PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ალბანოლოგია

ალბანოლოგია — ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ინტერდისციპლინარული განშტოება, რომელიც ალბანეთის ენას, ტრადიციულ სამოსს, ლიტერატურას, ხელოვნებას, კულლტურასა და ისტორიას შეისწავლის. კვლევის პროცესში ლიტერატურის, ლინგვისტიკის, არქეოლოგიის, ისტორიისა და კულტურის მეცნიერული მეთოდები გამოიყენება. უმთავრესი საკვლევი საკითხი ალბანური ენაა.
ისტორია
პირველ ალბანოლოგად მეთვრამეტე საუკუნეში მოღვაწე იოჰან ერიხ თუნმანი მიიჩნევა. მან ალბანელთა ავტოქთონობის თეორია წამოაყენა და ასევე წარმოადგინა ილირიული წარმოშობის თეორია. მოგვიანებით, გუსტავ მეიერმა დაამტკიცა, რომ ალბანური ენა ინდო-ევროპულ ენათა ოჯახს მიეკუთვნებოდა.
მეოცე საუკუნეში ალბანოლოგიაში ცოდნა უფრო გააღრმავეს ისეთმა მეცნიერებმა, როგორებიც ნორბერტ იოკლი, კარლ რეინჰოლდი, ფრანც ნოპჩა იყვნენ.
1939-1943 წლებში ალბანურის სწავლების სამეფო ინსტიტუტის დაარსების შემდეგ ალბანოლოგია ინსტიტუტციურ დონეზე ისწავლებოდა. ეს ინსტიტუტი 1972 წელს დაარსებული ალბანეთის მეცნიერებათა აკადემიის წინამორბედი იყო. 1960-იან წლებში კოსოვოში (მაშინდელი იუგოსლავიის ნაწილი) პრიშტინას ალბანოლოგიური ინსტიტუტიც დაარსდა, თუმცა ამ ინსტიტუტის ბირთვი ჯერ 1953 წლის 1 ივნისს პრიშტინას ცენტრში, ერთ-ერთ ძველ შენობაში ოთხმა ადამიანმა ჩამოაყალიბა. 1955 წლის 25 დეკემბერს პოლიტიკური რეპრესიების დროს ინსტიტუტი იუგოსლავიის ხელისუფლებამ დახურა. 1966 წელს ინსტიტუტი ბრიონი პლენუმმა ხელახლა დააარსა.
სქოლიო
ალბანური ენა
ალბანოლოგები
ვაყის საჯარო სკოლა

ვაყის საჯარო სკოლა — საჯარო სკოლა სოფელ ვაყაში. პირველი სასწავლო დაწესებულება სოფელში XIX საუკუნის დასასრულისათვის დაარსდა. სკოლაში სწავლება 4-წლიანი იყო, კომუნისტური მმართველობის დამყარების შემდეგ სოფლის ბატონისათვის სასახლე ჩამოურთმევიათ და შიგ 7-წლიანი სკოლა გაუხსნიათ, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ საშუალო სკოლად გადააკეთეს. სკოლა ამავე შენობაში ფუნქციონირებდა ახალი შენობის აშენებამდე (1986 წელი).
ვაყის საჯარო სკოლის დღევანდელი შენობა აშენებულია 1986 წელს, არის სამსართულიანი, აქვს სტანდარტული სპორტული, სააქტო და საკონფერენციო დარბაზები, მინიფეხბურთისა და კალათბურთის გარე მოედნები, ინფორმატიკის კაბინეტი (15 კომპიუტერით), ქართული ენისა და ლიტერატურის, ფიზიკა-მათემატიკის, ქიმია-ბიოლოგიის, ისტორიისა და მუსიკის თანამედროვე ტექნოლოგიებით აღჭურვილი კაბინეტები, სასკოლო სახელმძღვანელოებითა და მხატვრული ლიტერატურით მდიდარი ბიბლიოთეკა, სამედიცინო ოთახი, ბუფეტი.
მუნიციპალიტეტის გამგეობისა და პოლონეთის საელჩოს დახმარებით სკოლაში გახსნილია სკოლამდელი აღზრდის ალტერნატიული საბავშვო ბაღი, სადაც სწავლობს 12 მოსწავლე. მოქმედებს ინტერნეტი, ფუნქციონირებს ჭიდაობის დარბაზი.
ვაყის საჯარო სკოლაში დღეს სწავლობს 292 მოსწავლე, მოღვაწეობს 30 მასწავლებელი.
რესურსები ინტერნეტში
სკოლის ოფიციალური საიტი( )
ხაშურის მუნიციპალიტეტის სკოლები
სომხეთი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

სომხეთი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სომხეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ ერთი ოქროსა და ერთი ვერცხლის მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სომხეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
იაგოდინკის სამების ეკლესია

იაგოდინკის სამების ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი ოქტომბრის რაიონის სოფელ იაგოდინკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინისა და მილეროვის ეპარქიას. აგებულია 2007-2008 წლებში.
ეკლესიის მისამართი:346478, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ოქტომბრის რაიონი, სოფელი იაგოდინკა, სკოლის ქუჩა № 24.
ისტორია
პირველი ხის ეკლესია ხუტორ იაგოდინკის ტერიტორიაზე ააგეს ჯერ კიდევ XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე, როდესაც აქ გადმოიტანეს ძველი ხის ეკლესია სტანიცა ბესერგენევსკაიიდან. აღნიშნული ეკლესია მოქმედებდა 1937 წლამდე. ამ წელს ეკლესია საბჭოთა რეპრესიების შედეგად დახურეს და მასში გახსნეს ხორბლის საცავი საწყობი და სარემონტო სახელოსნო. 1970-იანი წლების ბოლოს ეკლესია დაწვეს.
საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ეკლესიის აღდგენის ინიციატორი გახდა როსტოვის ოლქის ყოფილი სოფლის მეურნეობის მინისტრი, 2008-2010 წლებში დონის სოფლის მეურნეობის სასწავლო-სამეცნიერო ინსტიტუტის დირექტორი ვაჩესლავ ვასილენკო, რომლის სამშობლოსაც წარმოადგენდა ოქტომბრის რაიონი.
ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 2007 წელს, ხოლო მისი კურთხევა მოხდა მომდევნო, 2008 წელს .
ეკლესიის წინამძღვარია დეკანოზი ნიკოლაი ფილიმონოვი.
რესურსები ინტერნეტში
Троицы Живоначальной, церковь хутора Ягодинка
Нижнедонское благочиние. Все церкви и монастыри.
В Свято-Троицком Архиерейском подворье хутора Ягодинка пребывают особо чтимые святыни
Автобус доставляет верующих в Свято-Троицкий храм хутора Ягодинка
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
ტოგო ჰეიჰაჩირო

ტოგო ჰეიჰაჩირო (დ. 27 იანვარი, 1848, კაგოსიმა — გ. 30 მაისი, 1934, ტოკიო) — იაპონელი სამხედრო-საზღვაო მოღვაწე. ფლოტის ადმირალი და იაპონიის იმპერიის მარშალი. იაპონიის გაერთიანებული ფლოტის მეთაური 1904–1905 წლების რუსეთ-იაპონიის ომის დროს.
დაიბადა 1848 წელს საცუმის პროვინციის ქალაქ კაგოსიმაში (ამჟამად კაგოსიმის პრეფექტურა). 1871 წელს შევიდა ტოკიოს საზღვაო სასწავლებელში, საიდანაც 1872 წელს 11 კადეტთან ერთად სასწავლებლად დიდ ბრიტანეთში გააგზავნეს, სადაც 7 წელი იმყოფებოდა.
1904-1905 წლებში მონაწილეობდა რუსეთ-იაპონიის ომში. ცუსიმის ბრძოლაში რუსეთის ბალტიის ფლოტი გაანადგურა.
რესურსები ინტერნეტში
Togo, Heihachiro | Portraits of Modern Japanese Historical Figures
Heihachirō Tōgō
იაპონელი სამხედრო მოღვაწეები
დაბადებული 27 იანვარი
დაბადებული 1848
გარდაცვლილი 30 მაისი
გარდაცვლილი 1934
სერგეი აკინინი

სერგეი აკინინი
სერგეი იგორის ძე აკინინი (დ. 15 მარტი, 1998) — რუსი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს „ხიმკი-მ“-ში.
საკლუბო კარიერა
მისი დებიუტი შედგა რუსეთის პროფესიონალურ ლიგაში, 2018 წლის 26 ივლისს „ხიმიკ ნოვომოსკოვსკის“ წინააღმდეგ, „ხიმკი-მ“-ის რიგებში.
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი რუსეთის პროფესიონალური ლიგის ოფიციალურ საიტზე
სქოლიო
დაბადებული 15 მარტი
დაბადებული 1998
რუსი ფეხბურთელები
ხიმკის ფეხბურთელები
ალეფი

ალეფი
ალეფ — პირველი ასო მრავალ სემიტურ კონსონანტურ დამწერლობაში.
გამოითქმის როგორც [ʔ] (საერთაშორისო ტრანსკრიფცია).
ებრაული ასოები
არაბული ასოები
ლეპტოსპორანგიუმიანი გვიმრები

ლეპტოსპორანგიუმიანი გვიმრები — გვიმრების ამ ქვეკლასში გაერთიანებულია გვიმრების სახეობათა უმრავლესობა — დაახლოებით 10 000 სახეობა, რომლებიც გაერთიანებული არიან 270 გვარში.
დიდი უმრავლესობა ბალახოვანი მცენარეების და მხოლოდ ზოგი მათგანია ხისებრი. ლეპტოსპორანგიუმიანი გვიმრები გავრცელებულია მთელ დედამიწაზე, მაგრამ სახეობათა დიდი უმრავლესობა გვხვდება ტროპიკებში, სადაც გვიმრები უდიდეს როლს ასრულებენ მცენარეული საფარის შექმნაში, განსაკუთრებით ტენიან ტროპიკულსა და სუბტროპიკულ ტყეებში. აქ ისინი იზრდებიან როგორც ნიადაგზე, ისე ხეებზე ეპიფიტებისა და ლიანების სახით. მოლოდ აქ გვდება ხისებრი გვიმრები.
ზომიერ სარტყელში მათ ნაკლები მნიშვნელობა აქვთ, ისინი აქაც მიჯაჭვული არიან ტენიან ტერიტორიებსა და ჩრდილოვან ადგილებში, სადაც მზის სხივების უშუალო მოქმედებას არ განიცდიან და ფართოდ არიან გავრცელებული ტყეებში, ღრმა ხეობებსა და ჭაობებში.
ლეპტოსპორანგიუმიანი გვიმრების დიდი უმრავლესობა ტოლსპორიანი მცენარეებია, მაგრამ მათ შორის განსხვავებულ სპორიანებიც მოიპოვება.
რიგები
ლეპტოსპორანგიუმიანი გვიმრები იყოფა 3 რიგად:
რიგი Filicales წარმოდგენილია ტოლპორიანი ხმელეთის, ხოლო რიგები Marsiliales და Salviniales — განსხვავებული წყლისა და ჭაობის მცენარეებით. ქვეკლასის Leptofilices-ს წარმომადგენელთა სპორანგიუმი წარმოიშობა ფოთლის ერთი ზედაპირული უკდრედისაგან და ერთშრიანი კედელი აქვს.
ლეპტოსპორანგიუმიანი გვიმრების უმრავლესობა მცენარეთა ახალგაზრდა ჯგუფია. ისინი წარმოშობილი არიან პირველადი გვიმრებისაგან (Primofilices).
ლიტერატურა
კომარნიცკი ნ. ა., კუდრიაშოვი ლ. ვ., ურანოვი ა. ა., მცენარეთა სისტემატიკა, თბ., 1973
გვიმრები
აუსფალსკის კარიბჭე

აუსფალსკის კარიბჭე — კალინინგრადის შვიდი კარიბჭიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს გვარდიის პროსპექტისა და მთის ქუჩის კვეთის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში, 1200 გვარდიელის ძეგლის სიახლოვეს.
კალინინგრადის კარიბჭეებს შორის ეს ყველაზე კარგი ხარისხითაა აგებული.
ისტორია
პირველი კარიბჭე თანამედროვე კარიბჭის ადგილზე ააგეს XVII საუკუნის 20-იან წლებში, ქალაქის გარშემო თავდაცვითი კედლის მშენებლობის დროს. მოგვიანებით, 1866 წელს, კარიბჭე ხელახლა ააშენეს აგურის გოთიკის სტილში. XIX საუკუნეში აგებული აუსფალსკის ჭიშკარი გამოიყენებოდა მხოლოდ ფეხით მოსიარულეებისათვის და დანიშნულების მიხედვით ქალაქის კარიბჭეებს შორის ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო. ახალი აუსფალსკის კარიბჭე დააპროექტა არქიტექტორმა ლუდვიგ ფონ ასტერმა.
თავდაპირველად კარიბჭე ჩაყოლებული იყო კედელში და პრაქტიკულად მდებარეობდა ზღვის დონის დაბლა. ისევე როგორც ქალაქის სხვა კარიბჭეები 1910 წელს აუსფალსკის კარიბჭეც გაყიდა ქალაქის სამხედრო უწყებამ.
ომის პერიოდში აუსფალსკის კარიბჭე გადააკეთეს სამხედრო ნაწლების მართვის პუნქტად. კარიბჭის ფართო ინტერიერი ცალკეულ მონაკვეთებად დაყეს ბეტონის კედლებით. ოთახები ერთმანეთს უკავშირდებოდა ჰერმეტული კარით.
ომის შემდეგ კარიბჭე გამოიყენებოდა, როგორც საწყობი, მოგვიანებით როგორც ბომბსაწინააღმდეგო თავშესაფარი, მოგვიანებით კი კანალიზაციის კოლექტორი დაამონტაჟეს.
1993 წელს კარიბჭის ზედა ნაწილში ააშენეს წმინდა გიორგის სამლოცველო, რომლებიც ეძღვნებოდა საბჭოთა ჯარისკაცებს, რომლებიც დაიღუპნენ კენიგსბერგის შტურმის პერიოდში.
2007 წლის გაზაფხულზე აუსფალსკისა და რკინიგზის კარიბჭეები გადაეცათ კალინინგრადის საოლქო ისტორიულ-სამხატვრო მუზეუმს. იგეგმება კარიბჭის რესტავრაცია და მასში სამუზეუმო ექსპოზიციის განთავსება. 1200 გვარდიელის ძეგლისა და გამარჯვების პარკთან ერთად კარიბჭე უნდა გახდეს სამხედრო-ისტორიული კომპლექსის ნაწილი.
არქიტექტურა
აუსფალსკის კარიბჭეს ჰქონდა მხოლოდ ერთი გასასვლელი, რომელსაც შიდა მხრიდან ჰქონდა კიბე და ვიწრო ხიდი. შესასვლელის კუთხეებში განთავსებული იყო კაზემატები. გასასვლელი გადახურული იყო თაღით.
ქალაქის მხრიდან კარიბჭის ფასადზე არაფერია ცნობილი, იგი მიწითაა ამოვსებული, ხოლო ფოტოები და ნახატები არ შემორჩენილა.
ლიტერატურა
Авенир Овсянов. В казематах королевского форта. Калининград, «Янтарный сказ», 1999. Стр 95-96, 105—106.
Балдур Кёстер «Кёнигсберг. Сегодняшний Калининград. Архитектура немецкого времени» . Перевод с немецкого (текст). Данные оригинального немецкого издания: Baldur Köster , Husum Druck; 2000, ISBN 3-88042-923-5
Юрий Ржевцев. Их Альма-матер — бывшая биржа труда // газета «Удачный выбор» (Калининград), номер за 23 апреля — 2 мая 2003 г.
რესურსები ინტერნეტში
კარიბჭის ფოტოები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები კალინინგრადის ოლქში
კალინინგრადის კარიბჭეები
სსრკ-ის მედლები

სსრკ-ის მედლები
საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის მედლები — საბჭოთა კავშირში, სახელმწიფო ჯილდო განსაკუთრებული დამსახურებისათვის. სულ დაწესებული იყო 56 მედალი.
სსრკ-ის კონსტიტუციის თანახმად (მ. 121. პ. 9) მედლის დაწესებისა და დაჯილდოების უფლება ჰქონდა სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს. თითოეული მედლის დაწესებისას მტკიცდებოდა მისი დებულება და აღწერილობა. დებულებაში ეთითებოდა, თუ რა დამსახურებისათვის აჯილდოვებდნენ მედლით და როგორი იყო მისი ტარების წესი. სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს შეეძლო რწმუნებით აღეჭურვა, როგორც მოკავშირე ისე ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმები, ან სხვა სახელმწიფო ორგანოები, დაეჯილდოვებინათ მოქალაქეები მისი სახელით. სსრკ-ის მედლები წამოდგენილი იყო რვა ჯგუფად და განკუთვნილი იყო:
ლიტერატურა
სქოლიო
Euryentmema

Euryentmema is a genus of sea snails, marine gastropod mollusks in the family Mangeliidae.
Species
Species within the genus Euryentmema include:
Euryentmema australiana T. Shuto, 1983
† Euryentmema cigclis W.P. Woodring 1928
References
External links
Bouchet P., Kantor Yu.I., Sysoev A. & Puillandre N. (2011) A new operational classification of the Conoidea. Journal of Molluscan Studies 77: 273-308
Worldwide Mollusc Species Data Base: Mangeliidae
Global Names Index : Euryentmema
გერმანული შპიცი

გერმანული შპიცი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია გერმანიაში XVII საუკუნეში.
გერმანული შპიცი, შესაძლოა არის შპიცისმაგვარი მეცხვარე ძაღლების შთამომავალი, რომლებიც ევროპაში ვიკინგებს ჩამოყვნენ. გერმანულ ლიტერატურაში გერმანული შპიცის მსგავსი ძაღლი ნახსენებია უკვე 1540 წლიდან. გერმანული შპიცის ყველა ნაირსახეობას ერთნაირი აღნაგობა აქვს და მხოლოდ ზომით და შეფერილობით განსხვავდება. დიდი შპიცი შეიძლება იყოს თეთრი, ყავისფერი ან შავი, მაშინ, როდესაც მის პატარა ნათესავებს მრავალნაირი შეფერილობა აქვთ. დღესდღეობით ეს კარგად ცნობილი ჯიში (მიუხედავად იმისა რომ მათი რაოდენობა სამშობლოში მცირდება) ევროპის უმეტეს ქვეყნებში გვხვდება.
გერმანული შპიცები (კეესჰონდის გარდა) შეიძლება იყოს სამი ზომის: დიდი, პატარა, საშუალო. დიდი და პატარა შპიცები ყოველთვის კომპანიონები იყვნენ, მაშინ, როდესაც უფრო გავრცელებული საშუალო ზომის ძაღლები გლეხების ეზოში ასრულებდნენ თავის მოვალეობებს. ბოლო დროს ამ ძაღლების პოპულარობა შემცირდა. ეს აიხსნება იმით, რომ შპიცებს სჭირდებათ მეტი ყურადღება, ვიდრე სხვა ჯიშის ძაღლებს, განსაკუთრებით მათ ბალანს მუდმივი მოვლა სჭირდება.
საუბედუროდ, ამ ჯიშის უმეტეს წარმომადგენელს არ უყვარს, როდესაც ბალანს ვარცხნიან, ზოგიერთი მათგანი ვერ ეგუება სხვა ძაღლებს და ადამიანებს. ბევრი მოდარაჯე ძაღლისგან განსხვავებით, გერმანული შპიცი ძნელად იწვრთნება. თუმცა ეს დახვეწილი და თავდაჯერებული ძაღლი ძალიან კარგად გამოიყურება გამოფენებზე და თუ კარგად გაწვრთნით, მისგან კარგი მეგობარი დგება. გერმანული შპიცი ვერ ეგუება სიცხეს. ადვილად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას და სიცივეს, კარგი მოდარაჯეა. აქვს კომპაქტური, სამკუთხა ყურები, გრძელი, ხშირი, საკმაოდ უხეში ბალანი. თვალების ზომა სხეულის პროპორციულია.
რესურსები ინტერნეტში
გერმანული შპიცი
შპიცისმაგვარი ძაღლები
გერმანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
იოან გურკუფი

იოან გურკუფი
იოან მიგელ გურკუფი (დ. 11 ივლისი, 1986, პლემო, საფრანგეთი) — ფრანგი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად ფრანგულ ლიონში თამაშობს.ის არის შემტევი ნახევარმცველი და მას აკისრია გამთამაშებლის როლი. მისი შთამბეჭდავი ტექნიკის გამო, მას ფრანგ ფეხბურთელს ზინედინ ზიდანს ადარებდნენ, თუმცა ჯერჯერობით მან ვერ შეძლო ამის გამართლება. მისი მამა, კრისტიან გურკუფი, ამჟამად ლორიენის მწვრთნელია. სწორედ აქ დაიწყო იოანმა თავისი კარიერა. გურკუფის კარიერა ძალიან კარგად წარიმართა. მან საფრანგეთის 19 წლამდე ნაკრებთან ერთად ევროპის ჩემპიონატი მოიგო 2005 წელს. მისით იტალიური მილანი დაინტერესდა და ის მალე იტალიურ კლუბში აღმოჩნდა, სადაც არც თუ ისე კარგად მოექცნენ. თვითონაც დიდი შთაბეჭდილება ვერ დატოვა. 2008 წელს ის იჯარით ფრანგულ ბორდოში გადავიდა, სადაც შესანიშნავი სეზონი ჩაატარა. კლუბთან ერთად ლიგა 1 და ლიგის თასის მოპოვება შეძლო.ამ ყველაფერთან ერთად ის წლის საუკეთესო ფრანგი ფეხბურთელი გახდა და წლის საუკეთესო გოლი გაიტანა საფრანგეთის ჩემპიონატში.მან ბორდოსთან ერთად დიდ წარმატებას მიაღწია. გუნდი 2009-2010 წლის სეზონში, ჩემპიონთა ლიგის 1/4 ფინალამდე გავიდა. მეორე ფრანგულმა კლუბმა, ლიონმა შეძლო მათი შეჩერება.სწორედ იმ ლიონმა, სადაც გურკუფი ამჟამად ირიცხება.
სანაკრებო კარიერა
გურკუფი საფრანგეთის ნაკრებში 2008 წლის 11 აგვისტოს გამოიძახეს შვედეთის წინააღმდეგ ის 92 წუთზე გამოვიდა მოედანზე, ის მატჩი ფრანგებმა 3-2 მოიგეს. იოანმა პირველივე ოფიციალურ თამაშში რუმინეთის წინააღმდეგ ბრწყინვალე გოლი გაიტანა დაახლოებით 35 მეტრიდან. გურკუფი თითქმის სულ ხვდებოდა ნაკრებში. 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე გურკუფმა დიდი შთაბეჭდილება ვერ მოახდინა,თუმცა ამას წინ უძღვოდა სკანდალი, რომელიც საფრანგეთის ნაკრებში მოხდა, რის გამოც საფრანგეთმა ჯგუფში უკანასკნელი ადგილი დაიკავა. ამის შემდეგ საფრანგეთის ნაკრების მწვრთნელი მოხსნეს.
ნაკრებში ლორან ბლანის მოსვლის შემდეგ გურკუფი კვლავ დაუბრუნდა ნაკრებს და იგი გამოძახებული იქნა რუმინეთის და ლუქსემბურგის ნაკრების წინააღმდეგ. რუმინეთთან იგი შეცვლაზე შემოვიდა და გოლის გატანაც მოახერხა, ფრანგებმა კი 2:0 იმარჯვეს. ლუქსემბურგთან კი მან "სტარტერად" დაიწყო და ქარიმ ბენზემას ასისტიც დაუდო, ეგ თამაშიც ფრანგებმა 2:0 მოიგეს.
მიღწევები
საკლუბო:
რენი
გამბარდელას თასი (2003)
მილანი
ჩემპიონთა ლიგა (2006)
უეფას სუპერ თასი (2007)
ფიფას საკლუბო მსოფლიო ჩემპიონატი (2007)
ბორდო
ლიგა 1 (2008-09)
ლიგის თასი (2008-09)
ჩემპიონთა თასი (2): (2008, 2009))
ლიონი
საფრანგეთის თასი (2011-12)
ჩემპიონთა თასი (2012)
სანაკრებო
ევროპის ჩემპიონი U19-ში (2005)
პირადი
ლიგა 1-ის წლის ფეხბურთელი (2008-09)
ლიგა 1-ის წლის გუნდი (2): (2008-09, 2009-10)
ლიგა 1-ის წლის გოლი (2008-09)
საფრანგეთის წლის ფეხბურთელი (2009)
UNFP-ის თვის ფეხბურთელი (2): (მარტი 2006, აპრილი 2009)
რესურსები ინტერნეტში
სტატისტიკა lfp.fr-ზე
ფრანგი ფეხბურთელები
დაბადებული 1986
ლიგა 1-ის ფეხბურთელები
ლიონის ოლიმპიკის ფეხბურთელები
დაბადებული 11 ივლისი
პოკემონი

პოკემონი
— მედია-ფრენჩაიზი, რომელსაც ფლობს და მართავს The Pokémon Company, იაპონური კონსორციუმი, რომელშიც შედიან Nintendo, Game Freak და Creatures. საავტორო უფლებებს ამ ფრენჩაიზზე მფლობს სამივე კომპანია, თუმცა სავაჭრო ნიშნის მფლობელი მხოლოდ Nintendo არის. პოკემონი 1995 წელს სატოში საძირიმ გამოიგონა. სერიის პერსონაჟები არიან „პოკემონები“, გამოგონილი არსებები, რომლებსაც მართავენ ადამიანები, ერთმანეთთან საბრძოლველად.
რესურსები ინტერნეტში
(იაპონია)
(აშშ)
(ბრიტანეთი)
სქოლიო
1996 წელს წარდგენილი მედია-ფრენჩაიზები
1980-იანების სათამაშოები
1990-იანების სათამაშოები
2000-იანების სათამაშოები
2010-იანი წლების სათამაშოები
მედია-ფრენჩაიზები
იაპონური ბრენდები
Palçıqoba

Palçıqoba (also, Palchykhoba) is a village and municipality in the Khachmaz Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,524. The municipality consists of the villages of Palçıqoba and Çinartala.
References
Populated places in Khachmaz District
Formica eoptera

Formica eoptera — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ბახანის დევის პინა

ბახანის დევის პინა (თასი) — არქეოლოგიური ძეგლი, აღმოაჩინეს დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბახანთან (მდ. გუდამაყრის არაგვის ხეობაში, ფასანაურიდან 8 კმ-ზე), თარიღდება ადრინდელი შუა საუკუნეებით. 1959 წელს შეისწავლა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ეთნოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი ს. ბედუკაძე). დევის პინებიდან დღეისათვის მხოლოდ ერთი პინაა შემორჩენილი, რომელიც დაცულია ფასანაურის რესტორნის ეზოში. იგი შირიმის კვადრატული ფილაა (60 სმ × 60 სმ × 25 სმ), რომლის შუაში ამოკვეთილია კვადრატული ღრმული. გადმოცემით, ასეთი პინები ტაძართან იყო და რელიგიურ დღესასწაულებზე მათში მეწველ ძროხებს ჩაწველიდნენ ხოლმე, რაც დაკავშირებული იყო ნაყოფიერების კულტთან.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ონეშტი (ედინეცის რაიონი)

ონეშტი (ედინეცის რაიონი)
ონეშტი — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 168 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 196 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ედინეცის რაიონის სოფლები
Sotará, Cauca

Sotará, Cauca
Sotará is a town and municipality in the Cauca Department, Colombia.
References
Municipalities of Cauca Department
ოსკარის 61-ე დაჯილდოება

ოსკარის 61-ე დაჯილდოება
ოსკარის 61-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 61-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1989 წლის 29 მარტს შრინის აუდიტორიაში ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1988 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა ABC.
ლაურეატები
რესურსები ინტერნეტში
Academy Awards Official Web Site
ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
დურანი (ტომი)

დურანი (ტომი)
დურანი იგივე აბდალი — პუშტუნთა ტომების მსხვილი გაერთიანება, ასევე მისგან წარმოქმნილი დურანის სახელმწიფოს მმართველების დინასტიის დასახელება.
ძველად ამ ხალხს ერქვა აბდალი, მაგრამ დურანის სახელმწიფოს დამაარსებლის აჰმად-შაჰ დურანის მმართველობის დროიდან (1747 წლიდან) ასევე ეწოდებათ დურანი. მიახლოებითი შეფასებით, დურანის ხალხის რაოდენობა შეადგენს ავღანეთის მოსახლეობის დაახლოებით 16 %-ს, ანუ 5 მილიონ ადამიანს. ასევე დაახლოებით 2 მილიონამდე ცხოვრობს დასავლეთ პაკისტანში. დურანის ხალხი ორენოვანია. ისინი ლაპარაკობენ როგორც სპარსულ ენაზე (დარი), ასევე პუშტუს ენაზე. დურანის ხალხის წარმომადგენლებს შორის ქალაქის მოსახლეობის ყველაზე უფრო მეტი პროცენტული რაოდენობაა. ისინი ასევე ავღანეთში ყველაზე უფრო მეტად განათლებული ხალხია.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დურანი (ტომი) — ენციკლოპედია ბრიტანიკა
სქოლიო
პუშტუნები
ავღანეთის ხალხები
პაკისტანის ხალხები
საქართველოს კომუნისტი

საქართველოს კომუნისტი — საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის თეორიული და პოლიტიკური ჟურნალი. გამოდიოდა 1930 წლის აპრილიდან თბილისში; 1952 წლის ოქტომბრამდე „ბოლშევიკი“ ერქვა. ჟურნალის რედაქტორებად სხვადასხვა დროს მუშაობდნენ კ. ორაგველიძე, პ. შარია, ი. თავაძე, ა. ნუცუბიძე, დ. მჭედლიშვილი, ბ. ნანიტაშვილი, ი. ნატროშვილი, გ. გირცხალავა, შ. გაგოშიძე, გ. ვარდოსანიძე, ვ. ქარუმიძე. 1982 წლიდან რედაქტორი იყო ვ. კეშელავა. 1981 წლის ივნისიდან გამოდიოდა ქართულ და რუსულ ენებზე. ტირაჟი 30ათასი (1985).
ლიტერატურა
საქართველოს ჟურნალები
ქართულენოვანი ჟურნალები
Cocalinho

Cocalinho is a municipality in the Brazilian state of Mato Grosso.
It has an area of .
It has a tropical savanna climate.
As of 2020 the estimated population was 5,681.
Geography
Cocalinho is in the state of Mato Grosso, Brazil. It has an area of as of 2018. The elevation above sea level is about .
Climate
The Köppen climate type is Aw : Tropical savanna climate.
The average annual temperature is .
The average annual rainfall is .
Demographics
The population in the 2010 census was 5490.
The estimated population as of 2020 was 5,681.
Population density as of 2010 was .
As of 2010, 90.4% of the population had attended school between the ages of 6 and 14.
Also as of 2010, the municipal Human Development Index was 0.660.
This compares to 0.328 in 1991 and 0.500 in 2000.
On the 2010 census religion was reported as Catholic by 3,449 people, Evangelical by 1,207 people and Animism by 19 people.
In 2017, the average monthly salary was 2.3 minimum wages.
Employed people were 17.3% of the total population.
Households with monthly income of up to half a minimum wage per person represent 37.1% of the population.
Recent estimates of GDP per capita:
Health and sanitation
1.9% of households have adequate sanitation, 81% of urban households are on public roads with afforestation and 0.3% of urban households are on public roads with adequate urbanization (presence of manhole, sidewalk, pavement and curb).
Annual hospitalizations due to diarrhea are 6.1 per 1,000 inhabitants.
Deaths per 1,000 live births:
Municipal finances
Recent figures for committed municipal expenditure:
Recent figures for realized municipal revenue:
References
Sources
Cocalinho
ოპერაცია აიაქსი

ოპერაცია აიაქსი
ოპერაცია „აიაქსი“ — 1953 წელს ამერიკის ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს მიერ ჩატარებული აქცია, რომლის შედეგადაც ირანის დემოკრატი პრემიერ-მინისტრი მოჰამედ მოსადეღი დაამხეს და შაჰის რეჟიმი აღდგა. ამით აშშ-მა ხელი შეუშალა მოსადეღის გეგმას ნავთობის ინდუსტრია სახელმწიფო საკუთრება გამხდარიყო.
აქციას მეთაურობდა აშშ-ის ყოფილი პრეზიდენტის თეოდორ რუზველტის შვილიშვილი კერმიტ რუზველტი. მან დაითანხმა შაჰი მოჰამედ რეზა ფეჰლევი მოსადეღის რეჟიმს დამხობაზე. შაჰმა, თითქოს და მოსადეღის მიერ დევნილმა, ირანი დატოვა და თავი იტალიას შეაფარა. ამასობაშო აშშ-ის აგენტებმა თავის საქმე გააკეთეს და 1953 წლის 22 აგვისტოს ირანში დაბრუნებულმა შაჰმა დაამხო პრემიერ-მინისტრის მთავრობის რეჟიმი.
ლიტერატურა
Abrahamian, Ervand, Iran Between Two Revolutions (Princeton University Press, 1982)
Dorril, Stephen, Mi6: Inside the Covert World of Her Majesty's Secret Intelligence Service ISBN 978-0-7432-0379-1 (paperback is separately titled: MI6: Fifty Years of Special Operations Fourth Estate: London, a division of HarperCollins ISBN 1-85702-701-9)
Dreyfuss, Robert, Devil's Game: How the United States Helped Unleash Fundamentalist Islam (Henry Holt and Company: 2005)
რესურსები ინტერნეტში
Dr. Mohammad Mosaddeq: Symbol of Iranian Nationalism and Struggle Against Imperialism by the Iran Chamber Society
The 1953 Coup in Iran by Professor Ervand Abrahamnian
1953
ირანის ისტორია
აშშ-ის ისტორია
პუტჩები
Inocência

Inocência is a municipality located in the Brazilian state of Mato Grosso do Sul. Its population was 7,588 (2020) and its area is 5,776 km².
References
Municipalities in Mato Grosso do Sul