PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Afraid of Sunlight

Afraid of Sunlight — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის მერვე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა ბრიტანეთში 1995 წელს და იქცა უკანასკნელ ალბომად, რომელიც ჩაიწერა EMI-სთან დადებული კონტრაქტის ფარგლებში.
ისტორია
ალბომი არ არის კონცეპტუალური, მაგრამ განიხილავს ცნობილი პიროვნების ცხოვრების უარყოფით ნაწილს. კონკრეტულად, სიმღერა „Afraid of Sunlight“ ჯეიმზ დინზეა, „Out Of This World“ კი სპორტსმენ დონალდ კემპბელზეა, რომელიც 1967 წელს მოკლეს. „King“ უფრო ელვის პრესლიზე, კურტ კობეინზე და, ჯგუფის თქმით, მაიკლ ჯექსონზეა.
ალბომის პირველი ნახევარი უფრო სატირულ ტონს ატარებს. სიმღერა „Gazpacho“ ჰოლივუდის ცხოვრების სტილს დასცინის, „Cannibal Surf Babe“ კი ჯგუფ The Beach Boys-ის პაროდიაა. საგულისხმოა, რომ „Cannibal Surf Babe“ აშშ-ში გავრცელდა პრომო-სინგლის სახით.
სიმღერების სია
სიმღერები 3-9 1999 წლის გამოცემის დამატებიდან მანამდე არსად გამოცემულა.
ჩარტები
პერსონალი
სტივ ჰოგართი – ვოკალი
სტივ როზერი - გიტარა
მარკ კელი - კლავიშები
პიტ ტრევავასი - ბას-გიტარა
იენ მოსლი - დასარტყმელი საკრავები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე
სქოლიო
Marillion-ის ალბომები
1995 წლის ალბომები
ალბომები დეივ მიგენის პროდიუსერობით
São José da Coroa Grande

São José da Coroa Grande (English: Saint Joseph of Crown Big) is a city in Pernambuco with 21,586 inhabitants. It is southernmost city of the state on the coast section.
Geography
State - Pernambuco
Region - Zona da mata Pernambucana
Boundaries - Barreiros (N and W); Alagoas state (S); Atlantic Ocean (E)
Area - 69.2 km2
Elevation - 2 m
Vegetation - Forest Subperenifólia and Coconut trees
Clima - Hot tropical and humid
Annual average temperature - 25.3 c
Distance to Recife - 121 km
Beaches
Gravatá beach
Used for underwater fishing. Although still primitive, has vast area of coconut trees, mangrove vegetation and weak waves.
Barra da Cruz beach
As Gravatá beach and Várzea do Una, is suitable for hunting underwater.
Várzea do Una beach
Bay with strong waves, large strip of sand. Also is suitable for fishing underwater and is located in the estuary of Una River.
Coroa Grande beach
Which means great crown, is located in the urban coast of the city. Has weak waves and sand banks up to the natural reefs, about 600 yards from the beach.
Economy
The main economic activities in São José da Coroa Grande are based in tourism, artisanal fishing and agriculture, especially sugarcane and coconuts.
Economic Indicators
Economy by Sector
2006
Health Indicators
References
Populated coastal places in Pernambuco
Municipalities in Pernambuco
Ё́

Ё́, ё́ — კირილური დამწერლობის ასო „Ё“ მახვილი ნიშნით — აკუტით. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა შეიძლება წარმოვადგინოთ შემდეგნაირად:
ან
ლიტერატურა
კირილური ასოები
უბრიკე

უბრიკე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კადისის პროვინციის სიერა-დე-კადისის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 69,8 კმ². მოსახლეობა — 16597 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კადისის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
უბრიკეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კადისის მუნიციპალიტეტები
კადისის ქალაქები
საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტი

საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტი (GIPA - Georgian Institute of Public Affairs) — არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომელიც დაკავებულია ეფექტიანი მმართველობის, მედიისა და სამოქალაქო საზოგადოების ჩამოყალიბების ხელშეწყობით საქართველოში.
დაარსებისთანავე ინსტიტუტმა თავი მოუყარა ბიზნესის, მედიის, სამოქალაქო საზოგადოებისა და საჯარო სამსახურის წარმომადგენლებს. არსებობის განმავლობაში ინტერაქტიული საგანმანათლებლო პროგრამების, კვლევებისა და ტრენინგების მეშვეობით ინსტიტუტმა თავისი წვლილი შეიტანა როგორც ეფექტიანი მმართველობის განვითარებაში სახელმწიფო, მუნიციპალურ და ადგილობრივდონეზე საქართველოში, ასევე დამოუკიდებელი და სიცოცხლისუნარიანი მედიის ჩამოყალიბებაში.
საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტი წარმოადგენს სახელმწიფო მართვისა და ჟურნალისტიკის სფეროების განვითარების ეროვნულ ცენტრს.
საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტი, რომელიც კანონიერად რეგისტრირებული არასამთავრობო ორგანიზაციაა, მოქმედებს როგორც საქართველოს კანონმდებლობასთან და ინსტიტუტის დებულებასთან, ასევე საერთაშორისო თუ ადგილობრივ შეთანხმებებთან და კონტრაქტებთან სრულ თანხმობაში.
ინსტიტუტში ფუნქციონირებს ოთხი სკოლა და ორი პროგრამა:
მმართველობის სკოლა
ჟურნალისტიკისა და მედიამენეჯმენტის კავკასიური სკოლა
სამართლისა და პოლიტიკის სკოლა
სოციალურ მეცნიერებათა სკოლა
კვლევის დეპარტამენტი
საქართველოს სოფლის მეურნეობის განვითარების დეპარტამენტი
ინსტიტუტის განვითარების კონცეპტუალურ გეგმას და მის პოლიტიკას განსაზღვრავს მისი უმაღლესი მმართველი ორგანო – გამგეობა, რომელიც შედგება ქართველი და ამერიკელი საჯარო, სამთავრობო და აკადემიური წრეების წარმომადგენლებისაგან.
ინსტიტუტის აღმასრულებელი დირექტორია ინსტიტუტის რექტორი, რომელსაც გამგეობა ნიშნავს. რექტორი პასუხისმგებელია გამგეობის წინაშე ინსტიტუტის სტრატეგიულ განვითარებაზე.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ბროსეს ქუჩის გაზეთი
სქოლიო
საქართველოს უმაღლესი სასწავლებლები
ილია ნაკაშიძე

ილია ნაკაშიძე
ილია პეტრეს ძე ნაკაშიძე (დ. 1866, თბილისი — გ. 27 მაისი, 1923, იქვე) — ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი, კრიტიკოსი და საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
დაიბადა ოჯახში, რომელიც დაკავშირებული იყო 60-იანი წლების მოწინავე ქართველ საზოგადო მოღვაწეთა დასსთან. მამამისი იყო პუბლიცისტი პეტრე ნაკაშიძე, დედა ბარბარე — პოდპოლკოვნიკ სოლომონ ონიკაშვილის ქალიშვილი. ამ გარემოებამ მნიშვნელოვნად განსაზღვრა ყმაწვილის მომავალი. ცოდნის შეძენის დიდმა სურვილმა, მას ქუთაისელ გიმნაზიელს, მისცა სოლიდური განათლება და ევროპული დაკლასიკური ენების საფუძვლიანი ცოდნა. დამოუკიდებლად სწავლობდა ქართულ ლიტერატურასა და საქართველოს ისტორიას. ამ მიზნით თანაკლასელ ნიკო მართან ერთად მოწაფეთა საგანგებო წრეც ჩამოაყალიბა.
1886 წელს დაამთავრა გიმნაზია და ჩაირიცხა ოდესის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე. მაგრამ მალე გარიცხეს პოლიტიკურ შეხედულებათა გამო და იძულებული გახდა გამგზავრებულიყო პეტერბურგს, სადაც ჩაირიცხა უნივერსიტეტის ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე. სტუდენტობის დროს გაიცნო და ცოლად შეირთო ნინო ანთაძე. უნივერისტეტის კურსი ნაკაშიძემ 1895 წელს დაამთავრა, დაბრუნდა თბილისში და ინტენსიური თანამშრომლობა დაიწყო ქართულ და რუსულ პერიოდიკაში. თავისი აქტიური საზოგადოებრივი პოზიციის გამო იგი ახლო ურთიერთობაში იყო ლევ ტოლსტოისთან, კერძოდ რუსი დუხობორების უფლებათა დაცვის საკითხში. სწორედ ამის გამო, 1897 წელს იგი კავკასიიდან გადაასახლეს. ტოლსტოის დახმარებით ნაკაშიძე მოსკოვში დასახლდა. აქ ის ხვდებოდა ლ. ტოლსტოის, რომელმაც ხელი გაუმართა მის ოჯახს. თავის მხრივ ნაკაშიძეც შეძლებისდაგვარად ეხმარებოდა დიდ მწერალს. მაგალითად, იგი ყურადრებით მოეკიდა ლ. ტოლსტოის თხოვნას, დახმარება გაეწია „ჰაჯი-მურატისათვის“ მასალების მოძიებაში.
1903 წელს ის თავის მეუღლესთან ერთად ბრუნდება სამშობლოში. დიდი იმედით შეხვდა 1905 წელს რევოლუციას და აქტიურად მონაწილეობდა გურიის გლეხთა მოძრაობაში. მაგრამ რევოლუციის დამარცხებამ და ქვეყანაში დაწყებულმა რეპრესიებმა სახელოვანი მამულიშვილი აიძულეს მიეტოვებინა მშობლიური კუთხე გურია და დაბრუნებულიყო თბილისში, სადაც გააჩაღა პუბლიცისტური საქმიანობა.
ილია ნაკაშიძის წერილების თემატიკა მრავალფეროვანია, მაგრამ იგი უფრო ხშირად პედაგოგიკის, ბავშვთა-აღზრდის საკიტხებს ეხება. მისი კონცეფცია ემყარებოდა თავისუფალი აღზრდის თეორიას და ეწეოდა მის პროპაგანდას როგორც ქართულ, ისე რუსულ ჟურნალ-გაზეთებში. ამადგარი მოღვაწე წლების მანძილზე თანამშრომლობდა ახლად გახსნილ ქართულ უნივერსიტეტში, აგრეთვე „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებაში“. მას ეკუთვნის არაერთი საინტერესო წერილი ქართველ, რუს და უცხოელ მწერალთა შემოქმედებაზე. განსაკუთრებით საგულისხმოა კრიტიკული წერილები ისეთ მოღვაწეებზე როგორებიც არიან ვაჟა-ფშაველა, დავით კლდიაშვილი, გრიგოლ აბაშიძე, ლევ ტოლსტოი, გი-დე მოპასანი და სხვები.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
თხზულებები
როგორ გავიცანი ლეონ ტოლსტოი - ტფილისი, სახელგამის გა-მა და სტ., 1928. - 40 გვ.
სოციალ-დემოკრატები - თბილისი, სტ. ამხ. "სორაპანი", 1907. - 64 გვ.
ლიტერატურა
ბაბუნაშვილი, ზ. ნოზაძე, თ. „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 287, თბილისი, 1994
ზამბახიძე, ვ. ილია ნაკაშიძე, თბილისი, 1970
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მწერლები
დაბადებული 1866
გარდაცვლილი 27 მაისი
გარდაცვლილი 1923
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ილია
საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
Polyrhachis dentata

Polyrhachis dentata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
მოშავო ხრაშუნა

მოშავო ხრაშუნა — სოკოს სახეობა. ქუდი — 20 სმ-მდე დიამეტრისაა, ჯერ ამობურცული, შემდეგ შუაში ჩაღრმავებული, ჯერ თეთრია, შემდეგ ყავისფერი და ბოლოს — მოშავო, ფირფიტები სქელი, მაჩხრად განწყობილი, ჯერ თეთრი, შემდეგ ნაცრისფერი, გადატეხისას წითლდება.
გამოიყენება საჭმელად მხოლოდ დამწნილებული, წინასწარ გათუთქვის ან დალბობის შემდეგ.
ლიტერატურა
ხრაშუნა სოკოები
SOIUSA

SOIUSA (ალპების სისტემის საერთაშორისო ოროგრაფიული სტანდარტიზებული დაყოფა) — ალპების კლასიფიკაციის სისტემა, რომელიც დაფუძნებულია გეოგრაფიულ და ტოპონიმიკურ შეხედულებაზე. შეიმუშავა იტალიელმა მკვლევარმა და ალპების ოროგრაფიული ატლასის ავტორმა სერჯო მარაციმ.
SOIUSA წარმოადგენს ალპების რელიეფის მარაცისეულ ინტერპრეტაციას და განიხილება როგორც იტალიის ეროვნული გეოგრაფიული კომიტეტის მიერ მიღებული Partizione delle Alpi-ის შემცვლელი. SOIUSA ეფუძნება ევროპის გეოგრაფიული ლიტერატურის ანგარიშებსა და სხვადასხვა ეროვნული კლასიფიკაციის სისტემების სტანდარტებს. SOIUSA საჯაროდ წარადგინეს იტალიის ალპური კლუბის მიერ ორგანიზებულ მილანის კონფერენციაზე 2006 წლის 6 აპრილს. SOIUSA-ს საფუძვლად უდევს გეოლოგიური, ჰიდროგეოლოგიური, გეომორფოლოგიური და ბოტანიკურ-გეოგრაფიული ასპექტი. ამ სისტემის მიხედვით ალპები იყოფა ორ ნაწილად: დასავლეთი ალპები და აღმოსავლეთი ალპები.
იხილეთ აგრეთვე
ალპები
სქოლიო
ალპების ქედები
ალპები
ურუგვაის გერბი

ურუგვაის გერბი
ურუგვაის ეროვნული გერბი მიღებულ იქნა 1829 წლის 19 მარტის კანონის საფუძველზე.
შედგება ოვალისგან, რომელიც დაყოფილია ოთხ თანაბარ ნაწილად, თავზე კი ამომავალი ოქროსფერი „მაისის მზე“ ადგას, რაც ურუგვაის სახელმწიფოს აღზევების სიმბოლოა. მარჯვნივ და მარცხნივ ოვალს გარს არტყავს ზეთისხილის რტოები, როგორც დიდებისა და მშვიდობის სიმბოლო, დაბლა კი ლურჯი ბაფთა.
ზედა მარცხენა სექციაში ლურჯ ფონზე გამოსახულია სასწორი — თანასწორობისა და სამართლიანობის სიმბოლო, მარჯვენა სექციაში მონტევიდეოს ბორცვი, მის მწვერვალზე მდგარი ციხესიმაგრით, განასახიერებს სიძლიერეს.
ქვედა მარცხენა სექციაში ვერცხლისფერ ფონზე გამოსახულია ყალყზე შემდგარი ცხენი — თავისუფლების სიმბოლო, მარჯვენა სექციაში კი ლურჯ ფონზე ხარი, როგორც ბარაქის სიმბოლო.
იხილეთ აგრეთვე
ურუგვაის დროშა
ურუგვაის ჰიმნი
რესურსები ინტერნეტში
ურუგვაის გერბი
ურუგვაის ეროვნული სიმბოლოები
სახელმწიფო გერბები
გერბები მზის გამოსახულებით
გერბები ცხენის გამოსახულებით
გერბები ხარის გამოსახულებით
ბეწოურა

ბეწოურა — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ხშირ ქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომის აქვს, თხელი, ცილინდრული ფორმის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ღია-ვარდისფერი, მოყვითალო ელფერით. კანი სქელი და საკმაოდ მკვრივია, ცვილისებრი ნაფიფქით ოდნავ დაფარული. რბილობი წვნიანია.
ბეწოურა საშუალო ზრდისა და საშუალომოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 157 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის დასაწყისში შედის. მტევნის საშუალო წონა 150 გრამია. საჰექტარო მოსავლიანობა 6.5 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-20%, ხოლო მჟავიანობა — 6-7 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის მშრალი ღვინო.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 74
იმერეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
სამკაული ჩემი სატრფოსათვის

სამკაული ჩემი სატრფოსათვის — რეჟისორ თენგიზ აბულაძის 1971 წლის ფილმი. გადაღებულია ახმეჯან აბუ ბაქარის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით.
როლებში
რამაზ გიორგობიანი
ნატაშა ქვლივიძე
ნანი ბრეგვაძე
ეროსი მანჯგალაძე
გოგი გეგეჭკორი
რამაზ ჩხიკვაძე
ლეონიდ ენგიბაროვი
ეთერი აბზიანიძე
კახი კავსაძე
ოთარ მეღვინეთუხუცესი
რესურსები ინტერნეტში
სამკაული ჩემი სატრფოსათვის imdb.com-ზე
სქოლიო
სსრკ-ის ფილმები
1972 წლის ქართული ფილმები
თენგიზ აბულაძის ფილმები
კალერა-ი-ჩოსასი

კალერა-ი-ჩოსასი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-კამპანა-დე-ოლოპესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 280 კმ². მოსახლეობა — 4608 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კალერა-ი-ჩოსასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
ჩარლზ აბოტი

ჩარლზ აბოტი (დ. 31 მაისი, 1872, უილტონი — გ. 17 დეკემბერი, 1973, ვაშინგტონი) — ამერიკელი ასტროფიზიკოსი. ვაშინგტონის ეროვნულ მეცნიერებათა აკადემიის წევრი, 1907-1944 წლებში სმითსონის ინსტიტუტის ასტრონომიული ობსერვატორიის დირექტორი. ექსპერტი მზის ფიზიკაში და მზის ენერგიის შესწავლაში და გამოყენებაში.
საკუთარი სისტემის სპექტრობოლომეტრითა და რადიომეტრით გამოიკვლია მზის სპექტრის ინფრაწითელი ნაწილი, ენერგიის განაწილება მზისა და ვარსკვლავთა სპექტრებში. სისტემატურად განსაზღვრავდა მზის მუდმივას და იკვლევდა დედამიწის საშუალო ტემპერატურის ცვლილებებს.
ლიტერატურა
სქოლიო
ამერიკელი ასტროფიზიკოსები
ტანიე

ტანიე — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე, მდინარეების ხევსურეთის არაგვისა და არღუნის სათავეებში. გაწოლილია კალოთანის უღელტეხილის აღმოსავლეთით. სიმაღლე 3499 მ. ტანიე აგებულია ქვედიაურული თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. მთის კალთები შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
სქოლიო
მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
რუსეთის გერბი

რუსეთის გერბი (რუს. Герб России) — რუსეთის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასა და ჰიმნთან ერთად.
იგივე ჰერალდიკურ სიმბოლოებზე დაფუძნებული გერბი გამოიყენებოდა ჯერ კიდევ XIV-XV საუკუნეებიდან. ის წარმოადგენდა რუსეთის იმპერიის გერბის ძირითად ნაწილსაც. 1918 წლიდან რუსეთის სფსრ-ში გამოიყენებოდა საბჭოური სიმბოლოებით შექმნილი გერბი. ძველი გერბი, თუმცა მნიშვნელოვანი ცვლილებებით აღდგა 1993 წლის 30 ნოემბერს.
ისტორია
რუსეთის იმპერიის გერბი ცენტრალიზებული სახელმწიფოს შექმნის პერიოდში გაჩნდა. იგი შედგებოდა ორი ძირითადი გამოსახულებისაგან (ემბლემისაგან): გველეშაპის განმგმირავი შუბოსანი მხედრისა (XIV საუკუნის დასასრულიდან) და ორთავიანი არწივისაგან (XV საუკუნის დასასრულიდან). ეს გამოსახულებები აღბეჭდილი იყო მოსკოვის დიდი მთავრებისა და მეფეების ბეჭდებზე. ალექსი I მიხეილის ძის მეფობის დროს (1645-1676) სახელმწიფო გერბი იყო ფრთებშემართული სამგვირგვინოსანი ორთავიანი არწივი, რომელსაც მკერდზე მოსკოვის გერბი (მხედარი) ჰქონდა, ბრჭყალებში კი სკიპტრა და სამეფო სფერო ეკავა. ანდრია პირველწოდებულის ორდენის დაწესების (1698) შემდეგ მხედრისგამოსახულებიან ფარს შემოვლებული ჰქონდა ორდენის ჯაჭვი. ეკატერინე I-ის მეფობის დროს (1725-1727) დაადგინეს გერბის ფერები — ყვითელ ფონზე შავი არწივი, წითელ ფონზე მხედარი. 1730 წელს დამტკიცდა გერბის სურათი, რომლის აღწერილობაში მხედარს პირველად ეწოდა წმინდა გიორგის (გიორგი ძლევამოსილის) სახელი.
XIX საუკუნის მეორე მეოთხედიდან ორთავიან არწივს გამოსახავდნენ ფართოდ გაშლილი ფრთებით, მარჯვენა კლანჭში ფრინველს ლენტებჩაწნული ელვის ისრები და ჩირაღდანი ეჭირა, მარცხენაში — დაფნის გვირგვინი. 1832 წლის ბრძანებულებით არწივის ფრთებზე გამოსახავდნენ ყაზანის, ასტრახანის, ციმბირის, აგრეთვე პოლონეთისა და ტავრიდის სამეფოთა და ფინეთის დიდი სამთავროს გერბებს. 1832 წელს დამტკიცდა რუსეთის სახელმწიფოს დიდი გერბი, მასზე გამოსახული იყო მრავალი ჰერალდიკური დეტალი, საფუძვლად კი ორთავიანი არწივი დარჩა მკერდზე მოსკოვის გერბით. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დროებითმა მთავრობამ სახელმწიფო ემბლემად ორთავიანი არწივი შეინარჩუნა, თუმცა მას დაშვებული ფრთებით, გვირგვინის, მხედრის, კვერთხისა და სამეფო სფეროს გარეშე გამოსახავდნენ.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
რუსეთის დროშა
რუსეთის ჰიმნი
რუსეთის საბჭოთა ფედერაციული სოციალისტური რესპუბლიკის გერბი
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
flag.kremlin.ru — რუსეთის სახელმწიფო სიმბოლოები
www.rossimvolika.ru
www.gov.ru
სქოლიო
რუსეთის ეროვნული სიმბოლოები
სახელმწიფო გერბები
გერბები წმინდანების გამოსახულებით
გერბები ცხენის გამოსახულებით
გერბები დრაკონის გამოსახულებით
გერბები არწივის გამოსახულებით
გერბები გვირგვინის გამოსახულებით
გერბები სკიპტრის გამოსახულებით
გერბები ჯვრის გამოსახულებით
გერბები სფეროს გამოსახულებით
როსტოკის რაიონი

როსტოკის რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი გიუსტროვი. რაიონი შედის მეკლენბურგ-წინა პომერანიის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 3 421 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 216 189 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 63 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 13 0 72.
მეკლენბურგ-წინა პომერანიის რაიონები
Krasny Klin

Krasny Klin is a rural locality (a village) in Zelenoklinovsky Selsoviet, Alsheyevsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 238 as of 2010. There are 2 streets.
Geography
Krasny Klin is located 36 km southeast of Rayevsky (the district's administrative centre) by road. Abdulkarimovo is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Alsheyevsky District
აჭყვისთავი

აჭყვისთავი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი აჭყვისთავი). მდებარეობს მესხეთის ქედის დასავლეთ მთისწინეთში, მდინარე აჭყვის სათავეებთან, ზღვის დონიდან 240 მ, ქობულეთიდან 18 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1057 კაცი. XVII საუკუნის შუიდან XVIII საუკუნის 70-იან წლებამდე წარმოადგენდა თავდგირიძეების საკუთრებას.
დემოგრაფია
ლიტერატურა
სქოლიო
ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Guadalcanal Province

Guadalcanal Province is one of the nine provinces of Solomon Islands, consisting of the island of Guadalcanal. It is a 2,510 square mile (5,336 km2) island and is largely a jungle. Its name was given by Pedro de Ortega Valencia, born in the village of Guadalcanal, Seville, Spain. The national capital and largest city of the Solomon Islands, Honiara, is on the island; in July 1983, it was designated a separately-administered Capital Territory and is no longer considered part of the province. The population of the province is 93,613 (2009), not including the capital territory. The population of the island (including Honiara) is 161,197 (as of 2021). Honiara serves as the provincial capital. The climate is rainforest tropical. The estimated terrain elevation above sea level is .
World War II
The island became the scene of the important Guadalcanal Campaign during World War II. The Office of Weapons Removal and Abatement in the Department of State's Bureau of Political-Military Affairs established an explosive ordnance disposal training program. It safely disposed of hundreds of items of UXO, and it trained police personnel to respond to EOD call-outs in the island's highly populated areas.
Administrative divisions
Guadalcanal Province is sub-divided into the following wards (population numbers come from the 2009 census):
Guadalcanal Province (93,613)
Saghalu (6,429)
Tandai (14,995)
Malango (10,532)
Paripao (3,068)
Aola (4,065)
Savulei (3,003)
Tangarare (3,118)
Wanderer Bay (3,448)
Duidui (3,190)
Vatukulau (1,833)
Talise (1,716)
Avuavu (2,262)
Moli (3,696)
Tetekanji (1,111)
Birao (3,159)
Valasi (1,459)
Kolokarako (1,418)
Longgu (3,767)
East Tasimboko (7,438)
Vulolo (4,429)
West Ghaobata (4,962)
East Ghaobata (4,515)
References
Provinces of the Solomon Islands
Guadalcanal
States and territories established in 1981
დიდაკ ვილა

დიდაკ ვილა რუსელო (დ. 9 ივნისი, 1989, მატარიო, ბარსელონა, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს ესპანურ კლუბ „ესპანიოლსა და კატალონიის ეროვნულ ნაკრებში ნახევარმცველის პოზიციაზე.
ვილას კარიერა „ესპანიოლში“ დაიწყო. 2008 წელს ის „ესპანიოლ B“-ში გამოდიოდა, 2009-2011 წლებში კი პირველი გუნდის წევრი იყო. 2011 წლის 27 იანვარს ვილა 3 მილიონის სანაცვლოდ მილანში გადავიდა. მილანიდან სხვადასხვა დროს იჯარით თამაშობდა „ესპანიოლში“ (2011–2012), „რეალ ბეტისსა“ (2013–2014) და „ეიბარში“ (2014–2015). 2015 წელს სამწლიანი კონტრაქტი გააფორმა ბერძნულ კლუბ ათენის „აეკთან“. 2017 წელს დატოვა კლუბი და შეუერთდა „ესპანიოლს“.
ტიტულები
საკლუბო
ესპანიოლი B
ტერსერა დივიზიონი: 2008–09
მილანი
სერია A: 2010–11
აეკი
საბერძნეთის თასი: 2015–16
სანაკრებო
ესპანეთი 21 წლ.
ევროპის 21 წლამდელების ჩემპიონატი: 2011
ესპანეთი 20 წლ.
ხმელთაშუაზღვის თამაშები: 2009
რესურსები ინტერნეტში
დიდაკ ვილა — Transfermarkt
სქოლიო
დაბადებული 9 ივნისი
დაბადებული 1989
ესპანელი ფეხბურთელები
კატალონიელი ფეხბურთელები
კატალონიის ნაკრების ფეხბურთელები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
სეგუნდა დივიზიონი B-ის ფეხბურთელები
ტერსერა დივიზიონის ფეხბურთელები
მატაროს ფეხბურთელები
ესპანიოლი B-ს ფეხბურთელები
ესპანიოლის ფეხბურთელები
რეალ ბეტისის ფეხბურთელები
ეიბარის ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
მილანის ფეხბურთელები
საბერძნეთის სუპერლიგის ფეხბურთელები
ათენის აეკის ფეხბურთელები
Leiva, Nariño

Leiva, Nariño
Leiva is a town and municipality in the Nariño Department, Colombia.
References
Municipalities of Nariño Department
ლავრენტი გოლიაძე

ლავრენტი გოლიაძე
ლავრენტი (კოტე) ალექსის ძე გოლიაძე (დ. 14 იანვარი, 1909, სოფ. მაკვანეთი, ახლანდ. ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 6 ივნისი, 1973, იქვე) — ქართველი სამხედრო მფრინავი, საბჭოთა არმიის ავიაციის გენერალ-მაიორი (1958).
ბიოგრაფია
1931 წელს დაამთავრა ბაქოს 26 კომისრის სახელობის ქვეითთა სკოლა, 1938 წელს – კიევის საავიაციო სკოლა, 1951 წელს – კ. ვოროშილოვის სახელობის უმაღლესი სამხედრო აკადემია მოსკოვში. მონაწილეობდა სსრკ-ფინეთის ომში (1939–40), II მსოფლიო ომში, აგრეთვე იაპონიის კვანტუნის არმიის განადგურებაში (მანჯურიის ოპერაცია, 1945); პოლკოვნიკი (1944). 1954-1960 წლებში იყო შადრინის შტურმანთა სამხედრო-საავიაციო სასწავლებლის უფროსი რუსეთში, 1961–63 წლებში – საქართველოს სამოქალაქო ავიაციის სამმართველოს უფროსი, 1963-1971 წლებში – სსრკ სამოქალაქო ავიაციის სამინისტროს ინფორმაციის განყოფილების უფროსი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1909
დაბადებული 14 იანვარი
გარდაცვლილი 1973
გარდაცვლილი 6 ივნისი
ქართველი გენერლები
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ლ
საბჭოთა გენერალ-მაიორები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
გისაბურუაგა

გისაბურუაგა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის ლეა-არტიბაის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6,32 კმ². მოსახლეობა — 197 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბისკაიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
გისაბურუაგის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბისკაიის მუნიციპალიტეტები
ბისკაიის ქალაქები
მენიპოსის სატირა

მენიპოსის სატირა, იგივე ვარონის სატირა — ანტიკური ლიტერატურის ჟანრი, ხასიათდება ფილოსოფიური განსჯისა და პაროდიული სატირის შეერთებით, ხოლო ფორმით გამოირჩევა პროზისა და პოეზიისა თავისუფალი შერევით.
ტერმინი „მენიპოსის სატირა“ მოდის ჩვენს წელთაღრიცხვამდე მესამე საუკუნის შუახანების ცნობილი ფილოსოსფოს-კინიკოსისა და სახელგანთქმული სატირიკოსის მენიპოს გადარელის სახელიდან.
მენიპოსის სატირა განეკუთვნება ლიტერატურის იმ საერთო გვარს, რომელმაც ჩვენს წელთაღრიცხვამდე მეოთხე საუკუნეში გავრცელდა, პროზაული ჟანრის დიალოგში, ფილოსოფოს სოკრატეს მიმდევრებში და განსაკუთრებით დაინერგა კინიკოსებში.
სოკრატეს დიალოგის რბილი ირონია მენიპოსის სატირამ გადააქცია მასხრულ იუმორად და კომედიას მიუახლოვა. სწორედ კომიკური ეფექტის მისაღწევადაა გამიზნული ლექსისა და პროზის შერევაც. ეს დაკავშირებულია მაღალი პოეზიის ხშირ ციტირებასთან, ეპოსისა და ტრაგედიის მთელი სცენების პაროდირებასთან. მენიპოსის სატირის დაცინვის საგანი იყო მიწიერ დიდებათა არარაობა, მცდარი ადამიანური წარმოდგენები და ფილოსოფიური დოგმები, ღმერთებისადმი ბრმა თაყვანისცემა.
მენიპოსის სატირამ შექმნა ხასიათი დიოგენესი, იდეალური კინიკური ფილოსოფოსისა და ეს ხასიათი აჩვენა მოჩვენებითობის, სიმდაბლის, ფლიდობის და მონობის პრიზმაში.
მენიპოსს ბაძავდნენ ვარონი, სენეკა უმცროსი, ლუკიანე.
მენიპოსის სატირის ნიმუშებია შემდეგი რომანები: ფრანსუა რაბლეს „გარგანტუა და პანტაგრუელი“, ჯონათან სვიფტის „გულივერის მოგზაურობა“, ვოლტერის „კანდიდი“, ლუის კეროლის „ალისა საოცრებათა ქვეყანაში“, ჯეიმზ ჯოისის „ფინიგანის ქელეხი“, თომას პინჩონის „მიზიდულობის ცისარტყელა“ და სხვა.
ლიტერატურა
Бахтин М. Проблемы поэтики Достоевского. — М., 1979.
Wilson, Robert. "On Disgust: A Menippean Interview". Canadian Review of Comparative Literature 34: 2 (June, 2007). pp. 203–213. On Disgust: A Menippean Interview
Payne, F. Anne. Chaucer and the Menippean Satire. Madison: U of Wisconsin P, 1981.
Sherbert, Garry. Menippean Satire and The Poetics of Wit: Ideologies of Self-Consciousness in Dunton, D’Urfey, and Sterne. Peter Lang, 1996.
Weinbrot, Howard D. Menippean Satire Reconsidered. Baltimore: Johns Hopkins Univ. Press, 2005.
გამონაგონი
ლიტერატურული ჟანრები
სტატისტიკა (მრავალმნიშვნელოვანი)

სტატისტიკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი სტატისტიკა შეიძლება ნიშნავდეს:
სტატისტიკა – მეცნიერება მონაცემების შეგროვების, დამუშავების, პრეზენტაციის, ანალიზისა და მათგან დასკვნების გაკეთების შესახებ
სტატისტიკა – ზომადი ფუნქცია დაკვირვებებიდან
მრავალმნიშვნელოვანი