PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
იკარაი-დი-მინასი

იკარაი-დი-მინასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 680 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟანაუარიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 746 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.18 კმ²-ზე. ფართობი 625 664 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
List of monuments in Kurta Municipality

List of monuments in Kurta Municipality
The monuments in the Kurta Municipality is a group of cultural heritage sites registered by the government of Georgia on the territory of the de jure Kurta Municipality, which has been under the control of South Ossetia, an entity with limited international recognition, since the 2008 Russo-Georgian War. Due to the continued presence of the Russian troops, Georgia, in accordance to its Law on Occupied territories (Article 7.4), holds Russia responsible for the protection of cultural heritage in the area.
The table lists a monument, its location and dating as well as the status attached to it by the Georgian authorities and the number assigned in the registry by the National Agency for Cultural Heritage Preservation of Georgia, which is available online as a GIS portal. The Agency broadly classifies the heritage sites into three groups: 1) the objects without a status, 2) immovable monuments of cultural heritage, and 3) immovable monuments of national significance.
See also
List of Cultural Heritage Monuments of Georgia
References
Kurta
მერაბ ანთაძე

მერაბ ანთაძე (დ. 4 აგვისტო, 1952, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი მოლდოვის რესპუბლიკაში 2014 წლის მაისის თვიდან დღემდე.
ბიოგრაფია
1975 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის გეოლოგიის ფაკულტეტი; 1991–1997 წლებში მუშაობდა საგარეო საქმეთა სამინისტროში სხვადასხვა დიპლომატიურ თანამდებობებზე; 1997–1998 წლებში მუშაობდა საქართველოს პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტში წამყვან სპეციალისტად; 1998 წლიდან 2006 წლის ივლისამდე იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე. 2002 წელს მიენიჭა საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის დიპლომატიური რანგი. 2006 წლის 21 ივლისს დაინიშნა საქართველოს სახელმწიფო მინისტრად კონფლიქტების მოგვარების საკითხებში; 2007 წლის ივლისიდან კვლავ დაინიშნა საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილედ. 2007–2008 წლებში იყო საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი უკრაინაში. 2009 წლის 1 იანვრიდან 2014 წლის 2 იანვრამდე საქართველოს მუდმივი წარმომადგენელი იყო დემოკრატიისა და ეკონომიკური განვითარების ორგანიზაცია „სუამში“.
ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი.
სქოლიო
დაბადებული 4 აგვისტო
დაბადებული 1952
ქართველი დიპლომატები
Knefastia hilli

Knefastia hilli is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Description
The length of the shell varies between 35 mm and 58 mm.
Distribution
This species occurs in the Caribbean Sea off Panama.
References
B. Landau and C. Marques da Silva. 2010. Early Pliocene gastropods of Cubagua, Venezuela: Taxonomy, palaeobiogeography and ecostratigraphy. Palaeontos 19:1-221
External links
E. Petuch, A new Molluscan Faunule from the Caribbean Coast of Panama; The Nautilus v. 104 (1990); Bailey-Matthews Shell Museum, American Malacologists, Inc. Delaware Museum of Natural History.
Gastropods.com: Knefastia hilli
hilli
Gastropods described in 1990
სომანეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

სომანეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაყის სამხრეთით 1,5 კმ-ზე, ნასოფლარ სომანეთზე. თარიღდება XIX საუკუნით.
ეკლესია დარბაზულია (7,8X5,3 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით, რიყის ქვითა და აგურით ძველ ნაეკლესიარზე, რომლის მხოლოდ ნაშთია შემორჩენილი. დასავლეთით სწორკუთხა შესავლელია. არაწესიერი ფორმის ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია. მსგავსი სარკმლებია სამხრეთით და დასავლეთით. აფსიდში სამი პატარა ნიშია. საკურთხევლის დამრეც კონქში ჩასმულია პატარა სარეზონატორო ქვევრი. დარბაზის ნახევარწრიული კამარის საბჯენი თაღები გრძივი კედლების და დასავლეთის კუთხის მარტივ პილასტრებს ეყრდნობა.აღმოსავლეთ ფასადის ფრონტონზე აგურის წყობით გამოყვანილია შეღრმავებული ჯვარი. შემორჩენილია სამსაფეხურიანი აგურის ლავგარდნის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
Duff Islands

Duff Islands
The Duff Islands are a small island group lying to the northeast of the Santa Cruz Islands in the Solomon Islands province of Temotu. They are also sometimes known as the Wilson Islands.
Location and geography
The islands are located at 9°51'48" S. lat., 167°4'48" E. long.
The Duff Islands consist of:
Taumako, the main island, with nearby Tahua, Tohua, and Tatumotu
The Bass Islands: Lua, Kaa and Loreva
Treasurer's Islands: Tuleki (Nula), Elingi (Obelisk Island), Te Aku (Te Ako), Lakao and Ulaka
Frequently, Hallie Jackson Reef is mentioned in the context of the Duff islands, although it is located 45 km west of that 32 km long island chain, and although it is not an island, at most a submarine reef. In the Sailing Directions of 1969 Hallie Jackson Reef is described as a reef 24 feet deep, at 9°44'S, 166°07'E. The corresponding current (2017) publication no longer has any mention of the reef.
Local population
The Duff Islands were settled by the Lapita people about 900 BC. They were followed by Melanesians and then Polynesians in the mid-1400s. The modern inhabitants of the Duff Islands are Polynesians, and their language, Vaeakau-Taumako, is a member of the Samoic branch of Polynesian languages. On the islands of Duff live about 500 people. The traditional way of life consists of subsistence farming and fishing. Taumako has no roads, airport, telephones, or electricity. Contact with outsiders comes by battery-powered marine radio and the occasional cargo ship.
European Contact
The first recorded sighting by Europeans of the Duff Islands was by the Spanish expedition of Pedro Fernández de Quirós where it anchored on 8 April 1606. Its inhabitants named the islands as Taumako. They were charted by Quirós as Nuestra Señora del Socorro (Our Lady of Succour in Spanish).
The Duff Islands were named after missionary ship Duff, captained by James Wilson, which reached them in 1797.
Traditional navigation
Studies of David Lewis and Marianne (Mimi) George identified that traditional Polynesian navigational techniques were still preserved in these islands.
See also
Melanesia
Oceania
Pacific Islands
Pacific Ocean
Polynesian outlier
Three other Bass islands
References
Duff Islands, Solomon Islands, solomonislands.com.sb
Ben Finney and Sam Low, "Navigation", in K.R. Howe (ed.), Vaka Moana: Voyages of the Ancestors, Bateman, 2007.
Specific
External links
The Vaka Taumako Project
Islands of the Solomon Islands
Polynesian outliers
Archipelagoes of the Pacific Ocean
ქართულ-იტალიური ლექსიკონი (1629)

ქართულ-იტალიური ლექსიკონი (1629)
ქართულ-იტალიური ლექსიკონი — 1629 წელს ქალაქ რომში გამოცემული პირველი ქართულენოვანი ნაბეჭდი წიგნი. შეიცავს 3084 სიტყვას. ლექსიკონი შედგენილია სტეფანო პაოლინის მიერ ნიკიფორე ირბახის დახმარებით, რომელიც თეიმურაზ I–ის ელჩი იყო საქართველოდან დასავლეთის ქვეყნებში. ლექსიკონის სრული სათაურია:
აღწერილობა
ლექსიკონში ტექსტი სამ სვეტადაა განაწილებული: პირველ სვეტს ქართული სიტყვები შეადგენს; მეორე სვეტში ქართული სიტყვის ლათინური ტრანსლიტერაციაა მოცემული სიტყვებზე მახვილებითურთ; მესამე სვეტში კი ქართული სიტყვების იტალიური განმარტებებია. ლექსიკონში ხშირია ქართული სიტყვების არაზუსტი დაწერილობა (აგმოსაულეტი, ადვილიდ, აგმოზენებული, აბრეშომი და სხვა). ეს შეცდომები გამოწვეულია ლექსიკონის შემდგენლის – პაოლინის ქართული ენის თავისებური ბგერების გაურკვევლობა. მართალია მას ქართველი ნიკიფორე ირბახი ეხმარებოდა, მაგრამ გაურკვეველია ლექსიკონის შედგენისას კონკრეტულად რაში მიიღო მან მონაწილეობა და და რა გაკეთდა მის გარეშე. ორთოგრაფიული შეცდომების სიმრავლემ გამოიწვია ნიკიფორე ირბახის წარმომავლობისა და ეროვნების შესახებ აზრთა სხვადასხვაობა, მიუხედავად იმისა, რომ წიგნის თავფურცელზე იგი ქართველადაა მოხსენიებული. მიხეილ თამარაშვილის აზრით, ნიკიფორე ქართველ დიდებულთა წრიდან უნდა ყოფილიყო, მისი მამა კი ქართველთა ჯარის სარდალი. დავით კარიჭაშვილი სხვადასხვა გარემოებებზე დაკვირვებით ასკვნის, რომ ნიკიფორე ირბახი იგივე ნიკიფორე მიტროპოლიტია, ნიკოლოზად წოდებული, რომელიც ეროვნებით ბერძენი იყო. სწორედ ნიკიფორე ირბახის ბერძნული წარმომავლობით ხსნის დავით კარიჭაშვილი ლექსიკონში არსებულ შეცდომებს. მის მოსაზრებას ამყარებს ის ფაქტიც, რომ ლექსიკონში ქართულ სიტყვათა ნაცვლად არაერთ ადგილას ბერძნულია მითითებული: „მამაკაცის“ ნაცვლად წერია „ანირი“; „მეფის“ ნაცლად – „ვასილია“; „ცხენი“ – „იპო“ და სხვა. დავით კარიჭაშვილს ლექსიკონში ქართული სიტყვების ბერძნულით შეცვლის სულ 47 მაგალითი მოჰყავს.
ქართული სიტყვანი
ქართული–იტალიური ლექსიკონის 3084 სიტყვა პირველი მცდელობაა ქართულენოვანი სიტყვების ანბანურ რიგზე დალაგებისა, სტეფანო პაოლინის გამოცემაში პირველადაა მოცემული ქართული სიტყვანი. უცნობია, ვინ შეადგინა სიტყვანი. არნოლდ ჩიქობავამ ეჭვქვეშ დააყენა, რომ რომში ჩასულმა ნიკიფორე ირბახიმ 3084 ქართული სიტყვა ზეპირად, წყაროების გამოყენების გარეშე შეადგინა. იგი მიიჩნევს, რომ სიტყვანი სხვაენოვანი (სავარაუდოდ ბერძნული) ლექსიკონის სიტყვანიდან გამოკრებილი მასალის ქართულ ენაზე თარგმნით შედგა. ამით ხსნის იგი „უთარგმნი“ ბერძნული სიტყვების არსებობას ლექსიკონში.
სქოლიო
ქართული ენა
ლექსიკონი
ლებკუხენი

ლებკუხენი (გერმანული გამოთქმა: [ˈleːpˌku:xn]; (გამოთქმა) ასევე: ჰონიგკუხენი ან პფეფერკუხენი), არის თაფლით დაკბილებული გერმანული ტკბილეული. შეიძლება იყოს როგორც ორცხობილა, ისე ნამცხვარი. ლებკუხენი ტრადიციული საშობაო დესერტია გერმანიაში და წააგავს ჯანჯაფილის საშობაო ნამცხვარს.
ეტიმოლოგია
სიტყვა "ლებკუხენში" გაურკვეველია -ლებ პრეფიქსის წარმომავლობა. არსებობს ვერსია, რომ ის მოდის ლათინური სიტყვიდან libum (ბრტყელი პური), გერმანული სიტყვებიდან Laib (პური) და lebbe (ძალიან ტკბილი). მეორე ვერსიის თანახმად, ის მოდის ძველი ტერმინიდან Leb-Honig და ნიშნავს საკმაოდ მყარ, კრისტალიზებულ თაფლს, რომელიც პირდაპირ სკიდან არის აღებული. მისი გამოყენება მხოლოდ ცხობაში ხდება. ხალხური ეტიმოლოგია ხშირად ამ სახელს უკავშირებს Leben (სიცოცხლეს), Leib (სხეულს) ან Leibspeise (საყვარელ საკვებს). კუხენი კი ნიშნავს "ნამცხვარს".
ისტორია
დღევანდელი ლებკუხენის წინამორბედს "თაფლის ნამცხვარს" უწოდებდნენ და მისი ისტორია ეგვიპტელების, ბერძნებისა და რომაელების ხანიდან მოდის. მათ სჯეროდათ, რომ თაფლი, მათთვის ერთადერთი მაშტაბურად ხელმისაწვდომი ტკბილეული, ღვთაებათა საჩუქარი იყო და ჰქონდა მაგიური და სამკურნალო ძალა. თაფლის ნამცხვრებს ასევე ატარებდნენ თილისმად, ბრძოლაში ან ბოროტი სულებისგან დასაცავად.
მცხობელებმა შეამჩნიეს, რომ თაფლიანი ცომი ბუნებრივ ფერმენტაციას განიცდის, როცა რამდენიმე კვირა გრილ ადგილას ინახება, ქმნის ბუშტებს, რაც აუმჯობესებს პურის ხარისხს. ლებკუხენის ცომს ძირითადად ნოემბერში ამზადებდნენ, დეკემბერში კი, ფერმენტაციის დასრულებისას, აცხობდნენ.
გერმანული ლებკუხენი მე-13 საუკუნეში, ფრანკონიაში, ბერებმა გამოიგონეს. ლებკუხენის მცხობელები დაფიქსირდნენ ჯერ კიდევ 1296 წელს ულმში, ხოლო 1395 წელს ნიურნბერგში. დღეს ამ ნამცხვრის ყველაზე ცნობილი ექსპორტიორი ნიურნბერგერ ლებკუხენია (Nürnberger Lebkuchen).
დღეს
1808 წლიდან, ნიურნბერგ ლებკუხენის ერთ-ერთ სახეობას, რომელიც ფქვილს არ შეიცავს, ელისენლებკუხენს (Elisenlebkuchen) უწოდებენ. არ არის ცნობილი, ელისე იყო ჯანჯაფილის პურის მცხობლის ქალიშვილი თუ ჯარის მეთაურის ცოლი. 1996 წლიდან ნიურნბერგერ ლებკუხენი წარმოშობის დაცული აღნიშვნაა, რაც ნიშნავს, რომ ამ სახელის მოსაპოვებლად ტკბილეული ქალაქის საზღვრებში უნდა მზადდებოდეს.
სახეობები
ლებკუხენის გემო შეიძლება იყოს როგორც ცხარე, ისე ტკბილი და სხვადასხვა ფორმისაა, თუმცა მრგვალი ყველაზე გავრცელებულია. ინგრედიენტებში, როგორც წესი, შედის თაფლი, სანელებლები, როგორიცაა ანისული, ქინძი, ჯანჯაფილი, ილი და კაკალი, ნუში, თხილი ან დაშაქრული ხილი. როგორც წესი, ისინი დაფარულია ძალიან მუქი შოკოლადით, მაგრამ ზოგი მათგანი არ არის დაფარული.
ლებკუხენი ჩვეულებრივ რბილია, მაგრამ არსებობს მათი უფრო მყარი ვერსია - Lebkuchenherzen ("ლებკუხენის გული"), რომლებიც განსაკუთრებით ხშირად გვხვდება საახალწლო ბაზრობაზე. მათ ასევე სუვენირებად ყიდიან ოქტობერფესტზე და მათზე აღბეჭდილია მოსიყვარულე, სარკასტული ან უხამსი შეტყობინებები.
ნამცხვრის კიდევ ერთი ფორმაა "ჯადოქრის სახლი" (Hexenhäusl ან Hexenhäuschen), რომელიც პოპულარული გახდა ჰანზელისა და გრეტელის შესახებ ზღაპრების გამო.
გერმანიაში არის ჯანჯაფილის ნამცხვრის კაცის ექვივალენტი, სახელად Honigkuchenpferd ("თაფლის ტორტის ცხენი").
სქოლიო
გერმანული სამზარეულო
გერმანული დესერტები
აუკალიამის რაიონი

აუკალიამის რაიონი — რაიონი პერუში, ლიმის რეგიონის უარალის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 145 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 846 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 716.84 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლიმის რეგიონის რაიონები
უარალის პროვინციის რაიონები
გიორგიწმინდის ღვთისმშობლის მეორე ეკლესია

გიორგიწმინდის ღვთისმშობლის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ გიორგიწმინდის ჩრდილოეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება XVIII-XIX საუკუნეებია მიჯნით. 2007 წელს ადგილობრივმა მოსახლეობამ ძეგლი სპეციალისტებთან შეთანხმების გარეშე გაარემონტეს, რის შედეგადაც მას თავდაპირველი სახის განმსაზღვრელი არაერთი საყურადღებო დეტალი დაკარგული აქვს.
ეკლესია დარბაზულია (8,2×5,5 მეტრი) ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და მოყვითალო ფერის კირის დუღაბით. კუთხეებში შედარებით უფრო მოზრდილი ქვებია გამოყენებული კარ-სარკმლების წირთხლები, კამარა, კონქი. საბჯენი თაღები მთლიანად აგურისაა. წყობა ირეგულარულია, ტლანქია.
ერთ-ერთი შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან აქვს. იგი გარედან შეისრულთაღოვანი, შიგნით კი ხის მსხივილი ძელით იყო გადახურული შემორჩენილი (შემორჩენილია კვალი და ძვლის მცირე ნაწილი). აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელში გაჭრილია დაბალი, ბრტყლად გადახურული სარკმელი. სარკმლის ორ მხარეს, სიმეტრიულად თითო თაღოვანი ნიშაა მოწყობილი. საკურთხევლის სარკმლის გარდა, თითო მსგავსი სარკმელი სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში და დასავლეთ ნაწილშიცაა. სამივე სარკმელი თითქმის ერთ დონეზე განლაგებული, ეკლესიის დარბაზი მოკლეა და გეგმით კვადრატს უახლოვდება (დარბაზის სიგრძე ორმოცდაათიოდე სანტიმეტრით სწარბობს მის სიგანეს).
გრძივი კედლები და კამარა წყვილი პილასტრითაა და მათზე გადაყვანილი, ნახევარწრიული საბჯენი თაღით, დაახლოებით ორ თანაბარ ნაწილად იყოფა. თაღის ქუსლებთან მოთეთრო ქვის, ტლანქად დამუშავებული. თაროსებრი იმპოსტებია. ასეთივე იმპოსტებია სატრიუმფო თაღისა და დასავლეთ კედლის მიმდებარედ. შეკიდულა საბჯენი თაღების ქუსლებთანაც.
დამახასიათებელია კამარის წყობა. კამარის ორივე მონაკვეთი შეკრული კამარის მსგავსადაა ნაწყობი — ორივე შედგება ოთხი სამკუთხა ნაწილისაგან, რომელთა წვეროები თავს კამარის ცენტრში ეკვრის. კამარის მსგავსად, არც კონქი ჩვეულებისამებრ ნაწყობი მისი ზედა ნაწილი კვერცხისებრი ფორმისაა, გამოყვანილია წრისებრად განლაგებული აგურების წყობით და რამდენიმე შემაღლებულია სატრიუმფო თაღის მიმართ. შიგნით ეკლესია შეთეთრებული ყოფილა.
შენობის ფასადებიდან მხოლოდ აღმოსავლეთ და სამხრეთ ფასადებია მორთული. აღმოსავლეთ ფასადზე ფრონტონის არეში, აგურის წყობის შეღრმავებით, გამოსახული იუო საფეხუროვან პოსტამენტზე დაყრდნობილი ჯვარი. რემონტის დროს, მის ნაცვლად ახალი ჯვარი გამოუსახავთ, ოღონდ გაცილებით დაბლა - სარკლის თავზე.
სამხრეთ ფასადზე შესასვლელი საფეხურით შეღრმავებულ, სწორკუთხა არეშია ჩასმული, რომელსაც საფეხუროვანი ფრიზი აგვირგვინებს. სამივე საფეხური აგურის თითო რიგითაა გამოყვანილი.
ეკლესიის ლავვარდანი და კედლების ზედა ნაწილი განახლებულია. თავდაპირველი ლავგარდანი მნიშვნელოვანი დანაკარგების გარეშე იყო შემორჩენილი. იგი შედგებოდა ჩვეულებრივად დაწყობილი და კუთხით წინწამოწეული აგურებით გამოყვანილი ოთხი რიგის მონაცველობით.
მთელი რიგი სახასიათო ნიშნებით, ეკლესია ახლოს დგას საგარეჯოს მუნიციპაიტეტის სოფელ გიორგიწმინდის ძველ ნაწილში, კოშკებს შორის მდგარ ღვთისმშობლის ეკლესიასთან. გამორიცხული არ არის, რომ ეს ეკლესიაც მღვდლის — ივანე კევლიშვილის მიერ იყოს აგებული.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვიქტორია ასათიანი

ვიქტორია ასათიანი (დ. 1 იანვარი, 1933, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1957–1960 წლებში იყო მეცნიერებათა აკადემიის ქირურგიისა და ჰემატოლოგიის ინსტიტუტის მეცნიერ–თანამშრომელი. 1960–1968 წლებში ონკოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის კიბოს ექსპერიმენტული ლაბორატორიის მეცნიერ–თანამშრომელი. 1968–1981 წლებში ამავე ინსტიტუტის ექსპერიმენტული ქიმიოთერაპიის ლაბორატორიის უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1981 წლიდან ონკოლოგიური სამეცნიერო ცენტრის სწავლული მდივანი. ავტორია 98 სამეცნიერო ნაშრომის, აქვს 4 საავტორო მოწმობა. ექიმი–ონკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.
1961 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა: „ძვლის ტვინის ტრანსპლანტაციის გავლენა გადანერგილი სიმსივნეების ზრდაზე“.
ჯილდოები
1998 - საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს საპატიო სიგელი
ლიტერატურა
ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 21
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1 იანვარი
დაბადებული 1933
ქართველი ექიმები
თბილისში დაბადებულები
უტრეხტის ზავი

უტრეხტის ზავი — საერთო სახელწოდება ორმხრივი სამშვიდობო ხელშეკრულებისა, რომლებითაც დასრულდა დამთავრდა ომი ესპანური მემკვიდრეობისათვის (1701-1714 წწ.), ზავი დაიდო 1713 წლის 11 აპრილს უტრეხტში და მას ხელი მოაწერეს ერთი მხრივ საფრანგეთსაა და ყველა მის მოწინააღმდეგეს (ინგლისს, ესპანეთსა და სხვა, საღვთო რომის იმპერიის გამოკლებით) შორის; 1713 წლის 13 ივლისს - ესპანეთსა და ინგლისს, ესპანეთსა და სავოიას შორის მოგვიანებით, 1714 წ. 26 ივლისს ესპანეთსა და ჰოლანდიის რესპუბლიკასა და 1715 წ. 6 თებერვალს ესპანეთსა და პორტუგალიას შორის).
უტრეხტის ზავმა დაადასტურა ესპანეთის იმპერიის ნაწილობრივი დაყოფა და დიდი ხნით უზრუნველყო ინგლისის საზღვაო და კოლონიური უპირატესობა. ინგლისმა ესპანეთისაგან მიიღო გიბრალტარი, მაონი (მენორკის კუნძულზე), ასიენტოს უფლება და საფრანგეთის მთელი რიგი სამფლობელოები ჩრდილოეთ ამერიკაში. ესპანეთის სამეფო ტახტზე აღიარეს ბურბონთა უფლება. 1714 წლის მარტში უტრეხტის ზავის დამატების სახით დაიდო რაშტატის ზავი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
"The Treaties of Utrecht (1713)"
Article X of the treaty between Great Britain and Spain
XVIII საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
Reshetylivka Raion

Reshetylivka Raion was a raion (district) in Poltava Oblast of central Ukraine of Poltava. The raion's administrative center was the urban-type settlement of Reshetylivka. The raion was abolished and its territory was merged into Poltava Raion on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Poltava Oblast to four. The last estimate of the raion population was
References
Former raions of Poltava Oblast
1923 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
სტარობურნოვო

სტარობურნოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 862 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 100 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (71 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბირსკის რაიონის სოფლები
Huaraz Province

Huaraz Province
The Huaraz Province is one of twenty provinces of the Ancash Region in Peru. It was created on August 5, 1857 during the presidency of Ramón Castilla. Geographically, the province is located over the Callejón de Huaylas and the western slopes of the Cordillera Negra.
The Regional Museum of Archaeology is located in the Huaraz district. Some other highlights of the province are the Pumacayán hill, the hot springs of Monterrey (at 6 km or 4 mi from the city) and the Willkawain archaeological sites, at to the north of Huaraz, in village of Paria, in the Independencia district.
Geography
The Cordillera Blanca and the Cordillera Negra traverse the province. Some of the highest peaks of the province are Pucaranra, Chinchey, Tocllaraju and Huantsán. Other mountains are listed below:
At 30 kilometres (20 mi) from Huaraz, by the route Huaraz–Casma that crosses the Cordillera Negra, there is a place named Punta Callan in the summit of this mountain range. It offers a panoramic sight of the Cordillera Blanca and the Callejón de Huaylas.
Political division
Huaraz is divided into twelve districts, which are the following:
Cochabamba
Colcabamba
Huanchay
Huaraz
Independencia
Jangas
La Libertad
Olleros
Pampas
Pariacoto
Pira
Tarica
Ethnic groups
The province is inhabited by indigenous and mestizo citizens of Quechua descent. Spanish is the language which the majority of the population (63.43%) learnt to speak in childhood, 36.28% of the residents started speaking using the Quechua language (2007 Peru Census).
See also
Administrative divisions of Peru
Pallqaqucha
Tullpaqucha
References
External links
Official web site of the Huaraz Province
Provinces of the Ancash Region
Mihai Beniuc

Mihai Beniuc (20 November 1907 – 24 June 1988) was a Romanian socialist realist poet, dramatist, and novelist.
He was born in 1907 in Sebiș, Arad County (at the time in Austria-Hungary), and attended the Moise Nicoară High School in Arad. In 1931 he graduated from the University of Cluj, majoring in psychology, philosophy and sociology. This was reflected in his writing, particularly in his novels. At the end of World War II, he joined the Faculty of Psychology at the University of Cluj.
Beniuc was the President of the Writers' Union of Romania and, from 1955, a titular member of the Romanian Academy. After 1965 he became a professor at the University of Bucharest.
He died in 1988 in Bucharest, and is buried at the city's Evangelical Lutheran Cemetery.
Selected works
Plays
Cântece de pierzanie, 1938
Cântece noi, 1943
Orașul pierdut, 1943
Un om așteaptă răsăritul, 1946
Mărul de lângă drum, 1954
Steaguri, 1951
Cântec pentru tovarășul Gheorghiu-Dej, 1951
Partidul m-a învățat, 1954
Trăinicie, 1956
Azimă, 1956
Inima bătrînului Vezuv, 1957
Cu un ceas mai devreme, 1959
Novels
Pe muche de cuțit, 1959
Dispariția unui om de rând, 1963
Explozie înăbușită, 1971
External links
Mihai Beniuc
Cercul poeţilor dispăruţi – Mihai Beniuc
Biography of Mihai Beniuc
Romanian male poets
Romanian dramatists and playwrights
People from Arad County
1907 births
1988 deaths
20th-century Romanian poets
20th-century Romanian dramatists and playwrights
Romanian-language poets
Male dramatists and playwrights
Recipients of the Order of the Star of the Romanian Socialist Republic
Titular members of the Romanian Academy
20th-century Romanian male writers
Babeș-Bolyai University alumni
Romanian propagandists
Academic staff of the University of Bucharest
Academic staff of Babeș-Bolyai University
გლორიად-დ’უესტი

გლორიად-დ’უესტი
გლორიად-დ'უესტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 200 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუს შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟაურუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 135 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.67 კმ²-ზე. ფართობი 853 842 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Estimativas da população para 1º de julho de 2009
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
Henderson Bay

Henderson Bay is a bay on the Aupouri Peninsula, near the very top of the North Island in New Zealand. It is on the eastern side of the peninsula next to the Pacific Ocean and 7 km off New Zealand State Highway 1, 66 km south of Cape Reinga and 10 km north of Houhora. A gravel road connects the bay to the highway.
Recreation
Henderson Bay is popular for surfing. It has consistent surf, with the beach and reef both having left and right hand breaks, however submerged rocks are a hazard.
History
There is evidence that New Zealand's biggest tsunami took place at Henderson Bay between 1450 and 1480AD, leaving deposits more than 30 metres above sea level and reaching about a kilometre inland from the coast.
References
Far North District
Bays of the Northland Region
პოლკის სრუტე

პოლკის სრუტე — სრუტე ინდოეთის შტატ ტამილნადუსა და კუნძულ შრი-ლანკას შორის. ერთმანეთთან აერთებს ბენგალისა და მანარის ყურეებს. სრუტის სიგანეა 53-80 კმ. ჩაედინება რამდენიმე მდინარე, მათ შორის აღსანიშნავია ვაიგაი. სახელი ეწოდა ინდოეთის ერთ-ერთი პროვინციის ბრიტანელი გუბერნატორის — რობერტ პოლკის პატივსაცემად.
სრუტეს გარს ეკვრის მცირერიცხოვან კუნძულთა ჯგუფი, რომელთაც ადამის ხიდს უწოდებენ.
რესურსები ინტერნეტში
შრი-ლანკის რუკა პოლკის სრუტესთან ერთად
პოლკის სრუტის ფოტოები
ინდოეთის ოკეანის სრუტეები
აზიის სრუტეები