PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ამალრიკ I იერუსალიმელი

ამალრიკ I იერუსალიმელი
ამალრიკ I ან ამორი I (დ. 1136 — გ. 11 ივლისი, 1174) — იერუსალიმის მეფე 1163–1174 და იაფის და ასკალონის გრაფი 1151–1174 წლებში. იგი იყო ფულკის და მელისენდას მეორე ვაჟი. იერუსალიმის ტახტი მან მისი უფროსი ძმისგან — ბალდუინ III-სგან მიიღო. მან მჭიდრო კავშირები დაამყარა ბიზანტიის იმპერიასთან და ორჯერ უშედეგოდ შეიჭრა ეგვიპტეში.
ლიტერატურა
Bernard Hamilton, "Women in the Crusader States: The Queens of Jerusalem", in Medieval Women, edited by Derek Baker. Ecclesiastical History Society, 1978
Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952
იერუსალიმის მეფეები
დაბადებული 1136
გარდაცვლილი 11 ივლისი
გარდაცვლილი 1174
ოუკ-კრიკი (უისკონსინი)

ოუკ-კრიკი (უისკონსინი)
ოუკ-კრიკი — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის მილუოკის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 34 451 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 467,5 კაცი/კმ². ფართობი 73,69 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 73,69 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობის მთლიანი ნაწილი, 29,81 კმ² უჭირავს.
იხილეთ აგრეთვე
აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მილუოკის ოლქის ქალაქები
ნოვრუზლუ (აღდამი)

ნოვრუზლუ (აღდამი)
ნოვრუზლუ — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
აღდამის რაიონის სოფლები
Ԑ

Ԑ, ԑ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ԑ)
Graphemica (ԑ)
კირილური ასოები
Zarasai District Municipality

Zarasai District Municipality is one of 60 municipalities in Lithuania. It borders with Latvia and Belarus.
It has significant Russian minority population in Lithuania, with sixth of the population claiming Russian ethnicity.
Local government units
The district has the following localities:
2 cities (miestas): Zarasai (capital) and Dusetos
3 towns (miestelis): Antalieptė, Salakas, and Turmantas
about 800 rural settlements (villages and single-family farmsteads)
Biggest population (2001):
Zarasai – 8365
Dusetos – 2054
Salakas – 604
Dimitriškės – 470
Antazavė – 461
Turmantas – 397
Aviliai – 373
Antalieptė – 359
Degučiai – 324
Geography and attractions
30% of the territory is covered by forests (about 65% of those are pine forests), about 10% by lakes. The district has about 300 lakes. The most famous lake is Lake Sartai for its winter horse races. Part of the biggest lake in Lithuania, Lake Drūkšiai, is also in the district. Other three lakes are among the ten largest lakes in Lithuania. There are 20 artificial lakes, the biggest one is Antalieptė Lagoon. It is a unique artificial lake in Lithuania. It was formed when a dam on Šventoji River was built and 27 different lakes joined to form one lagoon. It has about 50 islands. There are 8 rivers, the longest is Šventoji River (almost 45 km in the district). The district has two regional parks, Sartai and Gražutė.
The district is rich in beautiful nature and could become a tourist destination. However, the geographic location is very inconvenient. Zarasai district municipality is away from major highways. Also, it is quite far away from the capital, Vilnius. Vilnians would rather choose numerous lakes in Molėtai district municipality or Aukštaitija National Park for recreation.
The district has many hill forts built in the 9-12th centuries. They were used for defence against Livonian Order attacking from Daugavpils.
Stelmužė Oak, the oldest tree in Lithuania, grows in the district.
Nature and geography
References
Municipalities of Utena County
Municipalities of Lithuania
ტენიანობა

ტენიანობა — წყლის შემცველობა ფიზიკურ სხეულებში. ტენიანობა დამოკიდებულია გარემოს ფარდობითს ტენიანობაზე, ნივთიერების გვარობაზე, ხოლო მყარ სხეულებში — მის დაქუცმაცებულობაზეც და ფორიანობის ხარისხზეც, უფრო ზუსტად სხეულის გარე და შიგა ზედაპირების საერთო ზომებზე.
ქიმიურად ბმული, ე. წ. კონსტიტუციური წყლის (მხოლოდ ქიმიური დაშლის დროს გამოყოფილი წყლის), აგრეთვე კრისტალოჰიდრატული წყლის შემცვლელობა ტენიანობის ცნებაში არ შედის. ტენიანობას ახასიათებენ ტენშემცველობით – წყლის რაოდენობით, რომელიც მოდის მასალის მშრალი ნაწილის ერთეულ მასაზე და ფარდობითი ტენიანობით – სითხის შემცველობით, რომელიც მოდის, ტენიანი მასალის ერთეულ მასაზე. მრავალი პროდუქტის, მასალისა და სხვ. ტენიანობის ხარისხის დადგენას დიდი სახალხო-სამეურნეო მნიშვნელობა აქვს. ბევრი სხეული (მარცვალი, ცემენტი და სხვ.) იმ მიზნისათვის, რომლისთვისაც იგი განკუთვნილია, ვარგისია მხოლოდ განსაზღვრული ტენიანობის დროს.
ცხოველებისა და მცენარეული ორგანიზმების ცხოველმოქმედება შესაძლებელია მხოლოდ გარემომცველი ატმოსფეროს ტენიანობისა და აბსოლუტური ტენიანობის გარკვეულ საზღვრებში.
იხილეთ აგრეთვე
ჰაერის ტენიანობა
წყალი
ლიტერატურა
კლიმატოლოგია
ორბელიანი

ორბელიანი
საკუთარი სახელი ორბელიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ორბელიანები — ფეოდალური საგვარეულო
ალექსანდრე ორბელიანი — პოეტი, დრამატურგი, პუბლიცისტი, ისტორიკოსი
გიორგი ორბელიანი — პოეტი, მთარგმნელი
გრიგოლ ორბელიანი — პოეტი და საზოგადო მოღვაწე
დავით ორბელიანი — ქართლის მეფის სახლთუხუცესი
დიმიტრი ორბელიანი — სახელმწიფო მოღვაწე
დიმიტრი ორბელიანი — რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი
ელისაბედ ორბელიანი — პოეტი, მთარგმნელი
ერასტი ორბელიანი — ქართლის ბოქაულთუხუცესი
ვახტანგ ორბელიანი — პოეტი
ვახტანგ ორბელიანი — მწერალი
ვახტანგ ორბელიანი — საგარეჯოს მოურავი, პოლკოვნიკი
ვახტანგ ორბელიანი — ქართლის მდივანბეგი
ზაალ ორბელიანი — თოფანქჩიაღასი
ზაალ-ზოსიმე ორბელიანი — მწიგნობარ-კალიგრაფი
თამაზ ორბელიანი — ეშიკაღაბაში, გენერალ-მაიორი
ილია ორბელიანი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი
იოვანე ორბელიანი — ორბელიანთა სახლის უფროსი
იოსებ ორბელიანი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი
მამუკა ორბელიანი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი
მანანა ორბელიანი — მირმანოზ ქსნის ერისთავის ასული
მარიამ ჯამბაკურ-ორბელიანი — საზოგადო მოღვაწე
მზეჭაბუკ ორბელიანი — პოეტი, მწიგნობარი
ნინო ორბელიანი — პოეტი
პაპუნა ორბელიანი — ისტორიკოსი და პოლიტიკური მოღვაწე
სულხან-საბა ორბელიანი — მწერალი, მეცნიერი, პოლიტიკური მოღვაწე
ქაიხოსრო ორბელიანი — ორბელიანთა სახლის უფროსი
NGC 7479

NGC 7479 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1784 წლის 19 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
ჭეო

ჭეო — ყვავილის მტვერი, რომელსაც ფუტკარი აგროვებს და ფიჭის უჯრედებში ჩატკეპნის, ასხამს თაფლს და აკონსერვებს. ჭეო ფუტკრის ძვირფასი ცილოვან-ნახშირწყლოვანი საკვებია. განსაკუთრებით დიდი რაოდენობით არის საჭირო ადრე გაზაფხულზე, ფუტკრის ოჯახის გამრავლებისას. ფუტკრები მას საკვებ დანამატად ხმარობენ. გამოიყენება მედიცინაშიც. ყვავილის მტვრისგან განსხვავებით ჭეოს ძალიან ადვილად ითვისებს ორგანიზმი. მდიდარია ვიტამინებით.
ლიტერატურა
სქოლიო
მეფუტკრეობა
დამტვერვა
1398

1398
მოვლენები
თემურლენგის ლაშქრობა დელის სასულთნოში, ჩრდილოეთ ინდოეთში.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
24 ივნისი : ჯუ იუანჯანი — ჩინეთის იმპერატორი, მინის დინასტიის დამაარსებელი (დ. 1328)
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ლაუხარ-დე-ანდარაქსი

ლაუხარ-დე-ანდარაქსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ალმერიის პროვინციის ალპუხარა-ალმერიენსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 92,0 კმ². მოსახლეობა — 1536 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალმერიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლაუხარ-დე-ანდარაქსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალმერიის მუნიციპალიტეტები
Afghanistan at the 1960 Summer Olympics

Afghanistan at the 1960 Summer Olympics
Afghanistan competed at the 1960 Summer Olympics in Rome.
Athletics
Wrestling
References
Olympic Games Official Report 1960 Rome-Volume I
Olympic Games Official Report 1960 Rome-Volume II (Part 1)
Nations at the 1960 Summer Olympics
1960
1960 in Afghan sport
ბოვაძორი

ბოვაძორი — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1415 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 326 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11.64 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ლორეს პროვინციის სოფლები
მაიმუნის ყვავილი

მაიმუნის ყვავილი — ცხოველებისა და ადამიანის ვირუსული დაავადება. სიმპტომები ყვავილის მსგავსია, თუმცა უფრო ნაკლებად მწვავე. გამომწვევია მაიმუნის ყვავილის ვირუსი, რომელიც იმავე ოჯახის წარმომადგენელია, რომლისაც ყვავილისა და ძროხის ყვავილის გამომწვევი ვირუსები. მაიმუნის ყვავილი პირველად 1958 წელს აღმოაჩინეს ლაბორატორიის მაიმუნებში. ჩვეულებრივ ვლინდება პრიმატებსა და მღრღნელებში, ცენტრალურ და დასავლეთ აფრიკაში. ადამიანს შეიძლება გადაეცეს ცხოველის ნაკბენით ან ორგანიზმის ინფიცირებულ სითხეებთან პირდაპირი კონტაქტით. ადამიანიდან ადამიანზე შეიძლება გავრცელდეს ხანგრძლივი ახლო კონტაქტით, ჩვეულებრივ, ოჯახის წევრებს შორის. ყვავილის საწინააღმდეგო ვაქცინა ადამიანს ასევე წარმატებით იცავს მაიმუნის ყვავილისგანაც; ყვავილის წინააღმდეგ XX საუკუნეში ინტენსიური ვაქცინაციის პერიოდში მაიმუნის ყვავილის აფეთქებები იშვიათი, იზოლირებული და ხანმოკლე იყო. ყვავილის აღმოფხვრისა და 1980 წელს მსოფლიოში ვაქცინაციის შეწყვეტის შემდეგ, მაიმუნის ყვავილი ისეთ ქვეყნებში, როგორიცაა კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა, ბევრად მასშტაბური და ხანგრძლივი გახდა, ვირუსმა კი უშუალოდ ადამიანთა შორის გავრცელების მომატებული ტენდენცია გამოამჟღავნა. ამას გარდა, მაიმუნის ყვავილის ვირუსი დაავადებული „ეგზოტიკური შინაური ცხოველების“ (გიგანტური ჩანთოსანი ვირთაგვა, Cricetomys; აფრიკული ფუნჯკუდა მაჩვზღარბა, Atherurus africanus; ზოლიანი ციყვი, Funisciurus) წყალობით აფრიკიდან სხვა ადგილებშიც გავრცელდა. შეერთებულ შტატებში აფრიკიდან შემოყვანილმა ცხოველებმა დააავადეს ტყვეობაში მყოფი მდელოს ძაღლები, რომლებმაც ვირუსი ადამიანებზე გაავრცელეს.
ადამიანებში დაავადება ინფიცირებიდან დაახლოებით ორ კვირაში ვლინდება, აღინიშნება ციებ-ცხელება, თავის ტკივილი, საერთო სისუსტე და დაღლილობა, ასევე ლიმფური კვანძების შეშუპება. რამდენიმე დღის შემდეგ სახესა და ტანზე ჩნდება გამონაყარი. საბოლოოდ ისინი იფარება ფუფხით და სცილდება, დაავადება კი ორ-სამ კვირაში გადის. აფრიკაში მაიმუნის ყვავილი ყველაზე მეტად საშიში ბავშვებისთვის აღმოჩნდა, ზოგიერთი აფეთქების დროს მათმა სიკვდილიანობამ 10%-ს მიაღწია. მკურნალობა შემოიფარგლება სიმპტომთა ნაწილობრივი მოხსნით. აფეთქებებს აკავებენ პაციენტთა იზოლაციისა და მათ გარშემო მკაცრი ჰიგიენის დაცვის გზით. ყვავილის საწინააღმდეგო ვაქცინით აცრას შეუძლია გარკვეულად დაიცვას ისეთი ადამიანები, რომლებიც შესაძლოა ვირუსის ზემოქმედების ქვეშ აღმოჩნდნენ, მაგალითად, ვეტერინარები და სხვა მეცხოველეები. დაინფიცირებულ ცხოველებში შეიმჩნევა ციებ-ცხელება, გამონაყარი, ლიმფური კვანძების შეშუპება, თვალიდან გამონადენი და საერთო ჭკნობა.
სქოლიო
ვირუსული დაავადებები
Kazys Grinius

Kazys Grinius (17 December 18664 June 1950) was the third President of Lithuania, and held that office from 7 June 1926 to 17 December 1926. Previously, he had served as the fifth Prime Minister of Lithuania, from 19 June 1920 until his resignation on 18 January 1922. He was posthumously awarded with the Lithuanian Life Saving Cross for saving people during the Holocaust and was recognised as a Righteous Among the Nations in 2016.
Early life
Grinius was born in Selema, near Marijampolė, in the Augustów Governorate of Congress Poland, which was part of the Russian Empire.
He studied medicine at the Imperial Moscow University and became a physician. As a young man, he became involved in Lithuanian political activities, and was persecuted by the Tsarist authorities. In 1896, he was one of the founders of the Lithuanian Democratic Party (LDP) and Lithuanian Popular Peasants' Union (LVLS) party.
That same year he married Joana Pavalkytė. For some time they lived in Virbalis. In 1899, their son Kazys (later head of the Lithuanian National Council) was born, and in 1902, their daughter Gražina was born. During World War I they lived in Kislovodsk. In 1918, during a Red Army attack, his wife and daughter were murdered by Russian terrorists. They were buried in Kislovodsk cemetery.
Career
When Lithuania regained its independence in 1918, Grinius became a member of the Constituent Assembly as a member of the Lithuanian Popular Peasants' Union party. He served as prime minister from 1920 until 1922, and signed a treaty with the Soviet Union.
He was elected president by the Third Seimas, but served for only six months, as he was deposed in a coup led by Antanas Smetona, under the pretext that there was an imminent communist plot to take over Lithuania. Grinius then practiced medicine in Kaunas.
When Nazi Germany invaded Lithuania in 1941, Grinius refused to collaborate with the Germans because of his opposition to the occupation of Lithuania by any foreign power. He fled to the West when the Soviet army reoccupied Lithuania in 1944, and he emigrated to the United States in 1947.
He died in Chicago, Illinois in 1950. After Lithuania regained its independence in 1990, his remains were returned and buried there.
See also
List of rulers of Lithuania
References
External links
Information about Kazys Grinius
DEMOKRATIJOS KELIU: Kaziui Griniui – 150 (PDF)
1866 births
1950 deaths
Lithuanian emigrants to the United States
Lithuanian physicians
Lithuanian socialists
People from Kazlų Rūda Municipality
Presidents of Lithuania
Prime Ministers of Lithuania
Imperial Moscow University alumni
Lithuanian Righteous Among the Nations
Politicians from the Russian Empire
35

35
მოვლენები
პართიაში მოხდა აჯანყება მეფე არტაბან III-ის წინააღმდეგ
პართიის მეფე გახდა ტირიდატ III
დაიბადნენ
თარიღი უცნობია
კვინტილიანე — ორატორული ხელოვნების თეორეტიკოსი ძველ რომში (გ. 96)
გარდაიცვალნენ
ვეზირიშვილი

ვეზირიშვილი
საკუთარი სახელი ვეზირიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
გიორგი ვეზირიშვილი — შტაბს-კაპიტანი, რუსეთ-ოსმალეთის ომის (1828-1829) გმირი
დიმიტრი ვეზირიშვილი — რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი
ირაკლი ვეზირიშვილი — ქართველი გენერალი
მიხეილ ვეზირიშვილი — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, კრიტიკოსი
ოთარ ვეზირიშვილი — ქართველი ენერგეტიკოსი
იხ. აგრეთვე
ვეზირიშვილები
ქართული გვარები
Alfonso Ugarte District

Alfonso Ugarte District is one of ten districts of the Sihuas Province in the Ancash Region of northern Peru.
See also
Pilanku
Qulluta
References
Districts of the Sihuas Province
Districts of the Ancash Region
no:Cashapampa (distrikt)
Lasioglossum nigridens

Lasioglossum nigridens — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1904 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
nigridens
ტროპი (მკერდი)

ტროპი (მკერდი)
ტროპი, ქედი — მკერდის ძვლის გასწვრის ამაღლებული ნაწილი, რომლის დანიშნულებაა დამატებითი ფართობის წარმოქმნა ხერხემლიანი ცხოველების ძლიერი მკერდის კუნთებისათვის. მისი განვითარება დამოკიდებულია წინა კიდურების მოძრაობის ხასიათზე. ტროპი აქვს ზოგიერთ მთხრელ ძუძუმწოვარს (თხუნელა), აგრეთვე მცურავ (პინგვინები) და მფრინავ ფორმებს (გადაშენებული მფრინავი ხვლიკები, ფრინველები, ხელფრთიანები). განსაკუთრებით კარგად არის განვითარებული ტროპიანებში. არამფრინავ ფორმებში ტროპი სულ არ არის ან სუსტადაა განვითარებული. ზოგიერთი ფრინველის (წერო, გედი) მკერდის ძვალი და ტროპი შეიცავს ტრაქეის ნახვევებს, რომლებიც რეზონატორების როლს ასრულებენ.
ლიტერატურა
ანატომია
ეკონომიკისა და სოციოლოგიის ამერიკული ჟურნალი

ეკონომიკისა და სოციოლოგიის ამერიკული ჟურნალი (AJES) — სამეცნიერო ჟურნალი; დაარსებულია 1941 წელს ვილ ლისნერის მიერ რობერტ შალკენბახის ფონდის დახმარებით. ჟურნალის დაარსების მიზანი დისკუსიის გაგრძელება იყო იმ პრობლემის შესახებ, რომელიც გვიანი XIX საუკუნის ეკონომისტმა, სოცილურმა ფილოსოფოსმა და პოლიტიკურმა აქტივისტმა ჰენრი ჯორჯმა წამოჭრა. ჟურნალის მთავარი რედაქტორი ამჟამად არის ფრედერიკ ლი.
ყოველწლიურად დანართის სახით ჟურნალი გამოსცემს მონაგრაფიას სერიიდან „სოციალური რეფორმისა და ეკონომიკური უფლების კვლევები“. ასევე, ყოველწლიურად ჟურნალის ერთი ნომერი თემატურია და ეძღვნება რომელიმე პრობლემას ან ეკონომისტს.
გამოცემის სიხშირე: 5 ნომერი წელიწადში.
იხილეთ აგრეთვე
სოციოლოგიის ამერიკული ჟურნალი
რესურსები ინტერნეტში
ჟურნალის გვერდი გამომცემლობა „ბლექუელი“-ს საიტზე
სქოლიო
ეკონომიკური ჟურნალები
სოციოლოგიური ჟურნალები
რობერტ ბლეიკი

რობერტ ბლეიკი
რობერტ პირპონტ ბლეიკი (დ. 1 ნოემბერი 1886, სან-ფრანცისკო, — გ. 9 მაისი, 1950, კემბრიჯი, მასაჩუსეტსი) — ამერიკელი ორიენტალისტი, ქართველოლოგი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტისა და ჰარვარდის უნივერსიტეტის პროფესორი, ნიკოლოზ მარის მოწაფე.
1911 წელს სწავლა დაიწყო პეტერბურგის უნივერსიტეტში პროფესორ ნიკო მარის ხელმძღვანელობით. 1918-1920 წლებში ბერძნულ ენასა და ბიზანტიის ისტორიას ასწავლიდა თსუ-ში.
1921 წლის თებერვალში ტაბახმელას მისადგომებთან წითელი არმიის წინააღმდეგ მოხალისედ იბრძოდა, ქალაქის დაცემის შემდეგ ჰარვარდში დაბრუნდა. 1928-37 წლებში იყო ჰარვარდის ბიბლიოთეკის დირექტორი. ბლეიკმა გამოავლინა და მეცნიერულად აღწერა პალესტინაში და ათონზე დაცული მრავალი ქართული ხელნაწერი, მათ შორის — „ბალავარიანის“ ვრცელი რედაქცია. გამოსცა ქართული ბიბლიური და ჰაგიოგრაფიული ტექსტები ლათინური თარგმანითურთ. ავტორია მნიშვნელოვანი გამოკვლევებისა ბიბლიოლოგიისა და პატროლოგიის დარგში. მისი ნაშრომები ქართულ ბიბლიისა და ჰაგიოგრაფიის შესახებ გამოქვეყნებულია ცალკე წიგნებად.
რესურსები ინტერნეტში
Harvard University Library
ლიტერატურა
Robert Pierpont Blake. Biography and Bibliography, by R. L. Wolff, Camb. (Mass.), 1954
სქოლიო
ამერიკელი აღმოსავლეთმცოდნეები
ამერიკელი ქართველოლოგები
დაბადებული 1 ნოემბერი
დაბადებული 1886
გარდაცვლილი 9 მაისი
გარდაცვლილი 1950
ხეპილპილა

ხეპილპილა, წკეპლა ცხარე — ფოთოლმცვივანი ბუჩქი ან ტანდაბალი ხე, ცოცხანასებრთა ოჯახისა. საგველად შეკრებილი, სურნელოვანი, წვრილი ცისფერი ყვავილები აქვს.
გავცელებულია სამხრეთ ევროპაში, აზიაში, ყირიმსა და დასავლეთ ამიერკავკასიაში. სინათლისა და სითბოს მოყვარულია; გვიანი და ხანგრძლივი ყვავილობა ახასიეთებს. მის მოქნილ ტოტებს კალატების მოსაწნავად იყენებენ. ხალხში ზოგჯერ აბრამის ხესაც უწოდებენ.
დეკორაციული მცენარეა. წკეპლა ცხარე საქართველოში ველურად გავრცელებულია შავი ზღვის სანაპიროებზე. მას თავისებური სიცხარე და სურნელება აქვს, მას სანელებლადაც იყენებენ.
ლიტერატურა
კეცხოველი ნ. კულტურულ მცენარეთა ზონები საქართველოში, თბ., 1957, გვ., 327
ტუჩოსანნი
ომოინის რაიონი

ომოინის რაიონი
ომოინი — რაიონი მოზამბიკში, ინიამბანეს პროვინციაში.
მოზამბიკის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2007 წელს რაიონის მოსახლეობა 110 858 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1942 კმ²-ია, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 57,1 კაცი კმ²-ზე.
რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ომოინი.
რესურსები ინტერნეტში
ინიამბანეს პროვინციის მოსახლეობა
მოზამბიკის რაიონები
ინიამბანეს პროვინცია
ლემი

ლემი
„ლემი“ — ზოომორფული დროშა, რომელიც დაცულია სვანეთში სეტის წმინდა გიორგის ეკლესიაში (მესტიის რაიონი). გამოჰქონდათ ზაფხულის დღესასწაულზე, „ხილიშზე“ („ჰჷლიშ“). „ლემი“ ხისტარიანი იყო. ტარს ჩამოცმული ჰქონდა ვერცხლის შუბისებრი თავი, რომელზეც წმინდანთა გამოსახულებები და ასომთავრული წარწერა იყო ორივე მხარეზე. კერავდნენ აბრეშუმის ქსოვილისაგან, უკეთებდნენ ვერცხლის ყბებს, კბილებსა და ენას. თავზე აკერებდნენ ყურებს, თვალები და ცხვირი გამოჰყავდათ ვერცხლისფერი სირმით. დროშას, კუდის ჩათვლით 2,4 მსიგრძე ჰქონდა. სწრაფი მოძრაობისას ჰაერით ივსებოდა და ცხოველის ფორმას იღებდა.
ხალხური გადმოცემა პირველი „ლემის“ დამზადებას ქალღვთაება ლამარიას მიაწერს, ზოგი კი თამარ მეფეს. „ლემი“ სეტის წმინდა გიორგის ყველაზე ძლიერ რელიკვიად ითვლებოდა. მას განაგებდა და იცავდა პრივილეგირებული გვარიდან არჩეული მელომე, რომელიც ლემით ხელში წინ უძღოდა ლაშქარს ომიანობისას. დღეობის ბოლოს იმართებოდა დოღი, სადაც მელომეც იღებდა მონაწილეობას. მისი გამარჯვება საქმეში გამარჯვებასა და ხვავრიელ წელიწადს ნიშნავდა.
ლემი არქაული წარმომადგენების საფუძველზეა აღმოცენებული. იგი უნდა უკავშირდებოდეს სვანეთში დამოწმებულ ტოტემური მგლის რწმენებს, შესაძლოა წმ. გიორგის ზოომორფული გამოვლინებაც იყოს. ანალოგიური დროშები გავრცელებული იყო სკვითებს, სარმატებსა და პართელებს შორის, საიდანაც გადაიღეს რომაელებმა და სასანურმა ირანმა. აქედან კი — ბიზანტიელებმა და შუასაუკუნეების ევროპელებმა.
ლიტერატურა
ბარნაველი ს., ქართული დროშები, თბ., 1953;
Бардавелидяе В. В., Древнейшие религиозные верования и обрядовое графическое искусство грузинских племен, Тб., 1957;
სვანეთი
ძვ. წ. XXIV საუკუნე

ძვ. წ. XXIV საუკუნე
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოვლენები
აქადის იმპერიის შექმნა. მესოპოტამიაში აქადის დინასტიის ბატონობის დაწყება.
2312 : ლაგაშის მეორე დინასტიის დამხობა
ურუქის მესამე დინასტია.
ჩრდილო მესოპოტამიაში აკშაკის მეფეების გაძლიერება.
კიშის მესამე დინასტიის ხელისუფლებაში მოსვლა.
2336 - 2312 : ურუქის მესამე დინასტია.
საუკუნის უმნიშვნელოვანესი მოღვაწენი
ლუგალზაგესი — შუმერი მეფე
სარგონ ძველი — აკადიის მეფე
უნისი — ეგვიპტის ფარაონი.
ძვ. წ. XXIV საუკუნე
ძვ. წ. 490

ძვ. წ. 490
მოვლენები
რომის კონსულები: კვინტუს სულპიციუს ცამერინუს კორნუტუსი, სპუბლიუს ლარციუს ფლავიუსი (რუფუსი) II
საბერძნეთში მარათონის ბრძოლის შემდეგ, სადაც ბერძნებმა სპარსელები დაამარცხეს, ფიდიპიდემ გაირბინა მარათონიდან ათენამდე 41 კმ გამარჯვების ამბის მოსატანად და მოკვდა, მისი უკანასკნელი სიტყვები იყო: „გიხაროდეთ, გავიმარჯვეთ!“.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Ticaco District

Ticaco District is one of eight districts of the Tarata province in Peru.
Geography
Some of the highest mountains of the district are listed below:
Jach'a Sirka
Jach'a T'aja Sirka
Jaruma
Jisk'a Qullu
Phuru Phuruni
P'isaqani
Qutan Willk'i
Timillu Qullu
Titiri
Yana K'achi
References
Aforia crebristriata

Aforia crebristriata is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Cochlespiridae.
It is also considered as the type species of the genus Dallaforia through its synonym Irenosyrinx crebristriata Dall, 1908
Description
The length of the shell attains 48 mm, its diameter 16.5 mm.
(Original description) The shell is of moderate size. It is white, covered with a pale yellow periostracum. The acute spire is a little shorter than the aperture. The six whorls, exclusive of the (lost) nucleus, are rounded. The; suture is very distinct. There is no axial sculpture, except incremental lines, unless on the (eroded) apical whorls. The siphonal fasciole is wide, extending from the suture to an obscure ridge which forms the shoulder of the whorl just behind the periphery. On the fasciole are six or seven smooth rounded subequal spiral threads with equal or wider interspaces, more crowded anteriorly. Beyond the shoulder are nine similar but coarser threads, sometimes entire, sometimes flattened or even medially sulcate on top, extending over the base, and on the region of the siphonal canal as many more, smaller and more distant, crossed by obvious incremental lines. The aperture is elongate and rather narrow. The anal sulcus is very wide but shallow. The outer lip is produced, evenly arcuate to the end of the canal, not constricted at the base of the whorl. The columellar lip is smooth The columella is short, obliquely truncate, gyrate, the axis pervious. The siphonal canal is wide, hardly differentiated.
Distribution
This marine species is found in the upper abyssal regions from Alaska to Oregon, USA.
References
crebristriata
Gastropods described in 1908
მტრედისებრნი

მტრედისებრნი — ფრინველთა ერთადერთი თანამედროვე ოჯახი მტრედისნაირთა რიგისა. შედგება „დიდი“ და „მცირე“ მტრედებისაგან. მოიცავს 310 სახეობას. მტრედისებრნში ყველაზე გავრცელებულია ე.წ. გარეული მტრედი.
მტრედისებრნი გამოირჩევიან სიმსუქნით. ბინადრობენ ხეებზე. ისინი აშენებენ შედარებით სუსტ ბუდეებს — ხშირად იყენებენ ჩხირებს და სხვა ნარჩენებს — რომელიც შეიძლება განთავსდეს ხეებზე, შენობებზე და სხვა. დებენ ერთ ან ორ კვერცხს, რომლებზეც ორივე მშობელი ზრუნავს. იკვებებიან მარცვლეულითა და ხილით. როგორც დედალი, ასევე მამალი საჭმლის მომნელებელი სისტემის დასაწყისში არსებული ჩიჩახვიდან გამოყოფენ სქელ, რძისმაგვარ ნივთიერებას — ე.წ. „ჩიტის რძეს“, რითაც ხუნდებს (ბარტყებს) კვებავენ. ისინი ბუდეს 7-28 დღეში ტოვებენ.
გვარები
რესურსები ინტერნეტში
Columbidae.org.uk Conservation of pigeons and doves
Dove videos on the Internet Bird Collection
Dove sounds
Pigeon Fact Sheet from the National Pest Management Association with information on habits, habitat and health threats
სქოლიო
მტრედისნაირნი