PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დირექტორიის წევრების სია

დირექტორიის წევრების სია
აღმასრულებელი დირექტორია — საფრანგეთის პირველი რესპუბლიკის მთავრობა III წლის კონსტიტუციის მიხედვით, რომელიც მიიღო ეროვნულმა კონვენტმა 1795 წელს საფრანგეთის რევოლუციის დასკვნით ეტაპზე. დირექტორია არსებობდა 1795 წლის 26 ოქტომბრიდან (4 ბრიუმერი, IV წელი) 1799 წლის 9 ნოემბრამდე (18 ბრიუმერი, VIII წელი). დირექტორია შედგებოდა 5 წევრისაგან. დირექტორიის სხდომის ქვორუმი იყო 3 წევრი. აღმასრულებელი დირექტორიის კანდიდატები უნდა დასახელებულიყო ხუთასთა საბჭოს მიერ და აირჩეოდა უხუცესთა საბჭოს მიერ 5 წლის ვადით, ხელახალი არჩევის უფლების გარეშე. აღმასრულებელი დირექტორიის წევრი შეიძლებოდა ყოფილიყო მოქალაქე 40 წლის ასაკის ზევით, რომელიც უნდა ყოფილიყო საკანონმდებლო კორპუსის წარმომადგენელი, ან მინისტრი. დირექტორიის ყველა წევრს შეეძლო მორიგეობით ყოფილიყო დირექტორიის პრეზიდენტი სამი თვის განმავლობაში. დირექტორიის პრეზიდენტის თანამდებობა ცერემონიალური იყო და მის მფლობელს არანაირ დამატებით უფლებებს არ აძლევდა. პრეზიდენტი ინახავდა ბეჭედს, ეროვნულ დღესასწაულებზე გამოდიოდა სიტყვით და დირექტორიის გადაწყვეტილებებზე პირველი აწერდა ხელს.
18 ბრიუმერის გადატრიალების შემდეგ (1799 წლის 9 ნოემბერი) დირექტორიას ჩამოერთვა ძალაუფლება, დამყარდა ახალი პოლიტიკური რეჟიმი (კონსულობა) ნაპოლეონ ბონაპარტის მეთაურობით.
დირექტორიის წევრთა სია
ქვემოთ მოცემულ სიაში შედის დირექტორიის წევრები, რომლებიც დასახელებულია ამ ორგანოში მათი არჩევის მიხედვით.
დირექტორიის შემადგენლობის ცვლილება
დირექტორიის პრეზიდენტები
სქოლიო
საფრანგეთის რევოლუცია
Domingo Arenas (municipality)

Domingo Arenas (municipality)
Domingo Arenas Municipality is a municipality in the Mexican state of Puebla in south-eastern Mexico.
References
Municipalities of Puebla
შარლოტ ავგუსტა უელსელი

შარლოტ ავგუსტა უელსელი (დ. 7 აგვისტო, 1796, ლონდონი — გ. 6 ნოემბერი, 1817, სურეი) — გაერთიანებული სამეფოს პრინცესა და ტახტის მეორე მემკვიდრე (მამის, ჯორჯ IV-ის შემდეგ).
ბიოგრაფია
შარლოტი იყო გაერთიანებული სამეფოს მეფე ჯორჯ IV-ის და კაროლინა ბრაუნშვაიგელის ერთადერთი ქალიშვილი. დაბადებიდან მალევე მშობლების დაშორების შემდეგ ის დააცილეს დედას. 1811 წლიდან, როცა მისი პაპა, ჯორჯ III ფსიქიკურად დაავადდა, ხოლო მამამისი რეგენტი პრინცი გახდა, 15 წლის შარლოტი ფაქტობრივად აირჩიეს ტახტის პირველი მემკვიდრედ. პრინცესას უთანხმოება ჰქონდა მამასთან და მხარს უჭერდა ვიგების პარტიას. შარლოტის მომავალ მეფობაზე იმედებს ამყარებდა ნაპოლეონ I, რომელიც პრინცესას სიკვდილამდე იმედოვნებდა, რომ ის მას მიიწვევდა წმინდა ელენეს კუნძულიდან.
1813 წელს შარლოტს უპირებდნენ ვილემ II-ზე დაქორწინებას, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ მან ჩაშალა ნიშნობა. 1816 წლის 2 მაისს შარლოტი ცოლად გაჰყვა ბელგიის პრინც ლეოპოლდ საქსენ-კობურგს, რომელიც შემდგომში მეფე გახდა. ქორწინებისას პრინცმა გამოაცხადა, რომ მისი სიძე მიიღებდა კენდალის ჰერცოგის ტიტულს, თუმცა ვერ მოასწრო ამ წოდების გაფორმება. 1817 წლის 6 ნოემბერს შარლოტ ავგუსტა უელსელი გარდაიცვალა მამისა და პაპის სიცოცხლეშივე, მშობიარობიდან მეორე დღეს (მისი ვაჟი მკვდარი დაიბადა).
პრინცესა შარლოტი დაკრძალულია სამეფო სამარხში, წმინდა გიორგის სახელობის უინძორის ციხე-სიმაგრეში.
ჯორჯ III-ის ერთადერთი შვილიშვილის, შარლოტის სიკვდილმა დინასტიის არსებობა საფრთხის წინაშე დააყენა. 1817–1819 წლებში ჯორჯ III-ის რამდენიმე ვაჟი (შარლოტის ბიძები) დასახელდა კანონიერ მემკვიდრედ, რათა გვარი გაგრძელებულიყო. ერთ-ერთი ასეთი ქორწინებისას დაიბადა ვიქტორია, რომელიც 1837 წელს გაერთიანებული სამეფოს დედოფალი გახდა.
ლიტერატურა
Aspinall, Arthur (1949). Letters of the Princess Charlotte 1811–1817. Londres: Home and Van Thal.
Chambers, James (2007). Charlotte and Leopold. Londres: Old Street Publishing. ISBN 978-1-905847-23-5.
Holme, Thea (1976). Prinny's Daughter. Londres: Hamish Hamilton. ISBN 978-0-241-89298-5. OCLC 2357829.
Plowden, Alison (1989). Caroline and Charlotte. Londres: Sidgwick & Jackson. ISBN 978-0-283-99489-0.
Smith, E.A. (2001). George IV. New Haven, Conn.: Yale University Press. ISBN 978-0-300-08802-1.
Williams, Kate (2008). Becoming Queen Victoria. Nueva York: Ballantine Books. ISBN 978-0-345-46195-7.
დაბადებული 7 აგვისტო
დაბადებული 1796
გარდაცვლილი 6 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1817
ბრიტანეთის პრინცესები
მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
ჰანოვერის დინასტია
მარიზოპოლისი

მარიზოპოლისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 300 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სოზის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 173 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 97.04 კმ²-ზე. ფართობი 352 570 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარაიბა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბათუმის ბოტანიკური ბაღი

ბათუმის ბოტანიკური ბაღი — ბოტანიკური ბაღი ბათუმში, მწვანე კონცხზე, შავი ზღვის სანაპიროზე, გაშენებულია 111 ჰა ფართობზე.
ჩაქვის მახლობლად, ზღვის სანაპიროზე მცენარეთა ინტროდუქციის ერთ-ერთი პირველი ინიციატორი იყო გეოგრაფი, ბოტანიკოსი და მოგზაური პავლე ტატარინოვი. მან 1892 წელს 10 ჰექტარ ფართობზე შექმნა ე. წ. საკლიმატიზაციო ბაღი, რომელიც ახლა ბოტანიკური ბაღის „ზედა პარკის“ სახელითაა ცნობილი. ბოტანიკური ბაღი დააარსა ხარკოვის უნივერსიტეტის პროფესორმა ანდრეი კრასნოვმა. მან 1912 წლის 3 ნოემბერს სათავე დაუდო ბათუმის ბოტანიკური ბაღის ორგანიზაციის საქმეს.
ბოტანიკურ ბაღს მდინარე ჩაქვისწყლის შესართავსა და მწვანე კონცხს შორის მდებარე სანაპირო ზოლის დაახლოებით 1 კმ სიგრძის სამხრეთ-დასავლეთი მონაკვეთი უკავია, რომელიც ზღვის დონიდან 0-220 მეტრ სიმაღლემდე ვრცელდება. ბაღი სპეციფიკური და მრავალფეროვანი ფიზიკურ-გეოგრაფიული პირობებით ხასიათდება.
ბათუმის ბოტანიკური ბაღის რელიეფი მთაგორიანია, ნიადაგი — წითელმიწა, ყომრალი და ალუვიური. ბაღში სამი დენდროპარკი, კოლხეთის ტყის ნაკრძალი და ლანდშაფტურ-გეოგრაფიული პრინციპით შექმნილი 9 ფლორისტული განყოფილებაა: ამიერკავკასიის ტენიანი სუბტროპიკების, ავსტრალიის, ახალი ზელანდიის, ჰიმალაის, აღმოსავლეთ აზიის, ჩრდილოეთ ამერიკის, სამხრეთ ამერიკის, მექსიკისა და ხმელთაშუა ზღვის ქვეყნებისა. მცენარეთა კოლექცია შეიცავს 5000-ზე მეტ სახეობას, სახესხვაობას, ფორმასა და ჯიშს. ბაღში კარგად ხარობს უნიკალური მცენარეები: პოდოკარპუსი ტოტარა, ანდერსონის ვერონიკა, სამხრეთ კორდილინე, ჰიმალაური შქერი, ნეპალის მარადმწვანე მურყანი, მარადმწვანე მუხები, იაპონური კამელიის 80-ზე მეტი ჯიში, პალმისები ნეკერჩხლის 20 ფორმა, მაგნოლიის 15 სახეობა და ფორმა. იელების მდიდარი კოლექცია, საპნის ხე, ქონის ხე, ბამბუკის მრავალი სამრეწველო ჯიში, მამონტის ხე, მარადმწვანე სექვოია, მეტასექვოია, სწრაფმზარდი ფოთოლმცვივანი მუხები, მექსიკური ფიჭვები, ჩრდილოეთ ამერიკული და მექსიკური ტაქსოდიუმი, მრავალი სახეობის კაქტუსი, სამხრეთ ამერიკის მანიჰოტი და სხვა. აქვეა კავკასიური კერძოდ კოლხეთის მესამეული პერიოდის რელიქტები: უნგერნის შქერი, პონტოური შქერი, ხეწყავი, წყავმაზა, პონტოური მუხა და სხვა. კარგად არის დაცული უძველესი პერიოდის კოლხური ტიპის ტყე.
ბათუმის ბოტანიკურ ბაღში სამეცნიერო-კვლევით მუშაობას ეწევა მცენარეთა ინტროდუქცია-აკლიმატიზაციის, მეყვავილეობისა და დეკორატიული მებაღეობის, ბოტანიკის, სუბტროპიკული მცენარეთა სელექციის, მცენარეთა ფიზიოლოგიური და ბიოქიმიური განყოფილებები. ბაღიდან გავრცელდა ევკალიპტი, ქაფურის ხე, ევკომია, ტუნგი, ფორთოხალი („ვაშინგტონ-ნაველი“), ფეიჰოა, აღმოსავლური ხურმა, ახალზელანდიური სელი.
დეკორატიულ მებაღობაში დაინერგა მრავალი მცენარე. 1972 წელს შესწავლილია დაყვავილებული და გამხმარი ბამბუკის პლანტაციის აღდგენის საკითხები, გამოყვანილია ფორთოხლისა და მანდარინის ჰიბრიდები. ტყის მეურნეობაში წარმატებით ინერგება სწრაფმზარდი მერქნიანი მცენარეები: ჭობის მუხა, ნამგლისებრი მუხა, იაპონური ძელქვა, ხეტიტა, ამბრის ხე, იაპონური წაბლი, ვეიმუტის ფიჭვი და სხვა. ტექნიკური კულტურებიდან ინერგება ევგენოლის კამელია და იაპონური დარიჩინი. გაცვლის წესით სუბტროპიკულ მცენარეთა თესლები, კალმები და ბოლქვ-გორგლები ეგზავნება უცხოეთის სხვადასხვა ბოტანიკურ დაწესებულებას, გამომცდელ მოყვარულებს. ბაღს აქვს მდიდარი ბიბლიოთეკა და 48000 ფურცელზე მეტი ჰერბარიუმი.
ლიტერატურა
ბოტანიკური ბაღი
საქართველოს ბოტანიკური ბაღები
Quercus deserticola

Quercus deserticola — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია მექსიკაში.
იხილეთ აგრეთვე
მარადმწვანე მუხა
რესურსები ინტერნეტში
მუხა
Anila Denaj

Anila Denaj (born 18 September 1973) is an Albanian politician who served as the country's Minister of Finance and Economy from January 2019 until her suspension in September 2021.
Early life and education
Denaj was born in Tirana and graduated from the Tirana University with a degree in Financial and Banking Management in 1995.
Career
Denaj worked at ProCredit Banks in El Salvador, Bolivia, Ecuador, Romania and Mozambique. In October 2013, she became General Director of the Albanian Ministry of Finance. She has lectured in human resources management at the Public Administration School since 2014.
Denaj was appointed General Director of the Albanian Compulsory Health Care Security Fund in October 2018. Three months later, she was appointed Minister of Finance and Economy in a cabinet reshuffle by Prime Minister Edi Rama, replacing Arben Ahmetaj. In 2020, she introduced a number of measures aiming to assist the country's economy recover from the "two severe shocks" of the 2019 Albania earthquake and the COVID-19 pandemic.
In addition to her role in government, Denaj was a member of the World Bank Group’s (WBG) Advisory Council on Gender and Development.
Other activities
European Bank for Reconstruction and Development (EBRD), Ex-Officio Member of the Board of Governors (2019–2021)
World Bank, Ex-Officio Member of the Board of Governors (2019–2021)
Personal life
Denaj has one son.
References
Living people
1973 births
University of Tirana alumni
Government ministers of Albania
Women government ministers of Albania
Finance ministers of Albania
Female finance ministers
21st-century Albanian women politicians
21st-century Albanian politicians
Maracajá

Maracajá is a municipality in the state of Santa Catarina in the South region of Brazil.
See also
List of municipalities in Santa Catarina
References
Municipalities in Santa Catarina (state)
მონტოკის პროექტი

მონტოკის პროექტი (The Montauk Project) — კონსპირაციული თეორია, რომელიც ფილადელფიის ექსპერიმენტის გაგრძელება იყო, რომლის ფარგლებში, ისეთი ტექნოლოგია უნდა შეექმნათ, რომელიც რადიოლოკატორებისთვის უხილავი იქნებოდა. იგი ლონგ-აილენდის აღმოსავლეთ კონცხზე, ВВС-ს მიტოვებული რადიოლოკაციური სადგურის შენობაში ტარდებოდა. თეორია ამტკიცებს, რომ მონტოკის საჰაერო ძალების სადგურში არსებობდა შეერთებული შტატების მთავრობის მიერ შემუშავებული პროექტების სერია, რომელიც ჩატარდა ფსიქოლოგიური ომის ტექნიკისა და ეგზოტიკური კვლევის შემუშავების მიზნით, რომელიც მოიცავდა დროში მოგზაურობასაც.
ისტორია
სამეცნიერო ცენტრი, რომელიც აღნიშნულ საკითხებზე მუშაობდა ქალაქ მონტოკში მდებარეობდა და მას ერთი პერიოდი დოქტორი ჯონ ფონ ნოიმანი ხელმძღვანელობდა. ის, პროექტის ფარგლებში, იმ ადამიანების ფსიქოლოგიურ ცვლილებებს სწავლობდა, რომლებმაც განზომილებებს შორის, დროში და სივრცეში იმოგზაურეს. მეცნიერებს იმის გარკვევა უნდოდათ, თუ რატომ მოახდინა ადამიანებზე ფილადელფიურმა ექსპერიმენტმა ასეთი გავლენა. 1957 წელს, ნოიმანი 53 წლის ასაკში გარდაიცვალა. ხოლო, მის მიერ მომზადებული საბუთებით, 1960 წელს მეცნიერებმა დაფინანსება მოიპოვეს და მონტოკის პროექტზე მუშაობა ოფიციალურად გააგრძელეს. დოკუმენტების თანახმად, რომლებიც მეცნიერებმა კონგრესს, ანგარიშის სახით წარუდგინეს, ირკვევა, რომ მათ რამდენიმე ადამიანის სხვა განზომილებაში გადაყვანა და უკან დაბრუნება, მსხვერპლის და ყოველგვარი უარყოფითი შედეგის გარეშე შეძლეს. ანგარიშში საუბარი იყო ასევე, ადამიანის ცნობიერების კონტროლზე და განზომილებათა შორის მოგზაურობაზე.
1967 წელს მონტოკის პროექტი დაიხურა. კონგრესმა მისი დაფინანსება შეწყვიტა. მიუხედავად ამისა, ექსპერიმენტი მაიც გაგრძელდა და როგორც ამბობენ, 1983 წლამდე გრძელდებოდა. ამ ხნის განმავლობაში, მასში მონაწილეობა 10 ათასზე მეტმა ადამიანმა მიიღო, რომელთა შორის, უმრავლესობა უსახლკაროები და 11-დან 16 წლამდე ბიჭები იყვნენ. ექსპერიმენტის რეალური შედეგები გასაიდუმლოებულია და უცნობია.
მონტოკის პროექტთან დაკავშირებით შეიქმნა წიგნების სერია მონტოკის პროექტი, რომლის ავტორები პრესტონ ნიკოლსი (დ. 24 მაისი, 1946) და პიტერ მუნი არიან.
2015 წელს გადაიღეს ფილმი Montauk Chronicles, რომელშიც, პრესტონ ნიკოლსი, ალფრედ ბილეკი და სტიუარტ სვერდლოუ მონაწილეობდნენ. ფილმმა მოიპოვა საუკეთესო დოკუმენტური ფილმის ჯილდო ფილიპ კ. დიკის კინოფესტივალზე, ნიუ-იორკში
Netflix-ის სერიალი უცნაური ამბები (2016) გარკვეულწილად შთაგონებული იყო მონტაკის პროექტით და ერთ დროს, სიტყვა მონტაკი მის სამუშაო სათაურად გამოიყენებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
«მონტოკი» – აშშ-ს საიდუმლო პროექტი და ადამიანი–ჩრდილები
ქალაქური ლეგენდები
პროექტები
ექსპერიმენტები
შეთქმულების თეორია
მარიამ ხუცურაული

მარიამ ხუცურაული
მარიამ კონსტანტინეს ასული ხუცურაული (ფსევდონიმი სანათა; დ. 15 იანვარი, 1960) — ქართველი პოეტი, მწერალი და იურისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა თელავში, საქართველოში 1960 წლის 15 იანვარს.
1977 წელს დაამთავრა თელავის #3 საჯარო სკოლა, ხოლო 1982 წელს კი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) იურიდიული ფაკულტეტი. მუშაობდა იურისტად სხვადასხვა საჯარო და კერძო დაწესებულებებში.
მისი ლექსები პირველად გამოქვეყნდა ჟურნალ „ლიტერატურლი პალიტრის“ 2009 წლის მეექვსე ნომერში და მას შემდეგ მისი ნაწარმოებები ხშირად იბეჭედება საქართველოს სხვადასხვა ლიტერატურულ ჟურნალ-გაზეთებში. გამოცემული აქვს შვიდი პოეტური და პროზაული კრებული.
მარიამ ხუცურაულმა 2011 წელს დააარსა პოეტ ქალთა ლიტერატული კონკურსი „ხვარამზეობა“ და მას შემდეგ არის მისი უცვლელი ორგანიზატორი. ცნობილი პოეტი ბესიკ ხარანაული ასე გამოეხმაურა მარიამ ხუცურაულის მიერ დაარსებულ „ხვარამზეობას“:
მარიამ ხუცურაულის ლექსებზე თეონა ქუმსიაშვილის მიერ დაწერილი სიმღერები: „ასკილი“ და „ფშაურ მოტივზე“ ინტერნეტ-ჰიტებად იქცა.
წიგნები
სანათას წიგნი, თბ., გამომცემლობა „საარი“, რედ. მიხო მოსულიშვილი, მხატვ. ლევან ხარანაული, 2009 — ISBN 978-99940-60-64-1
სანათა (სამწიგნედი: სანათას წიგნი (ლექსები) — ISBN 978-9941-9260-8-2, სანათას სახლი (ლექსები) — ISBN 978-9941-9260-9-9, სანათას სკივრი (ჩანაწერები) — ISBN 978-9941-9273-0-0, თბ., გამომცემლობა „საუნჯე“, რედ. მიხო მოსულიშვილი, მხატვ. ლევან ხარანაული, 2012
სანათაი ვარ (სამწიგნედი: ცეცხლისფრად მცინარი ყვავილი (ლექსები), წინათქმა ბესიკ ხარანაულის — ISBN 978-9941-469-01-5, ცისპირ მთიბავები (ჩანაწერები), წინათქმა მიხო მოსულიშვილის — ISBN 978-9941-469-00-8, ალმასთა სხივითა (ლექსების აუდიოჩანაწერები, კითხულობს ავტორი, სტუდია „არაგვიანი“) — თბილისი, გამომცემლობა „საუნჯე“, რედ. მიხო მოსულიშვილი, მხატვ. ანა ბიჩინაშვილი, 2016
მარილი გემოვნებით, თბ., გამომცემლობა „პალიტრა L“, რედ. ირმა იანტბელიძე, დიზაინერი სალომე საბანაძე, 2020 — ISBN 978-9941-32-090-3
მარგალიტი ფითრის (70 ლექსი), რედაქტორი მიხო მოსულიშვილი, მხატვარი ანი ბიჩინაშვილი, გამომცემლობა „საარი“, თბილისი, 2022 - ISBN 978-9941-493-76-8
საბავშვო წიგნები:
კესანემ გაზაფხული მოიყვანა, თბ., გამომცემლობა „პალიტრა L“, რედ. მაია ალუდაური, მხატვარი ნანიკო ბურდული, დიზაინერი სალომე საბანაძე, 2020 — ISBN 978-9941-32-413-0
გამოხმაურება
ცნობილი პოეტი ბესიკ ხარანაული წერს:
მწერალი მიხო მოსულიშვილი მარიამ ხუცურაულის ჩანახატების შესახებ:
.
პრემიები და ჯილდოები
საბა (ლიტერატურული პრემია) ნომინაციაში „წლის საუკეთესო ესეისტიკა და დოკუმენტური პროზა“, წიგნისათვის „მარილი გემოვნებით“ (პალიტრა L), 2021
რესურსები ინტერნეტში
ჩემი სანათა
მარიამ ხუცურაული - ჩემი ხუთეული
ფშაურ მოტივზე
მარიამ ხუცურაულის წიგნები
Facebook-ზე
Xucʻurauli, Mariam
სქოლიო
ქართველი პოეტები
ქართველი მწერლები
მწერალი ქალები
დაბადებული 1960
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქართველი იურისტები
საბას პრემიის ლაურეატები
რაშიდ ბეიბუთოვის ქუჩა

რაშიდ ბეიბუთოვის ქუჩა
რაშიდ ბეჰბუდოვის ქუჩა (აზერბ. Rəşid Behbudov küçəsi) — აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში მდებარე ერთ–ერთი ცენტრალური ქუჩა. აღნიშნული ქუჩის სიგრძეა 2.16 კილომეტრი. იგი იწყება ბაქოს საბაიილის რაიონის სამხრეთ ბოლოდან და გრძელდება ჩრდილოეთით და მთავრდება ბაკიხანოვის ქუჩის გადაკვეთაზე, რომელიც კვეთს უზეირ ჰაჯიბეკოვის ქუჩას.
ისტორია
ქუჩას დაარსების დღიდან რამდენიმე სახელი ჰქონდა, მათ შორის: ბუდაგოვსკაია, კასპიური, ლეიტენანტი შმიდტი, დღეს კი მას აზერბაიჯანელი ცნობილი მომღერალ-ტენორისა და მსახიობის რაშიდ ბეჰბუდოვის პატივსაცემად მისი სახელი მიენიჭა. ის იყო წარმოშობით აზერბაიჯანელი მომღერალი, დაბადებული 1915 წელს ტიფლისში. მომღერლის სიმღერის რეპერტუარი ძალიან ფართო იყო. მის ძირითად ადგილს აზერბაიჯანული კომპოზიტორების, აზერბაიჯანული ხალხური სიმღერების ნამუშევრები იკავებდა. მან რამდენიმე მხატვრულ ფილმში ითამაშა. იგი იყო ეროვნებათა საბჭოს დეპუტატი სსრკ-ს უმაღლეს საბჭოში ნახიჩევანის ავტონომიური რესპულიკიდან. რაშიდ ბეჰბუდოვი 1989 წლის 9 ივნისს მოსკოვში გარდაიცვალა წარუმატებელი ოპერაციის შემდეგ. იგი ბაქოში ღირსების ხეივანზეა დაკრძალული.
გარდა აღნიშნული ქუჩისა 1996 და 2005 წლებში რაშიდ ბეიბუთოვის პატივსაცემად გამოვიდა საფოსტო მარკები.
2016 წლის ივნისში ბაქოში სახელმწიფო სიმღერის თეატრის შენობის წინ დადგეს ბეჰბუდოვის ძეგლი. სკულპტურის ავტორი ფუად სალაევია.
შენობები
რაშიდ ბეჰბუდოვის ქუჩაზე განთავსებულია არაერთი ისტორიული და მნიშვნელოვანი აზერბაიჯანული არქიტექტურის შენობები, მათ შორის:
ბაქოს II მუსიკალური სკოლა, რაშიდ ბეჰბუდოვის სახელობის;
რაშიდ ბეჰბუდოვის სახელობის აზერბაიჯანის სიმღერის სახელმწიფო თეატრი;
ბაქოს VIII საშუალო სკოლა;
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ცენტრალური ბანკი;
აზერბაიჯანის ეროვნული უსაფრთხოების სამინისტრო (ყოფილი შაჰრიარის სახელობის კულტურის სახლი და ძერჟინსკის სახელობის კულტურის სასახლე);
მუსიკალური ხელოვნების მუზეუმი;
ჯაზ ცენტრი;
აკვა პარკი;
აზერბაიჯანის ენების უნივერსიტეტი;
აზერბაიჯანის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი;
რაშიდ ბეჰბუდოვის ძეგლი;
26 კომისრის მემორიალი
გარდა ამისა,რაშიდ ბეჰბუდოვის ქუჩაზე საკმაოდ ბევრი რევოლუციამდელი არქიტექტურული ნაგებობაა. აქ ასევე განთავსებულია არაერთი ბრენდული ტანსაცმლის ბუტიკი, საიუველირო მაღაზიები და ძვირადღირებული რესტორნები.
ქუჩასთან მდებარე უახლოესი მეტროსადგური სახილის სადგურია. რაშიდ ბეჰბუდოვის ქუჩა ქალაქის ერთ-ერთი მთავარი სატრანსპორტო არტერიაა.
რესურსები ინტერნეტში
Старые наименования улиц и площадей Баку.
რაშიდ ბეიბუთოვის ქუჩა
ქუჩის ისტორია
ბაქოს ქუჩები
ბაქოს არქიტექტურა
ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
არჩევანი (ფილმი)

არჩევანი (ფილმი)
არჩევანი — ზაზა კოლელიშვილის ფილმი.
სიუჟეტი
ფილმი ასახავს პროვინციულ სახალხო თეატრში შექმნილ ტრაგი–კომიკურ სიტუაციას. თეატრი საზღვარგარეთ საგასტროლო მოგზაურობისათვის ემზადება. ქალაქიდან ჩამოსული რეჟისორი კონკურსის წესით არჩევს სპექტაკლში მთავარი როლების შემსრულებლებს. კახური კოლორიტი და შექსპირის "ოტელო" მეტად საინერესო კონტრასტს ქმნის.
როლებში
მარინა კახიანი
დავით (ჯაპანა) ხურცილავა
ნაირა გელაძე
თემურ ნაცვლიშვილი
სქოლიო
2003 წლის ქართული ფილმები
2003 წლის ფილმები
ზაზა კოლელიშვილის ფილმები
კარბის წმინდა სამების ეკლესია

კარბის წმინდა სამების ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარბის განაპირას, სამხრეთით. თარიღდება XVI-XVII საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია (8 X 11 მ). ფასადები შემოსილია წითელი ტუფის თლილი კვადრებით, აქა-იქ ჩართულია უფრო მუქი, მოყავისფრო კვადრები და რამდენიმე თეთრი ფერის ძალზე პატარა, თავისი ზომით სხვებთან შეუსაბამო, თუმცა ფერით ინტენსიური ქვა. ჩრდილოეთის ფასადის ქვები ნაკლებადაა დამუშავებული. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა - სადა ტიმპანიანი, თაღოვანი კარი მის დასავლეთ ნაწილში, უშუალოდ პილასტრის გვერდითაა გაჭრილი. ტაძრის შიდა სივრცე სამი თაღოვანი სარკმლით ნათდება: მათგან ერთი საკურთხევლის აფსიდშია, ორი - სამხრეთი კედლის ზედა მონაკვეთზე. აფსიდი საკმაოდ ღრმაა. მაღალი დარბაზის გრძივი კედლები წყვილი პილასტრით გამოყოფილია ორ ნაწილად. ეკლესიის შიდა კედლები მოგვიანებით შეულესავთ. აღმოსავლეთის ფასადზე, სარკმლის თავსართის ზემოთ, წრეში ჩასმულ ჯვარს ირგვლივ შემოვლებული აქვს გრეხილი. სამხრეთის ფასადზე, მარცხენა სარკმლის თავზე, ამოკვეთილია ჯვარი. დასავლეთით, მაღლა ქვაზე კტიტორის რელიეფური გამოსახულებაა. რელიეფის ზემოთ - ასომთავრული წარწერაა. რელიეფიც და წარწერაც გამოფიტულია და ცუდად იკითხება. შენობას მარტივპროფილიანი ლავგარდანი აქვს. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია თუნუქით (თავდაპირველად ჰქონია კრამიტის სახურავი).
XX საუკუნის დასაწყისში, 1911 წელს ტაძრისათვის გალავანი მიუშენებიათ. ამჟამად მისგან მხოლოდ ნაშთებიღა შემორჩა. გალავნის განახლებაზე მოგვითხრობს ნაცრისფერი ტუფის ქვაზე შესრულებული მხედრული წარწერიდან, რომელიც ტაძრის გარეთ, მის კართან დაუდვიათ: სავარაუდოდ, ამავე პერიოდში ეკლესიის დასავლეთ კეხზე დაუდგამთ ოთხსვეტიანი სამრეკლო.
ლიტერატურა
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გოგილაშვილი

გოგილაშვილი
საკუთარი სახელი გოგილაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ვახტანგ გოგილაშვილი — ინჟინერი მანქანათმშენებლობის დარგში
ოთარ გოგილაშვილი — მეტალურგი
ონისე გოგილაშვილი — მეწარმე
ქართული გვარები
ბენკის და მონიუმენტის სადგურები

ბენკის და მონიუმენტის სადგურები
ბენკი და მონიუმენტი — ლონდონის მეტროპოლიტენის ურთიერთდაკავშირებული სადგურებია, რომელებიც ლონდონის სიტიში კინგ უილიამ სტრიტზე მდებარეობენ.
ცენტრალური ხაზის სადგურები
ნორთერნის ხაზის სადგურები
წრიული ხაზის სადგურები
დისტრიქტის ხაზის სადგურები
ცენტრალური ხაზის სადგურები
ვატერლოო-ენდ-სიტის ხაზის სადგურები
დოკლენდსის მსუბუქი რკინიგზის სადგურები
ვალონიის ბრაბანტი

ვალონიის ბრაბანტი — ბელგიის 10 პროვინციიდან ერთ-ერთი, შედის ვალონიის რეგიონის შემადგენლობაში. იგი ყველაზე პატარა პროვინციაა ბელგიაში. შეიქმნა 1995 წლის 1 იანვარს ენობრივი პრინციპის გამო ბრაბანტის პროვინციის ფლამანდიურ და ვალონიურ ნაწილებად გაყოფის შედეგად. ესაზღვრება ენო, ნამიური, ფლამანდიის ბრაბანტი და ლიეჟი. დედაქალაქი — ვავრი. მოიცავს 27 კომუნას.
ძირითადი მონაცემები
ფართობი: 1 093 კმ²
უმთავრესი მდინარეები: სენა, ლანი.
მოსახლეობა: 373 492 (2008 წ.)
იხილეთ აგრეთვე
ბელგიის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ვალონიის რეგიონის პროვინციები
გოლუმი

გოლუმი (ან „გოლლუმი“, Gollum) — პერსონაჟი ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში და რომანების „ჰობიტი“ და „ბეჭდების მბრძანებელი“ პერსონაჟი.
გოლუმის ერთ-ერთი განმასხვავებელი თავისებურება არის მისი ლაპარაკის მანერა. საკუთარ თავზე საუბრობს მრავლობით რიცხვში და ჩვეულებრივი სიტყვების მოდიფიცირებულ ვერსიებს იყენებს. მაგალითად: ჰობიტსები - ჰობიტების ნაცვლად, ჩიტებბი - ჩიტების ნაცვლად და ა.შ.
ისტორია
გოლუმი თავდაპირველად იყო ჰობიტი, რომელიც ცხოვრობდა ზამბახის ველებთან. მას სინამდვილეში ერქვა „სმეაგოლი“ და სახელი „გოლუმი“ შეიძინა ყელიდან საზარელი ხმის გამოშვებით. ძალაუფლების ბეჭედმა იგი გარყვნა. ამით მისი სიცოცხლე უფრო ხანგრძლივი გახდა. ბეჭედს გოლუმი ხშირად უწოდებდა „ჩემი საუნჯე“ ან „ჩემი დაბადების დღის საჩუქარი“. მას შემდეგ, რაც იგი ბილბო ბეგინსის საკუთრებაში გადავიდა, გოლუმი ბეჭედს სიცოცხლის ბოლომდე ეძებდა.
საუკუნეების განმავლობაში ბეჭდის გავლენის ქვეშ, გოლუმს უყვარდა და ეზიზღებოდა ეს ნივთი, ისევე როგორც უყვარდა და ეზიზღებოდა საკუთარი თავი. თხრობისას ჩანს, რომ გოლუმს პიროვნების გაორების ნიშნები აქვს, იგი ორ ცეცხლს შორის არის - სურს ბეჭდის დაბრუნება და ამავე დროს, მისგან გათავისუფლებაც.
პიროვნება
გოლუმი არის დაბალი სიმაღლის არსება, გამხდარი, დიდი მანათობელი თვალებით. „ჰობიტის“ მიხედვით მისი კანი პრიალა და შავი ფერისაა. „ჰობიტში“ არ არის ნახსენები ის, რომ წარსულში გოლუმი ზევით, მიწაზე ცხოვრობდა. ასევე არ არის ნათქვამი, რომ იგი ოდესღაც ნახევარკაცა (ჰობიტი) იყო.
სავარაუდოდ, ასევე ავტორის თავდაპირველი ჩანაფიქრის მიხედვით, გოლუმი იყო უცნობი ჯიშის არსება. ასეა იგი გამოყვანილია რალფ ბაკშის მიერ გადაღებულ ანიმაციურ ფილმ „ბეჭდების მბრძანებელში“ - ჰგავს როგორც ობობას, ასევე ბაყაყს. პიტერ ჯეკსონის კინოვერსიაში კი იგი პირიქით, უფერულია. ის ზოგადად ღონიერია, თუმცა მშიშარა და მატყუარა.
„ბეჭდების მბრძანებელში“ გოლუმის ბიოგრაფია და პიროვნება ჩნდება გაცილებით ვრცლად: ტრილოგიაში იგი წარმოდგენილია არა გაურკვეველ ურჩხულად, არამედ უბედურ ყოფილ ჰობიტად, ბეჭდის მსხვერპლად. იგი იტანჯება პიროვნების გაორებით, იწყებს საუბარს საკუთარ თავთან, გაყოფილია მშიშარა სმეაგოლად და ბოროტ გოლუმად.
ადაპტაციები
კინოტრილოგიებში „ბეჭდების მბრძანებელი“ და „ჰობიტი“ გოლუმს ასრულებს და ახმოვანებს მსახიობი ენდი სერკისი.
რესურსები ინტერნეტში
გოლუმი საიტზე Thain's Book
გოლუმი საიტზე Encyclopedia of Arda
სქოლიო
ჰობიტის პერსონაჟები
ბეჭდების მბრძანებლის პერსონაჟები
შუახმელეთის ჰობიტები
de:Figuren in Tolkiens Welt#Gollum/Sméagol
Tuapsinsky okrug

Tuapsinsky okrug
The Tuapsinsky okrug was a district (okrug) of the Black Sea Governorate of the Caucasus Viceroyalty of the Russian Empire. It bordered the Kuban Oblast to the north, the Novorossiysky okrug to the west, the Sochinsky okrug to the east, and the Black Sea to the south. The area of the Tuapsinsky okrug mostly corresponds to the Krasnodar Krai region of Russia. The district was eponymously named for its administrative centre, Tuapse.
Demographics
Russian Empire Census
According to the Russian Empire Census, the Tuapsinsky okrug had a population of 9,051, including 5,249 men and 3,802 women. The plurality of the population indicated Russian to be their mother tongue, with significant Ukrainian, Armenian, and Circassian speaking minorities.
Kavkazskiy kalendar
According to the 1917 publication of Kavkazskiy kalendar, the Tuapsinsky okrug had a population of 40,365 on , including 25,053 men and 15,312 women, 15,642 of whom were the permanent population, and 24,723 were temporary residents:
Notes
References
Bibliography
Okrugs of Black Sea Governorate
Black Sea Governorate
Caucasus Viceroyalty (1801–1917)
History of Kuban
States and territories disestablished in 1918
1918 disestablishments in Russia