PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Tarry Flynn

Tarry Flynn is a novel by Irish poet and novelist Patrick Kavanagh, set in 1930s rural Ireland. The book is based on Kavanagh's experience as a young farmer in Monaghan. The novel however is set in Cavan. The story is based on the life of a young farmer poet and his quest for big fields, young women and the meaning of life.
Publication history
Kavanagh began writing Tarry Flynn in 1940 under the title Stony Grey Soil. It was, however, rejected. After his collection of poetry A Soul for Sale, containing the poem The Great Hunger, was published to great acclaim in February 1947, he set about revising the novel and spent the summer of 1947 working on it. It was published by The Pilot Press in November 1948. The novel was banned by the Irish Censorship Board for being "indecent and obscene". The ruling was overturned following a challenge by the publisher, although the novel did not return to publication until the 1960s.
The novel was produced as a play at the Abbey Theatre, Dublin in 1966, adapted by P.J O'Connor. It was adapted for the stage again in 1997 by Conall Morrison.
The novel was published in Penguin Modern Classics in 2000 with the typographic error "Tarry Flyn" on the cover and spine.
Quotations of Tarry Flynn were sprayed on the walls of O'Connell street in Limerick during 2009, as graffiti.
References
External links
Tarry Flynn at PenguinClassics
1948 novels
Fiction set in the 1930s
Culture in County Cavan
Novels by Patrick Kavanagh
Novels set in Ireland
Irish novels adapted into plays
ზემო ოსიაური

ზემო ოსიაური — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში, შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე სურამულას (მტკვრის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ოსიაურის თემის ცენტრი (სოფლები: ახალსოფელი, ზემო ოსიაური, ქვემო ოსიაური). ზღვის დონიდან 680 მეტრი, ხაშურიდან 4 კილომეტრი. სოფელში 2006 წლის 1 იანვრის მონაცემებით ცხოვრობს 425 კომლი, სულ 1376 ადამიანი. სოფელში დგას ზემო ოსიაურის ზღუდერის წმინდა გიორგის ეკლესია.
ისტორია
ქართულ ისტორიულ წყაროებსა და დოკუმენტებში XVI საუკუნის 80-იანი წლებიდან გვხვდება. ხალხში გავრცელებული თქმულების მიხედვით, სოფელს ოსები დასხმიან და „აურევიათ“ (აუკლიათ). მართალია „ამრევ“ ოსებს ბევრი ვერაფერი დაუკლიათ, მოსახლეობა ღირსეულად დახვედრია და გაღმა, მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს გაურეკიათ მომხვდურები, მაგრამ სოფელს სახელად - ოსიაური, ოსებისგან არეული, შერჩენია.
პროფ. ალ. ღლონტს მიაჩნია, რომ ოსიაურის ადრინდელი სახელწოდება ზღუდელია (თუმცა ეს მოსაზრება უარყოფილია სხვა მეცნიერების მიერ). ეს მოსაზრება ეყრდნობა იმ გარემოებას, რომ აქ არის სალოცავი, რომელიც ცნობილია ზღუდერის წმ. გიორგის ეკლესიის სახელით, სოფელში იცის სახალხო დღესასწაული ზღუდრობა.
პირველი დოკუმენტი, რომელშიც ოსიაური მოიხსენიება, არის გიორგი ბატონიშვილის შეწირულობის სიგელი იტრიის ეკლესიისადმი. 1584 წელს, დოროთეოზის თხოვნით იტრიის ეკლესიას გიორგი ბატონიშვილმა - სიმონ მეფის შვილმა შესწირა ოსიაურს მალიძე შოშიტაი მისითა შვილითა და მამულითა. აქვე, ოსიაურში იტრიის ეკლესიას სწირავს გიორგი ბატონიშვილი ვენახს ნატბევში, აგრეთვე სამ ხოდაბუნს. ამავე წლის დოროთეოზ კათალიკოსის იტრიის ეკლესიისადმი შეწირულობის სიგელიდან ირკვევა, რომ დოროთეოზს ჯერ კიდევ XVI საუკუნის 20-იან წლებში გიორგი IX-გან შეუძენია ოსიაურში ხოდაბუნები, ხოლო იტრიის ეკელსიის აშენების შემდეგ ეს ხოდაბუნები მისთვის შეუწირავს. აქვეა დაფიქსირებული გიორგი ბატონიშვილის მიერ ოსიაურში იტრიის ეკლესიისადმი შენაწირიც: .
ოსიაურის მსგავსი სახელწოდების სოფელი გვხვდება ახმეტის მუნიციპალიტეტში, მდ. ოსიაურიხევის (ალაზნის აუზი) ნაპირზე. გუდაუთის მუნიციპალიტეტში არის სოფელი ოსიაარხუ.
დემოგრაფია
2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1354 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 1059 კაცი, საიდანაც 522 მამაკაცია, ხოლო 537 ქალი.
იხილეთ აგრეთვე
ქვემო ოსიაური
ლიტერატურა
სქოლიო
ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჯანგირ აღა

ჯანგირ აღა (ქურთ. Cangîr Axa (დ. 1874, ჩობუღლი, ვანის ვილაიეთი, ოსმალეთის იმპერია – გ. 1943, სარატოვი, სსრკ) — ეზიდთა და ასევე სომხეთის ეროვნული გმირი.
დაიბადა სოფელ ჩობუღლიში, ვანის ვილაიეთი, ოსმალეთის იმპერია. მანდიკის ტომის მეთაურის ხათიბ-აღის შვილი. მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში. 1915 წელს რუსეთის იმპერიას ჩაბარდა და მოქალაქეობა თხოვა. 1918 წელს სომხეთის რესპუბლიკის არმიაში გენერალ ანდრანიკთან ერთად მეთაურობს. 1939 წელს იყო რეპრესირებული სარატოვის ციხეში. 1943 წელს იქვე გარდაიცვალა.
სახალხო სიმღერები ჯანგირ აღაზე
ლიტერატურა
«Езиды Ванского Вилайета Османской империи Турции» - ქარამე ანყოსი 2008
ქურთები
ეზიდები
ადეპტი

ადეპტი („მიღწეული“) — რომელიმე მოძღვრების, იდეის თავგამოდებული დამცველი. მისი განსაზღვრება ვრცელდება როგორც პიროვნებისა თუ ორგანიზაციის ცოდნის, ისე მისი ხარისხის მიმართ დამოკიდებულებაზე. XIX საუკუნიდან ტერმინი აქტიურად გამოიყენება თეოსოფიაში, ოკულტიზმსა და ეზოთერიკაში, სადაც ხშირად ის აღნიშნავს შემდგარ ინიციაციას ან საიდუმლო ცოდნის მიმართ კონკრეტული ადამიანის განდობილობის დონეს. ტერმინი ასევე გამოიყენება ანტისაკულტო მოძრაობებში, სადაც ის ატარებს დამღის („სექტის ადეპტი“) ფუნქციას. მეცნიერთა აზრით აღნიშნული გზით ხდება საზოგადოებაში რელიგიური უმცირესობების სტიგმატიზაცია.
ლიტერატურა
რელიგიათმცოდნეობა
Falling Down (Oasis-ის სიმღერა)

Falling Down (Oasis-ის სიმღერა)
„Falling Down“ — ინგლისური როკ-ჯგუფ Oasis-ის სიმღერა. გამოიცა სინგლის სახით 2008 წელს. შეტანილია ალბომში Dig Out Your Soul.
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფის დისკოგრაფია ოფიციალურ საიტზე
Oasis-ის სიმღერები
2007 წლის სიმღერები
გურამ ბედოშვილი

გურამ ბედოშვილი (დ. 4 იანვარი, 1932, დუშეთის რაიონი, სოფელი ანანური — გ. 8 იანვარი, 2010) — ქართველი მწერალი, პედაგოგი, ფილოლოგი.
1960 წელს დაამთავრა ა.ს. პუშკინის სახელობის თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
1961 წელს მუშაობა დაიწყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის ქართველურ ენათა განყოფილებაში უფროსი ლაბორანტის თანამდებობაზე. 1962-65 წლებში იყო აღნიშნული განყოფილების უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1965-72 წლებში ასრულებდა ინსტიტუტის სწავლული მდივნის მოვალეობას, საიდანაც პირადი განცხადების საფუძველზე გათავისუფლდა სადისერტაციო ნაშრომის მომზადებისა და დაცვის მიზნით; ხოლო 1975 წელს იგი არჩეულ იქნა ინსტიტუტის სწავლულ მდივნად და 1982 წლამდე მუშაობდა ამ თანამდებობაზე.
1982 წლიდან არის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1993-2006 წლებში — ონომასტიკური კვლევის პრობლემური ლაბორატორიის გამგე, 2006-2009 წლებში — ამავე ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი.
მისი სამეცნიერო ინტერესის საგანი იყო ქართული ისტორიული ტოპონიმიკა, გეოგრაფიულ სახელთა სისტემა. საკანდიდატო დისერტაცის თემა — „ერწო-თიანეთის ტოპონიმიკის ძირითადი საკითხები“, დაიცვა 1975 წელს, ხოლო სადოქტორო დისერტაცია 2002 წელს, თემა — „ქართული ტოპონიმიკის ისტორიულ-ეტიმოლოგიური კვლევის ძირითადი საკითხები“.
იყო ასოციაცია „არაგველის“ წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
გურამ ბედოშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
დაბადებული 1932
გარდაცვლილი 2010
ქართველი მწერლები
ქართველი ფილოლოგები
ქართველი პედაგოგები
Siege of Tabriz (1908–1909)

Siege of Tabriz (1908–1909) took place during the Persian Constitutional Revolution, when which forces affiliated with Mohammad Ali Shah, besieged Tabriz for 11 months to suppress the constitutionalists and preventing food and medicine from reaching the city. Eventually the siege ended with the intervention of Russian forces and the escape and dispersal of the constitutional leaders and mujahideen. This uprising is one of the most important and influential events in the Iranian constitutional movement.
Background
Following the Majlis Bombardment on the orders of Mohammad Ali Shah, telegrams were sent to various cities, announcing the overthrow of the constitution, inviting everyone to follow the central government and the Shah. However, the constitutionalists of Tabriz, led by Sattar Khan and Baqir Khan, refused to submit to the Shah. The Shah, on the other hand, sent a large detachment of troops to Tabriz under the command of Abdul Majid Mirza.
Subsequently, clashes broke out between forces affiliated with Mohammad Ali Shah and the constitutionalists, the constitutionalists have succeeded in defeating state forces and pushed back Abdul Majid Mirza and his troops. Subsequently, government forces besieged Tabriz prevented supplies and supplies from reaching the city.
Famine
As a result of the blockade, there was a severe famine as the people of Tabriz were forced to eat the leaves of desert trees and grass, and many of the residents of Tabriz starved to death.
However, the constitutionalists resisted for eleven months and tried to break the siege several times. For example, some of youths formed a group called Fowj Nejat, led by Howard Baskerville, an American teacher at Memorial School and attempted to break the siege on Shanb Ghazan, which failed and the result was the killing of this American teacher.
End of Siege
As Russian troops entered Tabriz, Sattarkhan and Baqrokhan's position as Tabriz's constitutionalist leaders was threatened, until they were forced to seek refuge with the Ottoman Consulate along with a number of other constitutionalists.
References
Persian Constitutional Revolution
History of Tabriz
1910s in Iran
Iran–Russia military relations
Ansembourg Castle

Ansembourg Castle
Ansembourg Old Castle, known as the Old Castle of Ansembourg, in central Luxembourg is one of the castles belonging to the Valley of the Seven Castles. Located high above the little village of Ansembourg, the medieval castle is the private residence of the current Count and Countess of Ansembourg.
History
The property is first mentioned in 1135 when the lord of the castle was Hubert d'Ansembourg. The fortifications were probably built in the middle of the 12th century. At the beginning of the 14th century, the south-western tower gate and the northern keep appear to have been built by Jofroit d'Ansembourg. Since the times of Jakob II de Raville-Ansembourg, the castle does not appear to have been significantly altered. The main entrance bears the date of 1565. In 1683, the castle was damaged by the French troops of Marshal de Boufflers. In the 17th century, repairs were carried out by the Bidart and the Marchant et d'Ansembourg families who built the New Castle of Ansembourg.
Recent developments
Today the castle is owned by Gaston-Gaëtan Count de Marchant et d'Ansembourg who moved into the property after the death of his father. At the end of 2008, the Luxembourg government acquired the family's library (around 6000 books) and were offered the family archives. Interest had grown in the collection after the Codex Mariendalensis manuscript telling the story of Yolanda of Vianden was found in 1999 by the linguist Guy Berg. The manuscript dating from the end of the 14th or beginning of the 15th century was especially significant as it was written in the Moselle Franconian dialect which is closely related to modern Luxembourgish.
The castle today
The castle is strictly private property and is not open to visitors.
In 2011, the Count of Ansembourg opened a very exclusive boutique hotel, in one of the buildings surrounding the castle.
See also
New Castle of Ansembourg
List of castles in Luxembourg
External links
Temps d'Or Hotel
References
Castles in Luxembourg
სამედიცინო მრეწველობა

სამედიცინო მრეწველობა — ეკონომიკის დარგი, რომელიც აწარმოებს ჯანმრთელობის დაცვის საშუალებებს და სამედიცინო-ტექნიკურ ნაწარმს. სამედიცინო მრეწველობა მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფად მზარდი მრეწველობის დარგია. ის განვითარებული ქვეყნების მშპ-ს 10%-ს შეადგენს.
სამედიცინო მრეწველობა საქართველოში
საქართველოში სამკურნალო ნაწარმს უხსოვარი დროიდან აწარმოებდნე მცენარეული, ცხოველური და მინერალური წარმოშობის ნოვთიერებებიდან, რასაც ადასტურებს არქეოლოგიური, ფოლკლორული და სამედიცინო ლიტერატურული ძეგლები, აგრეთვე ხალხური მედიცინის ტრადიციები. პირველი აფთიაქი საქართველოში გაიხსნა 1740 წელს. საქართველოში სამედიცინო მრეწველობის განვითარებაში წვლილი შეიტანა ფარმაკოქიმიის ინსტიტუტმა, რომელიც 1932 წელს გაიხსნა. საქართველოში შედარებით ადრე განვითარდა ვირუსული და ბაქტერიული პრეპარატების წარმოება. 1935 წელს თბილისში ამოქმედდა ქიმიური ფარმაცევტული ფაბრიკა, ხოლო 1936 წელს ბათუმში კოფეინის ქარხანა. 1930 წელს დაიწყო რძის შაქრის, ხოლო 1944 წელს ენდოკრინული და ფერმენტული პრეპარატების წარმოება. 1950 წელს ჩამოყალინდა ქობულეთის, 1970 წელს კი შუა ხორგის სუბტროპიკული სამკურნალო მცენარეების მეურნეობები. საქართველოს სსრ-ის წილი საბჭოთა კავშირის სამედიცინო მრეწველობაში შეადგენდა 2%-ს.
ლიტერატურა
მედიცინა
მრეწველობა
Nobsa

Nobsa is a town and municipality in Sugamuxi Province, part of Boyacá department. The urban centre is situated on the Altiplano Cundiboyacense at from the national capital Bogotá at an elevation of . Other parts of the municipality range in elevation between and . The Chicamocha River flows through Nobsa. The municipality borders Santa Rosa de Viterbo and Floresta in the north, Corrales and Tópaga in the east, Tibasosa and Santa Rosa de Viterbo in the west and Tibasosa and Santa Rosa de Viterbo in the south.
Etymology
Nobsa is derived from Chibcha and means "Decent bath of today".
History
In the times before the Spanish conquest, the area of Nobsa was part of the Muisca Confederation, a loose confederation of the Muisca. Nobsa was ruled by the Tundama of Tundama.
Modern Nobsa was founded on January 9, 1593 by Jerónimo Holguín and Misael Millán.
Economy
Main economical activities of Nobsa are agriculture, livestock farming, mining (predominantly limestone) and the production of wooden furniture.
Gallery
References
Municipalities of Boyacá Department
Populated places established in 1593
1593 establishments in the Spanish Empire
არდინო

არდინო — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის არდინოს მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 3955 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
არდინო ემორჩილება უშუალოდ მუნიციპალიტეტს და არ ჰყავს საკუთარი კმეტი.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — რესმი მეჰმედ მურადი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რუკები
მდებარეობა bgmaps.com-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდებარეობა emaps.bg-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდებარეობა Google-ის ელექტრონულ რუკაზე
რესურსები ინტერნეტში
მოსახლეობის სტატისტიკა
არდინოს მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
ვანისქედის ეკლესია

ვანისქედის ეკლესია — იოანე ნათლისმცემლის სახელობის დარბაზული ეკლესია გურიაში, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვანისქედში.
არქიტექტურა
ეკლესია წარმოადგენს დარბაზული ტიპის მარტივ ნაგეობას, მინაშენით ჩრდილოეთი ფასადის მთელ სიგრძეზე. იგი ნაგებია სხვადასხვა ფერის, კარგად თლილი პატარა კვადრებით. ინტეერიერი არ არის დანაწევრებული შვერილებით. ეკლესიაში სამი კარია: დასავლეთ ფასადის ცენტრში, სამხრეთ ფასადის დასავლეთ მონაკვეთში და თითქმის მის მოპირდაპირედ მინაშენში გამავაი ჩრდილოეთი კარი. სარკმელი სამია: აღმოსავლეთ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში.
ისტორია
ეკლესიაში შესამჩნევია სამი სამშენებლო პერიოდი. თავდაპირველად ეკლესია XI საუკუნეში უნდა იყოს აგებული. ამაზე მიგვანიშნებს ეკლესიის კედლებში უსისტემოდ გაბნეული პატარ-პატარა ორნამენტული ქვები, რომლებზეც გამოსახულია მცენარეული მოტივები და S-ისებრი ორნამენტი. ამ უკანასკნელის ძირითადი ლენტი ექვსღარიანია, რაც ძალზე იშვიათია თვით XI საუკუნეშიც. ამ საუკუნის ნაგებობის კვალი ჩანს ჩრდილოეთ ფასადზე, სადაც კედლის წყობაში იკვეთება ყვითელი ფერის ქვით აწყობილი განიერი თარების ორი მილი. ამ თაღების მოხაზულობა ერთ მხარეს შედის დასავლეთ კედელში. ამრიგად, როგორც ჩანს თავდაპირველი ეკლესია ახლანდელზე უფრო გრძელი იყო და ჩრდილოეთ კედელი პირდაპირ ორი განიერი თაღით იხსნებოდა გვერდით ნავში.
1764 წელს ოქროსქედის ეკლესიასთან ერთად მამია IV გურიელმა ზაალ ერისთავს გადასცა.
მომდევნო სამშენებლო პერიოდია XVII საუკუნე. ეკლესია თავიდან აიგო ორსაფეხურიანი ცოკოლით. ამ საუკუნეზე მიგვანიშნებს გეგმა დეფორმირებული და განიერი აფსიდით, მასში მოწყობილი შეისრული ნიშები, კარის ფორმა, სადაც ფასადის მხარე საგანგებოდ გათლილი ქვის მეშვეობით ერთი საფეხურით დავიწროებულია. აღმოსავლეთ სარკმელში ძირი ნახევარწრიულია. ასეთ სარკმელებს ქართულ ხუროთმოძღვრებაში XVI საუკუნიდან ვხვდებით. გეგმისა და კარის ფორმებით იგი ახლოს დგას 1661 წლის როკითის და XVII საუკუნის 70-იანი წლების ნაკურალეშის ეკლესიებთან. როკითის ტაძართან მას აახლოებს ყვითელ ქვაზე შესრულებული ჯვარი, რომელიც ჩასმულია ორმაგი ლილვისგან შექმნილ სწორკუთხა ჩარჩოში. ძველი სურათების მიხედვით იგი ადრე სამხრეთ კარის ბალავრის ქვის თავზე იდო, თუმცა ალბათ როკითის ასეთივე ჯვრის მსგავსად ჩასმული იყო დასავლეთი ფასადის ფრონტონში.
XIX საუკუნე ეკლესიის მშენებლობის მესამე პერიოდია. ამ დროს განეკუთვნება ეკლესიის ზედა ნაწილები დიდი სწორკუთხა სარკმელებით, რომლებიც გარეთკენ ვიწროვდებიან. ამ შეკეთების შედეგია, რომ შიგნით სამხრეთ მხარეს აფსიდის კუთხე წყდება და პირდაპირ კედელზე გადადის. 1828 წლისთვის ვანისქედის ეკლესიის სამრევლოში 90 კომლი შედიოდა.
ეკლესიაში XIX საუკუნის 70-იან წლებში ინახებოდა ძველი საეკლესიო წიგნები: „მოკლე ჟამნ-გულანი“ და „ვრცელი ჟამნ-გულანი“. ორთავე გადაუწერია ვინმე „ცოდვილ გრიგოლ შუბლაძეს“. ვრცელ გულანს ახლავს „ასწლიანი კვინკლოსი“ და ქორონიკონი 1729-1749 წწ.
XX სასუკუნის 30-იან წლებში დანგრეული ტაძარი ხელახლა ააშენეს 2007 წელს.
ლიტერატურა
გიორგი პატაშური, „ვანისქედის ეკლესია“ // გაზეთი „ალიონი“ N29 გვ. 4 — 2006 წ.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში
Quercus lineata

Quercus lineata is a species of Quercus (oak) in the beech family Fagaceae, belonging to subgenus Cerris, section Cyclobalanopsis. It was first described by Carl Ludwig von Blume.
Range and habitat
Quercus lineata is native from Assam and Bangladesh through Indochina to Hainan, Borneo, Peninsular Malaysia, Sumatra, and Java.
Quercus lineata is native to humid montane forests between 500 and 2,200 metres elevation. It is typically found on sandy or basic soils.
Varieties
According to Tropicos a number of varieties exist, including:
Quercus lineata var. fargesii (Franch.) Skan
Quercus lineata var. grandifolia Skan
Quercus lineata var. heterochroa Miq.
Quercus lineata var. hilldebrandii Hook.f.
Quercus lineata var. lobbii Hook.f. & Thomson ex Wenz.
Quercus lineata var. macrophylla Seemen
Quercus lineata var. merkusii (Endl.) Wenz.
Quercus lineata var. oxyodon (Miq.) Wenz.
Quercus lineata var. oxyrhyncha (Miq.) Seem.
Quercus lineata var. thomsoniana (A.DC.) Wenz.
Taxonomy
Quercus lineata was initially described by Blume and published in Bijdragen tot de flora van Nederlandsch Indië (tr. Contributions to the flora of the Dutch East Indies) 10: 523–524. 1825.
References
lineata
Flora of Assam (region)
Flora of Bangladesh
Flora of Borneo
Flora of Hainan
Flora of Java
Flora of Laos
Flora of Malaya
Flora of Myanmar
Flora of Sumatra
Flora of Thailand
Flora of Vietnam
Flora of the Borneo montane rain forests
Plants described in 1826
ხუსაინი (სოფელი)

ხუსაინი (სოფელი)
ხუსაინი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 11 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია შაფრანოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 6 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
ალშეევის რაიონის სოფლები
არიფ ალვი

არიფ ალვი (დ. 29 ივლისი,1949, კარაჩი) — პაკისტანელი სახელმწიფო მოღვაწე, პოლიტიკოსი. პაკისტანის პრეზიდენტი 2018 წლის 9 სექტემბრიდან.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1949 წლის 29 ივლისს. არის ინფორმაცია, რომ მისი დაბადების თარიღია 1949 წლის აგვისტო, ასევე გვხვდება წყაროები, რომლებიც მის დაბადების წლად მიუთითებენ 1947 წელსაც.
მისი მამა ჰაბიბ-ურ-რეჰმან ელახი ალვი მუშაობდა დანტისტად ბრიტანეთის ინდოეთში, რომელიც ქვეყნის გაყოფის შემდეგ გადავიდა კარაჩში და გახსნა სტომატოლოგიური კლინიკა. ჰაბიბ-ურ-რეჰმან ელახი ალვი იყო პარტია ჯამაათ-ი-ისლამის წევრი. არიფ ალვის მამა იყო ინდოეთის პრემიერ-მინისტრის ჯავაჰარლალ ნერუს პირადი დანტისტი.
კარაჩიში საშუალო სკოლის დასრულების შემდეგ არიფ ალვი 1967 წელს გაემგზავრა ლაჰორში უმაღლესი განათლების მისაღებად. კოლეჯის დასრულების შემდეგ მიიღო სტომატოლოგიური ქირურგიის ბაკალავრის ხარისხი. 1975 წელს დაასრულა მიჩიგანის უნივერსიტეტი და გახდა კბილის პროტეზირების მაგისტრი. 1984 წელს მიიღო ორთოდონტიულ მეცნიერებათა მაგისტრის ხარისხი. დაბრუნდა პაკისტანში და დაიწყო სტომატოლოგად მუშაობა, ხოლო შემდეგ გახსნა საკუთარი სტომატოლოგიური კლინიკა Alvi Dental Hospital. იგი დაოჯახებულია სამინე ალვიზე, რომელთანაც ჰყავს ოთხი შვილი.
პოლიტიკური კარიერა
არიფ ალვიმ თავისი პოლიტიკური კარიერა დაიწყო რელიგიური პარტიის რიგებიდან. სტომატოლოგიურ კლინიკაში სწავლის დროს აქტიურად მონაწილეობდა სტუდენტურ გაერთიანებებში, ასევე იყო სტუდენტური კავშირის პრეზიდენტი. ამავე წლებში იგი აკრიტიკებდა მუჰამედ აიუბ ხანის სამხედრო რეჟიმს, მონაწილეობდა 1969 წლის ლაჰორის საპროტესტო აქციებში, სადაც ორჯერ დაიჭრა. მათგან ერთი ტყვია ამოუღეს ოპერაციის შედეგად, ხოლო მეორე ამჟამადაც მის ორგანიზმშია.
1977 წლიდან არიფ ალვი აქტიურ პოლიტიკურ მოღვაწეობას იწყებს, საპარლამენტო არჩევნებში ზულფიკარ ალი ბჰუტოს გამარჯვების შემდეგ. 1979 წელს კენჭს იყრიდა მაჟორიტარული ოლქიდან, მაგრამ დამარცხდა. ამის შემდეგ დატოვა პარტია ჯამაათ-ი-ისლამი.
1996 წელს შეუერთდა პოლიტიკურ გაერთიანებას მოძრაობა სამართლიანობისათვის, რომელსაც ხელმძღვანელობდა კრიკეტის ყოფილი მოთამაშე იმრან ხანი, გახდა პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და მონაწილეობა მიიღო მისი წესდების შექმნაში. 2001 წელს გახდა პარტიის ვიცე-პრეზიდენტი, ხოლო 2006 წლიდან 2013 წლამდე პარტიის გენერალური მდივანია.
2013 წელს აირჩიეს პარლამენტის წევრად და გახდა მოძრაობის ერთადერთი წევრი, რომელმაც ადგილი მიიღო პარლამენტში. 2018 წელს კვლავ ეროვნულ ასამბლეაში აირჩიეს.
2018 წლის აგვისტოში პარტიამ წარადგინა პრეზიდენტობის კანდიდატად. 4 სექტემბერს კი 352 ხმით აირჩიეს ქვეყნის მე-13 პრეზიდენტად. არიფ ალვი გახდა მსოფლიოში მეორე სტომატოლოგი თურქმენეთის პრეზიდენტის გურბანგული ბერდიმუჰამედოვის შემდეგ, რომელმაც დაიკავა ქვეყნის მეთაურის თანამდებობა.
სქოლიო
პაკისტანის პრეზიდენტები
პაკისტანელი პოლიტიკოსები
პაკისტანელი სტომატოლოგები
დაბადებული 1949
დაბადებული 29 ივლისი
ბორის გუსაკოვი

ბორის გუსაკოვი (დ. 1938, მოსკოვი — გ. 1968, მოსკოვი) — საბჭოთა სერიული მკვლელი და მოძალადე. 1963-1968 წწ. განახორციელა 15 თავდასხმა გოგონებზე, რომელთაგან 5 მკვლელობით დამთავრდა. გამოირჩეოდა განსაკუთრებული სისასტიკით.
ბორის გუსაკოვი დაიბადა 1938 წელს. ბავშვობიდან განიცდიდა სხვადასხვა სახის ფსიქიკურ დაავადებებს. ავადმყოფობის ერთ-ერთი მიზეზთაგანი გახდა ის, რომ გუსაკოვი ალკოჰოლიზმით დაავადებულთა ოჯახში დაიბადა. 1955 წელს მან სკოლა დაამთავრა. უმაღლესი განათლება არ მიუღია. გატაცებული იყო ფოტოგრაფიით. სამუშაოდ სწორედ ფოტოგრაფად მოეწყო ბავშვთა თავშესაფარში.
1958 წელს დაქორწინდა. თუმცა მოგვიანებით საკუთარ ცოლს ცხოვრება ჯოჯოხეთად უქცია.
1963 წლის დეკემბრის ბოლოს 25 წლის გუსაკოვმა განახორციელა თავისი პირველი თავდასხმა. თუმცა მკვლელობა ვერ განახორციელა.
თავის პირველი მკვლელობა გუსაკოვმა 1964 წლის 21 ივნისს ჩაიდინა. მსხვერპლი 11 წლის სკოლის მოსწავლე გახდა. გუსაკოვი თავს დაესხა მას, გააუპატიურა იგი და შემდეგ მოკლა. მკვლელმა მსხვერპლს ბლაგვი საგნით მიაყენა 7 უძლიერესი დარტმა. 1965 წლის 4 სექტემბერს მან მოკლა თავის მეორე მსხვერპლი. მკვლელობას ისევ გაუპატიურება მოჰყვა. მსხვერპლი ქალი იყო.
1968 წლის 11 მარტს გუსაკოვმა გააუპატიურა და შემდეგ მოკლა მოსკოვის ენერგეტიკის ინსტიტუტის ორი პირველკურსელი. მკვლელობაში ეჭვმიტანილები უპირველეს ყოვლისა გახდნენ დაღუპულების თანაკურსელები და მათი მეგობარი ბიჭები.
1968 წლის აპრილში კვლავ თავდასხმა განახორციელა. ამჯერად იგი თავს ესხმის შეყვარებულ წყვილს. თავდასხმისას გუსაკოვმა ბლაგვი საგნით დარტყმა მიაყენა მამაკაცს, ხოლო შემდეგ მოკლა და გააუპატიურა საკუთრივ ახალგაზრდა ქალი. თუმცა მამაკაცი გადარჩა და პოლიციაში მოახერხა თავდამსხმელის აღწერა. დაზარალებულის ნაამბობი არ აღმოჩნდა სრულყოფილი.
1968 წლის 15 მაისს გუსაკოვმა გაიცნო ორი 17 წლის გოგონა, რომლებიც ქალაქგარეთ, საკუთარ სახლში დაპატიჟა. გუსაკოვმა სტუმრებს ჩაითა და ტკბილეულით გაუმასპინძლდა, რომელიც მოწამლული აღმოჩნდა. გარკვეული დროის შემდეგ, გუსაკოვი მათ თავს დაესხა, თუმცა გოგოებმა შეძლეს თავის დაღწევა. მოგვიანებით დაზარალებულებმა პოლიციელი შენიშნეს, რომელმაც უმალ შეძლო მოძალადის დაკავება. მკვლელი განყოფილებაში წაიყვანეს, დაკითხეს, თითის ანაბეჭდები აუღეს და გაარკვიეს, რომ ბორის გუსაკოვმა 5 წლის განმავლობაში განახორციელა 5 სასტიკი მკვლელობა.
განაჩენი
1968 წელს ბორის გუსაკოვს მიესაჯა სასჯელის უმაღლესი ზომა — დახვრეტა.
რესურსები ინტერნეტში
ბორის გუსაკოვი - სტუდენტებზე მონადირე
საბჭოთა სერიული მკვლელები
სქოლიო
საბჭოთა სერიული მკვლელები
სიკვდილით დასჯილი კრიმინალები
დაბადებული 1938
გარდაცვლილი 1968
Lasioglossum orphnaeum

Lasioglossum orphnaeum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1986 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
orphnaeum