PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
პოლი გენოვა

პოლი გენოვა
პოლი პლამენოვა გენოვა (დ. 10 თებერვალი 1987, სოფია, ბულგარეთი) — ბულგარელი მომღერალი, რომელიც წარმოადგინა თავისი ქვეყანა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2011-ზე გერმანიაში. გენოვამ შეასრულა თავისი სიმღერა „Na inat“ (ჯინაზე) მეორე ნახევარფინალზე. იგი ასევე წარმოადგენს ბულგარეთს მეორედ ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე სტოკჰოლმში, შვედეთი, სიმღერით „If Love Was a Crime“.
კარიერა
პოლიმ დაამთავრა ბულგარეთის „ლუბომირ პიპკოვი“-ს ეროვნული მუსიკალური სკოლა, კლარნეტის მიმართულებით. ახლა იგი არის მესამე სასწავლო წლის კურსზე, კინორეჟისორის მიმართულებით. მიუხედავად ამისა, მან განაგრძობს მომღერლის კარიერას და ჩართულია რამდენიმე პროექტში. გენოვა UNICEF-ის საქველმოქმედო პროექტის „The Magnificent Six“-ის მონაწილეა. 2005 და 2006 წლებში მან მონაწილეობა მიიღო ევროვიზიის სიმღერის კონკურსის ეროვნული შერჩევის ტურის წევრად „Melody“ ტრიოში.
ევროვიზია 2011
2011 წელს იგი წარადგინა ბულგარეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2011-ზე, თავისი სიმღერით „Na inat“, მაგრამ ვერ გადავიდა ფინალში. მისი სადებიუტო ალბომი გამოიცა იმავე წელს.
ევროვიზიის შემდეგ
პოლი იყო მოსამართლედ „The X Factor“-ის ბულგარული ვერსიის პირველ სერიებში.
2015 წლის 21 ოქტომბერს გამოცხადდა, რომ პოლი უმასპინძლებდა საბავშვო ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2015-ს.
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016
2016 წლის 19 თებერვალს, გამოცხადდა, რომ პოლი წარმოადგენს ბულგარეთს კიდევ ერთხელ ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე.
სქოლიო
დაბადებული 10 თებერვალი
დაბადებული 1987
ბულგარელი მომღერლები
ევროვიზიის კონკურსანტები
Rogeria scabra

Rogeria scabra — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Rogeria-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Kuntur Wasi

Kuntur Wasi (Quechua kuntur condor, wasi house, "condor house") is the name given to the ruins of a religious center with complex architecture and stone sculptures, located in the Andean highlands of Peru. It is believed the inhabitants had a link with the Chavín culture.
Kuntur Wasi is located in the Northern Mountain Range of Peru, specifically at the headwaters of the Jequetepeque River, in the region of the city of Cajamarca near the small town of San Pablo. The Jequetepeque valley provided a transportation corridor between the coastal region and the highlands. Kuntur Wasi was a center where people congregated.
It is thought to have been constructed around 1000-700 BCE, during the Initial Period. The architecture consists of a hill-top temple, quadrangular platforms, a sunken courtyard, and series of rooms.
In the floor of one room there is an anthropomorphic figure made of clay, about 30 inches (75 cm) in height. It is painted with cinnabar red, malachite green, and black, yellow, and pink. Its face has big square eyes and a wide mouth with prominent canine teeth.
There are also stepped platforms and funeral structures.
Lithosculptures have been found, carved with serpent and feline designs that are similar to the Chavín style. Those to be found at the site are reproductions, with the originals having been moved to museums.
The area of Kuntur Wasi was occupied between the years 1200-50 BC.
It was first discovered in 1945 by Julio C. Tello. In 1989, scientists from the University of Tokyo excavated four tombs at Kuntur Wasi. Valuable items, such as pectoral necklaces (decorative breastplates), gold crowns, ornamental stone beads, earrings, sets of dishes and iconographies of people were discovered in the burial area. Since the beginning of the University of Tokyo's archaeological mission, eight tombs have been found in the area.
The Kuntur Wasi Museum, managed by local citizens, opened in 1994.
Gallery
See also
Cultural periods of Peru
Cupisnique
Kotosh
Corantijn Basin, Suriname
Archaeological sites in Peru
References
External links
Official Website (English, Spanish, Japanese)
Archaeological sites in Peru
Archaeological sites in Cajamarca Region
Chavin culture
Cupisnique culture
Tourist attractions in Cajamarca Region
არანი (თოუზი)

არანი (თოუზი)
არანი — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 534 კაცი.
სქოლიო
თოუზის რაიონის სოფლები
კალანდაძე

კალანდაძე
საკუთარი სახელი კალანდაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე კალანდაძე — არქეოლოგი
ალექსანდრე კალანდაძე — მწერალი, ლიტერატურათმცოდნე
ანა კალანდაძე — პოეტი
ანტიფორე კალანდაძე — სამთო ინჟინერ-გეოლოგი
არსენ კალანდაძე — მესტამბე, გამომცემელი
ბეჟან კალანდაძე — პოლიტიკოსი
ბესო კალანდაძე — მომღერალი
ბონდო კალანდაძე — მეღვინე
გიორგი კალანდაძე — პოეტი, ლიტერატურათმცოდნე
გიორგი კალანდაძე — სამხედრო პირი
გოგოლა კალანდაძე — მსახიობი
დიმიტრი კალანდაძე — ფილოსოფოსი
ედმუნდ კალანდაძე — ფერმწერი
ვანო კალანდაძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში
ვლადიმერ კალანდაძე — სამთო ინჟინერი
ზურაბ კალანდაძე — თორაკო-ქირურგი
თევდორე კალანდაძე — ბოლშევიკი პოლიტიკოსი
თენგიზ კალანდაძე — პოლიტიკოსი
ილია კალანდაძე — ეკონომისტი, პოლიტიკოსი
იუსტინე კალანდაძე — პედაგოგი, მომღერალი
ლავროსი კალანდაძე — კრიტიკოსი
ლეონიდე კალანდაძე — აგრონომ-ენტომოლოგი
მარია კალანდაძე — პედაგოგი, პოლიტიკური აქტივისტი
მურმან კალანდაძე — გენერალ-მაიორი
ნესტორ კალანდაძე — კარიკატურისტი
ნინო კალანდაძე — ერთ-ერთი პირველი ქართველი მეზღვაური ქალი
ნინო კალანდაძე — პოლიტიკოსი
პავლე კალანდაძე — მწე­რა­ლი, ჟურნალისტი
პოლიევქტოს კალანდაძე (პოლიო ირეთელი) — მწე­რა­ლი
შოთა კალანდაძე — რეჟისორი
ცეცილია კალანდაძე — ისტორიკოსი
იხილეთ აგრეთვე
ნინო კალანდაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
ქართული გვარები
ტრაპიზონის იმპერატორთა სია

ტრაპიზონის იმპერატორთა სია — ჩამონათვალი ტრაპიზონის იმპერიის მმართველებისა. ტრაპიზონის იმპერია დაარსდა 1204 წელს, საქართველოს სამეფოს სამხედრო ლაშქრობის შედეგად, როგორც ბუფერული სახელმწიფო საქართველოსა და ბიზანტიის იმპერიას შორის. 1461 წელს ტრაპიზონის იმპერია დაიპყრეს ოსმალებმა. არსებობის განმავლობაში იმპერატორები იყვნენ კომნენოსების დინასტიის წარმომადგენლები.
იმპერატორები
ალექსი I (1204-1222)
ანდრონიკე I (1222-1235)
იოანე I (1235-1238)
მანუელ I (1238-1263)
ანდრონიკე II (1263-1266)
გიორგი I (1266-1280)
იოანე II (1280-1284)
თეოდორა კომნენოსი (1284-1285)
იოანე II (1284-1297; მეორედ)
ალექსი II (1297-1330)
ანდრონიკე III (1330-1332)
მანუელ II (1332)
ბასილი (1332-1340)
ირინა პალეოლოგოსი (1340-1341)
ანა ანახუტლუ კომნენოსი (1341)
მიხეილი (1341)
ანა ანახუტლუ კომნენოსი (1341-1342; მეორედ)
იოანე III (1342-1344)
მიხეილი (1344-1349; მეორედ)
ალექსი III (1349-1390)
მანუელ III (1390-1417)
ალექსი IV (1417-1447)
იოანე IV (1447-1458)
დავითი (1458-1461)
ლიტერატურა
მონარქთა სიები
მწიგნობართუხუცესი

მწიგნობართუხუცესი — მწიგნობართა უფროსი, სამეფო კარის სამდივნოს მეთაური ფეოდალურ საქართველოში. მწიგნობართუხუცესი პირველად X-XI საუკუნეების ძეგლში იხსენიება. დავით აღმაშენებელმა საეკლესიო ფეოდალების თავგასულობის ალაგმვისა და ცენტრალური ხელისუფლების გაძლიერების მიზნით მწიგნობართუხუცესობა ჭყონდიდელობასთან შეაერთა.
იხილეთ აგრეთვე
მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი
ლიტერატურა
თანამდებობები ძველ საქართველოში
Vito Nikolić

Vito Nikolić
Vitomir "Vito" Nikolić (27 April 1934 – 10 September 1994) was a Yugoslav and Montenegrin poet and journalist from Nikšić. His work is often compared to that of Sergey Yesenin, as he is often dubbed as "Montenegrin Yesenin", as well "The Good Spirit of Nikšić".
Background
Originally from Nikšić, he was born in Mostar, Kingdom of Yugoslavia (now Bosnia and Herzegovina), where his father served in the army. In 1941, he returned to Nikšić with his family. After his father and brother had been killed in World War II, he lived in an orphanage until he turned 18. He spent most of his life in Nikšić, living in poverty, and was well known for his bohemian lifestyle.
Works
Vito published his first two books of poetry, "Drumovanja" (Journeys) and "Sunce, hladno mi je" (Sun, I'm feeling cold) without a publisher, hence paying for the costs of their production. Although he had some conflicts with socialist Yugoslav government, the government gave him a flat in Nikšić. Afterwards, he moved from Nikšić to Titograd, where he worked as a journalist for Pobjeda, writing short stories under the title "Crnom Gorom, putem i bespućem". Some of his poems for children became notable, and are included in the literature books for elementary and high school students.
In 2002, some of Nikolić's prose writings were collected and published in a book "Dobri duh Nikšića" (The Good Spirit of Nikšić).
Legacy
Following his death, a "Vito Nikolić Award" for poetry has been established in Montenegro. The award is presented annually, during the "September days", a cultural manifestation hosted by the city of Nikšić.
In 2002, Montenegrin writer and journalist Đorđe Puśo Matović with whom Vito worked in Pobjeda, published a book of anecdotes from poet's life, titled "S Vitom na još po jednu" (Another round [of drinks] with Vito).
Published works
Drumovanja (1962)
Sunce, hladno mi je (1968)
Stihovi (1981)
Stare i nove pjesme (1991)
Posljednja pjesma (1994)
Nedjelja u gradu N (1997), published posthumously
Dobri duh Nikšića (2002), published posthumously
References
1934 births
1994 deaths
Writers from Nikšić
Montenegrin poets
Montenegrin male writers
Montenegrin children's writers
Yugoslav poets
20th-century poets
People from Mostar
People from Nikšić
ლიუდმილა იევლევა

ლიუდმილა იევლევა (დ. 4 აპრილი, 1941, უკრაინა) —გამოდიოდა საქართველოს სახელით (მძლეოსნობა). სსრკ სამგზის ჩემპიონი (1967, 1970, 1971). XIX ოლიმპიური თამაშების მონაწილე (1968, მეხიკო ). საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი.
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
ლიუდმილა იევლევა — ქართული სპორტი
დაბადებული 4 აპრილი
დაბადებული 1941
ქართველი მძლეოსნები
ქალები სპორტში
საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები
კირანცის მონასტერი

კირანცის მონასტერი — სამონასტრო კომპლექსი სომხეთში. მდებარეობს ტავუშის პროვინციაში, სოფელ კირანციდან სამხრეთ-დასავლეთით 12 კმ-ში. დაარსებულია XIII საუკუნეში. შემადგენელი ნაწილებია 3 ეკლესია, რამდენიმე პორტიკი, სატრაპეზო, სენაკები და დამხმარე შენობები. მონასტერს გარს ერტყა აწ უკვე ნანგრევებად ქცეული დამცავი კედელი, რომლის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილშიც მოთავსებულია თაღოვანი კარიბჭე. ნაგებობების უმეტესობა ნაშენებია აგურითა (რაც იშვიათობაა სომხეთში) და სუფთად თლილი ქვით.
მონასტრის მთავარი ეკლესია თარიღდება XIII საუკუნით. იგი წარმოადგენს მართკუთხა ფორმის გუმბათოვან დარბაზს. საკურთხევლის ორივე მხარეს არის ორ-ორი პილონი და თითო გვერდითი კაპელა. ეკლესიას თავზე ადგას რვაკუთხა გუმბათი, რომლის ყელიც გაფორმებულია ექვსქიმიანი ვარსკვლავისა და რომბის ფორმის მოჭიქული ფილებით. ეკლესიის ორი შესასვლელით მომლოცველი შედის კარიბჭის მინაშენში.
ორი ცალნავიანი ტაძარი აქვს მთავარ ეკლესიას მიშენებული ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან. სატრაპეზო, რომელიც აგებულია დაუმუშავებული ქვიშაქვითა და რიყის ქვით, მთავარი ეკლესიისგან ჩრდილოეთით მდებარეობს. იგი წარმოადგენს სამ თაღზე აგებულ კამაროვან დარბაზს. კირანცის მონასტრის სატრაპეზო თანამედროვე სომხეთის ტერიტორიაზე არსებული შუა საუკუნეების არასასულიერო ხუროთმოძღვრების ძეგლების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი წარმომადგენელია.
მთავარი ტაძარი და სატრაპეზო შიგნიდან ფრესკებით ყოფილა დაფარული. ამაღლების სცენა გუმბათქვეშ, ძველი აღთქმის სცენები გუმბათის ქვედა ნაწილში, ოთხი მახარებელი კი აფრებზეა გამოსახული. ფრესკების ფრაგმენტებზე შემონახულია ქართული და ბერძნული წარწერები. ეს ცხადყოფს, რომ მონასტერი ქალკედონურ-მართლმადიდებლური იყო. ეკლესიის შიდა და გარე დეკორაციები აერთიანებს ქართულ და სომხურ ხუროთმოძღვრულ ტრადიციებს.
ბერების სადგომებისა და დამხმარე სტრუქტურების ნაშთების გარდა, კომპლექსის ტერიტორიაზე შემორჩენილია ძველი სასაფლაოც.
ნამონასტრალს დღესდღეობით ეს სახელი იმ სოფლის გამო ეწოდება, რომელთანაც იგი მდებარეობს.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Kirants Monastery, Kirants, Armenia | World Building Directory | Buildings
Armeniapedia.org: Kirants Monastery
სომხეთის მონასტრები
ქართული ეკლესია-მონასტრები სომხეთში
ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
იესე ტლაშაძე

იესე ტლაშაძე — XVIII საუკუნის I ნახევრის ქართველი პოეტი.
ეკუთვნის პოემა „ბაქარიანი“ („კათალიკოზ-ბაქარიანი“, დაწერილია სტამბოლში, 1727), რომელშიც აღწერილია ვახტანგ VI-ისა და მისი შვილის ბაქარის ამბები, ქართლის აოხრება სპარსელებისა და ოსმალებისაგან, ვახტანგის რუსეთში გადახვეწა, ხოლო მისი ძმის, კათოლიკოს დომენტის სტამბოლში გაწვევა და იქაური თავგადასავალი. როგორც ჩანს, ტლაშაძე ჯერ კიდევ 1724 წლამდე ყოფილა რუსეთში, სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ კი კათოლიკოს დომენტის გაჰყოლის სტამბოლში. ტლაშაძე არსებითად არჩილ II-ის მიმდევარია ქართულ მწერლობაში. იგი თაყვანს სცემს შოთა რუსთაველს, აუგად მოიხსენიებს მის ეპიგონებს, თუმცა მის პოემაში იგრძნობა ვეფხისტყაოსნის დიდი გავლენა. „ბაქარიანზე“ ზემოდმედება მოუხდენია იოსებ სააკაძის „დიდმოურავიანსაც“.
ლიტერატურა
ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 2, თბ., 1966;
ქართველი პოეტები
XVIII საუკუნის ქართველები
ძვ. წ. 455

ძვ. წ. 455
მოვლენები
რომის კონსულები: ტიტუს რომილიუს ტ.ფ. როკუს ვატიკანუსი, გაიუს ვეტურიუს ციკურინუსი
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
მყნობა

მყნობა, აბლაქტირება — ერთი მცენარის (სანამყენე) კალმის ან კვირტის გადანერგვა მეორე მცენარეზე (საძირე). მყნობა ხეხილოვანი ჯიშების ვეგეტატიური გამრავლების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ღონისძიებაა. მას იყენებენ მრავალწლოვანი მცენარეების ჯიშური თვისებების შესანარჩუნებლად, გასაუმჯობესებლად. საძირისა და სანამყენის შერჩევა ხდება მათი მაღალი სამეურნეო თვისებების, ყინვა-გვალვა და მავნებლებ-დაავადებებისადმი გამძლეობის, აგრეთვე ადრე მსხმოიარობის მიზნით.
მყნობით მცენარეს აძლევენ სხვადასხვა ფორმას. ცნობილია მყნობის მრავალი წესი, რომელთაგანაც წარმოებაში იყენებენ 10-15-ს. ხეხილოვანი ჯიშების მყნობას ატარებენ კვირტით (ოკულირებით), კალმით, სალტით, შეხებით (აბლაქტირება). სპეციალური მიზნებისათვის იყენებენ აგრეთვე საძირის ქერქზე გაღივებული თესლით მყნობას და სხვა. ბალახოვანი მცენარეების მყნობა ხდება ნაყოფის ნაწილებით, გორგლებით, ბოლქვებით, ერთი თესლის ჩანასახის გადატანით მეორეზე. ზამთარში მყნობა ტარდება მცენარის ვეგეტატიური სვენების პერიოდში (შენობაში), გაზაფხულზე — მარტიდან ივნისამდე, ზაფხულში — ივნის-სექტემბერში.
კვირტით მყნობა (ოკულირება) მყნობის ყველაზე გავრცელებულია წესია — საძირე კარგად იზრდება, სანამყენე მასალა ნაკლები იხარჯება. ჯვირტით მყნობა რამდენიმე ოპერაციისაგან შედგება: კვირტის ანათალის აღება; საძირეზე, ფესვის ყელთან, ნიადაგიდან 5—7 სმ სიმაღლეზე T ფორმის ჭრილის გაკეთება. კვირტის მოთავსება ჭრილში და შეხვევა (ხრალით და სხვა). ზოგი ჯიშის კვირტი ძნელად უხორცდება საძირეს. ასეთ შემთხვევაში იყენებენ 2 კვირტით მყნობას.
კალმით მყნობა ტარდება — კოპულირებით, გვერდითი ჭრილით, სოლით, გაპობით, ქერქქვეშა გადახიდვით და სხვა. მევენახეობაში უფრო კალმით მყნობას იყენებენ. მყნობის მექანიზაციისათვის საქართველოს მებაღეობის, მევენახეობისა და მეღვინეობის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში შექმნილია ვაზის სამყნობი მანქანა.
სალტიო მყნობას იყენებენ კაკლის, წაბლის, თუთისა და სხვა ვეგეტატიური გამრავლებისათვის. საძირეს შემოაცლიან ქერქის სალტეს და შიგ ჩასვამენ იმავე ზომის სანამყენე ქერქს კვირტიანად.
შეხებით მყნობა ერთმანეთთან ახლომდგომ მცენარეთა ტოტების მიახლოება და შეზრდაა. მთლიანი შეზრდის შემდეგ სანამყენე ტოტს აცლიან დედა მცენარეს და ტოვებენ საძირეზე. შეხებით მყნობას იყენებენ მევენახეობაში, მეხილეობასა და დეკორატიულ მებაღეობაში.
ლიტერატურა
საქართველოს მეხილეობა, ტ. 1, თბ., 1969
მებაღეობა
ტრანსკასპიური საერთაშორისო სატრანსპორტო გზა

ტრანსკასპიური საერთაშორისო სატრანსპორტო გზა (TITR), შუა დერეფანი — საერთაშორისო სატრანსპორტო დერეფანი, რომელიც იწყება ჩინეთში, გაივლის ყაზახეთს, კასპიის ზღვით გადადის აზერბაიჯანში, გაივლის საქართველოს და თურქეთისა და შავი ზღვის საშუალებით უკავშირდება ევროპის ქვეყნებს.
მარშრუტი
მარშრუტი: ჩინეთი (ლიანიუნგანგის პორტიდან სიანის გავლით ურუმჩიმდე) – ყაზახეთი (ხორგოსისა და დოსტიკის მშრალი პორტებიდან აქთაუს და კურიკის პორტებამდე) – აზერბაიჯანი (ალათის პორტი) – საქართველო (თბილისი). თბილისიდან შემდეგ, მარშრუტი მიდის ფოთამდე და შავი ზღვის გავლით ევროპის სიღრმეში, ან გაგრძელდება თბილისიდან ბაქო-თბილისი-ყარსის რკინიგზით თურქეთამდე (ყარსი, იზმითი, მერსინი, ჩერქეზქოი) და იქიდან ევროპის ქვეყნებში.
სქოლიო
საერთაშორისო სარკინიგზო ხაზები
ასრათაშვილები

ასრათაშვილები
ასრათაშვილი — ქართული გვარი. გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი ასრათა, რომელიც არაბული წარმოშობისაა და „ნატვრას“ ნიშნავს. ნაცვალი ასრათა 1705 წელს კათალიკოს დომენტი მეოთხის სათარხნოს წიგნშია მოხსენიებული. საქართველოში 161 ასრათაშვილი ცხოვრობს, 86 კაცი და 75 ქალი. თბილისში 41, თეთრი წყაროში 26, რუსთავში 26.
რესურსები ინტერნეტში
ქართული გვარები. ასრათაშვილი
იუსტიციის სახლის მონაცემები
ჰოლგერ პედერსენი

ჰოლგერ პედერსენი (დ. 7 აპრილი, 1867, გელბალე, დანია — გ. 25 ოქტომბერი, 1953, კოპენჰაგენი) — დანიელი ენათმეცნიერი, კოპენჰაგენის უნივერსიტეტის პროფესორი (1903–დან). კელტურ ენათა სპეციალისტი. იკვლევდა სხვა ინდოევროპულ ენებსაც, აგრეთვე სემიტურ და ფინურ-უგრულ ენებს.
ლიტერატურა
დაბადებული 7 აპრილი
დაბადებული 1867
გარდაცვლილი 25 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1953
დანიელი ენათმეცნიერები
Aşağışahinler

Aşağışahinler (Laz language: Napshit) is a village in the Arhavi District, Artvin Province, Turkey. Its population is 84 (2021).
References
Villages in Arhavi District
Laz settlements in Turkey
Nikolay Makovsky

Nikolay Makovsky
Nikolay Yegorovich Makovsky (10 May 1841, Moscow — 18 October 1886, Saint Petersburg) was a Russian painter; one of a quartet of artist siblings that included his brothers Konstantin and Vladimir and his sister Alexandra.
Biography
His father, Yegor Ivanovich Makovsky, was an accountant by profession, but was also an amateur artist, avid art collector and one of the founders of the Moscow School of Painting, Sculpture and Architecture. He received his earliest education at the and attended the Imperial Academy of Arts from 1859 to 1866.
In 1865, he was awarded a silver medal for his work on a small stone church with 150 parishioners. Upon graduation, he was given the title of "Free Artist", which conferred the right to work on construction projects. Shortly thereafter, he became an architect's assistant at the Ministry of the Imperial Court, but eventually gave up his position there to devote all of his time to painting.
In 1870, he became one of the charter members of the "Association of Travelling Art Exhibitions" (Peredvizhniki), but didn't participate fully until 1875. In 1872, he was awarded the designation of "Artist Second-Degree" from the Academy.
From 1873 to 1874, he and his brother Konstantin toured Egypt, then he travelled extensively throughout Russia and Ukraine. He later spent several months at the Russian art colony in Paris, where he worked with Alexey Bogolyubov. From this point on, most of his paintings were shown in travelling exhibitions.
References
External links
Nikolay Makovsky @ Russian Painting
M. Trofimenkov, "Семейное бессознательное" (lit: "The Unconscious Family"). The Artists Makovsky at the Russian Museum from the magazine Kommersant, December 2008,
The Artists Makovsky, exhibition at the Russian Museum (2008-2009)
1841 births
1886 deaths
Painters from Moscow
People from Moskovsky Uyezd
Peredvizhniki
Russian painters
Russian male painters
19th-century painters from the Russian Empire
19th-century male artists from the Russian Empire
Moscow School of Painting, Sculpture and Architecture alumni
Treaty of Schwedt

Treaty of Schwedt
The Treaty of Schwedt was concluded on 6 October 1713, during the Great Northern War, between the Tsardom of Russia and Brandenburg-Prussia in Schwedt. Brandenburg-Prussia was promised southern Swedish Pomerania up to the Peene river, which had just been conquered by Russia. In turn, Brandenburg-Prussia accepted Russia's annexation of Swedish Ingria, Estonia and Karelia, and agreed to pay 400,000 thalers to Russia. Southern Swedish Pomerania was to be administered by Brandenburg-Prussia until a definite ruling in a peace treaty was reached.
References
External links
Scan of the treaty at IEG Mainz
Schwedt
1713 treaties
1713 in Europe
Schwedt
18th century in the Russian Empire
Schwedt
Schwedt
1713 in Prussia
Bilateral treaties of Russia
ბალუნგაო

ბალუნგაო (ოფიციალურად ბალუნგაოს მუნიციპალიტეტი; ტაგ: Bayan ng Balungao) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 31 106 ადამიანს შეადგენს.
ბალუნგაო პროვინციის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს. სამხრეთიდან ნუევა-ესიხის პროვინცია ესაზღვრება. მუნიციპალიტეტის ფართობი 7 325 ჰექტარია და ნაწილობრივ ურბანული დასახლებაა.
ბარანგაები
ბალუნგაო პოლიტიკურად 20 ბარანგაიდ იყოფა.
ჩდილოეთი ანგაიანი
სამხრეთი ანგაიანი
კაპულანი
ესმერალდა
კიტა-კიტა
მაბინი
მაუბანი
პობლასიონი
პუგარო
რახალი
სან-ანდრესი
სან-აურელიო (პირველი)
სან-აურელიო (მეორე)
სან-აურელიო (მესამე)
სან-ხუაკინი
სან-ჯულიანი
სან-ლეონი
სან-მარსელინო
სან-მიგელი
სან-რაიმუნდო
რესურსები ინტერნეტში
Balungao Profile at PhilAtlas.com
Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines
Balungao Pangasinan Official Website
Balungao at the Pangasinan Government Website
Local Governance Performance Management System
Philippine Census Information
სქოლიო
პანგასინანის მუნიციპალიტეტები
დიიალი

დიიალი — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,016 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ისმაილის რაიონის სოფლები
კიტა (ტოკიო)

კიტა (ტოკიო)
კიტა — რაიონი ტოკიოს 23 სპეციალური რაიონთაგან. შედის ტოკიოს პრეფექტურაში. კანტოს რეგიონში.
2008 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 332 410 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 16 140 კაცი/კმ².
ფართობი 20,59 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
ტოკიოს სპეციალური რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ტოკიოს რაიონები
მზახრი

მზახრი — უძველესი ქართული სამუსიკო ტერმინი, აღნიშნავს სამხმიანი სიმღერის პირველ ხმასა და სიმებიანი საკრავის პირველ სიმს. იოანე პეტრიწის ცნობით, ქართული მუსიკის საფუძველია 3 ხმა: მზახრი, ჟირი, და ბამი.
ლიტერატურა
ძველი ქართული მუსიკალური ტერმინები
Revolution 9

Revolution 9
„Revolution 9“ — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში The Beatles, რომელიც გამოვიდა 1968 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
The Beatles Bible - ინფორმაცია ჩანაწერებზე
სქოლიო
The Beatles-ის სიმღერები
1968 წლის სიმღერები
Jonas Švedas

Jonas Švedas (in Liepāja – 15 October 1971 in Vilnius) was a Lithuanian and Soviet composer. He was named a People's Artist of the USSR in 1954. He was the co-composer of the Anthem of the Lithuanian Soviet Socialist Republic along with Balys Dvarionas.
References
1908 births
1971 deaths
Musicians from Liepāja
People from Courland Governorate
Lithuanian composers
People's Artists of the USSR
Soviet composers
Soviet male composers
20th-century classical musicians
20th-century composers
20th-century male musicians
Nizhneye Abdryashevo

Nizhneye Abdryashevo (Tübänge Äbdräş) is a rural locality (a village) in Almukhametovsky Selsoviet, Abzelilovsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 67 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Nizhneye Abdryashevo is located 64 km south of Askarovo (the district's administrative centre) by road. Verkhneye Abdryashevo is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Abzelilovsky District
ძვ. წ. 263

ძვ. წ. 263
მოვლენები
რომის კონსულები: მანიუს ვალერიუს მაქსიმუსი, მანიუს ოტაცილიუს კრასუსი
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
ფრანსის ბუხჰოლცი

ფრანსის ბუხჰოლცი (დ. 19 თებერვალი, 1954) — გერმანელი ბას-გიტარისტი, რომელმაც სახელი გაითქვა გერმანულ როკ-ჯგუფ სკორპიონსში მოღვაწეობით.
კარიერა
ბუხჰოლცი ბავშვობიდანვე უსმენდა როკ მუსიკას. პირველად იგი, როდესაც იყო 15 წლის გამოჩნდა, როგორც ბას გიტარისტი უმაღლეს სასწავლებლის როკ ბენდში. ამის შემდეგ იგი უკრავდა სხვადასხვა როკ, ბლუზ და ჯაზ ბენდებთან ერთად თავის ქალაქში. 1973 წელს, იგი მიიწვიეს ჯგუფ სკორპიონსში.
როგორც სკორპიონსის ბას გიტარისტმა, მან მიაღწია წარმატებას აშშ-ში, კანადაში, იაპონიაში, მეხიკოში, ბრაზილიაში და მთლიანად ევროპის ქვეყნებში.
1992 წელს ბუხჰოლცმა დატოვა სკორპიონსი. მოგვიანებით მან დაწერა წიგნი „Bass Magic“ ("ბასის ჯადოქარი") სკორპიონსში მისი მოღვაწეობის შესახებ
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სკორპიონსის წევრები
გერმანელი გიტარისტები
დაბადებული 1954
დაბადებული 19 თებერვალი
საფეხვნო

საფეხვნო, საფიხვნო (ხევსურეთი), საანჯმნო (თუშეთი), ერობა (ხევი), სანახშო (რაჭა) — მამაკაცთა თავშესაყრელად განკუთვნილი ნაგებობა ან ადგილი, საფეხვნოში მყოფთ ფეხონი ერქვა, ხოლო ერთად სხდომასა და ბაასს — ფეხნობა. საფეხვნოს ნაგებობა ხევსურეთში მხოლოდ შატილშია შემონახული. ეს არის ღია შენობა, რომელშიც დგას ქვის სკამები. საფეხვნო მთის თითქმის ყველა სოფელში იყო და მის ძირითად დანიშნულებას შეადგენდა მეზობლების შეხვედრა, სჯა-ბაასი, დასვენება-გართობა. აქ ზელდნენ ტყავს, გრეხდნენ თოკს, ამოასხამდნენ ქალამნებს, თლიდნენ თითისტარებს და ა. შ.
საფეხვნოში საუბარი იყო საგმირო საქმეებზე, მტერ-მოყვარეზე, ქცევის ნორმებზე, წეს-ჩვეულებებზე, აგვარებდნენ პატარ-პატარა სასოფლო საქმეებს (სათიბზე გასვლის ვადების განსაზღვრა, მწყემსობის რიგის დადგენა, დაზიანებული ხიდის შეკეთება და სხვა). უფრო მნიშვნელოვანი საქმეები წყდებოდა საგანგებოდ დადგენილ სოფლის საყრილობო ადგილებში, რომლის ფუნქცია და ორგანიზაცია საფეხვნოსგან განსხვავდებოდა.
ლიტერატურა
ქართული კულტურა