PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Ё

Ё, ё (IPA გამოთქმა — „ჲო“; ; ; ; ) — კირილური დამწერლობის ასო. ის ხმოვანია და შეესატყვისება ქართულ „ჲო“-ს, ზოგ შემთხვევაში „ო“-ს.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა ასევე წარმოადგენს, გრაფემის, „Е“-სა და დიაკრიტიკული ნიშნის კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
ლიტერატურა
ე.დ. გჩელოვი, ვ. ტ. ჩუმაკოვი, Два века русской буквы Ё: История и словарь. — М.: Народное образование, 2000. — გვ. 248 — ISBN 5-87953-137-6
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ё)
Graphemica (ё)
კირილური ასოები
გეოგრაფიული რუკა

გეოგრაფიული რუკა — დედამიწის ზედაპირის ან მისი ნაწილის შემცირებული და განზოგადებული გამოსახულება სიბრტყეზე.
რუკაზე გეოგრაფიული ობიექტების შემცირების ხარიხს გვიჩვენებს მასშტაბი.
რუკების უმრავლესობას არაერთი საერთო მახასიათებელი გააჩნია. ყოველ რუკაზე წარმოდგენილი მასშტაბი, გრადუსთა ბადე, პირობითი ნიშნები და გეოგრაფიული ობიექტების ნაწილი. გეოგრაფიული ობიექტებიდან ძირითადია სანაპირო ხაზი, მდინარეები, წყალსატევები, გზები, მთავარი ქალაქები, პოლიტიკური საზღვრები და სხვ. აღნიშნული მახასიათებლები რუკის ზოგადგეოგრაფიულ ფონს (საფუძველს) წარმოადგენს, რომლის მიხედვითაც გეოგრაფიული მოვლენები და პროცესები წარმოჩინდება.
რუკაზე გეოგრაფიული ობიექტის შემცირების ხარისხს მასშტაბი განსაზღვრავს. მასშტაბს ჩვეულებრივ წილადით აღნიშნავენ. ზოგჯერ რუკაზე მოცემულია ხაზოვანი მასშტაბი, რომელიც დაყოფილია სანტიმეტრებად, ყოველ სანტიმეტრს კი შეესაბამება კონკრეტული მანძილი დედამიწის ზედაპირზე.
რუკის ისტორია
ადამიანი რუკებს უძველესი დროიდან ქმნიდა, რითაც თვალსაჩინო წარმოდგენა ეძლეოდა გეოგრაფიული ობიექტების ურთიერთგანლაგებაზე. რუკების კრებადობას ატლასი ეწოდება. ტერმინი ატლასი შემოტანილია აღორძინების ხანაში ფლამანდრიელი კარტოგრაფის გერჰარდ მერკატორის მიერ.
ამჟამად ქაღალდის რუკების გარდა არსებობს ელექტრონული რუკები — რუკები, რომელიც გამოსახულია კომპიუტერის ეკრანზე. ამგვარი რუკების მეშვეობით მანძილების და სხვა კარტოგრაფიული გაზომვების ჩატარება ბევრად ადვილი, სწრაფი და ზუსტია. მასზე მხოლოდ ხაზის გატარებაა საჭირო ნებისმიერ ორ პუნქტს შორის, მონაცემებს კი სპეციალური პროგრამა მყისიერად დაითვლის. ერთ-ერთი ამგვარი კომპიუტერული პროგრამაა Google Earth.
რუკის ტიპები
გეოგრაფიული ატლასი
საგზაო რუკა
ტერორის კარტოგრაფია
თემატური რუკა
ტოპოგრაფიული რუკა
სინოპტიკური რუკა
მსოფლიო რუკა
გეოლოგიური რუკა
ვარსკვლავური ცის ატლასი
რესურსები ინტერნეტში
სხვადასხვა რუკები
Maps-For-Free.com რელიეფური რუკები
გეოგრაფია და რუკები, ილუსტრირებული გზამკვლევი
ისტორიული რუკების კოლექცია
კარტოგრაფიის ისტორიის პროექტი
ორეგონის უნივერსიტეტის რუკები
მსოფლიოს რუკები
რუკების ონლაინ–კოლექცია
რუკების ჟურნალი
რუკების კოლექცია
მსოფლიოს ძველი რუკები და ატლასები
რუკები
კარტოგრაფია
ტეორამა

ტეორამა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 292 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 852 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბელალკასარი (კალდასი)

ბელალკასარი (კალდასი)
ბელალკასარი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კალდასის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11.327 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 114.5 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კალდასის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
კალდასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ინდონეზია 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდონეზია 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდონეზიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 5 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდონეზია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
São Francisco de Sales

São Francisco de Sales is a municipality in the west of the Brazilian state of Minas Gerais. As of 2020 the population was 6,274 in a total area of 1,129 km². It became a municipality in 1962.
Location
São Francisco de Sales belongs to the statistical micro-region of Frutal. It is located at an elevation of 423 meters on the northern bank of the Rio Grande and is crossed by the Verde River. Neighboring municipalities are:
North: Campina Verde
West: Iturama
East: Itapagipe
South: the state of São Paulo
Distances
Campina Verde:
Iturama: 50 km
Itapagipe: 43 km
Frutal: 92
Belo Horizonte: 692
The highways of access are: BR-262, BR-050, MG-427, BR-364, and MG-255.
History
The town had its origins in an Indian village, located on the banks of the Rio Verde. Around 1835 a priest, Jerônimo Gonçalves Macedo, arrived and put up a cross. In 1850 a district was formed with the name "Missões", later changed to São Francisco de Sales in homage to the founder of the Salesian order. In 1962 the district was dismembered from Campina Verde to become a municipality.
Economic activities
The most important economic activities are cattle raising, commerce, and agriculture. The GDP in 2005 was R$ R$54 million of which half came from agriculture. São Francisco de Sales is in the top tier of municipalities in the state with regard to economic and social development. As of 2007 there were no banking agencies in the town. There was a small retail infrastructure serving the surrounding area of cattle and agricultural lands. There were 628 automobiles in all of the municipality, about one for every 8 inhabitants.
In the rural area there were 298 establishments occupying 58,000 hectares. About 600 persons were employed in agriculture. 125 of the farms had tractors, a ratio of one in four farms. There were 101,000 head of cattle in 2006, of which 22,000 head were dairy cows. In permanent crops there were 1,500 ha. planted, while in perennial crops 2,200 ha. were planted (2006). The crops with a planted area of more than 1,000 hectares were sugarcane, corn, and soybeans.
Health and education
In the health sector there was 01 health clinic and 01 hospital with 11 beds. In the educational sector there was 01 primary school and 01 middle school.
Municipal Human Development Index: 0.786 (2000)
State ranking: 95 out of 853 municipalities as of 2000
National ranking: 917 out of 5,138 municipalities as of 2000
Literacy rate: 88%
Life expectancy: 73 (average of males and females)
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
ქათამურა

ქათამურა ან ლერწმის ქათამურა — ფრინველი ლაინასებრთა ოჯახისა. გადამფრენი ფრინველია. მის მოსაპოვებლად საჭიროა 10-12 ნომერი საფანტი.
გავრცელება და ჰაბიტატი
სახლდება ლერწმიან ჭაობებში. დედალ-მამალი მალე წყვილდებიან და ცდილობენ მათ მიერ დაკავებულ ადგილში სხვა არ შეუშვან საბინადროდ.
საქართველო
საქართველოში აპრილში გამოჩნდება ხოლმე.
გამრავლება
ბუდე
ქათამურას წყვილი ბუდეს ხმელი ბალახებისა და ღეროებისაგან აკეთებს ჭაობის ნაპირზე მცენარეთა ძირებში ან წყლის ზედაპირამდე დაშვებულ ტირიფის ტოტებზე მიმაგრებით.
გამოჩეკა
ქათამურა დებს 6-12 კვერცხს, რომლებზეც კრუხად ჯდება კვერცხების დების დამთავრებამდე. ამის გამო ბატყებიც თანდათანობით იჩეკებიან. პირველ დღეებში ბარტყებს მამა უვლის, ხოლო ბარტყების გამოჩეკის დამთავრების შემდეგ მათ მოვლაში დედალიც მონაწილეობს. ორი კვირის ბარტყები თვითონ პოულობენ საკვებს.
კვება
ქათამურა დილიდან საღამომდე წყლის ზედაპირზე დაცურავს, ყურყუმელაობს და ეძებს საკვებს: წყლის მწერებს, მათ კვერცხებსა და ლოკოკინებს.
ლიტერატურა
ქათამურები
წაქვა

წაქვა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (ხევის თემი). მდებარეობს ლიხის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე რიკოთულის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 650 მეტრი. ხარაგაულიდან 48 კილომეტრი. წყაროებში პირველად იხსენიება XVIII საუკუნეში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 277 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კილიმანჯაროს ეროვნული პარკი

კილიმანჯაროს ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ტანზანიაში. მდებარეობს ეკვატორიდან 200 მილით სამხრეთით, ქალაქ მოშის სიახლოვეს. პარკი მოიცავს 753 კმ² ტერიტორიას, მის ცენტრში აღმართულია კილიმანჯაროს მთა.
1910-იან წლებში, კილიმანჯაროს მთა და მისი ტყეები გერმანიის კოლონიური მთავრობის მიერ სპორტული ნადირობის ნაკრძალად იქნა გამოცხადებული. 1921 წელს კი გაფორმდა როგორც ტყის ნაკრძალი.
1973 წელს, მთა მესამე ხაზის ზემოთ (დაახლოებით 2 700 მ. ზღვის დონიდან) ეროვნულ პარკად გაფორმდა, 1977 წელს კი საზოგადოებისთვის ღიად გამოცხადდა. 1987 წელს პარკი შევიდა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
პარკს ტანზანიის ეროვნული პარკების სააგენტო მართავს.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
Uhuru Peak - All about Mt. Kilimanjaro
Information about Mount Kilimanjaro in Tanzania
WCMC Natural Site Data Sheet
სქოლიო
ტანზანიის ეროვნული პარკები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ტანზანიაში
Calima, Valle del Cauca

Calima, Valle del Cauca
Calima is a municipality located in the Department of Valle del Cauca, Colombia. Its main urban area is the town of Darién.
References
Municipalities of Valle del Cauca Department
დოროთეა დანიელი (1546-1617)

დოროთეა დანიელი (1546-1617)
დოროთეა დანიელი (დ. 29 ივნისი, 1546 — გ. 6 იანვარი, 1617) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე კრისტიან III-ისა და დედოფალ დოროთეა საქსენ-ლაუენბურგელის ქალიშვილი. ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგ ვილჰელმის მეუღლე.
ბიოგრაფია
დოროთეა დაიბადა 1546 წლის 29 ივნისს კოლდინგში. იგი იყო დანიისა და ნორვეგიის მეფე კრისტიან III-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ დოროთეა საქსენ-ლაუენბურგელის ნაბოლარა ქალიშვილი. 1561 წლის 12 ოქტომბერს, იგი ცოლად გაჰყვა ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგ ვილჰელმს, რომელთანაც თხუთმეტი შვილი შეეძინა.
1592 წელს, როდესაც მისი ქმარი გარდაიცვალა, იგი თავისი ვაჟის, გეორგის რეგენტი გახდა. იგი მეტად ენერგიული რეგენტი იყო, მაგრამ მისი უცხოური წარმომავლობის გამო, ადგილობრივი დიდებულები არ ენდობოდნენ. იგი გარდაიცვალა 1617 წლის 6 იანვარს, ვინზენში, გერმანიაში.
შვილები
სოფია (1563-1639), ცოლად გაჰყვა ბრანდენბურგ-ანსბახის მარკგრაფ გეორგ ფრიდრიხს;
ერნსტი (1564-1611);
ელიზაბეთი (1565-1621), ცოლად გაჰყვა ჰოენლოჰ-ლანგენბურგის მთავარ ფრიდრიხს;
კრისტიანი (1566-1633);
ავგუსტი (1568-1636), ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგი, გარდაიცვალა დაუოჯახებელი;
დოროთეა (1570-1649), ცოლად გაჰყვა ბირკენფელდის პფალცგრაფ კარლს;
კლარა (1571-1658), ცოლად გაჰყვა შვარცბურგ-ბლანკენბურგის გრაფ ვილჰელმს;
ანა (1572-1601), გარდაიცვალა გაუთხოვარი;
მარგარეტი (1573-1643), ცოლად გაჰყვა საქსენ-კობურგის ჰერცოგ იოჰან კაზიმირს;
ფრიდრიხი (1574-1648);
მარია (1575-1610), გარდაიცვალა გაუთხოვარი;
მაგნუსი (1577-1632);
გეორგი (1582-1641);
იოჰანი (1583-1628);
სიბილა (1584-1652), ცოლად გაჰყვა ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგ იულიუს ერნესტს;
ლიტერატურა
Das fürstliche Beilager Herzog Johann Casimirs auf Schloss Heldburg und in Coburg. siehe: Norbert Klaus Fuchs: Das Heldburger Land–ein historischer Reiseführer. Verlag Rockstuhl, Bad Langensalza 2013, ISBN 978-3-86777-349-2
Heinrich Schulz: Chronik von Wilsede. Hrsg. vom Verein Naturschutzpark e. V. Verein Naturschutzpark e. V., Stuttgart/Hamburg 1967, S. 49.
Peter Kuhlbrodt: Clara grevin undt fraw zu Schwartzburgk wittwe (1571–1658). Leben und Wirken einer geborenen Herzogin in Heringen (Helme); 2008, S. 6 [1] (pdf abgerufen am 30. Juni 2013; 903 kB)
დაბადებული 29 ივნისი
დაბადებული 1546
გარდაცვლილი 6 იანვარი
გარდაცვლილი 1617
ოლდენბურგები
დანიის პრინცესები
ნორვეგიის პრინცესები
გუიუქი

გუიუქი (დ. 19 მარტი, 1206 — გ. 20 აპრილი, 1248) — მონთოლთა მე-3 დიდი ყაენი 1246-1248 წლებში, უგედეის ვაჟი, ჩინგიზ-ყაენის შვილიშვილი. მის კორონაციას დაესწრნენ რომის პაპის წარმომადგენლები, მათ შორის ყველაზე ცნობილი, იტალიელი მოგზაური — პლანო კარპინი.
გუიუქი არ იყო ხალხისთვის საპატიო მმართველი. მონღოლი ისტორიკოსების მტკიცებით, ის ნესტორიანიზმის მიმდევარი იყო. 1247 წელს საქართველოს ტახტზე 2 მეფე, დავით ულუ და დავით ნარინი დაამტკიცა. ცდილობდა ხელისუფლების განმტკიცების ხარჯზე ყურულთაის დაჩრდილვას. რელიგიური შეხედულებების გამო გამოუჩნდა ბევრი მტერი. 1248 წლის 20 აპრილს გარდაიცვალა. მისი აღსასრულის შესახებ რამდენიმე ვერსია არსებობს. ერთ-ერთი ვარაუდით, ის მოწამლეს მისი ბიძაშვილის, შიბანის დავალებით. მის შემდეგ მონღოლთა დიდი ყაენის ტიტული უბოძეს მუნქეს.
იხილეთ აგრეთვე
მონღოლთა იმპერიის მმართველთა სია
რესურსები ინტერნეტში
Plano Carpini's account of the Mongols
Catholic Encyclopedia, "The Crusades"
ჩინგიზიდები
მონღოლი ყაენები
დაბადებული 1206
გარდაცვლილი 1248
დაბადებული 19 მარტი
გარდაცვლილი 20 აპრილი
შოთა სანდუხაძე

შოთა სანდუხაძე (დ. 21 სექტემბერი, 1972, ქუთაისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1994 წელს დაამთავრა აკაკი წერეთლის სახელობის ქუთაისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქუთაისის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
შოთა სანდუხაძე — ბიბლიოვიკი
დაბადებული 21 სექტემბერი
დაბადებული 1972
საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
ქუთაისში დაბადებულები
ჰირაკავა

ჰირაკავა
— ქალაქი იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში.
გეოგრაფიული მდებარეობა
ქალაქი განთავსებულია კუნძულზე ჰონსიუ. დასახლებული პუნქტი მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, ტოჰოკუს რეგიონში. მას ესაზღვრება ქალაქები აომორი, ჰიროსაკი, კუროისი, ტოვადა, ოდატე, დასახლებები ოვანი, კოსაკა, სოფელი ინაკადატე.
მოსახლეობა
ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს , ხოლო სიმჭიდროვე — ადამიანი/კმ².
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ქალაქები (პრეფექტურა აომორი)
Camponotus scratius

Camponotus scratius — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ისლანდიური ხავსი

ისლანდიური ხავსი (Cetraria islandica) — ბუჩქისებრი მღიერი (და არა ხავსი) პარმელიასებრთა ოჯახისა. მისი სიმაღლე 12 სმ აღწევს. გავრცელებულია ტყისა და ტუნდრის ზონაში. შეიცავს ნახშირწყლებს — ლიქენინსა და იზოლიქენინს. ჩრდილოეთის ირმის საკვებია.
ლიტერატურა
პარმელიასებრნი
ალიანდე

ალიანდე— ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ნარსეის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 342,24 კმ². მოსახლეობა — 1648 კაცი (2016 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ასტურიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ალიანდეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ასტურიის მუნიციპალიტეტები
ასტურიის ქალაქები
რეიმსი

რეიმსი — ქალაქი აღმოსავლეთ საფრანგეთში. 2006 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 188 078 ადამიანს, საფრანგეთის ქალაქებს შორის მოსახლეობის მიხედვით მას მეცამეტე ადგილი უკავია. საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 4010 ადამიანი. ფართობი 46.9 კმ². ვრცელდება ზღვის დონიდან 80–135 მ სიმაღლეზე. რეიმსიდან 129 კილომეტრში მდებარეობს საფრანგეთის დედაქალაქი პარიზი. დასახლებულ პუნქტში არის რომაული ეკლესია, ყოფილი სენ-რემის მონასტერი და ტოს სასახლე, რომელიც იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრობის სიაში შეიტანა. რეიმსი დაარსდა ძვ.წ 80 წელს. მას მნიშვნელოვანი ადგილი ეკავა გალიის და შემდგომ რომის იმპერიის საფრანგეთში. ყველაზე ცხელი თვეებია ივლისი და აგვისტო, ხოლო ყველაზე ცივი — იანვარი და თებერვალი. რეიმსი არის შამპან-არდენის რეგიონის და მარნას დეპარტამენტის დასახლებული პუნქტი.
ისტორია
რეიმსი თავდაპირველად კელტური ტომის, რემების, დასახლება, შემდეგ რომის პროვინცია ბელგიკის ცენტრი იყო. ეწოდებოდა დუროკორტორუმი, შემდეგ – რემი. III საუკუნიდან იყო ეპისკოპოსის რეზიდენცია. V საუკუნეში დაიპყრეს ფრანკებმა. 496 წელს აქ ფრანკთა მეფე ხლოდვიგმა ქრისტიანობა მიიღო; ამასთან იყო დაკავშირებული საფრანგეთის მეფეების რეიმსში მეფედ კურთხევის ტრადიცია (უკანასკნელად აქ 1825 წელს ეკურთხა შარლ X). 1139 წელს მიიღო კომუნის უფლება. შუა საუკუნეებში რეიმსში ეწყობოდა დიდი ბაზრობები. ქალაქი ძლიერ დაზარალდა პირველ მსოფლიო ომში (1914-1918 წწ.), მეორე მსოფლიო ომის (1939-1945 წწ.) დროს ოკუპირებული იყო გერმანიის მიერ. 1945 წლის 7 მაისს რეიმსში მიირეს ვერმახტის კაპიტულაცია დასავლეთის ფრონტზე.
დაძმობილებული ქალაქები
ფლორენცია, იტალია (1954)
ბრაზავილი, კონგო (1961)
კენტენბერი, დიდი ბრიტანეთი (1962)
ზალცბურგი, ავსტრია (1964)
აახენი, გერმანია (1967)
არლინგტონი, ვირჯინია, აშშ (2005)
კუტნა-გორა, ჩეხეთი (2008)
რესურსები ინტერნეტში
Official website
Visit Reims: pictures, news, history
Tourist office website - რეიმსის ტურიზმის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
საფრანგეთის ქალაქები
ზეგებერგის რაიონი

ზეგებერგის რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბად-ზეგებერგი. რაიონი შედის შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 1.344,39 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 256 671 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 191 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 01 0 60.
რესურსები ინტერნეტში
kreis-segeberg.de ოფიციალური საიტი
შლეზვიგ-ჰოლშტაინის რაიონები
ცხამის წმინდა გიორგის ეკლესია

ცხამის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცხამში მდებარე საფლაოს ტერიტორიაზე, აგებულია შუა საუკუნეებში.
ეკლესიის გეგმა წაგრძელებული სწორკუთხედია, აღმოსავლეთით გრძივი კედლებისაგან ორი საფეხურით გამოყოფილი ღრმა, ნახევარწრიული აფსიდით, რომლის გვერდებზე, ვიწრო, თაღოვანი სარკმლის აქეთ-იქით, თითო, გეგმით ნახევარწრიული თაღოვანი ნიშაა განლაგებული. ჩრდილო ნიშაში გაჭრილია პატარა, ჩრდილო ფასადზე გამავალი სარკმელი. დარბაზის გრძივ კედლებში საკურთხეველთან ახლოს თითო თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში და დასავლეთ კედელში გაჭრილია თითო, შიგნიდან თაღოვანი, ნაოთხალიანი კარი. დარბაზის გრძივი კედლები დაყოფილია თითო, ორსაფეხურიანი პილასტრებით, რომლებსაც კამარის საბჯენი თაღი ეყრდნობა. დასავლეთ კუთხეში მიდგმული თაღი კუთხის ორსაფეხურიან პილასტრებს ეყრდნობა, ხოლო კონქის საბჯენი თაღი იმპოსტებზეა დაყრდნობილი. გრძივ კედლებში პილასტრებისა და საკურთხევლისმხრების პირველ საფეხურებზე დაყრდნობილი ორ-ორი თაღი გადადის.
ინტერიერში კედლები შებათქაშებული და შეთეთრებულია. იატაკი ქვის დიდი ფილებით არის დაგებული, საკურთხევლის იატაკი სოლეათი ერთი საფეხურითაა შემაღლებული. დგას ტრაპეზის ქვა. შებათქაშებულ-შეთეთრებულია აგრეთვე ფასადებიც. დეკორით ხაზგასმულია შესასვლელები და აღმოსავლეთი სარკმელი — დასავლეთ კარს თაღოვანი თავსართი ამშვენებს, ხოლო სამხრეთისას ასეთივე თავსართი პილასტრების თაროსფორმის მქონე კაპიტელებს ეყრდნობა. აღმოსავლეთ სარკმელს ფართო, მცენარეული ორნამენტით მოჩუქურთმებული თაღოვანი არშია შემოუყვება, რომელიც დაღარული ლილვით წარმოქმნილ სწორკუთხა ჩარჩოშია ჩასმული. კარნიზი პროფილში თაროსა და ლილვის ფორმისაა. ეკლესია გადახურულია კრამიტით. „საქალებოს“ კედლები ნაგებია ყორექვით, წყობა ქაოსურია. კარის საპირე და კედლების კუთხეები თლილი ქვითაა ამოყვანილი. შიგნიდან დასავლეთ კედელში ორი თაღოვანი ბუხარია, ხოლო ჩრდილო და სამხრეთი კედლების დასავლეთ ნაწილებში თითო სწორკუთხა ნიშაა გამოჭრილი, სამხრეთი კედლის ნიშა შედარებით პატარა ზომისაა და კუთხესთან უფრო ახლოს მდებარეობს. კარი სამხრეთი კედლის აღმოსავლეთ ნაწილშია გაჭრილი, იგი ორივე მხრიდან არქიტრავულია. ეკლესიის სამხრეთით ოციოდე მეტრზე, სასაფლაოს ეზოში, არის დიდი კვადრებით ნაგები ძველი შენობის ნანგრევები. იკითხება მხოლოდ სამხრეთ-დასავლეთის ათიოდე მეტრი სიგრძის კედელი.
რესურსები ინტერნეტში
საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სანდრო ცირეკიძე

სანდრო ცირეკიძე
ალექსანდრე (სანდრო) ცირეკიძე (დ. 2 სექტემბერი, 1894, ქუთაისი ― გ. 15 ივნისი, 1923, თბილისი) ― ქართველი პოეტი, ცისფერყანწელთა წევრი.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე გიორგის ძე ცირეკიძე დაიბადა ქალაქ ქუთაისში, 1894 წელს. ქართული ლიტერატურით დაწყებით სასწავლებელშივე დაინტერესდა. მეექვსე კლასში თავის მეგობრებთან ერთად გამოსცა ხელნაწერი ჟურნალი „ჩონგური“. სკოლაში გადაწყვიტყვიტა ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე ჩაბარება, დაიწყო ლათინური ენის შესწავლა. 1912 წელს დაამთავრა სასწავლებლის სრული კურსი და სწავლა განაგრძო პეტერბურგის უნივერსიტეტში. 1914 წელს შეეყარა ტუბერკულოზი და ჯანმრთელობის გაუარესების გამო გადავიდა კიევის უნივერსიტეტში, სწავლობდა ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. მისი სადიპლომო გამოკვლევა იყო ბაგრატის ტაძარი. 1916 წელს დაუახლოვდა „ცისფერყანწელებს“.
1919 წელს შეადგინა "ახალი მწერლობის ანთოლოგია“, თარგმნა და გამოსცა სტეფან მალარმეს „ლექსები და პროზა“, ასევე თარგმნა შარლ ბოდლერის პოემები პროზად, ოსკარ უაილდის ზღაპრები. 1920-იან წლებში ჩამოაყალიბა მწერალთა გართიანება „მწერალთა საგამომცემლო კოოპერატივი“, ამავე პერიოდში დააარსა გამომცემლობა „კირჩხიბი“. 1920 წელს ქუთაისში მისი რედაქტორობით გამოვიდა ცისფერყანწელთა ჟურნალი „შვილდოსანი“. 1921 წელს გამოიცა მისი პირველი წიგნი „მთვარეულები“, მცირე ხნით რედაქტორობდა ჟურნალ „შვილდოსანს“.
გარდაიცვალა 1923 წელს, ზაფხულში. დაკრძალულია ვერის სასაფლაოზე.
ლიტერატურა
ჯალიაშვილი მ., „სიტყვის მთვარეული - სანდრო ცირეკიძე,“ კრებული „ცამეტნი“, ქუთაისი, 2009
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი პოეტები
დაბადებული 2 სექტემბერი
დაბადებული 1894
გარდაცვლილი 15 ივნისი
გარდაცვლილი 1923
ცისფერყანწელები
ვერის სასაფლაოზე დაკრძალულები
ესმერალდასი (მინას-ჟერაისი)

ესმერალდასი (მინას-ჟერაისი)
ესმერალდასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბელუ-ორიზონტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 60 271 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 66.2 კმ²-ზე. ფართობი 910 378 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
სატივანორტე

სატივანორტე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.641 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 661 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14.46 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 184 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ავთანდილ იმნაძე

ავთანდილ იმნაძე (დ. 15 ოქტომბერი, 1940, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1965 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის გეოლოგიის ფაკულტეტი და თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი. 1963-1968 წლებში იყო თბილისის ბეჭდვითი სიტყვის კომბინატის ფოტოლაბორანტი, თბილისის სახეხი ჩარხების ქარხნის მუშაკი, ქარელის ჰიდროგეოლოგიური პარტიის უფროსი მექანიკოს-გეოლოგი, საქართველოს სსრ რესპუბლიკის ტელევიზიისა და რადიომაუწყებლობის სახელმწიფო კომიტეტის რეჟისორის ასისტენტი, 1974-1990 წლებში იყო ამავე კომიტეტის რეჟისორი, კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ რეჟისორის ასისტენტი, საქტელერადიოს რეჟისორი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
ავთანდილ იმნაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 15 ოქტომბერი
დაბადებული 1940
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1965)
თბილისში დაბადებულები
ავთანდილ
Medea Chakhava

Medea Chakhava (May 15, 1921 – September 7, 2009) was a Georgian theater and film actress.
Career
Chakhava was born on May 15, 1921, in Martvili, Georgia. Her father, Vasil Chakhava, was a renowned Georgian doctor. Medea Chakhava embarked on her theatrical journey at the Rustaveli Theatre in 1941 and made her film debut in 1942.
Following her graduation, Medea Chakhava became a cherished member of the Rustaveli Theatre, where she honed her craft and left an indelible mark on Georgian theater and cinema. Over the course of her career, which spanned both the Soviet Union and the independent Republic of Georgia, she received numerous accolades, including the prestigious title of National Artist.
A star bearing her name was dedicated outside the Rustaveli Theatre in 2006.
Medea Chakhava passed away on September 7, 2009, at the age of 88, leaving behind a lasting imprint on the Georgian cultural landscape.
References
External links
Medea Chakhava on Georgian National Filmography
Rustaveli Theatre's Medea Chakhava biography
1921 births
2009 deaths
People from Samegrelo-Zemo Svaneti
Mingrelian women
Stage actresses from Georgia (country)
Film actresses from Georgia (country)
20th-century actresses from Georgia (country)