PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Chazhashi

Chazhashi is a village in the Mestia Municipality, Samegrelo-Zemo Svaneti, Georgia. It is located in the southern foothills of the Greater Caucasus mountains, in the upper Enguri River valley, at the elevation of 2,160 m above sea level. The village is part of the historical region of Svaneti and center of the Ushguli community. Its medieval fortified structures are inscribed on the registry of Georgia's Immovable Cultural Monuments of National Significance and listed as a UNESCO World Heritage Site as part of the Upper Svaneti entity.
Geography
Chazhashi is the main settlement of Ushguli, a conglomeration of four villages and one of the highest inhabited places in Europe. Under Georgia's current subdivision, it is part of the Mestia Municipality, located some 45 km west of the municipal center, the town of Mestia, at the confluence of the Enguri and Shavtskala rivers.
Cultural heritage
Chazhashi is home to dozens of structures dating from the medieval and early modern periods of the history of Georgia, namely, its northwestern highland province of Svaneti. Of these are 13 well-preserved Svanetian tower houses—a typically three- to five-floor structures attached to the family houses—as well as four medieval castles, including one called Tamar's Castle in reference to the queen-regnant Tamar of Georgia (r. 1184–1213), who is believed by local folk tradition to have used it as her summertime residence. There are also two stone churches and several accessory buildings. The churches, one named St. George (Jgrag) and the other named the Lamaria (after the goddess Lamaria in Savneti mythology), date from the 10th and 11th–12th centuries, respectively. The former is part of the Tamar Castle; the latter is frescoed. Several monuments of Chazhashi were damaged by a massive avalanche in January 1987. Beginning in 2000, the Georgian government and the National Committee of the International Council on Monuments and Sites (ICOMOS Georgia), presided over multidisciplinary research of the village's cultural heritage and restoration and conservation projects.
Population
Chazhashi is a village, with the permanent population of only 28 persons, all Svans, an ethnic Georgian subgroup, as of the 2014 nationwide census.
See also
Svan towers
References
World Heritage Sites in Georgia (country)
Populated places in Mestia Municipality
Svaneti
Immovable Cultural Monuments of National Significance of Georgia
ზემო პირენეები

ზემო პირენეები
ზემო პირინეი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, სამხრეთი პირენეებში.
ისტორია
ზემო პირინეი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
ზემო პირინეის ფართობია 4464 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 222,368 ადამიანს შეადგენს და მას 84-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 50 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ზემო პირინეის მმართველია ჟოზე დურიე.
რესურსები ინტერნეტში
General Council of Hautes-Pyrénées website
Prefecture website
საფრანგეთის დეპარტამენტები
ნიკოლოზ ბადრიაშვილი

ნიკოლოზ ბადრიაშვილი
ნიკოლოზ იესეს ძე ბადრიაშვილი (დ. 15 მარტი, 1892, თბილისი, — გ. 12 აპრილი, 1961, იქვე) — ქართველი ისტორიკოსი, სამუზეუმო საქმის ერთ-ერთი ორგანიზატორი.
ბიოგრაფია
1911 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი გიმნაზია. 1912-იდან სწავლა განაგრძო პეტერბურგის უმაღლეს სასწავლებელში ელექტრომექანიკის განყოფილებაზე. I მსოფლიო ომის (1914–1918) დროს არმიაში მსახურობდა. იყო პოლკის სკოლის ბიბლიოთეკის და ჯარისკაცთა თეატრის გამგე. ამავე დროს „ავლეველის“ ფსევდონიმით თანამშრომლობდა პრესაში: ბეჭდავდა ლექსებს, მოთხრობებს, ფელეტონებს. 1921-ის წლის შემდეგ ერთხანს გორის სახალხო სახლს განაგებდა. 1923 დაევალა თბილისის კომუნალური (1943-იდან თბილისის სახელმწიფო ისტორიულ-ეთნოგრაფიული) მუზეუმის აღდგენა და რეორგანიზაცია. 1958 ბოლომდე იყო ამ მუზეუმის დირექტორი. 1929–1932 განაგებდა აგრეთვე მაქსიმ გორკის სახლ-მუზეუმსა და ძველი თბილისის ნაკრძალს. ბადრიაშვილმა დიდი ღვაწლი დასდო სამუზეუმო-საგამოფენო საქმის განვითარებას საქართველოში. მისი ხელმძღვანელობით მოეწყო მრავალი სტაციონარული გამოფენა თბილისში, რესპუბლიკის სხვა ქალაქებსა და რაიონების მეზეუმებში. ბადრიაშვილს ეკუთვნის რამდენიმე ნაშრომი და მრავალი საჟურნალ-გაზეთო სტატია თბილისის, მისი ქუჩებისა და უბნების ისტორიაზე. რამდენიმეჯერ აირჩიეს თბილისის საქალაქო და რაიონული საბჭოების დეპუტატად. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
ლიტერატურა
ქართველი ისტორიკოსები
დაბადებული 1892
გარდაცვლილი 12 აპრილი
გარდაცვლილი 1961
ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
ვილიამაიორ-დე-გალიეგო

ვილიამაიორ-დე-გალიეგო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის სარაგოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 89,364544 კმ². მოსახლეობა — 2745 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვილიამაიორ-დე-გალიეგოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ვილიამაიორ-დე-გალიეგო
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
სარაგოსის ქალაქები
ეფროსინია პოლოცკაია

ეფროსინია პოლოცკაია (დ. 1101–1105 შორის, პოლოცკი, პოლოცკის სამთავრო — გ. 23 მაისი ან 25 მაისი, 1167, იერუსალიმი) — ვიტებსკის მთავრის სვიატოსლავ ვსესლავიჩის შვილი და ვსესლავ ბრიაჩისლავიჩის შვილიშვილი, პოლოცკის სამთავროს განმანათლებელი.
სრულწლოვნების მიღწევისას უარი თქვა დინასტიურ ქორწინებაზე და მონასტერში წავიდა. სოფიას მონასტერში გადასახლების შემდეგ აქტიურად ჩაერთო სამშვიდობო და საგანმანათლებლო საქმიანობაში. საკუთარი ხარჯებით ააშენა ორი ეკლესია პოლოცკში, დააარსა დედათა და მამათა მონასტრები, რომლებიც გახდნენ განათლების კერები პოლოცკის სამთავროში.
1167 წელს გარდაიცვალა იერუსალიმში, წმინდა მიწის მოლოცვის დროს. დაკრძალულია წმინდა თეოდოსიას მონასტერში. მისი კანონიზირება მოხდა 1984 წელს. არის ბელარუსის მფარველი წმინდანი.
რესურსები ინტერნეტში
Euphrosyne of Polotsk
სქოლიო
ბელარუსი წმინდანები
უკრაინელი წმინდანები
გარდაცვლილი 23 მაისი
გარდაცვლილი 25 მაისი
გარდაცვლილი 1167
ბალიასნე (დიკანკის რაიონი)

ბალიასნე (დიკანკის რაიონი)
ბალიასნე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის დიკანკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 966 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
დიკანკის რაიონის სოფლები
კოლბოფორი

კოლბოფორი — ისტორიული ქვემო ქართლის (გოგარენე), კერძოდ, გარდაბნის პროვინციის ერთ-ერთი მხარე, მოიცავდა მდინარე ინჯა-სუს ხეობას (სომხეთი), ცენტრი — დაბა კოლბი (ახლანდელი სოფ. კოხბი). სოფლის მახლობლად არის ციხის (ვარაუდით, შუა საუკუნეების კაიწონის ციხე) ნანგრევები.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
მარიამ მამადაშვილი

მარიამ მამადაშვილი (დ. 16 ნოემბერი, 2005) — ქართველი მომღერალი. 2016 წლის 20 ნოემბერს, მალტის დედაქალაქ ვალეტაში, იგი გახდა საბავშვო ევროვიზია 2016-ის გამარჯვებული, სადაც ის საქართველოს წარადგენდა სიმღერით „მზეო“.
მარიამი ოთხი წლიდან მღერის. სწავლობდა „ბზიკების სტუდიაში“ და ევგენი მიქელაძის სახელობის თბილისის ცენტრალურ სამუსიკო სასწავლებელში. 2015 წლიდან ცხოვრობს ამერიკის შეერთებულ შტატებში და სწავლობს ბროდვეის მეთოდურ აკადემიაში.
საბავშვო ევროვიზიის სიმღერის რიგით მე-14 კონკურსზე მარიამმა 239 ქულა მოიპოვა. მეორე ადგილზე აღმოჩნდა სომხეთის წარმომადგენელი, 232 ქულით, ხოლო მესამე ადგილი იტალიამ დაიკავა, 209 ქულით.
საქართველო საბავშვო ევროფესტივალის გამარჯვებული 2016 წელს მესამედ გახდა და საბავშვო ევროვიზიის გამარჯვებულ ქვეყნებს შორის რეკორდი დაამყარა. მსგავსი შედეგი ამ დრომდე არცერთ ქვეყანას ჰქონია.
რესურსები ინტერნეტში
მარიამ მამადაშვილი eurovision-georgia-ზე
მარიამ მამადაშვილი escpedia.info-ზე
სქოლიო
ქართველი მომღერლები
ევროვიზიის ბავშვთა სიმღერის კონკურსის მონაწილეები
დაბადებული 16 ნოემბერი
დაბადებული 2005
Samshvilde Sioni church

Samshvilde Sioni church is a ruined medieval Christian cathedral and one of the main architectural features of the historic site of Samshvilde in Georgia's southern region of Kvemo Kartli. A centralized domed building with apsed sanctuary and pastophoria, the church was built between 759 and 777. It is now in ruins and only fragments of the eastern wall remain standing. The church is inscribed on the list of the Immovable Cultural Monuments of National Significance of Georgia.
History
The Sioni church is part of the Samshvilde historic site, which is centered in a naturally fortified location, a rocky terrain at the confluence of the Khrami and Chivchavi rivers, 4 km south of the town of Tetritsqaro. Following a medieval Georgian tradition of naming churches after particular places in the Holy Land, the cathedral bears the name of Mount Zion at Jerusalem. The early medieval Georgian Chronicles credit the 5th-century Queen Sagdukht of Kartli—the Iberia of the Classical sources—with founding the church of Sioni at Samshvilde; archaeologists have not been able to locate the remains of this church.
The extant fragments of the Sioni church date to the period of 759–777 as suggested by a foundational inscription, in the medieval Georgian asomtavruli script, from the better-preserved eastern façade, containing references to the contemporary Byzantine emperors Constantine V and Leo IV the Khazar.
Layout
The Sioni church is built of neatly hewn yellow sandstone blocks and externally measures 24 × 24 metres. It is a three-nave building with a centrally located dome, with an oblong rectangular ground plan. The Samshvilde church bears marked similarities to the church of Tsromi in Shida Kartli in its plan and conception, but here, unlike Tsromi, two long ambulatory galleries ran on the south and north, ending in separate chapels (eukterion) on the east.
The dome rested on the crossing of longitudinal and transverse axes and was supported by four free-standing pillars. The transition from the square bay to the circle of the dome was effected through squinches. The side apses communicated openly with the sanctuary and the central bay rather than forming individual chambers. Apart from the 8th-century Georgian foundation inscription, there is another, heavily damaged, almost illegible Georgian inscription in the southern façade and, next to it, a fragment in Armenian identifying the Armenian catholicos Gevorg III Loretsi (r. 1069–1072).
References
Immovable Cultural Monuments of National Significance of Georgia
8th-century churches in Georgia (country)
თორთომის ციხე

თორთომის ციხე (თურქულ წყაროებში თორთუმი, ევროპულ წყაროებში კორკონი) — არქიტექტურული ძეგლი ისტორიულ ტაოში (ამჟამად თურქეთის ტერიტორიაზე), მდინარე ოლთისისწყლის მარცხენა შენაკადის, — თორთომისწყლის სათავეებთან. ჯერ კიდევ XX საუკუნის დასაწყისში თორთომის ციხე კარგად ყოფილა შემონახული და, როგორც ექვთიმე თაყაიშვილი შენიშნავს, ძლიერ წააგავდა გორის ციხეს.
თორთომის ციხე დიდი და კარგად გამაგრებული სიმაგრე ყოფილა. თურქების დახასიათებით: თორთომის შიდაციხეში სხვადასხვა საფორტიფიკაციო ნაგებობასთან ერთად განლაგებული ყოფილა საცხოვრებელი სახლები და ეკლესია, რომლის ნანგრევები დღემდეა შემორჩენილი. ოსმალთა დაპყრობების შემდეგ თორთომის ციხეში სულთან სულეიმანის ჯამეც გაჩნდა. ციხის ქვედა გარეუბანში შვიდასამდე კეთილმოწყობილი ნაგებობა მდგარა. ქალაქს ჰქონდა აბანოები, ფუნდუკები, დუქნები. აქვე ყოფილა მარილის საბაჟოც. საცხოვრებელ სახლებს გარს ერტყა ბაღ-ვენახები. თორთომის ციხე ტაოს ერთ-ერთი თემის – თორთომის – ადმინისტრაციული ცენტრი იყო. დროთა განმავლობაში მას სხვადასხვა ფეოდალური საგვარეულო ფლობდა, მ. შ. ფანასკერტელები, ჯაყელები. XVI საუკუნის დასაწყისში ციხეს დაეუფლნენ ჯაყელთა ვასალები, ქურცინა და მისი შვილები. ამავე საუკუნის შუა წლებში მას განაგებდა ვინმე როსტომი. თორთომის ციხეს უაღრესად დიდი სამხედრო-სტრატეგიული მნიშვნელობა ჰქონდა, რადგან მცირე აზიიდან საქართველოში შემომავალ უმთავრეს გზებს იცავდა. ციხის მდებარეობა საშუალებას აძლევდა მეციხოვნეებს გამკლავებოდნენ მოწინააღმდეგის ჭარბ ძალასაც (მაგ., ციხესთანთან თაყა ფანასკერტელმა დაამარცხა შემოსული თურქმანი დამპყრობლები). ეს გარემოება მტერმაც კარგად იცოდა და საქართველოში დასამკვიდრებლად ამ ციხის აღებასაც ცდილობდა. XI საუკუნეში ციხეში ბიზანტიური გარნიზონი იდგა, მოგვიანებით კი, XIV–XV საუკუნეებში, ციხე თემურლენგისა და უზუნ-ჰასანის ჯარისკაცებს ეპყრათ. მაგრამ მტრის ყოველი ასეთი წარმატება ეპიზოდური ხასიათისა იყო. 1549 წელს, ერთკვირიანი ბრძოლის შემდეგ, თორთუმის ციხე ოსმალებმა აიღეს და იგი თორთომის სანჯაყის ადმინისტრაციულ ცენტრად გამოცხადდა.
ლიტერატურა
აბულაძე ც., თურქული წყაროები XVI ს. I მეოთხედის სამცხე-საათაბაგოს ისტორიისათვის, თბ., 1983
Такайшвили Е., Археологическая экспедиция 1917 года в южные провинции Грузии, Тб., 1952
თურქეთის ციხესიმაგრეები
ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
ისტორიული სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოს ციხე-ქალაქები
Campanário, Minas Gerais

Campanário, Minas Gerais
Campanário is a Brazilian municipality located in the northeast of the state of Minas Gerais. Its population was 3,730 people living in a total area of 441 km². The city belongs to the meso-region of Vale do Rio Doce and to the micro-region of Governador Valadares. It became a municipality in 1943.
Location
The city center of Campanário is located at an elevation of 268 meters on the important federal highway BR-116 between Governador Valadares and Teófilo Otoni. Neighboring municipalities are: Itambacuri (W and N), Frei Gaspar (NE), Pescador (E), Jampruca (S).
Distances
Belo Horizonte: 420 km (south on BR-116 to Governador Valadares, then southwest on BR-341)
Governador Valadares: 73 km south on BR-116
Teófilo Otoni: 55 km north on BR-116
Itambacuri: 30 km north on BR-116
Pescador: 21 southeast on MG-311
Economic activities
Services and agriculture are the main economic activities. The GDP in 2005 was approximately R$15 million, with 9 million reais from services, 1 million reais from industry, and 4 million reais from agriculture. There were 190 rural producers on 19,000 hectares of land (2006). Approximately 450 persons were occupied in agriculture. The main crops are sugarcane, beans, and corn. There were 23,000 head of cattle, of which 3,700 were milk cows (2006). Only 25 of the rural properties had tractors in 2006.
There were no banks (2007) In the vehicle fleet there were 161 automobiles, 10 trucks, 12 pickup trucks, 4 buses, and 70 motorcycles (2007).
Health and education
In the health sector there were 2 health clinics (2005). Educational needs of 1,100 students were met by 3 primary schools, 1 middle school, and 1 pre-primary school.
Municipal Human Development Index: 0.668 (2000)
State ranking: 682 out of 853 municipalities
National ranking: 3,500 out of 5,138 municipalities
Literacy rate: 76%
Life expectancy: 63 (average of males and females)
Percentage of children under 5 years old in the population: 10.59 (all data below are from 2000)
Percentage of adolescents in the population (10 to 19 years old): 22.32
Percentage of old people in the population (60 years or more): 10.42
Degree of urbanization: 70.96
Percentage of urban homes connected to sewage system: 66.90
In 2000 the per capita monthly income of R$133.00 was below the state average of R$276.00 and below the national average of R$297.00. Poços de Caldas had the highest per capita monthly income in 2000 with R$435.00. The lowest was Setubinha with R$73.00.
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
მოქვი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მოქვი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი მოქვი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მოქვი — მდინარე ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში
მოქვი — სოფელი ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში
მოქვი — ტაძარი სოფელ მოქვში
ოვჩულუ (მრავალმნიშვნელოვანი)

ოვჩულუ (მრავალმნიშვნელოვანი)
ოვჩულუ შეიძლება აღნიშნავდეს:
ოვჩულუ — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში.
ოვჩულუ — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში.
329

329
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გრიგოლ ღვთისმეტყველი – კაბადოკიელი წმინდანი (გ. 389).
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
კუდიანი ამფიბიები

კუდიანი ამფიბიები — ამფიბიების რიგი. აქვთ წაგრძელებული სხეული, რომელიც გადადის მომრგვალო ან გვერდებიდან გაბრტყელებულ კუდში. მოკლე კიდურები, ზოგიერთს ძალზე სუსტად აქვთ განვითარებული (ამფიუმა), ზოგს უკანა წყვილი სულ არ აქვს (სირენი). მათი სხეულის სიგრძე 160 სმ აღწევს (გიგანტური სალამანდრა). უმრავლესობა დახოხავს ან დაცურავს გველისებრი მოძრაობით. მხოლოდ ზოგიერთს შეუძლია სირბილი. უმდაბლეს ფორმებს ქორდა შენარჩუნებული აქვთ მთელი სიცოცხლის მანძილზე. განვითარება მეტამორფოზის გარეშე ხდება. ზოგიერთი კუდიანი ამფიბიები ზრდასრულ ასაკში ინარჩუნებს ლარვის სტადიის ნიშნებს. თანამედროვე კუდიანი ამფიბიები იყოფა 5 ქვერიგად, 9 ოჯახად და 60 გვარად, რომელშიაც გაერთიანებულია 170-მდე სახეობა. გავრცელებული არიან ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში, აგრეთვე სამხრეთ ამერიკაში. კუდიანი ამფიბიების უმრავლესობა მუდმივად ცხოვრობს წყალში, ზოგი წყალში მხოლოდ გამრავლების დროს გვხვდება, ზოგიც მუდმივად იმყოფება ხმელეთზე. კუდიანი ამფიბიების ნაწილს ახასიათებს ნეოტენია. დებენ 3-იდან რამდენიმე ასეულამდე კვერცხს. ზოგი ცოცხლადმშობი ან კვერცხცოცხლადმშობია. იკვებებიან ძირითადად უხერხემლოებით, მსხვილი კუდიანი ამფიბიები — პატარ-პატარა ხერხემლიანებითაც.
საქართველოში გავრცელებულია კუდიანი ამფიბიების 3 სახეობა — მცირეაზიული ტრიტონი (Triturus vittatus), სავარცხლიანი ტრიტონი (Triturus cristatus) და კავკასიური სალამანდრა (Mertesiella caucasica).
ლიტერატურა
Жизнь животных, т. 4, ч. 2, М., 1969;
Терентьев В. П., Герпетология, М., 1961;
მუსხელიშვილი თ., ქსე, ტ. 6, გვ. 55, თბ., 1983
ომურტაგის თემი

ომურტაგის თემი — თემი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბულგარეთში. შედის ტირგოვიშტეს ოლქში. თემის მოსახლეობაა 24 879 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 400.83 კმ²-ს. მოიცავს 43 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ომურტაგი.
იხილეთ აგრეთვე
ბულგარეთის თემები
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ტირგოვიშტეს ოლქი
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ტირგოვიშტეს ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები
კანუტამა

კანუტამა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაზონასის შტატში. მიეკუთვნება სენტრუ-ამაზონენსის მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 892 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 29 819.631 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.43 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ამაზონასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჭანჭახი (მდინარე)

ჭანჭახი (მდინარე)
ჭანჭახი — მდინარე საქართველოში, ონის მუნიციპალიტეტში, რიონის მარცხენა შენაკადი. სათავე აქვს რაჭის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მყინვარ ჭანჭახზე, ზღვის დონიდან 3025 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 21,6 კმ, აუზის ფართობი 185 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმის, მიწისქვეშა და მყინვარული წყლით. დამახასიათებელია წყალდიდობა აპრილიდან ოქტომბრამდე და წყალმცირობა ნოემბრიდან აპრილამდე. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 7,77 მ³/წმ.
ლიტერატურა
რიონის შენაკადები
რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის მდინარეები
ვარლამ თაყაიშვილი

ვარლამ თაყაიშვილი
ვარლამ სიმონის ძე თაყაიშვილი (დ. 1850, ლიხაური — გ. 1934) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, ისტორიკოს ექვთიმე თაყაიშვილის უფროსი ძმა.
1879 წელს სამსახური დაიწყო რუსეთის იმპერიის არმიაში. დაამთავრა გენერალური შტაბის აკადემია გიორგი კვინიტაძესთან ერთად. 1895 წელს იყო კავკასიის სამხედრო ოლქის გენშტაბის სამხედრო მიმოსვლის უფროსი. 1903 წლიდან იყო ელიზავეტოპოლის გენერალ-გუბერნატორი. 1905 წელს მიანიჭეს გენერალ-მაიორის წოდება. ცხოვრობდა პეტერბურგში. 1917 წლის რევოლუციის შემდეგ საქართველოში დაბრუნდა და ეროვნული არმიის რიგებში ჩადგა. ჰქონდა გენერალ-მაიორის წოდება. 1921 წლიდან ემიგრაციაში იყო.
ლიტერატურა
დოლიძე ლ. გენერლები საქართველოდან, .გვ.59,194. — თბილისი, 2003
შარაძე გ. ქართული ემიგრანტული ჟურნალისტიკის ისტორია, ტ.IV, გვ.257 — თბილისი, 2003
დაბადებული 1850
გარდაცვლილი 1934
ქართველი გენერლები
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
მლაშე (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

მლაშე (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)
მლაშე — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ბაზალეთის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 423 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
მლაშეს სამაროვანი
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Folgoso do Courel

Folgoso do Courel is a town and municipality in Lugo in Galicia province in north-west Spain. As of 2004 it has 1397 inhabitants.
It is one of the main villages in O Courel, a geohistorical land in Lugo.
Municipalities in the Province of Lugo
OPOJAZ

OPOJAZ (ОПОЯЗ) (Obščestvo izučenija POètičeskogo JAZyka, "Society for the Study of Poetic Language") was a prominent group of linguists and literary critics in St. Petersburg founded in 1916 and dissolved by the early 1930s. The group included Viktor Shklovsky, Boris Eikhenbaum, Osip Brik, Boris Kušner and Yury Tynianov. Along with the Moscow linguistic circle it was responsible for the development of Russian formalism and literary semiotics. It was dissolved under political pressure as "formalism" came to be a political term of opprobrium in the Soviet state.
Bibliography
В. Б. Шкловский (Viktor Shklovsky): Искусство как прием (in ) 1917
Б. М. Эйхенбаум (Boris Eikhenbaum): Как сделана «Шинель» Гоголя (in ), 1919
Б. М. Эйхенбаум (Boris Eikhenbaum): Теория «формального метода» (in ), 1925
О. Вальцель (Oscar Valzel): Проблема формы в поэзии (in )
Л. Д. Троцкий (Leon Trotsky): Формальная школа поэзии и марксизм (глава из книги «Литература и революция», 1923) (in )
Russian formalism
Literary societies
Schools of linguistics
სასანდრა-მარაუე

სასანდრა-მარაუე — ოლქი კოტ-დ’ივუარის ცენტრალურ ნაწილში.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი დალოა.
ფართობი — 23 950 კმ², მოსახლეობა — 2 293 304 ადამიანი (2014 წელი).
გეოგრაფია
სასანდრა-მარაუეს ოლქს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ვორობის ოლქი, დასავლეთიდან მონტანის ოლქი, სამხრეთ-დასავლეთიდან ქვემო სასანდრის ოლქი, სამხრეთიდან გო-ჯიბუას ოლქი, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან იამუსუკროს ავტონომიური ოლქი, აღმოსავლეთიდან ტბების ოლქი და ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ვალე-დუ-ბანდამის ოლქი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
სასანდრა-მარაუეს ოლქი დაყოფილია 2 რეგიონად:
ზემო სასანდრის რეგიონი
მარაუეს რეგიონი
სქოლიო
კოტ-დ’ივუარის ოლქები