ბალკანეთის თეატრი

ბალკანეთის თეატრი ან ბალკანეთის კამპანია — პირველი მსოფლიო ომის თეატრი, სადაც იბრძლოდნენ ცენტრალური ძალები (გერმანიის იმპერია, ავსტრია-უნგრეთის იმპერია, ოსმალეთის იმპერია და ბულგარეთი) და ანტანტის ძალები (ბრიტანეთის იმპერია, საფრანგეთის მესამე რესპუბლიკა, იტალიის სამეფო, სერბეთის სამეფო, მონტენეგროს სამეფო და 1917 წლის შემდეგ საბერძნეთის სამეფო).
კამაპინია დაიწყო 1914 წლსი 28 ივნისს ავსტრია-უნგრეთის სერბეთის სამეფოში წარუმატებელი შეჭრით. ავსტრია-უნგრეთის და ბულგარეთის განახლებულმა შეტევამ გამოიწვია მონტენეგროს და სერბეთის სამეფოების დაპყრობა და სერბეთის არმიის ალბანეთში გადასვლა და იქიდან სალონიკში ევაკუაცია. სერბეთის არმია შეუერთდა ფრანკო-ბრიტანულ აღმოსავლეთის არმიას და სანგარებიდან იბრძოდნენ მაკედონიის ფრონტზე ბულგარეთის წინააღმდეგ. ანტანტის არმიების ნაწილი საბერძნეთში იყო განლაგებული, რამაც ნაციონალური სკიზმი გამოიწვია საბერძნეთის ომში ჩართვის თაობაზე. საბერძნეთ ანტანტას 1917 წელს შეუერთდა. 1918 წლის ვარდარის თავდასხმებმა გამოიწვა ბულგარეთის ხაზების გაწყვეტა რამაც ბულგარეთის დანებება გამოიწვია, ბულგარეთის დანებებას მოჰყვა სერბეთის, მონტენეგროს და ალბანეთის გათავისუფლებები.
განხილვა
ომის დაწყების მთავარი მიზეზი იყო მტრობა ავსტრია-უნგრეთის იმპერიასა და სერბეთის სამეფოს შორის. სერბეთი ერთ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში, 1915 წელს დაპყრობამდე, დიდ წინააღმდეგობას უწევდა ავსტრია-უნგრეთის არმიებს და წინსვლის საშუალებას არ აძლევდა.
დალმაცია იყო სტრატეგიული რეგიონი რომლის დაკავებაც, როგორც იტალიას ასევე სერბეთს სურდათ. იტალიის სამეფო ომს 1915 წელს ლონდონის ხელშეკრულების შემდეგ შეუერთდა, სადაც იტალიას საფრანგეთი და დიდი ბრიტანეთი დალმაციის ნაწილს დაჰპირდნენ.
სერბეთი-მონტენეგროს კამაპანია
სერბეთის სამეფომ შედარებით უფრო დიდი, ავსტრია-უნგრეთის იმპერიული არმია უკუაგდო რუსეთის იმპერიის ჩრდილოეთიდან დახამრებით. შემდეგ წელს ავსტრია-უნგრეთმა გაცილებით უფრო მეტი ჯარისკაცი განაწესა სერბეთის ფრონტზე და ამ ჯერად მოკავშირე ბულგარეთის დახმარებით მოახერხა სერბეთის დაპყრობა.
სერბეთის არმია ალბანეთის გავლით საბერძნეთის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში გადავიდა და მთელი ომის განმავლობაში, მარცხის მიუხედავად აქტიური იყო ახლად შექმნილ აღმოსავლეთ ანტანტის არმიის ბაზაზე.
ალბანეთი
პირველ მსოფლიო ომამდე, იტალიის სამეფომ ალბანეეთის ქალაქი, ვლორას ოკუპაცია მოახდინა 1914 წლის დეკემბერში. ომში შესვლის შემდეგ, 1916 წლის შემოდგომაზე, იტალიამ ალბანეთში ოკუპაციის ზენები გააფართოვა. 1916 წელს იტალიამ ოკუპირებულ ალბანეთში ალბანელი მოხალისეების და არარეგულარული მებრძოლების საკუთარ რიგებში აყვანა დაიწყო. იტალიის სამეფომ, ანტანტის მეთაურობის თანხმობით, 1916 წლის აგვისტოში ჩრდილოეთ ეპირუსის ოკუპაცია დაიწყო და ნეიტრალურ ბერძნულ არმიას რეგიონის დატოვება აიძულა.
1917 წლის ივნისში იტალიის სამეფომ ცენტრალური და სამხრეთ ალბანეთი საკუტარ პროტექტორატურად გამოაცხადა. ჩრდილოეთ ალბანეთი (თანამედროვე კოსოვო) გამოყოფილი იყო სერბეთის და მონტენეგროს სამეფოებისათვის. 1918 წლის 31 ოქტომბრისათვის საფრანგეთის მესამე რესპუბლიკის და იტალიის სამეფოს შეიარაღებულმა ძალებმა ალბანეთიდან სრულიად გააძავეს ავსტრია-უნგრეთის და გერმანიის იმპერიების შეიარაღებული ძალები.
1918 წლის 5 და 6 ნოემბერს იტალიის სამეფოს ძალებმა ლონდონის ხელშეკრულების თანახმად მოახდინეს დალმაციის სანაპიროების ოკუპირება.
პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ იტალიამ მთლიანი დალმაცია დაიკავა. ადმირალმა ერნისო მილომ საკუთარი თავი იტალიის დალმაციის გამგებლად გამოაცხადა. ცნობილი ნაციონალისტი გაბრიელე დანიციო ემხრობოდა დალმაციის ოკუპაციას და საბრძოლო ხომალდებით სვლა ზანდარამდე გააგრძელა 1918 წლის დეკემბერში.
ბულგარეთი
ბალკანეთის მეორე ომის შემდეგ ბულგარეთი მოწინაღმდეგედ მიიჩმნენვდა რუსეთის იმპერიას, ბრიტანეთის იმპერიას და საფრანგეთის მესამე რესპუბლიკას მტრებად მიიჩნევდა. ბულგარეთის მთავრობა დაუკავშირდა ავსტრია-უნგრეთს და გერმანიის იმპერიას, რამაც განაპირობა ბულგარეთის და ოსმალეთის იმპერიის, ტრადიციული მტრების, მოკავშირეებად გადაქცევა. სერბეთის სამეფო, საბერძნეთის სამეფო და რუმინეთი ფლობდნენ ტერიტორიებს სადაც უმეტესობა ბულგარელი ხალხი ცხოვროდა და ბულგარეთის მთავრობა თვლიდა რომ ეს ტერიტორიები ბულგარეთის კუთვნილი ტერიტორიები იყო.
1915 წლისთვის ბალკანეთში ყველაზე დიდი არმია ბულგარეთს ჰყავდა.
ბულგარეთმა, რომელიც ბალკანური ომების შემდეგ განახლებებს განიცდიდა, პირველი მსოფლიო ომის პირველი წელი გამოტოვა. სან სტეფანოს ხელშეკრულების შემდეგ, სადაც გერმანიის იმპერია ბულგარეთს ყოფილი ტერიტორიების დაბრუნებას დაჰპირდა, ბულგარეთმა 1915 წლის ოქტომბერში სერბეთს ომი გამოუცხადა. მალევე ბრიტანეთის იმპერიამ, საფრანგეთის მესამე რესპუბლიკამ და იტალიის სამეფომ ბულგარეთს გამოუცხადეს ომი.
ბულგარეთმა, გერმანიის და ავსტრია-უნგრეთის იმპერიების დახმარებით, სერბეთის და რუმინეთის წინააღმდეგ სამხედრო გამარჯვებები მოიპოვა, მოახდინა სამხრეთ სერბეთის დიდი ნაწილის ოკუპაცია და იაღო ქალაქი ნიში 1915 წლის 5 ნოემბერს, წარმატებულად შეიჭრა ბერძნულ მაკედონიაში და დობრუჯა დაიკავა რუმინეთისაგან 1916 წლის სექტემბერში. დიდი ეკონომიკური გაჭირვებების გამო, ომში ჩაბმიდან მალევე ბულგარეთის მოსახლეობა ომის წინააღმდეგი გახდა. რუსეთის 1917 წლის რევოლუციამ ბულგარეთზეც იქონია გავლენა. ბულგარეთის არმიაში, სამხედროებს შორის და მოსახლეობაში პოპულარული გახდა ანტი-მონარქისტული და ანტი-საომარი მოძრაობები.
1918 წლის სექტემბერს მაკედონიის ფრონტში მარცხების შემდეგ, ბულგარეთის მეფე ფერდინანდი იძულებული გახდა ხელი მოეწერა სამშვიდობო ბელშეკრულებაზე.
რევოლუციონერებისგან თავის თაღწევის მიზნით ფერდინანდი გადადგა და ტახტი ბორის III დაუტოვა, რევოლუცია ჩახშობილი იქნა ხოლო არმია დაშლილი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
კომენტარი
პირველი მსოფლიო ომის ბრძოლები
ბულგარეთის ისტორია
ავსტრია-უნგრეთის ისტორია
სერბეთის ისტორია
მონტენეგროს ისტორია
ალბანეთის ისტორია
პირველი მსოფლიო ომის თეატრები