PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტოლტეკები

ტოლტეკები — მესოამერიკული კულტურა, რომელიც დომინირებდა თანამედროვე მექსიკის ტერიტორიაზე, იდალგოს, მორელოსის, მეხიკოს და პუებლას შტატების ტერიტორიაზე. მესოამერიკული ქრონოლოგიით ახ. წ. 800-1000 წლებში. მოგვიანებით, აცტეკების კულტურა ტოლტეკებს მათ ინტელექტუალურ და კულტურულ წინამორბედებად მიიჩნევდა. აცტეკების ენაზე „ტოლტეკი“ ხელოსანს ნიშნავდა. აცტეკები ასევე აღწერდნენ ტოლტეკების ისტორიას, მათ მმართველებს და საგმირო საქმეებს. მაგრამ თანამედროვე მეცნიერებაში ხშირად დავობენ, არის თუ არა სარწმუნო აცტეკების მიერ ტოლტეკების ისტორიაზე მოწოდებული ფაქტები.
ტოლტეკები ახ. წ. VIII საუკუნეში ცენტრალური მექსიკის ტერიტორიაზე დასახლდნენ და საკმაოდ დიდი სახელმწიფო შექმნეს. მათი დედაქალაქი ტულა, ძალზე ახლოს მდებარეობდა ტეოტიუკანთან. თავიანთ კულტურაში, მათ განავითარეს ტეოტიუაკანის და შოჩიკალკოს ტრადიციები.
ტოლტეკების რელიგია სხვა მესოამერიკული ცივილიზაციების რელიგიების მსგავსი იყო. მათ ჰყავდათ ცის, მიწის წყლის და ა. შ. ღმერთები. მთავარი ღმერთი იყო კეცალკოატლი, რომელიც ლეგენდის თანახმად დაამარცხა სხვა ღმერთმა ტესკატლიპოკამ. ამის შემდეგ კეცალკოატლი გველებისგან დაწნული ნავით გაემგზავრა და დაიბარა, რომ მალე დაბრუნდებოდა.
1168 წელს, ტულა ჩიჩიმალკებმა დაიპყრეს.
რესურსები ინტერნეტში
ტოლტეკების სახელმწიფო
ტოლტეკები
Толтек Инфо. ტოლტეკები
ინდიელები
ამერიკის ხალხები
ჩვეულებრივი უკადრისა

ჩვეულებრივი უკადრისა — ერთწლოვანი ბალახოვანი მცენარე უკადრისასებრთა ოჯახისა. აქვს სწორად მდგომი, დატოტვილი, 40–100 სმ სიმაღლის, მუხლებში გამსხვილებული ღერო. ლეგა მწვანეა, კვერცხისებური ან ელიფსური, მსხვილბლაგვკბილა ფოთლები; ზედები თითქმის მჯდომარეა, ქვედევი — გრძელყუნწიანი. ყვავილები იღლიურია, დიდი ზომის, ყვითელი, ქვედა, განაპირა ნაკვთები გაფართოებულია, შუა კი — წაწვეტებული. ხახა მოწითალო ლაქებითაა დაფარული. ყვავის ივნის-აგვისტოში, ნაყოფმსხმოიარობს სექტემბერში. გავრცელებულია კავკასიაში, სამხრეთ ევროპაში, მცირე და აღმოსავლეთ აზიაში. გვხვდება თითქმის მთელ საქართველოში. იზრდება ტყეებსა და ბუჩქნარებში, დამახასიათებელია დაჩრდილული, ტენიანი ადგილებისათვის.
სქოლიო
უკადრისა
Dorymyrmex bituber

Dorymyrmex bituber is a species of ant in the genus Dorymyrmex. Described by Felix Santschi in 1916, the species is endemic to Argentina and Paraguay.
References
Dorymyrmex
Hymenoptera of South America
Insects described in 1916
იტა (პარაგვაი)

იტა (პარაგვაი)
იტა — ქალაქი პარაგვაიში, ცენტრალურ დეპარტამენტში. მდებარეობს ასუნსიონიდან 37 კმ-ის დაშორებით. აქ ამზადებენ ერთ-ერთ ულამაზეს ხელნაკეთებს მთელი ქვეყნის მასშტაბით, მათ შორის კერამიკას.
იტა გუარანის ენაზე ქვას ნიშნავს. ამ ქალაქს ხშირად „კერემიკის დედაქალაქსაც“ უწოდებენ.
მაქსიმალური ტემპერატურა ზაფხულში 40 °C-ს აღწევს, ზამთარში კი 0 °C-მდე ეცემა. საშუალო წლიური ტემპეტარურა 22 °C-ია.
ქალაქი 1539 წელს გუბერნატორმა დომინგო მარტინეს დე ირალამ დააარსა და ის თავდაპირველად ადგილობრივი გუარანის ხალხით იყო დასახლებული. 1884 წელს მიენიჭა რაიონის სტატუსი.
იხილეთ აგრეთვე
პარაგვაის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
National Secretary of Tourism
პარაგვაის ქალაქები
ერევნის დრამატული თეატრი

ერევნის დრამატული თეატრი
გ. სუნდუკიანის სახელობის ეროვნული სახელმწიფო აკადემიური თეატრი (უწინ „გ. სუნდუკიანის სახელობის ერევნის დრამატული თეატრი“) — სომხეთის წამყვანი თეატრი. შეიქმნა 1922 წელს ერევანში სომხეთის I სახელმწიფო თეატრის სახელწოდებით. მის ბირთვს შეადგენდნენ თბილისიდან ჩასული სომეხი მსახიობები. 1937 წელს მიენიჭა გ. სუნდუკიანის სახელი, 1960 — აკადემიური თეატრის წოდება. 1956 წელს დაჯილდოვდა შრომის წითელი დროშის ორდენით. თეატრის დაარსების პირველ წლებში აქ მოღვაწეობდნენ მსახიობები: ჰ. აბელიანი, გ. ავეტიანი, ა. გულაკიანი, ჰასმიკი, ვ. ვაღარშიანი, რ. ნერსესიანი. წამყვანი რეჟისორები იყვნენ: ლ. ქალანთარი, ა. ბურჯალიანი, ა. გულაკიანი, კ. აჯემიანი და სხვები. დადგმებიდან აღსანიშნავია: შექსპირის „ოტელო“ (1926) და „ჰამლეტი“, ჩეხოვის „ალუბლის ბაღი“ (1951), პარონიანის „ძია ბაღდასარი“ (1954), გ. სუნდუკიანის „ხათაბალა“ (1927); შირვანზადეს „პატიოსნებისათვის“ (1939) და „ნამუსი“ (1955, დემირჭიანის „ნაპოლეონ კორკოტიანი“) (1934), ზარიანის „საცდელი მინდორი“ (1953), არაქსმანიანის „60 წელი და 3 საათი“ (1965), ბ. ლავრენოვის „რღვევა“ (1967) და სხვა.
1977 წელს დასში იყვნენ: სსრკ-ის სახალხო არტისტები: ა. ავეტისიანი, გ. ჯანიბეკიანი, ბ. ნერსესიანი, სომხეთის სახალხო არტისტები: ო. ავაქიანი, ა. არაზიანი, ა. ასრიანი და სხვები.
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 4, გვ. 179, თბ., 1979
სომხეთის თეატრები
ერევნის შენობა-ნაგებობები
1921 წელს დაარსებულები
შრომის წითელი დროშის ორდენით დაჯილდოვებული ორგანიზაციები
თეატრები ანბანის მიხედვით
გიორგი ხეჩინაშვილი

გიორგი ხეჩინაშვილი (დ. 17 ივნისი, 1952, ქუთაისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1952 წლის 17 ივნისს. 1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი სამკურნალო საქმის სპეციალობებით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 17 ივნისი
დაბადებული 1952
საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ქუთაისში დაბადებულები
გიორგი
ვარლამ თოფურია

ვარლამ თოფურია
ვარლამ ტრიფონის ძე თოფურია (დ. 8 იანვარი, 1901, სოფელი ონტოფო, ახლანდელი აბაშის მუნიციპალიტეტი — გ. 21 აგვისტო, 1966, თბილისი) — ქართველი ენათმეცნიერი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1944), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1946). სამეცნიერო-პედაგოგიურ მუშაობას ეწეოდა თსუ-სა (1936-1966) და საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში (1936-1966, ჯერ ლექსიკოლოგიის, შემდეგ ქართველურ ენათა განყოფილების გამგე; 1941-1943 წლებში — ენათმეცნიერების ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე, 1943-1949 წლებში — დირექტორი). 1945 წლიდან გარდაცვალებამდე განაგებდა მისი ინიციატივით დაარსებულ ახალი ქართული ენის კათედრას თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტი საენათმეცნიერო განხრით 1922 წელს. 1923 წლიდან დაიწყო მეცნიერული და პედაგოგიური მუშაობა. კითხულობდა ლექციებს თბილისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში და სახელმწიფო უნივერსიტეტში. თოფურია იკვლევდა ქართველურ და მთის იბერიულ-კაკვასიურ ენებს. მისი შრომების საფუძველზე გადაწყდა ამ ენების ისტორიის, ფონეტიკური სისტემის, გრამატიკული სტრუქტურის, დიალექტოლოგიის, ლექსიკური შედგენილობის, მეთოდიკისა და ეპიგრაფიკის აქტუალური თეორიული და პრაქტიკული საკითხები. საფუძვლიანად შეისწავლა ლაკური ენა და მრავალი ნაშრომი მიუძღვნა მას. განსაკუთრებული ამაგი დასდო სვანური ენის მეცნიერულ შესწავლას („სვანური ენა. I. ზმნა“, 1930); მისი უშუალო ხელმძღვანელობითა და თანაავტორობით გამოქვეყნდა „სვანური პოეზიის“ I ტომი (1939) და „სვანური პროზაული ტექსტების“ 3 ტომი (1939-1967), „ქართული დიალექტოლოგია“, ტ. I (1961).
საგანგებო ყურადღებას იმსახურებს თოფურიას გამოკვლევათა სერიები, რომლებშიც გაშუქებულია ქართველური ენების ფონეტიკური შესატყვისობის, სიტყვაწარმოების, ზმნისა და სახელის მორფოლოგიისა და სალიტერატურო ქართული ენის ნორმალიზაციის კარდინალური საკითხები. თოფურია იყო თანამედროვე ქართული სალიტერატურო ენის ნორმათა დამდგენი მუდმივი სახელმწიფო კომისიის წევრი, „ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონის“ მთავარი რედაქციის წევრი და III ტომის რედაქტორი, „ქართული ენის ორთოგრაფიული ლექსიკონის“, „რუსულ-ქართული ლექსიკონის“, და „ქართულ-რუსული ლექსიკონის“ თანაავტორი. ეკუთვნის სახელმძღვანელოები უმაღლესი და საშუალო სკოლებისათვის. დატოვა მდიდარი და მრავალფეროვანი მეცნიერული მემკვიდრეობა. საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1971). 150-ზე მეტი შრომის ავტორია. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენითა და სხვა ორდენებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 179, თბ., 1994
თალაკვაძე მ., ვარლამ თოფურია, თბ., 1968;
კიზირია ა., ქალდანი მ., ვარლამ თოფურია, თბ., 1968.
რესურსები ინტერნეტში
ვარლამ თოფურია — ბიოგრაფია და ბიბლიოგრაფია
ვარლამ თოფურია — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ქართველი ენათმეცნიერები
საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
საქართველოს და შოტლანდიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრებების ურთიერთშეხვედრების ისტორია

საქართველოს და შოტლანდიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრებების ურთიერთშეხვედრების ისტორია
საქართველო და შოტლანდია ერთმანეთს 5-ჯერ დაუპირისპირდნენ, ყველა შეხვედრა მოიგო შოტლანდიამ.
ამ გუნდებმა ერთმანეთთან პირველად 2011 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის ჯგუფურ ეტაპზე, სადაც შოტლანდიამ გაიმარჯვა ანგარიშით 15–6.
ურთიერშეხვედრები
რეკორდები
შედეგები
სქოლიო
რაგბი საქართველოში
Harry Potter and the Order of the Phoenix (soundtrack)

Harry Potter and the Order of the Phoenix (soundtrack)
Harry Potter and the Order of the Phoenix (Original Motion Picture Soundtrack) is the soundtrack to the 2007 film of the same name, based on the book by J. K. Rowling. Nicholas Hooper composed the film's score, following John Williams, who scored the first three films, and Patrick Doyle, who did the fourth. Though new to the series, Hooper had worked with director David Yates before. The soundtrack was released 10 July 2007, the day before the film's release.
Development
Hooper incorporated "Hedwig's Theme", the series' theme originally written by John Williams for the first film and heard in all subsequent entries, into the score. In March and April 2007, Hooper, conductor Alastair King and the Chamber Orchestra of London recorded nearly two hours of music at Abbey Road Studios in London with orchestrations provided by King, Geoff Alexander, Julian Kershaw, Bradley Miles and Simon Whiteside. Two new main themes were made to reflect the new character Dolores Umbridge and Lord Voldemort's invasion of Harry's mind. A Japanese Taiko drum was used for a deeper sound in the percussion. The trailer contains a track by X-Ray Dog, entitled "Divine Crusade", which first appeared on the album K-9 Empire before being licensed to Order of the Phoenix.
Hooper said he reviewed the previous soundtracks of the Harry Potter films by John Williams, particularly the third soundtrack, but ultimately "decided that it was best if I moved into my own way of composing rather than trying to emulate John Williams, which is impossible."
Release
The soundtrack was also released in a special edition, with a custom hinged box with Navy velveteen fabric. Inside the box is a 20-page booklet with a foil-embossed front cover.
Reception
Critical reaction to the score was fairly mixed compared to the previous four scores in the series. Christian Clemmensen of Filmtracks awarding the score three stars out of five, saying "...it fails to provide continuity within either its own confines or those of the franchise as a whole". Archie Watt of MovieCues said "This isn’t a bad score by any means, but there can be little argument that it is the weakest of all the Harry Potter scores to date".
Chart performance
The soundtrack debuted at number 43 on the U.S. Billboard 200, selling about 16,000 copies in its first week and has since sold a total of 356,000 copies in U.S. and a million copies worldwide. The soundtrack also charted at five on the Top Soundtracks Chart.
Track listing
"Dumbledore's Army" was used in the Quidditch trials scene in Harry Potter and the Half-Blood Prince.
"Another Story", "Hall of Prophecy", "The Room of Requirement", and "A Journey to Hogwarts" contain samples of "Hedwig's Theme" written by John Williams.
"The Kiss" was heard in the viaduct scene during the end of Harry Potter and the Deathly Hallows Part 2.
References
External links
05
2007 soundtrack albums
2000s film soundtrack albums
Fantasy film soundtracks
Myopopone castanea

Myopopone castanea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Myopopone-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Amblyoponinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
სანქტ-პეტერბურგის პანტელეიმონის ეკლესია

სანქტ-პეტერბურგის პანტელეიმონის ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობს პესტელის ქუჩისა და სოლიანის შესახვევის გადაკვეთაზე. აგებულია XVIII საუკუნეში.
ეკლესიისაგან სახელი მიიღო მის სიახლოვეს მდებარე პანტელეიმონის ხიდმა.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
1718 წელს გემთმშენებელი ქარხნის მუშებისათვის მდინარე ფონტანკის შესართავთან საზაფხულო ბაღის პირდაპირ პეტრე I-მა ააგებინა წმინდა პანტელეიმონის სახელობის სამლოცველო. წმინდა პანტელეიმონის ხსენების დღეს 1714 წელს, ძველი სტილით 27 ივლისს რუსულმა ფლოტმა გამარჯვება მოიპოვა შვედეთის ფლოტზე განგუტთან და 1720 წელს კუნძულ გრენგამთან.
1735-1739 წლებში ააგეს ახალი, ქვის ეკლესია, რომელიც შემკული იყო ტოსკანური პილასტებით. პროექტის ავტორი იყო ივან კორბოვი. ახალ ეკლესიას ჰქონდა სამრეკლო და ერთი ხის გუმბათი.
ახალი ეკლესია აკურთხა ვოლოგდის ეპისკოპოსმა ამბროსიმ ტაძრის დღესასწაულზე 1739 წლის 7 აგვისტოს. ეკლესია იყო ცივი და 1764 წელს მიაშენეს თბილი ეგვტერი დიდმოწამე ეკატერინეს სახელზე, სადაც 1783 წელს გადაიტანეს სატრაპეზო.
1765 წელს ეკლესია საადმირალო-კოლეგიიდან გადავიდა ეპარქიის შემადგენლობაში. 1833-1834 წლებში ეკლესიის პირდაპირ ცხოვრობდა ალექსანდრე პუშკინი, რომელიც ზოგჯერ მსახურებას ესწრებოდა.
1834-1835 წლებში ეკლესია გადააკეთეს ამპირის სტილში არქიტექტორ ბიკენტი ბერეტის პროექტის მიხედვით, ხოლო 1840-იან წლებში ტაძრის ფასადი შეამკეს ბარელიეფებით, რომელიც მოქანდაკე ალექსანდრე ლოგანოვსკის ნამუშევრები იყო. ეკლესია არაერთხელ გააფართოვეს.
ტაძარში დაცულია განსაკუთრებულად სასწაულმოქმედი წმინდა პანტელეიმონის ხატი, რომელიც XVIII საუკუნეს განეკუთვნება. 1906 წლიდან ეკლესიასთან მოქმედებს სანქტ-პეტერბურგში პირველი საეკლესიო-სამრევლო საბჭო.
1912 წელს წარიმართა ტაძრის რესტავრაცია. 1914 წელს რუსეთის საიმპერატორო სამხედრო-ისტორიული საზოგადოების ინიციატივით ტაძრის ფასადზე მიამაგრეს მარმარილოს მემორიალური დაფა განგუტისა და გრენგამის ბრძოლების სამახსოვროდ.
1922 წლიდან დახურვამდე ეკლესია ეკუთვნოდა ობნოვლენცების მოძრაობას. 1936 წლის 9 მაისს ეკლესია დახურეს.
1991 წელს ეკელსია დაუბრუნდა ეპარქიას. 1994 წელს კურთხევის შემდეგ აღესრულა ღვთისმსახურება. 2002-2003 წლებში მიმდინარეობდა ფასადისა და გუმბათის სარესტავრაციო სამუშაოები. 2007 წელს დაიწყო ტაძრის მოხატულობის რესტავრაცია.
ლიტერატურა
Гусаров А.Ю. Памятники воинской славы Петербурга. — СПб, 2010. — ISBN 978-5-93437-363-5.
რესურსები ინტერნეტში
Энциклопедия Санкт-Петербурга / В. В. Антонов
Статья на архитектурном сайте Citywalls
Пантелеимоновская церковь на сайте «Русские церкви»
На сайте Соборы.ру
На «Глобусе митрополии» (в том числе расписание, контакты)
Яндекс-панорама
Яндекс-панорама с воздуха
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
Matthew 1:2

Matthew 1:2 is the second verse of the first chapter in the Gospel of Matthew in the New Testament. The verse is the first part of the section where the genealogy of Joseph, the legal father of Jesus, is listed.
Content
In the King James Version of the Bible the text reads:
Abraham begat Isaac;
and Isaac begat Jacob;
and Jacob begat Judas
and his brethren;
The World English Bible translates the passage as:
Abraham became the father of Isaac.
Isaac became the father of Jacob.
Jacob became the father of Judah
and his brothers.
For a collection of other versions see BibleHub Matthew 1:2.
Analysis
The passage also references Judas or Judah's brothers, who have no actual place in the genealogy. Robert H. Gundry contends they are included because the author of Matthew is trying to portray the people of God as a brotherhood. Harold Fowler argues that while Isaac and Jacob's brothers were excluded from the promise of the messiah, all twelve of Judah's brothers were the ancestors of the tribe from which the messiah would come. The inclusion of the brothers is thus a reminder to the readers that it is from this group where the messiah will come.
W. D. Davies and Dale Allison note that Isaac's birth is a miraculous one according to the Old Testament, and thus there is some symmetry with both the first and last births mentioned in the genealogy being miraculous ones.
References
01:02
ბიწმენდი

ბიწმენდი — სოფელი მცხეთის მუნიციპალიტეტში, ჯიღაურას თემში. მდებარეობს საგურამოს ვაკეზე, მდინარე ახატნისხევის (არაგვის მარცხენა შენაკადი) ორივე ნაპირას. ზღვის დონიდან 645 მეტრი, მცხეთიდან — 18 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 506 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
ბიწმენდის კვირაცხოველი
ბიწმენდის ეკლესია
ლიტერატურა
საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი
საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტ.2, გვ. 113
სქოლიო
მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მომილი

მომილი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კორდობის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14.160 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 152 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კორდობის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
კორდობის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მოგოტესი

მოგოტესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.824 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 664 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 30.04 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 355 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ზურაბ ჭავჭანიძე

ზურაბ ჭავჭანიძე (დ. 25 მაისი, 1953, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი, პედაგოგი, სპორტსმენი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი გეოფიზიკის სპეციალობით.
მუშაობა დაიწყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მეტეოროლოგია-კლიმატოლოგიისა და ოკეანოლოგიის კათედრაზე. მუშაობდა საქართველოს ჰიდრომეტეოროლოგიის სამმართველოში 1979-1980 წლებში, 1980 წლიდან — საქართველოს აგრარულ უნივერსიტეტში ფიზიკისა და აგრომეტეოროლოგიის კათედრაზე. მუშაობდა აგრეთვე აგროსამრეწველო კომპლექსის მართვის სპეციალურ უმაღლეს სკოლაში ლაბორატორიის გამგედ და არისტოტელეს სახელობის ბერძნულ-ქართულ უნივერსიტეტში პრორექტორად. გამოქვეყნებული აქვს 70 სამეცნიერო ნაშრომი, მისი სამეცნიერო ინტერესების ძირითადი სფეროა ტენის რეჟიმი და მისი რეგულირება მთიან რეგიონებში. შეისწავლა საქართველოში გვალვის ჩამოყალიბების მეტეოროლოგიური პირობები, მათი გეოგრაფიული კანონზომიერებანი, გვალვების მოსალოდნელი განმეორადობა, ნალექების გადანაწილება დახრილ ზედაპირზე, ნიადაგში ტენის რეგულირების პრობლემები. მუშაობს ატმოსფერო-ნიადაგის წყლის ბალანსის პრობლემაზე, კლიმატოლოგიასთან დაკავშირებული ეკოლოგიური სამართლის საკითხებზე. მსახურობს საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს აკადემიაში 1995 წლიდან, კითხულობს ლექციების კურსს საქართველოს გეოგრაფიაში, ეკოლოგიაში და ეკოლოგიურ სამართალში. საქართველოს ათლეტიზმის ნაკრები გუნდის უფროსი მწვრთნელია 1985 წლიდან. საქართველოს ათლეტიზმის ფედერაციის მიერ აღიარებულია მე-20 საუკუნის საუკეთესო ქართველ მწვრთნელად. ზურაბ ჭავჭანიძე მსოფლიოს 35-გზის ჩემპიონია ათლეტიზმში ვეტერანებს შორის. მინიჭებული აქვს პოლიციის პოლკოვნიკის სპეციალური წოდება.
დაიცვა 1989 წელს საკანდიდატო დისერტაცის თემა — „გვალვებისა და ნალექიანი პერიოდების ფორმირების პირობები და განაწილების ხასიათი საქართველოს ტერიტორიაზე“, ხოლო სადოქტორო დისერტაციის თემა — „მთიანი ტერიტორიის დატენიანების კანონზომიერებანი და ნიადაგის ტენის რეგულირების პრობლემები (საქართველოს მაგალითზე)“ 1994 წელს.
ჯილდოები
2016 — სპორტის რაინდის წოდება
2003 — ღირსების ორდენი
საქართველოს სპორტის დამსახურებული მოღვაწე
საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელი
ბიბლიოგრაფია
გვალვები, უნალექო და ნალექიანი პერიოდები საქართველოში - თბ., მეცნიერება, 1992, გვ. 113 - ISBN 5520014817
ლიტერატურა
ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი - თბ., 2003, გვ. 298-299
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 25 მაისი
დაბადებული 1953
ქართველი პედაგოგები
ქართველი გეოგრაფები
ქართველი სპორტსმენები
თბილისში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ზ
აოტრუს და იტრუნის ბალადა

აოტრუს და იტრუნის ბალადა
„აოტრუს და იტრუნის ბალადა“ — 508 სტრიქონისგან შემდგარი პოემა, დაწერილი ჯ. რ. რ. ტოლკინის მიერ 1930 წელს, გამოქვეყნებული Welsh Review-ში 1945 წლის დეკემბერში.
პოემა შესრულებულია ბრეტონული ბალადის, XII საუკუნის ინგლისური ჟანრის სტილში და აღწერს გმირული ფასეულობების და ქრისტიანობის კონფლიქტს და მათ დამოკიდებულებას ქორწინების მიმართ.
პოემაში აოტრუ და იტრუნი (ბატონი და მისი მეუღლე) დიდგვაროვანი წარმოშობის წყვილია. შვილები არ ჰყავთ, ამიტომ აოტრუ დახმარებას ალქაჯს სთხოვს. მას შემდეგ, რაც შვილები შეეძინებათ, ალქაჯი ჩნდება და უცხადებს, რომ სინამდვილეში კორიგანია (კელტურ მითოლოგიაში ჯუჯის მსგავსი არსება). შვილების გაჩენის სანაცვლოდ იგი ითხოვს აოტრუს სიყვარულს, მაგრამ უკანასკნელი გასწირავს რაინდულ ღირსებას და არ აუსრულებს დანაპირებს.
სამი დღის შემდეგ აოტრუ იღუპება, ისევე, როგორც მისი ცოლი. მათ ერთად ასაფლავებენ. შვილები ობლდებიან და სიმარტოვეში იზრდებიან.
გამოცემა
ბალადა თავდაპირველად დაიბეჭდა The Welsh Review-ში, 1945 წელს. წიგნის ფორმით, ვერლინ ფლიგერის რედაქტირებით, გამოვიდა 2016 წლის 3 ნოემბერს.
სქოლიო
1945 წლის ლექსები
2016 წლის წიგნები
ბრიტანული ლექსები
ჯ. რ. რ. ტოლკინის ნაწარმოებები
ფლორესტოპოლისი

ფლორესტოპოლისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 680 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პორეკატუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 222 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 45.56 კმ²-ზე. ფართობი 246 331 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
პიცო-ფორნო

პიცო-ფორნო — მთა ლეპონტის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ტიჩინოს კანტონში; გადაჰყურებს ჩირონიკოს მუნიციპალიტეტს. მთა პირამიდის ფორმისაა და აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება პიცო-კამპო-ტენჩიას. ჩრდილო-აღმოსავლეთი კალთა გამოიყენება სათხილამუროდ.
რესურსები ინტერნეტში
Pizzo Forno on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
ვოდლოზერო

ვოდლოზერო — ტბა კარელიის რესპუბლიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სიგრძე 36 კმ, სიგანე 16 კმ. ფართობი 322 კმ². საშუალო სიღრმე 4 მ. მდებარეობს 136 მ. სიმაღლეზე. სანაპირო ხაზი დაკლაკნილია. აღმოსავლეთ ნაწილში დაახლოებით 200 კუნძულია. საზრდოობს თოვლისა და წვიმის წყლით. წყლის დონის რყევა წლის განმავლობაში დაახლოებით 2 მეტრია. იყინება ნოემბრის დასაწყისში, ყინულძვრა მაისშია. ერთვის მდინარე ილექსა. 1935 წლიდან ტბა გადააქციეს წყალსაცავად. მდიდარია თევზით.
ლიტერატურა
კარელიის წყალსაცავები
სოფიის მეტროპოლიტენი

სოფიის მეტროპოლიტენი (ბულგ Софийско метро) — ბულგარეთის დედაქალაქ სოფიის მეტროსისტემა; ერთადერთი მეტროა ქვეყანაში. შედგება ერთი ხაზის, რვა სადგურისა და 9,9 კმ საერთო სიგრძის ლიანდაგებისგან. პირველიდან ბოლო საგდურამდე გადაადგილებას 14 წუთი სჭირდება. სადგურთა შორის საშუალო მანძილი 1100 მეტრია, პლატფორმების სიგრძე 120 მეტრი (გათვალისწინებულია საშუალო სიგრძის ექვს ვაგონზე). გამოიყენება ევროპისთვის სტანდარტული 1435 მმ ლიანდაგი. კვება საკონტაქტო რელსიდან მიიღება 825 ვ. მატარებლების მაქსიმალური სისწრაფეა 90 კმ/ს, მინიმალური შესაძლო ინტერვალი მატარებლებს შორის — 90 წამი.
ისტორია
მიწისქვეშა ტრანსპორტის გეგმა ჯერ კიდევ 1960-იან წლებში შეიქმნა, თუმცა, ოფიციალურად 1990-იან წლებამდე არ გახმოვანებულა, რადგან, ქალაქი მეტროს დაუყოვნებელი აშენების აუცილებლობას არ განიცდიდა. მეორე ფაქტორად სამშენებლო სამუშაოების სირთულე შეიძლება ჩაითვალოს; სოფია ევროპის ერთ-ერთი უძველესი ქალაქია და თრაკიული თუ რომაული კულტურის არაერთი ძეგლია მიწისქვეშ მოყოლილი.
მეტროპოლიტენის აგება იმ ადგილებიდან დაიწყეს, სადაც პიკის საათში ხალხმრავლობა იყო. ქალაქის გარკვეულ ნაწილში მგზავრთა სიჭარბე საათში 40 000-ს აღემატებოდა.
სოფიის მეტროპოლიტენი 1998 წლის 28 იანვარს გაიხსნა, მშენებლობის დაწყებიდან თითქმის 18 წლის შემდეგ. პირველი რადიუსის პირველი რიგი 1979 წელს დაიწყო სადგურების — ვარდარისა და ლიულინის მშენებლობით, ხოლო პირველი გვირაბები და პირველი ორი სადგური აღიჭურვა 1982 წელს ეროვნული კულტურის სასახლის მშენებლობისას. გახსნის დროს ხაზი მხოლოდ ხუთი სადგურისგან შედგებოდა და 6,5 კმ სიგრძე ჰქონდა. 1999 და 2000 წლებში ხაზი თითო სადგურით დაგრძელდა აღმოსავლეთით. 2003 წელს კი ჩრდილოეთის მიმართულებით დაემატა კიდევ ერთი სადგური ობელია, რომელიც თავის მხრივ, ერთადერთი მიწისზედა სადგურია სოფიის მეტროპოლიტენში.
უახლოესი ისტორია
2009 წელს პირველი ხაზი ექვსი სადგურით დაგრძელდა აღმოსავლეთის მიმართულებით საცხოვრებელ უბან მლადოსტამდე (ქართ: ახალგაზრდობა). ახალი მონაკვეთის გახსნის ოფიციალური თარიღია — 2009 წლის 8 მაისი.
იხილეთ აგრეთვე
მეტროპოლიტენების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სოფიის მეტროპოლიტენი პორტალზე urbanrail.net
არაოფიციალური საიტი
მეტროფანატების არაოფიციალური საიტი
სქოლიო
სოფია
ბულგარეთი
რეჯინა-მარია

რეჯინა-მარია — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 181 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 549 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სოროკის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სოროკის რაიონის სოფლები