PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Lasioglossum parasphecodum

Lasioglossum parasphecodum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1995 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
parasphecodum
1065

1065
მოვლენები
თურქ სელჩუკებმა სულთან ალფ-არსლანის მეთაურობით ჯავახეთი დაარბიეს.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
კალიქსტუს II — ფრანგი რომის პაპი 1119-1124 წლებში.
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გიორგი მთაწმიდელი — ქართველი სასულიერო და საზოგადო მოღვაწე.
ჩრდილო-დასავლეთი არგენტინა

ჩრდილო-დასავლეთი არგენტინა — გეოგრაფიული რეგიონი არგენტინაში. მოიცავს კატამარკის, ხუხუის, სანტიაგო-დელ-ესტეროსა და ტუკუმანის პროვინციებს. რეგიონის ტერიტორიაზე გვხვდება 5 სხვადასხვა ბიომი. ყველაზე მაღალი ადგილები წარმოდგენილია ანდებში. გამოიყოფა აგრეთვე პუნისა და ალტიპლანოს პლატოები. აღმოსავლეთი ქარების ზეგავლენით წინაანდების სერადოში ყალიბდება ნოტიო ჰაერის მასები, რომლებსაც აკავებს ანდების აღმოსავლეთი კალთები. ჩამოყალიბებულია სუბტროპიკული ჰავა. ხშირია წვიმა. მოსახლეობის დიდი ნაწილი ჩასახლებულია მდინარეთა ხეობების ნაყოფიერი მიწების გასწვრივ, სადაც წარმოებს ძირითადი ეკონომიკური საქმიანობა. მოჰყავთ შაქრის ლერწამი, თამბაქო, ციტრუსები. ამრავლებენ მსხვილ რქოსან საქონელსა და თხას. კალჩაკის ხეობა ცნობილია ღვინის წარმოებით. არის ქალაქები. განვითარებულია ტურიზმი.
რესურსები ინტერნეტში
ჩრდილო-დასავლეთი არგენტინა
ჩრდილო-დასავლეთი ანდები
არგენტინის რეგიონები
ევროპის უშიშროებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაცია

ევროპის უშიშროებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაცია, ეუთო — ჩამოყალიბდა ევროპის უშიშროებისა და თანამშრომლობის საბჭოს საფუძველზე პარიზის 1990 წლის და ვენისა და ჰელსინკის 1992 წლის დეკლარაციების საფუძველზე. ფუნქციონირებს 1995 წლიდან.
1990 წლამდე ეუთო ფუნქციონირებდა როგორც შეხვედრებისა და კონფერენციების ფორუმი, რომელიც ადგენდა სახელმწიფოთა და მოქალაქეთა მოქმედების წესებს და პერიოდულად მიმოიხილავდა მათ შესრულებას (ამ დროს მისი სახელწოდება იყო „ევროპაში უშიშროებისა და თანამშრომლობის თათბირი - ეუთთ“).
მიზნები
ურთიერთობების გაუმჯობესებისათვის ხელშეწყობა, აგრეთვე ხანგრძლივი მშვიდობის უზრუნველყოფისათვის საჭირო პირობების შექმნა;
საერთაშორისო დაძაბულობის განმუხტვისათვის ზრუნვა;
ევროპული უსაფრთხოების განუყოფლობის აღიარება, ასევე წევრ-სახელმწიფოებს შორის ურთიერთთანამშრომლობის განვითარების სტიმულირება;
მშვიდობისა და უსაფრთხოების მჭიდრო ურთიერთკავშირის აღიარება როგორც ევროპის, ისე მსოფლიო მასშტაბით;
საკუთარი წვლილის შეტანა ადამიანის უფლებათა დაცვაში, ეკონომიკურ და სოციალურ პროგრესსა და ყველა ერის კეთილდღეობაში.
ეუთოს მთავარი ორგანოა სახელმწიფოთა და მთავრობათა მეთაურების სათათბირო, რომელიც თავის სესიაზე ორ წელიწადში ერთხელ იკრიბება. სათათბირო განსაზღვრავს ეუთოს პრიორიტეტებსა და ძირითად მიმართულებებს.
ლიტერატურა
გეფერიძე დ. ხაზალია ა., საერთაშორისო ორგანიზაციების სამართალი, თბ. 2011
რესურსები ინტერნეტში
ეუთო-ს ოფიციალური საიტი
საერთაშორისო ორგანიზაციები
ევროპის ისტორია
წითელი კარავი (ფილმი)

წითელი კარავი (ფილმი)
წითელი კარავი — მიხეილ კალატოზიშვილის უკანასკნელი მხატვრული ფილმი. ფილმი იტალიისა და საბჭოთა კავშირის ერთობლივი კინოპროდუქციაა. ფილმს საფუძვლად უდევს იური ნაგიბინის ამავე სახელწოდების ნოველა. ფილმი ასახავს უმბერტო ნობილეს გადარჩენის ექსპედიციას.
როლებში
შონ კონერი — რუალ ამუნდსენი
კლაუდია კარდინალე — ექთანი ვალერია
პიტერ ფინჩი — უმბერტო ნობილე
ნიკიტა მიხალკოვი — ჩუხნოვსკი
რესურსები ინტერნეტში
1969 წლის ფილმები
იტალიური ფილმები
სსრკ-ის ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
იტალიურენოვანი ფილმები
რუსულენოვანი ფილმები
მოსფილმის ფილმები
მიხეილ კალატოზიშვილის ფილმები
აბატი

აბატი (< < — „მამა“) — საეკლესიო ტიტული, რომელიც VI საუკუნის დასაწყისში ენიჭებოდა რომის კათოლიკურ ეკლესიაში მამათა მონასტრის წინამძღვარს (დედათა მონასტრის წინამძღვარი – აბატისა). თავდაპირველად აბატს ირჩევდნენ ბერ-მონაზვნები, ამტკიცებდა ეპისკოპოსი. აბატი განაგებდა მონასტრსა და სამონასტრო მამულს. VII საუკუნიდან სააბატოს საქმეებში ეპისკოპოსები ერეოდნენ და ხშირად აბატად თავისთვის სასურველ პირს ნიშნავდნენ. ზოგი აბატი თავს აღწევდა ეპისკოპოსის გავლენას და უშუალოდ პაპს ემორჩილებოდა. VII-IX საუკუნებში სააბატოს ზოგჯერ სათავეში უდგნენ საერო პირები. უფრო გვიან აბატს უწოდებდნენ იმასაც, ვინც სააბატოს შემოსავლით სარგებლობდა. ზოგჯერ აბატად საერთოდ სასულიერო პირსაც მოიხსენიებენ.
ლიტერატურა
სამღვდელოება
ნუევა-ვალენსია

ნუევა-ვალენსია (ოფიციალურად ნუევა-ვალენსიის მუნიციპალიტეტი; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი გიმარასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 42 771 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Official webpage of the Province of Guimaras: Nueva Valencia
Philippine Census Information
სქოლიო
გიმარასის მუნიციპალიტეტები
ბოლევაცის თემი

ბოლევაცის თემი — თემი სერბეთში, შედის ზაეჩარის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 14 291 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 17 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 827 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბოლევაცი. ბოლევაცის თემი შედგება 20 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 41.4 კმ².
თემის მოსახლეობის სტატისტიკა
რესურსები ინტერნეტში
სერბეთის ოფიციალური სტატისტიკა
სქოლიო
სერბეთის თემები
კულეშოვკის წმინდა გიორგის ეკლესია

კულეშოვკის წმინდა გიორგის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია აზოვის რაიონის სოფელ კულეშოვკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1987 წელს.
ეკლესიის მისამართი: 346744, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აზოვის რაიონი, სოფელი კულეშოვკა, წითელარმიელთა ქუჩა № 189-ა.
ისტორია
კულეშოვკის ტერიტორიაზე 1857 წელს გამოიყო ადგილი სამლოცველო სახლისათვის. 1861 წლიდან სოფელში მოქმედებს ეკლესია, რომელიც ხისგან იყო აგებული. ჰქონდა ერთი დიდი და სამი პატარა გუმბათი. ეკლესიის კანკელი 11 მეტრის სიმაღლისა იყო. ეკლესიასთან მდებარეობდა მღვდლის კელია .
1930-იან წლებში ეკლესია დაანგრიეს, ღვთისმსახურება იმართებოდა სამლოცველო სახლში. 1937 წელს სამლოცველო სახლში განათავსეს კოლმეურნეობის კლუბი „პობედა“, ხოლო 1942 წელს, გერმანული ოკუპაციის დროს, სამლოცველი სახლის შენობას იყენებდნენ, როგორც თავლას. 1943 წელს სოფლის გერმანელთაგან გათავისუფლების შემდეგ საბჭოთა ხელისუფლება სამლოცველო სახლს იყენებდა, როგორც ჰოსპიტალს. 1944 წლის 24 ნოემბერს დარეგისტრირდა წმინდა გიორგის თემი და სამლოცველო სახლში რეგულარული წირვა-ლოცვა მიმდინარეობდა 1954 წლამდე. 1954 წელს იგი კვლავ დახურეს და მასში განათავსეს კლუბი. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ 1990-ან წლებში კლუბი დაიწვა.
სამლოცველო სახლისთვის ახალი შენობა მონახეს წითელარმიელთა ქუჩა № 189-ში. 1984 წელს ამ ადგილზე დაიწყო ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობა. ახალი ეკლესია სამი წელი შენდებოდა. 1987 წლის 21 ივნისს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მიტროპოლიტმა ვლადიმირმა ეკლესიის საკურთხეველი წმინდა გიორგის სახელზე აკურთხა. 1995 წელს ეკლესიასთან ააგეს საკვირაო სკოლის შენობა. 2008 წელს დააყენეს სამრეკლო.
ეკლესიის წინამძღვარია მღვდელმონაზონი ალექსანდრე (იაკიმოვი).
რესურსები ინტერნეტში
Сайт церкви
Георгиевский храм села Кулешовка Азовского района
К 25-ЛЕТИЮ СВЯТО-ГЕОРГИЕВСКОГО ХРАМА В СЕЛЕ КУЛЕШОВКА АЗОВСКОГО РАЙОНА
Азовское благочиние - храмы
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
გროს-ფიშერჰორნი

გროს-ფიშერჰორნი
ფიშერჰორნი — მწვერვალი შვეიცარიის ალპებში, ბერნის ალპების ქედზე. 4 049 სიმაღლით, იგი ფიშერჰორნის მასივის უმაღლესი მწვერვალია, რომელიც ასევე შედგება მასზე ოდნავ დაბალი ჰინტერ-ფიშერჰორნისა და კლაინ-ფიშერჰორნის მთებისგან. ჩრდილოეთიდან, ორივე მათგანი კარგადაა დაფარული სხვა მწვერვალებით და მათი დანახვა მხოლოდ სოფელ გრინდელვალიდადნაა შესაძლებელი.
პირველი ასვლა 1862 წლის 23 ივლისს განხორციელდა.
რესურსები ინტერნეტში
Gross Fiescherhorn on SummitPost
Gross Fiescherhorn (Die Viertausender der Alpen)
შვეიცარიის მთები
ალპები
pt:Fiescherhorn
სპეისი (ფრანგული ჯგუფი)

სპეისი (ფრანგული ჯგუფი)
სპეისი — ფრანგული ელექტრონული მუსიკალური ჯგუფი მარსელიდან, რომელიც აქტიურობდა 1977-1980-იან წლებში და დაბრუნდა მუსიკალურ სცენაზე პოპულარული სიმღერების ახალი შესრულებით 1992 წლიდან. სპეისი ითვლება მოკლე პერიოდში პოპულარული სპეის-დისკოს მუსიკალური სცენის ყველაზე ღირსშესანიშნავ შემსრულებლად და ევროდენსის ქვეჟანრის ერთ-ერთ პირველ შემსრულებლად.
ჯგუფის მთავარი იდეოლოგი და მუსიკის ავტორია დიდიე მარუანი.
დისკოგრაფია
ალბომები
1977 - Magic Fly
1977 - Deliverance
1978 - Just Blue
1980 - Deeper Zone
1982 - Paris-France-Transit
1983 - Space Magic Concerts
1987 - Space Opera
1991 - Concerts à Moscou
1996 - Space In Trance
2002 - Symphonic Space Dream
2008 - Back To The Future
2010 - From Earth To Mars
სინგლები
„Magic Fly“ (სექტემბერი 1977 / Pye International) ბრიტ #2, ირ #3, ნიდ #20
"Tango in space“ (1977)
"Running in the city“ (1978)
"Prison“ (1978)
"Just Blue“ (1979)
"Save Your Love For Me“ (1979) აშშ კლუბური სიმღერები #73
"On the air“ (1980)
"Tender force“ (1980)
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფის ოფიციალური საიტი
დისკოგრაფია
სქოლიო
ფრანგული ელექტრონული ჯგუფები
1977 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
კატუნეცი

კატუნეცი — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 460 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
მარიკა დარჩია

მარიკა დარჩია (დ. 23 ივნისი, 1953) — ქართველი ჟურნალისტი, პიარტექნოლოგი და პოლიტიკოსი. თბილისის VI მოწვევის საკრებულოს წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ თბილისში. დაამთავრა თსუ-ს ბიოლოგიის ფაკულტეტი. ასევე საზოგადოებასთან ურთიერთობის კურსები გაიარა ლონდონის PR ინსტიტუტში და რუსეთის საზოგადოებასთან ურთიერთობის ასოციაციაში
საზოგადოებაში ცნობილია, როგორც „მედია პალიტრის“ კრეატიული დირექტორი და პირველი PR ორგანიზაციის დამფუძნებელი. 1993 წელს, მარიკა დარჩიამ ბრიტანეთში მაღალკვალიფიციური კურსების გავლით საზოგადოებასთან ურთიერთობის საფუძვლები შეისწავლა და საქართველოში დაბრუნების შემდეგ, თანდათან ეს ახალი დარგი განავითარა სამშობლოში. სწორედ მისი თქმით, თავდაპირველად, ამ სფეროს სკეპტიკურად უყურებდნენ და ვერ აღიქვამდნენ მის მნიშვნელობას, მაგრამ დროთა განმავლობაში თანდათანობით გამოიკვეთა თუ რა დიდი როლი აქვს ზოგადად პიარს ნებისმიერ საქმესა თუ ურთიერთობაში.
1995 წელს მან „თბილისის PR ცენტრი“ ჩამოაყალიბა და ასე შეუწყო ხელი „პიარის პიარს“. 2007 წელს, იგი „მედია პალიტრის“ კრეატიული დირექტორი გახდა. სწორედ, მისი იდეით განხორციელდა რამდენიმე მნიშვნელოვანი პროექტი. მაგალითად: „50 წიგნი, რომელიც უნდა წაიკითხო სანამ ცოცხალი ხარ“ და „მაკლიტერატურა“.
ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.
უყვარს ლიტერატურა და თითოეული პერსონაჟის გაცოცხლება. წიგნის კითხვა და მხატვრული ლიტერატურა.
2013 წელს, მან ჟურნალისტის როლიც მოირგო და დააფუძნა საავტორო გადაცემა „სტუმრად მარიკა დარჩიასთან ერთად“. იგი, ამ ახალი პროექტით ცდილობდა მსმენელისთვის სხვადასხვა ცნობილი ადამიანები განსხვავებული კუთხით, განსხვავებული ამპლუით გაეცნო.
1998 წელს ის თბილისის საკრებულოს წევრი და საზოგადოებასთან ურთიერთობისა და საგარეო საქმეთა კომისიის თავმჯდომარე იყო.
2004-2007 წლებში კი შეფასებისა და გამოცდების ეროვნული ცენტრის საზოგადოებასთან ურთიერთობის ჯგუფის ხელმძღვანელი.
2013 წელს თბილისის მერიის კულტურულ ღონისძიებათა ცენტრის საგამომცემლო კომისიის წევრი გახდა, დაახლოებით ორ წელში კი საქართველოს ეროვნული მუზეუმის მეგობრების საზოგადოებასთან ურთიერთობის კონსულტანტი.
პოლიტიკის გარდა მარიკა დარჩია პარალელურად ეწევა აკადემიურ საქმიანობასაც და ასწავლის, გრიგოლ რობაქიძის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტსა და „ჯიპაში“. არის „PR მცირე ბიბლიოთეკის დამფუძნებელი“ და პირველი წიგნის „საზოგადოებასთან ურთიერთობა სამთავრობო სტრუქტურებში“-ს ავტორი.
2014 წელს, ის „ოქროს ფრთის“ გამარჯვებული გახდა და მას მიენიჭა ჯილდო, როგორც ქართულ ჟურნალისტიკაში ყველაზე ინტელექტუალ ადამიანს.
2017-2021 წლებში იყო ქალაქ თბილისის მე-6 მოწვევის საკრებულოს წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: "ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველო". საკრებულოს წევრობისას დარჩია იყო საკრებულოს თავმჯდომარის მოადგილე.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია
მარიკა დარჩიას ბიოგრაფია
მარიკა დარჩია
თბილისის საკრებულოს წევრები
ქართველი პოლიტიკოსი ქალები
დაბადებული 1953
დაბადებული 23 ივნისი
Julia Dream

Julia Dream
"Julia Dream" is the B-side of the Pink Floyd single "It Would Be So Nice". The song was the first to be released by the band with lead vocals by David Gilmour.
Writing
Written by bassist Roger Waters, "Julia Dream" is characterised by the slow tempo, the airy, ambient Mellotron sounds from keyboardist Richard Wright and lush chorus vocals.
The song's lyrics include reference to an eiderdown, an item also mentioned in two other known Pink Floyd songs – Syd Barrett's "Flaming" and Gilmour/Waters's "A Pillow of Winds". The phrase "Am I really dying" will reappear in the version of the song "Mother" re-recorded for the film "Pink Floyd – The Wall".
David Gilmour's lead vocal is double tracked.
Later release
The song was later included on several compilation albums: The Early Years 1965–1972 box, The Best of the Pink Floyd, Relics, and The Early Singles disc, which was included in the Shine On box set.
Personnel
David Gilmour – lead vocals, acoustic guitar, electric slide guitar
Richard Wright – Mellotron, Hammond organ, backing vocals
Roger Waters – bass, backing vocals
Nick Mason – percussion
Covers
Mark Lanegan used to cover this song during his acoustic tour in 2010.
Acid Mothers Temple covers this song on their 2011 live acoustic album Live as a Troubadour.
Mostly Autumn covered this song on their 2005 live DVD Pink Floyd Revisited.
Shadow Gallery covered this song on their medley "Floydian Memories", found in the special edition of their 2005 Room V album.
All India Radio released a cover of this song on SoundCloud in 2019.
References
1968 songs
Pink Floyd songs
Psychedelic songs
Songs written by Roger Waters
Huaytará Province

Huaytará Province is the largest of seven provinces located in the Huancavelica Region of Peru. The capital city is Huaytará. The province has a population of 17,247 inhabitants as of 2017.
Boundaries
North: Castrovirreyna Province, Huancavelica Province, Angaraes Province
East: Ayacucho Region
South: Ica Region and Ayacucho Region
West: Ica Region
Geography
Some of the highest mountains of the province are listed below:
Political division
The province is divided into sixteen districts, which are:
Ayaví (Ayaví)
Córdova (Córdova)
Huayacundo Arma (Huayacundo Arma)
Huaytará (Huaytará)
Laramarca (Laramarca)
Ocoyo (Ocoyo)
Pilpichaca (Pilpichaca)
Querco (Querco)
Quito-Arma (Quito-Arma)
San Antonio de Cusicancha (Cusicancha)
San Francisco de Sangayaico (San Francisco de Sangayaico)
San Isidro (San Juan de Huirpacancha)
Santiago de Chocorvos (Santiago de Chocorvos)
Santiago de Quirahuara (Santiago de Quirahuara)
Santo Domingo de Capillas (Santo Domingo de Capillas)
Tambo (Tambo)
Ethnic groups
The province is inhabited by Indigenous citizens of Quechua descent. Spanish is the language which the majority of the population (73.93%) learnt to speak in childhood, 25.85% of the residents started speaking using the Quechua language (2007 Peru Census).
See also
Ccotanca
Ccuelluccasa
Challwamayu
Chuqlluqucha
Inka Wasi
Q'araqucha
Runayuq
Urququcha
Wiraqucha Pirqa
Sources
Provinces of the Huancavelica Region
ქამასოკო

ქამასოკო, შამპინიონი — ქუდიანი სოკოების გვარი. გვარის ყველა სახეობა ქამასოკოს სახელწოდებით არის ცნობილი. 300-მდე სახეობა გავრცელებულია მთელ დედამიწაზე. საქართველოში ქამასოკოს 12 სახეობა გვხვდება, რომელთაგან აღსანიშნავია მინდვრის ქამა, კულტურული ქამა, ტყის ქამასოკო, მინდვრის ქამა, ქალაქის ანუ ტროტუარის ქამა, მეჭეჭებიანი ქამასოკო და სხვა.
ქამასოკოს სახეობები ერთმანეთისაგან ხშირად ძნელად გასარჩევია. ყველაზე ფართოდ არის გავრცელებული ჩვეულებრივი ქამასოკო, რომლის ქუდის დიამეტრია 3—10 სმ. ნაცრისფერია, ხორცოვანი; ქუდის რბილობი გადატეხისას ჰაერზე ვარდისფერდება. იზრდება ადრე გაზაფხულიდან ზამთრის პირამდე, ზოგჯერ მთელი წლის განმავლობაში ბაღებში, ბოსტნებში, ეზოებში, მინდვრებზე და ა. შ.
საქართველოში გავრცელებული სახეობებიდან ორი და — შხამიანია, სხვები იჭმება. ზოგჯერ ქამასოკოს (უფრო ზუსტად ორსპორიან ქამასოკოს) საგანგებოდაც აშენებენ სათბურებში, გაუქმებულ შახტებში ან სარდაფებში.
ლიტერატურა
ბაზიდიუმიანი სოკოები
საჭმელი სოკოები
პოლონეთის ფონოგრამების მწარმოებელთა კავშირი

პოლონეთის ფონოგრამების მწარმოებელთა კავშირი (ZPAV) — ორგანიზაცია, რომელიც წარმოადგენს პოლონეთში მუსიკალურ და ვიდეო ინდუსტრიის ინტერესებს, იგი ასევე ფონოგრამების ინდუსტრიის საერთაშორისო ფედერაციის (IFPI) პოლონური განყოფილებაა. დაარსდა 1991 წელს, დარეგისტრირებულია პოლონეთის კულტურის და ეროვნული მემკვიდრეობის სამინისტროს მიერ, როგორც ვიდეო და ხმისჩამწერ სფეროში მწარმოებელთა უფლებების დამცველი ორგანიზაცია.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
პოლონური მუსიკა
მუსიკალური ჰიტ-აღლუმები
პოლონეთის კომპანიები
ილინსკის ბაღი (სანქტ-პეტერბურგი)

ილინსკის ბაღი (სანქტ-პეტერბურგი)
ილინსკის ბაღი — ბაღი სანქტ-პეტერბურგის წითელგვარდიელთა რაიონში. რევოლუციის გზატკეცილის კენტი ნომრების მხარეს და ქიმიკოსების ქუჩაზე, პოტაპოვის ქუჩისა და მდინარე ოხტას შორის. ბაღი ვრცელდება მდინარე ოხტას მეორე ნაპირზეც ილინსკის სლობოდასა და მდინარე ლუბიას შორის.
ისტორია
ილინსკის ბაღი ჩამოყალიბდა 1980-იან წლებში, ახალი საცხოვრებელი კომპლექსის რჟევკა-პოროხოვიეს მშენებლობის პერიოდში და მოიცავს ამ ადგილების კულტურულ, ბუნებრივ და ისტორიულ ობიექტებს.
ისევე როგორც ილინსკის სლობოდამ და ორივე ხიდმა (ილინსკის დიდი და პატარა ხიდები), სახელწოდება მიიღო ახლოს მდებარე ელია წინასწარმეტყველის ტაძრის მიხედვით.
ილინსკის ბაღზე გაედინება მდინარე ოხტა და ყოფს მას ორ ნაწილად, რომლებსაც საკუთარი დასახელება აქვთ: ილინსკის დიდი ბაღი, რომელიც მდებარეობს რევოლუციის გზატკეცილის ნაპირზე პოტაპოვის ქუჩისა და მდინარე ოხტას შორის და მცირე ილინსკის ბაღი, რომელიც განთავსებულია მდინარე ოხტის მეორე ნაპირზე ილინსკის სლობოდასა და მდინარე ლუბიას შორის.
კულტურულ-ისტორიული ობიექტები
პირველი ხის სამლოცველო ელია წინასწარმეტყველის სახელზე აქ აგებული იყო ჯერ კიდევ 1717 წელს, ამჟამად მოქმედი კი აგებულია 1785 წელს არქიტექტორ ნიკოლაი ლვოვის პროექტით.
ილინსკის დიდი ხიდი გადებულია მდინარე ოხტაზე წითელგვარდიელთა რაიონში. ერთ-ერთი პირველი მონოლითური რკინაბეტონის ხიდი სანქტ-პეტერბურგში. ააგეს 1912 წელს, შემონახულია პირვანდელი სახით.
ალექსანდრეს ჭიშკარი — კლასიციზმის სტილში აგებული არქიტექტურის ძეგლი სანქტ-პეტერბურგში, ოხტის ყოფილი დენთის ქარხნის ჭიშკარი. აგებულია 1806 წელს არქიტექტორ ფიოდორ დემერცოვის პროექტის მიხედვით.
იხილეთ აგრეთვე
სანქტ-პეტერბურგის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი
რევოლუციის გზატკეცილი
ალექსანდრეს ჭიშკარი
ილინსკის დიდი ხიდი
ლიტერატურა
Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — СПб.: Норинт, 2002. — 353 с. — ISBN 5-7711-0019-6.
Зодчие Санкт-Петербурга. XIX — начало XX века / сост. В. Г. Исаченко; ред. Ю. Артемьева, С. Прохватилова. — СПб.: Лениздат, 1998. — 1070 с. — ISBN 5-289-01586-8.
Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
რესურსები ინტერნეტში
Ильинский сад — описание и фотография места
Храм Святого Илии Пророка в народном каталоге православной архитектуры
Храм Святого Илии Пророка на сайте al-spbphoto.narod.ru
სანქტ-პეტერბურგის ბაღები და პარკები
სანქტ-პეტერბურგის ღირსშესანიშნაობები
NGC 7557

NGC 7557 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1852 წლის 16 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
List of World Heritage Sites in Nepal

List of World Heritage Sites in Nepal
The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) designates World Heritage Sites of outstanding universal value to cultural or natural heritage which have been nominated by countries which are signatories to the UNESCO World Heritage Convention, established in 1972. Cultural heritage consists of monuments (such as architectural works, monumental sculptures, or inscriptions), groups of buildings, and sites (including archaeological sites). Natural features (consisting of physical and biological formations), geological and physiographical formations (including habitats of threatened species of animals and plants), and natural sites which are important from the point of view of science, conservation or natural beauty, are defined as natural heritage. Nepal ratified the convention on 20 June 1978, making its historical sites eligible for inclusion on the list.
Four sites in Nepal were on the list in 2023, with a further fifteen on the tentative list, of sites that may be considered for future submission. The first sites in Nepal to be added to the list were the Sagarmatha National Park and the Kathmandu Valley, added in 1979. Due to the partial or substantial loss of the traditional elements of six out of seven monument zones and resulting general loss of authenticity and integrity of the whole property, Kathmandu Valley was also added to the List of World Heritage in Danger between 2003 and 2007. Chitwan National Park was listed in 1984, and Lumbini, the birthplace of Buddha according to Buddhist tradition, was added in 1997. The National Parks are natural sites, and the other two are cultural.
World Heritage Sites
UNESCO lists sites under ten criteria; each entry must meet at least one of the criteria. Criteria i through vi are cultural, and vii through x are natural.
Tentative list
In addition to the sites inscribed on the World Heritage List, member states can maintain a list of tentative sites that they may consider for nomination. Nominations for the World Heritage List are only accepted if the site was previously listed on the tentative list. , Nepal recorded 15 sites on its tentative list.
References
Nepal
Nepal geography-related lists
World Heritage Sites
Cultural heritage of Nepal
ტერვიურენი

ტერვიურენი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ბელგიაში XIX საუკუნეში.
ტემპერამენტით და გარეგნობით ეს ძაღლი უფრო ჰგავს გრიუნენდალს (ზოგჯერ მშობელი-გრიუნენდალებისგან ტერვიურენის ლეკვები იბადებიან). ტერვიურენს და გრიუნენდალს საერთო წინაპრები ჰყავდათ. მეორე მსოფლიო ომამდე ეს ჯიში გადაშენების პირას იყო, მაგრამ უკანასკნელი ათწლეულების განმავლობაში მისი პოპულარობა გაიზარდა. განსაკუთრებით ფასობს ტერვიურენის უნარი იპოვოს ნარკოტიკი. ტერვიურენის ადვილად გაწვრთნადობამ და კონცენტრაციის უნარმა ეს ჯიში ფავორიტად აქცია პოლიციაში და უშიშროების სამსახურში მომუშავე ძაღლებს შორის. მათგან გამოდიან ბრმა ადამიანების და ინვალიდების დამხმარეებიც. უკანასკნელი ათწლეულების განმავლობაში დაიწყეს ტერვიურენის გასაოცარი ნიჭის — სუნის გარჩევის უნარის გამოყენება. ის შეუცდომლად პოულობს ნარკოტიკს, რომლის გატანასაც ქვეყნის საზღვარზე ცდილობენ. ორფერიანი, გრძელი ბალანი (ყოველ ღია ფერის ბეწვს ბოლო მუქი აქვს) მას უფრო მიმზიდველს ხდის და, როგორც ჩანს, ხელს უწყობს ჯიშის პოპულარობის ზრდას.
ყველა დანარჩენი ბელგიური ნაგაზის მსგავსად, ტერვიურენს სჭირდება მტკიცე ხელი და გაგება. ტერვიურენი ადვილად ეგუება ალაქის პირობებს და სიცივეს, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა, ადვილად იწვრთნება, კარგი მოდარაჯეა, ბალანს განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. დრუნჩზე განლაგებული მუქი ბალანი უფრო მოკლეა, ვიდრე სხეულის სხვა ნაწილებზე. გრძელი ბალანი ფარავს ძლიერ უკანა ფეხებსაც. ბალანი განსაკუთრებით გრძელია კისერზე. გრძელი ბალანი ფარავს ბოლოსკენ შევიწროებულ კუდსაც.
რესურსები ინტერნეტში
ტერვიურენი
მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები
ბელგიური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
Birinci Yüzbaşılı

Birinci Yüzbaşılı is a village in the Agdam District of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Xındırıstan.
References
Populated places in Aghdam District
პორტუს უნივერსიტეტი

პორტუს უნივერსიტეტი — უმსხვილესი უნივერსიტეტი პორტუგალიაში (დაახლ. 29 ათ. სტუდენტი).
დაარსდა პორტუგალიის რესპუბლიკის დროებითი მთავრობის დეკრეტით 1911 წლის 22 მარტს. უნივერსიტეტის პირველი რექტორი იყო ცნობილი მათემატიკოსი ფრანსიშკუ გომეშ ტეიშეირა. ამჟამად რექტორია (2006 წლიდან) – ჟოზე კარლუშ დიოგუ მარკეშ დუშ სანტუში. დევიზი — .
უნივერსიტეტი მდებარეობს ქალაქ პორტუში. მისი 14 ფაკულტეტი განფენილია უნივერსიტეტის 3 კამპუსში. უნივერსიტეტს კავშირი აქვს მსოფლიოს 500-მდე უნივერსიტეტთან.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
პორტუგალიის უნივერსიტეტები
Liman, Shabran

Liman, Shabran
Liman is a village in the municipality of Xəlilli in the Davachi Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Shabran District