PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ბორის გალაევი

ბორის გალაევი (დ. 10 მარტი, 1889, ჩერნოიარსკაია, ჩრდილოეთი ოსეთი — გ. 1976, ცხინვალი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ოსი კომპოზიტორი და დირიჟორი, ოსური პროფესიული მუსიკის ფუძემდებელი, ოსური ხალხური სიმღერების შემკრები და მკვლევარი, საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.
შემოქმედებითი საქმიანობა დაიწყო 1907 წლიდან პეტერბურგში. დაამთავრა ლენინგრადის მუსიკალური ტექნიკუმი 1932 წელს (პ. რიაზანოვის კლასი) და გადავიდა ცხინვალში. 1938-1951 წლებში იგი არის სამხრეთ ოსეთის დრამატული თეატრის დირიჟორი. 1941-1943 წლებში იგი ამავე თეატრის დირექტორია. 1938 წლიდან იგი სამხრეთ ოსეთის სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლ „სიმდის“ მხატვრული ხელმძღვანელი და დირიჟორია. იგი არის ავტორი მუსიკალური კომედიისა „საქმრო“ (1943), „ნართი ბათრაძი“ (1942), მას ეკუთვნის მუსიკა მრავალი მოლიერის, სიმონოვის, დ. გულიას და სხვათა ნაწარმოებებზე.
1951 წლიდან ბ. გალაევი ზ. ნ. ვანეევის სახელობის სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის მეცნიერ-მუშაკია. იგი წლების განმავლობაში კრებდა და იკვლევდა ოსურ ხალხურ სიმღერებს, რომელთა უმეტესობაც შემდეგ შეიტანა მონოგრაფიაში „ოსური ხალხური სიმღერები“. წიგნში ხალხური მუსიკალური ხელოვნება სამ ჟანრად არის წარმოდგენილი: სიმღერები, ხმით ნატირლები, თქმულებანი. ამას ემატება მეოთხე ჟანრი – ხალხური ცეკვები.
ხალხურ სიმღერებს ავტორი ჰყოფს შემდეგ სახეებად: ისტორიული (ჩერმენის სიმღერა, თეიმურაზის სიმღერა); რევოლუციური სიმღერა (ისაკ ხარებოვი, ანტონ დრიაევი); საგმირო სიმღერა, ამ სიმღერებს განსაკუთრებული წამყვანი ადგილი უკავია ოსურ ხალხურ სიმღერებში; ეპიკური სიმღერები, სიმღერები ნართ გმირებზე, ნართების თქმულებები, რომლებსაც ასრულებენ მომღერლები ყისინ ფანდირის თანხლებით; შრომის სიმღერები (სიმღერა თოხნის დროს, მთიბავთა სიმღერა); საქორწინო სიმღერები, ამ სიმღერებს ასრულებენ მხოლოდ მამაკაცები, განსაკუთრებით ქორწილის მსვლელობის დროს, (მაყრული); სუფრული სიმღერები; იუმორისტული სიმღერები; საცეკვაო სიმღერები (ტაშის თანხლებით); სამიჯნურო სიმღერები; ქალიშვილის სიმღერა); ლირიკული (ქალთა) სიმღერები (სოფიას სიმღერა).
მონოგრაფიაში ასევე საფუძვლიანადაა შესწავლილი ოსური ხალხური ცეკვები. ავტორი მიიჩნევს, რომ უძველესი პოპულარული ოსური ცეკვები „ცოფპაი“ და „ჩეფენა“ სრულდება მხოლოდ გუნდის თანხლებით, ხოლო „სიმდი“ შეიძლება შესრულდეს როგორც საგუნდო სიმღერის ასევე საცეკვაო მუსიკის თანხლებითაც. „ხონგა ქაფთ“ და „ზილგა ქაფთ“ საკრავთა თანხლებით სრულდება.
მკვლევარი ცალ-ცალკე ახასიათებს ოსურ საკრავ ინსტრუმენტებს:
ყისინ ფანდირი — სიმებიანი საკრავი, მასზე მხოლოდ მამაკაცები უკრავენ.
დალა-ფანდირი
თორმეტსიმიანი ფანდირი
სალამური — სასულე საკრავი
კადძალფანდირი (ოსური გარმონი), რომელზეც მხოლოდ ქალები უკრავდნენ და სხვ.
ბორის გალაევმა საფუძველი ჩაუყარა საგუნდო ხელოვნებას სამხრეთ ოსეთში. მისი ხელმძღვანელობით შეიქმნა მომღერალთა მრავალი გუნდი (ცხინვალის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, სხვადასხვა რაიონებში).
ბორის გალაევი გარდაიცვალა 1976 წელს.
ლიტერატურა
Композиторы грузии: Издание второе, тб., 1973, გვ. 58
რესურსები ინტერნეტში
Борис Галаев – первый профессиональный композитор и дирижёр в Осетии
Борис Галаев (Галати) первый осетинский профессиональный композитор и дирижер
სქოლიო
დაბადებული 10 მარტი
დაბადებული 1889
გარდაცვლილი 1976
ოსი კომპოზიტორები
ოსი დირიჟორები
Artaxias I of Iberia

Artaxias I of Iberia
Artaxias I, of the Artaxiad dynasty, was a king of Iberia (modern-day Georgia) from 90 to 78 BC. He is known exclusively from the medieval Georgian chronicles which gives his name as Arshak.
A son of the king of Armenia, purportedly of Artavasdes I (r. c. 161–post 123 BC), he is reported to have been installed following the nobles’ revolt against the Iberian king P’arnajom of the Pharnabazid dynasty. The rebels justified their choice by emphasizing that he was married to a Pharnabazid princess, probably a sister of P’arnajom. The account of his reign is remarkably short, stating only that his reign was without any major trouble and that he further fortified the city of Tsunda in Javakheti.
References
78 BC deaths
Kings of Iberia
1st-century BC monarchs in Asia
Year of birth unknown
კოტერები

კოტერები (ან cottar < გვიანდელ ლათინურად cotarius — ფერმაში მცხოვრები მოჯამაგირე) — ფეოდალურად დამოკიდებულ გლეხთა ფენა ინგლისში, შუა საუკუნეებში და ახლანდელი დროის დამდეგს, რომლებიც მიწის უმცირეს ნაკვეთებს ფლობდნენ. იხსენიებიან ჯერ კიდევ: „საშინელ სამსჯავროს წიგნში“ (1086) წელს. სოფლად კაპიტალიზმის შეჭრამ გამოიწვია კოტერების გადაქცევა სოფლის მეურნეობის ან მანუფაქტურის დაქირავებულ მუშებად.
ლიტერატურა
შოტლანდიის ისტორია
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გერბი

ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გერბი — ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2018 წლის 6 ივლისის, № 64 დადგენილებით.
აღწერილობა
გერბის ფარი ტალღისებურად გადაკვეთილია ორ ნაწილად ლაჟვარდ და ვერცხლის ველებად. ვერცხლის ველი შეადგენს ფარის 1/5 ნაწილს. ფარის ლაჟვარდოვან ველზე გამოსახულია ოქროს საწმისი, რომელზეც მოთავსებულია მეწამული მცირე ფარი ცენტრში ღვთისმშობლის ოქროს კვართით.
გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით.
ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ლაჟვარდოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი — „ზუგდიდი“.
წინა გერბის აღწერილობა
გერბის ფარს 4 ნაწილად (ველად) ყოფს ოქროს ჯვარი, რომლის მკლავები ეხება ფარის კიდეებს.
I ნაწილი — ძოწის ველზე მოთავსებულია წმინდა მარიამ ღვთისმშობლის ვერცხლის კვართი;
II ნაწილი — ლაჟვარდის ველზე ოქროს საწმისი;
III ნაწილი — ლაჟვარდის ველზე ვერცხლის ხუთი შემცირებული ტალღოვანი სარტყელი;
IV ნაწილი — ძოწის ველზე ყალყზე შემდგარი ვერცხლის ცხენი.
გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით.
ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ლაჟვარდოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია დევიზი — „ზუგდიდი“.
რესურსები ინტერნეტში
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი
სქოლიო
საქართველოს მუნიციპალური გერბები
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი
ორმაგი ბმა

ორმაგი ბმა — ბმა ორ ატომს შორის, რომელშიც მონაწილეობს ოთხი ელექტრონი, მისი ყველაზე გავრცელებული მაგალითია ალკენები, სადაც ერთი ორმაგი ბმა გვხვდება.
იხილეთ აგრეთვე
კოვალენტური ბმა
ქიმიური ბმა
რესურსები ინტერნეტში
ორმაგი ბმის განმარტება
ქიმიური ბმები
Miligram (band)

Miligram (band)
Miligram is a Serbian pop band. The band is named after the founder and member Aleksandar Milić.
Tours
In order to promote their third album Ludi petak, Miligram embarked on a tour with the first concert being held in the Mejdan arena in Tuzla, Bosnia and Herzegovina on 12 April 2014. They held a concert in Belgrade's Kombank Arena on 29 November 2014.
Alen Ademović, frontman of the band, initially gained acclaim as a member of Goran Bregović's Weddings and Funerals Orchestra. He plays 12 musical instruments.
Members
Aleksandar Milić Mili: guitar
Adi Šoše: vocal
Marko Prodanović (Dee Marcus): DJ
Arion Petrovski: drums
Danilo Orbović: electric guitar
Past members
Alen Ademović: vocal
Slobodan Vasić: bass guitar
Mića Kovačević: drums
Srećko Mitrović: keyboard
Neša Bojković: guitar
Discography
Studio albums
Miligram (2009, re-released 2010)
Miligram 2 (2012)
Ludi petak (2013)
Miligram Magnetic (2015)
Miligram Hit Trip (2018–19)
Compilation albums
The Best Of Miligram (2013)
Pop Mix (2014)
Singles
Bulevari (2014)
Ja sto posto (2016)
Plaćam parama (2019)
Karotida (2019)
Authored-for
Studio albums, Ceca & Miligram Music
Fatalna ljubav (1995)
Emotivna luda (1996)
Maskarada (1997)
Ceca 2000 (1999)
Decenija (2001)
Gore od ljubavi (2004)
Idealno loša (2006)
Ljubav živi (2011)
Poziv (2013)
Autogram (2016)
References
Serbian pop-folk music groups
Musical groups established in 2009
Typhlodaphne nipri

Typhlodaphne nipri — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
პედროინსი

პედროინსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 848 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-ბელუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 087 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 74.22 კმ²-ზე. ფართობი 270 657 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნუნუ II

ნუნუ II (დ. ?– გ. 1071) — პორტუგალიის საგრაფოს უკანასკნელი გრაფი (1050–1071 წწ.). ვიმარა პერეშის დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი. გრაფ მენდუ III-ის შვილი და მემკვიდრე. მისი სწრაფვა უფრო მეტი ავტონომია მოეტანა პორტუგალიისათვის წინააღმდეგობაში მოდიოდა გალისიის სამეფოს ინტერესებთან, რამაც გამოიწვია ნუნუ II-ის დაპირისპირება გალისიის მეფე გარსია I-თან. 1071 წლის 18 იანვარს ნუნუ II პედროსოსთან ბრძოლაში კიდეც შეეწირა ამ ინტერესებს. ნუნუ მენდეშის გარდაცვალების შემდეგ პორტუგალიის საგრაფო შეუერთდა გალისიის სამეფოს.
რესურსები ინტერნეტში
ASTURIAS, GALICIA, LEON, NOBILITY
პორტუგალიის გრაფები
გარდაცვლილი 1071
სუბხანგულოვო

სუბხანგულოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 93 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია შინგაკ-კული, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (95%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აურგაზის რაიონის სოფლები
Maxwell's Silver Hammer

Maxwell's Silver Hammer — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა 1969 წლის ალბომიდან „Abbey Road“. ავტორი და სოლისტი — პოლ მაკ-კარტნი, თუმცა ოფიციალურ ავტორებად მოიხსენიებიან ლენონი და მაკ-კარტნი.
წარმოშობა
სიმღერა დაწერილია 1968 წლის ოქტომბერში და თავდაპირველად უნდა შესულიყო ალბომში The Beatles, თუმცა დროის უკმარისობის გამო ჩანაფიქრი არ განხორციელდა. 3 თვის შემდეგ, 1969 წლის იანვარში, ტვიკენჰემის სტუდიაში Get Back-ის სესიების დროს ხელახლად ჩატარდა ამ სიმღერის რეპეტიციები, თუმცა იგი შემდეგი 6 თვის მანძილზე არ ჩაწერილა.
ჩაწერა
სიმღერის ჩაწერა დაიწყო 1969 წლის 9 ივლისს ები-როუდის სტუდიებში. ჯონ ლენონი, რომელიც 8 დღე იყო ჰოსპიტალიზირებული ავტოკატასტროფაში მოხვედრის გამო, დაუბრუნდა ჯგუფს თავის ცოლ იოკო ონოსთან ერთად, რომელიც უფრო მეტად დაზარალდა ავტოკატასტროფაში, ვიდრე თვით ლენონი. რითმული ჩანაწერის 16 ვერსია გაკეთდა, რომელთაც მოჰყვა გიტარის ჩანაწერების დაშრევების სერია. გამოუყენებელი მე-5 ვერსია შესულია ალბომში Anthology 3. მომდევნო 2 დღის განმავლობაში ჯგუფის წევრებმა დაადეს ვოკალის, ფორტეპიანოს, ჰემონდის ორგანის, გრდემლისა და გიტარის ხმოვანებები. სიმღერის ჩაწერა დასრულდა 6 აგვისტოს, როდესაც მაკ-კარტნიმ ჩაიწერა სოლო მუგის სინთეზატორზე.
პერსონალი
პოლ მაკ-კარტნი – სოლო და ბეკ-ვოკალი, დაშრევებული გიტარა, ფორტეპიანო, Moog სინთეზატორი
ჯორჯ ჰარისონი – ბეკ-ვოკალი, გიტარა, ბას-გიტარა
რინგო სტარი – დასარტყამი საკრავი, ბეკ-ვოკალი, გრდემლი
ჯორჯ მარტინი – ორგანი
მელ ევანზი – გრდემლი
სქოლიო
The Beatles-ის სიმღერები
1969 წლის სიმღერები
გიორგი კოდაშვილი

გიორგი კოდაშვილი (ტალაური) (დ. 1903 — გ. 1975) — ქართველი პოეტი. დაიბადა საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოტკოში 1903 წელს. 1936 წელს მისი მშობლები თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლაფანყურში ჩამოსახლდნენ. 2-3 წლის ასაკში გადაიტანა მინინგიტი, რის გამოც ორივე ქვედაკიდურის დამბლა ჰქონდა. მოძრაობდა მუხლის თავებით, ჯოხზე დაყრდნობილი. მიუხედავად ამისა იყო დურგალი და მთელი სიცოცხლე შრომობდა. გარდაიცვალა ლაფანყურში 1975 წელს.
ლიტერატურა
„ლაფანყურელი მოლექსეები“, 1991, რედაქტორები:იოსებ მთიბელაშვილი და ზინა მჭედლური. გამომცემლობა „მერანი“ გვ. 32
დაბადებული 1903
გარდაცვლილი 1975
ქართველი პოეტები
პროვანსის გზა ღამით

პროვანსის გზა ღამით — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი ხმატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, აგრეთვე ცნობილი როგორც გზა კვიპაროსითა და ვარსკვლავებით და სოფლის გზა პროვანსში ღამით. შესრულებულია 1890 წელს, ზეთის საღებავებით ტილოზე. ეს არის უკანასკნელი იმ ნახატებს შორის, რომლებიც ვინსენტმა სენ-რემი-დე-პროვანსში, საფრანგეთში ყოფნისას დახატა. ნამუშევარი ეკუთვნის კრიულერ-მიულერის მუზეუმის კოლექციას, ოტერლოში.
პროდუქცია და გავლენები
პროვანსის გზა ღამით შესრულებულია 1890 წლის მაისში. საკუთარი ძმის, თეო ვან გოგისადმი მიწერილ ადრეულ წერილში ვან გოგი წერს, რომ კვიპაროსები ყოველთვის იპყრობდნენ მის ყურადღებას და რომ მან მათი აღქმა და გადმოცემა შეძლო, კვიპაროსებისა, რომლებიც ეგვიპტურ ობელისკებს ჰგვანან. ვან გოგი კვიპაროსების ღამის ფონზე ხატვას 1888 წლიდან შეუდგა მას შემდეგ რაც არლში გადავიდა სცხოვრებლად. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია სამხატვრო სტილი რაც ვინსნეტ ვან გოგის ბოლო წლებში შესრულებული ნახატებისთვისაა დამახასიათებელი. ამ სტილის საშუალებით ვინსენტი ახერხებდა ზუსტად გადმოეცა საკუთარი ემოცია, გრძნობები და ფიქრები. აღსანიშნავია ფერთა პალიტრა და მოსმის განსხვავებული სტილი. პროვანსის გზა ღამით შეიძლება ითქვას რომ ყოველივე ამას უკეთ ასახავს ვიდრე ვარსკვლავებიანი ღამე.
სქოლიო
ვინსენტ ვან გოგის ნახატები
1890 წლის ნახატები
ნახატები ანბანის მიხედვით
ჩესნოკოვკა (უფის რაიონი)

ჩესნოკოვკა (უფის რაიონი)
ჩესნოკოვკა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ჩესნოკოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 12 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ურშაკიდან 8 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 3333 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
უფის რაიონის სოფლები
ლიპეცკი

ლიპეცკი ― ქალაქი რუსეთში, ლიპეცკის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. გაშენებულია მდინარე ვორონეჟის ნაპირებზე. განვითარებულია მეტალურგია, მანქანათმშენებლობა და ლითონდამუშავება.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
რუსეთის ქალაქები
უილიამ სმითი

უილიამ სმითი (დ. 23 მარტი, 1769 — გ. 28 აგვისტო, 1839) — ინგლისელი გეოლოგი და გეოდეზისტი. მოღვაწეობდა უმთავრესად სტრატიგრაფიის დარგში.
შეადგინა ყველა ქვეყნის დეტალური, საერთოეროვნული გეოლოგიური რუკა, რომელიც პირველივე გამოქვეყნებისთანავე სამეცნიერო საზოგადოებისთვის შეუმჩნეველი დარჩა. მისი შედარებით უბრალო განათლება და ოჯახური კავშირები დამაბრკოლებელი გახდა სწავლულ საზოგადოებაში გაწევრიანებისათვის. ფინანსურად გაკოტრებულ სმითს გარკვეული ხანი დებიტორთა ციხეში მოუწია ყოფნა. აღიარეს მხოლოდ სიცოცხლის ბოლოს და შერაცხეს ინგლისის გეოლოგიის „მამად“.
სმითის გამოკვლევათა შედეგად საფუძველი ჩაეყარა ისტორიული გეოლოგიისა და სტრატიგრაფიის მეცნიერების დამოუკიდებელ დარგებად ჩამოყალიბების საქმეს. სმითმა პირველმა გამოიყენა სახელმძღვანელო ნამარხები სტრატიგრაფიული კორელაციისათვის. 1813–15 წლებში პირველმა შეადგინა ინგლისის გეოლოგიური რუკა, სადაც ქანები გამოყოფილი იყო ასაკის მიხედვით. გეოლოგიური რუკის შესადგენად მთელი ინგლისი ფეხით მოიარა. სმითის ნაშრომებმა შექმნა წინამძღვრები პალეონტოლოგიაში ევოლუციური იდეების განვითარებისათვის.
მეცნიერებაში მისი წვლილი და დამსახურება მაღალ დონეზე იყო შეფასებული; 1831 წელს ლონდონის გეოლოგიურმა საზოგადოებამ გადასცა უოლასტონის მედალი.
სქოლიო
ინგლისელი გეოლოგები
დაბადებული 23 მარტი
დაბადებული 1769
გარდაცვლილი 28 აგვისტო
გარდაცვლილი 1839
ხოშატიანი

ხოშატიანი — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში (არეშფერანის თემი), მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 260 მეტრი, ლაგოდეხიდან 25 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 129 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მონათმფლობელობა

მონათმფლობელობა — სოციალური წყობა, რომლის დროსაც დაშვებულია ზოგიერთი ხალხის (რომელთაც მონებს, ყმებს უწოდებენ) სხვა ხალხის მფლობელობაში ყოფნა. პატრონი სრულად ფლობს საკუთარი მონის (ყმის) პირადობას საკუთრების უფლებით. სხვის საკუთრებაში მყოფი მონა საკუთარ თავს არ ეკუთვნის, უუფლებოა და, შესაბამისად, ვერ განკარგავს თავს.
რესურსები ინტერნეტში
Slavery Resource Guide, from the Library of Congress
Digital Library on American Slavery
African Holocaust
Emory and Oxford College
Slavery Fact Sheets, Digital History
The West African Squadron and slave trade
Slavery – PBS
Understanding Slavery
Slavery
Slavery Museum. Great Britain.
სოციალური წყობა
ადამიანის უფლებები
ნათანიელ უესტი

ნათანიელ უესტი
ნათანაელ უესტი (დ. 17 ოქტომბერი, 1903 — 22 დეკემბერი, 1940) — ამერიკელი მწერალი, პუბლიცისტი
ბიოგრაფია
დაიბადა კაუნასელი ებრაელი ემიგრანტების — მაქს (მორდუხ) ვაინშტეინის (1873-1932) და ანა ვალენშტეინის (1878-1935) ოჯახში, რომლებიც ამერიკის შეერთებულ შტატებში 1902 წელს ჩავიდნენ. ის დროდადრო იღებდა ფორმალურ განათლებას, მაგრამ ბევრს კითხულობდა, უყვარდა ფრანგი სურეალისტები. გასული საუკუნის 20-იან წლებში უესტის მშობლების ფინანსური მდგომარეობა გაუარესდა. დიდი დეპრესიის დროს ის თავს პერიოდული მცირე შემოსავლებით ირჩენდა. დაკავებული იყო ჟურნალისტიკით, წერდა ფილმების სცენარებს, თანამშრომლობდა Columbia Pictures-თან და Hollywood-თან .
1940 წლის 22 დეკემბერს, უესტი და მისი მეუღლე ეილინ მაკ-კენი ავარიაში მოყვნენ ელ-ცენტროში, კალიფორნიაში. ისინი მეხიკოდან ლოს-ანჯელესში ბრუნდებოდნენ.
აღიარება
თავის სიცოცხლეში ის დაუფასებელი იყო, არც ლიტერატურაში და არც კინემატოგრაფიულ სამყაროში მას წარმატება წილად არ ხვდა, ფართო მასშტაბით ცნობილი 1957 წელს მისი სრული პროზაული კრებულის გამოქვეყნების შემდეგ გახდა. ჰაროლდ ბლუმმა უესტის მოთხრობა Miss Lonelyhearts XX საუკუნის ამერიკული ხელოვნების ერთ-ერთი უმაღლეს მიღწევად მოიხსენია.
ბიბლიოგრაფია
მოთხრობები
The Dream Life of Balso Snell (1931)
Miss Lonelyhearts (1933)
A Cool Million (1934)
The Day of the Locust (1939)
დადგმები
Even Stephen (1934, with S. J. Perelman)
Good Hunting (1938, with Joseph Schrank)
სცენარი
Ticket to Paradise (1936)
Follow Your Heart (1936)
The President's Mystery (1936)
Rhythm in the Clouds (1937)
It Could Happen to You (1937)
Born to Be Wild (1938)
Five Came Back (1939)
I Stole a Million (1939)
Stranger on the Third Floor (1940)
The Spirit of Culver (1940)
Men Against the Sky (1940)
Let's Make Music (1940)
Before the Fact (1940) (unproduced)
სქოლიო
XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები
მოდერნისტი მწერლები
ბრაუნის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ამერიკელი სცენარისტები
ამერიკელი დრამატურგები
XX საუკუნის დრამატურგები
ფსევდონიმიანი მწერლები
სოლოღაშვილი

სოლოღაშვილი
საკუთარი სახელი სოლოღაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
ანა სოლოღაშვილი — პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე
არჩილ სოლოღაშვილი — მსახიობი, რეჟისორი
ბაგრატ სოლოღაშვილი — მწიგნობარი, მთარგმნელი
დავით სოლოღაშვილი — სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)
სიმონ სოლოღაშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი
იხილეთ აგრეთვე
სოლოღაშვილები — ფეოდალური საგვარეულო
ქართული გვარები
ალი-ბაირამლი (ყაზახი)

ალი-ბაირამლი (ყაზახი)
ალი-ბაირამლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყაზახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ყაზახის რაიონის სოფლები
ანტონიო ფლორეს ხიხონი

ანტონიო ფლორეს ხიხონი
ხუან ანტონიო მარია ფლორეს ი ხუხონ დე ვივანკო (დ. 23 ოქტომბერი, 1833, კიტო, ეკვადორი — გ. 30 აგვისტო, 1915, ჟენევა, შვეიცარია) — ეკვადორის პრეზიდენტი.
ბიოგრაფია
ანტონიო ფლერესი, დაიბადა ქალაქ კიტოში, კარონდელეტ პალასში, (პრეზიდენტის რეზიდენცია), როდესაც მისი მამა, ხუან ხოსე ფლორესი, იყო სახელმწიფოს მეთაური. მისი დედა მერსედეს ხიხონ დე ვივანკო იყო კასა ხიხონის ქალიშვილი, რომელიც იყო ქალაქ კიტოს ძველი არისტოკრატული ოჯახის ერთ-ერთი წევრი. გაბრიელ გარსია მორენოს პრეზიდენტობის დროს, ანტონიო ფლორესი იყო ელჩი ლონდონში, პარიზში და ვაშინგტონში. ანტონიო ფლორესი გარდაიცვალა ჟენევაში, (შვეიცარია). მისი მეუღლე იყო ლეონორ რუის დე აპოდაკა ი გრასია-ტეინსა, რომელიც კუბის მაცხოვრებელი იყო. მისი ვიცე-პრეზიდენტი და წინამორბედი იყო პედრო ხოსე სევალიოსი.
გარდაცვალება
ანტონიო ფლორესი გარდაიცვალა 1915 წლის 30 აგვისტოს, ჟენევაში (შვეიცარია).
რესურსები ინტერნეტში
ANTONIO FLORES JIJON . diccionariobiograficoecuador.com
ეკვადორის პრეზიდენტები
დაბადებული 23 ოქტომბერი
დაბადებული 1833
გარდაცვლილი 30 აგვისტო
გარდაცვლილი 1915
ტაიმირის ნახევარკუნძული

ტაიმირის ნახევარკუნძული — ნახევარკუნძული რუსეთის შორეულ ჩრდილოეთში. მდებარეობს ენისეისა (კარის ზღვა) და ხატანგის (ლაპტევების ზღვა) ყურეებს შორის. შედის კრასნოიარსკის მხარის შემადგენლობაში. ტაიმირის ნახევარკუნძულს, ხშირად ციმბირის შემადგენელ ნაწილად მოიხსენიებენ, რაც მცდარია. ნახევარკუნძულის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს ტაიმირის ტბა და ბირანგის მთები.
ტაიმირის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს კონტინენტური აზიის უკიდურესი ჩრდილოეთი წერტილი ჩელიუსკინის კონცხი.
რესურსები ინტერნეტში
ტაიმირის ნახევარკუნძულის სურათები
რუსეთის ნახევარკუნძულები
1390 Abastumani

1390 Abastumani (prov. designation: ) is a very large and dark background asteroid from the outer region of the asteroid belt. It was discovered on 3 October 1935, by Russian astronomer Pelageya Shajn at the Simeiz Observatory on the Crimean peninsula. The primitive P-type asteroid has a rotation period of 17.1 hours and measures approximately in diameter. It was named for the Georgian town of Abastumani.
Orbit and classification
The dark and reddish asteroid is classified as a rare P-type asteroid in the Tholen taxonomic scheme, of which only a few dozens bodies are currently known. It orbits the Sun at a distance of 3.3–3.6 AU once every 6 years and 4 months (2,326 days). Its orbit has an eccentricity of 0.03 and an inclination of 20° with respect to the ecliptic. The first used precovery was taken at Lowell Observatory in 1929, extending the asteroid's observation arc by 6 years prior to its discovery.
Discovery
Abastumani was discovered on 3 October 1935, by Soviet–Russian astronomer Pelageya Shajn at Simeiz Observatory on the Crimean peninsula. On the same night, the asteroid was independently discovered by South African astronomer Cyril Jackson at Johannesburg Observatory. It was one of the last large-sized bodies discovered in the outer belt (also see 1269 Rollandia and 1902 Shaposhnikov, discovered in 1930 and 1972, respectively).
Naming
This minor planet is named after the spa town of Abastumani located in the Caucasus Mountains of Georgia. It is now the place where the Abastuman Astronomical Observatory is situated. The official was published by the Minor Planet Center in November 1952.
Physical characteristics
In the Tholen classification, Abastumani is a primitive, carbonaceous P-type asteroid, a common spectral type in the outer main-belt and among the Jupiter trojan population.
Rotation period
In April 2002, a rotational lightcurve of Abastumani was obtained from photometric observation by astronomer John Gross at the U.S. Sonoran Skies Observatory in Benson, Arizona. It gave a rotation period of hours with a brightness variation of 0.15 in magnitude.
Diameter and albedo
According to the surveys carried out by the Infrared Astronomical Satellite IRAS, the Japanese Akari satellite, and the NEOWISE mission of NASA's Wide-field Infrared Survey Explorer, the asteroid measures between 98.3 and 107.8 kilometers in diameter, and its surface has a very low albedo between 0.026 and 0.033. The Collaborative Asteroid Lightcurve Link adopts the results obtained by IRAS, i.e. a diameter of 101.5 kilometers and an albedo of 0.0298.
References
External links
Lightcurve Database Query (LCDB), at www.minorplanet.info
Dictionary of Minor Planet Names, Google books
Asteroids and comets rotation curves, CdR – Geneva Observatory, Raoul Behrend
Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000) – Minor Planet Center
001390
Discoveries by Pelageya Shajn
Named minor planets
001390
19351003
მფრინავი თევზისებრნი

მფრინავი თევზისებრნი — თევზების ოჯახი სარღანისნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 45 სმ აღწევს. აქვთ ძალიან გრძელი და ფართო მკერდის ფარფლები, რომელთა საშუალებითაც შეუძლიათ წყლის ზედაპირიდან 10 მ-მდე აფრენა და 100 მ-ზე გადაფრენა. ეს ფარფლები წონასწორობის ფუნქციასაც ასრულებენ. წყალში მოძრაობის ორგანოა კუდის ფარფლი, რომლის ქვედა ლაპოტი ზედაზე გრძელია.
ოჯახში 6 გვარის 60 სახეობაა. ბინადრობენ უმთავრესად ატლანტის, ინდოეთის და წყნარი ოკეანეების ტროპიკულ და სუბტროპიკულ წყლებში. პეტრე დიდის ყურეში, სადაც ზაფხულში ზოგჯერ გვხვდება იაპონური მფრინავი თევზისებრნი (Cheilopogon heterurus) და ჩვეულებრივი გრძელფარფლა (Exocoetus volitans). იკვებებიან წვრილი პლანქტონური ორგანიზმებით. მცირე სამეურნეო მნიშვნელობა აქვთ. ძირითადად იაპონიაში იჭერენ.
2008 წლის მაისში იაპონურმა ტელევიზია (NHK)-მ გადაიღო დოკუმენთური ფილმი მფრინავ თევზისებრებზე კუნძულ იაკუშიმასთან ახლოს. ამ სახეობის თევზმა იფრინა 45 წამი წინა რეკორდი კი შეადგენდა 42 წამს. ამ თევზთა ზოგიერთ სახეობას კილომეტრიც გადაუფრენია. ამ თევზებს შეუძლიათ გადაიფრინონ 400 მეტრზე მეტიც. ფრენის სიჩქარე შეიძლება აღემატებოდეს 70კმ/სთ-ს..
ლიტერატურა
სქოლიო
სხივფარფლიანი თევზები
მეტეგოლი

მეტეგოლი
„მეტეგოლი“ — 2013 წლის არგენტინელი-ესპანური ანიმაციური ფილმი, რომელიც ვრცელდება კომპანიის Universal Pictures მიერ.
ახმოვანებენ
დავით მასაჯნიკი — ამადეო
ფაბიან ჯანოლა — ელ ბეტო
მიგელ ანგელ როდრიგესი — კაპიტან ლისო
ჰორაციო ფონტოვა — ლოკო
პაბლო რაგო — კაპი
ლუჩია მაციელი — ლორა
დიეგო რამოსი — გროსო
რესურსები ინტერნეტში
2013 წლის ანიმაციური ფილმები
ესპანური ფილმები
არგენტინული ფილმები
ესპანური ანიმაციური ფილმები