PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ანდრია სინაური

ანდრია სინაური (ნამდვილი გვარი სინაურიძე; დ. 17 ნოემბერი [ძვ. სტ. 5 ნოემბერი], 1896 — გ. 8 დეკემბერი, 1976) — ქართველი პოეტი, საზოგადო მოღვაწე
ბიოგრაფია
ანდრია ივანეს ძე სინაურიძე 1896 წლის 5 ნოემბერს დაიბადა ქუთაისის მაზრის სოფელ ინაშაურში (ამჟამინდელი ვანის მუნიციპალიტეტი). 1905 წლიდან სწავლობდა ქუთაისის რეალურ სასწავლებელში, შემდეგ კერძო გიმნაზიაში, 1912 წლიდან ხელმოკლეობის გამო მოუხდა საწავლებლის დატოვება. 1913 წლიდან სწავლობდა კრონშტადტის სამხედრო-საზღვაოსნო იუნგთა სკოლაში, სადაც როგორც სამხედრო სკოლა, მოსწავლეები თავისუფალი იყვნენ გადასახადებისგან.
1915 წელს იმპერიალისტური ომის დაწყებისთანავე სკოლა დაიხურა, ანდრია გადაიყვანეს მოქმედ არმიაში, სადაც მოკლევადიანი საოფიცრო სასწავლებელი გაიარა და შემდეგ დასავლეთის ფრონტზე გააგზავნეს გენერალ ბრუსილოვის არმიაში, რამდენიმე თვეში კი კავკასიის ფრონტზე გადაიყვანეს, სადაც სხვადასხვა მსუბუქი ჭრილობები და ძლიერი კონტუზია მიიღო, თუმცა მომჯობინებისთანავე ისევ დაბრუნდა ფრონტზე. 1917 წლის რევოლუციის დროს კავკასიის ფრონტიდან გაჰყვა რევოლუციურად განწყობილ ძალებს ჩრდილოეთ კავკასიაში, თერგის ოლქის ახალგაზრდა საბჭოთა რესპუბლიკის დასამყარებლად. 1918 წლის იანვარში მიიღო ძლიერი მოყინვა, ბრძოლის ველიდან გონწასული გამოიყვანეს და მშობლიურ კერას დაუბრუნეს. ჯანმრთელობის აღდგენა გაუჭირდა, ბრძოლა აღარ შეეძლო და სწავლა გააგრძელა ექსტერნის წესით, მოიპოვა საშუალო სკოლის ატესტატი და 1918 წლის სექტემბერში ჩაირიცხა თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სასოფლო-სამეურნეო ფაკულტეტზე, პარალელურად სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების და ფილოსოფიის ფაკულტეტზე.
1921 წელს საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებისას წითელი არმიის ოფიცერი გახდა. ხელმძღვანელობდა ჯარის კულტურულ-საგანმანათლებლო სამსახურს. მაგრამ თავი იჩინა სამოქალაქო ომში მიღებულმა ტრამვებმა, ჩაეკირა სახსრები, მკურნელობა ამაო აღმოჩნდა, 1925 წლის მაისიდან ანდრია სინაური ინვალიდის ეტლს მიეჯაჭვა.
ანდრიას მეუღლე იყო ბიოლოგი ნადია აბდუშელიშვილი, ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტის ლექტორი და აქტიური საზოგადო მოღვაწე, რომელიც დიდ თანადგომას უწევდა მეუღლეს. ავადმყოფობის პერიოდში სინაური აქტიუარად ჩაება ლიტერატურაში, იგი ავტორია მრავალი პოეტური კრებულისა, სისტემატიურად ქვეყნდებოდა მისი პოემები, ლექსები და სტატიები ჟურნალ-გაზეთებში. მისი შემოქმედების უმთავრესი თემებია: სამშობლო, ჩვენი ქვეყნის გმირული წარსული და თანამედროვეობა. განსაკუთრებულ ყურადღებას იპყრობს სამამულო ომის ფრონტზე გმირულად დაღუპული ერთადერთი შვილისადმი მიძღვნილი ლექსები. მისი პოეზია გამოირჩევა შინაგანი სიმტკიცით და მებრძოლი პათოსით.
ჯერ ინვალიდის ეტლში, სიცოცხლის ბოლო წლებში, კი სარეცელს მიჯაჭვულმა 55 წელი გაატარა. გარდაიცვალა 1976 წელს 80 წლის ასაკში, დაკრძალულია ქუთაისში, მწვანეყვავილას მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში. მთელი საკუთარი ქონება გადასცა სახელმწიფოს მომავალი თაობებისთვის განვითარებისთვის. მის სახლში მოქმედებს მისივე სახელობის საჯარო ბიბლიოთეკა.
დაჯილდოებულია 2 მედლით მამაცური შრომისთვის და საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმისგან საპატიო სიგელით. იყო რესპუბლიკური მნიშვნელობის პერსონალური პერსიონერი.
რესურსები ინტერნეტში
ანდრია სინაურის ბიოგრაფია, Georgia.cal.org.pl
ლიტერატურა
ვანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი პოეტები
ანდრია
ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
დობრიჩის ოლქი

დობრიჩის ოლქი — ოლქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბულგარეთში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი დობრიჩი.
ოლქის აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება შავი ზღვა, ჩრდილოეთის საზღვარი გადის ბულგარეთ-რუმინეთის სახელმწიფო საზღვარზე. დასავლეთიდან და სამხრეთიდან ესაზღვრება ბულგარეთის სამი ოლქი.
ფართობი შეადგენს 4 719,7 კმ²-ს, ხოლო მოსახლეობა — 213 325 ადამიანი.
თემები
დობრიჩის ოლქი (област) იყოფა 8 თემად. აქ მოცემულ სიაში ნაჩვენებია თემების ქართული და კირილიცური სახელწოდებები, მნიშვნელოვანი ქალაქები და სოფლები და აგრეთვე, 2009 წლის აღწერის შედეგად, თემების მოსახლეობა.
რესურსები ინტერნეტში
დობრიჩის ოლქი
დობრიჩის თემი
დობრიჩკას თემი
სქოლიო
ბულგარეთის ოლქები
დობრიჩის ოლქი
დიკასტერია (მრავალმნიშვნელოვანი)

დიკასტერია (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი დიკასტერია შეიძლება აღნიშნავდეს:
დიკასტერია — საეკლესიო მმართველობის ორგანო გვიანი შუა საუკუნეების საქართველოში, რომელიც სასამართლოს ფუნქციებს ახორციელებდა.
დიკასტერია — ნაფიც მსაჯულთა სასამართლო ძველ ათენში.
საბაჟო (ხობის მუნიციპალიტეტი)

საბაჟო (ხობის მუნიციპალიტეტი)
საბაჟო (ყოფილი ჭალადიდი) — სოფელი საქართველოში, ხობის მუნიციპალიტეტში, ჭალადიდის თემის ცენტრი (სოფლები: საქორქიო, საღვამიჩავო, საჭოჭუო). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე რიონის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 3 მეტრზე, ხობიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით.
სოფელში გადის სენაკი–ფოთის სარკინიგზო ხაზი და მდებარეობს რკინიგზის სადგური — ჭალადიდი. ასევე სოფელზე გადის საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი ს2. სოფელში ფუნქციონირებს საზოგადოებრივი ცენტრი. საბჭოთა პერიოდში სოფელში მოქმედებდა მეცხოველეობის მეურნეობა, ლიმონათის ქარხანა, საავადმყოფო.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1448 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ხობის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Manacapuru

Manacapuru (Munychapur) is a municipality located in the Brazilian state of Amazonas.
Population
The population of Manacapuru was 98,502 (2020) and its area is 7,329 km². The city is one of the biggest in the state. It is located about upstream (west) from Manaus, at the point where the Manacapuru River flows into the Solimões River.
Main sights
The municipality contains about 19% of the Rio Negro Right Bank Environmental Protection Area, a sustainable use conservation unit that controls use of an area of Amazon rainforest along the Rio Negro above the junction with the Solimões River.
It also contains about 4% of the Rio Negro Sustainable Development Reserve, a sustainable use conservation unit created in 2008 in an effort to stop deforestation in the area, which is threatened due to its proximity to Manaus.
Notable people
Marcelinho – Footballer, playing for the Bulgaria national football team.
References
Municipalities in Amazonas (Brazilian state)
Populated places on the Amazon
კახაბამბის პროვინცია

კახაბამბის პროვინცია
კახაბამბა — პროვინცია პერუში, კახამარკის რეგიონში. დედაქალაქია კახაბამბა. პროვინციის ფართობი შეადგენს 1 807,64 კმ²-ს. პროვინციაში ცხოვრობს 74 988 ადამიანი.
პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 4 რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
Videos, fotos y noticias de Cajabamba
Simon Bolívar en Cajabamba
Cajabamba Pre-hispánica
Fotos y noticias de Cajabamba
Mapa de Cajabamba
Red Social de cajabambinos y amigos de Cajabamba
კახამარკის რეგიონის პროვინციები
კრასნი-ვოსტოკი (აურგაზის რაიონი)

კრასნი-ვოსტოკი (აურგაზის რაიონი)
კრასნი-ვოსტოკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 43 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 34 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (100%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აურგაზის რაიონის სოფლები
კიროვსკი (ლენინგრადის ოლქი)

კიროვსკი (ლენინგრადის ოლქი)
კიროვსკი — ქალაქი (1953 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. კიროვსკის რაიონისა და კიროვსკის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით კიროვსკის საქალაქო დასახლების მოსახლეობა 26 641 ადამიანს შეადგენდა. საქალაქო დასახლების ფართობი — 84,9 კმ²-ია.
ქალაქი მდებარეობს მდინარე ნევის მარჯვენა სანაპიროზე, ლადოგის ტბის მახლობლად, სანქტ-ოეტერბურგის აღმოსავლეთით 35 კმ-ში.
ქალაქი დაარსდა 1931 წლის 13 ივნისს, როგორც დაბა ნევდუბრსტროი. ქალაქის მშენებლობა დაკავშირებული იყონევის სანაპიროზე, სოფელ დუბროვკასთან, საკონდენსაციო ელექტროსადგურის სამშენებლო სამუშაოებთან. 1953 წლიდან ქალაქის სახელი შეიცვალა და დაერქვა კიროვსკი, სერგეი კიროვის პატივსაცემად, რომლის ინიციატივითაც დაიწყო ამ ელექტროსადგურის მშენებლობა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
კიროვსკი ემცოკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“
ქალაქის მუზეუმი
სქოლიო
ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
ბურიანი

ბურიანი — სოფელი მცხეთის მუნიციპალიტეტში, საგურამოს ქედის ჩრდილოეთ კალთის ძირას, მდინარე თეზმის (მდინარე არაგვის შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან — 860 მეტრზე, მცხეთიდან დაშორებულია 20 კმ-ით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 15 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გიორგი გრამატიკოპულო

გიორგი გრამატიკოპულო
გიორგი (იური) გრამატიკოპულო (დ. 7 მარტი, 1930, სოხუმი, აფხაზეთის სსრ, საქართველოს სსრ, ამიერკავკასიის სფსრ, სსრ კავშირი — გ. 4 აპრილი, 1992, საქართველო) — ბერძნული წარმოშობის ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. მოგვიანებით ფეხბურთის მწვრთნელი. სხვადასხვა დროს იცავდა სოხუმის „დინამოს“, თბილისის „დინამოს“, თბილისის „სპარტაკის“, ლენინგრადის „დინამოსა“ და კიევის „დინამოს“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი (1954) კიევის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1954).
საფეხბურთო კარიერის დასრულების შემდეგ წლების განმავლობაში მუშაობდა სოხუმის „დინამოს“ მთავარ მწვრთნელად და გუნდის უფროსად. საქართველოს სსრ დამსახურებული მწვრთნელი.
მიღწევები
საკლუბო
დინამო სოხუმი
საქართველოს სსრ ჩემპიონატი
ჩემპიონი: 1947, 1948
საქართველოს სსრ თასი
თასის მფლობელი: 1948
ფინალისტი: 1947
დინამო კიევი
საბჭოთა კავშირის თასი
თასის მფლობელი: 1954
ლიტერატურა
ბიბლიოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი (იური) გრამატიკოპულო — ქართული პრესის ელექტრონული არქივი
გიორგი გრამატიკოპულო — greekmos.ru
გიორგი გრამატიკოპულო — MyHeritage.com
სქოლიო
სოხუმში დაბადებულები
დაბადებული 1930
დაბადებული 7 მარტი
გარდაცვლილი 1992
გარდაცვლილი 4 აპრილი
ქართველი ფეხბურთელები
საბჭოთა ფეხბურთელები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
თბილისის სპარტაკის ფეხბურთელები
კიევის დინამოს ფეხბურთელები
სოხუმის დინამოს ფეხბურთელები
ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები
საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები
სოხუმის დინამოს მწვრთნელები
საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
ლანტაპანი

ლანტაპანი (ოფიციალურად ლანტაპანის მუნიციპალიტეტი; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბუკიდნონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 65 974 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
სქოლიო
ბუკიდნონის მუნიციპალიტეტები
ყარაშვილი

ყარაშვილი
საკუთარი სახელი ყარაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
ანდრია ყარაშვილი — კომპოზიტორი, პედაგოგი
ივანე ყარაშვილი — ექიმი
ქართული გვარები
Octopus: The Best of Syd Barrett

Octopus: The Best of Syd Barrett — სიდ ბარეტის სიმღერების კომპილაციური ალბომი, გამოცემული 1992 წელს. მასში შეტანილია სიმღერები ალბომებიდან The Madcap Laughs, Barrett და Opel. დისკი გამოსცა ლეიბლმა Cleopatra Records.
სიმღერების სია
Octopus – 3:48
Swan Lee (Silas Lang) – 3:14
Baby Lemonade – 4:10
Late Night – 3:14
Wined and Dined – 2:56
Golden Hair – 2:00
Gigolo Aunt – 5:45
Wolfpack – 3:45
It is Obvious – 2:56
Lanky (Part 1) – 5:32
No Good Trying – 3:25
Clowns and Jugglers – 3:27
Waving My Arms in the Air – 2:07
Opel – 6:26
სქოლიო
სიდ ბარეტის კომპილაციური ალბომები
1992 წლის კომპილაციური ალბომები
Cleopatra Records-ის კომპილაციური ალბომები
ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები
Lake Pyaozero

Lake Pyaozero is a large freshwater lake in the Republic of Karelia, northwestern part of Russia. It has an area of 659 km², and it is drained by the river Kovda. There are many islands on the lake with total area of 186 km². Among the rivers that flow into lake Pyaozero is the river Oulankajoki that begins in Finland, where one of its tributaries is the river Kitkanjoki that begins from lake Kitkajärvi in Finland. From south also the waters of Lake Topozero in the Republic of Karelia flow into the Lake Pyaozero.
References
LPyaozero
Lakes of the Loukhsky District
ბრმა ბაღლინჯოები

ბრმა ბაღლინჯოები — ბაღლინჯოების ოჯახი. სახეობებში სხეულის ფორმა თითქმის მთლიანად მრგვლიდან ძლიერ წაგრძელებულამდე იცვლება, სიგრძეში 2–11 მმ-ია, ფერად — ჩალისფერ-ყვითელი, მწვანე, მოწითალო-ჟანგისფერი ან შავი. ზოგჯერ ტანზე ნახატები აქვთ: ღია ფონზე მუქი ზოლები და წერტილები ან შავ ფონზე ყვითლები და მოთეთროები. საფარველი რბილია. ულვაშები თავთან შედარებით მნიშვნელოვნად გრძელია. ხორთუმი 4-სახსრიანია. ჩვეულებრივ აქვთ ფრთები. დედალს კარგად აქვს განვითარებული კვერცხსადები. უბრალო თვალაკები თითქმის არ აქვთ (აქედან სახელწოდება). ცნობილია 10000-მდე სახეობა. გავრცელებულები არიან ყველგან. ცხოვრობენ ბალახოვან მცენარეებსა და ხეებზე. უმრავლესობა მცენარეჭამიაა, არის მტაცებელი სახეობები და სახეობები შერეული რაციონით. კვერცხს დებენ მცენარის ქსოვილში. დიდი ნაწილი იზამთრებს კვერცხის სტადიაში. ზოგიერთი სახეობა (იონჯის ბაღლინჯო, ჭარხლის ბაღლინჯო და სხვ.) ზიანს აყენებს კულტურულ მცენარეებს.
სქოლიო
Rogeria scandens

Rogeria scandens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Rogeria-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Monte Carlo, Santa Catarina

Monte Carlo, Santa Catarina
Monte Carlo is a city in Santa Catarina, in the Southern Region of Brazil. It is part of the metropolitan region of the city of Fraiburgo.
Climate
Monte Carlo has Oceanic climate (Köppen climate classification Cfb) in general, the temperature varies from 2°C to 31°C and is rarely lower than -3°C or higher than 35°C. Frost are common on winter.
References
Municipalities in Santa Catarina (state)
კონსტანტინ პიატსი

კონსტანტინ პიატსი (დ. 23 თებერვალი, 1874 — გ. 18 იანვარი, 1956) — ესტონეთის პირველი პრეზიდენტი.
დაიბადა მართლმადიდებელი ესტონელის იაკობ პიატსის ოჯახში. დედა ოლღა თუმანოვა წარმოშობით რუსი იყო. 1898 წელს დაამთავრა იურევის საიმპერატორო უნივერსიტეტის (თანამედროვე ტარტუს უნივერსიტეტი) იურიდიული ფაკულტეტი. მსახურობდა რუსეთის არმიაში. მონაწილეობდა 1905 წლის რევოლუციაში. 1906 წლიდან ემიგრაციაშია და ცხოვრობს შვეიცარიასა და ფინეთში. დაუსწრებლად მიუსაჯეს სასიკვდილო განაჩენი. 1909 წელს განაჩენის შეცვლის შემდეგ დაბრუნდა რუსეთის იმპერიაში და დაიწყო ჟურნალისტური მოღვაწეობა.
1918 წელს გერმანელებმა დააპატიმრეს და ივლისიდან ნოემბრამდე იმყოფებოდა პოლონეთის საკონცენტრაციო ბანაკში. ესტონეთში დაბრუნების შემდეგ, მალევე დანიშნეს პრემიერ-მინისტრად და თავდაცვის მინისტრად. 1921–1934 წლებში ხუთჯერ იქნა არჩეული სახელმწიფო უხუცესად.
1938 წელს აირჩიეს პრეზიდენტად. ხელისუფლება დაკარგა 1940 წლის ივნისში, მას შემდეგ, რაც რუსეთმა მოახდინა ესტონეთის ანექსია. იგი დაპატიმრეს და ოჯახთან ერთად გადაასახლეს უფაში. 1952 წელს გამოაცხადეს მისი განაჩენი 25 წლით ტავისუფლების აღკვეთა.
რესურსები ინტერნეტში
კონსტანტინ პიატსი ესტონეთის პრეზიდენტის ოფიციალურ საიტზე
დაბადებული 23 თებერვალი
დაბადებული 1874
გარდაცვლილი 18 იანვარი
გარდაცვლილი 1956
ესტონეთის პრეზიდენტები
ესტონეთის პრემიერ-მინისტრები
ესტონელი პოლიტიკოსები
მოსკოვის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია (ვეშნიაკი)

მოსკოვის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია (ვეშნიაკი)
მოსკოვის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ვეშნიაკის რაიონში.
ქვემო ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე, ეგვტერი კი - სერგი რადონეჟელის სახელზე. ზედა ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ქრისტეს აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების დღესასწაულის სახელზე, სამხრეთის ეგვტერი - ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, ხოლო ჩრდილოეთის ეგვტერი ელია წინასწარმეტყველის სახელზე
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია მდებარეობს ძველი დასახლების ვეშნიაკის ადგილზე, რომელიც პირველად წყაროებში მოიხსენიება XVI საუკუნეში. ისევე როგორც მეზობელი კუსკოვო, ვეშნიაკოვოც დაკავშირებულია შერემეტიევების გვართან.
ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია ააგო თევდორე ივანეს ძე შერემეტიევმა 1644-1646 წლებში. ამ პერიოდში შერემეტიევს მნიშვნელოვანი თანამდებობა ეკავა რუსეთის მთავრობაში.
ეკლესიას ადგას გუმბათი, ხოლო მოგვიანებით სიმეტრიულად მიაშენეს ეგვტერები. XVII საუკუნეში ეკლესიას მიაშენეს სამრეკლო.
თავისი არსებობის 300 წლის განმავლობაში ღვთისმშობლის მიძინებს ეკლესიამ, როგორც ინტერიერში, ასევე ექსტერიერში არაერთხელ განიცადა ცვლილება. შიდა კედლის უკანასკნელი რესტავრაციის პერიოდში აღმოაჩინეს საღებავის ცხრა ფენა. მიძინების ტაძარს გარს აკრავს სამრევლო სასაფლაო, სადაც დაკრძალულები არიან მიმდებარე სოფლების მაცხოვრებლები.
1922 წლის 22 მაისს ბოლშევიკებმა ეკლესიიდან დაიტაცეს საეკლესიო საგანძური, წინამძღვრის ჯვარი და სახარებაც კი. ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი დახურეს დიდი სამამულო ომის დაწყებამდე, 1940 წელს. ომის წლებში ტაძარში განთავსებული იყო სამხედრო საწყობი და სარემონტო სახელოსნო. 1947 წელს ეკლესიაში აღსდგა ღვთისმსახურება. სურთულეების მიუხედავად შეძლეს გადაერჩინათ საეკლესიო ფასეულობების ნაწილი, მათ შორის ძველი ხატები. ხატების ნაწილი ძლიერ დაზიანდა სინესტის გამო. სარეკონსტრუქციო სამუშაოების შემდეგ ზაფხულის ცივი ტაძარი გადააკეთეს ზამთრის თბილ ტაძრად.
2013 წლის ივლისიდან ტაძრის წინამძღვარია როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მიტროპოლიტი მერკური (ივანოვი).
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Полная история Успенской церкви
Успенская церковь на russian-church.ru
Успенская церковь на sobory.ru
Фотографии Успенской церкви на photovao.ru
Сайт храма
Информация о храме
მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მოსკოვის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მარკ უილიამსი

მარკ უილიამსი
მარკ ჯეიმზ უილიამსი (დ. , ბლაინაი-გვენტი, უელსი) — უელსელი პროფესიონალი სნუკერისტი.
მეინ-ტურში მოხვდა 1992 წელს. გახდა პირველი ცაცია სნუკერისტი, რომელმაც შეძლო სნუკერის მსოფლიო ჩემპიონატის მოგება (2010 წელს ეს სხვა ცაციამაც შეძლო — ნილ რობერტსონმა). ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის წევრი. თავის 20-ზე მეტ გამარჯვებას შორის უილიამსმა მოიგო ორი ტურნირი, რომლებზეც სნუკერის ისტორიაში ყველაზე დიდი საპრიზო ფონდი იყო: ესენია 2003 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი — £ 270 ათასი, და ამავე წლის მასტერსი — £ 210 ათასი.
მიღწევები კარიერაში
რეიტინგული ტურნირები
World Championship — 2000, 2003
Grand Prix — 1996, 2000
LG Cup — 2003
Welsh Open — 1996, 1999
British Open — 1997
Irish Open — 1998
Thailand Masters — 1999, 2000, 2002
UK Championship — 1999, 2002
China Open — 2002, 2006, 2010
Players Tour Championship — 2010 (1-ლი ეტაპი)
German Masters — 2011
სხვა ტურნირები
Benson & Hedges Championship — 1994
Masters — 1998, 2003
Pontins Professional — 1998
Pot Black Cup — 2006
Finnish Snooker Challenge — 2010
Nations Cup უელსის ნაკრების შემადგენლობაში — 1999
ადგილი მსოფლიო რეიტინგში და ყველა გამარჯვება
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი World Snooker-ზე
პროფილი Global Snooker-ზე
პროფილი Pro Snooker Blog-ზე
სქოლიო
მსოფლიო ჩემპიონები სნუკერში
უელსელი სნუკერისტები
სნუკერისტები 100-ზე მეტი სენჩერი-ბრეიკით
ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის წევრები
დაბადებული 1975
დაბადებული 21 მარტი
Camponotus fastigatus schmalzi

Camponotus fastigatus schmalzi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
სუათისის სამების შუა ეკლესია

სუათისის სამების შუა ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სუათისიდან 0,5 კმ-ზე. მთის ფერთობზე. აგებულია XIX საუკუნეში. შენობა გეგმით სწორკუთხაა. სამხრეთ კედელში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. სახურავი ხისაა, ორფერდა. ეკლესიაში დაცულია ხატები.
ლიტერატურა
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Turris undatiruga

Turris undatiruga — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
მონგ-კოკ-ისტი (სადგური)

მონგ-კოკ-ისტი (სადგური)
მონგ-კოკ-ისტი, ყოფილი იაუმატი და მონგ-კოკი — სადგური ჰონგ-კონგში, ისტ-რეილის ხაზზე. მდებარეობს კოულუნში, იაუ-ციმ-მონგის რაიონში.
ეს სადგური რომელსაც თავიდან იაუმატი ერქვა გაიხსნა 1910 წლის 1 ოქტომბერს როგორც კოულუნ-კანტონის რკინიგზა ბრიტანული სექცია. მოგვიანებით სადგურს შეეცვალა სახელი მონგ-კოკით. 1983 წელს სადგური გადაკეთდა. დროებითი სადგური გამოიყენებოდა მხოლოდ სამხრეთით (ჰუნგ-ჰომის მხარეს) რეკონსტრუქციის პერიოდში. 2007 წლის 2 დეკემბერს კოულუნ-კანტონის რკინიგზის MTR Corporation-ის მმართველობაში გადასვლის შემდეგ, სადგურმა კვლავ შეიცვალა სახელწოდება მონგ-კოკ-ისტზე რათა არ მომხდარიყო სახელთა კონფლიქტი ცუენ-ვანის ხაზზე არსებულ მონგ-კოკის სადგურთან.
სქოლიო
ისტ-რეილის ხაზი
Thejas

Thejas — მალაიალამურ ენაზე გამოცემული ყოველდღიური გაზეთი, რომელსაც გამოსცემს საზოგადოებრივი კომპანია შეზღუდული პასუხიმგებლობით „Intermedia Publishing Ltd.“, სათაო ოფისით კოჟიკოდეში. ფუნქციონირება 2006 წლიდან, ინდოეთის რესპუბლიკის დღიდან დაიწყო. სამი თვის შემდეგ, კიდევ ერთი გამოცემა გაიხსნა ტირუვანანტაპურამში, ხოლო კიდევ სამი თვის შემდეგ კი მესამე გამოცემა გაიხსნა კოჩში.
გამოცემა
თავდაპირველად გაზეთი კოჟიკოდეში გამოიცემოდა. მაგრამ 2006 წლიდან დაიწყო გაფართოება, რომლის ფარგლებში გაზარდა გამოცემა და დაიწყო ერნაკულამსა და ტირუვანანტაპურამში ფუნქციონირება. 2008 წელს გაიხსნა კანურის გამოცემა, როგორც გაფართოების ნაწილი. 2009 წლის დეკემბერში გაიხსნა კოტაიამის გამოცემა. გაზეთს აქვს ონლაინ გამოცემა და ელექტრონული ქაღალდიც.
Thejas-ის სპარსეთის ყურის რეგიონშიც დაიწყო ფუნქციონირება, ასე 2011 წლის მარტში გაიხსნა საუდის არაბეთის გამომცემლობა რიჰადში, ჯიდასა და დამამში. 2012 წლის 17 მაისს გაიხსნა ყურის მეოთხე გამოცემა დოჰაში, ხოლო მეხუთე გამოცემა გაიხსნა ბაჰრეინის დედაქალაქ მანამაში, 2012 წლის 27 სექტემბერს.
მისია
„Thejas-ი გაზეთია, რომელიც ცდილობს ე.წ. უმცირესობებისა და მალაილამელი მოსახლეობის დაკმაყოფილებას“ — განაცხადა გაზეთის აღმასრულებელმა რედაქტორმა ნ.პ. ჩეკუტიმ, რომელიც ადრე „კაირალი ტვ-ს“ საინფორმაციო გამოშვებებს კორესპონდენტი იყო.
სქოლიო
მალაიალამური გაზეთები
ინდოეთის გაზეთები
ერმანდად-დე-კამპოო-დე-სუსო

ერმანდად-დე-კამპოო-დე-სუსო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის კამპოო-ლოს-ვალიესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 222,7 კმ². მოსახლეობა — 1588 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ერმანდად-დე-კამპოო-დე-სუსოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები
გიგო ზაზიაშვილი

გიგო ზაზიაშვილი
გიგო ივანეს ძე ზაზიაშვილი (დ. 13 ნოემბერი, 1868, თბილისი — გ. 25 ივნისი, 1952, იქვე) — ქართველი მხატვარი.
ბიოგრაფია
დაიბადა აბრების მხატვარ ივანე (ცალმკლავა) როსტომის ძე ზაზიაშვილის ოჯახში. ხელმოკლეობის გამო გიგო ზაზიაშვილი ვერ ღებულობს დაწყებით განათლებას. 14 წლის ასაკში დაობლდა.
გიგო ზაზიაშვილის პროფესიულ ზრდასა და დაოსტატებაში დიდი როლი მიუძღვის გიგო გაბაშვილს. 1922 წელს თბილისში საქართველოს ეროვნული სამხატვრო გალერეა შეიქმნა. გიგო ზაზიაშვილი განსაკუთრებული ენთუზიზმით ჩაება გალერეის ექსპონატების შეგროვებასა და შეძენის საქმეში. მისი პირადი მონაწილეობით აღმოჩენილია და შეძენილია სპარული მინანქარი, ნიკო ფიროსმანაშვილის ნახატები და მრავალი სხვა. 1941 წლის 16 მარტს დედაქალაქში მხატვრის კლასში გაიმართა გიგო ზაზიაშვილის შემოქმედებითი საღამო, აქვე მოეწყო მისი ნამუშევრების პერსონალური გამოფენა.
გარდაიცვალა ღრმად მოხუცებული თავის სახელოსნოში, მხატვრის ოჯახში ინახება პოეტ-აკადემიკოს იოსებ გრიშაშვილის ფოტოსურათი, რომელიც მას ზაზიაშვილისთვის მიუძღვნია. სურათს ამშვენებს წარწერა: „გიგო ზაზიაშვილს, პირველ ორიგინალურ მხატვარს, თბილისის ბოჰემს და უნაგარო , ჩემს მოღვაწეს“.
ლიტერატურა
გ. კალანდია, „ქართველი მხატვრები და თბილისი“, თბ., 2014, გვ. 16
დაბადებული 13 ნოემბერი
დაბადებული 1868
გარდაცვლილი 25 ივნისი
გარდაცვლილი 1952
ქართველი მხატვრები
პუსანი

პუსანი — უდიდესი საპორტო ქალაქი კორეის რესპუბლიკაში. მოსახლეობა 2022 წლის მონაცემებით 3,331,444 კაცი იყო. პუსანი, სეულის შემდეგ, მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მეორე ქალაქია ქვეყანაში.
დაძმობილებული ქალაქები
პუსანის დაძმობილებული ქალაქები და პროვინციები არიან:
გაოსიუნი, ტაივანი (1966)
ლოს-ანჯელესი, აშშ (1967)
სიმონესეკი, იაპონია (1976)
ბარსელონა, ესპანეთი (1983)
რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია (1985)
ფუკუოკა, იაპონია (1989)
ვლადივოსტოკი, რუსეთი (1992)
შანჰაი, ჩინეთი (1993)
სურაბაია, ინდონეზია (1994)
ვიქტორია, ავსტრალიის შტატი (1994)
ხოშიმინი, ვიეტნამი (1995)
ტიხუანა, მექსიკა (1995)
ოკლენდი, ახალი ზელანდია (1996)
ვალპარაისო, ჩილე (1999)
მონრეალი, კანადა (2000)
დასავლეთი კეიპი, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის პროვინცია (2000)
სტამბოლი, თურქეთი (2002)
დუბაი, არაბთა გაერთიანებული საამიროები (2006)
ჩიკაგო, აშშ (2007)
მანილა, ფილიპინები (2008)
პუსანის პორტს ასევე ჰყავს 6 დაძმობილებული პორტი.
საუთჰემპტონის პორტი, გაერთიანებული სამეფო (1978)
სიეტლის პორტი, აშშ (1981)
ოსაკას პორტი, იაპონია (1985)
როტერდამის პორტი, ნიდერლანდები (1985)
ნიუ-ჯერსის და ნიუ-იორკის პორტი, აშშ (1988)
შანხაის პორტი, ჩინეთი (1994)
სქოლიო
სამხრეთ კორეის ქალაქები