PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Aleksey Abrikosov

Aleksey Abrikosov
Aleksey Ivanovich Abrikosov (– 9 April 1955) was a Soviet pathologist and a member of the Soviet Academy of Sciences (since 1939) and the Soviet Academy of Medical Sciences (since 1944).
Early life
Aleksey Abrikosov was born into a wealthy family of factory owners, who were the official suppliers of chocolate confections to the Russian Imperial Court. His grandfather was the industrialist Aleksei Ivanovich Abrikosov, who was the founder of the company now known as Babayevsky. His father, Ivan Alekseevich Abrikosov, was expected to take over the family firm until his premature death from tuberculosis. His siblings included future Tsarist diplomat Dmitry Abrikosov and future Catholic Sainthood Candidate Anna Abrikosova.
Although the younger members of the family rarely attended Divine Liturgy, the Abrikosovs regarded themselves as pillars of the Russian Orthodox Church.
Career
Abrokosov published works on the subject of the pathological morphology of tuberculosis and tumors, including the neuroectodermal tumor. This was described by Abrikosov as "myoblastomyoma." Based upon his work, this type of tumor was named "Abrikosov's tumor". He was the author of a multi-volume handbook in special pathology.
Embalming of Lenin
On the morning of January 23, 1924, Abrikosov was given the task of embalming Lenin’s body to keep it intact until his burial. The body is still on permanent display in the Lenin's Mausoleum in Moscow.
Personal life
Aleksey Abrikosov was the father of Alexei Abrikosov, a theoretical physicist and a co-recipient of the 2003 Nobel Prize in Physics.
He died on April 9, 1955 in Moscow aged 80, and was buried at Novodevichy Cemetery.
In popular culture
Aleksey Abrikosov is believed to be the inspiration for Professor Persikov, the protagonist of Mikhail Bulgakov's novel Fatal Eggs. The character's name is a pun, as, in Russian, abrikos means "apricot" and persik means "peach".
Honors and awards
Stalin Prize, first class (1942) - for scientific study "Private pathological anatomy. Part II: The heart and blood vessels", published in late 1940.
Two Orders of Lenin
Order of the Red Banner of Labour
Hero of Socialist Labour (1945)
References
Bibliography
External links
Pathologists from the Russian Empire
Soviet pathologists
1875 births
1955 deaths
Heroes of Socialist Labour
Recipients of the Stalin Prize
Recipients of the Order of Lenin
Recipients of the Order of the Red Banner of Labour
Full Members of the USSR Academy of Sciences
Academicians of the USSR Academy of Medical Sciences
Burials at Novodevichy Cemetery
I.M. Sechenov First Moscow State Medical University alumni
Imperial Moscow University alumni
Professorships at the Imperial Moscow University
Academic staff of Moscow State University
ვარდი

ვარდი — მცენარის გვარი ვარდისებრთა ოჯახისა. ცნობილია დაახლოებით 400 ველური სახეობა (ასკილი), რომლებიც გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში. საქართველოში 25-მდე სახეობაა. ვარდი მარადმწვანე ან ფოთოლმცვენი ბუჩქია, რომლის სიმაღლე 15 სმ-იდან 2 მ-მდე აღწევს. ზოგიერთ სახეობას გრძელი (10-12 მ-მდე) ხვიარა ტოტები აქვს, ღერო დაფარულია ეკლებით. ფოთოლი კენტფრთისებრია, ღეროზე მორიგეობით განლაგებული. ყვავილი მარტივია ან ბუთხუზა (2-15 სმ დიამეტრის), არომატული ან უსუნო; ფერად ვარდისფერი, წითელი, თეთრი, ყვითლი, ნარინჯისფერი ან იასამნისფერი. შეკრებილია ქოლგისებრ-საგველა ყვავილედებად ან ერთეულია. ნაყოფი ერთთესლიანი (ზოგჯერ რამდენიმეთესლიანი) კაკლუჭაა, რომელიც ხორცოვან ცრუნაყოფშია.
ვარდის გვარი იყოფა 4 ქვეგვარად, რომელთაგან ყველაზე დიდია , იგი მოიცავს 192 სახეობას. აქედან განვითარდა შემდგომში ბაღის ვარდები. ბაღის ვარდების ბევრი ჯიში წარმოიშვა კვირტოვანი მუტაციისა და მათგან შერჩეული ძვირფასი სამეურნეო ფორმებისაგან. ვარდის ბევრი სახეობა ბუნებრივ პირობებში ადვილად ყჯვარება ერთმანეთს და წარმოქმნის სახეობათაშორის ჰიბრიდებს. ვარდების დიდი მრავალფეროვნებით გამოირჩევა აზია (ჩინეთი, შუა აზია, ამიერკავკასია), უფრო ნაკლებია ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. ცნობილია ვარდის 25 ათასი ჯიში და ფორმა, რომლებიც იყოფა 3 ჯგუფად, ესენია: მარადმწვანე ბუჩქები, ფოთოლმცვენია ბუჩქები და ლიანები.
ვარდი მრავლდება საკუთარ ფესვზე დაკალმებით, ამონაყარით, ბუჩქის დაყოფითა და გადაწვენით; ბაღისა და საპარკე ვარდების უმეტესობა — კვირტით მყნობით და კალმით. საქართველოში მყნობა ტარდება ივნისიდან-ოქტომბრამდე, ხოლო რგვა — გაზაფხულსა და შემოდგომაზე. მის მოსაშენებლად საუკეთესოა დაწრეტილი (დრენირებული) თიხნარი, ქვიშნარი, ქვიშიანი და თიხიანი ნიადაგები.
ვარდს იყენებენ დეკორატიულ მებაღეობაში და ჰიბრიდიზაციისათვის. ზოგიერთი სახეობა (კაზანლიკური ვარდი) გამოიყენება ეთეროვანი ზეთების მისაღებად. ვარდისგან ამზადებენ აგრეთვე მურაბას. ბევრი სახეობის ცრუ ნაყოფის რბილობი შეიცავს C, ნაწილობრივ P ვიტამინს. საქართველოში ვარდი უძველესი დროიდანაა კულტივირებული. 1948 წლიდან თბილისის, ბათუმისა და სოხუმის ბოტანიკურ ბაღებში მიმდინარეობს სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობა ვარდის ინტროდუქციასა და ჰიბრიდულ სელექციაში.
ვარდის გავრცელებული დაავადებებია: ნაცარი, ჟანგა, ნაცრისფერი სიდამპლე, ფოთლების შავი ლაქიანობა და სხვა. მავნებლებიდან ვარდს აზიანებს ბუგრი, ხერხია, ფოთლიხვევია და სხვა, რომელთაც ებრძვიან ბი-58 და ფოსფორორგანული პრეპარატებით.
გალერეა
ლიტერატურა
ვარდისებრნი
Erzgebirgskreis

Erzgebirgskreis is a district (Kreis) in the Free Sfetate of Saxony, Germany. It is named after the Ore Mountains (German: Erzgebirge), a mountain range in the southern part of the district which forms part of the Germany–Czech Republic border. It borders (from the west and clockwise) the districts of Vogtlandkreis and Zwickau, the urban district Chemnitz, the district Mittelsachsen and the Czech Republic.
History
The district was established by merging the former districts of Annaberg, Aue-Schwarzenberg, Stollberg and Mittlerer Erzgebirgskreis as part of the district reform of August 2008.
Geography
The district contains the western part of the Ore Mountains, which also forms the border with the Czech Republic. Several rivers that rise in the Erzgebirge flow through the district, including Zwickauer Mulde and Zschopau.
Sister districts
The Erzgebirgskreis has partnerships with the following districts:
Nürnberger Land, Bavaria, Germany (1990)
Neustadt (Aisch)-Bad Windsheim, Bavaria, Germany (1990)
Emmendingen, Baden-Württemberg, Germany (1990)
Ansbach, Bavaria, Germany (1991)
Kaohsiung, Taiwan (1993)
Kalisz Pomorski, Poland (2004)
Towns and municipalities
{|
! colspan=2 align=left width=40%|Towns
! colspan=3 align=left width=60%|Municipalities
|- valign=top
||
Annaberg-Buchholz
Aue-Bad Schlema
Ehrenfriedersdorf
Eibenstock
Elterlein
Geyer
Grünhain-Beierfeld
Johanngeorgenstadt
Jöhstadt
Lauter-Bernsbach
Lößnitz
Lugau
Marienberg
Oberwiesenthal
||
Oelsnitz
Olbernhau
Pockau-Lengefeld
Schneeberg
Schwarzenberg
Scheibenberg
Schlettau
Stollberg
Thalheim
Thum
Wolkenstein
Zschopau
Zwönitz
||
Amtsberg
Auerbach
Bärenstein
Bockau
Börnichen
Breitenbrunn
Burkhardtsdorf
Crottendorf
Deutschneudorf
Drebach
Gornau
||
Gelenau
Gornsdorf
Großolbersdorf
Großrückerswalde
Grünhainichen
Heidersdorf
Hohndorf
Jahnsdorf
Königswalde
Mildenau
Niederdorf
||
Neukirchen
Niederwürschnitz
Raschau-Markersbach
Schönheide
Sehmatal
Seiffen
Stützengrün
Tannenberg
Thermalbad Wiesenbad
Zschorlau
|}
References
External links
Ore Mountains
ედუარდ წამებული

ედუარდ წამებული (962 — 18 მარტი, 978) — ინგლისის მეფე 975–978 წლებში. უესექსის დინასტიის წარმომადგენელი. ედგარ მშვიდობისმოყვარისა და მისი პირველი ცოლის, ეთელფლედას ძე. კანონიზირებულია 1001 წელს. პატივს მიაგებენ, როგორც წმინდანს მართლმადიდებლურ, კათოლიკურ და ანგლიკანურ ეკლესიებში.
მისი კორონაცია შედგა კინგსტონში 975 წელს. ანგლო-საქსური ქრონიკების ერთი ვერსიის მიხედვით, 978 წლის 18 მარტს (სხვა ვერსიით 979 წელს) ახალგაზრდა მეფე მიწვეულ იქნა დორსეტის საგრაფოში მდებარე კორფის ციხესიმაგრეში, სადაც იმ დროს ცხოვრობდნენ პრინცი ეთელრედი და მისი დედა, განსვენებული ედგარ მშვიდობისმოყვარის მეორე ცოლი — ელფთრიტა. გადმოცემის მიხედვით ცხენზე ამხედრებული მეფის მოჩვენებითი მისალმებისას, ელფთრიტას მსახურებმა მოულოდნელად ალყაში მოაქციეს იგი და ხელები გაუკავეს, ხოლო ერთ-ერთმა მათგანმა მისთვის ხანჯლის მკერდში ჩაცემა მოასწრო. მეფის დამფრთხალი ცხენი ციხესიმაგრის მიმდებარე ტყის მიმართულებით გაიქცა, როდესაც ცხენიდან გადმოვარდნისას ედუარდს ფეხი უზანგში გაეჭედა. თვითმხილველებმა დაინახეს, თუ როგორ ათრია ცხენმა დაჭრილი მეფე მიწაზე. საბოლოოდ, როდესაც ცხენს დაეწივნენ და მისი გაჩერება მოახერხეს, ედუარდი უკვე ცოცხალი აღარ იყო.
რესურსები ინტერნეტში
St Edward the Martyr (c959–978/9)
St Edward the Martyr king of England, 975–978
Anglo-Saxon Chronicle A.D. 920–1014
ინგლისის მეფეები
დაბადებული 963
გარდაცვლილი 978
Phymorhynchus buccinoides

Phymorhynchus buccinoides — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
სან-მარკოსის დეპარტამენტი

სან-მარკოსის დეპარტამენტი
სან-მარკოსი — დეპარტამენტი გვატემალაში. დედაქალაქია სან-მარკოსი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ–დასავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება უეუეტენანგოს დეპარტამენტი, აღმოსავლეთით და სამხრეთ–აღმოსავლეთით კეცალტენანგოს დეპარტამენტი, სამხრეთით რეტალულეუს დეპარტამენტი, დასავლეთით კი მექსიკა.
1838 წლის 2 თებერვალს, სან-მარკოსმა, კეცალტენანგოს, კიჩეს, რეტალულეუს და ტოტონიკაპანთან ერთად შექმნა მოკლე ისტორიის მქონი ცენტრალურამერიკული სახელმწიფო ლოს-ალტოსი. ეს სახელმწიფო 1840 წელს რაფაელ კარერამ დაანგრია, რომელიც შემდეგ გვატემალის პრეზიდენტი გახდა.
სან-მარკოსის დეპარტამენტი 29 ადმინისტრაციული მუნიციპალიტეტისგან შედგება.
იხილეთ აგრეთვე
გვატემალის დეპარტამენტები
რესურსები ინტერნეტში
რეგიონის ინტერაქტიული რუკა
გვატემალის დეპარტამენტები
Bitterfeld (district)

Bitterfeld (district)
Bitterfeld was a district in Saxony-Anhalt, Germany. It was bounded by (from the north and clockwise) the city of Dessau, the district of Wittenberg, Delitzsch (Saxony) and the districts of Saalkreis and Köthen.
History
The district was a swampy and unpopulated area in the early Middle Ages. In the 12th century Flemish settlers helped to drain the swamps. In that time Bitterfeld was known as "the Flemish town" in the region. The present district is roughly identical with the old county of Brehna, which ruled the area from the 10th to the 13th century. Later the region became a part of Saxony.
When Prussia gained the northern parts of Saxony (including the lands around Bitterfeld), the district of Bitterfeld was established. After the dissolution of Anhalt some places in the north were added to the district.
The East German government tried to establish a socialistic industrial centre in the Bitterfeld region. The city of Bitterfeld and the entire district were infamous for polluted air, poisoned rivers and devastated landscape. After the German reunification there have been measures to change these conditions. Today the power plants work with modern filters, and sewage works greatly improve the water conditions.
During the Kreisreform 2007 the district was merged with Köthen and a large part of Anhalt-Zerbst into the new district Anhalt-Bitterfeld.
Geography
The Mulde River crossed the district from south to north.
Coat of arms
Towns and municipalities
External links
(German)
Unofficial website (German)
Website from the Level-Tower (German)
ლაღორა

ლაღორა — კლდოვანი მთა საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს შოდა-კედელას ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე რიონის მარჯვენა შენაკადების — შოდურისა და ლაღორულის სათავეებში. სიმაღლე 3152 მ. აგებულია ქვედაცარცული ფლიშური ქანებით. ლაღორის კალთებზე ალპური მდელოებია, ჩრდილოეთ კალთაზე ჩაწოლილია ნაზვავები.
ლიტერატურა
რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის მთები
Tarkhan-Mouravi

Tarkhan-Mouravi
The House of Tarkhan-Mouravi (Tarkhnishvili, თარხნიშვილი, or Tarkhan-Mouravishvili, თარხან-მოურავიშვილი) is a Georgian noble family, claiming descent from the Shamkhal dynasty of Tarki, in Dagestan. Originally known as Saakadze (სააკაძე), they acquired, in the 1640s, the title of prince (tavadi) and the new surname, which is a composite of the two hereditary offices, mouravi and tarkhan. The family was reconfirmed as the princes (knyaz) by the Russian Empire in 1826 and 1850. The cadets continued to be called Saakadze and remained members of the untitled nobility (aznauri) until 1881 when they were also elevated to the princely rank.
The earliest record of the Saakadze clan dates back to the reign of Queen Tamar. The first known member of the family, Siaush Saakadze (died c. 1606), was a loyal officer in the service of Simon I of Kartli, who gave him the office of mouravi of Tbilisi in the 1580s. His son, Giorgi Saakadze (the Grand Mouravi; c. 1570 – 1629) pursued a contradictory and turbulent career. He dominated the political life in eastern Georgia for years in which he firstly collaborated with the Persian Safavids, conspired against them later on, and eventually ended up his life in exile in the Ottoman Empire after the Battle of Bazaleti. His last surviving son, Ioram (died 1664) returned to Georgia, and was conferred with the titles of prince and tarkhan by Rostom of Kartli early in the 1640s. His descendants assumed the surname of Tarkhan-Mouravi. Their fiefdom centered on the village of Akhalkalaki and the Tedzami river valley in Inner Kartli. Throughout the 17th century, the Saakadze's were one of the most successful noble families in Safavid Iran, especially through Bijan Beg Saakadze and his Descendants.
References
Noble families of Georgia (country)
Families of Georgia (country)
Georgian-language surnames
კაბანის რაიონი (სან-რომანი)

კაბანის რაიონი (სან-რომანი)
კაბანის რაიონი — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის სან-რომანის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 901 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 602 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 191.23 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
პუნოს რეგიონის რაიონები
სან-რომანის პროვინციის რაიონები
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი (ხამოვნიკი)

მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი (ხამოვნიკი)
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ხამოვნიკის რაიონში, მეტროსადგურ „კულტურის პარკის“ ახლოს ფრუნზეს სანაპიროზე.
ეკლესია აგებულია 1679-1682 წლებში. ტაძარი არის მოსკოვის არქიტექტურული ძეგლი. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა და მართლმადიდებლური ეკლესია.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ხის ეკლესიის შესახებ პირველი ცნობები ჩნდება 1625 წელს, ხოლო 1657 წლისათვის ის უკვე ქვისა იყო, 1677 წელს კი ეკლესიას უკვე მოიხსენიებენ წმინდა ნიკოლოზის სახელწოდებით.
ამჟამად არსებული ეკლესიას საფუძველი ჩაუყარეს 1679 წელს მეფე თედორე III-ის დროს, ხოლო ტაძრის კურთხევა შედგა 1682 წლის 25 ივნისს. ერთნავიანი სატრაპეზო, ეგვტერები და სამრეკლო ააშენეს მოგვიანებით.
1812 წელს საფრანგეთ-რუსეთის ომის დროს ეკლესიის ინტერიერი ნაწილობრივ განადგურდა, მაგრამ აღადგინეს 1849 წელს. 1845 წელს ეკლესიის კედლები მოხატეს. XIX საუკუნის დასასრულს შემოავლეს გალავანი და დაუყენეს ჭიშკარი.
ტაძარი გაარემონტეს 1896, 1949 და 1972 წლებში. ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებას არ დაუხურავს და ყოველთვის მოქმედი იყო. 1912 წლიდან 1960 წლამდე ტაძარში შეუნაცვლებლად მსახურობდა ღვთისმეტყველების კანდიდატი პავლე ლეპიოხინი (1880-1960 წწ.)
1992 წელს ეკლესიის სამრეკლოზე დაკიდეს ზარები, რომელთა საერთო მასაც 108 ფუტი იყო.
2008 წელს ხამოვნიკის რაიონში მდებარე ტაძარმა აღნიშნა ტაძარში ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატის გადატანის 160 წლისთავი.
ტაძრის ცნობილი მრევლი იყო ლევ ტოლსტოი, რომელიც ახლოს ცხოვრობდა ეკლესიასთან.
2018 წლის 5 თებერვლიდან ტაძრის წინამძღვარია ანდრეი ოვჩინიკოვი.
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт храма Николая Чудотворца в Хамовниках
Храм Николая Чудотворца в Хамовниках на сайте «Храмы России»
Храм Николая Чудотворца в Хамовниках на сайте hramy.ru
Храм Николая Чудотворца в Хамовниках на официальном сайте РПЦ
მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მოსკოვის ტაძრები
ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძრები რუსეთში
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
NGC 801

NGC 801 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1885 წლის 20 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
ანდრომედას თანავარსკვლავედი
იტაიტინგა

იტაიტინგა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება ფორტალეზის აგლომერაციის მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 35 820 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 150.788 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 237.55 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
დინო ძოფი

დინო ძოფი (დ. 28 თებერვალი, 1942, მარიანო დელ ფრიული, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონი, 1970 წლის მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი და 1968 წლის ევროპის ჩემპიონი იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1974 და 1978 წლების მსოფლიო ჩემპიონატების, ასევე, 1980 წლის ევროპის ჩემპიონატის მონაწილე. საყოველთაოდ აღიარებულია მსოფლიოს ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს მეკარედ.
იგი ერთადერთი ფეხბურთელია ვინც, ნაკრების კაპიტნის რანგში შეძლო არა მხოლოდ მსოფლიო ჩემპიონატის მოგება, არამედ ტურნირის საუკეთესო მეკარის ტიტულის მოპოვება — 40 წლის, 4 თვის და 13 დღის ასაკში. ამასთან, ერთადერთი იტალიელი ფეხბურთელია, ვისაც მოგებული აქვს როგორც მსოფლიო, ასევე, ევროპის ჩემპიონატი. 1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 41-ე ადგილზე დასახელდა.
მიღწევები
საკლუბო
იუვენტუსი
სერია A: 1972–73, 1974–75, 1976–77, 1977–78, 1980–81, 1981–82
იტალიის თასი: 1978–79, 1982–83
უეფა-ს თასი: 1976–77
სანაკრებო
იტალია
მსოფლიო ჩემპიონატი
ჩემპიონი: 1982
ვიცე-ჩემპიონი: 1970
ევროპის ჩემპიონატი
ჩემპიონი: 1968
ინდივიდუალური
ევროპის ჩემპიონატის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 1980
უეფა-ს ოქროს ფეხბურთელი: 2003
სამწვრთნელო
იუვენტუსი
იტალიის თასი: 1989–90
უეფა-ს თასი: 1989–90
იტალია
ევროპის ჩემპიონატი
ვიცე-ჩემპიონი: 2000
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დინო ძოფი — ფიფას ჩანაწერი
პროფილი და სტატისტიკა — worldfootball.net
ტექსტური, ფოტო და ვიდეო მასალები — UEFA.com
National Football Teams
პროფილი და სტატისტიკა
იტალიის შემადგენლობა
1968 1969 1970 1971 1972
1973 1974 1975 1976 1977
1978 1979 1980 1981 1982 1983
სქოლიო
დაბადებული 28 თებერვალი
დაბადებული 1942
იტალიელი ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
სერია B-ს ფეხბურთელები
უდინეზეს ფეხბურთელები
ნაპოლის ფეხბურთელები
იუვენტუსის ფეხბურთელები
იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
1970 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1974 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ფიფას 100-ეული
იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
სერია A-ს მწვრთნელები
იუვენტუსის მწვრთნელები
ლაციოს მწვრთნელები
ფიორენტინას მწვრთნელები
იტალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მწვრთნელები
მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
Onzaga

Onzaga is a town and municipality in the Santander Department in northeastern Colombia. Onzaga borders in the north San Joaquín, in the east and south the municipalities Soatá, Covarachía, Tipacoque and Tutazá of the department of Boyacá and in the west with Coromoro. Onzaga is south of the department capital Bucaramanga. The topography of Onzaga varies greatly; from to .
History
The area around Onzaga was inhabited by the Muisca and Onzaga was the northernmost village of their Muisca Confederation. To the north and west the Guanes populated the lower lands. When the Spanish conquistadores arrived in the central highlands of Colombia, they found indigenous peoples expert in gold working and crafts. Onzaga was famous for its wool and cotton production as well as the elaboration of the mantles.
Onzaga was ruled by the cacique of Duitama, called Tundama. The name is possibly derived from a cacique of Onzaga who was called Hunzaá (not to be confused with Hunzahúa, the first zaque of Hunza (now called Tunja)).
Modern Onzaga was founded on March 31, 1602.
Economy
Main economical activities of Onzaga are the production of textile, shoes, liquor and agriculture (coffee, fique, maize, beans, sugar cane and yuca). Other primary industry are livestock farming and poultry farming.
References
Municipalities of Santander Department
Populated places established in 1602
1602 establishments in the Spanish Empire
Populated places of the Muisca Confederation
ახალი ბურღული

ახალი ბურღული — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, (გრემისხევის თემი). მდებარეობს მდინარე ნარეკვავის (ქსნის შენაკადი) მარჯვენა მხარეზე. ზღვის დონიდან 980 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 29 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
თამარ დაფქვიაშვილი

თამარ დაფქვიაშვილი
თამარ ვლადიმერის ასული დაფქვიაშვილი (დ. 21 დეკემბერი, 1908, თბილისი, — გ. 5 თებერვალი, 1994, იქვე) — ქართველი პიანისტი, პედაგოგი, პროფესორი (1966), საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1966).
ბიოგრაფია
თამარ დაფქვიაშვილმა დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია საფორტეპიანო სპეციალობით 1929 წელს. 1932-1935 წლებში ოსტატობას სრულყოფდა ლენინგრადის კონსერვატორიაში ნიკოლაევისა (ფორტეპიანო) და ბრიკ-ირადოვას (კამერული ანსამბლი) კლასებში. 1929 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე (1935-1937 წლების გარდა) პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის კონსერვატორიაში, 1966 წლიდან პროფესორი. მისი მოსწავლეებიდან აღსანიშნავია ვაჟა ჩაჩავა.
ეწეოდა აქტიურ საშემსრულებლო საქმიანობასაც. საშემსრულებლო მეთოდიკის საკითხებზე ლექციებს კითხულობდა თბილისსა და საქართველოს სხვადასხვა ქალაქებში. თამარ დაფქვიაშვილმა პირველმა ჩაატარა საქართველოში სონატური კონცერტების ციკლი ვიოლინოსა და ფორტეპიანოსათვის. სწორედ მანვე შეადგინა „უცხოურ–ქართული მუსიკალური ტერმინოლოგია“ (1948 წელს), „მუსიკალურ ტერმინთა ლექსიკონი“ (1955 წელს). იგი ასევე, ავტორია ნაშრომისა – „კამერულ საკრავიერი ანსამბლები და საანსამბლო შესრულების ძირითადი პრინციპები“, რომელიც გამოიცა 1988 წელს რუსულ ენაზე. მას ეკუთვნის ნაშრომი, მოგონებები გამოჩენილ ქართველ მუსიკოსებზე. იგი წლების განმავლობაში იყო საზოგადოება „ცოდნის“ ერთ-ერთი გამორჩეული და მთავარი წევრი. დაფქვიაშვილის დაკვრას ახასიათებდა გამორჩეულად მუსიკის სიფაქიზე, ნაწარმოების სტილისტურ თავისებურებათა მკვეთრი და ღრმა ცოდნა. გარდაიცვალა 1994 წელს, 85 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
;
;
მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი / [შემდგ.: ანზორ თამარაშვილი; მთ. რედ.: გულბათ ტორაძე]. [ახალციხე: თბილ. უნ-ტის მესხეთის ფილიალის გამ-ბა], 2005 (ა.ო. "პროგრესი")
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი პიანისტები
დაბადებული 1908
დაბადებული 21 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1994
გარდაცვლილი 5 თებერვალი
თბილისში დაბადებულები
საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
მათემატიკური სტრუქტურა

მათემატიკური სტრუქტურა - ზოგადი ცნება, რომელიც ხანდახან გამოიყენება მათემატიკაში ფორმალურად განმარტებული აბსტრაქტული ობიექტების აღსანიშნად. მაგალითად, მათემატიკური სტრუქტურაა ტოპოლოგიური სივრცე.
იხილეთ აგრეთვე
ალგებრული სტრუქტურა
ციპლეტეშტი

ციპლეტეშტი — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 89 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 009 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სინჯერეის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სინჯერეის რაიონის სოფლები
Sımada

Sımada is a village and municipality in the Saatly Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,372.
References
Populated places in Saatly District
Sotonikha

Sotonikha is a rural locality (a village) in Ilyinskoye Rural Settlement, Kharovsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 3 as of 2002.
Geography
Sotonikha is located 21 km northeast of Kharovsk (the district's administrative centre) by road. Korovinskaya is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kharovsky District