PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
São José de Espinharas

São José de Espinharas is a town in the state of Paraíba, Northeastern Brazil.
Located on the banks of the lower Espinharas River, about 30 km to the North of Patos, this small town has its economy based on extensive cattle and goat raising and subsistence agriculture. Its relief is somewhat irregular, with large igneous rock outcrops and small mountains and granite inselbergs. The soil is generally poor ("tabuleiros") and covered by the caatinga vegetation, interspersed with small valleys ("baixios") with fertile soils that support agricultural activities and are propitious to the building of small and medium-sized dams that store rain-water flowing in temporary creeks. The natural vegetation on the "tabuleiros" is well preserved as of 2005.
Once a prosperous region, the lower Espinharas valley had cotton production as its main agricultural activity until about 1980. This culture was however decimated by plagues and by low prices as a result of the introduction of international competition. This caused a massive migration of the population from the rural area ("fazendas") to urban areas - mainly to Patos, São Jose de Espinharas itself and São Paulo. Competition with more favorable areas like Maranhão and Goiás, not subject to draughts, further lowered the value of the cattle assets. Further reduction in the size of the "fazendas", mostly caused by inheritance transmission, and a series of rainless years in the 1980s and 1990s contributed to the economic decline of São Jose de Espinharas - just like it did for most of the "Sertão" - the peculiar hinterlands of Northeastern Brazil.
Points of interest: casa velha (old house) of Miguel Sátyro, Serra do Tronco, Fazenda Arara, Fazenda Maria Paz, Fazenda Suécia, Fazenda Tronco, Fazenda Flores.
References
Municipalities in Paraíba
კამეო

კამეო — როლი, ჩვეულებრივ ეპიზოდური (კინოფილმში, თეატრალურ წარმოდგენაში, რადიო გადაცემაში, ვიდეო თამაშში და ა. შ.), რომელსაც ასრულებს ცნობილი და ადვილად ამოსაცნობი პერსონაჟი (რეჟისორი, მსახიობი, პოლიტიკოსი და ა.შ. სახელის გამოცხადების გარეშე, ან განცხადებით). კამეოს როლისთვის იწვევენ თავად პიროვნებას, რომლის იმიჯიც უნდა განსახიერდეს ან (ფილმისა და ლიტერატურული პერსონაჟების შემთხვევაში) მსახიობს, რომელმაც ითამაშა ცნობილი კინოგმირი.
ზოგადი ცნობები
ხშირად კინოფილმის რეჟისორი თავად თამაშობს ფილმში პატარა როლს. ასე აკეთებდნენ საკუთარ ფილმებში ალფრედ ჰიჩკოკი, ჩარლი ჩაპლინი, სტენ ლი, კვენტინ ტარანტინო, მაიკლ ბეი, ლეონიდ გაიდაი, ელდარ რიაზანოვი, გიორგი დანელია, ნიკიტა მიხალკოვი, როლან ბიკოვი, სერჟიო ლეონე, ოლივერ სტოუნი და სხვები.
ალფრედ ჰიჩკოკმა 30-ზე მეტი კამეო ითამაშა თავის ფილმებში. იგი სხვადასხვა სიტუაციებში ჩნდება ეკრანზე. უმეტეს შემთხვევაში მარტო ასრულებს შემთხვევითი გამვლელის როლს სხვადასხვა საზოგადოებრივ ადგილებსა (აეროპორტები, რკინიგზის სადგურები) თუ ტრანსპორტში (მატარებელი, ავტობუსი, მეტრო). კადრებში ხან მუსიკალური ინსტრუმენტები გადააქვს, ხან სიგარეტს ეწევა ან კითხულობს გაზეთებსა და წიგნებს.
სქოლიო
კინოს და ვიდეოს ტერმინოლოგია
Karakaya Dam

Karakaya Dam
The Karakaya Dam is one of the 21 dams of the Southeastern Anatolia Project of Turkey, built on the Euphrates River and completed in 1987. The hydroelectric dam generates power with six units of , totalling the installed capacity to .
Conflict with Iraq and Syria
The Euphrates River is an important water source for both Syria and Iraq, and both countries expressed concerns about the Karakaya Dam construction project. A treaty guaranteed a minimum water flow of through the dam.
Involuntary resettlement
According to Terminski (2013), the construction of the Karakaya Dam resulted in involuntary resettlement of approximately 30,000 people.
See also
List of conventional hydroelectric power stations
List of power stations in Turkey
Tohma Bridge
Notes
References
External links
Official GAP web site
Built by Brown Boveri & Co., Ltd
Dams on the Euphrates River
Dams in Diyarbakır Province
Hydroelectric power stations in Turkey
Southeastern Anatolia Project
Dams completed in 1987
გულგულის წმინდა გიორგის ეკლესია

გულგულის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სოფელ გულგულის ჩრდილოეთით, 3-4 კილომეტრზე, მდინარე ალაზნის მარჯვენა ტყიან ნაპირას, ფლატის პირას. თარიღდება XVIII-XIX საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია (5,6x4,6 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და კვადრატული აგურით. კედლები ძირითადად რიყის ქვისაა, რომელშიც ალაგ-ალაგ აგურის ჰორიზონტალური შრეებია ჩართული. შიგნით კედლების ზედა ნაწილი, კამარა, კონქი, სარკმელების გადახურვა და იატაკი მთლიანად აგურისაა.
ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი გარედან საფეხურით შეღრმავებულ სწორკუთხა არეში იყო ჩასმული. გარედან კარი გადახურული იყო აგურით ნაწყობი თაღით (შემორჩენილი იყო ორივე ქუსლის წყობა), შიგნიდან კი, ხის ძელით.
აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც გაჭრილია განიერი, დაბალი სარკმელი. იგი შიგნიდან ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული, გარედან კი სწორკუთხაა.მსგავსი თითო სარკმელი ეკლესიის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებშიცაა.
ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, შემორჩენილი იყო აგურის წყობის შეღრმავებით გამოყვანილი, საფეხუროვან პოსტამენტზე დაყრდნობილი ჯვრის ქვედა ნახევარი. მსგავსი ჯვარი იყო გამოსახულიდასავლეთ ფასადზეც, რომლის აქეტ-იქით განლაგებული იყო თითო რომბი. მათ შორის სამხრეთით მდებარე - მთლიანად იყო შემორჩენილი, ჩრდილოეთოთ მდებარე კი ნაწილობრივ. შესასვლელის ორივე მხარეს, მიწიდან დაახლოებით 1 მეტრის სიმაღეზე, თითო მცირე, თაღოვანი ნიშაა. ეკლესია გადახურული იყო ღარისებრი კრამიტით.
XXI საუკუნის პირველი ათწლეულის მეორე ნახევარში სოფლის მოსახლეობამ ეკლესია თვითნებურად გაარემონტა. დასავლედ ფრონტონი აღადგინეს ისე, რომ ჯვრისა და რომბების შემორჩენილი ნაშთები მოშალეს და მათ ნაცლად, კარის ზემოთ, აგურის წყობის შეღრმავებით, ახალი ჯვარი გამოსახეს. აღმოსავლეთ ფასადზე კი, ჯვრის შემორჩენილი ნაწილი ხელუხლებლად დატოვეს. აამაღლეს შესასვლელი და იგი თარაზულად გადახურეს.შიგნით ეკლესია გადახურეს რკინა-ბეტონუს კამარით, ხოლო გარედან - თუნუქით.
ეკლესიიდან დასავლეთით, ორასიოდე მეტრზე მომცრო ნაგებობის კედლების ნაშთებია, ესაა აღმოსავლეთ დასავლეთ მიმარტულებით წაგრძელებული, შეისრულ კამაროვანი ნაგებობა, რომლის ერთ-ერთ კედელში ტიხის მილია ჩატანებული. ნაგებობა სამხრეთიდან შედარებით მოკლე, გაურკვევეილი დანიშნულების ნაწილი ეკვროდა, რომელიც ქვა-ღორღითაა დაფარული. ამის გამო მისი გეგმის დადგენა არ ხერხდება.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Lasioglossum pilosum

Lasioglossum pilosum is a species of sweat bees in the family Halictidae.
The species is a generalist and known to pollinate flowers as well as commercial fruits like apples. It is sometimes known to cause a slightly irritating sting, mild in comparison to most other stinging bee species
References
Further reading
External links
NCBI Taxonomy Browser, Lasioglossum pilosum
pilosum
Insects described in 1853
ნაღბოუ

ნაღბოუ — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში (ტამიშის თემი), შავიზღვისპირა დაბლობზე. ზღვის დონიდან 5 მ, ოჩამჩირიდან 15 კმ, ტამიშიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 2 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
ლიტერატურა
ტამიშის თემის სოფლები
ირაციონალური რიცხვი

ირაციონალური რიცხვი — მათემატიკაში ნებისმიერი ნამდვილი რიცხვია, რომელიც არ არის რაციონალური რიცხვი, ანუ რომლის წარმოდგენა არ შეიძლება წილადის სახით, სადაც მთელი რიცხვია, ხოლო — ნატურალური.
უსასრულო არაპერიოდულ ათწილადს ირაციონალური რიცხვი ეწოდება. ირაციონალურ რიცხვთა სიმრავლე I ასოთი აღინიშნება.
რაციონალურ და ირაციონალურ რიცხვთა გაერთიანებას ნამდვილ რიცხვთა სიმრავლე ეწოდება და R ასოთი აღინიშნება.
ზოგიერთი სიდიდის გასაზომად საკმარისი არ არის რაციონალური რიცხვები. კერძოდ, არსებობენ მონაკვეთები, რომელთა სიგრძე რაციონალური რიცხვით არ გამოისახება. ასეთია მაგალითად, იმ კვადრატის გვერდი, რომლის ფართობი 2 კვადრატული ერთეულის ტოლია. მართლაც, თუ კვადრატის გვერდის სიგრძე რაციონალური რიცხვით გამოისახება, მაშინ იგი წარმოიდგინება p/q უკვეცი წილადის სახით და მართობულია ტოლობა (p/q)2=2.
აქედან p2=2q2, ამიტომ p2 ლუწი რიცხვია, მაშასადამე ლუწი იქნება p-ც(რადგან კენტი რიცხვის კვადრატი ყოველთვის კენტია), ე.ი. p=2k სადაც k ϵ N და p2=2q2 ტოლობიდან მიიღება,
4k2=2q2 ⇒ q2=2k2
ე.ი. q<sup>2</sup> ლუწი რიცხვია და ასევე ლუწი იქნება q-ც.
მიიღება, რომ p და q ლუწი რიცხვებია, ეს კი ეწინააღმდეგება დაშვებას, რომ p/q უკვეცი წილადია.
ამრგიგად, აღნიშნული კვადრატის გვერდის სიგრძის გამოსახვა რაციონალური რიცხვით შეუძლებელია.
ამრიგად ირკვევა, რომ არ არსებობს რაციონალური რიცხვი რომლის კვადრატი 2, 3, 5, 6 … რიცხვების ტოლია. ასეთი რიცხვები მიეკუთვნებიან ე.წ. ირაციონალური რიცხვების ჯგუფს.
N, Z0, Z, Q და R რიცხვთა შორის არსებობს შემდეგი დამოკიდებულება:
R ⊃ Q ⊃ Z0 ⊃ Z ⊃ N
რაც ე.წ. ეილერის წრეების მეშვეობით შემდეგნაირად გამოისახება:
დალაგების თვისებები:
1.ნებისმიერი ორი a და b ნამდვილი რიცხვისათვის სრულდება ერთი და მხოლოდ ერთი შედეგი თანაფარდობიდან: a=b a>b a<b
2.თუ a<b, მოიძებნება ისეთი c რიცხვი, რომ a<c<b.
შეკრების თვისებები:
1.a+b=b+a (შეკრების კომუტაციურობა)
2.(a+b)+c=a+(b+c) (შეკრების ასოციაციურობა)
3.a+0=a
4.a+(-a)=0 (a და -a მოპირდაპირე რიცხვებია)
5.თუ a=b, მაშინ a+c=b+c, სადაც c ნებისმიერი რიცხვია
გამრავლების თვისებები
1.ab=ba (გამრავლების კომუტაციურობა)
2.(ab)c=a(bc) (გამრავლების ასოციაციურობა)
3.a*1=a
4.a*0=0
5.თუ a=b, მაშინ ac=bc
6.a*1/a=1 (a≠0),(a და 1/a ურთიერთშებრუნებული რიცხვებია)
7.(a+b)c=ac+bc (შეკრების დისტრიბუციოლობა გამრავლების მიმართ).
პაატა ზაქარეიშვილი

პაატა ზაქარეიშვილი (დ. 4 აგვისტო, 1958, თბილისი) — ქართველი პოლიტოლოგი, პოლიტიკური საქმიანობის გამოცდილებით. საქართველოს სახელმწიფო მინისტრი რეინტეგრაციის საკითხებში 2012 წლის 25 ოქტომბრიდან 2014 წლის 1 იანვრამდე, საქართველოს სახელმწიფო მინისტრი შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში 2014 წლის 1 იანვრიდან 2016 წლის 1 აგვისტომდე, საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრი.
ბიოგრაფია
1984 წელს დაამთავრა ყაზანის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1993 წელს დაამთავრა თბილისის სასულიერო აკადემია. 1992-1995 წლებში იყო ადამიანის უფლებათა და ეროვნებათაშორისი ურთიერთობის სახელმწიფო კომიტეტის რელიგიურ უფლებათა დაცვის განყოფილების უფროსი. 1992-1997 წლებში იყო ქართულ-აფხაზურ კონფლიქტში სამხედრო ტყვეთა, უგზო-უკვლოდ დაკარგულთა და კონფლიქტურ ზონაში მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვის კომისიის ხელმძღვანელი. 1995 წელს ასრულებდა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს მრჩევლის მოვალეობას დევნილთა და ლტოლვილთა საკითხებზე. 1995-1997 წლებში იყო „ღია საზოგადოების ინსტიტუტის“ (ნიუ-იორკი) იძულებითი მიგრაციის პროექტის კოორდინატორი.
1995-2000 წლებში იყო საქართველოს პარლამენტის, ადამიანის უფლებათა დაცვისა და ეროვნულ უმცირესობათა საკითხების კომიტეტის აპარატის უფროსი. 1995-2012 წლებში იყო კალიფორნიის უნივერსიტეტის (ირვაინი) ქართულ-აფხაზური სამოქალაქო დიალოგის პროექტის ქართული მხარის კოორდინატორი. 1998-2012 იყო „შერიგების რესურსების“ (ლონდონი) ქართულ-აფხაზური პროექტების კოორდინატორი ქართული მხრიდან და „შლაინინგის პროცესის“ ქართული მხარის კოორდინატორი. 2000-2001 წლებში ასრულებდა საქართველოს სასჯელაღსრულების დეპარტამენტის თავმჯდომარის მოადგილის მოვალეობას. 2000-2004 წლებში გახდა ფონდ „ღია საზოგადოება - საქართველოს“ აღმასრულებელი საბჭოს წევრი. 2002-2006 წლებში იყო თბილისის საკრებულოს წევრი. 2009-2012 წლებში ხელმძღვანელობდა ნაციონალიზმისა და კონფლიქტების კვლევის ინსტიტუტს (ISNC). 2012 წლის 21 ოქტომბრიდან 7 ნოემბრამდე იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
ჰყავს მეუღლე და ოთხი შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 4 აგვისტო
დაბადებული 1958
საქართველოს სახელმწიფო მინისტრები შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში
საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისის სასულიერო აკადემიის კურსდამთავრებულები
თბილისში დაბადებულები
პაატა
Dear Mama

Dear Mama
„Dear Mama“ — ამერიკელი რეპერ ტუპაკ შაკურის სინგლი, ალბომიდან Me Against the World. იგი გამოვიდა 1995 წელს. სიმღერა ეძღვნება ტუპაკის დედას, აფინი შაკურს და დაიწერა 1994 წელს.
ალბომის Me Against the World სინგლებს შორის Dear Mama უდიდესი პოპულარობით სარგებლობდა. იგი ნომინირებული იყო გრემიზე, როგორც წლის საუკეთესო რეპ-შესრულება. მსოფლიო მასშტაბით სინგლის მილიონზე მეტი ასლი გაიყიდა.
კომპოზიციაში გამოყენებულია სემპლები სიმღერებიდან Sadie (The Spinners) და In All My Wildest Dreams (ჯო სემპლი).
2010 წელს Dear Mama შეტანილი იქნა აშშ-ს კონგრესის ბიბლიოთეკაში, რომელიც დაფუძნებული იქნა 2000 წელს. ამ არქივში დაცულია ჩანაწერები, რომელთაც აქვთ კულტურული, ისტორიული ან ესთეტიკური მნიშვნელობა ან ასახავენ ქვეყნის რეალურ ცხოვრებას,
სიმღერების სია
Dear Mama — 4:41
Dear Mama (ინსტრუმენტული) — 5:21
Bury Me a G — 4:59
Dear Mama (Moe Z.-ს მიქსი) — 5:09
Dear Mama (Moe Z.-ს ინსტრუმენტული მიქსი) — 5:09
Old School — 4:59
პოზიციები ჩარტებში
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
სერტიფიცირებები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია სინგლის შესახებ საიტზე Discogs
სქოლიო
ტუპაკ შაკურის სიმღერები
1995 წლის სიმღერები
ბაქსანი (მდინარე)

ბაქსანი (მდინარე)
ბაქსანი, აზაუ — მდინარე ჩრდილოეთ კავკასიაში, ყაბარდო-ბალყარეთის რესპუბლიკაში, მდინარე მალკის მარჯვენა შენაკადი (თერგის აუზი). სიგრძე 173 კმ. აუზის ფართობი 6 800 კმ2. სათავე აქვს იალბუზის რაიონის მყინვარებში. ზემო დინებაში მთის მდინარეა, ქვევით კი ვაკეზე მიედინება. საზრდოობს მყინვარის, თოვლისა და მიწისქვეშა წყლებით. ბაქსანის ნაპირებზე გაშენებულია ქალაქები თირნიაუზი და ბაქსანი. მდინარეზე აგებულია ბაქსანის ჰესი. ბაქსანსა და მისი შენაკადების სათავეებში ალპინისტური და ტურისტული ბაზებია.
რესურსები ინტერნეტში
Фотография горы Джан-Туган
ყაბარდო-ბალყარეთის მდინარეები
სიერა-ლეონე

სიერა-ლეონე (ინგლ. Sierra Leone), ოფიციალურად სიერა-ლეონეს რესპუბლიკა (ინგლ. Republic of Sierra Leone) — სახელმწიფო დასავლეთ აფრიკაში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე. ესაზღვრება ორი სახელმწიფო გვინეა და ლიბერია. ფართობი — 72 ათ. კმ². დედაქალაქი — ფრიტაუნი.
ბუნება
ქვეყნის ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი უჭირავს ლეონე-ლიბერიის მაღლობს (მთა ბინტიმანი 1948 მ), ჩრდილოეთით შემოჭრილია ფუტა-ჯალონის მასივის შტოქედები, დასავლეთი და სამხრეთი ნაწილი ალუვიური ვაკეა.
სასარგებლო წიაღისეულიდან მოიპოვება რკინის, ტიტანის, რუტილის მადანი, ალმასი, ბოქსიტი. ჰავა ეკვატორულია. სანაპიროზე ყველაზე ცივი თვის (აგვისტო) საშუალო ტემპერატურაა 24 °C, ყველაზე ცხელისა (აპრილი) - 27 °C. ნალექები მთაში 4 000 მმ-ზე მეტია წელიწადში. ქვეყნის შიგა ნაწილში საშუალო თვიური ტემპერატურები რამდენადმე დაბალია, ნალექები 2000-2500 მმ წელიწადში. მდინარეთა ქსელი ხშირია. მთავარი მდინარეებია კაბა, როკელე, ჯონგი, სევა, მოა. ნიადაგები უმთავრესად წითელ-ყვითელი ფერალითურია, სანაპიროზე - ჭაობისა და ალუვიური. ტერიტორიის დაახლოებით 5%-ზე შემორჩენილია ნოტიო მარადმწვანე და ფოთოლმცვივან-მარადმწვანე ეკვატორული ტყე, ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში მაღალბალახოვანი სავანაა, სამხრეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით - მეორეული ბუჩქნარი.
ცხოველთა სამყარო ძლიერაა განადგურებული. შემორჩენილია მაიმუნი, ანტილოპები, ჯიქი და სხვა. ბევრია ფრინველი და მწერი (მათ შორის ბუზი ცეცე).
ისტორია
ადამიანის უძველესი დასახლებები სიერა-ლეონეს ტერიტორიაზე პალეოლითის პერიოდს განეკუთვნება. XV საუკუნეში ჩაისახა ფეოდალური ურთიერთობა. მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა გვაროვნულ-ტომობრივი კავშირები, შემორჩენილი იყო მონობაც. 1462 წელს ესპანელი ზღვაოსანი პედრუ დი სინტრა მოადგა ამ ქვეყნის სანაპიროს და მას სიერა-ლეანი (სიტყვასიტყვით - ლომის მთები) უწოდა. XVI საუკუნიდან სიერა-ლეონეში ჩადიან ინგლისელები. 1808 წელს სანაპირო ნაწილი ბრიტანეთის კოლონიად გამოცხადდა. 1896 წელს სიერა-ლეონეს კოლონიის მომიჯნავე ქვეყნის ყველა შიდა რაიონი ინგლისის პროტექტორატი გახდა, შემოიღეს ირიბი მმართველობის სისტემა. XIX საუკუნის ბოლოდან ინგლისელებმა დაიწყეს ქვეყნის ბუნებრივი რესურსების (ძვირფასი ჯიშის ხე-ტყე, მიწის თხილი, პალმის ზეთი) ექსპლუატაცია. XIX საუკუნის ბოლოს ადგილობრივი მოსახლეობა აჯანყდა კოლონიური ჩაგვრის წინააღმდეგ (1898 წლის ბაი ბურეს აჯანყება).
მეორე მსოფლიო ომის დროს და მას შემდეგ კაპიტალური ურთიერთობის განვითარებამ სიერა-ლეონეში გამოიწვია მუშათა კლასისა და მოსამსახურეთა რიცხობრივი ზრდა. ჩაისახა ეროვნული ბურჟუაზია. 40-იანი წლების დასაწყისში შეიქმნა პირველი პროფკავშირები, ხოლო 50-იან წლებში სხვადასხვა საზოგადოება და პოლიტიკური პარტია. 1951 წელს დაარსდა სიერა-ლეონეს სახალხო პარტია (სლსპ), რომელიც მოითხოვდა ადგილობრივი მმართველობის ორგანოებში აფრიკელთა მონაწილეობის გაფართოებასა და რეფორმების გატარებას, მოგვიანებით სიერა-ლეონეს დამოუკიდებლობას გაერთიანებულ სამეფოსთან კავშირის შენარჩუნებით. 50-იან წლებში მოეწყო მუშათა და გლეხთა მასობრივი გამოსვლები. ბრიტანელი ხელისუფალნი იძულებულნი გახდნენ დათმობებზე წასულიყვნენ. 1957 წლის მაისში ჩატარდა საპარლამენტო არჩევნები. შეიქმნა მთავრობა სლსპ-ის ლიდერის მ. მარგაის მეთაურობით. 1961 წლის 27 აპრილს სიერა-ლეონე დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ გამოცხადდა ბრიტანეთის თანამეგობრობის შემადგენლობაში. 1961 წლის სექტემბერში სიერა-ლეონე გაეროში მიიღეს.
ლიტერატურა
აფრიკის ქვეყნები
ინგლისურენოვანი ქვეყნები
სიერა-ლეონე
გაეროს წევრი სახელმწიფოები
Hiidenportti National Park

Hiidenportti National Park is a national park in Sotkamo in the Kainuu region of Finland. Hiidenportti National Park was established in 1982 to preserve the region's wilderness. A mosaic mix of mires and dry forests is typical landscape in this national park. The park covers .
Two thirds of the area is coniferous forest. The near-natural state forests are 100–150 years old on average. The last loggings were made in the beginning of the 20th century.
The most well-known attraction of the park is the Hiidenportti (literally "Hiisi´s gate") gulley with vertical cliffs.
Fauna
The area is calm enough for big carnivores. Regular dwellers include brown bear, wolverine and lynx. The gray wolf is an occasional visitor. The American beaver lives in the Porttijoki river and its traces can be seen along the river. In the bird fauna northern species are common, such as the brambling and the rustic bunting; also the Siberian jay can be seen in the area. The capercaillie and hazel grouse are the most abundant fowls. Rare species include bean goose, common crane, osprey, black-throated diver, great grey owl, and red-flanked bluetail. The great grey owl is also pictured in the park's emblem.
In a basic research conducted in 1992, a total of 164 big and 186 small butterfly species were identified. Among others, Catocala adultera, the emperor moth, and the endangered Xestia sincera were seen.
See also
List of national parks of Finland
Protected areas of Finland
References
External links
Outdoors.fi – Hiidenportti National Park
Sotkamo
Protected areas established in 1982
Geography of Kainuu
Tourist attractions in Kainuu
1982 establishments in Finland
National parks of Finland
სამხრეთელი აგრარიკები

სამხრეთელი აგრარიკები (ინგლ. Southern Agrarians, ასევე ვანდერბილტის აგრარიკები ან ნეშვილის აგრარიკები) — თორმეტი ამერიკელი მწერლისა და პოეტის ჯგუფი სამხრეთ შტატებიდან, რომლებმაც 1930 წელს ერთობლივად გამოაქვეყნეს აგრარული მანიფესტი, ესსების კრებული სახელწოდებით "I'll Take My Stand".
სამხრეთელმა აგრარიკებმა ამერიკული პოპულიზმის მნიშვნელოვანი კონსერვატიული განშტოება შექმნეს და 1920-30-იან წლებში სამხრეთული ლიტერატურის აღორძინებაში დიდი წვლილი შეიტანს (ცნობილი როგორც სამხრეთული რენესანსი). ისინი ძირითადად ვანდერბილტის უნივერსიტეტიდან იყვნენ, ნეშვილში, ტენესი.
ამერიკული ლიტერატურა
პოეზიის სკოლები
ტენესი
ტენეტარი

ტენეტარი — სოფელი მოლდოვაში, კეუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 91 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 868 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
კეუშენის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კეუშენის რაიონის სოფლები
294

294
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
აბეშურა — ქართლის (იბერია) დედოფალი
მაკ-მერდოს მშრალი ველები

მაკ-მერდოს მშრალი ველები — ვიქტორიას მიწის სამი ანტარქტიკული ოაზისის (ვიქტორია, რაიტი, ტეილორი) ტერიტორია ანტარქტიკაში, მაკ-მერდოს სრუტიდან დასავლეთითა. ეს არის ყინულით დაუფარავი ყველაზე დიდი (დაახლოებით 8 კმ²) რაიონი ანტარქტიდაში.
მშრალი ველები — ყველაზე მშრალი ადგილია დედამიწაზე. მშრალი ველების ზოგიერთ რაიონს წვიმა და თოვლი არ უნახავს აგერ უკვე ორი მილიონი წელია.
მშრალი ველები იმდენად ახლოსაა მარსის ბუნებრივ პირობებთან, რომ ნასა იქ ატარებდა დასაშვები კოსმოსური აპარატების, „ვიკინგის“ ცდებს.
სქოლიო
ვიქტორიის მიწა
ანტარქტიკული ოაზისები
დელვინეს რაიონი

დელვინეს რაიონი — ერთ-ერთი ალბანეთის 36 რაიონიდან. წარმოადგენს ვლორეს ოლქის ნაწილს. 2010 წლის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 11 985 ადამიანს შეადგენს. დელვინე 348 კმ²-ზეა განფენილი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთით და მისი ადმინისტრაციული ცენტრია დელვინე.
ადმინისტრაციული დაყოფა
დელვინეს რაიონი 4 მუნიციპალიტეტად იყოფა. ესენია:
დელვინე
ფინიქი
მესოპოტამი
ვერგო
სქოლიო
ალბანეთის რაიონები
გოჩა ღვაჩლიანი

გოჩა ღვაჩლიანი (დ. 7 მარტი, 2000, მესტია) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო, სამბო), ძიუდოში ჭაბუკებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2017, 81 კგ) და ბრინჯაოს პრიზიორი (2016, 81 კგ), ძიუდოში ჭაბუკებს შორის ევროპის თასის გამარჯვებული (2017, 81 კგ), ორგზის ვერცხლისა (2016, 2017, 81 კგ) და ბრინჯაოს პრიზიორი (2017, 81 კგ), აგრეთვე იგი არის სამბოში ახალგაზრდებს შორის მსოფლიო ჩემპიონი (2018, თბილისი, საქართველო) და ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონი (2018, პრაღა, ჩეხეთი)
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
გოჩა ღვაჩლიანი — ქართული სპორტი
დაბადებული 7 მარტი
დაბადებული 2000
ქართველი სამბისტები
ქართველი ძიუდოისტები
მესტიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ბაკურციხის საცხოვრებელი სახლი

ბაკურციხის საცხოვრებელი სახლი — მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტში სოფელ ბაკურციხის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. განეკუთვნება XIX საუკუნეს. ეკუთვნოდა საზოგადო მოღვაწეს, ქართული კონიაკის წარმოების ფუძემდებელ, დავით სარაჯიშვილს (1848-1911)
სახლი ერთსართულიანია, ნაგებია ძირითადად აგურით. შიგნიდან და გარედან შელესილია. ძლიერ დაზიანებულია: მონგრეულია გარე კუთხეები, ჩამონგრეულია სახურავის დიდი ნაწილი, ოთახებში აყრილია იატაკი, მორყეულია ხის აივნის საყრდენი კედლები, აივანს მთლიანად აქვს შემოცლილი მოაჯირი, ჭვირული სახეებით შემკული თაღებიდან კი ფრაგმენტებიღაა შემორჩენილი.
შენობაში ხუთი ოთახია, რომლებიც კედლებითაა გამიჯნული და ერთმანეთს თითო თაღოვანი კარით უკავშირდება. მათგან ოთხი ერთი ზომისაა, ხოლო მეხუთე (შუა) - სხვებზე დიდი. მის დასავლეთ კედელში ერთი მაღალი და ფართო თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. შუა ოთახის კარი და განაპირა ოთახების კარ-ფანჯარა ხის გადახურულ აივანზე გამოდის, რითაც სახლს ეზოს მხარეს (აღმოსავლეთით) აქვს მოწყობილი. აივნის ნაწილი შენობის გეგმის სწორკუთხედის ფარგლებშია მოქცეული,
ნაწილი კი მის გარეთაა. ამ უკანასკნელს შუაში მოწყობილი აქვს საჩეხის მაგვარი კვადრატული შვერილი, რითაც უჟანგავი ლითონის ფურცლებით შემოსილი ბოლქვისებრი სახურავითაა გადახურული. აივნის ჭერი ხის ათ სვეტს ეყრდნობა, სვეტებს შორის ჭვირული სახეებით შემკული თაღებია.
აივნის გვერდით ნაწილები ერთნაირადაა დამუშვებული. ფასადის შუა ნაწილი უჭირავს განიერ სამფრთიან სარკმელს. იგი ჩასმულია ოდნავ შვერილ სადა საპირეში, რითაც დაგვირგვინებულია მუზარადისებრი თაღით. სარკმლის ზემოთ ფრონტონით დასრულებული არეა. კედლის ზედა ნაწილში კი (მთელ სიგანეზე), აგურის წყობით გამოყვანილია სვეტისებრი შვერილები, რომლებზეც დაყრდნობილია რთული პროფილის ლავგარდანი.
2012 წელს ბიზნესმენ კალანდაძის მიერ შენობა ნაწილობროვ გარემონტდა და იგი კრამიტით გადახურეს.
სახლის ჩრდილოეთით 30 მეტრზე, რიყის ქვითა და აგურით ნაგები მარანია. მარანი ორსართულიანია. შესასვლელი აღმოსავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. პირველ სართულზე განლაგებულია ორმწკრივად ჩადგმული 30 დიდი და 10 საშუალო სიდიდის ქვევრი. იატაკი მოლესილია. აღმოსავლეთ კედელში კარის გარდა ორი სწორკუთხა სარკმელია. მარნის ჭერი ხის 6 ბოძზეა დაყრდნობილი.
მეორე სართული თივისა და ჭირნახულის შესანახად გამოიყენებოდა. ნაგებობის დასავლეთ მხარე ყრუა, აგურით ამოშენებული აღმოსავლეთ მხარე კი ღია. სართულები ერთმანეთს რკინის კიბით უკავშირდება.
მარანს სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან გვიანდელი ხანის ორი მინაშენი აქვს ერთ-ერთი მინაშენი ორსართულიანია, მეორე ერთსართულიანი.
მარნის დასავლეთით 5 მეტრზე ფერდობში შეჭრილი ნაგებობაა (საყინულე), რომელიც ღვინის შესანახად გამოიყენებოდა. შესასვლელი მას აღმოსავლეთიდან აქვს. კარი თაღოვანია. ნაგებობა შედგება სამი ოთახისაგან რომელთაგან ერთს ბრტყელი ჭერი აქვს, დანარჩენი ორი ნახევარწრიული სხმული კამარითაა გადახურული. ოთახებში თითო სავენტილაციო ხვრელია მოწყობილი.
აღმოსავლეთ ფასადზე შესასვლელის თავზე ქვის ჯვარია ჩასმული.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები