PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Staropuchkakovo

Staropuchkakovo (İśke Bośqaq) is a rural locality (a selo) in Chekmagushevsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 276 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Staropuchkakovo is located 29 km southwest of Chekmagush (the district's administrative centre) by road. Novosemenkino is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Chekmagushevsky District
მალკა

მალკა ან ბალიქსუ — მდინარე ყაბარდო-ბალყარეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, მდინარე თერგის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე (მდინარე ყიზილქოლის სათავიდან) 210 კილომეტრი. აუზის ფართობი 10 ათასი კმ². სათავე აქვს იალბუზის ჩრდილოეთ კალთაზე მდებარე მყინვარებში. ზემოთში მთის მდინარეა, ქვემოთ ვაკეზე მიედინება. იყენებენ სარწყავად. შერეული საზრდოობის მდინარეა. წყალდიდობა იცის წლის თბილ პერიოდში. საშუალო ხარჯი შესართავიდან 28 კილომეტრზე 97,8 მ³/წმ. იყინება ქვემოთში. მარჯვნიდან უერთდება მდინარე ბაქსანი. მალკის ნაპირზეა ქალაქი პროხლადნი.
ლიტერატურა
თერგის შენაკადები
ყაბარდო-ბალყარეთის მდინარეები
სტავროპოლის მხარის მდინარეები
აროიო-დე-ლა-ლუსი

აროიო-დე-ლა-ლუსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორისს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 128,06 კმ². მოსახლეობა — 5766 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
აროიო-დე-ლა-ლუსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რუხი იხვი

რუხი იხვი — ფრინველი იხვისებრთა ოჯახისა. საშუალო ზომის იხვია. სხეულის სიგრძეა 46–56 სმ, ფრთის შლილი 84–95 სმ. მამლის მასა 600–1300 (საშალოდ 900) გ-ს შეადგენს, დედლისა — 500–1000 (საშუალოდ 800) გ-ს. სქესობრივი დიმორფიზმი მცირედაა გამოხატული. მამალი მხოლოდ მოწითალო დეტალებით განსხვავდება დედლისაგან. ზურგი შეფერილია მურა-ნაცრისფრად, მკერდია წინა ნაწილი და გვერდები ჭრელად აქვს მოხატული, კისრის წინა ნაწილს მოწითალო ელფერი აქვს, მუცელი და მკერდის უკანა ნაწილი თეთრია. ფრენისას ადვილად შესამჩნევია წაბლისფერი ლაქა ფრტებზე. ფეხები ყვითელია, ნისკარტი მუქი ნაცრისფერი. ბუდობს ევრაზიისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ზომიერ სარტყლებში, აგრეთვე ჩრდილოეთ ატლანტიკის რამდენიმე კუნძულზე: ბრიტანეთის, ისლანდია, ანტიკოსტი, ჰიიუმა, საარემაა. დასავლეთი ევროპა რუხი იხვის საბინადრო ადგილად არც ისე დიდი ხნის წინ გახდა, შოტლანდიაში პირველად შეამჩნიეს 1906 წელს, საფრანგეთში — 1925 წელს, გერმანიაში (ბავარიაში) — 1930 წელს, ირლანდიაში — 1937 წელს, შვეიცარიაში — 1959 წელს. ისლანდიაში შენიშნეს 1862 წელს, ესტონეთში 1920-იან წლებში. აგრეთვე გვხვდება აფრიკაში და სამხრეთ და სამხრეთ-აღოსავლეთ აზიაში. ბინადრობს სხვადასხვა წყალსატევთან ახლოს. მიგრაციის დროს და ზამთარში უპირატესობას ანიჭებს ყურეებს, ლაგუნებს, ზღვისპირა დაჭაობებულ ტერიტორიებს. უმთავრესად იკვებება ფოთლებითა და წყლის მცენარეულობით, როგორიცაა წყლის ვაზი, ზღვის რუპია, დისტიხლისი, ლისი და სხვ., აგრეთვე ფიტოპლანქტონით. ცხოველური საკვებიდან გამოირჩევა ლაყუჩფეხიანები, მწერები (მაგ., ტენდიპედიასებრნი), აგრეთვე მოლუსკები, კიბოსნაირნი, თავკომბალები და თევზის ლიფსიტები. ბუდობენ კოლონიებად, ზოგჯერ სხვადასხვა ფრინველების გვერდით. დედალი დებს 6–10 (იშვიათად 12) თეთრ კვერცხს, რომელსაც ჟანგისფერი ან მოყვითალო ელფერი დაჰკრავს. ინკუბაცია 27–28 დღე-ღამე გრძელდება. ბარტყებს მწერებით კვებავენ. დედას მათ მიუძღვება წინ ორი თვის ასაკამდე, სანამ არ დაფრთიანდებიან.
ლიტერატურა
Дементьев, Г. П.; Гладков, Н. А. Птицы Советского Союза. — Советская наука, 1953. — Т. 4. — С. 428—437. — 635 с.
А. И. Иванов, Е. В. Козлова, Л. А. Портенко, А. Я. Тугаринов. Птицы СССР. — М.-Л.: Издательство Академии наук СССР, 1951. — Т. I. — 280 с.
Коблик Е. А. Разнообразие птиц (по материалам экспозиции Зоологического музея МГУ. — Изд. МГУ, 2001. — Т. Ч. 1 (Класс Птицы, Отряды Страусообразные, Тинамуобразные, Пингвинообразные, Гагарообразные, Поганкообразные, Буревестникообразные, Пеликанообразные, Аистообразные, Фламингообразные, Гусеобразные, Грифы Нового Света, Соколообразные). — 358 с. — ISBN 5-211-04072-4.
Лысенко, В. И. Том 5 - Птицы. Вып. 3 - Гусеобразные // Фауна Украины. — Киев: Наукова думка, 1991. — ISBN 5-12-001367-8.
Рябицев В. К. Птицы Урала, Приуралья и Западной Сибири: Справочник-определитель. — Екатеринбург: Изд-во Уральского университета, 2001. — 608 с. — ISBN 5-7525-0825-8.
სქოლიო
იხვი
Anochetus katonae

Anochetus katonae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Anochetus
Future US

Future US, Inc. (ადრე ცნობილი როგორც Imagine Media და The Future Network USA) — ამერიკული მედია კორპორაცია, რომელიც ორიენტირებულია სხვადასხა სახის ჟურნალების გამოცემაზე, მათ შორის ვიდეო თამაშების, მუსიკისა და ტექნოლოგიების შესახებ.
კომპანია დაარსდა კრის ანდერსონის მიერ 1990 წელს. შტაბ-ბინა მდებარეობს სან-ფრანცისკოში, კალიფორნიის შტატში. ის ასევე მცირე ოფისებს განაგებს ნიუ-იორკში. მისი მფლობელია Future plc — ბრიტანული გამომცემელი კომპანია.
კომპანია Future US ფლობს რამდენიმე ჟურნალსა და საიტს, მათ შორის: „PC Gamer, „Official Xbox Magazine“, „TechRadar“, „Maximum PC“.
იხილეთ აგრეთვე
Future plc
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
აშშ-ის კომპანიები
1990 წელს დაარსებული კომპანიები
Axidares of Armenia

Axidares of Armenia
Axidares or Ashkhadar also known as Exedares or Exedates (flourished second half of the 1st century & first half of the 2nd century, died 113) was a Parthian Prince who served as a Roman Client King of Armenia.
Axidares was one of the three sons born to the King Pacorus II of Parthia by an unnamed mother. Through his father he was a member of the House of Parthia thus a relation of the Arsacid dynasty of Armenia. Little is known of his life prior to becoming Armenian King.
Axidares succeeded his relative Sanatruces (Sanatruk) as Armenian King when he died in 110. He was put on the Armenian throne by his paternal uncle, the King Osroes I of Parthia without Roman consultation. Axidares was King of Armenia from 110 until 113.
Although the Romans supported Axidares' Kingship over Armenia, Trajan viewed the action by his uncle as an invitation to war with Parthia. Osroes I considered Axidares as incapable of governing. To avoid to going to war with the Roman emperor Trajan and keep peace with him, Osroes I deposed Axidares from his Armenian throne and replaced him with his other brother Parthamasiris for the Armenian Kingship.
References
Sources
D.T. Potts, Araby the Blest: Studies in Arabian Archaeology, Museum Tusculanum Press, 1988
Yarshater, The Cambridge History of Iran, Volume 3, Cambridge University Press, 1993
M. Bunson, A Dictionary of the Roman Empire, Oxford University Press, 1995
T. Mommsen, W. Purdie Dickson & F. Haverfield, The provinces of the Roman Empire: from Caesar to Domitian, Gorgias Press LLC, 2004
K. Farrokh, Shadows in the Desert: Ancient Persia at War, Osprey Publishing, 2007
2nd-century kings of Armenia
Arsacid kings of Armenia
Roman client kings of Armenia
2nd-century Iranian people
ხეითის საბაწმინდის ეკლესია

ხეითის საბაწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქურთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ხეითში. აგებულია X საუკუნის I ნახევარში.
ეკლესიის დასავლეთ მინაშენზე ერთსტრიქონიანი ასომთავრული წარწერა იყო: ”მაჩაბელი გიორგი შეიწყალე”. წარწერა ამჟამად დაღუპულია.
აღწერა
ეკლესია ნაგებია კარგად თლილი, მოღვინისფრო ტუფით. წყობა თარაზულია.
ძეგლი წარმოადგენს მაღალ და გრძელ დარბაზულ სივრცეს, რომელსაც ჩრდი-ლოეთიდან და სამხრეთიდან განივი კამარების მქონე დაბალი და ღრმა ჯიბეები აქვს. ცენტრალური აბსიდის გვერდებზე მოწყობილია სამკვეთლო და სადიაკვნე. ეკ-ლესიას დასავლეთით და გრძივი კედლის დასავლეთ მონაკვეთებში გარშემოსავლელი აქვს. გარშემოსავლელს ორი შესასვლელი აქვს - დასავლეთიდან და სამხრეთიდან.
ეკლესიის შიდა სივრცეში, ჯიბეების გვერდებზე განლაგებულია თაღოვანი ნიშე-ბი. ჯიბეები იმდენად ღრმაა, რომ ქმნიან განივ ღერძს, რაც მთავარი გრძივი ღერძის პერპენდიკულარულია.
ეკლესიის კამარა ოდნავ შეისრულია. აბსიდა კამარაზე დაბალია, მისი ორსაფეხუ-რიანი ტრიუმფალური თაღი კამარისაგან განსხვავებით ნახევარწრიული ფორმისაა. აბსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო თაღოვანი ნიშაა.
გრძივი კედლები ორსაფეხურიანი წყვილი პილასტრების საშუალებით არათანაბარ ნაწილებად იყოფა. პილასტრებს ეყრდნობა როგორც კამარის საბრჯენი თაღები, ისე კედლის თაღები. ჯიბეები ცენტრალურ სივრცეს მაღალი, ფართე თაღოვანი გასასვ-ლელებით უკავშირდება. სამხრეთი ჯიბის კამარის საბრჯენი თაღი კრონშტეინებს ეყრდნობა.
ეკლესია ნათდებოდა დასავლეთის და სამხრეთის თაღოვანი სარკმლებით. დასავ-ლეთი შესასვლელი შიგნით თაღოვანი, გარედან - არქიტრავულია.
დასავლეთ გარშემოსავლელს შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს. სამხრეთი შესასვლელი ორთაღოვანია; თაღები მასიურ სვეტს ეყრდნობა. დასავლეთის კარიბჭიდან შემორჩენილია თაღი, რომლის ზემოთ მცირე წრიული სარკმელია მოთა-ვსებული.
სამხრეთ შესასვლელის სვეტის კაპიტელი მორთულია მცენარეული ორნამენტით. ძეგლის თავდაპირველი დეკორატიული ელემენტებიდან შემორჩენილია დასავლეთი სარკმლის მოჩუქურთმებული წარბი და გარშემოსავლელის წრიული სარკმლის დე-კორატიული მორთულობა.
ეკლესიის სამხრეთ ფასადზე, ზემო ნაწილში ჩასმულ კვადრზე ტოლმკლავა ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა. ეკლესიის კარნიზი თარო-ლავგარდანია. ძეგლი დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე. ეკლესიის დასავლეთ ფასადზე შემორჩენილია ასო-მთავრული წარწერის ფრაგმენტები.
ეკლესიის ინტერიერი ძლიერ დეფორმირებულია. თითქმის ყველა კედელი დაბზა-რულია. მთლიანად ჩამონგრეულია აბსიდის მხარე, ჯიბეები და გარშემოსავლელი. საბურავი აყრილია. ეკლესიაში მიწის დონე ძლიერ აწეულია.
ეკლესიას 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
მეგრელიძე ი., IV. პუშკინის სახ. თბილისის სახ. პედინსტიტუტის შრომები, ტ. XI, 1957, გვ. 82-83.
Меписашвили Р., Цинцадзе В., Памятники V-ХI вв. Вкн.:"Архитектура нагорной части исторической провинции Грузии - Шида-Картли", Тб., 1975, стр. 47.
შიდა, ქართლი, პატარა და დიდი ლიხვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002, გვ. 251-253
სქოლიო
ქურთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ფუხაანთუბანი

ფუხაანთუბანი, ფუხაანთკარი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ატენის თემი), მდინარე ტანის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 725 მეტრი, გორიდან 12 კილომეტრი.
საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს 1951 წლის 3 ოქტომბრის დადგენილებით, გაერთიანდნენ ატენის სასოფლო საბჭოს სოფლები — ატენი და ფუხაანთკარი და ატენი ეწოდათ.
სქოლიო
გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლიმპოპო (პროვინცია)

ლიმპოპო (პროვინცია)
ლიმპოპო — სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის 9 პროვინციიდან ერთ-ერთი. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ლიმპოპოს პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 5 404 868 ადამიანს, რითაც იგი მეხუთეა სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის პროვინციებში, ხოლო მისი ფართობია – 125 754 კმ². პროვინციას ჩრდილო-აღმოსავლეთით ესაზღვრება ბოტსვანა, ხოლო ჩრდილო-დასავლეთით ზიმბაბვე.
არსებობს 1994 წლიდან, როდესაც გამოყვეს ტრანსვაალიდან და დაარქვეს ჩრდილოეთ ტრანსვაალი. 1995 წლიდან 2003 წლამდე ერქვა ჩრდილოეთი პროვინცია, შემდგომში მიიღო დღევანდელი დასახელება.
პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი პოლოკვანე (ადრე ერქვა პიტერსბურგი).
გეოგრაფია
პროვინცია მდებარეობს სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ჩრდილოეთით, ესაზღვრება ჩრდილო-დასავლეთის, გაუტენგის და მპუმალანგას პროვინციებს, ასევე ბოტსვანას, ზიმბაბვეს და მოზამბიკს.
მოსახლეობა
2011 წლის აღწერის მონაცემებით ლიმპოპოს პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 5 404 868 ადამიანს. პროვინციის მოსახლეობის ეთნიკური შემადგენლობა შემდეგნაირია: შავკანიანები – 96,7 %; თეთრკანიანები – 2,6 %; ფერადკანიანები – 0,3 %; აზიელები – 0,3 %. ქვეყნის პროვინციებს შორის ლიმპოპოს პროვინციაში თეთრკანიანი მოსახლეობის ყველაზე უფრო დაბალი წილი და შავკანიანი მოსახლეობის ყველაზე უფრო მაღალი წილია. პროვინციაში ძირითადი სალაპარაკო ენებია: ჩრდილოეთ სესოთო – 52,9 %, ტსონგა – 17 %, ვენდა – 16,7 %. აფრიკაანსის ენაზე მოლაპარაკენი შეადგენენ 2,6 %-ს, ხოლო ინგლისურად მოლაპარაკენი – 0,5 %-ზე ნაკლებს. ამასთან ჩრდილოეთ სესოთო დომინირებს პროვინციის 5 ოლქიდან 3 ოლქში (Waterberg, Capricorn და Sekhukhune), ხოლო კიდევ ერთში (Mopani) ორი ძირითადი ენიდან ერთ-ერთი ძირითადი ენაა (ტსონგას ენასთან ერთად). მეხუთე ოლქში (Vhembe) მოსახლეობის უმრავლესობა ლაპარაკობს ვენდას ენაზე. პროვინციას აქვს აიდ-ინფიცირებულების შედარებით დაბალი წილი (დაახლოებით 18,5 %) ქვეყნის სხვა რეგიონებთან შედარებით.
მუნიციპალიტეტები
ლიმპოპოს პროვინცია იყოფა 5 ოლქად, რომლებიც თავის მხრივ იყოფიან 24 ადგილობრივ მუნიციპალიტეტებად.
ეკონომიკა
ლიმპოპოს პროვინცია – ქვეყნის ერთ-ერთი უღარიბესი და ნაკლებად განვითარებული რეგიონია. განსაკუთრებით კარგად ეს სჩანს სოფლის რაიონებში. მიუხედავად ამისა, უკანასკნელ წლებში სჩანს ეკონომიკის და ცხოვრების დონის სერიოზული დადებითი ძვრები. სოფლის მეურნეობის საფუძველს შეადგენს მსხვილი რქოსანი საქონელის მომრავლება. მოჰყავთ მზესუმზირა, ბამბა, სიმინდი, არაქისი, ბანანი, ანანასი, მანგო. არსებობს ჩაის და ყავის პლანტაციები.
არსებობს სასარგებლო წიაღისეულის შემდეგი საბადოები: რკინის მადანი, სტიბიუმი, ფოსფატები, ნახშირი, ქრომიტები, ალმასი, ოქრო, სილიციუმი და სხვა. მომპოვებელი მრეწველობა შეადგენს ლიმპოპოს პროვინციის ეკონომიკის დაახლოებით ერთ მეხუთედს. მთავარი მნიშვნელობა აქვს ტურიზმს, რომლის განვითარებასაც ხელს უწყობს რეგიონის მდიდარი ფლორა და ფაუნა და დაცული ტერიტორიების სიმრავლე.
ლიმპოპოს პროვინციის ტერიტორიაზე გადის საავტომობილო ტრასა N1, ერთ-ერთი ყველაზე უფრო დატვირთული აფრიკაში, მასზე ასევე გადის ავტოგზები კონტინენტის სიღრმიდან დურბანის, რიჩარდს-ბეის, მაპუტუს მთავარ პორტებამდე.
რესურსები ინტერნეტში
Limpopo Provincial Government
Limpopo Tourism and Parks Board
სქოლიო
სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის პროვინციები
დრობეტა-ტურნუ-სევერინი

დრობეტა-ტურნუ-სევერინი — ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ რუმინეთში, მეჰედინცის ჟუდეცში. 2011 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობდა 86,475 ადამიანი. ნავსადგური მდინარე დუნაიზე. დამახასიათებელია თბილი ზაფხული და რბილი ზამთარი. დასახლება მოიხსენიება პტოლემესთან „დრობეტის“ სახელით. II-IV საუკუნეებში სიახლოვეს მდებარეობდა ანტიკური ხანის უდიდესი ტრაიანეს ხიდი. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ქალაქი სწრაფად განვითარდა. არის სამხატვრო მუზეუმი და სამეცნიერო-სამხარეო მუზეუმი. სიახლოვეს არის ჰიდროელექტროსადგური.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
რუმინეთის ქალაქები
მაინიტი

მაინიტი (ოფიციალურად მაინიტის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ სურიგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 28 019 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Mainit Profile at PhilAtlas.com
Mainit Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
Official Website of the Municipality of Mainit
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Mainit Community Library Online
სქოლიო
ჩრდილოეთ სურიგაოს მუნიციპალიტეტები
Godbluff

Godbluff — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Van der Graaf Generator-ის მეხუთე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1976 წლის ოქტომბერში. ჩაიწერა ჯგუფის რეფორმირების შემდეგ.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - პიტერ ჰემილი, გარდა მითითებულისა.
დამატებითი სიმღერები CD გამოცემაში
Forsaken Gardens – 7:58
A Louse Is Not a Home – 12:47
ჩაწერილია ცოცხლად რიმინიში (იტალია), 1975 წლის 9 აგვისტოს
სქოლიო
Van der Graaf Generator-ის ალბომები
1975 წლის სადებიუტო ალბომები
Mercury Records-ის ალბომები
Charisma Records-ის ალბომები
ყვირილა

ყვირილა — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, რიონის მარცხენა შენაკადი. სათავეს იღებს რაჭის ქედზე, ძირულას შესართავამდე ხეობაში მიედინება, შემდეგ — დაბლობზე. მდინარის სიგრძე 140 კმ-ია, აუზის ფართობი 3630 კმ², წყლის საშუალო ხარჯი — 61 მ³/წმ ზესტაფონთან, 90 მ³/წმ — შესართავთან. ძირითადად საზრდოობს წვიმის წყლებით. ყვირილის აუზში მდებარეობს ჭიათურის მანგანუმის საბადოები. მის ნაპირზე გაშენებულია ქალაქები — საჩხერე, ჭიათურა, ზესტაფონი.
ვახუშტი ბაგრატიონი მდ. ყვირილას შესახებ წერს:
ლიტერატურა
ქართლის ცხოვრება. ტომი IV. ბატონიშვილი ვახუშტი. აღწერა სამეფოსა საქართველოსა. გვ. 767. სახელმწიფო გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“. თბილისი 1973.
რესურსები ინტერნეტში
ყვირილა დიდ საბჭოთა ენციკლოპედიაში
შიდა ქართლის მხარის მდინარეები
იმერეთის მხარის მდინარეები
რიონის შენაკადები
ყვირილა
ლიფანალი

ლიფანალი — ახალი წლის ციკლის დღესასწაული სვანეთში. იმართებოდა მიცვალებულთა სულების პატივსაცემად. ლიფანალი იწყებოდა 5 იანვარს და გრძელდებოდა რამდენიმე დღეს. მორწმუნეთა წარმოდგენით მიცვალებულთა სულები თავიანთ ოჯახებს უბრუნდებოდნენ და მათ „გასამასპინძებლად“ საწესო სუფრას იხდიდნენ. სუფრაზე ყველაფერი იყო გათვალისწინებული სხვადასხვა ასაკის მიცვალებულისათვის. მათი გულის მოსაგებად სვანები ართობდნენ მუსიკით, ალამაზებდნენ სახლსა და კარ-მიდამოს. ლიფანალის დღეებში სპეციალური წმინდა ფქვილისა და ნაცრის ხსნარით სახლის კარებზე, კედლებზე, საქონლის სადგომის ტიხარზე, კიდობნებზე და ა. შ. თითით გამოჰყავდათ ადამიანთა, შინაურ ცხოველთა და ფრინველთა თუ სასარგებლო ნადირის სილუეტური თუ ხაზოვანი გამოსახულებანი და ასტრალურ-კოსმოგონიური ნიშნები. ამ მხატვრობის სტილი, ტექნიკა, თემატიკა თუ გამოყენებული მასალა პრიმიტიულია. ლიფანალის დღეების დასრულებისას მიცვალებულთა სულებს დიდი პატივისცემით გააცილებდნენ ხოლმე და თან ჯანმრთელობას, საქონლის გამრავლებასა და მოსავლის სიუხვეს ევედრებოდნენ.
ლიფანალის რიტუალები არქაულ წარმოდგენას ემყარება, რომელთა თანახმად მიცვალებულებს შეეძლოთ ცოცხალთა ცხოვრებაზე სასიკეთო გავლენის მოხდენა და ღვთაებათა წინაშე შუამდგომლობა. იგი ასევე უკავშირდება შეხედულებებს, ბუნების ძალთა აღორძინების შესახებ და ამიტომ მოექცა ახალი წლის დღესასწაულთა ციკლში, რომლის წარმმართველი იდეა სწორედ მზის მობრუნება და ნაყოფის მიმნიჭებელ ძალთა განახლება იყო. მსგავსი დღესასწაულები წლის სხვადასხვა დროს საქართველოს მრავალ კუთხეშია დამოწმებული (სულთაკრეფა, სუნთობა და სხვა).
ანალოგიური წარმოდგენები გავრცელებული ყოფილა ძველი მსოფლიოს სხვადასხვა ხალხებში, კერძოდ ვედების დროიდან ინდოელებში, ბერძნებში, რომაელებში.
ლიტერატურა
ბარდაველიძე ვ., ქართული (სვანური) საწესო გრაფიკული ხელოვნების ნიმუშები, თბ., 1953;
სვანეთი
საქართველოს დღესასწაულები
ვამპირი

ვამპირი
ვამპირები — მითოლოგიური ან ფოლკლორული არსებები. ხშირად, გამოცოცხლებული ადამიანის ცხედრები, რომლებიც ადამიანისა და/ან ცხოველის სისხლით იკვებებიან. ამას გარდა, ვამპირები ხშირად არიან სხვადასხვა მხატვრული ფილმისა თუ ლიტერატურის გმირები. თუმცა, ვამპირები მხატვრულ ლიტერატურასა და მითოლოგიაში ოდნავ განსხვადებიან.
ფოლკლორში ეს ტერმინი, როგორც წესი, დასავლურევროპული ლეგენდების სისხლისმწოველა არსებების მიმართ გამოიყენება, თუმცა ხშირად ვამპირებს მათ მსგავს არსებებსაც უწოდებენ სხვა ქვეყნების კულტურებიდან. ყველა გადმოცემაში ვამპირის დამახასიათებელი თვისებები ძლიერ განსხვავებულია. ზოგიერთ კულტურაში გავრცელებულია ისტორიები არაადამიან ვამპირებზე, მაგალითად ღამურებზე, ძაღლებსა და ობობებზე.
თანამედროვე სამყაროში ვამპირი, ისევე, როგორც ადრე, ითვლება გამოგონილ არსებად, თუმცა არსებობს მტკიცე რწმენა ისეთი არსებების, როგორიც არის ჩუპაკაბრა. ხალხურ თქმულებებში ვამპირი ხშირად აღწერილია, როგორც გარდაცვლილი ადამიანის მდგომარეობას სიკვდილის შემდგომ, როდესაც იგი უარს ამბობდა სიცოცხლის დასრულებაზე. პორფირიას სახელი უკავშირდება 1985 წელს აგორებულ ვამპირულ ლეგენდებს, თუმცა მას შემდეგ მრავალმა მისი კავშირი ეჭვქვეშ დააყენა.
იხილეთ აგრეთვე
მითური და ფოლკლორული ვამპირების სია
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
სლავური მითური არსებები
ირანის ოსტანები

ირანის ოსტანები
ირანი დაყოფილია 31 ოსტანად. ოსტანი (ostān, მრავლ. ostānhā — ოლქი, პროვინცია) — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული ირანში. ოსტანებად დაყოფა შემოიღეს 1937 წელს. ოსტანის სათავეში დგას ოსტანდარი (გენერალ-გუბერნატორი). ოსტანი იყოფა რამდენიმე რაიონად — შაჰრესტანად. თითოეული ოსტანი მართული პროვინციის ცენტრით, რომელიც, როგორც წესი, პროვინციის უდიდესი ქალაქია და რომელსაც სპარსულად უწოდებენ პროვინციის დედაქალაქს (სპარს.: مرکز მარქაზი). პროვინციულ მმართველობას სათავეში უდგას გენერალ-გუბერნატორი (ostāndār), რომელსაც ნიშნავს შინაგან საქმეთა მინისტრი, რაც, თავის მხრივ, მინისტრთა კაბინეტის დასამტკიცებელია.
ისტორია
1950 წლამდე ირანი იყოფოდა თორმეტ პროვინციად: არდალანი, აზერბაიჯანი, ბელუჩესტანი, ფარსი, გილანი, არაქ-ე აჯამი, ხორასანი, ხუზესტანი, კერმანი, ლარესტანი, ლორესტანი და მაზანდარანი. 1950 წელს ირანის რეორგანიზაცია მოხდა, რომლის მიხედვით ჩამოყალიბდა ათი ძირითადი პროვინცია საკუთარი დაქვემდებარებული გუბერნიებით: გილანი, მაზანდარანი, აღმოსავლეთი აზერბაიჯანი, დასავლეთი აზერბაიჯანი, კერმანშაჰი, ხუზესტანი, ფარსი, კერმანი, ხორასანი, ისპაჰანი. 1960-დან 1981-მდე გუბერნიებს სათითაოდ მიენიჭა პროვინციის სტატუსი. მას შემდეგ რამდენიმე ახალი პროვინციაც შეიქმნა. ყველაზე ბოლო იყო 2004 წელს, როდესაც პროვინცია ხორასანი გაიყო სამი ახალ პროვინციად.
ინფორმაცია
სია
ირანის პროვინციების სია და მათი შედარება სხვადასხვა ქვეყნის მოსახლეობასთან
ირანის ისტორიული პროვინციები
იხილეთ აგრეთვე
ირანის შაჰრესტანები
ირანის გეოგრაფია
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
ოსტნების მინისტრები
აღმოსავლეთ აზერბაიჯანის ოფიციალური საიტი
დასავლეთ აზერბაიჯანის ოფიციალური საიტი
ბუშეჰერის ოფიციალური საიტი
ჩახარ-მახალი და ბახთიარის ოფიციალური საიტი
ფარსისი ოფიციალური სიატი
გილანის ოსტნის ოფიციალური საიტი
გულისტანის ოფიციალური სიტი
ჰამადანის ოფიციალური საიტი
ჰორმაზაგანის ოფიციალური საიტი
ილამის ოფიციალური საიტი
ისპაჰანის ოსტნის ოფიციალური საიტი
ქერმენის ოფიციალური საიტი
ქერმენშაჰის ოფიციალური საიტი
ჩრდილოეთ ხორესანის ოფიციალური საიტი
ხოსარ რეზავის ოფიციალური საიტი
სამხრეთ ხორესანის ოფიციალური საიტი
ხუზისტანის ოფიციალური საიტი
ქოხგილუე და ბოიერაჰმედი ოფიციალური საიტი
ქურთისტანის ოფიციალური საიტი
ლურისტანის ოფიციალური საიტი
მარკიზის ოფიციალური საიტი
მაზანდარანის ოფიციალური საიტი
ყაზვინის ოსტნის ოფიციალური საიტი
ყომის ოსტნის ოფიციალური საიტი
ქემნანის ოფიციალური საიტი
სისტანი და ბელუჯისტანის ოფიციალური საიტი
თეირანის ოსტნის ოფიციალური საიტი
იაზდის ოსტნის ოფიციალური საიტი
ზენჯანის ოფიციალური საიტი
კარნეირუსი

კარნეირუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ალაგოასის შტატში. მიეკუთვნება აგრესტი-ალგოანუს მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 290 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 113 058 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 73.33 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ალაგოასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნგუენები

ნგუენები — მმართველი ფეოდალური გვარი 1558-1802 წლებში ახლანდელი ცენტრალური და სამხრეთ ვიეტნამის ტერიტორიაზე, 1802-1945 წლებში მთელი ვიეტნამის (1884-1945 წლებში პროტექტორი საფრანგეთი) იმპერატორთა დინასტია. ტეიშონთა აჯანყების დროს, XVIII საუკუნის ბოლო მესამედში, ნგუენის ხელისუფლება გაუქმდა. 1802 წელს იგი აღადგინა ნგუენ ანმა (ზია ლონგი), რომელმაც გაიმარჯვა ტეიშონეზე და გააერთიანა მთელი ვიეტნამი. 1860-იან წლებში ნგუენის ტერიტორიის ნაწილი დაიპყრეს ფრანგებმა (სამხრეთ ვიეტნამი). 1884 წელს ნგუენები დამარცხდნენ ფრანგებთან ომში და აღიარეს საფრანგეთის პროტექტორატი. 1945 წელს ნგუენების დინასტიას ბოლო მოუღო ვიეტნამის აგვისტოს რევოლუციამ.
ლიტერატურა
ვიეტნამის ფეოდალური საგვარეულოები
ომებსშორისი პერიოდის ყოფილი სახელმწიფოები
ტონგა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ტონგა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ტონგამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში იასპარეზა. ქვეყანა თამაშებზე 2 სპორტის სახეობაში, ორი სპორტსმენით იყო წარმოდგენილი. ქვეყანამ თამაშებზე მედლის მოპოვება ვერ შეძლო.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
ქვეყნები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ტონგა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სექს-ნუარი

სექს-ნუარი — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს სოფელ ანზერის ჩრდილოეთით, ვალეს კანტონში. მიეკუთვნება ვილდჰორნის მთის მასივს. სიმაღლე 2 731 მეტრი.
რესურსები ინტერნეტში
Sex Noir on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
Quiñota District

Quiñota District is one of eight districts of the Chumbivilcas Province in Peru.
Geography
One of the highest peaks of the district is Puka Qaqa at approximately . Other mountains are listed below:
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (95.31%) learnt to speak in childhood, 4.29% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
See also
Qañawimayu
References
ნილოსის შტატი

ნილოსის შტატი — სუდანის შტატი, მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში. შედგება 6 ოლქისაგან.
ფართობი 122 123 კმ².
მოსახლეობა 1 120 441 კაცი (2008).
ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ედ-დამერი, ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ეგვიპტე.
რესურსები ინტერნეტში
სუდანის შტატები
სუდანის შტატები
Daran, Azerbaijan

Daran, Azerbaijan
Daran is a village in the Bilasuvar Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Bilasuvar District
ფორზაცი

ფორზაცი — მკვრივი ქაღალდის ორმაგი ფურცლები წიგნის ბლოკსა და ყდას შორის. ფორზაცი ბლოკს აერთებს ყდასთან და წიგნის განაპირა გვერდებს იცავს გაჭუჭყიანებისაგან. ამასთან ერთად იგი წიგნის გაფორმების ელემენტია. ფორზაცი არის მიწებებული, მიკერებული, გაკერილი (დამზადების ტექნოლოგიისა და მიმაგრების მიხედვით), უბრალო, თემტური და დეკორაციული (გაფორმების სახეობის მიხედვით).
ლიტერატურა
წიგნების გაფორმება
ტელეშეუ (ორჰეის რაიონი)

ტელეშეუ (ორჰეის რაიონი)
ტელეშეუ — სოფელი მოლდოვაში, ორჰეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 134 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 344 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ორჰეის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ორჰეის რაიონის სოფლები