PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Antheraea paphia

Antheraea paphia, known as the South India small tussore, the tasar silkworm and vanya silkworm is a species of moth of the family Saturniidae found in India and Sri Lanka. The bulk of the literature on this species uses a junior synonym, Antheraea mylitta, rather than the correct name, A. paphia. It is one of a number of tasar silkworms, species that produce Tussar silk, a kind of wild silk that is made from the products of saturniid silkworms instead of the domesticated silkworm (Bombyx mori).
This species is variable, with at least 44 identified ecoraces, populations adapted to varied ecological conditions and food plants. Ten ecoraces are used for silk production and have been studied to obtain data about their life cycles and silk characteristics. Some ecoraces are so well differentiated that they do not interbreed in nature, though they are not genetically distinct and can be bred in captivity.
Description
The male is reddish or yellowish. Costal brown and grey fascia of forewings reaching the apex. Hyaline and ocellated spots (eyespots) are much larger than those of A. roylei. The submarginal line of the hind wings close to the margin. No marginal yellow line is seen. Females may be pinkish-brown or bright-yellowish fawn; their hyaline and ocellated spots are larger than the males. Larvae are green colored with paired dorsal series of yellow humps. White lunulate spots on the fifth and sixth somites have purple borders, whereas a lateral yellow line from seventh somite ends in a dilated brown band on the anal somite. Spiracles are yellow. The cocoon is brownish grey, hard, and oval, attached to the host plant by a silken peduncle.
Ecology
Larvae of this species feed mainly on Terminalia trees (e.g. Terminalia tomentosa, T. arjuna) and on Shorea robusta. It also eats many other kinds of plants, with various ecoraces specializing on certain taxa. Other plants appearing in its diet include Indian jujube (Ziziphus mauritiana), axlewood (Anogeissus latifolia), jambul (Syzygium cumini), Madhuca indica, kumbi (Careya arborea), anjan (Hardwickia binata), and species of teak (Tectona spp.) and crepe myrtle (Lagerstroemia spp.).
Tussar silk from this and related species of wild silkworms is a different color from domesticated silkworm silk, and it is coarser and stronger, making it more favorable in some applications.
Like the domesticated silkworm, this species is susceptible to pébrine, a disease caused by microsporidian fungi in the genus Nosema. It is lethal to the larvae. It is also commonly infected with the Antheraea mylitta cytoplasmic polyhedrosis virus" (AmCPV), a cypovirus which has been reported to destroy around 20% of each silk crop by inducing diarrhea in the larvae, leading to a condition known as grasserie. Natural enemies of this silkworm include the uzi fly (Blepharipa zebina), which is a parasitoid that uses the silkworm larvae as a food source for its maggots.
Many ecoraces are threatened due to extensive deforestation and the collection of cocoons from wild populations.
References
External links
Moths described in 1758
Taxa named by Carl Linnaeus
Sericulture
Antheraea
Moths of Asia
Moths of Sri Lanka
O'Higgins/San Martín Lake

O'Higgins/San Martín Lake
The lake known as O'Higgins in Chile and San Martín in Argentina is located around coordinates in Patagonia, between the Aysén del General Carlos Ibáñez del Campo Region and the Santa Cruz Province.
General information
The lake has a surface area of , an elevation of above mean sea level, and a shoreline length of . Viewed from above, the lake consists of a series of finger-shaped flooded valleys, of which are in Chile and in Argentina, although sources differ on the precise split, presumably reflecting water level variability. The lake is the deepest in the Americas with a maximum depth of near O'Higgins Glacier, and its characteristic milky light-blue color comes from rock flour suspended in its waters. It is mainly fed by the Mayer River and other streams, and its outlet, the Pascua River, discharges water from the lake towards the Pacific Ocean at a rate of . The O'Higgins Glacier flows eastwards towards the lake, as does the Chico Glacier. Both of these glaciers are part of the Southern Patagonian Ice Field which extends for approximately in a north–south direction to the west of Lake O'Higgins.
Immigrants did not settle in the arid windy area around the lake until the 1910s, when British, Scandinavians and Swiss started raising sheep for wool.
The most common tourist route for visiting the lake is that between El Chaltén in Argentina and Villa O'Higgins in Chile, including a ferry through the lake on the Chilean side.
Water from O'Higgins/San Martín Lake flows into the Pacific Ocean through the Pascua River.
Names
Being the most irregular of the lakes in the area, consisting of eight well defined arms, the name San Martín is sometimes used to refer only to the Argentine side, and O'Higgins to the four Chilean arms. Both names come from independence heroes José de San Martín of Argentina and Bernardo O'Higgins of Chile, who fought together for the liberation of Chile, and came to be known as Liberators of America together with other South American figures.
The four Argentine arms of the lake, with an area of 521 km2, are named Cancha Rayada, Chacabuco, Maipú and De la Lancha, after battles of General San Martín.
See also
Lake Viedma
Lake Argentino
List of international lakes
References
External links
Border crossing Chaltén to O'Higgins
CECS, Depth of Lake O'Higgins/San Martín
San Martin Lake
O'Higgins Lake
Lakes of Aysén Region
International lakes of South America
Argentina–Chile border
British Honduras at the 1968 Summer Olympics

British Honduras at the 1968 Summer Olympics
British Honduras (now Belize) competed in the Summer Olympic Games for the first time at the 1968 Summer Olympics in Mexico City, Mexico. Seven competitors, all men, took part in six events in four sports.
Some speculated that the Tlatelolco massacre would discourage British Honduras's participation in the Games, but the British Honduran athletes persevered. They won no medals, however.
Athletics
Men
Track & road events
Field events
Cycling
Two cyclists represented Belize in 1968.
Track cycling
Ranks given are within the heat.
Shooting
Two male shooters represented Belize in 1968.
Weightlifting
References
External links
Official Olympic Reports
Nations at the 1968 Summer Olympics
1968
1968 in British Honduras
შინგო ტომიტა

შინგო ტომიტა (დ. 20 ივნისი, 1986) — იაპონელი ფეხბურთელი. თამაშობს ნახევარმცველის პოზიციაზე. 2005 წლიდან არის „ვეგალტა სენდაის“ ფეხბურთელი.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 20 ივნისი
დაბადებული 1986
ვეგალტა სენდაის ფეხბურთელები
იაპონელი ფეხბურთელები
ერთი კლუბის ფეხბურთელები
შოტე გალიცა

შოტე გალიცა (დ. 1895 — გ. 1927), დაბადებული როგორც ქერიმე ჰალილ რაშიდევა — ალბანეთის ეროვნულ-გამათავისუფლებელი მოძრაობის წევრი, რომლის მიზანიც ალბანეთის ტერიტორიების გაერთიანება და დემოკრატიული ეროვნული მთავრობის მხარდაჭერა იყო. ის ალბანეთის სახალხო გმირად გამოაცხადეს
ბიოგრაფია
დაიბადა დრენიცის რეგიონის სოფელში, რომელიც დღეს კოსოვოში მდებარეობს. მას ჰყავდა 6 ძმა. მამას ექვსი ვაჟის შემდეგ ძალიან გაუხარდა ქალიშვილის შეძენა და მას განსაკუთრებულად ექცეოდა - ყოველთვის დაჰყავდა შეკრებებზე, პოლიტიკურ განხილვებზე, სადაც ახალგაზრდა შოტე სწავლობდა ომების, კოსოვოს ოკუპაციის შესახებ.
შოტე აზემ გალიცაზე 1915 წელს დაქორწინდა. აზემი მთის ყაჩაღი იყო, რომელიც ციხიდან გამოიქცა, რათა გაეგრძელებინა გათავისუფლებისთვის ბრძოლა. სერბებმა არ დაივიწყეს ციხიდან გაქცევა და ქორწილიდან 2 კვირაში მათ სახლს ალყა შემოარტყეს. არათანაბარ ბრძოლაში აზემის ორი ძმა დაიღუპა. ამ შემთხვევის შემდეგ შოტემ გადაწყვიტა მთის ყაჩაღებს შეერთებოდა და მათ გვერდით ებრძოლა.
შიტე 12 წელი იბრძოდა დემოკრატიული ალბანეთისათვის და კოსოვოსთვის. 1919 მონაწილეობა მიიღო დასავლეთ კოსოვოს აჯანყებაში წელს და 1921-23 წლებში სერბთა ჩაგვრის წინააღმდეგ,იუნიკში. 1924 წელს დრენიცის გასათავისუფლებლად იბრძოდა. 1925 წელს მეუღლის, აზემ გალიცას გარდაცვალების შემდეგ, სათავეში ჩაუდგა პარტიზანთა ჯგუფს და ბაირამ ცურის მხარდამხარ განაგრძო ბრძოლა.ყოფილი კოსოვოს ვილაიეთიდან ასობით ჯარისკაცი იბრძოდა იუგოსლავიური ძალების წინააღმდეგ. შოტე განსაკუთრებულად ცნობილი გახდა მას შემდეგ, რაც მან შეიპყრო სერბი გენერალი და ჯარისკაცები ჩიტაკოვოში.
გალიცას 22 ოჯახის წევრი დაეღუპა ბალკანურ ომებში.
1927 წლის ზაფხულში შოტე ალბანეთში დაბრუნდა და ფუშა-კრუიაში გაატარა ბოლო თვეები. გარდაიცვალა 32 წლის ასაკში
სქოლიო
ალბანეთის ისტორია
დაბადებული 1895
გარდაცვლილი 1927
Yukhary Karasakkal

Yukhary Karasakkal (also, Karasakhkal) is a village in the Samukh Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Samukh District
ლიუთფი-ფაშა

ლიუთფი-ფაშა
დამატ ჩელები ლიუთფი-ფაშა (დ. 1488 — გ. 27 მარტი, 1564) — ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი 1539 წლიდან 1541 წლის ჩათვლით. სულთან სულეიმანის სიძე (დამატი).
ბიოგრაფია
ლიუთფი-ფაშა დაიბადა 1475-1480 წლებს შორის. ნამდვილი წარმოშობა უცნობია. მაგრამ იგი ალბანელად ითვლება. ჯერ კიდევ ბავშვი იყო, როდესაც მოხვდა ედირნეს სასახლეში, სადაც განათლება მიიღო.
კარიერა
ლიუთფი-ფაშა დანიშნული იყო სანჯაყ-ბეიდ კასთამონუში, ბეილერბეიდ კარამანში, ანატოლიაში და სირიაში. მიიღოი მონაწილეობა სულთან სულეიმანის ლაშქრობებში: ბენგრადის, როდოსის, უნგრეთის, ვენის და ბაღდადის ლაშქრობებში. 1534 წელს ლიუთფი-ფაშა დაინიშნა რუმელიის ბეილერბეიდ. 1537 წელს მან ასევე მონაწილეობა მიიღო იტალიისა და ვენეციის ომში.
1539 წელს სულეიმანმა ლიუთფი-ფაშა დედაქალაქში იხმო, მას შემდეგ, რაც დიდი ვეზირი აიას მეჰმედ-ფაშა ეპიდემიამ იმსხვერპლა. 1539 წლის 13 ივლისს ფაშა ოფიციალურად დამტკიცდა დიდი ვეზირის პოსტზე, რომელიც 1541 წლამდე შეინარჩუნა. 1541 წელს შაჰ სულთანი ლიუთფი-ფაშას გაშორდა, რის შემდეგაც იგი მოიხსნა პოსტიდან და დიდიმოტიკაში გაიგზავნა.
ოჯახი
1523 წელს ლიუთფი-ფაშა დაქორწინდა სულეიმან დიდებულის დაზე - შაჰ სულთანზე. ამ ქორწინებიდან მათ ეყოლათ ორი ქალიშვილი - ესმეჰან ბაჰარნაზ სულთანი და ნესლიჰან სულთანი. 1541 წელს შაჰ სულთანი გაშორდა ლიუთფი-ფაშას მათ შორის მომხდარი ინციდენტის გამო.
გარდაცვალება
დამატ ჩელები ლიუთფი-ფაშა გარდაიცვალა 1564 წლის 27 მარტს.
სქოლიო
ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები
ოსმალეთის იმპერია
დაბადებული 1488
გარდაცვლილი 27 მარტი
გარდაცვლილი 1564
პატარა გეზათი

პატარა გეზათი — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის აბაშის მუნიციპალიტეტში, ქოლობნის თემში. მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 30 მეტრზე. ქალაქ აბაშიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით, ქოლობნიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 4 კილომეტრით. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელ პატარა გეზათის მოსახლეობა შეადგენს 211 ადამიანს.
ლიტერატურა
სქოლიო
აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Agarak

Agarak may refer to:
Agarak, Aragatsotn, a village in the eastern part of the Aragatsotn Province, Armenia
Agarak, Lori, a village in the Lori Province, Armenia
Agarak, Syunik, a city in the southern part of the Syunik province, Armenia
Agarak, Syunik (village), a village in the eastern part of the Syunik province, Armenia
Agarakavan, a village in the central part of the Aragatsotn Province, Armenia
დენდროფობია

დენდროფობია, აგრეთვე ცნობილი როგორც ქსილოფობია, ილოფობია და ჰილოფობია — ფსიქიკური დარღვევა, რომელიც გამოიხატება ირაციონული შიშით ხეების ან ტყის მიმართ.
ეტიმოლოგია
სიტყვა მომდინარეობს ბერძნული სიტყვა ჰილოდან (ὕλη), რაც ნიშნავს „ხეს ან ტყეს“ და ფობოს, რაც ნიშნავს შიშს.
კულტურაში
BBC-ის სერიალ „ახალ ილეთების“ მეორე სეზონში, დენის უოთერმანის პერსონაჟი, გერი აღიარებს, რომ იტანჯება ჰილოფობიით. მისი შიში ხშირად არის გამოყენებული სიუჟეტური ხაზის განვითარებისთვის, კერძოდ კი მაშინ, როდესაც ამოუხსნელი დანაშაულის და გახსნილი შემთხვევის ჯგუფებს სჭირდებათ დანაშაულის ადგილზე მისვლა, რომელიც ტყეში მდებარეობს. მეათე სეზონში ის განკურნებას ცდილობს.
სიმფსონების მე-20 სეზონის 21-ე სერიაში, Coming to Homerica-ში ლიზა შეცდომით ამბობს, რომ ეს არის ჰილოფობიის შიში.
Uncle Grandpa (ბიძა ბაბუაში) ჰოთ-დოგის გამყიდველი ამბობს, რომ მას ხეების ეშინოდა, მაგრამ როდესაც ის აძვრა ტელეფონის პოსტზე, რომელიც მას ხე ეგონა, თავისი შიში დაძლია.
იხილეთ აგრეთვე
ფობიების სია
სქოლიო
ფობიები
Potseluev Bridge

Potseluev Bridge
The Potseluev Bridge (literally Bridge of Kisses) is a bridge across the Moyka River in Saint Petersburg, Russia. The name of the bridge spurred numerous urban legends. The panoramic view of Saint Isaac's Cathedral that opens from the bridge makes it a popular subject of artists paintings.
Name and history
During the first half of the 18th century, townspeople had set up a crossing across the Moyka river from improvised materials at the location of the modern bridge. In 1738 while the granite embankment of Moyka was being established, the wooden pedestrian bridge was built. It had a raising part to allow passage of mast ships. The wooden bridge was painted in different colours, and therefore was named Coloured Bridge. In 1768 the bridge was reconstructed to accommodate horse traffic. At this time the structure was changed to three-span bridge standing on stone supports. The bridge was named after merchant Potseluev who kept a tavern near the bridge.
At the beginning of the 19th century a bridge no longer met the increased traffic loads, and therefore in 1816 it was rebuilt. The new bridge was built to the design of architect William Heste as a single span arched bridge. Like other Heste's bridges, it was made from iron cast with granite facing.
Entrance to the bridge features four granite obelisk with lanterns.
Fence pattern repeats the one from the Moika River embankments. It was made at the Petersburg iron factory.
The first major renovation was made after heavy floods in 1824 and which nearly destroyed the bridge completely.
Gallery
References
Bridges in Saint Petersburg
Bridges completed in 1738
Bridges completed in 1768
Bridges completed in 1808
1768 establishments in the Russian Empire
Cultural heritage monuments of federal significance in Saint Petersburg
Eciton drepanophorum

Eciton drepanophorum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Eciton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
280

280
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
28 თებერვალი : კონსტანტინე დიდი – ბიზანტიის იმპერატორი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
Tella-Sin

Tella-Sin is a municipality located in the province of Huesca, Aragon, Spain. According to the 2018 census (INE), the municipality has a population of 226 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Huesca
Böyük Söyüdlü

Böyük Söyüdlü (also, Bëyuk Sëyudlyu, Beyuk-Segutly, and Beyuk-Sogyutlyu) is a village and municipality in the Oghuz Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,198.
References
Populated places in Oghuz District
Marie of Cleves, Princess of Condé

Marie of Cleves, Princess of Condé
Marie of Cleves or of Nevers (Marie de Clèves, Marie de Nevers; 1553–1574), by marriage the Princess of Condé, was the wife of Henry, Prince of Condé, and an early love interest of King Henry III of France. She was the last child of Francis I of Cleves, Duke of Nevers, and Marguerite of Bourbon-Vendôme, elder sister of Antoine of Navarre.
Her older sisters were Henriette of Cleves and Catherine of Cleves. King Henry IV of France was her maternal first cousin, and Anne of Cleves, the fourth wife of Henry VIII of England, was her second cousin once removed. Her brothers-in-law were Henry I, Duke of Guise and Louis Gonzaga, Duke of Nevers.
She was brought up by her aunt Queen Joan III of Navarre, who raised her as a Calvinist. In 1572 she married in a Calvinist ceremony her first cousin, Henri I de Bourbon, prince de Condé, duc d'Enghien. A few months later, after the St. Bartholomew's day massacre, the couple had forcibly been converted to Roman Catholicism and remarried according to Catholic rites. When her husband fled the court and rejoined the Protestant cause, she refused and stayed behind at court remaining a Catholic the rest of her life.
Known for her beauty, Marie caught the eye of the young Henry, Duke of Anjou, the future Henry III of France, sometime before 1574. Upon ascending the throne later that year, Henry intended to procure Marie a divorce from her husband and marry her himself; however, Marie died before he could implement his plan. The Princess of Conde's cause of death has been historically recorded to have been lung infection from ongoing pneumonia (Ñuomonia).
Henry, Prince of Condé would go on to remarry Charlotte Catherine de La Trémoille (1568−1629), while the now King Henry III would mourn for several months and eventually marry Louise de Lorraine-Vaudémont, who greatly resembled Marie.
Ancestry
References
Sources
thePeerage.com
Women in power in 1570
1553 births
1574 deaths
House of La Marck
Marie
Marie
Marie
Marie
Marie de Cleves (1553-1574)
16th-century French people
16th-century French women
Deaths_in_childbirth
ძვ. წ. 204

ძვ. წ. 204
| ძვ. წ. 209 | ძვ. წ. 208 | ძვ. წ. 207 | ძვ. წ. 206 | ძვ. წ. 205 | ძვ.წ. 204 | ძვ. წ. 203 | ძვ. წ. 202 | ძვ. წ. 201 |ძვ. წ. 200 | ძვ. წ. 199
მოვლენები
რომის კონსულები: მ. კორნელიუსი მ. ცეტეგუსის ძე, პ. სემპრონიუსი პ. ტუდიტანუსის ძე
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Damdiny Tsogtbaatar

Damdiny Tsogtbaatar (born January 14, 1970) is a Mongolian politician and diplomat.
Biography and career
He was born on January 4, 1970. In 1988 he graduated from the Soviet high school in Ulan Bator. In 1988 he entered Moscow State Institute of International Relations. In 1994-1998, he worked in the Asia and Africa Department of the Mongolian Foreign Ministry. In 1998, he received a degree from the Australian National University from the Faculty of Law and became an LLM in Legal Studies (International Law). In 1998-1999, he taught part-time at the Faculty of International Relations, Mongolian State University.
On 4 October 2017, The State Great Khural (Parliament) of Mongolia appointed him as the Foreign Minister of Mongolia.
Previously he has served as State Secretary of Ministry of Foreign Affairs, Minister for Nature, Environment and Tourism of Mongolia and Minister of Construction and Urban Development of Mongolia. Since 2016 he was member of the State Great Khural (Parliament) of Mongolia.
Tsogtbaatar is married and has two children.
Personal life
Tsogtbaatar is married and has two children. He is fluent in English, Russian and Khmer.
References
1970 births
Living people
21st-century Mongolian politicians
Members of the State Great Khural
Environment ministers of Mongolia
Foreign ministers of Mongolia
Tourism ministers of Mongolia
Moscow State Institute of International Relations alumni
Australian National University alumni
შოთლანლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

შოთლანლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
შოთლანლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
შოთლანლი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდამის რაიონში.
შოთლანლი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში.
შოთლანლი — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
სიბიათი

სიბიათი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ასტარის რაიონში.
სქოლიო
ასტარის რაიონის სოფლები
Seeed

Seeed — ბერლინური რეგი ჯგუფი. ასევე ასრულებს დაბის და დანსჰოლის სტილის მუსიკა. ჯგუფი 1998 წელს დაარსდა და დღესდღეობით შედგება 11 წევრისაგან.
ისტორია
დისკოგრაფია
ალბომები:
2001: New Dubby Conquerors
2003: Music Monks
2004: Music Monks (International Version)
2005: Next!
2006: Next! (International Version)
2006: Live
2012: Seeed
EP დისკები
2002: Waterpumpee
2003: Electric Boogie
2005: Aufstehn!
სინგლები
2000: New Dubby Conquerors
2000: The Tide Is High
2001: Dickes B
2001: Papa Noah
2001: Dancehall Caballeros
2003: Music Monks
2004: Release
2005: Aufstehn!
2005: Schwinger
2006: Ding
2006: Slowlife
12 დიუმიანი EP დისკები
2001: Dickes B
2003: Electric Boogie
2005: Aufstehn!
2005: Schwinger
2005: Ding
2005: Stand up
7 დიუმიანი EP დისკები
2001: Riddim: Frogass (Germaican Rec.)
2001: Riddim: World Report (Germaican Rec.)
2003: Riddim: Electric Boogie (Germaican Rec.)
2003: Riddim: Doctor's Darling (Germaican Rec.)
2003: Riddim: Pharaoh (Germaican Rec.)
2003: Riddim: Cure (Germaican Rec.)
2005: Riddim: Rodeo (Germaican Rec.)
2005: Riddim: High Noon (Germaican Rec.)
ჯილდოები
2002: ექო კატეგორიაში Berliner Nachwuchspreis zur Förderung nationaler Pop-Musik
2002: ექო კატეგორიაში Newcomer des Jahres - national
2002: Goldene Schallplatte für New Dubby Conquerors
2004: ექო კატეგორიაში HipHop - Künstler/Gruppe national
2004: Goldene Schallplatte für Music Monks
2006: Bundesvision Song Contest
2006: Platine Schallplatte für Next!
2006: Goldene Schallplatte für die Single Ding
2006: Goldene Schallplatte für NEXT in Österreich
2006: Goldene Schallplatte für Live
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფის ოფიციალური საიტი (გერმ. ინგლ.)
გერმანული ჯგუფები
1998 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
კარავაკა-დე-ლა-კრუსი

კარავაკა-დე-ლა-კრუსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის მურსიის ავტონომიური გაერთიანების ნოროესტეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 859 კმ². მოსახლეობა — 25 688 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
მურსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კარავაკა-დე-ლა-კრუსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მურსიის მუნიციპალიტეტები
Irmino

Irmino
Іrmino is a city in Kadiivka Municipality, Luhansk Oblast (region) of Ukraine. Population: , . Irmino is located 55 km west of Luhansk. It is part of the agglomeration Alchevsk-Kadiivka, in Donbas. It is located on the banks of the river Luhan.
Since 2014, and the War in Donbas (2014–2022), Irmino has been under the control of the Luhansk People's Republic. Following the 2022 annexation referendums in Russian-occupied Ukraine, Russia has claimed the city as part of their LPR / LNR.
History
Irmino was the first village of Petrovka/Petrivka (in ) founded in 1808 on the right bank of the Luhan by peasants from the Poltava region and renamed Irminka in 1898, or Irmino (Ірміно) around 1910, after the coal mine named after Irma, daughter of the mine owner.
In 1936, the village achieved city status and took on the name Teplohirsk in 1977. On July 8, 2010 the town was renamed Irmino.
It was in Irmino, at the “Tsentralna-Irmino” mine, where Alexei Stakhanov had been working since 1927, that the legendary miner reportedly managed to extract of coal, i.e. 14 times the norm, on the night of August 30 to August 31, 1935. At the time, the village of Irmino depended on Kadiivka, and Stakhanov's registration would have been made at the Tsentralna-Irmino mine in Kadiivka.
Name
1808 — 1900 — Petrovka (Petrovka),
1900— 1962 — Brother (Irmino),
1977 — 2010 — Teplohirsk (Теплогірсь)
Demographics
1923 - 2,794
1926 - 5,276
1939 - 15,327
1959 - 21,512
1979 - 19,090
1989 - 18,549
2001 - 13,053
2012 - 10,200
2013 - 10,044
2014 - 9,886
2015 - 9,764
2016 - 9,687
2021 - 9,343
Transport
Irmino is 116 km from Luhansk by rail and 75 km by road.
References
1808 establishments in Ukraine
Cities in Luhansk Oblast
Cities of district significance in Ukraine
Populated places established in 1808
Populated places established in the Russian Empire
ფილიპინების ტბების სია

ფილიპინების ტბების სია
ფილიპინების ტბების უმეტესობა ვულკანური და ტექტონიკური წარმოშობისაა. პატარა ტბების ნაწილი ჩამქრალი ვულკანების კრატერებშია წარმოქმნილი. ზოგიერთი ტბის აუზი ტექტონიკური ან ვულკანური აქტივობის შედეგად ზედაპირის დამრეცად მოძრაობითაა წარმოშობილი. ფილიპინებში გვხვდება მეწყერული წარმოშობის ტბებიც.
ფილიპინების ტბებს შორის ზომითა და ეკონომიკური მნიშვნელობით სამი ტბაა გამორჩეული: ლაგუნა-დე-ბაი და ტაალის ტბა ლუსონზე და ლანაოს ტბა ― მინდანაოზე.
ტბების სია
გალერეა
სქოლიო
ფილიპინების ტბები