PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ორასი (აღმოსავლეთი სამარი)

ორასი (აღმოსავლეთი სამარი)
ორასი (ოფიციალურად ორასის მუნიციპალიტეტი;) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 37 451 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 42 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
აღმოსავლეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
Villavieja

Villavieja may refer to:
Villavieja, Huila, in the Huila Department, Colombia
Villavieja del Lozoya, a municipality of the Community of Madrid, Spain
Villavieja de Yeltes, a municipality in Salamanca, Castile and León, Spain
Villa Vieja, a municipality and village in Santiago del Estero, Argentina
რიო-ნიტეროის ხიდი

რიო-ნიტეროის ხიდი
პრეზიდენტ არტურ და კოსტა ი სილვას სახელობის ხიდი ან რიო-ნიტეროი — კოჭებიანი ხიდი, მდებარეობს გუანაბარის ყურეში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში, ბრაზილია. ერთმანეთთან აკავშირებს ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროს და ნიტეროის მუნიციპალიტეტს. იგი სამხრეთ ნახევარსფეროში ყველაზე გრძელი წინასწარ დაჭიმული კონსტრუქციის რკინა-ბეტონის ხიდი და მსოფლიოში სიგრძის მიხედვით მეექვსე ხიდია. 1985 წელს მისი აშენებისას იგი იყო მსოფლიოში სიგრძით მეორე ხიდი, პონშარტრენის ტბის დამბა-ხიდის შემდეგ.
ისტორია
ხიდის დიზაინის კონცეფცია მოდის შორეული 1875 წლიდან, როდესაც იქნა გადაწყვეტილება მიღებული, ორ მეზობელ ქალაქს შორის კავშირის მოსაწესრიგებლად. ხიდი ან გვირაბი გუანაბარის ყურეზე სახმელეთო მოგზაურებს მანძილს მთელი 100 კილომეტრით შეუმცირებდა, რადგან წინააღმდეგ შემთხვევაში მათ ქალაქ მაჟეს გავლით, ყურის შემოვლა უწევდათ.
1963 წელს შეიქმნა მუშა ჯგუფი პროექტის შესადეგნად. 1965 წლის 29 დეკემბერს შედგა აღმასრულებელი კომიტეტი, რომელსაც დაევალა ხიდის საბოლოო პროექტის გაკეთება.
1968 წლის 23 აგვისტოს ბრაზილიის პრეზიდენტმა არტურ და კოსტა ი სილვამ ხელი მოაწერა ხიდის პროექტზე შეთანხმებას. დიზაინი ეკუთვნის მარიო ანდრეაზას (შემდგომში ტრანსპორტის მინისტრი), რომლის ხელმძღვანელობითაც დაიწყო და დასრულდა ხიდის მშენებლობა.
ხიდის მშენებლობის დაწყების სიმბოლურ ცერემონიალში (1968 წლის 23 აგვისტო) მონაწილეობდნენ: დიდი ბრიტანეთის დედოფალი ელისაბედ II და ედინბურგის ჰერცოგი ფილიპე. რეალური სამუშაოები დაიწყო 1974 წლის 4 მარტს.
ხიდის ოფიციალური სახელია: პრეზიდენტ არტურ და კოსტა ი სილვას სახელობის ხიდი, იმ პრეზიდენტის პატივსაცემად ვინც გასცა ხიდის აშენების განკარგულება. "Rio-Niterói" წარმოიქმნა როგორც მიმანიშნებელი თიკუნი, რომელიც მალე უფრო ცნობადი გახდა ვიდრე ოფიციალური სახელი. დღეისთვის უმეტესობა მას რიო-ნიტეროის ხიდს ეძახის.
ხიდი აშენდა ბრაზილიური კონსტრუქტორული ფირმების ერთიანი ძალისხმევით. იგი 13,290 მეტრის სიგრძისაა, 8,836 მეტრზე წყლიდან ხოლო ხიდის ცენტრალური ნაწილი არის 72 მეტრი სიმაღლის რადგან გემებს ჰქონდეთ ყურეში თავისუფლად შესვლის საშუალება. მას დღეში 140 000 მანქანა კვეთავს, რომლებიც ხიდზე ასვლისას იხდიან 4.30 ბრაზილიურ რეალს (2010 წლის აგვისტოს მიხედვით დაახლოებით 2.45 ამერიკული დოლარი ან 1.95 ევრო).
ხიდი ოფიციალურად არის BR-101 გზატკეცილის ნაწილი.
1995 წლიდან ხიდი 20 წლიანი მართვის უფლებით გადაცემული აქვს ამერიკულ Ponte S.A-ს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი ხიდის სამეთვალყურეო კამერით: მთავარი გვერდი
Google-ის სატელიტური სურათები
ფოტო გალერეა
ბრაზილიის ხიდები
ილუზიების წიგნი

ილუზიების წიგნი
„ილუზიების წიგნი“ — ამერიკელი მწერლის, პოლ ოსტერის, რომანი, გამოქვეყნდა 2002 წელს. 2004 წელს წარდგენილი იყო დუბლინის საერთაშორისო ლიტერატურულ პრემიაზე.
სიუჟეტი
წიგნი, რომელშიც მოქმედება 1980-იან წლებში მიმდინარეობს, პროფესორ დევიდ ზიმერის შესახებ მოგვითხრობს. იგი ღრმა დეპრესიით იტანჯება მას შემდეგ, რაც ავტოკატასტროფაში მეუღლე და შვილები დაკარგა. ერთ დღეს იგი შემთხვევით ნახავს ფილმს მუნჯი კინოს ერთ დროს ცნობილი მსახიობის ჰექტორ მანის მონაწილებით, რომელიც 1929 წელს უკვალოდ გაუჩინარდა. იგი გადაწყვეტს, მანის მონაწილეობით ყველა ფილმი ნახოს და მის შესახებ წიგნი დაწეროს. მსახიობის იშვიათი ფილმების მოსაძიებლად იგი ევროპასა და ამერიკაში იწყებს მოგზაურობს.
სიუჟეტის შუა ნაწილი ჰექტორ მანის ცხოვრების შესახებ თხრობას ეძღვნება, რომელმაც გადაწყვიტა, თავი დაენებებინა კინოკარიერისთვის, რათა გამოესყიდა ის ბრალეულობა, რაც მას საყვარელი ქალის სიკვდილშში მიუძღოდა. მანის სიცოცხლის ბოლო დღეებში, მისი ცოლი ზიმერს წერილს სწერს და მათ სახლში ნიუ მექსიკოში იწვევს, რათა პროფესორი მსახიობის უკანასკნელი მემკვიდრეობის მოწმე გახდეს.
რესურსები ინტერნეტში
ილუზიების წიგნი Goodreads-ზე
XXI საუკუნის ამერიკული რომანები
ამერიკული რომანები
2002 წლის რომანები
აგლომერატი (მეტალურგია)

აგლომერატი (მეტალურგია)
აგლომერატი — მეტალურგიაში, 5-100 მმ ზომის ნაჭრებად შეცხობილი წვრილი (ხშირად მტვრისებრი) მადანი (მისი კონცენტრატი) და კაზმის სხვა კომპონენტები.
იხილეთ აგრეთვე
აგლომერაცია
ლიტერატურა
მეტალურგია
Sincé

Sincé is a town and municipality located in the Department of Sucre, northern Colombia.
San Luis de Sincé, is a town and municipality located in the Department of Sucre, 28 km (15 mi) southeast of Sincelejo, in northern Colombia. It has an average Temperature of 26,5°C (80°F). Its main economic activities are agriculture, stockbreeding and commerce. It was founded November 10, 1775 by Antonio de Torre y Miranda. Sincé is home to "Hospital Local Nuestra Señora del Socorro" and a Municipal Photo Gallery.
Celebrations and Events
The biggest local celebrations are held in honor of the Virgen del Socorro (Our Lady of Perpetual Help), the city's patron Saint, and celebrated in September. Other major celebrations include the Fiestas en Corralejas (Running of the Bulls) in January and La Semana de la Sinceanidad (Sincé Week), commemorating its founding in November.
References
External links
Gobernacion de Sucre - Sincé
Sincé official website
lo que faltaba en la web!!
Spanish language Wikipedia entry
Sucre
ტოგა

ტოგა ძველ რომში მამაკაცის ტრადიციული სამოსი. ტოგა იყო 6 მეტრის სიგრძის ოვალური ფორმის თეთრი შალის ნაჭერი, რომელსაც ტუნიკის ზემოთ იცმევდნენ. არამოქალაქეს არ ჰქონდა ტოგის ტარების უფლება.
თავდაპირველად ტოგა უბრალოდ შალის მოსასხამი იყო, შემდეგ მოსასხამმა ისე იცვალა ფორმა ,რომ ყოველდღიურად სატარებლად უვარგისი გახდა და იგი გარდაიქმნა სადღესასწაულო, ცერემონიულ სამოსად. ოფიციალურ პირებს (მაგისტრატუსებს და სენატორებს) ოფიციალურ და საჯარო ღონისძიებებზე აუცილებლად უნდა სცმოდათ ტოგა. როდესაც რომის მოქალაქის ვაჟი აღწევდა სრულწლოვან ასაკს, მას მაშინ პირველად აცმევდნენ ტოგას. რელიგიური ცერემონიების დროს ტოგას თავზეც იხურავდნენ.
ტოგები სხვადასხვა სახის იყო და ყოველი სახის ტოგას თავისი დანიშნულება ჰქონდა:
toga virilis — თეთრი სადა ტოგა, რომელსაც მამაკაცი მოქალაქეები ატარებდნენ.
toga praetexta — თეთრი ტოგა ფართო მეწამული ფერის კანტით. მას ატარებდნენ მაგისტრატუსები, ექს-მაგისტრატუსები, დიქტატორები, ზოგიერთი ქურუმები და ტრადიციის მიხედვით რომის მეფეები. იმპერიის პერიოდში იმპერატორი ანიჭებდა toga praetexta-ს ტარების უფლებას პატივისცემის ნიშნად.
toga pulla — მუქი ფერის ტოგა. ამას გლოვის დროს იცმევდნენ.
Toga picta — მეწამული ტოგა ოქროსფერი კანტით. ამას მხედართმთავრები ტრიუმფალური მსვლელობისას იცვამდნენ. მოგვიანებით კი — იმპერატორები ოფიციალურ ღონისძიებებზე.
toga candida — ხელოვნურად გათეთრებული ტოგა. ამას მაგისტრატუსობის კანდიდატები ატარებდნენ.
Toga trabea — ასეთი ტოგები სამი ტიპის იყო, მხოლოდ მეწამული — ღმერთებისთვის, ვიწრო თეთრი ზოლით მეფეებისთვის და თეთრი ზოლებით მარსის ქურუმებისთვის და ავურებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
http://www.vroma.org/~bmcmanus/clothing.html
http://www.novaroma.org/via_romana/reenactments/toga.html
http://www.classicsunveiled.com/romel/html/clothmen.html
ძველი რომის ყოფაცხოვრება
ტანსაცმელი
სოფი ვილი

სოფი ვილი (ნამდვილი გვარი: ხუციშვილი; დ. 30 ოქტომბერი 1990) — ქართველი მომღერალი, რომელიც მოღვაწეობს უკრაინასა და აშშ-ში. მღერის ინგლისურ და ქართულ ენაზე. სოფი ასევე არის ქართული, ფრანგული და უკრაინული ფილმების საუნდტრეკების ავტორი.
ბიოგრაფია
სოფი ხუციშვილი დაიბადა 1990 წლის 30 ოქტომბერს მუსიკოს დათოსა და ინტერიერის დიზაინერ მილას ოჯახში, სოფის მამა დათო წარმოშობით საქართველოდანაა, ხოლო დედა — უკრაინიდან. სოფიმ სიმღერა სამი წლის ასაკიდან დაიწყო. სწავლობდა [[თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის ათწლედში, თავდაპირველად ფორტეპიანოზე სწავლობდა დაკვრას, თუმცა ოთხი წლის შემდეგ გიტარაზე გადავიდა. თოთხმეტი წლის ასაკში დაიწყო სიმღერების წერა, თექვსმეტი წლისამ კი თბილისის კლუბებში დაიწყო გამოსვლა მეგობართან — გიტარისტ ირაკლი მეტრეველთან ერთად.
ხუთიდან თხუთმეტ წლამდე სოფო სპორტშიც მოღვაწეობდა, კერძოდ წყალში ხტომაში. მოიგო Euromeeting 2002, რომელიც სტრასბურგში ტარდებოდა; აგრეთვე მონაწილეობა მიიღო სხვადასხვა შეჯიბრებებში გერმანიაში, ავსტრიაში, ჰოლანდიაში, საბერძნეთში, უნგრეთსა და საფრანგეთში. მუხლის ტრავმის გამო სოფი სპორტიდან წამოვიდა.
დისკოგრაფია
ალბომები
სინგლები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური გვერდი
სოფო ვილი SoundCloud-ზე
Sophie Villy - ქართველი მომღერალი
დამოუკიდებლობა და ოჯახი: სოფი ვილი
ახალგაზრდა უკრაინელი მომღერლების ალბომები
სოფი ვილი - მომღერალი რომელზეც მსოფლიო ლაპარაკობს
დაბადებული 1990
ქართველი მომღერლები
ქართველი მუსიკოსები
ქართველი კომპოზიტორები
დაბადებული 30 ოქტომბერი
ფათალიქენდი

ფათალიქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, საათლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 2944კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
საათლის რაიონის სოფლები
სავსე

სავსე — ირაკლი ჩარკვიანის სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2004 წელს. ეს არის მუსიკოსის სიცოცხლეში გამოცემული უკანასკნელი ალბომი.
სიმღერების სია
დრო
რბოლა
ნაიარევს
ნანასი
მანგო
მაილს
ზანგო
ქაჯებს
კავშირი
გელოდები (ავტორი - ქეთათო)
ვიცი, რომ
წელს
აქ ხარ
სავსე
რესურსები ინტერნეტში
ლაშა გაბუნიას რეცენზია ალბომზე „სავსე“
2004 წლის ალბომები
ირაკლი ჩარკვიანის ალბომები
რუბლენიცა

რუბლენიცა — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 217 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 781 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სოროკის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სოროკის რაიონის სოფლები
ტყემლოვანის ნაეკლესიარი და ნასოფლარი

ტყემლოვანის ნაეკლესიარი და ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტყემლოვანიდან 4 კილომეტრზე, მთის ზეგანზე. თარიღდება ადრინდელი ფეოდალური ხანით. ფართობი არის 3 ჰექტარი. შეინიშნება ნაგებობის ნაშთები და ნაეკლესიარი, რომელსაც შემოვლებული ჰქონია ქვის ციკლოპური წყობის გალავანი. კულტურული ფენები დაფარულია მიწის სქელი ფენით.
ლიტერატურა
ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჭინჭარაულების ციხე-სახლი

ჭინჭარაულების ციხე-სახლი
ტერმინი ჭინჭარაულების ციხე-სახლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჭინჭარაულების პირველი ციხე-სახლი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში
ჭინჭარაულების მეორე ციხე-სახლი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში
Monument to Andrew the Apostle

Monument to Andrew the Apostle is a bronze monument in the center of Bataysk of Saint Andrew, who was one of the 12 apostles of Christ. The opening ceremony of the monument took place on September 27, 2003, when in old calendar Western Rite Orthodox Parishes Feast of the Cross has been commemorated. Ataman of the Don Cossack Host Nicholay Kozitsin, inhabitants of Bataysk, the Don and Zaporozhian Cossacks, students of the Rostov Maritime College attended at the ceremony. The statue is located on Saint Andrew Square near Holy Trinity Church. The 6-metre statue was designed by Honored Artist of Russia, sculptor Sergei Isakov. Erection of the monument was financed by Saint Nicholas's trust fund, which was the initiator of this project. The monument was built partially on donations, partially with funds from Don Cossacks. Metropolitan of the Diocese of Rostov and Novocherkassk Panteleimon blessed the erection of the statue. The monument in Bataysk is the only monument to Andrew the Apostle on Southern Russia.
Description
The monument is 6 m height. It is located 10 km from the river Don. The bronze sculpture is dressed in an apostolic church cowl. He holds a Latin cross. Saint Andrew is the only Apostle to who the visit of Kievan Rus' is attributable. This trip was begun in the southern border, where mixing of peoples, languages, religions were always the case.
The pedestal is made of black labradorite. Phrases from lives of Andrew the Apostle are carved on its sides. The pedestal is built into a low five-step ladder, which leads to the platform. The square around the monument is paved. This place at the intersection of 50th anniversary of the October Revolution and Kuybyshevskaya street was renamed Saint Andrew Square. The picturesque square for the monument in the center of Batatsk was choose by locals.
References
Outdoor sculptures in Russia
Monuments and memorials in Rostov Oblast
2003 sculptures
Statues in Russia
Bronze sculptures in Russia
Andrew the Apostle
Sculptures of men in Russia
ზღარბთევზა

ზღარბთევზა — თევზი შეზრდილყბიანების რიგისა. 60 სმ-მდე სიგრძის სხეული დაფარული აქვთ ბასრი, მასიური, მოძრავი ეკლებით. ზღარბთევზა ფართოდაა გავრცელებული ატლანტის, ინდური და წყნარი ოკეანეების ტროპიკულ და ზომიერ წყლებში. მტაცებლისაგან თავდასაცავად იბერება, ეკლები ებურძგნება და მუცლით ზემოთ ამოდის. ზღარბთევზას კბილები არ აქვს, მაგრამ გაშიშვლებული ყბის ძვლებით ადვიდალ აქუცმაცებს ნიჟარებს და მარჯნის პოლიპების ტოტებს. მისი ხორცი შხამიანია.
ლიტერატურა
ზღარბთევზასებრნი
Kurmukhi Church

Kurmukhi Church
The Kurmukhi Church of St. George is a Georgian Orthodox Church located in the Qakh District of Azerbaijan. The church is believed to be constructed in 12th century, when the Kingdom of Georgia experienced a political, economical and cultural golden age. its name is first mentioned in Georgian Gospel, which dates back to the fourteenth century, 1310, that notes it under jurisdiction of Georgian Orthodox church. The old church, however was destroyed as a result of Shah Abbas I's invasions of Georgia and was rebuilt only in 1890, by the archimandrite Leonid (then Catholicos-Patriarch of All Georgia). The monastery is currently inactive.
The Church hosts annual Christian feast of Kurmukhoba, the festival of Saint George at Kurmukhi, which is particularly interesting in that the shrine is visited by both Christians and Muslim Ingiloys.
Gallery
See also
Leonid of Georgia
Church of Kish
References
Eastern Orthodox churches in Azerbaijan
12th-century Eastern Orthodox church buildings
თბილისის ექსპერიმენტული სამუსიკო სკოლა

თბილისის ექსპერიმენტული სამუსიკო სკოლა — თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიისა, 11-წლიანი საშუალო სამუსიკო სკოლა, რომელიც იძლევა სრულ საშუალო სპეციალურ (სამუსიკო) განათლებას და კონსერვატორიაში გამოცდების ჩაბარების, აგრეთვე ორკესტრანტებად და კონცერტმაისტერებად მუშაობის უფლებას. სკოლა კონსერვატორიის სტუდენტთა, პედაგოგთა და პროფესორთა მომზადების ბაზაა. სახელმწიფო დაფინანსებაზეა, ექვემდებარება საქართველოს კულტურულ სამინისტროს. 2000 სკოლაში იყო საფორტეპიანო, საორკესტრო (ჩასაბერი და სიმებიანი ინსტრუმენტების), თეორიული და საგუნდო-სადირიჯორო განყოფილებები; სწავლობდა 700 მოსწავლე, მუშაობდა 278 პედაგოგი და კონცერტმაისტერი (მათ შორის 4 პროფესორი, 5 დოცენტი). სახელოვან სკოლადამთავრებულთა იანო ალიბეგაშვილი, ე. ჭყონია, მ. შამუგია, თ. ჯავახიშვილი, ა. ვასაძე და სხვა. 1978 წლიდან დირექტორია თ. ბუაძე.
ლიტერატურა
ენციკლოპედია თბილისი, თბ., 2002, გვ.460
თბილისის სკოლები
რელიგიის ფილოსოფია

რელიგიის ფილოსოფია — „რელიგიის ცენტრალური თემებისა და კონცეფციების ფილოსოფიური კვლევა.“ რელიგიის ფილოსოფია ფილოსოფიის არაერთ სხვა დარგთან იკვეთება, მათ შორისაა მეტაფიზიკა, ეპისტემოლოგია და ეთიკა.
რელიგიის ფილოსოფია რელიგიური ფილოსოფიისგან იმით განსხვავდება, რომ იგი რელიგიურ საკითხებს არა კონკრეტულ რწმენის სისტემასთან მიმართებით, არამედ ზოგადად რელიგიის, როგორც ერთი მთელის, მიმართ განიხილავს.
სქოლიო
ფილოსოფია თემების მიხედვით
რელიგია
ელგუჯა გრიგალაშვილი

ელგუჯა გრიგალაშვილი (დ. 30 დეკემბერი, 1989, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, კვიპროსული „ოთელოსის“ ნახევარმცველი.
ტიტულები
საქართველოს თასის ფინალისტი (1): 2013/2014
საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი (1): 2013/2014
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
სქოლიო
დაბადებული 1989
ქართველი ფეხბურთელები
ბათუმის დინამოს ფეხბურთელები
მარტვილის მერანის ფეხბურთელები
ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები
თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
საჩხერის ჩიხურას ფეხბურთელები
ოთელოსის ფეხბურთელები
პაფოსის ფეხბურთელები
დაბადებული 30 დეკემბერი
ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები
Quercus lyrata

Quercus lyrata — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის აღმოსავლეთ ნაწილში.
იხილეთ აგრეთვე
მუხა
რესურსები ინტერნეტში
ჩრდილოეთ ამერიკის ფლორა: Quercus lyrata
Quercus lyrata სურათები bioimages.vanderbilt.edu-ზე
მუხა
უფლოსი

უფლოსი — ლეონტი მროველის მიხედვით, ქართველ ხალხთა ერთ-ერთი ეთნარქი.
ქართლის ცხოვრება
ლეონტი მროველი წერს:
უფლოსის სიკვდილის შემდეგ დაიწყო სამხედრო დაპირისპირება მის ძეებსა და ძმებს შორის. დაპირისპირების მშვიდობიანი მოგვარების მიზნით ორივე მხარე შეთანხმდა, რომ არბიტრად (მომრიგებლად) დაედგინათ ის, ვინც არმაზციხეში იქნებოდა განწესებული და მას მამასახლისი უწოდეს. ამ დროსვე ქართლში იჭრებიან ხაზარები.
იხილეთ აგრეთვე
ქართველთა ეთნარქები
ლიტერატურა
ქართველთა ეთნარქები
ეპონიმები
მორიდებული ზურმუხტი

მორიდებული ზურმუხტი
„მორიდებული ზურმუხტი“ — აკა მორჩილაძის 2013 წელს, ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობის მიერ, გამოცემული რომანი. ამავე წელს გამოიცა ავტორის კიდევ ორი წიგნი: ქართულის რვეულები - XIX საუკუნის სურათები და აკა მორჩილაძე სარბიელში 2.
რომანის შესახებ
რომანში თბილისს ფოთი ჰქვია, ფოთს კი — თბილისი. იმპერატორის საგანგებო ბრძანებით გადაურქმევიათ სახელები ქალაქებისთვის და ამაში მეტად ჩახლართული აზრი ჩაუდიათ. რომანშიც ყველაფერი ასეა ჩახლართული. გასაოცარი ამბავი დიდი ამბოხებისა, რომელიც თითქმის მთელ საქართველოს მოიცავს — თბილისსაც, ფოთსაც, ქუთაისსაც და დაუსახლებელ ტყეებსაც, ერთი მხრივ, სრულიად დაუჯერებელია, თუმცა, იმდენად დამაჯერებლადაა მოთხრობილი, რომ მის ნამდვილობაში მკითხველს ეჭვი ერთი წამითაც არ ეპარება. წიგნს არაფერი აქვს საერთო რეალობასთან, მის პერსონაჟებს არ იცნობს საქართველოს ისტორია, თუმცა კითხვისას მყარია შთაბეჭდილება – „ისტორიულ რომანს ვკითხულობ“. ასევე მყარია შთაბეჭდილება – „ეს პასაჟი მეცნობა“. საიდან? ამის გაგებაში მკითხველს ბოლო გვერდზე მოცემული „გამოყენებული ლიტერატურა“ დაეხმარება. „მორიდებული ზურმუხტი“ უამრავ ალუზიას შეიცავს.
სქოლიო
აკა მორჩილაძის ნაწარმოებები
ქართული რომანები
სათავგადასავლო რომანები
ბულგარი

ბულგარი — ქალაქი ვოლგა-კამის ბულგარეთში. მოგვიანებით ოქროს ურდოს დაქვემდებარებაში მყოფი ქაშანის სამთავროს უდიდესი ქალაქი. მდებარეობდა თათრეთის თანამედროვე ქალაქ ბოლგარის მახლობლად.
ქალაქი დააარსეს ვოლგის ბულგარელებმა X საუკუნეში. 1361 წელს დაანგრია ოქროს ურდოს ემირმა ბულათ-თიმურმა, შემდეგ აღადგინეს, მაგრამ 1431 წელს კვლავ დაანგრია ვოევოდა თეოდორ პიოსტრიმ, რის შემდეგაც მოსახლეობამ დატოვა ქალაქი და ამის შემდეგ აღარც აღდგენილა.
2014 წლის 23 ივნისს ბულგარის ისტორიული და არქეოლოგიური კომპლექსი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
Является ли поездка в Булгар малым хаджем?
Болгарский историко-архитектурный музей заповедник
Булгар: зеленая альтернатива
Эпиграфические памятники города Булгар
Виртуальный 3D тур в Булгары
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები რუსეთში
პროსტეიოვის რაიონი

პროსტეიოვის რაიონი — რაიონი ოლომოუცის მხარეში, ჩეხეთში. მისი დედაქალაქია ქალაქი პროსტეიოვი. რაიონის ფართობი შეადგენს 777,32 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 110 678 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 142 ადამიანს.
იხილეთ აგრეთვე
ჩეხეთის რაიონები
ჩეხეთის რაიონები
შარლოტ სალვაი

შარლოტ სალვაი ტაბისმასმასი (დ. 24 აპრილი, 1963) — ვანუატუელი პოლიტიკოსი და ყოფილი ბუღალტერი. ვანუატუს პრემიერ-მინისტრი 2016-2020 წლებში. 2002 წლიდან არის ვანუატუს პარლამენტის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია ვანუატუს პარლამენტის საიტზე
დაბადებული 24 აპრილი
დაბადებული 1963
ვანუატუს პრემიერ-მინისტრები
გრიგოლ ბუაჩიძე

გრიგოლ ბუაჩიძე
გრიგოლ მიხეილის ძე ბუაჩიძე (დ. 5 თებერვალი, 1916, სოფ. ფარცხნალი, ახლანდელი ხარაგაულის რაიონი — გ. 1996) — საბჭოთა კავშირის გმირი (26 ოქტომბერი, 1943). სკკპ წევრი 1942 წლიდან.
ბიოგრაფია
მუშაობდა პედაგოგად. 1938 წლიდან სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტზე. 1939 არმიაში გაიწვიეს. დიდ სამამულო ომში იბრძოდა სტალინგრადთან, ხარკოვთან, კრემენჩუგთან, სადაც მდ. დნეპრისგადალახვისა და მარჯვენა ნაპირზე პლაცდარმის გამაგრების დროს გამოჩენილი მამაცობისათვის მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება. შემდეგ მონაწილეობდა კიშინიოვ-იასის ოპერაციაში, აგრეთვე ბროლებში რუმინეთის, ჩეხოსლოვაკიის, უნგრეთის და ავსტრიის განსათავისუფლებლად. 1946-1954 წლებში მუშაობდა ყესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხნის კადრების განზოფილების უფროსად, 1955 წლიდან მუშაობს ქ. რუსთავის ქიმიურ კომბინატში ოსტატად. 1956 წელს დაამთავრა ა. პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, ორი სხვა ორდენითა და მედლებით.
ლიტერატურა
ავტორთა კოლექტივი. აკადემიკოს ნ. ბერძენიშვილის საერთო რედაქციით. მათ ასახელეს საბჭოთა სამშობლო (საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან). / საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია. ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტი. გამომცემლობა ”საბჭოთა საქართველო” თბილისი - 1964
Цкитишвили К. В., Чинчилакашвили Т. Г. Герои Советского Союза из Грузии. Тб, 1981
საბჭოთა კავშირის გმირები
ლენინის ორდენის კავალრები
დაბადებული 5 თებერვალი
დაბადებული 1916
გარდაცვლილი 1996
საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან
ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გ
Köhnə Xudat, Khachmaz

Köhnə Xudat, Khachmaz
Köhnə Xudat (also, Kohna Khudat) is a village and municipality in the Khachmaz District of Azerbaijan. It has a population of 1,252.
References
Populated places in Khachmaz District
აკრის შტატი

აკრის შტატი (AC) — შტატი ბრაზილიაში. შტატის სტატუსი მიიღო 1962 წელს, მდებარეობს ბრაზილიის ჩრდილო-დასავლეთში, მდინარეების ჟურუას და პურუსის სათავეებში.
ფართობი – 152 581 კმ².
მოსახლეობა – 646 962
ქალაქი – რიუ-ბრანკუ (305 731).
ბრაზილიის შტატები
დალმაციის სამეფო

დალმაციის სამეფო — ჰაბსბურგების ყმადნაფიცი ქვეყანა, რომელიც არსებობდა 1815 — 1918 წწ. სახელმწიფოს ცენტრი იყო ქ. ზადარი.
ისტორია
დალმაციის სამეფო შეიქმნა ილირიული პროვინციებისგან რომლებიც ჰაბსბურგებმა 1815 წელს საფრანგეთის პირველ იმპერიას წაართვეს. ტერიტორია 1918 წლამდე რჩებოდა ავსტრიის შემადგენლობაში სანამ ის არ დაიპყრო იტალიამ და გახდა სერბების, ხორვატებისა და სლოვენიელების სამეფოს (შემდგომში: იუგოსლავიის სამეფო) ნაწილი.
დემოგრაფია
1880
1880 წელს ავსტრიამ ჩაატარა აღწერა და დააფიქსირა შემდეგი ეთნიკური ჯგუფები:
371,565 ხორვატები
78,714 სერბები
27,305 იტალიელები
1900
1900 წლის ავსტრიული აღწერა:
496,966 კათოლიკე
96,279 მართლმადიდებელი
539 სხვა
ენის მიხედვით:
ხორვატული: 565,276 (95,2%)
იტალიური: 15,279 (2,6%)
გერმანული: 2,306 (0,4%)
სულ: 593,784
1910
ავსტრიის 1910 წლის ოფიციალური აღწერის მიხედვით, მოსახლეობა რელიგიური და ენობრივი ნიშნით შემდეგნაირად იყოფოდა:
539,057 კათოლიკე
105,332 მართლმადიდებელი
1,257 სხვა
610,649 ხორვატული
18,028 იტალიური
3,081 გერმანული
3,077 სხვა
ქალაქები
1900 წლისთვის რეგიონში შემდეგი მსხვილი ქალაქები იყო:
ზადარი დედაქალაქი, (13,016)
სპლიტი (18,547)
შიბენიკი (10,072)
დუბროვნიკი (8,437)
მმართველები
ფარნხო ტომაშიჩი (1813—1831)
ვენცელსავ ვატერი(1831—1841)
ივანე აუგუსტ ტურშსკი (1841—1847)
მატია რუკავინა (1847)
იოსებ ელაჩიჩი (1848—1859)
ლაზარე მამულა (1859—1865)
ფრანხო ფილიპოვიჩი(1865—1868)
ივანე ვაგნერი (1868—1869)
გოტფრიედ აუტსპერგი (1869)
იულიუს ფლუკი(1869—1870)
გავრილო როდიჩი(1870—1881)
სტეფან იოვანოვიჩი (1882—1885)
ლუდოვიგ ცომარო (1885—1886)
დრაგუტინ ბლაჟეკოვიჩი (1886—1890)
ემილ დავითი (1890—1902)
ერასმუს ჰანდელი (1902—1905)
ნიკოლა ნარდელი (1905—1911)
მარიო ათემსი (1911—1918)
იხილეთ აგრეთვე
დალმაცია
რესურსები ინტერნეტში
German protectorat
სქოლიო
ისტორიული სახელმწიფოები
ბალკანეთის ისტორია
ხორვატიის ისტორია
ავსტრო-უნგრეთი
ყოფილი სლავური სახელმწიფოები
ხანმამედლი (ზარდაბი)

ხანმამედლი (ზარდაბი)
ხანმამედლი — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 465 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ზარდაბის რაიონის სოფლები