PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
რომის პროვინციები

რომის პროვინციები — იტალიის ფარგლებს გარეთ მდებარე რომის ხელქვეითი ტერიტორია, რომელსაც საგანგებო მოხელე მართავდა. პირველი რომის პროვინციები იყო კუნძულები: სიცილია (ძვ. წ. 241 წლიდან), კორსიკა და სარდინია (ძვ. წ. 227 წლიდან). რესპუბლიკის ხანის მიწურულისათვის მათი რიცხვი ოცამდე გაიზარდა. გადასახადების ამკრებნი ძარცვვდნენ რომის პროვინციის მოსახლეობას, რომლის ნაწილი მონებადაც იყიდებოდა. ხდებოდა პროვინციების იძულებითი რომანიზაცია.
რომის პროვინციების მმართველებად ყოველწლიურად იგზავნებოდნენ პროკონსულები და პროპრეტორები, რომლებიც უკონტროლოდ მართავდნენ მათ. პროვნციათა ზედაფენის რომთან დაკავშირების მიზნით იულიუს კეისარმა დაიწყო მათთვის რომის მოქალაქეობის ან ლათინური მოქალაქეობის მინიჭება, მათი სენატში შეყვანა და გადასახადის ამკრებთა თვითნებობის შეზღუდვა (ძვ. წ. 59 წლის კანონი გამომძალველთა შესახებ). ავგუსტუსმა რომის პროვინციები დაყო (ძვ. წ. 27 წელი) სენატისეულ და საიმპერატორო პროვინციებად, რომელთაგან უკანასკნელნი ძირითადად საზღვრისპირა პროვინციები იყო და მათ იმპერატორის მიერ დანიშნული მოხელეები, პროკურატორები, მართავდნენ, არსებითად კი ყველა პროვინცია საიმპერატორო კონტროლს დაექვემდებარა.
პროვინციათა და ცენტრის თანდათანობით ეკონომიკური, პოლიტიკური და კულტურული გათანაბრება დასრულდა დიოკლეტიანეს დროს (III საუკუნე), როდესაც მთელი რომის იმპერია, იტალიის ჩათვლით, ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულებად – პროვინციებად (რომელთა საზღვრები რომის პროვინციების საზღვრებს არ ემთხვეოდა) დაიყო.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Map of the Roman Empire
Map of the Roman Empire in year 300
გრაფთა თეორია

გრაფთა თეორია — დისკრეტული მათემატიკის ნაწილი, რომელიც შეისწავლის წვეროებისა და წიბოებისაგან შემდგარ სტრუქტურას — გრაფებს. წერტილები შეიძლება ერთმანეთთან იყოს დაკავშირებული წიბოებით. გამოყოფენ მიმართულ და მარტივ გრაფებს. მიმართულია გრაფი, როდესაც ორ რომელიმე წერტილს შორის არის ცალმხრივი წიბო, ანუ თუ რომელიმე A წერტილიდან B წერტილში მიდის წიბო, არ არის აუცილებელი B წერტილიდანაც მიდიოდეს A -ში. მარტივი გრაფის შემთხვევაში კი რომელიმე A და B წერტილებს შორის თუ არსებობს წიბო, ესეიგი ეს ორი წერტილი ორმხრივადაა დაკავშირებული, ანუ ამ შემთხვევაში წიბოს მიმართულებას მნიშვნელობა არ აქვს.
ისტორია
გრაფთა თეორიის ჩამოყალიბება უკავშირდება ქალაქ კენიგსბერგს (დღევანდელ კალინინგრადს). მაცხოვრებლებში პოპულარული იყო ერთ-ერთი გასართობი: სეირნობისას ცდილობდნენ ქალაქის შვიდივე ხიდი მინიმუმ და მაქსიმუმ ერთხელ გადაეკვეთათ. ამ გასართობით იქამდე იყვნენ დაკავებულნი, სანამ ლეონარდ ეილერმა 1736 წელს არ სცადა ამ პრობლემის გადაუჭრელობის დამტკიცება. მან ხმელეთის ყველა ცალკეული ნაწილი აღიქვა წვეროებად, ხოლო ამ ნაწილების შემაერთებელი ხიდები — წიბოებად. საბოლოოდ ეილერმა მიიღო წიბოებისა და წვეროებისაგან შემდგარი სურათი, რასაც შემდგომში ეილერის გრაფი ეწოდა.
ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ამოცანა გრაფთა თეორიაში არის ოთხი ფერის პრობლემა, რაც შემდეგში მდგომარეობს: შესაძლებელია თუ არა სიბრტყეზე დახატული ნებისმიერი რუკის გაფერადება მაქსიმუმ ოთხი ფერით, ისე, რომ არც ერთი ორი მეზობელი ქვეყანა არ იყოს ერთი და იმავე ფერით გაფერადებული. პრობლემა პირველად 1852 წელს წარმოჭრა მათემატიკოსმა ფრენსის გოსრიმ, რაზე პასუხის გაცემასაც საუკუნეზე მეტი დასჭირდა. 1976 წელს აპელმა და ჰაკენმა ამოცანას დადებითი პასუხი გასცეს.
გამოყენება
გრაფთა თეორიას თითქმის ყველა სფეროში აქვს გამოყენება: ფიზიკა, ბიოლოგია, სოციალური და ინფორმაციული სისტემები და სხვა. უამრავი პრაქტიკული პრობლემა გრაფთა თეორიის მეშვეობით იჭრება. ყველაზე ხშირად ის კომპიუტერულ მეცნიერებებში გამოიყენება. მაგალითად ვებსაიტი შესაძლოა აღვიქვად როგორც მიმართული გრაფი, სადაც წვეროები წარმოადგენს თითოეულ ვებგვერდს, ხოლო მიმართული წიბოები მისამართებს ერთი კონკრეტული გვერდიდან მეორეზე. ასევე დიდია მისი გამოყენება სოციალურ ქსელებში, სადაც წვეროებად აღებულია თითოეული მომხარებელი და მათ შორის წიბო აღნიშნავს ამ ორ მომხმარებელს შორის არსებულ ურთიერთობას: იქნება ეს მეგობრობა, ოჯახის წევრობა, ნაცნობობა თუ სხვა.
გრაფთა თეორია გამოიყენება ნებისმიერი მარშრუტის დაგეგმვისას. მიუხედავად იმისა, რომ დღესდღეობით ოპტიმალური მარშრუტის არჩევის ზუსტი ალგორითმი დაუდგენელია, გრაფთა თეორია გვაძლევს საშუალებას მივაღწიოთ ოპტიმალურთან მაქსიმალურად მიახლოებულ შედეგს.
გრაფის აგება
გრაფის ყველაზე გავრცელებული წარმოდგენაა წვეროებისა და წიბოების წყვილი G = (V, E), სადაც G აღნიშნავს გრაფს, ხოლო V და E შესაბამისად წვეროებისა და მათ შორის მდებარე წიბოების სიმრავლეებს.
გრაფი ვიზუალურად წარმოდგენილია წერტილებით ან წრეებით, რომელთაგანაც ზოგიერთი, ყველა ან არც ერთი შეერთებულია ხაზებით ან რკალებით (წიბოებით). თუ გრაფი მიმართულია, ხაზის ნაცვლად იქნება ისარი, მიმართული რომელიმე წვეროსაკენ.
მათემატიკური თეორემები
სქოლიო
ლუციფერი

ლუციფერი — სახელი, რომლითაც მოიხსენიება რამდენიმე მითოლოგიური არსება და რომელსაც ქრისტიანულ სარწმუნოებაში განდგომილ ანგელოზს, სატანას, უწოდებენ. განდგომილ ანგელოზზე მითითება მომდინარეობს ბიბლიის ტექსტში (ისაია 14:3-20) ნახსენები წინადადების ინტერპრეტაციაზე, რომელშიც ვინმე, სახელით „ცისკრის ვარსკვლავი“ (ლათ. Lucifer) ზეციდან ჩამოგდებულად მოიხსენიება. იგივე ლათინური სიტყვა არის გამოყენებული დილის ვარსკვლავის აღსანიშნავად პეტრეს სახარებაში და სხვაგანაც, თუმცა მას სატანასთან კავშირი არ აქვს. მიუხედავად ამისა, მრავალ გვიანდელ წერილებში ეს ლათინური სიტყვა თარგმანის გარეშეა გამოყენებული, როგორც სატანის ზუსტი სახელი.
ლათინურად სიტყვა „Lucifer“, რაც ნიშნავს „სინათლის მომტანს“ (სიტყვებიდან lux, lucis, „სინათლე“, და ferre, „მოტანა, გაჩენა“), „დილის ვარსკვლავის“ სახელია (ანუ პლანეტა ვენერა მისი გარიჟრაჟზე გამოჩენისას).
დემონები ქრისტიანობაში
მითოლოგიური არსებები
აბრაამისეული მითოლოგია
ლათინური სიტყვები
ro:Luceafăr
სპეთი

სპეთი — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (ჭალის თემი), მდებარეობს იმერეთის მაღლობზე, მდინარე ყვირილის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, საჩხერიდან 16 კილომეტრი.
სოფლის ტერიტორიაზე დგას სპეთის ზედამაცხოვრის სახელით ცნობილი ეკლესია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 642 ადამიანი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სპეთის რუკა
სპეთის საჯარო სკოლის მოსწავლეების პროექტი
სპეთის გარემო LeMill.net
სქოლიო
საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
შავწამალასებრნი

შავწამალასებრნი — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. უმეტესად ბალახები ან ნახევრად ბუჩქებია (ზოგჯერ საპროფიტები, ნახევრად პარაზიტები და პარაზიტები), იშვიათად ბუჩქები და ლიანები. მეტწილად მორიგეობით განლაგებული ფოთლები აქვს.
ორსქესიანი ყვავილები შეკრებილია ყვავილედებად ან მარტოულია. ნაყოფი კოლოფია. აერთიანებს 200-ზე მეტ გვარს (3000-მდე სახეობას). გავრცელებულნი არიან ორივე ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში.
საქართველოში 25 გვარია (190-მდე სახეობა). მათ შორის:
ვერონიკა
შავწამალა
სატილია
კორდისკბილა
სანთელა
სელიჭა
ფუტკარა
ქერიფქლა და სხვა.
ლიტერატურა
აპოლონივკა (სახნოვშჩინის რაიონი)

აპოლონივკა (სახნოვშჩინის რაიონი)
აპოლონივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხარკივის ოლქის სახნოვშჩინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 437 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
სახნოვშჩინის რაიონის სოფლები
მაკირა

მაკირა — ვულკანური კუნძული სოლომონის არქიპელაგში. ადმინისტრაციულად შედის მელანეზიური სახელმწიფო სოლომონის კუნძულების მაკირა-ულავას პროვინციის შემადგენლობაში. კუნძულს ადრე ეწოდებოდა — სან-კრისტობალი.
გეოგრაფია
მაკირა მდებარეობს სოლომონის არქიპელაგის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს კუნძული გუადალკანალი და მალაიტა, სამხრეთ-დასავლეთით — კუნძული რენელი. უახლესი კონტინენტი — ავსტრალია, მდებარეობს 1750 კმ-ის მანძილზე.
მაკირა — არქიპელაგის ერთ-ერთი დიდი კუნძულია. კუნძულის ხმელეთის ფართობი შეადგენს 3190,5 კმ²-ს. კუნძულის ზედაპირი წარმოადგენს მთიან ქედებს და დიდ ჭაობებს, რომლებშიც ცხოვრობენ ნიანგები. კუნძულის უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან აღწევს 1250 მეტრს.
მაკირას კუნძულის კლიმატი ტროპიკული და ნოტიოა.
ისტორია
კუნძულზე დასახლებები გაჩნდა დაახლოებით 1400 წლის წინ ლაპიტას კულტურის წარმომადგენელთა მიერ. მაკირა1568 წელს აღმოაჩინა ესპანელმა მეზღვაურმა ალვარო მენდანია დე ნეირამ. 1893 წლის 15 მარტს კუნძულზე დამყარდა ბრიტანეთის იმპერიის პროტექტორატი და 1971 წლამდე იყო ბრიტანეთის დასავლეთ-წყნარი ოკეანეთის ტერიტორიების ნაწილი. მეორე მსოფლიო ომმა მთლიანად აუარა გვერდი კუნძულს. 1978 წლიდან მაკირას კუნძული სოლომონის კუნძულების სახელმწიფოს ნაწილია.
მოსახლეობა
1999 წელს კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს დაახლოებით 10 ათას ადამიანს. ტრადიციულად კუნძულზე ცხოვროპს ოთხი მკვიდრი ტომი: აროსი, ბაურო, კაჰუა და ტავარაფა. მაკირას კუნძულის ყველაზე დიდი დასახლებული პუნქტია — სოფელი კირაკირა. სანაპირო კუნძულებთან შორიახლოს მდებარე კუნძულებთან ერთად მაკირა ქმნის სოლომონის კუნძულების მაკირა-ულავა პროვინციას.
ადგილობრივი მაცხოვრებლები ლაპარაკობენ რამდენიმე მელანეზიურ ენაზე:
აროსი (6750 მოლაპარაკე 1999 წელს; გამოიყენება კუნძულის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში),
ბაურო (3420 მოლაპარაკე 1999 წელს; გამოიყენება კუნძულის ცენტრალურ ნაწილში),
კაჰუა (3000 მოლაპარაკე 1998 წელს; გამოიყენება კუნძულის სამხრეთ ნაწილში),
ოვა (3069 მოლაპარაკე 1999 წელს; გამოიყენება კუნძულის სამხრეთ ნაწილში),
ფაგანი (902 მოლაპარაკე 1999 წელს; გამოიყენება კუნძულის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში).
ეკონომიკა
ადგილობრივი მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობაა — სოფლის მეურნეობა და სატყეო მეურნეობა. კუნძულზე მოქმედებს აეროდრომი.
კულტურა
კუნძულის მოსახლეობა ძირითადად იკვებება ქოქოსის პალმის ნაყოფით, რომელიც იზრდება სანაპირო რაიონებში, ასევე სხვადასხვა ნაყოფებით (უპირატესად იამსი და ტარო). ასევე ამრავლებენ ღორებს, ნადირობენ და თევზაობენ. ძველად ერთ-ერთი ძირითადი ხელსაქმეობა იყო კანოეს წარმოება, ხოლო ფულის როლს თამაშობდა ნიჟარები.
ნათესაობის გაერთიანების ძირითადი ფორმაა ბილატერალური გაფართოებული ოჯახები, რომლებიც ერთიანდებიან პატრიხაზობრივ შთამომავლობით ჯგუფებად, რომელთაგან თითოეულს მეთაურობს ბელადი, რომლის ხელისუფლება შთამომავლობითია. ცხოვრება პატრილოკალურია (ანუ განისაზღვრება მამის ხაზით), შთამომავლობა მიდის მამის ხაზით. შეძლებულ მამაკაცებს შორის გავრცელებულია პოლიგამია.
მოსახლეობა თაყვანს სცემს სხვადასხვა სულებს და ღმერთებს, ასევე წინაპრებს.
სქოლიო
სოლომონის კუნძულების კუნძულები
წყნარი ოკეანის კუნძულები
ოკეანეთის კუნძულები
სუ-24

სუ-24
სუხოი სუ-24 იყო საბჭოთა კავშირის უძლიერესი ნებიერმიერი ამინდის თავდაცვითი და მოიერიშე საბრძოლო თვითმფრინავი 1970-იან და 1980-იან წლებში. ითვლებოდა, რომ იგი აწყობილი იყო ამერიკული F-111 „Aardvark“-ის ტექნოლოგიის საფუძველზე, რომელიც საბჭოელებმა ვიეტნამის ომში შპიონაჟით მოიპოვეს. ორადგილიანი, ორძრავიანი თვითმფრინავი აღჭურვილი იყო სსრკ-ის პირველი ინტეგრირებული ციფრული სანავიგაციო/თავდასხმის სისტემით. მრავალ ასპექტში სუ-24-ის კონფიგურაცია მსგავსია F-111-ის. ის დღემდე რჩება გამოყენებაში რუსეთის საჰაერო ძალებში და რამდენიმე ექსპორტიორ ქვეყანაში.
საბრძოლო თვითმფრინავები
საბჭოთა კავშირის შეიარაღება
რუსეთის სამხედრო-საჰაერო ძალები
რუსეთის შეიარაღება
ბობულეშტი

ბობულეშტი — სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 106 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 831 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ფლორეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ფლორეშტის რაიონის სოფლები
One Slip

One Slip
„One Slip“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის სიმღერა 1987 წლის ალბომიდან A Momentary Lapse of Reason. ალბომმა სახელწოდება სწორედ ამ სიმღერის ტექსტიდან შეიძინა.
დეივიდ გილმორი:
ფილთან ერთად სამი სიმღერა დავწერე, მათი კოდური სახელწოდებებია Manz 1/2/3. ერთ-ერთი ალბომში შევიდა, დანარჩენი ორი დაუსრულებელი დარჩა.
სიმღერის ერთ-ერთი სტრიქონი - „A momentary lapse of reason“ - იქცა თავად ალბომის სახელწოდებად. სიუჟეტურად ეს სიმღერა ეხება ისევ და ისევ ფრენის შიშს და არა ქალთან ურთიერთობას, როგორც ეს შეიძლება გეჩვენოთ.
ჯონ კერინი:
როდესაც დეივიდი სხვადასხვა ადამიანს იწვევს სხვადასხვა სიტუაციაში, მისი პიროვნების სხვადასხვა მხარე იხსნება. ფილ მანზანერასთან „One Slip“-ზე მუშაობისას ისეთი ტექსტი დაწერა, რომელსაც სხვა დროს ვერ დაწერდა.
განგაში, რომელიც სიგნალიზაციამ ატეხა სტუდიაში, სპეციალურად ჩაიწერა - ხმის ინჟინერმა ენდი ჯექსონმა უბრალოდ არასწორი კოდი შეიყვანა სისტემაში, რომელმაც იმ წამსვე მოახდინა რეაგირება.
სიმღერა სრულდებოდა 1987-1989 წლების ტურნეებში და რამდენიმეჯერ - 1994 წლის ტურნეს ფარგლებშიც.
სიმღერის მუსიკალური ვიდეო გადაღებული იქნა ატლანტაში. ლოურენს ჯორდანის ეს ვიდეო შეიცავს საკონცერტო კადრებს და ნაწყვეტებს შავ-თეთრი დოკუმენტური მასალიდან, რომელიც ასახავს თვითმფრინავით ფრენის პროცესს.
სიმღერების სია
ბრიტანული 7" სინგლი
One Slip - 5:03
Terminal Frost - 6:19
იტალიური სინგლი
One Slip - 5:03
Terminal Frost - 6:19
The Dogs Of War (საკონცერტო) - 7:25
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Discogs
სქოლიო
პინკ ფლოიდის სიმღერები
1988 წლის სინგლები
1987 წლის სიმღერები
სიმღერები დეივიდ გილმორის ავტორობით
NGC 234

NGC 234 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1784 წლის 14 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
რუჟომბეროკის რაიონი

რუჟომბეროკის რაიონი — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ჟილინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რუჟომბეროკი. რაიონის ფართობი — 647 კმ², მოსახლეობა — 59 420 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 24 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
სლოვაკები 97,9 %
ჩეხები 0,6 %
ბოშები 0,5 %
კონფესიური შემადგენლობა:
კათოლიკეები 84,0 %
ლუთერანები 4,2 %
რესურსები ინტერნეტში
რუჟომბეროკის რაიონი
ჟილინის მხარის რაიონები
Ljubomir Ljubojević

Ljubomir Ljubojević (born November 2, 1950) is a Serbian chess grandmaster. He won the Yugoslav Chess Championship in 1977 (tied) and 1982.
Life and career
Ljubojević was born on 2 November 1950 in Titovo Užice, Yugoslavia (now Užice, Serbia). He was awarded the International Master (IM) title in 1970 and the Grandmaster (GM) title in 1971. Ljubojević was Yugoslav champion in 1977 (jointly) and 1982. He won the 1974 Canadian Open Chess Championship. In 1983 he was ranked third in the Elo rating list, but he never succeeded in reaching the Candidates Tournament stage of the World Championship.
He played for Yugoslavia in twelve Chess Olympiads, nine times on , with an overall result of 63.5% (+66−22=75). He won an individual gold medal on third board at Skopje 1972 and three bronze medals (one individual and two team).
Ljubojević tied for first place with Robert Hübner at Linares 1985. He has defeated almost every top grandmaster active during his career, including world champions Garry Kasparov, Anatoly Karpov, and Viswanathan Anand.
Tournament victories
Palma de Majorca 1971
Las Palmas 1974
Las Palmas 1975
Manila 1975
Wijk aan Zee 1976
São Paulo 1979
Buenos Aires 1979
Linares 1985
Reggio Emilia 1985–86
Belgrade 1987
Brussels 1987
Barcelona 1989
Reggio Emilia 1990–91
Notable games
Ljubomir Ljubojevic vs Ulf Andersson, Wijk aan Zee 1976, Sicilian Defense: Paulsen, Bastrikov Variation (B47), 1–0
Bent Larsen vs Ljubomir Ljubojevic, Milano 1975, Benoni Defense: Classical Variation, Czerniak Defense (A77), 0–1
Ljubomir Ljubojevic vs Viktor Korchnoi, Linares 1985, French Defense: Winawer, Poisoned Pawn Variation (C18), 1–0
Ljubomir Ljubojevic vs Anthony Miles, Bugojno 1986, English Opening: General (A10), 1–0
References
External links
(1,945 games)
1950 births
Chess grandmasters
Living people
Serbian chess players
Yugoslav chess players
Chess Olympiad competitors
Sportspeople from Užice
კვარკი (ვარსკვლავური გზა)

კვარკი (ვარსკვლავური გზა)
კვარკი — „ვარსკვლავური გზის“ პერსონაჟი. მონაწილეობს სერიალში ვარსკვლავური გზა: ღრმა კოსმოსი 9.
ბიოგრაფია
იხილეთ აგრეთვე
არმინ შიმერმანი
ვარსკვლავური გზა
ვარსკვლავური გზა: ღრმა კოსმოსი 9
რესურსები ინტერნეტში
startrek.com
memory-beta
სქოლიო
ვარსკვლავური გზა
ვარსკვლავური გზის პერსონაჟები
გამოგონილი პერსონაჟები
გულიელმო V მოხუცი

გულიელმო V მოხუცი (დ. 1115 — გ. 1191, ტვიროსი) — მონფერატის მარკიზი 1136 წლიდან მის გარდაცვლაბამდე 1191 წლამდე. მეტსახელი მოხუცი მიიღო იმის გამო, რომ დიდი ხნის განმავლობაში მართავდა თავის სამარკიზოს. ალერამიჩების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი ჩრდილოეთ იტალიაში. გულიელმო იყო რანიერ I-სა და მისი ცოლის გიზელას ერთადერთი შვილი.
გულიელმომ მონაწილეობა მიიღო მეორე ჯვაროსნული ლაშქრობაში. 1147 წელს მონაწილეობდა დამასკის ალყაში, თუმცა წარმატებას ვერ მიაღწია და დაბრუნდა თესალონიკში. ლაშქრობის პერიოდში დაუმეგობრდა ბიზანტიის იმპერატორ მანუელ I კომნენოსს.
ლიტერატურა
Hamilton, Bernard. The Leper King and His Heirs: Baldwin IV and the Crusader Kingdom of Jerusalem. Oxford; New York: Cambridge University Press, 2000.
Usseglio, Leopoldo. I Marchesi di Monferrato in Italia ed in Oriente durante i secoli XII e XIII. Casale Monferrato: Tip. Miglietta, 1926.
დაბადებული 1115
გარდაცვლილი 1191
მონფერატის მარკიზები
Cephalotes olmecus

Cephalotes olmecus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
ჭიანჭველები
ბესო

ბესო (Besso) — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში;
სახელი ბესო ვალ-დ'ერანის ხეობის დიალქეტზე „ტყუპებს“ ნიშნავს და მიუთითებს მთის ტყუპ მწვერვალზე.
მთა პირველად 1862 წელს დალაშქრეს.
რესურსები ინტერნეტში
Besso on SummitPost
ალპები
შვეიცარიის მთები
ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატი 2010 მსაჯები

ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატი 2010 მსაჯები
აფრიკის ზონა
ძირითადი მსაჯები
კომან კოულიბალი
ჯერომ დეიმონი
ედი მაილეტი
დამხმარე მსაჯები
რედოუან აჩიკი
ინასიო კანდიდო
ბეჩირ ჰასანი
ევარის მენკოუანდე
ენოკ მოლეფე
ჩელესტინ ტაგუინგირა
აზიის ზონა
ძირითადი მსაჯები
ალ გამდი ხაინი
რავშვან ირმატოვი
სუბხიდინ მოდ სალე
იუჩი ნიშიმურა
დამხმარე მსაჯები
სალე ალ მარზოუქი
ჯეფრი გეკ პენგი
რაფაელ ილიასოვი
ჯეონგ ჰაე სანგი
ჰასან კამრანიფარი
ბახადირ კოჩკაროვი
მუ იუქსინი
ტორუ საგარა
მსაჯები
ბაქსტერი

ბაქსტერი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატის ჯასპერის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1101 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიოვის ქალაქების სია
აიოვის ქალაქები
1994–95 snooker season

1994–95 snooker season
The 1994–95 snooker season was a series of snooker tournaments played between August 1994 and May 1995. The following table outlines the results for ranking events and the invitational events.
Calendar
Official rankings
The top 16 of the world rankings, these players automatically played in the final rounds of the world ranking events and were invited for the Masters.
Points distribution
1994/1995 points distribution of world ranking events from the televised stages:
Notes
References
External links
1994
Season 1995
Season 1994
პარაჩინის თემი

პარაჩინის თემი — თემი სერბეთში, შედის პომორავის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 56 913 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 105 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 542 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პარაჩინი. პარაჩინის თემი შედგება 35 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 15.5 კმ².
თემის მოსახლეობის სტატისტიკა
რესურსები ინტერნეტში
სერბეთის ოფიციალური სტატისტიკა
სქოლიო
სერბეთის თემები
მასტერსი 1989 (სნუკერი)

მასტერსი 1989 (სნუკერი)
მასტერსი 1989 (აგრეთვე ცნობილია, როგორც Benson and Hedges Masters 1989 — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — სნუკერის პროფესიონალური არარეიტინგული ტურნირი. ტარდებოდა 1989 წლის 21 იანვრიდან 29 იანვრამდე Wembley Conference Centre-ში, ლონდონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა სტივენ ჰენდრი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ჯონ პეროტი ანგარიშით 9:6. ეს იყო ჰენდრის პირველი გამარჯვება მასტერსზე; გარდა ამისა, იგი პირველად მონაწილეობდა ამ შეჯიბრებაში.
საპრიზო ფონდი
საერთო საპრიზო გონდი: GB£ 250 000
გამარჯვებული: £ 62 000
უმაღლესი ბრეიკი: £ 6 000
მაქსიმალური ბრეიკი: £ 15 550 ღირებულების ავტომობილი
შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
ტურნირის შედეგები top-snooker-ზე
მასტერსი (სნუკერი)
1989 წელი სნუკერში
Gemmula rosario

Gemmula rosario is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Turridae, the turrids.
Description
The length of the shell varies between 18 mm and 42 mm.
Disqtribution
This marine species occurs from Southeast Africa to Japan.
References
Shikama T. (1977). Descriptions of new and noteworthy Gastropoda from western Pacific and Indian Oceans. Science Reports of the Yokohama National University, section II (Geology). 24: 1-23, 5 pls. page(s): 18
Drivas, J. & Jay, M. (1987). Coquillages de La Réunion et de l'Île Maurice. Collection Les Beautés de la Nature. Delachaux et Niestlé: Neuchâtel. . 159 pp.
Steyn, D.G. & Lussi, M. (1998) Marine Shells of South Africa. An Illustrated Collector's Guide to Beached Shells. Ekogilde Publishers, Hartebeespoort, South Africa, ii + 264 pp.
External links
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1-1295.
gastropods.com: Gemmula (Gemmula) rosario
rosario
Gastropods described in 1977
ოქროს პალმის რტო

ოქროს პალმის რტო — კანის კინოფესტივალის მთავარი პრემია. პრემიას ეს სახელი 1955 წლიდან აქვს. 1946-54 წლებში უმაღლეს ჯილდოს „გრან-პრი“ (Grand Prix — დიდი პრიზი) ერქვა. ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე პრესტიჟულ ჯილდოდ კინოს სამყაროში.
ისტორია
1954 წლამდე კანის კინოფესტივალის ჟიური საუკეთესო ფილმის რეჟისორს აჯილდოვებდა „გრან პრით“. ჯილდო წარმოდგენილი იყო თანამედროვე, იმ წელს მოდაში მყოფი მხატვრის ქმნილებით. შესაბამისად ჯილდო ყოველ წელს განსხვავებული იყო. 1954 წლის დასასრულს ფესტივალის დირექტორთა საბჭომ მოიწვია რამდენიმე იუველირი რათა წარმოედგინათ პალმის რტოს დიზაინი, რომელიც იყო ქალაქ კანის სამხედრო მუნდირის დამახასიათებელი ნიშანი.
1955 წელს პირველი ოქროს პალმის რტო გადაეცა დელბერტ მანს ფილმისთვის მარტი და წარმოადგენდა ფესტივალის უმაღლეს ჯილდოს 1964 წლამდე, მანამ, სანამ ფესტივალი დროებით არ დაუბრუნდა „გრან პრით“ დაჯილდოების ტრადიციას, ოქროს პალმის რტოსთან დაკავშირებით არსებული საავტორო უფლებების დაცვის პრობლემის გამო. 1975 წელს ოქროს პალმის რტოთი დაჯილდოება კვლავ განახლდა და ფესტივალის სიმბოლოდაც იქცა. იგი წარმოდგენილი იყო წითლ წმინდა მაროკოს ტყავის კოლოფში, რომელსაც სარჩულად თეთრი ნატი ჰქონდა დატანებული.
მისი დიზაინი 1975 წლის შემდეგ რამდენიმეჯერ შეიცვალა. საბოლოოდ კი საყრდენი, რაზეც დამაგრებულია თვითონ რტო, რომელიც 1980 წლისთვის მრგვალი ფორმის იყო, 1984 წლისათვის მისი ფორმა პირამიდისებურით შეიცვალა. 1992 წელს პიერ დე ბურკენსმა დიზაინი შეცვალა და საყრდენი ხელით ნაკვეთი ბროლით შეცვალა. კიდევ რამდენიმე ცვლილების შემდეგ მან მიიღო ისეთი სახე, როგორიც დღეს აქვს. იგი გაკეთბულია 24 კარატიანი ოქროთი და მოთავსებულია ახლა უკვე ლურჯ მაროკოს ტყავში.
კანის კინო ფესტივალის თითქმის სამოცდათწლიანი ისტორიის მანძილზე ქალ რეჟისორს ოქროს პალმის რტო მხოლოდ ერთხელ გადაეცა. ეს იყო ჯეინ კემპიონი ფილმისთვის პიანინო 1993 წელს.
ლაურეატები
ორჯერ გამარჯვებულები
ალფ სიობერგი (1946, 1951)
ფრენსის ფორდ კოპოლა (1974, 1979)
შოჰეი იმამურა (1983, 1997)
ემირ კუსტურიცა (1985, 1995)
ბილი აუგუსტი (1988, 1992)
ლუკ და ჟან-პიერ დარდენები (1999, 2005)
მიხაელ ჰანეკე (2009, 2012)
რესურსები ინტერნეტში
ოქროს პალმის რტოს ლაურეატები 1976 წლიდან დღემდე
კანის კინო ფესტივალის ოფიციალური საიტი
კანის კინოფესტივალი
IMDB
კინოფესტივალები
კავკასიური როჭო

კავკასიური როჭო (Tetrao mlokosiewiczi) — ფრინველი როჭოსებრთა ოჯახისა. აღმოჩენილია ლაგოდეხის ნაკრძალის ტერიტორიაზე 1875 წელს პოლონელი ბუნებისმეტყველის ლუდვიკ მლოკოსიევიჩის მიერ. გავრცელებულია მთავარი კავკასიონის ქედსა და მცირე კავკასიონის ალპურ ველებზე ზღვის დონიდან 1500-3000 მ-მდე. ზამთარში ტყეს აფარებს თავს. მამალი კავკასიური როჭო შავია, კიდურა საჭის ბუმბული ქვემოთ აქვს მოხრილი. დედალი ჭრელია. ბუდეს მიწაზე იკეთებს. დებს 2-10 კვერცხს. იკვებება თესლით, კენკრით, ხილით, ნორჩი ყლორტებითა და ფოთლებით, ჭიებით, ლოკოკინებით. კავკასიური როჭო ჩვენი ფაუნის ძვირფასი წარმომადგენელია და მას ყველგან იცავენ. შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“ და ლაგოდეხში 700-მდე ინდივიდი ბინადრობს.
ლიტერატურა
როჭოსებრნი
საქართველოს წითელ წიგნში შეტანილი ცხოველები