henichesk Raion of Kherson Oblast, Ukraine. It has a population of 257. It belongs to Henichesk urban hromada, one of the hromadas of Ukraine. The Novooleksiivka–Dzhankoi railway line runs over a bridge and embankment across the sea near the village.
References
Villages in Henichesk Raion
Holašovice

Holašovice (or Holschowitz) is a small historic village located in the south of the Czech Republic, 16 kilometres west of České Budějovice. Village belongs to the municipality Jankov. To the south lies the protected landscape area of Blanský Forest. The village was deserted after the Second World War, allowing its medieval plan and vernacular buildings in the South Bohemian Folk or Rural Baroque style to remain intact. It was restored and repopulated from 1990, and it was designated as a UNESCO World Heritage Site in 1998 because of its exceptional preservation of a traditional Baroque-era village.
History
Holašovice is first mentioned in 1263. In 1292, King Wenceslaus II gave the village and several others to the Cistercian monastery of Vyšší Brod. It remained the property of the monastery until 1848.
Between 1520 and 1525, Holašovice was nearly wiped out by the bubonic plague. Only two of its inhabitants survived. A column erected over the plague grave at the north end of the village commemorates this event. The monastery gradually repopulated the village with settlers from Bavaria and Austria. By 1530, the population had risen to 17, according to the monastery's records, and it had become a mainly German-speaking enclave within the Czech language area. By 1900, there were 163 inhabitants of German ethnic origin and 1 of Czech ethnic origin.
After the displacement of German residents at the end of the Second World War, many farms in the village were deserted and fell into disrepair. Holašovice became a desolate and abandoned place under the Czech post-war Communist regime.
From 1990, the village was lavishly restored and inhabited once more. It now has a population of around 140.
Buildings and architecture
Holašovice is a typical Bohemian village for the Hlubocká Blata area around České Budějovice. It consists of 23 brick farmsteads containing 120 buildings, with a fish pond, a forge, and chapel. The farms were constructed in the South Bohemian Folk Baroque style, in "U" shapes with farmyard in the middle and with their stucco gable ends facing a central broad village green.
The buildings date from the 18th to 20th century, with most of them built in the second half of the 19th century. The chapel of St. John of Nepomuk in the village green was built in 1755.
Gallery
References
External links
Pruvodce.com
Entry on the list of UNESCO World Heritage Sites
Holasovice.eu
Virtual show
World Heritage Sites in the Czech Republic
Villages in České Budějovice District
ვიშეგრადი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ვიშეგრადი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ვიშეგრადი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ვიშეგრადი – სოფელი ბულგარეთში.
ვიშეგრადი – სოფელი უნგრეთში.
ვიშეგრადი – ქალაქი ბოსნია და ჰერცეგოვინაში.
ვიშეგრადული ჯგუფი – ცენტრალური ევროპის ოთხი ქვეყნის კავშირი, ესენია: ჩეხეთი, უნგრეთი, პოლონეთი და სლოვაკეთი.
ვიშეგრადის ხიდი – თერთმეტთაღიანი ქვის ხიდი ბოსნია და ჰერცეგოვინაში.
ვიშგოროდი - ქალაქი უკრაინაში.
Ѓ

Ѓ, ѓ ([გე]) — კირილური დამწერლობის ასო „Г“ მახვილი ნიშნით — აკუტით. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.
დამატებითი ინფორმაცია
მაკედონიური ანბნის მეექვსე ასო. დაახლოებით გამოითქმის როგორც ქართული „ჯ“. სერბულ ენაში მისი შესაბამისი ასოა ђ.
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა ასევე წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „Г“-სა და „აკუტი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
ლიტერატურა
ი. კოჩევი, ი. ალექსანდროვი, Документи за съчиняването на «македонския книжовен език» // Македонски преглед (Macedonian review). Списание за наука, литература и обществен живот. Година XIV, წიგნი 4 (სოფია, 1991). გვ. 17. .
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ѓ)
Graphemica (ѓ)
კირილური ასოები
ეჯი (საზომი ერთეული)

ეჯი (საზომი ერთეული)
ეჯი — სიგრძის საზომი ერთეული XII-XVIII საუკუნეების საქართველოში. უდრიდა 6-7,5 კმ. დავით ბატონიშვილის განმარტებით ეჯი არის მანძილი, რომელსაც აქლემი ერთ საათში გადის.
ლიტერატურა
სიგრძის საზომი ერთეულები
პანამის ყელი

პანამის ყელი მისი ისტორიული სახელია დარიენის ყელი — მიწის ვიწრო ზოლი, რომელიც მდებარეობს კარიბის ზღვასა და წყნარ ოკეანეს შორის, ასევე აკავშირებს სამხრეთ და ჩრდილოეთ ამერიკას. ის მდებარეობს პანამაში, პანამის არხის ტერიტორიაზე. როგორც უმეტესობა ყელს მასაც დიდი სტრატეგიული მნიშვნელობა აქვს.
პანამის ყელი ჩამოყალიბდა დაახლოებით 3 მილიონი წლის წინ, პლიოცენის ეპოქაში. ამ მოვლენამ განაცალკევა წყნარი და ატლანტიკის ოკეანეები და შექმნა გოლფსტრიმის დინება.
ისტორია
კარიბის ზღვაში ცურვის დროს ვასკო ნუნიეს დე ბალბოამ გაიგო ადგილობრივი ინდიელებისგან, რომ არსებობდა სამხრეთის ზღვა. 1513 წლის 25 სექტემბერს ის გახდა პირველი ეფროპელი, ვინც წყნარი ოკეანე იხილა. 1519 წელს ინდიელების სამოსახლოს მახლობლად შეიქმნა პატარა დასახლება პანამა. პერუს აღმოჩენის შემდეგ ის სწრაფად განვითარდა და გახდა სავაჭრო ცენტრი. 1671 წელს უელსელმა მეკობრემ ჰენრი მორგანმა გადაკვეთა პანამის ყელი და დაარბია დასახლება. ამის შემდეგ დასახლებამ გადაინაცვლა რამდენიმე კილომეტრით დასავლეთით მდებარე ნახევარკუნძულზე. ძველი ქალაქის ნანგრევები დაცულია და 1997 წლიდან გამოცხადებულია მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად.
ლიტერატურა
Mellander, Gustavo A.(1971) The United States in Panamanian Politics: The Intriguing Formative Years. Daville,Ill.:Interstate Publishers. OCLC 138568.
Mellander, Gustavo A.; Nelly Maldonado Mellander (1999). Charles Edward Magoon: The Panama Years. Río Piedras, Puerto Rico: Editorial Plaza Mayor. ISBN 1-56328-155-4. OCLC 42970390.
რესურსები ინტერნეტში
A New Voyage and Description of the Isthmus of America (1695)
Panama: Isthmus that Changed the World. NASA Earth Observatory.
პანამის ისტორია
Blur (ალბომი)

Blur (ალბომი)
Blur — ბრიტანული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Blur-ის მეხუთე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1997 წლის 10 თებერვალს, ლეიბლზე Food. წინა ალბომის, The Great Escape ჩაწერის შემდეგ ჯგუფის წევრთა შორის ურთიერთობები ამ დროისთვის დაიძაბა.
სიმღერების სია
ჩარტები
სერტიფიცირებები
სქოლიო
1997 წლის ალბომები
Blur-ის ალბომები
APF-MP1000

APF-MP1000
The APF Microcomputer System is a second generation 8-bit cartridge-based home video game console released in October 1978 by APF Electronics Inc. with six cartridges. The console is often referred to M-1000 or MP-1000, which are the two model numbers of the console. The APF-MP1000 comes built-in with the game Rocket Patrol. The APF-MP1000 is a part of the APF Imagination Machine. The APF-MP1000 and the APF Imagination Machine were developed in part by the noted engineer Ed Smith.
It is the successor to the APF TV Fun line of first generation consoles.
Technical specifications
CPU: Motorola 6800 (8 bit) @ 0.895 MHz (3.579 MHz oscillator divided by 4)
RAM: 1 KB
Video Display Controller: MC6847
Palette : 8 colors
Resolutions: 256×192×4 / 128×192×8
Power Supply: 7.5 V AC 0.8 A or 12 V DC 0.5 A
Cartridge list
References
Further reading
"APF MP-1000 Game Console Programming"
APF MP-1000 page at Old-Computers.com museum
Ed Smith And The Imagination Machine: The Untold Story Of A Black Video Game Pioneer (Benj Edwards, FastCompany, 2016)
Benj Edwards Presents Vintage Computing and Gaming - Adventures in Classic Technology. Blog posts.
Video Game Console Library
TheGameConsole.com
APF-*1000/IM – Guides and FAQs by GameFAQs (Updated: 06/09/2001)
- APF-M1000, APF-MP1000 & Imagination Machine FAQ (Backup copy of above at Console Database)
APF M1000 Video Game System Review by THE NORTHEAST OHIO VIDEO HUNTER (August 1, 2013)
Home video game consoles
Discontinued video game consoles
Second-generation video game consoles
Products introduced in 1978
68xx-based computers
ნოშაკი

ნოშაკი — ჰინდუქუშის ქედის სიმაღლით მეორე (ტირიჩმირის შემდეგ, 7690 მ.) ცალკე მდგომი მთა, რომელიც მდებარეობს ავღანეთისა და პაკისტანის საზღვარზე. მისი დასავლეთ ფერდობი მდებარეობს ავღანეთში, ხოლო აღმოსავლეთი პაკისტანში. ნოშაკი ავღანეთის უმაღლესი მწვერვალია და მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში დურანის ხაზზე. წარმოადგენს მსოფლიოში ყველაზე დასავლეთით მდებარე 7000-იან მთას, მასზე ყველაზე მარტივი მარშრუტი ადის პაკისტანის მხრიდან ჩიტრალიდან.
მთაზე პირველი ასვლა 1960 წელს განახორციელეს იაპონური ექსპედიციის წევრებმა: ტოშიაკი საკაიმ და გორო ივაცუბომ. პირველი ასვლა განხორციელდა სამხრეთ-აღმოსავლეთი ქედიდან. დღეისთვის უმეტესად გამოიყენება დასავლეთი ქედი. პირველი ზამთრის ასვლა 1973 წელს განახორციელეს პოლონეთის ექსპედიციის წევრებმა: ანდრეს ზავადამ და თადეუშ პიტროვსკიმ. ეს იყო 7000 მეტრზე ზემოთ ზამთრის პირობებში მსოფლიოში პირველი ასვლა.
პირველი ასვლა ავღანელებმა ნოშაკზე განახორციელეს 2009 წლის 19 ივლისს. ასვლა განხორციელდა ვახანის დერეფნიდან.
რესურსები ინტერნეტში
Noshaq on Summitpost
სქოლიო
ავღანეთის მთები
პაკისტანის მთები
სანდიის პროვინცია

სანდიის პროვინცია
სანდია -— პროვინცია პერუში, პუნოს რეგიონში. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ბოლივია, ხოლო ჩრდილოეთიდან მადრე-დე-დიოსის რეგიონი. სანდიას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სანდია. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 65 431 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 5,5 ადამიანს. სანდიას ფართობია 11 862,41 კმ². პროვინცია იყოფა 10 რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პროვინციები
პუნოს რეგიონის პროვინციები
ევკარიოტები

ევკარიოტები
ევკარიოტებს, ანუ ბირთვიან უჯრედებს (ინგ. Eukaryote. გავრცელებულია, თუმცა მცდარია დასახელება ეუკარიოტი) გააჩნიათ პლაზმური მემბრანა, ბირთვი, ბირთვაკი, ენდოპლაზმური ბადე, რიბოსომა, მიტოქონდრია, გოლჯის აპარატი, ლიზოსომა, ცენტრიოლები. ევკაროტული უჯრედებია: ერითროციტები, სპიროგირა (წყალმცენარე), ამება, საფუარა სოკო, ქალამანა, ტრიპანოსიმები, ქლამიდომონადა და სხვა. ევკარიოტებში პროკარიოტებისაგან განხვავებით დნმ არის მოთავსებული ბირთვში.
ევკარიოტები, საერთო სახელწოდება ორგანიზმებისა, რომელთაც აქვთ მორფოლოგიურად გაფორმებული ბირთვი. ევკარიოტების პროტოპლაზმა მორფოლოგიურად და ფუნქციურად დიფერენცირებულია ციტოპლაზმად და კარიოპლაზმად, რომელიც საკუთარი გარსით (კარიოლემით) არის გარემოცული და ქმნის ბირთვს. ბირთვში თავმოქყირილია თითქმის მთელი მემკვიდრული ნივთიერება (დნმ). ევკარიოტებს განეკუთვნება ყველა უჯრედოვანი ორგანიზმი (ერთუჯრედიანი და მრავალუჯრედიანი მცენარე და ცხოველი) ე. წ. პროკარიოტების (ბაქტერიებისა და ლურჯ-მწვანე წყალმცენარეების) გარდა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
უჯრედი, ეუკარიოტი
უჯრედი
an:Zelula eucariota
es:Célula eucariota