PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Luis María de Borbón y Vallabriga

Luis María de Borbón y Vallabriga
Don Luis María Cardinal de Borbón y Vallabriga, Farnesio y Rozas (22 May 1777 – 19 March 1823) was the 14th Count of Chinchón (1785–1803), Grandee of Spain First Class (4 August 1799), with a coat of arms of Bourbon, and 1st Marqués de San Martín de la Vega. He was born in Cadalso de los Vidrios as the son of a morganatic marriage between Luis de Borbón y Farnesio, Infante of Spain, 13th Count of Chinchón, and María Teresa de Vallabriga y Rozas, Español y Drummond.
Life and career
Until Charles III, King of Spain died in 1788, this Borbón offspring was compelled not to use the family name and since 1785 when his father Luis, the king's brother, died, they had to move to the city of Toledo to be educated under the protection of the Archbishop of Toledo Francisco Antonio de Lorenzana y Butrón.
He was appointed to the following posts:
Knight of the Illustrious Royal Order of Saint Januarius (1793)
Knight of the Order of Charles III (1793)
Archbishop of Seville (26 May 1799 – 19 May 1814)
Archbishop of Toledo (22 December 1799 – 18 March 1823)
Primate of Spain (1800)
Cardinal-Priest of Santa Maria della Scala (to title, 20 October 1800)
He was not present in Rome at the time of his elevation to the rank of cardinal, and the galero, biretta, and ring were sent to him.
Between 1820 and 1823, he played an important role in Spanish liberal politics, abolishing the Inquisition, although the Inquisition was restored again after the French invasion of Spain in 1823 to restore absolutist policies.
He was made a Knight of the Order of the Golden Fleece on 9 July 1820. He died in Madrid aged 45, a few weeks before France invaded Spain and restored Ferdinand VII, and some fifteen years after Napoleon's invasion in May 1808.
The Cardinal-Archbishop officiating the ceremonies related to his promotion in the Church was .
He had two sisters:
María Teresa de Borbón y Vallabriga, Farnesio y Rozas, 15th Countess of Chinchón, painted several times by Francisco Goya who was married in 1797 to Manuel Godoy y Álvarez de Faria, Prince of the Peace, and had a daughter, Carlota de Godoy, 2nd Duchess of Sueca;
María Luisa de Borbón y Vallabriga y Rozas Español y Drummond, later Duchess Consort of San Fernando de Quiroga by marriage, a title dating back from 1815, without issue.
References
Gallery
External links
Catholic-Hierarchy
1777 births
1823 deaths
Luis 14
Grandees of Spain
Luis Maria
Knights of the Golden Fleece of Spain
People from the Community of Madrid
19th-century Spanish cardinals
Cardinals created by Pope Pius VII
Puerto Rico, Meta

Puerto Rico, Meta
Puerto Rico is a town and municipality in the Meta Department, Colombia.
References
Municipalities of Meta Department
კარმუ-და-კაშუეირა

კარმუ-და-კაშუეირა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 844 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვარჟინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 836 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.38 კმ²-ზე. ფართობი 506 333 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩრდილოეთი მალუკუ

ჩრდილოეთი მალუკუ — პროვინცია ინდონეზიაში. მოიცავს მოლუკის კუნძულების ჩრდილოეთ ნაწილს. ეს კუნძულები 1999 წლამდე მთლიანად ერთ — მალუკუს პროვინციაში იყო მოქცეული. პროვინციული დედაქალაქია უდიდეს კუნძულ ჰალმაჰერაზე მდებარე სოფიფი, თუმცა მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ უდიდესია ყოფილი დედაქალაქი, კუნძული ტერნატე.
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით კუნძული იყოფა 7 სარეგენტოდ და 2 ავტონომიურ ქალაქად.
იხილეთ აგრეთვე
ინდონეზიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებ-გვერდი
სქოლიო
ინდონეზიის პროვინციები
Itaobim

Itaobim is a municipality in the northeast of the Brazilian state of Minas Gerais. Its population in 2020 was 21,029 inhabitants in a total area of 680 km².
It belongs to the Pedra Azul statistical microregion. The elevation of the municipal seat is 180 meters. It became a municipality in 1962. This municipality is located on the important BR-116 highway, 43 km. south of Medina. It is on the left bank of the Jequitinhonha River. The climate is hot and humid with an annual average temperature of 24.4°C.
Neighboring municipalities are: Medina, Jequitinhonha, Ponto dos Volantes and Itinga. The distance to the state capital, Belo Horizonte is 604 kilometers.
The main economic activities are cattle raising and subsistence farming. The GDP was R$93,447,000 (2005). There were 1 banking agency in 2006. In the rural area there were 948 farms with around 2,500 people involved in the agricultural sector. There was a planted area of around 3,000 hectares. The main cash crop was mangoes with 200 hectares planted. There were 13 tractors, a ratio of one tractor for every 73 farms. In the health sector there were 14 health clinics and 1 hospital with 61 beds. The score on the Municipal Human Development Index was 0.689. This ranked the city 592 out of 853 municipalities in the state, with Poços de Caldas in first place with 0.841 and Setubinha in last place with 0.568. See Frigoletto for the complete list.
Degree of urbanization: 75.58
Illiteracy rate: 26.73
Infant mortality rate: 25.46
Percentage of urban houses connected to the sewage system: 2.70
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Statistics from IBGE
Social indicators
Municipalities in Minas Gerais
ქვემო ხოდაშნის ამაღლების ეკლესია

ქვემო ხოდაშნის ამაღლების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ ქვემო ხოდაშნის სამხრეთით. თარიღდება შუა საუკუნეებით. დანგრეულია. შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთ და აღმოსავლეთ კედლების ფრაგმენტები. აღმოსავლეთით სწორკუთხა საკურთხეველია, რომლის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში ოთხკუთხა ნიშაა მოწყობილი. ეკლესია ნაგები იყო რიყისა და აგურის წყობის მონაცვლეობით.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Cephalotes solidus

Cephalotes solidus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
ჭიანჭველები
Küsnət, Quba

Küsnət, Quba
Küsnət (also, Kyusnet) is a village and municipality in the Quba Rayon of Azerbaijan. It has a population of 233.
References
Populated places in Quba District (Azerbaijan)
მირზა ფათალი ახუნდოვის აზერბაიჯანული კულტურის მუზეუმი

მირზა ფათალი ახუნდოვის აზერბაიჯანული კულტურის მუზეუმი — მუზეუმი და კულტურის ცენტრი თბილისში, გორგასლის ქუჩაზე. ატარებს აზერბაიჯანელი საზოგადო მოღვაწის მირზა ფათალი ახუნდოვის სახელს.
მუზეუმის და კულტურული ცენტრის მთავარი მიზანია აზერბაიჯანული კულტურის ხელშეწყობა და პოპულარიზაცია საქართველოში, ასევე აზერბაიჯანულის მემკვიდრეობის შენარჩუნება. ცენტრში ტარდება შეხვედრები, გამოფენები და სხვა კულტურული ღონისძიებები. მუზეუმი მონაწილეობს სხვადასხვა ღონისძიებაზე ქვეყნის ფარგლებს გარეთ.
ისტორია
მუზეუმი შეიქმნა 1982 წელს, საქართველოში მცხოვრები აზერბაიჯანელი ინტელიგენციის მოთხოვნის საფუძველზე. მუზეუმი გაიხსნა ახუნდოვის სახსრებით აშენებულ შენობაში.
თავდაპირველად ფუნქციონირებდა, როგორც აზერბაიჯანელი კლასიკოსის, ახუნდოვის სახლ-მუზეიმი. საქართველოში სამოქალაქო ომის დროს, მუზეუმმა შეწყვიტა მუშაობა და ხელახლა 1993 წელს გაიხსნა. 1996 წელს, მუზეუმს ჰეიდარ ალიევი ესტუმრა.
საკონტაქტო ინფორმაცია
ტელეფონი: (+995 0322) 753530
ელ-ფოსტა: azer.tbilisi@yahoo.com
მუშაობს ყოველდღე (ორშაბათის გარდა), 11:00 – 18:00 სთ-მდე.
მუზეუმში შესვლა უფასოა შემდეგი პირებისთვის: 6 წლამდე ასაკის ბავშვები; საქართველოს და უცხოეთის მუზეუმების თანამშრომლები, ICOM-ის წევრები (შესაბამისი დოკუმენტის და ID ბარათის წარდგენით); სპეციალური საჭიროების მქონე პირები (შესაბამისი დოკუმენტის წარდგენით); იძულებით გადაადგილებული პირები.
რესურსები ინტერნეტში
• მირზა ფათალი ახუნდოვის აზერბაიჯანული კულტურის მუზეუმი
სქოლიო
თბილისის მუზეუმები
აპრაქსინის ეზო

აპრაქსინის ეზო — არქიტექტურული კომპლექსი სანქტ-პეტერბურგის ცენტრალურ ნაწილში. ქალაქის ერთ-ერთი უდიდესი ისტორიული სავაჭრო ცენტრი. უკავია 14 ჰა ფართობი. სახელი ეწოდა მიწის ნაკვეთის პირველი მფლობელის გრაფ თედორე აპრაქსინის გვარის მიხედვით.
ისტორია
ისტორიულად, დღევანდელი აპრაქსინის ეზოს ტერიტორია შედგება ორი ნაწილისაგან — შუკინის ეზო (სადაც სოფლის მეურნეობის პროდუქტი იყიდება, აღნიშნული მიწა მეწარმე ივან შუკინმა იყიდა XVIII საუკუნის შუა რიცხვებში) და თვითონ აპაქსინის ეზო, რომელიც ეკუთვნოდა ფიოდორ აპრაქსინს.
პირველი ბაზარი აღნიშნულ მიწაზე, ჯერ კიდევ XVIII საუკუნის შუა რიცხვებში წარმოიშვა. პირველი ბაზრის შენობები ხისგან იყო აშენებული და 1782 წელს დაიწვა.
1863 წელს ამ ადგილზე გაიხსნა ახალი საწყობი. შენობები აშენდა დიზაინერ ჯერონიმო კორსინის მიერ. მომდევნო ათწლეულში აღნიშნული საწყობების, სიახლოვეს 45-ზე მეტი მაღაზიის შენობა აშენდა. 1833 წელს ნიკოლოზ I-ის ბრძანებით, აპრაქსინის და შუკინის ეზოებში არსებული სავაჭრო შენობები, ერთ დიდ ბაზრად გაერთიანდა.
1862 წელს ძლიერი ხანძრის შედეგად სავაჭრო შენობების უმრავლესობა დაიწვა და შემდგომ დაანგრიეს. ხანძრის შემდეგ, ბაზარი აშენდა გეგმის მიხედვით:
1863 წელს ალექსანდრეს ხაზი აშენდა სადავოიას ქუჩამდე (არქიტექტორი ი. დ. კორსინი)
1864 წელს — მარიინსკის ხაზი (არქიტექტორი ა. კრაკაუ).
1870-1880 წლებში აშენდა აპრაქსინის ბაღის ძირითადი შენობები, რომლებიც დღემდე შენარჩუნებულია.
XX საუკუნის დასაწყისში სავაჭრო ობიექტები მესამე და მეოთხე სართულებზე აშენდა, მათი საერთო რაოდენობა კი — 660-ია.
1913 წელს, აპრაქსინის ეზოში შედიოდა დაახლოებით 500-ზე მეტი მაღაზია, ხოლო შუკინის ეზოში მდებარეობდა 270 პატარა საბითუმო საწარმო.
ამჟამად აპრაქსინის ეზოში შედის 57 შენობა, რომელთა უმრავლესობაც ქალაქს ეკუთვნის. წარმოადგენს სანქტ-პეტერბურგის ერთ-ერთ უდიდეს სავაჭრო ცენტრს. XXI საუკუნის დასაწყისში დაიწყო მუშაობა სავაჭრო კომპლექსის ტერიტორიის ფუნდამენტური რეკონსტრუქციზე ქალაქის პერიფერიაზე არსებული საცალო სივრცის გაყვანის გზით. აქ აშენდა არაერთი დიდი კომპანიის ფილიალი და სასტუმროები.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის ღირსშესანიშნაობები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ტორესილიას-დე-ლა-ტიესა

ტორესილიას-დე-ლა-ტიესა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრუხილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 140 კმ². მოსახლეობა — 1070 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ტორესილიას-დე-ლა-ტიესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი

შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი — ნანა ჯორჯაძის 1996 წლის ქართულ-ფრანგული ფილმი. ის არის პირველი ფილმი, რომელიც ნომინირებული იყო ოსკარზე საქართველოს სახელით.
სიუჟეტი
ანტონ გოგოლაძე საფრანგეთში მარსელ იშაკს გაიცნობს. მარსელი ფრანგი კულინარის, პასკალ იშაკის ძმისშვილია და მის მიერ დატოვებულ ხელნაწერებს ინახავს. ანტონი ხელნაწერებს გაეცნობა და აღმოაჩენს, რომ პასკალ იშაკმა 1920 წელს გაიცნო ქართველ კნეინა ცეცილია აბაშიძე, რომელიც ანტონის დედა იყო და შეუყვარდა იგი. იშაკი ამავდროულად შეყვარებული იყო ქართულ სამზარეულოზე და თბილისში რესტორანს გახსნა, თუმცა საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ იშაკს რესტორანი ჩამოართვეს, ხოლო ცეცილია რევოლუცონერ ზიგმუნდ გოგოლაძეს გაჰყვა ცოლად. ანტონს ზიგმუნდი მამა ეგონა, თუმცა ხელნაწერების კითხვისას აღმოაჩენს, რომ მისი მამა პასკალ იშაკი ყოფილა, რომელიც ცეცილიას სიკვდილამდე უყვარდა. ანტონი ხელნაწერებს მარსელისაგან ფარულად დაწვავს.
როლებში
პიერ რიშარი — პასკალ იშაკი
ნინო კირთაძე — ცეცილია აბაშიძე
თემურ ქამხაძე — ზიგმუნდ გოგოლაძე
რამაზ ჩხიკვაძე — გენერალი
მიშელინ პრესლი — მარსელ იშაკი
გურამ ფირცხალავა — პლატონი
კახი კავსაძე — პრეზიდენტი
მარინა კახიანი — საყვარელი
რესურსები ინტერნეტში
1996 წლის ქართული ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
ფრანგულენოვანი ფილმები
კომედიური ფილმები
ნანა ჯორჯაძის ფილმები
ხასადარლი

ხასადარლი — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გორანბოის რაიონის სოფლები
ანდალუსია

ანდალუსია — ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანება 1981 წლიდან. შედგება 8 პროვინციისაგან : ალმერია, კადისი, კორდობა, გრანადა, უელვა, ხაენი, მალაგა, სევილია.
ფართობი — 87,3 ათასი კმ²
მოსახლეობა — 8,388,107 მილიონი
ადმინისტრაციული ცენტრი — სევილია.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ანდალუსია იყოფა რვა პროვინციად (ალმერია, კადისი, კორდობა, გრანადა, უელვა, ხაენი, მალაგა, სევილია), რომლებიც თავის მხრივ იყოფიან 68 კომარკად. ანდალუსიაში არის 770 მუნიციპალიტეტი.
რესურსები ინტერნეტში
Andalucía Turismo
CICA
ანდალუსიის დაცული ტერიტორიები
Consejería de Cultura
Legado Andalusí
სქოლიო
ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანებები
Pagodidaphne

Pagodidaphne — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
იაროსლავლის ავიაკატასტროფა

იაროსლავლის ავიაკატასტროფა მოხდა აეროპორტ „ტუნოშნასთან“, 2011 წლის 7 სექტემბერს. სამგზავრო თვითმფრინავი „იაკ-42“ აფრენისას, აეროპორტიდან ორ კილომეტრში ჩამოვარდა, რის შედეგადაც ნაწილებად დაიშალა.
თვითმფრინავის ბორტზე იმყოფებოდნენ ჰოკეის გუნდის „ლოკომოტივის“ მოთამაშეები, რომლებიც მინსკის მიმართულებით მიფრინავდნენ. კატასტროფის შედეგად, 43 ადამიანი დაიღუპა, ორი კი დაშავდა.
„როს-ავიაციის“ ცნობით, თვითმფრინავი საჭირო სიმაღლეზე ვერ ავიდა და შუქურას შეეჯახა.
იხილეთ აგრეთვე
სახელმწიფოთაშორისი საავიაციო კომიტეტი
სქოლიო
ავიაკატასტროფები
simple:Lokomotiv Yaroslavl#2011 plane crash
უნგკაია-პუკანი

უნგკაია-პუკანი (ოფიციალურად უნგკაია-პუკანის მუნიციპალიტეტი; ) ― მუნიციპალიტეტი ბასილანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 016 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Ungkaya Pukan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
სქოლიო
ბასილანის მუნიციპალიტეტები
დიდება (მრავალმნიშვნელოვანი)

დიდება (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინით დიდება შეიძლება აღნიშნული იყოს:
დიდება — სადიდებელი სიმღერა, გალობა
დიდება — საქართველოს სახელმწიფო ჰიმნი 1918-1921 და 1991-2004 წლებში.
სევეროურალსკი

სევეროურალსკი — ქალაქი რუსეთში, სვერდლოვსკის ოლქში. მდებარეობს ურალის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ვაგრანის ნაპირზე. არის რკინიგზის სადგური. მოიპოვება ბოქსიტები, რკინის მადანი, ამუშავებენ ხე-ტყეს. ქალაქის სტატუსი მიენიჭა 1944 წელს. ქალაქში მდებარეობს სევეროურალსკის პეტრესა და პავლეს ეკლესია. ქალაქთან მდებარეობს დენეჟკინ-კამენის ნაკრძალი.
ლიტერატურა
სვერდლოვსკის ოლქის ქალაქები
Dolichoderus dentatus

Dolichoderus dentatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
კორნელია ფუნკე

კორნელია ფუნკე
კორნელია მარია ფუნკე (დ. 10 დეკემბერი, 1958) — გერმანელი საბავშვო წიგნების ავტორი.
დაიბადა ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში, კარიერის დასაწყისში ეწეოდა სოციალური მუშაკის საქმიანობას, მოგვიანებით კი წიგნების ილუსტრატორი გახდა. 1980-იან წლებში დაიწყო რომანების წერა, რომლებშიც ძირითადად ფენტეზის ელემენტების საშუალებით ცხოვრების სირთულეებთან დაპირისპირებული ბავშვების ცხოვრებას ასახავდა. ამ დროიდან მოყოლებული ფუნკე გერმანიაში „საბავშვო წიგნების ბესტსელერ ავტორად“ იქცა. მისი ნაშრომები არაერთ ენაზეა თარგმნილი, 2012 წლისთვის მსოფლიოს მასშტაბით მისი წიგნების 20 მილიონზე მეტი ეგზემპლარი იყო გაყიდული.
ფუნკმა აღიარება მოიპოვა რომანებით, როგორებიცაა „ქურდების მბრძანებელი“ (2002) და „დრაკონების მხედარი“ (2004). მოგვინებით ავტორს უფრო ფართო ცნობადობა მოუტანა მელნის გულის სერიის რომანებმა (2003-2007).
მხატვრული ფილმებია გადაღებული ფუნკეს რომანების –„ქურდების მბრძანებელი“ „დრაკონების მხედარი“ და „მელნის გული“ – მიხედვით. ეს წიგნები არაერთი კვირის მანძილზე ნიუ-იორკ ტაიმზის ბესტსელერების სიაში იკავებდა ადგილს
ფუნკეს ხშირად „გერმანელ ჯოან როულინგს“ უწოდებენ. 2005 წელს იგი ჟურნალმა ტაიმმა მსოფლიოს 100 ყველაზე გავლენიან ადამიანს შორის დაასახელა.
რესურსები ინტერნეტში
MirrorWorld Novels Site
Cornelia Funke, 1958- WorldCat Identities-ზე
Cornelia Funke, 1958- Library of Congress-ზე
სქოლიო
გერმანელი მწერლები
გერმანელი ქალი მწერლები
გერმანელი სცენარისტები
გერმანელი საბავშვო მწერლები
გერმანელი ფენტეზი მწერლები
გერმანელი ქალი საბავშვო მწერლები
XX საუკუნის გერმანელი მწერლები
XXI საუკუნის გერმანელი მწერლები
XX საუკუნის გერმანელი ქალი მწერლები
XXI საუკუნის გერმანელი ქალი მწერლები
ჯგუფი

ჯგუფი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჯგუფი — ერთ-ერთი ცნება მათემატიკაში
ჯგუფი — სკალის ქვედანაყოფი
ჯგუფი — შენაერთებისა და ნაწილების დროებითი გაერთიანება
ჯგუფი 47 — ლიტერატურული გაერთიანება გერმანიაში
სხვა მნიშნელობები
მუსიკალური ჯგუფი — მუსიკალური კოლექტივი
სინაფსი

სინაფსი (ბერძნ. synapsis — შეერთება, კავშირი) — ნეირონის კონტაქტის ადგილი მეორე ნეირონთან, კუნთთან ან სხვა ორგანოსთან, რომლის საშუალებითაც ხდება აგზნების ან შეკავების გადაცემა.
აგზნება ან შეკავება გადაეცემა მხოლოდ ერთი მიმართულებით, კერძოდ, ნეირონის სინაფსური დაბოლოებიდან (პრესინაფსიდან) მეორე ნეირონის სხეულზე, მის მორჩებზე ან ეფექტორული ორგანოს მემბრანაზე (პოსტსინაფსზე). პრესინაფსურ და პოსტსინაფსურ მემბრანებს შორის არს სინაფსური ნაპრალი. რომლის სიგანე სხვადასხვა სინაფსში რამდენიმე ათეულიდან რამდენიმე ასეულ ანგსტრემამდე მერყეობს. სინაფსის პრესინაფსური დაბოლოება, როგორც წესი, ნეირონის აქსონის გაფართოებული ნაწილისგან შედგება. აქ თავმოყრილია მიტოქონდრიების დიდი რაოდენობა, რაც მეტყველებს აქ მიმდინარე პროცესების მაღალ ენერგეტიკულ აქტივობაზე. არსებობს ამგზნები სინაფსები რომლებშიც ხდება პოსტსინაფსთა პოლარიზაცია, და შემაკავებელი სინაფსები, რომლებშიც მიმდინარეობს პოსტსინაფსური მემბრანის ჰიპერპოლარიზაცია.
ცხოველთა უმრავლესობაში აგზნების ან შეკავების სინაფსური გადაცემა სპეციალური ქიმიური ნივთიერებების - მედიატორების საშუალებით ხდება. ასეთ სინაფსებში პრესინაფსურ დაბოლოებაში მოთავსებულია მედიატორით გავსებული ბუშტუკები - ვეზიკულები. მედიატორი სინაფსურ ნაპრალში ვეზიკულებიდან მცირე ულუფების, ქვანტების სახით გამოიყოფა პრესინაფსულ დაბოლოებაში სპაიკური პოტენციალის აღმოცენებისას. მედიატორის გამოყოფა პრესინაფსის მცირედი დეპოლარიზაციის დროსაც ხდება. ასეთ შემთხვევაში გამოყოფილი მედიატორის რაოდენობა მხოლოდ მინიატიურულ პოსტსინაფსურ პოტენციალებს იწვევს და ეფექტიანი გადაცემა არ ხდება. სინაფსურ ნაპრალში გამოყოფილი მედიატორი პოსტსინაფსურ მემბრანაზე სპეციფიკურად მოქმედებს. ყოველი სინაფსი შეიცავს მხოლოდ ერთი სახის მედიატორს, ხოლო ამ უკანასკნელის მოქმედება განპირობებულია პოსტსინაფსური მემბბრანის ქიმიური თავისებურებებით. მაგალითად: მედიატორი აცეტილქოლინი ჩონჩხის კუნთებზე ამგზნებად მოქმედებს, ხოლო გულის კუნთზე - შემაკავებლად. სინაფსში ინფორმაციის მედიატორულ გადაცემას უზრუნველყოფს რთული ქიმიური გარდაქმნების ციკლი. ერთი მხრივ, პრესინაფსულ დაბოლოებაში ყოველთვის ხდება მედიატორის საკმარისი მარაგის სინთეზი, ხოლო, მეორე მხრივ, სინაფსურ ნაპრალში არსებობს სპეციალური ნივთიერება, რომელიც მედიატორის სწრაფ დაშლას იწვევს და ამით უზრუნველყოფს გადაცემის ხანმოკლე მიმდინარეობას. აცეტილქოლინისთვის ასეთ ნივთიერებას წარმოადგენს აცეტილქოლინესთერაზა. ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში დადგენილია რამდენიმე სახის ამგზნები მედიატორი: აცეტილქოლინი, სერიტონინი, ნორადრენალინი და სხვა. ნავარაუდევია აგრეთვე ზოგიერთი ამინომჟავას როგორც სპეციალური შემაკავებელი მედიატორის როლი. ასეთებია გამა-ამინომჟავა, გლიცინი და ტაურინი. ქიმიურ სინაფსში გადაცემის მედიატორულ ბუნებას ადასტურებს სინაფსური დაყოვნება.
გარდა ქიმიური სინაფსისა, ზოგიერთ უხერხემლო ცხოვველში (კიბოსნაირებში, რგოლოვან ჭიებში) დადგენილია ისეთი სინაფსის არსებობა, სადაც ინფორმაციის გადაცემა უშუალოდ ელექტრული დენის მოქმედებით ხორციელდება. ასეთ სინაფსში სინაფსური დაყოვნება პრაქტიკულად ნულის ტოლია. გარდა წმინდა ქიმიური და ელექტრული სინაფსებისა ვარაუდობენ ისეთი სინაფსის არსებობასაც, სადაც გადაცემა შეიძლება ორივე გზით.
ბიოფიზიკა
ნევრობიოლოგია
ფარსმან ქველი და ფარსმან ავაზი

ფარსმან ქველი და ფარსმან ავაზი, ფარსმან ქველი და მირდატი — „მოქცევაჲ ქართლისაჲ-ს“ მიხედვით, ქართლის (იბერიის) მეფეთა XVI წყვილი ძვ. წ. I საუკუნის I ნახევარში, ორმეფობის დროს.
ლეონტი მროველის „ცხოვრება ქართველთა მეფეთას“, სიმონ ყაუხჩიშვილის რედაქციით გამოცემული „ქართლის ცხოვრების“, ვახუშტი ბატონიშვილის „საქართველოს ისტორიის“ და თეიმურაზ ბატონიშვილის „ისტორია დაწყებითგან ივერიისა, ესე იგი გიორგიისა, რომელ არს სრულიად საქართველოჲსას“ მიხედვით ამ წყვილს ფარსმან ქველი და მირდატი შეესაბამება. სერგი გორგაძე და კირილ თუმანოვი მხოლოდ ფარსმან II-ის ერთპიროვნულ მმართველობას აღიარებენ. პავლე ინგოროყვას „ძველი ქართული მატიანე «მოქცევაჲ ქართლისაჲ» და ანტიკური ხანის იბერიის მეფეთა სიის“ მიხედვით: მე-18 მეფე ფარსმან III ქველია. მის თანა-მეფეა (არმაზელი პიტიახში): ფარსმან-ავაზ || ფარნავაზ, 130-იან – 140-იან წლებში.
ლიტერატურა
გ. მელიქიშვილი: ქართლის (იბერიის) სამეფოს ისტორიის ქრონოლოგიის საკითხისათვის. ივანე ჯავახიშვილი სახ. ისტორიის ინსტიტუტის შრომები: 1958, ტომი 4, ნაკვეთი I;
გ. მელიქიშვილი: ქართლის (იბერიის) მეფეთა სიებში არსებული ხარვეზის შესახებ. მაცნე: ისტორიის სერია, 1978, № 3;
ს. გორგაძე: წერილები საქართველოს ისტორიიდან. "მოამბე": 1905, № XI.
სქოლიო
იბერიის მეფეები
სეკვოიას ეროვნული პარკი

სეკვოიას ეროვნული პარკი (აშშ) 1890 წელს დაარსდა პლანეტის ერთ-ერთი უძველესი ტყის დაცვის მიზნით. ცალკეული ხეების ასაკი აქ 3 ათას წელს აღწევს. პარკში მდებაორებს 3500 წლის ხე, რომლის სიმაღლე თითქმის 100 მეტრია, მაქსიმალური დიამეტრი — 8 მ, წონა — დაახლოებით 1500 ტ. ეს ერთ-ერთი ყველაზე მსხვილი ხეა დედამიწაზე.
აშშ-ის ეროვნული პარკები
Poll Merino

Poll Merino
The Poll Merino is a subtype of the Australian Merino breed of domestic sheep, without horns, that was developed in Australia.
Characteristics
These sheep are early maturing, large framed and relatively plain bodied, producing a fleece which is soft handling and of good colour thus retaining the attributes of the Merino. Polled Merinos are now found in the various strains of Merinos.
A single gene with three possible alleles controls horn inheritance in Australian Merinos.
Poll Merino rams are not susceptible to poll strike (maggots behind the horns) which results from fighting and which can cause temporary infertility. They are also easier to crutch and shear, are less likely to become caught in fences or bushes and they are generally easier to handle. The wethers do not develop the stag horns that regular Merino wethers grow if they are not castrated early.
History
In 1825 Alexander Riley was the first Australian breeder to obtain a poll ram with a view to establishing a poll Merino flock. The ram was imported by him from Germany, along with Saxon ewes. Boonoke, Bungaree, Uardry and Wanganella studs made specific mention of poley or poll rams for sale from the early 1880s. During the 1880s the first conscious attempt was made to breed the modern-type Poll Merinos by the Munros at Webollabolla, Moree, New South Wales. This stud is the oldest Poll Merino stud in Australia.
The Kirkby Poll Merino studs (Success and Reno) were started in Moree during 1932, Boonoke Poll in 1934 and Merryville Poll in 1938. The early Western Australian studs (Cranmore Park 1947, Belmore Park 1957) purchased Boonoke poll rams.
Otway Falkiner started the Boonoke Poll Stud using 13 'sports', which had no horns, from the Boonoke 1934 drop of nearly 9,000 rams. From this group of thirteen rams, eight were put over 400 Boonoke ewes the following year. The first offering of Poll Boonoke rams to the public was in 1937. Otway Falkiner’s contribution was acknowledged by registering Boonoke as Poll Flock No. 1, in the first separate section for Poll Merinos in the Australian Stud Merino Flock Register.
Many studs are now breeding Poll Merinos to cater for the increased demand for these easier-to-care-for sheep.
See also
Booroola Merino
Merino
Peppin Merino
Polled livestock
References
External links
Merino world
Australian Association of Stud Merino Breeders
Sheep breeds originating in Australia
Sheep breeds