PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Yves Farge

Yves Farge (19 August 1899, Salon-de-Provence, Bouches-du-Rhône − 31 March 1953, Tbilisi) was a French journalist and politician.
Biography
Farge was a journalist for the Progrès de Lyon. His colleague, Georges Altman, put him in contact with the French Resistance movement Franc-tireur. In 1942, Farge met Jean Moulin. Farge was put in charge of the military organization of the massif du Vercors. He was also a member of the l’état-major directed by General Delestraint. After the arrest of those two prominent resistance figures, Farge was sought by the Gestapo and went to Paris, where he presided over the Comité d’action contre la déportation.
General Charles de Gaulle named Farge commissaire de la République for the departements of la région rhodanienne. Farge saved 800 hostages who were at risk of being shot at Montluc Prison in Lyon.
Farge was politically left-wing without having any specific affiliation. He served as minister of ravitaillement, a very difficult position, in the provisional government of Georges Bidault, from 8 January to 16 December 1946. He spoke out against wine smuggling and struggled hard against the black market.
Farge was a progressive, and close to the communists. He participated in the founding of the Mouvement de la Paix in 1947, of which he became the president until his death in 1953 in a car accident in Georgia. He was also a member of the World Peace Council. For his actions in support of peace, he was awarded the Stalin Peace Prize in 1953.
Farge was a compagnon de la Libération.
Sources
Dominique Veillon, article on Yves Farge taken from the Dictionnaire historique de la résistance directed by François Marcot, Robert Laffont, 2006 (French)
Bibliography
Farge is responsible for a number of French works:
Toulon, Editions de Minuit, Paris 1943
Sauvons nos gosses. À Megève, premier village d'enfants, Lyon, 1945
Vent des fous, Paris 1946
Rebelles, soldats et citoyens. Souvenirs d'un Commissaire de la République, Paris 1946
Lettre au Président Truman, Paris 1949
La République est en danger, Paris 1950
La Guerre d'Hitler continue, Paris 1950
Le sang de la corruption, Paris 1951
Témoignage sur la Chine et la Corée, Paris 1952
Un simple mot, Paris 1953
Histoire vécue de la Résistance. Rebelle soldat et citoyen, carnet d'un Commissaire de la République, Genève 1971
External links
bibliography and photographic record l’Ordre de la Libération website (French)].
French Resistance members
Stalin Peace Prize recipients
Companions of the Liberation
People from Salon-de-Provence
1899 births
1953 deaths
Road incident deaths in the Soviet Union
Road incident deaths in Georgia (country)
კოსოვო (მრავალმნიშვნელოვანი)

კოსოვო (მრავალმნიშვნელოვანი)
სახელი კოსოვო შეიძლება აღნიშნავდეს:
კოსოვო — სერბეთის ავტონომიური მხარე, ნაწილობრივ აღიარებული ქვეყანა
კოსოვო — სოფელი ბულგარეთში, ვიდინის ოლქში
კოსოვო — სოფელი ბულგარეთში, კიუსტენდილის ოლქში
კოსოვო — სოფელი ბულგარეთში, პლოვდივის ოლქში
კოსოვო — სოფელი ბულგარეთში, შუმენის ოლქში
იბიკარე

იბიკარე — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 550 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟოასაბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 373 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 21.65 კმ²-ზე. ფართობი 155 789 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სანტა-კატარინა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
Ye with tilde

Ye with tilde (Е̃ е̃; italics: Е̃ е̃) is a letter of the Cyrillic script. In all its forms, it looks exactly like the Latin letter E with tilde (Ẽ ẽ Ẽ ẽ).
Ye with tilde is used in the Khinalug language, where it represents a nasalized close-mid front unrounded vowel or open-mid front unrounded vowel /ẽ~ɛ̃/.
See also
Ẽ ẽ : Latin letter Ẽ
Cyrillic characters in Unicode
References
Cyrillic letters with diacritics
Letters with tilde
Stanytsia-Luhanska Raion

Stanytsia-Luhanska Raion was a raion (district) in Luhansk Oblast of eastern Ukraine. The administrative center of the raion was the urban-type settlement of Stanytsia Luhanska. The raion was abolished on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Luhansk Oblast to eight, of which only four were controlled by the government. The last estimate of the raion population was
From 2014, some areas of the raion were not under control of the Ukrainian government were part of the Luhansk People's Republic. They were later absorbed in other administrative units.
Demographics
As of the 2001 Ukrainian Census:
Ethnicity
Russians: 61.1%
Ukrainians: 36.5%
Belarusians: 0.6%
Language
Russian: 85.1%
Ukrainian: 14.2%
Armenian: 0.2%
Belarusian: 0.1%
Romani: 0.1%
References
Former raions of Luhansk Oblast
1923 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
Melrose (album)

Melrose (album)
Melrose is the thirty-ninth major release and twentieth studio album by Tangerine Dream.
This album was released in 1990 on the Private Music label founded by former Tangerine Dream member, Peter Baumann. The album further developed the instrumental pop style known from the previous two Private Music albums, Optical Race and Lily on the Beach. Edgar Froese's son, Jerome, for the first time appears on a Tangerine Dream album as a full-time member. This was Paul Haslinger's last album with Tangerine Dream.
Track listing
All music by Edgar Froese and Paul Haslinger except where noted.
Personnel
Tangerine Dream
Edgar Froese – keyboards, lead guitar, rhythm guitar
Jerome Froese – keyboards, lead guitar
Paul Haslinger – keyboards
Guest musicians
Hubert Waldner – saxophone on "Melrose"
Credits
Jim Rakete – cover photos
References
1990 albums
Tangerine Dream albums
Private Music albums
ნორ-არმავირი

ნორ-არმავირი — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 136 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 327 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6.54 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სქოლიო
არმავირის პროვინციის სოფლები
ოთარ პატარიძე

ოთარ პატარიძე (დ. 1943, პარიზი) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე საფრანგეთში, საფრანგეთის ქართული სათვისტომოს ერთ-ერთი ხელმძღვანელი.
დაიბადა ქართველი პოლიტიკური ემიგრანტის, ელისე პატარიძის ოჯახში. იყო ფირმა „აგფა გევაერტის“ ფინანსური დირექტორის მოადგილე და ხარისხის განყოფილების დირექტორი. აქტიურად მონაწილეობს საფრანგეთში არსებული ქართული სათვისტომოს საქმიანობაში, იყო მისი თავმჯდომარე 1987-1991 წლებში. 1971 წელს დააარსა ფოლკლორული გუნდი „მერანი“ (არსებობდა 1991 წლამდე) და ქართველ ემიგრანტ ახალგაზრდებს შეასწავლა ქართული სიმღერა და საეკლესიო გალობა. წლების განმავლობაში იყო პარიზის წმინდა ნინოს ეკლესიის მგალობელთა გუნდის წამყვანი. საქართველოში პირველად ჩამოვიდა 1991 წლის მაისში, როგორც საპრეზიდენტო არჩევნების დამკვირვებელი. 2005 წლის 29 სექტემბერს საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა მიანიჭა ორმაგი მოქალაქეობა.
მონაწილეობს ქართული მრავალხმიანობის სიმპოზიუმებში, ქართულ-ფრანგულ კულტურულ ღონისძიებებში. მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა 2005 წლის ნოემბერში საქართველოში ქაქუცა ჩოლოყაშვილის ნეშტის გადმოსვენების საქმეში. მისი აქტიური მეცადინეობით საქართველოს საარქივო დაწესებულებებს გადაეცა უცხოეთში მცხოვრებ ქართველთა ოჯახებში დაცული არა ერთი უნიკალური დოკუმენტი.
რესურსები ინტერნეტში
ელისე (1896-1975) და ოთარ (დაიბ. 1943) პატარიძეები. ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი
დაბადებული 1943
ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
Sarıyataq

Sarıyataq is a village in the Qubadli District of Azerbaijan.
History
The village was located in the Armenian-occupied territories surrounding Nagorno-Karabakh, coming under the control of ethnic Armenian forces during the First Nagorno-Karabakh War in the early 1990s. The village subsequently became part of the breakaway Republic of Artsakh as part of its Kashatagh Province, referred to as Saratak. It was recaptured by Azerbaijan during the 2020 Nagorno-Karabakh war.
Historical heritage sites
Historical heritage sites in and around the village include a ram-shaped tombstone.
Demographics
The village had 137 inhabitants in 2005, and 123 inhabitants in 2015.
Notable people
— National Hero of Azerbaijan.
References
External links
Populated places in Qubadli District
თეოდოტე კვირინელი

თეოდოტე კვირინელი (გ. 326) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 2 მარტი, ახალი სტილით - 15 მარტი. წმიდა მღვდელმოწამე თეოდოტე კვირინელი კვიპროსის ქალაქ კირიის ეპისკოპოსი, წარმოშობით გალატიიდან იყო. უსჯულო ლიცინიუსის დროს (307-324) იგი წარმართთა შორის უშიშრად ქადაგებდა ქრისტეს მოძღვრებას. კვიპროსის მთავარმა, საბინმა, ბრძანა, ეპისკოპოსი შეეპყროთ. ეს რომ წმიდანმა გაიგო, თვითონ გამოცხადდა მასთან და უთხრა: მთავრის ბრძანებით თეოდოტე უმოწყალოდ სცემეს, ხეზე მიაბეს, ბასრი დანებით დასერეს, შემდეგ კი საპყრობილეში ჩააგდეს. ხუთი დღის შემდეგ მოწამე ისევ მიჰგვარეს საბინს, რომელმაც კვლავ სარწმუნოების გამოცვლა მოითხოვა მისგან. თეოდოტეს ქრისტეს ქადაგება არ შეუწყვეტია. ჯალათებმა წმიდანი რკინის მესრებზე დააწვინეს და ცეცხლი შეუნთეს, შემდეგ ფეხებზე ლურსმნები გაურჭვეს და სიარული აიძულეს. წმიდა თეოდოტეს წამების მოწმენი, მისი მოთმინებითა და ღვთივსულიერი სიტყვებით აღფრთოვანებულნი, აღიარებდნენ ქრისტეს. როდესაც ეს საბინმა გაიგო, წამების შეწყვეტა ბრძანა, წმიდანი კი დაატუსაღა.
მალე, წმინდა კონსტანტინე დიდის (ხს. 4 ივნისს) ბრძანებით, თავისუფლება მიენიჭა ყველა პყრობილ ქრისტიანს. სხვებთან ერთად განთავისუფლდა წმიდა თეოდოტეც. წმიდანი კირინში დაბრუნდა, სადაც ორი წელი იმსახურა ეპისკოპოსად, შემდეგ კი 326 წელს, მშვიდობით მიიცვალა.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ. გვ. 226
IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
გარდაცვლილი 326
კოსოვო-ლიეტუვის ურთიერთობები

კოსოვო-ლიეტუვის ურთიერთობები — ურთიერთობები კოსოვოსა და ლიეტუვას სახელმწიფოებს შორის. ქვეყნებს შორის ურთიერთობა დაიწყო 2008 წლის 17 თებერვალს, ხოლო 2008 წლის 6 მაისს ლიეტუვამ სცნო კოსოვოს დამოუკიდებლობა. 16 ივლისს დაიწყო დიპლომატიური ურთიერთობები ქვეყნებს შორის.
სამხედრო
2009 წლის მონაცემებითმ ლიეტუვას გაგზავნილი ჰყავს 36 მემომარი კოსოვოს რესპუბლიკაში. 30 ნოემბერს ქვეყნებს შორის დაიდო შეთანხმება, რომლის მიხედვითაც ნატო დაიცავდა კოსოვოს დამოუკიდებლობას.
2009 წლის 30 ნოემბერს კოსოვომ და ლიეტუვამ გააძლიერეს ურთიერთობები, მას შემდეგ, რაც ლიეტუვის თავდაცვის მინისტრი სამი დღით ეწვია კოსოვოს.
იხილეთ აგრეთვე
კოსოვოს საგარეო ურთიერთობები
ლიეტუვის საგარეო ურთიერთობები
სქოლიო
ლიეტუვის დიპლომატიური ურთიერთობები
კოსოვოს საგარეო ურთიერთობები
ტიანანმენის მოედანი

ტიანანმენის მოედანი — პეკინის ცენტრში მდებარე მოედანი. მისი სახელი ითარგმნება როგორც „ზეციური სიმშვიდის კარიბჭე“. ეს ადგილი ტრადიციულად ჩინეთის გულად არის მიჩნეული, მისი სახელი მთელი მსოფლიოსთვის ცნობილი გახდა 1989 წელს, სტუდენტთა აქციის დარბევის გამო, რომლის დროსაც რამდენიმე ასეული ადამინი დაშავდა. სიგრძე ჩრდილოეთიდან სამხრეთით 880 მეტრია, სიგანე – აღმოსავლეთიდან დასავლეთით 500 მეტრი. მოედანი უდიდესია მსოფლიოში. ის ერთდროულად დაახლოებით მილიონ ადამიანს იტევს.
მოედანს ჩრდილოეთიდან ესაზვღვრება აკრძალული ქალაქი, სამხრეთით — მაო ძედუნის მავზოლეუმი, აღმოსავლეთით – ჩინეთის ეროვნული მუზეუმი ხოლო დასავლეთით — ჩინეთის სახალხო კრების (პარლამენტი) შენობა.
გალერეა
სქოლიო
ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა
რელიგია ადიღეელებში

რელიგია ადიღეელებში — ადიღეაში გავრცელებული რწმენა წარმოდგენების ერთობლიობა. XII-XIII საუკუნეებში ადიღე საქართველოს პოლიტიკურ გავლენაში მოექცა და აქ ამჯერად ქრისტიანობის გამავრცელებლად საქართველო გვევლინება.
XIII საუკუნეში ადიღეს ნაწილი ოქროს ურდომ დაიმორჩილა. XVI საუკუნიდან განიცდიდა ოსმალეთისა და ყირიმის სახანოს პოლიტიკურ ექსპანსიას. ამავე დროიდან გავრცელდა ისლამი.
ქრისტიანობა ადიღეაში
ადრე შუა საუკუნეებში ადიღეაში ქრისტიანული რელიგია ბიზანტიიდან და საქართველოდან გავრცელდა. როგორც სამეცნიერო ლიტერატურაშია აღნიშნული, მთავარი ქრისტიანული სიმბოლო და წარმართული კერპი ქართული სიტყვით “ჯვარი” აღინიშნებოდა. ქრისტიანობის გავრცელებაზე მიუთითებენ ეკლესიების ნაშთები, ქვის ჯვრები და საფლავის ქვები
ბერძნული ქრისტიანული წარწერებით. არქანჯელო ლამბერტი (XVII საუკუნის პირველი ნახევარი) აღნიშნავდა, რომ ადიღეელები მხოლოდ სახელით არიან ქრისტიანები, არც სარწ-მუნოებით და არც მოქმედებით ქრისტიანობა მათ სრულებით არ ეტყობათ. თუმცა აღმოსავლურმა ექსპანსიებმა, ნელ-ნელა ქრისტიანობა დაჩაგრა, დღეს კი ადიღეელები მაჰმადიანი სუნიტები არიან.
ისლამი ადიღეაში
ადიღეაში ისლამი XVI საუკუნეში გავრცელდა, მთის ცალკეულ ტომებში კი უფრო გვიან XVIII საუკუნესა და XIX საუკუნის დასაწყისში. XIX საუკუნის 50-იან წლებში კარლგოფი წერდა: ადიღეაში „ნამდვილი მაჰმადიანი მხოლოდ უმნიშვნელო ნაწილია. აქაური რელიგია ქრისტიანობისა და წარმართობის შერწყმის შედეგად არის ჩამოყალიბებული, რომელსაც მაჰმადიანობა მცირედ ერთვის“. არაერთი ისტორიკოსი აღნიშნავს, რომ ერთადერთი, რაშიც მათი მაჰმადიანობა ჩანს, არის ის, რომ არ სვამენ ღვინოს და არ ჭამენ ღორის ხორცს.
პანთეონი
დასავლეთ ადიღეელების წარმართული პანთეონის სათავეში იდგა დიდი შემოქმედი ღმერთი „თჰაშხუო“. დიდ პატივს მოაგებდნენ „შიბლეს“, რომელიც ერთდროულად ელვისა და ჭექა-ქუხილის ღვთაება, მეხისა და წვიმის მბრძანებელი, მიწათმოქმედების ერთ-ერთი მნიშნვნელოვანი მფარველი და ადამიანთა შემწე იყო. ადიღეელები განსაკუთრებულ თაყვანს სცემდნენ ლაშქრობის ღვთაებას და მეომართა მფარველს „ზეიკუთჰას“.
ადიღეელები განსაკუთრებულ პატივს მიაგებდნენ ჯვარს, მაგრამ აღსანიშნავია, რომ მას მხოლოდ როგორც წარმართულ კერპს ისე ეთაყვანებოდნენ. ადიღეელები დიდ პატივს სცემდნენ ტყეებს, ბუჩქებსა და ხეებს. ხეებს შორის გამორჩეულად მუხას სცემდნენ თაყვანს, განსაკუთრებით თუ ის მეხნაკრავი იყო. მუხა არამარტო ადიღეელებში არამედ საერთოდ კავკასიელ ხალხში ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანესს მცენარეს წარმოადგენს.
ლიტერატურა
როლანდ თოფჩიშვილი კავკასიის ხალხთა ეთნოლოგია, თბ.,2012
კავკასიელი ხალხი
ლენი

ლენი (თარგმანში: ფეოდალური ადგილ-მამული) — შვედეთის პირველი დონის ადმინისტრაციულ და პოლიტიკურ დანაყოფი. შვედეთი დაყოფილია 21 ლენად. ლენები შეიქმნა 1634 წელს, აქსელ ოქსენშერნას ინიციატივით, რითიც მათ ჩაანაცვლეს შვედეთის ისტორიულ პროვინციებად დაყოფის სისტემა.
ყოველ ლენს საკუთარი მმართველობა (länsstyrelse) აქვს, რომელსაც შვედეთის მთავრობა თავის და პარლამენტ - რიქსდაგის წარმომადგენლად ნიშნავს. ლენის მართვის ამოცანას ადგილობრივი მმართველობის კოორდინაცია წარმოადგენს მთავრობასა და რიქსდაგთან შეთავსებით, ამასთანავე, გათვალისწინებულია ადგილობრივი თავისებურებანი და მოთხოვნილებანი.
ფუნქცია
თითოეულ ლენს თვითმმართველობის ორგანო გააჩნია, რომელსაც ლენისავე მოსახლეობა ირჩევს და ლანდსტინგი (landsting) ეწოდება. ლანდსტინგის ძირითადი ამოცანა ლენის მოსახლეობისთვის სამედიცინო და სოციალური დახმარების აღმოჩენაა.
რუკა
რეიონების ოფიციალური კოდებით.
თითოეული ლენი იყოფა მუნიციპალიტეტებად (kommuner). 2004 წლიდან მათი რაოდენობა შეადგენს 290-ს, რაც საშუალოდ შეადგენს 13.8 მუნიციპალიტეტს ერთ ლენში (იხილეთ შვედეთის მუნიციპალიტეტების სია)
1968 წლამდე ქალაქ სტოკჰოლმს ჰქონდა საკუთარი კოდი A. ხოლო სტოკჰოლმის ლენს B.
იხილეთ აგრეთვე
შვედეთის პროვინციები
შვედეთის მუნიციპალიტეტების სია
რესურსები ინტერნეტში
ლენების ადმინისტრაციული გამგეობები
შვედეთის მთავრობის ოფიციალური საიტი
შვედეთის ეროვნული ატლასი
შვედეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
Formica venosa

Formica venosa — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
რასეინიაი

რასეინიაი — ქალაქი ლიეტუვაში, რასეინიაის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს კლაიპედა–კაუნასის გზატკეცილზე. რკინიგზის სადგურ ვიდუკლედან 20 კმ-ში, ვილნიუსიდან სამხრეთ-დასავლეთით 187 კმ-ში. ქალაქში მდებარეობს XVII-XVIII საუკუნეების რენესანსული მონასტერი და ღვთისმშობლის მონასტერი (1782), დანარჩენი ღირსშესანიშნაობანი დაინგრა მეორე მსოფლიო ომის დროს. ქალაქი დაძმობილებულია პოლონეთის ქალაქ ლუბარტუვთან.
სქოლიო
ლიეტუვის ქალაქები
ნენსი უილსონი

ნენსი უილსონი
ნენსი ლამურე უილსონი (დ. 16 მარტი, 1954) — ამერიკელი მომღერალი, გიტარისტი და პროდიუსერი, რომელიც საკუთარ დასთან ენთან და გიტარისტ როჯერ ფიშერთან ერთად შეადგენს სიეტლურ/ვანკუვერულ როკ-ჯგუფ Heart-ის ბირთვს.
ბიოგრაფია
ნენსიმ დაამთავრა უმაღლესი სკოლა და შემდეგ ჩაირიცხა ორეგონის უნივერსტეტში და სიეტლის სამხატვრო კოლეჯში, სადაც ის დაეუფლა გერმანულ ლიტერატურასა და ხელოვნებას.
რესურსები ინტერნეტში
Heart-ის ოფიციალური საიტი
ინტერვიუ ჟურნალისთვის The Believer
სქოლიო
დაბადებული 1954
დაბადებული 16 მარტი
ფრანგი ამერიკელები
შოტლანდიელი ამერიკელები
ამერიკელი როკ-გიტარისტები
ამერიკელი ქალი როკ-მომღერლები
პორტლენდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
XX საუკუნის ამერიკელი გიტარისტები
XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მომღერლები
XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები
გირგალ-საჯიხვის ქედი

გირგალ-საჯიხვის ქედი — კახეთის კავკასიონის სამხრეთი განშტოება, მდინარეების ლოპოტისა და ინწობის (ალაზნის მარცხენა შენაკადები) წყალგამყოფი. იწყება კავკასიონზე საჯიხვისთავის მთასთან (2872 მ), მთავრდება სოფ. შაქრიანთან. ქედის ჩრდილოეთი მონაკვეთი საჯიხვის, ხოლო სამხრეთი გირგალის სახელითაა ცნობილი. აგებულია იურიული თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. გარდა საჯიხვისთავისა, ქედზე აღმართულია მთები: გირგალი, ქვათახევისთავი, ხერხემლისმაღალი და სხვა. ქედის კალთები ძლიერ დანაწევრებულია ხევ-ხეობებით, რომელთა შორის კარგად განვითარებული წყალგამყოფებია (პირჩიტა, მერქნისწვერი). გირგალ-საჯიხვის ქედის კალთები დაფარულია ფართოფოთლოვანი ტყით (ჭარბობს წიფელი). ჩრდილოეთ მონაკვეთის თხემზე სუბალპური და ალპური მდელოებია.
ლიტერატურა
კახეთის მხარის ქედები
ფოცხვერიანის ეკლესია

ფოცხვერიანის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფოცხვერიანში. აგებულია XVI-XVIII საუკუნეებში.
ეკლესია გვიან საუკუნეებში უნდა იყოს აგებული, თუმცა აშკარად ეტყობა, რომ შუა საუკუნეების ნაეკლესიარზეა აგებული, რომლის ქვები და კონსტრუქციული დეტალები ტაძრის მშენებლობისას გამოუყენებიათ. მშენებლობაში განირჩევა ორი შრე, პირველად აგებისას ჰორიზონტალური რიგებად ნაწყობი ნათალი კვადრები გამოუყენებიათ, მეორე ეტაპზე კი უკვე ნატეხი ქვები.
ეკლესია დარბაზულია. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. დასავლეთის კედელი ერთსაფეხურიან ნათალ ცოკოლზე დგას, რომლის ფასადი ფოთლოვანი ყლორტითაა გაფორმებული. კარი გარედან დიდი არქიტრავით ყოფილა დასრულებული, შიგნიდან კი თაღოვანით. იკითხება აღმოსავლეთის ერთი და სამხრეთის ორი სარკმლის ღიობი. ნახევარწრიული აფსიდა მხრითაა გამოყოფილი დარბაზისგან, მხრები დასრულებული იყო სამსაფეხურიანი კაპიტელით, რომელზეც ტრიუმფალური თაღი გადადიოდა. საკურთხევლის სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშის კვალია. კამარა დაყრდნობილი დარბაზის შუაში და გრძივი კედლების დასავლეთ კიდეში შეკიდულ თაღებზე ყოფილა, რომლებიც პროფილირებულ იმპოსტებზე იყო გადაყვანილი. შუა იმპოსტის გასწვრივ სამხრეთის კედელში სტელის სვეტის ფრაგმენტია ჩადგმული, რომელიც ლილვიანი წიბოებითაა დასრულებული, ხოლო წახნაგზე ბოლნური მედალიონი და მზის დისკოა მოცემული. დამატებით კიდევ ერთი, განსხვავებული კაპიტელია სამხრეთის მხრის გვერდით ჩაშენებული. ჩრდილოეთის კედელში მეორადი გამოყენებით ჩადგმულია შეწყვილებულ თაღებში აღმართული გოლგოთის ჯვრების რელიეფიანი ფილა.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კიბლავანი

კიბლავანი (ოფიციალურად კიბლავანის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ დავაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 49 381 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 30 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Kiblawan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
სამხრეთ დავაოს მუნიციპალიტეტები
კურდღლისცოცხა

კურდღლისცოცხა — მცენარეთა გვარი პარკოსანთა ოჯახისა. ბუჩქები და ბუჩქაბალახებია, 70-ზე მეტი სახეობაა გავრცელებული ხმელთაშუაზღვისპირეთში, კავკასიაში 20-მდე სახეობაა, საქართველოში 9, მათ შორის ექვსი საქართველოს, ხოლო ორი კავკასიის ენდემია. იზრდებიან მთის ქვედა სარტყლიდან ალპურ სარტყლამდე, მშრალ, კლდოვან და ქვიან ფერდობებზე. ძველად ფოთლებიდან, ყვავილებიდან და ღეროებიდან იღებდნენ ყვითელ საღებავს. საღებავი კურდღლისცოცხა (Genista tinctoria) შეიცავს ალკალოიდ ანგარინს, აგრეთვე ციტიზინს, რომლის ხნსარიც გამოიყენება სუნთქვის ტიმულატორად.
საქართველოში აფხაზეთის კურდლისცოცხა შეტანილია წითელ ნუსხაში.
ლიტერატურა
პარკოსნები
ინგეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

ინგეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ინგეთში. დგას სოფლის აღმოსავლეთით 1-1,5 კილომეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, გეგმით სწორკუთხა (6,6 X 4,3 მ). ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. წყობა ირეგულარულია. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია. კედლების უმეტესი ნაწილი დანგრეულია. ინტერიერი კედლების ნანგრევებით და მიწით არის ამოვსებული.
შესასვლელი სამხრეთიდანაა (შემორჩენილია მხოლოდ დასავლეთ წირთხლის ნაწილი). მცირე სიღრმის, გეგმით სამცენტრიანი თაღის ფორმის აფსიდში ერთმანეთის პირდაპირ ორი პატარა სწორკუთხა ნიშია.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
სამართლიანი რუსეთი

სამართლიანი რუსეთი — რუსეთის ფედერაციაში ოფიციალურად დარეგისტრირებული მემარცხენე-ცენტრისტული იდეოლოგიის პარტია. წარმომადგენლები ჰყავდა სახელმწიფო დუმის მეხუთე მოწვევაში. ამ დროისთვის პარტიას დუმაში სიდიდით მესამე ფრაქცია ჰყავს (64 წარმომადგენელი).
პოლიტიკურ სლენგზე პარტიის წევრებს ხშირად მოიხსენიებენ როგორც „ესერებს“ (ანალოგიურად მოიხსენიებენ არასაპარლამენტო ოპოზიციურ სოციალისტ-რევოლუციონერების პარტიას). მიუხედავად ამისა, „სამართლიან რუსეთს“ სოციალისტ-რევოლუციონერებთან არანაირი შეხება არ აქვს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
რუსეთის პოლიტიკური პარტიები
ონონი

ონონი — მდინარე ჩრდილო-აღმოსავლეთ მონღოლეთსა და რუსეთის იმიერბაიკალეთის მხარეში, მდინარე შილკის მარჯვენა მდგენელი (ამურის აუზი).
გეოგრაფია
სიგრძე 1032 კმ. (აქედან 298 კმ. მონღოლეთის ტერიტორიაზე), აუზის ფართობი 96 200 კმ². სათავეს ირებს მონღოლეთის აღმოსავლეთ ნაწილში ხენტეის მთებში.
ძირითადი შენაკადები: მარჯვენა — ხურახ-გოლი, ბორზია, უნდა; მარცხენა— აგუცა, კირა, ილია, აგა.
საინტერესო ფაქტები
მდინარის ზემო დინებაში მდებარე დელიუნ-ბოლდოკის ხეობა არის ჩინგიზ-ყაენის დაბადების სავარაუდო ადგილი. ლეგენდის თანახმად აქვა მისი საფლავიც.
1206 წელს მდინარე ონონის სათავესთან ახლოს გაიმართა ყურულთაი, რომელზედაც თემუჩინი აირჩიეს დიდ ყაენად და მიიღო ჩინგიზ-ხანის ტიტული.
რესურსები ინტერნეტში
ონონი თანამედროვე გეოგრაფიული სახელწოდებების ლექსიკონში
მონღოლეთის მდინარეები
იმიერბაიკალეთის მხარის მდინარეები
შილკის შენაკადები
სამაზრო სასწავლებელი

სამაზრო სასწავლებელი — დაწყებითი სკოლა, რომელიც რუსეთის იმპერიაში შეიქმნა 1804 წლის წესდების საფუძველზე. დაარსდა სამაზრო და საგუბერნიო ქალაქებში და ამზადებდა ყველა წოდების ბავშვებს გიმნაზიაში შესასვლელად. 1828 წლის წესდებით სამაზრო სასწავლებელი სამკლასიანი გახდა და ძირითადად გათვალისწინებული იყო ვაჭრების ხელოსნებისა და ქალაქის სხვა მცხოვრებთა შვილებისათვის. სამაზრო სასწავლებელში სწავლობდნენ საღვთო სჯულს, ეკლესიის ისტორიას, რუსულ ენას (არარუსულ ქალაქებში ზოგჯერ ადგილობრივ ენასაც), არითმეტიკას, გეომეტრიას, გეოგრაფიას, რუსეთისა და მსოფლიო ისტორიას, სუფთა წერას, ხაზვას და ხატვას. ზოგიერთ სამაზრო სასწავლებელში იხსნებოდა დამატებითი პროფესიული კლასიც, სადაც ეუფლებოდნენ დურგლობას, ზეინკლობას და სხვა.
საქართველოში სამაზრო სასწავლებელი 1830 წელს გაიხსნა ქუთაისში, გორში, თელავში, სოფელ ნაოღალევში (სამეგრელო), 1831 — ახალციხესა და სიღნაღში; 1834 — დუშეთში, 1838 — თბილისში. XIX საუკუნის 70-80-იანი წლების დასაწყისში საქართველოში სულ 11 სამაზრო სასწავლებელი იყო. 1872 წელს სამაზრო სასწავლებელი საქალაქო სასწავლებლად გადაკეთდა.
ლიტერატურა
რუსეთის იმპერიის სასწავლებლები
ნაცვალსახელი

ნაცვალსახელი (სამეცნიერო ტერმინოლოგიაში აგრეთვე გამოიყენება ლათინური Pronomen ან Pronomina) — სიტყვა, რომელიც მიუთითებს საგანზე ან თვისებაზე (განსხვავებით სხვა სრულმნიშვნელობიანი სიტყვებისაგან — სახელებისაგან, რომლებიც ამათუ იმ საგანს ან თვისებას აღნიშნავენ).
ნაცვალსახელები შედის მითითებითი (დეიქტური) სიტყვების ჯგუფში ადგილისა და დროის ზმნისართებთან ერთად (აქ..., ახლა...). ისინი მნიშვნელობას (აღსანიშნ საგანთან მიმართებას) სამეტყველო სიტუაციის მიხედვით იცვლიან. ნაცვალსახელი შეიძლება იყოს პირისა (მე, შენ, ის, ჩვენ, თქვენ, ისინი), კუთვნილებითი (ჩემი, შენი, მისი, ჩვენი, თქვენი, იმათი), ჩვენებითი ანუ მითითებითი (ეს, ის, ეგ, მაგ... ესენი, ისინი... ასეთი, ისეთი, აგეთი, მაგეთი... ამისთანა, მაგისთანა...), კითხვითი (ვინ, რა, რომელი, როგორი), მიმართებითი (ვინც, რაც, რომელიც, როგორიც...), განუსაზღვრელობითი (ვინმე, რამე, რომელიმე... ვიღაც, რაღაც, რომელიღაც... ზოგი...), ურთიერთობითი (ერთმანეთი, ურთიერთი, ერთიმეორე...), განსაზღვრებითი (თვით, თავად...), უარყოფითი (არავინ, ვერავინ, ნურავინ... აღარავინ...) და სხვა. ნაცვალსახელი შესატყვებაში შეიძლება შეენაცვლოს არსებით სახელს, ზედსართავს, რიცხვით სახელს, შეიძლება გამოვლინდეს წინადადების სხვადახვა წევრად (მე იგი ვარ, ვინ სოფელსა არა ამოვკრეფ კიტრად ბერად; შენი სიცოცხლე მეყოფის ჩემად იმედად გულისად; მერმე ვიშიშვი, მეფეო, თქვენად კადრებად ამისად; რა უთქვამს, რა მოუჩმახავს, რა წიგნი მოუწერია; ვინცა იყოს უარესი, თავშიშველი სამ დღე ვლიდეს; მზემან მეტი რაღა გიყოს, აჰა, ბნელი გაგითენე; ზოგნი ნდომით შეჰფრინვიდეს, ზოგნი იყვნეს სულ-წასრულად; რას მაქნევდით, რა გინდოდათ, ერთმანეთსა რითა ვჰგვანდით; უხვი ახსნილსა დააბამს, იგი თვით ების, ვინ ების
ლიტერატურა
მეტყველების ნაწილები