PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Hold Me Tight

Hold Me Tight
— ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში With The Beatles, რომელიც გამოვიდა 1963 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
The Beatles Bible - ინფორმაცია ჩანაწერებზე
სქოლიო
The Beatles-ის სიმღერები
1963 წლის სიმღერები
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი (ბარაში)

აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი (ბარაში)
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვის ისტორიულ ცენტრში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალურ ადმინისტრაციულ ოლქში ბასმანის რაიონში.
ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
აღწერის წიგნში აღდგომის ხის ეკლესია ბარაშში მოიხსენიება 1620 წლიდან. ისტორიულ დოკუმენტში ასევე ჩაწერილია, რომ ეკლესია ამ ადგილზე არსებობდა ჯერ კიდევ რომანოვების ეპოქამდე. 1652 წელს ხის ეკლესია დაიწვა.
ქვის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1733 წელს და გაგრძელდა 1773 წლამდე. 1745-1746 წლებში დაშალეს ძველი და ააგეს ახალი სამრეკლო. 1773 წელს დაასრულეს მეორე სართული, სადაც გადაიტანეს აღდგომის საკურთხეველიც.
1769 წელს ქვემოთ მოაწყვეს მთავარი კვართის სახელობის საკურთხეველი, ააშენეს ახალი ეგვტერი სიმეონისა და ანას სახელზე. ზემო ეკლესიაში სებასტისა და ელისაბედის ეგვტერებს გადაარქვეს სახელი და უწოდეს წმინდა ალექსი ღვთისკაცისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელი.
XX საუკუნე
1929 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა, დაიწყო ეკლესიის შენობის დაშლა. 1930 წელს სამრეკლოს მოანგრიეს ზედა ნაწილი, ტაძრის გუმბათიდან ჩამოაგდეს მოოქროვილი გვირგვინი, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში დაგორავდა ეკლესიის ახლოს. დახურვის შემდეგ ეკლესიის შენობა უყურადღებოდ იყო მიტოვებული.
1960 წლიდან 1990 წლამდე შენობაში განთავსებული იყო სახანძრო დაცვის სამმართველო და მოსკოვის ქალაქის აღმასკომის საპენსიო განყოფილება. ახსნეს ღობის ნახევარი, ეკლესიის გარშემო ყველაფერი შეცვალეს.
მიუხედავად იმისა, რომ სამრეკლო დაანგრიეს, ტაძრის შენობა კარგ მდგომარეობაში იმყოფებოდა. იგი ინარჩუნებდა უაღრესად მნიშვნელოვან როლს ქალაქმშენებლობაში და წარმოადგენდა დიდ ისტორიულ და მხატვრულ ღირებულებას.
2016 წლის 27 იანვარს შენობა საბოლოოდ გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას.
რესურსები ინტერნეტში
Храм Воскресения Словущего в Барашах на сайте «Храмы России»
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მოსკოვის ტაძრები
ნიკარა

ნიკარა — ძველი ეგვიპტის ფარაონი VIII დინასტიიდან. ქვეყანას მართავდა ძვ. წ. XXII საუკუნეში.
ფარაონი ცნობილია მხოლოდ აბიდოსის მეფეთა სიის მიხედვით. არაა შემონახული არც მისი საფლავი და არც რაიმე ძეგლი მისი მმართველობის პერიოდიდან. მისი მეფობა სავარაუდოდ რამდენიმე წელი უნდა გაგრძელებულიყო.
რესურსები ინტერნეტში
Древний Восток и античность
ეგვიპტის მერვე დინასტიის ფარაონები
ჩამბელი (პოსოფის რაიონი)

ჩამბელი (პოსოფის რაიონი)
ჩამბელი — სოფელი პოსოფის რაიონში, არტაანის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს არტაანიდან 89 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ პოსოფიდან 8 კილომეტრში. 2019 წლის მონაცემებით სოფელში 138 ადამიანი ცხოვრობს.
სოფლის ძველი ისტორიული, ქართული სახელწოდებაა საკირე.
სქოლიო
პოსოფის რაიონის სოფლები
აპრილი (ფილმი)

აპრილი (ფილმი)
„აპრილი“ — რეჟისორ ოთარ იოსელიანის 1962 წლის ფილმი.
სიუჟეტი
ფილმი მომხვეჭელობისა და ქონებით ტკბობის სენის წინააღმდეგაა მიმართული, რომელიც ადამიანის სულიერ დეგრადაციას იწვევს. ახლადშეუღლებული ქალ-ვაჟის ბედნიერ ცხოვრებას ნელ-ნელა ჩრდილავს ქონების დაგროვებისაკენ სწრაფვა. იკარგება სულიერი კონტაქტი, ქრება სიყვარული, მაგრამ ახალგაზრდები გონს დროზე მოდიან თავიდან იცილებენ ფუჭ ფასეულობებს, ბრჭყვიალა ნივთებს, რომლებმაც კინაღამ მათი ბედნიერება შეიწირა.
როლებში
ტატიანა ჭანტურია (მზია)
გიორგი ჭირაქაძე (ვაჟა)
ა. ჩიკვაიძე
ვენერა მაისურაძე
ა. ჯორბენაძე
რესურსები ინტერნეტში
1962 წლის ქართული ფილმები
სსრკ-ის ფილმები
ოთარ იოსელიანის ფილმები
ივა ფეზუაშვილი

ივა ფეზუაშვილი (დ. 1990) — ქართველი მწერალი. ევროკავშირის ლიტერატურული პრემიის, წინანდლის ლიტერატურული პრემიისა და „საბას“ სპეციალური პრემიის ლაურეატი.
ლიტერატურული კარიერა
დაიბადა 1990 წელს. დაამთავრა შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი მხატვრული კინოს რეჟისურის განხრით.
2011 წელს გაიმარჯვა „შემოდგომის ლეგენდის“ კონკურსში მოთხრობით „ალჩუ“. 2012 წელს გადაიღო მოკლემეტრაჟიანი ფილმი „ბაბაზი“, რომელიც ამავე მოთხრობას ეფუძნებოდა.
ფეზუაშვილი მოთხრობებს 2012 წლიდან აქვეყნებს. 2022 წელს მისი უახლესი ნამუშევარი „ბუნკერი“ ევროკავშირის ლიტერატურული პრემიით დაჯილდოვდა.
სქოლიო
ქართველი მწერლები
ღული

ღული — ნასოფლარი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ხევსურეთის თემში. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე. მდინარე ხევსურეთის არაგვის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1680 მ. დუშეთიდან 71 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ნუგზარ კვაჭაძე

ნუგზარ კვაჭაძე (დ. 13 აპრილი, 1942) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. 1965-1979 წლებში იყო ნავთლუღის საქმთავარენერგოს ელექტროსადგურის მორიგე ელექტრიკოსი, მაღალი ძაბვის ელექტროქვესადგურების ჯგუფის უფროსი, 1980 წლიდან იყო საქმთავარენერგოს საბურთალო-I-ის ელექტროქვესადგურების ჯგუფის უფროსი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მერაბ კოსტავას საზოგადოება“.
რესურსები ინტერნეტში
ნუგზარ კვაჭაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევა)
ნუგზარ კვაჭაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს პარლამენტის მესამე მოწვევა)
დაბადებული 13 აპრილი
დაბადებული 1942
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
ნ
Novotroitskaya, Republic of Bashkortostan

Novotroitskaya, Republic of Bashkortostan
Novotroitskaya is a rural locality (a village) in Krivle-Ilyushkinsky Selsoviet, Kuyurgazinsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 38 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Novotroitskaya is located 20 km east of Yermolayevo (the district's administrative centre) by road. Krivle-Ilyushkino is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kuyurgazinsky District
Formica buphthalma

Formica buphthalma — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ამბოს პროვინცია

ამბოს პროვინცია
ამბო — პროვინცია პერუში, უანუკოს რეგიონში. დედაქალაქია უაკრაჩუკო. პროვინციის ფართობია 1 581 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 54 588 ადამიანს.
პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა რვა რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
Ubicacion WikiMapia
უანუკოს რეგიონის პროვინციები
ვარდისუბნის ნაეკლესიარები

ვარდისუბნის ნაეკლესიარები — არქიტექტურული ძეგლები სოფელ ვარდისუბანში, სამხრეთითა და სამხრეთ-აღმოსავლეთით.
პირველი ნაეკლესიარი
შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთ კედლის ნაგლეჯი. დანარჩენი კედლები მიწის პირამდეა დანგრეული. ეკლესია ნაგები იყო რიყის ქვითა და კირის ხსნარით.
მეორე ნაეკლესიარი
არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს სოფლის სამხრეთით, ვენახებში. ამჟამად შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილოეთ კედლის ფრაგმენტი, რომელიც რიყის ქვითა და კირის ხსნარითაა ნაგები.
მესამე ნაეკლესიარი
არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს სოფლის სამხრეთით, 5-6 კილომეტრზე, ტყეში. შემორჩენილია მხოლოდ აღმოსავლეთ კედლის მცირე ნაწილი. გეგმა არ იკითხება. ეკლესია ნაგები ყოფილა რიყის ქვით.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ბოლუს პროვინცია

ბოლუს პროვინცია — პროვინცია (ილი) ჩრდილო-დასავლეთ თურქეთში, შავი ზღვის რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბოლუ. მოიცავს 9 რაიონს.
გეოგრაფია
პროვინციის ტერიტორია მთიანია, ესაზღვრება ზონგულდაქის, ყარაბუქის, დუზჯეს, ჩანქირის, ანკარის, ესქიშეჰირის, ბილეჯიქისა და საქარიის პროვინციები. განვითარებულია ტურიზმი.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 270 ათ. ადამიანი (2007), უდიდესი ქალაქია: ბოლუ (84 ათ. ადამიანი, 2000).
იხილეთ აგრეთვე
თურქეთის რეგიონები
თურქეთის პროვინციები
თურქეთის რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
Province of BOLU
სქოლიო
თურქეთის პროვინციები
ბრიშლიანი

ბრიშლიანი — სოფელი ბულგარეთში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 44 კაცს.
სქოლიო
ბულგარეთის სოფლები
House-Museum of Ivan Krylov

House-Museum of Ivan Krylov
The House-Museum of Ivan Krylov opened in 1979 in Novocherkassk, Rostov oblast, Russia and is devoted to the exhibition of the Russian and Soviet theatre painter's pieces of art, as well as to the research and study of Cossacks households. It is an affiliate of the Museum of Don Cossacks. An historic building of the museum is considered to be an object of cultural heritage.
History
Theatre painter Ivan Ivanovich Krylov was born in Stanitsa of Yelizavetinskaya, Don Host Oblast, Russian Empire on 6 December 1860. After his education at the Military Gymnasia in Novocherkassk, Krylov enrolled at the Saint Petersburg Academy of Arts.
In the 1900s, Krylov traveled to Crimea and Caucasus and produced a series of works about Southern Russia. He then returned to Novocherkassk and settled with his wife Elizaveta Ivanovna Krylova (Burgkhard) and daughter.
Krylov's house was constructed near the second half of the 19th century. It is a typical Сossaсk dwelling-house in Novocherkassk of this period. Ivan Ivanovich hosted art exhibitions at this house. He died on 14 November 1936 and was buried at the Novocherkassk cemetery. Ivan Ivanivich bequeathed to the city near 900 his paintings. His house was center of cultural life of Novocherkassk. A lot of eminent persons of Russian and Soviet culture attended this place. Among the visitors were: Aleksandr Kuprin, Konstantin Trenyov, Alexander Serafimovich, Nikolay Dubovskoy, Mitrofan Grekov, Mikhail Erdenko, K. Dumchev, A. Listopadov and others. The opening ceremony of the house-museum of Ivan Krylov took place on 1 June 1979.
Description
The house-museum consists of a wooden annex with porch, hall and four-room residential section. Seventy percent of showpieces are devoted to the Krylov's biography. Walls are decorated by his paintings, sketches and self-portrait. A rocking-chair, chess table, gramophone, mandolin, samovar, earthenware pot are exhibited in the Grekov's dwelling. Exhibitions of work of Novocherkassk painters are displayed in the exhibition hall of the museum, which is located in the Krylov's workshop.
References
Buildings and structures in Novocherkassk
Museums in Rostov Oblast
Cultural heritage monuments in Novocherkassk
Cultural heritage monuments of regional significance in Rostov Oblast
Camponotus natalensis corvus

Camponotus natalensis corvus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
აშშ-ის ღია პირველობა

აშშ-ის ღია პირველობა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ ქვემოთ მოტანილ სპორტულ შეჯიბრს:
აშშ-ის ღია პირველობა (გოლფი)
აშშ-ის ღია პირველობა (ჩოგბურთი)
აშშ-ის ღია პირველობა (ბოულინგი)
Chimbas Department

Chimbas Department
Chimbas is a department of the province of San Juan, Argentina. It is located on the south bank of the San Juan River, and is part of greater San Juan. The department is thoroughly urbanized and industrial.
Origin of name
This name comes from the Basque language, and translates as "field outside the river" or "opposite side of the river."
Departments of San Juan Province, Argentina
რაფლეზიასებრნი

რაფლეზიასებრნი — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. უქლოროფილო პარაზიტებია. სახლობენ ტროპიკული ხეების ფესვსა და ღეროზე. მათი ვეგეტატიური ორგანოები ძალზე რედუცირებული, ხშირად ძაფისებრის და ღრმადაა შეჭრილი მასპინძელი მცენარის ქსოვილში. გარეთ გამოაქვთ მხოლოდ მოკლე საყვავილე ყლორტები ქერცლისებრი ფოთლებითურთ.
ოჯახში გაერთიანებულია 9 გვარის 55-მდე სახეობა. უმთავრესად გავრცელებული არიან ტროპიკებში. ცნობილი გვარია რაფლეზია (Rafflesia). მისი ერთ-ერთი სახეობა — არნოლდის რაფლეზია (Rafflesia arnoldii) მეტწილად Cissus-ის გვარის სახეობებზე პარაზიტობს.
გვხვდება კუნძულ სუმატრაზე. მისი ყვავილის დიამეტრი 1 მ აღწევს, მასა 49-6 კგ. ლეშის სუნი აქვს. მწერებით იმტვერება. საქართველოში, ბიჭვინთის ფიჭვნარში, ამ ოჯახის მხოლოდ ერთადერთი სახეობა — ქვებლანდისა გვხვდება.
ლიტერატურა
ორლებნიანნი
პურის ყანა ყორნებით

პურის ყანა ყორნებით — ნიდერლანდელი პოსტ-იმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, შესრულებული 1890 წლის ივლისში.
მიუხედავად იმისა, რომ ეს სურათი ოვერში შექმნილი იმ ტილოების სერიიდანაა, რომლებიც მოსავლის აღების თემას ეხება, ვან გოგის ეს ერთ-ერთი ბოლო ნამუშევართაგანი სევდიანი მისტიციზმის საბურველშია გახვეული. სურათი აღიქვეს როგორც მხატვრის სიკვდილის წინასწარმეტყველება, მისი აღსასრულის მომასწავლებელი ნიშანი. ვან გოგი იმ დროს თავს უკიდურესად მარტოსულად გრძნობდა და სულიერად იტანჯებოდა. მას ეშინდა, რომ ფინანსური პრობლემების გამო, მისი ძმა თეო, ვეღარ შეძლებდა მის დახმარებას. უკაცრიელი მინდვრებით, რომლებსაც ყორნები დასტრიალებენ თავს, გზებით, რომლებსაც არსად მივყავართ, პირქუში, მრუმე ცითა და ტალღების მსგავსი ხორბლის ყანით მან დიდი სიზუსტით გადმოსცა ის ძრწოლა, რომელიც გამუდმებით თან სდევდა. ეს იყო უძლურება უსაზღვროების წინაშე.
ლიტერატურა
დიდი მხატვრები, ვან გოგი, გამომცემლობა პალიტრა L, თბ., 2010
Erickson, Kathleen Powers. At Eternity's Gate: The Spiritual Vision of Vincent van Gogh, 1998. ISBN 0-8028-4978-4
ვინსენტ ვან გოგის ნახატები
1890 წლის ნახატები
ნახატები ანბანის მიხედვით
ვილნიანსკის რაიონი

ვილნიანსკის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, ზაპორიჟიის ოლქში. მისი ფართობია 1 280 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 21 858 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 37 კაცს კმ²-ზე. ვილნიანსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ვილნიანსკი.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
ზაპორიჟიის ოლქის რაიონები
Stoyanovo, Kardzhali Province

Stoyanovo, Kardzhali Province
Stoyanovo is a village in Ardino Municipality, Kardzhali Province, southern-central Bulgaria. It is located southeast of Sofia. It covers an area of 5.974 square kilometres and as of 2013 it had a population of 21 people.
References
Villages in Kardzhali Province
ალექსანდრე ზაალოვი

ალექსანდრე ზაალოვი
ალექსანდრე მიხეილის ძე ზაალოვი (ზაალიშვილი) (გ. 20 ივლისი, 1944) — ქართველი სამხედრო პირი.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე ზაალოვი დაიბადა რუსეთის არმიის პოლკოვნიკის, აზნაურ მიხეილ ზაალოვის ოჯახში. 1908 წელს დაამთავრა ალექსეევკის სამხედრო სასწავლებელი. მსახურობდა ალექსანდროპოლის 161-ე ქვეითთა პოლკში პოდპორუჩიკის ჩინით. 1913 წელს ცხოვრობდა ქალაქ გომელში. 1913-1914 წლებში 160-ე ქვეითთა აფხაზური პოლკის პორუჩიკი იყო, შემდეგ იმავე წოდებით მსახურობდა 304-ე ქვეითთა ნოვგოროდ-სევერსკის პოლკში. 1915 წლის 20 მარტს დაჯილდოვდა წმინდა ანას მეოთხე ხარისხის ორდენით, წარწერით „სიმამაცისთვის“. 1918–1920 წლებში ალექსანდრე ზაალოვი პოდპოლკოვნიკის ჩინით მსახურობდა აღმოსავლეთის ფრონტზე მყოფ თეთრგვარდიელთა ჯარებში. 1918 წლის ოქტომბრიდან იყო ტიუმენის საინსტრუქტორო სკოლის უფროსი. იმავე წლის დეკემბრიდან სათავეში ედგა ყაზანის მსროლელთა 58-ე პოლკს, ხოლო 1919 წლის 9 მაისიდან ივლისამდე მეთაურობდა ლაიშევის 59–ე პოლკს. ემიგრაციაში ალექსანდრე ზაალოვი ცხოვრობდა ჩინეთში. გარდაიცვალა 1944 წლის 20 ივლისს ხარბინში.
ლიტერატურა
ჯავახიშვილი ნიკო. ალექსანდრე მიხეილის ძე ზაალოვი (ზაალიშვილი) // ქართული დიპლომატია. 2004. გვ.196
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ემიგრანტები
ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
გარდაცვლილი 20 ივლისი
გარდაცვლილი 1944
რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
სიემოვიტი

სიემოვიტი — ნახევრად ლეგენდარული პოლიანთა მთავარი, ცნობილია მხოლოდ გალ ანონიმის ქრონიკიდან. კოლესნიკი პიასტის და ჟეპიხას (ცნობილია როგორც რეპკა) უფროსი ვაჟიშვილი, მთავარ ლეცკოს (ლეშეკი) მამა. სიემოვიტი მთავრად არჩეულ იქნა პოლიანთა ვეჩეს მიერ იმის მერე, როდესაც მამამ პიასტმა უარი განაცხადა დაეკავებინა მთავარ პოპიელ II-ის ადგილი, რომელიც ლეგენდის თანახმად თაგვებმა დაკბინეს. პირველი ცნობილი პოლონეთის მთავარი იყო სიემოვიტის შვილთაშვილი მიეშკო I.
სიემოვიტის ისტორიულობაზე კითხვა გაჩნდა მხოლოდ XIX საუკუნის ბოლოს დადგა, მანამდე მის რეალურად არსებობაზე ეჭვიც კი არ არსებობდა. XX საუკუნის 60-იან წლებიდან გალ ანონიმის მონათხრობი მიეშკო I-ის წინაპრების შესახებ მკვლევარების უმრავლესობა თვლის ნამდვილად. თუკი სიემოვიტი ნამდვილად არსებობდა, მას უნდა ეცხოვრა მიახლოებით 845—900 წლებში, მისი ხელისუფლებაში მოსვლა როგორც პოლიანთა მთავარის მიაკუთვნებენ მიახლოებით IX საუკუნის მეორე ნახევარს. მისი სიკვდილის და დასაფლავების ადგილი არაა ცნობილი.
გალ ანონიმის ქრონიკა არ შეიცავს დაწვრილებით ინფორმაციას სიემოვიტის შესახებ. ავტორის მიხედვით ის «ვაჟკაცდებოდა და დღითი დღე აჩვენებდა თავის ისეთ კეთილშობილებას რომ, მეფეთა მეფემ და მთავართა მთავარმა [ანუ ღმერთი] ყველას გასახარად ის დანიშნა პოლონეთის მთავრად». მთავრად გახდომის შემდეგ, სიემოვიტი გართობის უგულვებელყოფით, სახელი გაითქვა კეთილშობილებით და განავრცო თავისი სამთავროს საზღვრები, ვიდრე ყოფილა ოდესმე მისი წინამორბედების დროს.
ისტორიულობა
ისტორიოგრაფიაში არსებობს საკმაოდ ფართო დისკუსია სიემოვიტის, ლეცკოს (ლეშეკი) და ზემომისლის ისტორიულობაზე. მათი რეალურად არსებობის შესახებ ამტკიცებდნენ ჰენრიკ ლოვმიანსკი, ჰერარდ ლადუდა და კაზიმირ იასინსკი. თავის მონოგრაფიაში «პირველი პიასტრების გენიოლოგია» კაზიმირ იასინსკი წერდა:
სიემოვიტის არსებობაზე ეჭვს იწვევს არქეოლოგიური კვლევები, რომლის თანახნადაც პოლიანების სახელმწიფოს აქტიური განვითარება დაიწყო X საუკუნის 20-იან წლებში, ასე რომ სიემოვიტის ლეცკოს და სიემომისლის მმართველობა ძალიან მოკლე უნდა ყოფილიყო. ზოგი მკვლევარი თვლის, რომ ქრონიკაში მოყვანილი მიეშკოს წინაპრების სახელებს აქვთ სიმბოლური მნიშვნელობა და შეიძლება ავტორის მიერ იყოს მოგონილი. ასევე არაა გამორიცხული, რომ გალის მონაყოლში დასახელებული მიეშკოს წინაპრები შეიძლება მართლაც არსებობდნენ და მოგონილი მხოლოდ მათი პოლიანების მთავრებად ყოფნა იყოს.
ლიტერატურა
გალ ანონიმი. ქრონიკა ან პოლონეთის მმართველთა ქმედებანი. წიგნი I // სლავიანური ქრონიკები / თარგმანი ლ. მ. პოპოვი. — : გლაგოლი, 1996. — С. 333—334.
შენიშვნები
პიასტები
ვივის ტბა

ვივის ტბა — მტკნარწყლიანი ტბა რუსეთში. მდებარეობს კრასნოიარსკის მხარის ევენკიის რაიონში. მოიცავს მისგან გამომდინარე მდინარე ვივის ხეობის ზემო ნაწილს. ვივის ტბა მდებარეობს პუტორანის პლატოს სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ტბის ნაპირებზე მუდმივი დასახლებები არ არის. ტბა მდიდარია თევზით. ფართობი 229 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კრასნოიარსკის მხარის ტბები
Camponotus debellator

Camponotus debellator — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
უმი (ქალაქი)

უმი (ქალაქი)
უმი (უმი–მაჩი) — დასახლება იაპონიაში, ფუკუოკას პრეფექტურაში . მისი ფართობია 30,22 კმ²; 2014 წლის 1 აგვისტოს აღწერით მოსახლეობა 38 349 კაცს შეადგენს. მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 1268,99 კაცი/კმ².
სიმბოლო
დასახლების სიმბოლოა ქაფურის ხე, ყვავილით - Hymenanthes.
რესურსები ინტერნეტში
იაპონიის დასახლებული პუნქტები
ფართობი
სქოლიო
იაპონიის ქალაქები
ფუკუოკას პრეფექტურის ქალაქები
Coviriali District

Coviriali District is one of nine districts of Satipo Province in the Department of Junín, Peru. The town of Coviriali, the capital of the district, had a population of 338 in 2017 and is located south of the provincial capital of Satipo.
Coviriali has a tropical rainforest climate similar to that of nearby Satipo. The annual average temperature in Satipo, which varies little from month to month, is and annual precipitation is . Precipitation is adequate in all months although less is received in the austral winter months of June through August. Coviriali's climate under the Köppen Classification is Af (borderline Am, tropical monsoon). In the mountains of the district the climate above about in elevation becomes Cfb (sub-tropical, warm but not hot year round).
References
1965 establishments in Peru
States and territories established in 1965
პლეხანოველი მარინა

პლეხანოველი მარინა, ნამდვილი სახელი და გვარი მარინა გელაშვილი (დ. 25 მაისი, 1935 — გ. 24 თებერვალი, 2011, თბილისი) — თბილისის ერთ-ერთი კოლორიტი. დედაქალაქის მოსახლეობა მას „პლეხანოველ მარინად“ იცნობდა. ბოლო 17 წლის განმავლობაში „პლეხანოველი მარინა“ სოლოლაკში, დადიანის ქუჩის კუთხეში იჯდა და გამვლელი ავტომობილების მძღოლებს მოწყალებას სთხოვდა. თავდაპირველად პლეხანოვის გამზირზე ცხოვრობდა, შემდეგ კი — დადიანის ქუჩა №20-ში.
ახალგაზრდობაში მარინა ლამაზი ქალი იყო. თბილისში განსხვავებული ჩაცმულობითა და ლამაზი გარეგნობით გამოირჩეოდა და ბევრი მამაკაცის ყურადღებას იქცევდა. როგორც ამბობენ, ვიღაცას შეუცდენია და ტყუპი ბიჭებიც ჰყოლია მისგან, ამის მერე ფსიქიკა შელახვია. მისივე სიტყვებით კი, მას ერთი შვილი ჰყოლია, ლიანა, რომელიც 2 წლის ასაკში ბაღიდან მოუპარავთ, იმის მერე უძებნია, მაგრამ ვეღარ უპოვია. მანამდე კი ქმარი გარდაცვლია, სურამის უღელტეხილზე ავტოავარიაში. მისი თქმით, სწორედ „ამის შემდეგ გაუბედურდა“.
მარინას უყვარდა სტადიონზე სიარული, ფეხბურთის ყურება და ქართველი ფეხბურთელების გულშემატკივრობა. ცნობილი იყო იმითაც, რომ ღვინით სავსე ჭიქას ორ თითზე დაიდებდა, ხან მაღლა აწევდა, ხან დაბლა — ისე რომ წვეთი არ იღვრებოდა და სადღეგრძელოებს ამბობდა ხოლმე. ზოგჯერ ჭიქას მკერდზე იდებდა და იქიდან სვამდა. პურის რიგში კაცებს გაყრიდა ხოლმე აქეთ-იქით და მოხუც ქალებს წინ უშვებდა.
საქართველოს პარლამენტის ყოფილი წევრის, კობა ამირხანაშვილის სიტყვებით, ქუჩაში მათხოვრობით ნაშოვნი ფულით მარინა ბევრ კარგ საქმეს აკეთებდა — უპატრონო ბავშვთა სახლს ეხმარებოდა. თურმე მიდიოდა ბავშთა სახლში და ბოლო კაპიკამდე უდედ-მამო ბავშვებს აძლევდა ფულს. ასევე, მას რამდენიმე ოჯახი ჰყავს შიმშილს გადარჩენილი.
2010 წელს მარინას სახელის გამოყენება პოლიტიკურ მოვლენებშიც სცადეს, მაგრამ, მან საკუთარ ქალაქში საკუთარი თავის გაშარჟებაზე (ზოგიერთები კანდიდატად უპირებდნენ დასახელებას) სასტიკი უარი განაცხადა და ბოლომდე აპოლიტიკურად დარჩა.
„პლეხანოველი მარინა“ სიცოცხლის ბოლო დღეებში ნანუკა ჟორჟოლიანის ტელეგადაცემისთვის ჩაწერეს.
გარდაიცვალა თბილისში 2011 წლის 24 თებერვალს. გარდაცვალების მიზეზი ჯანმრთელობის გაუარესება გახდა.
იხილეთ აგრეთვე
ქალაქის კოლორიტი
შენე ნაცი
რესურსები ინტერნეტში
გარდაიცვალა "პლეხანოველი მარინა" // pirweli.com.ge
გარდაიცვალა “პლეხანოველი მარინა” // geotopnews.ge
თბილისი კიდევ ერთი კოლორიტის - „პლეხანოველი მარინას“ გარეშე დარჩა // presa.ge
პლეხანოველი მარინა: "უგულავას უთხარით, 100 მანეთი და პოლისი მამცეს, მაგისთვის რა არის 100 მანეთი?" – ინტერვიუ პლეხანოველ მარინასთან // pres-cavcasia.ge
თბილისის კოლორიტები
დაბადებული 25 მაისი
დაბადებული 1935
გარდაცვლილი 24 თებერვალი
გარდაცვლილი 2011
Ministry of Culture and Sports of Georgia

Ministry of Culture and Sports of Georgia
The Ministry of Culture, Sport and Youth of Georgia (sakartvelos kulturisa da sportis saministro) is a governmental agency within the Cabinet of Georgia. It is in charge of regulating activities related to preservation of Georgian culture and its cultural monuments as well as activities related to sports and youth development.
History
The ministry was established in 2010 as a result of restructuring activities within the Georgian government in June 2010. The preceding Ministry of Culture, Monuments Protection and Sports was split into two separate government agencies: Ministry of Sport and Youth Affairs and Ministry of Culture and Monument Protection. The agency was merged with the Ministry of Education and Science in July 2018. The Ministry of Culture, Sport and Youth was separated from the Ministry of Education and Science and reestablished as a standalone agency in 2021, by the decree of the prime minister.
Structure
The ministry is headed by the minister aided by the first deputy minister in charge of Cultural Heritage Strategy, Organizations Coordination and Permissions, and International Programs and Georgian Culture Popularization departments; and three deputies in charge of Administrative, Events and Regional Coordination and Legal departments.
Parliament exercises control over the ministry's activities. The budget of the ministry in 2010 was GEL 54,977,500 roughly equal to € 21,991,000. By 2023, also with an expanded portfolio, the budget of the ministry was GEL 431.23 million, also with a GEL 30.4 million increase over 2022 funding.
Ministers after 2004
Giorgi Gabashvili, February 2004–January 2008
Nikoloz Vacheishvili, January 2008–November 2008
Grigol Vashadze, November 2008–December 2008
Nikoloz Rurua, December 2008–October 2012
Guram Odisharia, October 2012–2014
Thea Tsulukiani, March 2021 - present
See also
Cabinet of Georgia
List of monuments in Georgia
References
Culture and Monument Protection
Georgia
2010 establishments in Georgia (country)
Ministries established in 2010
Government agencies established in 2010
Georgia, Culture and Sports
2018 disestablishments in Georgia (country)
გიორგი კიკნაძე (პოლიტიკოსი)

გიორგი კიკნაძე (პოლიტიკოსი)
გიორგი კიკნაძე (დ. 10 ნოემბერი, 1928) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჭიათურის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი კიკნაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 10 ნოემბერი
დაბადებული 1928
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები