დონჯაკი

დონჯაკი, იგივე დონჯაკგუ — რაიონი სეულის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. აქვს თვითმმართველი სტატუსი.
ეტიმოლოგია
ტერიტორიის სახელწოდება მდინარე ჰანგანზე არსებული დონჯეგის გადაკვეთის ადგილის სახელიდან მომდინარეობს და მისი მთელი ისტორია პირდაპირ კავშირშია ჰანგანგთან. აღნიშნული ადგილი იონსანიდან სუვონისკენ მიმავალ გზაზე ხალხისა და საქონლის გადასაყვანად გამოიყენებოდა. რაიონის სახელი პირველად ჩოსონის დინასტიის დროს გაჩნდა.
მდებარეობა ქალაქის რუკაზე
დონჯაკგუ მდებარეობს ჰანგანგის სამხრეთ ნაპირზე. დასავლეთით ესაზღვრება იონდინპჰოგუს ტერიტორია, სამხრეთ-დასავლეთით - გეუმჩჰონგუ, სამხრეთით - გვანაგგუ, აღმოსავლეთით - სოჩჰოგუ. ჰანგანგის ჩრდილოეთ სანაპიროზე კი მაპოგუ და იონსანგუა განლაგებულია.
ისტორია
გაერთიანებული სილა
გაერთიანებული სილას სახელმწიფოს დროს, ადმინისტრაციული სტრუქტურის განხორციელება დაიწყო ჩუგუნჰიონის სისტემის მიხედვით, ამასთან დაკავშირებით დღევანდელი დონჯაკგუს მცირე ტერიტორიები გაერთიანდა ორ დიდ ადმინისტრაციულ ერთეულში, რომლებსაც ეწოდათ კოგიანჰიონი და იულჩინკუნი.
კორიო
კორიოს სამეფოს პერიოდში რაიონების სახელები კვლავ შეიცვალა. ვანმა ტჰეჯომ შეცვალა გოგიანჰიონი კიმჯუდ და იულჩინკუნი - კვაჯუდ. შემდეგმა ვანმა ჰიონჯონმა კიმჯუს ანამტოჰობუ დაარქვა.
შემდგომში, დღევანდელი დონჯაკის ტერიტორიასა და მის ცალკეული ნაწილებს არაერთხელ გადაერქვა სახელები და გადაეცა სხვადასხვა ადმინისტრაციულ ერთეულებს, სანამ 1069 წელს იგი გახდებოდა კიონგიდოს ტერიტორიის ნაწილი, რომელმაც, თავის მხრივ, 1413 წელს მიიღო პროვინციის სტატუსი. ამავდროულად, გიმჯუს ტერიტორიას ეწოდა გიმჩჰონი, ხოლო გვაჯუს - გვაჩჰონი.
1795 წელს „გიუმჩჰონი“ სამუდამოდ გაქრა და ტერიტორიამ მიიღო ახალი სახელი, რომელიც დღემდე შემორჩა - სიჰინო.
კორეის რესპუბლიკა
1963 წელს გვანაგგუს რაიონი, რომელიც მოიცავდა დონჯაკგუსაც, მიერთებულ იქნა სეულის ტერიტორიაზე, ხოლო ათი წლის შემდეგ, 1973 წლის 1 ივლისს, პრეზიდენტმა პაკ ჩონ ჰიმ თავისი ბრძანებულებით გვანაგგუ გამოყო იონდინპჰოგუსგან.
1980 წლამდე სეულს ჰქონდა ოლქებისა და რაიონების მართვის რეორგანიზაციის გეგმა, რომლის მიხედვითაც ახალ რაიონს შეეძლებოდა გამოყოფოდა უფრო დიდი ოლქს, როცა მისი მოსახლეობა 1 მილიონ ადამიანს გადააჭარბებდა. ეს შანსი გამოიყენეს სონბუგგუსა და იონდინპჰოგუს ოლქის შემადგენელმა ნაწილებმა: სონბუგგუს გამოეყო დობონგუ, ხოლო გვანაგგუ გამოეყო იონდინპჰოგუს.
1980 წლის 1 აპრილს, როდესაც გვანაგგუს მოსახლეობა მილიონ ადამიანს მიუახლოვდა, იგი გახდა დამოუკიდებელი რაიონი და იქცა სეულიდ რიგით მე-16 რაიონად, ხოლო დონჯაკგუ მე-17. მიუხედავად იმისა, რომ დონჯაკის რაიონს გვანაგგუს ადმინისტრაცია აღარ მართავდა, მან თვითმმართველი სტატუსი მხოლოდ 1988 წლის 1 მაისს მიიღო.
საერთო მახასიათებლები
ამჟამად დონჯაკის რაიონი ოცი ტონისგან შემდგება.
რაიონის ცენტრად ითვლება მეტროსადგურ ნორიანჯინთან (노량진) მიმდებარე ტერიტორია, რომელიც ოდესღაც სეულ-ინჩხონის სარკინიგზო ხაზის გამგზავრების სადგურს წარმოადგენდა. ამჟამად, მეტროსა და საქალაქო ავტობუსების სერვისის განვითარების გამო, ნორიანჯინის სადგური დიდ გადაჯდომის ადგილად იქცა.
ადრე, დონჯაკის ტერიტორიაზე უმეტესად ღარიბი ადამიანები სახლობდნენ და ინფრასტრუქტურის ხარისხიც დაბალი იყო. ზოგადად, კორეის ეკონომიკისა და კონკრეტულად სეულის განვითარებასთან ერთად, ამ ტერიტორიამ თანდათან ცვლილება განიცადა. ახლა რაიონში არსებული შენობების დაახლოებით 54% მაღალსართულიანი საცხოვრებელი კორპუსებია.
ჰანგანგ-ტეგეს ხიდი უძველესია მდინარე ჰანგანზე არსებულთაგან და იგი დონჯაკგუს აკავშირებს ჩრდილოეთით იონსანგუსთან. მთლიანობაში, სეულში, ჰანგანგზე 21 ხიდია აშენებული.
რაიონში მდებარეობს ორი უნივერსიტეტი (ჩუნანის უნივერსიტეტი და სუნსილის უნივერსიტეტი) და 81 სკოლა.
რესურსები ინტერნეტში
რაიონის შესახებ
დონჯაკის რაიონი
ტურისტული ცნობარი
სქოლიო
დონჯაკი
სეულის რაიონები