PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Mesudiye, Ordu

Mesudiye, Ordu
Mesudiye, formerly Hamidiye, (in Greek Μεσουδιέ and Μιλάς) is a municipality and district of Ordu Province, Turkey. Its area is 1,046 km2, and its population is 13,221 (2022). The town lies at an elevation of .
Mesudiye is a large area of hilly countryside, villages and pasture far inland from the Black Sea coast, south-west of the city of Ordu, in the direction of Sivas. This is a low-income district that since the 1950s has seen successive generations migrate away to jobs in Istanbul and elsewhere. Today Mesudiye itself is a small town of 5,600 people and the whole district is sparsely populated, although busier in summer with returning Mesudiye families on vacation. Efforts are being made by the state to boost the local economy including the opening of a college of a higher education college. Mesudiye is a home to sizeable Chepni Turkmen population. also, was capital of Chepni Beylik Hacıemiroğulları.
History
Mesudiye has been inhabited since the Iron Age era and has numerous remains from the time of the Hittites and there are a number of rock tombs from early antiquity in the area. When it was brought into the Ottoman Empire by Mehmed II in 1455 the area was a collection of mountain villages centred on the slightly larger village and market place known then as Milas. This was renamed Hamidiye in 1876 and then Mesudiye in 1908. According to Bryer and Winfield, the later Greek name for Mesudiye (or Hamidiye) was Meletios, Melet, or Milas (Grk: Μελέτιος, Μελέτ, or Μήλας), probably derived from the Melanthios River (Melet Irmak) which runs through it and down to Ordu.
Composition
There are 71 neighbourhoods in Mesudiye District:
Abdili
Akkırık
Akpınar
Alanköy
Arıcılar
Arıkmusa
Armutkolu
Arpaalan
Aşağıgökçe
Aşıklı
Bahçe
Balıklı
Bayırköy
Bayraklı
Beşpınar
Beyağaç
Beyseki
Birebir
Çaltepe
Çardaklı
Çavdar
Celalköy
Çerçi
Çitliksarıca
Çukuralan
Darıcabaşı
Dayılı
Derebaşı
Doğançam
Dursunlu
Erikköy
Esatlı
Göçbeyi
Gölbaşı
Gülpınar
Güneyce
Güvenli
Güzelce
Güzle
Hamzalı
Herközü
Ilışar
Kaleköy
Karabayır
Karacaören
Kavaklıdere
Kayadibi
Kayadibi
Kışlacık
Konacık
Köşe
Mahmudiye
Maksutalan
Merkez
Musalı
Müslümsarıca
Pınarlı
Sarıca
Sarıyayla
Topçam
Türkköyü
Üçyol
Yagmurlar
Yardere
Yavşan
Yenimahalle
Yeşilce
Yeşilçit
Yeveli
Yukarıgökçe
Yuvalı
References
External links
District governor's official website
District municipality's official website
Road map of Mesudiye and environs
Various images of Mesudiye, Ordu
Melet (Mesudiye)
Populated places in Ordu Province
Districts of Ordu Province
Metropolitan district municipalities in Turkey
Uslybash

Uslybash (Uśılıbaş) is a rural locality (a selo) in Uslinsky Selsoviet, Sterlitamaksky District, Bashkortostan, Russia. The population was 348 as of 2010. There are 6 streets.
Geography
Uslybash is located 33 km northwest of Sterlitamak (the district's administrative centre) by road. Churtan is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Sterlitamaksky District
ზემო მაჩხაანი

ზემო მაჩხაანი — სოფელი საქართველოში, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გომბორის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე, ზღვის დონიდან 700 მეტრზე. დედოფლისწყაროდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. სოფელი მდებარეობს დედოფლისწყარო-სიღნაღის გზატკეცილზე. სოფელში დგას XVIII საუკუნის ბოლოს აშენებული მთავარანგელოზთა ეკლესია. 1955 წელს სოფელში აშენდა კულტურის სახლი. სოფელში მოქმედებს ბიბლიოთეკა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1826 ადამიანი.
ღირსშესანიშნაობები
სოფლის ტერიტორიაზე მდებარეობს არაერთი არქიტექტურული და არქოლოგიური ძეგლი:
ზემო მაჩხაანის აკაკიანთხევის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი;
ზემო მაჩხაანის აკაკიანთხევის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი;
არმათიონი — არქიტექტურული ძეგლი;
ზემო მაჩხაანის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი;
ზემო მაჩხაანის მთავარანგელოზთა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი;
მწარეწყლის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი;
ზემო მაჩხაანის ნამოსახლარები — არქეოლოგიური ძეგლი;
ოლეს სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი;
საჯოგეხევის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი;
ფურცელწყლის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი;
ფურცელწყლის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი;
ზემო მაჩხაანის ყველაწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი;
ზემო მაჩხაანის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი;
ზემო მაჩხაანის წმინდა ელიას ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი;
ზემო მაჩხაანის წმინდა ნინოს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი.
ლიტერატურა
სქოლიო
დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვერხველის ნაგებობათა კომპლექსი

ვერხველის ნაგებობათა კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვერხველის ჩრდილოეთით, მდინარე ქუსნოს მარჯვენა ნაპირზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. შემორჩენილია დიდი ზომის ნატეხი ქვით ნაშენი წრიული გალავნისა და სხვა ნაგებობათა ნაშთები. გალავნის გარეთ ნატეხი ქვით ნაგები კოშკის ნანგრევებია. შემორჩენილი კედლების სიმაღლე 1,8 მეტრს არ აღემატება.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ილო მოსაშვილი

ილო მოსაშვილი
ილო ონისიმეს ძე მოსაშვილი (დ. 7 იანვარი, 1896, ჩარგალი, ახლანდელი დუშეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 3 აგვისტო, 1957, თბილისი) — ქართველი მწერალი.
ბიოგრაფია
სწავლობდა ჯერ თელავის სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1914 წელს იურიდიული განათლების მისაღებად გაემგზავრა პეტერბურგს, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ გადავიდა ხარკოვში და იქ განაგრძო სწავლა ამავე ფაკულტეტზე.
ქართულ მწერლობაში ყმაწვილი ლექსებით შემოვიდა. 1911 წელს გაზეთ „სინათლეში“ დაიბეჭდა მისი პირველი ლექსები, ხოლო აქტიური ლიტერატურული საქმიანობა დაიწყო 1920 წლიდან. ილო მოსაშვილის პოეზია აღსავსეა ღრმა ლირიზმით და მასშტაბურობით.
პოეზიის გარდა, ილო მოსაშვილმა თავისი სიტყვა თქვა პროზაშიც. ამასთანავე ეწეოდა მთარგმნელობით მოღვაწეობას. მან ქართველი მკითხველი აზიარა ივანე კრილოვის, ტარას შევჩენკოს, ივან ფრანკოს, ვლადიმერ მაიაკოვსკის, სერგეი ესენინის და სხვა პოეტებისა და მწერლების ნიმუშებს. დიდი ამაგი დასდო ქართულ საბავშვო მწერლობას. აღსანიშნავია მისი ღვაწლი დრამატურგიაში. მან გაამდიდრა ჩვენი თეატრების რეპერტუარი ეროვნული სულისკვეთებით აღსავსე შესანიშნავი ქმნილებებით. ქართულ სცენაზე წლების მანძილზე წარმატებით იდგმებოდა მისი პიესები: „სადგურის უფროსი“, „გზა მომავლისა“, „ჩაძირული ქვები“, „მისი ვარსკვლავი“. ამ ორი პიესით შექმნილ სპექტაკლებს რუსთაველისა და მარჯანიშვილის თეატრების სცენაზე, სსრ კავშირის სახელმწიფო პრემიები მიენიჭათ.
ილო მოსაშვილი რამდენიმე ქართული ფილმის სცენარის ავტორია. კერძოდ, შ. ბერიშვილმა 1935 წელს მისი სცენარით გადაიღო კინოფილმი „მდინარის გადაღმა“, დ. რონდელმა „არშაულა“, ივანე პერესტიანმა „ორი მეგობარი“, ლ. ესაკიამ „გაღმელი ქალიშვილი“, დ. ანთაძემ და ა. ჯალიაშვილმა „სადარაჯო ჯიხური“, ნ. შენგელიამ და დ. ანთაძემ „ის კიდევ დაბრუნდება“.
ილო მოსაშვილი წლების მანძილზე ხელმძღვანელობდა მშვიდობის დაცვის საქართველოს კომიტეტს. იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის გამგეობისა და პრეზიდიუმის წევრი. დაჯილდოვებული იყო ლენინის ორდენით, შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით. 1977 წლის 11 ივლისს ილო მოსაშვილის 80-წლის საიუბილეოდ მის საფლავზე დაიდგა გამოჩენილი ქართველი მოქანდაკისა და არქიტექტორის გ. ჯაფარიძის მიერ შესრულებული ძეგლი.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 276, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი მწერლები
დაბადებული 1896
გარდაცვლილი 1957
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
საქართველოს სსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს სსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
Lasioglossum urenae

Lasioglossum urenae — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 2001 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
urenae
აბუსალათინი

აბუსალათინი — ზეთოვანი მცენარე რძიანასებრთა ოჯახისა. აქვს სწორმდგომი, დატოტვილი ღრუ ღერო; ფოთოლი — თათისებრ დაყოფილი, დაკბილულკიდეებიანი. მტევნისებრ ყვავილედში ცალსქესიანი ყვავილები ზის (მამრობითი სქესისა — ქვევით, მდედრობითი სქესისა — ზევით).
ნაყოფი სამბუდიანი კოლოფია, ზოფჯერ ქაცვით დაფარული. აბუსალათინის თესლის გული შეიცავს 73% ცხიმოვან ზეთს. თესლსა და კოპტონში არის შხამიანი ნივთიერება რიცინი. აბუსალათინის ზეთს იყენებენ ტექნიკაში, მედიცინაში, ლაქ-საღებრებისა და ქიმიურ მრეწველობაში. აბუსალათინის კოპტონი შეიცავს 4-5% აზოტს, 1,5-1,7% ფოსფორმჟავას, იყენებენ სასუქად.
აბუსალათინის ზეთოვანი თესლის მისაღებად ზომიერი ჰავის ქვეყნებში ერთწლოვანი აბუსალათინი მოჰყავთ, სუბტროპიკულ და ტროპიკულ ქვეყნებში კი — მრავალწლოვანი. აბუსალათინის სამშობლოა აფრიკა. საქართველოში გავრცელებული იყო ყარაიაში, ამჟანად არ მოჰყავთ.
ლიტერატურა
რძიანასებრნი
Lucius Postumius Megellus

Lucius Postumius Megellus may refer to:
Lucius Postumius Megellus (consul 305 BC), a consul in 305 BC, 294 BC, and 291 BC
Lucius Postumius Megellus (consul 262 BC), consul in 262 BC, commanded at the Battle of Agrigentum
სტენლი (კლარკის ოლქი)

სტენლი (კლარკის ოლქი)
სტენლი — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის კლარკის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 3 608 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 333.3 კაცი/კმ². ფართობი 11,01 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 11,01 კმ²-ს შეადგენდა. აქედან ხმელეთს 10,83 კმ², წყალს კი 0,18 კმ² უჭირავს.
იხილეთ აგრეთვე
აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კლარკის ოლქის ქალაქები
მიხალ კადლეცი

მიხალ კადლეცი (დ. 13 დეკემბერი, 1984, ვიშკოვი) — ჩეხი ფეხბურთელი, გერმანიის ბუნდესლიგის კლუბ „ბაიერ ლევერკუზენის“ და ჩეხეთის ეროვნული ნაკრების უკანა მცველი. მისი მამა, მიროსლავი იყო ასევე ფეხბურთელი, თამაშობდა ჩეხეთის ეროვნულ ნაკრებში და რვა წელის გაატარა გერმანიის ბუნდესლიგაში, სადაც მიხალმა გაატარა თავისი ბავშვობის წლები.
სანაკრებო გოლები
ტიტულები
სპარტა პრაღა
გამბრინუს ლიგა 2005 2007
ჩეხეთის თასი 2006 2007
ბაიერ ლევერკუზენი
გერმანიის ბუნდესლიგა მეორე ადგილი 2011
რესურსები ინტერნეტში
Sparta Prague profile ჩეხური
სქოლიო
დაბადებული 1984
ჩეხი ფეხბურთელები
გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები
პრაღის სპარტას ფეხბურთელები
სლოვაცკოს ფეხბურთელები
2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
დაბადებული 13 დეკემბერი
ლაქუცა

ლაქუცა, ლაქუცა-ლაარტყალი — მწვერვალი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის სამხრეთ განშტოების, მდინარეების ადიშჭალისა და ხალდეჭალის (ენგურის მარჯვენა შენაკადები) წყალგამყოფზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 4310 მ. აგებულია ქვედა პალეოზოური გრანიტოიდებითა და კრისტალური ფიქლებით. ახასიათებს ნივალური ლანდშაფტი. პირველი საბჭოთა ასვლა განხორციელდა 1931 წელს ალპინისტ შოთა მიქელაძის ხელმძღვანელობით.
ლიტერატურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
სვანეთის კავკასიონის მთები
პრინსტონი

პრინსტონი — ქალაქი აშშ-ში, ნიუ-ჯერსის შტატში, მიორსერის რეგიონში. ფილადელფიიდან და ასევე ნიუ-იორკიდან 70 კმ. მოსახლეობა 14 200-ზე მეტი (2010).
პრინსტონში მდებარეობს პრინსტონის უნივერსიტეტი, აშშ-ს ერთ-ერთი უძველესი, უმაღლესი სასწავლებელი, დაარსებული 1746 წელს, ელიზაბეთში და გადატანილი 1756 წელს პრინსტონში.
ქალაქში ასევე არის პრინსტონის სასულიერო სემინარია, რომელიც დაარსდა 1812 წელს.
1930 წელს, პრინსტონში დაარსდა პერსპექტიული კვლევების ინსტიტუტი, სადაც მუშაობდნენ ალბერტ აინშტაინი, ჯონ ფონ ნეიმანი, კურტ გიოდელი.
პრინსტონის ამერიკულმა ჯარმა, რომელსაც სათავეში ედგა ჯორჯ ვაშინგტონი, მოიპოვა გამარჯვება ინგლისელების წინააღმდეგ, რომლებსაც მეთაურობდა პოლკოვნიკი მოუგუდა და ეს იყო ბრძოლა თავისუფლებისთვის.
ასევე, პრინსტონში განხორციელდა სერიალ „ექიმი ჰაუსის“ მოქმედებები.
გამოჩენილი ადამიანები
პრინსტონში ცხოვრობდნენ და ასწავლიდნენ ნობელის პრემიის ლაურეატები, მაგალითად ალბერტ აინშტაინი.
აქ, ეველინ კოლეჯში, ასწავლიდა მხატვარ-იმპრესიონისტი თეოდორ რობინსონი.
სქოლიო
აშშ-ის ქალაქები
Mustvee

Mustvee is a town in Mustvee Parish, Estonia. It lies on the shore of Lake Peipus in Jõgeva County. Its population of 1,600 is approximately half Estonian and half Russian. The name of Mustvee was first recorded in 1343 at the time of reign of Livonian order. It became a haven for Russian Old Believers after the Russian government declared them outlaws in 1658. Mustvee has held fairs for the past two centuries. Due to its position at the broadest part of the lake, this traditional fishing town is increasingly popular as a tourist centre. The new Harbour of Mustvee was opened 18 December 2014.
Demographics
Climate
List of mayors of Mustvee
Gallery
References
External links
Cities and towns in Estonia
Former municipalities of Estonia
Populated places in Jõgeva County
Old Believer communities
Russians in Estonia
სერგო ფარაჯანოვის სახლ-მუზეუმი

სერგო ფარაჯანოვის სახლ-მუზეუმი — არის მუზეუმი ერევანში, რომელიც ეძღვნება საბჭოთა სომეხ რეჟისორსა და მხატვარ სერგო ფარაჯანოვს. ქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული მუზეუმი. მისამართი: ერევანი, ძორაგუის ქუჩა, 15-16.
ისტორია
აღნშნული მუზეუმი შეიქმნა 1988 წელს, სომხეთის ხალხური ხელოვნების მუზეუმში პირველი გამოფენის შემდეგ. ფარაჯანოვი, რომელიც ერევანში გადავიდა, თავად აირჩია ადგილი (ერევანის ძორგიოვის ეთნოგრაფიული კვარტალი) საკუთარი სახლისა და მუზეუმისთვის და სამშენებლო პროექტისთვის.
1988 წლის სპიტაკის მიწისძვრის და სოციალურ-ეკონომიკური პრობლემების გამო, მუზეუმი არ გაიხსნა 1991 წლის ივნისამდე, ფარაჯანოვის გარდაცვალებიდან ერთი წლის შემდეგ.
მუზეუმის დამფუძნებელი და დირექტორი არის ზავენ სარგსიანი. მუზეუმი არის ერევნის ერთ–ერთი გამორჩეული და საინტერესო კულტურული ცენტრი, რომელიც გამოირჩევა გამოფენებით, გამოცემებითა და საპატიო მიღებებით (მათ შორის, ერევნის საერთაშორისო კინოფესტივალის სტუმრების ყოველწლიური შეხვედრების ჩათვლით).
მუზეუმს ესტუმრნენ პაულო კოელიო, ვიმ ვენდერსი, მიხაილ ვარტანოვი, ტონინო გუერა, ენრიკა ანტონიონი, ატომ ეგგოიანი, ნიკიტა მიხალკოვი, ვლადიმერ პუტინი, ალექსანდრე ლუკაშენკო, ევგენი ევტუშენკო, არნოლდ რუთელი, ვალდას ადამკუსი, ტარა ჰალოონენი, დონალდ კნუთი და სხვები.
ექსპოზიცია
მუზეუმი განთავსებულია ტრადიციულ კავკასიურ ორსართულიან სახლში, რომელსაც აქვს ხის გალერეა.
მუზეუმის კოლექცია წარმოადგენს ფარაჯანოვის მრავალფეროვან მხატვრულ და ლიტერატურულ მემკვიდრეობას და მოიცავს დაახლოებით 1,400 ექსპონატს. მათ შორის, ფარაჯანოვის თბილისის სახლის ავეჯს და მისი ნებით ერევანში გადაცემულ პერსონალურ ნივთებს. ინსტალაციები, კოლაჟები, შეკრებები, ნახატები, თოჯინები და ქუდები. მუზეუმში ასევე განთავსებულია გამოუქვეყნებელი სკრიპტები, ლიბრეტო და ხელოვნების სხვადასხვა ნიმუშები, რომლებიც ფარჯანოვმა ციხეში შექმნა. მაგალითად, წარმოდგენილია "თალერები", რომლებიც ფარაჯანოვმა კეფირის ბოთლის ქუდებისგან დაამზადა ლუკიანოვსკაიას ციხეში ყოფნის დროს. სხვა სამუზეუმო ექსპონატებში შედის ორი რეკრეაციული მემორიალური ოთახი, ორიგინალური პლაკატი, ფესტივალის პრიზები, წერილები ფედერიკო ფელინის, ლილია ბრიკის, ანდრეი ტარკოვსკის, მიხაილ ვარტანოვისა და იური ნიკულინის, საჩუქრები ცნობილი ვიზიტორებისგან, ტონინო გუერას, ვლადიმერ პუტინისა და რომან ბალაიანისგან, რომლებმაც დაწერეს თავიანთი მოგონებები ავტორი ფილმი "ღამე ფარაჯანოვის მუზეუმში." მუზეუმში გამოყენებულია თავად ფარაჯანოვის მხატვრული და საგამოფენო პრინციპები.
მუზეუმმა მოეწყო 50-მდე გამოფენა, მათ შორის კანში, ათენში, ტოკიოში, მოსკოვში, რომში, თეირანში, ჰოლივუდში და ა.შ.
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт
Sergei Parajanov Museum // parajanov.com
Sergei Parajanov Museum // museum.com
სომხეთი ერევანი
ალექსანდროვსკი (პერმის მხარე)

ალექსანდროვსკი (პერმის მხარე)
ალექსანდროვსკი — ქალაქი რუსეთში, პერმის მხარის აღმოსავლეთ ნაწილში, საქალაქო დასახლებისა და ალექსანდროვსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 12 222 მცხოვრები (2019). მდებარეობს შუა ურალის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ლიტვაზე, რკინიგზის სადგურ კოპიდან 2 კმ-ში. დაარსდა 1835 წელს, როგორც დაბა მეტალურგიულ ქარხანასთან; 1951 წლიდან ქალაქის სტატუსი გააჩნია. ქალაქში მდებარეობს მანქანათსამშენებლო ქარხანა (სამთო-საშახტო მოწყობილობები, სახალხო მოხმარების საქონელი), განვითარებულია სამშენებლო მასალების წარმოება („პერმსტრომ“), ხე-ტყის დამზადება. 2005 წლიდან ფუნქციონირებს სპორტული კომპლექსი „იუპიტერი“, 2014 წელს გაიხსნა დახურული ყინულის კომპლექსი „ალექს-არენა“. მოქმედებს მანქანათსამშენებლო ტექნიკუმი.
ლიტერატურა
Воронец Т. Б. АЛЕКСАНДРОВСК // Большая российская энциклопедия. Том 1. Москва, 2005
სქოლიო
პერმის მხარის ქალაქები
ირმა შიოლაშვილი

ირმა შიოლაშვილი
ირმა ივანეს ასული შიოლაშვილი (დ. 29 მარტი, 1974, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოეტი, მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
ირმა შიოლაშვილი დაიბადა 1974 წლის 29 მარტს დედოფლისწყაროს რაიონში.
1991 წელს დაამთავრა დედოფლისწყაროს პირველი საშუალო სკოლა, 1996 წელს — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი.
სწავლობდა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის და ბონის ფრიდრიხ ვილჰელმის სახელობის უნივერსიტეტის შედარებითი ლიტერატურათმცოდნეობის კათედრაზე ასპირანტურაში. 2005 წელს დაიცვა დისერტაცია თემაზე: „მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი ქართული და გერმანული პოლიტიკური ლირიკა“.
ირმა შიოლაშვილი 1999 წლიდან გერმანიაში, ქალაქ ბონში ცხოვრობს და წლების მანძილზე ბონის რეგიონალური რადიოს (Bonn/Rhein-Sieg) ეთერში უძღვება გადაცემას ქართულ კულტურაზე. არის ევროპელ მწერალთა გაერთიანება „კოლგეს“ წევრი.
წიგნები
„არარსებული სიტყვა“ (ლექსები), რედაქტორი ლია შარვაშიძე, თბ. „მერანი„, 1992
„მოლურჯო თაღი“ (ლექსები რუსულად და ქართულად), თარგმანი ბექა ლაშხიასი, ქართული ტექსტის რედაქროტრი შოთა ნიშნიანიძე; რუსული ტექსტის რედაქტორი მაია გაიდაროვა, თბ. „მეცნიერება“, 1996
„ცრემლის ნაფეხური“ (ლექსები), რედაქტორი ლეილა მესხი - თბ. „მერანი“, 2002 - ISBN 99928-946-0-1
„ფოთლების ხიდი“ (ლექსები), რედაქტორი მიხო მოსულიშვილი, თბ. „საარი“, 2009 – ISBN 978-99940-60-75-7
„ფოთლების ხიდი“ (გერმანულად: Eine Brücke aus bunten Blättern), ული როტფუსის (Uli Rothfuss) რედაქციითა და წინათქმით; მთარგმნელები: Agnes Giesbrecht-Gossen, Irma Berscheid-Kimeridze, Heide Rieck, Thomas Berscheid, Joachim Britze; , ქალაქი ლუდვიგსბურგი, გამომცემლობა „Pop“, 2012 – ISBN 978-3-86356-025-6
„ორშაბათი“ (ლექსები), რედაქტორი გიორგი ლობჟანიძე, თბ. „საუნჯე“, 2013 – ISBN 978-9941-442-77-3
პრემიები და ჯილდოები
„წარმატებული ემიგრანტი ქალის“ პრიზი, 2017
რესურსები ინტერნეტში
ირმა შიოლაშვილის „სარკმელი საქართველოსკენ
წიგნები
„როცა პატრიარქზე ვფიქრობ, განსაკუთრებით მიხარია, რომ შიოლაშვილად დავიბადე...“
Irma Schiolaschwili
Irma Schiolaschwili (literatursalon-euterpe)
სქოლიო
ქართველი პოეტები
ქართველი მთარგმნელები
დაბადებული 1974
დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
Hacıxanlı

Hacıxanlı (formerly known as Zorkeşiş) is a village in the Lachin District of Azerbaijan.
History
The village was located in the Armenian-occupied territories surrounding Nagorno-Karabakh, coming under the control of ethnic Armenian forces during the First Nagorno-Karabakh War in the early 1990s. The village subsequently became part of the breakaway Republic of Artsakh as part of its Kashatagh Province, referred to as Zoratsik. It was returned to Azerbaijan as part of the 2020 Nagorno-Karabakh ceasefire agreement.
References
External links
Villages in Azerbaijan
Populated places in Lachin District
ბუთბაიები

ბუთბაიები
ბუთბაია — ქართული გვარი. გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი ბუთა.
ბუთბაია ორსუფიქსიანი გვარია. სუფიქსები ბა და ია ქართულია და ნიშნავს შვილს, ძეს, შობილს. საქართველოში 201 ბუთბაია ცხოვრობს, 95 კაცი და 106 ქალი. თბილისში 13, ზუგდიდში 3.
რესურსები ინტერნეტში
ქართული გვარები. ბუთბაია
იუსტიციის სახლის მონაცემები
.
Myopias levigata

Myopias levigata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Myopias-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Writers Union of Armenia

Writers Union of Armenia
The Writers' Union of Armenia was founded in August 1934, simultaneously with the USSR Union of Writers and as a component part of the USSR Union.
1930s
The Constituent Assembly was held during 1 August - 5 August, after which the Armenian delegation of writers took part in USSR Writers' Union Constituent Assembly.
World War II
In Armenia in September 1939 the millennial anniversary of Sasuntsi Davit epos was celebrated. On this occasion the USSR Writers' Union directorate's plenary session was held in Armenia. In 1941, from 10 May until 20 May the Armenian Literature Decade was organized in Moscow.
More than fifty Armenian writers fought in the Great Patriotic War.
1940s
In 1946 the Second Assembly was held. It resolved that Avetik Isahakyan be the president of the Writers' Union of Armenia.
1950s, 60 & 70s
The Third Assembly was held in July 1954 and Avetik Isahakya was re-elected. As a result of the fourth (January 1959), the fifth (November 1966) and the sixth (January 1971) Assemblies Edward Topchyan was elected as the Secretary-in-Charge of the Union.
The Seventh Assembly (April 1976 of the Writers' Union elected Vardges Petrosyan as the Secretary-in-Charge.
1980s
As a result of the eighth (May 1981) and the ninth (May 1986) Assemblies he became the president of the Union. In 1988 a special session was held after which Hrachya Hovhannisyan was elected as the president.
1990s
On 15 June 1990, the directorate of Writers' Union self-published the organization's project. In the September of the same year the Writers' Union building was transferred to a special army detachment as a general headquarters.
Armenian writers took active part in the reconstruction of the Armenian National State system and in the First Nagorno-Karabakh War. Several writers fought in different battles. One of them, Samvel Shahmuradyan, fell in the battle of Gandzasar.
Vazgen Sargsyan became the defence minister and then the prime minister of Armenia. In September 1990 and February 1991 the Tenth Assembly was held in two phases. Vahagn Davtyan was elected president.
In January 1994 the special session elected Razmik Davoyan as the president. Another special session in 1996 elected Hrant Matevosyan to lead the Union.
2000s
In 2001 the thirteenth Assembly was held and Levon Ananyan was elected WUA president. In June 2002 the Writers' Union of Armenia organized the first Pan-Armenian Congress and in June 2004 a second was held.
The WUA's publishing house was established in 2002. A young writers' book series called Mutk was published. Alongside existing literary magazines and newspapers (Grakan Tert, Nork, Nor dar, Literaturnaya Armenia) 'Artasahmanyan Grakanutyun magazine, Satirikon (a humorous newspaper), Tsolker and Lusapsak young people's magazines are being published.
In June 2004 the seventy-year Anniversary of Writers' Union of Armenia was celebrated.
External links
Official website
1934 establishments in Armenia
Armenian literature
Armenian writers' organizations