PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ზღვის ფიზიკა

ზღვის ფიზიკა (იგივეა რაც ოკეანის ფიზიკა, ფიზიკური ოკეანოგრაფია) — გეოფიზიკის ნაწილი, რომელიც შეისწავლის ზღვებსა და ოკეანეებში მიმდინარე ფიზიკურ პროცესებს. ზღვის ფიზიკის ძირითადი დარგებია: ზღვის თერმოდინამიკა, ზღვის ჰიდროდინამიკა, ზღვის აკუსტიკა, ზღვის ოპტიკა, ბირთვული ჰიდროფიზიკა და ოკეანეში ელექტრომაგნიტური ველების კვლევა. ზღვის ფიზიკის ერთ-ერთი ძირითადი პრობლემაა ატმოსფეროსა და ოკეანის ურთიერთქმედების შესწავლა. ეს ურთიერთქმედება განაპირობებს ოკეანის თერმოდინამიკურ მდგომარეობას და იწვევს ოკეანის წყლის მოძრაობათა სახესხვაობების უმეტესობას. ოკეანისა და ატმოსფეროს ურთიერთქმედება ჰავის ფორმირების ერთ-ერთი ძირითადი ფაქტორია. ზღვის ფიზიკას დიდი მნიშვნელობა აქვს ზღვაოსნობის უსაფრთხოებისა და ამინდის პროგნოზისათვის.
ფიზიკური ოკეანოგრაფიის საწყისები ჩაისახა ანტიკურ ხანაში. იმ პერიოდში ფიზიკური ოკეანოგრაფიის საკითხებს აშუქებენ არქიმედე და პითეა. ძველ დროში მოღვაწე არაერთი მათემატიკოსი იკვლევდა ოკეანეს. ოკეანის პრობლემებზე მუშაობდა მრავალი მკვლევარი, მათ შორის ისააკ ნიუტონი, პიერ სიმონ ლაპლასი და სხვები.
ზღვის თერმოდინამიკა შეისწავლის ზღვის წყლის თერმოდინამიკურ მახასიათებლებს (ტემპერატურას, მარილიანობას, თბოშემცველობასა და სხვ.) ამ მახასიათებლების განაწილებას ვერტიკალური და ჰორიზონტული მიმართულებით, მათ დღეღამურ, სეზონურ და წლიურ ცვალებადობას, ოკეანის სითბურ ბალანსსა და სხვ.
ზღვის ჰიდროდინამიკა შეისწავლის ზღვის დინებებს, სხვადასხვაგვარ ტალღებს (ქარისმიერი, მოქცევა-მიქცევითი, ცუნამი, წყლის სტრატიფიკაციით გამოწვეული შინაგანი ტალღები და სხვ.), ტურბულენტურ მოძრაობასა და სხვ.
ზღვის აკუსტიკა შეისწავლის წყალში ბგერითი ტალღების გავრცელებას, მათ გაბნევასა და შთანთქმას, ბუნებრივ ხმაურს (მათ შორის თევზებისა და კიბოსნაირების მიერ წარმოქმნილ ხმაურს).
ზღვის ოპტიკა შეისწავლის წყალში სხვადასხვა ტალღის სიგრძისა და პოლარიზაციის მქონე სინათლის გავრცელებას, გაბნევასა და შთანთქმას, აგრეთვე სინათლის ბუნებრივ ველებს (მზის სინათლე, ბიოლუმინესცენცია).
ბირთვული ჰიდროფიზიკა შეისწავლის ოკეანის წყლის ბუნებრივსა და ხელოვნურ რადიოაქტიურობას და მის ცვალებადობას. თანამედროვე ზღვის ფიზიკის აქტუალური ამოცანაა წყალში დაბალი სიხშირის ელექტრომაგნიტური შეშფოთებათა და სხვა საკითხების შესწავლა.
რესურსები ინტერნეტში
ზღვის ფიზიკა – დიდი საბჭოთა ენციკლოპეიდა
ფიზიკური ოკეანოგრაფიის ისტორია
ლიტერატურა
Шулейкин В. В., Физика моря, 4 изд., М., 1968;
Ерлов Н. Г., Оптическая океанография, пер. с англ., М., 1970;
Нелепо Б. А., Ядерная гидрофизика, М., 1970;
Каменкович В. М., Основы динамики океана, Л., 1973;
Лакомб А., Физическая океанография, пер. с франц., М., 1974;
Монин А. С., Каменкович В. М., Корт В. Г., Изменчивость Мирового океана, Л., 1974;
Акустика океана, под ред. Л. М. Бреховских, М., 1974;
Defant А., Physical oceanography, v. 1–2, Oxf. – L. – N. Y. – P., 1961;
The Sea, v. 1–4, N, Y. – [a. o.], 1962–70.
ზღვის ფიზიკა
ფიზიკური გეოგრაფია
ხოდორივი

ხოდორივი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 9900 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ლვივის ოლქის ქალაქები
Formica accreta

Formica accreta is a species of ant in the family Formicidae.
References
Further reading
External links
accreta
Articles created by Qbugbot
Insects described in 1973
ფაუსტო კოპი

ფაუსტო კოპი
ანჯელო ფაუსტო კოპი (დ. 15 სექტემბერი, 1919, კასტელანია — გ. 2 იანვარი, 1960) — იტალიელი ველომრბოლელი. მისი მეტსახელი იყო „ჩემპიონთა ჩემპიონი“. მას მოგებული აქვს ჯირო დიტალია ხუთჯერ (1940, 1947, 1949, 1952, 1953) და ტურ დე ფრანსი ორჯერ (1949, 1952). ასევე არის 118 რბოლის გამარჯვებული პროფესიონალებში და 20 მოყვარულებში. მათ შორის აღსანიშნავია ისეთი კლასიკური რბოლები, როგორიცაა: ჯირო დი ლომბარდია (5-ჯერ), მილან-სან რემო (3-ჯერ), პარიზი-რუბე და ფლეშ-ვალონი.
ადრეული წლები
ანჯელო ფაუსტო კოპი იყო დომენიკო კოპისა და ანჯოლინა ბოვერის ხუთი შვილიდან ერთ-ერთი. დედას სურდა მისთვის დაერქვათ ანჯელო, ხოლო მამას ფაუსტო. საბოლოოდ მან ორივე სახელი მიიღო, თუმცა ცნობილი იყო როგორც ფაუსო კოპი. მის ველოსიპედისტად ჩამოყალიბებაში დიდი როლი ითამაშა ყოფილმა მოკრივემ ჯუზეპე კავანიმ. მას შემდეგ, რაც კავანიმ დაკარგა მხეხველობა, იგი მუშაობდა მასაჟისტად. ერთ-ერთი ველოსიპედისტის რჩევით, კოპი დადიოდა კავანისთან. მისი დახმარებით ფაუსტომ აიღო ლიცენზია, რომლითაც მას შეეძლო როგორც პროფესიონალების ასევე მოყვარულების რბოლებში გამოსვლა. პირველი გამარჯვება მან 1939 წელს ვარციში მოიპოვა. აქედან დაიწყო მისი კარიერული წინსვლა.
სპორტული კარიერა
1940 წელს მან 20 წლის ასაკში პირველად გაიმარჯვა ჯირო დიტალიაზე. მისი კარიერა მეორე მსოფლიო ომის გამო დროებით შეწყდა. ფაუსტო კოპი იყო პირველი ველომრბოლელი, რომელმაც ერთი წლის განმავლობაში ორი დიდი ტურნირი მოიგო. ეს იყო 1949 და 1952 წლის ჯირო დიტალია და ტურ დე ფრანსი. ჯიროზე გამარჯვებათა რაოდენობით იგი რეკორდსმენია ედი მერკსთან და ალბერტო ბინდასთან ერთად. 1953 წელს მან ჯიროსთან ერთად მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატიც.
რესურსები ინტერნეტში
ფაუსტო კოპის საიტი
procyclingstats.com
CycleBase
სქოლიო
იტალიელი ველომრბოლელები
დაბადებული 15 სექტემბერი
დაბადებული 1919
გარდაცვლილი 2 იანვარი
გარდაცვლილი 1960
ცხავათის წმინდა გიორგის მეორე ეკლესია

ცხავათის წმინდა გიორგის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცხავათში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ძეგლი მდებარეობს ადგილ "ბუჯაურთაში" და საშუალო ზომის დარბაზული, სწორკუთხასაკურთხევლიანი ეკლესიაა სამხრეთი მინაშენით. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია სხვადასხვა ზომის უხეშად დამუშავებული ფლეთილი ქვა. დარბაზის მთელ პერიმეტრს შემოუყვება ხარისხი. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში თითო არქიტრავული, საფეხუროვანი სარკმელია. საკურთხეველი ორი საფეხურით მაღალია დარბაზთან შედარებით. კედელთან, სარკმლის ქვემოთ, ტრაპეზის ქვაა მიდგმული. კამარის ქუსლებთან კოჭის ბუდეებია ამოღებული. ინტერიერის კედლები შელესილია. მოხატულობის კვალი არ ჩანს. სამხრეთით გაჭრილია არქიტრავული კარი. მინაშენის მხოლოდ ნაწილი გადარჩა, მთავარი დარბაზი კი კარგადაა შემონახული. ფასადები სადაა. წყობაში ჩატანებულია გრძელი ფლეთილი ქვები. სამხრეთ ფასადს თითქმის მთლიანად გაუყვება თარო-ლავგარდანი, ჩრდილოეთი კედელი გარედან მიწის პირზე, ხოლო აღმოსავლეთი კედლის ნაწილი მიწაშია. ეკლესიის გარშემო გალავნის ნანგრევებია. არის ძველი საფლავის ქვებიც.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 232-233
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ოქრუაშვილები (ხულოს მუნიციპალიტეტი)

ოქრუაშვილები (ხულოს მუნიციპალიტეტი)
ოქრუაშვილები — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში, დეკანაშვილების თემში. მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთ განტოტებაზე, მდინარე აჭარისწყლის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 950 მ სიმაღლეზე. დაბა ხულოდან დაშორებულია 3 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 409 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჯუზეპე მაძინი

ჯუზეპე მაძინი (დ. 22 ივნისი, 1805 — გ. 10 მარტი, 1872) — იტალიელი პატრიოტი, ფილოსოფოსი და პოლიტიკოსი. მაძინის დამსახურებაა თანამედროვე იტალიის სახელმწიფოს ჩამოყალიბება, მის ადგილას არსებული რამდენიმე ცალკეული სახელმწიფოს ნაცვლად, რომელთა შორის მრავალი უცხო ძალების ზეგავლენის ქვეშ იყო მოქცეული მე-19 საუკუნემდე.
ბიოგრაფია
მაძინიმ გენუის უნივერსიტეტში მიიღო იურიდიული განათლება. 1831 წელს მაძინიმ მარსელში დააარსა ფარული პატრიოტული ორგანიზაცია "ახალგაზრდა იტალია", რომლის პოლიტიკური პროგრამა ითვალისწინებდა იტალიის გათავისუფლებას ავსტრიელთა ბატონობისაგან, იტალიის ერთიანი სუვერენული სახელმწიფოს შექმნას. ამ მიზნის მისაღწევად, მაძინის აზრით, საჭირო იყო საერთო იტალიური რევოლუცია, რომელშიც მოსახლეობის ყველა ფენა მიიღებდა მონაწილეობას. 1830-40–იან წლებში იტალიაში გაფართოვდა მაძინისტური ფარული ორგანიზაციების ქსელი.
ჯუზეპე მაძინიმ აქტიური მონაწილეობა მიიღო იტალიის 1848-49 წლების რევოლუციაში. მილანში მან დააარსა გაზეთი "ხალხის იტალია", ხოლო მილანის რევოლუციის დამარცხების შემდეგ იგი, როგორც რიგითი მებრძოლი, გარიბალდის რაზმში იბრძოდა. 1849 წელს მაძინი სათავეში ჩაუდგა რომის რესპუბლიკის ტრიუმვირატს. ამ მთავრობამ მხოლოდ ხუთ თვეს გასტანა. ფრანგების მიერ რომის რესპუბლიკის დამხობის შემდეგ მაძინი ემიგრაციაში წავიდა, მაგრამ სამშობლოს გათავისუფლებისა და გაერთიანებისათვის თავდადებული მებრძოლი ჯუზეპე მაძინი იმედს არ კარგავდა. 1859 წელს, ავსტრიის წინააღმდეგ ომის დაწყების შემდეგ, იგი იტალიელ ხალხს მოუწოდებდა გაეშალათ სახალხო მოძრაობა სამშობლოს გასაერთიანებლად.
1870 წელს იტალიის ერთიანმა სახელმწიფომ უკანასკნელი რეგიონი — რომის ოლქიც შეიერთა. ქვეყნის დამოუკიდებლობისა და გაერთიანებისათვის დაუღალავი მებრძოლი ჯუზეპე მაძინი მოესწრო ამას. იგი 1872 წელს გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
Biography at cronologia.it
Джузеппе Мадзини. Энциклопедия «Кругосвет»
Мария Федорова. Джузеппе Мадзини
Биографии Дж. Мадзини
Биография Джузеппе Мадзини
იტალიელი მამაკაცი მწერლები
იტალიელი პოლიტიკოსები
დაბადებული 22 ივნისი
დაბადებული 1805
გარდაცვლილი 10 მარტი
გარდაცვლილი 1872
მარქსიზმის კრიტიკოსები
იტალიელი ნაციონალისტები
XIX საუკუნის იტალიელი ფილოსოფოსები
სერა-და-რაისი

სერა-და-რაისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 331 მეტრზე. მიეკუთვნება პარაიბის შტატის აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუარაბირის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 204 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 110.17 კმ²-ზე. ფართობი 29 082 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარაიბა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ზარდქუჰი

ზარდქუჰი (სპარს. زردكوه بختياري) — მთა ირანში. ზაგროსის მთიანეთის უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 4550 მ. მდებარეობს ჩახარ-მახალი და ბახთიარის ოსტანის ტერიტორიაზე. მთის კალთებიდან ზღვის დონიდან 2200 მ სიმაღლეზე სათავეს იღებს მდინარე ქარუნი. არის მცირე ზომის მყინვარები.
რესურსები ინტერნეტში
ზარდქუჰი – ინფორმაცია
ირანის მთები
Sos Sargsyan

Sos Sargsyan (24 October 1929 – 26 September 2013) was a prominent Armenian actor, director and writer.
Biography
Sos Sargsyan was born in Stepanavan in northern Armenia, at the time part of the Soviet Union. He moved to Yerevan in 1948 and started to perform at the Theater of the Young Spectator. He graduated from the Fine Arts and Theater Institute in 1954 as an actor. Between 1954 and 1991 he performed at the Sundukyan State Academic Theatre of Yerevan.
In October 1991, a month after Armenia's independence from the Soviet Union, Sargsyan took part in the first presidential election in independent Armenia. He was nominated by the Armenian Revolutionary Federation. In 1991 he established the Hamazgayin (Pan-National) Theater, which he headed until his death. From 1997 to 2006 he was the rector of the Yerevan Cinema and Theatre Institute. Sargsyan died on 26 September 2013 in Yerevan. Sargsyan's funeral was held on 29 September in attendance of Armenia's President Serzh Sargsyan and thousands of people. He was buried at the Komitas Pantheon.
Career
Sargsyan started acting in 1947. Some of his most notable roles include Don Quixote, Iago, King John, King Lear, etc. He starred in over 40 films, mostly Armenian. Besides Armenian films he has starred in a number of Russian films, most notable of which is Solaris (1972), directed by Andrei Tarkovsky.
Filmography
1960: Guys from the Army Band as Artashes (uncredited)
1962: Tchanaparh as Dayan
1966: Msyo Zhake yev urishner as Priest (segment "The Priest's Promise")
1967: Triangle as varpet Mkrtich
1968: Aprum er mi mard
1969: We and Our Mountains as Lieutenant
1971: Heghnar spring as varpet Mkrtich
1972: Khatabala as Zambakhov
1972: Solaris as Dr. Gibarian
1974: Hndzan as Vardan
1974: Qaos as Smbat Alimyan
1975: Zhayre as Hayrapet
1976: I togda ty vernyoshsya as Babayan
1977: Yerkunq as Murza
1977: Sobstvennoe mnenie as Ashot Gasparyan
1977: Nahapet as Nahapet
1978: Star Of Hope as Movses
1978: Komissiya po rassledovaniyu
1979: The Best Half of Life
1979: Goluboy lev as «Yuvelir»
1980: Beyond The Seven Mountains as Hovsep
1981: Dzori Miro as Miro
1982: Gikor as Hambo
1984: Sans Famille (TV Movie) as Vitalis
1985: Apple Garden as Martin
1985: Tchermak anurjner as Hakob
1985: Khndzori aygin as Martin
1986: Pod znakom odnorogoy korovy
1987: Yeghishe Charents – Known and Unknown Sides
1988: Kvartet as Petros
1988: Pharmacy On The Corner as Adamyan
1988: Vozneseniye
1989: I povtoritsya vsyo
1992: Where Have You Been, Man of God? (TV Mini-Series) as Stepham Yesayan
2001: And There Was Light
2001: The Merry Bus as priest
2006: Mayak as Grandfather
References
External links
Armenian male film actors
1929 births
2013 deaths
Burials at the Komitas Pantheon
People from Stepanavan
Male actors from Yerevan
Writers from Yerevan
დორნშტადტი

დორნშტადტი — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ალბ-დუნაის რაიონში. თემის ფართობია 59,24 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 8 467 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
Abancay Province

Abancay Province
The Abancay Province is one of seven provinces of the Apurímac Region in Peru. The capital of the province is the city of Abancay.
Boundaries
North: Cusco Region
East: Cotabambas Province, Grau Province
South: Aymaraes Province, Antabamba Province, Grau Province
West: Andahuaylas Province, Aymaraes Province
Geography
One of the highest mountains of the province is Ampay located in the Ampay National Sanctuary. Other mountains are listed below:
Political division
Abancay Province is divided into nine districts, which are:
Ethnic groups
The province is inhabited by indigenous citizens of Quechua descent. Spanish is the language which the majority of the population (51.47%) learnt to speak in childhood, 48.06% of the residents started speaking using the Quechua language and 0.21% using Aymara (2007 Peru Census).
See also
Inka Raqay
Qiwllaqucha
Qurimarka
Q'illu Q'asa
Usnu Muqu
Usphaqucha
Wask'aqucha
References
Abancay Province
აბადიანია

აბადიანია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 052 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ენტორნუ-დუ-დისტრიტუ-ფედერალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 757 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.08 კმ²-ზე. ფართობი 1 045 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბელაქანის რაიონი

ბელაქანის რაიონი — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული ერთეული ქვეყნის ჩრდილოეთით, ისტორიული ჰერეთის ტერიტორია. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბელაქანი. 1918-1921 წლებში ბელაქნის რაიონი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ზაქათალის ავტონომიური ოლქის შემადგენლობაში შედიოდა. 1921 წელს ბელაქნის რაიონი საბჭოთა რუსეთის მითითებით კავკასიელმა ბოლშევიკებმა საქართველოს ჩამოაშორეს და აზერბაიჯანს გადასცეს.
ისტორია
დღევანდელი ბელაქნის რაიონის ტერიტორიამ, საინგილოს სხვა ნაწილებთან ერთად, საქართველოდან ჩამოცილება 1604 წელს დაიწყო, როდესაც შაჰ-აბას I-მა იგი წახურებს გადასცა. 1727 წელს კი თურქეთის სულთანმა საინგილო ჭარელ ლეკებს მიუზომა. ამ დროიდან დაიწყო ამ მიწაზე ლეკების მასობრივი ჩამოსახლება, რომლებმაც ქართულ სოფლებში მოიკიდეს ფეხი. XVIII საუკუნეში ლეკები გაერთიანდნენ ორ პოლიტიკურ ერთეულში: ელისუს სასულთნოსა და ჭარ-ბელაქნის თემში. დაიწყო ქართველების დევნა და მათი ძალდატანებითი გამაჰმადიანება. გამაჰმადიანებულ ქართველს „იანგილოს“ ეძახდნენ, რაც თურქულად „ახლად მორჯულებულს“ ნიშნავს. აქედან წარმოსდგება სახელები „ინგილო“ და „საინგილო“. 1803 წელს რუს-ქართველთა ჯარმა ჭარ-ბელაქანი დაიკავა და ამის შემდეგ საქართველოს ნაწილია ჯერ ჭარ-ბელაქნის სამხედრო ოლქის, შემდეგ ზაქათლის ოლქის სახელით. დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ ბელაქანის ტერიტორია საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ნაწილი იყო. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ, 1921 წელს საინგილო აზერბაიჯანს გადაეცა. ბელაქნის რაიონი წარმოიქმნა 1930 წელს.
მეორე მსოფლიო ომის დროს, ბელაქანის რაიონიდან ფრონტზე 6882 ადამიანი გაიწვიეს, აქედან 2315 დაიღუპა. ყარაბაღის კონფლიქტისას (1988-1994) რაიონიდან 152 მებრძოლი დაიღუპა.
მოსახლეობა
აზერბაიჯანის სტატისტიკის კომიტეტის მონაცემებით 2007 წელს რაიონში ცხოვრობდა 87 365 ადამიანი: 42 867 (49 %) მამაკაცი და 44 498 (51 %) ქალი.
აზერბაიჯანელები — 56 674 (67,68 %)
ხუნძები — 24 415 (29,16 %)
ქართველები — 1731 (2,07 %)
ლეკები — 219 (0,26 %)
რუსები — 237 (0,28 %)
უკრაინელები — 34 (0,04 %)
თურქები — 43 (0,05 %)
თათრები — 39 (0,05 %
სომხები — 3 (0,003 %)
სხვა — 337 (0,40 %)
რესურსები ინტერნეტში
საიტი აზერბაიჯანულ ენაზე .
საინფორმაციო საიტი აზერბაიჯანულ ენაზე .
სქოლიო
ჰერეთი
აზერბაიჯანის რაიონები
ანდური ფლამინგო (გვარი)

ანდური ფლამინგო (გვარი)
ანდური ფლამინგო — ფრინველთა გვარი ფლამინგოსებრთა ოჯახისა. მოიცავს 2 (ზოგი წყაროთი 3) სახეობას. გავრცელებულნი არიან სამხრეთ ამერიკის ანდებში (პერუ, ბოლივია, ჩილე, არგენტინა). ფერად ღია ვარდისფერები არიან. გვარს მეცნიერული სახელი შარლ ლუსიენ ბონაპარტმა უწოდა 1856 წელს.
სახეობები
რესურსები ინტერნეტში
ფლამინგოსებრნი
ბრიშტამაკი

ბრიშტამაკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 283 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 158 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (95%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბელორეცკის რაიონის სოფლები
ორლეანის ალყა

ორლეანის ალყა — ასწლიანი ომის ერთ-ერთი ეპიზოდი (1428-1429 წწ.). ორლეანის გათავისუფლება იყო ფრანგების პირველი სერიოზული წარმატება 1415 წელს, აზენკურის ბრძოლაში განცდილი სასტიკი მარცხის შემდეგ. ორლეანის უიმედო მდგომარეობა, რომელსაც ფრანგებისათვის უდიდესი მორალური და სტრატეგიული მნიშვნელობა ენიჭებოდა, გამოასწორა პოლიტიკურ არენაზე გამოსულმა ორლეანელმა გლეხმა ჟანა დ’არკმა. მისი მეთაურობით საფრანგეთის არმიამ ორლეანის ალყა სულ მცირე ხანში გაარღვია.
იხილეთ აგრეთვე
ასწლიანი ომის ბრძოლების სია
რესურსები ინტერნეტში
ასწლიანი ომის ბრძოლები
საფრანგეთის ბრძოლები
ინგლისის ბრძოლები
Ojos Negros, Teruel

Ojos Negros, Teruel
Ojos Negros is a municipality located in the province of Teruel, Aragon, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 531 inhabitants.
It is a mining town located close to Sierra Menera, a range much scarred by open-pit mining, part of the mountainous Iberian System area.
Unemployment hit Ojos Negros hard when mining activity in the nearby mountains ceased. Its population went from 3000 in the 20th century to 560 in 2010. During the Sierra Menera company mining times, between 1900 and 1987, most of the population lived in the Barrio Minero town closer to the mines. Now only about 40 people live there.
The town is located at the start of the Ojos Negros Greenway, which follows the route of the original mining railway to the town of Puerto de Sagunto in the Valencian Community.
See also
Sierra Menera
References
External links
Information about Ojos Negros
Vía verde Ojos Negros
Municipalities in the Province of Teruel
ლეისა

ლეისა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ნორტე-დე-არალარის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 58,49 კმ². მოსახლეობა — 2965 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ნავარის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლეისის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნავარის მუნიციპალიტეტები
ნავარის ქალაქები
პირს ბროსნანი

პირს ბროსნანი
პირს ბრენდან ბროსნანი (დ. 16 მაისი, 1953, დროედა, ირლანდია) — ირლანდიელი მსახიობი და პროდიუსერი. ჯეიმზ ბონდის როლის შემსრულებელი 4 ფილმში, ამავე სახელწოდების ფილმების სერიაში.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1953
ირლანდიელი მსახიობები
დაბადებული 16 მაისი
XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები
XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები
ამერიკელი ეკოლოგები
ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები
ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები
მორინიუსი (სეარა)

მორინიუსი (სეარა)
მორინიუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 703 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 408.878 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 50.63 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
სახალხო თავისუფლების პარტია

სახალხო თავისუფლების პარტია ((ПАРНАС)) — რუსეთის ფედერაციაში ოფიციალურად დარეგისტრირებული პოლიტიკური პარტია. ამ დროისთვის პარტიის ლიდერი არის მიხეილ კასიანოვი. პარტიას აქვს ერთი ადგილი რუსეთის რეგიონალურ პარლამენტებში.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
გვერდი Facebook-ში
გვერდი Twitter-ში
გვერდი ВКонтакте-ში
რუსეთის პოლიტიკური პარტიები
სეარა

სეარა (პორტ. Ceara, CE) — შტატი ბრაზილიის ჩრდილო-აღმოსავლეთში. უკავია ატლანტის ოკეანის სანაპირო ბრაზილიის ზეგანის ნაწილი.
ფართობი – 146 ათასი კმ².
მოსახლეობა – 8.4 მლნ.
ქალაქები (ათ.) – ფორტალეზა (1.905), კაუკაია (243), ჟუაზეირუ-დუ-ნორტე (213).
დემოგრაფია
ბრაზილიის გეორაფიისა და სტატისტიკის უნივერსიტეტის მიხედვით, 2008 წელს შტატში ცხოვრობდა 8 472 000 ადამიანი და სიმჭიდროვე შეადგენდა 55,2 ადამიანს კვადრატულ კილომეტრზე.
აქედან ურბანულ ტერიტორიაზე ცხოვრობს 76,4 % (2006); მოსახლეობის ზრდა: 1,7 % (1991–2000); სახლი: 2 181 000 (2006).
ეროვნული შემადგენლობის ბოლო კვლევამ აჩვენა შემდეგი სურათი: 5 370 000 ყავისფერი ხალხი (მრავალ რასობრივი) ადამიანი (63,39 %), 2 800 000 თეთრი ბრაზილიელები (33,05 %), 257 000 აფრო-ბრაზილიელები (3,03 %), 28 000 აზიელები (0,33 %), 12 000 ბრაზილიის მკვიდრი მოსახლეობა (0,14 %).
საინტერესო ფაქტები
ტრანსპორტი: 1 084 991 (2007 წლის მარტის მიხედვით);
მობილური ტელეფონი: 3,5 მილიონი (2007 წლის აპრილის მიხედვით); ტელეფონი: 908 ათასი (2007 წლის აპრილის მიხედვით); ქალაქი: 184 (2007).
სქოლიო
ბრაზილიის შტატები
პეტრეს ყაზარმები

პეტრეს ყაზარმები — XVIII საუკუნის არქიტექტურის ნიმუში, რომელიც შემონახულია ჩვენს დრომდე. წარმოადგენს სამების ციხესიმაგრის იარაღის საწყობს. ფედერალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლი შედის რუსეთის ფედერაციის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ისტორია
1803 წლის 7 დეკემბერს ტაგანროგში დიმიტრი როსტოველის ციხესიმაგრიდან გაიგზავნა გარნიზონის ბატალიონი. ტაგანროგის ორბატალიონიანი პოლკის დაარსების მიზნით დაიწყეს ახალი ყაზარმის მშენებლობა. ყოფილ სამების ციხესიმაგრეში მოწყობილი იყო ათი უჯრედი ჯარისკაცების ყაზარმებისათვის. თითოეული ასეთი უჯრედი შედგებოდა ჯარისკაცების ყაზარმისაგან, ოფიცერთა დარბაზისა და სამზარეულოსაგან. დანაყოფების ფართობი იყო 51,3 х 68,4 მ.
ჩვენს დრომდე შემონახულია მხოლოდ ერთი უჯრედი. მისი თავდაპირველი დაგეგმარება რამდენიმეჯერ შეცვლილა შეკეთებების შედეგად. ყაზარმის კედლები აგურითაა ნაგები. ყაზარმის ფასადზე მდებარეობს 16 სწორკუთხა ფანჯარა. სახურავი ორფერდაა.
1920-იან წლებში ყაზარმაში განთავსებული იყო მცირეწლოვანთა კოლონია. 1923 წელს უჯრედის შენობის ნაციონალიზაცია მოხდა. 1937 წელს გადაეცა № 7 სახლმმართველობას, როგორც საცხოვრებელი სათავსო.
მუზეუმი
1998 წელს ყაზარმის შენობა გადაეცა ტაგანროგის ისტორიულ-არქიტექტურულ ნაკრძალს, სადაც მოგვიანებით, რესტავრაციის შემდეგ დაგეგმეს მუზეუმის გახსნა სახელწოდებით „სამების ციხესიმაგრის ყაზარმები“. სამუზეუმო კომპლექსის შემადგენლობაში შევა ჯარისკაცების ყაზარმა, ოფიცრის სახლი, სამზარეულო, წამლის საცავი და ჭა.
2007 წელს ქალაქის ადმინისტრაციაში განიხილეს საბრძოლო დანაყოფებში „საბრძოლო დიდების მუზეუმის“ გახსნის საკითხი, თუმცა ამ იდეაზე უარი თქვეს, რადგან არ მოიწონა როსტოვის ოლქის კულტურის სამინისტრომ.
2012 წელს ტაგანროგის მუნიციპალიტეტმა მიიღო გადაწყვეტილება შეექმნათ დასვენების ცენტრი „პეტრეს ყაზარმები“ და გაერთიანებულიყო იგი ფაინა რანევსკის მომავალ მუზეუმთან და ალექსანდრე I-ის მემორიალურ ოთახთან. ამ გაერთიანებას ეწოდებოდა „ტაგანროგის სამუზეუმო კომპლექსი“. 2012 წელს ბიუჯეტიდან გამოიყო სახსრები მუზეუმის აღსადგენად და ექპონატებისათვის.
სქოლიო
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ჩემი ძმა (2016 წლის ფილმი)

ჩემი ძმა (2016 წლის ფილმი)
ჩემი ძმა — რეჟისორ მერთ ბაიკალის 2016 წლის თურქული ფილმი. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ ბურაქ ოზჩივითი, მურათ ბოზი და ასლი ენვერი. ბურაქ ოზჩივითი და მურათ ბოზი ფილმში ძმების როლს თამაშობენ. ფილმის პრემიერა 15 იანვარს გაიმართა Kanyon Shopping Center-ში. მწარმოებელი კომპანიებია TAFF Pictures და BRK'S Production.
სიუჟეტი
ჰაქანი 30 წლის ცნობილი მომღერალია, რომელსაც მშვიდი ხასიათი აქვს და ალტერნატიულ მუსიკას ქმნის. მის ძმას, ოზანს ჰაქანის საპირისპირო ხასიათი აქვს. ოზანი ასევე ცნობილი პოპ-ვარსკვლავია. ერთმანეთზე განაწყენებული ორი ძმა ცალ-ცალკე მიდიან ავადმყოფი მამის მოსანახულებლად. თუმცა ანდერძი, რომელიც გაჩნდა მათი მამის გარდაცვალების შემდეგ, შეცვლის ძმებს შორის ურთიერთობას.
როლებში
ბურაქ ოზჩივითი — ჰაქანი
მურათ ბოზი — ოზანი
ასლი ენვერი — ზეინეფ უისალი
აჰმეთ გიულჰანი — ერქან ბაბა
ფერდი სანჯარი — ტატო
ბურაქ სათიბოლი — ბაქალი
გოზდე მუთლუერი — აიშე
ნაზან ქესალი — აიშეს დედა
გოქთუღ იაშარი — აზიზი
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
თურქული ფილმები
2016 წლის ფილმები