PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Lazika (planned city)

Lazika (planned city)
Lazika is a proposed planned city in Georgia, on the country’s Black Sea littoral, named after the ancient kingdom of Lazica. Proposed in 2011 by the-then President of Georgia, Mikheil Saakashvili, it was to be built south to Anaklia—a sea resort immediately south to breakaway Abkhazia—and north to Kulevi, a port north to Poti, Georgia's key Black Sea port city. The project was largely abandoned after the change of government in Georgia in 2012.
Proposed city
An intent to construct a new large settlement, with the potential to make the city into the country's second largest—after the capital of Tbilisi—and a major economic hub of western Georgia, was unveiled by President Mikheil Saakashvili on December 4, 2011. The name "Lazika" is a reference to the Greco-Roman designation of this region, a part of ancient Colchis. According to Saakashvili, the construction would be launched in 2012 and the government of Georgia had already been in talks with several large investment groups in Asia and Europe. Several politicians and commentators have been skeptical of the project. Critics have also pointed out to the potential harm to the flora and fauna of the Kolkheti National Park, which lies adjacent to the area. The NDI-sponsored public opinion polls in 2012 showed support for the construction of the city.
Lazika was intended to have a special legal status, with the English law model for commercial transactions instead of a codified civil law established in Georgia. To this end, the Parliament of Georgia passed, on June 29, 2012, a constitutional amendment that would allow the lawmakers to adopt a law concerning the future status of Lazika.
On September 24, 2012, President Saakashvili inaugurated the first building, that of the city's administration, in the projected territory of Lazika and unveiled several other projects.
Abandoning the project
In October 2012, after the defeat of Saakashvili's party to the Georgian Dream coalition in the parliamentary election, the incoming Prime Minister Bidzina Ivanishvili said that construction of Lazika was not feasible. This was also confirmed by Kakha Kaladze, Minister of Energy and Natural Resources. The project has fallen silent since then, but the new government confirmed their intention to build the Anaklia port in the vicinity of the would-be city of Lazika.
See also
Samegrelo-Zemo Svaneti
References
Planned communities
Cities and towns in Samegrelo-Zemo Svaneti
2012 in Georgia (country)
Proposed populated places
Ghazanchi

Ghazanchi is a village in the Ashotsk Municipality of the Shirak Province of Armenia.
Demographics
References
Populated places in Shirak Province
ვახტანგ ჭაბუკიანის ქუჩა

ვახტანგ ჭაბუკიანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო). გიორგი სააკაძის მოედნიდან პეკინის გამზირამდე. საბურთალოს ქუჩის მონკვეთს ვახტანგ ჭაბუკიანის სახელი ეწოდა 1992 წელს.
ლიტერატურა
ჭაბუკიანი
ნებრასკა

ნებრასკა (Nebraska, Nb) — შტატი აშშ-ში, მდებარეობს ჩრდილო-დასავლეთის ცენტრალურ რეგიონში. სახელი ინდიელთა ენაზე „მცირე სიღრმის მდინარეს“ ნიშნავს. 1541—1801 წლებში საცილობელი იყო ესპანეთსა და საფრანგეთს შორის. 1803 ნებრასკა მიეყიდა აშშ-ს როგორც ლუიზიანის ნაწილი. 1854-დან აშშ-ს ტერიტორია, 1867-დან — აშშ-ს შტატი.
ფართობი — 200 356 კმ²
მოსახლეობა — 1962 ათასი (თეთრი 74,4 %, აფროამერიკელი 4,9 %, აზიელი 2.7 %, ლათინოამერიკელი 10.2 %).
ქალაქის მოსახლეობა — 62,9 %.
ქალაქები — ლინკოლნი, 291 ათასი, ომაჰა, 486 ათასი.
ცნობილი ადამიანები — ჰენრი ფონდა, მალკოლმ X, ჰაროლდ ლოიდი.
სქოლიო
აშშ-ის შტატები
Alatau cattle

Alatau cattle
The Alatau cattle (also Ala Tau) are a breed of cattle of, Kazakh SSR (USSR), named after the Alatau (Turkic "Motley Mountain") Mountains.
Ala Tau cattle are used for beef and dairy production.
External links
http://www.fao.org/docrep/009/ah759e/AH759E08.htm
Cattle breeds originating in Kazakhstan
ჯუმათის სკოლა

ჯუმათის სკოლა — არქიტექტურული ძეგლი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯუმათში. აგებულია XIX-XXI საუკუნეებში.
ჯუმათის სკოლის შენობა სამსართულიანია და აქვს რკალისებრი ფორმა. შენობის შესასვლელში ერთრიგად განლაგებულია მასიური ოთხკუთხა კოლონები. მეორე სართულზე მოწყობილია აივანი. შენობის ფასადები შელესილია. პირველი სართულის ფასადების ლესვაში გამოყვანილია ქვის იმიტაცია. მეორე-სართულის ფასადებზე ჩანს წყვილი კოლონები კაპიტელებით. ნაშენია ტუფის ქვით.
რესურსები ინტერნეტში
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სკოლები
Joan of Taranto

Joan of Taranto (died March 1323) was Queen of Armenia by marriage to Oshin, King of Armenia. As daughter of Philip I, Prince of Taranto, she was a member of the Capetian House of Anjou.
Life
Joan was daughter of Philip I, Prince of Taranto, and his first wife Thamar Angelina Komnene.
Joan's parents did not have a good relationship: Philip suspected Thamar of acting in her family's interests over his during the two-year conflict that raged between the Capetian House of Anjou and Epirus, despite the fact that she had pawned the remainder of her jewellery to help him pay for the military effort. Distrustful of Thamar, Philip decided to divorce her and in 1309 accused her of having committed adultery. She was forced into confessing that she had had sexual relationships with at least forty of the lords of his court, and that she had formed a particular relationship with Bartolomeo Siginulfo, the Grand Chamberlain of Taranto. Thamar became an outcast, probably never seeing her children again, she either became a nun or was imprisoned by Philip. In either case she died not long afterwards in 1311.
Shortly following her mother's death, Joan acquired a stepmother in Catherine of Valois, who Philip married in July 1313. From this marriage Joan acquired five half-siblings, including Philip II, Prince of Taranto.
Queen
In February 1316, Joan married her first husband, Oshin, King of Armenia. Joan was Oshin's third wife, from his first marriage he had had a son Leo. From this marriage she adopted the name Eirene. The couple were only married for four years.
Upon his death, on 20 July 1320, Oshin was succeeded by his minor son Leo (sometimes referred to as Leo V). It was believed that Oshin was poisoned.
Soon after Oshin's death, his cousin Oshin of Korikos became regent. He wished to make himself and his family more secure in Armenia. Steps were taken to make this happen; Oshin married Joan, who was forced into the marriage. Oshin married his daughter Alice off to Joan's stepson Leo. Oshin was also probably responsible for the deaths of King Oshin's sister Isabella and two of her sons, in order to remove rival claimants.
Joan died in March 1323, she was outlived by her ill-fated second husband.
Six years after Joan's death, Leo reached majority, he took revenge on his regent. Joan's husband and brother-in-law Constantine, Constable of Armenia and Lord of Lampron, and Leo's wife Alice were all murdered on the king's orders, the head of Oshin being sent to the Ilkhan and of Constantine to Al-Nasr Muhammad.
Issue
In her first marriage she had one child:
George (1317 – after 1323), died young
Oshin and Joan had one daughter:
Maria who consecutively married two Armenian Kings of Cilicia, Constantine V and Constantine VI. She had issue.
References
Sources
|-
1323 deaths
Queens consort of Armenia
House of Anjou-Taranto
Year of birth unknown
Hethumid dynasty
13th-century Armenian women
13th-century Armenian people
14th-century Armenian women
14th-century Armenian people
ლასკარისები

ლასკარისები (ბერძნ. Λάσκαρις) — წარჩინებული ბერძნული ოჯახი, რომელიც მართავდა ნიკეის იმპერიას 1204-1261 წლებში.
ეტიმოლოგია
ბიზანტიის ისტორიის ოქსფორდის ლექსიკონის მიხედვით, „ყველაზე მეტად სავარაუდოა”, რომ სახელი მომდინარეობს სპარსული სიტყვიდან ლაშგარი (სპარს. لشگری, ასევე არაბული ასკარი, არაბ. عسکری‎), რაც „მეომარს”, „ჯარისკაცს” ნიშნავს. დ. პოლემისი ვარაუდობს, რომ სახელის წარმოსდგება δάσκαρης-დან, „მასწავლებლის” კაბადოკიური ვარიანტიდან.
ისტორია
ჯვაროსნების მიერ კონსტანტინოპოლის დაპყრობის შემდეგ, მრავალმა წარჩინებულმა ბიზანტიელმა თავი ნიკეას შეაფარა. ლასკარისებმა შეძლეს სათავეში ჩასდგომოდნენ ამ ახალ სახელმწიფოს, რომელსაც ნიკეის იმპერია ეწოდა. დინასტიის დამაარსებლად ითვლება , რომელიც საკმაოდ წარმატებული მმართველი აღმოჩნდა. ნიკეის იმპერია, ლასკარისების დინასტიის მეთაურობით, არსებითად, ბიზანტიის სახელმწიფოებრიობის გამგრძელებელი იყო. საბოლოოდ, მიხეილ პალეოლოგოსმა ხელში ჩაიგდო ძალაუფლება და დაამხო იოანე IV, მოგვიანებით კი კონსტანტინოპოლის დაბრუნებაც შეძლო. ლასკარისების მმართველობა ბიზანტიაში დასრულდა.
ლასკარისი იმპერატორები
თეოდორე I
იოანე III
თეოდორე II
იოანე IV
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ლასკარისების დინასტია
სქოლიო
ლასკარისები
დინასტიები
მარიანა (სიმბოლო)

მარიანა (სიმბოლო)
მარიანა — საფრანგეთის ეროვნული სიმბოლო, აგრეთვე ფრანგული რესპუბლიკის მეტსახელი 1792 წლიდან (საფრანგეთის რევოლუციის დროიდან).
გამოსახულია როგორც ქალი, რომელსაც ფრიგიული ჩაჩი ახურავს. იგი გამოხატავს ფრანგულ ეროვნულ დევიზს „თავისუფლება, თანასწორობა, ძმობა“. მარიანა გამოსახულია საფრანგეთის თითქმის ყველა სახელმწიფო ორგანოს შენობაზე, აგრეთვე მისი გამოსახულება ჩანდა ფრანგული ფრანკის მონეტებზე და თანამედროვე ფრანგულ ევროცენტებზეც (1, 2 და 5 ნომინალით).
სქოლიო
საფრანგეთის ეროვნული სიმბოლოები
ნოვაია-ორია

ნოვაია-ორია — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება ბაიგუზინის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 19 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ ბაიგუზინოდან 2 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 19 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 149 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას მარები შეადგენენ.
სქოლიო
იანაულის რაიონის სოფლები
ვილიარეალ-დე-უერვა

ვილიარეალ-დე-უერვა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კამპო-დე-დაროკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 27,134133 კმ². მოსახლეობა — 273 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვილიარეალ-დე-უერვის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ვილიარეალ-დე-უერვა
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
პოიო

პოიო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების პონტევედრის პროვინციის პონტევედრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 34,16 კმ². მოსახლეობა — 17 073 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
პონტევედრის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პოიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პონტევედრის მუნიციპალიტეტები
პონტევედრის ქალაქები
კოროლევო (ასკინოს რაიონი)

კოროლევო (ასკინოს რაიონი)
კოროლევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 54 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 122 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
ასკინოს რაიონის სოფლები
ანტონიო აბეტი

ანტონიო აბეტი (დ. 19 ივნისი 1846 — გ. 20 თებერვალი 1928) — იტალიელი ასტრონომი.
ბიოგრაფია
ანტონიო აბეტი დაიბადა პიეტრო-დი-გორიციაში (სლოვენ. Šempeter pri Gorici). 1867 წელს მიიღო ხარისხი მათემატიკასა და საინჟინრო საქმეში პადუას უნივერსიტეტში, თუმცა მომდევნო წელს მიატოვა საინჟინრო საქმიანობა, რათა თავისი თავი მიეძღვნა ასტრონომიისადმი).
1879 წელს დაქორწინდა ჯოვანა კოლბაჩინზე. მისი ორი ვაჟიშვილიდან უმცროსი, ჯორჯო აბეტი, ასევე გახდა ასტონომი.
1868—1893 წლებში მუშაობდა ასისტენტად პადუას ობსერვატორიაში.
1894 წელს გახდა არჩეტრის ობსერვატორიის დირექტორი, რომელიც მან გახადა ევროპაში ერთ-ერთ წამყვან ობსერვატორიად. იყო აგრეთვე ფლორენციის უნივერსიტეტის პროფესორი.
1921 წელს გავიდა პენსიაზე, მაგრამ კვლევითი სამუშაოები არ მიუტოვებია.
სამეცნიერო მოღვაწეობა
ჯერ კიდავ პადუაში მან განახორციელა მრავალი დაკვირვება ასტეროიდებზე, კომეტებსა და ვარსკვლავთა გადაფარვებზე.
1874 წელს მონაწილეობა მიიღო ინდოეთის ექსპედიციაში, რომელსაც ხელმძღვანელობდა პიეტრო ტაჩინი, და რომლის მიზანიც იყო სპექტროსკოპის დახმარებით ვენერის მიერ მზის დისკოზე გავლის დაკვირვება.
ლიტერატურა
Abetti, Giorgio (1970). «Abetti, Antonio.» In Dictionary of Scientific Biography, edited by Charles Coulston Gillispie. Vol. 1, p. 19. New York: Charles Scribner’s Sons.
Camera, L. (1929). «Antonio Abetti.» Vierteljahresschrift der Astronomischen Gesellschaft 64: 2.
Fowler, W. A. (1929). «Antonio Abetti.» Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 89: 325—327.
სქოლიო
იტალიელი ასტრონომები
ირანდუბა

ირანდუბა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაზონასის შტატში. მიეკუთვნება სენტრუ-ამაზონესის მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 41 947 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 215.033 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.94 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ამაზონასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლიანა ქართველიშვილი

ლიანა ქართველიშვილი (დ. 5 მაისი, 1949, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი და პედაგოგი.
1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი მეტეოროლოგია-კლიმატოლოგიის სპეციალობით.
1972-1985 წლებში მუშაობდა „თბილზნიეპ“-ში. 1985 წლიდან მუშაობს ჰიდრომეტეოროლოგიის სახელმწიფო დეპარტამენტში კლიმატის კვლევის ცენტრის უფროსად. მის საკანდიდატო ნაშრომში მოცემულია ქარისა და წვიმის ერთობლივი განსაზღვრის, როგორც თეორიული, ისე ექსპერიმენტული მეთოდი. პირველად საქართველოში განსაზღვრულია შენობების ირიბი წვიმების ზემოქმედებისაგან დაცვის რეკომენდაციები. სადოქტორო ნაშრომში პირველადაა განხილული კომპლექსური კლიმატური პარამეტრების განსაზღვრის პრობლემა საქართველოს პირობებში. გამოკვლეულია კომპლექსური კლიმატური პარამეტრების დროში და სივრცეში განაწილებათა კანონზომიერებები და მათ საფუძველზე ჩატარებულია საქართველოს სამშენებლო-კლიმატური დარაიონება. ნაშრომში განხილულია ორგანულად დაკავშირებული მნიშვნელოვანი ამოცანების ფართო სპექტრი დაწყებული სამშენებლო-კლიმატური მეთოდური ხასიათის საკითხებით და დამთავრებული კომპლექსური კლიმატური მახასიათებლების მშენებლობაში გამოყენების ასპექტებით. გამოქვეყნებული აქვს სამეცნიერო ნაშრომები. მისი კვლევის სფეროა: ტურიზმი, კლიმატი, გარემოს დაცვა, ეკოტურიზმი, კურორტოლოგია. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი. შავი ზღვის საერთაშორისო უნივერსიტეტის მოწვეული ლექტორი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ირიბი წვიმების განაწილებათა დახასიათება საქართველოს პირობებში“, დაიცვა 1982 წელს.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — „კომპლექსური კლიმატური პარამეტრების განაწილებათა კანონზომიერებანი საქართველოს ტერიტორიაზე და მათი სამშენებლო პრაქტიკაში გამოყენების პერსპექტივები“, დაიცვა 1999 წელს.
ლიტერატურა
ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003. გვ. 259-260
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 5 მაისი
დაბადებული 1949
ქართველი გეოგრაფები
ქართველი პედაგოგები
აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო მუზეუმი

აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის სახელმწიფო მუზეუმი — სახელმწიფო მუზეუმი აზერბაიჯანში, რომელიც შეიქმნა 1924 წელს. მუზეუმში წარმოდგენილია აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე სოფლის მეურნეობის განვითარების ისტორია და დღევანდელი მდგომარეობა.
მუზეუმში შენახულია 10 000 ექსპონატი, ძირითადად სოფლის მეურნეობის იარაღები, როგორც ტრადიციულები, ასევე თანამედროვე კომბაინების მოდელებით დამთავრებული. მუზეუმის ექსპოზიციები მოიცავს სოფლის მეურნეობის სხვადასხვა დარგს: მემცენარეობას, მეცხოველეობასა და მებაღეობას. უამრავი მასალა ეძღვნება ეთნოგრაფიულ საკითხებს: დოკუმენტებს და ფოტოგრაფიებს, რომლებშიც გამოსახულია სოფლის მეურნეობის ტრადიციული ცხოვრების წესი.
არსებობს ტრადიციული ხელის წიქვილი, რომელიც 100 წელზე მეტისაა და ამდენივე წლის ზეთის ლამპარი, ყურძნის წვენის დასაწური ქვა, კერამიკული დოქები, რომლებსაც ხმარობდნენ რძის პროდუქტების დასამზადებლად.
მუზეუმის გიდებს აცვიათ ტრადიციული ეროვნული სამოსები და მუზეუმში უკრავს ტრადიციული ეროვნული მუსიკა.
გალერეა
სქოლიო
აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის მუზეუმები
ბაქოს მუზეუმები
ტალინის ებრაული სკოლა

ტალინის ებრაული სკოლა — ერთადერთი ებრაული სკოლა ესტონეთში. მდებარეობს ტალინის ცენტრში. დაარსდა 1924 წლის 3 თებერვალს, როგორც გიმნაზია. სკოლის გვერდით მდებარეობს ტალინის სინაგოგა.
ისტორია
ტალინის ებრაული გიმნაზია დაარსდა 1924 წელს. 1924 წლის 3 თებერვალს, მისი გახსნიას ცერემონიალს ესწრებოდა ესტონეთის პირველი პრეზიდენტი — კონსტანტინ პიატსი, ესტონეთის განათლების მინისტრი და ტალინის მერი. მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, 1940 წლის 21 სექტემბერს, ნაცისტურმა ხელისუფლებამ გიმნაზიის დახურვა ოფიციალურად გამოაცხადა. ომის მიმდინარეობის პერიოდში და მის შემდეგაც, გიმნაზიის ადგილას საზღვაო არმიის ცენტრი არსებობდა. 1990 წლის 1 სექტემბერს, ტალინის ებრაული გიმნაზია მეორედ გაიხსნა, 350 მოსწავლით და სკოლად გადაკეთდა.
ინფორმაცია სკოლის შესახებ
ამჟამად, ტალინის ებრაულ სკოლაში 30 მასწავლებელი მოღვაწეობს და ამასთან დამატებით, ებრაული ენის მასწავლებელი, რომელიც მიწვეულია ისრაელიდან.
ყოველწლიურად, სკოლაში ხორციელდება სარემონტო სამუშაოები, მაგრამ იმის გამო, რომ სკოლის შენობა ძალიან ძველია, მთავარი კონსტრუქციის პრობლემები ბევრია. სახელმწიფოს არ შეუძლია სკოლისთვის ფულის გამოყოფა, რადგანაც იგი ესტონეთის ებრაული საზოგადოების კერძო საკუთრებას წარმოადგენს.
ტალინის ებრაულ სკოლაში ისწავლება სამი დამატებითი საგანი: ებრაული ენა, ებრაელების ისტორია და ებრაული ტრადიციები.
სწავლის დაწყება — 08:45;
გაკვეთილის ხანგრძლივობა — 45 წუთი;
სასწავლო დღეების რაოდენობა — 175 დღე წლის განმავლობაში;
სკოლაში არსებობს მოსწავლეთა თვითმმართველობა;
არსებობს გახანგრძლივებული სწავლის ჯგუფი;
სწავლების ენა — რუსული.
სკოლის დირექტორები
1924-1940 — სამუელ გურინი;
1990-1993 — ავივია გლუხოვსკაია;
1993 - 21 ივნისი, 2009 — მიხაილ ბეილინსონი;
სექტემბერი, 2009 - ნოემბერი, 2009 — სამუელ გოლომბი;
2010-დღემდე — იგორ ლირისმანი.
რესურსები ინტერნეტში
სკოლის ვებ-გვერდი
Архив Эстонских Евреев
სქოლიო
ებრაული სკოლები
ტალინის სკოლები
Meranoplus peringueyi

Meranoplus peringueyi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ნეკროფილია

ნეკროფილია (მკვდარი; — სიყვარული) — სექსუალური ლტოლვა გვამების მიმართ. შეიძლება განიხილოს, როგორც ფეტიშიზმის ნაირსახეობა ან თვითნებური დარღვევა სექსობრივი უპირატესობისა.
ლიტერატურა
Rosman J. P., Resnick P. J. Sexual attraction to corpses: a psychiatric review of necrophilia (англ.) // The Bulletin of the American Academy of Psychiatry and the Law[en]. — 1989. — Iss. 17, no. 2. — P. 153—163. — ISSN 0091-634X. — PMID 2667656.
პარაფილიები
სიკვდილი
ლაჯანურის წყალსაცავი

ლაჯანურის წყალსაცავი — საინჟინრო-ჰიდროტექნიკური ნაგებობა ცაგერის მუნიციპალიტეტში. შექმნილია მაღალი თაღოვანი კაშხალით მდინარე ლაჯანურას ქვემო დინების ვიწრო ხეობაში, სოფელ სურმუშთან. ოვალური ფორმისაა. სიგრძე 3,2 კმ, უდიდესი სიგანე 1 კმ, საშუალო სიგანე 0,5 კმ. უდიდესი სიღრმე 70 მ, საშუალო სიღრმე 30 მ, ფართობი 1,6 კმ², წყლის მოცულობა 50 მლნ. მ³. ლაჯანურის წყალსაცავს ასაზრდოებს მდინარეები: ლაჯანურა, ხელეშურისღელე, ლიამღვრიე, უსახელოღელე, აგრეთვე მდინარე ცხენისწყლიდან არხით და გვირაბით გამოყვანილი წყალი. წყალსაცავი დღეღამური რეგულირებისაა. წყლით უზრუნველყოფს მიწისქვეშა ლაჯანურჰესს.
ლაჯანურის წყალსაცავის ქვაბულის ქვედა ნაწილი აგებულია ცარცული სქელშრეებრივი კირქვებით, ზედა — ქვიშაქვებით, მერგელოვანი თიხაფიქლებითა და კონგლომერატებით. კალთები მეწყრებიანი აქვს. ნაპირების ტალღისმიერი გადამუშავება უმნიშვნელოა. წყალსაცავის მოლამვა ძირითადად ხდება შენაკადების მიერ შემოტანილი მყარი ჩამონადენის ხარჯზე. კაშხალთან ფსკერული ნატანის დალექვის სისქე 40 მ-ს აღემატება.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს წყალსაცავები
ლიტერატურა
რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის წყალსაცავები
ცაგერის მუნიციპალიტეტი
სევაჯკარე ჰორი

სევაჯკარე ჰორი (ასევე ჰორი II) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცამეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. იგი მართავდა ზემო და შუა ეგვიპტეს დაახლოებით 5 წლის მანძილზე. კიმ რაიჰოლტის მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1669 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1664 წელს. ხოლო თომას შნაიდერის მიხედვით მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1648 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1643 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის მეცამეტე დინასტია
მეცამეტე დინასტიის ფარაონები
ეგვიპტის ფარაონები
ეგვიპტის მეცამეტე დინასტიის ფარაონები
Keane

Keane — ინგლისური როკ ჯგუფი, რომელიც ბეტლში, სამხრეთ სასექსი ჩამოყალიბდა 1995 წელს. ამჟამინდელი სახელი ჯგუფს 1997 წლიდან დაერქვა. ჯგუფი შედგება სიმღერების ავტორ, ბასისტ და პიანისტ ტიმ რაის-ოქსლისგან, წამყვან ვოკალისტ ტომ ჩაპლინისგან და დრამერ რიჩარდ ჰიუზისგან. თავდაპირველად ჯგუფში დამაარსებელი და გიტარისტი დომინიკ სკოტიც შედიოდა, მაგრამ მან ჯგუფი 2001 წელს დატოვა.
Keane ცნობილია თავის წამყვან ინსტრუმენტად გიტარის მაგივრად პიანინოს გამოყენებისთვის, რაც მას ბევრ სხვა როკ ჯგუფებისგან საგრძნობლად განასხვავებს. 2006 წლიდან ამ ჯგუფის მუსიკის დამახასიათებელი სწორედ პიანინოს და სინთეზატრების სხვადასხვა ეფექტების გამოყენება გახდა.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
Hopes and Fears (2004)
Under the Iron Sea (2006)
Perfect Symmetry (2008)
Strangeland (2012)
Cause and Effect (2019)
წევრები
რესურსები ინტერნეტში
Keanemusic – ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ინგლისური ალტერნატიული როკ-ჯგუფები
1995 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
Keane
36 (რიცხვი)

36 (რიცხვი)
ოცდათექვსმეტი — ოცდამეთექვსმეტე ნატურალური რიცხვი. არის ოცდათხუთმეტის მომდევნო და ოცდაჩვიდმეტის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 36. 36 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ოცდათექვსმეტი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოცი და ათ-ექვს-მეტი (იგულისხმება ოცზე თექვსმეტი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
Prime Curios! 36 from the Prime Pages
რიცხვები
ქილიჩლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ქილიჩლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ქილიჩლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ქილიჩლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარის რაიონი
ქილიჩლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარის რაიონი
ვლადიმირ მაკოვსკი

ვლადიმირ მაკოვსკი (დ. 7 თებერვალი, 1846, მოსკოვი, რუსეთის იმპერია — გ. 21 თებერვალი, 1920, პეტროგრადი, რსფსრ) — რუსი მხატვარი-პერედვიჟნიკი, პედაგოგი, საჟანრო სცენის ოსტატი, აკადემიკოსი (1873). პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიის ნამდვილი წევრი (1893).
ბიოგრაფია
ვლადიმირ მაკოვსკი დაიბადა ცნობილი რუსი ხელოვნების მოღვაწის იგორ ივანეს ძე მაკოვსკის ოჯახში. ის იყო მხატვრების — ალექსანდრა, კონსტანტინე და ნიკოლოზ მაკოვსკების უმცროსი ძმა. მაკოვსკები მდინარე მოსკოვის სანაპიროზე ცხოვრობდნენ და მათი ბინიდან კრემლის ხედი ჩანდა. ვლადიმირი ბავშვობიდან ხელოვნების გარემოცვაში იზრდებოდა. მათ ბინაში ხშირად იკრიბებოდნენ ცნობილი ადამიანები: გლინკა, გოგოლი, ბრიულოვი, ტროპინინი და სხვები. ეწყობოდა ლიტერატურული, სამხატვრო და მუსიკალური საღამოები.
პირველ გაკვეთილებს სამხატვრო ხელოვნებაში ვლადიმირს ტროპინინი უტარებდა. თხუთმეტი წლისამ მან დახატა „ბურახის გამყიდველი ბიჭი“ (1861).
1861-66 წლებში სწავლობდა მოსკოვის სამხატვრო სასწავლებელში.
1872 წელს გახდა პერედვიჟნიკების ამხანაგობის წევრი. მონაწილეობდა თითქმის ყველა მათ გამოფენაში. 1874 წელს კი აირჩიეს მმართველობის წევრად.
1894-1918 წლებში მაკოვსკი ასწავლიდა სანქტ-პეტერბურგის საიმპერატორო სამხატვრო აკადემიაში. 1895 წელს დაინიშნა აკადემიის რექტორად. მისი მოსწავლეები იყვნენ: არხიპოვი, ბაკშეევი, ჩეპცოვი, კუზნეცოვი, ზენკოვი.
ვლადიმირ მაკოვსკი გარდაიცვალა 1920 წლის 21 თებერვალს. დაკრძალულია პეტროგრადში, სმოლენსკის მართლმადიდებლურ სასაფლაოზე.
გალერეა
ლიტერატურა
Друженкова Г. А. Владимир Маковский / Художник-оформитель А. Ф. Серебряков. — М.: Изд-во Академии художеств СССР, 1962. — 136 с. — 42 000 экз. (обл., суперобл.)
Журавлёва Е. В. Владимир Маковский. — М.: Искусство, 1971. — 160 с. — 25 000 экз. (в пер., суперобл.)
Азаркович В., Гусарова А., Плотникова Евг. ГТГ: Рисунок. Акварель. М., 1966.
Кондаков C. Н. Юбилейный справочник Императорской Академии художеств. 1764–1914 : в 2 т. / составил С. Н. Кондаков. — СПб. : Товарищество Р. Голике и А. Вильборг, 1915. — Т. 2 : Часть биографическая. — С. 120. — [4], VI, 454, [5] с. : ил., портр. — OCLC 707072219.
Нестерова Е.В. Владимир Маковский. СПб.: Петроний, 2019. — 456 с.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 7 თებერვალი
დაბადებული 1846
გარდაცვლილი 1920
გარდაცვლილი 21 თებერვალი
რუსი მხატვრები
მხატვრები ანბანის მიხედვით
ტაქსოდიუმი

ტაქსოდიუმი — წიწვოვან მცენარეთა გვარი ტაქსოდიუმისებრთა ოჯახისა.
გვარი მოიცავს სამ სახეობას:
ჭაობის კვიპაროზი (Taxodium distichum)
მექსიკური კვიპაროზი (Taxodium mucronatum)
გუბურის კვიპაროზი (Taxodium ascendens)
ლიტერატურა
ტაქსოდიუმისებრნი
გენრიხ მურადიანი

გენრიხ მურადიანი (დ. 23 იანვარი, 1950, თბილისი) — ეკონომისტი, თანამდებობის პირი.
1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის, ხოლო 1993 წელს — ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1995-1998 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. უფლებამოსილება შეუწყდა პირადი განცხადების საფუძველზე.
რესურსები ინტერნეტში
გენრიხ მურადიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 23 იანვარი
დაბადებული 1950
საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისში დაბადებულები
ქართველი ეკონომისტები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები