PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დიბისი პიერი

დიბისი პიერი (დ. 1961) — ავსტრალიელი მწერალი. მან სადებიუტო რომანისთვის „ვერნონ გენიოს ლითლი“ ბუკერის პრემია მოიპოვა, რის შედეგადაც ამ ჯილდოს ლაურეატი მესამე ავსტრალიელი ავტორი გახდა. რომანისთვის პიერი აგრეთვე ვაითბრედის პრემიით დაჯილდოვდა, რის შემდეგაც იგი გახდა პირველი მწერალი, რომელმაც ერთი და იმავე ნაწარმოებისთვის ერთდროულად ბუკერისა და ვაითბრედის პრემიები მიიღო.
რესურსები ინტერნეტში
დიბისი პიერი British Council-ზე
Recorded interview with DBC Pierre
How did I get here?: სტატია დიბისი პიერის შესახებ (The Guardian)
Strong first impression: ინტერვიუ დიბისი პიერთან
What have you learnt in your time on this planet?: ინტერვიუ დიბისი პიერთან (2006)
Author Pierre wins Booker prize
სქოლიო
დაბადებული 1961
ავსტრალიელი მწერლები
ფსევდონიმიანი მწერლები
ბობლეტიჩი

ბობლეტიჩი — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 127 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 546 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სინჯერეის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სინჯერეის რაიონის სოფლები
ვლადიმიროვსკაიის მიძინების ტაძარი

ვლადიმიროვსკაიის მიძინების ტაძარი — მართლმადიდებლური ეკლესია კრასნოსულინის რაიონის სოფელ ვლადიმიროვსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას.
მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, კრასნოსულინის რაიონი, სტანიცა ვლადიმიროვსკაია.
ისტორია
სტანიცა ვლადიმიროვსკაიის მიძინების ტაძარი იყო პირველი მართლმადიდებულური ტაძარი თანამედროვე კრასნოსულინის რაიონის ტერიტორიაზე.
მიძინების ტაძარი ააგეს 1830 წელს ვლადიმიროვსკაიის დასახლებული პუნქტის დაარსებამდე. იგი მდებარეობდა ნოვოივანოვკაში, რომელიც შემდეგ შევიდა სტანიცა ვლადიმოროვსკაიის შემადგენლობაში.
ეკლესია ააგეს პოლკოვნიკის ცოლის მარია ივანეს ასული ბობრიკოვაიას და მრევლის სახსრებით. ეკლესია იყო ხის და იდგა ქვის ფუნდამენტზე. ეკლესიაში არ იყო სამრეკლო და ზარი ეკიდა ბოძზე.
1874 წელს სტანიცაში გადაწყვიტეს აეგოთ ახალი ეკლესია, ძველი მორები კი გაყიდეს 1877 წელს ხუტორ სვინარევში. ახალი ეკლესია ააგეს 1874 წელს კაზაკ სტეფანე შევირევის სახსრებით. ახალი ეკლესია ასევე იყო ხისა, აგებული ქვის ფუნდამენტზე. ეკლესია იყო ერთსაკურთხევლიანი. მშენებლობა დაჯდა 18 500 რუბლი.
ეკლესია იდგა მოსკოვი-კავკასიის დამაკავშირებელ გზაზე, რომელიც მოსკოვსა და სანქტ-პეტერბურგს აკავშირებდა დონთან, ყუბანთან და კავკასიასთან. ამის გამო მასთან ახლოს აშენდა სახლი ტურისტებისათვის. სახლში თავის დროზე შეჩერებულან ალექსანდრე პუშკინი, ნიკოლოზ I და ალექსანდრე II, რომლებმაც მოინახულეს მშენებარე მიძინების ტაძარი.
XIX საუკუნის დასასრულსა და XX საუკუნის დასაწყისში მიძინების ტაძარის მრევლში მოქმედებდა სამრევლო სკოლები: ვლადიმოროვსკაიის, პროხოროვსკო-კუნდრიუჩენსკის, კალინოვსკო-ოსიპოვსკაიის. სკოლა მუშაობდა დონის ეპარქიისა და ადგილობრივი მრევლის სახსრებით.
სამოქალაქო ომის პერიოდში ვლადიმიროვსკაიის მოსახლეობა ბოლშევიკების წინააღმდეგ გამოვიდნენ, ჩამოაყალიბეს ცხენოსანთა პოლკი. ეს გახდა სოფლის მოსახლეობის რეპრესიების მიზეზი. აქ სამჯერ მოხდა კაზაკების დაშლა და მათი რეპრესირება.
XX საუკუნის 20-იან წლებში მიძინების ტაძარი დაიხურა. იგი გარკვეული პერიოდის განმავლობაში გამოიყენებოდა როგორც საწყობი.
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, გერმანული ოკუპაციის პერიოდში, 1942 წელს ეკლესია კვლავ გაიხსნა ღვთისმსახურებისთვის. ეკლესია ხელმეორედ დაიხურა 1950-იან წლებში - მასში განათავსეს კულტურის სახლი.
ლიტერატურა
Кудрявцев В. Успенская церковь ст. Владимировской / В. В. Кудрявцев // Криница. – 2002. – 22 авг. (№34) - С.4.
Кудрявцев В. Успенская церковь ст. Владимировской / В. В. Кудрявцев // Сулинская земля: страницы истории. – Ростов н/Д., 1999. - С.121 – 125.
Мякинченко В. Успенская церковь / В. А. Мякинченко // Сулин и сулинцы: слов. – справ. – Красный Сулин, 2002. – С.101.
რესურსები ინტერნეტში
Ст. Владимировская - Успенский храм
Успенская церковь
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ODDSAC

ODDSAC — ექსპერიმენტული ფილმი ფსიქოდელიური გამოსახულებებით და Animal Collective-ის მუსიკით. მისი რეჟისორია დენი პერეზი.
ფილმის მზადდებოდა ოთხ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში. საბოლოოდ მისი პრემიერა გაიმართა სანდენსის ფესტივალზე, 2010 წლის 26 იანვარს. DVD-ზე კი გამოვიდა 2010 წლის 10 აგვისტოს.
სიმღერები
ყველა სიმღერის ავტორები არიან დევიდ პორტნერი, ნოა ლენოქსი, ბრაიან ვეიტცი და ჯოშ დიბი.
Mr. Fingers – 7:01
Kindle Song – 2:53
Satin Orb Wash – 2:53
Green Beans – 2:22
Screens – 3:39
Urban Creme – 6:36
Working – 2:45
Tantrum Barb – 3:42
Lady on the Lake – 3:52
Fried Camp – 5:12
Fried Vamp – 3:46
Mess Hour House – 3:10
What Happened? – 4:40
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ამერიკული ფილმები
2010 წლის ფილმები
Animal Collective
მიხეილ ბარიშნიკოვი

მიხეილ ბარიშნიკოვი
მიხეილ ნიკოლოზის-ძე ბარიშნიკოვი (დ. 28 იანვარი, 1948. რიგა, ლატვიის სსრ, სსრკ) — საბჭოთა წარმოშობის ამერიკელი მოცეკვავე, ქორეოგრაფი და მსახიობი. ვაცლავ ნიჟინკისთან და რუდოლფ ნურიევთან ერთად, მას ხშირად XX საუკუნის უდიდეს ბალეტის არტისტად აღიარებენ.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1948
ამერიკელი ბალეტის არტისტები
ამერიკელი მსახიობები
ამერიკელი ტელემსახიობები
ბალერონები
სექსი დიდ ქალაქში
დაბადებული 28 იანვარი
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2018)
İkinci Cabanı

İkinci Cabanı (known as Nikolayevka and Dzerjinovka until 1999) is a village and municipality in the Shamakhi Rayon of Azerbaijan. It has a population of 834. The municipality consists of the villages of İkinci Cabanı and Cabanı.
References
Populated places in Shamakhi District
ივ ფარჟი

ივ ფარჟი (დ. 19 აგვისტო, 1899 — გ. 30 მარტი, 1953) — ფრანგი ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
ივ ფარჟი დაიბადა 1899 წლის 19 აგვისტოს სალონ-დე-პროვანსში. 1927–1931 წლებში მაროკოში ცხოვრობდა. საფრანგეთში დაბრუნების შემდეგ ეწეოდა ჟურნალისტურ საქმიანობას გრენობლსა და ლიონში. საფრანგეთის ოკუპაციის წლებში აქტიურ მონაწილეობას იღებდა "წინააღმდეგობის" მოძრაობაში.
1948 წლიდან ფარჟი ერთ-ერთი ორგანიზატორი და სულისჩამდგმელია მშვიდობის დაცვის მოძრაობისა საფრანგეთში. 1952 წელს მან მიიღო საერთაშორისო ლენინური პრემია "ხალხთა შორის მშვიდობის განმტკიცებისათვის". რამდენიმეჯერ იყო საბჭოთა კავშირში.
ფარჟს დაწერილი აქვს რამდენიმე საინტერესო წიგნი: "ჯოტო - ადრინდელი რენესანსის მხატვარი", "პური და კორუფცია", "ჰიტლერის ომი გრძელდება" და უამრავი სტატია, რომლებშიც განხილულია ეპოქის საჭირბოროტო და მტკივნეული საკითხები: "რესპუბლიკას საფრთხე მოელის", "მშვიდობა აუცილებელია" და სხვა. იგი ავტორია მოთხრობებისა და ნოველების, რომლებიც იბეჭდებოდა ფრანგულ ჟურნალ-გაზეთებში.
ფარჟი დაიღუპა 1953 წლის 31 მარტს საავტომობილო კატასტროფაში, ქალაქ თბილისში.
ლიტერატურა
ფრანგული ნოველა, ტომი 2; "საბჭოთა საქართველო", თბილისი, 1976; გვ. 555
სქოლიო
დაბადებული 1899
გარდაცვლილი 1953
ფრანგი ჟურნალისტები
ფრანგი პოლიტიკოსები
ფრანგული წინააღმდეგობის წევრები
კარლო კალაძე

კარლო კალაძე
კარლო რაჟდენის ძე კალაძე (დ. 16 მარტი, 1907, ეწერი, ახლანდელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტი — გ. 10 დეკემბერი, 1988, თბილისი) — ქართველი პოეტი, დრამატურგი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.
ბიოგრაფია
პირველი ლექსები გამოაქვეყნა 1920 წელს არალეგალურ პრესაში კაკი ეწრელის ფსევდონიმით. 1924 წელს რედაქტორობდა ჟურნალ „პროლემაფს“. 1927-1930 წლებში იყო მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის დირექტორი. 1931 წელს მისი ინიციატივით ქუთაისში დაარსდა ლიტერატურული გაზეთი „სიტყვა და საქმე“. იგი იყო 1924 წელს ჩამოყალიბებული ახალგაზრდა პროლეტარული მწერლობის ორგანიზაციის ერთ-ერთი დამაარსებელი. მან აქტიური როლი შეასრულა საქართველოს მწერალთა კავშირის შექმნაში, იყო ამ კავშირის პრეზიდიუმის წევრი.
კარლო კალაძის ადრინდელი ლექსებისათვის დამახასიათებელია რევოლუციური და ეროვნული პათოსი. ამ პერიოდს ეკუთვნის პოეტის სხვადასხვა თემაზე შექმნილი ნაწარმოებები: „პოემა უჩარდიონი“, „მთების ეპოსი“, „ხერთვისის განთიადები“ და სხვა. კ. კალაძე განსაკუთრებული შემოქმედებით გამოეხმაურა დიდ სამამულო ომს. ხანგრძლივად იმყოფებოდა ჩრდილოეთ კავკასიის ფრონტზე და შექმნა ლექსებისა და პოემების წიგნი „შეხვედრები ბრძოლის ველზე“.
კარლო კალაზეს დიდი ამაგი მიუძღვის დრამატურგიაზეც. თეატრში, რომელსაც კ. მარჯანიშვილი ხელმძღვანელობდა, დაიდგა კ. კალაძის პიესები „როგორ?“ და „ხატიჯე“, ხოლო სპექტაკლებს „სოფლის საღამოები“, „სახლი მტკვრის პირას“ წარმატება ხვდა რუსთაველის სახელობის თეატრში.
დაჯილდოვებული იყო ოქტომბრის რევოლუციის, სამი შრომის წითელი დროშის და „საპატიო ნიშნის“ ორდენებითა და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 201, თბ., 1994
ქართველი პოეტები
დაბადებული 1907
გარდაცვლილი 1988
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1982)
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
Metapone gracilis

Metapone gracilis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Metapone-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
სხალთის ტაძარი

სხალთის ტაძარი
სხალთა, ყინჭაური — XII საუკუნის ეკლესია, სხალთის ეპარქიის ცენტრი. მდებარეობს ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ყინჩაურში.
ძეგლის აღწერა
სხალთის მთავარი ტაძარი დიდი ზომის დარბაზული ნაგებობაა (სიგრძე მისი 25 ნაბიჯს უდრის, განი და სიმაღლე — 12 ნაბიჯს), რომელსაც სამხრეთი და დასავლეთი მხრიდან მიდგმული ჰქონდა კარიბჭეები. ამჟამად ერთი მათგანის მხოლოდ თაღოვანი შესასვლელია შემორჩენილი, მეორე კი დიდი ხნის დანგრეულია. ამის გარდა ტაძარს ჩრდილოეთი მხრიდან ჰქონდა მინაშენი, რასაც მისი კედლების კვალი მოწმობს. ძეგლმა ძლიერი დაზიანებით მოაღწია: კედლების უდიდეს ნაწილს ჩამოცლილი ჰქონდა საპირე ქვა, მძიმე დაზაინების დაღი ადევდა ჩრდილოეთისა და აღმოსავლეთის ფასადებს. არც შიგნითა მოპირკეთებული კედლები შემონახულა დაზიანების გარეშე. განსაკუთრებით აკლია ქვები კედლების ძველ ნაწილში. აღმოსავლეთის მხრიდან სამი მშვენიერი ჩუქურთმა აქვს ჯვრის ფორმისა. აღდგენითი სამუშაოების დაწყებამდე ტაძარს სახურავი არ ჰქონდა. ტაძარს არაერთი შეკეთება-რესტავრაციის კვალი ეტყობა.
ეკლესიის ინტერიერში მოხატულობის ფრაგმენტებია. გარშემო გვიანდელი შუა საუკუნეების სამეურნეო დანიშნულების ნაგებობებია, მათ შორის მარანი და სხვა. მდინარე სხალთაზე შუა საუკუნის ხიდია.
ისტორია
ძეგლის ასაკის განსაზღვრა მრავალმა მკვლევარმა სცადა (დ. ბაქრაძე, თ. კლუგე, ნ. სევეროვი, რ. მეფისაშვილი). ზოგი მათგანი X-XII საუკუნეების ძეგლად მიიჩნევდა, ზოგიერთიც XI საუკუნისად თვლიდა, სხვა კიდევ მას XIII საუკუნის შუახანებით ათარიღებდა.
ტაძარი XII საუკუნის ძეგლია. ტაძრის ხუროთმოძღვრულ თავისებურებებთან ერთად (თაღედის აღნაგობისა და კამარისა და კონქის ქუსლს გავლებული სარტყლის თავისებურებანი) ამას ადასტურებს მის მშენებელ ერისთავთ-აბუსერისძეთა იმდროინდელი სოციალურ-პოლიტიკური მდგომარეობის ანალიზი.
აბუსერიძენი სწორედ ამ დროს იდგნენ ასეთი ტაძრის აგებულების აუცილებლობის წინაშე. ადრე, როცა მათ ვრცელი სამფლობელოები და ტბეთის ტაძარი ჰქონდათ, მაშინ აჭარაში სხალთის ტაძრის მსგავსი არ სჭირდებოდათ. ასე რომ X-XI საუკუნეებში ამ ხეობაში ასეთი ტაძრის აგებაზე ლაპარაკი უსაფუძვლოა. არც XIII საუკუნის შუა წლებში ედგათ აბსერისძეებს სხალთაში ტაძრის მშენებლობის აროსი. ხვარაზმელთა თარეშობით შეწუხებულ და ეკონომიკურ-პოლიტიკურად დაკნინებულ აბუსერისძეებს ამ დროს სხალთის ასაშენებლად აუცილებელი ეკონომიკური ძალა არ გააჩნდათ.
სხალთის შესახებძალიან მცირე ცნობები მოგვეპოვება. ერთადერთი უძველესი საბუთი, რომელიც ეს ძეგლია მოხსენებული, ეკუთვნის ალექსანდრე I-ს.
ცნობილია ერთი ასომთავრული წარწერა ტაძრის აღმოსავლეთი ფასადიდან:
გალერეა
ლიტერატურა
ი. სიხარულიძე, „აჭარის მატერიალური კულტურის ძეგლები“, ბატ., 1962, გვ., 33-34
რ. მეფისაშვილი, „სხალთის ხუროთმოძღვრული ძეგლი“ – ქართული მატერიალური კულტურის ძეგლები აჭარაში, 1955 წ.
შ. მამულაძე, „აჭარისწყლის ხეობის მატერიალური კულტურის ძეგლები“, გზამკვლევი, 2000 წ.
რესურსები ინტერნეტში
ისტორიულ-არქიტექტურული აღწერა, სხალთა
სქოლიო
ხულოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
მაუნტ-გამბირი

მაუნტ-გამბირი — ქალაქი ავსტრალიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, სამხრეთ ავსტრალიის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 25 199 ადამიანს, ავსტრალიის ქალაქებს შორის მოსახლებობის მიხედვით ამ ქალაქს 50-ე ადგილი უკავია. მოსახლეობის საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 943,78 ადამიანს. ქალაქის ფართობია 26,7 კმ². მაუნტ-გამბირი 450 კილომეტრითაა დაცილებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ადელაიდას, ხოლო მელბურნს 435 კილომეტრით. მაუნტ-გამბირთან მდებარეობს ორი ტბა ლურჯი ტბა და ვალეის ტბა, ტბები მოქცეულია გამბირის მთაზე, ეს ტერიტორიები ქალაქისთვის მნიშვნელოვანი ტურისტული ობიექტებია. მაუნტ-გამბირიდან 15 კილომეტრში მდებარეობს ორი შტატის სამხრეთი ავსტრალიის და ვიქტორიის ოფიციალური საზღვარი. ქალაქი დაარსდა 1854 წელს. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო. ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი შეადგენს 708.3 მმ-ს.
ფოტო გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
City of Mount Gambier
District Council of Grant
Limestone Coast
Mount Gambier tourism
სქოლიო
სამხრეთ ავსტრალიის ქალაქები
Lasioglossum angaricum

Lasioglossum angaricum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1937 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
angaricum
მიხეილ პოლიევქტოვი

მიხეილ პოლიევქტოვი (დ. 24 მარტი, 1872 ― გ. 21 დეკემბერი, 1942) ― ქართველი ისტორიკოსი, პროფესორი, არქეოგრაფი, კავკასიოლოგი.
ბიოგრაფია
მიხეილ პოლიევქტოვი 1872 წლის 24 მარტს დაიბადა. 1894 წელს პეტერბურგის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი დაამთავრა. სწავლის დასრულების შემდეგ რუსეთის ისტორიის კათედრაზე დარჩა. 1917 წელს პეტერბურგის უნივერსიტეტის პროფესორად აირჩიეს. 1920 წლიდან თბილისში ცხოვრობდა და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი იყო. იკვლევდა რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობების ისტორიის საკითხებს. გრიგოლ ნათაძესთან ერთად გამოაქვეყნა ნაშრომი „ძველი ტფილისი“ (1938). დიდი წვლილი მიუძღვის 1832 წლის შეთქმულების ისტორიის საარქივო მასალების შეგროვებასა და პეტერბურგიდან თბილისში გადმოტანაში.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 24 მარტი
დაბადებული 1872
გარდაცვლილი 21 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1942
ქართველი ისტორიკოსები
ქართველი კავკასიოლოგები
კებრადილიასი (პუერტო-რიკო)

კებრადილიასი (პუერტო-რიკო)
კებრადილიასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროზე. მოიცავს 7 ბარიოსა და კებრადილიას-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
იხილეთ აგრეთვე
პუერტო-რიკოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Lexjuris
Quebradillas Municipality on Facebook
Puerto Rico Government Directory – Quebradillas
სქოლიო
პუერტო-რიკოს მუნიციპალიტეტები
სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური ტერიტორია
ჰაინიხის ეროვნული პარკი

ჰაინიხის ეროვნული პარკი დაარსდა 1997 წლის 31 დეკემბერს და წარმოადგენს გერმანიის მე-13 ეროვნულ პარკს, თიურინგიის მხარეში კი ერთადერთს. პარკის ერთ-ერთი მიზანია წიფლის ტყეების დაცვა.
გეოგრაფია
75 კმ² ფართობის ეროვნული პარკი გადაჭიმულია თიურინგიის დასავლეთ ნაწილში, მდინარე ვერას აღმოსავლეთით. უჭირავს სამკუთხა არეალი ქალაქებს — აიზენახს, მიულჰაუზენსა და ბად-ლანგენზალცას შორის.
ფლორა და ფაუნა
ჰაინიხის ეროვნული პარკი ხასიათდება წიფლის ტყეების ფართო მასივებით, იფნის, ნეკერჩხლის, ცაცხვის, თამელის ხეებით. მრავლადაა სოკოები. ცხოველებს შორის არიან გარეული კატები, ღამურის 15 სახეობა, კოდალის 7 სახეობა და ხის ხოჭოს 500-ზე მეტი სახეობა.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
გერმანიის ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
Thüringer Gesetz über den Nationalpark Hainich vom 19. Dezember 1997
Official Website
Information about the Hainich on the Website of the Nationalen Naturlandschaften (in German)
გერმანიის ეროვნული პარკები
თიურინგიის დაცული ტერიტორიები
1997 წელს დაარსებულები გერმანიაში
1997 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
თიურინგიის ღირსშესანიშნაობები
ფრანსისკო დე სურბარანი

ფრანსისკო დე სურბარანი (დ. 7 ნოემბერი, 1598 — გ. 27 აგვისტო, 1664) — ესპანელი მხატვარი. ფერწერის სევილიური სკოლის წარმომადგენელი.
იგი ცნობილია, როგორც რელიგიური მხატვარი, მის ნამუშევრებში მრავლადაა რელიგიური სცენები, იშვიათად მაგრამ მაინც გვხვდება ყოფა-ცხოვრების ამსახველი ნამუშევრებიც. სურბარანს ხშირად მოიხსენიებენ ესპანელ კარავაჯოდ.
ბიოგრაფია
სწავლობდა სევილიაში პედრო დიას დე ვილიანუევასთან. ცხოვრობდა და მუშაობდა ლიერენაში (ბადახოსი, 1617–28). 1628 წლიდან სევილიაში მოღვაწეობს. ძირითადად ქმნიდა კომპოზიციებს წმინდანთა ცხოვრებაზე („წმ. ბონავენტურას ლოცვა პაპ გრიგოლ X-ის არჩევისას“, სურათების გალერეა, დრეზდენი). მის ადრინდელ ნამუშევრებში შეიმჩნევა კარავაჯოს გავლენა (წმ. პეტრეს ტაძრის კაპელის რეტაბლო, სევილია, 1625).
შემოქმედებითი აღმავლობის პერიოდში (1630–40-იანი წწ.) ქმნიდა მკაცრ და მონუმენტურ სურათებს. 1650-იანი წწ. ნამუშევრები გამოირჩევა ემოციური დაძაბულობით („ჯვარცმა“, ერმიტაჟი, სანქტ-პეტერბურგი).
რელიგიურ კომპოზიციებს გარდა ქმნიდა აგრეთვე მითოლოგიურ სცენებს, პორტრეტებს, ნატურმორტებს.
გალერეა
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Museo del Prado
Milwaukee Art Museum
Museo de las Bellas Artes, Sevilla
სქოლიო
ესპანელი მხატვრები
ფრანსისკო დე სურბარანი
Ochokochi

Ochokochi is a figure from Georgian mythology, particularly the Colchian and Mingrelian ethnic groups. Instead of hair on his breast, he has a protuberance in the form of a pointed bone or a stone-axe. He attacks passers by, whom he kills by embracing them.
He is infatuated by the beauty of the Queen of the Forest, Tkashi-Mapa, after whom he chases. However, his attempts to catch her are often thwarted by the hunters who visit her forest.
References
Georgian legendary creatures
Laz mythology
ვოლფის პრემია ხელოვნებაში

ვოლფის პრემია ხელოვნებაში გაიცემა ყოველწლიურად ვოლფის ფონდის მიერ. ის ერთ-ერთია ექვს ვოლფის პრემიათაგან, რომელიც ამ ფონდმა დააწესა 1978 წელს. დანარჩენი პრემიები გაიცემა სოფლის მეურნეობაში, ქიმიაში, მათემატიკაში, მედიცინასა და ფიზიკაში. ხელოვნების პრემია ყოველწლიურად მონაცვლეობს მხატვრობას, მუსიკას, არქიტექტურასა და ქანდაკებას შორის.
ლაურეატები
აბადო ცერემონიაზე ვერ გამოცხადდა და შესაბამისად პრემია ამ წელს ვერ მიიღო. ვოლფის ფონდმა უნდა გადაწყვიტოს მიაკუთვნებს თუ არა მას ამ პრემიას მომდევნო წელს.
სქოლიო
არქიტექტურული ჯილდოები
ხელოვნების ჯილდოები
მუსიკალური ჯილდოები
არნოლდს-პარკი

არნოლდს-პარკი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატში, დიკინსონის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1126 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიოვის ქალაქების სია
აიოვის ქალაქები
Lasioglossum bidentatum

Lasioglossum bidentatum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1898 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
bidentatum
ბოჭორმის კოშკი (თიანეთის მუნიციპალიტეტი)

ბოჭორმის კოშკი (თიანეთის მუნიციპალიტეტი)
ბოჭორმის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოჭორმის აღმოსავლეთით, 3 კილომეტრზე, ადგილ მქლიავანაში. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ნაგებია რიყის, ნატეხი ქვითა და კირის ხსნარით, შემორჩენილია ჩრდილო-დასავლეთ კედლის ნაწილი — ორი სართულის სიმაღლეზე (სიმაღლე 5,5 მეტრი). თითოეულ სართულზე სამ-სამი სწორკუთხა ნიშია. სართულშუა გადახურვა ხისა ყოფილა (შემორჩენილია ძელების საყრდენი ბუდეები). კოშკის სამხრეთით გალავნის ნაშთია.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
Nikolai Minsky

Nikolai Minsky and Nikolai Maksimovich Minsky are pseudonyms of Nikolai Maksimovich Vilenkin (Виленкин; 1855–1937), a mystical writer and poet of the Silver Age of Russian Poetry.
Life
Born in Glubokoe (now Hlybokaye, Belarus) to poor Jewish parents, he was orphaned early. He was brought up, and finished his schooling, in Minsk. He took his pseudonym from the city he grew up in. He completed his law degree at the University of Saint Petersburg in 1879.
He was married to Zinaida Vengerova, a noted literary critic in 1925. She was his third wife.
Minsky died in Paris in 1937, and is buried at the Père Lachaise Cemetery.
Works
Minsky's career as a poet began in 1876, when he wrote poems on "civil topics". His poem, A Slav's Dream, for instance, was written in support of Bulgaria's struggle against the Turks. In 1889, he began work on the book With the Light of Conscience, employing a deliberately pompous tone to present its theory of "meonism" (me on being Greek for "nonexistent"). The objective of the work is to show that the main purpose of humanity is "nonexistence itself".
In 1900, Dmitri Merezhkovsky, Minsky, Zinaida Gippius, Vasily Rozanov, and others founded the Religious-Philosophical Society in Saint Petersburg. Minsky, like the majority of intellectuals, sympathized with the revolution and social democracy. He was the nominal editor of the legal Bolshevik newspaper New Life.
After the revolution was defeated in 1905, Minsky became one of the leaders of Russian decadence and symbolism. These ideas represented the cult of beauty and enjoyment and declared war on the public tendencies that threatened to damage the "cleanliness" of artistic creation. A minor scandal was recorded involving Minsky after he instigated a ritual on May 2, 1905 at his home in Saint Petersburg. It involved drinking the "donated" blood of Zinaida Vengerova, which was intended as a protoecumenical bonding ceremony. It was criticized for the perceived esoteric and anti-Semitic overtones. After 1905, he lived abroad.
A religious-philosophical concept is presented in the treatises With the Light of Conscience (1890) and The Religion of the Future (1905). Other publications include the collection of verses From the Gloom to the Light (1922) and various dramas and translations.
See also
Meontology
References
An Anthology of Jewish-Russian Literature: 1801-1953
External links
Russian male poets
Belarusian Jews
Symbolist dramatists and playwrights
1855 births
1937 deaths
Russian male dramatists and playwrights
20th-century Russian poets
Tetraponera minuta

Tetraponera minuta — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tetraponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Pseudomyrmecinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
NGC 317A

NGC 317A — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1885 წლის 1 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
ანდრომედას თანავარსკვლავედი
ზორივკა (ხერსონის რაიონი)

ზორივკა (ხერსონის რაიონი)
ზორივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ხერსონის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 246 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ხერსონის რაიონის სოფლები
ალექსანდრ ტორმასოვი

ალექსანდრ ტორმასოვი
ალექსანდრ პეტრეს ძე ტორმასოვი (დ. 11 აგვისტო, 1752 — გ. 25 ნოემბერი, 1819, მოსკოვი) — რუსეთის იმპერიის სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, საქართველოს მთავარმართებელი 1809–1811 წლებში.
მან პოლკოვნიკ თეოდორ სიმონოვიჩთან ერთად მოტყუებით შეიპყრო სოლომონ II და შემდგომ იმერეთში დაწყებულ აჯანყებას სასტიკად გაუსწორდა. 1809 წლის 5 მარტს დაინიშნა საქართველოს მთავარმართებლად. 1810 წელს, იმერეთის სამეფოს გაუქმებასთან ერთად, მისი მთავარმართებლობის დროს რუსეთის ქვეშევრდომობაში შევიდა მამია გურიელი და აფხაზეთის მთავარი გიორგი (საფარ-ბეგ) შერვაშიძე. 1811 წელს ტორმასოვმა საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ანტონ II ნიჟნი-ნოვგოროდში გადაასახლა და მცხეთის საკათალიკოსო ტახტი გააუქმა. 1810 წელს ახალციხეზე განხორციელებული წარუმატებელი იერიშის და შავი ჭირის გამო საქართველოში მდგომარეობა დაიძაბა. ტორმასოვმა გადადგომა ამჯობინა.
საქართველოს მთავარმართებლად დაინიშნა 1809 წლის 5 მარტს, ხოლო 1811 წლის 6 ივლისს ჩაანაცვლეს მარკიზ ფილიპ პაულუჩით.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორია – XIX საუკუნე, „არტანუჯი“, თბ., 2004, გვ. 11
დაბადებული 11 აგვისტო
დაბადებული 1752
გარდაცვლილი 25 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1819
საქართველოს მთავარმართებლები
Austrodrillia sola

Austrodrillia sola — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ჯვარეთი

ჯვარეთი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ღრომის თემში.
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარეების მეჯუდისა და პატარა ლიახვის წყალგამყოფის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მთისწინეთზე. მდინარე აძურის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1100 მეტრი, ცხინვალიდან 30 კილომეტრი.
ისტორია
1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება.
ლიტერატურა
სქოლიო
ღრომის თემის სოფლები
თეატინელები

თეატინელები, კათოლიკური ორდენი. დაარსდა XVI საუკუნეში. ორდენი ხელმძღვანელობდა ავგუსტინელთა წესდებით. თეატინელები საქართველოში 1628 წელს გამოჩნდნენ. მოღვაწეობდნენ ქართლში (გორი), სამეგრელოსა და გურიაში.
ლიტერატურა
ნ. ასათიანი, ისტორია 11, გვ. 343 – "ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა", თბ., 2009.
რესურსები ინტერნეტში
თეატინელები – კათოლიკური ენციკლოპედია
ორდენის სტატისტიკა
Mirassol d'Oeste

Mirassol d'Oeste is a municipality in the state of Mato Grosso in the Central-West Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Mato Grosso
References
Municipalities in Mato Grosso