PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ბეატრიზ პორტუგალიელი (1430-1506)

ბეატრიზ პორტუგალიელი (1430-1506)
ბეატრიზ პორტუგალიელი (დ. 13 ივნისი, 1430 — გ. 30 სექტემბერი, 1506) — ავისის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე ჟუან I-ის ვაჟის, კონშტაბლ ჟუან პორტუგალიელისა და იზაბელა დე ბარსელოს უმცროსი ასული. ვიზეუს ჰერცოგინია როგორც მეფე დუარტე I-ის ვაჟის, ფერნანდუს მეუღლე. პორტუგალიის მეფე მანუელ I-ისა და დედოფალ ელეანორ ვიზეუელის დედა.
ბიოგრაფია
ბეატრიზი დაიბადა 1430 წლის 13 ივნისს. იგი იყო პორტუგალიის მეფე ჟუან I-ისა და დედოფალ ფილიპა ლანკასტერის უმცროსი ვაჟის, კონშტაბლ ჟუანისა და მისი ცოლის, იზაბელა დე ბარსელოს უმცროსი ასული. მისი უფროსი და, ისაბელ პორტუგალიელი ცოლად კასტილიისა და ლეონის მეფე ხუან II-ს გაჰყვა, რომელთანაც შეეძინა მომავალი დედოფალი ისაბელ I. ბეატრიზი მამის მხრიდან ასევე იყო ინგლისის მეფე ედუარდ III-ის შთამომავალი. გარდა ამისა, მეფე აფონსუ V-ის რძალი და ბიძაშვილი და მეფე ჟუან II-ის სიდედრი.
1447 წელს ბეატრიზი ცოლად გაჰყვა თავის ბიძაშვილს, პორტუგალიის მეფე დუარტე I-ის უმცროს ვაჟს, ვიზეუს ჰერცოგ ფერნანდუს, რომელიც 1470 წელს გარდაიცვალა. ამის შემდეგ ბეატრიზმა სასულიერო ცხოვრებას მიჰყო ხელი და აღარც მეორედ გათხოვილა.
1495 წელს მისი ნაბოლარა ვაჟი, მანუელ I პორტუგალიის მეფე გახდა, რითაც ბეატრისი პორტუგალიის დედა-დედოფლად მოგვევლინა. ამ პერიოდში მან დააფუძნა ბეჟას მონასტერი, სადაც გადაასვენა და დაკრძალა თავისი ქმარი. ბეატრიზი გარდაიცვალა 1506 წლის 30 სექტემბერს, 76 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს მისი მეუღლის გვერდით.
შვილები
ჟუანი (1448-1472), ვიზეუსა და ბეჟას ჰერცოგი, პორტუგალიის კონშტაბლი, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო;
დიოგუ (1450-1484), ვიზეუსა და ბეჟას ჰერცოგი, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო;
ელეანორი (1458-1525), ცოლად გაჰყვა პორტუგალიის მეფ ჟუან II-ს, რომელთანაც ერთი ვაჟი შეეძინა;
იზაბელა (1459-1521), ცოლად გაჰყვა ბრაგანსას ჰერცოგ ფერნანდუ II-ს, რომელთანაც შეეძინა ერთი ვაჟი;
დუარტე (1462), გარდაიცვალა ჩვილი;
დინიში (1464), გარდაიცვალა ჩვილი;
კატარინა (1465), გარდაიცვალა ჩვილი;
შიმაუ (1467), გარდაიცვალა ჩვილი;
აფონსუ (1468), გარდაიცვალა ჩვილი;
მანუელ I (1469-1521), პორტუგალიის მეფე 1495-1521 წლებში, პირველად იქორწინა თავისი დისწულის ქვრივ ისაბელ არაგონელზე, რომელიც მალევე დაიღუპა, ამიტომაც ცოლად თავისი ცოლისდა მარია არაგონელი შეირთო, რომელთანაც შეეძინა შვილები, თუმცა მისი დაღუპვის შემდეგ იქორწინა თავისი ცოლების დის შვილ ელეონორა ავსტრიელზე, რომელთანაც ერთი ასული შეეძინა;
ლიტერატურა
”Nobreza de Portugal e do Brasil” – Vol. I, page 298 and 312. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.
დაბადებული 13 ივნისი
დაბადებული 1430
გარდაცვლილი 30 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1506
ავისები
პორტუგალიის ინფანტები
ლეონ ფოკა უფროსი

ლეონ ფოკა უფროსი
ლეონ ფოკა — ადრეული X საუკუნის ბიზანტიელი გენერალი, ფოკების სახლის წარმომადგენელი. როგორც სხოლათა დომესტიკოსი და ბიზანტიის არმიის გენერალი, ის ჩაუდგა სათავეში მსხვილ კამპანიას ბულგარელების წინააღმდეგ 917 წელს, მაგრამ სასტიკად დამარცხდა ახელოოს და კატასირტაის ბრძოლებში. ამის შემდეგ მან სცადა ტახტიდან ჩამოეგდო ახალგაზდა იმპერატორი კონსტანტინე VII, მაგრამ იგი რომანოზ ლაკაპენოსის მიერ იქნა დამარცხებული, რომელიც მომავალში იმპერატორის მეურვე და სიმამრი გახდა. მას შემდეგ, რაც რომანოზი იმპერატორი გახდა, ლეონი წარუმატებლად აჯანყდა. იგი დაატყვევეს და თვალები დასთხარეს.
ლიტერატურა
Guilland, Rodolphe (1967). Recherches sur les Institutions Byzantines, Tomes I & II (in French). Berlin: Akademie-Verlag.
Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. New York and Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
ფოკები
ბიზანტიელი მხედართმთავრები
X საუკუნის ბიზანტიელი ხალხი
ბიზანტიელი აჯანყებულები
მაგისტროსები
დაბადებული IX საუკუნე
გარდაცვლილი X საუკუნე
ზენიცა

ზენიცა — ბოსნია და ჰერცეგოვინის სიდიდით მეოთხე ქალაქი, ზენიცა-დობოის კანტონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქ სარაევოდან 70 კმ-ით ჩრდილოეთით და გაშენებულია მდინარე ბოსნაზე. ქალაქის მთლიანი მოსახლეობა 115 134 კაცს შეადგენს'.
დაძმობილებული ქალაქები
პორსგრუნი, ნორვეგია
გელზენკირხენი, გერმანია
ჰუნედოარა, რუმინეთი
იუსქიუდარი, თურქეთი
ქარშიიაქა, თურქეთი
კრანი, სლოვენია
ლულეო, შვედეთი
ტემირტაუ, ყაზახეთი
ფიორენცუოლა-დ’არდა, იტალია
ზალაეგერსეგი, უნგრეთი
მაჰმუთლარი, თურქეთი
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ბოსნია და ჰერცეგოვინის ქალაქები
Lasioglossum alexandrinum

Lasioglossum alexandrinum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1995 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
alexandrinum
ბაღის ღობის მიღმა (ტელესერიალი)

ბაღის ღობის მიღმა (ტელესერიალი)
ბაღის ღობის მიღმა — ამერიკული ანიმაციური მინი-სერიალი, რომელიც Cartoon Network-ისთვის პატრიკ ჰეილის მიერ შეიქმნა. სერიალში ასახულია ორი ძმის ამბავი. ისინი შინ დასაბრუნებელი გზის ძიებისას მოგზაურობენ უცნაურ ტყეში.
რესურსები ინტერნეტში
ეპიზოდები Cartoon Network-ის საიტზე
2010-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალები
2014 წელს დაწყებული ამერიკული ანიმაციური სერიალები
2014 წელს დასრულებული ამერიკული ანიმაციური სერიალები
ამერიკული საბავშვო ანიმაციური სერიალები
ამერიკული ანიმაციური მინი-სერიალები
ამერიკული სატელევიზიო მინი-სერიალები
Cartoon Network Studios-ის სერიალები და პერსონაჟები
სატელევიზიო გადაცემები ანთროპომორფული პერსონაჟებით
მუსიკალური ანიმაციური სერიალები
Warner Bros. Television-ის ტელესერიალები
ბლესა

ბლესა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 80,394049 კმ². მოსახლეობა — 92 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - ბლესა
სქოლიო
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
Kvitouli Church of Kiachi

Kvitouli Church of Kiachi
The Kvitouli Church of Kiachi is a ruined medieval church in the Kvitouli, Ochamchira District, Abkhazia, an entity in the South Caucasus with a disputed political status. The ruins lie on the Kiachi hill, near the modern-day village of Jgerda, 8 km south of the Kodori river, in the Tsebelda valley. The name Kvitouli refers to a historical community to which the church belonged and of which the modern-day village of Kutol/Kutoli is part.
Layout
The ruined church is a three-nave basilica, built of porous stone, 17.5 m in length and 16.5 m in width. Better preserved are the altar portion and southern wall of the central nave. The church has a rectangular plan, aisles being asymmetrical. The northern nave is divided into three parts. The only entrance is on the west. No openings in the side walls have survived. The vault of the central nave rests on three pairs of pilasters in the longitudinal walls. Based on the shape of these elements, the church can tentatively be dated to the 11th century.
History
The first recorded mention of the Kiachi church is found in a Georgian inscription of a ripidion (liturgical fan) which is dated by the art historian Giorgi Chubinashvili, based on its style and iconography, to the 10th century. If the dating is correct, the king George mentioned in the inscription could have been George II of Abkhazia. The Kiachi church is next heard of — as "Chiaggi" — in the writings of Arcangelo Lamberti who led a Catholic proselyting mission in western Georgian principalities from 1633 to 1649.
In 1640, Levan II Dadiani, prince-regnant of Mingrelia—who held sway of parts of Abkhazia at that time—donated to the Kiachi church an icon of the Archangel, adorned with precious stones and a Georgian inscription, which makes note of the occasion. An abbot at Kiachi was instructed to bring the icon to the nearby princely palace at Kvitauri twice a year. As the Dadiani control of Abkhazia eroded and Christian culture went in decline later in that century, the precious objects of Kiachi were evacuated to relative security in Mingrelia, the icon of the Archangel in Choga and the ripidion (which was also venerated as an icon) in Obuji. By 1681, a new church had been built in Obuji to house the ripidion and also became known as Kiachi. Nowadays, both the Kiachi icon of the Archangel and the ripidion are on display at the Dadiani Palace Museum in Zugdidi, formerly the main town of the Principality of Mingrelia.
See also
Kvitouli Castle
References
Georgian Orthodox churches in Georgia (country)
Churches in Abkhazia
Potanin Glacier

Potanin Glacier
The Potanin Glacier is the longest glacier in Mongolia, it stretches about 14 kilometres and located through in the Altai Tavan Bogd mountain in Altai Mountains. The glacier is named after explorer Grigory Potanin.
As with many other glaciers around the world, the Potanin Glacier is gradually decreasing in size. Over a 6-year period of observation, September 2003 to September 2009, it retreated by about 90 meters, thus recording an average retreat rate of 15 m/year. It also has become thinner, especially in its lower parts; the average thinning rate of 2.6 m/year has been measured over 2004–2009.
References
Sources
Glaciers of Mongolia
Altai Mountains
ნეაპოლის ოქრო

ნეაპოლის ოქრო — რეჟისორ ვიტორიო დე სიკას დე 1954 წლის კომედიური ფილმი. დე სიკამ ფილმი მიუძღვნა ნეაპოლს, სადაც ბავშვობის წლები გაატარა. ფილმი ქალაქის ცხოვრებიდან ექვს სხვადასხვა ისტორიას გადმოსცემს.
რესურსები ინტერნეტში
1954 წლის ფილმები
იტალიურენოვანი ფილმები
იტალიური ფილმები
ვიტორიო დე სიკას ფილმები
კომედიური ფილმები
წლის ახალგაზრდა ფეხბურთელი პსა-ის ვერსიით

წლის ახალგაზრდა ფეხბურთელი პსა-ის ვერსიით
წლის ახალგაზრდა ფეხბურთელი პროფესიონალური საფეხბურთო ასოციაციის ვერსიით (ხშირად წლის ახალგაზრდა ფეხბურთელი პსა-ის ვერსიით, ან მოკლედ წლის ახალგაზრდა ფეხბურთელი) — ყოველწლიური საფეხბურთო ჯილდო, რომელიც გაიცემა ინგლისური ფეხბურთის წლის საუკეთესო ახალგაზრდა (23 წლამდე) ფეხბურთელზე. გამარჯვებულს ავლენენ ინგლისის ფეხბურთის პროფესიული კავშირის – პროფესიონალური საფეხბურთო ასოციაციის (პსა) წევრები.
პირველად საუკეთესო ფეხბურთელი 1973–74 წლების სეზონის ბოლოს დაჯილდოვდა. გამარჯვებული „იპსვიჩ თაუნის“ ფეხბურთელი კევინ ბიტი იყო. ჯილდო ყველაზე მეტჯერ – 2-ჯერ, ოთხ ფეხბურთელს აქვს მიღებული: რაიან გიგზს, რობი ფაულერს, უეინ რუნის და დელე ალის. ბოლოს ჯილდო ტოტენჰემ ჰოტსპურის ფეხბურთელმა დელე ალიმ მიიღო.
გამარჯვებულები
გამარჯვებულები ქვეყნების მიხედვით
კლუბების მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ინგლისის ფეხბურთი
საფეხბურთო ჯილდოები
წიწერნაკაბერდი

წიწერნაკაბერდი (- მერცხლის ციხე) — მემორიალი ერევანში, რომელიც 1915 წელს გენოციდის მსვერპლთა ხსენების პატივსაცემადაა აგებული. მემორიალი ააშენეს ერევნის ერთ-ერთ ბორცვზე 1965 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
სომხების გენოციდი
რესურსები ინტერნეტში
.
ერევნის შენობა-ნაგებობები
სომხეთის არქიტექტურა
საპუკაი-მირინი

საპუკაი-მირინი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 885 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 241 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 21.89 კმ²-ზე. ფართობი 285 075 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბელეპის კუნძულები

ბელეპის კუნძულები — მცირე კუნძულების ჯგუფი წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ახალი კალედონიის ჩრდილოეთ სანაპიროსთან. ადმინისტრაციულად შედის საფრანგეთის ზღვისიქითა ტერიტორიის ახალი კალედონიის ჩრდილოეთი პროვინციის ილ-ბელეპის კომუნის შემადგენლობაში.
გეოგრაფია
ბელეპის კუნძულები მდებარეობს დაახლოებით 50 კმ-ში ჩრდილოეთში ახალი კალედონიის ჩრდილოეთი წერტილიდან. კუნძულების ჯგუფი შედგება რამდენიმე მომცრო მარჯნის კუნძულისაგან, ასევე უფრო დიდი, პოტის და არტის მთიანი კუნძულებისგან.
ხმელეთის საერთო ფართობი შეადგენს 69,5 კმ²-ს. ჯგუფის ყველაზე დიდი კუნძულია — არტი (52 კმ²). ზღვის დონიდან უმაღლესი წერტილია — მთა ვაალა (283 მეტრი).
ისტორია
ბელეპის კუნძულებს სახელი დარქმეული აქვს კანაკების ერთ-ერთი ბელადის პატივსაცემად, რომელიც კუნძულებზე დასახლდა ძველ დროში. კუნძულებზე პირველი კათოლიკური მისია დაფუძნდა 1856 წელს. 1892 წლიდან 1898 წლამდე პერიოდში კუნძულებზე მდებარეობდა კეთრით დაავადებულთა სპეციალიზებული სამკურნალო-პროფილაქტიკური დაწესებულება.
მოსახლეობა
2009 წელს ბელეპის კუნძულების მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 895 ადამიანს. მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენს ახალი კალედონიის მკვიდრი მაცხოვრებლები — კანაკები (99,3 %). მთავარი დასახლებული პუნქტია — არტის კუნძულზე მდებარე სოფელი ვალა.
სქოლიო
წყნარი ოკეანის კუნძულები
ახალი კალედონიის კუნძულები
კარიმ აბდულ-ჯაბარი

კარიმ აბდულ-ჯაბარი (ფერდინანდ ლუის ალსინდორი; დ. 16 აპრილი 1947, ნიუ-იორკი, აშშ) — გამოჩენილი ამერიკელი კალათბურთელი. იგი ითვლება ერთ-ერთ საუკეთესო მოთამაშედ კალათბურთის ისტორიაში.
თამაშობდა „მილუოკი ბანქსში“ (1969-1975) და „ლოს ანჯელეს ლეიკერსში“ (1975-1989). ნბა-ს 6-გზის ჩემპიონი (1971, 1980, 1982, 1985, 1987, 1988 წწ.). 15-ჯერ შევიდა სეზონის სიმბოლურ ნაკრებში (1971-1974, 1976, 1977, 1980, 1981, 1984, 1986 წწ.), 6-ჯერ გახდა სეზონის საუკეთესო მოთამაშე (1971, 1972, 1974, 1976, 1977, 1980 წწ.). ყველაზე შედეგიანი მოთამაშე სეზონში 1971 და 1972 წწ. (შესაბამისად თითო თამაშში 31.7 და 34.8 ქულას აგროვებდა). ნბა-ს ისტორიაში სულ 38 387 ქულა მოაგროვა.
1971 წელს შეიცვალა სახელი, რამდენიმე წელში ისლამი მიიღო. კარიერა დაასრულა 42 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
კარიმ აბდულ-ჯაბარი
ამერიკელი კალათბურთელები
დაბადებული 1947
ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კალათბურთელები
დაბადებული 16 აპრილი
სან-ბარტოლომე-დე-ლა-ტორე

სან-ბარტოლომე-დე-ლა-ტორე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის ანდევალოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 57 კმ². მოსახლეობა — 3761 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უელვის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სან-ბარტოლომე-დე-ლა-ტორეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
უელვის მუნიციპალიტეტები
ზინგერის სახლი

ზინგერის სახლი ასევე ცნობილია როგორც წიგნების სახლი — XX საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი, ისტორიული შენობა. აგებულია მოდერნის არქიტეტურულ სტილში, პაველ სიუზორის მიერ. მდებარეობს ქალაქ სანქტ-პეტერბურგში. მისამართი: ნევის პროსპექტი, სახლი № 28. აგებულია 1902-1904 წლებში. არის სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის გამოვლენილი ობიექტი.
ისტორია
ექვსსრთულიანი მანსარდიანი სახლი მოდერნის სტილში ააგეს 1902-1904 წლებში არქიტექტორ პავლე სიუზორის პროექტის მიხედვით სააქციო კომპანიის „ზინგერისათვის“. 1917 წლამდე სწორედ ამ კომპანიას ეკუთვნოდა. 1919 წლიდან მასში განათავსეს „პეტროსახგამომცემლობა“ (1938 წლიდან „ლენიზდატი“). 2004-2006 წლებში მიმდინარეობდა რეკონსტრუქცია.
ლიტერატურა
Рубашкин А. И. В Доме Зингера и вокруг него. — СПб: Logos, 2003. — 568 с. — (Петербуржцы о городе и людях). — ISBN 5-87288-255-6.
Кириков Б. М., Вознесенский А. В. Дом компании «Зингер» — Дом Книги. — СПб: Коло, 2008. — 44 с. — ISBN 978-5-901841-53-4.
რესურსები ინტერნეტში
«Дом Книги» (Невский пр., 28)
С. Н. Стрижак. К 100-летию возведения «небоскрёба» на Невском // «Дизайн и Строительство», № 3 (24), 2004 год.
История компании «Зингер»
Сайт Санкт-Петербургского Дома Книги
Дом компании «Зингер» на сайте петербургской архитектуры .
«Красуйся, град Петров!» , док. фильм об архитекторе Павле Сюзоре и истории возведения Дома Зингера.
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
აბაიგარი

აბაიგარი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ესტელია-ორიენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4,9 კმ². მოსახლეობა — 82 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ნავარის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
აბაიგარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნავარის მუნიციპალიტეტები
ნავარის ქალაქები
ბაიხლე

ბაიხლე — მთა შვეიცარიაში, ემენტალის ალპებში. მდებარეობს ლუცერნის კანტონში; გადაჰყურებს ეშოლცმატის მუნიციპალიტეტს.
რესურსები ინტერნეტში
Beichle on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
Böyük Xocavar

Böyük Xocavar is a village and municipality in the Masally Rayon of Azerbaijan. It has a population of 2,139.
References
Populated places in Masally District
კუტივა (ბოიაკა)

კუტივა (ბოიაკა)
კუტივა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.895 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 969 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 45.79 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 43 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
არსენ II (კათოლიკოსი)

არსენ II (კათოლიკოსი)
არსენ II — X საუკუნის ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, მწერალი.
ქართლის კათოლიკოსი ყოფილა დაახლოებით 955-980 წლებში. აღუწერია ასურელ მამათა — იოანე ზედაზნელის, ისე წილკნელისა და შიო მღვიმელის ცხოვრება. ეს თხზულება „ასურელ მამათა ცხოვრებათა“ მოკლე რედაქციაა. XI-XII საუკუნეებში იგი მეტაფრასულ ყაიდაზე შეუვსიათ და განუვრციათ.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები
ლიტერატურა
კეკელიძე კ., „ქართული ლიტერატურის ისტორია“, ტ. 1, თბილისი, 1970
ქართლის კათოლიკოსები
ქართველი მწერლები
უმაღლესი ლიგა 1993—1994

უმაღლესი ლიგა 1993—1994
უმაღლესი ლიგა 1993-94 — უმაღლესი ლიგის მეხუთე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა თბილისის „შევარდენი-1906“, მესამეზე – ზესტაფონის „მარგვეთი“.
პირველი ფაზა
აღმოსავლეთის ჯგუფი
დასავლეთის ჯგუფი
ფინალური ფაზა
საჩემპიონო ჯგუფი
დაქვეითებულთა ჯგუფი
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს თასი 1993-1994
უმაღლესი ლიგის სეზონები
ტუმბესის რაიონი

ტუმბესის რაიონი — რაიონი პერუში, ტუმბესის რეგიონის ტუმბესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 7 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 92 646 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 580 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 158.84 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ტუმბესის რეგიონის რაიონები
ტუმბესის პროვინციის რაიონები
ერლანგერის გაზელი

ერლანგერის გაზელი ან ნოიმანის გაზელი — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ნამდვილი ანტილოპების ქვეოჯახისა. მცირე ზომის, მუქი ფერის გაზელია მსუქანი ტანითა და მოკლე ფეხებით. გავრცელებულია საუდის არაბეთიდან იემენამდე.
განიხილება როგორც გადაშენების საფრთხეში მყოფი სახეობა, თუმცა არ მოიპოვება უახლესი ინფორმაცია მის პოპულაციაზე ველურ ბუნებაში. ზოგიერთი წყარო მას განიხილავს როგორც ჩვეულებრივი გაზელის (Gazella gazella) ქვესახეობას.
სქოლიო
გაზელი
ერევნის ისტორიის მუზეუმი

ერევნის ისტორიის მუზეუმი — ისტორიული მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს ერევნის ცენტრალურ ნაწილში, სომხეთის დედაქალაქში. ერევნის ისტორიის მუზეუმი უძველესია სომხეთში. მუზეუმი განთავსებული იმ შენობაში, სადაც განთავსებულია ქალაქის მერია.
ისტორია
მუზეუმი, რომელიც 1931 წელს გაიხსნა, თავდაპირველად ერევნის სახანძრო სადგურის მეორე სართულზე ორ ოთახში იყო განთავსებული. 1936 წელს მას ერევნის ისტორიის მუზეუმი დაარქვეს და გადავიდნენ ლურჯ მეჩეთში, სადაც იგი 56 წლის განმავლობაში ფუნქციონირებდა. 1994 წელს კოლექცია განთავსებული იყო წმინდა ჰრიფსიმეს ყოფილ ქალთა გიმნაზიაში, 1997 წლიდან - ერევნის XI საშუალო სკოლაში. მხოლოდ 2005 წელს იპოვა თავისი საბოლოო თავშესაფარი, იკავებს ერევნის საკრებულოს ახლად აშენებული კორპუსის მარცხენა ფრთას. აღნიშნული შენობა დაპროექტებულია ჯიმ ტოღოსიანის მიერ.
აღნიშნულ მუზეუმში განთავსებულია 94 ათასზე მეტი ექსპონატი, რომლებიც გვაწვდის ზუსტ ცნობებს ქალაქის და მისი მკვიდრთა ცხოვრებას უძველესი დროიდან დღემდე. მუზეუმშია დაცული, უნიკალური მასალა: არქეოლოგიური, ეთნოგრაფიული, ნუმიზმატიკური კუთხით. მუზეუმის ექსპონატებში არის ნახატები, ქანდაკებები, წერილები, წიგნები, ფოტომასალა, მონეტები და საყოფაცხოვრებო ნივთები.
მის ჩამოყალიბებაში უდიდესი წვლილი შეიტანა სამეცნიერო საბჭომ, სადაც საუკეთესო ადგილობრივი ხელოვნების კრიტიკოსები და მოაზროვნეები მუშაობდნენ. მათ შორის, ხელოვნების ისტორიკოსები: არქიტექტორები ალექსანდრე თამანიანი, ტოროსი ტორომანანი, ნიკოლაი ბუნიათიანი, მიქაელ მაზმანიანი, მხატვრები მარტაროს სარიანი, გაგიკ გიურჯიანი, ტარაგროსი, მოქანდაკე არა სარქსიანი, მეცნიერები სტეპან ლისციანი, ერვანდ შახაზი, ერვანდ შახაზი ბარხუდარიანი და სხვა მეცნიერები და მხატვრები.
მუზეუმის მთავარი გამოფენა გაიხსნა 2007 წლის 3 აპრილს. მუზეუმის გახსნით ცერემონიაზე იმყოფებოდა სომხეთის პრეზიდენტი - რობერტ ქოჩარიანი, ერევნის მერი —- ერევანდ ზახარიანი და სხვა მაღალი თანამდებობის პირები. მუზეუმის საგამოფენო სივრცე განაწილებულია სამ ნაწილად. იმ მასალებიდან და ნივთებიდან რაც ამ მუზეუმშია დაცული, განსაკუთრებით ღირებული და მნიშვნელოვანია: ნიკოლოზ I- ის ოქროს საათი, რომელიც მელიქ-აგამალიანის ოჯახმა გადასცა მუზეუმს, უძველესი ბეჭდვისა და ასოების დნობის მანქანები და ღირებული მარკების კოლექცია, ცნობილი სომეხი მხატვრების ნახატები, პირველი ტელეფონები და პირველი კოშკის საათი. ძველი ნახატების საფუძველზე გადაკეთებული ძველი ერევნის პანორამული მოდელები, რომლებიც ცალკე ოთახშია დაცული.
1938 წელს ერევნის ისტორიის მუზეუმის ეზოში, ცნობილი მხატვრების მ. სარიანის, პ. ტერლემეზიანის, ს. არაქელიანის, გ. გურჯიანის ძალისხმევით მოაწყეს ერევნისადმი მიძღვნილი გამოფენა, რის შემდეგაც გამოფენილი ნამუშევრები გადაეცა მუზეუმს, რითაც გაამდიდრეს მისი სახვითი ხელოვნების ფონდი. ამ ნახატებს, გარდა მაღალი მხატვრული ღირებულებისა, ასევე აქვთ დიდი დოკუმენტური ღირებულებაც.
ლიტერატურა
Albert Parsadanyan. School Companion. Yerevan, VMV-Print, 2008, pp. 102–103.
რესურსები ინტერნეტში
Երևանի պատմության թանգարանի պաշտոնական կայքը
Նոր շենքում վերաբացվեց Երևանի պատմության թանգարանը
Երևանի պատմության թանգարանում կբացվի Մեծ հայրենականին նվիրված լուսանկարների ցուցահանդես
ისტორიული მუზეუმები
ერევანი კავკასია
მუჰამედ იბნ-ათაბი

მუჰამედ იბნ-ათაბი — თბილისის საამიროს ამირა 813-829 წლებში. არ მიეკუთვნებოდა შუაბიანთა საგვარეულოს. არაბი ისტორიკოსის იაკუბის ცნობით, იგი ამირად დანიშნა ხალიფა ალ-მამუნმა, ისმაილ იბნ-შუაბის ნაცვლად. 829 წელს განუდგა ხალიფას და დაამარცხა არმენიის ვალი აბდ ალ-ალა. მუჰამედის დამორჩილება შეძლო არმენიის ახალმა ვალიმ ხალიდ იბნ-იაზიდმა, რომელმაც ის გადააყენა. როგორც ჩანს, მისი ამირობის დროს ამირა საჰაკი იბრძვის მუჰამედის წინააღმდეგ და ცოტა ხნით ახერხებს გაამირებას, თუმცა შემდეგ ისევ მუჰამედი იგდებს ხელთ ამირობას.
იხილეთ აგრეთვე
თბილისის საამირო
საქართველოს მმართველები
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორია, ტ. I, თბ., 2008
თბილისის ამირები
Albania at the 1992 Summer Olympics

Albania at the 1992 Summer Olympics
Albania competed at the 1992 Summer Olympics in Barcelona, Spain. It had been twenty years since the nation had last participated in the Summer Olympics, specifically at the Games in Munich.
Competitors
The following is the list of number of competitors in the Games.
Athletics
Women
Combined events – Heptathlon
Shooting
Men
Women
Swimming
Men
Weightlifting
References
sports-reference
Nations at the 1992 Summer Olympics
1992
1992 in Albanian sport