PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Lucerapex denticulata

Lucerapex denticulata is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Turridae, the turrids.
Description
The length of the shell varies between 13 mm and 19.2 mm.
Distribution
This species occurs in the Indian Ocean off Somaliland, East Africa and the Gulf of Aden at depths between 730 m and 1270 m.
References
Thiele J. (1925). Gastropoden der Deutschen Tiefsee-Expedition. II Teil. Wissenschaftliche Ergebnisse der Deutschen Tiefsee-Expedition auf dem Dampfer "Valdivia" 1898–1899. 17(2): 35-382, pls 13-46
External links
Biolib.cz: Lucerapex denticulata
A.W.B. Powell, The family Turridae in the Indo-Pacific. Part 1. The subfamily Turrinae; Indo-Pacific mollusca. vol. 1 Pages: 227--346
denticulata
Gastropods described in 1925
სეჩანის თემი

სეჩანის თემი — თემი სერბეთში, შედის შუა-ბანატის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 14 899 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 28 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 523 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი სეჩანი. სეჩანის თემი შედგება 11 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 47.5 კმ².
თემის მოსახლეობის სტატისტიკა
რესურსები ინტერნეტში
სერბეთის ოფიციალური სტატისტიკა
სქოლიო
სერბეთის თემები
ვაშბარნი (უისკონსინი)

ვაშბარნი (უისკონსინი)
ვაშბარნი — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბეიფილდის ოლქის შემადგენლობაში.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 2 117 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 209.6 კაცი/კმ².
ფართობი 15.98 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ბეიფილდის ოლქის ქალაქები
იბრაევო (აურგაზის რაიონი)

იბრაევო (აურგაზის რაიონი)
იბრაევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 36 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 23 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (100%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აურგაზის რაიონის სოფლები
უოტერფორდი

უოტერფორდი („ლარაგას პორტი“) — ქალაქი ირლანდიის სამხრეთით, უოტერფორდის საგრაფოს ტრადიციულად ყოფილი დედაქალაქი, თუმცა ახლა მიღებული აქვს საგრაფოს დონის დამოუკიდებელი ადმინისტრაციული ერთეულის სტატუსი. მოსახლეობა — 49 213 ადამიანი (2006 წლის მონაცემები; მოსახლეობის მიხედვით მე-5 ქალაქი ირლანდიაში).
ტერიტორიის ფართობი — 41,6 კმ².
უოტერფორდი 914 წელს გახდა ვიკინგების მიერ ირლანდიაში დაარსებული პირველი ქალაქი.
ქალაქიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 9 კმ-ში მდებარეობს უოტერფორდის აეროპორტი.
უოტერფორდში მოქმედებს უოტერფორდის განძთა მუზეუმი.
ქალაქში არის 21 დაწყებითი და 9 საშუალო სკოლა.
დემოგრაფია
მოსახლეობა — 49 213 ადამიანი (2006 წლის მონაცემებით). 2002 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 46 736 ადამიანს.
2006 წლის აღწერის მონაცემები:
ქვემოთმოყვანილ დაფებში ყველა პასუხის ჯამი (სვეტი „ჯამი“), როგორც წესი, დასახლებული პუნქტის სრულ მოსახლეობაზე ნაკლებია (სვეტი „2006“).
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე პასუხის გამცემთა წილი მტელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე მოპასუხეთა წილი მთელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
რესურსები ინტერნეტში
Official site — Waterford City Council
Port of Waterford
www.UpTheDeise.com — The Waterford Peoples' Website — Message Boards, Jokes, Slang, Songs, Photos, History, Tourism etc.
waterfordtourism.com — The Definitive Waterford Tourist Information Resource
Waterfordinfo.com — Waterford’s Community Information Website
სქოლიო
ირლანდიის ქალაქები
უოტერფორდის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ოპტიკური პარაგრაფები

ოპტიკური პარაგრაფები
„ოპტიკური პარაგრაფები“ — ვახტანგ VI-ის „წიგნი ზეთების შეზავებისა და ქიმიისა ქმნისა“ შედგება 279 პარაგრაფისაგან, მათ შორის 55 სამედიცინო შინაარსისაა, აქედან 215-232-მდე პარაგრაფები „ოპტიკური პარაგრაფებია“, სადაც განხილულია ფიზიკური და ფიზიოლოგიური ოპტიკის საკითხები. ტექსტში საკმაოდ ზუსტად და თანამიმდევრულად არის აღწერილი მხედველობის საკორექციო საშუალებათა ყალიბის მომზადების, სათვალის მინების თრაშვისა და გაპრიალების პროცესები, ხელსაწყოების, კერძოდ, დურბინდის დამზადების წესები, გარჩეულია ერთთვალიანი და ორთვალიანი დურბინდი და მოცემულია სხივების გარდატეხის სქემატური გამოსახულება.
ლიტერატურა
მეცნიერება და ტექნოლოგიები საქართველოში
სეიშელის კუნძულების კულტურა

სეიშელის კუნძულების კულტურა ევროპის, აზიისა და აფრიკის კულტურების ნაზავია. აზიური კულტურის ელემენტები იგრძნობა სამზარეულოში, თუმცა უმეტესად ვაჭრობასა და ბიზნესსაქმიანობაში.
სეიშელის საზოგადოება არსებითად მატრიარქატულია. დედათა ტენდეცია დომინანტურია საყოფაცხოვრებო საქმიანობაში. ხანდაზმულ ქალს შეუძლია, ფინანსურად დაეხმაროს ოჯახს.
ცეკვა სეიშელის საზოგადოების მნიშვნელოვანი ნაწილია, „სეგა“ და „მოუტია“ არის ორი ყველაზე ცნობილი ცეკვა.
ქვეყანაში პოპულარულია ქალისა და მამაკაცის ხელბურთი, რომელსაც ისინი მსაჯის დახმარებით თამაშობენ. ასევე მათთვის საყვარელი სპორტია ფეხბურთი. სეიშელის ეროვნული ნაკრები ხშირად მიემგზავრება აღმოსავლეთ აფრიკასა და ინდოეთში ტურნირების გასამართად.
სეიშელის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი დაარსდა 1979 წელს.
სეიშელის კუნძულებზე მოწესრიგებულია ინფრასტრუქტურული სამუშაოები. ქვეყნის უმეტეს რეგიონში დაგებულია გზები.
რესურსები ინტერნეტში
სეიშელის კუნძულების კულტურა — ენციკლოპედია ბრიტანიკა
სქოლიო
სეიშელის კუნძულები
ვოსკრესენკა (ივანივკის თემი)

ვოსკრესენკა (ივანივკის თემი)
ვოსკრესენკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 954 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ჰენიჩესკის რაიონის სოფლები
ყვარლის ბრძოლა

ყვარლის ბრძოლა (1755) — საქართველოს ლაშქრის ბრძოლა ავარიის ხანის ნურსალ-ბეგის წინააღმდეგ. ნურსალ-ბეგმა ქართლ-კახეთის წინააღმდეგ მთელი დაღესტანი და ჭარ-ბელაქანი დარაზმა. მიიმხრო შამხალის სამფლობელო, ყაზიყუმუხის ხანი და 20 ათასიანი (ზოგი მონაცემით 30 ათასი) ლაშქრით კახეთს შეესია. იგი ყვარლის ციხე-გალავანს შემოადგა, სადაც ალაზნის გაღმამხრის მოსახლეობის დიდი ნაწილი იყო შეხიზნული.მამა–შვილმა, ქართლის მეფე თეიმურაზ მეორემ და კახეთის მეფე ერეკლე მეორემ ჯარის სიმცირის გამო მტერთან შებმა შეუძლებლად მიიჩნიეს. ერეკლე II-მ ციხეში მაშველი რაზმის შეგზავნა გადაწყვიტა. 206 მეომარი ღამით ქიზიყიდან გავიდა, მდ. ალაზანი გადალახა, მიეპარა ლეკთა ყარაულებს და ხმლით გაიკაფა გზა ციხისაკენ. რაზმმა ციხეში დიდძალი თოფის წამალი შეიტანა. მეციხოვნეებმა მოახერხეს დაეწვათ ლეკთა საფრები ციხის გარშემო. ამავე დროს ერეკლე II-მ ჯარი გაგზავნა ჭარის დასარბევად. ჭარელები ციხეს მოსცილდნენ და ცოლ-შვილის მისაშველებლად თავიანთ ქვეყანაში დაბრუნდნენ. მათ გაჰყვა კაკის სულთანი და დაღესტნის სურხაი-ხანი, 28 სექტემბერს ნურსალ-ბეგი და შამხალიც გაეცალნენ ყვარლის ციხეს. საქართველოს აოხრების გეგმა ჩაიშალა.ყვარლის ციხის დაცვას საქართველოს მომავლისათვის დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა, რადგან, თუ მტერი გაიმარჯვებდა და ციხე დაეცემოდა – ალაზნის გაღმა მხარე მტერს დარჩებოდა,მერე მთელი კახეთის დაპყრობაც არ იყო ძნელი. დასუსტებულ ქართლსაც იოლად დაიპყრობდა ნურსალ–ბეგი, ოსმალთა მეშვეობით დასავლეთ საქართველოშიც გაიოლდებოდა თარეში და ქვეყნის მომავალიც დასაღუპად იყო განწირული.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ბრძოლების სია
ლიტერატურა
პოლიევქტოს კარბელაშვილი (პ.ცხვილოელი), ყვარლის ციხე და ნურსალ–ბეგი, გაზ. ივერია, 1893წ.,NN 57.58.
პაპუნა ორბელიანი, "ამბავნი ქართლისანი", ტექსტი დაადგინა ე. ცაგარეიშვილმა, თბ.,1981.
ომან ხერხეულიძე , მეფობა ირაკლი მეორისა, მეფის ძის თეიმურაზისა, საქართველოს ცხოვრება,II, ზ.ჭიჭინაძის გამოცემა, 1913.
ლევან სანიკიძე, დედა ისტორია, ნაკვეთი II, თბ.,1986.
თეიმურაზ პეტრიაშვილი, ყვარლის ბრძოლა ანუ მაშინ კიდევ ერთხელ გადარჩა საქართველო, თბ.,2008.
თეიმურაზ პეტრიაშვილი, ყვარლის ბრძოლა, საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის მაცნე, ჟურნალი. ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოლოგიისა და ხელოვნების ისტორიის სერია, 2013 წ.,N2,71-80.
საქართველოს ბრძოლები
XVIII საუკუნის ბრძოლები
გო-ჯიბუა

გო-ჯიბუა — ოლქი კოტ-დ’ივუარის სამხრეთში.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი გაგნოა.
ფართობი — 15 700 კმ², მოსახლეობა — 1 605 286 ადამიანი (2014 წელი).
გეოგრაფია
გო-ჯიბუას ოლქს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება სასანდრა-მარაუეს ოლქი, დასავლეთიდან ქვემო სასანდრის ოლქი, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ტბების ოლქი და იამუსუკროს ავტონომიური ოლქი, აღმოსავლეთიდან ლაგუნების ოლქი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
გო-ჯიბუას ოლქი დაყოფილია 2 რეგიონად:
გოს რეგიონი
ლო-ჯიბუას რეგიონი
სქოლიო
კოტ-დ’ივუარის ოლქები
Ancoraimes Municipality

Ancoraimes Municipality
Ancoraimes (Aymara: Janq'u Laymi) is the second municipal section of the Omasuyos Province in the La Paz Department, Bolivia. Its seat is Ancoraimes (Janq'u Laymi).
Geography
Some of the highest mountains of the district are listed below:
Cantons
The municipality consists of the following cantons:
Ancoraimes Canton
Villa Macamaca Canton
Cheje Pampa Canton
Sotalaya Canton
Cajiata Canton
Chojñapata Chiñaja Canton
References
www.ine.gov.bo / census 2001: Ancoraimes Municipality
External links
Map of the Pedro Domingo Murillo Province
Municipalities of La Paz Department (Bolivia)
ანტონი მამო

ანტონი მამო
ანტონი ჯოზეფ მამო (დ. 9 იანვარი, 1909, ბირკირკარა, მალტა — გ. 1 მაისი, 2008, მოსტა, მალტა) — მალტის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. პრეზიდენტი (1974–1976), მალტის უკანასკნელი გენერალ-გუბერნატორი (1971–1974).
ბიოგრაფია
ანტონი მამო დაიბადა ქალაქ ბირკირკარაში, ჯოზეფ მამოსა და კარლა ბრინკატის ოჯახში. განათლება მიიღო მალტის უნივერსიტეტში. 1934 წელს კი დაეუფლა სამართლის დოქტორის ხარისხს.
კარიერა
თავდაპირველად იგი მცირე პროფესიულ პრაქტიკას გადიოდა. 1955–1971 წლებში კი იყო უზენაესი სასამართლოს მოსამართლე. 1974 წელს, მალტის მიერ ბრიტანეთის ერთა თანამეგობრობის ფარგლებში რესპუბლიკად გამოცხადების შემდეგ არჩეულ იქნა ქვეყნის პირველ პრეზიდენტად.
ჯილდოები
დაჯილდოებულია ბრიტანეთის იმპერიის ორდენით (1955 წელი) და მიღებული აქვს რაინდის წოდება (1957 წელი) .
გარდაცვალება
გარდაიცვალა 99 წლის ასაკში 2008 წლის 1 მაისს. მას შემდეგ, რაც 2007 წლის 8 ივნისს გარდაიცვალა სომალის ექს-პრეზიდენტი ადენ აბდულა ოსმან დაარი გახდა მსოფლიოში ყველაზე ხანდაზმული ყოფილი პრეზიდენტი.
რესურსები ინტერნეტში
ანტონი მამო
მალტის პრეზიდენტები
მალტელი პოლიტიკოსები
დაბადებული 9 იანვარი
დაბადებული 1909
გარდაცვლილი 1 მაისი
გარდაცვლილი 2008
ბაჩო კვირტია

ბაჩო კვირტია (დ. 8 ნოემბერი, 1974, ზუგდიდი) — ქართველი მწერალი, დრამატურგი, სცენარისტი.
ბიოგრაფია
ბაჩო კვირტია დაიბადა 1974 წლის 8 ნოემბერს, ქალაქ ზუგდიდში. 1996 წელს დაამთავრა თბილისის შ. რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი, დრამატურგიის ხელოვნების ფაკულტეტი (თამაზ ჭილაძის სახელოსნო). ავტორია პროზაული კრებულებისა „მატარებლის მოსვლამდე“, „მძინარე ციკლოპის ძახილი“, „ტასმანიური ვეფხვი“.
1994 წლიდან იბეჭდება ქართულ ლიტერატურულ ჟურნალ-გაზეთებში („ლიტერატურული საქართველო“, „მნათობი“, „კარი“, „არილი“, „პარნასი“, „24 საათი“, „ლიტერატურული პალიტრა“, „ლიტერატურა – ცხელი შოკოლადი“, „ფოკუსი“, „საქართველოს რკინიგზა“, „ლიტერატურული გაზეთი“, „გალაკტიონი“ და სხვა).
1994-2004 წწ. მონაწილეობდა ახალგაზრდა დრამატურგთა ყოველწლიურ სემინარებში;
2003-2010 წწ. მონაწილეობდა ყოველწლიურ ლიტერატურულ კონკურსში „Pen-მარათონი“;
2011-2013 წწ. მონაწილეობდა საქართველოში ბრიტანეთის საბჭოს, მ.თუმანიშვილის ფონდისა და ლონდონის Royal Court Theatre-ის ორგანიზებით განხორციელებულ 2-წლიან პროექტში New Writing Workshop.
2011 წლიდან ქართული Pen-კლუბის წევრია.
ჯილდოები
2017 – გამარჯვებული სპეციალურ ნომინაციაში "საუკეთესო ნაწარმოები", გოდერძი ჩოხელის სახელობის ლიტერატურულ კონკურსზე მინიატურის ჟანრში „ერთგულება“
2016 – გამარჯვებული ნომინაციაში „წლის საუკეთესო პროზაული ნაწარმოები“, ლიტერატურისა და ხელოვნების კონკურსზე „თბილისი“
2015 – მეორე ადგილი გოდერძი ჩოხელის სახელობის ლიტერატურულ კონკურსზე მინიატურის ჟანრში „ერთგულება“
2014 – ნომინანტი ლიტერატურულ პრემიაზე „საბა“ (ნომინაცია: „წლის საუკეთესო პროზაული კრებული“)
2013 წელს – გამარჯვებული ნომინაციაში „საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროს რჩეული“, ლიტერატურულ კონკურსზე „წერო“;
2011 – გურამ რჩეულიშვილის სახელობის ლიტერატურული პრემია „ალავერდი“, ნომინაცია: „საუკეთესო მოთხრობა“;
2008 - ლიტერატურული პრემია „საბა“, ნომინაცია: „საუკეთესო დებიუტი“ (პროზაული კრებული "მატარებლის მოსვლამდე", გამომცემლობა "დიოგენე", 2007)
2007 - პირველი პრემია ლიტერატურულ კონკურსზე „წერო“
2007 - პირველი პრემია ლიტერატურულ კონკურსზე „Pen-მარათონი“
ბიბლიოგრაფია
„ტასმანიური ვეფხვი“, მოთხრობები, ნოველები, ჩანაწერები – თბილისი, „ახალი საუნჯე“, 2013
„მძინარე ციკლოპის ძახილი“, მოთხრობები (ავტორი) – თბილისი, „გუმბათი“, 2010. - 176 გვ. - ISBN: 978-9941-0-1924-1
„მატარებლის მოსვლამდე“, მოთხრობები, ნოველები, მინიატურები, პიესა (ავტორი) – თბილისი, „დიოგენე“, 2007. - 114 გვ. - ISBN: 978-99940-925-5-0
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 8 ნოემბერი
დაბადებული 1974
ქართველი მწერლები
საბას პრემიის ლაურეატები
კლოუვერი (უისკონსინი)

კლოუვერი (უისკონსინი)
კლოუვერი — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში, შედის ბეიფილდის ოლქის შემადგენლობაში.
2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 211 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 1,4 კაცი/კმ².
ფართობი 155,1 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ბეიფილდის ოლქის ქალაქები
აგარანი

აგარანი, აგარაები — თბილისის სამხრეთით მდებარე ტერიტორიის საერთო სახელწოდება ფეოდალურ ხანაში (ახლანდელი შინდისი, ტაბახმელა, კოჯორი, წავკისი). აქ საზაფხულო სადგომები ჰქონდათ ქალაქის მაღალი საზოგადოების წარმომადგენლებს.
იხილეთ აგრეთვე
გარდანი
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიული ტოპონიმები
Bullmastiff

Bullmastiff
The Bullmastiff is an English breed of dog of mastiff type and large size, with a solid build and a short muzzle. It was developed as a guard dog in the nineteenth century by cross-breeding the English Mastiff with the now-extinct Old English Bulldog. It was recognised as a breed by The Kennel Club in 1924.
History
The origins of the Bullmastiff are unclear. In the eighteenth century, in some regions of England, the Old English Mastiff and English Bulldog were commonly inter-bred to produce dogs suitable for work guarding people and their property. By the beginning of the twentieth century this cross-breed was in widespread use as an aid to gamekeepers in the control of poaching. They were bred by gamekeepers for strength, size and speed using a cross of the tough, heavy and aggressive Bulldog of the nineteenth century with the large, strong, less aggressive Mastiff. As a result, the Bullmastiff is known as the Gamekeeper's Night Dog.
The Bullmastiff was recognised as a breed by The Kennel Club in 1924. Dogs had to have a minimum of four generations of descent from Bullmastiff stock without input from either Bulldog or Mastiff; cross-bred animals could not be registered. The American Kennel Club recognised it in 1934. It was definitively accepted by the Fédération Cynologique Internationale in 1955.
In 1928, the diamond mining company De Beers imported Bullmastiffs to South Africa to guard the mines.
Appearance
The Bullmastiff is a large dog. Bitches stand some at the withers, and usually weigh ; on average, dogs stand about taller and weigh more.
The coat may be fawn, red or brindle, in any shade; some limited white marking on the chest is allowed. The muzzle is black, becoming paler towards the eyes.
It is a brachycephalic dog, flat-faced and short-muzzled, but this does not affect its breathing.
Health
A UK survey based on the lifespan of 96 Bullmastiffs found a median age of 7.5 years.
Health concerns within the breed include hip and elbow dysplasia, progressive retinal atrophy, bloat, and cancer, with a relatively high incidence of lymphoma and mast cell tumours. Bullmastiffs are prone to certain hereditary diseases, including:
Hip dysplasia, affecting 24.5% of individuals
Elbow dysplasia, affecting 13.8% of individuals,
Entropion, hypothyroidism affecting 2.8% of individuals,
Lymphoma
Progressive retinal atrophy is a particular problem, since the trait is an autosomal dominant one. (This has recently been called into question by another medical team and has been proven that some Bullmastiffs have autosomal recessive PRA genes. In America, this is being investigated by the American Bullmastiff Health and Research Committee, and the DNA Optigen test only works for dominant genes, so it is considered inadequate at this time.)
See also
List of dog breeds
Mastiff (disambiguation)
See Spot Run
References
FCI breeds
Dog breeds originating in England
Mastiffs
აკაკი წერეთლის გამზირი

აკაკი წერეთლის გამზირი — გამზირი თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიდუბე). გიორგი ცაბაძის ქუჩიდან შოთა შალიკაშვილის ხიდამდე. საფუძველი ჩაეყარა შუა საუკუნეებში თბილისის ჩრდილოეთ განაპირა დასახლების, დიდუბის, გაჩენის შემდეგ. XIX საუკუნის 20-იან წლებში აქ გადიოდა გზა ვიურტემბერგელ გერმანელთა დასახლება ალექსანდერდორფამდე და ერქვა „გზა გერმანელთა კოლონიაში“. XIX საუკუნის შუა ხანებში აქ დასახლდნენ მოლოკნები, რომლებიც რუსეთის იმპერიის ცენტრალური რაიონებიდან ჩამოვიდნენ. 1872 წელს, თბილისი– ფოთის რკინიგზის გაყვანის შემდეგ, აქ ქუჩაზე ძირითადად რკინიგზის მუშები დასახლდნენ, შემდეგ — ტრამვაელები. თბილისის 1867 და 1900 წლების გეგმების მიხედვით აკაკი წერეთლის გამზირის დასაწყისი ეჭირა ელისაბედის, ახლანდელი მიხეილ წინამძღვრიშვილის ქუჩას. ქუჩა თანდათან გაიზარდა ჩრდილოეთით. 30-იან წლებში ბრძოლის ქუჩა დაერქვა (რევოლუციური წარსულის გამო). დატანილია თბილისის 1934 წლის გეგმაზე. დიდუბის ინტენსიური განაშენიანების შედეგად წარმოიქმნა პროსპექტი, რომელსაც 1958 წელს მიენიჭა აკაკი წერეთლის სახელი.
ეს არის დიდუბის რაიონის ძირითადი მაგისტრალი (სიგრძე დაახლოებით 3,8 კმ), მიემართება მტკვრის პარალელურად და უერთდება შოთა შალიკაშვილის (ყოფილი დიდუბის) ხიდს, რომელიც ამ რაიონს აკავშირებს დიღომთან. 60-იან წლებში დაიწყო გამზირის გაფართოება-რეკონსტრუქცია. ძირითადად განაშენიანებულია რვასართულიანი საცხოვრებელი სახლებით. გამზირზეა სააქციო საზოგადოება „თბილქალაქმშენი“, შპს „სამთო ქიმია“, შპს „კოკა-კოლა ბოთლერს ჯორჯია“, ეროვნული სტადიონი [XX საუკუნის 30-იანი წლები, არქიტექტორი არჩილ ქურდიანი, არქიტ. ნ. გრინევსკის მონაწილეობით. რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა 1976 (არქიტექტორები:ა. და გ. ქურდიანები. კონსტრუქტორი შ. გაზაშვილი) და 2006 წელს (არქიტექტორები: გ. და ა. ქურდიანები)], დიდუბის ღვთისმშობლის ეკლესია, ქართველ მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონი, საგამოფენო ცენტრის — „ექსპოჯორჯიის“ პავილიონები, მძლეოსნობის სასახლე (1979, არქიტექტორები: მ. ლიპარტელიანი, მ. ჩხენკელი, რ. ჯანაშია). გამზირზე დგას აკაკი წერეთლის ძეგლი (მოქანდაკე ბ. ავალიშვილი, არქიტექტორი ოთარ ლითანიშვილი), სკულპტურული კომპოზიცია „გონების აღმაფრენა“ (მოქანდაკე ლ. მამალაძე). გამოდის მეტროს სადგურები „წერეთლის გამზირი“, „დიდუბე“.
ლიტერატურა
წერეთელი
ობლოჟკი

ობლოჟკი — სოფელი უკრაინაში, სუმის ოლქის ჰლუხივის რაიონში.
უატმკ კოდი — 5921583501. მოსახლეობა 2001 წლის აღწერის მონაცემებით შეადგენდა 857 ადამიანს.
არის ობლოჟკის სოფლის საბჭოს ადმინისტრაციული ცენტრი. საბჭოში არ შედის სხვა დასახლებები.
გეოგრაფიული მდებარეობა
სოფელი ობლოჟკი მდებარეობს მდინარე რაკიტას სანაპიროზე, დინების ქვედა ნაწილში 2 კმ-ის მოშორებით მდებარეობს სოფელი შჩებრი, 1,5 კილომეტრის მანძილზე მდებარეობს სოფელი პოლოშკი. ამ ადგილას მდინარე შრება, მასზე რამდენიმე საგუბარია გაკეთებული. მდინარის გვერდით გადის საავტომობილო გზა М-02 (E 101).
ისტორია
სოფელი ობლოჟკი ცნობილია XVIII საუკუნიდან.
სოფლის მახლობლად აღმოჩენილია ძველი რუსული ეპოქის ნაქალაქარი (XI-XIII საუკუნეები).
სოფელი შედიოდა ჩერნიჰივის გუბერნიის ჰლუხივის მაზრის ტულიგოლოვოს ვოლოსტის (თემის) შემადგენლობაში.
ობლოჟკიში მდებარეობდა მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია. ეკლესიის მღვდელმსახურები:
1843 — მღვდელი თედორე შელიაკოვსკი და მღვდელი თედორე სმიჩკოვი;
1903 — მღვდელი პეტრე კირილეს ძე;
1912–1916 — მღვდელი მიხეილ ბორნია, მეფსალმუნე პეტრე იასნოპოლსკი.
სოციალური სფეროს ობიექტები
ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლა, სკოლამდელი აღზრდის დაწესებულება „როსინკა“.
ღირსშესანიშნაობები
საბჭოთა მეომრების საძმო საფლავი.
სქოლიო
ჰლუხივის რაიონის სოფლები
Mayriella transfuga

Mayriella transfuga — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Mayriella-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ვალე-დ’აოსტა

ვალე-დ’აოსტა
ვალე დ'აოსტა (ადგ. დიალექტზე Val d'Ota) — ავტონომიური რეგიონი იტალიის ჩრდილო-დასავლეთში. ძველად აქ სალასების კელტური ტომი სახლობდა. რომაელებმა ვალეს ხეობა დაიპყრეს ძვ. წ. 25 წელს. შემდეგ მას მართავდნენ გოთები, ლომბარდიელები, ბურგუნდიელები, ბოლოს კი — სავოიის სახლი.
რეგიონს დასავლეთით ესაზღვრება საფრანგეთი, ჩრდილოეთით — შვეიცარია, სამხრეთით და აღმოსავლეთით კი პიემონტის რეგიონი. მისი ფართობი 3 263 კმ²-ია, მოსახლეობა კი დაახლოებით 130 000 ადამიანი (2011) და წარმოადგენს იტალიის ყველაზე პატარა და ყველაზე ნაკლებ დასახლებულ რეგიონს. ის ამავე დროს ქვეყნის ერთადერთი რეგიონია, რომელსაც არც ერთი პროვინცია არ გააჩნია. დაყოფილია 74 კომუნად. პროვინციულ ადმინისტრაციულ ფუნქციებს ახორციელებს რეგიონული მთავრობა.
ფართობი — 3 263 კმ²
მოსახლეობა — 128 000 (2011 წ)
ადმინინისტრაციული ცენტრი — აოსტა
ენები — აოსტელები ძირითადად ფრანგულ-პროვანსულ დიალექტზე ლაპარაკობენ. იტალიური და ფრანგული რეგიონში ოფიციალური ენებია.
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Image Vallée - Aosta Valley's landscape photo gallery
Weather forecast and map of the Aosta Valley
სქოლიო
იტალიის რეგიონები
Guaca, Santander

Guaca, Santander
Guaca is a town and municipality in the Santander Department in northeastern Colombia.
Municipalities of Santander Department
ვლატკო პავლეტიჩი

ვლატკო პავლეტიჩი (დ. 2 დეკემბერი, 1930 — გ. 19 სექტემბერი, 2007) — ხორვატიელი პოლიტიკოსი, ლიტერატურის კრიტიკოსი და ესეისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1930 წლოის 2 დეკემბერს ზაგრებში, იუგოსლავიის სამეფოში. 1955 წელს დაამთავრა ზაგრების უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი. 1972 წელს იჯდა ციხეში ანტისამთავრობო გამოსვლებში მონაწილეობის ბრალდებით.
1990-1992 წლებში განათლების, კულტურის, ტექნოლოგიებისა და სპორტის მინისტრია. 1992 წელს აირჩიეს პარლამენტში. 1995-2000 წლებში პარლამენტის თავმჯდომარეა.
1999 წლის 26 ნოემბერს მძიმედავადმყოფმა ტუჯმანმა გადააბარა პრეზიდენტის ფუნქციები. მისი გარდაცვალების შემდეგ კი, 10 დეკემბრიდან პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელია. 2000 წლის 2 თებერვალს, როგორც პარლამენტის თავმჯდომარის ასევე პრეზიდენტის მოვალეობები გადააბარა ზლატკო ტომჩიჩს.
2004 წლიდან არ მონაწილეობდა პოლიტიკურ ცხოვრებაში. 2007 წელს გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ხორვატი პოლიტიკოსები
დაბადებული 2 დეკემბერი
დაბადებული 1930
გარდაცვლილი 19 სექტემბერი
გარდაცვლილი 2007
შაჰიდი

შაჰიდი — ცნება ისლამში. აქვს ორი მნიშვნელობა. ტერმინის პირველი მნიშვნელობაა მოწმე. ასევე გამოიყენება სარწმუნოებისთვის წამებულის, მარტვილის აღსანიშნავად. ამ მნიშვნელობით შაჰიდი იბრძვის ღმერთის სახელით და იცავს სარწმუნოებას, სამშობლოს, ღირსებასა და ოჯახს. ბოლო პერიოდში ეს ტერმინი სწორედ ამ მნიშვნელობით გამოიყენება.
რესურსები ინტერნეტში
Сладкая смерть Фильм о шахидах.
Шахид… как много в этом слове // islam.ru
ისლამური ტერმინოლოგია
ძვ. წ. 992

ძვ. წ. 992
— წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Karakert

Karakert is a village in the Armavir Province of Armenia. Population is 4757.
See also
Armavir Province
References
World Gazeteer: Armenia – World-Gazetteer.com
Populated places in Armavir Province
კიცმანი

კიცმანი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნივცის ოლქში. 2012 წელს ქალაქის მოსახლეობა 6904 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ჩერნივცის ოლქის ქალაქები
Verkhny Frolovsky

Verkhny Frolovsky (Ürge Frolovka) is a rural locality (a village) in Inzersky Selsoviet, Arkhangelsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 28 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Verkhny Frolovsky is located 40 km northeast of Arkhangelskoye (the district's administrative centre) by road. Mikhaylovka is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Arkhangelsky District