PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
საგუბერნიო სახლები

საგუბერნიო სახლები — ისტორიული შენობების კომპლექსი, რომელიც აშენდა 1717-1725 წლებში. სახლები წარმოადგენს ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტს. მდებარეობს პეტროვსკაიას და მაკაროვსკაიას ქუჩებზე. მათი მშენებლობის ბრძანება გაიცა 1714 წლის 10 მარტს. სახლების მშენებლობა უმოკლეს ვადებში მოხდა. ისინი აშენდა სტანდარტული დიზაინის მიხედვით, კერძოდ სამი სართული, მაღალი სარდაფებით. თუმცა, სამუშაოები გადაიდო, პირველი სახლები აშენდა მხოლოდ 1717 წელს და მუშაობა დასრულდა მხოლოდ 1725 წელს. ფრიდრიხ ბაუნშტეინის გარდაცვალების შემდგომ არქიტექტორი გახდა და სახლების პროექტი შეიმუშავა მისმა თანაშემწემ ჰ. კონრადმა.
საგუბერნიო სახლები გადაკეთდა 1810-1827 წლებში, სწორედ ამ დროს დაიკარგა დიზაინი. X სახლი აშენდა, 1832-1833 წლებში, სწორედ აქ იყო განთავსებული აფთიაქი. რეკონსტრუქციის პერიოდში, სახლების კედლები ნაწილობრივ აღადგინეს და სამსართულიანი შენობა ააშენეს. ხელისუფლების გადატრიალების შემდგომ IX პროვინციული სახლი ქრონსტატის სამხედრო პორტის მეთაურის სახლი გახდა. პროვინციული სახლების უმრავლესობას საცხოვრებელი დანიშნულება აქვს. საგუბერნიო სახლების ფასადები მოპირკეთებულია ჰოლანდიური ფილებით. სულ პროექტის ფარგლებში აშენებული იქნა თერთმეტი საგუბერნიო სახლი. საგუბერნიო სახლების მშნებლობის პერიოდში, ამ სახლების ნაცვლად, დასავლეთის მხარეს ალექსანდრე მენსიკოვის იტალიური სასახლე აშენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
პეტროვის სახლი (ტაგანროგი)

პეტროვის სახლი (ტაგანროგი)
პეტროვის სახლი — ძველი ერთსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1850-იანი წლების ბოლო პერიოდში.
მისამართი: როსტოვის ოლქი, ტაგანროგი, პეტროვის ქუჩა № 36.
ისტორია
პეტროვის ქუჩის 36-ში მდებარე სახლი ააშენეს 1850-იანი წლების ბოლოს და 1859 წლის მდგომარეობით ის ეკუთვნოდა ტიტულარული მრჩეველს მიხეილ პეტროვსა და მის ცოლს ელენეს, ვისთვისაც სახლი ააშენა მიხელ პეტროვმა. მიხეილ პეტროვი ციხეების მზრუნველთა საბჭოს წევრი იყო და ეკავა ტიტულარული მრჩევლის თანამდებობა. 1861 წელს ფირსოვთან და ტრუსოვთან ერთად აღიარეს ქალაქის არქიტექტორად. 1864 წელს მიხეილ პეტროვი გახდა მიტროფანოვის ეკლესიის მთავარი მშენებელი. იგი ასევე დაკავებული იყო კომერციული კრების შენობის აშენებით, რომელშიც მოგვიანებით მოქმედებდა პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილიალი. 1873 წლის მონაცემებით სახლის მფლობელი კვლავ მიხეილ პეტროვია, მაგრამ მას უკვე აქვს კოლეჟის ასესორის წოდება.
1880 წელს უძრავი ქონება გადავიდა კოლეჟის რეგისტრატორის ცოლის სოფია ტალალაევას ხელში. მისი ქმარი თავადი ნიკოლოზ ალექსანდრეს ძე იყო გუნბერნიის მდივანი. მის საკუთრებაში იყო მრავალი სახლი პეტროვის ქუჩაზე, ისინი მდებარეობდნენ ფოსტის ოფისიდან სასახლის შესახვევამდე. ტალალაევების ოჯახს ჰყავდათ რამდენიმე შვილი, ალექსანდრე, დიმიტრი, თეოდორე და ვერა. 1910 წელს სახლი შეიძინა პორტის ტექნიკოსმა ალექსი ანდრეის ძე იოჰანსონმა. სოფია ტალალაევა სახლის მფლობელი კვლავ გახდა 1915 წელს. სახლის ახალი მფლობელი 1917-1925 წლებში იყო კანტორის მოსამსახურე ე. სერგიენკო.
აღწერა
პეტროვის ქუჩაზე მდებარე სახლი არის ერთსართულიანი ნაგებობა. შენობა აღადგინეს თავდაპირველ ვარიანტთან მიახლოებული სახით. დოკუმენტების მიხედვით ჩანდს, რომ ამ ადგილზე მდებარეობდა ხის სახლი აგურის მოპირკეთებით და ქვის ბეღლით. სახლის მარცხენა ნაწილში მდებარეობს პორტიკი..
სქოლიო
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
Bedia Chalice

Bedia Chalice
The Bedia Chalice is a piece of the medieval Georgian goldsmithery, a liturgical vessel made of ducat gold and richly decorated. Dated to , the chalice was commissioned by King Bagrat III for the Bedia Monastery in Abkhazia. Only the bowl of the vessel is preserved and currently kept at the Georgian National Museum in Tbilisi.
History
The chalice was a donation by King Bagrat III and his mother, Queen Gurandukht, to the new church at Bedia, which was completed in 999. The base of the vessel was subsequently lost and restored in the 16th century at the behest of Germane Chkhetidze, Metropolitan Bishop of Bedia, as mentioned in a Georgian inscription. The item was preserved in the sacristy of the Ilori Church, when the historian Dimitri Bakradze visited it in 1865 and reported the danger of its being lost. The base then again disappeared. The surviving bowl was removed to Tbilisi, in the Treasure Chamber of the Georgian State Art Museum, now Georgian National Museum, in 1930.
Description
The bowl of the Bedia vessel is 14 cm high and 14 cm in diameter; it weighs 752 g. The piece is made of one sheet of gold, with all figures and details worked in repoussé. The entire outer surface is framed and divided into 12 segments by a continuous arcade. The figures depicted are the enthroned Christ Pantokrator and the Virgin Hodegetria on the opposite side. Between them are standing figures of ten apostles, five on each side, holding rotuli in their hands. Christ is identified by a Greek inscription and all apostles by the Georgian texts; there is no inscription associated with the Virgin. The Georgian-language inscription just below the rim, in finely carved asomtavruli script, mentions King Bagrat and Queen Gurandukht.
The Bedia chalice is notable for the orderly and rhythmic composition and decorative details which are endogenously Georgian, but exhibit some stylistic affinities with the contemporary Byzantine ivory icons and enameled chalices in the Treasury of San Marco, Venice. Yet, robust monumental effect of the artwork of the Bedia chalice is unparalleled.
Notes
References
Gold objects
Art of Georgia (country)
Chalices
History of Abkhazia
Solidarité

Solidarité (French, 'solidarity') may refer to:
"Solidarité" ("Solidarity"), a song, the subject of We Are One (film), 2020
AS Solidarité, a Gabonese football club
SolidaritéS, or Solidarity (Switzerland), a left-wing political party in the French-speaking part of Switzerland
See also
Solidarity (disambiguation)
Solidarité Française ('French Solidarity'), a former French far-right league founded in 1933
Solidarités international, a non-profit organization
სმოლიხა (ვოლოგდის ოლქი)

სმოლიხა (ვოლოგდის ოლქი)
სმოლიხა — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის მიხაილოვსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
სმოლიხა — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
სკვირეთი

სკვირეთი — ძველი ქართლის სამეფოს ერთ-ერთი ადმინისტრაციული ერთეული — ხევი, რომელიც სამშვილდის საერისთავოში შედიოდა და მას ჩრდილოეთიდან საზღვრავდა. მოიცავდა დაახლოებით ახლანდელ მდინარე ვერისხეობას. სკვირეთის უძველესი ცენტრი საკურეთის ციხე პირველად მოიხსენიება X საუკუნის სომხურ წყაროებში. აქედანვე მიიღო ხევმა სახელწოდება „სკვირეთი“. XIII საუკუნეში სკვირეთი (სკორეთის ხევი) დემეტრე II თავდადებულის მეუღლის მამული იყო. ვახუშტი ბაგრატიონი (XVIII საუკუნე) სკვირეთში რამდენიმე ციხეს ასახელებს: წვერის ციხეს, ლასტის ციხესა და რკინის ციხეს. სკვირეთში შედიოდა აგრეთვე ბეთანიის მონასტერი და ლურჯი მონასტერი (ამჟამად თბილისის ფარგლებშია).
ლიტერატურა
იბერიის სამეფო
ქობულეთის მუზეუმი

ქობულეთის მუზეუმი — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში საქართველოში, ქალაქ ქობულეთში. დაარსდა 2012 წლის 18 მაისს ქობულეთის კულტურის ცენტრის სამუზეუმო საქმეთა განყოფილების ბაზაზე.
ქობულეთის მუზეუმში დაცულია 10 000-ზე მეტი სამუზეუმო ექსპონატი: ფლორისა და ფაუნის, არქეოლოგიური, ნუმიზმატური, შუა საუკუნეების ხელოვნების, ეთნოგრაფიული, სოციალისტური რეალიზმის ნიმუშები, ფოტოდოკუმენტაციური მასალები, ხელნაწერი და ბეჭდური წიგნები და სხვ.
მუზეუმში წარმოდგენილი ექსპონატებიდან აღსანიშნავია სოფელ ქობულეთსა და ხუცუბანში ქვის ხანის ნამოსახლარებზე აღმოჩენილი შრომითი და ყოფითი ნივთები, კოლხური კულტურის ნიმუშები, ფიჭვნარის ძვ.წ. V-IV საუკუნეების კოლხურ და ელინურ სამაროვნებში აღმოჩენილი სხვადასხვა დანიშნულების კერამიკული ნაკეთობები, სამკაულები, ანტიკური ამფორები, მონეტები და სხვ. მუზეუმში ასევე დაცულია XVIII-XIX საუკუნეებში ე.წ. დედაბრული ხელით გადაწერილი შელოცვების წიგნი, ასევე ისპანის ტორფნარში ნამარხი რელიქტური ტყის ნაშთები.
რესურსები ინტერნეტში
მუზეუმის შესახებ. ქობულეთის მუზეუმი
ქობულეთის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
ინდიანის რაიონი (მაინასი)

ინდიანის რაიონი (მაინასი)
ინდიანის რაიონი — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის მაინასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 105 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 369 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3 297 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლორეტოს რეგიონის რაიონები
მაინასის პროვინციის რაიონები
The Call (სიმღერა)

The Call (სიმღერა)
The Call — ბოიბენდ Backstreet Boys-ის სიმღერა და სინგლი. გამოვიდა 2001 წელს. შეტანილია ალბომში Black & Blue.
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფის ოფიციალური საიტი
დისკოგრაფია საიტზე Discogs
Backstreet Boys-ის სიმღერები
2000 წლის სიმღერები
2001 წლის სინგლები
მეომარი (2011 წლის ფილმი)

მეომარი (2011 წლის ფილმი)
მეომარი — 2011 წლის ამერიკული სპორტული დრამა, რომლის რეჟისორია გევინ ო'კონორი. ფილმში მონაწილეობენ ტომ ჰარდი, ჯოელ ედგერტონი და ნიკ ნოლტი. სურათი მოგვითხრობს ორი ძმის ურთიერთობის შესახებ, რომლებიც მონაწილეობენ შერეული საბრძოლო ხელოვნების ჩემპიონატში. მეომრის პრემიერა გაიმართა 2011 წლის 9 სექტემბერს და ძირითადად პოზიტიური შეფასებები მიიღო.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებ-გვერდი
2011 წლის ფილმები
ამერიკული ფილმები
Lasioglossum ochroma

Lasioglossum ochroma — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1995 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
ochroma
პალეოგრაფია

პალეოგრაფია (ძველი და მნიშვნელოვანი, წერა) — ისტორიულ-ფილოლოგიური დისციპლინაა, რომელიც შეისწავლის წერილობითი წყაროების გარეგან მხარეს, კერძოდ, პალეოგრაფია იკვლევს დამწერლობის წარმოშობა-განვითარებას, წერის პროცესთან დაკავშირებულ საკითხებს — საწერ მასალასა და იარაღს, ხელნაწერის მხატვრულ შემკობას, ხელნაწერი წიგნის მომზადებას, დაქარაგმების (შემოკლებით წერის) წესებს, განკვეთილობისა და სასვენ ნიშნებს, პირობით ნიშნებს, ჭვირნიშნებს, კრიპტოგრაფიას (საიდუმლო დამწერლობას).
პალეოგრაფია, როგორც სამეცნიერო ცოდნის სპეციალური სფერო, გაჩნდა XVII საუკუნის ბოლოსა და XVIII საუკუნის დასაწყისში, როგორც ლათინურისა და ბერძნულის, ე.ი. „ნამდვილად ძველი“ დამწერლობის შემსწავლელი მეცნიერება.
XIX საუკუნის ბოლოდან პალეოგრაფიას გამოეყო დამოუკიდებელი განშტოებები: ეპიგრაფიკა და პაპიროლოგია (პაპირუსზე ტექსტების შესწავლა), აგრეთვე შედარებით ახალი დარგები — ფილიგრანოლოგია და კოდიკოლოგია. ამგვარ ცვლილებებს შესაბამისი კორექტივები შეჰქონდათ თავად პალეოგრაფიის განმარტებაში.
XX საუკუნის შუა წლებიდან პალეოგრაფიაში გამოიკვეთა ტენდენცია, კვლევის სფეროში ჩაერთოთ ყველა სახის ძეგლების დამწერლობა, მიუხედავად მათი მასალისა, ე.ი. პალეოგრაფიის შესწავლის ობიექტი გახდა არა მხოლოდ დამწერლობა სანთლის დაფებზე, პერგამენტზე, ქაღალდზე, არამედ წარწერები მყარ საგნებზე, პაპირუსზე.
XX საუკუნის 50-იან წლებამდე პალეოგრაფია თავისი მნიშვნელობის შესაბამისად მხოლოდ ძველ ხელნაწერებს შეისწავლიდა. მეცნიერები სულ უფრო ხშირად აყენებდნენ საკითხს ახალი დროის დოკუმენტების პალეგრაფიული შესწავლის აუცილებლობის შესახებ, ამასთანავე, მეცნიერთა ნაწილი მიზანშეწონილად მიიჩნევდა, ეს სფერო ახალ დისციპლინად გამოყოფილიყო — „ნეოგრაფიის“, „ნეოტეროგრაფიის“ ან „დამწერლობათმცოდნეობის“ სახელწოდებით.
პალეოგრაფიაში შემუშავებულია კვლევის სპეციფიკური მეთოდები, გრაფიკული მონაცემების ანალიზის ტექნიკა, ხელნაწერთა დათარიღების მეთოდიკა პალეოგრაფიული ნიშნების ერთიანობით და სხვა.
პალეოგრაფიულ მონაცემებზე დაყრდნობით შეიძლება დაუთარიღებელი წერილობითი ძეგლების დათარიღება, ზოგჯერ გადამწერის ვინაობის დადგენაც.
სხვადასხვა დამწერლობას სწავლობს სათანადო პალეოგრაფია, ქართულს — ქართული პალეოგრაფია, ბერძნულს — ბერძნული და ა.შ.
ქართული პალეოგრაფიით დაინტერესება XIX საუკუნეში იწყება. ქართულ პალეოგრაფიას მეცნიერული საფუძველი ივანე ჯავახიშვილმა ჩაუყარა, წიგნით — „ქართული დამწერლობათმცოდნეობა, ანუ პალეოგრაფია.“ (1926 წ.)
იხილეთ აგრეთვე
კოდიკოლოგია
გრაფიტი
ფილოლოგია
რესურსები ინტერნეტში
'Manual of Latin Paleography' (A comprehensive PDF file containing 77 pages profusely illustrated, August 2008).
'Palaeography'. Encyclopaedia Britannica, 1911.
Palaeography: reading old handwriting 1500 – 1800: A practical online tutorial
A comprehensive survey of all the important aspects of medieval palaeography .
ისტორიოგრაფია
ისტორიის დამხმარე დისციპლინები
პალეოგრაფია
ლიტერატურათმცოდნეობის დამხმარე დისციპლინები
Hamo Beknazarian

Hamo Beknazarian (19 May 1891 – 27 April 1965), also known as Hamo Bek-Nazarov or Amo Bek-Nazarian, was a Soviet Armenian film director, actor and screenwriter.
Biography
Hamo Beknazarian was born on 19 May 1891 in Yerevan, the capital of Armenia, Russian Empire. His career in cinema started in 1914, when a casual acquaintance offered him a part in a film. Since that part, he decided to pursue a career in cinema. Between 1914 and 1918, he played about 70 parts, becoming a popular actor in pre-Revolutionary Russian film. In 1920, instead of going to Armenia as he had decided, he went to Tbilisi where he developed a film department for the Georgian Commissioner's office of Public Education. He shot many films in Tbilisi, including Patricide and Lost Treasures. In 1925, he shot his first Armenian film and moved to Armenia. In 1933, he shot the first Armenian sound film Pepo. In 1941, Beknazarian was awarded the Stalin Prize. Besides feature films, he also shot a few documentaries.
Hamo Beknazarian died on 27 April 1965 in Moscow, USSR.
Filmography
1922: The Suram Fortress, actor
1923: Patricide, director
1925: Namus, scriptwriter, director
1925: The Case of Tariel Mklavadze's Murder, director
1926: Natela, director
1926: Shor and Shorshor, scriptwriter, director
1927: Zare, scriptwriter, director
1928: Khaspush, co-scriptwriter, director
1928: The House on the Volcano, co-scriptwriter, director
1943: David-Bek, co-scriptwriter, director
1935: Pepo, scriptwriter, director
1938: Zangezur, co-scriptwriter, director
1947: Anahit, director
References
External links
Brief biography and filmography by the Armenian Association of Film Critics and Cinema Journalists
1891 births
1965 deaths
20th-century Armenian male actors
20th-century screenwriters
Film people from Yerevan
Male actors from Yerevan
People's Artists of Armenia
Recipients of the Stalin Prize
Recipients of the Order of Lenin
Recipients of the Order of the Red Banner of Labour
Recipients of the Order of the Red Star
Armenian film directors
Armenian male film actors
Armenian male silent film actors
Armenian screenwriters
Soviet Armenians
Soviet film directors
Soviet male film actors
Soviet male silent film actors
Soviet screenwriters
შურნუხი

შურნუხი — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 550 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 208 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 8.83 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სიუნიქის პროვინციის სოფლები
რაჯასი

რაჯასი (სანსკ. रजस् rajas "ვნება") — ცნება ინდუიზმში, ერთ-ერთი გუნა, ენერგიისა და ვნების ბუნება. რაჯასი ამოძრავებს მაღალი ვარნის წარმომადგენლებს — კშატრიებს (მეომრებს). საერთო გაგებით რაჯასი არსებათა სექსუალური ენერგიის, ვნების, აქტიური მოქმედების წყაროს წარმოადგენს.
ვარნას ოთხი საფეხური
კასტური სისტემა ინდოეთში
ორენსე

ორენსე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ორენსეს პროვინციის ორენსეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 85,2 კმ². მოსახლეობა — 105 643 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ორენსეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ორენსეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ორენსეს მუნიციპალიტეტები
ორენსეს ქალაქები
Ləki

Ləki (also, Lyaki) is a village and municipality in the Agdash Rayon of Azerbaijan. It has a population of 3,941.
Notable natives
Tofig Gasimov — Minister of Foreign Affairs of Azerbaijan (1992-1993).
See also
Aşağı Ləki
Yuxarı Ləki
References
Populated places in Agdash District
სალდანია (კოლუმბია)

სალდანია (კოლუმბია)
სალდანია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 732 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 214 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ტოლიმის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კატალანური დიდი ენციკლოპედია

კატალანური დიდი ენციკლოპედია (კდე) (კატალან: Gran Enciclopèdia Catalana) — კატალანურ ენაზე შექმნილი ენციკლოპედია, ცალკეულ გამოცემებად დაიწყო და გამოიცა 1968 წელს Edicions 62-ის მიერ. წიგნის შესავალი ნაწილი დაწერა მაქს კანერმა, პირველი დირექტორი ჟორდი კარბონელ ი ბალესტერი იყო. მეორე ტომიდან უკვე საკუთარი სარედაქციო ჯგუფი შეიკრიბა: Enciclopedia Catalana SA. ამის შემდეგ ახალი დირექტორი ჟოან კორერას ი მარტი გახდა.
ენციკლოპედია ყველა სახის ანბანურად დალაგებულ სტატიებს შეიცავს: ისტორიის, გეოგრაფიის, კულტურულ მეცნიერებათა და ა.შ. წიგნში საყოველთად მიღებული თვალსაზრისია გატარებული, თუმცა, ალაგ-ალაგ კატალანური მოსაზრებებიცაა შეტანილი. ენციკლოპედია ჩვეულებრივ ლექსიკონსაც მოიცავს, მთავარი რედაქტორია რამონ არამონ ი სერა.
კდე-ას ფიქსირებული შტატი ჰყავდა, რომელიც თემატურ ტექსტებს წერდა, გარდა ამისა, ექსპერტთა გუნდი, რომელიც ამოწმებდა სტატიებს დარგების მიხედვით. ენციკლოპედიის შექმნა კატალანელი ხალხის დიდი სურვილის შედეგად მოხდა.
მომდევნო გამოცემები რამდენიმე დამატებით ტომსა და დანართს მოიცავს. არსებობს ციფრული გამოცემაც.
კატალანურმა დიდმა ენციკლოპედიამ საყოველთაო პოპულარობა მოიპოვა საზოგადოებაში, რამაც მომდევნო ტომებში ბევრი სფეროს შევსება-გაფართოება მოითხოვა.
იხილეთ აგრეთვე
ენციკლოპედიები ენების მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
L'Enciclopèdia (უფასო)
L'Enciclopèdia en línia (ხელმოწერით)
კატალანური ენა
ესპანური ენციკლოპედიები
ენციკლოპედიები
აზერბაიჯანის თოჯინების სახელმწიფო თეატრი

აზერბაიჯანის თოჯინების სახელმწიფო თეატრი (აზერბ. Abdulla Şaiq adına Azərbaycan dövlət kukla teatrı) — აზერბაიჯანის თოჯინების სახელმწიფო თეატრი ბაქოში, აბდულა შაიგის სახელობისაა.
ისტორია
შენობა, რომელშიც ამჟამად თოჯინების თეატრია განთავსებული, პოლონელმა ინჟინერმა ჯოზეფ პლოშკომ ააშენა კინოთეატრის ფენომენისთვის 1910 წელს. 1921 წელს, არქიტექტორ ზივარ ბეკ ახმედბეკოვის მონაწილეობით, ჩატარდა სარემონტო-სარესტავრაციო სამუშაოები, ასევე დაანგრიეს მუზების ქანდაკებები - ხელოვნების პატრონაჟი, რომლებიც ამშვენებდა შენობის ფასადს. ამის შემდეგ, შენობაში სხვადასხვა დროს განთავსდა თეატრები „სატირის თეატრი“, „თურქეთის მუშათა და გლეხთა თეატრი“, „მუსიკალური კომედიის თეატრი“, სოფლის მეურნეობის მუზეუმი, მოგვიანებით შენობა გადავიდა სსრკ სახალხო არტისტის რაშიდ ბებუთოვის სიმღერის თეატრის რეპეტიციებისთვის.
აბდულაჰ შაიგის სახელობის ამჟამად აზერბაიჯანის სახელმწიფო თოჯინების თეატრს საფუძველი ჩაუყარა მოლა აგა ბაბირლიმ. ამ თეატრის პირველი წარმოდგენა იყო ნაჩვენები იქნა 1932 წელს (სპექტაკლი სახელწოდებით „ცირკი“). წლების განმავლობაში თოჯინების თეატრი ფუნქციონირებდა, როგორც დამოუკიდებელი თოჯინების თეატრი, ან ბაქოს ფილარმონიის ნაწილი. 1964 წლის აპრილში შენობა საბოლოოდ გადაეცა თოჯინების თეატრს. თეატრს აქვს ორი განშტოება: აზერბაიჯანული და რუსული. 1975 წლიდან მოყოლებული, თეატრმა ბავშვთა წარმოდგენებთან ერთად მოზრდილებისთვისაც შექმნა წარმოდგენები. თოჯინების თეატრის გუნდს არაერთხელ აქვს მონაწილეობა მიღებული ევროპასა და აზიის თეატრალურ ფესტივალებში. თეატრს 200 ადგილი აქვს. თეატრის მისამართი: ნეფნიანიკოვის გამზირი 36.
თავდაპირველად, თეატრში იდგმებოდა აზერბაიჯანელი, რუსი და დასავლეთევროპელი დრამატურგების პიესები (გამარტივებული ფორმით), საგანმანათლებლო ნამუშევრები აზერბაიჯანული ზეპირი ხალხური ლიტერატურის მოტივებზე: „ჰაჯი გარა“, „ალმასი“ (ჯაბარლი), „დიდი ივანე“, „ალექსანდრე და მწყემსი“ (წარმოდგენა)", „ჯუჯა“, „ნარგიზი“ (სეიძადე) და სხვები.
60-იანი წლებიდან ის ზრდის თავის თეატრალურ რეპერტუარს მცირეწლოვანი ბავშვებისა და სკოლის მოსწავლეების დონეზე. 1975 წლიდან თეატრმა ასევე მოაწყო სპექტაკლები მოზრდილებისთვის. „სამი ზღაპარი“ (აბდულა შაიგი), „მშვენიერი ფატმა“ (დილბაზი), „დროა ხარბი იყოს“ (სამადოვი), „თხის შურისძიება“ (აბასოვი), „ტყუპი ძმები“ (ზია), „ვისი სახლი არის ეს?“ (ჰეიდარი), „ტყის ზღაპარი“ (მუტალიბოვი) და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
Кукольный театр
История здания Азербайджанского государственного театра кукол
აზერბაიჯანის თეატრები
ბაქოს შენობა-ნაგებობები
თოჯინების თეატრები
ღადო (მთა)

ღადო (მთა)
ღადო, ღადოს მთა — ლიხის ქედის ერთი მონაკვეთის დასახელება შუა საუკუნეების ქართული წყაროების მიხედვით. „ცხოვრება ქართუელთა მეფეთას“ მიხედვით ღადოს მთა ქართლოსის სამფლობელოს ჩრდილოეთ საზღვარს წარმოადგენდა.
ივანე ჯავახიშვილის სიტყვებით ამ ლიხის მთას სულ სამხრეთ-დასავლეთისკენა აქვს მიმართულება არჯევანის მთამდე, რომელიც ვითარცა თრიალეთის მთების წვერი აღმოსავლეთით დასავლეთისაკენ მიმდინარე ლიხის მთას დასავლეთით უდგება და იმასთან ერთად ბორჯომის ვიწრო ხეობას ჰქმნის. ამ ადგილითგან მოყოლებული ლიხის მთების მიმართულება ერთბაშად იცვლება და პირს დასავლეთისაკენ იქცევს. ლიხის მთების ამ გაგრძელებას ღადო ერქვა. ლეონტი მროველი ამბობს, რომ ქართლოსის სამფლობელოს მესხეთში ჰქონდა „ჩრდილოთ საზღუარი ღადო, მთა მცირე, რომელი გამოვალს ჰშტოდ კავკასიისაგან და მოჰკიდავს წუერი ღადოსი დასასრულსა (მთისასა), რომელსა ჰქჳან ლიხია“.
ამ ნაწყვეტითგან მაინცა-და-მაინც ცხადად ჩანს, რომ ლიხის მთა და ღადო ერთმანეთის პირდაპირს გაგრძელებას შეადგენენ, ერთი უღელტეხილის ნაწილები არიან.
ლიტერატურა
ივ. ჯავახიშვილი, ქართველი ერის ისტორია, ტ. II, გვ. 22-23. თბ., 1965
საქართველოს ისტორიული ტოპონიმები
მარიული ენა

მარიული ენა, ჩერემისული ენა — ურალური ოჯახის, ფინურ-უნგრული ჯგუფის ენა. გავრცელებულია მარეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ასევე ბაშკირეთის, უდმურტის და თათარსტანის რესპუბლიკებში, კიროვის, გორკის, პერმისა და სვერდლოვსკის ოლქებში. მარიულ ენაზე ლაპარაკობს დაახლოებით 540 ათ. კაცი (1979). ადრინდელი წერილობითი ძეგლები — სასულიერო ხასიათის ლიტერატურული თარგმანები XVIII საუკუნის მიწურულით თარიღდება. დამწერლობა ემყარება რუსულ გრაფიკას. მარიულ ენაში დაცულია ხმოვანთა ჰარმონია. მორფოლოგიური მოდელი აგლუტინაციურია. ზმნას ასპექტი არ გააჩნია. მსაზღვრელი პრეპოზიციურია საზღვრულისადმი. წინადადება ნომინატიური კონსტრუქციისაა. ჭარბადაა ნასესხები სიტყვები თურქული, ირანული და რუსული ენებიდან.
დამწერლობა
აღმოსავლურ-დაბლობის მარიული ანბანი
ბარის მარიული დამწერლობა ეფუძნება კირილიცას და მოიცავს 36 ასო–ნიშანს (გრაფემას).
მთის მარიული ანბანი
მთის მარიული დამწერლობა ეფუძნება კირილიცას და მოიცავს 37 ასო–ნიშანს (გრაფემას).
ჩრდილო-დასავლური მარიული ანბანი
ჩრდილო-დასავლური მარიული დამწერლობა ეფუძნება კირილიცას და მოიცავს 40 ასო–ნიშანს (გრაფემას).
ლიტერატურა
მარიული ენა
New Blood (პიტერ გებრიელის ალბომი)

New Blood (პიტერ გებრიელის ალბომი)
New Blood — მუსიკოს პიტერ გებრიელის მეცხრე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2011 წლის 10 ოქტომბერს. ალბომში შეტანილია გებრიელის კარიერის სხვადასხვა წლების კომპოზიციები, ჩაწერილი ორკესტრის თანხლებით, ისევე როგორც ჩაიწერა მისი წინა სტუდიური დისკი Scratch My Back.
ალბომზე მუშაობდა არანჟირების ავტორი ჯონ მეტკელფი.
სიმღერების სია
ჩარტები
სქოლიო
პიტერ გებრიელის ალბომები
2011 წლის ალბომები
Real World-ის ალბომები
Virgin Records-ის ალბომები