PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ნესტორ მალაზონია

ნესტორ მალაზონია
ნესტორ გლახუნას ძე მალაზონია (დ. 22 დეკემბერი, 1892, სოფელი მამათი — გ. 22 დეკემბერი, 1983, იქვე) — ქართველი პოეტი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
ნესტორ მალაზონია 1892 წლის 12 ოქტომბერს დაიბადა სოფელ მამათში ღარიბი გლეხის, გლახუნა მალაზონიას ოჯახში. ჰყავდა 8 დედმამიშვილი. 1905 წელს დაამთავრა სოფლის ორკლასიანი სკოლა. შემდეგ გადავიდა ოზურგეთში და მუშაობდა სახარაზოში. იქვე სწავლობდა საქალაქო სასწავლებელში (დღევანდელი მეორე საჯარო სკოლა). 1907 წელს მოსწავლეთა რეულობის გამო სასწავლებელი დახურეს და სკოლა ვერ დაასრულა. სიყმაწვილეში, 1908-1911 წლებში მუშაობდა ძიმითის სასოფლო სამმართველოს შიკრიკად და სკოლის დამლაგებლად, თან ემზადებოდა სამასწავლებლო სემინარიაში შესასვლელად. 1912 წელ შევიდა ხონის სამასწავლებლო სემინარიაში, სადაც სწავლობდა 1918 წლამდე, 1914-1917 წლების გამოკლებით, როდესაც პირველი მსოფლიო ომის გამო არმიაში იყო გაწვეული. მსახურობდა ტამბოვში და გერმანიის ფრონტზე. 1915 წლის აპრილში მიიღო ჭრილობა და ორი თვის მკურნალობის შემდეგ დაბრუნდა სოფელში. შემდეგ ჩარიცხეს 221-ე სათადარიგო ბატალიონში, ბათუმში, სადაც მოუსწრო თებერვლის რევოლუციამ და დემობილიზაციამ. იმავე წელს დაბრუნდა სემინარიაში, მაგრამ მამისა და ძმის გარდაცვალების, ასევე ხელმოკლეობის გამო, 1918 წელს შეწყვიტა სწავლა და დაბრუნდა სოფელში.
1919 წლის 1 იანვარს დაიწყო მასწავლებლად მუშაობა ჯერ აცანის, შემდეგ მამათის სკოლებში. 1910-1923 წლებში იყო სოციალისტ-ფედერალისტების წევრი. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 1921 წლიდან. 1925 წლიდან ნესტორ მალაზონიამ მუშაობა ბათუმში განაგრძო, სადაც თავდაპირველად ინდუსტრიულ ტექნიკუმის აღმზრდელ-მასწავლებელი იყო. 1930 წელს დაინიშნა განათლების მუშაკთა კავშირის საოლქო გამგეობის პასუხისმგებელ მდივნად, ხოლო 1931 წლიდან თავმჯდომარედ. 1933-1935 წლებში იყო ხულოს რაიონული გაზეთის რედაქტორი; 1935-1937 წლებში აჭარის განათლების კომისარიატის კადრების გამგე; 1937-1938 წლებში იყო გაზეთ „საბჭოთა აჭარის“ ღამის რედაქტორი 1938-1941 წლებში ბათუმის სახელმწიფო გამომცემლობის წარმოების უფროსი; 1941-1951 წლებში გაზეთ „საბჭოთა აჭარის“ სტილისტ-მთარგმნელი; 1951 წლიდან გამომცემლობა „სახელგამის“ რედაქტორი.
სამეცნიერო-ჟურნალისტიკური მოღვაწეობის პარალელურად აქტიურად იყო დაკავებული პოეტური მოღვაწეობით, 1926 წელს გამოაქვეყნა პირველი ლექსი, 1934 წლიდან მწერალთა კავშირის წევრია. ავტორია წიგნებისა: „პატაკი ოქტომბერს“, (ლექსების კრებული) „გულიზარი“ (პოემა), „გულის ხმა“ (ლექსების კრებული), „ჩვენი ყვავილები“ (საბავშვო ლექსების კრებული) , „თაგვი: აჭარული ზღაპარი“, „დაბადებულან გმირები“ (ლექსების კრებული), „რჩეული“ (ლექსების კრებული).
დაჯილდოებულია მედლით „მამაცური შრომისთვის“, ნესტორ მალაზონიას სახელი ეწოდა ქუჩას ქალაქ ბათუმში.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი პოეტები
დაბადებული 1892
გარდაცვლილი 1984
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
ქართველი პედაგოგები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
მოკოლოდის ნაკრძალი

მოკოლოდის ნაკრძალი — კერძო, არამომგებიანი ნაკრძალი ბოტსვანის სამხრეთ ნაწილში. ნაკრძალი 1994 წელს დააარსა ფონდმა Mokolodi Wildlife Foundation. ნაკრძალი 30კმ²-ის ფართობს მოიცავს. ნაკრძალის ტერიტორიაზე სხვადასხვა სახეობის ფრინველი, ცხოველი და რეპტილია ბინადრობს, რომელთა ნაწილი იშვიათ და დაუცველ სახეობას მიეკუთვნება, ხოლო ნაწილი გადაშენების პირასაა. მოკოლოდის ნაკრძალი ეროვნული პროგრამის განხორციელებას უწყობს ხელს, რომლის მიზანის თეთრი მარტორქების პოპულაციის დაცვაა.
მოკოლოდის ველური ბუნების ფონდის უმთავრესი მიზანი გარემოსდაცვითი და კონსერვაციის შესახებ განათლების ამაღლებაა. პარკის ტერიტორიაზე სხვადასხვა სახეობის არსება ბინადრობს: სამხრეთული თეთრი მარტორქები, სამხრეთ აფრიკული ლეოპარდები, სამხრეთ აფრიკული ჟირაფები, ზებრები, ანტილოპები, სპილოები, კუდუები, ლაქებიანი ავაზები, ლეოპარდები და იმპალები. პარკი თავშესაფრის სახით შეიქმნა, სადაც ბილიკთა ქსელია გაყვანილი, რომელიც ველური ბუნების ახლოდან ნახვის შესაძლებლობას იძლევა.
რესურსები ინტერნეტში
Official Website
სქოლიო
ბოტსვანის ეროვნული პარკები
ბოტსვანის დაცული ტერიტორიები
1994 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატივა

კატივა — ქალაქი პანამაში, კოლონის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 34 282 ადამიანს შეადგენს.
იხილეთ აგრეთვე
პანამის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
World Gazeteer: Panama – World-Gazetteer.com
პანამის ქალაქები
იენიქენდი (ყუბის რაიონი)

იენიქენდი (ყუბის რაიონი)
იენიქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1009 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti
სქოლიო
ყუბის რაიონის სოფლები
ავალიშვილები

ავალიშვილები — ფეოდალური საგვარეულო საქართველოში. დაწინაურდა XV–XVI საუკუნეების ძველი თორის მხარეში (ახლანდელი ბორჯომის ხეობა). აქ ჩამოყალიბდა ავალიშვილების სათავადო (საავალიშვილო), რომლის ცენტრი სოფ. სადგერი იყო. საავალიშვილო 1535–1545 წლებში იმერეთის სამეფოში შედიოდა, 1545 წლიდან — სამცხე-საათაბაგოში. XVI საუკუნის 70-80 წლებში ოსმალებმა დაიპყრეს. XVII საუკუნეში ავალიშვილების ერთი ნაწილი შიდა ქართლში, კახეთსა და იმერეთში გადასახლდა, საკუთარ მიწა-წყალზე დარჩენილი გამაჰმადიანდნენ და ბეგების წოდება მიიღეს. ქართლში გადასული ავალიშვილები ტაშისკარში, სურამში, არადეთში, ბრეთსა და აბისში დამკვიდრდნენ. კახეთში გადასულები — კაკაბეთში, კალაურში, თელავსა და ჩუმლაყში. იმერეთის ავალიშვილები დაკნინდნენ და აზნაურებად იქცნენ. ქართლ-კახეთის ავალიშვილები იყვნენ ეპისკოპოსები, ეკავათ მოურავთა, ეშიკაღასბაშთა, მეითართა და სხვა თანამდებობები.
ლიტერატურა
საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
ძარი

ძარი — სოფელი საქართველოში, მდებარეობს მდინარე ყორნისისწყლის (აღმოსავლეთის ფრონის მარცხენა შენაკადი) სათავეში. ზღვის დონიდან 1200 მეტრი, ცხინვალიდან 12 კილომეტრი. თემის ცენტრი (სოფლები: ბრილი, გარდანთა, დამპალეთი, ზემო დოდოთი, კვერნეთი, მებრუნე, რუსთავი, ქვემო დოდოთი, ჩელეხსათა, ჯაბიტა).
ისტორია
1847 წლის მონაცემებით შედიოდა ყორნისის ხეობის სოფლებში და დასახლებული იყო ეთნიკური ოსებით. 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის მიერ და დე ფაქტოდ აკონტროლებს ე. წ. სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა. სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფით შედის ცხინვალის რაიონში.
მოსახლეობა
ლიტერატურა
სქოლიო
საქართველოს ოკუპირებული სოფლები
ძარის თემის სოფლები
Camponotus variegatus flavotestaceus

Camponotus variegatus flavotestaceus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
Quercus laurina

Quercus laurina — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია მექსიკაში.
იხილეთ აგრეთვე
მარადმწვანე მუხა
რესურსები ინტერნეტში
მუხა
პანამის დროშა

პანამის დროშა — პანამის სახელმწიფო სიმბოლო გერბსა და ჰიმნთან ერთად. პანამის დროშა ოფიციალურად მიიღეს 1903 წლის 20 დეკემბერს. 1904 წელს იგი დროებით დაამტკიცა დამფუძნებელმა კრებამ. 1925 წლის 25 მარტს დროშა საბოლოოდ მიიღეს.
სიმბოლური მნიშვნელობა
ლურჯი და წითელი ფერები წარმოადგენს პანამის კონსერვატიულ და ლიბერალურ პარტიებს, ამასთანავე, ლურჯი ფერი წყნარი ოკეანისა და კარიბის ზღვის სიმბოლოა, წითელი კი — ქვეყნის თავდაცვისათვის დაღვრილი სისხლისა. თეთრი წარმოადგენს მშვიდობას. ლურჯი ვარსკვლავი განასახიერებს სიწმინდესა და სამოქალაქო პატიოსნებას, წითელი — სამართლიანობას.
იხილეთ აგრეთვე
პანამის გერბი
პანამის ჰიმნი
ჩრდილოეთ ამერიკის დროშები
სამხრეთ ამერიკის დროშები
რესურსები ინტერნეტში
მსოფლიოს დროშები - პანამის ისტორიული დროშები - პანამის დროშა
მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
პანამის ეროვნული სიმბოლოები
უებსტერი (უისკონსინი)

უებსტერი (უისკონსინი)
უებსტერი — სოფელი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბარნეტის ოლქის შემადგენლობაში.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფლის მოსახლეობა 653 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 143.2 კაცი/კმ².
ფართობი 4.56კმ².
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ბარნეტის ოლქის დასახლებები
ასანუმა ინეძირო

ასანუმა ინეძირო (დ. 27 დეკემბერი, 1898 ― გ. 12 ოქტომბერი, 1960) — იაპონიის სოციალ-დემოკრატიული მოძრაობის მოღვაწე. 1923 დაამთავრა ვასედის უნივერსიტეტი. 1925-1940 ეკავა ხელმძღვანელო პოსტები იაპონიის სოციალ-დემოკრატიულ პარტიებში. ასანუმამ აქტიური მონაწილეობა მიიღო იაპონიის სოციალისტური პარტიის (ისპ) შექმნაში (1945 წლის ნოემბერი). 1948-1951, 1955-1960 წლებში იყო ისპ ცაკ-ის გენერალური მდივანი. 1951-1955 წლებში — იაპონიის მემარჯვენე სოციალისტური პარტიის ცაკ-ის თავმჯდომარე. 1935 წლიდან ცხრაჯერ იქნა არჩეული პარლამენტში. 1958-1960 წლებში იყო იაპონია-აშშ-ის „უშიშროების ხელშეკრულების“ წინააღმდეგ ბრძოლის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. გადაჭრით გამოდიოდა ამერიკის იმპერიალიზმისა და იაპონიის რეაქციის წინააღმდეგ. მოკლა ფაშისტმა ტერორისტმა.
რესურსები ინტერნეტში
იაპონელი პოლიტიკოსები
დაბადებული 27 დეკემბერი
დაბადებული 1898
გარდაცვლილი 12 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1960
ოლიაური

ოლიაური — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის აროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 3 კმ². მოსახლეობა — 286 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ოლიაურის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ლეჩქოფის განძი

ლეჩქოფის განძი — ბრინჯაოს ცულების სამი განძი. აღმოჩენილია სხვადასხვა დროს სოხუმის დასავლეთ ნაწილში, სოფელ ლეჩქოფის ტერიტორიაზე.
პირველი განძი შემთხვევითაა აღმოჩენილი 1930 წელს, მიწის სამუშაოების დროს პ. მამფორიას ნაკვეთში. განძის შემადგენლობაში შედიოდა სხვადასხვა ტიპის ბრინჯაოს 15 ცული. სადღეისოდ შემორჩენილია მხოლოდ 2, რომლებიც დაცულია აფხაზეთის სახელმწიფო მუზეუმის ფონდებში.
1933 წელს გამოვლინდა ლეჩქოფის მეორე განძი, რომელშიც შედიოდა ბრინჯაოს ცული და რამდენიმე სეგმენტური იარაღი. სხვა მონაცემები ამ განძის აღმოჩენის შესახებ არ მოიპოვება. დაცულია აფხაზეთის სახელმწიფო მუზეუმის ფონდებში. ეს ორივე განძი თარიღდება ძვ. წ. I ათასწლეულის საწყისი პერიოდით.
1961 წელს აღმოჩნდა მესამე განძი, რომელიც აფხაზეთის სახელმწიფო მუზეუმს გადასცა ვინმე მეთოდე ჯაკობიამ. ცულები ნაპოვნია გზის მშენებლობისას. განძის შემადგენლობაში შედის სამი ყუამილიან-ყუადაქანებული და ერთი კოლხური ცულის პროტოტიპი. ეს განძი ერთ გარკვეულ ადგილზე სხვადასხვა დროსაა აღმოჩენილი, მაგრამ განძად ან განძის შემადგენელ ნივთებად არის მიჩნეული. ერთ-ერთ ყუამილიან-ყუადაქანებულ ცულს აქვს მომრგვალებული პირი და თანაბარი სიგრძის ტანი. მეორე ნიმუშიც ასეთივეა, მაგრამ მას უფრო ფართო პირი და სუსტად დანაკვთული ნიღრები აქვს. ორივე ცულს აქვს ოთხწახნაგა ტანი, მესამე ცულს – საკმაოდ განიერი პირი. ტანის განაკვეთი ოვალურია. მეოთხე ნიმუში იმეორებს ლიხნის განძის I ჯგუფის ცულების ფორმას, ოღონდ უფრო მარტივია. იგი ძალიან წააგავს ურეკის ოვალურხვრელიან პატარა ზომის კოლხური ცულის პროტოტიპს.
არქეოლოგ დ. ქორიძეს ლეჩქოფის 1961 წლის განძი მიაჩნია ურეკის განძის მასალების სინქრონიულად და ძვ. წ II ათასწლეულის I ნახევრით ათარიღებდა (ძვ. წ. XVIII– XVII სს.). მისი ასაკი უნდა განისაზღვროს ძვ. წ. XVI–XV საუკუნეებით. ლეჩქოფის 1961 წლის განძის მასალები ინახება სოხუმში, აფხაზეთის სახელმწიფო მუზეუმის ფონდებში.
ლიტერატურა
აფაქიძე ჯ., აფხაზეთის გვიანბრინჯაო-ადრერკინის ხანის განძები, აფხაზეთი I, თბ., 2006; ქორიძე დ., კოლხური კულტურის ისტორიისათვის, თბ., 1965; მ ისივე, ლიხნის განძი და კოლხურ-ყობანური ცულების გენეზისის საკითხისათვის. სსმმ, XXX-B, თბ., 1968; Воронов Ю., Археологическая карта Абхазии. Сух., 1969.
რესურსები ინტერნეტში
ლეჩქოფის განძი
საქართველოში აღმოჩენილი განძები
Pantar, Lanao del Norte

Pantar, Lanao del Norte
Pantar, officially the Municipality of Pantar (Maranao: Inged a Pantar; ), is a 5th class municipality in the province of Lanao del Norte, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 26,599 people.
History
The town was created and detached from the municipality of Balo-i on June 11, 1978, by virtue of Presidential Decree No. 1551. Its first appointed mayor and first elected mayor was Judge Cosain D. Campong, a primer.
Presidential Decree No. 1551, 11 June 1978, Section 1:
Geography
Barangays
Pantar is politically subdivided into 21 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Bangcal
Bubong Madaya
Bowi
Cabasaran
Cadayonan
Campong
Dibarosan
Kalanganan East
Kalanganan Lower
Kalilangan
Lumba-Punod
Pantao-Marug
Pantao-Ranao
Pantar East
Poblacion
Pitubo
Poona-Punod
Punod
Sundiga-Punod
Tawanan
West Pantar
Climate
Demographics
Economy
References
External links
Pantar Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Lanao del Norte
Establishments by Philippine presidential decree
ნებჯეფარა

ნებჯეფარა
ხახერეუერე — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. ხახერეუერე დაახლოებით ძვ.წ. 1694 წლის ბოლოსთვის მეფობდა, უცნობია თუ რამდენ ხანს იმეფა მან, როდის დაიწყო ან როდის დასრულდა მისი მმართველობა.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტია
მეთოთხმეტე დინასტიის ფარაონები
ეგვიპტის ფარაონები
ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტიის ფარაონები
ჩუპაკაბრა

ჩუპაკაბრა (ესპანურად სიტყვასიტყვით ნიშნავს „თხის მწოვს“) — თქმულებით გადმოცემული არსება, რომელიც ამერიკის დაუსახლებელ ნაწილებში ბინადრობს. გადმოცემის თანახმად იგი შემჩნეული ყავთ პუერტო-რიკოში. ეს სახელი მას შეარქვეს მისი ნადირობის სტილის გამო. იგი უტევს ცხოველებს და სისხლს წოვს მათ, ყველაზე ხშირად მისი მსხვერპლი სწორედ თხაა. აღწერილობით, იგი არის საშუალო ზომის ცხოველი, არა უმეტესი პატარა დათვისა, რომელსაც კისრიდან კუდამდე ხერხემლის ძვლები აქვს ამოზნექილი. ჩუპაკაბრა არაერთხელ შეუმჩნევიათ ამერიკის ფარგლებში. პირველი შემთხვევა დაფიქსირდა 1995 წელს პუერტო-რიკოში. ასევე ჩილესთან ახლოს, არგენტინაში, ბოლივიაში და ასევე ამერიკის კონტინენტების საზღვრებს გარეთაც — რუსეთსა და ფილიპინებში. 1995 წელს პუერტო-რიკოში, მისი შეტევის დროს იპოვეს 8 მკვდარი ცხვარი, თითოს 3 ნახვრეტი ჰქონდა მკერდის არეში და სისხლისგან იყვნენ დაცლილები. რამდენიმე თვის შემდეგ კანოვანასში, თვითმხილველმა დაინახა უცნაური არსება მათ ეზოში, იქ კი 150-ზე მეტი მკვდარი ცხოველი დახვდა. ასეთი შემთხვევები გახშირდა კუნძულის გარშემო და ბევრმა ფერმამ დაკარგა საქონელი.
სხვადასხვა ქვეყანაში ჩუპაკაბრას სხვადასხვა მითოლოგიურ თუ ლეგენდარულ არსებას უკავშირებენ, რომლებიც მსგავსი აღწერილობის არიან. ბიოლოგების და მკვლევრების განცხადებით, ჩუპაკაბრას არსებობა უბრალოდ პოპულარული ლეგენდაა.
რესურსები ინტერნეტში
ჩუპაკაბრა
სქოლიო
ამერიკის ფოლკლორის ლეგენდარული არსებები
ლათინური ამერიკის ლეგენდარული არსებები
პუერტო-რიკის ფოკლორი
პატია (კაუკა)

პატია (კაუკა)
პატია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კაუკის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 33.195 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 723 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კაუკის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
კაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ტრასტამარას დინასტია

ტრასტამარას დინასტია (ესპ. Casa de Trastámara) — ესპანეთის სამეფო დინასტია. ტრასტამარას დინასტია წარმოადგენდა ივრეას დინასტიის განშტოებას. ტრასტამარას დინასტია დააფუძნა მეფე ენრიკე II-მ 1366 წელს. ტრასტამარები მეფობდნენ კასტილიაში, ლეონში, არაგონში, ნეაპოლში, სიცილიაში, ნავარაში, ვალენსიაში, ბარსელონასა და მაიორკაში. ტრასტამარების მმართველობის პერიოდში გაერთიანდა დაშლილი ესპანური სამეფოები. ისინი გაერთიანდა დედოფალ ისაბელ კასტილიელისა და მეფე ფერდინანდ არაგონელის ქორწინებით. ორივე მათგანი ტრასტამარა იყო. მათი ქალიშვილი ხუანა I კი გახდა ამ საგვარეულოს უკანასკნელი წარმომადგენელი. ხუანა გათხოვილი იყო ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპ I ჰაბსბურგზე, ხუანას გარდაცვალების შემდეგ კი 1555 წელს ტრასტამარები ჰაბსბურგებმა შეცვალეს.
ტრასტამარების მეფობის პერიოდს მიეკუთვნება ესპანეთის ისტორიაში მომხდარი გარდამტეხი მოვლენები, როგორებიცაა რეკონკისტას დასრულება და არაბების იბერიის ნახევარკუნძულიდან გაძევება, ესპანეთის გაერთიანება და კოლუმბის მოგზაურობის დაფინანსება, რასაც ახალი კონტინენტის აღმოჩენა და ესპანეთის კოლონიურ სახელმწიფოდ გარდაქმნა მოჰყვა.
კასტილიისა და ლეონის მეფეები
ენრიკე II - 1369-1379
ხუან I - 1379-1390
ენრიკე III - 1390-1406
ხუან II - 1406-1454
ენრიკე IV - 1454-1474
ისაბელ I - 1474-1504
ხუანა I - 1504-1516
არაგონისა და სიცილიის მეფეები
ფერდინანდ I - 1412-1416
ალფონსო V - 1416-1458
ხუან II - 1458-1479
ფერდინანდ II - 1479-1516
ნეაპოლის მეფეები
ალფონსო I - 1435-1458
ფერდინანდ I - 1458-1494
ალფონსო II - 1494-1495
ფერდინანდ II - 1495-1496
ფედერიგო I - 1496-1501
ფერდინანდ III - 1501-1516
ნავარის მეფეები
ჟან II (დე ფაქტო) - 1425-1441, 1442-1479
ელეონორ I - 1479
კარლ IV - 1479-1461
ბლანკა II - 1461-1464
რესურსები ინტერნეტში
ტრასტამარას დინასტია (უფასო აუდიო მასალა YouTube-ზე)
https://www.medievalwomen.org/house-of-trastamara.html
ევროპის სამეფო დინასტიები
მსოფლიოს სამეფო დინასტიები
ესპანეთის ისტორია
გოგიჩაიშვილი

გოგიჩაიშვილი
საკუთარი სახელი გოგიჩაიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
აკაკი გოგიჩაიშვილი — ჟურნალისტი
გივი გოგიჩაიშვილი — მწერალი
გიორგი გოგიჩაიშვილი — ტელეწამყვანი, მსახიობი
გიორგი გოგიჩაიშვილი — ტელემექანიკოსი
გოგი გოგიჩაიშვილი — ფეხბურთელი
დავით გოგიჩაიშვილი — ბიზნესკონსულტანტი
დავით გოგიჩაიშვილი — არქიტექტორი
თამაზ გოგიჩაიშვილი — ფსიქოლოგი
იოსებ გოგიჩაიშვილი — მსახიობი
კახაბერ გოგიჩაიშვილი — ფეხბურთელი, მწვრთნელი
ლევან გოგიჩაიშვილი — იურისტი, პოლიტიკოსი
ნიკოლოზ გოგიჩაიშვილი — საბჭოთა კავშირის გმირი, ზემდეგი
ფილიპე გოგიჩაიშვილი — ეკონომისტი, პუბლიცისტი, საზოგადო მოღვაწე
ქართული გვარები
Matanza, Santander

Matanza, Santander
Matanza is a town and municipality in the Santander Department in northeastern Colombia.
Municipalities of Santander Department
საჰარის არაბთა დემოკრატიული რესპუბლიკა

საჰარის არაბთა დემოკრატიული რესპუბლიკა (სადრ) — არაღიარებული სახელმწიფო, რომელიც ვერ აკონტროლებს სახელმწიფოს სრულ ტერიტორიას. საჰარის არაბთა რესპუბლიკა პრეტენზიას აცხადებს ესპანეთის ყოფილი კოლონიის დასავლეთ საჰარის სრულ ტერიტორიაზე. ჩრდილოეთით მას ესაზღვრება მაროკო, ჩრდილო-აღმოსავლეთით - ალჟირი, აღმოსავლეთით და სამხრეთით - მავრიტანია; დასავლეთით არის ატლანტის ოკეანე.
ისტორიული სახელწოდება: ვადი-საჰარა (Rio de Oro) და სეგიემ-ელ-ჰამრა. ყოფილი სახელია ესპანური საჰარა.
ისტორია
1975 წლამდე ეს ტერიტორია ესპნაეთის კოლონიად ითვლებოდა. 1975 წლის 6 ნოემბერს მაროკოს მეფის ჰასან II და მაროკოს ხელისუფლების მიერ, განხორციელდა სტრატეგიული მასობრივი აქცია „მწვანე მარტი“. 350 000 შეუიარაღებელი მაროკოელი, მათ შორის ქალები და ბავშვებიც გადავიდა ამ ტერიტორიაზე. მოულოდლელად აქ არანაირი წინააღმდეგობა გაწეული არ იქნა, მაროკოელებმა დაიკავეს დასავლეთ საჰარის ტერიტორია, მათ შორის აგრეთვე შევიდა სამხრეთი ტერიტორია რომელსაც მავრიტანია აკონტოლებდა.
1976 წელს მავრიტანიამ უარი განაცხადა ამ ტერიტორიაზე. მთლიანად დასავლეთი საჰარა მაროკოს გავლენის ქვეშ მოექცა. ამავე წელს ეს ტერიტორია ალჟირის მიერ აღიარებული იქნა როგორც დამოუკიდებელ ქვეყანა, ახალ სახელმწიფოს ეწოდა საჰარის არაბთა დემოკრატიული რესპუბლიკა (სადრ).
სადრ როგორც დამოუკიდებელი სახელმწიფო აღიარებულია 45 ქვეყნის მიერ, ძირითადად ეს ქვეყნები აფრიკის და ლათინური ამერიკის სახელმწიფოებია. 1984 წლიდან ეს რესპუბლიკა აფრიკის კავშირის წევრია. 1975 წლიდან დღემდე ქვეყნის პრეზიდენტია მუჰამედ აბდელაზიზი. საჰარის არაბთა დემოკრატიული რესპუბლიკა გაეროს მიერ როგორც დამოუკიდებელ ქვეყნად ნაცნობი არ არის.
პოლიტიკა
ამ ტერიტორიის საბოლოო სტატუსის ჯერ კიდევ გაურკვეველია. მაროკოს გამოსავლად ამ ტერიტორიისთვის ავტონომიის მინიჭება მიაჩნია.
დასავლეთი საჰარა
გასეირნება ყარაბაღში (ფილმი)

გასეირნება ყარაბაღში (ფილმი)
გასეირნება ყარაბაღში — მწერალ აკა მორჩილაძის რომანის „მოგზაურობა ყარაბაღში“ 2005 წლის ეკრანიზაცია. ფილმი სავსეა სცენებით, სადაც შეიარაღებული შეტაკებებია ნაჩვენები, მაგრამ მას ასევე თან ერთვის ერთ-ერთი მთავარი გმირის, გოგლიკოს სასაცილო ფრაზები ქართულ და რუსულ ენებზე (მან ეს ენა საკმაოდ ცუდად იცის, ასე რომ, ძალაუნებურად, აბსურდულ ფრაზებს წარმოთქვამს).
სიუჟეტი
მთავარი გმირები, გიო (ლევან დობორჯგინიძე) და გოგლიკო (მიხეილ მესხი) მეგობრის თხოვნით მიემგზავრებიან აზერბაიჯანში, საქართველოში ნარკოტიკების ჩამოსატანად. გზად ყველაფერი იბნევა და ისინი აღმოჩნდებიან სომხურ-აზერბაიჯანული კონფლიქტის ეპიცენტრში. დაჭრილი გოგლიკო რჩება აზერბაიჯანელებთან, ხოლო გიო გადადის სომხების მხარეს.
როლებში
ლევან დობორჯგინიძე — გიო
მიხეილ მესხი — გოგლიკო
ნუცა კუხიანიძე — იანა
გოგი ხარაბაძე — თენგიზი
ნინო კასრაძე — ნანა
დაშა დროზდოვსკაია — მარინა (რუსი ჟურნალისტი)
რესურსები ინტერნეტში
2005 წლის ქართული ფილმები
ქართულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
ანტიმილიტარისტული ფილმები
ფედერიკო სტრაგა

ფედერიკო სტრაგა (დ. 10 ივლისი, 1972, ბელგრადი, სერბეთი) — სერბეთში დაბადებული, იტალიელი მომღერალი.
ბიოგრაფია
ფედერიკომ პირველად სიმღერა 16 წლის ასაკში დაიწყო, ხოლო 18 წლისას მან ჯგუფი დააარსა "SPC" რომელიც ძალიან პოპულარული იყო იტალიაში. მხოლოდ 5 წელი გაძლო ამ ჯგუფმა, შემდეგ კი ფედერიკომ სოლო კარიერა დაიწყო.
1997 წელს მან სანრემოს ახალგაზრდულ ფესტივალზე მიიღო მონაწილეობა, სადაც სიმღერით „La notte di San Lorenzo“ (სან ლორენცოს ღამე) გამოვიდა.
1998 წელს მან ისევე სანრემოს ფესტივალზე იმონაწილევა. იმავე წელს მან თავისი 1-ლი ალბომი „Federico Stragà“ გამოუშვა, რაშიც BMG-ის ჯგუფი მიეხმარა.
2000 წელს ივნისში მან თავისი მე-2 ალბომი გამოუშვა „Click Here“ სადაც მისი ერთ-ერთი ცნობილი სიმღერა ასტრონავტი შევიდა.
2002 წელს ივნისში მან „ზაფხულის დისკი“ მოიგო სიმღერით „Il coccodrillo vegetariano“ (ვეგეტერიანელი ნიანგი), რომელიც მისი მე-3 ალბომიდან „Giorni“ (დღეები) იყო.
2003 წელს იგი სანრემოს ფესტივალზე ანა ტატანჯელოსთან ერთად დუეტში გამოვიდა, სადაც ულამაზესი და ჩემი აზრით იტალიური ესტრადის ერთ-ერთი ყველაზე საყვარელი და ლამაზი სიმღერა „Volere volare“ (გაფრინდება) შეასრულეს, რომელიც დღემდე ჰიტია.
2008 წელს მან ალბომი გამოუშვა „Stragà canta Sinatra“ (სტრაგა მღერის სინატრას) სადაც უმეტესად სინატრას სიმღერები იყო შესული ფედერიკოს შესრულებით. ამ ალბომში მან თავისი ერთი სიმღერაც „The Light“-იც შეიყვანა.
დისკოგრაფია
Federico Stragà (1998)
Click here (2000)
Giorni (2002)
Stragà canta Sinatra (2008)
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
იტალიელი მომღერლები
დაბადებული 1972
დაბადებული 10 ივლისი
ძ

ძ, ⴛ, Ⴛ, Ძ (ძილი) — ქართული ანბანის ოცდამერვე ასო (ძველ ქართულში ოცდამეთერთმეტე იყო). შეესაბამება წინაენისმიერ მჟღერ სისინა თანხმოვანს. ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა რიცხვ სამი ათასს (3000).
მოხაზულობა
ძ-ს მოხაზულობა ასომთავრულში ხაზისა და წრის კომბინაციაა, რომელიც მარჯვენა ჰორიზონტალის მეშვეობით კვადრატულ არეს იკავებს. ძ ნუსხურში მარჯვნივაა გადახრილი. მხედრულში იგი მომრგვალებული ფორმისაა. ნუსხურსა და მხედრულში ძ ზედა სამ ხაზში იწერება.
კოდების ცხრილი
ბრაილი
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (ძ)
Graphemica (ⴛ)
Graphemica (Ⴛ)
სქოლიო
ქართული ასოები
Lasioglossum krausi

Lasioglossum krausi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1982 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
krausi
Shatili Arena

Shatili Arena is a multi-use stadium in Tbilisi, Georgia. It is used mostly for football matches and is the home stadium of FC Tskhumi Sokhumi. The stadium is able to hold 2,000 people.
External links
Soccerway
Stadium location on Google Map.
Sports venues in Tbilisi
Football venues in Tbilisi
მარიანო-ნიკოლას-ვალკარსელის რაიონი

მარიანო-ნიკოლას-ვალკარსელის რაიონი — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის კამანის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 338 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2.625 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 557.74 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
არეკიპის რეგიონის რაიონები
კამანის პროვინციის რაიონები
Sanigs

Sanigs
The Sanigs were a tribe inhabiting Western Georgian/Abkhazia during antiquity. Their ethnic identity is obscure and is the subject of a controversy. They are first attested in the works of Pliny, Arrian and Memnon of Heraclea. Some scholars consider them to be Zans (ancestors of Mingrelian and Laz peoples), while others maintain that they were proto-Svans. There is also a consideration that they may have been somewhat similar to the Zygii tribe. According to Arrian, they inhabited the area around Sebastopolis (modern Sukhumi). In favour of the Sanigs' Kartvelian (either Zan or Svan) origin, it is important to mention some modern Georgian surnames such as: Sanikidze, Sanikiani, Sanigiani, Sanaia.
References
Ancient peoples of Georgia (country)
Tribes in Greco-Roman historiography
Dorymyrmex flavopectus

Dorymyrmex flavopectus is a species of ant in the genus Dorymyrmex. Described by Smith in 1944, the species is endemic to the United States and Mexico.
References
Dorymyrmex
Hymenoptera of North America
Insects described in 1944