PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Please Mr. Postman

Please Mr. Postman
„Please Mr. Postman“ — ჯგუფ The Marvelettes-ის სადებიუტო სინგლი, გამოცემული ლეიბლზე Tamla (Motown). იგი აღსანიშნავია ლეიბლის პირველი სიმღერით, რომელიც ბილბორდის ჩარტში #1 პოზიციაზე მოხვდა. სინგლმა ამ პოზიციამდე 1961 წლის ბოლოს მიაღწია. იგი აგრეთვე მოხვდა #1 პოზიციაზე რიტმ-ენდ-ბლუზის ჩარტში. „Please Mr. Postman“ კვლავ იქცა #1 სინგლად, როდესაც 1975 წელს იგი ჩაწერა ჯგუფმა The Carpenters. ეს ვერსია მოხვდა „ბილბორდის“ პირველ პოზიციაზე.
The Beatles-ის ვერსია
The Beatles-ის ვერსია სრულდებოდა 1962 წლის კონცერტებზე. იგი ჩაწერილი იქნა ალბომისთვის With The Beatles, თუმცა იმ დროისთვის უკვე არ სრულდებოდა სცენაზე.
რესურსები ინტერნეტში
The Beatles Bible - ინფორმაცია ჩანაწერებზე
სქოლიო
The Beatles-ის სიმღერები
1963 წლის სიმღერები
ნივშერა

ნივშერა — მდინარე რუსეთში, კომის რესპუბლიკაში; ვიშერის (ჩრდილოეთის დვინის აუზი) მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 215 კმ, აუზის ფართობი 4250 კმ². სათავეს იღებს ოპჩარმის მაღლობზე (ტიმანის ჭიუხი). იკვებება შერეულად, ჭარბობს თოვლის წყლები. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავიდან 25 კმ-ში — 42 მ³/წმ. იყინება ნოემბრის დასაწყისში, ლღვება მაისის დასაწყისში. სანაოსნოა ნავმისადგომ ნივშერამდე (55 კმ).
სქოლიო
კომის რესპუბლიკის მდინარეები
სელიენტი

სელიენტი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14 კმ². მოსახლეობა — 384 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სელიენტის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
იონაგო

იონაგო (იაპ.米子市), ქალაქი იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუს დასავლეთ ნაწილში, ტოტორის პრეფექტურაში. 150.341 მცხოვრები (2007). სარკინიგზო კვანძი. წყალმარჩხი ნავსადგური ნაკანოუმის ლაგუნასთან. მეტალურგია, სასოფლო-სამეურნეო მანქანათმშენებლობა, გემთმშენებლობა და ლითონდამუშავების სხვა დარგები. საფეიქრო (უმთავრესად აბრეშუმის), კვების მრეწველობა. გოგირდის საბადოები.
ლიტერატურა
იაპონიის ქალაქები
ფარსმან I არმაზელი

ფარსმან I არმაზელი
ფარსმანი — ქართლის (იბერიის) მეფე ძვ. წ. II ს-ის 50-იან წწ-ში. ლეონტი მროველის მიხედვით ის არის ქართლის ორმეფობის (იხ. ორმეფობა) მეორე წყვილის წარმომადგენელი. მისი თანამეფე იყო კაოსი. ქართამი, ქართლის ცხოვრების მიხედვით, გარდაიცვალა იმავე წელს და თითქმის იმავე დროს, როდესაც მისი ძმა ბარტომი, ფარსმანმა მემკვიდრეობა მიიღო მამისგან არმაზს, მისმა ბიძაშვილმა კაოსმა ბარტომისგან მცხეთას. ქართული ქრონიკები მას «იარვანდ სომხის ვასალად» თვლის.
გ. მელიქიშვილის აზრით ამ წყვილის ზეობა ძვ. წ. II ს-ის 50-იან წლებში უნდა ყოფილიყო.
პ. ინგოროყვას მიხედვით სერაფიტის სტელის წარწერაში დაცულია ცნობა, რომ ქართლის (იბერიის) მეფე ფარსმანის თანამედროვე არმაზელი პიტიახშის რომაული ზედწოდება იყო პუბლიკი აგრიპა. სწორედ ამ წყვილს მიჩნევს ავტორი ფარსმან/კაოსის წყვილად. მისი აზრით, კაოსი ლათინური სახელწოდების ქართული შემოკლებული ვარიანტია, რომლის სრული ფორმა უნდა იყოს Caius Publicius Agrippa. აქედან გამომდინარე პ. ინგოროყვას აზრით, ფარსმან/კაოსის წყვილს ახ. წ. I-II სს.-ში უნდა ემეფა.
თეიმურაზ ბატონიშვილის მიხედვით იმეფა 43 წელი (44–87).
ოჯახი
მას ჰყავდა ერთადერთი ძე:
აზორკი.
ლიტერატურა
Marie Felicité Brosset, Histoire de Georgie, Sant Petersburg.
სქოლიო
გარდაცვლილი 87
იბერიის მეფეები
ფარნავაზიანები
ხოშტარია

ხოშტარია
საკუთარი სახელი ხოშტარია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
აკაკი ხოშტარია — ქართველი ფინანსისტი, მრეწველი, ქველმოქმედი
ანასტასია ერისთავი-ხოშტარია — ქართველი ნოველისტი
გიორგი ხოშტარია — ქართველი ხელოვნებათმცოდნე, პოლიტიკოსი
დიმიტრი ხოშტარია — მწერალ დუტუ მეგრელის ნამდვილი სახელი და გვარი
ედიშერ ხოშტარია-ბროსე — ქართველი ისტორიკოსი
ელენე ხოშტარია — ქართველი პოლიტოლოგი, პოლიტიკოსი
სიმონ ხოშტარია — ქართველი საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე
ქართული გვარები
ჯანყი გურიაში (ფილმი)

ჯანყი გურიაში (ფილმი)
ჯანყი გურიაში — ალექსანდრე წუწუნავას უკანასკნელი ფილმი. ორსერიიანი ფილმი გადაღებულია ეგნატე ნინოშვილის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით 1928 წელს.
გადაღება
ეგნატე ნინოშვილის რომანი „ჯანყი გურიაში“ წუწუნავას ჯერ კიდევ სცენაზე ჰქონდა დადგმული და მას დიდი აღიარება მოჰყვა. ფილმის გადაღება ლიხაურში მიმდინარეობდა. წუწუნავამ უარი განაცხადა გურული ადათ-წესების, კოლორიტისა და ეგზოტიკის თვითმიზნურ ჩვენებაზე და აქცენტო მთავარ გმირთა სახეების მხატვრულ გამოხატვაზე გააკეთა. ფილმში მრავლადაა მასობრივი სცენები: ხალხმრავალი კრებები და საბრძოლო ბატალიები.
ფილმის წარმოებაში ჩაშვებას მხარს არ უჭერდა სახკინმრეწვის ხელმძღვანელი გერმანე გოგიტიძე. მას მიაჩნდა, რომ ფილმს დიდი დანახარჯები დასჭირდებოდა, წარმატებული კი არ გამოვიდოდა. ბიუჯეტის გადახარჯვის გამო გოგიტიძე თანამდებობიდან გაათავისუფლეს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სსრკ-ის მუნჯი ფილმები
1928 წლის ქართული ფილმები
ალექსანდრე წუწუნავას ფილმები
შავ-თეთრი ფილმები
ისტორიული ფილმები
ეგნატე ნინოშვილის რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
რაჰოტეპი

რაჰოტეპი — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეჩვიდმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1580 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1576 წელს, იმეფა დაახლოებით 4 წელი. კიმ რაიჰოლტი და დერელ ბეიკერი თვლიდნენ, რომ რაჰოტეპი მეჩვიდმეტე დინასტიის დამაარსებელი და მისი პირველი ფარაონი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
XVII დინასტიის ფარაონები
ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტია
ეგვიპტის ფარაონები
ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტიის ფარაონები
პერგამონის საკურთხეველი

პერგამონის საკურთხეველი, ან პერგამონის ალტარი გრანდიოზული სტრუქტურა აგებული ძვ. წ. II საუკუნეში ძველი საბერძნეთის ქალაქ პერგამონში (აგრეთვე ცნობილი როგორც პერგამუმი, დღევანდელი ბერგამა თურქეთში), ჩრდილოდასავლეთ ანატოლიაში, ეგეოსის ზღვიდან 25,74 კმ-ში. ტაძარი ზევსს ეკუთვნოდა.
საკურთხეველი ოსმალეთის იმპერიიდან გერმანელ არქეოლოგთა ჯგუფმა კარლ ჰუმანის ხელმძღვანელობით თავდაპირველი გათხრების ადგილიდან გერმანიაში გაიტანა და ხელახლა ააწყო იგი ბერლინის პერგამონის მუზეუმში XIX საუკუნეში, სადაც მისი ხილვა დღესაც შეიძლება სხვა მონუმენტურ სტრუქტურებთან ერთად, როგორიცაა მილეტის ბაზრის კარიბჭე და ბაბილონის იშთარის კარიბჭე.
ძველი ბერძნული არქიტექტურა
Polyrhachis punctata

Polyrhachis punctata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
პროვანსი

პროვანსი (პროვანსალი/ოქსიტანური: Provença შუასაუკუნეებში ან Prouvènço თანამედროვე მისტრალიურ ან პროვანსალის დიალექტეზე) — ყოფილი რომაული პროვინცია, ამჟამად სამხრეთ-აღმოსავლეთ საფრანგეთის რეგიონი, მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის პირას, იტალიის საზღვართან, პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვანი ნაპირის ადმინისტრაციული რეგიონის ნაწილი.
ისტორია
პროვანსის ტერიტორიაზე ძვ. წ. VI საუკუნეში დაარსდა საბერძნეთის კოლონიები. ძვ. წ. II საუკუნეში დაიპყრეს რომაელებმა, სადაც შექმნეს თავიანთი „პროვინცია“ (აქედანაა სახელწოდება). ფრანგთა იმპერიის დაყოფის შემდეგ (843 წ.) პროვანცი ლოტარს ერგო. 1481 წელს შეუერთდა საფრანგეთს. XVI საუკუნეში რელიგიური ომების დროს იყო ჰუგენოტთა ერთ-ერთი ძირითადი დასაყრდენი (გარდა ქალაქ მარსელისა). საფრანგეთის ბურჟუაზიული რევოლუციის შემდეგ დაიყო დეპარტამენტებთად. ჰქონდა საკუთარი პროვანსული ენა.
ლიტერატურა
ალექსანდრე დიუმა - დედოფალი მარგო; "ნაკადული", თბილისი, 1973; გვ. 714
საფრანგეთის რეგიონები
საფრანგეთის ისტორიული პროვინციები
ფეხსაცმელი

ფეხსაცმელი — ტანსაცმლის ერთ-ერთი ელემენტი, რომელიც იცმევა ფეხებზე და იცავს მას გარემოსგან; ასევე გამოიყენება გარეგნული იერსახის მოკაზმვის მიზნით. ფეხშიშველი სიარული ამჟამად ასოცირდება სიღარიბესთან, თუმცა ზოგიერთი კულტურა მის ტარებაზე დღემდე უარს ამბობს.
ფეხსაცმელსა და ფეხს შორის როგორც წესი ატარებენ წინდებს ან ტრიკოტაჟის სხვა ნაწარმს, თუმცა სულ უფრო ნაკლებად სანდლებისა და თასმიანი ფეხსაცმელების შემთხვევაში. ზოგჯერ ფეხსაცმელი დაკავშირებულია ფეტიშიზმთან, განსაკუთრებით მსუბუქი ფეხსაცმლისა და ბოტების ზოგიერთი სახეობა.
შედარებით ახალი გამოგონებაა გამძლე ფეხსაცმელი, მიუხედავად იმისა, რომ მრავალი უძველესი ცივილიზაცია მორთულ ფეხსაცმელებს ატარებდა. ასევე არსებობდა ზოგიერთი ძველი ცივილიზაცია, რომელიც საერთოდ არ იყენებდა ფეხსაცმელს. რომაელები ფეხსაცმელს უყურებდნენ როგორც ძალაუფლებისა და საზოგადოებაში სტატუსის დასამკვიდრებელ ნივთს, ამიტომ, მას მრავალი რომაელი ატარებდა, გლეხები და მონები კი ფეხშიშველნი დადიოდნენ. შუა საუკუნეებში გამოჩნდა მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი, რომელიც ასევე ასოცირდებოდა ძალაუფლებასთან და სურვილთან, რომ გამოჩენილიყვნენ უფრო მაღლები; ამ დროის ხელოვნების ზოგიერთ ნიმუშზე ხშირად გამოსახავდნენ ფეხშიშველ ადამიანებს სიღარიბის სიმბოლოდ. თუმცა, ამავე დროს, შიშველი ფეხები ბევრ რელიგიაში თავმდაბლობისა და პატივისცემის სიმბოლოა. ფეხსაცმლის გახდა ვინმე უფრო მაღლა მდგომის წინაშე ხშირად ასევე სიმბოლოა მისადმი პატივისცემისა.
ზოგიერთ კულტურაში, სავალდებულოა ფეხსაცმელი გაიხადო სახლში შესვლის წინ, ზოგიერთ რელიგიაში კი ფეხსაცმლის გახდა სავალდებულოა წმინდა შენობა-ნაგებობებში, მაგალითად ტაძარში შესვლის წინ.
ისტორია
შუა საუკუნეებში, ქალიცა და კაციც ატარებდა ხის ფეხსაცმელს, რომელიც თანამედროვე ქუსლიანი ფეხსაცმლის წინაპრად მიიჩნევა. ამავე პერიოდში, ევროპასა და ახალ მსოფლიოში დაბალი კლასის საზოგადოება და მონები ფეხშიშველნი დადიოდნენ. XV საუკუნეში თურქეთში შექმნეს ჩოპინები — ქალის პლატფორმიანი ფეხსაცმელები, რომელთა სიმაღლეც 17,7-20,3 სმ იყო. ამ ფეხსაცმელმა პოპულარობა მოიპოვა ვენეციასა და შემდეგ მთელს ევროპაში; ისინი ჯანმრთელობისა და სოციალური მდგომარეობის სტატუს-სიმბოლოდ ითვლებოდა.
XVI საუკუნეში, დიდებულებმა მაღალქუსლიანი ფეხსაცმლის ტარება დაიწყეს, რათა იმაზე მაღალნი გამოჩენილიყვნენ, ვიდრე იყვნენ; ასე იქცეოდა მაგალითად ეკატერინე მედიჩი და ინგლისის დედოფალი მერი I. 1580 წელს მათ ასევე იცმევდნენ მამაკაცები. თანამედროვე ეპოქაში, მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი ძირითადად ქალების მოდის ნაწილია.
რესურსები ინტერნეტში
The history of footwear
ShoeGuide.Org - A footwear encyclopedia
Britannica: clothing and footwear industry
სქოლიო
ტანსაცმელი
ფეხსაცმელი
ნატო შავლაყაძე

ნატო შავლაყაძე (დ. 15 იანვარი, 1966 ) — ქართველი სამოქალაქო უფლებების დამცველი.
ნატო შავლაყაძე დაიბადა ქ. თბილისში.
დაამთავრა თბილისის აგრარული უნივერსიტეტის ტექნოლოგიური ფაკულტეტი დაკონსერვების ტექნოლოგიის სპეციალობით და ამავე უნივერსიტეტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი. მუშაობდა უფროს ლაბორანტად ეკონომიკისა და მართვის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. არის ქალთა კლუბ „პეონის“ თავმჯდომარე 1998 წლიდან და 2003 წლიდან ხელმძღვანელობს „ძალადობისაგან დაცვის ეროვნულ ქსელს“. ნატო შავლაყაძე არის საქართველოს ქალთა კოალიციის, პატიმართა ვადამდე გათავისუფლების კომისიის, სახელმწიფო და არასამთავრობო სექტორის წარმომადგენლებისაგან შემდგარი ანტიტრეფიკინგული სამუშაო ჯგუფის, ოჯახში ძალადობის აღკვეთის ღონისძიებათა განმახორციელებელი საუწყებათაშორისო საბჭოს წევრი და ადამიანის უფლებათა დაცვის ექსპერტი.
ლიტერატურა
თავისუფლების დღიურები, 2014, რადიო „თავისუფლების“ პროექტი, თბ., 2015, გვ. 232
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1966
დაბადებული 15 იანვარი
ლიბიის რაიონები

ლიბიის რაიონები
ლიბიაში 22 ადმინისტრაციული რაიონია, რომელსაც არაბულად შაბიას (شعبية) უწოდებენ. 1990-იანი წლების ბოლოს, მათ ჩაანაცვლეს მანამდე არსებული ბალადიატის სისტემა.
შაბია ნეოლოგიზმია, რომელიც მხოლოდ კადაფის ლიბიაში გამოიყენებოდა სხვა მრავალ მსგავს ექსკლუზიურ ტერმინთან ერთად. ტერმინი ძირითადში აღნიშნავს რაიონს, რომელიც უმაღლესი დონის ადმინისტრაციული ერთეულია.
2007 წელს, ამჟამინდელმა 22-მა რაიონმა ჩაანაცვლა მანამდე არსებული 32 რაიონის სისტემა.
ამჟამინდელი რაიონებია:
რესურსები ინტერნეტში
Historical population data by district from Universiteitsbibliotheek Utrecht (Library, University of Utrecht), retrieved by WebArchive.
Administrative Map of Libya – Nations Online Project
სქოლიო
ლიბიის რაიონები
სერკადოს პროვინცია (ტარიხა)

სერკადოს პროვინცია (ტარიხა)
სერკადო - პროვინცია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის ცენტრალურ ნაწილში. ესაზღვრება ეუსტაკიო-მენდესის, ხოსე-მარია-ავილესისა და ბურნეტ ო'კონორის პროვინციებს. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 80 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით ასევე 80 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 2 046 კმ²-ია.
მოსახლეობა
2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 153 457 ადამიანს შეადგენდა.
მოსახლეობის 39.4 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა.
პროვინციის ძირითადი ენა ესპანურია. მასზე მოსახლეობის 99.4 % ლაპარაკობს; 11.5 % ასევე კეჩუაზე, 2.4 აიმარაზე და 0.2 % გუარანზე.
მოსახლეობის 26.0 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 39.4 %-ს სასმელი წყალი. (1992)
მოსახლეობის 12.2 % დაკავებულია სოფლის მეურნეობაში, 0.1 % მაღაროებში, 11.5 % მრეწველობაში, 76.2 % მომსახურების სფეროში. (2001)
მორწმუნეთა 89.6 % კათოლიკეა, 6.3 % პროტესტანტი. (1992)
დაყოფა
პროვინცია შედგება მხოლოდ ერთი მუნიციპალიტეტისაგან, რომელიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია ტარიხა.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
პროვინციის რუკა
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი
ტარიხას დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები
ტარიხას დეპარტამენტის პროვინციები
Antigua and Barbuda at the 1996 Summer Olympics

Antigua and Barbuda at the 1996 Summer Olympics
Antigua and Barbuda competed at the 1996 Summer Olympics in Atlanta, United States.
Athletics
Men
Track & road events
Women
Track & road events
Canoeing
Sprint
Men
Women
Cycling
Mountain Bike
Men
Sailing
Open
See also
Antigua and Barbuda at the 1995 Pan American Games
References
Official Olympic Reports
sports-reference
Nations at the 1996 Summer Olympics
1996
Olympics
ეტრაპი

ეტრაპი (მრ.რ. etraplar) — თანამედროვე თურქმენეთის მეორე დონის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. ეტრაპებად იყოფა უფრო მსხვილი ადმინისტრაციული ერთეული ველაიათი. ეტრაპების საზღვრები თანხვდება თურქმენეთის სსრ-ს ოლქების რაიონებს. ეტრაპები შედგება ადგილობრივი დაქვემდებარების ქალაქების, დაბებისა და გენგეშლიკებისაგან (თემებისაგან, სადაც გაერთიანებულია ერთი ან რამდენიმე სოფელი). გენგეშლიკი ასრულებს საბჭოთა პერიოდის სასოფლო საბჭოს ფუნქციებს. ეტრაპების ხელმძღვანელებს ნიშნავს პრეზიდენტი.
ლიტერატურა
Закон Туркменистана от 18 апреля 2009 года «О порядке решения вопросов административно-территориального устройства Туркменистана, присвоения наименований и переименования государственных предприятий, организаций, учреждений и других объектов»
თურქმენეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სირიაში

იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სირიაში
2016 წლის მონაცემებით სირიაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 6 ძეგლია, რაც საერთო რაოდენობის 0,6 %-ია (სულ 1052).
2013 წლიდან სირიის ყველა ობიექტი საფრთხის ქვეშ მყოფი ძეგლების სიაშია. ამის მიზეზი გახდა 2011 წლიდან ქვეყანაში მიმდინარე სამოქალაქო ომი, რომლის მსვლელობისას ისლამურმა სახელმწიფომ დაიკავა ქვეყნის ტერიტორიის დიდი ნაწილი, რომლის წარმომადგენლებმაც გაანადგურეს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები არა მარტო სირიაში, არამედ ერაყშიც. ძეგლები სერიოზულად დაზიანდა ან საერთოდ განადგურდა.
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
ობიექტების გეოგრაფიული მდებარეობა
რესურსები ინტერნეტში
იუნესკოს ოფიციალური საიტი. სირიის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სირიაში
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობა
Levani Kavjaradze

Levani Kavjaradze (born 21 July 1996) is a Georgian Greco-Roman wrestler. In 2019, he won one of the bronze medals in the 63 kg event at the 2019 European Wrestling Championships held in Bucharest, Romania.
Major results
References
External links
Living people
1996 births
Place of birth missing (living people)
Male sport wrestlers from Georgia (country)
European Wrestling Championships medalists
21st-century people from Georgia (country)
გზა

გზა — გასასვლელი, მიმართულება, ან გზა მიწის ორ ადგილას, რომელიც, როგორც წესი, არის უკვე ასფალტირებული ან სხვაგვარად განვითარებული, რათა შეეძლოს მგზავრს მოძრაობა რამდენიმე სატრანსპორტო საშუალებით, ეს შეიძლება იყოს ცხენი ან ავტომობილი. თანამედროვე მაგისტრალები და წრიული გზები საშუალებას იძლევა სწრაფად მივიდეთ ერთი ადგილიდან მეორემდე ისე, რომ ქალაქის ცენტრსაც გვერდი ავუაროთ, სადაც დიდი მოძრაობაა და საცხოვრებელ რაიონებსაც. თუმცა, ბევრს მიაჩნია, რომ ახალი გზების მშენებლობას ტრანსპორტის რაოდენობის ზრდა მოსდევს, ეს კი გარემოს ზედმეტ დაბინძურებს იწვევს, ამიტომ ადგილობრივი მცოხვრებლები ხშირად სერიოზულ პროტესტს გამოთქვამენ მათ რაიონში ახალი გზის მშენებლობის გამო.
ავტოტრასა დიდი გზაა, რომელზეც ორივე მიმართულებითაა მოძრაობა. ჩქაროსნული გზატკეცილებისგან განსხვავებით, მასზე გზაჯვარედინებიც არის და შემოვლითი გზებიც. ქალაქის წრიული საავტომობილო გზა ქალაქის ცენტრისა და საცხოვრებელი რაიონებისათვის გერდის ავლის საშუალებას იძლევა. სოფლის მიდამოებში ვიწრო, მიხვეულ–მოხვეული გზებია, რომლებიც ხშირად უძველესი გზების მარშრუტებს მიჰყვება.
ავტომაგისტრალი
ავტომაგისტრალი ჩქაროსნული გზატკეცილია, რომელსაც ორივე მხარეს რამდენიმე სამოძრაო ზოლი მიუყვება. ცენტრში კი — გამყოფი ზოლი. მას არც მკვეთრი მოსახვევი აქვს არც ციცაბო აღმართები, არც გზაჯვარედინები და არც შემოსასვლელი გზები. ავტომაგისტრალზე შეუჩერებლად შეიძლება დიდი მანძილის გავლა. ავტომაგისტრალის სისტემა ბევრ ქვეყანაში დიდი ქალაქებს აკავშირებს ერთმანეთთან.
გზების ისტორია
პირველი მოკირწყლული გზები მესოპოტამიაში დღევანდელ ერაყში დაიგო დაახლოებით ძვ.წ. 2200 წელს. ორი ათასი წლის შემდეგ, რომაელებმა ქვის მოკირწყლული მტკიცე, სწორი გზების მშენებლობა დაიწყეს. ეს გზები ერთმანეთთან აერთებდა იმპერიის სხვადასხვა ნაწილებს და ჯარის ევროპასა და ჩრდილოეთ აფრიკაში სწრაფად გადაადგილების საშუალებას აძლევდა. XV და XVI საუკუნეებში სამხრეთამერიკელმა ინკებმა გზატკეცილებისა და ვიწრო გზების საოცარი ქსელი შექმნეს.
1800–იანი წლების დასაწყისში ჯონ მაკ–ადამმა გზების მშენებლობის ახალი ხერხი გამოიგონა. მომავალი გზების ნიადაგს წრეტდნენ და ხრეშით ფარავდნენ. შემდეგ ზედაპირის გასამაგრებლად ასფალტის ან ბიტუმის დამატება დაიწყეს, რის შედეგადაც გზა მოსახერხებელი გახდა ავტომანქანების რეზინის საბურავებისათვის.
ლიტერატურა
ოქსფორდის დიდი საბავშვო ენციკლოპედია, ქართული გამოცემა შევსებული და განახლებული 2011 წელს, გვ. 100, ISBN 978-99940-34-47-5
გზა
უბერაბა

უბერაბა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 823 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერაბის შემადგენლობაში.
2021 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 340 277 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4 523 957 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
სქოლიო
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ასურეთული შავი

ასურეთული შავი, ასურეთული, შალა, შალ იზიუმი, შალის ყურძენი, შალის შავი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან.
ნაპოვნია გარეულ ვაზებს შორის ასურეთის ტყეში გერმანელი კოლონისტის გვარად შალის მიერ. როგორც უხვმოსავლიანი ჯიში იგი სწრაფად გავრცელდა ქვემო ქართლში და ადგილობრივი გერმანელები მას მპოვნელის სახელით მოიხსენიებდნენ: „შალის ყურძენი“ და „შალის შავი“.
აკადემიკოსმა სოლომონ ჩოლოყაშვილმა „ასურეთული“ უწოდა, იმ სოფლის სახელი, რომელშიც თავიდანვე იყო გავრცელებული. რ. კიკაჩეიშვილის (1963) აზრით, იმ ტყის მიდამოებში, სადაც შალმა ეს ჯიში იპოვა, ვენახები არ არის. ამიტომ შეიძლება ვიფიქროთ, რომ იგი ძველქართული ჯიშია, რომელიც დამპყრობთა მიერ განადგურებულ ტერიტორიაზე უპატრონოდ დარჩა და გაგარეულდა“.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ფორმის, სამ-ხუთ ნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ძალიან სუსტადაა აბლაბუდისებრად შებუსული. ყვავილი მდედრობითი სქესისაა. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე დიდია. ცილინდრულ-კონსური, ხშირად უფორმო, დატოტვილი და მხრიანი, კუმსი ან ძლიერ კუმსი, გვხვდება თხელი მტევნებიც. მტევნის სიკუმსე ყვავილის განაყოფიერების ინტენსივობაზეა დამოკიდებული. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სრულ სიმწიფეში მუქი იისფერი, შავში გარდამავალი. კანი თხელი და მკვრივი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი საკმაოდ ხორციანი და წვნიანია, წვენი შეუფერავია, გემო — ტკბილი და სასიამოვნო.
ჯიში საშუალო ან საშუალოზე ძლიერი ზრდისაა, ხელოვნურად განაყოფიერების შემთხვევაში უხვმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის მეორე ნახევრიდან შედის. ასურეთული შავის სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 154-160 დღეა. მტევნის საშუალო წონა 200 გრამამდეა, კარგად განაყოფიერების პირობებში კი 500 გრამია. საჰექტარო მოსავლიანობა საშუალოდ 20.0-30.0 ტონაა, ხოლო განაყოფიერების გარეშე 9.0-13.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 17-18.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7-8.5 გ/ლ-ს.
მიიღება ღია წითელი ფერის სუფრის მშრალი ღვინო, რომელიც ხასიათდება ხალისიანი მჟავიანობითა და კარგი გემოთი.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 50
ქართლის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ისრაფილ-ბეკ იედიგაროვი

ისრაფილ-ბეკ იედიგაროვი
ისრაფილ-ბეკ ჰასან-ბეკ ოღლი იედიგაროვი, ედიგარ-ბეკი (დ. 7 აგვისტო, 1888, თბილისი, — გ. 1939) — ბორჩალოელი აზნაური; რუსეთის, საქართველოს და პოლონეთის არმიების ოფიცერი.
ისრაფილ-ბეკი დაიბადა ბორჩალოს მაზრის ცნობილ მემამულეთა და სამხედრო მოსამსახურეთა ოჯახში (იედიგაროვები, ედიგაროვები, ასევე იედიგარაშვილები). პაპამისი ისრაფილ-ბეკი იყო რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი და ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების დამფუძნებელი წევრი. ისრაფილ-ბეკ უმცროსმა დაამთავრა თბილისის კადეტთა კორპუსი (1905) და საიმპერატორო პაჟთა კორპუსი (1910). სამხედრო სამსახურში ირიცხებოდა 1908 წლიდან. პირველი მსოფლიო ომის (1914-1918) დროს ნიჟეგოროდის მე-17 დრაგუნთა პოლკის შემადგენლობაში მონაწილეობდა ბრძოლებში პოლონეთის, კავკასიის და რუმინეთის ფრონტებზე. ომის დასასრულს ჰქონდა შტაბ-როტმისტრის წოდება.
1918 წელს ისრაფილ-ბეკი შეუერთდა დამოუკიდებელი საქართველოს შეიარაღებულ ძალებს. ჰქონდა მაიორის, შემდეგ პოდპოლკოვნიკის ჩინი. ერთხანს ხელმძღვანელობდა ბორჩალოს მაზრაში სამხედრო კონტრდაზვერვის განყოფილებას, იყო ამავე მაზრის იალაღთა გამგე. მონაწილეობდა სომხეთთან (1918) და საბჭოთა რუსეთთან (1921) ომებში. ამ უკანასკნელი კონფლიქტის დროს მეთაურობდა წითელი არმიის წინააღმდეგ მოქმედ 200-კაციან მუსლიმურ ცხენოსან რაზმს. საქართველოს იძულებითი გასაბჭოების შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა ჯერ თურქეთში, შემდეგ — პოლონეთში. იედიგაროვი, როგორც ქართველი ოფიცერი, კონტრაქტით ჩაირიცხა პოლონეთის არმიაში და პოდპოლკოვნიკის წოდებას მიაღწია. გარდაიცვალა 1939 წელს. დაკრძალულია ვარშავის მუსლიმურ სასაფლაოზე. დაჯილდოებული იყო წმ. ვლადიმერის IV (ხმლებითა და ბაბთით, 1915), წმ. ანას IV (წარწერით „მამაცობისთვის“, 1915) და III (ხმლებითა და ბაბთით, 1915), წმ. სტანისლავის III (ხმლებითა და ბაბთით, 1915) და II (ხმლებით, 1916) ხარისხის ორდენებით.
რესურსები ინტერნეტში
ისრაფილ-ბეკ იედიგარის ბრძოლა საქართველოს დამოუკიდებლობისთვის/მ. გვაძაბია // ნეტგაზეთი. – 15 მარტი, 2023.
Бек-Иедигаров Исрафим Гасанович. Офицеры РИА.
Бек-Иедигаров Исрафим. Документы о награждениях. Памяти героев Великой войны 1914–1918. Департамент Министерства обороны Российской Федерации по увековечению памяти погибших при защите Отечества.
დაბადებული 7 აგვისტო
დაბადებული 1888
თბილისში დაბადებულები
გარდაცვლილი 1939
ქართველი აზნაურები
რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
საქართველოს აზერბაიჯანელები
სენტ-ეტიენი

სენტ-ეტიენი — ქალაქი ცენტრალურ საფრანგეთში. 2005 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 175 700 ადამიანს, მას საფრანგეთის ქალაქებს შორის მოსახლეობის მიხედვით 16-ე ადგილი უკავია. საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 2 197 ადამიანი. ფართობი 79.97 კმ². ვრცელდება ზღვის დონიდან 422–1 117 მ სიმაღლეზე. დასახლებული პუნქტიდან 60 კილომეტრში მდებარეობს ქალაქი ლიონი. ყველაზე ცხელი თვეებია ივლისი და აგვისტო, ხოლო ყველაზე ცივი — იანვარი და თებერვალი. სენტ-ეტიენი არის რონა-ალპების რეგიონის და ლუარას დეპარტამენტის დასახლებული პუნქტი.
დაძმობილებული ქალაქები
რესურსები ინტერნეტში
City council website
Tourist board official website
სქოლიო
საფრანგეთის ქალაქები
ქმოსტი

ქმოსტი — ნასოფლარი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ხევსურეთის თემში. მდებარეობს მდინარე როშკისწყლის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1970 მ. დუშეთიდან 74 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები