PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Elektrozavodskaya (Arbatsko-Pokrovskaya line)

Elektrozavodskaya (Arbatsko-Pokrovskaya line)
Elektrozavodskaya is a Moscow Metro station on the Arbatsko-Pokrovskaya Line. It is one of the better-known stations of the system. Built as part of the third stage of the Moscow Metro and opened on 15 May 1944 during World War II, the station is one of the iconic symbols of the system, famous for its architectural decoration which is work of architects Vladimir Shchuko (who died whilst working on the station's project in 1939) and Vladimir Gelfreich, along with participation of his student Igor Rozhin.
The station serves the Basmanny district and is located on the Bolshaya Semyonovskaya Street, next to the Yauza River. The railway station Elektrazavodskaya of the Kazan direction is also located nearby. In May 2007, the station was closed for a year during which the escalators were completely replaced, along with the floor panels. Most of the details and finishes including Motovilov's bas-reliefs were refurbished. The station was reopened on 28 November 2008.
By 2022, the station will be open to go to the Bolshaya Koltsevaya line named Elektrozavodskaya.
Station Design
Named after the electric light bulb factory nearby, the preliminary layout included Schuko's idea of making the ceiling covered with six rows of circular incandescent inset lamps (of which there were 318 in total). However, the outbreak of World War II halted all works until 1943 when construction resumed. Gelfreich and Rozhin finished the design by adding an addition theme to the station the struggle of the home front during the war, which is highlighted by the 12 marble bas-reliefs on the pylons done by Georgiy Motovilov. The rest of the station's interior features most of the 1930s plans including powder-ballada marble on the rectangular pylons (the outside faces have sconces and decorative gilded grilles depicting the hammer and sickle), red salietti marble on the station walls, a dark olive duvalu marble on the socle and a chessboard layout on the main platform floor of granite and labradorite.
The station's hexagonal shaped vestibule, features a domed structure on a low drum, on the corner niches of which are six medallions with bas-reliefs of main pioneers in electricity and electrical engineering: William Gilbert, Benjamin Franklin, Mikhail Lomonosov, Michael Faraday, Pavel Yablochkov, and Alexander Popov along with their pioneering apparatus. The interior of the vestibule is further punctuated by the same bright red salietti marble. Outside the vestibule in the archway there is a sculpture to the metro-builders by Matvey Manizer.
The station's legacy was that it serves as a bridge between the pre-war Art Deco-influenced Stalinist architecture as seen on the second stage stations and their post-war counterparts on the Koltsevaya Line. Both Gelfreich and Rozhin were awarded the Stalin Prize in 1946 for their work.
Gallery
Moscow Metro stations
Stalinist architecture
Railway stations in Russia opened in 1944
Arbatsko-Pokrovskaya Line
Railway stations located underground in Russia
Cultural heritage monuments of regional significance in Moscow
ჯაფარ ჯაბარლის სახლ-მუზეუმი

ჯაფარ ჯაბარლის სახლ-მუზეუმი — სახლ-მუზეუმი, რომელშიც ცხოვრობდა აზერბაიჯანელი დრამატურგი ჯაფარ ჯაბარლი. მუზეუმი შედის კულტურის სამინისტროს სისტემაში.
მუზეუმი გაიხსნა 1982 წლის 20 მარტს მწერლის 80 წლისთავთან დაკავშირებით. მუზეუმის სახელით გამოშვებული იქნა დისკი „თავისუფალი ჩიტი“, რომელიც შედგებოდა მწერლის მიერ დაწერილი სიმღერებისგან. იმავდროულად ჯაბარ ჯაბარლის 100 წლისთავთან დაკავშირებით დაფუძნდა განსაკუთრებული პრემია „ჯაბარლი“, რომელიც რამდენიმე ესტრადის არტისტს გადაეცა. კულტურულ ცენტრში ინახება 8 000 ექსპონატი.
ოთახებში, სადაც განლაგებულია ექსპონატები, ასევე წარმოდგენილია დოკუმენტები და ფოტოსურათები, რომლებიც განასახიერებენ მწერლის ცხოვრების სასცენო მაკეტებს, პირად ნივთებს და სხვა. ასევე გამოჩენილი პიროვნებების მიერ ნაჩუქარი ნივთები და სამეცნიერო ნაშრომები, რომლებიც ეძღვნება ჯაბარ ჯაბარლის. ამჟამათ მუზეუმს ხელმძღვანელობს გიამარ სეიფედინგიზი.
სქოლიო
ბაქოს მუზეუმები
აზერბაიჯანის სახლ-მუზეუმები
აზერბაიჯანის ბიოგრაფიული მუზეუმები
ირლანდიის სასარგებლო წიაღისეული

ირლანდიის სასარგებლო წიაღისეული
ირლანდია ფლობს თუთიის, ტყვიისა და ვერცხლის მნიშვნელოვან ბაზას. ქვეყანა აგრეთვე მდიდარია ტორფით, ბარიტითა და ოქროთი. მცირე რაოდნეობით მოიპოვება ქვანახშირი, ბუნებრივი აირი, სპილენძი, რკინის მადანი და სხვა.
ტაბულა 1. — ირლანდიის ძირითადი სასარგებლო წიაღისეული 1998-1999 წლების მიხედვით
სასარგებლო წიაღისეულის ცალკეული სახეობები
თუთია — თუთიის ბაზის საფუძველს ირლანდიაში წარმოადგენს საბადოები ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში: ნავანი (Navan), ლიშინი (Lisheen), სილვერმაინსი (Silvermines) და გალმოი (Galmoy), რომელთა საერთო მარაგი წარმოადგენს ამ მეტალის, დაახლოებით, 9%-ს ევროპაში და 1.6%-ს მსოფლიოში.
ქვანახშირი — მცირე საბადო.
სპილენძი — ავოკის რაიონში მდებარეობს სპილენძ-პირიტის საბადო.
ლიტერატურა
Горный энциклопедический словарь, т. 3. / Под ред. В. С. Белецкого. — Донецк: Восточный издательский дом, 2004. — 752 с. ISBN 966-7804-78-X
ირლანდია
სასარგებლო წიაღისეული
ირლანდიის გეოლოგია
Lordi

Lordi (ლორდი) — ფინური ინგლისურენოვანი როკ-ჯგუფი ჰარდ-ენ-ჰევის ჟანრში. დააარსა 1996 წელს ტომი პუტაანსუუმ (Mr. Lordi). ჯგუფი იმით არის ცნობილი, რომ ასრულებს სიმღერებს მონსტრთა და ეშმაკთა კოსტუმებში, და მათი სიმღერები საშინელებების თემატიკაზეა დაწერილი. Lordi არის 2006 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსის გამარჯვებული.
სტუდიური ალბომები (ინგლისი)
Get Heavy (2002)
The Monsterican Dream (2004)
The Arockalypse (2006)
Deadache (2008)
Babez for Breakfast (2010)
To Beast or Not to Beast (2013)
რესურსები ინტერნეტში
Lordi — ოფიციალური საიტი
ფინური ჯგუფები
ევროვიზიის გამარჯვებულები
ევროვიზიის კონკურსანტები
მძიმე მეტალ ჯგუფები
მეორე მსოფლიო ომთან დაკავშირებული მონუმენტები და ძეგლები ჩრდილოეთ მაკედონიაში

მეორე მსოფლიო ომთან დაკავშირებული მონუმენტები და ძეგლები ჩრდილოეთ მაკედონიაში
II მსოფლიო ომთან დაკავშირებული მონუმენტები და ძეგლები მაკედონიაში — იუგოსლავიური მონუმენტები და ძეგლები აგებული II მსოფლიო ომთან დაკავშირებით დღევანდელი მაკედონიის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე იუგოსლავიის კომუნისტთა ლიგის მე-4 პრეზიდენტ იოსეპ ბროზ ტიტოს დავალებით XX საუკუნის 60-70-იან წლებში ისეთი გამოჩენილი მოქანდაკეების მიერ, როგორებიცაა დუშან ჯამონია, ვოჯინ ბაკიჩი და სხვები.
მონუმენტებისა და ძეგლების არასრული ჩამონათვალი:
ჩრდილოეთ მაკედონიის კულტურა
უსახელო (ვაზის ჯიში)

უსახელო (ვაზის ჯიში)
უსახელო — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე შიშველია. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო და საშუალოზე დიდი ზომისაა, კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის ან კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, თეთრი ფერის.
უსახელო ვაზი საკმაოდ ძლიერი ზრდისაა, საშუალომოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის მეორე ნახევრიდან შედის. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 17%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 5.8 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სასუფრე ყურძნად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 364
ქართული ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
მასაია (მრავალმნიშვნელოვანი)

მასაია (მრავალმნიშვნელოვანი)
მასაია შეიძლება აღნიშნავდეს:
ადგილს:
მასაიის დეპარტამენტი ნიკარაგუაში
მასაია, მასაიას დეპარტამენტის დედაქალაქი
ხალხის გვარით:
მასაია აოიამა
მასაია ჰაშიმოტო
მასაია კიკავადა
მასაია მაცუკაძე
მასაია მაცუურა
ტოპონიმს:
მასაიას ვულკანი
წალასყური

წალასყური — სოფელი საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, თელეთის თემში. მდებარეობს თელეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 650 მ სიმაღლეზე. მდებარეობს თელეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 650 მ, გარდაბნიდან 46 კმ, ფონიჭალიდან 13 კმ., ზემო თელეთიდან 1 კმ.
ისტორია
წალასყური დატანილია ვახუშტი ბატონიშვილის მიერ შედგენილ რუკაზე „წარაყურის“ სახელწოდებით. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა და მეიხვეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 593 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
თელეთის თემის სოფლები
ასოპარდო

ასოპარდო — მდინარე ჩილეში. მდებარეობს მაგალიანესი და ჩილეს ანტარქტიკის რეგიონში, კუნძულ ცეცხლოვან მიწაზე. გამოედინება ფანიანოს ტბიდან, ზღვის დონიდან 140 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 11 კმ, აუზის ფართობი 2910 კმ². მიედიენაბა დასავლეთისაკენ და ჩაედინება წყნარი ოკეანის ალმირანტასგოს ყურეში.
იხილეთ აგრეთვე
ჩილეს მდინარეების სია
სქოლიო
ჩილეს მდინარეები
ბაღლები

ბაღლები (ყოფილი კიროვი) — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში, ჯურუყვეთის თემში (სოფლები: ბაღლები, ეწერი, ჯურუყვეთი). მდებარეობს გურიის დაბლობზე, ზღვის დონიდან 80 მ, ლანჩხუთიდან 10 კმ., ოზურგეთი-ლანჩხუთის საავტომობილო გზაზე. სოფელში მოდის ჰიდროკარბონატული ნატრიუმიანი წყალი. სოფელში ფუნქციონირებს ჯურუყვეთის N1 საჯარო სკოლა. სოფლის სახელწოდება მეგრული ენიდან მოდის და ნიშნავს ბაღებს.
ეკლესია
სოფელში იდგა მაცხოვრის სახელობის ძველი მომცრო ეკლესია. ეკლესია მოხატულია, შესასვლელში აქვს წარწერა. ეკლესია ნაგებია ქვით. სამხრეთ შესასვლელის მარცხნივ გამოსახული იყო ახალგაზრდა კაცი, ბეშქენ ვარდანისძე, რომელიც XIV საუკუნის მოღვაწე იყო და ტაძარიც სავარაუდოდ მან ააშენა. წარწერაზე გაირჩევა ბეშქენის, მეუღლე მარიამისა და ვაჟი მიქაელის სახელები. დასავლეთ შესასვლელში მოთავსებული წარწერიდან ირკვევა, რომ მხატვარი ვინმე მანუელი იყო. ბეშქენ და მიქაელ გურიელები იხსენიებიან ჯუმათის ეკლესიის წმინდა გიორგის ოქროს ხატის წარწერაში.
მოსახლეობა
გალერეა
ლიტერატურა
სქოლიო
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გეიმპადი

გეიმპადი (ასევე ეწოდება ჯოიპადი ან კონტროლერი) — სათამაშო კონტროლერის სახეობა, დისტანციური მართვის პულტი, რომელსაც ადამიანი მოიხმარს ორივე ხელის საშუალებით. მის სამართავად საჭიროა ხელის ცერა თითების გამოყენება (თანამედროვე გეიმპადების შემთხვევაში, აგრეთვე გამოიყენება საჩვენებელი და შუანა თითები).
1962 წელს გამოსული ერთ-ერთი ადრეული ვიდეო თამაში „Spacewar!“, თავდაპირველად სამართვად გამოიყენებდა ტუმბლერებს, რომელიც ჩაშენებული იყო სისტემაში. ეს გადამრთველები გამოსაყენებლად არაკომფორტული და მოუხერხებელი იყო, ამიტომაც ალან კოტოკმა და ბობ სონდერსმა შექმნეს კონტროლის სადენიანი მოხსნადი მოწყობილობა, რომელიც მიიჩნევა ყველაზე ადრეულ გეიმპადათ.
გეიმპადი უზრუნველყოფს ადამიანისა და ვიდეო თამაშების კონსოლის ურთიერთქმედებას. გეიმპადები აგრეთვე გამოიყენება პერსონალურ კომპიუტერებზეც, კლავიატურისა და მაუსის ჩასანაცვლებლად. სტანდარტული გეიმპადის განლაგება ამგვარია: მარცხენა ხელის მხარეს განლაგებულია მიმართულების ღილაკები (წინ-უკან-მარცხნივ-მარჯვნივ), მარჯვენა მხარეს — მოქმედების ღილაკები (ახტომა, სროლა და ა.შ.)
უმეტეს თანამედროვე კონტროლერებში, მიმართულების ღილაკების პარალელურად, დატანებულია ანალოგური ჩხირები, რომელიც პირველად გამოყენებული იქნა 1982 წელს გამოსულ სათამაშო კონსოლ Arcadia 2001-ზე, თუმცა პოპულარობა მოთამაშეებში მხოლოდ Nintendo 64, PlayStation და Sega Saturn-ის გამოსვლის შემდეგ მოიპოვა.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
ჯოისტიკები და სხვა სათამაშო კონტროლერები
სქოლიო
ვიდეო თამაშის კონტროლერები
Canada at the 1908 Summer Olympics

Canada at the 1908 Summer Olympics
Canada competed at the 1908 Summer Olympics in London, United Kingdom. Canadian athletes won three gold, three silver, and ten bronze medals.
Team selection
The Canadian Olympic Committee was established to select athletes for the 1908 Summer Olympics, when the Canadian Amateur Athletic Union and the Amateur Athletic Federation of Canada had unsettled differences. YMCA executive J. Howard Crocker assisted the Canadian Amateur Athletic Union in arranging regional and national trials to select Olympic athletes. He was subsequently appointed manager of the national team for Canada in 1908, which was first national team organized despite that individuals had competed on behalf of Canada in prior Summer Olympics.
Medalists
Results by event
Athletics
Running
In response to Tom Longboat's poor performance in the marathon, J. Howard Crocker reported that Longboat was likely "doped", explaining his collapse and subsequent condition. This was subsequently probed by the Canadian Olympic Committee, with Crocker testifying.
Jumping
Throwing
Cycling
Canada's best cycling result was a bronze medal won in the team pursuit.
Diving
Fencing
Canada's lone épéeist was eliminated in the first round
Gymnastics
Lacrosse
Canada won the only lacrosse match played in 1908 against Great Britain, earning the gold medal.
Rowing
Shooting
Swimming
Tennis
Wrestling
Notes
References
sports-reference
Nations at the 1908 Summer Olympics
1908
Olympics
ანდრიიკი

ანდრიიკი — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კოზელშჩინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 173 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
კოზელშჩინის რაიონის სოფლები
ტკაცუნა ქართული

ტკაცუნა ქართული — მავნებელი მწერი ხეშეშფრთიანების რაზმისა. აქვს შავი, მურა სხეული. ზედა ფრთები ხშირად წაბლისფერია; ულვაშები, ფეხები, მუცელი, ან მისი ნაპირები — მკრთალი. წინა მკერდი და წინა ზურგი დაფარულია წერტილებით. მისი სხეულის სიგრძე 10—13 მმ-ს აღწევს. გავრცელებულია აღმოსავლეთ და დასავლეთ საქართველოში. მცენარეს უმთავრესად აზიანებს მატლი, რომელიც იკვებება დათესილი მარცვლით, სიმინდის, პურეულის, ჭარხლის, კარტოფილის, მზესუმზირის, ვაზის და სხვა მცენრეთა ფესვებით. მავნებლის განვითარება 3—4 წელიწადს გრძელდება.
ბრძოლის ღონისძიებანი
მაღალი აგროტექნიკა, ნიადაგში სასუქთან ერთად ჰესტიციდების შეტანა.
ლიტერატურა
ხოჭოები
1379

1379
მოვლენები
25 სექტემბერი : ხელი მოეწერა ნოიბერგის ხელშეკრულებას. ძმებმა ალბრეხტ III-მ და ლეოპოლდ III-მ გაიყვეს ჰაბსბურგების მიწები.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
4 ოქტომბერი : ენრიკე III — კასტილიის მეფე (გ. 1406)
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
18 თებერვალი : ალბრეხტ II — მეკლენბურგის ჰერცოგი (დ. 1318)
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
კრაზანები

კრაზანები — ნესტრიანი სიფრიფანაფრთიანი მწერების (ფუტკრებისა და ჭიანჭველასებრთა გარდა) კრებითი სახელწოდება. კრაზანებს მიაკუთვნებენ მბზინვარასებრნს, გზის კრაზანებს, მთხრელ კრაზანებს, კრაზანისებრებს, სკოლიასებრებსა და სხვა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Wasp Identification Chart
British Social Wasps
Wasp Information and Gallery
A pictorial life cycle of organ pipe wasps
სიფრიფანაფრთიანები
მავნებელი მწერები
ko:말벌상과
nl:Wespen
pl:Osa
ვაჟა გურგენიძე

ვაჟა გურგენიძე (დ. 2 დეკემბერი, 1940, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი. ეკონომიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი.
1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტი, ხოლო 1966 წელს ასპირნტურა. 1966-1990 წლებში ეწეოდა სამეცნიერო-პედაგოგიურ საქმიანობას: 1966-1983 წლებში იყო თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მრეწველობისა და სოფლის მეურნეობის ეკონომიკის კათედრის მასწავლებელი, უფროსი მასწავლებელი, დოცენტი, შრომის ეკონომიკისა და ორგანიზაციის კათედრის გამგე, 1978-1979 წლებსი — გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციის ექსპერტი, 1983-1990 წლებში კი საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის ლექტორი, პროპაგანდისა და აგიტაციის განყოფილების გამგე, იდეოლოგიის განყოფილების გამგის პირველი მოადგილე, საერთო განყოფილების გამგე, ცენტრალური კომიტეტის მდივანი, 1990 წლიდან საქართველოს რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის დემოგრაფიის სოციალურ-ეკონომიკური კვლევის ცენტრის დირექტორის მოადგილე. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი: მაჟორიტარი, ახალციხის საარჩევნო ოლქი, ეკონომიკური რეფორმების კომისიის წევრი; ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1992-1994 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის ჯანმრთელობის დაცვის მინისტრის მოადგილე.
რესურსები ინტერნეტში
ვაჟა გურგენიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 2 დეკემბერი
დაბადებული 1940
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ტრანსციმბირის მაგისტრალი

ტრანსციმბირის მაგისტრალი
ტრანსციმბირის სარკინიგზო მაგისტრალი (რუს. Транссибирская железнодорожная магистраль (Транссиб), Великий Сибирский Путь (ისტორიული სახელი)) — რკინიგზა, რომელიც ევრაზიის კონტინენტს ჭრის და მოსკოვს აკავშირებს აღმოსავლეთ ციმბირისა და შორეული აღმოსავლეთის უმსხვილეს სამრეწველო ქალაქებთან. მაგისტრალის სიგრძეა 9288,2 კმ, და ამგვარად ყველაზე გრძელი რკინიგზაა მსოფლიოში. მაგისტრალის უმაღლესი წერტილია იაბლონის უღელტეხილი (1019 მ). 2002 წელს დასრულდა მისი სრული ელექტრიფიკაცია. ისტორიულად ტრანსციმბირის მაგისტრალად შეიძლება იწოდოს მხოლოდ მისი აღმოსავლეთი ნაწილი, ჩელიაბინსკიდან (სამხრეთი ურალი) ვლადივოსტოკამდე. მისი სიგრძე 7 ათას კმ-ს აღემატება. სწორედ ეს მონაკვეთი აშენდა 1891-1916 წლებში.
რუსეთის რკინიგზა
ციმბირი
ყაზმუნაიგაზი

ყაზმუნაიგაზი (ყაზ. КазМунайГаз; КМГ) — ყაზახეთის ეროვნული ნავთობისა და ბუნებრივი აირის კომპანია. სრული სახელია: სააქციო საზოგადოება „ეროვნული კომპანია «ყაზმუნაიგაზ»“. კომპანიის შტაბ-ბინა მდებარეობს ასტანაში. დაარსდა ყაზახეთის პრეზიდენტის 2002 წლის 20 თებერვლის განკარგულებით კომპანიების „ყაზახნავთობი“ და „ნავთობისა და გაზის ტრანსპორტის ეროვნული კომპანია“ შერწყმით. კომპანიის აქციების 100 %-ს ყაზახეთის მთავრობა ფლობს. მიმდინარე პრეზიდენტია უზაკბაი კარაბალინი.
რესურსები
კომპანიის ოფიციალური საიტი
ყაზახეთის კომპანიები
ნავთობმწარმოებელი კომპანიები
გაზის კომპანიები
სატრანსპორტო კომპანიები
ყაზახეთის ენერგეტიკა
Sirab

Sirab (also, Siab and Surab) is a village and municipality in the Babek District of Nakhchivan, Azerbaijan. It is located 14 km in the north-east from the district center, on the foothill area. Its population is busy with grain-growing, vegetable-growing, beekeeping and animal husbandry. There are secondary school, two library, culture house, mosque and a medical center in the village. It has a population of 2,730. The Sirab mineral water deposit is near the village.
Etymology
In the folk etymology, the toponym means "main water" (Sərab) or "mysterious water" (Sirab). According to the researchers, the name made out of a combination from the Persian words of Sir (rich, saturated) and Ab (water) and means "abundant water, water-saturated". In 1979, near the village was opened for the use, the Sirab Water Reservoir.
Historical and archaeological monuments
Dashgala Cave
Dashgala Cave - the ancient karst cave in the Sarıdağ Mountain, in the north-west of the Sirab village of Babek rayon. It is also called Sirab cave among the local population. It is believed that the cave is the oldest human settlement.
Sirab Necropolis
Sirab Necropolis - the archaeological monument of the Middle Ages in the south of the same named village of the Babek rayon. Its area is about 5 hectares. Basically, it consist from rectangle of soil graves oriented towards from the west to east. Most of the head stones of the graves have fallen. Some of the kept head stones consisted of flat stone slabs, upper part of them have been completed in the crown-shaped. Some of the head stones, are found the writing in Arabic-language. There are also inscriptions in Arabic-language on the upper part of the head stones in the ram shaped.
References
Populated places in Babek District
Armudu

Armudu or Armudu stəkan (Armudu glass), sometimes called Boğmalı is a kind of drinking glass used for black tea in Azerbaijan. It is similar to the Turkish traditional tea glass called ince belli bardak (lit. "slim-waisted glass") (see also Tea in Turkey).
Introduction
Azerbaijani tea is usually served first when a host receives guests. Tea serving and drinking is an important component of Azerbaijani culture. Armudu, which translates as "in the shape of a pear", or Boğmalı, which translates as "narrow", as it is also called, suggests the shape of a pear and is sometimes associated with the figure of a hostess in Azerbaijani culture.
The Armudu is made from a variety of materials: glass, porcelain, faience, and silver. Besides its aesthetic qualities, the Armudu also has thermophysical advantages. The narrower middle portion of the glass does not allow the hot liquid in the bottom of the glass to flow upwards but returns the warm flow to the bottom. This allows the tea to remain hot until it is consumed in full.
The Armudu tea glasses are often 100 grams in weight. The tea is poured into the glass but not up to the top. Usually a gap of 1–2 cm, which is called "dodaq yeri" ("place for lips" in Azerbaijani), is left for the consumer's lips for comfortable drinking.
Shape
There are three reasons why the shape of the glass matters. Firstly, this type of glass is easy to hold because its top edge is wider than the middle, which prevents it from slipping out of hands. Secondly, because the top part becomes less hot, it prevents burning one's hands. Thirdly, it has been argued that, unlike regular glasses and cups, in which hot liquids cool evenly, the Armudu ensures proportional cooling at the time of drinking allowing cooling of the tea in the top portion of the glass while keeping the bottom part hot.
See also
Azerbaijani tea culture
Piyāla
Turkish tea
Samovar
Ayran
Turkish coffee
References
Teaware
ნარბაღი

ნარბაღი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 487 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ლენქორანის რაიონის სოფლები
Greco-Iberian alphabet

Greco-Iberian alphabet
The Greco-Iberian alphabet is a direct adaptation of an Ionic variant of a Greek alphabet to the specifics of the Iberian language, thus this script is an alphabet and lacks the distinctive characteristic of the paleohispanic scripts that present signs with syllabic value, for the occlusives and signs with monophonemic value for the rest of consonants and vowels.
Location of findings
The inscriptions that use the Greco-Iberian alphabet had been found mainly in Alicante and Murcia and the direction of the writing is left to right, or sinistroverse. The number of known Greco-Iberian inscriptions is small: fewer than two dozen ceramic inscriptions and a dozen lead plaques, among them the lead plaque from La Serreta (Alcoy, Alicante) and the lead plaque from El Cigarralejo (Mula, Murcia). The archaeological context of the Greco-Iberian inscriptions seems to concentrate in the 4th century BC, but the paleographic characteristics of the model indicate that the adaptation may date from the 5th century BC.
Typology
The Greco-Iberian alphabet contains 16 signs identical to Greek signs, except for the sign corresponding to the second rhotic consonant: five vowels, three voiced occlusives (labial, dental and velar), but only two voiceless occlusives (dental and velar), two sibilants, two rhotics, one lateral, and only one nasal sign. To represent the second rhotic , rho gets an additional stroke. Eta is used instead of epsilon to represent /e/. The only letter not found in the modern variant of the Greek alphabet is sampi.
The letter forms are petroglyphic since the writing surface (ceramic, stone, lead) affords angular glyphs with straight lines.
See also
Celtiberian script
Iberian languages
Iberian scripts
Northeastern Iberian script
Southeastern Iberian script
Tartessian script
Paleohispanic languages
Pre-Roman peoples of the Iberian Peninsula
Notes
Bibliography
Gómez-Moreno, Manuel (1922): «De Epigrafia ibérica: el plomo de Alcoy», Revista de filología española 9, pp. 341–366.
Hoz, Javier de (1987): «La escritura greco-ibérica», Veleia 2–3, pp. 285–298.
Hoz, Javier de (1998): «Epigrafía griega de occidente y escritura greco-ibérica», Los griegos en España, pp. 180–196.
Rodríguez Ramos, Jesús (2005): «Introducció a l’estudi de les inscripcions ibèriques», Revista de la Fundació Privada Catalana per l’Arqueologia ibèrica, 1, pp. 13–144.
Untermann, Jürgen (1990): Monumenta Linguarum Hispanicarum. III Die iberischen Inschriften aus Spanien, Wiesbaden.
Velaza, Javier (1996): Epigrafía y lengua ibéricas, Barcelona.
External links
The Greek-Iberian writing- Jesús Rodríguez Ramos
Detailed map of the Pre-Roman Peoples of Iberia (around 200 BC)
Iberian writing
Greek alphabet
Culture of Spain
ტულუნიდები

ტულუნიდები — დინასტია ეგვიპტეში 868-905 წლებში. დააარსა აბასიანთა ნაცვალმა ეგვიპტეში აჰმედ იბნ ტულუნმა (ქვეყანას განაგებდა (868-884 წწ.). ტულუნიდების დროს ეგვიპტე აბასიანთაგან ფაქტობრივად დამოუკიდებელი გახდა. 878 წელს ტულუნიდებმა დაიმორჩილეს სირია. მათ რამდენადმე შეამცირეს გადასახადები, რამაც ხელი შეუწყო მეურნეობის აღმავლობას. ტულუნიდების რეზიდენცია ქ. კატაი იყო. 903 წელს ტულუნიდები დაამარცხეს კარმატებმა, 905 წელს - აბასიანებმა.
ტულუნიდების მმართველები
აჰმედ იბნ ტულუნი (868—884);
ხუმარავეიჰი (884—895);
აბულ ასაკარ ჯეიში (895—896);
ჰარუნი (896—904), აბულ ასაკარ ჯეიშას ძმა;
შეიბან იბნ აჰმედი (904—905).
ლიტერატურა
დინასტიები
ეგვიპტის ისტორია