PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ბათერსტის კუნძული (ავსტრალია)

ბათერსტის კუნძული (ავსტრალია)
ბათერსტი — კუნძული ტიმორის ზღვის აღმოსავლეთში. ტივის კუნძულებიდან ერთ-ერთი (კუნძულ მელვინთან ერთად) ავსტრალიის ჩრდილოეთ ტერიტორიაში. კუნძულს სახელი დაერქვა ჰენრი ბათერსტის საპატივსაცემლოთ. კუნძულის მოსახლეობა შეადგენს 1640 კაცს.
გეოგრაფია
გეოგრაფიულად შედის ტივის კუნძულების შემადგენლობაში. მდებარეობს ქალაქ დარვინიდან ჩრდილოეთით დაახლოებით 80 კმ-ში და მისი ფართობია დაახლოებით 2600 კმ².
ზაფხულში კუნძულზე ძალიან ცხელა: ტემპერატურა აღწევს 34 °C-ს. ზამთარში მაქსიმალური ტემპერატურაა 33 °C, მინიმალური — 16 °C.
ისტორია
კუნძული ევროპელებმა აღმოაჩინეს მხოლოდ 1644 წელს, თუმცა მანამდე დიდი ხნით ადრე ის დასახლებული იყო ავსტრალიელი აბორიგენებით. კუნძულის პირველი ევროპელი აღმომჩენი გახდა ნიდერლანდელი მოგზაური აბელ ტასმანი. შემდგომში, 1818 წელს, კუნძული გამოიკვლია ფილიპ პარკერ კინგმა და ბატერსტის მესამე გრაფის ჰენრი ბატერსტის პატივსაცემად დაარქვა მისი სახელი. საკმაოდ დიდი დროის განმავლობაში კუნძული ევროპელების არანაირ ყურადღებას არ იპყრობდა.
ცხოვრებამ კუნძულ ბათერსტზე განიცადა მნიშვნელოვანი ცვლილებები მას შემდეგ, როდესაც იქ გამოჩნდა კათოლიკე მისიონერი და ეპისკოპოსი ფრანცისკ ქსავიერ გზელი, დაბადებული ელზას-ლოტარინგიაში. 1910 წელს მან შეძლო სამხრეთ ავსტრალიის ადმინისტრაციის დაყოლიება გამოეყო მისთვის ნაკვეთი 10 ათასი აკრის ფართით კუნძულ ბათერსტზე, რომ იქ აბორიგენებისთვის დაეარსებინა ქრისტიანული მისია. მაგრამ ეს გაქრისტიანების პროცესი მიმდინარეობდა დიდი სიძნელეებით.
1942 წლის 19 თებერვალს კუნძული ბათერსტი დაბომბა იაპონიის ავიაციამ.
1978 წელს კუნძულის ფლობა ოფიციალურად გადაეცა ადგილობრივ ტივის აბორიგენებს. დღეისათვის ბათერსტი ტივის მიწის საბჭოს მმართველობაშია, რომელიც ასევე იძლევა კუნძულზე არამკვიდრი მოსახლეობის შესვლაზე თანხმობას.
მოსახლეობა
კუნძულის ყველაზე დიდი დასახლება, ნგუიუ, მდებარეობს მის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, რომლის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს დაახლოებით 1450 ადამიანს.
კუნძული ბათერსტი ავსტრალიელი აბორიგენების რეზერვაციის ნაწილია.
წყარო
ტივის მიწის საბჭო
ტივის კუნძულების ხელოვნება
ინფორმაცია კუნძულზე ენციკლოპედიაში ბრიტანიკა
კუნძულის ისტორია
კუნძულის ფოტოგრაფია
ავსტრალიის კუნძულები
დოი-კჰუნ-ტანის ეროვნული პარკი

დოი-კჰუნ-ტანის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ჩრდილოეთ ტაილანდში. მოიცავს კჰუნ ტანის ქედის მთიან სივრცეებს ლამფუნისა და ლამპანგის პროვინციებში.
ეროვნული პარკი 1975 წელს დაარსდა და იმ დროისთვის ტაილანდის მე-10 ეროვნული პარკი იყო. პარკის სიმაღლებრივი სარტყელი ზღვის დონიდან 325-2373 მეტრია. პარკის ტერიტორიაზე მდებარეობს ტაილანდის უგრძესი სარკინიგზო გვირაბი, რომლის სიგრძეც 1352 მეტრია.
კლიმატი
ეროვნულ პარკში სამი მთავარი სეზონი გამოიყოფა: ზაფხული (მარტიდან-ივნისამდე), წვიმის სეზონი (ივლისიდან-ოქტომბრამდე) და ზამთარი (ნოემბრიდან- თებერვლამდე). საშუალო ტემპერატურა 5-38°C-ს შორის მერყეობს. ნალექი ძირითადად წვიმის სეზონის დროს მოდის, საშუალოდ 1 034 მმ ყოველწლიურად.
ფლორა და ფაუნა
უკანასკნელ საუკუნეში ანთროპოგენური ზემოქმედების შემდეგ დოი-კჰუნ-ტანის ტყის დიდი ნაწილი გაუდაბურდა. პარკის ტყეები სიმაღლებრივი სარტყელის შესაბამისად სამ ტიპად იყოფა: დაბალი სიმაღლეები (ზღ. დონიდან 325-850 მეტრი) — ტექის ხის ტყე, შერეული ბამბუკის ფოთლოვანი ტყეები და მუხის ტყეები. საშუალო სიმაღლეები (ზღ. დონიდან 850-1000 მეტრი) — გარდამავალი ზონა ფოთლოვან ტყეებსა და მარადმწვანე ფიჭვის ტყეებს შორის, შერეული მარადმწვანე და ფოთლოვანი ტყე. ტაილანდში არსებული ფიჭვის ორივე სახეობა (Pinus merkusii და Pinus kesiya) პარკის ტერიტორიაზე ხარობს. მაღალი სიმაღლეები (ზღ. დონიდან 1000-1373 მეტრი) — უმეტესწილად მარადმწვანე ტყეებისა და მარადმწვანე ფიჭვის ტყეებისგან შედგება. ეროვნული პარკის ტყეების დასავლეთი ნაპირი თითქმის განადგურებულია. ტყეების აღმოსავლეთი ნაწილი შედარებით ხელუხლებელია.
ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე მთელი წლის მანძილზე შესაძლებელია ველური ყვავილების ნახვა. პარკის ტერიტორიაზე ბინადრობენ სიამური კურდღლები, გარეული ქათმები და გარეული ღორები, ასევე სხვადასხვა სახეობის ფრინველი, რეპტილია, ობობა და მწერი. ნადირობის, ხშირი ხანძრებისა და ადამიანური ზემოქმედების შედეგად პარკის ტერიტორიაზე მობინადრე გიბონები, ვეფხვები, სპილოები, დათვები, ირმები და სხვა სახეობები სრულად გადაშენდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
Doi Khun Tan National Park
Trekthailand - Doi Khun Tan National Park
სქოლიო
ტაილანდის ეროვნული პარკები
IUCN კატეგორია II
1975 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
თურქესტანის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა

თურქესტანის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა — ავტონომიური რესპუბლიკა 1918-1924 წლებში რსფსრ-ის შემადგენლობაში. დედაქალაქი ტაშკენტი. 1920 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენდა 5230 ათას ადამიანს. ძიითადი ეთნიკური ჯგუფები იყვნენ უზბეკები, ყაზახები, ყირგიზები, თურქმენები, ტაჯიკები, ყარაყალპახები, რუსები.
იყო პირველი საბჭოთა სახელმწიფო შუა აზიაში. შეიქმნა თურქესტანის ისტორიულ რეგიონში 1918 წლის 20 აპრილს. იმავე წლის ოქტომბერში მიღებული იქნა ასსრ-ის კონსტიტუცია. რესპუბლიკა გაუქმდა 1924 წლის 27 ოქტომბერს. მის ტერიტორიაზე შეიქმნა უზბეკეთის სსრ, თურქმენეთის სსრ, ტაჯიკეთის ასსრ, ყირგიზეთის და ყარაყალპის ავტონომიური ოლქები, ხოლო რეგიონის ჩრდილოეთ ნაწილი შევიდა ყაზახეთის სსრ-ის შემადგენლობაში, როგორც სამხრეთ ყაზახეთის ოლქი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Советская историческая энциклопедия. Туркестанская Автономная Советская Социалистическая Республика
რსფსრ-ის ავტონომიური რესპუბლიკები
უზბეკეთის ისტორია
ტაჯიკეთის ისტორია
თურქმენეთის ისტორია
ყირგიზეთის ისტორია
ყაზახეთის ისტორია
კუბა-საქართველოს ურთიერთობები

კუბა-საქართველოს ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს კუბასა და საქართველოს შორის. კუბასთან დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა 1992 წლის 18 აპრილს.
კუბის რესპუბლიკის ელჩები საქართველოში
კარლოს პალმაროლა კორდერო (2000 -2003 წწ.) (რეზიდენციით ქ. მოსკოვი)
მარტი მარტინეს ხორხე (2003- 2006 წწ.) (რეზიდენციით ქ. მოსკოვი),
ხულიო გარმენდია პენია (2007 წლის 10 იანვარი - 2008 წლის ივლისი) (რეზიდენციით ქ. კიევი).
მარსელო კაბალიერო ტორესი (2008 წლის ივლისი - დღემდე) (რეზიდენციით ქ. ბაქო)
საქართველოს ელჩი კუბაში
მალხაზ მიქელაძე (2011 წლის სექტემბერი - დღემდე) (რეზიდენციით ქ. მეხიკო)
განხორციელებული ვიზიტები და შეხვედრები
2009 წლის 19 ნოემბერს კუბის დედაქალაქ ჰავანაში გაიმართა პოლიტიკური კონსულტაციები საქართველოსა და კუბის მხარეს შორის, რომლის დროსაც განხილულ იქნა მხარეთა შორის პოლიტიკური და კულტურული ურთიერთობების განვითარების პერსპექტივები.
2009 წლის 2-5 დეკემბერს საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილისათვის რწმუნებათა სიგელების გადაცემის მიზნით თბილისს ეწვია საქართველოში კუბის რესპუბლიკის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი (რეზიდენციით ქ. ბაქო) მარსელო კაბალიერო ტორესი.
2011 წლის 1-4 ივნისს საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი ოფიციალური ვიზიტით კუბის რეპუბლიკას ეწვია, რომლის ფარგლებში შეხვედრები გამართა კუბის რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა მინისტრთან და კულტურის მინისტრთან.
2011 წლის 16 სექტემბერს მექსიკის შეერთებულ შტატებში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანმა ელჩმა მალხაზ მიქელაძემ რწმუნებათა სიგელები გადასცა კუბის რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს ვიცე-პრეზიდენტს გლადის მარია ბეხერანო პორტელას.
რესურსები ინტერნეტში
საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო კუბასთან ურთიერთობის შესახებ
კუბის საგარეო საქმეთა სამინისტრო
საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები
ვასკო და გამა (საფეხბურთო კლუბი)

ვასკო და გამა (საფეხბურთო კლუბი)
კლუბ დე რეგატას ვასკო და გამა — ბრაზილიური საფეხბურთო კლუბი, რომელიც დაარსდა 1898 წლის 21 აგვისტოს (პროფესიული ფეხბურთის დეპარტამენტმა აღიარა 1915 წლის 5 ნოემბერს). იგი შექმნეს პორტუგალიელმა ემიგრანტებმა, რომლებიც ცხოვრობდნენ ბრაზილიაში, რიო დე ჟანეიროს ერთ-ერთ დასახლებაში (უბანში). იგი არის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული კლუბი ბრაზილიაში, მას ჰყავს 20 მილიონზე მეტი გულშემატკივარი. თავიდან იგი იყო როუვინგის კლუბი, თუმცა მოგვიანებით ფეხბურთის კლუბადაც იქცა.
გუნდის საშინაო სტადიონი არის „საო ჯანუარიო“, რომელიც იტევვს 21 880 კაცს. ეს სტადიონი არის სიდიდით მესამე ბრაზილიაში, მარაკანასა და ენგენჰაოს შემდეგ. გუნდი თამაშობს შავი მაისურებით, თეთრი დიაგონალური ხაზებითა და შავი შორტებით.
კლუბის სახელი ეწოდა პორტუგალიელი მოგზაურის ვასკო და გამას პატივსაცემად.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის საფეხბურთო კლუბები
Tirana derbies

Tirana derbies
The term Tirana derby refers to the local derbies in Tirana played between two of the three professional football clubs KF Tirana, Dinamo or Partizani. It specifically refers to individual matches between the clubs, but can also be used to describe the general ongoing rivalry between the clubs, players and / or fans.
Tirana is the only city in Albania hosting three professional football clubs and the only one to have more than one professional club.
Rivalries
KF Tirana v Partizani
The Big Derby is the name given to any match contested between KF Tirana and Partizani Tirana football clubs, the two biggest rivals in the capital-city Tirana of Albania. Matches between the 2 teams have a long history and have almost always made the first page of the news in the country, with high tensions between fans in stands and the players. Since 2008 however, Partzani's relegation, the derby faded away for a while until their return for the 2013–14 season. Since then the derby once again rose in importance.
KF Partizani have a historical advantage of 20 wins and 50 goals in the league.
Dinamo v KF Tirana
The rivalry between KF Tirana and Dinamo Tirana, is one of the longest currently running top-flight derbies in Albania. The two are the most successful clubs from the city. KF Tirana dominates either historically, or during last 25 seasons against the Dinamo. However, they have equal ties in the Cup competition.
Dinamo v Partizani
The derby between Partizani Tirana and Dinamo Tirana has been contested numerous time and equally evokes strong emotions. As the two teams had varies fortunes recently, both period away from the top flight, the derby has risen in importance. As Dinamo were historically linked to the Ministry of Internal Affairs and as Partizani were linked to the National Liberation Movement this fixture is often derogatorily referred to as "the communist derby".
References
External links
FootballDerbies.com
KF Tirana
FC Dinamo City
FK Partizani Tirana
აბდურაჰმან აბსალამოვი

აბდურაჰმან აბსალამოვი
აბდურაჰმან საფის ძე აბსალამოვი (დ. , პენზის გუბერნია — გ. 7 თებერვალი, 1979, ყაზანი) — თათარი საბჭოთა მწერალი. სკკპ წევრი 1943 წლიდან, სსრკ უმაღლესი საბჭოს VI მოწვევის დეპუტატი.
ბიოგრაფია
1940 წელს დაამთავრა მოსკოვის მ. გორკის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტი. ავტორია მოთხრობის კრებულისა „ბედნიერების მზე“ (1941), მოთხრობა „თეთრი ღამეები“ (1947), რომანებისა „ოქროს ვარსკვლავი“ (1949), „ღაზინური“ (1953), „ჩაუქრობელი ცეცხლი“ (1958), „მარადიული ადამიანი“ (1960), „თეთრი ყვავილები“ (1965) და სხვა.
დაჯილდოებულია ლენინის ორდენითა და 2 სხვა ორდენით.
ლიტერატურა
თათარი მწერლები
Lake Khantayskoye

Lake Khantayskoye is a lake in Krasnoyarsk Krai, Russia.
It is located south of Lake Keta.
See also
List of lakes of Russia
References
Khantayskoye
Great Lakes Depression

Great Lakes Depression
The Great Lakes Depression (Ikh Nuuruudyn Khotgor), also called the Great Lakes' Hollow, is a large semi-arid depression in Mongolia that covers parts of the Uvs, Khovd, Bayan-Ölgii, Zavkhan and Govi-Altai aimags. Bounded by the Altai in the West, Khangai in the East and Tannu-Ola Mountains in the North,
it covers the area of over with elevations from .
Small northern parts of the depression are part of Russia.
The depression is named so because it contains six major Mongolian lakes: saline Uvs Nuur, Khyargas Nuur and Dörgön Nuur; and freshwater Khar-Us Nuur, Khar Nuur and Airag Nuur, as well as a number of smaller ones. In addition, it includes of solonchaks and large sandy areas. Northern parts are dominated by arid steppes, and southern by semideserts or deserts. The major rivers are Khovd River, Zavkhan Gol, and Tesiin Gol.
Ecology
The depression is a major freshwater basin of Mongolia and contains important wetlands of Central Asia. The wetlands are based on the system of interconnected shallow lakes with wide reed belts within a generally desert steppe. The wetlands support a number of rare migrating birds: Eurasian spoonbill (Platalea leucorodia), black stork (Ciconia nigra), osprey (Pandion haliaetus), white-tailed eagle (Haliaeetus albicilla), swan goose (Cygnopsis cygnoides), and bar-headed goose (Anser indicus). Only a few individuals of great white pelican (Pelecanus onocrotalus) remain in the Great Lakes Basin in Mongolia. They nest in catchment areas of rivers and lakes that have abundant fish and vegetation.
Although the total number of fish species in the region is low, a large percentage of those that do occur are endemic or near-endemic, especially from the genera Oreoleuciscus (Altai osmans), Thymallus (graylings) and Triplophysa (a stone loach genus).
References
External links
Birdsview of the Great Lakes Depression computer visualization generated from satellite data, showing (from front to back) Dörgön Nuur, Khar Nuur, Khovd, Khyargas Nuur, and Uvs Nuur, as well as Üüreg Nuur left of Uvs Nuur. The green line on the left is the valley of the Khovd Gol with Khar-Us Nuur and Achit Nuur.
Depressions of Mongolia
Depressions of Russia
ტესიო

ტესიო (Teshio-gawa) — მდინარე იაპონიაში, ჰოკაიდოს რეგიონში. მისი სიგრძე 256 კმ-ია და ის სიგრძით მეოთხე მდინარეა იაპონიაში. ერთვის იაპონიის ზღვას.
მდინარის სახელი მომდინარეობს აინუური ენის სიტყვიდან, რომელიც „თევზსაჭერ საგუბარს“ ნიშნავს.
რესურსები ინტერნეტში
Charm of Hokkaido: Teshio River
იაპონიის მდინარეები
National Museum of Antiquities of Tajikistan

National Museum of Antiquities of Tajikistan
The Tajikistan National Museum of Antiquities is a museum in Dushanbe, Tajikistan. It is particularly famous for its murals from Penjikent.
Artifacts
References
Museums established in 1934
Dushanbe
ყარაბულაყი (გოიგოლის რაიონი)

ყარაბულაყი (გოიგოლის რაიონი)
ყარაბულაყი, მართუნაშენი — აზერბაიჯანის ადმინისტრაციული დაყოფის მიხედვით გოიგოლის რაიონის შემადგენლობაში შედის, ხოლო სომხეთის ადმინისტრაციული დაყოფის მიხედვით შაუმიანის რაიონის შემადგენლობაშია. მოსახლეობის რაოდენობა — 252 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
გოიგოლის რაიონის სოფლები
Flora of India

Flora of India
The flora of India is one of the richest in the world due to the wide range of climate, topology and habitat in the country. There are estimated to be over 18,000 species of flowering plants in India, which constitute some 6-7 percent of the total plant species in the world. India is home to more than 50,000 species of plants, including a variety of endemics. The use of plants as a source of medicines has been an integral part of life in India from the earliest times. There are more than 3000 Indian plant species officially documented as possessing into eight main floristic regions : Western Himalayas, Eastern Himalayas, Assam, Indus plain, Ganges plain, the Deccan, Malabar and the Andaman Islands.
Forests and wildlife resources
In 1992, around 7,43,534 km2 of land in the country was under forests of which 92 percent belongs to the government. Only 22.7 percent is forested compared to the recommended 33 percent of the National Forest Policy Resolution 1952. The majority of it are broad-leaved deciduous trees which comprise one-sixth sal and one-tenth teak. Coniferous types are found in the northern high altitude regions and comprise pines, junipers and deodars. India's forest cover ranges from the tropical rainforest of the Andaman Islands, Western Ghats, and Northeast India to the coniferous forest of the Himalaya. Between these extremes lie the sal-dominated moist deciduous forest of eastern India; teak-dominated dry deciduous forest of central and southern India; and the babul-dominated thorn forest of the central Deccan and western Gangetic plain. Pine, fir, spruce, cedar, larch and cypress are the timber-yielding plants widely prevalent throughout the hilly regions of India.
See also
Indian Council of Forestry Research and Education
List of endemic and threatened plants of India
References
SPECIES CHECKLIST: Species Diversity in India; ENVIS Centre: Wildlife & Protected Areas (Secondary Database); Wildlife Institute of India (WII)
ENVIS Centre: Wildlife & Protected Areas (Secondary Database); Wildlife Institute of India (WII)
Free EBOOK: Special Habitats and Threatened Plants of India; Wildlife Institute of India (WII)
ENVIS Centre on Conservation of Ecological Heritage and Sacred Sights of India ; ENVIS; C.P.R. Environmental Education Centre is a Centre of Excellence of the Ministry of Environment and Forests, Government of India.
External links
List of Indian medicinal plants on the Biodiversity of India website. A list of 932 commercially traded Indian medicinal plants (as per the ENVIS-FRLHT database) and their taxonomic status.
Hooker, J. D. Flora of British India Volume 1
Hooker, J. D. Flora of British India Volume 2
Hooker, J. D. Flora of British India Volume 3
Hooker, J. D. Flora of British India Volume 4
Hooker, J. D. Flora of British India Volume 5
Hooker, J. D. Flora of British India Volume 6
Flora of Andhra Pradesh By Sharfudding Khan
Flora of Andhra Pradesh by RD Reddy
E-Flora of Kerala by N Sasidharan
გიორგობიანი

გიორგობიანი
საკუთარი სახელი გიორგობიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
ბიძინა გიორგობიანი — პოლიტიკოსი
ედიშერ გიორგობიანი — მსახიობი, რეჟისორი
ვალერი გიორგობიანი — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი
ვახტანგ გიორგობიანი — მხატვარი
თათა გიორგობიანი — მომღერალი
ინგა გიორგობიანი — სპორტსმენი (აკრობატიკა)
ოთარ გიორგობიანი — ეკონომისტი
რამაზ გიორგობიანი — მსახიობი, რეჟისორი
ქართული გვარები
Santo André, Paraíba

Santo André, Paraíba
Santo André is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
Obergröningen

Obergröningen is a town in the German state of Baden-Württemberg, in Ostalbkreis district.
References
Ostalbkreis
Gusanagyugh

Gusanagyugh is a village in the Ani Municipality of the Shirak Province of Armenia. In 1977, it was renamed after the bard "Gusan" Nakhshikar Sargis.
Development programs
Gusanagyush village became part of COAF-supported villages (Children of Armenia Fund).
The programs implemented include: Student Councils, Debate Clubs, Health and Lifestyle Education, School Nutrition & Brushodromes, Women Health Screenings, Support for Reproductive Health.
Children of Armenia Fund also renovated village facilities such as cafeteria and Brushodrome.
Demographics
References
Populated places in Shirak Province
მაინის ოფენბახი

მაინის ოფენბახი — ქალაქი გერმანიაში, ჰესენის მხარეში. მდებარეობს მდინარე მაინის სამხრეთ ნაპირზე, მაინის ფრანკფურტის გვერდით. 2010 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 120 435 ადამიანს ითვლიდა. მიეკუთვნება ფრანკფურტ-რაინ-მაინის მეტროპოლიურ არეალს.
ოფენბახი ტყავის მრეწველობის ცენტრი იყო, რაც ბოლო დეკადებში დასუსტდა. თუმცა, აქ დღემდე რჩება გერმანული ტყავის მუზეუმი (Deutsches Leder Museum) და ტყავის საერთაშორისო ბაზრობა.
ისტორიულ დოკუმენტებში ოფენბახი პირველად 770 წელს ჩნდება. შუა საუკუნეებში ის ხელიდან ხელში გადადიოდა. 1564 წელს ქალაქი ხანძარმა გაანადგურა, თუმცა 1578 წელს აღადგინეს.
დაძმობილებული ქალაქები
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
გერმანიის დიდი ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
გერმანიის ქალაქები
Turris

Turris — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
მუზეირის ნაჰია

მუზეირის ნაჰია
მუზეირა — სირიის ლათაკიის მუჰაფაზის (რეგიონის), ალ-ჰაფის მინტაკის (პროვინციის) ერთ-ერთი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით მუზეირის პროვინციაში დაახლოებით 23 347 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 91,03 კმ².
სქოლიო
სირიის ნაჰიები
გერმანული კავკასიური ექსპედიცია

გერმანული კავკასიური ექსპედიცია — 1918 წელს, მსოფლიო ომის მიმდინარეობის ბოლო წელს კავკასიაში მოვლენები ძალიან სწრაფად იცვლებოდა. ბოლშევიკური გადატრიალების შემდეგ კავკასია, ფაქტობრივად, გამოეყო რუსეთს, ამასთანავე, კავკასიის ფრონტი დატოვა რუსულმა არმიამ, რომლის ჩანაცვლება მცირერიცხოვანმა კავკასიურმა ეროვნულმა შენაერთებმა დაიწყეს.
1918 წლის მარტში ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულებით ზურგგამაგრებულმა ოსმალებმა კავკასიის ფრონტზე წარმატებული შეტევა დაიწყეს. ამავე პერიოდში კავკასიური პოლიტიკა გაააქტიურეს გერმანელებმაც, მათი დაინტერესება კავკასიით განპირობებული იყო ომისთვის საჭირო ნედლეულის მიღებით; გეოგრაფიული პლაცდარმის შექმნით მომავალში თურქესტანსა და ინდოეთში ინგლისის წინააღმდეგ საბრძოლველად; ქართული სამოკავშირეო არმიის ჩამოყალიბებით. გერმანია გამოვიდა შუამავლად საქართველოსა და ოსმალეთს შორის და გერმანიის პროტექტორატით საქართველომ 1918 წლის 26 მაისს დამოუკიდებლობა გამოაცხადა. გერმანიის კავკასიური ექსპედიცია 1918 წლის ივნისიდან დაიწყო, ქვეყანაში შემოვიდა რამდენიმე ათასი გერმანელი ჯარისკაცი, მისიას ხელმძღვანელობდა გერმანელი გენერალ-მაიორი ფრიდრიხ კრეს ფონ კრესენშტაინი. მისიის შტაბი თბილისში იყო განთავსებული, მისიის ლეგაციის მდივანი იყო ფრიდრიხ შულენბურგი. გერმანული სამხედრო მისია არ ერეოდა საქართველოს შიდა საქმეებში, პირიქით, გერმანელი სამხედრო მრჩევლები ხელს უწყობდნენ ქართველებს შეიარაღებული ძალების ჩამოყალიბების საქმეში, ასევე, ზოგიერთ სამხედრო ოპერაციაში ქართული ჯარის გვერდით გერმანელი ჯარისკაცებიც იბრძოდნენ. გერმანული სამხედრო მისია კავკასიიდან გერმანელთა მიერ მსოფლიო ომის წაგების შემდეგ გავიდა.
ლიტერატურა
ასტამაძე გ., ქართულ-გერმანული ურთიერთობები 1918-1921 წლებში.
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
საგვარამიო

საგვარამიო — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, თეკლათის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: გოლასკური, თეკლათი, რეკა, საგვარამიო, ტყირი). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ცივის სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 20 მ. სენაკიდან 3 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 481 ადამიანი.
სქოლიო
სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გლობულარია

გლობულარია — გლობულარიასებრთა ოჯახის მცენარეთა გვარი. აერთიანებს 25-მდე სახეობას, რომლებიც გავრცელებულია მწვანე კონცხის კუნძულებიდან დასავლეთი აზიამდე.
საქართველოში ამ გვარის მხოლოდ ერთი სახეობა იზრდება — ბეწვყვავილა გლობულარია. მისი 10–30 სმ სიმაღლის ღერო (ერთი ან მრავალი) მოფენილია დაკნინებული ფოთლებით, რომელთა უმეტესობა ღეროს ძირშია როზეტად თავმოყრილი. აქვს ცისფერი ყვავილი. საქართველოს ტერიტორიაზე გვხვდება იშვიათად შიდა ქართლში, კახეთსა და ქიზიყში. იზრდება ტყისპირა ჩამონაზვავზე, ნატყევარ მშრალ ფერდობზე დაბლობიდან მთის ზედა სარტყლამდე.
ლიტერატურა
გლობულარიასებრნი
საქართველოს ფლორა
სან-მილან-დე-ლა-კოგოლიის მონასტრები

სან-მილან-დე-ლა-კოგოლიის მონასტრები
სან-მილან-დე-სუსო და სან-მილან-დე-იუსო — ორი მონასტერი, რომელიც მდებარეობს ესპანეთის ლა-რიოხის პროვინციის სოფელ სან-მილან-დე-ლა-კოგოლიაში, ერთმანეთისგან სულ რამდენიმე ასეული მეტრის დაშორებით. აგებულია სხვადასხვა ეპოქაში. 1997 წელს იუნესკომ ისინი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
მონასტრების სახელები - Suso და Yuso ძველ კასტილიურ ენაზე „ზემოს" და „ქვემოს" ნიშნავს შესაბამისად. სუსოს მონასტერი შუაგულ ტყეში მდებარეობს და უფრო ადრეა აგებული, ვიდრე იუსო. მორწმუნეებს სჯერათ, რომ იმ ადგილასაა აშენებული, სადაც წმინდა ემილიანი ცხოვრობდა განდეგილობის დროს.
მონასტერში დაკრძალულია გონსალო დე ბერსეო, XIII საუკუნეში მონასტერში მოღვაწე ბერი და ამავე დროს პირველი ესპანელი პოეტი, რომელიც სახელითაა ცნობილი. ამ მონასტერში, 977 წელს, ერთ-ერთი ბერის მიერ შესრულებულია დღემდე ცნობილი პირველად ჩაწერილი კასტილიური ტექსტი Glosas Emilianenses, რომელიც ლათინურიდან კანონიკის თარგმანს წარმოადგენს. დღეს ის ესკორიალში ინახება.
იუსოს მონასტერი 1050 წელს დაარსდა, თუმცა სრული რეკონსტრუქცია XVI - XVIII საუკუნეებში ჩაუტარდა. მისი დრეს შემორჩენილი ყველაზე ძველი ნაწილი XVI საუკუნეს მიეკუთვნება.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი იუნესკოს საიტზე
http://www.monasteriodeyuso.org
Cervantes Centre
ესპანეთის ეკლესიები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ესპანეთში
de:Kloster San Millán de la Cogolla
pt:Mosteiro de San Millán de la Cogolla
Bom Jesus do Oeste

Bom Jesus do Oeste is a municipality in the state of Santa Catarina in the South region of Brazil.
See also
List of municipalities in Santa Catarina
References
Municipalities in Santa Catarina (state)
კრწანისი (გარდაბნის მუნიციპალიტეტი)

კრწანისი (გარდაბნის მუნიციპალიტეტი)
კრწანისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2781 ადამიანი.
სქოლიო
კრწანისის თემის სოფლები
მარამურეშის ჟუდეცი

მარამურეშის ჟუდეცი — ჟუდეცი ჩრდილოეთ რუმინეთში, ტრანსილვანიის ისტორიულ ოლქში, აღმოსავლეთ კარპატებში. უკავია მარამურეშის ისტორიული ოლქის სამხრეთი ნაწილი. ფართობი 6304 კმ², მოსახლეობა 461 290 ადამიანი (2011). ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ბაია-მარე. აღმოსავლეთით ესაზღვრება სუჩავის ჟუდეცი, დასავლეთით სატუ-მარეს ჟუდეცი, სამხრეთით სელაჟის, კლუჟისა და ბისტრიცა-ნესეუდის ჟუდეცები, ჩრდილოეთით უკრაინის ივანო-ფრანკოვსკისა და იმიერკარპატების ოლქები.
იხილეთ აგრეთვე
რუმინეთის ჟუდეცები
რესურსები ინტერნეტში
მარამურეშის ჟუდეცი — ოფიციალური საიტი
რუმინეთის ჟუდეცები