PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Ledesma de la Cogolla

Ledesma de la Cogolla is a village in the province and autonomous community of La Rioja, Spain. The municipality covers an area of and as of 2011 had a population of 22 people.
References
Populated places in La Rioja (Spain)
List of World Heritage Sites in Sri Lanka

List of World Heritage Sites in Sri Lanka
The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) designates World Heritage Sites of outstanding universal value to cultural or natural heritage which have been nominated by countries which are signatories to the UNESCO World Heritage Convention, established in 1972. Cultural heritage consists of monuments (such as architectural works, monumental sculptures, or inscriptions), groups of buildings, and sites (including archaeological sites). Natural features (consisting of physical and biological formations), geological and physiographical formations (including habitats of threatened species of animals and plants), and natural sites which are important from the point of view of science, conservation or natural beauty, are defined as natural heritage. Sri Lanka ratified the convention on 6 June 1980.
, Sri Lanka has eight sites on the list. The first three sites, the Ancient City of Polonnaruwa, the Ancient City of Sigiriya, and the Sacred City of Anuradhapura, were listed in 1982. The most recent site, the Central Highlands of Sri Lanka, was listed in 2010. The Central Highlands and the Sinharaja Forest Reserve are natural sites, the other six are cultural. In addition, Sri Lanka has three sites on its tentative list. The country served as a member of the World Heritage Committee in the years 1983–1989.
World Heritage Sites
UNESCO lists sites under ten criteria; each entry must meet at least one of the criteria. Criteria i through vi are cultural, and vii through x are natural.
Tentative list
In addition to sites inscribed on the World Heritage List, member states can maintain a list of tentative sites that they may consider for nomination. Nominations for the World Heritage List are only accepted if the site was previously listed on the tentative list. , Sri Lanka has listed three properties on its tentative list.
See also
Tourism in Sri Lanka
References
Sri Lanka
World Heritage Sites
რობერტ დელ ნაია

რობერტ დელ ნაია (დ. 21 იანვარი, 1965) აგრეთვე ცნობილი როგორც 3D — ინგლისელი მუსიკოსი, მომღერალი და გრაფიტისტი. თავდაპირველად გახდა ცნობილი თავისი გრაფიტით და ბრისტოლის ჯგუფ The Wild Bunch-ში მონაწილეობით. შემდეგ კი, როგორც ჯგუფ Massive Attack-ის ერთ-ერთი დამაარსებელი, რომლის წევრიც ის დღესაც არის.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Massive Attack-ის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 1965
ინგლისელი ელექტრონული მუსიკოსები
ტრიპ-ჰოპ მუსიკოსები
Massive Attack-ის წევრები
დაბადებული 21 იანვარი
რუდინო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)

რუდინო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
რუდინო — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ვისოკოვის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 16 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
სასოფლო გაზეთი

სასოფლო გაზეთი
„სასოფლო გაზეთი“ (1868 — 1880 — თბილისი) — ყოველკვირეული, პოპულარული სასოფლო-სამეურნეო და ეკონომიკური გაზეთი; 1871 წლიდან ორკვირეული. რედაქტორ-გამომცემლები: გიორგი წერეთელი (1868); სერგეი მესხი (1869); გიორგი წერეთელი (1870 - 1873) პეტრე უმიკაშვილი (1874-1880).
ლიტერატურა
ქართული პერიოდიკა, 1819-1945 / ბიბლიოგრ. შედგენილი გ.ი. ბაქრაძის მიერ ; ვ.ი. ეგნატაშვილის რედ. ; [მხატვ. ლ. გრიგოლია] ; საქ. სსრ სახ. წიგნის პალატა. - თბ. : წიგნის პალატის გამოც., 1946, გვ.7
რესურსები ინტერნეტში
„სასოფლო გაზეთის“ ელექტრონული ვერსია, საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის გვერდი ციფრული ბიბლიოთეკა „ივერიელი“
საქართველოს გაზეთები
São José do Bonfim

São José do Bonfim is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
რევანდი

რევანდი — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარის გვარი მატიტელასებრთა ოჯახისა. ძლიერი ფესურა და მსხვილი ფესვები აქვს. ძირის ფოთოლი დიდი, მთლიანი ან დანაკვთული. ყუნწი — ხორციანი, წვნიანი; ღერო მთლიანი ან ღრუა, შიშველი ან ბუსუსებიანი; ყვავილი ორსქესიანია, ზოგჯერ მხოლოდ მამრობოთი. ნაყოფი სამწახნაგოვანი, ყავისფერფრთიანი თესლურაა.
სამშობლოა სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზია, ჩრდილოეთი მონღოლეთი, ალთაი და ციმბირი. ცნობილია 30-მდე (სხვა მონაცემებით 49) სახეობა. ზოგი სახეობა კულტურაშია, როგორც ბოსტნეული, სამკურნალო და მთრიმლავი მცენარე.
კულტურაში ცნობილია ტალღისებრი რევანდი, კომპაქტური რევანდი და შავი ზღვის რევანდი. რევანდი კარგად უძლებს გაზაფხულის სუსხს 10°-მდე, ხარობს ნოყიერ და ზომიერად ტენიან ნიადაგზე.
საჭმელად იყენებენ რევანდის ფოთლის ყუნწს, რომელშიაც 2,5% შაქარი, 3,5%-მდე ორგანული მჟავები, გარდა ამისა კალიუმის, კალციუმისა სხვა მარილებია. ამზადებენ კომპოტს, კისელს, მურაბას, ღვინოს და სხვას. ზოგიერთი რევანდის ფესვისაგან დამზადებულ პრეპარატს ხმარობენ მედიცინაში. რევანდი მრავლდება თესლით, ჩითილით, ფესურის დაყოფით. მოსავალს იღებენ დარგვიდან მეორე წელს — 50-80 ც/ჰა, ხოლო მე-6 და მე-7 წელს — 250-300 ც/ჰა.
ლიტერატურა
მატიტელასებრნი
პერუს პროვინციები

პერუს პროვინციები პერუში — მეორე დონის ადმინისტრაციული ერთეული. იგი იყოფა რაიონებად. პერუში დღესდღეობით არის 195 პროვინცია, რომლებიც გადანაწილებულია 25 რეგიონში ლიმის პროვინციის ჩათვლით, რომელიც არ მიეკუთვნება არცერთ რეგიონს. ყველაზე ცოტა პროვინცია არის კალიაოს რეგიონში (ერთი), ხოლო ყველაზე მეტი ანკაშის რეგიონში (ოცი).
მოსახლეობის სიმცირით გამოირჩევა პერუს ამაზონის ტროპიკული ტყეები, მოსახლეობა ძირითადად კონცენტრირებულია ქვეყნის ჩრდილოეთ–ცენტრალურ ნაწილში. ყველაზე ცოტა რაიონი პურუსის პროვინციაშია (1), ხოლო ყველაზე მეტი ლიმის პროვინციაში (43).
პროვინციების სია
ქვემოთ წარმოდგენილ სიაში ჩამოთვლილია პროვინციები დედაქალაქებითა და იმ რეგიონებით, სადაც ეს პროვინცია არის განლაგებული. UBIGEO კოდი არის ყველა პროვინციის უნიკალური იდენტიფიკატორი. იმ პროვინციების კოდები, სადაც არის რეგიონის დედაქალაქი, მთავრდება ციფრებით 01.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს ადმინისტრაციული დაყოფა
პერუს რეგიონები
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
Codigos de Ubicacion Geografica - UBIGEO
Mapa politico del Perú
პერუს ადმინისტრაციული დაყოფა
ვარძია (ვაზის ჯიში)

ვარძია (ვაზის ჯიში)
ვარძია — ქართული თეთრყურძნიანი სელექციური სასუფრე ვაზის ჯიში.
ვარძიის ვაზის ჯიშის ავტორები არიან: მაქსიმე რამიშვილი და რევაზ რამიშვილი. მშობელ წყვილებად გამოყენებულია ალექსანრიული მუსკატი და განჯური.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, ოდნავ ოვალური, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე შებუსულია. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ოვალური, მოყვითალო-ქარვისფერი. კანი საშუალო სისქის და საშუალო სიმკვრივის აქვს. რბილობი ხორციანი და საკმაოდ წვნიანია, მკვეთრად გამოხატული მუსკატური გემოთი.
ვარძია სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს ან ოქტომბრის პირველ ნახევარში შედის. ვაზი საშუალოზე ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანია.
მაღალხარისხიანი სასუფრე ყურძნის ჯიშია. ყურძენი გამოირჩევა კარგი შენახვითა და კარგად იტანს ტრანსპორტირებას.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 547
ვაზის თეთრყურძნიანი სელექციური სასუფრე ქართული ჯიშები
ნაპოლეონი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ნაპოლეონი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სახელით ნაპოლეონი ისტორიაში ცნობილია შემდეგი პიროვნებები:
ნაპოლეონ I — ფრანგთა იმპერატორი
ნაპოლეონ II — რაიხშტატის ჰერცოგი
ნაპოლეონ III — საფრანგეთის იმპერატორი
ნაპოლეონ ეჟენ ლუი ბონაპარტი — ნაპოლეონ III-ს ძე
ნაპოლეონი — მუსლიმი რეპერი
ამ სახელს ატარებენ ასევე:
ნაპოლეონი — ფილმი
ნაპოლეონი — თევზი
ნაპოლეონი — ჯორჯ ორუელის ნაწარმოების "ცხოველთა ფერმა" გმირი ღორი სახელად "ნაპოლეონი"
ნაპოლეონი — ნამცხვრის ცნობილი სახეობა
ნაპოლეონი — სამფერა ნაყინი
ნაპოლეონი — ბრენდის ცნობილი მარკა
ნაპოლეონი — 20 ფრანკის ეკვივალენტი ოქროს მონეტა
Tapinoma minimum

Tapinoma minimum is a species of ant in the genus Tapinoma. Described by Gustav Mayr in 1895, the species is endemic to Tanzania.
References
Endemic fauna of Tanzania
Tapinoma
Hymenoptera of Africa
Insects described in 1895
ჯონათან ფრენზენი

ჯონათან ფრენზენი
ჯონათან ერლ ფრენზენი (დ. 17 აგვისტო, 1959) — ამერიკელი რომანისტი და ესეისტი. მისი ყველაზე გახმაურებული ნაშრომია „შესწორებები“ (2001), სატირული საოჯახო დრამა, რომელმაც ავტორს წიგნის ეროვნული ჯილდო მოუტანა. „შესწორებები“ ასევე პულიცერის პრემიისა და დუბლინის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემიის ფინალისტებს შორის მოხვდა. ასეთივე აღიარება მოიპოვა ფრენზენის მორიგმა რომანმა „თავისუფლება“ (2010), რომლის გამოცემის შემდეგაც ავტორი გამოჩნდა ჟურნალ ტაიმის გარეკანზე სათაურით „დიდი ამერიკელი რომანისტი“.
რესურსები ინტერნეტში
Jonathan Franzen ოფიციალური ვებსაიტი
TIME cover
Acceptance speech წიგნის ეროვნული ჯილდოს მიღებისას წარმოთქმული სიტყვა
სქოლიო
ამერიკელი რომანისტები
ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები
ამერიკელი მწერლები
XXI საუკუნის ამერიკელი მწერლები
XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
პოსტმოდერნისტი მწერლები
ფილადელფიელი მწერლები
პენსილვანიელი რომანისტები
ამერიკელი მამაკაცი ესეისტები
ამერიკელი მემუარისტები
კოლუმბია (სამხრეთი კაროლინა)

კოლუმბია (სამხრეთი კაროლინა)
კოლუმბია — სამხრეთ კაროლინის დედაქალაქი და ამავე შტატის უდიდესი ქალაქი. 2010 წლის აღწერით მისი მოსახლეობა შეადგენს 129 272 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
აშშ-ის შტატების დედაქალაქები
სამხრეთი კაროლინა
სანქტ-პეტერბურგის წმინდა ეკატერინეს ლუთერანული ეკლესია

სანქტ-პეტერბურგის წმინდა ეკატერინეს ლუთერანული ეკლესია — ლუთერანული ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში, ვასილევსკის კუნძულზე. ეკლესია აგებულია 1768-1771 წლებში. ეკლესია არის რუსეთის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.
ისტორია
ევანგელისტურ-ლუთერანული საზოგადოება ჩამოყალიბდა 1728 წელს. თავდაპირველად მორწმუნეები იკრიბებოდნენ ქვის სახლში ვასილევსკის კუნძულზე. მოგვიანებით ამ ნაგებობის ფუნდამენტზე ააგეს ეკლესია, რომელიც 1744 წლის 29 სექტემბერს აკურთხეს პეტრე მოციქულის სახელზე.
თანამედროვე ნაგებობის მშენებლობა დაიწყეს 1768 წლის 22 ივნისს. ეკლესიის არქიტექტორი იყო იური ფელტენი. ეკლესია აკურთხეს 1771 წლის 26 იანვარს. კაპიტალური რემონტი მიმდინარეობდა 1852-1859 წლებში არქიტექტორ ვლადიმირ ლანგვაგენის მონაწილეობით. ეკლესია გადააკეთეს 1902-1903 წლებში, მათ შორის გაადიდეს 200 ადგილით არქიტექტორ ლ. მარშნერის ხელმძღვანელობით.
1917 წლისათის სამრევლოს შემადგენლობაში შედიოდა: თავშესაფარი ქვრივებისათვის, საბავშვო სახლი, სასწავლებელი ყმაწვილთათვის, ქალთა გიმნაზია, დაწყებითი სკოლა ბიჭებისა და გოგონებისათვის. 1930-იან წლებში თემი ხელისუფლებამ დაშალა.
1990 წელს იჯარის ფორმით ეკლესია დაუბრუნდა მორწმუნეებს, 1995 წელს გუმბათზე აღმართეს ჯვარი, ხოლო 1999 წელს დაამონტაჟეს ორღანი. 1991-1996 წლებში თემი შედიოდა რუსეთის ერთიან ევანგელისტურ-ლუთერანული ეკლესიის შემადგენლობაში, ხოლო შემდეგ გადავიდა ევანგელისტურ-ლუთერანული ეკლესიების კავშირის დაქვემდებარებაში.
არქიტექტურა
ეკლესიის შენობა დამახასიათებელია იური ფელტენის შემოქმედებისათვის, რომელიც პეტერბურგში ქმნიდა ანალოგიურ შენობებს.
შენობის სამხრეთ ნაწილში შენობას ადგას მცირე ზომის გუმბათი, რომელიც წარმატებითაა ჩართული მთავარ ფასადში. მთავარი ფასადი ოთხკოლონიანი დორული სვეტებით ტიპიურია ადრეული კლასიციზმის არქიტექტურისათვის.
ლიტერატურა
Е. Е. Князева, Г. Ф. Соколова «Лютеранские церкви и приходы России XVIII—XX вв.», Санкт-Петербург, «Литера», 2001, ISBN 5-89319-048-3
რესურსები ინტერნეტში
Сайт Евангелическо-Лютеранской общины Святой Екатерины
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
სანქტ-პეტერბურგის ლუთერანული ეკლესიები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
ახალი კალედონიის ბარიერული რიფი

ახალი კალედონიის ბარიერული რიფი — ბარიერული რიფი წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში, ახალ კალედონიაში. წარმოადგენს მსოფლიოში სიგრძით მეორე, ორმაგ ბარიერულ, მარჯნის რიფს ავსტრალიის დიდი ბარიერული რიფის შემდეგ.
ბარიერული რიფი გარს ერტყმის ჯგუფის უდიდეს კუნძულს, გრანდ-ტერს, ისევე როგორც პენს და სხვა რამდენიმე პატარა კუნძულს, რის შედეგადაც მისი საერთო სიგრძე 1500 კმ-ია. რიფს თან ახლავს 24 000 კმ² ფართობის მქონე ლაგუნა, რომლის საშუალო სიღრმეც 25 მეტრია. რიფები გაწოლილია სანაპიროდან 30 კმ-ის მოშორებით, მაგრამ ჩრდილო-დასავლეთით განფენილია 200 კმ-ზე. ამ განფენილობაში მდებარეობს ბელეპის და და სხვა პატარა ქვიშიანი კუნძულები (Cay).
რიფი ცოცხალი სამყაროს სახეობების განსაკუთრებული ბიომრავალფეროვნებითა და ენდემების მაღალი დონით გამოირჩევა. აქ ბინადრობენ საფრთხის ქვეშ მყოფი დუგონები (Dugong dugon), ასევე დიდი რაოდენობით ზღვის მწვანე კუები (Chelonia mydas).
რიფების უმრავლესობა, სიჯანსაღის მხრივ, კარგ მდგომარეობაშია. მხოლოდ მისი ზოგიერთი აღმოსავლეთი ნაწილია დაზიანებული კუნძულ გრანდ-ტერზე ნიკელის მოპოვებითი სამუშაოების შედეგად.
მაღაროებიდან, სასოფლო სამეურნეო მიწებიდან და მდელოებიდან ჩატანილმა სედიმენტებმა მნიშვნელოვნად დააზიანა მდინარის შესართავებთან მდებარე რიფები. სიტუაცია კიდევ უფრო გაუარესდა მანგროს ტყეების გაჩეხვის შემდეგ, რომელიც სედიმენტების კუნძულზე შენარჩუნებას უწყობდა ხელს. ყოველივე ამის შემდეგ, ზოგიერთი რიფი რამდენიმე მეტრის სისქის შლამით დაიფარა.
ახალი კალედონიის ლაგუნებში გავრცელებულია მრავალი სახეობის პლანქტონი, დიდი ზომის თევზები და ზვიგენები.
2002 წელს, საფრანგეთის მთავრობამ იუნესკოს შესთავაზა ახალი კალედონიის რიფები მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეეტანა. ორგანიზაციამ თხოვნა 2008 წელს დააკმაყოფილა და ობიექტი მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა სახელით: ახალი კალედონიის ლაგუნები: რიფების მრავალფეროვნება და მათთან დაკავშირებული ეკოსისტემები.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
New Caledonia Barrier Reef (World Wildlife Fund)
New Caledonia reefs (French Coral Reef Society)
Biodiversity and Nickel Mining in Kanaky/New Caledonia (Mines and Communities Website)
ახალი კალედონია
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში
წყნარი ოკეანის კუნძულები
ახალი კალედონიის კუნძულები
მელიქლი (ზანგილანი)

მელიქლი (ზანგილანი)
მელიქლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
ზანგილანის რაიონის სოფლები
სტეპის ზონები

სტეპის ზონები — ხმელეთის ბუნებრივი ზონები, რომელთა ლანდშაფტში ჭარბობს სტეპი. გავრცელებულია ჩრდილოეთი და სამხრეთი ნახევარსფეროების ზომიერ და სუბტროპიკულ სარტყლებში ამჟამად სტეპის ზონების ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილი გადახნულია.
იხილეთ აგრეთვე
სუბტროპიკული სარტყლების სტეპის ზონები
ზომიერი სარტყლების სტეპის ზონები
ლიტერატურა
ბუნებრივი ზონები
შტეტენი (ბოდენზეე)

შტეტენი (ბოდენზეე)
შტეტენი — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციული ოლქის შემადგენლობაში, ბოდენზეეს რაიონში. თემის ფართობია 4,3 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 1 029 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
საღანძილე (მრავალმნიშვნელოვანი)

საღანძილე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი საღანძილე შეიძლება აღნიშნავდეს:
საღანძილე — მთა იალნოს ქედზე
საღანძილე — სოფელი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში
ჩილეს ნატიფი ხელოვნების ეროვნული მუზეუმი

ჩილეს ნატიფი ხელოვნების ეროვნული მუზეუმი – ჩილეს სახელმწიფო დაწესებულება, მუზეუმი. მდებარეობს დედაქალაქ სანტიაგოში. დაარსდა 1880 წლის 18 სექტემბერს. არის ხელოვნების ერთ-ერთი უმთავრესი ცენტრი, როგორც ჩილეში ასევე სამხრეთ ამერიკაში.
რესურსები ინტერნეტში
ჩილეს ნატიფი ხელოვნების ეროვნული მუზეუმის საიტი
360º-იანი ვირტუალური ტური
ჩილეს მუზეუმები
ინჯიის თემი

ინჯიის თემი — თემი სერბეთში, შედის სრემის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 48 944 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 127 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 385 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ინჯია. ინჯიის თემი შედგება 11 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 35.0 კმ².
თემის მოსახლეობის სტატისტიკა
რესურსები ინტერნეტში
სერბეთის ოფიციალური სტატისტიკა
სქოლიო
სერბეთის თემები
სერგეი ჩეტვერიკოვი

სერგეი ჩეტვერიკოვი
სერგეი სერგეის ძე ჩეტვერიკოვი (დ. , მოსკოვი — გ. 2 ივლისი, 1959, გორკი, ახლანდ. ნიჟნი-ნოვგოროდი) — რუსი ბიოლოგი, გენეტიკოსი. სერგეი ივანეს ძე ჩეტვერიკოვის ვაჟი. 1906 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი. 1909–1917 წლებში იყო ქალთა უმაღლესი კურსების (მოსკოვი) დოცენტი, 1917–1919 წლებში — მოსკოვის მე-2 სახელმწიფო უნივერსიტეტისა, 1919–1929 წლებში — 1-ლისა. 1921–1929 წლებში იყო სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ექსპერიმენტული ბიოლოგიის ინსტიტუტის გენეტიკის განყოფილების გამგე. 1929 წელს დააკავეს პოლიტიკური ბრალდებით და გაასახლეს მოსკოვიდან. 1935–1948 წლებში იყო გორკის უნივერსიტეტის გენეტიკის კათედრის გამგე (1938-დან პროფესორი). 1948 წელს, როდესაც საბჭოთა კავშირში გენეტიკა ცრუმეცნიერებად გამოცხადდა, შეწყვიტა სამეცნიერო საქმიანობა. მისი ძირითადი ნაშრომები გენეტიკის, ევოლუციის თეორიის, მწერების მორფოლოგიისა და სისტემეტიკის დარგებშია. პირველმა წამოაყენა დებულება მუტაციებით წარმოქმნილი სახეობების მიერ ბუნების გაჯერების შესახებ, გენეტიკურ პროცესების (მუტაცია, თავისუფალი შეჯვარება, ბუნებრივი გადარჩევა) და სახეობათა წარმოქმნისა და ევოლუციის მნიშვნელობაზე; თვითონვე გადო ხიდი დარვინის სწავლებასა და გენეტიკას შორის, რითაც სათავე დაუდო ევოლუციურ გენეტიკას.
თხზულებები
ლიტერატურა
სქოლიო
1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისათვის მედლით დაჯილდოებულები
რუსი გენეტიკოსები
რუსი ენტომოლოგები
საბჭოთა ბიოლოგები
საბჭოთა გენეტიკოსები
რეპრესირებულები
მონევა

მონევა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კამპო-დე-ბელჩიტეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 61,398098 კმ². მოსახლეობა — 114 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - მონევა
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
შავი ქვრივი (ნატაშა რომანოვა)

შავი ქვრივი (ნატაშა რომანოვა)
შავი ქვრივი (ნამდვილი სახელი ნატალია ალიანოვნა „ნატაშა“ რომანოვა) — Marvel Comics ერთ-ერთი სუპერგმირი. იგი შექმნა მწერალმა სტენ ლიმ. შავი ქვრივი არის ერთ-ერთი პირველი შურისმაძიებელი. მისი ნამდვილი სახელია ნატაშა რომანოვა.
სკარლეტ იოჰანსონი ასრულებს ნატალია რომანოვას როლს Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმებში რკინის კაცი 2 (2010), შურისმაძიებლები (2012), კაპიტანი ამერიკა: ზამთრის ჯარისკაცი (2014), შურისმაძიებლები: ულტრონის ეპოქა (2015) კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი (2016). შურისმაძიებლები: უსასრულობის ომი (2017), შურისმაძიებლები: დასასრული (2019) და შავი ქვრივი (2020)
რესურსები ინტერნეტში
Marvel Comics-ის სუპერგმირები
Lasioglossum gunungense

Lasioglossum gunungense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1931 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
gunungense
ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი

ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი
შალვა ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი (შემოკლებით ხელოვნების მუზეუმი) — საქართველოს ეროვნული მუზეუმის შემადგენელი ერთეული, წარმოადგენს ხელოვნების ნიმუშთა უდიდეს სახელმწიფო საცავ-მუზეუმს საქართველოში.
ისტორია
დაარსდა 1920 წელს დიმიტრი შევარდნაძის თაოსნობით როგორც საქართველოს ეროვნული სამხატვრო გალერეა. 1932 წლის 5 აგვისტოს გალერეის ბაზაზე ჩამოყალიბდა სახვითი ხელოვნების ცენტრალური მუზეუმი, სადაც გაერთიანდა საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების და თსუ-ის ძველი ქართული ხელოვნების მუზეუმის კოლექციები. 1933 წლიდან ეწოდებოდა სახვითი ხელოვნების ცენტრალური მუზეუმი „მეტეხი“. 1950 წლიდა ეწოდა საქართველოს სსრ ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი. 1984 წლისთვის მუზეუმში დაცული იყო 60 ათასამდე ექსპონატი.
ექსპონატები
მუზეუმში ინახება ქართული ხელოვნების ნიმუშები უძველესი დროიდან დღემდე. ფართოდ არის წარმოდგენილი VIII-XIX სს. ქართული ოქრომჭედლობა (ზარზმის ფერისცვალების ხატი, ბედიის ბარძიმი, ანჩისხატისა და ხახულის კარედები, თამარ მეფის ჯვარი, ლაკლაკიძეების ხატი და სხვ.); VIII-XV სს. ტიხრული მინანქრები, საიუველირო ნაწარმი, მხატვრული ქსოვილები. ძველი ქართული ხელოვნების ფონდში შედის შუა საუკუნეების ქართლი არქიტექტურის, მონუმენტური ფერწერისა და მოზაიკის, ქანდაკების, ხატწერის, ხეზე კვეთილობის ნიმუშები. მდიდარია ახალი და თანამედროვე ქართული ფერწერისა და ქანდაკების ნიმუშთა კოლექცია (ნ/ ფიროსმანის, ა. ბერიძის, რ. გველესიანის, შ. ქიქოძის, ა. მრევლიშვილის, გ. გაბაშვილის, ი. ნიკოლაძის, ნ. კანდელაკის, მ. თოიძის, ლ. გუდიაშვილის, დ. კაკაბაძის, ქ. მაღალაშვილის, ე. ახვლედიანის, ს. ქობულაძის და სხვ. ნაწარმოებები).
მუზეუმს აქვს რუსეთის (დ. ლევიცკი, ვ. ტროპინინი, ი. აივაზოვსკი, მ. ვრუბელი და სხვ.), ყოფილი სსრ რესპუბლიკების (ე. ლანსერე, ი. გრაბალი, ა. დეინეკა), დასავლეთ ევროპის ქვეყნების (გერმანია, ნიდერლანდები, იტალია) და აღმოსავლეთის ქვეყნების (განსაკუთრებით ირანის) ხელოვნების კულტურის თვალსაჩინო კოლექციები.
შენობა
შენობა, რომელშიც მუზეუმია, 1835 წელს მდიდარმა ვაჭარმა იაკობ ზუბალაშვილმა ააგებინა შვეიცარიელ არქიტექტორს ჯუზეპე ბერნარდაცის რუსეთში იმ დროს მოდურ კლასიცისტურ სტილში. თავდაპირველად შენობაში სასტუმრო იყო განთავსებული. 1840 წელს იგი საეგზარქოსომ შეიძინა და მასში სასულიერი სემონარია განათავსა. 1905 წლამდე სემინარია ამ შენობაში მდებარეობდა შემდეგ სემინარია გადაიტანეს ვაკეში (შემდგომში მე-9 საავადმყოფოს შენობა). მიუხედავად ამისა, 1917 წლის რევოლუციამდე პუშკინის 4 ნომერში მდებარე შენობა რუსული სასულიერო უწყების განკარგულებაში რჩებოდა. 1921 წელს ყოფილ სასულიერო სემინარიის შენობას პირველადი ფუნქცია დაუბრუნეს და მასში სასტუმრო „პალასი“ განთავსდა. 1950 წელს შენობაში დაიწყო სარეკონსტრუქციო სამუშაოები, რომელთა დასრულების შემდეგაც იქ ბინა დაიდო საქართველოს ხელოვნების მუზეუმმა.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ეროვნული მუზეუმი
ლიტერატურა
თბილისის მუზეუმები
საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გაერთიანება
Loa (disambiguation)

Loa (disambiguation)
Loa are the spirits of Haitian Vodou and Louisiana Voodoo.
Loa may also refer to:
Fictional characters
Loa (comics), a character in the Marvel Universe
Loa (Fullmetal Alchemist), a character in the manga series Fullmetal Alchemist
Zoology
Loa (nematode), a genus of nematode worms
Loa loa, a roundworm
Loa loa filariasis, a disease caused by Loa loa
Loa, a rarely used term for a butterflyfish taxon at least approximating genus Chaetodon
Loa, Icelandic name for the European golden plover
Places
Loa, Burkina Faso
Loa, Utah
Loa River, Chile
El Loa Province, Chile
Other uses
Levels of Autonomy (LoA)
Loa, a ship in the Peruvian Navy
Loa (Spanish play), an introductory theatrical piece
See also
LOA (disambiguation)
Laos, a country in Asia
Lota (name)
Shaken Aimanov

Shaken Aimanov
Shaken Kenzhetaiuly Aimanov (born Shahkarim Kenzhetaiuly Aimanov, ; 15 October 1914 – 23 December 1970) was a Kazakh Soviet actor and film director. He is considered to be the father of Kazakh cinematography, as well as an iconic film director and actor. He directed eleven films between 1954 and 1970.
Biography
Aimanov was born in Bayanaul, Russian Empire (now Kazakhstan) in 1914. He studied at the Kazakh Institute of Education in Semipalatinsk (now Semey) from 1931 to 1933.
He began his acting career at the Kazakh Theater of Drama in Alma-Ata in 1933. Vivid social and psychological characteristics are inherent in his art. His best roles include Akhan Seri in Akhan Seri and Aktokty by Gabit Musirepov, Isatai in Isatai and Makhambet by Akhinzhanov, Kobylandy Batyr in Kobylandy by Mukhtar Auezov, Kodar in Kozy Korpesh and Bayan Sulu by Gabit Musirepov, Petruchio in The Taming of the Shrew by William Shakespeare, and Tikhon in The Storm by Alexander Ostrovsky. He also worked as a director and from 1947 to 1951 was chief director at the Kazakh Theater of Drama. Working in films since 1940, as both an actor and a director, Aimanov played Zhambyl in the film of the same name and directed the 1958 film Our Dear Doctor, among others. He was a deputy of the fourth and seventh convocations of the Supreme Soviet of the Kazakh SSR. In 1963 he was a member of the jury at the 3rd Moscow International Film Festival. In 1952, he received the Stalin Prize for his work in the theater, and in 1968 he received the State Prize of the Kazakh SSR. He has been awarded the Order of Lenin and the Order of the Red Banner of Labour.
The Kazakhfilm, where Aimanov worked as a film director, was named after him in 1984. The Shaken's Stars International Film Festival was held in 2013 to support and help young artists and filmmakers.
Filmography (director)
(1954)
(1954)
(1956)
(1957)
(1960)
(1961)
(1962)
(1964)
(1966)
(1968)
(1970)
References
External links
1914 births
1970 deaths
20th-century Kazakhstani male actors
People from Pavlodar Region
People from Semipalatinsk Oblast
Communist Party of the Soviet Union members
People's Artists of the USSR
Recipients of the Stalin Prize
Recipients of the Order of Lenin
Recipients of the Order of the Red Banner of Labour
Kazakhstani film directors
Kazakhstani male actors
Kazakhstani screenwriters
Soviet film directors
Soviet male film actors
Soviet male stage actors
Soviet screenwriters
Soviet theatre directors
Pedestrian road incident deaths