PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ლეისი ჩებერტი

ლეისი ჩებერტი
ლეისი ნიკოლი ჩებერტი — ამერიკელი მსახიობი და კინოგამხმოვანებელი.
დაიბადა პერვისში, მისისიპის შტატში, ჯულიასა და ტონი ჩებერტის ოჯახში. ლეისის მამა იყო ინგლისური წარმომავლობის, ხოლო დედა შოტლანდიური, ინგლისური და იტალიური წარმოვალობის. მას ჰყავდა ერთი უმცროსი ძმა და ორი უფროსი და.
სახელი გაითქვა კლავდია სელინჯერის როლის შესრულებისთვის სატელევიზიო დრამაში ჩვენ ვართ ხუთნი (1994-2000). იგი ახმოვანებდა პერსონაჟს, ელზა ტორონბერს ანიმაციური სერიალიდან ტორნბერის ველური ოჯახი დაასევე მეგ გრიფინს გრიფინების პიველი სეზონში, ხოლო შემდგომ, ჩებერტი როლზე შეცვალა მილა კუნისმა. მას მონაწილეობა მიღებული აქვს შემდეგ ფილმებში: კოსმოსში დაკარგულები (1998), არასაბავშვო ფილმი (2001), მორიგე მამიკო (2003), საზიზღარი გოგონები (2004), შავი შობა (2006). ის ასევე გამოჩნდა Hallmark Channel-ის (საკაბელო არხი) რამდენიმე ფილმში.
2013 წელს 22 დეკემბერს, ლოს-ანჯელესში ჩებერტი დაქორწინდა დეივიდ ნეჰდარზე და 2016 წელს შეეძინათ ქალიშვილი სახელად ჯულია მიმი ბელა.
2005 წელს ლეისიმ მიღო MTV Movie Award-ის ჯილდო. 1997 და 1998 წლებში გადაეცა Hollywood Reporter Annual YoungStar Award-ის ჯილდო, ხოლო მოგვიანებით, იგი ამ პრემიაზე სამჯერ იქნა ნომინირებული.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1982
ამერიკელი მსახიობები
იტალო-ამერიკელები
შოტლანდიელი ამერიკელები
XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
აბანო (შენობა)

აბანო (შენობა)
აბანო — ტანის დასაბანად საგანგებოდ მოწყობილი შენობა.
აბანოებში ცხელი წყლის გარდა ზოგჯერ იყენებენ ცხელ ჰაერს (თურქული, ფინური აბანო) ან ორთქლს (რუსული აბანო). ზოგიერთ თანამედროვე აბანოში არის საცურაო აუზი, ფიზიოთერაპიული პროცედურების ოთახი, სადეზინფექციო კამერები. აბანოს ცხელი ტენიანი ჰაერი და მაღალი ტემპერატურა, ტანის დაბანა და დაზელა ორგანიზმში ფიზიოლოგიურ ცვლილებებს იწვევს. აწესრიგებს სისხლის მიმოქცევას, აუმჯობესებს კანის ფუნქციას.
ძველ ეგვიპტესა და შუამდინარეთში აბანო საცხოვრებლი სახლის შემადგენელი ნაწილი იყო. ძველ რომში ჯერ პრიმიტიული აბანოები ჰქონდათ, შემდეგ თერმები გავრცელდა. საქართველოში აბანო ძველთაგანვე სცოდნიათ, უმთავრესად მცირეაზიულ (მ. შ. ქართული), რომაული და აღმოსავლური (სპარსულ-თურქული) აბანოები. გვიანდელი ანტიკურ ხანის აბანოები აღმოჩენილია არმაზისხევში, ბაგინეთში, ძალისში, ბიჭვინთაში, შუხუთში, გეგუთში, ციხისძირსა და ურბნისში. ფეოდალური ხანის აბანოები ან მათი ნანგრევები შემონახულია დმანისის ციხეში, ქვემო ჭალაში, ახალციხეში, თელავში, გრემში, ალავერდში, სამშვილდეში, ხერთვისში, გორში, თბილისში. სხვადასხვა ტეპერატურის და ქიმიური შემადგენლობის მინერალური წყლის აბანოებს საქართველოში ძველთაგანვე იყენებდნენ სამკურნალოდ. ბუნებრივ ცხელ წყალს აგრილებდნენ, ცივს კი ათბობდნენ სპეციალური დახურულ შენობაში ან გარეთ მოწყობილ ღია აუზებში. სასუნთქი ორგანოების სამკურნალოდ იყენებდნენ ე. წ. „აბანო-სასუნებელს“: საგანგებო მილით შეისუნთქავდნენ ცხელი მინერალური წყლის ორთქლს. იმთავითვე ცნობილი ყოფილა ნაქალაქევის, წყალტუბოს, უწერის, ოცხის, ცაიშის, ზეკარის, ნუნისის, ციხისჯვრის, დვალიშვილებისა და სხვა ცხელი, თბილი და ცივი მინერალური წყლის აბანოები. სამკურნალო თვისებებით გამოირჩეოდა ოცხის აბანო.
ვახუშტი ბაგრატიონი წერს: ოძრხის „სამჴრით არს მთის კალთას წყაროდ გამომდინარე, ფრიად დიდი და ცხელი, მდუღარის მგზავსი, რომელსა უწოდებენ ოცხეს. მას ზედა არს შენი აბანო, და ბანაობენ მრავალნი, რამეთუ კურნებს ქარით დახუთვილსა ძლიერსა, მუწუკსა და ბუგრსა, ძნიად სამკურნებელსა მკურნალთაგან“.
მთელს ახლოაღმოსავლეთში განთქმული იყო თბილისის ცხელი მინერალური წყლის აბანოები. ამ წყლის აღმოჩენას ლეგენდა ვახტანგ გორგასალს მიაწერს. X საუკუნის არაბი გეოგრაფი იბნ ჰაუკალი „გზათა და სამეფოთა წიგნში“ აღნიშნავს „ქალაქში არის ტიბერიადის აბანოების მსგავსი აბანოები, რომელთა წყალიც უცეცხლოდ დუღს“. ისტორიული ცნობებით XIII საუკუნის თბილისში მინერალური წყლის 65 აბანო ყოფილა. თბილისის აბანოებზე ცნობებს გვაწვდიან XIII-XIV საუკუნეების ვენეციელი მოგზაური მარკო პოლო, XVII საუკუნის რუსი ვაჭარი ვასილი გაგარა. იმავე აბანოებს აღწერს ვახუშტი ბაგრატიონი. XVII-XIX საუკუნეებში თბილისში იყო ე.წ. გრილი, ორბელიანის, ერეკლეს, მეიტარის, ბებუთას, და სხვა აბანოები. აბანოს ძველ თბილისში მარტო სამკურნალო და ჰიგიენური დანიშნულება არ ჰქონდა, აქ ხშირად მთელი დღით მოდიოდნენ მოქალაქეები, ბანაობდნენ, ისვენებდნენ და ლხინსაც მართავდნენ. აქვე ამოწმებდნენ სადედამთილოები საპატარძლოს სილამაზეს. ამჟამად ძველ სამკურნალო აბანოების ბაზაზე ბალნოლოგიური კურორტებია.
ლიტერატურა
Túpac Amaru District

Túpac Amaru District
Tupac Amaru District is one of eight districts in the Canas Province in Peru. Its seat is the village of Tungasuca.
Geography
One of the highest peaks of the district is Puka Kancha at approximately . Other mountains are listed below:
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (97.85%) learnt to speak in childhood, 1.72% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
Sources
სულეიმან რაჰიმოვი

სულეიმან რაჰიმოვი
სულეიმან ჰუსეინ-ოღლუ რაჰიმოვი (დ. 22 მარტი [ ძვ. სტ. 9 მარტი], 1900, სოფ. აინი, ახლანდელი გუბადლის რაიონი — გ. 11 ოქტომბერი, 1983, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი მწერალი. აზერბაიჯანის სსრ სახალხო მწერალი (1960). სკკპ წევრი 1926 წლიდან.
მიიღო პედაგოგიური განათლება. ავტორია რომანებისა „შამო“ (სრული ვარიანტი 3 ტომად, 1931–1964), „საჩლი“ (1940–1948), „კავკასუუს არწივი“ (ტ. 1—2, 1971–1973) და მოთხრობებისა „მიწის ხმა“ (1941), „მედალიონი“ (1942), „საძმო საფლავი“ (1943). ქართულად თარგმნილია მოთხრობა „აღბულახის მთებში“ და „მეჰმანი“ (ნაწყვეტი, 1944). დაჯილდოებულია ლენინის ორდენებით, ასევე სხვა ორდენებითა და მედლებით.
ლიტერატურა
ლენინის ორდენის კავალრები
აზერბაიჯანელი მწერლები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
Nine Inch Nails

Nine Inch Nails (შემოკლებულად NIИ) — ამერიკული ინდუსტრიული როკ-ჯგუფი, რომელიც 1988 წელს კლივლენდში (ოჰაიო) ჩამოაყალიბა ტრენტ რეზნორმა. იგი არის ამ ჯგუფის მუსიკის პროდიუსერი, სიმღერების შემსრულებელი, ავტორი და ინსტრუმენტალისტი და წარმოადგენს Nine Inch Nails-ის ერთადერთ მუდმივ წევრს.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
Pretty Hate Machine (1989)
Broken (EP) (1992)
The Downward Spiral (1994)
The Fragile (1999)
With Teeth (2005)
Year Zero (2007)
Ghosts I–IV (2008)
The Slip (2008)
Hesitation Marks (2013)
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკული ინდუსტრიული როკ ჯგუფები
ამერიკული ინდუსტრიული მეტალ ჯგუფები
ამერიკული ჯგუფები
1988 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
Nine Inch Nails
Junk (სიმღერა)

Junk (სიმღერა)
„Junk“ — ინგლისელი მუსიკოს პოლ მაკ-კარტნის სიმღერა. დაიწერა 1968 წელს, როდესაც ჯგუფი The Beatles ინდოეთში იმყოფებოდა. იგი შეტანილია მაკ-კარტნის ალბომში McCartney და The Beatles-ის კრებულში Anthology 3.
ისტორია
თავდაპირველად დაგეგმილი იყო სიმღერის The Beatles-ში შეტანა. მოგვიანებით მას Abbey Road-ში შესატანად მოიაზრებდნენ, მაგრამ არც ამ შემთხვევაში ჩაიწერა. საბოლოო ვერსია, რომელიც ჯგუფმა მოისმინა, იყო 1968 წლის მაისის ვარიანტი, რომელიც სხვა სიმღერებთან ერთად ჯორჯ ჰარისონის სახლში დემოების სახით ჩაიწერა, Anthology 3-ში შესატანად. სიმღერის სამუშაო სახელწოდება იყო „Jubilee“, აგრეთვე ცნობილი როგორც „Junk in the Yard“.
სიმღერა აგრეთვე შეტანილი იქნა EP-ზე ("Another Day", "Oh Woman, Oh Why" და "Valentine Day"-სთან ერთად), რომელიც მხოლოდ მექსიკაში გამოვიდა.
მაკ-კარტნის მიერ სიმღერა ცოცხლად პირველად როიალ ალბერტ ჰოლში, 2006 წლის ნოემბერში შესრულდა.
ტექსტი
სიმღერის ტექსტში მაკ-კარტნი საუბრობს იმაზე, თუ რატომ ტოვებს ადამიანი სხვა ადამიანთან იმას, რაც მისი სიცოცხლის ნაწილია, ვინაიდან ამავე დროს იგი ტოვებს ამ ნივთებთან დაკავშირებულ მოგონებებს.
Singalong Junk
Singalong Junk არის „Junk“-ის ინსტრუმენტული ვერსია. იგი ასევე შეტანილია ალბომში McCartney.
გარდა იმისა, რომ მასში არ არის ვოკალი, სიმღერა გამოირჩევა მელოტრონით, ხოლო მელოდია სრულდება ფორტეპიანოზე. მასში აგრეთვე გამოკვეთილია დასარტყმელი საკრავები. ცნობილია, რომ ეს ვერსია განკუთვნილი იყო ძირითადი „Junk“-ისთვის, მაგრამ უფრო უბრალო ვოკალური არანჟირების სასარგებლოდ მუსიკოსმა მეორე ვარიანტი აირჩია.
Unplugged (The Official Bootleg)-ში შეტანილია „Junk“, რომელიც ვოკალის გარეშე სრულდება, რითაც იგი შეიძლება ჩაითვალოს „Singalong Junk“-ად. თუმცა, იგი არ არის მითითებული ალბომის კომპოზიციების სიაში.
„Singalong Junk“ არასოდეს შესრულებულა ცოცხლად მაკ-კარტნის ძირითად გამოსვლებზე, მაგრამ მოხვდა კრებულში Wingspan: Hits and History.
სხვა ვერსიები
„Singalong Junk“ შეტანილია ფილმებში:
ჯერი მაგუაიერი (1996)
ყურმილის დაკიდება (2000)
ჩემი ცოლი მსახიობია (2001)
მშობლები (სერიალი, 2010)
პერსონალი
პოლ მაკ-კარტნი - ვოკალი, გიტარა, ბას-გიტარა, ფორტეპიანო, ქსილოფონი, მელოტრონი, დასარტყმელი საკრავები
ლინდა მაკ-კარტნი - ბეკ-ვოკალი
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
პოლ მაკ-კარტნის სიმღერები
The Beatles-ის სიმღერები
1970 წლის სიმღერები
Lácar Department

Lácar Department
Lácar is a department located in the south of Neuquén Province, Argentina.
Geography
The Department limits with Huiliches Department at North, Collón Cura Department at northeast, Rio Negro Province at southeast, Los Lagos Department at south and Chile at east.
Departments of Neuquén Province
ბათუმის წმინდა ბარბარეს ეკლესია

ბათუმის წმინდა ბარბარეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ქალაქ ბათუმში. ტაძარი ააგეს XIX საუკუნის ბოლოს, XX საუკუნის დასაწყისში. ტაძარიდარბაზული ტიპისაა.
ისტორია
ბათუმის წმინდა ბარბარეს ეკლესია ააგეს XIX საუკუნის ბოლოს, XX საუკუნის დასაწყისში ძველი ჰოსპიტალის ტერიტორიაზე. ტაძარს 1996 წელს ჩაუტარდა რესტავრაცია. 2014 წელს ტაძარი მთლიანად გადამოსეს და გაუკეთეს ძველი ქართული ხუროთმოძღვრებისათვის დამახასიათებელი ორნამენტით შემკული თბილი ყვითელი ფერის ქვის პერანგი.
აღწერა
ტაძარიდარბაზული ტიპისაა. მართკუთხა ფორმის შენობა აღმოსავლეთით ნახევარწრიული შვერილი აფსიდით ბოლოვდება, ხოლო დასავლეთიდან კარიბჭე აქვს მიდგმული. ეს იყო სადა, შელესილი და თეთრად შეღებილი შენობა. კარიბჭის თავზე ჰქონდა ეკლესიის ფრონტონის არეში შეჭრილი, ოთხივე მხრიდან თაღებით გახსნილი სამრეკლო. გრძივი ფასადების კიდურა ნაწილებში კედლის სიბრტყიდან ჩაწეული, სწორკუთხა ჩარჩოში ჩასმული თაღოვანი ნიშები იყო მოწყობილი. ფასადების დეკორს შენობის პროფილირებული კარნიზის ძირში და სამკუთხა ნიშების თავზე გამოყვანილი ორსაფეხუროვანი კბილანები ქმნიდა. კედლებს ლილვებით გამოყვანილი ცრუ თაღედი შემოუყვება. სარკმლებს მცენარეული ორნამენტით შემკული საპირეები აქვს, ხოლო აფსიდის ცენტრალური სარკმლის თავზე დეკორატიულად გაფორმებული ჯვარია გამოყვანილი. ამავე რეკონსტრუქციის ფარგლებში დაანგრიეს თაღოვანი გალერეა და ეკლესიის დამხმარე ნაგებობის სამხრეთი კარიბჭე.
რესურსები ინტერნეტში
ბათუმის არქიტექტურა
პიერ გამარა

პიერ გამარა (დ. 10 ივლისი, 1919, ტულუზა — გ. 20 მაისი, 2009, არჟანტოი) — ფრანგი მწერალი.
ბიოგრაფია
პიერ გამარა დაიბადა 1919 წელს ტულუზაში. სწავლის დასრულების შემდეგ დიდხანს პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს „წინააღმდეგობის“ მოძრაობაში ჩაება. ომის შემდეგ ჟურნალისტად მუშაობდა ჯერ ტულუზაში, ხოლო შემდეგ კი პარიზში, ჟურნალ „ევროპაში“. 1947 წელს გამოსცა რომანი „ცეცხლოვანი სახლი“, შემდეგ „ღარიბი ბავშვები“, „სკოლის მასწავლებელი“, „სიმონის ცოლი“, „პირინეის რაფსოდია“, „მკვლელს — გონკურის პრემია“. ნოველების კრებულებიდან გამოირჩევა „ადამიანთა ხელები“, „მეთუნის სიყვარული“. გამარას გამოქვეყნებული აქვს ლექსების კრებულებიც: „ციხე-სიმაგრე არასის სიმღერა“, „სიყვარულის სიმღერა“.
გამარას ნაწარმოებებში მოქმედება ძირითადად მშობლიური ლანგედოკის პეიზაჟების ფონზე იშლება. მწერალი დიდი სიყვარულით აღწერს სამხრეთის პატარა ქალაქებსა და მის მაცხოვრებლებს, გლეხების მძიმე ცხოვრებას. მისი გმირები უბრალო ადამიანები არიან.
გამარამ დაწერა შესანიშნავი, ჰუმანიზმით გაჟღენთილი პატარა ზღაპრები, რომლებიც ამაღლებულად უმღერიან სიყვარულს, თავისუფლებას, მეგობრობას და რომლებშიც გამოსჭვივის რწმენა ადამიანებისა და მათი მომავლისადმი.
გამარა გარდაიცვალა 2009 წლის 20 მაისს.
ლიტერატურა
ფრანგული ნოველა, ტომი 2; „საბჭოთა საქართველო“, გვ. 554, თბილისი, 1976;
სქოლიო
ფრანგი რომანისტები
ფრანგი პოეტები
ფრანგული წინააღმდეგობის წევრები
Bijapur (disambiguation)

Bijapur (disambiguation)
Bijapur is a city in the Indian state of Karnataka.
Bijapur may also refer to :
Bijapur Sultanate under the Adil Shahi dynasty (1490-1687)
Bijapur Subah, a Mughal imperial province
Places
Karnataka
Bijapur Airport
Bijapur railway station
Bijapur district, Karnataka, a district in the state of Karnataka
Bijapur Taluka one of the five administrative subdivisions, of Bijapur District
Bijapur City (Vidhana Sabha constituency), the current legislative assembly constituency centered around the taluka
Bijapur (Vidhana Sabha constituency), the defunct assembly constituency of Karnataka
Bijapur (Lok Sabha constituency), a Lok Sabha constituency in comprising Bijapur district
Elsewhere in India
Bijapur district, Chhattisgarh, a district in Chhattisgarh state
Bijapur, Chhattisgarh, a town in the Bijapur district of Chhattisgarh
Bijapur (Chhattisgarh) (Vidhan Sabha constituency), the legislative assembly constituency centered around the town
Bijapur, Rajasthan, a town in Pali district, Rajasthan
See also
Vijaypur (disambiguation)
ka:ბიჯაპური (მრავალმნიშვნელოვანი)
ru:Биджапур
ლევან პაატაშვილი

ლევან პაატაშვილი (დ. 12 მარტი, 1926, თბილისი, — გ. 24 იანვარი, 2023) — ქართველი კინოოპერატორი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1979).
დაამთავრა მოსკოვის საკავშირო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის კინოსაოპერატორო ფაკულტეტი 1954 წელს. 1978-1981 წლებში იყო მოსკოვის საკავშირო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის, 1981-1988 წლებში — შოთა რუსთაველის სახელობის თბილისის თეატრალური ინსტიტუტის პედაგოგი. 1980 წლიდან კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ოპერატორი. დამდგმელი ოპერატორია ფილმებისა: „სხვისი შვილები“ (რეჟისორი: თენგიზ აბულაძე, 1958), „დღე უკანასკნელი, დღე პირველი“ (რეჟისორი: სიკო დოლიძე, 1959), „თოჯინები იცინიან“ (რეჟისორი: ნიკოლოზ სანიშვილი, 1961), „ცისფერი მთები ანუ დაუჯერებელი ამბავი“ (რეჟისორი: ელდარ შენგელაია, 1983), „კედელი“ (რეჟისორი: ზაზა ბუაძე, 1991) და სხვ. დაჯილდოებული იყო სსრკ სახელმწიფო (1985) და საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს პრემიებით (1986). ავტორია ავტობიოგრაფიული წიგნისა „ნახევარი საუკუნე ლეონარდოს კედელთან“ (2006). გარდაიცვალა 2023 წლის 24 იანვარს, 96 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
გვახარია, გოგი. ლევან პაატაშვილი - 80. „რადიო თავისუფლება“, მარტი 13, 2006.
ლევან პაატაშვილის მოგონებები – ბავშობა, ახალგაზრდობა და სტუდენტობა . filmmaker.ge, 2021.
დაბადებული 1926
დაბადებული 12 მარტი
გარდაცვლილი 2023
გარდაცვლილი 24 იანვარი
ქართველი კინოოპერატორები
თბილისში დაბადებულები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
სკოტი (ბრაუნის ოლქი)

სკოტი (ბრაუნის ოლქი)
სკოტი — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბრაუნის ოლქის შემადგენლობაში.
2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 3 712 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 72.8 კაცი/კმ².
ფართობი 140.6 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ბრაუნის ოლქის ქალაქები
სამხრეთ ამერიკის დროშები

სამხრეთ ამერიკის დროშები
ეს არის გალერეა, სამხრეთ ამერიკის საერთაშორისო და ეროვნული დროშების.
შტატები და ტერიტორიები
კარიბის ზღვის კუნძულების ქვეყნები და ცენტრალური ამერიკა
იხილეთ აგრეთვე
სამხრეთ ამერიკის ქვეყნების გერბები
ევროპის დროშები
აზიის დროშები
ჩრდილოეთ ამერიკის დროშები
აფრიკის დროშები
ოკეანეთის დროშები
სამხრეთ ამერიკა
სახელმწიფო სიმბოლოები
მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
დაიან ვისტი

დაიან ვისტი
დაიან ეველინ ვისტი (დ. 28 მარტი, 1948, კანზას-სიტი) — ამერიკელი თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის მსახიობი. მიღებული აქვს ოსკარის ორი, ოქროს გლობუსისა და ემის ორი ჯილდო.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკელი მსახიობები
დაბადებული 1948
ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები
დაბადებული 28 მარტი
XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
პატაგონიის ეროვნული პარკი (არგენტინა)

პატაგონიის ეროვნული პარკი (არგენტინა)
პატაგონიის ეროვნული პარკი ( ― ეროვნული პარკი სანტა-კრუსის პროვინციაში, სამხრეთ არგენტინაში. შეიქმნა 2015 წელს. მოიცავს 528.11 კმ² ფართობის ტერიტორიას. პარკის ტერიტორიაზე დაცულია პატაგონიის უდაბნოს ნაწილი.
პატაგონიის ველური ბუნების ნაკრძალი, რომელიც პარკის ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ ნაწილის გაგრძელებას წარმოადგენს, 2018 წელს შეიქმნა.
სქოლიო
IUCN კატეგორია II
არგენტინის ეროვნული პარკები
პატაგონია
2015 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
ემასის ეროვნული პარკი

ემასის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ბრაზილიაში, გოიასისა და მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატებს შორის, ბრაზილიის ცენტრალურ-დასავლეთ ნაწილში. ამ პარკში წარმოდგენილია თავისებური ეკოსისტემა. ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი უტყეო, შიშველი სავანაა. წარმოდგენილია ველური ბუნების ფართო სპექტრი. აქ ბინადრობენ ტერმიტები, გიგნტური ანთარები, ფაფრიანი მგლები, ჯავშნოსნები, სირაქლემა ნანდუ.
2001 წელს პარკი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბრაზილიაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში
რესურსები ინტერნეტში
Satellite photo (Google)
link in Portuguese
conselho consultivo
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბრაზილიაში
ბრაზილიის ეროვნული პარკები
ვირჯინიის კლასის წყალქვეშა ნავები

ვირჯინიის კლასის წყალქვეშა ნავები (ასევე: კლასი SSN-774 ) — შემტევი ბირთვული წყალქვეშა ნავების კლასი აშშ-ის საზღვაო ძალების შემადგენლობაში. ვირჯინიის კლასის მოიერიშე წყალქვეშა ნავები შეერთებული შტატების საზღვაო ძალების წყალქვეშა ბრძოლის უახლესი პლატფორმა და აერთიანებს უახლეს მიღწევებს სტელს-ტექნოლოგიებში, სადაზვერვო ინფორმაციის შეგროვებისა და შეიარაღების სისტემების ტექნოლოგიებში.
ვირჯინიის კლასის ნავები შექმნილია ფართო სპექტრის ოპერაციების საწარმოებლად ღია ოკეანეს და ლიტორალურ დავალებებში, მათ შორის წყალქვეშა ნავების საწინააღმდეგო და სადაზვერვო ოპერაციებისთვის. ვირჯინიის კლასმა, გეგმის მიხედვით, უნდა ჩაანაცვლოს მოძველებული ლოს-ანჯელესის კლასის წყალქვეშა ნავები, რომელთაგან ბევრი მოხსნილია მწყობრიდან.
ვირჯინიის კლასის წყალქვეშა ნავების მიღება დასრულდება 2043 წლისთვის და ნავარაუდებია მათი სამსახური სულ მცირე 2060 წლამდე. ამ კლასის ბოლო უახლესი ნავი მწყობრში უნდა იყოს XXI საუკუნის 70-იან წლებში.
სქოლიო
ბირთვული წყალქვეშა ნავები
წყალქვეშა ნავების კლასები
ჩადური ენები

ჩადური ენები არის — აფრაზიული ოჯახის შემადგენლობაში. გავრცელებულია ცენტრალურ- და დასავლეთაფრიკულ ქვეყნებში, ნიგერიის ჩრდილოეთში, კამერუნში, დასავლეთ ჩადში და სამხრეთ ნიგერიაში. სხვა დანარჩენ აფრაზიულ ენებთან შედარებით ყველაზე ახლოს არის ეგვიპტურ ენასთან. საერთოდ არსებობს 150-ზე მეტი ენა და დიალექტი ამ ჯგუფში. გენეტიკურად ისინი იყოფიან შემდეგ ტოტებად:
დასავლეთჩადური (სამხრეთ ნიგერიაში)
ჰაუსა
ანგასი, სურა, გერკა, ანკვე, მონტოლი;
კარეკარე, ბოლევა, ნგამო, კანაკურუ (დერა);
ბარდჟი, პაა (აფა); ბადე, ნგიზიმი;
რონი (ფერი, ბოკოსი, შა, კულარე);
ცენტრალურჩადური (ნიგერიის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ჩრდილოეთ კამერუნში, ჩადში)
ტარა, გაანდა;
ბურა, მარგი, კილბა (ხიბა);
ხიგი; ბატა;
ლაამანგი (ხიდკალა) და სხვ.;
ვანდალა (მანდარა), გამერგუ, პადუკუ, გლავდა;
სუკური; მატაკამ, გისიგა;
დაბა;
გიდერ;
კოტოკო (ლოგონე, ბუდუმა და სხვ.);
მუსგუ; მასა და სხვ.;
აღმოსავლურჩადური (ჩადი, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა)
კერა, ნანჩერე, სომრეი, მოდგელი, სოკოროი, მუბი, ტუმაკი, ტუბური და სხვ.
ფონეტიკა
ჩადური ენების ფონეტიკა ხასიათდება თანხმოვნების სიმდიდრით. განსხვავდება ხმოვანთა სიგრძე.
აფრაზიული ენები
ბედრჟიხ ჰროზნი

ბედრჟიხ ჰროზნი (1918 წლამდე ფრიდრიხ ჰროზნი, ; დ. 6 მაისი, 1879, ლისა-ნად-ლაბემი — გ. 12 დეკემბერი, 1952, პრაღა) — ჩეხი აღმოსავლეთმცოდნე, ლინგვისტი, ვენისა (1914) და პრაღის (1918) უნივერსიტეტების პროფესორი, პრაღის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორი (1939), ჩსსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1952). გაშიფრა ძველი ხეთური ენა,რომელიც ინდო-ევროპულ ენათა ჯგუფს მიაკუთვნა და საფუძველი ჩაუყარა ხეთოლოგიის განვითარებას.
ბიოგრაფია
ჰროზნი ლისა-ნად-ლაბემი-ში (ბოჰემია, ავსტრია-უნგრეთ) დაიბადა. ქალაქ კოლინში მან ებრაული და არაბული ისწავლა. ვენის უნივერსიტეტში სწავლობდა აქადურს, არამეულს, ეთიოპიურს, შუმერულსა და სანსკრიტს. ასევე, სწავლობდა ბერლინის ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტში.
კარიერა
1905 წელს, პალესტინაში წარმოებული გათხრების შემდეგ, ჰროზნი ვენის უნივერსიტეტის პროფესორი გახდა.
1906 წელს, ხათუსაში (თანამედროვე ბოღაზქოი, ანკარიდან 200 კმ-ის დაშორებით) გერმანულმა ექსპედიციამ ხეთ მეფეთა არქივი იპოვა, რომელიც ლურსმული დამწერლობით იყო შესრულებული, მაგრამ მანამდე უცნობ ენაზე. მიუხედავად იმისა, რომ ჰროზნი ავსტრია-უნგრეტის არმიაში აქტიურად მსახურობდა, მან 1917 წელს გამოაქვეყნა ენის აღწერილობა და აჩვენა, რომ ის ინდო-ევროპულ ენათა ჯგუფს მიეკუთვნებოდა.
1925 წელს ჰროზნი ჩეხ არქეოლოგთა ჯგუფს გაუძღვა და თურქეთში,სოფელ ქიულთეფეში ასურელ ვაჭართა კონტრაქტებისა და წერილების შემცველი ლურსმული დამწერლობის 1000 ფირფიტა აღმოაჩინა. ასევე, გათხარა ხეთების ქალაქის, ხათუსას მიმდებარე ტერიტორიები.
1944 წელს, გულის შეტევის გამო, ჰროზნი იძულებული გახდა სამეცნიერო მოღვაწეობისთვის თავი დაენებებინა.
თავდაპირველად იკვლევდა ძველი შუამდინარეთის მითოლოგიას, კულტურასა და ეკონომიკის საკითხებს. 1915 წელს გაშიფრა ბოღაზქოის არქივის ძირითადი ნაწილის ტექსტთა ენა (ე. ი. ხეთური, იგივე, ნესური, ნესიტური) და დაამტკიცა მისი ინდოევროპული ხასიათი, რითაც საფუძველი ჩაუყარა ხეთოლოგიას (ძირითადი ნაშრომი - „ხეთების ენა“ - გამოქვეყნდა ლაიფციგში გერმანულ ენაზე). 1925 წელს ქიულთეფეში (თურქეთი), არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოაჩინა „კაპადოკიური ფირფიტების“ ლურსმული დამწერლობით შესრულებული არქივი. 1922 წელს პირველმა გამოსცა ხეთური კანონები. გარკვეული წვლილი შეიტანა ე. წ. ხეთური, იგივე ლუვიური, იეროგლიფების გაშიფრვაში. ეკუთვნის განმაზოგადოებელი ნაშრომი ძველი წინა აზიის ისტორიაში (1940). იმოგზაურა სსრკ-ის 5 რესპუბლიკაში, მათ შორის საქართველოშიც (1936).
ლიტერატურა
Dunaevskaia, I. M., and D. G. Reder. “B. Groznyi.” Vestnik drev-nei istorii, 1953, no. 3.
Matous, L. B. Horozny: Leben und Forschungswerk eines tschechischen Orientalisten, übers aus dem Tschechischen. [Prague] 1949.
Cihař, V. “Bibliographie des travaux de B. Hrozny.” Archiv orien-tálni, 1949, vol. 17.
Rona, J. P. La obra de F. Hrozny en el dominio indoeuropeo. Montevideo [1957].
სქოლიო
ჩეხი აღმოსავლეთმცოდნეები
დაბადებული 6 მაისი
დაბადებული 1879
გარდაცვლილი 12 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1952
დაგვის ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია

დაგვის ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია
დაგვის ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ დაგვაში. აგებულია XX საუკუნეში.
სოფელ დაგვას ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის გუმბათიანი ეკლესია, იგივე "მარიამის ეკლესია", სასაფლაოს ტერიტორიაზე, შემაღლებული ბორცვის თავზე დგას. მე-20 საუკუნის დასაწყისში აგებული ტაძარი ბერძნული თემის ატიურობას უკავშირდება. ჩაწერილი ჯვრის ტიპის გეგმარების ტაძარი დაპროექტებულია ბიზანტიური საეკლესიო არქიტექტურის გავლენით. ეკლესია ცხოველხატულად ეწერება გარემოში. სამაფსიდიანი და გუმბათაღდგენილი ტაძარი ნაგებია მოშავო-მონაცრისფრო ფლეთილი ქვით. ეკლესია განახლებულია და მთლიანად მოხატულია მისი ინტერიერი. ეკლესია ფუნქციონირებს. მისი ეზო კეთილმოწყობილი და მოვლილია. საბჭოთა პერიოდში, 1930-იან წლებში, ნაგებობა ნაწილობრივ დაანგრიეს - გუმბათი და კამარები ჩამონგრეული იყო . 1990-1992 წლებში, ნიკოლოზ ცაცანიდისა და ხრისტო პაპანდოპულოს თაოსნობით იგი აღდგა. ამ პერიოდშივე მიაშენეს სამრეკლო. ეკლესიაში იოანე ნათლისმცემლისა და მიქაელ მთავარანგელოზის ხატები ინახებოდა, რომლებიც დაიკარგა საბჭოთა პერიოდში, თუმცა 1992 წელს ქსენია პაპანდოპულომ ეკლესიას გადასცა ეს ხატები. ტაძრის. ქვა მოშავო-მონაცრისფროა. წყობა კი სწორხაზოვანია. ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს. აღმოსავლეთით სამი შვერილი, ღრმა აბსიდით. პასტოფორიუმებია მთავარი აბსიდის ორივე მხარეს. გვერდითა აბსიდებში თაღოვანი ნიშებია გაჭრილი. საკურთხეველი პასტოფორიუმებს უკავშირდება თაღოვანი გასასვლელებით. სამივე აბსიდში თაღოვანი სარკმლებია გაჭრილი. კონქები ფლეთილი ქვის რადიალური რიგებით არის ამოყვანილი. საკურთხევლის წინ არის ორსაფეხურიანი სოლეა. სატრიუმფო თაღი კი წახნაგოვან სვეტებს ეყრდნობა. იატაკზე მრგვალი სვეტების ბაზისები იყო შემორჩენილი იყო, რომლებსაც ცენტრალური სივრცე ეყრდნობოდა. დასავლეთ და სამხრეთ კედლებზე თაღების საყრდენი კრონშტეინები არის შემორჩენილი. ეკლესიის გრძივ კედლებზე სარკმლები სიმეტრიულადაა განლაგებული. სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა ქვის სამსაფეხურიანი შესასვლელები. გარედან არქიტრავული, შიგნიდან - თაღოვანი. მაღალი, თაღოვანი სარკმელია დასავლეთ შესასვლელის თავზე. ორივე კარი რკინისაა და შეღებილია.
რესურსები ინტერნეტში
ქობულეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Pheidologeton hostilis

Pheidologeton hostilis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pheidologeton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ლასაგურია

ლასაგურია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ესტელია-ოქსიდენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17 კმ². მოსახლეობა — 185 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ნავარის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლასაგურიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნავარის მუნიციპალიტეტები
ნავარის ქალაქები