PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Atahualpa Canton

Atahualpa Canton is a canton of Ecuador, located in the El Oro Province. Its capital is the town of Paccha. Its population at the 2001 census was 5,479.
Demographics
Ethnic groups as of the Ecuadorian census of 2010:
Mestizo 85.3%
Montubio 7.2%
White 6.0%
Afro-Ecuadorian 1.3%
Indigenous 0.1%
Other 0.1%
References
Cantons of El Oro Province
გადატრიალება მემორანდუმით (1971)

გადატრიალება მემორანდუმით (1971)
გადატრიალება მემორანდუმით ეწოდა 1971 წლის 12 მარტს თურქეთის რესპუბლიკის მეორე სახელმწიფო გადატრიალებას, რომელიც ქვეყანაში 1960-იანი წლებიდან მოყოლებული სამოქალაქო და სამხედრო დაუმორჩილებლობის შედეგი გახდა.
გადატრიელებას ეს სახელი დაერქვა მემორანდუმის გამო, რომელიც თურქეთის გენერალურმა შტაბმა პრემიერ-მინისტრს გადასცა, სადაც შეირაღებული ძალების ულტიმატუმის პირობები იყო ჩამოთვლილი. მემორანდუმი მოითხოვდა „დემოკრატიული პრინციპების კონტექსტში, ძლიერი და კრედიტუნარიანი მთავრობის ფორმირებას, რომელიც მიმდინარე ანარქიული სიტუაციის ნეიტრალიზებას მოახდენდა და, ათათურქის მსოფლმხედველობის საფუძველზე, კონსტიტუციით გათვალისწინებულ რეფორმისტულ კანონებს გაატარებდა“, მოუღებდა რა ბოლოს „ანარქიას, ფრაქციათშორის შუღლსა და სოციალურ და ეკონომიკურ არეულობას“. თუ ეს მოთხოვნები არ შესრულდებოდა, არმია „კონსტიტუციურ ვალდებულებას შეასრულებდა“ და ძალაუფლებას საკუთარ ხელში აიღებდა. მინისტრთა კაბინეტთან სამ-საათიანი თათბირის შემდეგ პრემიერ-მინისტრი სულეიმან დემირელი გადადგა.
ლიტერატურა
თურქეთის პოლიტიკა
სამხედრო გადატრიალებები თურქეთში
Villa Tunari Municipality

Villa Tunari Municipality is the third municipal section of the Chapare Province in the Cochabamba Department, Bolivia. Its seat is Villa Tunari. The population grew from 52,886 to 71,146 during 2001 to 2012 according to the census. Only 8,692 of the population are urban and are concentrated in the small towns of Villa Tunari (3.213), Eterazama (3,359) and Villa 14 the Septiembre (2,123). The municipality is famous for tourist especially the Villa Tunari town where the tourist industry is concentrated with infrastructure, and also because of the closeness of the Machia Park.
See also
Isiboro Sécure National Park and Indigenous Territory
Q'ara Apachita
Uqi Salli Punta
Villa Tunari – San Ignacio de Moxos Highway
References
Instituto Nacional de Estadistica de Bolivia (INE)
Municipalities of the Cochabamba Department
კევინ კარტერი

კევინ კარტერი (დ. 13 სექტემბერი, 1960 — გ. 27 ივლისი, 1994) — სამხრეთ აფრიკელი ფოტოკორესპონდენტი, პულიცერის პრემიის ლაურეატი. „Bang-Bang Club“-ის სახელით ცნობილი ფოტოჟურნალისტების გაერთიანების წევრი.
მოშიმშილე ბავშვის ფოტო
კევინ კარტერი ფართო საზოგადოებისათვის ცნობილი გახდა მას შემდეგ, რაც 1993 წლის 25 მარტს სუდანში გადაიღო შიმშილით დასუსტებული გოგონას ფოტო, რომლის უკანაც მოსჩანს ფასკუნჯი, რომელიც ელოდა მის სიკვდილს. ამ ფოტოსთვის კევინ კარტერმა 1994 წლის აპრილში მიიღო პულიცერის პრემია. ფოტო შეიძინა „New York Times“-მა, რომლის გამოქვეყნების შემდეგ საზოგადოება შოკში აღმოჩნდა. კევინ კარტერი მასობრივი საინფორმაციო საშუალებების თავდასხმის ობიექტი გახდა, რომლებიც მას ადანაშაულებდნენ სიმკაცრესა და არაჰუმანურობაში. ფლორიდაში გამომავალი გაზეთი „St. Petersburg Times“ წერდა:
სამხედრო ფოტოგრაფის ჟოაო სილვას მოგონებების მიხედვით, რომელიც ასევე იყო „Bang-Bang Club“-ის ყოფილი წევრი, სუდანში ამ მოგზაურობის დროს კარტერი გახდა მასობრივი შიმშილის მოწმე და შოკირებული იყო ამ სიტუაციით. ფოტოზე აღბეჭდილი ბავშვის მშობლები ამ პერიოდისათვის დაკავებულიები იყვნენ თვითმფრინავის ჩამოტვირთვით, რომელსაც ჰუმანიტარული დახმარება ჰქონდა ჩამოტანილი და სულ მცირე ხნის წინ დატოვეს მარტო ღონემიხდილი ბავშვი, ამ პერიოდში მის სიახლოვეს დაჯდა ფასკუნჯი. მას შემდეგ რაც ორივე, ბავშვიც და ფასკუნჯიც მოაქცია ობიექტივში, კარტერი ნელ-ნელა მიუახლოვდა გოგონას, ცდილობდა არ დაეფრთხო ფრინველი, გადაიღო ფოტოების სერია დაახლოებით 10 მეტრის მანძილზე, რის შემდეგაც გააგდო მტაცებელი ფრინველი.
ორმა ესპანელმა ფოტოგრაფმა ხოსე მარია ლუის არანსანამ და ლუის დავილამ, ისე, რომ არ იცოდნენ კარტერის ფოტოს შესახებ, ამავე ადგილზე გადაიღეს მსგავსი კადრები. მათი აზრით მსგავსი კადრის გადაღება არ არის რთული, რადგან აქ ფასკუნჯი საკმაოდ გავრცელებული ფრინველია და ბავშვებიც იმდენად არიან შიმშილისაგან ღონემიხდილნი, რომ ისინი ცხედრებისაგან არც კი განსხვავდებიან.
საბოლოოდ გაირკვა, რომ გოგონაზე (რომელიც ბიჭი აღმოჩნდა, სახელად კონგ ნიონგი) ზრუნავდა გაეროს სასურსათო დახმარების სამსახური. კონგ ნიონგი მათი ოჯახის წევრების სიტყვებით გარდაიცვალა 2008 წელს.
გარდაცვალება
პულიცერის პრემიის მიღებიდან სამ თვეში 33 წლის ასაკში კევინ კარტერმა სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა. 1994 წლის 27 ივლისს ჩაჯდა თავის პიკაპში, შლანგის ერთი ნაწილი წამოაცვა გამონაბოლქვის მილს, ხოლო მეორე ნაწილი პიკაპის კუთხის ფანჯრის გავლით სალონში შეაცურა და მანქანა დაქოქა. კარტერი გარდაიცვალა გამონაბოლქვით მოწამვლის შედეგად. სიკვდილის წინ დაწერა წერილი, რომელიც ადასტურებს, რომ აღნიშნული ამბების შედეგად იგი ღრმა დეპრესიაში იყო.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Pulitzer Prize-winning photo of the girl in Sudan
სქოლიო
სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ფოტოგრაფები
პულიცერის პრემიის ლაურეატები
დაბადებული 1960
დაბადებული 13 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1994
გარდაცვლილი 27 ივლისი
ჭიქიანის მენჰირი

ჭიქიანის მენჰირი, მენჰირი ქათ-ქარი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი. იგი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, სოფელი ნარდევანიდან ფარავნისაკენ მიმავალი სამანქანო გზისა და მარაბდა-ახალქალაქის რკინიგზის სამხრეთით, ზღვის დონიდან 2168 მეტრზე, ჭიქიანის მთასთან მდებარეობს.
ისტორია
ჭიქიანის მენჰირი საქართველოში მდებარე მეგალითებიდან ერთ-ერთი გამორჩეულია. დათარიღებულია ძვ. წ. II-I ათასწლეულებით. აღნიშნული მენჰირი დამზადებულია ბაზალტის მონოლთისაგან, რომელსაც წვერზე გაკეთებული აქვს ღრმული. მისი სიმაღლე დაახლოებით 3 მეტრია. ჭიქიანის ქვასვეტი, რომ უძველესია ზედაპირული დაკვირვებიდანაც ჩანს. ის ძალიან მყარად დგას მიწაში და მრავალი საუკუნისთვის გაუძლია. სამცხე-ჯავახეთსა და ქვემო-ქართლში ბევრი მსგავსი ლოდოვანი ნაგებობა და ქვასვეტია.
დიდი ვარაუდით ჰქონდა საკულტო დანიშნულება (ნაყოფიერების კულტი). ათასწლეულების წინ აქ შესთხოვდნენ ბუნებას საზრდოს, მოსავლიან მიწებს, ნაყოფიერებას. მენჰირის მიმდებარე ტერიტორიებზე არის ყორღანები და ნამოსახლარები.
იქვეა თავფარავნის ობსიდიანის საბადოც და მინდორში მიმოფანტული შავი პრიალა ქვები ძალიან ლამაზია. ჭიქიანის მთის მიდამოებში აღმოჩენილია ობსიდიანისაგან პალეოლითური იარაღის დამამზადებელი „სახელოსნო ღია ცის ქვეშ“.
ჭიქიანის მენჰირი 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
წინაქრისტიანული ხელოვნება, ჯავახეთი : გზამკვლევი, თბ., 2014, ISBN 978-9941-0-6742-6
რესურსები ინტერნეტში
ჭიქიანის მენჰირი
სქოლიო
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
Camponotus hova mixtellus

Camponotus hova mixtellus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
უანკაიო

უანკაიო — ქალაქი პერუში. ხუნინის რეგიონის და უანკაიოს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქი არის პერუს ცენტრალური ანდების მთავარი კულტურული და სავაჭრო ცენტრი.
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის საიტი
Archdiocese of Huancayo
Community of Huancayo
Unofficial Huancayo Site
პერუს ქალაქები
პაოლო ვალერი

პაოლო ვალერი (დ. 16 მაისი, 1978, რომი, იტალია) — იტალიელი საფეხბურთო მსაჯი. 2011 წლის 1 იანვრიდან არის ფიფას მიერ ლიცენზირებული მსაჯი. იმსაჯა 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატზე.
კარიერა
სამსაჯო კარიერა დაიწყო 2007 წელს. 2007-2010 წლებში მსაჯობდა სერია B-ში, 2010 წლიდან მსაჯობს სერია ა-ში. 2011 წლის 1 იანვრიდან არის ფიფას მიერ ლიცენზირებული მსაჯი.
რესურსები ინტერნეტში
Worldfootball.net
დაბადებული 16 მაისი
დაბადებული 1978
იტალიელი საფეხბურთო მსაჯები
Frunzensky District, Saint Petersburg

Frunzensky District, Saint Petersburg
Frunzensky District is a district of the federal city of St. Petersburg, Russia. As of the 2010 Census, its population: was 401,779; down from 405,274 recorded in the 2002 Census.
History
The district was established in April 1936.
In November 2017, it was proposed to rename the Frunzensky District into in Kupchinsky District (according to its historical name) in the course of the struggle against revolutionary names. However, the proposals were mostly ignored and not supported by locals.
Municipal divisions
Frunzensky District comprises the following six municipal okrugs:
#72
Aleksandrovsky
Balkansky
Georgiyevsky
Kupchino
Volkovskoye
References
Notes
Sources
External links
Official website of Frunzensky District Police
States and territories established in 1936
ჯოვანი მედიჩი (1467-1498)

ჯოვანი მედიჩი (1467-1498)
ჯოვანი დე’ მედიჩი, მეტსახელად მდაბიო (დ. 21 ოქტომბერი, 1467 — გ. 14 სექტემბერი, 1498) — მედიჩების დინასტიის წარმომადგენელი. მედიჩების დინასტიის დამაარსებელ ჯოვანი დი ბიჩი დე’ მედიჩის შვილიშვილი. კატერინა სფორცას მესამე მეუღლე და ტოსკანის ჰერცოგ კოზიმო I-ის პაპა.
ბიოგრაფია
ჯოვანი დაიბადა 1467 წლის 21 ოქტომბერს ფლორენციაში. ის და მისი ძმა, ლორენცო იყვნენ მედიჩთა დინასტიის დამაარსებელ ჯოვანი დი ბიჩის უმცროსი ვაჟის შვილიშვილები. ისინი ფლორენციაში კლასიკურ განათლებას იღებდნენ.
მოგვიანებით მათი ურთიერთობა მათ ბიძაშვილთან, ფლორენციის სენიორ ლორენცო მედიჩისთან დაიძაბა, რაც ძირითადად ფულის ბრალი იყო, ვინაიდან ჯოვანი თავის მემკვიდრეობას ითხოვდა, ლორენცო კი არ აძლევდა. ლორენცოს დაღუპვის შემდეგ, ტახტზე მისი ვაჟი პიერო მედიჩი ავიდა. ჯოვანი და მისი ძმა პიეროს ოპონენტებს შორის იყვნენ, რომელთაც იგი 1494 წელს ჩამოადგეს და ქალაქიდან გააძევეს.
მომდევნო წლის ნოემბერში, მას შემდეგ რაც ფლორენციაში ფანატიკოს ჯიროლამო სავონაროლას მმართველობა დამყარდა, ჯოვანი და მისი ძმა დაბრუნდნენ ქალაქში და მისი მფარველობა მიიღო, რის გამოც განრისხებულმა არისტოკრატებმა მას მეტსახელად მდაბიო შეარქვეს.
ჯოვანი თავდაპირველად თავის ბიძაშვილ ლუიზა მედიჩიზე აპირებდა დაქორწინებას, თუმცა იგი მოულოდნელად გარდაიცვალა 11 წლის ასაკში. ამის შემდეგ, 1497 წელს იგი ორჯერ დაქვრივებულ ქალზე, ფორლის გრაფინია კატერინა სფორცაზე დაქორწინდა. სულ მალე, 1498 წელს მას კატერინასთან ვაჟი გაუჩნდა, რომელსაც ლუდოვიკო დაარქვეს და სასწრაფოდ მონათლეს. ამ ამბიდან მალე, 1498 წლის 14 სექტემბერს ჯოვანი გარდაიცვალა, 30 წლის ასაკში. ამის გამო, კატერინამ თავისი ვაჟი ხელმეორედ მონათლა და განსვენებული მეუღლის პატივსაცემად ჯოვანი დაარქვა.
ლიტერატურა
Franco Cesati: Die Medici. Die Geschichte einer europäischen Dynastie. La Mandragora, 1999, ISBN 88-85957-39-0.
James Cleugh: Die Medici. Macht und Glanz einer europäischen Familie. Bechtermünz, Augsburg 1996, ISBN 3-86047-155-4.
Hubert Fink: Machiavelli. Droemer-Knaur, München 1990, ISBN 3-426-02400-4.
Klaus Schelle: Die Sforza. Bauern, Condottieri, Herzöge. Die Geschichte der Renaissancefamilie. Magnus-Verlag, Essen 1980, ISBN 3-88400-099-3.
Ingeborg Walter: Der Prächtige. Lorenzo de’ Medici und seine Zeit. Piper, München 2005, ISBN 3-492-24204-9.
დაბადებული 21 ოქტომბერი
დაბადებული 1467
გარდაცვლილი 14 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1498
მედიჩები
ფლორენციელები
Camponotus fumidus toltecus

Camponotus fumidus toltecus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
საშო

საშო — ძუძუმწოვართა სასქესო სადინარების ბოლო ნაწილი, რომლითაც ნაყოფი გამოდის გარეთ. ზოგი უხერხემლოს საშო წარმოადგენს გარეგან საფარველთა მილისებრ ჩანაბრუნს, რომლის ერთი ბოლო გარეთ იხსნება, მეორე კი — პარენქიმაში. ძუძუმწოვრების საშო კვერცხსავალების ქვედა ნაწილია. ქვემოთ საშო გადადის შარდსასქესო სინუსში, რომელიც ძუძუმწოვრებში ქმნის კარიბჭეს; ჩანთოსნების, ჩლიქოსნების, მღრღნელების, ნახევრად მაიმუნებისა და პრიმატების საშოსა და კარიბჭის საზღვარზე არის საქალწულო აპკი.
ადამიანის საშო 10-11 სმ სიგრძისა და 2-3 სმ დიამეტრის მქონე კუნთოვან-ელასტიკური მილი, მოთავსებულია მცირე მენჯის ღრუში, სწორ ნაწლავსა და შარდის ბუშტს შორის. მისი შიგნითა ბოლო დაკავშირებულია საშვილოსნოს ყელთან, რომელთანაც საშო ქმნის წინა და უკანა თაღებს, გარეთა ბოლო კი იხნსება სასქესო ნაპრალში. საშო სამშობიარო გზის ნაწილია. ქალწულის საშოს გარეთა ხვრელი შემოსაზღვრულია სხვადასხვა ფორმის საქალწულო აპკით. საშოს წინა და უკანა კედლები ერთმანეთს ეხება და შედგება შიგნითა — ლორწოვანი, შუა — კუნთოვანი და გარეთა — შემაერთებელქსოვილოვანი გარსებისაგან. ლორწოვანი გარსი მოფენილია მრავალშრიანი ეპითელიუმით. საშოს წინა კედლის ლორწოვან გარსზე კარგად არის გამოხატული ორი გასწვრივი და მრავალი განივი ნოჭი, ლორწოვანი გარსი მოკლებულია ჯირკვლებს და მუდმივად შეიცავს მცირეოდენ სითხეს. ანომალიებიდან აღსანიშნავია საშოს გაორება ან მისი უქონლობა, რაც ძალიან იშვიათია.
ლიტერატურა
სასქესო ორგანოები
პარაგვაის პრეზიდენტი

პარაგვაის პრეზიდენტი — პარაგვაის სახელმწიფოს, მთავრობისა და აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაური. ირჩევს მოსახლეობა 5 წლის ვადით.
პრეზიდენტის სამუშაო ადგილია ლოპესის სასახლე ასუნსიონში, ხოლო რეზიდენცია და საცხოვრებელი ადგილია მბურუვიჩა როგა.
პარაგვაის კონსტიტუციის მიხედვით პრეზიდენტი თანამდებობიდან გადადგომის შემდეგ ხდება მუდმივი სენატორი.
პარაგვაის პრეზიდენტების სია
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
Presidency of the Republic of Paraguay
ოთარ ურუშაძე

ოთარ ურუშაძე (დ. 2 მაისი, 1940, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი.
1966 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.
პროფესიით არის ჰიდრონჟინერი, ფირმის თავმჯდომარე. გამოცემული აქვს პოეტური კრებულები: „სიყვარული გადაგვარჩენს“ (1999), „თბილისო ჩემო“ (2000), „ისუნთქეთ იმედით“ (2003). არის სამეცნიერო შრომებისა და ლექსების ავტორი.
ბიბლიოგრაფია
ისუნთქეთ იმედით! : ლექსები - თბილისი, დედა ენა, 2003, გვ. 100 ISBN 9994071238
9 მარტი - თბილისი, მერანი-3, 2000, გვ 20.
თბილისო ჩემო - თბილისი, დედა ენა, 2000, გვ. 84, ISBN 9992881577
სიყვარული გადაგვარჩენს : ლექსები - თბილისი, მერანი, 1999, გვ. 116
ლიტერატურა
ქართველი პოეტები: ენციკლოპედია / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა თბ., 2021, გვ. 301
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 2 მაისი
დაბადებული 1940
თბილისში დაბადებულები
ქართველი ინჟინრები
Simón Bolívar Municipality, Anzoátegui

Simón Bolívar Municipality, Anzoátegui
The Simón Bolívar Municipality is one of the 21 municipalities (municipios) that makes up the eastern Venezuelan state of Anzoátegui and, according to the 2011 census by the National Institute of Statistics of Venezuela, the municipality has a population of 421,424. The city of Barcelona is the shire town of the Simón Bolívar Municipality.
Name
The municipality is one of several in Venezuela named "Simón Bolívar Municipality" in honour of Venezuelan independence hero Simón Bolívar.
Demographics
The Simón Bolívar Municipality, according to a 2007 population estimate by the National Institute of Statistics of Venezuela, has a population of 428,391 (up from 378,285 in 2000). This amounts to 29.6% of the state's population. The municipality's population density is .
Government
The mayor of the Simón Bolívar Municipality is Inés Sifontes, elected on November 23, 2008 with 47% of the vote. She replaced José Pérez Fernández shortly after the elections. The municipality is divided into six parishes; El Carmen, San Cristóbal, Bergantín, Caigua, El Pilar, and Naricual.
References
External links
simonbolivar-anzoategui.gob.ve
Municipalities of Anzoategui
ლექსი

ლექსი — რიტმულად და ინტონაციურად მოწესრიგებული მეტყველება, რომელიც ენის პროსოდიული ბუნების შესაბამისად განსაზღვრული ლექსთწყობის კანონებზეა დამყარებული (ტერფი – ანტიკურ ლექსში; ბაითი – არაბულ-სპარსულში; კვალიტატუროსა – ტაეპი თანაბარმარცვლიანი) ლექსი შეიძლება იყოს რითმიანი, ურითმო (თეთრი ლექსი), თავისუფალი.
რესურსები ინტერნეტში
ლექსი
ლიტერატურა
პოეზია
ხმამაღლობის ომი

ხმამაღლობის ომი — ტერმინი, რომელსაც უწოდებენ აუდიო ჩანაწერზე ხმამაღლობის აწევას. კრიტიკოსები თვლიან, რომ ეს უარყოფითად აისახება ხმის ხარისხზე და მსმენელის მიერ მოსმენისგან მიღებულ სიამოვნებაზე. ხმამაღლობის შეცვლა პირველად ახსენეს 1940-იან წლებში. ანალოგური ჩანაწერების ხმის უმაღლესი დონე ამ პერიოდში შეზღუდული იყო ელექტრონული მოწყობილობების შესაძლებლობებით, ისევე, როგორც შემდგომში – ფირსაკრავებით და აუდიოკასეტების დამკვრელებით. 1990-იანებში, ციფრული ჩანაწერების გამოჩენის მიუხედავად, პრობლემის განხილვა კვლავ გაგრძელდა.
CD-ზე მუსიკა კოდირებულია ციფრულ ფორმატში და ხმის მაქსიმალური ამპლიტუდაც განსაზღვრულია. თუკი მიღწეულია ამ ამპლიტუდის უკიდურესი წერტილი, ხმამაღლობა კიდევ უფრო ფართოვდება სიგნალის დამუშავების ტექნიკით, როგორიც არის აუდიოსიგნალის კომპრესორი ან ეკვალაიზერი. ხმის ინჟინრებს შეუძლიათ ჩანაწერზე კომპრესიის მზარდი პროპორციის დამატება, სანამ მის მაქსიმალურ ამპლიტუდამდე მიღწევა უფრო ხშირი არ გახდება. განსაკუთრებულ შემთხვევებში ხმამაღლობის გაზრდის მცდელობისას წარმოიშვება კლიპინგი და სხვა აშკარად გამოკვეთილი დაზიანებები. თანამედროვე ჩანაწერები, რომლებიც ხმამაღლობის გაზრდისთვის იყენებენ დინამიკური დიაპაზონის კომპრესიას და სხვა საზომებს, ხმის ხარისხს აფუჭებენ სიმაღლის ხარჯზე. პრესაში და რიგით მომხმარებლებს შორის ჩანაწერს, რომელიც ასეთი საშუალებით არის დამუშავებული, ხშირად უწოდებენ „ხმამაღლობის ომის მსხვერპლს“.
რესურსები ინტერნეტში
ალბომების მონაცემთა ბაზა ხმამაღლობის მითითებით
Kvng RTH
მუსიკალური ხერხები
ჩაწერის ტექნოლოგია
Otbiçen, Ardahan

Otbiçen, Ardahan
Otbiçen is a village in the Ardahan District, Ardahan Province, Turkey. The village is populated by Kurds and had a population of 211 in 2021.
References
Villages in Ardahan District
Kurdish settlements in Ardahan Province
პანამის ქალაქების სია

პანამის ქალაქების სია
სტატიაში მოცემულია პანამის ქალაქების სია.
უდიდესი ქალაქები
ცხრილში მოცემულია პანამის 20 უმსხვილესი ქალაქი, მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით. გამუქებულად აღნიშნულია პროვინციული დედაქალაქები 2010 წლის მონაცემებით.
ანბანური სია
აჩუტუპო
აგუა-ბუენა
აგუადულსე
აილიგანდი
ალანხე
ალკალდე-დიასი
ალმირანტე
ალტო-დე-ლა-ესტანსია
ალტო-დელ-ესპინო
ანკონი
ანტონი
არაიხანი
ასერიო-დე-გარიჩე
ატალაია
ბერბა
ბისირა
ბოკა-დე-პარიტა
ბოკას-ტაუნი
ბოკერონი
ბოკეტე
ბუგაბა
ბურსია
ბაგალა
კაიმიტილიო
კლობრე
კალსადა-ლარგა
კანოა
კაპელიანია
კაპეტი
კაპირა
კარტი-სუგტუპუ
კატივა
კანიასასი
სელმირა
სერმენიო
სერო-კამა
სერო-პუნტა
ჩამე
ჩანგინოლა
ჩეპო
ჩიჩიკა
ჩიგორე
ჩიგირი-არიბა
ჩილიბრე
ჩიმანი
ჩირიკი-გრანდე
ჩიტრე
ჩურუკიტა-ჩიკიტა
ჩიჩიკა-გრანდე
სირილო-გუაინორა
კოეტუპო
კოლონი
კოლონსიტო
კრისტობალი
დავიდი
დივალა
დოლეგა
ელ-კანიო
ელ-კოპე
ელ-კორტესო
ელ-კრისტო
ელ-ესპავე
ელ-ესპინო-დე-სანტა-როსა
ელ-ხირალი
ელ-პოვენირი
ელ-რეალ-დე-სანტა-მარია
ელ-რინკონი
ელ-რობლე
ელ-სილენსიო
ელ-უვიტო
ელ-ვალიე-დე-ლა-უნიონი
ენტრადერო
ესკობალი
ფინკა-ბლანკო
ფინკა-სინკუენტა-ი-უნო
ფინკა-კორედორი
გარაჩინე
გარიჩე
გუაბიტო
გუალაკა
გუარარე
გუარუმალი
ორკონსიტოსი
იკანტი
იპეტი
ხაკე
კანირ-დუპი
კანკინტუ
კუსაპინი
ლა-კაბიმა
ლა-ჩორერა
ლა-ესპიგადილია
ლა-ლომა
ლა-მატე
ლა-მიტრა
ლა-პალმა
ლა-რაია-დე-სანტა-მარია
ლა-ტისა
ლას-კუმბრესი
ლას-გუიას-ორიენტე
ლას-მინასი
ლას-ტაბლასი
ლიანო-ლარგო
ლიანო-მარინი
ლიანო-დე-პიედრა
ლოს-ალგარობოსი
ლოს-ანასტასიოსი
ლოს-ბოკერონესი
ლოს-ლოტესი
ლოს-პოლიოსი
ლოს-პოსოსი
ლიდისე
მაკარაკასი
მამიტიპო
მარია-ჩიკიტა
მატა-დელ-ნანსე
მეტეტი
მონტე-ლირიო
მორტი
მულატუპო
ნატა
ნომბრე-დე-დიოსი
ნუევა-კორონა
ნუევო-არაიხანი
ნუევო-ემპერადორი
ნუევო-გუარარე
ნუევო-სან-ხუანი
ნუევო-ვიგია
ოკუ
ოლა
პაკორა
პაკოლა
პალმას-ბელიასი
პანამა – დედაქალაქი
პარიტა
პასო-ბლანკო
პედასი
პედრეგალი
პანონომე
პესე
პლასა-დე-კაისანი
პორსი
პორსი
პორტობელო
პოტრერილიოს-აბაჟო
პოტრერილიოს-არიბა
პოტრერო-გრანდე
პუერტო-არმუელიესი
პუერტო-კაიმიტო
პუერტო-ინდიო
პუერტო-პილონი
პუნტა-პენია
კებრადა-ბონიტა-ადენტრო
რიო-ალეხანდრო
რიო-დუკე
რიო-ატო
რიო-რიტა
რიო-სერენო
რიო-დე-ხესუსი
საბანიტასი
სახალისესი
სან-მიგელიტო
სან-ვისენტე-დე-ბიკე
სანტა-ანა-არიბა
სანტა-ფე
სანტა-რიტა-არიბა
სანტიაგო-დე-ვერაგუასი
სასარდი
სიოგი-აბახო
სიოგი-არიბა
სორტოვა
ტოკუმენი
ტოლე
ტონოსი
ტუბუალა
უნიონ-ჩოკო
უსტუპო
ვაკამონტე
ვალიე-დელ-რისკო
ვილია-კარმენი
ვილია-როსარიო
ვოლკანი
იავისა
რესურსები ინტერნეტში
პანამის სტატისტიკის ეროვნული სამსახური
ქალაქების მოსახლეობა
პანამის ქალაქები
სომეხთა კომუნისტური პარტია

სომეხთა კომუნისტური პარტია — პოლიტიკური პარტია სომხეთში, რომელიც 1991 წელს დაარსდა სომხეთის კომუნისტური პარტიის გაუქმების შემდეგ. პარტიას 18 000 წევრი ჰყავს. კომუნისტური პარტია მკვეთრად პრო-რუსულია.
სქოლიო
სომხეთის პოლიტიკური პარტიები
კომუნისტური პარტიები
კომუნისტური პარტიები ქვეყნების მიხედვით‎
მოქმედი კომუნისტური პარტიები
Hanimana Alibeyli

Hanimana Alibeyli (20 April 1920, Keshlya – 7 May 2007) was an Azerbaijani poet-playwright, Honored Art Worker of Azerbaijan, laureate of state awards, and Presidential Scholar. She is considered the founder of children's drama in Azerbaijan. She is said to leave an indelible mark on the history of the development of Azerbaijani literature.
Early life and education
Hanimana Alibeyli was born on 20 April 1920 in the village of Keshla. Alibeyli was the first child in an aristocratic family with four girls and three boys. She received secondary education at school #13 in Baku, entered the Medical Institute, graduating from it in 1942, and then got her second higher education at the Faculty of Philology of the Azerbaijan State University.
Career
Alibeyli entered the world of literature with the first poem "Ana" (Mother) published in 1995 in the magazine Azerbaijan Gadyny. Later, she published one after other books of poems for children including, Little Doctor, He who does not work, he does not eat, Throw me in the sun, Little Refugees. Alibeyli's plays, The Birthday of the Hare, The Beautiful Beauty and others were staged on the stages of the Young Spectator's Theatre and the Puppet Theater and the performances The Birthday of the Hare and Aidjan were awarded state prizes.
Alibeyli's works were published in the newspaper Azerbaijan Pioneer and the magazines Geyyarchin and Gunesh.
Alibeyli is considered the founder of children's drama in Azerbaijan. She was a presidential scholar.
Death and legacy
Hanimana Alibeyli died on 7 May 2007.
In 2010, the 90th anniversary of Alibeyli was celebrated at the Azerbaijan State Young Spectator's Theater. The event was held by Ministry of Culture of Tourism of Azerbaijan.
References
1920 births
2007 deaths
Azerbaijani women children's writers
Baku State University alumni
Soviet writers
Soviet poets
Soviet dramatists and playwrights
Soviet women writers
Soviet children's writers
Soviet women poets
ბორის ალექსანდროვი

ბორის ალექსანდროვი
ბორის ალექსანდრეს ძე ალექსანდროვი (დ. 4 აგვისტო, 1905, ბოლოგიე — 17 ივნისი, 1994, მოსკოვი) — საბჭოელი რუსი კომპოზიტორი. 1946-1986 წლებში იყო მამის, ალექსანდრე ვასილის ძე ალექსადროვის დაარსებული ალექსანდროვის ანსამბლის მეორე ხელმძღვანელი. ალექსანდროვმა გენერალ-მაიორის თანამდებობამდე მიაღწია; მას მიენიჭა სოციალისტური შრომის გმირის, ლენინის პრემია და სსრკ სახელმწიფო პრემია და დასახელდა სსრკ სახალხო ხელოვნად. ალექსანდროვის მუსიკას იყენებენ „ტრანსნისტრიას“ ჰიმნში.
ცხოვრება
ადრეული წლები
ალექსანდროვმა მუსიკალური კარიერა 13 წლის ასაკში დაიწყო; თავდაპირველად იგი იყო ბოლშოვის თეატრში არსებული ბავშვთა გუნდის მევიოინე; იგი გუნდში ისეთ მომღერლებთან ერთად იყო, როგორიცაა თედორე შალიაპინი. 1923-1919 წლებში სწავლობდა მოსკოვის კონსერვატორიაში. 1929 - 1937 წლებში იგი მართავდა წითელი არმიის ახლად დაარსებული ცენტრალური თეატრის მუსიკალურ განყოფილებას, ხოლო 1933 - 1941 წლებში იყო მოსკოვის კონსერვატორიის ასოცირებული პროფესორი. 1937 წელს გახდა ალექსანდროვის ანსამბლის სამხატვრო ხელმძღვანელის მოადგილე. ის ასევე იყო კომპოზიტორი, წერდა სიმფონიური და კამერული ინსტრუმენტული მუსიკის სხვადასხვა ჟანრში.
ანსამბლის ლიდერობა
ბორის ალექსანდროვი იყო კომპოზიტორი, ორგანიზატორი, დირიჟორი, მუსიკის კრიტიკოსი, მხატვარი და მასწავლებელი: XX საუკუნის მნიშვნელოვანი ფიგურა რუსეთის სამხედრო მუსიკაში. მან მოამზადა მრავალი შესანიშნავი სოლისტი. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, ბორის ალექსანდროვის ხელმძღვანელობით ანსამბლმა სამოცდარვჯერ იმოგზაურა საზღვარგარეთ. მან განაგრძო მამის ცენტრალური იდეა: რომ გუნდი უმთავრესი იყო ანსამბლისთვის, და რომ გუნდის გარეშე არ იქნებოდა ანსამბლი.
გრძელი კარიერის დახურვა
1985 წელს საჯაროდ აღინიშნა მისი 80 წლის დაბადების დღე. 1987 წელს ალექსანდროვი საბოლოოდ გავიდა პენსიაზე. მთავარ დირიჟორობას თავი დაანება 1994 წელს; ამავე წელს გარდაიცვალა; დაკრძალულია მოსკოვის ნოვოდევიჩის სასაფლაოში.
ჯილდოები
ალექსანდროვიჩის ფოტოები და ფილმები აჩვენებს, რომ მას დიდი რაოდენობით მედალი აქვს მოპოვებული. გარდა ზემოხსენებულიდან, მას ანსამბლის ფორმირებაში დახმარების მიზნით შრომის მედალიც (1939) გადაეცა. გარდა ამისა არის და აქვს შემდეგი მედლები თუ ჯილდოები: რუსეთის საპატიო არტისტი (1944); ლეიტენანტი პოლკოვნიკის წოდება (1946); რუსეთის სახალხო არტისტი (1948); პოლკოვნიკის ორდენი (1948); ლენინის ორდენი (1949); საკონცერტო სპექტაკლებისთვის სტალინის პრემია, პირველი კლასი (1950); სსრკ სახალხო არტისტი (1958); გენერალ-მაიორის წოდება (1972); სოციალისტური შრომის გმირი კულტურისა და ხელოვნების განვითარებაში განსაკუთრებული წვლილისთვის (1972); ლენინის პრემია (1978); ოქტომბრის რევოლუციის ორდენი (1985). მთლიანობაში მან სამჯერ მიიღო ლენინის ორდენი და ასევე მიღებული აქვს: შრომის წითელი დროშის ორდენი, სამამულო ომის ორდენი (პირველი კლასის) და სტალინის პრემია.
სქოლიო
დაბადებული 4 აგვისტო
დაბადებული 1905
გარდაცვლილი 17 ივნისი
გარდაცვლილი 1994
რუსი კომპოზიტორები
რუსი დირიჟორები
რუსი მუსიკოსები