PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ზემო ნიჩბისის წმინდა მარინეს ეკლესია

ზემო ნიჩბისის წმინდა მარინეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ნიჩბისში.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნახევრად დამუშავებული საშუალო ზომის ქვებით, დუღაბად კირია გამოყენებული. აღმოსავლეთით ნახევარწრიულ აფსიდში გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი, რომლის მარჯვენა მხარეს ერთი თაღოვანი, ხოლო მარცხენა მხარეს ორი: თაღოვანი და სწორკუთხა ნიშაა გაჭრილი. ნიშებისა და სარკმლის თაღები აგურითაა ამოყვანილი. საკურთხეველი დარბაზისგან გამოყოფილია პილასტრებით, საკურთხეველში დგას სატრაპეზო ქვა. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთით არის გაჭრილი.
2019 წლის აპრილ-ოქტომბრის თვეებში განხორციელდა მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ნიჩბისის წმინდა მარინეს ეკლესიის რეაბილიტაციასთან დაკავშირებული სამუშაოები. ეკლესია იყო უმძიმეს მდგომარეობაში: სახურავი და კედლები სრულად ჩამოშლილი ჰქონდა, ინტერიერში აყრილი იყო იატაკი, საშიშროება იყო მიწის ჩამოშლისა და ტაძრის მთლიანად ჩამონგრევის. ჩატარდა შემდეგი სახის სამუშაოები: ფასადებზე და ინტერიერში აღდგა საპირე წყობა, ნიჩბისის შერჩეული კლდოვანი ქვით კირის დუღაბზე, მოეწყო კამარა და კონქი შერჩეული ნატეხი ქვით, სახურავი გადაიხურა კრამიტით. ინტერიერში ჩატარებული სამუშაოები: იატაკზე დაიგო ნიჩბისის ბუნებრივი შერჩეული ბრტყელი ქვები, ამბიონის ასასვლელი მოეწყო ქვის კიბით, დამზადდა და დამონტაჟდა კარები და სარკმლები, მაღალი ხარისხის ჯიშის ქვისგან ლითონის ელემენტებით, სარინელი და საფეხურები მოეწყო ნიჩბისის ქვით.
რესურსები ინტერნეტში
მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ატრაქტანტი

ატრაქტანტი (ვიზიდავ) — ბუნებრივი ან სინთეზური ნივთიერება, რომელიც ცხოველებს იზიდავს. ანტრაქტანტებისადმი განსაკუთრებულ მგრძნობიარობას იჩენენ მწერები. ცნობილია ატრაქტანტის სამი ძირითადი ჯგუფი: პირველი ჯგუფის ატრაქტანტი ცხოველებს იზიდავს როგორც მოპირდაპირე სქესის ინდივიდი (სასქესო ატრაქტანტი), მეორე — როგორც საკვები (საკვები ატრაქტანტი), მესამე — როგორც სუბსტრატი კვერცხის დასადებად. განსაკუთრებით დიდი მნიშვნელობა აქვს სასქესო ატრაქტანტს ანუ ფერომონებს. დადგენილია, რომ ზოგიერთი დედალი მწერის მიერ გამოყოფილი და ჰაერში შერეული მისაზიდი ნივთიერებების სრულიად უმნიშვნელო კონცენტრაცია საკმარისია იმავე ან გენეტიკურად მახლობელი სახეობის მამრის მისაზიდად. ცნობილია 3—9 კმ-იდან პეპლების მიზიდვის შემთხვევები. ატრაქტანტი მოეპოვება 300-ზე მეტი სახეობის მწერს. ზოგიერთი მათგანის ატრაქტანტი ცალკეა გამოყოფილი და შესწავლილი, მაგალითად, არაფარდი პარკხვევიას პეპლის ატრაქტანტი — ჰიპტოლი.
პრაქტიკული თვალსაზრისით სინთეზურ ატრაქტანტს დიდი მნიშვნელობა აქვს მცენარეთა მავნებლებისა და ცხოველთა პარაზიტების წინააღმდეგ საბრძოლველად. მისატყუებელ საშუალებად სინთეზური ატრაქტანტის გამოყენების შემთხვევაში შეგვიძლია მინიმალური რაოდენობის ინსექტიციდებით მოვსპოთ ბევრი მავნებელი მწერი. ატრაქტანტები შეიძლება გამოვიყენოთ აგრეთვე მამლების დეზორიენტაციისთვის, რითაც საგრძნობლად მცირდება მავნე მწერების მომდევნო თაობების რიცხვი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ატრაქტანტი
ქიმიური ნივთიერებები
Polyrhachis strictifrons

Polyrhachis strictifrons — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Vezirköy, Artvin

Vezirköy, Artvin
Vezirköy is a village in the Artvin District of Artvin Province, Turkey. Its population is 244 (2021).
References
Villages in Artvin District
შტუტგარტერ კიკერსი (საფეხბურთო კლუბი)

შტუტგარტერ კიკერსი (საფეხბურთო კლუბი)
შტუტგარტერ კიკერსი — გერმანული საფეხბურთო კლუბი, ჩამოყალიბდა შტუტგარტში, ბადენ-ვიურტემბერგი. მაშინ, როდესაც ფეხბურთი და რაგბი თანაბრად ვითარდებოდა შტუტგარტელებმა ზურგი აქციეს რაგბის და მიზანმიმართული არჩევანი გააკეთეს ფეხბურთზე.
ისტორია
გუნდი შეიქმნა 1899 წლის 21 სექტემბერს 21 ენთუზიასტის მიერ, ვინც უარი თქვა „კანშტატერ ფუსბაკლუბში“ გაწევრიანებაზე, რადგან ის იყო უფრო მეტად რაგბიზე კონცენტრირებული. ახალშექმნილ კლუბში შედიოდა ფეხბურთი და მძლეოსნობა.
1900 წლის 8 ივლისს „შტუტგარტერ კიკერსი“ გახდა პირველი გუნდი შტუტგარტიდან, რომელიც შეუერთდა სამხრეთ გერმანიის საფეხბურთო კლუბების კავშირს, რის შემდეგაც სწრაფად გახდა ვიურტემბერგის საუკეთესო გუნდი. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამდე ყოველ წელს ხდებოდა ვიურტემბერგის ჩემპიონი.
ტიტულები
გერმანიის ვიცე–ჩემპიონი: 1908
სამხრეთის ლიგის ჩემპიონი: 1908, 1913, 1917
მეორე ბუნდესლიგის ჩემპიონი: 1988
მეორე დივიზიონის ჩემპიონი: 1951, 1959
რეგიონალური ლიგის ჩემპიონი: 1996
ვიუტემბერგის ჩემპიონი: 1901, 1902, 1903, 1904, 1905, 1906, 1907, 1908, 1909, 1910, 1911, 1912, 1913, 1914, 1916, 1917, 1921, 1923, 1924, 1925, 1928, 1933, 1936, 1939, 1940, 1941, 1942, 1943
გერმანიის თასის ფინალისტი: 1987
გერმანიის თასის ნახევარფინალისტი: 2000
უეფა-ს ინტერტოტოს თასის გამარჯვებული: 1981
გამოჩენილი მოთამაშეები
ედმინდ კონენი (1938—1944, 1945—1950)
პალ ჩერნაი (1959—1965)
ვალტერ კელში (1975—1977)
კარლ ალგევერი (1977—1980)
გვიდო ბუხვალდი (1978—1983)
კლაუს ტოიბერი (1980—1983)
იურგენ კლინსმანი (1981—1984)
ფრედი ბობიჩი (1984—1990)
პატრიკ მილხრაუმი (2013)
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
პროფილი Abseits-soccer–ზე
პროფილი Weltfussball.de–ზე
გერმანული ფეხბურთის არქივი გერმანიის საშინაო ლიგის ისტორიული ცხრილები
გერმანიის საფეხბურთო კლუბები
Progress Cup

Progress Cup
The Progress Cup is a football prize (not a tournament) that was awarded by the Russophone "Rabochaya Gazeta" (Kiev) from 1971 until 1991, the collapse of the Soviet Union.
The prize was given to the Soviet Top League club which made the biggest progress in points from the previous season based on mathematical calculations.
Award holders
1971 – FC Dynamo Kiev
1972 – FC Zorya Voroshilovgrad
1973 – FC Dynamo Moscow
1974 – FC Chernomorets Odessa
1975 – FC Shakhtar Donetsk
1976 (spring) – FC Krylia Sovetov Kuybyshev
1976 (autumn) – FC Torpedo Moscow
1977 – FC Shakhtar Donetsk
1978 – FC Spartak Moscow
1979 – FC Dinamo Minsk
1980 – FC Zenit Leningrad
1981 – FC Dynamo Moscow
1982 – FC Dinamo Minsk
1983 – FC Dnipro Dnipropetrovsk
1984 – FC Dynamo Tbilisi
1985 – FC Dynamo Kiev
1986 – FC Dynamo Moscow
1987 – FC Dnipro Dnipropetrovsk
1988 – FC Dynamo Kiev
1989 – FC Chernomorets Odessa
1990 – FC CSKA Moscow
Performance by club
External links
Holders of the cup
Soviet football trophies and awards
Soviet Top League
1971 establishments in the Soviet Union
1991 disestablishments in the Soviet Union
ზამბახი

ზამბახი — მცენარეთა გვარი ზამბახისებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ფესურიანი ბალახია. აქვს ხმლისებრი, იშვიათად ხაზური ფოთლები და დიდი, თეთრი, კაშკაშა იისფერი, ლურჯი ან ყვითელი ყვავილები, 3-წახნაგოვანი მრავალთესლიანი კოლოფი ნაყოფი.
ცნობილია 200-მდე სახეობა. ძირითადად გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში. საქართველოში 11 სახეობა გვხვდება. იზრდება მდელოზე, ველსა და ნახევრად უდაბნოში, ზოგი — ჭაობსა და ტენიან ადგილას. ფართოდ გავრცელებული დეკორატიული მცენარეა.
ჩვენში განსაკუთრებით გამოირჩევა ქართული ზამბახი, რომელიც ქართლსა და აზერბაიჯანში ნახევრად უდაბნოებში იზრდება. ზამბახის ზოგი სახეობის ფესურას იის სუნი აქვს და მედიცინასა და პარფიუმერიაში იყენებენ.
ლიტერატურა
ზამბახისებრნი
.sg

.sg — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) სინგაპურისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
sg
კომუნიკაციები სინგაპურში
sv:Toppdomän#S
უელსის პრინცი

უელსის პრინცი — ტიტული გაერთიანებულ სამეფოში, რომელსაც მეფის/დედოფლის უფროსი ვაჟი და ტახტის პირველი მემკვიდრე ატარებს. დღეს უელსის პრინცის ტიტულს მეფე ჩარლზ III-ის უფროსი ვაჟი, უილიამი ატარებს.
როგორც წესი, უელსის პრინცის უფროსი ვაჟი კემბრიჯის ჰერცოგის ტიტულს ატარებს და უელსის პრინცის ტახტზე ასვლის შემდეგ, სწორედ კემბრიჯის ჰერცოგი იღებს ამ ტიტულს.
პირველად უელსის პრინცის ტიტული XIII საუკუნეში ჩნდება, როცა უელსი დაპყრობილი ჰყავდათ ნორმანებს.
რესურსები ინტერნეტში
The Prince of Wales (official website) which includes a list of and history of previous Princes of Wales since [[~~Llewelyn ap Gruffydd (aka Llewelyn the Last).
Monarchy Wales – leading campaign organisation
The Straight Dope: How can I become Prince of Wales?
The Royal Family Tree of Europe
Portrait of The Prince of Wales by David Griffiths
Painting & Patronage
არისტოკრატიული წოდებები
გაერთიანებული სამეფო
ძაბრიანი ობობები

ძაბრიანი ობობები — ფეხსახსრიან ცხოველთა ოჯახი ობობასნაირთა კლასისა. საშუალო ან პატარა ცხოველები არიან, სხეული დაფარული აქვთ ფრთისებრი ბეწვებით. ცნობილია 500 სახეობა, საქართველოში რეგისტრირებულია 14, მათ შორის ორსქესიანი, ლაბირინთის ობობა, საქართველოში ნაპოვნია თ. მხეიძის მიერ. მეორე სახეობა — Agelena taurica — საქართველოში ყველგან გვხვდება ჩაისა და ციტრუსოვან ბუჩქებზე, დიდი რაოდენობით ანადგურებს მავნე მწერებს.
ლიტერატურა
ობობები
პრიმატები

პრიმატები — ძუძუმწოვრების რიგი. მათი სხეულის სიგრძე 13-15 სმ-დან 175 სმ და მეტს, მასა 60-100 გრ-დან 180 კგ აღწევს. აქვთ კარგად განვითარებული ხუთთითიანი კიდურები. ცერი მოძრავია და დანარჩენ თითებს უპირისპირდება. თითის ბოლო ფალანგებზე არის ფრჩხილები (გამონაკლისია ტუპაიები). აქვთ ლავიწი, იდაყვი და სხივის ძვლები ერთმანეთს არ ეზრდება. ბეწვი უმეტესად სქელია, კარგად განვითარებული, ნახევრად მაიმუნებს თივთიკიც აქვთ. შეფერილობაში უმეტესად კაშკაშა ტონები ჭარბობს. თვალბუდეები საფეთქლის ფესოსაგან გამოყოფილია ძვლოვანი რგოლით ან ტიხრით. ნახევრად მაიმუნების თავის ტვინი თითქმის მოკლებულია ღარებსა და ხვეულებს, კარგადაა განვითარებული ყნოსვის წილანები, ნახევარსფეროები ნათხემს მხოლოდ ნაწილობრივ ფარავენ. მაიმუნებისა და ადამიანის ტვინის ნახევარსფეროები, რომლებიც მთლიანად ფარავენ ნათხემს, მრავალრიცხოვან ღარებსა და ხვეულებს შეიცავენ. ყნოსვის წილანები სუსტადაა გამოხატული, მხედველობის მიდამოები კარგად განვითარებულია. პრიმატებს უმეტესად ბინოკულარული (მაიმუნებისა და ადამიანის, ამის გარდა, ფერადიც) მხედველობა აქვთ. თავის ტვინის ძლიერი განვითარების გამო ტვინის ქალას მოცულობა დიდია. ქალას სახის ნაწილი დაგრძელებულია. კბილების სისტემა ჰეტეროდონტული (საჭრელები, ეშვები, მცირე და დიდი ძირითადი კბილები) და დიფიოდონტურა (სარძევე და მუდმივი კბილები). ადამიანსა და ცხვირვიწრო მაიმუნებს 32 კბილი აქვთ, ნახევრად მაიმუნების უმეტესობას და კაპუცინისებურებს — 36. პრიმატებს აქვთ ნაღვლის ბუშტი, კარგად განვითარებული ბრმა ნაწლავი. უმდაბლესი პრიმატის საშვილოსნო ორრქიანია, უმაღლესისა — მარტივი. პრიმატების უმრავლესობის პლაცენტა დისკოიდურია.
თანამედროვე პრიმატებს ყოფენ 2 ქვერიგად: უმდაბლესი პრიმატები ანუ ნახევრად მაიმუნები (Prosimii) და უმაღლესი პრიმატები ანუ მაიმუნები (Anthropoidea). მათში გაერთიანებულია 12 ოჯახის 57 გვარი და 200 სახეობა. გავრცელებული არიან უმთავრესად აფრიკაში (მადაგასკარის ჩათვლით), აზიის ტროპიკებსა და სუბტროპიკებში, მალაის არქიპელაგის მრავალ კუნძულზე, ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში, ევროპაში (გიბრალტარში).
პრიმატები ბინადრობენ უმთავრესად ხეებზე. (ბაბუინები, ზოგიერთი ტუპაია და ლემური — ძირითად მიწაზე). აქტიური არიან დღისით. ტერფმავალი ცხოველებია, ქმნიან ჯოგებს; იშვიათად გვხვდებიან წყვილებად ან ერთეულებად. იკვრბრბიან შერეული საკვებით, უფრო მცენარეულობით, იშვიათად მწერებსაც ჭამენ. მრავლდებიან მთელი წლის მანძილზე. შობენ ერთ ნაშიერს, უმდაბლესი პრიმატები — 2-3 ნაშიერს.
ნამარხი ადამიარების მსგავსი მაიმუნები ცჰნდებიან მხოლოდ ოლიგოცენურ ეპოქაში. განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს დრიოპითეკების სხვადასხვა სახეობათა ნაშთები, რომლებიც ევროპის მიოცენურ ნალექებშია ნაპოვნი. მათ ადამიანის მსგავსი ადამიანებისა და ადამიანის საერთო წინაპრად მიიჩნევენ.
პრიმატების პრაქტიკული მნიშვნელობა შედარებით მცირეა, თუმცა აბორიგენები მრავალი მათგანის ხორცს საკვებად იყენებენ. ტყავისაგან სხვადასხვა ნაკეთობას ამზადებენ. მაიმუნებს დიდი მნიშვნელობა აქვთ ბიოლოგიური და სამედიცინო ექსპერიმენტებისთვის. ზოგიერთი მათგანი შეტანილია ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის „წითელ წიგნში“.
ლიტერატურა
ჯანაშვილი ა., ხერხემლიანთა ზოოლოგია, გამოც. მე-3, თბ., 1956;
Вебер М., Приматы, [пер. с нем.], М. - Л., 1936; Жизнь животных, т. 6, М., 1971.
ძუძუმწოვრები
Cerapachys gwynethae

Cerapachys gwynethae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
კორნეშტი (ჰინჩეშტის რაიონი)

კორნეშტი (ჰინჩეშტის რაიონი)
კორნეშტი — სოფელი მოლდოვაში, ჰინჩეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 104 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 571 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ჰინჩეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ჰინჩეშტის რაიონის სოფლები
List of World Heritage Sites in North Macedonia

List of World Heritage Sites in North Macedonia
The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) World Heritage Sites are places of importance to cultural or natural heritage as described in the UNESCO World Heritage Convention, established in 1972. Following the breakup of Yugoslavia, the Socialist Republic of Macedonia declared independence as Republic of Macedonia in 1991 and succeeded the UNESCO convention on 30 April 1997 under the name the former Yugoslav Republic of Macedonia (due to the naming dispute with Greece). Following the Prespa agreement, the name of the country was officially changed to North Macedonia in 2019.
, there are two sites in North Macedonia inscribed on the list and further four on the tentative list. Natural and Cultural Heritage of the Ohrid region was inscribed at the 3rd UNESCO session in 1979. In 2019, the site was expanded to include the Albanian portion of the lake, thus becoming a transnational site. In 2021, the Ancient and Primeval Beech Forests of the Carpathians and Other Regions of Europe site was extended to include a beech forest within Mavrovo National Park, the site is shared with 17 European countries. The tentative sites are the Cave Slatinski Izvor, the geological formation Markovi Kuli, the megalithic archaeo-astronomical complex Kokino, and the Church of St George in Kurbinovo.
World Heritage Sites
UNESCO lists sites under ten criteria; each entry must meet at least one of the criteria. Criteria i through vi are cultural, and vii through x are natural.
Tentative list
In addition to the sites inscribed on the World Heritage list, member states can maintain a list of tentative sites that they may consider for nomination. Nominations for the World Heritage list are only accepted if the site was previously listed on the tentative list. As of 2021, North Macedonia recorded four sites on its tentative list.
References
North Macedonia geography-related lists
Culture of North Macedonia
List
North Macedonia
World Heritage Sites
Gantiadi (magazine)

Gantiadi (magazine)
Gantiadi (The Dawn) is a monthly literary magazine published in Georgia.
It was founded in 1975 at a time when the Soviet Union was trying to promote Russian and discourage use of other languages, so at first disguised itself as an "almanac".
In 2019 the government recognized it as an intangible cultural heritage monument.
History
Gantiadi may be seen as a revival of the magazine of the same name published in Tsarist Georgia, founded by students of the Kutaisi Gymnasium in 1887, with the aim of supporting national liberation ideas.
The government suppressed it in its second year, but it was revived in 1904.
Revived again, Gantiadi was published from 1913 to 1915.
Based in the city of Kutaisi, the present Gantiadi was established in 1975.
At this time the Soviet Union was trying to make Russian the only official language.
A newspaper, magazine, or even a single printed page could only be published with the approval of the Bureau of the Central Committee of the Communist Party of the Soviet Union.
Gantiadi was initially published in the form of almanac to divert the attention of the censors.
Gantiadi'''s editor-in-chief in the mid-1970s was the writer and journalist Guram Panjikidze (1933–1997).
The circulation was 30,000 in 1976.
It soon became firmly established in the Imereti region to preserve and strengthen the pure Georgian language.
At its peak it had a circulation of 35,000.
The editor-in-chief from 1977 was the poet, journalist and writer Konstantine Lortkipanidze (1905–1986).
He was succeeded by the novelist and playwright Rezo Cheishvili (1933–2015).
Cheishvili was appointed editor-in chief of the magazine in January 1987.
Under Cheishvili the almanac, with the permission of the Kremlin, was converted to a magazine and was published regularly, with solid content and a large circulation, before the outbreak of the revolutionary upheavals of 1988 and 1991–1993.
Contents
The literary almanac is published by the Georgian Writers' Union, Kutaisi Branch.
It is published in Kutaisi once every two months.
It includes works of Georgian writers, publicist and critical letters, reviews, translations and more.
In 2015 the National Agency for Cultural Heritage Preservation of Georgia listed the journal as an intangible cultural heritage monument for its "continuous tradition of Georgian periodical publication".
This designation was made official by Decree No 143 of the Government of Georgia, Tbilisi, dated 25 March 2019.
The magazine was one of 45 to receive this designation, most of the others being traditional forms of expression, cuisine and technology.
The literary children's magazine Dila'' was the only other publication.
Notes
References
Sources
Further reading
Mass media in Kutaisi
Magazines established in 1975
Monthly magazines
არკ-ე-სენანის სამეფო მარილის ქარხანა

არკ-ე-სენანის სამეფო მარილის ქარხანა — ისტორიული შენობა სამხრეთ საფრანგეთის დუს დეპარტამენტის კომუნა არკ-ე-სენანში. მდებარეობს ქალაქ ბეზანსონიდან 35 კმ-ის დაშორებით, შოს ტყის გვერდით. აგებულია 1770-1780 წლებში, იმ დროის გამოჩენილი პარიზელი არქიტექტორის - კლოდ ნიკოლა ლედუს მიერ. ჩატარებული სამუშაო მნიშვნელოვანი მაგალითია ადრეული განმანათლებლობის პროექტისა, რომელშიც არქიტექტორმა ფილოსოფიაზე დაყრდნობით და რაციონალური გეომეტრიის მიხედვით ნაგებობები განალაგა მის ნაწილებს შორის იერარქიული კავშირების დამყარებით.
1982 წელს, კლოდ ნიკოლა ლედუს ინსტიტუტის მოთოვნის საფუძველზე, ნაგებობა იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. დღეისათვის, ძგელი საზოაგდოებისთვის ღიაა.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
Lien vers les Salines de Salins-les-Bains
კლოდ ნიკოლა ლედუს ინსტიტუტის ოფიციალური საიტი
Royal Saltworks of Arc-et-Senans
საფრანგეთის შენობა-ნაგებობები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში
ბერძენაულის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია

ბერძენაულის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბერძენაულში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
სოფლის ცენტრში დგას იოანე ნათლისმცემლის დარბაზული ტიპის ეკლესია (13,65X6,2 მ). გადაკეთებულია XIX საუკუნეში. ადრეული კედლები ნაგებია დიდი ზომის გათლილი ქვებით, XIX საუკუნისა – აგურით. აქვს ნახევარწრიული აფსიდა ვიწრო სარკმლით. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა. 2002-2008 წლებში ჩაუტარდა რესტავრაცია სოფლის მოსახლეობის შემწეობით, კერძოდ, აღდგა სამრეკლო.
ეკლესიის შიდა ეზოში მდებარეობს ბერძენაულის სასაფლაო.
რესურსები ინტერნეტში
ბერძენაული
ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფლირტი მხეცთან (ფილმი)

ფლირტი მხეცთან (ფილმი)
ფლირტი მხეცთან — 2001 წლის ფილმი, რომელიც გადაღებულია რეჟისორ ტონი გოლდვინის მიერ. მთავარ როლებში არიან ეშლი ჯადი და ჰიუ ჯეკმენი.
სიუჟეტი
ჯეინი ახალგაზრდა და სექსუალური გოგონაა. ის ნიუ-იორკში ცხოვრობს. მუშაობს ცნობილ ტელეშოუში და სავსეა ძალებით, როგორც სამუშაოზე წარმატების მისაღწევად, ასევე პირად ცხოვრებაშიც. ერთხელაც ჯეინი შოუს ახალ პროდიუსერთან რეისთან გააბამს რომანს, მათი ურთიერთობები სწრაფად და ლამაზად ვითარდება.მალევე შეყვარებული წყვილი ერთად გადაწყვიტავენ ცხოვრებას და შესაფერის ბინას ეძებენ. თუმცა მოულოდნელად და ყველანაირი ახსნის გარეშე რეინი წვეტს ამ ურთიერთობას და ჯეინი მარტო რჩება. მომხდარზე ფიქრის დროს, ჯეინი დასკვნამდე მოდის, რომ ყველა კაცი - ცხოველია. ახლა ისღა დარჩენია მათზე ერთი გემრიელი სტატია დაწეროს ქალთა გაზეთში, სადაც კაცებს ცხოველებს ადარებს. ცდების ჩასატარებლად კი ერთ თავის თანამშრომელს ედის ამოირჩევს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური
2001 წლის ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
ამერიკული ფილმები
პატრა

პატრა — ქალაქი საბერძნეთში. მდებარეობს პელოპონესის ნახევარკუნძულის ჩრდილო-დასავლეთ უკიდურეს ნაწილში. ქალაქი არის აქაიის ნომის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 260 308 კაცი (2011).
ქალაქი დააარსეს აქაველებმა ძვ. წ. VI საუკუნეში, მას შემდეგ რაც დორიელები განდევნეს პელოპონესის უდიდესი ნაწილიდან. რომაულ პერიოდში ქალაქმა განვითარების უმაღლეს წერტილს მიაღწია და გახდა ხმელთაშუა ზღვის მნიშვნელოვანი სავაჭრო და სამრეწველო ცენტრი. III საუკუნის დასასრულს იწყება ქალაქის მნიშვნელობის დაცემა, სავარაუდოდ დამანგრეველი მიწისძვრის გამო.
IX საუკუნის შუა წლებიდან ქალაქი კვლავ აღმავლობას განიცდის. 1205 წელს მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის შედეგად იგი გადავიდა აქაიის სამთავროს, ხოლო XIV საუკუნის შუა ხანებიდან მორეის დესპოტატის მმართველობაში. 1387 წელს ქალაქი დაიპყრეს ჰოსპიტალიერებმა.
1408-1430 წწ. პატრა ვენეციელების ხელშია. 1458 წელს კი დიპყრეს ოსმალებმა. 1687-1715 წლებში კვლავ ვენეციის სამფლობელოა.
მეორე მსოფლიო ომის დროს ქალაქი იტალიისა და გერმანიის ძალებმა დაიკავეს.
გაზაფხულობით ქალაქში იმართება პატრის ფესტივალი, 2006 წელს ქალაქი ევროპის კულტურული დედაქალაქი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
The official website of the city
official website of the Carnival of Patras
Patras Εntertainment City Guide SecretPatras
Patras City Guide Patrino
Video about Patras European Capital of Culture 2006
Patras
საბერძნეთის ქალაქები
ბერძნული ქალაქ-სახელმწიფოები
Metapone johni

Metapone johni is a species of ant of the subfamily Myrmicinae, which can be found from Sri Lanka.
References
External links
at antwiki.org
Animaldiversity.org
Myrmicinae
Hymenoptera of Asia
Insects described in 1933
Canada at the 1988 Summer Olympics

Canada at the 1988 Summer Olympics
Canada competed at the 1988 Summer Olympics in Seoul, South Korea, held from 17 September to 2 October 1988. 328 competitors, 223 men and 105 women, took part in 193 events in 23 sports. Most Canadians remember these Olympics for Ben Johnson, who won the gold medal and set a world record in the men's 100 metres, before being disqualified and his record deleted after he tested positive for stanozolol.
Medalists
Competitors
The following is the list of number of competitors in the Games.
Archery
Canada was represented by three men and one woman in Seoul.
Men
Women
Athletics
Men
Track and road events
Field events
Combined events – Decathlon
Women
Track and road events
Field events
Basketball
Summary
Men's tournament
Team roster
Group play
Quarterfinals
Classification round 5–8
Classification round 5/6
Boxing
Canoeing
Men
Women
Cycling
Eleven cyclists, seven men and four women, represented Canada in 1988.
Road
Men
Women
Track
Sprint
Time trial
Points race
Diving
Men
Women
Equestrianism
Dressage
Eventing
Jumping
Fencing
18 fencers, 13 men and 5 women, represented Canada in 1988.
Individual
Pool stages
Elimination phase
Team
Gymnastics
Artistic
Men
Team
Individual
Women
Team
Individual
Rhythmic
Hockey
Summary
Men's tournament
Team roster
Ross Rutledge (captain)
Nick Sandhu
Rick Albert
Patrick Burrows
Paul "Bubli" Chohan
Chris Gifford
Wayne Grimmer
Ranjeet Rai
Peter Milkovich
Trevor Porritt
Ian Bird
Doug Harris
Michael Muller
Pat Caruso
Ajay Dube (gk)
Ken Goodwin (gk)
Head Coach: Trevor Clark
Group play
Classification 9th-12th
11th place match
Women's tournament
The women's field hockey team from Canada competed for the second time at the Summer Olympics.
Team roster
Sharon Bayes (gk)
Wendy Baker (gk)
Deb Covey
Lisa Lyn
Laura Branchaud
Sandra Levy
Kathryn Johnson
Melanie Slade
Penny Cooper
Shona Schleppe
Michelle Conn
Liz Czenczek
Sheila Forshaw
Nancy Charlton
Sara Ballantyne
Sharon Creelman
Head Coach: Marina van der Merwe
Group play
Classification 5th-8th place
Fifth place match
Judo
Modern pentathlon
Three male pentathletes represented Canada in 1988.
Rowing
Men
Women
Sailing
Men
Women
Open
Shooting
Men
Women
Mixed
Swimming
Men
Women
Synchronized swimming
Three synchronized swimmers represented Canada in 1988.
Table tennis
Men
Women
Tennis
Men
Women
Weightlifting
Wrestling
Greco-Roman
Freestyle
References
External links
sports-reference
Nations at the 1988 Summer Olympics
1988
Summer Olympics
Quilombo, Santa Catarina

Quilombo, Santa Catarina
Quilombo is a municipality in the state of Santa Catarina in the South region of Brazil.
See also
List of municipalities in Santa Catarina
References
Municipalities in Santa Catarina (state)