PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მოსკოვის პეტრესა და პავლეს ტაძარი (იასენევო)

მოსკოვის პეტრესა და პავლეს ტაძარი (იასენევო)
მოსკოვის პეტრესა და პავლეს ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVIII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთ-დასავლეთ ადმინისტრაციული ოლქის იასენევოს რაიონში. აგებულია 1751-1753 წლებში.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია მოცქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე. ეგვტერები -წმინდა ბარბარეს, ღვთისმშობლის ხატის - ზეციური სასწაულისა და სერგი რადონეჟელის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ყოფილ სოფელ იასენოვოში (რომელიც მოიხსენიება XIV საუკუნეში და სადაც უკვე არსებობდა ტაძარი) რამდენიმე მართლმადიდებლური ეკლესია იყო: 1626 წელს აქ ააგეს ხის ეკლესია წმინდა მოწამენის: პისტის, ელპიდის, აღაპისა და მათი დედის სოფიოს სახელზე. 1674 წელს ძველი ეკლესიის გვერდით ააგეს ღვთისმშობლის ხატის - ზეციური სასწაულის სახელობის ეკლესია.
ამჟამად არსებული ტაძრის შენობა ააგეს 1751-1753 წლებში ელიზავეტინის (მოგვიანო) ბაროკოს სტილში და აკურთხეს მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე. სოფლის მფლობელი ამ პერიოდში იყო თევდორე ლოპუხინი, იმპერატორ პეტრე I დიდის სიმამრი.
თავდაპირველად ქვის ტაძარი შედგებოდა ერთი, კუბის ფორმის ცენტრალური საკურთხევლისაგან, რომელსაც რვაკუთხა და რვა სარკმლიანი გუმბათი ედგა.
1822 წლის 9 ივლისს ეკლესიაში დაიწერეს ჯვარი მარია ტოლსტაიამ და ნიკოლოზ ტოლსტოიმ, მწერალ ლევ ტოლსტოის მშობლებმა.
იასენოვოში თავად სერგეი გაგარინის მმართველობის პერიოდში მოხდა ტაძრის რეკონსტრუქცია. 1832 წელს მას მიაშენეს თბილი კუთხის ეგვტერი, რომელიც აკურთხეს დიდმოწამე წმინდა ბარბარეს (თავადის ცოლის ზეციური მფარველის) სახელზე. თავადმა ასევე ააგო სამრეკლოც. 1860-1865 წლებში ტაძარს ხელახალი რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა, რის შედეგადაც შეიცვალა ტაძრის სახე და მიიღო ის სახე, რომელიც ამჟამად აქვს.
ეკლესიას ჰქონდა სამი საკურთხეველი: ცენტრალური მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე (ოდიკი აკურთხეს 1826 წლის 26 თებერვალს), სამხრეთისა - სერგი რადონეჟელის სახელზე (ოდიკი აკურთხეს 1861 წლის 20 ოქტომბერს) და ჩრდილოეთისა დიდმოწამე ბარბარეს სახელზე (ოდიკი აკურთხეს 1832 წელს).
1930-იან წლებში ტაძარი, რომელიც უკვე გამოიყენებოდა საბჭოთა მეურნეობის საწყობად, დახურეს. 1973-1976 წელს შენობის ფასადი გაარემონტეს.
1989 წელს ტაძარი, საეკლესიო მსახურთა სახლთან ერთად გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. ტაძრის პირველი წინამძღვარი გახდა ალექსანდრე ტოროპოვი. 1997 წლიდან ოპტინის უდაბნოს მეტოქია.
ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, მართლამადიდებლური ლიტერატურის ბიბლიოთეკა და საეკლესიო მაღაზია.
ლიტერატურა
Коробко М. Ю. Ясенево // Усадебное ожерелье Юго-Запада Москвы. — 3-е изд., испр. — М.—СПб., 1997.
Коробко М. Ю. Москва усадебная. Путеводитель. — М., 2005. — С. 311—332.
Коробко М. Ю. Усадьба Ясенево: Историко-краеведческий очерк // Московский журнал. — 2013. — № 3.
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт храма
История, фотографии
Фотогалерея
Храм на карте Москвы
Информация о храме на сайте Московского Патриархата
Информация о храме на сайте pravoslavie.ru
მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მოსკოვის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ძველი აბაშა

ძველი აბაშა (1923 წლამდე აბაშა) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის აბაშის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი. მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე აბაშის ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 30 მეტრზე. ქალაქ აბაშიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით.
სოფელში იდგა XIX საუკუნის დასაწყისის წმინდა გიორგის სახელობის ხის ეკლესია. ძველ აბაშაში დაიბადა ცნობილი ქართველი მწერალი და საზოგადო მოღვაწე კონსტანტინე გამსახურდია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 859 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
კადარის ტაძარი
კონსტანტინე გამსახურდიას სახლ-მუზეუმი
ლიტერატურა
სქოლიო
აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფლები
São Sebastião do Rio Verde

São Sebastião do Rio Verde is a municipality in the state of Minas Gerais in the Southeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
ავლაბრის წმინდა მარინეს ეკლესია

ავლაბრის წმინდა მარინეს ეკლესია — ქართული მართლმადიდებლური ეკლესია, მდებარეობს თბილისში დუშეთის ქუჩის № 12-ში. ეკლესია ეზოს სიღრმეშია განთავსებული და საცხოვრებელი სახლებითაა გარშემოტყმული. ის თბილისის უძველეს ეკლესიების რიცხვს მიეკუთვნება.
ძეგლის აღწერა
დარბაზული ტიპის ნაგებობა აგურითაა აშენებული. აფსიდა სწორკუხედშია ჩაწერილი და ფასადზე არ გამოიყოფა. შესასვლელი ორი მხრიდან აქვს; ცენტრალური სამხრეთით, ხოლო მეორე, მცირე კარი ჩრდილოეთით. ფასადებზე სარკმლები აგურისავე თაღოვან საპირეებშია ჩასმული, მათგვერდით, ასეთსავე თაღებში მოქცეული ცრუ სარკმლები მონაცვლეობენ. თითოეული მათგანი მუზარადისებრი მოხაზულობის მქონეა. მათი სიმეტრიული განლაგება თანაბარზომიერ რიტმს წარმოშობს. თაღებს შორის წყობის ჩაღრმავებით საფეხუროვანი ჯვრებია გამოყვანილი.
ინტერიერს სამი საბჯენი თაღი ანაწევრებს, რომელიც მარტივი პროფილის მქონე შვერილ პილასტრებს ებჯინება. ყველა თაღი შეისრულია. დასავლეთის მკლავზე ორქანობა სახურავით გადახურული სამრეკლოა და შენებული. ფრონტონის ქვეშ, ორსავ მხარეს ჯვრებია მოცემული. ასეთივე ჯვრები ამკობს აღმოსავლეთით დაშენებულ მცირე, სწორკუთხა ფორმის ცრუ გუმბათსაც.
ისტორია
1837 წლით დათარიღებულ ეგნატე იოსელიანის მიერ შედგენილ კატალოგში — „მონასტრები, ეკლესიები ტფილისსა და მის მიდამოებში” წმინდა მარინეს ეკლესიის შესახებ ვკითხულობთ: „ავლაბარშივე არის ეკკლესია წმინდისა ქალწულმოწამისა მარინას სახელსა ზედა, 17 დღესა ზედა ივლისის თთვისასა, უგუმბათო სიონურად, ქვით-კირით, აღშენებული საბერძნეთით მოსრულთა მღდუელმონაზონთაგან. დაარასა და სჩანს დრო აღშენებისა მისისა და წელსა ჩყკა-სა (1821-სა) მაღალყ˜უსაღუდელოესმან მიტროპოლიტმან ექსარხოსმან საქართველოისამ იონამ მეორედ კურთხევითა მისითა შესცუალა იგი ეკკლესიად მირქმისა 2 დღესა ზედა თებერულის თთვისასა. ამას ეკკლესიასა შინა არის ერთი მღდუელი“. ავლაბარში, წმინდა მარინეს ეკლესიის გარშემო ქართველთა სასაფლაო იყო, რომელსაც ხოჯა-ვანქის ტერიტორიის ნაწილიც ეკავა.
სამხრეთით, კარის ზემოთ ქვაზე მოცემული ორენოვანი (ქართული და რუსული) წარწერა გვამცნობს, რომ “აღშენდა ეკკლესია ესე წმიდის ქალწულმოწამის მარინაის ღრ˜სა სრულიად როსიის იმპერატორისა ალექსანდრე მეორისასა, ექსარხოსობასა საქართველოსა… მიტროპოლიტის ისიდორესსა, გულისმოდგინებით და საფასის შეკრებითა კეთილმსახურთა ერთგან მღუდლისა პლატონ ელიევისათა 1856 წელსა”.
მოსე ჯანაშვილი ეკლესიის შესახებ წერს: „წმინდა მარინეს ტაძარი ავლაბარში, აგებული ძველს დროს და განახლებული 1824 წელს. წმინდა მოწამეს მარინეს დიდად პატივს ცემენ ქართველნი. მის საოხად ბევრგან აგებულია ტაძარი...”.
საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ წმინდა მარინეს ეკლესიამ სხვამრავალი ტაძრის ბედი გაიზიარა, ღვთისმსახურება გაუქმდა და მასში ფოტოლაბორატორია განთავსდა.
კალისტრატე ცინცაძე წერს: “...1849 წელში, ისიდორე ეგზარქოსის დროს მცირე ტაძარი განუვრციათ და უკურთხებიათ ხელახლად წმინდა მარინეს სახელობაზე. ტაძარი მოქმედებდა 1938 წლის თებერვლამდე, როდესაც უკანვე ჩაიბარა 26 კომუნართა სახელობის რაიონულმა საბჭომ, თავისქონებით.”
1991 წელს თბილისის პრეფექტის ბრძანების საფუძველზე წმინდა მარინეს ეკლესია გადაეცა საპატრიარქოს. საბჭოთა დროს გაუქმებული ეკლესია 2003 წლის ივლისში აღდგა არქიმანდრიტ იოაკიმეს (ასათიანი) თაოსნობით.
ლიტერატურა
მ. ქუთათელაძე, „თბილისის ტაძრები“, ტ. I, თბ., 2010 გვ. 78-80
თბილისის ეკლესიები
ადრიანოპოლის დროებითი ზავი (1547)

ადრიანოპოლის დროებითი ზავი (1547)
ადრიანოპოლის დროებითი ზავი — ხელშეკრულება, რომელიც გაფორმდა საღვთო რომის იმპერატორ კარლ V-ესა და სულეიმან დიდებულის შორის. ამ ხელშეკრულების თანახმად, ფერდინანდ I-მა და კარლ V-მ აღიარეს ოსმალეთის იმპერიის სრული კონტორლი უნგრეთზე და ამასთანავე დათანხმდნენ გადაეხადათ ოსმალეთისთვის ყოველწლიურად 30 000 ოქრო ხარკის სახით, იმისთვის, რომ გაემყარებინათ ჰაბსბურგების პოზიცია ჩრდილოეთ და დასავლეთ უნგრეთში . ეს ხელშეკრულება მოჰყვა ისეთ მნიშვნელოვან გამარჯვებას უნგრეთზე, როგორიც იყო ესტერგომის ალყა.
იხილეთ აგრეთვე
სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია
ოსმალეთის იმპერიის ხელშეკრულებების სია
სქოლიო
XVI საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
ალაედინი (შეჰზადე)

ალაედინი (შეჰზადე)
შეჰზადე ალაედინ ალი ჩელები (დ. 1425, ედირნე — გ. 1443, ბურსა) — ოსმალეთის იმპერიის სულთან მურად II-ის მეორე ვაჟი.
ბიოგრაფია
ალაედინი დაიბადა 1425 წელს, ქალაქ ედირნეში. ის იყო მურად II-სა და მისი ცოლის, ჰატიჯე ჰალიმე ხათუნის პირველი ვაჟი. მისი აღმზრდელი (ლალა) იყო რუმელიის ყოფილი ბეილერბეი, იორგუჩ-ფაშა.
1437-1438 წლებს შორის, როცა ის 12-13 წლის იყო, ცოლად შეირთო სელმინ ხათუნი. მათ ამ ქორწინებიდან შეეძინათ ერთი ქალიშვილი სელვი ხათუნი და ორი ვაჟი
1442 წელს, იორგუჩ ფაშა გარდაიცვალა და ახლა მისი პედაგოგი და აღმზრდელი ჰათიფზადე თაჯ-ედ-დინ იბრაჰიმ ეფენდი გახდა.
ალაედინი გარდაიცვალა 1443 წელს, 18 წლის ასაკში.
სქოლიო
ოსმანების დინასტია
შეჰზადეები
დაბადებული 1425
გარდაცვლილი 1443
იაპონური ენა (T.JL)

იაპონური ენა (T.JL)
იაპონური ენის ტესტი (შემოკლებით T.JL [თი-ჯეი-ელი], – Test of Japanese Language) არის გამოცდის ერთ-ერთი სახე, რომელიც მიზნად ისახავს არაიაპონელ, უცხოელ მოქალაქეთა ენობრივი კომპეტენციების შემოწმებას წინასწარ შემუშავებული გარკვეული სტანდარტის მიხედვით.
ტესტის სახელწოდება გავრცელებულია ინგლისური შემოკლების T.JL, თი-ჯეი-ელის მიხედვით. მისი ძველი სახელწოდება კი არის ToJFL, – Test of Japanese as Foreign Language, რაც ქართულად „იაპონურის როგორც უცხო ენის ტესტი“ ითარგმნება.
თი-ჯეი-ელის ტესტები საშუალებას იძლევა არსებობდეს იაპონური ენის ცოდნის სტანდარტი, რომლის მეშვეობითაც ხდება უცხოელთა ცოდნის შემოწმება გარკვეული კრიტერიუმების მიხედვით. წარმატებული კურსდამთავრებულნი მიიღებენ სერთიფიკატ „The Japan Connection“-ს.
ევროპის კონტინენტზე ამ საქმეს მსახურებს „საფრანგეთ-იაპონიის საზოგადოება“ („Societé France-Japon“ (SFJ)), რომლის შტაბ-ბინა პარიზში მდებარეობს, მონმარტრზე. 1995 წლიდან „იაპონია-საფრანგეთის საზოგადოება“-ს უფლება აქვს ჩაატაროს თი-ჯეი-ელის ტესტები.
სტრუქტურა და შინაარსი
ტესტი სირთულის მიხედვით შეიცავს 7 განსხვავებულ კიუს. (იაპონურად 級 [kyū] კიუ = დონე); დონე VII უმარტივესი, ხოლო დონე I კი ურთულესი არის. შესასრულებელი სავარჯიშოები ე.წ. მრავალჯერადი, ან მრავალგვარი არჩევნის (Multiple-Choice) პრინციპითაა აგებული.
კურსის მონაწილეთა ცოდნა მოწმდება დიალოგების, ტრიალოგების და ა.შ. აუდირების მეშვეობით, მაგრამ ტესტი შეიცავს ასევე გადასწყვეტ სავარჯიშოებს გრამატიკაში, დიდი ყურადღება ექცევა სიტყვათა მარაგს.
გარდა ამისა, კურსის მონაწილენი მოწმდებიან იაპონიის კულტურისა და ისტორიის ცოდნაში. სწორედ ეს უკანასკნელი პუნქტი განასხვავებს იაპონური ენის დღევანდელ ტესტს - T.JL-ს, იაპონური ენის მანამდელი ToJFL-ის ტესტისაგან-ისაგან.
თი-ჯეი-ელის მოსამზადებელი კურსების სასწავლო გეგმიური
იხილეთ აგრეთვე
აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტი
იაპონოლოგია
იაპონური კანჯის კომპეტენციათა ტესტი
იაპონური ენის უნარ-ჩვევათა ტესტი (JLPT)
იაპონური საქმიანი კომუნიკაციის უნარ-ჩვევათა ტექსტი
უცხოური ენების ფლობის საერთო ევროპული კომპეტენციები
იაპონური ენა
უცხო ენის სერტიფიკატები
ჯეიმზ შერმანი

ჯეიმზ შერმანი
ჯეიმზ სკულკრაფტ შერმანი (დ. 24 ოქტომბერი, 1855 — გ. 30 ოქტომბერი, 1912) — ამერიკელი რესპუბლიკელი პოლიტიკოსი, აშშ-ის 27-ე ვიცე-პრეზიდენტი 1909 წლიდან გარდაცვალებამდე. ვიცე-პრეზიდენტობამდე 20 წელი წარმომადგენელთა პალატის წევრი იყო ნიუ-იორკის შტატიდან.
რესურსები ინტერნეტში
აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტები
აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები
დაბადებული 24 ოქტომბერი
დაბადებული 1855
გარდაცვლილი 30 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1912
Agricultural University of Georgia

Agricultural University of Georgia
The Agricultural University of Georgia (AUG) is a non-profit, private, higher education institution located in the suburban setting of the large city of Tbilisi, Georgia. It is located in Davit Aghmashenebeli Alley #240. It was established in 1929, and is officially recognized by the National Center for Educational Quality Enhancement. It is a small university with an enrollment range of only 4,000 to 4,999 students.
AUG offers courses and programs that lead to bachelor's degrees, master's degrees, and doctorate degrees in several areas of study. The H.E. institution has a selective admission policy based on entrance examinations, with an admission rate of 50–60%, making it an averagely selective institution.
Influence of Kakha Bendukidze
It is thanks to Kakha Bendukidze that the Agricultural University of Georgia is what it is today. After retiring from the public service, he decided to focus on tertiary education in Georgia, through the Knowledge Fund – a non-profit, charitable organization, and supported the Free University of Tbilisi and Agricultural University of Georgia. Between 2007 and 2012 Bendukidze had invested over US$50 million to the Knowledge Fund – an unprecedented volume of private investment in tertiary education in Georgia.
Three faculties
AUG consists of three united schools: Schools of Agricultural and Natural Sciences, Engineering-Technological School, and School of Business Administration. Each school has its own Dean, with Theo Urushadze as the Dean of the School of Agricultural and Natural Sciences, Zaza Metreveli as the Dean of the Engineering-Technological School, and Giga Bedineishvili as the Dean of the School of Agricultural and Natural Sciences. Each School also has different prices.
Programs and amenities
The university provides several academic and non-academic facilities and services to students, such as a library, housing, 20 technically equipped laboratories, 50 modern scientific laboratories, a cafeteria, a sports center (for basketball, volleyball, wrestling, and mini-football), a handball hall, a gymnastics studio, a theater, and recreation zones. AUG also offers financial aids and/or scholarships, study abroad and exchange programs, as well as administrative services. Wireless Internet access is available throughout the university.
Exchange programs
AUG is partnered with 13 universities in Europe, America and Asia, allowing students to participate in exchange programs.
References
Universities in Georgia (country)
Education in Tbilisi
1929 establishments in Georgia (country)
Polyrhachis hippomanes

Polyrhachis hippomanes is a species of ant in the subfamily Formicinae, found in Sri Lanka. Three subspecies are recognized. 2 subspecies were given full species status recently.
Subspecies
Polyrhachis hippomanes boettcheri Stitz, 1925 – Borneo, Philippines
Polyrhachis hippomanes ceylonensis Emery, 1893 – India, Sri Lanka, China
Polyrhachis hippomanes hippomanes Smith, F., 1861 – Borneo, Sulawesi, India, Thailand
Polyrhachis hippomanes hortensis Forel, 1913 – Indonesia, New Guinea – Polyrhachis hortensis
Polyrhachis hippomanes lucidula Emery, 1893 – Cambodia, Myanmar, China – Polyrhachis lucidula
References
External links
at antwiki.org
Animaldiversity.org
Itis.org
Formicinae
Hymenoptera of Asia
Insects described in 1861
აიეტი

აიეტი
საკუთარი სახელი აიეტი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აიეტი — კოლხეთის მეფე
აიეტი — საქართველოს პოლიტიკური მოღვაწე, ორატორი
აიეტი (ასოციაცია) — საქართველოს ზღვისპირეთის დამცველთა ასოციაცია
Corosha District

Corosha District is one of twelve districts of the province Bongará in Peru.
References
External links
Corosha district official website
1946 establishments in Peru
States and territories established in 1946
Districts of the Bongará Province
Districts of the Amazonas Region
დიდი ხავლეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

დიდი ხავლეთის ღვთისმშობლის ეკლესია - არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდ ხავლეთში, მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7X4,1 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. დაზიანებულია. ნახევარწრიულ აფსიდში ორი პატარა სწორკუთხა ნიშია. დასავლეთ კედელზე შემორჩენილია სარკმლის წირთხლის ფრაგმენტი, ხოლო მიწიდან 1,8 მეტრის სიმაღლეზე - შეკიდული საბჯენი თაღის კრონშტეინი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
მარტიროს სარიანი

მარტიროს სარიანი
მარტიროს სარქისის ძე სარიანი (დ. 28 თებერვალი [ძვ. სტ. 16 თებერვალი], 1880, დონის ნახიჩევანი ახლანდელი დონის როსტოვის ფარგლებში — გ. 5 მაისი, 1972, ერევანი) — სომეხი მხატვარი. სსრკ სახალხო მხატვარი (1960), სსრკ სამხატვრო აკადემიკოსი (1947) და სომხეთის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი (1956), სოციალისტური შრომის გმირი (1965). სომხეთის სსრ მხატვართა კავშირის თავმჯდომარე (1947-1951).
ბიოგრაფია
1897-1904 წლებში სწავლობდა მოსკოვის ფერწერის, ქანდაკებისა და ხუროთმოძღვრების სასწავლებელში, 1902-1904 წლებში მუშაობდა ვალენტინ სეროვისა და კონსტანტინე კოროვინის სახელოსნოებში. მონაწილეობდა გამოფენებში „გოლუბაია როზა“, „მირ ისკუსსტვა“ და სხვა გამოფენები. 900-იან წლებში შესრულებულ ნატურმოტებსა და პორტრეტების კომპოზიციებსა თუ დეკორატიულ გადაწყვეტაში იგრძნობა ანრი მატისისა და პოლ გოგენის გავლენა. 1910-1915 წლებში იმოგზაურა თურქეთში, ეგვიპტესა და ირანში. 1921 წლიდან სომხეთში ცხოვრობდა.
სარიანის შემოქმედების მთავარი თემაა სომეხი ხალხის ცხოვრება. წარმატებით მუშაობდა პორტრეტის, ნატურმორტის, განსაკუთრებით პეიზაჟის ჟანრში. უმთავრესად იყენებდა ზეთის ფერწერის ტექნიკას. თავდაპირველად სარიანის კომპოზიციები ინარჩუნებდა დეკორატიულ სიბრტყობრიობას, შემდეგ კი მხატვრული ფერის დიდი ლაქების ნაცვლად ტონებს და ნახევარტონებს მიმართავდა. ბოლო ეტაპზე ნატურიდან დახატულმა სურათებმა ადგილი დაუთმო განზოგადებულ, მონუმენტალურ პეიზაჟებს (სურათების ციკლი „ჩემი სამშობლო“, 1952-1958, ლენინური პრემია, 1961, სომხეთის სურათბის გალერეა, ერევანი). სარიანმა შექმნა სომხეთის მშრომელების, მეცნიერების, მუსიკოსების, საბჭოთა არმიის მეომრების პორტრეტების მთელი გალერეა. სარიანი მუშაობდა მონუმენტური ფერწერის დარგში (პანო პარიზის მსოფლიო გამოფენაზე საბჭოთა პავილიონისათვის, 1937), იყო თეატრის მხატვარიც (ალექსანდრე სპენდიარიანის ოპერა „ალმასტი“, ერევნის სპენდირიანის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრი, 1938-1939, სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1941). აღსანიშნავია მისი ილუსტრაციები სომხური ზღაპრების კრებულისათვის.
თანამედროვე სომხურ ფერწერაში სარიანმა შექმნა მთელი მიმართულება, რომელსაც მშობლიური ქვეყნის პოეტური აღქმა უდევს საფუძვლად. მისმა მოღვაწეობამ დიდად შეუწყო ხელი სომხური ეროვნული ხელოვნების წინსვლად.
სსრკ II-IV მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. დაჯილდოებულია 3 ლენინის ორდენით, 2 სხვა ორდენით და მედლებით.
ლიტერატურა
Дрампян Р., Сарьян, М., 1964;
Михайлов А. И., Мартирос Сергеевич Сарьян, М., 1958
სომეხი მხატვრები
დაბადებული 28 თებერვალი
დაბადებული 1880
გარდაცვლილი 5 მაისი
გარდაცვლილი 1972
სოციალისტური შრომის გმირები
ლენინის ორდენის კავალრები
კომიტასის პანთეონში დაკრძალულები
Arnedillo

Arnedillo is a village in the province and autonomous community of La Rioja, Spain. It is crossed by the Cidacos River. The municipality covers an area of and as of 2011 had a population of 477 people.
Arnedillo is famous for its hot springs, which emerge on the surface after being filtered at a temperature of about 50°C (125°F). There is a hot springs resort known as "Balneario de Arnedillo", which attracts many people to this small village.
Another tourist attraction are the footprints of dinosaurs that can be found near Arnedillo.
History
The origin of the village dates back to the Tenth Century.
Places of Interest
Buildings and monuments
Castle Bridge.
Castle.
Saint Servando and Saint German Church.
Hermitages: Saint Tirso, Peñalba, Virgin of the Tower, Saint Andrew, Saint Michael, Santiago, Saint Zoilo.
Hot Springs
The municipality is well known for its thermal waters, which flow through several springs. Some of them are leveraged by the village's resort known as "Balneario de Arnedillo", and others are opened to everyone and they are known as "Pozas".
Other places of Interest
Footprints of dinosaurs.
Snowfield.
The vulture's viewpoint.
Wind farm.
References
Populated places in La Rioja (Spain)
ჭანიეთური

ჭანიეთური — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში, ბაილეთის თემში (სოფლები: ახალსოფელი, ბაილეთი, ჭანიეთური). მდებარეობს ნასაკირალის სერის ჩრდილოეთით, მდინარე სუფსის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 80 მ, ოზურგეთიდან 10 კმ, ბაილეთიდან 3 კმ.
ისტორია
სოფლის სახელწოდება „ჭან“ ძირიდან და ამ ტერიტორიაზე ადრეულ ეპოქებში დასახლებული ჭანებიდან მოდის. გურიის სამთავროს ძველ საბუთებში ჭანიეთური ცალკე სოფლადაა მითითებული. ჭანიეთურში იყო განვითარებული ფეოდალური ხანის ეკლესია-მონასტერი. გვიან ფეოდალურ ხანაში წარმოადგენდა ნაკაშიძეების სამფლობელოს.
საბჭოთა პერიოდში ის სამ ნაწილად გაიყო: ნაწილი შევიდა გურიანთის შემადგენლობაში, ნაწილს ეწოდა განთიადი და შევიდა კონჭკათის სასოფლო საბჭოს შემადგენლობაში, ხოლო ნაწილი ჭანიეთურის სახელით დარჩა ცალკე სოფლად განახლების სასოფლო საბჭოში. ჭანიეთურის მონასტერი ამჟამად მოქცეულია სოფელ განთიადის ტერიტორიაზე.
მოსახლეობა
ლიტერატურა
სქოლიო
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სან-ხუანის რაიონი (სიუასი)

სან-ხუანის რაიონი (სიუასი)
სან-ხუანის რაიონი — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის სიუასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2725 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 363 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 30.41 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 209.24 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ანკაშის რეგიონის რაიონები
სიუასის პროვინციის რაიონები
სცინტილატორი

სცინტილატორი
სცინტილატორები არიან გამჭვირვალე სხეულები, რომლებშიც იონიზაცია იწვევს თვალით ხილვადი სინათლის (ასევე შესაძლოა ულტრაიისფერი სინათლის) გამოსხივებას.
როდესაც სცინტილატორს მოხვდება დიდი ენერგიის მქონე α, β ან γ ნაწილაკი, იგი გამოიწვევს სცინტილატორის კრისტალური სტრუქტურიდან ელექტრონის ამოგდებას, რომელიც თავისმხრივ იწყებს სცინტილატორსში ენერგიის მილევამდე მოძრაობას, ეს ელექტრონი მთელი თავისი მოძრაობის ტრაექტორიაზე განიცდის სცინტილატორის სხვა ატომების ელექტონებთან დაჯახებებს, რის შედეგადაც ნაწილი ენერგიისა სხვა ელექტრონებსაც გადაეცემათ, რომელთაც ასევე შესაძლებელია დატოვონ საკუთარი ადგილი, რაც იწვევს ატომთა იონიზაციას. იონიზაციის პროცესს მყისიერად მოჰყვება რეკომბინაცია, რისი შედეგიც არის სინათლის გამოსხივება. მთელი ეს პროცესი შეიმჩნევა , როგორც ხანმოკლე სინათლის გამონათება, რომლის ინტენსიურობა დამოკიდებულია იონიზაციის გამომწვევი გამოსხივების სახეობაზე. საკმარისად დიდი ენერგიის მქონე α, β ან γ ნაწილკის დროს სცინტილატორის მიერ გამონათებული სინათლის ინტენსიურობა პროპორციულია ამ ნაწილაკის ენერგიისა.
პრაქტიკულად არსებობს 3 ტიპის სცინტილატორები:
კრისტალები: NaJ, CsJ, CaF2, ZnS
პლასტმასი: Ne102, Ne105, Ne..., Pilot U, Pilot F,...
თხევადი: Ne213,... (თან ერთვის სპეციალური ელემენტები)
სცინტილატორები
რადიობიოლოგია
ბირთვული ფიზიკა
მაჭახლისპირი

მაჭახლისპირი — სოფელი აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში (აჭარისწყლის თემი). მდებარეობს მდინარეების მაჭახელისწყლისა და ჭოროხის შესართვათან. ზღვის დონიდან 240 მ, ბათუმიდან 23 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 175 კაცი.
დემოგრაფია
ლიტერატურა
სქოლიო
ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ეჰუდ ბარაკი

ეჰუდ ბარაკი (ნამდ. გვარი: ბრუგი, დ. 12 თებერვალი, 1942, მიშმარ ჰაშარონის კიბუცი, ისრაელი) — ისრაელის სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, გენშტაბის უფროსი 1991–1995 წლებში. ისრაელის პრემიერი 1999–2001 წლებში. პარტია ავოდას ლიდერი.
რესურსები ინტერნეტში
ეჰუდ ბარაკის ტვიტერის ოფიციალური გვერდი
ისრაელის პოლიტიკოსები
ისრაელის პრემიერ-მინისტრები
დაბადებული 1942
დაბადებული 12 თებერვალი
ანასტასია კონკინა

ანასტასია კონკინა (დ. 1 დეკემბერი, 1993) — რუსი ძიუდოისტი.
მონაწილეობა მიიღო 2018 წელს გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე, სადაც რუსეთის ნაკრებთან ერთად ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. 2018 წელს ინდივიდუალურად მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი ევროპის ჩემპიონატზე, -57 კგ წონით კატეგორიაში.
რესურები ინტერნეტში
JudoInside
სქოლიო
რუსი ძიუდოისტები
ყარა-იუსუფი

ყარა-იუსუფი (გ. 1420) — დასავლეთის ოღუზი თურქმანების მომთაბარე ტომთა ერთ-ერთი გაერთიანების — ყარა-ყოიუნლუს ბელადი. ყარა-იუსუფმა დაამარცხა ჯალაირიდების სახელმწიფოს გამგებელი აჰმედი და 1410 წელს საფუძველი ჩაუყარა ყარა-ყოიუნლუს სახელმწიფოს, რომელსაც 1420 წლამდე განაგებდა. ყარა-იუსუფს შირვანზეც ეჭირა თვალი და მის დამორჩილებას აპირებდა. შირვანშაჰმა იბრაჰიმმა საქართველოს მეფე კონსტანტინეს და შაქის გამგებელს სიდი აჰმედს სთხოვა დახმარება. მოკავშირეებსა და ყარა-იუსუფის ლაშქარს შორის ბრძოლა გაიმართა მტკვრის მარცხენა ნაპირზე 1412 წლის დეკემბერში. გამარჯვება ყარა-იუსუფს დარჩა. ბრძოლაში ბევრი ქართველი დაიღუპა, მეფე კონსტანტინე I ტყვედ ჩავარდა და ყარა-იუსუფის ბრძანებით სიკვდილით დასაჯეს 300 ქართველ აზნაურთან ერთად. ამიერკავკასიის გაერთიანებული ძალების დამარცხების შემდეგ ყარა-იუსუფმა ყურადღება თემურიდთა ირანის სამფლობელოებზე გადაიტანა. შაჰრუხთან (განაგებდა 1405-1447 წწ.) ომის დროს ყარა-იუსუფი მოკვდა.
ლიტერატურა
გარდაცვლილი 1420
Saitkulovo

Saitkulovo (Häyetqol) is a rural locality (a village) in Burangulovsky Selsoviet, Abzelilovsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 461 as of 2010. There are 2 streets.
Geography
Saitkulovo is located 36 km northwest of Askarovo (the district's administrative centre) by road. Ishkildino is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Abzelilovsky District
Iveria

Iveria may refer to:
Places
Radisson Blu Iveria Hotel, Tbilisi, a hotel Georgia
Iveria, an archaic name for the country of Georgia
Other uses
Iverian or Mingrelian language, spoken in Western Georgia
FC Iveria Khashuri, a Georgian football club
VIA Iveria, a Georgian music group from the 1970s–1980s
Iveria (newspaper), a newspaper edited (1877–1905) by Ilia Chavchavadze
See also
Iberia (disambiguation)