PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Ain't 2 Proud 2 Beg

Ain't 2 Proud 2 Beg
„Ain't 2 Proud 2 Beg“ — ამერიკული რიტმ-ენდ-ბლუზური ტრიო TLC-ის სადებიუტო სინგლი პირველი ალბომიდან Ooooooohhh... On the TLC Tip. გამოიცა 1992 წელს LaFace Records-ზე. Billboard Hot 100-ში იგი მეექვსე პოზიციაზე მოხვდა და ბრიტანეთის სინგლების ჩარტში 12-ზე. ტექსტი დაწერეს დალას ოსტინმა და ლიზა ლოპესმა. სინგლი ნომინირებული იყო გრემის დაჯილდოებაზე, როგორც საუკეთესო რიტმ-ენდ-ბლუზის ჟანრში.
სიმღერების სია
აშშ CD სინგლი
"Ain't 2 Proud 2 Beg" (ალბომის ვერსია) - 5:39
"Ain't 2 Proud 2 Beg" (Smoothed Down Radio Remix) - 4:37
"Ain't 2 Proud 2 Beg" (Smoothed Down Extended Remix) - 5:53
"Ain't 2 Proud 2 Beg" (Dallas' Dirt Mix) - 5:56
"Ain't 2 Proud 2 Beg" (Left Eye's "3 Minutes And Counting") - 5:47
"Ain't 2 Proud 2 Beg" (რეპ ვერსია) - 4:52
ბრიტანული CD სინგლი
"Ain't 2 Proud 2 Beg" (U.S. 7" Edit) - 4:10
"Ain't 2 Proud 2 Beg" (Skratch 7" Edit) - 4:20
"Ain't 2 Proud 2 Beg" (Ben Liebrand 12" Club რემიქსი) - 6:20
"Ain't 2 Proud 2 Beg" (Smoothed Down Extended რემიქსი) - 5:55
ჩარტი
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
1992 წლის სიმღერები
1992 წლის სადებიუტო სინგლები
TLC-ს სიმღერები
LaFace Records-ის სინგლები
Arista Records-ის სინგლები
ნაოტო კანი

ნაოტო კანი (დ. 10 ოქტომბერი, 1946) — იაპონიის პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, პრემიერ-მინისტრი 2010-2011 წლებში, იაპონიის დემოკრატიული პარტიის ლიდერი 1998-1999, 2002-2004 და 2010 - 2011 წლებში. 1996 წელს ნაოტო კანი ასევე იყო შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრი.
დაიბადა ქალაქ უბეში, იამაგუჩის პრეფექტურაში, ბიზნესმენის ოჯახში. 1970 წელს კანმა დაამთავრა ტოკიოს ტექნოლოგიის ინსტიტუტი. 1974 წელს კანმა გახსნა საპატენტო ბიურო. კანი ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ საქმიანობას და 1980 წელს მიიღო ადგილი იაპონიის ქვემო პალატაში როგორც სოციალისტურ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. ნაციონალური პოპულარობა კანმა მოიპოვა 1996 წელს, როდესაც ჯანდაცვის მინისტრის პოსტზე მყოფმა გამოააშკარავა მინისტრის პასუხისმგებლობა იაპონიაში მოწამლული სისხლის გავრცელებაში. იმ დროისთვის იგი იყო მცირე პარტიის წევრი, რომელიც იყო კოალიციაში ლიბერალურ-დემოკრატიულ პარტიასთან. 2003 წელს იაპონიის დემოკრატიულმა და ლიბერალურმა პარტიებმა გადაწყვიტეს გაერთიანება ერთი ოპოზიციური პარტიის შესაქმნელად და არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად. 2003 წელს კანი იყო იმჟამინდელი პრემიერ-მინისტრის, კოიძუმი ძიუნიტიროს მთავარი ოპონენტი. 2004 წელს კანი გადადგა დემოკრატიული პარტიის ლიდერის პოსტიდან და განახორციელა პილიგრიმობა სიკოკუში.
ნაოტო კანს უყვარს გოს თამაში. მისი მეუღლე და შვილები ცხოვრობენ ტოკიოში.
სქოლიო
იაპონელი პოლიტიკოსები
იაპონიის პრემიერ-მინისტრები
იაპონიის ფინანსთა მინისტრები
დაბადებული 1946
დაბადებული 10 ოქტომბერი
ტერამოს პროვინცია

ტერამოს პროვინცია
ტერამო — პროვინცია იტალიაში, აბრუცის რეგიონში.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ტერამო
მოსახლეობის რაოდენობა — 296,063 ადამიანი (2005);
ფართობი — 1,948 კმ²
ადმინისტრაციული დაყოფა — 47 კომუნა
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
იტალიის პროვინციები
რიუ-დაზ-ოტრასი

რიუ-დაზ-ოტრასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 მეტრზე. მიეკუთვნება ბაიშადას-ლიტორანეასის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბასია-დი-დან-ჟუანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 105 676 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 461,38 კმ²-ზე. ფართობი 229 044 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიო-დე-ჟანეიროს შტატი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიო-დე-ჟანეიროს შტატის მუნიციპალიტეტები
შუა ერმანის ეკლესია

შუა ერმანის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუა ერმანში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
მცირე ზომის უაბსიდო, გეგმაში ოთხკუთხა დარბაზული ეკლესია ნაგებია საშუალო ზომის ფლეთილი ქვით. თაღოვანი კარი გაჭრილია დასავლეთით. ჩრდილოეთ ფასადზე ამოღებულია პატარა ნიში. აღმოსავლეთით, ერთი მეტრის მოშორებით მიჰყვება კედლის ნანგრევი. კედლებს შორის დაკიდებულია ზარი.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ჯავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შუა სბა

შუა სბა — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (როკის თემი), მდებარეობს მაღრან-დვალეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე სბის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1740 მეტრი, ჯავიდან 44 კილომეტრი.
ლიტერატურა
სქოლიო
საქართველოს ოკუპირებული სოფლები
როკის თემის სოფლები
Guayabetal

Guayabetal is a municipality and town of Colombia in the department of Cundinamarca.
Municipalities of Cundinamarca Department
Adelomyrmex robustus

Adelomyrmex robustus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Adelomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Myrmicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Adelomyrmex
Tudḫaliya IV

Tudḫaliya IV
Tudhaliya IV was a king of the Hittite Empire (New kingdom), and the younger son of Hattusili III. He reigned –1215 BC (middle chronology) or –1209 BC (short chronology). His mother was the great queen, Puduhepa.
Biography
Tudhaliya was likely born in his father's court in Hattusa, after his brother and crown prince Nerikkaili, but still while their father was governing on his brother Muwatalli II's behalf. He was a good friend of Muwatalli's son, Kurunta, and Hattusili ordered that they stay on good terms.
After Hattusili as King wrote up a treaty with "Ulmi-Tessup" which confirmed Kurunta's rule over Tarhuntassa, Hattusili elevated Tudhaliya over his older brother to be his crown prince. Tudhaliya as king drew up a bronze tablet treaty confirming the links between him and Kurunta. During his reign, 13 dams were built after a severe drought, one of which still survives to this day at Alacahöyük.
He suffered a severe defeat at the hands of Tukulti-Ninurta I of Assyria in the Battle of Nihriya, .
Tudhaliya had a sister, queen Maathorneferure of Egypt. He had two sons, who were the last two kings of the Hittites before their empire fell probably due to the Sea People.
See also
History of the Hittites
References
External links
Reign of Tudhaliya IV
Hittite kings
13th-century BC monarchs
ფოტი

ფოტი (აღნიშვნა: ) — განათებულობის მოძელებული ერთეული, რომელიც უდრის 1 სმ² ფართობის მქონე ზედაპირის განათებულობას მასზე 1 ლუმენის ტოლი სინათლის ნაკადის თანაბარი განაწილებისას.
მნათი ზედაპირის ნათობის გასაზომად იყენებდნენ ერთეულს — რადფოტს. „სინათლის ერთეულების“, „გოსტი“ 7932-56 შემოტანის შემდეგ განათების გამოსახვისათვის იყენებენ SI სისტემის ერთეულ ლუქსს, ნათობისათვის ლუმენს.
1 ფ=104 ლქ, შესაბამისად, 1 რფ=104 ლმ/მ².
ლიტერატურა
ფოტომეტრია
განათების საზომი ერთეულები
Campestre de Goiás

Campestre de Goiás is a municipality in central Goiás state, Brazil.
Location
There are municipal boundaries with:
north: Santa Bárbara de Goiás
south: Guapó
east: Trindade
west: Palmeiras de Goiás
Campestre is 56 kilometres west of the state capital, Goiânia and 26 kilometers west of Trindade. Connections are made by GO-060 / Trindade / GO-050.
Demographic and Political Data
Population density in 2007: 12.46 inhabitants/km2
Population growth rate 2000-2007: 1.07.%
Population in 1980: 2,459
Population in 1991: 2,316
Urban population in 2007: 2,276
Rural population in 2007: 1,135
Eligible voters in 2007: 2,635
City government in 2005: mayor (Selma do Socorro Lemes Manzi), vice-mayor (Roberto José da Costa), and 09 councilmembers
The economy
The economy is based on cattle raising, agriculture, and small retail and transformation units.
Industrial units: 08 (2007)
Retail units: 18
Automobiles: 177 in 2007
Animal raising in 2006
cattle: 30,500 head
dairy cows: 6,600
Agricultural information 2006
Number of farms: 260
Total farm area: 24,226
Planted area: 1,550 ha.
Area of natural pasture: 17,162
Workers in agriculture: 850
Area of rice: 850 ha.
Area of corn: 1,400 ha.
Health in 2007
infant mortality rate in 2000: 25.29
public health clinics: 01
hospitals: none
Education in 2006
literacy rate in 2000: 81.0%
schools: 03
classrooms: 18
teachers: 54
students: 868
higher education: none
Ranking on the Human Development Index: 0.715
State ranking: 189 (out of 242 municipalities)
National ranking: 2,732 (out of 5,507 municipalities)
History
Campestre de Goiás began in 1949 when Dimas and Antônio Viera settled with their families along the banks of the Córrego Campestre. In 1963 it was raised to a district of Trindade, and in the same year was dismembered to create a new municipality.
See also
List of municipalities in Goiás
Microregions of Goiás
References
Frigoletto
Municipalities in Goiás
ზესხოს უღელტეხილი

ზესხოს უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ლენტეხის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ზესხოს ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2562 მ. ზესხოზე გამავალი სასაპალნე გზა აკავშირებს ცხენისწყლისა და ზესხოს (ცხენისწყლის მარჯვენა შენაკადი) ზემო დინებათა ხეობებს. ზესხოს მიდამოები აგებულია ქვედაიურული თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის უღელტეხილები
კონაიკის რაიონი

კონაიკის რაიონი — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უანკაველიკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 682 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 307 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 35 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 37.79 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
უანკაველიკის რეგიონის რაიონები
უანკაველიკის პროვინციის რაიონები
Liman, Kemalpaşa

Liman, Kemalpaşa
Liman is a village in the Kemalpaşa District, Artvin Province, Turkey. Its population is 173 (2021). Most villagers are ethnically Laz.
References
Villages in Kemalpaşa District
Laz settlements in Turkey
ხირკანის რაიონი

ხირკანის რაიონი — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის უამალიესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 202 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 382 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 40 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 84.81 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
უანუკოს რეგიონის რაიონები
უამალიესის პროვინციის რაიონები
Demirdöver, Posof

Demirdöver, Posof
Demirdöver is a village in the Posof District, Ardahan Province, Turkey. Its population is 82 (2021).
References
Villages in Posof District
პაულ რაუდი

პაულ რაუდი (დ. 22 ოქტომბერი, 1865, ვირუ-იააგუპი, ესტლანდის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 22 ნოემბერი, 1930, ტალინი) — ესტონელი მხატვარი, კრისტიან რაუდის ტყუპისცალი.
ბიოგრაფია
სწავლობდა დიუსელდორფისა (1888-1894 წწ.)და პეტერბურგის (1911 წ.) სამხატვრო აკადემიებში. იყო ილია რეპინის მოსწავლე. პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა ტალინის სამხატვრო-სამრეწველო სასწავლებელში (1923 წლიდან) ასრულებდა ჟანრულ და პეიზაჟურ ეტიუდებს, ესტონეთის გლეხთა ეთნოგრაფიულ პორტრეტებს.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
კრისტიან რაუდი
ლიტერატურა
სქოლიო
ესტონელი მხატვრები
შალვა ჭანიშვილი

შალვა ჭანიშვილი
შალვა თომას ძე ჭანიშვილი (დ. 20 მარტი, 1900, ქუთაისი — გ. 13 აგვისტო, 1986, თბილისი) — ქართველი აგრონომი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1959), საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე.
1923 წელს დაამთავრა მილანის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1923–1926 წწ. აგრონომად მუშაობდა საფრანგეთში. 1926–1942 წლებში საქართველოში სასოფლო-სამეურნეო პროფილის სამეცნიერო დაწესებულებებში სხვადასხვა თანამდებობებზე იყო და სამეცნიერო-კვლევით მუშაობას ეწეოდა. 1942–1952 წლებში იყო მეცნიერებათა აკადემიის სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა განყოფილების სწავლული მდივანი. 1952–1958 წლებში საქართველოს ნიადაგმცოდნეობის, აგროქიმიისა და მელიორაციის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის აგროქიმიის განყოფილების გამგე. 1958 წლიდან საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ზოგადი მიწათმოქმედების კათედრის პროფესორი. ჭანიშვილმა შეისწავლა საქართველოს მინდვრის კულტურების აგროტექნიკის საკითხები, დაამუშავა სანაწვერალო კულტურების თესვა-მოყვანის მეცნიერული საფუძვლები, გამოიკვლია თესლბრუნვისა და ნიადაგის დამუშავების საკითხები. დაჯილდოებულია არაერთი სახელმწიფო ჯილდოთი.
ლიტერატურა
საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები
დაბადებული 20 მარტი
დაბადებული 1900
გარდაცვლილი 13 აგვისტო
გარდაცვლილი 1986
ქართველი აგრონომები
ქუთაისში დაბადებულები
საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
შალვა
შვედეთის მწვანეთა პარტია

შვედეთის მწვანეთა პარტია — შვედეთის მწვანეთა პოლიტიკური პარტია.
დაარსდა 1981 წელს ბირთვული ენერგიის გამოყენების წინააღმდეგ მოძრაობის აქტივისტების მიერ. პარტიის ლიდერები ერთდროულად არიან ქალი და მამაკაცი — მარია ვეტერსტრანდი და პეტერ ერიქსონი - როგორც სქესთა შორის თანასწორობის სიმბოლო. საპარლამენტო არჩევნებში 1982 წლიდან იღებს მონაწილეობას. 1988 წელს პარტიამ ხმათა 5,53 % და რიქსდაგში 20 სავარძელი მოიპოვა. 1991 წლის არჩევნებზე ყველა სადეპუტატო მანდატი დაკარგა. 1994 წელს კი 5,02 % და 18 ადგილი მიიღო და ამდროიდან საპარლამენტო პარტიად რჩება. პარტია თავის რიგებში, მეტწილად, ახალგაზრდებს იზიდივას. გამოდის ევროკავშირის წევრობის წინააღმდეგ და მოითხოვს რეფერენდუმი ჩატარდეს, სადაც ეს საკითხი უნდა იყოს წარდგენილი. ასევე გამოდის შვედეთში ბირთვული ენერგიის გამოყენების წინააღმდეგ და ალტერნატიული ენერგიის შემუშავების მოთხოვნით. ამჟამად მწვანეთა პარტია უფრო მემარცხენეა, ვიდრე მემარჯვენე. ზოგიერთ კომუნებში პარტიის დანაყოფები ლიბერალებთან ერთად მოქმედებენ. 1998 წელს საზოგადოებრივი არჩევნების დროს მწვანეებმა ხმათა 4,5 % მიიღეს და მმართველ კოალიციაში მოხვდნენ სოციალ-დემოკრატიული და მემარცხენე პარტიების მონაწილეობით.
რესურსები ინტერნეტში
გარემოს დაცვის პარტია — მწვანეები
შვედეთის პოლიტიკური პარტიები
მწვანეთა პოლიტიკური პარტიები
პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით
გვადალახარა (ესპანეთი)

გვადალახარა (ესპანეთი)
გვადალახარა — ქალაქი ესპანეთში, გვადალახარის პროვინციის ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ენარესის ნაპირზე. მოსახლეობა 85871 ადამიანი (2019). 1937 წელს გვადალახარასთან ესპანეთის რესპუბლიკურმა ჯარებმა გაანადგურეს ფაშისტური იტალიის ჯარები, რომლებიც მადრიდს უტევდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ესპანეთის ქალაქები
სამადაშვილი

სამადაშვილი
საკუთარი სახელი სამადაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ანა კორძაია-სამადაშვილი — მწერალი, ჟურნალისტი
ზაალ სამადაშვილი — მწერალი, ესეისტი
ზურაბ სამადაშვილი — მწერალი, დრამატურგი
მერაბ სამადაშვილი — პოლიტიკოსი
ნიკო სამადაშვილი — პოეტი
სალომე სამადაშვილი — იურისტი, პოლიტიკოსი
ქართული გვარები
Ballycastle, County Mayo

Ballycastle, County Mayo
Ballycastle is a village in County Mayo, Ireland, situated northwest from Ballina, near Mayo's north coast. It lies on the edge of the Mayo Gaeltacht.
Ballycastle is situated on the coast of north County Mayo, with its northern boundary exposed to the Atlantic Ocean. To the west of the town are the Stags of Broadhaven, to the east lies Killala Bay while to the south are the towns of Ballina and Crossmolina.
History
The Céide Fields, approximately 7 km north of Ballycastle, was where the first settlers began to farm the slopes of the Behy/Glenurla hillside, over 5000 years ago.
The parish of Ballycastle is a combination of the two ancient parishes of Kilbride and Doonfeeney. The name Ballycastle was in use as early as 1470 and was referred to as a parish in the Catholic directory of 1836.
Notable people
Notable people from Ballycastle include the Gaelic footballer Tommy Langan who won two All-Ireland Senior Football Championships for Mayo and was named on the Football Team of the Millennium.
Transport
Ballycastle lies at the junction of the R314 and R315 regional roads. Bus Éireann route 445 serves Ballycastle on weekdays to Ballina via Killala.
Events
Ballycastle is host to Healyfest, a music event which takes place in a pub in the village on each August Bank Holiday.
See also
List of towns and villages in Ireland
References
External links
Family History in Ballycastle
Towns and villages in County Mayo
წბერი

წბერი, წნეხი, ხარხიმი — ყურძნის საწური სამეურნეო საშუალება. წბერი გაწყობილია ცალმხრიანი ბერკეტის პრინციპზე. საქართველოში არსებობდა სამეურნეო ხელსაწყოს ორი სახეობა: ხრახნიან-ტვირთიანი და ხრახნიან უტვირთო. ის შედგებოდა სამუშაო ნაწილისა და ყურძნისათვის განკუთვნილი ფიცრის ჩალანგარისაგან.
ყურძენი საბოლოოდ სწორედ წნეხის საშუალებით მუშავდება. მისი ძირითადი ფუნქციაა, რომ ჭაჭადქცეული ყურძნიდან უკანასკნელი წვენი გამოიწუროს.
სახელწოდება
თანამედროვე ყოფამდე მიღწეული წნეხების სახელწოდებებში აკადემიკოსი ივანე ჯავახიშვილი სამ ძირითად ტარმინს გამოჰყოფს: საწნეხს, საქაჯავსა და წბერს. „თვით ამ იარათის ზოგად სახელთაგან ორი საწნეხი და საქაჯავი უკვე თავუსუ აგებულებით მისი დანიშნულების მაუწყებელია“, წერს მეცნიერი. ჯავახიშვილი ასევე განიხილავს წბერის ეტიმოლოგიას და წერს: „რაკი წბა საზრდოს შეთვისებას, ე. ი. შესათვისებლად ღეჭვა-დაჭყლეტას ნიშნავდა, ამიტომ წბერი ამის შემქმნელი სულდგმულის თუ იარაღის აღმნიშვნელი უნდა ყოფილიყო. მართლაც, წბერიც ხომ ყურძნის საჭყლეტი მანქანის სახელია, იმ იარაღისა, რომლის მოქმედებაც ყურძნის დაჭყლეტას წარმოადგენდა.“
საქართველოში ცნობილ წნეხების სხვა სახელწოდებებს (ხარხინი, ჭახრაკი, დათვის საქაჩავი) ივანე ჯავახიშვილი „ტექნიკური თვისებების“ დამახასიათებელ ე. ი. ცალკეული ტიპების აღმნიშვნელ ტერმინებად მიიჩნევს. წნეხის სახელწოდება, თავის მხრივ, მის ტიპსა და გავრცელების არეალს უკავშირდება.
ტერმინი წბერი/წკბერი ყველაზე ფართოდ რაჭაშია გავრცელებული და ის ქართულ ენაში დანადგარის ზოგად სახელწოდებად ჩამოყალიბდა. რაჭაში დამატებით გავრცელებულია წბერის ტიპების სახელწოდებები: ჭახრაკი და ჯამბარიანი.
ისტორია
საქართველოში წნეხის დამზადება-გამოყენება ძველი დროიდანვე იცოდნენ, რასაც ცხადყოფს ჩვენამდე მოღწეული წნეხის ტიპები და ისტორიულ-არქეოლოგიური მასალა.
უფლისციხეში აღმოჩენილი ელინისტური ტიპის საწნახელის მიმდებარედ არქეოლოგები ვარაუდობენ წნეხის არსებობასაც. სამხრეთ საქართველოში აღმოჩენილი წბერის ნიმუშები თარიღდება X, XI და XII საუკუნეებით.
უშუალოდ წნეხზე მიმანიშნებელი უძველესი წერილობითი ცნობა X საუკუნით თარიღდება: „ამის წმინდისა მამისა ჩუენისა ეპიფანეს თარგგმანებული ყოველივე კეთილად და განგებულად გჳიჩუენებს, თუ ვითარ არიან ზედა-წაწერილნი იგი... რაისთჳის თქმულ არიან, ანუ რა ძალი აქუს საწნეხელთასა მას“.173, 1, 100
ასევე შესაძლოა წნეხზე იყოს საუბარი X საუკუნის ხელნაწერიდან მოტანილ შემდეგ ამონაწერში: „...და იგი დასწნეხს საწნეხელსა მას ღვინისა მას გულისწყრომასა.
ნიკორწმინდის XI საუკუნის ნაწერიდან ჩანს, რომ საწნეხი და საწნეხელი ერთმანეთისაგან რადიკალურად განსხვავებული ტერმინებია. პირველი იარაღი, დანადგარია წნეხვისათვის, ხოლო მეორე წურვისათვის განკუთვნილი სათავსოა.
ლიტერატურა
ა. ლეკიაშვილი, ქართული ხალხური ღვინის წნეხები, მსე. ტXII-XIII, 1969.
ლ. ფრუიძე, მევენახეობა და მეღვინეობა საქართველოში, თბ, 1974
რესურსები ინტერნეტში
წბერი, საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
სქოლიო
მეღვინეობა
სამეფო აზნაური

სამეფო აზნაური — მეფის უშუალო ვასალი ფეოდალი შუა საუკუნეების საქართველოში. ადრინდელ ფეოდალურ ხანაში სამეფო აზნაურებში შედიოდნენ მთლიანად ფეოდალური კლასის წარმომადგენლები, XI საუკუნიდან — მისი დაბალი წოდების წარმომადგენლები. მეფე, გარდა თავისი უშუალო ყმა-ვასალებისა, სამეფო აზნაურისა, უმაღლესი სენიორი იყო ქვეყნის ყველა ფეოდალის (როგორც სასულიერო, ისე საერო). ის თავის ვასალებად თვლიდა აგრეთვე სათავადო და საეკლესიო აზნაურებს (მეფის ვასალის ვასალი მისი ვასალიც იყო). სამეფო აზნაურები რაოდენობრივად აღემატებოდნენ საეკლესიო და სათავადო აზნეურებს (განსაკუთრებით ეს ითქმის კახეთზე).
სამეფო აზნაურების სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობა, აღზევება-დამცროება, სამეფო ხელისუფლების სიძლიერეზე და მთლიანად ქვეყნის მდგომარეობაზე იყო დამოკიდებული. მეფის გაძლიერებასა და ქვეყნის აღორძინებასთან ერთად ძლიერდებოდნენ და წინაურდებოდნენ სამეფო აზნაურებიც (XII საუკუნე, XVII საუკუნის II ნახევარი — XVIII საუკუნის I მეოთხედი; XVIII საუკუნის II ნახევარი); სამეფო ხელისუფლებისა და ქვეყნის დაცემა-დაკნინების ხანაში სამეფო აზნაურებიც სუსტდებოდნენ და ეძებდნენ მფარველობას დიდ ფეოდალებთან (XIII — XVI საუკუნეები; XVIII საუკუნის II მეოთხედი).
სამეფო აზნაურის დაწინაურების უფრო მეტი შესაძლებლობა ჰქონდა (დიდი სამოხელეო პატივისა და ყმა-მამულის მიღების გზით), ვიდრე სათავადო და საეკლესიო აზნაურს. ამის გამო ზოგი სამეფო აზნაური XVII—XVIII საუკუნეებში თავისი სიძლიერით თავადს არ ჩამოუვარდებოდა (სააკაძე, შანშიაშვილი, გაბაშვილი, თურქისტანიშვილი, ყორღანაშვილი და სხვები). სამეფო აზნაურთა რიგების შევსება ხდებოდა მეფის მიერ სათავადო და საეკლესიო აზნაურების გადმობირებით, სხვა სამეფო-სამთავროებიდან მოსულ აზნაურთა შეფარებით და გლეხების გააზნაურებით. განსაკუთრებით ფართო ღონისძიებები ჩაატარა სამეფო აზნაურთა რაოდენობის გასაზრდელად ერეკლე II-მ. 1783 ტრაქტატზე დართული სიის მიხედვით, იმდროინდელ ქართლში ყოფილა 82 სამეფო აზნაურის სახლი, ხოლო კახეთში — 36 აზნაური. რუსეთთან შეერთების შემდეგ საქართველოს სამეფო აზნაურები ჩაირიცხნენ სახაზინო უწყებაში და თავადებთან ერთად რუსეთის „დვორიანსტვოს“ გაუთანასწორდნენ.
წყარო
ქართული სამართლის ძეგლები, ი. დოლიძის გამოც., ტ. 2—3, თბ., 1965—70
ლიტერატურა
აკოფაშვილი გ., სოციალური ურთიერთობის ისტორიიდან XV—XVIII საუკუნეებში ქართლში (აზნაურთა) ფენა, თბ., 1965;
მისივე, აზნაურთა ფენა XV—XVIII საუკუნეებში კახეთში, «მაცნე», 1968, № 3;
ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგნ. 1, ტფ., 1928;
წოდებები
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2015: ჯგუფი A

რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2015: ჯგუფი A
2015 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის A ჯგუფში თამაშები დაიწყო 18 სექტემბერს და დასრულდა 10 ოქტომბერს. ჯგუფში წარმოდგენილნი იყვნენ მასპინძელი ინგლისი, 2011 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მესამე და მეოთხე ადგილოსანი გუნდები, ავსტრალია და უელსი. აგრეთვე ორი საკვალიფიკაციო ეტაპის გავლის შედეგად გასული გუნდი, ფიჯი და ურუგვაი. ჯგუფი შეფასებული იყო როგორც, „სიკვდილის ჯგუფი“.
ცხრილი
ყველა დრო მოცემულია თბილისის დროით
ინგლისი – ფიჯი
უელსი – ურუგვაი
ავსტრალია – ფიჯი
ინგლისი – უელსი
ავსტრალია – ურუგვაი
უელსი – ფიჯი
ინგლისი – ავსტრალია
ფიჯი – ურუგვაი
ავსტრალია – უელსი
ინგლისი – ურუგვაი
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
2015 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის ოფიციალური საიტი
ჯგუფი A
სერგეი ტრეტიაკოვი

სერგეი ტრეტიაკოვი (დ. 8 ივნისი, 1892, გულდიგა — გ. 9 აგვისტო, 1939) — ლატვიაში დაბადებული რუსი დრამატურგი და მწერალი, ფუტურისტი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა რიგის გიმნაზია და მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი 1915 წელს. 1913 წელს დაიწყო ლიტერატურული მოღვაწეობა. იყო რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე 1918-1920 წლებში. განიცადა ვლადიმერ მაიაკოვსკის ზეგავლენა. 1919 წელს ვლადივოსტოკში გამოქვეყნდა მისი ლექსების პირველი კრებული. თანამშრომლობდა შორეული აღმოსავლეთის სხვადასხვა გაზეთების რედაქციებთან. 1922 წლიდან მოსკოვში რედაქტორობდა ჟურნალებს „ნოვი ლეფ“ და „ლიტერატურა მირავოი რევოლუციი“, მუშაობდა მიერხოლდთან, რომელმაც დადგა მისი პიესა „იღრიალე ჩინეთო“. პროლეტკულტის თეატრში სერგეი ეიზენშტეინმა დადგა მისი პიესები: „ზოგჯერ ბრძენიც მოტყუვდება“, „გესმის მოსკოვო?“ და „აირწინაღები“. 1924-1925 წლებში კითხულობდა რუსული ლიტერატურის კურსს პეკინის უნივერსიტეტში.
1927 წელს მიიწვიეს საქართველოს „სახკინმრეწვში“ ლიტერატურული განყოფილების კონსულტანტად. მისი სცენარით გადაღებულია ფილმები: „ელისო“ (ნიკოლოზ შენგელაია, 1926), „ჯიმ შვანთე“ (მიხელ კალატოზიშვილი, 1930) და „ხაბარდა“ (მიხეილ ჭიაურელი, 1931).
ლიტერატურა
ქართული კინო, 1896-2011. გვ. 168-169; თბილისი, 2011
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 8 ივნისი
დაბადებული 1892
რუსი დრამატურგები
გარდაცვლილი 9 აგვისტო
გარდაცვლილი 1939
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი
რუსი სცენარისტები
სიკვდილით დასჯილი ადამიანები
დუბნა (დასავლეთ დვინის შენაკადი)

დუბნა (დასავლეთ დვინის შენაკადი)
დუბნა — მდინარე აღმოსავლეთ ლატვიაში, მდინარე დასავლეთის დვინის შენაკადი. მიედინება კრასლავის, დაუგავპილსის და პრეილსის მხარეებში. სიგრძე — 105 კილომეტრი. აუზის ფართობი — 2785 კმ². იგი მოედინება ღრმა ტბა ცარმანუდან და უერთდება მდინარე დასავლეთის დვინას.
იხილეთ აგრეთვე
ლატვიის მდინარეების სია
რესურსები ინტერნეტში
დუბნა
ლატვიის მდინარეები