PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Siachoque

Siachoque is a town and municipality in the Central Boyacá Province, part of the Colombian department of Boyacá. Siachoque is situated on the Altiplano Cundiboyacense at a distance of from the department capital Tunja. It borders Toca in the north, Rondón and Viracachá in the south, in the east Toca, Pesca and Rondón and in the west Soracá and Chivatá.
Etymology
The name Siachoque comes from the Chibcha language of the Muisca people who inhabited the central highlands of present-day Colombia before the Spanish conquest. It is composed of the words Si; "here", a; "from, taste, smell", chó; "good" and que; "vigorous fortress", translating as "place of good smells and strong and vigorous cultures" or "Land of the vigorous taste".
History
Siachoque was part of the loose Muisca Confederation, the former country in the Colombian Andes and the cacique of Siachoque was loyal to the zaque of Hunza. At the defeat of the latter the municipality became part of the New Kingdom of Granada and modern Siachoque was founded on August 2, 1556 by friar Jerónimo de Peralta.
Economy
Main economical activities in Siachoque are agriculture; potatoes, Solanum phureja (papa criolla), maize, oat, barley and wheat, livestock farming and processing of meat and dairy products.
Gallery
References
Municipalities of Boyacá Department
Populated places established in 1556
1556 establishments in the Spanish Empire
Populated places of the Muisca Confederation
არიონი

არიონი [; დ. ძვ. წ. VII ს.-ის ბოლო, ლესბოსი – გ. ძვ. წ. VI ს.-ის დასაწყისი, კორინთი(?)] — ძველი ბერძენი პოეტი, საგუნდო ლირიკის წარმომადგენელი. მისი თხზულებები არ შემორჩენილა. ითვლება დითირამბის (მანამდე — ზეპირი სახალხო პოეზიის ერთ-ერთი ფორმა) ლიტერატურული ფორმის შემქმნელად, რომელიც შემდგომში საფუძვლად დაედო ტრაგედიის ჟანრობრივ სტრუქტურას. არიონის ფიგურა ძლიერ გამითებულია; მასთან დაკავშირებული ლეგენდებიდან ყველაზე მეტად ცნობილია ჰეროდოტეს მიერ გადმოცემული, რომლის თანახმადაც არიონი ზღვაში მეკობრეებისგან დელფინმა იხსნა და იგი ხმელეთამდე მიიყვანა (სიუჟეტი შემდგომში ალექსანდრე პუშკინმა გამოიყენა თავის ლექსში „არიონი“).
სქოლიო
ძველი ბერძენი პოეტები
ფილიპე ყაითმაზაშვილი

ფილიპე ყაითმაზაშვილი — XVIII საუკუნის მეორე ნახევრის სასულიერო მოღვაწე, მწიგნობარი, მთარგმნელი და განმანათლებელი.
დოსითეოზ ნეკრესელის ცნობით, იყო საქართველოში მცხოვრები „ჰარმანთა“ (სომეხი ეროვნების) მღდელი, „ძე აზნაურთა“. მას მდივანბეგი იოანე ორბელიანი „ჩუენთაგან აზნაურს“ (ე.ი. ორბელიანების აზნაურს) უწოდებს. იგი ფილიპეს „თანამესხოლედ“ (თანასკოლელად) მოიხსენიებს – ისინი ერთად სწვლობდნენ სომხეთიდან მოსულ ეპისკოპოს ავეტიკთან. სწორედ მისი ხელმძღვანელობით გაიღრმავა მან ცოდნა ფილოსოფიასა და თეოლოგიაში. იგი დიდად იყო დაფასებული სომხურ-ქართულ განათლებულ წრეებში, მას „ზედმიწევნილ“ ფილოსოფოსად მოიხსენიებდნენ.
ლიტერატურა
თ. ჟორდანია, ანტონ I, კათალიკოზი საქართველოისა, წიგნში: ანტონ პირველი ბაგრატიონი, საღვთისმეტყველო კრებული, 1, თბილისი, 1996, გვ. 30-100.
კ.კეკელიძე, ქართული ლიტერატურის ისტორია, I. თბილისი, 1980.
სწავლა-აღზრდის ისტორია საქართველოში, მასალების კრებული, I, ტფილისი, 1937
რესურსები ინტერნეტში
ფილიპე ყაითმაზაშვილი.
ქართველი მწიგნობრები
ქართველი მთარგმნელები
წმინდა ნიკოლოზის ორდენი

წმინდა ნიკოლოზის ორდენი — საქართველოს სახელმწიფო ჯილდო; ორდენი, რომლითაც ჯილდოვდებიან პირები ქველმოქმედებისათვის, ქვეყნისა და ხალხის უანგარო სამსახურისათვის. ორდენი შემოღებულია საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებით 2009 წლის 31 ივლისს.
რესურსები ინტერნეტში
საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები
საქართველოს პრეზიდენტის ოფიციალური საიტიკატეგორია: საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები
დიერდ რადო

დიერდ რადო (დ. 10 ოქტომბერი, 1912, ბუდაპეშტი — გ. 2 ივლისი, 1994, იქვე) — უნგრელი ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი.
შ. კაზაჩასთან ერთად გამოსცა „საბჭოთა ლიტერატურის უნგრული თარგმანების ბიბლიოგრაფია“ (1950-1957, შვიდ ტომა). რამდენიმეჯერ იმოგზაურა საქართველოში და თავისი შთაბეჭდილებები გამოაქვეყნა წიგნებში:„თეთრი ღამეებიდან შავი ზღვისკენ“ (1962), „კავკასიის გადაღმა“ (1971). 50-იან წლებში ჟ. რაბთან ერთად პოეტ შ. ვეერეშისათვის მოამზადა ვეფხისტყაოსნის პწკარედი. თარგმნა ნიკილოზ ბარათაშვილის, ილია ჭავჭავაძი, აკაკი წერეთლის და სხვათა ლექსები (კრებული „მსოფლიო ლიტერატურა“, 1955). სისტემატურად ბეჭდავს წერილებს ქართული ლიტერატურის საკითხებზე.
ლიტერატურა
გაგნიძე ჯ, „ვეფხისტყაოსნის“ უნგრული თარგმანები, თბ., 1975;
უნგრელი ლიტერატურათმცოდნეები
დაბადებული 10 ოქტომბერი
დაბადებული 1912
გარდაცვლილი 2 ივლისი
გარდაცვლილი 1994
Old Royal Capital Cetinje

Old Royal Capital Cetinje (Montenegrin and Serbian: Prijestonica Cetinje / Пријестоница Цетиње) is one of the territorial subdivisions of Montenegro. It has the status of the Old Royal Capital, which is also translated in English as "Royal Town".
The seat of the municipality is the town of Cetinje. The municipality is located at the central and southwestern region of Montenegro.
Geography
Cetinje is situated in the karst field (Cetinje field) of about 7 km2, with average height above sea level of 671m. It is of airline far from Adriatic Sea and from Skadar Lake. It is on the main road to Podgorica-Cetinje-Budva, which makes it open to the inside of Montenegro and Montenegrin coast. Mount Lovćen rises from the borders of the Adriatic basin, closing the long and twisting bays of Bay of Kotor and making the hinterland to the coastal town of Kotor. The mountain has two imposing peaks, Štirovnik; 1,749m (5,738ft) and Jezerski vrh; 1,657m (5,436ft).
Municipal Parliament
Skupština Prijestonice Cetinje is the Parliament of Old Royal Capital Cetinje. Local parliament is made up of 33 deputies, or odbornici (councillors) in Montenegrin. It is elected by universal ballot and is presided over by a speaker called the Predsjednik Skupštine (President of Parliament).
Demographics
According to the 2011 census, in the territory of The Old Royal Capital Cetinje live 16,757 inhabitants, or 2.7% of the population of Montenegro. 13,991 of those inhabitants live in n the town of Cetinje. According to the number of inhabitants, Cetinje is one of the medium units of local government in Montenegro.
Gallery
References
Municipalities of Montenegro
მზაბი

მზაბი (არაბ. مزاب‎) — რეგიონი ჩრდილოეთ საჰარაში, ალჟირის ადმინისტრაციულ ერთეულ გარდაიის ვილაიეთში. მდებარეობს დედაქალაქ ალჟირიდან 500 კმ-ით სამხრეთით. 2005 წელს , მისი მოსახლეობა 360 000 ადამიანს შეადგენდა. გეოლოგიურად მზაბი კირქვის პლატოს წარმოადგენს, რომელიც ვადი-მზაბის ხეობის გარშემოა განფენილი.
ამ არეალში ცხოვრობდნენ ბერბერების ერთ-ერთი შტოს, ზენატას განშტოება - მოზაბიტის ხალხი. მზაბის ხეობასა და მის გარშემო აღმოჩენილია მათი დამწერლობის არაერთი გრავირებული ნიმუში.
ისლამური დაპყორბის შემდეგ, მოზაბიტები მუსლიმანები, მუტაზილის სკოლის მიმდევრები გახდნენ. რუსტამიდის სახელმწიფოს დაშლის შემდეგ, მისმა სამეფო ოჯახმა ზოგეირთ თავიანთ მოქალაქესთან ერთად თავშესაფრად მზაბის ხეობა აირჩია. რუსტემიდები იბადის ისლამის მიმდევრები იყვნენ, ამიტომ მათ მოქადაგე გამოიყენეს, რომელმაც წარმატებით მოაქცია ადგილობრივი მოზაბიტები მათ მიმდინარეობაზე.
1830 წელს, ოსმალეთის იმპერიას ალჟირი საფრანგეთმა წაართვა, მაგრამ მზაბის ანექსია მხოლოდ 1882 წელს შეძლო. საფრანგეთის შემადგენლობაში ის 1962 წლამდე, ალჟირის დამოუკიდებლობის გამოცხადებამდე რჩებოდა. მზაბის მთავარი ქალაქი და დედაქალაქია ღარდაია. ასევე აქ მდებარეობს ბერბერული ისლამის ყველაზე წმინდა ქალაქი ბენო-ისგუენე.
მზაბის დასახლებების არქიტექტურა დაპროექტებულია თანასწორუფლებიანი კომუნალური ცხოვრების გათვალისწინებით. შენობები ლიბიურ-ფინიკიური სტილისაა, რაც ზოგადად ბერბერული სტილისთვისაა დამახასიათებელი და გავრცელებულია საჰარის სხვა ნაწილებშიც.
1982 წელს მზაბის ხეობა იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა, როგორც ხელუხლებელი მაგალითი ადამიანთა ტრადიციული საცხოვრებლისა, რომელიც იდეალურადაა მორგებული ბუნებრივ გარემოს.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია არაბულ ქვეყნებში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
Mzab Photos un nouveau site qui tend à vous présenter l’une des plus belles régions d’Algérie La vallée du Mzab
Le portail Mzab Online
RCD Ghardaia
Monographie du Mzab - 1955
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ალჟირში
ალჟირის გეოგრაფია
დეჩინი

დეჩინი — ქალაქი ჩრდილოეთ ჩეხეთში, უსტი-ნად-ლაბემის მხარეში. წარმოადგენს დეჩინის რაიონის უდიდეს ქალაქსა და ადმინისტრაციულ ცენტრს.
დეჩინი მდებარეობს ბოჰემიაში, მდინარე ელბისა და პლოუჩინცეს შერწყმის ადგილას, გერმანიასთან საზღვრის საიხლოვეს, პრაღა-დრეზდენი-ბერლინის სარკინიგზო მაგისტრალზე.
ქალაქი გაშენებულია ზღვის დონიდან საშუალოდ 135 მეტრზე და შესაბამისად ის ჩეხეთის ყველაზე დაბალი ქალაქია. განვითარებულია მრეწველობა.
ჰიტლერის მიერ ჩეხოსლოვაკიაში შეჭრამდე, 1939 წლის 13 მარტს, დეჩინის ანექსია პოლონელებმა მოახდინეს.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
ჩეხეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Tetschen, Bohemia Historical Map of 1615
Town homepage - in Czech
Town homepage - in Czech, English and German
Decin Castle - official homepage
Decin Castle
Decin ZOO
Article on Děčín in the English language Prague Post, 28 April 2005
Article on the reopening of Děčín castle, 20 May 2005 - in English
virtual show
ჩეხეთის ქალაქები
ბაბიი

ბაბიი — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქის ლვივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 230 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ლვივის რაიონის სოფლები
I

I, i — ლათინური ანბანის მეცხრე ასო. სემიტურში, ასო Yôdh თავდაპირველად სავარაუდოდ ხელ-მკლავის პიქტოგრამა იყო, წარმოებული მსგავსი იეროგლიფისგან, რომელსაც ეგვიპტურში ჰქონდა (/ʕ/) ხმოვანი მნიშვნელობა, თუმცა შეიცვალა /j/ (როგორც ინგლისურში „yoke“) სემიტების მიერ, ვინაიდან მათი სიტყვა „ხელი“-სთვის იმავე ბგერით იწყებოდა. ეს ასო შესაძლოა ასევე გამოიყენებოდეს ხმოვანი ბგერისთვის /i/, ძირითადად უცხოურ სიტყვებში.
ბერძნებმა ფინიკიური yodh-ის ეს ფორმა მიიღეს როგორც მათი ასო იოტა (I, ι). ის წარმოადგენდა ხმოვანს /i/, ისევე როგორც ძველი იტალიურ ანბანში. ლათინურში (ისევე როგორც თანამედროვე ბერძნულში), ის ასევე გამოიყენებოდა როგორც კონსონანტური ბგერა /j/. თანამედროვე ასო J თავდაპირველად ამ ასოს ვარიაცია იყო, და ორივე ერთმანეთის მონაცვლეობით გამოიყენებოდა ხმოვნისთვისაც და თანხმოვნისთვისაც. მათი გარჩევა მხოლოდ მე-16 საუკუნიდან დაიწყეს.
კლავიატურა
კომპიუტერის კლავიატურაზე წარმოადგენს შემდეგი სიმბოლოების ერთობლიობას:
I —
i —
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (I)
Graphemica (i)
ლათინური ასოები
კონსელეირუ-პენა

კონსელეირუ-პენა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 972 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აიმორესის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 242 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.99 კმ²-ზე. ფართობი 1 483 884 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვილჰელმ ანდერსონი

ვილჰელმ ანდერსონი
ვილჰელმ რობერტ კარლ ანდერსონი (დ. 28 ოქტომბერი, 1880 — გ. 26 მარტი, 1940) — გერმანული წარმოშობის რუსი-ესტონელი ასტროფიზიკოსი, რომელიც ვარსკვლავთა ფიზიკურ სტრუქტურას შეისწავლიდა.
ბიოგრაფია
ვილჰელმ ანდერსონი დაიბადა 1880 წლის 28 ოქტომბერს, მინსკში, (ამჟამად ბელარუსში), ეთნიკურ გერმანელთა ოჯახში. მისი უმცროსი ძმები, აგრეთვე ცნობილი ადამიანები იყვნენ — მათემატიკოსი ოსკარ ანდერსონი (1887-1960) და ფოლკლორისტი ვოლტერ ანდერსონი (1885-1962). ახალგაზრდობის წლები, მან ყაზანში გაატარა, სადაც, მის მამას — ნიკოლაი ანდერსონს, უნივერსიტეტში ფინურ-უგრული ენების პროფესორის თანამდებობა ეკავა.
ვილჰელმ ანდერსონი, ყაზანის უნივერსიტეტში სწავლობდა, სადაც, მან 1909 წელს, მათემატიკისა და მეცნიერების განყოფილება დაამთავრა. 1910-1920 წლებში, იგი ფიზიკის მასწავლებლად მუშაობდა სამარაში, ხოლო 1918 წლიდან — მინსკში. 1920 წელს, ძმასთან — ვოლტერ ანდერსონთან ერთად, იგი ტარტუში (ესტონეთი) გადავიდა. ტარტუს უნივერსიტეტში, 1923 წელს, ასტრონომიაში, მან მაგისტრის ხარისხი მოიპოვა, ხოლო 1927 წელს, დოქტორის ხარისხი მიენიჭა. 1934 წელს, ვილჰელმ ანდერსონი, უნივერსიტეტში, ჰაბილიტაციის კანდიდატი გახდა, ხოლო 1936 წელს, ტარტუს უნივერსიტეტში, მან დოცენტის წოდება მიიღო. მსგავსად ბალტიელი გერმანელების უმრავლესობისა, 1939 წლის მიწურულს, იგი კვლავ გერმანიაში გადასახლდა, ცოტა ხნის შემდეგ კი — 1940 წლის 26 მარტს, მენძიჟეჩის სანატორიუმში გარდაიცვალა.
ანდერსონი, ყველაზე მეტად ცნობილია საკუთარი ნამუშევრით, თეთრი ჯუჯების მაქსიმალური მასის შესახებ (1929, ტარტუ), რომელიც ასევე ცნობილია, როგორც ჩანდრასექარის ზღვარი. ბრიტანელ ფიზიკოსთან, ედმუნდ სტოუნერთან თანამშრომლობით, მან სტოუნერ-ანდერსონის განტოლება შექმნა.
ნამუშევრები
Über die Existenzmöglichkeit von kosmischem Staube in der Sonnenkorona. Zeitschrift für Physik 28, Berlin, 1924.
Über die Grenzdichte der Materie und der Energie. Zeitschrift für Physik 56, Berlin, 1929.
ლიტერატურა
სქოლიო
ესტონელი ასტრონომები
ესტონელი ფიზიკოსები
პატარა გუფთა

პატარა გუფთა — სოფელი ჯავის მუნიციპალიტეტში (მსხლების თემი). მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1190 მეტრი, ჯავიდან 7 კილომეტრი.
ლიტერატურა
მსხლების თემის სოფლები
Ꙭ

Ꙭ, ꙭ (ორმაგი მონოკულარი О) — ძველი კირილური ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ꙭ)
Graphemica (ꙭ)
კირილური ლიგატურები
სომა

სომა — დეპარტამენტი საფრანგეთის ჩრდილოეთ ნაწილში, პიკარდიაში.
გეოგრაფია
სომის ფართობია 6170 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 555,551 ადამიანს შეადგენს და მას მე-40 ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 90 ადამიანს.
ისტორია
სომა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. სომის მმართველია დენიელ დიუბუა.
რესურსები ინტერნეტში
Prefecture of Somme website
General council's website
საფრანგეთის დეპარტამენტები
Eko & Vinda Folio

Eko & Vinda Folio — ერეკლე დეისაძის და თემო ეზუგბაიას (Kung Fu Junkie) ერთობლივი პროექტი. მათი სინგლი „შენ ანათებ“ გამოიცა 2017 წელს, ფრანგულ ლეიბლზე Talitres.
მუსიკოსების თანამშრომლობა დაიწყო 2012 წელს, როდესაც მონაწილეობდნენ სიმღერის „სისტემა უნდა დაინგრეს“ ჩაწერაში. მოგვიანებით დეისაძემ გაიცნო Motorama-ს მონაწილე ვლად პარშინი, რომელიც დაეხმარა ლეიბლ Talitres-თან დაკავშირებაში. სინგლი გამოიცა ორი სიმღერით.
პროექტი აქტიურად მუშაობს სტუდიური ალბომის ჩაწერაზე.
რესურსები ინტერნეტში
Soundcloud-ზე
სქოლიო
ქართული ელექტრონული ჯგუფები
ჯუნეწერი

ჯუნეწერი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში, გვიმბალაურის თემში (სოფლები: გვიმბალაური, ჯუნეწერი). მდებარეობს მდინარე ორაგვისღელის (ფიჩორის სისტემა) ნაპირებზე, გურიის ქედის ჩრდილოეთ კლათის ძირას, ზღვის დონიდან 100 მ., ლანჩხუთიდან 3 კმ. სოფლის ძველი სახელწოდებაა ჯუნჯუათი. სოფელში 4 ქუჩაა: დავით ბოლქვაძის, წმინდა ლაზარეს, ჯაბელის და სერგო ბარამიძის.
სოფელში არის ჯუნჯუათის მერკელიანი კირქვის საბადო, რომელიც კირის დასამზადებლად გამოიყენება.
ისტორია
სოფელში იდგა მაცხოვრის ეკლესია, ნაგები ქვით, ირგვლივ ქვის გალავნით. აქ ინახებოდა მამია გურიელის შეწირული მაცხოვრის ხატი. მისი სამრევლო მოიცავდა 37 კომლს. 1916 წელს ჯუნჯუათში გაიმართა საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული ორგანიზაციების კონფერენცია ნოე ჟორდანიას ხელმზღვანელობით, რომელმაც გადაწყვიტა, რომ პირველი მსოფლიო ომის დროს რუსეთის დამარცხების შემთხვევაში შესაძლებელი იქნებოდა საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადება. საბჭოთა დროს სოფელში განვითარებული იყო მეჩაიეობა.
მოსახლეობა
ცნობილი ადამიანები
ალექსანდრე ბარამიძე — ფილოლოგი
ლიტერატურა
სქოლიო
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტოომპეის ციხესიმაგრე

ტოომპეის ციხესიმაგრე — შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე ესტონეთში, მდებარეობს ტალინის ცენტრში. წარმოადგენს ესტონეთის უძველეს და უდიდეს არქიტექტურულ კომპლექსს.
ციხესიმაგრე ააგეს XIII-XIV საუკუნეებში ტოომპეის ბორცვის ციცაბო ფერდობზე, ზღვის დონიდან 50 მეტრზე. საუკუნეების განმავლობაში ციხესიმაგრე იყო ქვეყნის ძალაუფლების ერთ-ერთი მთავარი სიმბოლო. XIV საუკუნის ბოლოს ციხესიმაგრის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში ააშენეს 48 მეტრიანი სათვალთვალო კოშკი დიდი ჰერმანი (სახელწოდება მიიღო შუა საუკუნეების გმირის Lange Hermann-ის მიხედვით).
საბჭოთა პერიოდში ციხესიმაგრეში მდებარე შენობაში განთავსებული იყო ესტონეთის სსრ-ის უმაღლესი საბჭო. ამჟამად იქ განთავსებულია ესტონეთის პარლამენტი - რიიგიკოგუ დიდ ჰერმანზე კი აღმართულია ესტონეთის დროშა.
რესურსები ინტერნეტში
რიიგიკოგუს ოფიციალური საიტი
ტოომპეის ისტორია და არქიტქტურა
გვერდი ტოომპეის შესახებ
ესტონეთის ციხესიმაგრეები
აჰმედ-ფაშა

აჰმედ-ფაშა (დ. 1426, ედირნე — გ. 1497, ბურსა) — თურქი პოეტი და პოლიტიკური მოღვაწე.
ბიოგრაფია
დაიბადა ფეოდალის ოჯახში. თავისი დროისთვის კარგი განათლება მიიღო. ერთხანს ბურსის მედრესეში ასწავლიდა. სულთანმა ჯერ ვეზირობა უბოძა, შემდეგ რაღაც მიზეზით შემოსწყრა და საპყრობილეში ჩააგდო. სწორედ იქ დაწერა აჰმედ-ფაშამ თავისი ცნობილი „მოწყალების კასიდა“, რისთვისაც იგი სულთანმა შეიწყალა. სახელი გაითქვა თავისი ღაზალებითა და კასიდებით (კასიდა „ოდა მზეს“). განიცადა სპარსელი პოეტებისა და ალიშერ ნავოის გავლენა. მიუხედავად ამისა, მის ნაწარმოებებში თვალსაჩინოა ეროვნული სულისკვეთება და პოეტური ინდივიდუალობა. აჰმედ-ფაშას შემოქმედებით დაიწყო თურქული ლექსის ე. წ. კლასიკური პერიოდი. მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა მომდევნო თაობის პოეტებზე.
ლიტერატურა
თურქი პოეტები
დაბადებული 1426
გარდაცვლილი 1497
Church of the Ascension (Chaltyr)

Church of the Ascension (Chaltyr)
The Church of the Ascension is an Armenian Apostolic church in Chaltyr village, Myasnikovsky District, Rostov Oblast, Russia.
History
The Church in the name of the Holy Ascension in Chaltyr village was founded in 1790 by Armenians who resettled in Don from Crimea on the decree of Empress Catherine II issued on November 14, 1779.
This stone church had a wooden bell tower. Over time, it became dilapidated. The parishioners of Chaltyr village applied to the Novo-Nakhichevan and Bessarabian diocese of the Armenian Apostolic Church for permission to build a new church.
The permission was granted and in 1860 construction of a new church began. It was built on the project of Taganrog architect N. Muratov in Classicist style. The old church was demolished and at its site the building of parish school was constructed.
In 1883, the church was renovated. 12 new pedestals with saints' faces were built and three new doors with multi-colored stained-glass windows were installed. The church territory was surrounded with a forged fence.
During World War II, the church was closed and the building itself was used in different ways. In 1944 the church was reopened. In 1990 there was installed a khachkar, a copy of the khachkar of 1279, which is located in Holy Etchmiadzin in Armenia. The inscription on the pedestal khachkar says that it was installed in memory of the Turkish Genocide of Armenians in 1915.
Architecture
The building was constructed in the form of a cross. It has slender proportions and architectural elements typical for churches in Nakhichevan. The high four-tier bell tower is similar to those of St. John the Baptist Church in the village of Nesvetay, and its side premises were constructed in the form of small rooms with exedra.
References
2011 establishments in Russia
1790 establishments in the Russian Empire
Churches in Rostov Oblast
Armenian Apostolic churches in Russia
Cultural heritage monuments of regional significance in Rostov Oblast
იაგუბლუ (მრავალმნიშვნელოვანი)

იაგუბლუ (მრავალმნიშვნელოვანი)
იაყუბლუ შეიძლება აღნიშნავდეს:
იაგუბლუ — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში
იაგუბლუ — სოფელი აზერბაიჯანში, ოღუზის რაიონში
Yeritasardakan (Yerevan Metro)

Yeritasardakan (Yerevan Metro)
Yeritasardakan is a Yerevan Metro station. It is one of the original metro stations in the city of Yerevan and was opened to the public on 8 March 1981.
Gallery
References
Yerevan Metro stations
Railway stations opened in 1981
1981 establishments in Armenia
რამსესი (პრინცი)

რამსესი (პრინცი)
რამსესი — ძველი ეგვიპტის პრინცი მეცხრამეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის ახალი სამეფოს პერიოდის დროს. რამსესი ეგვიპტის ფარაონის რამსეს II-ის და დედოფალ ისიტნოფრეტის შვილი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის მეცხრამეტე დინასტია
ძველი ეგვიპტის პრინცები
ეგვიპტის მეცხრამეტე დინასტიის პრინცები
Khatuna Gogaladze

Khatuna Gogaladze (born 18 April 1970) is a Georgian politician. Between 2012 and 2014 she was Minister of Environment and Natural Resources Protection in the cabinets of Bidzina Ivanishvili and Irakli Garibashvili.
She has a degree in biology from the Ivane Javakhishvili Tbilisi State University and master's degrees in Public Affairs from Indiana University Bloomington, and in Environmental Sciences and Policy from Central European University, Budapest.
References
External links
1970 births
Living people
Government ministers of Georgia (country)
21st-century women politicians from Georgia (country)
21st-century politicians from Georgia (country)
Tbilisi State University alumni
Indiana University alumni
Central European University alumni
Queen Adelaide Archipelago

Queen Adelaide Archipelago is an island group in Zona Austral, the extreme south of Chile. It belongs to the Magallanes y la Antártica Chilena Region.
The major islands in the group are Pacheco Island, Contreras Island, Ramirez Island, Cochrane Island, Juan Guillermos Island and the Rennell Islands (South Rennell Island and North Rennell Island).
See also
List of islands of Chile
Archipelagoes of Chile
Archipelagoes of the Pacific Ocean
Islands of Magallanes Region
ხუმარა (პერსონაჟი)

ხუმარა (პერსონაჟი)
ხუმარა — ძველი საბაზრო-სამოედნო, ბალაგანის, სასკოლო-საცირკო წარმოდგენების კომიკური პერსონაჟი. გავრცელდა XVI-XVIII სს. დრამატურგიაში (ინგლისი, საფრანგეთი და სხვ.). ხუმარას ძირითადი მოვალეობა იყო მაყურებელთა გართობა, ეცვა ჭრელი ტანსაცმელი, ხელში ჩხარუნა თოჯინა ეჭირა.
ხუმარა გვხვდება შექსპირისა და კალდერონის ნაწარმოებთა მოქმედ პირთა შორის, ხშირად მონაწილეობდა ძველ ქართულ სანახაობით წარმოდგენებში.
ლიტერატურა
კომიკური პერსონაჟები
სტივ ვაი

სტივ ვაი
სტივენ „სტივ“ სირო ვაი (დ. 6 ივნისი, 1960 წელი, კარლ პლეისი, ნიუ–იორკი, აშშ) — იტალიურ–ამერიკული წარმოშობის, გრემის ნომინანტი გიტარისტი–ვირტუოზი, კომპოზიტორი, ვოკალისტი და პროდიუსერია, რომელიც თანამედროვე მუსიკის სინამდვილეში გამორჩეულია თავისი იშვიათი ინდივიდუალურობით. ზოგიერთის შეფასებით, სტივ ვაი ერთის ნაცვლად ორი მუსიკოსია: ერთი მხრივ, ის არის გიტარისტი–ვირტუოზი, რომელიც თავის ხელოვნებას აახლოებს ღრმა მოკრძალებასა და მისტიციზმთან, მეორე მხრივ კი ის მძიმე მეტალის როკერია. გარდა საკუთარი შემოქმედების და ორიგინალური ალბომებისა, მას მონაწილეობა აქვს მიღებული ბევრი ცნობილი როკ თუ პოპ ვარსკვლავის, ჯგუფების კონცერტებსა და ალბომების ჩაწერაში. მისი თითქმის 20 წლიანი წარმატებული მუსიკალური კარიერის განმავლობაში გაიყიდა 15 მილიონზე მეტი ჩანაწერი. ის 13-ჯერ წარდგენილი იქნა გრემის ნომინაციაზე და 3-ჯერ მოიპოვა ეს ჯილდო. სტივ ვაი ცნობილია აგრეთვე თავისი საქველმოქმედო და მუსიკალურ საგანმანათლებლო მოღვაწეობით: იყო ნდობით აღჭურვილი საპატიო წევრი ორგნაიზაციისა NARAS (ინგლ. National Academy of the Recording Arts and Sciences – ხელოვნებისა და მეცნიერების ჩაწერის ეროვნული აკადემია), მჭიდრო კავშირშია მის მიერ შექმნილ ფონდთან Make a Noise Foundation, რომლის მიერ აკუმულირებულ სახსრები მუსიკალურ განათლებას ხმარდება. გარდა ამისა, არის მსახიობი და საკუთარი ლეიბლის, Favored Nations–ის მფლობელი. სტივ ვაი თითქმის ყოველწლიური მონაწილეა პროექტის G3, რომლის სულისჩამდგმელი და ორგანიზატორია ჯო სატრიანი.
სტივ ვაის (სიტყვა „ვაი“ იტალიურად „წასვლას“ ნიშნავს) ორივე მშობელი – დედა ტერეზა ვაი და მამა, ლიქიორებით მოვაჭრე ჯონ ვაი, იტალიური წარმოშობის ამერიკელები არიან. სტივი თავისი ხუთშვილიანი ოჯახის მეოთხე შვილია.
2009 წლის 19 სექტემბერს ლოს-ანჯელესის მუსიკოსთა ინსტიტუტმა სტივ ვაის საზეიმო ვითარებაში მიანიჭა საპატიო დოქტორის წოდება, რაც მისი არსებობის ისტორიაში მხოლოს ორჯერ მოხდა. ამ ინსტიტუტის ვიცე პრეზიდენტმა განათლების დარგში ბეს მარლისმა ამ საზეიმო ცერემონიალზე განაცხადა:
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
დაბადებული 1960
ამერიკელი გიტარისტები
იტალიელი გიტარისტები
დაბადებული 6 ივნისი
ვილიარეხო-დელ-ვალიე

ვილიარეხო-დელ-ვალიე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის არენას-დე-სან-პედროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 41,6 კმ². მოსახლეობა — 322 კაცი (2022 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვილიარეხო-დელ-ვალიეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
Cephalotes ramiphilus

Cephalotes ramiphilus is a species of arboreal ant of the genus Cephalotes, characterized by an odd shaped head and the ability to "parachute" by steering their fall if they drop off of the tree they're on. Giving their name also as gliding ants.
References
ramiphilus
Insects described in 1904
Yüncüler, Yusufeli

Yüncüler, Yusufeli
Yüncüler is a village in the Yusufeli District, Artvin Province, Turkey. Its population is 308 (2021).
References
Villages in Yusufeli District