PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Tamara Vakhvakhishvili

Tamara Vakhvakhishvili
Composer Tamara Nikolayevna Vakhvakhishvili (23 December 1893 – 1976) was born in Warsaw, but lived much of her life in Georgia, where she was awarded the title of Honored Artist of the Georgian Soviet Socialist Republic.
Vakhvakhishvili studied piano and composition at the music school in Tbilisi, Georgia (today the Tbilisi State Conservatoire). From 1921 to 1923, she served as the director of the school. From 1922 to 1926, she headed the music department of the Rustaveli Theatre in Tbilisi. In 1927, Vakhvakhishvili studied composition with Paul Vidal at the Paris Conservatoire. She met artist and set designer David Kakabadze while she was in Paris, and later worked with him at the Kutaisi-Batumi State Drama Theater. She worked at the Marjanishvili Theatre from 1928 to 1933, then moved to Moscow. In 1940, she was awarded the title of Honored Artist of the Georgian Soviet Socialist Republic.
List of compositions
Vakhvakhishvili's compositions included:
Ballet
Bacchus' Holiday
Herb of Love
Spartacus
Orchestra
Dance Suite
March of the Heroes
Symphonic Etude
Violin Concerto
Theatre
Don Khil (musical comedy)
Iranian Pantomime
Khandzari (pantomime)
Mzetamzem (pantomime)
Uriel Acosta (tragedy in three acts)
Vocal
Cantata (solo voice, choir and orchestra; text by B. Bronevsky and Nikolai Tikhonov)
Citation (solo voice and orchestra; text by Shota Rustaveli; Russian translation by Konstantin Balmont)
Georgian Folk Ballad (orator and orchestra)
References
Soviet women composers
Soviet composers
1893 births
1976 deaths
სტეფანწმინდის საცხოვრებელი სახლი

სტეფანწმინდის საცხოვრებელი სახლი— არქიტექურული ძეგლი, დგას სტეფანწმინდის ძველ უბანში, ყუროს მთის ძირში. თარიღდება XVII-XVIII საუკუნით.
სახლი ორსართულიანია, გეგმით ტრაპეციული (15 x 9 მეტრი), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვითა და ფიქლით. პირველი სართული საქონლის სადგომია, მეორე - საცხოვრებელი. ქვედა სართულის კედლის სისქე 1-1,2 მეტრია, ზედასი 0,9-1 მეტრი. ორივე სართულს შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. მეორე სართულის შესასვლელი გადის ბანზე. სათავსის გვერდით ქვის კიბეა, რომელიც ტერასაზე ადის. ტერასას ქმნის ნაგებობის წინა ფასადის მთელ სიგრძეზე მიშენებული სათავსის ბრტყელი გადახურვა. სართულების გეგმით ერთმანეთის ანალოგიურია. მეორე სართული (დაახლოებით 90 კვადრატული მეტრი) მოგვიანებით რამდენიმე ოთახად გაუტიხრავთ. გატიხვრისას გაუქმდა სათავსის შუა ადგილზე მოწყობილი კერა. ჩრდილოეთ კედელში სამი სარკმელია, სამხრეთ კედლის ზედა მონაკვეთში - ორი. ორი სარკმელი გაჭრილია აღმოსავლეთ კედელში, მათ შორის ერთმანეთთან ახლოს მყოფი სამეურნეო დანიშნულების ნიშებია. სარკმელები გარეთკენ ვიწროვდება. გადახურვებისათვის დამხმარე საყრდენად გამოყენებულია ქვითა და თიხით ნაგები საგანგბო ბურჯი - კულა და ხის ორი სვეტი, რომლების მწკრივად დგანან პირველი სართულის მიწის იატაკზე, შეჭრილი არიან სართულშუა გადახურვაში და ასრულებენ მეორე სართულის ჭერის მთავარი შეწყვილებული კოჭის დახმარე დგარების დანიშნულებას. სვეტები დასრულებულია მარტივპროფილიანი კაპიტელებით. კულა სვეტებს შორისაა და მათ მსგავსად, პირველი სართულიდან მეორე სართულის ჭერამდე ადის. კულის კვეთის ზომები ქვედა სართულზე ორჯერ მეტია (1,6 x 1,1 მეტრი), ვიდრე ზედა სართულზე. მთავარ კოჭს ეყრდნობა განივი კოჭები, რომლებზეც ძელებია გადებული. ძელებზე გადაწყობილია ფიქლის ფილები. გადახურვის კარგად დატკეპნილი მიწის ფენა საცხოვრებელს იცავს ატმოსფერული ნალექებისაგან. სახლი ეკუთვნის დ. გიგაურს.
ლიტერატურა
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ოტო სიმონსონი

ოტო სიმონსონი
ოტო იაკობ სიმონსონი (დ. 23 მარტი, 1829, დრეზდენი, საქსონიის სამეფო, — გ. 22 მაისი, 1914, რიგა, რუსეთის იმპერია) — გერმანელი არქიტექტორი. ხანგრძლივად ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა თბილისში.
დაამთავრა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემია 1858 წელს. 1858 წელს ამავე აკადემიამ მიანიჭა არქიტექტურის აკადემიკოსის წოდება და კავკასიის მეფისნაცვლის მიწვევით გადმოვიდა მის კანცელარიაში შტატგარეშე არქიტექტორად; ორმოცზე მეტი წლის განმავლობაში მუშაობდა როგორც დამპროექტებელი: ადგენდა ტიპურ პროექტებს საფოსტო და საინჟინრო უწყებებისათვის, ეკლესიების პროექტებს კავკასიის სხვადასხვა დასახლებებისთვის (მათ შორის ყვარლის ციხესიმაგრის, თბილისის კუკიის ეკლესიის და სხვა); XIX საუკუნის მიწურულს ააშენა აბასთუმნის ეკლესია, რომელშიც ძველი ქართული ხუროთმოძღვრების ფორმებია გამოყენებული; 1859 წელს თავად ბარიატინსკის პირადი ბრძანებით შეადგინა ესკიზური პროექტი ალექსანდრეს პლაცზე საზოგადოებრივი ბაღის მოწყობისა; ამ დროიდან ჩაეყარა საფუძველი ალექსანდრეს ბაღს (ახლანდელი ცხრა აპრილის ბაღი); შეადგინა ქაშვეთის ეკლესიის ახალი გალავნის პროექტი. მისი პროექტით განხორციელდა თბილისში მეფისნაცვლის სასახლის ნაწილობრივი (1858–1859), შემდეგ კი მთლიანი რეკონსტრუქცია (ახლანდელი თბილისის მოსწავლე-ახალგაზრდობის ეროვნული სასახლე). სიმონსონმა შეადგინა საზოგადოებრივი და სახელმწიფო დანიშნულების შენობათა პროექტები, შეასრულა დეკორატიული სამუშაოები თბილისის თეატრის შენობაში (1860-1861); მისი პროექტით აშენდა მრავალი საცხოვრებელი სახლი: ი. თამაშევის (1872, გალაკტიონ ტაბიძის ქუჩაზე), იაკობ ზუბალაშვილის (1879, ახლანდელი ლადო ასათიანის ქუჩაზე) და სხვა; 1909 წლიდან თავი დაანება მუშაობას და გადავიდა რიგაში, სადაც გარდაიცვალა. სიმონსონმა ალბერტ ზალცმანთან ერთად მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა თბილისის განაშენიანებას ახლებური ხასიათის შექმნაში.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
გერმანელი არქიტექტორები
თბილისელები
დაბადებული 1829
დაბადებული 23 მარტი
გარდაცვლილი 1914
გარდაცვლილი 22 მაისი
Radish Tordia

Radish Tordia
Radish Tordia (born 21 August 1936) is a Georgian painter of figurative art. He works in oil painting, with particular emphasis on colouristic features. His preferred subject is women, who he regards as "the most beautiful creation in the world".
Life
Tordia graduated from the J. Nikoladze Art Studio in Tbilisi in 1956, and then moved on to the Tbilisi State Academy of Arts, from where he graduated in 1962.
Tordia was one of the "Five Georgian Artists" who created an exhibition in Moscow in 1977. The other artists were Nana Meskhidze, Givi Narmania, Zurab Razmadze and Bezhan Shvelidze.
He has been widely lauded in his home country, where he was denoted the "Honoured Artist of Georgia" in 1979, and awarded the State Prize the following year. In 1990, he became the "People's Artist of Georgia", and was the recipient of the "Order of Honour" in 1997. He has regularly exhibited throughout Georgia and Russia since 1978, and abroad since 1980, including Tunisia, Cologne, Washington, D.C. and London.
His work can be found in the private collections of the Queen of the Netherlands, former Georgian President Eduard Shevardnadze, former German political leaders Helmut Kohl and Roman Herzog. It is also exhibited at the Georgian National Museum, the Tretyakov Gallery and the Museum of Oriental Art in Moscow, the Russian Museum in Saint Petersburg, and the Museum Ludwig in Cologne.
References
External links
Official website (archived)
1936 births
Living people
People from Abasha
Mingrelians
Painters from Georgia (country)
Tbilisi State Academy of Arts alumni
Barbosa, Antioquia

Barbosa, Antioquia
Barbosa is a town and municipality in Antioquia Department, Colombia. Situated 39 km from Medellín's downtown, it is one of the municipalities of The Metropolitan Area of the Aburrá Valley. It is known as the Gateway to the Northeast, famous for its lakes and streams. A traditional Pineapple Festival is held there in December. The Train Festival takes place in August in the district of El Hatillo.
References
The Metropolitan Area of the Aburrá Valley
Municipalities of Antioquia Department
დასავლეთ ყაზახეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

დასავლეთ ყაზახეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ― მრავალპროფილური უმაღლესი სასწავლებელი დასავლეთ ყაზახეთის ოლქში. უნივერსიტეტი მოიცავს 2 ინსტიტუტს, 6 ფაკულტეტს, 22 კათედრას 51 სპეციალობით.
ფაკულტეტები
ისტორიის, ეკონომიკისა და სამართლის ფაკულტეტი
კულტურისა და ხელოვნების ფაკულტეტი
ფილოლოგიის ფაკულტეტი
განათლების ფაკულტეტი
ფიზიკისა და მათემატიკის ფაკულტეტი
ფიზიკური გეოგრაფიის ფაკულტეტი
რესურსები ინტერნეტში
Оф. сайт вуза
Отечество нам — УПИ!
Музей «Старый Уральск»
80 лет УПИ!
Преподаватели УПИ им. А. С. Пушкина
ყაზახეთის უნივერსიტეტები
1930 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო დაწესებულებები
დათუნაანთ საყდარი

დათუნაანთ საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უჯარმის სამხრეთ-დასავლეთით, დაახლოებით 500 მეტრზე, კურორტ „უჯარმისკენ“ მიმავალი გზის მარცხენა მხარეს გზიდან ოცდაათიოდე მეტრზე. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (8,22x7,32 მეტრი). საშენი მასალა ორგვარია: რიყის წვრილი ქვა და კვადრატული აგური. კედლები ძირითადად რიყის ქვისაა. არქიტექტურული ელემენტები და კონსტრაქტული ნაწილები გამოყვანილია აგურით. გარდა ამისა, აგური გარეთა კუთხეების და აქა-იქ კედლების წყობაშიცაა გამოყენებული. კედლების ზედაპირი, შიგნიდან და გარედან. გასწორებულია კირის სქელი დუღაბით, რომელიც საპირე ქვების მნიშვნელოვან ნაწილს ფარავს.
ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია გადახურვა, გარეთა კედლებს ზედა ნაწილები და ლავგარდანი მონგრეული აქვს, დასავლეთ კედელია შუაში მთელ სიმაღლეზე გახეთქილია, დარბაზულია გრძივი კედლები, ინტერიერში ერია კამარის ნანგრევები. შესასვლელი ორია: დასავლეთიდან და სამხრეთიდან. ორივე კარი შეისრულია. შიგნიდან ორივე ხის ძელებით თარაზულად იყო გადახურული. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელიც ღერძზე შეისრულთაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. თითო მსგავსი სარკმელია გრძივი კედლების აღმოსავლეთ ნაწილში და დასავლეთ კედელში შესასვლელის ზემოთ. აფსიდის გვერდებში თითო, ღრმა გეგმით ნახევარწრიული საშუალო სიმაღლის ნიშაა. ორივე ნიშა რიყის ქვითაა ნაწყობი. მათგან ჩრდილოეთისა ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული, სამხრეთისა კი შეისრულთაღოვანია. აფსიდი გადახურულია მთლიანად აგურით გამოყვანილი, წესიერი ფორმის კონქით (ცენტრალური ნაწილი ჩამონგრეულია).
გრძივი კედლების შუაში აგურით ნაწყობი. თითო შეკიდული პილასტრია, რომლებზეც კამარის საბჯენი თაღი იყო გადაყვანილი (შემორჩენილია თაღის ორივე ქუსლი). პილასტრები კაპიტელის გარეშეა. მათი წინა სიბრტყე, ჩვეულებისამებრ, ერთიანი კი არ არის, არამედ სამ ნაწილადაა დანაწევრებული, რომლებიც ერთიმეორის მიმართ დაახლოებით ათ-ათი სანტიმეტრითაა წინ წამოწეული, რის გამოც პილასტრები ზემოთკენ თანდათან სქელდება. პილასტრები დასავლეთ კუთხეებშიცაა. ეს უკანასკნელი შეკიდული პილასტრებისგან განსხავებით ძირითადად რიყის ქვითაა ნაწყობი. ორივე მტელ სიმაღლეზე ერთიანია და იატაკის დონიდან იწყება.
დარბაზის კამარისგან მხოლოდ გვერდებიღაა დარჩენილი. კამარა რიყის ქვითა და აგურითაა გამოყვანილი - ქვა თანაბარი ზომისაა და მოქცეულია ერთმანეთისგან თანაბარი მანძილებით დაშორებულ ორრიგად ნაწყობი აგურით გამოყვანილ თარაზულ ზოლებს შორის.
ინტერიერი შელესილი ყოფილა. ნალესობის ფრაგმენტები მხოლოდ აფსიდშია შემორჩენილი.
ეკლესიის ფასადები სადაა. დასავლეთ ფასადის შუაში მაღალი შეისრული თაღით დასრულებული შეღრმავებული არეა რომლის გვერდები და თაღი აგურითაა ნაწყობი. სიმაღლეში იგი ორ თანაბარ ნაწილად იყოფა. ქვედა ნახევარი შესასვლელს უჭირავს ზედა ნახევარი ყრუა და ქვედასთან შედარებით თითქმის ორჯერ უფრო ღრმაა. კარის ღიობი აგურითაა გამოყვანილი. თაღის ირგვლივ დარჩენილი არე კი აგურის ფიგურული წყობითაა შევსებული (თაღის და არის მნიშვნელოვანი ნაწილი ჩამოშლილია). მხატვრული გამომსახველობის გაზრდის მიზნით, საკუთვრივ თაღზე და მის ირგვლივ არსებულ არეზე. წითელი საღებავით აგურის წყობის იმიტაციაა გამოსახული რაც შეკიდული პილასტრების ფორმასთან ერთად ეკლესიას ერთგვარ თავისებურებას ანიჭებს.
სამხრეთ შესასვლეიც კედლის საფეხურით შეღრმავებულ, შეისრულთაროვან არეშია ჩასმული, რომელიც შესასვლელის ფორმას იმეორებს.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
მაცი ხვიტია (ფილმი)

მაცი ხვიტია (ფილმი)
მაცი ხვიტია — რეჟისორ გიორგი შენგელაიას 1966 წელს გადაღებული ქართული ფილმი.
სიუჟეტი
ფილმი გადაღებულია ანტონ ფურცელაძის რომანის მიხედვით.
სახალხო დღესასწაულზე მაცი ხვიტიას მოხდენილი ჯირითით მოხიბლული დედოფალი გურანდუხტი მას თავის ამალაში სამსახურს შესთავაზებს. მაცი უარს ამბობს და იმავე ღამეს, დედოფლის ბრძანებით თურქეთში გასაყიდად მოტაცებულ გოგონებს, მათ შორის თავის სატრფოს, ეკას ათავისუფლებს. ტყვეებით ვაჭრობის წინააღმდეგ მებრძოლი მაცი გურანდუხტის რისხვას კიდევ არაერთხელ იმსახურებს. იგი თავისი რაზმით თურქეთისკენ მიმავალ ტყვეებით სავსე გემს თავს ესხმის და ტყვეებს ათავისუფლებს, შემდეგ კი ეკასთან ერთად გეზს თავისუფალი სვანეთისკენ აიღებს.
როლებში
ალეკო გაბეჩავა — მაცი
მანანა აბაზაძე — ეკა
გოგი ქავთარაძე — კოჭოია
დოდო აბაშიძე — ომარ მარღანია
რევაზ ხობუა — ძგვიბი
ვარლამ (ვალოდია) წულაძე — ხვიჩა
ლიანა ასათიანი — გურანდუხტი
გიორგი გელოვანი — ჯოღორია-მოურავი
კახი კავსაძე — ჯამლეტი-ბატონიშვილი
დათო ყუფარაძე — მღვდელი
ზურაბ ყიფშიძე — პატარა კოჭოია
გრიგოლ ტყაბლაძე — მაცის მამა
თინათინ ჩარკვიანი
ელისაბედ (ლიზა) ვაჩნაძე
კონსტანტინე (კოტე) თოლორაია
დავით ოქროსცვარიძე
ბონდო გოგინავა
კუკური მჟავანაძე
ვლადიმერ (ლადო) გვიშიანი
რესურსები ინტერნეტში
მაცი ხვიტია — ეროვნული ფილმოგრაფია
ფილმები ანბანის მიხედვით
გიორგი შენგელაიას ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
1966 წლის ქართული ფილმები
კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ფილმები
ქართულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
აქშიირაქი

აქშიირაქი (იგივე აქ-შიირაქი)) — მთიანეთი ტიან-შანის მთათა სისტემაში ყირგიზეთის ტერიტორიაზე. იგი ქმნის წყალგამყოფს მდინარე ნარინისა და აქსუს მდინარეთა აუზებს შორის. გადაჭიმულია დაახლოებით 50 კილომეტრზე. უმაღლესი წერტილის სიმაღლეა 5126 მ. აგებულია მეტამორფული ფიქლებით, კირქვებითა და გრანიტებით. წარმოადგენს ტიან-შანის გამყინვარების მნიშვნელოვან ცენტრს: გამყინვარების მთლიანი ფართობია 439 კმ², 59 მყინვარიდან ყველაზე გამორჩეულია პეტროვის მყინვარი, რომელიც მდინარე ნარინის სათავეს წარმოადგენს. გაბატონებულია მაღალმთის სუბნივალური და გლაციალურ-ნივალური ლანდშაფტები.
რესურსები ინტერნეტში
ყირგიზეთის ქედები
Collana Municipality

Collana Municipality is the seventh municipal section of the Aroma Province in the La Paz Department, Bolivia. Its seat is Collana.
References
Instituto Nacional de Estadística de Bolivia
Municipalities of La Paz Department (Bolivia)
Aenictus exilis

Aenictus exilis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Aenictus
Dolichoderus affectus

Dolichoderus affectus is an extinct species of ant in the genus Dolichoderus. Described by Théobald in 1937, the fossils were discovered in France.
References
†
Oligocene insects
Prehistoric insects of Europe
Fossil taxa described in 1937
Fossil ant taxa
Fossils of France
01
Moxos Province

Moxos Province
Moxos is a province in the Beni Department, Bolivia. It is named after the Moxos savanna.
The province consists of one municipality, San Ignacio de Moxos Municipality, which is identical to the province. The province is divided into three cantons:
San Francisco Canton - 2,684 inhabitants (2001)
San Ignacio Canton - 17,387 inhabitants
San Lorenzo Canton - 1,572 inhabitants
Places of interest
Isiboro Sécure National Park and Indigenous Territory
See also
Llanos de Moxos
Llanos de Moxos (archaeology)
Moxos people
Moxos language
Villa Tunari – San Ignacio de Moxos Highway
External links
San Ignacio de Moxos Municipality (= Moxos Province): population data and map
Provinces of Beni Department
კარანბაში (ბუზდიაკის რაიონი)

კარანბაში (ბუზდიაკის რაიონი)
კარანბაში — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 49 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 23 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (91 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
პალმარია

პალმარია — იტალიის კუნძული ლიგურიის ზღვაში, ლა-სპენზიის ყურის უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში. მისი ფართობი 1.6 კმ²-ია და წარმოადგენს ქალაქ პორტოვენერეს სამხრეთით მდებარე სამი კუნძულისგან შემდგარი არქიპელაგის უდიდეს კუნძულს. დანარჩენი ორი კუნძულია ტინო და ტინეტო, რომლებიც პალმარიის სამხრეთით მდებარეობს.
1997 წელს, არქიპელაგი, ჩინკვე-ტერესა და პორტოვენერესთან ერთად იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
Azienda Promozione Turistica
Isola Palmaria.it
Comune di Porto Venere
იტალიის კუნძულები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში
ედვარდ პალმერი

ედვარდ პალმერი (დ. 1802 — გ. 25 თებერვალი, 1886) — ამერიკელი რელიგიური აქტივისტი და სოციალისტური რეფორმების მქადაგებელი. მოუწოდებდა ფულის გაუქმებას და მეზობლებს შორის უბრალო ბარტერის ეკონომიკის სისტემის დამყარებას. მის მთავარ ნაშრომთა შორისაა „ფულის საწყისი და ბოროტი გავლენა“ (ბოსტონი, 1839).
ლიტერატურა
Appletons' Cyclopaedia of American Biography IV (New York: D. Appleton & Company, 1888), p. 637
ამერიკელი სოციალისტები
დაბადებული 1802
გარდაცვლილი 25 თებერვალი
გარდაცვლილი 1886
ჩიკიმულის დეპარტამენტი

ჩიკიმულის დეპარტამენტი
ჩიკიმულა — დეპარტამენტი გვატემალაში. დედაქალაქია ჩიკიმულა. ჩრდილოეთით ესაზღვრება საკაპის დეპარტამენტი, სამხრეთით — სალვადორი, აღმოსავლეთით — ჰონდურასი, დასავლეთით კი ხალაპისა და საკაპის დეპარტამენტები.
დედაქალაქი ჩიკიმულა მდებარეობს ქალაქ გვატემალიდან 174 კმ-ის დაშორებით.
მუნიციპალიტეტები
დეპარტამენტი შედგება 11 მუნიციპალიტეტისგან:
კამოტანი
ჩიკიმულა
კონსეფსიონ-ლას-მინასი
ესკიპულასი
იპალა
ხოკოტანი
ოლოპა
კეცალტეპეკე
სან-ხასინტო
სან-ხოსე-ლა-არადა
სან-ხუან-ერმიტა
იხილეთ აგრეთვე
გვატემალის დეპარტამენტები
რესურსები ინტერნეტში
Datos generales del departamento de Chiquimula
Reportes Dinámicos CENSO 2002
Mapas de pobreza y desigualdad en Guatemala
გვატემალის დეპარტამენტები
ზეინ ალ-შარაფ თალალი

ზეინ ალ-შარაფ თალალი (დ. 2 აგვისტო 1916, ალექსანდრია, ეგვიპტის სასულთნო — გ. 26 აპრილი 1994, ლოზანა, შვეიცარია) — იორდანიის დედოფალი და მეფე თალალის მეუღლე. ასევე იორდანიის მეფე ჰუსეინის დედა.
ოჯახი
ზეინა დაიბადა ალექსანდრიაში, შარიფი ჯამალ ბინ ნასერის, რომელიც ჰაურანის გუბერნატორი იყო და ვიჯდან ჰანიმის ოჯახში. მამამისი მექას შარიფის, ჰუსეინ ბინ ალის ძმისშვილი იყო, ხოლო დედამისი კვიპროსის გუბერნატორის, შაქირ ფაშას ქალიშვილი და ქამილ ფაშას ძმისშვილი იყო.
ქორწინება და ბავშვები
ზეინა 1934 წლის 27 ნოემბერს ცოლად გაყვა თავის პირველ ბიძაშვილს, პრინც თალალ ბინ აბდულაჰს, რომლისგან გააჩინა ოთხი ვაჟი და ორი ქალიშვილი:
მეფე ჰუსეინი (14 ნოემბერი 1935 – 7 თებერვალი 1999)
პრინცესა ასმა (გარდაიცვალა დაბადებისას 1937 წელს)
პრინცი მუჰამედი (დ. 2 ოქტომბერი 1940)
პრინცი ჰასანი (დ. 20 მარტი 1947)
პრინცი მუჰსინი (გარდაცვლილია)
პრინცესა ბასმა (დ. 11 მაისი 1951)
კარიერა
დედოფალი ზეინამ, 1950-იანი წლების დასაწყისში იორდანიის სამეფოს პოლიტიკურ განვითარებაში მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა, თავისი საქველმოქმედო საქმიანობისა და ქალთა უფლებების დაცვის განხრით.
დედოფალი მონაწილეობდა 1952 წლის კონსტიტუციის შემუშავებაში, რომელიც ქალებს გარკვეული უფლებები მისცა და ქვეყნის სოციალური განვითარება გააღრმავა. 1944 წელს შექმნა იორდანიის პირველი ქალთა კავშირი. დედოფალი ზეინა 1951 წელს აბდულა I-ის მკვლელობის შემდეგ და ახლად გამოცხადებული მეფე თალალის საზღვარგარეთ მკურნალობის დროს, შეავსო კონსტიტუციური ვაკუუმი. დედოფალი კვლავ ასრულებდა ამ როლს 1952 წლის აგვისტოში, სანამ მისი ვაჟი — ჰუსეინი 1953 წლის მაისში არ გამოცხადდა მონარქად, რომელიც 18 წლის ასაკში კონსტიტუციურად მოვალეობა მიიღო.
1948 წლის არაბულ-ისრაელის ომის შემდეგ, პალესტინელი ლტოლვილთა ჩასვლასთან ერთად, მან ათი ათასობით დევნილის დასახმარებლად ეროვნული გეგმა შეადგინა. ასევე 1948 წელს ხელი შეუწყო იორდანიის ეროვნული წითელი ნახევარმთვარის საზოგადოების ფილიალის ჩამოყალიბებას. თავისი ცხოვრების განმავლობაში, დედოფალი ზეინა დიდი დრო და ენერგია დახარჯა ამანში მდებარე უმ ალ-ჰუსეინის ბავშვთა სახლისთვის.
ჯილდოები
ეროვნული
: ალ-ჰუსეინ ბინ ალის ორდენი.
საგარეო
: მამულის დამცველის ორდენის საპატიო მეთაური (24 აპრილი 1965).
სქოლიო
დაბადებული 2 აგვისტო
დაბადებული 1916
გარდაცვლილი 26 აპრილი
გარდაცვლილი 1994
იორდანიის დედოფლები
არაბი დედოფლები
ალბანეთის ადმინისტრაციული დაყოფა

ალბანეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ალბანეთი ადმინისტრაციულად იყოფა 12 ოლქად, რომლებიც თავის მხრივ იყოფა 61 მუნიციპალიტეტად.
ადრე ოლქებს ეწოდებოდათ პრეფექტურები.
ალბანეთის ოლქები
იხილეთ აგრეთვე
ალბანეთის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ალბანეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ალბანეთის ოლქები
Tocache District

Tocache District is one of five districts of the province Tocache in Peru.
References
Tocache Airport (SPCH)-Notams
კონსტანტინოპოლის მეორე საეკლესიო კრება

კონსტანტინოპოლის მეორე საეკლესიო კრება (მართლმადიდებლებისთვის — მეხუთე მსოფლიო საეკლესიო კრება) — მსოფლიო საეკლესიო კრება, ჩატარდა 553 წელს კონსტანტინოპოლში, იმპერატორ იუსტინიანე I-ის ინიციატივით. მართლმადიდებელი ეკლესია კრების ხსენების დღეს აღნიშნავს 7 აგვისტოს (ძველი სტილით 25 ივლისს).
ისტორია
მეხუთე მსოფლიო კრება გაიმართა 553 წელს, იუსტინიანე I-ის ზეობისას კონსტანტინოპოლში. მისი მიზანი იყო სამი უკვე გარდაცვლილი ეპისკოპოსის: თეოდორე მოფსუესტელის, თეოდორიტე კვირელისა და იბა ედესელის საკითხის განხილვა, რომლებიც ჯერ კიდევ მესამე მსოფლიო კრების დროს თავიანთ თხზულებებში ნესტორიანულ შეხედულებებს გამოთქვამდნენ. ქალკედონის კრებას, რომელმაც დაგმო მონოფიზიტები, ეს მღვდელმთავრები არ განუსჯია, რის გამოც ევტიქის მიმდევრები კრების მონაწილეებს ნესტორიანელობაში დებდნენ ბრალს. ერეტიკოსებისთვის მართლმადიდებელთა გმობის საბაბი რომ გაექარწყლებინა, წმიდა იუსტინიანემ გამოსცა ბრძანება, რომლის სამ თავშიც ცალ-ცალკე იყო გაკიცხული სამივე ზემოხსენებული მამა; მაგრამ, რადგან ამ ბრძანებამ ეკლესიის წარმომადგენელთა შორის საყოველთაო აღიარება ვერ ჰპოვა (განსაკუთრებით დასავლეთში, და კერძოდ, აფრიკაში), წარმოიქმნა დავა „სამი თავის“ შესახებ. სწორედ ამან გამოიწვია მეხუთე მსოფლიო კრების მოწვევის აუცილებლობა.
კრებას 165 ეპისკოპოსი ესწრებოდა. კონსტანტინოპოლში მყოფმა პაპმა ვიგილიუსმა უარი განაცხადა მასში მონაწილეობაზე, თუმცა სამჯერ იქნა მოწვეული შეკრებილი მღვდელმთავრებისა და თავად იმპერატორის სახელით გაგზავნილი ოფიციალური დეპუტაციის მიერ.
კრებას თავმჯდომარეობდა წმიდა კონსტანტინოპოლელი პატრიარქი ევტიქი. იმპერატორის ედიქტის თანახმად „სამი თავის“ საკითხი საგულდაგულოდ იქნა განხილული 553 წლის 4 მაისიდან 2 ივნისამდე გამართულ რვა სხდომაზე. საბოლოოდ თეოდორე მოფსუეტელი და მისი სწავლება ანათემას გადაეცა; შეაჩვენეს თეოდორიტე კვირელისა და იბა ედესელის რამდენიმე თხზულებაც, თავად ეს მამები კი, როგორც სინანულით განწმენდილები, შეწყალებულ იქნენ. პაპი ვიგილიუსი, როგორც ერეტიკოსთა თანამდგომი, ეკლესიიდან განკვეთეს, მაგრამ კრების შემდგომ იგი შეუერთდა მამათა საერთო აზრს და ხელი მოაწერა კრების დადგენილებას.
კრების მამებმა განიხილეს და შეაჩვენეს III საუკუნის ცნობილი საეკლესიო მოღვაწის, ხუცეს ორიგენეს რელიგიური სწავლება. დაიგმო მათი მიმდევრებიც, რომლებიც საყოველთაო მკვდრეთით აღდგომას უარყოფდნენ.
ლიტერატურა
წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
„საქართველოს ეკლესიის კალენდარი 1976 წლის“, გვ. 107-108
რესურსები ინტერნეტში
მეხუთე მსოფლიო კრების ხსენება (553) – orthodoxy.ge
Second Council of Constantinople in the Nicene and Post-Nicene Fathers
Second Council of Constantinople
2