PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დიმიტრი თოფურია

დიმიტრი თოფურია
დიმიტრი სამსონის ძე თოფურია (დ. 11 თებერვალი, 1861 – გ. 1924) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-მაიორი (1915).
ბიოგრაფია
დაამთავრა ჯერ სასულიერო სასწავლებელი, შემდეგ ტფილისის იუნკერთა სასწავლებელი. 1878 წელს გახდა პრაპორშჩიკი, 1881 წელს ― პოდპორუჩიკი, 1885 წელს ― პორუჩიკი, 1891 წელს ― შტაბსკაპიტანი, 1898 წელს ― კაპიტანი, 1904 წელს კი ― პოდპოლკოვნიკი. იყო რუსეთ-იაპონიის ომის მონაწილე. 1910 წელს მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. პირველი მსოფლიო ომის დროს მეთაურობდა რუსეთის იმპერიის არმიის ჩებოკსარის 308-ე მსროლელთა ქვეით პოლკს. 1915 წელს წარჩინებისთვის მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება. ომის დასასრულს იმყოფებოდა გერმანელების ტყვეობაში. 1918-1921 წლებში. მსახურობდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სამხედრო სტრუქტურებში. იყო საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის წევრი და ამ პარტიის სამეგრელოს ორგანიზაციის ხელმძღვანელი. 1921 წელს ემიგრაციაში არ წასულა. მონაწილეობდა 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მომზადებაში სამეგრელოში.
ლიტერატურა
Гогитидзе, Мамука (2007), Военная элита Кавказа: Генерали и адмиралы из Грузии, с. 224. Научно-исследовательский центр истории грузинско-кавказских отношении
სქოლიო
დაბადებული 11 თებერვალი
დაბადებული 1861
გარდაცვლილი 1924
რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
ქართველი გენერლები
ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მონაწილეები‎
Yəhərçi Qazaxlar

Yəhərçi Qazaxlar (also, Kyrmyzy-Kazakhlar, Yagarchi-Kazakhlar, and Yegarchikazakhlar) is a village and municipality in the Goranboy Rayon of Azerbaijan. It has a population of 694.
References
Populated places in Goranboy District
ნოღა (წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი)

ნოღა (წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი)
ნოღა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (რიონის თემი), მდებარეობს მდინარე რიონის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 200 მეტრი, წყალტუბოდან 35 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 68 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ციალა მაისურაძე

ციალა მაისურაძე (დ. 23 აგვისტო, 1932, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი და პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1956 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი გეომორფოლოგიის სპეციალობით.
სტუდენტობის დროს მონაწილეობდა კონფერენციებში, რომელთა თეზისები დაბეჭდილია. 1957 წლიდან მუშაობდა თბილისის 51-ე საჯარო სკოლა საშუალო სკოლის გეოგრაფიის მასწავლებლად; 1960 წელს „პედაგოგიური კითხვის“ მე-14 კონფერენციაზე წაიკითხა მოხსენება, რომელიც იმავე წელს დაიბეჭდა; 1961-1964 წლებში ასპირანტურის კურსი გაიარა [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი[[ს გეომორფოლოგიის კათედრაზე აკად. ალ. ჯავახიშვილის ხელმძღვანელობით. იმავე წელს სამუშაოდ გადადის იმავე კათედრაზე ჯერ უფროს ლაბორანტად, შემდეგ ასისტენტად; 1969-1972 წლებში მუშაობდა საბჭოთა კავშირის II ჰიდროგეოლოგიურ სამმართველოში ინჟინერ-გეომორფოლოგად, ჯგუფის ხელმძღვანელად, შემდეგ მთავარ სპეციალისტად. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1972 წელს „მდ. ლიახვის აუზის გეომორფოლოგია“.
ლიტერატურა
ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 178
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 23 აგვისტო
დაბადებული 1932
ქართველი გეოგრაფები
ქართველი პედაგოგები
თბილისში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ოთარ სოზიაშვილი

ოთარ სოზიაშვილი (დ. 6 სექტემბერი, 2000, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო), ჭაბუკებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2016, 72 კგ).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
ოთარ სოზიაშვილი — ქართული სპორტი
დაბადებული 6 სექტემბერი
დაბადებული 2000
თბილისში დაბადებულები
ქართველი სამბისტები
კაპიტან-ჟერვაზიუ-ოლივეირა

კაპიტან-ჟერვაზიუ-ოლივეირა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 878 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.42 კმ²-ზე. ფართობი 1 134 168 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
Métamorphoses (album)

Métamorphoses (album)
Métamorphoses is the thirteenth studio album by French electronic musician and composer Jean-Michel Jarre, released by Sony Music in 1999, Epic Records on January 24, 2000 and by Disques Dreyfus on May 25, 2004 in the U.S. The album was followed by two singles: "C'est la Vie" and "Tout Est Bleu".
Critical reception
In Release Magazine, Niklas Forsberg wrote that "it is a musical flashback to a more enthusiastic and innovative Jean Michel Jarre" and added that "Jarre does it better when he's not influenced by anyone but himself." AllMusic writer, Thom Jurek described the album as "the most adventurous recording of Jarre's in a decade, and articulates his universal language of transcultural musicality and futuristic altruism fantastically."
Track listing
Personnel
Adapted from album booklet:
Jean Michel Jarre – vocals, processed vocals, keyboards, synthesizers
Joachim Garraud – drum programming, sound design, additional keyboards
Laurie Anderson – vocals on "Je me souviens"
Natacha Atlas – vocals on "C'est la vie"
Sharon Corr – violin on "Rendez-vous à Paris"
Veronique Bossa – vocals on "Give Me a Sign" and "Millions of Stars"
Dierdre Dubois – vocals on "Miss Moon"
Lisa Jacobs – vocals on "Millions of Stars"
Ozlem Cetin – vocals on "Silhouette"
Olivier Constantin - vocals
Leslie Jacobs - vocals
Rabah Khalfa - bendir, darbouka
Raphael Garraud – additional keyboards
Christopher Papendieck – additional bass keyboards
Francis Rimbert – additional keyboards
John Davis - mastering
Nuit de Chine - art direction, graphic design
Patrick Pelamourgues - technical assistance
Jean Baptise Saudray - choir conductor
Yvan Cassar - string arrangements
Charts
References
External links
Metamorphoses at Discogs
2000 albums
Jean-Michel Jarre albums
Electronic albums by French artists
UTC+04:00

UTC+04:00 — სასაათო სარტყელი, რომელიც ვრცელდება შემდეგ რეგიონებში:
მოსკოვის ზაფხულის დრო
სტანდარტული დრო (მთელი წელი)
ასტრახანის ოლქი
სამარის ოლქი
სარატოვის ოლქი
ულიანოვსკის ოლქი
უდმურტეთი
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქები UTC+04:00 ზონაში
სქოლიო
UTC+04:00
ბაქტრია

ბაქტრია (ძვ. ბერძ. Βακτριανή ძვ.სპარს. Baxtri-; სპარს. باختر ,بلخ‎; ტაჯ. Балх, Бохтар; უზბ. Балх) — ისტორიული ოლქი ტაჯიკეთს, უზბეკეთს და ავღანეთს შორის, ჰინდიყუშის მთიანეთის სამხრეთით და ფერღანის ხეობის ჩრდილოეთით. ქვეყნის დედაქალაქი იყო ბაქტრია ჩრდ. ავღანეთის ტერიტორიაზე. ბაქტრიელები საუბრობდნენ ინდოევროპული ენათა ოჯახის ინდო-ირანული ჯგუფის ერთ-ერთ ირანულ ენაზე. თანამედროვე ტაჯიკები და პუშტუნები ძველი ბაქტრიელების პირდაპირი შთამომავლები არიან.
გეოგრაფია
ბაქტრია წარმოადგენს ამუდარიის შუა წელზე მდებარე დაბლობ რეგიონს. მას ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება პამირის მთიანეთი, ხოლო სამხრეთიდან ჰინდიყუში. ჰინდიყუშის მთიანეთიდან ჩამომავალი მდინარის დელტის წყალობით, ბაქტრიის შუაგულში ოაზისი ჰყვაოდა. ოაზისის ცენტრი იყო ქალაქი ბაქტრია, რომელმაც მისცა სახელი ქვეყანას. ბაქრიის ჩრდილოეთი საზღვარი იყო ამუდარია. ის მდებარეობდა მნიშვნელოვან სავაჭრო გზებზე ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ (დიდი სტეპებიდან ინდოეთისაკენ და ოკეანის სანაპიროებისკენ და დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ (ხმელთაშუა ზღვის ქვეყნებიდან ჩინეთამდე). ასეთმა მდებარეობამ და ოლქის ნაყოფიერებამ ხელი შეუწყო რეგიონს, მნიშვნელოვანი ადგილი ჰქონოდა ისტორიაში უხსოვარი დროიდან. მკვლევარ ნ. ი. ვავილოვის თანახმად, ბაქტრია წარმოადგენდა მრავალი კულტურული მცენარის, მათ შორის ხორბლის სამშობლოს.
დღეისათვის, ბაქტრიის ტერიტორიების სამხრეთი ნაწილი XIX საუკუნიდან შედის ავღანეთის შემადგენლობაში. ჩრდილოეთ ბაქტრიის ტერიტორიები წარმოადგენს ტაჯიკეთის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილს დედაქალაქ დუშანბეს ჩათვლით, აგრეთვე, შედის უზბეკეთის შემადგენლობაში და მოიცავს უზბეკეთის სამხრეთ ოლქებს.
ისტორია
ცნობილია ბაქტრიული-მარგიანული არქეოლოგიური კომპლექსის შესახებ — ეს არის ბრინჯაოს ხანის ერთ-ერთი ცივილიზაცია, რომელიც არსებობდა ძვ. წ. XXVIII-XXIII საუკუნეებში ჩრდილოეთ ავღანეთის, დასავლეთ ტაჯიკეთის, აღმოსავლეთ თურქმენეთის და სამხრეთ უზბეკეთის ტერიტორიებზე. იგი ერთდროულად თანაარსებობდა დასავლეთით შუამდინარეთში ძველბაბილონურ სამეფოსთან და აღმოსავლეთში ინდურ ცივილიზაციასთან ერთად.
ერთ-ერთი კონცეფციის თანახმად, ძვ. წ. VII საუკუნეში, ირანის უდაბნოთი შემოსაზღვრულ, ქვეყნის მთიანი რეგიონის ნაყოფიერ მიწებზე ქადაგებდა წინასწარმეტყველი ზარატუსტრა, იქვე გამოუჩნდნენ მას პირველი მიმდევრები. წმინდა ენას, რომელზეც დაწერილი იქნა ზოროასტრიზმის კანონთა წიგნი, „ავესტა“, ზოგჯერ მოიხსენებენ, როგორც ძველ ბაქტრიულ ენას. სხვა ვერსიის თანახმად, ავესტას ენა ძველ ხორეზმულ ენასთან ბევრად უფრო ახლოს დგას.
აქემენიდების იმპერია
აქემენიდების იმპერიაში ბაქტრია შედის ჯერ კიდევ კიროს დიდის პერიოდიდან და ითვლებოდა ყველაზე მდიდარ და ძლიერ სატრაპიად. აქემენიდების იმპერიის შესახებ მრავალი ღირებული ინფორმაცია შემოგვინახა თავის შრომებში ძველბერძენმა გეოგრაფმა ქტესიამ, რომელიც მეფე არტაქსერქსე II-ის კარზე მრავალი წელი მოღვაწეობდა ექიმად. აქემენიდების ეპოქაში ბაქტრიაში გაჩნდა პირველი ბერძნული დასახლება, როდესაც აქ გადმოასახლეს მილეტიდან სპარსელი დამპყრობლების მხარეზე გადასული აპოლონის ტაძრის ქურუმები.
ლიტერატურა
Сарианиди В. И. Бактрия сквозь мглу веков. М.; Мысль, 1984.
Литвинский Б. А., Соловьев В. С. Средневековая культура Тохаристана. М.: Наука, 1985.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია ბრიტანიკა
ბაქტრია. დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
ტაჯიკეთის ისტორია
უზბეკეთის ისტორია
უზბეკეთის ისტორიული ოლქები
ავღანეთის ისტორიული ოლქები
Jiquiriçá

Jiquiriçá is a municipality in the state of Bahia in the North-East region of Brazil.
The municipality contains part of the Caminhos Ecológicos da Boa Esperança Environmental Protection Area, created in 2003.
See also
List of municipalities in Bahia
References
Municipalities in Bahia
არგენტინის პოლიტიკური სისტემა

არგენტინის პოლიტიკური სისტემა, როგორც მას კონსტიტუცია განსაზღვრავს, ემყარება წარმომადგენლობითი დემოკრატიის ფედერალურ საპრეზიდენტო რესპუბლიკას, სადაც სახელმწიფოს და მთავრობის მეთაურია არგენტინის პრეზიდენტი. საკანონმდებლო ხელისუფლება გაყოფილია პრეზიდენტსა და ორპალატიან არგენტინის ეროვნულ კონგრესს შორის. სასამართლო ხელისუფლება დანარჩენი შტოებისაგან დამოუკიდებელია. ქვეყანაში რეგულარულად ტარდება არჩევნები და მოქმედებს მრავალპარტიული სისტემა.
ამჟამინდელი მთავრობა
არგენტინის სახელმწიფოსა და მთავრობის ამჟამინდელი მეთაურია კრისტინა ფერნანდესი.
არგენტინის ორპალატიანი ეროვნული კონგრესი შედგება სენატისაგან (72 ადგილი), რომელსაც მეთაურობე ვიცე-პრეზიდენტი და დეპუტატთა საბჭოსაგან (257 ადგილი).
სასამართლო ხელისუფლება შედგება ფედერალური სასამართლოებისა და სხვადასხვა იურიდიული განყოფილებებისგან. აქ შედის უზენაესი სასამართლოც, რომელიც შედგება პრეზიდენტის მიერ დანიშნული და სენატის მიერ მოწონებული ცხრა წევრისაგან, რომელთა გადაყენებაც მხოლოდ კონგრესს შეუძლია.
იხილეთ აგრეთვე
არგენტინის კონსტიტუცია
არგენტინის პრეზიდენტი
არგენტინის ეროვნული კონგრესი
რესურსები ინტერნეტში
არგენტინის კონსტიტუცია
არგენტინის ეროვნული კონგრესის ოფიციალური საიტი
არგენტინის პოლიტიკა
ერვიასი

ერვიასი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის სანტო-დომინიგო-დე-ლა-კალსადის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14 კმ². მოსახლეობა — 126 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ერვიასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
Fender Precision Bass

Fender Precision Bass
Precision Bass (ხშირად ცნობილი როგორც უბრალოდ P-Bass) — ბას-გიტარა, რომელსაც აწარმოებს Fender Musical Instruments Corporation. მას აქვს მყარი კორპუსი, არის ოთხსიმებიანი საკრავები ერთადერთი ჰამბაკერით და 20 ლადიანი ნეკერჩხლის გრიფით,
მისი პროტოტიპი, შემუშავებული ლეო ფენდერის მიერ 1950 წელს, გაყიდვაში პირველად გამოვიდა 1951 წელს და იყო პირველი ელექტრონული ბას-გიტარა, რომელმაც ფართო პოპულარობა მოიპოვა.
ლიტერატურა
პეტერ ბერტგესი, The Fender Reference. Bomots, ზააბრიუკჯენი. 2007. .
მარტინ კელი, ტერი ფოსტერი, პოლ კელი. Fender: The Golden Age 1946–1970. ლონდონი და ნიუ-იორკი: Cassell. 2010. .
სქოლიო
Precision
1950-იანებში გამოგონილი მუსიკალური ინსტრუმენტები
თეოფილე (ბიზანტია)

თეოფილე (ბიზანტია)
თეოფილე (დ. 813 — გ. 20 იანვარი, 842) — ბიზანტიის იმპერატორი 829 წლის 2 ოქტობრიდან 842 წლის 20 იანვრამდე. ამორეველთა დინასტიის მეორე წარმომადგენელი და უკანასკნელი ხატმებრძოლი იმპერატორი. 831 წლიდან დაწყებული მთელი სიცოცხლის განმავლობაში თეოფილე პირადად ხელმძღვანელობდა არმიას არაბების წინააღმდეგ ბრძოლაში.
ლიტერატურა
John Bagot Glubb The Empire of the Arabs, Hodder and Stoughton, London, 1963
Muhammad ibn Jarir al-Tabari History v. 33 "Storm and Stress along the Northern frontiers of the Abbasid Caliphate", transl. C. E. Bosworth, SUNY, Albany, 1991
The Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, 1991.
ბიზანტიის იმპერატორები
დაბადებული 813
გარდაცვლილი 20 იანვარი
გარდაცვლილი 842
ხატმებრძოლები
ხუანლუნი

ხუანლუნი (ჩინ. 黃龍, ყვითელი დრაკონი) — სანახაობრივი პეიზაჟების მქონე ტერიტორია ჩინეთის სიჩუანის პროვინციაში. მდებარეობს მინშანის მთათა სისტემის სამხრეთით. არეალი ცნობილია მრავალფერი გარემოთი, რომელიც ძირითადად კალციტის დეპოზიტებისგან შედგება, განსხვავებული ტყის ეკოსისტემებით, თოვლით დაფარული მწვერვალებით, ჩანჩქერებითა და ცხელი წყაროებით.
ხუანლუნში ბინადრობს მრავალი საფრთხის ქვეშ მყოფი ცხოველი, მათ შორისაა გიგანტური პანდა და ოქროსცხვირიანი მაიმუნი.
მრავალათასწლოვანი გეოლოგიური ევოლუციის წყალობით, ხუანლონგი მოიცავს მრავალ უნიკალურ ლანდშაფტსა და გეოლოგიურ ფორმაციას.
1992 წელს, იუნესკომ ხუანლუნი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
UNESCO World Heritage page about Huanglong
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
ჩინეთის ეროვნული პარკები
არომატი (სოფელი)

არომატი (სოფელი)
არომატი — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის ბახჩისარაის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 295 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ბახჩისარაის რაიონის სოფლები
იმნათის ტბა

იმნათის ტბა — ტბა საქართველოში, ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გურიის დაბლობზე, ზღვის დონიდან 0,6 მ სიმაღლეზე. სარკის ფართობი 0,06 კმ², აუზის ფართობი 0,48 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 2 მ. წყალი მტკნარია, საზრდოობს წვიმის წყლით. ტბაში ბინადრობს ლოქო, წვერა, ქორჭილა და სხვა. ტბასთან ახლოს მდებარეობს იმნათის ტორფის საბადო.
სქოლიო
გურიის მხარის ტბები
ტიპონი

ტიპონის არქეოლოგიური კომპლექსი – მდებარეობს პერუში. კუსკოდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 27 კმ-ზე. აქ კარგადაა დაცული ტერასები და სარწყავი არხი. კომპლექსის ზემო ნაწილში გადის ინკების გზა.
რესურსები ინტერნეტში
Tipón's Complex Aqueduct Systems
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
შაშინი (სანტა-კატარინა)

შაშინი (სანტა-კატარინა)
შაშინი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 770 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შანშერეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 713 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 87.67 კმ²-ზე. ფართობი 293 279 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სანტა-კატარინა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
აღმოსავლეთის განგთა დინასტია

აღმოსავლეთის განგთა დინასტია წარმოშობით იყო კალინგადან მათი ხელისუფლება ვრცელდებოდა თანამედროვე ინდურ სახელმწიფოს დიდ ტერიტორიაზე და მოიცავდა აღმოსავლეთ ბენგალის, ანდჰრა-პრადეშის, ჩატისგარჰის რეგიონებს. მათი სამეფოს დედაქალაქი ცნობილი იყო სახელით - კალინგანაგარი. ამჟამად, მუკალინგამი (იგივე შრიმუკალინგამი), მდებარეობს შრიკაკულამის დისტრიქტში, ორისას შტატში (ძველი ოდიშა), ანდრა-პრადეშის შტატის საზღვართან. დღეისათვის ეს ქალაქი დაახლოებით 4 მლნ-მდე მცხოვრებით, ცნობილია მასში მდებარე მზის ტაძრის წყალობით, რომელიც იუნესკოს მიერ არის აღიარებული, როგორც მსოფლიოს კულტურული მემკვიდრეობა.
დინასტია დააარსა მეფე ანატავარმან ჩოდაგანგამ, მისი შთამომავლები იყვნენ დასავლეთ განგას დინასტია და ჩოლას დინასტია, რომელიც მოგვიანებით გახდნენ აღმოსავლეთ განგას მმართველები.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია ბრიტანიკა
ძველი ინდური მონეტები
აღმოსავლეთის განგთა დინასტია
ისტორიული დაპირისპირებები
აღმოსავლური მონეტები და მათი ღირებულებები
აღმოსავლეთის განგთა მონეტები
სახელმწიფოები ინდოეთის ისტორიაში
ინდური დინასტიები
ორისის ისტორია
NGC 7473

NGC 7473 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1863 წლის 6 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
Sila National Park

Sila National Park (Italian: Parco Nazionale della Sila) is an Italian national park in Calabria. It was established in 1997 and covers about 74,000 hectares. Its highest mountains are Mt. Botte Donato (1,928m), in Sila Grande, and Mt. Gariglione (1,764m) in Sila Piccola. The park is set with the Regional Decree 14.11.2002 from the Official Journal num. 63 - 17/03/2003 and includes its own Management Agency founded. This park area includes the territories formerly as part of the “Historical” Calabria National Park (1968), which protects areas of great environmental interest in Sila Piccola, Sila Grande and Sila Greca, for a total of 736.95 utenti che seguo kilometers, in 21 municipalities, 6 Mountains Communities (Comunità Montane) and 3 provinces of Calabria Region.
About
In the center of Calabria sits Sila National Park. It offers visitors a fascinating place, full of beautiful routes and exciting landscapes, mountains and enchanted valleys. There are spectacular plants and a wide variety of animals that roam about. The park preserves one of the most significant biodiverse and scenic natural wonders, truly deserving the utmost of protection. The park's symbol is the wolf, a hunted species for centuries that has withstood its survival until 1970, when a law in favor of its preservation was established. Sila National Park offers magnificent sceneries of history that changes with the seasons. This park is full of a magical atmosphere, wondrous contrasts and harmonious arrangements of colors and shades.
References
External links
Pages by the Park Authority on Parks.it
Yearbook of the Italian Parks 2005, edited by Comunicazione in association with Federparchi and the Italian State Tourism Board
BIOEUPARKS, in association and Co-funded by the Intelligent Energy Europe—Programme of the European Union
National parks of Italy
Parks in Calabria
Protected areas established in 1997
Protected areas of the Apennines
Raphitoma bofilliana

Raphitoma bofilliana — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
უკანგორი

უკანგორი — სოფელი საქართველოში, დმანისის მუნიციპალიტეტში, მაშავერას თემში.მდებარეობს მდინარე ბალიჭასხევის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1000 მ., დმანისიდან 23 კმ., კაზრეთიდან 7 კმ., მაშავერადან 4 კმ. სოფელში არის ფერადი ლითონების საბადო. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა დიდი დმანისის სასოფლო საბჭოში, განვითარებული იყო მერძევეობა და მეკარტოფილეობა. სოფელში დგას V-VI საუკუნეების ძეგლი უკანგორის ეკლესია
ლიტერატურა
სქოლიო
დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კომუნიზმი

კომუნიზმი — საზოგადოებრივ-ეკონომიკური წყობა, დაფუძნებული წარმოების საშუალებების საერთო საკუთრებაში ფლობაზე. კომუნისტური საზოგადოება ემყარება პრინციპს: „თითოეულისაგან — მისი უნარის მიხედვით, თითოეულს — მოთხოვნილების მიხედვით“. კომუნიზმი მიიღწევა სოციალური კლასების, ფულისა და სახელმწიფოს გაუქმებით.
მე-19 საუკუნის გერმანელმა ფილოსოფოსებმა კარლ მარქსმა და ფრიდრიხ ენგელსმა ჩამოაყალიბეს ფილოსოფიური და იდეოლოგიური მიმართულება, რომელსაც შემდგომ მარქსიზმი ეწოდა. მარქსმა და ენგელსმა ისტორია განიხილეს როგორც საზოგადოებრივი-ეკონომიკური ფორმაციების კანონზომიერი ცვლილება. მათი აზრით, კომუნიზმის დამყარების წინაპირობას უშუალოდ კაპიტალიზმის პირობებში არსებული წინააღმდეგობები და კლასობრივი ანტაგონიზმი წარმოშობს. როდესაც კაპიტალიზმი მიაღწევს თავისი განვითარების უმაღლეს სტადიას — იმპერიალიზმს — პროლეტარიატი აჯანყდება ბურჟუაზიის წინააღმდეგ და დაამხობს მის ბატონობას, რის შემდეგაც ძალაუფლება გადავა მშრომელი ხალხის ხელში.
მარქსის მიხედვით კაპიტალისტური სისტემიდან კომუნიზმში გადასვლა ხორციელდება თანმიმდევრულად, გარდამავალი პერიოდის გავლით, რომელსაც სოციალიზმი ეწოდება. ამ დროს შენარჩუნებულია ფული და სახელმწიფო, თუმცა ახალ საზოგადოებრივ-ეკონომიკურ ფორმაციაში ისინი ახალ დანიშნულებას იძენენ. სოციალიზმის განვითარების პროცესის პარალელურად ქრება აუცილებლობა ფულისა და სახელმწიფოს არსებობაში, რის შემდეგაც საზოგადოება გადადის განვითარების ახალ საფეხურზე — სრული კომუნიზმი.
რუსმა ფილოსოფოსმა პეტრე კროპოტკინმა ჩამოაყალიბა იდეოლოგია, რომელსაც ანარქო-კომუნიზმი ეწოდა. კროპოტკინი სახელმწიფოს განიხილავდა როგორც ძალადობრივ ინსტიტუტს, ამიტომაც აუცილებლად მიიჩნევდა მის გაუქმებას და კომუნიზმის დამყარებას ყველანაირი გარდამავალი ეტაპის გარეშე.
მე-20 საუკუნეში კომუნისტური პოლიტიკური ძალები ხელისუფლებაში იყვნენ მსოფლიოს ბევრ ქვეყანაში, მათ შორის ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ საბჭოთა კავშირში, რომელიც ცივი ომის დროს იყო სოციალისტური ბანაკის მეთაური და ამერიკასთან ერთად ითვლებოდა ერთ-ერთ ზესახელმწიფოდ. 1980-იანი წლებისთვის მსოფლიოს მოსახლეობის დაახლოებით ერთი მესამედი სოციალისტურ სახელმწიფოში ცხოვრობდა. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ კომუნიზმის პოზიციები მსოფლიოში მკვეთრად შესუსტდა. ერთ-ერთი ბოლო ვინც კომუნისტურ იდეოლოგიაზე უარი თქვა, ჩრდილოეთ კორეა იყო, სადაც 2009 წელს, კონსტიტუციიდან ოფიციალურად ამოიღეს კომუნიზმი, როგორც სახელმწიფო იდეოლოგია.
კომუნისტებმა გარკვეულ სიძლიერეს მიაღწიეს დასავლეთ ევროპის ქვეყნებში. ევროკომუნიზმი არის ტერმინი რომელიც 1970–იანი წლებიდან გამოიყენებოდა ევროპელი კომუნისტების მისამართით, რომლებიც მთლიანად ან ნაწილობრივ ემიჯნებოდნენ საბჭოთა კავშირს. კომუნისტური მოძრაობა ასევე საკმაოდ ძლიერია ლათინურ ამერიკაში.
სქოლიო
ეკონომიკური თეორიები
პოლიტიკური იდეოლოგიები
ხოსპიოს მეორე ეკლესია

ხოსპიოს მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხოსპიოში, მდებარეობს მდინარის მარჯვენა ნაპირზე.
დარბაზული ნაგებობაა. აშენებულია ნატეხი რუხი და ნათალი მოყვითალო ფერის კვადრებით. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს. კარები გარედან არქიტრავულია, შიგნიდან თაღოვანი. აღმოსავლეთის, დასავლეთის და სამხრეთის კედლებში თითო თაღოვანი სარკმლებია. კედლები მარტივი ლავგარდნითაა დასრულებული, რომელსაც ლორფინის სახურავი ეყრდნობა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდია. მისი კონქი პროფილირებულ მხრებზე დასმულ კაპიტელებზე გადასულ თაღს ეყრნობა. კონქის საჭექ ქვებზე ჯვარი და დავითის ვარსვკლავია გამოკვეთილი. ამბიონი ერთი საფეხურითაა ამაღლებული. აბსიდა ხის კანკელითაა გამოყოფილი. გრძივი კედლები ორი წყვილი პილასტრითაა დანაწევრებული, რომლის კაპიტელებიდან კამარის საბჯენი თაღები გადადის. ტაძრის მორთულობას სამხრეთის და დასავლეთის კედლის თავსართები, აღმოსავლეთ სარკმლის თავზე მოცემული სიუჟეტი - დანიელი ლომიების ხაროში და სამხრეთის კედელში ჩადგმული რელიეფი - ელისაბედისა და მარიამის შეხვედრა წარმოადგენს.
2018 წლის 18 აპრილს საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს დირექტორის შესაბამისი ბრძანებით კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.
რესურსები ინტერნეტში
საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტო
ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დათუნა ქვარიანი

დათუნა ქვარიანი — XVII საუკუნის ქართველი პოეტი. მოხსენიებული ჰყავს არჩილ II-ს „თეიმურაზისა და რუსთველის გაბაასებაში“. ჩვენამდე მოღწეულია ქვარიანის ერთი თხზულება — გალექსილი „წამება წმიდისა მთავარ მოწამისა გიორგისი“, რომელსაც საფუძვლად უდევს ამავე სათაურის ქართული პროზაული ძეგლი. თძზულება დაწერილია 16-მარცვლიანი შაირით, მასში უხვად არის გამოყენებული რუსთველური სიტყვა-თქმანი. ტექსტი გამოუცემელია.
ლიტერატურა
ჩიქოვანი მ., უცნობი პოეტი დათუნა ქვარიანი, მის წგნ.: ბერძნული და ქართული მითოლოგიის საკითხები, თბ., 1971;
ქართველი პოეტები
წაღვლის მეხუთე ნამოსახლარი

წაღვლის მეხუთე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაღვლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდინარე წაღვლურის მარჯვენა ნაპირზე, ზეგანზე, ადგილ წეღვერში. თარიღდება ანტიკური ხანით. ნამოსახლარზე იპოვება ანტიკური ხანის თიხის ჭურჭლის ნატეხები. მიწის სამუშაოების დროს აღმოჩნდა წითლად გამომწვარი თიხის დოქი და მძივები.
ლიტერატურა
ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Daphnella epicharta

Daphnella epicharta — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Milovka

Milovka is a rural locality (a selo) and the administrative centre of Milovsky Selsoviet, Ufimsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 2,767 as of 2010. There are 68 streets.
Geography
Milovka is located 16 km northwest of Ufa (the district's administrative centre) by road. Zaton is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Ufimsky District