PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ცოდნისკარი (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი)

ცოდნისკარი (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი)
ცოდნისკარი — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, თემის ცენტრი (სოფლები: თელა, დავითიანი, შეერთება, ჩადუნიანი, წიფლისწყარო). ზღვის დონიდან 330 მეტრი, ლაგოდეხიდან 13 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 632 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ფაჰრ ედ-დინ ყუთლუ-ბეი

ფაჰრ ედ-დინ ყუთლუ-ბეი
ჰაჯი ფაჰრ ედ-დინ ყუთლუ-ბეი (გ. 1389) — აყ-ყოიუნლუს ტომის მეთაური 1362–1389 წლებში.
ბიოგრაფია
მისი მმართველობის შესახებ თითქმის არაფერია ცნობილი. იგი დაიბადა ალაედინ თურალი-ბეის ოჯახში, რომელიც იყო აყ-ყოიუნლუს ტომის მეთაური.
ოჯახი და შვილები
1352 წელს, ფაჰრ ედ-დინ ყუთლუ ბეიმ ცოლად შეირთო ალექსი III-ის და მარია, რომლისგანაც ეყოლა 4 შვილი:
აჰმედ-ბეი ბაიანდური.
ჰუსეინ-ბეი ბაიანდური.
ქარა იულუქ ოსმან-ბეი (1350–1435).
პირ ალი ბაიანდური.
სქოლიო
აყ-ყოინლუს მმართველები
გარდაცვლილი 1389
ბიჩანაქი

ბიჩანაქი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 172კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები
შაჰბუზის რაიონის სოფლები
ნორსაგარაი

ნორსაგარაი (ოფიციალურად ნორსაგარაის მუნიციპალიტეტი) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბულაკანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 136 064 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Norzagaray Bulacan
Philippine Census Information
სქოლიო
ბულაკანის მუნიციპალიტეტები
სანტა-როსას რაიონი (ჩიკლაიო)

სანტა-როსას რაიონი (ჩიკლაიო)
სანტა-როსას რაიონი — რაიონი პერუში, ლამბაიეკეს რეგიონის ჩიკლაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 10 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 935 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 780 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 14.09 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლამბაიეკეს რეგიონის რაიონები
ჩიკლაიოს პროვინციის რაიონები
ვიურცბურგი

ვიურცბურგი — თავისუფალი ქალაქი გერმანიაში, ბავარიის მხარის ფრანკონიის რეგიონის ჩრდილოეთ ნაწილში. მდებარეობს მდინარე მაინზე. რეგიონული დიალექტია ფრანკონული.
ვიურცბურგი 120 კმ გზის მანძილითაა დაშორებული მაინის ფრანკფურტიდან და ნიურნბერგიდან. ქალაქი ასევე მოიცავს ვიურცბურგის რაიონს. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 133 799 ადამიანს შეადგენს.
ქალაქი წერილობით წყაროებში პირველად 704 წელს იხსენიება. ვიურცბურგი თანამედროვე სატრანსპორტო კვანძია. განვითარებულია კვების მრეწველობა, ინჟინერია (მათ შორის საავტომობილო), ელექტრონიკა და ა. შ.
დაძმობილებული ქალაქები
ფერიბო, აშშ, 1949-დან
დანდი, შოტლანდია, 1962-დან
კანი, საფრანგეთი, 1962-დან
როჩესტერი, აშშ, 1966-დან
მვანზა, ტანზანია, 1966-დან
ოცუ, იაპონია, 1979-დან
სალამანკა, ესპანეთი, 1980-დან
ზული, გერმანია, 1988-დან
უმეო, შვედეთი 1992-დან
ბრეი, ირლანდია, 2000-დან
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
გერმანიის დიდი ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
City of Würzburg
ვიურცბურგი — ენციკლოპედია ბრიტანიკა
გერმანიის ქალაქები
დეპო

დეპო (სიტყვასიტყვით — საწყობი, საცავი) — საწარმო, რომელიც უზრუნველყოფს მოძრავი შედგენილობის (ვაგონები, ლოკომოტივები, რკინიგზისა და მეტროპოლიტენის მოტორვაგონიანი სექციები, ტრამვაები და სხვა) ექსპლუატაციასა და რემონტს. მოძრავი შედგენილობის ტიპის მიხედვით დეპო შეიძლება იყოს სპეციალიზებული (ლოკომოტივების, ვაგონებისა და სხვა) და შერეული (ელმავლების, თბომავლების, მოტორვაგონიანი მატარებლების და სხვა). დეპოს ტერიტორიაზე განლაგებულია ტექნოლოგიის, ენერგეტიკის მოწყობილობებით და ამწესატრანსპორტო საშუალებებით აღჭურვილი საწარმოო შენობები, საწყობები, ლიანდაგები და დამხმარე მოწყობილობები.
ლოკომოტივის დეპო არის ძირითადი და საბრუნი. ძირითადი დეპო ემსახურება სალოკომოტივო პარკს, რომელსაც გეგმის შესაბამისად აკონტროლებს, აგრეთვე არემონტებს მოძრავ შედგენილობას. საბრუნი დეპოს დანიშნულებაა ლოკომოტივების გამოწყობა (ეკიპირება), მათი დათვალიერება და უწესრიგების აცილება.
მეტროპოლიტენის დეპოში არის ლიანდაგები მოძრავი შედგენილობის თავშესაფრად და ყველა სახის რემონტის ჩასატარებლად (ძირითადი დეპო), დასათვალიერებლად და სხვა ოპერაციების ჩასატარებლად (საბრუნი დეპო). მეტროპოლიტენის ყოველ ხაზს საკუთარი დეპო აქვს. ტრამვაისა და ტროლეიბუსების დეპოებს აგრეთვე აქვთ დიდი სადგომი პარკები, სადაც ტრამვაის ვაგონებსა და ტროლეიბუსებს არემონტებენ. დეპოებს აშენებენ ტიპობრივი პროექტებით.
საქართველოში რკინიგზის მომსახურებისათვის საჭირო პირველი ნაგებობები გაჩნდა XIX საუკუნის II ნახევარში. პირველი საორთქლმავლო დეპო დაარსდა ფოთი–თბილისის სარკინიგზო ხაზის გახსნასთან დაკავშირებით სამტრედიაში 1872 წელს. შემდგომში საორთქლმავლო დეპოები აშენდა თბილისში, ხაშურში, შორაპანსა და ბათუმში. საქართველოში (და ყოფილ სსრ კავშირში) პირველი საელმავლო დეპო აიგო ხაშურში 1932 წელს, რაც უკავშირდებოდა ხაშური–ზესტაფონის უბანზე მაგისტრალური ელექტროფიცირებული ხაზის გახსნას. მოგვიანებით სალოკომოტივო დეპოები გაიხსნა სხვა ქალაქებშიც.
2010 წლის მდგომარეობით საქართველოს რკინიგზას ემსახურებოდა 8 სალოკომოტივო დეპო (თბილისის, თბილის-მახარისხებლის, ქუთაისის, სამტრედიის, ბათუმის, სოხუმის [ოფიციალურად შეჩერებულია მუშაობა აფხაზეთის კონფლიქტის გამო], ხაშურისა და გურჯაანის) და სხვადასხვა ტიპის ვაგონების შეკეთებაზე სპეციალიზებული 4 სავაგონო დეპო (ბათუმის [1886], ხაშურის [1934], სამტრედიის [1934] და თბილისის [1964]). 1904 წელს თბილისში გაიხსნა ტრამვაის, ხოლო 1937 წელს — ტროლეიბუსების დეპოები. 2006 წლის ბოლოს თბილისში არსებული ტრამვაისა და ტროლეიბუსების დეპოები ქალაქის მერიის დადგენილებით დაიხურა. ასევე გაუქმდა საქართველოს სხვა ქალაქებში (გორში, რუსთავში, ქუთაისში, ჭიათურაში, ფოთში, საჩხერეში, ზუგდიდში, ოზურგეთსა და სხვ.) არსებული ტროლეიბუსების დეპები. თბილისის მეტროპოლიტენს აქვს ორი დეპო: „ნაძალადევი“ (1965) და „გლდანი“ (1985). პირველი ემსახურება საბურთალოს, მეორე — ახმეტელი-ვარკეთილის ხაზს. პირველი სახანძრო დეპო დაარსდა თბილისში 1825 წელს. 2010 წელს საქართველოში მუშაობდა 104 სახანძრო დეპო, მათგან 18 — თბილისში.
ლიტერატურა
დეპო
ხახაბოს კოშკი

ხახაბოს კოშკი — კოშკი მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტში, თუშეთში, ნასოფლარ ხახაბოში.
ექვსსართულიანი კოშკი დგას სოფელში (6,2 X 5,8 მ; სიმაღლე 12,5 მ), ზემოთკენ ოდნავ შევიწროებული, ნაგებია ფიქლით. წყობა მშრალია. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სახურავი და სართულშუა გადახურვა, მონგრეულია VI სართულის კედლების ზედა ნაწილი.
პირველ სართულს შესასვლელი აღმოსავლეთიდან აქვს. კარი თაღოვანია. სართულის დანარჩენი კედლები ყრუა. მეორე სართულის ჩრდილოეთ კედელში თაღოვანი კარია, კარის გვერდით (აღმოსავლეთით) მცირე ზომის კვადრატული ხვრელი. აღმოსავლეთ კედელში ერთი თაღოვანი სარკმელი და ერთი სათოფურია მოწყობილი. დანარჩენ კედლებში - თითო სათოფური. მესამე სართულის ჩრდილოეთ კედელში თაღოვანი სარკმელი და ერთი სათოფურია, ერთი სათოფურია სამხრეთ კედელშიც. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში კი ორ-ორი. მეოთხე სართულსაც ჩრდილოეთით ერთი თაღოვანი სარკმელი აქვს. სარკმლის ქვემოთ სათოფურია, დანარჩენ კედლებში ორ-ორი სათოფურია მოწყობილი. მეხუთე სართულის ოთხივე კედელი სათოფურებით არის აღჭურვილი. მეექვსე სართულს ყოველ მხარეს ფიქლის კონსოლებზე დაყრდნობილი თითო სწორკუთხა მაშიკული აქვს.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის კოშკები
Dolichoderus passalomma

Dolichoderus passalomma — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
უჯარმის წმინდა გიორგის ეკლესია

უჯარმის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უჯარმის შუაში. თარიღდება XIX საუკუნის მეორე ნახევრით.
ეკლესია დარბაზულია (12,8X7,55 მ.) ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და ქვიშაქვის ნატეხი ქვით. გარეთა კუთხეების წყობაში მოზრდილი ქვებია გამოყენებული, რომელთა მცირე ნაწილი ოდნავ დამუშავებულია, დიდი ნაწილი კი შემთხვევითი ფორმისაა. კარ-სარკმლები სუფთად ნათალის ქვიშაქვის ქვითაა. კედლები გარედან კირის დუღაბითაა გასწორებული. შიგნიდან შელესილია.
ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს: სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ორივე კარი თარაზულადაა გადახურული. აღმოსავლეთით დარბაზის იატაკის მიმართულებით ორი მცირე საფეხურით შემაღლებული, ნახევარწრიული აფსიდია. რომლის პრიზი გათვლილია ქართულ გარეტი მკვეთრად შევიწროებული ნახევარწრიული სარკმელი. სარკმლის ორივე მხარის თითო განიერი, თაღოვანი ნიშაა. ჩრდილოეთის ნიშის მარცხნივ აბსიდის მხართან ახლოს, მცირე ზომის ღრმა ნიშაა. აფსიდი კონქითა გადახურული. კონქის თაღი ნახევარწრიულია. მსგავსი ფორმისაა კარის საბჯენი თაღები და თვით კამარაც. ყველა თავის ქუსლიდან გამოყოფილია მთლიანი ქვის პოსტები, რომელთა პროფილს თარო და ლილვი შეადგენს. აბსიდის შუაში დგას ოთხწახნაგა ტრაპეზი. დარბაზის გრძივ კედლებზე კორსა ფეხი ორსაფეხურიანი ორ-ორი პილასტრია.რომლებშიც შესაბამის კედლებს სამ-სამ თანაბარნაწილად ყოფს. თითო პილასტრი დასავლეთ კუთხეშიცაა. პილასტრების გვერდით საფეხურებს კედლის ბრტყელი ნიშების თაღები ეყრდნობა. წინას — კამარის საბჯენი თაღები იმპოსტები კედლის მთელი ნიშების თაღების ქუსლებთანაცაა. მათი პროფილი მარტივია, თარო და დახრილი სიბრტყე. საკურთხევლის სარკმლის გარდა, შიდა სივრცეს კიდევ ორი სარკმელი აშუქებს. მათგან ერთი სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ მონაკვეთშია. მეორე კი დასავლეთ კედლში. სამხრეთ სარკმელი საკუთრთხევლის სარკმლის მსგავსია. დასავლეთისა კი შიგნიდან ოთხკუთხაა. რელიეფური ჯვრის გამოსახულებაა, დასავლეთ ფასადზე სარკმელი გამოკვეთილია ქვიშაქვის ერთ ქვაში და ირგვლივ სადა ლილვი ყვება. კედლები დასრულებულია ქვიშაქვის თაროსებრი ლავგარდნით. ეკლესიის დასავლეთ ფრონტონის სტვირზე დაშენებულ, ნატეხი ქვით ნაგებ, კვადრატულ საფუძველზე.დადგმულია ოთხწახნაგა პირამიდული ფორმის სახურავით დასრულებული სამრეკლო. ოთხ მრგვალ სვეტზე დაყრდნობილი. ნახევარწრიული თაღებით გახსნილი ფანჩატური. სამრეკლოს სახურავის წვერზე ლითონის ჯვარია 1990-ანი წლების ბოლოს ლ. კობახიძის თაოსნობით და გ. ჯამრიშვილის დაფინანსებით ეკლესია გაურემონტებიათ. ამ დროს იატაკზე დადგეს ქვის ფილები. დადგეს ხის კანკელი, შიგნიდან ეკლესია გაჯით შელესეს და ღარისებრი კრამიტით გადახურეს. ამავე წელს ეკლესიის ეზოს შემოავლეს ლითონის ღობე. 2015 წელს ეკლესიის ეზოში დაიწყეს საკვირაო სკოლის შენებლობა.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სანტა-როზა-და-სერა

სანტა-როზა-და-სერა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუს-დი-მინასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 224 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.34 კმ²-ზე. ფართობი 284 334 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Giorgi Chkheidze

Giorgi Chkheidze (born October 30, 1997) is a Georgian male weightlifter, competing in the 105 kg category and representing Georgia at international competitions. Chkheidze participated in the men's 105 kg event at the 2015 World Weightlifting Championships, and at the 2016 Summer Olympics, where he failed to register a single lift in the clean and jerk phase.
Major results
References
External links
1997 births
Living people
Male weightlifters from Georgia (country)
Weightlifters at the 2016 Summer Olympics
Olympic weightlifters for Georgia (country)
Place of birth missing (living people)
21st-century people from Georgia (country)
უნიის აქტი (1707)

უნიის აქტი (1707)
უნიის აქტი — საკანონმდებლო აქტი, რომელიც მიიღო ინგლისისა და შოტლანდიის პარლამენტებმა 1706-1707 წლების განმავლობაში. აქტის მიხედვით შეიქმნა ერთიანი სამოკავშირეო სახელმწიფო დიდი ბრიტანეთი. უნიის აქტი ძალაში შევიდა 1707 წლის 1 მაისს დედოფალ ანას მმართველობის პერიოდში, ინგლისისა და შოტლანდიის პარლამენტები გაერთიანდა და ეწოდა დიდი ბრიტანეთის პარლამენტი, ამის გამო ზოგჯერ ისტორიკოსები ამ აქტს „პარლამენტების კავშირსაც“ უწოდებენ.
რესურსები ინტერნეტში
Union with England Act and Union with Scotland Act – Full original text
Treaty of Union and the Darien Experiment
შოტლანდიის ისტორია
ინგლისის ისტორია
გაერთიანებული სამეფოს ისტორია
ლადოგური სიგი

ლადოგური სიგი — თევზი ორაგულისებრთა ოჯახისა. წარმოადგენს ჩვეულებრივი სიგის ქვესახეობას. ბინადრობს ლადოგის ტბის აუზში. შედარებით დიდი თავი აქვს. გამსვლელი (ტბიურ-მდინარეული) ფორმაა. სქესობრივად მომწიფებული თევზის სიგრძეა 43–55 სმ, საშუალოდ დაახლოებით 50 სმ, საშუალო წონა 0,5–1 კგ, თუმცა გვხვდება ეგზემპლარები წონით 2–3,2 კგ. ქვირითის დასაყრელად მდინარეებში ადის. ბინადრობს ლადოგის ტბის სამხრეთ ნაწილში, დიდწილად მის სამხრეთ-აღმოსავლეთ რაიონში ვოლხოვისა და სვირის უბეების წინ. საქართველოში მოშენებული იქნა ტაბაწყურის ტბაში. ნ. ნინუას მონაცემებით ზრდასრული სიგის საკვებს ზოოპლანქტონთან ერთად, წარმოადგენენ ბენთოსური ორგანიზმები: გვერდულები, წურბლები, ლოკოკინები, ასევე თევზის ქვირითი და ბაყაყები.
სქოლიო
ორაგულისებრნი
გონსაგა (კაგაიანი)

გონსაგა (კაგაიანი)
გონსაგა (ოფიციალურად გონსაგის მუნიციპალიტეტი) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 680 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Official Sangunian Bayan ng Gonzaga Website
სქოლიო
კაგაიანის მუნიციპალიტეტები
ჩალიაბამბის რაიონი

ჩალიაბამბის რაიონი — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის პაუკარტამბოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 820 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 600 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 746.56 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
კუსკოს რეგიონის რაიონები
პაუკარტამბოს პროვინციის რაიონები
ჰადერსლევი

ჰადერსლევი — ქალაქი დანიაში, სამხრეთ დანიის რეგიონში. 2012 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 21 396 ადამიანს შეადგენს. წარმოადგენს ჰადერსლევის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ ცენტრსა და მთავარ ქალაქს.
ისტორია
ჰადერსლევი გაშენებულია ხეობაში, ბალტიის ზღვის ჰადერსლევის ფიორდის სანაპიროსთან. იგი სავარაუდოდ ვიკინგებმა დააარსეს, ერთი საუკუნით ადრე, სანამ 1292 წელს სამეფო ქალაქის სტატუსს მიიღებდა. ამის შემდეგ იგი სამხრეთ იუტლანდიის მთავარი სავაჭრო ცენტრი გახდა. 1327 წელს პირველად იხსენიება ჰადერსლევჰუსის სამეფო სასახლე. იგი კათედრალის აღმოსავლეთით მდებარეობდა. მომდევნო საუკუნეებში ქალაქი აყვავდა, აშენდა გოტიკური კათედრალი და მეორე, ჰანსბორგის ციხესიმაგრე (დაიწვა 1644 წელს), რომელიც კრონბორგის მსგავსი იყო. კოპენჰაგენში გავრცელებული შავი ჭირის გამო, მეფე კრისტიან IV-მ აქ იქორწინა. XVI საუკუნეში, ჰადერსლევი ერთ-ერთი პირველი სკანდინავიური ქალაქი გახდა, სადაც პროტესტანტულმა რეფორმაციამ შეაღწია.
იხილეთ აგრეთვე
დანიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
დანიის ქალაქები
მირზა დავითაია

მირზა დავითაია
მირზა (პაპუნა) დავითაია (დ. 30 აგვისტო, 1975, თბილისი) — ქართველი დიზაინერი, თანამდებობის პირი, იურისტი, პოლიტიკოსი. დიასპორის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრი 2009—2012 წლებში, ვახტანგ გორგასლის მე-3 ხარისხის ორდენის კავალერი.
დაამთავრა ნიურნბერგის სამხატვრო აკადემია (გერმანია) და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. პროფესიით სამართალმცოდნე და ფერმწერი. 2004 წლის ივნისიდან 2008 წლის აპრილამდე იყო საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს რეგიონული დეპარტამენტის დირექტორი, მინისტრის მოადგილე, მინისტრის მრჩეველი. 1999-2002 წლებში „Publicis MCD“ (ერლანგენი), დამდგმელი მხატვარ-დიზაინერი. 1996-1999 წლებში „Intermedien“ (ნიურნბერგი), დამდგმელი მხატვარ-დიზაინერი. 1993-1994 წლებში „Penta-TV“ (ჰამბურგი), დამდგმელი მხატვარი. 1994-1995 წლებში „Cartoon-Film“ (ბერლინი), მხატვარი-მულტიპლიკატორი. 1993-1994 წლებში საქართველოს სახელმწიფო კინოსტუდიის მხატვარი-მულტიპლიკატორი. 2008-2009 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2009 წლის დეკემბრიდან 2012 წლის ოქტომბრამდე იყო დიასპორის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრი.
რესურსები ინტერნეტში
დიასპორის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრები
დაბადებული 30 აგვისტო
დაბადებული 1975
საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენის კავალრები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
თბილისში დაბადებულები
წებელდის სასახლე

წებელდის სასახლე
წებელდის მარშანიების სასახლე — სასახლე გულრიფშის მუნიციპალიტეტის სოფელ წებელდაში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
სასახლე აგებულია შუა საუკუნეებში.
ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. სასახლის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
წებელდის მარშანიების სასახლე
საქართველოს სასახლეები
ბრიტანეთის ანტარქტიკული ექსპედიცია (1901-1904)

ბრიტანეთის ანტარქტიკული ექსპედიცია (1901-1904)
ბრიტანეთის ეროვნული ანტარქტიკული ექსპედიცია 1901—1904 წლებში, ასევე ცნობილია სახელით ექსპედიცია „დისკავერი“ — რიგით მეორე ბრიტანული ექსპედიცია ანტარქტიდაში, რომელიც შედგა 60-წლიანი შესვენების შემდეგ. განკუთვნილი იყო თითქმის უცნობი კონტინენტის შესასწავლად. ექსპედიციის ხელმძღვანელი — რობერტ ფოლკონ სკოტი. ექსპედიციაში ასევე მონაწილეობა მიიღეს ანტარქტიკის მომავალმა დიდმა მკვლევარებმა — ერნესტ ჰენრი შეკლტონმა და ედუარდ ადრიან უილსონმა. ექსპედიციის მსვლელობისას გამოკვლეულ იქნა ანტარქტიდის სანაპიროები როსის ზღვის რაიონში. ექსპედიციამ მოიპოვა ფართო სამეცნიერო შედეგები ფიზიკური გეოგრაფიის, ბიოლოგიის, გეოლოგიის, მეტეოროლოგიისა და ზამთრის მაგნიტიზმის შესახებ. აღმოაჩინეს ანტარქტიკული ოაზისები, ასევე პინგვინების კოლონიები კროზიეს კონცხზე. სკოტმა, შეკლტონმა და უილსონმა მიაღწიეს 82° 11’ ს.გ.-ს სამხრეთპოლარული ლაშქრობის დროს. „დისკავერიზე“ ექსპედიციამ ბრიტანეთის ანტარქტიდაში შეღწევის ისტორიაში მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა. ამ ექსპედიციის გაგრძელებას წარმოადგენდა სკოტის ექსპედიცია „ტერა-ნოვა“.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ექსპედიციის წევრების მიერ გადაღებული ფოტოსურათები — Scott Polar Research Institute
ანტარქტიკული ექსპედიციები
დაციტი

დაციტი — მაგმური ქანი, გრანოდიორიტებისა და კვარციანი დიორიტების ეფუზიური კაინოტიპური ანალოგი. შედგება წვრილმარცვლოვანი ან მინისებური ძირითადი მასისა და პლაგიოკლაზის, კვარცის, იშვიათად ბიოტიტის, რქატყუარის, პიროქსენის პორფირული გამონაყოფებისაგან. ძირითად მასაში ზოგჯერ კალიუმის მინდვრის შპატია (რიოლითური დაციტი). დაციტის პალეოტიპურ ეკვივალენტს დაციტური პორფირი ეწოდება. პლაგიოკლაზის მთლიანი ალბიტიზაციის შედეგად დაციტი კვარციან ალბიტოფირად გარდაიქმნება. დაციტი ხშირად ასოცირდება ანდეზიტებსა და ტრაქიტებთან და ქმნის ლავურ ნაკადებსა და დაიკებს, იშვიათად კი მასიურ ინტრუზიებს (ვულკანის ცენტრში). კაინოზოური ასაკის დაციტები ფართოდაა გავრცელებული სამხრეთ-აღმოსავლეთ საქართველოში. დაციტები გავრცელებულია ესპანეთში, საბერძნეთში, დიდ ბრიტანეთში, რუმინეთში, ახალ ზელანდიასა და სხვა მთიან მხარეებში.
სახელწოდება დაციტი წარმოსდგება სიტყვისაგან „დაკია“ (ძველი რომის პროვინცია), რომელიც განფენილია დუნაისა და კარპატებს შორის (თანამედროვე რუმინეთი). სწორედ აქ იქნა აღწერილი პირველად დაციტი.
ლიტერატურა
მაგმური ქანები
გაგოშიძე

გაგოშიძე
საკუთარი სახელი გაგოშიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გიორგი გაგოშიძე (გაგოშა) — ქუჩის მხატვარი
ვალერიან გაგოშიძე — არქიტექტორი
თამარ გაგოშიძე — ფსიქოლოგი
იულონ გაგოშიძე — არქეოლოგი, ისტორიკოსი
მალხაზ გაგოშიძე — ფეხბურთელი
მიხეილ გაგოშიძე — მეცნიერი ჰიდროტექნიკის დარგში
შოთა გაგოშიძე — ისტორიკოსი, ჟურნალისტი
ქართული გვარები
ტუმუკუმაკუს ეროვნული პარკი

ტუმუკუმაკუს ეროვნული პარკი – ეროვნული პარკი, მდებარეობს ჩრდილო-დასავლეთ ბრაზილიაში, ამაზონის აუზში, ამაპას შტატის ტერიტორიაზე. ესაზღვრება საფრანგეთის გვიანას და სურინამს.
ბრაზილიის მთავრობისა და ბუნებრივი რესურსების მსოფლიო ფონდის (WWF) თანამშრომლობით, 2002 წლის 23 აგვისტოს გამოაცხადდა ეროვნულ პარკად.
ტერიტორია მოიცავს 38,874 კმ²-ს, რითიც წარმოადგენს მსოფლიოს უდიდეს ტროპიკული ტყეების ეროვნულ პარკს. ის უფრო დიდია ვიდრე მთელი ბელგია. თუ მას დავუმატებთ მის მოსაზღვრე გვიანის ამაზონის ეროვნულ პარკსაც, რომელიც საფრანგეთის გვიანაში მდებარეობს მაშინ მათი საერთო ფართობი აღწევს 59174 კმ²-ს. ეს არის დაუსახლებელი ტერიტორია და აქვს დიდი ეკოლოგიური ღირებულება. განსაკუთრებით მისი ცხოველთა სამყაროს მრავალფეროვნებით, თევზეულობით, და ენდემური ფრინველების სახეობებით. ის არის იაგუარების, პრიმატების, წყლის კუების, არწივების და მღრღნელების გავრცელების არეალი.
ბრაზილიის ამაპას შტატის უმაღლესი მწვერვალი (701 მ.) მდებარეობს ამ პარკში.
იხილეთ აგრეთვე
ბრაზილიის ეროვნული პარკების სია
ბრაზილიის გეოგრაფია
გვიანის ამაზონის ეროვნული პარკი
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
ამაზონიის მაცხოვრებლები
ტუმუკუმაკუს ეროვნული პარკის მთები
ბრაზილიის ეროვნული პარკები
ჭობარეთის სულთმოფენობის ეკლესია

ჭობარეთის სულთმოფენობის ეკლესია — დარბაზული ეკლესია სოფელ ჭობარეთში, მზიანეთის უბანშია აგებული. ტაძარი XIX საუკუნეშია აგებული. ფერდზე ტაძრისათვის საყრდენი კედლის მეშეეობით გაკეთებულია მცირე ტერასა. ტაძარი ნაგებია ბაზალტის ქვით. თლილი და პირმოსწორებული ქვა დიფერენცირებულია — თლილი ქვით შენობის კუთხეები, კარის და სარკმლის წირთხლებია ამოყვანილი. ხოლო პირმოსწორებული ქვით და სქელი ხსნარით საკმაოდ სქელი კედლებია ნაგები.
ტაძარში ერთი შესასვლელია, იგი სამხრეთიდან კედლის დასავლეთ ნაწილშია გაწეული. ფართოდ გაშლილ აფსიდში საკურთხევლის სარკმლის გეერდებზე ორი ღრმა და მაღალი ნიშია (დღეს ორივე ნიში ხის კარით იხურება). ერთი მცირე ნიში აფსიდის ჩრდილოეთ ნაწილშია. აფსიდის კონქში კერამიკული რეზონატორებია ჩასმული.
გრძივი კედლები კედლის სვეტებით სამ მონაკეეთადაა გაყოფილი, სვეტებს შორის არე თაღოვანია. ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღები მარტივი პროფილის კაპიტელებს ეყრდნობა. ინტერიერი მთლიანად შელესილი და შეთეთრებულია. აფსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია კანკელის ხის კონსტრუქციით (ხატები კანკელიდან ამოღებულია). დარბაზი ოთხი საკმაოდ განიერი თაღოვანი სარკმლით ნათდება, თითო სარკმელი აღმოსავლეთისა და დასავლეთის კედლებშია გაჭრილი, ორი სარკმელი განთავსებულია სამხრეთის კედელში. იატაკზე ქვის ფილებია დაგებული. საკურთხევლის იატაკი ამაღლებულია ერთი საფეხურით.
ტაძრის ფასადები სადაა, მოკლებულია ყოველგვარ მორთულობას. შესასვლელის თავზე სწორკუთხა ნიშია. დასავლეთის კეხზე „დადგმულია“ ოთხ წრიულ სვეტზე დაბჯენილი და თაღებით გახსნილი პატარა გამჭოლი სამრეკლო (შესაძლოა ისიც ტაძრის აგების თანადროული იყოს).
ტაძარში შეტანილია საფლავის ქვა (აღმართულია აფსიდის წინ, ჩრდილოეთის კედელთან). მისი წარწერა სავარაუდოდ ჭობარეთის სულთმოფენობის ეკლესიის აგებას ეხება:
ნიკოლოზ (ან ნიკოლაოზ) ინასარიძე 35 წლისა 1847 წლის 6 აგვისტოს გარდაცვლილა და როგორც ეპიტაფია გავაუწყვბს „ნიკოლოზ მიზეზ ვარ აღშენებასა ამა ტაძრისა“. არქიტრავის ქვას სანგინით გაკრული ხელით 1893 წელი აწერია, უცნობია რას უკავშირდება ეს წელი. ეოველ შემთხვევაში ტაძრის აგების თარიღი (ან მშენებლობის დასაწყისად) 1847 წელი მეცნიერებს სარწმუნო ჰგონიათ. ტაძრის არქიტექტურაც XIX საუკუნეზე მიანიშნებს.
ლიტერატურა
გ. მარსაგიშვილი, „ჭობარეთის სულთმოფენობის ეკლესია“, // „ახალციხისა და ტაო-კლარჯეთის ეპარქია“, (რედ. ვალერი ასათიანი), თბ. 2013, გვ. 518-519
ასპინძის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Nepotilla nitidula

Nepotilla nitidula is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 2.5 mm, its diameter 1.3 mm.
Distribution
This marine species is endemic to New Zealand and occurs off Northland east coast to Poor Knights Islands
References
Powell, A.W.B. 1979 New Zealand Mollusca: Marine, Land and Freshwater Shells, Collins, Auckland
Spencer, H.G., Marshall, B.A. & Willan, R.C. (2009). Checklist of New Zealand living Mollusca. Pp 196-219. in: Gordon, D.P. (ed.) New Zealand inventory of biodiversity. Volume one. Kingdom Animalia: Radiata, Lophotrochozoa, Deuterostomia. Canterbury University Press, Christchurch.
External links
Spencer H.G., Willan R.C., Marshall B.A. & Murray T.J. (2011). Checklist of the Recent Mollusca Recorded from the New Zealand Exclusive Economic Zone
nitidula
Gastropods described in 1940
Gastropods of New Zealand