PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
პამპაჩირის რაიონი

პამპაჩირის რაიონი — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3362 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 478 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 602.5 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
აპურიმაკის რეგიონის რაიონები
ანდაუაილასის პროვინციის რაიონები
Meyvəli

Meyvəli is a village and the least populous municipality in the Yevlakh Rayon of Azerbaijan. It has a population of 227.
References
Populated places in Yevlakh District
ბაჰადირ II გირეი

ბაჰადირ II გირეი (დ. 1722 — 1791, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია) — ყირიმის ხანი 1782 წელს, თოფალ აჰმედ გირეის უფროსი ვაჟი, დევლეთ II გირეის შვილიშვილი.
ბიოგრაფია
ბაჰადირ გირეი იყო დევლეთ II გირეის შვილის, თოფალ აჰმედ გირეის ვაჟი. ცხოვრების უდიდესი ნაწილი გაატარა ოსმალეთში. 1777 წელს თავის ძმა, შაჰინთან ერთად აჯანყდა დევლეთ IV-ის წინააღმდეგ. ამბოხის შედეგად შაჰინი ყირიმის ხანად, ხოლო ბაჰადირი იედიშყულის ურდოს ლიდერად დამტკიცდა. შაჰინ გირეის პრორუსული რეფორმების გატარების გამო სახანოში ბევრი მოწინააღმდეგე გამოუჩნდა. 1782 წელს ბაჰადირმა ისარგებლა ხანის უარყოფითი რეპუტაციით და თავის ბიძაშვილებთან, შაჰინ და არსლან გირეიებთან ერთად სათავეში ჩაუდგა დიდ აჯანყებას, რომლის შედეგადაც შაჰინ გირეი ყირიმიდან გააძევა.
ბაჰადირ II-მ ოსმალეთსა და რუსეთს ელჩები გაუგზვნა თავისი ტიტულის აღიარების მიზნით. ოსმალეთმა მოთხოვნაზე უარი განაცხადა, ხოლო რუსეთმა ყირიმში ჯარები გაგზავნა ტახტზე ისევ შაჰინის დასაბრუნებლად. რუსებმა ანტონ ბოგდანოვიჩ ბალმენისა და ალექსანდრე სუვოროვის ხელმძღვანელობით მთლიან სახანოზე კონტროლი დაიბრუნეს. ბაჰადირ II-ის მომხრეთა უმეტესობა კავკასიის გავლით ოსმალეთში გადავიდა, თვითონ ბაჰადირი კი ტყვედ ჩავარდა. შაჰინ გირეიმ მისი სიკვდილით დასჯა გადაწყვიტა, თუმცა რუსებმა გადაარჩინეს და ხერსონში გაგზავნეს პატიმრად. 1783 წელს ყირიმის ანექსიის შემდეგ მოახერხა კავკასიაში გაქცევა, 1789 წლიდან კი სტამბოლის ახლოს, საკუთარ მამულში ცხოვრობდა. გარდაიცვალა იქვე, 1791 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
ყირიმის სახანო
გირეის დინასტია
ყირიმის ხანების სია
ლიტერატურა
О. Гайворонский «Созвездие Гераев»
Гайворонский Алексей Повелители двух материков − тт. 1−2.
ყირიმის ხანები
ყირიმის სახანო
გირეის დინასტია
დაბადებული 1722
გარდაცვლილი 1791
დამხობილი მონარქები
შაჰ რუჰ აფშარი

შაჰ რუჰ აფშარი, (დ. 1730 — გ. 1796) — აფშარიდების ბოლო, მეოთხე წარმომადგენელი, ნადირ-შაჰის შვილიშვილი.
იგი როგორც ირანის შაჰი არჩეულ იქნა დიდებულების მიერ, როცა იბრაჰიმ აფშარი აღარ იყო ირანის შაჰი.
ტახტზე ასვლიდან ერთი წლის შემდეგ, 1749 წელს, მან დაკარგა სრულიად ტახტი, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ მოახერხა მისი დაბრუნება, თუმცა ვერ მოხერხდა აზერბაიჯანის და მაზადარანის დაბრუნება. აზერბაიჯანში იგი შეცვალა აზად ხანმა, ხოლო მაზადარანში იგი ჩაანაცვლა მუჰამედ ჰასან ხანმა.
შაჰ რუჰმა 1750 წელს დაიბრუნა სულეიმან III-ის მიერ წართმეული ხორასანი.
1760 წელს მან კიდევ ერთხელ დაკარგა ირანის ტახტი და დარჩა მხოლოდ ხორასანის მმართველი, მაგრამ ამ შემთხვევაში მან ტახტის დაბრუნება ვეღარ მოახერხა და იგი შეცვალა კარიმ ხანმა.
1796 წელს, შაჰ რუჰი გარდაიცვალა და ხოროსანის ტახტზე ავიდა ყაჯარების დინასტიის დამაარსებელი და პირველი წარმომადგენელი, აღა-მაჰმად-ხანი, რომელმაც შეძლო და გააერთიანა რამდენიმე ნაწილად დაშლილი ირანი.
სქოლიო
სპარსეთის მონარქები
დაბადებული 1730
გარდაცვლილი 1796
აფშარიდების დინასტია
Arshusha II

Arshusha II was the Mihranid (margrave) of Gugark in the mid 5th-century. He died in 470 and was succeeded by his son Varsken.
References
Sources
470 deaths
Year of birth unknown
5th-century Iranian people
Mihranids
მუმინები

მუმინები — შვედი-ფინელი მწერლის, ტუვე იანსონის წიგნებისა და კომიქსების სერიის ცენტრალური პერსონაჟები. ისინი არიან თეთრი ფერის ტროლები, გრძელი ცხვირებით, რის გამოც ჰიპოპოტამებს ჰგვანან. ეს ოჯახი ცხოვრობს მუმინების ველზე, ფინეთის ტყეებში.
მუმინების შესახებ გამოცემულია ცხრა წიგნი. ასევე აღსანიშნავია 1945-1993 წლებში გამოცემული დამატებითი ხუთი ილუსტრირებული წიგნი და კომიქსი.
მუმინებს მიეძღვნა არაერთი სატელევიზიო სერიალი და ფილმი. ფინეთში ასევე არსებობს გასართობი პარკი მუმინების პერსონაჟებით.
წიგნები
Småtrollen och den stora översvämningen (1945, მუმინები და დიდი წყალდიდობა)
Kometjakten (1946, ნადირობა კომეტაზე)
Trollkarlens hatt (1948, ჯადოქრის ქუდი)
Muminpappans bravader (1950, მუმი-მამის გმირობანი)
Farlig midsommar (1954, საშიში ზაფხული)
Trollvinter (1957, ტროლების ზამთარი)
Pappan och havet (1965, მუმი-მამა ზღვაში)
Muminpappans memoarer (1968, მუმი-მამის მემუარები)
Kometen kommer (1968; კომეტის მოფრენა)
Sent i November (1970, ნოემბრის ბოლოს)
რესურსები ინტერნეტში
ფილმის ’მუმინები და კომეტა’ ოფიციალური საიტი
ოფიციალური ფინური გვერდი
ოფიციალური იაპონური გვერდი
მუმინები გამომცემლობის Schildts გვერდზე
კომიქსები
ფინური ლიტერატურა
მუმინების სერია
ფინური კომიქსები
ტუვე იანსონი
დამალი

დამალი — ქალაქი და რაიონი თურქეთის არტაანის პროვინციაში. მდებარეობს ყარსი-პოსოფის გზაზე.
ისტორია
დამალი მდებარეობდა აბრეშუმის გზაზე, რომელიც აკავშირებდა კავკასიას ევროპასთან და ცენტრალურ აზიასთან. წლების მანძილზე დამალი და მიმდებარე ტერიტორია ეპყრათ მიდიელებს, სპარსელებს, რომაელებს, ბიზანტიელებს, საქართველოს და საბოლოოდ ოსმალეთის იმპერიას. რეგიონს წლების მანძილზე აკონტროლებდა რუსეთის იმპერია, მაგრამ 1921 წელს ყარსის ხელშეკრულების საფუძველზე საბჭოთა რუსეთმა იგი თურქეთს გადასცა.
გეოგრაფია
თურქეთის ის ნაწილი სადაც მდებარეობს დამალი გამოირჩევა მკაცრი კლიმატით. ტემპერატურა ზამთარში -38 °C-მდე ეცემა.
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქის ოფიციალური საიტი
თურქეთის ქალაქები
ჯოჰორი

ჯოჰორი (ჯავი:جوهور) — მალაიზიის სასულთნო, შტატი მალაიზიაში, ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჯოჰორ-ბარუ. მდებარეობს მალაიზიის მალაკურ ნაწილში, მალაკის ნახევარკუნძულის სამხრეთ ნაწილში. შტატში არის საერთაშორისო აეროპორტი — სენაი.
გეოგრაფია
ჯოჰორის შტატს უჭირავს მეხუთე ადგილი ფართობისა და მეორე ადგილი მოსახლეობის მიხედვით მალაიზიის შტატებს შორის. შტატი მდებარეობს მალაკის ნახევარკუნძლის სამხრეთ ნაწილში. შტატის უმაღლესი მწვერვალია მთა გუნუნგ-ლედანგი (1276 მ). სანაპირო ხაზის სიგრძეა 400 კმ. კლიმატი ეკვატორული, მუსონური. ნალექების რაოდენობა წელიწადში 1778 მმ-ის ტოლია. საშუალო წლიური ტემპერატურა 26 — 28 °С.
მოსახლეობა
2000 წლის აღწერების მიხედვით შტატის მოსახლეობა შეადგენდა 2,75 მილიონ კაცს: 54% — მალაიები, 35 % — ჩინელები, 7 % — ინდოელები, 4 % — სხვა. 2010 წლის შეფასებითმოსახლეობის რაოდენობაა 3 348 283 კაცი, ხოლო საშუალო სიმჭიდროვე — 176,35 ად./კმ².
ისტორია
სახელწოდება ჯოჰორი წარმოსდგება სპარსული სიტყვისაგან „ჯავჰარ“, რაც „ძვირფას ქვას“ ნიშნავს. ჯოჰორის სასულთნო დაარსდა XVI საუკუნის დასაწყისში, მალაკის უკანასკნელი სულთნის მაჰმუდ შაჰის შვილის ალა ად-დინ რიაიატ-შაჰ I-ის მიერ, მას შემდეგ რაც მოახერხა პორტუგალიელი კოლონიზატორებისაგან თავის დაღწევა. სულთანმა გაზარდა ჯოჰორის იმპერიის საზღვრები, დაიპყრო რიაუ და პაჰანგი, სადაც მმართველად დანიშნა თავისი წარმომადგენლები. ჯოჰარის იმპერია პერიოდულად ახორციელებდა თავდასხმას პორტუგალიელ კოლონიზატორებზე, მაგრამ ვერ დაიბრუნეს მალაკა. მთელი 130 წლის განმავლობაში პორტუგალიელებს ხელს უშლიდა სრუტეების გაკონტროოლებაში.
1641წელს ჯოჰორის სასულთნომ ალიანსი დაამყარა ჰოლანდიელებთან და მათი დამხარებით შეძლეს მალაკის დაპყრობა. მოგვიანებით ჯოჰორი დასუსტდა და დაკარგა ძველებური დიდება, რაზეც დიდი გავლენა შინაომებმა იქონიეს.
1864-1895 წლებში ხელისუფლებაში მოდის სულთანი აბუ-ბაქარი, რომელსაც შეეძლო გაძღოლოდა ქვეყანას და მიზანმიმართული პოლიტიკა ეწარმოებინა ბრიტანელებთან და სინგაპურთან. მისი მმართველლობის დროს ქვეყანა გაძლიერდა, სწორედ ამიტომ მან მიიღო „ახალი ჯოჰორის მამის“ ტიტული.
1914 წლიდან ქვეყანაში იწყება ბრიტანელი მრჩევლის კემპბელის მოღვაწეობა.
შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი, ქალაქი ჯოჰორ-ბარუ იყო უკანასკნელი ქალაქი მალკის ნახევარკუნძულზე, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში მალაიის ოპერაციის დროს დაიკავეს იაპონელმა ოკუპანტებმა.
1948 წელს შტატი შევიდა მალაიის ფედერაციაში, რომელმაც დამოუკიდებლობა მოიპოვა 1957 წელს.
ადმინისტარაციული დაყოფა
ჯოჰორის შტატი ადმინისტრაციულად იყოფა 10 რაიონად:
ჯოჰორ-ბარუ — 1817,8 კმ², 1 064 881 ად.
პონტიანი — 919,5 კმ², 143 729 ად.
კოტა-ტინგი — 3488,7 კმ², 192 220 ად.
კლუანგი — 2851,8 კმ², 254 631 ად.
სეგამატი — 2851,26 კმ², 178 620 ად.
მუარი — 2346,12 კმ², 328 695 ად.
ბატუ-პაჰატი — 1878 კმ², 335 368 ად.
მერსინგი — 2838,6 კმ², 67 557 ად.
კულაიჯაია — 750,9 კმ², 246 721 ად.
ლედანგი — 967,6 კმ², 58 501 ად.
ტრანსპორტი
ჯოჰორის შტატში არის სამი საზღვაო პორტი: ჯოჰორ-პორტი, ტანჯუნგ-პელეპასი და ტანჯუნგ-ლანგსატი.
შტატში მდებარეობს საერთაშორისო აეროპორტი სენაი, რომელიც გაიხსნა 1974 წლის 6 ივნისს და წელიწადში გადაჰყავს 5 მლნ. ადამიანი.
ცნობილი ადამიანები
აბდულ აზიზ ისხაკი — ჟურნალისტი, პოლიტიკოსი, სახელმწიფო მოღვაწე
ფაშა სანდჰა — მსახიობი, ფოტომოდელი.
ვან აბუ ბაქარ ვან აბასი — მეცნიერი, მწერალი
რესურსები ინტერნეტში
ჯოჰორის იმპერია
ჯოჰორის კარტა
მალაიზიის შტატები
მირზა ქადიმ ერევანი

მირზა ქადიმ ერევანი — აზერბაიჯანელი ორნამენტალისტი მხატვარი და პორტრეტისტი. ის ძირითადად ქმნიდა ტიპურ სპარსულ მინიატურებს. მიიჩნევა აზერბაიჯანული პანელის მხატვრობის ფუძემდებლად, რომლის ნამუშევრებმაც დიდი გავლენა იქონიეს თანამედროვე აზერბაიჯანულ სახვითი ხელოვნებაზე.
1850-იანებში რუსების შეკვეთით მუშაობდა ერევნის ციხესიმაგრის დარბაზის ხელახლა მოხატვაზე, რომელიც ორიგინალში 1815 წელს ირანელი მხატვრების მოხატული იყო. მან ამ დარბაზისთვის დამატებით შეასრულა 4 დიდი ზომის (1 მ. X 2 მ.) პორტრეტი. მირზა ქადიმ ერევანის ნამუშევრები დაცულია: აზერბაიჯანის ხელოვნების ეროვნული მუზეუმში, ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში და ერმიტაჟში.
ბიოგრაფია და შემოქმედება
მირზა ქადიმ ერევანი 1825 წელს დაიბადა. იმ დროს ერევანი და ერევნის სახანო შედიოდა ყაჯარების იმპერიის დაქვემდებარებაში. ერევნის სახანოს მმართველი ჰოსეინ-ხან სარდარი იყო, რომელიც ასევე ბოლო მმართველი აღმოჩნდა. მირზა ქადიმის ოჯახი ტრადიციული დეკორატორების ოჯახს წარმოადგენდა, სადაც ის ერღადერთი შვილი იყო. მამამისი მამედ-ჰუსეინი ხის მხატვრული დამუშავების ოსტატი იყო და თავის ერთადერთ შვილს ბავშვობიდან ასწავლიდა ორნამენტალურ ხელოვნებას. მამედ-ჰუსეინს ქონდა შესაძლებლობა შვილი სასწავლებლად გაეგზავნა იმ დროისთვის პრესტიჟულ თბილისის გიმნაზიაში. გიმნაზიის დასრულების შემდეგ თხუთმეტი წლის მირზა ქადიმი დაბრუნდა ერევანში და ფოსტაში დაიწყო ტელეგრაფისტად მუშაობა. სადაც ცხოვრების ბოლომდე, 35 წელი იმუშავა.
ჰოსეინ-ხანის უნარიანი მმართველობით წყალობით ერევანი წარმატებული ქალაქი იყო. ერევნის ციხესიმაგრე გაწყობილი იყო სარკეებით, შტუკოებით და თოთხმეტი ნახატით. ნახატები გამოხატავდა ძველ ირანელ მეფეთა ისტორიული ქრონიკების შაჰნამეს გმირებს, მათ შორის როგორც ლეგენარულ როსტამს და სოჰრაბს ასევე თანამედროვე მმართველებს: ფათალი-შაჰის და აბას-მირზას, ჰოსეინ-ხან სარდარს და მის ძმა ჰოსეინ-ხან ყაჯარს. დანარჩენი ნახატები წარმოადგენდა ორ ნადირობის და ბრძოლის სცენებს. თოთხმეტივე ნახატი დახატული იყო 1815 წელს სპარსი მხატვრის აბდ ალ-რაზიქის მიერ.
რუსეთ-სპარსეთის ომის დროს, 1827 წელს ერევნისთვის გადამწყვეტ ბრძოლაში რუსულმა არტილერიამ ერევნის ციხესიმაგრე მნიშვნელოვნად დააზიანა. მას შემდეგ რაც ირანელები თურქმენჩაის ზავით იძულებულები იყვნენ 1828 წელს ერევანი რუსეთის იმპერიისთვის გადაეცათ ერევნის ციხესიმაგრე რუსების მიერ უგულველყოფილი იყო და ის შედეგად ნანგრევებად იქცა. რამდენიმე ათწლეული შემდეგ 1850 წელს როდესაც ორიენტალიზმი მოდაში შემოვიდა რუსებმა მირზა ქადიმ ერევანს ერევნის ციხესიმაგრის აღდგენა შეუკვეთეს.
მირზა ქადიმ ერევანის მიერ შექმნილი ხელოვნების ნიმუშები ძირითადად წარმოადგენს ირანულ მინიატურებს და ლაკის ფიგურებს. მას ასევე შექმნილი აქვს მონუმენტური და დაზგური მხატვრობა ფიგურალური მოტივებით, თუმცა ისინი ნაკლებად ესთეტიკურ და ნაკლებად ხარისხიანად ითვლება.
გალერეა
ლიტერატურა
სქოლიო
დაბადებული 1825
გარდაცვლილი 1875
აზერბაიჯანელი მხატვრები
გურეა-დე-გალიეგო

გურეა-დე-გალიეგო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ოია-დე-უესკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 192,00 კმ². მოსახლეობა — 1476 კაცი (2020).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
გურეა-დე-გალიეგოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - გურეა-დე-გალიეგო
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
ბიოიიუქი-ემილი

ბიოიიუქი-ემილი — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 128 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
გაბალის რაიონის სოფლები
ვერაკრუსის შტატი

ვერაკრუსის შტატი
ვერაკრუსი — შტატი მექსიკაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მექსიკის ყურის სანაპიროზე. მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით, თავის 7 მილიონიანი მოსახლით, ვერაკრუსი მექსიკის შტატებს შორის მესამე ადგილზეა.
დედაქალაქია ხალაპა. სხვა მნიშვნელოვანი ქალაქებია: ვერაკრუსი, კოაცაკოალკოსი, კორდობა, ორისაბა.
ეკონომიკაში წამყვანი ადგილი უკავია სოფლის მეურნეობას, სასარგებლო წიაღისეულის მოპოვებასა და ტურიზმს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
მუზეუმები
VIDEOCLIP პლაჟის შესახებ
http://www.eljicaro.org
მექსიკის შტატები
რიკ უეიკმენის დისკოგრაფია

რიკ უეიკმენის დისკოგრაფია
რიკ უეიკმენი — ინგლისელი კლავიშისტი, კომპოზიტორი და სიმღერების ავტორი. ყველაზე კარგად ცნობილი, როგორც ჯგუფ Yes-ის კლავიშისტი. მისი სოლო ალბომები გაყიდული იქნა 50 მილიონზე მეტი ასლის ოდენობით. აქ წარმოდგენილია მისი ვრცელი დისკოგრაფია.
Yes
სტუდიური ალბომები
1990-იანები
2000-იანები
2010-იანები
კრებულები
1993 Classic Tracks
1994 Rick Wakeman's Greatest Hits
1997 Voyage (ქვესათაურით The Very Best of Rick Wakeman; ციფრული რემასტერი, 2 CD)
2000 Recollections: The Very Best of Rick Wakeman 1973-1979
Strawbs
სტუდიური ალბომები
1970 Dragonfly
1971 From the Witchwood
საკონცერტო ალბომი
1970 Just a Collection of Antiques and Curios
Anderson Bruford Wakeman Howe
სტუდიური ალბომი
1989 Anderson Bruford Wakeman Howe
საკონცერტო ალბომი
1993 An Evening of Yes Music Plus
Anderson/Wakeman
2010 The Living Tree
სხვა თანამშრომლობა
1984 Beyond the Planets (ჯეფ უეინი და კევინ პიკი)
1987 Creepshow 2 (საუნდტრეკი) (ლეს რიდი)
1988 A Suite of Gods (რამონ რემედიოსი)
1988 Zodiaque (ტონი ფერნანდესი)
1989 Black Knights at the Court of Ferdinand IV (მარიო ფაშანო)
1999 Stella Bianca alla corte de Re Ferdinando (მარიო ფაშანო)
2002 Hummingbird (დეივ კაზინსი)
2009 From Brush and Stone (გორდონ გილტრეპი)
მიწვეული მუსიკოსის სახით
1973 Sabbath Bloody Sabbath - Black Sabbath (კლავიშებიანები სიმღერაში "Sabbra Cadabra")
1995 Ozzmosis - ოზი ოსბორნი
2012 The Prog Collective
2012 Songs of the Century: An All-Star Tribute to Supertramp
2013 In Extremis - Days Between Stations
2013 The Theory of Everything - Ayreon
სქოლიო
Yes
ბრიტანელი მუსიკოსების დისკოგრაფიები
როკ-მუსიკის დისკოგრაფიები
გაძგიფვა

გაძგიფვა — წყალსადინარისა და წყალსატევის ზედაპირზე უძრავი ყინულის წარმოქმნის პროცესი და პერიოდი, რომლის განმავლობაში წყალსადინარისა და წყალსატევის ზედაპირზე შეინიშნება უძრავი ყინულსაფარი. გაძგიფვის პროცესი დამოკიდებულია ზამთრის ტემპერატურულ რეჟიმზე, მის ხანგრძლივობაზე, წყლის ობიექტის დინამიკასა და სხვა. გაძგიფვის პერიოდის ხანგრძლივობა და ყინულის სისქე დამოკიდებულია აგრეთვე ამ პირობებზე და ამასთან, ყინულის ზედაპირზე თოვლის საფარის სიმაღლესა და ქარის რეჟიმზე. ჩქარი დინების გამო მთის მდინარეებს უწყვეტი გაძგიფვა არ ახასიათებს.
გაძგიფვის პერიოდში მიმდინარეობს ყინულის უძრავი მასების განმტკიცება, წყლის კრისტალიზაციის შედეგად ყინულსაფრის ქვედა ზედაპირზე ყინულის მატება, აგრეთვე წყლით გაჟღენთილი და ყინულსაფარზე მდებარე თოვლის შეყინვა.
ყინულის სისქის მატება მიმდინარეობს ჯერ სწრაფად, მაგრამ შემდეგ, მისი შემდგომი შესქელებისა და განსაკუთრებით მასზე თოვლის საფარის მატების გამო — ნელა. ყინულსაფრის დეფორმაციის შედეგად, რომელსაც იწვევს ჰაერის ტემპერატურის რყევა (თერმული დეფორმაცია), დინების სიჩქარის ცვლილება, წყლის დონის რყევა და ატმოსფერული წნევა (დინამიკური ტრანსფორმაცია), წარმოიქმნება ნაპრალი და ყინულღრუ, ყალიბდება ტოროსი, ყინულის ნაყარი და სხვა.
მდინარეზე ან ტბაზე უძრავი ყინულსაფრის დღეების რაოდენობას გაძგიფვის ხანგრძლივობა ეწოდება. გაძგიფვის ხანგრძლივობა განისაზღვრება ამა თუ იმ რეგიონის კლიმატური პირობებით, კონკრეტულ წელიწადში ჰაერის ტემპერატურის რეჟიმით.
დიდ მდინარეებთან და ტბებთან შედარებით, პატარა მდინარეების და ტბების გაძგიფვა უფრო ხანგრძლივია. ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში, კერძოდ, რუსეთის აზიურ ნაწილში, ჩინეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთში, ალასკასა და კანადის მნიშვნელოვან ნაწილში გაძგიფვა ხდება ოქტომბერ-ნოემბერში, ხოლო რუსეთის ევროპული ნაწილის, სკანდინავიის, აშშ-ის ჩრდილო შტატებისა და კანადის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილის მდინარეებზე ნოემბერ-დეკემბერში.
რუსეთის ევროპული ნაწილის მდინარეებზე გაძგიფვა გრძელდება სამხრეთ-დასავლეთით 2 თვიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 7 თვემდე, აზიურ ნაწილში — 5 თვიდან (ციმბირისა და შორეული აღმოსავლეთის სამხრეთ რაიონებში), 8 თვემდე (უკიდურესი ჩრდილოეთის მდინარეებზე), კანადაში სამხრეთით 3 თვიდან უკიდურეს ჩრდილოეთში 8 თვემდე.
თბილ კლიმატურ რაიონებში გაძგიფვა შეიძლება იყოს არამდგრადი: მდინარეები ხან იყინება, ხან ყინულისგან თავისუფლდება. XX საუკუნიდან დაწყებული რუსეთის სამხრეთის რიგ მდინარეზე დაფიქსირდა ზამთარი გაძგიფვის გარეშე, რაც აიხსნება კლიმატის გლობალური დათბობით. ასეთი მდინარეების კარგი მაგალითია აზოვის ზღვის აუზის მდინარეები ყუბანი და დონი.
სქოლიო
ყინული
ჰიდროლოგია
Hartagyugh

Hartagyugh is a town in the Lori Province of Armenia. The village was founded in 1820 by Western Armenian immigrants. The ancestors of the inhabitants came from Basen, Mush, Erzurum, Alashkert, Van and Kars. The settlement has existed since the 4th millennium BC.
History
During the 1920 Turkish–Armenian war, the village (known then as Ghaltakhchi) was occupied by Turkish forces and 2,100 of its inhabitants were massacred.
Demographics
The population of the village since 1831 is as follows:
References
World Gazeteer: Armenia – World-Gazetteer.com
Populated places in Lori Province
Formica propinqua

Formica propinqua is a species of ant in the family Formicidae.
References
Further reading
propinqua
Articles created by Qbugbot
Insects described in 1940
საფერავისებური

საფერავისებური — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში კახეთიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, სამნაკვთიანი, სუსტად დანაკვთული ან მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე სუსტადაა ჯაგრისებრად შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, კონუსური, გვხვდება ცილინდრული ფორმის მტევანიც. ფრთიანია, თხელი ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოვალური ფორმის, მუქი ლურჯი ფერის. კანი სქელი და უხეში აქვს, ცვილისებრი ფიფქით საშუალოდ დაფარული. რბილობი საშუალო სიმკვრივისაა, წვენი — ღია ვარდისფერი.
საფერავისებური საშუალო ზრდა-განვითარებისა და საშუალომოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 150 დღეა. მტევნის წონა 198-250 გრამია. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19.2-20.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 6.0-6.13 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სუფრის წითელი მშრალი ღვინის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 345
კახეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
El Palmar de Troya

El Palmar de Troya is a municipality in south-west Spain in the province of Seville, in the autonomous community of Andalusia. In 2018, it became the province's 106th municipality after seceded from Utrera. As of 2019 it has a population of 2,340.
History
Although there are historical data from Roman times and from the 13th century, when it belonged to the Moorish Band, the current settlement is mainly due to the relatives of the Republican prisoners who, after the civil war, built the Torre del Águila reservoir.
It was part of the municipality of Utrera until 2018, from which, after a segregation process, it became independent on 3 October 2018.
Palmarian Christian Church
Nowadays, the municipality is particularly known for the Palmarian Christian Church, a schismatic Catholic sect founded by Clemente Domínguez y Gómez, known as "Pope Gregory XVII" in the Palmarian Christian faith since 6 August 1978 as a result of alleged apparitions of the Virgin Mary (Our Lady of Palmar) and of Jesus Christ on the site from the 1960s. He was later claimed as true Pope of whole Catholic faith, instead of the accepted Cardinal Karol Józef Wojtyła, who took the name of John Paul II. The Church is based at the Cathedral-Basilica of Our Crowned Mother of Palmar, premises that no person who is not a member of the Church can enter.
References
Municipalities of the Province of Seville
Visions of Jesus and Mary
Hometown: Live at The G-Mex

Hometown: Live at The G-Mex — ჯგუფ Take That-ის მიერ 1995 წელს მანჩესტერში ჩატარებული კონცერტის ჩანაწერი.
სიმღერების სია
Theme For The Uncommon Man (ინსტრუმენტული)
(I Can't Get No) Satisfaction
Satisfied
Promises
Sure
Everything Changes
Love Ain't Here anymore
It Only Takes A Minute
Do What You Like
Could It Be Magic
Why Can't I Wake Up With You
A Million Love Songs
Zogonian Lullaby (ინსტრუმენტული)
The Beatles-ის სიმღერები
Babe
Give Good Feeling
Pray
Relight My Fire (ლულუსთან ერთად)
Theme For The Uncommon Man (ინსტრუმენტული)
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია Discogs-ზე
Take That-ის ვიდეო ალბომები
1995 წლის ვიდეო ალბომები
RCA Records-ის ვიდეო ალბომები
BMG-ის ვიდეო ალბომები
საკონცერტო ვიდეო ალბომები
Paca District

Paca District is one of thirty-four districts of the province Jauja in Peru.
References
La Poma Department

La Poma Department
La Poma is a department located in Salta Province, Argentina. It is the least populated department of the province and its capital is the town of La Poma.
Geography
Overview
The department is located in the north-western area of the province, near the Andes, and includes the Puna de Atacama. It consists of 2 areas united by a territorial strip passing through the settlement of Muñano: in north the area of Cobres and in south the one of La Poma. It borders with Jujuy Province and the departments of Los Andes, Cachi and Rosario de Lerma.
Places
Towns and municipalities:
La Poma (615 inh.)
Cobres (112 inh.)
Other localities and places:
Cerro Negro
El Rodeo
El Saladillo
El Trigal
El Volcán
Muñano
Potrerillos
Tipán
See also
Tren a las Nubes
Los Cardones National Park
Salta–Antofagasta railway
References
External links
La Poma Department on Salta Province website
Departments of Salta Province
Bayramlı, Shamkir

Bayramlı, Shamkir
Bayramlı (also, Bayramly and Bajramly) is a village and municipality in the Shamkir Rayon of Azerbaijan. It has a population of 2,671.
15 kilometers from the center of the region.
The history
At the village there are ancient city built «Baydar», relating to the period of 11th - 12th century.
Population
The vast population are Azerbaijanis.
Notable people
Hasanova Gulkhar Ibrahim qizi (born 10 December 1918) - People's Artist of Azerbaijan.
References
Populated places in Shamkir District
.np

.np — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ნეპალისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
np
კომუნიკაციები ნეპალში
sv:Toppdomän#N