PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
რუისპირის ნაეკლესიარი

რუისპირის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ რუისპირის სამხრეთით, ნასოფლარ არტოზანის მიდამოებში, ეკლესიებად წოდებულ ადგილში. თარიღდება შუა საუკუნეებით. დაფარულია ბუჩქებით. გეგმა არ იკითხება. სამშენებლო მასალად გამოყენებული ყოფილა რიყის ქვა კირის ხსნარზე.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Madre de Deus, Bahia

Madre de Deus, Bahia
Madre de Deus is a municipality in the state of Bahia in the North-East region of Brazil. The municipality is located on a small archipelago in the Bay of All Saints; it both the smallest municipality by land mass in Bahia and the Northeastern region of Brazil. Madre de Deus is spread across two islands, the Ilha de Madre de Deus and the much smaller Ilha de Maria Guarda. It sits in close proximity to two others islands, the Ilha do Bom Jesus dos Passos and Ilha dos Frades, both part of the city of Salvador. The Ilha de Madre de Deus is further subdivided into the neighborhoods of Centro, Suape, Cação, Marezinha, Mirim, Alto do Paraíso, Apicum, Nova Madre de Deus e Quitéria, Alto da Matriz, Alto do Santo Antônio, Alto da Boa Vista, Cururupeba, Malvinas, and Nova Brasília.
Carnival in Madre de Deus is noted for costumes called caretas.
History
Madre de Deus was originally settled by Tupinambá people. The Portuguese established a settlement called Madre de Deus do Boqueirão on the island in 1696; the name was shortened to Madre de Deus in 1938. It remained part of the city of Salvador until 1990. Its economy centers on the Petrobras maritime terminal; artisanal fishing and tourism are secondary industries. Madre de Deus has suffered ecological degradation due to the petroleum industry. Major oil spills occurred in the municipality in 1992 and 1999.
Access
Madre de Deus is connected to the mainland via the municipalities of Candeias and São Francisco do Conde. The municipality is located only from the mainland, and can be crossed by foot at low tide. A bridge was connected to Madre de Deus in 1950 with the establishment of the Petrobras TEMADRE maritime terminal.
See also
List of municipalities in Bahia
References
Populated coastal places in Bahia
Archipelagoes of the Atlantic Ocean
Atlantic islands of Brazil
Municipalities in Bahia
Nəsibli

Nəsibli (also, Khakhollar) is a village in the Tovuz Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Göyəbaxan.
References
External links
Populated places in Tovuz District
ალ-მუჰასანი

ალ-მუჰასანი (არაბ. موحسن‎‎‎‎) — ქალაქი სირიაში, რომელიც დეირ-ელ-ზორის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-მუჰასანის პროვინციაში დაახლოებით 35 113 ადამიანი ცხოვრობს.
სქოლიო
სირიის ქალაქები
კარლ რულიე

კარლ რულიე
კარლ ფრანცის ძე რულიე (დ. 20 აპრილი [ ძვ. სტ. 8 აპრილი], 1814, ნიჟნი-ნოვგოროდი — გ. 22 აპრილი, 1858, მოსკოვი) — რუსი ბუნებისმეტყველი, ბიოლოგ-ევოლუციონისტი. მოსკოვის უნივერსიტეტის პროფესორი.
ბიოგრაფია
კარლ რულიემ განავითარა იდეა ორგანიზმის გარემოსთან დამოკიდებულების შესახებ. ჩარლზ დარვინის „სახეობათა წარმოშობის“ (1859) გამოსვლამდე რულიე მიუთითებდა (1852), რომ ცხოველთა ახალი ჯიშების გამოყვანისა და მათი აკლიმატიზაციის ცდები მნიშვნელოვანია ბუნებრივ პირობებში მიმდინარე ევოლუციური პროცესების გასაგებად.
რულიეს მიაჩნდა, რომ მემკვიდრულობა განისაზღვრება ისტორიულად ჩამოყალიბებული პირობებით, ხოლო ცვალებადობა ორგანიზმის საარსებო პირობებთან შეგუების პროცესია. რულიე ილაშქრებდა ჟორჟ კიუვიეს მეტაფიზიკური და ტელეოლოგიური შეხედულებების წინააღმდეგ, უარყოფდა მოძღვრებას სახეობათა უცვლელობის შესახებ.
რულიემ შექმნა დარვინამდელი პერიოდის ზოოლოგ-ევოლუციონისტების
პირველი მეცნიერული სკოლა (ანატოლი ბოგდანოვი, იაკობ ბორზენკოვი, ნიკოლოზ სევერცოვი, სერგეი უსოვი). დასახა ცხოველთა ეკოლოგიური და ზოოფსიქოლოგიური კვლევის ფართო პროგრამა.
თხზულება
Избранные биологические произведения, М., 1954.
ლიტერატურა
Райков Б. Е. Русские биологи-эволюционисты до Дарвина : материалы к истории эволюционной идеи в России. Т. 3. — М. ; Л. 1955.
სქოლიო
რუსი ბიოლოგები
დაბადებული 1814
გარდაცვლილი 1858
Vollenhovia bengakalisi

Vollenhovia bengakalisi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Vollenhovia-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ვაზისუბნის მთავარანგელოზის ეკლესია

ვაზისუბნის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბნის თავში, მამარდაშვილების ეზოში. განეკუთვნება გარდამავალ ხანას. გვიანდელ შუა საუკუნეებში ნაწილობრივ გადაუკეთებიათ. სოფლის მაცხოვრებელთა გადმოცემით მამარდაშვილების კარმიდამო ადრე თავად გულბათ ჭაჭავაძის კუთვნილება ყოფილა და ეკლესიაც ჭავჭავაძეების კარის ეკლესიად მიიჩნევენ.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. გამოყენებულია აგურიც. ნაგებობა ძლიერ დაზიანებულია -კედლები შემორჩენილია 2-2,5 მ სიმაღლეზე.
შესასვლელი ორია, დასავლეთ კედლის შუაში და სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეში. აღმოსავლეთით ნათლისებრი აფსიდია, რომელიც დარბაზისგან მოკლე მხრებითაა გამოყოფილი. აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდში თაღოვანი ნიშაა. დასავლეთ კუთხეებში ერთსაფეხურიანი პილასტერებია.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Porto Barreiro

Porto Barreiro is a municipality in the state of Paraná in the Southern Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraná
References
Municipalities in Paraná
აფრიკული ღორის ცხელება

აფრიკული ღორის ცხელება — გამოწვეულია ამავე სახელწოდების ვირუსით, რომლითაც ინფიცირდება შინაური და ველური ღორები, ასევე ტკიპების ზოგიერთი სახეობა. ვირუსი იწვევს მომაკვდინებელ ჰემორაგიულ დაავადებას შინაურ ღორებში. ვირუსის ზოგიერთ შტამს შეუძლია ცხოველი ინფიცირებიდან ერთ კვირაში მოკლას. სხვა ცხოველებში ეს ვირუსი რაიმე შესამჩნევ დაავადებას არ იწვევს. აღცვ ენდემიურია სუბსაჰარის აფრიკაში და წარმოჩინდება ციკლურად გარეულ ღორებში. ეს ვირუსი პირველად აღწერეს ევროპელმა ჩასახლებულებმა სუბსაჰარის აფრიკის იმ რეგიონებში სადაც ეს ვირუსი იყო გავრცელებული.
ლიტერატურა
ცხოველთა დაავადებები
Pərioğlular, Aghjabadi

Pərioğlular, Aghjabadi
Pərioğlular (also, Pərioğullar, Parioglylar, and Perioglular) is a village and municipality in the Aghjabadi Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,476.
References
Populated places in Aghjabadi District
თარო კლდე

თარო კლდე — ზედა პალეოლითის ადრინდელი საფეხურის კლდოვანი ეხი სოფ. შუქრუთში (ჭიათურის მუნიციპალიტეტი). 1917 წელს აღმოაჩინა და მცირე ძიება ჩაატარა ს. კრუკოვსკიმ. მასალა პირველად შეისწავლა ს. ზამიატნინმა. ნაპოვნია ქვის მრავალნაირი იარაღი (ნუკლეუსები, მასიურ ანატკეცებზე ნაკეთები საჭრისები, საფხეკები, ზურგდაბლაგვებული და რეტუშირებული მიკროლითური ფირფიტები, მუსტიეს ხანის წვეტანები, ორმხრივ დამუშავებული იარაღი და ანატკეცები), აგრეთვე ძვლის იარაღის 2 ნატეხი. მასალა დაცულია ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.
ლიტერატურა
ჭიათურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჭიათურის მუნიციპალიტეტის მღვიმეები
შური-ნოი

შური-ნოი — სოფელი მოლდოვაში, დროკიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 163 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 650 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დროკიის რაიონის სოფლები
ნიჟნი-ნოვგოროდის ფერისცვალების ტაძარი

ნიჟნი-ნოვგოროდის ფერისცვალების ტაძარი — გვიანი კლასიციზმის სტილში აგებული მართლმადიდებლური მონასტერი ნიჟნი-ნოვგოროდში. დაარსებულია 1816 წელს. ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.
2009 წლის 12 სექტემბრამდე იყო ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიის საკათედრო ტაძარი.
ნიჟნი-ნოვგოროდის ფერისცვალების ტაძარი რუსეთის ფედერაცის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია.
საკურთხევლები
ტაძარში სამი საკურთხეველია. მთავარი საკურთხეველი არის უფლის შემოყვანებისა პატიოსანთა ძელთა ცხოველმყოფელი ჯვრის სახელზე. ერთი ეკვდერი ალექსანდრე ნეველის სახელზე, ხოლო მეორე - მაკარი ჟელტოვოდელის სახელზე.
ისტორია
1816 წელს ნიჟნი-ნოვგოროდში მაკარევოდან გადაიტანეს მაკარევოს ბაზრობა. იმავე წელს მდინარე ოკის მარცხენა სანაპიროზე დაიწყო სავაჭრო შენობების მშენებლობა. ბაზრობის პროექტი შეიმუშავა ავგუსტინ ბეტანკურმა. მან ეკლესიის ასაშენებლად მოუხმო ოგიუსტ მონფერანს, რომელმაც ააშენა ისააკის ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა 1822 წელს.
ბაზრობა წელიწადში ერთი თვე ფუნქციონირებდა. ეკლესია კი მიაწერეს ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის ფერისცვალების ტაძარს, რომელიც ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლში მდებარეობდა. ეკლესიის კანკელი მოხატა იტალიელმა ტორიჩელიმ ევროპული კანონების მიხედვით, რის გამოც ვაჭრების უდიდესმა ნაწილმა უარი თქვა მსგავსი კანკელის წინ ლოცვაზე. საბოლოოდ, ახალი კანკელი შექმნა არქიტექტორმა ვასილი სტასოვმა. ძველი ბაზრობის ეკლესია მას შემდეგ უწოდეს, რაც აშენდა ნიჟნი-ნოვგოროდის ალექსანდრე ნეველის ტაძარი.
ეკლესიის შენობა აშენდა მთავარი სავაჭრო სახლისთვის. თავად შენობა აგებულია ფხვიერ გრუნტზე, რამაც დროთა განმავლობაში შენობას ბზარები გაუჩინა. XIX საუკუნის ბოლოს შენობა კაპიტალურად გაარემონტეს არქიტექტორ რობერტ კილევეინის პროექტის მიხედვით (სამუშაოებს ხელმძღვანელობდა პეტრე ბოიცოვი). რესტავრაციის შემდეგ ეკლესია მეორედ აკურთხეს 1888 წლის 31 ივლისს . 1899 წელს ეკლესიას სამრეკლოს დაცემისაგან განადგურების საფრთხე შეექმნა. ახალი სამრეკლო ძველის სტილში ააგეს 1906 წელს. არქიტექტორები იყვნენ პაველ მალინოვსკი და ერმინგელდ მიჩურინი.
რევოლუციის შემდეგ ეკლესიაში განათავსეს საწყობი, ისევე როგორც ნიჟნი-ნოვგოროდის სხვა ეკლესია-მონასტრებში, ხოლო ადმინისტრაციულ ნაგებობაში - საცხოვრებლები. 1989 წელს რელიგიის საქმეთა საბჭომ ტაძარი გადასცა გორკის ეპარქიულ სამმართველოს სარესტავრაციოდ და კათედრალური ტაძრის სტატუსის მისანიჭებლად. ტაძარში სარესტავრაციო სამუშაოები დაიწყო, ამავდროულად შაბათობით და კვირაობით მასში ღვთისმსახურება იმართებოდა.
2001 წელს მაკარი ჟელტოვოდელის ეგვტერში დაკრძალეს ნიჟნი-ნოვგოროდისა და არზამასის მიტროპოლიტი ნიკოლაი (კუპეტოვი).
სიწმინდეები
ალექსანდრე ნეველის, იური ვსევოლოდის ძის, სერაფიმ საროველის, პეტრე მოსკოველის, ინოკენტი მოსკოველის, ალექსი ბორტსურმანელის ხატები მათი წმინდა ნაწილებით.
ღვთისმშობლის ხატი და მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატი.
რესურსები ინტერნეტში
История Спасо-Преображенского собора в Нижнем Новгороде
Спасский Староярмарочный собор - старинные и современные фото, интерьеры
Спасо-Преображенский (Староярмарочный) собор
Спасский кафедральный собор. Официальный сайт Нижегородской епархии
სქოლიო
ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ნიჟნი-ნოვგოროდის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
კართსოფელი

კართსოფელი (კარათყაუ) — ნასოფლარი საქართველოში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში (კობის თემი), მდებარეობს თრუსოს ხეობაში, მდინარე თერგის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 2060 მეტრი, სტეფანწმინდიდან 38 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობს.
იხილეთ აგრეთვე
კართსოფლის მთავარანგელოზთა ეკლესია
ლიტერატურა
სქოლიო
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ნიკოლოზ კიკნაძე

ნიკოლოზ კიკნაძე (დ. 8 აპრილი, 1885, ზარანი, შორაპნის მაზრა — გ. 18 ოქტომბერი, 1951, თბილისი) — ქართველი რევოლუციონერი და საბჭოთა ფუნქციონერი. ,
ბიოგრაფია
1903 წლიდან იყო რსდმპ-ის წევრი. 1900-იან წლებში ჩაება რევოლუციულ მოძრაობაში. 1905 წლის დეკემბრის შეიარაღებული აჯანყების დღეებში იყო ხარაგაულში შეიარაღებული ბრძოლის ერთ-ერთი მეთაური. მუშაობდა ვლადიკავკაზის და გროზნოს ბოლშევიკურ ორგანიზაციებში. ნ. ბუაჩიძესთან ერთად ხელმძღვაელობდა რსდმპ-ის თერგ-დაღესტნის კომიტეტს. ამავე პერიოდში გაემგზავრა ჟენევაში, სადაც გაიცნო ლენინი, რომელთანაც შემდგომში „სტეპკოს“ ფსევდონიმით ჰქონდა მიმოწერა. ის რუსულად თარგმიდა და უგზავნიდა ქართულ პრესაში გამოქვეყნებულ მასალებს. ლენინის დავალებით კიკნაძე თანამშრომლობდა მემარცხენე სოციალისტთა გაზეთებში. 1918 წლიდან საქართველოში დაბრუნდა და განაგრძო არალეგალური მუშაობა ბოლშევიკურ ორგანიზაციებში: თანამშრომლობდა ბოლშევიკურ გაზეთებში „ვოლნასა“ და „კომუნისტში“. მონაწილეობდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის წინააღმდეგ საქმიანობაში. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ იყო გაზეთ „კომუნისტის“ რედაქტორი, გამომცემლობა "სახელგამის" დირექტორი, სკკპ ცკ-თან არსებული მარქსიზმ-ლენინიზმის ინსტიტუტის საქართველოს ფილიალის დირექტორის მოადგილე.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 8 აპრილი
დაბადებული 1885
გარდაცვლილი 1951
რსდმპ-ის წევრები
ქართველი ბოლშევიკები
ქართველი რევოლუციონერები
გარდაცვლილი 18 ოქტომბერი
ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გიორგი მაღნარიძე

გიორგი მაღნარიძე (დ. უცნობია — გ. უცნობია) — ქართველი იურისტი. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სენატის წევრი. იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი.
1919 წლის 7 ოქტომბერს დამფუძნებელმა კრებამ საქართველოს სენატის წევრად აირჩია. 1920 წლის 19 ნოემბერს, საკუთარი განცხადების საფუძველზე, დამფუძნებელმა კრებამ სენატორის უფლებამოსილება შეუწყვიტა. სხვა ბიოგრაფიული მონაცემები უცნობია.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
პიროვნებები გაურკვეველი გარდაცვალების თარიღით
ქართველი იურისტები
საქართველოს სენატის წევრები
გ
ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
თეთრყვავილა

თეთრყვავილა — მცენარის გვარი ამარილისისებრთა ოჯახისა. პატარა ზომის მრავალწლოვანი ბოლქვიანი მცენარეებია. აქვთ ორი, ხაზური ან მოგრძო ხაზური ფოთლები და რამდენადმე გრძელი საყვავილე ღერძი, რომელზედაც მეტწილად ერთი თავჩაქინდრული თეთრი ყვავილია.
17-18 სახეობა გავრცელებულია მცირე აზიაში, ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპაში. 11 სახეობა კავკასიაშია გავრცელებული, საქართველოში — 9 (ალპური თეთრყვავილა, ლაგოდეხის თეთრყვავილა, ბრტყელფოთოლა თეთრყვავილა, ვორონოვის თეთრყვავილა და სხვ.), რომელიც მთის ტყეებსა და მაღალმთის მდელოებზე იზრდება, მ. შ. საქართველოს ენდემია, ხოლო 1 — კავკასიისა. ადრე გაზაფხულზე ლამაზად მოყვავილე მცენარეებია. ცნობილია მისი ბაღის რამდენიმე ფორმა, მ. შ. ვარაც (ბუთხუზაც). თეთრყვავილას ზოგიერთი სახეობის ფოთლები და ბოლქვები შეიცავს ალკალოიდებს — ლევოინსა და ლევკოციტინს.
ლიტერატურა
1977 Masters (snooker)

1977 Masters (snooker)
The 1977 Masters (officially the 1977 Benson & Hedges Masters) was a professional non-ranking snooker tournament that took place between Monday 7th and Friday 11 February 1977 at the New London Theatre in London, England.
Doug Mountjoy won his first professional title, defeating Ray Reardon 7–6 in the final.
Main draw
Final
Century breaks
None. Highest break: 88 Doug Mountjoy
Billiards
An English billiards tournament was held alongside the snooker event. Results are below.
References
1977
Masters
Masters (snooker)
Masters (snooker)
Masters (snooker)
ბენიამინ გოგიშვილი

ბენიამინ გოგიშვილი (დ. 6 აპრილი, 1925, სოფ. მარანი, ახლანდ. აბაშის მუნიციპალიტეტი — გ. 28 ოქტომბერი, 1982, თბილისი) — ქართველი გეოლოგი, გეოლოგ-მინერალოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფიულ-გეოლოგიური ფაკულტეტი. 1955 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა ა. თვალჭრელიძის სახელობის კავკასიური მინერალური ნედლეულის ინსტიტუტში; 1976 წლიდან იყო ჰიდროთერმული პროცესებისა და მინერალთა სინთეზის განყოფილების გამგე. ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. არის მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის და 4 მონიგრაფიის ავტორი; საქართველოში ორი ახალი მიმართულების (ჰიდროთრმულად შეცვლილი ქანების პეტროლოგია და ექსპერ. მინერალოგია) ფუძემდებელი; შეისწავლა კავკასიური სხვადასხვა ტიპის ენდოგენური საბადოები, შეიმუშავა რეგიონული მეტალოგენიური ანალიზისა და საბადოების პროგნოზირების ახლებური საფუძვლები, დაადგინა ფერადი იშვიათი და კეთილშობილი ლითონების ფორმირების კანონზომიერებები; მისი გამოკვლევები საფუძვლად დაედო საქართველოს ზოგიერთ რეგიონში ოქროს საბადოების ძებნასა და პროგნოზირებას; შეიმუშავა ბუნებრივი მორდენიტის ტიპის ცეოლითის, ნატრიუმიანი მეტასილიკატისა და ვულკანური მინისაგან მინერალების მიღებისა და გალენიტის გადამუშავების იაფი და ეფექტიანი მეთოდი; მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
ბიბლიოგრაფია
Некоторые вопросы генезиса рудных месторождений Сомхитско-Карабахскоий и Гагра-Джавской тектонических зон (ავტორი). - Тбилиси, 1979
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი გეოლოგები
ბენიამინ
აბაშის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
666

666
მოვლენები
ლანგობარდებმა ქ. ოდერცო დაანგრიეს.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ლი იფუ — ტანის დინასტიის კანცლერი
Polyrhachis carinata

Polyrhachis carinata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ჩეხეთის გერბი

ჩეხეთის გერბი — წარმოადგენს შუასაუკუნოვანი ჩეხური გვირგვინის ქვეყნების სიმბოლოების გაერთიანებას. თეთრი ორკუდა არწივი — ჩეხეთის სიმბოლოა. ლურჯ ფონზე გამოსახული თეთრ-წითელ ფერებში გადაწყვეტილი არწივი — მორავიის სიმბოლოა, ხოლო ოქროსფერ ფონზე შავი არწივი — სილეზიის სიმბოლოა.
ჩეხეთის რესპუბლიკის მოქმედი გერბი დამტკიცდა 1992 წელს.
ისტორია
უპირველესი ჩეხური გერბი იყო ჩეხეთის სამეფოს გერბი, რომელსაც ცეცხლის ალში გახვეული შავი არწივი ამშვენებდა. ეს იყო ჩეხეთის სამეფო დინასტიის პრშემისლოვცების საგვარეულო სიმბოლო, რომლებიც ქვეყანას 874-დან 1306 წლამდე მართავდნენ. 1158 წელს მეფე ვლადისლავ II-ს დროს შავი არწივი შეიცავალა წითელ ფარზე გამოსახული თეთრი ლომით. მას უნდა წარმოეჩინა სიმამაცე და გმირობა, რომელსაც ჩეხი მეომრები უცხოელ დამპყრობლებთან შეტაკებებში ავლენდნენ. XII საუკუნის დასრულს ჩეხურმა ლომმა სამეფო გვირგვინი მიიღო, ხოლო XII-XIII საუკუნეების მიჯნაზე მეფე პრშემისლ II-ს მართველობის ხანაში ლომს უკვე ორკუდიანს გამოსახავდნენ. საბოლოოდ 1250 წლისთვის გერბი დაამტკიცეს და ის მრავალი საუკუნეების მანძილზე არ შეცვლილა. სხვადასხვა პერიოდში ჩეხური ლომი გარშემორტყმული იყო ჩეხი მეფეების მიერ დაპყრობილი მიწების: სილეზიის, ქვედა და ზედა ლუჟიცის, მორავიის, და ზოგიერთი უნგრული, გერმანული და ავსტრიული სამფლობელოების გერბებით.
1526 წელს ჩეხეთი ჰაბსბურგების მართველობის ქვეშ აღმოჩნდა. ჩეხური ლომი ავსტრიის გერბის ერთ-ერთ ელემენტად გადაიქცა, ამავე დროს ის ოთხი საუკუნის განმოვლობაში რჩებოდა ჩეხი ერის თვითმყოფადობისა და თავისუფლებისკენ სწრაფვის სიმბოლოდ.
იხილეთ აგრეთვე
ჩეხეთის დროშა
ჩეხეთის ჰიმნი
რესურსები ინტერნეტში
ჩეხეთის გერბის ისტორია
ჩეხეთისა და ჩეხოსლოვაკის გერბების ისტორია
ჩეხეთის ეროვნული სიმბოლოები
სახელმწიფო გერბები
გერბები არწივის გამოსახულებით
გერბები ლომის გამოსახულებით
გერბები გვირგვინის გამოსახულებით
ერთი ლეღვი გზაზე

ერთი ლეღვი გზაზე — 2004 წლის ქართული ფილმი. გადაღებულია რევაზ ინანიშვილის მოთხრობა „კაცების“ მიხედვით. ფილმის რეჟისორია ირაკლი მეტრეველი, პროდოუსერი - ელდარ შენგელაია.
სიუჟეტი
„გადაშლილი მინდვრების პოეზიით და ოჯახური კერის სითბოთი სავსე კომედია სოფლის ცხოვრებიდან, ეშმაკ ბავშვებზე და მათ მთვრალ, უბადრუკ მამებზე“ (ჯეიმზ ნორტონი, ჟურნალი „ვერტიგო“).
როლებში
დუტა სხირტლაძე
ლევან წულაძე
ქეთი ცხაკაია
მაკა შალიკაშვილი
ბესო ბარათაშვილი
სანდრო მათურელი
გიორგი კიკნაძე
ჯილდოები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ეროვნული ფილმოგრაფიის გვერდზე
სქოლიო
2004 წლის ქართული ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
გრიგორ ტათევაცი

გრიგორ ტათევაცი, გრიგოლ ტათეველი (დ. 1346, თმოგვი ― გ. 1409, ტათევი) — სომეხი ფილოსოფოსი, პედაგოგი და საეკლესიო-პოლიტიკური მოღვაწე.
ბიოგრაფია
თავის მასწავლებელ ჰოვანეს ვოროტნეცისთან ერთად იყო ტათევის ფილოსოფიური სკოლის პროგრესული ფრთის წარმომადგენელი. ავტორია მრავალი ფილოსოფიური-კომენტატორული და რელიგიური თხზულებისა. გრიგორ ტათევაცი იდეალისტია, მაგრამ მისი მოძღვრება მატერიალისტურ ელემენტებსაც შეიცავს: შემეცნების თეორიაში და სულისა და მატერიის ურთიერთდამოკიდებულების საკითხში იგი ორმაგი ჭეშმარიტების თეორიის მიმდევარია. სახელმწიფოს ადარებს ორგანიზმს, რომლის ყოველი ნაწილი ასრულებს მკაცრად განსაზღვრულ ფუნქციას.
ლიტერატურა
სომეხი ფილოსოფოსები
სომეხი პედაგოგები
დაბადებული 1346
გარდაცვლილი 1409
სომეხი ისტორიკოსები
ფანავის მთა

ფანავის მთა — მთა საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კოდორის ქედის აღმოსავლეთ ნაწილში — აფხაზეთ-სვანეთის ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2371 მ. აგებულია ქვედაიურული თიხაფიქლებით, ქვიშაქვებით იშვიათად კირქვებით. კალთებზე წიფლნარ-მუქწიწვიანი ტყეებია, თხემზე — სუბალპური მდელოები.
ლიტერატურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
ა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი ა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ა — პირველი ასო (ანი) ქართულ ანბანში;
ა̈ — ასო სვანურ ენაში;
ა̄ — ასო სვანურ ენაში;
ა̄̈ — ასო სვანურ ენაში;
ა! — შორისდებული, იგივეა, რაც აა!
ა — ფართობის ერთეულის „არის“ შემოკლებული აღნიშვნა;
ა — დენის ძალის ერთეულის „ამპერის“ შემოკლებული აღნიშვნა;
ა — წილობითი თავსართის „ატოს“ შემოკლება სხვადასხვა ერთეულებში: ამ (ატომეტრი) და სხვა;
ა... — უარყოფითი თავსართი;
ა — მდინარე ნიდერლანდებში.
Batumi okrug

Batumi okrug
The Batumi okrug was a district (okrug) of the Batum Oblast of the Russian Empire existing between 1878 and 1918. The district was eponymously named for its administrative center, the town of Batum (present-day Batumi), now part of Adjara within Georgia. The okrug bordered with the Artvin okrug in the south, the Ardahan okrug of the Kars Oblast to the southeast, the Tiflis Governorate to the northeast, the Kutaisi Governorate (of which it was a part in 1883–1903) to the north, and the Trebizond Vilayet of the Ottoman Empire to the west.
Administrative divisions
The subcounties (uchastoks) of the Batumi okrug were:
Demographics
Russian Empire Census
According to the Russian Empire Census, the Batumi okrug had a population of 88,444 on , including 53,149 men and 35,295 women. The majority of the population indicated Georgian to be their mother tongue, with significant Russian, Armenian and Greek speaking minorities.
Kavkazskiy kalendar
According to the 1917 publication of Kavkazskiy kalendar, the Batumi okrug had a population of 85,397 on , including 47,532 men and 37,865 women, 61,347 of whom were the permanent population, and 24,050 were temporary residents:
Notes
References
Bibliography
See also
Kars Oblast
Treaty of San Stefano
Treaty of Berlin (1878)
Caucasus Viceroyalty (1801–1917)
Modern history of Georgia (country)
History of Adjara
19th century in Georgia (country)
1900s in Georgia (country)
1910s in Georgia (country)
States and territories established in 1878
States and territories disestablished in 1883
States and territories established in 1903
States and territories disestablished in 1917
1870s establishments in Georgia (country)
1917 disestablishments in Georgia (country)
1878 establishments in the Russian Empire
1880s disestablishments in the Russian Empire
1903 establishments in the Russian Empire
1917 disestablishments in Russia
მირჩა სნეგური

მირჩა სნეგური (დ. 17 იანვარი, 1940, ტრიფანეშტი, მოლდოვა) — მოლდოვის პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პირველი პრეზიდენტი (1991-1997 წწ.)
1956 წელს დაამთავრა სოფელ ფრუმუშიკის საშუალო სკოლა. 1961 წელს დაამთავრა კიშინიოვის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტი. 1961-1968 წლებში მუშაობდა სოფელ ლუნგის აგრონომად, შემდეგ მოლდავეთის სსრ-ის სოფლის მეურნეობის სამინისტროში. 1981-1990 წლებში სხვადასხვა პარტიულ თანამდებობაზეა. 1990 წელს უალტერნატივო არჩევნებში აირჩიეს მოლდავეთის სსრ-ის პრეზიდენტად. 1991 წლის 23 მაისს ქვეყანას ეწოდა მოლდოვა. ახალი საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგად 1991 წლის 8 დეკემბერს კვლავ პრეზიდენტად აირჩიეს. 1996 წლის არჩევნების პირველ ტურში მირჩა სნეგურმა მიიღო ხმების 38,7 %, ხოლო პეტრე ლუჩინსკიმ 27,7 %. მეორე ტურში ლუჩინსკიმ მიიღო ხმების 54,02 %, ხოლო სნეგურმა 45,98 %.
მირჩა სნეგურის შვილია ნატალია გერმანი, მოლდოვის საგარეო საქმეთა და ევროპული ინტეგრაციის მინისტრი.
რესურსები ინტერნეტში
მირჩა სნეგურის ბიოგრაფია მოლდოვის პრეზიდენტის საიტზე
მოლდოვის პრეზიდენტები
დაბადებული 1940
დაბადებული 17 იანვარი