PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Gladzor

Gladzor is a village in the Yeghegnadzor Municipality of the Vayots Dzor Province in Armenia. The historic 13th-century University of Gladzor is located in the village, and the 13th-century Proshaberd fortress is located 6-7 km to the north of the village. The village is immediately bordered by the town of Yeghegnadzor to the south.
Gallery
References
External links
Populated places in Vayots Dzor Province
დედანი

დედანი — თავდაპირველი, ავტორისეული ნაწარმოები, რომლის პირი გადააქვთ გადაწერით ან გადაბეჭდვით; სახვითი ხელოვნების ნაწარმოების ან დოკუმენტის ორიგინალი; სტამბური წესით გასამრავლებელი დედანი შეიძლება იყოს ტექსტი, ფოტოსურათი, გრაფიკული გამოსახულება და მისთ., რასაც ამზადებენ გამომცემლობაში — კითხულობენ რედაქტირების თვალსაზრისით, შემდეგ მიუთითებენ, რა შრიფტით უნდა აიწყოს ტექსტი, სათაურები, გამყოფები და სხვ.; რა ზომაზე დაკაბადონდეს გვერდები და როგორ განლაგდეს ოლუსტრაციები, ადგენენ სპეციფიკაციას ბეჭდვის ტექნოლოგიისა და აკინძვის სახეობის შესახებ და გადასცემენ სტამბას. შეიძლება დედნის კოდირება მაგნიტზე ან პერფოლენტზე. ამ თვალსაზრისით დედანს შეესატყვისება ლათინური სიტყვა-ტერმინი „ორიგინალი“ (originalis).
ლიტერატურა
მრავალმნიშვნელოვანი ტერმინები
გოლქოის რაიონი

გოლქოის რაიონი
გოლქოი — ქალაქი და რაიონი ორდუს პროვინციაში, შავი ზღვის რეგიონში, თურქეთში. ზღვის დონიდან 1,054 მეტრზე. 2000 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 24,162 ადამიანი, ხოლო რაიონში 66,491.
გალერია
რესურსები ინტერნეტში
თურქეთის ქალაქები
კოტე მარჯანიშვილის ქუჩა

კოტე მარჯანიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთში რაიონში (ძველი კუკია). უშანგი ჩხეიძის ქუჩიდან რკინიგზამდე. ადრე ერქვა კირკა, 1921 წლიდან — ჟან ჟორესის, 1938 წელს კოტე მარჯანიშვილის სახელი ეწოდა.
ქუჩა გეგმით გრძივად განლაგებული ქალაქის მთავარი განივი ღერძის ერთ-ერთი მონაკვეთია. ეს სატრანსპორტო ფუნქციური ღერძი იწყება ვარდების რევოლუციის მოედნიდან, გადის გალაკტიონის ხიდზე. მარჯანიშვილის ქუჩაზე, მოედანზე და მიემართება ზევით. ახლანდელი მარჯანიშვილის ქუჩა ადრე შედიოდა კუკიის დასახლებაში, 1818–1820 ქუჩასა და მის ტერიტორიაზე დასასხლდნენ ვიურტემბერგელი გერმანელი მოახალშენეები, რომლებმაც აქ დაარსეს ე. წ. „თბილისის კოლონია“, გააშენეს ბაღები და აქაურობა კეთილმოაწყვეს. ახლანდელ მარჯანიშვილის მოედნის ტერიტორიაზე ააშენეს ლუთერანული ეკლესია, რამაც ამ ქუჩას კირკის სახელი დაუმკვიდრა (აქედან სახელწოდება „კირიჩნი“). თბილისის 1876 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც „კიროჩნაია“. 1863-1864 წლებში „კირიჩნისა“ და ნიკოლოზის (ახლანდელი ივანე ჯავახიშვილის ქუჩა) ქუჩის გადაკვეთაზე აშენდა წმინდა ნეველის რუსული ეკლესია. 1885 წელს აიგო ვერის (ახლანდელი გალაკტიონის) ხიდი, რომელმაც ერთმანეთთან დააკავშირა მტკვრის ორივე მხარეს განლაგებული ცენტრალური უბნები. ქუჩაზე ძირითადად განლაგებული იყო ხორცის, ხილისა და ბოსტნეულის სავაჭრო რიგები, პატარა ფანჩატურ-დუქნები. განაშენიანება განსაკუთრებით გაცხოველდა XX საუკუნის დასაწყისიდან. 1901 წლიდან აიგო საცხოვრებელი სახლები, რომლებშიც გამოყენებულია რენესანსულ-ბაროკოული ხუროთმოძღვრული მოტივები.
1910 წელს სანაპირო ქუჩის (ახლანდელი დიმიტრი უზნაძის ქუჩა) გადაკვეთაზე აშენდა „ოფიცერთა ეკონომიკური საზოგადოების სახლი“ (ყოფილი ცენტრალური უნივერმაღი, ახლანდელი „თიბისი ბანკი“, არქიტექტორი ა. როგოისკი), მის მოპირდაპირედ — კ. ზუბალაშვილის სახელობის საქალაქო „სახალხო სახლი“ (ახლანდელი მარჯანიშვილის თეატრი, 1909, არქიტექტორი ს. კრიჩინსკი). ორივე შენობა „მოდერნის“ სტილისაა. 1939 წელს ქუჩის დასაწყისში აშენდა წიგნის სასახლე (არქიტექტორები ნ. ბარათაშვილი, ნ. მიქაელიანი). 1947-1948 წლებში ქუჩის ცენტრალური ნაწილი, სატრანსპორტო კვანძის მოწესრიგების მიზნით, მარჯანიშვილის ქუჩისა და დავით აღმაშენებლის გამზირის გადაკვეთაზე გაფართოვდა და შეიქმნა კოტე მარჯანიშვილის მოედანი, რომლის ჩრდილოეთ კუთხეში განთავსებულ საპროექტო ინსტიტუტის „თბილქალაქპროექტის“ I სართულზე 1966 წელს გაიხსნა მეტროს I ხაზის სადგური „ მარჯანიშვილის მოედანი“. ქუჩაზე დგას სწრაფი სერვისის რესტორანი „მაკდონალდსი“ (2000, არქიტექტორები ი. ვაჩეიშვილი, ბ. გოცაძე), კოტე მარჯანიშვილის ბიუსტი (მოქანდაკე ს. გირკელიძე, არქიტექტორი ვ. დავითაია). აქვს 1 შესახვევი.
ლიტერატურა
მარჯანიშვილი
Musabeyli, Agsu

Musabeyli, Agsu
Musabeyli (also, Musabekly and Musabekpy) is a village and municipality in the Agsu Rayon of Azerbaijan. It has a population of 612.
References
Populated places in Agsu District
ბოხნიის მარილის შახტა

ბოხნიის მარილის შახტა
ბოხნიის მარილის მაღარო — მსოფლიოს ერთ-ერთი უძველესი და პოლონეთში ყველაზე ძველი მარილის საბადო. მდებარეობს ბოხნიაში. მაღარო გაიხსნა XII-XIII საუკუნეებში, როდესაც ბოხნიაში პირველად აღმოაჩინეს მარილი. მაღარო იყო სამეფო კომპანია Żupy krakowskie-ს (კრაკოვის მარილის სამუშაოები) ნაწილი.
მაღარო პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ რაღაც პერიოდიდ დაიხურა. 1981 წელს მაღარო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად გამოცხადდა. პოლონეთის ეროვნული მემკვიდრეობის საბჭოს 2000 წლის 6 ოქტომბრის გადაწყვეტილებით მას ოფიციალურად მიენიჭა ეროვნული ისტორიულ მემკვიდრეობის მონუმენტის სტატუსი (Pomnik historii).
ისტორია
შახტის ერთიანი სიგრძე 4,5 კილომეტრია, სიღრმე — 330–468 მეტრი ზედაპირიდან და 16 დონისგან შედგება. 2013 წელს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიას როგორც ველიჩკის მარილის შახტის გაფართოება დაემატა.
იხილეთ აგრეთვე
ველიჩკის მარილის შახტა
რესურსები ინტერნეტში
The Salt Mine in Bochnia
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პოლონეთში
ვახტანგ სულაქველიძე

ვახტანგ სულაქველიძე (დ. 25 აპრილი, 1917, ქუთაისი — გ. 30 აპრილი, 1984) — ქართული კინოსა და თეატრის მსახიობი. შოთა რუსთაველის სახელობის აკადემიური თეატრის წამყვანი მსახიობი. საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1961).
ბიოგრაფია
1942 წელს კოტე მარჯანიშვილის სახელობის თეატრში მიიწვიეს მსახიობად. 1945 წელს კი შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრში მოღვაწეობდა. 1947 წელს მას იწვევენ სამუშაოდ თბილისის პიონერთა და მოსწავლეთა სასახლეში რეჟისორად და პედაგოგად. პიონერთა სასახლეში დადგმული სპექტაკლებიდან აღსანიშნავია: ნინო ნაკაშიძის „კოტეს დანაშაული“, გიორგი შატბერაშვილის „იავნანამ რა ჰქმნა?“ (იაკობ გოგებაშვილის მიხედვით), სერგეი მიხალკოვის „წითელი ყელსახვევი“, და „შინ დაბრუნება მინდა“, ა. ბრუნშტეინის „ცისფერი და ვარდისფერი“.
ვ. სულაქველიძე სახასიათო როლების შესანიშნავი შემსრულებელი მსახიობი იყო. მისი სცენური სახეებიდან აღსანიშნავია: არტემ ივანიჩი (ავქსენტი ცაგარელის „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“), გრუმიო (უილიამ შექსპირის „ჭირვეული ცოლის მორჯულება“), პეტრე ურცხვაძე (ლავრენტი არდაზიანის „სოლომონ ისაკიჩ მეჯღუანაშვილი“), კორნელი კვინტრაძე (ვალერიან კანდელაკის „სარეველა“), არქიპო (იონა ვაკელის „საქმიანი კაცი“), ფეოდოროვა (მიხეილ მრევლიშვილის „ნიკოლოზ ბარათაშვილი“), კირილე (ირ. ჭავჭანიძის „თბილისელი ქალიშვილები“), პოლაზოვი (ვ. მალიარევსკის „ქარიშხლის წინ“), დიტო (ვ. როზოვსკის „ხალისიანი მეგობრები“), პანტალონე (კარლო გოლდონის „ორი ბატონის მსახური“), არსენიო (ჯაილზ ფლეჩერის „ესპანელი მღვდელი“) და სხვა. ვ. სულაქველიძემ ქართულ კინოშიც შეიტანა თავისი წვლილი: მუსიკოსი („თოჯინები იცინიან“), ორკესტრის ხელმძღვანელი („მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“) და სხვა. განსაკუთრებული წარმატება ხვდა წილად მის აბესალომს ირაკლი კვირიკაძის ფილმში „ქვევრი“.
რესურსები ინტერნეტში
ვახტანგ სულაქველიძე — ეროვნული ფილმოგრაფია
დაბადებული 25 აპრილი
დაბადებული 1917
გარდაცვლილი 30 აპრილი
გარდაცვლილი 1984
ქართველი მსახიობები
საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
Camponotus vividus meinerti

Camponotus vividus meinerti — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
Clavatula congoensis

Clavatula congoensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
აზერბაიჯანის საგარეო დაზვერვის სამსახური

აზერბაიჯანის საგარეო დაზვერვის სამსახური — აზერბაიჯანის სახელმწიფო უწყებათა შორის ერთ-ერთი სპეციალური სამსახურია.
საგარეო სადაზვერვო სამსახურის მთავარი მიზანია სპეციალური სამსახურების საქმიანობის ეფექტურობის გაზრდა, აგრეთვე სახელმწიფო ადმინისტრირების სტრუქტურის გაუმჯობესება.
აზერბაიჯანის საგარეო სადაზვერვო სამსახურის უფროსი არის ეროვნული უშიშროების სამსახურისა და საგარეო საქმეთა სამინისტროს ყოფილი თანამშრომელი - ორხან სულთანოვი.
ისტორია
აზერბაიჯანის საგარეო სადაზვერვო სამსახური დაარსდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 2015 წლის 14 დეკემბრის ბრძანებულებით, ეროვნული უშიშროების სამინისტროს საფუძველზე.
2017 წლის გაზაფხულზე, პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა ხელი მოაწერა ბრძანებულებას აზერბაიჯანის საგარეო სადაზვერვო სამსახურის გერბის შესახებ.
2017 წლის დეკემბერში ხელი მოეწერა პრეზიდენტის ბრძანებულებას „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საგარეო დაზვერვის სამსახურის 2017-2021 წლების საქმიანობის გაუმჯობესების სახელმწიფო პროგრამის დამტკიცების შესახებ“.
2018 წლის იანვარში,აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა ხელი მოეწერა ბრძანებულებას საგარეო დაზვერვის სამსახურის თანამშრომელთა რაოდენობაში
ცვლილებების შეტანის შესახებ.
სქოლიო
აზერბაიჯანის სახელმწიფო უწყებები
2015 წელს დაარსებულები
აზერბაიჯანის საგარეო პოლიტიკა
ზედა საქარის ეკლესია

ზედა საქარის ეკლესია, გულბანდიანის კონწოლია - წმინდა გიორგის სახელობის მართლმადიდებლური ეკლესია სოფელ ზედა საქარაში, თავაძეების უბანში (ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი).
არქიტექტურა
"გულბანდიანის კონწოლია" აშენებულია IX-X საუკუნეებში. ეკლესია გუმბათიანი ჯვრის ტიპისაა, აშენებულია თლილი ქვითა და კირით. გუმბათი შიგნიდან მრგვალია, გარედან - წახნაგოვანი, აქვს რვა სარკმელი. შიგნით ეკლესია მოხატულია, მხატვრობა შემონახულია ნაწილობრივ, საკურთხევლის კონქში დახატულია მაცხოვარი, ღვთისმშობელი და ნათლისმცემელი. ეკლესია გარედან მოხატულია ქართული ორნამენტებით, სახურავი ქვის ფილებისაა. გუმბათი შიგნით ზეთოვანი საღებავითაა შეღებილი, რომელიც შემდგომ დაუზიანებიათ და გაუძარცვავთ. ეკლესიის ჩრდილოეთის მხარეზე არის ხუცურად შესრულებული წარწერა, ხოლო კარის ზემოთ მდებარე ქვაზე ამოკვეთილია ხელი, რაც შემდგომ პერიოდში უნდა იყოს მოხატული. ეკლესია ბერძნების მიერ ყოფილა აშენებული. ეკლესიას რესტავრაცია 1951 და 2005 წლებში ჩაუტარდა.
ლიტერატურა
ბოჭორიძე გ. იმერეთის ისტორიული ძეგლები, გვ.185-186, თბილისი, 1995
ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შაო-შიენ ჰუ

შაო-შიენ ჰუ (ჩინ. 侯孝賢; დ. 8 აპრილი, 1947, მეის პროვინცია, გუანდონგი, ჩინეთის რესპუბლიკა) — ტაივანელი კინორეჟისორი, სცენარისტი, პროდუსერი და მსახიობი. ტაივანის ახალი ტალღის მოძრაობის ერთ-ერთი დამფუძნებელი.
ადრეული ცხოვრება და კინო-კარიერა
ჰოუს ოჯახი ჩინეთის სამოქალაქო ომის დროს (1945-1949) ტაივანში გადასახლდა, სადაც მან თავისი ბავშვობა გაატარა. სწავლობდა ტაივანის სახელმწიფო ხელოვნების აკადემიაში, სადაც სწავლა 1972 წელს დაასრულა და 1970-იანების ნახევრამდე, სანამ სცენარისტობას და რეჟისორის ასისტენტობას დაიწყებდა, გამყიდველად მუშაობდა.
1980 წელს ჰუმ თავისი სადებიუტო სრულმეტრაჟიანი ფილმი გადაიღო, სახელად „საყვარელი გოგო“ (Jiushi liuliu de ta). დროთა განმავლობაში, სტილის ჩამოყალიბების შემდეგ, მისი ფილმები გამოირჩეოდა ნარატივის ეპიზოდური მოყოლით, ხშირად უსიტყვო მოქმედებებით, რომლებიც ჰუს ნამუშევრებში ხშირად დიალოგების მაგივრობას წევენ.
მიუხედავად მისი წარმატებული პროექტებისა და თავის ქვეყანაში პოპულარობისა, დასავლეთის აუდიტორიამ იგი მხოლოდ 2007 წელს გაიცნო, როცა ფრანგული ფილმი, „წითელი ბუშტის ფრენა“ გამოუშვა. ისტორია გვიყვება ჩინელი მოსწავლის შესახებ, რომლის დედაც გზააბნეული ხელოვანი და მარტოხელა დედაა (მის როლს ჟულიეტ ბინოში ასრულებს).
ჰუს ჯამში დაწერილი აქვს ოცდაერთი ფილმის სცენარი, აქედან გადაიღო რვა. იგი თანასცენარისტია ედვარდ იანგის ფილმისა „ტაიბეის ისტორია“, სადაც თავად ასრულებდა ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟისა და პროტაგონისტის, ლუნის, როლს.
სტილი
ჰუს ფილმების ერთ-ერთი თვისება თხრობის სიმოკლეა. უპირატესობას ანიჭებს ვიზუალურ გამოსახულებას. ხშირად იყენებს იმპროვიზაციას, ხოლო მსახიობებს მის ფილმებში მკვეთრად ნატურალისტური შესრულება ახასიათებთ. იგი არ იყენებს ტიპურ ნარატიულ ლოგიკას და ხშირად მის ფილმებში ქრონოლოგია არეულია.
ჰოუს ფილმების ჯილდო მიუღიათ ისეთ მნიშვნელოვანი კინოფესტივალებზე, როგორიც არის ვენეციის კინოფესტივალი, კანის კინოფესტივალი, ბერლინის კინოფესტივალი, ჰავაის საერთაშორისო კინოფესტივალი. 1990 წელს ამერიკელი და საერთაშორისო კრიტიკოსების მიერ იგი „დეკადის საუკეთესო რეჟისორად“ გამოცხადდა.
ჰუმ მიიღო ჯილდო კანის კინოფესტივალზე საუკეთესო რეჟისორის ნომინაციაში ფილმისთვის „ასასინი“ (2015).
ჰქონია სამსახიობო გამოცდილებაც. იგი ჩნდება ტაივანური ახალი ტალღის ერთ-ერთი გამორჩეული რეჟისორის, ედვარდ იანგის 1984 წელს გამოსულ ფილმში, „ტაიბეის ისტორიაში“. იგი ლუნის, ბეისბოლის ვარსკვლავის როლს ასრულებს. მას თავისი შეყვარებული მიატოვებს და ცდილობს, იპოვოს გზა ტაიბეიში. ჰოუს ასევე ჰქონდა პატარა როლი 2013 წელს გამოშვებული ჩინურ კომედიურ ფილმში, „ახალგაზრდული სტილი“, რომელიც თინეიჯერების შესახებ გვიყვება.
სქოლიო
ტაივანელი კინორეჟისორები
ტაივანელი სცენარისტები
ტაივანელი მსახიობები
დაბადებული 8 აპრილი
დაბადებული 1947
XX საუკუნის ტაივანელი მამაკაცი მსახიობები
აზიელი კინოპროდიუსერები
ტაივანელი კინოპროდიუსერები
ტაივანელი მამაკაცი ტელემსახიობები
Pseudolasius salvazai

Pseudolasius salvazai — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
იაკობ ალფეს მონასტერი

იაკობ ალფეს მონასტერი — ქართველთა მონასტერი იერუსალიმში. მდებარეობს ბერძენთა საპატრიარქოს მახლობლად, აღდგომის ეკლესიის გვერდით. გადმოცემის მიხედვით, ის აგებულია წმინდა მოციქულის წამებით აღსრულების ადგილას.
ტიმოთე გაბაშვილის მიხედვით: „ქ. იაკობ ალფეს მონასტერი, გიორგი კურაპალატის მეფისაგან აღშენებული ყოფილა“. ტიმოთეს „მიმოსლვის“ ხელნაწერში არის შედარებით ვრცელი ინფორმაცია: „იაკობ მოციქულის ალფეს საფლავი აღუშენებია გიორგი მეფეს ქართველთასა, აწ რომ სომეხთ უჭირავს. იტყვიან, ზარაფხანა მეფეთა ჩვენთა იმ მონასტერში ყოფილა“. იგი უნდა აეშენებინათ 1072 წლამდე, გიორგი II-ის უფლისწულობის პერიოდში.
იაკობ ალფეს მონასტრის შენარჩუნებისათვის ქართველების ბრძოლის ერთადერთი და უკანასკნელი მომენტი აისახა ჯვრის მონასტრის ხელნაწერში, რომელიც 1514 წლით თარიღდება. ჯვარისმამა ბეენა ჩოლოყაშვილმა სომხებს ბრძოლა გაუმართა მონასტრის გამო. „აქა მე და სომეხნი დავისარჩლენით იაკობ წმიდისა საყდარზედა“ — წერს ბეენა, მაგრამ ქართველებმა მონასტერი დიდხანს ვერ შეინარჩუნეს. 1517 წელს სულთანმა სელიმ I-მა მონასტერი იერუსალიმის პატრიარქის სოფრონიუსის მეურვეობას დაუქვემდებარა. სავარაუდოა, რომ ვერც ბერძნებმა შესძლეს იაკობ ალფეს მონასტრის ვალებიდან განთავისუფლება, რის გამოც ქართველები იძულებული გახდნენ ის სომხებისთვის მიექირავებინათ. ხელშეკრულების გაფორმებას ესწრებოდა პატრიარქი გერმანი, მაშასადამე, იაკობ ალფეს მონასტერი სომხების ხელში გადავიდა 1534–79 წლებში. დაახლოებით 1610 წელს სომხებმა იაკობის მონასტერში სარეკონსტრუქციო სამუშაოების დროს იპოვეს დიდძალი განძი. ჩანს, მართალი იყო ტიმოთე გაბაშვილი, როცა წერდა, რომ იაკობ ალფეს მონასტერში საქართველოს მეფეთა ზარაფხანა იყო.
წყარო
ტიმოთე გაბაშვილი, მიმოსლვა, ე. მეტრეველის გამოც., თბ., 1956.
ლიტერატურა
მარი ნ., იერუსალიმის ბერძნული საპატრიარქო წიგნსაცავის ქართული ხელნაწერების მოკლე აღწერილობა, ე. მეტრეველის გამოც., თბ., 1955;
ჯეჯელავა ლ., წმ. იაკობის ქართული მონასტერი იერუსალიმში, წგ.: ამიერკავკასიის ისტორიის პრობლემები, თბ., 1991.
ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
ქართული ეკლესია-მონასტრები სირია-პალესტინაში
Tupakovo

Tupakovo (Tupaq) is a rural locality (a village) in Tashtimerovsky Selsoviet, Abzelilovsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 718 as of 2010. There are 7 streets.
Geography
Tupakovo is located 23 km northeast of Askarovo (the district's administrative centre) by road. Abzelilovo is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Abzelilovsky District
Abaka

Abaka may refer to:
Abaqa Khan (1234–1282), ruler of the Mongol Ilkhanate, based in Persia
Abacá, a Philippine species of banana
Abaka (weekly), an Armenian newspaper published in Montreal, Quebec, Canada
Abaka is a London-based fintech company that provides organizations with AI-based software.
ბოჭორმა

ბოჭორმა
საკუთარი სახელი ბოჭორმა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბოჭორმა — სოფელი თიანეთის მუნიციპალიტეტში
ბოჭორმის ციხე — ციხესიმაგრე თიანეთის მუნიციპალიტეტში
ბოჭორმის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ბოჭორმის ციხის ტერიტორიაზე.
იხილეთ აგრეთვე
ბოჭორნა (ყოფილი ბოჭორმა) — სოფელი ახმეტის მუნიციპალიტეტში
Crassispira callosa

Crassispira callosa is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae.
Description
The length of the shell varies between 35 mm and 50 mm.
The chocolate-colored shell is very solid, with a well-defined shoulder, and sulcate space above it. The longitudinal ribs lare ow, rounded, closer than in Crassispira bottae. The interspaces are very narrow, crossed by raised revolving lines.
Distribution
This species occurs in the Atlantic Ocean from Senegal to Angola
References
Bernard, P.A. (Ed.) (1984). Coquillages du Gabon [Shells of Gabon]. Pierre A. Bernard: Libreville, Gabon. 140, 75 plates pp.
External links
callosa
Gastropods described in 1840
დოდო ჯიბუტი

დოდო ჯიბუტი (დ. 24 ივნისი, 1937 — გ. 16 სექტემბერი, 2017) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრფიის მასწავლებელი.
ბიოგრაფია
დოდო ჯიბუტმა დაამთავრა გორის ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ბიოლოგია-გეოგრაფიის ფაკულტეტი გეოგრაფიის სპეციალობით 1960 წელს. 1964 წელს მუშაობა დაიწყო მანქანათმშენებლობის ტექნიკუმში ეკონომიკური გეოგრაფიის მასწავლებლად; 1969 წლიდან მუშაობდა თბილისის 147-ე საშუალო სკოლაში გეოგრაფიის მასწავლებლად. წლების განმავლობაში აქვეყნებდა სხვადასხვა მეთოდურ წერილებს გეოგრაფიის სწავლების შესახებ; იყო IX კლასის სოციალური და ეკონომიკური გეოგრაფიის სახელმძღვანელოს თანაავტორი, VI კლასის სახელმძღვანელოს „დედამიწა - ჩვენი პლანეტა“ რეცენზენტი.
მონაწილეობდა გეოგრაფიის მისაღები გამოცდების პროგრამისა და გეოგრაფიის სასწავლო პროგრამის შედგენაში; მონაწილეობდა სტუდენტ-პრაქტიკანტთა და სკოლის მოსწავლეებს შორის ერთობლივ კონფერენციებსა და ექსკურსიებში. იყო ქალაქის მეთოდკომისიის და განათლების სამინისტროს გეოგრაფიის მეთოდგაერთიანების საბჭოს წევრი.
მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. მათ შორის: თბილისის წლის საუკეთესო მასწავლებელი (1983, 1984, 1986), თბილისის საპატიო მასწავლებელი (1996), უმაღლესი კატეგორიის მასწავლებელი (1997). მიღებული აქვს ღირსების მედალი (1997) და სახალხო განათლების წარჩინებულის სამკერდე ნიშანი (1983).
სქოლიო
ქართველი გეოგრაფები
ქართველი პედაგოგები
გრიგორი მინაშკინი

გრიგორი მინაშკინი (დ. 1 თებერვალი, 1991) — ესტონელი ძიუდოისტი. ასპარეზობს -100კგ წონით კატეგორიაში. 2016 წელს მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი ევროპის ჩემპიონატზე.
რესურები ინტერნეტში
Rio2016
დაბადებული 1991
დაბადებული 1 თებერვალი
ესტონელი ძიუდოისტები
სანტო-ტომე-დე-საბარკოსი

სანტო-ტომე-დე-საბარკოსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ავილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8 კმ². მოსახლეობა — 67 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სანტო-ტომე-დე-საბარკოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
ზემო მლეთის ღვთისმშობლის ეკლესია

ზემო მლეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია დგას სოფელ ზემო მლეთის ჩრდილოეთით 300 მეტრზე, ძველ სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (7,2 X 5,3 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით, ტლანქად. ძეგლი დაზიანებულია: ამოცვენილია საპირე ქვები, ჩამოშლილია ფიქლის საბურავი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. კარი ორივე მხრიდან ბრტყლად არის გადახურული. საკურთხეველი სწორკუთხაა. მის აღმოსავლეთ კედელში ერთი სწორკუთხა სარკმელია. მის ქვემოთ ტრაპეზის ქვა დგას. საკურთხევლის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში თითო სწორკუთხა ნიშია. საკურთხეველი დარბაზისგან გამოყოფილია კედლით, რომელშიც ორი თაღოვანი კარია გაჭრილი. კედლის სამხრეთ ნაწილში, დარბაზის მხარეს, ერთი ნიშია, ხოლო დარბაზის დასავლეთ კედელში - ერთი სწორკუთხა სარკმელი.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბაბალო

ბაბალო — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კახის რაიონის სოფლები
გორნო-ორიზარი (ველესის თემი)

გორნო-ორიზარი (ველესის თემი)
გორნო-ორიზარი — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ველესის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 223მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 262 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ვარდარის რეგიონი
ველესის თემი
სქოლიო
ველესის თემის სოფლები
უბნის წმინდა გიორგის ეკლესიის კომპლექსი

უბნის წმინდა გიორგის ეკლესიის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ უბნის მიდამოებში. თარიღდება განვითარებულ შუა საუკუნეებით. კომპლექსში შედის ეკლესია, რომელსაც სამხრეთიდან ეკვრის გვიანდელი კარიბჭე, სწორკუთხა ნაგებობა და გალავანი. ეკლესია დარბაზულია. დგას გალავნით შემოფარგლულ ეზოს შუა ნაწილში, ნაგებია მოზრდილი ზომის, უხეშად დამუშავებული ნატეხი ქვითა და დუღაბით. შიგნით კედლების წყობა წვრილი ქვისაა და ტლანქია. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამარა და კონქი, დაბზარულია აფსიდის კედელი, დანგრეულია ჩრდილოეთ კედლის დიდი ნაწილი და ჩრდილოეთ -დასავლეთ კუთხე. შემორჩენილ კედლებს აქა-იქ ზედა ნაწილები და საპირე წყობა ჩამოშლილი აქვთ. ეკლესიის ერთადერთი შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი თარაზულადაა გადახურული, აღმოსავლეთით ოდნავ ნალისებრი აფსიდის ღეძზე, ბრტყლად გადახურული ვიწრო სარკმელია, რომლის სამხრეთით მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია.
დარბაზის სამხრეთ კედლის შუაში მოზრდილი ქვებით გამოყვანილი ერთსაფეხურიანი პილასტრია, რომელსაც კამარის საბჯენი თაღი ეყრდნობოდა. პილასტრის მოპირდაპირედ ჩრდილოეთ კედელი დანგრეულია. საკურთხევლის სარკმლის გარდა თითო მსგავსი სარკმელი სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში და დასავლეთ კედელშია. ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმლის ღიობი ორ მოზრდილ ქვაშია გამოკვეთილი და ზემოთკენ საგრძნობლად ვიწროვდება. სარკმელს გარს ევლება დაუდერად გამოკვეთილი თაღოვანი საპირე - ორ გრეხილ ლილეს შორის მოქცეული ბრტყელი ზედაპირი, რომელზეც ორნამენტის ფრაგმენტებია შემორჩენილი. მინაშენი გეგმით კვადრატს მიახლოებული სწორკუთხედია, ნაშენი ლოდებით. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. კარი ქვის ზღუდარითაა გადახურული. შიგნით მინაშენი გადახურულია ისრული ფორმის კამარით.
კამარის დასავლეთ ნახევრის უმეტესი ნაწილი ჩამონგრეულია. გარედან მინაშენს ორკალთა სახურავი ხურავს. კომპლექსის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში შემორჩენილია თითმის ნანგევებად ქცეული სწორკუთხა ნაგებობა, რომელიც სამხრეთიდან და დასავლეთიდან გალავნის კედლებითაა შემოზღუდული. ერთადერთი შესასვლელი შენობას აღმოსავლეთ კედელში აქვს. ამავე კედელში ერთი პატარა სწორკუთხა ნიშია. გალავანი ძირითადად წრიული მოხაზულობისაა. მისი უმეტესი ნაწილი დანგრეული. შესასვლელი
ჩრდილოეთ-დასავლეთიდან ჰქონია, რომლისგანაც აღმოსავლეთ წირთხლის მცირე ნაწილია შემორჩენილი. კომპლექსის ტერიტორიაზე კიდევ რამდენიმე ნაგებობა მდგარა.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სერბეთის საფეხბურთო სუპერლიგა

სერბეთის საფეხბურთო სუპერლიგა — პროფესიონალური საფეხბურთო ლიგა სერბული კლუბებისთვის. წარმოადგენს სერბეთის უმაღლეს საფეხბურთო ლიგას. ჩემპიონატი დაარსდა 2006 წელს და მასში მონაწილეობას იღებს 16 გუნდი.
სუპერლიგის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული კლუბია ბელგრადის „პარტიზანი“, რომელმაც 8-ჯერ მოიგო ტურნირი. მოქმედი ჩემპიონია ბელგრადის „ცრვენა ზვეზდა“.
ისტორია
სერბეთის საფეხბურთო კლუბები 1992 წლამდე იუგოსლავიის ჩემპიონატში იღებდნენ მონაწილეობას, სადაც იუგოსლავიის საუკეთესო გუნდები გამოდიოდნენ. 1991 წელს სლოვენიის და ხორვატიის კლუბებმა დატოვეს ჩემპიონატი და ჩამოაყალიბეს საკუთარი ლიგის სისტემა, 1992 წელს იგივე გაიმეორეს ბოსნია და ჰერცეგოვინამ და მაკედონიამ. 1992 წლიდან 2006 წლამდე, სერბეთის და მონტენეგროს კლუბები და მონაწილეობას იღებდნენ სერბეთის და მონტენეგროს ჩემპიონატში. 2006 წელს მონტენეგრომ დამოუკიდებლობა გამოაცხადა და საკუთარი ლიგის სისტემა შეიმუშავა. ამავე წლიდან ჩამოყალიბდა სერბეთის ჩემპიონატი და დაერქვა სერბეთის სუპერლიგა.
სუპერლიგის ჩემპიონები
სტატისტიკა კლუბების მიხედვით
სტადიონები
მაყურებელთა ტევადობით, სამი ყველაზე დიდი სტადიონი არის ბელგრადში – რაიკო მიტიჩის, პარტიზანის და ომლადინსკი.
რეკორდები
ყველაზე მეტი გოლი
ყველაზე მეტი ჩატარებული მატჩი
რესურსები ინტერნეტში
Yugoslavia/Serbia (and Montenegro) - List of Champions
სერბეთის საფეხბურთო ტურნირები
სერბეთის ფეხბურთი
ეროვნული საფეხბურთო ჩემპიონატები
Okrąglak roundhouse in Piła

Okrąglak roundhouse in Piła
The Okrąglak roundhouse in Piła, Poland, dates from the period 1870–1874, and is related to intensive development of railways in Prussia. This particular roundhouse became standard for buildings of the same type in Europe thanks to application of atypical architectural solutions. It went out of regular use in the 1990s.
Restoration
A group of citizens of Piła undertook the task to rescue the roundhouse. They intend to make it a tourist showplace through the restoration of railway functions. They also created the concept of utilization of roundhouse in Pila. The group society encourages private and public entities to cooperate in that matter to preserve the roundhouse for future generations.
External links
Official website (English)
Railway roundhouses in Poland
Buildings and structures in Greater Poland Voivodeship
Piła County
რაფაელ-გოდეირუ

რაფაელ-გოდეირუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 31 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უმარიზალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 063 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.61 კმ²-ზე. ფართობი 100 073 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები