PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Songs in the Key of Life

Songs in the Key of Life — სტივი უანდერის მე-18 სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1976 წლის 28 სექტემბერს, ლეიბლზე Motown Records. იგი ითვლება მისი „კლასიკური“ პერიოდის ალბომების კულმინაციად.
სიმღერების სია
ორიგინალური გრამფირფიტა
მხარე 1
Love’s in Need of Love Today (სტივი უანდერი) – 7:06
Have a Talk with God (კელვინ ჰარდუეი, უანდერი) – 2:42
Contusion (უანდერი) – 3:46
Sir Duke (უანდერი) – 3:52
მხარე 2
I Wish (უანდერი) – 4:12
Knocks Me Off My Feet (უანდერი) – 3:36
Pastime Paradise (უანდერი) – 3:27
Summer Soft (უანდერი) – 4:14
Ordinary Pain (უანდერი) – 6:16
მხარე 3
Isn't She Lovely (უანდერი) – 6:34
Black Man(ბირდი/უანდერი) – 8:27
მხარე 4
Ngiculela – Es Una Historia – I Am Singing (უანდერი) – 3:48
If It’s Magic (უანდერი) – 3:12
As (უანდერი) – 7:08
Another Star (უანდერი) – 8:08
A Something’s Extra
A Something’s Extra არის 7" EP, რომელიც გამოვიდა გრამფირფიტის ორიგინალურ გამოცემასთნ ერთად. ეს სიმღერები მოხვდა CD გამოცემებში.
მხარე 1
Saturn (მაიკლ სემბელო, უანდერი) – 4:54
Ebony Eyes (უანდერი) – 4:11
მხარე 2
All Day Sucker (უანდერი) – 5:06
Easy Goin’ Evening (My Mama’s Call) (უანდერი) – 3:55
CD გამოცემა
სერტიფიცირებები
სქოლიო
სტივი უანდერის ალბომები
Tamla Records-ის ალბომები
1976 წლის ალბომები
ალბომები სტივი უანდერის პროდიუსერობით
ემბერა-ვოუნაანი

ემბერა-ვოუნაანი – კომარკა პანამაში, მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში. ფართობი — 4 383 კმ². მოსახლეობა — 10 001 კაცი (2010). დედაქალაქი — უნიონ-ჩოკო. კომარკა შეიქმნა 1983 წლის 8 ნოემბერს. დარიენის პროვინციის ტერიტორიის გაყოფის შედეგად. კომარკა იყოფა 2 ოლქად.
იხილეთ აგრეთვე
პანამის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
პანამის პროვინციების მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
სქოლიო
პანამის ადმინისტრაციული დაყოფა
ტატიანა კონტოროვა

ტატიანა კონტოროვა (დ. 16 დეკემბერი, 1911, პეტერბურგი — გ. 2 აპრილი, 1978, ლენინგრადი) — რუსი თეორეტიკოსი-ფიზიკოსი.
ბიოგრაფია
ტატიანა აბრამის ასული კონტოროვა დაიბადა 1911 წლის 16 დეკემბერს, პეტერბურგში. 1931 წელს ტატიანამ დაამთავრა ლენინგრადის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ფიზიკა-მათემატიკური ფაკულტეტი. ტატიანა კონტოროვა სპეციალობით ინჟინერი იყო, იკვლევდა ქიმია-ფიზიკის სასაზღვრო საკითხებს. 1935-1951 წლებში ტატიანა კონტოროვა მუშაობდა ლენინგრადის ფიზიკა-ტექნიკის ინსტიტუტში უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომლის თანამდებობაზე, ხოლო 1940-1951 წლებში უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. პარალელურად 1933-1951 წლებში პედაგოგიურ მოღვაწეობასაც ეწეოდა ლენინგრადის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში „თეორიული ფიზიკის“ კათედრაზე ჯერ ასისტენტად, ხოლო შემდგომ დოცენტად. ფიზიკა-ტექნიკის ფაკულტეტის მესამე და მეხუთე კურსზე მყოფი სტუდენტებისათვის ტატიანა კითხულობდა ლექციებს შემდეგ თემებში: კვანტური მექანიკა, მყარი სხეულების ფიზიკა, სტატისტიკურ ფიზიკა, მეტალების ელექტრონული თეორია და გამოსხივების თეორია.
1935-1940 წლებში ტატიანა მუშაობდა თეორეტიკოსად ლენინგრადის ფიზიკა-ტექნიკის ინსტიტუტის „პლასტიკური დეფორმაციის ლაბორატორიაში“. 1933 წელს იგი იცავს დისერტაციას ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხის მოსაპოვებლად თემაზე: „პლასტიკური დეფორმაციის მექანიზმის შესახებ“. 1935-1941 წლებში კონტოროვამ იაკობ ფრენკელისთან ერთად ოთხი ნაშრომი გამოაქვეყნა. ეს ნაშრომები ეხებოდა პლასტიკური დეფორმაციის, მექანიკური შემრჩოლებისა და კრისტალების მყიფე რღვევის თეორიის საკითხებს. ტატიანა კონტოროვამ იაკობ ფრენკელისთან ერთად გამოქვეყნებული ნაშრომებიდ დიდი წვლილი შეიტანა კრისტალების დეფექტების თეორიაში.
ომის წლების პერიოდში ტატიანა კონტოროვა თანამშრომლობდა ლენინგრადის ფიზიკა-ტექნიკის ინსტიტუტის თეორიულ განყოფილებასთან. ინსტიტუტის კოლექტივთან ერთად იგი ევაკუირებულ იყო ყაზანში. ყაზანში ტატიანა კვლავ აგრძელებდა მუშაობას მყარის სხეულის მექანიკურ თვისებებზე.
შემდგომ პერიოდში ტატიანა თანდათან დაინტერესდა მყარი სხეულების ელექტრონული თეორიით: სითბურით, განსაკუთრებით კი ელექტრონული თვისებებით. 1948-1951 წლებში ტატიანა იყო ლენინგრადის ფიზიკა-ტექნიკის ინსტიტუტის ნახევრად გამტარული განყოფილების ერთ-ერთი აქტიური თეორეტიკოსი. აღსანიშნავია, რომ ამ განყოფილებას ხელმძღვანელობდა აბრამ იოფე. იოფეს ხელმოწერილ დახასიათებაში წერია:
ტატიანა კონტოროვა არის 46 ნაშრომის ავტორი. აგრეთვე მისი ხელმძღვანელობით დაცულია მთელი რიგი საკანდიდატო დისერტაციები. აღსანიშნავია რომ, მისი სადოქტორო დისერტაციის დაცვა მოხდა განსაკუთრებულ პირობებში. ტატიანა თანამშრომლებმა კონფერენციის დარბაზში საკაცით მიიყვანეს და სავარძელში ისე ჩასვეს, რომ მას აუდიტორიისათვის შესძლებოდა ეჩვენებინა ფორმულები, რომელიც დაფაზე წინასწარ ჰქონდა მომზადებული. მისი სადოქტორო დისერტაცია დაცულ იქნა 1973 წლის 25 ივნისს და ეხებოდა შემდეგ თემას: „მყარი სხეულების მექანიკური და სითბური თვისებების თეორია“. დაცვალ მაღალ დონეზე ჩაიარა და მას ერთხმად მიანიჭეს ფიზიკა-მათემატიკის დოქტორის ხარისხი, რომელიც ერთი წლის შემდეგ დაუმტკიცდა (1974 წლის 12 აპრილი).
ტატიანა კონტოროვა გარდაიცვალა 1978 წლის 2 აპრილს, ლენინგრადში.
ლიტერატურა
პარკაძე ვ., ფიზიკოსი ქალები, გვ. 126-128, თბ., 1988.
რუსი ფიზიკოსები
ჩიპეუა (აშლენდის ოლქი)

ჩიპეუა (აშლენდის ოლქი)
ჩიპეუა — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის ეშლენდის ოლქის შემადგენლობაში.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 374 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.2 კაცი/კმ².
ფართობი 325,1 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 325,1 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობია 322,4 კმ², ხოლო წყალს 2,7 კმ² უჭირავს.
იხილეთ აგრეთვე
აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
გეოგრაფიული სახელწოდებები
სქოლიო
აშლენდის ოლქის ქალაქები
აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირი

აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირი — საზოგადოებრივი შემოქმედებითი ორგანიზაცია. კავშირი აერთიანებს კინემატოგრაფიის მოღვაწეებს.
ისტორია
1958 წლის იანვარში შეიქმნა აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირის საორგანიზაციო ბიურო. შემოქმედებითი ორგანიზაციის თავმჯდომარედ კინორეჟისორი ლატიფ საფაროვი აირჩიეს, მოადგილედ კი კინორეჟისორი ჰუსეინ სეიდზადე.
საორგანიზაციო ბიუროს შექმნისას აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირში 82 ადამიანი შედიოდა.
1960 წლის 10 თებერვალს კინოს სახლი გაიხსნა კავშირთან. მისი აქტივისტები გახდნენ კინორეჟისორები, მწერლები, მხატვრები, კომპოზიტორები, მსახიობები.
აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირი საბოლოოდ ჩამოყალიბდა 1963 წლის 11 იანვარს რესპუბლიკური კინემატოგრაფიის მუშაკთა I დამფუძნებელ ყრილობაზე.
ამჟამად აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირის თავმჯდომარე კინომსახიობი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი რასიმ ბალაევია.
საქმიანობა
დღეს აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირი არის დამოუკიდებელი ორგანიზაცია, რომელიც მოქმედებს საკუთარი წესდების საფუძველზე, რაც თავის მხრივ არ ეწინააღმდეგება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუციასა და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კანონს „არასამთავრობო ორგანიზაციების შესახებ“ სამართლებრივი და სხვა უფლებებით.
კავშირის მთავარი მიზანია ეროვნული კინოს, როგორც ეროვნული კულტურისა და მსოფლიო კინოს განუყოფელი ნაწილის განვითარება.
ორგანიზაცია ამყარებს უშუალო შემოქმედებით და საქმიან კონტაქტებს სხვა ქვეყნების კინემატოგრაფიულ ორგანიზაციებთან, წარმოადგენს მისი წევრების ინტერესებს საზღვარგარეთ, იცავს მათ პროფესიულ, სამოქალაქო და სოციალურ უფლებებს.
აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირი თანმიმდევრულად და მიზანმიმართულად თანამშრომლობს სხვა შემოქმედებით და საზოგადოებრივ ორგანიზაციებთან, რესპუბლიკის სახელმწიფო ორგანოებთან აზერბაიჯანული კინემატოგრაფიის განვითარების ტენდენციების ანალიზისა და შეჯამების მიზნით ეროვნული და მსოფლიო კულტურის კონტექსტში, ეროვნული კულტურის განვითარების კონცეფციების შემუშავებაში.
კავშირი მოქმედებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მთელ ტერიტორიაზე.
აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირი არის დსთ-სა და ბალტიისპირეთის ქვეყნების კინემატოგრაფისტთა გაერთიანებების კონფედერაციის წევრი.
კავშირის მიერ დაარსებულია ბაქოს კინოს სკოლა, რომელიც პროფესიული განათლების მიღების შანსს ათეულობით ახალგაზრდას აძლევს.
ორგანიზაციის მიერ დაწესებულია კინოს ეროვნული დღის ყოველწლიური ჯილდო.
კავშირის შემოქმედებითი სახლი ქალაქ შაქიში ფუნქციონირებს.
რესურსები ინტერნეტში
https://aki.az/ - აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირის ოფიციალური ვებ-გვერდი
სქოლიო
აზერბაიჯანული კინო
Cataglyphis pallidus

Cataglyphis pallidus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
Cataglyphis
ლენინის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია

ლენინის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ხუტორ ლენინაში, როტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონისა და სალსკის ეპარქიას.
მისამართი: 347024, რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, ბელოკალიტვინის რაიონი, ლენინა, ლენინის ქუჩა № 5.
ისტორია
1850 წელს დონის კაზაკთა მხარეში ააგეს ღთისმშობლის მიძინების ეკლესია, რომლის მშენებლობაც დააფინანსა მემამულე ქალმა მ. ბობრიკოვაიამ. 1874 წელს სტანიცის კაზაკებმა ახალი ეკლესიის მშენებლობა წამოიწყეს სტეფან შევირევის ფინანსებით. ძველი ეკლესია კი 1878 წელს გაყიდეს უსტ-ბელოკალიტვინის სტანიცის ხუტორ სვინარევში, სადაც იგი აკურთხეს და მიიღო იოანე ღვთისმეტყველის სახელწოდება. ეკლესიის მრევლი შედგებოდა ძირითადად ხუტორ სვინარევის (ამჟამად ხუტორი ლენინა) მოსახლეობისაგან, გარდა ამისა ეკლესიით სარგებლობდა ბოროდინოვისა და პოცელუევის დასახლებებიც.
თუ როდის შეწყვიტა სვინარევის იოანე ღვთისმეტყველის სახელობის ეკლესიამ მოქმედება, უცნობია, მხოლოდ საბჭოთა კავშირის სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის დაშლის შემდეგ ხუტორში ადგილობრივმა ხელისუფლებამ მრევლს ღვთისმსახურების აღვლენისათვის გადასცა ძველი შენობა, რომელიც მრევლმა ეკლესიად გადააკეთა. სახარების ავტორის და მოციქულის, იოანე ღვთისმეტყველის სახელობის ეკლესის მრევლი ოფიციალურად დარეგისტრირდა 2002 წლის დეკემბერში.
იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესიის წინამძღვარი გახდა დეკანოზი ალექსანდრე პავლეს ძე პაშუტინი.
რესურსები ინტერნეტში
Сайт церкви
Храм Иоанна Богослова
Белокалитвенское благочиние. Все церкви и монастыри.
Волгодонская епархия - приходы
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
გრიგოლ II (ლორთქიფანიძე)

გრიგოლ II (ლორთქიფანიძე)
გრიგოლ II (ერისკაცობაში — გრიგოლ ბეჟანის ძე ლორთქიფანიძე) — აფხაზეთის (დასავლეთ საქართველო) კათოლიკოს-პატრიარქი 1696-1742 წლებში. გრიგოლმა აღადგინა საკათოლიკოსოს დაცემული მეურნეობა, დაიბრუნა ოდიშის, გურიის სამთავროებსა და რაჭის საერისთავოში ფეოდალებისაგან მიტაცებული ზოგიერთი საკათოლიკოსო მამული; საკათოლიკოსოს შემოსავლის გაზრდის მიზნით ადრე გაუქმებული ფულადი ბეგრის ნაცვლად შემოიღო სანთლის ბეგარა, ამითვე შეცვალა ნატურალური საკომლო ბეგრის ნაწილიც. მონაწილეობდა იმერეთის სამეფოს პოლიტიკურ ცხოვრებაში ეკავა ლეგიტიმისტური პოზიცია. მან პირობა დაადებინა იმერეთისა და ოდიშის თავადებს, რომ თავს არ დაზოგავდნენ თურქთაგან ქუთაისის ციხისა და იმერეთის გასათავისუფლებლად; გრიგოლი იბრძოდა ტყვის სყიდვისა და მაჰმადიანობის გავრცელების წინააღმდეგ, დადიანს მღვდელმსახურების შეწყვეტით დაემუქრა, თუ იგი თავის სამფლობელოში ტყვის სყიდვას არ აკრძალავდა; ცდილობდა აღედგინა, ქრისტიანობა კავკასიის მთიანეთის მოსახლეობაში.
წყაროებში მოხსენიება
იმერეთის სამეფოს 1737 წლის რუკაზე მოხსენიებულია როგორც პატრიარქი:
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები
ლიტერატურა
დასავლეთ საქართველოს კათოლიკოსები
გრიგოლ II
მარიეჰამნის ქვერეგიონი

მარიეჰამნის ქვერეგიონი ― ფინეთის ალანდის კუნძულების რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 11 742 ადამიანს შეადგენს.
მუნიციპალიტეტები
იხილეთ აგრეთვე
ფინეთის ქვერეგიონები
სქოლიო
ფინეთის ქვერეგიონები
ალანდის კუნძულების გეოგრაფია
Leptogenys punctata

Leptogenys punctata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Mtsvane

Mtsvane or Mtsvane Kakhuri is a grape variety used to make Georgian wines. It is used to make white wine. It was so named to refer to the yellowish-green colouring of the ripened berries. It is often blended with Rkatsiteli to create a fruity, aromatic wine. In the Georgian language the word mtsvane means new, young and green.
Synonyms
Mtsvane is also known under the synonyms Dedali Mtsvane, Dedali Mtzvane, Dedam Kourdzeni, Dedat Kourdzeni, Dedat Kurdzeni, Dedate Koudzeni, Mamali Mtsvane, Mamali Mtsvani, Mamali Mtzvane, Matsvane Kakhetinskii, Matsvani, Mchkhara, Mchknara, Mciknara, Mcvane Kachetinskij, Mcvane Kahetinski, Mtchknara, Mtsvane Kakhetinskii, Mtzvane Kachuri, Mtzvane Kakhetinsky, Mzibani, and Sapena.
The distinct Georgian grape varieties Kundza and Goruli Mtsvane may also be referred to as Mtsvane.
See also
Georgian wine
List of Georgian wine appellations
References
Georgian words and phrases
White wine grape varieties
Georgian wine
Joseph Roumanille

Joseph Roumanille (8 August 1818 – 24 May 1891) was a Provençal poet. He was born at Saint-Rémy-de-Provence (Bouches-du-Rhône), and is commonly known in southern France as the father of the Félibrige, for he first conceived the idea of raising his regional language to the dignity of a literary language.
Biography
Joseph Roumanille was the son of Jean-Denis Roumanille and Pierrette Piquet. He studied at the nearby collège (junior highschool) of Tarascon (Bouches-du-Rhône) from 1834. After working as clerc de notaire in the same town from 1836 to 1839, Roumanille published his first verses in the Écho du Rhône. He then worked as a teacher in Nyons (Drôme), and later at the Dupuy collège in Avignon. When Roumanille was a teacher at Avignon, he discovered the genius of Frédéric Mistral, one of his pupils, and together they began what later became the Félibrean movement.
He married Rose-Anaïs Gras, sister of Provençal poet and novelist Félix Gras.
In 1888, Roumanille succeeded Frédéric Mistral to become 2nd Capoulie of the Félibrige, an association devoted to the Provençal language and Provençal literature. He died in Avignon in the morning of 24 May 1891. His funeral was held on 26 May in Avignon and he was buried in Saint-Rémy-de-Provence, in the same grave as his parents.
Works
In 1847 Roumanille published a volume of verse called Li Marbarideto and in 1851 another entitled Li Sounjarello. In 1852 along with Mistral and Anselme Mathieu he edited a collection of Provençal verse called Li Prouvençalo. In 1853 he wrote a dissertation on Provençal spelling. The complete edition of his works includes Lis oubreto en vers, Lis oubreto en proso, Li capelan, Li conte prouvençau e li cascareleto, Li nouvé, Lis entarrochin and Letters. His writing is wholesome and simple, reflecting the country folk of the region.
See also
Provençal literature
References
External links
1818 births
1891 deaths
People from Saint-Rémy-de-Provence
French poets
Occitan-language poets
French male poets
19th-century poets
19th-century French male writers
People from Tarascon
გეგმიური ეკონომიკა

გეგმიური ეკონომიკა — ეკონომიკური სისტემა, რომელშიც პროდუქცია და მომსახურების წარმოებაა და განაწილება რეგულირებულია ცენტრალური ორგანოს მიერ. გეგმიური ეკონომიკა შეიძლება იყოს ცენტრალური ან დეცეტრალიზებული. ცენტრალურ ეკონომიკაში წარმოებისა და დისტრიბუციის რეგულაცია ცენტრალური ხელისუფლების პასუხისმგებლობაა, დეცენტრალიზებულში კი ადგილობრივი ორგანოების.
მიჩნეულია, რომ გეგმიური ეკონომიკა, მაინც და მაინც, სოციალისტური ქვეყნების ნიშანია, რაც მხოლოდ ნაწილობრივი სიმართლეა. დასავლური სახელმწიფოები ხშირად მიმართავდნენ შერეულ ეკონომიკას, თუმცა გეგმიური წყობის სრულ სახეს ვხედავთ სოციალისტურ ქვეყნებში - საბჭოთა კავშირში, კუბასა და ჩრდილოეთი კორეაში.
გეგმიურ ეკონომიკაში მთავრობა მიმართავს ხანგძლივ ეკონომიკურ გეგმებს, რომელთა დეკლარირებული მიზანიცაა მოსახლეობის მოთხოვნების დაკმაყოფილება და სტაბილური ეკონომიკური ზრდა. სოციალისტურ ბლოკში ხშირი იყო 5 წლიან გეგმებს, როგორიცაა სსრკ-ში ინდუსტრიალიზაცია და კოლექტივიზაცია.
სქოლიო
ეკონომიკა
მარქსიზმ-ლენინიზმი
ურალი (ბუზდიაკის რაიონი)

ურალი (ბუზდიაკის რაიონი)
ურალი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 47 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 16 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (87 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
ლასილის უღელტეხილი

ლასილის უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის ქედზე, მდინარეების ლასილის (ენგურის მარცხენა შენაკადი) მუხრის (ცხენისწყლის მარჯვენა შენაკადი) სათავეებში. სიმაღლე 3000 მ. აგებულია ლიასის ასპიდური ფიქლებითა და ქვიშაქვები. ახასიათებს ალპური ლანდშაფტი. უღელტეხილზე გადადის საავტომობილო გზა ქვემო სვანეთიდან ზემო სვანეთში.
ლიტერატურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის უღელტეხილები
Ettercap

Ettercap არის ქსელის ანალიზის შემასრულებელი პროგრამა. მას შეუძლია ქსელში გაგზავნილი და მიღებული პაკეტების "ხელში ჩაგდება" (აგრეთვე პაროლების), და "კაცი შუაში" ტიპის თავდასხმის განხორციელება რამდენიმე პროტოკოლის წინაშე (HTTP, FTP და ზოგიერთი შიფრული პროტოკოლი).
რესურსები ინტერნეტში
Ettercap's official site
საინფორმატიკო უშიშროება
de:Ettercap
es:Ettercap
eu:Ettercap
fr:Ettercap
pl:Ettercap
Fusiturricula

Fusiturricula is a genus of sea snails, marine gastropod mollusks in the family Drilliidae.
Taxonomy
The genus Fusiturricula (together with Cruziturricula) forms an unsupported group that is sister clade to Drilliidae in the cladogram of the molecular phylogeny of the Conoidea.. The type species of Fusiturricula, Turris fusinella Dall, 1908, is even different from what is currently conceived as belonging to that genus, but those species are similar to Cruziturricula sensu auctt. Although Fusiturricula (and Cruziturricula) definitely do not belong in the family Drilliidae (they may represent a new family), they are assigned in the Drilliidae provisionally as a working hypothesis.
This genus is included in the family Cochlespiridae by the website gastropods.com
Species
Species within the genus Fusiturricula include:
† Fusiturricula acra (Woodring, 1970) (synonym: Pleurofusia acra Woodring, 1970)
Fusiturricula andrei McLean & Poorman, 1971
Fusiturricula armilda (Dall, 1908)
Fusiturricula bajanensis Nowell-Usticke, 1969
Fusiturricula dolenta (Dall, 1908)
Fusiturricula enae Bartsch, 1934
Fusiturricula fenimorei (Bartsch, 1934)
Fusiturricula fusinella (Dall, 1908)
Fusiturricula humerosa (Gabb, 1873)
Fusiturricula iole Woodring, 1928
Fusiturricula jaquensis (Sowerby II, 1850)
Fusiturricula lavinoides (Olsson, 1922)
Fusiturricula maesae Rios, 1985
Fusiturricula notilla (Dall, 1908)
† Fusiturricula panola Woodring 1928
Fusiturricula paulettae Princz 1978 (synonym: Knefastia paulettae); Fusiturricula jaquensis (G.B. II Sowerby, 1850) )
† Fusiturricula springvaleensis Mansfield 1925 (synonym:Turricula springvaleensis)
Fusiturricula sunderlandi Petuch, 1990
Fusiturricula taurina (Olsson, 1922)
† Fusiturricula yasila Olsson 1930
Species brought into synonymy
Fusiturricula altenai Macsotay and Campos 2001: synonym of † Fusiturricula springvaleensis Mansfield 1925
Fusiturricula howelli Hertlein & Strong, 1951: synonym of Knefastia howelli (Hertlein & Strong, 1951)
References
W. P. Woodring. 1928. Miocene Molluscs from Bowden, Jamaica. Part 2: Gastropods and discussion of results . Contributions to the Geology and Palaeontology of the West Indies
External links
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1-1295
WMSDB - Worldwide Mollusc Species Data Base: family Drilliidae
Gastropod genera
ქვემო ჟოშხა

ქვემო ჟოშხა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში (ჭრებალოს თემი), მდებარეობს მდინარე ასკისწყლის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 600 მეტრი, ამბროლაურიდან 23 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 129 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გარმაშიოილიუ

გარმაშიოილიუ — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გადაბეის რაიონის სოფლები
San José de Mayo

San José de Mayo is the capital city of the San José Department in southern Uruguay.
Geography
The city is located at the centre of the state, on the intersection of Route 3 with Route 11, from the centre of Montevideo. The railroad track connecting Montevideo with Colonia and with the northwest of the country passes through the city. The river Río San José flows along the northeastern and eastern limits of the city.
Increased precipitation as a result of climate change and impermeabilization of the local land surfaces has made San José de Mayo more prone to flooding over the 1987–2017 period.
History
San José de Mayo was founded on 1 July 1783. It had acquired "Villa" (town) status before the Independence of Uruguay, which was elevated to "Ciudad" (city) on 12 July 1856 by the Act of Ley Nº 495. During the 19th century it became a commercial and cultural centre, known as "Montevideo chico" ("little Montevideo"). The theatre "Teatro Macció" was constructed at the turn of the 20th century.
Population
In 2011 San José de Mayo had a population of 36,743.
Source: Instituto Nacional de Estadística de Uruguay
Places of worship
Cathedral Basilica and National Sanctuary of St. Joseph (Roman Catholic)
Our Lady of the Rosary of Pompei Parish Church (Roman Catholic)
Our Lady of Fatima Parish Church (Roman Catholic)
Our Lady of the Orchard Chapel (Roman Catholic)
Economy
Besides being the administrative capital of the department, the city is an active regional commercial and financial centre. Its economy is linked mainly to cattle ranching, and it is an agro-industrial centre for dairy products, packing houses, mills, and chemicals.
Notable residents
, (1892-1918), musician and composer
Laura Cortinas (1881-1969), writer, politician, feminist and playwright
Ismael Cortinas (1884-1940), politician
References
External links
INE map of San José de Mayo
Populated places in the San José Department
Populated places established in 1783
მაგანა (მრავალმნიშვნელოვანი)

მაგანა (მრავალმნიშვნელოვანი)
მაგანა შეიძლება აღნიშნავდეს:
მაგანა — მდინარე წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში;
მაგანა — უღელტეხილი აფხაზეთის კავკასიონზე.
კორონელ-პაშეკუ

კორონელ-პაშეკუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟუის-დი-ფორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 983 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.68 კმ²-ზე. ფართობი 131 511 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
პულოროზი

პულოროზი — ფრინველების ინფექციური დაავადება. ფართოდაა გავრცელებული ჭუკებსა და წიწილებში, მიმდინარეობს ენტეროკოლიტის ნიშნებით. დაავადებას იწვევს ბაქტერია Salmonella pullorum.. ევროპაში პირველად დაფიქსირდა 1913 წელს, საქართველოში 1929 წელს. დაავადება საზიანოა მეფრინველეობისთვის.
ლიტერატურა
ცხოველთა დაავადებები
Daphnella grundifera

Daphnella grundifera — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ბირინჯი-შორდანა

ბირინჯი-შორდანა — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
აღდაშის რაიონის სოფლები
𐕢

𐕢
() — კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica
ალბანური ასოები (კავკასია)
გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის საელჩო საქართველოში

გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის საელჩო საქართველოში ( — გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის დიპლომატიური წარმომადგენლობა საქართველოში. დიპლომატიური ურთიერთობები საქართველოსა და გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკას შორის დამყარდა 1992 წლის 13 აპრილს. გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა იყო პირველი სახელმწიფო, რომელმაც 1991 წელს აღიარა საქართველოს დამოუკიდებლობა და 1992 წელს საელჩო გახსნა თბილისში. 1993 წელს გაიხსნა საქართველოს საელჩო გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში.
გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩები საქართველოში
ჰუბერტ კნირში — 2018 წლის 18 სექტემბრიდან
ჰაიკე პაიჩი — 2016-2018
ბეტინა ქადენბახი — 2015-2016
ორთვინ ჰენიგი — 2010-2015
პატრიცია ჰილდეგარდ ფლორი — 2006-2010
უვე შრამი — 2001-2006
ვოლფდიტრიხ ფიოგელი — 1998-2001
ნორბეტ ბაასი — 1995-1998
გიუნთერ დალჰოფი — 1992-1995
რესურსები ინტერნეტში
Deutsche Botschaft
გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის საელჩო საქართველოში
სქოლიო