PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ფილარეტ მოწყალე

ფილარეტ მოწყალე (გ. 792) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 1 დეკემბერი, ახალი სტილით - 14 დეკემბერი.
ბიოგრაფია
მართალი ფილარეტ მოწყალე პაფლაგონიის ოლქის (მცირე აზია) სოფელ ამნიაში დაიბადა VIII საუკუნეში. მშობლებმა იგი კეთილმსახურებითა და ღვთისმოშიშებით აღზარდეს. წმიდანის მეუღლე თეოზვა მდიდარი და დიდგვაროვანი ოჯახის ჩამომავალი იყო. მათ ჰყავდათ შვილები: ძე - იოანე და ორი ასული - იპატია და ევანთია. ფილარეტი დიდ ქონებას ფლობდა და უხვად გასცემდა მოწყალებას.
ერთხელ პაფლაგონიას არაბები დაესხნენ თავს, ქვეყანა ააოხრეს და ფილარეტიც გაძარცვეს. წმინდანს მხოლოდ ორი ხარი, ცხენი, რამდენიმე სკა, მცირე მამული და სახლი შერჩა. იგი თვითონ ამუშავებდა მიწას, რომ თავისი ოფლით მოეპოვებინა სარჩო ოჯახისათვის და ყველაფრისთვის ჰმადლობდა უფალს. თანდათან ფილარეტის ოჯახს ცხოვრება ძალიან გაუჭირდა, მაგრამ იგი უკანასკნელ ქონებასაც გლახაკებს უყოფდა, რისთვისაც ხშირად უხდებოდა ცოლ-შვილისაგან საყვედურის მოსმენა.
ამ დროს ბიზანტიის იმპერატორმა ირინემ (797-803) თავისი ძისთვის - მომავალი თანამმართველის, კონსტანტინე პორფიროგენეტისთვის (780-797) საცოლის ძიება დაიწყო და მთელს იმპერიაში დაგზავნა ელჩები. დესპანებმა შორიდანვე შენიშნეს სხვა სახლებისაგან სიდიდით გამორჩეული ფილარეტის სასახლე და გადაწყვიტეს, იქ გაჩერებულიყვნენ. წმიდანმა მეზობლებისაგან ითხოვა საჭმელ-სასმელი და მალე მდიდრული სუფრა გაიშალა. ელჩებმა მასპინძელთან საუბარში შეიტყვეს, რომ მას სამი შვილიშვილი ჰყავდა, მოუხმეს მათ და ერთ-ერთი - მარიამი სხვა რჩეულ ქალწულებთან ერთად მეფეს წარუდგინეს. სიკეთითა და სიმდაბლით აღმატებული მარიამი დედოფალი გახდა, კონსტანტინე პორფიროგენეტმა კი ფილარეტი გულუხვად დაასაჩუქრა. ასე დაუბრუნდა უფლის რჩეულს დიდებაცა და პატივიც.
წმინდანმა მსახურს სამი ყუთი დაამზადებინა - ოქროს, ვერცხლისა და სპილენძის მონეტებისთვის. პირველი ყუთიდან იგი სრულიად უქონლებს აძლევდა მოწყალებას, მეორედან - გაღატაკებულებს, მესამედან კი - მათ, ვინც პირფერობით ცდილობდა ფულის გამოძალვას.
ასე გალია ნეტარმა ფილარეტმა ცხოვრების ოთხმოცდაათი წელი. მას უფლისაგან წინასწარ განეცხადა აღსასრულის მოახლოება, კონსტანტინოპოლში გაემგზავრა, როდოლფიას მონასტერში მივიდა, თავისი ქონების ნაწილი ამ სავანეს შესწირა, დანარჩენი გლახაკებს დაურიგა და მშვიდობით შეჰვედრა სული უფალს (792 წელი). წმინდანი კონსტანტინოპოლში, როდოლფიას სავანეში დაკრძალეს. მართალი ფილარეტის სიწმიდე და ღვთივრჩეულობა მისი სიკვდილის შემდეგ აღსრულებულმა სასწაულებმაც ცხადყო.
ნეტარი ფილარეტის მიცვალების შემდეგ მისმა მეუღლემ, თეოზვამ, ბევრი იღვაწა პაფლაგონიაში უცხოტომელთა შემოსევების დროს დანგრეული ეკლესია-მონასტრების ასაღორძინებლად.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
VIII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
გარდაცვლილი 792
Colobostruma

Colobostruma — ტროპიკული ჭიანჭველათა გვარი Myrmicinae-ს ქვეოჯახის -ს ტრიბისა.
გავრცელება
გავრცელების არეალი — ავსტრალია (და 1 სახეობა ახალ გვინეაში).
სისტემატიკა
ცნობილია დაახლოებით 10 სახეობა. თავდაპირველად გვარი აღიწერა ქვეგვარის სტატუსში Epopostruma-ს გვარის შემადგენლობაში. ზოგიერთი ავტორი Mesostruma-ს გვარს განიხილავს Colobostruma-ს გვარის (Baroni Urbani & De Andrade, 1994; 2007) უმცროსი სინონიმის როლში.
სახეობები
Colobostruma alinodis (Forel, 1913)
Colobostruma australis Brown, 1959
Colobostruma biconcava Shattuck, 2000
Colobostruma biconvexa Shattuck, 2000
Colobostruma bicorna Shattuck, 2000
Colobostruma cerornata Brown, 1959
Colobostruma elliotti (Clark, 1928)
Colobostruma foliacea (Emery, 1897)
Colobostruma froggatti (Forel, 1913)
Colobostruma lacuna Shattuck, 2000
Colobostruma leae (Wheeler, 1927)
Colobostruma mellea Shattuck, 2000
Colobostruma nancyae Brown, 1965
Colobostruma papulata Brown, 1965
Colobostruma sisypha Shattuck, 2000
Colobostruma unicorna Shattuck, 2000
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
პონერინები
ყანიშ სათფაევი

ყანიშ სათფაევი
ყანიშ იმანთაის ძე სათფაევი (დ. 12 აპრილი [ ძვ. სტ. 31 მარტი], 1899, ყოფ. აკელის თემის აული ახლანდელი პავლოდარის ოლქში — გ. 31 იანვარი, 1964, მოსკოვი) — ყაზახი გეოლოგი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1946). სკკპ წევრი 1944 წლიდან. საბჭოთა მეტალოგენიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
1926 წელს დაამთავრა ტომსკის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი. 1941–1964 წლებში იყო ახლანდელი ყაზახეთის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გეოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი (ახლა ეს ინსტიტუტი სათფაევის სახელს ატარებს), 1942 წლიდან — სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ყაზახეთის ფილიალის პრეზიდიუმის თავმჯდომარე, 1946–1952 და 1955–1964 — ყაზახეთის მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდენტი. სათფაევის შრომები ძირითადად ეხება ყაზახეთის წიაღისეულის პროგნოზირების პრობლემებს. სათფაევი იყო სსრკ უმაღლესი საბჭოს II, III, V და VI მოწვევის დეპუტატი. ლენინური (1958) და სსრკ სახელმწიფო (1942) პრემიები.
დაჯილდოებულია 4 ლენინის ორდენით, სამამულო ომის 2 ხარისხის ორდენით, აგრეთვე მედლებით. სათფაევის სახელი ეწოდა მინერალს სათფაევიტი. დაკრძალულია ალმა-ათაში.
თხზულებები
Избр. труды, т. 1-5, А.-А., 1967-70.
ლიტერატურა
Академик К. И. Сатпаев, Сб., посвященный памяти выдающегося советского ученого, А.-А., 1965.
რესურსები ინტერნეტში
ყანიშ სათფაევი – ბიოგრაფია
ყაზახი გეოლოგები
ყაზახეთის სსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები‎
ყაზახეთის სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
ყაზახეთის სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები‎
Canapi

Canapi
Carié is a municipality located in the Brazilian state of Alagoas. Its population is 17,719 (2020) and its area is 572 km².
References
Municipalities in Alagoas
ბრაზილია 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბრაზილია 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბრაზილიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთორმეტედ იასპარეზა 1976 წელს, კანადის ქალაქ მონრეალში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ 2 ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბრაზილია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
1637

1637
მოვლენები
15 თებერვალი : ფერდინანდ III გახდა საღვთო რომის იმპერატორი.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
დიტრიხ ბუქსტეჰუდე — დანიელ-გერმანელი კომპოზიტორი და ორგანისტი (გ. 1707)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
15 თებერვალი : ფერდინანდ II — საღვთო რომის იმპერატორი (დ. 1578)
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
7 ოქტომბერი : ვიტორიო ამადეო I — სავოიის ჰერცოგი (დ. 1587)
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
Daphnella celebensis

Daphnella celebensis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 16.5 mm, its diameter 5 mm.
(Original description) The strong, ovately-fusiform shell has a very short siphonal canal. It is yellowish-grey, with a few of the lirae reddish-brown. It contains 9 or 10 whorls, (the topmost one broken) of which the upper one is nearly smooth, but with traces of criss-cross lines. The whorls of the teleoconch are convex, slightly angular at some distance from the deep, crenulated suture. The sculpture consists of numerous axial riblets, 32 on penultimate whorl, crossed by numerous spirals, 10 on penultimate whorl, of which the upper one, bordering the suture, is finely crenulated by the upper ends of ribs and finely spirally striated. One of the lirae at the shoulder is the most prominent and makes the whorls angular. The other ones are subequal, with, in many cases, intermediate lirae. On the points of intercrossing the ribs are beaded. Moreover the whole shell is covered with growth-lines. The aperture is oblong, with a shallow sinus above, and a very short, wide siphonal canal below. The peristome is strong, crenulated, arched, below with a small sinus at the limit of the siphonal canal, interiorly with short grooves. The columellar margin is slightly concave above, with a thin layer of enamel.
Distribution
This marine species occurs in the Makassar Strait, Indonesia, and off the Philippines.
References
External links
Gastropods.com: Daphnella celebensis
celebensis
Gastropods described in 1913
ჩობანქარაჰმაზი

ჩობანქარაჰმაზი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
Gerona, Tarlac

Gerona, Tarlac
Gerona, officially the Municipality of Gerona, is a 1st class municipality in the province of Tarlac, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 94,485 people.
The MacArthur Highway goes through the center of the town.
Geography
Gerona is one of the 17 towns of the province of Tarlac. It is bounded on the north by Paniqui; on the east by the Pura; on the south by Tarlac City (the provincial capital); and on the west by Santa Ignacia. The town is from Tarlac City, the provincial capital; from Clark Special Economic Zone in Angeles City; from the regional center San Fernando, Pampanga, and north of Metro Manila.
Gerona has a land area of of plain and rugged agricultural land representing 4.63% of the province total area. The Tarlac River, which originates from the eastern slopes of the Zambales Mountains, cuts across the west central areas, dividing the town into two parts.
The eastern area consists of 31 barangays with total land area of representing 63.9% of the total area. It is characterized as plain, low-lying agricultural land.
The second part is the Western Area consisting of 13 barangays with total area of representing 36.03% of the total land area. It is characterized by hilly and rugged agricultural land and is also forested.
Barangays
Gerona is politically subdivided into 44 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Abagon
Amacalan
Apsayan
Ayson
Bawa
Buenlag
Bularit
Calayaan
Carbonel
Cardona
Caturay
Danzo
Dicolor
Don Basilio
Luna
Mabini
Magaspac
Malayep
Matapitap
Matayuncab
New Salem
Oloybuaya
Padapada
Parsolingan
Pinasling (Pinasung)
Plastado
Poblacion 1
Poblacion 2
Poblacion 3
Quezon
Rizal
Salapungan
San Agustin
San Antonio
San Bartolome
San Jose
Santa Lucia
Santiago
Sembrano
Singat
Sulipa
Tagumbao
Tangcaran
Villa Paz
Climate
Demographics
In the 2020 census, the population of Gerona, Tarlac, was 94,485 people, with a density of .
Economy
Points of interest
1894 Saint Catherine of Alexandria Church of Gerona (Vicariate of St. Catherine of Alexandria, Vicar Forane: Father Alfredo Dizon, Titular: Saint Catherine of Alexandria, Feast day, November 24 Parish Priest: Father Alfredo Dizon, succeeded by Fr. Ramon Capuno Parochial Vicar: Rev. Fr. Paulo Dela Cruz - Don Federico Bartolome Street, McArthur Highway, Gerona, Tarlac 2302, Philippines under the Roman Catholic Diocese of Tarlac Roman Catholic Diocese of Tarlac led by Most Rev. Florentino F. Cinense, D.D., PhD, STL.
Gallery
References
External links
Gerona Profile at PhilAtlas.com
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Municipalities of Tarlac
Migolska Gora

Migolska Gora is a small dispersed settlement in the hills in the Municipality of Mirna in southeastern Slovenia. The municipality is included in the Southeast Slovenia Statistical Region. The entire area is part of the traditional region of Lower Carniola.
References
External links
Migolska Gora on Geopedia
Populated places in the Municipality of Mirna
Huatlatlauca

Huatlatlauca Municipality is a municipality in the Mexican state of Puebla in south-eastern Mexico.
References
Municipalities of Puebla
ნაჰიდა-ლეილა მამედოვა

ნაჰიდა-ლეილა მამედოვა (დ. 27 ივლისი, 1934, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ — გ. 23 იანვარი, 2016, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი მუსიკოსი, ბაქოს მუსიკალური აკადემიის პროფესორი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სპეციალიზირებული საშუალო მუსიკალური სკოლის დირექტორი, დამსახურებული მასწავლებელი.
ბიოგრაფია
ნაჰიდა-ლეილა მამედოვა დაიბადა 1934 წლის 27 ივლისს ქალაქ ბაქოში.
1957 წელს დაამთავრა უზეირა ჰაჯიბეოვის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორია. 1960 წლიდან მასწავლებლად მუშაობდა ეროვნული უსაფრთხოების საშუალო მუსიკალურ სკოლაში, 1967 წლიდან 2016 წლამდე იგი იყო ამ საგანმანათლებლო დაწესებულების დირექტორი.
1972 წლიდან ნაჰიდა-ლეილა მამედოვა ბაქოს მუსიკალური აკადემიის მეთოდოლოგიისა და სპეციალური პედაგოგიური მომზადების განყოფილებაში მუშაობდა. 1977 წელს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული მასწავლებლის წოდება. იყო განათლების სამინისტროს გაერთიანებული სამეცნიერო და მეთოდოლოგიური საბჭოს მუსიკალური კვლევების განყოფილების თავმჯდომარის მოადგილე.
1985 წელს ქალაქ ვილნიუსში გამოვიდა სრულიად საკავშირო სემინარზე ანგარიშით „ფორტეპიანოსათვის ახალი საკლასო პროგრამის მნიშვნელობა“, ხოლო 1986 წელს ქალაქ ლვოვში ანგარიშით „სამუშაო ფორტეპიანოს შესრულებაზე“.
ნაჰიდა-ლეილა მამედოვას ინიციატივით და აქტიური მონაწილეობთ 1989 წელს ყოფილი სსრკ-ის მუსიკალურმა აკადემიამ გახსნა საგანი „სპეციალური პედაგოგიური სწავლება“ და პირველად დაიწყო სახელმწიფო გამოცდები. 1990-1991 წლებში იგი იყო ამ საგნის სახელმწიფო საგამოცდო კომისიის თავმჯდომარე.
აზერბაიჯანში პირველად მოამზადა სახელმძღვანელო „პროგრამა საფორტეპიანო კლასზე (კლასი I-XI)“, იყო ნ. ტუსის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტში მუსიკის განყოფილების გახსნის ინიციატორი და აქ სახელმძღვანელო პირველი წიგნის რედაქტორი.
ოჯახი
მეუღლე: იაშარ ნაზიევი — პროფესორი, აზერბაიჯანის რესფუბლიკის დამსახურებული მეცნიერი;
ვაჟი: ჯეიჰუნ ნაზიევი — პროფესორი, ნიუ-იორკის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი;
ასული: ზარანგის ნაზიევა — დაამთავრა უზეირა ჰაჯიბეოვის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიის ფორტეპიანოს ფაკულტეტის ვიზუალური განყოფილება.
ჯილდოები და საპატიო ტიტულები
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული მასწავლებელი — 19 დეკემბერი, 1977;
შრომითი საქმიანობისთვის 1987 წლის 3 დეკემბერს დაჯილდოებულია მედლით;
საპრეზიდენტო პენსია — 10 ნოემბერი, 2005.
სქოლიო
დაბადებული 27 ივლისი
დაბადებული 1934
გარდაცვლილი 23 იანვარი
გარდაცვლილი 2016
აზერბაიჯანელი მუსიკოსები
იტუბერა

იტუბერა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 930 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 417.542 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 64.5 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
სოფრონი I (იერუსალიმის პატრიარქი)

სოფრონი I (იერუსალიმის პატრიარქი)
წმინდა სოფრონი I იერუსალიმელი – იერუსალიმის პატრიარქი (634-638); მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 11 მარტი, ახალი სტილით - 24 მარტი.
ცხოვრება
წმინდა სოფრონ იერუსალიმელი დაიბადა დამასკოში. სიყრმიდანვე კეთილმსახურებით და მეცნიერების სიყვარულით გამორჩეულ სოფრონს ბრძენს ეძახდნენ. მომავალი პატრიარქი უმაღლეს სიბრძნეს მონასტერში, მეუდაბნოეებთან საუბრებში ეძებდა. ის ჩავიდა იერუსალიმში, წმინდა თეოდოსი დიდის მონასტერში და დაუახლოვდა იოანე მოსხს. მალე სოფრონი იოანეს სულიერი შვილი და მორჩილი გახდა. ისინი ერთად დადიოდნენ მონასტერში, იწერდნენ მამათა ცხოვრებებს. ამ ჩანაწერებისაგან შედგა ცნობილი წიგნი „ლიმონარი“, რომელსაც მეშვიდე მსოფლიო კრებამ მაღალი შეფასება მისცა.
სპარსელთა თავდასხმების გამო წმინდა იოანემ და სოფრონმა პალესტინა დატოვეს და ჯერ ანტიოქიაში, შემდეგ კი ეგვიპტეში წავიდნენ. ეგვიპტეში სოფრონი მძიმედ დაავადდა. მან მონაზვნობა გადაწყვიტა და იოანე მოსხმა ბერად აღკვეცა. წმიდა სოფრონის გამოჯამრთელების შემდეგ მოძღვარი და მოწაფე ალექსანდრიაში დარჩნენ. ისინი წმინდა პატრიარქმა იოანე მოწყალემ (ხს. 25 ნოემბერს) სიყვარულით მიიღო. წმინდა იოანე და სოფრონი მტკიცედ იცავდნენ მართლმადიდებლობას მონოთელიტთა ერესის შემოტევისაგან. ალექსანდრიაში წმინდა სოფრონმა აღწერა წმინდა უვეცხლოთა კვიროს და იოანეს (ხს. 31 იანვარს) ცხოვრება.
როცა ალექსანდრიას ბარბაროსები შემოესივნენ, წმინდა პატრიარქი იოანე წმინდა იოანე მოსხთან და სოფრონთან ერთად კონსტანტინეპოლში წავიდა, მაგრამ გზაში გარდაიცვალა. წმინდა იოანე და სოფრონი, თერთმეტ მონაზონთან ერთად, რომში ჩავიდნენ. რომში ღირსი იოანე მოსხიც გარდაიცვალა 622 წელს. მისი ცხედარი წმინდა სოფრონმა იერუსალიმში გადაასვენა და წმინდა თეოდოსის სავანეში დაასაფლავა.
628 წელს სპარსთა ტყვეობიდან დაბრუნდა იერუსალიმის პატრიარქი ზაქარია (609-632). მისი გარდაცვალების შემდეგ საპატრიარქო ტახტზე ავიდა წმინდა მოდესტოსი (632-634), (ხს. ძვ.სტ.18 დეკემბერს), მოდესტოსის შემდეგ კი პატრიარქად სოფრონი აირჩიეს.
სიცოცხლის ბოლოს წმინდა სოფრონმა სამწყსოსთან ერთად გადაიტანა იერუსალიმის ორწლიანი ალყის სიმძიმე. შიმშილისაგან არაქათგამწყდარმა ქრისტიანებმა გადაწყვიტეს, ქალაქის კარები გაეღოთ იმ პირობით, რომ მტერი ხელს არ ახლებდა სიწმიდეებს. ეს პირობა მაჰმადიანებმა არ შეასრულეს. წმიდა სოფრონი ქრისტიანული სიწმიდეების შებილწვით გამოწვეულ ღრმა მწუხარებაში გარდაიცვალა.
ჩვენამდე მოაღწია პატრიარქ სოფრონის მიერ შედგენილმა თხზულებამ დოგმატიკაში, ლიტურგიის განმარტებამ, ღირსი მარიამ მეგვიპტელის (ხს. 1 აპრილს) ცხოვრებამ, 950-მდე ტროპარმა და სააღდგომო სტიქარონმა. ჯერ კიდევ მღვდელმონაზვნის ხარისხში მყოფმა სოფრონმა გადაამოწმა და გაასწორა საბაწმიდის მონასტრის ტიპიკონი. წმ. სოფრონის სამსაგალობლები შესულია თანამედროვე ტრიოდიონში.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ. გვ. 248–249
იერუსალიმის პატრიარქები
VII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
Lordomyrma

Lordomyrma is a genus of ants in the subfamily Myrmicinae.
Distribution and habitat
The genus is known principally from Melanesia and Australia, with the one exception to this otherwise circumscribed distribution being the single species L. azumai from Japan. Most species are denizens of the leaf litter in wet forest habitat, but some are known to nest and forage arboreally.
Description
Members of the genus are small and inconspicuous, maintain colonies of modest size and tend to be shy and retiring when disturbed.
Species
Lordomyrma accuminata Stitz, 1912
Lordomyrma azumai (Santschi, 1941)
Lordomyrma bhutanensis (Baroni Urbani, 1977)
Lordomyrma caledonica (André, 1889)
Lordomyrma crawleyi Menozzi, 1923
Lordomyrma cryptocera Emery, 1897
Lordomyrma curvata Sarnat, 2006
Lordomyrma desupra Sarnat, 2006
Lordomyrma diwata Taylor, 2012
Lordomyrma emarginata Taylor, 2012
Lordomyrma epinotalis (Mann, 1919)
Lordomyrma furcifera Emery, 1897
Lordomyrma hmong Taylor, 2012
Lordomyrma idianale Taylor, 2012
Lordomyrma infundibuli Donisthorpe, 1940
Lordomyrma lakshmi Taylor, 2012
Lordomyrma leae Wheeler, 1919
Lordomyrma levifrons (Mann, 1921)
Lordomyrma limatula Taylor, 2012
Lordomyrma nigra Donisthorpe, 1941
Lordomyrma polita (Mann, 1921)
Lordomyrma punctiventris Wheeler, 1919
Lordomyrma reticulata Lucky & Sarnat, 2008
Lordomyrma rouxi (Emery, 1914)
Lordomyrma rugosa (Mann, 1921)
Lordomyrma sarasini (Emery, 1914)
Lordomyrma sinensis (Ma, Xu, Makio & DuBois, 2007)
Lordomyrma stoneri (Mann, 1925)
Lordomyrma striatella (Mann, 1921)
Lordomyrma sukuna Sarnat, 2006
Lordomyrma taylori Bharti & Ali, 2013
Lordomyrma tortuosa (Mann, 1921)
Lordomyrma vanua Lucky & Sarnat, 2008
Lordomyrma vuda Sarnat, 2006
Notes
References
External links
Myrmicinae
Ant genera
ანა ჰაბსბურგი (1280-1327)

ანა ჰაბსბურგი (1280-1327)
ანა ფონ ჰაბსბურგი (დ. 1275 — გ. 1327, ბრესლაუ) — ავსტრიის ჰერცოგინია.
ოჯახი
მშობლები:
მამა: ალბრეხტ I – რომაელ-გერმანელთა მეფე.
დედა: ელიზაბეთი (* 1262, მიუნხენი; † 28 ოქტომბერი 1313, ვენა), კერნტენის ჰერცოგისა და ტიროლისა და გიორცის გრაფის მაინჰარდ II-ის ასული.
მეუღლე:
∞ 1) 1295 წლის დეკემბერი, ბრანდენბურგი – მარკგრაფი ჰერმან ფონ ბრანდენბურგი.
∞ 2) 1310, ბრესლაუ - ჰერცოგი ჰაინრიხ VII ფონ შლეზიენ-ბრესლაუ.
და-ძმები:
რუდოლფ I – ბოჰემიის მეფე.
ფრიდრიხ III - რომელ-გერმანელთა მეფე.
ლეოპოლდ I - ავსტრიის ჰერცოგი.
ალბრეხტ II - ავსტრიის ჰერცოგი.
ჰაინრიხი - ავსტრიის ჰერცოგი.
მაინჰარდი
ოტო I - ავსტრიის ჰერცოგი.
აგნესი - უნგრეთის დედოფალი.
ელიზაბეთი - ლოთარინგიის ჰერცოგინია.
კათარინა - კალაბრიის ჰერცოგინია.
იუტა - იოტინგენის გრაფინია.
ანა ფონ ჰაბსბურგი დასაფლავებულია სანტა-კლარას მონასტერში (ბრესლაუ).
ჰაბსბურგები
დაბადებული 1280
გარდაცვლილი 1327
მარიო ვარგას ლიოსა

მარიო ვარგას ლიოსა
ხორხე მარიო ვარგას ლიოსა (დ.28 მარტი, 1936) — პერუელი მწერალი, პოლიტიკოსი, ჟურნალისტი, ესეისტი და 2010 წელს ნობელის პრემიის ლაურეატი. ლიოსა ამჟამად პრინსტონის უნივერსიტეტში მიწვეული პროფესორია. მარიო ვარგას ლიოსა ლათინური ამერიკის ერთ-ერთი ყველაზე გამოჩენილი რომანისტი და ესეისტია. ზოგიერთ კრიტიკოსის აზრით, მან ლათინოამერიკელთაგან ყველაზე დიდი გავლენა მოახდინა საერთაშორისო საზოგადოებრიობაზე. 2010 წელს ნობელის პრემია „სიძლიერის სტრუქტურის მისეული შედგენისა და ინდივიდუალური წინააღმდეგობის, ამბოხისა და გამარჯვების მკვეთრი სურათებისთვის“ მიანიჭეს.
სწორედ მან, 1990 წელს, მექსიკის ტელევიზიის ეთერით განაცხადა, რომ „მექსიკაში აბსოლუტური დიქტატურაა“. ეს განცხადება მომდევნო ათწლეულში ფრთოსან ფრაზად იქცა და მსოფლიო შემოიარა.
ბიოგრაფია
მარიო ვარგას ლიოსა 1936 წლის 28 მარტს, საშუალოშემოსავლიან ოჯახში დაიბადა პერუს პროვინცია არეკიპაში. ის ერთადერთი შვილია ერნესტო ვარგას მალდონადოსა და დორა ლუისა ურეტას ოჯახში (დორა ავტობუსის მძღოლად მუშაობდა. ის კრეოლური ოჯახიდან იყო). ოჯახი მომავალი მწერლის დაბადებამდე რამდენიმე თვით ადრე დაინგრა. მარიოს დაბადებიდან მოკლე ხანში მამამისმა განაცხადა, რომ გერმანელ ქალთან ჰქონდა ურთიერთობა. შედეგად, მარიოს ორი ნახევარძმა - ენრიკე და ერნესტო - ჰყავს.
ბიბლიოგრაფია
რომანები
ქალაქი და ძაღლები (1963)
საუბარი კათედრალში (1969)
დეიდა ხულია (1977)
ბოლო ჟამის ომი (1981)
ვაცის ნადიმი (2000)
ცუდი გოგოს ოინები (2006)
ხუთი კუთხე (2016)
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Featured author: Mario Vargas Llosa
სქოლიო
პერუელი მწერლები
დაბადებული 1936
ესპანელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
XX საუკუნის რომანისტები
XXI საუკუნის რომანისტები
იერუსალიმის პრემიის მფლობელები
პერუელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
პერუელი ათეისტები
პერუელი დრამატურგები
პერუელი ესეისტები
პერუელი ჟურნალისტები
მამაკაცი ჟურნალისტები
პერუელი პოლიტიკოსები
პერუელი რომანისტები
პერუელი მამაკაცი მწერლები
პერუელი ლიტერატურის კრიტიკოსები
მამაკაცი რომანისტები
მამაკაცი დრამატურგები
მამაკაცი ესეისტები
XX საუკუნის ესეისტები
XXI საუკუნის ესეისტები
XX საუკუნის მამაკაცი მწერლები
XXI საუკუნის მამაკაცი მწერლები
მარქსიზმის კრიტიკოსები
ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
მენტუჰოტეპ VI

მენტუჰოტეპ VI — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთექვსმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო და დასრულდამენტუჰოტეპ VI-ის მმართველობა, ან რამდენს ხანს იმეფა, ცნობილია, რომ ის დაახლოებით ძვ.წ. 1585 წლისთვის მეფობდა. მენტუჰოტეპ VI სამეფო ტახტზე მონტემსაფის შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე სენუსერტ IV ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
მეთექვსმეტე დინასტია
ეგვიპტის მეთექვსმეტე დინასტია
ეგვიპტის ფარაონები
ეგვიპტის მეთექვსმეტე დინასტიის ფარაონები
ზვარე (ხარაგაულის მუნიციპალიტეტი)

ზვარე (ხარაგაულის მუნიციპალიტეტი)
ზვარე — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ნუნისი, ჩრდილი). მდებარეობს ლიხის ქედის დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ზვარულის (ჩხერიმელას მარცხენა შენაკადი) ნაპირას. ზღვის დონიდან 700 მ. ხარაგაულიდან 24 კმ. სოფელში არის ბიბლიოთეკა
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 279 ადამიანი.
ეტიმოლოგია
სოფელი ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება XVIII ს-ში „მზვარის“ სახელწოდებით. „მზვარე“ აღნიშნავს მზიან ფერდობს. სოფლის თავში, ტყეში, არის ლიხის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის ნანგრევები და სახატე ადგილი, რომელსაც მოსახლეობა „ჯვარნაძვს“ ეძახის.
კურორტი
ზვარე ადგილობრივი მნიშვნელობის ბალნეოლოგიური კურორტია აქ არსებული მინერალური წყლების გამო. სოფელში ასხამენ წყალს „ზვარე“.
ლიტერატურა
სქოლიო
ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის კურორტები
ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფლები