PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ციხეგორის კომპლექსი

ციხეგორის კომპლექსი — არქეოლოგიური, არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუაფხოს ჩრდილო-აღმოსავლეთით 2 კილომეტრზე, მაღალი კლდოვანი მთის თხემზე, ციხე-გორად წოდებულ ადგილზე. კომპლექსში შედის ციხე, ნასახლარები და სამაროვანი. ციხე ნაგებია ნატეხი ქვით. წყობა მშრალია. შემორჩენილია 1-2 მეტრი სიმაღლის კედლები. გალავნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში მოწყობილია რამდენიმე სწორკუთხა ღიობი. ციხის ქვემოთ, მთის აღმოსავლეთ კალთაზე, გამოვლინდა განვითარებული შუა საუკუნის ნამოსახლარები და სამაროვანი, ნამოსახლარის სწორკუთხა გეგმის შენობები ნაგებია ნატეხი ქვით. სამაროვანზე ქვის სამარხებია. მთის დასავლეთ კალთაზე გამოვლენილია შუა საუკუნეების მიწისქვეშა ოთხკუთხა აკლდამა. ნატეხი ქვით ნაგები და ქვისავე დიდი ფილებით გადახურული. იქვე, ახლოს, შეიმჩნევა კლდეში ამოკვეთილი მართკუთხა ბუდეები, რომლებიც სათავსთა ნაშთები უნდა იყოს. მოპოვებული მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Kayaaltı, Göle

Kayaaltı, Göle
Kayaaltı (formerly Anzav or Andzavi) is a village in the Göle District, Ardahan Province, Turkey. Its population is 482 (2021).
References
Villages in Göle District
ფერისცვალება

ფერისცვალება
მაცხოვრის ფერისცვალების დღესასწაული (აღინიშნება 6 (19) აგვისტოს) — თორმეტი უდიდესი ქრისტიანული დღესასწაულიდან ერთ-ერთი. უკავშირდება იესო ქრისტეს ამქვეყნიური ცხოვრების ერთ-ერთ ცნობილ ეპიზოდს. ფერისცვალების შესახებ მოგვითხრობენ მახარებლები მათე (XVII, 1-13), მარკოზი (IX, 2-13) და ლუკა (IX, 28-36).
ახალი აღთქმის მიხედვით, იესო ქრისტემ თავის მოწაფეთაგან გამოირჩია პეტრე, იაკობი და იოანე და მათთან ერთად თაბორის მთაზე ავიდა სალოცავად. სანამ მაცხოვარი ლოცულობდა, დაღლილ მოწაფეებს ჩაეძინათ. გაღვიძებისას ნახეს, რომ იესო ქრისტემ ფერი იცვალა: „და იცუალა მათ წინაშე სხუად ფერად და განბრწყინდა პირი მისი ვითარცა მზე, ხოლო სამოსელი მისი იქმნა სპეტაკ ვითარცა ნათელი“ (მათე XVII, 2). ამ დროს მაცხოვრის გვერდით ზეციური დიდებით შემოსილი მოსე და ელია წინასწარმეტყველი იდგნენ, რომლებიც მაცხოვართან იმ ვნებისა და ტანჯვის შესახებ საუბრობდნენ, რომლებიც მას იერუსალიმში მოელოდა. ამის მნახველი მოწაფეები გამოუთქმელმა ნეტარებამ მოიცვა და გაოგნებულმა პეტრემ უნებლიეთ წამოიძახა: „მოძღუარ კეთილ არს ჩუენდა აქა ყოფა. და ვქმნეთ აქა სამ ტალავარ: ერთი შენდა, ერთი მოსესა და ერთი ელიაისა“ (ლუკა IX, 33). ამ სიტყვების თქმის შემდეგ ნათელი ღრუბელი დაადგა მათ, ხოლო ღრუბლიდან მოისმა ხმა ღვთისა: „ესე არს ძე ჩემი საყუარელი, რომელი მე სათნო ვიყავ. მაგისი ისმინეთ“ (მათე XVII, 5). შეშინებული მოწაფეები პირქვე დაემხვნენ, მათთან იესო მივიდა, ხელი შეახო და უთხრა: „აღდეგით და ნუ გეშინინ“ (მათე XVII, 7). როდესაც მათ მიმოიხედეს, მოსე და ელია აღარსად იყვნენ.
ლიტერატურა
ქრისტიანული დღესასწაულები
Tsakkar

Tsakkar is a village in the Martuni Municipality of the Gegharkunik Province of Armenia.
Etymology
The village was previously known as Dalikdash.
Gallery
References
External links
World Gazeteer: Armenia – World-Gazetteer.com
Populated places in Gegharkunik Province
Populated places established in 1828
ზბორივი

ზბორივი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ტერნოპილის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 7018 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ტერნოპილის ოლქის ქალაქები
კასპის თეოდორე ტირონის ეკლესია

კასპის თეოდორე ტირონის ეკლესია – ეკლესიის კომპლექსი კასპში, შედგება ეკლესიის, მინაშენის, გალავნისა და ცილინდრული კოშკისაგან. კომპლექსი თრიღდება ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (13,4 X 6,3 მ), ნაგებია აგურითა და ნატეხი ქვით, ფასადებზე გამოყენებულია სხვადასხვა ზომის ყვითელი და მოყავისფრო თლილი ქვა. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს - დასავლეთიდან და სამხრეთიდან. დასავლეთის კარი გარედან თაღოვანია, შიგნიდან - არქიტრავული. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ერთი თაღოვანი სარკმელია. დარბაზი გადახურულია შეისრული კამარით. ორსაფეხურიან პილასტრებზე გადადის თაღი, რომელიც დასავლეთ კედელთან ვიწროვდება და ეყრდნობა კრონშტეინებს. დასავლეთით და სამხრეთით თითო დიდი სარკმელია. სამხრეთის სარკმელი თაღოვანია, დასავლეთისა სწორკუთხა. ინტერიერი შელესილია. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმელი აგურითაა ამოყვანილი. აგურისაა ეკლესიის გვიანდელი ლავგარდანიც. სამხრეთ ფასადის აღმოსავლეთ კუთხესთან, ქვაზე ამოკვეთილია მცირე ჯვარი. ეკლესიის სახურავი ორფერდაა, გადახურულია კრამიტით. ეკლესია მოქმედია, ტაძარი მოიხატა გია მაისაშვილის მიერ, დამშვენდა მისი კედლები მრგლოვანი დამწერლობით.
ეკლესიას ორი მინაშენი აქვს: ჩრდილოეთისა და სამხრეთისა, რომელიც ზედ ეკლესიის კედელზეა მიშენებული. სამხრეთ მინაშენში შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ვიწრო თაღოვანი სარკმელია. მინაშენი გადახურულია ცილინდრული კამარით, რომელიც ჩრდილოეთ კედლის ორ თაღს ეყრდნობა.
ეკლესიას ჩრდილოეთიდან გალავანი აქვს მიშენებული. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით, ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით (შემორჩენილია კედლის სიგრძის 17,55 მ, სიმაღლის დაახლოებით 5,3 მ). გალავანი დაზიანებულია: შემორჩენილია მხოლოდ აღმოსავლეთ კედლის ნაწილი და ჩრდილოეთ კედლის ქვედა ნაწილი, მონგრეულია ქონგურები. მოგვიანებით ჩრდილოეთ კედლის გადარჩენილ ქვედა ნაწილზე სამეურნეო დანიშნულების ნაგებობები დაუშენებით, გალავნის კედელში გაუჭრიათ კარი (ამჟამად ამოქოლილია) და ფართო სარკმლები. გალავანში ორრიგად დატანებულია რვა წყვილი სათოფური. ქვედა რიგის სათოფურები დიდი ზომისაა.
გალავნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში ცილინდრული კოშკი დგას (დიამეტრი 3,8 მ, კედლის სისქე 1 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კოშკი დაზიანებულია: შეიმჩნევა სამი სართულის ნაშთი. ქვედა სართულები მიწითაა ამოვსებული. სამი სათოფურიდან ერთი ჩამოშლილია. კოშკში შესასვლელი არ ჩანს. კედელში დატანებულია სართულების დამაკავშირებელი კიბის საფეხურები. ფასადებზე ჩანს სართულშუა გადახურვის ხის ძელის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გუგენჰაიმის მუზეუმი (აბუ-დაბი)

გუგენჰაიმის მუზეუმი (აბუ-დაბი)—სოლომონ რ. გუგენჰაიმის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის ფილიალი აბუ დაბიში (ინგლ.Guggenheim Abu Dhabi Museum) არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში.
სოლომონ გუგენჰაიმის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის ახალი შენობა აბუ-დაბიში აშენდება. აღნიშნული პროექტის ჯამური ღირებულება 680 მილიონია აშშ დოლარია.
სოლომონ გუგენჰაიმის ფონდის მიერ 1937 წელს დაარსებული მუზეუმის ამჟამინდელი დირექტორის რიჩარდ არმსტრონგის თქმით, სამშენებლო სამუშაოები 2022 წელს დასრულდება. აღნიშნული განცხადება მან „აბუ დაბის კულტურულ სამიტზე“ გააკეთა.
შენობის დიზაინი ამერიკელ არქიტექტორს ფრენკ გერის ეკუთვნის. მუზეუმში 18.000 კვადრატული მეტრი დაეთმობა საგამოფენო სივრცეს, ხოლო გალერეას-13.000 კვადრატული მეტრი.
Construction Week Online-ს ინფორმაციით, შენობას ააშენებენ ლუვრის მუზეუმის მახლობლად საადიათის კუნძულზე და გახდება ნიუ იორკის მუზეუმის მეხუთე - ყველაზე დიდი ფილიალი. მისი ზომა 12-ჯერ აღემატება ორიგინალს. მასში წარმოდგენილი იქნება თანამედროვე ხელოვნების, მათ შორის, Pop-Art-ის ნიმუშები.
ისტორია
2006 წლის 8 ივლისს არაბთა გაერთიანებული საემიროების დედაქალაქ აბუ დაბიში განაცხადეს, რომ ნიუ იორკში სოლომონ რ. გუგენჰემის ფონდთან ხელი მოეწერა შეთანხმებას, გუგენჰაიმის მუზეუმის მშენებლობის შესახებ საადიათის კუნძულზე.
2008 წელს გუგენჰაიმის ფონში განაცხადეს, რომ "აბუ დაბის ტურიზმის განვითარების და ინვესტიციის კომპანია ... მუზეუმის მფლობელი იქნება“ ხოლო "გუგენჰაიმის ფონდი შექმნის და მართავს" მის პროგრამას.
სოლომონ რ. გუგენჰეიმის ფონდის თავმჯდომარე უილიამ მაკის თქმით, ეს შეთანხმება მნიშვნელოვანი ნაბიჯი იყო ქვეყნებს შორის მომავალი კულტურული თანამშრომლობის განვითარებისათვის. აბუ დაბის მეფისნაცვალმა, შეიხ მოჰამედ ბინ ზაიედ ალ ნაჰიანმა აღნიშნა, რომ "ხელმოწერა წარმოადგენს აბუ დაბის მთავრობის გადაწყვეტილებას, შექმნას მსოფლიო კლასის კულტურული დანიშნულების ადგილი როგორც არაბთა გაერთიანებული საამიროების მოსახლეობისათვის , ისე ვიზიტორებისთვის.
მდებარეობა
გუგენჰეიმის შენობა ამბიციური პროექტის ნაწილია, რომელიც ითვალისწინებს ”შექმნას საგამოფენო სივრცე და გადააქციოს ოდესღაც უდაბნოში მდებარე მიძინებული დედაქალაქი სპარსეთის ყურის სანაპიროზე ხელოვნების საერთაშორისო დედაქალაქად და ტურისტულ იდანიშნულების ცენტრად . გუგენჰეიმის ყოფილმა დირექტორმა თომას კრენსმა აღნიშნა, რომ ”ახლო აღმოსავლეთი ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი განვითარებადი რეგიონია მსოფლიოში თანამედროვე კულტურის თვალსაზრისით” .
საადიათის კუნძულზე ასევე მდებარეობს ჟან ნუველის მიერ დაპროექტებული ხელოვნების მუზეუმი აბუ დაბის ლუვრი, რომელიც 2017 წელს გაიხსნა. დამატებით დაგეგმილ ობიექტებში შედის შეიხ ზაიედის ეროვნული მუზეუმი, რომელიც შეიმუშავა ბრიტანულმა სამშენებლო კომპანია Foster and Partners- მა ლორდ ნორმან ფოსტერის ხელმძღვანელობით, ზაჰა ჰადიდის პროექტით შექმნილი საშემსრულებლო ხელოვნების ცენტრი,აბუ დაბიში ნიუ იორკის უნივერსიტეტის კამპუსი, ტადაო ანდოს მიერ კონცეპტუალური დიზაინით შექმნილი საზღვაო მუზეუმი, ასევე ხელოვნების რამდენიმე პავილიონი.
სქოლიო
მუზეუმები კონტინენტის მიხედვით
გუგენჰაიმის მუზეუმები
არაბთა გაერთიანებული საამიროები
აბუ დაბი
ბორის კაზინეცი

ბორის კაზინეცი (დ. 16 ოქტომბერი, 1930, მოსკოვი) — თეატრის მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1983).
ბიოგრაფია
1952 წელს დაამთავრა მოსკოვის ა. ლუნაჩარსკის სახელობის თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ, მუშაობა დაიწყო ნოვოჩერკასკის დრამატულ თეატრში. სხვა­და­სხვა წლებში მუ­შა­ობ­და ნოვოჩერკასკის (1952-1953), საბჭოთა არმიის (1954-1955), როსტოვის კომედიის (1955-1958) და მ. გორკის სახელობის დრამატული (1958-1960; 1971-1974), პერმის დრამა­ტუ­ლი (1960-1964), თბილისის გრიბოედოვის (1964-1968), რიაზანის (1968-1970), მინსკის მ. გორკის სახელობის (1970-1971) თეატრებში. 1974 წლიდან თბილისის გრიბოედოვის სახელობის დრამატული თეატრის მსახიობია. მას განსახიერებული აქვს 200-ზე მეტი როლი. თბილისის გრიბოედოვის სახელობის თეატრის სცენაზე შექმნილი როლებიდან აღსანიშნავია: არისტახი, ჯადოქარი (ვ. შუკშინის „ენერ­გიული ადამიანები“, „თვალსაზრისი“), ქალაქკომის მდივანი (ა. ჩხაიძის „როცა ქალაქს სძინავს“), ზურაბ მოდრეკილაძე (ვ. იაქა­შვი­ლის „ჰორიზონტს იქით“), იოჰან ვილჰელმ მებიუსი (ფ. დიურენმატის „ფიზიკოსები“), შეფი (ა. კოტეტი­შვი­ლის „სამოთხის ვაშლები“), ბურგომისტრი (გ. გორინის „შემწვარი იხვის ფრენა“), ფილიპ ლუტიკოვი (ა. ფადეევის „ახალგაზრდა გვარდია“), იგორ გორჩაკოვი (ი. დვორეცკის „გაცილება“), პეტრე რიზაევი (ა. კაზანცევის „ძველი სახლი“) და სხვა. მსახიობის განსახიერებული დრამატული, სახასიათო და კომედიური როლები მის ფართო სამსახიობო დიაპაზონზე მეტყველებს.
1991 წლიდან ცხოვრობს აშშ-ში. 7 წლის განმავლობაში იყო რადიო „ამერიკის ხმის“ დიქტორი. მალევე გახდა ნიუ-იორკში კომპოზიტორ ალექსანდრე ჟურბინის მიერ გახსნილი თეატრის მსახიობი. ამ თეატრალურ კოლექტივთან ერთად გასტროლებით მოიარა ნახევარი ამერიკა. 1993 წელს ვა­შინგტონის გარეუბანში დაა­ფუძნა მოყვარულთა თეატრი, რომელსაც მოგვიანებით „ბორის კაზინეცის თეატრი“ ეწოდა, ხოლო შემდეგ – „რუსული კლასიკის თეატრი“.
2015 წლის 26 ოქტომბერს, გრიბოედოვის თეატრის 170 წლის საიუბილეო ღონისძიებების ფარგლებში, სპექტაკლით: „წარსულის ეტლში. მსახიობის მონოლოგი“ აღინიშნა აშშ-ში მცხოვრები საქართველოს სახალხო არტისტის, ბორის კაზინეცის 85 წლის იუბილე.
2016 წელს ნომინაციაში „საუკეთესო რუსული თეატრი საზღვარგარეთ“, „რუსული კლასიკის თეატრი“ ბორის კაზინეცის ხელმძღვანელობით, გამარჯვებული გახდა. მას მოსკოვის ვახტანგოვის სახელობის თეატრის სცენაზე საზეიმო ვითარებაში გადაეცა ჟურნალ „თეატრალის“ მიერ დაწესებული პრესტიჟული პრემია.
ჯილდოები და აღიარება
1983 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
რესურსები ინტერნეტში
Казинец Борис Михайлович
სქოლიო
დაბადებული 16 ოქტომბერი
დაბადებული 1930
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
პლატონ შუშანია

პლატონ შუშანია
პლატონ გიორგის ძე შუშანია (დ. 17 ოქტომბერი, 1894, ქუთაისი — გ. 21 მარტი, 1971, თბილისი) — ქართველი მეან-გინეკოლოგი, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, პროფესორი.
ბიოგრაფია
ქუთაისის სათავადაზნაურო გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო ოდესის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე, ხოლო 1924 წელს დაასრულა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი. ახალგაზრდობიდანვე ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში, 1917 წელს შევიდა პარტიის რიგებში და საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ეკავა სხვადასხვა ხელმძღვანელი პარტიული თანამდებობები. 1928 წელს მუშაობა დაიწყო თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტში სამეანო-გინეკოლოგიის კათედრაზე და მალე გაემგზავრა გერმანიაში, სადაც მუშაობდა გამოჩენილი მეცნიერის ო. შრედერის კლინიკაში. 1939 წელს დაბრუნდა სამშობლოში და დაინიშნა სამედიცინო ინსტიტუტის დირექტორად. აქვე განაგებდა სამეანო-გინეკოლოგიურ კლინიკას, რომელსაც სათავეში ედგა სიცოცხლის უკანასკნელ დღემდე.
მომდევნო წლებში მეცნიერი პირველი კლინიკური საავადმყოფოს დირექტორი იყო, სამამულო ომის პერიოდში ხელმძღვანელობდა ევაკოჰოსპიტალის ქირურგიულ განყოფილებას. 1944 წლიდან გარდაცვალებამდე საქართველოს გინეკოლოგთა საზოგადოების ტავჯდომარეა, 1967 წელს აირჩიეს ქალის კიბოს წინააღმდეგ მებრძოლ სამედიცინო საზოგადოების მსოფლიო ასოციაციის ეროვნულ პრეზიდენტად, 1969 წელს კი სსრ კავშირის ჯანდაცვის სამინისტროს სამშობიარო დახმარების კომისიის საპატიო წევრად.
დაჯილდოვებული იყო ლენინის ორი ორდენით, ოქტომბრის რევოლუციის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებითა და მედლებით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 374, თბ., 1994
ქართველი მეან-გინეკოლოგები
დაბადებული 17 ოქტომბერი
დაბადებული 1894
გარდაცვლილი 21 მარტი
გარდაცვლილი 1971
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კემპერი

კემპერი — ქალაქი ბრეტანში, დასავლეთ საფრანგეთში. ფინისტერის დეპარტამენტისა და კემპერის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარეების სტეირის, ოდეს და ჟეს შესართავის დასავლეთ მხარეს. მისი სახელიც სწორედ აქედან მომდინარეობს, რაც მდინარეების შესართავს ნიშნავს. ქალაქში არის დასავლეთ ბრეტანის უნივერსიტეტი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
საფრანგეთის ქალაქები
მგოსანი ბიდლის ზღაპრები

მგოსანი ბიდლის ზღაპრები — ზღაპრების წიგნი, რომელიც ჯოან როულინგის მიერ არის დაწერილი. იგი არის ჰარი პოტერის წიგნების სერიის დამატება. „მგოსანი ბიდლის ზღაპრები“ ფიგურირებს ამ სერიის უკანასკნელ რომანში, „ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები“.
ისტორია
თავდაპირველად წიგნი გამოიცა შვიდი ასლის სახით. ყოველი მათგანი იყო ხელნაწერი და ილუსტრირებული ჯოან როულინგის მიერ. ერთ-ერთი გაიყიდა აუქციონზე 50.000 £-ად. Amazon.com-მა ის შეიძინა 1.95 მილიონ £-ად. აუქციონიდან შემოსული თანხა გადაირიცხა საქველმოქმედო ფონდში The Children's Voice.
2008 წლის 4 დეკემბერს გამოიცა წიგნის საჯარო ვერსია. გაყიდვიდან შემოსული თანხები გადაირიცხა ფონდში Children's High Level Group. მასში აღწერილია ჯადოსნური ამბები, რომლებსაც ალბუს დამბლდორის კომენტარები ახლავს. აქ არის შემდეგი ზღაპრები: „ჯადოქარი და ხტუნია ქოთანი“, „იღბლის შადრევანი“, „გრძნეულის ბანჯგვლიანი გული“, „ბაჭო-პრანჭო და მისი ხითხითა კუნძი“ და „სამი ძმის ამბავი“ (უკანასკნელი აგრეთვე მოთხრობილია ჰარი პოტერის სერიის მეშვიდე რომანში, „ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები“
სქოლიო
წიგნები ჰარი პოტერის შესახებ
2008 წლის წიგნები
Albania, Caquetá

Albania, Caquetá
Albania is a town and municipality in Caquetá Department, Colombia.
External links
Government of Caqueta: Albania
Municipalities of Caquetá Department
My Chemical Romance

My Chemical Romance — ამერიკული როკ-ჯგუფი ჯერსიდან (ნიუ ჯერსი), რომელიც ჩამოყალიბდა 2001 წელს. ჯგუფის წევრები არიან - ჯერარდ უეი, რეი ტორო, მაიკი უეი, ფრენკ იერო და ბობ ბრაიარი დაარსების შემდეგ ჯგუფმა ლეიბლზე Eyeball Records გამოსცა პირველი ალბომი I Brought You My Bullets, You Brought Me Your Love (2002)
ლეიბლთან Reprise Records ხელშეკრულების დადების შემდეგ გამოიცა ჯგუფის შემდეგი დისკი Three Cheers for Sweet Revenge (2004)
ამის შემდეგ 2006 წელს გამოვიდა მესამე ალბომი The Black Parade, რომელმაც საბოლოოდ შეიყვანა ჯგუფი მსოფლიოს მასშტაბით ყველაზე წარმატებული და პოპულარული ჯგუფების სიაში. ამჟამად ჯგუფი მუშაობს მეოთხე ალბომზე,რომელიც სავარაუდოდ 2009 წლის აგვისტოსათვის იქნება მზად.
შუალედში ჯგუფმა ქავერ ვერსია და ახალი ვიდეო ბობ დილანის სიმღერაზე Desolation Row, რომელიც ასევე წარმატებული აღმოჩნდა და უფრო მკვეთრად გაუსვა ხაზი ჯგუფის კომერციულ წარმატებას.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ამერიკული როკ-ჯგუფები
ემო ჯგუფები
2001 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
TT

TT-30 — რუსული ნახევრად ავტომატური პისტოლეტი. ის იყო შექმნილი 1930 წელს ფედორ ტოკარევის მიერ საბჭოთა კავშირისთვის. TT-მ შეცვალა Nagant M1895 რევოლვერი რომელიც გამოყენებული იყო რუსეთის იმპერიის დროს. ის გამოიყენებოდა 1952 წლამდე, რის შემდეგაც ის შეიცვალა მაკაროვის პისტოლეტით.
რესურსები ინტერნეტში
TT-ს და მისი ნაწილების სურათები
სქოლიო
ცეცხლსასროლი იარაღები
კალას სახელმწიფო ისტორიულ-ეთნოგრაფიული კომპლექსი

კალას სახელმწიფო ისტორიულ-ეთნოგრაფიული კომპლექსი — მუზეუმების კომპლექსი ბაქოში, აზერბაიჯანში. კომპლექსი აერთიანებს სამ სხვადასხვა ტიპის მუზეუმს: არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის, სასახლის მუზეუმსა და სიძველეთა მუზეუმს. იმის გამო, რომ მუზეუმები ფართო ტერიტორიას მოიცავს, ადმინისტრაცია მნახველებს ტრანსპორტით მომსახურებას სთავაზობს. მუზეუმების მოსანახულებლადაზერბაიჯანულენოვანი, რუსულენოვანი, ინგლისურენოვაი, გერმანულენოვანი და ფრანგულენოვანი ტურები ეწყობა.
აღწერა
კომპლექსი 1,5 ჰექტარზეა განლაგებული და ძველი აზერბაიჯანის კედლის მხატვრობის ნიმუშებს, სამეთუნეო ნაწარმის, საყოფაცხოვრებო მოხმარების საგენბის, ძვირფასეულობის, იარაღებისსა და მონეტების კოლექციებს მოიცავს. კომპლექსში ათასობით წლის წინ აგებული 2000-ზე მეტი არქეოლოგიური და არქიტექტურული ძეგლია.
კომპლექსი 2008 წელს ჰეიდარ ალიევის ფონდის ეგიდით დაარსდა. კომპლექსი მდებარეობს კალაში, ბაქოდან 40 კმ-ის მოშორებით და რაიონის სახელს ატარებს. კალას სახელმწიფო ისტორიულ-ეთნოგრაფიული კომპლექსი აფშერონის ნახევარკუნძულის ისტორიას ეძღვნება. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად კომპლექსში ანტიკური ხანიდან მოყოლებული შუა საუკუნეებამდე ხანაში აზერბაიჯანელი ხალხის ცხოვრების სურატის დანახვაა შესაძლებელი.
კომპლექსში აღმოჩენილია XVIII საუკუნით დათარიღებული თონე, ორი მიწისქვეშა გასასვლელი, რომელიც X და XV საუკუნეებს მიეკუთვნება. გარდა ამისა, ნაპოვნია ძველი სახლები, ცხოველთა ტყავისგან დამზადებული მოძრავი კარვები, ქვისა და ჩალის გუმბათიანი სახლები და სამეთუნეო ნაწარმი. კომპლექსში მისულ მნახველებს ზემოთ ჩამოთვლილ ნიმუშებისთვის ფოტოების გადაღება და შეხებაც შეუძლიათ.
კომპლექსში 243 ისტორიულ-არქიტექტურული ძეგლი (მეჩეთი, ანტიკური ხანის საცხოვრებელი სახლები, აბანოები) არის დაცული. აღმოჩენილია 400 წლის ფისტაშკის ხეები, ლეღვისა და ზეთისხილის ხეები.
2008 წელს ჰეიდარ ალიევის ფონდის ინიციატივით, არქეოლოგიური და ეთნოგრაფიული მუზეუმების კომპლექსი ღია ცის ქვეშ გაიხსნა. აფშერონის ნახევარკუნძულზე აღმოჩენილი არქეოლოგიური და არქიტექტურული ძეგლები შეაგროვეს და კომპლექსში მოუყარეს თავი.
კომპლექსში შესაძლებელია ცხვრის ძვლისა და ქვისგან დამზადებული ხელსაწყოების, ანტიური ხალიჩებისა და ხალიჩების დასამზადებლად გამოყენებული ძველი ხელსაწყოების, წინსაფრების, ტანსაცმლის, მაკრატლებისა და დანების დათვალიერებაც.
აფშერონის ნახეარკუნძულის აღმოსავლეთით არქეოლოგიური გათხრებისას აღმოაჩინეს ბრინჯაოს ხანის კლდის მხატვრობის ნიმუშები. კალას სოფელში სამი აბანოა: შორის, გუმისა და ბაირამალის აბანო. შორის აბანო სოფლის სამხრეთ ნაწილში მდებარეობდა, მარილიანი ტბის მახლობლად.
სქოლიო
ბაქოს მუზეუმები
აზერბაიჯანის ისტორიის მუზეუმები
რომანოზ IV დიოგენე

რომანოზ IV დიოგენე (გ. 1071) – ბიზანტიის იმპერატორი 1068-1071 წლებში. წარმოშობით კაპადოკიელი ფეოდალი, მხედართმთავარ კონსტანტინე დიოგენეს შვილი.
ბიოგრაფია
რომანოზი კონსტანტინე X დროს არმიის სარდალი იყო. იმპერატორის სიკვდილის შემდეგ მან აჯანყება მოაწყო ტახტის ხელში ჩასაგდებად, მაგრამ დამარცხდა და შეიპყრეს კიდეც. საპყრობილედან იგი იმპერატრიცა ევდოკიას წყალობით გაათავისუფლეს, რომელზეც მან მომდევნო 1068 წელს იქორწინა და ბიზანტიის იპერატორიც გახდა.
რომანოზ IV მეფობის პირველ წლებში წარმატებით ებრძოდა თურქ-სელჩუკებს, თუმც 1071 წელს მანასკერტის ბრძოლაში სელჩუკთა სულთანმა ალფ-არსლანმა ბიზანტიელები სასტიკად დაამარცხა და თვით იმპერატორიც ტყვედ ჩაიგდო. ზავის გარანტიითა და 1 000 000 ბიზანტიური დრაჰმის ოდენობის გამომსასყიდის გადახდის აღთქმის შემდეგ, ალფ-არსლანმა რომანოზი ტყვეობიდან გაათავისუფლა. ამასობაში იმპერატორის მოწინააღმდეგეებმა ტახტზე კონსტანტინე X-ის ვაჟი — მიხეილ VII დუკა აიყვანეს, რომანოზ IV ტახტის დაბრუნებისათვის ბრძოლაში დაამარცხეს, ღალატით შეიპყრეს და თვალები დათხარეს. რამდენიმე დღის შემდეგ რომანოზ დიოგენე გარდაიცვალა.
იხილეთ აგრეთვე
ბიზანტიის იმპერატორთა სია
ლიტერატურა
XI საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები
Lourenzá

Lourenzá is a municipality in Lugo province in Galicia in northwest Spain.
It is the site of the monastery of San Salvador. The façade of its church is said to have been a prototype for that of Santiago de Compostela Cathedral.
Municipalities in the Province of Lugo
შოჩიკალკო

შოჩიკალკო — კოლუმბამდელი არქეოლოგიური ძეგლი მექსიკაში. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში, მორელოსის შტატში. სახელწოდება ნაუატლზე (აცტეკების ენა) ნიშნავს „ყვავილების სახლში“. მეხიკოდან დაშორებულია 76 მილით. შოჩიკალკომ თავის განვითარების აპოგეას მიაღწია ტეოტიუაკანის დაცემის შემდეგ და არსებობს კიდეც მოსაზრება, რომ ტეოტიუაკანის იმპერიის დაცემაში ამ ქალაქს დიდი წვლილი მიუძღვის.
შოჩიკალკოს არქიტექტურა და იკონოგრაფია წააგავს მაიას, ტეოტიუაკანის და მატლაცინკას კულტურის არქიტექტურასა და იკონოგრაფიას. მთავარი საცერემონიო ცენტრი დგას ხელოვნურად გაკეთებულ გორაკზე. გორაკის დამრეცები დატერასებულია. ამ ტერიტორიაზე პირველი დასახლება გაჩნდა ძვ. წ. 200 წელს, მაგრამ მნიშვნელოვან დასახლებულ პუნქტად იგი მხოლოდ ჩვ. წ. 700-900 წლებში იქცა. აქ არსებული არქიტექტურაც სწორედ ამ პერიოდს განეკუთვნება. განვითარების პიკის პერიოდში, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 20 000 ადამიანს.
1999 წელს იუნესკომ შოჩიკალკო მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. იგი ტურისტებისთვის ღიაა და აქვე მოქმედებს საკმაოდ მდიდარი მუზეუმიც.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მექსიკაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში
რესურსები ინტერნეტში
INAH National Institute of Anthropology and History
შოჩიკალკოს არქეოლოგიური ზონა
Xochicalco on Tulane.edu
ფოტოები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მექსიკაში
1,3-დიიზოპროპილბენზოლი

1,3-დიიზოპროპილბენზოლი — არომატული ნახშირწყალბადი ქიმიური ფორმულით C6H4(CHMe2)2 (Me = CH3). სამი დიიზოპროპილბენზოლიდან ერთ-ერთი იზომერი. არის უფერო სითხე, რომელიც მიიღება 1,4-დიიზოპროპილბენზოლისგან თერმული იზომერიზაციით. გამოიყენება რეზორქინოლის მისაღებად.
ასევე იხილეთ
დიიზოპროპილბენზოლები
სქოლიო
ორგანული ნაერთები
მიატკისია

მიატკისია — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება დმიტრიევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 41 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სარაქთაშიდან 159 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
სქოლიო
ზილაირის რაიონის სოფლები
შანიძე

შანიძე
საკუთარი სახელი შანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
აკაკი შანიძე — ენათმეცნიერი
ალექსანდრე შანიძე — პოეტი
გოჩა შანიძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი
დიმიტრი შანიძე — სპორტსმენი (ძალოსნობა)
ვახტანგ შანიძე — სასამართლო ექიმი
მზექალა შანიძე — ენათმეცნიერი
მოსე შანიძე — იურისტი, ემიგრანტი
რევაზ შანიძე — ფიზიკოსი
შოთა შანიძე — კომპოზიტორი, მევიოლინე
ქართული გვარები
Bella Kocharyan

Bella Kocharyan (born 31 January 1954, Stepanakert) is the wife of former Armenian President Robert Kocharyan and is the former First Lady of Armenia.
Kocharyan graduated the Yerevan Medical Institute's Sanitary-Hygienic Medicine Department in 1978. She worked first as a doctor-bacteriologist and then as a doctor-epidemiologist at the sanitary-epidemiological station in Nagorno-Karabakh. She also held the position of the deputy chief physician of the regional sanitary-epidemiological station and during her final years there (1991-1993) she headed a department at the station.
Currently, she is the Honorary President of the All-Armenian Bone Marrow Donor Registry and the Honorary President of the Armenian Branch of Vladimir Spivakov's international benevolent fund Talented Children of Armenia.
References
1954 births
First ladies of Armenia
Living people
People from Stepanakert
Spouses of prime ministers of Armenia
Yerevan State Medical University alumni
Parakar

Parakar, formerly Shirabad, is a village in the Parakar Municipality of the Armavir Province of Armenia. According to the 2010 official estimate, the population of Parakar is 9,297 (including Tairov). The village is notable for its gypsum mine. The Zvartnots International Airport is located just to the south of the village.
Churches in Parakar
Church of the Holy Mother of God: built by the order of Catholicos Nerses V in 1855. It was renovated and reopened in 1992.
Surp Harutyun Church: originally built during the 9th century but almost entirely destroyed after the devastating earthquake of 1679. It remained in ruins until mid 19th century when it was rebuilt by the efforts of the villagers of Parakar and opened in 1859. In 1984, the belfry of the church was erected. In 1992, the church was partly renovated. Finally, the church was entirely renovated in 2004 by the efforts of Armenian benefactors from the United States.
References
World Gazeteer: Armenia – World-Gazetteer.com
Populated places in Armavir Province
Erivan Governorate