PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Ñu Guasú Park

Ñu Guasú Park
The Ñu Guasú Park (Spanish: Parque Ñu Guasú) is an urban park located in Luque, in the Greater Asuncion area, in Paraguay, near the Silvio Pettirossi International Airport. It was turned into a recreational park covering 25 hectares. It is maintained through the Communications and Public Constructions Ministry of Paraguay, through the Public Constructions Direction, dependent of the Vice-Ministry. Ñu Guasú Park has a 5-kilometer walking/jogging path and a 1.2 kilometer bicycle path. It also has soccer, volleyball, basketball, and tennis facilities. There is no fee charged to enter the park.
History
2000s
In November 2001, the Ejército del Pueblo Paraguayo kidnapped María Edith Bordón de Debernardi at the park. In March 2003, former model Mariángela Martinez Houstin was kidnapped at the Park. In March 2005, a worker of Paraguay's Embassy in Buenos Aires was robbed at the parking lot site of the Park. In September 2008, a fire destroyed a small part of the grass at the Parque Ñu Guazú. In October 2008, the Gran Corrida Americana run was disputed at the Parque Ñu Guazú to help Paraguay's Chaco. In November 2008, the first WWF volunteer tree planting day was held at the park. In 2009, the Bosque de la Memoria was launched.
2020s
On 5 April 2021, the Parque Ñu Guazú re-opened its doors following the COVID-19 pandemic.
References
Parks in Paraguay
Central Department
Cross country running venues
Luque
Theodosius II of Abkhazia

Theodosius II of Abkhazia
Theodosius II was King of the Abkhazia from circa 828 to 855. He was the son and successor of Leon II of the Anchabadze dynasty.
Life
Theodosius II supported his relative Ashot I of Iberia, ruler of Tao-Klarjeti, against Principality of Kakheti and its ally Arab emir of Tiflis, that invaded Inner Iberia (Shida Kartli), as a result Kakhetians were pushed from central Iberian lands to east of the Ksani River. In 837, Byzantine Emperor Theophilos sent patrikios Bardas together with the general Theophobos in a campaign against the Abkhazians, but the Byzantines were defeated.
Theodosius II died without heir and he was succeeded by his younger brother Demetrius II of Abkhazia, who disputed the throne for many years.
Genealogy
References
Sources
Marie-Félicité Brosset, Histoire de la Géorgie.
Theodosius 02
სოანი

სოანი — მდინარე პაკისტანში, პენჯაბის რეგიონში.
მდინარე სათავეს იღებს პოტჰოჰარის პლატოს მთისწინეთში. მისი სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 250 კმ. ის არის მდ. ინდის მსხვილი შენაკადი. მდინარე იკვებება თოვლისა და ყინულების დნობის შედეგად, მნიშვნელოვანი წვლილი შეაქვთ, აგრეთვე, მუსონურ წვიმებს. პრაქტიკულად არ გამოიყენება სარწყავად.
რესურსები ინტერნეტში
ბჰაგტივედანტა
პაკისტანის მდინარეები
ბოლი

ბოლი — ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო ბოლისა და ქვემო ბოლის ძველი სახელწოდება. ადრინდელ ფეოდალურ ხანაში სოფელი ბოლი შედიოდა ქსნის ხევში, XV–XVIII საუკუნეებში — საამილახვროში. 1930 წლის ადმინისტრაციული დაყოფით ქვემო და ზემო ბოლი შედიოდა ახალგორის სოფსაბჭოში.
ლიტერატურა
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
ფრანგული უნივერსიტეტი სომხეთში

ფრანგული უნივერსიტეტი სომხეთში — უნივერსიტეტი სომხეთში, ერევანში. დაარსდა 1995 წელს. სწავლება ფრანგულ და სომხურ ენებზე მიმდინარეობს.
რესურსები ინტერნეტში
School website
სომხეთის უნივერსიტეტები
ნეჰავენდის ბრძოლა

ნეჰავენდის ბრძოლა — ერთ-ერთი დიდი ბრძოლა არაბთა სახალიფოსა და სასანიანების იმპერიას შორის. გაიმართა 642 წელს არაბების მიერ ირანის დაპყრობის პერიოდში.
წყაროების მიხედვით ბრძოლა 3-4 დღე გრძელდებოდა. მცირე დაპირისპირებების შემდეგ არაბები ნეჰავენდის ციხესიმაგრეს დაესხნენ თავს. პირველი შეტევები ირანელებმა მოიგერიეს. სასტიკმა ბრძოლებმა მძიმე დანაკარგი აგემა ორივე მხარეს, თუმცა გამარჯვებული არ გამოუვლენია. არაბებმა დროებით უკან დაიხიეს და შემდეგი შეტევების შედეგად გამარჯვების ბედი მუსულმანების სასარგებლოდ გადაწყდა. ნეჰავენდის ციხესიმაგრე არაბებს ჩაბარდა.
ბრძოლის შემდეგ არაბებმა ირანის დასავლეთი ნაწილი დაიპყრეს. შაჰი იეზდიგერდ III ქვეყნის უდიდეს ნაწილზე უკვე კონტროლს ვეღარ ახორციელებდა და იძულებული იყო ქვეყნის აღმოსავლეთში გადახვეწილიყო.
ნეჰავენდის ბრძოლა სასანიანთა სახელმწიფოს უკანასკნელი ბრძოლა იყო.
ლიტერატურა
არაბთა სახალიფოს ბრძოლები
VII საუკუნის ბრძოლები
ირანის ბრძოლები
მიხეილ დელბა

მიხეილ დელბა
მიხეილ კონსტანტინეს ძე დელბა (დ. 1905, აძიუბჟა, სოხუმის ოკრუგი, რუსეთის იმპერია — გ. 1992) — საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მოღვაწე, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარე (1938-1948).
ბიოგრაფია
1925 წელს დაამთავრა სოხუმის პედაგოგიური ტექნიკუმი, 1930 წელს — ნ. კრუპსკაიას სახელობის კომუნისტური აღზრდის აკადემია. 1930 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას. 1931 წელს დაინიშნა აფხაზეთის მთავლიტის უფროსად სოხუმში. თავისი ძირითადი მუშაობის გარდა სოხუმის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში და სუბტროპიკულ ინსტიტუტში ასწავლიდა დიალექტიკურ მატერიალიზმს და მატერიალიზმის ისტორიას. 1937 წლის მაისში დელბა დაინიშნა სოხუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის დირექტორად, შემდგომ აფხაზეთის ასსრ განათლების სახალხო კომისრად.
მიხეილ დელბა არჩული იყო სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო საქართველოს სსრ და აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად ტამიშის №204 და მოქვის №74 საარჩევნო ოლქებში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა საქართველოს სსრ-სა და აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1938 წლის 13 ივლისიდან 1948 წლამდე იყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარე. 1948-1953 წლებში აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე.
რუსეთის კპ(ბ) წევრი 1938 წლიდან. დოცენტი (1935).
ბიბლიოგრაფია
აფხაზთა ენისა და ისტორიის შესწავლის საკითხისათვის (ავტორი), სოხუმი, 1951;
დიმიტრი გულია (ავტორი), თბილისი, 1949;
კოლმეურნეობა ომის დღეებში (ავტორი), თბილისი, 1944.
ჯილდოები და მედლები
დაჯილდოვებული იყო:
;
;
.
ლიტერატურა
იმედაშვილი ი., „ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი, 1801-1952“: ტ. I ა-დ. თბ., 2018. გვ. 852
История Коммунистической партии Советского Союза, тт. 1—5. — М., 1964—1970.
დაბადებული 1905
გარდაცვლილი 1992
აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს სსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს სსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეები
პანკანის რაიონი

პანკანის რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის ხაუხის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 400 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 647 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 150 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 10.89 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
ხაუხის პროვინციის რაიონები
იანაული (ასკინოს რაიონი)

იანაული (ასკინოს რაიონი)
იანაული — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 53 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 36 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 80 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
ასკინოს რაიონის სოფლები
თეიმურაზ ჯანგულაშვილი

თეიმურაზ ჯანგულაშვილი
თეიმურაზ ალექსანდრეს ძე ჯანგულაშვილი (დ. 25 მაისი, 1923, საგარეჯო — გ. 29 ივნისი, 1996) — ქართველი პოეტი. მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე. დაამთავრა თსუ (1953), იყო გაზეთ „წიგნის სამყაროს“ რედაქტორი (1968–1983). პირველი კრებული „ცხრაასორმოცდახუთი“ გამოსცა 1948 წელს. მასვე ეკუთვნის კრებულები: „მაისი ოდერზე“ (1956), „ლექსები“ (1957), „მეოთხედი საუკუნის გადასარბენზე“ (1965 წ), „შუააზიური ჩანაწერები“ (1970), „ზღვისა და მიწის ლეგენდა“ (1971), „აღმართი“ (1977), „ლექსები“ (1980), „იმედის ზვრები“ (1983). თეიმურაზ ჯანგულაშვილის ლექსები თარგმნილია რუსულ. ოსურ, აფხაზურ, სომხურ, ყირგიზულ, ესტონურ, მოლდავურ, პოლონურ, რუმინულ და სხვა ენებზე. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი პოეტები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
საგარეჯოში დაბადებულები
თ
ამსტერდამის მეტროპოლიტენი

ამსტერდამის მეტროპოლიტენი — ნიდერლანდების დედაქალაქის ამსტერდამის მიწისქვეშა და მიწისზედა მეტროპოლიტენის ქსელი. ქსელი ვრცელდება როგორც ამსტერდამში, ასევე ახლომდებარე დაბებში: ამსტელვეენი, დიემენი, ოდერ-ამსტელი. მეტრო ამსტერდამის ადმინისტრაცია, ხოლო ექსპლუატაციას კომპანია Gemeentelijk Vervoerbedrijf უწევს, გარდა მეტროპოლიტენისა, კომპანია ტრამვაისა და ბორნის ექსპლუატაციასაც ახორციელებს.
ისტორია
მეტროპოლიტენის აშენების გადაწყვეტილება 1968 წელს მიიღეს. მეტროს ოთხი ხაზი უნდა ჰქონოდა, ქალაქის ცენტრი გარეუბნებთან დაეკავშირებინა და ტრამვაის ქსელები უნდა ჩაენაცვლებინა.
ხაზები
დღეისათვის ამსტერდამის მეტროპოლიტენი ოთხი ხაზისგან შედგება:Geinlijn და Gaasperplaslijn (ორივე აღმოსავლეთის ხაზია და ერთმანეთთანაა დაკავშირებული), ასევე Amstelveenlijn და Ringlijn. ხაზი Noord-Zuidlijn მშენებლობის პროცესშია. ქალაქში სულ 52 სადგურია, აქედან 19 მეტროტრამისაა. Noord-Zuidlijn-ის ხაზის გახსნის შემდეგ 6 მეტროსადგური დაემატება.
იხილეთ აგრეთვე
მეტროპოლიტენების სია
რესურსები ინტერნეტში
Metro map Gemeentelijk Vervoerbedrijf-ის ოფიციალურ საიტზე
ნიდერლანდების მეტროპოლიტენები
მეტროპოლიტენი
იგნასიო-ესკუდეროს რაიონი

იგნასიო-ესკუდეროს რაიონი — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სულიანის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 35 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 993 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 55 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 306.53 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
პიურის რეგიონის რაიონები
სულიანის პროვინციის რაიონები
NGC 933

NGC 933 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1885 წლის 11 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
ანდრომედას თანავარსკვლავედი
მილდიურა

მილდიურა — ქალაქი ავსტრალიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ვიქტორიის შტატში, ზღვის დონიდან 51 მეტრზე. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 31 361 ადამიანს. მილდიურა 550 კილომეტრითაა დაშორებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ მელბურნს, ქალაქ ადელაიდას 400 კილომეტრით. მილდიურასთან მდებარეობს ორი შტატის ვიქტორიის და ახალი სამხრეთი უელსის ოფიციალური საზღვარი. ქალაქში ჩამოედინება ავსტრალიის ყველაზე დიდი მდინარე მურეი. დაარსდა 1887 წელს. ქალაქში მდებარეობს ლა ტრობეს უნივერსიტეტი. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო.
რესურსები ინტერნეტში
Official Tourism Website - Mildura
Murray River info - Mildura
Mildura Bureau of Meteorology Field Office
სქოლიო
Paveletskaya (Zamoskvoretskaya line)

Paveletskaya (Zamoskvoretskaya line)
Paveletskaya is a Moscow Metro station on the Zamoskvoretskaya line, located in the Zamoskvorechye District, Central Administrative Okrug. The station has entrances to the Paveletsky rail terminal and the Garden ring. It was opened in 1943 and was designed by S.V. Lyashchenko and E.S. Demchenko. Paveletskaya features tall white marble pillars decorated with the hammer and sickle and a high, arched ceiling. The walls are faced with white marble.
Construction history
The long run between Teatralnaya (then Ploshchad Sverdlova, opened in 1938) and Avtozavodskaya was opened January 1, 1943. Work on Novokuznetskaya and Paveletskaya continued throughout 1943, and these two stations were opened 20 November 1943. Novokuznetskaya was commissioned as a completed station (most of its 1943 interiors surviving to date); Paveletskaya was built to a design by Alexey Dushkin as a temporary deep (33.5 meters underground) pylon station of London type - with two side platforms, but without a central hall.
Work on converting Paveletskaya to a fully functional station commenced in 1950; the station was reopened February 21, 1953. Fragments of original pylons were retained in the southern end of the station; the rest was expanded to a spacious column type hall of the same structure as Mayakovskaya. Bronze-coloured inserts with hammer and sickle motive, the sole example of figurative art in this station, were actually painted ceramic castings.
Accidents
On 20 April 1987, at 19:55 local time, fire erupted in a northbound train approaching Paveletskaya. The train reached Paveletskaya, all passengers disembarked safely (the sole injury was a subway worker hospitalized with smoke poisoning). However, the train burnt out completely, damaging the interiors in the southern end on the station. It had to be partially rebuilt again.
On 6 February 2004, at 08:40 local time, 40 passengers were killed in a terrorist attack on a train that left Avtozavodskaya for Paveletskaya.
On 15 January 2007, both Paveletskaya stations were evacuated due to a fire in the tunnel connecting them. No injuries were reported.
Transfers
Paveletskaya has two transfers to a station of the same name on the Koltsevaya line – either through tunnel, or through the common surface vestibule on the northern side of Garden Ring.
Southern exit directly connects to Paveletsky railway terminal which, in particular, provides express train service to Domodedovo International Airport.
References
External links
metro.ru
mymetro.ru
KartaMetro.info — station location and exits on Moscow map (English/Russian)
Moscow Metro stations
Railway stations in Russia opened in 1943
Zamoskvoretskaya Line
Railway stations located underground in Russia
Cultural heritage monuments of regional significance in Moscow
პრაღის ეროვნული თეატრი

პრაღის ეროვნული თეატრი
ეროვნული თეატრი — ეროვნული თეატრი პრაღაში, ჩეხური ოპერის ალმა-მატერი და ჩეხეთის ისტორიისა და ხელოვნების ეროვნული მონუმენტი.
ეროვნული თეატრი ჩეხური კულტურული ინსტიტუტების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ნაწილია თავისი მდიდარი არტისტული ტრადიციით, შექმნილი ჩეხური საზოგადოების ყველაზე გამორჩეული პიროვნებების მხარდაჭერით. ამ ტრადიციის წყალობით შენარჩუნდა და განვითარდა ერის ყველაზე მნიშვნელოვანი ატრიბუტი — ჩეხური ენა და ჩეხური მუსიკისა და დრამატული აზროვნების ხედვა.
დღეს ეროვნული თატრი შედგება სამი სამხატვრო ანსამბლისგან — ოპერა, ბალეტი და დრამატურგია, რომელთა წარმოდგენები იმართება ეროვნული თეატრის ისტორიულ შენობაში, სახელმწიფო თეატრსა და კოლოვრატის თეატრში.
რესურსები ინტერნეტში
პრაღის ეროვნული თეატრი
პრაღის არქიტექტურა
ჩეხური კულტურა
ჩეხეთის თეატრები
პარამო-დე-ბოედო

პარამო-დე-ბოედო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის პარამოს-ვალიესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 22,76 კმ². მოსახლეობა — 112 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
პალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პარამო-დე-ბოედოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პალენსიის მუნიციპალიტეტები
ტივატი

ტივატი — ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ მონტენეგროში, ტივატის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2011 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 10 149 ადამიანი.
დაძმობილებული ქალაქები
— რანერსი
— ბარსელონა
— ჩივიტავეკია
— ალეკსინი
— სრემსკი-კარლოვცი
რესურსები ინტერნეტში
360 PANOTOUR TIVAT
Tivat City Travel Guide
Destination-Montenegro.com
Visit-Montenegro.com
Photo-Montenegro.com
Tivat Travel Guide
Tourist Organization of Tivat
Apartments in Tivat
A New Playground for the Rich - slideshow by The New York Times
მონტენეგროს ქალაქები
ვასილი ტატიშჩევი

ვასილი ტატიშჩევი
ვასილი ნიკიტას ძე ტატიშჩევი (დ. 29 აპრილი [ ძვ. სტ. 19 აპრილი], 1686, ფსკოვის ახლოს, — გ. 26 ივლისი [ ძვ. სტ. 15 ივლისი], 1750, სოფ. ბოლდინო, მოსკოვის გუბერნია) — რუსი სახელმწიფო მოღვაწე, ეკონომისტი, ისტორიკოსი და გეოგრაფი. დაამთავრა მოსკოვის საინჟინრო და საარტილერიო სასწავლებელი. მონაწილეობდა ჩრდილოეთის ომში (1700-1721). ასრულებდა პეტრე I-ის სხვადასხვა სამხედრო-დიპლომატიურ დავალებას.
1720-1722 და 1734-1737 წლებში განაგებდა რუსეთის სახაზინო ქარხანებს, საფუძველი ჩაუყარა ეკატერინბურგს. 1741-1745 წლებში ასტრახანის გუბერნატორი იყო. 1730 წელს აქტიურად გამოვიდა უზენაესელთა წინააღმდეგ. პირველმა შემოიტანა სამეცნიერო სფეროში „რუსსკაია პრავდის“ და 1550 სამართლის წიგნის ტექსტები, საფუძველი ჩაუყარა ეთნოგრაფიასა და წყაროთმცოდნეობას. შექმნა განმაზოგადებელი ნაშრომი „რუსეთის ისტორია უძველესი დროიდან“ (წგნ. 1-5, 1768-1848) და პირველი რუსული ენციკლოპედიური ლექსიკონი. რუსულ ისტორიოგრაფიაში პირველი შეეცადა ეპოვა ადამიანთა საზოგადოების განვითარების კანონზომიერებანი, აეხსნა სახელმწიფო ხელისუფლების წარმოშობის მიზეზები.
უარყო პროვიდენციალიზმი და ისტორიული მოვლენების ახსნისას რაციონალიზმის პოზიციებზე დადგა. სახელმწიფო წყობილების ფორმებიდან რუსეთის მმართველობისათვის უპირატესობას ანიჭებდა თვითმპყრობელობას. ტატიშჩევმა პირველმა მოგვცა რუსეთის ისტორიის პერიოდიზაციის სქემა:
ერთმმართველობის ბატონობა (862-1132)
ერთმმართველობის დარღვევა (1132-1462)
ერთმმართველობის აღდგენა (1462)
თხზულებები
История Российская, т. 1—7, М.— Л., 1962—68;
Избр. труды по географии России, М., 1950;
Татищевские списки Русской правды, в кн.: Материалы по истории СССР, в. 5, М., 1957.
რესურსები ინტერნეტში
ვასილი ტატიშჩევის ბიოგრაფია
ლიტერატურა
Попов Н., В. Н. Татищев и его время, М., 1861;
Очерки истории исторической науки в СССР, т. 1, М., 1955;
Дейч Г. М., В. Н. Татищев, Свердловск, 1962;
Пештич С. Л., Русская историография XVIII в., т. 1—2, Л., 1961—65;
Валк С. Н., В. Н. Татищев в своем болдинском уединении, в кн.: Проблемы истории феодальной России, Л., 1971;
სქოლიო
რუსი სახელმწიფო მოღვაწეები
რუსი ისტორიკოსები
რუსი გეოგრაფები
ქალაქების დამაარსებლები
სპენსერ კომპტონი

სპენსერ კომპტონი, გრაფ უილმინგტონი (დ. 1673 — გ. 2 ივლისი, 1743) — ბრიტანელი სახელმწიფო მოღვაწე, ვიგების პარტიის წევრი, ხელისუფლების წევრი (1715 წლიდან გარდაცვალებამდე). 1742–1743 წლებში ნომინალურად იყო ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრი, თუმცა, ქვეყანას სინამდვილეში საიდუმლო საბჭოს თავმჯდომარე ჯონ კარტერეტი მართავდა.
რესურსები ინტერნეტში
სპენსერ კომპტონი — findgrave.com
დაბადებული 1673
გარდაცვლილი 2 ივლისი
გარდაცვლილი 1743
გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები
ბრიტანელი პოლიტიკოსები
გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები მე-18 საუკუნეში
ვილიაფრანკა

ვილიაფრანკა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის რიბერა-აგრა-არაგონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 46,43 კმ². მოსახლეობა — 2883 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ნავარის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვილიაფრანკის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნავარის მუნიციპალიტეტები
ნავარის ქალაქები
გამარჯვება (გაზეთი)

გამარჯვება (გაზეთი)
„გამარჯვება“ — ქართული საზოგადოებრივ-პოლიტიკური პერიოდული გამოცემა. საქართველოს კპ ცენტრალური კომიტეტისა და საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს გორის კოლმეურნეობებისა და საბჭოთა მეურნეობების საწარმოო სამმართველოსთან არსებული გაზეთი. გამოდიოდა საბჭოთა პერიოდში გორში, 1962 წლიდან 1990 წლამდე. ამ გაზეთის სახელწოდების ქვეშ 1962 წლის 29 აპრილიდან გაერთიანდა შემდეგი სახელწოდების გაზეთები: „გამარჯვების გზით“ — ხაშური, „კომუნიზმისაკენ“ — კასპი, „სოციალისტური სოფელი“ — გორი, „ქარელის კოლმეურნე“ — ქარელი. რედაქტორი — შ. მახარობლიძე. გამოსცემდა საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტისა და საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭო გორში.
1966 წლიდან ხაშურს კვლავ თავისი პერიოდული გამოცემა აქვს სახელწოდებით — „გამარჯვების გზა“. საკუთრივ გაზეთ „გამარჯვებას“ 1990–1997 წლებში გაზეთი „გორი“ ერქვა, 1990 წლის №142-დან აგრძელებდა ნუმერაციას.
რესურსები ინტერნეტში
„გამარჯვება“
ქართულენოვანი გაზეთები
გორის გაზეთები
რანშუ-ალეგრი-დ'უესტი

რანშუ-ალეგრი-დ'უესტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება დასავლეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიოერეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 847 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.79 კმ²-ზე. ფართობი 241 386 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
დე-ფაზი

დე-ფაზი (De-Phazz) — ჯაზ-ჯგუფი, ინტეგრირებული თანამედროვე ტარნტეიბლიზმით. ჯგუფის წამყვანია პიტ ბაუმგარტნერი, გერმანელი პროდიუსერი, რომელიც ჯგუფის წევრებს ყოველი ახალი ალბომისთვის ცვლის. ზოგიერთი უფრო პერმანენტული წევრები არიან კარლ ფრიერსონი და პატ ეპპლტონი. ალბომების Godsdog და Detunized Gravity გამოშვების შემდეგ დე-ფაზი მსგავსი ინოვაციური ჯაზ-სემპლერების ამონ ტობინისა და სინემატიკ ორქესტრას მსმენელთა რადარზეც გამოჩნდა. ჯგუფი თანამშრომლობს დიდ ჩამწერ კომპანიებთან - Mole Listening Pearls და Universal Jazz Germany, და ასევე გამოშვებული აქვს სინგლები სტუდიებში Edel Records და United Recordings.
დისკოგრაფია
Godsdog (1999)
Detunized Gravity (2001)
Death by Chocolate (2001)
Daily Lama (2002)
Plastic Love Memory (2002)
Natural Fake (2005)
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებ-გვერდი
ჯაზი
ელექტრონული მუსიკა
Lauca National Park

Lauca National Park is located in Chile's far north, in the Andean range. It encompasses an area of 1,379 km2 of altiplano and mountains, the latter consisting mainly of enormous volcanoes. Las Vicuñas National Reserve is its neighbour to the south. Both protected areas, along with Salar de Surire Natural Monument, form Lauca Biosphere Reserve. The park borders Sajama National Park in Bolivia.
Position
The park is located east of Arica and west of Putre, between 18°03' S - 18°27' S and 69°02' W - 69°39' W, and to msnm.
Geography
One of the main attractions of the park is the small lacustrine area formed by Chungará and Cotacotani lakes, which lies at the foothills of the Payachata volcanic group. Other majestic volcanoes forming part of the national park are the Guallatiri and the Acotango. Lauca features include archaeological sites, lava fields and volcanic calderas. Within the park is located the town of Parinacota with its colonial church.
The headwaters of Lauca River are also found within the park and bordering it to the west is Lluta River.
The international Chile Route 11 passes through this protected area. It runs from Chile Route 5 in the vicinity of Arica to Tambo Quemado Pass and provides the main access to the park.
Biology
The park lies within the Central Andean dry puna ecoregion.
Several species of animals and plants can be found in the park. Mammals in the area include vicuñas, llamas, alpacas, guanacos, tarucas, cougars and vizcachas.
There are over 140 bird species, making it one of the best national parks for birding in Chile. Those include puna ibis, Andean goose, giant coot, puna tinamou, silvery grebe, crested duck, puna teal, Andean condor and Chilean flamingo.
Over 400 species of vascular plants grow in Lauca National Park. The park's vegetation is adapted to the harsh puna environment, as are the bofedales, llaretales and Andean steppes.
References
Citations
Bibliography
Parque Nacional Lauca
World Database on Protected Areas entry
External links
WCMC Site Sheet (Aug. 1990)
National parks of Chile
Central Andean dry puna
Protected areas established in 1970
Protected areas of Arica y Parinacota Region
1970 establishments in Chile
Formica grandis

Formica grandis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
თბილისის ნავთობის საბადოები

თბილისის ნავთობის საბადოები ცნობილი იყო ძველთაგანვე. ეს ასახულია თბილისის ერთ-ერთი გარეუბნის ნავთლუღის სახელწოდებაში. ვახუშტი ბატონიშვილის „აღწერა სამეფოსა საქართველოსას”: „ტფილისის სამხრაღმოსავლით არს ნავთლუხი. მუნ დის ნავთი კიდესა მტკურისასა, არამედ წყლის სიახლოვით მრავალი არ აიღების”.
ნავთობის გეოლოგიური კვლევა თბილისში დაიწყო XIX საუკუნის 60-იანი წლებიდან, კავკასიის სამთო სამმართველოს დაარსების შემდეგ. 1881 წელს სამთო ინჟინერმა გრიგოლ წულუკიძემ ძებნა-ძიებითი სამუშაოები ჩაატარა ნავთლუღის მიდამოებში. XX საუკუნის 30-იანი წლებიდან გეგმაზომიერ და სისტემატურ გეოლოლოგიურ-საძიებო სამუშაოებს ატარებდა ტრესტი „საქნავთობი”. თბილისის მიდამოებსა და მიმდებარე ტერიტორიაზე ჩატარებული კვლევის შედეგად აღმოჩენილი და შესწავლილია რამდენიმე საბადო. თბილისის საბადოების წილად მოდის საქართველოში 1930 წლის შემდეგ მთლიანად მოპოვებული ნავთობის უდიდესი ნაწილი.
ლიტერატურა
თბილისის ეკონომიკა
საქართველოს გეოლოგია