PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Crassispira trimariana

Crassispira trimariana is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae.
Description
The length of the shell attains 11 mm, its diameter 4 mm.
Distribution
This marine species occurs off the Tres Marias Islands, Pacific Mexico.
References
H. A. Pilsbry and H. N. Lowe, West Mexican and Central American Mollusks Collected by H. N. Lowe, 1929–31; Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia Vol. 84 (1932), pp. 33–144
External links
trimariana
Gastropods described in 1932
ბერმატინგენი

ბერმატინგენი — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციული ოლქის შემადგენლობაში, ბოდენზეეს რაიონში. თემის ფართობია 15,45 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 3 852 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
იოჰან ლაიდონერი

იოჰან ლაიდონერი (დ. 12 თებერვალი [ ძვ. სტ. 31 იანვარი], 1884, ფელინსკის საგრაფო, ლივონია, რუსეთის იმპერია — გ. 13 მარტი 1953, ვლადიმირი, რსფსრ, სსრკ) — რუსეთის არმიის ოფიცერი, ესტონეთის სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, ესტონეთის არმიის მთავარსარდალი.
ბიოგრაფია
დაიბადა მონათა ფერმაში ვიირატსის ოლქში ლივონიის გუბერნიის, ფელინის მაზრაში. ლაიდონერის მშობლიური ფერმა მდებარეობს თანამედროვე ესტონეთის სოფელ ვარდიაში, ამ ტერიტორიაზე 1991 წელს დაარსდა ლივონიის გუბერნიის, ვიირატსის ოლქი (თანამედროვე ვილიანდი-მუსტლას გზატკეცილის მე-4 კილომეტრი). იოჰანი უფროსი შვილი იყო იაკა ლაიდონერისა (1854—1911) და მარი საარსენის (1851—1938)(ფერმის უფროსის მსახურის ქალიშვილი) - ოჯახში.
1901—1902 წლებში იმსახურა კაუნასში, კამსკის 110-ე ქვეით ლეგიონში. 1905 წელს დაასრულა ვილენსკის სამხედრო სასწავლებელი. იმსახურა ერევნის 13-ე გრენადერ პოლკში მანგლისში. მიიღო წოდებები: ლეიტენანტი (1908 წლის 9 აგვისტოს), შტაბს-კაპიტანი (1912 წლის 9 აგვისტოს). 1912 წელს წარჩინებით დაასრულა ნიკოლაევსკის საიმპერატორო სამხედრო აკადემია. მეთაურობდა კავკასიის პირველი ლეგიონის ასეულს.
პირველი მსოფლიო ომის მონაწილე. დაჯილდოებულია წმინდა გიორგის ოქროს იარაღით (1915 წლის 4 ივლისს). 21-ე ქვეითი დივიზიის შტაბის ადიუტანტი. პირველი მსოფლიო ომის დასავლეთის ფრონტის ცენტრალური შტაბის დაზვერვის უფროსის მოადგილე, ვიცე-პოლკოვნიკი (1916 წლის 15 აგვისტოს). თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დროებითმა მთავრობამ დაიწყო ეროვნული ნაწილების ფორმირება. ლაიდონერი სათავეში ჩაუდგა ესტონურ დივიზიას, რომელიც ესტონელებისგან ჩამოყალიბდა. გერმანული ძალების ჩრდ. ბალტიისპირეთიდან წასვლის შემდეგ — ესტონეთის არმიის მთავარსარდალი ესტონეთის განმათავისუფლებელი ომში, პოლკოვნიკი (1918 წლის 4 აპრილს).
რუსეთის სამოქალაქო ომის დროს ესტონური დივიზიებთან ერთად მონაწილეობდა პეტროგრადზე შეტევაში. გენერალ-მაიორი (1919 წლის 20 იანვარს), გენერალ-ლეიტენანტი (1920 წლის 26 მარტს). 1920 წელს გადადგა. ესტონეთის სახელმწიფო საბჭოს დეპუტატი. ერთა ლიგის თურქეთ-ერაყის ტერიტორიული დავაზე შექმნილი კომისიის თავმჯდომარე.
1925 წლიდან პენსიაზე გავიდა.
ოჯახი
1911 წელს დაქორწინდა მარია კრუშევსკაზე (დ. 1888). 1940 წელს ქმართან ერთად გადაასახლეს სსრკ-ში და იმყოფებოდა ტყვეთა ბანაკში; გაათავისუფლეს სტალინის სიკვდილის შემდეგ და ქალბატონი უკვე ხანშიშესული, 1978 წელს ჰააფსალუში გარდაიცვალა.
იხილეთ აგრეთვე
ესტონეთის შეიარაღებული ძალები
რესურსები ინტერნეტში
Laidoner, Johan biography (Estonica)
Encyclopædia Britannica
სქოლიო
ესტონეთის გენერლები
დაბადებული 12 თებერვალი
დაბადებული 1884
გარდაცვლილი 13 მარტი
გარდაცვლილი 1953
Ghost Stories Live 2014

Ghost Stories Live 2014 — ბრიტანული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Coldplay-ს რიგით მესამე DVD და მეოთხე საკონცერტო ალბომი, რომლებიც გამოიცა 2014 წლის 24 ნოემბერს, ლეიბლებზე Parlophone და Atlantic.
ფილმი
ფილმის რეჟისორია გრემის მფლობელი პოლ დაგდეილი. მასალა გადაღებული იქნა ჯგუფის მეექვსე სტუდიურ ალბომ Ghost Stories-ის გამოცემამდე ორი თვით ადრე. კონცერტი ჩაიწერა ლოს-ანჯელესში, Sony Studios-ში აგებული მინი-ამფითეატრში.
ალბომი
აუდიო მასალა, შეტანილი გამოცემაში, ჩაწერილია ლონდონში, სიდნეიში, პარიზში, კელნში, ნიუ-იორკში და ლოს-ანჯელესში, 2014 წლის აპრილიდან ივლისამდე.
დამატებები
დამატებითი მასალის სახით გამოცემას ახლავს Ghost Stories-ის ყველა სიმღერის მუსიკალური ვიდეო და ორი დამატებითი ვიდეო სიმღერებისთვის „All Your Friends“ და „Ghost Story“, რომლებიც ალბომის სპეციალურ გამოცემაშია შეტანილი. აგრეთვე წარმოდგენილია სიმღერის „Magic“ სპეციალური ვრცელი ვიდეო, რომელშიც პიტერ ფონდა თამაშობს.
სიმღერების სია
Ghost Stories Live 2014 (DVD)
CD
ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
სერტიფიცირებები
რესურსები ინტერნეტში
გამოცემის ანონსი
სქოლიო
Coldplay-ს საკონცერტო ალბომები
Coldplay-ს ვიდეო ალბომები
2014 წლის საკონცერტო ალბომები
2014 წლის ვიდეო ალბომები
Atlantic Records-ის საკონცერტო ალბომები
Parlophone-ის საკონცერტო ალბომები
ჰაინრიხ ფონ კლაისტი

ჰაინრიხ ფონ კლაისტი (Bernd Heinrich Wilhelm von Kleist; დ. 18 ოქტომბერი, 1777 — გ. 21 ნოემბერი, 1811) — გერმანელი მწერალი და დრამატურგი. ყოველწლიური დაჯილოდოება – კლაისტის პრემია, რომელიც სხვადასხვა დროს მიენიჭათ ბერტოლტ ბრეხტს, არნოლდ ცვაიგს და სხვებს, მისი სახელობისაა.
ბიოგრაფია
დაიბადა პრუსიელი მაიორის ოჯახში. როგორც ოფიცერი, მონაწილეობდა რევოლუციური საფრანგეთის წინააღმდეგ ლაშქრობაში. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ (1805), მსახურობდა კენიგსბერგში ჩინოვნიკის თანამდებობაზე. სწავლის პერიოდში განიცდიდა იმანუელ კანტის ფილოსოფიის გავლენას, დრეზდენში დაუახლოვდა რომანტიკოსთა ჯგუფს; ეწეოდა ჟურნალისტურ საქმიანობას. კლაისტის შემოქმედება იმთავითვე აზრთა სხვადასხვაობას იწვევდა. ერთნი მას კლასიცისტად აცხადებდნენ მეორენი–რეალისტად. მიიჩნევდნენ მოდერნიზმის წინამორბედადაც.
ლიტერატურა
მსოფლიო ლიტერატურა გვ. 4, თბ. 2008
სქოლიო
დაბადებული 1777
გარდაცვლილი 1811
გერმანელი მწერლები
XVIII საუკუნის გერმანელი პოეტები
XIX საუკუნის გერმანელი პოეტები
XIX საუკუნის გერმანელი რომანისტები
XIX საუკუნის გერმანელი დრამატურგები
XIX საუკუნის გერმანელი მამაკაცი მწერლები
გერმანელი მამაკაცი დრამატურგები
გერმანულენოვანი პოეტები
ბრანდენბურგელი მწერლები
Benicull de Xúquer

Benicull de Xúquer is a municipality in the comarca of Ribera Baixa in the Valencian Community, Spain. As of 2003 the population was less than one thousand.
Geography
The village is located on the right bank of the River Júcar, in its low basin, and has only 3.56 km².
History
The first time the Benicull name is documented is in 1914. There have been vestiges of settlement that go from the Eneolithic to the Bronze Age in the area known as La Pedrera. At the end of the last century several families from Benigànim settled there.
The history of Benicull, as a municipality, is very short: it obtained the segregation of Polinyà de Xúquer in 1987 by Decree of November 23 (DOGV 714 of December 1) and became a Local Entity; The recognition as an independent municipality is 2003, Decree 153/2003 (DOGV 4577 of September 1). There were, at the time of the municipal constitution, 855 inhabitants.
Economy
Agriculture prevails with the cultivation of citrus fruits.
Festivals
During the first fortnight of July, the festivities in honor of the Filles de Maria (Daughters of Mary) take place and the patron saint festivities in honor of Blessed Ines de Beniganim are celebrated during the last fortnight of August. El Cristo dels Afligits (The Christ of the Afflicted) last half of October. On October 9, paella contest.
Heritage
On November 17, 1973, a group of schoolchildren from Benicull guided by their teachers Alberto Ripoll and Carmen Ezquer, found in a cave (within the site of the Sima de la Pedrera) remains of Neolithic , among which features a Bell-beaker, Beaker culture dated between 2200-1800 BC
References
Municipalities in the Province of Valencia
Ribera Baixa
Anti-Taurus Mountains

Anti-Taurus Mountains
The Anti-Taurus Mountains (from ) or Aladaglar are a mountain range in southern and eastern Turkey, curving northeast from the Taurus Mountains.
At , Mount Erciyes (Turkish: Erciyes Dağı) is the highest peak not just in the range but in central Anatolia as a whole. It is a massive stratovolcano located in the northern part of the Anti-Taurus. The ancient Greek geographer Strabo wrote that in his time the summit was never free of snow and that the few climbers who ascended it could see both the Black Sea and the Mediterranean.
Parts of the Anti-Taurus Mountains are protected within the Aladağlar National Park.
Notes
Mountain ranges of Turkey
Central Anatolia Region
Three-thousanders of Turkey
Albert I, Duke of Brunswick

Albert I, Duke of Brunswick
Albert the Tall (1236 – 15 August 1279), a member of the House of Welf, was Duke of Brunswick-Lüneburg from 1252 and the first ruler of the newly created Principality of Brunswick-Wolfenbüttel from 1269 until his death.
Life
Albert was the oldest surviving son of the first Brunswick duke Otto the Child and his wife, Matilda of Brandenburg. When his father died in 1252, he took over the rule of the duchy; later his younger brother John joined him.
Albert's rule was initially troubled by several armed conflicts as the Welf dukes still had to cope with the followers of the extinct Hohenstaufen dynasty within their dominions. In 1260/61 Albert's troops fought against the Danish duke Eric I of Schleswig on behalf of Queen Margaret Sambiria and her minor son King Eric V of Denmark. In 1263 the duke quite luckless interfered in the War of the Thuringian Succession to support the claims raised by his mother-in-law Sophie of Brabant.
On 31 May 1267, the brothers agreed to divide the Welf lands, which happened in 1269. Albert partitioned the territory while John obtained the right to choose his part. He took the northern half including the region of Lüneburg, Celle and the city of Hanover, while Albert received the southern part around the cities of Brunswick and Wolfenbüttel, stretching from the area around the Calenberg hill to the town of Helmstedt, the Harz mountain range, and Göttingen. The Brunswick residence itself was to remain common property of the brothers.
Albert then concentrated on the development of his hereditary lands. During the Imperial interregnum, he sided with the rising Bohemian king Ottokar II until his final defeat in the 1278 Battle on the Marchfeld. When his brother John died in 1277, he took over the guardianship for his minor nephew Otto II of Brunswick-Lüneburg.
Albert died on 15 August 1279 and is buried at Brunswick Cathedral. He was succeeded by his elder three sons, the younger three joined the Church.
Marriage and children
In 1254, Albert married Elizabeth of Brabant (1243 – October 9, 1261), daughter of Duke Henry II of Brabant and Sophie of Thuringia. They had no children.
After Elizabeth's death in 1261, Albert married Adelheid (Alessia) (1242 – February 6, 1284/85), daughter of Margrave Boniface II of Montferrat around 1263. Once widowed she married Gerhard I, Count of Holstein-Itzehoe. Albert and Adelheid had the following children:
Henry I, Duke of Brunswick-Grubenhagen (1267–1322)
Albert II, Duke of Brunswick-Lüneburg (1268–1318)
William I, Duke of Brunswick-Lüneburg (1270–1292)
Otto (died ca. 1346)
Luther von Braunschweig (1275- 1335), Grand Master of the Teutonic Knights from 1331.
Matilda of Brunswick-Lüneburg, (1276-11 Dec 1310) married the Piast duke Henry III of Głogów.
Conrad (died ca. 1303)
References
Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 1, p. 257-261
At the House of Welf site
RootsWeb: Rulers of Brandenburg and their Czech Roots
|-
Princes of Wolfenbüttel
1236 births
1279 deaths
People from the Harz
Christians of the Prussian Crusade
Old House of Brunswick
Burials at Brunswick Cathedral
Republic of the Congo at the 1992 Summer Olympics

Republic of the Congo at the 1992 Summer Olympics
The Republic of the Congo competed at the 1992 Summer Olympics in Barcelona, Spain.
Competitors
The following is the list of number of competitors in the Games.
Results by event
Athletics
Men's 100m metres
David N'Koua
Heat — 10.96 (→ did not advance)
Men's 800m metres
Symphorien Samba
Heat — 1:51.75 (→ did not advance)
Women's 400m Hurdles
Addo Ndala
Heat — DNS (→ did not advance)
Swimming
Men's 50m Freestyle
Gilles Coudray
Heat – 28.11 (→ did not advance, 69th place)
References
Sources
Official Olympic Reports
External links
Nations at the 1992 Summer Olympics
1992
1992 in the Republic of the Congo
შვედური ენციკლოპედია

შვედური ენციკლოპედია იგივე Nationalencyklopedin (NE, ნაციონალური ენციკლოპედია) — ერთ-ერთი უმსხვილესი საცნობარო გამოცემა შვედურ ენაზე. ბეჭდური ვერსია 20 ტომისგან შედგება და 172 000 სტატიას მოიცავს, ინტერნეტ-ვერსიაში კი 260 000 სტატიაზე მეტია 2005 წლის მდგომარეობით.
პროექტი 1985 წელს დამტკიცდა; იმხანად სამთავრობო კომიტეტმა გამომცემლის ძიება დაიწყო, რაც ამავე წელს დასრულდა. გამოცემაზე პასუხისმგებლობა გამომცემლობა „ბრა ბეკერმა“ იკისრა. ენციკლოპედია სახელმწიფო გრანტით დაფინანსდა.
ინტერესი გამოცემისადმი უპრეცედენტოდ მაღალი აღმოჩნდა, ჯერ კიდევ პირველი ტომის გამოცემამდე, 1989 წელს, 54 000 შეკვეთა იყო მიღებული. უკანასკნელი ტომი 1996 წელს გამოიცა, 2000 წელს დამატებით სამი განახლებული ტომი გამოქვეყნდა.
მონათესავე პროექტებია:
NE: Ordbok — სამტომეული ლექსიკონი (1995—1996)
NE: Årsband — ტომები მიმდინარე მოვლენების აღწერით და ცვლადი ინფორმაციით, გამოდის 1997 წლიდან
NE: Sverigeatlas — ატლასი შვედეთი (1998)
NE: Världsatlas — მსოფლიოს ატლასი (1998)
NE-spelet — თამაში ვიქტორინა 8000 შეკითხვით (1999)
1997 წელს ენციკლოპედიის ციფრული ვერსია გამოვიდა 6 კომპაქტ-დისკზე, შემდეგ DVD-დისკზე, 2000 წელს კი ენციკლოპედია ინტერნეტში გამოჩნდა ხელმომწერთათვის. ინტერნეტ-ვერსია ენციკლოპედიას განახლებული სახით წარმოადგენს. ელექტრონულ გამოცემას თან ინგლისურ-შვედური ლექსიკონიც ახლავს.
იხილეთ აგრეთვე
Nordisk familjebok (1876—1957)
შვედური ვიკიპედია
რესურსები ინტერნეტში
Nationalencyklopedin — ოფიციალური საიტი
Svenska uppslagsverk
შვედური ენციკლოპედიები
ენციკლოპედიები
ელექტრონული ენციკლოპედიები
გავაზი (ახალგორის მუნიციპალიტეტი)

გავაზი (ახალგორის მუნიციპალიტეტი)
გავაზი — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში. ლარგვისიდან 5 კილომეტრით არის დაშორებული. ამჟამად სოფელში არავინ ცხოვრობს. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი.
გავაზიდან ბარის სოფლებში არიან გადასახლებულები შერმადინები (მაგ., ოძისში).
ლიტერატურა
სქოლიო
ლარგვისის თემის სოფლები
ალპური თეთრყვავილა

ალპური თეთრყვავილა — ბოლქვიანი მცენარე ამარილისისებრთა ოჯახისა. ფოთლები მთელ სიგრძეზე თანაბარია, 8–10 მმ სიგანის, ქვემოდან – ქედიანი. საყვავილე ღერო სიგრძეში ფოთლებს ბევრად აღემატება. ყვავილები დიდი ზომისაა. ყვავილსაფრის გარეთა სეგმენტები ნიჩბისებურ-კოვზისებურია, შიგნითა – სოლისებური, წვერში ამოკვეთილი, გულის ფორმის მწვანე ლაქით. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს თებერვალ-მაისში. გავრცელებულია კავკასიასა და მცირე აზიაში. მიიჩნევა კავკასიის ეკორეგიონის ენდემად. საქართველოში თითქმის ყველგან გვხვდება, თუმცა სპორადულად. იზრდება მთის შუა, ზედა და სუბალპური სარტყლების ბუჩქნარებსა და მდელოებზე. ბოლქვისა და ფოთლების გამონაწური აწესრიგებს წნევასა და სუნთქვას, გამოიყენება ნევრიტების, პოლინევრიტების და სხვათა სამკურნალოდ.
სქოლიო
თეთრყვავილა
Welf II, Duke of Bavaria

Welf II, Duke of Bavaria
Welf II (1072 – 24 September 1120, Kaufering), or Welfhard, called Welf the Fat (pinguis), was Duke of Bavaria from 1101 until his death. In the Welf genealogy, he is counted as Welf V.
Life
Welf was the oldest son of Welf I, Duke of Bavaria, and his wife Judith of Flanders. In 1088 or 1089, when Welf was still a teenager, he married Matilda of Tuscany, who was more than twenty years older than him, in order to strengthen the relation between his family and the pope during the Investiture Controversy between king and pope. During King Henry IV's Italian campaign of 1090, Welf and Matilda fought against the King.
Sometime after April 1095, Welf and Matilda separated from each other. It is not clear whether Welf left Matilda, or vice versa. It is possible that Welf left Matilda after he found out that she had willed her lands to the papacy and he could not expect to inherit them. Together with his father, he changed sides to that of King Henry IV, possibly in exchange for a promise of succeeding his father as duke of Bavaria.
After his father's death in 1101, Welf inherited the office of duke of Bavaria. He continued his alliance with the kings of Germany. Although separated from Matilda, he remained married to her until her death in 1115. He did not remarry and died childless in 1120. He was succeeded as duke of Bavaria by his younger brother, Henry IX. Welf was buried at Weingarten Abbey.
References
Sources
L.L. Ghirardini, Storia critica di Matilde di Canossa (Modena, 1989).
E. Goez, 'Welf V. und Mathilde von Canossa,' in Welf IV. Schlüsselfigur einer Wendezeit: regionale und europäische Perspektiven, Bauer D. and Becher M. (eds.), Munich, 2004, pp. 360–387.
Hay, David (2008). The military leadership of Matilda of Canossa, 1046-1115. Manchester University Press.
A. Overmann, Gräfin Mathilde von Tuscien: Ihre Besitzungen. Geschichte ihres Gutes von 1115-1230 und ihre Regesten (1895).
I.S. Robinson, Henry IV of Germany, 1056-1106 (Cambridge, 2003).
External links
Welf II/V der Dicke, Herzog von Bayern (in German)
1072 births
1120 deaths
12th-century dukes of Bavaria
House of Welf
Burials at Weingarten Abbey
Matilda of Tuscany
კუმბალი

კუმბალი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნარინიოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 418 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 677 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ნარინიოს დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ნარინიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
დოდო ანთაძე

დოდო ანთაძე
დოდო კონსტანტინეს ძე ანთაძე (დ. 10 ოქტომბერი, 1900, ვარძია, ხარაგაულის რაიონი, რუსეთის იმპერია — გ. 18 აპრილი, 1978, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი რეჟისორი, თეატრალური მოღვაწე, კოტე მარჯანიშვილის მოწაფე, საქართველოს სახალხო არტისტი (1940), სსრკ სახალხო არტისტი (1971).
ბიოგრაფია
1919-1920 წლებში სწავლობდა თბილისის ა. ჯაბადარის დრამატულ სტუდიაში. 1920-1925 წლებში მუშაობდა რეჟისორის თანაშემწედ, ხოლო 1925 წლიდან რეჟისორად რუსთაველის სახელობის თეატრში, 1927-1928 წლებში რეჟისორად თბილისის მუშათა თეატრში. 1928 წ. თბილისის მოზარდ მაყურებელთა თეატრის ხელმძღვანელი, 1928-1933 წლებში რეჟისორია ქუთაისში, კ. მარჯანიშვილის მიერ დაარსებულ თეატრში (სადაც ბევრი მარჯანიშვილისეული დადგმის თანაავტორი იყო). 1933-1938 წლებში მუშაობდა თბილისის კ. მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის, 1938-1952 წლებში კი — ქუთაისის ლ. მესხიშვილის სახელობის სახელმწიფო თეატრის დირექტორად და სამხატვრო ხელმძღვანელად, 1952-1957 წლებში თბილისის ა. გრიბოედოვის სახელობის რუსულ დრამატულ თეატრის, ხოლო 1957-1962 წწ. რუსთაველის სახელობის თეატრის დირექტორად. 1962-1974 წლებში საქართველოს თეატრალური საზოგადოების თავმჯდომარე იყო.
ანთაძის რეჟისორული ხელოვნება მკაფიო იდეური მიმართულებითა და მხატვრული ჩანაფიქრის მთლიანობით ხასიათდება. მის სარეჟისორო შემოქმედებაში მთავარი ადგილი უჭირავს თანამედროვეობის ამსახველ სპექტაკლებს.
ანთაძის დადგმებს შორის განსაკუთრებით გამოირჩევა: პ. კაკაბაძის „მიწისძვრა“ (1925), გ. ბააზოვის „მუნჯები ალაპარაკდნენ“ (1932) და „იცკა რიჟინაშვილის“ (1937), შ. დადიანის „ნინოშვილის გურია“ (1934) და „გუშინდელნი“ (1939), ა. აფინოგენოვის „შორეული“ (1936), ვ. გაბესკირიას „მათი ამბავი“ (1939), უ. შექსპირის „ოტელო“ (1939) და „მეფე ლირი“ (1941), ა. სუხოვო-კობილონის „კრეჩინსკის ქორწინება“ (1944), ფ. შილერის „ყაჩაღები“ (1948), ნ. გოგოლის „რევიზორი“ (1952), ს. შანშიაშვილის „ხევისბერი გოჩა“ (1957) და სხვა.
ანთაძე ავტორია მემუარებისა „დღენი ახლო წარსულისა“ (ორ ტომად, 1962-1966), რომელშიც აღწერილია ქართული საბჭოთა თეატრის შექმნის ისტორია, დახატულია კ. მარჯანიშვილისა და მისი მოწაფეების შემოქმედებითი პორტრეტები.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ჯანელიძე დ., სახიობა, ტ. 2, თბ., 1972;
ცუცქირიძე შ., ენციკლოპედია "საქართველო", ტ. 1, გვ. 156-157, თბ., 1997
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 51, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
დოდო ანთაძე.
დაბადებული 10 ოქტომბერი
დაბადებული 1900
გარდაცვლილი 18 აპრილი
გარდაცვლილი 1978
ქართველი თეატრის რეჟისორები
ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
სსრკ-ის სახალხო არტისტები
Julian of Sora

Julian of Sora
Saint Julian of Sora was a martyr of Sora, Lazio, Italy. A Dalmatian by birth, he was tortured and subsequently beheaded by Roman soldiers in Sora on his way to Campania during the reign of Emperor Antoninus Pius. He is commemorated by the Roman Catholic Church on January 27 and by the Eastern Orthodox Church on 28 July (Old Style) or on 11 August (New Style). His feast day is 27 January.
References
Italian saints
2nd-century Christian martyrs
150 deaths
Year of birth unknown
ფერდინანდ თავაძის ქუჩა

ფერდინანდ თავაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (დელისი); მდებარეობს ვაჟა-ფშაველას გამზირიდან და შალვა ნუცუბიძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში. ადრე ერქვა ვაჟა-ფშაველას I შესახვევი. 1997 წელს ეწოდა პოლიკარპე კაკაბაძის, ხოლო 1995 წელს ფერდინანდ თავაძის სახელი.
ლიტერატურა
თავაძე
პაჩის რაიონი (იაული)

პაჩის რაიონი (იაული)
პაჩის რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის იაულის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 742 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 987 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 323.69 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
იაულის პროვინციის რაიონები
Casserengue

Casserengue is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
ტუგაი (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)

ტუგაი (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)
ტუგაი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 555 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 40 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 12 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (31%) და რუსები (28%) შეადგენენ .
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
ხაჩქარი

ხაჩქარი (< და ) — ქვაჯვარი, შუასაუკუნეების სომხური ძეგლი, ვერტიკალურად მდგარი ქვის ფილა, რომელზედაც ამოკვეთილია რთულ ორნამენტულ კომპოზიციაში ჩასმული დიდი ჯვრის გამოსახულება. როგორც წესი იდგმებოდა გზასთან, მონასტერთან და ტაძრების ფასადზე ან მათ შიგნით მდებარეობს და გავრცელებული პრაქტიკაა თითქმის მთელ სომხეთში.
სულ სომხეთის ტერიტორიაზე ითვლიან რამდენიმე ათას ხაჩქარს და ყოველი მათგანი გამოირჩევა თავისებური ორნამენტებით (თუმცა ისინი შესრულებულია ერთსადაიმავე სტილში). გავრცელებულია IX საუკუნიდან. ფიქრობენ რომ წარმოიშვა ადრინდელ ქრისტიანული სტელიდან. თავდაპირველად კვეთულობა მონუმენტური ხასიათისა იყო, XII საუკუნიდან ადრინდელი ჯვრის ფონი აჭურული ორნამენტით დაიფარა.
ხაჩქარების ყველაზე გავრცელებული მოტივია ჯვარი, იშვიათად ჯვარცმა, როზეტით ან მზის დისკოთი მის ქვეშ. დარჩენილი ნაწილი, როგორც წესი, მორთულია ვაზის, ფოთლების ან აბსტრაქტული ხლართულის ორნამენტებით. ხანდახან მას თან ახლავს კარნიზი, რომელზეც ბიბლიური ან წმინდანთა გამოსახულებებია დატანებული.
ხაჩქარის აღმართვის ყველაზე გავრცელებული მიზეზი უნდა ყოფილიყო ვოტივი, ანუ აღთქმა ვინმეს (ცოცხალის ან გარდაცვლილის) სულის გადასარჩენად. თუმცა იყო სხვა მიზეზებიც, როგორიცაა საბრძოლო გამარჯვება, ეკლესიის აშენების თარიღი, ბუნებრივი კატაკლიზმებისგან დაცვა და მისთ. ხაჩქართა ყველაზე გავრცელებული ადგილი საფლავებია.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Armenian cross-stones art. Symbolism and craftsmanship of Khachkars
Khatchkar collection at Armenica.org
Old Jugha page on Armeniapedia
Destruction of Jugha khachkars by Azeri soldiers captured in photos and movie clips.
სომხეთის ღირსშესანიშნაობები
სომხეთის ტრადიციები
დამანი და დიუ

დამანი და დიუ (Daman and Diu, dd) — ინდოეთის მოკავშირე ტერიტორია.
მოსახლეობა - 164 ათასი;
ფართობი - 0.11 ათასი;
ქალაქი (ათ.) - დამანი (C, 36).
ინდოეთის მოკავშირე ტერიტორიები