PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2000: ჯგუფი B

ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2000: ჯგუფი B — ევრო 2000-ის ფინალური ტურნირის ერთ-ერთი ჯგუფი. თამაშები დაიწყო 10 ივნისს და დასრულდა 19 ივნისს. ჯგუფში ასპარეზობდა თანამასპინძელი ბელგიის ნაკრები, რომელმაც ვერ გადალახა ჯგუფური ეტაპი.
ცხრილი
ბელგია vs შვედეთი
თურქეთი vs იტალია
იტალია vs ბელგია
შვედეთი vs თურქეთი
თურქეთი vs ბელგია
იტალია vs შვედეთი
რესურსები ინტერნეტში
Group B at UEFA.com
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2000
Silberhorn (New Zealand)

Silberhorn (New Zealand)
Silberhorn (Māori: Rangirua) is the fifth highest peak in New Zealand, rising to . It is located in the Southern Alps on the south ridge of Mount Tasman (3,497 m). Its name, "silver horn" in German, was probably given by William Spotswood Green in 1882 after its resemblance to Silberhorn in the Swiss Alps. Its Māori name, Rangirua, literally translates to 'second sky' (rangi: sky; rua: two). The first ascent of Silberhorn was in 1895 by Edward FitzGerald and his guide Matthias Zurbriggen.
See also
List of mountains of New Zealand by height
References
Southern Alps
Westland District
Mountains of the West Coast, New Zealand
რაგბის ჩემპიონატი

რაგბის ჩემპიონატი (2011 წლამდე სამი ერის თასი) — ყოველწლიური გათამაშება, რომელსაც მართავს რაგბის კავშირი. ჩემპიონატში მონაწილეობას იღებენ სამხრეთ აფრიკის, ავსტრალიის, ახალი ზელანდიისა და არგენტინის ეროვნული ნაკრებები. ტრადიციულად სამი ერის თასზე გუნდები თამაშობდნენ ორ-ორ თამაშს, ხოლო 2006 წლის ჩემპიონატზე, გუნდებმა ერთმანეთის წინააღმდეგ ითამაშეს სამი თამაში.
2012 წელს, ჩემპიონატის ფორმატი შეიცვალა და დაემატა არგენტინის ეროვნული ნაკრებიც და ის ოთხ ერად ანუ რაგბის ჩემპიონატად გადაკეთდა.
პირველი ტურნირი ჩატარდა 1996 წელს და მოიგო ახალმა ზელანდიამ. სამი ერის თასი ახალ ზელანდიას მოგებული აქვს 8-ჯერ, ავსტრალიასა და სამხრეთ აფრიკას 2-2 ჯერ.
ავსტრალია და ახალი ზელანდია სამი ერის თასის გარდა ყოველწლიურად ერთმანეთს ხვდებიან ბლედისლოუს თასის გათამაშებაში.
შედეგები
სამი ერის თასის გამარჯვებულები
რაგბის ჩემპიონატის გამარჯვებულები
ყველა დროის ცხრილები
იხილეთ აგრეთვე
სპრინგბოკები
კენგურუები
All Black
იაგუარები
ექვსი ერის ჩემპიონატი
რესურსები ინტერნეტში
სამი ერის თასის სიახლეები
The Rugby Forum - სამი ერის თასის დისკუსია
სამი ერის თასის სიახლეები rugby.com.au-სგან
FOX Sports Australia Rugby Union - სამი ერის თასის სექცია
სამი ერის თასის სიახლეები Planet Rugby-სგან
უყურეთ სამი ერის თასს ონლაინში MediaZone.com/Rugby-ზე
სქოლიო
რაგბი
Pipers River

Pipers River
The Pipers River is a perennial river located in northern region of Tasmania, Australia. It was named for Captain Hugh Piper. The Aboriginal name for the river is Wattra karoola.
Course and features
The river rises below Mount Arthur near Lilydale. It runs through Hollybank Forest, a tourist attraction, before flowing through the outer reaches of Lilydale. It then proceeds through to Karoola, Lower Turners Marsh and then Pipers River town. The river has its mouth at Pipers Heads near the towns of Weymouth and Bellingham flowing into Noland Bay, Bass Strait. A number of tributaries flow into the Pipers River including; Pipers Brook, at Bellingham, Back Creek at Weymouth and Rocky Creek near Lilydale. The river descends over its course. The river isn't very tidal except in the immediate area around Weymouth.
Wildlife
Results from a genetic study indicated that specimens of Tasmanian giant freshwater crayfish from a site in the Pipers River catchment (Little Creek) were significantly genetically distinct from the rest of the species, and should be considered an important location for conservation.
See also
References
External links
Resort in Pipers River
Rivers of Tasmania
Northern Tasmania
2025

2025
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
დათვისი

დათვისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ხევსურეთის თემში). მდებარეობს გუდამაყრის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე დათვისისხევის (ხევსურეთის არაგვის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1620 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 60 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 10 ადამიანი.
არქიტექტურული ძეგლები
საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს შუა სოფელში. ეკუთვნის მინდია არაბულს. აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში. ნაშენია ნატეხი ქვით, წყობა მშრალია. ტიხრების ნაწილი ფიცრულია, ნაწილი ნაკელით შელესილი წნულისა. სახლი სამსართულიანია (სიმ. 7 მ). ტერასულ-ბანიანი. I სართულის შიდა ზომებია 13,1х6,6 მ, II სართულის 10,7х6,6 მ, III-ისა 9,4х2,4 მ. სართულშუა გადახურვები მოწყობილია ხის კოჭებზე, რომლებიც ხის სვეტებს ეყრდნობა.
I სართულის შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს, წნულკედლიანი დერეფნიდან. დერეფნის კარის პირდაპირ საცხოვრებელ სათავსში (შინა) შესასვლელი კარია. ორივე კარი ფიცრისაა, ოთხკუთხა. შინა სამხრეთ-ჩრდილოეთის მიმართულებით განლაგებული ხის რვა სვეტით და ქვის ერთი კვადრატული ბურჯით გაყოფილია ორ ნაწილად, მარჯვნივ საქონლის სადგომია. მარცხნივ — საცხოვრებელი (ძველად აქ ქალები ცხოვრობდნენ). საცხოვრებელ ნაწილში კერაა, სამხრეთ კედელში გაჭრილია კვამლის გასასვლელი სარკმელი. საქონლის სადგომში იატაკი ფილაქნითაა მოგებული, საცხოვრებელს დატკეპნილი მიწის იატაკი აქვს. ჭერში დატანებულია II სართულზე ასაძრომი ხვრელი. II სართულიც (ჭერხო) ორადაა დატიხრული ფიცრითა და სვეტებით. წინ I სართულის ბანია (წინგარდა). ჭერხო მამაკაცთა საძინებელი და საოჯახო იარაღის შესანახი სათავსია. ჭერხოს თავზე კალო და საქონლის საკვების შესანახი ფარდულია, რომელიც სამი მხრიდან კედლითაა შემოზღვრული.
წისქვილი — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთით, 1 კმ-ზე, მდ. დათვისხევის შუაწელზე. აგებულია ნატეხი ქვით. წისქვილი გეგმით კვადრატულია (3х3 მ), შედგება ორი „ზედაქვესაგან“. „მაღლა ზედაქვე“ წისქვილის სამყოფელია, „ქვედა ზედაქვე“ კი „საღვარე“. სართულშუა გადახურვა ხის კოჭებზეა გამართული. შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. კარი ოთხკუთხაა. წისქვილის სამყოფელში ხის ორ ძელს შორის უძრავადაა გაჭედილი ქვედა წისქვილი. ზედა წისქვილი მბრუნავია. მის თავზე სამარცვლეა. სამარცვლის ქვედა ნაწილში მარცვლის სადენია (კრიჭა), რომელსაც სარკელა ეკვრის. კრიჭასა და სამარცვლეზე გაჭიმულია გადაგრეხილი ბაწარი, მისი საშუალებით აწესრიგებენ მარცვლის რაოდენობას წისქვილის ყელში ჩაყრისას. ზედა წისქვილის ირგვლივ მოწყობილია რკალისებრი ძელებისაგან შედგენილი „სანაგერემო“. მის წინა მხარეს დატოვებულია ფქვილის გადმოსაყრელი, რომლის ქვეშაც ფქვილის დასაგროვებელი ხის ყუთი დგას.
საღვარის ფრთებიანი ბორბალი ზედა წისქვილს აბრუნებს. ბორბალის ფეხი დაყრდნობილია რკინის ოთხკუთხა საფენზე (თოლი). რომელიც გრძელი ფიცრის კიდეშია ჩასმული. ამ ფიცრის მეორე კიდეში ზედა წისქვილის ამწევ-დამწევი დგარია ჩამაგრებული. ზედა წისქვილის დაწევისას მარცვალი წმინდად იფქვება. წყალი წისქვილთან მიყვანილია ხევიდან ყორითა და ბელტებით ნაგები სადინარით. სადინარის ბოლოში ღარის თავია დამაგრებული. ღარის თავში ჩადგმულია წყლის მისაშვებ-გადასაგდები ხის მოკლე სახელურიანი ნიჩბისმაგვარი ფიცარი.
იხილეთ აგრეთვე
მდინარე დათვისხევის ხეობის სოფლებია:
სახილე
გველეთი
მოწმაო
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Maloakkulayevo

Maloakkulayevo (Bäläkäy Aqqolay) is a rural locality (a village) in Kazansky Selsoviet, Alsheyevsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 183 as of 2010. There are 2 streets.
Geography
Maloakkulayevo is located 7 km north of Rayevsky (the district's administrative centre) by road. Staroakkulayevo is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Alsheyevsky District
ნიჟნი-ნოვგოროდის ყველაწმინდის ეკლესია

ნიჟნი-ნოვგოროდის ყველაწმინდის ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი ნიჟნი-ნოვგოროდში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.
სახელწოდება
ისევე როგორც სასაფლაოს ეკლესიების უმრავლესობას მასაც ყველაწმინდის სახელი ჰქვია, თუმცა მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია მთავარანგელოზების პეტრესა და პავლეს სახელზე.
ისტორია
ნიჟნი-ნოვგოროდის ყველაწმინდის (ან პეტრეპავლეს) ეკლესია იყო პირველი ეკლესია ნიჟნი-ნოვგოროდის ისტორიაში. რუსეთის ქალაქების რეგულარული რეკონსტრუქცია დაიწყო 1763 წელს. 1775 წელს მოსკოვისა და პეტერბურგის ქვის მშენებლობის კომისიის დადგენილების თანახმად ქალაქ ნიჟნი-ნოვგოროდის ბარბარეს ქუჩაზე საერთო სასაფლაოსათვის გამოიყო თავისუფალი ადგილი, სადაც ჩადგეს მცირე ზომის სამლოცველო და შემოავლეს ღობე. 1781 წელს ააგეს პეტრე-პავლეს ეკლესია გუბერნის პირველი არქიტექტორის იაკობ ანანინის პროექტის მიხედვით. მთავარანგელოზების, პეტრესა და პავლეს სახელზე მთავარი საკურთხეველი მხოლოდ 1785 წელს აკურთხეს.
საბჭოთა პერიოდში ეკლესიის შენობაში განთავსებული იყო კინოთეატრი „პიონერი“. ეკლესია რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მრევლს დაუბრუნდა 1990-იან წლებში.
არქიტექტურა
ეკლესიის შენობა შეიცავს ბაროკოს არქიტექტურული სტილის ელემენტებს. სამრეკლო საბჭოთა პერიოდში დაანგრიეს. მის ადგილზე 2014 წელს ააგეს ახალი, ორიარუსიანი სამრეკლო. ფანჯრის თამასები გამოყვანილია აგურისაგან. ეკლესია XVIII საუკუნის მეორე ნახევრის რუსული ბაროკოს არქიტექტურული სტილის ერთადერთი შემონახული ნიმუშია ნიჟნი-ნოვგოროდში.
ლიტერატურა
Филатов Н. Ф. Нижний Новгород. Архитектура XIV — начала XX века. — Нижний Новгород: РИЦ «Нижегородские новости», 1994. — ISBN 5-88452-008-5
Храмцовский Н. И. Краткий очерк истории и описание Нижнего Новгорода. — Нижний Новгород: Книги, 2005. — ISBN 5-94706-026-4
რესურსები ინტერნეტში
Статья о Петропавловском кладбище в газете Некролог-НН
ნიჟნი-ნოვგოროდის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
ნიკარაგუის ოკუპაცია

ნიკარაგუის ოკუპაცია 1912-1933 წლებში შეერთებულმა შტატებმა მოახდინა. სამხედრო ინტერვენციის ძირითადი მიზანი ნიკარაგუის არხის მშენებლობისთვის ხელის შეშლა იყო. აშშ არ იყო წინააღმდეგი ამ არხის მშენებლობისა, თუმცა სურდა, რომ მხოლოდ მას აეშენებინა ნიკარაგუის არხი. ნიკარაგუამ გამოაცხადა კვაზი-პროტექტორატი 1916 წელს დადებული ჩამორო-რაიანის შეთანხმებით. ოკუპაცია დასრულდა მას შემდეგ, რაც აუგუსტო სესარ სანდინო გაუძღვა გუერილას ჯარს ოკუპანტი ამერიკელების წინააღმდეგ. გარდა ამისა, ოკუპაციის დასასრულის ერთ–ერთი მიზეზი დიდი დეპრესიის დასაწყისი გახდა.
ერთადერთი ამერიკელი ჟურნალისტი, რომელმაც სანდინოსთან ჩაწერა ინტერვიუ, იყო კარლეტონ ბეალსი, გაზეთ ნეიშენის ჟურნალისტი.
რესურსები ინტერნეტში
1850-1868 http://countrystudies.us/nicaragua/8.htm
1909-1933 http://countrystudies.us/nicaragua/10.htm
ნიკარაგუის ისტორია
ბანანის ომები
მესხეთის ქედი

მესხეთის ქედი, აჭარა-იმერეთის ქედი, ახალციხის ქედი (ძვ. ღადო, ლომსია ანუ ფერსათი) — მცირე კავკასიონის შემადგენელი ქედი უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში. წყალგამყოფია, ერთი მხრივ, მდინარეების კინტრიშის, ნატანების, სუფსისა და რიონის მარცხენა შენაკადებისა, მეორე მხრივ, აჭარისწყლის, ქვაბლიანისა და მტკვრის მარცხენა შენაკადთა აუზებისა. ოდიშ-გურიის დაბლობს გამოყოფს აჭარისა და ახალციხის მთიანი ქვაბულებისაგან. გადაჭიმულია შავი ზღვის აჭარის სანაპიროდან ბორჯომის ხეობამდე. სიგრძე 140 კმ, უდიდესი განი 45 კმ, უმაღლესი მწვერვალი მეფისწყარო (2850 მ). 2500 მ-ზე მაღალია აგრეთვე მწვერვალები ხინო, თაგინაური, საყორნია, ზოტიმერია, დიდმაღალი, სანისლია, ნაგება. მესხეთის ქედზე არის ზეკარის უღელტეხილი (2180 მ), რომელზეც გადადის საავტომობილო გზა.
ქედი აგებულია უმთავრესად ეოცენის ვულკანოგენური წყებებით. ქედის დასავლეთ ნაწილს ჩრდილოეთიდან ეკვრის უფრო ახალგაზრდა ქანებით აგებული გურიის სერი, ხოლო შუა ნაწილს სამხრეთიდან — ნეოგენური ლავებით აგებული ფერსათის პლატო. თხემურ ზონაში შემორჩენილია პლეისტოცენური გამყინვარების კვალი. კალთები დასერილია მდინარეების ხანისწყლის, სულორია, სუფსის, ნატანების, კინტრიშის, ჩაქვისწყლისა და სხვა მიდნარეების ღრმა ხეობებით. ქედის დასავლეთი ნაწილი გამოირჩევა ატმოსფერული ნალექების მაქსიმალური რაოდენობით (მთა მტირალაზე 4500 მმ). ხეობები მდიდარია მესამეული პერიოდის რელიქტური სუბტროპიკული მცენარეულობით. მესხეთის ქედი 2000-2200 მ სიმაღლემდე შემოსილია ტყით, 1000-1200 მ-მდე შერეული ფოთლიანი ტყეებია (მუხა, რცხილა, წაბლი, წიფელი), ხოლო უფრო ზევით — წიწვიანები (ნაძვი, სოჭი, ზოგან ფიჭვი). თხემურ ზოლში გავრცელებულია სუბალპური და ალპური მდელოები და დეკიანები. ძნელად მისადგომ ადგილებში დიდი რაოდენობით ბინადრობს დათვი, შველი, ირემი, არჩვი.
მესხეთის ქედზე არის ბალნეოლოგიური (საირმე, ნაბეღლავი, ზეკარი და სხვა) და კლიმატური (აბასთუმანი, ბახმარო, შუაგორა, გომისმთა და სხვა) კურორტები.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ქედების სია
ლიტერატურა
სქოლიო
სამცხე-ჯავახეთის მხარის ქედები
იმერეთის მხარის ქედები
აცტლანი

აცტლანი ან ასტლანი (აცტ.Aztlān, ერთ-ერთ ინტერპრეტაციაში ნამის ქვეყანა ) — აცტეკების მითური სამშობლო. ნაუატლზე სიტყვა „Azteca“ ნიშნავს „ხალხს აცტლადიდან“
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Sanderson, Susana, "Tenotchtitlan and Templo Mayor", California State University, Chico.
Aztlan Listserv (hosted by the Foundation for the Advancement of Mesoamerican Studies, Inc.)
League of Revolutionary Struggle, "The Struggle for Chicano Liberation" (an examination of Aztlan and the Chicano national movement from a Marxist point of view)
Los Angeles artist protesting walls in Berlin, Palestine and Aztlán
ანდორის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები

ანდორის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები — ევროპის რაგბის ფედერაციის წევრი. მათ არცერთ რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე არ აქვთ ნათამაშები. ევროპის ერთა თასზე ამჟამად ის მეორე დივიზიონში ასპარეზობს.
რესურსები ინტერნეტში
Federació Andorrana de Rugby – ოფიციალური საიტი
რაგბის ეროვნული ნაკრებები
ანდორა
ნაოჭა სოკო (გვარი)

ნაოჭა სოკო (გვარი)
ნაოჭა სოკო — ჩანთიანი სოკოების გვარი. ნაყოფსხეული მსხვილია, არასწორი მოხაზულობის. ქუდი მურა, ყავისფერი, ფეხთან ნაწილობრივ შეზრდილი, ხშირად უფორმო ან არასწორი კვერცხისებრი ფორმისაა, სიგანეში 9–10 (30-მდე) სმ, ღრმა ნაოჭების უწესრიგო ქსელით. ფეხი (სიმაღლით 3–12 სმ, სიგანით 1,5–6 სმ) არასწორი ფორმის, ღრუ, თეთრი ან ოდნავ რუხი, ხრტილისებრი კონსისტენციისაა. ცნობილია 18 სახეობა. გავრცელებული არიან ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში. საქართველოში გვხვდება ჩვეულებრივი ნაოჭა სოკო (G. esculenta). საგაზაფხულო სოკოებია, იზრდებიან აპრილ-მაისში, ძირითადად ტყისპირებში, წიწვოვანი ტყეების (უპირატესად ფიჭვნარებში) ნაკაფ ადილებში გზების გასწვრივ, იშვიათად ფოთლოვან ტყეებში. ცნობები ნაოჭა სოკოების საკვებად გამოყენებასთან დაკავშირებით ერთმანეთის საწინააღმდეგოა.
სქოლიო
დამარა

დამარა (დამა, მთის დამარა; თვითდასახელება: !uinida; ჰერერო: ozonduka; აფრიკაანსი: klippkaffer) — ნამას ენაზე მოლაპარაკე ეთნიკური ჯგუფი ნამიბიის ჩრდილოეთში (დამარალენდი). ძირითადი საქმიანობა მესაქონლეობა. შესამჩნევად განსხვავდებიან ნამასაგან ანთროპოლოგიურად (უფრო მეტად ნეგროიდები).
სახელწოდება „დამარა“ მომდინარეობს სიტყვა ნეგრიდან, რომელიც ნამას ენაზე წარმოითქმის, როგორც „დამან“.
მათი წარმოშობა დღემდე გამოცანად რჩება. მკვლევართა უმრავლესობის აზრით დამარები იყვნენ ნამიბიის ერთ-ერთი პირველი მცხოვრებლები ბუშმენების გვერდით. ეს ხალხები ნამიბიაში ცხოვრობდნენ სამხრეთიდან ჰოტენტოტების და ჩღდილოეთიდან ბანტუს მოსვლამდე.
თუმცა, ჯერ კიდევ უცნობია რა ენაზე საუბრობდნენ დამარები წინათ, როდის და რატომ გადავიდნენ ისინი ჰოტენტოტების ენაზე (ნამა ენაზე. ლექსიკის კვლევის საფუძველზე ვარაუდობენ, რომ წინათ დამარები საუბრობდნენ ჩუ-კხვე ენის დიალექტზე (სტრადო-დამარულზე), რომელზეც დღისათვის საუბრობენ ბოტსვანას და ნამიბიის ბუშმენების ნაწილი, რის შემდეგაც არათანაბრად განიცადეს ნამაიზება. მაგ: ცენტრალურ რაიონებში ნამა ენის გავლენა მეტად ძლიერია დამარების ენაზე, ვიდრე განაპირა რეგიონებში მცხოვრებზე.
XVIII ს. შუახანებში დამარას მიწებზე დასახლდა ჰერეროს ტომი. ისინი მშვიდობიანად თანაარსებობდნენ. XX ს. დასაწყისში მრავალი ჰერერო გაანადგურეს, მაგრამ დღესაც კი ისინი საკმაოდ ბევრნი არიან დამარებს შორის. ტრადიციულად გამოყოფენ ტომებს (!haoti), რომელთა დაყოფა არ ემთხვევა დიალექტურ დაყოფას. ვინდჰუკის რაიონში და დამარას ტერიტორიების აღმოსავლეთით იკვეთება ნამა.
გამოყოფენ შემდეგ ტომებს:
ჩიაკჰოუ (ǂ’au-kxoen)
ლიაუბ-დამარა (гауб-дамара; ||gaub-damara)
სესფონტეინ-დამარა (au-kupun)
აურიდამა (auridama)
კიაიოდამა (|geië-daman)
ჩაიოდამა (ǂaodama)
ერონგო-დამა (erongo-dama;!’oe-gǂãn)
სვაკოპ-დამა (swakop-dama tsoaxüdaman)
კჰომადანა (|hom-daman)
ციოვანინი (|gowanin)
კიომენი (!gomen)
აროდამა (aro-daman)
ანიმინი (animin)
ოუმინი (oumin)
გობაბის-დამა (цъопани; |gopani)
ლიტერატურა
Haacke W.H.G., Eiseb E., Namaseb L. Internal and external relations of Khoekhoe dialects: a preliminary survey. // Namibian languages: reports and papers. Edited by W. Haacke & E.D. Elderkin. (Namibian African studies, v 4.). — Cologne: Rüdiger Köppe Verlag for the University of Namibia, 1997. — С. 139, 150.
ეთნიკური ჯგუფები
ეთნიკური ჯგუფები ქვეყნების მიხედვით
მონტეროს რაიონი

მონტეროს რაიონი — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის აიაბაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 062 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 665 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 59 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 130.57 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
პიურის რეგიონის რაიონები
აიაბაკის პროვინციის რაიონები
კესონი (ნუევა-ვისკაია)

კესონი (ნუევა-ვისკაია)
კესონი (ოფიციალურად კესონის მუნიციპალიტეტი) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ნუევა-ვისკაიის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 055 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ნუევა-ვისკაიის მუნიციპალიტეტები
Tetraponera nasuta

Tetraponera nasuta — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tetraponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Pseudomyrmecinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ვარლამ გიორგაძე

ვარლამ გიორგაძე
ვარლამ ნიკოლოზის ძე გიორგაძე (დ. 17 აგვისტო, 1905, ქუთაისი — გ. 17 მაისი, 1995, თბილისი) — ქართველი ექიმი, ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი 1930 წელს.
1937-1938 წლებში იყო დმანისის რაიონის მთავარი ექიმი და ქირურგი; 1946-1952 წლებში თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური ქირურგიული კათედრის დოცენტი; 1952-1953 წლებში ტრავმატოლოგიის ინსტიტუტის აღდგენითი ქირურგიის განყოფილების გამგე; 1953-1988 წლებში აჭარის მთავარი ქირურგი; 1966-1988 წლებში ექიმთა დახელოვნების თბილისის ინსტიტუტის ქირურგიის კათედრის ქუთაისის ფილიალის გამგე და ქალაქის მთავარი ქირურგი; 1988 წლიდან რესპუბლიკური კლინიკური საავადმყოფოს ქირურგიული განყიფილების კონსულტანტი.
მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
1966 წელს მიანიჭეს საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწის წოდება.
ბიბლიოგრაფია
პირველადი და მეტასტაზური ტუბერკულოზის კერების ევოლუცია ორგანიზმის სხვადასხვა ქსოვილში (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1964. - 202გვ.
ნაწლავთა გაუვალობა (ავტორი). - თბილისი, 1961
ზურგის ტვინის ანესთეზია (ავტორი). - თბილისი, 1937
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ექიმები
დაბადებული 17 აგვისტო
დაბადებული 1905
გარდაცვლილი 17 მაისი
გარდაცვლილი 1995
ვარლამ
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქუთაისში დაბადებულები
საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
ათარვავედა

ათარვავედა (სანსკრ. अथर्ववेद, „მისნობათა ცოდნა“) — მედიცინის ისტორიული თავალსაზრისით საყურადღებო შრომა, IV ვედა, ჯადოსნური ფორმულების კრებული (ხალხური წიგნი, გადამუშავებული ქურუმთა მიერ), რიგვედაზე ძველი.
იხილეთ აგრეთვე
ვედები
ლიტერატურა
ა. გელოვანი. „მითოლოგიური ლექსიკონი“. გვ. 32.
ვედები
არჩვაძე

არჩვაძე
საკუთარი სახელი არჩვაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
თენგიზ არჩვაძე — მსახიობი
იოსებ არჩვაძე — ეკონომისტი
ჟანეტა არჩვაძე — მსახიობი, ტელეწამყვანი
შოთა არჩვაძე — რეჟისორი, სცენარისტი
ქართული გვარები
გამბია 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

გამბია 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გამბიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 1988 წელს, სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გამბია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ლარა იანი

ლარა იანი
ლარისა პეტროსიანი, უფრო მეტად ცნობილია როგორც ლარა იანი (დ. 5 აპრილი, 1993) — ქართველი მოდელი. 2017 წელს გახდა ვიცე „მის საქართველო“. 2018 წელს მონაწილეობა მიიღო „მის სამყარო“-ზე. მუშაობს „IC Model Management“-თან.
რესურსები ინტერნეტში
მის საქართველოს საიტზე
დაბადებული 5 აპრილი
დაბადებული 1993
ქართველი მოდელები
თელავში დაბადებულები
Tərnöyüt

Tərnöyüt (also Tarnaut and Tarnöyüt) is a village in the Agdam Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Aghdam District
ხურტკმელისებრნი

ხურტკმელისებრნი
ხურტკმლისებრნი — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ბუჩქებია, მორიგეობით განლაგებული, თათისებრ დანაკვთული ფოთლები აქვთ. ყვავილები აქტინომორფულია ორ- ან ერთსქესიანი, უმეტესად შეკრებილია მტევნებად, იშვიათად მცირეყვავილიან პატარა ქოლგებად ან კონებად, ზოგჯერ მარტოულია. ნაყოფი კენკრისებრია და მრავალთესლიანი. ოჯახში 2 (ან 1; იხ. ხურტკმელი) გვარია (150-მდე სახეობა), რომლებიც გავრცელებულია ევრაზიის, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკის ზომიერ სარტყელში. კავკასიაში ამ ოჯახის 5 სახეობა გვხვდება, საქართველოში — 4. ცნობილია მოცხარისა და ხურტკმელის უამრავი კულტურული ფორმა.
ლიტერატურა
ფხიჯასნაირნი
სინსელეხო

სინსელეხო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 218 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 236 780 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 861.02 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 275 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ნარშარაბი

ნარშარაბი — ბროწეულის წვენის შესქელების მეთოდით მიღებული აზერბაიჯანული საკმაზი. სოუსის დასახელება „ნარშარაბი“ მომდინარეობს ორი აზერბაიჯანული სიტყვისაგან: „ნარ“ – ბროწეული და „შარაბ“ – ღვინო. შეიცავს 10 %-მდე ლიმონმჟავას და 45 %-მდე შაქარს. ნარშარაბის დასამზადებლად ჩვეულებრივ იფრცქვნება ბროწეული და ეცლება შიდა ტიხრები, რის შემდეგაც ხდება მარცვლებისაგან წვენის გამოწურვა. წვენს ხარშავენ ვიდრე 20 %-მდე არ შემცირდება თავდაპირველი მოცულობა, შემდომ კი ამატებენ შაქარს, ქინძს, რეჰანს, დარიჩინს, დაფნის ფოთოლს, ხანდახან — შავ ან წითელ წიწაკას. ნარშარაბი ჩვეულებრივ გამოიყენება საკმაზის სახით ხორცის ან თევზის კერძებთან, ასევე ბოსტნეულთან და სხვადასხვა გარნირთან.
სქოლიო
სოუსები
სუნელები
აზერბაიჯანული სამზარეულო
მწვანე ძურწა

მწვანე ძურწა — მცენარე მარცვლოვანთა ოჯახისა. საგაზაფხულო ერთწლოვანი მარცვლოვანი სარეველა. აქვს ფუნჯა ფესვთა სისტემა. გაღივების მინიმალური ტემპერატურაა 6–8 °C, ოპტიმალური 20–30 °C. აღმონაცენი ჩნდება აპრილ-ივნისში (ივლის-აგვისტოში), ყვავილობს ივნის-სექტემბერში, ნაყოფიანობს ივლის-ოქტომბერში. მაქსიმალური ნაყოფიერება 2300 მარცვალი ერთ მცენარეზე, მოუმწიფებელ მდგომარეობაში თესლები ღივდება ნიადაგის 12–14 სმ სიღრმიდან, ცხოველმყოფელობას ინარჩუნებს არაუმეტეს 4 წლამდე. გვხვდება ნათესებში, ბაღებში, ბოსტნებში, სილნარ და ქვიშნარ ნიადაგებში.
საქართველოში გვხვდება ყველგან. ქართლ-კახეთში ცნობილია როგორც ძურწაბალახი, ზემო იმერეთში – ღომფეტვა, ურნაველის ბალახი, რაჭაში – ღომა, ლეჩხუმში – ღომისთავა. ჭანურად ეწოდება მტკუი ქურუმი.
სქოლიო
ძურწა
საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო სამართალი

საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო სამართალი
სამოქალაქო საქმეები საქართველოში პირველი ინსტანციით განიხილება რაიონულ ან საქალაქო საერთო სასამართლოებში. დღეს საქართველოში სულ 70 პირველი ინსტანციის საერთო სასამართლოა, აქედან 64 _ რაიონული, 6 კი _ საქალაქო (თბილისის, რუსთავის, ქუთაისის, ბათუმის, სოხუმის და ფოთის).
როგორც წესი, სამოქალაქო საქმეს პირველი ინსტანციით ერთი მოსამართლე იხილავს. თუმცა, თუ საქმე განსაკუთრებით რთულია ან განსაკუთრებული მნიშვნელობისაა, მოსამართლემ შეიძლება მოითხოვოს საქმის განსახილველად 3–კაციანი მოსამართლეთა კოლეგიის დანიშვნა (მისი მონაწილეობით).
პირველი ინსტანციის სასამართლოს მიერ გამოტანილი გადაწყვეტილების გასაჩივრება შესაძლებელია ზედა ინსტანციის სასართლოში. აჭარის და აფხაზეთის რაიონული და საქალაქო სასამართლოებისათვის ეს არის შესაბამისად აჭარის და აფაზეთის უმაღლესი სასამართლოები, დანარჩენი დასავლეთ საქართველოსათვის _ ქუთაისის სააპელაციო სასამართლო, აღმოსავლეთ საქართველოსათვის კი _ თბილისის სააპელაციო სასამართლო.
მეორე ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილების გასაჩივრება შესაძლებელია საკასაციო სასამართლოში. საქართველოში ეს არის უზენაესი სასამართლო. უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილება საბოლოოა. იგი არ საჩივრდება.
რესურსები ინტერნეტში
საქართველოს საერთო სასამართლოების ჩამონათვალი და მათში მოქმედ მოსამართლეთა გვარები
საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭო
საქართველოს უზენაესი სასამართლო
საქართველოს სამოქალაქო სამართალი