PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჯაფნა (სახელმწიფო)

ჯაფნა (სახელმწიფო)
ჯაფნა —კუნძულ შრი-ლანკის ჩრდილოეთით მდებარე სახელმწიფო, რომელიც არსებობდა 1215 წლიდან 1619 წლამდე. მისი დედაქალაქი იყო ნალპური, რომელიც ამჟამად შედის ქალაქ ჯაფნის შემადგენლობაში. თავისი აყვავების პერიოდში სახელმწიფოს ტერიტორია მოიცავდა თანამედროვე ჩრდილოეთის პროვინციის ტერიტორიას.
ისტორია
XI საუკუნიდან მოყოლებული აღნიშნული კუნძული შრი-ლანკა იმყოფებოდა სინჰალური სახელმწიფოს პოლონარუვას შემადგენლობაში, რომელიც აწარმოებდა აქტიურ შეტევებს სამხრეთ ინდოეთში, მაგრამ XII საუკუნის დასასრულიდან ქვეყანაში გაიმარჯვა ცენტრიდანულმა ძალებმა, 19 წლის განმავლობაში, 1196 წლიდან 1215 წლამდე სინჰალების ტახტზე შეიცვალა 12 მმართველი. სამოქალაქო შეტაკებებმა შეასუსტა კუნძული ეკონომიკურად და პოლიტიკურად და 1212 წელს იგი დაიპყრო პარაკრამა პანდიამ.
1215 წელს ქვეყნის ჩრდილოეთში შეიჭრა მაგჰის არმია ინდოეთის სახელმწიფო კალინგიდან, რომელმაც გაძარცვა კუნძულის ჩრდილოეთი და ჩრდილო-აღმოსავლეთი რაიონები - სინჰალური ცივილიზაციის ძველი ცენტრი.
XIII საუკუნის მეორე მეოთხედში, კუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში მდებარე ტერიტორიების ფეოდალთა უმეტესი ნაწილი, რომლებიც არ შედიოდნენ მაგას მიერ შექმნილი სახელმწიფოს შემადგენლობაში, გაერთიანდა სინჰალური სამეფო დინასტიის დამბადენიას გარშემო, ხოლო მისი ხელმძღვანელობით ჯერ ვიჯაიაბაჰუ III, შემდეგ კი პარაკრამაბაჰუ II-მ მოახერხა პოლნარნუას დაპყრობა და ტამილების განდევნა ჯაფნას ნახევარკუნძულზე.
1247 წელს შრი-ლანკაში შეიჭრა მალაიზიური სახელმწიფოს ტამბრალინგის მმართველის ჩანდრაბჰანუს ძალები. ჩანდრაბჰანუ დაიმორჩილა კუნძულის ჩრდილოეთ რაიონები, სადაც კონცენტრირებული იყო თამილის მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი და გადავიდა ქვეყნის შუაგულში. მალევე მისი არმია დაამარცხეს, თავად იგი კი გაიქცა ჯაფნაში და 1255 წელს გახდა მისი მმართველი. აღნიშნული სიტუაცია სათავისოდ გამოიყენა სამხრეთ ინდოეთის დინასტიამ პანდიამ, რომელმაც დიდი ძალისხმევის შემდგომ დაიპყრო ჯაფნა და 1258 წელს ჩანდრაბჰანუ თავისი ვასალად გაიხადა. 1262 წელს ქვეყნის მმართველი გახდა არიაჩაკრავარტის დინასტია. 1311 წელს, როდესაც პანდიას იმპერია დაეცა დელის სასულთნოდან მუსულმანების შემოტევების შედეგად ჯაფნას სახელმწიფომ ისარგებლა შექმნილი ხელსაყრელი სიტუაციით და გამოაცხადა დამოუკიდებლობა, გააგრძელა ექსპანსიონისტური პოლიტიკა და დაიკავა წამყვანი მდგომარეობა შრი-ლანკის ტერიტორიაზე. არაბი ისტორიკოსი იბნ-ბატუტა, რომელიც კუნძულს სტუმრობდა 1344 წელს, აღნიშნავს, რომ ჯაფნის სახელმწიფოს ჰყავს ძლიერი ფლოტი.
XIV საუკუნის მეორე ნახევარში სამხრეთ ინდოეთში ჩამოყალიბდა ვიჯაიანაგარის იმპერია, რომელიც მალევე გადაიქცა რეგიონის ჰეგემონად. ჯაფნას სახელმწიფო იძლებული გახდა ეცნო მისი სუვერენიტეტი თავიანთ მმართველობაზე და იკისრა ასევე ხარკი.
1619 წელს ჯაფნის სახელმწიფო პორტუგალიელებმა დაიპყრეს და სწორედ 1620 წლიდან ჯაფნაზე დამყარდა პირდაპირი კოლონიალური მმართველობა.
ლიტერატურა
«История Востока» (в 6 т.). Т.II «Восток в средние века» — Москва: издательская фирма «Восточная литература» РАН, 2002. ISBN 5-02-018102-1
«История Востока» (в 6 т.). Т.III «Восток на рубеже средневековья и нового времени. XVI—XVIII вв.» — Москва: издательская фирма «Восточная литература» РАН, 1999. ISBN 5-02-017913-2
შრი-ლანკის ისტორია
სანტო-სტეფანო-კვისკვინა

სანტო-სტეფანო-კვისკვინა — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 5397 ადამიანი. ფართობი 85 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0922, საფოსტო ინდექსი — 92020.
რესურსები ინტერნეტში
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
აგრიჯენტოს პროვინციის კომუნები
საზარელი ზღაპრები (ეპიზოდების სია)

საზარელი ზღაპრები (ეპიზოდების სია)
„საზარელი ზღაპრები“ — ბრიტანულ-ამერიკული საშინელებათა ჟანრის სერიალი, შექმნილი ტელეკომპანია Showtime-სთვის ჯონ ლოგანის მიერ. ის არის შოუს აღმასრულებელი პროდიუსერი სემ მენდესთან ერთად. პრემიერა გაიმართა 2014 წლის 11 მაისს
სერიალის მიმოხილვა
ეპიზოდების სია
სეზონი 1 (2014)
სეზონი 2 (2014)
სქოლიო
ამერიკული ტელესერიალები
სონგაი ენა

სონგაი ენა — ნილოს-საჰარის ენათა ოჯახის დამოუკიდებელი შტო. გავრცელებულია მდინარე ნიგერის შიდა დელტის რაიონებში. სონგაი ენისათვის დამახასიათებელია აგლუტინაციურ-სუფიქსური სიტყვების არსებობა და ფორმათწარმოქმნა. სიტყვათა რიგი: სუბიექტი-ობიექტი-პრედიკატი. ლექსიკაში ბევრია არაბიზმი და ნასესხობანი მანდე ენიდან.
ლიტერატურა
ნილო-საჰარული ენები
მბზინვარასებრნი

მბზინვარასებრნი — მწერების ოჯახი ხეშეშფრთიანების რიგისა. ჩვეულებრივ პატარა (1-6 მმ) ხოჭოებია. აქვთ მოკლე ულვაშები, ამობურცული პრიალა სხეული. ოჯახში 2 ათასამდე სახეობაა,. ზოგი აზიანებს ჯვაროსნებს, ზოგი მატაცებელია — სპობს მავნე მწერებს (მაგ. ქერქიჭამიების მატლებს), ზოგი კი მძორზე ცხოვრობს.
ლიტერატურა
ხოჭოები
თეთრი კარპატები

თეთრი კარპატები — ქედი დასავლეთ კარპატებში, ჩეხეთსა და სლოვაკეთში. მაქსიმალური სიმაღლე 970 მ (მთა ველკა-იავორჟინა). ქედის სიგრძეა 75 კმ, სიგანე 20-30 კმ. აგებულია ქვიშაქვებითა და ფიქლებით. მწვერვალების მოსწორებული ზედაპირები გადადის ციცაბო კლდეებში. სამხრეთ-აღმოსავლეთით შემოზღუდულია მდინარე ვაგის გრძივი ხეობით. გვხვდება მუხისა და წიფლის ტყეები. არის საძოვრები.
რესურსები ინტერნეტში
ჩეხეთის ქედები
სლოვაკეთის ქედები
არუბა

არუბა — კუნძული კარიბის ზღვაში, მდებარეობს ვენესუელის ჩრდილოეთით და არის ნიდერლანდების სამეფოს შემადგენელი ქვეყანა (2010 წლის ოქტომბრიდან თვითმართვადი სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნის სტატუსი). არუბას დედაქალაქია ორანესტადი.
ისტორია
1449 წელს არუბა ესპანელებმა აღმოაჩინეს. 1636 წელს კუნძული ჰოლანდიელებმა დაიპყრეს, ხოლო 1986 წლიდან მოყოლებული ნიდერლანდების სამეფოს ავტონომიას წარმოადგენს.
რელიგია
არუბას ოფიციალურ რელიგიად გამოცხადებულია კათოლიციზმი, მისი აღმსარებელი მოსახლეობის 81 პროცენტია.
კლიმატი
არუბასათვის ცხელი, ტროპიკული კლიმატია დამახასიათებელი. მთელი წლის მანძილზე დღიური ტემპერატურა 29-40 გრადუსში მერყეობს. ქვეყანაში ვიზიტისათვის საუკეთესო დროა სექტემბრიდან დეკემბრამდე. ამ პერიოდში ნაკლებად ცხელა და გარეთ გასვლა სასიამოვნოა. არუბაში იშვიათი მოვლენაა წვიმა. ძირითადად ოქტომბრისა და ნოემბრის თვეებში წვიმს, ისიც ღამით.
ენა
არუბას ოფიციალური ენებია ნიდერლანდური და პაპიამენტო. მათ შემდეგ პოპულარულია ესპანური და ინგლისური ენები. საგანმანათლებლო სისტემა ოფიციალურ ენაზეა დაფუძნებული.
იხილეთ აგრეთვე
ნიდერლანდების სამეფო
კარიბის ზღვა
რესურსები ინტერნეტში
Government of Aruba
Aruba.com
სქოლიო
ნიდერლანდები
ნიდერლანდების კუნძულები
არუბა
ჩრდილოეთ ამერიკის კუნძულები
არუბა
მცირე ანტილის კუნძულები
კუნძულოვანი სახელმწიფოები
კარიბის ქვეყნები
Lasioglossum leucozonium

Lasioglossum leucozonium — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1781 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
leucozonium
მცხეთის დავითნი

მცხეთის დავითნი — X საუკუნე-XI საუკუნეების ქართული ხელნაწერი ფსალმუნი. მისი ტექსტი სავარაუდოდ ფსალმუნის ადრეულ, ალექსანდრიულ რედაქციას წარმოადგენს. ძირითადი ტექსტის გარდა, წიგნში ფსალმუნთან დაკავშირებული სხვა თხზულებებიცაა შეტანილი.
მცხეთის დავითნი ეტრატზეა გადაწერილი. შეიცავს 261 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 19,8X15,3 სანტიმეტრი. ტექსტი ასომთავრულითაა შესრულებული. ხელნაწერს ტექსტის ბოლოს დართული აქვს სტილიზებული არაბული ციფრები, დაწყობილი კლებადობით, 9-დან 1-ის ჩათვლით (246-r-v). ეს არის საქართველოში არაბული ციფრების გამოყენების ერთ-ერთი პირველი ნიმუში.
მცხეთის დავითნი საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრშია დაცული (ფონდი A-38).
ლიტერატურა
ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 22
ქართული სასულიერო ხელნაწერები
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდი
X საუკუნის ხელნაწერები
XI საუკუნის ხელნაწერები
ტაილანდური სამზარეულო

ტაილანდური სამზარეულო — ერთ-ერთი გამორჩეული სამზარეულო მსოფლიოში. ტაილანდურ სამზარეულოში აქცენტი, ძირითადად, კეთდება მსუბუქად მომზადებულ კერძებზე ძლიერი და არომატული გამორჩეული კომპონენტებით. ტაილანდური კერძები გამოირჩევა თავისი სიცხარით. ბალანსი, დეტალები და მრავალფეროვნება ტაილანდურ სამზრეულოში ყველაზე მნიშვნელოვანია. ტაილანდური კერძები ასევე ცნობილია ხუთი ძირითადი გემოს: ცხარეს, მჟავეს, ტკბილის, მარილიანისა და მწარეს ბალანსით.
ძირითად კერძად შეგვიძლია ამოვირჩიოთ ყვითელი და წითელი ქარის კერძები, თევზის და ზღვის პროდუქტის, ხორცის, ქათმის ან ბოსტნეულის კომბინაციები და სურვილის შემთხვევაში მოვითხოვოთ საშუალოდ ცხარედ მომზადებული კერძი. იგივე შეიძლება ითქვას ბრინჯით და ატრიით მომზადებულ კერძებზე – მშვენიერია პოპულარული ტაილანდური კერძი – პად ტაი და სხვადასხვა ატრიის კომბინაცია.
ტაილანდური სამზარეულოს მრავალფეროვნება პიკანტური სანელებლების, სურნელოვანი ციტრუსისა და არომატული ბოსტნეულის ბალანსშია გამოვლინებული, სადაც ინგრედიენტების კონტრასტული ფაქტურები მოულოდნელ და, ამავე დროს, მარტივ ჰარმონიას ქმნის. არანაკლებ მნიშვნელობას ანიჭებენ ტაილანდელები კერძის გაწყობას, რასაც ხშირად ოსტატურად გამოჭრილი რთული კონსტრუქციის ბოსტნეული ასრულებს. ერთი სიტყვით, ტაილანდური კერძი მიმზიდველად უნდა გამოიყურებოდეს.
ტაილანდელებისთვის დღის პირველი კერძი ტიპურად მსუბუქი სუპია, ამ მხრივ წვნიანების ფართო არჩევანს გვთავაზობს ტაილანდური სამზარეულო. სადილისა თუ ვახშმისთვის უდავოდ კარგი დასაწყისია ტომ იამი – არომატული წვნიანი ზღვის პროდუქტით ან ქათმით.
ტაილანდურ სუფრას ამშვენებს წვნიანი, სალათა, მოხრაკული ხორცი, ბოსტნეული, კარრი და სხვადასხვა საწებელი. მაგიდაზე ყოველთვის დევს ცხელი ბრინჯი. დესერტი შეიძლება დამზადებული იყოს შაქრისა და კვერცხისგან; აგრეთვე ქოქოსის რძისა და ნაყოფისგან.
ყველასთვის ცნობილია, რომ გემრიელი საჭმლის მოსამზადებლად საჭიროა ახალი პროდუქტები, ტაილანდში კი ეს ყველაფერი ადვილი საშოვნელია. ქალაქების ბაზრებში იყიდება ახალი ხილი, ბოსტნეული, თევზეული და ისეთი სანელებლები, როგორიცაა ლიმონის ურო, ქინძი, ნიორი, ზარდანჩო, გალანგას ფესვები, კარდამონი, თამარჰინდი და ზირაკი. აგრეთვე უხვად ნახავთ მწარე წიწაკას და მჟავე ლაიმს, ტაილანდური სამზარეულოს ძირითად ინგრედიენტებს.
ტაილანდის ქვეყნის ზოგ ნაწილში ჩვეულებისამებრ ხელით ჭამენ, თითებით იღებენ წებოვან ბრინჯს, მომრგვალო ფორმას აძლევენ, საწებელში აწებენ და მადიანად შეექცევიან. ვერმიშელი შეგიძლიათ სპეციალური ჩხირებით ჭამოთ, მაგრამ თუ გაგიჭირდებათ, ჩანგლითა და კოვზით მიირთვით.
ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი კერძი „ტომ იამ ქუნგი“ — კრევეტების წვნიანი მომჟავო-მომწარო გემოთი. შეგიძლიათ მიირთვათ აგრეთვე სანელებლებით შეკაზმული პაპაიას (ნესვის ხე) სალათა, ვერმიშელი შემწვარი ქათმის ან იხვის ხორცთან, ღორის დაკეპილ ხორცთან ან თევზთან ერთად. კიდევ ერთი გამორჩეული კერძია „მაჰო“, რომლის მნიშვნელობაცაა „ცხენები მიჰქრიან“. ამ კერძის მოსამზადებლად საჭიროა ღორის ხორცი, კრევეტები და მიწის თხილი, რასაც ანელებენ წითელი წიწაკითა და ქინძით და დებენ ანანასის ნაჭერზე. დესერტად შეგიძლიათ დააყოლოთ წებოვანი ბრინჯი, რომელსაც ქოქოსის რძესთან და მანგოსთან ერთად მიირთმევენ.
რესურსები ინტერნეტში
ტაილანდის სამზარეულო
ტაილანდური სამზარეულო
Thaifoodmaster – Step by Step recipes, Thai cuisine history and Thai culture
Thailand: Kitchen of the World
ტაილანდური სამზარეულო
Starokostiantyniv

Starokostiantyniv (or Konstantynów; Alt Konstantin) is a city in Khmelnytskyi Raion, Khmelnytskyi Oblast (province) of western Ukraine. It hosts the administration of Starokostiantyniv urban hromada, one of the hromadas of Ukraine. Population:
History
Starokostiantyniv was founded in the 16th century when Konstanty Ostrogski built a fortress at the village of Kolishchentsi. The surviving Starokostiantyniv Castle was constructed by his son between 1561 and 1571. The village grew into a town which became known as "Old Constantine's Town" (Kostiantyniv Staryi) to prevent confusion with "New Constantine's Town" in the vicinity. It became a private town of Poland, owned by the Ostrogski family. It was part of Polish Volhynian Voivodeship. 1648 saw the Battle of Starokostiantyniv.
In 1939, 6,743 Jews were living in the city, accounting for 31 percent of the total population. The Jewish community was murdered in mass executions perpetrated from August 1941 until November 1942.
Until 18 July 2020, Starokostiantyniv was incorporated as a city of oblast significance and served as the administrative center of Starokostiantyniv Raion though it did not belong to the raion. In July 2020, as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Khmelnytskyi Oblast to three, the city of Starokostiantyniv was merged into Khmelnytskyi Raion.
Notable people
Abraham Goldfaden, poet and playwright, considered father of the modern Jewish theatre
Ben-Zion (1897–1987), painter born in Starokostyantyniv
Jakub Weinles, Polish painter
Anatoliy Bondarchuk, hammer thrower who won the gold medal at the 1972 Summer Olympics
Blank family, ancestors of Vladimir Lenin
Chana Orloff (1888–1968), art deco and figurative art sculptor
Gallery
References
External links
Weather in Starokostiantyniv.
The murder of the Jews of Starokostiantyniv during World War II, at Yad Vashem website.
Cities in Khmelnytskyi Oblast
Volhynian Voivodeship (1569–1795)
Starokonstantinovsky Uyezd
Historic Jewish communities in Ukraine
Cities of regional significance in Ukraine
Holocaust locations in Ukraine
ბოტუპორანი

ბოტუპორანი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 162 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 552.570 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.2 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
The Script

The Script — ირლანდიური სოფტ-როკ ჯგუფი დუბლინიდან, ჩამოყალიბებული 2001 წელს.
ისტორია
ყოფილი მუსიკალური პროდიუსერები მარკ შიინი და დენი ო'დონოჰიუ შეერთებულ შტატებში წარმატებული კარიერის შემდეგ დაბრუნდნენ მშობლიურ ირლანდიაში, სადაც შეხვდნენ გლენ პაუერს და ჯგუფი შექმნეს. Phonogenic-თან კონტრაქტის დადების შემდეგ უკვე 2007 წელს ბრიტანულ მუსიკალურ საიტზე, Last.fm-ზე გამოუშვეს პირველი EP.
სადებიუტო სინგლი „We Cry“ გახდა კვირის ლიდერი ირლანდიურ რადიოარხებზე: RTÉ 2fm და Today FM -ზე, შემდეგ კი ბრიტანულ BBC რადიო 1-ზე. ახალი ჯგუფის მეორე სინგლმა „The Man Who Can't Be Moved“ წარმატებას მთელ ევროპაში მიაღწია. მან დაიკავა წინა პოზიციები ესპანეთის, გერმანიის და ნიდერლანდების რადიოჩარტებში. სადებიუტო ალბომმა The Script დაიკავა პირველი ადგილი როგორც გაერთიანებული სამეფოს, ასევე ირლანდიის ალბომების ჩარტში.
ჯგუფის მესამე სინგლი "Breakeven", ირლანდიაში და დიდი ბრიტანეთში გამოვიდა 2008 წლის ბოლოს და მალევე მიაღწია წარმატებას. ოთხი კვირის განმავლობაში იგი შედიოდა ბრიტანული სინგლების აღლუმში. ჯგუფის მეოთხე სინგლი "Talk You Down" გამოვიდა 2009 წლის მარტში.
ჯგუფის წევრები
დენი ო'დონოჰიუ – წამყვანი ვოკალისტი, კლავიატურა, გიტარა
მარკ შიინი – წამყვანი გიტარისტი, ვოკალი
გლენ ფაუერ - დასარტყმელი საკრავები, ბეკ-ვოკალი
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
The Script (2008)
Science & Faith (2010)
#3 (2012)
No Sound Without Silence (2014)
რესურსები ინტერნეტში
The Script
2001 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
ირლანდიური როკ-ჯგუფები
მწყნეთი

მწყნეთი (ყოფ. ასმალარი) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის ბოლნისის მუნიციპალიტეტში, ნახიდურის თემში. მდებარეობს მდინარე მაშავრის მარცხენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 450 მ, ბოლნისიდან 7 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 203 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Always (Irving Berlin song)

Always (Irving Berlin song)
"Always" is a popular song written by Irving Berlin in 1925, as a wedding gift for his wife Ellin Mackay, whom he married in 1926, and to whom he presented the substantial royalties.
Although legend (and Groucho Marx) claimed Berlin wrote the song "Always" for The Cocoanuts, he never meant the song to be included in that musical, and it was not. Thematically, it serves as a sequel to Berlin's earlier song "When I Lost You," which pertained to the death of his first wife Dorothy.
The song entered into the public domain on January 1, 2021.
The song is an important plot element in Noël Coward's play Blithe Spirit. It also features in the 1944 film Christmas Holiday, in which it is sung by Deanna Durbin.
The song is featured in the 1942 Lou Gehrig biopic The Pride of the Yankees, starring Gary Cooper and Teresa Wright. During a nightclub scene, it's played by Ray Noble and His Orchestra and sung by Bettye Avery.
Lyrics
Everything went wrong,
And the whole day long
I'd feel so blue.
For the longest while
I'd forget to smile,
Then I met you.
Now that my blue days have passed,
Now that I've found you at last -
I'll be loving you Always
With a love that's true Always.
When the things you've planned
Need a helping hand,
I will understand
Always.
Always.
Days may not be fair Always,
That's when I'll be there Always.
Not for just an hour,
Not for just a day,
Not for just a year,
But Always.
References
1925 songs
Songs written by Irving Berlin
Pop standards
რეა

რეა — უფროსი ტიტანიდა. ურანოსისა და გეას ქალიშვილი. კრონოსის და და მეუღლე. კრონიდების: ჰესტიას, დემეტრას, ჰერას, ჰადესის, პოსეიდონის და ზევსის დედა.
ეტიმოლოგია
რეა ნიშნავს „ნაკადს“ და „უშუალობას“, ასევე მოიხსენიება „დიდ დედად“. რეა განასახიერებდა დროის მიმდინარეობას და თაობების წარმოქმნის უწყვეტ პროცესს. ასევე მშობიარობის წყლებს, რძეს და მენსტრუალურ სისხლს.
მითოლოგია
გეამ უწინასწარმეტყველა კრონოსს: შენი შვილი შენზე ძლიერი იქნება და უფლებებს წაგართმევსო. ამიტომ თავისი ძალაუფლება რომ შეენარჩუნებინა კრონოსი საკუთარ ახალშობილ შვილებს ყლაპავდა.
ასე შთანთქა ყველანი ზევსის გარდა, რომელიც რეამ ცბიერებით იხსნა, მის მაგივრად ჩვრებში ქვა გაახვია და კრონოსს მისცა გადასაყლაპად, პატარა ზევსი კი ურანოსის და გეას რჩევით საიმედოდ გადამალა იდას მთაგრეხილზე, დიქტეს გამოქვაბულში, სადაც თხა ამალთეა კვებავდა, კურეტები (ქურუმები) იცავდნენ და ნიმფები უვლიდნენ.
ერთ-ერთი ვერსიით, რეამ კანიბალი მამისაგან ასევე გადაარჩინა პოსეიდონი. მან გადამალა იგი ცხვრებში, ხოლო კრონოსს გადააყლაპა კვიცი.
ტიტანების და ოლიმპიელი ღმერთების ათწლიანი ბრძოლის დროს, რეამ თავისი საყვარელი ქალიშვილი ჰერა აღსაზრდელად თავის და-ძმას ტეთისს და ოკეანოსს დაუტოვა, რომლებიც არ მონაწილეობდნენ ტიტანომაქიაში.
კულტი
რეას უძველეს საკულტო ადგილად ითვლებოდა კუნძული კრეტა, სადაც გადმოცემის თანახმად, ერთ-ერთ გამოქვაბულში მან შვა და აღზარდა ზევსი. კრონოსს ახალშობილი ზევსის ხმა რომ არ გაეგო და ჩვეულებისამებრ არ ჩაეყლაპა, კურეტები ბავშვის ყოველ წამოყვირებაზე ფარებზე იარაღის ცემით დიდ ხმაურს ტეხდნენ. ზოგიერთი მეცნიერის მოსაზრებით, მითის წარმოშობა რეას დღესასწაულზე დამკვიდრებული ჩვეულებით, სამხედრო თამაშობებით და ფარებზე ხმლების ცემით აიხსნება.
მოგვიანებით რეას კულტი რომშიც გავრცელდა, იქ მას დიდი დედა შეარქვეს. ხეთაგან რეა-კიბელეს შესწირეს მუხა და ნაძვი, მისი მუდმივი თანამგზავრი კი ცხოველთაგან ლომი გახდა. რეას ატრიბუტად ითვლებოდა ტიმპანი.
იკონოგრაფია
ყველაზე ხშირად რეა-კიბელე მჯდომარე გამოისახებოდა. ბერძნულ მითოლოგიაში რეა-კიბელეს არასოდეს ჰქონია დამოუკიდებელი ტაძარი და ჩვეულებრივ კრონოსთან და ზევსთან ერთად გამოისახებოდა. ათენში რეასა და მისი ქმრის, კრონოსის პატივსაცემად ე. წ. კრონიები იმართებოდა.
იხილეთ აგრეთვე
კიბელე
რესურსები ინტერნეტში
რეა. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა ბიბლიოვიკი.
ლიტერატურა
Apolodoro de Atenas: Biblioteca mitológica, I, 1 - 5 (Urano se deshace de sus primeros hijos, y Gea persuade a los siguientes de que lo derroquen).
I, 1 - 7: texto francés, con índice electrónico.
სქოლიო
ბერძნული მითოლოგია
Lophiotoma panglaoensis

Lophiotoma panglaoensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
სრედნიე-კარამალი

სრედნიე-კარამალი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ერმეკეევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 403 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმეკეევოდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია პრიუტოვო, რომელიც დაშორებულია 30 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (68 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ერმეკეევოს რაიონის სოფლები
ნაღვარევის ეკლესია

ნაღვარევის ეკლესია
ნაღვარევის წმინდა გიორგის ეკლესია — გვიანი შუა საუკუნეების მცირე ზომის დარბაზული ეკლესია საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ნაღვარევში. მდებარეობს მდინარე მთიულეთის არაგვის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1293 მ სიმაღლეზე. ნატეხი ქვით ნაგები ეკლესია უაფსიდოა, მისი ზომაა 7x4,8. ეკლესიას დასავლეთიდან მიდგმული აქვს კარიბჭე, რომელიც სამი მხრიდან თაღებითაა გახსნილი. თაღებში შირიმის ქვებია გამოყენებული. კარიბჭეს თავზე ფანჩატურიანი სამრეკლო ადგას. ინტერიერში, ჩრდილო კედელზე კედლის მხატვრობისა და ასომთავრული წარწერის კვალია. ეკლესიაში ალაგ-ალაგ შემორჩენილია გადალესილობისა და შეთეთრების კვალი, რის ქვეშაც კედლის მხატვრობა უნდა იყოს. მხატვრობა შესასწავლია. ეკლესიას რესტავრაცია 2009 წელს ჩაუტარდა. გადმოცემის თანახმად, სამასმა არაგველმა კრწანისის ბრძოლის წინ ფიცი ამ ეკლესიაში დადო. საკუთრივ გეოგრაფიული პუნქტი „ნაღუარევი“ იხსენიება შემდეგ წერილობით წყაროებში: ვახუშტი ბატონიშვილის „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“ (ქც 4: 355,7) და იოანე ბაგრატიონის „ქართლ-კახეთის აღწერა“ (ბაგრატიონი 1986: 35). 2020 წელს ნაღვარევის ეკლესიის მახლობლად მშენებლობა წარმოებდა, რასაც ადგილობრივების პროტესტი მოჰყვა.
ლიტერატურა
სქოლიო
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მცხეთა-მთიანეთის მხარეში
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Should Be Higher

Should Be Higher
"Should Be Higher" is a song by the English electronic band Depeche Mode from their thirteenth studio album, Delta Machine. The song was written by Dave Gahan and Kurt Uenala. It was released as the album's third single on 11 October 2013 in Germany, and
14 October 2013 in the UK and France. The release date for North America was 15 October 2013. It is the third Depeche Mode single co-written by lead singer Dave Gahan.
It debuted at number 81 in the UK Singles Chart on 20 October 2013 and has hit the Top 20 in 3 countries.
Music video
The video for the song, directed by Anton Corbijn, premiered on Vevo on 22 August 2013. The video comprises live footage from the Delta Machine Tour shows in Berlin, Leipzig, and Munich.
Track listings
These are the following listings for every release of "Should Be Higher".
Charts
References
External links
Single information from the official Depeche Mode website
2013 singles
Columbia Records singles
Depeche Mode songs
Music videos directed by Anton Corbijn
Songs written by Dave Gahan
Song recordings produced by Ben Hillier
2013 songs
ოვეხასი

ოვეხასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 254 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 551 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 45.98 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 447 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
რიაჟენოეს წმინდა გიორგის ეკლესია

რიაჟენოეს წმინდა გიორგის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია მატვეევო-კურგანის რაიონის სოფელ რიაჟენოეში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1843-1860 წლებში.
ეკლესიის მისამართი: 344048, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, მატვეევო-კურგანის რაიონი, სოფელი რიაჟენოე, პუშკინის ქუჩა № 58.
ისტორია
დაახლოებით 1776 წელს კრიგსკომისარმა გრიგორ კოვალევსკიმ მდინარე მიუსის საზღვარზე მიიღო 3 300 დესეტინა (3 597 ჰა) მიწის ნაკვეთიდა იქ დააარსა სლობოდა რიაჟენოე. სლობოდის დასახლების შემდეგ 1794 წელს მან მიიღო გადაწყვეტილება აეშენებინა ეკლესია წმინდა გიორგის სახელზე.
მშენებლობის ადგილი აკურთხა 1797 წელს ტაგანროგელმა მღვდელმონაზონმა იოანე ანდრეევმა. მშენებლობის ადგილზე დადგეს ჯვარი. როსტოვის მაზრის სლობოდა რიაჟენოეს მღვდლად დანიშნეს იოანე ჟულკევიჩი. რამდენიმე ხნის შემდეგ სოფელში ააგეს ქვის ხუთგუმბათიანი ეკლესია, რომელიც 1936 წლამდე მოქმედებდა. 1936 წელს იგი დაანგრიეს. ყოფილი ეკლესიის ადგილზე ააშენეს სოფლის კულტურის სახლი.
საეკლესიო ღვთისმსახხურება სოფელში გაგრძელდა 1948 წლიდან ახალ სამლოცველო სახლში მღვდელ ლუკიანეს მიერ. 1990-იან წლებში სოფელში შეიქმნა საეკლესიო საზოგადოება. წმინდა გიორგის ეკლესიასთან გაიხსნა საკვირაო სკოლა. 2009 წელს სოფელ რიაჟენოეს ცენტრში ააგეს ეგვტერი, რომელიც ამჟამადაც მოქმედებს.
2013 წლის ნოემბრიდან როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მიტროპოლიტმა მერკურიმ წმინდა გიორგის ეკლესიის წინამძღვრად დანიშნა იოსებ მაკარენკო. ამავდროულად სოფელში სოფლის ყოფილი აუზის ტერიტორიაზე დაიწყო ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობა. ეკლესიასთან ააშენეს სამრეკლო, შენობას დადგეს რუსული გუმბათი. ტაძარი განკუთვნილია ერთდროულად მლოცველი 700 მორწმუნისათვის. ეკლესიის მშენებლობაში თავისი წვლილი შეაქვს, როგორც სოფლის მოსახლეობას, ასევე სასოფლო საკრებულოს ადმინისტრაციას გალინა ბუხტიაროვაიას სახით.
ამჟამად ეკელსიაში დაცულია საბჭოთა პერიოდს გადარჩენლი ხატები, ხოლო საკურთხეველში შემონახულია ყოფილი ეკლესიის კანკელის ხატი.
ეკლესიის ძირითადი დღესასწაულია ახალი სტილით 6 მაისი.
რესურსები ინტერნეტში
Церковь Георгия Победоносца
Приход храма великомученика Георгия Победоносца
Церковь Георгия Победоносца
როსტოვის ოლქის ეკლესიები