PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Yuxarı Aralıq

Yuxarı Aralıq (also, Yukhary Aralyg and Yukhari Aralik) is a village and municipality in the Sharur District of Nakhchivan Autonomous Republic, Azerbaijan. It is located 420 km in the south-east from the district center, on the right bank of the Arpachay River. Its population is busy with gardening, vegetable-growing and animal husbandry. There are secondary school, music school, cultural house, kindergarten, mosque and a medical center in the village. It has a population of 1,074.
Etymology
The previous name of the Yuxarı Aralıq (Upper Aralyg) village was Aralıq Başkənd (Aralyg Bashkend). The second component of the name was served to distinguish the village from the same named settlement. Aralıq means "middle, the center ". In the Turkic languages, the word of başkənd (bashkend) also are using in meaning as "center", "main city", "capital". The name of the village means "the Aralıq village which is located in the upper side".
References
Populated places in Sharur District
იოანე II თბილელი

იოანე II თბილელი
იოანე II — თბილელი ეპისკოპოსი, მოღვაწეობდა საქართველოს მეფე ალექსანდრესა და საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქ შიოს დროს.
მოხსნიებულია 1440 წლის სიგელში. ტექსტი დაწერილია ალექსანდრე I დიდის ბრძანებით (ქორონიკონს რკჱ) 1440-1441 წლებში და ეხება თემურლენგისათვის მალის („მალი სათათრო“ ანუ ხარკი) არ გადახდას.
მოხსნიებულია 1441 წლის სიგელში უკვე, როგორც — „თბილელ-მანგლელი იოვანე“.
იხილეთ აგრეთვე
თბილელი მღვდელთმთავრები
ლიტერატურა
«Акты, собранные Кавказской археографической комиссией», ტ. I, გვ 3.
თბილელი მღვდელთმთავრები
არტისტი (ფილმი)

არტისტი (ფილმი)
არტისტი — 2011 წლის ფრანგული შავ-თეთრი მუნჯი მხატვრული ფილმი. მისი რეჟისორია მიშელ ჰაზანავიჩუსი. ფილმში მოთხრობილი ამბები მიმდინარეობს 1927-1932 წლებში, ჰოლივუდში. ამ პერიოდში მუნჯი კინო თავის აქტუალურობას კარგავს. სიუჟეტური ხაზის ამ ფონზე ვითარდება მუნჯი ფილმების ძველი მსახიობი მამაკაცისა და ახალგაზრდა მსახიობი ქალის ურთიერთობები.
ჯილდოები
კრიტიკოსებმა ფილმს არაერთი მაღალი შეფასება მისცეს. 2011 წელს გამართული კანის კინოფესტივალის ფარგლებში (სადაც ფილმის პრემიერა გაიმართა) ჟან დიუჟარდენი აღიარეს წლის საუკეთესო მსახიობ მამაკაცად. ფილმი ნომინირებული იქნა ექვს ოქროს გლობუსის ჯილდოზე, საიდანაც სამი მიიღო - საუკეთესო მხატვრული ფილმის, საუკეთესო მუსიკისა და საუკეთესო მსახიობის კატეგორიებში. 2012 წლის იანვარში იგი ნომინირებული იქნა BAFTA-ს 12 ჯილდოზე და მიიღო შვიდი (მათ შორის - საუკეთესო ფილმის, საუკეთესო რეჟისორისა, საუკეთესო მსახიობი მამაკაცისა და საუკეთესო ორიგინალური სცენარის კატეგორიებში). ამერიკის კინოაკადემიის ჯილდოების 10 კატეგორიაში ნომინირებამ მას ხუთი ოსკარი მოუტანა, მათ შორის - წლის მსახიობის, წლის რეჟისორისა და წლის საუკეთესო ფილმის კატეგორიებში. 1927 წელს ოსკარზე წარდგენილი „ფრთების“ შემდეგ ეს არის პირველი მუნჯი ფილმი, რომელმაც ამერიკის კინოაკადემიის ჯილდო დაიმსახურა. საფრანგეთში ფილმი ნომინირებული იქნა სეზარის 10 ჯილდოზე და მიიღო ექვსი - საუკეთესო ფილმის, საუკეთესო რეჟისორისა და საუკეთესო მსახიობი ქალის კატეგორიებში. ფრანგული კინოს ისტორიაში „არტისტი“ იქცა ყველაზე ტიტულოვან ფილმად.
ოსკარი
საუკეთესო ფილმი
საუკეთესო რეჟისორი: მიშელ ჰაზანავიჩუსი
საუკეთესო მსახიობი კაცი: ჟან დიუჟარდენი
საუკეთეს ორიგინალური მუსიკა: ლუდოვიკ ბურსი
ოქროს გლობუსი
საუკეთესო მიუზიკლი ან კომედია
საუკეთესო მსახიობი კაცი მიუზიკლსა ან კომედიაში: ჟან დიუჟარდენი
საუკეთესო ორიგინალური საუნდტრეკი
BAFTA
საუკეთესო ფილმი
საუკეთესო რეჟისორი: მიშელ ჰაზანავიჩუსი
საუკეთესო მსახიობი კაცი: ჟან დიუჟარდენი
საუკეთესო ორიგინალური სცენარი: მიშელ ჰაზანავიჩუსი
სეზარი
საუკეთესო ფილმი
საუკეთესო რეჟისორი: მიშელ ჰაზანავიჩუსი
საუკეთესო მსახიობი ქალი: ბერენის ბეჟო
კანის კინოფესტივალი
საუკეთესო მსახიობი კაცი: ჟან დიუჟარდენი
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
2011 წლის ფილმები
ფრანგული ფილმები
მუნჯი ფილმები
შავ-თეთრი ფილმები
ციტადელი

ციტადელი (ფრანგ. „citadelle“) – შუა საუკუნეების ფეოდალური ხანის არქიტექტურული ნაგებობა.
დღეისათვის მას აქვს ორი მნიშვნელობა. ციტადელი ითვლება:
ციხესიმაგრის გალავნის შიგნით არსებული ყველაზე უფრო გამაგრებული ნაგებობა, რომელიც განკუთვნილია დამოუკიდებელი თავდაცვისათვის.
რისამე მთავარი დასაყრდენი პუნქტი; ბურჯი.
ციტადელის ძირითადი ფუნქცია ომის შემთხვევაში იყო სამხედრო - საომარი ოპერაციების ცენტრისა და საომარი მდგომარეობის კონტროლის ადგილის ფუნქცია, ხოლო მშვიდობიანობის პერიოდში ის წარმოადგენდა ქვეყნის ადმინისტრაციულ-პოლიტიკური ერთეულის ცენტრს, სამართავ ადგილს.
იხილეთ აგრეთვე
ციხესიმაგრე
რესურსები ინტერნეტში
ციხესიმაგრეები
ლიტერატურა
გამომცემლობა პალიტრა L ეს სამყაროა ტ. რაინდები და ციხე-კოშკები გვ 22-24, 26, 2010. ISBN 978-99940-42-84-5
ფორტიფიკაციები ტიპის მიხედვით
ჰინდერტელტიჰორნი

ჰინდერტელტიჰორნი — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს სოფელ ჰანდეგის დასავლეთით, ბერნის კანტონში. აღმართულია გაულისა და გრუბენის მყინვარებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
Hiendertelltihorn on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
ბინბაშაქი

ბინბაშაქი (ძვ. ქართული სახელოწოდებებია: გოგჲუბა, გჲუგუჲბა) — სოფელი ჰანაქის რაიონში, არდაჰანის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს არტაანიდან 47 კილომეტრში, ხოლო ჰანაქიდან 19 კილომეტრში. 2020 წლის მონაცემებით სოფელში 36 ადამიანი ცხოვრობს. მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირზე.
ეტიმოლოგია
როგორც ჩანს გოგჲუბა-გჲოგჲუბა, ძველი ქართული ტოპონიმის დამახინჯებული ფორმაა. ე. თაყაიშვილისა და პ. ზაქარაიას ვარაუდით, ადრე სოფელს უნდა რქმეოდა გიორგობა, ხოლო ს. ჯიქიას მიხედვით — გუგუბა. უფრო საფიქრებელია, რომ პუნქტის თავდაპირველი სახელწოდება იყოს გოგუბანი.
ღირსშესანიშნაობები
სოფლის შორიახლოს, ვრცელ მინდორზე, იდგა X საუკუნის შუა ხანების ექვსაფსიდიანი ქართული ეკლესია, რომელიც დაანგრიეს XX საუკუნის 70-იან წლებში. 1902 წელს ძეგლი ნახა და აღწერა ე. თაყაიშვილმა. ეკლესია წარმოადგენდა გუმბათოვან ნაგებობას რადიალურად განლაგებული ექვსი ერთნაირი აფსიდით. გარედან ძირითად კორპუსს თორმეტწახნაგა ფორმა ჰქონდა. აფსიდებს შორის ფასადებზე მაღალი სამკუთხა ნიშნები იყო შეჭრილი. გუბათი ეყრდნობოდა აფსიდების შვერილებს. ცენტრალური ჰექსაგონის კუთხეებში, აფსიდთა კონქების თაღებს შორის გამოყვანილ ტრომპებში, ჩასმული იყო რელიეფური გამოსახულებები (ადამიანის თავი, ირემი, ლომი). რელიეფები ამკობდა მცირე ტრომპებსაც გუმბათის ექვსწახნაგა ყელის ზედა კუთხეებში. ეკლესიის კედლები შიგნით და გარეთ მოპირკეთებული ყოფილა სუფთად გათლილი ქვებით (კედლების დიდი ნაწილი ე. თაყაიშვილს უკვე საკმაოდ დაზიანებული დახვდა).
ლიტერატურა
Такайшвили Е. С., Христианские памятники, «Материалы по археологии Кавказа», 1909, в. 12;
სქოლიო
საქართველოს ისტორიული სოფლები თურქეთის ტერიტორიაზე
ჰანაქის რაიონის სოფლები
გურუე

გურუე, ძველად ვილა-ჟუნკეირუ — ქალაქი მოზამბიკში. შედის ზამბეზიის პროვინციაში. მოსახლეობა — 127 953 ადამიანი (2012 წლის აღწერის მონაცემები).
გეოგრაფიული მდგომარეობა
ქალაქის ცენტრი მდებარეობს ზღვის დონიდან 704 მეტრ სიმაღლეზე.
ტრანსპორტი
გურუესთან უახლოესი აეროპორტი მდებარეობს ქალაქ კუამბაში.
დემოგრაფია
2012 წელს ქალაქში ცხოვრობდა 127 953 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
მოზამბიკის ქალაქები
სქოლიო
მოზამბიკის ქალაქები
ზამბეზიის პროვინცია
იპოლიტო II დ’ესტე

იპოლიტო II დ’ესტე (დ. 25 აგვისტო 1509, ფერარა — გ. 2 დეკემბერი 1572, ფერარა) — იტალიელი კარდინალი და სახელმწიფო მოღვაწე. ფერარას, მოდენასა და რეჯოს ჰერცოგის ალფონსო I-ის და მისი მეუღლის ლუკრეცია ბორჯიას მეორე ვაჟი.
10 წლის ასაკში პატარა იპოლიტო, ბიძის იპოლიტო I დ’ესტეს მემკვიდრედ დაინიშნა მილანის არქიეპისკოპოსად. 1539 წელს საფრანგეთის მეფის ფრანსუა I-ის უშუალო ჩარევის შედეგად იპოლიტო II-ემ კარდინალის ქუდი მიიღო. ფრანსუა I იმედოვნებდა, რომ ეს უკანასკნელი სამაგიეროდ საფრანგეთის პოლიტიკის მხარდამჭერი იქნებოდა რომის პაპის კარზე. იპოლიტომ, როგორც საფრანგეთის კანდიდატმა რამდენიმე კონკლავზე მიიღო მონაწილეობა, თუმცა პაპად არჩეული არ იქნა.
იპოლიტო II-ემ ქალაქ ტივოლიში ააგო ცნობილი სასახლე ვილა დ’ესტე. დაკრძალულია იქვე.
იხილეთ აგრეთვე
დინასტია დ’ესტე
ლიტერატურა
მერი ჰოლინგსვორთი (2005). «The Cardinal’s Hat». Woodstock & NY: Overlook Press. ISBN 1-58567-680-2.
რობერტო ბორჯია (2009). „In memoria del cardinale di Ferrara Ippolito II d’Este nel cinquecentesimo anniversario della nascita“ (1509—2009). Триволи RM: Liceo classico statale «Amedeo di Savoia».
Inventario dei beni del cardinale Ippolito II d’Este trovati nel palazzo e giardino di Tivoli (3-4 dicembre 1572)
დ’ესტე
დაბადებული 1509
გარდაცვლილი 1572
პუშკინის მუზეუმი (მოსკოვი)

პუშკინის მუზეუმი (მოსკოვი)
პუშკინის სახელობის სახვითი ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი (რუს.: Музей изобразительных искусств им. А.С. Пушкина) ევროპული ხელოვნების უდიდესი მუზეუმია მოსკოვში, მდებარეობს ვოლხონკას ქუჩაზე, მაცხოვრის საკათედრო ტაძრის პირდაპირ.
მუზეუმის სახელმა შეიძლება შეცდომაში შეგიყვანოთ, ვინაიდან მას განთქმულ რუს პოეტთან კავშირი არ აქვს. გაცილებით უპრიანი იქნებოდა მუზეუმს მისი დამაარსებლის პროფესორი ივან ცვეტაევის (პოეტი მარინა ცვეტაევას მამა) სახელი რქმეოდა. ცვეტაევმა დაიყოლია ახალგაზრდა მილიონერი იური ნეჩაევ-მალცევი და იმ დროისთვის მოდური არქიტექტორი რომან კლაინი მოსკოვისთვის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი შეექმნათ.
კლაინისა და შუხოვის პროექტითა და მალცევის დაფინანსებით მუზეუმის შენობა 1898-1912 წლებში აშენდა. ცვეტაევის ოცნება 1912 წლის მაისში ასრულდა, როდესაც მუზეუმის კარი საზოგადოებისთვის გაიხსნა. მისი პირველი გამოფენა უძველესი ქანდაკებების ასლებისგან შედგებოდა, რომელიც უმეტესწილად საგანმანათლებლო დანიშნულებას ატარებდა. ერთადერთი ნამდვილი ძველი ნივთი - მოსკოვის მათემატიკური პაპირუსი და უნუამუნის ისტორია - სამი წლით ადრე ვლადიმირ გოლენიშჩევმა უსახსოვრა მუზეუმს.
1918 წელს რუსეთის დედაქალაქის მოსკოვში გადმოტანის შემდეგ საბჭოთა მთავრობამ გადაწყვიტა სანქტ-პეტერბურგის ერმიტაჟის მუზეუმიდან ათასობით ექსპონატი ახალ დედაქალაქში გადმოეტანა. ამ ფერწერულმა ტილოებმა შექმნა პუშკინის მუზეუმის დასავლური ხელოვნების კოლექციების ბირთვი. თუმცა ყველაზე მნიშვნელოვანი ფერწერული ტილოები მოგვიანებით იქნა გადმოტანილი ახალი დასავლური ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმიდან. მათ შორის იყო იმპრესიონისტთა და პოსტ-იმპრესიონისტთა ნამუშევრების ნაკრები, რომელთა შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია ვან გოგის, გოგენის, პიკასოსა და მატისის ქმნილებები.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ დრეზდენის გალერეიდან ევაკუებული ხელოვნების ნიმუშები მოსკოვში წამოიღეს შესანახად 10 წლით. დრეზდენის კოლექცია საბოლოოდ დაუბრუნდა აღმოსავლეთ გერმანიას გაცილებით გვიან, მიუხედავად პუშკინის მუზეუმის ხელმძღვანელობის დიდი წინააღმდეგობისა. პუშკინის მუზეუმი დღემდე რჩება მთავარ საგანძურად ტროას განთქმული ოქროსი, რომელიც ჰაინრიხ შლიმანმა აღმოაჩინა და რომელიც წითელმა არმიამ გაიტაცა ბერლინის პერგამონის მუზეუმიდან მეორე მსოფლიო ომის ბოლოს.
პუშკინის მუზეუმში 1981 წლიდან ტარდება სვიატოსლავ რიხტერის სახელობის სამუსიკო ფესტივალი "დეკემბრის ღამეები".
რჩეული ნამუშევრები
რესურსები ინტერნეტში
პუშკინის მუზეუმის საიტი
მოსკოვის მუზეუმები
იუნგანი (მდინარე)

იუნგანი (მდინარე)
იუნგანი (შვედ. Ljungan) — მდინარე შვედეთში. სიგრძე 322 კმ, აუზის ფართობი — 12 851 კმ².
სათავეს სილანის მთებში იღებს, ნორვეგიის საზღვართან ახლოს, და ემტლანდისა და ვესტერნორლანდის ლენებში გადის. წელიწადში 6-7 თვე ყინულითაა დაფარული. ჩადის ბოტნიის ყურეში.
მდინარეზე რამდენიმე ჰიდროელექტროსადგურია. მდინარე იუნგანმა ბოლო წლებში მედიის ყურადღება მიიპყრო, რადგან 1990-იან წლებში მის აუზში ე.წ. იუნგანის ვირუსი აღმოაჩინეს.
იხილეთ აგრეთვე
შვედეთის მდინარეების სია
წყარო
1.^ a b c "Ljungan" (in Swedish). Nationalencyklopedin. http://www.ne.se/ljungan. განახლებულია 14 ივლისი 2010. (ავტორიზაციას მოითხოვს)
2.^ "Län och huvudavrinningsområden i Sverige" (in Swedish). SMHI. http://www.smhi.se/sgn0102/n0205/lan_haro_huvud.pdf . განახლებულია 14 ივლისი 2010.
3.^ Hellquist, Elof (1922). Svensk etymologisk ordbok. სტოკჰოლმი: Gleerups förlag. ფ. 416
შვედეთის მდინარეები
ანგელოს სიკელიანოსი

ანგელოს სიკელიანოსი (დ. 28 მარტი, 1884 — გ. 19 ივნისი, 1951) — ბერძენი პოეტი და დრამატურგი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1884 წელს, კუნძულ ლევკადაზე, არისტოკრატიულ ოჯახში. 1900 წელს იგი გაუშვეს ათენში იურიდიულ ფაკულტეტზე სასწავლებლად, მაგრამ ორ წელიწადში იგი თავს ანებებს სწავლას და ლიტერატურულ ჟურნალებში თავის პირველ ლექსებს აქვეყნებს. მის ლექსებში პარნასიზმსა და სიმბოლიზმთან ერთად ინდივიდუალური ხედვაც ჩანს. სიკელიანოსი პარალელურად უერთდება კორნალისის თეატრალურ დასს, როგორც დრამატურგი და მსახიობი.
1905 წელს გაიცნო ამერიკელი ქალი ევა პალმერი, რომელიც საფრანგეთში არქეოლოგიას ასწავლიდა. მათ სიყვარულის გარდა ნოვატორული იდეები აერთიანებდათ. 1907 წელს ევამ და ანგელოსმა იქორწინეს. მალე სიკელიანოსმა დელფიური მოძრაობის წამოწყება სცადა, რომელიც გულისხმობდა დელფიური დღესასწაულების აღდგენას. 1927 წელს მისი ძალისხმევით განხორციელდა პირველი დელფიური დღესასწაულები, თუმცა უსახსრობის გამო ამან სისტემატიური ხასიათი ვერ მიიღო. ევა ამერიკაში გაემგზავრა, რათა ქმარს დახმარებოდა ფინანსურად, მაგრამ მეორე მსოფლიო ომის გამო იგი ვეღარ დაბრუნდა საბერძნეთში 1952 წლამდე. დაბრუნებიდან მცირე პერიოდში იგი გარდაიცვალა და დელფოსთან ახლოს დაკრძალეს. ევას საბერძნეთში არყოფნისას სიკელიანოსმა მეორე ცოლი მოიყვანა.
სამწერლობო ასპარეზზე სიკელიანოსი 1902 წელს გამოჩნდა. მისი მთელი პოეზია თავმოყრილია კრებულში: „ლირიკული ცხოვრება“, რომელიც იყოფა ლექსების სხვადასხვა ციკლებად. მას ეკუთვნის ასევე ტრაგედიების კრებული „სამსხვერპლო“ და „პროზაული სიტყვა“.
მის შემოქმედებაში შეიძლება გამოიყოს სამი ძირითადი ელემენტი:
სიკელიანოსისთვის პოეტი არის გმირი, ხოლო ლექსები მისი იარაღი. მას აქვს საკუთარი პოეტური იდეოლოგია. მისი ლექსები ყოველთვის კონკრეტულ მიზანს ისახავს.
სიკელიანოსის შემოქმედება ენათესავება ხალხურ სიმღერას, პოეტი ითვისებს ხალხურობას. მისი ლექსების თითოეულ სტროფში შეიგრძნობა ხალხური სიმღერისთვის დამახასიათებელი სიმსუბუქე და ლირიკულობა.
კლასიკური ტენდენციის შემოქმედებითად ათვისება და გამოყენება. მისი პოეზია ძირითადად ანტიკურობიდან აღებული სახეებით და სიმბოლოებით საზრდოობს. იგი იკვლევდა ჰომეროსს, ჰესიოდეს, პინდაროსს... მიძღვნილი აქვს მონოგრაფიები ესქილეს, სოფოკლეს და ევრიპიდესადმი. ასევე აქვს ნაშრომი პლატონზე, ნეოპლატონიკოსებზე, არისტოტელესა და პავსანიაზე. პოეტი იღებს საქვეყნოდ ცნობილ სახეებს, მათ უცვლის გარემოს და თავისი იდეების მიხედვით მიჰყავს მოქმედება.
სამწერლობო ასპრეზზე გამოჩნდა ლექსი-პოემით „სულთამხილველი“. ეს არის სხვადასხვა, ერთმანეთთან საოციაციურად დაკავშირებული ლექსებისაგან შემდგარი პოემა.
შემდეგ იბეჭდება ლექსების ციკლი „იონიის რაფსოდიები“, რომელშიც შესულია რაფსოდიები ანუ ლექს-სიმღერები.
მისი ენა გამდიდრებულია არქაული ფორმებით, ხალხური ლექსიკით, სოფლებში შემორჩენილი კილოებით. ასევე იყენებს ეკლესიის საგალობლებს და ბიზანტიური სიმღერების ლექსიკას.
ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი კრებულია: „ცხოვრების პროლოგი“, რომელიც იყოფა „თვითშეგნება ჩემი მიწისა“, „თვითშეგნება ჩემი რასისა“, „თვითშეგნება ქალისა“, „თვითშეგნება რწმენისა“ და „თვითშეგნება პირადი შემოქმედებისა“.
1946 წელს სიკელიანოსი ნობელის პრემიაზე წარადგინეს. 1951 წლის 19 ივნისს ანგელოს სიკელიანოსი გარდაიცვალა.
სქოლიო
ბერძენი მწერლები
ბერძენი პოეტები
დაბადებული 1884
გარდაცვლილი 1951
თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონი

თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონი — საქართველოს კავკასიონის მონაკვეთი, მდებარეობს კავკასიონის ჩრდილოეთ კალთაზე და მოიცავს მდინარეების ანდის ყოისუს (თუშეთის ალაზნისა და პირიქითი ალაზნის), არღუნისა, ასისა და არხოტისწყლის ზემო დინებათა აუზებს. სამხრეთი საზღვარი გასდევს მთავარი ქედის თხემს მწვერვალი შავკლდის და უღელტეხილი არხოტისთავისღელეს შორის. დასავლეთი — კიდეგანის ქედს, აღმოსავლეთი - შავგალავნის ქედსა და საბაკუნისხევისა და ვესტმოვაკისხევის (ანდის ყოისუს მარჯვენა შენაკადები) წყალგამგამყოფს, ჩრდილოეთი - პირიქითი ქედის თხემს მწვერვალი დიკლოსმთიდან მწვერვალ თებულოსმთამდე, შემდეგ კვეთს მდინარე არღუნის ხეობას და ადის ხევსურეთის ქედზე მწვერვალ თბილწყალმაღლის ჩრდილოეთით, აქედან კი კვეთს ასის ხეობას და აიმართება კიდეგანის ქედზე.
თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონი აგებულია ქვედა- და შუაიურული ასაკის თიხაფიქლოვანი წყენებით, რომელიც აჩენს ძლიერ შეკუმშულ, ზოგან დიაბაზებით გარღვეულ, ნაოჭების სისტემის, გვხვდება აგრეთვე მორენული და ალუვიური ნაფენები. ძირითადი ოროგრაფიული ერთეულებია: მთავარი წყალგამყოფი ქედი (მწვერვალები არხოტი - 3172 მ, დიდი ბორბალო - 3294 მ, ბულანჩოსწვერი - 3256 მ და სხვა), რომლის უღელტეხილები ზღვის დონიდან 3000 მ-ზე დაბლა მდებარეობს (არხოტი - 2935 მ, აბანო - 2950 მ და სხვა); მარად თოვლიან-მყინვარებიანი კიდეგანის, ხევსურეთისა და პირიქითის ქედები მრავალი განშტოებებით; თუშეთის ქვებული და მდინარეთა ხეობები (ასის, არღუნის, ანდაქის).
თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მთა-ხეობათა რელიეფის მორფოლოგიური ხასიათი ჩამოყალიბებულია ეროზიის მოქმედებით, თხემურ ზოლში შექმნილია რელიეფის გლაციალური ფორმები. თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონი მდებარეობს ზომიერ ნოტიო ჰავის ოლქში და ახასიათებს ჰავის სიმაღლებრივი ზონალურობა. დაწყებული ცივზამთრიანი და ხანგრძლივ გრილზაფხულიანი ჰავიდან (დაბალ მთებში) დამთავრებული მაღალმთის მუდმივთოვლიან-მყინვარებიანი ჰავით (ქედების თხემებზე). იანვრის საშუალო ტემპერატურა - 5-დან - 10 °C-მდეა, ივლისი 12-16 °C. წელიწადში 600-დან 1500 მმ-მდე ნალექი მოდის. ხეობებსა და ქვაბულებში ჰავა შედარებით მშრალი, კონტინენტურია.
თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მდინარეები ასა, არხოტისწყალი, არღუნი, ანდაქი, პირიქითი ალაზანი და თუშეთის ალაზანი მრავალრიცხოვანი შენაკადებით კასპიის ზღვის აუზს მიეკუთვნება და საზრდოობს წვიმის, თოვლის, მყინვარული და მიწისქვეშა წყლებით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულსა და ზაფხულის დასაწყისში, წყალმცირობა - ზამთარში. თავისებურია თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის ნიადაგ-მცენარეულობა; ქვედა ზონაში მცირე და საშუალო სისქის ყომრალ და ღია ყომრალ ნიადაგებზე, ზღვის დონიდან 2300-2500 მ-მდე, გავრცელებულია არყნარ-ფიჭვნარი და ფიჭვნარი. 2500-2700 მ ზემოთ მთის მდელოს კორდიან და კორდიან-ტორფიან ნიადაგებზე - სუბალპური მდელოები და ბუჩქნარები, ხოლო უფრო ზემოთ, 3300-3500 მ-მდე, მთის მდელოს მცირე სისქის კორდიან ნიადაგებზე ალპური მდელოებია.
თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონზე 3 ტიპის ლანდშაფტია: მთა-ხეობათა რელიეფის ყომრალ და ღია ყომრალ ნიადაგებზე განვითარებული ფიჭვნარი და არყნარ-ფიჭვნარი ტყის ლანდშაფტი; მთა-ხეობათა რელიეფის მთის მდელოს კორდიან და კორდიან-ტორფიან ნიადაგებზე განვითარებული მთა-მდელოს ლანდშაფტი (სუბალპური და ალპური ქვეტიპებით) და გლოციალურ-ნოვალური ლანდშაფტი (მაღალი ქედების თხემებზე).
ლიტერატურა
თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონი
კამკამიძე

კამკამიძე
საკუთარი სახელი კამკამიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ანატოლი კამკამიძე — გენერალ-პოლკოვნიკი
გიორგი კამკამიძე — იმუნოლოგი
კონსტანტინე კამკამიძე — ინჟინერი
ქართული გვარები
სულეიმან ალესკეროვი

სულეიმან ალესკეროვი
სულეიმან ოღლი ალესკეროვი (დ. 22 თებერვალი, 1924, შუშა — გ. 21 იანვარი, 2000) — საბჭოთა და აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი და დირიჟორი, პროფესორი, აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტი (1974). ორი ოპერის, თორმეტი ოპერეტის, მრავალრიცხოვანი სიმფონიური ნაწარმოებების, კანტატების, პიესების, რომანსებისა და სიმღერების, ასევე მთელი რიგი საჯარო განათლების სასწავლო სახელმძღვანელოების ავტორი.
სიცოცხლე
სულეიმან ალესკეროვი 1924 წლის 22 თებერვალს აზერბაიჯანის სსრ-ს ქალაქ შუშაში დაიბადა. 1948 წელს წარჩინებით დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორია ბ. ი. ზეიდმანის კომპოზიციის კლასით და ბაქოს მუსიკალური სასწავლებლის დირექტორი გახდა. 1948 წლიდან სკკპ-ს წევრი. 1949-დან 1951 წლამდე — აზერბაიჯანის სსრ კინემატოგრაფიის კომიტეტის ორკესტრის მხატვრული ხელმძღვანელი. 1951—1952 წწ. — მ. მაგამაევის სახ. აზერბაიჯანის სახელმწიფო ფილარმონიის სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლის ხელმძღვანელი. 1954—1956 წწ. — აზერბაიჯანის სსრ კულტურის სამინისტროს მიერ ხელოვნების მართვის ხელმძღვანელი. 1956-დან 1958 წლამდე — აზერბაინაული ხალხური ინსტრუმენტების ორკესტრის დირიჟორი. 1958-1960 წწ. — ტელევიზიისა და რადიოს რესპუბლიკური კომიტეტის სამხატვრო ხელმძღვანელი, შემდგომი 11 წლის განმავლობაში კი, 1960-დან 1971 წლამდე — შ. გურბანოვის სახ. მუსიკალური კომედიის თეატრის დირექტორი და დამთავარი დირიჟორი. 1958 წლიდან ალესკეროვი კონსერვატორიაში პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა, ხოლო 1968 — სახელმწიფო კონსერვატორიის დოცენტი გახდა. 1960 წელს ალესკეროვს აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის წოდება მიენიჭა. 1967 წელს აზერბაიჯანის სახელმწიფო პრემიით დაჯილდოვდა. 1970 წლიდან აზერბაიჯანის სსრ განათლების სამინისტროს სასწავლო-მეთოდოლოგიურ საბჭოს ჩაუდგა სათავეში მუსიკალურ-ესთეტიკური აღზრდის კუთხით. 1974 წელს აზერბიაჯანის სსრ სახალხო არტისტის წოდება მიენიჭა. 1991-დან 2000 წლამდე — მისი ინიციატივით შუშაში შექმნილი კონსერვატორიის ფილიალის რექტორი. საგულისხმოა აღინიშნოს, რომ 1957 წლიდან დაწყებული, ალესკეროვი ასწავლიდა და პერიოდულად განაგებდა კონსერვატორიის ხალხური ინსტრუმენტების კათედრას.
ჯილდოები და პრიზები
საპატიო ნიშანი (09.06.1959)
უზეირ გაჯიბეკოვის სახელობის აზერბაიჯანის სსრ სახელმწიფო პრემია (1967)
სქოლიო
Bogolyubovka, Sterlitamaksky District, Republic of Bashkortostan

Bogolyubovka, Sterlitamaksky District, Republic of Bashkortostan
Bogolyubovka is a rural locality (a village) in Konstantinogradovsky Selsoviet, Sterlitamaksky District, Bashkortostan, Russia. The population was 174 as of 2010. There are 3 streets.
Geography
Bogolyubovka is located 44 km northwest of Sterlitamak (the district's administrative centre) by road. Konstantinogradovka is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Sterlitamaksky District
ვაზისუბნის ყველაწმინდის ეკლესია

ვაზისუბნის ყველაწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი კახეთის მხარის გურჯაანის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ვაზისუბნის მიდამოებში, დაახლოებით 0,5 კილომეტრზე. ადგილობრივი მოსახლეობა ამ ადგილს დიდ ველს უწოდებს.
ეკლესია დარბაზულია, განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. შენობა ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით. წყობა ირეგულარულია, ძლიერ დაზიანებულია. ჩამონგრეულია კამარა, დანგრეულია დასავლეთ კედლის ზედა ნაწილი. სამხრეთ დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებს მთელ სიმაღლეზე განიერი ბზარები დაუყვება. ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა, რაომელშიც გაჭრილია გარეთკენ დავიწროებული სარკმელი, სარკმელს თარაზული გადახურვა და საფეხურებად დამუშავებული რაფა აქვს. სარკმლის ორივე მხარეს თითო, გეგმითი ნალისებრი, ღრმა ნიშაა. ორივე ნიშა ერთმანეთზე კუთხით მიყრდნობილი ორ-ორი ბრტყელი ქვითაა გადახურული. საკურთხევლის სარკმლის გარდა თითო სწორკუთხა სარკმელია სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Inquisitor indistinctus

Inquisitor indistinctus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ნარკოტიკული მცენარეები

ნარკოტიკული მცენარეები — მცენარეები, რომლებიც შეიცავენ ისეთ ნივთიერებებს, რომლებიც ჯერ აღგზნებს, ხოლო შემდეგ თრგუნავს ცენტრალურ ნერვულ სისტემას. ბევრ ნარკოტიკულ მცენარეებს სამკურნალო თვისებები აქვს და მათ მედიცინაში ტკივილგამაყუჩებელ საშუალებად იყენებენ. მოქმედი ნივთიერება ნარკოტიკული მცენარეებში ძირითადად ალკალოიდებია. ბევრი მათგანი ძალზე შხამიანია და მათგან დამზადებული პრეპარატების ხანგრძლივი ხმარება ნარკომანიას იწვევს. ნარკოტიკული მცენარეებია ხაშხაში, ინდური კანაფი, ლენცოფა, ლემა და მრავალი სხვა სამკურნალო და შხამიანი მცენარე. ნარკოტიკული მცენარეები ძირითადად გავრცელებულია სამხრეთ ამერიკის, ჩრდილოეთ ამერიკისა და ცენტრალური აზიის ტროპიკებში.
ლიტერატურა
მცენარეები
Minimum-Maximum (video)

Minimum-Maximum (video)
Minimum-Maximum is a double DVD by German band Kraftwerk, consisting of live shows performed during their 2004 world tour. The set was released in Germany on 2 December 2005, in the UK on 5 December 2005 and 6 December 2005 in the US, Japan and Australia.
Track listing
Disc one
"Meine Damen und Herren" – 0:35
"The Man-Machine" – 7:54
"Planet of Visions" – 4:46
"Tour de France '03" – 10:40
"Vitamin" – 6:42
"Tour de France" – 6:18
"Autobahn" – 8:52
"The Model" – 3:42
"Neonlights" – 5:52
"Radioactivity" – 7:41
"Trans Europe Express" – 9:38
Disc two
"Numbers" – 4:33
"Computer World" – 2:55
"Home Computer" – 5:55
"Pocket Calculator / Dentaku" – 6:14
"The Robots" – 7:23
"Elektrokardiogramm" – 4:42
"Aéro Dynamik" – 7:13
"Music Non Stop" – 9:49
"Aerodynamik - MTV" – 3:48
Notebook
Notebook is the expanded version of the DVD. Initially released with PAL format DVDs in December 2005, the NTSC format version was delayed by a few weeks until early January 2006.
It contains the live concert DVD and audio CD albums, plus an 88-page commemorative hardback book of tour photographs. Like many other Kraftwerk products, it was released in both German and English language versions.
The photographs in the book are mostly images of Kraftwerk in performance during the 2004 world tour and follow the track sequence of that tour's live show.
The box packaging and contents were designed to mimic the appearance of the laptop computers Kraftwerk used during their performance.
Release details
Minimum-Maximum DVD
Minimum-Maximum Notebook
External links
Release details of Minimum-Maximum
Minimum-Maximum at Kraftwerk.com
Notebook at Klingklang.com
Kraftwerk albums
2005 video albums
Live video albums
2005 live albums
ka:Minimum-Maximum#DVD
იეკაბპილსი

იეკაბპილსი — ქალაქი ლატვიაში. მდებარეობს მდინარე დაუგავის ორივე ნაპირზე, ქალაქ დაუგავპილსიდან 90 კმ-ში. მოსახლეობა 26 284 ადამიანი (2011).
რესურსები ინტერნეტში
იეკაბპილსის მხარის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლატვიის ქალაქები