PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ესპერანტო

ესპერანტო (esperanto-მოიმედე < ფრანგ. esperer) — ხელოვნური საერთაშორისო დამხმარე ენა, რომელიც შექმნა თვალის ექიმმა და პოლიგლოტმა ლუდვიგ ლაზარ ზამენჰოფმა. მანვე შეადგინა ესპერანტოს პირველი სახელმძღვანელო გამოვიდა ვარშავაში 1887 წელს. მისი ფსევდონიმი იყო ესპერანტო. ენის ლექსიკა დაკოპლექტებულია მეტადრე რომანული (~60%), გერმანიკული (~30%) და სლავური ენების სიტყვათა ძირებიდან. სიტყვების ძირებზე აფიქსების დართვით იწარმოება ახალი სიტყვები. გრამატიკა მარტივია-შედგება სულ 16 წესისგან; ამის გამო მისი შესწავლა მარტივია. ესპერანტოზე თარგმნილია უამრავი მხატვრული ნაწარმოები. არსებობს ორიგინალი ლიტერატურაც.
გავრცელებადობა
კვლევები ესპერანტოზე 10,000–დან 2 მილიონამდე აქტიურ ან ძალიან კარგად მცოდნე მოლაპარაკეს ითვლის. ის ფაქტი, რომ ესპერანტო არის მშობლიური ენა ზოგთათვის, აიხსნება იმით, რომ მათ ისწავლეს მათი მშობლებისგან ის, როგორც ერთ–ერთი მშობლიური ენა. 115–მდე ქვეყანაში ლაპარაკობენ ესპერანტოზე. განსაკუთრებული გამოყენება აქვს ევროპაში, აღმოსავლეთ აზიაში და ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში.
ესპერანტოს ფონოლოგია
ფონემური ინვენტარი სლავურია. ანბანი ეფუძნება ლათინურ გრაფიკას. შედგება 28 ასოსაგან. ასოები იკითხება ისევე როგორც იწერება.
ესპერანტოში არის 23 თანხმოვანი, 5 ხმოვანი და 2 ნახევრადხმოვანი, ხოლო ეს ასოები ადგენენ 6 დიფთონგს. ტონი არ საზღვრავს სიტყვის მნიშვნელობას. აქცენტი ყოველთვის არის ბოლოს წინა ხმოვანზე. მხოლოდ იმ შემთხვევაში თუ ბოლო o ხმოვნის ელიზია არ მოხდა (რაც მეტადრე პოეზიაში ხდება). მაგალითად, familio–ში (ოჯახი) აქცენტი მეორე i-ზე არის (famili’o) და o ასოს გარეშეც, აქცენტი მეორე ხმოვანზე რჩება (famili’).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
(mul) Esperantomondo - Esperanto portalo kaj koresponda servo
Борис Колкер. Учебник языка эсперанто. Основной курс
https://lernu.net/ka - ესპერანტოს შემსწავლელი მრავალენოვანი ვებგვერდი
ესპერანტო
საპატერა

საპატერა — ფარისებრი ვულკანი სამხრეთ ნიკარაგუაში. სიმაღლე 629 მ. მან ნიკარაგუის ტბაში წარმოქმნა კუნძული საპატერა (Isla Zapatera). საპატერის კუნძული ერთ-ერთია ნიკარაგუის დაცულ ტერიტორიებს შორის.
იხილეთ აგრეთვე
ნიკარაგუის ვულკანების სია
რესურსები ინტერნეტში
ვულკანი საპატერა
ნიკარაგუის ვულკანები
ნიკარაგუის დაცული ტერიტორიები
ზიგაზა (სოფელი)

ზიგაზა (სოფელი)
ზიგაზა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 638 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 100 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (59%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბელორეცკის რაიონის სოფლები
Daphnella cancellata

Daphnella cancellata is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 22 mm, its diameter 8 mm.
(Original description) The thin, finely cancellated shell has a fusiform shape. The spire is acute. The aperture is oblong, slightly channelled in front. It shows a slight posterior sinus. Its colour is yellowish-white, slightly blotched with brown.
Distribution
This marine species is endemic to New Zealand and occurs off Northland to Bay of Plenty and East Cape
References
Hutton ; Jour. de Conch., 1878 p. 18.
Powell, A.W.B. 1979: New Zealand Mollusca: Marine, Land and Freshwater Shells, Collins, Auckland
Spencer, H.G., Marshall, B.A. & Willan, R.C. (2009). Checklist of New Zealand living Mollusca. Pp 196-219. in: Gordon, D.P. (ed.) New Zealand inventory of biodiversity. Volume one. Kingdom Animalia: Radiata, Lophotrochozoa, Deuterostomia. Canterbury University Press, Christchurch.
External links
Spencer H.G., Willan R.C., Marshall B.A. & Murray T.J. (2011). Checklist of the Recent Mollusca Recorded from the New Zealand Exclusive Economic Zone
cancellata
Gastropods described in 1878
Gastropods of New Zealand
Lasioglossum bidentatum

Lasioglossum bidentatum, also known as the Lasioglossum (Sudila) bidentatum, is a species of bee in the genus Lasioglossum, of the family Halictidae. The species is mispellingly known as specific name bidendatum in some books.
References
https://www.academia.edu/7390502/AN_UPDATED_CHECKLIST_OF_BEES_OF_SRI_LANKA_WITH_NEW_RECORDS
https://www.scribd.com/doc/99128133/Faunal-taxonomy-book-Sri-Lanka#scribd
http://dl.nsf.ac.lk/bitstream/handle/1/7656/CJS(B.S)-34-27.pdf.txt;jsessionid=23171642212BA61782CA5A4186421A76?sequence=3
https://portals.iucn.org/library/efiles/documents/2006-030.pdf
Notes
bidentatum
Insects described in 1913
Maçka

Maçka (the "club"; Laz: მაჩხა Maçxa) is a municipality and district of Trabzon Province, Turkey. Its area is 925 km2, and its population is 24,709 (2022). The name derives from the medieval Greek Matzouka, which was one of the provinces of the Empire of Trebizond. In Ottoman times, the area formed the nahiye of Maçuka. The Greek Orthodox Sumela Monastery is located in the district.
Composition
There are 67 neighbourhoods in Maçka District:
Akarsu
Akmescit
Alaçam
Alataş
Altındere
Anayurt
Ardıçlıyayla
Armağan
Atasu
Bağışlı
Bahçekaya
Bakımlı
Bakırcılar
Barışlı
Başar
Çamlıdüz
Çatak
Çayırlar
Çeşmeler
Çıralı
Coşandere
Dikkaya
Erginköy
Esiroğlu
Fatih
Gayretli
Günay
Güney
Gürgenağaç
Güzelce
Güzelyayla
Hamsiköy
Hızarlı
Kapıköy
Kaynarca
Kırantaş
Kiremitli
Konak
Köprüyanı
Kozağaç
Kuşçu
Mataracı
Merkez
Ocaklı
Oğulağaç
Öğütlü
Ormaniçi
Ormanüstü
Örnekalan
Ortaköy
Reşadiye
Sevinç
Şimşirli
Sındıran
Sukenarı
Temelli
Üçgedik
Yaylabaşı
Yazılıtaş
Yazlık
Yeni Atasu
Yeniköy
Yeşiltepe Mahallesi
Yeşilyurt
Yukarıköy
Yüzüncüyıl
Zaferli
Gallery
Twin towns – Sister cities
Maçka is twinned with:
Karesi, Turkey (since 2015)
References
External links
District governor's official website
Matsouka (Maçka)
Populated places in Trabzon Province
Districts of Trabzon Province
Metropolitan district municipalities in Turkey
ვარლამ ხუროძე

ვარლამ ხუროძე
ვარლამ ადამის ძე ხუროძე, (ფსევდონიმი მალაქიაშვილი) (დ. 13 ოქტომბერი [ ძვ. სტ. 1 ოქტომბერი], 1883, მათხოჯი, ხონის რაიონი ― გ. 10 ივნისი, 1939, თბილისი) — ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი, პედაგოგი. სკკპ წევრი 1905-იდან.
ბიოგრაფია
1913 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის ისტორიულ-ფილოლოგიური ფაკულტეტი. პირველი ლექსი გამოაქვეყნა 1903, პირველი მოთხრობა „დედის მსხვერპლი“ — 1904. ხუროძის მოთხრობები, პიესები, რომანები, ლექსები, პედაგოგიური და კრიტიკული-პუბლიცისტური წერილები 10-იანი წლებიდან სისტემატურად იბეჭდებოდა ქართულ პრესაში. იყო ე. წ. დემოკრატიული მწერლობის მიმდევარი. მისს რომანებში „შოთა ბროლიძე“ (1911), „სამნი“ (1926), „დათოვლილი გვიტგვინი“, მოთხრობებში „ორი საფლავი“ (1905), „კეკელოს თავგადასავალი“, „ობლები“ (ორივე 1912) და სხვ.
წარმოსახულია რევოლუციამდელი გლეხობის გაჭირვებული ცხოვრება, რევოლუციური-განმათავისუფლებელი ბრძოლა, დახატულია თავდადებულ რევოლუციონერთა სახეები.
ლიტერატურა
ქართველი პუბლიცისტები
ქართველი პედაგოგები
ქართველი მწერლები
დაბადებული 1882
გარდაცვლილი 1939
ხონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ვ
დავით ჩქოტუა

დავით ჩქოტუა (დ. 11 იანვარი, 1849, სოფელი საბერიო, — გ. ივლისი, 1929, რიყე ) — აფხაზი პუბლიცისტი და რუსთველოლოგი.
ბიოგრაფია
აფხაზეთის უკანასკნელი მთავრის მიხეილ შერვაშიძის ერთადერთი ვაჟის, გიორგი შერვაშიძის ძიძიშვილი და ერთგული თანამებრძოლი. დაიბადა სამურზაყანოს სოფელ საბერიოში. დაამთავრა ქუთაისის სათავადაზნაურო გიმნაზია. 1869–1875 წლებში სწავლობდა ჯერ ოდესის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო, ხოლო შემდეგ პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტებზე. პეტერბურგში სწავლების პერიოდში იგი აქტიურად თანამშრომლობდა გაზეთ „დროებასთან“. 1875 წლიდან გიორგი შერვაშიძემ მიიწვია აღმოსავლეთ საქართველოში თავისი მამულების მმართველად. თბილისში დაუახლოვდა ტერგდალეულებს, ჩაერთო მათ მოძრაობაში.
დავით ჩქოტუა თავის უმცროს ძმასთან, ნიკოლოზთან ერთად დაადანაშაულეს 1876 წლის 22 ივლისს მომხდარ ნინა ანდრეევსკაიას გატაცებასა და მკვლეოლბაში. საბოლოოდ მიუსაჯეს 20 წლიანი კატორღა. ნიკოლოზი სასამართლომ საბოლოო ჯამში გაამართლა. დავით ჩქოტუამ კატორღა სრულად მოიხადა და 1906 წელს მძიმედ დაავადებული დასახლდა მშობლიურ სოფელ საბერიოში სადაც იგი ეწეოდა მეცნიერულ მოღვაწეობას. იგი დაინტერესებული იყო რუსთველოლოგიით. მუშაობდა „ვეფხისტყაოსნის“ შესახებ ვრცელ მონოგრაფიაზე, რომელიც ამჟამად დაკარგულია, შემორჩენილია მისი ნაშრომის ძალიან მცირე ნაწყვეტი.
ლიტერატურა
ჭურღულია, ო. დავით ჩქოტუა, სოხუმი, 1969.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 11 იანვარი
დაბადებული 1849
გარდაცვლილი 1929
აფხაზი მწერლები
დავით
ერიმანთოსის ტახი

ერიმანთოსის ტახი — ერიმანთოსის მთის მხეცი, რომელმაც მთელი არკადია აიკლო. მძვინვარე ნადირი აოხრებდა აყვავებულ მხარეს, გლეჯდა საქონელს და ადამიანებს. ჰერაკლემ ევრისთევსის დავალებით ცოცხლად შეიპყრო, თოვლიან ველზე მოტარეშე მოთარეშე შებოჭა და მეფეს მიჰგვარა.
ლიტერატურა
აკაკი გელოვანი, მითოლოგიური ლექსიკონი, გვ. 175, „საბჭოთა საქართველო“, თბ., 1983
ბერძნული მითოლოგია
მითური არსებები
მითური ძუძუმწოვრები
Ilex colchica

Ilex colchica, commonly known as Colchic- or Black Sea holly, is a species of holly native to Bulgaria, Turkey and the Caucasus.
The specific epithet colchica, referring to Colchis, an ancient kingdom and region on the coast of the Black Sea centered in present-day western Georgia.
References
colchica
Flora of Bulgaria
Flora of Georgia (country)
Flora of Turkey
ვიტიჩის მუნიციპალიტეტი

ვიტიჩის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, პოტოსის დეპარტამენტის ნორ-ჩიჩასის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 9 376 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 715 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
პოტოსის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
შირაკი (სოფელი)

შირაკი (სოფელი)
შირაკი — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 650 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 067 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 628 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.7 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
შირაკის პროვინციის სოფლები
გრან-საპოსოა

გრან-საპოსოა — არქეოლოგიური ნანგრევების სერია პერუში, ამასონასის რეგიონის ანდურ ტყეებში. აღნიშნული სახელი ძეგლს ამერიკელმა მკვლევარმა ჯინ სავოიმ უწოდა. სავოის ვარაუდით, ესაა კომუმბამდელი ქალაქი კახამარკილია, რომელიც ჩაჩაპოიასის კულტურამ ააგო. ამ ჰიპოთეზას ეჭვქვეშ აყენებენ სხვა მეცნიერები, რადგან ისტორიულ დოკუმენტებში მკაფიოდაა დაფიქსირებული, რომ სახელი „კახამარკილია“ თანამედროვე მაღალმთიან ქალაქ ბოლივარს ერქვა. სავოის ვარაუდით, ნანგრევები ასობით ქვის მრგვალი სტრუქტურისგან შედგება და დაახლოებით 80 კვადრატულ მილს მოიცავს (ქალაქ ბალტიმორის ზომა). მისივე ვარაუდით, დასახლებაში 20 000 ოკუპანტი ცხოვრობდა..
გრან-საპოსოის ნანგრევები სავოიმ და მისმა გუნდმა 1999 წელს აღწერეს, აღმოჩენის შესახებ უმალ ამცნეს ფართო საზოგადოებას. სავოი მკაცრად გააკრიტიკეს დანიელმა, გერმანელმა და ამერიკელმა სწავლულებმა, რომლებიც ძეგლს უკვე კარგად იცნობდნენ და მისი გარკვეული ნაწილები დადასტურებულიც ჰქონდათ. 2005 წლის სექტემბერში, ჯინის ვაჟმა სინ სავოიმ Associated Press-ში გამოაქვეყნა სტატია, სადაც იუწყებოდა, რომ ბოლო დაბრუნებისას ძეგლი გუნდს გაძარცვული დახვდა. წერილი არა მარტო პერუს მთავრობას აკრიტიკებდა ძეგლის არასატანადო დაცვის გამო, არამედ სავოის და მის გუნდსაც, რომლებმაც ძეგლის ადგილმდებარეობა გაამხილეს და თავის მხრივ სათანადო დაცვა ვერ უზრუნველყვეს. არქეოლოგიური ნანგრევების დაცვის საკითხი პერუში დღემდე გადაუჭრელი რჩება, იმ დროს, როდესაც მძარცველები და შავი ბაზრის ვაჭრები საკმაოდ დიდ ფინანსებს შოულობენ.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
რესურსები ინტერნეტში
AP article on looting at Gran Saposoa
სქოლიო
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
ესტეპა

ესტეპა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების სევილიის პროვინციის სიერა-სურ-დე-სევილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 189,97 კმ². მოსახლეობა — 12505 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სევილიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ესტეპის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
სევილიის მუნიციპალიტეტები
ბოემონდ VII

ბოემონდ VII ანტიოქელი (დ. 1261 — გ. 19 ოქტომბერი, 1287), ტრიპოლისათვის ბოემონდ III — ანტიოქიის მთავარი და ტრიპოლის გრაფი 1275–1287 წლებში. ძველი ანტიოქიის სამთავროდან იგი მხოლოდ ნავსადგურ ლატაკიას აკონტროლებდა. ზეობის დიდი დრო ტამპლიერებთან ბრძლაში გაატარა (1277–1282).
იგი იყო ბოემონდ VI-ისა და სობილა სომეხის ვაჟი. მამის გარდაცვალებისას ბოემონდ VII ჯერ კიდევ არასრულქწლოვანი იყო და რეენტად დედამისი დაინიშნა. ამავდროულად რეგენტობა უშედეგოდ მოითხოვა კვიპროსის მეფე ჰუგო III-მ, რომელიც ბოემონდის უახლოესი მამაკაცი ნათესავი იყო. სიბილამ ტორტოსის ეპისკოპოსი ბართლომე დანიშნა ქალაქის მოსამართლედ (ბეილიფად). ბოემონდმა მცირეწლოვნების ასაკი კილიკიის მეფე ლევონ IV-ის დაცვის ქვეშ, მისსავე სამეფო კარზე. 1277 წელს დაბრუნდა ტრიპოლში და მაშინვე დადო ზავი კალაუნ ალ-მანსურთან, მამლუქების სულთანთან. აგრეთვე როჟე დე სან სევერინო აღიარა შარლ I-ის რეგენტად აკრაში.
ლიტერატურა
Setton, Kenneth M. (general editor) A History of the Crusades: Volume II — The Later Crusades, 1189 – 1311. Robert Lee Wolff and Harry W. Hazard, editors. University of Wisconsin Press: Milwaukee, 1969.
Aboujaoude, Boulos (Fr.), "History of Aboujaoude Family", Catholic Press, Lebanon 1976.
დაბადებული 1261
გარდაცვლილი 19 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1287
ანტიოქიის მთავრები
ტრიპოლის გრაფები
სენენმუტი

სენენმუტი
სენემუტი (ასევე სენმუტი, ან სენენმუტი) — ძველეგვიპტელი არქიტექტორი და სახელმწიფო მოღვაწე ახალი სამეფოს მეთვრამეტე დინასტიის პერიოდში. გარკვეული ფაქტები მიუთითებს იმაზე, რომ ის სავარაუდოდ ეგვიპტის დედოფალი-ფარაონი ჰატშეფსუტის საყვარელი უნდა ყოფილიყო.
სენმუტი პროვინციელი გადამწერი-ჩინოვნიკი რამოსისა და ჰატნოფერის ღარიბ, მდაბიო ოჯახში დაიბადა ჰერმონტისში. სენემუტზე გაცილებით მეტი ინფორმაცია არის დღემდე მოღწეული, ვიდრე რომელიმე სხვა ძველ ეგვიპტელზე, რომელიც სამეფო ოჯახს არ ეკუთვნოდა, მისი აკლდამის აღმოჩენის წყალობით. ამ აკლადამაში დაკრძალული იყო მისი მშობლებიც და მის მშენებლობას ის თავად ხელმძღვანელობდა.
რესურსები ინტერნეტში
სენ-ენ-მუტ პროექტი, არქეოლოგიური შრომა TT 353
სენენმუტის წებგვერდი
TT71 სენენმუტის აკლდამა
სენენმუტი: ჰატშეფსუტის კარისკაცი
ეგვიპტელი არქიტექტორები
ფირფიტოსანნი

ფირფიტოსანნი — ფირფიტოვანთა სოკოს რიგის ოჯახი, სადაც გაერთიანებულია 85 გვარი და 1340 სახეობა. გაერთიანებულია ბევრი საჭმელი სოკო როგორიცაა: ქამასოკო, წეროსწვივა, მგლის სოკო და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
ფირფიტოსანნი
ფირფიტოვანნი
ტინოსი

ტინოსი — კუნძული საბერძნეთში. მდებარეობს ეგეოსის ზღვაში. აღწერის მონაცემებით კუნძულზე ცხოვრობს 8574 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ტინოსის ოფიციალური ტურისტული გიდი
ძირითადი ინფორმაცია ტინოსის შესახებ
ტინოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
საბერძნეთის კუნძულები
Gogieti

Gogieti is a village in the Ozurgeti Municipality of Guria in western Georgia.
References
Populated places in Ozurgeti Municipality
ლონდონის კედელი

ლონდონის კედელი — თავდაცვითი კედელი, რომელიც პირველად რომაელებმა ააშენეს ლონდონიუმის გარშემო. იგი იმ ხანად სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი პორტი იყო მდინარე ტემზაზე. უცნობია აშენების ზუსტი მიზეზი, თუმცა ცნობილია რომ იგი ახ.წ. მე-2 საუკუნის ბოლოს და მე-3 საუკუნის დასაწყისში აიგო. კედელი თავის ფუნქციას მე-18 საუკუნემდე ასრულებდა.
გვიან შუა საუკუნეებამდე კედელი ლონდონის სიტის შემოსაზღვრავდა დანარჩენი ქალაქისგან. დღეს მისგან მხოლოდ ფრაგმენტებია შემორჩენილი, ხოლო მის სახელს სიტის ერთ-ერთი ქუჩა ატარებს.
იხილეთ აგრეთვე
ლონდონიუმი
რესურსები ინტერნეტში
იმ ქუჩის რუკა, რომელსაც დღეს ლონდონის კედელი (London Wall) ჰქვია.
ლონდონის მუზეუმის საიტი
PhotoEssay on London Walls with markers
London Wall Walk photos geocoded on Flickr
London Wall Walk Narrated Video Tour
სქოლიო
ინგლისის ისტორია
ლონდონი
Moldova-Film

Moldova-Film is a Moldovan film studio and production company founded in 1952 in the Moldavian SSR.
History
Moldova-Film was founded in 1947 in Chişinău as a branch of the Central Studio for Documentary Film. In 1949 the branch was taken over by the Odessa Film Studio and in 1952 became an independent film studio as the Moldovan Newsreel Documentary Studio. In 1957 the studio was reorganized and renamed into Moldovan Studio for Feature and Newsreel Documentary Studio, or Moldova-Film.
V. Sevelev became the first director. January 24, 1957 the branch was transformed into a studio of artistic and documentary movies and was called "Moldova-Film". During Soviet times, five artistic units made part of the company: "Arta", "Lumina", "Luceafarul", "Panorama", "Steluta", producing every year up to six long play movies (three of which under order of the Central Television), four cartoons, 25 documentaries and 20 scientific and educational films, as well 12 issues of cinema magazine Soviet Moldavia and six copies of humoristic magazine Usturich.
References
External links
"Moldova-Film" in the Encyclopedia of Moldavian Cinema
Mass media companies established in 1947
Entertainment companies of Moldova
Entertainment companies of the Soviet Union
Film production companies of the Soviet Union
Film production companies of Moldova
Film distributors
1947 establishments in the Moldavian Soviet Socialist Republic
წობენი

წობენი, წობნები — ნასოფლარი, ისტორიულ-გეოგრაფიული პუნქტი აღმოსავლეთ საქართველოში, ახლანდელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდ. არაგვის მარცხენა ნაპირზე, სოფელ ჩინთის ჩრდილოეთით 400 მ-ზე. ხევის მარჯვენა ნაპირას, ჟინვალ ბარისახოს გზის აღმოსავლეთით. თარიღდება განვითარებული შუა საუკუნეებით. 1988-1989 წლებში ნასოფლარი გათხარა იაე ინსტიტუტის საქართველოს მთიანეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი რ. რამიშვილი). გამოვლინდა საცხოვრებელი და სამეურნეო ნაგებობათა ნაშთები, აღმოჩნდა მოჭიქული და მოუჭიქავი თიხის ჭურჭლის ნატეხები.
ქართლის ცხოვრების მიხედვით ქართველთა განმანათლებელმა წმინდა ნინომ ამ ადგილებში გააქრისტიანა არაგვის ხეობის მთიელები: ჭართალელნი, ფხოველნი, წილკნელნი, გუდამაყრელნი.
სოფ. ჩინთის განაპირას მინდორზე ამოზიდულ 15 მ სიმაღლის კლდეს, ხალხური გადმოცემით „ნინოს ქვა“ ჰქვია. შუა საუკუნეებში წობენი საეკლესიო გლეხებით დასახლებული სოფელი იყო.
ადრინდელი შუა საეკუნეებში წობენი ერქვა აგრეთვე მდ. არაგვის მარცხენა ნაპირზე, საგურამო-ხერკის ჩრდილოეთით ჟინვალამდე მოსახლე თემს.
ეკლესია
ნასოფლარის განაპირას, ჩრდილოეთით, ყურისხევის მარჯვენა ნაპირზე, დგას მცირე ზომის ეკლესია (7,5x5,2 მ). ეკლესიის შემორჩენილი კედლები (სიმ. 0,5-1,5 მ) ნაგებია ტლანქად დამუშავებული საშუალო ზომის კლდის ქვით. შესასვლელი სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნაწილშია. აფსიდი ნახევარწრიული ფორმისაა, რომლის შუაში სწორკუთხა ტრაპეზის ნაწილია შემორჩენილი. აფსიდის ჩრდილოეთის გვერდში ნიშის ნაშთია, ხოლო ჩრდილოეთის მხრიდან შემორჩენილია კანკელის ნაწილი. მის წინ დგას ჯვრის საყრდენი სწორკუთხა პოსტამენტი, რომელსაც შუაში 0,5 მ სიღრმის კვადრატული ფოსო აქვს. დარბაზის სამივე კედელს გასდევს ქვის საფეხური.
ეკლესიის აღმოსავლეთით გაიხსნა რვა ინდივიდუალური და საოჯახო სამარხი, რომლებიც ორიენტირებულია აღმოსავლეთისაკენ. სამარხები ორი ტიპისაა: ქვის ფილებით გადახურული ორმოსამარხები და ქვისსამარხები. ინვენტარი არ აღმოჩენილა. ეკლესიის შიგნითგამოვლენილი ორი სამარხი არ გახსნილა. ერთს ფარავდა ჩრდილოეთ კედლის საფეხური, მეორეს — ჯვრის პოსტამენტი.
მოპოვებული მასალა ინახება აკც-ის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ორუ-ფინუ

ორუ-ფინუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 908 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოსუს-დი-კალდასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 568 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 59.15 კმ²-ზე. ფართობი 533 658 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Ballıqaya, Goranboy

Ballıqaya, Goranboy
Ballıqaya is a village in the Goranboy District of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Qızılhacılı.
References
Populated places in Goranboy District
რობერტ ადამი

რობერტ ადამი (ინგლ. Robert Adam; დ. 3 ივლისი, 1728, კერკოლდი — გ. 3 მარტი, 1792, ლონდონი) — ნეოკლასიცისტი შოტლანდიელი არქიტექტორი, ინტერიერისა და ავეჯის დიზაინერი.
ბიოგრაფია
ადამი დაიბადა კერკოლდში, ფაიფი, შოტლანდია, და მეორე ვაჟი იყო უილიამ ადამის ოჯახში. მამამისი ქვისმთლელი და არქიტექტორი იყო, რომელიც შოტლანდიაში იმ დროის საგარეუბნო სახლების წამყვანი დიზაინერი იყო. მისი უფროსი და უმცროსი ძმებიც არქიტექტორები იყვნენ, თუმცა რობერტმა ყველა დაჩრდილა.
მრავალი ხელოვნებათმცოდნე მას მე-18 საუკუნის უდიდეს არქიტექტორად მოიხსენიებს, რომელმაც ითავა ნეოკლასიკური სტილის აღორძინება ინგლისსა და შოტლანდიაში 1760 წლიდან მის გარდაცვალებამდე. სერ უილიამ ჩემბერსი იმ პერიოდის წამყვანი ბრიტანელი ოფიციალური არქიტექტორი იყო, თუმცა ადამს მრავალი მნიშვნელოვანი შეკვეთა ჰქონდა კერძო კლიენტებისგან და შესაბამისად, უფრო ხანგრძლივი სტილისტური გავლენა იქონია, რომელსაც ადამის სტილი შეარქვეს.
ლიტერატურა
Bolton, Arthur T. (1922, reprinted 1984) The Architecture of Robert & James Adam, 1785–1794, 2 volumes ISBN 0-907462-49-9
Curl, James Stevens (2006) Oxford Dictionary of Architecture and Landscape Architecture 2nd Edition. Oxford University Press. ISBN 0-19-860678-8
Glendinning, Miles, and McKechnie, Aonghus, (2004) Scottish Architecture, Thames and Hudson. ISBN 0-500-20374-1
Graham, Roderick (2009) Arbiter of Elegance: A Biography of Robert Adam (Birlinn, ISBN 978-1-84158-802-5)
რესურსები ინტერნეტში
რობერტ ადამი, ენციკლოპედია ბრიტანიკა
სქოლიო
შოტლანდიელი არქიტექტორები
ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრები
ExtendedancEPlay

ExtendedancEPlay
Extendedance Play (stylized as ExtendedancEPlay) is a studio 12" EP by British rock band Dire Straits, released on 14 January 1983 by Vertigo Records internationally, and by Warner Bros. Records in the United States. The record contains three tracks on the international version and four on the U.S. version, which also included the song "Badges, Posters, Stickers, T-Shirts," an outtake from the Love over Gold sessions. The cassette release of the EP is called Twisting by the Pool, after the hit song of the same name on its first track.
The EP consists of upbeat tracks with a rock and roll, jazz and swing feel. It is the first release by the band to feature drummer Terry Williams, who filled the spot after drummer Pick Withers left the group in November 1982.
This EP has never been released on compact disc. A very rare CD-Video release exists. However, "Twisting by the Pool" appears on the compilation Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits and a live version of "Two Young Lovers" is featured on Alchemy: Dire Straits Live.
Track listing
All songs were written by Mark Knopfler.
Personnel
Dire Straits
Mark Knopfler – vocals, lead guitar
Hal Lindes – rhythm guitar, backing vocals
Alan Clark – piano, Hammond organ, synthesizer
John Illsley – bass, backing vocals
Terry Williams – drums (1, 3, 4)
Pick Withers – drums (2)
Additional personnel
Mel Collins – saxophone (3)
Production
Mark Knopfler – producer
John Etchells – engineer
Charts
References
Notes
Citations
Dire Straits albums
1983 debut EPs
Albums produced by Mark Knopfler
Vertigo Records EPs
Warner Records EPs
ფორნელოს-დე-მონტესი

ფორნელოს-დე-მონტესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების პონტევედრის პროვინციის ვიგოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 83,1 კმ². მოსახლეობა — 1598 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
პონტევედრის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ფორნელოს-დე-მონტესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პონტევედრის მუნიციპალიტეტები
პონტევედრის ქალაქები
ხაბუმე

ხაბუმე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: მოიდანახე, ხაბუმე, ჯუმითი).
ითვლებოდა დადიანების ერთ-ერთი შტოს მამულად — ე. წ. „სამანჩო“.
არსებობს მისი წარმოშობის რამდენიმე ვერსია: 1. ხაბო რუმე — ბნელი, ჩაქცეული, უფსკრულიანი ადგილი (მეგრულად); 2. ხაბა — ქვა (მეგრულად), ქვიანი ადგილი; 3. სოფლის ცენტრში გაუვალი ტყე ყოფილა, მის ცენტრში ღრმად ჩაქცეული ინწროხით, ყაჩაღების და მხეცების საბუდარი, ამიტომ მისთვის „ხაბორუმე“ შეურქმევიათ; 4. ხაბუმე ბალახი ყოფილა, რომლითაც მოფენილი იყო თურმე ეს ადგილი. ამიტომ შეერქვა ამ ადგილს ეს სახელი — „ხაბუმე“.
სოფელი შედგება რამდენიმე უბნისგან — ჯუმითი, პირველი და მეორე მოიდანახე, ჟუღუ, საკუთრივ ხაბუმე. სოფელი განლაგებულია მდინარე ხობისწყლის მარცხენა სანაპიროს მიდამოებში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1413 ადამიანი.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
სოფელი ხაბუმე ჩხოროწყუს ელექტრონულ ქსელში
სოფელ ხაბუმეს ციფრული არქივი
ჩხოროწყუს რაიონის ტოპონიმიკა (ელექტრონული ვერსია)
სქოლიო
ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სოფლები