PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
აიშე სულთანი (აჰმედ I-ის ქალიშვილი)

აიშე სულთანი (აჰმედ I-ის ქალიშვილი)
აიშე სულთანი (დ. 1605, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 1657, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია) — აჰმედ I-ისა და ქიოსემ სულთნის პირველი ქალიშვილი. მისი 3 ძმა იყო ოსმალეთის სულთანი:ოსმან II, მურად IV და სულთან იბრაჰიმი. აიშე ცნობილია 8 პოლიტიკური ქორწინებით. მისი ქმრებიდან ოთხი იმპერიის დიდი ვეზირი იყო.
ბიოგრაფია
აიშე სულთანი დაიბადა 1605 წელს, სტამბოლში, აჰმედ I-ისა და მისი ფავორიტი ხარჭის, (მოგვიანებით კანონიერი ცოლის) ქიოსემ სულთნის ოჯახში. 1612 წელს, მშობლებმა 7 წლის ასაკში დააქორწინეს დიდ ვეზირ, ნასუჰ-ფაშაზე, თუმცა 2 წლის შემდეგ ფაშა აჰმედ I-მა სიკვდილით დასაჯა. 1615 წელს 10 წლის აიშე გაათხოვეს ბოსნიის ბეგლარბეგ, ქარაქაშ მეჰმედ-ფაშაზე, რომელთანაც ეყოლა 1 ვაჟი.
მუსტაფა I-ისა და ოსმან II-ის მმართველობის პერიოდში აიშე დედამისთან და უმცროს დებთან ერთად ძველ სასახლეში ცხოვრობდა. 1621 წელს ხოტინის ბრძოლაში დაიღუპა ქარაქაშ მეჰმედ-ფაშა.
2-ჯერ დაქვრივებული აიშე 1627 წელს ქიოსემ სულთანმა მესამედ გაათხოვა, ამჟამად უფრო ხანდაზმულ, მაგრამ ჭკვიან ვეზირ, ჰაფიზ აჰმედ-ფაშაზე. წყვილს 3 შვილი გაუჩნდა. 1632 წელს იანიჩარებმა აიღეს თოფქაფის სასახლე და მოკლეს ჰაფიზ აჰმედ-ფაშა.
აიშე მეოთხედ, უკვე თავისივე სურვილით და მისი ძმის, მურად IV-ის ნებით, 1634 წელს დაქორწინდა დიარბაქირის მმართველ, მურთაზა-ფაშაზე. მათი ქორწინება დიდი ზარ-ზეიმით აიღნიშნა იმპერიის დედაქალაქში. თუმცა მალევე 1635 წელს, სეფიანების მიერ ერევანის აღების დროს მურთაზა-ფაშა სასიკვდილოდ დაიჭრა და აიშეც მეოთხედ დაქვრივდა.
ამის შემდეგ აიშე სულთანი მცირე ხნით ქ. კონიაში ცხოვრობდა და 1638 წელს მეხუთედ გათხოვდა ჯელებ აჰმედ-ფაშაზე. 1639 წელს აჰმედ-ფაშა დაინიშნა ალეპოს მმართველად. მათ შეეძინათ 2 ქალიშვილი. 1642 წელს აიშე ფაშას გაშორდა და იმპერიის ახალი სულთნის, იბრაჰიმის ნებართვით იქორწინა ვოინუქ აჰმედ-ფაშაზე. წყვილი უშვილო აღმოჩნდა. მალევე ის დაუპირისპირდა მისი ძმის კანონიერ ცოლს, ჰიუმა შაჰ ჰასეკი სულთანს.
1651 წელს ქიოსემ სულთნის მკვლელობის შემდეგ აიშე გადაემტერა თურჰან ჰატიჯე სულთანს. ის პირადი ინტერესების გამო კიდევ 2-ჯერ გათხოვდა. 1653 წელს ცოლად გაჰყვა იბშირ მუსტაფა-ფაშას, რომელიც გახდა დიდი ვეზირი. 1655 წელს აიშე მერვედ და უკანასკნელად, 50 წლის ასაკში მისთხოვდა ასევე დიდ ვეზირ ერმენი სულეიმან-ფაშას.
აიშე სულთანი გარდაიცვალა 1657 წელს, სტამბოლში. ის მისმა ძმისშვილმა, მეჰმედ IV-მ დაკრძალა სულთან აჰმედის მეჩეთის მავზოლეუმში.
იხილეთ აგრეთვე
ჰაფიზ აჰმედ-ფაშა
ქიოსემ სულთანი
რესურსები ინტერნეტში
Ravzat ul-ebrar s. 565 de, Naima, c. II, s. 402 de, Fezleke s. 94 de
Leslie P. Peirce (1993). The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire. Oxford University Press. s. 106–107. ISBN 978-0-195-086775.
I. Ahmed'in kizi. "Ayse Sultan". 19 Eylül 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
ოსმანების დინასტია
დაბადებული 1605
გარდაცვლილი 1651
კვესეთი

კვესეთი — სოფელი თბილისის შემადგენლობაში, ვაკის რაიონში, თრიალეთის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ განშტოებაზე, მდინარე ვერის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1160 მ, გარდაბნიდან 60 კმ, თბილისის ცენტრიდან 30 კმ. სოფელი წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVI ს. კვესეთიდან 2 კმ-ზე დგას ბეთანიის ხუროთმოძღვრული ძეგლი (XII-XIII სს).
2007 წლამდე სოფელი ექვემდებარებოდა გარდაბნის მუნიციპალიტეტის კოჯრის თემს, 2007 წლიდან დაექვემდებარა ქალაქ თბილისის დიდგორის რაიონს, 2013 წლის თბილისის ტერიტორიული რეფორმის შემდეგ გადავიდა ვაკის რაიონის შემადგენლობაში. 2002 წლის აღწერით სოფელში ცხოვრობდა 12 ადამიანი. 2014 წლის აღწერით კი 8 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
საქართველოს ისტორიული სოფლები თბილისის ტერიტორიაზე
Santo Antônio do Aventureiro

Santo Antônio do Aventureiro is a municipality in the state of Minas Gerais, Brazil. The population is 3,602 (2020 est.) in an area of 202.03 km². The elevation is 385 m. It became an independent municipality in 1962.
References
External links
http://www.citybrazil.com.br/sp/stoantonioaventureiro/ (in Portuguese)
Municipalities in Minas Gerais
თოდუა

თოდუა
საკუთარი სახელი თოდუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე თოდუა — სპორტსმენი (მორაგბე)
ბონდო თოდუა — ბიოლოგი, ბოტანიკოსი
გრიგოლ თოდუა — ეკონომისტი
დავით თოდუა — პოლიციის გენერალ-მაიორი
თემურ თოდუა — ისტორიკოსი, არქეოლოგი
კოჩა თოდუა — სამეგრელოს 1857 გლეხთა აჯანყების ერთ-ერთი მეთაური
მაგალი თოდუა — აღმოსავლეთმცოდნე, მთარგმნელი
მზია თოდუა — სამართალმცოდნე, იურისტი
ნათია თოდუა — მომღერალი
ნოდარ თოდუა — საბჭოთა სახელმწიფო მოხელე
ნუგზარ თოდუა — ეკონომისტი
პავლე თოდუა — ფიზიკოსი
რაიბულ თოდუა — ონკოქირურგი
სამსონ თოდუა — სასულიერო პირი, პუბლიცისტი
სევასტი თოდუა — ფეხბურთელი
უტუ თოდუა — სამეგრელოს 1857 გლეხთა აჯანყების ერთ-ერთი მეთაური
ფრიდონ თოდუა — ექიმი, რადიოლოგი
ქრისტინე თოდუა-წულუკიძე — ემიგრანტი, ექიმი
შმაგი თოდუა — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა)
ქართული გვარები
ტყვიავის ღვთისმშობლის ეკლესია

ტყვიავის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტყვიავის ქარელაანთ უბანში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანის დასაწყისით.
ეკლესია დარბაზულია (10,3 X 6,5 მ), ნაგებია რიყის ქვით (წყობა ირეგულარულია), გამოყენებულია ღვინისფერი თლილი კვადრებიც. შენობა დაზიანებულია: ჩამონგრეულია ჩრდილოეთ კედლის დეკორატიული თაღი და ლავგარდანი, ჩამოცვენილია შიდა შელესილობა; აღმოსავლეთ კედლის ზოგიერთ ნაწილში ჩანს აგურის გვიანდელი ჩანაერთები. ეკლესიას ორი თაღოვანი შესასვლელი აქვს: ერთი დასავლეთით (ამჟამად გაუქმებულია), მეორე - სამხრეთის კედლის დასავლეთ ნაწილში. ამ შესასვლელის თაღში ჩადგმულია ტიმპანის მთლიანი ქვა. აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომელიც შიგნიდან გარეთ მკვეთრად ვიწროვდება (აფსიდის სხვა კომპონენტების ჩაშენების გამო არ გაირჩევა). ეკლესიის გრძივ კედლებზე წყვილი ერთსაფეხურიანი პილასტრია. პილასტრების კრონშტეინებს ეყრდნობა კედლის დეკორატიული თაღები, რომლებიც ოდნავ გამოწეულია კედლის სიბრტყიდან. პილასტრის კაპიტელების დანაწევრება ერთნაირია (შუბლი, ლილვი და სწორხაზოვანი ზოლი). პილასტრების კაპიტელებს საბჯენი თაღი ეყრდნობა. დარბაზის სამხრეთის კედელში შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკითხა სარკმლებია. მათგან დასავლეთის კედლის სარკმელი უფრო განიერია. ერთი სწორკუთხა მცირე სარკმელი დასავლეთის კედლის ზედა ნაწილშიცაა. ეკლესიის ფასადები მცირედ დეკორირებულია. აღმოსავლეთის სარკმელს თაღოვან თავსართად შემოვლებული აქვს ქვაში ამოკვეთილი შეწყვილებულგრეხილიანი ლილვი გადანაკეცებით. ლილვზე დაფუძნებულია დიდი ზომის ტოლმკლავებიანი ჯვარი. ასეთივე, მხოლოდ მცირე ზომის ჯვარია გამოსახული სამხრეთის სარკმლის თავსართის ქვაზე. დასავლეთ ფასადზე შემორჩენილია კვადრატული აგურის ორი რიგისაგან შედგენილი ლავგარდანი. ეკლესია გადახურულია ღარიანი კრამიტით.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
ლომბარდიის ლიგა

ლომბარდიის ლიგა — 16 ჩრდილო-იტალიური ქალაქის კავშირი საღვთო რომის იმპერიის წინააღმდეგ.
ლიგა შეიქმნა 1167 წლის 7 აპრილს პონტიდის მონასტერში. მისი დამაარსებლები იყვნენ — მილანი, ლოდი, ფერარა, პარმა და პიაჩენცა. ლომბარდიის ქალაქებში საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორის ბატონობის წინააღმდეგ ბრძოლისთვის შეთანხმებას ამ ქალაქებს შორის ხელი მოეწერა ოცი წლით. 1167 წლის აპრილ-დეკემბრის განმავლობაში ლიგას სხვა ქალაქებიც შეუერთდა.
1176 წლის ლენიანოს ბრძოლაში ლომბარდიის ლიგამ დაამარცხა ფრიდრიხ I ბარბაროსას რაინდები და იმპერატორს აიძულა, 1183 წელს ეღიარებინა ლომბარდიის ლიგის ქალაქების დამოუკიდებლობა. ლომბარდიის ლიგა 10 წლით განახლდა 1198 წელს.
1226 წელს ფრიდრიხ II ჰოენშტაუფენის ლომბარდიის დაპყრობის მცდელობასთან დაკავშირებით, ლომბარდიის ლიგა კიდევ 11 წლით გახანგრძლივდა.
ლიგის წევრები
მილანი — 1167 წლის 7 აპრილიდან;
პიაჩენცა — 1167 წლის 7 აპრილიდან;
ფერარა — 1167 წლის 7 აპრილიდან;
ლოდი — 1167 წლის 7 აპრილიდან;
პარმა — 1167 წლის 7 აპრილიდან;
კრემონა;
მანტუა;
ბერგამო;
ბრეშია;
ბოლონია;
პადუა;
ტრევიზო;
ვიჩენცა;
ვენეცია;
ვერონა.
იხილეთ აგრეთვე
გველფები და გიბელინები
შვეიცარიის კავშირი
ჰანზა
ლიტერატურა
Gianluca Raccagni: The Lombard League (1164–1225). Oxford University Press, Oxford u. a. 2010, ISBN 978-0-19-726471-3 (= A British Academy Postdoctoral Fellowship Monograph; englisch).
Odilo Engels: Die Staufer. 9. verbesserte und ergänzte Auflage mit Literaturnachtrag von Gerhard Lubich, Kohlhammer, Stuttgart 2010, ISBN 978-3-17-021363-0 (= Kohlhammer-Urban-Taschenbücher Band 154).
Helmut Maurer (Hrsg.): Kommunale Bündnisse Oberitaliens und Oberdeutschlands im Vergleich. Thorbecke, Sigmaringen 1987, ISBN 3-7995-6633-3 (= Konstanzer Arbeitskreis für Mittelalterliche Geschichte. Vorträge und Forschungen Band 33).
Stefan Weinfurter (Hrsg.): Stauferreich im Wandel, Ordnungsvorstellungen und Politik in der Zeit Friedrich-Barbarossas. Thorbecke, Stuttgart 2002, ISBN 978-3-7995-4260-9 (= Mittelalter-Forschungen, Band 9).
1167
იტალიის ისტორია
საღვთო რომის იმპერია
სიგავი

სიგავი (მეორე სახელია — სინგავე) (Singave) — საფრანგეთის ზღვისიქითა ტერიტორიის უოლისის და ფუტუნას კუნძულების სამიდან ერთი ადმინისტრაციული ოლქი.
მისი ტრადიციული სახელია სიგავის სამეფო.
სიგავის ოლქის შემადგენლობაში შედის კუნძულ ფუტუნას დასავლეთი ნაწილი ჰორნის (ფუტუნას) კუნძულებიდან. ოლქს უკავია კუნძულის დაახლოებით მესამედი — 30 კმ² მთლიანი 83 კმ²-დან.
ოლქის საერთო ფართობია — 30 კმ². მოსახლეობა — 1457 ადამიანი (2013 წელი). ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია ლეავა, რომელშიც ცხოვრობს 368 ადამიანი (2013 წელი).
ოლქის დანარჩენი დასახლებული პუნქტები:
ფიუა (302 ადამიანი);
ნუკუ (257 ადამიანი);
ტოლოკე (194 ადამიანი);
ტავაი (177 ადამიანი);
ვაისეი (159 ადამიანი).
ოლქის ეკონომიკაში ჭარბობს ნატურალური სოფლის მეურნეობა და მცირე თევზჭერა ადგილობრივ ლაგუნაში.
მოსახლეობის უმრავლესობა პოლინეზიური წარმოშობისაა (97,3 %). ასევე მცირე რაოდენობით ცხოვრობენ ევროპელები.
ოლქის მოსახლეობის დიდი უმრავლესობა — კათოლიკეა.
რესურსები ინტერნეტში
მოსახლეობის რაოდენობის მონაცემები
უოლისის და ფუტუნას რუკა
სიმბოლიკა
სქოლიო
უოლისი და ფუტუნას ოლქები
ლემპიაიალია

ლემპიაიალია — მუნიციპალიტეტი ტამპერეს ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 629 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 307.06 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 91.37 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა.
რესურსები ინტერნეტში
Municipality of Lempäälä – Official site
სქოლიო
პირკანმაის მუნიციპალიტეტები
პოტსდამისა და ბერლინის სასახლეები და პარკები

პოტსდამისა და ბერლინის სასახლეები და პარკები — სასახლეებისა და პეიზაჟური ბაღების კომპლექსი გერმანიის დედაქალაქ ბერლინსა და ქალაქ პოტსდამში. ამ ტერმინით აღნიშნავენ იმ კულტურულ ანსამბლს, რომელიც 1990 წელს იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. ძეგლი აღიარებულ იქნა პრუსიის მონარქიული იდეების კონტექსტში დაპროექტებული უნიკალური ბაღების მაგალითად.
1730 - 1916 წლებში ტერიტორია მოიცავდა 500 ჰექტარსა და 150 შენობასა და ბაღს.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი იუნესკოს საიტზე
გერმანიის შენობა-ნაგებობები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
საქართველოს საბჭოების IV ყრილობის დელეგატთა სია

საქართველოს საბჭოების IV ყრილობის დელეგატთა სია
საქართველოს საბჭოების IV ყრილობაზე აფხაზეთის სსრ-დან წარმოდგენილი იყო შემდეგი დელეგატები:
ნაზარეთიანი,
ქართველიშვილი,
ლეიანდოვსკი,
ვ. სტურუა,
ნ. ლაკობა,
ს. ჭანბა,
გ. სტურუა,
ინალ იფა,
მატიუხინი,
სუკოიანი,
ხაბურძანია,
ლაგველავა,
ნაჭყებია,
გაბუნია,
აბგაჯი,
ვ. ლადარია,
გარცკია,
ბებია,
მელაძე,
აპბა,
დამენია,
ანასტასიდი,
გიგაური,
პაროტიდი,
კოფტუნი,
მასხულია,
მინოსიანი,
კეშანიდი.
კანდიდატები:
მარკოსია,
ბასარია,
ჩიჟოვა,
შამბა,
ა. ვარდანია.
სქოლიო
საქართველოს საბჭოების IV ყრილობა
პოლიტპატიმრების სახლი

პოლიტპატიმრების სახლი — საცხოვრებელი სახლი. აგებულია კონსტრუქტივიზმის არქიტექტურულ სტილში. მდებარეობს ქალაქ სანქტ-პეტერბურგის პეტროგრადის რაიონში. მისამართი სამების მოედანი, სახლი № 1. არის სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტი. აგებულია 1931-1935 წლებში არქიტექტორების გ. ა. სიმონოვის, პ. ვ. აბროსიმვისა და ა. ფ. ხრიაკოვის პროექტის მიხედვით ყოფილი პოლიტპატიმრებისა და რეპრესირებულთა საზოგადოებისათვის.
ისტორია
შენობა არის ლენინგრადის ერთ-ერთი პირველი სახლი-კომუნა. შედგება სამი ექვს და შვიდსართულიანი კორპუსისაგან და შედგება 200 ბინისაგან. შენობას აქვს მართკუთხა სამკუთხედის ფორმა. ამ სამკუთხედის ერთი კათეტი და ჰიპოტენუზა გადის პეტრეს სანაპიროზე და მასში განთავსებულია ოროთახიანი ბინები, ხოლო მეორე კათეტი გადის სამების მოედანზე და მასში განთავსებულია სამოთახიანი ბინები.
შენობის გარე ხედი პრაქტიკულად არ შეცვლილა. სახლის პირველ სართულზე განთავსებულია მაყურებლების დარბაზი და სასადილო, აქვთ თავიანთი საბავშვო ბაღი, ბიბლიოთეკა, კლუბი, ავტოფარეხები.
ბინის მრავალრიცხოვანი რეპრესირებული მაცხოვრებლების გამო, სკვერში სამების მოედანზე 1990 წელს დაამონტაჟეს ძეგლი, სოლოვეცკის ქვა, ხოლო სახლის ეზოში მემორალური დაფა, რომლის ავტორიც იყო ბოგომოლოვი, ივანე დიმიტრის ძე ბოგომოლოვის შვილი. ივანე იყო პოლიტპატიმართა და რეპრესირებულთა საზოგადოების წევრი, რომელიც დახვრიტეს 1938 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ДОМ ПОЛИТКАТОРЖАН
Дом политкаторжан
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ფასციაცია

ფასციაცია (< ლათ. fascia სახვევი, ზოლი) — მცენარეთა ყლორტის დეფორმაცია, რომლის დროსაც იგი ბრტყელდება, თასმისებრი ხდება და სხვა. ღერო გაღუნულია ან დაგრეხილია, მისი აპიკალური ნაწილი არანორმალურად იტოტება; შეცვლილია ფოთლების, ყვავილების, ყვავილედების ფორმირების ვადები და ურთიერთგანწყობა, საგრძნობლადაა გაზრდილი ყვავილედში ყვავილების, ხოლო ყვავილში — მისი ნაწილების რაოდენობა (ვითარდება მრავალბუდიანი გინეცეუმი, დიდდება ნაყოფი და სხვა). ფასციაცია გამოწვეულია სხვადასხვა მიზეზით (ვირუსები, ბაქტერიები, ზრდის სტიმულატორები, ტემპერატურა, მექსნიკური დაზიანება და სხვა). ფასციაციის დროს მიმდინარე ფიზიოლოგიური-ბიოქიმიური კანონზომიერებანი ჯერ კიდევ არ არის დადგენილი. ყვავილისა და ნაყოფის ფასციაცია ბევრ შემთხვევაში სასარგებლოა და წარმატებით იყენებენ ზოგი სასოფლო-სამეურნეო კულტურების სელექციაში.
ლიტერატურა
ბიოლოგიური ტერმინები
ესტონეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა

ესტონეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, ესტონეთის სსრ — საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში შემავალი რესპუბლიკა. ამჟამად ესტონეთი.
ესტონეთის სსრ დაარსდა 1940 წლის 21 ივლისს, სსრკ-ს შემადგენლობაშია ამავე წლის 6 აგვისტოდან. მდებარეობდა საბჭოთა კავშირის ევროპული ნაწილის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ესაზღვრებოდა რსფსრ და ლატვიის სსრ. ფართობი 45,1 ათ. კმ². მოსახლეობა 1460 ათ. კაცი (1972). დედაქალაქი — ქ. ტალინი.
იყოფოდა 15 რაიონად. რესპუბლიკაში იყო 23 ქალაქი და 26 დაბა.
რესურსები ინტერნეტში
ესტონეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა – დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
ესტონეთის ისტორია
სოციალისტური ბანაკი
ყოფილი სოციალისტური რესპუბლიკები
ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
ლუდვიგ II ახალგაზრდა

ლუდვიგ II ახალგაზრდა (დ. 825 — გ. 12 აგვისტო, 875) — იტალიის მეფე 844 წლიდან და საღვთო რომის იმპერატორი 850 წლიდან. 855 წლამდე ის იყო მამის, ლოთარ I-ის თანამოსაყდრე, შემდეგ კი მარტომ განაგრძო მმართველობა. ლუდვიგი იყო ლოთარ I-ის უფროსი ვაჟი.
839 წლიდან ის მოიხსენიებოდა როგორც იტალიის მეფე და ამიტომაც გადაიტანა სამეფო რეზიდენცია ამ ქვეყანაში. 844 წლის 15 ივნისს პაპმა სერგიუს II-მ ლუდვიგი რომში მეფედ აკურთხა. მან მაშინვე მოისურვა იმპერიის კანონების გავრცელება ამ ქალაქზე, თუმცა ეს მცდელობა უშედეგო აღმოჩნდა; მაგრამ 850 წელს ის იმპერატორად ეკურთხა პაპ ლეო IV-ის მიერ. ამის შემდეგ მალევე, 851 წლის 5 ოქტომბერს დაქორწინდა ენგელბერგაზე და იტალიის დამოუკიდებელი ხელისუფლების სათავეში მოექცა.
ლუდვიგ II დაიღუპა 875 წლის 12 აგვისტოს, დღევანდელი ბრეშას პროვინციის მახლობლად. დაკრძალულია მილანში, წმინდა ამბროსის ტაძარში. იტალიის მომდევნო მეფე გახდა კარლომან ბავარიელი, რომელიც იყო ლუდვიგ II გერმანელის ვაჟი.
ლიტერატურა
Annales Bertiniani and Chronica S. Benedicti Casinensis, both in the Monumenta Germaniae Historica. Scriptores, Bände i. and iii. (Hanover and Berlin, 1826 fol.)
Muhlbacher, E. Die Regesten des Kaiserreichs unter den Karolingern (Innsbruck, 1881)
Sickel, T. Acta regum et imperatorum Karolinorum, digesta et enarrata (Vienna, 1867—1868)
E. Dummler Geschichte des ostfrankischen Reiches (Leipzig, 1887—1888).
Charles Oman. The Dark Ages 476–918. London: Rivingtons, 1914.
საღვთო რომის იმპერატორები
დაბადებული 825
გარდაცვლილი 12 აგვისტო
გარდაცვლილი 875
დიონისე

დიონისე ან დიონისოსი — ძველბერძნულ მითოლოგიაში მევენახეობის, მეურნეობისა და მეღვინეობის, მცენარეულობის მფარველი ღვთაება. აგრეთვე ცნობილი როგორც ბახუსი ბერძნულსა და რომაულ მითოლოგიაში. მას მუდამ ახლდნენ მისი მხიარული სატირები ძველი ბერძნების რწმენით, დიონისეს კეთილგანწყობაზე დამოკიდებული იყო თუ როგორი იქნებოდა რთველი. ზევსის და სემელეს ვაჟი (ზოგიერთი წყაროს თანახმად ის ზევსისა და პერსეფონეს ვაჟის იყო). ჰომეროსის თანახმად დიონისე არ შედის მთავარ ღმერთთა შემადგენლობაში, რის გამოც მისი კულტი ნაკლებად იყო გავრცელებული არისტოკრატიაში, სამაგიეროდ იგი დიდი პოპულარობით სარგებლობდა დაბალ ფენებში.
რამდენიმე მითის მიხედვით, დიონისეს თავდაპირველად ერქვა ძაგრევსი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერენტში
Theoi Project, Dionysos myths from original sources, cult, classical art
Ca 2000 images of Bacchus at the Warburg Institute's Iconographic Database
Iconographic Themes in Art: Bacchus | Dionysos
Treatise on the Bacchic Mysteries
ბერძნული მითოლოგია
ბერძნული ღმერთები
მიწათმოქმედების ღმერთები
ნაყოფიერების ღმერთები
სიცოცხლე-კვდომა-აღდგომის ღმერთები
ბუნების ღმერთები
ზევსის შვილები
პედერასტი გმირები და ღვთაებები
რომაული ღმერთები
თრაკიული ღმერთები
ღვინო
სიბრძნის ღმერთები
Camponotus snellingi

Camponotus snellingi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
Six-red World Championship

Six-red World Championship
The Six-red World Championship is a six-red snooker tournament, played with the six and six . Ding Junhui is the reigning champion.
History
The event was first held in the 2008/2009 season, and was known as the Six-red Snooker International. The event was organised by the Asian Confederation of Billiards Sports. Forty-eight players were divided in 8 round-robin groups. The top four from each group moved into the knock-out stage. In 2009 the event was renamed the Six-red World Grand Prix. In 2010, it replaced a rival tournament (sponsored by 888sport) as the official six red snooker world championship, after the other event—held once in 2009—was discontinued. The event was not held in the 2011/2012 season, but it returned for the 2012/2013 season with the backing of the World Professional Billiards and Snooker Association. The event was held at the Montien Riverside Hotel in Bangkok, Thailand between 2008 and 2014. The following year it took place in the Fashion Island Shopping Mall, before the Convention Centre became the venue for the tournament from 2016 on.
The COVID-19 pandemic in 2020 prevented the event from being scheduled as it was not possible for tour players to travel to Thailand. In the 2022-23 snooker season, the event was listed as returning to the tour for the first time since 2019, where Stephen Maguire would have had an opportunity to defend his title. However, in the weeks leading up to the tournaments' official start date of 5 September 2022, the professional membership were notified that the tournament was to be postponed. This decision led to criticism of the World Snooker Tour, as despite the well-understood position of the tournament being postponed by both players and broadcasters, no announcement had been made to the public. It was ultimately held during March of 2023, with Ding Junhui winning his second title.
Winners
Stats
Finalists
References
Recurring sporting events established in 2008
World championships in snooker
Cue sports competitions in Thailand
Six-red snooker competitions
Sport in Bangkok
International sports competitions hosted by Thailand
2008 establishments in Thailand
Annual sporting events
ჰიჟდიენი (გლოდენის რაიონი)

ჰიჟდიენი (გლოდენის რაიონი)
ჰიჟდიენი — სოფელი მოლდოვაში, გლოდენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 147 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 765 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
გლოდენის რაიონის სოფლები
ოსო-დე-სინკა

ოსო-დე-სინკა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ბახო-სინკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 27,70 კმ². მოსახლეობა — 678 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ოსო-დე-სინკის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ოსო-დე-სინკა
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
გრიდკინო (ვოლოგდის ოლქი)

გრიდკინო (ვოლოგდის ოლქი)
გრიდკინო — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
გრიდკინო — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
სქოლიო
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
Formica manni

Formica manni is a species of ant in the family Formicidae.
References
Further reading
External links
AntWeb.org website
manni
Articles created by Qbugbot
Insects described in 1913
Вокально-инструментальные ансамбли. "Орэра"

Вокально-инструментальные ансамбли. "Орэра" — ანსამბლ „ორერას“ კრებული. შესულია ორერას საუკეთესო სიმღერები (1961-2008). გამოვიდა 2008 წელს. მოიცავს 23 კომპოზიციას. სიმღერები სრულდება ქართულ , რუსულ, ინგლისურ, თურქულ და ესპანურ ენებზე.
სიმღერების სია
მთიულური
ლალები
ყარაჩოღელი
А где мне взять такую песню (Г.Понаморенко-О.Агашина)
Вокализ "Орэра"
ძელი უბნის მომღერლები
ყვავილების ქვეყანა
გამოღით შენ ხარ (ინსტრუმენტალი)
კრიმანჭული
ცისფერთვალება ჯადოქარი
ამ ჩვენს გოგონებს
ადანდალი
Над окошком месяц
Ночной всадник
არალე
თბილისური სერენადა
გოგოვ მთვარეს ედარები
Тополя
ურმული
ფიროსმანი
ქართული სახუმარო
კეკელჯან
სიმღერა თბილისზე
რესურსები ინტერნეტში
დისკოგრაფია.
„ვია ორერას“ არაოფიციალური გვერდი Facebook-ზე.
ორერას ალბომები
2008 წლის ალბომები
მელოდიის ალბომები
პრიპიჩენი-კურკი

პრიპიჩენი-კურკი — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 178 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 333 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
რეზინის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
რეზინის რაიონის სოფლები
შეყვარებულების პარკი

შეყვარებულების პარკი — საჯარო პარკი სომხეთის დედაქალაქ ერევანში, ბაღრამიანის ავენიუზე. პარკი კენტრონის რაიონის 1,6 ჰა-ს მოიცავს. 2005 - 2008 წლებში შეყვარებულების პარკი მთლიანად გარემონტდა და 2008 წლის ნოემბერში ხელახლა გაიხსნა. სარემონტო საქმიანობას ბოღოსიანის ფონდი და ალბერტ ბოღოსიანი ხელმძღვანელობდა.
ფაქტები პარკის შესახებ
მთლიანი ფართობი: 1,6 ჰექტარი
მწვანე საფარი: 1,05 ჰექტარი
ხეების რაოდენობა: 370
წყლის ფართობი: 0.11 ჰა
ჩანჩქერების რაოდენობა: 4
პარკში მიმდინარე ღონისძიებები
აქ აღინიშნება სომხური ეროვნული დღესასწაულები
ღია ცის ქვეშ კითხვის ფესტივალი
მუსიკალური ფესტივალები
ცოცხალი კონცერტები
გამოფენები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Երևանի Սիրահարների այգու պաշտոնական կայք
Աչաջուրի պաշտոնական կայք
ერევნის პარკები
Pearlfish

Pearlfish are marine fish in the ray-finned fish family Carapidae. Pearlfishes inhabit the tropical waters of the Atlantic, Indian, and Pacific Oceans at depths to , along oceanic shelves and slopes. They are slender, elongated fish with no scales, translucent bodies, and dorsal fin rays which are shorter than their anal fin rays. Adults of most species live symbiotically inside various invertebrate hosts, and some live parasitically inside sea cucumbers. The larvae are free living.
Characteristics
Pearlfishes are slender, distinguished by having dorsal fin rays that are shorter than their anal fin rays. They have translucent, scaleless bodies reminiscent of eels. The largest pearlfish are about in length. They reproduce by laying oval-shaped eggs, about 1 mm in length.
Ecology
Pearlfishes are unusual in that the adults of most species live inside various types of invertebrates. They typically live inside clams, starfish, or sea squirts, and are simply commensal, not harming their hosts. However, some species are known to be parasitic on sea cucumbers, eating their gonads and living in their anal pores. Pearlfish usually live alone, or in pairs.
Regardless of the habits of the adults, the larvae of pearlfish are free-living among the plankton. Pearlfish larvae can be distinguished by the presence of a long filament in front of their dorsal fins, sometimes with various appendages attached.
Genera
The genera are divided into three major groupings based on their level of symbiosis:
Echiodon and Snyderidia - free-living
Carapus and Onuxodon - commensal
Encheliophis - parasitic, fish in this group live in invertebrate hosts found in shallow-water coral communities such as bivalves, sea cucumbers, and starfish.
References
Parasitic vertebrates