PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Burgos Pointer

Burgos Pointer
The Burgos Pointer, also called the Burgalese Pointer, is a breed of dog native to Spain. Originating from Castile, especially in the province of Burgos, this hardy breed is used for hunting and has some outstanding features for small game.
History and origin of the breed
The breed dates back to the 16th century and originates in the Castilian plateau, which is very widespread. It is very probable that the breed participated in the creation of other races of this group.
The breed is believed to have descended from a mix of the Sabueso Español and the Pachón Navarro (also known as the Perros de Punta Ibericos).
Description
The figure of the Burgos Pointer is perhaps not so style crystallized as other breeds in their group (such as the English Pointer), but conveys a clear sense of robustness thanks to its port square. Things to note are their long ears and two folded sheets in the form of double chin. The tail is usually cut off a third of its original length.
Colour: It has two color variations: one where the basic color is stained and/or combined with other brown and brown, where the basic color is brown which is, in this case, white spotted.
Coat: The fur is short, bushy and smooth.
Height: Males from and females from .
Weight: .
Care
If kept in its natural environment, care is rarely needed given its perfect adaptation to the environment. Like so many other breeds of hunting dogs, they require daily exercise and large doses of wide open spaces where they run.
Temperament
It is a gentle, quiet dog, and is rarely startled. It does not do well in urban environments.
Training
It is intelligent and learns easily it comes to hunting.
Utility
Like many other breeds of this group, this is a dog hunter, used exclusively in countryside environments. It's used for both hunting hare (rabbits, hares, etc.). and feather (birds). It is perfect for hunting in any terrain (hard as it is) as it has excellent physical endurance and speed.
See also
Dogs portal
List of dog breeds
References
FCI breeds
Gundogs
Pointers
Rare dog breeds
Dog breeds originating in Castile and León
Hüseynqulular, Tovuz

Hüseynqulular, Tovuz
Hüseynqulular (also, Guseynkullar) is a village in the Tovuz Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Göyəbaxan.
References
Populated places in Tovuz District
ჩიმენეასი

ჩიმენეასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების გრანადის პროვინციის ალამის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 91 კმ². მოსახლეობა — 1251 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გრანადის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ჩიმენეასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გრანადის მუნიციპალიტეტები
გრანადის ქალაქები
Codex Gigas

Codex Gigas, აგრეთვე ცნობილი როგორც „გიგანტური კოდექსი“ — მსოფლიოში უდიდესი დღემდე შემორჩენილი, შუა საუკუნეების ხელნაწერი. იგი ასევე ცნობილია, როგორც ეშმაკის ბიბლია, სახელი განაპირობა მაშში გამოსახულმა ეშმაკის უზარმაზარმა ილუსტრაციამ და ასევე ლეგენდებმა მისი შექმნის შესახებ. სავარაუდოდ ის XII საუკუნეში, ბოჰემიის (თანამედროვე ჩეხეთი), პოდლაციეს ბენედიქტელთა მონასტერში შეიქმნა. ის შეიცავს ლათინურ ენაზე დაწერილ მრავალ ხელნაწერს. 1648 წელს, ოცდაათწლიანი ომის პერიოდში, მთელი კრებული ნადავლის სახით გატანილი იქნა შვედეთში. დღეს ის დაცულია სტოკჰოლმში, შვედეთის ნაციონალურ ბიბლიოთეკაში და არ არის ხელმისაწვდომი ფართო საზოგადოებისთვის.
ისტორია
ითვლება, რომ კოდექსი შეიქმნა ბენედიქტელთა მონასტერში, რომელიც XV საუკუნეში ჰუსიტური რევოლუციის დროს განადგურდა. ჩანაწერები კოდექსში მთავრდება 1229 წელს. კოდექსი ინახებოდა ცისტერციანების მონასტერში, შემდგომ კი ის ბრევნოვის ბენედიქტელთა მონასტერმა შეიძინა. 1477-დან 1593 წლამდე, ის ინახებოდა ბროუმოვის ბიბლიოთეკაში, სანამ ის, პრაღაში 1594 წელს, იმპერატორ რუდოლფ II კოლექციაში მოხვდებოდა. 1648 წელს ოცდაათწლიანი ომის დასრულების შემდეგ, შვედურმა ჯარმა მთელი კრებული ნადავლის სახით სტოქჰოლმში გაიტანა. 1649-2007 წლამდე, მანუსკრიპტები სტოკჰოლმის „შვედეთის სამეფო ბიბლიოთეკაში“ ინახებოდა. 1697 წლის, 7 მაისს სტოქჰოლმის სამეფო სასახლეში გაჩნდა ძლიერი ხანძარი, რაც სამეფო ბიბლიოთკაზე ძალიან ცუდად აისახა. კოდექსი გადაარჩინეს ცეცხლისგან, მხოლოდ იმ მიზეზით რომ ის გადმოაგდეს ფანჯრიდან. შედეგად კოდექსმა მიიღო გარკვეული დაზიანებები, ხოლო ზოგიერთი მისი ფურცელი დღესაც დაკარგულია. 2007 წელს, 359 წლის შემდეგ, კოდექსი ქირით დაუბრუნდა პრაღას და 2008 წლამდე ჩეხეთის ნაციონალურ ბიბლიოთეკაში იყო განთავსებული.
სქოლიო
ბიბლიის ხელნაწერები
XIII საუკუნის ხელნაწერები
დუდუჩავა

დუდუჩავა
საკუთარი სახელი დუდუჩავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
ალექსანდრე დუდუჩავა — კრიტიკოსი, ხელოვნებათმცოდნე
მამია დუდუჩავა — ლიტერატურათმცოდნე, ხელოვნებათმცოდნე
როლანდ დუდუჩავა — მათემატიკოსი
ქართული გვარები
მოჰილივ-პოდილსკის რაიონი (1923-2020)

მოჰილივ-პოდილსკის რაიონი (1923-2020)
მოჰილივ-პოდილსკის რაიონი — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიციის ოლქში. მისი ფართობი 930 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 33 491 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 37 კაცს კმ²-ზე. მოჰილივ-პოდილსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი მოჰილივ-პოდილსკი.
2020 წლის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის შედეგად რაიონს შეუერთდა იამპილის, ჩერნევცისა და მუროვანიე-კურილოვცის რაიონები, რის შედეგადაც ჩამოყალიბდა მოჰილივ-პოდილსკის რაიონი.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
ვინიციის ოლქის რაიონები
გალეოტო რობერტო მალატესტა

გალეოტო რობერტო მალატესტა (დ. 1411 — გ. 1432) — იტალიელი კონდოტიერი. ის იყო რიმინის ბატონის პანდოლფო III მალატესტას შვილი, რომლის ადგილიც შემდეგ თავად დაიკავა. 1427 წელს 16 წლის ასაკში მან ჰერცოგ ნიკოლო III დ’ესტეს ასულ მარგერიტა დ'ესტეზე იქორწინა. გალეოტო რობერტოს მემკვიდრე არ დარჩენია.
ინტერნეტ-რესურსები
გალეოტო რობერტო მალატესტა
გალეოტო რობერტო მალატესტა
გარდაცვლილი 1432
ბალახნის მონასტერი

ბალახნის მონასტერი — გაუქმებული მართლმადიდებლური მამათა მონასტერი ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის ქალაქ ბალახნაში. დაარსებულია XVI საუკუნის პირველ ნახევარში. 1552 წელს ივანე მრისხანემ მონასტერს უბოძა წყალობის სიგელი, ამავე წელს ქვისაგან ააგეს ნიკოლსკის ეკლესია. XVII საუკუნის შუა წლებში ხის ეკლესის ადგილზე ააგეს ქვის კვართის ეკლესია.
XVIII საუკუნეში მარილის მრეწველობის დაცემის შედეგად მონასტერი დაქვეითდა, ხოლო 1783 წელს საერთოდ გაუქმდა. მონასტრის ეკლესიისათვის გადაცემა და მისი აღდგენითი სამუშაოები იგეგმებოდა 2012 წლისთვის.
მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.
ამჟამად შემორჩენილია მხოლოდ კვართისა და ნიკოლსკის ეკლესიები.
ნიკოლსკის ეკლესია
წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია ყველაზე ძველი ქვის ტაძარია ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიაში. აგებულია 1552 წელს ივანე IV-ის ბრძანებით რუსული ძალების მიერ ყაზანის აღების აღსანიშნავად.
1917 წლამდე, ანუ ეკლესიის დახურვამდე მასში იყო ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატი „ოდიგიტრია“. საბჭოთა პერიოდში შენობაში განთავსებული იყო რძის ქარხნის საამქრო, შემდეგ კი საცხოვრებელი სათავსოები. უკანასკნელი რამდენიმე წლის განმავლობაში ეკლესიაში განთავსებული იყო ბალახნის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის საცავები. ეკლესია მორწმუნეებს დაუბრუნდა 2008 წლის 19 დეკემბერს და არესრულა პირველი საღვთო ლიტურგია.
2015 წლის მარიამობის მარხვის პირველ დღეს - 14 აგვსტოს ეკლესია აკურთხეს სერგი რადონეჟელის სახელზე.
კვართის ეკლესია
ეკლესია აგებულია XVII საუკუნის შუა წლებში. დახურეს 1937 წელს. კვართის ეკლესიაში 1950 წლიდან განთავსებული იყო მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. 2009 წელს მრავალი ათწლეულის შემდეგ აღსრულდა პირველი ლოცვა. იგი შეასრულა ნიკოლსკის ეკლესიის წინამძღვარმა ალექსანდრე იონოვმა.
2010 წლის აგვისტოში გადაეცა ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას. 2010 წლის 14 ოქტომბერს, ღვთისმშობლის კვართის დღესასწაულზე შესრულდა ეკლესიის დახურვის შემდეგ პირველი საღვთო ლიტურგია. ეკლესიის წინამძღვრად დანიშნეს დეკანოზი რომან სისინოვიჩი.
2011 წელს არქიტექტორების ჯგუფმა ვლადიმირიდან, შეისწავლა ეკლესიის ინტერიერი, ხოლო მაისში შეარემონტეს ეკლესია და შეისწავლეს მისი სტრუქტურა. დათვალიერებისას აღმოჩნდა რომ ეკლესიის შესასვლელი არ დაზიანებულა 1690 წლის ხანძრის შედეგად, როგორც ადრე ითვლებოდა. იგი მთელი გადარჩენილა, მაგრამ ჰქონდა რამდენიმე გამჭოლი ბზარი.
რესურსები ინტერნეტში
Балахна. Покровский монастырь, sobory.ru
სქოლიო
ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
Jaboticatubas

Jaboticatubas is a municipality in the state of Minas Gerais in the Southeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
Hüseynalılar, Barda

Hüseynalılar, Barda
Hüseynalılar (also, Hüseynallar) is a village and municipality in the Barda Rayon of Azerbaijan. It has a population of 725.
References
Populated places in Barda District
Veprecula arethusa

Veprecula arethusa — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ოტო I დიდი

ოტო I დიდი (დ. 23 ნოემბერი, 912, ვალჰაუზენი, საქსონია-ანჰალტი — გ. 7 მაისი, 973, მემლებენი, საქსონია-ანჰალტი) — საქსონიის ჰერცოგი, აღმოსავლეთ ფრანკების მეფე 936 წლიდან და საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი 962 წლიდან. ჰაინრიხ I-ისა და მისი მეუღლე მატილდა ვესტფალიელის შვილი.
თავისის საშინაო პოლიტიკით განამტკიცა ადრეფეოდალური გერმანული სახელმწიფო. ჰერცოგთა სეპარატიზმის წინააღმდეგ ბრძოლაში ეყრდნობოდა სამღვდელოებას, რომელსაც ფართო იმუნიტეტურ პრივილეგიებს ანიჭებდა.
ახორციელებდა დაპყრობით პოლიტიკას აღმოსავლეთისა და სამხრეთის მიმართულებით. განაგრძო პოლაბების მიწა-წყლის დაპყრობა. მათ გასაქრისტიანებლად დააარსა მაგდებურგის საარქიეპისკოპოსო (968 წელი). 951 წელს დაიმორჩილა ლომბარდია. 955 წელს ლეხის ველზე (აუგსბურგთან) დამარცხა უნგრელები. 961 წელს რომის პაპის იოანე XII-ის დახმარების საბაბით გაილაშქრა რომზე და 962 წლის 2 თებერვალს პაპმა იმპერატორად აკურთხა. ამით დასაბამი მიეცა საღვთო რომის იმპერიას. 967-971 წლებში ოტო I ცდილობდა სამხრეთ იტალიის დაპყრობას, მაგრამ ვერ შეძლო. ფაქტობრივად ოტო I-მა სამეფო ხელისუფლებას დაუმორჩილა პაპები და ისინი თავისი პოლიტიკის იარაღად აქცია. თანამედროვენი ოტო I-ს დიდს უწოდებენ.
დაკრძალულია გერმანიაში, მაგდებურგის სანქტ-მაურიციუსის კათედრალში.
ოჯახი
ჰყავდა ორი მეუღლე, 929 წლიდან ედით ინგლისელი, უესექსის ანგლო-საქსი მეფის ედუარდ უფროსის ასული და 951 წლიდან ადელჰაიდ ბურგუნდიელი, ზემო ბურგუნდიის მეფის რუდოლფ II-ის ასული და იტალიის მეფის ლოთარ II-ის ქვრივი.
შვილები:
ვილჰელმი, მაინცის არქიეპისკოპოსი (954-968) და იმპერიის ერცკანცლერი (956-968). (დ. 929 – გ. 2 მარტი 968, როტლებეროდე) — სავარაუდოდ შეეძინა სახელით უცნობი სლავი ტყვე ქალისაგან ქორწინების გარეშე.
ლიუდოლფი, შვაბიის ჰერცოგი (დ. 930, მაგდებურგი — გ. 6 სექტემბერი 957, პომბია, იტალია) - ედითა ინგლისელთან
ლიუდგარდი, ლოთარინგიის ჰერცოგის კონრად წითურის მეუღლე (დ. დაახ. 931 – გ. 18 ნოემბერი 953) — ედითა ინგლისელთან
ჰაინრიხი (დ. 953 – გ. 7 აპრილი 954) — ადელაიდა ბურგუნდიელთან
ბრუნო (დ. 954 – გ. 8 სექტემბერი 957) — ადელაიდა ბურგუნდიელთან
მათილდე ქუედლინბურგელი, ქუედლინბურგის მონასტრის აბატესა 966 წლიდან, იმპერიის რეგენტი ოტო III-ის დროს (დ. თებერვალი 955 – გ. 7 თებერვალი 999, ქუედლინბურგი) — ადელაიდა ბურგუნდიელთან
ოტო II, იმპერატორი (დ. 955 – გ. 7 დეკემბერი 983, რომი) — ადელაიდა ბურგუნდიელთან
ლიტერატურა
Bernhardt, John W. Itinerant Kingship and Royal Monasteries in Early Medieval Germany, c. 936–1075. Cambridge: Cambridge University Press, 1993. ISBN 978-0-521-52183-3.
Bachrach, David. "Exercise of royal power in early medieval Europe: the case of Otto the Great 936-73", in Early Medieval Europe, 17,4 (2009), pp. 389–419.
Barraclough, G. The Origins of Modern Germany (1946). online edition
Gallagher, John. Church and state in Germany under Otto the Great (936–973) (1938).
Hill, Jr., B. H. Medieval Monarchy in Action: The German Empire from Henry I to Henry IV (1972). ISBN 978-0-389-04652-3.
Lasko, Peter. Ars Sacra: 800–1200 (1995), ch. 9. ISBN 978-0-300-06048-5.
Menzel, W. (2011). Germany from the Earliest Period. Vol I. Nabu Press. ISBN 978-1-178-77378-1.
საღვთო რომის იმპერატორები
დაბადებული 23 ნოემბერი
დაბადებული 912
გარდაცვლილი 7 მაისი
გარდაცვლილი 973
ედუარ მიშლენი

ედუარ მიშლენი (დ. 13 აგვისტო, 1963, კლერმონ-ფერანი, საფრანგეთი — გ. 26 მაისი, 2006, ილ-დე-სენი) — ფრანგი მეწარმე.
ბიოგრაფია
ედუარდ მიშლენი იყო საბურავების დამამზადებელი ფირმის „მიშლენის“ საქმეთა მმართველი და თანამფლობელი. მან დაამთავრა ცნობილი „ეკოლ სენტრალი“ პარიზში და 1985 წელს მუშაობა დაიწყო მამისის ფირმაში ხელმძღვანელ თანამდებობაზე. მოგვიანებით იგი ხელმძღვანელობდა „მიშლენის“ ქარხანას პიუი-ან-ველეში და შემდგომში „მიშლენის“ ჩრდილოამერიკულ ქარხნებს. 1991 წელს იგი ფრანსუა მიშლენთან და რენე ცინგრაფთან ერთად „მიშლენის“ დირექტორიის წევრი გახდა, ხოლო 1999 წელს დირექტორიის თავმჯდომარე.
იგი საფრანგეთის ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე მდებარე კუნძულის ილ-დე-სენის მახლობლად თევზაობისას დაიხრჩო. უბედური შემთხვევის გამომწვევი მიზეზი ჯერჯერობით უცნობია.
რესურსები ინტერნეტში
ედუარ მიშლენი
ფრანგი მეწარმეები
დაბადებული 13 აგვისტო
დაბადებული 1963
გარდაცვლილი 26 მაისი
გარდაცვლილი 2006
ნადირაძეები

ნადირაძეები — ქართული გვარი. ნადირაძეების გვარი მომდინარეობს საკუთარი სახელიდან-ნადირა. ნადირაძეების, პირველი წინაპარი მოსულა აჭარიდან და დასახლებულა ზემო იმერეთში. ნადირაძეებმა, აზნაურობა მოიპოვეს XVIII საუკუნეში. ქართულ საისტორიო საბუთებში, ნადირაძეთა გვარი XVI საუკუნიდან ჩანს.
1568 წელს იმერთა მეფემ გიორგი II (იმერეთის მეფე)-მ თავად ბეჟან ნემსაძეს განდგომილებისათვის ყმა-მამული ჩამოართვა და გელათის ღვთისმშობელს შესწირა. შეწირულობის სიგელში იხსენიებიან ოკრიბას სოფელ ცხუნკურში და ჩუნეშში (ცხუნკურის თემი) მცხოვრები ნადირაძენი. XVII საუკუნის I მეოთხედის ნასყიდობის წიგნის მიხედვით, პაატა ნადირაძე შიდა ქართლში მამულს ყიდულობს. 1631 წელს ქვემო ქართლში, სამნა ნადირაძემ ერთი დღის ნაფუძარი მიჰყიდა უმეკა ბარათაშვილს. 1660-1681 წლების იმერთა მეფის ბაგრატ IV-ის (იმერეთის მეფე) წყალობის სიგელში ქაიხოსრო წერეთლისადმი იხსენიებიან სოფელ გორისას მცხოვრები ნადირაძენი. XVII საუკუნის ჩხერელ გლეხთა საჩივრის წიგნში ნადირაძე ჩხერის ციხის მეციხოვნედ იხსენიება. 1722-1733 წლების სვიმონ აბაშიძის თავდებობის წიგნში პაპუნა წერეთლისადმი მოწმეებად დასახელებულნი არიან თამაზა, ზურაბა და ღონენა ნადირაძეები. 1766 წლის განჩინებაში იხსენიება საამილახოროს სოფელ ფხვენისს მცხოვრები ნასყიდა ნადირაძე. 1777 წლის ბასილაშვილის არზიდან ირკვევა, რომ საამილახვროში მცხოვრები ნადირაძენი ქსნის საერისთავოსა და კახეთში გადასულან. XVIII საუკუნე, კარგი პერიოდი იყო ამ გვარისთვის. ამ დროს, ზემო იმერეთიდან, გადმოდის გიორგი ნადირაძე ფალავანდიშვილების სამფლობელოში. მას, ეყოლება ვაჟები:რომანოზი, სოლომონი, იასონი ხოლო სამი სხვა არაა ცნობილი. ერთ-ერთი კახეთში წასულა, ერთ-ერთი ადრე გარდაცვლილა. დარჩა რომანოზი, რომელმაც შეიძინა დიდი ქონება, სოფელ ქალეთში და დასახლდა კიდეც. მას, ჰქონდა მამულები, ვენახები, დიდი სახლები, ჰქონდა რამდენიმე მამული იმერეთში, ოქროულობა, ვერცხლეულობა და ა. შ. მას ჰქონდა აუარაბელი ქონება, მან მიაღწია ზუსტად აზნაურობამდე. XVIII საუკუნეში, ისინი ხდებიან აზნაურები საიდანც მეფობა უქმდება მალე. XVIII საუკუნის პირობის წიგნში ქუთათელი მიტროპოლიტის დოსითეოზისადმი იხსენიება მღვდელი გაბრიელ ნადირაძე. გვიანი ფეოდალიზმის სოციალური შინაარსის საბუთებში ნადირაძენი ჩანან იმერეთის სამეფოში სახასო, სააბაშიო, საწერეთლო და საეკლესიო მამულებში. ღმერთისა და საქართველოსათვის და ბაგრატიონთა ტახტის ძლიერებისათვის ნადირაძეთა გვარის მეომრები გამოდიოდნენ იმერეთის სამეფო ლაშქრის მოწინავე, შუაგულ და მემარჯვენე სადროშოებში, აგრეთვე ქართლის სამეფო ლაშქრის მოწინავე და მემარჯვენე სადროშოებში.
ამჟამად ნადირაძენი ცხოვრობენ: იმერეთში, გურიაში, სამეგრელოში, სამცხეში, ქართლში, კახეთსა და ჰერეთში. განსაკუთრებით ბევრნი არიან: საჩხერის, ჭიათურის, სამტრედიის, გორის, ხაშურის, ასპინძის, ქარელის რაიონებსა და სხვა რაიონებშიც. საქართველოში, 5200 მეტი ნადირაძე ცხოვრობს.
შირვანის სახანო

შირვანის სახანო — ნახევრად დამოუკიდებელი ფეოდალური პოლიტიკური ერთეული, რომელიც შეიქმნა XVIII საუკუნეში აღმოსავლეთ ამიერკავკასიაში (ახლანდელი აზერბაიჯანის ტერიტორია) ირანის ხელისუფლების დასუსტების შედეგად. იარსება 1748-1820 წლებში.
ირანის მიერ შირვანის სამეფოს დაპყრობის შემდეგ მას მართავდნენ ირანელი ბეგლარბეგები. XVIII საუკუნის I ნახევრის დასასრულს ირანის ხელისუფლების წინააღმდეგ ბრძოლის დროს შირვანის ერთ ნაწილში დამკვიდრდნენ ნადირ-შაჰის ყოფილი მოხელეები, შემახაში — ხანჩობანის ტომის სარქერთა გვარის წარმომადგენლები, ძმები მოჰამედ სეიდ-ხანი და აღასი-ხანი.
შირვანის სახანო სხვა სახანოებთან შედარებით ეკონომიკურად ერთ-ერთი ძლიერი სახანო იყო, სამხედრო თვალსაზრისით კი — სუსტი. სახანოებს შორის პირველობისათვის გაჩაღებულ ბრძოლაში ხშირად სხვისი (განსაკუთრებით ყუბის სახანოს) მორჩილი იყო. მიუხედავად ამისა, შირვანის სახანოს მმართველებმა მაინც შეძლეს პოლიტიკური თავისთავადობის შენარჩუნება. 1805 წელს შირვანის სახანო რუსეთს შეუერთდა. 1820 წლამდე იარსება შირვანის სახანოს სახელით, ხოლო 26 სექტემბრიდან მუსტაფა-ხანის გაქცევის შემდეგ ალექსი ერმოლოვმა სახანო გააუქმა და აიყვანა სახაზინო მართვაზე.
შირვანის სახანოში განვითარებული იყო აბრეშუმის წარმოება და სპილენძის დამუშავება.
ლიტერატურა
Абдуллаев Г. Б., Из истории Северо-Восточного Азербайджана в 60-80 гг. XVIII в Баку, 1958;
Левиатов В. Н., Очерки из из истории Азербайджана в XVIII веке, Баку, 1948;
აზერბაიჯანის ისტორია
კავკასიის სახანოები
ურიბია

ურიბია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ლა-გუახირის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 71 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 116 674 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14.76 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 7 905 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
ლა-გუახირის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჟველურთა

ჟველურთა, ჟველაური — ნასოფლარი საქართველოში, კახეთის მხარის ახმეტის მუნიციპალიტეტში, თუშეთის თემში. მდებარეობს ისტორიულ თუშეთში, ჩაღმის (ჩაღმათუშეთის) ისტორიული თემის ჭანჭახოვანის ხეობაში (ხევში); თუშეთის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე. ზღვის დონიდან 2100 მეტრზე. აქ გავრცელებული გვარები იყო: ჭოლიკიძე, მოზაიძე.
თბილისში არსებობს ჟველაურის ქუჩა.
მოსახლეობა
სქოლიო
ახმეტის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
The Mind's Eye

The Mind's Eye — ჯგუფ სტილტსკინის პირველი სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1994 წელს. მისი წარმატება უზრუნველყო სინგლმა Inside, რომელიც მოხვდა ინგლისური ჩარტების #1 ადგილზე. შემდეგი სინგლი Footsteps მოხვდა ჩარტის #34 ადგილზე. ალბომის სიმღერების ავტორია პიტერ ლოულორი.
სიმღერების სია
პერსონალი
რეი უილსონი - ვოკალი
პიტერ ლოულორი - აკუსტიკური და ელექტრონული გიტარა, მანდოლინა, ბას გიტარა, დასარტყამი და პერკუსიული ინსტრუმენტები, ფორტეპიანო, ორგანი, დამატებითი ვოკალი
ჯეიმზ ფინიგანი - ბას გიტარა, ორგანი, ფორტეპიანო
როს მაკფერლეინი - დასარტყამი და პერკუსიული ინსტრუმენტები
საიან ბელი - ჩელო
ტესა სტერიჯი - დამატებითი ვოკალი
სქოლიო
1994 წლის ალბომები
1994 წლის სადებიუტო ალბომები
სტილსკინის ალბომები
East West Records-ის ალბომები
1996–97 snooker season

1996–97 snooker season
The 1996–97 snooker season was a series of snooker tournaments played between September 1996 and May 1997. The following table outlines the results of the finals for ranking events and the invitational events.
Calendar
Official rankings
The top 16 of the world rankings, these players automatically played in the final rounds of the world ranking events and were invited for the Masters.
Notes
References
External links
1996
Season 1997
Season 1996
NGC 7696

NGC 7696 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1863 წლის 14 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
ნადი

ნადი, მამითადი — შრომის ორგანიზაციის ერთ-ერთი უძველესი ფორმა, რომელიც აგებულია ურთიერთდახმარების შრომა-მიგებით პრინციპზე. ნადს იწვევდნენ, როგორც მიწის სამუშაოების (ხვნა, ბარვა, თოხნა და სხვა), ისე სახლის მშენებლობისა და სხვა ერთდროული შრომატევადი სამუშაოების დროს.
დასავლეთ საქართველოში ნადი უპირატესად ყანების თოხნასთან იყო დაკავშირებული. თოხით მუშაობის სპეციფიკამ და შრომატევადობამ, რამდენიმე მთოხნელის მხარდამხარ მუშაობამ, განაპირობა თოხნური სიმღერა ნადური.
„ნადი“, როგორც შრომის ორგანიზაციის ერთ-ერთი ფორმის აღმნიშვნელი ტერმინი, აღმოსავლეთ საქართველოს მთამაც შემოინახა. ფშავსა და ხევსურეთში ხატ-სალოცავებს ჰქონდა ე. წ. სახარნადო მიწები, რომელთაც საერთო ძალით ამუშავებდნენ ხატის ყმები.
ლიტერატურა
ჯალაბაძე გ., მიწათმოქმედება ფშავ-ხევსურეთში, თბ., 1963;
Бардавелидзе В. В., Земельные владения древнегрузинских святилищ, «Советская этнография», 1949, № 1;
ჯალაბაძე გ., ქსე, ტ. 7, გვ. 285, თბ., 1984
ქართული ადათ-წესები
ავსტრალიის მწვანეთა პარტია

ავსტრალიის მწვანეთა პარტია (ასევე ავსტრალიელი მწვანეები) არის მწვანე პოლიტიკური პარტია ავსტრალიაში. პარტია დაარსდა 1992 წელს. მისი ამჟამინდელი ლიდერია ბობ ბრაუნი.
რესურსები ინტერნეტში
ავსტრალიელი მწვანეების ოფიციალური საიტი
ავსტრალიის პოლიტიკური პარტიები
ამპერმეტრი

ამპერმეტრი — მუდმივი და ცვლადი დენის გასაზომი ხელსაწყო. იმის მიხედვით, თუ როგორია ხელსაწყოს გაზომვის ზღვრები, ამპერმეტრის სკალა დაყოფილია ამპერებად (ა, A), კილოამპერებად (კა, kA), მილიამპერებად (მა, mA) ან მიკროამპერებად (მკა, µA). გაზომვის ზღვრების გასადიდებლად ამპერმეტრს შუნტით ან ტრანსფორმატორით რთავენ. ამპერმეტრში გამავალი დენის გავლენით მოძრავი ნაწილი და მასთან დაკავშირებული ისარი შემობრუნდება დენის ძალის პროპორციული კუთხით. ამპერმეტრში გამოყენებულია მაგნიტოელექტრონული, ელექტრომაგნიტური, ელექტროდინამიკური და სხვა სისტემები.
შენიშვნა!
ამპერმეტრი ელექტრულ წრედში ირთვება თანმიმდევრობით.
ამპერმეტრის ელექტროენერგიის წყაროსთან დატვირთვის გარეშე (ვოლტმეტრის მსგავსად) მიერთება გამოიწვევს მის დაზიანებას.
ლიტერატურა
ელექტრომზომი ხელსაწყოები
სასამთლისწვერი

სასამთლისწვერი — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, თელავისა და ყვარლის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს კახეთის კავკასიონზე, მდინარე ალაზნის მარცხენა შენაკადის — ლოპოტის ზემოთში, საქართველოსა და რუსეთის დაღესტნის საზღვარზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3100,7 მ. აგებულია იურული თიხაფიქლებით. შემოსილია ალპური და სულალპური მდელოებით.
სქოლიო
კახეთის მხარის მთები
იუვენტუსის სტადიონი

იუვენტუსის სტადიონი — საფეხბურთო სტადიონი ტურინში, რომელიც აშენდა დელე ალპის ადგილას. მას შემდეგ რაც იუვენტუსმა გამოისყიდა დელე ალპის ფართობი ტურინის მერიისგან, დაიწყეს სტადიონის დემონტაჟი და შეუდგნენ ახალი სტადიონის მშენებლობას. იუვენტუსი პირველია, და 2016 წლამდე ერთადერთი კლუბი იყო სერია A-ს და ზოგადად იტალიურ საფეხბურთო კლუბებს შორის, რომელიც საკუთარ მფლობელობაში არსებულ სტადიონზე მართავს შეხვედრებს. ახალი სტადიონის მშენებლობის ძირითადი მიზეზი იყო ის რომ დელე ალპის ჰქონდა სარბენი ბილიკები, რაც თავის დროზე გათვალისწინებული იყო ოლიმპიური თამაშების ჩასატარებლად, შედეგად მოედანი გულშემატკივრების ტრიბუნებამდე დაშორებული იყო 49 მეტრით, რაც გულშემატკივრებშიც დისკომფორტს იწვევდა. ახალ, იუვენტუსის სტადიონზე გულშემატკივართა ტრიბუნა 7.5 მეტრით არის დაშორებული მოედნამდე.
სტადიონი გაიხსნა 2011 წლის 8 სექტემბერს და ამავე დღეს ჩატარდა ამხანაგური მატჩი ნოთს ქაუნთისთან რომელიც დასრულდა ანგარიშით 1-1, პირველი გოლი კი მაშინდელმა იუვენტუსის თავდამსხმელმა ლუკა ტონიმ გაიტანა.
პირველი ოფიციალური მატჩი რომელიც იუვენტუსის სტადიონზე გაიმართა, ეს იყო სერია A-ს შეხვედრა, 2011 წლის 11 სექტემბერს პარმას წინააღმდეგ, სადაც იუვენტუსმა გაიმარჯვა ანგარიშით 4-1. პირველი ოფიციალური გოლი შტეფან ლიხტშტაინერის ანგარიშსზეა, მან მატჩის მე-17 წუთზე ანდრეა პირლოს პასით გაიტანა გოლი.
2012 წლის მარტში უეფამ განაცხადა, რომ 2014 წლის უეფას ევროპის ლიგის ფინალური მატჩი გაიმართება იუვენტუსის სტადიონზე. ფინალური მატჩი ჩატარდა 2014 წლის 14 მაისს, სევილიამ პენალტების სერიაში დაამარცხა ბენფიკა და იმ დროისთვის მე-3-დ გახდა თასის მფლობელი.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
იუვენტუსის სტადიონის ოფიციალური საიტი
იტალიის საფეხბურთო სტადიონები
იუვენტუსი (საფეხბურთო კლუბი)