PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
The Magician's Birthday

The Magician's Birthday is the fifth album by British rock band Uriah Heep, released in November 1972 by Bronze Records in the UK and Mercury Records in the US. The concept was "based loosely on a short story" written by keyboardist Ken Hensley in June and July 1972.
The original vinyl release was a gatefold sleeve, the front designed again by Roger Dean. The inner fold had pictures of the band, with the album itself housed in a liner on which were printed the lyrics.
The single "Sweet Lorraine" / "Blind Eye" reached No. 91 in the US Hot 100 chart. The single "Spider Woman" reached No. 14 in Germany. The Magician's Birthday was certified gold by the RIAA on 22 January 1973.
The album was remastered and reissued by Castle Communications in 1996 with two bonus tracks, and again in 2003 in an expanded deluxe edition. In 2017, Sanctuary Records released a two-disc version.
Reception
The Magician's Birthday received mixed reviews from contemporary critics. Mike Saunders, writing for Creem, called the album "a package full of dreck", finding the first side of the LP "listenable" despite poor production and side two downright "irritating". Village Voice critic Robert Christgau described the songs on the album as "third-hand heavy metal fantasies (...) hooked to some clean, powerful arrangements, and a good melody or two."
Modern reviews are more positive. AllMusic reviewer remarked the album's prog elements and wrote that "The Magician's Birthday never quite hits the consistent heights of Look at Yourself or Demons and Wizards, but remains a solid listen for Uriah Heep fans". Joe Geesein of Record Collector praised the musicians and the good sound of the album's reissue, but wrote that most of the songs "don't stand up quite out so well" in comparison with opener "Sunrise" or the single "Spider Woman". Canadian journalist Martin Popoff called The Magician's Birthday "another colourful, mystical journey", although "somewhat disjointed, less accessible and in total much less metallic" than previous efforts, "culminating in the band's most harrowing, nightmarish epic of them all, the ten minute title track."
Track listings
Personnel
Credits adapted from album liner notes
Uriah Heep
David Byron – lead vocals
Mick Box – guitars
Ken Hensley – keyboards, guitars, Moog synthesizer, backing vocals
Lee Kerslake – drums, percussion, backing vocals
Gary Thain – bass guitar
Additional musician
Brian Cole – pedal steel guitar on "Tales"
Production
Gerry Bron – producer
Peter Gallen – engineer
Ashley Howe – assistant engineer
Gilbert Kong – mastering
Mike Brown and Robert Corich – remastering (1996 and 2003 reissues)
Charts
Album
Weekly charts
Year-end charts
Singles
Certifications and sales
References
1972 albums
Uriah Heep (band) albums
Albums with cover art by Roger Dean (artist)
Albums produced by Gerry Bron
Bronze Records albums
Mercury Records albums
Bagadó

Bagadó is a municipality and town in the Chocó Department, Colombia.
Climate
Bagadó has an extremely wet tropical rainforest climate (Af).
Municipalities of Chocó Department
იგბარასი

იგბარასი (ოფიციალურად იგბარასის მუნიციპალიტეტი; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 197 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 47 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Igbaras Website
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ილოილოს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
კირილე პაჭკორია

კირილე პაჭკორია (დ. 23 აპრილი, 1889 — გ. 28 თებერვალი, 1967) — ქართველი მომღერალი.
ბიოგრაფია
კირილე პაჭკორია დაიბადა 1889 წლის 23 აპრილს წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლიაში. დაწყებითი განათლება ფოთის საქალაქო სასწავლებელში მიიღო. ფოთშივე გაიცნო კირილემ ქართული სიმღერის დიდი მოამაგე ავქსენტი მეგრელიძე, რომლის გუნდშიაც ოთხი წელი იმღერა (1903-1907). მან შეისწავლა ბევრი სიმღერისა და საგალობლის ყველა ხმა. 1908 წელს პაჭკორიების ოჯახი საცხოვრებლად გუდაუთაში გადავიდა. სწორედ აქ წარდგა კირილე პაჭკორია მსმენელის წინაშე, როგორც დამოუკიდებელი ლოტბარი. პარალელურად გუდაუთიდან სოხუმში ჩადიოდა, სადაც ძუკუ ლოლუას გუნდში მღეროდა. ძუკუს ძალიან მოსწონდა კირილეს ხმა და შესრულების წმინდა ხალხური მანერა. კირილეს ხშირად უმღერია მაღალი ხმა ძუკუ ლოლუასთან და რემა შელეგიასთან ერთად ტრიოში.
1918 წელს კირილე პაჭკორიამ ოჩამჩირეში დააარსა გუნდი. 1921 წლის 9 აგვისტოს მოულოდნელად გარდაიცვალა ძუკუ ლოლუა. მის გუნდს კიწი გეგეჭკორი ჩაუდგა სათავეში, მოადგილედ და ადმინისტრატორად კი კირილე პაჭკორია დაინიშნა. 1925 წლიდან ძუკუ ლოლუას სახელობის გუნდს სათავეში კირილე პაჭკორია ჩაუდგა. მას ხალხური სიმღერების საუკეთესო ცოდნასთან ერთად ხელმძღვანელობის შესანიშნავი უნარიც აღმოაჩნდა. მალე გუნდი საქართველოში ერთ-ერთ ყველაზე მობილურ და ორგანიზებულ მხატვრულ კოლექტივად იქცა. პირველად სწორედ ამ გუნდმა გაიტანა ქართული ხალხური სიმღერა საქართველოს გარეთ ასეთი ფართო მასშტაბით. კირილე პაჭკორიას შემოქმედებით ბიოგრაფიაში ძალზე მნიშვნელოვანი თარიღი იყო 1937 წელი, როდესაც მოსკოვში ჩატარდა საქართველოს ლიტერატურისა და ხელოვნების პირველი დეკადა, სადაც დასავლეთ საქართველოს ეთნოგრავიულმა გუნდმა ფურორი მოახდინა.
კირილე პაჭკორიას მიენიჭა შრომის წითელი დროშის ორდენი. 1939 წლის ბოლოს აღმოსავლეთ და დასავლეთ საქართველოს სახელმწიფო ეთნოგრაფიული გუნდები გაერთიანდნენ ქართული ხალხური სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლად. 1946 წელს კირილე პაჭკორიას მიენიჭა საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის წოდება. 1967 წლის 28 თებერვალს იგი გარდაიცვალა. დაკრძალულია თბილისში.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 23 აპრილი
დაბადებული 1889
გარდაცვლილი 28 თებერვალი
გარდაცვლილი 1967
ქართველი ლოტბარები
ქართველი მუსიკოსები
შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
Sakire (Java Municipality)

Sakire (Java Municipality)
Sakire (literally "place of lime") is a village in northern Georgia. It is located on the right bank of the river Greater Liakhvi in the Java Municipality, Shida Kartli region. Distance to the municipal center Java is 3 km. The village is bordered by Oak forests.
References
Mskhlebi Community villages
Battle of Kirkhbulakh

Battle of Kirkhbulakh
The Battle of Kirkhbulakh or Battle of Kirbulakh was fought in 1751 in the village of Kirkhbulakh between the Kingdoms of Kartli and Kakheti commanded by Heraclius II against the Azad Khan Afghan's armies, ending with Azad Khan Afghan's army defeated.
Background
Azad Khan Afghan had ended up in far western Persia many hundreds of miles away from his native land during the reign of Nader Shah. Following the latter's death, he turned into a lone warlord, as well as a pretender to the Persian throne, looking forward to extend his dominion. He took advantage of the defeat of the Georgians against Haji Chalabi Khan. Putting his army under the command of his vassal Mohammad Khan, evicted from Georgia earlier, the siege of Yerevan in the Erevan Khanate was ordered. The khan of Erivan appealed to King Heraclius of Kakheti and his father King Teimuraz of Kartli, offering to become their tributary in exchange for their assistance. Heraclius quickly assembled a small army and marched to lift the siege. Upon hearing about this, Azad-Khan abandoned the siege of the city, which was already devastated. According to Papuna Orbeliani's accounts:
King Heraclius ordered his men to harvest the crops to deal with the hunger in the city and set up defensive positions at the narrow passage of the nearby village of Kirkhbulakhi (in some sources Kirbulakhi). Meanwhile, Azad-Khan had managed to assemble an 18,000-men strong army. He attacked Heraclius's fortifications on 28 July 1751.
Battle
The battle started off with Azad Khan gaining an advantage over the Georgians by pushing back their left flank. King Heraclius ordered his cavalry to dismount from their horses to allow them to maneuver in a narrow corridor and ordered his musketeers to hold their fire and wait for his command. When the Georgians were virtually encircled, Heraclius ordered an all out attack at the center of Azad Khan's army, killing Mohammad Khan instantly. The Georgians were able to exploit the confusion and break through the Khan's encirclement with a fierce counter-attack. King Heraclius ordered his men to run down the retreating army of Azad Khan, which they did for as far as , killing and capturing many on their way.
Aftermath
The resonance of the decisive battle fought in Kirkhbulakh was apparent in all of the neighboring Caucasian khanates. The renegade city-states went back under the Georgian authority, while Azad-Khan opted for a "friendly relationship" with regard to his northwestern neighbor. King Heraclius could now focus on addressing his losses in his previous war with Haji Chalabi as well as preventing incursions of Dagestani tribes and putting an end to unstable inner politics.Afterwards, the khan of Erivan was obligated to pay a yearly tribute to the Georgian kings. The khan often tried to escape this obligation, and Heraclius campaigned against the Erivan Khanate several times to exact tribute.
Notes
References
Kirkhbulakh
Invasions of Georgia (country)
Kirkhbulakh
მურთაზყული-ხანი

მურთაზყული-ხანი, კახეთის გამგებელი 1659-1664 წლებში. თავდაპირველად სპარსელებმა მას კახეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთი მხარე ჩააბარეს. მურთაზყული-ხანი ამავე დროს იყო ყარაბაღის სახანოს ბეგლარბეგი. მას დავალებული ჰქონდა თურქმანული ტომების (რომლებიც მას ემორჩილებოდნენ) კახეთში ჩასახლება. კახეთის აჯანყების (1659) ჩაქრობის შემდეგ კი მურთაზყული-ხანს მთელი კახეთი დაუქვემდებარეს. მურთაზყული-ხანი შეეცადა სპარსელთა ძალაუფლების აღდგენას კახეთში. ფაქტობრივად მთელი კახეთის მოსახლეობა მას ოპოზიციაში ედგა და ქართლის მეფეს ვახტანგ V-ს ემორჩილებოდა. სპარსელები იძულებული გახდნენ იგი უკან გაეწვიათ, ხოლო კახეთის მეფობა ვახტანგ V-ის ძის არჩილისათვის ებოძებინათ.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 4, თბ., 1973;
ქსე, ტ. 7, გვ. 199, თბ., 1984
კახეთის სამეფო
Cogîlniceni

Cogîlniceni is a village in Rezina District, Moldova.
References
Villages of Rezina District
ვანათის არხი

ვანათის არხი — სარწყავი არხი შიდა ქართლის მხარის ბარში. წყალს იღებს მდინარე პატარა ლიახვიდან, სოფ. საცხენეთთან. უერთდება მდინარე დიდ ლიახვს ქალაქ ცხინვალთან. ექსპლუატაციაშია 1953 წლიდან. სიგრძე 14 კმ. რწყავს ერედვისა და გორის მუნიციპალიტეტების სოფლების (საცხენეთი, ვანათი, კოხათი, ერედვი, არგვიცი, დისევი, დმენისი, ფრისი, არბო, დიცი) სასოფლო-სამეურნეო სავარგულებს (3,5 ათ. ჰა).
ლიტერატურა
საქართველოს არხები
თეობალდ II (ნავარა)

თეობალდ II (ნავარა)
თეობალდ II ნავარელი (დ. 1238 — გ. 4 დეკემბერი, 1270) — ბლუელთა დინასტიის შამპანური შტოს წარმომადგენელი. ნავარის მეფე თეობალდ I-ის უფროსი ვაჟი. ნავარის მეფე და შამპანის გრაფი 1253-70 წლებში. ცოლად ჰყავდა საფრანგეთის მეფე ლუი IX-ის ასული იზაბელა, თუმცა უშვილოდ აღესრულა, რის გამოც მის შემდეგ მისი ძმა ანრი I გამეფდა.
ბიოგრაფია
თეობალდი დაიბადა 1238 წელს. იგი იყო ნავარის მეფე თეობალდ I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარგარიტა დე ბურბონის უფროსი ვაჟი და მემკვიდრე. როდესაც თოთხმეტი წელი შეუსრულდა, მამამ იგი დიდებულთა საბჭოს მეთაურად და ე.ი. თანამმართველად დაინიშნა, რაც დიდწილად დედოფლის გავლენით მოხდა. ამ ამბიდან სულ ერთ წელიწადში, 1253 წლის 8 ივლისს თეობალდ I ტრაგიკულად დაიღუპა, რის გამოც მეფე მისი ვაჟი თეობალდ II გახდა. მისი ახალგაზრდობის გამო, დიდგვაროვნები ეურჩებოდნენ, თუმცა 1257-59 წლებში, რომის პაპ ალექსანდრე IV-ის დახმარებით შეძლო ურჩი დიდგვაროვნების დამორჩილება და ტახტზე თავისი უფლებები ღვთიურად გამოაცხადა. სულ მალე, მეზობელ საფრანგეთთან ალიანსის შექმნის მიზნით იგი დაქორწინდა მეფე ლუი IX-ის ასულ იზაბელა ფრანგზე. ამის შემდეგ, ნავარაში იწყება ფრანგული გავლენის აღზევება, რაც ამ სამეფოს არსებობის ბოლო დღემდე შენარჩუნდა. ქორწინებიდან მალევე ცოლთან ერთად თეობალდი შამპანში გადასახლდა და ნავარის მართვა დიდებულთა საბჭოს მიანდო. ცნობილია, რომ ამის შემდეგ იგი ნავარაში მხოლოდ ხუთჯერ ჩავიდა. სულ მალე იგი პარიზში, სამეფო კარზე დასახლდა და აქედან დაიწყო თავისი ქვეყნის მართვა. ფრანგულ გვირგვინს ამოფარებულმა თეობალდმა გააუმჯობესა ურთიერთობები ესპანურ სამეფოებთან, განსაკუთრებით კასტილიასა და არაგონთან, აგრეთვე ინგლისთანაც. 1256 წლის 1 იანვარს კასტილიის მეფე ალფონსო X-მ თეობალდის ცოლის დაზე, პრინცესა ბლანშზე იქორწინა, რა დროსაც მან ნავარას ძველი წართმეული ტერიტორიების ნაწილი დაუბრუნა.
თეობალდმა ასევე გააგრძელა მამამისის დროს დაწყებული ადმინისტრაციული რეფორმები. მისი ბრძანებით აღადგინეს უამრავი დანგრეული შენობა, ხიდი და გზა. ასევე 1266 წელს ჩაატარა მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა და დაასკვნა რომ ნავარის მოსახლეობა სულ 150,000 სულს შეადგენდა, რომლის გადასახადებიდან შემოსული თანხის 6.75 % ქვეყნის აღმშენებლობას, 33.84 % არმიას, ხოლო 59.6 % სამეფო ოჯახსა და არისტოკრატიას უნდა მოხმარებოდა.
1270 წელს თავის სიმამრთან, საფრანგეთის მეფე ლუი IX-თან ერთად მერვე ჯვაროსნულ ლაშქრობაში მიიღო მონაწილეობა. ტუნისზე ალყის დროს ლუი დიზენტერიით დაიღუპა და ტახტზე თეობალდის ცოლის ძმა, მცირეწლოვანი ფილიპ III ავიდა. ლაშქრობის ჩაშლის გამო თეობალდი უკან, საფრანგეთში დაბრუნდა, სადაც იგი პარიზისკენ მიმავალ გზაზე, ქალაქ პროვინთან დაიღუპა. ისტორიკოსები ვარაუდობენ, რომ ისიც ლუის მსგავსად ტუნისში მოიწამლა. მნიშვნელოვანია, რომ მას არცერთი შვილი არ ჰყოლია, რის გამოც ნავარის მეფე მისი უმცროსი ძმა ანრი I გახდა.
ლიტერატურა
Theodore Evergates, The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300, (University of Pennsylvania Press, 2007), 248.
Elizabeth Hallam, Capetian France: 987-1328, (Longman Group Limited, 1980), 222.
W. A. Sibly, M. D. Sibly, The Chronicle of William of Puylaurens, (Boydell Press, 2003), 121.
Peter of Ickham, Le Livere de Reis de Brittanie, E, Le Livere de Reis de Engleterre, ed. John Glover, (Cambridge University Press, 2012), 296.
დაბადებული 1238
გარდაცვლილი 4 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1270
ნავარის მეფეები
თურაშაული

თურაშაული — ძველი ქართული ვაშლის ზამთრის ჯიში. აქვს მომრგვალო ფორმის ვარჯი. მოსავალს იძლევა მე-10 - მე-12 წელს, უხვმსხმოიარეა, ერთი ხიდან საშუალო მოსავალია 250-300 კგ, მეწლეა. ნაყოფი მომრგვალო, ოდნავ კონუსური, სქელკანიანია, ფერად მწვანეა და მუქი მოწითალო ზოლები დასდევს. რბილობი თეთრია, ტკბილი და წვნიანი. ოქტომბრის შუა რიცხვებში იკრიფება და გაზაფხულამდე ინახება. ტრანსპორტაბელურია. იყენებენ ნედლად და გადასამუშავებლად, გავრცელებულია რაჭა-ლეჩხუმში, ქართლში, მესხეთსა და კახეთში. განარჩევენ თურაშაულის ქართლურ, მესხურ, კახურ და ლეჩხუმურ კლონებს. დაავადებათა მიმართ გამძლეა.
ლიტერატურა
ვაშლის ქართული ჯიშები
ნაბილარი (შუშა)

ნაბილარი (შუშა)
ნაბილარი — აზერბაიჯანში შუშის რაიონში, ზარისლის ადმინისტრაციულ თემში.
ისტორია
1991 წლის 7 თებერვალს ფაქტობრივად არსებული სოფელი ნაბილარი დაშალთის სოფლის საკრებულოს შემადგენლობაში შედიოდა, შემდეგ კი სოფელი ზარისლის საკრებულოს შემადგენლობაში შევიდა. .
1992 წლიდან ოკუპირებულია სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ.
სქოლიო
შუშის რაიონის სოფლები
სტეპნი გრინი (მეტროსადგური)

სტეპნი გრინი (მეტროსადგური)
სტეპნი გრინი — ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც სტეპნიში გლოუბ როუდისა და მაილ ენდ როუდის კვეთაზე მდებარეობს.
დისტრიქტის ხაზის სადგურები
ჰამერსმით-ენდ-სიტის ხაზის სადგურები
ასკინკილა

ასკინკილა (აღმოსავლეთ საქართველოს მთიან კუთხეებში - "კინკილაობა", "სალაობა", "ლიპარიტი", სვანეთში - "კირინკაჩხვ", ან "ჭირინჭვა") — საბავშვო თამაში, ცალ ფეხზე ხტუნვა-სირბილი. ზოგჯერ დაჭერობანას თამაშისას ერთი ბავშვი ასკინკილა დასდევს დანარჩენებს დასაჭერად; ზოგჯერ ორ გუნდს შორის იმართება შეჯიბრება ასკინკილათი სირბილში. თამაშობენ ასეც: მიწაზე დახაზავენ 8 ან 10 უჯრედს და ასკინკილა ხტომით, ფეხის წვერით გადააქვთ ბრტელი ქვა (სალა) ერთი უჯრედიდან ("ბოსტნიდან") მეორეში; თუ ქვა ხაზზე შერჩა, მოთამაშე "ჩაჭრილია". მოგებულად ის ითვლება, ვინც ბოლომდე "ჩაუჭრელად" გავა. საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში დამოწმებულია თამაშის სხვა ვარიანტებიც. ცნობილია აგრეთვე ასკინკილას უფრო ძველი სახეობები. ასკინკილათი ხტუნვა ხშირად გამოყენებულია სხვა ქართულ თამაშებშიც - დამარცხებულის "დასჯისას".
ლიტერატურა
შიშნიაშვილი, ნ., ქართული ხალხური მოძრავი თამაშობები, თბ., 1958, გვ. 65.
Гулисов З., Об игрушках, играх и разных детских забавах, встречающихся в Грузии, «Сборник материалов для описания местностей и племён Кавказа», 1866, выпуск 5, разд. 2, с. 236 - 237.
ქართული ხალხური თამაშები
ქუთაისის სობოროს ტაძარი

ქუთაისის სობოროს ტაძარი — აწ განადგურებული ქართული მართლმადიდებლური კათედრალი ქუთაისში. იდგა ქალაქის დღევანდელი ცენტრალური მოედნის ადგილას და სიდიდით თითქმის ბაგრატის ტაძარს უტოლდებოდა. ეკლესია აიგო XIX საუკუნის II ნახევარში. დაანგრიეს ბოლშევიკებმა 1924 წელს.
ისტორია
საკათედრო ტაძრის მშენებლობა, რომელიც 18 წლის განმავლობაში ცნობილი მხატვრის, გაგარინის პროექტით მიმდინარეობდა, 1852 წელს დაიწყო და 1871 წლისთვის დასრულდა. 1871 წ. 15 მაისს აკურთხა იმერეთის ეპისკოპოსმა გაბრიელმა წმ. ალექსანდრე ნეველის სახელზე.
საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ანტირელიგიურ ისტერიას, სხვა ბევრ ეკლესიასთან ერთად ვერ გადაურჩა ვერც „სობორო“. 1923 წელს კომკავშირლებმა სასტიკად დაარბიეს შენობა, გუმბათიდან ჩამოხსნეს ჯვარი, ხოლო ხატები და სხვა სიწმინდეები კი გარეთ გამოიტანეს და დაყარეს, სადაც ფეხებით ქელავდნენ. ამ ფაქტით შეძრწუნებულმა ქუთაისელმა პუბლიცისტმა ტრიფონ ჯაფარიძემ აღმასკომს მიმართა და ხელისუფლებას ტაძარში მუზეუმის მოწყობა შესთავაზა, რათა ასე მაინც გადაერჩინა იგი.
ეკლესიის დანგრევის საბოლოო გადაწყვეტილება ქუთაისის სამაზრო კომიტეტის პრეზიდიუმმა მიიღო, რომლის დადგენილებაშიც ეწერა: „დაირღვეს საკათედრო ტაძარი, მასალა გამოყენებულ იქნას ძმათა სასაფლაოს შემოსაღობად, იმ ადგილას კი გაფართოვდეს მოედანი და ტაძრის ადგილას დაიდგას ამხანაგ ლენინის ძეგლი“. ბრძანება 1924 წლის ზაფხულში შეასრულეს და ტაძარი ოთხ თვეში მთლიანად დაშალეს. მის ადგილას ჯერ ლენინის, შემდეგ კი სტალინის ძეგლი დადგეს.
აქ განისვენებდა საქართველოს ეკლესიიის ავტოკეფალიის აღდგენისათვის მებრძოლი სასულიერო იერარქი, ქუთათელი მიტროპოლიტი ანტონ გიორგაძე, ასევე მიტროპოლიტი ბესარიონ დადიანი და სხვა სასულიერო პირები.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
ქუთაისში აღმოჩენილი ძველი სობოროს ტაძრის საძირკველი // Myvideo.ge
სქოლიო
ქუთაისის ტაძრები
გუამი 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

გუამი 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გუამმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გუამი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ოკეანეთის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მაანიკვარის შახტი

მაანიკვარის შახტი — კარსტული წარმონაქმნი საქართველოს ჩრდილოეთ-დასავლეთ ნაწილში (აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, გუდაუთის მუნიციპალიტეტი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 80 მ სიმაღლეზე, მთა ივერიის ჩრდილოეთით, ფსირცხა-მაანიკვარის მდინარეთაშუეთში, ახალი ათონის ვოკლუზიდან 0,5 კმ-ზე. გამომუშავებულია ცარცულ-პალეოგერნურ კირქვებში.
შახტი იწყება ვიწრო (1,5X1 მ) ჩასასვლელით, რომელიც სიღრმეში თანდათან განიერდება და 35 მ სიღრმეზე უკავშირდება (30X40 მ) დარბაზს. ამ დარბაზს გამოეყოფა მცირე ზომის სხვადასხვა სიმაღლეზე განლაგებული მშრალი დერეფნები. აღნიშნული დარბაზები ებმის ვერტიკალურ შახტს, რომელიც 70 მ სიღრმეზე უკავშირდება ელიფსური ფორმის (30X10 მ) დარბაზს. შახტის სიღრმე 70 მ აღწევს. ქიმიური ნალექებიდან გვხვდება სტალაქტიტები, სტალაგმიტები, სვეტები, ჰელიქტიტები, კასკადური ნაღვენთები, ოოლითები და ინკრუსტაციული წარმონაქმნები; მექანიკურიდან – ლოდები, გამოფიტვის პროდუქტები და თიხები.
ჰავა სტატიურია. წვიმის დროს უდაბლეს ნაწილში გროვდება წყალი და წარმოიქმნება ჩანჩქერი. აუცილებელია სპელეოლოგიური საჭურველი.
შედგენილია განივი ჭრილი.
ლიტერატურა
ყიფიანი შ., ტინტილოზოვი ზ., ოქროჯანაშვილი არს., ჯიშკარიანი ვ., საქართველოს კარსტული მღვიმეების კადასტრი, თბ., 1966.
აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მღვიმეები
წყაროთუბანი (მრავალმნიშვნელოვნება)

წყაროთუბანი (მრავალმნიშვნელოვნება)
საკუთარი სახელი წყაროთუბანი შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს:
წყაროთუბანი — საცხოვრებელი უბანი გლდანის რაიონში;
წყაროთუბანი — სოფელი თიანეთის მუნიციპალიტეტში;
წყაროთუბანი — ნასოფლარი სოფელ წყაროთუბანთან.
ლინჩის წესით გასამართლება

ლინჩის წესით გასამართლება — სასამართლოგარეშე სასჯელი რომელსაც არაოფიციალური დაჯგუფება ახორციელებს. ლინჩის წესს ყველაზე ხშირად მიმართავს ბრბო, რომელიც არაოფიციალურ საზოგადო დასჯას ახორციელებს. ლინჩის წესი ძირითადად გამოიყენება ეკონომიკური ან პოლიტიკური არეულობების დროს, როდესაც დომინანტი ჯგუფი ცდილობს გარკვეული წარმოდგენის გამართვას და საზოგადოების დაშინებას.
სიტყვა ლინჩის წარმოშობა არ არის ცალსახად ცნობილი. ერთი მოსაზრებით ის სათავეს ამერიკის რევოლუციიდან იღებს. გამოიყენებოდა ფრაზა "ლიონჩის კანონი", რაც გასამართლების გარეშე დასჯას აღნიშნავდა. ფრაზა ამ ეპოქის ორ ამერიკელთან შეიძლება იყოს დაკავშირებული: ჩარლი ლინჩი (მოსამართლე) და უილიამ ლინჩი. 1780–იან წლებში ორივე მათგანი ცხოვრობდა ვირჯინიაში.
ლიტერატურა
Ida B. Wells, Lynch Law, 1893
NAACP, Thirty Years of Lynching in the United States, 1889-1918. New York City: Arno Press, 1919.
Encyclopedia of Arkansas History & Culture entry: Lynching in Arkansas
Smith, Tom. The Crescent City Lynchings: The Murder of Chief Hennessy, the New Orleans 'Mafia' Trials, and the Parish Prison Mob, crescentcitylynchings.com
რესურსები ინტერნეტში
Taking History Personnally
Yes, ISIS Burned a Man Alive: White Americans Did the Same Thing to Black People by the Thousands
Richardson, Dixie Kline. "1891 Lynching Remains a Mystery"
სამართალი
Lasioglossum swezeyi

Lasioglossum swezeyi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1939 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
swezeyi
რუსუდან ბოლქვაძე

რუსუდან ბოლქვაძე (დ. 6 ნოემბერი, 1959, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი.
1980 წელს დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტის დრამისა და კინოს მსახიობის ფაკულტეტი აღიარებულ (ღვაწლმოსილ) პედაგოგთან პროფესორ ლილი იოსელიანთან.
1980 წელს დიდმა ქართველმა რეჟისორმა და პედაგოგმა მიხეილ თუმანიშვილმა მიიწვია თავის ახლად შექმნილ კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ თეატრალურ სახელოსნოში, სადაც გამოცდილი ხელოვანი თავის მოწაფეებთან ერთად ახალ შემოქმედებით გზებს ეძიებდა. მოგვიანებით „სახელოსნო“ ჩამოყალიბდა როგორც „კინომსახიობთა თეატრი“, რომელმაც ეპოქა შექმნა თანამედროვე ქართული თეატრის ისტორიაში. თეატრმა წარმატებით იმოგზაურა მსოფლიოს ბევრ ქვეყანაში . განსაკუთრებით აღსანიშნავია თუმანიშვილის დადგმები „დონ ჟუანი“, „ბაკულას ღორები“, „ზაფხულის ღამის სიზმარი“, „ჩვენი პატარა ქალაქი“, სადაც რუსუდან ბოლქვაძე წამყვან როლებს ასრულებდა.
თუმანიშვილის გარდაცვალების შემდეგ თეატრი მის სახელს ატარებს და რუსუდან ბოლქვაძე 1980 წლიდან დღემდე ამ თეატრის („თუმანიშვილის თეატრის“) წევრია, თუმცა პარალელურად საქართველოს სხვადასხვა თეატრებშიც თამაშობს.
იღებს მონაწილეობას კინოფილმებში და სატელევიზიო პროგრამებში:
2000 წელს თუმანიშვილის თეატრში ჩატარდა(„One Man Show“ ,ბენეფისი, შემოქმედებითი საღამო).
2005 წელს გალერეა ტმს.ში და თუმანიშვილის თეატრში მოეწყო მისი ფოტონამუშევრების პერსონალური გამოფენა.
ჩაბმულია საზოგადოებრივ და საგანმანათლებლო საქმიანობაში 2008,2010 და 2011 წლებში დადგა სასკოლო სპექტაკლები „მევიოლინე სახურავზე“, „ენი“(Annie) და „კავკასიური ცაცრის წრე“
2010 წელს დადგა სპექტაკლები ომის შედეგად დევნილ ბავშვებთან.
2012 წელს თუმანიშვილის თეატრის სცენაზე დადგა სპექტაკლი „ზვავი“ (თუნჯერ ჯუჯენოღლუს პიესა)
ფილმოგრაფია
1982: „ბანაკი“ რეჟ. ნიკოლოზ წულაძე
1982: „არაჩვეულებრივი რეისი“ რეჟ. ბიძინა ჩხეიძე
1984: „აქედანა და შენამდე“ (თალიკო) რეჟ. ლეილა გორდელაძე
1985: „მეჯლისი გაყიდულ სახლში“ (ნელი) რეჟ. მიხეილ ანთაძე
1986: „სიზმარა“ (ახმოვანებს — ანიმაციური) რეჟ. მერაბ სარალიძე
1986: „მოდი, ვილაპარაკოთ“ (ნონა) რეჟ. რამაზ გიორგობიანი
1986: „რობინზონიადა ანუ ჩემი ინგლისელი პაპა“ (ლიზი), რეჟ. ნანა ჯორჯაძე
1988: „ვამეხი მოდის“ (მამიდა), რეჟისორები ოთარ შამათავა, ოთარ ლითანიშვილი
1989: „ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი“ (მოლინელა) რეჟ. რეზო ჩხეიძე
1993: „ლეონარდო“ (ქეთო) რეჟ. დავით ნაცვლიშვილი
1996: „რა გაცინებს?“ (მდივანი ქალი) რეჟ. თეიმურაზ ბუტიკაშვილი
2003: „მას შემდეგ, რაც ოთარი წავიდა“ რეჟ. ჟული ბერტუჩელი
2003: „ღმერთო, რისი გულისთვის... უმადური“ რეჟ. გრიგოლ (გიგა) ლორთქიფანიძე
2009: „ბედნიერება“ რეჟ. სალომე (ნუცა) ალექსი-მესხიშვილი
2009: კონფლიქტის ზონა (გასეირნება ყარაბაღში 2) (გოგლიკოს დედა) რეჟ. ვანო ბურდული
რესურსები ინტერნეტში
Tumanishvili Film Actors Theatre
Georgian Actors Agency
დაბადებული 6 ნოემბერი
დაბადებული 1957
ქართველი მსახიობები
ლა-მალაა

ლა-მალაა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების გრანადის პროვინციის ალამის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 25 კმ². მოსახლეობა — 1784 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გრანადის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლა-მალაის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გრანადის მუნიციპალიტეტები
Rinôçérôse

Rinôçérôse - არის ფრანგული მუსიკალური ჯგუფი, რომელიც 1990-იანი წლების შუახანებში დაარსდა. ჯგუფის დამაარსებლები არიან ჟან-ფილიპ ფრო და პატრის კერი. მათი მუსიკა როკ და ელექტრონული მუსიკის ერთგვარი ნაზავია. დუეტის წევრები ასევე ფსიქოლოგებიც არიან და საკუთარ თავს "დღისით ფქიქოლოგებს, ღამით კი მუსიკოსებს" უწოდებენ. მუსიკას ისინი ინგლისურ, ფრანგულ და გერმანულ ენებზე ქმნიან.
რესურსები ინტერნეტში
Rinôçérôse-ს ოფიციალური საიტი
ფრანგული ჯგუფები