PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
პარიზის ოსმანიზაცია

პარიზის ოსმანიზაცია, ოსმანის რეკონსტრუქცია, ან უბრალოდ ოსმანის გეგმა, იყო ნაპოლეონ III-ის დაკვეთით და სენის პრეფექტი ბარონი ჟორჟ-ეჟენ ოსმანის მიერ შესრულებული ძველი პარიზის რეკონსტრუქცია 1852-70 წლებში, თუმცა სამუშაოები 1870 წელს მეორე იმპერიის დამხობის შემდეგაც გაგრძელდა.
პროექტი ქალაქგეგმარების ყველა ასპექტს მოიცავდა, როგორც პარიზის ცენტრში, ისე მის შემოგარენში: ქუჩებსა და ბულვარებს, შენობების ფასადებზე შემოღებულ შეზღუდვებს, საზოგადოებრივ პარკებს, წყალგაყვანილობასა და კანალიზაციას, ქალაქის დაწესებულებებსა და საზოგადოებრივ მონუმენტებს. დაგეგმვაზე მრავალმა ფაქტორმა მოახდინა გავლენა, რომელთა შორის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ქალაქის ისტორიაში ქუჩური რევოლუციების სიხშირე იყო.
ოსმანის მიდგომა ქალაქგეგმარებისადმი მკაცრად იქნა გაკრიტიკებული მისი თანამედროვეების მიერ, უგულვებელ იქნა თითქმის მთელი მეოცე საუკუნის განმავლობაში, თუმცა მოგვიანებით ხელახლა იქნა გადაფასებული ქალაქგეგმარებისადმი მოდერნისტული მიდგომის დისკრედიტების შემდეგ. მისმა რეკონსტრუქციამ პარიზს დღევანდელი იერი მისცა; მისმა გრძელმა, სწორხაზოვანმა და ვრცელმა ბულვარებმა კაფეებითა და მაღაზიებით ახალი ურბანული სცენარი შექმნა და უაღრესად დადებითი პროდუქტიული გავლენა იქონია პარიზელთა ყოველდღიურ ცხოვრებაზე. ძველი პარიზის ვიწრო და უსწორმასწორო შუასაუკუნეებისდროინდელ შუკებში გაჭრილმა ოსმანის ბულვარებმა დასაბამი ჩაუყარა დღეს მსოფლიოში საფრანგეთის დედაქალაქზე შექმნილ პოპულარულ იმიჯს, სადაც უფრო რაციონალურად დაგეგმილი ქალაქი ვრცელი გამზირებითა და ღია სივრცეებით ძველი ქალაქის საზღვრებს ცდება.
ლიტერატურა
Carmona, Michel, and Patrick Camiller. Haussmann: His Life and Times and the Making of Modern Paris (2002)
Centre des monuments nationaux. Le guide du patrimoine en France (Éditions du patrimoine, 2002), ISBN 978-2-85822-760-0
de Moncan, Patrice. Le Paris d'Haussmann (Les Éditions du Mécène, 2012), ISBN 978-2-907970-983
de Moncan, Patrice. Les jardins du Baron Haussmann (Les Éditions du Mécène, 2007), ISBN 978-2-907970-914
პარიზის ისტორია
ქალაგეგმარება საფრანგეთში
Anděl (Prague Metro)

Anděl (Prague Metro)
Anděl (meaning "Angel") is a Prague Metro station on Line B, located in Smíchov, Prague 5. The station was built between 1977 and 1985, designed in the Soviet style, by Soviet architects and dedicated to the Czechoslovak–Soviet friendship. It was opened on 2 November 1985, as part of the inaugural section of Line B between Sokolovská and Smíchovské nádraží. The station was renamed in 1990 to Anděl, after the nearby Anděl neighborhood. At present it is one of the busiest stations on line B.
Its original name was Moskevská, after the city of Moscow. In the same year the Czechoslovak Metrostav designed the station Prazhskaya, named after Prague, it was opened on the Serpukhovsko-Timiryazevskaya Line of the Moscow Metro, which resembles the ceramic-tiled stations on the C line's Jižní Město segment. The Anděl station still contains one of the last pieces of propaganda art promoting Czechoslovak-Soviet friendship.
Anděl station has two exits, leading to the two underground vestibules. One vestibule is directly in the Anděl neighborhood, next to the shopping mall and the other is at "Na Knížecí", a large bus station serving as a terminus for local and intercity buses.
The station was renovated in 2015.
Gallery
References
External links
Gallery and information (Czech)
Gallery and information (English)
Prague Metro stations
Railway stations opened in 1985
1985 establishments in Czechoslovakia
Smíchov
Railway stations in the Czech Republic opened in the 20th century
მკვლელობა (1956 წლის ფილმი)

მკვლელობა (1956 წლის ფილმი)
მკვლელობა — სტენლი კუბრიკის 1956 წლის ფილმი. ფილმში ერთ-ერთ მეორეხარისხოვან როლს ქართველი მოკრივე კოლა ქვარიანი ასრულებს.
სიუჟეტი
ვეტერანი დამნაშავე ჯონი კლეი გეგმავს უკანასკნელ ძარცვას, რის შემდეგაც აპირებს ნორმალურ ცხოვრებას მოეკიდოს და ცოლად ფეი მოიყვანოს. ის საკუთარ გეგმებს ფეის აცნობს. ის დოღის სალაროს გაძარცვას აპირებს. ჯონის თანამზრახველებიდან ერთ-ერთი, ჯორჯი, საიდუმლოს გაანდობს საკუთარ ცოლს, რათა ამ უკანასკნელს ასიამოვნოს. როდესაც ჯონის და მისი თანამზრახველები დეტალურად გაწერილი გეგმას განიხილავენ, ხმაურს გაიგებენ და აღმოაჩენენ, რომ მათ ჯორჯის ცოლი ფარულად უსმენდა. ისინი ჯორჯის ერთგულებაში ეჭვს შეიტანენ. ჯონი შერის გაფრთხილებას მისცემს. დოღის დროს ჯონის მიერ დაქირავებული მორისი არეულობას შექმნის, რათა დაცვის ყურადღება მიიპყროს. ასეთივე მიზნით დაქირავებული სნაიპერი ნიკი ესვრის დაწინაურებულ ცხენს, მაგრამ გაქცევის მცდელობისას მას დაცვა მოკლავს. ჯონი ამ დროს სალაროს დააყაჩაღებს. ჯონის თანამზრახველები ბინაში ელოდებიან, როდესაც მათ თავს ვალი და მისი მეგობარი დაესხმიან. ატყდება სროლა და ყველა კვდება, გარდა ჯორჯისა, რომელიც მძიმედ დაჭრილია. ჯორჯი სახლში მიდის და კლავს ცოლს, რომელმაც, როგორც აღმოჩნდება, გააგებინა ვალს ძარცვის შესახებ. ჯონი და ფეი კი გატაცებული ფულით თვითმფრინავში სხდებიან. ჩასხდომამდე, ბარგის გადატანისას, მათი ჩემოდანი სატვირთო მანქანიდან გადმოვარდება და ფულს ქარი წაიღებს.
როლებში
სტერლინგ ჰეიდენი — ჯონი კლეი
ელიშა კუკი — ჯორჯი
მერი უინძორი — შერი
კოლინ გრეი — ფეი
კოლა ქვარიანი — მორისი
თიმოთი კერი — ნიკი
ვინს ედვარდსი — ვალი
რესურსები ინტერნეტში
1956 წლის ფილმები
ნუარის ჟანრის ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
სტენლი კუბრიკის ფილმები
ამერიკული შავ-თეთრი ფილმები
რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
United Artists-ის ფილმები
სოსო ქოიავა

სოსო ქოიავა
იოსებ (სოსო) დანიელის ძე ქოიავა (დ. 14 თებერვალი, 1933, აბაშა) — ქართველი მოქანდაკე, საქართველოს დამსახურებული მხატვარი. მის სახელთანაა დაკავშირებული ძველი ქართული ჭედურობის აღორძინება თანამედროვე ხელოვნებაში და ლითონმქანდაკებლობის დარგის ტრადიციის გაგრძელება.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია ქანდაკების სპეციალობით. 1959-1964 წლებში იყო თბილისის მოსე თოიძის სახელობის პროფტექნიკური სასწავლებლის პედაგოგი, 1964-1974 წლებში — დირექტორის მოადგილე; 1974-1979 — დირექტორი; 1979-1988 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ლითონის მხატვრული დამუშავების კათედრის გამგე; 1989-1992 წლებში პრორექტორი სასწავლო დარგში, 1993-2003 წლებში — რექტორი. მუშაობს ქანდაკებაზე და ჭედურ ხელოვნებაში. ძირითადი ნამუშევრებია: „ჩაის პლანტაცია“ (ჭედური, ტრეტიაკოვის გალერეა, მოსკოვი), „აღორძინება“ (ქანდაკება, ქუთაისი), „საქართველოს სიუხვე და ხელოვნება“ (რელიეფური პანო, მეტროსადგური სადგურის მოედანი 2) და სხვ. მონაწილეობდა ჯგუფურ გამოფენებში 36 ქვეყანაში, 1994 და 1997 წლებში ჰქონდა პერსონალური გამოფენები. დაჯილდოებულია საქართველოს ღირსების ორდენით (1999).
ლიტერატურა
ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი. – თბ., 1998-1999. - გვ.329
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 14 თებერვალი
დაბადებული 1933
აბაშის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი მოქანდაკეები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვრები
თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
ტელეცენტრი (მოსკოვის მონორელსი)

ტელეცენტრი (მოსკოვის მონორელსი)
ტელეცენტრი — მოსკოვის მონორელსის სადგური. მდებარეობს მოსკოვის მონორელსის ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. განეკუთვნება მოსკოვის მეტროპოლიტენის სისტემას. სადგური გაიხსნა 2004 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მონორელსის სადგურები
Iridomyrmex florissantius

Iridomyrmex florissantius — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Iridomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Dzhermen Gvishiani

Dzhermen Gvishiani
Dzhermen Mikhailovich Gvishiani (24 December 1928, Akhaltsikhe – 18 May 2003, Moscow) was a Soviet and Russian philosopher, sociologist, management theorist and scientific administrator.
Early life and family
Dzhermen Gvishiani was born the son of Mikhail Maksimovich Gvishiani, a Georgian and an Armenian mother. His forename was composed from the first part of Felix Dzerzhinsky's name (Dzher) followed by the first part of Vyacheslav Menzhinsky's name (men). Both were former chairmen of the Joint State Political Directorate (OGPU) for whom his father worked.
Since 1948 married to Lyudmila Gvishiani (Kosygina), librarian and the only daughter of the Soviet Prime Minister (by 1948 - Minister of Finances) Alexei Kosygin.
His son, Alexei Gvishiani, is a prominent Russian geoinformatics scientist. Granddaughter, Ekaterina Semenikhina, art collector and Russian honorary consul in Monaco.
Career
Gvishiani graduated from the Moscow State Institute of International Relations in 1951 and became a member of the Communist Party. He also joined the Soviet Navy that year, serving until 1955. Then he started work for the State Committee for New Technology. However, when the organisation was superseded by the State Committee for Science and Technology in 1965, he was appointed Deputy Chairman under Vladimir Kirillin. Member of the Club of Rome, co-founder of the International Institute for Applied Systems Analysis and head of its Soviet branch, Institute for Systems Analysis of the Academy of Sciences of the Soviet Union, known for its free thinking atmosphere unusual in the heavily ideologized Soviet environment that was essential to develop a market-oriented programme of further reforms of the Soviet economy. In 1980s he served as the deputy head of Soviet Gosplan.
Gvishiani was a member of the United Nations Advisory Committee on Science and Technology (ACAST) since its inception in 1964.
Publications
Organisation and management;: A sociological analysis of Western theories (1972) Moscow: Progress Publishers
Systems Research: Methodological Problems (1984) Oxford: Pergamon Press
References
1928 births
2003 deaths
20th-century Russian philosophers
People from Akhaltsikhe
Communist Party of the Soviet Union members
Full Members of the Russian Academy of Sciences
Full Members of the USSR Academy of Sciences
Members of the Royal Swedish Academy of Engineering Sciences
Moscow State Institute of International Relations alumni
Recipients of the Order of the Red Banner of Labour
Recipients of the Vasilyev Brothers State Prize of the RSFSR
Russian sociologists
Soviet philosophers
Soviet sociologists
Burials in Troyekurovskoye Cemetery
ანძისი

ანძისი, ანდისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქურთის მუნიციპალიტეტში (ქემერტის თემი).
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1200 მეტრი, ცხინვალიდან 15 კილომეტრი, გორიდან 45 კმ.
ისტორია
1910 წლის „კავკასიის კალენდრის“ მიხედვით, შედიოდა რუსეთის იმპერიის თბილისის გუბერნიის გორის მაზრის მთიანი ოსეთის მონაკვეთში. საქართველოს სსრ ადმინისტრაციული დაყოფით — სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის (1922-დან) ცხინვალის რაიონში (ქემერტის სოფსაბჭო). 1991 წელს ცხინვალის რაიონი გაუქმდა და შეუერთდა გორის რაიონს. ქართულ-ოსური კონფლიქტის დაწყების შემდეგ, სოფელს ვერ აკონტროლებდა საქართველოს ცენტრალური ხელისუფლება. 2006 წლიდან ქურთის მუნიციპალიტეტშია.
2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის შემდეგ ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, სოფელს დე ფაქტოდ აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა. ოსურად ეწოდება Андис (ანდის).
მოსახლეობა
ეკონომიკა
საბჭოთა პერიოდში შედიოდა ქემერტის მემინდვრეობა-მეცხოველეობის კოლმეურნეობაში. სოფლის მეურნეობის ძირითადი დარგებია მემინდვრეობა და მეცხოველეობა.
სქოლიო
ქემერტის თემის სოფლები
ჰაჯიალილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჰაჯიალილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჰაჯიალილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჰაჯიალილი — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში
ჰაჯიალილი — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში
ჰაჯიალილი — სოფელი აზერბაიჯანში, სამუხის რაიონში
შეინ ლონგი

შეინ ლონგი (დ. 22 იანვარი, 1987) — ირლანდიელი ფეხბურთელი, ირლანდიის ეროვნული ნაკრებისა და საფეხბურთო კლუბ „საუთჰემპტონის“ წევრი. მონაწილეობა მიიღო 2012 წლის ევროპის ჩემპინატზე.
რესურსები ინტერნეტში
ირლანდიელი ფეხბურთელები
დაბადებული 1987
2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ვესტ ბრომვიჩ ალბიონის ფეხბურთელები
საუთჰემპტონის ფეხბურთელები
ჰალ სიტის ფეხბურთელები
დაბადებული 22 იანვარი
თინათინ გელაძე

თინათინ გელაძე
თინათინ (თინა) გელაძე (დ. 1 ივლისი, 1921, თბილისი — გ. 5 ნოემბერი, 2021, თბილისი) — ქართველი ექიმ-ნევროლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, აკადემიკოსი და მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე.
ბიოგრაფია
თინა გელაძე დაიბადა ქალაქ თბილისში 1921 წელს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი 1942 წელს. 1947 წელს აკადემიკოსმა პეტრე სარაჯიშვილმა თინა გელაძე მიიწვია ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის კათედრის ბაზაზე ამიერკავკასიაში პირველად შექმნილი ელექტროფიზოლოგიური ლაბორატორიის ხელმძღვანლად. 1952 წლისთვის საკანდიდატო დისტერტაციის თემად აირჩია „პარკინსონური სინდრომის ზოგიერთი ფენომენის პათოფიზიოლოგიისათვის“. სსრკ სამეცნიერო აკადემიის ასპირანტურა გაიარა ფიზიოლოგიის ინსტიტუტში აკადემიკოს ივანე ბერიტაშვილის ხელმძღვანელობის ქვეშ. 1958 წლისთვის სათავეში ჩაუდგა ნევროლოგიის მიმართულებას — ეპილერფსიისა და ელექტროკლინიკური ლაბორატორიის ჩამოყალიბებას საქართველოში. სწორედ, თინა გელაძის სახელთანაა დაკავშირებული სსრკ სივრცეში ყველაზე ცნობილი ეპილეფსიის ცენტრის დაარსება, რომელშიც აღიზარდა ეპილეფტოლოგებისა და კლინიკური ელექტროფიზიოლოგების მთელი თაობა და რომელსაც პაციენტები მთელი საბჭოთა კავშირის მასშტაბით აკითხავდნენ. გარდა ამისა, საფუძველი ჩაუყარა საქართველოში ძილ-ღვიძლის ციკლისა და ძილის დარღვევების კლინიკურ კვლევებს. მედიცინის დოქტორის წოდება მიიღო 1972 წელს თემაზე „ეპილეფსიის ეტიოპათოგენეზური ზოგიერთი ასპექტის შესახებ“ ,ხოლო პროფესორი გახდა 1977 წელს.
თინა გელაძეს მოსწავლეები ახასიათებენ როგორც მკაცრ და პროგრესულად მოაზროვნე ადამიანს. მოწაფეების თქმით, ქ-ნი თინა ახალბედა ექიმებს სწორ გზაზე აყენებდა; მათ მოსაზრებებს დიდი ყურედღებით უსმენდა და მსჯელობით რაციონალურ გადაწყვეტილებებს ერთობლივად იღებდნენ.
ქართულ ეპილეპტოლოგიური სკოლის განვითარებაში განსაკუთრებული წვლილისა და სამეციდინო კადრების აღზრდაში მნიშვნელოვანი დამსახურებისათვის რესოუბლიკური ეპილეპტოლოგიური სამედიცინო-პრაქტიკული ცენტრის ხელმძღვანელს, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორს, თინა გელაძეს, 1996 წელს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებით გადასცეს ღირსების ორდენი.
გარდაიცვალა 2021 წლის 5 ნოემბერს, 100 წლის ასაკში.
ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
ევროპის ეპილეფსიის აკადემია, წევრი
ეპილეფსიასთან ბრძოლის საერთაშორისო ლიგის საქართველოს განყოფილება, პრეზიდენტი (1996-)
ნიუ-იორკის ეპილეფსიის აკადემია, წევრი
საქართველოს სამედიცინო-ბიოლოგიურ მეცნიერებათა აკადემია, წევრი (1994-)
აღიარება
1996 — ღირსების ორდენი
1982 — საქართველოს სსრ სახელმწიფო პრემია, ეპილეფსიის პრობლემების შესწავლა
ლიტერატურა
თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 60.
რესურსები ინტერნეტში
ნევროლოგიისა და ნეიროფსიქოლოგიის ინსტიტუტი — თინა გელაძე
სქოლიო
დაბადებული 1 ივლისი
დაბადებული 1921
გარდაცვლილი 2021
ქართველი ნევროლოგები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
თბილისში დაბადებულები
გარდაცვლილი 5 ნოემბერი
მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
საქართველოს სსრ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
აბდულქერიმ ალიზადე

აბდულქერიმ ალიზადე
აბდულქერიმ ალი-ოღლუ ალიზადე (დ. 11 იანვარი, 1906 — გ. 3 დეკემბერი, 1979) — აზერბაიჯანელი ისტორიკოსი, აღმოსავლეთმცოდნე, აზერბაიჯანისა და ახლო და შუა აღმოსავლეთის ქვეყნების შუა საუკუნეების ისტორიის სპეციალისტი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი. საპატიო ნიშნისა და შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალერი. აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1955), აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1960). აზერბაიჯანის სსრ-ის სახელმწიფო პრემიისა და საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1980).
ბიოგრაფია
1930 წელს დაამთავრა ლენინგრადის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი. 1958–1963 წლებში აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის დირექტორი. აბდულქერიმ ალიზადეს ძირითადი გამოკვლევაა „აზერბაიჯანის სოციალურ-ეკონომიკური და პოლიტიკური ისტორია XIII–XIV საუკუნეებში“ (1956). 1947 წელს ე. ბერტელთან ერთად გამოაქვეყნა ნიზამი განჯევის თხზულებათა სამეცნიერო-კრიტიკული ტექსტები (სახელმწიფო პრემია, 1948).
ლიტერატურა
დაბადებული 11 იანვარი
დაბადებული 1906
გარდაცვლილი 3 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1973
საბჭოთა ისტორიკოსები
ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორები
აზერბაიჯანის სსრ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
Z

Z, z — ლათინური ანბანის ოცდამექვსე ასო. სემიტური სიმბოლოს სახელი იყო ზაინ, რაც სავარაუდოდ ნიშნავდა იარაღს და მეშვიდე ასო იყო. წარმოადგენდა ან z ინგლისურში და ფრანგულში ან შესაძლოა უფრო ქართული /ძ/-ს შესატყვისი ყოფილიყო (იტალიური zeta, zero).
Z-ის ბერძნული ფორმა ფინიკიური სიმბოლო I-ის მსგავსი ასლი იყო და ამგვარი ფორმით დარჩა ანტიკურ ხანამდე. ბერძნები მას ძეტას უწოდებდნენ, რომელიც ეტას (η) და თეტას (θ) იმიტაცია იყო.
კლავიატურა
კომპიუტერის კლავიატურაზე წარმოადგენს შემდეგი სიმბოლოების ერთობლიობას:
Z —
z —
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Z)
Graphemica (z)
ლათინური ასოები
მაიდოლონგი

მაიდოლონგი (ოფიციალურად მაიდოლონგის მუნიციპალიტეტი;) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 314 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Official Website of the Municipality Maydolong
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
აღმოსავლეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
Polyrhachis lombokensis

Polyrhachis lombokensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ვალდეობისპო

ვალდეობისპო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ვალიე-დელ-ალაგონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 42,1 კმ². მოსახლეობა — 644 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვალდეობისპოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
Doi Pha Hom Pok National Park

Doi Pha Hom Pok National Park, formerly known as Mae Fang National Park and Doi Fa Hom Pok National Park, is the northernmost national park in Thailand. It straddles Fang, Mae Ai, and Chai Prakan Districts of Chiang Mai Province. The park covers 327,500 rai ~ of the mountain area of the Daen Lao Range, at the border with Myanmar. The tallest peak is Doi Pha Hom Pok at , the second highest in Thailand. The park was established on September 4, 2000.
Doi Pha Hom Pok National Park is mostly covered with forest, where tree species such as Hopea odorata predominate with rare plant species such as Impatiens jurpioides and butterflies such as Teinopalpus imperialis and Meandrusa lachinus. Doi Lang, located within the park, is an excellent area for birdwatching. There are many hot mineral springs near the park headquarters in an area of 10 rai (16,000 m2). Water temperature ranges from 90-130 °C. The largest pond has hot steam rising 40–50 meters above the ground.
See also
List of national parks of Thailand
List of Protected Areas Regional Offices of Thailand
References
External links
Tourism Thailand
National parks of Thailand
Protected areas established in 2000
Geography of Chiang Mai province
Tourist attractions in Chiang Mai province
2000 establishments in Thailand
Daen Lao Range
Territorial disputes of Myanmar
Territorial disputes of Thailand
Şotlanlı, Aghjabadi

Şotlanlı, Aghjabadi
Şotlanlı (also, Shotlanly) is a village and municipality in the Aghjabadi Rayon of Azerbaijan. It has a population of 285.
References
Populated places in Aghjabadi District
Dolichoderus reflexus

Dolichoderus reflexus is a species of ant in the genus Dolichoderus. Described by John S. Clark in 1930, the species is endemic to Australia. Their nests can be found in soil, typically under rocks.
References
Dolichoderus
Hymenoptera of Australia
Insects described in 1930
Dorymyrmex agallardoi

Dorymyrmex agallardoi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorymyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ბარისახოს ქუჩა

ბარისახოს ქუჩა — ქუჩა თბილისში, გლდანის რაიონში (ავჭალა); ელეფთერ ანდრონიკაშვილის ქუჩიდან უწერის ქუჩამდე. ადრე ალექსანდრე ყაზბეგის სახელი ერქვა. აქვს 1 შესახვევი, 1 ჩიხი.
ლიტერატურა
გლდანის რაიონის ქუჩები
კომოდოს ვარანი

კომოდოს ვარანი — ქვეწარმავალი ვარანისებრთა ოჯახისა. ყველაზე დიდი თანამედროვე ხვლიკი: სხეულის სიგრძე 3 მეტრამდე და მეტი, მასა — 140 კგ-მდე. კიდურები კარგადაა განვითარებული. ახალგაზრდა ინდივიდების შეფერილობა მორუხო-წაბლისფერია წითელ-ნარინჯისფერი ლაქებით, ზრდასრულებისა — ერთფეროვანი მუქი მურა. გავრცელებულია აღმოსავლეთ ინდონეზიაში, კერძოდ, კომოდოს (აქედან სახელწოდება), რინჯის, პადარის კუნძულებზე და კუნძულ ფლორესის აღმოსავლეთ ნაწილში. ბინადრობს ბორცვების ბუჩქნარითა და მეჩხერი ტყით შემოსილ კალთებზე, ხშირად შედის მდინარეების ამომშრალ კალაპოტებში. თხრის 5 მეტრამდე სიგრძის სოროებს; ახალგაზრდები თავშესაფრად ხეების ფუღუროებსაც იყენებენ. მეზობელ კუნძულებზე გადასასვლელად შეუძლია ზღვაში საკმაოდ შორს შეცურვა. აქტიურია დღისით. იკვებება გარეული ღორებით, თხებით, ირმებით, მაიმუნებით, მღრღნელებით, ფრინველებით, ხვლიკებით, გველებით, აგრეთვე ლეშით. ნადავლს სუნით დაეძებს. მსხვერპლს კლავს სისხლის მოწამვლით, რომელიც ჭრილობაში ვარანის ნერწყვის მოხვედრით ვითარდება; ნერწყვი ლპობის ბაქტერიებს შეიცავს. ცნობილია ადამიანზე თავდასხმის შემთხვევებიც. დედალი სოროში ან პირდაპირ მიწაში დებს 200-გრამიან 30-მდე კვერცხს. ნაშიერები (27–30 სმ-ის სიგრძის) იჩეკებიან 8–8,5 თვეში. სიცოცხლის ხანგრძლივობა დაახლ. 40 წელს შეადგენს. შეტანილია IUCN-ის წითელ ნუსხაში. ვარანის გადაშენებისაგან დასაცავად ინდონეზიაში შექმნილია კომოდოს ეროვნული პარკი, რომელიც იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაშია შესული (1991).
ლიტერატურა
სქოლიო
ვარანი
სამუელ ბუაჩიძის ქუჩა

სამუელ ბუაჩიძის ქუჩა
სამუელ (ნოე) ბუაჩიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე); იწყება გუდამაყრის ქუჩიდან და გრძელდება თიანეთის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში და 23-ე ქუჩა დაერქვა. 1955 წელს სამუელ ბუაჩიძის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
ბუაჩიძე
Kratovo Municipality

Kratovo Municipality
Kratovo is a municipality in eastern part of North Macedonia. Kratovo is also the name of the town where the municipal seat is found. The municipality is part of the Northeastern Statistical Region.
Geography
The municipality borders Staro Nagoričane Municipality and Kriva Palanka Municipality to the north, Kočani Municipality to the east, Kumanovo Municipality to the west and Probištip Municipality to the south.
Demographics
According to the 2021 Macedonian census, Kratovo Municipality has 7,545 residents. Ethnic groups in the municipality:
Inhabited places
References
External links
Official website
Northeastern Statistical Region
Municipalities of North Macedonia
ნიჟნი-ტაგილის ალექსანდრე ნეველის ტაძარი

ნიჟნი-ტაგილის ალექსანდრე ნეველის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ნიჟნი-ტაგილში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1862-1877 წლებში.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ტაგილის ეპარქიას.
ისტორია
ნიჟნი-ტაგილის ალექსანდრე ნეველის სახელობის ტაძრის მშენებლობა დაიწყეს 1862 წლის 6 აგვისტოს. გლეხების ციხესიმაგრის სამართლისაგან გათავისუფლების აღსანიშნავად. 1877 წლის 6 დეკემბერს იგი აკურთხეს თავად ალექსანდრე ნეველის სახელზე. სამოქალაქო ომის პერიოდში ტაძარს ორჯერ დაეცა საარტილერიო ცეეცხლი, რის გამოც იგი ძლიერ დაზიანდა. 1931 წლამდე ტაძარი იყო გრიგორიანული, ხოლო 1931-1935 წლებში იყო ნიჟნი-ტაგილის საკათედრო ტაძარი. ტაძარი საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა 1940 წელს და მორწმუნეებს დაუბრუნდა მხოლოდ 1989 წელს, ამავე წელს ეკლესია ხელმეორედ აკურთხეს. 1940-1950 წლებში ეკლესიის შენობა გამოიყენებოდა საწყობად. 1950 წლიდან მიატოვეს და ნელ-ნელა ინგრეოდა. ამჟამად ტაძარი მოქმედია, მასთან მუშაობს სამრევლო სკოლა და მართლმადიდებლური გიმნაზია.
აღწერა
ნიჟნი-ტაგილის ალექსანდრე ნეველის ტაძარი დგას ვერესოვის მთაზე და კარგად მოსჩანს ტაგილის ჭაობის ნაპირიდან. ალექსანდრე ნეველის ტაძარი ქვისაა, ხუთგუმბათიანი, აგებულია კოშკური ტიპის რუსულ-ბიზანტიურ არქიტექტურულ სტილში. სახურავი, გუმბათი და ჭიშკარი მეტალისგანაა დამზადებული და შეღებილია მუქი მწვანე ფერით.
ტაძრის ტერიტორიაზე მდებარეობს, მცირე ერთსართულიანი სახლი-ფლიგელი, რომელიც დაცვისათვის გამოიყენება. ტაძრის ტერიტორია მდებარეობს მაღლობზე, რომელიც გარშემორტყმულია მაღალი გალავნით, რომელსაც აქვს სამი შესასვლელი.
რესურსები ინტერნეტში
Церковь Александра Невского, г. Нижний Тагил
Храм Александра Невского
https://vsenovostint.ru/2015/11/17/narodnyiy-hram/
http://historyntagil.ru/8_08.htm
http://sobory.ru/article/?object=01208
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
ნიჟნი-ტაგილის ტაძრები