PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ისტარავშანი

ისტარავშანი — ქალაქი ტაჯიკეთში, სოღდის ოლქში. ისტარავშანის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობის მიხედვით სოღდის ოლქის მეორე ქალაქია. მოსახლეობა 2016 წლის მონაცემებით — 63 500 კაცი.
ლიტერატურა
Беленицкий А. М., Бентович И. Б., Большаков О. Г. Средневековый город Средней Азии. — Ленинград: 1973.
Веймарн Б. В. Мечеть Кок-Гумбез в Ура-Тюбе // [Москва]. Новые исследования по истории архитектуры. СССР. 1947. Сообщения института истории архитектуры. Выпуск 8.
რესურსები ინტერნეტში
ტაჯიკეთის ქალაქები — ისტარავშანი
ოფიციალური ვებ საიტი
ისტარავშანი RISOL Internet Learning Center-ზე
ისტარავშანი
რუკა
სოღდის ოლქის ქალაქები
ჟეკიტინონია

ჟეკიტინონია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1113 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალმენარის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 131 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.87 კმ²-ზე. ფართობი 3 514 216 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფინა ტორესი

ფინა ტორესი (დ. 9 ოქტომბერი, 1951) — ვენესუელელი კინორეჟისორი.
ბიოგრაფია
ფინა ტორესი დაიბადა ქალაქ კარაკასში. ვენესუელაში შეისწავლა ფოტოგრაფია, დიზაინი და ჟურნალისტიკა. შემდეგ საცხოვრებლად პარიზში გადავიდა, სადაც სწავლობდა კინემატოგრაფიის ინსტიტუტში (IDHEC). ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა რედაქტორად, ოპერატორად და სცენარისტად.
1985 წელს გადაიღო კინოფილმი „ორიანა“, რომელმაც 1985 წლის კანის კინოფესტივალზე ჯილდოები დაიმსახურა. 2000 წელს გადაიღო ფილმი „ქალი ზემოდან“, სადაც მთავარი როლი შეასრულა პენელოპე კრუსმა. სცენარი დაწერა ფილმისთვის „პრადა და გრძნობები“. ფინა ტორესი მექსიკასა და აშშ-ში ცხოვრობს, სადაც ფილმებზე მუშაობას განაგრძობს. ამჟამად ცხოვრობს ლოს-ანჯელესში.
რესურსები ინტერნეტში
Interview for the Newspaper El Universal
ვენესუელელი კინორეჟისორები
დაბადებული 1951
დაბადებული 9 ოქტომბერი
Interior of a Restaurant in Arles

Interior of a Restaurant in Arles is a colored oil painting by Dutch artist Vincent van Gogh on an industrially primed canvas of size 25 (Toile de 25 figure) in Arles, France, late August, 1888.
Accurately dating Interior of a Restaurant in Arles has been difficult, largely because van Gogh never mentioned it in any existing letter. Pierre Leprohon placed it in late August, 1888, due in part to the blossoming sunflowers; this has been generally accepted by authorities such as 20th century van Gogh scholar Jan Hulsker. It is one of two studies van Gogh created of the restaurant, the other being Interior of the Restaurant Carrel in Arles. Long assumed to be a view from inside the Hotel Carrel, de la Faille remarks they were probably the interior of the restaurant next to the Yellow House.
Genesis
While certainly a representation of diners in Arles (regardless of the cafe), in his article Van Gogh's Last Supper: Transforming "the guise of observable reality," Baxter argues this is van Gogh's initial attempt in creating a Symbolist or sacred realism Last Supper:
Although Hulsker argued that determining whether this or its sister painting came first would be speculation, Baxter offers the following argument: the second version is painted in a Cloisonnist style, giving it a stained glass window effect, a suitable medium for a Last Supper painting; and van Gogh has made a number of changes to the final version, most notably: adding bread and placing a new wine bottle before the central serving figure, giving it emphasis. Furthermore, van Gogh added more diners, including the figure hiding behind, what was once a vase of flowers, now appears to be a palm frond. Also, the flower arrangement on the left now resembles the top of a poll axe and is at about the same position where Simon Peter wields a blade in Leonardo da Vinci's version. But most importantly, right next to it, van Gogh has replicated Leonardo's leaning image of the apostle John, van Gogh's favorite.
Finally, van Gogh has enframed a female serving figure within vases of flowers, a motif he would return to months later with his Berceuse triptych. And lastly, all the empty chairs, which can be immediately recognizable from Vincent’s Chair, also his Bedroom in Arles, and he'd just bought twelve to furnish the Yellow House literally hours before beginning his final Symbolist's Last Supper Café Terrace at NightSee also
List of works by Vincent van Gogh
Notes
References
Bibliography
de la Faille, Jacob-BaartThe Works of Vincent van Gogh: His Paintings and Drawings. Amsterdam: Meulenhoff, 1970.
Hulsker, Jan. The Complete Van Gogh. Oxford: Phaidon, 1980.
Naifeh, Steven; Smith, Gregory White. Van Gogh: The Life. Profile Books, 2011.
Tralbaut, Marc Edo. Vincent van Gogh'', Macmillan, London 1969,
Paintings of Arles by Vincent van Gogh
1888 paintings
Food and drink paintings
ასტახოვის ჯვართამაღლების ეკლესია

ასტახოვის ჯვართამაღლების ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია კამენის რაიონის სოფელ ასტახოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. აგებულია 1914 წელს.
ეკლესიის მისამართი: 347852, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, კამენის რაიონი, სოფელი ასტახოვი, საბჭოს ქუჩა № 36.
ისტორია
1792 წელს, როდესაც სტანიცა კამენსკოეში (ამჟამად კამენსკ-შახტინსკი) ააგეს და აკურთხეს ქვის კამენსკაიის ღვთისმშობლის საფარველის ეკლესია, ძველი ეკლესია, რომელიც აგებული იყო 1748 წელს, იყიდა კაზაკების პოლკოვნიკმა ივან სკასირსკიმ და გააგზავნა სლობოდა სკასირსკიაში, სადაც 1795 წელს ხელახლა ააგეს და აკურთხეს უკვე ჯვართამაღლების სახელზე. 1906 წელს სლობოდაში დაიწყო ახალი აგურის ეკლესიის მშენებლობა, რომელიც ააგეს 1912 წელს. ძველი ხის ეკლესია დაშალეს და გადაეცა ხუტორ ასტახოვის მრევლს, სადაც დაიწყეს აგება 1913 წლის მშენებლობის განყოფილების გადაწყვეტილების საფუძველზე. აქაც ეკლესიამ მიიღო ჯვართამაღლების სახელწოდება. ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა 1914 წელს და მალევე აკურთხეს კიდეც.
XVIII საუკუნის პირველ ნახევარი აგებული და რევოლუციებს, სამოქალაქო ომებსა და მსოფლიო ომს გადარჩენილი ეკლესია მოქმედია დღემდე. 1994 წლის 14 მარტის № 69 გადაწყვეტილებით ასტახოვის ეკლესია წარმოადგენს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის ძეგლს.
ეკლესიის წინამძღვარია მღვდელმონაზონი იოანე ელატონცევი, რომელიც დაჯილდოებულია შახტნის ეპარქიის ორდენით „შახტინის ეპარქიის წინაშე დამსახურებისათვის“.
ეკლესია ერთგუმბათიანი და ერთსაკურთხევლიანია. კანკელი სამიარუსიანია.
რესურსები ინტერნეტში
Деревянные храмы Ростовской области
Церковь хутора Астахова — одна из загадок каменской земли
В престольный день Преосвященнейший епископ Симон возглавил Божественную литургию в храме в честь Воздвижения Креста Господня хутора Астахов
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
Digoria

Digoria (Ossetic: Дигорæ (Digoræ)) is a mostly mountainous region of the North Caucasus in the western part of the Republic of North Ossetia–Alania, Russia. The inhabitants speak the archaic Digor dialect of Ossetian. Today the name most often refers to Irafsky and Digorsky districts of the republic. Its most populous towns are Digora and Chikola which are situated in the agricultural region of the northern plains. The mountain areas to the south include Alania National Park and a number of historical villages where one can see the remains of many stone towers. The settlement of Galiat in particular has preserved a number of old stone towers and houses.
Bibliography
Moshinsky A.P. Antiquities of Mountain Digoria of the 7th–4th centuries. BC _ - M . : "State Historical Museum", 2006. - ISBN 5-89076-124-2 .
See also
History of North Ossetia–Alania
Alania
Geography of North Ossetia–Alania
Regions of Russia
ჯოზეფ ჰაბერსამი

ჯოზეფ ჰაბერსამი (დ. 28 ივლისი, 1751 — გ. 17 ნოემბერი, 1815) — ამერიკელი ბიზნესმენი, კონტინენტალური კონგრესის წევრი, კონტინენტალური არმიის ჯარისკაცი და ამერიკის შეერთებული შტატების ფოსტის ხელმძღვანელი.
დაიბადა სავანაში (ჯორჯია), სწავლობდა პრინსტონის კოლეჯში.
1785 წელს ის იყო კონტინენტალური კონგრესის წევრი.
1792–1793 წლებში ის იყო სავანის მერი. 1795 წელს დაინიშნა ფოსტის ხელმძღვანელად და ამ თანამდებობაზე იყო 1801 წლამდე.
იგი 1815 წელს გარდაიცვალა
1818 წელს ჩრდილო აღმოსავლეთ ჯორჯიაში შეიქმნა ჰაბერსამის ოლქი, რომელსაც ჯოზეფ ჰაბერსამის პატივსაცემად ჰქვია აღნიშნული სახელი.
რესურსები ინტერნეტში
New Georgia Encyclopedia: The Habersham Family
ამერიკელი კონგრესმენები
დაბადებული 28 ივლისი
დაბადებული 1751
გარდაცვლილი 17 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1815
მაქს ვებერი

მაქს ვებერი
მაქსიმილიან კარლ ემილ ვებერი (დ. 21 აპრილი 1864 — გ. 14 ივნისი 1920) — გერმანელი სოციოლოგი, ფილოსოფოსი. დიდი გავლენა მოახდინა სოციოლოგიურ თეორიაზე, სოციოლოგიურ კვლევასა და საკუთრივ სოციოლოგიის დისციპლინაზე. ხშირად ემილ დიურკემთან და კარლ მარქსთან ერთად მოიხსენიება როგორც სოციოლოგიის ძირითადი ფუძემდებელი. ბერლინში, ფრაიბურგში, ჰაიდელბერგსა და მიუნხენში იყო პროფესორი. მაქს ვებერის სამეცნიერო მოღვაწეობის დიაპაზონი მეტად ფართო იყო. იგი არის დისციპლინათა შორისი მიდგომის მამამთავარი. მრავალი შრომის ავტორია. მისი შრომები შეეხება მეურნეობისა და სოციალური ფორმების ისტორიას, რელიგიასა და საზოგადოების სოციალურ-ეკონომიკურ სტრუქტურას, საზოგადოებრივ მეცნიერებათა ლოგიკასა და მეთოდოლოგიას. მისმა შეხედულებებმა დიდი გავლენა მოახდინა XX საუკუნის სოციოლოგიაზე, ფილოსოფიასა და ისტორიოგრაფიაზე. იყო ეკონომისტის და სოციოლოგის — ალფრედ ვებერის უფროსი ძმა.
მაქს ვებერმა შეიმუშავა ფილოსოფიური მიდგომა სოციალური მეცნიერებებისადმი და სოციოლოგიის თეორიის კონცეპტუალური ჩარჩოები. მისი ფილოსოფია მიჯნავს რადიკალურ განსხვავებას „ფენომენს“, ანუ გარე სამყაროს შეცნობასა და „ნოუმენს“ — აღქმით შემეცნებას შორის, რომლის საფუძველია სხვაობა ბუნებრივ და სოციალურ მეცნიერებებს შორის. მისი ნაშრომების დიდი რაოდენობიდან და მოცულობიდან ყველაზე მნიშვნელოვნად მიჩნეულია: „ეკონომიკა და საზოგადოება“, „პროტესტანტული ეთიკა და კაპიტალიზმის სული“ და „ზოგადი ეკონომიკის ისტორია“.
მაქს ვებერის მამა იყო სახელმწიფო მოღვაწე და ეროვნულ-ლიბერალური პარტიის წევრი. 1868 წელს დაიბადა მისი ძმა — ალფრედ ვებერი, რომელიც აგრეთვე ცნობილი სოციოლოგი და ეკონომისტი იყო. 1869 წელს ვებერების ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა ბერლინის გარეუბან შარლოტენბურგში. 4 წლის ასაკში მენინგიტი გადაიტანა. 13 წლის ასაკში კითხულობდა არტურ შოპენჰაუერის, იმანუელ კანტისა და სხვათა ნაშრომებს. იგი თავის მეუღლესთან ერთად, რომელიც ფემინისტი იყო, მიეკუთვნებოდა გერმანიის ინტელექტუალურ წრეს. ვებერები რეგულარულად მართავდნენ საკვირაო სემინარებს საკუთარ სახლში. მაქს ვებერი გარდაიცვალა 1920 წლის 14 ივნისს, პანდემიური გრიპისაგან.
რესურსები ინტერნეტში
ლიტერატურა
Bendix R., Max Weber. An intellectual portrait, N. Y., 1960.
სქოლიო
გერმანელი ფილოსოფოსები
გერმანელი სოციოლოგები
გერმანელი ეკონომისტები
დაბადებული 1864
გარდაცვლილი 1920
XIX საუკუნის გერმანელი მწერლები
მაქს ვებერი
XIX საუკუნის გერმანელი ფილოსოფოსები
XIX საუკნის გერმანელი არამხატვრული მწერლები
XX საუკუნის გერმანელი ფილოსოფოსები
XX საუკუნის გერმანელი მწერლები
კონტინენტური ფილოსოფოსები
კულტურის ფილოსოფოსები
გერმანელი ნაციონალისტები
ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ბერლინის ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ერფურტელი მწერლები
ეკონომიკის ფილოსოფოსები
ისტორიის ფილოსოფოსები
სოციალური ფილოსოფოსები
რელიგიის სოციოლოგები
გეტინგენის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორრია:სოციალური კრიტიკოსები
სასკაჩევანი

სასკაჩევანი (ინგლ. Saskatchewan, sk) — პროვინცია კანადის დასავლეთში. კრის ტომის ენაზე kisiiskatchewanispi „სწრაფი დინების მდინარეს“ ნიშნავს.
მოსახლეობა -— 1,098,352;
ენები (%) — ინგლისური – 80, ფრანგული – 2;
ფართობი — 652 ათასი.
ქალაქები (ათ.) — სასკატუნი (202), რეჯაინა (C, 183).
ისტორია — დასახლებული იყო სიუს ტომის ინდიელებით. ფრანგული სავაჭრო პოსტები 1750 წელს გამოჩნდა, ხოლო პირველი დასახლებები — 1770-ში. 1870 წელს გადაეცა კანადის მთავრობას როგორც ჩრდილო-დასავლეთი ტერიტორია. პროვინციაა 1905 წლიდან.
კანადის პროვინციები და ტერიტორიები
ალეხანდრო ტოლედო

ალეხანდრო ტოლედო — (დ. 28 მარტი, 1948, კაბანა, პერუ) — პერუელი პოლიტიკური მოღვაწე, ეკონომისტი. პერუს პრეზიდენტი 2001–2006 წწ.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ კაბანაში ინდიელი გლეხის ოჯახში, რომლებიც კეჩუას ტომს მიეკუთვნებოდნენ. მის გარდა ოჯახში კიდევ 15 ბავშვი იზრდებოდა. მამამისი ქვის მუშა იყო დედა კი თევზის გამყიდველი. თვით ალეხანდრო კი ახალგაზრდობაში ფეხსაცმლის მწმენდავად მუშაობდა.
საშუალო განათლება მიიღო სან–პედროს სახელმწიფო სკოლაში. 16 წლის ასაკში მშვიდობის კორპუსის დახმარებით ჩაირიცხა სან-ფრანცისკოს უნივერსიტეტში.
პოლიტიკური კარიერა
პოლიტიკური კარიერა დაიწყო 1995 წელს, როგორც საპრეზიდენტო არჩევნების დამოუკიდებელმა კანდიდატმა, რომელმაც სულ ხმების 3 % აიღო. 1999 წელს ჩამოაყალიბა პარტია „შესაძლო პერუ“ და მონაწილეობა მიიღო 2000 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში. აღნიშნული არჩევნების რეზულტატიც მოქმედი პრეზიდენტის ალბერტო ფუხიმორის სასარგებლო იყო. პერუს დამოუკიდებლობის დღეს 2000 წლის 28 ივლისს, როდესაც კონსტიტუციის მიხედვით იმართება ახალი პრეზიდენტის ინაუგურაცია, ტოლედო სათავეში ჩაუდგა მშვიდობიან დემონსტრაციას, რომელმაც ამავე წლის 22 ნოემბერს მიაღწია თავის შედეგს. ფუხიმორიმ დანიშნა ახალი არჩევნები და გადადგა თანამდებობიდან. დროებითი პრეზიდენტი გახდა ვალენტინ პინიაგა, რომელმაც ორგანიზება გაუწია 2001 წლის 29 მაისის არჩევნებს. არჩევნებში ალეხანდრომ დაამარცხა თავისი მუდმივი კონკურენტი ალან გარსია პერესი და გახდა პერუს 92–ე პრეზიდენტი.
მისი პრეზიდენტობა ეკონომიკის აღმასვლით გამოირჩეოდა. პრეზიდენტის მთავარი დამსახურებაა სიღარიბესთან ბრძოლის პროგრამის "JUNTOS" (ერთად) განხორციელება, რომელსაც აქტიურად დაუჭირა მხარი და გააგრძელა მომდევნო პრეზიდენტმაც.
საგარეო პოლიტიკა
მისი მმართველობისას პერუს საგარეო პოლიტიკური პარტნიორი იყო ამერიკის შეერთებული შტატები, რომელთანაც დადო რიგი ხელშეკრულებებისა, რომელიც ითვალისწინებდა ორ ქვეყანას შორის თავისუფალ ვაჭრობას.
რესურსები ინტერნეტში
www.AlejandroToledo.org
Extended bio and presidential tenure, by CIDOB Foundation (in Spanish)
Alejandro Toledo: President of Peru
Peace Corps: Alejandro Toledo
Alejandro Toledo's commencement speech at Stanford
Presentation by Alejandro Toledo about Economic Growth and Poverty Eradication - Feb 2007
"From president of Peru to just Palo Alto guy" by Tyler Bridges in San Francisco Chronicle February 11, 2007
პერუს პრეზიდენტები
დაბადებული 1948
დაბადებული 28 მარტი
Ayauca District

Ayauca District is one of thirty-three districts of the province Yauyos in Peru.
References
ქიცვფეხასებრნი

ქიცვფეხასებრნი — ქვეწარმავალთა ოჯახი ხვლიკების რიგისა. მათი გველისებრი სხეულის სიგრძე 80 სმ აღწევს. წინა კიდურები არა აქვთ, უკანა რედუცირებულია. კუდი ძალიან გრძელია, თვალები — პატარა, გუგა — ვერტიკალური, ქუთუთოები — შეზრდილი, გამჭვირვალე. ოჯახში 8 გვარი და 30-მდე სახეობაა. გავრცელებული არიან ავსტრალიაში და მიმდებარე კუნძულებზე. აღსანიშნავია ჩვეულებრივი ქიცვფეხა, რომლის სიგრძეა 75 სმ. მისი უკანა კიდურები ქერცლით დაფარული ლაპოტებია და მოძრაობაში არ მონაწილეობს. აქტიურია ღამით. ბინადრობს ბალახში. იკვებება წვრილ-წვრილი ცხოველებით.
ლიტერატურა
ხვლიკები
ტოკუტომი როკა

ტოკუტომი როკა (ნამდვილი სახელი კენძირო) (დ. 25 ოქტომბერი, 1868, კუმამოტოს პრეფექტურა — გ. 18 სექტემბერი, 1927, ტოკიოს მახლობლად) — იაპონელი მწერალი. პირველმა რომანმა „არყოფნა უკეთესია“ (1899) მსოფლიო აღიარება მოუტანა. გატაცებული იყო ლევ ტოლსტოის იდეებით და 1906 ეწვია კიდევ მას იასნაია-პოლიანაში, შეხვედრის შთაბეჭდილებები კი ასახა „პილიგრიმის ჩანაწერებში“. ეკუთვნის რომანები „კუროსივო“ (1902), „ფუძი“ (1925–1928) და სხვა. ესეების კრებულები „ბუნება და ადამიანი“ (1900), „ჭიაყელას ბუტბუტი“ (1913).
ლიტერატურა
სქოლიო
იაპონელი მწერლები
დაბადებული 1868
გარდაცვლილი 1927
Anonychomyrma glabrata

Anonychomyrma glabrata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anonychomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Anonychomyrma
NGC 687

NGC 687 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1786 წლის 21 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
ანდრომედას თანავარსკვლავედი
Camponotus prosseri

Camponotus prosseri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
Piz Palü

Piz Palü is a mountain in the Bernina Range of the Alps, located between Switzerland and Italy. It is a large glaciated massif composed of three main summits, on a ridge running from west to east. The main (and central) summit is 3,900 metres high and is located within the Swiss canton of Graubünden, although the border with the Italian region of Lombardy runs about 100 metres west of it at almost the same height (3,898 m). The western summit (3,823 m; on the international border) is named Piz Spinas and is the only one not covered by ice. The eastern summit (3,882 m; within Switzerland) is named Piz Palü Orientale. The name Palü derives from the Latin palus, meaning a swamp, and the mountain is said to be named after the Alpe Palü, a high alpine pasture some 4 km to its east.
Climbing history
As early as 12 August 1835, the 3,882 m east peak was climbed by Oswald Heer, and Peter and M. Flury, with guides Johann Madutz and Gian Marchet Colani (the 'chamois king of the Bernina'), who were under the impression that this was the highest summit of the mountain. This is still the normal route from Switzerland, be it followed by an easy traverse to the central peak. A second ascent of the east summit was made on 24 July 1864 by Edward N. Buxton, W.F. Digby, William Edward Hall, J. Johnston, and Montagu Woodmass with the Pontresina guides Peter Jenny, Alexander Flury, and J. B. Walther. This group was unaware of the ascent almost 30 years earlier and also believed to have reached the highest summit (they had no vision on the summit). Approaching from the Italian (south) side, four weeks later (17 August 1864) D. W. Freshfield, J. D. Walker and R. M. Beachcroft with the guide François Devouassoud climbed the pass between the central and east summits, but chose to climb the latter peak again.
It is uncertain when the central and highest peak (sometimes distinguished by the name Muot da Palü) was first reached. Robin Collomb believes that this was in 1866 by Kenelm Edward Digby with the before mentioned guide Peter Jenny and a porter. It was certainly ascended on 28 June 1868 by A. W. Moore, Horace Walker and Jakob Anderegg. Just four weeks later a traverse of all three peaks was made by Herren Albert Wachler, Wallner, and George, with the guides Hans and Christian Grass on 22 July 1868.
The mountain has gained some prominence from the film The White Hell of Pitz Palu (1929), co-directed by mountain-film pioneer Arnold Fanck and Georg Wilhelm Pabst, and starring a young Leni Riefenstahl.
Panorama
References
External links
Piz Palü on SummitPost
Piz Palü on Hikr
Bernina Range
Mountains of Graubünden
Mountains of Lombardy
Engadin
Mountains of the Alps
Alpine three-thousanders
Italy–Switzerland border
International mountains of Europe
Mountains of Switzerland
Three-thousanders of Switzerland
Poschiavo
Pontresina
Qax İngiloy

Qax İngiloy (also, Qaxingiloy, Kakh Ingilo, Kakh-Bash-Ingiloy, and Kakhingiloy) is a village and municipality in the Qakh Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,792.
References
Populated places in Qakh District
იქს-ადამიანები (ფილმების სერია)

იქს-ადამიანები (ფილმების სერია)
იქს-ადამიანები — ამერიკული სუპერგმირული ჟანრის ფილმების სერია. დაფუძნებულია Marvel-ის ამავე სახელწოდების კომიქსებზე, რომლებიც შექმნეს მწერალმა სტენ ლიმ და მხატვარმა ჯეკ კირბიმ. Marvel-ის სტუდიამ ფილმების სერიის გადაღება დაიწყო 2000 წელს. 2016 წლის ჩათვლით სულ გამოვიდა 9 ფილმი. პირველი ფილმი სერიიდან არის იქს-ადამიანები, რომელსაც დიდი წარმატება ჰხვდა წილად. მისი გაგრძელებაა იქს-ადამიანები 2 (2003), ხოლო რეჟისორმა ბრეტ რატნერმა გადაიღო მესამე ნაწილი სახელად იქს-ადამიანები:უკანასკნელი ბრძოლა (2006).
შემდეგომში შეიქმნა სერიის რამდენიმე სპინოფი, მათ შორის იქს-ადამიანების წარმოშობა: სამურავი (2009), იქს-ადამიანები: პირველი კლასი (2011) და სამურავი (2013). 2014-ში გამოვიდა უკანასკნელი ბრძოლისა და პირველი კლასის გაგრძელება სახელწოდებით იქს-ადამიანები: მომავალი წარსულის დღეები. ხოლო 2016 წელს ამას მოჰყვა დედპულის და იქს-ადამიანები: აპოკალიფსის გამოშვება.
ფილმებს იქს-ადამიანები, იქს-ადამიანები 2, იქს-ადამიანები:პირველი კლასი, იქს-ადამიანები:მომავლის განვლილი დღეები, სამურავი და დეპული, წილად ჰხვდათ დადებითი შეფასებები კრიტიკოსებისგან. ყველაზე მაღალ რეიტინგებს სერიიდან ფლობს იქს-ადამიანები:მომავლის განვლილი დღეები. რაც შეეხება უკანასკნელი ბრძოლას, იქს-ადამიანების წარმოშობა: სამურავსა და ააპოკალიფსს, მიიღეს შერეული მიმოხილვები.
9 გამოსული ფილმით, იქს-ადამიანები არის მეშვიდე ყველაზე შემოსავლიანი ფრენჩაიზი 4.3 მილიარდი დოლარით. 2017 წელს გამოვიდა სერიის რიგით მეათე ფილმი, ლოგანი, სადაც მთავარ როლს ასრულებს ჰიუ ჯეკმენი (ფილმში 2024 წელია და იქს ადამიანები აღარ იბადებიან), აგრეთვე 2017 წელს გამოვიდა სერიალი „ლეგიონი“. 2018 წელს გამოვიდა ფილმი დედპული.
ბნელი ფენიქსი და ახალი მუტანტები ამ სერიის ბოლო ფილმები იქნება.
2019 წლის 20 მარტს The Walt Disney Company-მ დახურა 21st Century Fox-ის შეძენის გარიგება. დისნეის გენერალურმა დირექტორმა ბობ აიგერმა გამოაცხადა, რომ სტუდია აპირებს იქს-ადამიანების, სამურავის და ფანტასტიკური ოთხეულის გადატვირთვას და Marvel-ის კინოსამყაროში ინტეგრირებას.
გამოსული ფილმები
მონაწილეობენ
მონიშვნები:
- პერსონაჟის ასაკით უფროსი ვერსია
- მხოლოდ ხმა
შემოსავლები
მიმოხილვა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ინგლისურენოვანი ფილმები
იქს-ადამიანები (ფილმების სერია)
ამერიკული ფილმების სერიები
პეშტერნიცა

პეშტერნიცა — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ნეგოტინოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 476 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ვარდარის რეგიონი
ნეგოტინოს თემი
სქოლიო
ნეგოტინოს თემის სოფლები
ვლადიმერ ჭელიძე

ვლადიმერ ჭელიძე
ვლადიმერ გიორგის ძე ჭელიძე (დ. 2 მარტი, 1906, სოხუმი, — გ. 14 ივლისი, 1978, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1967), ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1950), პროფესორი (1951), საქართველოს სსრ დამსახურებული მოღვაწე (1961).
1929 წ. დაამთავრა თსუ. 1930 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა იქვე. 1942 წლიდან სკკპ წევრი. 1950–1978 წწ. იყო თსუ ნამდვილი ცვლადის ფუნქციათა თეორიისა და ფუნქციონალური ანალიზის კათედრის გამგე, ხოლო 1848–1852 წლებში მუშაობდა საქართველოს ა. რაზმაძის სახ. მათემატიკის ინსტიტუტში (1951–1952 — დირექტორი). ჭელიძის ძირითადი ნაშრომები ეძღვნება ნამდვილი ცვლადის ფუნქციათა თეორიას. მან ააგო ფართო აზრით დანჟუას ორმაგი ინტეგრალის თეორია. ჯერად მწკრივთა და L2-კლასის ფურიეს ორმაგ მწკრივთა თეორიაში მიიღო შეჯამებადობისა და თითქმის ყველგან კრებადობის აუცილებელი და საკმარისი პირობები, შეისწავლა ვარიაციათა აღრიცხვის ძირითადი ამოცანა სივრცის შემთხვევაში, განაზოგადა ჰაარისა და დიუბუა-რეიმონის კლასიკური შედეგი და სხვ.
ლიტერატურა
ჯვარშეიშვილი, ა., ქსე, ტ. 11, გვ. 390. თბ., 1987
ვლადიმერ ჭელიძე-მეცნიერი და მოქალაქე: ეძღვნ. ვლადიმერ ჭელიძის დაბადებიდან 100 წლისთავს: [კრებული] / საქ. მათემატიკოსთა კავშირი ; [წინასიტყვ. ჯ. შარიქაძე] - თბ.: ინტელექტი, [2007] - 48 გვ.; 20 სმ. - ISBN 978-99940-989-7-2
საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები
დაბადებული 2 მარტი
დაბადებული 1906
გარდაცვლილი 14 ივლისი
გარდაცვლილი 1978
ქართველი მათემატიკოსები
ვ
ძვ. წ. 383

ძვ. წ. 383
მოვლენები
თემის მიხედვით
ასტრონომია
ბაბილონურ კალენდარში 19 წლიანი მთვარის ფაზები შემოიღეს.
რელიგია
მეფე კალასოკამ ვაიშალის რაიონში მეორე ბუდისტური კრება მოიწვია.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ