PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
შიგა პლატო

შიგა პლატო — პლატო კანადაში, ბრიტანეთის კოლუმბიაში. გაწოლილია აღმოსავლეთით კარიბუსა და მონაშის მთებსა და დასავლეთით ჰაზელტონის, სანაპირო და კასკადოვან მთებს შორის. შიგა პლატოს გაგრძელებას აშშ-ში კოლუმბიის პლატო წარმოადგენს. ფიზიკურ-გეოგრაფიული თვალსაზრისით, შიგა პლატო შედის ჩრდილოეთის პლატოების პროვინციაში, რომელიც თავის მხრივ, შიგა პლატოების ნაწილია.
პლატოს სიგრძეა 901 კმ, სიგანე 378 კმ. სიმაღლე სამხრეთით 1200–1500 მ, ჩრდილოეთით დაბლდება 800–1000 მ-მდე. ხეობების ჩაჭრის სიღრმე 150–300 მ. დანაწევრებულია ძირითადად მდინარე ფრეიზერით, თუმცა ნაწილი, ჩრდილოეთით, დრენირებულია მდინარეებით სკინითა და პისით, ხოლო სამხრეთით მდინარე კოლუმბიით. შიგა პლატო წარმოდგენილია ფართო და დამრეცი ბორცვიანი მაღლობებით, რომლებიც ერთმანეთისაგან ღრმა ხეობებითაა გამოყოფილი.
ჩრდილოეთით აგებულია იურული დანალექების კომპლექსით, რომელიც გადაშრევებულია ლავებით, ფხვიერი ვულკანური და დანალექი ქანებით (ქვიშაქვები და კირიანი ლამი); სამხრეთით დიდწილად მესამეული ლავებია გავრცელებული. პლატოს მთელ ტერიტორიაზეა მორენული დანალექები და მეოთხეული გამყინვარების სხვა კვლები.
შიგა პლატო იყოფა ორ ნაწილად: სამხრეთით — ფრეიზერისა და ჩრდილოეთით — ნეჩაკოს პლატოებად, რომლებიც ერთმანეთისაგან მკვეთრად არ არიან გამოყოფილი, მაგრამ მათი საზღვარი გადის დაახლოებით 53-ე პარალელზე. კლიმატი ზომიერია, კონტინენტური. ივლისის საშუალო ტემპერატურა სამხრეთით 20–23°C, ჩრდილოეთით 15–18°C, იანვრის —6–10°C-იდან —12–17°C-მდე. ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა მერყეობს ღრმა ხეობებში სამხრეთით 250–300 მმ-იდან ჩრდილოეთი ნაწილის მაღლობებზე 500–900 მმ-მდე. პლატოს დიდი ნაწილი მიეკუთვნება წიწვოვანი ტყე-სტეპის ზონას.
მაღლობებზე, 1200 მ-მდე, ტყის ნაცრისფერ და მთა-ტყის ნიადაგებზე განვითარებული პარკული ტყეა. 1200 მ-ის მაღლაა ენგელმანის ნაძვი, ალპური სოჭი და მთის ჰემლოკი. სამხრეთის ხეობებშია სტეპური მცენარეულობა. გვალვიან ადგილებში წაბლა ნიადაგებზე გვხვდება ნახევარუდაბნოს ასოციაციები ავშანთან, ანტილოპას ბუჩქთან და კაქტუსებთან ერთად. სტეპური მონაკვეთების ფაუნაში ძირითადია მღრღნელები; ფრინველებიდან არის მდელოს როჭო, შაშვი, ქორი; ტყეში ირემი, გრიზლი და სხვა. სტეპური სივრცე გამოიყენება საძოვრებად. ოკანოგანის ხეობაში განვითარებულია მებაღეობა.
სქოლიო
კანადის პლატოები
მეთილის სპირტის საქმე

მეთილის სპირტის საქმე ან მეთილის სპირტით მოწამვლა - 1963 წელს მომხდარი მოვლენა, როდესაც ორენსეში (გალისია, ესპანეთი) მცხოვრებმა ვაჭარმა როგელიო აგუიარმა გაყიდა ალკოჰოლური სასმელი მეთილის სპირტის საშიში რაოდენობით. ამ სასმელის ერთ ჭიქას შეეძლო ადამიანის მოკვლა ან დაბრმავება. ოფიციალურად გარდაიცვალა 51 ადამიანი და დაბრმავდა 9. თუმცა არაოფიციალური მონაცემებით მსხვერპლი გაცილებით მეტი დაახლოებით 1000 - 5000 ადამიანი იყო.
როგელიომ სპირტიანი სასმელის დასამზადებლად შეიძინა დაახლოებით 75,000 ლიტრი მეთანოლი. მან მეთილის სპირტი მიყიდა ვიგოში არსებულ ფირმა "Lago e Hijos"-ს..
პირველი სიკვდილი თებერვალში ლანსაროტში დაფიქსირდა. სოფლის ფარმაცევტმა ივარაუდა მოწამვლაზე, როცა დადგინდა რომ იგივე წვეულებაზე ოთხი დაზარალებული იყო. მან შეამოწმა სასმელი და დაადგინა, რომ ეს ეთანოლით მოწამვლა იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ფარმაცებვმა გამოაქვეყნა გაფრთხილება კანარის კუნძულებზე შედეგად 16 ადამიანი გარდაიცვალა. უფრო მეტი სიკვდილი დაფიქსირდა გალისიაში.
შედეგად ბიზნემენს მიესაჯა 20 წლიანი პატიმრობა. დაზარალებულებს უნდა მიეღოთ კომპენსაცია, თუმცა ფირმის გაბანკროტების გამო მათ ფული ვერ მიიღეს.
რესურსები ინტერნეტში
A cup of coffee liqueur that killed hundreds of people
სქოლიო
კატასტროფები
Totibadze

Totibadze is a Georgian surname. It may refer to
Georgy Konstantinovich Totibadze, Georgian painter (1928-2010)
Georgy Georgevich Totibadze, Georgian and Russian painter (1967-present)
Konstantin Totibadze, Georgian and Russian painter (1969-present), brother of Georgy Georgevich Totibadze
Epideira nodulosa

Epideira nodulosa is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Horaiclavidae.
Description
Distribution
This marine species is endemic to Australia and occurs off New South Wales.
References
Laseron, C. F. (1954). Revision of the New South Wales Turridae. Royal Zoological Society of New South Wales Australian Zoological Handbook. Sydney: Royal Zoological Society of New South Wales. 56 pp., 12 pls
Wilson, B. 1994. Australian marine shells. Prosobranch gastropods. Kallaroo, WA : Odyssey Publishing Vol. 2 370 pp.
Taylor, J.D., Kantor, Y.I. & Sysoev, A.V. 1993. Foregut anatomy, feeding mechanisms, relationships and classification of the Conoidea (=Toxoglossa) (Gastropoda). Bulletin of the British Museum (Natural History) Zoology 59: 125–170
Tucker, J.K. 2004. Catalog of Recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682: 1–1295
nodulosa
Gastropods described in 1954
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1932

მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1932 — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი ლონდონი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ინგლისელი ჯო დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ახალზელანდიელი კლარკ მაკ-კონაჰი ანგარიშით 30:19.
ფინალი
ჯო დეივისი 30:19 კლარკ მაკ-კონაჰი
რესურსები ინტერნეტში
Global Snooker
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში
1932 წელი სნუკერში
პატარა ფლევი

პატარა ფლევი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ფლევის თემი). შიდა ქართლის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 870 მეტრი. ხაშურიდან 22 კილომეტრი. 2006 წლის 1 იანვრის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 133 კომლი, სულ 330 ადამიანი. სოფელში ორი ეკლესიაა: სამყვირალოს წმინდა გიორგის ეკლესია და ფლევის ღვთისმშობლის ეკლესია.
დემოგრაფია
2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 278 ადამიანი. 2014 წელს სოფელში ცხოვრობს 195კაცი საიდანაც 81 მამაკაცია, ხოლო 114 ქალი
ლიტერატურა
სქოლიო
ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1936

მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1936 — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — ლონდონი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯო დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ჰორეს ლინდრუმი ანგარიშით 34:27.
ფინალი
ჯო დეივისი 34:27 ჰორეს ლინდრუმი
რესურსები ინტერნეტში
Global Snooker
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში
1936 წელი სნუკერში
სუდ-კარანგასის პროვინცია

სუდ-კარანგასის პროვინცია — პროვინცია ბოლივიაში, ორუროს დეპარტამენტის ცენტრალურ ნაწილში. დედაქალაქია ანდამარკა.
სუდ-კარანგასი ერთ-ერთია ორუროს დეპარტამენტის თექვსმეტი პროვინციიდან. აღმოსავლეთით ესაზღვრება პოოპოს ტბას. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 60 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ 100 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 3 731 კმ²-ს შეადგენს.
მოსახლეობა
1992 წლის აღწერისას, მოსახლეობა 4 028 ადამიანს შეადგენდა, 2001 წელს კი 6 136-ს, ანუ ადგილი ჰქონდა 52 %-იან ზრდას.
78.1 % ლაპარაკობს ესპანურად, 96.5 % აიმარაზე და 46.0 % კეჩუაზე.
მოსახლეობის 99.9 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია (1992).
77.9 % დასაქმებულია სასოფლო-სამეურნეო სფეროში, 4.1 % მრეწველობაში, 18.0 % მომსახურების სფეროში (2001).
მორწმუნეთა 74.8 % კათოლიკეა, 18.9 % პროტესტანტი (1992).
დაყოფა
პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
General map of province
Detailed map of province towns and rivers
Population data (Spanish)
ორუროს დეპარტამენტის პროვინციები
ნაწვერალი

ნაწვერალი — მარცვლოვანი კულტურების ღეროს ქვედა ნაწილის გადანაჭრები, რომელიც მომკის შემდეგ ფესვზე რჩება. ნაწვერალთან ერთად მინდორზე რჩება აგრეთვე სარეველები, რომლებიც აგრძელებენ ვეგეტაციას. ნაწვერალი და სარეველები წარმოადგენს სოკოვანი დაავადებებისა და მავნებლების გამრავლება-გავრცელების კერას, ამიტომ საჭიროა მინდვრის აჩეჩვა ზერელად — 6-8 სმ-ზე, ხოლო 1-1,5 თვის შემდეგ მოხვნა სრულ სიღრმეზე.
ლიტერატურა
სოფლის მეურნეობა
ახალი ჰოლანდია (კუნძული)

ახალი ჰოლანდია (კუნძული)
ახალი ჰოლანდია — კუნძული საადმირალოს რაიონში, სანქტ-პეტერბურგში, გარშემორტყმულია მდინარე მოიკით, კრიუკოვისა და საადმირალოს არხებით. კუნძული წარმოადგენს ადრეული კლასიციზმის უნიკალურ არქიტექტურულ ძეგლს. მისი ფართობი 7,8 ჰექტარია.
ისტორია
ახალი ჰოლანდია ორი ხელოვნურად შექმნილი კუნძულისგან შედგება, რომლებიც ნევის დელტაში მდებარეობენ. ისინი შეიქმნა 1719 წელს მას შემდეგ, რაც სანაოსნოდ მდინარეების ნევისა და მოიკას შორის საჭირო გახდა კრიუკოვისა და საადმირალოს არხების გაჭრა. ლეგენდის თანახმად კუნძულს სახელი პეტრე დიდმა უწოდა. ეს სახელი კუნძულისათვის ყველაზე შესაფერისი იყო, რადგან თავიდან „ჰოლანდია“ პეტერბურგში მთავარ საადმირალოს მიმდებარე ტერიტორიას ერქვა, სადაც გემთმშენებლობისათვის საჭირო ხის მასალა იყო. არხების გაჭრის შემდგომ საწყობები გადაიტანეს ახლადწარმოქმნილ კუნძულზე, თვითონ კუნძულს კი ეწოდა ახალი ჰოლანდია. ამავდროულად ახალი ჰოლანდია პირველი სამხედრო პორტი იყო რუსეთში, რომელიც პეტრე I-ის ბრძანებით 1721 წლის 21 სექტემბერს დაარსდა.
დაახლოებით 3 საუკუნის მანძილზე კუნძულზე მნახველებს არ უშვებდნენ, ეს აკრძალვა მხოლოდ 2011 წლის 16 ივლისს მოიხსნა.
რესურსები ინტერნეტში
ახალი ჰოლანდია — კუნძულის დეველოპერების ოფიციალური საიტი
ახალი ჰოლანდია nevastroyka.ru-ზე
სანქტ-პეტერბურგის არქიტექტურის ძეგლები
მიკოლაივის რაიონი (მიკოლაივის ოლქი)

მიკოლაივის რაიონი (მიკოლაივის ოლქი)
მიკოლაივის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, მიკოლაივის ოლქში. მისი ფართობია 1 429 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 30 399 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 22 კაცს კმ²-ზე. მიკოლაივის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მიკოლაივი.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
მიკოლაივის ოლქის რაიონები
ჩებანენკოს სახლი

ჩებანენკოს სახლი — ძველი ერთსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1869 წელს.
მისამართი: როსტოვის ოლქი, ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 69.
ისტორია
ბერძნების ქუჩა 69-ში მდებარე ერთსართულიანი სახლი აგებულია 1869 წელს მეორე გილდიის ვაჭარ ივანე ჩებანენკოს სახსრებით. 1872 წელს ის დაქორწინდა სახელმწიფო მრჩევლის 27 წლის ქალიშვილ ამალია ორემზე. ვაჭრის ოჯახში ბევრი ბავშვი დაიბადა. ძმები ჩებანენკოები ვაჭრობდნენ ზეთით, ასევე ჰქონდათ მაკარონის ფაბრიკა.
1870-იანი წლების ბოლოს სახლის მფლობელი გახდა კოლეჟის ასესორი პეტრე დიმიტროვი და იგი მას ფლობდა 1910 წლამდე. ამის შემდეგ სახლის მფლობელი გახდა თამბაქოს ვაჭარი გიორგი ქრისტეფორეს ძე მარდიროსოვი. მარდიროსოვის მარაზია მუშაობდა სასტუმრო „ლონდონის“ პირველ სართულზე. იგი ვაჭრობდა საბჭოთა პერიოდში ლენინის ახალი ეკონომიკური პოლიტიკის (ნეპ-ის) დროსაც.
მარდიროსოვის სახლში ბინა იქირავა გზათა სამინისტროს ინჟინერმა იაკობ ფელდმანმა. საბჭოტა წყობილების დამყარების შემდეგ მოხდა სახლის ნაციონალიზაცია. ამჟამად ჩებანენკოს სახლი საცხოვრებელი შენობაა.
აღწერა
ჩებანენკოს სახლი ერთსართულიანია, ნაგებია აგურით. შენობის მთავარი შესასვლელი სახლის მარჯვენა ნაწილშია. სახლს გააჩნია რკინის ოთხფერდა სახურავი. მარჯვნიდან ხუთ ფანჯარას აქვს დეკორატიული სანდრიკები. სახლი შეღებილია ყვითლად, ხოლო ცალკეული არქიტექტურული ელემენტები თეთრად. სახლი დგას რელიეფურად დახრილ ადგილზე.
ლიტერატურა
Энциклопедия Таганрога. — Ростов-н/Д: Ростиздат, 2003. — 512 с. — ISBN 5-7509-0662-0.
Гаврюшкин О. П. По старой Греческой... (Хроника обывательской жизни). — Таганрог: Лукоморье, 2003. — 514 с. — ISBN 5-901565-15-0
რესურსები ინტერნეტში
ჩებანენკოს სახლი
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ვილიარეალი

ვილიარეალი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის პლანა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 55,12 კმ². მოსახლეობა — 51 293 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვილიარეალის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
კასტელიონის ქალაქები
Priekule Municipality

Priekule Municipality is a former municipality in Courland, Latvia. The municipality was formed in 2009 by merging Bunka Parish, Virga Parish, Gramzda Parish, Kalēti Parish, Priekule Parish and Priekule town the administrative centre being Priekule. As of 2020, the population was 4,997.
Priekule Municipality ceased to exist on 1 July 2021, when it was merged into the newly-formed South Kurzeme Municipality.
See also
Administrative divisions of Latvia (2009)
References
Former municipalities of Latvia
ტანგო

ტანგო (ეპს. tango) — თანამედროვე სამეჯლისო ცეკვა. ცნობილია ბოშური ტანგო, ანდალუსიური ტანგო, კრეოლური ტანგო, არგენტინული ტანგო და სხვ., გავრცელებული 1910–იან წლებში. მსოფლიოში გავრცელებულია როგორც სალონური და ესტრადული ცეკვა. მუსიკალური ზომა 2/4, ტემპი – ზომიერი.
ცეკვა
ცეკვები
ილდამუსა

ილდამუსა — სამეფო ქალაქი კოლხაში. იხსენიება ურარტუს მეფე სარდურ II-ის მატიანეში, სადაც საუბარია, თუ როგორ გაილაშქრა მან კოლხას ქვეყნის წინააღმდეგ, ბრძო­ლით დაიპყრო და გადაწვა მისი სამეფო ქალაქი, გაჟლიტა მოსახლეობა, დახოცა კოლხას მეფის ნაცვლები და ილდამუსაში წარწერა დადგა.
მიუხედავად იმისა, რომ ის სამეფო ქალაქია, ამაში აუცილებლად დედაქალაქი არ იგულისხმება, თუმცა ის კოლხას მნიშვ­ნე­ლო­ვა­ნი ცენტრი უნდა ყოფილიყო.
ლიტერატურა
სა­ქარ­თვე­ლოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 1, თბ., 1970
კოლხეთის სამეფო
ჰინდი-ურდუ

ჰინდი-ურდუ (हिंदी उर्दू, هندی اردو), ჰინდუსტანი (हिन्दुस्तानी, ہندوستانی) — ინდო-არიული ენა, გამოიყენება როგორც შერეული ენა ჩრდილოეთ ინდოეთსა და პაკისტანში. ის წარმოიშვა დელიში, როგორც ქარი-ბოლის დიალექტი და მის ლექსიკონში მრავლადაა: სპარსულის, არაბულის, სანსკრიტის და ჩაგატაის სიტყვები. ის არის პლურიცენტრული ენა, ორი ოფიციალური ფორმით: ჰინდი და ურდუ, სასაუბრო ჰინდი და ურდუ ერთმანეთისაგან არ განსხვავდება, მათ განსხვავებული ანბანი და ლიტერატურული ტრადიციები აქვთ. ურდუ განიცდის სპარსულის, არაბულის და ცენტრალური აზიის ძლიერ გავლენას, ხოლო ჰინდი უფრო სანსკრიტის გავლენაშია მოქცეული. ბრიტანეთის ინდოეთის გაყოფამდე ტერმინები: ჰინდუსტანი, ურდუ და ჰინდი სინონიმები იყო. ტერმინი ჰინდუსტანი ასევე გამოიყენება ჰინდის გარკვეული დიალექტების აღსანიშნავად, რომლებიც გამოიყენება ინდოეთის სუბკონტინენტის გარეთ, მათ შორის: ფიჯური ჰინდი და კარიბული ჰინდი სურინამსა და ტრინიდადში.
ლიტერატურა
Asher, R. E. (1994). Hindi. In Asher (Ed.) (pp. 1547–1549).
Asher, R. E. (Ed.). (1994). The Encyclopedia of language and linguistics. Oxford: Pergamon Press. ISBN 0-08-035943-4.
Bailey, Thomas G. (1950). Teach yourself Hindustani. London: English Universities Press.
Chatterji, Suniti K. (1960). Indo-Aryan and Hindi (rev. 2nd ed.). Calcutta: Firma K.L. Mukhopadhyay.
Dua, Hans R. (1992). Hindi-Urdu as a pluricentric language. In M. G. Clyne (Ed.), Pluricentric languages: Differing norms in different nations. Berlin: Mouton de Gruyter. ISBN 3-11-012855-1.
Dua, Hans R. (1994a). Hindustani. In Asher (Ed.) (pp. 1554).
Dua, Hans R. (1994b). Urdu. In Asher (Ed.) (pp. 4863–4864).
Rai, Amrit. (1984). A house divided: The origin and development of Hindi-Hindustani. Delhi: Oxford University Press. ISBN 0-19-561643-X.
რესურსები ინტერნეტში
Hamari Boli (Hindi-Urdu)
Khan Academy (Hindi-Urdu)
Janmaanas Ek Hindi Manch(Hindi Language Forum)
Encyclopædia Britannica, 11th Edition: Hindostani
Hindi, Urdu, Hindustani, khaRî bolî
Hindi-Urdu FAQ
სქოლიო
ინდოარიული ენები
გოდერძის უღელტეხილი

გოდერძის უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში. მდებარეობს აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ხულოს მუნიციპალიტეტში, არსიანის ქედზე, მდინარე ქვაბლიანის მარჯვენა შენაკადის — ძინძისწყლის სათავეში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2025 მ. აგებულია ზედაოლიგიცენურ-ქვედამიოცენური ვულკანოგენური წყებით, რომელიც შეიცავს განამარხებულ ფლორას (ე. წ. გოდერძის წყება). გოდერძის უღელტეხილის კალთები ციცაბო და დანაწევრებულია. შემოსილია მეორეული სუბალპური მდელოებით.
გოდერძის უღელტეხილზე გადის ბათუმი-ახალციხის საავტომობილო გზა.
2012 წელს გოდერძის უღელტეხილზე სამთო-სათხილამურო კურორტის მშენებლობა დაიწყო, რომელიც 2015 წლის დეკემბერში დასრულდა. კურორტზე სასტუმროს ტიპის 6 კოტეჯია განთავსებული. კურორტს რეგიონში ყველაზე გრძელი სათხილამურო ტრასა აქვს. საბაგირო გზის ყველაზე მაღალი ადგილი კი ზღვის დონიდან 2350 მეტრზეა.
ლიტერატურა
სქოლიო
აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უღელტეხილები
აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის კურორტები
სერვერი (კომპიუტერი)

სერვერი (კომპიუტერი)
სერვერი ან ჰოსტი (host) — დიდი კომპიუტერი, რომლის გამოყენება შეუძლია ერთდროულად ბევრ მომხმარებელს. მასში შეიძლება ინახებოდეს სხვადასხვა პროგრამების, ფაილებისა და მონაცემთა ბაზების ძალიან დიდი რაოდენობა. სიტყვა „სერვერი“ გამოიყენება ორი მნიშვნელობით: სერვერი (server) არის კომპიუტერი, რომლის გამოყენება ქსელში ბევრ მომხმარებელს შეუძლია. ნებისმიერი ჰოსტი შეიძლება იყოს სერვერი, პირიქით კი არა. სერვერი (server) არის პროგრამა, რომელიც ემსახურება სხვა პროგრამებს — კლიენტებს. ინტერნეტი შედგება სერვერებისგან ორივე მნიშვნელობით. მაგალითად, თუ რომელიმე კომპიუტერი ინტერნეტში ინახავს ვებ-დოკუმენტებს, მაშინ ის არის ვებ-სერვერი და მან უნდა შეძლოს მასში მოთავსებული ვებ-დოკუმენტების მიწოდება კლიენტებისათვის, რომლის როლსაც ასრულებს ბრაუზერი. საზოგადოდ, კლიენტი (client) არის პროგრამა ან კომპიუტერი, რომელსაც ქსელში ემსახურება სხვა პროგრამა ან კომპიუტერი.
კომპიუტერი
ინტერნეტი
ინტერნეტ ფორუმები
ქსელური ჟარგონები
...ტრონი

...ტრონი (სიტყვა ელექტრონის შემოკლება) — ელექტროხელსაწყოთა სახელწოდებების ტრადიციული დაბოლოება. მაგ., სინქროტრონი.
ლიტერატურა
ტ
პარამონოვის საწყობები

პარამონოვის საწყობები — XIX საუკუნის საწყობების კომპლექსი დონის როსტოვში. მდებარეობს მდინარე დონის ნაპირზე, სოკოლოვის პროსპექტსა და უნივერსიტეტის შესახვევს შორის. არის ფედერალური მნიშვნელობის ძეგლი.
ისტორია
პარამონოვის საწყობების ყველაზე ძველი ნაგებობა აგებულია XIX საუკუნის შუა წლებში. ყველაზე გვიანდელი კი 1890-იან წლებში. საწყობს აშენებდნენ ინჟინრები აკუნინი და ერნსტ შულმანი. თავისი არსებობის მანძილზე საწყობი სხვადასხვა მფლობელებს და ფირმებს ეკუთვნოდა. თუმცა ქალაქის მოსახლეობა მის მფლობელად მხოლოდ ერთ-ერთ მათგანს, ხორბლის მეწარმეს ელიდიფორ პარამონოვს მიიჩნევს.
საწყობი სასწაულებრივად გადაურჩა მეორე მსოფლიო ომის დროს პორტის დაბომბას. თუმცა ერთ-ერთმა ბომბმა დააზიანა წყლის მიწოდების სისტემა. საბჭოთა კავშირის არსებობის უკანასკნელ წლებში საწყობი გამოიყენებოდა თავისი დანიშნულებით და იქ ინახებოდა ცემენტი, სამშენებლო მასალები და სხვ..
1985 წელს საწყობებმა მიიღო ისტორიისა და კულტურის ადგილობრივი ძეგლის სტატუსი. ცოტა მოგვიანებით, ისტორიულმა ნაგებობამ მიიღო ფედერალური მნიშვნელობის ძეგლის სტატუსი.
არქიტექტურა
პარამონოვის საწყობები გაფორმებულია ლაკონიური აგურის დეკორით, რომელიც გადაწყვეტილია რომაულ და კლასიციზმის სტილში.
თანამედროვე მდგომარეობა
საწყობები ამჟამად ნანგრევების სახითაა ჩვენამდე მოღწეული. წყალმომარაგების სიტემაში წყლის მუდმივი ტემპერატურის გამო თითქმის მთელი წლის მანძილზე ნანგრევებში ყვავის მწვანე ბალახი.
2011 წლის ივნისში ადგილობრივი ენთუზიასტების მეშვეობით საწყობებში გაიმართა დასუფთავების აქცია „ავგიას თავლა“. აქციას მხარს არ უჭერდა როსტოვის ოლქის საკანონმდებლო კრება და იგი უკანონოდ ჩათვალეს, სამაგიეროდ მხარს უჭერდა ცნობილი მომღერალი ნატალია ვეტლიცკაია.
2013 წლის დეკემბერში როსტოვის ოლქის საკუთრების სამინისტრომ მოიწონა პარამონოვის საწყობების რეკონსტრუქციის პროექტი. რეკონსტრუქციის პროექტი შეიმუშავა მოსკოვის არქიტექტურული ბიუროს ერთ-ერთმა წარმომადგენელმა.
2015 წლის 23 დეკემბერს ცნობილი გახდა, რომ საწყობებს უპირებდნენ დანგრევას და ხელახლა აგებას. ახალ ნაგებობაში აღარ იქნებოდა აუზი.
უკანასკნელი განცხადება მთავრობის წარმომადგენლებმა გაავრცელეს 2016 წლის დეკემბრის ბოლოს: პარამონოვის საწყობების მთელი კომპლექსი ითვლება ავარიულად და საჭიროა მისი დანგრევა და ხელახლა აშენება. ასევე განაცხადეს, რომ არ იგეგმება აუზის შენარჩუნება.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Экскурсии по Ростову. Парамоновские склады зимой
Фотографии Парамоновских складов в блоге kLepers
Официальная группа в facebook
Парамоновские склады в интернет журнале Донбук
Парамоновские склады. Фоторепортаж
სქოლიო
დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
გელა ზავრაშვილი

გელა ზავრაშვილი (დ. 8 თებერვალი, 1965, გურჯაანი) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1991 წელს დაამთავრა მოსკოვის საინჟინრო-სამშენებლო უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამრეწველო-სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით.
განაწილებით მუშაობას იწყებს მოსკოვის საერთაშორისო სამშენებლო კომპანიაში მენეჯერად და პრაქტიკულ საინჟინრო სამუშაოებს აწარმოებს, როგორც უბნის უფროსი სამოქალაქო მშენებლობის ხაზით, ასევე აქტიურად მონაწილეობს სამშენებლო ინდუსტრიის და მექანიზაციის განვითარების საქმეშიც. 2003-2008 წლებში რუსეთის ერთ-ერთი უმსხვილესი სამშენებლო კომპანია „დინმშენის“ მექანიზაციის სამმართველოს გენერალური დირექტორია. 2008 წლიდან როგორც დამფუძნებელი და გენერალური დირექტორი სათავეში უდგას სამშენებლო ორგანიზაცია „გროს ბულდინგს“. მისი უშუალო მონაწილეობით და ხელმძღვანელობით აშენებულია რუსეთში, განსაკუთრებით კი ქალაქ მოსკოვში ისეთი მრავალფუნქციური დანიშნულების მნიშვნელოვანი ობიექტები როგორიცაა: საცხოვრებელი კომპლექსები „ტრიუმფ პალასი“, „ალიე პარუსა“, „დომ ნა ბეგოვოი“, სპორტულ-გამაჯანსაღებელი კომპლექსი მოსკოვის ოლქის სოფელ ბარვიხაში, მრავალფუნქციური კულტურულ-გასართობი და სავაჭრო ცენტრი მოსკოვში მიკლუხო-მაკლაის ქუჩაზე (28 800 კვ.მ), საერთაშორისო სავაჭრო-საოფისე კომპლექსი ქალაქ მოსკოვში ნახიმოვის პროსპექტზე (29 930 კვ.მ), 17-25- სართულიანი მონოლითური საცხოვრებელი სახლი მოსკოვის ოლქის ქალაქ ხიმკიში, სოციალურ-ადმინისტრაციული საცხოვრებელი კომპლექსები „ფლოტილია“ და „უტიოსოვი“ ქალაქ მოსკოვში, დაწყებითი სასკოლო განათლების ცენტრი ქალაქ მოსკოვში მიტინსკის ქუჩაზე, მოსკოვის დიდი თეატრის მიმდებარე „ხამიკოვის სახლი“ რეკონსტრუქცუია პეტროვკაზე და ასე შემდეგ. აღსანიშნავია, რომ პროფესიული საქმიანობის პარალელურად იგი ხელმძღვანელობს კულტურულ-ჰუმანიტარული და ეკონომიკური ურთიერთთანამშრომლობის საერთაშორისო ცენტრს, რომელიც მოქმედებს და პრაქტიკულად წარმართავს რუსეთსა და საქართველოს ხალხთა ურთიერთობების აღდგენისა და განვითარების საკითხებს კულტურის, მეცნიერების, სამართლის, სპორტისა და ეკონომიკის სფეროში. ამ ორ ქვეყანას შორის ერთიანი საინფორმაციო-კულტურული სივრცე ფორმირებისა და სრულყოფისათვის, საქმიან-საპარტნიორო და ეკონომიური კავშირების აღსადგენად, ასევე ჰუმანიტარული და საქველმოქმედო დახმარების აღმოსაჩენად.
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 231-232
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 8 თებერვალი
დაბადებული 1965
ქართველი ინჟინრები
ლუკინოს კვართის მონასტერი

ლუკინოს კვართის მონასტერი — მართლმადიდებლური დედათა მონასტერი ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის სოფელ ლუკინოში . დაარსებულია 2000 წელს. ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.
ლუკინოს კვართის მონასტერი პირველი მონასტერია ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიაში, რომელიც დაარსდა 1917 წლის შემდეგ.
ისტორია
1993 წლიდან ბოგოროდსკის რაიონის სოფელ ლუკინოში დაიწყეს 1866 წელს აგებული და 1930-იან წლებში დახურული კვართის ეკლესიის აღორძინება. 2000 წელა მოაწყვეს ქალთა სამონასტრო თემი. 2006 წელს აკურთხეს კვართის ეკლესია. 2006 წლის 26 დეკემბრის გადაწყვეტილებით წმინდა სინოდმა ჩამოაყალიბა მონასტერი. 2007 წლის 26 ივნისს სერგეი მოხოვი დანიშნეს მონასტრის მთავარ მღვდლად. 2009 წლის 4-5 ივნისს მონასტერში გაიარა ლიტანიობამ ორანკის ღვთისმშობლის ხატით.
2009 წლის 14 ოქტომბერს ღვთისმშობლის კვართის დღესასწაულზე ნიჟნი-ნოვგოროდისა და არზამასის მთავარეპისკოპოსმა გიორგიმ აღასრულა საღვთო ლიტურგია ღვთსიმშობლის კვართის მონასტრის მთავარ ტაძარში.
2009 წლის მონაცემებით ლუკინოს მონასტერი ერთადერთია ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიაში, რომელიც დაარსდა უახლეს პერიოდში საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ.
მონასტრის წინამძღვრები
მონასტრის პირველი წინამძღვარი გახდა მონაზონი ბარბარა (ჟუკოვა), რომელიც დაიბადა 1942 წლის 12 ივნისს სვერდლოვსკის ოლქის ქალაქ ასბესტეში.
2006 წლის 14 მარტს, წმინდა ევდოკიას ხსენების დღეს სოფელ ლუკინოს ღვთისმშობლის კვართის ეკლესიაში ნიჟნი-ნოვგოროდისა და არზამასის მთავარეპისკოპოსმა წმინდა ბარბარეს მანტიით შემოსა წინამძვარი ბარბარე.
2006 წლის 26 დეკემბერს მოსკოვში, წმინდა სინოდის სხდომაზე მიიღეს გადაწყვეტილება ღვთისმშობლის კვართის მონასტრის გახსნის შესახებ, მონაზონი ბარბარე დაინიშნა მის წინამძღვრად. 2007 წლის 11 იანვარს მთავარეპისკოპოსმა გიორგიმ არზამასის აღდგომის ტაძარში მსახურებისას წინამძღვარს ჯვრის ტარების უფლება მიანიჭა.
2011 წლის 6 ოქტომბერს პირველი წინამძღვარი გარდაიცვალა. დაკრძალვისა და გარდაცვალებიდან ორმოცი დღის ლიტურგიას უძღვებოდა მთავარეპისკოპოსი გიორგი.
2012 წლის 6-7 ივლისს წმინდა სინოდმა წინამძღვრად დანიშნა იღუმენია გავრილა (სუხანოვა).
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт монастыря — www.monastir-lukino.ru
Архиепископ Георгий совершил Божественную литургию в Покровском монастыре в селе Лукино (фото, видео), Нижегородская епархия, 14 октября 2009 года
სქოლიო
ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
იეზუიტთა ორდენი

იეზუიტთა ორდენი (- „იესოს საზოგადოება“) — რომაულ-კათოლიკური ეკლესიის ქრისტიანული რელიგიური ორდენი, რომელიც პირდაპირ ექვემდებარებოდა რომის პაპს. დაარსდა 1534 წელს პარიზში ესპანელი კარისკაცი იგნასიო ლოიოლას მიერ, ხოლო 1540 წელს პავლე III-მ დაამტკიცა. იეზუიტები აქტიურად მოღვაწეობდნენ მეცნიერებაში, განათლებასა და მისიონერულ საქმიანობაში.
სტატისტიკა
დღეისთვის იეზუიტები წარმოადგენენ უდიდეს მამაკაცთა კათოლიკურ რელიგიურ ორდენს.
2007 წლის მდგომარეობით
2007 წლის 1 იანვრის მიხედვით მათი რაოდენობა შეადგენდა 19 216-ს, რომელთაგანაც: 13 491 არის კლერკი (სასულიერო პირი), 3 049 სტუდენტი (მომავალი სამღვდელოება), ძმა (არა მღვდელი) და 866 ახალბედა. იეზუიტები მსახურობენ 112 ქვეყანაში ექვს კონტინნტზე, უმეტესობა ინდოეთსა და ამერიკის შეერთებულ შტატებში. მათი საშუალო ასაკი იყო 57,3, მღვდლების 63,4, სტუდენტობის 29,9 და 65,5 ძმებისთვის.
2013 წლის იანვრის მდგომარეობით
ლიტერატურა
სქოლიო