PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
არაბული ენები

არაბული ენების ოჯახი შედგება შემდეგი ჯგუფებისგან:
კლასიკური არაბული, რომელიც მოიცავს:
არაბულის რამდენიმე ნაირსახეობას.
ებრაულ-არაბული დიალექტის ვარიანტებს.
მალტურს
ანტიკური ან ჩრდილო-არაბული ენები მოიცავს:
საფაიტიკურ დიალექტს
ლიანური
თამუდიკური
ჰასაიტიკური დიალექტი
ტაიმანიტი
SIL Ethnologue (ლინგვისტიკის საზაფხულო ინსტიტუტი) ქანაანურ ენებსა და არაბულ ენებს, არამეულ ენებთან ერთად აერთიანებს ცენტრალურ-სემიტური ენების ჯგუფში, თუმცა უფრო ხშირად მიღებული არამეული და ქანაანური ენების ჩრდილო-დასავლეთ სემიტური ენების ჯგუფში გაერთიანება.
ლიტერატურა
Cantineau, Jean (1955). "La dialectologie arabe," Orbis 4:149-169.
Fischer, Wolfdietrich, & Otto Jastrow (ed) (1980). Handbuch der arabischen Dialekte. Wiesbaden: Harrasowitz.
Kaye, Alan S., & Judith Rosenhouse (1997). "Arabic Dialects and Maltese," The Semitic Languages. Ed. Robert Hetzron. New York: Routledge. Pages 263-311.
Lozachmeur, H., (ed.), (1995) Presence arabe dans le croissant fertile avant l'Hegire (Actes de la table ronde internationale Paris, 13 Novembre 1993) Paris: Editions Recherche sur les Civilisations. ISBN 2-86538-254-0
Macdonald, M.C.A., (2000) "Reflections on the linguistic map of pre-Islamic Arabia" Arabian Archaeology and Epigraphy 11(1), 28–79
Scagliarini, F., (1999) "The Dedanitic inscriptions from Jabal 'Ikma in north-western Hejaz" Proceedings of the Seminar for Arabian Studies 29, 143-150 ISBN 2-503-50829-4
Sobelman, H., (ed.) (1962). Arabic Dialect Studies. Washington, D.C.: Center for Applied Linguistics and the Middle East Institute.
Winnett, F.V. and Reed, W.L., (1970) Ancient Records from North Arabia (Toronto: University of Toronto)
სემიტური ენები
არაბული ენა
თედორე ერისმანი

თედორე ერისმანი (დ. 1842 — გ. 1915) — შვეიცარელი ექიმი, ჰიგიენის ერთ-ერთი ფუძემდებელი რუსეთის იმპერიაში.
ბიოგრაფია
1865 წელს დაამთავრა ციურიხის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. 1869-1872 წლებში მუშაობდა სანქტ-პეტერბურგში. 1879-1896 წლებში მუშაობდა მოსკოვში. 1882-1896 წლებში იყო მოსკოვის უნივერსიტეტის ჰიგიენის კათედრის პროფესორი. ჩაატარა მოსკოვის გუბერნიის ფაბრიკა-ქარხნების სანიტარული გამოკვლევა, შეისწავლა სანქტ-პეტერბურგის ღარიბი მოსახლეობის საბინაო პირობები, სასკოლო ჰიგიენის და სხვა საკითხები. 1891 წელს დააარსა მოსკოვის სანიტარული ლაბორატორია.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
რუსეთის იმპერიის მოღვაწეები
შვეიცარიელი ექიმები
დაბადებული 1842
გარდაცვლილი 1915
მარიამ დემურია

მარიამ დემურია
მარიამ ივანეს ასული ივანიშვილი-დემურია (დ. 21 მარტი, 1860, გორი — გ. 21 იანვარი, 1910, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, დრამატურგი და მწერალი.
ბიოგრაფია
მარიამ ივანიშვილი დაიბადა 1860 წლის 21 მარტს, ქალაქ გორში. დაასრულა თბილისის საბებიო ინსტიტუტის კურსი, რის შემდეგაც მუშაობდა თბილისში, ოზურგეთში, საჩხერეში და სხვა რაიონებში. 1893 წელს ახალგაზრდა იურისტ, ვასილ დემურიაზე დაქორწინდა და საცხოვრებლად თბილისში გადავიდა. 15 წლის განმავლობაში იყო თბილისის სახალხო სახლების, თეატრების, ბიბლიოთეკებისა და სხვა კულტურულ-საგანმანათლებლო დაწესებულებათა მუშაობის ერთ-ერთი სულისჩამდგმელი. დიდხანს განაგებდა ნაძალადევის სახალხო ბიბლიოთეკას.
უმცირესი შემოწირულობებით, ილია წინამძღვრიშვილისა და „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების“ მხარდაჭერით მარიამ დემურიამ ყველაზე ხელმოკლე ადამიანებისთვის დააარსა „ავჭალის აუდიტორია“, სადაც კლასიკური და თანამედროვე ლიტერატურის მიხედვით იდგმებოდა წარმოდგენები ქართულ ენაზე, იმართებოდა წიგნების, სტატიების, დოკუმენტების საჯარო კითხვა.
1904 წელს მარიამმა დააარსა საგანმანათლებლო საბავშვო ჟურნალი „ნაკადული“, რომლის პირველი ნომერი ნოემბერში გამოვიდა და რომელიც ლიტერატურისა და ხელოვნების საკითხებს აშუქებდა. დემურია ოფიციალურად ამ ჟურნალს 1906–1910 წლებში რედაქტორობდა.
მარიამ დემურია 1910 წლის 21 იანვარს, 49 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
მარიამ ივანიშვილი-დემურია. ჰაინრიჰ ბიოლის ფონდი.
ქართველი დრამატურგები
ქართველი მწერლები
დაბადებული 21 მარტი
დაბადებული 1860
გარდაცვლილი 21 იანვარი
გარდაცვლილი 1910
ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
ქართველი პედაგოგები
ქართველი ქალები
საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
თენგიზ ზამთარაძე

თენგიზ ზამთარაძე (დ. 2 იანვარი, 1998) — ქართველი მორაგბე. 2016 წლიდან თამაშობს „ლელო სარასენსში“, დიდი 10-ში კვაჭის პოზიციაზე. 2017 წლიდან არის საქართველოს 20 წლამდელთა ეროვნული ნაკრების წევრი.
სქოლიო
ქართველი მორაგბეები
საბაელთა დედოფალი

საბაელთა დედოფალი (Malkaṯ Šəḇāʾ, Malikat Sabaʾ) — საბაელთა სამეფოს (შებას) მმართველი ებრაული და ისლამური ტრადიციების თანახმად. ბიბლიური მონათხრობების მიხედვით, სოლომონის მეფობისას იგი ისრაელის სამეფო კარს ესტუმრა აქლემების ქარავნით, რომელმაც ოქრო, ძვირფასეულობა და სანელებლები ჩაიტანა. ეს ისტორია მიუთითებს ძველ ისრაელსა და სამხრეთ არაბეთს შორის მნიშვნელოვანი სავაჭრო ურთიერთობების არსებობაზე. ბიბლიის თანახმად, სტუმრობის მიზანი სოლომონის სიბრძნის შემოწმება იყო, რა დროსაც დედოფალმა მეფეს გამოცანები შეეკითხა.
საბაელთა დედოფალი ჩნდება ყურანშიც, მისი სახელი მოხსენიებული არ არის, ისტორია კი მუსლიმი კომენტატორების მიერ არის შელამაზებული. აქაც დედოფლის სამხრეთარაბული წარმოშობა ჩანს. წარმოადგენს ლეგენდების ფართო ციკლის საგანს.
საბაელთა დედოფალი ეთიოპიის ეროვნულ ეპოსში („მეფეთა დიდების წიგნი“) წამყვან ფიგურად ჩნდება. ამ ტრადიციის თანახმად, დედოფალი (სახელად მაკედა) ესტუმრა სოლომონის კარს (მისი სიბრძნის ამბების გაგების შემდეგ), იქ დარჩა და მასთან სწავლობდა 6 თვის მანძილზე. მისი სტუმრობის ბოლო ღამეს მეფემ მიიტყუა დედოფალი თავის საწოლში და დააორსულა. თავის სამეფოში დაბრუნების შემდეგ, გააჩინა ვაჟი მენელიკი (შემდგომში მეფე მენელიკ I), რითაც სათავე დაედო ეთიოპიის სოლომონის სამეფო დინასტიას (ქვეყანას მართავდა 1974 წლამდე, ჰაილე სელასიე I-ის გადაყენებამდე).
დედოფლის ისტორიას ვხვდებით სპარსელ ავტორებთანაც (სავარაუდოდ, ებრაული ტრადიციიდან აქვთ გადაღებული), სადაც იგი ითვლება ჩინეთის მეფისა და პერის ქალიშვილად.
სქოლიო
არაბი დედოფლები
ძველი აღთქმის ხალხი
1470s BC

1470s BC
The 1470s BC was a decade lasting from January 1, 1479 BC to December 31, 1470 BC.
Events
c. 1478 BC–1390 BC—Hand mirror, Eighteenth Dynasty of Egypt, is made. It is now at the Brooklyn Museum, New York.
c. 1473 BC—Hatshepsut (18th Dynasty) started to rule. She is a daughter of Thutmose I. Married to her half brother Thutmose II.
c. 1473 BC–1458 BC – Funerary temple of Hatshepsut, Deir el-Bahari is built. Eighteenth Dynasty of Egypt.
c. 1473 BC–1458 BC—Hatshepsut as sphinx, from Deir el-Bahari was made. Eighteenth Dynasty of Egypt. It is now in the Metropolitan Museum of Art, New York.
Significant people
Thutmose III, Pharaoh of the Eighteenth Dynasty (1479 BC–1425 BC). He was the first who called himself "pharaoh"
Hatshepsut, female Pharaoh of the 18th Dynasty (1473 BC–1458 BC)
References
ბარგიუშადი (ბარდა)

ბარგიუშადი (ბარდა)
ბარგიუშადი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ბარდის რაიონის სოფლები
ჰონდურასი 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ჰონდურასი 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჰონდურასმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჰონდურასი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მინთრიონის გორა

მინთრიონის გორა
ბოზთეფე ან მინთრიონის გორა — გორა ქალაქ ტრაპიზონში, თურქეთი. მდებარეობს ქალაქის ცენტრდან 3 კილომეტრში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ მხარეს. გორის აღმოსავლეთით მდებარეობს დეგიმენდერეს ხეობა. გორის უდიდესი ნაწილი ქეიმაქლის უბანში შედის.
ეს ადგილი ანტიკური დროიდან რელიგიური მნიშვნელობას ატარებდა. გორაზე მდებარეობს შემდეგი სიწმინდეები:
მეჩეთი, ყოფილი XIX საუკუნის ეკლესია. თავად ეკლესია თავდაპირველად მითრას საკურთხეველს წარმოადგენდა, რამაც სავარაუდოდ განაპირობა გორის სახელწოდება – „მინთრიონი“.
ქაიმაქლის მონასტერი.
სკილოლიმნე – ახლა ძირითადად დამშრალ ტბას წარმოადგენს.
დრაკონის წყარო (Δράκοντπήάσον), მდებარეობს ჰოშოღლანის სოფელთან. იოანე ლაზაროპულოსის „ლოგოსი“-ს თანახმად, ტრაპიზონის იმპერატორმა ალექსი II-მ აქ განგმირა დრაკონი.
ყოვლადწმინდა თეოსკეპასტოსის მონასტერი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Map of Trabzon
Kaymaklı Monastery info at www.trabzon.gov.tr
სქოლიო
თურქეთის გეოგრაფია
თამაზ ბესტაევი

თამაზ ბესტაევი (დ. 20 ივნისი, 1970, სიღნაღი, საქართველოს სსრ) — სამხრეთ ოსეთის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელი 2022 წლის 4 ნოემბრიდან.
ბიოგრაფია
1990-1996 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიაში სამკურნალო ფაკულტეტზე. 2000-2006 წლებში მუშაობდა ტუბერკულოზის და ფილტვის დაავადებათა ეროვნულ ცენტრში ექიმ-უროლოგად. 2007-09 წლებში იყო სამხრეთ ოსეთის ადმინისტრაციის ჯანდაცვისა და სოცუზრუნველყოფის მინისტრი. 2009-2012 წლებში სამხრეთ ოსეთის ადმინისტრაციის ჯანდაცვისა და სოცუზრუნველყოფის დეპარტამენტის დირექტორი. 2012-2022 წლებში იყო სამხრეთ ოსეთის ადმინისტრაციის ჯანდაცვისა და სოცუზრუნველყოფის სამსახურის უფროსი. 2022 წლის 4 ნოემბერს დაინიშნა ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელად.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია სამხრეთ ოსეთის ადმინისტრაციის ოფიციალურ გვერდზე
საქართველოში მოღვაწე პოლიტიკოსები
სამხრეთ ოსეთის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელები
საქართველოში დაბადებული ოსები
დაბადებული 20 ივნისი
დაბადებული 1970
List of cities and towns in Paraguay

List of cities and towns in Paraguay
This is a list of towns and cities in Paraguay.
A
Abaí
Acahay
Aguaray
Alberdi
Alto Verá
Areguá
Arroyito
Asunción
Atyrá
Ayolas
B
Bella Vista, Amambay
Benjamín Aceval
C
Caacupé
Caaguazú
Caapucú
Caazapá
Cambyreta
Capiatá
Capiíbary
Capitán Bado
Capitán Mauricio José Troche
Capitán Meza
Capitán Miranda
Caraguatay
Carayaó
Carmen del Paraná
Cerrito
Ciudad del Este
Concepción
Coronel Bogado
Coronel Martínez
Coronel Oviedo
Curuguaty
D
Desmochados
Doctor Botrell
Doctor Cecilio Báez
Doctor Eulogio Estigarribia
Doctor Juan Manuel Frutos
Doctor Moisés Bertoni
Doctor Pedro P. Peña
E
Edelira
Encarnación
F
Fernando de la Mora
Fernheim Colony
Filadelfia
Fuerte Olimpo
G
General Artigas
General Delgado
General Elizardo Aquino
General Eugenio A. Garay
General Francisco Álvarez
General Higinio Morínigo
General Isidro Resquín
General José Eduvigis Díaz
Guarambaré
Guayaibi
Guazu-Cua
H
Hernandaríaz
Hohenhau
Horqueta
Humaitá
I
Independencia
Isla Pucu
Isla Umbú
Itacurubí de la Cordillera
Itacurubí del Rosario
Itanará
Itapé
Itapúa Poty
Itaquyry
Itauguá
Iturbe
J
José Falcón
José Fassardi
José Ocampos
Juan Emilio O'Leary
K
Karapaí
Katueté
L
La Pastoria
La Victoria
Lambaré
Laureles
Leandro Oviedo
Limpio
Luque
M
María Antonia
Mariano Roque Alonso
Mariscal Estigarribia
Mariscal Francisco Solano López
Mayor José Dejesús Martínez
Mayor Otaño
Mayor Pablo Lagerenza
Mbaracayú
Mbocayaty
Mbocayty del Yhaguy
Mbutuy
Mbuyapey
Menno Colony
Menno
Minga Guazú
N
Nanawa
Natalicio Talavera
Natalio
Neuland Colony
Nueva Alborada
Nueva Germania
Nueva Italia
Nueva Londres
Ñ
Ñacunday
Ñemby
Ñumí
O
Obligado
P
Paraguarí
Paso de Patria
Paso Yobai
Pedro Juan Caballero
Pilar
Pirayú
Pozo Colorado
Presidente Franco
Primero de Marzo
Puerto Pinasco
Q
Quiindy
Quyquyhó
R
Raúl Arsenio Oviedo
Repatriación
S
Salto del Guairá
San Alberto
San Bernardino
San Cosme y Damián
San Estanislao
San Ignacio
San José de los Arroyos
San Juan Bautista de Ñeembucú
San Juan Bautista
San Juan del Paraná
San Lorenzo
San Pablo
San Pedro de Ycuamandiyú
San Pedro del Paraná
San Rafael del Paraná
San Vicente Pancholo
Sapucaí
T
Tacuaras
Tacuatí
Tavaí
Tebicuary-mí
Tomás Romero Pereira
R. I. Tres Corrales
Tres de Mayo
Trinidad
U
Unión
V
Vaquería
Veinticinco de Diciembre
Villa Elisa
Villa Franca
Villa Hayes
Villa Oliva
Villalbín
Villarrica
Villeta
Y
Yabebyry
Yaguarón
Yasy Cañy
Yataity
Yataity del Norte
Yatytay
Yby Pytá
Ybycuí
Ybytimí
Yegros
Ygatimi
Yhú
Ypacaraí
Ypané
Ypehú
Yuty
Z
Zanja Pytá
See also
List of cities and towns in Paraguay by population
List of cities by country
Paraguay, List of cities in
Paraguay
Cities
Chosha Bay

Chosha Bay (Choshskaya Guba) is an inlet of the Barents Sea, 84 miles (135 km) wide and 62 miles (100 km) long, lies between the East shore of Kanin peninsula and the mainland of northern European Russia.
Bays of the Barents Sea
Bays of Russia
Bodies of water of Nenets Autonomous Okrug
ჰელატები

ჰელატები, ჰელატური კავშირები (-დან — „მარწუხი“), აგრეთვე შიდაკომპლექსური ან ციკლური კომპლექსური კავშირები — მარწუხისებრი კომპლექსური კავშირები, წარმოიქმნება პოლიდენტატურ (ანუ რამდენიმე დონორული ცენტრის მქონე) ლიგანდებთან ლითონის იონების ურთიერთქმედებით. ჰელატები შეიცავენ ცენტრალურ იონს (ნაწილაკს) — კომპლექსწარმომქმნელს და მის გარშემო კოორდინირებულ ლიგანდებს. ჰელატის შიდა სფერო შედგება ციკლური დაჯგუფებებისგან, რომლებიც მოიცავენ კომპლექსწარმომქმნელს.
ზოგჯერ განასხვავებენ ჰელატური და შიდაკომპლექსური კავშირების ცნებებს. მეორე განსაზღვრებას იყენებენ იმ შემთხვევაში, როცა ატომი-კომპლექსწარმომქმნელი კავშირში ანაცვლებს ლიგანდის პროტონს.
ლიტერატურა
Хелаты/Химическая энциклопедия. Т. 5 в 5 т. — М.: Большая Российская Энциклопедия, 1998 — с.224-225.
Стид Дж. В., Этвуд Дж. Л.Супрамолекулярная химия. Т. 1. — М.: Академкнига, 2007 — с. 38-41.
კომპლექსური კავშირები
ჰირტოპი (კანტემირის რაიონი)

ჰირტოპი (კანტემირის რაიონი)
ჰირტოპი — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 60 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 450 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
კანტემირის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კანტემირის რაიონის სოფლები
სერაფიო კალდერონი

სერაფიო კალდერონი (დ. 1843, პაუკარტამბოს პროვინცია, კუსკო, პერუ — გ. 3 აპრილი, 1922, კუსკო, პერუ) — პერუელი პოლიტიკოსი, ადვოკატი და პერუს პრეზიდენტი 1904 წლის 18 აპრილიდან 24 სექტემბრამდე, მანუელ კანდამოს გარდაცვალების შემდეგ.
ბიოგრაფია
სერაფიო კალდერონი დაიბადა 1843 წელს, პაუკარტამბოს პროვინციაში, კუსკო, პერუ. თავდაპირველად, მან სწავლა მშობლიურ ქალაქში დაიწყო, შემდეგ კი სან ხერონიმოს სემინარიასა და სან-ანტონიო-აბადის უნივერსიტეტში განაგრძო. უნივერსიტეტში, მან მიიღო ბაკალავრის, ადვოკატის და დოქტორის ხარისხი იურისპრუდენციაში. 1886 წელს, იგი უზენაესი სასამართლოს წევრი გახდა; 1890 წელს, იგი კუსკოს პრეფექტად დაინიშნა. 1892 წლის 7 იანვრიდან 1896 წლის 16 სექტემბრამდე, კალდერონი რექტორი იყო, სან-ანტონიო-აბადის უნივერსიტეტში.
პრეზიდენტობა
1903 წლის პერუს საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგად, ქვეყნის პრეზიდენტი მანუელ კანდამო გახდა, ხოლო სერაფიო კალდერონი — მეორე ვიცე-პრეზიდენტად დაინიშნა. პირველი ვიცე-პრეზიდენტი, ლინო ალარკო, ინაუგურაციამდე გარდაიცვალა, ასე რომ, პრეზიდენტ კანდამოს არეკიპაში გამგზავრების შემდეგ, მთელი პასუხისმგებლობა აღმასრულებელ ხელისუფლებაზე კალდერონს დაეკისრა. 1904 წლის 7 მაისს, მანუელ კანდამოს გარდაცვალების შემდეგ, იგი პერუს პრეზიდენტად დაინიშნა. 1904 წლის 24 სექტემბერს, პერუს პრეზიდენტი ხოსე პარდო ი ბარედა გახდა. სერაფიო კალდერონი კუსკოში დაბრუნდა და აღმასრულებელ სასამართლოში განაგრძო მოღვაწეობა.
გარდაცვალება
სერაფიო კალდერონი გარდაიცვალა 1922 წლის 3 აპრილს, კუსკოში, პერუ.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პრეზიდენტი
ლიტერატურა
Basadre, Jorge: Historia de la República del Perú. 1822 - 1933, Octava Edición, corregida y aumentada. Tomo 10. Editada por el Diario "La República" de Lima y la Universidad "Ricardo Palma". Impreso en Santiago de Chile, 1998.
Chirinos Soto, Enrique: Historia de la República (1821-1930). Tomo I. Lima, AFA Editores Importadores S.A., 1985.
Orrego, Juan Luis: La República Oligárquica (1850-1950). Incluida en la Historia del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-35-4
Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 3, BEI/CAN. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-149-9
Vargas Ugarte, Rubén: Historia General del Perú. Tomo XI. Primera Edición. Editor Carlos Milla Batres. Lima, Perú, 1971.
Varios autores: Grandes Forjadores del Perú. Lima, Lexus Editores, 2000. ISBN 9972-625-50-8
რესურსები ინტერნეტში
Peru's Progress Described / New York Times, enero de 1905 (en inglés)
სქოლიო
პერუელი პოლიტიკოსები
პერუს პრეზიდენტები
დაბადებული 1843
გარდაცვლილი 3 აპრილი
გარდაცვლილი 1922
Okroskedi (Mtispiri)

Okroskedi (Mtispiri)
Okroskedi is a village in the Ozurgeti Municipality of Guria in western Georgia. It is part of the Mtispiri community.
References
Populated places in Ozurgeti Municipality
Formica archboldi

Formica archboldi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Camponotus formiciformis

Camponotus formiciformis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
მეგზია

მეგზია — ფრინველთა გვარი ბეღურასნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 14-16 სმ აღწევს. გავრცელებულია ცირკუმპოლარულად — ტუნდრის ზონაში. ცნობილია 4 სახეობა. ბუდობენ მიწაზე. დედალი 4-6 კვერცხს დებს და 2 კვირას კრუხობს; იკვებება მწერებითა და მცენარეთა თესლებით. მეგზიის დანარჩენი 3 სახეობიდან 2 ბინადრობს კანადისა და აშშ-ის პრერიებში და მშრალ ზეგნებზე, ხოლო 1 — ტუნდრაში.
სახეობები
2018 წლის თებერვლის მონაცემებით მოიცავს 3 სახეობას:
ლიტერატურა
სქოლიო
მეგზიასებრნი
Villanuño de Valdavia

Villanuño de Valdavia is a municipality located in the province of Palencia, Castile and León, Spain. According to the 2022 census (INE), the municipality has a population of 94 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Palencia
ჩხერის ციხე

ჩხერის ციხე, ზარნის ციხე, მელისკარი — შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე დასავლეთ საქართველოში, იმერეთში, ახლანდელი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩხერის ტერიტორიაზე. ციხე მდებარეობს მაღალ, კლდოვან მთაზე. წყაროებში პირველად იხსენიება XVII საუკუნეში. აგებულია XV-XVII საუკუნეებში.
ციხესიმაგრე შემორჩენილია ნახევრად დანგრეული სახით, შედგება ზედა და ქვედა ციხეებისგან. ზედა ციხეში არის სხვადასხვა დანიშნულების სათავსები, ქვევრები და წყლის აუზი. 1774 წელს ჩხერის ციხესთან სოლომონ პირველმა და ერეკლე მეორემ ჩხერის ბრძოლაში სასტიკად დაამარცხეს ოსმალები. ჩხერის ციხესთან ასევე გაიმართა 1810 წელს რუსეთის წინააღმდეგ იმერეთის მთავარი ბრძოლა, რომელშიც მეფე სოლომონ II დამარცხდა.
2018 წლის 18 იანვარს ციხესიმაგრეს კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.
ისტორია
ჩხერის ციხე ძნელად ასაღები სიმაგრე ყოფილა. ეკუთვნოდა აბაშიძეთა ფეოდალურ საგვარეულოს. 1762 წელს იმერეთის მეფე სოლომონ I-მა აიძულა ჩხერის ციხის პატრონი ნიკოლოზ აბაშიძე, მისთვის მიეყიდა ციხესიმაგრე; ამის შემდეგ ის სამეფო ხელისუფლებას მიეკუთვნებოდა.
ჩხერის ციხის შესახებ ვახუშტი ბატონიშვილი წერს:
1774 წელს, როდესაც ვახანელმა აბაშიძეებმა თურქ-ოსმალთა ათასკაციან ამალას იმერეთისაკენ გზა გაუხსნეს, ჩხერის ციხესთან სოლომონ პირველმა და ერეკლე მეორემ ჩხერის ბრძოლაში სასტიკად დაამარცხეს ოსმალები.
1810 წელს, როდესაც სოლომონ მეორის ინიციატივით დაიწყო რუსთა ბატონობის წინააღმდეგ მიმართული იმერეთის აჯანყება, რუსებს მედგარი წინააღმდეგობა გაუწიეს ჩხერის ციხის მეციხოვნეებმა, რის გამოც რუსმა ჯარისკაცებმა გადაწვეს სოფელი ჩხერი. საბოლოოდ რუსეთის იმპერიასთან იმერეთის შეერთების წინა პერიოდში ჩხერის ციხე რუსეთის ჯარმა დაიკავა.
ლიტერატურა
ქართლის ცხოვრება, ტ. 4, გვ. 758
საქართველოს ისტორიულ ძეგლთა ბიბლიოგრაფიული ლექსიკონი — ბიბლიოგრაფია ჩხერის ციხის შესახებ
რესურსები ინტერნეტში
ჩხერის ციხე
სქოლიო
ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები იმერეთის მხარეში
Jindi

Jindi is a village in the municipality of Monidigah in the Lerik Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Lerik District
Üzümlükənd

Üzümlükənd (also, Üzümlü and Uzyumlyukend) is a village in the Qakh Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Ağyazı.
References
Populated places in Qakh District
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 33)

აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 33)
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნის 80-იან წლებში. მდებარეობს მდინარე ოცხეს ნაპირზე.
ყოფილი „ზაკვო“ (ზაკავკასკი ვოენნი ოკრუგს) სახელს აბასთუმანში რემერტის პარკისა და აბანოს შენობის სიახლოვეს, მის სამხრეთით მდებარე კომპლექსი ატარებს. სახლი სამხედრო ჰოსპიტალის კომპლექსი იყო, რომელიც XX საუკუნის დასაწყისში „ზაკავკასკი ვოენნი ოკრუგის“ სანატორიუმად გადაკეთდა. აქ მეორე მსოფლიო ომის დროს სამხედრო ჰოსპიტალი იყო მოწყობილი. ორსართულიანი შენობა მაღალ ცოკოლზე დგას და ყაზარმული ტიპისაა. მისი არქიტექტურული მორთულობა მკაცრია და კლასიცისტურ ტრადიციას მისდევს, სწორკუთხა ღიობთა სადა საპირეები და საჭექი ქვები, სართულშუა გადახურვის პროფილირებული სალტე, ფასადის მიმართ სიმეტრიულად მოთავსებული მთავარი შესასვლელის თარო, მეტოპისა და ტრიგლიფის მონაცვლეობით მიღებული ფრიზი, რუსტირებული საპირე და სხვა ქვით მოპირკეთებული შენობის ერთიან სახეს ქმნის. რამდენიმე საარქივო ფოტოს მიხედვით შენობას პირველ სართულზე, ხის ერთიანი გადასასვლელი-აივნით გაერთიანებული ისრულთაღიანი აივნები ეკვროდა. ეს აივნები XX საუკუნის დასაწყისში მომხდარი ხანძრის დროს უნდა დაღუპულიყო. შენობის აღდგენისას უნდა დაგეგმილიყო ის ორსართულად მიშენებული ჭვირულმოაჯირიანი შემინული აივნები, რომელიც დღესაც ამკობს საცხოვრებლად გადაკეთებულ სამხედრო კომპლექსის მთავარ შენობას. აღსანიშნავია ყაზარმული შენობის ინტერიერის მორთულობაც - შესასვლელის პარადული სივრცე კამაროვანი გადახურვით, სპეციფიკური პროფილის კარნიზები და სხვა. რუსთაველის ქუჩის შენობა მის შუა წელზე, პარადული შესასვლელის წინ მდებარე ოცხეზე გადებული ხიდით უკავშირდება. ნაგებობის თავდაპირველი კორიდორული გეგმარება ნაწილობრივ შენარჩუნებულია. აღწერილ შენობას კარგი პროპორცია აქვს და არქიტექტურული ღირებულების მატარებელია. იგი ყოფილი „ზაკვოს“ კომპლექსის გამოკვეთილი დომინანტია. ყოფილი „ზაკვოს“ კომპლექსის სხვა შენობათაგან აღსანიშნავია მთავარი შენობის უკან მდებარე ერთსართულიანი ნაგებობა. მას აღმოსავლეთით ვეებერთელა კლდის მასივი ფარგლავს. ადგილობრივ მკვიდრთა გადმოცემით ამ შენობაში სანატორიუმ „ზაკვოს“ სასადილო ყოფილა მოწყობილი. შენობა კლასიცისტური სტილის არის, ვიწრო ფასადის ტრადიციული სამკუთხა ფრონტონით, ღიობთა საჭექქვიანი სათაურებით და სხვა. ოდესღაც ქვით მოპირკეთებული შენობა დღეს შელესილია, ერთ-ერთი ღიობის საჭექი ქვის თავზე, საგანგებო დაფაზე სამშენებლო წარწერაა — შენობის აშენების თარიღი 1882-1884 წლებია ამოკვეთილი.
იხილეთ აგრეთვე
ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია
რესურსები ინტერნეტში
ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
Inca Roca

Inca Roca (Quechua Inka Roq'a, "magnanimous Inca") was the sixth Sapa Inca of the Kingdom of Cusco (beginning around CE 1350) and the first of the Hanan ("upper") Qusqu dynasty. His wife was Mama Michay, and his son was Yawar Waqaq.
He had four other famous sons, Inca Paucar, Huaman Taysi Inca, and Vicaquirau Inca. Vicaquirau Inca and Roca's nephew Apu Mayta were great warriors, who helped subjugate Muyna, Pinahua and Caytomarca. He died .
Biography
Roca's father was the Emperor Cápac Yupanqui, whose heir apparent (by his wife Cusi Hilpay) had been his son Quispe Yupanqui.
However, after Cápac Yupanquiʻs death, the hanan moiety rebelled against the hurin, killed Quispe Yupanqui, and gave the throne to Inca Roca, son of another of Cápac Yupanquiʻs wives, Cusi Chimbo. Inca Roca moved his palace into the hurin section of Cuzco.
In legend, he is said to have conquered the Chancas (among other peoples), as well as established the yachaywasi, schools for teaching nobles. More soberly, he seems to have improved the irrigation works of Cuzco and neighboring areas, but the Chancas continued to trouble his successors.
References
Further reading
Cobo, Bernabe (1979) History of the Inca Empire: An Account of the Indians' Customs and Their Origin, Together with a Treatise on Inca Legends, History, and Social Institutions (translated and edited by Roland Hamilton from the holograph manuscript in the Biblioteca Capitular y Colombina de Sevilla) University of Texas Press, Austin, Texas,
Zuidema, R. Tom "Inka Dynasty and Irrigation: Another Look at Andean Concepts of History" pp. 177–200 In Murra, John V.; Wachtel, Nathan and Revel, Jacques (editors) (1986) Anthropological History of Andean Politics Cambridge University Press, Cambridge, England,
1380s deaths
Inca emperors
14th-century Sapa Incas