PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჩათქოის ხიდი

ჩათქოის ხიდი, ჩილანჩოფრუს ხიდი — ხიდი თურქეთში, ჩათქოის ხიდი მდინარე ფორტუნას მარჯვენა შენაკადის ჩათქოის ხეობის ბოლო, ამავე სახელწოდების სოფლის თავში მდებარეობს. ქ. არდაშენიდან ჩილანჩოფრუმდე 49,5 კმ-ია. ამ ხეობას ზოგჯერ ადგილობრივი მოსახლეობა ელევითდერეს სახელითაც მოიხსენებს.
ძეგლი ზღვის დონიდან 900 მეტრზეა. თაღოვანი ხიდი ჩათქოის წყლის ერთ-ერთ შედარებით შევიწროებულ მონაკევთშია აგებული. ხიდის თაღი თითქოს ელიფსური მოყვანილობისაა. თაღის საპირეწყობის ქვები ერთმანეთთან კირხსნარის თხელი ფენით უკავშირდება. ხიდს შუა წელზე ემჩნევა ადრეულ ეპოქაში დაზიანების კვალი. ხიდის მარჯვენა მხარის სავალი ნაწილის სიგრძე — 23,5 მეტრია, მარცხენასი — 15 მეტრი, მთლიანის სიგრძე — 37,5 მეტრი, ხიდის სავალი ზედაპირი ქვის ფილებითაა დაფენილი და ამავე დროს დასაფეხურებულია. ხიდის სიგანე — 3 მეტრია, სავალი ბილიკის სიგანე — 2,4 მეტრი, ბურჯის სიგანე — 2,85 მეტრი ხოლო თაღის ქუსლის სიგანე — 2,65 მეტრი.
ლიტერატურა
ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 71 ISBN 978-9941-0-6458-6.
თურქეთის ხიდები
ისლამ II გირეი

ისლამ II გირეი (‎; დ. 1539, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 1588, ჯანკოი) — ყირიმის ხანი 1584–1588 წლებში, დევლეთ I გირეის ვაჟი.
ბიოგრაფია
დაიბადა სტამბოლში, ოსმალეთის იმპერიაში. ყირიმში პირველად მოხვდა 1551 წელს, როდესაც მამამისი, დევლეთ I გირეი გახდა ხანი. ისლამი 1572-1584 წლებში იყო მძევალი სულთნების, სელიმ II-ისა და მურად III-ის კარზე. 1584 წელს სათავეში ჩაუდგა 30 000-მდე იანიჩარს და დაიძრა ყირიმისკენ, მისი ძმის, მეჰმედ II გირეის ტახტიდან ჩამოსაგდებად. მეჰმედ გირეი მისმა მეორე ძმამ, ყაფლანმა შეიპყრო და სიკვდილით დასაჯა. მალევე ყაფლანზე შური იძია მეჰმედის ვაჟმა, ყირიმის ახალმა ხანმა, საადეთ II გირეიმ.
დამარცხებული ისლამ გირეი სულთნისგან მეომრების დამატებას ითხოვდა. ოსმალთა ჯარის ახალი ფრთა კავკასიიდან მიეშველა მას, 7 ივლისს შევიდა ბახჩისარაიში და ყირიმის სახანოს უპრობლემოდ ტახტზე ავიდა. მისი ძმისშვილი, საადეთ II გირეი კი ასტრახანში გაიქცა.
1585 წელს საადეთ გირეიმ ნოღაის ურდოს 15 000 კაციანი არმიით გაილაშქრა ყირიმზე, თუმცა ისლამ გირეიმ 28 000 ყირიმელი თათრითა და 13 000 ოსმალო ჯარისკაცით მარტივად დაამარცხა მდინარე დნეპრთან.
ამის შემდეგ ისლამ გირეიმ დაიწყო ცენტრალური ხელისუფლების გამტკიცება. გარკვეული რეფორმები გაატარა, გაიყვანა საირიგაციო სისტემა და მოაწესრიგა გადასახადის აკრეფვა მთელს სახანოში. 1588 წლის დასაწყისში ყირიმს თავს დაესხნენ პოლონელები და ლიტველები. ისლამ გირეიმ საგანგებო მდგომარეობა გამოაცხადა, სულთანს დახმარების სათხოვნელი წერილი გაუგზავნა.
1588 წლის 15 მარტს პოლონეთ-ლიტვის წინააღმდეგ სალაშქროდ წასული 49 წლის ისლამ გირეი გარდაიცვალა ქალაქ ჯანკოიში. მის შემდეგ ყირიმის ტახტი მიითვისა მისმა უმცროსმა ძმამ, სისასტიკით ცნობილმა, გაზი II გირეიმ.
იხილეთ აგრეთვე
ყირიმის სახანო
გირეის დინასტია
ყირიმის ხანების სია
ლიტერატურა
Osmanlı Tarihi, III. Cilt, 2. Kısım, 7. baskı, sf: 1-2-3-4, Türk Tarih Kurumu Yayınları-2011, Ord. Prof. İsmail Hakkı Uzunçarşılı
Олекса Гайворонский «Повелители двух материков», том 1, Киев-Бахчисарай, 2007 г. ISBN 978-966-96917-1-2, ст. 295—306
გირეის დინასტია
ყირიმის ხანები
ყირიმის სახანო
გარდაცვლილი 1588
დაბადებული 1539
Hildrizhausen

Hildrizhausen is a town in the district of Böblingen in Baden-Württemberg in Germany.
Geography
The village is located on a clearing of the forest "Schönbuch" and about 9 kilometres south of Böblingen. In Hildrizhausen there is one of the two sources of the river "Würm".
History
Hildrizhausen was most likely founded in the 8th century.
Literature
Hildrizhausen features in a novel "The Schoenbuch Forest" by Robert John Goddard published in paperback by Bright Pen (2006) and available as an e-book.
References
Böblingen (district)
რეტბა

რეტბა ან ვარდისფერი ტბა — მლაშე ტბა სენეგალში, მწვანე კონცხის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთით, დაკარის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. მისი ფართობი 3კმ²-ს შეადგენს, ხოლო მაქსიმალური სიღრმე 3 მეტრია. ტბას ეს სახელი წყლის ვარდისფერი შეფერილობის გამო ეწოდა, რაც წყალმცენარე მლაშე დუნალიელას და ჰალოფილური არქეების არსებობითაა განპირობებული. წყალმცენარე მლაშე დუნალიელა გამოყოფს წითელ პიგმენტს, რადგან იგი სინათლის შთანთქმაში ეხმარება და აწვდის ენერგიას, რომ წარმოქმნას ადენოზინტრიფოსფორმჟავა . წყლის ფერი მკვეთრად შეიმჩნევა მშრალი სეზონის განმავლობაში (ნოემბრიდან ივნისამდე), ხოლო ნაკლებად ხილულია წვიმიანი სეზონის დროს — ივლისიდან ოქტომბრამდე.
მარილიანობა
რეტბა ცნობილია მარილის დიდი მარაგით, ვინაიდან წყალში მარილის შემცველობა ზოგიერთ ადგილას 40 პრომილეს აღემატება. ეს ფაქტი გამოწვეულია იმით, რომ ტბაში აღწევს დიდი რაოდენობით ზღვის წყალი, რომელიც შემდეგ ორთქლდება, რის შედეგადაც რჩება მარილი. მკვდარი ზღვის მსგავსად, რეტბა ტივტივადობით გამოირჩევა და ადამიანებს შეუძლიათ ტივტივი.
რეტბიდან მოპოვებული მარილი ექსპორტზე გადის მთელს რეგიონში. მას იყენებენ სენეგალელი მეთევზეები, იმისთვის, რომ თევზი უკეთესად იყოს შენახული. ასევე, იგი მრავალი ეროვნული კერძის კომპონენტს წარმოადგენს.
რეტბაში არსებული თევზები ადაპტირებულნი არიან წყლის მარილიანობაზე , მაგრამ წყალში მარილის დიდი რაოდენობით შემცველობის გამო, ისინი ნორმალურ პირობებში მცხოვრებ თევზებთან შედარებით ზომით 4-ჯერ მცირენი არიან.
უსაფრთხოება
რეტბაში ბანაობა 10 წუთზე მეტი ხნის განმავლობაში არ არის ნებადართული, ვინაიდან იგი იწვევს კანის დამწვრობას. იმის გამო, რომ სენეგალელებს მარილის მოპოვებისთვის წყალში 6-7 საათით ყოფნა სჭირდებათ, ისინი თხილის კარაქს ამზადებენ, რადგან მისი საშუალებით თავიდან იცილებენ დამწვრობის საშიშროებას.
მსოფლიო მემკვიდრეობა
იუნესკო რეტბას განიხილავს, როგორც მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი.
იხილეთ აგრეთვე
ჰილიერის ტბა
რესურსები ინტერნეტში
რეტბა.
სქოლიო
სენეგალის ტბები
ინოხოსა-დელ-დუკე

ინოხოსა-დელ-დუკე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის ვალიე-დე-ლოს-პედროჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 531,47 კმ². მოსახლეობა — 6788 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კორდობის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ინოხოსა-დელ-დუკის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კორდობის მუნიციპალიტეტები
Hobart Rivulet

Hobart Rivulet
The Hobart Rivulet, part of the River Derwent catchment, is an urban stream located in the Hobart hinterland and flows through and underneath the city, in Tasmania, Australia.
Course and features
The rivulet rises on the slopes of Mount Wellington and flows generally northeast over O'Grady's Falls, Strickland Falls, through South Hobart and past what was known as the World Heritage-listed Cascades Female Factory towards the Hobart central business district. As a result of urban development, the natural course has been altered significantly. The lower portion of the rivulet has been piped through the city and runs below the central city area. The rivulet emerges again near the Royal Hobart Hospital on Collins Street before flowing underneath the Cenotaph and emptying into the Derwent. The rivulet descends over its course.
Regular tours of the rivulet once took place under the CBD. The sandstone Wellington Bridge (1841) over the rivulet lies under the Elizabeth Street Mall, and is visible through a viewing portal there.
History
The rivulet was an important source of drinking water for the Mouheneener Aborigines, and later for the first European settlers. The site for Hobart was originally chosen in part due to the availability of fresh water from the rivulet. Because of the pure water of the upper portion of the rivulet, the Cascade Brewery was built beside it. There were several typhoid epidemics during the late 19th century due to poor water quality further downstream. It was also an important source of energy for early industry in Hobart. There are multiple old bridges over the Hobart Rivulet. The oldest is the Wellington Bridge that is on Elizabeth Street built in 1841. Second oldest is the Harrington Street Bridge built in 1844. Third oldest is the Molle Street Bridge built in 1866.
See also
References
Rivers of Hobart
Subterranean rivers
პაწია თაგვი

პაწია თაგვი — ძუძუმწოვარი ცხოველი თაგვისებრთა ოჯახისა, ამავე დასახელების გვარის ერთადერთი წარმომადგენელი.
მისი სხეულის სიგრძეა 7 სმ, კუდი დაახლოებით სხეულის სიგრძისაა. თავი დამოკლებულია, დინგი წინიდან დაბლაგვებული, ყურები შედარებით მცირე ზომის და მომრგვალებული. ბეწვი ხშირი და რბილი. ზურგი მოყვითალო ან მოწითუროა, იშვიათად შემოსაზღვრულია თეთრი (ზოგჯერ მოყვითალო-რუხი) მუცლით და ფეხების შიდა ნაწილებით. აქვს მოძრავი კუდი, შეუძლია მისი მცენარეთა ღეროებზე შემოხვევა.
გავრცელებულია ევრაზიაში დიდი ბრიტანეთიდან, პირენეს ნახევარკუნძულიდან და კავკასიიდან იაპონიის კუნძულებამდე, ტაივანსა და სამხრეთ ჩინეთამდე. ვერტიკალურად ადის ზღვის დონიდან 2000 მეტრამდე. ბინადრობს ტყის ან ტყესტეპის ზონაში, უპირატესობას ანიჭებს მდინარის ჭალების მაღალბალახიან მდელოებს. შემოდგომასა და ზამთარში შესაძლოა, ზვინებში მოგროვდნენ, სადაც მრავალრიცხოვნად იმყოფებიან. აქტიურია მთელი დღის განმავლობაში. ზაფხულში აშენებს სფეროსებრ ბუდეს, დიამეტრით 6–13 სმ, რომელიც ჩამოკიდებულია ბალახის ღეროზე ან ბუჩქის ტოტზე, მიწიდან 1–1,3 მეტრის სიმაღლეზე. ზამთარში უბრალო ბუდეს აწყობს თავშესაფრებში ან მოკლე სწორ სოროებში.
იკვებება სხვადასხვა თესლებითა და მწერებით. ზამთრისთვის მცირე მარაგებსაც აკეთებს. წელიწადში სამჯერ შობს 5–8 (12-მდე) ნაშიერს. მაკეობა 21 დღე გრძელდება. სქესობრივ სიმწიფეს მიმდინარე წელსვე აღწევენ. რიცხობრიობა ჩვეულებრივ არც ისე მაღალია, მაგრამ ცალკეულ წლებში შესაძლოა, შესამჩნევად მოიმატოს. პაწია თაგვს ზიანის მოტანა შეუძლია მარცვლეული კულტურებისთვის. არის ტაიგის (ტკიპისმიერი) ენცეფალიტის, ლეპტოსპიროზის, ლიმფოციტური ქორიომენინგიტის, ტულარემიის გამომწვევთა ბუნებრივი მატარებელი.
შეტანილია საქართველოს წითელ ნუსხაში.
ლიტერატურა
სქოლიო
პაწია თაგვი
საქართველოს წითელ წიგნში შეტანილი ცხოველები
Guadalupe, Huila

Guadalupe, Huila
Guadalupe is a town and municipality in the Huila Department, Colombia.
References
Municipalities of Huila Department
არარატი (ავსტრალია)

არარატი (ავსტრალია)
არარატი — ქალაქი სამხრეთ ავსტრალიაში, ვიქტორიის შტატში, შტატის ადმინისტრაციული ცენტრიდან, მელბურნიდან 205 კილომეტრში, სამხრეთის ოკეანის სანაპიროდან 128 კილომეტრში. ქალაქი არარატი დაარსდა 1857 წელს. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 7024 ადამიანს, ფართობი კი 12,6 კმ²-ს. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო.
რესურსები ინტერნეტში
FallingRain Map - elevation = 301m (Red dots are railways)
Ararat Online
სქოლიო
Konantsevo

Konantsevo is a rural locality (a village) in Kharovskoye Rural Settlement, Kharovsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 60 as of 2002.
Geography
Konantsevo is located 3 km northeast of Kharovsk (the district's administrative centre) by road. Kharovsk is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kharovsky District
ოქროპირ ბატონიშვილი

ოქროპირ ბატონიშვილი (ბაგრატიონი) (დ. 1795 — გ. 1857) — გიორგი XII-ის ძე. 1832 წლის შეთქმულების აქტიური მონაწილე. შეთქმულთა იმ ჯგუფს ეკუთვნოდა, რომელიც ოცნებობდა საქართველოს ფეოდალურ-მონარქიული სახელმწიფოს აღდგენაზე. XIX საუკუნის 20-იანი წლებიდან ცხოვრობდა პეტერბურგში და ქართველ ახალგაზრდობას პროპაგანდას უწევდა რუსეთის წინააღმდეგ შეიარაღებული აჯანყების მოსაწყობად. 1829 წელს თბილისში ჩამოვიდა და შეთქმულების სხვა ხელმძღვანელებთან ერთად აჯანყების გეგმებს აწყობდა. ამ მიზნით მან იმოგზაურა აღმოსავლეთ საქართველოში. შეთქმულების გაცემის შემდეგ კოსტრომაში გადაასახლეს.
1843 წლის 18 ივნისს, საქართველოს სამეფო ოჯახის წევრებს (ფარნაოზი ერეკლეს ძე; გიორგის ძეები: თეიმურაზი, მიხეილი, ილია, ოქროპირი, ერეკლე; იულონის ძეები: ლუარსაბი და დიმიტრი; იოანეს შვილიშვილი - იოანე; ბაგრატ გიორგის ძის შვილები: დავითი და ალექსანდრე; კონსტანტინე დავითის ძე; იმერეთის მეფის გიორგი ალექსანდრეს ძის შვილები: ალექსანდრე და დიმიტრი), რუსეთის იმპერატორის ბრძანებით „უვადო“ პენსიაზე დაემატათ „შთამომავლობითი“ პენსიაც.
ლიტერატურა
სქოლიო
დაბადებული 1795
გარდაცვლილი 1857
ქართლ-კახეთის სამეფოს ბაგრატიონები
Prolasius abruptus

Prolasius abruptus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Prolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ბაჯირავანი (იმიშლი)

ბაჯირავანი (იმიშლი)
ბაჯირავანი — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,137 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
იმიშლის რაიონის სოფლები
Dolichoderus cogitans

Dolichoderus cogitans — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ლა-დორადა (კალდასი)

ლა-დორადა (კალდასი)
ლა-დორადა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კალდასის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 93.147 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 574 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კალდასის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
კალდასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ყავისფერი მუხა

ყავისფერი მუხა — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჰიმალაებში.
იხილეთ აგრეთვე
მარადმწვანე მუხა
რესურსები ინტერნეტში
წიფლისებრნი
Mindoro Strait

Mindoro Strait
The Mindoro Strait is one of the straits connecting the South China Sea with the Sulu Sea in the Philippines. It separates Mindoro Island from Busuanga Island (one of the Calamian Islands of Palawan Province). Located between the two islands is the Apo Reef, the largest coral reef system in the Philippines. The reef divides the strait into the Apo East Pass and the Apo West Pass.
The Mindoro Strait is part of an alternate route for ships passing between the Indian and Pacific oceans and a common one for those exceeding the Malaccamax size and therefore being incapable of using the Strait of Malacca.
Modern bathymetric soundings have shown that the centers of the Mindoro Strait and the Sibutu Passage are both deep enough that they probably existed during the last ice age, thus contradicting the favored H. Otley Beyer's theory that the first settlers of the Philippines came through land bridges around that period. If verified, the earliest people of the country would have needed boats to cross the open sea to reach the islands.
See also
Balabac Strait – another strait connecting the South China Sea with the Sulu Sea
References
External links
A nautical chart of the area (soundings in fathoms)
Straits of the Philippines
Landforms of Occidental Mindoro
Landforms of Palawan
Straits of the South China Sea
Bodies of water of the Sulu Sea
კატოვიცე

კატოვიცე (პოლ.: Katowice, ჩეხ.: Katovice, გერმ.: Kattowitz) — მნიშვნელოვანი ისტორიული ქალაქი ზემო სილეზიაში, სამხრეთ პოლონეთში, მდინარე კლოდნიცასა და რავაზე. ადმინისტრაციული რეგიონის სილეზიის ვოევოდშინას დედაქალაქი 1999 წლიდან, მანამდე კატოვიცეს ვოევოდშინის დედაქალაქი. ზემო სილეზიის რეგიონის მნიშვნელოვანი ინდუსტრიული ცენტრი. ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 307,233 სულს, აგლომერაციისა კი - 2,746,000 (2013).
ისტორიული დემოგრაფიული მონაცემები
დამეგობრებული ქალაქები
გალერეა
სქოლიო
პოლონეთის ქალაქები
ცხავათის წმინდა გიორგის ეკლესია

ცხავათის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცხავათში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ძეგლი დგას სოფლის აღმოსავლეთით, ადგილ „ხატის ქედთან“, მრავალწლიანი ცაცხვის ძირში, სასაფლაოს ცენტრში. მცირე ზომის სწორკუთხასაკურთხევლიანი დარბაზული ეკლესია სხვადასხვა ზომის და ფორმის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. ეკლესიას შესასვლელი ჩრდილოეთიდან აქვს. სარკმელი მხოლოდ აღმოსავლეთ კედელში შეიმჩნევა, თუმცა ამჟამად ისიც ამოვსებულია გარედან მოწოლილი გრუნტით. დარბაზის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში ჩადგმულია ქვევრი. საფიქრებელია, რომ ძეგლის გადახურვა ხის კონსტრუქციებს ეყრდნობოდა, რადგან ამჟამად შემორჩენილია რამდენიმე ხის მორი. ძეგლის ფასადები სადაა. ნაგებობის სამხრეთ-აღმოსავლეთი კუთხე მთლიანად შეჭრილია ფერდობში.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 231
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Leptogenys antongilensis

Leptogenys antongilensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ფრანი (ჯგუფი)

ფრანი (ჯგუფი)
ფრანი — ქართული ჯგუფი. ჩამოყალიბდა 2005 წლის 25 დეკემბერს. მის შემადგენლობაში შედიან: გაგა ჩიხლაძე – ვოკალი (მუსიკოსი,მსახიობი), შოთა ზაქარაია – გიტარა, ვოკალი (მუსიკოსი,მსახიობი), კაკი ჯაფარიძე – დასარტყმელი საკრავები, პაკო გუკასოვი – ბასგიტარა. მათი მუსიკა ხასიათდება მხოლოდ აკუსტიკური გიტარის და პერკუსიის გამოყენებით. 2010 წელს გამოუშვეს ალბომი ფრანი.
2011 წელს საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროში სპეციალური მუსიკალური ალბომის პრეზენტაცია გაიმართა. დისკში, რომელსაც „ნუ დაარღვევ საავტორო უფლებას!“ ეწოდება, შედის მთელი რიგი ქართველი შემსრულებლების სიმღერები, მათთან ერთად — ფრანისაც.
2013 წელს გამართა საქველმოქმედო კონცერტი ჯგუფ „სუხიესთან“ ერთად
სქოლიო
ქართული როკ-ჯგუფები
2005 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
დონდუშენი

დონდუშენი — ქალაქი მოლდოვაში, დონდუშენის რაიონის ცენტრი. სარკინიგზო სადგური ხაზზე ბელცი—ჩერნოვცი.
ისტორია
მოლდავეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის დროს დონდუშენში მოქმედებდა შაქრისა და პურის ქარხნები, ხორცის კომბინატი. 1970 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 7,2 ათას მცხოვრებს.
ცნობილი პიროვნებები
ალექსანდრ გელმანი (დ. 1933) — საბჭოელი დრამატურგი, მწერალი, სცენარისტი, პუბლიცისტი, საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე. მარატ გელმანის მამა.
ბორის რაისოვი (1928—1985) — ოპერის მომღერალი (ბარიტონი), მოლდოვის ეროვნული არტისტი (1980).
მოშე სამბატიონი (1913-1988) — ებრაელი მწერალი, ლიტერატურათმცოდნე.
ლიდია ფრაიმანი (1920—1992) — ლატვიელი საბჭოთა მსახიობი, სსრკ-ის ეროვნული არტისტი (1970).
ტატიანა ბოტნარიუკი (დ. 1967) — მოლდოველი პოლიტიკოსი, მოლდოვის პარლამენტის დეპუტატი.
დორინ რეჩანი (დ. 1974) — მოლდოველი პოლიტიკოსი, მოლდოვის პრემიერ-მინისტრი.
რესურსები ინტერნეტში
დონდუშენის ტელევიზია
ოფიციალური საიტი
მოლდოვის ქალაქები
Tahuamanu Province

Tahuamanu Province is the smallest of three provinces in the Madre de Dios Region of Peru.
Political division
The province is divided into three districts, which are:
Iberia
Iñapari
Tahuamanu
Provinces of the Madre de Dios Region
ეგნატე ფიფია

ეგნატე ფიფია (დ. 8 იანვარი, 1901, წალენჯიხის რაიონი, ჯვარი — გ. 6 ივლისი, 1979) — ქართველი ქირურგი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი. მოიხსენიებდნენ „ქართული ქირურგიის მეფედ“.
ბიოგრაფია
1926 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1940–1950 წლებში განაგებდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიისა და სანჰიგიენის ფაკულტეტებს, ჰოსპიტალური ქირურგიის კლინიკას, ხოლო 1950 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე სათავეში ედგა იმავე ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტის ქირურგიულ კათედრას. 1943–1953 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ექსპერიმენტული და კლინიკური ქირურგიისა და ჰემატოლოგიის ინსტიტუტის ქირურგიული განყოფილების გამგე. 1941 წელს ის თბილისის ერთ–ერთი ევაკოჰოსპიტლის წამყვანი ქირურგიც იყო. ეგნატე ფიფიამ ქართულ მედიცინაში დანერგა ღვიძლის მკურნალობის თვისობრივად ახალი მეთოდი. ის სწავლობდა ღვიძლის ექინოკოკს, ცენტრალური და პერიფერიული ნერვული სისტემების დაზიანების საკითხებს. ფართოდ დანერგა წყლულვანი დაავადების რადიკალური ოპერაცია. მასვე ეკუთვნის ნაშრომები კუჭის პათოლოგიის პრობლემებზე, რისთვისაც 1977 წელს მიენიჭა სახელმწიფო პრემია. დაჯილდოებულია ლენინის 2 ორდენით.
1955 წელს მიანიჭეს საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის წოდება.
1969 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 8 იანვარი
დაბადებული 1901
გარდაცვლილი 6 ივლისი
გარდაცვლილი 1979
ქართველი ქირურგები
წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ეგნატე
გეორგიოს ვასილიუ

გეორგიოს ვასილიუ (დ. 20 მაისი, 1931, ფამაგუსტა) — კვიპროსელი პოლიტიკოსი, ქვეყნის პრეზიდენტი 1988-1993 წლებში.
ბიოგრაფია
დაიბადა ექიმისა და კვიპროსის კომუნისტური პარტიის წევრის ოჯახში. მისი ოჯახი ცხოვრობდა ბუდაპეშტში, სადაც იმრე ნადისთან ერთად სწავლობდა უნივერსიტეტში. 1956 წელს, უნგრეთის მოვლენებთან დაკავშირებით იძულებული გახდა წასულიყო ლონდონში, სადაც დაასრულა თავისი განათლება.
1988 წელს საპრეზიდენტო არჩევენებში მონაწილეობდა როგორც დამოუკიდებელი კანდიდატი და დაამარცხა სპიროს კიპრიანუ, ხოლო 1993 წელს დამარცხდა გლაფკოს კლირიდისთან. ამის შემდეგ დააარსა პოლიტიკური პარტია თავისუფალი დემოკრატიული მოძრაობა.
1998-2003 მონაწილეობდა ევროპის კავშირთან მოლაპარაკებაში კვიპროსის გაწევრიანებასთან დაკავშირებით.
იხილეთ აგრეთვე
კვიპროსის პრეზიდენტი
რესურსები ინტერნეტში
His own man. (Cypriot President George Vassiliou) // The Economist
კვიპროსის პრეზიდენტები
დაბადებული 1931
დაბადებული 20 მაისი
შაორის ქვაბული

შაორის ქვაბული — მთიანი ქვაბული მდინარე რიონის აუზში. სამხრეთ-დასავლეთიდან ისაზღვრება ნაქერალის, სამხრეთ-აღმოსავლეთით რაჭის, ჩრდილო-დასავლეთით გობიშურის ქედებით, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთით ნიკორწმინდა-თლუღის ამაღლებით. ქვაბულის ფსკერის აბსოლუტური სიმაღლეა 1000-1200 მ. ქვაბული წარმოქმნილია ტექტონიკური, მდინარეულ-ეროზიული და კარსტული პროცესებით. კარსტი უფრო მეტად ქვაბულის დასავლეთ ნაწილსა და ფერდობებზეა. ფსკერზე გვხვდება 4-5 მ სისქის ალუვიონი. შაორის ქვაბულში ზედაპირული წყლები და მათი ნაკადები იშვიათია. რელიეფი ნაკლებადაა დანაწევრებული. შაორის ქვაბულში შექმნილია შაორის წყალსაცავი, რომლის ფართობია 9,2 კმ², ხოლო მაქსიმალური სიღრმე 14,5 მ.
ატმოსფერული ნალექების უდიდესი ნაწილი სწრაფად იჟონება კარსტულ ზედაპირში — ეგრეთ წოდებულ „სასულეებში“. ქვაბულის ჰავისათვის დამახასიათებელია მკაცრი ზამთარი და ხანგრძლივი ნოტიო ზაფხული. ჰაერის საშუალო წლიური ტემპერატურა 6,7°C, იანვრის —4,8°C, ივლისის 17,6°C; აბსოლუტურ მინიმალური —40°C (ხერგა), აბსოლუტურ მაქსიმალური 34°C. წლიურად 1000-იდან 1400 მმ-მდე ნალექი მოდის. თოვლის მყარი საფარი 142 სმ აღწევს. ქვაბულში განვითარებულია უმთავრესად კორდიან-კარბონატული, ადგილ-ადგილ — ტყის ყომრალი ნიადაგები. ქვაბულის ფსკერსა და დაბალ ფერდობებზე უფრო მეტად ბალახოვანი და ბუჩქნარი მცენარეულობა ხარობს. ნაწილობრივ ათვისებულია სასოფლო-სამეურნეო კულტურებისათვის. მაღალი ადგილები შემოსილია ფოთლოვანი და მუქწიწვოვანი ტყეებით.
ლიტერატურა
საქართველოს ქვაბულები
გულისპირი

გულისპირი — ქართული ეროვნული კოსტიუმის — ქართული კაბის საგულე. იკეთებდნენ გულამოჭრილი ზედატანის ქვეშ ისე, რომ ნაქარგი კარგად გამოჩენილიყო. გულისპირის საკისრე ოდნავ ამოღებული ჰქონდა და უკან ზონრებით ან ღილებით იკვრებოდა. გულისპირი ქართული კაბის აუცილებელი კომპონენტი იყო სალტიან, ტოტებდაშვებულ სარტყელსა და ყურთმაჯებთან ერთად. მაღალი წოდების ქალის კაბის გულისპირი, სარტყელი და ყურთმაჯები ოქრომკედითა და ძვირფასი თვალმარგალიტით იყო შემკული. ნაქარგობის ძირითად მოტივად იყენებდნენ მცენარეულ ორნამენტს — ვაზის მტევანს, მინდვრის ყვავილს და ა. შ. გლეხის ქალის კაბის სარტყელ-გულისპირი, უმთავრესად დაჩითული ქსოვილებისაგან მზადდებოდა. გულისპირის შემკულობას მამაკაცის ჩაცმულობაშიც დიდი ყურადღება ექცეოდა. საქართველოს ბევრ რაიონში ბამბის ქსოვილის პერანგს გულზე ჩვეულებრივ წითელი აბრეშუმის ოთხკუთხა ქსოვილი ჰქონდა დაკერებული, ფერადი ძაფით იყო ნაქარგი და ყაითნით გაწყობილი. აღსანიშნავია ხევსური ქალის სადიაცოს ფარაგი და მამაკაცის სამოსელი — პერანგი, რომლის მდიდრული ორნამენტებითა და უმთავრესად ჯვრის გამოსახულებებით ნაქარგი გულისპირი თითქოს ბოროტი ძალებისაგან იცავდა ადამიანს.
ლიტერატურა
ქართული ტანსაცმელი
პრობიშტიპის თემი

პრობიშტიპის თემი — თემი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ რეგიონში. მოსახლეობა შეადგენს 16 193 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 49.74 კაცი/კმ²-ზე.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პრობიშტიპი. გარდა ქალაქისა თემის შემადგენლობაში შედის 35 დასახლება.
თემის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 325.57 კმ²-ს.
იხილეთ აგრეთვე
ჩრდილოეთ მაკედონიის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
პრობიშტიპის თემის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
პარაიბა

პარაიბა (პორტ. Paraíba, PB) — შტატი ბრაზილიის ჩრდილო-აღმოსავლეთში, ძირითადად ბრაზილიის ზეგანზე. ეკონომიკის საფუძველი სოფლის მეურნეობაა.
ფართობი – 57 ათასი კმ².
მოსახლეობა – 3,5 მლნ.
ქალაქები (ათ.) – ჟუან-პესოა (615), კამპინა-გრანდი (342), სანტა-რიტა (106).
ბრაზილიის შტატები
Frei Martinho

Frei Martinho is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
გუიჯოუ

გუიჯოუ (ფინინი Guìzhōu) — პროვინცია სამხრეთ-დასავლეთ ჩინეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქია — გუიანი. მოსახლეობა — 34,746,468 ადამიანი (მე-19 ადგილი პროვინციებს შორის, 2010 წლის მონაცემებით.)
გეოგრაფია
გუიჯოუს პროვინციის ფართობი შეადგენს 176 100 კმ².
ადმინისტრაციული დაყოფა
გუიჯოუს პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 9 მუნიციპალიტეტად:
იხილეთ აგრეთვე
ჩინეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სამხრეთ-დასავლეთ ჩინეთის კულტურა და ხელოვნება
ჩინეთის პროვინციები
ტანძუტი (არმავირი)

ტანძუტი (არმავირი)
ტანძუტი — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 022 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 255 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 7.92 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არმავირის პროვინციის სოფლები