PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სერა (ვალენსია)

სერა (ვალენსია)
სერა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კამპო-დე-ტურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 57,3 კმ². მოსახლეობა — 3187 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
Jimenez, Misamis Occidental

Jimenez, Misamis Occidental
Jimenez, officially the Municipality of Jimenez, is a 3rd class municipality in the province of Misamis Occidental, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 28,909 people.
Within the predominantly Catholic town lies the Church of Saint John the Baptist which is one of the oldest monuments in the Philippines. Many Jimeneznons live outside the country but have retained close ties to the town, with "balikbayans" offering community service and philanthropy, and others taking up residence upon retirement abroad.
The heritage town is one of the best preserved colonial towns in the entire Philippines. The conservation, preservation, and restoration of the town's heritage structures such as the church and ancestral houses are the main focus of the local government. The town is being pushed to be included in the UNESCO World Heritage List.
Geography
Barangays
Jimenez is politically subdivided into 24 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Adorable
Butuay
Carmen
Corrales
Dicoloc
Gata
Guintomoyan
Malibacsan
Macabayao
Matugas Alto
Matugas Bajo
Mialem
Naga (Poblacion)
Palilan
Nacional (Poblacion)
Rizal (Poblacion)
San Isidro
Santa Cruz (Poblacion)
Sibaroc
Sinara Alto
Sinara Bajo
Seti
Tabo-o
Taraka (Poblacion)
Climate
Demographics
In the 2020 census, the population of Jimenez was 28,909 people, with a density of .
Economy
Education
Jimenez has three major high schools including School of Saint John the Baptist, Jimenez Bethel Institute, and a public high school located in barangay Corrales.
List of presumed Cultural Properties of the Philippines in Jimenez
The following table lists down built heritage structures as identified by the local government of Jimenez:
This table lists down built heritage structures not formally identified by the local government of Jimenez but are pursuant to the Republic Act No. 10066 or the National Heritage Law of 2009:
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Misamis Occidental
1900 establishments in the Philippines
Llano Marín

Llano Marín is a town in the Coclé province of Panama. Llano Marín is located 76 meters above sea level and has a population of 1264 inhabitants.
The terrain around Llano Marín is flat to the south, but rugged to the north. The highest point in the area is 355 meters high and 3.7 km north of Llano Marín. There are about 70 people per square kilometer around the relatively sparsely populated Llano Marín. The nearest larger city is Penonomé, 3.4 km northwest of Llano Marín. The countryside around Llano Marín is almost completely covered.
References
Sources
World Gazeteer: Panama – World-Gazetteer.com
Populated places in Coclé Province
ავლევის მეორე ნამოსახლარი

ავლევის მეორე ნამოსახლარი
ავლევის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ავლევის ჩრდილოეთით, 0,5 კილომეტრზე, ადგილ ცარციძიანთ გორაზე, საავტომობილო გზის მარჯვენა მხარეს. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს ხანით. გორის ზედაპირი (60x20 მეტრი) ხელოვნურადაა მოსწორებული. უხვად იპოვება შავად გამომწვარი, უხეშკეციანი სხვადასხვა ზომისა და დანიშნულების თიხის ჭურჭლის ნამტვრევები.
ლიტერატურა
ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Dzorastan

Dzorastan is a village in the Kapan Municipality of the Syunik Province in Armenia.
Etymology
The village was previously known as Khlatag and Akhtakhana.
Demographics
The Statistical Committee of Armenia reported its population was 61 in 2010, down from 115 at the 2001 census.
References
Populated places in Syunik Province
სან-ესტებან-დე-ლიტერა

სან-ესტებან-დე-ლიტერა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ლა-ლიტერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 71,90 კმ². მოსახლეობა — 547 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სან-ესტებან-დე-ლიტერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - სან-ესტებან-დე-ლიტერა
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
Dolichoderus angusticornis

Dolichoderus angusticornis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Freak Out!

Freak Out! — ამერიკულ ჯგუფ The Mothers of Invention-ის სადებიუტო ალბომი. გამოიცა 1966 წლის 27 ივნისს. ითვლება როკ-მუსიკის ერთ-ერთ პირველ კონცეპტუალურ ალბომად. წარმოადგენს ჯგუფის ლიდერ ფრენკ ზაპას მიერ ამერიკული პოპ-კულტურის სატირულ გადმოცემას.
სიმღერების სია
სქოლიო
The Mothers of Invention-ის ალბომები
1966 წლის სადებიუტო ალბომები
კონცეპტუალური ალბომები
MGM Records-ის ალბომები
Verve Records-ის ალბომები
გია რატიანის დარბაზ-მაჩუბი

გია რატიანის დარბაზ-მაჩუბი — არქიტექტურული ძეგლი მესტიის მუნციპალიტეტში, დაბა მესტიაში, უბან ლანჩვალში.
ნაგებობის სამხრეთით კომპლექსში შემავალი კოშკი დგას, რომლის ჩრდილოეთის მინაშენის დამსახურებით დღესდღეობით გია რატიანის დარბაზ-მაჩუბი და კოში ერთმანეთზეა მიდგმული, ნაგებობის დასავლეთით კი ლევან ფალიანის დარბაზ-მაჩუბი დგას. გია რატიანის ოთხივე ფასადი ეზოსკენ არის მოქცეული. იგი ნაგებია ნატეხი ქვით კირ-დუღაბზე, განახლებულია სართულშუა გადახურვა და სახურავი. ფასადები დამაკმაყოფილებელ მდგომარეობაშია, არ არის შემორჩენილი ავთენტური საფასადე ნალესობა, მაგრამ დაზიანებული ნაწილები ამოვსებული და შელესილია. ნაგებობის სამხრეთ ფასადზე კარ-სარკმლებია გაჭრილი. პირველი სართულის დასავლეთ მონკავეთში ოთხკუთხა ფორმის კარია, ხოლო აღმოსავლეთით თაღოვანი. მეორე სართულზე სარკმელი და კარიც ოთხკუთხა ფორმისაა. კიდევ ერთი კარი მაჩუბში შესასვლელი და სარკმლები გაჭრილია აღმოსავლეთ ფასადზე, ასევე კიდევ ერთ კარს ვხედავთ დასავლეთ ფასადზე, საიდანაც დარბაზის ინტერიერში ვხვდებით. დარბაზ-მაჩუბის ინტერიერის პირველი სართული მძიმე მდგომარეობაშია მრავლადაა ნესტის და გამომარილების კვალი, მეორე სართული შედარებით დამაკმაყოფილებელ მდგომარეობაშია. გია რატიანის დარბაზ-მაჩუბი დედაი ფალიანის კომპლექსის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც სხვა ნაგებობებთან ერთად ერთ-ერთ გამორჩეულ კოპმლექსს ქმნის. თითოეულ ნაგებობას შენარჩუნებული აქვს პირვანდელი პროპროციები, ამიტომაც შესაძლებელია ითქვას, რომ კომპლექსი ორგანულად ეწერება საერთო განაშენიანებაში.
რესურსები ინტერნეტში
მესტიის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
თერსიტესი

თერსიტესი
თერსიტეტსი — ტროას ომის მონაწილე მეომარი. აქაველი მებრძოლი რომელიც მტრობდა აქილევსსა და ოდისევსს. ერთხელ, როდესაც მთელი ლაშქარი ტროას მისადგომებთან შეიკრიბა, თერსიტესმა შეურაცხყოფა მიაყენა მხედართმთავარ აგამემნონს. მან დაადანაშაულა მეფეს იმაში, რომ ნადავლის დიდ ნაწილს თავად ითვისებდა. ჰომეროსის „ილიადაში“ თერსიტესი აღწერილია როგორც მელოტი, ენაჭარტალა, კუზიანი, შემზარავი მელოტი კაცი.
ლიტერატურა
Ralph M. Rosen: Comic Parrhêsia and the Paradoxes of Repression. In: S. Douglas Olson (Hrsg.): Ancient Comedy and Reception. Essays in Honor of Jeffrey Henderson. De Gruyter, Berlin
ბერძნული მითოლოგია
Nintendo-ს ვიდეო თამაშების კონსოლები

Nintendo-ს ვიდეო თამაშების კონსოლები
სამომხმარებლო ელექტრონიკის მწარმოებელი მრავალეროვნული კომპანია Nintendo-ს მიერ შეიქმნა შვიდი ვიდეო თამაშების კონსოლი, რამდენიმე პორტატიული კონსოლი და სხვადასხვა სახის მოწყობილობა. 2015 წლის 30 სექტემბერს მონაცემით კომპანიამ გაყიდა 722.22 მილიონი აპარატურა.
მიუხედავად იმისა, რომ Nintendo-მ შეიმუშავა ერთ-ერთი პირველი სათამაშო სისტემა Color TV-Game, საყოველთაო აღიარება მოიპოვა Nintendo Entertainment System-ის (NES)-ის გამოშვების შემდეგ 1983 წელს. NES-მა მიაღწია დიდ პოპულარობას და მიაწერენ 1983 წლის ვიდეო თამაშების კრიზისის დაძლევას. 1989 წელს კომპანიამ გამოსცა პორტატიული კონსოლი Game Boy, რომლის გაყიდვები დღეის მონაცემით 118.69 მილიონ ეგზემპლარს შეადგენს. 1990-იანების დასაწყისში, მიუხედავად Super Nintendo Entertainment System-ის (SNES) კარგი გაყიდვებისა, ნინტენდოს საბაზრო წილი შემცირდა, მიზეზი იყო Mega Drive/Genesis-ის გამოსვლა, რომელიც იქცა მის ღირსეულ მოწინააღმდეგედ. 1990-იანების შუა პერიოდში Sony Computer Entertainment-ის PlayStation-ის გამოსვლით Nintendom და Sega-მ დაკარგეს კონსოლების ბაზრის მნიშვნელოვანი წილი. PlayStation გახდა ყველაზე პოპულარული კონსოლი იმ დროში და გაყიდვებით ჩამოიტოვა Nintendo 64, თუმცა ნინტენდომ გადაუწსრო Sega Saturn-ს გაყიდვებით.
მეექვსე თაობის ეპოქაში GameCube-ის გამოსვლის მიუხედავად, საერთაშორისო ბაზარზე, Sony PlayStation 2-ის და Microsoft Xbox-ის შემდეგ საერთაშორისო ბაზარზე ნინტენდო იკავებდა მესამე ადგილს, თუმცა მან შეინარჩუნა ლიდერობა პორტატიულ კონსოლების ბაზარზე Game Boy Color-სა და Game Boy Advance-ის წყალობით. 2000-იანი წლების შუა პერიოდში კომპანიამ წარადგინა პირველი წარმატებული სენსორული პორტატიული კონსოლი DS და პირველი წარმატებული სახლის კონსოლი Wii, მოძრაობის დეტექტორის მოწყობილობით, რომლებიც იქცნენ ყველაზე გაყიდვად კონსოლებად. 2010 წელს ნინტენდო გახდა პირველი კომპანია, რომელმაც გამოსცა პორტატიული კონსოლი (3DS) 3D სტერეოგამოსახულებით, რომელიც გაიყიდა 67.08 მილიონი ასლის რაოდენობით. 2012 წელს გამოვიდა Wii U, რომელიც გაყიდვების კუთხით წარუმატებელი აღმოჩნდა, შედეგად ნინტენდომ სერიოზული ფინანსური დანაკარგები განიცადა. კომპანიის მიმდინარე პროდუქტია Nintendo Switch, რომელსაც დეველოპერები თვლიან ჰიბრიდულ კონსოლად, გამოცემული 2017 წლის მარტში.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
Nintendo
რესურსები ინტერენტეში
Nintendo-ს კონსოლების ისტორია
Nintendo-ს კონსოლების ოფიციალური ვიკი
სქოლიო
Nintendo-ს კონსოლები
Dilobocondyla didita

Dilobocondyla didita is a species of ant in the subfamily Myrmicinae that can be found in Sri Lanka.
References
External links
at antwiki.org
Itis.gov
Animaldiversity.org
Myrmicinae
Hymenoptera of Asia
Insects described in 1859
დუმანი

დუმანი (თურქ.-მონღ. თუმენ — ათი ათასი) — სამხედრო-ადმინისტრაციული ერთეული XIII-XV საუკუნეებში მონღოლეთსა და მათ მიერ დაპყრობილ ქვეყნებში; მონღოლთა ფეოდალური ლაშქრის ძირითადი შენაერთი (შედგებოდა 10 ათასი მეომრისაგან და, თავის მხრივ, იყოფოდა ათასეულებად, ასეულებად და ათეულებად). დუმანი აღნიშნავდა აგრეთვე ტერიტორიას, რომლის მოსახლეობას 10 ათასი მოლაშქრის გამოყვანა შეეძლო.
XIII საუკუნის 40-იან წლებიდან მონღოლებმა საქართველო დუმნებად დაჰყვეს და მათ სათავეში ქართველი ერისთავები დააყენეს: ეგარსლან ბაკურციხელი (კახეთ-ჰერეთი და მის აღმოსავლეთით მდებარე თემები), ვარამ გაგელი (ქვემო ქართლის და მის აღმოსავლეთით მდებარე თემები), შანშე მხარგრძელი (სომხეთის თემები), გრიგოლ სურამელი (შიდა ქართლი), გამრეკელ-თორელი (ჯავახეთი), ყვარყვარე ჯაყელი (მესხეთი), ცოტნე დადიანი და რაჭის ერისთავი (დასავლეთ საქართველო). საქართველოში დუმნები მალე გაუქმდა.
მიხეილ ბახტაძის აზრით, ყვარყვარე ჯაყელი არ იყო დუმნისთავი (მ.შ. ასე არ ყავს იგი მოხსენიებული ჟამთააღმწერელს) და მესხეთი (სამცხე-ჯავახეთი) ერთ დუმანს წარმოადგენდა გამრეკელ-თორელის ხელმძღვანელობით. ანუ, მისი აზრით, საქართველო დაყოფილი იყო არა რვა დუმნად, როგორც ამას ივანე ჯავახიშვილი და ნიკო ბერძენიშვილი გვთავაზობენ, არამედ შვიდად.
ლიტერატურა
ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, წგნ., 3 თბ., 1966.
Владимиров Б. Я., Общественный строй монголов (Монгольский кочевой феодализм), Л., 1934.
სქოლიო
მონღოლთა იმპერია
ყოფილი ადმინისტრაციული ერთეულები
ირაკლი ანთელავა

ირაკლი ანთელავა
ირაკლი გიორგის ძე ანთელავა (დ. 21 თებერვალი, 1912, სოფელი ყულიშკარი, ზუგდიდის რაიონი — გ. 17 მარტი, 1978, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი. საქართველოს (1966) და აფხაზეთის (1961) მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1955), პროფესორი (1956).
ბიოგრაფია
1931 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტი და 1936 წელს ლენინგრადის ფინანსურ-ეკონომიკური ინსტიტუტი. 1938-1956 წლებში მუშაობდა დ. გულიას სახელობის აფხაზეთის ენის, ლიტერატურისა და ისტორიის ინსტიტუტში. 1938-1954 წლებში შეთავსებით — მ. გორკის სახელობის სოხუმის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში სსრკ ისტორიის კათედრაზე (1942 წლიდან გამგედ). 1865 წლიდან — ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიის და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში. საქართველოს ახალი ისტორიის ინსტიტუტის განყოფილების უფროს მეცნიერ თანამშრომლად. 1957 წლიდან — გამგედ. 1958 წლიდან შეთავსებით არის თსუ სსრკ ისტორიის კათედრის პროფესორი. ანთელავა მუშაობს XVII-XIX საუკუნეების საქართველოს სოციალურ-ეკონომიკური და პოლიტიკური ისტორიის, ფეოდალური ურთიერთობის რღვევისა და კაპიტალიზმის გენეზისის, რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობის საკითხებზე. ანთელავას ნაშრომს „სახელმწიფო გლეხები XIX საუკუნის საქართველოში“ (სოხუმი, 1955, ტ. 1-2, თბ., 1962-1969, რუსულ ენაზე) მიენიჭა აკადემიკოს ს. ჯანაშიას სახელობის პრემია (1970).
დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
ლიტერატურა
ირაკლი ანთელავა (ცხოვრება და შემოქმედება), თბილისი, 1979.
ო. ჟორდანია. ანთელავა ირაკლი გიორგის ძე.- ენციკლოპედია "საქართველო", ტ. 1, თბილისი, 1997, გვ. 157.
რესურზები ინტერნეტში
ქართველი ისტორიკოსები
დაბადებული 21 თებერვალი
დაბადებული 1912
გარდაცვლილი 17 მარტი
გარდაცვლილი 1978
საბურთალოს პანთეონში დაკრძალულები
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ჩხეტიანი

ჩხეტიანი
საკუთარი სახელი ჩხეტიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გივი ჩხეტიანი — სპორტსმენი (ფეხბურთი)
დარეჯან ჩხეტიანი — ექიმი, პოლიტიკოსი
კახაბერ ჩხეტიანი — სპორტსმენი (ფეხბურთი)
მზია ჩხეტიანი — მწერალი
ქრისტეფორე ჩხეტიანი — გენერალ-მაიორი
ქართული გვარები
რიჩარდ III

რიჩარდ III შეიძლება აღნიშნავდეს:
რიჩარდ III - ინგლისის მეფე
რიჩარდ III - ნორმანდიის მესამე ჰერცოგი
რიჩარდ III - უილიამ შექსპირის ისტორიული დრამა
რიჩარდ III - ფილმი
უილიამ რიჩარდ ჰოლმზი

უილიამ რიჩარდ ჰოლმზი
სერ უილიამ რიჩარდ ჰოლმზი (დ. 1822 — გ. 1882) — ბრიტანელი დიპლომატი.
1841 წლიდან მუშაობდა დიდი ბრიტანეთის საკონსულოში ერზურუმში. 1846 წლის მარტიდან 1852 წლის ნოემბრამდე იყო ვიცე-კონსული იმჟამად ოსმალეთის შემადგენლობაში მყოფ ბათუმში (ამ თანამდებობაზე შეცვალა ფრედერიკ გარაჩინო). ასევე სხვადასხვა დროს მსახურობდა ვიცე-კონსულად სამსუნში (1846), კონსულად დიარბაქირში (1852-1854), მონასტირსა (1854-1860) და ბოსნიაში (1860-1877). მონაწილეობდა ჰერცეგოვინის კრიზისის მოსაგვარებლად შექმნილ ევროპულ კომისიაში (1861) და კონსტანტინეპოლის საერთაშორისო კონფერენციაში (1876-1877). 1877 წელს პენსიაზე გავიდა. ჰოლმზის ჩანაწერები შეიცავს ცნობებს ბათუმისა და მისი შემოგარენის სოციალური და პოლიტიკური ვითარების შესახებ XIX საუკუნის 40-50-იანი წლების მიჯნაზე.
სქოლიო
დაბადებული 1822
გარდაცვლილი 1882
ბრიტანელი დიპლომატები
უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
უცხოელი დიპლომატები საქართველოში
ეჩარი-არანასი

ეჩარი-არანასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ლა-ბარანკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 33 კმ². მოსახლეობა — 2497 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ნავარის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ეჩარი-არანასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნავარის მუნიციპალიტეტები
ნავარის ქალაქები
Qılqılov

Qılqılov (also, Qılqlov, Gel’glov, and Gylglov) is a village and municipality in the Lerik Rayon of Azerbaijan. It has a population of 291.
References
Populated places in Lerik District
იტაბირინია

იტაბირინია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 330 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანტენის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 692 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 51.16 კმ²-ზე. ფართობი 208 982 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Chuquibambilla District

Chuquibambilla District is one of the fourteen districts of the Grau Province in Peru.
Geography
One of the highest peaks of the district is Q'urawiri at approximately . Other mountains are listed below:
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (61.60%) learnt to speak in childhood, 37.84% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
See also
Tipiqucha
References
Districts of the Grau Province
Districts of the Apurímac Region
Mk 47 Striker

Mk 47 Striker
The Mk 47 or Striker 40 is a 40mm automatic grenade launcher with an integrated fire control system, capable of launching smart programmable 40mm air burst grenades in addition to various unguided rounds.
Design
The Mk 47 has the latest sensing, targeting and ballistics technology. The Lightweight Video Sight produced by Raytheon, the Mk 47's fire control system, utilizes the latest in laser rangefinding, I2 night vision and ballistic computer technology.
In addition to being able to fire all NATO standard high-velocity 40mm rounds like the Mk 19 grenade launcher, it can fire MK285 smart grenades that can be programmed to air burst after a set distance. A computerized sight allows the user to set this distance.
Program timeline
July 2006: General Dynamics awarded $23 million contract for Mk 47 Mod 0 production. The award is part of a five-year Indefinite Delivery Indefinite Quantity contract with a total potential value of $82 million. Work will be completed at General Dynamics’ facility in Saco, Maine. General Dynamics is partnered with Raytheon (Dallas, Texas/Forest, Miss.) to build the Lightweight Video System (LVS) Fire Control. Program administration will be conducted at General Dynamics' Vermont-based Burlington Technology Center.
February 2009: General Dynamics awarded $12 million contract for Mk 47 Mod 0 production.
Users
The US military and the Israel Defence Forces have fielded limited numbers of MK 47 Mod 0 systems, with approximately 1,500 in US service.
: Mk 47 Mod 1 Australian Defence Force $47 million contract for 200 designated Light Weight Automatic Grenade Launcher (LWAGL), to be delivered to the ADF from the third quarter of 2016 until mid 2017 to replace Mk-19. Fitted with the Lightweight Video Sight (LVS2) sighting system with integrated colour video and thermal imaging.
: Mk 47 Mod 0 Israel Defense Forces $24.9 million contract signed in 2010 for 130. Deliveries are scheduled to begin in January 2012 and be completed by August 2012 to replace Mk 19.
: Mk 47 Mod 0 US Special Operations Command (USSOCOM) units, including both Army and Navy, in service in Iraq and Afghanistan from 2006 designated the Advanced Lightweight Grenade Launcher (ALGL). Now being used by USSOCOM units in Syria.
See also
Comparison of automatic grenade launchers
Ground Mobility Vehicle – (US)SOCOM program
References
External links
Defense-update.com Article on Mk-47
Mk 47 Advanced Lightweight Grenade Launcher - Global Security
Modern Firearms
40×53mm grenade launchers
Grenade launchers of the United States
Automatic grenade launchers
Military equipment introduced in the 2000s
ჰუსეინ ჯავიდის ძეგლი

ჰუსეინ ჯავიდის ძეგლი — აზერბაიჯანელი პოეტის ჰუსეინ ჯავიდის ძეგლი აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, სკვერში, რომელიც ატარებს პოეტის სახელს და მდებარეობს ჰუსეინ ჯავიდის პროსპექტზე. ბრინჯაოსგან დამზადებული ძეგლის ავტორები არიან აზერბაიჯანის სახალხო მხატვარი, მოქანდაკე ომარ ელდაროვი და არქიტექტორები იუსიფ გადიმოვი და რასიმ ალიევი. ძეგლი დადგმულია 1993 წელს.
ომარ ელდაროვის თქმით, ჰუსეინ ჯავიდის ძეგლის შექმნის იდეა ჰეიდარ ალიევს ეკუთვნის. ძეგლზე, შემდეგ კი მის გორელიეფზე მუშაობის დროს მოქანდაკემ შეისწავლა ჰუსეინ ჯავიდის ცხოვრება და შემოქმედება, მაგრამ ელდაროვის მხატვრული ჩანაფიქრის მიხედვით ჰუსეინ ჯავიდთან ერთად მას უნდოდა სხვა აზერბაიჯანელების ხსოვნის უკვდავყოფაც, რომლებიც XX საუკუნის პირველ ნახევარში პოლიტიკური რეპრესიების მსხვერპლნი გახდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
Информация об Омаре Эльдарове на официальном сайте Академии наук Азербайджана
Воплощенный в камне
ბაქოს ძეგლები
ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
დონდარ-ქუშჩუ

დონდარ-ქუშჩუ — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3,482 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
თოუზის რაიონის სოფლები
Prince Djedi

Prince Djedi
Djedi was an Egyptian prince who lived during Fourth Dynasty of Egypt. He was a son of Prince Rahotep and Nofret, grandson of pharaoh Sneferu and nephew of pharaoh Khufu. He had two brothers and three sisters. He is depicted in the tomb chapels of his parents and bears there the title "King's Acquaintance".
In an ancient Egyptian tale, "Khufu and the Magicians", mention is made of a magician called Djedi or Dedi, and it is possible that this mythical person was inspired by the real prince Djedi, Khufu's nephew.
See also
Westcar Papyrus
References
Princes of the Fourth Dynasty of Egypt
ისკე-ყაზანი

ისკე-ყაზანი — ისკე-ყაზანის სახელმწიფო ისტორიულ-კულტურული და ბუნებრივი მუზეუმ-ნაკრძალი და ნაქალაქარი, რომელიც ფაქტობრივად მდებარეობს ვოლგის ბულგარეთის უკანასკნელი დედაქალაქის ადგილზე XIII-XV საუკუნეების განმავლობაში.
ისტორია
მეცნიერების აზრით ქალაქი წარმოიშვა მდინარე კაზანკის შესართავთან ოქროს ურდოს დაშლის შემდეგ და ცნობილი იყო რამდენიმე სახელით: გაზანი, ბულგარ-ალ-ჯადიდი, ყაზანი, ისკე-ყაზანი.
ლეგენდა „ცეცხლგამძლე სოფლის“ შესახებ გვიამბობს, რომ ოქროს ურდოს ჯარების მიერ ქალაქის აღების შემდეგ აქსაკ თიმურმა სიკვდილით დასაჯა ადგილობრივი ამირა გაბდულუ. მისა შვილებმა ალთინბეგმა და გალიმბეგმა გაქცევით უშველეს თავს.
დამპყრობლების წასვლის შემდეგ გადარჩენილ ძმებს არ დაუწყიათ ქალაქის აღდგენა. ტყე-სტეპის ზონაში მათ აღმოაჩინეს უფრო მშვიდი და მყუდრო ადგილი. სწორედ აქ დააარსეს ძმებმა ქალაქი ისკე-ყაზანი. მოგვიანებით ამ ადგილის გარშემო ჩამოყალიბდა ყაზანის სახანო, რომლის ცენტრიც ისკე-ყაზანი გახდა.
მომდევნო ომებთან და ქალაქის არაპერსპექტიულ ადგილზე მდებარეობასთან დაკავშირებით ყაზანის სახანოს დედაქალაქი უფრო მოხერხებულ ადგილზე გადაიტანეს. კერძოდ იქ სადაც მდინარე კაზანკა უერთდებოდა ვოლგას, რომელიც შუა საუკუნეების ევროპის მთავარი სავაჭრო და სტრატეგიული არტერია იყო. სწორედ ამ ადგილზე მდებარეობს თანამედროვე ყაზანი. ძველი დედაქალაქი კი დავიწყებას მიეცა და გაქრა პოლიტიკური არენიდან.
კამათი ისკე-ყაზანის მდებარეობის შესახებ სამეცნიერო წრეებში არ დახურულა. ამ საკითხში ყველაზე მეტად საყურადღებოა არქეოლოგ რავილ ფახრუტდინოვის ვერსია. იგი ფიქრობს, რომ ისკე-ყაზანი მდებარეობდა იქ სადაც დღეს მდებარეობს სოფლები: კამაევო, რუსკი-ურმატი და გაიშა, მდინარე კაზანკის ზემო დინებიდან 40 კილომეტრის მოშორებით.
მუზეუმ-ნაკრძალი
მუზეუმ-ნაკრძალი შეიქმნა თათრეთის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 1992 წლის 14 თებერვლის № 228-ე დადგებილების მიხედვით.
ნაკრძალის ფართობია 137,2 ჰა, ძირითადი ფონდის ექსპონატების რაოდენობაა - 1 163 ერთეული.
მუზეუმის შემადგენლობაში შედის ვოლგის ბულგარეთის, ოქროს ურდოსა და ყაზანის სახანოს პერიოდის არქეოლოგიური და ეპიგრაფიკული ძეგლები:
ისკე-ყაზანის ნაქალაქარი (XIII საუკუნე - 1552 წ.)
რუსულ-ურმატული ნასოფლარი (XII-XIV სს.)
რუსულ-ურმატული სასაფლაო (XIII-XVI სს.)
სოფელ კამაევოს ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი.
ბუნებრივი ლანდშაფტი - მდინარე კაზანკის ტერასები.
წმინდა ადგილი: გაიში-ბიკეს საფლავი.
ლიტერატურა
А. Бурханов. Памятники Иске-Казанского комплекса. Казань, 2002.
Н. Шельди. Булгаро-татарские монеты 13-15 веков. Казань, 2002.
А. Орешников. Русские монеты до 1547 года. Москва, 1996.
რესურსები ინტერნეტში
Фоторепортаж о музее-заповеднике «Иске-Казан»
Болгарский Государственный историко-архитектурный музей-заповедник
Хакимзянов Ф., Мустафина Д. Эпиграфические памятники города Булгар
თათრეთის არქეოლოგიური ძეგლები
თათრეთის ისტორია
ვოლგის ბულგარეთი
ყაზანის მუზეუმები
ჰაიბუსაკი

ჰაიბუსაკი — კერძო უნივერსიტეტი ერევანში, სომხეთში. დაარსდა 1990 წელს. 2012 წლისთვის უნივერსიტეტში 7000-მდე სტუდენტი სწავლობდა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
სომხეთის უნივერსიტეტები