PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კრუსი (სეარა)

კრუსი (სეარა)
კრუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 686 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 334.833 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 67.75 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფუტკრისდედა

ფუტკრისდედა — მრავალწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი ჯადვარისებრთა ოჯახისა. ტუბერიანი ბალახებია.
საქართველოში გავრცელებულია 3 სახეობა. მათგან Ophrys caucasica და Ophrys oestrifera მთელ საქართველოში გვხვდება. ორივე სახეობა მთის შუა სარტყლამდე, ტყეებში, ტყისპირებსა და ბუჩქნარებში იზრდება. მესამე სახეობა — Ophrys apifera საქართველოს ენდემია, უფრო იშვიათია, მხოლოდ აფხაზეთსა და იმერეთში გვხვდება.
ლიტერატურა
ჯადვარისებრნი
ყორღანაშვილი

ყორღანაშვილი
საკუთარი სახელი ყორღანაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
იოსებ ყორღანაშვილი — ერეკლე II-ის კარისკაცი
კახაბერ ყორღანაშვილი — ქართლელი აზნაური
იხილეთ აგრეთვე
ყორღანოვი
ქართული გვარები
Formica lateralis

Formica lateralis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
მარტინიუ-კამპუსი

მარტინიუ-კამპუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბონ-დესპაშუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 611 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.03 კმ²-ზე. ფართობი 1 048 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მიქაელ ულუმბოელი

მიქაელ ულუმბოელი — VI საუკუნის შუა წლებში მოღვაწე ერთ-ერთი ათცამეტი ასურელი მამათაგანი, წმინდანი (ხს. დღე ). დააარსა ქართლში ულუმბის მონასტერი, დასაფლავებულია იქვე.
ცხოვრება
ქართლში მოვიდა ანტიოქიიდან VI საუკუნის შუა წლებში იოანე ზედაზნელთან ერთად. ცხოვრობდა ზედაზნის მონასტერში. ზედაზნიდან საქადაგებლად წმინდა მიქაელ ულუმბოელი დაემკვიდრა სოფელ ულუმბოს ახლოს, სადაც მდინარე ალისწყალთან ააშენა მონასტერი. მონასტერი არაერთხელ გამხდარა შემოსევის საგანი, რის გამოც მიქაელ ულუმბოელის ცხოვრების ამსახველი წერილობითი წყაროები დაკარგულია.
აღსრულების შემდეგ ღირსი მამა მის მიერვე აშენებულ მონასტერში დაკრძალეს.
ხსენების დღე
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია წმინდა პიროს ბრეთელის ხსენების დღეს 1 ივლისს [ძვ. სტ. 18 ივნისი] აღნიშნავს.
ლიტერატურა
ხ. რაქვიაშვილი, „ცამეტი ასურელი მამა და მათ მიერ დაარსებული მონასტერები“, თბ., 2015, გვ. 147
დრუჟკივკის ტრამვაი

დრუჟკივკის ტრამვაი გაიხსნა 1945 წლის 5 დეკემბერს. ამჟამად (2017 წლის იანვრის მდგომარეობით) მოქმედებს 3 მარშრუტი, ხაზების სიგრძეა 26,5 კმ და არსებული 13 ვაგონიდან მწყობრშია 10.
მოძრავი შემადგენლობა
ექსპლუატაციაშია შემდეგი ტიპის ვაგონები:
71-605, 10 ვაგონი,
Tatra T3SUCS, 2 ვაგონი,
Tatra T3SU, 1 ვაგონი.
რესურსები ინტერნეტში
საიტი «დრუჟკოვკის ტრამვაი»
მარშრუტების სქემა
Долгая жизнь Дружковского трамвая
დრუჟკოვკის ტრამვაი СТТС-ზე
ფოტოები tramvaj.ru-დან
ტრამვაის ქსელები ქალაქების მიხედვით
ადგილის დედა (გომბორი)

ადგილის დედა (გომბორი)
ადგილის დედა — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ გომბორის ჩრდილოეთით სამიოდე კილომეტრზე. განეკუთვნება სავარაუდოდ გვიანდელ შუა საუკენეებს.
ეკლესია დარბაზულია (5,78X4,32 მეტრზე), ნაგებია სხვადასხვა ზომის, სრულიად დამუშავებული, ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით. ქვები, ზომისა და ფორმის მიხედვით, შერჩეული არ არის. ისინი შემთხვევით არის დაწყობილი რის გამოც წყობა ქაოსურია.
ძეგლი თითქმის მთლიანადაა დანგრეული. მისგან მხოლოდ აფსიდი დგას, თუმცა, ისიც შუაშია განგრეული. გვერდები გადმოხრილია ცენტრისაკენ და ნგრევის პირასაა მისული. დანარჩენი კედლები მიწის დონიდან 0,5-1 მეტრზეა შემორჩენილი. მთავარი შემოსასვლელის სამხრეთ კედლის შუა ნაწილი, ხოლო დასავლეთ კედლის სამხრეთი ნახევარი აკლია. ინტერიერში ამოსულია ხეები და დაახლოებით 1 მეტრ სიმაღლეზე, ნანგრევებითა და მიწითა ამოვსებული.
შესასვლელი (გასუფთავების გარეშე კვალი არ ჩანს) ეკლესიას სამხრეთით ჰქონია. დარბაზი იმდენად მოკლეა, რომ მისი განივი ღერძი, დაახლოებით 1 მეტრით, აღემატება გრძივ ღერძს. აფსიდი ნახევარწრიულია, მასში განიერი, გარეთკენ შევიწროვებული სარკმელია გაჭრილი. მის ორივე მხარეს კი სიმეტრიულად განლაგებული მცირე ზომის, ორი ოთხკუთხა ნიშაა მოწყობილი. ნაშთებიდან ჩანს, რომ სარკმელი თაღოვანი ყოფილა.
ეკლესიის შემორჩენილ კედლებს საფასადე წყობა თითქმის მთლიანად აქვს ჩამოცვენილი.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
Zuojiang Huashan Rock Art

Zuojiang Huashan Rock Art
The Zuojiang Huashan Rock Art Cultural Landscape is an extensive assembly of historical rock art that were painted on limestone cliff faces in Guangxi, southern China. The paintings are located on the west bank of the Ming River which is a tributary of the Zuo River. The area of the paintings is part of the Nonggang Nature Reserve and belongs to Ningming County. On July 15, 2016, Zuojiang Huashan Rock Art Cultural Landscape was listed as the 49th UNESCO World Heritage Site in China.
The main painted area along the cliff has a width of about and a height of about and is one of the largest rock paintings in China. The paintings are located between and above the river's water level. The main area contains about 1900 discrete countable images arranged in about 110 groups. The paintings have a red color and were executed using a mixture of red ochre (hematite), animal glue, and blood. They depict human figures as well as animals along with bronze drums, knives, swords, bells, and ships. Human figures are typically between and tall, but one figure reaches in height.
The painting's were originally thought to date from the period around the 5th century BCE, to the 2nd century CE. However, recent carbon dating suggests that the oldest paintings were executed around 16,000 years ago. Whereas the youngest are around 690 years old. The period of their creations spans the times from the Warring States period to the late Han Dynasty in the history of China. Many of the paintings are thought to "illustrate the life and rituals" of the ancient Luo Yue people, who inhabited the valley of Zuo River during this period and are believed to be ancestors of Zhuang people, Muong people and Kinh people.
An exhibition in the Zhuang Nationality Museum in the City of Chongzuo is dedicated to the history and interpretation of the paintings.
References
External links
The Rock Art of Huashan - Sacred Meeting Place for Sky, Water & Earth
UNESCO UHC: Zuojiang Huashan Rock Art Cultural Landscape
World Heritage Sites in China
Geography of Guangxi
Rock art in China
Major National Historical and Cultural Sites in Guangxi
ბრანდენბურგის მხარე

ბრანდენბურგის მხარე
ბრანდენბურგი — მხარე გერმანიაში. სახელი მომდინარეობს ყოფილი სლავური ციხე-სიმაგრის Brennaburg-საგან.
ფართობი — 29,5 ათასი კმ²,
მოსახლეობა — 2.650 ათასი.
ქალაქები (ათ.) — პოტსდამი (დედაქალაქი, 139), კოტბუსი (127), ბრანდებურგ-ჰაველი (95), ოდერის ფრანკფურტი (88).
ისტორია: ჰოჰენცოლერნებმა, რომლებიც მართავდნენ ბრანდენბურგს 1415 წლიდან, შემოირთეს პრუსიის საჰერცოგო და შექმნეს ძლიერი სამეფო, რომელმაც გააერთიანა გერმანია მე-19 საუკუნეში. 1871 წელს ჰოჰენცოლერნები გახდნენ გერმანიის იმპერატორები. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ბრანდენბურგმა ტერიტორიის ნაწილი დაკარგა, რომელიც პოლონეთს გადაეცა. დანარჩენი ნაწილი გდრ-ის შემადგენლობაში შევიდა. 1990 წელს აღდგა როგორც მხარე.
პოლიტიკური დაყოფა
ბრანდებურგი იყოფა 14 სასოფლო ოლქად:
და 4 ქალაქურ ოლქად:
ბრანდენბურგი
კოტბუსი
ოდერის ფრანკფურტი
პოტსდამი
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ბრანდებურგის ტურისტული საბჭო
გერმანიის მხარეები
ბრანდენბურგი
1990 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები
1990 წელს დაარსებულები გერმანიაში
ზღარბი (ფილმი)

ზღარბი (ფილმი)
ზღარბი — 1979 წლის მოკლემეტრაჟიანი ქართული მხატვრული ფილმი, რომლის რეჟისორია ალეკო ნინუა.
სიუჟეტი
ფილმში სკოლის მოსწავლეების ლიასა და გოგის გაუცნობიერებელი კონფლიქტი სცილდება ბავშვური ურთიერთობის ფარგლებს და სათუთ გრძნობაში გადაიზრდება.
როლებში
ქეთევან ჯავახიშვილი — ლია
უჩა აბზიანიძე — გოგი
ბერტა ხაფავა — ლიას დედა
გია ფერაძე — გოგის მამა
ივანე ნინუა
აკაკი აფხაზავა
მარინა ნინუა
ჯილდოები
ქართული ფილმების მეოთხე რესპუბლიკური ფესტივალის მთავარი პრემია საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმისათვის. ქ. თელავი (1979).
სატელევიზიო ფილმების მეცხრე საკავშირო კინოფესტივალის პირველი პრიზი, ქ. ბაქო (1979).
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
სსრკ-ის ფილმები
1979 წლის ქართული ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
ალეკო ნინუას ფილმები
ფილმები ანბანის მიხედვით
ქართული მოკლემეტრაჟიანი ფილმები
კაშკალევო

კაშკალევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 271 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 92 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბურაევოს რაიონის სოფლები
Argun (Caucasus)

Argun (Caucasus)
The Argun (- arghuni), also known as Chantiy-Argun, cognate with one of the biggest Chechen teips Chantiy, is a river in the Caucasus. It flows through the northern Caucasus, Georgia, and the Chechen Republic of Russia. It is an affluent of the Sunzha and lies within the river basin of the Terek. It is long, and has a drainage basin of . The river has its sources on the northern slopes of the Caucasus in Khevsureti, Georgia. The Argun flows in western Chechnya through Itum-Kalinsky and Shatoysky Districts.
This area was the first place where Chechens established themselves. Many ruins of former villages built in the traditional style can still be seen. The Argun serves as a natural border between the Shalinsky and the Groznensky Districts. The occupation of its valley by the Russians in 1858 was an important event in the last phase of the Murid War. Before the First and Second Chechen Wars the region around the river was populated by numerous farms and houses. The town of Argun is named after the river.
On September 7, 2008, the only bridge crossing the Argun River, connecting northern and southern territories of Chechnya, collapsed. Drivers caught on the bridge escaped without injury. A federal road administration representative linked the accident to abnormal stress from heavy military vehicles.
Description
The Argun River has a length of 148 km and a basin area of 3390 km². The average slope of the river is 17.63 m/km and its average water consumption is 45.6 m³/s. The food source of the Argun River is mixed, and there is no solid freeze-up.
The Argun River originates from glaciers on the northern slopes of the Greater Caucasus Range. In its upper reaches, before it merges with the Sharoargun River, it is known as Chanty-Argun. The river then flows through the Argun Gorge in mountainous Chechnya, which is mostly treeless near the source and covered with almost continuous forests further downstream. The mountainous part of the Argun basin and its tributaries form the western part of mountainous Chechnya, the Itum-Kalinsky and Shatoisky districts. This area is one of the original settlements of the Chechen people and is characterized by numerous ancient ruins of auls with traditional tower structures.
Upon reaching the plain, the Argun becomes the border between the Grozny and Shali regions of Chechnya until it flows into the Sunzha River. The valley is densely populated, and before the war, it was characterized by the almost continuous development of private estate-type houses. The city of Argun is located in the lower reaches of the river.
Gallery
References
Rivers of Chechnya
Rivers of Georgia (country)
International rivers of Europe
International rivers of Asia
ბად-დობერანის რაიონი

ბად-დობერანის რაიონი — ყოფილი რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბად-დობერანი. რაიონი შედიოდა მეკლენბურგ-წინა პომერანიის ფედერალურ მხარეში. იკავებდა 1.362,0 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენდა 119 620 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 88 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 13 0 51.
რესურსები ინტერნეტში
Official website (გერმანული)
Regional Tourist Center for Bad Doberan and surrounding Area (D) (ინგლისური, გერმანული, ჰოლანდიური)
მეკლენბურგ-წინა პომერანიის რაიონები
ბზუალა ხოჭოები

ბზუალა ხოჭოები — მწერების ოჯახი ხოჭოების რიგისა, ხშირად განვითარებული აქვთ ანალური ჯირკვლები, რომლებიც გამოყოფენ სუნიან, მწვავე სითხეს. ბზუალა ხოჭოების უმრავლესობა მტაცებლებია, მათი ძირითადი საკვებია მოლუსკები, მწერების მატლები, ზოგჯერ ნიადაგის ჭიები. ზოგი ხოჭო მცენარეს ჭამს, აზიანებს პურეულს. ზოგს სარგებლობა მოაქვს ტყისა და ბაღის მეურნეობისათვის — ანადგურებს არაფარდი აბრეშუმხვევიას მატლებს, ხვატრებსა და ლოქორებს. აღწერილია ბზუალა ხოჭოების 20 ათასამდე სახეობა. საქართველოში ბზუალა ხოჭოებიდან გამოირჩევა ამიერკავკასიური პურის ბზუალა, რომელიც აზიანებს მარცვლოვნებს.
ლიტერატურა
არავაკები

არავაკები (ლუკაიანების სიტყვა არა-სგან რაც მცენარე მანიოკის ფქვილს აღნიშნავს) — კარიბების ზოგიერთი აბორიგენი ხალხები. ჯგუფი ეკუთვნის არავაკული ენების ოჯახს. ისინი იყვნენ პირველი მკვიდრი მოსახლეობა რომელთაც ქრისტეფორე კოლუმბი 1492 წელს ამერიკის აღმოჩენისას შეხვდა. ესპანელები მათ აღწერდნენ როგორც მშვიდობიან პრიმიტიულ ადამიანებს.
არავაკები მოიცავენ: ტაინოს ხალხს, რომლებიც XVIII საუკუნემდე სანამ მათ განადგურებას დაიწყებდნენ კარიბები, სახლობდნენ მცირე ანტილის კუნძულებსა და გვადელუპაში; ლუკაიანებს რომლებიც სახლობდნენ დიდი ანტილისა და ბაჰამის კუნძულებზე; ნეპოიასა და სუპოიას ტრინიდადზე;; ლოკონოებს და იგნერებს გაიანაში, რომლებიც სავარაუდოდ კარიბებსა და ლუკაიანებთან ერთად შეიჭრნენ მცირე ანტილების კუნძულებზე. ისინი სამხრეთი ამერიკის აღმოსავლეთ სანაპიროს დაახლოებით დღევანდელი ბრაზილიის ტერიტორიამდე იკავებდნენ.
ლიტერატურა
Jesse, C., (2000). The Amerindians in St. Lucia (Iouanalao). St. Lucia: Archaeological and Historical Society, Castries.
Haviser, J. B.,Wilson, S. M. (ed.), (1997). Settlement Strategies in the Early Ceramic Age. In The Indigenous People of the caribbean, Florida, Gainesville: University Press.
Hofman, C. L., (1993). The Native Population of Pre-columbian Saba. Part One. Pottery Styles and their Interpretations. [Ph.D. dissertation], Leiden: University Leiden (Faculty of Archaeology).
Haviser, J. B., (1987). Amerindian cultural Geography on curaçao. [Unpublished Ph.D. dissertation], Leiden: Faculty of Archaeology, Leiden University.
სქოლიო
კარიბების ხალხები
კარიბების ისტორია
Lamas District

Lamas District is one of eleven districts of the province Lamas in Peru.
References
თხილნარი

თხილნარი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: თხილნარი, ზედა თხილნარი, აგარა, მახო, მურმანეთი, ომბოლო, სიმონეთი). მდებარეობს მდინარე ჭოროხის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 120 მ., მახინჯაურის რკინიგზის სადგურიდან 13 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2239 კაცი. სოფელში არის ორი საჯარო სკოლა.
დემოგრაფია
ლიტერატურა
სქოლიო
ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Uptino

Uptino (Opto) is a rural locality (a village) in Yumatovsky Selsoviet, Ufimsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 324 as of 2010. There are 15 streets.
Geography
Uptino is located 29 km southwest of Ufa (the district's administrative centre) by road. Stantsii Yumatovo is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Ufimsky District
Corporal Clegg

Corporal Clegg
„Corporal Clegg“ — მეოთხე სიმღერა ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის მეორე სტუდიური ალბომიდან A Saucerful of Secrets (1968). მისი ავტორია როჯერ უოტერსი, ხოლო ვოკალებს ასრულებენ დევიდ გილმორი, რიჩარდ რაიტი და ნიკ მეისონი - ერთადერთხელ ჯგუფის ისტორიაში. სიმღერაში ჟღერს ინსტრუმენტი კაზუ.
დევიდ გილმორი:
ამ სიმღერისთვის ერთი-ორი სოლო ჩავწერე, რომელიც საკმაოდ მომწონდა. სამნაწილიანი იყო, რაღაც მომენტში. მელოდიის სექციის დროს ორნაწილიანია, მაგრამ პირველი სოლოს დაბოლოება არის სამნაწილიანი. საკმაოდ კარგია და მომწონს, ვფიქრობ, ჭკვიანური იქნებოდა ამის გამოყენება. მაგრამ მერე როჯერმა წაშალა - შეცდომით. იძულებული გავხდი, თავიდან ჩამეწერა.
კომპოზიცია ჯგუფის ძირითად კონცერტებზე არასოდეს შესრულებულა.
ტექსტი
სიმღერაში საუბარია კონტუზებულ სამხედროზე, რომელმაც მეორე მსოფლიო ომში ფეხი დაკარგა. აღწერილია, რომ მას აქვს „ნარინჯისფერი, წითელი და ლურჯი“ ფერების მედალი. პინკ ფლოიდის შემოქმედებაში ეს არის ომის პირველი ხსენება - მოგვიანებით იგი უფრო გამოკვეთილ თემად იქცა, განსაკუთრებით ალბომებზე The Wall და The Final Cut. ეს ზოგადად როჯერის შემოქმედების ერთ-ერთ წამყვან თემად იქცა, ვინაიდან მისი მამა 1944 წელს ომში დაიღუპა.
მუსიკალური ვიდეოები
სიმღერა კონცერტებზე არასოდეს შესრულებულა, მაგრამ არსებობს მისი ორი პრომო ფილმი. პირველი 1968 წლის 19 ან 20 თებერვალს, ბელგიური RTB-სთვის გადაიღეს. ამ ვარიანტში ჯგუფი განასახიერებს სიმღერის შესრულებას, განსხვავებული დაბოლოებით. მეორე გადაღებული იქნა 1969 წლის 22 ივლისს, დასავლეთ გერმანული SDR-სთვის და ეთერში გავიდა იმავე წლის 21 სექტემბერს. ამ შემთხვევაში ჯგუფის წევრები სხედან მაგიდასთან, გამოწყობილები სამხედრო ფორმებში და საჭმელს შეექცევიან.
პერსონალი
დევიდ გილმორი – გიტარა, ვოკალი
რიჩარდ რაიტი – ორგანი, ვოკალი
როჯერ უოტერსი – ბას-გიტარა, ვოკალი
ნიკ მეისონი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია, ვოკალები
სქოლიო
პინკ ფლოიდის სიმღერები
1968 წლის სიმღერები
სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით
შუა ამაღლება

შუა ამაღლება, ყოფ. შუა განახლება — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფელი შუა ამაღლება). მდებარეობს გურიის ქედის სამხრეთით, მდინარე სუფსის ხეობაში, ზღვის დონიდან 140 მ, ჩოხატაურიდან 4 კმ., საჯავახოდან (რკინიგზის უახლოესი სადგური) 24 კმ. სოფელში არის საჯარო სკოლა და საბავშვო ბაღი, დგას ჯვართამაღლების სახელობის ეკლესია. სოფელში ამზადებენ ქვის კეცებს. სოფლის ცენტრში დგას ეკლესია და სიმონა დოლიძის ძეგლი.
ისტორია
სოფელი შუა ამაღლება შედიოდა ამაღლების სასოფლო საზოგადოებაში სოფლებთან ამაღლებასთან, ზემო და ქვემო ამაღლებასთან ერთად. საბჭოთა პერიოდში ჩამოყალიბდა ცალკე სასოფლო საბჭოდ და ეწოდა შუა განახლება. 1954—1986 წლებში შუა განახლების სასოფლო საბჭოში შედიოდა სოფელი გოგოლესუბანი. 2012 წელს ეწოდა კვლავ ძველი სახელი.
უდაბნოს მონასტერი
სოფლის ჩრდილოეთით, ბურნათის მთაზე, მდებარეობს უდაბნოს მონასტერი. სამონასტრო კომპლექსი მოიცავს ორ ეკლესიას და კლდეში ნაკვეთ სენაკებს ბერთათვის. მონასტრის ერთი ეკლესია კლდეშია გამოკვეთილი. არქიტექტურული მონაცემებით ის VI საუკუნის მეორე ნახევარს მიეკუთვნება.
აბანოები
1910-იან წლებში სოფელში, თავად ერისთავის მამულში, აღმოჩნდა სამკურნალო მინერალური წყალი. 1950-80-იან წლებში მინერალურ წყალზე მოქმედებდა აბანოები, რომლებიც გამოიყენებოდა რევმატული, სახსრების, კანის, ოსტეოქონდროზის სამკურნალოდ.
მოსახლეობა
ცნობილი ადამიანები
სოფელში დაიბადნენ:
მიხეილ ჯიბუტი (დ. 1954) — ეკონომისტი, საქართველოს პარლამენტის ორი მოწვევის წევრი
გალერეა
ლიტერატურა
სქოლიო
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გრემის თარსა გალავანი

გრემის თარსა გალავანი — ყვარლის მუნიციპალიტეტის, სოფელი გრემის ეკლესია, არქიტექტურული ძეგლი დგას ნაქალაქარის დასავლეთ ნაწილში, ქარვასლის მიმდებარე ტერიტორიაზე. ეკლესიის დასავლეთ შესასვლელის ზემოთ დაცული სამენოვანი წარწერის თანახმად აგებულია 1595 წელს, მეფე ალექსანდრე II-ის კარის
მდივნის მათარსას დაკვეთით, როგორც თავისი “კარის ეკლესია”.
აღწერა
ეკლესია სწორკუთხედში ჩაწერილი გუმბათოვანი ნაგებობაა. ნაგებია აგურითა და ნატეხი ქვის დიდი ლოდებით. გუმბათქვეშა კუთხეებში გამოყენებულია სპეციალურად გამომწვარი ლეკალური აგური. დაზიანებულია კედლების ზემოთა ნაწილები, მთლიანად ჩანგრეულია გადახურვა, ჯვრის მკლავების გადაკვეთაზე აღმართული გუმბათითურთ. ეკლესიას სამი ფართო შესასვლელი აქვს: სამხრეთით, დასავლეთით და ჩრდილოეთით. შეისრული ფორმის კამარით გადახურულ თითოეულ მკლავში თითო, ფართო, თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. ჯვრის აღმოსავლეთ მკლავი თავისებურადაა გადაწყვეტილი: აქ ორ სართულად ორი საკურთხეველია მოწყობელი, რომელთაც გვერდებზე სწორკუთხა სადგომები ესაზღვრება. ქვედა საკურთხევლის იატაკი ერთი მეტრითაა ამაღლებული. საკურთხევლებსა და სადგომებში თითო თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. ზემოთა საკურთხეველი გაცილებით მაღალია. მისი კონქის თაღი ნახევარწრიულია. საკურთხევლის ბაქნის კიდეს ხის მოაჯირი გასდევდა. ქვემოთა საკურთხევლის გვერდებზე, ზედა საკურთხეველში ასასვლელად, მოწყობილია კიბეები, გვერდითა სადგომებიდან საკურთხეველთან მხოლოდ ზემოთა სადგომებია დაკავშირებული. ქვემოთა სადგომები კი, თითო თაღოვანი შესასვლელით, ჯვრის განივ მკლავებს უკავშირდება, ოთხივე სათავსო შეისრული კამარითაა გადახურული. პირველი სართულის ქვემოთ, მიწაში ღრმად ჩაძირულ საძვალეში, კიდევ ერთი საკურთხეველია, რომელში ჩასასვლელადაც ქვის კიბეა მოწყობილი.
კიბე მცირე შესასვლელს უკავშირდება. საძვალის საკურთხევლის კონქში, თაღოვანი, შიგნიდან გარეთ მკვეთრად ამაღლებული სარკმელია. ეკლესიის დასავლეთ მკლავი გვერდით ნაწილებთან განიერი, მაღალი, შეისრული თაღითაა დაკავშირებული. გვერდითი ნაწილების თავზე მოწყობილია მცირე სამალავები, რომლებში შესასვლელი ხვრელებიც შესაბამისი განივი მკლავებიდანაა. შიგნით კედლები შელესილი ყოფილა. შემორჩენილია ნალესობის ფრაგმენტები. ეკლესიის თაღები შეისრულთაღოვანი, შეღრმავებული თაღებით სამ-სამ მონაკვეთადაა დაყოფილი. მოპირდაპირე ფასადები დამუშავებით ერთმანეთის მსგავსია. ფასადის ღერძზე, ჯვრის მკლავების შესაბამისად, თითო მაღალი, შეღრმავებული არეა, მათ გვერდებზე კი - შედარებით დაბალი არე. ოთხივე ფასადზე შუა თაღები თითქმის თანაბარი სიგანისა და სიმაღლისაა, გვერდითი თაღები განივ ფასადებზე ვიწრო და მაღალია, გრძივ ფასადებზე კი, განიერი და დაბალი. ეკლესიას გარს ევლება რიყის ქვითა და ნატეხი ქვით ნაგების გალავანი, რომლისშემორჩენილი კედლების სიმაღლე სამ მეტრს არ აღემატება. გალავნის დასავლეთ კედელში თაღოვანი შესასვლელია. შესასვლელის გვერდებზე თითო შეისრული ნიშაა, მათ ზემოთ კი, თითო მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშა. შესასვლელის ზემოთ ორი სათოფურია. გალავნის შიგნით, ეკლესიის ჩრდილოეთით, სხვა, ადრინდელი გალავნის ნაშთია, რომელიც, შესაძლოა ქალაქის ამ კვარტლის გალავნის ნაწილიც იყოს. არსებულ გალავანს ჩრდილოეთ მხრიდან აკრავს კედლებით შემოფარგლული პატარა ეზო.
ლიტერატურა
ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Styropyro

Styropyro
Drake Anthony, known online as Styropyro, is an American YouTuber.
History
Anthony, born on August 20, 1992, grew up in Goodfield, Illinois. Anthony began experimenting with lasers at the age of 12 after learning about them in school, and began posting on YouTube in 2006. He attended Southern Illinois University where he obtained a bachelor's degree in chemistry.
Content
Anthony has demonstrated levitating particles using lasers, very powerful lasers, and building his own lasers.
References
External links
American YouTubers
Living people
YouTube channels launched in 2006
1992 births
თოიდერიხ I

თოიდერიხ I, თეუდორიხ I (დ. 486 — გ. 534) — ფრანკების მეფე მეროვინგების დინასტიიდან. 511 წლიდან რეიმსის მეფე. ხლოდვიგ I-ს ვაჟი.
თოიდერიხის მთავარი ბიოგრაფია გრიგოლ ტურელი, ფრედეგარი და ფრანკთა ისტორიის წიგნის ანონიმი ავტორი. არც ერთი ბიოგრაფი არ მოიხსენიებს მისი დედის სახელწოდებას, სავარაუდოდ ის უნდა ყოფილიყო მოსამსახურე ან რომელიმე ფრანკი მეფის ასული, რომელიც ეკლესიამ არ აღიარა კანონიერად და ამიტომაც არ იხსენიებენ მატიანეებში.
ხლოდვიგ I-ის გარდაცვალების შემდეგ თოიდერიხმა და მისმა სამმა ძმამ ხლოდომერმა, ხილდებერტმა და ხლოტარმა ფრანკთა სახელმწიფო გაინაწილეს. უდიდესი ნაწილი შეხვდა ძმებს შორის უფროსს თოიდერიხს.
რესურსები ინტერნეტში
Генеалогическое древо Меровингов на «Хроносе»
ფრანკთა მეფეები
მეროვინგები
დაბადებული 486
გარდაცვლილი 534
ინდოეთი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდოეთი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდოეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრამეტედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდოეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე