PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Louisiade Archipelago

Louisiade Archipelago
The Louisiade Archipelago is a string of ten larger volcanic islands frequently fringed by coral reefs, and 90 smaller coral islands in Papua New Guinea.
It is located 200 km southeast of New Guinea, stretching over more than and spread over an ocean area of between the Solomon Sea to the north and the Coral Sea to the south. The aggregate land area of the islands is about , with Vanatinai (Tagula) being the largest.
Rogeia, Samarai and Sariba lie closest to New Guinea, while Misima, Vanatinai, and Rossel islands lie further east.
History
The islands were discovered by a Spanish expedition led by Luis Váez de Torres in 1606, that was part of the Fernandez de Quiros fleet which had sailed from South America in search of Australia. The Torres expedition visited various islands including Basilaki Island, which he named San Buenaventura in July 1606. It is possible that Malay and Chinese sailors also visited the islands earlier. More than a century later, in 1768, Louis Antoine de Bougainville visited the islands and named them for Louis XV, the king of France. Visits were also paid by Admiral Bruni d'Entrecasteaux in 1793 and Captain Owen Stanley in 1849.
The 1942 Battle of Coral Sea was fought nearby, after Japanese occupation in the same year. The Deboyne Islands were the site of the 1942 Raids on Deboyne.
Rain forests
The islands have a moist tropical climate, and are largely covered with tropical moist broadleaf forests. The Louisiade Archipelago rain forests form a distinct ecoregion, and are home to a number of endemic species, including several endemic trees (in genera Pandanus, Diospyros, and Hopea), as well as five endemic frog species, two endemic lizard species, and five endemic bird species.
Government
The archipelago is divided into the Local Level Government (LLG) areas Bwanabwana Rural (western part, with Basilaki), Louisiade Rural (central part, with Misima), and Yaleyamba (eastern part, with Rossell and Vanatinai islands). The LLG areas are part of Samarai-Murua District of Milne Bay. The seat of the Louisiade Rural LLG is Bwagaoia on Misima Island, the population center of the archipelago.
The seat of the Yaleyamba is changed every couple of years between Rambuso and Jingo (Rossell).
The seat of the Bwanabwana was Samarai from the Louisiade archipelago, but was recently transferred to the mainland of Papua New Guinea to the city of Alotau.
Islands
The Louisiade Archipelago consists of the following island groups and islands:
See also
List of islands of Papua New Guinea
Louisiade Rural LLG
References
External links
Eusoils.jrc.it: detailed geology/soils map (1:1.000.000)
Louisiades.net: Information and advice for yachts and travellers visiting the Louisiade Archipelago islands
Archipelagoes of the Pacific Ocean
Archipelagoes of Papua New Guinea
Australasian ecoregions
Ecoregions of Papua New Guinea
.01
Lists of islands of Papua New Guinea
Tropical and subtropical moist broadleaf forests
Volcanoes of Papua New Guinea
Endemic Bird Areas
ვერისიმო კორეია სეაბრა

ვერისიმო კორეია სეაბრა (16 თებერვალი, 1947, ბისაუ, პორტუგალიის გვინეა – 6 ოქტომბერი, 2004, ბისაუ, გვინეა-ბისაუ) — გვინეა-ბისაუელი გენერალი. სამხედრო გადატრიალების ლიდერი, რომელმაც ხელისუფლებას ცამოაშორა კუმბა იალა.
დაიბადა ბისაუში 1947 წლის 16 თებერვალს. მიეკუთვნება პეპელის ეთნიკურ ჯგუფს. 1963 წელს 16 წლის ასაკში შეუერთდა გვინეისა და კაბო-ვერდეს დამოუკიდებლობის აფრიკული პარტიას და იბრძოდა პორტუგალიელი კოლონიზატორების წინააღმდეგ. 1971 წელს სწავლობდა სსრკ-ს საარტილერიო სკოლაში. 1976 წელს გაემგზავრა პორტუგალიაში ოფიცერთა კურსებზე.
მოკლეს 2004 წლის 6 ოქტომბერს ხელისუფლების საწინააღმდეგო ამბოხის დროს.
რესურსები ინტერნეტში
Kurzbiografie bei IRIN NEWS, 17. September 2003
AFP zum Tod von Veríssimo Correia Seabra, 7. Oktober 2004
Radio France International zum selben Thema, 7. Oktober 2004
გვინეა-ბისაუს პრეზიდენტები
დაბადებული 1947
გარდაცვლილი 2004
იოანე ბატონიშვილის სჯულდება

იოანე ბატონიშვილის სჯულდება („წინადადებაჲ“) — ქართლ-კახეთის სამეფოს სახელმწიფო წყობილების რეფორმების პროექტი, რომელიც იოანე ბატონიშვილმა წარუდგინა მეფე გიორგი XII-ს 1799 წლის 10 მაისს. პროექტის ავტორი ცდილობდა „განწირულებასა შინა“ მყოფ სრულიად საქართველოს უჩვენოს მძიმე მდგომარეობიდან გამოსავალი. იგი იხილავს სახელმწიფო მმართველობისა და სამხედრო უწყების რეფორმების საკითხს. მისი მიზანია სახელმწიფოე ხელისუფლების გაძლიერება და ფეოდალთა თვითნებობის ალაგმვა. ძეგლის მიხედვით, საქართველოს უნდა ჰყავდეს დისციპლინიანი რეგულარული არმია, მის შესაქმნელად კი საჭიროა სახელმწიფო შემოსავლის გადიდება სხვადასხვა გადასახადის შემოღებით. ყოველ ათ კომლ ყმას ერთი უცოლშვილო ყმაწვილი კაცი უნდა მიეცა სახელნწიფოსათვის „თავისის პურით ხუთს წელიწადს“. ასე უნდა შექმნილიყო ჯარი „ვიდრე ორი ათას კაცამდე“. არმიიდან დათხოვნის შემდეგ ჯარისკაცებს ეძლეოდათ ქორწინების ნებართვა, ცალკე უნდა შექმნილიყო ცხენოსანი ჯარი. მდევარი არ უნდა მოშლილიყო. უნდა გაუმჯობესებულიყო არმიის შეიარაღება, შექმნილიყო არტილერია.
ძეგლში შენარჩუნებულია სახელოების მემკვიდრეობითობის პრინციპი, ამასთან საჭიროდაა მიჩნეული სამოხელეო აპარატის გარკვეული რეფორმა, ახალი სახელოების შემოღება. სჯულდება ითვალისწინებს მამულების, ქვრივოხერთა და ელჩების უფროსების, განათლების მოხელის თანამდებობებს. პროექტის ავტორი მეფეს ურჩევს ხელი შეუწყოს ქართველთა შორის ვაჭრობის განვითარებას.
აუცილებლადაა მიჩნეული ქვეყანაში ხელოსნობის განვითარება, გათვალისწინებულია თბილისში, გორსა და თელავში სასწავლებლების გახსნის, წერილების საცავის ანუ დავთარხანის და „ბიბლიოთეკის“ სახლის აშენება.
სჯულდების თანახმად უნდა განვითარებულიყო საჯარო სასჯელთა სისტემა. სამშობლოს მოღალატე — „მამულის მუხანათი“ მკაცრად უნდა დასჯილიყო, მიუხედავად მისი პიროვნებისა. ძეგლის ავტორი კაცისმკვლელთა მიმართ ვახტანგის სჯულით გათვალისწინებულ “სისხლს“ მსუბუქად მიიჩნევს და სასჯელად აწესებს მარჯვენა ხელის მოჭრას. ვინც მესამედ მოჰკლავდა კაცს, სიკვდილით უნდა დასჯილიყო.
სჯულდება მნიშვნელოვანი ძეგლია გვიანდელი შუა საუკუნეების საქართველოს პოლიტიკური და იურიდიული აზროვნების, ქართული სამართლის, საქართველოს სახალხო მეურნეობის, სამხედრო წყობილებისა და განათლების სისტემის ისტორიის შესასწავლად.
ლიტერატურა
ქართლ-კახეთის სამეფო
დონის როსტოვის გიმნაზია № 36

დონის როსტოვის გიმნაზია № 36
გიმნაზია № 36 — მუნიციპალური ზოგადასაგანმანათლებლო დაწესებულება დონის როსტოვში. ნაგებობა ააგეს 1915 წელს მოდერნის სტილში არქიტექტორ პ. ლიუბიმოვის პროექტის მიხედვით. გიმნაზიის შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
1906 წელს სახელმწიფო მრჩეველმა ნიკოლაი სტეფანოვმა როსტოვში გახსნა ოთხკლასიანი ვაჟთა გიმნაზია. თავდაპირველად იგი განთავსებული იყო ყოფილ საბავშვო სახლში, რამდენიმე წლის შემდეგ კი სტეფანოვმა გადაწყვიტა გიმნაზიისათვის აეშენებინა ახალი შენობა. გიმნაზიის ახალი შენობა ააგეს 1915 წელს როსტოველი არქიტექტორის პ. ლიუბომოვის პროექტის მიხედვით. გიმნაზიაში ღებულობდნენ 14-15 წლიდან. სწავლის გადასახადი მოსამზადებელ კლასში იყო 100 რუბლი, ხოლო პირველ კლასში - 130 რუბლი. 1916 წლიდან გიმნაზიაში სწავლა შეეძლოთ, როგორც ბიჭებს, ასევე გოგონებსაც.
რუსეთის სამოქალაქო ომის პერიოდში გიმნაზია მოქმედი იყო. 1920 წელს იგი გადააკეთეს № 95 პირველი დონის დაწყებით სასწავლებლად. 1922 წელს მის ბაზაზე გაიხსნა ტროცკის სახელობის № 24 სკოლა პირველი და მეორე საფეხურისათვის. 1926 წლიდან ეს არის ტროცკის სახელობის № 5 შვიდწლიანი სკოლა. 1938 წლიდან კი მას ეწოდება გორკის სახელობის № 36 საშუალო სკოლა. 1962 წელს სკოლაში რამდენიმე საგანი ინგლისურ ენაზე ისწავლებოდა. 1997 წელს სკოლას ეწოდა გიმნაზია № 36.
2007 წელს სკოლა გახდა კონკურს „რუსეთის საუკეთესო სკოლის“ ლაურეატი.
არქიტექტურა
აგურის სამსართულიანი შენობა აგებულია მოდერნის სტილში. მდებარეობს გორკის ქუჩისა და სობორნის შესახვევის კუთხეში. მას აქვს დაგეგმარების რთული კონფიგურაცია.
2011 წლის 1 სექტემბერს შესასვლელის წინ გაიხსნა ძეგლი „ბიჭი გლობუსზე“.
ცნობილი მოსწავლეები
ალექსანდრ მინცი — რადიოტექნიკოსი, გიმნაზიაში სწავლობდა 1908-1916 წწ. მისი პატივისცემის ნიშნად 1977 წელს დაკიდეს მემორიალური დაფა.
ვლადიმირ რინძიუნი — მწერალი, პუბლიცისტი ჟურნალისტი, ცნობილია ფსევდონიმით ა. ვეტულგინი. გიმნაზიაში სწავლობდა 1906-1914 წლებში. დაჯილდოებულია ოქროს მედლით.
ლიტერატურა
Весь Ростов и Нахичевань-на-Дону. 1914.. — Харьков, 1914
Вся Донская область и Северный кавказ на 1908 г.. — Ростов-н/Д, 1908
Гегузин И. Страницы ростовской летописи. — Ростов-н/Д, 1983
Чеботарев Г. А. Ростов. Нахичевань-на-Дону. Справочная книжка. — Ростов-н/Д, 1911—1912
სქოლიო
დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
რესიფი

რესიფი — ქალაქი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატის დედაქალაქი. ბრაზილიის სიდიდით მე-4 ალგომერაცია, რომელშიც 4 054 866 ადამიანი ცხოვრობს. 2020 წლის მონაცემების მიხედვით, ქალაქში 1 653 461 ადამიანი ცხოვრობს. ქალაქი 1537 წელს დაარსდა და პერნამბუკუს საკაპიტანოს დედაქალაქს წარმოადგენდა, რომელიც შაქრის ლერწმის წარმოებით იყო ცნობილი. მე-17 საუკუნეში რესიფი ახალი ჰოლანდიის დედაქალაქი იყო. ქალაქი მდებარეობს ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე და ქვეყნის ერთ-ერთ უდიდეს პორტს წარმოადგენს. უამრავი ხიდისა და კუნძულების, ასევე არქიტექტურის გამო ქალაქს ხშირად „ბრაზილიურ ვენეციას“ უწოდებენ. 2010 წლისთვის, რესიფი აგი-ს მიხედვით ბრაზილიის მე-2 ყველაზე განვითარებული ქალაქია (პალმასის შემდეგ).
რესიფის ალგომერაცია პერნამბუკუს შტატის უდიდესი ინდუსტრიალური ზონაა. მეოცე საუკუნის 70-იან–80-იან წლებში რესიფიში უამრავი კომპანია და საწარმო შეიქმნა, რამაც ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბრაზილიის კომერციულ ცენტრად გახადა, რომელიც (ალგომერაციის ჩათვლით) 85 000-ზე მეტ საწარმოს მოიცავს.
რესიფი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბრაზილიის ტურისტული ცენტრია. ქალაქში მდებარე ისტორიული რაიონი ოლინდა იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად იქნა აღიარებული.
ეტიმოლოგია
ქალაქის სახელი „რესიფი“ სიტყვა რიფის ძველი პორტუგალიური შესატყვისიდან, „არესიფიდან“ მომდინარეობს (პორტ. Arrecife), რომელიც არაბული სიტყვა „რასიფიდან“ (არაბ. رصيف) წარმოიშვა, რაც ბილიკს, რიფების ხაზს ნიშნავს. ჟოსე პედრო მაჩადოს ლექსიკონის მიხედვით სიტყვა „არესიფის“ გამოყენება 1258 წლიდან იწყება. შესაბამისად, ქალაქის სახელწოდება გეოგრაფიული ფაქტორიდან გამომდინარე შეირჩა, რომელიც პირველად ლოპეს დე სოუზას დღიურში მოიხსენიება, სადაც მას „ბარა დუს არესიფის“ (პორტ. Barra dos Arrecifes) უწოდებს (1532).
ისტორია
პორტუგალიის მიერ კოლონიზაციამდე, დღევანდელი რესიფის ტერიტორიაზე ადგილობრივი ტომები ცხოვრობდნენ, რომელთა საქმიანობა შედგებოდა ნადირობისგან და მიწათმოქმედებისგან.
ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბრაზილიაში პორტუგალიელები მხოლოდ 1501 წელს ჩავიდნენ. 1535 წელს დუარტე კოელიუმ პორტუგალიის მეფისგან პერნამბუკუში საკაპიტანოს დაარსების უფლება მიიღო, ხოლო მომდევნო წელს ქალაქი ოლინდა დააარსა. უშუალოდ რესიფის წარმოქმნის პროცესი სწორედ ოლინდას დაარსებას უკავშირდება. სხვადასხვა დოკუმენტებში რესიფი ხშირად არის ნახსენები, როგორც პატარა მეთევზეთა სოფელი. აღსანიშნავია, რომ გარკვეული დროის პერიოდში რესიფი ნიდერლანდების მიერ იყო დაკავებული.
ნიდერლანდელთა შემოჭრამდე, რესიფი სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი მხოლოდ პორტის გამო იყო. იქაური მდიდრები უმეტესად ოლინდაში იყვნენ დასახლებული, რომელიც შემაღლებულ ადგილზე მდებარეობა, რაც მის დაცვას აადვილებდა. რესიფის დასაცავად ქალაქის გარშემო კედლები იქნა აგებული, რომლებიც ასევე საზღვრავდნენ ქალაქის სანაპირო ნაწილს, რადგანაც რესიფი მეკობრეებისგან დაუცველი იყო, მიუხედავად იმისა, რომ ბრაზილიის კოლონიის ეკონომიკურ ცენტრს წარმოადგენდა.
სქოლიო
ბრაზილიის ქალაქები
ივანე IV-ის სამართლის წიგნი

ივანე IV-ის სამართლის წიგნი — რუსეთის სამეფოს ცენტრალიზებული სახელმწიფოს განტკიცების ხანის სამართლის ძეგლი. მიღებულია 1550 წელს. შეიცავს სახელმწიფო, სისხლის, სამოქალაქო, საპროცესო სამართლის ნორმებს. ძეგლმა დაადასტურა იურის დღე, განავითარა სამძებრო პროცესის საწყისები, გააძლიერა ქალაქების როლი, განსაზღვრა მეფის და ბოიართა სათათბიროს დამოკიდებულება. სამოქალაქო სამართლის ნორმებში აისახა ბოაირებს და აზნაურებს შორის კომპრომისის პოლიტიკა.
ლიტერატურა
ძველი რუსული სამართალი
C.D. Huíla

C.D. Huíla
Clube Desportivo da Huíla is an Angolan football club based in Lubango, Huila. The club is attached to the Angolan Armed Forces and has close ties with Primeiro de Agosto. In the 2011–12 season of the Angolan second division, the club got promoted to the Girabola. They play their home games at the Estádio do Ferroviário da Huíla. On 17 April 2006 Agostinho Tramagal was appointed as their new coach.
On 2 April 2012, Mário Francisco Soares Lopes was presented this Monday in Lubango city, southern Huíla province, as the new coach of the second division soccer team of Desportivo da Huíla. The new coach replaces Joaquim Finda "Mozer", who managed the team over the last two years.
Achievements
Angolan League:
Winner 0:
Runner Up (0) :
Angola Cup:
Winner 0:
Runner Up (3) : 2002, 2013, 2019.
Angola Super Cup:
Winner 0:
Runner Up (0) :
Gira Angola:
Winner (1): 2004.
Runner Up (0) :
Recent seasons
C.D. Huíla's season-by-season performance since 2011:
PR = Preliminary round, 1R = First round, GS = Group stage, R32 = Round of 32, R16 = Round of 16, QF = Quarter-finals, SF = Semi-finals
League and cup positions
Performance in CAF competitions
CAF Confederation Cup: 1 appearance
2014 – First Round
Players and staff
Players
Squad
Staff
Manager history and performance
See also
Desportivo da Huíla Basketball
Girabola (2016)
Gira Angola
References
External links
Girabola.com profile
Zerozero.pt profile
Sapo.pt profile
Facebook profile
Desportivo Huila
Lubango
Association football clubs established in 1955
1955 establishments in Angola
Desportivo Huila
Lasioglossum gynochilum

Lasioglossum gynochilum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1965 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
gynochilum
Anochetus punctaticeps

Anochetus punctaticeps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Anochetus
აშაღი-ნემათაბადი

აშაღი-ნემათაბადი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 948 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
აღდაშის რაიონის სოფლები
ნიკოლოზ ჭავჭავაძე (გენერალი)

ნიკოლოზ ჭავჭავაძე (გენერალი)
ნიკოლოზ ზურაბის ძე ჭავჭავაძე (დ. 22 ოქტომბერი, 1830, ყვარელი — გ. 9 მარტი, 1897, თბილისი, დაკრძალულია ყვარლის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესიაში) — თავადი, რუსეთის არმიის კავალერიის გენერალი (1880).
სამხედრო სამსახური დაიწყო 1846 წელს ქართულ მილიციაში, რომელიც იცავდა კახეთს შამილის რაზმების თავდასხმებისაგან. მთიელ ხალხებთან ბრძოლებში მონაწილეობისათვის 1849 წელს წმინდა გიორგის ჯვარი მიიღო რუსეთის იმპერატორისგან. 1850 წლის 23 აპრილს პირველი ოფიცრის ჩინი მიანიჭეს. 1853-1856 წლებში ყირიმის ომში მონაწილეობდა: იბრძოდა კავკასიის ფრონტზე; თავი გამოიჩინა ბაშკადიკლარისა და ჩოლოქის ბრძოლებში. 1859 წელს, დაღესტნის დამორჩილების შემდეგ, დანიშნეს დარგუს ოლქის მმართველად; 1865 წელს მიანიჭეს პოლკოვნიკის წოდება და ჯერ დაღესტნის ოლქის უფროსად, შემგეგ კი განჯის სამხედრო გუბერნატორად გაამწესეს. რუსეთ-თურქეთის ომის (1877-1878 წწ.) დასაწყისში მოქმედ არმიაში იყო, მაგრამ შემდეგ დაღესტანსა და ჩეჩნეთში აჯანყებამ იფეთქა და ჭავჭავაძე კავკასიის მთიანეთში მიავლინეს. მოლაპარაკებებისა და სამხედრო მეთოდების გამოყენებით ჭავჭავაძემ მოახერხა აჯანყების ჩაქრობა. 1880 წელს დანიშნეს დაღესტნის სამხედრო გუბერნატორად. დაჯილდოებული იყო წმინდა ვლადიმირის მეოთხე ხარისხის (1859) და წმინდა ანასა და წმინდა სტანისლავის მესამე ხარისხის (1861) ორდენებით.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 22 ოქტომბერი
დაბადებული 1830
გარდაცვლილი 9 მარტი
გარდაცვლილი 1897
ქართველი გენერლები
რუსეთის იმპერიის გენერლები
კავკასიის ომის მონაწილეები
ყირიმის ომის მონაწილეები
ყვარლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ნ
კატა ფელიქსი

კატა ფელიქსი — ანიმაციური ფილმების სერია და პერსონაჟი. მათი ორიგინალური შექმნელის ვინაობა კვლავ უცნობი რჩება. სხვადასხვა ვერსიით, ეს არის ან პეტ სალივანი, ან ოტო მესმერი.
ფელიქსის შესახებ მოკლემეტრაჟიანი ფილმები გამოირჩევა სიურეალისტური გარემოთი. მინიმალისტურ გარეგნობასთან შერწყმაში, ფელიქსი იქცა ანიმაციური სამყაროს ერთ-ერთ ცნობილ პერსონაჟად.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
პორტალი
დავა ავტორობის გამო
კატა ფელიქსი
ანიმაციური ფილმების პერსონაჟები
ანიმაციური სერიალები
ვლადისლავ რაჩკევიჩი

ვლადისლავ რაჩკევიჩი (დ. 28 იანვარი, 1885, ქუთაისი, რუსეთის იმპერია — გ. 6 ივნისი 1947, რუთინი, დიდი ბრიტანეთი) — პოლონელი პოლიტიკოსი, საზოგადო და სამხედრო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1885 წლის 28 იანვარს ქუთაისში. მისი მამა — იოზეფ რაჩკევიჩი, საოლქო სასამართლოს მოსამართლე იყო. ოჯახი 1900 წლიდან საცხოვრებლად პეტერბურგში გადავიდა. სწორედ იქ გაწევრიანდა ვლადისლავი პოლონეთის ახალგაზრდულ ორგანიზაციაში და მთელი ცხოვრება იბრძოდა პოლონეთის დამოუკიდებლობისათვის.
სწავლობდა პეტერბურგისა და ტარტუს უნივერსიტეტების იურიდიულ ფაკულტეტზე. მუშაობდა მინსკში იურისტად. პირველი მსოფლიო ომის დროს რუსეთიდან გაიქცა ავსტრია-უნგრეთში, სადაც შეუერთდა პოლონეთის ნაციონალურ მოძრაობას.
იყო პოლონეთის შინაგან საქმეთა მინისტრი ოთხი მმართველობის დროს (1921–1930 და 1935–1936 წლებში). 1930–1935 წლებში — სენატორი და სენატის თავმჯდომარე.
გერმანელების მიერ დასავლეთ პოლონეთის დაპყრობის შემდეგ, 1939 წლის სექტემბერში გაიქცა პარიზში. 1939–1947 წლებში იყო პოლონეთის მთავრობის პრეზიდენტი დევნილობაში.
გარდაიცვალა 1947 წელს რუთინში (დიდი ბრიტანეთი)
ხსოვნა
ქუთაისში ერთ-ერთ ცენტრალურ სკვერს მიენიჭა ვლადისლავ რაჩკევიჩის სახელი, ქალაქ ქუთაისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს განკარგულების საფუძველზე. ხოლო 2022 წლის 26 ოქტომბერს ქართულ-პოლონური მეგობრობის სკვერში ვლადისლავ რაჩკევიჩის ძეგლი გაიხსნა.
ვლადისლავ რაჩკევიჩის დაბადებიდან 125 წლისთავის აღსანიშნავად, 2010 წელს ტარტუს უნივერსიტეტში გაიხსნა მემორიალური დაფა. იუბილეს მიეძღვნა ასევე თემატური კონფერენცია, სადაც გამოვიდნენ პოლონეთის წარმომადგენლები. ესტონეთის ისტორიული არქივის ხელშეწყობით ტარტუს უნივერსიტეტის მუზეუმში გამოფენაზე ხელმისაწვდომი გახდა დასათვალიერენლად რაჩკევიჩის უნივერსიტეტში სწავლის პერიოდის დოკუმენტაცია.
პოლონეთის სენატმა 2017 წელი ვლადისლავ რაჩკევიჩის წლად გამოაცხადა.
ქალაქ ტორუნში დაიდგა რაჩკევიჩის ძეგლი.
იხილეთ ასევე
პოლონეთის პრეზიდენტების სია
რესურსები ინტერნეტში
ქუთაისში ვლადისლავ რაჩკევიჩის სახელობის სკვერი გაიხსნა
ქართულ-პოლონური მეგობრობის სკვერში ვლადისლავ რაჩკევიჩის ძეგლი დაიდგმება
ვლადისლავ რაჩკევიჩი
სქოლიო
დაბადებული 28 იანვარი
დაბადებული 1885
პოლონეთის პრეზიდენტები
ქუთაისში დაბადებულები
გარდაცვლილი 6 ივნისი
გარდაცვლილი 1947
დიდ ბრიტანეთში გარდაცვლილები
გიული (ფილმი)

გიული (ფილმი)
გიული — 1927 წლის ქართული მუნჯი ფილმი. გადაღებულია შიო არაგვისპირელის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით.
სიუჟეტი
მუსლიმ გოგონას, გიულის და ქრისტიან მოჯამაგირე მიტროს ერთმანეთი უყვართ. მამის სიკვდილის შემდეგ გიულის იძულებით მიათხოვებენ ხანშიშესულ მდიდარ მეზობელ ალის. გიული საძულველ ქმართნ ცხოვრებას ვერ ეგუება. ალის ვაჟის, ქერბალაის დახმარებით მიტრო გიულის გაიტაცებს. ქრმარი გაქცეულებს დაედევნება და გიულის მოკლავს.
როლებში
ნატო ვაჩნაძე — გიული
ცეცილია წუწუნავა — გიულის დედინაცვალი
ალექსანდრე იმედაშვილი — ალი
კოხტა ყარალაშვილი — ქერბალაი
ალექსანდრე თაყაიშვილი — ოვანესა
დიმიტრი ყიფიანი — ფარი
მ. ვარდიაშვილი — ქუჩუკი
გადაღება
ნიკოლოზ შენგელაიას, რომელსაც უყვარდა ნატო ვაჩნაძე სურდა ის თავის ფილმში გადაეღო, მიუხედავად იმისა, რომ ფილმის „ქარიშხლის წინ“ გადაღების წინ მათ წინააღმდეგობა მოუვიდათ და შენგელაიამ თქვა, რომ თავის ფილმში ვაჩნაძეს არასდროს გადაიღებდა. ვაჩნაძეს არ ურჩევდნენ უსახელო ახალგაზრდა რეჟისორის ფილმში მონაწილეობას, მაგრამ მან კოტე მარჯანიშვილს დაუჯერა და დათანხმდა ფილმში მონაწილეობას.თავად შენგელაია ამ ფილმს „მოწაფეურ ნამუშევარს“ უწოდებდა.
ლიტერატურა
ირაკლი მახარაძე, „დიადი მუნჯი“ — ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, თბილისი, 2014 ISBN 978-9941-23-104-9
სქოლიო
1927 წლის ქართული ფილმები
შავ-თეთრი ფილმები
ნიკოლოზ შენგელაიას ფილმები
ქართულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
დრამატული ფილმები
სსრკ-ის მუნჯი ფილმები
Vice President of Nicaragua

Vice President of Nicaragua
The vice president of the Republic of Nicaragua is the second highest political position in Nicaragua. According to the current Constitution, the vice president is elected on the same ticket, and at the same time, as the president. The salary of the vice president has been US$3,100 per month.
Deputy Chief of State 1826–1838
As in other countries of Central American Federation, also Nicaragua had Head of State and Deputy Head of State. Deputy Head of State was first mentioned in the Constitution of 1826. The position had a great influence in important decision-making process of the Head of State. The position of Deputy Chief of State was removed in the Constitution of 1838. In case of vacancy in the presidency, a member of Senate would be elected to fill the vacancy.
Vice President of Nicaragua
The position of Vice President of the Republic has existed legally on four occasions:
During Liberal Constitution between 1893 and 1896. President Zelaya abolished the position in 1896, replacing it with a system of three Presidential Designates elected annually by the National Congress of Nicaragua.
During Conservative Constitution from 1911 to 1939.
From 1962 to 1972 by constitutional reforms of Luis Somoza Debayle in 1962 and René Schick in 1966.
After the new Constitution of 1987.
Gen. Anastasio Ortiz, was the first vice president appointed by a Constituent Assembly. The Constitutional system of replacement of the president by the vice president worked in 1923 when President Diego Manuel Chamorro was replaced by Bartolomé Martínez.
A list of the office holders follows.
See also
List of current vice presidents
References
External links
Vicepresidency
Government of Nicaragua
Nicaragua
Qırılı

Qırılı (also, Kyryly) is a village and municipality in the Agstafa Rayon of Azerbaijan. It has a population of 3,810.
References
Populated places in Aghstafa District
დასავლეთი ბენგალი

დასავლეთი ბენგალი — შტატი ჩრდილო-დასავლეთ ინდოეთში. შტატი შეიქმნა 1947 წელს ბრიტანეთის ბენგალის ყოფილი პროვინციის დასავლეთი ნაწილისაგან. მოგვიანებით მიემატა კუჰ-ბეჰარის, ჩანდერნაგორის და ბიჰარის ტერიტორიები. აღმოსავლეთი ბენგალია ჯერ პაკისტანის ნაწილად გამოცხადდა, შემდეგ კი 1971 წელს ბანგლადეშის დამოუკიდებელ რესპუბლიკად გარდაიქმნა.
მოსახლეობა - 2011 წლის მონაცემების მიხედვით: 91,347,736, ინდოეთის პროვინციებში რანგით IV;
ფართობი - 88,752 კმ², ინდოეთის პროვინციებში რანგით XIII;
ქალაქები (ათ.) – კოლკატა (C, 4.670), ჰაორა (1.028), დურგაპური (503), ასანსოლი (496), შილიგური (479), ბჰატპარა (451).
წყაროები
რესურსები ინტერნეტში
Official West Bengal Government Web Portal
Department of Tourism, Government of West Bengal
Directorate of Commercial Taxes, Government of West Bengal
West Bengal Information Commission
West Bengal Encyclopædia Britannica
სქოლიო
ინდოეთის შტატები
Azerbaijani Culture Friends Foundation

Azerbaijani Culture Friends Foundation (ACFF) - is a charity foundation of Azerbaijan. The foundation is non-governmental.
History
Azerbaijani Culture Friends Foundation was founded in 1995. Mehriban Aliyeva, goodwill ambassador of UNESCO and ISESCO, and Member of Parliament, is the chairperson of the foundation.
The object of the foundation
The foundation's object is to popularize and publicize the national culture, introduce the culture to foreign countries, integrate Azerbaijani people into the global culture, and make new international relations. The work of the Foundation is divided into 3 sectors: cultural events, charity actions, and publication.
Activity
Organizing jubilee nights for famous art figures of Azerbaijan, publish several magazine and CDs for art of Azerbaijan.
Foundation organizes concerts, theater performances, presentations. Among the famous events that foundation held is "Great Silk Road" International Classical Music Festival and Days of Korean Culture held together with SEBA (Seoul-Baku) Azerbaijan-Korean Cultural Exchange Association.
The main objective of the foundation is to popularize Azerbaijan Mugham on the world-scale. "Baku Mugham Center" was founded as a step in this direction. The music album "Karabakh khanendeleri", "Baku Fall" international festival IX East-West International Film Festival in Baku, "Advertisement Greedy Night" are also held within the framework of the foundation's activity plan.
References
External links
Azərbaycan :: Baş səhifə
Mehriban Əliyeva - Azərbaycanın birinci xanımı
Foundations based in Azerbaijan
დერკეუცი

დერკეუცი — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 218 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 302 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სოროკის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სოროკის რაიონის სოფლები