PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დიდველა

დიდველა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ბაღდათის მუნიციპალიტეტში, როკითის თემში. მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე ხანისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 90 მეტრი, ბაღდათიდან 12 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 661 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სანდრო ეული

სანდრო ეული (ნამდვილი სახელი და გვარი ალექსანდრე ქიშვარდის ძე ქურიძე; დ. 23 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 11 ოქტომბერი ], 1890, ზომლეთი, (ახლანდელი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი), საქართველო — გ. 25 მარტი, 1965, თბილისი) — ქართველი პოეტი, საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
მშობლიურ სოფელში დაწყებითი განათლების მიღების შემდეგ, შევიდა ოზურგეთის სასოფლო-სამეურნეო სკოლაში, მაგრამ მოსწავლეთა გამოსვლებში მონაწილეობისათვის გარიცხეს და მხოლოდ 1907 წელს დაამთავრა ლანჩხუთის სამოქალაქო სასწავლებელი. შრომითი საქმიანობა დაიწყო ფოთში, ნავსადგურის მუშად; აქვე ჩაება რევოლუციურ გამოსვლებში. შემდეგ გადავიდა ბაქოში, სადაც 1914 წელს დააპატიმრეს. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დაბრუნდა საქართველოში და აქტიურ რევოლუციურ ბრძოლას ეწეოდა.
სანდრო ეულის პირველი ლექსები გამოქვეყნდა 1909 წელს, ბაქოში ყოფნისას აქტიურად მონაწილეობდა ქართული ჟურნალის წყაროს გამოცემაში.
საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ იგი სათავეში ჩაუდგა პროლეტარულ მწერალთა ასოციაციას, რედაქტორობდა გაზეთ კომუნისტს. მისი მრავალი ლექსი განმსჭვალულია რევოლუციური სულისკვეთებით, მაგრამ მწერლის შემოქმედებაში გვხვდება ლირიკული ლექსებიც, რომელსაც დაჰკრავს ნამდვილი პოეტური სურნელი. მას ეკუთვნის ბევრი საინტერესო პროზაული ნაწარმოებიც: მოთხრობები ამირან ვაშალომიძე, სიცოცხლის დაბრუნება და სხვა. 1963–1964 წლებში გამოქვეყნდა პოეტის თხზულებათა ორტომეული. ს. ეულმა თარგმნა ფრ. ენგელსის სიჭაბუკის დროინდელი ლექსი „საღამო“, ე. ვერჰარნის, მ. გორკის, ა. აკოიანის, ი. კუპილას და სხვათა ნაწარმოებები. იგი ქმედითად მონაწილეობდა საქართველოს მწერალთა კავშირის მუშაობაში, იყო ჟურნალ „ნიანგის“ რედაქტორი, საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორი; აქ მან დიდი ამაგი დასდო ჩვენი ეროვნული საუნჯის წიგნადი ფონდის მოვლა-პატრონობის საქმეს.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 140, თბ., 1994
ქართველი პოეტები
დაბადებული 1890
გარდაცვლილი 1965
საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
791

791
მოვლენები
ალფონსო II ასტურიის მეფე ხდება.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
იდრის II — იდრისიდების სახელმწიფოს მეორე მმართველი (გ. 828)
პეი სიუ — ტანის დინასტიის პოლიტიკური მოღვაწე (გ. 864)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
იდრის I — იდრისიდების სახელმწიფოს დამაარსებელი
Murder on the Leviathan

Murder on the Leviathan (Russian: Левиафан ("Leviathan"); British edition titled Leviathan) is the third novel in the Erast Fandorin historical detective series by Boris Akunin, although it was the second book in the series to be translated into English. Its subtitle is герметический детектив ("hermetic detective"). Akunin conceived of the Fandorin series as a summary of all the genres of detective fiction, with each novel representing a different genre. Leviathan is his nod to Agatha Christie's style, with an exotic setting, a cast of unusual characters who each have secrets of their own, and a strange murder to start the action.
Plot summary
The novel is set in 1878. The story opens with the murder in Paris of Lord Littleby, all seven of his servants and two children of servants. All were poisoned except for Littleby, who was bludgeoned with an ancient Indian artifact, a golden statuette of Shiva, which belonged to Lord Littleby and was stolen from his room, along with an old Indian shawl.
French detective Gustave Gauche, in charge of the investigation, boards the passenger ship Leviathan. Gauche knows that the murderer must be one of the first-class passengers, because one of the special golden badges for the ship's first-class passengers was left in Littleby's room. Among the suspects are a Japanese Army officer, an addled English aristocrat, a married Swiss woman, and a clever young Russian diplomat on his way to his new post in Japan. The diplomat is Erast Fandorin, the master detective, who shoots down each of the ineffectual Gauche's incorrect conclusions, and in the end takes it on himself to find the murderer.
Awards and nominations
Leviathan was nominated for Best European Crime Novel in the Gumshoe Awards 2005.
BBC Radio Adaptation
The novel was adapted for the BBC's Saturday Play. Simon Robson played Fandorin and Stephen Moore was Gauche. The original broadcast was on 3 December 2005.
Television
The novel was adapted for the long running Polish television series Teatr Telewizji (Television Theater). The episode aired on 8 March 2021, and starred Piotr Zurawski as Fandorin.
References
External links
Full text of the novel, in Russian, at Boris Akunin's official website.
Short New York Times review
TimesOnline review
1998 novels
Novels by Boris Akunin
Fiction set in 1878
Weidenfeld & Nicolson books
Novels set on ships
1998 Russian novels
Russian historical novels
ანტონოვიჩი (ოვრუჩის რაიონი)

ანტონოვიჩი (ოვრუჩის რაიონი)
ანტონოვიჩი — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჟიტომირის ოლქის ოვრუჩის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 523 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ოვრუჩის რაიონის სოფლები
ჯონ მალკოვიჩი

ჯონ მალკოვიჩი
ჯონ გევინ მალკოვიჩი (დ. 9 დეკემბერი, 1953, კრისტოფერი, ილინოისი) - ამერიკელი მსახიობი, პროდიუსერი და დირექტორი. მისი ოჯახი ბენტონის საღამოს ახალი ამბების და ჟურნალის „Outdoor Illinois“ გამომცემლები იყვნენ ბენტონში, ილინოისი. მათი ოჯახი შტატში ცნობილია, როგორც ილინოისის გარემოს დაცვის მოძრაობის ერთ-ერთი დამფუძნებელთაგანი.
ბიოგრაფია
დაიბადა კრისტოფერში, ილინოისი, ხორვატიული წარმოშობის კათოლიკურ ოჯახში. ბავშვობაში მსუქანი ბიჭი ყოფილა, თუმცა საშუალო სკოლის ბოლო წლებში სისტემატური ფიზიკური ვარჯიშით ათლეტური აღნაგობა მიუღია. სწავლობდა ილინოისის სახ. უნივერსიტეტში ეკოლოგიის ფაკულტეტზე. თუმცა შემდეგ შეიცვალა სწავლის საგანი თეატრალურზე, ერთ-ერთი პროფესორის მიერ მისთვის გაკეთებული კომენტარის პასუხად, რომ მისგან მსახიობი ვერ დადგებოდა. მალევე, კოლეჯიდან წასვლის შემდეგ, მალკოვიჩი თავის სარჩენად მცირე-ანაზღაურებად სამსახურთა სერიას იცვლის - მუშაობს სასკოლო ავტობუსის მძღოლად, მღებავად, საკანცელარიო ნივთების მაღაზიის თანამშრომლად და ა. შ.
1976 წელს მალკოვიჩი ჩიკაგოს (ილინოისი) სტეპენვულფის თეატრალური კომპანიის აკრედიტებული წევრი ხდება. 1983 წელს ნიუ-იორკში გადადის და სპექტაკლში „ნამდვილი დასავლეთი“ (True West) იღებს მცირე როლს. 1984-ში ბროდვეიზე დასტინ ჰოფმანთან ერთად სპექტაკლში „კომივოიაჟორის სიკვდილი“ ჩნდება. სპექტაკლის სატელევიზიო ფილმად გადაღების შემდეგ მალკოვიჩი ამ როლისთვის ემმის ჯილდოს იღებს. საფილმო დებიუტს ის ფილმში „ადგილები გულში“ აკეთებს (1984), რომლისთვისაც ის აკადემიის ჯოლდოზე იქნა წაყენებული დამხმარე როლში საუკეთესო მსახიობი მამაკაცისთვის. 1994 წელს ოსკარზე იყო წაყენებული იგივე კატეგორიით ფილმში „In the Line of Fire“. მიუხედავად იმისა, რომ ის სატიტულო როლს ასრულებს ჩარლი კაუფმანის სცენარით გადაღებულ ფილმში „იყო ჯონ მალკოვიჩი“, აქ ის საკუთარი სახელის მქონე გამოგონილ პერსონაჟს ანსახიერებს, რაზეც მთავარი გმირის შუა სახელი „ჰორაციო“ მიუთითებს. მალკოვიჩს კამეო როლი აქვს ფილმში „ადაპტაცია“, ასევე კაუფმანის დაწერილი სცენარით. მალკოვიჩის სადირექტორო დებიუტი “The Dancer Upstairs” 2002 წელს გამოდის.
მალკოვიჩი ბოლო მრავალი წლის განმავლობაში საფრანგეთში ცხოვრობს მის ფრანგ მეგზურ ნიკოლეტა პეირანთან და ორ შვილთან (ამანდინ და ლევი) ერთად. 2005 წლის 4 აპრილს ილინოისის სახ. უნივერსიტეტში სიტყვით გამოსვლისას მას საზეიმოდ გადასცეს თეატრის დიპლომი. 1970-იანებში უნივერსიტეტში სწავლისას მას საბოლოო სადიპლომო გამოცდა აშშ კონსტიტუციაში არ ჩაუბარებია. დიპლომის მისაღებად მას ეს გამოცდა გაუუქმეს. მალკოვიჩი ერთგული რჩება კომპანიისა, რომელმაც მას პირველი შანსი მისცა სამსახიობო კარიერაში, ის ხშირად ბრუნდება სტეპენვულფის თეატრში, სადაც ის დღესაც სპექტაკლებში მონაწილეობს, როგორც მსახიობი ან დამდგმელი-რეჟისორი.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ჯონ მალკოვიჩი Box Office Mojo-ზე
ჯონ მალკოვიჩი Netflix-ზე
ჯონ მალკოვიჩი Emmys-ზე
ამერიკელი მსახიობები
დაბადებული 1953
დაბადებული 9 დეკემბერი
List of lakes of Argentina

List of lakes of Argentina
The following is a list of lakes in Argentina.
Lakes
Aluminé Lake
Amutui Quimey Reservoir
Argentino Lake
Cami Lake
Cholila Lake
Laguna del Diamante
Espejo Lake
Correntoso Lake
Epulafquén Lake
Futalaufquen Lake
Laguna de Guayatayoc
Gutiérrez Lake
Huechulafquen Lake
Lácar Lake
Laguna Mar Chiquita
Mascardi Lake
Laguna Melincué
Laguna Negra
Laguna Vilama
Lake Menéndez
Moquehue Lake
Nahuel Huapi Lake
Puelo Lake
Quillén Lake
Lake Rivadavia
Tromén Lake
Lake Vintter
See also
Water resources management in Argentina
References
Argentina
Lakes
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის დროშა

საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის დროშა — საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.
აღწერილობა
დროშა ვერტიკალურადაა გაყოფილი ძოწისა და მეწამულ ველებად. ძოწის ველს უჭირავს დროშის 1/3. მასზე გამოსახულია ოქროს სახელოიანი ოქროს ხელის მტევანი, რომელსაც ოქროს გასხივოსნებული ქვა უჭირავს. ოქროს ხელის მტევნის ზემოთ და ქვემოთ მოთავსებულია ექვს-ექვსი (3/3 და 3/3-ზე) ოქროს ჯვარი. დროშის პროპორციაა 2:3.
რესურსები ინტერნეტში
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი
საქართველოს მუნიციპალური დროშები
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი
Vladimer Aptsiauri

Vladimer Aptsiauri (4 February 1962 – 14 May 2012) was a Soviet fencer. He won a gold medal in the team foil event at the 1988 Summer Olympics.
References
External links
1962 births
2012 deaths
Soviet male fencers
Olympic fencers for the Soviet Union
Fencers at the 1988 Summer Olympics
Olympic gold medalists for the Soviet Union
Olympic medalists in fencing
Sportspeople from Samegrelo-Zemo Svaneti
Medalists at the 1988 Summer Olympics
Tsageri

Tsageri (Cageri) is a town in Georgia, located in Racha-Lechkhumi and Kvemo Svaneti region in the west of the country and serving as an administrative center of the homonymous district.
Tsageri is located at 475 m above sea level, on the right bank of the Tskhenis-Tsqali, an affluent of the Rioni river. As of the 2014 census, the town had a population of approximately 1,320, mostly Georgians.
History
In medieval Georgia, Tsageri was an episcopal see, with a cathedral described by the early 18th-century geographer Vakhushti as "the cupola church of Tsageri, superbly built." The original three-nave basilica design was significantly altered by the cathedral's late 19th-century restorers; the original wall paintings, including the portraits of Queen Tamar and her son George IV, were also lost in the process.
Under the Russian Empire and early Soviet government, Tsageri functioned as an administrative center of the Lechkhumi Uyezd of the Kutaisi Governorate. It acquired the status of a town in 1968.
Culture and religion
There is the residence of the Georgian Orthodox bishop of Tsageri and Lentekhi in Tsageri. A local museum exhibits several thousands of archaeological artifacts unearthed in Lower Svaneti and Lechkhumi.
In the vicinity of Tsageri, there are the ruins of the medieval fortress of Muris-Tsikhe which might have been the place of exile and death of the Christian theologian Maximus the Confessor (c. 580 – 662). There still exits a monastery dedicated to St. Maximus. The nearby located Khvamli caves, according to the medieval records, preserves the treasury of the kings of Georgia. It has been listed among the national monuments of Georgia and has recently attracted a renewed interest from scholars.
References
Cities and towns in Racha-Lechkhumi and Kvemo Svaneti
Kutaisi Governorate
Populated places in Tsageri Municipality
ფილ ფოდენი

ფილ ფოდენი
ფილიპ უოლტერ ფოდენი (დ. 28 მაისი, 2000, სტოქპორტი, ინგლისი) — ინგლისელი ფეხბურთელი, ამპლუით ნახევარმცველი. ასპარეზობს ბრიტანულ „მანჩესტერ სიტიში“.
2017 წელს ფოდენი გახდა ყველაზე ახალგაზრდა ინგლისელი ფეხბურთელი, რომელმაც სასტარტო შემადგენლობაში დაიწყო თამაში უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის მატჩში. ის ასევე არის XXI საუკუნეში დაბადებული პირველი მოთამაშე, რომელმაც ჩემპიონთა ლიგაზე შეძლო გოლის გატანა. ზემოთხსენებულებთან ერტად, 2018 წელს „მანჩესტერ სიტიმ“ მოახერხა პრემიერ ლიგის მოგება, რის შედეგადაც ფოდენი გახდა ამ ტურნირის ყველაზე ახალგაზრდა გამარჯვებული.
მიღწევები
საკლუბო
მანჩესტერ სიტი:(15)
პრემიერ ლიგა (5): 2017–18, 2018–19, 2020–21, 2021–22, 2022–23
ინგლისის ლიგის თასი (4): 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21
ინგლისის ასოციაციის თასი (2): 2019, 2023
ინგლისის სუპერთასი (2): 2018, 2019
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა (1): 2022–23, ფინალისტი: 2020–21
უეფა-ს სუპერთასი (1): 2023
სანაკრებო
ინგლისი:
ევროპის ჩემპიონატი: ფინალისტი: 2020
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი მანჩესტერ სიტის ოფიციალურ საიტზე
სქოლიო
დაბადებული 2000
დაბადებული 28 მაისი
მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები
პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ინგლისის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ფეხბურთელები
2022 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
დანიელა დესი

დანიელა დესი (დ. 14 მაისი, 1957 — გ. 20 აგვისტო, 2016) — იტალიელი სოპრანო.
ბიოგრაფია
დანიელა დესი დაიბადა ქალაქ გენუაში. დაამთავრა პარმის კონსერვატორია, როგორც პიანისტმა. მოგვიანებით სიენის აკადემია გაიარა და სიმღერაში დახელოვნდა, რის შემდეგაც მისი კარიერა დაიწყო. დებიუტი მშობლიურ ქალაქში შედგა. იგი მაშინვე მიიწვიეს მსოფლიოს ყველაზე მნიშვნელოვან ფესტივალებზე. დესი ყველაზე ავტორიტეტულ დირიჟორებთან თანამშრომლობდა, მათ შორის იყვნენ კლაუდიო აბადო, რიკარდო შაილი, დანიელე გატტი, ჯან ლუიჯი ჯელმეტტი, კარლო მარია ჯულინი, კარლოს კლაიბერი, ჯეიმზ ლივაინი, ლორინ მააზელი, ზუბინ მეტა, რიკარდო მუტი, ჯუზეპე სინოპოლი, ასევე რეჟისორებთან, როგორებიცაა რობერტო დე სიმონე, პიერ ლუიჯი პიცცი, ლუკა რონკონი, ეტტორე სკოლა, ჯორჯო სტრელერი, ფრანკო ძეფირელი.
ის პირველი იტალიელი მომღერალია, რომელმაც შეძლო შეესრულებინა სამი როლი ერთ საღამოს — პუჩინის „ტრიპტიჰში“. დესსი პირველი არააზიელი იყო, რომელმაც შეასრულა მადამ დატერლაის პარტია ოპერიდან „ჩიო-ჩიო-სან“ (ნაგასაკი,იაპონია).
დანიელა დესის მრავალი დისკი და ალბომი აქვს გამოშვებული, მათ შორის, ისეთ ჩამწერ კომპანიებთან, როგორებიცაა „ემი“, „დოიჩე გრამაფონი“, „ფილიპსი“, „დეკა“. დესიმ უამრავ სატელევიზიო გადაცემაში მიიღო მონაწილეობა, რომელიც ოპერის პოპულარიზაციას ემსახურებოდა. მიღებული აქვს პრემიები: საერთაშორისო საოპერო ჯილდო, „საოპერო ოსკარი 2013“, ჯაკომო პუჩინის პრემია, არენა დი ვერონას ძენატელოს პრემია, ბრწყინვალე ქალბატონების პრემია 2013, პრემის ქალი ლიდერი, რომელიც გადაეცა EWMD-სგან და პავაროტის ოქროს პრემია 2014.
2002 წელს მან ცხოვრება ფაბიო არმილიატოს დაუკავშირა. წყვილი ერთად მონაწილეობდა ბევრ საოპერო ნაწარმოებში.
რესურსები ინტერნეტში
.
იტალიელი მომღერლები
იტალიელი საოპერო მომღერლები
დაბადებული 14 მაისი
დაბადებული 1957
გარდაცვლილი 20 აგვისტო
გარდაცვლილი 2016
Danubian Plain (Bulgaria)

Danubian Plain (Bulgaria)
The Danubian Plain constitutes the northern part of Bulgaria, situated north of the Balkan Mountains and south of the Danube. Its western border is the Timok River and to the east it borders the Black Sea. The plain has an area of . It is about long and wide.
The Danubian Plain is contiguous with the Wallachian Plain (forming the Lower Danubian Plain), but the relief is hilly, featuring numerous plateaux and river valleys. The climate is markedly temperate continental with a weak Black Sea influence in the east. Precipitation is on average 450–650 mm a year. Important rivers include the Danube, the Iskar, the Yantra, the Osam, the Vit, the Rusenski Lom, the Ogosta and the Lom.
Among the major cities of the region are Varna, Rousse, Pleven, Dobrich, Shumen, Veliko Tarnovo, Vratsa, Vidin, Montana, Silistra, Targovishte, Razgrad, Svishtov and Lom.
Minerals
In the Danubian Plain there is a wide variety of minerals, such as:
Lignite (Lomski and Mareshki basin)
Fireproof clay (Plevensko)
Oil, Petroleum (Dolen and Goren Dabnik, Pleven; s. Tyulenovo to Shabla)
Manganese (Obrochishte, Carkva, Ignatievo)
Copper ore (Belogradchik)
See also
Northern Bulgaria
Wallachian Plain
References
Plains of Bulgaria
Landforms of Varna Province
Landforms of Ruse Province
Landforms of Pleven Province
Landforms of Dobrich Province
Landforms of Shumen Province
Landforms of Veliko Tarnovo Province
Landforms of Vratsa Province
Landforms of Vidin Province
Landforms of Montana Province
Landforms of Silistra Province
Landforms of Targovishte Province
Landforms of Razgrad Province
Santa Rosa del Sur

Santa Rosa del Sur
San Rosa del Sur is a town and municipality located in the Bolívar Department, northern Colombia, around 720 km away from the department's capital, Cartagena.
Municipalities of Bolívar Department
ჰოვტაშატი

ჰოვტაშატი — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 830 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 537 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 200 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 17.71 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არარატის პროვინციის სოფლები
Formica dakotensis

Formica dakotensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ევროპის ლიგა ფრენბურთში

ევროპის ლიგა ფრენბურთში
2004 წლიდან ვაჟებისათვის და 2009 წლიდან ქალებისათვის ევროპის ფრენბურთის კონფედერაცია ატარებს ევროპის ლიგის გათამაშებას ეროვნულ ნაკრებ გუნდებს შორის. ტურნირი ტარდება ორ ეტაპად. გუნდები ჯერ ქვეჯგუფებში არკვევენ ოთხი ფინალისტის ვინაობას და მერე ფინალში ერთ რომელიმე ქვეყანაში არკვევენ გამარჯვებულს.
ჩემპიონები და პრიზიორები, ვაჟები
! style="background: #ddffdd;"|#
! s! style="background: #ddffdd;"|წელი
! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების
ადგილი
! s! style="background: #ddffdd;"|პირველი
ადგილი
! s! style="background: #ddffdd;"|მეორე
ადგილი
! s! style="background: #ddffdd;"|მესამე
ადგილი
|----
|I
|2004
|
|
|
|
|---
|II
|2005
|
|
|
|
|---
|III
|2006
|
|
|
|
|---
|IV
|2007
|
|
|
|
|---
|V
|2008
|
|
|
|
|---
|VI
|2009
|
|
|
|
|---
|VII
|2010
|
|
|
|
|---
|VIII
|2011
|
|
|
|
|---
|}
ჩემპიონები და პრიზიორები, ქალები
! style="background: #ddffdd;"|#
! s! style="background: #ddffdd;"|წელი
! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების
ადგილი
! s! style="background: #ddffdd;"|პირველი
ადგილი
! s! style="background: #ddffdd;"|მეორე
ადგილი
! s! style="background: #ddffdd;"|მესამე
ადგილი
|----
|I
|2009
|
|
|
|
|---
|II
|2010
|
|
|
|
|---
|III
|2011
|
|
|
|
|---
|}
რესურსები ინტერნეტში
Official homepage
Sports123
შედეგების არქივი
ფრენბურთი
საერთაშორისო ტურნირები ფრენბურთში
პეტრესა და თებრონიას ძეგლი (ბატაისკი)

პეტრესა და თებრონიას ძეგლი (ბატაისკი)
პეტრესა და თებრონიას ძეგლი — სკულპტურული გამოსახულება ქალაქ ბატაისკის ცენტრში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. რუსეთის ტერიტორიაზე რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანების პეტრესა და თებრონიას 10 ძეგლი დგას.
ისტორია
თავად პეტრესა და მისი ცოლის თებრონიას ძეგლის გახსნა გაიმართა 2011 წლის 3 ნოემბერს ქალაქ ბატაისკში. სკულპტურაზე გამოსახულია თავადი პეტრე - მურომსკის თავადის იური ვლადიმირის ძის მეორე შვილი, და მისი ცოლი თებრონია, რომელიც გადმოცემების მიხედვით, რთული პერიოდი განვლო ბედნიერი ოჯახური ცხოვრების გზაზე.
ისინი წმინდანებად არიან შერაცხულნი რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ. ძეგლი აღმართეს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის მიტროპოლიტის მერკურის ინიციატივითა და როსტოვის ოლქის გუბერნატორის ვასილი გოლუბევის მხარდაჭერით.
ძეგლის დასამზდებლად გამოიყენეს ბრინჯაო. მონუმენტი დგას ქალაქის კულტურის ცენტრის შესასვლელთან. ძეგლის ავტორია სერგეი ისაკოვი. მასზე მუშაობა მიმდინარეობდა ექვსი თვის მანძილზე. ქანდაკების მთლიანი წონა შეადგენს ორ ტონას. სიმაღლე კვარცხლბეკთან ერთად დაახლოებით ოთხი მეტრია. თავადი პეტრე და მისი ცოლი თებრონია ცაში მტრედს უშვებენ, ზემოდან მათ დაჰყურებს ანგელოზი, რომელიც ავტორის ჩანაფიქრით მათი ქორწინების გარანტია.
პირველი ლოცვა ძეგლთან 2015 წელს გაიმართა, მას ესწრებოდა 100-ზე მეტი მორწმუნე ადამიანი, რომლებმაც ოჯახის მფარველობა შესთხოვეს წმინდანებს.
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ძეგლები
ჭარ-ბელაქანი

ჭარ-ბელაქანი — XVIII საუკუნის I მეოთხედში აღმოსავლეთ კახეთის ტერიტორიაზე (ისტორიული კაკ-ენისელი) დაღესტნელი ფეოდალების მიერ შექმნილი პოლიტიკური ერთეული; იგივეა, რაც გვიანდელი საინგილო. 1803 წელს ჭარ-ბელაქანი რუს-ქართველთა ჯარმა დალაშქრა და რუსეთის იმპერიის ქვეშევრდომობის მიღება აიძულა. 1830 წელს რუსეთმა უშუალოდ შეიერთა ეს ტერიტორია. 1830-40 წწ. ქმნიდა ჭარ-ბელაქნის ადმინისტრაციულ ოლქს, 1842-60 წწ. — სამხედრო ოლქს, 1860-1917 წწ. — ზაქათალის ოკრუგს. 1918-1921 წწ. შედიოდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შემადგენლობაში; მხარეზე პრეტენზიებს აცხადებდა მეზობელი აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკა, შემდეგ — აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, რომელსაც სადავო მიწები საქართველოს ძალადობრივი გასაბჭოების შემდეგ, 1921 წელს, გადაეცა. ამჟამად მოიცავს აზერბაიჯანის ბელაქნის, ზაქათალისა და კახის რაიონების ტერიტორიას.
ლიტერატურა
პაპუაშვილი თ., „ჭარ-ბელაქანი“, თბილისი, 1972
საქართველოს ისტორია
აზერბაიჯანის ისტორია
სახელმწიფოები დაღესტნის ისტორიაში
შარიფ-საიდონა-მუსტაფა

შარიფ-საიდონა-მუსტაფა (ოფიციალურად შარიფ-საიდონა-მუსტაფას მუნიციპალიტეტი) ― მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 080 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Shariff Saydona Mustapha Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
MMA Act No. 225 : An Act Creating the Municipality of Shariff Saidona Mustapha in the Province of Maguindanao
2007 Census Population Figures for Maguindanao
COMELEC - Plebiscite results for 3 new Maguindanao towns
COMELEC Resolution No. 8169
სქოლიო
სამხრეთ მაგინდანაოს მუნიციპალიტეტები
ფერარა-ფლორენციის საეკლესიო კრება

ფერარა-ფლორენციის საეკლესიო კრება, ფლორენციის საეკლესიო კრება — კათოლიკური ეკლესიის მსოფლიო საეკლესიო კრება, რომელიც მოიწვია პაპმა ევგენი IV-მ ბაზელის საეკლესიო კრების საპირისპიროდ (ფერარა-ფლორენციის საეკლესიო კრებას ლიტერატურაში ზოგჯერ ბაზელის საეკლესიო კრების გაგრძელებას უწოდებენ). 1438-1439 წლებში მიმდინარეობდა ფერარაში, ხოლო 1443-1445 წლებში რომში. ბაზელის საეკლესიო კრების ბევრმა მონაწილემ უარი თქვა ფერარა-ფლორენციის საეკლესიო კრებაში მონაწილეობაზე, არც კრებაზე მოწვეული დასავლეთ ევროპის სახელმწიფოთა მეფეები ჩამოვიდნენ. აღმოსავლეთის ქრისტიანული (მართლმადიდებელი) ეკლესიის დელეგაცია კი მრავალრიცხოვანი იყო. კრების მთავარი მიზანი იყო კათოლიკურ და მართლმადიდებელ ეკლესიებს შორის დოგმატური უთანხმოების დაძლევა და მათ შორის უნიის დადება. კრებაზე გამწვავდა კამათი დოგმატურ საკითხებზე: filioque-ზე, საიდუმლოებზე, პაპის უზენაეს ხელისუფლებაზე. თურქული საშიშროების წინაშე მდგარი ბიზანტია (იმედი ჰქონდა დასავლეთ ევროპის სახელმწიფოების დახმარებისა) იძულებული გახდა მიეღო ფლორენციის უნია (1439 წ.), რომლითაც იგი ცნობდა პაპის უზენაეს ხელისუფლებას. კათოლიკური ეკლესიის დოგმატებს; ინარჩუნებდა მხოლოდ მღვდელმსახურების საკუთარ წესებს (ეს უნია არ შესულა ძალაში არც ბიზანტიის და არც სხვა აღმოსავლეთის ქრისტიანულ მართლმადიდებელ ეკელსიაში).
ლიტერატურა
საეკლესიო კრებები
ბიზანტიის ისტორია
კათოლიკური ეკლესიის ისტორია
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1244

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1244 გაეროს უშიშროების საბჭომ მიიღო 1999 წლის 10 ივნისს 4011-ე სხდომაზე.
რე­ზო­ლუ­ცი­ამ და­ა­კა­ნო­ნა კო­სო­ვო­ში KFOR-ის არ­სე­ბო­ბა და და­ა­ფუძ­ნა გა­ე­როს დრო­ე­ბი­თი ად­მი­ნის­ტ­რა­ცია UNMIK, რომლის მიზანი იყო რეგიონში შეიარაღებული კონფლიქტის განახლების შესაძლებლობის აღკვეთა. რეზოლუციამ მოუწოდა კოსოვოს გამათავისუფლებელ არმიას და სხვა ალბანელთა შეიარაღებულ ჯგუფებს დემილიტარიზაციისკენ. მან მხარი დაუჭირა ლტოლვილების დაბრუნებას თავიანთ საცხოვრებელში.
იხილეთ აგრეთვე
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კოსოვოს შესახებ
კოსოვოს ომი
NATO-ს მიერ იუგოსლავიის დაბომბვა (1999)
ინტერნეტ-რესურსები
რეზოლუციის ტექსტი
1244
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კოსოვოს შესახებ
კოსოვოს ომი
1999
Nakhchivan International Airport

Nakhchivan International Airport is a civilian airport and Azeri military airbase located in Nakhchivan, the capital of the Nakhchivan Autonomous Republic, a landlocked exclave of Azerbaijan. The airport was built in the 1970s.
Facilities
The airport is at an elevation of above mean sea level. It has two runways: 14R/32L with a concrete surface measuring and 14L/32R with an asphalt surface measuring .
Airlines and destinations
Statistics
See also
Transport in Azerbaijan
List of airports in Azerbaijan
References
External links
Nakhchivan International airport at AZAL
1970s establishments in Azerbaijan
1970s establishments in the Soviet Union
Airports established in the 1970s
Airports in Azerbaijan
Azerbaijani Air Force bases
Airports built in the Soviet Union
Transportation in Nakhchivan
Kapanly

Kapanly is a village in the Davachi Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Shabran District