PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მოსკოვის სამების ტაძარი (ლისტა)

მოსკოვის სამების ტაძარი (ლისტა)
მოსკოვის სამების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის მეშჩანის რაიონში.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ხის ეკლესიის პირველი დოკუმენტალური მოხსენიება ამ ტერიტორიაზე მიეკუთვნება 1632 წელს. თავდაპირველად ეკლესია იყო სასაფლაოს ტერიტორიაზე, XVII საუკუნის შუა წლებიდან გახდა სტრელცების პოლკის ეკლესია, რომლებმაც ვასილი პეშეჩნიკოვის ინიციატივით დაიწყეს ახალი ეკლესიის მშენებლობა.
ქვის ეკლესიის მშენებლობის დაწყების ზუსტი თარიღი ცნობილი არ არის, მაგრამ უკვე 1657 წელს ხის ეკლესიის გვერდით უკვე მიმდინარეობს ქვის ეკლესიის მშენებლობა. ტაძრის კურთხევა შედგა 1661 წელს.
1667 წელს სტრელცების პოლკი ვასილი პეშეჩნიკოვის მეთაურობით გააგზავნეს ასტრახანში სტეფანე რაზინის აჯანყების ჩასახშობად. დაბრუნების შემვეგ მეფე ალექსი მიხეილის ძემ პოლკის მეთაურს გადასცა 150 000 აგური პოლკის ეკლესიის მშენებლობის დასასრულებლად.
1680 წელს ეკლესიას მიაშენეს სატრაპეზო და ეგვტერი ღვთისმშობლის კვართის სახელზე ჩიგირინის ლაშქრობის აღსანიშნავად. 1689 წელს შენობაში გაჩნდა ხანძარი, დაიბზარა გუმბათი.
1770 წელს დაშალეს მოძველებული სამრეკლო, ხოლო 1774 წელს სატრაპეზო და ეგვტერი. ახალი სატრაპეზო და ეგვტერი ააშენეს ამავე 1774 წელს, ხოლო გალავანი და სამრეკლო - 1788 წელს. ამის შემდეგ ტაძარი გახდა მოსკოვის ერთადერთი მონასტერი, რომელსაც სამრეკლო ჰქონდა აღმოსავლეთის მხარეს. 1773-1774 წლებში ვაჭარ პ. კოლოსოვის ფინანსებით ააგეს ახალი ეგვტერი კვლავ ღვთისმშობლის კვართის სახელზე. 1796 წელს ააშენეს ეგვტერი იოანე დამასკელის სახელზე. 1805 წელს ის აკურთხეს მოსკოვის მიტროპოლიტის ალექსის სახელზე. 1878 წელს გამოცვალეს კანკელი.
1930 წელს ტაძრის წინამძღვარი ვ. სტრახოვი დააკავეს და 1938 წელს დახვრიტეს. 1939 წელს ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა, მოანგრიეს გუმბათი და სატრაპეზოზე დაადგეს კიდევ ერთი სართული. თავდაპირველად შენობაში განათავსეს ტრამვაის დეპოს მუშათა საერთო საცხოვრებელი, შემდეგ მოქანდაკის სახელოსნო. 1957 წელს საბოლოოდ დაანგრიეს სამრეკლო.
1990 წელს ტაძარი დაუბრუნეს რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1991 წელს იგი კვლავ აკურთხეს და დაიწყო რეგულარული ღვთისმსახურება. 1998 წელს კეთილმოაწყეს ტაძრის მიმდებარე ტერიტორია. 2004 წელს ააშენეს ახალი სამრეკლო. სამრეკლოზე დაკიდეს ათი ზარი.
ლიტერატურა
Паламарчук П. Г. Москва в границах Садового кольца // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астрель, 2004. — Т. 2. — С. 393—396. — 744 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-1.
Забелин И. Е. Материалы для истории, археологии и статистики города Москвы. — Москва: издательство Московской Городской думы, 1884. — Т. 1. — С. 679.
П.Н. Шармин Церковь Троицы в Листах // Москва. Энциклопедический справочник : Москва. — Большая Российская Энциклопедия, 1992.
Москва, которая есть / Сост. А. Алексеев. — М.: Департамент культурного наследия г. Москвы, 2013. — С. 179. — 238 с.
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მოსკოვის ტაძრები
აინრე-დაღი

აინრე-დაღი — მთა სომხეთში. მდებარეობს სიუნიქის პროვინციაში. მწვერვალი წარმოადგენს ზანგეზურის ქედის ნაწილს.
იხილეთ აგრეთვე
სომხეთის მთები
სომხეთის ქედები
ზანგეზურის ქედი
სქოლიო
სომხეთის მთები
საგუნიო

საგუნიო — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ეკის თემი. მდებარეობს მდინარე ცივის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 120 მ. სენაკიდან 18 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
ლიტერატურა
სქოლიო
სენაკის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
ბაგრატ თეიმურაზის ძე

ბაგრატ თეიმურაზის ძე (დ. 1565 – გ. 1590 წლის შემდეგ.) — ბატონიშვილი ბაგრატიონთა დინასტიიდან. იმერეთის სამეფო ტახტზე 1590 წელს აიყვანა გურიის მთავარმა გიორგი II გურიელმა
რუსი ისტორიკოსის სტანისლავ დუმინის აზრით ბაგრატი იყო თეიმურაზ ბატონიშვილის ძე და იმერეთის მეფის ბაგრატ III-ის შვილიშვილი. კირილ თუმანოვი ბაგრატს, იმერეთის უფლისწულის, ვახტანგის ძის, თეიმურაზის ვაჟად მიიჩნევდა.
ბაგრატ თეიმურაზის ძე შეიპყრო ქართლის მეფე სიმონ I-მა 1590 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
Вахушти Багратиони (1745). История Царства Грузинского: Жизнь Имерети.
საქართველოს სამეფო სახლის დოკუმენტი №4. ბაგრატიონთა დინასტიის სამეფო და თავადური განშტოებები.
სქოლიო
დაბადებული 1565
იმერეთის სამეფოს ბაგრატიონები
მემდელოეობა

მემდელოეობა — სოფლის მეურნეობის დარგი და მეცნიერება.
მემდელოეობას, როგორც სოფლის მეურნეობის (მემცენარეობის) დარგს, აქვს ამოცანად თივის მწვანე საკვების, ბალახის ფქვილის დასამზადებლად ნედლეულისა და სხვა საკვების წარმოება ბუნებრივ და ნათეს სათიბ-საძოვრებზე. მემდელოეობას უაღრესად დიდი მნიშვნელობა აქვს საზოგადოებრივ მეცხოველეობისათვის მტკიცე საკვები ბაზის შესაქმნელად. სამეურნეო-ორგანიზაციული თვალსაზრისით მემდელოეობა მჭიდროდ დაკავშირებულია მემინდვრეობასა და მეცხოველეობასთან.
მემდელოეობა, როგორც მეცნიერება, იკვლევს მემდელოეობის თეორიულ საფუძვლებს. იკვლევს ბუნებრივი სათიბ-საძოვრების გაუმჯობესების ტექნოლოგიას და კულტურულ სათიბ-საძოვრების შექმნის, მათი რაციონალურად გამოყენების მეცნიერულ საფუძვლებს. მემდელოეობის საბუნებისმეტყველო-მეცნიერული საფუძველი არის მდელოთმცოდნეობა.
ლიტერატურა
სოფლის მეურნეობა
ინგლისელები

ინგლისელები — დიდი ბრიტანეთის ძირითადი მოსახლეობა. მიეკუთვნება ევროპეიდული რასის ატლანტურ-ბალტიურ შტოს. XVII–XIX სს-ის ინგლისური კოლონიზაციის დროს გადასახლდნენ ჩრდილოეთ ამერიკაში, ავსტრალიაში, ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ აფრიკაში და აბორიგენ მოსახლეობასთან შერევის შედეგად სათავე დაუდეს ახალ ინგლისურენოვან ხალხებს — ამერიკელებს, ანგლო-კანადელებს, ანგლო-ახალზელანდიელებს, ანგლო-აფრიკელებს, ფოლკლენდელებს და სხვა.
ინგლისელი ერის ჩამოყალიბება
1006 წელს დამთავრდა ბრიტანეთის დაპყრობების ეპოქა. მოსულმა ხალხმა — იბერებმა, კელტებმა, რომაელებმა, ანგლო-საქსებმა, დანიელებმა, ფრანგ-ნორმანდელებმა იქ თავიანთი ეთნიკური და კულტურული კვალი დატოვეს.
ინგლისელები ძირითადად ანგლო-საქსების, დანიელებისა და ფრანგ-ნორმანდელების საფუძველზე წარმოიშვნენ. მათი ენაც ანგლო-საქსურის, გერმანულისა და ნორმანდულ-ფრანგულის საინტერესო შერწყმის შედეგია.
შოტლანდიელები ძირითადად ბრიტებისა და ანგლო-საქსების, უფრო ნაკლებად კი დანიელების ნარევს წარმოადგენენ.
სახელები: თვითწოდება — English
საერთო რაოდენობა: 90 მლნ
ენა: ინგლისური.
მორწმუნეები: ძირითადად ანგლიკანები.
რესურსები ინტერნეტში
BBC Nations Articles on England and the English
The British Isles Information on England
Mercator's Atlas Map of England ("Anglia") circa 1564.
Viking blood still flowing; BBC; 3 December 2001.
UK 2001 Census showing 49,138,831 people from all ethnic groups living in England.
Tory MP leads English protest over census; The Telegraph; 23 April 2001.
On St. George's Day, What's Become Of England?; CNSNews.com; 23 April 2001.
Watching the English – an anthropologist's look at the hidden rules of English behaviour.
The True-Born Englishman by Daniel Defoe
The Effect of 1066 on the English Language Geoff Boxell
BBC "English and Welsh are races apart"
New York Times, When English Eyes Are Smiling Article on the common English and Irish ethnicity
Y Chromosome Evidence for Anglo-Saxon Mass Migration
Origins of Britons – Bryan Sykes
სქოლიო
1137

1137
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
1 აგვისტო : ლუი VI — საფრანგეთის მეფე (დ. 1081)
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
პოსუ-დას-ტრინშეირასი

პოსუ-დას-ტრინშეირასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ალაგოასის შტატში. მიეკუთვნება აგრესტი-ალგოანუს მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 873 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 302 916 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 45.8 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ალაგოასის შტატის მუნიციპალიტეტები
Maconacon

Maconacon, officially the Municipality of Maconacon (Tagalog/Kasiguranin: Bayan ng Maconacon), is a 3rd class municipality in the province of Isabela, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 3,977 people, making it the least populous municipality in the province.
Geography
Maconacon is one of the four coastal municipalities of the province of Isabela facing the Philippine Sea to the east. Separated from the rest of the province by the mighty Sierra Madre mountains, it is considered to be one of the most remote and isolated community in the province.
The town is bounded to the north by Peñablanca in the province of Cagayan, San Pablo and Cabagan to the west, Tumauini to the southwest, Divilacan to the south and the Philippine Sea to the east.
Barangays
Maconacon is politically subdivided into 10 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Diana
Eleonor (Poblacion)
Fely (Poblacion)
Lita (Poblacion)
Reina Mercedes
Minanga
Malasin
Canadam
Aplaya
Santa Marina (Dianggo)
Climate
Maconacon has a tropical monsoon climate (Am) with moderate rainfall from January to May and heavy to very heavy rainfall from June to December.
Demographics
In the 2020 census, the population of Maconacon was 3,977 people, with a density of .
Economy
Government
Local government
As a municipality in the Province of Isabela, government officials in the provincial level are voted by the electorates of the town. The provincial government have political jurisdiction over local transactions of the municipal government.
The municipality of Maconacon is governed by a mayor designated as its local chief executive and by a municipal council as its legislative body in accordance with the Local Government Code. The mayor, vice mayor, and the councilors are elected directly by the people through an election which is being held every three years.
Barangays are also headed by elected officials: Barangay Captain, Barangay Council, whose members are called Barangay Councilors. The barangays have SK federation which represents the barangay, headed by SK chairperson and whose members are called SK councilors. All officials are also elected every three years.
Elected officials
Congress representation
Maconacon, belonging to the first legislative district of the province of Isabela, currently represented by Hon. Antonio T. Albano.
Education
The Schools Division of Isabela governs the town's public education system. The division office is a field office of the DepEd in Cagayan Valley region. The office governs the public and private elementary and public and private high schools throughout the municipality.
Infrastructure
Maconacon is accessible via sea and air. Its primary gateway is the Maconacon Airport which connects this isolated town to the rest of the province through Cauayan Airport, also in Cauayan.
References
External links
Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines
Maconacon at the Isabela Government Website
Local Governance Performance Management System
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Municipality of Maconacon
Municipalities of Isabela (province)
ვაპილა

ვაპილა — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ოჰრიდის თემში.
2002 წლის აღწერით სოფელში ცხოვრობს 112 ადამიანი. სოფელში მაცხოვრებელთა 100 % მაკედონელია.
სქოლიო
ოჰრიდის თემის სოფლები
აგნი

აგნი — ღვთიურის ცეცხლოვანი ფორმა ინდუიზმში. წინარეინდუისტურ, ვედურ რელიგიაში ითვლება შუამავლად ადამიანსა და ღმერთებს შორის. ვედურ ჰიმნებში იგი იწოდება „ყველგან შემაღწეველ სულად“, რომლის მანიფესტირებაც ღმერთები არიან. იგი ვლინდება მიწაზე ცეცხლის სახით, ჰაერში ელვის სახით (ინდრა) და ზეცაში მზის სახით (სურია).
ვედების შემდგომ ხანაში აგნის საკულტო მნიშვნელობამ იკლო, თუმცა ინდოელთა თანამედროვე რელიგიურ ყოფაში დიდ როლს თამაშობს რიტუალური ცერემონიების დროს (მაგ: განწმენდა, ბინის კურთხევა, ქორწინება და ა.შ).
აგნი გამოისახება როგორც მოხუცი, ორთავიანი, სამფეხიანი, შვიდხელიანი, ექვსთვალიანი და ოთხრქიანი კაცი, რომელსაც აცვია წითელი ტანისამოსი და წმინდა თასმა ჰკიდია მკერდზე. მისი დროშა არის კვამლი, ხოლო მისი თანმხლები ცხოველი — ერკემალი.
ლიტერატურა
ინდური მითოლოგია
ცეცხლის ღვთაებები
სინჰარაჯის ნაკრძალი

სინჰარაჯის ნაკრძალი - ეროვნული პარკი და ბიომრავალფეროვანი ადგილი შრი-ლანკაში. იგი მსოფლიო მნიშვნელობისაა და გამოცხადებულია ბიოსფერულ ნაკრძალად, 1988 წლიდან კი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად. სახელი ითარგმნება როგორც „ლომების სამეფო".
შრი-ლანკის ეს მთაგორიანი, უღრანი ტროპიკული ტყეებით დაფარული ეკორეგიონი მასიურ გაჩეხვას მისმა მიუდგომელმა მდებარეობამ გადაარჩინა.
ნაკრძალი ფლორისა და ფაუნის არაერთი ენდემური სახეობის ნამდვილი საგანძურია. აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ იგი 21 კმ-ზეა გადაჭიმული, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ კი 7 კმ-ზე.
ხშირი მცენარეული საფარის გამო, პარკის ველური ცხოვრება თვალისათვის თითქმის უხილავია.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
'Sinharaja Forest Reserve website
Official UNESCO website entry - Sinharaja Forest
World Conservation Monitoring Centre: Sinharaja Forest
Sarisara.com: Sinharaja Information
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები შრი-ლანკაში
Nerse of Iberia

Nerse of Iberia
Nerse (also spelled Nerses), of the Nersianid family, was a ruling prince of Iberia (Kartli, eastern Georgia) from c. 760 to 772 and again from 775 to 779/80.
Nerse succeeded his father, Adarnase III, Curopalates of Iberia, and defied the Abbasid Caliphate's hegemony in Georgia. In 772, he was summoned by caliph al-Mansur to Baghdad and cast in prison. Released by Caliph al-Mahdi, Nerse was restored in Iberia in 775, but he again had difficulties with the Arabs, and was forced to flee, through the Daryal Pass, to the Khazars. Received with honors, but unable to gain any substantial support there, Nerse moved to Abkhazia where his family had taken refuge. His office was given by the Caliph to his nephew (sister’s son) Stephen III. Nerse reconciled with the accomplished fact and, with the Arab permission, returned to Iberia, retiring from politics. By 786, when his Christianized Arab servant, Abo, was martyred, Nerse had disappeared from history. Nerse had a daughter who married Adarnase I of Tao-Klarjeti.
References
Princes of Iberia
8th-century monarchs in Asia
Prisoners and detainees of the Abbasid Caliphate
Vassal rulers of the Abbasid Caliphate
პალომერო

პალომერო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრასიერა-ტიერას-დე-გრანადილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20 კმ². მოსახლეობა — 396 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პალომეროს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
Coda Media

Coda Media
კოდა მედია — კრიზისებზე მომუშვე ონლაინ მედია პლატფორმა, რომელიც 2016 წელს ნიუ-იორკში დაარსდა. მას BBC-ის ყოფილი კორესპონდენტი ნატალია ანთელავა და ჟურნალისტი მწერალი, ასევე Wall Street Journal-ის ყოფილი რეპორტიორი, ილან გრინბერგი ხელმძღვანელობენ. ბრიტანელი ჟურნალისტი და ტელე-პროდიუსერი პიტერ პომერანცევი კი მოწვეული რედაქტორია.
კონცეფცია
Coda-ს ჟურნალისტების გუნდი იკვლევს და აშუქებს კონკრეტულ მიმდინარე კრიზისს. ტრადიციული მედიისგან განსხვავებით, Coda ცალკეულ მოვლენაზე ფოკუსირებულია დროის ხანგრძლივი პერიოდი, რათა „ინდივიდუალური ისტორიები ფართო კონტექსტში წარმოადგინოს“.
ის თემები და კრიზისები, რაც Coda-მ აქამდე გააშუქა, არის ევროპაში მიგრაციის კრიზისი, ლგბტქ საზოგადოების უფლებები რუსეთში და ევრაზიაში გავრცელებული დეზინფორმაციის კამპანია.
მედია ორგანიზაციაში მუშაობენ ჟურნალისტები, რედაქტორები და დიზაინერები აშშ-დან, საქართველოსა და რუსეთიდან. ასევე Coda-ს ჰყავს პარტნიორი მედია წყაროები და მათთან ერთად აშუქებს არაერთ თემას. Coda-ს რეპორტაჟები ხელმისაწვდომია Coda story-ის ვებ-გვერდზე.
Coda კონცენტრირებულია „ამბების პირველადი სახით გადმოცემაზე“. Coda სხვადასხვა რეპორტაჯის საგანს ყოფს „ნაკადებად“, როგორც დეზინფორმაციის ნაკადების სიმრავლის ნაწილებს. ორგანიზაცია სხვადასხვა „Coda“-ს შექმნას გეგმავს განსხვავებული კრიზისების გასაშუქებლად.
დაფინანსება
Coda Media არაკომერციული ორგანიზაციაა და მისი შემოსავლის უმეტესი ნაწილი დამოკიდებულია ფონდების მიერ გაცემულ გრანტებზე. ამასთან, Coda-მ შეიმუშავა საწევრო სქემა, რომლის მეშვეობითაც დონორებს რეპორტიორებთან უშუალო კომუნიკაცია შეუძლიათ. ორგანიზაციას ქრაუდფანდინგის გამოცდილებაც აქვს.
პარტნიორები
ჯილდოები
2018 წელს Coda Story-მ Reveal-თან ერთად ალფრედ ი. დუ პონტის სახელობის კოლუმბიის უნივერსიტეტის ჯილდო მოიპოვა ერთობლივი დოკუმენტური რადიო-გადაცემისთვის „რუსეთის ახალი განტევების ვაცი“, რომელიც იკვლევს პოლიტიკურ მიზეზებსა და ადამიანების მიერ გაღებულ საფასურს კრელმის ომში ჰომოსექსუალი ადამიანების წინააღმდეგ.
2014 წელს Coda-მ მოიგო რედაქტორების გლობალური კავშირის საუკეთესო ნიუს სტარტაპების კონკურსი. 2016 წელს Coda ონლაინ ჟურნალისტიკის დაჯილდოების ფინალისტი იყო კატეგორიაში ინოვაციური და საუკეთესო პატარა ნიუსრუმი ისტორიების ვიზუალურ ციფრულ თხრობაში პროექტისთვის „განადგურების ნებართვა“, ტერორი ცენტრალურ აზიაში."
სქოლიო
კომუნიკაციები და მედია ორგანიზაციები
არაკომერციული ორგანიზაციები
მედია კომპანიები
ჟურნალისტიკა
San Salvador Huixcolotla

San Salvador Huixcolotla is a town and municipality in the Mexican state of Puebla in southeastern Mexico that may be best known as the birthplace of papel picado. San Salvador is of Spanish origin and translates to "Holy Savior" and Huixcolotla is Nahuatl for "place of the curved spines".
History
The original inhabitants were Popoloca speakers, under the Aztec Triple Alliance. Friar Juan de Rivas founded a small congregation in 1539 as part of the Spanish colonization and in 1750, construction began on Iglesia del Divino Salvador (Church of the Divine Savior). In 1779 it became a town, and on 15 April 1930, it was declared a municipality under the governorship of Leonides Andrew Almazán.
Geography
The total area of San Salvador Huixcolotla is , of which 79% is devoted to agriculture and the remaining is 21% developed. The four barrios are El Calvario, San Antonio, San Martín, and La Candelaria, and the three colonias are San Isidro, Dolores, and Benito Juárez. It is surrounded to the north by the municipalities of Los Reyes de Juárez and Acatzingo; to the east by Acatzingo and Tecamachalco; to the south by Tecamachalco, Tochtepec, and Cuapiaxtla de Madero; and to the west by Cuapiaxtla de Madero and Los Reyes de Juárez.
Climate
The typical range of temperatures is . Typical annual rainfall is .
Demographics
78.12% of the population lives in poverty. As of 2015, electricity and sanitary systems are universal, but only 50.10% of households have piped water inside their homes. 90.25% of the population between age 6 and 14 can read and write.
Papel picado
Papel Picado ("perforated paper," "pecked paper") is a decorative Mexican folk art made by cutting elaborate designs into sheets of tissue paper that were popularized in San Salvador Huixcolotla. It is thought to have originated from the pre-Hispanic practice of making religious offerings with amate bark paper. Among the first makers were Juan Hernandez, Cristóbal Flores, Santiago Vivanco R., and Lauro Pérez Macías. By the late 1920s, it had spread outside Puebla to Tlaxcala and is now used around the world in observations of Día de Muertos (Day of the Dead). In addition to Día de Muertos, known locally as Todos Santos, papel picado is also commonly made to celebrate Semana Santa (the Holy Week of Easter), Mexican independence, and Christmas.
In 1998 the governor of Puebla declared the town, in which 35% of the residents participate in this craft, a cultural heritage of the state. Papel Picado from Huixcolotla is exported around the world via the Museo Nacional de Arte.
Other culture
An annual fair celebrates the town's patron of San Salvador and runs from 6–14 August. A typical dish is the eponymous mole poblana of the region.
Further reading
References
Municipalities of Puebla
Yuyapichis District

Yuyapichis District is one of five districts of the province Puerto Inca in Peru.
Languages
According to the 2007 census, Spanish was spoken by 90.3% of the population as their first language, while 4.5% spoke Asháninka, 4.3% spoke Quechua, 0.5% spoke Aymara. 0.1% spoke other indigenous languages and 0.0% spoke foreign languages.
References
მაგისტრატურა

მაგისტრატურა — აკადემიური უმაღლესი განათლების მეორე საფეხური, სასწავლო პროგრამების ერთობლიობა, რომელიც აუცილებლად შეიცავს სამეცნიერო კვლევის ელემენტებს და მიზნად ისახავს ბაკალავრის შემდგომი დონის სპეციალისტის ან მკვლევარის მომზადებას, აგრეთვე ამზადებს პირს მიღებული კვალიფიკაციით მუშაობისათვის.
საქართველოში უმაღლესი განათლება სამი საფეხურისგან შედგება: ბაკალავრიატი, მაგისტრატურა და დოქტორანტურა.
მაგისტრატურა არის საქართველოს უმაღლეს საგანმანათლებლო დაწესებულებაში მეორე საფეხურის საგანმანათლებლო პროგრამა. მოიცავს არანაკლებ 120 კრედიტს. მაგისტრატურაში სწავლის უფლება აქვს არანაკლებ ბაკალავრის ან მასთან გათანაბრებული აკადემიური ხარისხის მქონე პირს.
სწავლის ყოველი საფეხურის გავლის შემდეგ გაიცემა სათანადო დიპლომი.
ზოგიერთ ქვეყანაში (მაგალითად, საფრანგეთში) სახელმწიფო ჩინოვნიკების კორპორაცია, რომელიც მართლმსაჯულებისა და საპროკურორო ზედამხედველობის ფუნქციებს ასრულებს. ზოგჯერ მას უწოდებენ საერთოდ სახელმწიფო ჩინოვნიკების კორპუსს;
რესურსები ინტერნეტში
სამოქალაქო განათლების ლექსიკონი
განათლების სამინისტრო. უმაღლესი განათლების სისტემა.
განათლება
განათლება კულტურაში
აკადემიური განათლება
უმაღლესი განათლება
განათლება ადგილმდებარეობის მიხედვით
ტერმინოლოგია განათლების სფეროში
სწავლა
ძვ. წ. 395

ძვ. წ. 395
მოვლენები
აქემენიანთა იმპერია
ტისაფერნესისს შემდეგ ტახტზე ტითრაუსტესი ადის. ტითრაუსტესი და აგესილაე II ზავს დებენ. აქემენიდთა იმპერიის სატრაპი სპარტელებს ქრთამს აძლევს ჩრდილოეთით ფარნაბაზუს II-ის სატრაპიაში სალაშქროდ.
საბერძნეთი
ზამთარში კავალერიის ორგანიზების შემდეგ სპარტის მეფე აგესილაე II გაზაფხულზე ლიდიაში შეიჭრა.
კორინთოს ომი იწყება. ათენი, თებე, კორინთო და არგოსი სპარტის წინააღმდეგ კავშირს კრავენ. სპარტელები ალიანსის წინააღმდეგ არმიის გაგზავნას აპირებენ და აგესილაეს საბერძნეთში დაბრუნებას უბრძანებენ. აგესილაე თავის ლაშქართან ერთად სპარტაში ბრუნდება, ჰელესპონტს გადალახავს და თრაკიის გავლით დასავლეთით მიიწევს.
სპარტელების არმია ორ ნაწილად იყოფა. ერთ-ერთს გენერალი ლისანდრე ხელმძღანელობს, ხოლო მეორეს სპარტის მეფე პავსინიასი. არმიები ბეოტიის ქალაქ ჰალიარტუსთან დათქვამენ შეხვედრას. ლისანდრე პავსინიასზე ადრე ჩდის, ქალაქ ორქომენუსს ბეოტიის კონფედერაციის წინააღმდეგ აჯანყებაზე ითანხმებს და ჰალიარტუსს უტევს. ლისანდრე ქალაქის კედლებთან ახლოს იღუპება.
სპარტელებსა და თებელებს შორის ჰალიარტუსის ბრძოლა უშედეგოდ მთავრდება. პავსინიასი ერთი დღის დაგვიანებით ჩადის, დროებით ზავს დებს და სპარტელთა გვამები სპარტაში მიაქვთ. სპარტაში მას ასამართლებენ და მსაჯვრის დადებამდე თეგეაში გარბის. პავსინიასის შემდეგ სპარტის მეფე მისი ვაჟი აგესიპოლის I ხდება.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
ლისანდრე — სპარტელი გენერალი და ადმირალი
ტისაფერნესი — აქემენიდთა იმპერიის სატრაპი
შიშუნაგა — სამხრეთ აზიაში შიშუნაგის დინასტიის დამაარსებელი
აღმოსავლეთის პაქტი

აღმოსავლეთის პაქტი — ჰიტლერული აგრესიის წინააღმდეგ, ურთიერთდახმარების ხელშეკრულების პროექტი სსრკ-ს, ჩეხოსლოვაკიას, პოლონეთს, ლატვიას, ლიტვას, ესტონეთს, საფრანგეთსა და ფინეთს შორის.
„აღმოსავლეთის პაქტის“ იდეა წამოაყენა საფრანგეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ლუი ბარტუმ. მას აქტიურად მხარი დაუჭირა საბჭოთა მთავრობამ. 1934 წლის მაის-ივნისში სსრკ და საფრანგეთი შეთანხმდნენ, რომ საფრანგეთს ეკისრა „აღმოსავლეთის პაქტის“, ხოლო სსრკ-ს - ლოკარნოს ხელშეკრულებათა გარანტია. 1934 წლის 14 ივნისს სსრკ-მა მიმართა დაინტერესებულ სახელმწიფოებს შეერთებოდნენ „აღმოსავლეთის პაქტს“. შეერთების სურვილი გამოთქვეს ჩეხოსლოვაკიამ, ლატვიამ, ესტონეთმა და ლიტვამ. ფინეთმა თავი შეიკავა. ამასთანავე ესტონეთმა და ლატვიამ მოითხოვეს, რომ გერმანია და პოლონეთიც შეერთებოდნენ „აღმოსავლეთის პაქტს“. პაქტის იდეა ფორმალურად მოიწონა ინგლისმაც, მაგრამ მისთვის მხარდაჭერის პირობად გამოაცხადა გერმანიის შეყვანა ურთიერთდახმარების რეგიონალურ ხელშეკრულებასა და სსრკ-საფრანგეთის შესაბამის ხელშეკრულებაში, რათა გერმანიაზეც გავრცელებულიყო საფრანგეთ-სსრკ-ის გარანტიები. სსრკ და საფრანგეთი დათანხმდნენ, მაგრამ ჰიტლერულმა გერმანიამ და პოლონეთის მთავრობამ უარი განაცხადეს მიეღოთ მონაწილეობა „აღმოსავლეთის პაქტში“. ჟ. ლ. ბარტუს მოკვლის შემდეგ, საფრანგეთის ახალი საგარეო მინისტრი პიერ ლავალი და საფრანგეთის მთავრობის ზოგი სხვა მოღვაწე ინგლისელ და ამერიკელ მმართველ წრეებთან ერთად არსებითად საბოტაჟს უწევდნენ სსრკ-საფრანგეთის დაახლოებისა და კოლექტიურობის უშიშროების განმტკიცების საქმეს, გამოდიოდნენ ჰიტლერული აგრესიის წამქეზებლად. ამის გამო „აღმოსავლეთის პაქტის“ პროექტი აღარ განხორციელდა.
ლიტერატურა
ევროპის ისტორია
ნოვოჰრედნევე

ნოვოჰრედნევე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 215 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ბერისლავის რაიონის სოფლები
დევიძე

დევიძე
საკუთარი სახელი დევიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე დევიძე — მათემატიკოსი, პედაგოგი
ლავრენტი დევიძე — მწერალი, სასულიერო პირი
ქართული გვარები