PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
თამარ მეფის ხიდი

თამარ მეფის ხიდი (ყოფ. ჩელუსკინელების ხიდი) — ხიდი თბილისში, მდინარე მტკვარზე.
ისტორია
1934 წლის 16 აპრილს თბილისში, სტალინის სახელობის მუშათა კლუბში გაიხსნა თბილისის საბჭოს გაერთიანებული პლენუმი, რომელმაც დაამტკიცა ახალი მშენებარე ხიდისათვის და რკინიგზის ქუჩისათვის ჩელუსკინელების სახელის მინიჭება. ხიდის მშენებლობის დასრულება დაგეგმილი იყო 1934 წლის 7 ნოემბერს, ოქტომბრის რევოლუციის 17 წლისთავისთვის.
ქალაქის გაფართოებასთან ერთად მნიშვნელოვანი ცვლილებები განიცადა ახლანდელი გმირთა მოედნის მიმდებარე ტერიტორიამ. 1935 წელს მოედნის ჩრდილო-აღმოსავლეთით არსებული კლდოვანი ბორცვის გაჭრის შემდეგ გაიჭრა ჩელიუსკინელების ქუჩა. ამავე წელს აშენდა ხიდი (არქიტექტორი ნ. სევეროვი; ინჟინრები ვ. სალუქვაძე, ნ. სლოვინსკი), რომელიც კიდევ ერთ მძლავრ სატრანსპორტო არტერიად იქცა დედაქალაქისთვის. 1934 წელს, ჩრდილოეთის ყინულოვან ოკეანეში საბჭოთა თბომავალი „ჩელიუსკინი“ ჩაიძირა. ექსპედიციის მონაწილეთა გადარჩენას საბჭოთა პროპაგანდამ ჰეროიკული ეპოპეის ხასიათი შესძინა. ამიტომ ახალ ხიდს ქუჩასთან ერთად „ჩელიუსკინელების“ სახელი ეწოდა. ქუჩასაც და ხიდსაც 1989 წელს თამარ მეფის სახელი მიენიჭა
რკინაბეტონის ბურჯები უხეშად გათლილი გრანიტითაა მოპირკეთებული, დანარჩენი ნაწილები კი — ბაზალტის ფილებით. ხიდი ზუსტი პროპორციებით, კარგად შესრულებული დეტალებითა და მონუმენტურობით გამოირჩევა.
ლიტერატურა
სქოლიო
თბილისის ხიდები
Municipalities of North Karelia

Municipalities of North Karelia
The 13 municipalities of the North Karelia Region in Finland are divided on three sub-regions:
Joensuu sub-region
Heinävesi
Ilomantsi (Ilomants)
Joensuu
Juuka (Juga)
Kontiolahti (Kontiolax)
Liperi (Libelits)
Outokumpu
Polvijärvi
Central Karelia sub-region
Kitee (Kides)
Rääkkylä
Tohmajärvi
Pielinen Karelia sub-region
Lieksa
Nurmes
See also
Eastern Finland
Regions of Eastern Finland
References
External links
კლისთენე

კლისთენე (დ. VI საუკუნის მე-2 ნახევარი — გ. ძვ. წ. V საუკუნის დასაწყისი) — ძველი ათენელი პოლიტიკოსი და რეფორმატორი. წარმოშობით ალკმეონიდების წარჩინებული და გავლენიანი საგვარეულოდან, რომელთან ერთადაც ტირან პისისტრატესა და მისი ვაჟების (პისისტრატიდების) მმართველობის დროს მოუწია გარკვეული დროის ათენს გარეთ გატარება. თუმცა, მისი განდევნა არ იყო პერმანენტული სახის და ზოგიერთ პერიოდში თანამშრომლობდა კიდევაც პისისტრატიდებთან; ცნობილია, რომ 525/524 წელს იგი ათენში არქონტის თანამდებობას იკავებდა. 510 წელს ტირან ჰიპიას განდევნის შემდეგ, ხელისუფლების გამო ისაგორას კონსერვატიულ პოლიტიკასთან გააფთრებული ბრძოლის დროს, დემოსის მზარდი მნიშვნელობის გათვალისწინებით, გადმოიბირა ეს უკანასკნელი თავის მხარეზე და 509–508 წლებში ათენის სახელმწიფო წყობილება დემოკრატიულ ყაიდაზე გადაიყვანა. კლისთენეს მთავარი რეფორმა იყო ატიკის (თავად ათენის ჩათვლით) ახალი ადმინისტრაციული დაყოფის შემოღება: ტერიტორია დაიყო 10 ოლქად (ფილედ), რომლებმაც ჩაანაცვლეს ძველი საგვარეულო ფილეები და ფრატრიები, რითაც შესუსტდა ძველი არისტოკრატიის გავლენა. პირველადი ადმინისტრაციული ერთეული იყო სასოფლო თემი — დემი. შესაბამისად შეიცვალა საგვარეულო ფილეების მიხედვით არჩეული ოთხასთა საბჭო ხუთასთა საბჭოთი — ბულეთი (ყოველი ახალი ფილედან 50 კაცი). რეფორმა განხორციელდა ლაშქარშიც, მისი დაკომპლექტება დაიწყო ახალი ფილეების მიერ გამოყვანილი რაზმებისგან; დამტკიცდა ახალი სამხედრო კოლეგია 10 სტრატეგოსის შემადგენლობით, რაც მალე უმაღლესი სამთავრობო ორგანო გახდა. მოქალაქეებს შორის დემოკრატიული თანასწორობის განმტკიცებისათვის დაწესდა ახალი განსაკუთრებული პროცედურა — ოსტრაკიზმი („თიხის ნამტვრევების სასამართლო“), რომლის საშუალებითაც შესაძლებელი იყო სახალხო საბჭოზე მიეღოთ სახელმწიფოდან, 10 ან 5 წლით, იმ პოლიტიკოსის გაძევების გადაწყვეტილება, რომლის მზარდ გავლენას შეეძლო საფრთხე შეექმნა დემოკრატიული წყობილებისათვის. ამ გარდაქმნების მნიშვნელობა ძალზედ დიდი იყო: თუკი სოლონმა ათენში საფუძველი ჩაუყარა სამოქალაქო საზოგადოებას, კლისთენეს წყალობით მან მკაფიო დემოკრატიული ხაზი შეიძინა.
სქოლიო
ძველი ბერძენი პოლიტიკოსები
ალკმეონიდები
ძვ. წ. VI საუკუნის ათენელები
ინტერპოლი

ინტერპოლი, კრიმინალური პოლიციის საერთაშორისო ორგანიზაცია (აბრეავიატურა ICPO) — საერთაშორისო ორგანიზაცია. მიზნად ისახავს საპოლიციო ხელისუფლებების თანამშრომლობისა და ურთიერთდახმარების უზრუნველყოფას სისხლის სამართლის დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლაში. ჯამში ორგანიზაციის წევრია 194 სახელმიწფო.
ისტორია
1914 წელს შედგა კირმინალური პოლიციის პირველი საერთაშორისო კონგრესი. მასში მონაწილეობდა 24 სახელმწიფო. 1923 წელს ქალაქ ვენაში ჩატარდა კრიმინალური პოლიციის მე‐2 საერთაშორისო კონგრესი, რომელშიც მსოფლიო მაშტაბით 20 ქვეყნის წარმომადგენელმა მიიღო მონაწილეობა. ამ შეხვედრაზე იქნა მიღებული გადაწყვეტილება კრიმინალური პოლიციის საერთაშორისო კომისიის შექმნის შესახებ. ამავე დღეს დამტკიცდა ორგანიზაციის წესდება. ავსტრია‐
უნგრეთის იმპერიის კართოტეკა, რომელიც თითქმის მთელ სამხრეთ‐აღმოსავლეთ ევროპას მოიცავდა, მდებარეობდა ვენაში. სწორედ ეს გახდა საფუძველი იმისა, რომ ორგანიზაციის შტაბ-ბინის ადგილმდებარეობად არჩეულ იქნა ქალაქი ვენა. კრიმინალური პოლიცის საერთაშორისო ორგანიზაციის პირველ პრეზიდენტად აირჩიეს ავსტრიის პოლიციის პრეზიდენტი, კრიმინალური პოლიცის საერთაშორისო კომისიის შექნის ერთ-ერთი მთავარი ინიციატორი, იოჰან შობერი. 1938 წელს ავსტრიის ნაცისტურ გერამნიასთან მიერთების გამო კრიმინალური პოლიციის საერთაშორისო კომისიის შტაბ-ბინის მდებარეობა შეიცვალა. ინტერპოლი შტაბ-ბინა განთავსდა ბერლინში. გადატანილ იქნა გერმანიის ქალაქ ბერლინში. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ორგანიზაციამ გააგრძელა მუშაობა და კიდევ ერთხელ შეიცვალა შტაბ-ბინა. ინტერპოლმა პარიზში გადაინაცვლა 1956 წელს ინტერპოლმა 25-ე სესიაზე მიიღო ორგანიზაციის
კონსტიტუცია, რომელიც დღესაც ძალაშია და რომლის შესაბამისადაც, ორგანიზაციას კრიმინალური პოლიციის საერთაშორისო ორგანიზაციას ინტერპოლი ეწოდა.
რესურსები ინტერნეტში
ინტერპოლი
სქოლიო
ინტერპოლი
სამანი (ორგანიზაცია)

სამანი (ორგანიზაცია)
სამანი (საქართველოს აყვავებისათვის მებრძოლი ახალგაზრდა ნაციონალისტები) — იატაკქვეშა პატრიოტული ორგანიზაცია მეორე მსოფლიო ომის დროინდელ საბჭოთა საქართველოში, რომელიც მიზნად ისახავდა საბჭოთა რეჟიმის დამხობას შეიარაღებული აჯანყების გზით და საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენას.
სამანი 1942 წელს შექმნეს ახალგაზრდა და ნიჭიერმა წოვა-თუშმა პოეტმა ადამ ბობღიაშვილმა (ალვანელი) და მისმა მეგობარმა მიხეილ იმედიძემ მას შემდეგ, რაც გაიცა წინამორბედი ფარული ორგანიზაცია, რომელსაც მათი პედაგოგი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი მიხეილ ზანდუკელი თავკაცობდა. 1941 წელს სექტემბერში ზანდუკელი და მისი თანამოაზრე 17 ასპირანტი თბილისში დააპატიმრეს. 1942 წელს შემოდგომაზე რეპრესიებს გადარჩენილმა სამანელებმა თბილისიდან თავი დააღწიეს და კახეთს, 1942 წელს ადრიან გაზაფხულზე კი თუშეთს შეეხიზნენ. მათი მიზანი იყო თუშეთის ტერიტორიაზე მომხრეების შემოკრება და ჩეჩნეთის მთიანეთში მოქმედ ანტისაბჭოთა მეამბოხეებთან კავშირის დამყარება. მთავრობამ თუშეთში გამაგრებული სამანელების წინააღმდეგ რამდენიმე ასეული გაგზავნა თელავის შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის უფროსის, გამოცდილი ჩეკისტის ალიოშა კვაშალის მეთაურობით. კვაშალმა შეძლო ორგანიზაციის განადგურება: შეთქმულთა ნაწილი გადმოიბირა, ნაწილი დააპატიმრა, მეთაურები, მათ შორის ბობღიაშვილი, 1943 წელს მოკლეს. მათ თავები მოჰკვეთეს და ხალხის დასაშინებლად თუშთა საგანგებოდ შეკრებილ კრებას წარუდგინეს. ორგანიზაციის ლიკვიდაციას თან ახლდა მასობრივი დაპატიმრებები თუშეთში.
ლიტერატურა
ცოცანიძე, გ., თუშური ქრონიკები: მენშევიკური პერიოდი; სამანელები. თბ., 2004. ISBN 99940-16-70-9
თეთვაძე ნ., XX საუკუნის 40-იანი წლების ეროვნული მოძრაობა (სამანელები). თბ., 2021.
საქართველოს უახლესი ისტორია
თუშეთი
ქართული ნაციონალიზმი
Confessions of a Mask

Confessions of a Mask
is the second novel by Japanese author Yukio Mishima. First published on 5 July 1949 by Kawade Shobō, it launched him to national fame though he was only in his early twenties. Some have posited that Mishima's similarities to the main character of the novel come from the character acting as a stand-in for Mishima's own autobiographical story.
Plot
The protagonist is referred to in the story as Kochan, which is the diminutive of the author's real name: Kimitake. Being raised during Japan's era of right-wing militarism and Imperialism, he struggles from a very early age to fit into society. Like Mishima, Kochan was born with a less-than-ideal body in terms of physical fitness and robustness, and throughout the first half of the book (which generally details Kochan's childhood) struggles intensely to fit into Japanese society. A weak homosexual, Kochan is kept away from boys his own age as he is raised, and is thus not exposed to the norm. His isolation likely led to his future fascinations and fantasies of death, violence, and same-sex intercourse.
Kochan is homosexual, and in the context of Imperial Japan he struggles to keep it to himself. In the early portion of the novel, Kochan does not yet openly admit that he is attracted to men, but indeed professes that he admires masculinity and strength while having no interest in women. This includes an admiration for Roman sculptures and statues of men in dynamic physical positions. Some have argued that the admiration of masculinity is autobiographical of Mishima, himself having worked hard through a naturally weak body to become a superbly fit body builder and male model.
In the first chapter of the book, Kochan recalls a memory of a picture book from when he was four years old. Even at that young age, Kochan approached a single picture of a heroic-looking European knight on horseback almost as pornography, gazing at it longingly and hiding it away, embarrassed, when others come to see what he is doing. When his nurse tells him that the knight is actually Joan of Arc, Kochan, wanting the knight to be a paragon of manliness, is immediately and forever put off by the picture, annoyed that a woman would dress in man's clothing.
The word 'mask' comes from how Kochan develops his own false personality that he uses to present himself to the world. Early on, as he develops a fascination with his friend Omi's body during puberty, he believes that everybody around him is also hiding their true feelings from each other, everybody participating in a 'reluctant masquerade'. As he grows up, he tries to fall in love with a girl named Sonoko, but is continuously tormented by his latent homosexual urges, and is unable to ever truly love her.
References
1949 novels
1949 Japanese novels
Japanese-language novels
Novels by Yukio Mishima
Novels set in Tokyo
Novels with gay themes
1940s LGBT novels
Japanese LGBT novels
1949 debut novels
Kawade Shobō Shinsha books
Novels set in Nagano Prefecture
Skin Trade

Skin Trade
„Skin Trade“ — ინგლისური როკ-ჯგუფ Duran Duran-ის სიმღერა, რომელიც შეტანილია 1986 წელს გამოსულ ალბომში Notorious. იგი სინგლის სახით 1987 წლის 31 იანვარს გამოვიდა. ბრიტანეთში სიმღერა ჩარტის #22 პოზიციამდე მივიდა, ხოლო აშშ-ში ძლივს შეაღწია Billboard Hot 100-ში.
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია Duran Duran Wiki-ზე
Duran Duran-ის სიმღერები
1987 წლის სინგლები
1986 წლის სიმღერები
Who's Next

Who's Next — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Who-ს მეხუთე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1971 წლის აგვისტოში. თავდაპირველად იგი დაგეგმილი იყო, როგორც როკ-ოპერა, თუმცა გამოვიდა ტრადიციული ალბომის ფორმით. მას კომერციული და კრიტიკული წარმატება ხვდა წილად. ეს არის ჯგუფის ერთადერთი ალბომი, რომელიც ბრიტანეთის ჩარტების პირველ პოზიციაზე მოხვდა.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - პიტ ტაუნსენდი, გარდა მითითებულისა.
დამატებები
2003 წლის დელუქს გამოცემა
მეორე დისკზე წარმოდგენილია ლონდონის თეატრში Young Vic 1971 წლის 26 აპრილს გამართული კონცერტი.
სერტიფიცირებები
სქოლიო
1971 წლის ალბომები
The Who-ს ალბომები
Track Records-ის ალბომები
Decca Records-ის ალბომები
MCA Records-ის ალბომები
Polydor Records-ის ალბომები
Universal-ის დელუქს-გამოცემები
ალბომები პიტ ტაუნსენდის პროდიუსერობით
ალბომები გლინ ჯოუნსის პროდიუსერობით
Diaugasma epicharta

Diaugasma epicharta is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 5 mm, and its diameter 1.75 mm.
The small oblong-fusiform shell is semi-pellucid. It is unicolorous white, or flecked with pale straw-colored spots. It contains six whorls of which three in the protoconch. These are closely and very finely cancellate. The subsequent whorls are slightly ventricose and almost smooth. The very delicate and irregular spiral striation across the whorls is almost evanescent. The body whorl is smooth centrally. The narrow aperture is oblong. The outer lip is nearly straight. It is incrassate, white and shining. The columella stands upright. The siphonal canal is short. The sinus is hardly expressed.
Distribution
This marine species occurs in the Gulf of Oman
References
External links
J.C. Melvill (1917), A revision of the Turridae (Pleurotomidae) occurring in the Persian Gulf, Gulf of Oman and North Arabian Sea, as evidenced mostly through the results of dredgings carried out by Mr. F. W. Townsend, 1893-1914; Proceedings of the Malacological Society of London vol. 12, 1917
epicharta
Gastropods described in 1903
Kodori (river)

Kodori (river)
The Kodori is one of the two largest rivers of Abkhazia, along with the Bzyb. It is formed by the joining of the rivers Sakeni and Gvandra. The Kodori is first among Abkhazia's rivers with respect to average annual discharge at and drainage basin area at . It is second after the Bzyb with respect to length at when combined with the Sakeni.
See also
Kodori Valley for the valley through which the Kodori flows.
References
Caucasus
Rivers of Abkhazia
Rivers of Georgia (country)
Tributaries of the Black Sea
უბედურება (მოთხრობა)

უბედურება (მოთხრობა)
უბედურება — ანტონ ჩეხოვის მოთხრობა, რომელიც 1886 წელს დაიწერა. პირველად, 1886 წლის 16 აგვისტოს ჟურნალ „Новое время“-ში გამოქვეყნდა.
ნაწარმოებში აღწერილია სოფლის ნოტარიუსის ახალგაზრდა ცოლი სოფია პეტროვნა, მიის ურთიერთობა ქმართან და საყვარელთან. ჩეხოვი შემოქმედების ამ პერიოდში დაინტერესებული იყო საზოგადოებაში ქალის მდგომარეობით.
გამოქვეყნების ისტორია
ჩეხოვი მოთხრობა „უბედურება“-ს 1886 წლის დასაწყისში სანქტ-პეტერბურგულ ჟურნალ „Новое время“-სთვის წერდა. 1887 წელს მოთხრობა შევიდა კრებულ „ბინდში“. მოთხრობის კრებულში მოსახვედრად ჩეხოვმა ერთ-ერთი გმირის ტექსტი შეამცირა.
რუსული ლიტერატურის სპეციალისტი დონალდ რეიფილდი 1886 წელს ჩეხოვის შემოქმედებაში „Annus mirabilis“-ს (მნიშვნელოვანი მოვლენით გამორჩეული წელი) უწოდებს.
ჩეხოვის სიცოცხლეშივე მოთხრობა დანიურ, გერმანულ, სერბო-ხორვატულ, სლოვაკურ და ჩეხურ ენებზე ითარგმნა.
სიუჟეტი
25 წლის დიასახლისი სოფია პეტროვნა ზაფხულს ქმართან, ნოტარიუს ანდრეისთან ერთად, უფერულ ქალაქში ატარებს. სოფიას ძველი მეგობარი და ადვოკატი ილინი მასთან არშიყობას იწყებს. სოფია ილინს არშიყობის შეწყვეტას სთხოვს და მეგობრებად დარჩენას ურჩევს. თუმცა ილინი სთხოვს ხელი არ ჰკრას მას.
სოფია ხვდება, რომ შეყვარებულია და ქორწინების გადასარჩენად ანდრეის მის აქედან წაყვანას სთხოვს. ის ანდრეის თავისი გრძნობების შესახებ უყვება, მაგრამ ის ყველაფერს უარყოფს და ამბობს, რომ ეს მხოლოდ მისი „ფანტაზიაა“. იმავე საღამოს სოფია ილინთან მიდის.
ანალიზი
მოთხრობაში „უბედურება“ მთავარ თემას სიყვარული და საზოგადოებაში ქალის მდგომარეობა წარმოადგენს. მწერალის მიერ ამ პერიოდში შექმნილ მოთხრობებში, წინ გრძნობების თემაა წამოწეული. ქალის სიყვარული გავლენას ახდენს გარშემომყოფი მამაკაცების ქცევაზე.
კრიტიკოსები ამ მოთხრობაში ჩეხოვის შემოქმედებაზე ლევ ტოლსტოის გავლენაზე საუბრობენ, განსაკუთრებით ეს ტოლსტოის რომან „ანა კარენინას“ ეხება. რეიფილდი ჩეხოვის შემოქმედებაზე გი დე მოპასანის გავლენასაც აღნიშნავს, რომელიც ქალისაკენ ლტოლვას ხშირად იყენებს, როგორც პერსონაჟების ქცევის მოტივაციას. მოთხრობა „ უბედურება“ შესაძლოა მსგავსი სახის ნაწარმოებებზე პაროდიაც ყოფილიყო.
მემკვიდრეობა
ჯეიმზ ლოლინი მოთხრობა „უბედურება“-ს გავლენას ხედავს ჩეხოვის უფრო შემდგომ მოთხრობაზე „ხტუნია“. რეიფილდი სოფიას თავის საყვარელთან საუბარს, ჩეხოვის პიესა „თოლიაში“ ელენასა და ვანიას დიალოგს ადარებს.
ლიტერატურა
Чехов А. П. Несчастье // Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982.
Волжский. Очерки о Чехове. СПб., 1903, стр. 61—62.
რესურსები ინტერნეტში
მოთხრობა „უბედურება“
სქოლიო
ანტონ ჩეხოვის მოთხრობები
აპოლო 8

აპოლო 8
„აპოლო 8“ — ამერიკულ კოსმოსურ პროგრამა „აპოლოს“ ფარგლებში მეორე პილოტირებადი კოსმოსური ხომალდი, რომლის ფრენის დროსაც ადამიანმა პირველად მიაღწია სხვა ციურ სხეულს, მთვარეს, და მის ორბიტაზე გავიდა. ფრენამ კოსმოსური სივრცის კვლევებისა და კაცობრიობის ისტორიაში ახალ ეპოქას ჩაუყარა საფუძველი. მისი მსვლელობისას ადამიანებმა პირველად დატოვებს დედამიწის მახლობელი სივრცე და მთლიანად დაინახეს საკუთარი პლანეტა შორიდან, პირველად დატოვეს დედამიწის გრავიტაციული ველი და მოხვდნენ მისი თანამგზავრის გრავიტაციულ ველში, პირველად დაექვემდებარნენ მზის რადიაციის მოქმედებას დედამიწის მაგნიტური ველის გარეთ, პირველად საკუთარი თვალით იხილეს მთვარის საპირისპირო მხარე და დედამიწის ამოსვლა მთვარის ჰორიზონტზე, პირველად დროებით მოხვდნენ (მთვარის დისკზე ყოფნისას) მდგომარეობაში, როდესაც დედამიწასთან არ ჰქონდათ არავითარი კონტაქტი და პირველად შევიდნენ დედამიწის ატმოსფეროში მთვარიდან დაბრუნების სიჩქარით.
იხილეთ აგრეთვე
კოსმოსური პროგრამა „აპოლო“
სქოლიო
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
„აპოლო 8-ის“ ფრენის განყოფილება NASA-ს საიტზე
Apollo 8 Flight Journal
„აპოლო 8“ საიტზე „პროგრამა „აპოლოს“ ფაქტები“
Apollo 8 Encyclopedia Astronautica-ში
აკადემიკოსი ვ. პ. მიშინი „როგორ წავაგეთ მთვარე“
ნ. პ. კამანინი. დღიურები
აპოლოს კოსმოსური პროგრამა
საქსჰორნები

საქსჰორნები (გამომგონებლის გვარი — საქსი და გერმ. Horn — რქა), სასულე მუნდშტუკიან საკრავთა ოჯახი, რომლის კონსტრუქტორია ადოლფ საქსი. გამოირჩევა მენზურისა და ფორმის (ტუბისებური) ერთგვაროვნებით. თავდაპირველად საქსჰორნების 7, შემდეგ კი 9 ნაირსახეობა არსებობდა (სოპრანინოდან სუბკონტრაბასამდე). მუსიკის პრაქტიკაში საქსჰორნებს ხშირად უწოდებენ ჩვეულებრივ სპილენძის სასულე საკრავების 3 ნაირსახეობას — ალტს, ტენორსა და ბარიტონს.
ლიტერატურა
ჩასაბერი საკრავები
აწყურის ეკლესია

აწყურის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში, სოფელ აწყურში. დგას სოფლის ჩრდილოეთით ვენახებში. განეკუთვნება XIX საუკუნეს.
ეკლესია დარბაზულია (6,8 X 4,3 მ), ნაშენია რიყის ქვით, აგურითა და კირის დუღაბით. კედლები ძირითადად რიყის ქვისაა. კონსტრუქციული ნაწილები და კარ-სარკმლები აგურითაა გამოყვანილი. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამოშლილია კონქი და დარბაზის კამაროვანი გადახურვა, მონგრეულია კედლის ზედა ნაწილები.
შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდანაა. ორივე კარი გარედან თაღოვანია, შიგნიდან - თარაზულადაა გადახურული. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო თაღოვანი ნიშია. ჩრდილოეთ ნიში გეგმით ნახევარწრიულია და სამხრეთ ნიშზე უფრო დიდია. დარბაზის გრძივი კედლების შუაში და დასავლეთ კუთხეებში მარტივი პილასტრებია, რომლებსაც კამარის საბჯენი თაღები (შემორჩენილია ქუსლების ნაწილები) ეყრდნობოდა. სამხრეთ, დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პერიკლე არგიროპულო

პერიკლე არგიროპულო
პერიკლე ემანუილის ძე არგიროპულო (დ. 24 ივლისი [ ძვ. სტ. 12 ივლისი], 1839 — გ. 30 დეკემბერი [ ძვ. სტ. 18 დეკემბერი], 1862) — რუსი რევოლუციონერი, წარმოშობით ბერძენი.
1859 წლიდან „ყაზანის სტუდენტთა ბიბლიოთკის“ წრის მონაწილე. 1860–1861 წლებში პეტრე ზაიჩნევკისთან ერთად ხელმძღვანელობდა სტუდენტთა წრეს, რომელიც თარგმნიდა და ავრცელებდა აკრძალულ წიგნებს (ლუდვიგ ანდრეას ფოიერბახს, ალექსანდრე გერცენს, ნიკოლოზ ოგარიოვს და სხვა), მასწავლებლობდა საკვირაო სკოლებში, სადაც ეწეოდა რევოლუციურ პროპაგანდას. 1861 წლის 22 ივნისს დააპატიმრეს, დაკითხვებზე არ დაფარა თავისი შეხედულებები. გარდაიცვალა განაჩენის გამოცხადებამდე.
ლიტერატურა
რუსი რევოლუციონერები
დაბადებული 24 ივლისი
დაბადებული 1839
გარდაცვლილი 30 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1862
გუბაზ II

გუბაზ II (გ. 554) — ეგრისის მეფე VI საუკუნის 40-50-იან წლებში. მისი მეფობის დროს დიდი ბრძოლა მიმდინარეობდა ირანსა და ბიზანტიას შორის (დიდი ომიანობა ეგრისში). ირანელების მიერ ქართლის დაკავებისა და მეფობის გაუქმების შემდეგ ბიზანტიელებმა ეგრისის გამაგრებისა და ირანელების შემოსევის თავიდან აცილების მიზნით, ქვეყანაში ჯარების შემოყვანა დაიწყეს, მაგრამ ბიზანტიელების თავხედობამ, მეფის საქმეებში ჩარევამ, ხალხის ყვლეფამ იმდენად განარისხა ეგრისელები, რომ 541 წელს გუბაზმა ელჩები გაუგზავნა ირანის შაჰს ხოსრო I ანუშირვანს, რათა იგი დახმარებოდა მას ბიზანტიელთა ძალმომრეობისაგან ქვეყნის დახსნაში. ხოსრომ სიხარულით მიიღო გუბაზის ელჩები და მალე, 542 წელს, დიდი ჯარით შეიჭრა ეგრისში. გუბაზმა დახმარება გაუწია ირანელებს და ბიზანტიელები დამარცხდნენ, მაგრამ ხოსროს ვერაგული გეგმა ჰქონდა გუბაზისა და ეგრისელების გასანადგურებლად. მას სურდა, რომ გუბაზი მოეკლა, ეგრისელები მშობლიური მიწა-წყლიდან აეყარა და იქ ირანელები და თავისი ერთგული ტომები ჩაესახლებინა. შაჰმა გუბაზის მოკვლა თავის მოხელეს, ფაბრიზს დაავალა, ხოლო ფაბრიზმა ეს გეგმა გაანდო ერთ წარჩინებულ ეგრისელს, ფარსანსს, რომელსაც დიდი ხნის მტრობა ჰქონდა გუბაზთან, მაგრამ ფარსანსმა დაივიწყა პირადი დამოკიდებულება მეფესთან და გუბაზს ყველაფერი აცნობა. ხოსროს ნამდვილი ზრახვები გამომჟღავნდა და გუბაზი ბიზანტიელების მხარეს გადავიდა. ომი ახალი სისასტიკით განახლდა. ეგრისელები მეფესთან ერთად გმირულად იბრძოდნენ სამშობლოსათვის, მაგრამ არც ბიზანტიელები აღმოჩნდნენ სანდონი. მათი უგულობისა და ღალატის წყალობით ირანელებმა რამდენიმეჯერ გაიმარჯვეს. ამ დამარცხებაში გუბაზი ბიზანტიელთა სარდლებს მარტინეს, ბესასა და რუსტიკეს სდებდა ბრალს. მათ კი ვითომ სათათბიროდ 554 წელს მდინარე ხობისწყალთან მიიწვიეს მეფე და ვერაგულად მოკლეს. ამ ამბავმა სასტიკად აღაშფოთა ეგრისელები. მათ კრება მოიწვიეს და ბიზანტიის იმპერატორს მოსთხოვეს დაესაჯა მკვლელები, წინააღმდეგ შემთხვევაში ირანის მხარეზე გადასვლით იმუქრებოდნენ. იმპერატორმა კარგად იცოდა თუ რა მოჰყვებოდა მისთვის ეგრისელების ირანელთა მხარეს გადასვლას, ამიტომ 555 წელს გუბაზის მკვლელები გაასამართლეს და სიკვდილით დასაჯეს. ამავე წელს გაამეფეს ბიზანტიაში მყოფი გუბაზის ძმა წათე.
ლიტერატურა
მ. ლორთქიფანიძე, რ. მეტრეველი „საქართველოს მეფეები“, 2007 წ.
ეგრისის სამეფოს მეფეები
გარდაცვლილი 554
მოკლული მონარქები
Iakob of Mtskheta

Iakob of Mtskheta was the second archbishop of the Georgian Orthodox Church in period of 363–375.
Bibliography
მოქცევაჲ ქართლისაჲ, შატბერდის კრებული X საუკუნისა, ბ. გიგინეიშვილისა და ელ. გიუნაშვილის გამოცემა, თბილისი, 1979
მოქცევაჲ ქართლისაჲ, ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურის ძეგლები, ილ. აბულაძის რედაქცია, წიგნი. 1, თბილისი, 1963
მოქცევაჲ ქართლისაჲ, ახლადაღმოჩენილი სინური რედაქციები, ზ. ალექსიძის გამოცემა, თბილისი, 2007
ცხოვრება ქართუელთა მეფეთა, ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის რედაქციით, ტ. 1, თბილისი, 1955
Catholicoses and Patriarchs of Georgia (country)
პაპაგაიუსი

პაპაგაიუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 718 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სეტი-ლაგოასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 175 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.61 კმ²-ზე. ფართობი 553 577 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ხოსე გუტიერესი

ხოსე გუტიერესი (დ. 1869, სუკრე, ბოლივია — გ. 1939, ანტოფაგასტა, ჩილე) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1917-1920 წწ. თანამდებობა დაიკავა 1917 წლის 15 აგვისტოს — დატოვა 1920 წლის 12 ივლისს.
წყაროები
Parker, William Belmont, "Bolivians of to-day", Hispanic Society of America - 1922, pp. 141-144.
Benavides, Julio M., "José Gutiérrez Guerra en nuestra historia económica" 1975.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის პრეზიდენტი
ბოლივიის პრეზიდენტები
დაბადებული 1869
გარდაცვლილი 1939
სტუპა

სტუპა — მიწის ან ქვის ბორცვი. მისი აშენება დაიწყეს ბუდიზმის მიმდევრებმა რელიგიური სიწმინდეების შესანახად. ამ ვეებერთელა გორაკს თავზე მსუბუქი ფანჩატური ედგა. პირველი სტუპა აშენდა ძვ.წ-ით I საუკუნეში ინდოეთის სოფელ სანჩისში.
გალერეა
საკულტო შენობა-ნაგებობები
ბუდისტური არქიტექტურა
Eurhopalothrix caledonica

Eurhopalothrix caledonica — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Eurhopalothrix-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ადრიანი (მოსკოვის პატრიარქი)

ადრიანი (მოსკოვის პატრიარქი)
ადრიანე (დ. 1627 – გ. 1700) – სრულიად მოსკოვისა და რუსეთის პატრიარქი. მხარს უჭერდა პეტრე დიდის რეფორმებს (ოღონდ არა წვერის გაპარსვას, მოწევას, უცხო სამოსელს). მისივე დავალებით მასალებს აგროვებდა ახალი სჯულდების შესაქმნელად. ადრიანეს სიკვდილის შემდეგ ახალი პატრიარქის არჩევნები რუსეთში 1917 წლამდე არ შემდგარა, ხოლო პატრიარქის ტახტის მეთვალყურედ სტეფან იავორსკი გამოცხადდა.
ლიტერატურა
უნივერსალური ენციკლოპედიური ცნობარი, ტ. 2, თბ. 2008 წ. გვ. 247
რესურსები ინტერნეტში
Адриан Статья в Православной энциклопедии (2000)
Адриан на сайте Русское Православие
Андрей Петрович Богданов. Патриарх Адриан
მოსკოვის პატრიარქები
დაბადებული 1627
გარდაცვლილი 1700