PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მოსკოვის ქრისტეშობის ტაძარი (იზმაილოვო)

მოსკოვის ქრისტეშობის ტაძარი (იზმაილოვო)
მოსკოვის ქრისტეშობის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ისტორიულ რაიონ იზმაილოვოში, აღმოსავლეთი ადმინისტრაციული ოლქის ივანოვსკოეს რაიონში. ტაძარი ქრისტიანების ერთ-ერთი ყველაზე დიდი დღესასწაულის შობის სახელზეა აგებული. ეკლესია აკურთხა 1676 წელს პატრიარქმა იოაკიმემ. ტაძარი იყო იზმაილოვოს სამეფო რეზიდენციის ეკლესია.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ტაძარი ამჟამად მდებარეობს მისამართზე: 105122, იზმაილოვოს გასასვლელი, სახლი 28.
ისტორია
ეკლესია აკურთხა 1676 წელს პატრიარქმა იოაკიმემ. ტაძარი იყო იზმაილოვოს სამეფო რეზიდენციის ეკლესია.
საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში ეკლესია მოქმედი რჩება. 1935-1937 წლებში ეკლესიაში მსახურობდა დეკანოზი პავლე გიორგის ძე ანსიმოვი, რომელიც დახვრიტეს 1937 წელს და რუსეთის მართლმადივებელმ ეკლესიამ 2005 წელს მღვდელმოწამის ხარისხში მოახდინა მისი კანონიზაცია. 1940-იან წლებში ეკლესიაში მსხურობდა მომავალი არქიმანდრიტი იოანე (კრესტიანკინი) (1945 წლის ოქტომბერში მას აქ დაასხეს ხელი). არქიმანდრიტი იოანე 1950 წელს დააპატიმრეს აქტიური საგანმანათლებლო მოღვაწეობისათვის. მოგვიანებით არქიმანდრიტმა თავისი საეკლესიო მოღვაწეობის აკვანს საჩუქრად გაუგზავნა ხატი. ამავე წლებში ეკლესიაში მედავითნის პრაქტიკაზე გაიგზავნა მომავალი დიაკვანი ნიკოლოზ გოლუბცოვი. იერუსალიმმის ღვთისმშობლის ხატის დღესასწაულზე (ახ. სტ. 25 ოქტომბერი) ტაძარში მსახუობდნენ პატრიარქები ალექსი I, პიმენი და ალექსი II.
ეკლესიის ახლოს მდებარეობს იზმაილოვოს სასაფლაო, სადაც დაკრძალულია მრავალი მღვდელი და ეკლესიის სხვა მსახურნი. ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა და საბავშვო ქორო.
1982 წლიდან წინამძღვარია ლეონიდ როლდუგინი.
არქიტექტურა
ტაძარი არქიტექტურის ძეგლია. აგებულია კოსტრომელი მუშების ჯგუფის მიერ დროებითი ხის ეკლესიის ადგილზე. აქვს ხუთი გუმბათი. ტაძარს ჩრდილოეთით და სამხრეთით ეკვრის კუბის ფორმის ეგვტრები. XVII საუკუნეში მიაშენეს სატრაპეზო, ხოლო XVIII საუკუნის დასაწყისში ბაროკოს სტილში აგებული სამრეკლო. ტაძრის სამი კანკელიც ასევე შექმნეს კოსტრომელმა ხელოსნებმა 1678 წელს. 1735 წელს, ანა ივანეს ასულის ბრძანებით განახლდა ხატები (ხატმწერი ფ. ფიშუკინი).
ხატები
1804 წლიდან ეკლესიაში ინახება იერუსალიმის სასწაულმოქმედი ღვთისმშობლის ხატი. ტაძარი ორჯერ გაძაარცვეს: 1812 წელს (ფრანგებმა) და რევოლუციის შემდეგ (ბოლშევიკებმა).
რესურსები ინტერნეტში
На сайте Московской патриархии
მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მოსკოვის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მანიუმირინი

მანიუმირინი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 618 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანიუასუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 382 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 116.91 კმ²-ზე. ფართობი 182 900 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ოქროს ბურთი

ოქროს ბურთი — საფეხბურთო ჯილდო, რომელიც დააწესა ფრანგულმა საფეხბურთო ჟურნალმა France Football-მა და ყოველწლიურად გადაეცემა ევროპის საუკეთესო ფეხბურთელს, ამის გამო ხშირად ამ დაჯილდოებას ევროპის წლის საუკეთესო ფეხბურთელის დაჯილდოებას უწოდებენ. იდეა ეკუთვნოდა ჟურნალის რედაქტორს გაბრიელ ანოს, რომელმაც თავის კოლეგებს სთხოვა დაესახელებინათ 1956 წლის საუკეთესო ფეხბურთელი. ჯილდო სერ სტენლი მეთიუზს გადაეცა. ამის შემდეგ დაჯილდოებამ ყოველწლიური სახე მიიღო და არსებობის მანძილზე ყველაზე პოპულარულ ინდივიდუალურ საფეხბურთო ჯილდოდ ითვლებოდა.როგორც წესი ჟურნალისტები აუცილებლად ასახელებდნენ ევროპელ ფეხბურთელს, რომელიც ევროპულ კლუბში თამაშობდა, ამის გამო ეს ჯილდო მოგებული არ აქვთ ფეხბურთის ისეთ ლეგენდებს, როგორებიც იყვნენ: პელე, გარინჩა, დიეგო მარადონა. 1995 წლიდან ეს წესი შეიცვალა და ჟურნალისტებს უფლება მიეცათ დაესახელებინათ ნებისმიერი ეროვნების ფეხბურთელი თუ ის ევროპულ კლუბში თამაშობდა. პირველივე წელს, ამ წესის შემოღებიდან, ოქროს ბურთის მოგება მოახერხა ლიბერიელმა ჯორჯ ვეამ საფეხბურთო კლუბ მილანიდან.
2010 წლიდან ოქროს ბურთის დაჯილდოებამ შეიცვალა სტატუსი, ფიფას და France Footbal-ის საერთო ინიციატივით, გაერთიანდა ფიფას წლის ფეხბურთელის დაჯილდოებასთან ერთ საერთო დაჯილდოებად — ფიფას ოქროს ბურთი. დაჯილდოებამ ამ სახით 2016 წლამდე იარსება და შემდეგ კვლავ დამოუკიდებელლად განაგრძეს არსებობა. ფიფას ოქროს ბურთის ტროფეი France Football-ის ოქროს ბურთის ტროფეის ანალოგი იყო.
2009 წლამდე ყველაზე მეტჯერ, სამჯერ, ოქროს ბურთის მოგება სამმა ფეხბურთელმა მოახერხა მიშელ პლატინიმ, იოჰან კრუიფმა და მარკო ვან ბასტენმა, მათ შორის პლატინიმ ზედიზედ სამჯერ მოიგო ეს ტიტული 1983–85 წლებში. 2009 წელს ჯილდოს მფლობელი გახდა ლიონელ მესი, რომელმაც ამის შემდეგ 2010, 2011 და 2012 წლებშიც, უკვე ფიფას ეგიდით ჩატარებულ დაჯილდოებებში იპირველა, რითაც France Football-ის და ფიფა-ს ოქროს ბურთების საერთო რაოდენობით შეიქნა ყველა დროის რეკორდსმენი 25 წლის ასაკში, შემდეგ კი, 2015, 2019 და 2021 წელსაც მოიპოვა ეს ჯილდო და ჯამში 7 ტროფეის მფლობელი შეიქნა. 2008-2017 წლებში კრიშტიანუ რონალდუმ ორივე დაჯილდოების ფარგლებში ხუთჯერ მოიპოვა ტიტული და მესის შემდეგ მეორე ადგილს იკავებს გამარჯვებულთა რეიტინგში.
გამარჯვებულები
რეიტინგი გამარჯვებულების მიხედვით
გამარჯვებულები ეროვნული ნაკრებების მიხედვით
გამარჯვებულები კლუბების მიხედვით
იხილეთ აგრეთვე
Onze d'Or
ფიფას საუკეთესო ფეხბურთელი
შენიშვნები
<div style="font-size: 90%;">
A. ალფრედო დი სტეფანო დაიბადა არგენტინაში, 1956 წელს მიიღო ესპანეთის მოქალაქეობა და თამაშობდა ესპანეთის ეროვნულ ნაკრებში.
B. ომარ სივორი დაიბადა არგენტინაში, 1961 წელს მიიღო იტალიის მოქალაქეობა და თამაშობდა იტალიის ეროვნულ ნაკრებში.
C. მოთამაშემ წლის დასაწყისიდან დასასრულამდე შეიცვალა კლუბი. (პირველად წერია კლუბი, რომელშიც ირიცხებოდა მოთამაშე როდესაც ტიტული მიიღო).
რესურსები ინტერნეტში
ოქროს ბურთი ფეხბურთის სტატისტიკის ორგანიზაციის (RSSSF) საიტზე
ოქროს ბურთი ჟურნალ France Football-ის ოფიციალურ საიტზე
ოქროს ბურთი
როზაბლანში

როზაბლანში — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში; გადმოჰყურებს დიკსენსის ტბას. აღმართულია ბანისა და ერემანსის მუნიციპალიტეტების ხეობბს შორის მდებარე ქედზე, ლე-პლერერის მთის ჩრდილოეთით.
რესურსები ინტერნეტში
Rosablanche on Hikr
Rosablanche on Summitpost
ალპები
შვეიცარიის მთები
ემზარ გელაშვილი

ემზარ გელაშვილი (დ. 25 მარტი, 1962, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ველომბრბოლელი. საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი. სსრკ ჩემპიონი (1980). არის მსოფლიო უნივერსიადის პრიზიორი (1983) და ევროპის თასის გათამაშების (1982) მეორე პრიზიორი, ოთხგზის მეორე და ოთხგზის მესამე პრიზიორი (1979–84). ემზარ გელაშვილი იყო მსოფლიოს ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი იუნიორებში (1980) და სსრკ ორგზის ჩემპიონი იუნიორებში (1979, 1980).
ლიტერატურა
ელგუჯა ბერიშვილი, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, გვ. 98, თბილისი: პალიტრა L, 2013.
რესურსები ინტერნეტში
ემზარ გელაშვილი — ქართული სპორტი.
დაბადებული 25 მარტი
დაბადებული 1962
თბილისში დაბადებულები
ქართველი ველომრბოლელები
Ķ

Ķ, ķ (k-cedilla) is the 17th letter of the Latvian alphabet.
In Latvian, it has the IPA value /c/.
In ISO 9, Ķ is the official Latin transliteration of the Cyrillic letter Қ.
External links
Omniglot - writing systems & languages of the world
K-cedilla
მეი სვენსონი

მეი სვენსონი
ანა ტილდა "მეი" სვენსონი (დ. 28 მაისი, 1913 — გ. 4 დეკემბერი, 1989) — ამერიკელი პოეტი და დრამატურგი. ჰაროლდ ბლუმმა იგი XX საუკუნის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან და ორიგინალურ პოეტად მიიჩნია.
ბიოგრაფია
მეი სვენსონი იყო მარგარეტ და დენ არტურ სვენსონების პირველი, უფროსი შვილი, ათშვილიან მორმონების ოჯახში, სადაც რეგულარულად საუბრობდნენ შვედურად, ხოლო მეორე ენად ინგლისურს იყენებდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ მის კონსერვატიულ ოჯახთან პრობლემები ჰქონდა განსხვავებული სქესობრივი ორიენტაციის გამო, ისინი მთელი ცხოვრება ახლოს იყვნენ. მისი მოგვიანებითი პოეტური ნაწარმოებების დიდი ნაწილი ბავშვებს მიეძღვნა (მაგალითად, კრებული „იკონოგრაფიები“, 1970). მან ასევე თარგმნა თანამედროვე შვედი პოეტების მოღვაწეობა, მათ შორისაა ნობელის პრემიის ლაურეატის, ტომაშ ტრანშტრამერის ლექსები.
კარიერა
სვენსონი ჩაირიცხა იუტას სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ქალაქ ლოგანში, იუტას შტატში, რომელიც დაამთავრა 1934 წელს, ბაკალავრის ხარისხით. იგი ასწავლიდა პოეზიას როგორც ბრაიან მავრის კოლეჯში, ისე გრინსბოროს ჩრდილოეთ კაროლინას უნივერსიტეტში, კალიფორნიის უნივერსიტეტში, რივერსაიდში, პურუდუს უნივერსიტეტში და იუტას სახელმწიფო უნივერსიტეტში. იგი ასევე იყო ამერიკის პოეტთა აკადემიის კანცლერი 1980 წლიდან, 1989 წელს გარდაცვალებამდე.
1936 წელს მუშაობდა მამაკაცის, ვინმე „პლეთის“ დავალებით. ამავდოულად მისი პოემები გამოქვეყნებული უამრავ ჟურნალში, მათ შორის: „The Nation“, „The New Yorker“, „The Paris Review“.
1950-იანები მეი სვენსონის საუკეთესო წლების დასაწყისი იყო. ამ დროში მან მოიპოვა არაერთი ჯილდო: American Introductions-ის პრიზი (1955); ამერიკის მწერალთა საზოგადოების უილიამ როუზ ბენეტის პრიზი (1959); Longview Foundation-ის ჯილდო (1959); მისი განსაკუთრებით ცნობილი ნაწარმოებებია: „სხვა ცხოველი“ (1954), ხერხემლების გალია (რაინჰარტი, 1958) და „დროსთან შერწყმა:ახალი და გამორჩეული პოემები“ (შრაიბნერი, 1963);
წერის სტილი
სვენსონი ლექსებს „იკონოგრაფიის“ სტილში ქმნიდა. ამ ტექნიკით დაწერილი ლექსი პირველად გამოაქვეყნა 1970 წელს მის წიგნში „იკონოგრაფიები“. ამ ტიპის პოემებში იგი ტაეპებს შინაარსთან დაკავშირებული სურათის მსგავსად ალაგებდა, მაგალითად: მისი ნაწარმოები „ქვემოდან“, აღწერდა რობერტ კენედის სამხედრო დაკრძალვას და ტაეპებს დაკეცილი დროშის ფორმა ჰქონდათ მიცემული. სვენსონი ცნობილია ბუნებრივი ლანდშაფტის აღწერით და ხშირი გამოყენებით, რომელშიც ამავდროულად ურევდა რელიგიას და ფილოსოფიას.
გარდაცვალება
მეი სვენსონი გარდაიცვალა 1989 წლის 4 დეკემბერს, 76 წლის ასაკში, დელავარის შტატში. იგი დაკრძალულია ლოგანის ქალაქის სასაფლაოზე, მის საფლავზე გამოსახულია გრანიტის სკამი, რომელზეც გამოსახულია მისი რამდენიმე პოეზია. სიცოცხლის ბოლო ოცი წლის განმავლობაში ის ნიუ–იორკში, ზღვის პირას, კლდეზე ცხოვრობდა.
ლიტერატურა
„The United States In Literature“, გვ. 615, ილ., 1985
სქოლიო
XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები
გარდაცვლილი 1989
დაბადებული 1913
ამერიკელი მწერლები
XX საუკუნის მწერლები
Take It Away (პოლ მაკ-კარტნის სიმღერა)

Take It Away (პოლ მაკ-კარტნის სიმღერა)
"Take It Away" — ინგლისელი მუსიკოს პოლ მაკ-კარტნის სიმღერა, შეტანილი მის 1982 წლის ალბომში Tug of War. იგი ბრიტანეთში სინგლის სახით 1982 წლის 21 ივნისს გამოვიდა. სინგლი Billboard Hot 100-ში ექვსი კვირის განმავლობაში იმყოფებოდა და მოხვდა #10 პოზიციაზე. იგი მოხვდა ბრიტანეთის ჩარტის #15 პოზიციაზე. სიმღერის მუსიკალურ ვიდეოში მონაწილეობენ რინგო სტარი და პროდიუსერი ჯორჯ მარტინი.
სიმღერების სია
7" სინგლი
"Take It Away" - 3:59
"I'll Give You a Ring" - 3:05
12" სინგლი
"Take It Away" - 3:59
"I'll Give You a Ring" - 3:05
"Dress Me Up as a Robber" - 2:40
სქოლიო
პოლ მაკ-კარტნის სიმღერები
1981 წლის სიმღერები
1982 წლის სინგლები
ავიტამინოზი

ავიტამინოზი არის დაავადება, რომელიც გამოწვეულია საკვებში ვიტამინების ნაკლებობით. მაგ. რაქიტი, სურავანდი და პელაგრა.
ავიტამინოზის ძირითად გამომწვებ მიზეზებად ითვლებიან:
არაჯანსაღი კვება.
კუჭნაწლავის ფუნქციონირების დარღვევა.
დაავადებები
ვიტამინების ნაკლებობა
კონჩოს ოლქი

კონჩოს ოლქი — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. პეინტ-როკი. შეიქმნა 1858 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ტეხასის ოლქები
აშშ-ის პირველი ქალბატონების სია

აშშ-ის პირველი ქალბატონების სია
ამერიკის შეერთებული შტატების პირველი ქალბატონი — თეთრი სახლის დიასახლისის წოდება. ტრადიციულად ამ ადგილს იკავებს ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტის მეუღლე. თუმცა ზოგჯერ პირველი ქალბატონი არ იყო პრეზიდენტის ცოლი, მაგალითად იმ შემთხვევაში, როდესაც პრეზიდენტი უცოლო, ქვრივი იყო, ან მის ცოლს არ შეეძლო პირველი ქალბატონის მოვალეობების შესრულება. პირველი ქალბატონი არ არის არჩევითი თანამდებობა, მას არ ეკისრება ოფიციალური მოვალეობები და ის არ იღებს ხელფასს. ის ხელმძღვანელობს მრავალი სახის ოფიციალურ ცერემონიას. ტრადიციულად, პირველ ქალბატონს არ აქვს სამსახური თეთრ სახლს გარეთ იმ პერიოდის განმავლობაში, როდესაც ეს პოსტი უჭირავს. პირველი ქალბატონის ოფისი ასევე მონაწილეობას იღებს ყველა სოციალურ და ფორმალურ შეხვედრაში. მას ჰყავს პირადი მომსახურე პერსონალი, მათ შორისაა: თეთრი სახლის სოციალური მდივანი, მომსახურე პერსონალის უფროსი, პრესმდივანი, უფროსი დეკორატორი და უფროსი მზარეული. პირველი ქალბატონის სამსახური არის პრეზიდენტის აღმასრულებელი სამსახურის ნაწილი.
ეროვნული ბიბლიოთკის მონაცემებით ეს პოსტი სულ ორმოცდახუთ ქალბატონს ეკავა, თუმცა მათი ნუმერაცია ორმოცდაექვსია, რადგან გროვერ კლივლენდი პრეზიდენტი იყო ორი ვადის განმავლობაში, როგორც ოცდამეორე და ოცდამეოთხე პრეზიდენტი, ასევე მისი ცოლი ფრენსის კორნელია კლივლენდი ითვლება ორჯერ. 2009 წლის 20 იანვარს, ბარაკ ობამას ინაუგურაციის შემდეგ მისი მეუღლე, მიშელ ობამა ორმოცდამეექვსე პირველი ქალბატონი გახდა.
2009 წლის იანვრისთვის ცოცხალია მხოლოდ ექვსი წინა პირველი ქალბატონი: ბეტი ფორდი, ჯერალდ ფორდის ქვრივი; როზალინ კარტერი, ჯიმი კარტერის ცოლი; ნენსი რეიგანი, რონალდ რეიგანის ქვრივი; ბარბარა ბუში, ჯორჯ ჰერბერტ უოლკერ ბუშის ცოლი; ჰილარი კლინტონი, ბილ კლინტონის ცოლი; და ლორა ბუში, ჯორჯ უოლკერ ბუშის ცოლი. აშშ-ის პირველი "პირველი ქალბატონი" იყო მარტა ვაშინგტონი, ჯორჯ ვაშინგტონის ცოლი. პრეზიდენტებს ჯონ ტაილერს და ვურდო უილსონს ჰყავდათ ორი ოფიციალური პირველი ქალბატონი. ორივე მეორედ დაქორწინდა მათი პრეზიდენტობის პერიოდში. ოთხი პრეზიდენტის ცოლი მანამდე დაიღუპა, სანამ მათი ქმრები პრეზიდენტობის ფიცს დადებდნენ, მაგრამ თეთრი სახლი და პირველი ქალბატონების ეროვნული ბიბლიოთეკა მათ მოიხსენიებს პირველი ქალბატონების სიაში: მარტა სკელტონ ჯეფერსონი, ტომას ჯეფერსონის ცოლი; რეიჩელ ჯექსონი, ენდრიუ ჯექსონის ცოლი; ჰანა ვან ბურენი, მარტინ ვან ბურენის ცოლი; და ელენ არტური, ჩესტერ არტურის ცოლი. ჰარიეტ ლეინი, ჯეიმზ ბიუკენენის დისშვილი, არის ერთადართი ოფიციალური პირველი ქალბატონი, რომელიც არ ყოფილა პრეზიდენტის ცოლი. სახელწოდება „პირველი ქალბატონი“ პირველად გამოიყენა ჯეიმზ მედისონმა, როდესაც გულთბილი სიტყვებით მოიხსენია მეუღლე, დოლეი მედისონი. თუმცა ამ ტიტულს ოფიციალურობა შესძინა ჰარიეტ ლეინმა.
პირველი ქალბატონები
შენიშვნები
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
The First Ladies – თეთრი სახლი
Biographies of the First Ladies of the United States of America – პირველი ქალბატონების ეროვნული ბიბლიოთეკა
First Ladies National Historic Site
აშშ-ის პირველი ქალბატონები
პირველი ქალბატონები ქვეყნების მიხედვით
სიტი ჰოლი (ლონდონი)

სიტი ჰოლი (ლონდონი)
სიტი ჰოლი (City Hall) — დიდი ლონდონის სამმართველოსა და ქალაქ ლონდონის მერის შტაბ-ბინა. მდებარეობს მდ. თემზის სამხრეთ სანაპიროზე ტაუერის ხიდთან. ნორმან ფოსტერის პროექტის შენობა გაიხსნა 2002 წლის ივლისში.
შენობას არაჩვეულებრივი, ბუშტის ფორმა აქვს, რომლის მიზანი შენობის ზედაპირის პერიმეტრის შემცირება და ენერგოეფექტურობის გამუჯობესება იყო. ლონდონელები მას ხან უდღეურ კვერცხს, ტკიპსა და ხანაც მოტოციკლეტისტის ჩაფხუტს ადარებენ. ლონდონის მერმა კენ ლივინგსტოუნმა მას "შუშის სათესლე" უწოდა. შენობას არ აქვს წინა ან უკანა მხარე, ვინაიდან ფორმას მოდიფიცირებული სფეროსგან იღებს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ლონდონის არქიტექტურა
ნორმან ფოსტერის პროექტები
Qodəsə

Qodəsə is a village in the municipality of Türkəncil in the Lankaran Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Lankaran District
ალტდორფი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ალტდორფი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ალტდორფი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ალტდორფი — მუნიციპალიტეტი გერმანიაში
ალტდორფი — ქალაქი შვეიცარიაში
Göksu

Göksu
The Göksu (Turkish for "sky water", also called Geuk Su, Goksu Nehri; ) is a river on the Taşeli plateau (Turkey). Both its sources arise in the Taurus Mountains—the northern in the Geyik Mountains and the southern in the Haydar Mountains. Their confluence is south of Mut.
Course
The river is 260 km long and empties into the Mediterranean Sea 16 km southeast of Silifke (in Mersin province). The delta of the Göksu, including Akgöl Lake and Paradeniz Lagoon, is one of the most important breeding areas in the Near East; over 300 bird species have been observed. Among others, flamingos, herons, bee-eaters, kingfishers, gulls, nightingales and warblers breed here. The endangered loggerhead sea turtle (Caretta caretta) lays eggs here.
Due to demand for summer vacation apartments by the locals, and since necessary precautions are not taken and public attention is minimal in this part of Turkey, the ecosystem around Akgöl Lake and Paradeniz Lagoon is in heavy danger.
History
In 1190, while on the Third Crusade, Emperor Frederick Barbarossa drowned in the river, then known by its Latin name Saleph and located within the Armenian Kingdom of Cilicia. The crusaders had reached Asia Minor in March, where the emperor continued his campaign to the Holy Land. Having plundered the city of Konya and defeated the forces of the Sultanate of Rum at the Battle of Iconium, his forces arrived on the banks of the river on June 10.
Several contradictory statements reflect the circumstances of his sudden death, which have not been conclusively established. According to some sources, the emperor was lost in the current when he tried to cross the water near Silifke; other chronicles report he wished to cool down from the heat of the day and suffered a heart attack while taking a bath. The mortal remains were preserved according to the Mos Teutonicus process and transferred to Tarsus, Antioch and Tyre by his followers.
Once without a leader, his crusader army dispersed; the remnants later joined the Siege of Acre. A monument in Barbarossa's honor was erected on the road from Silifke to Mut.
See also
Ermenek Dam
Blue Tunnel Project
Frederick Barbarossa Memorial
References
Rivers of Turkey
Ramsar sites in Turkey
Rivers of Mersin Province
Inodrillia pharcida

Inodrillia pharcida is a species of sea snail, a marine gastropod mollusc in the family Horaiclavidae.
It was within Turridae.
Description
The length of the shell attains 9.5 mm, its diameter 3.5 mm.
(Original description) The slender, thin shell is yellowish-white, with a dull surface, except for the glassy and translucent protoconch. It contains 8 whorls. The protoconch is thin, inflated, the (nuclear)
first two whorls) polished, smooth, and free from sculpture, passing abruptly into the dull and lustreless surface of the adult shell. For the remainder, the transverse sculpture consists of subequal rils, largest on the periphery, smaller toward the sutures, which they reach above and below, the track of the notch not being marked by a flattened band, as is generally the case. There are about eleven of these to a whorl, on the body whorl they are less pronounced, and become obsolete toward the anterior third of the whorl, where the lines of growth are particularly conspicuous. The completion of the adult aperture is marked by a particularly large rib or swelling of the margin, which becomes more conspicuous in case the shell continues to grow. In the older part of the shell the ribs are continued in the same line from whorl to whorl, in the body whorl and a half they become alternate or irregular. The revolving sculpture consists of (on the smaller whorls) two or three to (on the body whorl) sixteen flattened raised bands, with wider interspaces, which are much more marked, or even knobby, on the smaller whorls where they pass over the transverse ribs, gradually become more uniform, and, on the last whorl, are nearly as well defined between the ribs as on them. Nine of those on the body whorl are crowded together on the anterior third, the rest spread over the body of the whorl. There are hardly any traces of revolving striation. The notch is deep, but not producing a band. The margin of the aperture is thin. The outer lip is produced forward, a slight deposit on the body and the columella. The columella is nearly straight, slightly shorter than the rather wide, somewhat recurved siphonal canal . The sutures are appressed, sinuous over the ends of the transverse ribs. The aperture measures less than one third of the shell.
Distribution
This marine species occurs in the Gulf of Mexico and Barbados
References
Dall, W. H. 1889b. Reports on the results of dredgings, under the supervision of Alexander Agassiz, in the Gulf of Mexico (1877–78) and in the Caribbean Sea (1879–80), by the U. S. Coast Survey Steamer 'Blake,' Bulletin of the Museum of Comparative Zoology 18 1-492, pls. 10–40
External links
Rosenberg G., Moretzsohn F. & García E. F. (2009). Gastropoda (Mollusca) of the Gulf of Mexico, Pp. 579–699 in Felder, D.L. and D.K. Camp (eds.), Gulf of Mexico–Origins, Waters, and Biota. Biodiversity. Texas A&M Press, College Station, Texas
pharcida
Gastropods described in 1889
მინგა

მინგა — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 240 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ისმაილის რაიონის სოფლები
Naupan

Naupan Municipality is a municipality in Puebla in south-eastern Mexico.
References
Municipalities of Puebla
დავით ანდღულაძე

დავით ანდღულაძე
დავით იასონის ძე ანდღულაძე (დ. 15 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 3 ოქტომბერი], 1895, სოფ. ბახვი, ახლანდელი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 29 ნოემბერი, 1973, თბილისი) — ქართველი მომღერალი (დრამატული ტენორი), სსრკ სახალხო არტისტი (1950), ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1973).
ბიოგრაფია
სწავლობდა ქუთაისის აგრონომიულ ტექნიკუმში. მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში (1914-1918), იყო ბრესტის 49-ე ქვეითი პოლკის პრაპორშჩიკი. ორჯერ დაიჭრა (1915 წელს სოფ. პოლიანასთან და 1917 წელს სოფ. მერეშეშტისთან რუმინეთის ფრონტზე). სამხედრო სამსახურში იყვნენ ასევე მისი უფროსი ძმები: ნიკოლოზი (დ. 1864; კაპიტანი, „გიორგის იარაღის“ კავალერი) და ილარიონი (დ. 1887 — გ. 1938; დახვრეტილია ბათუმში).
1925 წელს დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (პროფესორ ე. ვრონსკის კლასი). 1926 წელს თბილისის საოპერო თეატრის სცენაზე შედგა მისი დებიური (რიჩარდი, ვერდის „ბალ-მასკარადი“). ამავე სეზონში შეასრულა კანიოს (ლეონკავალოს „ჯამბაზები“), რადამესის (ვერდის „აიდა“) და კავარადოსის (პუჩინის „ტოსკა“) პარტიები. 1927-1929 წლებში ანდღულაძე მოსკოვის სტანისლავსკის სახელობის მუსიკალურ თეატრის სცენაზე მღეროდა ლევკოს (რიმსკი-კორსაკოვის „მაისის ღამე“), რუდოლფის (პუჩინის „ბოჰემა“), გრიგორის (მუსორგსკის „ბორის გოდუნოვი“) და სხვა პარტიებს. 1929-1933 წლებში თბილისის საოპერო თეატრში შექმნა დონ-ხოზესა (ბიზეს „კარმენი“) და გერმანიის (ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“) ვოკალურ-სცენური სახეები.
1933-1935 წლებში ანდღულაძე სსრკ დიდი თეატრის სოლისტი იყო. იქ პირველად შეასრულა მანრიკოს (ვერდის „ტრუბადური“) და რაულის (მაიერბერის „ჰუგენოტები“) პარტიები. 1935 წლიდან კი კვლავ თბილისს დაუბრუნდა. მის მიერ განსახიერებულმა აბესალომმა (ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“) მაღალი შეფასება დაიმსახურა ქართული ხელოვნების I დეკადაზე მოსკოვში (1937). 1947 წელს ტარიელის პარტიის (მშველიძის „ამბავი ტარიელისა“) შესრულებისათვის ანდღულაძეს სსრკ სახელმწიფო პრემია მიენიჭა.
1949 წელს ანდღულაძემ იმღერა ოტელოს პარტია ჯუზეპე ვერდის ამავე სახელწოდების ოპერაში. ფართო დიაპაზონის, ძლიერი, ლამაზი ტემბრის დრამატული ტენორი, აქტიორული ნიჭი და სცენური გარეგნობა ხელს უწყობდა ანდღულაძეს შეექმნა მუსიკალური-სცენური სახეების მდიდარი გალერეა. მომღერალმა გასტროლებით შემოიარა ყოფილი სსრკ მრავალი ქალაქი.
1946 წლიდან ანდღულაძე თბილისის ვ. სარაჯიშვილის სახელობის კონსერვატორიის პედაგოგი იყო (1958 წლიდან პროფესორი). ანდღულაძის მოწაფეები არიან ზურაბ ანჯაფარიძე, ნოდარ ანდღულაძე, ზურაბ სოტკილავა.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ჯილდოები და აღიარება
1937 — შრომის წითელი დროშის ორდენი
1941 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
1946, 1950 — ლენინის ორდენი
1947 — სსრკ სახელმწიფო პრემია
1950 — სსრკ სახალხო არტისტი
1973 — ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის პრემია
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 50, თბ., 1994
დავით ანდღულაძე (წერილების კრებ.), თბ., 1958;
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი საოპერო მომღერლები
დაბადებული 15 ოქტომბერი
დაბადებული 1895
გარდაცვლილი 29 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1973
სტალინური პრემიის ლაურეატები
ლენინის ორდენის კავალრები
შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
ბახვში დაბადებულები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
სსრკ-ის სახალხო არტისტები
ძვ. წ. 126

ძვ. წ. 126
მოვლენები
რომის კონსულები: მარკუს ემილიუს ლეპიდუსი და ლუციუს ავრელიუს ორესტესი.
დაიბადნენ
კვინტუს სერტორიუსი — რომაელი მხედართმთავარი.
გარდაიცვალნენ
ლუციუს კორნელიუს ლენტულუს ლუპუსი — სენატის პრინცეპსი.