PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტრიფონ ხუხუა

ტრიფონ ხუხუა (დ. 5 ნოემბერი, 1911, კიწია, გეგეჭკორის რაიონი — გ. 14 ივნისი, 1975) — ქართველი ლოტბარი, მომღერალი.
დაწერილი სიმღერების სია:
მარულა
ირინე დო სიკოია
საპატარძლო აცა-ბაცაციარე
ომგადახდილი
მუხვაში გვარი
დობჭვიო (სატრფიალო)
მარებელი
სქანი ჭირიმა
ჩქიმი ცირა
ეშმაკი დო მაზაკვალი
ზარმაცი ბექია
ამსერი სო დომირჩანქ
მტკიცე სიყვარული
ბოჩია დო მარია
ჩვენი დოვლათი
სატრფიალო
ოროფილიშ მუნაჭარა
ჩქინი ჩაი
პატონი დო ჭკორი
ჩქინი ჯვეში ყათ ხონუნდუ
სიმღერა სალხინოზე
სი ვარდისუ ვაუჯგუდე
ჩქიმი ცოდა
შ.რუსთაველზე (800 წ.)
დიდი თამარი
სიმღერა დ. გურამიშვილზე
კაპიტანი ბუხაიძე.
სიმღერა წურწუმიაშე
ამხანაგო მიშაკოვ, ძმაო შალამბერიძე
ეჩიდოჟირი ივანობა, 1941 წ.
მათეია.
ჩქინი ბეხვერია ტრიფო
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 5 ნოემბერი
დაბადებული 1911
გარდაცვლილი 14 ივნისი
გარდაცვლილი 1975
ქართველი ლოტბარები
მარტვილის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
... and the Beat Goes On!

... and the Beat Goes On!
...and the Beat Goes On! is the debut studio album by German dance group Scooter. Four singles were released from it: "Hyper Hyper", "Move Your Ass!", "Friends" and "Endless Summer".
Production
After the success of the single "Hyper Hyper", Scooter decided to make their debut album. Released in early 1995, it contains brand new tracks and reworked "The Loop!"-remixes. There are no gaps between the tracks, it sounds like an imaginary Scooter gig (on the LP release, however, all tracks are unmixed and 7 tracks, not released as singles, are even without the crowd noises).
The album was re-released in 2013 in the "20 Years of Hardcore Expanded Edition" series. This version contains 3 CDs: the first is the digitally remastered original album; the other two contain the singles, B-sides, live recordings, and remixes related to the album.
The album was re-released on LP in 2020 to coincide with the 25th anniversary of the album's release.
Track listing
Notes
"Waiting for Spring" is based on The Loop!'s remix of the 1994 single "Parade" by Community Featuring Fonda Rae, entitled "Parade (Waiting 4 Spring)". The Loop! was composed of H.P. Baxxter, Rick J. Jordan and Ferris Bueller before they became Scooter.
"Hyper Hyper" takes elements from Scottish group Ultra-Sonic's 1993 song "Annihilating Rhythm", much to Ultra-Sonic's chagrin.
"Faster Harder Scooter" is a different track than "FasterHarderScooter" from the 1999 album "Back to the Heavyweight Jam".
Charts
References
1995 debut albums
Scooter (band) albums
Edel AG albums
ლიზა ფონსაგრივსი

ლიზა ფონსაგრივსი (დ. 17 მაისი, 1911 — გ. 4 თებერვალი, 1992) დაბადებული ლიზა ბირგიტა ბერნსტოუნი — შვედი მოდელი. მსოფლიოში ცნობილია როგორც პირველი სუპერმოდელი. ბავშვობაში სწავლობდა ფერწერას. ემზადებოდა ცეკვაში ბერლინში. შვედეთში დაბრუნების შემდეგ გახსნა ცეკვის სკოლა. პარიზში გაიცნო ფოტოგრაფი ფერნანდ ფონსაგრივსი, რომელმაც გაუხსნა მას გზა სამოდელო ბიზნესისაკენ. მალე ვოგმაც გამოაქვეყნა მისი სურათები. 1935 წელს იქორწინა ფერნანდ ფონსაგრივსზე. 1950 წელს ისინი დაშორდნენ და ლიზა მეორედ იმავე წელს უკვე ფოტოგრაფ ირვინგ პენს გაჰყვა ცოლად. ჰყავდა ორი შვილი. გარდაიცვალა 80 წლის ასაკში ნიუ-იორკში.
ლიტერატურა
Seidner, David (ed): Lisa Fonssagrives: Three Decades of Classic Fashion Photography, New York: Vendome Press, 1996, ISBN 0-86565-978-8
დაბადებული 17 მაისი
დაბადებული 1911
გარდაცვლილი 4 თებერვალი
გარდაცვლილი 1992
შვედი მოდელები
საულკრასტის მხარე

საულკრასტის მხარე — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ვიძემეს რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი საულკრასტი.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას ქალაქ საულკრასტისა და საულკრასტის სასოფლო ტერიტორიისაგან, რიგის რაიონის ტერიტორიაზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2009 წლისათვის შეადგენდა 6082 კაცს. მხარის ფართობია 47,7 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ლატვიის მხარეები
იუზა უგულავა

იუზა უგულავა (დ. 1 აპრილი, 1936, ხონი) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1960 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტი.
1960-1963 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N8 სამშენებლო ტრესტის სამშენებლო სამმართველო „მრეწვმშენის“ მშენებელ ოსტატად, უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად; 1963-1968 წლებში საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N2 სამშენებლო ტრესტის N1 სამმართველოში უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად; 1968-1972 წლებში ამავე ტრესტის N8 სამმართველოს უფროსად; 1972-1974 წლებში იყო საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N18 სამშენებლო ტრესტის მთავარი ინჟინერი; 1974-1978 წლებში რუსთავის სახლსაშენი კომბინატის დირექტორი; 1978-1994 წლებში მეფრინველეობის რესპუბლიკური სამრეწველო გაერთიანების უფროსის მოადგილე მშენებლობისა და ექსპლუატაციის დარგში, მშენებარე ობიექტების მშენებლობის უფროსი; 1994 წელს დაინიშნა ქ. ფოთის ნავსადგურისა და ქალაქის ობიექტების მშენებლობის უფროსად; 2006-2011 წლებში მუშაობდა როგორც ექსპერტ-კონსულტანტი მშენებლობის დარგში; პროფესიული შრომითი საქმიანობის სხვადასხვა ეტაპზე მონაწილეობდა ჭიათურის ფლოტაციის ქარხნის კომპლექსის, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მაღლივი კორპუსის, თბილისის ცენტრალური ფოსტა-ტელეგრაფის (რუსთაველის გამზირზე), შრომის სასახლის, სასტუმრო „აჭარის“, სპორტის სასახლის თაღოვანი გადახურვის აღდგენით სამუშაოებში, გარდაბანში, კაზრეთში, თელავში, რუსთავში, თბილისში საცხოვრებელი სახლებისა და პროფტექნიკური სასწავლებლების მშენებლობაში; ხელმძღვანელობდა დიღომში ახალი კინოსტუდიის, სამეცნიერო-სამრეწველო გაერთიანება „მიონის“, ავჭალის მეორადი მასალების გადამამუშავებელი ქარხნის, სამრეწველო მეფრინველეობის დიდი კომპლექსის — კასპის, კინდღის, გალის, თამარისის, თეთრიწყაროს, დედოფლისწყაროს, თელავისა და წნორის ფაბრიკების მშენებლობას.
ჯილდოები
საპატიო ნიშნის ორდენი
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 537
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1 აპრილი
დაბადებული 1936
ქართველი ინჟინრები
ხონში დაბადებულები
საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კარლო უჩანეიშვილი

კარლო უჩანეიშვილი (დ. 26 იანვარი, 1926, ხობის რაიონი — გ. 17 თებერვალი, 1962) — ქართველი გეოლოგი.
ბიოგრაფია
1932 წელს მშობლებმა ფოთის საშუალო სკოლაში მიაბარეს. სწავლის პერიოდში თავი გამოიჩინა, როგორც ნიჭიერმა მოსწავლემ. აქ მან დაამზადა ფოთის ნავსადგურის მოქმედი მაკეტი, რომელიც ექსპონირებული იყო ქ. თბილისის მოსწავლეთა რესპუბლიკურ სასწავლო-შემოქმედებით ოლიმპიადაზე. 1942 წელს კარლო უჩანეიშვილი ჩაირიცხა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო-გეოლოგიურ ფაკულტეტზე. უმაღლესი სასწავლებელი 1948 წელს დაამთავრა ინჟინერ-გეოლოგის კვალიფიკაციით და სამუშაოდ განაწილებულ იქნა მინერალური ნედლეულის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის თბილისის ფილიალში უმცროსი მეცნიერ-მუშაკის თანამდებობაზე. 1950 წელს კარლო უჩანეიშვილი მიიღეს მოსკოვის მინერალური ნედლეულის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტურაში, რომლის დამთავრების შემდეგ, 1954 წელს, წარმატებით დაიცვა დისერტაცია გეოლოგია-მინერალოგიის მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად. იმავე წელს მიენიჭა უფროსი მეცნიერ-თანამშრომლის წოდება.
1956 წელს კარლო უჩანეიშვილი, სამეცნიერო-ტექნიკური დახმარების მიზნით, მივლენილი იქნა ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში, სადაც სამი წლის მანძილზე ხელმძღვანელობდა საძიებო-გეოლოგიურ სამუშაოებს ურანის მადნის მოსაპოვებლად. მიღწეული წარმატებებისთვის იგი ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის უმაღლესი ორდენით დააჯილდოვეს. 1959 წელს კარლო უჩანეიშვილი კონკურსით არჩეულ იქნა ყაზახეთის მინერალური ნედლეულის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის მინერალოგიისა და პეტროგრაფიის მიმართულების ერთ-ერთი ლაბორატორიის ხელმძღვანელად. მას მინდობილი ჰქონდა განსაკუთრებული სახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის სამეცნიერო პრობლემის გადაჭრა. ამ სამუშაოს შესრულებისას ნათლად გამოჩნდა მისი, როგორც სასარგებლო წიაღისეულის ძებნა-ძიების ჭეშმარიტი სპეციალისტის ნიჭი და უნარი. კარლო უჩანეიშვილი გაურკვეველ ვითარებაში დაიღუპა, ყაზახეთში, 1962 წლის 17 თებერვალს. ის მხოლოდ 36 წლის იყო, მაგრამ როგორც მეცნიერი და მკვლევარი, უკვე, მაღალი ავტორიტეტით სარგებლობდა ინჟინერ-გეოლოგთა ფართო წრეებში. კარლო უჩანეიშვილს დარჩა მეუღლე, ტურფა დოლიძე და ორი მცირეწლოვანი ვაჟი - ლევანი და ირაკლი. ლევან უჩანეიშვილი საქათველოში ცნობილი მსახიობია. ძმები ამჟამად ამერიკაში ცხოვრობენ.
ლიტერატურა
კარლო უჩანეიშვილი // გამოჩენილი ინჟინრები და მეცნიერები : კრებული. თბ., 2012 გვ. 137-138
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1932
ქართველი ემიგრანტები
დაბადებული 26 იანვარი
გარდაცვლილი 1962
ქართველი გეოლოგები
ყაზახეთში გარდაცვლილები
გარდაცვლილი 17 თებერვალი
ბაბილა (კათოლიკოსი)

ბაბილა (კათოლიკოსი)
ბაბილა, ბაბილე, საქართველოს (ქართლის) კათოლიკოსი დაახლოებით VII საუკუნის I მეოთხედში, ქართლში ადარნასეს ერისმთავრობის დროს. ზოგიერთი ცნობით მას მიეწერება 634 წელს ანჩისხატის ეკლესიის აგება თბილისში.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები
ლიტერატურა
ქართლის კათოლიკოსები
Badalovo

Badalovo is a village in Zakarpattia Oblast (province) of western Ukraine. It is located on the river bank of Tisza, not far from the Ukrainian-Hungarian border. Administratively, the village belongs to the Berehove Raion, Zakarpattia Oblast. The village was first mentioned as Bodolou in 1226.
Population
In 2002, the population included 1714 inhabitants, of whom 1682 are Hungarians.
See also
List of villages in Zakarpattia Oblast
References
Villages in Berehove Raion
Albula Pass

Albula Pass
The Albula Pass (Romansh: Pass d'Alvra or ) (el. 2312 m) is a Swiss mountain pass in the canton of Graubünden. It lies at the heart of the Albula Alps, on the watershed between the Albula, tributary of the Rhine and the Ova d'Alvra, tributary of the Inn. Overlooking the pass are the ranges of Piz Üertsch (north) and Crasta Mora (south).
The Albula Pass is an important axis from central Graubünden to Engadin. It is traversed by a paved road from Thusis to La Punt, via Bergün. It is also traversed by the Albula Railway, although at a lower elevation through the Albula Tunnel (1,820 m), from Thusis to Bever, also via Bergün.
On the summit of the pass is a hospice. East of the pass, on the Engadin side, is a lake named Albulasee (2,294 m) which is 4.2 ha large. West of the pass, at a further distance, is the larger Lai da Palpuogna, a popular stop on the Albula road.
The Albula Pass is one of the three paved road passes connecting the Engadin with the northern Grisons, the two other being the Julier Pass and the Flüela Pass.
See also
List of highest paved roads in Switzerland
List of highest road passes in Switzerland
References
External links
Profile on climbbybike.com
http://www.alpentourer.com/alpine_passes/switzerland/albulapass/albulapass.html
Mountain passes of Switzerland
Mountain passes of the Alps
Mountain passes of Graubünden
Engadin
Rail mountain passes of Switzerland
La Punt Chamues-ch
Bergün Filisur
Campinaçu

Campinaçu is a municipality in north Goiás state, Brazil.
Location
Campinaçu is surrounded by the following municipalities:
north: Minaçu
east: Colinas do Sul
west: Campinorte and Uruaçu
south: Niquelândia
Distance to Goiânia: 462 km.
Highway connections from Goiânia: GO-080 / Nerópolis / São Francisco de Goiás / BR-153 / Jaraguá / GO-080 / Goianésia / Barro Alto / GO-342 / BR-080 / BR-153 / Uruaçu / Santa Tereza de Goiás / GO-241 / Formoso.
Demographics
In 2007 the population density was 1.91 inhabitants/km2. The population growth rate for 2000/2007 was 0.22.%. The urban population in 2007 was 2,119 while the rural population was 1,646.
The economy
The main economic activities are cattle raising with 64,500 head (IBGE 2006) and plantations of rice, corn, manioc, and sugar cane. In 2006 there were 545 farms with 21,660 hectares of cropland and 75,511 of pasture. There were approximately 1,600 persons connected to agriculture, the vast majority members of the farm owner's family.
Retail units: 33
Financial institutions: none
Automobiles in 2007: 116
Health and education
The infant mortality rate (2000) was 14.32 while the literacy rate was 80.5%. In 2007 there was one hospital with 19 beds.
public health clinics: 02
hospitals: 01 with 19 beds
With a score of 0.733 Campinaçu occupies 132nd place out of 242 municipalities in the state on the Municipal Human Development Index.
State ranking: 132 (out of 242 municipalities)
National ranking: 2,345 (out of 5,505 municipalities)
See also
List of municipalities in Goiás
Microregions of Goiás
References
Frigoletto
Municipalities in Goiás
Lordomyrma crawleyi

Lordomyrma crawleyi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Lordomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ჩარიხი

ჩარიხი — აზერბაიჯანული ნაციონალური ფესხაცმელი.
ჩარიხები აზერბაიჯანში ყველაზე გავრცელებული ფეხსაცმელი იყო, განსაკუთრებით გლეხებს შორის. ის იკერებოდა ან მსხვილი რქოსანი პირუტყვის ნედლი ტყავისაგან (გენ/კენ), რომელსაც თვითონ გლეხები თავად ქმნიდა, ან ტყავისაგან, რომელიც მუშავდებოდა უფრო დახვეწილი მეთოდებით (აშილანმიშ კენ). ეს უკანასკნელები ერთობ ძვირფასად ითვლებოდ, ამიტომაც შეძლებული გლეხებს შეეძლოთ მისი შეძენა.
ჩარიხებს შალის წინდებზე ან ფეხზე შემოხვეულ ბამვის ქსოვილზე იცმევდნენ (პატავა, დოლაგი). ღარიბი გლეხები ჩარიხებს მუდმივად ატარებდნენ, როგორც ყოველდღიურად, ისე სადღესასწაულო დღეებში.
არსებობს რამდენიმე სახის ჩარიხები — ტეკბურუნი, შირაზი, გიზგაიტარანი, შატირი, გუშბურუნი, შირვანი, კალმანი, შირმანი და სხვ.
ისინი ორი ტიპის თასმებით იკვრებოდა — ან დაწნული შალისაგან (ტოხუნმა ბაგი), ან დაგრეხილი (ეშმე ბაგი). თვითოეული ჩარიხის სიგრძე 130—150 სმ-მდე დადიოდა. თუ წინდას მუხალმდე იცვამდნენ, მაშინ გრძელ თასმას იყენებდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
Национальный костюм азербайджанцев
Азербайджанская национальная одежда
აზერბაიჯანული კულტურა
თოლენჯის ლომისის ეკლესია

თოლენჯის ლომისის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოლენჯის ჩრდილო-დასავლეთით, 4 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (6,2x4,1 მეტრი), ნაგებია ქვიშაქვის გათლილი კვადრებით. ძლიერ დაზიანებულია, შემორჩენილია აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლების ნაწილი და სამხრეთ კედლის წყობის ოთხი რიგი. დასავლეთ კედელზე მიდგმული ყოფილა გეგმით ოთხკუთხა შენობა. ეკლესიას მინაშენი სამხრეთითაც ჰქონია.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
რიტორიკა

რიტორიკა („მეტყველების, სიტყვის ხელოვნება“) — მჭევრი მეტყველების ხელოვნება, მჭევრმეტყველება.
რიტორიკა იყო ანტიკური ხანის საბერძნეთში მეტად ცნობილი დისციპლინა, რომლის ფლობაც უმნიშვნელოვანესად მიიჩნეოდა.
მჭევრი სიტყვის ამოცანა წარმოადგენს მსმენელის, ან მკითხველის დარწმუნებას, ანდა მის წარმართვას გარკვეული ქმედებისკენ. რიტორიკა სიტყვის ხელოვნებაა, რომელსაც რეციეპიენტზე ზემოქმედებისათვის საჭირო საშუალებები გააჩნია, რომელთა მოქნილი გამოყენებაც ქმნის გარკვეულ დამაჯერებლობას. დამაჯერებლობის თვალსაზრისით ზემოქმედებისთვის აუცილებელი ინსტრუმენტარიუმის ანალიზს ეფუძნება დარწმუნების თეორია.
რიტორიკა ითავსებს ორმაგ ფუნქციას იყოს მჭევრი სიტყვის ხელოვნებაცა და მეცნიერებაც. ლაღად და მოხდენილად ითქვას სათქმელი, რომელიც ამდროულად იქნება სტრუქტურულად გამართული, გასაგები, დამაჯერებელი.
ჯერ კიდევ მანამ, სანამ არისტოტელისეული დარწმუნების თეორია შემუშავდებოდა, არსებობდა მჭევრმეტყველების მასწავლებელთა პრაქტიკა და იყო სათანადო სახელმძღვანელოები. რიტორიკოსები ნაწილობრივ სოფისტების მოძრაობას მიეკუთვნებოდნენ და დარწმუნების ლეგიტიმაციას ცდილობდნენ მოსაზრებით, რომ არ არსებობს (ერთი) სინამდვილე, მაგრამ თუ ასეთი არის, იგი შეუცნობელია.
შუა საუკუნეებში რიტორიკა ლოგიკისა და გრამატიკის გვერდით იყო ანტიკური ხანაში წამოქმნილი შვიდი თავისუფალი ხელოვნების კანონის, ტრივიუმის შემადგენელი.
განმანათლებლობის ხანაში იწყება რიტორიკის ყოველდღიურობიდან ნელ-ნელა განდევნა მეცნიერებებისა და ე.წ. საღი, სუფთა აზროვნების მიერ. რიტორიკას უსაყვედურებენ, რომ იგი ხელს უწყობს რაციონალური შემეცნებისაგან გარეგნულზე (და ამით შემეცნებისათვის ნაკლებად მნიშვნელოვანზე) ყურადღების გადატანას. მას შემდეგ რიტორიკა უმეტესწილად გაიგება როგორც სიტყვის (მეტყველების, საუბრის) ტექნიკა ან/და ტექსტის ანალიზი, მჭევრი სიტყვის და საუბრის თეორია და პრაქტიკა.
რიტორიკისადმი მიძღვნილი სამეცნიერო კვლევები, განსაკუთრებით XX საუკუნის შუა ხნიდან მოყოლებული, ძირითადად დაკავებულია საუბრისა და მეტყველების პედაგოგიკის საკითხებით. ეს კვლევები უმთავრესად საენათმეცნიერო ბაზისს ემყარება, და განიხილება ფსიქოლოგიის, პედაგოგიკისა და სოციოლოგიის მოძღვრებათა ინტერდისციპლინურ ჭრილში.
ლიტერატურა
კანდელაკი ნ., ქართული მჭევრმეტყველება. ტ. 1, თბილისი, 1978
არისტოტელე, რიტორიკა, თბილისი, 1981
Amalie of Zweibrücken-Birkenfeld

Amalie of Zweibrücken-Birkenfeld-Bischweiler (Maria Amalie Auguste; 10 May 1752 – 15 November 1828) was the last Electress and first Queen of Saxony and Duchess of Warsaw.
Biography
Amalie was born in Mannheim, the daughter of Count Palatine Frederick Michael of Palatinate-Zweibrücken-Birkenfeld-Bischweiler and his wife, Countess Palatine Maria Francisca of Palatinate-Sulzbach. She was the sister of Maximilian Joseph, later King of Bavaria.
On 29 January 1769 she married the Saxon Elector Frederick Augustus III. In 1806, the Electress and her husband were proclaimed the first King and Queen of Saxony. The following year, Napoleon I made them Duke and Duchess of Warsaw, a newly created principality in Poland.
Amalie bore four children, three of whom were stillborn. Only one daughter, Maria Augusta, attained adulthood, but remained unmarried.
From 1804, at the death of her sister-in-law Carolina of Parma, she and her other sister-in-law, Maria Theresa of Austria, shared the responsibility of raising the former's children, something they are said to have done very strictly.
Amalie died on 15 November 1828 at the age of 76, and was buried in the Hofkirche in Dresden.
Issue
unnamed child (born/died 1771)
unnamed child (born/died 1775)
Maria Augusta Nepomucena Antonia Francisca Xaveria Aloysia (born Dresden 21 June 1782; died Dresden 14 March 1863)
unnamed child (born/died 1797)
Ancestry
References
|-
|-
|-
1752 births
1828 deaths
Burials at Dresden Cathedral
Electresses of Saxony
Queens consort of Saxony
House of Wittelsbach
People from Mannheim
House of Wettin
Countesses Palatine of Zweibrücken
⚭Amalie of Zweibrücken-Birkenfeld
ჩეხეთის პრეზიდენტი

ჩეხეთის პრეზიდენტი – ჩეხეთის სახელმწიფოს მეთაური. 2013 წლიდან ირჩევს მოსახლეობა 5 წლის ვადით. მანამდე პრეზიდენტის არჩევა არაპირდაპირი წესით ხდებოდა. პირველი პირდაპირ არჩეული პრეზიდენტი 2013 წელს გახდა მილოშ ზემანი.
ჩეხეთის პრეზიდენტების სია
იხილეთ აგრეთვე
ჩეხოსლოვაკიის პრეზიდენტი
რესურსები ინტერნეტში
ჩეხეთის კონსტიტუცია
სქოლიო
ჩეხეთი
ევროპის ქვეყნების პრეზიდენტები
აგრიონიები

აგრიონიები (ბერძნ. Ἀγριώνια, τὰ) - დიონისესადმი მიძღვნილი დღესასწაულები ორქომენში.
იხილეთ აგრეთვე
ბახუსი
ძველი საბერძნეთი
ძველბერძნული დღესასწაულები
ფინეთი 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ფინეთი 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფინეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეჩვიდმეტედ იასპარეზა 1984 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 12 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფინეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
თამაგინის კოშკი

თამაგინის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ონის მუნიციპალიტეტის სოფელ თამაგინში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ნაგებობა ძლიერადაა დანგრეული. შემორჩენილია სამხრეთ კედლის ფრაგმენტი ოთხი სართულის დონეზე. ნაშენია ფლეთილი ქვით დუღაბზე.
კოშკის გარშემო მიწის დონე აწეულია, ყრია უამრავი ჩამონაშალი ქვა.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ონის მუნიციპალიტეტის კოშკები
უაილაი-გრანდეს რაიონი

უაილაი-გრანდეს რაიონი — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ანგარაესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 625 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 430 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 43 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 33.28 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
უანკაველიკის რეგიონის რაიონები
ანგარაესის პროვინციის რაიონები
ილარიონ სიხარულიძე

ილარიონ სიხარულიძე (დ. 2 იანვარი, 1902 — გ. 1985, მაკვანეთი) — ქართველი მომღერალი და ლოტბარი, გურული ხალხური სიმღერების შემსრულებელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1902 წლის 2 იანვარს სოფელ მაკვანეთში, გაბრიელ სიხარულიძის ოჯახში. ილარიონის დედა ელისაბედ მამინაშვილი ხალხური სიმღერების მცოდნე და მოყვარული ქალი იყო, კარგად უკრავდა ჩონგურზე და ცეკვაც ეხერხებოდა. სწორედ მან ჩაუნერგა თავის შვილს გურული სიმღერების სიყვარული. 15 წლისამ ხალხური სიმღერების საფუძვლიანი შესწავლა დაიწყო არტემ ერქომაიშვილთან. 1924 წელს გაიწვიეს სამხედრო სამსახურში. 1930 წელს სიხარულიძე საკუთარ ეთნოგრაფიულ გუნდში მიიღო ვარლამ სიმონიშვილმა. მოღვაწეობდა ტრიოში შერმადინ ჭკუასელთან და დომენტი ქარჩავასთან ერთად. 1932 წელს გახდა სოფელ ლიხაურის გუნდის ლოტბარი. შემდგომში სხვადასხვა დროს ხელმძღვანელობდა ჭანიეთის, ლაშეს, განახლების, გურიანთის, ქვედა ბახვის, მერიის, ნარუჯის, ლაითურის, მაკვანეთისა და სხვა სოფლების გუნდებს. 1963 წლიდან ხდება უხუცესთა ანსამბლ „დილას“ წევრი ხდება. გარდაიცვალა 1985 წელს.
ჰქონდა სიმღერის განსაკუთრებული მანერა, სიმღერის დროს პირს თითქმის არ აღებდა, შეუმჩნევლად, გვერდულად გამოსცემდა ბგერებს. ჰყავდა საოჯახო გუნდი, მღეროდნენ მისი ოჯახის წევრები: მისი შვილები ლია და ტრისტანი, შემდეგ კი შვილიშვილები მაია და ზაზა.
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მომღერლები
ქართველი ლოტბარები
დაბადებული 1902
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გარდაცვლილი 1985
დაბადებული 2 იანვარი
ყველა ამბობს, რომ მე შენ მიყვარხარ

ყველა ამბობს, რომ მე შენ მიყვარხარ — ვუდი ალენის 1996 წლის მუსიკალური კომედია. გადაღებულია ნიუ-იორკში, პარიზსა და ვენეციაში. მიმომხილველები მას ალენის ერთ-ერთ საუკეთესო ფილმად მიიჩნევენ, მიუხედავად ამისა, ფილმი კომერციულად არც ისე წარმატებული იყო.
როლებში
ედვარდ ნორტონი — ჰოლდენ სპენსი
დრიუ ბერიმორი — სკაილარ დენდრიჯი
ალან ალდა — ბობ დენდრიჯი
ნატალი პორტმანი — ლორა დენდრიჯი
გოლდი ჰოუნი — სტეფი დენდრიჯი
ტიმ როთი — ჩარლზ ფერი
ჯულია რობერტსი — ფონ სიდელი
ვუდი ალენი — ჯოი ბერლინი
ლივ ტაილერი — გოგონა
ბილი კრუდაპი — კენ რისლი
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკული ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
1996 წლის ფილმები
მუსიკალური ფილმები
ვუდი ალენის ფილმები
ვასილი ვატაგინი

ვასილი ვატაგინი, (დ. 20 დეკემბერი, 1883, მოსკოვი — გ. 31 მაისი, 1969, მოსკოვი) — რუსი მოქანდაკე, გრაფიკოსი, ანიმალისტი, რსფსრ სახალხო მხატვარი (1964), სსრკ-ის სამხატვრო აკადემიის ნამდვილი წევრი (1957).
ბიოგრაფია
1902-1907 წლებში სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე, პარალელურად ესწრებოდა ლექციებს ნ. მარტინოვის სამხატვრო სკოლასა (1899 წლიდან) და კ. იუონის სტუდიაში (1904-1906). ღრმად შეისწავლა ცხოველთა ხასიათი და ჩვევა. კარგად იყენებდა მასალის პლასტიკურ შესაძლებლობებს. მისი ნამუშევრებია „ლომვეშაპები“ (ხე, 1909), „ვეფხვი“ (ბრინჯაო, 1925-1926), „პინგვინი და მისი ბარტყი“ (ხე, 1960). ეს ნამუშევრები გამოფენილია ტრეტიაკოვის გალერეაში. შექმნა ლითოგრაფიების ალბომი „ინდოეთი“ (1922), ილუსრაციები ლევ ტოლსტოის „მოთხრობები ცხოველებზე“ (1933), რადიარდ კიპლინგის „მაუგლი“ (1926, 1933)
ლიტერატურა
დაბადებული 13 სექტემბერი
დაბადებული 1973
გარდაცვლილი 31 მაისი
გარდაცვლილი 1969
მოსკოვში დაბადებულები
რუსი მხატვრები
კენდეს ბუშნელი

კენდეს ბუშნელი (დ. 1 დეკემბერი, 1958. გლასტონბერი, კონექტიკუტი, აშშ) — ამერიკელი ავტორი და მესვეტე, რომელიც ნიუ-იორკში მოღვაწეობს. სახელი გაითქვა თავისი სვეტით სექსის შესახებ, რომელიც შემდგომში წიგნად — „სექსი დიდ ქალაქში“ — გამოიცა. ამ წიგნის მიხედვით მოგვიანებით პოპულარული ტელესერიალი „სექსი დიდ ქალაქში“ და გაგრძელება იმავე სახელწოდების სრულმეტრაჟიანი ფილმით — გადაიღეს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
კენდეს ბაშნელის სვეტის — „სექსი დიდ ქალაქში“ — არქივი
სქოლიო
დაბადებული 1958
ამერიკელი მწერლები
სექსი დიდ ქალაქში
XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები
XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები
ამერიკელი ქალი ესეისტები
ამერიკელი ქალი რომანისტები
XX საუკუნის ამერიკელი ესეისტები
XXI საუკუნის ამერიკელი ესეისტები
როინ კვასხვაძე

როინ კვასხვაძე (დ. 31 მაისი, 1989, ქუთაისი) — ქართველი ფეხბურთელი, ვარჯიში დაიწყო საფეხბურთო კლუბ „მემორიალში“. 2005 წლიდან იცავდა „ზესტაფონის“ ღირსებას. გამოირჩეოდა საქართველოს 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში, ასევე გამოიძახეს საქართველოს ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში. 2014 წელს კვასხვაძემ „ზესტაფონი“ დატოვა და ქუთაისის „ტორპედოს“ ფეხბურთელი გახდა, სეზონის დასრულების შემდეგ გადავიდა კვიპროსულ „ოთელოსში“.
ტიტულები
ზესტაფონი:
უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი (2): 2010/2011, 2011/2012.
საქართველოს თასის გამარჯვებული (1): 2007/2008
საქართველოს თასის ფინალისტი (3): 2005/2006, 2006/2007, 2011/2012.
საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (2): 2011/2012, 2012/2013.
საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი (1): 2008/2009
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
სქოლიო
დაბადებული 1989
ქართველი ფეხბურთელები
სკ თბილისის ფეხბურთელები
ზესტაფონის ფეხბურთელები
ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები
ოთელოსის ფეხბურთელები
პაფოსის ფეხბურთელები
დაბადებული 31 მაისი
ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები