PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ნოვომიხაილოვკა (კუიურგაზის რაიონი)

ნოვომიხაილოვკა (კუიურგაზის რაიონი)
ნოვომიხაილოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმოლაევოდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ერმოლაევო, რომელიც დაშორებულია 12 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ ჩუვაშები (100%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
კუიურგაზის რაიონის სოფლები
Marcel Niat Njifenji

Marcel Niat Njifenji (born 26 October 1934) is a Cameroonian politician who has been President of the Senate of Cameroon since 2013. A member of the ruling Cameroon People's Democratic Movement (RDPC), he previously served for years as Director-General of the National Electricity Company, and he was also a minister in the government during the early 1990s.
Life and career
Born in 1934 at Bangangté, located in Cameroon's West Region, Niat Njifenji worked as an engineer of roads and bridges. He was Director-General of the National Electricity Company (Société nationale d'Electricité, SONEL), the state-owned electricity company, from 1974 to 1984. When rebellious soldiers attempted to overthrow President Paul Biya in an April 1984 coup attempt, Niat Njifenji was immediately arrested and jailed. Although it was considered doubtful that he had anything to do with the coup attempt, he was reportedly abused during his imprisonment and attempted suicide. He was released from prison in 1989 and promptly restored to his post at SONEL in September 1989.
Niat Njifenji also served in the government as Minister of Planning and Territorial Administration from 7 September 1990 to 26 April 1991, while remaining Director-General of SONEL. Subsequently, he was Deputy Prime Minister for Mines, Water, and Energy from 9 April 1992 to 27 November 1992. He was elected to the National Assembly in the 1992 parliamentary election, but he did not serve his term and remained in his post as Director-General of SONEL throughout the 1990s. Eventually the company was privatized, and Niat Njifenji was replaced by an AES Sirocco executive in July 2001. In 2002, Niat Njifenji was elected as Mayor of Bangangté; he served as Mayor until September 2007, when he was succeeded by Célestine Keutcha Courtes.
President of the Senate
In 2013, after years of delay, the Senate was established to serve as the upper house of Cameroon's Parliament; previously only the National Assembly existed. President Biya appointed Niat Njifenji to the Senate in May 2013. He was one of 30 senators to receive their seats by presidential appointment; the other 70 senators were indirectly elected. Biya appointed three senators for each region, and Niat Njifenji was one of the three to come from West Region.
Niat Njifenji was elected as President of the Senate on 12 June 2013. In the 100-member body, there were 86 votes in favor of Niat Njifenji; no senators voted against him, although 14 senators cast spoilt votes. As President of the Senate, Niat Njifenji would, according to the constitution, succeed President Biya if the latter were to die in office; he would lead the country until a new presidential election could be held, and he would not be permitted to stand as a candidate in that election.
References
1934 births
Living people
Members of the Senate (Cameroon)
Chairs of upper houses
People from West Region (Cameroon)
Cameroonian engineers
Deputy Prime Ministers of Cameroon
Government ministers of Cameroon
20th-century engineers
20th-century Cameroonian politicians
21st-century engineers
21st-century Cameroonian politicians
აკაკი წერეთლის მოგზაურობა რაჭა-ლეჩხუმში

აკაკი წერეთლის მოგზაურობა რაჭა-ლეჩხუმში
ქართველი მგოსნის აკაკი წერეთლის მოგზაურობა რაჭა-ლეჩხუმში 21 ივლისიდან 2 აგვისტომდე 1912 წელს, შემოკლებით „აკაკის მოგზაურობა“ — 1912 წლის ფილმი, გადაღებული რეჟისორ ვასილ ამაშუკელის მიერ. იყო პირველი ქართული სრულმეტრაჟიანი ფილმი.
გადაღება
ფილმის გადაღების ინიციატივა ეკუთვნოდათ პედაგოგ სამსონ დათეშიძეს და ჟურნალისტ ლადო ბზვანელს. მათ ამ ინიციატივით ტიხონ ასათიანს, რომელიც ქუთაისის კინოთეატრის ერთ-ერთი მფლობელი იყო, 1912 წლის ივლისში მიმართეს, მოგზაურობის დაწყებიდან რამდენიმე დღით ადრე. ასათიანმა გამომიძახა და მკითხა - ვიკისრებ თუ არა ასეთ საპასუხისმგებლო საქმის ხელის მოკიდებას. მე სიხარულით დავთანხმდი, გავიფიქრე: „რა ბედნიერება მეწვია ჩვენს საქართველოში გადავიღებ ისეთ სურათს, სადაც ჩვენი დიდი მგოსანი იქნება აღბეჭდილი“, - წერს ვასილ ამაშუკელი, რომელიც იმ დროისათვის ტიხონ ასათიანთან მუშაობდა.
ვასილ ამაშუკელი იყო ამ ნამუშევრის რეჟისორიც, ოპერატორიცა და მემონტაჟეც. მან აკაკის მოგზაურობის გადაღებისას 1600 მეტრამდე კინოფირი დახარჯა. მოგზაურობის შემდეგ მან ფირი სოფიო ივანიცკაიას ლაბორატორიაში ჩააბარა გასამჟღავნებლად. ეს პროცედურა შეასრულა ივანიცკაიას თანამშრომელმა ალექსანდრე დიღმელოვმა მალე ამაშუკელს გადაუგზავნეს გამჟღავნებული კინომასალა. მონტაჟის შემდეგ კინოფირი 1600-დან 1200 მეტრი დარჩა.
პრემიერა
ფილმის პრემიერა 1912 წლის 20 სექტემბერს ქუთაისში, კინოთეატრ „რადიუმში“ გაიმართა. პრემიერას დაესწრო დიდძალი ხალხი და მათ შორის აკაკი წერეთელიც, რომელიც კმაყოფილი დარჩენილა მაყურებლის სიმრავლით. ფილმის ჩვენება ერთი კვირის განმავლობაში ანშლაგით მიმდინარეობდა და კომერციულად მომგებიანიც აღმოჩნდა. მან კინოთეატრის მფლობელებს რამდენიმე ათასი მანეთის მოგება მოუტანა.
მოგვიანებით „აკაკის მოგზაურობა“ აჩვენეს თბილისში, ჭიათურაში, ბათუმში, ფოთში, ზუგდიდში, პეტერბურგში, ბაქოში, სტამბოლში, ხარბინში.
მემკვიდრეობა
ფილმს მაღალ შეფასებას აძლევდა ფრანგი კინომცოდნე ჟორჟ სადული, რომელიც წერდა: „რამდენადაც ვიცი, 1912 წლამდე, არც ერთ ქვეყანაში, არც ერთი სრულმეტრაჟიანი დოკუმენტური ფილმი არც ერთი ცნობილი პიროვნებისადმი არ მიუძღვნიათ“.
ფირის ორიგინალი დაცულია გიორგი ლეონიძის სახელობის ქართული ლიტერატურის მუზეუმში, საქართველოს ეროვნულ არქივში კი 1954 წელს გადაღებული ასლი ინახება. კინორეჟისორ ნანა ჯანელიძის, კინომცოდნეების: მარინა კერესელიძისა და ნინო ნატროშვილის ინიციატივით 2010 წელს დასრულდა ფილმის აღდგენა და მისთვის სპეციალურად კომპოზიტორმა მიშა მდინარაძემ მუსიკა შექმნა. აღდგენილი კინოფილმის აღდგენილი ციფრული ასლი, პოზიტივი და ნეგატივი იმავე წელს საქართველოს ეროვნულ არქივს შესანახად გადაეცა.
ლიტერატურა
მახარაძე ი., „დიადი მუნჯი“ — ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, თბილისი, 2014 ISBN 978-9941-23-104-9
რესურსები ინტერნეტში
აკაკი წერეთლის მოგზაურობა რაჭა-ლეჩხუმში , ეროვნული ფილმოგრაფია.
„აკაკის მოგზაურობა რაჭა ლეჩხუმში“ - საიუბილეო ჩვენება , საქართველოს ეროვნული არქივი.
1912 წლის ქართული ფილმები
ვასილ ამაშუკელის ფილმები
მუნჯი ფილმები
ქართული შავ-თეთრი ფილმები
ქართული დოკუმენტური ფილმები
1912 წლის დოკუმენტური ფილმები
Şotavar

Şotavar (also, Shotavar) is a village and municipality in the Qakh Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,008.
References
Populated places in Qakh District
მიხეილ შიშნიაშვილი

მიხეილ შიშნიაშვილი
მიხეილ ესტატეს ძე შიშნიაშვილი (დ. 2 ნოემბერი [ძვ. სტ. 20 ოქტომბერი] , 1905, თელავი — გ. 5 მაისი, 1985, თბილისი) — ქართველი ქიმიკოსი, ქიმიის მეცნიერებათა დოქტორი (1944), პროფესორი (1946), საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1966). სკკპ წევრი 1944 წლიდან.
ბიოგრაფია
1935 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1934–1982 წლებში მუშაობდა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის პეტრე მელიქიშვილის სახელობის ფიზიკური და ორგანული ქიმიის ინსტიტუტში, 1940–1947 წლებში იყო ამავე ინსტიტუტის დირექტორი, ხოლო 1947 წლიდან კი — კოლოიდური ქიმიის ლაბორატორიის გამგე. 1946–1955 წლებში — ალექსანდრე პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის ქიმიის ფაკულტეტის კათედრის გამგე. მიხეილ შიშნიაშვილს ძირითადი გამოკვლევები აქვს კოლოიდურ ქიმიაში.
ლიტერატურა
ქართველი ქიმიკოსები
დაბადებული 2 ნოემბერი
დაბადებული 1905
გარდაცვლილი 5 მაისი
გარდაცვლილი 1985
თელავში დაბადებულები
სტარო-ნაგორიჩანე

სტარო-ნაგორიჩანე — სოფელი მაკედონიაში, სტარო-ნაგორიჩანეს თემის ადმინისტრაციული ცენტრი (ჩრდილო-აღმოსავლეთი რეგიონი). სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 555 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები).
რესურსები ინტერნეტში
სტარო-ნაგორიჩანეს თემის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
სტარო-ნაგორიჩანეს თემის სოფლები
Marañón, Navarre

Marañón, Navarre
Marañón is a town and municipality located in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain.
References
External links
MARAÑÓN in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa)
Municipalities in Navarre
Placer, Surigao del Norte

Placer, Surigao del Norte
Placer, officially the Municipality of Placer (Surigaonon: Lungsod nan Placer), is a 4th class municipality in the province of Surigao del Norte, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 29,616 people.
History
In 1850, the town was founded by Captain Felipe Custodio and Capitan Luis Patino. It was named "Placer" (Spanish for "pleasure" or "delight") by Custodio in reference to the happiness derived from local gold mining, as well as the abundant fish and rice harvests. In 1860, this name was officially approved.
In 1930, the municipality lost some of its territory when the Municipality of Mainit was formed, and again in 1947, when the Municipality of Tagana-an was established.
World War II
After the Japanese obtained the surrender of American and Filipino troops on Mindanao in May and June 1942, Placer, along with much of Mindanao, remained free of Japanese occupation. In late September 1943, Japanese troops landed and occupied Placer. Their goals seemed to be to fill drums with oil from a storage tank there for their use and to search for lumber. About 300 to 400 Japanese troops were in town. Some began moving south toward Claver. On October 10, guerrillas under American leadership attacked with 135 men from both the north and south to dislodge the Japanese from Placer. This attack failed, leaving the town in Japanese hands.
Geography
Placer is in the northeast of Mindanao Island, facing the Hinatuan Passage to the east. Its territory includes the small islands of Tinago, Banga, and Mahaba, as well as half of Masapelid Island where barangays Ellaperal, Lakandula, and Sani-sani are located.
Its topography consists of low rising hills that are interspersed by plains.
Barangays
Placer is politically subdivided into 20 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
In 1956, the sitios of Santa Cruz, Anislagan, Alangalang, Soyoc, and Pananay-an were converted into barrios, while barrio Macalaya was divided into Upper and Lower Macalaya.
Amoslog
Anislagan
Bad-as (contains the intersection of the Pan-Philippine Highway (or National Highway) & the Surigao-Davao Coastal Road)
Boyongan
Bugas-bugas
Central (Poblacion)
Ellaperal (Nonok)
Ipil (Poblacion)
Lakandula
Mabini
Macalaya
Magsaysay (Poblacion)
Magupange
Pananay-an
Panhutongan
San Isidro
Sani-sani
Santa Cruz
Suyoc
Tagbongabong
Climate
Demographics
Economy
References
External links
Placer Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Municipalities of Surigao del Norte
მთისძირი (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი)

მთისძირი (სამტრედიის მუნიციპალიტეტი)
მთისძირი — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (გომის თემი), მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე რიონის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 30 მეტრი, სამტრედიიდან 15 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 829 ადამიანი.
ლიტერატურა
დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 137-140
სქოლიო
სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Gökçe, Ardanuç

Gökçe, Ardanuç
Gökçe is a village in the Ardanuç District, Artvin Province, Turkey. Its population is 45 (2021).
References
Villages in Ardanuç District
ნოვოჩერკასკის წმინდა დიმიტრის ეკლესია

ნოვოჩერკასკის წმინდა დიმიტრის ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი ნოვოჩერკასკში. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიაში. ეკლესია აგებულია დიმიტრი თესალონიკელის სახელზე. მდებარეობს სასფლაოზე, სწორედ ამიტომ ეკლესიას მოსახლეობაში ასევე ეწოდება დიმიტრი თესალონიკელის სასაფლაოს ეკლესია.
ისტორია
1810 წლის შემოდგომაზე საქალაქო სასაფლაოს ტერიტორიაზე აკურთხეს ხის ეკლესია, რომელიც ააგეს წმინდა დიმიტრი თესალონიკელის სახელზე. ხის ეკლესია არსებობდა 1861 წლამდე. დონის ატამანის მიხაილ ხომუტოვისა და დონისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსის იოანეს ინიციატივით 1857 წელს სასაფლაოს ეზოში დაიწყო ქვის ეკლესიის მშენებლობა, რომელმაც შეცვალა ხის ეკლესია. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა დონის კაზაკების ფინანსებით და დასრულდა 1859 წელს. პროექტის ავტორი იყო არქიტექტორი ივან ვალპრედე.
1901 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა სამრევლო სკოლა, რომელიც დღემდე მოქმედებს. ეკლესიასთან ასევე მოქმედებს პატარა სამლოცველო პირველ მსოფლიო ომში დაღუპული კაზაკების პატივისცემის ნიშნად.
სასაფლაოზე, სადაც მდებარეობს წმინდა დიმიტრის ეკლესია, დაკრძალულია პირველი არჩეული ატამანი ალექსეი კალედინი (საფლავი არ შემონახულა). დონელი ისტორიკოსი ვ. სუხორუკოვი და სხვ. შემონახული სასაფლაოების გარდა გვხვდება გაძარცვული და განადგურებული საფლავებიც.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, 1920 წლიდან მოყოლებული ეკლესია არ დახურულა და განაგრძობდა მოქმედებას. 1999 წელს ეკლესია აკურთხეს და აშენდა 6 ახალი სამრეკლო, ასევე შერემონტდა ტაძარი და მოაქროვეს ჯვრები.
რესურსები ინტერნეტში
Храм св. вмч. Димитрия Солунского
Храмы Новочеркасска
Церкви и храмы Новочеркасска
სქოლიო
ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში

იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
მოცემულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია გერმანიაში. 2018 წლის მონაცემებით ამ ქვეყანაში იუნესკოს სულ 44 ძეგლია.
აქედან, 41 კულტურული ძგელია, 3 ბუნებრივი. 11 კულტურული ძეგლი კი აღიარებულია ადამიანური გენიის შედევრად.
ცხრილი
ცხრილში მოცემულია ძეგლები იუნესკოს სიაში შესვლის წლების მიხედვით:
ობიექტების გეოგრაფიული მდებარეობა
სიიდან ამოღებული ობიექტები
რესურსები ინტერნეტში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
გერმანიის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლებზე ბმულების კატალოგი
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
არყისებრნი

არყისებრნი (Betulaceae) — ერთსახლიანი, ორლებნიანი მცენარეების ოჯახი წიფლისნაირთა რიგისა. ფოთოლმცვივანი ხეებია, იშვიათად ბუჩქები. მორიგეობით განლაგებული ფოთლები მარტივია, ყუნწიანი, უფრო ხშირად დაკბილული, იშვიათად დანაკვთული. ერთსქესიანი ყვავილები შეკრებილია მჭადა ან თავთავისებრ რთულ ყვავილედებად.
მამრობითი ყვავილების ყვავილსაფარი მარტივია, თხელი. მდედრობითი ყვავილები უყვავილსაფროა. ნაყოფი კაკალია, ზოგჯერ აპკისებრ ფრთიანათი აღჭურვილი.
არყისებრთა ოჯახს განეკუთვნება არყისა და მურყნის გვარები. ცნობილია დაახლოებით 200 სახეობა, რომელიც ძირითადად გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში — აზიაში, ევროპაში, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში, ზოგიერთი სახეობა ჩრდილოეთით ტუნდრამდე აღწევს.
საქართველოში 9 სახეობაა, მათგან 5 სახეობის არყი და 4 სახეობის მურყანი. არყისებრნი ტყის შემქმნელი ხეებია და აქვთ დიდი სატყეო სამეურნეო მნიშვნელობა. არყისებრთა მერქანსა და ქერქს იყენებენ მრეწველობაში. ზოგიერთი სახეობა დეკორატიულია.
ლიტერატურა
გესქონი

გესქონი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 169 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ლერიქის რაიონის სოფლები
ჰოხოსტერვიცის ციხესიმაგრე

ჰოხოსტერვიცის ციხესიმაგრე — შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე კარინტიაში, ავსტრიის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობათაგანი. ციხესიმაგრე მდებარეობს დოლომიტის კლდეზე, 160 მ სიმაღლეზე, ქალაქ სანქტ-ფაიტიდან აღმოსავლეთით. მზიან ამინდში ციხესიმაგრის დანხვა შესაძლოა 30 კილომეტრიანი მანძილიდან.
ისტორია
ციხესიმაგრის პირველი ხსენება გვხვდება 860 წელს., სახელით „ასტორვიცა“. ეს სახელწოდება სლავური წამოშობისაა და ამოდის კარანტანიის სლავური თავადაზნაურობის არსებობის ეპოქიდან.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
ციხესიმაგრეების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ჰოხოსტერვიცის ისტორია და არქიტექტურა საიტზე www.allcastles.ru
ავსტრიის ციხესიმაგრეები
არგაო

არგაო (ოფიციალურად არგაოს მუნიციპალიტეტი; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სებუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 78 187 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 45 ბარანგაის.
კლიმატი
სქოლიო
სებუს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
Anne of Bavaria

Anne of Bavaria (or of the Palatinate; ; 26 September 1329 – 2 February 1353) was Queen of Bohemia by marriage to Charles of Luxembourg. She was the daughter of Rudolf II, Count Palatine of the Rhine, and Anna, daughter of Otto III of Carinthia.
Life
Anna was a member of the House of Wittelsbach. She married Holy Roman Emperor Charles IV on 11 March 1349 in the town of Bacharach on the Rhine. She became the second wife of Charles after the death of his first wife, Blanche of Valois, in 1348. On 26 July 1349 in Aachen, Anna was crowned Queen of Rome. Months later she was crowned Queen of Bohemia. In 1350, Anna gave birth to a son, Wenceslaus, who died one year later, in 1351. Anna did not have more children and died herself in 1353 at the age of 23. Charles was widowed for a second time and still had no son. He then married Anna von Schweidnitz, who gave birth to the desired heir, Wenceslaus, King of the Romans.
Asteroid
Asteroid 100733 Annafalcká, discovered by Czech astronomer Miloš Tichý at the Kleť Observatory in 1998, was named in her memory. The official was published by the Minor Planet Center on 12 January 2017.
Ancestors
References
|-
1329 births
1353 deaths
House of Wittelsbach
Women of medieval Bavaria
Countesses of Luxembourg
Wives of Charles IV, Holy Roman Emperor
14th-century German nobility
People of Byzantine descent
14th-century German women
Burials at St. Vitus Cathedral
Daughters of monarchs
Versalles

Versalles is a town and municipality located in the Department of Valle del Cauca, Colombia.
Versalles is a town near El Dovio and Roldanillo. It has a somewhat cooler climate than those towns, being situated at a higher altitude.
External links
Municipalities of Valle del Cauca Department
კარაუბასი (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)

კარაუბასი (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
კარაუბასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 144 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადა-დუ-აპოდის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 576 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.88 კმ²-ზე. ფართობი 1 095 006 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
ვარსკვლავიანი ღამე რონის თავზე

ვარსკვლავიანი ღამე რონის თავზე
„ვარსკვლავიანი ღამე რონის თავზე“ — პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ერთ-ერთი ნახატი, რომელიც ქალაქ არლს გამოსახავს; ამჯერად — ღამით. ინახება ორსეის მუზეუმში, პარიზში. ნახატი გამოსახავს ფეხით ორი წუთის სავალ ადგილს ყვითელი სახლიდან, ლამარტენის მოედანზე, რომელსაც ვან გოგი გარკვეული პერიოდი ქირაობდა. ღამის დრო , ვარსკვლავური სინათლის ეფექტები და ფარნების სინათლე ამ ნახატს მხატვრის სხვა შემოქმედებებთან ანათესავებს — „კაფეს ტერასა საღამოს“-თან (ნახატ „ვარსკვლავიანი ღამე რონის თავზე“ ერთი თვით ადრე დახატული) და უფრო გვიანდელ „ვარსკვლავებიან ღამე“-სთან.
ნახატის ისტორია
ნახატის მონახაზი ვან გოგმა თავის მეგობარს ეჟენ ბოშს 1888 წლის 2 ოქტომბერს წერილთან ერთად გაუგზავნა.
ტილო პირველად 1889 წელს იქნა გამოფენილი დამოიკუდებელი მხატვრების სალონის გამოფენაზე პარიზში, ნახატ „ზამბახებთან“ ერთად. უკანასკნელის გამოფენას აძალებდა თეო, ვან გოგის ძმა.
ლიტერატურა
Boime, Albert: Vincent van Gogh: Starry Night. A history of matter, a matter of history
Dorn, Roland: Décoration: Vincent van Gogh's Werkreihe für das Gelbe Haus in Arles, Georg Olms Verlag, Hildesheim, Zürich & New York 1990
სქოლიო
ვინსენტ ვან გოგის ნახატები
1888 წლის ნახატები
ნახატები ანბანის მიხედვით
Quercus carmenensis

Quercus carmenensis — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია აშშ-სა (ტეხასი) და მექსიკაში (კოაუილა).
იხილეთ აგრეთვე
მუხა
რესურსები ინტერნეტში
მუხა
Thatcherina

Thatcherina — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ტრენდელაგი

ტრენდელაგი — საგრაფო ნორვეგიაში. შეიქმნა 2018 წლის 1 იანვარს ნურ-ტრენდელაგისა და სერ-ტრენდელაგის გაერთიანების შედეგად. ფართობი 41,260 კმ², მოსახლეობა 454,596 ადამიანი. ადმინისტრაციული ცენტრი სტეინკიერი. ყველაზე დიდი ქალაქია ტრონჰეიმი. ტრენდელაგი შედგება 47 მუნიციპალიტეტისაგან. ადამიანს, რომელიც წარმოშობით არის ტრენდელაგიდან ეძახიან „ტრენდერს“.
რესურსები ინტერნეტში
ფაქტები ტრენდელაგის შესახებ
ნორვეგიის საგრაფოები
ნორვეგიის რეგიონები
Kapelino

Kapelino is a rural locality (a village) in Bogorodskoye Rural Settlement, Ust-Kubinsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 4 as of 2002.
Geography
Kapelino is located 61 km northwest of Ustye (the district's administrative centre) by road. Ostretsovo is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Tarnogsky District
ჩილაჩავა

ჩილაჩავა
საკუთარი სახელი ჩილაჩავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ლევან ჩილაჩავა — მორაგბე
რაულ ჩილაჩავა — უკრაინაში მოღვაწე დიპლომატი, მთარგმნელი, პოეტი, ჟურნალისტი
შალვა ჩილაჩავა — საბჭოთა კავშირის გმირი, მაიორი
ქართული გვარები
დავით დოიაშვილი

დავით დოიაშვილი
დავით თეიმურაზის ძე დოიაშვილი („დოი“) (დ. 7 ოქტომბერი, 1971, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი.
ბიოგრაფია
დავით თეიმურაზის ძე დოიაშვილი დაიბადა თბილისში 1971 წლის 7 ოქტომბერს.
მშობლები: დედა – მიმოზა სოსელია, მამა – თეიმურაზ დოიაშვილი, კრიტიკოსი. მისი და – მანანა დოიაშვილი არის დრამატურგი.
1994 წელს დაამთავრა საქართველოს თეატრალური ინსტიტუტის დრამის რეჟისურის ფაკულტეტი (მიხეილ თუმანიშვილის შემოქმედებითი სახელოსნო).
სწავლის პერიოდში წარმატებას მიაღწია საკურსო და სადიპლომო ნამუშევრებით.
ინსტიტუტის დამთავრებისთანავე კინო-მსახიობთა თეატრში დადგა რიუნოსკე აკუტაგავას ცხოვრება იდიოტისა” (1994).
1995 წელს დ. დოიაშვილი მიიწვიეს კოტე მარჯანიშვილის სახელობის თეატრში, იყო ამავე თეატრის მთავარი რეჟისორი 1998-2000 წლებში.
წარმატებული საგასტროლო გასვლების შედეგად დოიაშვილი მიიწვიეს ინგლისში, ლონდონის West Yorkshire Playhouse თეატრში, მერე კი სანქტ–პეტერბურგის მარინის თეატრში.
1994-1997 წლებში დავით დოიაშვილი ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობასაც თეატრალურ ინსტიტუტში.
რეჟისორი ყოველთვის ეხმაურება საზოგადოებისთვის აქტუალურ და მტკივნეულ თემებს, მაგალითად, დათო ტურაშვილის "ჯინსების თაობა” – ეს სპექტაკლი დაიდგა თავისუფალ თეატრში 2001 წელს და დიდი გამოხმაურება ჰპოვა.
2004 წელს დავით დოიაშვილი დაინიშნა ვასო აბაშიძის სახელობის მუსიკალური კომედიისა და დრამის სახელმწიფო თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელად.
დადგმული სპექტაკლები
თეატრალური ინსტიტუტში
ისააკ ბაბელის ”მარია” (1992)
გუსტავ ფლობერის "მადამ ბოვარი”(1993)
პ. უესის "მარკიზ დე სადი” (1996)
მანანა დოიაშვილის "აი, ხე" (1997)
მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის კინო-მსახიობთა თეატრში:
რიუნოსკე აკუტაგავას "ცხოვრება იდიოტისა" (1994).
კოტე მარჯანიშვილის სახელობის თეატრში:
უილიამ შექსპირის "მეფე ლირი" (1995),
ანტონ ჩეხოვის "სამი და” (1997),
ოსკარ უაილდის "სალომეა" (1998),
ჟან მარსანი "მაყურებლისთვის ამის ნახვა აკრძალულია", (1999).
ქუთაისის ლადო მესხიშვილის სახელობის ახალგაზრდულ თეატრში:
ჟან ანუის "მედეა" (1995).
ბათუმის ბათუმის ილია ჭავჭავაძის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრში:
ვიქტორ დოლიძის ოპერა “ქეთო და კოტე” (2005).
ლონდონის West Yorkshire Playhouse თეატრში:
არტურ მილერის "სეილემის პროცესი” (1996)
სანქტ-პეტერბურგის მარინის თეატრში:
გაეტანო დონიცეტის "ლუჩია დე ლამერმური” (2000).
თავისუფალ თეატრში:
დავით ტურაშვილის "ჯინსების თაობა" (2001)
ლუიჯი პირადელოს "ჰენრიხ IV" (2003)
მუსკომედიის თეატრში:
"იყო და არა იყო რა ... ანუ საშობაო ზღაპარი"
"სახლი საზღვარზე"
"მუსიკის ჰანგები"
ერისთავი "გაყრა"
უილიამ შექსპირი "მაკბეთი", (2010)
ედმონდ როსტანი „სირანო დე ბერჟერაკი“ (2011)
მაქსიმ გორკი "ფსკერზე" (2014)
რიონოსკე აკუტაგავა "ცხოვრება იდიოტისა" (2015)
მარტინ მაკდონა "ბალიშის კაცუნა" (2016)
მეფე ირაკლი ჩარკვიანის მუსიკის მიხედვით "მე გადმოვცურავ ზღვას" (2022)
პრემიები და ჯილდოები
კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემია
სანდრო ახმეტელის სახელობის პრემია
ღირსების ორდენი
თეატრალური პრემია "დურუჯი", (2010)
რესურსები ინტერნეტში
დოი
Director: David Doiashvili
David Doiashvili
ქართველი რეჟისორები
დაბადებული 1971
დაბადებული 7 ოქტომბერი
Haiti at the 1960 Summer Olympics

Haiti at the 1960 Summer Olympics
Haiti competed at the 1960 Summer Olympics in Rome, Italy. It was the first time in 28 years that the nation had sent athletes to the Olympic Games. Haiti's delegation consisted of two people, weightlifter Philome Laguerre and the head of the delegation, Pierre Plaisimond.
Weightlifting
Men
References
Official Olympic Reports
Nations at the 1960 Summer Olympics
1960
Summer Olympics