PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მეტეხისუბნის წმინდა დავით წინასწარმეტყველის ეკლესია

მეტეხისუბნის წმინდა დავით წინასწარმეტყველის ეკლესია — ქართული მართლმადიდებლური ტაძარი, მდებარეობს ქალაქ თბილისში, ვიქტორ ჯორბენაძის ქუჩის №1–ში.
ისტორია
წმინდა მარინეს ეკლესია
თბილისის მეტეხის უბანი თავისი ადგილმდებარეობის გამო ერთ-ერთი ყველაზე ადრეული დასახლება იყო ქალაქის ტერიტორიაზე. გადმოცემით, ვახტანგ I-მა გორგასალმა აქ ციხე-სიმაგრე აღმართა, რომელიც, აგრეთვე, მეფის რეზიდენციის ფუნქციას ასრულებდა. ამ ისტორიულ უბანში მეტეხის ტაძრის აღმოსავლეთით VII-X საუკუნეებში აშენებული ქართული მართლმადიდებლური ეკლესია იდგა, რომელიც საეკლესიო გადმოცემის თანახმად, წმინდა მარინეს სახელობაზედ იყო ნაკურთხი. სავარაუდოდ, იგი 1235 წლის მონღოლთა შემოსევას შეეწირა.
უცნობია მისი შემდგომი ბედი, მაგრამ მართლმადიდებლებით დასახლებულ უბანში აუცილებლად მოხდებოდა დაზიანებული ეკლესიის აღდგენა. 1795 წელს თბილისს მორიგი უბედურება დაატყდა თავს, ერეკლე II-ს კრწანისში დამარცხების შემდეგ აღამაჰმად-ხანმა თბილისი აიღო და მთლიანად დაანგრია, მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი ამოჟლიტა, 22 ათასი ადამიანი, მეტწილად ქალები და ბავშვები, ტყვედ წაიყვანა. თბილისი ისევ დაცარიელდა ქართული მოსახლეობისაგან.
სურბ გევორქის ეკლესია
XVIII საუკუნის მიწურულს და XIX საუკუნის დასაწყისში ავლაბარში სომეხი მოსახლეობა მრავლდება. ისევე როგორც ბევრი ქართული ეკლესია, წმინდა მარინეს ეკლესიაც სომხების ხელში გადადის და იგი სურბ გევორქის სახელზე აკურთხეს, მას ასევე „ძორაბაშის ეკლესიასაც“ ეძახდნენ. 1837 წლით დათარიღებულ ეგნატე იოსელიანის მიერ შედგენილ კატალოგში — „მონასტრები, ეკლესიები ტფილისსა და მის მიდამოებში” სურბ გევორქის ეკლესიის შესახებ ვკითხულობთ: „ავლაბრის მარჯუნივ აღმართს ასავალსა თავსათანა გარდასახედავსა მტკვრისა და ბაღებისასა, პირისპირ მეტეხის ციხის დიდის კარებისა, არს საყდარი მცირე გუმბათიანი წმიდისა გიორგისა სახელსა ზედა, ხით დახურვილი, აღშენებული სურბნშანის დეკანოზის ტერ-ოჰანნეს ზარაფოვის სახელსაგან წელსა 1775-სა“. უკვე სომხური სურბგევორქის ეკლესია საბჭოთა პერიოდში დაანგრიეს.
წმინდა დავით წინასწარმეტყველის ეკლესია
1997 წელს დაიწყო დანგრეული ტაძრის ადგილას ახალი ეკლესიის მშენებლობა. ეკლესიის საძირკველი დეკანოზმა თევდორემ (ამბროლაძე) აკურთხა. 2001 წლის 11 ოქტომბერს ახლადაშენებული ტაძარი სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა, უწმინდესმა და უნეტარესმა ილია II-მ წმინდა დავით წინასწარმეტყველის სახელზედ აკურთხა. ტაძარი შვერილაბსიდიანი ცალნავიანი ეკლესიაა, გალერეით მტკვრის მხარეს. წმინდა დავით წინასწარმეტყველის ეკლესია ძეგვის ბუნებრივი ფლეთილი ქვით და ძველი ქართული აგურით აშენდა. ნაგებობის გადახურვა ასევე ძველი ქართული კრამიტით შესრულდა. ეკლესიის სამრეკლო ქუჩის მხარეს დგას და მის ქვეშ გალავნის შესასვლელია მოწყობილი. პროექტის ავტორია არქიტექტორი რევაზ ჯანაშია.
ლიტერატურა
მ. ქუთათელაძე, „თბილისის ტაძრები“, ტ. I, გვ. 108-113, თბ., 2010
თბილისის ეკლესიები
სასვრეტელა

სასვრეტელა, დრელი (გერმ. Drillbohrer) — ლითონში, ხეში ან სხვა მასალაში ნახვრეტების გასაკეთებელი ხელის მანქანა. შეიძლება ჰქონდეს ელექტრული ან პნევმატიკური ამძრავი.
ლიტერატურა
ხელის იარაღები
ბად-ფესლაუ

ბად-ფესლაუ — საკურორტო ქალაქი ავსტრიაში, ქვემო ავსტრიის ფედერალურ მხარეში. ცნობილია როგორც ავსტრიული შავი ღვინის აკვანი. 2011 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 11 309 ადამიანს შეადგენს. მდებარეობს ვენიდან 35 კმ-ით სამხრეთით.
ისტორია
1770 წელს, ქალაქის გარშემო გაშენებული იყო ვენახები, იწარმოებოდა დიდი რაოდენობით შავი ღვინო. ბად-ფესლაუს შავი და შუშხუნა ღვინოები რობერტ შლუმბერგერის წყალობით მთელ მსოფლიოში გახდა ცნობილი.
1954 წელს ბად-ფესლაუ ქალაქი გახდა და დაიბადა ბრენდი "Vöslauer Stadtsiegel".
1867 წლის 26 აგვისტოს, ბად-ფესლაუში ხელი მოეწრეა ფესლაუ ხელშეკრულებას საბერძნეთის სამეფოსა და სერბეთის პრინციპატს შორის.
იხილეთ აგრეთვე
ავსტრიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავსტრიის ქალაქები
არაბიენგიჯა

არაბიენგიჯა — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 894 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები
შარურის რაიონის სოფლები
753

753
მოვლენები
არაბებმა ქ. სამარყანდი აიღეს.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ხლოპინის პრემია

ხლოპინის პრემია
ვ. გ. ხლოპინის სახელიბის პრემია (რუს. Премия имени В. Г. Хлопина) — 1959 წელს სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის მიერ დაწესებული პრემია. 1992 წლიდან პრემიას გასცემს რუსეთის მეცნიერებათა აკადემია
პრემია გადაეცემათ ლაურეატებს რადიოქიმიის დარგში გამორჩეული მოღვაწეობისთვის. აკადემიის პრეზიდიუმის გადაწყვეტილებით ის უნდა გაცემულიყო სამ წელიწადში ერთხელ, მაგრამ ეს წესი ყოველთვის არ იყო დაცული.
სქოლიო
ჯილდოები პრემიები
ჯილდოები ანბანის მიხედვით
ბოსელთას მთავარანგელოზის ეგლესიის ნანგრევი

ბოსელთას მთავარანგელოზის ეგლესიის ნანგრევი
ბოსელთის მთავარანგელოზის ეგლესიის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოსელთაში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ეკლესია იდგა სოფლის ქვემოთ - ქედზე. შემორჩენილია ჩრდილოეთი კედელი 50 სმ. სიმაღლეზე და საკურთხევლის მცირე ნაწილი. დანარჩენი კედლები არ იკითხება. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ადგილობრივი წარმოშობის ფლეთილი ქვა. აქა-იქ ჩანს დუღაბი. ტერიტორიაზე ყრია ჩამონაშალი ქვა.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 31
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
თოხი

თოხი — მიწის სათოხნი ბრტყელპირიანი რკინის იარაღი. გამოიყენება სოფლის მეურნეობაში. დანიშნულების მიხედვით იყო საღომე, სასიმინდე, სავენახე, საბოსტნე და სხვა. თოხებს სხავადასხვა სახელი ერქვა: კეკო, ბრტყელი, ლინგა, ყუიანი, ყუნწიანი, მხრებიანი, მხრებდაქნილი, ჩეკია და სხვა. საქართველოში უფრო ორი ტიპის თოხს ხმარობდნენ — მხრებდაქნილს („იმერული“) და ბრტყელს, ოთხკუთხას („ქართული“).
ნიადაგის დამუშავებას იწყებდნენ თოხით, მიწას თოხნიდნენ, აფხვიერებდნენ და სარეველა ბალახისგან, მავნე პარაზიტებისგან ასუფთავებდნენ.
ისტორია
არქეოლოგიურ გათხრებში აღმოჩენილ მასალაში თოხი უძველესი დროიდან ჩანს. ენეოლითის ხანაში ამ მიზნით ცხოველთა ლულოვან ძვლებს და რქებს იყენებდნენ. ბრინჯაოს ხანაში კი გაჩნდა ლითონის თოხების ნაირსახეობა.
ძველი წელთაღრიცხვის I ათასწლეულში ბრინჯაოს თოხები და სამეურნეო დანიშნულების სეგმენტური იარაღი კოლხეთის სამეფოდან დიდი რაოდენობით გადიოდა აღმოსავლეთ საქართველოში, ჩრდილოეთ კავკასიასა და ვოლგისპირეთში. ძვ. წ. I ათასწლეულის II ნახევარში ბრინჯაოს თოხებთან ერთად ხმარობდნენ რკინის თოხებსაც.
ლიტერატურა
სქოლიო
სასოფლო-სამეურნეო იარაღები
Chetta Chevalier

Chetta Chevalier
Henrietta Chetta Chevalier (2 April 1901 – 9 July 1973), a Maltese woman of British nationality resident in Rome, was a critical node in Monsignor Hugh O'Flaherty's "Rome Escape Line" network operating in the Vatican during World War II. Her third-floor flat on the Via Imperia was used as a depot for supplies, and to lodge escapees fleeing the Fascist regimes of Europe. She was known within the organization as "Mrs. M." The provenance of her nom de guerre — whether this was a reference to her home island of Malta, her mother's maiden name, or another factor — is unknown.
Life
Chevalier was born Henrietta Scerri to Emmanuel Scerri and his wife Maria née Mamo in Sliema, Malta. She married Thomas Chevalier on 15 May 1920 at the Church of Our Lady of the Sacred Heart in Sliema. The couple lived in Rome, where Mr. Chevalier worked as an agent for British travel company Thomas Cook & Sons, and had several children. After the death of her husband and the imprisonment of one of her sons in 1939, the British widow found herself stuck in Mussolini's fascist state and responsible for the welfare of her children and elderly mother. Recruited into O'Flaherty's network, Chevalier essentially gave O'Flaherty carte blanche to use her apartment as a storehouse and safehouse for people fleeing fascism. Despite several close scrapes — including one which one of her daughters, Gemma, hid from Chevalier — and being under constant surveillance by Hitler's Sicherheitsdienst, Chevalier and her family continued their clandestine activities under constant risk of death until being evacuated by O'Flaherty's network one by one to a farm on the outskirts of the city where they lived out the rest of the war in hiding themselves.
In 1945, Chevalier was awarded a British Empire Medal (BEM) for her extraordinary efforts to offer sanctuary to those in need. Her efforts are credited with directly offering assistance to 4,000 people during the war.
Chevalier passed away on her native Malta on 9 July 1973, and is buried at the Santa Maria Addolorata Cemetery. A memorial garden has been planted in her honour at the Malta Aviation Museum and was opened on 24 November 2012.
References
External links
– includes a photograph of her grave and headstone
1901 births
1973 deaths
People from Sliema
Maltese people of World War II
British anti-fascists
Recipients of the British Empire Medal
British Roman Catholics
People who rescued Jews during the Holocaust
Burials at Addolorata Cemetery, Paola
ოსვალდ შპენგლერი

ოსვალდ შპენგლერი
ოსვალდ არნოლდ გოტფრიდ შპენგლერი (დ. 29 მაისი, 1880, ბლანკენბურგი — გ. 8 მაისი, 1936, მიუნხენი) — გერმანელი ისტორიკოსი და ფილოსოფოსი. ავტორი გახმაურებული ნაშრომისა ევროპის დაისი (Der Untergang des Abendlandes), რომელიც მან 1918—1923 წლებში გამოაქვეყნა.
სწავლობდა მიუნხენის და ბერლინის უნივერსიტეტებში. 1904 წელს მიენიჭა დოქტორის ხარისხი. მუშაობდა მასწავლებლად ჰამბურგში.
ოსვალდ შპენგლერი დასავლური ცივილიზაციის ისტორიას ყოფს ორ ნაწილად; ქრისტიანობის ხანა - შუა საუკუნეებიდან მეთვრამეტე საუკუნემდე და თანამედროვეობა - (მოდერნი) - სადაც რელიგია მეცნიერებამ, ინტუსტრიალიზაციამ და დემოკრატიამ ჩაანაცვლა.
პირველი მსოფლიო ომის დამთავრებამდე ცოტა ხნით ადრე, 1918 წლის ზაფხულში, გერმანიის წიგნის მაღაზიებში გამოჩნდა ყველასათვის უცნობი ავტორის, ოსვალდ შპენგლერის წიგნი "Der Untergang des Abendlandes" („ევროპის დაისი“), რომელიც ძალიან სწრაფად გაიყიდა. მალე იგი მეორედ და მესამედ გამოიცა, კიდევ ცოტა ხნის შემდეგ, გერმანიის გარდა, წიგნზე დანარჩენი ევროპაც ალაპარაკდა. ყველასათვის უცნობი მასწავლებელი ერთბაშად იქცა ცნობილ პიროვნებად. იშვიათია წიგნი და ავტორი ასეთი წინააღმდეგობრივი საინტერესო ბიოგრაფიით.
თავის ნაშრომში დასავლეთის დაისი” შპენგლერი აღნიშნავდა, რომ არ არსებობს ისტორიის ლინეალური პროგრესი. შპენგლერი მიუთითებდა მაღალი კულტურების” (ეგვიპტური, ბაბილონური, ინდური, ბერძნულ-რომაული, ჩინური და ა.შ.) ბედს, და ამბობდა, რომ ისინი იბადებიან (მცენარეებივით - განსაზღვრულ მიწაზე), და კვდებიან, როდესაც სრულად ახორციელებენ თავიანთ შესაძლებლობებს. ისტორია ასეთი კულტურების კოლექტიური ბიოგრაფიაა”.
ოსვალდ შპენგლერის ნააზრევის პოპულარიზაციას კონსტანტინე გამსახურდია ეწეოდა XX საუკუნის პირველი ნახევარში ქართულ პრესის ფურცლებზე.
თავის ნამუშევარში შპლენგლერი ამბობს:
ლიტერატურა
შპენგლერი, ოსვალდ. „ევროპის დაისი,“ თბ., „მანდარიას სტამბა“, 2005
„პოლიტიკის ფილოსოფია“, (ედ. კოდუასა და დ. გეგეშიძის რედაქციით), თბ., „კეგელი“, 1995
კულტუროლოგია, (გურამ ლორთქიფანიძის რედაქციით), თბ., „თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა“, 2001
რესურსები ინტერნეტში
.
S. Srikanta Sastri, Oswald Spengler on Indian Culture
Spengler, Oswald The Decline of the West v. 1 (1926) and v. 2 (1928), Alfred A. Knopf
Complete bibliography of Spengler's essays, lectures, and books, including translations, arranged chronologically
The Modernism Lab: Oswald Spengler
Works by Oswald Spengler, at Unz.
სქოლიო
გერმანელი ისტორიკოსები
XX საუკუნის გერმანელი ფილოსოფოსები
დაბადებული 1880
გარდაცვლილი 1936
XX საუკუნის გერმანელი ისტორიკოსები
კულტურის ისტორიკოსები
ისტორიის ფილოსოფოსები
ტექნოლოგიის ფილოსოფოსები
XX საუკუნის გერმანელი მამაკაცი მწერლები
გერმანელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
თავისუფლების საპრეზიდენტო მედალი

თავისუფლების საპრეზიდენტო მედალი (ინგლ. Presidential Medal of Freedom) — ამერიკის ორიდან ერთ–ერთი უმაღლესი ჯილდო სამოქალაქო პირებისათვის. ჯილდო ენიჭება პირს აშშ–ს პრეზიდენტის გადაწყვეტილებით. თავისუფლების მედლით ჯილდოვდება პიროვნება, რომელმაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა აშშ–ს უსაფრთხოებისა და ეროვნული ინტერესების დაცვაში, მსოფლიოში მშვიდობის განმტკიცებაში, აგრეთვე, მსოფლიოსა და აშშ–ში საზოდაგოებრივ–კულტურული ცხოვრებაში შეტანილი წვლილისათვის.
ისტორია
მედალი შეიქმნა ჰარი ტრუმენის მიერ 1945 წელს მეორე მსოფლიო ომის დროს დამსახურებულთა დასაჯილდოებლად. 1963 წელს პრეზიდენტმა კენედმა გააფართოვა დასაჯილდოებელთა სფერო. ჩვეულებრივ დაჯილდოება ხდება 4 ივლისს, აშშ–ს დამოუკიდებლობის დღეს. მედალი შეიძლება მიენიჭოს ერთ ადამიანს ერთზე მეტად, აგრეთვე, სიკვდილის შემდგომ.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
თავისუფლების საპრეზიდენტო მედლით დაჯილდოებული პირები
აშშ-ის მედლები
უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდოები
270-იანები

270-იანები
პოლიტიკა
ეკონომიკა
კულტურა
Cephalotes patellaris

Cephalotes patellaris — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
ჭიანჭველები
Polyrhachis contemta

Polyrhachis contemta — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ქურაი

ქურაი (ҡурай) — არის გრძელი ღია ბოლოს მქონე ფლეიტა ორიდან შვიდამდე თითის ხვრელით. ის არის ბაშკირების და თათრების ეროვნული ინსტრუმენტი. ინსტრუმენტი არის ჩურის ტიპის.
ქურაის ყველაზე გავრცელებული ვარიანტი დამზადებულია უმბელიფეროვანი მცენარის ღეროსგან, რომელსაც ეწოდება ურალს ედგეპისთილი ან კამჩატკის პლეიროსპერმუმი (პლეუროსპერმუმ ურალენსი). ქურაის ღერო არის დაახლოებით 2-3 მეტრი სიგრძის. ის ყვავილობს ივლისში, შემდეგ შრება აგვისტო-სექტემბერში. მას ჭრიან სექტემბერში და ინახავენ მშრალ, ბნელ ადგილში. მის სიგრძეს იგებენ მცენარის ზომის ხელის გულთან შედარებით - ხელის გულის სიგრძეზე 8-10 ჯერ დიდი უნდა იყოს. პირველი ხვრელი უნდა გაკეთდეს ოთხი თითის დაშორებით მცენარის ღეროს დასაწყისიდან, შემდეგი სამი ხვრელი ორ-ორი თითის დაშორებით ერთმანეთისგან, მეხუთე და უკანა ხვრელი უნდა გაკეთდეს სამი თითის დაშორებით მეოთხედან.
ქურაის სიგრძე დაახლოებით 510-810 მილიმეტრია. ქურაის დიაპაზონი შედგება სამი ოქტავისგან. ქურაი გამოიყენება, როგორც სოლო, ასევე ანსამბლში შესრულებისთვის. დღესდღეობით ქურაი შეიძლება დამზადდეს ფანერისგან. ის არის უფრო სტაბილური და მისი ხმა ბუნებრივი ქურაის ხმის მსგავსია.
მცენარეული ქურაის გარდა არსებობს სხვა ტიპის ქურაიც:
სორ-ქურაი - ერთგვარი ქურაი, რომელიც დამზადებულია ბაშკირების მიერ, ისინი ცხოვრობდნენ ველებში, სადაც ბუნებრივი ქურაის მცენარე არ იზრდებოდა, ამიტომ სორ-ქურაი დამზადებულია ველის ბალახისან, რომლის სიგრძე 1 მეტრს არ აღემატება, მაგრამ მისი დიამეტრი უფრო ფართოა. სპეციალისტების თქმით ის გამოიყენებოდა სიგნალების გადასაცემად.
სპილენძის ქურაი- ქურაი, რომელიც დამზადებულია სპილენძისგან. მიუხედავად ამისა, სპეციალისტები აცხადებენ, რომ ამ სახის ქურაის გამოყენება არაა მიზანშეწონილი, რადგან მავნეა ჯანმრთელობისთვის.
გამოჩენილი ქურაის შემსრულებლები არიან: კუბაგუშ-სასანი, ბაიკ-სასანი, ი. მურზაკაევი, გ. არგინბაევი, ი. იციანბაევი, ი. დილმუხამეტოვი, გ. სულეიმანოვი, კ. დიაროვი, რ. რახიმოვი, ი. გაინეტდინოვი, ა. აიტკულოვი და რ. იულდაშევი.
არსებობს უამრავი ქურაის შემსრულებლები, რომლებიც არიან ლაურიანტები და გამარჯვებულები საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალების, საერთაშორისო სტუდენტთა და ახალგაზრდობის და სრულიად რუსეთის იშვიათ ინსტრუმენტებზე დამკვრელების კონკურსის მონაწილეები.
ბაშკირეთის დროშაზე და სახელმწიფო გერბზე გამოსახულია ქურაის ყვავილის ნახატი.
ლიტერატურა
ბაშკირული მუსიკალური ინსტრუმენტები
თათრული მუსიკალური ინსტრუმენტები
საადმირალოს გამზირი

საადმირალოს გამზირი — ქუჩა სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში; სასახლის მოედნიდან ისააკის მოედნამდე. წარმოიქმნა XVIII საუკუნეში. 1738 წლის 20 აპრილს გასასვლელს საადმირალოს ქუჩა ეწოდა (დღევანდელი იაკუბოვიჩის ქუჩის ჩათვლით). პარალელურად არსებობდა დასახელებები: საადმირალოს ხაზი (მიემართება საადმირალოს არხის გასწვრივ), დიდი ქუჩა, დიდი გამზირი, დიდი საადმირალოს პერესპექტივა, დიდი საადმირალოს გამზირი. ეს სახელები 1822 წლამდე გამოიყენებოდა, რადგან ამის შემდეგ იგი საადმირალოს მოედნის ნაწილი იყო. 1880 წლის 7 მარტს ახლანდელი სახელი ეწოდა. 1918 წლის ოქტომბრიდან 1944 წლის 13 იანვრამდე როშალის გამზირი ერქვა. ქუჩაზეა ფიტინგოფისა და ლობანოვ როსტოვსკის სახლები.
ლიტერატურა
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 21—22. — 511 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 13—14. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 20. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.
Кудрявцев Н. И. Улицы — Санкт-Петербург 1998. — С. 8
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის ქუჩები
ძვ. წ. 800

ძვ. წ. 800
მოვლენები
იუდეაში ამაცია გამეფდა.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
სერბთა რესპუბლიკის ხელოვნების და მეცნიერებათა აკადემია

სერბთა რესპუბლიკის ხელოვნების და მეცნიერებათა აკადემია — უმაღლესი სამეცნიერო და კულტურული წარმომადგენლობითი დაწესებულება სერბთა რესპუბლიკაში. დაარსდა 1996 წელს. მოიცავს ოთხ განყოფილებას: სოციალური მეცნიერებების, ლიტერატურის და ხელოვნების, საბუნებისმეტყველო, მათემატიკური და ტექნიკური მეცნიერებების და სამედიცინო განყოფილებები. აღნიშნული აკადემიური დაწესებულების მთავარი მიზანია სამეცნიერო და კულტურული ღონისძიებების განვითარება და ხელშეწყობა. ამჟამად, იგი ბანია-ლუკაში მდებარეობს.
ამჟამად, სერბთა რესპუბლიკის ხელოვნების და მეცნიერებათა აკადემიას, რაიკო კუზმანოვიჩი ხელმძღვანელობს, მისი მოადგილეა ლუბომირ ზუკოვიჩი, ხოლო გენერალური მდივანი — აკადემიკოსი დრაგოლიუბ მირიანიჩი. განყოფილებების გარდა, აკადემია მოიცავს კომიტეტებს, ცენტრებსა და ინსტიტუტებს, სადაც დაახლოებით 150 მეცნიერია დასაქმებული.
1993 წელს, სერბთა რესპუბლიკის გენერალურმა ასამბლეამ, მეცნიერებათა და ხელოვნების აკადემიის შესახებ კანონი გამოსცა, თუმცა, იგი 1996 წელს დაარსდა. დამფუძნებელი კრება 1996 წლის 11 ოქტომბერს გაიმართა, იაჰორინას მთაზე მდებარე ერთ-ერთ სასტუმროში. ასამბლეას ესწრებოდა 65 გამოჩენილი მეცნიერი, მათ შორის, სერბეთის ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემიის ხელმძღვანელი — ალექსანდრ დესპიჩი და აკადემიკოსები — დრაგუტინ ვუკოტიჩი და ჩედომირ პოპოვი. აკადემიის პირველი ხელმძღვანელი, პეტარ მანდიჩი გახდა. 1999 წლამდე, იგი ისტოჩნო-სარაევოში მდებარეობდა.
პრეზიდენტების სია
იხილეთ აგრეთვე
ბოსნია და ჰერცეგოვინის მეცნიერებათა და ხელოვნებათა აკადემია
რესურსები ინტერნეტში
The official web site of the Academy of Sciences and Arts of the Republika Srpska
სქოლიო
მეცნიერების ეროვნული აკადემიები
ბოსნია და ჰერცეგოვინის კულტურა
ტვიბერი (მწვერვალი)

ტვიბერი (მწვერვალი)
ტვიბერი — მწვერვალი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ შტოქედზე (მდინარეების ენგურ-ურუხვანისა და ვოიშურის წყალგამყოფი). სიმაღლე 3103 მ. აგებულია ქვედაიურული თიხაფიქლებით, ქვიშაქვებითა და კირქვებით. დამახასიათებელია ალპური ლანდშაფტი.
ლიტერატურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
ნიკოლოზ გონგაძე

ნიკოლოზ გონგაძე
ნიკოლოზ ვალერიანის ძე გონგაძე (დ. 12 დეკემბერი, 1948, თბილისი) — ქართველი ფარმაკოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1998), პროფესორი (2004).
ბიოგრაფია
1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1978-1989 წლებში მოღვაწეობდა თბილისისა და ლენინგრადის წამყვან კლინიკებში. 1993 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ფარმაკოლოგიის კათედრის თანამშრომელი (1998 წლიდან — პროფესორი), 2002-2006 წლებში — ამავე კათედრის გამგე. 1991-2003 წლებში მუშაობდა საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს ფარმაკოლოგიურ კომიტეტში სხვადასხვა თანამდებობაზე, მათ შორის კომიტეტის თავმჯდომარე. მისი სამეცნიერო შრომები ეხება გულ-სისხლძარღვთა და ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე მოქმედი წამლებისა და ბიოლოგიური აქტიური ნივთიერებების ფარმაკოლოგიას. გონგაძე არის მრავალი სამეცნიერო შრომის, მათ შორის 2 მონოგრაფიისა და 2 სახელმძღვანელოს ავტორი.
თხზულებები
საქართველოს ფარმაკოლოგიური ფორმულარი, თბ., 1994 (თანაავტ.);
ანტიბიოტიკებით რაციონალური თერაპია, თბ., 2000 (თანაავტ.);
Хронофармакология антигипертензивных средств, Тб., 2010;
Guidebook and Compendium International Clinical Tonals, ed. by B. Brunier and G. Nahler, Denver, Colorado (USA), 1999, vol. 1 (თანაავტ.).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 12 დეკემბერი
დაბადებული 1948
ქართველი ფარმაკოლოგები
ნიკოლოზ
Solenopsis jalalabadica

Solenopsis jalalabadica — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
როსალია არტეაგა

როსალია არტეაგა
როზალია არტეაგა სერანო (დ. 5 დეკემბერი, 1956, კუენკა, ეკვადორი) — ეკვადორელი პოლიტიკოსი, ქვეყნის ვიცე-პრეზიდენტი (1996-1998) და პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი ორი დღით (1997).
კარიერა
1996 წლის ზაფხულში ეკვადორის საპრეზიდენტო არჩევნებში გაიმარჯვა ეკვადორის როლდოსისტთა პარტიის (რომელმაც სახელი მიიღო 1981 წლის 24 მაისს ავიაკატასტროფაში დაღუპული პრეზიდენტის ხაიმე როლდოს აგილერას პატივსაცემად) კანდიდატმა აბდალა ბუკარამმა. პრეზიდენტის ინაუგურაცია 10 აგვისტოს გაიმართა და აბდალა ბუკარამი შეუდგა პრეზიდენტის უფლებამოსილების შესრულებას. სულ მალე ეკვადორის მოსახლეობა გაოცებული აღმოჩნდა პრეზიდენტის უცნაური საქციელით: იგი თანამდებობისათვის შეუფერებლად იქცეოდა, ხალხის წინაშე მასხრობდა და ლაზღანდარობდა, იმ დროს როცა მისი ქვეყანა ღრმა ეკონომიკურ კრიზისს განიცდიდა. საჯაროდ სახალხო გამოსვლების დროს ამბობდა რომ „ლოკო“ (ესპანურად „გიჟი“) ვარო. სანამ მოსახლეობა საპროტესტო აქციებს დაიწყებდა ეკვადორის პარლამენტმა 44 ხმით 34-ის წინააღმდეგ მიიღო გადაწყვეტილება პრეზიდენტის თანამდებობიდან გადაყენების შესახებ.
1997 წლის 9 თებერვალს აბდალა ბუკარამმა დატოვა თანამდებობა. უმაღლესმა სასამართლომ მოქმედი კონსტიტუციის საფუძველზე პრეზიდენტად გამოაცხადა ვიცე-პრეზიდენტი ქალბატონი როსალია არტეაგა სერანო. როსალია არტეაგას პრეზიდენტის პოსტი 11 თებერვლამდე ეკავა. 11 თებერვალს ფაბიან ალარკონი იკავებს პრეზიდენტის პოსტს, ხოლო ქალბატონი როსალია არტეაგა კვლავ ვიცე-პრეზიდენტის პოსტს უბრუნდება.
1998 წლის მარტში გადადგა თანამდებობიდან, რათა მონაწილეობა მიეღო ზაფხულში დანიშნულ საპრეზიდენტო არჩევნებში, თუმცა ეს არჩევნები მისთვის წარუმატებელი აღმოჩნდა მან ხმების მხოლოდ 3 % აიღო. ქალბატონი როსალია დღესდღეობით არის ამაზონის ქვეყნების თანამშრომლობის ორგანიზაციის გენერალური მდივანი (ეს ორგანიზაცია აერთიანებს ბოლივიას, ბრაზილიას, კოლუმბიას, ეკვადორს, გაიანას, პერუს, სურინამსა და ვენესუელას. ამ ორგანიზაციის მუდმივი სამდივნო 2002 წლიდან განთავსებულია ბრაზილიის დედაქალაქში).
იხილეთ აგრეთვე
ქალი პრეზიდენტების სია
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია ბრიტანიკა
მოკლე ბიოგრაფია
ეკვადორის პრეზიდენტები
ეკვადორელი პოლიტიკოსები
დაბადებული 1956
ქალი პრეზიდენტები
ეკვადორელი პოლიტიკოსი ქალები
დაბადებული 5 დეკემბერი
ქალი ვიცე-პრეზიდენტები
Pampacolca District

Pampacolca District
Pampacolca or Pampaqullqa (Quechua pampa large plain, qullqa deposit) is one of fourteen districts of the province Castilla in Peru.
The District of Pampacolca is chiefly an agricultural center located in the highlands of the Arequipa Department in Southern Peru.
Pampacolca in the Inca times was an important place of the Kuntisuyu, one of the four provinces of the Inca empire. The Incas used and improved the oracle of Mawk'allaqta located in the slopes of the Coropuna volcano. Such oracle has five important elements: Ushno, Mausoleum, Main Plaza, Pyramid and Callancas. In this Inca oracle they offered humans and animals to the sacred Coropuna mountain.
Pampacolca also is the birthplace of Juan Pablo Vizcardo y Guzmán, a Spaniard born in America who was expelled from his own country and forced to live in exile. From there he wrote the famous "Letter to the American Spaniards" enticing them to gain liberty from Spain.
See also
Mawk'allaqta
References
External links
Information about Maucallacta and the District of Pampacolca can be found in the web site: www.maucallacta.com
Districts of the Castilla Province
Districts of the Arequipa Region
თომას რობერტ მალთუსი

თომას რობერტ მალთუსი (დ. 13 ან 14 თებერვალი, 1766 — გ. 23 ან 29 დეკემბერი, 1834) — ინგლისელი მეცნიერი, დემოგრაფი და ეკონომისტი.
მალთუსი საკუთარი თეორიის საფუძვლად არსებობისთვის ბრძოლის პრინციპს იღებდა, ამით სრულად იმეორებდა ჰობზის პრინციპს: „ომი ყველასი ყველას წინააღმდეგ“… მალთუსი იკვლევდა სიღატაკის გამომწვევ მიზეზებს და გვთავაზობდა მოსახლებისა და არსებობის საშუალებათა ზრდის თანაფარდობის კანონს.
რესურსები ინტერნეტში
თომას რობერტ მალთუსის სოციოლოგიური შეხედულებანი
თომას რობერტ მალთუსი პროექტ Gutenberg-ზე
Librivox Audiobook: An Essay on the Principle of Population
სქოლიო
ბრიტანელი დემოგრაფები
ანგლიკანი მწერლები
დაბადებული 1766
გარდაცვლილი 1834
XIX საუკუნის ინგლისელი მწერლები
XIX საუკუნის ესეისტები
XIX საუკუნის მამაკაცი მწერლები
კლასიკური ეკონომისტები
ინგლისელი ეკონომისტები
ინგლისელი ესეისტები
ინგლისელი არამხატვრული მწერლები
ინგლისელი მეცნიერები
ინგლისელი თეოლოგები
მამაკაცი ესეისტები