PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ურალსკი

ურალსკი, ორალი (1775 წლამდე იაცკი-გოროდოკი) — ქალაქი ყაზახეთში, დასავლეთ ყაზახეთის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. რკინიგზის სადგური სარატოვ—ილეცკის ხაზზე. ნავსადგომი მდინარე ურალზე. ქალაქში არის აეროპორტი. მოსახლეობა — 234 167 კაცი (2019).
ისტორია
დაარსდა 1613 წელს როგორც კაზაკთა გამაგრება იაცკი-გოროდოკი. 1667–1668 წლებში აქ გამოიზამთრა სტეფანე რაზინმა თავისი რაზმით. იყო ემელიან პუგაჩოვის მეთაურობით გლეხთა აჯანყების (1773–1775) დროს ერთ-ერთი ცენტრი. 1918 წლის იანვარში ქალაქში საბჭოთა ხელისუფლება გამოცხადდა, მაგრამ მარტში ძალაუფლება კონტრრევოლუციურმა მოძრაობამ იგდო ხელთ. საბოლოოდ ვ. ჩაპაევის დივიზიამ 1919 წლის ივლისში შეძლო მისი გათავისუფლება. 1991 წლიდან დამოუკიდებელი ყაზახეთის შემადგენლობაშია.
ეკონომიკა
ურალსკი ყაზახეთის დიდი ეკონომიკური და კულტურული ცენტრია. განვითარებულია კვების და მსუბუქი მრეწველობა.
დაძმობილებული ქალაქები
ათირაუ, ყაზახეთი
მანისა, თურქეთი
პლოეშტი, რუმინეთი
დონის როსტოვი, რუსეთი
ოსტრავა, ჩეხეთი
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ურალსკის აკიმის ოფიციალური საიტი
დასავლეთ ყაზახეთის ოლქის აკიმის საიტი
ურალსკის რკ. გზის სადგურის არაოფიციალური საიტი
სქოლიო
ყაზახეთის ქალაქები
ტანსა

ტანსა (ოფიციალურად ტანსის მუნიციპალიტეტი) ― პირვეელი კლასის მუნიციპალიტეტი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 312 116 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 41 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Tanza Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
სქოლიო
კავიტეს მუნიციპალიტეტები
პიკუ-რუივუ

პიკუ-რუივუ — მწვერვალი კუნძულ მადეირაზე. სიმაღლე 1862 მ. ქმნის კუნძულის ცენტრალური ნაწილის აღმოსავლეთ ნახევარს. მწვერვალზე არის ძველი კალდერა გრან-კურალი. კალდერის ზვინულზე არის წვეტიანი მწვერვალები. სამიმოხილვო წერტილია, საიდანაც კარგი ხედი იშლება გარემომცველ პეიზაჟზე.
რესურსები ინტერნეტში
პიკუ-რუივუ
პორტუგალიის მთები
ჩეხარდანი

ჩეხარდანი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან.
ქართულად „თეთრი ხარდანი“ (სახარდნე).
სამეგრელოს მთელ ტერიტორიაზეა მცირედ გავრცელებული.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი ოვალური ფორმისაა, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია თეთრი ქეჩისებრი შებუსვით. მტევანი დიდი ზომისაა, კონუსური ფორმის. მარცვალი დიდი ზომისაა, კვერცხისებური ფორმის, სიმწიფეში ქარვისფერი ელფერით. რბილობი წვნიანია, სასიამოვნო გემოთი და სურნელით.
ვაზი ძლიერი ზრდისაა, მაღალ შტამბზე გაცილებით უკეთეს შედეგებს იძლევა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 21.2%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.8 გ/ლ-ს. გამოიყენება საკმაოდ ხარისხიანი თეთრი, მშრალი ღვინის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 427
სამეგრელოს ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Beire

Beire is a town and municipality located in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain.
References
External links
BEIRE in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa)
Municipalities in Navarre
Poklonnaya Hill

Poklonnaya Hill
Poklonnaya Gora (literally "Bow-Down Hill"; metaphorically "Worshipful Submission Hill"') is, at 171.5 m, one of the highest natural spots in Moscow. Its two summits were separated by the Setun River until one of the summits was razed in 1987. Since 1936, the area has been part of Moscow, and it now contains the Victory Park, with many tanks and other vehicles that were used during World War II on display.
Historically, the hill had great strategic importance, as it commanded the best view of the capital of Russia. Its name is derived from the Russian for "to bow down" since everyone approaching the capital from the west was expected to do homage here. During the French invasion of Russia in 1812, it was the spot in which Napoleon in vain expected the keys to the Kremlin to be brought to him by Russians.
Victory Park
In the 1960s, the Soviet authorities decided to put the area to use as an open-air museum dedicated to the Russian victory over Napoleon. The New Triumphal Arch, erected in wood in 1814 and in marble in 1827 to a design by Osip Bove, was relocated and reconstructed here in 1968. A loghouse in which Mikhail Kutuzov presided over the Fili Conference, which decided to abandon Moscow, to the enemy, was designated a national monument. The huge panorama "Battle of Borodino" by Franz Roubaud (1910–1912) was installed here in 1962.
The and the Square of Victors are important parts of the outdoor museum. In 1987, the hill was levelled to the ground, and in the 1990s an obelisk was added with a statue of Nike, and a monument of Saint George slaying the dragon, both of which were designed by Zurab Tsereteli. The obelisk's height is exactly , which is for every day of the war. A golden-domed Orthodox church was erected on the hilltop in 1993-1995, followed by a memorial mosque and the Holocaust Memorial Synagogue.
At the 60th V-Day celebrations in 2005, Russia President Vladimir Putin inaugurated 15 extravagant bronze columns, symbolizing the main fronts and navies of the Red Army during World War II.
War museum
Since the 1980s, the hill also includes the monumental museum to the Soviet victory during the Great Patriotic War. The main building of the museum was constructed between 1983 and 1995. The Hall of Glory holds reliefs of the 12 Soviet Hero Cities, and on its marmor walls are inscribed the names of several thousand Heroes of the Soviet Union that were awarded during the war. The Hall of Remembrance downstairs contains books of remembrance with the names of more than 26 million Soviet war dead.
References
External links
Report in English on exhibits at Moscow Victory Park
Paying respect to Russia's heroes... (in English)
Satellite photos of:
The Moscow Triumphal Arch
Poklonnaya Hill main monument
War technics museum (ships - on the left, aircraft - on the right), tanks are hidden under trees
Hills of Moscow
Parks and gardens in Moscow
Triumphal arches in Russia
Military and war museums in Russia
Soviet military memorials and cemeteries
Museums in Moscow
World War II museums in Russia
თამარ ჭაბუკიანი

თამარ ჭაბუკიანი (დ. 5 ივლისი 1907, თბილისი — გ. 3 იანვარი 1978, იქვე) — ქართველი ბალერინა, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1950). ვახტანგ ჭაბუკიანის და. 1923 წელს დაამთავრა პერინის საბალეტო სტუდია, 1930 წელს — ლენინგრადის ქორეოგრაფიული სასწავლებელი. 1936–1961 წლებში იყო თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი–მოცეკვავე. ასრულებდა სოლო ცეკვებს ქართულ, რუსულ და დას. ევრ. ოპერებსა და ბალეტებში: ოსური ცეკვა (ანდრია ბალანჩივაძის „მთების გული“) მირზაია, ქართული და ალალმე (ზაქარია ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“, დავით თორაძის „გორდა“, შალვა მშველიძის „ამბავი ტარიელისა“) და სხვ.
ჯილდოები და აღიარება
1946 — საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი
1950 — საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მოცეკვავეები
დაბადებული 5 ივლისი
დაბადებული 1907
გარდაცვლილი 3 იანვარი
გარდაცვლილი 1978
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
ფანტაზია (მრავალმნიშვნელოვანი)

ფანტაზია (მრავალმნიშვნელოვანი)
ფანტაზია შეიძლება აღნიშნავდეს:
ფანტაზია იგივეა, რაც წარმოსახვა
ფანტაზია — თავისუფალი ფორმის საკრავიერი პიესა
ფანტაზია (1940) — ანიმაციური ფილმი.
ფანტაზია 2000 (1999) — წინა ფილმის გაგრძელება.
ჯენესი

ჯენესი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ლეიტის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 955 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიდაჰოს ქალაქების სია
აიდაჰოს ქალაქები
ალექსანდრ დიუმა

ალექსანდრ დიუმა
ცნობილია ორი ალექსანდრ დიუმა. თქვენ შესაძლოა იგულისხმეთ ერთ-ერთი ამათგან:
ალექსანდრ დიუმა (მამა) — ფრანგი მწერალი
ალექსანდრ დიუმა (შვილი) — ფრანგი მწერალი
რობერტ თავაძე

რობერტ თავაძე (დ. 24 აპრილი, 1930, თბილისი — გ. 16 აპრილი, 2004) — ქართველი სამხედრო პირი.
თბილისის № 63-ე რუსული საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლას აგრძელებს თბილისის სამხედრო-საჰაერო ძალების სპეცსკოლაში. 1951 წელს წარჩინებით დაამთავრა ვლადიკავკაზის სამხედრო-საავტომობილო სასწავლებელი, 1951 წლიდან მსახურობდა შორეულ აღმოსავლეთში, 3 წელი ჩინეთში, საავტომობილო ნაწილებში. 1955 წელს ჩინეთიდან საბჭოთა ჯარების გაყვანის შემდეგ მსახურობდა ზღვისპირეთის მხარეში. 1960 წელს ჩაირიცხა ლენინგრადის ზურგისა და ტრანსპორტის სამხედრო აკადემიაში, რომლის დამთავრების შემდეგ, 1963 წელს მსახურობდა უკრაინასა და მოლდოვეთში, შენაერთის მეთაურის მოადგილედ ზურგის დარგში. შემდეგ იგზავნება გენერალური შტაბის სამხედრო აკადემიაში, რომელსაც ამთავრებს 1970 წელს და ინიშნება ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქში. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 24 აპრილი
დაბადებული 1930
გარდაცვლილი 16 აპრილი
გარდაცვლილი 2004
საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისში დაბადებულები
ქართველი გენერლები
საბჭოთა გენერლები
ნინო ბაციაშვილი

ნინო ბაციაშვილი (დ. 1 იანვარი, 1987, ბათუმი, საქართველო) — ქართველი მოჭადრაკე.
დაიბადა 1987 წლის 1 იანვარს ქალაქ ბათუმში. ექვსი წლიდან მონაწილეობს საჭადრაკო შეჯიბრებებზე საქართველოს მასშტაბით. ასაკობრივ დონეზე მოგებული აქვს რვა მედალი საქართველოს ჩემპიონატებში. 2004 წელს ჭადრაკის მსოფლიო ორგანიზაცია ფიდემ მიანიჭა ქალთა საერთაშორისო ოსტატის წოდება. 2008 წელს კი უმაღლესი წოდება ქალთა შორის „ქალთა საერთაშორისო დიდოსტატი“. ამას გარდა შესრულებული აქვს მამაკაცთა საერთაშორისო ოსტატობისთვის აუცილებელი სამივე ბალი, რის შედეგადაც ფიდემ 2013 წელს ოფიციალურად მიანიჭა ნინო ბაციაშვილს მამაკაცთა საერთაშორისო ოსტატის წოდება.
2015 წელს ნინო ბაციაშვილმა მოიგო საქართველოს ქალ მოჭადრაკეთა 72-ე ეროვნული ჩემპიონატი. ამავე წელს ნინო ბაციაშვილმა მეორე ადგილი დაიკავა ევროპის ქალთა ინდივიდუალურ ჩემპიონატზე, რომელსაც დაბა ჩაქვმა უმასპინძლა 15-30 მაისს, სადან 11 დან 9 ქულა დააგროვა და მხოლოდ ნახევარი ქულით ჩამორჩა ჩემპიონ ნატალია ჟუკოვას. 2015 წელს ჩინეთის ქალაქ ჩენგდუში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე საქართველოს ქალ მოჭადრაკეთა ეროვნული ნაკრებმა მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა, ნაკრების შემადგენლობაში მყოფმა ნინო ბაციაშვილმა, ასევე ბრინჯაოს მედალი აიღო თავის დაფაზე.
ნინო ბაციაშვილი საერთაშორისო რეიტინგით (2500) მსოფლიოს ქალ მოჭადრაკეთა შორის 15-ე ადგილს იკავებს, საქართველოს მასშტაბით კი მე-3 ადგილს.
ნინო ბაციაშვილი არის მრავალი საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული და პრიზიორი.
საპრიზო ადგილები
მეორე ადგილი - ქალთა შორის მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი (2017), (ხანტი-მანსიისკი, რუსეთი);
მესამე ადგილი - ქალთა შორის მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი (2017), (ხანტი-მანსიისკი, რუსეთი);
პირველი ადგილი- ქალთა შორის მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი (2015), (ჩენდუ, ჩინეთი);
მესამე ადგილი- ქალთა შორის ევროპის ჩემპიონატი (2015, (რეიკიავიკი, ისლანდია).
რესურსები ინტერნეტში
ქართული სპორტის სტატისტიკა
ქართველი მოჭადრაკეები
დაბადებული 1987
სან-ხოსე (მრავალმნიშვნელოვანი)

სან-ხოსე (მრავალმნიშვნელოვანი)
სან-ხოსე შეიძლება აღნიშნავდეს:
სან-ხოსე — კოსტა-რიკის დედაქალაქი
სან-ხოსე — ქალაქი კალიფორნიაში, აშშ
სან-ხოსე — ვულკანი ანდებში
სან-ხოსე-დე-ლას-ლახასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში
სან-ხოსე-დე-გუანიპას მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში
სან-ხოსე-დე-გუარიბეს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში
სან-ჟუან-დუ-უესტი

სან-ჟუან-დუ-უესტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 320 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მიგელ-დუ-უესტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 036 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 36.96 კმ²-ზე. ფართობი 163 304 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სანტა-კატარინა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
დამირჩილარი (გუბადლი)

დამირჩილარი (გუბადლი)
დამირჩილარი — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გუბადლის რაიონის სოფლები
დანკა კოვინიჩი

დანკა კოვინიჩი (დ. 18 ნოემბერი 1994, ჰერცეგ-ნოვი, იუგოსლავია) — ჩერნოგორიელი ჩოგბურთელი. ქალთა ტურნირების ათგზის გამარჯვებული. დიდი შლემის იუნიორთა ტურნირის ფინალისტი. იუნიორთა რეიტინგის მეხუთე ადგილოსანი. ჩერნოგორიის
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი ჩოგბურთის საერთაშორისო ფედერაციის საიტზე
მონტენეგროელი ჩოგბურთელები
დაბადებული 1994
დაბადებული 18 ნოემბერი
Thatcherina

Thatcherina is a genus of sea snails, marine gastropod mollusks in the family Raphitomidae.
Species
Species within the genus Thatcherina include:
Thatcherina diazi Gracia & Vera-Peláez, 2004
References
Monotypic gastropod genera
Raphitomidae
VIII ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის

VIII ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის გაიმართა 1949-1950 წლებში.
1944 წელს ვერა მენჩიკი გარდაიცვალა და ფიდემ გადაწყვიტა ჩაეტარებინა ტურნირი მსოფლიოს ახალი ჩემპიონის გამოსავლენად. ეს ტურნირი 1949 წლის 19 დეკემბერს დაიწყო მოსკოვში და 1950 წლის 19 იანვრამდე გაგრძელდა. მონაწილენი თავად ფიდემ შეარჩია. სულ მონაწილეობდა 12 ქვეყნის 16 მოჭადრაკე. ტურნირი საბჭოთა მოჭადრაკეების ტრიუმფით დასრულდა, რომლებმაც პირველი ოთხი ადგილი დაიკავეს. მსოფლიოს მეორე ჩემპიონი კი ლიუდმილა რუდენკო გახდა.
! style="background: #ddffdd;"|ა
! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე
! s! style="background: #ddffdd;"|1
! s! style="background: #ddffdd;"|2
! s! style="background: #ddffdd;"|3
! s! style="background: #ddffdd;"|4
! s! style="background: #ddffdd;"|5
! s! style="background: #ddffdd;"|6
! s! style="background: #ddffdd;"|7
! s! style="background: #ddffdd;"|8
! s! style="background: #ddffdd;"|9
! s! style="background: #ddffdd;"|10
! s! style="background: #ddffdd;"|11
! s! style="background: #ddffdd;"|12
! s! style="background: #ddffdd;"|13
! s! style="background: #ddffdd;"|14
! s! style="background: #ddffdd;"|15
! s! style="background: #ddffdd;"|16
! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
|----
|1
|ლიუდმილა რუდენკო
|
|1
|1
|=
|=
|=
|=
|1
|1
|1
|1
|0
|1
|1
|=
|1
|11,5
|-----
|2
|ოლღა რუბცოვა
|0
|
|1
|1
|=
|=
|=
|0
|=
|1
|1
|1
|1
|1
|1
|=
|10,5
|---
|3
|ვალენტინა ბორისენკო
|0
|0
|
|=
|1
|1
|1
|1
|0
|1
|=
|1
|=
|1
|=
|1
|10
|-----
|4
|ელისაბედ ბიკოვა
|=
|0
|=
|
|1
|1
|1
|0
|0
|0
|1
|1
|1
|1
|1
|1
|10
|----
|5
|ედიტ კელერ-გერმანი
|=
|=
|0
|0
|
|1
|0
|1
|1
|=
|1
|1
|0
|1
|1
|1
|9,5
|----
|6
|ეილინ ტრენმერი
|=
|=
|0
|0
|0
|
|1
|1
|1
|=
|=
|1
|1
|1
|=
|1
|9,5
|---
|7
|შანტალ შოდე დე სილანი
|=
|=
|0
|0
|1
|0
|
|1
|0
|=
|1
|1
|1
|1
|1
|1
|9,5
|---
|8
|ფენი ჰეემსკერკი
|0
|1
|0
|1
|0
|0
|0
|
|1
|=
|=
|1
|1
|=
|1
|=
|8
|-----
|9
|კლარისა ბენინი
|0
|=
|1
|1
|0
|0
|1
|0
|
|0
|0
|0
|=
|1
|1
|1
|7
|---
|10
|იოლანტა ლანგოში
|0
|0
|0
|1
|=
|=
|=
|=
|1
|
|=
|0
|0
|0
|1
|=
|6
|----
|11
|მარია ტერეზა მორა
|0
|0
|=
|0
|0
|=
|0
|=
|1
|=
|
|1
|1
|1
|0
|0
|6
|----
|12
|გიზელა გრესერი
|1
|0
|0
|0
|0
|0
|0
|0
|1
|1
|0
|
|1
|0
|0
|1
|5
|------
|13
|ნინა გრუშკოვა-ბელსკა
|0
|0
|=
|0
|1
|0
|0
|0
|=
|1
|0
|0
|
|=
|1
|=
|5
|----
|14
|მონა მეი კარფი
|0
|0
|0
|0
|0
|0
|0
|=
|0
|1
|0
|1
|=
|
|1
|1
|5
|----
|15
|ინგრიდ ლარსენი
|=
|0
|=
|0
|0
|=
|0
|0
|0
|0
|1
|1
|0
|0
|
|1
|4,5
|-----
|16
|როზა გერმანოვა
|0
|=
|0
|0
|0
|0
|0
|=
|0
|=
|1
|0
|=
|0
|0
|
|3
|-----
|}
ლიტერატურა
Шахматы: энциклопедический словарь / гл. ред. А. Е. Карпов. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — С. 411, 593. — 621 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-85270-005-3.
მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
Schaaken Castle

Schaaken Castle is a ruined castle originally built for the Teutonic Knights, in Nekrasovo, Kaliningrad Oblast, Russia (until 1945 Liska-Schaaken in East Prussia). It was extensively altered in the 19th century and has become a ruin since World War II.
The first mention of a fortress on the site is in the Chronicle of the Teutonic Knights in 1258. The order established its first castle there in approximately 1270, on the site of an ancient Prussian fortification and trading place called Shoken (grass or grassland in Old Prussian). The walled enclosure was octagonal, following the outline of the original earthen fort, and had outer baileys at two points. The castle belonged to the Bishop of Samland. The original building was wooden; beginning in 1328 it was rebuilt in stone. In 1525, when the holdings of the Teutonic Order were secularised, it became a ducal seat. It was destroyed by fire in 1606 and partially rebuilt.
Peter the Great stayed at Schaaken Castle three times; it was Alexander Suvorov's headquarters during the Seven Years' War. In the first third of the 19th century the residential building of the castle was remodeled in a Romantic Gothic style, with a new roof and slender corner towers. The kitchen building, the underground vaults, and the stone ring wall remained largely unchanged.
At the time of World War II, the castle and of land was a family farm; the Red Army took it in January 1945, and the farm subsequently became a kolkhoz. The castle also served for a while as a children's home.
Since 1975 the castle has become a ruin. A German and a Russian association formed to stabilise and rebuild it, and proposed using it for a purpose such as a German-Russian friendship centre or a museum of 13th-century architecture. Yuri Sabuga, a Kaliningrad architect, examined the site in 2002 and said that the castle could be salvaged. Some repairs were later done and a small museum of medieval exhibits and a horse ring were established there. In March 2012 a fire at the castle damaged the museum.
References
External links
Castles in Russia
Ruined castles in Russia
Castles of the Teutonic Knights
Buildings and structures in Kaliningrad Oblast
Buildings and structures completed in the 13th century
13th-century establishments in Europe
Cultural heritage monuments of regional significance in Kaliningrad Oblast
კარტაშუ

კარტაშუ — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს კარტაშუს მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 10115 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
პორტუგალიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
www.cm-cartaxo.pt მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
პორტუგალიის ქალაქები
ველეფიკე

ველეფიკე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ალმერიის პროვინციის ლოს-ფილაბრეს-ტაბერნასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 65 კმ². მოსახლეობა — 230 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალმერიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ველეფიკის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალმერიის მუნიციპალიტეტები
ჩეხოსლოვაკია 1936 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ჩეხოსლოვაკია 1936 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩეხოსლოვაკიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 1936 წელს, გერმანიის დედაქალაქ ბერლინში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ 3 ოქროსა და 5 ვერცხლის მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1936 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩეხოსლოვაკია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჰალილ ქუთი

ჰალილ ქუთი (დ. 1882 — გ. 1957) — თურქი სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-ლეიტენანტი, ენვერ და ნური ფაშების ბიძა. იყო თურქეთ-იტალიის, ბალკანეთის და პირველი მსოფლიო ომების აქტიური მონაწილე.
ბიოგრაფია
1905 წელს დაამთავრა სტამბოლის სამხედრო აკადემია. მსახურობდა მაკედონიაში დისლოცირებულ მე-3 არმიაში. იყო 1908 წელს „ახალგაზრდა თურქთა“ რევოლუციის მონაწილე. 1909 წელს გაგზავნეს ირანში აგენტურული მუშაობისთვის. 1910 წელს სათავეში ჩაუდგა იმპერიის გვარდიას. ბალკანეთის ომებში მეთაურობდა მობილური ჟანდარმერიის დანაყოფებს. პირველი მსოფლიო ომის საწყის ფაზაში იყო კავკასიაში დისლოცირებული მე-3 არმიის დივიზიის მეთაური. 1915 წლიდან იყო მესოპოტამიის ფრონტის სარდალი. მესოპოტამიიდან გენერალ თაუნშენდის ბრიტანული საექსპედიციო ძალების განდევნის შემდეგ გახდა ბაღდადის გენერალ-გუბერნატორი და ჯარების სარდალი. 1916 წლიდან იყო მესოპოტამიაში გაშლილი ოსმალთა მე6 არმიის სარდალი. 1918 წლის 28 ივნისიდან იყო არმიათა ჯგუფ „აღმოსავლეთის“ სარდალი კავკასიის კამპანიაში. 1918 წლის აგვისტოდან ომის დასრულებამდე იყო ოსმალეთის სახმელეთო ჯარების სარდალი. მუდროსის დროებითი ზავის დადების შემდეგ ბრიტანელებმა დააპატიმრეს და ნური ფაშასთან ერთად ჩასვეს ბათუმის ციხეში. ციხიდან გაქცევის შემდეგ მიემხრო ანატოლიაში მუსტაფა ქემალის მიერ აგორებულ წინააღმდეგობის მოძრაობას. ინტენსიური კონტაქტები დაამყარა რუს ბოლშევიკებთან. პირადი და საქმიანი კონტაქტები ჰქონდა ბოლშევიკური პარტიის უმაღლეს ეშელონებთან ლენინისა და სტალინის ჩათვლით. წარმოადგენდა შემაერთებელ რგოლს მუსტაფა ქემალის წინააღმდეგობის მოძრაობასა და რუს ბოლშევიკებს შორის, მისი მეშვეობით ხდებოდა მოსკოვიდან ქემალისტებისთვის იარაღის, საბრძოლო მასალების, ტექნიკური საშუალებებისა და ოქროს მიწოდება. 1919-21 წლებში ცხოვრობდა ბაქოსა და მოსკოვში, შემდეგ ბერლინში, ხშირად სტუმრობდა თბილისს. 1920 წლის აპრილ-მაისში მისი უშუალო დახმარებით მოახერხა რუსეთმა აზერბაიჯანის გასაბჭოება. 1922 წელს ჯემალ ფაშასთან ერთად აქტიურად იყო ჩართული ცენტრალური აზიის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. 1923 წელს სპეციალური ნებართვის საფუძველზე საცხოვრებლად დაბრუნდა სამშობლოში. ამის შემდეგ აქტიური მონაწილეობა საზოგადოებრივ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში აღარ მიუღია.
რესურსები ინტერნეტში
Biographical note - Khalil Pasha - downloaded from FirstWorldWar.com, January 13, 2006.
დაბადებული 1882
გარდაცვლილი 1957
თურქი სამხედრო მოღვაწეები
პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები
გურჯიბეგი

გურჯიბეგი — სოფელი ახლანდელ თურქეთის ტერიტორიაზე, არტაანის მტკვრის ზემო წელზე (სოფ. თეფესუიუ, არტაანის მახლობლად). სახელწოდება დაკავშირებულია მის მფლობელ ქართველ ბეგთან (თურქ. „გურჯი“ — ქართველი). პირველად იხსენიება „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდ დავთარში“ (XVI ს.).
ლიტერატურა
ჯიქია ს., გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი, წგ. 3, თბ., 1958;
არტაანის რაიონის სოფლები
ფილხნერის შელფური მყინვარი

ფილხნერის შელფური მყინვარი — შელფური მყინვარი დასავლეთ ანტარქტიდაში, უედელის ზღვის სანაპიროზე, ლუიტპოლდის ნაპირსა და ბერკნერის კუნძულს შორის. იჭრება უედელის ზღვაში. 1960-იანი წლების ბოლომდე ეს სახელწოდება ვრცელდებოდა ახლომდებარე რონეს შელფურ მყინვარზეც. თავდაპირველად სახელწოდება „ფილხნერი“ გავრცელდა მთლიანად ამ რაიონში არსებულ შელფზე, მათ შორის იმ დიდ სივრცეზე, რომელიც ბერკნერის კუნძულიდან დასავლეთით ვრცელდებოდა, რომელსაც ამჟამად რონეს შელფური მყინვარი ეწოდება. ეს ორი შელფი შეიძლება მხოლოდ ბერკნერის კუნძულზე დაიყოს, რის გამოც სახელწოდება ფილხნერ-რონეს შელფური მყინვარი ხშირად ვრცელდება მთელი ყინულის მასის აღსანიშნავად და მასში მოიაზრება ორი შელფური მყინვარი.
ფილხნერის შელფური მყინვარი ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 450 კმ-ზე, დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ დაახლოებით 200 კმ-ზე. სიმაღლე განაპირა მხარეს დაახლოებით 30 მ, ცენტრალურ ნაწილში 70-120 მ, ყინულის სისქე შესაბამისად 200 და 450-700 მ. დაახლოებით ყოველ 15-20 წელს მყინვარის კიდეს წყდება გიგანტური აისბერგები, რომელთაგან ერთ-ერთმა 1986 წელს ოკეანეში თან წაიღო საბჭოთა სამეცნიერო სადგური დრუჟნაია-1.
ფილხნერის შელფური მყინვარი აღმოაჩინა ვილჰელმ ფილხნერის გერმანულმა ანტარქტიდულმა ექსპედიციამ 1912 წელს და სახელი ეწოდა მის პატივსაცემად. სხვადასხვა დროს მყინვარზე მოქმედებდა სსრკ-ის, აშშ-ის, დიდი ბრიტანეთისა და არგენტინის სამეცნიერო სადგურები. ფილხნერის შელფური მყინვარის ჩრდილოეთ ნაწილში, უედელის ზღვის სანაპიროზე 1956-57 წლებში მოქმედებდა ინგლისის სამეცნიერო სადგური შეკლტონი, 1957-62 წლებში სადგური ელსუორთი, რომელიც თავდაპირველად აშშ-ს ეკუთვნოდა, ხოლო შემდეგ არგენტინას, მყინვარის სამხრეთ ნაწილში 1965-69 წლებში მოქმედებდა არგენტინის სადგური სობრალი. მყინვარზე ამჟამად მოქმედებს არგენტინის სადგური ბელგრანო II. 1998 წელს ფილხნერის შელფურ მყინვარს მოწყდა იმ დროისათვის უდიდესი აისბერგი A-38 ფართობით 6900 კმ².
სქოლიო
ანტარქტიდის შელფური მყინვარები
აბდულაუშაღი

აბდულაუშაღი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
Caripe Municipality

Caripe Municipality
Caripe is one of the 13 municipalities of the state of Monagas, Venezuela. The municipality's capital is Caripe, and the Cueva del Guácharo National Park is its main tourist attraction. In the north it borders the state of Sucre, to the east is the municipality of Piar, to the south are the municipalities of Bolivar and Punceres and to the west is the municipality of Acosta.
Culture
Public holidays
Carnivals: In February or March.
Cuisine
The dishes typical in Caripe are arepa and hot chocolate. The people drink rum of petals of roses.
Politics and government
Mayors
Luis Alirio Amundaray. (2004 - 2008, 2008 - 2013) PSUV.
Ángel Rodríguez. (2013 - 2017) PSUV.
Orangel Salazar. (2017 – 2021)
Dalila Rosillo. (2021 – present)
References
Municipalities of Monagas