PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მარიბოხოკი

მარიბოხოკი (ოფიციალურად მარიბოხოკის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ბოჰოლის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 22 178 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Maribojoc
სქოლიო
ბოჰოლის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
ბაბანსკე

ბაბანსკე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ზინკივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 4 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ზინკივის რაიონის სოფლები
Ongoy District

Ongoy District is one of the eight districts of the province Chincheros in Peru.
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (92.31%) learnt to speak in childhood, 6.76% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
References
Districts of the Chincheros Province
Districts of the Apurímac Region
დურია

დურია — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ასტარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 697 კაცი. მკვლევარების აზრით შედგება სიტყვებისგან du / di (ორი) და riya (გზა, გზა) რაც ნიშნავს „გზაჯვარედინზე აშენებულ სოფელს“.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ასტარის რაიონის სოფლები
ნასარავის შტატი

ნასარავის შტატი — შტატი ნიგერიის ცენტრში.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ლაფია.
ფართობი — 27 117 კმ², მოსახლეობა — 1 869 377 ადამიანი (2006).
ისტორია
შეიქმნა 1996 წლის 1 ოქტომბერს პლატოს შტატისაგან.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ნასარავის შტატი დაყოფილია 13 თვითმმართველობის რაიონად.
ეკონომიკა
ნასარავა — სასოფლო-სამეურნეო შტატი ნიგერიაში დიდი მარაგის მარილის და ბოქსიტების საბადოებით.
რესურსები ინტერნეტში
შტატის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნიგერიის შტატები
ემილიანო ჩამორო ვარგასი

ემილიანო ჩამორო ვარგასი (ესპ. Emiliano Chamorro Vargas, დ. 11 მაისი, 1871, აკოიაპა — გ. 26 თებერვალი, 1966, მანაგუა) — ნიკარაგუის 33-ე და 38-ე პრეზიდენტი.
ემილიანოს მშბოლები იყვნენ სალვადორ ჩამორო ორეამუნო და გრეგორია ვარგას ბაესი. დედის მშობლები იყო დიონისიო ჩამორო ალფარო და მერსედეს ორეამუნო. ასევე მისი ახლო წინაპრები იყვნენ ჩამოროს პოლიტიკური ოჯახის წარმომადგენლები პედრო ხოაკინ ჩამორო ალფარო — ნიკარაგუის 39-ე პრეზიდენტი, ფერნანდო ჩამორო ალფარო, ფრუტო ჩამორო პერესი — ნიკარაგუის 30-ე და 31-ე პრეზიდენტი.
ემილიანო პოლიტიკაში პირველად გამოჩნდა 1893 წელს, როდესაც მონაწილეობა მიიღო პრეზიდენტ ხოსე სანტოს სელაიას წინააღმდეგ მიმართულ წარუმატებელ რევოლუციაში. 1909 წელს, როდესაც სელაიას მმართველობა დასრულდა ხუან ხოსე ესტრადას აჯანყების შემდეგ, ემილიანო გახდა დამფუძვნებელი ასამბლეის თავმჯდომარე და ნიკარაგუის კონსერვატული პარტიის ხელმძღვანელი.
ადოლფო დიასის წინააღმდეგ მიმართული ამბოხის დასამხობად გაწეული სამსახურისთვის ემილიანო ჩამორომ ჯილდოდ მიიღო ნიკარაგუის ელჩობა შეერთებულ შტატებში. 1914 წელს იგი მონაწილეობას იღებდა ბრაიან-ჩამოროს შეთანხმებაში, რომლის ძალითაც ნიკარაგუა დასთანხმდა აშშ-ს აეშენებინა ნიკარაგუის არხი.
1916 წელს ნიკარაგუაში დაბრუნებული აირჩიეს პრეზიდენტად. მთავრობაში ყოფნის დროს მან მთელი ძალა მოახმარა ნიკარაგუის კრედიტორების გასტუმრებას. 1923 წლის არჩევნებში იგი დაამარცხა კარლოს ხოსე სოლორსანომ. 1926 წელს მან მოაწყო სახელმწიფო გადატრიალება სოლორსანოს წინააღმდეგ. თუმცა მისი მთავრობა დღემოკლე აღმოჩნდა არ ჰქონდა რა აშშ-ს მხარდაჭერა.
შემდგომ წლებში ემილიანო ჩამორო იყო სხვადასხვა ევროპულ ქვეყანაში ნიკარაგუის ელჩი. პრინციპულად ეწინააღმდეგებოდა სომოსას დიქტატორიას და საბოლოოდ 1950 წელს მიაღწია შეთანხმებას (გენერლების პაქტი), რომლის ძალითაც კონსერვატულმა პარტიამ მიიღო რამდენიმე ადგილი კონგრესში.
რესურსები ინტერნეტში
ემილიანო ჩამორო ვარგასი
ჩამოროს ოჯახი
ნიკარაგუის პრეზიდენტები
დაბადებული 11 მაისი
დაბადებული 1871
გარდაცვლილი 26 თებერვალი
გარდაცვლილი 1966
Formica yoshiokae

Formica yoshiokae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
შოიხცერია

შოიხცერია, შეიხცერია — მრავალწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი შოიხცერიასებრთა ოჯახისა. იზრდება 10-30 სმ-მდე. ყვავილები ორსქესიანია, წვრილი, მომწვანო. 1-2 სახეობა გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ცივ და ზომიერ სარტყლებში. აღსანიშნავია ჭაობის შოიხცერია. ტორფის წარმომქმნელი მცენარეა.
ლიტერატურა
შოიხცერიასებრნი
Lasioglossum grinnelli

Lasioglossum grinnelli — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1916 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
grinnelli
ლიანა გაბეჩავა

ლიანა გაბეჩავა (დ. 20, ოქტომბერი, 1935, ქუთაისი) — ქართველი პედაგოგი, მთარგმნელი, წარსულში თბილისის ილია ჭავჭავაძის სახელობის უცხო ენათა ინსტიტუტის დამსახურებული ლექტორი. ღირსების ორდენის კავალერი (1996), საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი. ინგლისურ ენაზე თარგმნა არაერთი მნიშვნელოვანი ქართული ნაშრომი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1935 წლის 20 ოქტომბერს, ქუთაისში. მამა ქუთაისში ქართულ ჯარში მსახურობდა. დედამ თსუ-ს პედაგოგიური ფაკულტეტის გაუქმების შემდეგ დაამთავრა ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტი. ორი წლის შემდეგ ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა თბილისში.
1943 წელს შევიდა პირველ ქალთა საშუალო სკოლაში, მე-9 კლასიდან გადავიდა მე-6 ქალთა სკოლაში. 1960 წელს დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა ინსტიტუტის ინგლისური ენის ფაკულტეტი.
სტუდენტობის პერიოდში ქართულ ენაზე თარგმნიდა ინგლისელი მწერლების მოთხრობებს. რამდენიმე მათგანი დაიბეჭდა ჟურნალ „ხოლმში“ და ამერიკული ნოველების ორტომეულში. ინსტიტუტის დასრულების შემდეგ დარჩა ლაბორანტად, ხშირად მუშაობდა უცხოელ დელეგაციებთან, ასევე სინქრონისტ მთარგმნელად სხვადასხვა სამეცნიერო კონფერენციებზე, (მაგ: რუსთაველის იუბილესადმი მიძღვნილ სამეცნიერო კონფერენციაზე; მიწისძვრების და ცუნამის შესახებ გამართულ სამეცნიერო კონფერენციაზე; ე.წ. „ჩატოკვას" კონფერენციაზე და სხვა.).
აქტიურად ეწეოდა მთარგმნელობით მუშაობას. ინგლისურიდან თარგმნა სტენ ბარსტოუს რომანი „ესეც ხომ სიყვარულია“. უმეტესად თარგმნიდა სამეცნიერო ნაშრომებს ქართულიდან ინგლისურად. მის თარგმანებს შორისაა ლევან სანიკიძის ისტორიული რომანი „ჰაბირუელ, ისრაელ, ებრაელ,“ რომელიც ცალკე წიგნად გამოიცა, აგრეთვე თარგმნა ქართული არქიტექტორების რვატომეული, თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში ქართული ხალხური პოლიდონიისადმი მიძღვნილი კონფერენციის მასალები, პროფესორ მიმინოშვილის წიგნი „ეთნოგრაფიული მუგზაურობა საქართველოში“, დამანა მდივნიშვილის „მშვენიერთა სავანე“. ინგლისურად თარგმნა და 2010 წელს ლონდონში გამოიცა წიგნი „მაქსიმე აღმსარებელი და საქართველო“.
ინსტიტუტში მუშაობის პერიოდში დაასახელეს წლის საუკეთესო მასწავლებლად. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენითა და საქართველოს სახელმწიფო პრემიით.
ლიტერატურა
საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები 1993-2004 წლებში, გვ. 82, თბილისი, 2012 წელი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 20 ოქტომბერი
დაბადებული 1935
ქუთაისში დაბადებულები
ქართველი პედაგოგები
ქართველი მთარგმნელები
ქუთაისში დაბადებულები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
დავრალი

დავრალი — სოფელი აზერბაიჯანში, დაშქესანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 191 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
დაშქესანის რაიონის სოფლები
Yekaterina Geltzer

Yekaterina Geltzer
Yekaterina Vasilyevna Geltzer (November 2, 1876 – December 12, 1962) was a prima ballerina of the Bolshoi Ballet who danced in the theatre from 1898 to 1935. She was the daughter of the famous Russian dancer Vasily Geltzer.
She worked with Marius Petipa, Sergei Diaghilev, and Reinhold Glière. After the 1917 Russian Revolution, she helped to preserve the art of ballet in Russia. She was the first ballet dancer to receive the title of People's Artist of the RSFSR (1925). Her most famous post-revolutionary role was a Chinese dancer in the premiere of Glière's The Red Poppy. This production was staged by her husband Vasily Tikhomirov for her 50th birthday. In 1943, she was awarded a Stalin Prize and also received an Order of Lenin and an Order of the Red Banner of Labour.
After the divorce, Yekaterina Geltzer and Vasily Tikhomirov remained onstage partners. Once backstage at the Bolshoi Theatre, and well past the age of 60, Geltzer was heard telling her colleagues "help me get myself up en pointe, after that I know what to do."
Geltzer was once known to have a relationship with Gustaf Mannerheim, known as the Marshal of Finland. For years, there has been a rumor in Russia that Mannerheim and Geltzer would have secretly married, accidentally ended up apart, and jointly had a "son" Emil, whose descendants would still live in South America today, but Mannerheim scholars have only reacted negatively and characterized the claim just a "Russian fairy tale."
Gallery
See also
List of Russian ballet dancers
References
1876 births
1962 deaths
People's Artists of the RSFSR
Recipients of the Stalin Prize
Recipients of the Order of Lenin
Recipients of the Order of the Red Banner of Labour
Prima ballerinas
Ballerinas from the Russian Empire
Soviet ballerinas
Burials at Novodevichy Cemetery
ბუენავისტა (სუკრე)

ბუენავისტა (სუკრე)
ბუენავისტა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 107 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 898 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 61.79 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 144 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ლომასი

ლომასი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ტიერა-დე-კამპოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17 კმ². მოსახლეობა — 49 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
პალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლომასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პალენსიის მუნიციპალიტეტები
ვლადიმერ მარღანია

ვლადიმერ მარღანია (დ. 8 თებერვალი, 1928, დრანდა, აფხაზეთის სსრ, ამიერკავკასიის სფსრ, სსრ კავშირი — გ. 6 სექტემბერი, 1958, აძუბჟა, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, მეკარე. სხვადასხვა დროს იცავდა სოხუმის „დინამოს“, სტალინოს „შახტიორის“, თბილისის „დინამოს“ და საბჭოთა კავშირის ოლიმპიური საფეხბურთო ნაკრების ღირსებას. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1952).
ბიოგრაფია
ფეხბურთის თამაში დაიწყო 1945 წელს. თბილისში გადმოსვლამდე თამაშობდა სოხუმის „დინამოსა“ და სტალინოს „შახტიორის“ შემადგენლობაში. თბილისის „დინამოში“ ასპარეზობისას (1947–1958) ჩაატარა საკავშირო ჩემპიონატის 212 შეხვედრა. არის საბჭოთა კავშირის პირველობის ორგზის ვერცხლისმედალოსანი 1951, 1953 წლებში და 1950 წლის გათამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი. სამჯერ შეიყვანეს საბჭოთა კავშირის 33 საუკეთესო ფეხბურთელთა სიაში. ჰელსინკის XV ოლიმპიური თამაშების მონაწილე საბჭოთა კავშირის ოლიმპიურ ნაკრებთან ერთად. ვლადიმერ მარღანია 30 წლის ასაკში ავტოკატასტროფაში დაიღუპა.
საინტერესო ფაქტები
სამჯერ იყო დასახელებული საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში.
გამოირჩეოდა სანიმუშო რეაქციითა და ეფექტური ნახტომებით. ითვლება თავისი დროის ერთ-ერთ უძლიერეს მეკარედ.
1956 წლის პირველ სექტემბერს საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებულებით საქართველოს სს რესპუბლიკაში ფიზიკური კულტურისა და სპორტის განვითარების საქმეში აქტიური მონაწილეობისა და 1956 წლის სსრ კავშირის ხალხთა სპარტაკიადაზე მაღალი სპორტული მიღწევებისათვის ვლადიმერ ჩიჩინოს ძე მარღანია დაჯილდოვდა საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით.
1968 წელს თბილისის „დინამოს“ სტადიონის რადიორედაქციამ გამოაცხადა კონკურსი-კითხვარი, რომელსაც უნდა გამოევლინა საქართველოს ფეხბურთელთა სიმბოლური ნაკრები 1921 წლიდან 1968 წლამდე. რადიორედაქციამ მიიღო 780 საკონსკურსო წერილი. მიღებული წერილების საფუძველზე ვლადიმერ მარღანია 380 ხმით აღნიშნული სიმბოლური ნაკრების შემადგენლობაში მოხვდა. გამოკითხვის შედეგად, საქართველოს 1921–1968 წლების სიმბოლურ ნაკრებში შევიდნენ: მეკარე: ვლადიმერ მარღანია; მცველები: ვლადიმერ ელოშვილი, ნიაზ ძიაპშიპა, მურთაზ ხურცილავა, გივი ჩოხელი; ნახევარმცველები: გიორგი სიჭინავა, შოთა იამანიძე; თავდამსხმელები: სლავა მეტრეველი, ბორის პაიჭაძე, ავთანდილ ღოღობერიძე, მიხეილ მესხი.
მიღწევები
საკლუბო
დინამო თბილისი
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი
ვიცე-ჩემპიონი: 1951, 1953
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1950
სანაკრებო
საქართველოს სსრ ნაკრები
ვიცე-ჩემპიონი: 1956
ინდივიდუალური
№3: 1950, 1951, 1953
ლიტერატურა
ბიბლიოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
თბილისის „დინამოს“ ოფიციალური საიტი
საქართველოს სპორტის და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო
კომენტარები
სქოლიო
დაბადებული 8 თებერვალი
დაბადებული 1928
გარდაცვლილი 6 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1958
ქართველი ფეხბურთელები
საბჭოთა ფეხბურთელები
სოხუმის დინამოს ფეხბურთელები
თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
დონეცკის შახტარის ფეხბურთელები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
ვლადიმერ
ზურაბ გიგოლაშვილი

ზურაბ გიგოლაშვილი (დ. 1 ოქტომბერი, 1957, ქ. გორი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.
სწავლობდა მოსკოვის კოოპერაციული ინსტიტუტის თბილისის ფილიალის დაუსწრებელ განყოფილებაზე. სხვადასხვა დროს გორის თბომეურნეობის ოპერატორი, საქართველოს სამომხმარებლო კოოპერატივების ცენტრალური კავშირის (ცეკავშირი) გორის ბაზის მუშა, გორის რაიონის მეჯვრისხევის სასოფლო საბჭოს მოლარე-მოანგარიშე, მეჯვრისხევის სასოფლო კოოპერატივის მაღაზიის გამგე, ამავე სოფლის მეფრინველეობის ფაბრიკის დასახლების სახლმმართველი. 1990-1991 წლებში საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი: საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა-თავისუფალი საქართველო“, „მერაბ კოსტავას საზოგადოება“, ეკონომიკური რეფორმის კომისიის, კერძო საკუთრებისა და პრივატიზაციის ქვეკომისიის წევრი; ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
ზურაბ გიგოლაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 1 ოქტომბერი
დაბადებული 1957
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
პინაბაკდაო

პინაბაკდაო (ოფიციალურად პინაბაკდაოს მუნიციპალიტეტი; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 18 136 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Pinabacdao Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
სამარის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
მიკელ ოიარსაბალი

მიკელ ოიარსაბალი (დ. 21 აპრილი, 1997) — ესპანელი ფეხბურთელი. ესპანური „რეალ სოსიედადისა“ და ესპანეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების გარემარბი, შემტევი. ნათამაშები აქვს ესპანეთის 18, 19, 21 და 23 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებებში.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 21 აპრილი
დაბადებული 1997
ესპანელი ფეხბურთელები
2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
რეალ სოსიედადის ფეხბურთელები
კუშ-ელგა (ბელებეის რაიონი)

კუშ-ელგა (ბელებეის რაიონი)
კუშ-ელგა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 37 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩაშკირები შეადგენენ (68 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბელებეის რაიონის სოფლები
ქართული ლეგიონი (1914-1918)

ქართული ლეგიონი (1914-1918)
ქართული ლეგიონი — ქართული ეთნიკური სამხედრო შენაერთი, რომელიც ჩამოყალიბდა ოსმალეთის იმპერიაში, პირველი მსოფლიო ომის დროს, 1914 წელს.
ქართული ლეგიონი შეიქმნა გერმანიის იმპერიის სარდლობისა და „საქართველოს განთავისუფლების კომიტეტის“ ხელმძღვანელობით. მისი მეთაური ლეო კერესელიძე. ლეგიონის და კომიტეტის მიზანი იყო საქართველოს გათავისუფლება რუსეთის იმპერიიდან გერმანიისა და ოსმალეთის დახმარებით. თავდაპირველად ლეგიონი ექვემდებარებოდა ტრაპიზონის ვალს და ოსმალეთის მე-3 არმიას. შემდეგ გადავიდა გერმანელთა დაქვემდებარებაში. ლეგიონს არსებობის მთელ მანძილზე პატრონაჟს უწევდა ოსმალეთში მდებარე გერმანიის საექსპედიციო კორპუსი. გერმანიას ლეგიონის შენახვა წლიურად 120 ათასი ფრანკი უჯდებოდა. გერმანელთა მხრიდან მის საქმიანობას კურირებდა სამხედრო მრჩეველი ჰორსტ შლიპაკი. ლეგიონი ითვლიდა 800-მდე მებრძოლს და მთლიანად გერმანულ ყაიდაზე იყო გაწვრთნილი. ის განლაგებული იყო ლაზისტანში, ქალაქ ვიწეში, დროებით ასევე იდგა ტრაპიზონში. ლეგიონის შესავსებად კომიტეტი ეძებდა ლაზებს და ტყვედ ჩავარდნილ ქართველებს. ლეგიონს გააჩნდა საკუთარი დროშა და უნიფორმა. 1916 წელს ლეგიონი გარდაიქმნა ბატალიონად. 1916 წლის ბოლოს ბატალიონმა მიიღო რკინის ნახევარმთვარის მედალი. 1917 წლის დამდეგს ოსმალეთმა და გერმანიამ ბატალიონის დაშლა გადაწყვიტეს. მაისისთვის კომიტეტმა შეძლო ლეგიონის გაყვანა ფრონტიდან და განთავსება რუმინეთში, სადაც ბატალიონმა ერთი წელი დაჰყო, მაგრამ საომარ მოქმედებებში მონაწილეობა აღარ მიუღია. 1918 წლის სექტემბერში, საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ 140 ადამიანი ქართული ლეგიონიდან საქართველოს არმიაში ჩაირიცხა პოლკის სტატუსით და სახელწოდების შენარჩუნებით. პოლკის მეთაური იყო ლეო კერესელიძე. პოლკმა ნ. მაღალაშვილის მეთაურობით მონაწილეობა მიღო სომხეთ-საქართველოს ომში. მან იარსება 1921 წლის მარტამდე, საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციამდე
„ქართული ლეგიონის“ წევრებს შორის იყვნენ: ლეო კერესელიძე (მეთაური), ნესტორ მაღალაშვილი (შტაბის უფროსი), პორფირე გვიშიანი (მეტყვიამფრქვევეთა რაზმის უფროსი), სერგო ლაბაძე (მეტყვიამფრქვევეთა რაზმის უფროსი), შალვა წერეთელი (ასეულის მეთაური), ალექსანდრე ცაგურიშვილი (პორუჩიკი), ლავრენტი მანჯავიძე (პორუჩიკი) და სხვ.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს განთავისუფლების კომიტეტი
ქართული ლეგიონი (1941–1945)
ლიტერატურა
პირველი მსოფლიო ომი
ქართული ნაციონალიზმი
საქართველოს სამხედრო ერთეულები და ფორმირებები
თეთრი ნილოსის შტატი

თეთრი ნილოსის შტატი — სუდანის შტატი, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთით, ცისფერი ნილოსის რეგიონში. შედგება 4 ოლქისაგან.
ფართობი 30 411 კმ².
მოსახლეობა 1 730 588 კაცი (2008).
ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი რაბაკი.
შტატს სამხრეთიდან ესაზღვრება სამხრეთი სუდანი.
რესურსები ინტერნეტში
სუდანის შტატები
სუდანის შტატები
Lasioglossum jubatum

Lasioglossum jubatum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1904 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
jubatum
ლევანის ტბა

ლევანის ტბა — მყინვარული ტბა საქართველოში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სამსრის ქედზე, მთა გოდორების სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე, ღრმა ტროგულ ხეობაში, ზღვის დონიდან 2815 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,06 კმ², აუზის ფართობი 1,38 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 2,8 მ. წყლის მოცულობა 0,12 მლნ. მ³. სიღრმეები ნაპირთან სწრაფად მატულობს, ხოლო შემდეგ თანდათან იზრდება და სამხრეთ ნახევარში მაქსიმუმს აღწევს. ტბაში სიღრმეები თითქმის თანაბრადაა გადანაწილებული. აღსანიშნავია ტბის ქვაბულის ფერდობების სიციცაბე. საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. მაღალი დონე აქვს ზაფხულზე, დაბალი — ზამთარში. წყალი სუსტადაა მინერალიზებული. ტბის სუფთა და გამჭვირვალე წყალი მოლურჯო-ცისფერია. ცოცხალი ორგანიზმებით ღარიბია.
სქოლიო
სამცხე-ჯავახეთის მხარის ტბები
Argentina at the 1924 Summer Olympics

Argentina at the 1924 Summer Olympics in Paris, France was the nation's fourth appearance out of seven editions of the Summer Olympic Games. Argentina sent to the 1924 Summer Olympics its first national team, under the auspices of the Argentine Olympic Committee (Comité Olímpico Argentino), 77 athletes (all males) that competed in 39 events in 11 sports. They brought home Argentina's inaugural batch of Olympic medals, one gold in a team sport, three silver and two bronze; the latter five medals for individual achievement.
Medalists
Aquatics
Swimming
Ranks given are within the heat.
Athletics
Ten athletes represented Argentina in 1924. It was the nation's debut appearance in the sport. Brunetto took a silver medal in the triple jump, and briefly held the Olympic record in the event.
Ranks given are within the heat.
Boxing
Ten boxers represented Argentina at the 1924 Games. It was the nation's second appearance in boxing. Argentina won its first medals in the sport, taking four medals total but no championships.
Cycling
Five cyclists represented Argentina in 1924. It was the nation's debut in the sport.
Road cycling
Ranks given are within the heat.
Track cycling
Ranks given are within the heat.
Fencing
Thirteen fencers, all men, represented Argentina in 1924. It was the nation's second appearance in the sport, and first since 1900. Larraz matched the country's best individual fencing result to date, set in 1900, at fifth place.
Men
Ranks given are within the pool.
Polo
Argentina sent a polo team to the Olympics for the first time in 1924. In the round-robin tournament, defeated Spain handily in its first game. The second game for Argentina was against the United States, who had already won their other three games and could clinch the gold by beating Argentina. The South Americans were able to come from behind late in the match, however, and defeat the United States. They then beat Great Britain and France to secure the championship.
Ranks given are within the pool.
Rowing
Nine rowers represented Argentina in 1924. It was the nation's debut in the sport.
Ranks given are within the heat.
Sailing
Five sailors represented Argentina in 1924. It was the nation's debut in the sport.
Shooting
Eight sport shooters represented Argentina in 1924. It was the nation's debut in the sport.
Tennis
Men
Weightlifting
References
External links
Official Olympic Reports
International Olympic Committee results database
Nations at the 1924 Summer Olympics
1924
Olympics
მორატინოსი

მორატინოსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ტიერა-დე-კამპოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 29,40 კმ². მოსახლეობა — 62 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
პალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
მორატინოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პალენსიის მუნიციპალიტეტები
შალომი

შალომი — ებრაული ყოველკვირეული გაზეთი, რომელიც გამოიცემა თურქეთში. მისი სახელი წარმოშობილია ებრაული მისასალმებელი სიტყვიდან „შალომ“. იგი დააარსა თურქ ებრაელმა ჟურნალისტმა ავრამ ლეიონმა 1947 წლის 29 ოქტომბერს. იბეჭდება სტამბოლში. გაზეთი გამოდის თურქულ ენაზე. რედაქტორია იაკუპ ბარკასი. ტირაჟი დაახლოებით 5,000-ია.
რესურსები ინტერნეტში
შალომის ოფიციალური საიტი
თურქეთის გაზეთები
თურქულენოვანი გაზეთები
დომენიკო ფონტანა

დომენიკო ფონტანა (დ. 1543 — გ. 28 ივნისი, 1607, ნეაპოლი) — იტალიელი არქიტექტორი და ინჟინერი, ადრეული ბაროკოს წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
ფონტანა დაიბადა 1543 წელს ქალაქ მელიდეში (დღეს შვეიცარია). 1563 წელს იგი გადავიდა რომში, რომ შეესწავლა არქიტექტურა. რომში, ფონტანას მფარველობას უწევდა კარდინალი მონტალტო, ვისი დავალებითაც ააშენა სანტა მარია მაგგიორეს ეკლესიაში სამლოცველო. ასევე „Palazzo Montalto“. 1585 წელს კარდინალი მონტალტო გახდა პაპი სიქსტუს V და დანიშნა ფონტანა მთავარ არქიტექტორად პაპის კურიაში. ამ პერიოდის განმავლობაში, ფონტანამ შექმნა პროექტები რეკონსტრუქციისა და ახალი მშენებლობისთვის პალაზო პერეთის, ქვირინულ და ლატერანულ სასახლეების, ოთხი შადრევანიდან სამზე ქვირინალზე, ვატიკანის ბიბლიოთეკის შენობაზე და დაასრულა წმინდა პეტრეს ტაძრის გუმბათის მშენებლობა. ფონტანამ უხელმძღვანელა წმინდა პეტრეს ბაზილიკის წინ მოედანზე ეგვიპტური ობელისკის დაყენებას, 1586 წელს.
პაპი სიქსტუს V გარდაცვალების (1592) შემდეგ, საცხოვრებლად გადავიდა ნეაპოლში, სადაც მან შეიმუშავა პროექტები ნავსადგურის რეკონსტრუქციისთვის და „პალაცო რეალის“ მშენებლობისთვის. ამავდროულად ფონტანა აწარმოებდა არხის გაყვანილობას მდინარე სარნოს ერთ-ერთი წყაროდან ტორე-ანუნციატამდე. ამავე დროს, მიწისქვეშა გვირაბის მშენებლობისას ერთ-ერთი გორაკის ქვეშ, მან აღმოაჩინა ძველი რომაული ქალაქის კედლის ნაწილი. მხოლოდ საუკუნე-ნახევრის შემდეგ დადგინდა, რომ ეს იყო პომპეის. ფონტანა გარდაიცვალა ნეაპოლში, 1607 წელს.
გალერეა
ლიტერატურა
Giovanni Baglione: Le vite de pittori, scultori et architetti. Dal pontificato di Gregorio XIII del 1572 in fino a'tempi di Papa Urbano ottavo nel 1642. Rom 1642, S. 84–86.
დაბადებული 1543
გარდაცვლილი 28 ივნისი
გარდაცვლილი 1607
იტალიელი არქიტექტორები
იტალიელი მხატვრები
სტარობალაპანოვო

სტარობალაპანოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 264 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 63 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტაშბულატოვო, რომელიც დაშორებულია 6 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
ძლევიჯვარი

ძლევიჯვარი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (გიგანტი თემი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე აღმოსავლეთ ფრონის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 730 მეტრი, ქარელიდან 9 კილომეტრზე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 788 ადამიანი.
ცნობილი ადამიანები
სოფელში დაიბადა ქართველი ძიუდოისტი შოთა ხაბარელი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები
თოფჩუ

თოფჩუ — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,431 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ისმაილის რაიონის სოფლები