PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
თოლენჯის ნამოსახლარი გორა

თოლენჯის ნამოსახლარი გორა — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოლენჯის ჩრდილოეთით, 0,5 კილომეტრზე. თოლენჯის ხევის მარცხენა ნაპირზე, ჯავახისგორაზე. ზედაპირულად შეგროვდა გვიანდელი ბრინჯაოს - ადრინდელი რკინის ხანის, გვიანდელი ანტიკური ხანისა და ადრინდელი შუა საუკუნეების თიხის ჭურჭლის ნატეხები; ბაზალტის ქვის ხელსაფქვავის რამდენიმე ნატეხი; გადამწვარი ბათქაში. შეიმჩნევა რიყის ქვით ნაგები კედლების ნაშთები.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კასტილისკარი

კასტილისკარი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის სინკო-ვილიასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 40,682096 კმ². მოსახლეობა — 254 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - კასტილისკარი
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
Lasioglossum phenacorhinum

Lasioglossum phenacorhinum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1942 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
phenacorhinum
Canute V of Denmark

Canute V of Denmark
Canute V Magnussen (– 9 August 1157) was a King of Denmark from 1146 to 1157, as co-regent in shifting alliances with Sweyn III and Valdemar I. Canute was killed at the so-called Bloodfeast of Roskilde in 1157. Nothing certain is known about his person and character.
Biography
Canute was born around 1129, the son of Magnus the Strong and his consort Richeza of Poland. After the abdication of Eric III in 1146, the magnates of Jutland declared Canute king, while the magnates of Zealand and Scania crowned Sweyn III, the nephew of Canute Lavard who Magnus had killed in 1131.
In the following years, Canute tried in vain to defeat Sweyn III on Zealand for complete control over Denmark. In 1147, Canute and Sweyn united to undertake the Wendish Crusade, which however ended in the re-ignition of their strife. Sweyn and his cousin Duke Valdemar, the son of Canute Lavard, defeated Canute in Jutland in 1150, and Canute fled to his father-in-law Sverker I of Sweden. Canute attempted a number of reconquests, all of them unsuccessful, and turned to Frederick Barbarossa for help. The resulting compromise of 1152, which was supported by Valdemar, made Canute the inferior co-regent of Sweyn. However, Sweyn decided not to effectuate the deal.
Canute now formed an alliance with Valdemar and Sverker, whose daughter Helena Canute was to marry. Sweyn fled Denmark in 1154, and Canute struck a deal with Valdemar, making him his co-ruler. Canute was an inferior king to Valdemar, and after Sweyn's re-entry into Denmark, a final compromise was struck in 1157, under pressure from the Danish magnates. Sweyn, Canute, and Valdemar were set up as co-rulers, with Canute ruling Zealand. During the peace banquet in Roskilde on 9 August 1157, later known as the Bloodfeast of Roskilde, Sweyn attempted to kill both Canute and Valdemar. Canute was allegedly killed by one of Sweyn's warriors.
Canute's half-sister Sofia of Minsk married Valdemar, who avenged him the same year by killing Sweyn at the Battle of Grathe Heath to win Denmark for himself.
Issue
Not more than a year before his death, Canute married Helen of Sweden, but they had no children. Canute fathered two or three children out of wedlock:
Saint Niels of Aarhus (died 1180); he lived as monk
Valdemar; he was Bishop of Schleswig and Prince-Archbishop of Bremen
Hildegard; she married Jaromar I, Prince of Rugia (possible daughter but uncertain)
References
1120s births
1157 deaths
House of Estridsen
12th-century murdered monarchs
Christians of the Wendish Crusade
Year of birth uncertain
Year of birth unknown
12th-century kings of Denmark
Kundryak, Ufimsky District, Republic of Bashkortostan

Kundryak, Ufimsky District, Republic of Bashkortostan
Kundryak (Künderäk) is a rural locality (a village) in Cherkassky Selsoviet, Ufimsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 2 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Kundryak is located 36 km northeast of Ufa (the district's administrative centre) by road. Chuvarez is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Ufimsky District
ვაშლის ნამცხვარი

ვაშლის ნამცხვარი - ნამცხვარი, რომლის შიგთავსი ძირითადად ვაშლისგან შედგება. ხშირად იმკობა ათქვეფილი ნაღებით, ვანილის ნაყინით ან ყველით. უმეტესად ქერქით ყველა მხრიდან არის დაფარული, ან ზემოდან მხოლოდ ნაწილობრივ. შიგთავსისთვის გამოიყენება ახალი ან კონსერვირებული ვაშლის სხვადასხვა სახეობა, შაქარი, კარაქი, ლიმნის წვენი, დარიჩინი, სხვადასხვა თხილი. ზოგ ძველ რეცეპტში უპირატესობა ენიჭება მაშინ შაქარზე უფრო ხელმისაწვდომ თაფლს. უპირატესობა ენიჭებოდა ახალ ვაშლებს, გამომშრალ და კონსერვირებულ ვაშლს ახლის მიუწვდომელობისას იყენებდნენ.
ინგლისური და ფრანგული
ვაშლის ნამცხვარი წარმოიშვა ინგლისში. ვაშლის ნამცხვრის ყველაზე ძველი რეცეპტი დათარიღებულია 1381 წლით, ინგრედიენტების ჩამონათვალში შედის "კარგი ვაშლები, კარგი სუნელები, ლეღვი, ქიშმიში და მსხალი". თანამედროვესგან ის ძალიან განსხვავდებოდა, რადგან მზარეულებისთვის არ იყო ხელმისაწვდომი შაქარი და საფუარის ცომი. დღეს კერძი ყველაზე დიდი პოპულარობით სარგებლობს ინგლისურენოვან ქვეყნებში, სადაც ინგლისის გავლენის ქვეშ გავრცელდა. ფრანგული ვაშლია ნამცხცარი განსხვავდება ფორმით და კარამელიზირებული ვაშლების გამოყენებით. ასეთი ტიპის ნამცხვრებში შიგთავსს ხშირად სხვა ხილი და ბოსტნეულიც შეადგენს, მაგ, პამიდორი ან მსხალი
ჰოლანდიური
ვაშლის ნამცხვრის პირველი ჰოლანდიური რეცეპტი შუა საუკუნეებში დაიწერა და საკმაოდ მარტივი იყო. ჰოლანდიური რეცეპტის მთავარი განსხვავება დამატებითი ინგრედიენტები - ლიმნის წვენი, დარიჩინი, ნუშის კარაქი, კრემი და ტექსტურაა, გემოში დიდი განსხვავება არ არის. მზადდება ცომით ან პურის ნამცეცებით, ამერიკაში ჰოლანდიური ვაშლის ნამცხვრის სახელით ცნობილია პურის ნამცეცებით და ასევე სუნელების დამატებით გაკეთებული ვარიაცია. იჭმევა ცივად ან ცხელად.
შვედური
ტრადიციული შვედური ვაშლის ნამცხვარი შეიცავს ვაშლის ნაჭრებს და წააგავს ტორტს, უფრო გავრცელებულია ორცხობილას მსგავსი ვარიანტი, რომელიც ცომის მაგივრად ხშირად პურის ნამცეცებისგან მზადდება. ჩვეულებრივად ემატება ვანილი, ვანილის ნაყინი ან დარიჩინი.
ამერიკული
ამერიკაში ვაშლის ნამცხვარი ერთ-ერთ ეროვნულ კერძად ითვლევბა. პირველად შტატებში ვაშლის ნამცხვარი ინგლისელებმა, შვედებმა და ჰოლანდიელებმა შემოიტანეს მე-17 და მე-18 საუკუნეებში. თუმცა, ვაშლის ევროპული სახეობების გავრცელებამდე კერძის პოპულარიზაცია შეუძლებელი იყო ადგილობრივი ვაშლის ნაყოფების პატარა ზომის და მჟავე გემოს გამო. ამ პერიოდში მოსახლეობა ნამცხვრის შიგთავსისთვის ხილის მაგივრად ხორცს იყენებდა, ასეთ ნამცხვრებს "ხურჯინებს" ეძახდნენ . მე-18 საუკუნის ისტორიკოსის ისრაელ აკრელუსის ჩანაწერებში ნახსენებია, რომ ვაშლის ნამცხვარს ამერიკაში მთელი წლის განმავლობაში აკეთებდენ - ზამთარშიც კი, როდესაც ახალი ვაშლების მაგივრად გამომშრალ ვაშლებს იყემებდნენ - და მას ხშირად სადილზე ბავშვები მიირთმევენ.
დღეს ვაშლის ნამცხვარი, მიუხედავად მისი ევროპული წარმოშობის, ტიპურ ამერიკულ კერძად ითვლება. ის გვხვდება რამდენიმე ამერიკულ ხალხურ ლექსში და გამონათქვამში როგორც ასოციაცია სამშობლოსთან, მაგ. "ვაშლის ნამცხვარივით ამერიკული" ("As American as apple pie"). გამოკითხვის შედეგად ამერიკელების 19% ვაშლის ნამცხცარს საუკეთესო ნამცხცრად მიიჩნევს. ქვეყნის დასაცლეთით და ასევე ინგლისის ჩრდილოეთით პოპულარულია ზემოდან ან ცალკე ჩედარის ან სხვა მწარე ყველის ნაჭრის დამატება .
ბრიტანული სამზარეულო
გერმანული სამზარეულო
ეროვნული კერძები
ფანძინგშანი

ფანძინგშანი ან მთა ფანგძინგი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი თუნგჭენში, კუეიჭოუს პროვინციაში. ვულინგის მთების უმაღლესი მწვერვალი. მდებარეობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ჩინეთში (2570 მ). ფანძინგშანის ეროვნული ნაკრძალი დაარსდა 1978 წელს, 1986 წელს იუნესკოს ბიოსფერულ ნაკრძალად გამოცხადდა. ფანძინგშანი მთა ჩინურ ბუდიზმში არის წმინდა, რომელიც ითვლება ბუდა მაიტრეას ზეშთაგონების ადგილად. 2018 წელს იგი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შევიდა.
სახელი
მთის სახელი „ფანძინგ“ არის ფანთიენ ძინგთუს აბრევიატურა (ან „ბრაჰმას წმინდა მიწა“). ფანთიენ არის ბუდისტი ზეციური მეფის ბრაჰმას ჩინური სახელი, ხოლო ძინგთუ ჩინურად ნიშნავს „სუფთა მიწას“.
მდებარეობა და გარემო
ფანძინგშანი მდებარეობს ტონგჟენში, კუეიჭოუს პროვინციაში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ ჩინეთში. მისი რელიეფის სიმაღლე მერყეობს ზღვის დონიდან 480 მეტრიდან 2570 მეტრამდე.
ფანძინგშანის ეროვნული ნაკრძალი დაარსდა 1978 წელს და 1986 წელს გამოცხადდა იუნესკოს ბიოსფერული ნაკრძალად. ნაკრძალის ფართობია 567 კვ.კმ და წარმოადგენს აღმოსავლეთ ჩინეთის შუა სუბტროპიკული ალპური რეგიონის მცენარეულობის კონსერვაციას. მთა მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში 2018 წლის ივლისში შეიტანეს.
ფანძინგშანის შედარებითი იზოლაცია უზრუნველყოფს ბიომრავალფეროვნების მაღალ ხარისხს. რეგიონში გავრცელებულია ენდემური სახეობები, მათ შორის კუეიჭოუს ოქროს მაიმუნი (Rhinopithecus brelichi) და ფანძინგშანის ნაძვი (Abies fanjingshanensis). ფანძინგშანში გვხვდება გადაშენების პირას მყოფი რამდენიმე სახეობა, მათ შორის გიგანტური ჩინური სალამანდრა, ტყის მუშკი ირემი და რივზის ხოხობი. მთაზე ასევე არის უდიდესი სუბტროპიკული წიფლის ტყე.
ბუდიზმი
ფანძინგშანი ითვლება ჩინური ბუდიზმის წმინდა მთად, იგი მიჩნეულია მაიტრეას ბუდას ბოდჰიმანდად (ან ტაოჩანგად). ბუდიზმის გავლენამ ფანძინგშანამდე მიაღწია თანგის დინასტიის დროს, განსაკუთრებით ხოუ ხონგჟენის შემდეგ, როდესაც 639 წელს აშენდა წანგქეს გზა. ტრანსპორტირების გამარტივების შემდეგ აღწერილია ბუდისტური ტაძრების აგების რამდენიმე ფაქტი. უფრო მეტი ტაძარი აშენდა სუნგისა და იუანის დინასტიების დროს.
ბუდიზმი აყვავდა მინგის და ცინგის დინასტიების დროს, როდესაც თიენკუან მაიტრეას კულტი დომინანტი გახდა ფანძინგშანში. XVI საუკუნის ბოლოს ბოჭოუს აჯანყებამ დააზიანა ფანძინგშანის ტაძრები. აჯანყების ჩახშობის შემდეგ, იმპერატორმა ვანლიმ უბრძანა ბერ მიაოსუენს, აღედგინა ოქროს მწვერვალი და ჩენგ'ენის ტაძარი. მინგის და ცინგის დინასტიების დროს ტაძრების უმეტესობა ეკუთვნოდა ბუდიზმის წმინდა მიწას და ლინძს სექტებს.
ცინგის დინასტიის დამხობის შემდეგ, მრავალი ტაძარი გაანადგურეს ჯარებმა და ბანდიტებმა. მთაზე მხოლოდ რამდენიმე ბერი დარჩა ჩინეთის რესპუბლიკის პერიოდში. 1980-იანი წლებიდან ძველ ტაძრებს ჩაუტარდა რეკონსტრუქცია, მათ შორის ჩენგ'ენის, ხუკუო ჩანის, დიდ ოქროს ბუდას, და ლონგციუენის ტაძრებს.
2010 წელს გაიხსნა ფანჯინშანის ბუდისტური კულტურული პარკი, ოქროს დარბაზით, სადაც განთავსებულია 250 კილოგრამის ოქროთი სამზადებული 5 მეტრი სიმაღლის მაიტრეას ბუდას ქანდაკება.
აღიარება
ასტეროიდ 215021 Fanjingshan-ს, რომელიც აღმოაჩინეს 2005 წელს PMO NEO კვლევის პროგრამის ასტრონომებმა, ეწოდა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის სახელი. ოფიციალური განცხადება გამოქვეყნდა მცირე პლანეტების ცენტრის მიერ 2019 წლის 8 ნოემბერს.
კუეიჭოუს პროვინციაში აღმოჩენილ ნამარხ ქონდრიხტიანთა გვარს (Fanjingshania ) ეწოდა ფანძინგშანის მთის სახელი.
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
მსოფლიო მემკვიდრეობა ანბანის მიხედვით
Hacıməmmədli

Hacıməmmədli or Gadzhymamedli or Gadzhi-Mamedli may refer to:
Hacıməmmədli, Agdam, Azerbaijan
Hacıməmmədli, Jalilabad, Azerbaijan
ბელიო

ბელიო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში, დეპარტამენტის დედაქალაქ მედელინის გარეუბანი. მიეკუთვნება აბურის ხეობის მეტროპოლიურ არეალს.
2009 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 532 973 ადამიანს შეადგენს და ამ მაჩვენებლით დეპარტამენტის მეორე უდიდესი ქალაქია მედელინის შემდეგ.
ბელიო 1679 წელს დაარსდა და ატო-ვიეხო ეწოდა, 1913 წელს კი ქალაქის სტატუსი მიენიჭა და ამჟამინდელი სახელი ვენესუელელი საზოგადო მოღვაწის ანდრეს ბელიოს პატივსაცემად ეწოდა.
ძირითადი ეკონომიკური საქმიანობა კონცენტრირებულია ტექსტილის, კონცენტრატების, ორგანიზებული ვაჭრობისა და საინფორმაციო ვაჭრობის ირგვლივ.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Mi Pueblo, Bello
ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
გიორგი ხარაბაძე (მოკრივე)

გიორგი ხარაბაძე (მოკრივე)
გიორგი ხარაბაძე (დ. 11 მაისი, 1997, ქუთაისი) — ქართველი სპორტსმენი (კრივი), დავით კვაჭაძის სახელობის საერთაშორისო ტურნირის ვერცხლის პრიზიორი (2017, თბილისი, საქართველო, 69 კგ), საერთაშორისო ტურნირის ვერცხლის პრიზიორი (2018, მინსკი, ბელარუსი, 75 კგ).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი ხარაბაძე — ქართული სპორტი
დაბადებული 11 მაისი
დაბადებული 1997
ქუთაისში დაბადებულები
ქართველი მოკრივეები
ბოჭორმის კოშკი

ბოჭორმის კოშკი — კოშკი ახმეტის მუნიციპალიტეტში, თუშეთში, ნასოფლარ ბოჭორმის განაპირას, სამხრეთით. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
იგი ოთხსართულიანია, გეგმით კვადრატული (5,2 X 5,2 მ); ნაგებია ფიქლის მშრალი წყობით. კოშკში შესასვლელი აღმოსავლეთიდან, II სართულის დონეზეა. კარი თაღოვანია. I სართულის სამხრეთ კედელში ერთი სარკმელია. დანარჩენი კედლები ყრუა. II სართულის სამხრეთ კედელში თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი, დასავლეთ კედელში - ერთი სათოფურია. III სართულის აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში ორ-ორი სათოფურია, დანარჩენ ორში - სამი. მეოთხე სართულის ოთხივე კედელში თითო მაშიკული ყოფილა მოწყობილი, რომელთაგანაც მხოლოდ მცირე ნაწილები შემორჩა. კოშკის სართულშუა გადახურვა ხის კოჭებზე ყოფილა გამართული, შემორჩენილია კოჭების საყრდენი ბუდეები.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ანჯელინა არმანი

ანჯელინა არმანი (დ. 18 ნოემბერი, 1987, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი პორნომსახიობი. პორნოინდუსტრიაში მოღვაწეობდა 2008-2012 წლიდან. ამ დროის მანძილზე მონაწილეობა მიიღო 57 ფილმში. მოგებული აქვს ერთი ჯილდო.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1987
დაბადებული 18 ნოემბერი
ამერიკელი ქალი პორნომსახიობი
Lasioglossum pilosum

Lasioglossum pilosum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1853 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
pilosum
ბეჟან წაქაძე

ბეჟან წაქაძე (დ. 17 თებერვალი, 1960) — ქართველი ეკონომისტი და პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1960 წლის 17 თებერვალს. 1979-1980 წლებში იყო თბილისის საავიაციო ქარხანაში მუშად, სავაჭრო გაერთიანების სასურსათო საწყობის გამგედ. 1985-1991 წლებში იყო პოდოლსკის ელექტრომექანიკური ქარხანა „სვეტის“ მთავარი ბუღალტერი. 1991-2000 წლებში მუშაობდა ვანის რაიონის საგადასახადო ინსპექციაში საგადასახადო ინსპექციის უფროსად. წაქაძე იყო საქართველოს სამთო-გეოლოგიური ასოციაციის ფინანსური დირექტორი, თბილისის დიდუბე-ჩუღურეთის საგადასახადო ინსპექციის მთავარი ინსპექტორი, საგადასახადო, საკონსულტაციო და სააუდიტორო ორგანიზაცია „პროფესიონალის“ დამფუძნებელი და დირექტორი. 2007-2010 წლებში იკავებდა სამშენებლო კომპანიების - „მოდულის“, „სასკოს“, „ბილდერსის“, „კალასის“ და „თბილ ელიტ ჰაუსის“ ფინანსური მენეჯერის თანამდებობას. 2010-2016 წლებში იყო სამშენებლო კამპანია „Georgian Development Group“-ის დამფუძნებელი და დირექტორი. 2016 წლიდან დღემდე არის სამშენებლო კომპანია „ჯორჯიან დეველოპმენტ გრუპ+“-ის დამფუძნებელი და დირექტორი, აგრეთვე შპს „ჯდჯ პლაზას“ დამფუძნებელი. 2017 წლიდან არის შპს „ჯდჯ პალასის“ დამფუძნებელი და დირექტორი. 2018 წლიდან დღემდე – შპს „მაგნოლიას“, აგრეთვე შპს „ჯდჯ იმერეთის“ დამფუძნებელი და დირექტორი.
2020 წელს „ქართულმა ოცნებამ“ წარადგინა ზესტაფონის, ბაღდათის, თერჯოლისა და ტყიბულის მაჟორიტარობის კანდიდატად. მან ხმათა 49,77% (38 290 ხმა) მიიღო და გახდა საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია „ქართული ოცნების“ საიტზე
სქოლიო
დაბადებული 17 თებერვალი
დაბადებული 1960
ქართველი პოლიტიკოსები
საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
„ქართული ოცნების“ წევრები
ბრისტოლი (უისკონსინი)

ბრისტოლი (უისკონსინი)
ბრისტოლი — სოფელი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის კენოშის ოლქის შემადგენლობაში.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 584 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 112,0 კაცი/კმ².
ფართობი 23,39 კმ².
კენოშის ოლქის დასახლებები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
რქაცხვირასებრნი

რქაცხვირასებრნი — ფრინველთა ოჯახი რქაცხვირასნაირთა რიგისა. მოიცავს 13 (ან 14) გვარის 52–57 სახეობას. გავრცელებულნი არიან აფრიკაში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, ინდოეთისა და წყნარი ოკეანის კუნძულებზე; ათი სახეობა აფრიკის ენდემია. მეცნიერული დასახელება მოდის ძველი ბერძნული ენიდან (და — „რქა“). ცხოვრების ნირით ერთმანეთს ძალიან ჰგვანან. გააჩნიათ მასიური ნისკარტი, გრძელი ფრთები, კუდი და კისერი. მათი სხეულის სიგრძეა 30-დან (მცირე ტოკო) 120 სმ-მდეა (კაფრული რქოსანი ყვავი), წონა 60 გ-დან 6 კგ-მდე. მრავალ სახეობას ახასიათებს სქესობრივი დიმორფიზმი. ახალგაზრდა ინდივიდები ხშირად ფრენენ 10–20-ფრინველიან გუნდებად. მსხვილი სახეობები დებენ 1–2 კვერცხს, მცირენი — 8-მდე. ინკუბაცია გრძელდება 23–46 დღე-ღამე. იკვებებიან მწერებით, მცირე ხერხემლიანებით, ხვლიკებით, მოლუსკებით, კენკრით, მცენარეთა ნაყოფებით, მათი ფესვებითა და მარცვალით.
გვარები
ლიტერატურა
Бёме Р. Л., Флинт В. Е. Пятиязычный словарь названий животных. Птицы. Латинский, русский, английский, немецкий, французский / Под общ. ред. акад. В. Е. Соколова. — М.: Рус. яз., «РУССО», 1994. — 845 с. — 2030 экз. — ISBN 5-200-00643-0.
Dickinson, Edward C., ed. The Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World, 3rd ed. Princeton, NJ and Oxford, U.K.: Princeton University Press, 2003.
Forshaw, Joseph. Encyclopedia of Birds. New York: Academic Press, 1998.
Kemp, Alan C. & Woodcock, Martin (1995): The Hornbills: Bucerotiformes. Oxford University Press, Oxford, New York. ISBN 0-19-857729-X
სქოლიო
რქაცხვირასნაირნი
Privolnoye, Armenia

Privolnoye, Armenia
Privolnoye, is a village in the Lori Province of Armenia.
Village is situated by the border with Georgia, 17 km on south-east from the center of region – Tashir.
Privolnoye was founded in 1850. First residents were Russians who moved from Czarist Russia and inhabited different parts of the village.
It is located 1585 m above the sea level. Winters are severely cold and summers cool. In dry years drought are very frequent.
4621.8 hectares of an overall land are agricultural lands, of which 1071.6 ha of arable land, 1480.11 hectares are hayfields and 1945.7 hectares are pastures. The residents are mostly engaged in animal husbandry and growing grains, potato, melons, pumpkin, cabbage and other vegetables.
The village has a secondary school, a cultural center, a medical center and a post office.
Privolnoye hosts a church from 1895 built by Russian inhabitants.
Khuchap Monastery
The Khuchap Monastery is located here.
References
http://armccms.org/index.php?option=com_content&view=article&id=104%3A2014-07-21-14-48-02&catid=32%3Acommunities&Itemid=50&lang=en
Populated places in Lori Province
მიხეილ ვაჭარაძე

მიხეილ ვაჭარაძე (დ. 9 ნოემბერი, 1997) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ზესტაფონის“ ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Soccerway-ზე
პროფილი ზესტაფონის ოფიციალურ საიტზე
დაბადებული 9 ნოემბერი
დაბადებული 1997
ქართველი ფეხბურთელები
ზესტაფონის ფეხბურთელები
ტუპაკოვო

ტუპაკოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 718 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 26 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
თენგიზ სუხიშვილი

თენგიზ სუხიშვილი
თენგიზ ილიას ძე სუხიშვილი (დ. 21 ივლისი, 1938, თბილისი ― გ. 25 მარტი, 2007, თბილისი) — ქართველი მოცეკვავე, ქორეოგრაფი, ქართული ნაციონალური ბალეტის ყოფილი დირექტორი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1971). თბილისის საპატიო მოქალაქე (1999).
ილია სუხიშვილისა და ნინო რამიშვილის ვაჟიშვილი. 1961 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მსუბუქი მრეწველობის ფაკულტეტი. 1953 წლიდან საქართველოს ქართული ცეკვის სახელმწიფო აკადემიური ანსამბლის წამყვანი სოლისტი. 1969 წლიდან ანსამბლის ქორეოგრაფი. 1958 წლიდან — სამხატვრო ხელმძღვანელი (ნ. რამიშვილთან ერთად). აღსანიშნავია მის მიერ შესრულებული სოლო პარტიები ცეკვებში „სიმდი“, „ქაჯეთის აღება“, „ხონგა“, „ხევსურული“, „შეჯიბრი“ და სხვა. დადგმები: „ხონგა“, „მხედრული“, „მთიულური“, „შეჯიბრი“, „გამარჯვება“, „ანანური“, ქორეოგრაფიული კომპოზიცია „საკოლმეურნეო“ და სხვა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ქორეოგრაფები
დაბადებული 21 ივლისი
დაბადებული 1938
გარდაცვლილი 25 მარტი
გარდაცვლილი 2007
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1999)
თენგიზ
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1961)
შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
ქამალი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ქამალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ქამალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ქამალი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონი
ქამალი — სოფელი აზერბაიჯანში, საათლის რაიონი
ეფიმ კოსტინის სახლი

ეფიმ კოსტინის სახლი — შენობა დონის როსტოვში (როსტოვის ოლქი, რუსეთი). მდებარეობს სუვოროვის ქუჩაზე (სახლი 29/37). სავაჭრო სახლი ააშენეს XIX საუკუნეში და ეკუთვნოდა ვაჭარ ეფიმ კოსტინს. შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის ხელოვნების, არქიტექტურისა და ისტორიის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
სახლი აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს. 1917 წლამდე სახლი იმყოფებოდა მისამართზე მცირე სადოვაიის ქუჩა 37/35. გარდა აღნიშნული სახლისა მის მფლობელს ეკუთვნოდა ასევე კარაქის ქარხანა. სახლის მფლობელი იყო თავად, ხოლო ქარხანას ფლობდა მეუღლესთან, დომნა კოსტინასთან, ერთად. კოსტინებს ჰყავდათ სამი შვილი: ვასილი კოსტინი მაღაზიის მეპატრონე, დაკავებული იყო საკონდიტრო საქმიანობით, სტეფანე კოსტინი ამუშავებდა კარაქის ქარხანას და უმცროსი ფილიპე, ქალაქის პირველი საპოლიციო უბნის კანცელარიის მოსამსახურე.
ვაჭარ ეფიმ კოსტინის სახლი როსტოვის საოლქო ადმინისტრაციის 1998 წლის 9 ოქტომბრის № 411 გადაწყვეტილების პირველი დამატების მიხედვით გახდა რუსეთის ფედერაციის ისტორიისა და კულტურის ადგილობრივი მნიშვნელობის ძეგლი და მისი დაცვა საკუთარ თავზე აიღო სახელმწიფომ.
არქიტექტურა
სახლი ოთხსართულიანია. შემონახულია ჩვენს დრომდე. XXI საუკუნეში მიმდინარეობდა სარემონტო სამუშაოები, რომლის დროსაც გაუმჯობესდა და შეიცვალა ძირითადი ფასადი, რისთვისაც გამოიყენეს აგური და სხვა მასალები.
სქოლიო
დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
თურღაის ოლქი

თურღაის ოლქი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული ყაზახეთის სსრ-სა (1970—1988, 1990–1991) და ყაზახეთის რესპუბლიკაში (1991–1997). შეიქმნა 1970 წლის 23 ნოემბერს. მდებარეობდა რესპუბლიკის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდინარეების იშიმისა და თურღაის აუზში. ფართობი 111,9 ათასი კმ². მოსახლეობა 298 ათასი კაცი (1983), ქალაქად ცხოვრობდა 31% (1979). ცენტრი — ქ. არკალიკი. ოლქის უმეტესი ნაწილი თურღაის პლატოს და თურღაის ხეობას ეკავა (უმაღლესი წერტილი 478 მ). დიდი მდინარეა იშიმი. ოლქის ეკონომიკაში წამყვანი დარგები იყო მიწათმოქმედება და სახორცე-სამატყლე მეცხოველეობა. მრეწვველობის ძირითადი დარგები იყო: სამთამადნო (ბოქსიტებისა და ცეცხლგამძლე თიხების მოპოვება და პირველადი გადამუშავება), საშენ მასალათა წარმოება, კვების (საფქვავი, ერბო-კარაქის, ხორცის) და მსუბუქი (შალის პირველადი გადამუშავება) მრეწველობა, განვითარებული იყო სოფლის მეურნეობა — თესავდნენ მარცვლეულს (ხორბალი, ფეტვი, ქერი და სხვ.), მისდევდნენ მეცხოველეობას (მსხვილი რქოსანი საქონელი, ცხვარი და თხა, ღორი, აქლემი, ცხენი, ფრინველი). განვითარებული იყო ნადირობა. ოლქი 1973 წელს დაჯილდოვდა ლენინის ორდენით.
თავდაპირველად გაუქმდა ყაზახეთის სსრ უმაღლესი საბჭოს 1988 წლის 2 ივნისის დადგენილებით. აღდგა ყაზახეთის სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის მიერ 1990 წლის 17 აგვისტოს. 1997 წლის 22 აპრილს, ყაზახეთის პრეზიდენტის ბრძანებთ, ოლქი გაუქმდა და მისი ტერიტორია გაიყო კოსტანაისა და აყმოლის ოლქებს შორის.
სქოლიო
ყაზახეთის ოლქები
ყაზახეთის სსრ
ნიკო დადიანი (ისტორიკოსი)

ნიკო დადიანი (ისტორიკოსი)
ნიკო გიორგი ძე დადიანი (დ. 1764, ჭკადუაში, ახლანდ. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი — გ. 25 თებერვალი, 1834) — ქართველი ისტორიკოსი, საზოგადო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1804), მწერალი, მსაჯული, დიპლომატი, თანამედროვეთა და შთამომავალთაგან „დიდ ნიკოდ“ წოდებული. 1804 წლიდან სამეგრელოს უმაღლესი საგამგებლო საბჭოს წევრი. 1805 წელს ხელმძღვანელობდა დეპუტაციას, რომელიც პეტერბურგში ალექსანდრე I-თან იმყოფებოდა რუსეთ-საქართველოს (სამეგრელოს სამთავროს) პოლიტიკურ ურთიერთობათა მოსაგვარებლად. პოლიტიკურ ასპარეზზე ენერგიულად იღწვოდა დასავლეთ საქართველოში ოსმალეთის გავლენის შესუსტების და რუსული ორიენტაციის გაძლიერებისათვის. რუსეთ-ოსმალეთისა (1806-1812, 1828-1829) და რუსეთ-ირანის (1826-1828) ომების მონაწილე, რისთვისაც გენერალ-მაიორობა ებოძა. 1810 წელს და 1819-1820 წლებში ეხმარებოდა რუსეთის მთავრობას იმერეთის აჯანყებების ჩაქრობაში. წლების მანძილზე იყო სამეგრელოს სამთავროს მსაჯულთუხუცესი (მდივანბეგთუხუცესი). მას ეკუთვნის ისტორიული ნაშრომები: „ქართველთ ცხოვრება“ (1823-1824), „დასტურლამა“ (სამეგრელოს სამთავროს მართვა–გამგეობის განწესება), „მიმოსვლა ნიკოლაი დადიანოვისა“ (დაწერილია რუსეთში, ჩვენამდე არ მოუღწევია) და რამდენიმე ლექსი.
გარდაიცვალა 1834 წელს, დაკრძალულია მარტვილის საკათედრო ტაძარში. დაჯილდოებულია წმინდა ალექსანდრე ნეველის ორდენითა და წმინდა ანას I ხარისხის ორდენით.
ოჯახი
1822 წლის 12 (24) დეკემბერს გარდაიცვალა შვილი — გიორგი ნიკოლოზის ძე დადიანი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1764
გარდაცვლილი 25 თებერვალი
გარდაცვლილი 1834
ქართველი ისტორიკოსები
ნიკო
ქართველი მწერლები
წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის კავალრები
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
ქართველი გენერლები