PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Resident Evil: Revelations

Resident Evil: Revelations, იაპონურად ცნობილი, როგორც — survival horror-ის ჟანრის ვიდეო თამაში, შექმნილი და გამოცემული კომპანია Capcom-ის მიერ. ეს არის „Resident Evil“-ის სერიის რიგით მერვე ძირითადი ნაწილი, რომელიც თავდაპირველად გამოვიდა პორატატიულ კონსოლ Nintendo 3DS-ზე 2012 წელს, ხოლო იმავე წელს HD ვერსია — Microsoft Windows, PlayStation 3-სა და Wii U-ის პლატფორმებისთვის, გაუმჯობესებული გრაფიკით და სიძნელის ახალი რეჟიმით. 2017 წლის ბოლოს დაგეგმილია თამაშის ახალი თაობის კონსოლებზე, PlayStation 4-ზე და Xbox One-ზე გამოცემა.
თამაშის სიუჟეტი მიმდინარეობს ჯილ ვალენტაინისა და კრის რედფილდის გარშემო („Resident Evil 4“-ის და „Resident Evil 5“-ის მოვლენებს შორის), რომელთა მიზანია ბიოტერორისტული ორგანიზაცია „Il Veltro“-ს შეჩერება და ოკეანეების ვირუსით დაინფიცირების თავიდან აცილება.
„Revelations“ არის მესამე პირის ხედვით და ინარჩუნებს survival horror-ის ჟანრის ელემენტებს, სადაც აქცენტი გაკეთებულია გადარჩენაზე, ტერიტორიების გამოკვლევაზე, ტავსატეხების გადალახვაზე, ზომბებთან და სხვადასხვა სახის მონსტრებთან ბრძოლაზე. მასში არის შეზღუდული რაოდენობით ტყვია-წამალი და მოხმარებადი საგნები. სხვა შესაძლებლობებთან ერთად, მოთამაშეს შეუძლია ჩაყვინთოს წყალში გარკვეული დროის განმავლობაში. აქ წარმოდგენილია იარაღების ფართო არჩევანი: ხელყუმბარა, დანა, პისტოლეტი, შაშხანა, პისტოლეტი-ტყვიამფრქვევი და თოფი. როდესაც მოთამაშე უმიზნებს შაშხანის მაგვარი იარაღიდან, ვირტუალური კამერა გადადის პირველი პირის ხედვის რეჟიმში. ასევე დამიზნება და მოძრაობა შესაძლებელია ერთდროულად.
თამაშის რეჟისორი იყო კოსი ნაკანისი, რომელიც წარსულში მუშაობდა „Resident Evil 5“-ზე, დიზაინერის რანგში. თამაში დაანონსდა Electronic Entertainment Expo-ს 2010 წლის ცერემონიაზე. 2011 წელს გამოვიდა დემო ვერსია „The Mercenaries 3D“-სთან ერთად. ასევე 2012 წელს გამოვიდა მეორე დემო ვერსია Nintendo eShop-დან გამოტვირთვის საშუალებით. საბოლოოდ თამაშმა მზის შუქი იხილა 2012 წლის 26 იანვარს.
„Revelations“-მა მიიღო მაღალი შეფასებები ვიდეო თამაშების მიმოხილველებისგან და გახდა კომერციულად წარმატებული სერიიდან. კრიტიკოსებმა ძირითადად შეაქეს გრაფიკა, ხმის ეფექტები და შიშის ატმოსფერო. საიტმა IGN ის დაასახელა 2012 წლის საუკეთესო 3D გრაფიკის მქონე ვიდეო თამაშად, Pocket Gamer-მა — 2013 წლის საუკეთესო მოქმედებით/არკადა თამაშად და ასევე 3DS/DS-ის წლის თამაშად. საერთო განხილვების საიტებზე GameRankings და Metacritic ფლობს 83.50% და 82/100.
2015 წლის 24 თებერვალს გამოვიდა 4 ეპიზოდად დაყოფილი თამაშის გაგრძელება სახელწოდებით Resident Evil: Revelations 2.
იხილეთ აგრეთვე
„Resident Evil: Revelations 2“
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
2012 წლის ვიდეო თამაშები
მოქმედებითი-სათავგადასავლო თამაშები
კოოპერატიული ვიდეო თამაშები
ეპიზოდური ვიდეო თამაშები
ერთმოთამაშიანი და მრავალმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები
Nintendo 3DS-ის თამაშები
Nintendo 3DS eShop-ის თამაშები
Nintendo-ს თამაშები
Nintendo Network-ის თამაშები
PlayStation 3-ის თამაშები
Resident Evil-ის თამაშები
გადარჩენის სიმულატორები
Wii U-ის თამაშები
Wii U eShop-ის თამაშები
Windows-ის თამაშები
Xbox 360-ის თამაშები
ბიოტერორიზმი მხატვრულ ლიტერატურაში
აშოტ I

აშოტ I (გ. 890) — სომხეთის მეფე (886-იდან), ბაგრატუნების დინასტიის დამაარსებელი. 859 წლიდან პოლიტიკურად დასუსტებული არაბთა სახალიფო იძულებული იყო სპარაპეტი (მხედართმთავარი) აშოტ I სომხეთის მთავართა მთავრად (იშხანაციშხანი) ეცნო. აშოტ I სათავეში ჩაუდგა სომხეთის განთავისუფლებისა და გაერთიანებისათვის ბრძოლას, დაიმორჩილა მსხვილი ფეოდალები, შექმნა 40-ათასიანი ლაშქარი და ეკლესიის მხარდაჭერაც მიიღო (875 წელს საეკლესიო კრებამ დაადგინა მისი მეფედ გამოცხადება). 880-იან წლებში აშოტ I-მა მიაღწია სომხეთის დამოუკიდებლობას არაბებისაგან. 866 წელს არაბთა სახალიფომ და ბიზანტიის იმპერიამ აშოტ I-ს მეფედ აღიარების ნიშნად სამეფო გვირგვინები გამოუგზავნეს.
ლიტერატურა
სომხეთის მეფეები
გარდაცვლილი 890
ბაგრატუნების დინასტია
რიციჰორნი

რიციჰორნი — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში; გადაჰყურებს რეკინგენის მუნიციპალიტეტს. აღმართულია გალმიჰორნის სამხრეთით მდებარე ქედზე.
რესურსები ინტერნეტში
Ritzihorn on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
ბიობიოს რეგიონი

ბიობიოს რეგიონი — ადმინისტრაციული რეგიონი ჩილეს ცენტრალურ ნაწილში. მოიცავს 4 პროვინციასა და 54 კომუნას.
ფართობი — 37062,6 კმ². მოსახლეობა — 1 861 562 კაცი (2002). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 50,23 ად./კმ². ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. კონსეფსიონი.
მდებარეობა
რეგიონი მდებარეობს ჩილეს ცენტრალურ ნაწილში და ესაზღვრება:
ჩრდილოეთიდან – მაულეს რეგიონი
აღმოსავლეთიდან – არგენტინა
სამხრეთიდან – არაუკანიის რეგიონი
დასავლეთიდან – წყნარი ოკეანე
რესურსები ინტერნეტში
ბიობიოს რეგიონის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ჩილეს რეგიონები
ბელოსტოკი

ბელოსტოკი — უდიდესი ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ პოლონეთში და მეორე ქალაქი მოსახლეობის სიმჭიდროვით მთელ ქვეყანაში, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 2882,9 ადამიანს. ეს ადგილი მდებარეობს პოლონეთ-ბელარუსისა და პოლონეთ-ლიეტუვის სახელმწიფო საზღვრის საიხლოვეს და შედის პოდლასის სავოევოდოს შემადგენლობაში. 2009 წლის ივნისში ჩატარებული აღწერის შედეგად აქ ცხოვრობდა 294 399 ადამიანი. 1921 წლიდან 1998 წლამდე, ეს ქალაქი შედიოდა ბელოსტოკის სავოევოდოს შემადგენლობაში, 1999 წლიდან კი შევიდა პოდლასის შემადგენლობაში.
ქალაქში მიედინება მდინარე ბიალა, აქ კლიმატი კონტინენტურია. იანვრის საშუალო ტემპერატურა შეადგენს -5 °C, ხოლო საშუალო წლიური ტემპერატურა შეადგენს 7 °C. ქალაქი ბელოსტოკი იყოფა 28 ადმინისტრაციულ ერთეულდა.
ისტორია
ეს ადგილი პირველად იხსენიება 1437 წლიდან. ამ პერიოდში განსაკუთრებით ძლიერია ლიტვის დიდი სამთავრო, სწორედ მის შემადგენლობაში შედიოდა ეს ტერიტორიაც. ამ პერიოდში, აქ აიგო პირველი ხიდი და ეკლესია. უკვე იწყება ამ ტერიტორიაზე მოსახლეობის დასახლებაც და უკვე 1692 წლიდან ეს ადგილი ქალაქად იხსენიება.
1795 წლიდან ბელოსტოკი მოექცა რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში. ქალაქში საკმაოდ ბევრი ებრაელი ცხოვრობდა, 1897 წელს ჩატარებული რუსული აღწრის შედეგად, ბელოსტოკში ცხოვრობდა 66 000 ადამიანი, აქედან 41 900 ებრაელი (მთელი მოსახლეობის 63 %).
პირველი მსოფლიო ომის დაწყებიდან რამდენიმე თვის შემდეგ, ბელოსტოკზე განხორციელდა დაბომბვები. 1915 წლის 31 აგვისტოს გერმანელმა სარდლებმა აიღეს ეს ქალაქი. ომში გერმანიის დამარცხების შემდეგ, ქალაქი სხვა ტერიტორიებთა ერთად შევიდა ბელორუსიის სახალხო რესპუბლის შემადგენლობაში. 1919 წლის 19 თებერვალს უკვე ეს ტერიტორია უბრუნდება პოლონეთს. 1920 წელს დაწყებული პოლონეთ-საბჭოთა კავშირის ომის დროს, ამ ქალაქზე განხორციელდა დაბომბვები, საბჭოელების მიერ. ომში პოლონეთის გამარჯვებით ეს ქალაქი კვლავ პოლონეთს დარჩა.
1939 წელს დაწყებული მეორე მსოფლიო ომის დროს აღმოსავლეთი პოლონეთი, მოლოტოვ-რიბენტროპის პაქტის საფუძველზე ოკუპირებული იქნა საბჭოთა კავშირის მიერ. ბელოსტოკი სხვა პოლონურ ქალქებთან ერთან სსრკ-ს შემადგენლობაში მოექცა. 1941 წლის 27 ივნისს გერმანიამ დაიპყრო აღმოსავლეთი პოლონეთი, ქალაქ ბელოსტოკის უკვე გერმანელები სამხედროები აკონტროლებდნენ, აქ მცხოვრები 56 000 ებრაელი უმძიმეს მდგომარეობაში აღმოჩნდა. 1944 წელს ეს ტერიტორია საბჭოთა არმიის მეშვეობით გათავისუფლებული იქნა გერმანელებისაგან.
დაძმობილებული ქალაქები
გალერეა
ქალაქ ბელოსტოკში მრავალი ისტორიული შენობა და მუზუმი მდებარეობს. აქ კულტურის განვითარება ჯერ კიდევ პოლონეთ-ლიტვის სახელმწიფოს დროიდან იწყება. აქ არის მრავალი ბაღი და ეკლესია-მონასტერი.
სხვა არქიტექურული ძეგლები
რესურსები ინტერნეტში
ბელოსტოკის ისტორია
We Remember Jewish Bialystok!
Giga-Catholic
Catholic Encyclopaedia- Vilna
VisitBiałystok.com
Archdiocesan website
Bialystok's official website
Historic images of Bialystok
Polish Skyscrapers - Bialystok
Podlasie & Białystok Transport
Official Site Białystok City Transport
Google Transit in Białystok
Transit Trip Planner in Bialystok using Google Transit algorithm
Jewish Heritage Trail in Bialystok
სქოლიო
პოლონეთის ქალაქები
Vasili Bebutov

Vasili Bebutov
Vasiliy Osipovich Bebutov (1 January 1791 – 7 April 1858) was an Imperial Russian general and a member of a Georgian-Armenian noble family of Bebutashvili/Bebutov.
Bebutov was in the military since 1809. Served in the Russo-Turkish War of 1806–1812 and the Patriotic War of 1812. Since 1816 he was Adjutant General of the H. I. M. Retinue and served with A. P. Yermolov. During the Russo-Turkish War of 1828–29 he participated in the takeover of Akhaltsikhe and commanded the defense thereof against an attempt by Ahmed Pasha of Adjara to recapture it for the Ottomans. In 1830 he was made the governor of the Armenian Oblast. From 1844–47 he fought Imam Shamil. He was awarded the Order of Saint George of the second degree on 6 December 1853 for his services after he defeated the Ottomans in the battle of Başgedikler during the Crimean War.
Prince Bebutoff was appointed the Russian Commander-in-Chief in Asia in 1855, replacing General Mouravieff.
Honours and awards
Order of St. Anne, 3rd class (1813), 1st class (1829)
Order of St. Vladimir, 4th class (1819), 2nd class (1844)
Gold Sword for Bravery (1828)
Order of St. George, 4th class (1830), 3rd class (1846), 2nd class (1853)
Order of the White Eagle (1847)
Order of St. Alexander Nevsky (1849)
Order of St. Andrew (1854)
References
External links
Recipients of the Military Order of St. George: biography in Russian
Nordisk familjebok
Crimean War from Encyclopædia Britannica
Old Caucasian War
1791 births
1858 deaths
Imperial Russian Army generals
Georgian generals in the Imperial Russian Army
Georgian generals with the rank "General of the Infantry" (Imperial Russia)
Armenian nobility
Nobility from the Russian Empire
Russian people of Armenian descent
Georgian people of Armenian descent
Nobility of Georgia (country)
Military personnel from Tbilisi
Members of the State Council (Russian Empire)
Recipients of the Order of the White Eagle (Russia)
Recipients of the Order of St. Vladimir, 2nd class
Recipients of the Order of St. George of the Second Degree
Recipients of the Order of St. George of the Third Degree
Recipients of the Order of St. Anna, 1st class
Recipients of the Gold Sword for Bravery
Russian military personnel of the Caucasian War
Burials at Armenian Pantheon of Tbilisi
Babyshambles

Babyshambles — ინგლისური როკ-ჯგუფი, რომელიც დაარსდა ლონდონში. ჯგუფს გამოშვებული აქვს სამი ალბომი Down in Albion (2005), Shotter's Nation (2007) და Sequel to the Prequel (2013), სამი EP და სინგლები.
ჯგუფის წევრები
პიტ დოერტი – ვოკალი, რიტმული გიტარა, სიტარი, ტექსტები (2003–დღემდე)
მიკ უიტნოლი – გიტარა, ტექსტები (2006–დღემდე)
დრიუ მაკკონელი – ბას-გიტარა , ვოკალი (2004–დღემდე)
ადამ ფოლკნერი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია (2013–დღემდე)
ყოფილი წევრები
პატრიკ უოლდენი – გიტარა (2004–2006)
ჯემა კლარკი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია (2003–2005)
ადამ ფისეკი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია (2005–2010)
დენი გოფი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია (2010)
ჯეიმი მორისონი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია (2012)
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
Down in Albion (2005)
Shotter's Nation (2007)
Sequel to the Prequel (2013)
რესურსები ინტერნეტში
The Libertines-ის და Babyshambles-ის ენციკლოპედია
2003 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
Parlophone-ის შემსრულებლები
ინგლისური როკ-ჯგუფები
ბიძინა პირველი

ბიძინა პირველი
ბიძინა ალექსის ძე პირველი (დ. 1902, სოფ. მესტია, — გ. 11 ოქტომბერი, 1938) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1917 წლიდან იყო საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. 1921-1922 წლებში მოსესტრო დადეშქელიანთან და ნესტორ გარდაფხაძესთან ერთად ხელმძღვანელობდა საბჭოთა ხელისუფლების წინააღმდეგ აჯანყებას სვანეთში. 1923 წლის სექტემბერში საბჭოთა მთავრობას შეურიგდა, მაგრამ 1924 წელს საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტმა ის სვანეთ-ლეჩხუმში ახალი აჯანყების მომზადების ხელმძღვანელობაზე დაითანხმა. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების დროს ბიძინა პირველი მეთაურობდა აჯანყებული სვანების რაზმებს, რომლებმაც აიღეს ბეჩო და ცაგერი. საქართველოს სხვა რეგიონებში აჯანყების დამარცხების შემდეგ, 1924 წლის სექტემბერში პირველმა თავისი რაზმები დაშალა. ერთხანს იფარის ტყეში იმალებოდა, ოქტომბერში კი საბჭოთა მთავრობას ჩაბარდა. 1925 წელს სასამართლომ მას მიუსაჯა 5 წლით თავისუფლების აღკვეთა, სასტიკი იზოლაციითა და წინასწარი პატიმრობის ჩათვლით. გათავისუფლების შემდეგ, 1928 წელს გაწევრიანდა კომუნისტურ პარტიაში და სვანეთში სამეურნეო თანამდებობებზე მუშაობდა. 1930-იან წლებში იყო სსრკ მძიმე მრეწველობის სახალხო კომისარიატის სახელმწიფო საკავშირო ენგურის ოქროს საბადოს სამმართველო „ენგუროქროს“ დირექტორი. მასობრივი რეპრესიების დროს, 1938 წელს „ანტისაბჭოთა“, „ძირგამომთხრელი“ საქმიანობის ბრალდებით დააპატიმრეს და დახვრიტეს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
პირველი ბიძინა ალექსანდრეს ძე. სტალინური სიები საქართველოდან [ელექტრონული მონაცემთა ბაზა] / ჰაინრიჰ ბიოლის ფონდი სამხრეთ კავკასიაში, ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტი, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო, საერთაშორისო საზოგადოება „მემორიალი“, საქართველოში შვეიცარიის საელჩო. - 2013.
დაბადებული 1902
გარდაცვლილი 11 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1938
1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მონაწილეები‎
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
სიკვდილით დასჯილი ქართველები
სპილო (2003 წლის ფილმი)

სპილო (2003 წლის ფილმი)
სპილო — 2003 წლის ამერიკული ფილმი. დაფუძნებულია რეალურ მოვლენაზე, რომელიც 1999 წელს მოხდა. ფილმში არაპროფესიონალი მსახიობები, სკოლის უფროსკლასელები, მონაწილეობენ.
სიუჟეტი
სკოლაში შემოდგომის ერთი ჩვეულებრივი დღეა. სკოლაში მიმავალი ელიასი ფოტოებს იღებს. ნათანაელი ფეხბურთის ვარჯიშის შემდეგ შეყვარებულთან შესახვედრად მიდის. ჯონი სკოლის დარაჯს საკუთარი ავტომობილის გასაღებს უტოვებს შესანახად. ბრიტანი, ჯორდანი და ნიკოლი სასაუზმეში ჭორაობენ. თუმცა მოულოდნელად ორი შეიარაღებული მოსწავლე ჩნდება და მასობრივ ხოცვა-ჟლეტას აწყობს.
ჯილდოები
კანის კინოფესტივალი
ოქროს პალმის რტო: გას ვან სენტი
საუკეთესო რეჟისორი: გას ვან სენტი
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკული ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
2003 წლის ფილმები
ფილმები სკოლის შესახებ
გას ვან სენტის ფილმები
სალამინა (კალდასი)

სალამინა (კალდასი)
სალამინა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კალდასის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31.764 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 403.54 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კალდასის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
კალდასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Sillapata District

Sillapata District is one of nine districts of the province Dos de Mayo in Peru.
References
ერერას პროვინცია

ერერას პროვინცია
ერერა – პროვინცია პანამაში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, ასუეროს ნახევარკუნძულზე. ფართობი — 2 340 კმ². მოსახლეობა — 111 647 კაცი (2010). ადმინისტრაციული ცენტრი — ჩიტრე. პროვინცია დაყოფილია 7 ოლქად.
იხილეთ აგრეთვე
პანამის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
ერერას პროვინცია
სქოლიო
პანამის პროვინციები
როგორ ვიცხოვრო უშენოდ

როგორ ვიცხოვრო უშენოდ — 1980 წლის მხატვრული ფილმი, რომელიც გადაღებულია გუგული მგელაძის მიერ.
სიუჟეტი
ფილმი გადმოსცემს ორი ახალგაზრდის, მანუჩარისა და ოთარის მეგობრობას. ერთი მათგანი მშობლების დახმარებით სამხედრო ვალდებულების შესრულებას გაურბის და სამხატვრო აკადემიაში აბარებს, ხოლო მეორე სამხედრო სამსახურის გავლის შემდეგ მშენებლობაზე იწყებს მუშაობას.
როლებს ასრულებენ
ერეკლე კუხიანიძე — მანუჩარი
გიორგი (გოგი) მარგველაშვილი — ოთარი
ნანა ყუფარაძე — ნინო
ქეთევან მგელაძე — მაია
ნინო სარჩიმელიძე — ნათია
ნანული პირველი — ლამარა
ნიკოლოზ (ნიკუშა) შენგელაია — გელა
ლევან თუთბერიძე — ზაზა
ყარამან ქუთათელაძე — სოსლანი
გია ბადრიძე — მერაბი
სიმონ დაშტუ — სიმონი
ლია კაპანაძე — თამარი
იური ცანავა — ანდრო
ამირან ქადეიშვილი — პეტრე
ჟანი მიქაძე — მეტრეველი
რესურსები ინტერნეტში
ქართულენოვანი ფილმები
1980 წლის ქართული ფილმები
შავ-თეთრი ფილმები
გუგული მგელაძის ფილმები
დრამატული ფილმები
ფილმები ანბანის მიხედვით
Dolores, Uruguay

Dolores, Uruguay
Dolores is a city in the Soriano Department of western Uruguay.
Geography
The city is located in the west part of the Soriano's department, on the left banks of San Salvador River, about before it discharges into the Uruguay River. It is almost entirely surrounded by the populated rural area known as Chacras de Dolores. It has a natural port and is connected with the rest of the country by Routes 21 and 96.
History
It was founded in September 1801. It had acquired the status of "Villa" (town) before the Independence of Uruguay under the name "San Salvador". On 26 November 1923, its status was elevated to "Ciudad" (city) by the Act of Ley Nº 7.652.
2016 tornado
On April 15, 2016, a major tornado struck Dolores, killing four people and injuring more than 200.
Population
In 2011, Dolores had a population of 17,174. Together with the surrounding rural inhabitants of Chacras de Dolores, they form a population centre of more than 19,000.
Source: Instituto Nacional de Estadística de Uruguay
Places of worship
Our Lady of Sorrows Parish Church (Roman Catholic)
Iglesia Evangelica (Protestant Church)
LDS Wards (The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints)
References
External links
INE map of Dolores and Chacras de Dolores
Populated places in the Soriano Department
ფრინტა

ფრინტა — მცენარეთა გვარი ბაიასებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ფესურიანი ბალახებია. სხვადასხვა ფერის მარტოული ან ნახევრად ქოლგისებურ ყვავილედებად შეკრებილი ყვავილები აქვთ. ნაყოფი თესლურაა.
ცნობილია 150-მდე სახეობა, გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში და სამხრეთ ამერიკაში. საქართველოში 5 სახეობაა. ჩვენში ყველაზე ფართოდ გავრცელებულია . იგი დომინანტობს სუბალპურ და ალპურ ფართოფოთლიან ნაირბალახოვან მდელოებზე.
ფრინტის სახეობათა უმეტესობა, განსაკუთრებით (შეიცავს ანემონოლს). და სხვა შხამიანია. მრავალი სახეობა დეკორატიულია.
ლიტერატურა
ბაიასებრნი
სენტ-კიტსი და ნევისი

სენტ-კიტსი და ნევისი
სენტ-კიტსის და ნევისის ფედერაცია (ასევე ცნობილია როგორც სენტ-კრისტოფერის და ნევისის ფედერაცია) — კუნძულოვანი სახელმწიფო კარიბის ზღვის აღმოსავლეთ ნაწილში, მცირე ანტილის ქარპირა კუნძულებზე.
დასავლეთი ნახევარსფეროს, როგორც მოსახლეობის რაოდენობის ასევე ფართობის მიხედვით უმცირესი სუვერენული სახელმწიფო, შედის ერთა თანამეგობრობაში. შედგება სენტ-კიტსისა და ნევისის კუნძულებისაგან. ფართობი — 261 კმ². მოსახლეობა — 54 961 კაცი (2015 წელი). დედაქალაქი – ბასტერი, მდებარეობს კუნძულ სენტ-კიტსზე. შედის თანამეგობრობის სამეფოების შემადგენლობაში. ჩარლზ III არის ქვეყნის მეფე და სახელმწიფოს მეთაური.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
კუნძულოვანი სახელმწიფოები
ინგლისურენოვანი ქვეყნები
გაეროს წევრი სახელმწიფოები
ძვ. წ. 668

ძვ. წ. 668
მოვლენები
მდებარეობის მიხედვით
ძველი ახლო აღმოსავლეთი
ასურეთის მეფე ასურბანიფალი ეგვიპტის აჯანყებას ახშობს, ეგვიპტის ეტიოპიელ ფარაონ ტაჰარქას აძევებს და საისისა და ნილოსის დელტის მმართველად ნეხო I-ს ნიშნავს.
ასურეთის დედაქალაქი ნინევია ძველი სამყაროს უდიდესი ქალაქი ხდება. (მიახლოებითი თარიღი)
შამაშ-შუმ-უქინი, ასარხადონის მეორე ვაჟი ბაბილონის მეფე ხდება.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
გიორგი თუმანიშვილი (პოეტი)

გიორგი თუმანიშვილი (პოეტი)
გიორგი ეგნატეს ძე თუმანიშვილი (დ. 1774 ― გ. 1837) — ქართველი პოეტი და მწიგნობარი. 1790-იდან იყო ჯერ ერეკლე II-ის, მერე გიორგი XII-ის მდივან-მწიგნობარი. მოგვიანებით იყო რუსეთის სახელმწიფო სამსახურში, 1820 წელს მიიღო სტატსკი სოვეტნიკის ჩინი. დიდი წვლილი მიუძღვის ქართული ლიტერატურის ძეგლთა შეკრებისა და გამრავლების საქმეში. მისი დავალებით გადაიწერა მრავალი ქართული ხელნაწერი. თვითონაც კალიგრაფი იყო. თუმანიშვილი ბესიკისა და საიათნოვას პოეტური სკოლის მიმდევარია. იგი არის აგრეთვე „ვეფხისტყაოსნის“ ერთ-ერთი ინტერპოლატორი.
ლიტერატურა
ბარამიძე ა., ნარკვევები ქართული ლიტერატურის ისტორიიდან, ტ. 3, თბ., 1952
ქართველი პოეტები
ქართველი მწიგნობრები
დაბადებული 1774
გარდაცვლილი 1837
ქართველი კალიგრაფები
გ
ასტოლფუ-დუტრა

ასტოლფუ-დუტრა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 260 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბას შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 049 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 82.13 კმ²-ზე. ფართობი 158 891 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
უესტ-ენდი

უესტ-ენდი (West End) — ლონდონის უბანი, რომელიც მოიცავს ქალაქის მრავალ ღირსშესანიშნაობას. ამ ტერმინის გამოყენება დაიწყო მე-19 საუკუნეში, რომ გამოეხატათ მოდური ადგილები დასავლეთით. უესტ-ენდი არის ბრიტანეთის გასართობი ცენტრი ევროპაში უდიდესი სავაჭრო უბნებით, ბრიტანეთის თეატრისა და ინდუსტრიის სამშობლო, უამრავი ბარით, რესტორანით, სასტუმროთი და ღამის კლუბით.
მდებარეობა
მდებარეობს ისტორიული რომაული და შუა საუკუნეების ლონდონის დასავლეთში. უესტ-ენდი ძალიან მოსწონდა მდიდარ ხალხს იქაური სუფთა ჰაერის გამო, რაც ძლიერ განსხვავდებოდა ქალაქის ხალხმრავალი ცენტრისგან. უესტ-ენდი ასევე მდებარეობს უესტმინსტერთან ახლოს. იგი ვითარდებოდა XVII-XIX საუკუნეებში — შენდებოდა სასახლეები, ძვირადღირებული სახლები, მოდური მაღაზიები და გასართობი ადგილები.
ლონდონის უბნები
ოქტაი სადიგზადე

ოქტაი სადიგზადე
ოქტაი სეიდ ოღლუ სადიგზადე (დ. 21 თებერვალი, 1921, ხიზი, ყუბის მაზრა — გ. 20 დეკემბერი, 2014, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი მხატვარი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო მხატვარი, აზერბაიჯანის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (2014).
ბიოგრაფია
ოქტაი სადიგზადე დაიბადა 1921 წლის 21 თებერვალს ხიზიში, აზერბაიჯანული ლიტერატურის ცნობილი წარმომადგენლების - მწერლის სეიდ ჰუსეინისა და პოეტი უმუგულსუმის ოჯახში. ბავშვობიდან შემოქმედებით გარემოში აღზრდამ განაპირობა მისი მომავალი შემოქმედებითი ბედი.
1935-1939 წლებში სწავლობდა ბაქოს ხელოვნების ტექნიკურ კოლეჯში და პირველი ნამუშევრებით მიიპყრო ხელოვნებათმცოდნეების ყურადღება. 1941 წელს, როგორც რეპრესირებულთა ოჯახის წარმომადგენელი, სადიგზადე გადაასახლეს. მაგრამ მან მიუხედავად მძიმე პირობებისა განაგრძო თავისი შემოქმედება.
1946 წელს ბაქოში დაბრუნების შემდეგ წიგნის გრაფიკით დაკავდა. ამ სფეროში მნიშვნელოვან წარმატებებს მიაღწია. სწავლის გასაგრძელებლად ჩაირიცხა მოსკოვის სურიკოვის სახელობის სახელმწიფო სამხატვრო ინსტიტუტში, რომელიც დაამთავრა 1956 წელს გრაფიკის სპეციალობით.
სწავლის დასრულების შემდეგ, ოქტაი სადიგზადემ დაიწყო მუშაობა ბაქოში გამომცემლობა „აზერნაშრში“ სამხატვრო რედაქტორად. წიგნის გრაფიკის სამყაროში შეაბიჯა აზერბაიჯანისა და მსოფლიო ლიტერატურის ცნობილი წარმომადგენლების ნაწარმოებებისთვის დახატული ილუსტრაციებით.
მან დააპროექტა ნიზამი განჯევის სახელობის აზერბაიჯანული ლიტერატურის მუზეუმი, აზერბაიჯანის ეროვნული ისტორიის მუზეუმი, უზეირ ჰაჯიბეილის, ჰუსეინ ჯავიდის, სამედ ვურღუნისა და ბულბულის სახლ-მუზეუმები.
სადიგზადემ შექმნა აზერბაიჯანელი ხალხის გამოჩენილი წარმომადგენლების პორტრეტების გალერეა: მონუმენტური ნამუშევრების სერია „ნიზამი განჯევი და მსოფლიო კულტურა“, გატრან ტაბრიზისა და ხურშიდბანუ ნათავანის პორტრეტები, ცხრილი „1937 წლის რეპრესიების მსხვერპლი, ტრიპტიქი „ჰუსეინ ჯავიდი“.
მხატვრის ნამუშევრები გამოფენილია აზერბაიჯანის ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში, ასევე პრესტიჟულ კულტურულ ცენტრებში, როგორიცაა ტრეტიაკოვის გალერეა, ინახება კერძო კოლექციებში ამერიკის შეერთებულ შტატებში, გერმანიაში, კანადაში, ისრაელსა და სხვა ქვეყნებში.
ოქტაი სადიგზადეს დიდი წვლილი მიუძღვის აზერბაიჯანში თანამედროვე ხელოვნების სკოლის ორგანიზებასა და განვითარებაში.
ოქტაი სადიგზადეს შემოქმედება ყოველთვის იყო ხელოვნების მოყვარულთა ყურადღების ცენტრში და უაღრესად დაფასებული სახელმწიფოს მხრიდან. ხელოვანი დაჯილდოებულია აზერბაიჯანის უმაღლესი ორდენებით „ღირსებისა“ და „დიდების“. 2014 წელს დაჯილდოვდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო პრემიით სახვითი ხელოვნების განვითარებაში გაწეული სამსახურისთვის.
დაქორწინებული იყო აზერბაიჯანელ მხატვრასა და გრაფიკოსზე ელმირა შახტახტინსკაიაზე. ამ ქორწინებიდან მათ ერთი ვაჟი შეეძინათ, რომლსაც ალთაი დაარქვეს. ალთაი სადიგზადე თავისი მშობლების კვალს გაჰყვა და მხატვარი გახდა.
სადიგზადე 2014 წლის 20 დეკემბერს 93 წლის ასაკში ბაქოში გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
Из беседы Президента Азербайджанской Республики Гейдара Алиева с ‎народным художником Огтаем Садыгзаде - Президентский дворец, 13 ‎марта 1999 года
Скончался народный художник Азербайджана Огтай Садыгзаде
სქოლიო
დაბადებული 21 თებერვალი
დაბადებული 1921
გარდაცვლილი 20 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2014
აზერბაიჯანელი ხელოვანები
აზერბაიჯანელი მხატვრები