PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Calanda, Spain

Calanda, Spain
Calanda is a town in the province of Teruel, Aragon, Spain. It lies on the southern fringe of the Ebro river basin, at the confluence of the Rivers Guadalope and Guadalopillo.
The climate is transitional between Mediterranean and Continental.
The local economy is based upon agriculture, especially the cultivation of peaches and olives, both of which have Protected Designation of Origin status: Melocotón de Calanda in the case of the peach production and Aceite del Bajo Aragón for the olive oil. Other agricultural products are almonds and other fruits as well as some cereals.
Historic structures
Acueducto de Los Arcos
Ermita del Humilladero (16th century)
Templo del Pilar (17th century)
Iglesia de Nuestra Señora de la Esperanza (17th century)
Convento del Desierto (17th century)
Casa Fortón-Cascajares (18th century)
Casa Buñuel (20th century)
Notable natives and residents
Demographics
See also
Miracle of Calanda
Sister cities
Frouzins, France
Bibliography
Allanegui y Lusarreta, Vicente: Apuntes históricos sobre la Historia de Calanda, 1998, Zaragoza: Ayuntamiento de Calanda-Parroquia de la Esperanza de Calanda-Instituto de Estudios Turolenses.
García Miralles, Manuel: Historia de Calanda, 1969, Valencia: Tipografía Artística Puertes.
Filmography
1966: Calanda. France. Dir.: Juan Luis Buñuel. Black and White. 21 min.
Gallery
Archaeology: Camino de la Vega de Albalate
Roman villa of Camino de Albalate
References
External links
Calanda
CBC Calanda
Municipalities in the Province of Teruel
ჩეხეთის მხარეები

ჩეხეთის მხარეები
ჩეხეთი შედგება 13 მხარისა და ერთი დედაქალაქისგან, რომელსაც 2000 წლის 1 იანვრიდან რეგიონული სტატუსი გააჩნია. ასევე აღიარებულია ძველი 73 რაიონი.
ჩეხეთის რეგიონების სიმბოლოები
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ჩეხეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ერდი

ერდი (ხორვატ. Andzabeg) — ქალაქი უნგრეთში, პეშტის მედიეში. მიეკუთვნება ბუდაპეშტის აგლომერაციას.
ისტორია
ეს ტერიტორია ჯერ კიდევ უძველესი დროიდან ყოფილა დასახლებული. როგორც არქეოლოგიური გათხრები აჩვენებს, პრეისტორიულ ადამიანს აქ 50 000 წლის წინ უცხოვრია.
თავად ერდი წერილობით წყაროებში პირველად 1243 წელს იხსენიება. სახელი მომდინარეობს უნგრული სიტყვებიდან „erdő“ (ტყე) და „ér“ (ნაკადული).
ოსმალთა მიერ უნგრეთის ოკუპაციის დროს, 1543 წელს თურქემბა ერდიც აიღეს, მას შმდეგმ, რაც სეკეშფეჰერვარის ციხესიმაგრე დაეცა. შემდეგში თურქებმა მეჩეთი ააშენეს.
დაძმობილებული ქალაქები
იხილეთ აგრეთვე
უნგრეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Aerial photography: Érd
სქოლიო
უნგრეთის ქალაქები
ნასერ ალ-დინ შაჰი

ნასერ ალ-დინ შაჰი
ნასერ ალ-დინ შაჰ ყაჯარი (დ. 16 ივლისი, 1831 — გ. 1 მაისი, 1896) — ირანის შაჰი 1848-1896 წლებში. ყაჯარების მეოთხე წარმომადგენელი. მუჰამედ-შაჰ ყაჯარის ვაჟი.
ნასერ ალ-დინ შაჰი დაიბადა 1831 წლის 16 ივლისს, თავრიზში. ფათალი-შაჰის მემკვიდრის, მუჰამედ-შაჰ ყაჯარისა და მელექ იაჰან ხანუმის ოჯახში.
ირანის ტახტზე ავიდა 1848 წელს, მამამისის, მუჰამედ-შაჰ ყაჯარის გარდაცვალების შემდეგ.
ნასერ ალ-დინ შაჰი იყო ირანის ერთადერთი თანამედროვე მონარქი, რომელსაც ჰქონდა ვიზიტი ევროპაში. 1873 წელს და 1878 წელს. და როგორც ცნობილია, იგი აღფრთოვანებული დარჩა იქ ნანახი ტექნოლოგიით. ის გახდა ერთადერთი სპარსი მონარქი, რომელმაც მიიღო გაერთიანებული სამეფოს უდიდესი — ჩივალრის ორდერი. იგი ძალიან მოხიბლა ფოტოგრაფიამ. თავდაპირვილად, თავისთვის გადააღებინა ასზე მეტი სურათი.
ნასერ ალ-დინ შაჰის მმართველობის პერიოდში გატარებულ რეფორმათა უმრავლესობა ამირ ქაბირის პრემიერ-მინისტრობის პერიოდში გატარდა. იგი იყო ძალიან ეფექტიანი. მან დაიმორჩილა სასულიერო პირები და საერო ძალაუფლება. გააცნო მათ სატელეგრაფო და საფოსტო მომსახურება. მისი მმართველობის პერიოდში გაიხსნა პირველი სკოლა და დაიბეჭდა პირველი გაზეთი. ამირმა მოახერხა აჯანყებულების დამარცხება ირანის სხვადასხვა პროვინციებში, ააშენა რამდენიმე ქარხანა. თუმცა 1852 წელს შაჰის ბრძანებით ამირ ქაბირი ჯერ გადაასახლეს, შემდეგ კი სიკვდილით დასაჯეს.
1872 წელს, ნასერ ალ-დინ შაჰის ბრძანებით, დაიწყო რკინიგზის მშენებლობა მთელ ირანში. ხოლო 1890 წელს, შაჰი იძულებული გახდა, რომ დაეშვა თამბაქოს ყიდვა-გაყიდვა ირანში.
ნასერ ალ-დინ შაჰს 1896 წლის 1 მაისს, თეირანში, შაჰ-აბდოლ-აზიმის მეჩეთის მოლოვცის დროს თავდასხმა მოუწყვეს. ის რევოლვერით მოკლა ქურთმა რევოლუციონერმა, მირზა რეზა ქერმანელმა.
შაჰს ჰყავდა 11 ვაჟი და 10 ქალიშვილი. მისი გარდაცვალების შემდეგ, ირანის ტახტზე ავიდა მისი რიგით მე-6 ვაჟი - მოზაფერ ად-დინ მირზა (მომავალში, მოზაფარ ალ-დინ შაჰი).
შვილები
შაჰზადე სულთან მაჰმუდ მირზა (1847–1849)
შაჰზადე სულთან მასუდ-მირზა (1847–1918)
შაჰზადე სულთან მოინ ედ-დინ მირზა (1849–1856)
შაჰზადე მუჰამედ ქასიმ მირა (1850–1858)
შაჰზადე სულთან ჰუსეინ მირზა (1852–1868)
შაჰზადე მოზაფარ ალ-დინ შაჰი (1853–1907)
შაჰზადე ქამრან-მირზა ყაჯარი (1856–1927)
შაჰზადე ნუსრეთ ედ-დინ მირზა (1882–1954)
შაჰზადე მუჰამედ რეზა მირზა (1883–1951)
შაჰზადე ჰუსეინ ალი-მირზა (1890–1952)
შაჰზადე სულთან აჰმად-მირზა (1891–1939)
ფაჰრულმულქ ხანუმი (დაიბადა 1848)
იფთიჰარედდინ ხანუმი (დაიბადა 1849)
ისმეთედდინ ხანუმი (1855–1906)
ზიაუსსულთანე ხანუმი (1856–1898)
ფაჰრადდინ ხანუმი (1859–1891)
თურანაღა ხანუმი (1862–1916)
ზაჰრა სულთან ხანუმი (1880–1941)
ფარაჰასსულთანე ხანუმი (1882–1899)
თაჯასსალთანე ხანუმი (1883–1935)
იზესსალთანე ხანუმი (1888–1982)
რესურსები ინტერნეტში
ნასერ ალ-დინ შაჰი
ნასერ ალ-დინ შაჰის ცოლები
ნასერ ალ-დინ შაჰის ვიზიტი ინგლისში
ნასერ ალ-დინ შაჰი გოლესტენის სასახლეში
ყაჯარების დინასტიის ორდერები
სპარსეთის მონარქები
დაბადებული 1831
გარდაცვლილი 1896
ყაჯართა დინასტიის შაჰები
სპარსეთის მოკლული მონარქები
XIX საუკუნის აზიის მონარქები
დაბადებული 16 ივლისი
გარდაცვლილი 1 მაისი
ზომა

ზომა
ტერმინით ზომა შეიძლება აღნიშნული იყოს:
ზომა – გარკვეული ტიპის ფუნქცია, რომელიც სიმრავლეებს არაუარყოფით რიცხვებს უსაბამებს.
ცირცელი

ცირცელი — ბუჩქი ან პატარა ხე ცირცელის გვარის, ვარდისებრთა ოჯახიდან. ნაცრისფერი, გლუვი ვარჯით, ბეწვიანი ახალგაზრდა ტოტებით და კენტფრთართული ფოთოლაკიანი ფოთლებით. თეთრი ყვავილები ფარისებრ თანაყვავილედებშია შეკრებილი. ნაყოფი თითქმის ბურთივით მრგვალია, ვაშლისებრი ფორმის, წვნიანი, მკვეთრი ნარინჯისფერი-მოწითალოა.
ქიმიური შემადგენლობა
ნაყოფები შეიცავს მწარე ნივთიერებებს, შაქარს, მთრიმლავ ნივთიერებებს, ვიტამინებს C და A-ს (კაროტინი).
გამოყენება
ცირცელის ნაყოფი შედის მრავალი ვიტამინური ჩაის შემადგენლობაში. 100 გ გამოწურულ და დაქუცმაცებულ ნაყოფების გამონაწნეხი შეიცავს 80 მგ კაროტინს (ადამიანისათვის დღიური დოზა შეადგენს 3 მგ-ს). ცირცელში კაროტინი ორჯერ უფრო მეტია, ვიდრე სტაფილოში, ხალხურ მედიცინაში ცირცელს დიდი ხანია იყენებენ შარდმდენ და საფაღარათო საშუალების სახით. გამხმარი ნაყოფების ნახარში და ნედლი ნაყოფების წვენი გამოიყენება დიზენტერიის სამკურნალოდ.
რესურსები ინტერნეტში
იმერეთის სამკურნალო ფლორა
ვარდისებრნი
მუჰიბე დარგა

მუჰიბე დარგა (დ. 13 ივნისი, 1921, სტამბოლი, თურქეთი — გ. 6 მარტი, 2018, იქვე) — თურქი არქეოლოგი. ის იყო დარუგაზადე მეჰმეთ ემინ ბეის შვილიშვილი, სულთან აბდულჰამიდ II-ის პირველი კამერჰერი, პოეტი და თარჯიმანი, რომელმაც ჟიულ ვერნის ნაწარმოებები გადათარგმნა ფრანგულიდან თურქულად.
დარგა დაიბადა 1921 წლის ივნისში, სტამბოლში და ფრანგი გუვერნანტი ქალები აღზარდეს. სწავლობდა პარიზსა და სტამბოლში. მამამისი ექიმი იყო და მამის პროფესიული ვალდებულებების გამო, ის 1930 წლიდან, ოჯახთან ერთად, ანატოლიაში მოგზაურობდა. რომაული და ბერძნული ისტორია, დებატები ხელოვნებისა და ლიტერატურის შესახებ, იყო მათი სადილისას განხილული თემები, რაც გვიანდელი ოსმალური ეპოქის ინტელექტუალური ოჯახისთვის იყო დამახასიათებელი. უფრო მეტიც, ოჯახი ქალაქის ყველა რელიგიურ დღესასწაულს აღნიშნავდა, როგორიცაა შობა, აღდგომა, რამადანი და სადღესასწაულო ფესტივალები.
1940-იანი წლების დასაწყისში, დარგა სწავლობს სტამბოლის უნივერსიტეტის ხეთოლოგიის ფაკულტეტზე. ის ამ ფაკულტეტზე ხვდება ბევრ ცნობილ არქეოლოგს, ხოლო ეს მიმართულება, პროფესორ თეოდორ ბოსერტმას მიერ დაარსდა, რომელმაც გერმანიიდან თურქეთში გამოიქცა. მისი ენთუზიაზმი და პიროვნული თვისებები, საუკეთესოდ ფრანგული და გერმანული ენების ცოდნა, და რა თქმა უნდა, არქეოლოგიის გატაცებამ, მასზე ყურადღების გამახვილების მიზეზი გახდა.
მას შემდეგ, რაც პროფესორმა ბოსერტმა ქარათეფესთან, ხეთების ეპოქის უაღრესად მნიშვნელოვანი გათხრების არეალი აღმოაჩინა, დარგა 1940-იანი წლებიდან მას თან ახლავს. იმ პერიოდში, დარგამ ბევრი რამე ისწავლა მისი დამრიგებლისგან, თურქეთის ისტორიისა და არქეოლოგიის მნიშვნელობაზე. გერმანიასა და საფრანგეთში ჩატარებული არქეოლოგიური კვლევების შემდეგ, მან კონცენტრირება მოახდინა ფილოლოგიაზე, შედეგად იგი პროფესორის წოდებამდე მიაღწია. თავის წიგნში „ქალები ანატოლიაში“, იგი საუბრობს ქალთა მდგომარეობა ამ მიწებზე. ამით იგი დაიმსახურა არა მხოლოდ ინტელექტუალების ყურადღება, არამედ ზოგადად საზოგადოების.
გარდაიცვალა სტამბოლში, 2018 წლის მარტში, 96 წლის ასაკში.
სქოლიო
დაბადებული 13 ივნისი
დაბადებული 1921
გარდაცვლილი 6 მარტი
გარდაცვლილი 2018
თურქი არქეოლოგები
ჯამლეტ ხუხაშვილი

ჯამლეტ ხუხაშვილი (დ. 13 აპრილი, 1944, თბილისი — გ. 5 აპრილი, 2023, თბილისი) — ქართველი ჟურნალისტი, კომენტატორი, სპორტსმენი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2012), სპორტის დამსახურებული მოღვაწე (2014). საქართველოს ებრაელთა მსოფლიო კონგრესის თავმჯდომარე.
დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი; მწვრთნელთა აკადემია.
1963 წლიდან იყო სპორტული კომენტატორი. 1980–1992 წლებში მუშაობდა: საქართველოს ტელევიზიაში, რადიოში, ტელეკომპანიაში „იმედი“, სპორტულ რადიოში „ჯაკო“; იყო საზოგადოება „დინამოს“ მწვრთნელი. 1994 წლიდან საქართველოს ეროვნული ნაკრების უფროსი. 1990 წლიდან მაქაბის კლუბის პრეზიდენტი. ავტორი საიუბილეო წიგნისა „ყურადღება“ (2004). დასახელებულია „დინამოს“ საუკეთესო მწვრთნელად (1986), საუკეთესო სპორტულ კომენტატორად (2004). იყო სპორტული რადიო „ჯაკოს“ გენერალური დირექტორი.
მძიმე ავადმყოფობის შედეგად გარდაიცვალა 2023 წლის 5 აპრილს 78 წლის ასაკში.
ჯილდოები
1998 — ღირსების ორდენი (ქართული სპორტის განვითარების, მისი პოპულარიზაციის, ქართველი და ებრაელი ხალხების ურთიერთობათა განმტკიცების საქმეში შეტანილი პირადი წვლილისათვის)
ოლიმპიური ორდენი
2014 — ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენი
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 13 აპრილი
დაბადებული 1944
გარდაცვლილი 5 აპრილი
გარდაცვლილი 2023
ქართველი ჟურნალისტები
საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2012)
თბილისში დაბადებულები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები
ჰიფი

ჰიფი (huphḗ — ქსოვილი, ქსელი) — სოკოს ვეგეტატიური სხეულისა (მიცელიუმი) და ნაყოფსხეულის შემადგენელი მიკროსკოპული მარტივი ან დატოტვილი ძაფი. შედგება ერთი (უმდაბლესი სოკოები) ან მრავალი (უმაღლესი სოკოები) უჯრედისაგან.
ლიტერატურა
სოკოები
ჰოსტინგი

ჰოსტინგი (ინგლ. „hosting“) — სერვერზე ინფორმაციის განთავსებისათვის კომპიუტერული წარმოების შესახებ მომსახურება. ჩვეულებრივ ჰოსტინგი შედის საიტის მომსახურების პაკეტში როგორც მინიმუმ, იგულისხმება სერვერზე საიტის ფაილების განთავსება. მასში გაშვებულია ფაილების საჭიროებებისათვის აუცილებელი პროგრამული უზრუნველყოფა. როგორც წესი, მომსახურებაში უკვე შედის საფოსტო კორესპონდენციებისათვის წარმოდგენილი ადგილი, მონაცემთა ბაზები, ფაილთა საცავი სპეციალურად გამოყოფილ ფაილ–სერვერზე და ა.შ. შესაბამისი სერვისების ფუნქციონირებისათვის მხარდაჭერა.
მონაცემთა ბაზების, ფაილთა განთავსების, ელექტრონული ფოსტის და სხვა ჰოსტინგები შესაძლოა, წარმოდგენილი იყოს, როგორც დამოუკიდებელი მომსახურება ან შედიოდეს კომპლექსურ მომსახურებაში.
არსებობს სხვადასხვა ტიპის ჰოსტინგები. მაგ:
ვირტუალური ჰოსტინგი
გამოყოფილი ვირტუალური სერვერი
გამოყოფილი სერვერი
კოლოკაცია
ვებ–ჰოსტინგი
უფასო ჰოსტინგი
შინაარსით:
ბლოგ–პლატფორმა
ვიდეოჰოსტინგი
ფაილთა გაზიარების
ვიკი–ჰოსტინგი
რესურსები ინტერნეტში
ჰოსტინგი
საიტის მართვა
პეტენის დეპარტამენტი

პეტენის დეპარტამენტი
პეტენი — დეპარტამენტი გვატემალაში. დედაქალაქია ფლორესი. გეოგრაფიულად, წარმოადგენს გვატემალის ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე დეპარტამენტს, ამავე დროს უდიდესს. მისი ფართობი 33 600 კმ²-ია, რაც გვატემალის მთლიანი ტერიტორიის მესამედს შეადგენს. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 450 000 ადამიანს ითვლის.
გეოგრაფია
დეპარტამენტს აღმოსავლეთით ბელიზი ესაზღვრება, დასავლეთით და ჩრდილოეთით — მექსიკა, სამხრეთით კი გვატემალის ალტა-ვერაპასისა და ისაბალის დეპარტამენტები. მექსიკასთან დასავლეთი საზღვარი ძირითადად მიუყვება მდინარე უსუმასინტასა და მის შენაკად სალინასს მიუყვება.
ისტორია
პეტენის დეპარტამენტი გვატემალის მთავრობის 1866 წლის 8 მაისის დადგენილების საფუძველზე შეიქმნა.
1960-იანი წლებიდან, გვატემალის მთავრობა, ნებისმიერ მოქალაქეს სთავაზობდა სამოსახლო მიწებს პეტენში და ჰონორარად $25-ს უხდიდა. ფლორესსა და ტიკალში მცირე აეროპორტების აშენების შემდეგ განვითარება იწყო ტურიზმმა. 1970-იანი წლებიდან ტიკალიდან გზა გაიხსნა ბელიზის მიმართულებით. პირველი მოასფალტებული გზა დეპარტამენტში 1982 წელს დაიგო.
1990-იანი წლებიდან პეტენში მრავალი ახალმოსახლე შევიდა, რამაც სამხრეთ ნაწილში დეფორესტაცია გამოიწვია.
მუნიციპალიტეტები
პეტენის დეპარტამენტი 12 მუნიციპალიტეტისგან შედგება:
დოლორესი
ფლორესი
ლა-ლიბერტადი
მელჩორ-დე-მენკოსი
პოპტუნი
სან-ანდრესი
სან-ბენიტო
სან-ფრანსისკო
სან-ხოსე
სან-ლუისი
სანტა-ანა
საიაკსჩე
იხილეთ აგრეთვე
გვატემალის დეპარტამენტები
რესურსები ინტერნეტში
Interactive department map
Map of Petén department from Prensa Libre
Untold Stories, Pulitzer Center on Crisis Reporting
Future of Peten
სქოლიო
გვატემალის დეპარტამენტები
ჯესი უილიამსი

ჯესი უილიამსი
ჯესი ვესლი უილიამსი (ინგლ. Jesse Williams; დ. 5 აგვისტო, 1981) — ამერიკელი მსახიობი, მოდელი და აქტივისტი. 2013 წელს შეასრულა აქტივისტ ჯეიმზ ლოუსონის როლი ფილმში „მსახურთუფროსი“ (ინგლ. აგრეთვე ცნობილია ექიმ ჯექსონ ეივერის როლით ABC-ის სამედიცინო დრამატულ სერიალში „გრეის ანატომია“.
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკელი მსახიობები
დაბადებული 1981
დაბადებული 5 აგვისტო
ბაზალეთის ბრძოლა

ბაზალეთის ბრძოლა 1626 — ბრძოლა ქართლ-კახეთის მეფის თეიმურაზ I-ისა და გიორგი სააკაძის ლაშქარს შორის. სააკაძის მისწრაფებამ ქვეყნის გაერთიანებისა და თავადთა თვითნებობის ალაგმვისაკენ, ამ უკანასკნელთა უკმაყოფილება გამოიწვია. მათ შეძლეს მტრობა ჩამოეგდოთ გიორგი სააკაძესა და თეიმურაზ I-ს შორის, რომელსაც არ მოსწონდა დიდი მოურავის დამოუკიდებელი ურთიერთობა ოსმალეთის სულთანთან და დასავლეთ საქართველოს მეფე-მთავრებთან. ქართლში მომხდარი განხეთქილების გამოყენება სცადა ირანის შაჰმა აბას I-მა და თეიმურაზ I-ს შერიგება შესთავაზა. ამ გარემოებამ კიდევ უფრო გაამწვავა ურთიერთობა თეიმურაზსა და სააკაძეს შორის. 1626 წლის ზაფხულის დამლევს თეიმურაზი კახეთში გადავიდა, მას თან გადაჰყვა ქართლის დიდ ფეოდალთა ერთი ნაწილი, მათ შორის სააკაძის ცოლისძმა ზურაბ არაგვის ერისთავი და იოთამ ამილახვარი. სააკაძის მხარეზე დარჩნენ ქართლის გამგებელი ქაიხოსრო მუხრანბატონი, სააკაძის სიძე იესე ქსნის ერისთავი და ქართლის სამეფო აზნაურების დიდი ნაწილი. ქართლის ფეოდალთა ერთი ჯგუფი, რომელიც სიმონ II-ს ერთგულობდა, ბრძოლაში არ მონაწილეობდა. სააკაძემ იმერეთის მეფე გიორგი III-ს შესთავაზა მისი ვაჟიშვილის ალექსანდრე III-ის ქართლში გამეფება. გამარჯვების შემთხვევაში ალექსანდრე ქართლ-კახეთის მეფე და იმერეთის ტახტის მემკვიდრე იქნებოდა. ეს საქართველოს გაერთიანების საფუძველს შექმნიდა. გიორგი III-მ წინადადება მიიღო და დამხმარე ჯარიც გამოუგზავნა. სააკაძეს ოსმალეთის სულთნის ნებართვით სამცხედანაც მოუვიდა დამხმარე ჯარი. ბრძოლა გვიან შემოდგომაზე, ბაზალეთის ტბასთან გაიმართა. ცუდ ამინდში შორი გზით მოსულ სააკაძის ჯარს არახელსაყრელ პირობებში მოუხდა ბრძოლა. სააკაძემ ერთხანს ბრძოლაში პირადი მონაწილეობა არ მიიღო. გიორგის ცხენზე დავით (დაუთ-ბეგი) გოგორიშვილი შეჯდა და მისი სახელით ბრძოლაში შეიჭრა. იგი ზურაბ ერისთავმა მოკლა. ხმა გავარდა, სააკაძე მოკლესო. გიორგი იძულებული გახდა ბრძოლაში ჩაბმულიყო. სასტიკ შეტაკებაში მრავალი დაიხოცა და დაიჭრა (დაჭრილებს შორის იყვნენ გ. სააკაძე, თეიმურაზ I და ზურაბ ერისთავი). ბრძოლა თეიმურაზ I-სა და ზურაბის გამარჯვებით დამთავრდა, რაც დიდ ფეოდალთა გამარჯვებას მოასწავებდა.
ბაზალეთის ბრძოლაში საქართველოს გაერთიანების დიდი საქმე ჩაიშალა. სააკაძის დამარცხების მთავარი მიზეზი გამაერთიანებელ ძალთა სისუსტე იყო.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ბრძოლების სია
ლიტერატურა
ჯამბურია გ., ქსე, ტ. 2, გვ. 142, თბ., 1977
საქართველოს ბრძოლები
XVII საუკუნის ბრძოლები
მაეკელი

მაეკელი, ან მააკელი, ან ცენტრალური პროვინცია (ტიგ. ዞባ ማእከል) — ერიტრეის 6 პროვინციიდან ერთ-ერთი. ეს სიდიდით ყველაზე პატარა პროვინციაა ქვეყანაში და მისი ფართობია — 1300 კმ². 2005 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 675 700 ადამიანს. მის შემადგენლობაში შედის ქვეყნის ყველაზე დიდი ქალაქი და ამავე დროს დედაქალაქი ასმერა.
გეოგრაფია
პროვინცია ესაზღვრება ანსების პროვინციას ჩრდილო-დასავლეთით, სემიენავი-კეი-ბაჰრის (წითელი ზღვის ჩრდილოეთი) პროვინციას ჩრდილო-აღმოსავლეთით, დებუბის (სამხრეთი პროვინცია) პროვინციას სამხრეთით და გაშ-ბარკის პროვინციას დასავლეთით.
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინციის შემადგენლობაში შედიან შემდეგი რაიონები:
ბერიჰი
გალა-ნეფჰი
სერეჯაკა
სამხრეთ-აღმოსავლეთი
სამხრეთ-დასავლეთი
ჩრდილო-აღმოსავლეთი
არქიტექტურა
პროვინციის არქიტექტურა გვაგონებს იტალიის კოლონიალურ პერიოდს, რომელ დროშიც ის იყო XIX საუკუნის ბოლოდან XX საუკუნის დასაწყისამდე.
სქოლიო
ერიტრეის პროვინციები
ჭორბაული

ჭორბაული — სოფელი საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში (ავნევის თემი). 1991 წლამდე შედიოდა ზნაურის რაიონის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე აღმოსავლეთის ფრონის ხეობაში. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ყორნისიდან 24 კილომეტრი.
ლიტერატურა
ავნევის თემის სოფლები
ელექტრული ინდუქცია

ელექტრული ინდუქცია
ფიზიკაში ელექტრული ინდუქცია (ელექტრული წანაცვლება, როგორც წესი აღინიშნება D სიმბოლოთი) — ვექტორული სიდიდე, რომელიც ტოლია ელექტრული ველის დაძაბულობის ვექტორისა და პოლარიზაციის ვექტორის ჯამისა
SI სისტემაში
.
გაუსის ერთეულთა სისტემაში
.
SI სისტემაში ელექტრული ინდუქციის ერთეული არის კულონი მ²-ზე (L-2TI).
ძირითადი განტოლებები
გაუსის ერთეულთა სისტემაში ინდუქციის ვექტორის ძირითად განტოლებებს აქვს სახე (მაქსველის განტოლებების მეორე წყვილი)
სადაც არის თავისუფალი მუხტის სიმკვრივე, ხოლო არის თავისუფალი მუხტების დენის სიმკვრივე. ასეთი სახით განსაზღვრული ველის შემოღება საშუალებას იძლევა გამოირიცხოს მაქსველის განტოლებებიდან უცნობი მოლეკულური დენები და პოლარიზაციული მუხტები.
იხილეთ აგრეთვე
ელექტრული ველის დაძაბულობა
მაქსველის განტოლებები
ელექტროდინამიკა
ფიზიკური სიდიდეები
Daphnella levicallis

Daphnella levicallis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
Daphnella levicallis is a member of the order Neogastropoda. Neogastropoda are mostly gonochoric and broadcast spawners. The embryos grow into planktonic trochophore larvae, then later into juvenile veligers.
Distribution
This species occurs in the Sea of Cortez, Western Mexico.
References
Poorman, L. H. "New Molluscan Species (Gastropoda, Neogastropoda) from the Tropical Eastern Pacific." Veliger 26.1 (1983): 5–9.
External links
Gastropods.com: Daphnella levicallis
levicallis
Gastropods described in 1983
სარდარის სასახლე

სარდარის სასახლე - ერევნის ციხესიმაგრი ჩრდილო-აღმოსავლეთში მდებარე ძველი ხანების სასახლე. სასახლე აგებულ იქნა ერევანის ციხესიმაგრის აგების დროს (1510 წელი) ირევნის სარდრის ამირგუნა ხან ყაჯარის მიერ (1605 – 1625).
1760 – 1770 წლებში ირევანის ხან ჰუსეინალი ხანმა (1762 – 1783) გადააკეთა და გაუმჯობესა სასახლე. 1791 წელს ჰუსეინალი ხანის შვილის, მუჰამედ ხანის (1784 – 1805) მიერ აგებულ იქნა სასახლის საზაფხულო რეზიდენცია და სარკიანი დარბაზი, რომელსაც „შუშაბანდს“ უწოდებდნენ.
სარდარის სასახლის დიდი მისაღები ოთახის კედლებზე ჩამოკიდებული იყო ჰუსეინ ხანის, მისი ძმის, ჰასან ხანის, სპარსული ლეგენდების გმირის ფარამაზის, ფათალი შაჰის (1797 – 1834), აბას მირზას (1784 – 1833), რუსტამსა და სოხრაბის პორტრეტები.
1913 – 1918 წლებში სომხების აგრესიის შედეგად სასახლე დანგრეულ იქნა. სასახლეში არსებული პორტრეტები გადაიტანეს თბილისში და ამჟამად ისინი ინახება საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში. 1918 წელს სომხებმა სასახლე მიწასთან გაასწორეს.
სურათები
სასახლეები
ერევანი
სუიუნუში-აგა

სუიუნუში-აგა — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გუბადლის რაიონის სოფლები
Wilhelm Ohnesorge

Wilhelm Ohnesorge (8 June 1872 – 1 February 1962) was a German politician in the Third Reich who sat in the Hitler Cabinet. From 1937 to 1945, he was the Reichsminister of the Reich Postal Ministry, the German postal service, having succeeded Paul Freiherr von Eltz-Rübenach. Along with his ministerial duties, Ohnesorge also significantly delved into research relating to propagation and promotion of the Nazi Party through the radio, and the development of a proposed German atomic bomb.
Life
Born in Gräfenhainichen, in the Prussian Province of Saxony, Ohnesorge started working for the Imperial Post in 1890. He later went on to study physics in Kiel and Berlin, before he became the head of the postal service in the Imperial Headquarters during World War I. After the war, he became involved in right wing politics and joined the Deutschvölkischer Schutz- und Trutzbund, the largest, most active and most influential anti-Semitic organization in the Weimar Republic.
Ohnesorge first met Hitler sometime in 1920, and they became good friends. Shortly after this, he joined the NSDAP (Party Membership Nr. 42), founding its first local branch (Ortsgruppe) outside Bavaria, at Dortmund. By the year 1929, he had become the president of the Central Office of the Reichspost, Germany's central postal service. With the Nazi takeover in 1933 Ohnesorge was named State Secretary, and he de facto supervised the Reichspost, particularly engaging himself for the propagation of the Nazi Party and their goals through the Post. From 1937, he became the Reichsminister of the Postal Ministry, succeeding Paul Freiherr von Eltz-Rübenach.
Ohnesorge was also intrigued by the possibility of party propagation through wire signals and radio, and became known as something of a technician for his work in making the latter technically possible. He is also known to have contributed heavily to research towards a German atomic bomb, despite his occupation as the minister of the German postal service, which would constantly tax his time. He presented many designs and diagrams of his ideas to Hitler himself, with whom he had developed a personal companionship.
During the denazification after the war, as a leading member of the Party, charges were brought against him. However, for unknown reasons, these charges were later revoked, and Ohnesorge was not penalised for his involvement with the Nazis. His life post-war remains undocumented.
Ohnesorge died at the age of 89 on 1 February 1962 in Munich.
Notes
References
Wilhelm Ohnesorge: Die Deutsche Reichspost in Geschichte und Gegenwart. 1941.
Rainer Karlsch: Hitlers Bombe. DVA München, 2005. .
Wilhelm Ohnesorge (postal official)
External links
1872 births
1962 deaths
People from Wittenberg (district)
Nazi Germany ministers
Nazi Party officials
Recipients of the Knights Cross of the War Merit Cross
კადმუსის ბრძოლა

კადმუსის ბრძოლა — ბრძოლა ჯვაროსნებსა და თურქ-სელჩუკებს შორის. გაიმართა 1148 წელს. ჯვაროსნებს მეთაურობდა მეფე ლუი VII, ხოლო თურქ-სელჩუკებს რუმის სულთანი მასუდ I. გაიმართა ანტიკურ ქალაქ ლაოდიკეასთან ახლოს. დასრულდა ჯვაროსნების დამარცხებით.
მეფე ლუდოვიკ VII სათავეში ჩაუდგა ფრანგების ჯვაროსნულ არმიას, რომლებიც ევროპიდან მცირე აზიის გავლით იერუსალიმში ჩავიდნენ. 1147 წლის დეკემბრის დასაწყისში ფრანგული ჯარი გაჩერდა დასასვენებლად ძველ ქალაქ ეფესოს მახლობლად, სანამ გააგრძელებდნენ გზას მდინარე მენდერესის ხეობით ადალიის პორტამდე.
თურქ-სელჩუკების თავდასხმა მდინარე მენდერესთან დამთავრდა წარუმატებლად. ფრანგებმა გააგრძელეს მოძრაობა ლაოდიკეისკენ, რომელსაც მიუახლოვდნენ 6 იანვარს ნათლისღების დღესასწაულზე. შემდეგ ისინი დაიძრნენ მთებისაკენ, რომელიც ფრიგიას ჰყოფს პისიდიისაგან.
ავანგარდი ჟოფრუა დე რანკონის ხელმძღვანელობით საკმაოდ წინ წავიდა ძირითადი ძალისაგან. ლუი VII-მ, რომელიც ხელმძღვანელობდა ძირითად ძალებს, გააგრძელა მოძრაობა. ფრანგი ჯარისკაცები დარწმუნებულები იყვნენ, რომ მათი წინამავალი რაზმი დაიპყრობდა სიმაღლეებს და დაიმედებულნი მიდიოდნენ წინ. სელჩუკები მოულოდნელად დაესხნენ თავს ჯვაროსნების ძირითად რაზმს და მათ რიგებში არეულობა გამოიწვიეს. ფრანგებმა უკან დაიხიეს და შევიდნენ ვიწრო და ღრმა ხეობაში. ჯვაროსნებმა დიდი დანაკლისი განიცადეს. დაღამებისას მეფის არმიას შეუერთდა ავანგარდი. 20 იანვარს დამარცხებულმა ჯვაროსნებმა მიაღწიეს ადალიას.
ლიტერატურა
Odo of Deuil, De profectione Ludovici VII in Orientem, trans. V.G. Berry (New York: W.W. Norton and Co., 1948).
William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea, trans. E.A. Babcock and A.C. Krey (Columbia University Press, 1943).
Jonathan Phillips, The Second Crusade: Extending the frontiers of Christendom, (Yale University Press, 2007).
სქოლიო
XII საუკუნის ბრძოლები
მეორე ჯვაროსნული ლაშქრობის ბრძოლები