PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ელანდი

ელანდი — კუნძული ბალტიის ზღვაში, ეკუთვნის შვედეთს. გოტლანდის შემდეგ შვედეთის სიდიდით მეორე კუნძულია. ფართობი 1345 კმ², მოსახლეობა 25,857 ადამიანი (2017).
კონტინენტისგან გამოყოფილია კალმარსუნდის სრუტით, რომელზედაც გადებულია 6-კილომეტრიანი ელანდის ხიდი, რომელიც აშენდა 1972 წლის 30 სექტემბერს. სილურული კირქვული დაბალი პლატო, რომლის სიმაღლე აღწევს 57 მ-ს ადგილ-ადგილ დაფარულია მორენული დანალექებით; განვითარებულია კარსტი. გაბატონებულია სემი-კონტინენტური ოკეანური კლიმატი.
არის რამდენიმე პატარა მდინარე და ერთი ტბა ჰორნსენი. სკანდინავიისათვის უჩვეულო, თავისებური რელიეფი და ლანდშაფტები ახასიათებს. დასახლებული პუნქტები აქ ნაპირის კალკეულ პლაჟებიან უბნებში მდებარეობს. ალუვიურ სანაპიროზე მოჰყავთ შაქრის ჭარხალი, ჭვავი და კარტოფილი. განვითარებულია მესაქონლეობა. დიდი ქალაქებიდან მნიშვნელოვანია ბორგჰოლმი.
რესურსები ინტერნეტში
შვედეთის კუნძულები
შვედეთის პროვინციები
კარკახენტე

კარკახენტე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 59,25 კმ². მოსახლეობა — 20 436 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კარკახენტეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
შიო (ავალიშვილი)

შიო (ავალიშვილი)
მიტროპოლიტი შიო (ერისკაცობაში ვარლამ აპოლონის ძე ავალიშვილი; დ. 17 სექტემბერი, 1909 — გ. 25 მარტი, 1991) — ქართველი საეკლესიო პირი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1909 წლის 17 სექტემბერს შორაპნის მაზრის სოფელ ხორითში. 1917-1923 წლებში სწავლობდა ხარაგაულის რაიონის სოფელ ლაშის სკოლაში, 1924-1925 წლებში ზესტაფონის საშუალო სკოლაში, 1925-1928 წლებში თბილისის მე-9 საშუალო სკოლაში. 1929 წელს იგი პოლიტიკური ბრალდებით დააპატიმრეს და გადაასახლეს საქართველოდან. დაბრუნდა 1932 წელს და 1936 წლამდე მუშაობდა ხარაგაულის რაიონის სოფელ ხუნევის კოოპერატივის ბუღალტრად.
1975-1977 წლებში იყო მორჩილი ცხუმ-აფხაზეთის ეპარქიაში. 1978 წლის 23 აპრილს აღიკვეცა ბერად, 27 აპრილს ხელდასხმულ იქნა დიაკვნად, 22 ივლისს მღვდელმონაზონად, 28 ივლისს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ის ლოცვა-კურთხევით ხელდასხმულ იქნა მაწყვერელ-ნიკორწმინდელ ეპისკოპოსად. იმავდროულად დაინიშნა კათოლიკოს-პატრიარქის ქორეპისკოპოსად. 1978 წლის 14 დეკემბერს აყვანილ იქნა მთავარეპისკოპოსის ხარისხში და გადაყვანილ იქნა ქუთათელ-გაენათელად. 1981 წლის 9 სექტემბერს უწმიდესისა და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ის დადგენილებით მიტროპოლიტი შიო გადაყვანილ იქნა ბათუმ-შემოქმედის ეპარქიის მმართველად.
1984 წლის 24 ივნისს წმიდა სინოდმა მიტროპოლიტ შიოს ჩამოართვა ეპარქია და გაუშვა პენსიაზე.
მიტროპოლიტი შიო გარდაიცვალა 1991 წლის 25 მარტს. დაკრძალულია სიონის საპატრიარქო ტაძრის ეზოში.
ლიტერატურა
სერგო ვარდოსანიძე. ქართველი მღვდელმთავრები (XX-XXI საუკუნეები). გამომცემლობა ნათლისმცემელი", თბილისი, 2010, გვ. 252-255.
საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის მღვდელმთავრები (1917-2017): მიტროპოლიტი შიო (ავალიშვილი) // ვარდოსანიძე, ს. საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის ასწლოვანი მატიანე (1917-2017 წ.წ.) - თბ., 2017. - გვ. 515-645
ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები
დაბადებული 17 სექტემბერი
დაბადებული 1909
გარდაცვლილი 25 მარტი
გარდაცვლილი 1991
359

359
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ფლავიუს გრაციანე — რომის იმპერიის დასავლეთ ნაწილის იმპერატორი (გ. 383)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ოსია აღმსარებელი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი
სვობოდა (პაზარჯიკის ოლქი)

სვობოდა (პაზარჯიკის ოლქი)
სვობოდა — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 200 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
ტუხოვიშტა

ტუხოვიშტა — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 815 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
Zonulispira

Zonulispira is a genus of sea snails, marine gastropod mollusks in the family Pseudomelatomidae.
Species
Species within the genus Zonulispira include:
Zonulispira chrysochildosa Shasky, 1971
Zonulispira crocata (Reeve, 1845)
Zonulispira grandimaculata (Adams C. B., 1852)
Zonulispira zonulata (Reeve, 1842)
Species brought into synonymy
Zonulispira dirce Dall, 1919: synonym of Zonulispira grandimaculata (Adams C. B., 1852)
Zonulispira sanibelensis Bartsch & Rehder, 1939: synonym of Zonulispira crocata (Reeve, 1845)
References
P. Bartsch (1950), New West American Turrids. Nautilus, 63 (3): 87-97, plate 6
External links
Bouchet, P.; Kantor, Y. I.; Sysoev, A.; Puillandre, N. (2011). A new operational classification of the Conoidea (Gastropoda). Journal of Molluscan Studies. 77(3): 273-308
Worldwide Mollusc Species Data Base: Pseudomelatomidae
Pseudomelatomidae
Gastropod genera
Alquízar

Alquízar is a town and municipality in the Artemisa Province of Cuba.
History
The settlement was first mentioned in 1616, as a coffee plantation owned by Don Sancho de Alquízar, who gives the name of the community. In 1826, a garrison was established here, and it was incorporated in 1879.
Geography
The town is located in the south-east corner of the province, south-west of San Antonio de los Baños and west of Güira de Melena.
The municipality was formerly divided into the barrios of Guanímar, La Paz, Pueblo (capital), San Andrés and Tumbadero.
The municipality is divided into consejos populares (i.e. "popular councils"): Mayorquín Sur (main town is El Mayorquín), Norte, Dagame, and Pulido - Guanímar.
Demographics
In 2004, the municipality of Alquízar had a population of 29,616. With a total area of , it has a population density of .
See also
Alquízar Municipal Museum
Municipalities of Cuba
List of cities in Cuba
References
External links
Populated places in Artemisa Province
თამაზ მელიავა

თამაზ მელიავა
თამაზ გიორგის ძე მელიავა (დ. 23 დეკემბერი, 1929, თბილისი — გ. 27 აგვისტო, 1972, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967).
ბიოგრაფია
საშუალო განათლება მიიღო თბილისში და სწავლა გააგრძელა მოსკოვის კინემატოგრაფიის საკავშირო ინსტიტუტში, რომელიც დაამთავრა 1958 წელს.
შემოქმედებითი მოღვაწეობა დაიწყო ა. დოვჟენკოს სახელობის კიევის კინოსტუდიაში. აქ დადგა პირველი ფილმი „უბრალო ნივთი“. 1959 წელს „მოსფილმში“ გადაიღო სრულმეტრაჟიანი ფილმები „ლეონ კუტიურე“ და „წყნარი ნავსადგომი“, რომლებითაც მიიპყრო მაყურებელთა ყურადრება. მალე ახალგაზრდა რეჟისორი სამშობლოში დაბრუნდა და აქ გამოავლინა თავისი დიდი შესაძლელობანი 1963 წელს ელდარ შენგელაიასთან ერთად გადაიღო ფილმი „თეთრი ქარავანი“, რომელმაც საყოველთაო მოწონება დაიმსახურა ჩვენშიც და უცხოეთშიც. ამ ფილმისათვის დამდგმელ რეჟისორებს 1967 წელს საქართველოს კომკავშირის პრემიის ლაურეატობა მიენიჭათ. ასევე წარმატებით მოიარა ქვეყნის ეკრანები მისმა სრულმეტრაჟიანმა ფილმა „ლონდრემ“.
ჭეშმარიტად დიდ შემოქმედებით გამოცდად იქცა თ. მელიავასათვის კონსტანტინე გამსახურდიას რომანის „მთვარის მოტაცების“ მიხედვით ორსერიიანი კინოსურათის შექმნა. ნიჭიერმა ხელოვანმა შესანიშნავად გაართვა თავი რთულ ამოცანას და დაგვიტოვა მშვენიერი კინემატოგრაფიული ნაწარმოები. მას ეკუთვნის კინოსცენარები მხატვრული ფილმებისათვის „გლადიატორი“, „სამკაული სატრფოსათვის“ და სხვა.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მის გვერდით დასაფლავებულია მისი მეუღლე — მანანა ვასილის ასული ანთიძე (დ. 23 აგვისტო, 1933, ჭიათურა — გ. 19 თებერვალი, 1994, თბილისი).
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 265, თბ., 1994
ქართველი კინორეჟისორები
დაბადებული 23 დეკემბერი
დაბადებული 1929
გარდაცვლილი 27 აგვისტო
გარდაცვლილი 1972
საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
საუნა

საუნა აბანოს ტიპის მცირე ოთახი ან სახლია განკუთვნილი მშრალი ან ორთქლიანი სიცხის პროცედურების მისაღებად. წარმოშობით ფინეთიდანაა, სკანდინავიის შემდეგ სხვა ქვეყნებშიც გავრცელდა.
საუნის მიღება სოციალური ღონისძიებაა, რომელშიც მონაწილეები შიშვლდებიან და 80 °C-მდე ტემპერატურის ოთახში სხედან. ეს პროცესი ხელს უწყობს რელაქსაციას და იწვევს ოფლდენას. პოპულარული რწმენით ძლიერი ოფლდენა ორგანიზმიდან ტოქსინების გამოდევნის საშუალებას იძლევა. ამავე რწმენით სიცხე ასევე ასტიმულირებს სისხლის თეთრი მოლეკულების პროდუქციას და აძლიერებს იმუნურ სისტემას.
ჯანმრთელობა
ფინეთი
სერ თომას ლიპტონის თასი

სერ თომას ლიპტონის თასი — საფეხბურთო შეჯიბრი, რომელიც ჩატარდა ტურინში (იტალია) ორჯერ, 1909 და 1911 წლებში. შეჯიბრს ასევე ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც მსოფლიოს პირველი ჩემპიონატი ფეხბურთში. თასი ატარებდა შოტლანდიელი ბარონეტის, სერ თომას ლიპტონის სახელს.
ტურნირზე თავიანთი გუნდები გაგზავნეს იტალიის, გერმანიის, შვეიცარიის ფედერაციებმა, თუმცა ინგლისის ფეხბურთის ასოციაციამ უარი თქვა კლუბის გაგზავნაზე. სამაგიეროდ, ლიპტონმა მიიწვია ინგლისის სამოყვარულო კლუბი – დასავლეთ ოკლენდის გუნდი. დასავლეთ ოკლენდის გუნდმა მოახერხა 1909 წლის ტურნირში გამარჯვება, ორი წლის შემდეგ კი – ტიტულის დაცვა. 1911 წელს, ფინალში მასპინძელი „იუვენტუსი“ დაამარცხა, ანგარიშით 6–1.
1994 წლის იანვარში თასი, რომელიც დასავლეთ ოკლენდის გუნდს გადაეცა, მოიპარეს, თუმცა დღემდე გუნდში ინახება თასის რეპროდუქცია.
1909 წლის ტურნირი
მონაწილეები
„ტორინო XI“ (იტალია) (ძირითადად დაკომპლექტდა იუვენტუსისა და ტორინოს მოთამაშეებით)
„სპორტფრენდი“ შტუდგარტი (გერმანია)
დასავლეთ ოკლენდის გუნდი (ინგლისი)
„ვინტერტური“ (შვეიცარია)
შედეგები
ნახევარფინალი
მესამე ადგილისათვის
ფინალი
1911 წლის ტურნირი
მონაწილეები
„იუვენტუსი“ (იტალია)
„ციურიხი“ (შვეიცარია)
დასავლეთ ოკლენდის გუნდი (ინგლისი)
„ტორინო“ (იტალია)
შედეგები
ნახევარფინალი
მესამე ადგილისათვის
ფინალი
რესურსები ინტერნეტში
სერ თომას ლიპტონის თასის შედეგები
სქოლიო
ოთხთა საფეხბურთო ტურნირები
Polyrhachis viehmeyeri

Polyrhachis viehmeyeri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Bağçalı

Bağçalı (also, Bağçaəli) is a village in the municipality of Rustov in the Quba Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Quba District (Azerbaijan)
სამანკოს რაიონი

სამანკოს რაიონი — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის სანტას პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 21 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 218 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 27.36 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 154.14 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ანკაშის რეგიონის რაიონები
სანტას პროვინციის რაიონები
Ibiá

Ibiá is a Brazilian municipality located in the west of the state of Minas Gerais. Its population was estimated to be 25,358 people living in a total area of 2,707 km². The city belongs to the mesoregion of Triângulo Mineiro and Alto Paranaíba and to the micro-region of Araxá. It became a municipality in 1923.
Location
Ibiá is located at an elevation of 895 meters, 55 km. east of Araxá just north of highway BR-262. The distance to the state capital, Belo Horizonte, is 324 km. Neighboring municipalities are: Serra do Salitre and Rio Paranaíba (N), Campos Altos (E), Pratinha and Medeiros (SE), Tapira (S) and Araxá (W).
Ibiá is an important railroad junction and its history is tied to the railroad. The Ferrovia da Centro Atlântica, a railroad line used for cargo, passes through the town and divides into the Ibiá-Patrocínio-Brasília line and the Ibiá-Araxá-Uberaba-São Paulo line.
Meaning of the name
"Ibiá" is an indigenous name meaning "High Plateaus", due to the geographical location of the town.
Economic activities
The GDP in 2005 was approximately R$426 million, with 129 million reais from services, 126 million reais from industry, and 141 million reais from agriculture. Ibiá ranks in the top positions nationally in milk production. In 2005 it was in first place with 104 million liters a year. There were 528 rural producers on 127,000 hectares of land. The land is very fertile and agricultural production is high. 195 farms had tractors (2006). Approximately 2,800 persons were dependent on agriculture. The main crops are coffee (3,500 hectares planted in 2006)) and sugarcane (2,500 hectares planted in 2006), while avocado, soybeans, potatoes, wheat, and corn were also grown. There were 121,000 head of cattle (2006).
There were 4 banks (2007) and 3,523 automobiles (2007), giving a ratio of 6 inhabitants per automobile.
Working population (IBGE 2003)
Agriculture: 3,268
Industry; 1,289
Commerce of merchandise: 1,284
Services: 3,103
Health and education
In the health sector there were 16 public health clinics and 1 hospital with 33 beds (2005). Patients with more serious health conditions are transported to Araxá, which is connected by good roads. Educational needs were met by 20 primary schools, 4 middle school, and 19 pre-primary schools.
Municipal Human Development Index: 0.797 (2000)
State ranking: 48 out of 853 municipalities
National ranking: 625 out of 5,138 municipalities
Literacy rate: 90%
Life expectancy: 72 (average of males and females)
In 2000 the per capita monthly income of R$385.00 was above the state and national average of R$276.00 and R$297.00 respectively.
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
External links
Prefeitura Municipal de Ibiá
Municipalities in Minas Gerais
Chuburkhinji Saint George Church

Chuburkhinji Saint George Church is a church in the village of Chuburkhindji (Tchuburkhinji), Gali Municipality, Autonomous Republic of Abkhazia, Georgia.
History
The church was built in the 19th century. The original building was built in the 11th century, but in the second half of the 19th century, with the parish's initiative, the church was reconstructed and consecrated in the name of Saint Elijah the Prophet. But the local population still call it the Saint George church. When observing the façade of the church, it's easy to notice certain elements that characterize the 11th century Georgian architecture.
External links
Chuburkhinji Saint George Church Historical monuments of Abkhazia — Government of the Autonomous Republic of Abkhazia.
References
Churches in Abkhazia
Abkhazian Orthodox churches
Immovable Cultural Monuments of National Significance of Georgia
Kumovo

Kumovo (Qom) is a rural locality (a selo) in Karmanovsky Selsoviet, Yanaulsky District, Bashkortostan, Russia.
Population
The population was 268 as of 2010. There are 10 streets.
Geography
Kumovo is located 47 km southwest of Yanaul (the district's administrative centre) by road. Amzya is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Yanaulsky District
ჟინვალის პირველი სამლოცველო

ჟინვალის პირველი სამლოცველო — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის, დაბა ჟინვალში, საშუალო სკოლასთან, ფერდობზე, მოსახლის ეზოში. 1975-1976 წლებში გათხარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. თარიღდება ძველი წელთაღრიცხვით II საუკუნის მეორე ნახევრით. დაკავშირებულია ცხენის და მზის კულტურასთან.
ნაგებობა სამხრეთიდან ჩრდილოეთის მიმართულებითაა წაგრძელებული, შედგება სამი სათავსისაგან. ნაგებია ალიზის აგურით - 0,5-0,6 მეტრი სისქის რიყის ქვის საძირკველზე. სათავსები გამიჯნულია 0,25-0,3 მეტრი სისქის ტიხრებით. კედლები შელესილია. შენობას ჰქონდა ხის მძლავრ კონსტრუქციაზე დაყრდნობილი ბრტყელი სახურავი.
შესასვლელი შუა სათავსის დასავლეთ კედელშია. შუა სათავსი სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში გაჭრილი თითო კარით დაკავშირებული იყო სამხრეთ და ჩრდილო სათავსებთან. შუა სათავსის სამხრეთ ნაწილში საკურთხევლის ნაშთია, ხოლო ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში - ალიზით ნაგები ღუმლის მცირე ნაწილი. ჩრდილო სათავსის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში აღმოჩნდა ნაცრითა და კერამიკის ნატეხებით სავსე ორმო. კიდევ ერთი სწორკუთხა სათავსია სამლოცველოს ქვეშ, მიწაში. ამ სათავსის იატაკის დონეზე აკრეფილი, წითელი ზოლებით და გეომეტრიული სახეებით მოხატული, თიხის ჭურჭლის ნატეხები, იმპორტიული ამფორისკები და სხვა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
პელოპონესის კავშირი

პელოპონესის კავშირი — პელოპონესის ძველ ბერძნულ ქალაქ-სახელმწიფოთა გაერთიანება სპარტის მეთაურობით (დაახლ. ძვ. წ. 550 - ძვ. წ. 362 წწ.). პელოპონესის კავშირში არ შედიოდა მხოლოდ არგოსი და ნაწილობრივ აქაია. კავშირის კრებას იწვევდა სპარტა; განიხილებოდა და ხმის უმრავლესობით წყდებოდა ომისა და ზავის საკითხები. საჭიროების შემთხვევაში მოკავშირეებს გამოჰყავდათ გარკვეული რაოდენობის სამხედრო ძალა. პელოპონესის ომში ათენის განადგურების შემდეგ პელოპონესის კავშირი საყოველთაო ბერძნული ორგანიზაცია გახდა. ძვ. წ. 362 წელს თებელთა ლაშქარმა ეპამინონდას სარდლობით მანტინეასთან გაანადგურა სპარტელთა ჯარი. ამას მოჰყვა პელოპონესის კავშირის დაშლა. ცდა, ძვ. წ. IV საუკუნის 30-იან წლებში კვლავ აღედგინათ პელოპონესის კავშირი, უშედეგოდ დამთავრდა.
ლიტერატურა
ბერძნულ ქალაქ-სახელმწიფოთა ფედერაციები
ჰადიაჩი

ჰადიაჩი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 24187 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
პოლტავის ოლქის ქალაქები
რატი ფერაძე

რატი ფერაძე (დ. თარიღი უცნობია, ზესტაფონი) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი. ეს ჩემპიონატი ჩატარდა 2002 წელს კუნეოში (იტალია).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
რატი ფერაძე — ქართული სპორტი.
ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი სამბისტები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
Pilsbryspira garciacubasi

Pilsbryspira garciacubasi — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Leucosyrinx turritus

Leucosyrinx turritus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
საკაბა

საკაბა — ქალაქი ბოლივიაში. ჩაპარეს პროვინციის დედაქალაქი, მდებარეობს კოჩაბამბიდან აღმოსავლეთით 13 კილომეტრზე. ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში აღმართულია პოსტ-კოლონიური ეპოქის შენობები.
2001 წლის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობს 92581 კაცი.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Map of Chapare Province
Bolivian Music and Web Varieties
ბოლივიის ქალაქები
Pilsbryspira zebroides

Pilsbryspira zebroides is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
See also: Crassispira melonesiana (Dall & Simpson, 1901)
Description
The length of the shell attains 14 mm.
Distribution
This species occurs in the Caribbean Sea off Colombia; the Dominican Republic and Jamaica; in the Atlantic Ocean off Northern Brazil.
References
External links
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1–1295.
Pseudomelatomidae
Gastropods described in 1876
შავი მეტალურგია

შავი მეტალურგია — მძიმე მრეწველობის ერთ–ერთი დარგი, რომელსაც უდიდესი მნიშვნელობა აქვს მეურნეობის სხვადასხვა დარგთაშორისი კომპლექსების განვითარებისათვის, განსაკუთრებით მანქანათმშენებლობისათვის. იგი მოიცავს რკინის, ქრომიტების, მანგანუმის მადნების მოპოვებას, გამდიდრებას, გადამუშავებისას წიაღისეულის ზედმეტი ქანებისაგან გასუფთავების პროცესს, აგლომერაციას, თუჯის, ფოლადის, ფეროშენადნობთა და ნაგლინის წარმოებას.
შავი მეტალურგიის ცენტრების განლაგებაზე უდიდეს გავლენას ახდენს შემდეგი ფაქტორები:
– ბუნებრივ–რესურსული – საწარმოთა ორიენტაცია ნახშირის ან რკინის მოპოვების ადგილებზე.
– სატრანსპორტო.
– საწარმოს ტერიტორიული კონცენტრაციის პირობები.
– ეკოლოგიური.
ბოლო პერიოდში გაიზარდა ორიენტაცია სამომხმარებლო ბაზრისაკენ, რამაც ხელი შეუწყო სპეციალიზებული მინი–ქარხნების მშენებლობას.
შავი მეტალურგია საქართველოში
არქეოლოგიური გათხრები მიანიშნებენ, რომ რკინის კუსტარული დამუშავება საქართველოში უძველესი დროიდან ხდებოდა. შავი ლითონების ქარხნული დამუშავება საქართველოში დაიწყო 1862 წელს ჩათახის მეტალურგიულ ქარხანაში. 1879 წელს დაიწყო ჭიათურის მანგანუმის საბადოს ექსპლუატაცია. 1933 წელს საქართველოს სსრ-ში ამოქმედდა ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხანა, 1950 წელს რუსთავის მეტალურგიული ქარხანა. 1980 წლის ბოლოსთვის შავი მეტალურგიის წილი საქართველოს სსრ-ის მრეწველობაში შეადგენდა 4 %-ს.
ლიტერატურა
მეტალურგია
Kiçik Alatəmir

Kiçik Alatəmir (also, Alatemur-Bala and Kichik Alatemir) is a village in the Qakh Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Qaxbaş.
References
Populated places in Qakh District
ჵ

ჵ, ⴥ, Ⴥ, Ჵ (ჰოე) — ძველი ქართული ანბანის ოცდამეთვრამეტე ასო. ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა ათიათასს (10000). ჵ ზოგ შემთხვევაში გამოითქმის როგორც გრძელი ო და შეესაბამება ბერძნულ ომეგას, მაგრამ უფრო ხშირად გამოიყენებოდა შორისდებულების — ჰოი! ოი! ჰაი! აღსანიშნად, მაგალითად:
მეცხრამეტე საუკუნეში ილია ჭავჭავაძემ და მისმა თანამებრძოლებმა ეს ასო ქართული ანბანიდან ამოიღეს.
მოხაზულობა
ჵ-ს მოხაზულობა ასომთავრულში ხაზისა და წრეების კომბინაციაა, რომელიც კვადრატულ არეს იკავებს.
ჵ საუკუნეების მანძილზე მხოლოდ მხატვრული ინიციალების სახით გვხვდება.
კოდების ცხრილი
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (ჵ)
Graphemica (ⴥ)
Graphemica (Ⴥ)
სქოლიო
ქართული ასოები
გოგი გვახარია

გოგი გვახარია
გიორგი (გოგი) გვახარია (დ. 7 მარტი, 1957, თბილისი) — ქართველი ხელოვნებათმცოდნე, ჟურნალისტი, პუბლიცისტი და კრიტიკოსი, საქართველოს კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრი, ლიტერატურული პრემია „საბას“ ლაურეატი, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი.
ბიოგრაფია
გიორგი გვახარია დაიბადა 1957 წლის 7 მარტს, თბილისში. 1979 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემიის ხელოვნებათმცოდნეობის ფაკულტეტი. 1980-1996 წლებში მუშაობდა ტელევიზიისა და რადიოს სახელმწიფო კომიტეტში. 1983-1987 წელბში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტის უფროსი მასწავლებელი; 1989 წლიდან თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის პედაგოგი. 1980 იანი წლების პირველ ნახევარში აირჩიეს საქართველოს კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრად. 2003-2011 წლებში იყო ფონდ „ღია საზოგადოება – საქართველოს“ აღმასრულებელი საბჭოს წევრი. 1997-2005 წლებში ტელეკომპანია „რუსთავი 2-ზე“ მიყავდა საავტორო გადაცემა „ფსიქო“; 1988-2014 წლებში იყო შოთა რუსთაველის სახელობის თბილისის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სრული პროფესორი — 2014 წლიდან ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორია. იმავე წელს გახდა ლიტერატურული პრემია „საბას“ ლაურეატი კატეგორიაში საუკეთესო ესსეისტიკა და დოკუმენტური პროზა.
გოგი გვახარიას 2006 წლიდან მიჰყავს რადიო თავისუფლებისა და საზოგადოებრივი მაუწყებლის ერთობლივი გადაცემა „წითელი ზონა“,. მისი პუბლიკაციები აქტიურად იბეჭდება რადიო თავისუფლების ქსელურ გვერდზე და ჟურნალ „ცხელ შოკოლადში“. იყო ამავე ჟურნალის დამატება „კინოს“ მთავარი რედაქტორი. გვახარიას ყოველწლიურად მიჰყავს რეპორტაჟი კანის კინოფესტივალიდან.
გამოცემული აქვს ორი წიგნი: „ცრემლიანი სათვალე“ (2013) და „კალატოზიშვილი (კალატოზოვი)“ (2019).
ბიბლიოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
გოგი გვახარია — ილიას უნივერსიტეტის საიტზე
გოგი გვახარია — ბურუსი — Burusi
გოგი გვახარიას პუბლიკაციები — რადიო თავისუფლება
გოგი გვახარიას ბლოგები — რადიო თავისუფლება
ინტერვიუ გოგი გვახარიასთან © ლაშა გაბუნია
სქოლიო
ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
ქართველი ჟურნალისტები
ქართველი კრიტიკოსები
ქართველი პუბლიცისტები
ქართველი პედაგოგები
დაბადებული 1957
საბას პრემიის ლაურეატები
გ
ლუდვიგ რიუტიმაიერი

ლუდვიგ რიუტიმაიერი (დ. 26 თებერვალი 1825, ბიგლენი — გ. 25 ნოემბერი, 1895, ბაზელი) — შვეიცარიელი ზოოლოგი, ანატომი და პალეონტოლოგი. ზოოარქეოლოგიის ერთ-ერთი მამამთავარი. სწავლობდა ბერნის უნივერსიტეტში. 1855 წლიდან ბაზელის უნივერსიტეტის პროფესორი. პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1882). მისი ძირითადი შრომები მიეძღვნა ნამარხ ძუძუმწოვრებსა და შინაური ცხოველების წარმოშობის საკითხებს. რიუტიმაიერი — ერთ-ერთი პირველი პალეონტოლოგია, რომელმაც აღიარა ჩარლზ დარვინის მოძღვრება.
რესურსები ინტერნეტში
ლიტერატურა
Давиташвили Л. Ш., Развитие идей и методов в палеонтологии после Дарвина, М. — Л., 1940.
სქოლიო
შვეიცარიელი ზოოლოგები
შვეიცარიელი ანატომები
შვეიცარიელი გეოლოგები