PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ვალიკო ჩუბინიძე

ვალიკო ჩუბინიძე (დ. 1 მაისი, 1891, ქვაციხე — გ. 22 აგვისტო, 1988, ლევილი) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოციალ-დემოკრატი, 1924 წლის აჯანყების მონაწილე, ქართული პოლიტიკური ემიგრაციის თვალსაჩინო წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ღარიბი გლეხის ოჯახში. ყრმობის წლები შავი ქვის მაღაროებში გაუტარებია. აქვე ეზიარა მარქსისტულ იდეებს. 1900–1905 წლები მისი რევოლუციური ნათლობის წლებია. 1911 წელს აირჩიეს სოციალ–დემოკრატიული მუშათა პარტიის ჭიათურის კომიტეტის წევრად. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე ჯარში გაიწვიეს, იბრძოდა გერმანიისა და თურქეთის ფრონტებზე. 1917 წლის ბოლოს, ნიკოლოზ მეორის გადადგომისა და ფრონტის მოშლის შემდეგ, ჩავიდა თბილისში და ახლად შექმნილი სახალხო გვარდის წევრი გახდა. მონაწილეობდა გვარდიის ყველა ოპერაციაში, მათ შორის - არსენალის აღებაში.
საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ვალიკო ჩუბინიძე ემიგრაციაში არ წასულა, სამშობლოში დარჩა. განაახლა მუშაობა ჭიათურის მაღაროებში და არალეგალურად განაგრძო ბრძოლა საბჭოთა რეჟიმის წინააღმდეგ. აქტიურად მონაწილეობდა 1924 წლის აგვისტოს აჯანყებაში. ჭიათურელმა ამბოხებულებმა დიდ წარმატებას მიაღწიეს, თითქმის უსისხლოდ აიღეს ჭიათურა და მისი ახლომახლო სოფლები. თუმცა გამარჯვებას მხოლოდ 24 საათი ზეიმობდნენ. აჯანყების დამარცხების შემდეგ ვალიკო ჩუბინიძე თბილისში ჩამოვიდა. აქაც არალეგალურად ცხოვრობდა, მაგრამ მიაგნეს და დაიჭირეს. პატიმრობაში დიდხანს არ ყოფილა, გაქცევა მოახერხა და თურქეთის გზით ემიგრაციაში წავიდა.
ვალიკო ჩუბინიძეს საქართველოში დარჩა ოჯახი. მან 1920 წლის იანვარში დაიწერა ჯვარი თამარ დავითის ასულ გოცაძეზე. სამი შვილი ჰყავდათ — თინა, პეტრე და დარეჯანი. ვალიკოს ემიგრაციაში წასვლის შემდეგ მისი ცოლ–შვილი მუდმივ რეპრესიებს განიცდიდა. ყმაწვილებმა მუდმივ დევნას ვერ გაუძლეს, პეტრე ბავშვობაშივე გარდაცვლილა, თინაც ახალგაზრდა დაიღუპა. მეუღლე, თამარ გოცაძე ორჯერ გადაასახლეს, 1937 და 1951 წლებში. გადასახლებიდან დაბრუნებული მამისეულ კერას დაუბრუნდა და 90 წელს გადაცილებული გარდაიცვალა 1991 წლის ზაფხულში.
1926 წლიდან ცხოვრობდა პარიზში. მუშაობდა აკაკი ჩხენკელთან. 1933 წლიდან, მას შემდეგ, რაც საფრანგეთმა საქართველოს ემიგრანტი მთავრობის ლეგალიზაცია გააუქმა, ეწეოდა საცალო ვაჭრობას. გამოსცა ნოე ჟორდანიას ემიგრაციაში დაწერილი ნაშრომები 1956 წელს, ამავე დროს ნივთიერ დახმარებას უწევდა მას. მისი წერილები ხშირად იბეჭდებოდა საზღვარგარეთის ქართულ პრესაში. პარიზში ორ ტომას გამოსცა „მოგონებანი“ (1938, 1953), რომელიც პირველწყაროს წარმოადგენს 1918–1921 წლებში საქართველოს დამოუკიდებლობის და 1924 წლის აჯანყების ისტორიისთვის. დაკრძალულია ლევილის ქართულ სასაფლაოზე.
ლიტერატურა
შარაძე გურამ, „უცხოეთის ცის ქვეშ“ ტ. 3. გვ. 186-194, თბ., 1993
წერეთელი გიორგი. ვალიკო ჩუბინიძის მოგონებების გამო // თავისუფლების ტრიბუნა, N 5 — პარიზი, 1974.
„ქართველები უცხოეთში“, წ.1, გვ. 201.— თბილისი, 2012
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი პოლიტიკოსები
დაბადებული 1 მაისი
დაბადებული 1891
გარდაცვლილი 22 აგვისტო
გარდაცვლილი 1988
ჭიათურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ვ
ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
ლევილის სასაფლაოზე დაკრძალულები
ევერგლეიდის ეროვნული პარკი

ევერგლეიდის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ამერიკის შეერთებული შტატების სამხრეთით ფლორიდის შტატში. პარკი დაარსდა 1947 წლის 6 დეკემბერს. მისი ფართობი შეადგენს 6 105 კმ²-ს. პარკი მოქცეულია სუბტროპიკულ კლიმატურ სარტყელში. იგი სიდიდით მესამე ეროვნული პარკია შეერთებულ შტატებში.
ევერგლეიდის ეროვნული პარკის მთავარი დანიშნულებაა, შეინარჩუნოს ამ ტერიტორიაზე არსებული უნიკალური ეკოსისტემა. პარკს ამ მხარეში მნიშვნელოვანი ეკონომიკური ფუნქციებიც გააჩნია. ყოველწლიურად ამ ტერიტორიას მილიონზე მეტი ტურისტი სტუმრობს. 1976 წელს იუნესკომ ევერგლეიდი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიყვანა. ისევე როგორც შეერთებულ შტატებში არსებულ სხვა პარკებს, ასევე ამ დაცულ ტერიტორიასაც მართავს ეროვნული პარკების სამსახური.
მდიდარია ეროვნული პარკის ფლორა და ფაუნა. აქ ცხოვრობს 350 სახეობის ფრინველი, 300 სახეობის მტკნარი და ზღვის თევზი, 40 სახეობის ძუძუმწოვარი და 50 სახეობის ქვეწარმავალი. პარკში არსებული 36 სახეობის ცხოველი გადაშენების პირასაა მისული, მათგან აღსანიშნავია: ფლორიდული პუმა, ამერიკული ნიანგი და სხვები.
2010 წლის იუნესკოს 34-ე სესიაზე ევერგლეიდის ეროვნული პარკი შეიტანეს საფრთხის ქვეშ მყოფი ძეგლების სიაში ეკოსისტემის სერიოზული დეგრადაციის გამო.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
The Everglades in the Time of Marjorie Stoneman Douglas Photo exhibit created by the State Archives of Florida
Reclaiming the Everglades: South Florida's Natural History
Everglades National Park Protection and Expansion Act
UNESCO World Heritage Cent
სქოლიო
აშშ-ის ეროვნული პარკები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები აშშ-ში
Inachos (river)

Inachos (river)
The Inachos, also known as Panitsa (Πάνιτσα), is a river in the Peloponnese, southern Greece. Its source is in the mountains of western Argolis, near the village Kaparelli. It flows into the Aegean Sea in Nea Kios. The Inachos was named after Inachus, a mythical king of Argos, who introduced civilization to the area.
The Inachus rises, according to Pausanias (ii 25.3, 8.6.6), in Mt. Artemisium, on the borders of Arcadia, or, according to Strabo (viii. p.370), in Mt. Lyrceium, a northern offshoot of Artemisium. Near its sources it receives a tributary called the Cephissus, which rises in Mt. Lyrceium (Strab. ix. p.424; Aelian, Ael. VH 2.33.) It flows in a south-easterly direction, E. of the city of Argos, into the Argolic gulf. This river is often dry in the summer. Between it and the city of Argos is the mountain-torrent named Charadrus, which also rises in Mt. Artemisium, and which, from its proximity to Argos, has been frequently mistaken for the Inachus by modern travellers. It flows over a wide gravelly bed, which is generally dry in the summer, whence its modern name of Xerias, or the Dry River. It flows into the Inachus a little below Argos. It was on the banks of the Charadrus that the armies of Argos, on their return from military expeditions, were obliged to undergo a court of inquiry before they were permitted to enter the city. (Thuc. 5.60; comp. Paus. 2.25.2; Leake, Morea, vol. ii. p. 364, Peloponnesiaca, p. 267; Mure, vol. ii. p. 161.)
References
Sources
William Smith. Dictionary of Greek and Roman Geography (1854). s.v. Argos
Rivers of Greece
Landforms of Argolis
Rivers of Peloponnese (region)
Drainage basins of the Aegean Sea
Komm, gib mir deine Hand/Sie liebt dich

Komm, gib mir deine Hand/Sie liebt dich
— ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სინგლი. იგი გამოვიდა 1964 წელს. სინგლში შეტანილია სიმღერების I Want to Hold Your Hand და She Loves You გერმანულენოვანი ვერსიები.
რესურსები ინტერნეტში
The Beatles Bible - ინფორმაცია ჩანაწერებზე
სქოლიო
The Beatles-ის სიმღერები
1964 წლის სინგლები
1964 წლის სიმღერები
Yazdegerd Castle, Nakhchivan

Yazdegerd Castle, Nakhchivan
The Yazdegerd Castle is a pre-medieval Sassanid castle in Nakhchivan, Azerbaijan. It is constructed solely of mud. The castle is named after the last Sassanid king, Yazdegerd III (632–651).
Outside of scientific circles the castle is commonly known as Nakhchivangala or Kohnagala. It currently houses a museum.
References
External links
“Nahkchivangala” Historical-Architectural Museum Complex
Sasanian castles
Castles and fortresses in Azerbaijan
Monuments and memorials in Azerbaijan
ატლეტიკო მინეირო (საფეხბურთო კლუბი)

ატლეტიკო მინეირო (საფეხბურთო კლუბი)
„ატლეტიკო მინეირო“ — ბრაზილიური სპორტული კლუბი, უფრო მეტად ცნობილია შტატ მინას-ჟერაისის ქალაქ ბელუ-ორიზონტის საფეხბურთო გუნდის გამოსვლებით. კლუბი თავისი შტატის ორი გრანდიდან („კრუზეიროსთან“ ერთად) და ბრაზილიის ტრადიციულად ძლიერი საფეხბურთო კლუბებიდან ერთ-ერთია, ბრაზილიის ყველაზე პოპულარული და ტიტულოვანი კლუბების ორგანიზაციის — ცამეტთა კლუბის თანადამაარსებელი. 2013 წლის ლიბერტადორესის თასის მფლობელი.
მიღწევები
ბრაზილიის სერია A
ჩემპიონი: 1971
ბრაზილიის თასი
თასის მფლობელი: 2014
მინეიროს ჩემპიონატი
ჩემპიონი (44): 1915, 1926, 1927, 1931, 1932, 1936, 1938, 1939, 1941, 1942, 1946, 1947, 1949, 1950, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1958, 1962, 1963, 1970, 1976, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1988, 1989, 1991, 1995, 1999, 2000, 2007, 2010, 2012, 2013, 2015, 2017
მინას-ჟერაისის თასი
თასის მფლობელი (5): 1975, 1976, 1979, 1986, 1987
ლიბერტადორესის თასი
თასის მფლობელი: 2013
კონმებოლის თასი
თასის მფლობელი (2): 1992, 1997
სამხრეთ ამერიკის რეკოპა
თასის მფლობელი: 2014
ცნობილი ფეხბურთელები
ედერი (1980–1985, 1989–1990, 1994–1995)
ნელინიო (1982–1987)
რონალდინიო (2012–2014)
რობინიო (2016–2017)
ცნობილი მწვრთნელები
ქვემოთ მოყვანილია იმ მწვრთნელების ჩამონათვალი, რომელთა ხელმძღვანელობითაც კლუბმა თავის ისტორიაში ყველაზე მეტი მატჩი ჩაატარა.
რესურსები ინტერნეტში
კლუბის ოფიციალური საიტი
რუსულენოვანი საიტი სამხრეთამერიკული ფეხბურთს შესახებ
„ატლეტიკო მინეიროს“ ისტორია
სქოლიო
ბრაზილიის საფეხბურთო კლუბები
აშიგლი

აშიგლი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 831 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
გოიგოლის რაიონის სოფლები
Kaikhosro I Gurieli

Kaikhosro I Gurieli (died 1660), of the House of Gurieli, was Prince of Guria from 1626 to 1658. He was installed by Levan II Dadiani, Prince of Mingrelia, in place of his deposed predecessor Simon I Gurieli. In his turn, Kaikhosro was overthrown and expelled by King Alexander III of Imereti. His comeback to Guria, in an Ottoman-supported endeavor, concluded with his assassination by a Gurian nobleman.
Career
Kaikhosro Gurieli was the son of Vakhtang I Gurieli. He was installed, in 1626, by Levan II Dadiani, Prince of Mingrelia, who had defeated, dethroned, and blinded his brother-in-law Simon I Gurieli. In 1658, Kaikhosro supported his uterine half-brother Liparit III Dadiani against Alexander III, King of Imereti. At the battle of Bandza in June 1658, Alexander won a decisive victory and established loyal regimes in Guria and Mingrelia. Kaikhosro was forced in exile to Istanbul. He then secured support of the Ottoman pasha of Akhaltsikhe Rustam, a Muslim Georgian, and capitalized on the anarchy in Imereti following King Alexander's death to attack his rival prince Demetre Gurieli in 1660. Vameq III Dadiani intervened with a force of Mingrelians, Imeretians, and Abkhazians to protect Demetre. Kaikhosro took shelter at the Achi Monastery and counterattacked, succeeding in taking Ozurgeti, Guria's chief town. Kaikhosro's triumph was short-lived; he was treacherously murdered by the Gurian nobleman Machutadze and Guria reverted to Demetre Gurieli. Kaikhosro's sons Giorgi and Malakia fled to Akhaltsikhe.
Family
Kaikhosro was married to Khvaramze Goshadze. He had two sons and two daughters:
Prince Giorgi III Gurieli (died 1684), Prince-regnant of Guria (1669–1684), King of Imereti (1681–1683);
Prince Malakia Gurieli (died after 1689), bishop of Shemokmedi and Jumati, Prince-regnant of Guria (1684–1685, 1689);
Princess Tuta (died 1678), who married Levan of Kartli in 1672;
Princess Darjean, who married Prince Giorgi Tavdgiridze.
References
1660 deaths
House of Gurieli
17th-century people from Georgia (country)
ბურგუნდია

ბურგუნდია, იგივე ბურგონი — რეგიონი საფრანგეთის ცენტრში. შედგება ოთხი დეპარტამენტისაგან: კოტ-დ’ორი, ნიევრი, სონა და ლუარა, იონა. ბურგუნდიის ფართობი შეადგენს 31.582 კმ²-ს. მოსახლეობა 2007 წლის მონაცემებით 1 633 891 კაცია. უდიდესი ქალაქებია დიჟონი და ნევერი. რეგიონის დედაქალაქია დიჟონი.
შუა საუკუნეებში ბურგუნდია ძლიერი საჰერცოგო იყო, რომელიც ხშირად გამოდიოდა საფრანგეთის წინააღმდეგ. მიმდებარე ქვეყნები, მათ შორის ნიდერლანდები და ბელგია, ხშირად იყო ბურგუნდიელი ჰერცოგების ხელქვეით. 1477 წელს შევიდა საფრანგეთის შემადგენლობაში. ცნობილია თავისი ღვინოებით (შაბლი, ნიუი-სენ-ჟორჟი) და საქონლის სხვადასხვა ჯიშებით.
რესურსები ინტერნეტში
რეგიონალური საკონსულოს გვერდი
ბურგუნდიის მცირე გზა მკვლევი ძირითადი ტურისტული ღირსშესანიშნაობებით
საფრანგეთის ისტორიული პროვინციები
ქაშანი

ქაშანი — ქალაქი ირანში, ისპაჰანის ოსტანში. 2005 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 272 359 კაცს. ქალაქში არის თეირანი–ბამის რკინიგზის სადგური.
ლიტერატურა
ირანის ქალაქები
კუნაშირი

კუნაშირი — კუნძული კურილის კუნძულების სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, რუსეთში, სახალინის ოლქში. კუნაშირის, ეკატერინეს, ღალატისა და სამხრეთ კურილის სრუტეებს შორის. ფართობი დაახლოებით 1550 კმ², სიგრძე 123 კილომეტრი, სიგანე 4-30 კილომეტრი. სიმაღლე 1819 მეტრამდე. კუნძულზეა მოქმედი ვულკანები (ტიატია, რურუი). აგებულია ვულკანური და კრისტალური ქანებით. ბევრია ცხელი წყარო, ჰავა მუსონურია,. შემოსილია ნაძვის, სოჭისა და ფართოფოთლოვანი ტყით. კუნძულზე განვითარებულია თევზჭერა. კუნძულზეა ნავსადგური იუჟნო-კურილსკი.
ლიტერატურა
წყნარი ოკეანის კუნძულები
რუსეთის კუნძულები
Daşkəsən (settlement)

Daşkəsən (settlement)
Daşkəsən is a settlement and municipality in the Dashkasan Rayon of Azerbaijan. It has a population of 823. The municipality consists of the settlement of Daşkəsən and the village of Aşağı Daşkəsən.
References
Populated places in Dashkasan District
Sarıbulaq

Sarıbulaq (also, Şarıbulaq, Sarybulak, Sarybulakhbina, and Sarykhbulakhbina)is a village and municipality in the Balakan Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,543. The municipality consists of the villages of Sarıbulaq, Ağkilsə, and Kilsəbuqov.
References
Populated places in Balakan District
Clavatula lelieuri

Clavatula lelieuri is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Clavatulidae.
Description
The size of an adult shell varies between 20 mm and 40 mm. The turreted shell is yellowish brown. The upper portion of the whorls are covered with large brown maculations and a revolving series of small brown spots just above the lower carina. The whorls are smooth and concave above, with revolving raised lines below the bicarinated periphery.
Distribution
This species occurs in the Atlantic Ocean off West Africa (Senegal, Guinea, Gabon)
References
Bernard, P.A. (Ed.) (1984). Coquillages du Gabon [Shells of Gabon]. Pierre A. Bernard: Libreville, Gabon. 140, 75 plates pp.
External links
lelieuri
Gastropods described in 1851
ჰიჯრან ჰუსეინოვა

ჰიჯრან ჰუსეინოვა
ჰიჯრან ქამრან ქიზი ჰუსეინოვა (დ. 13 აგვისტო, 1955) — აზერბაიჯანელი პროფესორი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ოჯახის, ქალთა და ბავშთა საქმეების სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარე.
ადრეული წლები
ჰიჯრან ჰუსეინოვა დაიბადა 1955 წლის, 13 აგვისტოს, აზერბაიჯანის სსრ-ის დედაქალაქ ბაქოში. 1972 წელს საშუალო სკოლის დასრულების შემდეგ, ჰუსეინოვა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის მიმართულებაზე ჩაირიცხა და სწავლა 1977 წელს დაასრულა. 1977-1978 წლებში მუშაობდა ბაქოს No. 189-ე საშუალო სკოლაში. 1985 წელს მიიღო ისტორიის ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი, ხოლო 2001 წელს პოლიტიკის მეცნიერების ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი. 1988 წლიდან ასწავლის აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 2006 წლიდან არის აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დიპლომატიისა და თანამედროვე ინტეგრაციული პროცესების განყოფილების პროფესორი და დირექტორი.
პოლიტიკური კარიერა
ჰიჯრან ჰუსეინოვას კარიერა ბაქოს 189-ე საჯარო სკოლაში მასწავლებლობით დაიწყო. ამ პერიოდში იგი დაჯილდოვდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საუკეთესო ახალგაზრდა მასწავლებლის მედლით. 1978 წლიდან ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში აღმოსავლეთმცოდნეობისა და ისტორიის დეპარტამენტებში ასწავლიდა. 1985 წელს პოლიტიკის ისტორიის ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი მოიპოვა, ხოლო 1992 წელს საერთაშორისო ურთიერთობათა მიმართულების ასოცირებული პროფესორი გახდა. ასწავლიდა შემდეგ კურსებს: საერთაშორისო ურთიერთობა ისტორია, თანამედროვე ინტეგრაციის პროცესი, ლობირება და დიასპორა საერთაშორისო ურთიერთობებში. აირჩიეს ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო საბჭოს მუდმივ წევრად. 1996 წლიდან გახდა საერთაშორისო პროგრამა TEMPUS TASCIS-ის მთავარი მონაწილე და ლექციებს კითხულობდა საფრანგეთსა და იტალიაში. ხელი შეუწყო აზერბაიჯანისა და საფრანგეთის უნივერსიტეტების კოლაბორაციას. 1998-1999 წლებში მონაწილეობდა აზერბაიჯანის ახალგაზრდულ და აზერბაიჯანის ქალთა კონგრესებში. 1998 წელს გამოსცა მონოგრაფია „აზერბაიჯანი ევროპული ინტეგრაციის სისტემაში“. 1999 წლიდან ხელმძღვანელობდა ქალთა პრობლემების სახელმწიფო კომიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობათა დეპარტამენტს.
ჯილდოები
2006 წლის დეკემბერში აზერბაიჯანიც დემოკრატიულმა საზოგადოებრივმა ცენტრმა ქალთა უფლებების დაცვის სფეროში გაწეული ღვაწლის გამო ჰუსეინოვა ეროვნული ჯილდოთი, Gizil Buta დააჯილდოვა. იმავე წელს ჰუსეინოვამ მშვიდობის ელჩის ჯილდო მიიღო. 2007 წელს გენდერული თანასწორობის რეკლამირებისთვის გაღებული მნიშვნელოვანი წვლილისა და ქალთა ჩართულობის ამაღლებაში შეტანილი წვლილის გამო ჰუსეინოვას UNIFEM-ის სერთიფიკატი გადაეცა. მომდევნო წელს ერებს შორის მეგობრული ურთიერთობების გაძლიერებისა და კულტურული ტრადიციების დაცვისთვის ქალთა საერთაშორისო ფორუმმა Pulse of the Planet ჰუსეინოვას მშვიდობისა და მეგობრობის დიპლომი გადასცა. 2010 წელს საფრანგეთის პრეზიდენტმა პროფესორი ეროვნული ჯილდოთი - ღირსების ორდენით - დააჯილდოვა. აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში სოციალურ და პოლიტიკურ პროცესებში აქტიური მონაწილეობის გამო ჰიჯრან ჰუსეინოვა 2015 წლის 12 აგვისტოს Shohrat ორდენით დაჯილდოვდა.
იხილეთ აგრეთვე
ქალები აზერბაიჯანში
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1955
დაბადებული 13 აგვისტო
აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსები
ზარგავა (ყუბის რაიონი)

ზარგავა (ყუბის რაიონი)
ზარგავა — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1313 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti
სქოლიო
ყუბის რაიონის სოფლები
Kiblawan

Kiblawan, officially the Municipality of Kiblawan, is a 2nd class municipality in the province of Davao del Sur, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 49,381 people.
History
Kiblawan was established from the barangays Bagumbayan, Paitan, Kiblawan, Kibungbung, Manual, New Sibonga, Maraga-a, Ihan, Bunot, Latian, Balasiao, Apik and Dapok belonging to the municipality of Sulop, via Republic Act No. 4748 signed by President Ferdinand Marcos on June 18, 1966.
Geography
Climate
Barangays
Kiblawan is politically subdivided into 30 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Abnate
Bagong Negros
Bagong Silang
Bagumbayan
Balasiao
Bonifacio
Bunot
Cogon-Bacaca
Dapok
Ihan
Kibongbong
Kimlawis
Kisulan
Lati-an
Manual
Maraga-a
Molopolo
New Sibonga
Panaglib
Pasig
Poblacion
Pocaleel
San Isidro
San Jose
San Pedro
Santo Niño
Tacub
Tacul
Waterfall
Bulol-Salo
Demographics
Economy
References
External links
Kiblawan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Davao del Sur
პონსე (პუერტო-რიკო)

პონსე (პუერტო-რიკო)
პონსე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს კუნძულის სამხრეთ სანაპიროზე. დაარსდა 1692 წლის 12 აგვისტოს. სახელი ეწოდა ხუან პონსე დე ლეონ ი ლოაისას, ხუან პონსე დე ლეონის შვილთაშვილის საპატივცემულოდ. მუნიციპალიტეტის ფართობი 501 კმ²-ია. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, პონსეს მოსახლეობა 137 491 ადამიანს შეადგენს და მეორე ადგილზეა პუერტო-რიკოს ქალაქებს შორის სან-ხუანის შემდეგ. მოიცავს 31 ბარიოს.
რესურსები ინტერნეტში
პონსეს ისტორია:
Official website of Municipality of Ponce. Ponce y su Importancia Historica
29 December 2000 'Ponce en Marcha' Final Decision by the Puerto Rico Supreme Court (2000 DTS 194, MUNICIPIO DE PONCE V. AUTORIDAD DE CARRETERAS 2000TSPR194; Case Number: CC-98-241 Cons. CC-98-231, 250, 257, 258 and 259)
29 December 2000 'Ponce en Marcha' Dissent Opinion from Associate P.R. Sup. Court Justice Honorable Efraín Rivera Pérez (page 1)
29 December 2000 'Ponce en Marcha' Dissent Opinion from Associate P.R. Sup. Court Justice Honorable Efraín Rivera Pérez (page 2)
სქოლიო
პუერტო-რიკოს მუნიციპალიტეტები
პონსეს მეტროპოლიტენური ტერიტორია
Baqqallı

Baqqallı
Saladinli (also, Saladinli) is a village and municipality in the Tovuz Rayon of Azerbaijan. It has a population of 467.
References
Populated places in Tovuz District
სარი გიალინი (ცეკვა)

სარი გიალინი (ცეკვა)
სარი გიალინი — აზერბაიჯანული ხალხური ცეკვა.
ფრაზა "სარა გიალინი" აზერბაიჯანულიდან ითარგმნება, როგორც "პატარძალი ყვითელ ტანსაცმელში" და "უმცროსი პატარძალი". ვინაიდან "გიალინი" არის პატარძალი, და სიტყვას "სარი" -ს აქვს ორი მნიშვნელობა - "ახალგაზრდა" და "ყვითელი", რაც სიმბოლოა ადამიანის სულის ნათელი დასაწყისის, რომელიც გამოირჩევა მისი მაღალი, სუფთა თვისებებით და კორელაციაშია ქალის სილამაზის იდეალთან. ყურანში ”ბაგარა” (ძროხა) ცნობარში არსებობს აიათი ”მკვდრეთით აღმდგენი ყვითელი ძროხის” შესახებ, რომელშიც სიტყვა ”სარი” უკავშირდება წმინდა ფატიმა ზაჰრას სახელს, რომელიც თავის გარშემო შეიკრიბა სუფთა, პატიოსანი ქალები. ასე რომ, ყვითელი იყო სიმბოლო, რომელიც მათ აერთიანებდა. ანუ, სიმღერა "სარი გიალინი" ქალთა სიწმინდეს და კეთილშობილებას ეძღვნება.
ცეკვის სტრუქტურა
2018 წლის მაისში ბაქოს ქორეოგრაფიულ აკადემიაში შესდგა სამეცნიერო სემინარი სახელწოდებით "სიმფონიური მუღამების გამოვლინება სიმფონიური ბალეტების დადგმაში". სემინარზე მოხსენებით "ცეკვები "სამანი", "სარი გიალინი", "უზუნდარა", "თერექემე"; მუღამებზე "რასტი", "შური", "შუშტერი"" გამოვიდა აზერბაიჯანის დამსახურებული არტისტი ეთერი ჯაფაროვა.
აღსრულება
ცეკვა ახალგაზრდა გოგონების მიერ იმავე სახელწოდების ხალხური სიმღერის "სარი გიალინ"-ის ნელი ლირიკული მუსიკის ქვეშ სრულდება. მოცეკვავე ქალიშვილებს, როგორც წესი, ყვითელი ტანსაცმელი აცვიათ.
ცეკვის კოლექტივების რეპერტუარი
ცეკვა "სარი გიალინი", სხვა ხალხურ ცეკვებთან ერთად, ჩართულია აზერბაიჯანის წამყვანი ქორეოგრაფიული კოლექტივის - აზერბაიჯანის ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლის რეპერტუარში.
ნახიჩევანის სახელმწიფო ფილარმონიის დირექტორის, აზერბაიჯანის დამსახურებული არტისტის, მუსიკოს ელმან ალიევის სიტყვებით (აზერბ.)რუს, აზერბაიჯანული ხალხური ცეკვა "სარი გიალინი" ჩართულია ფილარმონიის სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლის რეპერტუარში (აზერბ.)რუს. ალიევის თანახმად, ეს ცეკვა სხვა ხალხურ ცეკვებთან ერთად, როგორიცა "გავალა", "სამი ყვავილი", "ტერეკემე", ანსამბლის კოლექტივის მიერ წერილობითი წყაროების გამოყენებისა და უფროსი თაობის გახსენების საფუძველზე იქნა აღდგენილი.
თურქეთში მოქმედი აზერბაიჯანული ცეკვისა და ხელოვნების კლუბის ხელმძღვანელის და თურქული ხელოვნების მოღვაწის დარია აკდემირის სიტყვებით, აზერბაიჯანული ხალხური ცეკვა "სარი გიალინი" ასევე ჩართულია კლუბის კოლექტივის რეპერტუარში.
საერთაშორისო კონკურსებზე
2017 წლის მარტში არტისტული ცეკვის ჩემპიონატზე ევროპაში, რომელიც მოსკოვში მიმდინარეობდა, ემილია პანახოვის აზერბაიჯანულმა კოლექტივმა "Alov" მესამე ნომინაციაში (ფოლკლორული სტილიზაცია, ანსამბლი შემდგარი 9 ადამიანისაგან) ცეკვით "სარი გიალინი" მეორე ადგილი დაიკავა. ამავე წელს იტალიაში საბავშვო კონკურსების საერთაშორისო ფესტივალზე "შემოქმედება საზღვრების გარეშე-2017" აზერბაიჯანის ბავშვთა და მოზარდთა შემოქმედებითმა კოლექტივმა ნომინაციაში "ცეკვა" შეასრულა კომპოზიცია "ცეცხლების ქვეყანა — აზერბაიჯანი", რომელიც ასევე ცეკვა "სარი გიალინისაგან" წარმოიქმნა, შედეგად 15 ქვეყნის ცეკვებს შორის პირველი ადგილი დაიკავა და ფესტივალის გრან-პრი დაიმსახურა.
2019 წლის დეკემბერში მოსკოვში გამართულ კონკურსზე "ერის ოქრო" აზერბაიჯანელი მოცეკვავე ლეილა გადიმლი ცეკვა "სარი გიალინი"-ს შესრულებისათვის I ხარისხის დიპლომით დაჯილდოვდა.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
სარი გიალინი
აზერბაიჯანული კულტურა
კრის გრიფინი

კრის გრიფინი
კრისტოფერ კროს „კრის“ გრიფინი — მულტსერიალი გრიფინების პერსონაჟი. 14 წლის განუვითარებელი ჭარბწონიანი მოზარდი, პიტერ და ლოის გრიფინების მეორე შვილი.
იხილეთ აგრეთვე
გრიფინების პერსონაჟების სია
რესურსები ინტერნეტში
Family Guy Wiki – Chris Griffin
გამოგონილი პერსონაჟები
გრიფინების პერსონაჟები
გრიფინები
ძუძუსმაწოვებელი (ხატი)

ძუძუსმაწოვებელი (ხატი)
ხატი იმყოფება ათონზე, კარაის კელიასთან მდებარე ეკლესიაში და ხილანდარის მონასტერს ეკუთვნის. თავდაპირველად ეს ხატი იყო საბა განწმენდილის ლავრაში, რომელიც იერუსალიმიდან 18 ვერსითაა დაშორებული. აღმოსავლეთში ამ ერთადერთი ლავრის წმინდა დამაარსებელმა თავის აღსასრულთან დაკავშირებით იწინასწარმეტყველა, რომ გარკვეული დროის შემდგომ ლავრას სერბეთიდან მეფური შთამომავლობის თანამოსახელე ვინმე საბა ესტუმრებოდა და რომ ლავრა მას, ლოცვა-კურთხევის ნიშნად, ძუძუსმაწოვებელი ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედ ხატს მიუძღვნიდა.
წმინდა საბა მშვიდობით წარდგა ღვთის წინაშე VI საუკუნეში, ხოლო მისი წინასწარმეტყველება ექვს საუკუნეზე მეტი ხნის შემდეგ აღესრულა: XIII საუკუნეში პალესტინა მოინახულა წმინდა საბა სერბელმა. მას გადაეცა წმ. საბა განწმენდილის წინასწარმეტყველური ანდერძი და ძუძუსმაწოვებელი ღვთისმშობლის ხატი. სერბეთში დაბრუნების შემდგომ წმ. საბამ ხატი ხილანდარის მონასტერს გადასცა. აღსანიშნავია, რომ ჩვეულების წინააღმდეგ, ის წმ. საბამ კანკელზე აღსავლის კარის არა მარცხენა, არამედ მარჯვენა მხარეს მოათავსა, სადაც ჩვეულებრივ მაცხოვრის ხატია ხოლმე, ხოლო ყოვლისმპყრობელი უფლის ხატი მარცხენა მხარეს, ღვთისმშობლის ხატის ადგილასაა მოთავსებული.
ლიტერატურა
”ღვთისმშობლის მიწიერი ცხოვრება და მისი სასწაულმოქმედი ხატების ისტორია”. გვ. 102-103. თბილისი 2001 წ.
ღვთისმშობლის ხატები