PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ატიკოს რაიონი

ატიკოს რაიონი — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის კარაველის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 75 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3.976 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.146 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
არეკიპის რეგიონის რაიონები
კარაველის პროვინციის რაიონები
მეფე ჯორჯის კუნძულები

მეფე ჯორჯის კუნძულები — ტუამოტუს კუნძულების ჯგუფის ჩრდილოეთ ნაწილში, საფრანგეთის პოლინეზიაში.
გეოგრაფია
მეფე ჯორჯის კუნძულები შედგება ოთხი მარჯნის რიფისაგან და ერთი კუნძულისაგან:
ტიკეის კუნძული ჯგუფში ყველაზე აღმოსავლეთით მდებარეობს, ხოლო აჰე (მარჯნის რიფი) ყველაზე დასავლეთით. მათ შორის მანძილი წარმოადგენს 200 კილომეტრს. პილიზერის კუნძულების მარჯნის რიფებისგან განსხვავებით, რომლებიც განლაგებულია ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მეფე ჯორჯის კუნძულები განლაგებულია სიმეტრიულად სამხრეთ-დასავლეთსა და ჩრდილო-აღმოსავლეთს შორის.
ისტორია
კუნძულების ჯგუფი 1616 წელს აღმოაჩინა იაკობ ლემერმა და ვილემ სხაუტენმა, მაგრამ კუნძულებზე გადასვლა მათ ვერ მოახერხეს. კუნძულების ამ ჯგუფს სახელი "მეფე ჯორჯის კუნძულები" ინგლისელმა მკვლევარმა ჯონ ბაირონმა დაარქვა ინგლისის მეფის ჯორჯ III-ის პატივსაცემად, რომელმაც მანიჰის, ტაკაროას და ტაკაპოტოს 1765 წელს მიაღწია. 1880 წელს ტუამოტუზე პრეტენზია გამოაცხადა საფრანგეთმა და 1946 წელს პოლინეზიის მკვიდრმა მოსახლეობამ მიიღო საფრანგეთის მოქალაქეობა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციულად მეფე ჯორჯის კუნძულები იყოფა ორ კომუნად:
მანიჰის კომუნა, რომელშიც შედის მანიჰის და აჰეს მარჯნის რიფები.
ტაკაროას კომუნა, რომელშიც შედის ტაკაროას და ტაკაპოტოს მარჯნის რიფები და ტიკეის კუნძული.
იხილეთ აგრეთვე
ჯორჯის კუნძული (მრავალმნიშვნელოვანი)
მეფე ჯორჯის კუნძული (მრავალმნიშვნელოვანი)
წყაროები
გეოგრაფიული სახელები (ინგლისურად)
სახელების წარმომავლობა (გერმანულად)
ტუამოტუს კუნძულები
წყნარი ოკეანის კუნძულები
საფრანგეთის პოლინეზიის კუნძულები
Saburtalo Pantheon

Saburtalo Pantheon
The Saburtalo Pantheon is a burial site in Tbilisi, Georgia, where some of the most prominent scientists and cultural activities are buried. It was opened in the 1970s. It consists of old (closed) and new (opened in 2002) pantheons.
Notable burials
Leila Abashidze
Kakhi Asatiani
Giorgi Dzotsenidze
Aleksi Inauri
Ipolite Khvichia
David Kipiani
Slava Metreveli
Boris Paichadze
Giorgi Sanaia
Zurab Sotkilava
Baadur Tsuladze
See also
Mtatsminda Pantheon
Didube Pantheon
List of cemeteries in Georgia (country)
References
External links
Buildings and structures in Tbilisi
Burials in Georgia (country)
Cemeteries in Georgia (country)
1970s establishments in Georgia (country)
პლასენსია-დე-ლას-არმასი

პლასენსია-დე-ლას-არმასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების გიპუსკოის პროვინციის ბახო-დევის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14,22 კმ². მოსახლეობა — 3923 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პლასენსია-დე-ლას-არმასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
გიპუსკოის ქალაქები
კაზუარი

კაზუარი — ფრინველთა გვარი კაზუარისებრთა ოჯახისა. მოიცავს სამ თანამედროვე და ერთ ამომწყდარ სახეობას. გავრცელებულნი არიან ჩრდილო-აღმოსავლეთ ავსტრალიასა და ახალ გვინეაში. არამფრენი, დიდი ტანის ფრინველებია. მათი სხეულის სიმაღლე 1,5–1,8 მ, წონა კი 60 კგ აღწევს. ავსტრალიაზე ყველაზე დიდები არიან ფრინველთა შორის, მსოფლიოში კი მხოლოდ სირაქლემებს ჩამოუვარდებიან. იკვებებიან სოკოებით, მუცელფეხიანებით, მწერებით, ბაყაყებით, გველებითა და სხვა მცირე ცხოველებით. დედალი ბუდეში დებს 3–8 კვერცხს. ისინი მომწვანო-ცისფერი ფერისაა, სიგრძეში 9–14 სმ, წონაში 650 გ. ინკუბაცია 49–56 დღე-ღამე გრძელდება. ველურ ბუნებაში ცოცხლობენ 12–19, ხოლო ტყვეობაში 40 წლამდე. მათთვის ბუნებრივ მტერს წარმოადგენს დინგო.
სახეობები
ლიტერატურა
Климов, Василий. Отшельник из джунглей // Вокруг света, 2001, № 6 (2729).
Наумов С. П. Зоология позвоночных. — М.: Просвещение, 1982. — 464 с.
Фауна мира. Птицы / В. М. Галушин, Н. Н. Дроздов, В. Д. Ильичёв, В. Е. Фомин; Под общей ред. В. Е. Соколова. — М.: Агропромиздат, 1991. — 312 с. — ISBN 5-10-001229-3.
Crome F., Moore L. The cassowary’s casque // Emu, 88 (2), 1988. — P. 123—124.
კაზუარისებრნი
ილია ჭავჭავაძის სახლ-მუზეუმი (ყვარელი)

ილია ჭავჭავაძის სახლ-მუზეუმი (ყვარელი)
ილია ჭავჭავაძის სახლ-მუზეუმი — ისტორიული ძეგლი კახეთის მხარეში, ყვარლის მუნიციპალიტეტის ქ. ყვარელში. მდებარეობს ქალაქის ცენტრში, რუსთაველის ქუჩაზე. გაიხსნა 1938 წლის 1 მაისს ბიბლიოთეკა-მუზეუმის სახით. 1943 წელს გადაკეთდა სახელმწიფო მუზეუმად. მის ჩამოყალიბებაში და განვითარებაში უდიდესი როლი ითამაშა დირექტორმა და საზოგადო მოღვაწემ პლატონ კეშელავამ.
კომპლექსში შედის ჭავჭავაძეების საგვარეულო კოშკი, ილია ჭავჭავაძის მამისეული სახლი, მარანი, თონე, ბეღელი, წყლის წისქვილი. 1981 წელს მემორიალური მუზეუმი განთავსდა ახლადაგებულ სამსართულიან შენობაში. 1983-1984 წლების სარესტავრაციო სამუშაოების დროს კოშკზე მოიხსნა გვიანდელი დამატებები, აღდგა სართულშუა გადახურვები და სართულების დამაკავშირებელი კიბეები.
1985-1987 წლებში სარესტავრაციო სამუშაოები ჩაუტარდაილიას მამისეულ სახლს. გამოვლენილ საძირკველზე აშენდა სახლის მესამე ოთახი და მარანი. ეზოში მოეწყო თონე, აიგო ბეღელი.
მუზეუმის ექსპოზიცია განლაგებულია ახლად აგებული შენობის მეორე და მესამე სართულებზე. მასალა დალაგებულია თემატურად. მუზეუმში დაცულია ილიას და მისი ოჯახის წევრთა მემორიალური ნივთები, ილიას ხელნაწერები, მის მიერ დარსებული ჟურნალები და გაზეთები. საგვარეულო გერბი, ბეჭედი, XVII-XIX საუკუნეების ავეჯი, იარაღი, ილიას თხზულებების თემებზე შექმნილი ნამუშევრები. მათ შორის ლადო გუდიაშვილის, ქეთევან მაღალაშვილის და სხვათა ნამუშევრები. ასევე დაცულია ქართველი და უცხოელი საზოგადო მოღვაწეების ხელნაწერები, მდიდარი ფოტო-მასალა და საარქივო დოკუმენტები.
ილია ჭავჭავაძის სახლ-მუზეუმს 2018 წლის, საქართველოს მთავრობის დადგენილების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
სქოლიო
ყვარლის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები კახეთის მხარეში
ცრემლთა ქვა

ცრემლთა ქვა
„ცრემლთა ქვა“ — ტერი გუდკაინდის რომანი ეპიკური ფენტეზის ჟანრში. ციკლ „ჭეშმარიტების მახვილის“ მეორე წიგნი.
ჯადოქრის მეორე წესი
ჯადოქრის მეორე წესი მდგომარეობს შემდეგში:
უდიდესი ბოროტება შეიძლება საუკეთესო განზრახვებმა გამოიწვიოს.
წიგნის მნიშვნელოვანი პერსონაჟები
რიჩარდ რალი
კალან ამნელი
კარა მეისონი
ზედიკუს ზულ ზორანდერი
გრატჩი
ედი
ანელინა ალდურენი
ვერნა სოვენტრინი
პაშა მაესი
და არმინია
და ტოვი
და ულიცია
და ნიკი
ნათან რალი
ჩეიზი
რეიჩელი
შოტა
უორენი
დიუ-შაიუ
დედოფალი კაირილა
დედოფალი ბერნადინი
პრინცი ჰაროლდი
ლედი ბევინვიე
პელი
ფრინველების ადამიანი
სავიდლინი
ვეზელენი
სიდინი
ჩანდალენი
ტოსიდინი
პრინდინი
კარლინი
რესურსები ინტერნეტში
ტერი გუდკაინდის ოფიციალური საიტი
ჭეშმარიტების მახვილის ვიკი
სქოლიო
ამერიკული რომანები
ჭეშმარიტების მახვილი
ფენტეზი რომანები
1995 წლის რომანები
ფრენსის ფუკუიამა

ფრენსის ფუკუიამა
იოსიჰირო ფრენსის ფუკუიამა (დ. 27 ოქტომბერი, 1952, ჩიკაგო) — იაპონური წარმოშობის ამერიკელი ფილოსოფოსი, პოლიტოლოგი, პოლიტეკონომისტი და მწერალი. მოღვაწეობს ჯორჯ მეისონის, ჯონს ჰოპკინზისა და სტენფორდის უნივერსიტეტებში. უფრო მეტად ცნობილია თავისი წიგნით „ისტორიის დასასრული და უკანასკნელი ადამიანი“ (1992), რომელშიც ამბობს, რომ მთელ მსოფლიოში ლიბერალური დემოკრატიის გავრცელება შეიძლება მოწმობდეს კაცობრიობის სოციოკულტურული ევოლუციის ბოლო წერტილს და გახდეს ადამიანური მმართველობის უკანასკნელი ფორმა. ფუკუიამას ეს წიგნი ნათარგმნია 20-ზე მეტ ენაზე. წიგნმა გამოსვლისთანავე გამოიწვია ფართო რეზონანსი სამეცნიერო წრეებსა და მასობრივ საინფორმაციო საშუალებებში. მიუხედავად იმისა, რომ წიგნის გამოსვლის მომენტიდან იქ მოხსენიებული მრავალი მოვლენა ეჭვქვეშ დადგა, ფუკუიამა უწინდებურად უჭერდა მხარს „ისტორიის დასასრულის“ კონცეფციას.
ბიბლიოგრაფია
The End of History and the Last Man. Free Press, 1992. ISBN 0-02-910975-2
Trust: The Social Virtues and the Creation of Prosperity. Free Press, 1995. ISBN 0-02-910976-0
The End of Order (1997)
The Great Disruption: Human Nature and the Reconstitution of Social Order. Free Press, 1999. ISBN 0-684-84530-X
Our Posthuman Future: Consequences of the Biotechnology Revolution. Farrar, Straus and Giroux, 2002. ISBN 0-374-23643-7
State-Building: Governance and World Order in the 21st Century. Cornell University Press, 2004. ISBN 0-8014-4292-3
America at the Crossroads: Democracy, Power, and the Neoconservative Legacy (Yale University Press, 2006). ISBN 0-300-11399-4
რესურსები ინტერნეტში
ფრენსის ფუკუიამას ბლოგი
ფრენსის ფუკუიამა გვერდი ჯონ ჰოპკინზის უნივერსიტეტის საიტზე
სქოლიო
ამერიკელი ფილოსოფოსები
ამერიკელი პოლიტოლოგები
ამერიკელი ეკონომისტები
ამერიკელი მწერლები
დაბადებული 1952
59 (რიცხვი)

59 (რიცხვი)
ორმოცდაცხრამეტი — ორმოცდამეცხრამეტე ნატურალური რიცხვი. არის ორმოცდათვრამეტის მომდევნო და სამოცის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 59. 59 არის კენტი და მარტივი რიცხვი. სიტყვა „ორმოცდაცხრამეტი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ორი ოცი და ათ-ცხრა-მეტი (იგულისხმება ორმოცდაათზე ცხრა ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
Prime Curios! 59 from the Prime Pages
რიცხვები
აპარანის წმინდა ჯვრის ეკლესია

აპარანის წმინდა ჯვრის ეკლესია
წმინდა ჯვრის ეკლესია — მონასტერი სომხეთში. მდებარეობს არაგაწოთნის პროვინციის ქალაქ აპარანში. წმინდა ჯვრის ეკლესია აგებულია IV საუკუნეში. 1877 წელს ეკლესიას ჩაუტარდა რეკონსტრუქცია.
ლიტერატურა
სქოლიო
სომხეთის ეკლესიები
Lactarius indigo

Lactarius indigo
Lactarius Indigo (ასევე ცნობილია როგორც ლურჯი რძიანა სოკო) — სოკოს ფართოდ გავრცელებული სახეობა, რომელიც ბუნებრივად იზრდება აღმოსავლეთ ჩრდილოეთ ამერიკაში, აღმოსავლეთ აზიასა და ცენტრალურ ამერიკაში; იგი ასევე დაფიქსირებულია სამხრეთ საფრანგეთში. გამოირჩევა ლურჯი ფერით, ამ სოკოს აქვს სასიამოვნო არომატი და ტკბილი-პიკანტური გემო. ქუდის დიამეტრი 5-15 სმ-მდე აღწევს, ფეხის სიგრძეა 2-8 სმ, ხოლო სიგანე 1-2,5 სმ-დე. სოკოს ეს სახეობა მნიშვნელოვან ადგილს იკავებს რამდენიმე ქვეყნის ეროვნულ სამზარეულოში. იყიდება მექსიკის, ჩინეთისა და გვატემალას ბაზრებზე.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Lactarius Indigo YouTube-ზე
რძიანა სოკოები
საჭმელი სოკოები
ყარაყაია (თრიალეთის ქედი)

ყარაყაია (თრიალეთის ქედი)
ყარაყაია, შავი კლდე, შავიკლდე ― მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ბორჯომისა და ასპინძის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე. მდებარეობს თრიალეთის ქედზე, მდინარე მტკვრის მარჯვენა შენაკადის — ოთის სათავეში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2850 მ. ყარაყაია თრიალეთის ქედის უმაღლესი მწვერვალია. განლაგებულია ციხისჯვრის განშტოების დასავლურ ნაწილზე, სოფელ ციხისჯვრიდან სამხრეთით. აგებულია ეოცენური ვულკანოგენური ქანებით. შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოს ბალახეულით.
სქოლიო
სამცხე-ჯავახეთის მხარის მთები
Yuxarı Ağcakənd

Yuxarı Ağcakənd is a town in the Goranboy District of Azerbaijan. The town forms part of the municipality of Aşağı Ağcakənd. The village had an Armenian majority prior to the First Nagorno-Karabakh War and Operation Ring.
Toponymy
The village was also previously known as Aghjakend Verin.
References
External links
Populated places in Goranboy District
ოტია დადიანი

ოტია დადიანი — ოდიშის მთავარი 1728-1758, ბეჟან I დადიანის ძე. 1730 ფაქტობრივად აუჯანყდა ოსმალებს და მონაწილეობა არ მიიღო მათ ლაშქრობაში, რომელიც აფხაზეთსა და აზოვის ციხეს შორის მცხოვრები მთიელი ტომების დამორჩილებას ისახავდა მიზნად. ამის გამო ოსმალებმა ოდიშის სამთავრო დაარბიეს და ილორის წმ. გიორგის ეკლესია დაწვეს. თურქთა ამ ლაშქრობაში იმერეთის მეფე ალექსანდრე V იღებდა მონაწილეობას. შურისსაძიებლად ოტია დადიანი დაუკავშირდა იმერეთის ფეოდალთა ერთ ჯგუფს და მამუკა ბატონიშვილის ტახტზე აყვანას შეეცადა. ჩიხორთან ბრძოლაში 1732 წელს ოტია დადიანი დაიჭრა და ტყვედ ჩავარდა. იგი იძულებული გახდა საჭილაო გადაეცა იმერეთის მეფისათვის. ამის შემდეგ ოტია დადიანი ერთხანს განაგრძობდა ალექსანდრე V-ის წინააღმდეგ ბრძოლას. მან იმერეთის ფეოდალებთან ერთად 1740 წელს ააოხრა იმერეთის მეფეთა ერთ-ერთი ციხესიმაგრე ვარციხეში. შემდეგ ოტია დადიანმა მშვიდობიანი ურთიერთობა დაამყარა ალექსანდრე V-სა და მის მემკვიდრე სოლომონ I-თან. ამ უკანასკნელს მეორე ცოლად ოტია დადიანმა თავისი ასული მარიამი მიათხოვა. 1757 წელს ოტია დადიანმა სოლომონ I-ს გაუგზავნა მაშველი ლაშქარი, რომელმაც მონაწილეობა მიიღო ხრესილის ბრძოლაში.
ლიტერატურა
მაკალათია ს., სამეგრელოს ისტორია და ეთნოგრაფია, თბ., 1941;
საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 4, თბ., 1973;
სამეგრელოს (ოდიშის) მთავრები
Camponotus tripartitus

Camponotus tripartitus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
Pink Floyd videography

Pink Floyd videography
This article includes a complete videography for the British progressive rock band Pink Floyd.
Over the course of their career, Pink Floyd has released ten official home videos/DVDs and made 31 music videos.
Music videos
Films/Videos
References
Videographies of British artists
Videography
Discographies of British artists
Rock music group discographies
ქარიმბეილი (ბარდა)

ქარიმბეილი (ბარდა)
ქარიმბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 259 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ბარდის რაიონის სოფლები
დაშა მედოვაია

დაშა მედოვაია (დ. 23 ოქტომბერი, 1990, ხერსონი, დაბადების სახელი: დარინა კობეცი) — უკრაინელი მოდელი, მომღერალი, ტელეწამყვანი და სიმღერების ავტორი. 2013–2014 წლებში იყო ჯგუფ „Nu Virgos“-ის („VIA Gra“) წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
MusicBrainz
სქოლიო
უკრაინელი მოდელები
უკრაინელი მომღერლები
ლაბირინთიანები

ლაბირინთიანები — თევზების ქვერიგი ქორჭილასნაირთა რიგისა. მათთვის დამახასიათებელია ლაყუჩზედა ორგანო, ე. წ. ლაბირინთული აპარატი (ქვერიგის სახელწოდებაც აქედანაა), რომელიც ატმოსფერული ჰაერით სუნთქვას ემსახურება. ქვერიგში 4 ოჯახის (Anabantidae, Belontidae, Helostomatidae და Osphonemidae) 30-ზე მეტი სახეობაა. გავრცელებული არიან ტროპიკულ და სამხრეთ აფრიკის, სამხრეთაზიის და ინდომალაის არქიპელაგის მტკნარ და მომლაშო წლებში. ტანად ყველაზე დიდია ანაბასი (სიგრძე 20 სმ-მდე), ზოგ ქვეყანაში გურამის ტბორებში აშენებენ. ლაბირინთიანები ჩვეულებრივ ბინადრობენ დამდგარ და მდორე წყლებში. ლაბირინთიანებს დიდი ხნის განმავლობაში შეუძლიათ უწყლოდ არსებობა. ამ დროს ისინი ლამში ძვრებიან ან ხმელეთზე ცოცვით გადადიან ახალ წყალსატევებში. გამრავლების პერიოდში მრავალი სახეობის ლაბირინთიანები იშენებს ბუდეს. ზოგიერთ სახეობას, მაგ., მაკროპოდს, ბრძოლია თევზს, გურამის აკვარეუმებში ამრავლებენ.
ლიტერატურა
ევალდ აავი

ევალდ აავი (დ. , რეველი (ახლანდ. ტალინი) — გ. 21 მარტი, 1939, იქვე) — ესტონელი კომპოზიტორი და საგუნდო დირიჟორი. 1926 დაამთავრა ტალინის კონსერვატორია; პირველი მნიშვნელოვანი ესტონური ოპერის "ვიკინგების" (დაიდგა 1928) ავტორი. დაწერილი აქვს სიმფონია (1938), სიმფონიური პოემა "სიცოცხლე" (1934), მრავალი სიმღერა და საგუნდო ნაწარმოები.
ლიტერატურა
სქოლიო
ესტონელი კომპოზიტორები
ანასტასია ბაგრატიონ-დავითიშვილი

ანასტასია ბაგრატიონ-დავითიშვილი
ანასტასია (ტასო) ალექსანდრეს ასული ბაგრატიონ-დავითიშვილი-მაჩაბლისა (დ. 1869 — გ. 1917, აბასთუმანი) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, იყო წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების თბილისის განყოფილების თავმჯდომარე. ხელს უწყობდა ქართული თეატრის განვითარებას. თბილისის გუბერნიის თავადაზნაურობის წინამძღოლის, გიორგი ბაგრატიონ-დავითიშვილის და. დაქორწინებული იყო მწერალსა და საზოგადო მოღვაწემ ივანე მაჩაბელზე.
ანასტასია ბაგრატიონ-დავითიშვილი გარდაიცვალა 1917 წელს. იმ დროინდელი პრესა იუწყება:
ფოტოალბომი
ლიტერატურა
ალექსანდრე როინაშვილი პირველი ქართველი მესურათხატე, 1846-1898.-წიგნ.II.-თბ.,2007.-გვ.22.
მჭედლიშვილი ჯ. მაჩაბელზე ლეგენდების გარეშე.-თბ.,2007.-გვ.190.
გაიპარაშვილი ზ. საუკუნის ნიშანსვეტი.-თბ.,2007.-გვ.95.
მდივნიშვილი დ. მშვენიერთა სავანე.-თბ.,1999.-გვ.48.
ომეგა.-2002.-#8.-გვ.48.
ფერაძე ლ. შეწყვეტილი სიცოცხლე: ივანე მაჩაბელი.-თბ.,2004.-გვ.205.
Чихладзе Н. Грузинские женщини-деят. национ. культуры (XIX-XX в.).-Тб.,1987.-с.114.
გრიგოლია თ. ასე უყვარდათ უწინ...-თბ.,2011.-გვ.36.
ქალები წარსულიდან-მაგალითი მომავლისათვის.-[თბ.,2014].-გვ.16.
სქოლიო
ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
დაბადებული 1869
გარდაცვლილი 1917
ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
ანასტასია
სან-ჟოზე-დუ-სერიდო

სან-ჟოზე-დუ-სერიდო — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება ცენტრალური პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერიდო-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 231 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.25 კმ²-ზე. ფართობი 174 505 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
კონსტანტინე I

კონსტანტინე I შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კონსტანტინე I — საქართველოს მეფე
კონსტანტინე I — აფხაზეთის „მეფე“ (ერისთავი)
კონსტანტინე I — იმერეთის მეფე
კონსტანტინე I — კახეთის მეფე
კონსტანტინე I (საბერძნეთი) — საბერძნეთის მეფე
კონსტანტინე დიდი — რომის იმპერატორი
Cyphomyrmex peltatus

Cyphomyrmex peltatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cyphomyrmex-ის გვარიდან.
სქოლიო
ჭიანჭველები
რომაელთა რელიგია

რომაელთა რელიგია
რომაელებმა თავიანთი რელიგიური შეხედულებების დიდი ნაწილი ბერძნებისგან გადმოიღეს. რომაელთა ღმერთი, იუპიტერი, იგივე ბრძენთა ღმერთი ზევსია. საერთო ღმერთების გარდა ყველა ოჯახს საკუთარი ღმერთები ჰყავდა, რომლებიც ოჯახის კეთილდღეობაზე ზრუნავდნენ.
ლიტერატურა
„ოქსფორდის მსოფლიოს ისტორია“. თბ,. 2012
რომაელები
ოსკარის 59-ე დაჯილდოება

ოსკარის 59-ე დაჯილდოება
ოსკარის 59-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 59-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1987 წლის 30 მარტს დოროთი ჩენდლერის პავილიონში, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1986 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა ABC.
ლაურეატები
რესურსები ინტერნეტში
Academy Awards Official Web Site
ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
Lioglyphostoma oenoa

Lioglyphostoma oenoa — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ბეღლის ცხვირგრძელა

ბეღლის ცხვირგრძელა — ხოჭო ცხვირგრძელასებრთა ოჯახისა. სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მავნებელია. საქართველოში თითქმის ყველგანაა გავრცელებული ბეღლებსა და საწყობებში. მისი სხეულის სიგრძე, ხორთუმიანად, დაახლოებით 3–5 მმ-ია. ფერად მოშავო-ყავისფერია, წინა ზურგზე აქვს წერტილოვანი ღრუბლები, რომელთაც შუაზე ჰყოფენ გასწვრივი ვიწრო ხაზები. ფრთები სიფრიფანა და განუვითარებელია, რის გამოც ფრენის უნარი არ აქვს. ზედა ფრთებზე ახასიათებს ღრმა გასწვრივი ღარები. მატლი სიგრძით 3 მმ-მდეა. მისი სხეული რკალივითაა მოღუნული და მონაცრისფრო-თეთრი ფერისაა, თავი ყავისფერია. არ აქვს ფეხები. ზამთარს ატარებს თავისი განვითარების ყველა ფაზაში. დებს 40-დან 300-მდე კვერცხს, ძირითადად სასოფლო-სამეურნეო კულტურათა მარცვლებში, დედალი ხოჭოს მიერ ამოღრღნილ ხვრელებში. ემბრიონული განვითარება 10–12 დღეს გრძელდება. ერთი თაობის განვითარებას ცხვირგრძელა 28–30 დღეს ანდომებს. დიაპაუზაში გადადის 3°C–ზე, 12%-იანი ტენიანობის შემთხვევაში გამრავლება ბრკოლდება, იღუპება −15°C-ზე. წელიწადში დაახლოებით 5 თაობას იძლევა.
ცხვირგრძელას მატლები იკვებებიან მაკარონით, ფქვილით, სიმინდის, ქერის, ჭვავის, ფეტვის, წიწიბურას, ბრინჯის და სხვა მარცვლებით. მათი განვითარება და კვება მიმდინარეობს მარცვალში, რის შედეგადაც მარცვლისგან მხოლოდ კანი რჩება. გარდა ამისა, მავნებლის მიერ დაზიანებულ მარცვლებზე ადვილად სახლდებიან სხვადასხვა ტკიპები, რაც იწვევს მარცვლის ჩახურებას და მასში გუდაფშუტის სპორების გავრცელებას.
ებრძვიან სხვადასხვა მეთოდით: მარცვლებს აშრობენ მზეზე, ათბობენ 50–55°C ტემპერატურაზე, აციებენ −15°C-მდე, შენახვამდე მარცვლებს ამუშავებენ ქიმიურად.
სქოლიო
ცხვირგრძელასებრნი
სასოფლო-სამეურნეო მავნებლები
მავნებელი მწერები
ტირიბაზე

ტირიბაზე — აქემენიანთა იმპერიის პროვინციის, დასავლეთ არმენიის (მე-18 სატრაპია) მმართველი სატრაპი ძვ. წ. საუკუნის დასაწყისში. ტირიბაზეს საგამგეო მდებარეობდა აღმოსავლეთ ევფრატის აუზში. ქსენოფონტის ცნობით მის დაქირავებულ არმიაში მსახურობდნენ ტაოხები, ხალიბები და ფასიანები. ტირიბაზეს ემორჩილებოდნენ აგრეთვე ჰესპერიტები (სასპერები და იბერები).
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიის ნარკვევები ტ 1, თბილისი, 1970.
მიქელაძე, თ. ქსენოფონტის ანაბასისი, თბილისი, 1967.
აქემენიანთა იმპერიის სატრაპები
ტინა ტერნერი

ტინა ტერნერი (ნამდვილი სახელი, ანა მეი ბულოკი, დ. 26 ნოემბერი, 1939 — გ. 24 მაისი, 2023, კიუსნახტი, ციურიხი, შვეიცარია) — ამერიკელი მომღერალი, ავტორი, მოცეკვავე, ქორეოგრაფი და მსახიობი, რომლის კარიერა 60 წელიწადზე მეტ ხანს მოიცავს. თავისი მოღვაწეობის მანძილზე არაერთხელ იქნა წოდებული „როკ-ენ-როლის დედოფლად“.
ტინას მუსიკალური კარიერა დაიწყო აიკ ტერნერთან, მის მეუღლესთან ერთად. წარმატება დუეტს მოუტანა სინგლმა „Proud Mary“. მეუღლესთან პრობლემების და მასთან გაყრის შემდეგ ტინამ გამოსცა ავტობიოგრაფიული წიგნი „მე, ტინა“ (1977). სოლო-კარიერის დაწყებით მან განიმტკიცა სახელი მუსიკალურ სამყაროში, რასაც ხაზი გაესვა წარმატებული დისკით Private Dancer (1984).
მუსიკალურ კარიერასთან ერთად ტინამ მონაწილეობა მიიღო სხვადასხვა ფილმშიც. აღსანიშნავია მისი მონაწილეობა როკ-ოპერაში „ტომი“ და მიუზიკლში „სერჟანტ პეპერის მარტოსული გულების კლუბის ბენდი“. მაგრამ მის ყველაზე წარმატებულ კინოროლად ითვლება პერსონაჟი ფილმიდან შეშლილი მაქსი. ამ ფილმისათვის მის მიერ დაწერილი სიმღერა „We Don't Need Another Hero“ ასევე დიდი წარმატებით სარგებლობდა.
როგორც მსოფლიოს შოუ-ბიზნესის ერთ-ერთი ცნობილი ადამიანი, ტინა ჟურნალ „როლინგ სტოუნის“ მიერ დასახელებულია ყველა დროის ყველაზე წარმატებულ როკ-მომღერალ ქალბატონად და ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს მომღერლად. მისი დისკების გაყიდული ასლების რაოდენობა 200 მილიონს შეადგენს. სტატისტიკით, მან გაყიდა ბევრად მეტი საკონცერტო ბილეთი, ვიდრე სხვა სოლო-შემსრულებელმა მუსიკის ისტორიაში. ტინას კონცერტები გამორჩეულია სცენაზე ენერგიული მოძრაობებით, მძლავრი ვოკალური ჟღერადობით და ა.შ. 2008-2009 წლებში ტერნერმა მოაწყო საიუბილეო ტურნე, რომელიც აღნიშნავდა მის 50 წლიან მუსიკალურ კარიერას. თავისი დროისთვის ეს ტური იქცა ყველაზე გაყიდვად საკონცერტო მოვლენად.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
Tina Turns the Country On! (1974)
Acid Queen (1975)
Rough (1978)
Love Explosion (1979)
Private Dancer (1984)
Break Every Rule (1986)
Foreign Affair (1989)
Wildest Dreams (1996)
Twenty Four Seven (1999)
რესურსები ინტერნეტში
Tina Turner Online
სქოლიო
დაბადებული 1939
დაბადებული 26 ნოემბერი
აშშ-ში დაბადებულები
ამერიკელი მომღერლები
ამერიკელი მსახიობები
XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
გარდაცვლილი 2023
გარდაცვლილი 24 მაისი
შვეიცარიაში გარდაცვლილები
ლამუ (ქალაქი)

ლამუ (ქალაქი)
ლამუ — ქალაქი კენიის აღმოსავლეთ ნაწილში, კუნძულ ლამუზე (ლამუს არქიპელაგის ნაწილი). მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით შეადგენდა 26,000 ადამიანს. მდებარეობს სანაპირო პროვინციაში და ასევე ლამუს ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია.
2001 წელს ქალაქი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიტანეს.
ისტორია
ლამუ, კენიის უძველესი მოქმედი ქალაქი, ერთ-ერთი საწყისი სუაჰილის დასახლებათაგანი იყო აღმოსავლეთ აფრიკის სანაპიროზე. არსებობს გადმოცემა, რომ 1415 წელს ჩინელი მოგზაური ჩჟენ ჰეს ფლოტის გემებმა ლამუს კუნძულთან კატასტროფა განიცადა. გადარჩენილი მეზღვაურები კუნძულზე დაფუძნდნენ და ადგილობრივი ქალები შეირთეს. თუმცა ამ ისტორიის ავთენტურობა სადაოა.
ლამუს პორტი სულ მცირე ათასი წელი არსებობდა. ქალაქი პირველად წერილობით აღწერა არაბმა მოგზაურმა აბუ-ალ-მაჰასინიმ, რომელიც 1441 წელს ლამუდან მექაში ჩამოსულ ვექილს შეხვდა.
ქალაქის ისტორიის ღირსშესანიშნავ მოვლენათა შორის იყო 1506 წელს პორტუგალიელთა შემოჭრა და დაახლ. 1813 წელს შელის ბრძოლის შემდეგ ომანის გავლენაში მოხვედრა. პორტუგალიელთა შემოჭრა განაპირობა კუნძულის მოსახლეობის წარმატებამ ინდოეთის ოკეანის სანაპიროს გასწვრივ ვაჭრობის მართვაში. ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში პორტუგალია მონოპოლიას ფლობდა გემთა მიმოსვლაზე აღმოსავლეთ აფრიკის სანაპიროზე და ექსპორტის გადასახადი ჰქონდა დაწესებული მანამდე არსებულ კომერციის არხებზე. 1580-იან წლებში ლამუელები პორტუგალიელებს აუჯანყდნენ, რასაც ხელი თურქების შემოსევებმაც შეუწყო. 1652 წელს ლამუელებმა ომანის მხადაჭერით პორტუგალიელების გავლენას თავი დააღწიეს. ამ პერიოდიდან ომანის პროტექციის ქვეშ მყოფი ლამუსთვის ოქროს ხანა დაიწყო. ლამუ რეგიონში პოეზიის, პოლიტიკის, ხელოვნებისა და ხელოსნობის, ასევე ვაჭრობის ცენტრი გახდა.
ამჟამად ლამუ პოპულარული ადგილია აუთენტური გამოცდილების მაძიებელი ტურისტებისთვის. ქალაქს მაქსიმალურად აქვს შენახული ისტორიული ერი. ვიწრო ქუჩებში ტვირთის გადატანის ერთადერთი საშუალება სახედარია. მოტორიზებული ტრანსპორტის ძირითადი საშუალება მცირე ზომის კატარღებია.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
Lamu on Lamu.org - A Guide to Lamu Island
Lamu on JamboKenya.com
Lamu on Organization of World Heritage Cities
UNESCO World Heritage Centre - Lamu Old Town
Lamu Collection Page in Aluka
MSN Map
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები კენიაში
კენიის ქალაქები
Leptogenys donisthorpei

Leptogenys donisthorpei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები