PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ბონა არმანიაკი

ბონა არმანიაკი (დ. 19 თებერვალი, 1399 — გ. 1430/1435) — არმანიაკთა დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის კონეტაბლ ბერნარ VII-ისა და მისი ცოლის, ბონა ბერელის ქალიშვილი. ორლეანის ჰერცოგინია 1410-1430/35 წლებში როგორც შარლ I-ის მეორე მეუღლე. საფრანგეთის მეფე ჟან II-ის შვილთაშვილი, დედის მხრიდან.
ბიოგრაფია
ბონა დაიბადა 1399 წლის 19 თებერვალს ლავარდენში, საფრანგეთში. იგი იყო საფრანგეთის კონეტაბლ ბერნარ VII არმანიაკისა და მისი ცოლის, ბონა ბერელის ქალიშვილი. დედის ხაზით ბაბუად ერგებოდა ჟან დე ვალუა, ბერის ჰერცოგი, რომელიც თავის მხრივ საფრანგეთის მეფე ჟან II-ის ვაჟი იყო.
1409 წელს მშობიარობას გადაჰყვა ორლეანის ჰერცოგ შარლ I-ის მეუღლე, ჰერცოგინია ისაბელ დე ვალუა. ბურგუნდიის წინააღმდეგ მიმართული არმანიაკ-ორლეანელთა კავშირის გასამყარებლად კი ბერნარ VII-მ ბონა, 1410 წლის 15 აგვისტოს, 11 წლის ასაკში ცოლად შერთო დაქვრივებულ შარლს. ამის შემდეგ, ბონას შესახებ ცნობები თითქმის უკვე აღარ არსებობს.
1415 წელს, აზენკურის ბრძოლაში ინგლისელებმა ტყვედ ჩაიგდეს შარლი და ბონა ისე გარდაიცვალა, რომ მის განთავისუფლებას ვერ მოესწრო. ბონას გარდაცვალების ზუსტი თარიღი უცნობია, თუმცა ვარაუდობენ, რომ იგი 1430-დან 1435-წლამდე უნდა გარდაცვლილიყო.
ვინაიდან მასა და შარლს შვილები არ ჰყავდათ, 1440 წელს იგი მესამედ დაქორწინდა მარია კლეველზე, რომელთანაც შეეძინა შვილები.
ლიტერატურა
Neillands, Robin (2001). The Hundred Years War. London: Routledge. ISBN 0-415-26131-7.
დაბადებული 19 თებერვალი
დაბადებული 1399
გარდაცვლილი 1430-იანები
ორლეანის ჰერცოგინიები
Chapkut

Chapkut is an abandoned village in the Chambarak Municipality of the Gegharkunik Province of Armenia.
External links
Former populated places in Gegharkunik Province
2000-იანები

2000-იანები
პოლიტიკა
ეკონომიკა
კულტურა
კისლიაკოვო (ვოლოგდის ოლქი)

კისლიაკოვო (ვოლოგდის ოლქი)
კისლიაკოვო — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
სერამი (კუნძული)

სერამი (კუნძული)
სერამი (Ceram) — კუნძული მალაის არქიპელაგის აღმოსავლეთ ნაწილში, მოლუკის კუნძულთა ჯგუფში. ინდონეზიის ტერიტორიაა. ფართობი — 17,1 ათასი კმ², მიმდებარე კუნძულებიანად 18,7 ათასი კმ². ზედაპირი მთიანია. სიმაღლე — 3019 მ-დე (მთა ბინაია). დაბლობს უჭირავს სანაპიროს ვიწრო ზოლი. ჰავა ნოტიო ეკვატორულია. ჰაერის ტემპერატურა მთელი წლის მანძილზე 25-27 °C-ა. ნალექები 2000-4000 მმ წელიწადში. ხარობს ნოტიო სუბტროპიკული ტყე, სამხრეთით მუსონური ზაფხულმწვანე ტყის უბნებია. კუნძულზე არის ქოქოსისა და სოგოს პალმის, პილპილის, შაქრის ლერწმის, დარიჩინის, ყავის, კაკაოს, მანგოს პლანტაციები. მოსახლეობა მისდევს თევზჭერას. ჩრდილოეთ ნაპირზეა ნავსადგური ვაჰაი.
ინდონეზიის კუნძულები
სერამი (კუნძული)
მოლუკის კუნძულების გეოგრაფია
NGC 529

NGC 529 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1827 წლის 17 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
ანდრომედას თანავარსკვლავედი
კლიაჩკოს აგარაკი

კლიაჩკოს აგარაკი — XX საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი, ისტორიული შენობა. აგებულია რუსული არქიტექტურული ტრადიციებით მოდერნის ელემენტებით. მდებარეობს ქალაქ სესტრორეცკში სანქტ-პეტერბურგი, ტყის ქუჩა, სახლი № 7. არის სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტი. აგებულია 1908 წელს. ამჟამად მასში განთავსებულია საბავშვო სანატორიუმის ერთ-ერთი შენობა. რესტავრირებულია სანქტ-პეტერბურგის ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა სახელმწიფო კონტროლის, გამოყენებისა და დაცვის კომიტეტის მიერ.
ისტორია
1906 წელს სესტორეცკთან ახლოს წითელი ჯვრის დების თაოსნობით დაარსდა ტუბერკულოზით დაავადებულ ბავშვთა სანატორიუმი.
1907 წელს სანატორიუმის ტერიტორიაზე, მიწის ნაკვეთის სიღრმეში ააგეს შენობა, რომელიც 1908 წელს მიყიდეს ცნობილი ექიმს ლევ კლიაჩკოს. აგარაკი აგებულია მოდერნისა და ნეოკლასიციზმის დიდოსტატის, სერგეი გინგერის პროექტის მიხედვით და აღიარებულია ხის არქიტექტურის ძეგლად. აგარაკის ახლოს არქიტექტორმა გინგერმა ააგო ხის ორიგინალური სახლი ადვოკატ ო. ო. გრუზენბერგისთვის.
შენობა შედის რუსეთის ფედერაციის ხალხთა კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების ერთიან სახელმწიფო რეესტრში, როგორც ფედერალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლი.
2014 წელს სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო დაკვეთის კომიტეტმა გამოაცხადა ტენდერი და შეიმუშავა პროექტი სანატორიუმის რეკონსტრუქციისათვის. შედეგად სანატორიუმს შეუძლია 160 4-10 წლამდე ბავშვის მირება მშობლის გარეშე და 24 ბავშვის მიღება მშობელთან ერთად. შემუშავებული პროექტის მაქსიმალური თანხა იყო 67,2 მლნ რუბლი.
რესურსები ინტერნეტში
Смольный набивает цену памятникам
УКАЗ Президента РФ от 20.02.1995 N 176 "ОБ УТВЕРЖДЕНИИ ПЕРЕЧНЯ ОБЪЕКТОВ ИСТОРИЧЕСКОГО И КУЛЬТУРНОГО НАСЛЕДИЯ ФЕДЕРАЛЬНОГО (ОБЩЕРОССИЙСКОГО) ЗНАЧЕНИЯ"
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
აარონ ბური

აარონ ბური, უმც. (დ. 6 თებერვალი, 1756 — გ. 14 სექტემბერი, 1836) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, ამერიკის რევოლუციური ომის მონაწილე და მოგზაური. აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტი 1801–1805 წლებში თომას ჯეფერსონის ადმინისტრაციაში.
რესურსები ინტერნეტში
აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტები
აშშ-ის სენატორები
დაბადებული 6 თებერვალი
დაბადებული 1756
გარდაცვლილი 14 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1836
ძვ. წ. 807

ძვ. წ. 807 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
კალაკმული

კალაკმული — მაიას ცივილიზაციის ყველაზე დიდი ქალაქი დღემდე აღმოჩენილ მაიას ქალაქებს შორის. მდებარეობს მექსიკაში, კამპეჩეს შტატში. გადაჭიმულია 1 800 000 აკრზე, ჯუნგლების სიღრმეში, პეტენის აუზის რეგიონში, გვატემალის საზღვრიდან 30 კმ-ის დაშორებით.
კალაკმული 1931 წლის 29 დეკემბერს, საჰაერო გადაფრენისას აღმოაჩინა ბიოლოგმა კირუს ლანდელმა და მანვე უწოდა ეს სახელი, რაც მაიას ენაზე ნიშნავს „ორი მომიჯნავე პირამიდის ქალაქს“.
კალაკმული იყო მაიას სუპერსახელმწიფო ჩრდილოეთ პეტენის რეგიონში. ქალაქი იმართებოდა ე. წ. „გველის თავის მოწყობით“. ეს წყობა, ტიკალის მსგავსად, დამახასიათებელია კლასიკური მაიას პერიოდისათვის. ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა დაახლოებით 50. 000 ადამიანს და მას ჰყავდა მთავრობა, რომელიც ქალაქს 150 კილომეტრის მოშორებიდან მართავდა. კალაკმულში გამოიყოფა 6 750 უძველესი სტრუქტურა, რომელთა შორის უდიდესია დიდი პირამიდა. მისი სიმაღლეა 55 მეტრი და როგორც მაიას პირამიდებისთვისაა დამახასიათებელი, საფეხურებიანია.
2002 წელს, იუნესკომ კალაკმული მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მექსიკაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში
რესურსები ინტერნეტში
Calakmul - კულტურული მემკვიდრეობა – კალაკმული
Calakmul
Friends of Calakmul
კალაკმულის ბიოსფერული ნაკრძალი
Virtual Walking Tour of Calakmul by David R. Hixson
Kaan Emblem Principal Glyphs at FAMSI: A, B
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მექსიკაში
მექსიკის არქეოლოგიური ძეგლები
Magallanes Province

Magallanes Province is one of four provinces in the southern Chilean region of Magallanes and Antártica Chilena. The provincial capital is the city of Punta Arenas.
Geography and demography
Its eastern portion is located along the northern shore of the Strait of Magellan while the western portion straddles the strait on either side of the strait's northwesterly stretch toward the Pacific Ocean. It is bordered by the Última Esperanza Province to the north and Tierra del Fuego to the south.
This is the main terrestrial and aerial entry point to the southernmost region in Chile. Either coming from Argentina, via Río Gallegos by car, or by plane, arriving at the Carlos Ibáñez Del Campo International Airport. On this province there are several touristic places, such as Port Famine, Fuerte Bulnes, two penguin colonies and the first marine park in the country.
According to National Statistics Institute's 2002 census, it has an area of . It is the ninth largest province in the country. It then had a population of 121,675 inhabitants (62,360 men and 59,315 women), giving it a population density of . Of these, 116,005 (95.3%) lived in urban areas and 5,670 (4.7%) in rural areas. Between the 1992 and 2002 censuses, the population grew by 4.4% (5,164 persons).
Administration
As a province, Magallanes is a second-level administrative division of Chile, headed by a governor who is appointed by the president. It consists of four communes (Spanish: comunas): Punta Arenas, Río Verde, Laguna Blanca and San Gregorio.
References
External links
Carlos III Island Marine Park
Provinces of Chile
Provinces of Magallanes Region
St. Barbara's Church

St. Barbara's Church
St Barbara's Church can refer to any one of the many churches dedicated to Saint Barbara:
Anglican
United Kingdom
St Barbara's Church, Ashton under Hill
St Barbara's Church, Earlsdon
St Barbara's Church, Haceby
Coptic Orthodox
Egypt
Saint Barbara Church in Coptic Cairo
Roman Catholic
Andorra
Església de Santa Bàrbara d'Ordino
Czech Republic
St. Barbara's Church, Kutná Hora
Ghana
St. Barbara Catholic Church
Italy
Basilica palatina di Santa Barbara, Mantua
Santa Barbara dei Librai, Rome
Santa Barbara, Turin
Malta
Church of Saint Barbara, Valletta
Mexico
Iglesia de Santa Bárbara (Santa Rosalía)
Namibia
St. Barbara Catholic Church (Namibia)
Philippines
Santa Barbara Church, Santa Barbara, Iloilo
Poland
St. Barbara's Church, Warsaw
Portugal
Church of Santa Bárbara (Vila do Porto)
Church of Santa Bárbara (Horta)
Spain
Santa Bárbara, Madrid
Ukraine
St. Barbara's Church, Berdychiv
United States
Mission Santa Barbara
St. Barbara's Church (Brooklyn), New York
St. Barbara Church (Chicago)
ვლადიმირ მსრიანი

ვლადიმირ მსრიანი (დ. 12 მარტი, 1938 — გ. 24 აგვისტო, 2010) — სომეხი მსახიობი.
ბიოგრაფია
მსრიანი დაიბადა 1938 წლის 12 მარტს, ვლადიკავკაზში (ჩრდ.ოსეთი). 1958–1962 წლებში, იგი ერევნის სახვითი ხელოვნებისა და თეატრის ინსტიტუტში დრამის ფაკულტეტზე სწავლობდა, ხოლო როლებს ერევნის დრამის თეატრში 1966 წლიდან ასრულებდა. გარდა სომხური ფილმებისა, მან ასევე ითამაშა არასომხურ ფილმებშიც, მაგალითად: Sand-Storm (ქვიშიანი შტორმი), White Cloth (თეთრი ტანსაცმელი), Empire of Pirates (მეკობრეების იმპერია) და Unburied Corpses (დაუკრძალავი გვამები).
მან ყველაზე დიდი ყურადღება ნიკოლო პაგანინის პორტრეტის საშუალებით მიიპყრო . მსრიანმა ასევე ითამაშა Smerch-ში, რომელიც ნაჩვენები იყო კანის ფილმების ფესტივალზე .
ოჯახი
მამა - ივან მსრიანი (რეჟისორი, სომხეთის სსრ-ის დამსახურებული არტისტი).
დედა - არაქსია მსრიანი (მსახიობი, სომხეთის სსრ-ის დამსახურებული არტისტი)
და - ჟასმინ მსრიანი (ერევნის ახალგაზრდული თეატრი ერევნის ახალგაზრდული თეატრის მსახიობი, სომხეთის სსრ-ის დამსახურებული არტისტი)
ქალიშვილი - მარია მსრიანი (ერევნის რუსული დრამატული თეატრი ერევნის რუსული დრამატული თეატრის მსახიობი, სომხეთის სსრ-ის დამსახურებული არტისტი)
გარდაცვალება
ვლადიმირ მსრიანი გარდაიცვალა 2010 წლის 24 აგვისტოს, 72 წლის ასაკში, ლეიკემიის დიაგნოზით. დაკრძალულია ერევნის პანთეონში.
ფილმოგრაფია
ციხესიმაგრე (1978)ნიკოლო პაგანინი (სატელევიზიო მინი-სერიები, 1982)ვაშლის ბაღი (1985)Gruz bez markirovki (1986)Tayna zolotogo bregeta (1988)Whirlwind (1988 film)|Smerch (1988)Wind of Oblivion (1990)Dzayn barbaro... (1991)Belye odezhdy (სატელევიზიო სერიები, 1991)უძველესი ღმერთები (1993)Pierlequin (2001)Khent hreshtak (2001)სიჩუმის სიმფონია (2001)ჰეროსტრატე'' (2003)
რესურსები ინტერნეტში
Vladimir Msryan profile
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 მარტი
დაბადებული 1938
გარდაცვლილი 24 აგვისტო
გარდაცვლილი 2010
სომეხი მსახიობები
ვენის მიქაელის ტაძარი

ვენის მიქაელის ტაძარი ან მიხაელერკირხე — რომაულ-კათოლიკური ეკლესია ავსტრიაში, ქალაქ ვენის ცენტრში. XIII საუკუნეში იგი ვენის სამი სამრევლოდან ერთ-ერთს წარმოადგენდა შტეფანსდომთან და შოტლანდიელთა მონასტრერთან ერთად. მიქაელეს ტაძარი ვენის უძველეს ტაძართა სიაშია და ერთ-ერთი იშვიათი რომაული სტილის ნაგებობაა ქალაქში. ზოგიერთი ელემენტი უფრო გვიანდელია და ბაროკოს ან კლასიციზმის სტილს წარმოადგენს. ტაძარი მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობისაა და 1923 წლიდან სალვატორიანელთა ორდენს ექვემდებარება.
მიქაელის ტაძარი ცნობილია თავისი საძვალით, რომელშიც განსაკუთრებული კლიმატური თავისებურებების გამო ზოგიერთი გვამი არ გაიხრწნა, არამედ თავისთავად მოხდა მუმიფიცირება.
ლიტერატურა
Karl Oettinger, Franz Fuhrmann, Renate Wagner-Rieger: Reclam Kunstführer. Wien, Niederösterreich, Oberösterreich, Burgenland. Baudenkmäler. 1981, ISBN 3-15-008605-1
Alois Kieslinger: Die Steine von St. Stephan. Herold, 1949 (ელექტრონული ვერსია)
რესურსები ინტერნეტში
მიქაელის ტაძრის სამრევლოს ოფიციალური ვებ-გვერდი
ვენის მიქაელის საძვალე
გარდაცვლილთა ქალაქს საფრთხე ემუქრება. გაზეთში Die Presse
ვენის ეკლესიები
ვენის არქიტექტურა
თქვაფუნა

თქვაფუნა, თქვაფა რაჭული — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭა-ლეჩხუმიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო და საშუალოზე დიდი ზომისაა, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია სქელი აბლაბუდისებრ-ქეჩისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული, ზოგჯერ ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის ან თხელი. მარცვალი — საშუალო ზომის, მომრგვალო, მომწვანო-მოყვითალო. კანი თხელი და მკვრივი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით სქლად დაფარული. რბილობი წვნიანი და ტკბილია. წიპწები გარსშია მოქცეული.
თქვაფუნა საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი 164 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის შუა რიცხვებში შედის. მტევნის საშუალო წონა 150 გრამია. საჰექტარო მოსავლიანობა 8.0-10.0 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18.4%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7.6 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინისა და საბრენდე სპირტის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 160
რაჭა-ლეჩხუმის ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ივანე ანდრონიკაშვილი (აგრონომი)

ივანე ანდრონიკაშვილი (აგრონომი)
ივანე ანდრონიკაშვილი (დ. 23 სექტემბერი [ ძვ. სტ. 10 სექტემბერი], 1862, სოფ. მელაანი, სიღნაღის მაზრა, ახლანდელი გურჯაანის რაიონი ― გ. 11 ივლისი, 1947, თბილისი) — ქართველი აგრონომი და საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1887 წელს მოსკოვში დაამთავრა პეტროვსკის სამიწათმოქმედო და სატყეო აკადემია (ახლანდელი ტიმირიაზევის სახელობის სასოფლო-სამეურნეო აკადემია). 1889-1902 წლებში მუშაობდა კავკასიის საფილოქსერო კომიტეტის მთავარ ექსპერტად და ხელმძღვანელობდა ფილოქსერის საწინააღმდეგო ექსპედიციებს საქართველოსა და ჩრდილოეთ კავკასიაში. ხალხში აგრონომიის ცოდნის პოპულარიზაციის მიზნით აწყობდა საჩვენებელ ნაკვეთებს, ცდიდა ახალ სასოფლო-სამეურნეო მანქანა-იარაღებსა და სხვა. 1902-1916 წლებში იყო ბათუმის ქალაქის თავი. მისი რედაქტორობით გამოდიოდა სამეცნიერო-პოპულარული ჟურნალი „ვაზი და ღვინო“. 1921 წელს ანდრონიკაშვილის ინიციატივით დაარსდა ჟურნალი „სოფლის მეურნე“, რომელსაც თვითონ რედაქტორობდა. 1923 წელს მოსკოვში სრულიად რუსეთის პირველ სასოფლო-სამეურნეო და კუსტარულ-სამრეწველო გამოფენაზე ხელმძღვანელობდა, ხოლო 1939 წელს საკავშირო სასოფლო-სამეურნეო გამოფენაზე კონსულტაციას უწევდა საქართველოს პავილიონის მოწყობას.
ლიტერატურა
თოდუა, გ. ანდრონიკაშვილი ივანე ზაქარიას ძე.- ენციკლოპედია "საქართველო", ტ. 1, თბილისი, 1997, გვ. 151.
ქართველი აგრონომები
ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
დაბადებული 23 სექტემბერი
დაბადებული 1862
გარდაცვლილი 11 ივლისი
გარდაცვლილი 1947
გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ი
ბათუმის მერები
Formica subpicea

Formica subpicea, is a species of ant of the subfamily Formicinae. It is found in Sri Lanka.
References
Animaldiversity.org
Itis.org
External links
at antwiki.org
subpicea
Hymenoptera of Asia
Insects described in 1863
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის გეოგრაფია

კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის გეოგრაფია
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა მდებარეობს ცენტრალურ აფრიკაში, რომელიც ესაზღვრება კონგოს რესპუბლიკას, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკას, სამხრეთ სუდანს, უგანდას, რუანდას, ბურუნდის, ტანზანიას, ზამბიას, ანგოლას, მათ შორის ანგოლის ანკლავ კაბინდის პროვინციას. მისი ფართობი შეადგენს 2 345 410 კმ²-ს.
სახელმწიფო საზღვრის საერთო სიგრძე შეადგენს 10 744 კმ-ს. სახელმწიფო საზღვრის სიგრძე ანგოლასთან შეადგენს — 2511 კმ-ს, ბურუნდისთან — 233 კმ-ს, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკასთან — 1577 კმ-ს, კონგოს რესპუბლიკასთან — 2410 კმ-ს, რუანდასთან — 217 კმ-ს, სამხრეთ სუდანთან — 628 კმ-ს, ტანზანიასთან — 473 კმ-ს, უგანდასთან — 765 კმ-ს და ზამბიასთან — 1930 კმ-ს.
თავის უკიდურეს დასავლეთში, კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას აქვს გასასვლელი ატლანტის ოკეანესთან სანაპიროს მოკლე მონაკვეთზე ანგოლასა და მისი ანკლავის — კაბინდის პროვინციას შორის, მდინარე კონგოს ქვედა დინებაში. სანაპირო ხაზის სიგრძეა — 37 კმ.
ქვეყნის ტერიტორია მდებარეობს მდინარე კონგოს აუზში. აღმოსავლეთიდან ქვეყნის ტერიტორია შემოზღუდულია აღმოსავლეთ აფრიკის რიფტით. აღმოსავლეთის საზღვრის გასწვრივ გადის აღმოსავლეთ აფრიკის რიფტული სისტემის ღრმა გრაბენის ზოლი, გარშემორტყმული მთებით (რუვენზორის მასივი). ზღვის დონიდან ყველაზე მაღალი წერტილია — სტენლისმთა (5109 მეტრი). გრაბენის ხაზზე მდებარეობენ დიდი ტბები: ედუარდი, ალბერტი, კივუ, მვერუ, ტანგანიიკა. კივუს ტბიდან ჩრდილოეთით მდებარეობს ვულკანური ვირუნგის მთების მასივი (სულ დაახლოებით 100 ვულკანი, სიმაღლე ზღვის დონიდან 4507 მეტრამდე — კარისიმბის მთა) ნიამლაგირას და ნიირაგონგოს მოქმედი ვულკანებით. ამავე ტბაზე მდებარეობს მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე უფრო დიდი, მტკნარ წყლებში არსებული, კუნძული — იჯვი.
ტერიტორიის ნახევარზე მეტი დაფარულია მარადმწვანე ნოტიო ტროპიკული ტყეებით განსაკუთრებით მრავალფეროვანი ცხოველთა სამყაროთი. ეკვატორიდან სულ უფრო მეტი დაშორებით ტყეები სულ უფრო მეჩხერები ხდებიან და გადადიან გალერეულებში. ქვეყნის სამხრეთში და უკიდურეს ჩრდილოეთში გავრცელებულია მაღალბალახიანი სავანები. კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ტერიტორიის თითქმის 15 % უკავია ნაკრძალებს და ეროვნულ პარკებს, რომელთაგან ყველაზე უფრო ცნობილებია: კაჰუზი-ბიეგის ეროვნული პარკი, ვირუნგის ეროვნული პარკი, გარამბის ეროვნული პარკი, სალონგის ეროვნული პარკი, ოკაპის ნაკრძალი და სხვა.
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ტერიტორია ნაწილობრივ მიეკუთვნება ეკვატორულ კლიმატურ სარტყელს, ნაწილობრივ სუბეკვატორულ კლიმატურ სარტყელს და სავანურს.
აურ-ზაური

აურ-ზაური
„აურ-ზაური“ — ქართული ყოველკვირეული სატირულ-იუმორისტული კარიკატურებიანი ალმანახი. გამოდიოდა 1913 წელს თბილისში „შხამიანი ჭინჭრის“ შემდეგ. გამომცემელი — მიხეილ ლელაშვილი, მხატვარი — ოსკარ შმერლინგი. პირველი ორი ნომრის შემდეგ ეწოდა „ქრისტე აღდგა“.
ლიტერატურა
ქართული ალმანახები
Novohrednyeve

Novohrednyeve is a village in Beryslav Raion (district) in Kherson Oblast of southern Ukraine, at about northeast by north (NEbN) of the centre of Kherson city. It belongs to Kalynivske settlement hromada, one of the hromadas of Ukraine.
The settlement came under attack by Russian forces during the Russian invasion of Ukraine in 2022 and was regained by Ukrainian forces by the middle of September the same year.
Demographics
The settlement had 212 inhabitants in 2001, native language distribution as of the Ukrainian Census of the same year:
Ukrainian: 97.67%
Russian: 1.86%
Belarusian: 0.47%
References
Villages in Beryslav Raion
ნოვი-ბეჩეის თემი

ნოვი-ბეჩეის თემი — თემი სერბეთში, შედის შუა-ბანატის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 25 271 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 41 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 609 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ნოვი-ბეჩეი. ნოვი-ბეჩეის თემი შედგება 4 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 152.3 კმ².
თემის მოსახლეობის სტატისტიკა
რესურსები ინტერნეტში
სერბეთის ოფიციალური სტატისტიკა
სქოლიო
სერბეთის თემები
ერიბა-ადად I

ერიბა-ადად I — ასურეთის მეფე შუა ასურული პერიოდის დროს. ერიბა-ადად I სამეფო ტახტზე აშურ-ნადინ-აჰე II-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 1380 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 1353 წელს, მის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე აშურბალიტ I ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
ასურეთი
ასურელი მეფეები
ასურეთის მეფეების სია
ასურეთის მეფეები
Rəsullu

Rəsullu or Rassuli or Rassuly may refer to:
Rəsullu, Dashkasan, Azerbaijan
Rəsullu, Imishli, Azerbaijan
Victory Memorial (Krasny Sulin)

Victory Memorial (Krasny Sulin)
Victory Memorial is a memorial complex in the city of Krasny Sulin, Rostov Region. It was opened on April 25, 1975. It includes a stele, an eternal light, a monument to a Soviet soldier, an alley of heroes.
History
During the Great Patriotic War, on July 21, 1942, Soviet troops left the city which was occupied by German troops.
On February 14, 1943, Krasny Sulin was liberated from Nazi German troops by Soviet troops of the 5th Panzer Army of the South-Western Front during the Voroshilovgrad operation. The occupation of Krasniy Sulin lasted seven months (July 21, 1942 – February 14, 1943). During the occupation, the Germans tortured and shot more than 400 residents of the city.
Memorial "Victory" with eternal light was installed on April 25, 1975 near the Palace of Culture of Metallurgists on Victory Square by residents of the city of Krasny Sulin in commemoration of the 30th anniversary of the Victory of the Soviet people in the Great Patriotic War, in honor of city residents who did not return from the Patriotic War. The authors of the memorial project were Zanis, sculptor VD Batyai.
A 6-meter sculpture of the memorial depicts a warrior with a gun in his hands. The warrior tears the ribbon of victory with his body. Next to the pedestal is a stele, lined with marble tiles and an eternal flame. The words from R. Rozhdestvensky's poem "Requiem" "... people! As long as hearts are knocking, remember: what price has happiness been won – please, remember! " are written on the stele.
On the marble pylons of the alley of glory the bas-reliefs of Heroes of the Soviet Union are fixed: Alekseyev AI, Galatova AM, Dernova PS, Kalinina FA, Kornienko IM, Kravtsova AS, Prosandeyeva IK, Sidorina VN, Omelchenko IA, Chistova IA and full knight of the Order of Glory Samokhin VF
In 2000, on the eve of the 55th anniversary of the Victory, the monument was restored.
References
Monuments and memorials in Rostov Oblast
World War II memorials in Russia
საფირონი (ჟურნალი)

საფირონი (ჟურნალი)
საფირონი — ქართული ლიტერატურულ-მხატვრული ჟურნალი. გამოვიდა 1916 წელს თბილისში. გამოიცა მხოლოდ ერთი ნომერი. რედაქტორ-გამომცემლები ს. შანშიაშვილი და გიორგი ლეონიძე. ჟურნალში დაბეჭდილია ნ. ლორთქიფანიძის, კ. მაყაშვილის, ს. ფაშალიშვილის, შიო მღვიმელის, გიორგი ლეონიძისა და დ. ერისთავის ლექსები და მოთხრობები. გ. ქიქოძისა და ა. პაპავას სტატიები და სხვა.
ლიტერატურა
ლიტერატურული ჟურნალები
ქართულენოვანი ჟურნალები
საქართველოს ჟურნალები
FreeOTP

FreeOTP — პროგრამული ტოკენი თავისუფალი და ღია საწყისი კოდით, რომელიც გამოიყენება ორფაქტორიანი აუთენტიკაციისთვის. აქვს HOTP და TOTP ალგორითმების მხარდაჭერა. ტოკენის დამატება შესაძლებელია QR-კოდის სკანირებით ან ხელით, ტოკენის კონფიგურაციის გაწერის გზით. პროგრამის ტექნიკურ მხარდაჭერას ახორციელებს Apache 2.0 ლიცენზიით კომპანია Red Hat. ხელმისაწვდომია Android და iOS ოპერაციულ სისტემებზე.
იხილეთ აგრეთვე
Google Authenticator
უსაფრთხოების ტოკენი
სქოლიო
აუთენტიკაციის საშუალებები
კომპიუტერთან წვდომის კონტროლი
Acajete Municipality, Puebla

Acajete Municipality, Puebla
Acajete Municipality is a municipality in the Mexican state of Puebla in south-eastern Mexico. The municipality is located in the centre of the state and its capital has the same name as the state.
References
Municipalities of Puebla
ბოჯპური

ბოჯპური - ერთ-ერთი ბიჰარული ენა. გავრცელებულია ინდოეთის ბიჰარისა და უტარ-პრადეშის შტატებში. მიეკუთვნება ინდურ ენებს.
ზოგადი ცნობები
მოლაპარაკეთა რაოდენობა: >35 მლნ
ენის კოდი: bh
სახელწოდება: bh, en - Bhojpuri, Bihari; eo - Boghpura, Bihara
დამწერლობა: დევანაგარი
სტატუსი
გავრცელების არეალი
ამ ენის გავრცელების ძირითად არეალია: ინდოეთი (ბიჰარი ), ნეპალი, მავრიკი.
ბოჯპურზე მოსაუბრე რეგიონს დასავლეთიდან ესაზღვრებიან ავადჰიზე მოსაუბრეები, ჩრდილოეთიდან ნეპალურზე, მაგაჰიზე და მაიტილიზე აღმოსავლეთიდან, და ბაგჰელი სამხრეთიდან.
ბოჯპური ნეპალში ყველაზე გავრცელებული ენაა. ბანგლადეშში ასევე არიან ბოჯპურზე მოსაუბრე მუსლიმები.
ბოჯპურიზე ასევე საუბროვბენ იმ ადამიანების შთამომავლები, რომელთა სამუშაო ძალად მიგრაცია მოხდა XIX-XX საუკუნეებში, ძირითადად კარიბებში და სამხრეთ აფრიკაში.
ლექსიკა
რიცხვები
1 - e:k, 2 - du:, 3 - ti:n, 4 - cha:r, 5 - pã:ch, 6 - ch'aw, 7 - sa:t, 8 - a:t', 9 - naw, 10 - das
რესურსები ინტერნეტში
The Universal Declaration of Human Rights in Bhojpuri, United Nations Information Centre, India (1998)
archived open access recordings of Bhojpuri.
ინდოარიული ენები
კანარისის რაიონი

კანარისის რაიონი — რაიონი პერუში, ლამბაიეკეს რეგიონის ფერენიაფეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 421 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 691 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 45 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 284.88 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლამბაიეკეს რეგიონის რაიონები
ფერენიაფეს პროვინციის რაიონები
სამსარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

სამსარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი სამსარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სამსარი — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში;
სამსრის ქედი — მერიდიანული ქედი სამხრეთ საქართველოში.
დიდი სამსარი — სოფელი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე.
პატარა სამსარი — სოფელი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე.