PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ლევონ პაჩაჯიანი

ლევონ პაჩაჯიანი (დ. 20 სექტემბერი,1983) — სომეხი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს შვედურ „ასირიისკა-სირიანსკაში“. სომხეთის ეროვნული ნაკრების ყოფილი მოთამაშე. პოზიციით ნახევარმცველი.
კარიერა
სომხეთის ეროვნულ ნაკრებში მისი დებიუტი შედგა 2004 წლის 18 თებერვალს უნგრეთის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ ამხანაგურ მატჩში. მატჩი დასრულდა სომხეთის ნაკრების დამარცხებით, ანგარიშით 0:2. ეროვნულ ნაკრებში პირველი გოლი გაიტანა მოლდოვის ეროვნული ნაკრების კარში 2008 წლის 28 მაისს.
პირადი ცხოვრება
დაქორწინებულია, ჰყავს მეუღლე - ანი და გოგონა - მილენა. 2012 წელს შეეძინა ვაჟი.
რესურსები ინტერნეტში
Levon lämnar GAIS ("Levon leaves GAIS"). gais.se. Accessed 16 September 2009.
სქოლიო
სომეხი ფეხბურთელები
დაბადებული 1983
დაბადებული 20 სექტემბერი
ტუნგი

ტუნგი, ტუნგის ხე — ფოთოლმცვივანი გვარის ხე რძიანასებრთა ოჯახისა. ფოთლები მორიგეობითაა განლაგებული, მთლიანია ან 3-5-ნაკვთიანი. ყვავილი ცალსქესიანია, 5-ფურცლიანი გვირგვინი აქვს.
ნაყოფი კურკიანია, დიამეტრი 6 სმ-მდე. თესლი მსხვილია (2-3 სმ), სახეობათა უმეტესობა — შხამიანია. დიდი რაოდენობით შეიცავს მაღალხარისხოვან ზეთს, რომელიც გამოიყენება პარაფინისა და გაზეთვის სახით; აგრეთვე წარმოადგენს ლაქის, საღებავისა და საპნის შემადგენელ ნაწილს, ხოლო შხამიანი ნივთირებების მოცილების შემდეგ კულინარიული ზეთის სახითაც იხმარება.
საუკეთესო ტუნგის ზეთს იღებენ ჩინური ტუნგისგან, რომელიც კულტივირებულია ჩინეთსა და ბევრ თბილ ქვეყანაში. ძვირფას ტექნიკურ ზეთს იძლევა აგრეთვე მთის ტუნგი, იაპონური ტუნგი და სხვა. მათ წარმატებით იყენებენ მრეწველობაში.
საქართველოში ტუნგი 1896 წელს შემოიტანეს. 1986 წლის მონაცემებით მას ეკავა 7 ჰა ფართობი. ჰა-ზე 360 მცენარე ირგვება. მისი ყოველწლიური მოსავალი 12 ათას ტონას აღემატება.
ლიტერატურა
რძიანასებრნი
კილაძე

კილაძე
საკუთარი სახელი კილაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე კილაძე — კალათბურთელი
ანზორ კილაძე — პოლიტიკოსი
გრიგოლ კილაძე — კომპოზიტორი
დავით კილაძე — საბჭოთა სახელმწიფო მოხელე
ერეკლე კილაძე — ფეხბურთელი
ვალერიან კილაძე — ფილოსოფოსი
ვარლამ კილაძე — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი
იაგო კილაძე — მოკრივე
ივანე კილაძე — ფეხბურთელი
კლაუს კილაძე — ინჟინერი-გვირაბმშენებელი
ლაშა კილაძე — ექიმი, სახელმწიფო თანამდებობის პირი
ლევან კილაძე — არქიტექტორი
ლილე კილაძე — დირიჟორი
მერაბ კილაძე — ქირურგი
მერაბ კილაძე — ქირურგი
ნანა კილაძე — აღმოსავლეთმცოდნე
ნიკა კილაძე — ფეხბურთელი
ნოდარ კილაძე — ფიზიკოსი, გამოთვლითი ტექნიკისა და ინფორმატიკის სპეციალისტი
როლან კილაძე — ასტრონომი
სოფიო კილაძე — იურისტი, პოლიტიკოსი
ჯაბა კილაძე — თეატრის და კინოს მსახიობი
ქართული გვარები
სიამოვნების პრინციპის მეორე მხარეს

სიამოვნების პრინციპის მეორე მხარეს — ზიგმუნდ ფროიდის 1920 წელს დაწერილი ესეი, რომელშიც იგი განიხილავს მარტივი, სიამოვნების პრინციპის მეორე მხარეს. წინად, ფროიდი მხოლოდ სექსუალურ ინსტინქტებს (ლიბიდო ან ეროსი) არსებობას აღიარებდა, ამ ესეში იგი გამოყოფს სიკვდილისადმი სწრაფვას, რომელსაც მოგვიანებით ფროიდის მიმდევრებმა სიმბოლურად „თანატოსი“ უწოდეს. პირველი, მეორე და მესამე თავები ეფუძნება ფროიდის კლინიკურ გამოცდილებას, ხოლო მეოთხედან მეშვიდე თავის ჩათვლით ფროიდი განავრცობს და წინა თავებში მოცემული მონაცემებით სპეკულირებს.
შინაარსი
კლინიკური გამოცდილება (თავი: I-III)
პირველ თავში ფროიდი წერს ფსიქიკური პროცესების ავტომატურ რეგულაციაზე სიამოვნების პრინციპის მეშვეობით და აღწერს ამ პრინციპის „ძლიერ ტენდენციას“, ასევე იგი აღწერს სიამოვნების პრინციპის გამონაკლისებს.
მეორე თავს ფროიდი იწყებს ტრავმული ნევროზების აღწერით, იგი ასევე განიხილავს განსხვავებას სიტყვებს „დაფრთხობა,“ „შიში“ და „შფოთვა“-ს შორის, რასაც იგი ტრავმულ ნევროზთან აკავშირებს. შემდგომ იგი სიზმრის ფუნქციაზე საუბრობს. ამ განხილვას, ფროიდი ფსიქიკური აპარატის მოქმედების ყველაზე ადრეულ ფორმის განხილვამდე მიჰყავს – ბავშვის თამაშები და თუ რა როლი უკავია აკვიატებულ განმეორებას ამ თამაშებში.
მესამე თავს, ფროიდი, იწყებს ფსიქოანალიტიკური ტექნიკის მიზნებზე საუბრით, საიდანაც იგი გადადის აკვიატებული განმეორების მექანიზმის განხილვაზე. ფროიდი მკაფიოდ მიჯნავს სიამოვნების პრინციპის და აკვიატებული განმეორების მექანიზმებს.
სპეკულირება (თავი: VI-VII)
მეოთხე-მეშვიდე თავებში ფროიდი სპეკულირებს და ცდილობს მისი წამოჭრილი მოსაზრების საფუძველი გამოძახილი ბიოლოგიის მეცნიერებაში იპოვოს. იგი აგრეთვე განიხილავს მაზოხიზმს, როგორც კლინიკურ სიმპტომს, რასაც იგი თანატოსური ინსტინქტის არსებობას მიაწერს.
რესურსები ინტერნეტში
Beyond the Pleasure Principle (C. J. M. Hubback, trans., 1922.)
ზიგმუნდ ფროიდის ესეები
ფსიქოლოგიის ისტორია
1920 წლის ესეები
მექსიკის ეროვნული მოქმედების პარტია

მექსიკის ეროვნული მოქმედების პარტია — პოლიტიკური პარტია მექსიკაში. მმართველი პარტია 2000 წლიდან. მისდევს კონსერვატიზმსა და ქრისტიანული დემოკრატიის იდეებს. 2000 წელს საპრეზიდენტო არჩევნებში ვისენტე ფოქსის გამარჯვების შედეგად ქვეყანაში დაასრულა ინსტიტუციურ-რევოლუციური პარტიის 72-წლიანი მმართველობა.
მექსიკის პრეზიდენტები პარტიიდან
2000 — ვისენტე ფოქსი
2006 — ფელიპე კალდერონი
მექსიკის პოლიტიკური პარტიები
Alexander Lomaia

Alexander Lomaia
Alexander "Kakha" Lomaia (born 1963) is a Georgian politician, diplomat and statesman, serving as Permanent Representative of Georgia to the United Nations from January 2009 to October 2012. As a Permanent Representative, Lomaia established diplomatic relationships with over 50 countries. His prior appointments in the government of Georgia included Minister of Education and Science and Secretary of the National Security Council of Georgia.
Professional career
Lomaia briefly served as the Ambassador of Georgia to Russia in 1991. From 1993 to 1995 he was the Secretary General of the Georgian Christian-Democratic Union. Between 1995 and 2002, he worked for the Georgia Office of the Eurasia Foundation, first as a Programme Officer and then as Country Director. Later, he served as a Regional Director for the Democracy Coalition Project in the territories of the former Soviet Union, based in Tbilisi, from 2002 to 2003. From 2003 to 2004 he was the executive director of the Open Society Georgia Foundation (Soros Foundation).
Lomaia played a prominent role in the peaceful Rose Revolution which ousted President of Georgia Eduard Shevardnadze in November 2003. He was appointed the Minister of Education and Science in the new government of President Mikheil Saakashvili and spearheaded a large-scale reform which eradicated corruption from the university enrollment process. In 2007, he became the Secretary of the National Security Council and was one of the key figures of the Russo-Georgian War. I. In 2011, Mikheil Saakashvili awarded Lomaia St. George's Order of Victory for his exceptional role in the nation-building process and diplomatic success of Georgia.
Education
Lomaia earned a master of science degree at the Georgian Polytechnic Institute in 1985 with a specialty in hydraulic engineering. Lomaia continued his postgraduate studies at the Moscow Civil Engineering Institute, where In 1992 he successfully defended his doctoral thesis on the topic of "Investigation of the dynamic characteristics of massive power plants" and was awarded Doctor of Philosophy degree in Hydropower Engineering.
References
External links
Alexander Lomaia.
After the Rose Revolution Alexander Lomaia, gave up position at George Soros’ Open Society Georgia Foundation to become Minister of Education and Science and later Secretary of the Georgia's Security Council. (source: https://www.forbes.com/sites/richardminiter/2011/09/09/should-george-soros-be-allowed-to-buy-u-s-foreign-policy/)
Living people
Diplomats of Georgia (country)
Permanent Representatives of Georgia (country) to the United Nations
Government ministers of Georgia (country)
1963 births
Ambassadors of Georgia (country) to Russia
Place of birth missing (living people)
Recipients of St. George's Order of Victory
საქართველოს სახალხო გვარდიის მთავარი შტაბი

საქართველოს სახალხო გვარდიის მთავარი შტაბი
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სახალხო გვარდიის მთავარი შტაბი — 1918 წლის 2 ივლისს საქართველოს ეროვნული საბჭოს მიერ მიღებული კანონის თანახმად, გვარდიის უმაღლესი მმართველი ორგანო იყო მთავარი შტაბი, რომელსაც მთავრობის თავმჯდომარე შტაბის მიერ წარმოდგენილი კანდიდატებისაგან ირჩევდა. მთავარი შტაბი რეგიონებში რეგიონალური შტაბების მეშვეობით ფუნქციონირებდა. სახალხო გვარდიის გაწვევა შეეძლო მთავრობის თავმჯდომარეს. თუ მისთვის შეუძლებელი იყო ამ უფლებით სარგებლობა, გვარდიის გაწვევის უფლება ჰქონდა ეროვნული საბჭოს თავმჯდომარეს. 1919 წლის 19 დეკემბერს მიღებული ახალი კანონის თანახმად, კიდევ უფრო დაკონკრეტდა გვარდიის დეტალები. სახალხო გვარდიის მმართველ ორგანოდ დარჩა მთავარი შტაბი, რომელიც შედგებოდა 21 წევრისაგან, მათ ირჩევდა გვარდიის ყრილობა ერთი წლის ვადით და ამტკიცებდა მთავრობა: მთავარი შტაბი პირდაპირ ექვემდებარებოდა რესპუბლიკის მთავრობას, მთავრობის თავმჯდომარის საშუალებით; მთავრობის სხდომებზე გვარდიის წარმომადგენელს ჰქონდა სათათბირო ხმა. წინა კანონისაგან განსხვავებით, მთავარ შტაბს ემორჩილებოდა საოლქო შტაბები, ხოლო ამ უკანასკნელს სარაიონო შტაბები. სარაიონო შტაბებს ერთი წლის ვადით ირჩევდა ადგილობრივი რაიონის გვარდიელთა საზოგადო კრება, ხოლო საოლქო შტაბს ამავე ვადით მთელი ოლქის გვარდიელთა კრება, რასაც საბოლოოდ მთავარი შტაბი ამტკიცებდა.
ლიტერატურა
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
ივანა (ბატანესი)

ივანა (ბატანესი)
ივანა (ოფიციალურად ივანას მუნიციპალიტეტი) ― მეექვსე კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის ხეობის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 407 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 4 ბარანგაის.
კლიმატი
სქოლიო
ბატანესის მუნიციპალიტეტები
პაოლო პულიჩი

პაოლო პულიჩი (დ. 27 აპრილი, 1950, რონჩელო, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. იცავდა „ლენიანოს“, „ტორინოს“, „უდინეზეს“, „ფიორენტინას“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის ჩემპიონი, ვიცე-ჩემპიონი, სამგზის ბრინჯაოს პრიზიორი და იტალიის თასის მფლობელი „ტორინოს“ შემადგენლობაში. 1974 წლის გერმანიისა და 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატების მონაწილე იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ მუშაობს საფეხბურთო მწვრთნელად.
სანაკრებო კარიერა
1973–1978 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 19 შეხვედრას ატარებს და 5 გოლი გააქვს.
სტატისტიკა
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
პაოლო პულიჩი იყო იტალიის ეროვნული ნაკრების წევრი 1974 და 1978 წლების მსოფლიო ჩემპიონატებზე, თუმცა ნაკრების მიერ ჩატარებულ შეხვედრებში მონაწილეობა არ მიუღია.
მიღწევები
საკლუბო
ტორინო
სერია A
ჩემპიონი: 1975–76
ვიცე-ჩემპიონი: 1976–77
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1971–72, 1977–78, 1979–80
იტალიის თასი
თასის მფლობელი: 1970–71
ინდივიდუალური
სერია A-ს წლის საუკეთესო ბომბარდირი: 1972–73, 1974–75, 1975–76
„ტორინოს“ დიდების დარბაზის წევრი: 2014
ბიბლიოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
პაოლო პულიჩი — Calcio.com
პაოლო პულიჩი — EU-football.info
პაოლო პულიჩი — Footballdatabase.eu
პაოლო პულიჩი — National-Football-Teams.com
პაოლო პულიჩი — Transfermarkt
პაოლო პულიჩის სანაკრებო სტატისტიკა — Association of Football Statisticians
სქოლიო
დაბადებული 1950
დაბადებული 27 აპრილი
იტალიელი ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
სერია C-ს ფეხბურთელები
ტორინოს ფეხბურთელები
უდინეზეს ფეხბურთელები
ფიორენტინას ფეხბურთელები
იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
1974 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ნემრუთ-დაღი

ნემრუთ-დაღი (ნემრუთი, ნემრუდი, ან Nemrut Dağı, ) — მთა ჩრდილო-აღმოსავლეთ თურქეთში, სამხრეთ ანატოლიის რეგიონის ადიამანის პროვინციაში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2150 მეტრი. ააშენა კომაგენის მეფე ანტიოქოს I-მა მის მწვერვალზე ძვ. წ. 69-34 წწ. მთის წვერზე მდებარეობს საფლავის შემაღლება, რომელიც ქვებით არის აშენებული. მის დასავლეთ და აღმოსავლეთ მხარეს იცავს ორი ლომი, ორი არწივი და 10 მეტრი სიმაღლის ქანდაკება. 1881 წელს ნემრუთ-დაღი აღმოაჩინა გერმანელმა ინჟინერმა კარლო რესტერმა. იგი ეძებდა მეფე ანტიოქოს I-ის საფლავს, მაგრამ ვერ მიაგნო. 1987 წელს ეს არქეოლოგიური ძეგლი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები თურქეთში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
Mount Nemrut National Park
Mount Nemrut Hotels Park
Monte Nemrut
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები თურქეთში
ევგენი ევსტიგნეევი

ევგენი ევსტიგნეევი (დ. 9 ოქტომბერი, 1926, ნიჟნი-ნოვგოროდი, სსრკ — 4 მარტი, 1992, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი) — საბჭოთა და რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი, თეატრალური პედაგოგი. სსრკ სახალხო არტისტი (1983). სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიისა (1974) და რსფსრ ძმები ვასილიევების სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1990).
ჯილდოები და აღიარება
1968 — რსფსრ დამსახურებული არტისტი
1974 — რსფსრ სახალხო არტისტი
1974 — სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია
1982 — შრომის წითელი დროშის ორდენი
1983 — სსრკ სახალხო არტისტი
1986 — ლენინის ორდენი
1990 — რსფსრ-ის ძმები ვასილიევების სახელობის სახელმწიფო პრემია
1992 — პრემია „ბროლის ტურანდოტი“
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 9 ოქტომბერი
დაბადებული 1926
გარდაცვლილი 4 მარტი
გარდაცვლილი 1992
ლონდონში გარდაცვლილები
საბჭოთა მსახიობები
რუსი მსახიობები
XX საუკუნის მამაკაცი მსახიობები
ლენინის ორდენის კავალრები
შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისათვის მედლით დაჯილდოებულები
სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
რსფსრ-ის დამსახურებული არტისტები
რსფსრ-ის სახალხო არტისტები
სსრკ-ის სახალხო არტისტები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
ნოვოდევიჩიეს სასაფლაოზე დაკრძალულები
Battle of Sulci

Battle of Sulci
The Battle of Sulci was a naval battle fought in 258 BC between the Roman and Carthaginian navies on the coast near the town of Sulci, Sardinia. It was a Roman victory, obtained by consul Gaius Sulpicius Paterculus. The Carthaginian fleet was largely sunk, and the rest of the ships were abandoned on land. The Carthaginian commander Hannibal Gisco was crucified or stoned to death by his mutinying army.
The Romans were subsequently defeated by a certain Hanno in Sardinia, and the Roman attempt to capture the island failed. The loss of ships prevented the Carthaginians from mounting major operations from Sardinia against the Romans.
Citations
Bibliography
Sulci
Sulci 258 BC
Sulci
პერევისის წმინდა გიორგის ეკლესია

პერევისის წმინდა გიორგის ეკლესია
პერევისას წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია - შუა საუკუნეების ეკლესია სოფელ პერევისაში, ჭიათურის მუნიციპალიტეტი.
ისტორია
ტაძარს IX საუკუნეში აქვს საფუძველი ჩაყრილი. შემორჩენილია XI-XIII საუკუნეების კედლის მხატვრობის ფრაგმენტები. 1920 წლის 7 სექტემბერს პერევისის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია, მეცნიერმა ექვთიმე თაყაიშვილმა მოინახულა და მის შესახებ ჩანაწერები გააკეთა.
ამავე ტერიტორიაზე, XIX საუკუნის ბოლოს, კიდევ ერთი ეკლესია აშენდა. ახალი ეკლესია, ძველთან შედარებით, გაცილებით დიდია და იმ პერიოდის ხუროთმოძღვრული ნაგებობების დახვეწილი სტილით გამოირჩევა. ეკლესიაზე სამშენებლო წარწერაა, რომელიც 1893 წლით თარიღდება:
წარწერაში მოხსენიებული პიროვნებები არიან რუსეთის იმპერატორი ალექსანდრე III და გაბრიელ ქიქოძე, იმერეთის ეპისკოპოსი.
XX საუკუნეში ტაძარი დაანგრიეს. მისი მასალები გამოიყენეს კოლმეურნეობის სასიმინდეების მშენებლობისთვის. დროთა განმავლობაში დანგრეული ტაძრის თაღები და ჭერი ხანგრძლივი წვიმებისაგან ჩამოიშალა, ფრესკები განადგურდა, ხატები დაიფანტა. მიუხედავად ამისა, კედლებისა და ძველი ფრესკების ფრაგმენტები გადაარჩენილია.
რესტავრაცია
პირველი აღდგენითი სამუშაოები 1991-1993 წლებში განხორციელდა. უფრო ფართომასშტაბიანი რესტავრაცია კი 2005 წელს დაიწყო. ამავე წელს ტაძარში განახლდა საეკლესიო მსახურება. ძველი ეკლესიის მიმდებარე ტერიტორიაზე ჩატარდა არქეოლოგიური გათხრები. სარესტავრაციო სამუშაოები დღედმე არ დასრულებულა.
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ტაძრის შესახებ
ეკლესიის ადგილმდებარეობა
ჭიათურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
რაზდარა

რაზდარა — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე ფაქტოდ აკონტროლებდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ზანგილანის რაიონის სოფლები
Nyldy

Nyldy is a village in the Talas Region of north-west Kyrgyzstan. It is part of the Manas District. Its population was 840 in 2021.
References
Populated places in Talas Region
List of World Heritage Sites in South Korea

List of World Heritage Sites in South Korea
The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) World Heritage Sites are places of importance to cultural or natural heritage as described in the UNESCO World Heritage Convention, established in 1972. Cultural heritage consists of monuments (such as architectural works, monumental sculptures, or inscriptions), groups of buildings, and sites (including archaeological sites). Natural features (consisting of physical and biological formations), geological and physiographical formations (including habitats of threatened species of animals and plants), and natural sites which are important from the point of view of science, conservation or natural beauty, are defined as natural heritage. The Republic of Korea (South Korea) accepted the convention on 14 September 1988, making its historical sites eligible for inclusion on the list. , there are 16 World Heritage Sites in South Korea, and a further 12 on the tentative list.
The first three sites of South Korea, the Haeinsa Temple, Jongmyo Shrine, and Seokguram Grotto and Bulguksa Temple, were inscribed on the list at the 19th Session of the World Heritage Committee, held in Berlin, Germany, in 1995. The most recent site listed was Gaya Tumuli, in 2023. Getbol and the Jeju Volcanic Island and Lava Tubes are natural sites; the other 14 sites are cultural.
World Heritage Sites
UNESCO lists sites under ten criteria; each entry must meet at least one of the criteria. Criteria i through vi are cultural, and vii through x are natural.
Tentative list
In addition to sites inscribed on the World Heritage List, member states can maintain a list of tentative sites that they may consider for nomination. Nominations for the World Heritage List are only accepted if the site was previously listed on the tentative list. South Korea maintains 12 properties on its tentative list.
See also
List of South Korean tourist attractions
References
South Korea
World Heritage Sites
World Heritage Sites
საქსი (დანა)

საქსი (დანა)
საქსი ან სკრამასაქსი — ძველი გერმანელების მოკლე ხმალი. ზოგიერთი თვალსაზრისით, „საქსების“ სახელი სწორედ ამ მოკლე ხმლის სახელწოდებიდან მოდის. გამოიყენებოდა ევროპაში. ადრეულ შუა საუკუნეებში კონკურენციას უწევდა ხმალს. ხშირად საქსებად იწოდებოდა დანები, რომელთა სიგრძეც შეადგენდა არაუმეტეს 30 სმ-ისა და რომლებსაც, როგორც წესი, ჰქონდათ მდიდრულად მორთული ქარქაშები.
საქსის პირის სიგრძე ნახევარ მეტრს აღწევდა, სიგანე 5 მმ-ზე მეტი (სკანდინავიელებთან 8 მმ-მდე), ალესვა ცალმხრივი, ბოლო წვერმახვილი, ტარი, როგორც წესი, ასიმეტრიული. სახელურის ზედაპირი ხშირად ყვავის თავის ფორმით ირთვებოდა.
იხილეთ აგრეთვე
დანა
ხანჯალი
საქსები
დანები
ასიიალანი

ასიიალანი — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება იტკულოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 40 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სალავათიდან 55 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 44 ადამიანი.
სქოლიო
იშიმბაის რაიონის სოფლები
ბენადირის რეგიონი

ბენადირის რეგიონი
ბენადირი — სომალის ერთ-ერთი ადმინისტრაციული რეგიონი (gobolka). მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთში. ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი მოგადიშო.
გეოგრაფიული ადგილმდებარეობა
ბენადირის რეგიონი ესაზღვრება სომალის რეგიონებს — შუა შაბელეს (Shabeellaha Dhexe) და ქვემო შაბელეს (Shabeellaha Hoose), ასევე ინდოეთის ოკეანეს.
"ბენადირი" წარმოშობილია სპარსული სიტყვიდან — ბენდერი, რაც ნიშნავს "პორტს" და დაკავშირებულია სანაპირო ქალაქებთან — მოგადიშო და ბარავა. სახელწოდება ასახავს საშუალო საუკუნეებში რეგიონის ადგილს, როგორც საკვანძო სავაჭრო ცენტრს სპარსეთთან და არაბეთის ნახევარკუნძულთან. ბენადირი ასევე ცნობილია თავისი თხების ადგილობრივი ჯიშებით.
რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია მოგადიშო, თუმცა თვითონ ბენადირის რეგიონი გამოხატავს მხოლოდ დედაქალაქს. ბენადირის რეგიონი საკმაოდ მცირეა ისტორიულ ბენადირის რეგიონზე, რომელიც მოიცავს ქვეყნის დიდ ნაწილს, ინდოეთის ოკეანის სანაპიროს ცენტრალური და სამხრეთი ნაწილებიდან მდინარე ჯუბამდე, მოგადიშოს ჩათვლით.
ბენადირის რეგიონის ტერიტორია ყველაზე პატარაა სომალის 18 ადმინისტრაციული რეგიონებიდან (gobolka).
ადმინისტრაციული დაყოფა
ბენადირის რეგიონი დაყოფილია 17 რაიონად.
სქოლიო
სომალის რეგიონები
კართაგენი

კართაგენი (ლათ. Carthago; ბერძნ. Καρχηδων = Karchē'dōn) — ანტიკური ქალაქი-სახელმწიფო ხმელთაშუაზღვისპირეთში, ჩრდილოეთ აფრიკის ტერიტორიაზე. წარმოიშვა ტვიროსელ ფინიკიელთა სავაჭრო კოლონიის ადგილას (ამჟამინდელი ტუნისის ყურე) დაახლოებით ძვ. წ. IX საუკუნის ბოლოს ხელსაყრელმა გეოგრაფიულმა მდებარეობამ, სავაჭრო კოლონიათა ფართო ქსელმა განამტკიცა კართაგენის ბატონობა დასავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთის სავაჭრო გზებზე.
ლიტერატურა
კართაგენი
ტოტანა

ტოტანა — ქალაქი ესპანეთში, შედის მურსიის ავტონომიური გაერთიანების ბახო-გუადალენტილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 287,67 კმ². მოსახლეობა — 32 529 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
მურსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მურსიის მუნიციპალიტეტები
ალტუ-ბოა-ვისტა

ალტუ-ბოა-ვისტა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 0 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნორტი-არაგუაიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 247 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.34 კმ²-ზე. ფართობი 2 240 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Estimativas da população para 1º de julho de 2009
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ზღვისპირა რაიონი (სანქტ-პეტერბურგი)

ზღვისპირა რაიონი (სანქტ-პეტერბურგი)
ზღვისპირა რაიონი — სანქტ-პეტერბურგის ერთ-ერთი რაიონი. ფართობი — 109,87 კმ². 2012 წლის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 518 232 ადამიანს შეადგენდა, ამ მაჩვენებლით იგი პირველია სანქტ-პეტერბურგის რაიონებს შორის. შეიქმნა 1938 წელს, 1949-1989 წლებში ეწოდებოდა ჟდანოვსკის რაიონი.
რესურსები ინტერნეტში
ზღვისპირა რაიონის ადმინისტრაციის ოფიციალური პორტალი
ზღვისპირა რაიონის სიახლეები გაზეთ „ჩემი რაიონი“-ს საიტზე
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის რაიონები
ინკაუასი (აიაკუჩო)

ინკაუასი (აიაკუჩო)
ინკაუასი (inka ინკა, wasi სახლი) — არქეოლოგიური ძეგლი პერუში. მდებარეობს თანამედროვე აიაკუჩოს რეგიონში, პარინაკოჩასის პროვინციის პულიოს რაიონში.
იხილეთ აგრეთვე
პარინაკუჩა
სარა-სარა
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
სქოლიო
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
ალექსანდრე ქანთარია

ალექსანდრე ქანთარია
ალექსანდრე (ნუკრი) ქანთარია (დ. 7 ოქტომბერი, 1959, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, რეჟისორი, საქართველოს მე-8 და მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი.
ბიოგრაფია
1981 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის თეატრის და კინოს ინსტიტუტის დრამის სარეჟისორო ფაკულტეტი პროფესორ ლილი იოსელიანის ხელმძღვანელობით. იმავე წლიდან დაიწყო მუშაობა ამავე ინსტიტუტში პროფესორ ლილი იოსელიანის ასისტენტად. მუშაობდა თელავის ვაჟა-ფშაველას სახელობის სახელმწიფო თეატრის მთავარ რეჟისორად. თბილისის სანდრო ახმეტელის სახელობის თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელად. 2000 წელს მიენიჭა რუსთაველის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტის დოცენტის, 2004 წელს კი ამავე ინსტიტუტის მსახიობის ოსტატობის კათედრის პროფესორი წოდება.
ამჟამად არის თეატრის მოღვაწეთა კავშირთან არსებული შემოქმედებითი ცენტრი „დურუჯის“ ხელმძღვანელი. მიღებული აქვს სახელმწიფო პრემიები, მარჯანიშვილის პრემია, ს. ახმეტელის პრემია, არის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე. დადგმული აქვს 50-ზე მეტი დრამატული სპექტაკლი, როგორც საქართველოში, ასევე საზღვარგარეთ: თურქეთში (სტამბოლის დრამატულ თეატრში), ლიეტუვაში (ვილნიუსის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში), ბელარუსში (მინსკის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში). ასევე დადგმული აქვს ორი სატელევიზიო სპექტაკლი და გადაღებული აქვს ორი დოკუმენტური ფილმი. მისმა სპექტაკლებმა მონაწილეობა მიიღეს ვაიმარის გოეთეს, მინსკისა და კაიროს საერთაშორისო ფესტივალებში და გახდნენ ამ ფესტივალების ლაურეატები.
2009 წლიდან არის არასამთავრობო ორგანიზაცია „ქართული აკადემიის“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის ისნის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
ჰავს მეუღლე და ვაჟიშვილი.
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
1983: საქართველოს სახელმწიფო პრემია
1995: საქართველოს სახელმწიფო პრემია
სანდრო ახმეტელის სახელობის პრემია
კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემია
ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 7 ოქტომბერი
დაბადებული 1959
ქართველი რეჟისორები
საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
თბილისში დაბადებულები
ალექსანდრე
„ქართული ოცნების“ წევრები
დი...

დი... (ბერძნ. di...) — თავსართი, რომელიც აღნიშნავს ორმაგს, გაორკეცებულს (მაგ., დიოდოდი, დიპლოპია).
ლიტერატურა
თავსართები