PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Lithuanian Footballer of the Year

Lithuanian Footballer of the Year is a football award.
Winners
1965: Petras Glodenis (Žalgiris Vilnius)
1966: Gintautas Kalėdinskas (Žalgiris Vilnius)
1967: Stanislovas Ramelis (Žalgiris Vilnius)
1968: Stanislovas Ramelis (Žalgiris Vilnius)
1969: Juzefas Jurgelevičius (Žalgiris Vilnius)
1970: Romualdas Juška (Žalgiris Vilnius)
1971: Benjaminas Zelkevičius (Žalgiris Vilnius)
1972: Benjaminas Zelkevičius (Žalgiris Vilnius)
1973: Petras Glodenis (Žalgiris Vilnius)
1974: Algirdas Žilinskas (Žalgiris Vilnius)
1975: Vytautas Dirmeikis (Žalgiris Vilnius)
1976: Eugenijus Riabovas (Žalgiris Vilnius)
1977: Eugenijus Riabovas (Žalgiris Vilnius)
1978: Eugenijus Riabovas (Žalgiris Vilnius)
1979: Stanislovas Danisevičius (Žalgiris Vilnius)
1980: Juzefas Jurgelevičius (Žalgiris Vilnius)
1981: Vytautas Dirmeikis (Žalgiris Vilnius)
1982: Sigitas Jakubauskas (Žalgiris Vilnius)
1983: Valdas Kasparavičius (Žalgiris Vilnius)
1984: Stanislovas Danisevičius (Žalgiris Vilnius)
1985: Arminas Narbekovas (Žalgiris Vilnius)
1986: Arminas Narbekovas (Žalgiris Vilnius)
1987: Arminas Narbekovas (Žalgiris Vilnius)
1988: Arminas Narbekovas (Žalgiris Vilnius)
1989: Valdemaras Martinkėnas (Žalgiris Vilnius)
1990: Valdas Ivanauskas (Austria Wien)
1991: Valdas Ivanauskas (Austria Wien)
1992: Valdemaras Martinkėnas (Dynamo Kiev)
1993: Valdas Ivanauskas (Hamburger SV)
1994: Valdas Ivanauskas (Hamburger SV)
1995: Gintaras Staučė (Karşıyaka SK)
1996: Gintaras Staučė (Sarıyer GK)
1997: Edgaras Jankauskas (Club Brugge)
1998: Edgaras Jankauskas (Club Brugge)
1999: Saulius Mikalajūnas (Uralan Elista)
2000: Edgaras Jankauskas (Real Sociedad)
2001: Edgaras Jankauskas (Real Sociedad)
2002: Raimondas Žutautas (Maccabi Haifa FC)
2003: Robertas Poškus (Krylya Sovetov Samara)
2004: Edgaras Jankauskas (OGC Nice)
2005: Deividas Šemberas (PFC CSKA Moscow)
2006: Tomas Danilevičius (AS Livorno Calcio)
2007: Tomas Danilevičius (Bologna FC 1909)
2008: Marius Stankevičius (UC Sampdoria)
2009: Marius Stankevičius (UC Sampdoria)
2010: Darvydas Šernas (Widzew Łódź)
2011: Žydrūnas Karčemarskas (Gaziantepspor)
2012: Žydrūnas Karčemarskas (Gaziantepspor)
2013: Mindaugas Kalonas (Baku FC)
2014: Giedrius Arlauskis (Steaua București)
2015: Lukas Spalvis (Aalborg BK)
2016: Fiodor Černych (Jagiellonia Białystok)
2017: Fiodor Černych (Jagiellonia Białystok)
2018: Arvydas Novikovas (Jagiellonia Białystok)
2019: Ernestas Šetkus (Hapoel Be'er Sheva)
2020: Arvydas Novikovas (Legia Warsaw & BB Erzurumspor)
2021: Arvydas Novikovas (BB Erzurumspor)
2022: Edvinas Gertmonas (Žalgiris Vilnius)
References
External links
uefa.com
Association football player of the year awards by nationality
Awards established in 1965
Footballer
1965 establishments in Lithuania
Lithuanian awards
Annual events in Lithuania
Association football player non-biographical articles
ალვარო ნეგრედო

ალვარო ნეგრედო სანჩესი (ესპ.Álvaro Negredo Sánchez; 20 აგვისტო, 1985, მადრიდი, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „კადისის“ ფორვარდი.
კარიერა
2007-2008 და 2008-2009 წლის სეზონებში ალვარო თავისი კლუბების ბომბარდირი იყო, მან ამ ორ სეზონში შესაბამისად 13 და 19 გოლი გაიტანა.
2009 წლის ივლისში გადავიდა მადრიდის „რეალში“.
2009 წლის 21 აგვისტოს ნეგრედო ოფიციალურად გახდა „სევილიის“ ფეხბურთელი. სატრანსფერო თანხამ 15 მილიონი ევროს მიაღწია. „გალაქტიკოსმა“ 2 წლის ვადაში გამოსყიდვის უფლება დაიტოვა, თუმცა „სამეფო“ კლუბმა ნეგრედო მადრიდში აღარ დააბრუნა.
ტიტულები
ესპანეთის თასის მფლობელი — 2009-10
ევროპის ჩემპიონი — 2012
რესურსები ინტერნეტში
„სევილიის“ ოფიციალური პროფილი
BDFutbol-ის პროფილი
ეროვნული ნაკრების მონაცემები
Futbolme-ს პროფილი
Transfermarkt-ის პროფილი
დაბადებული 1985
ესპანელი ფეხბურთელები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
სევილიის ფეხბურთელები
რაიო ვალიეკანოს ფეხბურთელები
ალმერიის ფეხბურთელები
გემის ქიმი

გემის ქიმი - გემის წინა ნაწილი, ცხვირი. გამოიყენება საზღვაო ტერმინოლოგიაში. მისი გეომეტრია გათვლილია ისე, რომ გემმა წყალი ადვილად გაკვეთოს. მასზე დაშენებული ნაგებობები დამოკიდებულია გემის დანიშნულებაზე. მაგალითად სათევზაო ტრალს ქიმზე ბადეების ამწე აქვს დამონტაჟებული, ავიამზიდს - ასაფრენი ზოლი, წყალქვეშა გემს კი ქიმი საერთოდ დახურული აქვს.
გემები
sv:Bog (nautisk term)
ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის ტაძარი (ხოვრინო)

ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის ტაძარი (ხოვრინო)
ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილოეთის ადმინისტრაციული ოლქის ხოვრინოს რაიონში.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის სახელზე. ეგვტერები ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და ევგრაფი წამებულის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
წერილობით წყაროებში ხოვრინო ცნობილია 1585 წლიდან, თუმცა არ არის ცნობილი სოფელში ამ პერიოდიდან ეკლესიის არსებობის შესახებ. პირველად სოფელ ხოვრინოში ტაძარი მოიხსენიება 1623-1624 წლებში, ხოვრინოს შესახებ საუბრისას დოკუმენტი მას უწოდებს „საეკლესიო ადგილს“, სავარაუდოდ, არეულობის ხანაში სოფელში დაანგრიეს წმინდა გიორგის სახელობის ტაძარი.
ეკლესია აღადგინეს მხოლოდ 1646 წელს, ხოლო 1682 წელს სოფელში ააშენეს მეორე სამეგვტერიანი ეკლესია ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის სახელზე. ფრანც ლეფორტის გარდაცვალების შემდეგ პეტრე პირველმა დაიახლოვა ფიოდორ გოლოვინი, რომელიც დააჯილდოვა წმინდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ორდენით და მიანიჭა გენერალ-ფელდმარშლისა და გენერალ-ადმირალის წოდება. გოლოვინის ჯილდო გახდა ასევე სოფელი ხოვრინო, რომელსაც მისი გარდაცვალების შემდეგ მისი შვილი ნიკოლაი გოლოვინი ფლობდა, რომლის ბრძანებითაც 1740 წელს ძველი, ხის ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის ტაძარი დაანგრიეს და მის ადგილზე ააშენეს ქვის ახალი ეკლესია, რომლის მშენებლობაც დასრულდა 1741 წელს.
1860 წელს გოლოვინების ყოფილი საკუთრება შეიძინა სასახლის მრჩეველმა ევგრაფ მოლჩანოვმა, რომელმაც გადაწყვიტა ხოვრინოში აეშენებინა ახალი ტაძარი. ტაძრის პროექტი დაუკვეთეს არქიტექტორ მიხეილ ბიკოვსკის, რომელსაც უკვე მოლჩანოვის ფინანსებით აგებული ჰქონდა ბელი-გოროდის სამების ეკლესია. ახალ ეკლესიას საფუძველი ჩაუყარეს 1868 წელს და მისი მშენებლობა გაგრძელდა ორი წელი. ტაძრის კურთხევა შედგა 1871 წელს.
1937 წელს საბჭოთა ხელისუფლების ბრძანებით ეკლესიის მსახური არქიმანდრიტი ამბროსი დახვრიტეს, ეკლესიაში მსახურება არარეგულარული გახდა და 1939 წელს ეკლესია საბოლოოდ დახურეს. 1941 წელს ტაძრის შენობაში განათავსეს ჰოსპიტალი, ომის შემდეგ დიდი ხნის მანძილზე ტაძარი მიტოვებული იყო, ხოლო 1960 წელს მასში განათავსეს უსინათლოთა არტელი. 1980 წლიდან შენობა გარაჟად გამოიყენება. 1972 წლიდან ხოვრინო სახელმწიფო დაცვის ქვეშაა, მათ შორის ხოვრინს ტაძარიც, რომელშიც 1979 წლიდან სარესტავრაციო სამუშაოები მიმდინარეობს, რომელმაც უფრო გააუარესა ტაძრის მდგომარეობა.
1991 წელს ტაძარი რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას გადაეცა, 1994 წლიდან მოქმედება დაიწყო განახლებულმა ქვედა ტაძარმა, რომელიც ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზეა აგებული. ზემო, ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის ტაძარში კი ღვთისმსახურება მიმდინარეობს 1997 წლიდან.
ლიტერატურა
Паламарчук П. Г. Окраины Москвы. Инославие // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астраль, 2004. — Т. 3. — С. 59 — 69. — 696 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-X.
Е.Е. Андреева Энциклопедический справочник. Грачёвка : Москва. — Большая Российская Энциклопедия, 1992.
მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მოსკოვის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ამბავი აფხაზი ჭაბუკისა

ამბავი აფხაზი ჭაბუკისა
სიუჟეტი
ფილმი ეძღვნება საბჭოთა კავშირის გმირის ვლადიმერ ხარაზიას ხსოვნას. ავტორების თვითმიზანი არ ყოფილა თავისი გმირის ბიოგრაფიული ამბის მთელი სიზუსტით ასახვა. ფილმში რომანტიკული ფორმით არის გადმოცემული მეორე მსოფლიო ომში ახალგაზრდა აფხაზი ჭაბუკის მიერ ჩადენილი გმირობა.
როლებში
ადგურ ინალ-იფა (ვლადიმერ ხარაზია)
როლანდ კაკაურიძე (ემილიო)
კონსტანტინე სტეპანკოვი (უფროსი)
ლია კაპანაძე (ვლადიმერის დედა)
გ. ქარსელაძე
მაია კანკავა (ნუნუ)
ს. გაბნია
ვიქტორ ლაზარევი
ე. ლიჟინა
მ. ქუჩუბერია
მ. ფილია
ბ. ხარაზია
ა. ხარაზია
ნ. ანდრიენკო
ნ. კოპჩენკო
ვ. გორდიენკო
რ. ტირტოვი
გ. არველაძე
ს. არუსლანოვა
ვლადიმერ გულიაევი
ჯილდოები
ქართული ფილმების სოხუმის კინოფესტივალის ჟიურის სპეციალური პრიზი. (1984)
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
IMDB - ამბავი აფხაზი ბიჭისა
1977 წლის ქართული ფილმები
სსრკ-ის ფილმები
1977 წლის ფილმები
ურცი (მთა)

ურცი (მთა)
ურცი — მთა სომხეთში. მდებარეობს არარატის პროვინციაში, სოფელ ლანჯარის სამხრეთ-დასავლეთით 5 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2446 მეტრია და წარმოადგენს ურცის ქედის უმაღლეს მწვერვალს.
იხილეთ აგრეთვე
სომხეთის მთები
სომხეთის ქედები
ურცის ქედი
რესურსები ინტერნეტში
ურცის მთა
სქოლიო
სომხეთის მთები
ჰემოფილია

ჰემოფილია — გენეტიკური დაავადება, რომელიც გადაეცემა რეცესიული გენით და სქესთან არის შეჭიდული. ხასიათდება სისხლდენისადმი მიდრეკილებით.
ეტიოლოგია და პათოგენეზი
ჰემოფილია მამაკაცების დაავადებაა, რომლებიც დედისაგან იღებენ პათოლოგიურ X-ქრომოსომას.
ჰემოფილიას ახასიათებს ჰემატომური ტიპის სისხლდენა. სისხლდენებისადმი მიდრეკილება განპირობებულია სისხლის შედედების შიდა სისტემაში თრომბოპლასტინის წარმოქმნის პროცესის დარღვევით, რაც დაკავშირებულია ანტიჰემოფილური გლობულინის დეფიციტთან.
გამოყოფენ ჰემოფილიიის სამ ფორმას – А, В და С.
А ჰემოფილიის დროს არა გვაქვს სისხლის შედედების VIII ფაქტორი, ჰემოფილია В-ს დროს – IX ფაქტორი, ხოლო С ჰემოფილიის დროს – XI ფაქტორი.
კლინიკური გამოვლინებები
ჰემოფილიის პირველი ნიშნები შესაძლოა გამოვლინდეს ჩვილობის პერიოდში. ჩვილობისას სიცოცხლისათვის საშიში სისხლდენები არ აღინიშნება, რადგან ქალის რძე შეიცავს აქტიური თრომბოკინაზას საკმარის რაოდენობას, რომელიც აკორეგირებს ჰემოფილიით დაავადებულის სისხლის დეფექტს.
ჰემოფილიით დაავადებული ბავშვები გამოირჩევიან სისუსტით, კანის სიფერმკრთალით და კანქვეშა ცხიმოვანი შრის სუსტი განვითარებით.
ჰემოფილიის ძირითადი კლინიკური სიმპტომია სპონტანური, ჰემატომური ტიპის სისხლდენა: მასიური, ძლიერ მტკივნეული სისხლჩაქცევები სახსრებში, კუნთებში, რბილ ქსოვილებში. ამ ტიპის სისხლდენის შეჩერება საკმაოდ იოლია, თუმცა ასევე იოლად ხდება სისხლდენის განახლება იმავე ადგილიდან.
დაიაგნოზი
ზუსტი დიაგნოსტიკისათვის აუცილებელია შედედების VIII (F VIII) და IX (F IX) ფაქტორების შესწავლა.
ჰემოფილიის ფორმის დასადგენად მოწოდებულია თრომბოპლასტინის გენერაციის ტესტი.
გავრცელება
ჰემოფილია საკმაოდ იშვიათი დაავადებაა. მსოფლიოში ყოველ 10 000 მამრობითი სქესის ახალშობილზე მოდის დაახლოებოთ 1 ჰემოფილიით დაავადებული. დღეს მსოფლიოში 1 მილიონამდე ადამიანია ჰემოფილიით დაავადებული. ამასთან 80-85%-ში გვხვდება ჰემოფილია A (F VIII-ის დეფიციტით განპირობებული), 20-15%-ში კი - ჰემოფილია B (F IX-ის დეფიციტით განპირობებული).
ლიტერატურა
Gidelines for the Management of Hemophilia World Federation of Hemophilia, 2005
Berntorp E. Hemophilia Malmo, September 2004.
bashidze M., Iosava G., Khomasuridze R., Golijashvili T. Comprehensive Care of Hemophilia in Geordia: solved and unsolved problems. International Congress of Hemophilia , Parma, Italy, 2007
ჰემოფილიის კომპლექსური მართვა - ნაციონალური გაიდლაინი შემდგენელი; მ. აბაშიძე თბილისი, 2007
გენეტიკური დაავადებები
Staropramen

Staropramen
ლუდსახარში სტაროპრამენი — რიგით მეორე ყველაზე დიდი ლუდსახარში ჩეხეთის რესპუბლიკაში. ლუდსახარში მდებარეობს სმიხოვის რაიონში (პრაღა). დაარსებულია 1869 წელს, სტაროპრამენი ითარგმნება როგორ „ძველი წყარო“, ბრენდი დარეგისტრირდა 1911 წელს. სტაროპრამენის მფლობელია Molson Coors და პროდუქტი 37 ქვეყნის ბაზარზე ექსპორტირდება, ძირითადად ევროპისა და ჩრდილოეთ ამერიკის.
ლუდსახარში სტაროპრამენის ისტორია იწყება 1869 წლიდან, როდესაც კომპანია „Joint Stock Brewery in Smíchov“ თავისი წილები გაყიდა. ლუდსახარშის მშენებლობა დასრულდა და პირველი ლუდი 1871 წელს მოიხარშა. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ სტაროპრამენმა პოპულარობა შეიძინა და უწყვეტად ვითარდებოდა, უკევ 1930-იან წლებში სტაროპრამენი უდიდესი ლუდსახარში იყო ჩეხოსლოვაკიაში. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, სოციალიზმის დამყარებასთან ერთად ყველა ჩეხოსლოვაკური ლუდსახარში სახელმწიფოს დაქვემდებარებაში გადავიდა, მათ შორის სტაროპრამენიც. სოციალიზმის დამთავრებასთან ერთად 1989 წელს, სტაროპრამენი გახდა პრაღის ლუდსხარშთა ჯგუფის ნაწილი, რომელიც 1996 წელს გადავიდა Bass company-ს მფლობელობაში, ამავდროულად სტაროპრამენი განაგრძობდა გაზრდას და დღეს ის ჩეხეთის ლუდის ბაზრის 15.3% ფლობს.
2009 წლის ოქტომბერში სტაროპრამენი გახდა StarBev-ის ნაწილი, ხოლო 2012 წლის აპრილში მისი მფლობელი გახდა Molson Coors.
რესურსები ინტერნეტში
ჩეხური საიტი
საერთაშორისო საიტი
ჩეხეთის ლუდსახარში კომპანიები
ვირტუალური რეალობა

ვირტუალური რეალობა — კომპიუტერული გამოსახულებებითა და ხმებით სამყაროს მოდელირების (ხელახლა შექმნის) ხერხი. ამ ვირტუალურ სამყაროში შესასვლელად საგანგებო ჩაფხუტი უნდა დაიხუროთ, რომელიც მომცრო ზომის ტელეეკრანებზე სამგანზომილებიან გამოსახულებებს გიჩვენებთ, ხოლო ყურსასმენებში ხმებს გასმენიებთ. ვირტუალური რეალობა ისეთ შეგრძნებას იწვევს, თითქოს კომპიუტერის მიერ შექმნილ სამყაროში იმყოფებით. ვირტუალურ რეალობას ჩინებულად იყენებენ წვრთნისა და სწავლებისთვის. მას შეუძლია თითქმის ნებისმიერი ვითარების მოდელირება მოახდინოს. მაგალითად, ვირტუალური თვითმფრინავი მფრინავებს საწვრთნელად გამოიყენება, ხოლო ვირტუალური ავტომანქანა — მძღოლებისა. ვირტუალური წრვთნა რეალურ პირობებში მეცადინეობაზე უფრი იაფი და უსაფრთხოა.
მეცნიერებმა შექმნეს პროგრამები, რომლებიც ეკრანზე გვიჩვენებს, როგორ წარმოიქმნება ქიმიური შენაერთები უზარმაზარო ზომის ატომებისგან. მწარმოებლებს შეუძლიათ ავტომანქანის სერიული წარმოების დაწყებამდე ვირტუალური ავტომანქანა შექმნან, რომელსაც გამოცდა ჩაუტარდება.
ვირტუალური სამყაროს შექმნა
ვირტუალურ სამყაროს ნებისმიერ სისტემას მძლავრი კომპიუტერი აქვს, რომელიც სწრაფად ხატავს სამგანზომილებიან სურათებს. კომპიუტერს ჩაფხუტი და ხელის მანიპულატორი უერთდება. კომპიუტერის მეხსიერებაში დამახსოვრებული მონაცემები ვირტუალური სამყაროს თითოეული ობიექტის ფორმას, ზომას, ფერსა და მდებარეობას აღწერს. ამ მონაცემებზე დაყრდნობით, კომპიტერში ვირტაულური სამყარო იქმნება. და ბოლოს, კომპიუტერული პროგრამა განსაზღვრავს, რა მოვლენები ხდება ასეთ სამყაროში.
ლიტერატურა
ოქსფორდის დიდი საბავშვო ენციკლოპედია, ქართული გამოცემა შევსებული და განახლებული 2011 წელს, ISBN 978-99940-34-47-5
ვირტუალური რეალობა
ივანე კონევი

ივანე კონევი
ივანე სტეპანოვიჩ კონევი (დ. 28 დეკემბერი, 1897, ლოდეინო (ვოლოგდა), რუსეთი — გ. 21 მაისი, 1973, მოსკოვი, სსრკ) — რუსი საბჭოთა სამხედრო მოღვაწე, საბჭოთა კავშირის მარშალი, ორგზის საბჭოთა კავშირის გმირი, ჩეხოსლოვაკიის და მონღოლეთის გმირი.
ბიოგრაფია
1914-1918- პირველი მსოფლიო ომის მონაწილე.
1918- წითელ არმიაში.
1918- სკკპ- ის წევრი.
რუსეთის სამოქალაქო ომში მსროლელი ბრიგადის, დივიზიის, შორეული აღმოსავლეთის რესპუბლიკის სახალხო-რევოლუციური არმიის შტაბის კომისარი.
1934- დაამთავრა მ,ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია.
1940-1941- სარდლობდა იმიერბაიკალეთის და ჩრდ.კავკასიის სამხედრო ოლქის ჯარებს.
1941- ივნისი- გენერალ-ლეიტენანტი.
ომის დასაწყისში მე-19 არმიის სარდალი
1941-(სექტ.-ოქტ.).1942-(აგვ.)- 1943-(თებ.) დასავლეთის ფრონტის სარდალი.
1941-ოქტომბერი კალინინის ფრონტის სარდალი.
1943-მარტი ჩრდილოეთ-დასავლეთ ფრონტის სარდალი.
1943-ივნისი -1943-ივლისი სტეპის სამხედრო ოლქის ჯარების, სტეპის ფრონტის სარდალი.
1943-ოქტომბერი.- მე-2 უკრაინული ფრონტის სარდალი.
1944- მაისი. 1945-მაისი. 1-ლი უკრაინული ფრონტის სარდალი.
კონევის სარდლობის ქვეშ მყოფი ჯარები წარმატებით მოქმედებდნენ სმოლენსკის ბრძოლაში, მოსკოვის და კურსკის ბრძოლებში, დნეპრისთვის ბრძოლაში, კიროვოგრადის, კორსუნ- შევჩენკოს, უმანი-ბოტოშანის, ლვოვი-სანდომირის, ვისლა-ოდერის, ბერლინის და პრაღის ოპერაციებში.
ომის შემდეგ ცენტრალური ჯგუფის ჯარების მთავარსარდალი და ავსტრიის უმაღლესი კომისარი 1945-1946.
1946-1950- სსრკ შეიარაღებული ძალების მინისტრის მოადგილე და სახმელეთო ჯარების მთავარსარდალი.
1950-1951- სსრკ სანხედრო მინისტრის მოადგილე, საბჭოთა არმიის მთავარი ინსპექტორი.
1951-1955- კარპატიისპირეთის სამხედრო ოლქის ჯარების სარდალი.
1955-1956- სსრკ თავდაცვის მინისტრის 1-ლი მოადგილე და სახმელეთო ჯარების მთავარსარდალი.
1956-1960- სსრკ თავდაცვის მინისტრის 1-ლი მოადგილე და ერთდროულად 1955-1960 ვარშავის ხელშეკრულების მონაწილე სახელმწიფოების გაერთიანებული შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი.
1960-1961 და 1962 (აპრილი). სსრკ თავდაცვის სამინისტროს განერალური ინსპექტორების ჯგუფში.
1961-1962- გერმანიაში საბჭოთა ჯარების ჯგუფის მთავარსარდალი.
სკკპ ცკ-ის წევრი 1952. (კანდ).1939-1952.
სსრკ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი 1937.
დასაფლავებულია წითელ მოედანზე კრენლის კედელში.
ჯილდოები
”ლენინის ორდენით” 7-ჯერ
”ოქტომბრის რევოლუციის ორდენით”
”წითელი დროშის ორდენით” 3-ჯერ
”სუვოროვის ორდენით” I ხარისხის- 2-ჯერ
”კუტუზოვის ორდენით” I ხარისხის- 2-ჯერ
”წითელი ვარსკვლავის ორდენით”
ორდენი ”გამარჯვება”
რუსი სამხედრო მოღვაწეები
საბჭოთა კავშირის მარშლები
გამარჯვების ორდენის კავალრები
დაბადებული 28 დეკემბერი
დაბადებული 1897
გარდაცვლილი 21 მაისი
გარდაცვლილი 1973
ფრუნზეს სამხედრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
დიდი სამამულო ომის ფრონტების სარდლები
საკავშირო კპ-ის (ბ) XVIII ყრილობის დელეგატები
არმიათა სარდლები დიდ სამამულო ომში
კარდინალი (რელიგია)

კარდინალი (რელიგია)
კარდინალი — კათოლიკურ ეკლესიაში უმაღლესი სასულიერო პირი რომის პაპის შემდეგ, ეკლესიას პაპთან ერთან მართავს კარდინალთა კოლეგია (სათავეში უდგას დეკანი). ლატერანის საეკლესიო კრების (1179) დადგენილებით, კარდინალთა კოლეგია ირჩევს პაპს, კარდინალებს კი ნიშნავს პაპი. სიქსტ V-ის დადგენილებით (1586), კარდინალთა რაოდენობა 70-ს არ უნდა აღემატებოდეს. XX საუკუნის შუა წლებამდე კარდინალებად უმეტესად იტალიელებს ირჩევდნენ. პაპებმა იოანე XXIII-მ და პავლე VI-მ კარდინალთა რაოდენობა გაზარდეს: 1969 წელს კარდინალთა კოლეგიაში 131 წევრი შედიოდა, მათ შორის იყვნენ ეპისკოპოსები აზიისა და აფრიკის ქვეყნებიდან. რომში მცხოვრები კარდინალები (კურიის კარდინალები) ხელმძღვანელობენ ვატიკანის ცენტრალურ ორგანოებს: კონგრეგაციებს, ტრიბუნალებს და სხვა. იერარქიულად კარდინალები 3 ხარისხად იყოფიან: კარდინალ-ეპისკოპოსები, კარდინალ-პრესვიტერები, კარდინალ-დიაკვნები.
პავლე VI-ის კანონით (1970), 75 წელს მიღწეული კარდინალი პენსიაზე გადის (წოდების შენარჩუნებით), ხოლო 80 წლისა რჩება კოლეგიის წევრად, მაგრამ კარგავს უფლებას იყოს რომის კურიის წევრი და მონაწილეობა მიიღოს ახალი პაპის არჩევაში.
ლიტერატურა
საეკლესიო წოდებები
სემიტოლოგია

სემიტოლოგია შედარებითი ენათმეცნიერების დარგია, რომელიც დაკავებულია სემიტურ ენათა შესწავლით, რომლებიც თავის მხრივ აფროაზიული ენების შტოს წარმოადგენს.
სემიტოლოგია ძველი საუნივერსიტეტო და აკადემიური დისციპლინაა, რომლის დამფუძნებლები იყვნენ თეოდორ ნელდეკე და კარლ ბროკელმანი. სემიტოლოგიას დღეს მსოფლიო მრავალი ქვეყნის უნივერსიტეტებში შეისწავლიან.
სემიტოლოგიის მომიჯნავე დისციპლინებია:
ძველორიენტალისტიკა,
არაბისტიკა,
ასირიოლოგია,
ისლამოლოგია,
ძველი აღთქმის შემსწავლელი მეცნიერება,
იუდაისტიკა,
ქრისტიანული აღმოსავლეთის შემსწავლელი მეცნიერება და ენათმეცნიერება
ლიტერატურა
Gotthelf Bergsträsser: Einführung in die semitischen Sprachen, Sprachproben und grammatische Skizzen, Nachdruck, Darmstadt 1993
Carl Brockelmann: Grundriss der vergleichenden Grammatik der semitischen Sprachen, ტომები 1-2, 1908/1913
David Cohen: Dictionnaire des racines sémitiques ou attestées dans les langues sémitiques (მრავალ ტომად. ტომეული არაა სრული)
Robert Hetzron: Semitic Languages, London 1997
Burkhart Kienast: Historische semitische Sprachwissenschaft, Wiesbaden 2001
იხილეთ აგრეთვე
აღმოსავლეთმცოდნეობა
არამეისტიკა
სემიტები
აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტი
რესურსები ინტერნეტში
თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. აღმოსავლეთმცოდნეობა
ლიტერატურა
წერეთელი, კონსტანტინე:სემიტოლოგიური და ქართველოლოგიური შტუდიები / [რედ.: გრიგოლ გიორგაძე] ; თსუ, კლასიკ. ფილოლოგიის, ბიზანტინისტიკისა და ნეოგრეცისტიკის ინ-ტი - თბ. : ლოგოსი, 2001.ISBN 99928-65-74-1
სემიტოლოგიური ძიებანი / გ. წერეთლის სახ. აღმოსავლეთმცოდნეობის ინ-ტი (ნაწ. 1) თბ. : მეცნიერება, 1983.
სემიტოლოგიური ძიებანი : [სტატიების კრებული] / საქ. სსრ მეცნ. აკად., გ. წერეთლის სახ. აღმოსავლეთმცოდნ. ინ-ტი (კრ. 2) - : მეცნიერება, 1985.
სემიტოლოგიური ძიებანი : [სტატიების კრებული] / საქ. სსრ მეცნ. აკად., გ. წერეთლის სახ. აღმოსავლეთმცოდნ. ინ-ტი - (კრ. 3) თბ. : მეცნიერება, 1987.
არაბული ენის პროგრამა : თბილ. სახელმწ. უნ-ტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის სემიტოლოგიის სპეციალობის სტუდენტებისათვის / [რედ.: გ. წერეთელი] ; თსუ - თბ. : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1954.
აღმოსავლეთმცოდნეობა
ფილოლოგია
Metauten

Metauten is a town and municipality located in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain.
References
External links
METAUTEN in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa)
Municipalities in Navarre
უილიამ ტერნერი

უილიამ ტერნერი
ჯოზეფ მელორდ უილიამ ტერნერი (ინგლ. Joseph Mallord William Turner, დ. 1775 — გ. 1851) — ინგლისელი მხატვარი, რომანტიკული პეიზაჟის ოსტატი, რომლის სტილმა გარკვეული თვალსაზრისით საფუძველი ჩაუყარა იმპრესიონიზმს. სიცოცხლეში წინააღმდეგობრივ ფიგურად მიიჩნეოდა, თუმცა ამჟამად ითვლება, რომ მან პეიზაჟის მხატვრობა ისტორიული თემატიკის რანგს გაუთანასწორა. ტერნერი ბრიტანული აკვარელებით პეიზაჟის მხატვრობის ერთ-ერთ უდიდეს ოსტატად ითვლება. მას მეტსახელად "სინათლის მხატვარსაც" უწოდებდნენ.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
The Turner Society
Christie's Videos – Giudecca, La Donna della Salute and San Giorgio Joseph Mallord William Turner,RA
Sotheby's Videos – The Temple Of Jupiter Panellenius Joseph Mallord William Turner,RA
Sotheby's Videos – Modern Rome Campo Vaccino and The condition of Modern Rome, Campo Vaccino J. M. W. Turner, RA
Web site of the Tate Turner Collection, includes the "Turner Bequest" of over 300 Oil paintings and over 30,000 sketches. The catalogue holds records of over 40,000 works by Turner
ინგლისელი მხატვრები
დაბადებული 1775
გარდაცვლილი 1851
Inodrillia amblytera

Inodrillia amblytera — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ჟალა პირიიევა

ჟალა პირიიევა (დ. 10 მაისი, 2000, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი რიტმული ტანმოვარჯიშე. ის არის 2016 წლის აზერბაიჯანის ეროვნული ჩემპიონი და სამგზის (2013-2015) უმცროსი აზერბაიჯანის ეროვნული ჩემპიონი.
კარიერა
ადრეული წლები
ჟალა პირიიევამ თანვარჯიშში ვარჯიში 4 წლის ასაკში დაიწყო. იგი საერთაშორისო კონკურსებში 2012 წელს გამოჩნდა; ამ პერიოდში მან უნგრეთის საერთაშორისო ტურნირში ოქროს მედალი მოიპოვა. 2013 წელს პირიივამ ესტონეთში, ვალენტინობის თასზე, 3 ოქროს მედალი მოიპოვა (ჰოოპში, ბურთსა და კლუბებში). იგი 2013 წლის მოსკოვის გრანდ პრიქსში ახალგაზრდულ დივიზიონში ასპარეზობდა; ტურნირში მან ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. იგი აგრეთვე ასპარეზობდა 2013 წლის თასის სერიებში.
2014 წლის სეზონი პირიიევამ ტარტუში ჩატარებული გრანდ პრიქსით დაიწყო; ნახსენებ ტურნირზე მან „ჰოოპ“-ში ოქროს მედალი მოიპოვა. იგი აზერბაიჯანის გუნდთან ერთად ასპარეზობდა 2014 წლის მსოფლიო თასის სერიაში: დებრეცენში მან გუნდთან ერთად ვერცხლი, ხოლო ლისაბონში 2 ოქრო მოიპოვა; აგრეთვე მინსკში ლენტით ტანვარჯიშში მე-5 ადგილი დაიკავა. ამავე წლის 10-16 ივნისში, პირიიევამ 2014 წლის ევროპის ახალგაზრდულ ჩემპიონატში ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. 17-19 ოქტომბერს პირიიევა ტოკიოში, „2014 წლის Aeon თასის“ ტურნიტში მონაწილეობის მისაღებად გაემგზავრა. იგი ამ შეჯიბრებაში ოსაკის კლუბის სახელით გამოდიოდა (მასთან ერთად იყვნენ მარინა დურუნდა და გულსამ შაფიზადა). საბოლოოდ მან ტურნირი მე-5 ადგილით დაასრულა.
2015 წლის 3 აპრილს, პირიიევამ ირინა დელანუუს საერთაშორისო ტურნირზე უმცროსი დივიზიონში ვერცხლის მედალი მოიპოვა (მის წინ რუსი დარია პრიდანიკოვა იყო). ამავე წლის 2-4 ოქტომბერს პირიიევა კვლავ გაემგზარა ტორიოში „აეონის თასზე“ მონაწილეობის მისაღებად. იგი კვლავ ოსაქის სპორტული კლუბის გუნდის წარმომადგენელი იყო (მარინა დურუნდასა და აიშან ბაიარამოვასთან ერთად). მან ამჯერად ახალგაზრდულ ჯგუფში ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა, ხოლო გუნდი მე-5 ადგილზე გავიდა.
პროფესიონალური კარიერა
2016 წლის სეზონში, ჟალა პირიიევას პოფესიონალური კარიერის დებიუტი 2016 წლის ტარტუს ვალენტინობის თასზე შედგა. დებიუტის შემდეგ, იგი 2016 წლის მოსკოვის გრანდ პრიქსზე ასპარეზობდა; ამ კონკურსში მან 30-ე ადგილი დაიკავა (საერთაშორისოდ). 26-28 თებერვალის პერიოდში იგი ასპარეზობდა 2016 წლის Espoo-ს მსოფლი თასში; ტურნირი 32-ე ადგილზე დაასრულა. მისი შემდეგი ასპარეზობა 17-20 მარტს, ლისბოას მსოფლიო თასზე შედგა და მან შეჯიბრება მე-19 ადგილით დაასრულა. 1-3 აპრილს მონაწილეობდა 2016 წლის პესაროს მსოფლიო თასში (მან 35-ე ადგილი დაიკავა). ამავე წლის შემდეგ პერიოდში, ჟალა პირიიევამ 2016 წლის აზერბაიჯანის ეროვნულ ჩემპიონატში ოქროს მედალი მოიპოვა; აღსანიშნავია, რომ ამავე ტურნირში აზერბაიჯანის სამგზის ჩემპიონი, მარინა დურუნდა მონაწილეობდა.
რესურსები ინტერნეტში
Zhala Piriyeva at the International Federation of Gymnastics
Piriyeva Azerbaijan Gymnastics Federation Profile
Rhythmic Gymnastics Results
სქოლიო
დაბადებული 10 მაისი
დაბადებული 2000
აზერბაიჯანელი მხატვრული ტანმოვარჯიშეები