PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
McMurdo Ice Shelf

McMurdo Ice Shelf
The McMurdo Ice Shelf is the portion of the Ross Ice Shelf bounded by McMurdo Sound and Ross Island on the north and Minna Bluff on the south. Studies show this feature has characteristics quite distinct from the Ross Ice Shelf and merits individual naming. A.J. Heine, who made investigations in 1962–63, suggested the name for the ice shelf bounded by Ross Island, Brown Peninsula, Black Island and White Island. The Advisory Committee on Antarctic Names has extended the application of this name to include the contiguous ice shelf southward to Minna Bluff.
In March 2010, while scientists were taking photographs of the underside of the ice shelf, they discovered a living Lysianassidae amphipod.
References
Ice shelves of Antarctica
Landforms of Victoria Land
Landforms of Ross Island
Scott Coast
Gugark (village)

Gugark (village)
Gugark, formerly known as Meghrut, is a major village in the Lori Province of Armenia, named for the province of Gugark in Greater Armenia. It borders with Vanadzor, being 2 km south-east, and is situated along the Debed River. The village is 1,325 meters above sea level. It was renamed from Meghrut to Gugark on May 25, 1983.
Gugark was the centre of the Gugark District of Armenia SSR during the USSR, which became the site of an anti-Azerbaijani pogrom in 1988.
Demographics
Rural residents of the village have immigrated to Gugark from villages in the Nagorno-Karabakh and Tavush regions.
Economy
Gugark occupies an area of 2158 hectares, of which 195 ha is used as arable land, 240 hectares of meadows, 700 hectares of pasture and 20 hectares of fruit gardens.
The population produces wheat, barley, potatoes, cabbage, melons and gourds. Livestock owners produce milk, meat, wool, eggs, and honey.
Historical Sites
The town is home to St. Sarkis Church, built in the 19th century.
NGOs
In 2013, the village had one kindergartens which is attended by 35 children, and two high schools, with 842 students.
Gugark also has a House of Culture, with a sports school and a music school. There is a library, which has 23 books.
Gallery
See also
Gugark pogrom
References
World Gazeteer: Armenia – World-Gazetteer.com
Populated places in Lori Province
კვესტორი

კვესტორი — თანამდებობის პირი ძველ რომში.
თავდაპირველად კვესტორები კონსულების თანაშემწეები იყვნენ. მათი არჩევა ტრიბების კომიციებში ხდებოდა. დროთა განმავლობაში მათი ფუნქციებში სისხლის სამართლის საქმეების გარჩევა, სახელმწიფო ხაზინის მეთვალყურეობა და სახელმწიფო არქივით განისაზღვრა.
ძვ. წ. 367 წლამდე, სანამ სისხლის სამართლის საქმეების განხილვა კონსულების კომპეტენციაში შედიოდა, კვესტორები მხოლოდ საქმის წინასწარ გამოძიებას აწარმოებდნენ, ხოლო შემდეგ, როდესაც ეს მოვალეობა პრეტორებს დაეკისრათ, კვესტორების ფუნქცია ხაზინის ზედამხედველობით და არქივების მართვით შემოიფარგლა.
თავდაპირველად კვესტორები ორნი იყვნენ, ხოლო ძვ. წ. 421 წლიდან ოთხნი გახდნენ, თან ამ თანამდებობის მიღება უკვე პლებეებსაც შეეძლოთ. სულას რეფორმის შემდეგ ძვ. წ. 81 წელს კვესტორთა რაოდენობამ ოცს მიაღწია, ხოლო კეისრის დროს ორმოცს.
კვესტორების ნაწილი თვითონ რომში განაგებდა ფინანსებს, ნაწილი იგივე მიზნით მოქმედ ლეგიონებში მსახურობდა, ნაწილი - პროვინციებში და ნაწილიც საპორტო ქალაქებში აკონტროლებდა საბაჟო გადასახადებს.
ძვ. წ. 180 წლის კანონის მიხედვით კვესტორს 10 წელი უნდა ემსახურა ჯარში, რადგან ჯარში წასვლა 17 წლიდან შეიძლებოდა, ესე იგი კვესტორი 27 წელზე უმცროსი ვერ იქნებოდა.
ლიტერატურა
ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, გვ. 496, თბ., 1980 წელი
რომის სახელმწიფო ინსტიტუტები
მრგვალი აბანოები

მრგვალი აბანოები — საზოგადოებრივი აბანოები სანქტ-პეტერბურგის ისტორიულ რაიონ ლესნოიში. შენობა მდებარეობს ვაჟკაცობის მოედანზე, მისამართი: კარბიშევის ქუჩა სახლი 29-ა.
ისტორია
არსებობს ცნობა, რომ დაახლოებით ამ ადგილზე XIX საუკუნის ბოლოდან არსებობდა ქვის ერთსართულიანი აბანო, რომელიც აგებული იყო არქიტექტორ პავლე იულის ძე სიუზორის პროექტის მიხედვით 1882 წელს.
მრგვალი აბანოების თანამედროვე შენობა ცენტრალურ ნაწილში ღია აუზით, შენდებოდა 1927 წლიდან 1930 წლამდე პერიოდში არქიტექტორ ალექსანდრე სერგის ძე ნიკოლსკის პროექტის მიხედვით და ბ. მ. გალპერინის, ჰ. ფ. დემკოვისა და ა. ვ. კრესტინის მონაწილეობით. აღნიშნული შენობა ცნობილია „აბანო-შაიბის“ სახელით.
აბანოები მუშაობდნენ დიდი სამამულო ომის, კერძოდ ლენინგრადის ბლოკადის დროს. 1941 წლის შემოდგომაზე აბანო დახურეს, წყლის, სითბოსა და ელექტროენერგიის ნაკლებობის გამო, მაგრამ 1942 წლის აპრილში განაახლა მუშაობა. თანამედროვე ეპოქაში აბანოებმა თავისი ფუნქცია შეინარჩუნა.
არქიტექტურა
ძეგლი არის ლენინგრადული კონსტრუქტივიზმის ნიმუში, ალექსანდრე ნიკოლსკის ერთ-ერთი სუპრემატული კომპოზიციის პროექტი.
პროექტის მიხედვით კომპლექსი შედგებოდა აბანოებისაგან, აუზისა და სოლარიუმისაგან. აუზი უნდა განთავსებულიყო ეზოში, სოლარიუმი კი — სახურავზე. შენობას უნდა ჰქონოდა შემინული გუმბათი, მაგრამ მშენებლობის პროცესში უარი თქვეს მსგავს გუმბათზე. აუზი გახსნეს ღია ცის ქვეშ და ფუნქციონირებს წლის ნებისმიერ დროს.
ლიტერატურა
Оль Г. А. Александр Никольский (серия «Зодчие нашего города»). — Л.: Лениздат, 1980. — 256 с.
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის აბანოები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
2144

2144
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
ეპინგენი

ეპინგენი — ქალაქი ფედერალურ მიწა ბადენ-ვიურტემბერგის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, გერმანიაში. მდებარეობს ჰაილბრონიდან 22 კმ-ით დასავლეთითა და კარლსრუედან 41 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ბადენ-ვიურტემბერგი
გოგარანი

გოგარანი — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 850 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 434 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 44 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 32.24 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ლორეს პროვინციის სოფლები
ბაქოს რკინიგზის სადგური

ბაქოს რკინიგზის სადგური (აზერ. Bakı Dəmiryol Stansiyası) — სამგზავრო რკინიგზის სადგური აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. ექსპლუატაციაში შევიდა 1880 წელს.
ისტორია
ბაქოს რკინიგზის სადგური ექსპლუატაციაში შევიდა 1880 წელს - ბაქო-საბუნჩი-სურახანის რკინიგზის მშენებლობით და მიზნად ისახავდა მგზავრების მომსახურებას. პირველი სადგურის შენობა (ტფილისი) აშენდა ბაქო-ტფილისის რკინიგზის გახსნის დროს, მეორე (საბუნჩი)- ბაქო-საბუნჩი-სურახანის ელექტრიფიცირებული რკინიგზის მშენებლობისთვის.
1977 წლამდე ბაქო-სამგზავრო სადგურს ორი სადგურის კომპლექსი ჰქონდა: ძველი ტფილისის სადგური, რომელიც აშენდა 1883 წელს ბაქო-ტფილისის რკინიგზის მშენებლობის დროს და საბუნჩის სადგური , აშენდა 1926 წელს და მიზნად ისახავდა ბაქოს საგარეუბნო ელექტრო მატარებლების მომსახურებას. 1976 წელს, ბაქო-სამგზავრო სადგურის რეკონსტრუქციასთან დაკავშირებით, საბუნჩის რკინიგზის სადგურის შენობამ შეწყვიტა საქმიანობა საგარეუბნო ტრანსპორტის მომსახურებისთვის, მის ნაცვლად აშენდა ბაქოს რკინიგზის სადგურის ახალი თანამედროვე შენობა.
ტფილისის რკინიგზის სადგური შეიქმნა არქიტექტორმა ვასილიევმა 1882 წლისთვის, მაგრამ საწყის ეტაპზე პროექტი მავრიტულ სტილში ჩაატარა პროფესორმა ბრუნიმ, მხატვარმა დრიტენპრეიზმა და სხვებმა, რაც არქიტექტორებისა და მხატვრების კოლექტიური მუშაობის ნაყოფი იყო. შეკვეთილი იქნა 1883 წელს .
სადგურის შენობა ორ დონეზე იყო დაპროექტებული: ორსართულიანი ქალაქის მხრიდან და ერთსართულიანი ბაქნიდან. სადარბაზოს მიმდებარე სართულზე დაჯგუფებულია სალაროს მაგიდები, ბარგის განყოფილება, საოფისე ფართი; მეორეზე კი განთავსებულია ფოსტა, ტელეგრაფი, მოსაცდელი დარბაზები და ა.შ. სადგურის კედლები, რომლებიც მდიდრულად იყო გაჯერებული ორნამენტებით, რომელიც აღმოსავლურ ხალიჩას მოგვაგონებდა, მთავრდებოდა კარნიზით, რომელიც გადადიოდა შედარებით თავშეკავებულ პლაფონზე.
1926 წელს ბაქო-საბუნჩის ელექტროფიცირებული რკინიგზის მგზავრების მომსახურებისთვის შეიქმნა და აშენდა მეორე სადგურის კომპლექსი, საბუნჩუს სადგური. შენობის არქიტექტურა ასევე გაკეთდა აღმოსავლურ სტილში.
1967 წელს 28 მაისის მეტროს ახლად აშენებული შესასვლელი შენობა შეუერთდა საბუნჩუს რკინიგზის სადგურის შენობას, 1992 წლამდე - 28 აპრილამდე. XX საუკუნის 80-90-იან წლებში ჩატარდა მასშტაბური სამუშაოები ორი მეტროსადგურის სასაზღვრო სადგურის კვანძის მშენებლობისა და მოდერნიზაციისთვის, მათ შორის 4 გასასვლელი და მიწისქვეშა გადასასვლელების ფართო ქსელი.
1977 წელს სადგურს ჩაუტარდა მნიშვნელოვანი რეკონსტრუქცია, რომლის დროსაც აშენდა ახალი სადგურის შენობა, რომელიც ახლომდებარე იყო ძველი ტფილისის სადგურის შენობასთან.
დღეს როგორც საქალაქთაშორისო, ასევე საგარეუბნო მატარებლები ჩამოდიან და გადიან სადგურიდან.
ბაქოს სადგური რკინიგზის ხაზების რამდენიმე საერთაშორისო მიმართულების კვანძია :
ბაქო - თბილისი
ჟიულ ვერნმა, კლაუდიუს ბომბარნაკის, ამავე სახელწოდების რომანის გმირის პირით, ბაქოს სადგური შემდეგნაირად აღწერა:
„... და დაკისრებული სარკინიგზო სადგური, რომელიც ღირსია ნებისმიერი დიდი ქალაქის ევროპაში ან ამერიკაში“ .
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
კავკასიის რკინიგზა
ბაქოს რკინიგზის სადგურები
1880 წელს დაარსებულები აზერბაიჯანში
გიორგი შერაზადიშვილი

გიორგი შერაზადიშვილი (დ. 18 თებერვალი, 2001) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ჭაბუკებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2018, 81 კგ).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი შერაზადიშვილი — ქართული სპორტი
დაბადებული 18 თებერვალი
დაბადებული 2001
ქართველი ძიუდოისტები
გიორგი
თალაკვაძე

თალაკვაძე
საკუთარი სახელი თალაკვაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
არჩილ თალაკვაძე — პოლიტიკოსი
გივი თალაკვაძე — ფიზიკოსი, პოლიტიკოსი
გრიგოლ თალაკვაძე — მსახიობი
ევტროფი თალაკვაძე — მსახიობი, რეჟისორი
ვლადიმერ თალაკვაძე — პარტიზანული რაზმის მეთაური II მსოფლიო ომში
ისიდორე თალაკვაძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე
ლეონიდე თალაკვაძე — სამხედრო ინჟინერი
მარიამ თალაკვაძე — პედაგოგი
მორის თალაკვაძე — მოქანდაკე, მხატვარი
ნიკიტა თალაკვაძე — სასულიერო პირი
სევასტი თალაკვაძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე, მწერალი
ქართული გვარები
539

539
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
მავრიკიოსი — ბიზანტიის იმპერატორი. (გ. 602)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
სენკა — იაპონიის იმპერატორი (დ. 467)
კიტრი

კიტრი — ერთწლოვანი ბალახოვანი მცენარე გოგრისებრთა ოჯახისა. ფესვთა სისტემა შედგება მთავარი ღერძისა (1 მ-მდე სიგრძის) და გვერდითი ფესვებისაგან, ესენი ძირითადად ნიადაგის სახნავ (10-30 სმ) ფენაში ვრცელდება. ღერო მხოხავი ან ხვიარაა. სიგრძე 1,5—2 მ აღწევს. გვხვდება ნახევარბუჩქისებრი ფორმებიც. ფოთოლი დიდყუნწიანია, ოდნავ ფრთისებრი, ხუთლუთხიანი. ცალსქესიანი, ერთსახლიანი მცენარეა. გვხვდება ორსახლიანიც. ნაყოფი 5-100 სმ-მდე სიდიდისაა. ცილინდრული ფორმა აქვს. კიტრი სითბოს, სინათლისა და ტენის მოყვარული მცენარეა. მისი სამშობლოა ინდოეთი.
კიტრი მოჰყავთ ღია და დახურულ გრუნტში. იყენებენ როგორც ნედლად, ისე მწნილის სახით. ქორფა, 3—4 დღიანი ნაყოფისაგან პიკულსა და კორნიშონს ამზადებენ. ნაყოფის ქიმიური შედგენილობა ასეთია (%-ობით): წყალი 95-96, მშრალი ნივთიერება 4-5, მ. შ. შაქრები 2-2,5, ცილოვანი ნივთიერება 1,0, ცხიმი 0,1, უჯრედისი 0,7, ნაცარი 0,4 შეიცავს C, B1, B2 ვიტამინს, A პროვიტამინს, ორგანულ მჟავებს.
1973 წლიდან საქართველოში ღია გრუნტისათვის დარაიონებულია მუხრანული ადგილობრივი, ნეჟინური 12, ნოვოჩერკასკის 385, რუსტემი 96-1, ნეროსიმი 40; დახურული გრუნტისათვის „მნოგოპლოდნი 3263“, ჰიბრიდი „ტეპლიჩნი 40“. კიტრისთვის საუკეთესოა ნოყიერი, მსუბუქი მექანიკური შედგენილობის, ქარისაგან დაცული ნიადაგი. თესლი ითესება მწკრივად და ბედობრივად. გრძელბარდიანი ჯიშები (მუხრანული) ითესება კვადრატულ-ბუდობრივად 100×100 სმ, ხოლო მოკლებარდიანი — 70×70 სმ-ზე. ბუდნაში ტოვებენ 3-4 მცენარეს. კიტრის უმრავლესობა მავნებელია აბლაბუდიანი ტკიპა, ბუგრი; დაავადებანი — ნაცარი, ბაქტერიოზი, თეთრი სიდამპლე, ანთრაკნოზი.
ლიტერატურა
გოგრისებრნი
სასათბურე კულტურები
ელენე დიდიმამიშვილი

ელენე დიდიმამიშვილი (დ. 15 აპრილი, 1919, ახალციხე — გ. 23 მარტი, 1997) — ქართველი პოეტი, ლირიკოსი.
დაიბადა ცნობილი განმანათლებლისა და საზოგადო მოღვაწის ზაქარია დიდიმამიშვილის ოჯახში. ელენე დიდიმამიშვილი წლების განმავლობაში ხელმძღვანელობდა სკოლის სიმებიან ორკესტრს, იყო კლასის ხელნაწერი ლიტერატურული ჟურნალის „განთიადის“ რედკოლეგიის წევრი. 1937 წლიდან, სკოლის დამთავრების შემდეგ მსახურობდა ქალაქის ბიბლიოთეკაში, ეწეოდა საზოგადოებრივ და პედაგოგიურ საქმიანობას, იყო დაწყებითი კლასების მასწავლებელი.
1938 წელს სწავლა დაიწყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტიში დამთავრების შემდეგ, კი პედაგოგიურ მოღვაწეობა გააგრძელა ახალციხეში მშობლიურ სკოლაში, სასოფლო-სამეურნეო და ეკონომიკურ ტექნიკუმებში, ასწავლიდა ქართულ ენასა და ლიტერატურას. სხვადასხვა დროს ახალციხეში მუშაობდა რაიონული გაზეთის რედაქციაში „წითელი დროშა“ პასუხისმგებელ მდივნად, რამდენიმე თვის განმავლობაში იყო ახალციხის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის დირექტორი. მუშაობდა მესხეთის თეატრშიც მოკარნახედ, 1942-1946 წლებში აქტიურად მონაწილეობდა ქალაქის ლიტერატურულ-საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. ატარებდა ლექციებს, ბეჭდავდა წერილებს თეატრის ცხოვრებაზე და სხვ.თბილისში საცხოვრებლად გადასვლის შემდეგ წლების განმავლობაში ხელმძღვანელობდა ნორჩ ლიტერატორთა წრეს, სადაც მისი დახმარებით პირველი ნაბიჯები გადადგეს: ვახუშტი კოტეტიშვილმა, გივი გაგეჩკორმა, თამაზ ნატროშვილმა, ცირა ქიტიშვილმა, გურამ გოგიაშვილმა და ა.შ.
ელენე დიდიმამიშვილის მოღვაწეობაში მთავარი როლი პოეზიას ეჭირა. პირველი ლექსი ხუთი წლის ასაკში წარმოუთქვამს, 1946 წელს კი დაიწყო აქტიური პოეტური შემოქმედება. „თბილისში გაიშალა ფრთები ჩემმა პოეზიამ. ამაში კი წვლილი ჩემს დას მარგალიტა დიდიმამიშვილს მიუძღვის“ ამბობდა პოეტი. 1965 წლიდან იყო მწერალთა კავშირის წევრი იმ დროს უკვე სამი კრებულის ავტორი იყო „ვარძიის გაზაფხული“, „გვიხმობს კაშკაშა წაფხული“, „სიყვარულის კვალდაკვალ“. საბოლოოდ თავის სიცოცხლის განმავლობაში მან გამოსცა რვა კრებული, გარდაცვალების შემდგომ პერიოდში გამოიცა მეთორმეტე კრებული „გადასახედი“, რომელშიც შეტანილი არის პოეტის სიცოცხლის ბოლო პერიოდის შემოქმედება. იგი წერდა: „ჩემი პოეზია მხოლოდ ლირიკაა — სულერთია რა თემასაც არ უნდა ეხებოდეს იგი. საკმაოდდიდი ადგილი მაქვს დათმობილი სატრფიალო ლირიკაში, რომელიც მუდამ სადღაც იმედით სჭვივის, იმედი ჩემი თანდაყოლილი ნუგეშია. თუ შეიძლება ითქვას მთელი ჩემი ცხოვრება პოეზიაა, ურთულესი, უსასტიკესი და მაინც ქრისტესგან მონიჭებული მადლი ლირიკამ მაცოცხლა პოეზიაში, ლირიკამგამატარა ცხოვრების ეკლიანი ვრცელი აღმართები.“ პოეტის ლირიკული გმირი მესხეთი იყო. მან სწორედ მესხეთს მიუძღვნა თავისი ლექსების დიდი ნაწილი. მის ლექსებზე შექმნილია მუსიკა კომპოზიტორების მიერ: შოთა მილორავა, მერი დავითაშვილი, ნუნუ გაბუნია, სანდრო მირიანაშვილი, სულხან ნასიძე, ბიძინა კვერნაძე და ა.შ. ელენე დიდიმამიშვილს ეკუთვნის რევაზ გაბიჩვაძის ოპერა „ნანას“ ლიბრეტო. 1990 წელს აღინიშნა მისი დაბადებიდან 70 წლის იუბილე, 1996 წელს კი მშობლიურ ქალაქში აღინიშნა მისი პოეტური მოღვაწეობის 70 წელი. ელენე დიდიმამიშვილის 100 წლის იუბილესთან დაკავშირებით გამოსაცემად მომზადდა მისი რჩეული ლექსების კრებული: „სუნთქვა პოეტის.“
ლიტერატურა
ყრუაშვილი ნ., განათლებისა და კულტურის კერები სამცხე-ჯავახეთში, ახალციხე 2019, გვ. 175-176
დაბადებული 15 აპრილი
დაბადებული 1919
გარდაცვლილი 23 მარტი
გარდაცვლილი 1997
ქართველი პოეტები
გრაკლა

გრაკლა
გრაკალა — ვარდისებრთა ოჯახის მცენარეთა გვარი. ჩვეულებრივ 1-1,5 მ სიმაღლის ბუჩქია. აქვს მორიგეობით განლაგებული დაკბილული ფოთლები, ქოლგისებრ ან ფარისებრ ყვავილედებში თავმოყრილი თეთრი ან ვარდისფერი ორ- ან ცალსქესიანი ყვავილები. ნაყოფი მრავალფოთლურაა. ცნობილი 100-მდე სახეობა. ხარობს ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში.
საქართველოში და მთელს კავკასიაში ველურად იზრდება 2 სახეობა — ჩვეულებრივი ანუ კრაზანაფოთოლა გრაკლა და ხერხკბილა გრაკლა. პირველი გავრცელებულია ნახევარუდაბნოს, ველისა და ტყის სარტყელში, ზოგან კი მაღალმთის ზონაშიც, სადაც გვხვდება მისი სუბალპური სახესხვაობა (var. subalpina). მეორე უფრო ქსეროფილურია და უმთავრესად სამხრეთ მთიანეთის მთის შუა სარტყლამდე იზრდება, ქმნიან ბუჩქნარებს - გრაკლიანებს.
ტიპოლოგიურად საქართველოს გრაკლიანები უმეტესად მარცვლიან-ნაირბალახიანი ფიტოცენოზებია, მათი უკიდურესად ქსეროფილური ვარიანტები კი - მარცვლოვნიანი. ჩვენში გრაკლიანები ჩვეულებრივ გაჩეხილი ტყის ადგილას იზრდება და მეორეულ გრაკლიანებს წარმოადგენს. ბუნებრივ გრაკლიანებს გრუნტ-ნიადაგცვითი მნიშვნელობა აქვს. საქართველოში მოშენებულია გრაკლას 30-მდე უცხო სახეობა. მათგან უფრო ხშირია აღმოსავლეთ აზიური ტუნბერგის გრაკლა, იაპონური გრაკლა, ჰენრის გრაკლა, კანტონური გრაკლა, ჩრდილოეთ ამერიკულ-ევრაზიული ტირიფფოთოლა გრაკლა და სხვა. გრაკლას ხანგრძლივი და უხვი ყვავილობის გამო ფართოდ იყენებენ დეკორატიული მებაღეობაში. რგავებ ცოცხალ ღობეებად და ბორდიურებად. ამრავლებენ თესლით, მწვანე და გამერქნებული კალმით, ფესვის ამონაყარით, გადაწვენით და ბუჩქის დაყოფით. მნიშვნელოვანი თაფლოვანი მცენარეა. გრაკლის ღეროებისაგან ძველად ისრის ტარებს თლიდნენ.
ლიტერატურა
ვარდისებრნი
კორასან-დი-მარია

კორასან-დი-მარია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 273 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 372.315 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 59.82 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
ტარმის პროვინცია

ტარმის პროვინცია
ტარმა — პროვინცია პერუში, ხუნინის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ხუნინის პროვინცია, აღმოსავლეთიდან ჩანჩამაიოს პროვინცია, სამხრეთიდან ხაუხას პროვინცია და დასავლეთიდან ჯაულის პროვინცია. პროვინციაში ცხოვრობს 104 335 ადამიანი, ფართობი კი შეადგენს 2 749,16 კმ²-ს. პროვინციის დედაქალაქია ტარმა.
პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 9 რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
Website of Goberment Tarma
Tarma City Information
General Information of Tarma
General Information of Tarma
ხუნინის რეგიონის პროვინციები
ხაზარები

ხაზარები — თურქულენოვანი ნახევრად მომთაბარე ხალხი თავდაპირველად ცენტრალური აზიიდან, რომლებმაც VII საუკუნეში დამოუკიდებელი სახანო შექმნეს ჩრდილოეთ კავკასიაში. აკონტროლებდნენ აბრეშუმის დიდ გზას რომელიც აკავშირებდა ჩინეთს, ცენტრალური აზიასა და კიევის რუსეთს. სამი საუკუნის განმავლობაში (650-965) აკონტროლებდნენ ვოლგისა და დონის სანაპიროებს ყირიმის ნახევარკუნძულზე. ისინი დიდი ხნის განმავლობაში მოქცეულნი იყვნენ ბიზანტიის იმპერიასა და ომაიანთა სახალიფოს შორის, მას შემდეგ, რაც დაეხმარნენ ბიზანტიის იმპერიას სასანიანების დამარცხებაში.
ბიზანტიის იმპერიასა და ხაზარებს შორის კავშირი დაახლოებით 900 წელს გაუარესდა, რის შედეგადაც ბიზანტიამ მოუწოდა ალანებს, ხაზარები ყირიმიდან და ჩრდილოეთი კავკასიიდან განედევნათ. ამ ფაქტით ისარგებლა კიევის რუსეთის მმართველმა სვიატოსლავ I-მა, აიღო ხაზარების დედაქალაქი ატილი (965-969) და გაანადგურა ხაზარების სამეფო.
იხილეთ აგრეთვე
ხაზარული ენა
ხაზართა სახაკანო
ხაზართა ლაშქრობები საქართველოში
ლიტერატურა
სქოლიო
კავკასია
თურქულენოვანი ხალხები
კავკასიის ხალხები
ბესიკ ბურკიაშვილის ქუჩა

ბესიკ ბურკიაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ვაკის რაიონში (ვაკე); მცხეთის ქუჩიდან მარაბდის ქუჩამდე. 1946 წლმდე — ბაღის ქუჩა, შემდეგ მცხეთის I შესახვევი ერქვა. 1992 წელს ბესიკ ბურკიაშვილის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
ბურკიაშვილი
მალპარტიდა-დე-ლა-სერენა

მალპარტიდა-დე-ლა-სერენა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის ლა-სერენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 26,3 კმ². მოსახლეობა — 543 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
მალპარტიდა-დე-ლა-სერენის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
ჰაუსი

ჰაუსი (ინგლ. House music) — ელექტრონული საცეკვაო მუსიკის ერთ-ერთი ჟანრი.
ეტიმოლოგია
ტერმინ ჰაუს მუსიკის წარმოშობასთან დაკავშირებით აზრთა სხვადასხვაობა არსებობს. ეს ცნება შესაძლოა წარმომდგარიყო კლუბ The Warehouse-ის სახელწოდებისაგან, რომელიც 1970-იანი და 1980-იანი წლების მიჯნაზე ჩიკაგოელ თინეიჯერებს შორის იყო პოპულარული. პოპულარობით სარგებლობდა ერთ-ერთი რეზიდენტი დიჯეი — Frankie Knuckles, რომლის მუსიკა კლასიკური დისკოს, ევროპული სინთპოპის, ახალი ტალღის, ინდასტრიალისა და პანკის ერთგვარი ნაზავი იყო. მოგვიანებით, როცა დიჯეიმ თავისი მუსიკა ჩანაწერის სახით გამოუშვა, მას House, ანუ ქართულად ჰაუს მუსიკა (უხეშად, მუსიკა ჰაუსიდან) ეწოდა.
არსებობს ვარაუდი, რომ ტერმინ ჰაუსის ("House") წარმოშობა სიტყვის მნიშვნელობასვე (სახლი) უნდა უკავშირდებოდეს. წინათ ბევრი დიჯეი მუსიკას სახლში ქმნიდა და ისეთ მარტივ მოწყობილობებს გამოიყენებდა, როგორიცაა სინთეზატორი და დრამები, Roland TR-808, TR-909 და TB 303 "Bassline". მსგავსი მოწყობილობები ცნობილი გახდა "Acid Machines"-ის მეშვეობით, რომელთაც "acid house"-ის ბგერების შესაქმნელად გამოიყენებდნენ.
ელექტრონული მუსიკა
Oberaletsch Glacier

Oberaletsch Glacier
The Oberaletsch Glacier (German: Oberaletschgletscher, meaning Upper Aletsch Glacier) is a valley glacier on the south side of the Bernese Alps, in the canton of Valais. It had a length of with an average width of just under and an area of about in 1973.
The Oberaletsch Glacier system consists of two approximately equal arms. The eastern one takes its starting point on the south western flank of the Aletschhorn at around , and joins the western arm (Beichgletscher) in the valley at the foot of the Nesthorn. Then the glacier flows to the south-east towards the Aletsch Glacier without reaching it. The glacier tongue ends at around . During the Little Ice Age in the middle of the 19th century the glacier was part of the Aletsch Glacier.
The Swiss Alpine Club Oberaletschhütte is above the junction of the two glacier arms and has been accessible to hikers since 2005 with a new trail from Belalp.
The area of the Oberaletsch Glacier, along with the Aletsch Glacier, was declared a UNESCO World Heritage Site in December 2001.
See also
List of glaciers in Switzerland
List of glaciers
Retreat of glaciers since 1850
Swiss Alps
External links
Oberaletsch glacier on Glaciers online
Swiss glacier monitoring network
Glaciers of Valais
Glaciers of the Alps
დეპო-ჰოსტივარჟი (პრაღის მეტრო)

დეპო-ჰოსტივარჟი (პრაღის მეტრო)
დეპო-ჰოსტივარჟი — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს A ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2006 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
პრაღის მეტროპოლიტენის საიტი
პრაღის მეტროსადგურები
ჰენდერსონის ოლქი (ტეხასი)

ჰენდერსონის ოლქი (ტეხასი)
ჰენდერსონის ოლქი — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ათენსი. შეიქმნა 1846 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ტეხასის ოლქები
Báscones de Ojeda

Báscones de Ojeda is a municipality located in the province of Palencia, Castile and León, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 195 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Palencia
თურისაზი

თურისაზი (Þ) — გერმანული უფროსი ფუთარქის მესამე რუნის ხელოვნურად აღდგენილი სახელწოდება.
ისლანდიურ ანბანში იგი დღემდე შემორჩა ასობგერა þ-ის სახით („თორნ“) და შეესაბამება ინგლისურ th-ს. აღნიშნავს თურსს — გიგანტს.
კოდირება
რესურსები ინტერნეტში
The Elder Futhark // Arild Hauge's Runic site
ბმულები პროფესიონალურ რესურსებზე რუნების შესახებ // runic-dictionary.nottingham.ac.uk
საიტი, რომელიც ეძღვნება სკანდინავიურ-ისლანდიურ კულტურასა და ისტორიას // norroen.info
რუნები
სერანოპოლის-დუ-იგუასუ

სერანოპოლის-დუ-იგუასუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფოს-დუ-იგუასუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 568 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.44 კმ²-ზე. ფართობი 483 658 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
Tapauá

Tapauá is a municipality located in the Brazilian state of Amazonas. Its population was 17,015 (2020) and its area is 89,324 km2, making it the third largest municipality in Amazonas and the fifth largest in Brazil, comparable to South Carolina or Jordan.
Geography
Conservation
The municipality contains the Abufari Biological Reserve, a strictly protected area.
It contains 30.35% of the Piagaçu-Purus Sustainable Development Reserve, established in 2003.
The municipality contains about 9% of the Balata-Tufari National Forest, a sustainable use conservation unit created in 2005.
The municipality also contains about 94% of the Nascentes do Lago Jari National Park, an protected area established in 2008.
It contains 0.33% of the Médio Purus Extractive Reserve, created in 2008.
It contains 98% of the Tapauá State Forest, created in 2009.
References
Municipalities in Amazonas (Brazilian state)