PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მასწავლებლის გლობალური ჯილდო

მასწავლებლის გლობალური ჯილდო — ყოველწლიური $1 მილიონი დოლარის ჯილდო რომელიც ორგანიზებულია ვარკის ფონდის მიერ და გაიცემა მასწავლებელზე, რომელმაც განსაკუთრებულ წვლილი შეიტანა პროფესიაში. მასწავლებლების ნომინაცია, რომლებიც შეესაბამებიან სპეციფიკურ კრიტერიუმებს ღიაა ყველასათვის მთელი მსოფლიოს მასშტაბით. მასწავლებლებს ასევე შეუძლიათ წარადგინონ თავიანთი თავი. ჟიურს წარმოადგენს მასწავლებლის გლობალური ჯილდოს აკადემია, რომელიც შედგება უფროსი მასწავლებლების, საგანმანათლებლო ექსპერტების, კომენტატორების, ჟურნალისტების, საჯარო მოხელეების, ტექნიკური მეწარმეების, კომპანიის დირექტორების და მეცნიერებისგან რომლებიც მსოფლიოს ყველა კუთხეს წარმოადგენენ .
ყოველწლიური ჯილდო დაიწყო განათლებისა და უნარების მეორე გლობალურ ფორუმზე 2014 წლის მარტში და პირველ კონკურსში შევიდა 5000 ნომინაცია 127 ქვეყნიდან.
მასწავლებლის გლობალური ჯილდო, რომელსაც ჟურნალისტები მასწავლებლის პროფესიის ნობელის პრემიას ეძახიან, არა მარტო წარმოაჩენს და პატივს მიაგებს ამ პროფესიას, არამედ სათანადოდ აღიარებს იმ შრომას, რასაც მასწავლებლები ეწევიან მთელს მსოფლიოში. ვარკის ფონდის ხელმძღვანელი ამბობს:
ისტორია
2015 წლის მარტში მასწავლებლის პირველი, ყოველწლიური გლობალური ჯილდო გადაეცა ნენსი ათველს, ინგლისური ენის ინოვატორ მასწავლებელს მენის შტატის ერთ-ერთ სოფელში, აშშ. მან დააარსა და ხელმძღვანელობს სკოლას, სადაც მოსწავლეები კითხულობენ საშუალოდ 40 წიგნს წელიწადში, თვითონ არჩევენ რა წაიკითხონ და შემდეგ წერენ შემოქმედებითად. ათველმა გამოსცა ცხრა მეთოდოლოგიური წიგნი სწავლებაზე, მათ შორის ერთ-ერთის ნახევარ მილიონზე მეტი ასლი გაიყიდა. მან მთლიანდ შესწირა $1 მილიონი პრიზი მისი სკოლის სტიპენდიებს და განვითარებას. ეს არის არამომგებიანი ცენტრი სწავლა სწავლებისა, რომელიც ასევე წარმოადგენს სამოდელო სკოლას სასწავლო მეთოდების განვითარება-გავრცელებისათვის.
ჯილდოს მფლობელები
სქოლიო
Kuunkuiskaajat

Kuunkuiskaajat (/kuːn.kuˈi skaːjat/; "Moonwhisperers") is a Finnish female folk duo made up of Värttinä members Susan Aho and Johanna Virtanen, that represented Finland in the Eurovision Song Contest 2010 with the song "Työlki ellää". The duo won the Finnish national final, Euroviisut 2010, with 42% of the "super final" vote.
"Työlki ellää" did not qualify for the final, placing 11th in the first Semi-Final on 25 May 2010, missing the cut by only three points.
Discography
Kuunkuiskaajat (2009)
Revitty rakkaus (2016)
External links
Official Website
MySpace Website
Finnish folk musical groups
Eurovision Song Contest entrants of 2010
Eurovision Song Contest entrants for Finland
Finnish musical duos
Folk music duos
Female musical duos
თურქმენეთის გეოგრაფია

თურქმენეთის გეოგრაფია
თურქმენეთი — სახელმწიფო ცენტრალური აზიის დასავლეთ ნაწილში. თურქმენეთის ფართობი შეადგენს 491,2 კმ²-ს. თურქმენეთი დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია 1100 კილომეტრზე, ხოლო ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 650 კილომეტრზე. სახელმწიფო საზღვრების საერთო სიგრძეა 3736 კილომეტრი. უზბეკეთთან არსებული საზღვრის სიგრძეა — 1621 კილომეტრი, ირანთან — 992 კილომეტრი, ავღანეთთან — 744 კილომეტრი, ყაზახეთთან — 379 კილომეტრი. დასავლეთით თურქმენეთს კასპიის ზღვა აკრავს. სანაპირო ხაზის სიგრძეა 1768 კილომეტრი. სანაპირო სუსტად არის შეჭრილ-შემოჭრილი. გამოიყოფა ყარა-ბოღაზ-გოლი, კრასნოვოდსკის ყურე და თურქმენეთის ყურე. ყურეებს ქმნიან კრასნოვოდსკისა და ჩელექანის ნახევარკუნძულები.
თურქმენეთის ტერიტორიის თითქმის 4/5 მდებარეობს თურანის დაბლობზე, რომლის დიდი ნაწილი ყარაყუმის უდაბნოს უკავია. სამხრეთ ნაწილში გადაჭიმულია მაღლობებისა და საშუალო სიმაღლის მთების ვიწრო ზოლი. თურქმენეთის სამხრეთ ნაწილში ქოფეთდაღის მთებია, რომელზედაც აღმართულია მთა რიზე, რომლის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2942 მეტრს აღწევს. ქოფეთდაღის ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს პატარა ბალხანისა (777 მეტრამდე) და დიდი ბალხანის (1881 მეტრამდე) ქედები. სამხრეთ-აღმოსავლეთით თურქმენეთის ფარგლებში შედის ფაროფამიზის ჩრდილო მთისწინეთი — ბადხიზი (1267 მეტრამდე) და ყარაბილი (984 მეტრამდე; რომლებსაც მდინარე მურღაბი ყოფს. უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს ჰისარის ქედის ტოტი კუგიტანგთაუ (3139 მეტრამდე, თურქმენეთის უმაღლესი წერტილი). დასავლეთით კრასნოვოდსკის პლატოა, ჩრდილო-დასავლეთით — უსთიურთის პლატოს სამხრეთი კიდე. უსთიურთის სამხრეთით მდებარეობს უზბოისიქითა ნაოჭა რაიონი. კასპიისპირა დაბლობის ფარგლებში განლაგებულია რამდენიმე მაღლობი. ქოფეთდაღის ჩრდილოეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთით გაშლილია ყარაყუმის უდაბნო.
თურქმენეთის ტერიტორია ხმელთაშუა ზღვის გეოსინკლინურ სარტყელში შედის და უკავია ეპიპალეოზოური თურანის ფილაქნისა და ალპური ნაოჭა ოლქის ნაწილი. ამ ორ ტექტონიკურ ელემენტს შორის განლაგებულია ქოფეთდაღისწინა კიდური როფი. ტერიტორიის აღმოსავლეთი ნაწილი ეპიბაქნურ არეს მიეკუთვნება. სამხრეთი ნაწილი მაღალი სეისმურობით ფამოირჩევა. სასარგებლო წიაღისეულიდან უმთავრესია ნავთობი და აირი. თურქმენეთი მდიდარია მინერალური მარილების საბადოებით. არის ვერცხლისწყალი, გოგირდი, ბენტონიტი, ოზოკერიტი, საშენი მასალა, სამკურნალო მინერალური წყალი.
თურქმენეთის ჰავა მკვეთრად კონტინენტური, გვალვიანია. იანვრის საშუალო ტემპერატურა -5°C-იდან (ჩრდილო-აღმოსავლეთით) 4°C-მდეა (ათრაქის რაიონში), აბსოლუტურ მინიმუმი -32°C (თაშაუზის ლქში); ივლისის საშუალო ტემპერატურა 28°C ჩრდილო-აღმოსავლეთით, 32°C — სამხრეთით, აბსოლუტურ მაქსიმუმი 49,9 (სადგური რეფეთექი). ატმოსფერული ნალექები 80-იდან 400 მმ-მდე წელიწადში.
თურქმენეთის ერთადერთ წყალუხვი მდინარეა ამუდარია. ყარაყუმის არხის საშუალებით ამუდარიის წყლით ირწყვება თურქმენეთის სამხრეთ ნაწილში მდებარე გვალვიანი მიწები, რომელთა შორისაა: მურღაბის, თეჯენის, ათრაქისა და სხვა წყალმცირე მდინარეების აუზები. ტბების უმრავლესობა მლაშეა. თურქმენეთის უდიდესი ტბაა სარიყამიში, რომელიც მდებარეობს სარიყამიშის ქვაბულის ცენტრალურ ნაწილში, ზღვის დონიდან 5 მეტრ სიმაღლეზე. მტკნარი ტბებიდან მნიშვნელოვანია იასხანი და თოფიათანი. მთაში გვხვდება კარსტული წარმოშობის ტბები.
რესურსები ინტერნეტში
География Туркменистана
Энциклопедия Кругосвет
თურქმენეთის გეოგრაფია
ზიგზაგი

ზიგზაგი — წყობა მოკლე ხაზებისა, რომლებიც ერთმანეთს მოსდევს ერთნაირი კუთხით. ამ წყობაში ყოველი მეორე ხაზი პარალელურია. ზიგზაგი ოდითგანვე წარმოადგენს კერამიკისა და ფაიფურის მრავალნაირი ჩუქურთმისა და ორნამენტის ძირითად ელემენტს. საკერავ მანქანებს ძალიან სწრაფად შეუძლიათ ზიგზაგისებრი ნაკერების დადება. ზიგზაგის ფორმა აქვს აგრეთვე ხერხის პირს. ზიგზაგის ელემენტებით გამოირჩევა კატარისა და ბაჰრეინის დროშები.
ორნამენტები
ტოფიკ ბახრამოვის სტადიონი

ტოფიკ ბახრამოვის სტადიონი — საფეხბურთო სტადიონი, რომელიც მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. თავდაპირველად სტალინის რესპუბლიკური სტადიონი. აღნშნული სტადიონი გაიხსნა 1951 წლის 16 სექტემბერს. დღეს სტადიონი არის აზერბაიჯანული კლუბ ყარაბაღის საშინაო არენა, ასევე იგი წარმოადგენს აზერბაიჯანი ეროვნული ნაკრების სტადიონსაც.
ისტორია
აღნშნიშნული სტადიონის მშენებლობა დაიწყო 1939 წელს, მშენებლობა შეჩერებული იყო მეორე მსოფლიო ომის დროს. ომის შემდეგ მშენებლობა გაგრძელდა და საბოლოოდ 1951 წელს სპორტული ნაგებობა გაიხსნა. თავდაპირველად სტალინის რესპუბლიკური სტადიონი შეიქმნა 45 ათასი მაყურებლისთვის.
სტადიონი აშენდა გერმანელი სამხედრო ტყვეების მიერ. ზემოდან სტადიონი წააგავს ასო "C" -ს, რომელიც გვირგვინით იყო გადახრილი ორი მაღალი ქვის კოშკით იმ ბაზაზე, სადაც ამჟამად განთავსებულია გასახდელი ოთახები. სტადიონის ეს ფორმა ჩაფიქრებული იყო იმ მიზეზით, რომ სტადიონს თავდაპირველად სტალინის სახელი ერქვა. სტალინის გარდაცვალების შემდეგ, სტადიონი მთლიანად დასრულდა და მიიღო სრულ ფორმა.
მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს სტადიონის მშენებლობაში: პროექტის ავტორები - არქიტექტორები ლეონარდ გონსორიოვსკი, ოლეგ ისაევი, ჯორჯ სერგეევი; მშენებლობის მენეჯერი იუ. რვინსკი; მცენარეთა წარმოების ინსტიტუტის დირექტორი, ბალახის საფარის სპეციალისტი ახუნდოვი; ინჟინერი ვ. პოლიკარპარვი; მუშები მანაფ სამედოვი, მამამედ მამედოვი, ასლან ჰასანოვი, დურგალი რაგიმ რაგიმოვი; მშენებლები სულეიმან გლიევი, იბრაჰიმ იბრაგიმოვი, ჯაბარ რაგიმოვი და სხვები.
გახსნითი ცერემონია
1951 წლის 16 სექტემბერს, 13:30 მოხდა სტადიონის გრანდიოზული გახსნა, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო 8 ათასმა სპორტსმენმა, ასევე აზერბაიჯანის კომუნისტური, ცენტრალური კომიტეტის პირველმა მდივანმა მირჯაფარ ბაგიროვმა, გენერლებმა, ადმირალებმა, საბჭოთა კავშირის სხვა რესპუბლიკების დესპანებმა.
ღონისძიებები
გარდა სპორტული აქტივობებისა, აღნიშნულ სტადიონზე ხშირად იმართება კონცერტები. აქ ჩატარდა: შაკირას, ელტონ ჯონის, ჯენიფერ ლოპესისა და ტარკანის კონცერტები.
2012 წლის 16 აგვისტოს ტოფიკ ბახრამოვის სტადიონი გაიხსნა რეკონსტრუქციის შემდეგ. გახსნის ცერემონიალს ესწრებოდა პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი. სტადიონის სარეაბილიტაციოს სამუშაოები კორეულმა კომპანიამ Samhwa Telecom განახორციელა. რეაბილიტაციის შემდგომ, სტადიონის ადგილების რაოდენობა გაიზარდა 31200-მდე.
ამავე წლის სექტემბერ-ოქტომბერში სტადიონმა უმასპინძლა მსოფლიო ჩემპიონატის მატჩებს 17 წლამდე ასაკის გოგონებს შორის, მათ შორისა გახსნის მატჩსა და ფინალური თამაშს.
რესურსები ინტერნეტში
ტოფიკ ბახრამოვის სტადიონი
აზერბაიჯანი ფეხბურთი
კენტავრები (ასტეროიდები)

კენტავრები (ასტეროიდები)
კენტავრები — ასტეროიდების ჯგუფი, რომელიც მდებარეობს იუპიტერისა და ნეპტუნის ორბიტებს შორის. მახასიათებლებით გარდამავალია მთავარი სარტყლის ასტეროიდებსა და კოიპერის სარტყლის ობიექტებს შორის (აგრეთვე ზოგიერთი მახასიათებლით ჰგვანან კომეტებს).
ამ ჯგუფის ობიექტებს ეძლევათ ანტიკური მითოლოგიის კენტავრების სახელები.
ისტორია
პირველი აღმოჩენილი კენტავრი იყო ქირონი (1977). პერიჰელიებთან მიახლოებისას მას აღენიშნება კომა, რომელიც დამახასიათებელია კომეტებისთვის, ამიტომ ქირონი კლასიფიკაციის მიხედვით ერთდროულად ითვლება როგორც კომეტად (95P/Chiron), ასევე ასტეროიდად (2060 Chiron), თუმცა იგი ზომებით მნიშვნელოვნად აღემატება ტიპურ კომეტას.
ცნობილი კენტავრები
სქოლიო
ასტეროიდები
ასტეროიდების კლასიფიკაციები
მთისძირის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მთისძირის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მთისძირის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მთისძირის თემი — თემი ვანის მუნიციპალიტეტში
მთისძირის თემი — თემი ყვარლის მუნიციპალიტეტში
ქვედა ცაგერი

ქვედა ცაგერი — სოფელი საქართველოში, ცაგერის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: გვესო, ჭალისთავი). მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 450 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 2 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 970 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
1702

1702
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
14 იანვარი : ნაკამიკადო — იაპონიის იმპერატორი (გ. 1737)
თებერვალი
მარტი
27 მარტი : იოჰან ერნსტ ებერლინი — გერმანელი კომპოზიტორი (გ. 1762)
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
31 ივლისი : ჟან დენის ატირეტი — ფრანგი მხატვარი (გ. 1768)
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
8 მარტი : უილიამ III ორანელი — ნინდერლანდის მმართველი და ინგლისის მეფე (დ. 1650)
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
27 თებერვალი : მუნეჯიმბაში — თურქი ისტორიკოსი (დ. 1631)
პრადო (ტოლიმა)

პრადო (ტოლიმა)
პრადო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ტოლიმის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 605 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 448 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ტოლიმის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ტოლიმის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
დევისპირა

დევისპირა — დეკორატიულ მცენარეთა გვარი მრავალძარღვასებრთა ოჯახისა. წარსულში მიეკუთვნებოდა შავწამალასებრთა ოჯახს.
მოიცავს 21 სახეობას. ძირითადად გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში, განსაკუთრებით ჩრდილოეთ ამერიკაში. დევისპირა მრავალწლოვანი ბალახოვანი ან ნახევრადბუჩქოვანი მცენარეა მრგვალი, მწვანე ღეროთი. ღერო სწორია, დატოტვილი, 15-დან 100 სმ-მდე სიმაღლით, რომელიც ქმნის პირამიდისებურ ბუჩქებს. ყვავილი მსხვილი აქვს, არასწორი, მარტივი ან ბუთხუზა. ყვავილების შეფერილობა: თეთრი, ვარდისფერი, ყვითელი ან ორფეროვანი.
შეიცავს ლიმონის, ჭიანჭველას, ვაშლისა და ძმრის მჟავებს, გლიკოზიდებს — ლინარინს, საპონინს, ლინარიზინს, კაროტინს, ვიტამინ C-ს, პექტინურ, მთრიმლავ და სხვა ნივთიერებებს, ალკალოიდებს. სამკურნალოდ მხოლოდ ხალხურ მედიცინაში იყენებენ. მის წყალში ნაყენს ხმარობენ თვალის ანთების დროს. სვამენ ღვიძლისა და სწორი ნაწლავის, თირკმლების, სიყვითლის, სუნთქვის გახშირებისა და თავის ტკივილის სამკურნალოდ. იყენებენ აგრეთვე კანის დაავადებების მოსარჩენად.
საქართველოში კულტივირებულია სამხრეთევროპული ძაღლიპირა, რომელიც მებაღეობაში ცნობილია ანტირინუმის სახელით. ანტირინუმი ერთწლოვანია, დიდი ღია მეწამული, თეთრი, ვარდისფერი ან ყვითელი ყვავილები შეკრებილი აქვს მტევნისებრ ყვავილედად. ყვავილობს ივლის-აგვისტოში. იზრდება კლუმბებზე ბაღ-პარკებში. გენეტიკაში საკვლევ ობიექტად იყენებენ.
დევისპირას ქართლური სახელწოდებაა ძაღლიპირა, კახური — ლომის ყბა, შაშვისპირა, შაშვის ყბა, ხოლო მეგრული — ჯოღორიში დუდი.
სქოლიო
მრავალძარღვასებრნი
ნუბარ-ფაშა

ნუბარ-ფაშა (იანვარი, 1825, სმირნა, ოსმალეთის იმპერია — იანვარი, 1899, პარიზი) — ეგვიპტის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პირველი პრემიერ-მინისტრი.
დაიბადა 1825 წელს იზმირში, წარმოშობით სომეხია, მისი სახელი და გვარია ნუბარ ნუბარიანი.
პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა ეკავა სამჯერ: 1878-1879, 1884-1888 და 1894-1895 წლებში.
ლიტერატურა
F. Robert Hunter: Self-Image and Historical Truth: Nubar Pasha and the Making of Modern Egypt. In: Middle Eastern Studies, Vol. 23, No. 3 (Jul., 1987), S. 363-375.
ეგვიპტის პრემიერ-მინისტრები
დაბადებული 1825
გარდაცვლილი 1899
რბონის ნაეკლესიარი

რბონის ნაეკლესიარი — არქეოლოგიური ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ რბონის ჩრდილოეთით, 200 მეტრზე, სასაფლაოზე. ეკლესია მთლიანად დანგრეულია. ნაეკლესიარზე ამჟამად დგას პემზაბეტონის ბლოკებით ნაგები ეკლესია.
ლიტერატურა
ხაშურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ლილი იაშვილი

ლილი იაშვილი (დ. 10 მაისი, 1920 — გ. 30 ნოემბერი, 1983, იქვე) — ქართველი საბჭოთა კომპოზიტორი და პედაგოგი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1981).
ბიოგრაფია
1953 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.
1960 წლიდან იყო თბილისის III სამუსიკო სკოლის პედაგოგი. მის შემოქმედებაში მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს კამერულ–ვოკალურ და საესტრადო ჟანრს. დაწერილი აქვს ორმოცზე მეტი სიმღერა: „ია–ია“, „სიმღერა თბილისზე“, „თბილისური საღამოები“ და სხვა. ასევე ვოკალური დუეტები და ტრიოები. 1967 წელს ვ. აბაშიძის სახელობის თბილისის მუსიკისა და დრამის სახელმწიფო თეატრში (საქართველოში პირველად) დაიდგა მისი საბავშვო მუსიკალური კომედია „ბაბაჯანას ქოშები“.
ჯილდოები და აღიარება
1966 — საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
1981 — საქართველოს სახალხო არტისტი
რესურსები ინტერნეტში
ლილი იაშვილის პროფილი discogs-ზე
დაბადებული 10 მაისი
დაბადებული 1920
გარდაცვლილი 30 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1983
თბილისში დაბადებულები
საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
სოპლავიენტო

სოპლავიენტო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8.303 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 131 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივარის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
შექიხანოვების სახლი

შექიხანოვების სახლი — ორსართულიანი შენობა, რომელიც მდებარეობს აზერბაიჯანის ქალაქ შაქში. XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში აგებული სახლი ეკუთვნოდა შექის ხანთა ნათესავებს. ხამი აგურისგან აშენებულ შენობას გააჩნია 6 ოთახი, 4 დერეფანი და 2 აივანი. ინტერიერის დეკორატიული ელემენტთა სიმდიდრით შექიხანოვების სახლი ჰგავს სასახლის ტიპის შენობას. პირველი სართულის ოთახები განკუთვნილია ზამთრის პერიოდისთვის, სასტუმრო ოთახში დგას ბუხარი. მეორე სართულის სასტუმრო ოთახი მორთულია სიუჟეტური და ორნამენტული საკედლო ნახატებით. სასტუმრო ოთახის ცენტრალურ ნაწილში დგას მდიდრული დეკორატიული ბუხარი. კედლები მოხატულია ნიზამი განჯევის „ჰამსეს“ (გამოსახულებები პოემებიდან „ლეილი და მეჯნუნი“, „ხოსროვი და შირინი“, „შვიდი ლამაზმანი“) გმირების პორტრეტებით, ცხოველებისა და ფრინველების გამოსახულებებით, ორნამენტული კომპოზიციებით. პორტრეტები შესრულებულია მინიატურული ფერწერის სტილში. დარბაზის ჭერი (პლაფონი) მორთულია უფრო მდიდარი სურათებით, აქ გამოსახულია ფრთიანი ქალწულები (ანგელოზები). კედლების ზედა სარტყელი მორთულია სარკისებრი სტალაქტიტებით, ოდნავ ქვემოთ განლაგებულია რეფი — სადღესასწაულო ჭურჭლეულისთვის განკუთვნილი თარო. ინტერიერის მხატვრული დაგეგმარება დასრულებულია ფასადის ნაირფეროვანი ფანჯრებით — შებექე. შექიხანოვების სახლის არქიტექტურამ და მხატვრულმა მოკაზმულობამ მოახდინა გავლენა აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე შემდგომში აგებული სასახლის ტიპის სახლებსა და კარმიდამოების მშენებლობაზე. იგრძნობა შექიხანოვების სახლის მსგავსება ახლომდებარე სექის ხანთა სასახლესთან. 2012 წლის ნოემბერში აზერბაიჯანის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს დაკვეთით დაიწყო ძეგლის კაპიტალური რეკონსტრუქცია, რომელიც დასრულდა 2013 წლის აგვისტოში.
გალერეა
კედლის ფერწერა
არქიტექტურა
სქოლიო
აზერბაიჯანის ღირსშესანიშნაობები
ისლამური არქიტექტურა
Sumağallı

Sumağallı (also, Sumaqallı, Sumagally, and Sumakhly) is a village and municipality in the Ismailli Rayon of Azerbaijan. It has a population of 734.
References
Populated places in Ismayilli District
იკოსაგონი

იკოსაგონი გეომეტრიაში ჰქვია ოცკუთხა პოლიგონს (მრავალკუთხედს).
ტოლგვერდა ოკოსაგონის შიდა კუთხე 162°-ს შეადგენს, ხოლო ფართობი, a გვერდის სიგრძით გამოითვლება ფორმულით:
სხვა მნიშვნელობები
სიტყვა "იკოსაგონი" ზოგჯერ გამოიყენება, როგორც სვასტიკის ევფემიზმი, ვინაიდან იგი 20 სწორი ხაზის სეგმენტით იხაზება.
რესურსები ინტერნეტში
Naming Polygons and Polyhedra
მრავალკუთხედები
La Guadalupe

La Guadalupe is a village and municipality in the Guainía Department, Colombia. La Guadalupe borders the corregimiento of San Felipe on the north, Brazil on the south and west, and Venezuela on the East.
References
Municipalities of Guainía Department
Populated places on the Rio Negro (Amazon)
პინოს-პუენტე

პინოს-პუენტე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების გრანადის პროვინციის ვეგა-დე-გრანადის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 99 კმ². მოსახლეობა — 9894 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გრანადის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პინოს-პუენტეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გრანადის მუნიციპალიტეტები
გრანადის ქალაქები
St. John's Church (Saint Petersburg)

St. John's Church (Saint Petersburg)
St. John's Church is a Protestant church in St. Petersburg, Russia. The church is situated at the address 54 ulitsa Dekabristov, close to the Mariinsky Theater. Founded in 1859 to serve the Estonian community living in the city at that time, it is considered Estonia's symbol of independence. It was the place where in 1888 Jakob Hurt made the call to resist the Tsarist government's russification policy and on March 26, 1917, 40,000 Estonians began their march to Tauride Palace demanding national autonomy.
Closed in 1930 by the Soviet government, the belfry and portal was demolished and the building used for warehousing and workshops. The church underwent a $8.61 million renovation beginning in July 2009 and was reconsecrated on February 22, 2011, by the Archbishop of the Evangelical Lutheran Church of Estonia Andres Põder with the Estonian President Toomas Hendrik Ilves in attendance.
As of 2014 St. John's Church belongs to Estonia.
References
Lutheran churches in Saint Petersburg
Churches completed in 1859
19th-century Lutheran churches
Estonian diaspora
Cultural heritage monuments in Saint Petersburg
Burela

Burela is a municipality in the Galician province of Lugo. It is in the comarca of A Mariña. Burela is a coastal town on the shores of the Cantabrian Sea. An extension area of 8.2 square kilometers was created in 1994, following the segregation of the municipality of Cervo. Its fishing port is one of the most important of the Galician coast and has a large fleet of ships. Its economy is based mainly on fishing, in particular, albacore ("bonito del norte") and hake are delivered daily to the rest of Spain. As a result, a canning industry has developed.
Due to the high demand for personnel to work at sea, Burela is a multicultural town which has many residents from Cape Verde and has recently had an influx of immigrants from Peru, Indonesia, and other places. The population grew considerably in the latter part of the twentieth century.
History
The history of Burela dates to pre-Roman times. The oldest evidence of people found in the area was a fort at the end of the cape. The inhabitants of these forts left one of the emblems of the city, a torque, a piece of Iron Age culture, which is currently in the Provincial Museum of Lugo and is also part of the coat of arms of Burela.
The first written reference to Burela is in a document dated back to 1096, where it is referred to as Burellum. The origin of the name Burela is still unknown. Burela got independence from Cervo in 1994.
Near these Iron Age remains is a "vilaris" and a Roman villa. This small settlement gave rise to a rural population that became a parish under the protection of Mary and belongs to the Diocese of Saint Martin of Mondoñedo.
Burela was under the jurisdiction of the church until Felipe II, in 1593, incorporated the jurisdiction of the Royal Crown preserve of the round of St. Mary of Burela and granted a charter in favor of the Bishop of Mondoñedo.
With the Constitution of the Courts of Cadiz (1812) the old jurisdictions and lordships finished and new councils arrived. A list of new councils in 1835 are published in 1835 and the municipalities of San Cibrao and Nois appeared, the latter belonging to the parish of Burela.
Demography
Burela currently has more than 9,000 inhabitants. The population has an average age of 36 years which constitutes the younger half of the province. The population of the town had a large increase in the late 1970s and 80s with the arrival of families from other areas of the peninsula, especially Asturias and Castile and León, due to the settlement of the public company Alúmina Alumino in San Cibrao (now privatized as Alcoa). From this time on, the Cape Verde population began to grow into a community of greater significance.
References
Municipalities in the Province of Lugo
გოლანის მაღლობები

გოლანის მაღლობები (ივრ: רמת הגולן‎ რამატ ჰა-გოლან, არაბ: هضبة الجولان‎, ჰადბატუ ლ-ჯავლან ან مرتفعات الجولان, მურტაფა ატუ ლ-ჯავლან) — სადავო ტერიტორია ახლო აღმოსავლეთში. 1967 წლამდე შედიოდა სირიის პროვინცია კუნეიტრის შემადგენლობაში. ექვსდღიანი ომის მსვლელობისას დაიკავა ისრაელმა. 1981 წელს ისრაელის ქნესეთმა მიიღო კანონი, რომლის საფუძველზეც გამოაცხადა თავისი სუვერენიტეტი ამ ტერიტორიაზე. თუმცა გაეროს უშიშროების საბჭომ თავისი რეზოლუციით არ აღიარა ეს აქტი. როგორც ისრაელი, ისე სირია გოლანის მაღლობებს მიიჩნევენ თავიანთ ტერიტორიად.
რესურსები ინტერნეტში
გოლანის მაღლობების სამართლებრივი სტატუსი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 497
სირიის გოლანი
გოლანის მაღლობები - ებრაული ენციკლოპედია
სირიის გეოგრაფია
ისრაელის გეოგრაფია
აზიის სადავო ტერიტორიები
იტალიური გამოქვაბული

იტალიური გამოქვაბული — ნაგებობა ალექსანდრეს ბაღში, მდებარეობს მოსკოვის კრემლის კედელთან. გამოქვაბული აშენდა ოსიპ ბოვეს არქიტექტურული პროექტის მიხედვით 1820-1823 წლებში.
არქიტექტურა
გამოქვაბული ხელოვნურ გორაკზეა მოთავსებული არსენალის შუა კოშკის ქვეშ. ეს კოშკი არის ბასტიონი, რომელიც შვედების თავდასხმისათვს მოამზადეს. გამოქვაბულის რომანტიკული სილუეტი ვიზუალურად ყოფს კრემლის კედლის ერთიან ხაზს.
ჩაფიქრებული იყო, როგორც 1812 წლის დანგრეული ქალაქის მემორიალი, გამოქვაბული სიმბოლურად აღნიშნავს მოსკოვის აღორძინებას ფერფლიდან.
დორიულ სვეტებზე დაფუძნებული არქიტრავზე გამოსახულია საბრძოლო დიდების სიმბოლოები და ბერძნული მითოლოგიის ზღვის ცხენის, ჰიპოკამპუსის ფიგურები.
გამოქვაბულის ასაშენებლად გამოიყენეს ფრანგების მიერ 1812 წელს დანგრეული ქალაქის შენობების მასალები (ა. სმირნოვა ამას ლეგენდას უწოდებს), თუმცა მასალებს შორის შესაძლებელია დაინახოთ დეტალები ცალკე მდგომი არსენალის შენობის ფასადიდან. ასევე გამოყენებულია სხვა სამშენებლო ნაგავიც. ყველაზე საოცარია, შუა საუკუნეების ქვის ბირთვი, რომელსაც 60 სმ დიამეტრი აქვს.
გამოქვაბულის სამხრეთ ნაწილში არის გასასვლელი დასათვალიერებელ მოედანზე, რომელიც გაფორმებულია ლომის ფუგურით.
არქეოლოგია
2004 წელს დაიწყო გამოქვაბულის სარესტავრაციო სამუშაოები, რომელშიც მონაწილეობდნენ არქოლოგებიც. არქეოლოგების მოლოდინი იყო მინიმალური: რადგან მოსკოვის ეს ნაწილი, მდინარე ნაგლინაიას მარცხენა სანაპირო არასოდეს ყოფილა დასახლებული. თუმცა მიწის ანალიზმა სულ სხვა, მოულოდნელი აღმოჩენები აჩვენა: XV საუკუნის ადამიანის ნარჩენებიდან დაწყებული (შესაძლებელია მიწის ნაკვეთის ნაწილი ძველ სასაფლაოზე მვებარეობდა) XVIII საუკუნის დროინდელი თიხის ქოთნების ნაწილებით დამთავრებული, რომელშიც შეიმჩნეოდა ვანადიუმის კვალი. არქეოლოგებმა ამ ნივთიერების ჭარბი რაოდენობა დაუკავშირეს ამანიტას გვარის სოკოებს.
იხილეთ აგრეთვე
ალექსანდრეს ბაღი (მოსკოვი)
ლიტერატურა
Павильон-руина «Грот». // И. Ю. Юдаков. Московский Кремль. Красная площадь. Путеводитель. Вече, 2007. ISBN 978-5-9533-2395-6
Т. Д. Панова. Грот Александровского сада, археология и… мухоморы. // Природа, № 9, 2005 г.
სქოლიო
მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მოსკოვის ღირსშესანიშნაობები