PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჭელიძე

ჭელიძე
საკუთარი სახელი ჭელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ამბაკო ჭელიძე — მწერალი
გივი ჭელიძე — ჟურნალისტი
გიზო ჭელიძე — ფილოლოგი, ფოლკლორისტი
გიორგი ჭელიძე — კინოოპერატორი
გიორგი ჭელიძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი
გრიგოლ ჭელიძე — გეოლოგი
დავით ჭელიძე — ჟურნალისტი
დავით ჭელიძე — სპორტსმენი (მკლავჭიდი)
დავით ჭელიძე — პოლიტიკოსი
ედიშერ ჭელიძე — ფილოლოგი, თეოლოგი
ეთერ ჭელიძე — კომპოზიტორი, მომღერალი
ვალერიან ჭელიძე — მშენებელი, სოციალისტური შრომის გმირი
ვახტანგ ჭელიძე — მწერალი
ვახტანგ ჭელიძე — ფეხბურთელი
ვლადიმერ ჭელიძე — მათემატიკოსი
ზაზა ჭელიძე — ფეხბურთელი
ზურაბ ჭელიძე — ფიზიკოსი, მედიამენეჯერი
თამაზ ჭელიძე — ფიზიკოსი
თეიმურაზ ჭელიძე — პოლიტიკოსი
იაგორ ჭელიძე (ჩელიევი) — ქართული წარმოშობის რუსი გამომგონებელი
ივერი ჭელიძე — ინჟინერი
ლევან ჭელიძე — სპორტსმენი (ძიუდო)
ლუკა ჭელიძე — ქიმიკოსი
მერი ჭელიძე — ფილოსოფოსი
ოთარ ჭელიძე — პოეტი
ომარ ჭელიძე — მეღვინე
სერგო ჭელიძე — რეჟისორი
სვიმეონი (ჭელიძე) — სასულიერო პირი
ფაინა ჭელიძე — კინოს მხატვარი
ჯემალ ჭელიძე — მთარგმნელი, პოეტი, მწერალი
ქართული გვარები
სიმონ მესხი

სიმონ მესხი
სიმონ ივანეს ძე მესხი (დ. 1820, სოფ. რიონი — გ. 1877, სოფ. რიონი) — ქართველი მთარგმნელი, საქმის მწარმოებელი, გადამწერი.
ბიოგრაფია
დაიბადა აზნაურ ივანე მესხის ოჯახში. მშობლებს სურდათ შვილი მღვდელი გამოსულიყო და ამიტომ ცხრა წლის სიმონი სასწავლებლად ნათლიას, მღვდელ დავით ბაქრაძეს მიაბარეს. ოთხი წლის შემდეგ, ბიძამისმა დეკანოზმა იესე ბაქრაძემ ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში წაიყვანა, სადაც მხოლოდ სამი წელი ისწავლა.
1840 წელს ჯვარი დაიწერა მაგდანა ანდრიას ასულ მარჯანიშვილზე. სიმონ მესხი იმერეთში ცნობილი იყო თავისი მრავალრიცხოვანი ოჯახითა და შვილებით.
სამსახური
სამსახური ქუთაისის საგუბერნიო სასამართლოში გადამწერის თანამდებობით დაიწყო, კარგად შეისწავლა რუსული ენა და შემდეგ საქმის მწარმოებლად და თარჯიმნად მუშაობდა. ღარიბი აზნაური და დაბალი ჩინის მოხელე სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულების დროს ბევრ ქართველს ეხმარებოდა, რაც ცარიზმის ბიუროკრატიული რეჟიმის დროს ერთობ სახიფათო იყო. თხოვნების, კასაცია-აპელაციების დაწერით დამატებით ანაზღაურებას ღებულობდა და კარგი შემოსავალიც ჰქონდა. ამიტომ ამ საქმეს დიდის ყურადღებით ასრულებდა, საჩივრის ქაღალდების წერაში ხშირად ღამეებსაც ათენებდა და ზოგჯერ შავი საბუთის გადასაწერად შვილებსაც იხმარებდა.
ოჯახი
სიმონ მესხისა და მაგდანა მარჯანიშვილის მრავალშვილიანმა ოჯახმა ქართულ კულტურას შესძინა რამდენიმე მსახიობი, საზოგადო მოღვაწე, ჟურნალისტი და მწერალი: გიორგი მესხი (პედაგოგი, მისი შვილიშვილი იყო მსახიობი ვერიკო ანჯაფარიძე), სერგეი მესხი (მწერალი, პუბლისცისტი, საზოგადო მოღვაწე), ივანე მესხი (მთარგმნელი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი), ანა მესხი (მსახიობი, მთარგმნელი), კოტე მესხი (მსახიობი, რეჟისორი), დავით მესხი (მთარგმნელი, ჟურნალისტი), ეფემია მესხი (მსახიობი), მარიამ მესხი (მსახიობ ბარბარე გამრეკელის და რეჟისორ ნინო გამრეკელის დედა).
ოჯახში სიმონი ძალიან მშვიდი კაცი ყოფილა, ბავშვებს იშვიათად უწყრებოდა და მეუღლესაც ხშირად საყვედურობდა ბავშვების მიმართ სისასტიკის გამო. სიმონი უფროსი შვილების პელაგიას და გიორგის გარდაცვალებას მოესწრო. გიორგის ქვრივი და ოთხი მცირეწლოვანი შვილი, სიმონის მეურვეობის ქვეშ დარჩნენ. ბაბუამ ყველა მათგანს დაამთავრებინა საშუალო სასწავლებელი. სახელოვანი ქართველი მსახიობი ვერიკო ანჯაფარიძე გიორგის ქალის მარიამის ქალიშვილი იყო.
1877 წელს სიმონ მესხი, ხანდაზმულთათვის იშვიათი სენით, ხუნაგით გარდაიცვალა.
მეუღლე
სიმონის მეუღლე მაგდანა (რუსულ დოკუმენტებში მაგდალინა) მარჯანიშვილი საკმაოდ მკაცრი, შვილებისადმი მომთხოვნი და ამავე დროს ღვთის მავედრებელი ქალი ყოფილა. იგი მიეკუთვნებოდა ქართველ ქალთა იმ რიცხვს, რომელთაც ზეპირად იცოდნენ შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანი“. მან რუსთაველის სიყვარული თავის ქალიშვილს ანასაც გადასცა. დავით მესხი წერს, რომ მაგდანამ 18 შვილი გააჩინა, აქედან ხუთი ბავშვი ჩვილობის ასაკში გარდაეცვალა. ცამეტი შვილიდან მხოლოდ სამს თუ ოთხს ჰყავდა ძიძა, დანარჩენი თვითონ გაზარდა.
მაგდანა გიორგის და პელაგიას გარდა კიდევ ერთი შვილის, სერგეის სიკვდილსაც მოესწრო. მაგდანა მარჯანიშვილი 1898 წელს წყალმანკით გარდაიცვალა.
მაგდანა მარჯანიშვილი იყო მსახიობ კოტე მარჯანიშვილის მამიდა.
ლიტერატურა
რამაზ სურმანიძე, „ივანე მესხი: (ქალაქის მდივანი)“, თბ., 2013.
რესურსები ინტერნეტში
დავით მესხის მოგონებანი
სქოლიო
დაბადებული 1820
გარდაცვლილი 1877
ქართველი მთარგმნელები
სეტი-მერენპტაჰი

სეტი-მერენპტაჰი — ძველი ეგვიპტის პრინცი მეცხრამეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის ახალი სამეფოს პერიოდის დროს. სეტი-მერენპტაჰი ეგვიპტის ფარაონის სეთი II-ის შვილი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის მეცხრამეტე დინასტია
ძველი ეგვიპტის პრინცები
ეგვიპტის მეცხრამეტე დინასტიის პრინცები
Tracunhaém

Tracunhaém is a city located in the state of Pernambuco, Brazil. Located at 63 km from Recife, capital of the state of Pernambuco. Has an estimated (IBGE 2020) population of 13,813 inhabitants.
Geography
State - Pernambuco
Region - Zona da mata Pernambucana
Boundaries - Nazaré da Mata (N); Paudalho (S); Araçoiaba and Itaquitinga (E); Carpina (W)
Area - 116.66 km2
Elevation - 120 m
Hydrography - Goiana and Capibaribe rivers
Vegetation - Subcaducifólia forest
Climate - Hot tropical and humid
Annual average temperature - 24.9 c
Distance to Recife - 63 km
Economy
The main economic activities in Tracunhaém are based in commerce and agribusiness, especially sugarcane; and livestock such as poultry, cattle and pigs.
Economic indicators
Economy by Sector
2006
Health indicators
References
Municipalities in Pernambuco
მამერტინელები

მამერტინელები („მარსის შვილები“) — დაქირავებული რაზმი იტალიიდან, რომლებიც სირაკუზის ტირანმა და სიცილიის თვითგამოცხადებულმა მეფე აგათოკლემ (ძვ. წ. 361–289) დაიქირავა მათი სამშობლო კამპანიიდან.
ისტორია
მას შემდეგ რაც სირაკუზა დამარცხდა მეშვიდე სიცილიურ ომში, ძვ. წ. 307 წელს ქალაქი მესინა კართაგენელებს გადაეცა. აგათოკლეს გარდაცვალების შემდეგ მამერტიანელებმა მესინა დაიკავეს. იგივე ბედი ეწია მესინის სრუტის აღმოსავლეთით მდებარე იტალიურ ქალაქ რეგიუმს. რეგიუმის შეშინებულმა მოსახლეობამ დახმარება რომს სთხოვა. რომაელებმა გამოგზავნეს 4000 კაციანი გარნიზონი დეციუს იუბელიუს კამპანუსის მეთაურობით. ძვ. წ. 271 წელს აჯანყება რომაელებმა ჩაახშეს, ხოლო ქალაქი მის მკვიდრ მოსახლეობას დაუბრუნეს.
მესინაში დარჩენილ კამპანიელების წინააღმდეგ სირაკუზელების ახალი ტირანი ჰიერონ II იბრძოდა. საბოლოოდ მან მდინარე ლონგანუსთან გამართულ ბრძოლაში კამპანიელები დაამარცხა. მაშინ მამერტინელების ერთმა ნაწილმა, როგორც ისტორიკოსი პოლიბიოსი გადმოგვცემს, კართაგენლებს დაუკავშირდა, ხოლო მეორე ნაწილი სისხლით მონათესავე რომაელებს. თავდაპირველად რომის სენატი ყოყმანობდა ამ საკითხის გადაწყვეტაში, მაგრამ სახალხო კრებამ დაადგინა მამერტინელების დასახმარებლად კონსულის მეთაურობით მესანაში ჯარი გაეგზავნა, ასე წარმოიქმნა რომაელებსა და კართაგენლებს შორის ხანგრძლივი ბრძოლის საბაბი. მამერტიანელები რომის მოკავშირეები გახდნენ.
რომაელებმა მეფე ჰიერონ II-ს თხოვნით მიმართეს, რათა შეეწყვიტა მესინაზე თავდასხმები. კართაგენელები აღშფოთდნენ რომის მოულოდნელი პოლიტიკით. ამავდროულად კართაგენელმა ადმირალმა ჰანონმა, რომელმაც ფლოტი მესინის ნავსადგურებში შეიყვანა, მოახერხა არა მხოლოდ ჰიერონის დაზავება მამერტიანელებთან, არამედ ქალაქის ციტადელის დაკავებაც. ამ მოვლენებმა განაპირობა რომის მიერ კართაგენის წინააღმდეგ ომის გამოცხადება და ორი ლეგიონი კონსულ აპიუს კლავდიუს კაუდექსის მეთაურობით ჩავიდა სიცილიაში.
მიუხედავად იმისა, რომ კართაგენელები მესინის სრუტეს აკონტროლებდნენ, კონსულმა მაინც შეძლო ღამის საფარქვეშ სიცილიაზე გადასვლა მოკავშირეთა ფლოტის გამოყენებით. მამერტინელებს ამასობაში უკვე განედევნათ კართაგენელები და ქალაქი რომაელებს გადასცეს. კართაგენელებმა გარნიზონის მეთაური ჰანონი ქალაქის დაკარგვისთვის ჯვარს აცვეს (ἀνεσταύρωσαν). ამ მოვლენების შედეგად ძვ. წ. 264 წელს დაიწყო პირველი პუნიკური ომი.
ლიტერატურა
პოლიბიუსი, „ისტორია“. I:8, 10-11.
რესურსები ინტერნეტში
დაქირავებული პირები (მეომრები)
დიდი საბერძნეთი
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მონტენეგროში

იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მონტენეგროში
2014 წლის მონაცემებით მონტენეგროში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 2 ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით სულ 1007 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,2 % მონტენეგროს ძეგლებია. ერთი ობიექტი შეტანილია ბუნები ძეგლის კრიტერიუმებით, ხოლო მეორე კულტურული ძეგლის კრიტერიუმებით. კულტურული ობიექტი წარმოადგენს კაცობრიობის შემოქმედებითი გენიის შედევრს. გარდა ამისა, 2014 წლის მონაცემებით მონტენეგროს 6 ობიექტი წარდგენილია იუნესკოს საცდელ სიაში. მსოფლიო მემკვიდრეობისა და ბუნებრივი მემკვიდრეობის დაცვის კონვენციის რატიფიცირება ჩერნოგორიამ მოახდინა 2006 წლის 3 ივნისს. თუმცა პირველი ობიექტი მონტენეგროს ტერიტორიიდან სიაში შეიტანეს 1979 წელს, მაშინ, როდესაც ქვეყანა შედიოდა იუგოსლავიის შემადგენლობაში.
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
ობიექტების გეოგრაფიული მდებარეობა
წითელი წერტილებით მონიშნულია სტეჩკების მდებარეობა.
საცდელი სია
იუნესკოს საცდელ სიაში შეტანილია მონტენეგროს 6 ობიექტი.
ობიექტების გეოგრაფიული მდებარეობა
სქოლიო
Gregory of Nazianzus the Elder

Gregory of Nazianzus the Elder
Gregory the Elder or Gregory of Nazianzus the Elder (– 374) was the bishop of the see of Nazianzus in Roman province of Cappadocia. However, he is better remembered as the patriarch of an important family of ecclesiastics.
Career
A member of the Hypsistarians, a distinct Jewish-pagan sect worshiping Hypsistos, the "Most High" God, Gregory was convinced to convert to Christianity by his wife Nonna in 325. Both Gregory and Nonna came from wealthy families, and Gregory was able to personally finance the construction of a church in the region. In 328, Gregory was selected as bishop of Nazianzus, a position he held until his death. At one point, Gregory subscribed to an Arian understanding of the Trinity. However, this was for a very brief time and he quickly renounced that position.
Family
Three children were born to Gregory and Nonna. One daughter, Saint Gorgonia outlived her parents by only a year, and was lauded in the eulogy given by her brother as a model Christian wife. Their younger son, Caesarius of Nazianzus, studied in Caesarea Mazaca and at Alexandria and became a physician. He served in Constantinople as the court physician for both Constantius II and Julian the Apostate, and died in 368. Their elder son, also named Gregory (and sometimes known as "the Younger"), served alongside his father first as a priest, and then as coadjutor. Gregory the Younger would later become the Patriarch of Constantinople.
References
External links
Catholic Encyclopedia, articles on Caesarius and Gregory the Younger.
Patron Saints Index article on Gregory the Elder.
Catholic Online article on Saint Gorgonia.
374 deaths
Byzantine saints
4th-century bishops in Roman Anatolia
Saints from Roman Anatolia
4th-century Christian saints
People from Aksaray Province
პრაღის მეტროპოლიტენი

პრაღის მეტროპოლიტენი — ერთადერთი მეტროპოლიტენი ჩეხეთში და პრაღის ტრანსპორტის ერთ-ერთი ძირითადი საშუალება. პრაღის მეტროპოლიტენი ევროპაში მგზავრთა გამტარობის მიხედვით მეშვიდე ადგილს იკავებს.
პრაღის მეტროპოლიტენი სამი ხაზისგან შედგება: "ა" (სქემაზე მწვანედ) "ბ" (სქემაზე ყვითლად) "ც" (სქემაზე წითლად). ქალაქის ცენტრში გადასაჯდომ სამკუთხედს ჰქმნის. პირველად გაიხსნა "ც" ხაზის მონაკვეთი სადგურებს "კეჩეროვსა" და "სოკოლოვსკას" (ამჟამად "ფლორენცი") შორის. ხაზების სიგრძე 59,3 კმ-ია, სადგურების რაოდენობა 57. სამი დეპოა: "კეცეროვი", "ჰოსტივარი" და "ზლიჩინი", აქვე უნდა ითქვას, რომ სამივე დეპოს რკინიგზასთან შეერთების საკუთარი ლიანდაგები აქვს.
დღიურად მეტროპოლიტენს 1,5-დან 2 მლნ ადამიანამდე გადაჰყავს. სამგზავრო ბილეთებია პრაღის მტროსთვის, ტრამვაისთვის, ავტობუსისთვის, პეტრჟინაზე მდებარე ფუნიკულიორისა და ზოოპარკისთვის ერთიანია.
სადგურებს, როგორც წესი, რამდენიმე ამოსასვლელი აქვთ, მანძილი კი მათ შორის საკმაოდ დიდიც შეიძლება იყოს. ზოგიერთ საგარეუბნო მეტროსადგურს, რომელიც ღრმად არ არის განლაგებული, საესკალატორო მომსახურება არ გააჩნია. ამასთან, ბოლო ხანებში ყველა სადგურს ლიფტებს უყენებენ, რათა ეტლში მყოფი ინვალიდებისთვის გაიოლდეს ბაქანზე მოხვედრა.
ისტორია
პრაღაში მეტროპოლიტენის აშენების პირველი წინადადება ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის აშენების შემდეგ ლადისლავ როტმა წამოაყენა 1898 წელს. ღონისძიებები ნაწილობრივ 1920-იან წლებში დაიწყო და მოსამზადებელი სამუშაოები მიმდინარეობდა როგორც ომამდე, ასევე, ომის შემდეგ, თუმცა, მეტროს მასშტაბური მშენებლობა 1966 წელსღა დაიწყო, ოღონდ, თავიდან მიწისქვეშა ტრამვაის ტრასები იგეგმებოდა.
პრაღის მეტროპოლიტენის მშენებლობის კონცეფცია 1967 წელს დაამტკიცა ჩსსრ-მა. მშენებლობა საბჭოთა სპეციალისტების დახმარებით მიმდინარეობდა. პირველი მონაკვეთი 1974 წლის 9 მაისს, წითელის არმიის მიერ პრაღის გათავისუფლებიდან 29 წლისთავზე. ხაზ "А"-ს გახსნისთვის საბჭოთა კავშირიდან 43 ათასი ტონა თუჯის ტუბინგი, 21 ესკალატორი, ტურნიკეტები და სხვა სახის ინვენტარი იქნა ჩატანილი.
1990 წელს "ხავერდოვანი რევოლუციის" შემდეგ 19 სადგურს, რომელთაც მანამდე საბჭოთა და კომუნისტური ხასიათის სახელწოდება ჰქონდა, ადგილობრივი ტოპონიმიკით შეიცვალა.
ცისფრით აღნიშნულია მონაკვეთები, რომლებიც 2002 წელს დაიტბორა.
ხაზები
იხილეთ აგრეთვე
მეტროპოლიტენების სია
რესურსები ინტერნეტში
მონაცემები და ფაქტები — ექსპლუატაციურ-ტექმაჩვენებლები
პრაღის მეტროპოლიტენი საიტზე metroweb.cz
პრაღის მეტროპოლიტენი საიტზე urbanrail.net
პრაღის მეტროპოლიტენის ფოტოები
სქოლიო
პრაღის მეტრო
მეტროპოლიტენი
მეტროპოლიტენი
Jepelacio District

Jepelacio District is one of six districts of the province Moyobamba in Peru.
References
ფრესნოს წმინდა სამების ეკლესია

ფრესნოს წმინდა სამების ეკლესია — სომხური სამოციქულო ეკლესია ფრესნოში, კალიფორნია. აშენდა 1914 წელს. იგი სომხური ეკლესიის ტრადიციული არქიტექტურის ტიპის პირველი ეკლესიაა ამერიკის შეერთებულ შტატებში.
წმინდა სამების ეკლესია ყველაზე ძველია დასავლეთ ამერიკის შეერთებულ შტატებში მდებარე სომხურ ეკლესიებს შორის. 1986 წლის 31 ივლისს, იგი აშშ-ის ისტორიული ადგილების ეროვნულ სიას დაემატა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
სომხური სამოციქულო ეკლესია ამერიკის შეერთებულ შტატებში
კოტორის მუნიციპალიტეტი

კოტორის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი მონტენეგროში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კოტორი.
დემოგრაფია
კოტორის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2013 წელს შეადგენდა 22 601 ადამიანს.. ფართობი 67 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
ჩერნოგორიის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მონტენეგროს მუნიციპალიტეტები
კეხურა (მრავალმნიშვნელოვანი)

კეხურა (მრავალმნიშვნელოვანი)
კეხურა შეიძლება აღნიშნავდეს:
კეხურა — ძველი ქართული ვაშლის ჯიში
კეხურა — მდინარე ქურთის მუნიციპალიტეტში
Neopleurotomoides callembryon

Neopleurotomoides callembryon — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ალექსანდრე სარაჯიშვილი

ალექსანდრე სარაჯიშვილი (ფსევდონიმი: რიშ-ბაბა) (დ. 1851 — გ. 1914) — ქართველი კრიტიკოსი, მკვლევარი, მთარგმნელი, ჟურნალისტი, საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1868 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი გიმნაზია და სწავლა განაგრძო პეტერბურგის უნივერსიტეტში, იურიდიულ ფაკულტეტზე. ასევე, სწავლობდა ყაზანის უნივერსიტეტში ბუნებისმეტყველების ფაკულტეტზე და კიევის უნივერსიტეტში, იურიდიულ ფაკულტეტზე. 1873–1876 წლებში ჟენევის უნივერსიტეტში სიტყვიერების ფაკულტეტის სტუდენტი იყო. ჟენევაში აქტიურად მონაწილეობდა სტუდენტთა ცხოვრებაში, ფრანგულად კითხულობდა მოხსენებას ქართული ლიტერატურის საკითხებზე. სამშობლოში დაბრუნებისთანავე ჩაება საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობის წევრი, საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების ერთ-ერთი დამფუძნებელი და მისი პირველი ხაზინადარი, მუზეუმ-წიგნთსაცავის გამგე. თანამშრომლობდა გამოცემებთან „დროება“ (ათავსებდა კრიტიკულ წერილებსა და რეცენზიებს) და „მოამბე“, სადაც 1895 წელს დაიწყო მისი ნაშრომის — „ვეფხისტყაოსნის ყალბი ადგილების“ გამოქვეყნება. 1901–1902 წლებში რედაქტორობდა გაზეთ „ივერიას“, ხოლო 1903–1905 წლებში იყო ამ გაზეთის გამომცემელი. იუმორისტული ხასიათის წერილებსა და ნათარგმნ თხზულებებს აქვეყნებდა გამოცემებში „ფასკუნჯი“, „ჯეჯილი“ და „კლდე“. ალექსანდრე სარაჯიშვილი იკვლევდა აგრთვე ძველ ხელნაწერებსაც. 1884 წელს ილია ჭავჭავაძესა და პეტრე უმიკაშვილთან ერთად გამოსცა „ვისრამიანი“. ი. რომენსკისთან ერთად თარგმნა ინდური ეპოსი „რამაიანა“.
ლიტერატურა
ი. მეგრელიძე, რუსთველოლოგები, 1970;
ი. სონღულაშვილი, ალექსანდრე ივანეს ძე სარაჯიშვილი, კრებული: ძველი საქართველო, ტ. IV, 1914–1915.
დაბადებული 1851
გარდაცვლილი 1914
ქართველი ჟურნალისტები
ქართველი კრიტიკოსები
ქართველი მთარგმნელები
საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ტაკიძე

ტაკიძე
საკუთარი სახელი ტაკიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ამირან ტაკიძე — პარტიული და სახელმწიფო მოხელე, პოლიტიკოსი
ანი ტაკიძე — პიანისტი
დავით ტაკიძე (შემოქმედელი) — მწერალი, პუბლიცისტი
დარეჯან ტაკიძე — სოფლის მეურნეობის მუშაკი
ემენ ტაკიძე — სამართალმცოდნე, საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე
ირაკლი ტაკიძე — ფეხბურთელი
ომარ ტაკიძე — პოლიტიკოსი, თანამდებობის პირი
იხილეთ აგრეთვე
ტაკიძეები — გეოგრაფიული სახელწოდება
ქართული გვარები
ლობატა

ლობატა — ოლქი სან-ტომე და პრინსიპის სახელმწიფოში. მდებარეობს კუნძულ სან-ტომეს ჩრდილოეთ ნაწილში. ფართობი — 105 კმ². 2012 წლის აღწერის მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 20 007 ადამიანს. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი გვადალუპე. ოლქის შემადგენლობაში შედის პატარა კუნძული კაბრაში.
ოლქის მოსახლეობის რაოდენობის ცვლილება წლების მიხედვით
1940 წელი — 9240 ადამიანი (ქვეყნის მოსახლეობის რაოდენობის 15,2 %)
1950 წელი — 8190 ადამიანი (ქვეყნის მოსახლეობის რაოდენობის 13,6 %)
1960 წელი — 7875 ადამიანი (ქვეყნის მოსახლეობის რაოდენობის 12,3 %)
1970 წელი — 9361 ადამიანი (ქვეყნის მოსახლეობის რაოდენობის 12,7 %)
1981 წელი — 11 776 ადამიანი (ქვეყნის მოსახლეობის რაოდენობის 12,2 %)
1991 წელი — 14 173 ადამიანი (ქვეყნის მოსახლეობის რაოდენობის 12,1 %)
2001 წელი — 15 187 ადამიანი (ქვეყნის მოსახლეობის რაოდენობის 11,0 %)
2012 წელი — 20 007 ადამიანი (ქვეყნის მოსახლეობის რაოდენობის 10,7 %)
სქოლიო
სან-ტომე და პრინსიპის ოლქები
Zenyatta Mondatta

Zenyatta Mondatta — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის მესამე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოიცა 1980 წელს.
მიმოხილვა
ალბომი ჩაიწერა ჯგუფის მეორე საკონცერტო ტურნეს მსვლელობისას, სულ ოთხი კვირის განმავლობაში. მუსიკოსები ხშირად ჩიოდნენ, რომ ალბომით კმაყოფილები არ არიან. წარუმატებელი გაერთიანების დროს, 1986 წელს მათ ჩაწერეს ორი კომპოზიცია ამ ალბომიდან.
თავად Zenyatta Mondatta არის ჯგუფის უკანასკნელი დისკი, რომელიც რეგეის და პანკის გავლენით არის დაწერილი - შემდეგ ორ სტუდიურ-დისკში The Police სხვა მუსიკალურ სტილებსაც იყენებდა.
ალბომში პირველად ჟღერს პოლიტიკური ლოზუნგები, როგორიც არის სტინგის წუხილი სიღარიბეზე სიმღერაში „Driven To Tears“ და სტიუარტ კოუპლენდის „Bombs Away“, რომელიც შეიძლება ჩაითვალოს პასუხად საბჭოთა კავშირის მიერ ავღანეთის ოკუპაციაზე.
სიმღერების სია
პერსონალი
სტინგი – ბას გიტარა, ვოკალი, სინთეზატორი
ენდი სამერსი – გიტარა, ვოკალი, სინთეზატორი
სტიუარტ კოუპლენდი – დასარტყმელი საკრავები, ვოკალი
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
სერტიფიცირებები
სქოლიო
The Police-ის ალბომები
1980 წლის ალბომები
A&M Records-ის ალბომები
ალბომები ნაიჯელ გრეის პროდიუსერობით
პიტ სხრაივერსი

პიტ სხრაივერსი (დ. 15 დეკემბერი, 1946, იუტფაასი, უტრეხტი, ნიდერლანდები) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. სხვადასხვა დროს იცავდა „დვს ამსტერდამის“, „ტვენტეს“, „აიაქსის“, „ზვოლესა“ და ნიდერლანდების ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1974 და 1978 წლების მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი ნიდერლანდების ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
მიღწევები
საკლუბო
ტვენტე
ერედივიზია
ვიცე-ჩემპიონი: 1974
ბრინჯაოს პრიზიორი (3): 1969, 1972, 1973
აიაქსი
ერედივიზია
ჩემპიონი (5): 1977, 1979, 1980, 1982, 1983
ვიცე-ჩემპიონი (2): 1978, 1981
ბრინჯაოს პრიზიორი (2): 1975, 1976
ნიდერლანდების თასი
თასის მფლობელი (2): 1979, 1983
ფინალისტი (3): 1978, 1980, 1981
სანაკრებო
ნიდერლანდები
მსოფლიო ჩემპიონატი
ვიცე-ჩემპიონი: 1974, 1978
ევროპის ჩემპიონატი
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1976
რესურსები ინტერნეტში
პიტ სხრაივერსი — National-Football-Teams.com
პიტ სხრაივერსი — Transfermarkt
პიტ სხრაივერსი — WorldFootball.net
კომენტარები
სქოლიო
დაბადებული 15 დეკემბერი
დაბადებული 1946
ნიდერლანდელი ფეხბურთელები
ერედივიზიის ფეხბურთელები
ტვენტეს ფეხბურთელები
ამსტერდამის აიაქსის ფეხბურთელები
ნიდერლანდების ნაკრების ფეხბურთელები
1974 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1980 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ნიდერლანდელი ფეხბურთის მწვრთნელები
ალკმარის მწვრთნელები
ცვაიბრიუკენის გრაფებისა და ჰერცოგების სია

ცვაიბრიუკენის გრაფებისა და ჰერცოგების სია
1170 წელს პირველად მოხსენიებული ცვაიბრიუკენი 1182 წლიდან დამოუკიდებელი საგრაფოა. 1366 წელს უკანასკნელმა გრაფმა საგრაფო პფალცის კურფიურსტს მიჰყიდა.
ვალრამიდები
1182 – 1237 – ჰაინრიხ I - Heinrich I.
1237 – 1282 – ჰაინრიხ II - Heinrich II.
1282 – 1309 – ვალრამ I - Walram I.
1309 – 1311 – სიმონ I – Simon I.
1311 – 1366 – ვალრამ II - Walram II.
1366 – 1394 – ებერჰარდ I – Eberhard I.
ვიტელსბახები
1394 – 1399 – რუპრეხტ II - Ruprecht II.
1399 – 1410 – რუპრეხტ III - Ruprecht III.
1410 – 1459 – შტეფან I – Stephan I.
1459 – 1489 – ლუდვიგ I - Ludwig I.
1489 – 1514 – ალექსანდერ I - Alexander I.
1514 – 1532 – ლუდვიგ II - Ludwig II.
1532 – 1569 – ვოლფგანგ I – Wolfgang I.
1569 – 1604 – იოჰან I - Johann I.
1604 – 1635 – იოჰან II - Johann II.
1635 – 1652 – იოჰან III კაზიმირი - Johann III. Kasimir
1652 – 1660 – კარლ I გუსტავი - Karl I. Gustav
1660 – 1697 – კარლ II - Karl II.
1697 – 1718 – კარლ III - Karl III.
1718 – 1731 – გუსტავ სამუელ ლეოპოლდი - Gustav Samuel Leopold
1731 – 1735 – ქრისტიან III - Christian III.
1735 – 1775 – ქრისტიან IV - Christian IV.
1775 – 1795 – კარლ IV - Karl IV.
1795 – 1825 – მაქსიმილიან I - Maximilian I.
გერმანიის ისტორია
Now and Then (The Beatles-ის სიმღერა)

Now and Then (The Beatles-ის სიმღერა)
„Now and Then“ — ჯონ ლენონის სიმღერა, თავდაპირველად, 1979 წელს, მომზადებული როგორც დემო, მაგრამ წლების განმავლობაში დაუსრულებელი. 2023 წლისთვის სიმღერა დაასრულეს The Beatles-ის წევრებმა, დაამატეს სხვადასხვა მუსიკალური პარტია და მოამზადეს გამოსაცემად. სიმღერა გამოიცემა 2023 წლის 2 ნოემბერს როგორც ცალკეული ორმაგი A-მხარის მქონე სინგლი — „Love Me Do“-ს (1962) ახალი მიქსით. ამ სიმღერის გამოშვება ემთხვევა კრებულების 1962–1966 და 1967–1970 ახალი გამოცემების გამოსვლას, რომელთაგან უკანასკნელში შეტანილია „Now and Then“.
შექმნა
„Now and Then“ დაიწერა ჯონ ლენონის მიერ, 1970-იანი წლების ბოლოს, იგივე პერიოდში, რაც „Free as a Bird“ და „Real Love“, ორი სიმღერა, რომელიც შეიტანეს პროექტის The Beatles Anthology დისკებში. დაუსრულებელი სიმღერა ჩაწერილი
The Beatles-ის ვერსია
1994 წლის იანვარში პოლ მაკ-კარტნიმ ლენონის ქვრივისგან, იოკო ონოსგან მიიღო ორი დემო ფირი. ამ ფირებზე იყო თითქმის დასრულებული „Free as a Bird“ და „Real Love“, ასევე „Grow Old with Me“ და „Now and Then“. ამ უკანასკნელზე მუშაობა დაიწყო 1995 წლის მარტში. მაგრამ ლენონის ამ დემოს გარდაქმნის მცდელობისას კოლექტივმა შეწყვიტა ჩაწერა.
პოლ მაკ-კარტნის თქმით, ჯორჯ ჰარისონს არ სურდა ამის გაკეთება, ალბათ იმიტომ, რომ ახალი ტექსტები უნდა დაწერილიყო. პროდიუსერ ჯეფ ლინი იხსენებს: "სიმღერას ჰქონდა მისამღერი, მაგრამ კუპლეტები არ ვარგოდა. ჩვენ დავამატეთ უკანა ფონი, მაგრამ არ დავასრულეთ მუშაობა". აგრეთვე როლი ითამაშა ჩანაწერზე არსებულმა ტექნიკურმა დეფექტმა, რომლის მოცილებაც შეუძლებელი იყო.
2005 და 2006 წლებში საუბარი იყო დემოზე მუშაობაზე. როგორც ითქვა, სინგლი უნდა გამოჩენილიყო კოლექტივის მთლიანი კატალოგის ციფრული სახით ინტერნეტში განთავსებისთანავე.
რესურსები ინტერნეტში
Paul McCartney regrets not finishing third Beatles reunion song
სქოლიო
The Beatles Anthology
The Beatles-ის სიმღერები
ჯონ ლენონის სიმღერები
სიმღერები ჯეფ ლინის პროდიუსერობით
2023 წლის სინგლები
სიმღერები ჯონ ლენონის ავტორობით
დარმშტადტიუმი

დარმშტადტიუმი (ქიმიური სიმბოლო — Ds), უნუნნილიუმი (ქიმიური სიმბოლო — Uun), ეკა-პლატინა (Eka-platinium) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეშვიდე პერიოდის, მეათე ჯგუფის (მოძველებული კლასიფიკაციით — მერვე ჯგუფის თანაური ქვეჯგუფის, VIIIბ) ხელოვნურად მიღებული რადიოაქტიური ქიმიური ელემენტი. მისი ატომური ნომერია — 110. ბუნებაში არ გვხვდება, ყველაზე სტაბილური იზიტოპის მასური რიცხვი ტოლია 281, რომლის დაშლის პერიოდი 10 წამია. სახელი დაერქვა გერმანიის ქალაქის დარმშტადტის პატივსაცემად, სადაც იქნა ელემენტი აღმოჩენილი.
რესურსები ინტერნეტში
დარმშტადტიუმი
სქოლიო
სევილიის პროვინცია

სევილიის პროვინცია
სევილია — პროვინცია სამხრეთ ესპანეთში, ანდალუსიის ჩრდილოეთით. იგი შემოსაზღვრულია ესპანეთის შემდეგი პროვინციებით: მალაგა, კადისი, უელვა, ბადახოსი და კორდობა.
სევილიის ფართობია 14,042 კმ². მოსახლეობა — 1 758 720 (2002 წლის მონაცემებით), რომლის 40 % ცხოვრობს მის დედაქალაქ სევილიაში. სიმჭიდროვე — 125,25 კაცი/კმ².
სევილიაში არის 105 მუნიციპალიტეტი.
იხილეთ აგრეთვე
სევილიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პროვინციის საბჭო
ტურისტული პორტალი
სევილია