PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სამრეკლოს წმინდა ელიას სამლოცველო

სამრეკლოს წმინდა ელიას სამლოცველო, ელიას მონასტერი — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, სოფელ სამრეკლოს მახლობლად, ელიას მთაზე, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. სავარაუდოდ, დაარსდა XI საუკუნის შემდეგ, არაუგვიანეს IX საუკუნისა. სამლოცველოს დაფუძნება დაკავშირებული უნდა იყოს წმინდა ასურელი მამის სტეფანე ხირსელის მიერ დაარსებულ მონასტერთან.
ძეგლის შესახებ ცნობას გვაწვდის ალექსანდრე დიუმა, რომლის თანახმად, მთის შუაში გამოჭრილ ფართო მღვიმეში აშენებულია სამრეკლო, სადაც ხშირად დადიან მაცხოვრებლები. გადმოცემით ამ მღვიმეში ილია წინასწარმეტყველისთვის ყორანს საჭმელი მოჰქონდა და რომ მან საკუთარი წამოსასხამი თავის მოწაფეს ელისეს დაუტოვა, თვითონ კი მთის მწვერვალიდან ცაში ამაღლდა.
სამლოცველოს თავდაპირველი ნაგებობებისგან არაფერია შემორჩენილი, ისინი შესაძლოა მთლიანად მოქცეული ყოფილიყო ბუნებრივ მღვიმეში, რომელიც იმ დროისთვის უფრო დიდი და საცხოვრებლადაც უფრო ვარგისი იყო. ის, რაც დღემდე შემორჩა ძეგლის მეორედ აღორძინების პერიოდის — XVI საუკუნის უნდა იყოს, როცა კახთა მეფის ალექსანდრე II-ის დროს კომპლექსი ფაქტობრივად ხელახლა აშენდა. 1616 წელს კახეთის აოხრებისას, სამლოცველო დაანგრიეს. აქ შემორჩენილი მთელი ქვევრები XVI საუკუნის მონასტრის უეცარი გაუკაცრიელების ნიშანია. სამლოცველო მესამედ ერეკლე II-ის დროს აღორძინდა. ძეგლი იმ დროისთვის უკვე საფუძვლიანად დანგრეული ყოფილა. აღარ ამოქმედებულა მარანიც. XIX საუკუნეში სამლოცველო პასიურად, მაგრამ მაინც მოქმედებდა. სავარაუდოდ,ამ დროს აღუმართავთ რუსებს მთის თხემზე არსებული რკინის ჯვარი. XX საუკუნეში გასაბჭოებული საქართველოს დროს, ძეგლი კვლავ განადგურდა. დარბაზული ეკლესიის კედლები შემორჩენილი იყო 0,5 – 0,6 სმ-ის სიმაღლეზე. შენობა სამხრეთის მხრიდან იმეორებდა რელიეფის კონფიგურაციას, სამხრეთ-დასავლეთ მხარე კი მომრგვალებული ჰქონდა. ნაგები იყო ნატეხი ქვის ცუდად დამუშავებული კვადრებით კირის ხსნარზე. ზოგან გამოყენებული იყო აგურიც. ეკლესიის შიდა სივრცე ვიწრო უნდა ყოფილიყო, აღმოსავლეთით დასრულებული ღრმა, ნახევარწრიული აფსიდით, რომლის გარეთ, სამხრეთ კედელზე, ფართო ოთხკუთხა ნიშა იყო მოწყობილი. 2004-2006 წლებში მამა ნიკოლოზის (ლომსაძის) და ბოდბელი ეპისკოპოსის — მეუფე დავითის თაოსნობით, ტაძარი მთლიანად აღადგინეს, რასაც წინ უსწრებდა არქეოლოგიური სამუშაოები (ხელმძღვანელი ი. გაგოშიძე). გათხრებმა ნათელი მოჰფინა ნაგებობის ქრონოლოგიასა და ძეგლის ისტორიას.
ლიტერატურა
დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Costuleni, Ungheni

Costuleni, Ungheni
Costuleni is a village in Ungheni District, Moldova.
Notable people
Anatol Vidrașcu
Igor Munteanu
Octavian Țîcu
References
External links
Reportaj EvZ
pagina localității
Villages of Ungheni District
Populated places on the Prut
ქრისუპოლისი

ქრისუპოლისი — ქალაქი და ყოფილი მუნიციპალიტეტი საბერძნეთში. მდებარეობს აღმოსავლეთი მაკედონია და თრაკიის პერიფერიის კავალის რეგიონალურ ერთეულში. 2011 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის რეფორმის შედეგად ნესტოსის მუნიციპალიტეტის ნაწილი გახდა. ქალაქის ფართობი 46.89 კმ²-ია. 2011 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 8 885 კაცს შეადგენს.
დაძმობილებული ქალაქები
ქრისუპოლისი დაძმობილებულია შემდეგ ქალაქებთან:
იაგოდინა, სერბეთი
ზლატოგრადი, ბულგარეთი
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
საბერძნეთის ქალაქები
წიფთაურის ზურგიანი კოშკი

წიფთაურის ზურგიანი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიფთაურში, ნასოფლარ კვერიათის ტერიტორიაზე. ქსნის მარჯვენა ნაპირზე. აგებულია IX-X საუკუნეებში.
ნასოფლარი კვერიათი მდებარეობს ქსნის მარჯვენა ნაპირზე, სოფელ წიფთაურის მიდამოებში. ზურგიანი კოშკი სტრატეგიული თვალსაზრისით ძალზე მარჯვე ადგილას დგას, აქედან მოჩანს ხეობისკენ მომავალი ყველა გზა. ძეგლი დიდი ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. კოშკის მხოლოდ დასავლეთი კედელი, ჩრდილოეთ ზურგის და სამხრეთი კედლის მცირე ნაწილია შემორჩენილი. დასავლეთ კედელზე იკითხება ხუთი სართულის დონე, აქედან პირველი სართული მთლიანად ამოვსებულია მიწით. ჩანს სართულშუა გადახურვის ხის ძელების კოჭის ბუდეები. კოშკის გარშემო ნასახლარებია.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 255
ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ტიფენშტოკი

ტიფენშტოკი — მთა ურნერის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ურისა და ვალეს კანტონების საზღვარზე. მისი მწვერვალი სამწერტილიანია და აღმართულია რონის, დამისა და ტიფენის მყინვარებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
Tiefenstock on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
ნიგვზარა

ნიგვზარა — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (კორბოულის თემი), მდებარეობს იმერეთის მაღლობზე. ზღვის დონიდან 940 მეტრი, საჩხერიდან 21 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 592 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ზეპირი თორა

ზეპირი თორა (תורה שבעל-פה, თორა შე'ბე'ალ-პე), მიშნაში და თალმუდში აღნუსხული ებრაული კანონებია. ებრაელთა აზრით, თანახთან (ებრაულ ბიბლიასთან) ერთად, ღმერთმა მოსეს ზეპირი თორაც უძღვნა სინაის მთაზე, ნაკარნახებ-ჩაწერილი ბიბლიის კანონების განმარტების მიზნით. მას შემდეგ ზეპირი თორა მართლაც ზეპირად გადაეცემოდა ებრაელთა სასულიერო წოდების თაობებს, პირველ საუკუნემდე.
იერუსალიმის მეორედ აოხრების შემდეგ (70წ.) რაბინებმა, ზეპირი ტრადიციის გაწყვეტის შიშით, ზეპირი თორის სახით მოცემული წესების ჩაწერა დაიწყეს. ჩაწერილი მასალა მე-3 საუკუნის დასაწყისში რედაქტირებულ იქნა რაბინ იეჰუდა ჰანასის მიერ. ზეპირი თორის ამ პირველ კოდექსს მიშნა(משנה) ეწოდება.
მომდევნო საუკუნეებში, იმ პერიოდის ბრძენმა რაბინებმა - ამორაებმა - მიშნაში მოცემული ზეპირი თორის წესებს საკუთარი ინტერპრეტაცია და კომენტარები დაუმატეს. ამ კომენტარებში ისინი ზოგჯერ ზეპირი თორის იმ წესებსაც აღნიშნავდნენ, რომლებიც მიშნაში არ შესულა (ასეთ წესს ბრაითა ჰქვია). მიშნაზე დამატებულ რაბინულ დისკუსიას გმარა (גמרא) ეწოდება. მიშნასა და გემარას ერთად რედაქტირებით თალმუდი (תלמוד) შედგება.
რადგან ანტიკური ხანის მიწურულში ებრაელები ორ დიდ თემად იყვნენ გაყოფილნი (უმრავლესობა ბაბილონის დიასპორაში ცხოვრობდა, უმცირესობას კი რომაელთა მიერ დაპყრობილი ისრაელის მკვიდრნი წარმოადგენდნენ), ორი ქვეყნის ამორაებმა ცალ-ცალკე შეადგინეს თალმუდები. იერუსალიმის თალმუდი მე-4 საუკუნის ბოლო მესამედში რედაქტირებულ იქნა რაბინ იოხანან ბარ ნაფხას მიერ. მე-5 საუკუნის მიწურულში ბაბილონის თალმუდი რედაქტირებულ იქნა ორი ამორას მიერ, რომლებიც ცნობილნი არიან მხოლოდ მათი პირადი სახელებით - აში და რაბინა. ბაბილონის თალმუდი უფრო ვრცელი და ავტორიტეტულია.
საერთოდ, ზეპირი თორა უდიდესი ავტორიტეტით სარგებლობს. ზეპირი თორის თალმუდებში რედაქტირების შემდეგ, - დაწერილი თორის კანონთა სრულიად უშუალო ინტერპრეტაცია (ე.ი. ზეპირი თორის საფუძველზე მისი თალმუდში განხილვის გაუთვალისწინებლობა ), ან დაწერილი თორის ტექსტების მხოლოდ მათი ლიტერატურული შინაარსით ახსნა - მკრეხელობად ითვლება.
მართლმადიდებელ ებრაელთა აზრით, ზეპირი თორის საჭიროება ორი მიზეზიდან გამომდინარეობს:
დაწერილი თორის სწორად გასაგებად აუცილებელია ზეპირ თორაში მოცემული ახსნები და მითითებები - დაწერილი თორის ტექსტი ხანდახან გაურკვეველი შინაარსისაა, ხშირად კი მისი კანონები მათ შესასრულებლად საჭირო განმარტებისა და დარიგების გარეშეა მოცემული; ზოგჯერ თვით თორის ტექსტში ნავარაუდებია მის გასაგებად აუცილებელი ინფორმაციის არსებობა ცოდნის რომელიღაც გარეშე წყაროში.
რადგან ღმერთი უსაზღვროდ ბრძენია, მოსეს მიერ ჩაწერილი თორა კი ღმერთის მიერ ნაკარნახები სიტყვებისაგან შესდგება, არ შეიძლება, რომ ამ თორაში იყოს თუნდაც ერთი სიტყვა, - რომლის აზრი, ან ზუსტი მდებარეობა ტექსტში - მხოლოდ მისი პირდაპირი მნიშვნელობით და წინადადებათა აგებულებით აიხსნებოდეს.
იუდაიზმი
შარდსაწვეთი

შარდსაწვეთი — თირკმლიდან შარდის ბუშტში შარდის გამტარი მილი. ადამიანის შარდსაწვეთის სიგრძე საშუალოდ 30-35 სმ, დიამეტრი — 7-9 მმ-ს აღწევს. მდებარეობს ექსტრაპერიტონეალურად ხერხემლის გვერდებზე. განარჩევენ შარდსაწვეთის მუცლისა და მენჯის ნაწილებს. შარდსაწვეთის კედელი შედგება შემაერთებელქსოვილოვანი (გარეთა), კუნთოვანი (შუა) და ლორწოვანი (შიგნითა) გარსებისაგან. შარდსაწვეთი ირიბად კვეთს შარდის ბუშტის კედელს, ამიტომ ბუშტის ავსებისას იგი დაიხშობა და შარდის ბუშტიდან შარდის რეტროგრადულად (უკან), თირკმლისაკკენ აღმა სვლა აღარ ხდება.
ლიტერატურა
შარდ-სასქესო სისტემა
El Grado

El Grado is a municipality located in the province of Huesca, Aragon, Spain. According to 2009 data (INE), the municipality has a population of 506 inhabitants.
There is a large reservoir, managing the waters of river Cinca in this town's municipal term.
References
Municipalities in the Province of Huesca
Təkyə

Təkyə (also, Tekyə and Taka) is a village in the Davachi Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Çaraq.
References
Populated places in Shabran District
Centar Župa Municipality

Centar Župa Municipality
Centar Župa is a municipality in the western part of North Macedonia. Centar Župa is also the name of the village where the municipal seat is found. Centar Župa Municipality is part of the Southwestern Statistical Region.
History
After the Ottoman conquest in 1448, Kodžadžik was settled by Ottoman soldiers and Turkish nomads (Yörüks). The local church was converted to a mosque, and Kodžadžik, as part of the sanjak (district) Debra-i Bala, became a center that connected the southeast with Albania and the Adriatic Sea.
When North Macedonia proclaimed its independence in 1991, the Macedonian state implemented nationalist politics, which aimed to assimilate Macedonian Muslims into a broader category of "Macedonians". The government banned education in Turkish in all regions to "prevent Turkification". This, however, was met with resistance by Muslims who did not support the association and wanted to learn Turkish and continue their education in Turkish. The protests failed, although one person applied to the European Court of Human Rights. The case revolved around rights to education in the mother tongue.
Geography
The municipality borders Struga Municipality to the south, Debar Municipality to the east, north and west, and Albania to the west.
Demographics
Mothers tongues in the municipality include (2021):
Turkish: 2,209 (59.4%)
Macedonian: 962 (25.9%)
Persons for whom data are taken from administrative sources: 324 (9.5%)
Albanian: 192 (5.2%)
Others: 3 (0.1%)
References
External links
Official website
Southwestern Statistical Region
Municipalities of North Macedonia
იოანე გუთელი

იოანე გუთელი (დ. ?, პარტენიტი, ყირიმი — გ. 790, ამასტრიდა) — გუთეთის (ასე იწოდებოდა ადრე შუა საუკუნეებში ყირიმის ნახევარკუნძულის სამხრეთი ნაწილი) ეპის­კო­პო­სი 758 წლიდან. იოანეს მამას ლეონი ერქვა, დედას — ფოტიანე. ლეონის მამა პონტოდან იყო გადასახლებული გუთეთში. იოანე ბავშვობიდანვე „ასკეტურ ცხოვრებას“ ეზიარა.
ბიზანტიის იმპერატორი კონსტან­ტინე V კოპრონიმის (743–775) მიერ კონსტანტინოპოლში მო­წვეულმა მსოფლიო საეკლესიო კრებამ (754) ხატთაყვანისცემის აკრძალვა დაადასტურა. კრებაზე დამსწრე გუთეთის ეპისკო­პო­სი დადგენილების მიმხრობის გამო იმპერატორმა თრაკიაში ჰერაკლიის მიტროპოლიტად დანიშნა, მის მაგივრად გუთეთის მოსახლეობამ იოანე აირჩია. გუთეთის ეკლესია იმხანად კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოს ექვემდებარებოდა, ამიტომ იოანე გუთეთის ეპისკოპოსად კონსტანტინოპოლის პატრიარქს უნდა ეკურთხებინა. კონსტანტინოპოლის პატრიარქი ხატმებრძოლი იყო, გუთეთის მოსახლეობა კი ხატთაყვანისმცემლად რჩებოდა, ამიტომ იერუსალიმში საკურთხებ­ლად ჩასული იოანე იქ სამი წელი უშედეგოდ ელოდა ხელდასხმას (საეკლესიო სამართლი­დან გამომდინარე, იერუსალიმის ­პატრიარქს სხვა საპატრიარქოსადმი დაქვემდე­ბა­რებული ეპარქიის ხელ­დასხმის უფლება არ ჰქონდა). იერუსალიმიდან გუთეთში დაბრუნებული ­იოანე, როგორც მის „ცხოვრებაშია“ ნათქვამი, მრევლის მოთხოვნით იბერიაში ჩა­მო­ვი­და და აქ იქნა ხელდასხმული გუთეთის ეპისკოპოსად.
იოანე გუთელის „ცხოვრებასა“ და „დიდ სჳნაქსარში“ არსებულ ცნობებზე დაყრდნობით, ქართულ სამეცნიერო ლიტერატურაში მისი ხელდასხმის ადგილად ქალაქი მცხეთა იყო მიჩნეული – სავარაუდოდ, იგი იოანე III ქართლის კათოლიკოსმა აკურთხა.
იოანე გუთელის „ცხოვრების“ ცნობებიდან გამომდინარე, იგი ცოცხალი ჩანს კონსტანტინოპოლის პატრიარქის პავლეს დროსაც. 780 წელს იგი კონსტანტინოპოლში ჩასულა და ხატთაყვანისმცემელთა მხარდასაჭერად უქადაგია. მას შემდეგ, რაც იმპერიამ გუთეთი ხაზართა ხანს დაუთმო, იოანე გუთელი მცირე აზიაში გაიქცა და 4 წელი ქალაქ ამასტრიდაში იმყოფებოდა. იქ გაიგო ხაზართა ხანის გარდაცვალების ამბავი, მეორმოცე დღეს, 26 ივნისს, კი თვითონ გარდაიცვალა. ამასტრიდის ეპისკოპოსმა გიორგიმ და ქალაქის მოსახლეობამ მისი ნეშტი „საკმეველითა და სანთლებით ხომალდამდე მიაცილეს“. იოანე გუთელი ქალაქ პართენიტონში, წმინდა მოციქულთა მონასტერში თავის მამობილთან დაკრძალეს. შერა­ცხულია წმინ­და­ნად. ღირსი იოანეს ხსენების დღეა 26 ივნისი (9 ივლისი).
რესურსები ინტერნეტში
წმიდა იოანე გუთელი ეპისკოპოსი (VIII)
The Monk John, Bishop of the Goths
სქოლიო
VIII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
გარდაცვლილი 790
მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
მეორე ტოლა

მეორე ტოლა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში (ხვანჭკარის თემი), მდებარეობს მდინარე რიონის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 700 მეტრი, ამბროლაურიდან 15 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 273 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ფარლეტე

ფარლეტე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის მონეგროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 104,111719 კმ². მოსახლეობა — 366 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ფარლეტეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ფარლეტე
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
Muwatalli I

Muwatalli I
See also Muwatalli II
Muwatalli I was a king of the Hittites.
Biography
Muwatalli killed his predecessor Huzziya II. He was the Chief of the Royal Bodyguard of Huzziya, but later he killed him. He may have been Huzziya's younger brother.
Muwatalli's Chief of the Royal Bodyguard was called Muwa. Muwattalli himself was killed in a palace by Himuili, the Chief of the Palace Servants, and Kantuzili, the Overseer of the Gold Chariot Fighters.
His wife was called Walanni.
External links
Reign of Muwatalli I at Hittites.info
Sources
Hittite kings
15th-century BC monarchs
.bv

.bv — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) კუნძულ ბუვესთვის, რომელიც უკაცრიელია.
იხილეთ აგრეთვე
.no
რესურსები ინტერნეტში
bv
ბუვე
sv:Toppdomän#B
ქუმბუს მყინვარი

ქუმბუს მყინვარი — ხეობის ტიპის მყინვარი ჰიმალაიში, ქუმბუს რეგიონში, ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნეპალში. სიგრძე 22 კმ. მყინვარის მთავარი სათავე ქვაბულში იწყება, რომელიც ევერესტის სამხრეთ-დასავლეთი კალთებითაა შემოსაზღვრული. ქვაბულის შესართავის რაიონში იგი გადადის 700 მეტრიან ყინულვარდნილში — ეგრეთ წოდებულ ქუმბუს ყინულვარდნილში. ფირნის ხაზი 5700–5900 მ სიმაღლეზეა. ყინულვარდნილის შემდეგ მყინვარი უხვევს სამხრეთ-სამხრეთ-დასავლეთისაკენ და მარჯვნიდან ღებულობს რამდენიმე დიდ შენაკადს. მყინვარის ენის მოძრაობის სიჩქარეა 180 მ წელიწადში. მასზე გვხვდება 20–30 მ სიმაღლის სერაკები. მყინვარის ენა მთავრდება 4600 მ სიმაღლეზე.
ლიტერატურა
Jamie McGuinness: Trekking in the Everest Region. Trailblazer Publications, 5. Auflage 2007, ISBN 1-873756-99-2.
ნეპალის მყინვარები
მეფე

მეფე — მონარქიული სახელმწიფოს მეთაურის ქართული წოდებულება. მეფის ხელისუფლება წარმოიშვა ტომის ბელადის ძალაუფლებიდან გვაროვნული წესწყობილების დაშლის, კლასობრივი საზოგადოებისა და სახელმწიფოს წარმოქმნის პერიოდში. ასეთი პროცესი საქართველოში ძვ. წ. II–I ათასწლეულის მიჯნაზე განვითარდა. მეფის თავდაპირველი წოდებულება უნდა ყოფილიყო „მეუფეჲ მამასახლისი“, საიდანაც მარტივად „მეუფეჲ“, ბოლოს კი „მეფე“ წარმოდგა. ახ. წ. VI საუკუნეში სპარსელებმა და ბიზანტიელებმა საქართველოში მეფის ხელისუფლება გააუქმეს. მეფობის აღდგენის შემდეგ, IX საუკუნის დასასრულს „ქართუელთა მეფის“ ტიტული პირველად ადარნასე II ბაგრატიონმა მიიღო. ფეოდალურ საქართველოს თანდათანობითი გაერთიენების კვალობაზე ჩამოყალიბდა ქართველ მეფეთა წოდებულება — „მეფეთა-მეფე, მეფე აფხაზთა, ქართუელთა, რანთა და კახთა“. მეფის ხელისუფლება საქართველოში XIX საუკუნის დასაწყისამდე — ქართლ-კახეთისა და იმერეთის სამეფოების რუსეთთან შეერთებამდე არსებობდა. ქართლ-კახეთის უკანასკნელი მეფე იყო გიორგი XII, იმერეთისა — სოლომონ II.
თანამედროვე სახელმწიფოებიდან სამეფოს სტატუსით არსებობს, მაგ., დიდი ბრიტანეთი, ბელგია, შვედეთი, იორდანია, ესპანეთი.
იხილეთ აგრეთვე
მონარქია
ამჟამინდელი მონარქების სია
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Archontology
African Kingdoms Imperial Throne Leadership and Enthronements
Imperial House Foundation – Africa/USA/Europe – interview
მონარქია
წოდებები
პორტუგალიის ლიგის თასი

პორტუგალიის ლიგის თასი — ფლეი-ოფის სისტემის მქონე ყოველწლიური საფეხბურთო ტურნირი, რომელიც ტარდება პორტუგალიაში. მასში მონაწილეობას იღებენ კლუბები პორტუგალიის ორი უმაღლესი საფეხბურთო დივიზიონიდან. ტურნირი დაარსდა 2007 წელს. ინგლისის და საფრანგეთის ლიგის თასებისგან განსხვავებით, გამარჯვებული კლუბი არ გადის კვალიფიკაციას უეფა-ს ტურნირებზე.
გათამაშების ისტორიაში, ყველაზე წარმატებული კლუბია ლისაბონის „ბენფიკა“, რომელმაც 7-ჯერ მოიგო ტიტული. მოქმედი გამარჯვებულია „მორეირენსე“.
ფინალები
სტატისტიკა კლუბების მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
Portugal - List of League Cup Finals
პორტუგალიის საფეხბურთო ტურნირები
პორტუგალიის ფეხბურთი
ეროვნული საფეხბურთო ლიგის თასის ტურნირები
დარია ვოლოდინა

დარია ვოლოდინა
დარიო ვოლოდინა (დ. 16 აპრილი, 1991) — უკრაინელი პოლიტიკოსი. უკრაინის უმაღლესი რადის წევრი 2019 წლის 29 აგვისტოდან. არის პარტია „ხალხის მსახურის“ წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
უკრაინის მე-9 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
დაბადებული 16 აპრილი
დაბადებული 1991
ჰაინრიხ III (სრი)

ჰაინრიხ III (სრი)
ჰაინრიხ III (დ. 28 ოქტომბერი, 1017 — გ. 5 ოქტომბერი, 1056, ბოდფელდი (ჰარცი)) — გერმანიის მეფე 1039 წლიდან, იმპერატორი 1046 წლიდან, ფრანკონიული (სალიკური) დინასტიის წარმომადგენელი, კონრად II-ის ძე. მსხვილ ფეოდალებთან ბრძოლაში ეყრდნობოდა მინისტერიალებს და რაინდობას. 1046-1047 ილაშქრა იტალიაში, გადააყენა 3 პაპი და პაპის ტახტზე გერმანელი ეპისკოპოსი დასვა. ჰაინრიხ III მფარველობდა კლიუნიელთა ორდენის საეკლესიო რეფორმებს. იმპერიას დაუქვემდებარა ჩეხეთი და უნგრეთი. მასვე მორჩილებდა ლოთარინგიის საჰერცოგო.
დასაფლავებულია შპაიერის კათედრალში, შპაიერი, გერმანია.
ოჯახი
მშობლები
იმპერატორი კონრად II და მისი მეუღლე გიზელა.
მეუღლეები
1)∞ ივნისი 1036, ნიმვეგენი – გუნჰილდი, დანიისა და ინგლისის მეფის კნუტ დიდის ასული.
დ. დაახ. 1018. გ. 18 ივლისი 1038. საფლავი: ლიმბურგის ტაძარი.
2) ∞ ნოემბერი 1043, ინგელჰაიმი – აგნესა დე პუატუ, აქვიტანიის ჰერცოგის გიიომ V-ის ასული.
დ. 1025. გ. 14 დეკემბერი 1077, რომი. საფლავი: სანტა-პეტრონელას კაპელა, წმინდა პეტრეს ტაძარი, ვატიკანი.
შვილები
1)გუნჰილდთან
ბეატრიქსი, ქუედლინბურგის აბატესა.
დ. 1037. გ. 13 ივლისი 1061. საფლავი: ქუედლინბურგის მონასტერი.
2)აგნესასთან
მატილდე, შვაბიის ჰერვოგის რუდოლფ ფონ რაინფელდენის მეუღლე.
დ. 1045. გ. 12 მაისი 1060.
იუდით-სოფი, უნგრეთის მეფის სალომონის და შემდგომში პოლონეთის ჰერცოგის ვლადისლავ I ჰერმანის მეუღლე.
დ. 1047. გ. 14 მარტი 1093 ან 1095.
ადელჰაიდი, ქუედლინბურგის და განდერსჰაიმის აბატესა.
დ. ოქტომბერი 1048. გ. 11 იანვარი 1096. საფლავი: ქუედლინბურგის მონასტერი.
ჰაინრიხ IV, იმპერატორი.
დ. 11 ნოემბერი 1050, გოსლარი, გერმანია. გ. 7 აგვისტო 1106, ლიეჟი, ბელგია. საფლავი: შპაიერის კათედრალი.
კონრად II, ბავარიის ჰერცოგი.
დ. შემოდგომა 1052. გ. 10 აპრილი 1055.
გიზელა
დ. 1048. გ. მაისი 1058.
ლიტერატურა
Gwatkin, H. M., Whitney, J. P. (ed) et al. The Cambridge Medieval History: Volume III. Cambridge: Cambridge University Press, 1926.
Norwich, John Julius. The Normans in the South 1016-1130. Longmans: London, 1967.
საღვთო რომის იმპერატორები
ბავარიის ჰერცოგები
დაბადებული 28 ოქტომბერი
დაბადებული 1017
გარდაცვლილი 5 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1056
კუკის მთა

კუკის მთა — ახალი ზელანდიის უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 3754 მ. მდებარეობს სამხრეთ კუნძულზე, ქალაქ კრაისტჩერჩიდან სამხრეთ-დასავლეთით. აგებულია კრისტალური ქანებით. მწვერვალი უნაგირის ფორმისაა, ძალზე ციცაბო ფერდობებით. დაფარულია თოვლითა და მყინვარებით. აღმოსავლეთ კალთაზე ეშვება ტასმანის მყინვარი, ხოლო დასავლეთ ფერდობზე — ჰუკერის მყინვარი. ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა წელიწადში 4491 მმ აღწევს. კალთების ქვედა ნაწილში არის ენდემური სახეობებით მდიდარი ზომიერი სარტყლის უნიკალური წვიმის ტყეები. ალპინისტებისა და ტურისტების პოპულარული ადგილია. მოქცეულია კუკის მთის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე, სადაც 2000 მ-ზე მაღლა მდებარე 140-ზე მეტი პიკი და დაახლოებით 70-მდე მყინვარი მდებარეობს.
მთის ადგილობრივი სახელწოდებაა „აორაკი“, რაც მაორი ენაზე ითარგმნება როგორც „დიდი თეთრი ღრუბელი“. სახელი ეწოდა ინგლისელი მეზღვაურისა და მკვლევრის ჯეიმზ კუკის პატივსაცემად. 1991 წელს მომხდარი თოვლზვავის შედეგად მწვერვალს მოსწყდა ქანები (თოვლთან და ყინულთან ერთად), რის გამოც მთის სიმაღლე დაახლოებით 10 მ-ით შემცირდა. კუკის მთაზე პირველი ასვლა განახორციელეს 1894 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კუკის მთის ეროვნული პარკი
ახალი ზელანდიის მთები
სერჟინიო

სერჟინიო (დ. 27 ივნისი, 1971) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. კარიერის დიდი ნაწილი „მილანში“ აქვს გატარებული, სადაც მოიგო რამდენიმე ტიტული.
ჯილდოები
საკლუბი
ბაჰია
ბაჰიის ჩემპიონატი: 1994
სან პაულო
პაულისტას ჩემპიონატი: 1998
მილანი
სერია A: 2003–04
იტალიის თასი: 2002–03
იტალიის სუპერთასი: 2004
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: 2002–03, 2006–07
უეფა-ს სუპერთასი: 2003, 2007
ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი: 2007
საერთაშორისო
ბრაზილია
კოპა ამერიკა: 1999
ფიფა-ს კონფედერაციის თასი (მეორე ადგილი): 1999
რესურსები ინტერნეტში
ფეხბურთელის პროფილი soccerway.com-ზე
დაბადებული 1971
დაბადებული 27 ივნისი
ბრაზილიელი ფეხბურთელები
ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
სალვადორის ბაიას ფეხბურთელები
სან-პაულუს ფეხბურთელები
ფლამენგოს ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
მილანის ფეხბურთელები
ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები
1999 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები
1999 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
ლელა ცუცქირიძე

ლელა ცუცქირიძე (დ. 1964, თბილისი) — ქართველი საბავშვო მწერალი, მხატვარ-ილუსტრატორი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. სხვადასხვა დროს მუშაობდა საბავშვო გადაცემებსა და რედაქციებში. ამჟამად არის მოსწავლე ახალგაზრდობის ეროვნული სასახლის თანამშრომელი, მუშაობს მკითხველთა კლუბისა და ნოდარ დუმბაძის ფონდის საკვირაო სკოლის „ზურიკელას სკოლის“ პედაგოგად, ამონაშვილის საავტორო ბაღის „ბასტი ბუბუს“ სამხატვრო მენეჯერად. არის USAID-ის საქართველოს დაწყებითი განათლების პროექტის (G-PriED) საბავშვო ტექსტების ავტორი.
მონაწილეობდა სხვადასხვა ლიტერატურულ და შემოქმედებით პროექტებში, არის ლიტერატურული პრემიის ლაურეატი და საბავშვო სიმღერების ტექსტების ავტორი. მისი ნაშრომები იბეჭდება ლიტერატურულ პერიოდიკაში. მისი ტექსტები შესულია სასკოლო სახელმძღვანელოებში, ანთოლოგიებში, ალმანახებსა და კრებულებში. თარგმნილია ინგლისურ, გერმანულ, ბერძნულ, ლიეტუვურ, უკრაინულ და რუსულ ენებზე.
ჰყავს ერთი შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
ლელა ცუცქირიძის ბიოგრაფია
ლელა ცუცქირიძის ლექსები
ლელა ცუცქირიძე
ქართველი მწერლები
მწერალი ქალები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქართველი საბავშვო მწერლები
თბილისში დაბადებულები
Comitas pachycerus

Comitas pachycerus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
იოზეფშტედტერ-შტრასე (ვენის მეტრო)

იოზეფშტედტერ-შტრასე (ვენის მეტრო)
იოზეფშტედტერ-შტრასე — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U6 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1989 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ვენის მეტროპოლიტენის საიტი
ვენის მეტროსადგურები
ყინწვისი (ქარელის მუნიციპალიტეტი)

ყინწვისი (ქარელის მუნიციპალიტეტი)
ყინწვისი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ზღუდრის თემი). მდებარეობს მდინარე ძამის მარჯვენა მხარეს, თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 730 მეტრი, ქარელიდან 8 კილომეტრი. სოფლიდან დაახლოებით 10 კილომეტრზე დგას ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი — ყინწვისის მონასტერი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 205 ადამიანი.
სოფელში სახლობენ: ბერაძეები, თურმანიძეები, ღამბაშიძეები, კაბისაშვილები და ჯიოშვილები.
იხილეთ აგრეთვე
გიგოს საყდარი
ლიტერატურა
სქოლიო
ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები