PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კაესი

კაესი — ქალაქი მალიში. მდებარეობს ქვეყნის უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში, სენეგალის სახელმწიფო საზღვართან ახლოს მდინარე სენეგალის ნაპირებზე. კაესის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა შეადგენს 127 368 ადამიანს (2009 წელი).
კაესში დაიბადა ქვეყნის ორი პრეზიდენტი მუსა ტრაორე და ალფა უმარ კონარე.
ისტორია
1892-1899 წლებში იყო საფრანგეთის სუდანის დედაქალაქი (1899 წლიდან დედაქალაქი გადაიტანეს ბამაკოში). კაესი იყო ნაოსნობის საბოლოო პუნქტი მდინარე სენეგალზე. მეორე მსოფლიო ომის დროს კაესში გადაზიდეს და შეინახეს საფრანგეთის ბანკის ოქროს მარაგი.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს სენეგალის სახელმწიფო საზღვრის სიახლოვეს, მდინარე სენეგალზე, დაახლოებით 420 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით ქვეყნის დედაქალაქ ბამაკოდან, ზღვის დონიდან 46 მეტრ სიმაღლეზე. ქალაქი კაესი არის ფრანგების მიერ 1880-იან წლებში გაყვანილი «დაკარი — ბამაკოს» ხაზის რკინიგზის სადგური. ფუნქციონირებს საერთაშორისო აეროპორტი.
მოსახლეობა
2013 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 153 222 ადამიანს.
ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით:
რესურსები ინტერნეტში
Portions of this article are a translation of French language Wikipedia's Kayes
Colonial history of Kayes
View of Sénégal River Bridge at Kayes
სქოლიო
მალის ქალაქები
სან-კარლოსი (ანტიოკია)

სან-კარლოსი (ანტიოკია)
სან-კარლოსი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.113 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 854 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 702 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მიხეილ გახოკიძის ქუჩა

მიხეილ გახოკიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, სამგორის რაიონში (სამგორის II დასახლება); დასაწყისი კახეთის გზატკეცილიდან. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში. ადრე სამგორის II დასახლების I ქუჩა იყო. 1981 წელს მიხეილ გახოკიძის სახელი ეწოდა. აქვს 3 შესახვევი.
ლიტერატურა
გახოკიძე
Voice of Wilderness

Voice of Wilderness — ფოლკ მეტალ ჯგუფის Korpiklaani მეორე სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა 2005 წლის 1 თებერვალს.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - იონე იარველა.
პერსონალი
იონე იარველა - ვოკალი, ელექტრო და აკუსტიკური გიტარა
იაკო ლემეტი - სტვირი, ვიოლინო
არტო - ბეკ-ვოკალი, ბასი
ჰონკა - გიტარა
ალი - პერკუსია
კალე სავიარვი - გიტარა, ბეკ-ვოკალი
მატი იოჰანსონი - დრამი, ბეკ-ვოკალი
მოწვეული მუსიკოსები
ვირვა ჰოლტიტონი - კანტელე, ვოკალი
კატია იუჰოლა - აკორდეონი
ფრენკი - ბეკ-ვოკალი
მაკარა - ბეკ-ვოკალი
გუნდური სიმღერა Kädet Siipinä-ში
ეერო იარველა
რაიმო იარველა
მაური ლაიტინენი
ილკა უსიტალო
ესკო სალონენი
რესურსები ინტერნეტში
Korpiklaani-ის ოფიციალური საიტი
2005 წლის ალბომები
Korpiklaani-ს ალბომები
Napalm Records-ის ალბომები
ჩალტირის დიდების მემორიალი

ჩალტირის დიდების მემორიალი — ძეგლი როსტოვის ოლქის სოფელ ჩალტირში, რუსეთის ფედერაცია.
მემორიალი შეიქმნა იმ მეომრების ხსოვნის პატივსაცემად, რომლებიც იბრძოდნენ დიდ სამამულო ომში ჩალტირის განთავისუფლებისათვის. მდებარეობს სოფლის კულტურისა და დასვენების პარკში. 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 ბრძანების თანახმად შედის როსტოვის ოლქის მიასნიკოვის რაიონის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. მემორიალი შეიქმნა არქიტექტორ ვლადიმერ ძერიანის და მოქანდაკე ა. ლებედენკოს პროექტის მიხედვით.
ისტორია
დიდი სამამულო ომის წლებში მიასნიკოვის რაიონიდან 4 500 ადამიანი იბრძოდა ფრონტზე. მათგან 2 027 ადამიანი დაიღუპა. მიასნიკოვის რაიონის 3 500 მაცხოვრებელი დააჯილდოეს საბრძოლო ორდენებითა და მედლებით, სამ მათგანს მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება. სოფელ ჩალტირის მაცხოვრებელმა სურენ ტაშჩიევმა, 1995 წელს, სიკვდილის შემდეგ რუსეთის პრეზიდენტის ბრძანებით მიიღო რუსეთის გმირის წოდება. სოფელ ჩალტირის 700-მდე ადამიანი დაიღუპა გერმანელ დამპყრობლებთან ბრძოლაში.
სოფელ ჩალტირის ცენტრში, კულტურისა და დასვენების პარკში, XX საუკუნის 80-იან წლებში შექმნს დიდების მემორიალი დიდ სამამულო ომში, სოფლის განთავისუფლებისათვის დაღუპულთა პატივისცემის ნიშნად.
მემორიალის ავტორები იყვნენ არქტექტორი ვლადიმერ ძერიანი, მოქანდაკე ა. ლებედენკო და ინჟინერი ბორის დაგლდიიანი.
მემორიალის პროექტი მზად იყო გამარჯვების 45-ე წლისთავისათვის. თავდაპირველად იგეგმებოდა მემორიალის დადგმა ჩალტირის ყველაზე მაღალ ე. წ. ოქროს მთაზე. მაგრამ მემორიალი პროექტის მიხედვით იკავებდა დიდი ტერიტორიას დასაბოლოოდ გადაწყდა მისი დადგმა სოფლის ცენტრში მდებარე პარკში.
1986 წელს დაიწყო მემორიალის მშენებლობა, ხოლო 1987 წელს გამარჯვების დღისათვის იგი გაიხსნა.
აღწერა
მემორალის ცენტრში დგას დედა-სამშობლოს სკულპტურული გამოსახულება, რომლის სიმაღლეცაა 4 მეტრი. მას ხელში უჭირავს დიდების გვირგვინი. სტელაზე მიმაგრებულის შავი ბარელიეფი, რომელზეც გამოსახულია სამი გმირი. სტელის ძირში მდებარეობს მემორიალური დაფა, რომელიც ეკუთვნის რუსეთის გმირს, 11-ე გამანადგურებელი საავიაციო პოლკის 1 დივიზიის შავი ზღვის სამხედრო-საჰაერო ფლოტის ჯარისკაცს სურენ ტაშჩიევს. დაფაზე წარწერაა:
მემორიალის ცენტრალურ ნაწილში ანთია მუდმივი ცეცხლი. ძეგლის მემორიალურ ფილებზე ამოკვეთილია ჩალტირის დაღუპული მებრძოლების სახელები. კვარცხლბეკებზე დგას გრანიტის ფილები, რომელზეც ამოკვეთილია ჩალტირის განთავისუფლებისათვის 1941-1943 წლებში დაღუპული 169 ჯარისკაცის სახელი და გვარი.
გამარჯვების 30-ე წლისთავთან დაკავშირებით, 1975 წელს სოფელ ჩალტირში დადგეს ომის პერიოდში დაღუპული ათობით უდანაშაულო ადამიანის ძეგლი, რომლის ავტორი არის როსტოველი მოქანდაკე ა. ჯლაუხიანი.
რესურსები ინტერნეტში
Памятники боевой славы
Мемориал Славы воинам, освобождавшим с.Чалтырь в годы Великой Отечественной войны
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ძეგლები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
მაჰმუდის ციხე-სიმაგრე

მაჰმუდის ციხე-სიმაგრე — მდებარეობს მასალის რაიონის სოფელ მახმუდავარში. ციხე-სიმაგრე ითვლება შუასაუკუნეების ძეგლად. ციხის ფართობს დაახლოებით 4-5 ჰექტარი შეადგენს, ხოლო მისი სიმაღლე - 6-7 მეტრია.
ისტორია
სოფელ მახმუდავარის ტერიტორიაზე მდებარეობდა ქალაქური ტიპის შუასაუკუნოვანი ციხე-სიმაგრე. იგი ააშენა ფეოდალმა სახელად მაჰმუდმა, რომელიც ძალიან გავლენიანი ადამიანი იყო. სოფლის, მდინარის და ციხე-სიმაგრის სახელები დღემდე მაჰმუდთან ასოცირდება, რაც ამყარებს ჩვენს შეხედულებას. პირველად ციხე-სიმაგრის შესახებ ბეჭვდით სივრცეში ინფორმაცია შეიტანა მკვლევარმა და ისტორიკოსმა აბდულრიზა ახმედოვმა 1965 წელს. მისი სიტყვებით, «მაჰმუდის ციხე, რომლის ნანგრევები დღესაც ჩანს, აშენებულია შუა საუკუნეებში. მისი საერთო ფართი მოიცავს 3-4 ჰექტარს და შედგება მიწისაგან გაკეთებული კედლებისა და ფრონტის გარშემო გაკეთებული თხრილისაგან. თხრილის ზოგიერთი ნაწილის სიგანე 3-4 მეტრზე დიდია. უძველესი სოფლის მაცხოვრებელთა სიტყვებით, ადრე ციხე-სიმაგრის კედლები ძალიან მაღალი იყო, და მის გარეთ მყოფთ არ შეეძლოთ ციხის შიგნით მდებარე სახლებისა და ხეების დანახვა.
თავდასხმისაგან თავდასაცავად ციხის კედლები მათ გარშემო გაკეთებული სანგრებით იყო გარშემორტყმული. როგორც ციხე-სიმაგრის შიგნით, ისე მის გარეთ ნაპოვნი შუასაუკუნოვანი კერამიკული ნაკეთობების სხვადასხვა ნიმუშები იმაზე მიგვითითებს, რომ ციხე-სიმაგრე ქალაქის ნაწილი იყო და მის ცენტრში მდებარეობდა. სავარაუდოდ, ციხე მაჰმუდ-ხანს ეკუთვნოდა, რომელმაც ჩაუყარა საფუძველი ამ ყოველივეს. ის, რომ ქალაქში არის განსაკუთრებული სასაფლაო, უფრო მეტად ამყარებს ამ შეხედულებას. მოგვიანებით ქალაქი დაინგრა და გაპარტახდა, თუმც, მისი ნარჩენები მაინც შემორჩა.
ციხე-სიმაგრის ტერიტორიაზე დიდი რაოდენობით აღმოჩენილი ფულისა და იარაღის, სამკაულების, ინსტრუმენტებისა და კერამიკული ნაკეთობების ნიმუშები
იმაზე მეტყველებს, რომ ეს მნიშვნელვანი დასახლება ყოფილა. დღეს მაჰმუდის ციხის არსებობის არავითარი კვალი აღარ არსებობს. ციხე იქნა აღგვილი, მისი ნანგრევები დაარიგეს როგორც სამშენებლო მასალა სახლებისა და ეზოების ასაშენებლად. მაჰმუდის ციხესიმაგრის ტერიტორიის გადანაწილებამ და საყოფაცხოვრებო მიზნით გამოყენებაში გადაყვანამ კიდევ ერთი ისტორიული ძეგლის განადგურება გამოიწვია, რომელმაც ჩვენი ისტორიის გარკვეული პერიოდი გადაიარა. დღესაც კი სოფლის მაცხოვრებლები ციხის შიდა ტერიტორიას «გალას» (Gala) უწოდებენ, ადამიანებს კი, რომლებიც აქ ცხოვრობენ - «Galavoj» (ციხე-სიმაგრე).
სქოლიო
"Mənim Masallım" Bakı-1991, azərnəşr, səh. 50
Musarza Mirzəyev "Mahmudavar" - Bakı 1997, Sabah nəşriyyat, səh.12-13
Musarza Mirzəyev "Mənim Masallım" Bakı 1991, azərnəşr. səh.50
Musarza Mirzəyev "Mahmudavar" Bakı-1997, Sabah nəşriyyat, səh.13-14
აზერბაიჯანის ციხესიმაგრეები
ბიკიას ენა

ბიკიას ენა — სამხრეთ-ბანტოიდური ენა. ლაპარაკობდნენ კამერუნში. 1986 წლის აღწერით ამ ენასე საუბრობდა ოთხი კაცი (თუმცა მხოლოდ მხოლოდ ერთს შეეძლო თავისუფლად ლაპარაკი). ახლა შეიძლება აღარც არსებობს ბიკიას ენაზე მოლაპარაკე ადამიანი.
ინგლისელმა ენათმეცნიერმა დეივიდ დალბიმ გადაიღო 87 წლის აფრიკელი, რომლისთვისაც ბიკია ბუნებრივი ენა იყო. ჩანაწერი საშუალებას არ იძლეოდა ენა შემოენახა მეცნიერებას.
ლიტერატურა
Breton, Roland (1995) 'Les Furu et leur voisins', Cahier Sciences Humaines, 31, 1, 17–48.
Breton, Roland (1993) "Is there a Furu Language Group? An investigation on the Cameroon-Nigeria Border", The Journal of West African Languages, 23, 2, 97–98.
Blench, Roger (2011) 'The membership and internal structure of Bantoid and the border with Bantu'. Bantu IV, Humboldt University, Berlin.
რესურსები ინტერნეტში
ethnologue.com
ბანტუს ენები
ქავთარაძეები

ქავთარაძეები — ქართული გვარი. ქავთარაძეების გვარი მომდინარეობს მამაკაცის სახელიდან – ქავთარა. ეს სახელი მთელ საქართველოში იყო გავრცელებული. XVIII საუკუნეში ქავთარაძეები მოსახლეობდნენ სოფლებში: ძმიანთკარში, ჩადისციხეში და ბატატიანთკარში. დღესაც ქავთარაძეები მთიულეთში ერთ-ერთი დიდი გვარია.
ქართლში - ალგეთი, ანანური, არაგვისპირი, არაშენდა, აღდგომელაანთკარი, ახალსოფელი, ახალი ზირბითი, ახალი სამგორი, ახალუბანი, ახალციხე (სოფ.), ბახანი, ბენიანი, ბოტანიკა, ბულაჩაური, გამარჯვება, გარდაბანი, დგნალი, დოლასდექი, დრე, დუშეთი, ვაშლობი, თამარისი, თეთრიწყარო, თვალივი, მანგლისი, მენესო, მისაქციელი, მუხათგვერდი, მუხრანი, მცხეთა, მჭადიჯვარი, ნატახტარი, ნეძიხი, ნორიო, ოძისი, ჟინვალი, საგურამო, ტბისი, ფასანაური, ქავთარაანი, ქვეშეთი, ქსოვრისი, ღვევი, შეხვეტილა, ჩაბარეხი, ჩინთი, ცივწყარო, ციხევდავი, ციხისძირი, ძალისი, ძეგვი, ძმიაანი, წეროვანი, წილკანი, წინამძღვრიანთკარი, წინკობანი, წიფორი, წიფრანი, წოდორეთი, ჭართალი, ჭილურტი, ჭინჭრიანი, ჭოპორტი, ხევშა, ხორხი, ჯუღისი.
იმერეთში - დიდი ჯიხაიში, ვანი, თერჯოლა, ისრითი, კლდეეთი, მერჯევი, რუფოთი, სავანე, ქუთაისი, ცხრაწყარო, ხონი.
რაჭაში - იწა.
სამეგრელოში - ქვემო სენაკი, ძველი ხიბულა, ხობი, კორცხელი, ძველი სენაკი, ოდიში, ეკი.
რესურსები ინტერნეტში
geogen.ge
ქართული გვარების ისტორია
ვიეტნამელები

ვიეტნამელები — ხალხი, ვიეტნამის ძირითადი მოსახლენი (82,085,826). ცხოვრობენ აგრეთვე კამბოჯაში, ტაილანდში, ლაოსში, აშშ-ში და ა.შ. მიეკუთვნება სამხრეთაზიურ რასას.
სახელები: თვითწოდება — კინ, ვიეტ;
საერთო რაოდენობა: 89 მლნ.
ენა: ვიეტნამური.
მორწმუნეები: ძირითადად ბუდისტები, დაოსისტები, კონფუციანელები, ნაწილი - კათოლიკეები.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
მსოფლიოს ხალხები
Northern Satakunta

Northern Satakunta is a subdivision of Satakunta and one of the Sub-regions of Finland since 2009.
Municipalities
Honkajoki
Jämijärvi
Kankaanpää
Karvia
Siikainen
Politics
Results of the 2018 Finnish presidential election:
Sauli Niinistö 60.3%
Laura Huhtasaari 12.5%
Paavo Väyrynen 9.2%
Matti Vanhanen 7.4%
Pekka Haavisto 4.2%
Merja Kyllönen 3.1%
Tuula Haatainen 3.1%
Nils Torvalds 0.2%
Sub-regions of Finland
Geography of Satakunta
David I

David I may refer to:
David I, Caucasian Albanian Catholicos c. 399
David I of Armenia, Catholicos of Armenia (728–741)
David I Kuropalates of Georgia (died 881)
David I Anhoghin, king of Lori (ruled 989–1048)
David I of Scotland (died 1153)
David I Strathbogie, Earl of Atholl (died 1270)
David I of Imereti, King in 1259–1293
Dawit I of Ethiopia (died 1413)
David I of Kakheti, King of Kakheti (1601–1602)
პისკო (პერუ)

პისკო (პერუ)
პისკო – ქალაქი პერუში, მდებარეობს იკას რეგიონში და წარმოადგენს პისკოს პროვინციის დედაქალაქს. ქალაქი ზღვის დონიდან 9 მეტრზეა განლაგებული. თავიდან პისკო იყო სოფელი, რომელიც 1640 წელს შეიქმნა, ამავე სახელწოდების მქონე დასახლებასთან ახლოს. პისკო კეჩუას ენაზე "ჩიტს" ნიშნავს. პისკოს აყვავება მის ახლოს მდებარე ვენახებით არის განპირობებული და ასევე არსებობს პერუული ყურძნის ლიქიორი, პისკო.
პისკოს ჩვეულებრივ სტუმრობენ რათა მოინახულონ პარაკასის ეროვნული ნაკრძალი, სადაც მოქცეულია უამრავი ზღვის ცხოველი და ჩიტი. ნაკრძალში არის ასევე ბალესტასის კუნძულები, სადაც შეზღუდულია ხალხის რაოდენობა, მაგრამ შეგიძლიათ ნავის პატარა ექსპედიციითაც მიუახლოვდეთ. ჩინჩას კუნძულებიც ახლოსვე მდებარეობს. კუნძულებზე არის უამრავი ფრინველი: პელიკანები, პინგვინები და ბევრი სხვა ადგილობრივი ჯიშის ზღვის ჩიტები. აქ არის ასევე ზღვის ლომები, კუები, დელფინები და ვეშაპები.
მეორე ღირსშესანიშნაობა პისკოში "ელ კანდელაბროა", გიგანტური ზომის ნახატი ქვიშაში, რომლის შექმნის შესახებ არსებობს სხვადასხვა თეორია, მაგრამ მეცნიერები ჯერაც ვერ შეთანხმებულან.
პისკო ერთ–ერთი უძველესი ცივილიზაციაა პერუში და ცნობილია პარაკასის კულტურის სახელით. მისი შესანიშნავი გეოგრაფიული მდებარეობის გამო (იგულისხმება გზაჯვარედინები ანდებისკენ) ესპანელები პისკოს დედაქალაქის სტატუსის მინიჭებას უპირებდნენ, მაგრამ საბოლოოდ არჩევანი ლიმაზე შეაჩერეს.
ქალაქს 116,865 მოსახლე ჰყავს.
2007 წლის მიწისძვრა
2007 წლის 15 აგვისტოს, ოთხშაბათს, ქალაქი ძალიან ახლოს იყო 8.0–მაგნიტუდის მიწისძვრის ეპიცენტრთან, რომელიც სამხრეთ ცენტრალურ პერუს დაატყდა თავს. მედია იუწყებოდა რომ ქალაქის 80% დაინგრა, პისკოში მდებარე სენ კლემენტის ტაძრის ჩათვლით, რომელშიც უამრავი ადამიანი იყო მოგროვილი მიწისძვრის დროს. 100–ზე მეტი მიცვალებული გამოასვენეს სენ კლემენტის ტაძრიდან. პლაზა და არმასის ტაძარიც მიწისძვრის დროს დაინგრა და ამან თითქმის 150 ადამიანის სიცოცხლე იმსხვერპლა.
რესურსები ინტერნეტში
New York Times–ის სტატია 2007 წლის მიწისძვრაზე
პარაკასის ნაციონალური ნაკრძალი
პერუს ქალაქები
გველეშაპი

გველეშაპი
საკუთარი სახელი გველეშაპი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გველეშაპი — ქართული ხალხური ზღაპრების პერსონაჟი
გველეშაპი — პოლუსის მახლობელი თანავარსკვლავედი
Camponotus vigilans

Camponotus vigilans — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
Pîrîta

Pîrîta is a village in Dubăsari District, Moldova.
Notable people
Vadim Pisari
References
Villages of Dubăsari District
Populated places on the Dniester
სიფანი (სომხეთი)

სიფანი (სომხეთი)
სიფანი — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 100 მეტრზე. 2009 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 308 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 26 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11.76 კმ²-ია. სოფელი დასახლებულია ქურთებით.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
ვალდას ადამკუსი

ვალდას ადამკუსი (დ. 3 ნოემბერი, 1926, კაუნასი, ლიეტუვა) — ლიეტუვის პრეზიდენტი 1998-2003 და 2004-2009 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
www.president.lt/en
www.president.lt/ru
www.youtube.com/spaudostarnyba
|-
ლიეტუვის პრეზიდენტები
დაბადებული 1926
დაბადებული 3 ნოემბერი
წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენის კავალრები
Manafoba

Manafoba is a village in the Khachmaz Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Ağaşirinoba.
References
Populated places in Khachmaz District
ანდერსონის ოლქი (ტეხასი)

ანდერსონის ოლქი (ტეხასი)
ანდერსონის ოლქი — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. პალესტინი. შეიქმნა 1846 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ტეხასის ოლქები
Siasi

Siasi, officially the Municipality of Siasi (Tausūg: Kawman sin Siasi), is a 2nd class municipality in the province of Sulu, Philippines. According to the 2015 census, it has a population of 67,705 people.
Geography
Barangays
Siasi is politically subdivided into 50 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Bakud
Buan
Bulansing Tara
Bulihkullul
Campo Islam
Duggo
Duhol Tara
East Kungtad
East Sisangat
Ipil
Jambangan
Kabubu
Kong-Kong Laminusa
Kud-kud
Kungtad West
Latung
Luuk Laminusa
Luuk Tara
Manta
Minapan
Nipa-nipa
North Laud
North Manta
North Musu Laud
North Silumpak
Pislong
Poblacion (Campo Baro)
Punungan
Puukan Laminusa
Ratag
Sablay
Sarukot
Siburi
Singko
Siokalan
Showing
Sipanding
Sisangat
Siundoh
South Musu Laud
South Silumpak
Southwestern Bulikullul
Subah Buaya
Tampakan Laminusa
Tengah Laminusa
Tong Laminusa
Tong-tong
Tonglabah
Tubig Kutah
Tulling
Climate
Demographics
Economy
Notable people
Samuel K. Tan - Historian and educator, chairman of the National Historical Institute from 1997 to 1999
Maria Lourdes Sereno - former Chief Justice of the Philippine Supreme Court
Ongina - drag performer, participated in the first season of RuPaul%27s Drag Race
References
External links
Siasi Profile at PhilAtlas.com
[ Philippine Standard Geographic Code]
Siasi Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Island municipalities in the Philippines
Municipalities of Sulu
გალავანი (მცხეთის მუნიციპალიტეტი)

გალავანი (მცხეთის მუნიციპალიტეტი)
გალავანი (ძველი სახელი: ბოკოწინი) — სოფელი მცხეთის მუნიციპალიტეტში, მუხრან-საგურამოს ვაკის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე თეზმის (მდინარე არაგვის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე, თემის ცენტრი (სოფლები: გალავანი, წინამძღვრიანთკარი და ზაქარო). ზღვის დონიდან 750 მეტრზე, მცხეთიდან დაშორებულია 18 კმ-ით.
ისტორია
ისტორიულ წყაროებში ბოკოწინი პირველად XVI საუკუნეში იხსენიება. იგი მცხეთის საკათალიკოსოს კუთვნილი სოფელი ყოფილა.
ეტიმოლოგია
სოფელს სახელი გალავანი ეწოდა XX საუკუნის დასაწყისში, იქ შემორჩენილი XVII-XVIII საუკუნეების ციხე-გალავნის მიხედვით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 503 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
გალავნის ციხე-გალავანი
ლიტერატურა
სქოლიო
მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჩარხი

ჩარხი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხაჩმაზის რაიონში.მოსახლეობის რაოდენობა 2900 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
მეთანი

მეთანი — ორგანული ბინარული ნაერთი. არის ალკანების კლასის უმარტივესი წარმომადგენელი. მისი ქიმიური ფორმულააCH4. მეთანი ეთანთან, პროპანთან და ბუტანთან ერთად არის ბუნებრივი აირის მთავარი კომპონენტი.
თვისებები
მეთანის მოლეკულას აქვს ტეტრაედრული ფორმა, რადგან ყველა წყალბადს ნახშირბადი ერთი და იმავე სიგრძის ბმებით უკავშირდება. მეთანს, ისევე როგორც ყველა ალკანს, აქვს sp3 ჰიბრიდიზაციის ტიპი.
ოთახის ტემპერატურაზე ჩვეულებრივი წნევის პირობებშში მეთანი არის უსუნო და უფერო აირი. ბუნებრივ აირს (მეთანს), რომელიც გამოიყენება სახლში, უმატებენ ოდორანტებს რათა აირის სუნი შესამჩნევი გახდეს გაჟონვის შემთხვევაში. ჩვეულებრივ უმატებენ ტერტ-ბუტილთიოლს(CH3)3CSH). მეთანის დუღილის ტემპერატურა −164 °C-ია ერთი ატმოსფერული წნევის პირობებში.
მეთანი საკმაოდ მდგრადი ნაერთია. არ შედის რეაქციაში ბრომიან წყალთან და არ აუფერულებს კალიუმის პერმანგანატის ხსნარს, მიზეზი შემდეგია: ნახშირბადი უკავშირდება ოთხ წყალბად ატომს ოთხი სიგმა ბმით (ანუ ნაერთი ნაჯერია), იმისათვის რომ მოხდეს ამ ხსნარების გაუფერულება საჭიროა ნაერთს გააჩნდეს მინიმუმ ერთი პი ბმა (ანუ ნაერთი უნდა იყოს უჯერი); ამ რეაქცია ეწოდება ჩანაცვლების რეაქცია, რომელიც არ ახასიათებს ალკანებს და ახასიათებს ალკენებსა და ალკინებს.
მეთანის მიღება
მეთანის მიღება ძირითადად ხდება ბუნებრივი აირისგან, ამიტომაც მისი ქიმიურად მიღება არამომგებიანია; ქიმიური გზებით ღებულობენ ლაბორატორიებში, ძირითადად კი ბუნებრივი აირის გამოხდით.
მეთანის მიღება ხდება ნატრიუმის აცეტატის და ნატრიუმის ტუტის ნარევის გახურებით:
CH3COONa + NaOH → CH4 + Na2CO3
სხვა ხერხით მეთნს იღებენ ალუმინის კარბიდზე წყლის მოქმედებით:
Al4C3 + 12H2O → 4Al(OH)3 + 3CH4
ქიმიური რეაქციები
მეთანის წვის რეაქცია:
CH4 + 2 O2 → CO2 + 2 H2O
მეთანის რადიკალური რეაქცია:
მეთანის მოლეკულა რეაქციაში შედის ჰალოგენის ატომთან და ჰალოგენი ანაცვლებს წყალბადს.
X• + CH4 → HX + CH3•
CH3• + X2 → CH3X + X•
რეაქციაში X-ი არის ფტორი, ქლორი, ბრომი ან იოდი. ამ რადიკალურ რეაქციას „თავისუფალი რადიკალური ჰალოგენირება ეწოდება“. იგი აუცილებლად უნდა მიმდინარეობდეს ულტრაიისფერი (UV) დასხივების პირობებში, სხვაგვარად რეაქცია არ წარიმართება. რეაქციის მექანიზმი შემდეგში მდგომარეობს: UV დასხივების შედეგად ჰალოგენის ორი ატომი შორდება ერთმანეთს და წარმოიქმნება ატომური ჰალოგენის რადიკალი; ჰალოგენის ატომები უფრო იოლად შორდებიან ერთმანეთს ვიდრე მეთანში წყალბადი ცენტრალურ ნახშირბად არტომს.
რეაქცია მიმდინარეობს ოთხ ეტაპად. მისი პროდუქტებია:
პირველ ეტაპზე — მონოჰალომეთანი;
მეორე ეტაპზე — დიჰალომეთანი;
მესამე ეტაპზე — ტრიჰალომეთანი;
მეოთხე ეტაპზე — ტეტრაჰალომეთანი.
გამოყენება
მეთანი ძირითადად გამოიყენება სახლში, გასქურებში, წყლის თუ სახლის გამათბობლებში, ასევე ავტომობილებში, ტურბინებში. მეთანის და თხევადი ჟანგბადის ნარევი გამოიყენება სარაკეტო საწვავში.
სქოლიო
ნახშირწყალბადები
ალკანები
ბარი ლევინსონი

ბარი ლევინსონი (დ. 6 აპრილი, 1942) — ოსკარის მფლობელი ამერიკელი სცენარისტი, რეჟისორი, მსახიობი და პროდიუსერი.
ფილმოგრაფია
1982 - სადილი (Diner)
1984 - ბუნებრივი (The Natural)
1985 - ახალგაზრდა შერლოკ ჰოლმზი (Young Sherlock Holmes)
1987 - გამხდარი კაცი (Tin Men)
1987 - დილა მშვიდობისა, ვიეტნამო (Good Morning, Vietnam])
1988 - წვიმის კაცი (Rain Man)
1990 - ავალონი (Avalon)
1991 - ბაგსი (Bugsy)
1992 - სათამაშოები (Toys)
1994 - Jimmy Hollywood
1994 - Disclosure
1996 - მძინარენი (Sleepers)
1997 - ძაღლის კუდის ქიცინი (Wag the Dog)
1998 - სფერო (Sphere)
1999 - Liberty Heights
2000 - An Everlasting Piece
2001 - ბანდიტები (Bandits)
2004 - Envy
2006 - წლის კაცი (Man of the Year)
2010 - შენ ჯეკს არ იცნობ (You Don't Know Jack)
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ამერიკელი კინორეჟისორები
ოსკარის მფლობელი კინორეჟისორები
დაბადებული 1942
დაბადებული 6 აპრილი
გაზეთის სტატიების მატიანე

გაზეთის სტატიების მატიანე
„გაზეთის სტატიების მატიანე“ — ორკვირეული ბიბლიოგრაფიული ჟურნალი, რომელსაც 1934 წლიდან გამოსცემდა საქართველოს სახელმწიფო წიგნის პალატა (1938 წლამდე გამოდიოდა „გაზეთის მატიანის“ სახელწოდებით). აღნუსხვას ქართულ და რუსულ ენებზე არსებულ რესპუბლიკურ, საოლქო, საქალაქო და სარაიონო, აგრეთვე საუწყებო და ძირეულ გაზეთებში დაბეჭდილს სტატიებს, დოკუმენტურ მასალას, ნარკვევებსა და მხატვრულ ნაწარმოებებს. „გაზეთის სტატიების მატიანეში“ მასალა განლაგებულია სათანადოდ დადგენილი საკლასიფიკაციო სქემის მიხედვით. გარდა იმისა, რომ ჟურნალი ინფორმაციას აწვდის მკითხველს, იგი ეხმარება მას საგაზეთო მასალების თემატურ შერჩევაში.
ლიტერატურა
საქართველოს ჟურნალები
ქართულენოვანი ჟურნალები
რუსულენოვანი ჟურნალები
მელუშეეთი

მელუშეეთი — სოფელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტში (ვაჭევის თემი). მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, მდინარე ბუჯის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 760 მეტრი, ჭიათურიდან 20 კილომეტრი. სოფელში არის მინერალური წყლები.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 131 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მამილო ტანგის პორტრეტი

მამილო ტანგის პორტრეტი — ნიდერლანდელი პოსტ-იმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, ერთ-ერთ ჟულიენ ტანგის, რომელსაც უფრო „მამილო ტანგის“ სახელით იცნობდნენ, პარიზში შექმნილი ოთხი პორტრეტიდან. პირველი ზეთის საღებავებით, 1887 წლის იანვარში დახატა, ხოლო სხვები - ორი ზეთში შესრულებული ტილო და ერთი გრაფიკული ნამუშევარი იმავე წლის ბოლოს დახატა.
ჟულიენ ტანგი
ჟულიენ ტანგი თავდაპირველად ხელზე ვაჭრობდა და მონმარტზე მცხოვრებ მხატვრებს საღებავებით ამარაგებდა, ბოლოს კი კლოზელის ქუჩაზე მაღაზია გახსნა. ტანგი უტოპიური სოციალიზმის მიმდევარი და იმ ხელოვანთა საიმედო მფარველი იყო, რომელთაც არც საღებავების და არც ტილოს ფული არ გააჩნდათ.
პარიზში ძმასთან, თეოსთან ჩასული ვან გოგი ხშირად დადიოდა კლოზელის ქუჩს მაღაზიაში, უყვარდა ტანგთან გამოლაპარაკება და შინ მიგან დიდი რაოდენობით მიჰქონდა საჭირო საღებავები. აქ გაიცნო ბევრი მხატვარი, ემილ ბერნარით დაწყებყლი (რომელთანაც შემდგომში გულითადი მეგობრობა აკავშირებდა) და პოლ სეზანით დამთავრებული, ვისთან საუბარშიც საკუთარ თეორიებს იცავდა და ვინც მისი პორტრეტების, პეიზაჟებისა და ნატურმორტების ნახვის შემდეგ უთხრა: „თქვენ მართლაც გიჟივით ხატავთ“.
პორტრეტი
ვან გოგის შემოქმედების ექსპერტებს მიაჩნიათ, რომ 1877 წლის შემოდგომაზე დახატული ტანგის ორი პორტრეტი ანიერში, ემილ ბერნარის სახელოსნოშია შექმნილი. და მოცემული ნახატი საბოლოო ნამუშევრად უნდა ჩაითვალოს. ტანგი ამ სურათზე გამოსახულია ანფასში, ხელები გადაჯვარედინებული აქვს ხალათზე, თითქოს ბუდისტი ბერის იერის მისაცემად. ამ შთაბეჭდილებას აძლიერებს ფონიც, რომელიც დახუნძლულია იაპონური ესტამპებით, რომლებიც ალბათ მისი კოლექციის ნაწილს შეადგენდა და აქ თითქმის ნატურალური პროპორციებითაა გადმოტანილი. გაუგებარია რატომ გამოიყენა ფონად ისინი, რადგან ვიცით, რომ ტანგი მათ მაინცდამაინც დიდად არ აფასებდა. ასეა თუ ისე ეს ესტამპები მაშინ პოპულარული თემა იყო ახალგაზრდა ხელოვანთა შორის. მათ იმპრესიონიზმის ჩნაცვლება ფერის ახალი შეგრძნებით სურდათ, რასაც ყველაფერში პოულობდნენ, რაც კი იაპონური იყო.
ვან გოგმა აქ ფერის ახლებური გაგება მოგვცა. მართლაც, მან თავისებურად გაიაზრა იაპონური ესტამპების თემები და მოახდინა ორიგინალური ტონების მოდიფიცირება. ამ პორტრეტში სრულიად დაუბრკოლებლად გამომჟღავნდა ფერის თანდაყოლილი გრძნობა, რაც ვინსენტს გააჩნდა და რაც განსხვავდებოდა მის მიერ ჰოლანდიასა და ბელგიაში შექმნილი ტილოებისგან.
ლიტერატურა
დიდი მხატვრები, ვან გოგი, გამომცემლობა პალიტრა L, თბ., 2010
ვინსენტ ვან გოგის ნახატები
1887 წლის ნახატები
ნახატები ანბანის მიხედვით