PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ფრიზი

ფრიზი (ფრანგ. frise) — დეკორატიული კომპოზიცია ჰორიზონტალური ზოლის ან ლენტის სახით, რომელიც აგვირგვინებს ან გარს აკრავს არქიტექტურული ნაგებობის ამა თუ იმ ნაწილს.
არქიტექტურულ ორდერში არტაბლემენტის შუა ნაწილი, რომელიც მოთავსებულია არქიტრავსა და კარნიზს შორის. დორეულ ორდერში ფრიზი დანაწევრებულია მეტოპებად და ტრიგლიფებად; იონურსა და კორინთულში შევსებულია რელიეფებით ან სადაა.
სკულპტურული, ფერწერული და სხვა გამოსახულებებით შექმნილი ერთიანი დეკორატიული ზოლი (ხშირად ორნამენტული ხასიათისა), რომელიც გარს არტყია კედლების ზედა ნაწილებს.
ლიტერატურა
არქიტექტურული ელემენტები
მადიუნი

მადიუნი — ქალაქი ინდონეზიაში, აღმოსავლეთ იავის პროვინციის დასავლეთ ნაწილში; სასოფლო–სამეურნეო ცენტრი. წარმოადგენს იგივე სახელწოდების სარეგენტოს დედაქალაქს.
მადიუნი მდებარეობს ქალაქ სურაბაიიდან 169 კმ–ით სამხრეთით. 2005 წელს მოსახლეობა 256 000 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქი გაშენებულია ზღვის დონიდან 63 მეტრზე, მდინარე მადიუნზე. გარს არტყავს მთები, მათ შორისაა ვილისი აღმოსავლეთიდან (2 169 მ) და ლავუ დასავლეთიდან (3 285 მ). საშუალო წლიური ტემპერატურა 20-35 °C–ია.
ისტორია
1948 წელს, მადიუნში ინდონეზიის კომუნისტური პარტიის წევრებმა მოახდინეს აჯანყება, რომელიც „მადიუნის საქმის“ სახელითაა ცნობილი.
იხილეთ აგრეთვე
ინდონეზიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Map of Madiun and surrounding area
ინდონეზიის ქალაქები
ნიორდი

ნიორდი — დანიის კუნძული ბალტიის ზღვაში, ზელანდიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, კუნძულ მენის ჩრდილოეთით.
კუნძულის ფართობი დაახლოებით 5 კმ²-ს შეადგენს, თუმცა დასამუშავებლად ვარგისია მხოლოდ 1,2 კმ² მორენა, დარჩენილი 4 კმ² კი მლაშობი მდელოებია, რომლებსაც საზაფხულო საძოვრად იყენებენ; ზამთარში ისინი იტბორება. 2011 წლის მონაცემებით, კუნძულზე 41 ადამიანი ცხოვრობს.
მეზობელ, უფრო დიდ კუნძულ მენთან ნიორდი ხიდითაა დაკავშირებული, რომელიც 1968 წელს აშენდა.
რესურსები ინტერნეტში
Øens hjemmeside
დანიის კუნძულები
ძვ. წ. 267

ძვ. წ. 267
|ძვ. წ. 272 | ძვ. წ. 271 | ძვ. წ. 270 | ძვ. წ. 269 | ძვ. წ. 268 | ძვ.წ. 267 | ძვ. წ. 266 | ძვ. წ. 265 | ძვ. წ. 264 | ძვ. წ. 263 |ძვ. წ. 262
მოვლენები
რომის კონსულები: მარკუს ატილუს რეგულუსი, ლ. ლულიუსი ლ. ლიბოს ძე
რომაელებმა დაასრულეს იტალიის დაპყრობა.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
მიუშქამირი

მიუშქამირი — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 36 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ისმაილის რაიონის სოფლები
Huasco Province

Huasco Province is one of three provinces of the northern Chilean region of Atacama (III). Vallenar is the capital city.
Geography and demography
According to the 2012 census by the National Statistics Institute, the province spans an area of and had a population of 72,145, giving it a population density of . The province had a 2002 population of 66,491 Of these, 53,664 (80.7%) lived in urban areas and 12,827 (19.3%) in rural areas. Between the 1992 and 2002 censuses, the population grew by 2.7% (1,761 persons).
Administration
As a province, Huasco is a second-level administrative division of Chile, which is further divided into four communes (comunas). The province is administered by a presidentially appointed provincial delegate. Rodrigo Loyola Morenilla was appointed by president Gabriel Boric.
Communes
Vallenar
Freirina
Huasco
Alto del Carmen
References
Provinces of Atacama Region
Provinces of Chile
Dağ Üzü

Dağ Üzü (also, Daguzi or Daguzu) is a village and municipality in the Yardymli Rayon of Azerbaijan. It has a population of 693. It is situated on the Peshtasar mountains.
References
Populated places in Yardimli District
NGC 8

NGC 8 — ორმაგი ვარსკვლავი პეგასის თანავარსკვლავედში. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
ვარსკვლავები
პეგასის თანავარსკვლავედი
სან-ადრიანი

სან-ადრიანი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის რიბერა-დელ-ალტო-ებროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20,77 კმ². მოსახლეობა — 6344 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ნავარის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სან-ადრიანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნავარის მუნიციპალიტეტები
ნავარის ქალაქები
Camponotus macilentus duncanensis

Camponotus macilentus duncanensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
პილესი (ესპანეთი)

პილესი (ესპანეთი)
პილესი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის საფორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4 კმ². მოსახლეობა — 2740 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პილესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
Formica balcanica

Formica balcanica — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Hacıalılı, Samukh

Hacıalılı, Samukh
Hacıalılı is a village and municipality in the Samukh Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,097.
References
Populated places in Samukh District
ატიკოვო

ატიკოვო — სოფელი ბაშკირეთში, ბურზიანის რაიონში. მიეკუთვნება ატიკოვოს სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ სტაროსუბხანგულოვოდან განლაგებულია 22 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 174 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 455 ადამიანი.
სქოლიო
ბურზიანის რაიონის სოფლები
კედია

კედია
საკუთარი სახელი კედია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ვალერიან კედია — არქიტექტორი
ზეინაბ კედია — ემიგრანტი
მელქისედეკ კედია — სახელმწიფო მოხელე
მიხეილ კედია — იურისტი, პოლიტიკური ემიგრანტი
პეტრე კედია — პოლიტიკური აქტივისტი
სპირიდონ კედია — პუბლიცისტი, პოლიტიკური მოღვაწე
ქართული გვარები
გვიანი შუა საუკუნეები

გვიანი შუა საუკუნეები — ტერმინი, რომელსაც ისტორიკოსები იყენებენ XIV-XVI საუკუნეების ევროპის ისტორიის აღსანიშნად.
გვიან შუა საუკუნეებს წინ უძღოდა მაღალი შუა საუკუნეები, მის შემდგომ პერიოდს კი ეწოდება ახალი დრო. ისტორიკოსთა აზრი გვიანი შუა საუკუნეების ზედა საზღვრის დადგენაში რადიკალურად განსხვავდება. მაგალითად, რუსულ ისტორიულ მეცნიერებაში გვიანი შუა საუკუნეების დასასრულის განსაზღვრა მიღებულია ინგლისის სამოქალაქო ომით, მაგრამ დასავლეთ ევროპის მეცნიერებაში ამ ეპოქის დასასრულად, როგორც წესი, მიიჩნევენ საეკლესიო რეფორმაციის დასაწყისს ან დიდი გეოგრაფიული აღმოჩენების ეპოქას. გვიანი შუა საუკუნეების ეპოქას ასევე უწოდებენ აღორძინების ეპოქას.
რესურსები ინტერნეტში
Original sources
Collection of links
გვიანი შუა საუკუნეები
Zonotrichia

Zonotrichia is a genus of five extant American sparrows of the family Passerellidae. Four of the species are North American, but the rufous-collared sparrow breeds in highlands from the extreme southeast of Mexico to Tierra del Fuego, and on Hispaniola.
Etymology
The genus name Zonotrichia is from Ancient Greek and .
Species
The species in the genus Zonotrichia are:
These birds have brown backs streaked with black, and distinctive head markings. Their cup nests, built by the female, are of plant material lined with fine grasses and constructed on the ground, low in a tree or bush, or in a niche in a wall.
The female lays brown-blotched greenish-blue or greenish white eggs, which she incubates for 12–14 days. The male helps in feeding the chicks.
Zonotrichia sparrows feed on the ground on seeds, fallen grain, insects and spiders.
References
Bird genera
American sparrows
Taxa named by William John Swainson
ოთხთავი (S-962)

ოთხთავი (S-962) — XI საუკუნის ქართული ხელნაწერი სახარება, ოთხთავი. გადაწერილია 1054 წელს კალიგრაფი მიქაელ მწერლის მიერ.
საწერ მასალად გამოყენებულია მაღალი ხარისხის ეტრატი. შეიცავს 266 ფურცელს, რომელთა ზომებია 14,59X11,4 სანტიმეტრი. ნაწერია კალიგრაფიული ასომთავრულით, ყავისფერი მელნით, საზედაო ასოები შესრულებულია სინგურით.
წიგნი შემკულია კამარებით, ფერადოვანი საზედაო ასოებითა და თავსამკაულებით. ბოლოსამკაულად გამოყენებულია მოხატული ჯვარი ბერძნული წარწერით. ახლავს წმიდა მარკოზ და ლუკა მახარებლის მინიატიურები. მოხატულობა, სავარაუდოდ, შავი მთის სალიტერატურო სკოლისათვის დამახასიათებელი ხელწერითაა შესრულებული.
ოთხთავი ინახება საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის S ფონდში (S-962).
ლიტერატურა
ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 42
ქართული სასულიერო ხელნაწერები
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის S ფონდი
ქართული ოთხთავები
XI საუკუნის ხელნაწერები
რობაქიძე

რობაქიძე
საკუთარი სახელი რობაქიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსი რობაქიძე — ისტორიკოსი, ეთნოგრაფი
გრიგოლ რობაქიძე — მწერალი, პუბლიცისტი, საზოგადო მოღვაწე
თამარ რობაქიძე — პედიატრი
კახაბერ რობაქიძე — მიკრობიოლოგი
მერაბ რობაქიძე — ლიტერატურათმცოდნე
მირიან რობაქიძე — ფეხბურთელი
ჯემალ რობაქიძე — ინჟინერი
ქართული გვარები
დაშტადემი (მრავალმნიშვნელოვანი)

დაშტადემი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტოპონიმი დაშტადემი შეიძლება აღნიშნავდეს:
დაშტადემი — სოფელი არაგაწოტნის პროვინციაში, სომხეთი.
დაშტადემი — სოფელი ლორეს პროვინციაში, სომხეთი.
დაშტადემი — ციხესიმაგრე დაშტადემში, სომხეთი.
პოლ ვოურასის სახელობის მედალი

პოლ ვოურასის სახელობის მედალი — ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოების მედალი, რომელიც დაწესებულია 1988 წელს. ენიჭებათ ქვეყანათმცოდნეობაში შეტანილი დიდი წვლილისთვის. პოლ ვოურასი იყო ნიუ-ჯერსის უნივერსიტეტში გეოგრაფიის საპატიო პროფესორი.
მიმღებები
სხვადასხვა დროს პოლ ვოურასის სახელობის მედლით დაჯილდოვდნენ:
1997: დებორა პოპერი
1998: რობერტ ვესტი
2001: ჯონ ფრეიზერ ჰარტი
იხილეთ აგრეთვე
ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოება
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ამერიკის გეოგრაფიული საზოგადოება
აშშ-ის მედლები
აშშ-ის ჯილდოები
გიზის მუჰაფაზა

გიზის მუჰაფაზა
გიზა არის ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის ჩრდილოეთ ნაწილში , მდინარე ნილოსის დელტაში. პროვინციის აღმოსავლეთი საზღვარი გადის მდინარე ნილოსზე. პროვინციას ესაზღვრება 4 ეგვიპტიური საგუბერნატორო : კაირო, 6 ოქტომბერი, ჰელუანი და ელ-ფაიუმი.
გიზა ეგვიპტის და მსოფლიოს ღირსშესანიშნაობაა, აქ მდებარეობს მსოფლიოს უამრავი ღირსშესანიშნაობა , რომელთაგან აღსანიშნავია მსოფლიოს 7 საოცრებათაგან დღემდე მოღწეული ხეოფსის პირამიდა. გიზას საგუბერნატოროშია აგრეთვე სფინქსის ქანდაკება და გიზას პირამიდები.
საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი გაზა. საგუბერნატოროს ფართობი შეადგენს 85,153 კმ². მოსახლეობის მხრივ გიზას ეგვიპტურ პროვინციებს შორის მეორე ადგილი უკავია. 2006 წლის მონაცემებით გიზას მოსახლეობა 6,272,57 ადამიანიას შეადგენს. პროვინციაში ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული. საგუბერნატოროს მმართველია აბდალაზიზ ას-სეიდ შახატა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
საგუბერნატორო იყოფა 9 ადმინისტრაციულ ერთეულად (რაიონად). პროვინციაში 11 ქალაქია, 170 სოფელი. სართო ჯამში პროვინციაში 637 დასახლებული პუმქტიაესენია. საგუბერნატოროს ქალაქები:
გიზა
იმბაბა
ელ-ურაქი
ატფიხი
ქალაქ გიზას 7 ადმინისტრაციული ერთეული:
ჩრდილოეთი გიზა
სამხრეთი გიზა
ელ-დაკი
ელ-აგუზა
ელ-იმრანია
ელ-ჰარამ
ბულაქ-ედ-დუქთრი
იხილეთ აგრეთვე
ეგვიპტის მუჰაფაზები
რესურსები ინტერნეტში
გიზას ადმინისტრაციული მოწყობა (არაბულ ენაზე.)
ეგვიპტის მუჰაფაზები
Lasioglossum araxanum

Lasioglossum araxanum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1923 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
araxanum
Darıca, Yusufeli

Darıca, Yusufeli
Darıca is a village in the Yusufeli District, Artvin Province, Turkey. Its population is 217 (2021).
References
Villages in Yusufeli District
ლარანჟალ-დუ-ჟარი

ლარანჟალ-დუ-ჟარი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაპის შტატში. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ ამაპის მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 39 805 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 30 966.177 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.29 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ამაპის შტატის მუნიციპალიტეტები
გაბრიელ ოჩოპენტრეს ძე

გაბრიელ ოჩოპენტრეს ძე — X საუკუნის II ნახევრის ქართველი სამხედრო მოღვაწე, დავით III დიდის (კურაპალატის) სარდალი. მეთაურობდა 998 წელს ტაოს ასაოხრებლად წამოსულ ადარბადაგანის ამირა მამლანისა და სხვა ამირების შეერთებული ლაშქრის წინააღმდეგ გაგზავნილ ტაოელთა მხედრობას. მოხსენიებული ჰყავს XI საუკუნის სომეხ ისტორიკოს ასოლიკს.
ლიტერატურა
ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
დოროთეა დანიელი (1520-1580)

დოროთეა დანიელი (1520-1580)
დოროთეა დანიელი (დ. 10 ნოემბერი, 1520 — გ. 31 მარტი, 1580) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის, ნორვეგიისა და შვედეთის უკანასკნელი კათოლიკე მეფე კრისტიან II-ისა და დედოფალ იზაბელა ავსტრიელის უფროსი ასული. პფალცის კურფიურსტი 1544-56 წლებში როგორც ფრიდრიხ II-ის მეუღლე. 1559-61 წლებში იგი იყო დანიის, ნორვეგიისა და შვედეთის ტახტების მოსარჩელე თავის დასთან, კრისტინა დანიელთან ერთად.
ბიოგრაფია
დოროთეა დაიბადა 1520 წლის 10 ნოემბერს კოპენჰაგენში. იგი იყო დანიის, ნორვეგიისა და შვედეთის მეფე კრისტიან II-ისა და მისი მეუღლის, ესპანეთის დედოფალ ხუანა I-ისა და ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპე I-ის ასულის, დედოფალ იზაბელა ავსტრიელის მეორე შვილი და პირველი ქალიშვილი. დედის მხრიდან, მისი ბიძა იყო საღვთო რომის იმპერატორი და ესპანეთის მეფე კარლ V.
1523 წელს მამამისის მმართველობა დაამხეს და მთელი სამეფო ოჯახი გააძევეს დანიიდან. 1526 წელს გარდაიცვალა დედამისი, რის შემდეგაც დოროთეა და მისი დარჩენილი ოჯახი მთელს ევროპაში დადიოდა დახმარების სათხოვნელად. 1535 წელს, კრისტიანმა დოროთეა პფალცის მომავალ კურფიურსტ ფრიდრიხ II-ს შერთო ცოლად. 1544 წელს ფრიდრიხი პფალცის კურფიურსტი გახდა და დოროთეასთან ერთად ჰაიდელბერგში გადასახლდა. ჰაიდელბერგში მათი ცხოვრების ამბებს, თავის პოემაში დეტალურად აღწერს გერმანელი მწერალი პეტერ ჰარერი.
1556 წელს, მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ, უშვილო დოროთეა ბავარიაში, კერძოდ კი ნოიმარკტის ციხესიმაგრეში დასახლდა. აქედან იგი მკაცრად ცდილობდა აღეკვეთა და ხელი შეეშალა ლუთერანიზმის გავრცელებისთვის. 1559 წლიდან იგი პრეტენზიას აცხადებდა დანიის, ნორვეგიისა და შვედეთის ტახტებზე, სადაც 1561 წელს იგი მისმა დამ, კრისტინა დანიელმა ჩაანაცვლა. 1563 წელს იგი ცოტა ხნით დაუბრუნდა პფალცს და ახალი კურფიურსტი, ფრიდრიხ III გაიცნო. მისი პირადი ექიმის ჩანაწერებიდან ვიგებთ, რომ 1570 წლიდან მისი ჯანმრთელობა საგრძნობლად შეირყა.
დოროთეა დანიელი გარდაიცვალა 1580 წლის 31 მარტს ნოიმარკტში, 59 წლის ასაკში, უშვილოდ. იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს ჰაიდელბერგში, მისი ქმრის გვერდით.
წინაპრები
დოროთეა დანიელის წინაპრები
ლიტერატურა
Julia Cartwright: Christina of Denmark. Duchess of Milan and Lorraine. 1522-1590, New York, 1913
Dansk Kvindebiografisk Leksikon. KVinfo.dk
დაბადებული 10 ნოემბერი
დაბადებული 1520
გარდაცვლილი 31 მარტი
გარდაცვლილი 1580
ოლდენბურგები
პფალცის კურფიურსტები
დანიის პრინცესები
ნორვეგიის პრინცესები
შვედეთის პრინცესები
Ocros Province

Ocros Province
The Ocros Province is one of twenty provinces of the Ancash Region in Peru.
Geography
Some of the highest mountains of the province are listed below:are listed below:
Political division
Ocros is divided into ten districts, which are:
Acas
Cajamarquilla
Carhuapampa
Cochas
Congas
Llipa
Ocros
San Cristóbal de Rajan
San Pedro
Santiago de Chilcas
See also
Yanaqi - Qillqamarka
References
External links
Official website of the Ocros Province
Ocros Province
Ilo District

Ilo District is one of three districts of the province Ilo in Peru.
Mayor: Gerardo Felipe Carpio Díaz (2019-2022)
See also
Administrative divisions of Peru
References
სიმონ ხუხუნაიშვილი

სიმონ ხუხუნაიშვილი
სიმონ მათეს ძე ხუხუნაიშვილი (დ. წ. უცნობია, სოფ. ზემო აკეთი, ახლანდ. ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი, — გ. 6 სექტემბერი, 1919, თბილისი) — ქართველი სამხედრო პირი, სახალხო გვარდიის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი.
1914-1917 წლებში რუსეთის იმპერიის არმიის რიგებში იბრძოდა I მსოფლიო ომის ავსტრია-გერმანიის ფრონტზე, პრაპორშჩიკად მსახურობდა ნოვგოროდის 433-ე ქვეით პოლკში. ფრონტიდან დაბრუნების შემდეგ ჩაირიცხა გურიის სახალხო გვარდიაში. 1917 წლის ბოლოს თბილისის აღმასრულებელი კომიტეტის განსაკუთრებული რაზმის ოფიცერი გახდა და მონაწილეობდა ქალაქის რევოლუციური ანარქიისგან დაცვაში. 1918 წელს თავი გამოიჩინა აფხაზეთში ბოლშევიკებთან ბრძოლაში და ოსმალებთან ნატანებ-ოჩხამურის რაიონში შეტაკებებში. 1918 წლის სექტემბრიდან დაინიშნა სახალხო გვარდიის განსაკუთრებული ბატალიონის უფროსად. დიდი როლი ითამაშა 1918 წლის დეკემბერში სომხეთ-საქართველოს ომის დროს ეკატერინენფელდთან გამარჯვებაში, შემდეგ იბრძოდა სოჭის ფრონტზე. 1919 წლის სექტემბერში სავარაუდო კორუფციული საქციელის გამო ხუხუნაიშვილის წინააღმდეგ გამოძიება დაიწყო, რამაც გამოიწვია დაპირისპირება გვარდიის უფროს ვალიკო ჯუღელთან. ხუხუნაიშვილმა თბილისში, გვარდიის შტაბში (ახლანდ. ახალგაზრდობის სასახლე) გასროლით მოიკლა თავი. სამხედრო პატივით დაკრძალეს მშობლიურ სოფელში.
ლიტერატურა
სიმონ ხუხუნაიშვილი : [ნეკროლოგი] / ზემო-აკეთელი, თეოფანე // „თეატრი და ცხოვრება“. - 1919. - №12. - გვ.13;
გვარდიის საგანგებო ბატალიონის მეთაურის, სიმონ ხუხუნაიშვილის თვითმკვლელობის სულის შემძვრელი ისტორია / დიმიტრი სილაქაძე // „ისტორიანი“. - 2018. - №41.
რესურსები ინტერნეტში
გარდაცვლილი 6 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1919
ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
საქართველოს სახალხო გვარდიის წევრები
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
სიმონ
სამბეკის დიდების მემორიალი

სამბეკის დიდების მემორიალი — მემორიალური კომპლექსი როსტოვის ოლქის ნეკლინოვის რაიონში. სოფელ სამბეკის ახლოს. ძეგლი აღმართულია 130-ე და 416-ე მსროლელთა დივიზიის პატივისცემის ნიშნად, რომელთაც ეწოდებოდათ ტაგანროგული დივიზიები.
აღწერა
მემორიალის პროექტის ავტორია ბაქოელი მოქანდაკე ელიჯან შამილოვი და როსტოველი არქიტექტორები ვ. გრიგორი და ი. გრიგორი. ძეგლი შედგება ორი ბეტონის მონუმენტური ფილისაგან, რომელიც შუაში გახსნილია. მასზე გამოსახულია მსროლელთა იმ ორი დივიზიის მებრძოლები, რომლებმაც გაათავისუფლეს ეს ადგილები. მემორიალი როსტოვის ოლქის ყველაზე დიდი ძეგლია.
ისტორია
სამბეკის დიდების მემორიალის საზეიმო გახსნაში 1980 წლის 7 მაისს მონაწილეობდა აზერბაიჯანის დელეგაცია, რომელსც სათავეში ედგა აზერბაიჯანის სსრ-ის კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივანი ჰეიდარ ალიევი.
სამხედრო-ისტორიული მუზეუმის კომპლექსი
2014 წელს ცნობილი გახდა, რომ შეიქმნებოდა სამხედრო-ისტორიული კომპლექსი „სამბეკის სიმაღლეები“. იგიგანთავსებული უნდა ყოფილიყო დაახლოებით 5 ჰექტარზე სოფელ სამბეკის მახლობლად, ტაგანროგთან.
2015 წლის 6 მაისს დაიგეგმა მუზეუმისათვის საფუძვლის ჩაყრა, მაგრამ რამდენიმე დღის შემდეგ ცნობილი გახდა, რომ საფუძვლის ჩასაყრელად გათხრილ ტერიტორიაზე აფეთქებასაშიში ნივთების აღმოჩენასთან დაკავშირებით „სამბეკის სიმაღლეების“ სამხედრო-ისტორიული მუზეუმის გახსნა გადაიდო გაურკვეველი ვადით.
2015 წლის 30 აგვისტოს, ტაგანროგის გათავისუფლების დღეს გაიხსნა მემორიალური სამუზეუმო დაფა. 2015 წლის აგვისტოდან მუშაობა დაიწყო საქველმოქმედო ფონდმა მუზეუმის დასახმარებლად.
სქოლიო
ტაგანროგის ძეგლები
გროტი

გროტი არქიტექტურაში — საპარკო ნაგებობა (ზოგჯერ პავილიონის სახისა), რომელიც წყობითა და მოპირკეთებით (ნიჟარები, ტუფი, ზღვის ქვები), ბუნებრივ გამოქვაბულს მოგვაგონებს. განსაკუთრებით ფართოდ იყო გავრცელებული XVII-XVIII საუკუნეების ევროპაში საბაღო-საპარკო არქიტექტურაში.
ლიტერატურა
არქიტექტურული ელემენტები
სან-ნიკოლასი (ბატანგასი)

სან-ნიკოლასი (ბატანგასი)
სან-ნიკოლასი (ოფიციალურად სან-ნიკოლასის მუნიციპალიტეტი) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 908 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
San Nicolas Profile at PhilAtlas.com
სქოლიო
ბატანგასის მუნიციპალიტეტები
გაღიზიანებადობა

გაღიზიანებადობა, აღგზნებადობა — უჯრედშიგა წარმონაქმნების, ქსოვილებისა და ორგანოების უნარი სტრუქუტურისა და ფუნქციის შეცვლით უპასუხოს გარემოს ყოველგვარ ზემოქმედებას. მცენარეები განსაკუთრებით
მგრძნობიარენი არიან ისეთი გამღიზიანებლების მიმართ, როგორიცაა სინათლე, ტემპერატურა, სიმძიმის ძალა, ტენიანობა, აერაცია, ნიადაგის ხსნარის მჟავიანობა და მარილების კონცენტრაცია.
გამღიზიანებელზე საპასუხო რეაქცია განაპირობებს მცენარის ორგანოთა განლაგებას ჰაერსა და ნიადაგში. უფრო მგრძნობიარეა ღეროს კენწერო და პესვის წვერი, საიდანაც აღგზნება გადაეცემა ზრდის ზონებს და
შესაბამის ცვლილებებს იწვევს ზრდის მიმართულებაში. მცოცავი და ხვიარა მცენარეების ღეროებს, ფოთლის ყუნწებსა და პწკალებს, აგრეთვე ზოგი მცენარის მტვრიანებისა და ბუტკოებს ახასიათებს ძლიერი
კონტაქტური მგრძნობელობა (გაპტოტროპიზმი). ბევრი მცენარის ფოთოლი და ყვავილი რეაგირებს განათებისა და ტემპერატურის ცვლილებებზე. გაღიზიანებაზე სწრაფი რეაქცია აქვს განსაკუთრებით მგრძნობიარე
მცენარეებს (მიმოზა, მწერიჭამია მცენარეები - დროზერა, ვენერას მახე, ბუზიჭერია და სხვა). გამღიზიანებლის გავლენით შეიძლება შეიცვალოს უჯრედის სტრუქტურებისა (ციტოპლაზმა, ბირთვი,
ქრომოსომები, ქლოროპლასტები, მიტოქონდრიები და სხვა) და აგრეთვე სუბსტრატზე მიუმაგრებელი უმდაბლესი მცენარეების, ზოოსპორებისა დასპერმიუმების მოძრაობა.
გაღიზიანებადობის მოვლენას მცენარეებსა და ცხოველებში ბევრი საერთო აქვს, თუმცა მისი გამოვლენა მცენარეებში მკვეთრად განსხვავდება ცხოველთა მამოძრავებელი და ნერვული მოქმედებისაგან. გაღიზიანების
საპასუხოდ მცენარეებშიც წარმოიქმნება აგზნება, რომლის ხარისხი გაღიზიანების რაოდენობის პროპორციულია. ქსოვილის ან ორგანოს აგზნებული უბანი სხვა უბნების მიმართ უარყოფითად იმუხტება გაღიზიანების
ადგილებში უჯრედის მემბრანების იონური გამტარობის ცვლილებების გამო. ძლიერი გაღიზიანების დროს აგზნება ვრცელდება მეზობელ უჯრედებზე უმეტესად ბიოდენების სახით და ფიტოჰორმონების მონაწილეობით.
მრავალუჯრედიან წყალმცენარეებსა და უმაღლეს მცენარეებში აღმოჩენილია მოქმედების პოტენციალები, რომლებიც ცხოველთა ქსოვილების მოქმედების პოტენციალების მსგავსია. მცენარეში აგზნების გავრცელების
სისწრაფე დამოკიდებულია გამღიზიანებლის თვისებაზე, მცენარის მდგომარეობასა და სხვა. ყველაზე ნელა ვრცელდება გეოტროპული და ფიტოტროპული გაღიზიანება (1სმ/სთ), ყველაზე სწრაფად - მოქმედების
დენები (50 - 100მ/სთ).
მემკვიდრულად განპირობებული მოთხოვნები და ცვლადი გარემო პირობები მოითხოვს ყველა უჯრედის, ქსოვილისა და ორგანოს რთულსა და შეთანხმებულ მოქმედებას. მცენარეებში ეს ხორციელდება რეგულაციის
რთული სისტემით, რომელიც მოიცავს პლაზმურ, ჰორმონულ, ჭურჭლოვან და ბიოელექტრულ კავშირებს და ერთიან ორგანიზმად აერთიანებს მცენარის ყველა უჯრედს.
ალი ფუატ ჯებესოი

ალი ფუატ ჯებესოი (დ. 1882 — გ. 1968) — წარმოშობით ჩერქეზი თურქი სამხედრო მოღვაწე, ბალკანეთის და პირველი მსოფლიო ომების აქტიური მონაწილე,
ბიოგრაფია
1905 დაამთავრა სტამბოლის სამხედრო აკადემია, მიიღო შტაბის კაპიტნის ჩინი და დაინიშნა ბეირუთში დისლოცირებული მე-5 არმიის 28-ე საკავალერიო პოლკის მეთაურის მოადგილედ. 1908 წლიდან „ახალგაზრდა თურქთა“ „ერთიანობის და პროგრესის“ პარტიის წევრია. 1909 წლიდან ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო ატაშეა იტალიაში. 1911 წლის არის 1-ლი საარმიო კორპუსის შტაბის უფროსი. ბალკანეთის ომში იყო 23-ე დივიზიის მეთაურის მოადგილე. 1914 წლის 15 იანვრიდან მე-8 საარმიო კორპუსის შტაბის უფროსი. იმავე წლის აპრილიდან 25-ე დივიზიის მეთაური და ვიცე-პოლკოვნიკი. 1916 წლის 20 იანვრიდან მე-14 დივიზიის მეთაური. იმავე წლის 30 სექტემბრიდან მე-2 არმიის შტაბის უფროსი და პოლკოვნიკი. 1917 წლის იამვრიდან სინა-პალესტინის ფრონტის სარდლის მოადგილე, შემდეგ მე-20 კორპუსის სარდალი. აქვე იღებს გენერლის — ფაშას ჩინს. მუდროსის დროებითი ზავის დადების შემდეგ მიემხრო გენერალ მუსტაფა ქემალის მიერ ანატოლიაში დაწყებული წინააღმდეგობის მოძრაობას. იყო დამოუკიდებლობის ომის ერთ-ერთი აქტიური მონაწილე. 1920 წელს იყო ბერძნული საოკუპაციო ჯარების წინააღმდეგ მებრძოლი ქემალისტური ჯარების დასავლეთის ფრონტის სარდალი. 1921 წლიდან იყო მოსკოვში წარგზავნილი თურქეთის დიდი ეროვნული კრების სამთავრობო დელეგაციის ხელმძღვანელი. იყო 1921 წლის 16 მარტს თურქეთსა და საბჭოთა რუსეთს შორის დადებული მოსკოვის ხელშეკრულების ერთ-ერთი ავტორი და ხელმომწერი, შემდეგ ანკარის მთავრობის პირველი ელჩი საბჭოთა რუსეთში. 1923 წლიდან იყო დიდი ეროვნული კრების რიგით მეორე სპიკერი. 1924 წლიდან გახდა „პროგრესული რესპუბლიკური პარტიის“ გენერალური მდივანი. მალე თანამოაზრეებთან ერთად ოპოზიციაში ჩაუდგა მუსტაფა ქემალს. ოპოზიციური საქმიანობისთვის დააპატიმრეს და სასჯელს იხდიდა 1931 წლამდე. პატიმრობიდან გათავისუფლებისა და რეაბილიტაციის შემდეგ დაუბრუნდა პოლიტიკას. 1939 წლამდე იყო თურქეთის პარლამენტის დეპუტატი კონიადან და ესკეშეჰირიდან. 1939-43 წლებში იყო რესპუბლიკის შრომის მინიტრი, ხოლო 1943-46 წლებში ტრანსპორტისა და კავშირგაბმულობის მინიტრი. შემდეგ ისევ პარლამენტის დეპუტატია. 1960 წელს სამხედრო გადატრიალებაში მონაწილეობის გამო ისევ დააპატიმრეს და პატიმრობის ვადის მოხდის შემდეგ პოლიტიკას თავი დაანება.
ლიტერატურა
Ayfer Özçelik. Ali Fuad Cepesoy, Akçağ Yayınları, 1993, ISBN 975-338-006-2
Ali Fuat Cebesoy, Sınıf Arkadaşım Atatürk: Okul ve Genç Subaylık Hâtıraları, Temel Yayınları, 2000, ISBN 975-410-065-9
Osman Selim Kocahanoğlu, «Bir Osmanlı Ailesi ve Ali Fuad Cebesoy», Ali Fuat Cebesoy’un Arşivinden Askeri ve Siyasi Belgeler, Temel Yayınları, İstanbul, 2005, ISBN 975-410-092-6
დაბადებული 1882
გარდაცვლილი 1968
თურქი სამხედრო მოღვაწეები
ალკისა

ალკისა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების გიპუსკოის პროვინციის ტოლოსალდეის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11,87 კმ². მოსახლეობა — 371 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ალკისის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
გიპუსკოის ქალაქები