PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
აფხაზეთის ასსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების სია

აფხაზეთის ასსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების სია
ა
აბესაძე ბიძინა ნესტორის ძე
აბლოთია ნიკიფორე ნაუს ძე
აბჟარბა ნესტორ პაშკის ძე
ავიძბა თამარ მამსირის ასული
ალანია დომენტი ვლადიმერის ძე
ამიჩბა მაგლონია კუცას ასული
არშბა არქიპო გუჯის ძე
არშბა კონსტანტინე იაკობის ძე
ახალაია მინუშა იაკობის ასული
ბ
ბალავაძე ვასილ კონსტანტინეს ძე
ბებია მამანტი ისიდორეს ძე
ბერია ალექსანდრე ქვათას ძე
ბერულავა გიორგი ივანეს ძე
ბობუა თათუშა შკვაკის ასული
ბოკუჩავა შალვა ილარიონის ძე
ბოხუა რაჟდენ კონდრატის ძე
ბღაჟბა ხუხუტი სოლომონის ძე
გ
გაბისონია იონა კონსტანტინეს ძე
გაბუნია ალექსანდრე მალაქიას ძე
გარანიანი ერვანტ გევორქის ძე
გარდაფხაძე შალვა ლევანის ძე
გვილავა იოსებ ანდრიას ძე
გვილავა ნიკოლოზ თეოფანეს ძე
გოგოხია ვლადიმერ ახლუს ძე
გოგოხია სონია ჯოტოს ასული
გრიგოლია ალექსანდრე ლუკას ძე
გულია ალექსი სულთანის ძე
გულია დიმიტრი იოსების ძე
გუსევა ანასტასია ვასილის ასული
დ
დგებუაძე ვლადიმერ კონსტანტინეს ძე
დელბა მიხეილ კონსტანტინეს ძე
ვ
ვარდოსანიძე გრიგოლ ვლადიმერის ძე
ვეკუა ვლადიმერ ანდრიას ძე
ზ
ზარანდია იასონ იაკობის ძე
თ
თოდუა თამარ ალექსანდრეს ასული
ი
ივარდავა ვალერიან ალექსანდრეს ძე
კ
კაკავა თამარ ბიციას ასული
კაკალია ილარიონ კადირის ძე
კალანდია ვასილ პახვალას ძე
კერესელიძე გალინა მარკოზის ასული
კვარაცხელია კაპიტონ დიმიტრის ძე
კვარაცხელია ნინო რაჟდენის ასული
კვეკვესკირი ბაბუცა სიკოს ასული
კვეკვეცია პავლე ბესარიონის ძე
კობახია ერასტი ალექსანდრეს ძე
კუპრავა ნათელა გალაქტიონის ასული
კუჭავა კონსტანტინე დუტუს ძე
კუჭავა მიტროფანე იონას ძე
ლ
ლაზბა ნუცა მეტოს ასული
ლოგუა ანდრია ნესტორის ძე
ლომია იაკობ ნიკოლოზის ძე
მ
მათითაშვილი სერგო ყაისარის ძე
მამულია ბესარიონ ანდრიას ძე
მარღანია ვარლამ ომარის ძე
მაჭარიძე ნინო ერისტოს ასული
მგელაძე აკაკი ივანეს ძე
მერკვილაძე გიორგი ივლიანეს ძე
მირცხულავა ალექსანდრე იორდანეს ძე
მონიავა ივანე ალექსის ძე
ნ
ნასიძე გიორგი პორფილეს ძე
ნაყოფია პლატონ კინტირიას ძე
ო
ოდიშარია თამარ ათანასეს ასული
ოტირბა ვასილ ნიკოლოზის ძე
ოტირბა ნატალია ხარიტონის ასული
პ
პაპასკუა გრიგოლ პეტრეს ძე
პილია გრიგოლ დავითის ძე
რ
რუხაია სამუელ ანტონის ძე
ს
სართანია ოლღა ბეგლარის ასული
საჯაია ეკატერინე სტეფანეს ასული
სემიონოვი გიორგი სიმონის ძე
სიგუა სერგო ნოეს ძე
სტარცევი მიტროფანე ივანეს ძე
სტროევონსი ნიკოლოზ გიორგის ძე
ტ
ტანია ივანე კონსტანტინეს ძე
ტუსკაძე ივანე ნიკოლოზის ძე
ფ
ფარცხალაძე ნიკოლოზ კონსტანტინეს ძე
ფიფია ლუბა ვასილის ასული
ქ
ქარაია ეკატერინე ტაგუს ასული
ქეცბა თემურ მაჰმედის ძე
ქვარცხავა დომნა პროკოფის ასული
ქვაჩახია ჩოკოლი ნოჩოს ძე
ქურსუა ლავრენტი ხვიჩას ძე
ღ
ღურცკაია ელენე უშანგის ასული
ყ
ყოლბაია შურეტა ეზათის ასული
შ
შარია ივანე ერასტის ძე
ჩ
ჩაგუნავა კონსტანტინე ნესტორის ძე
ჩაჩავა დომენტი მანუჩარის ძე
ჩერქეზია დოროთე კონსტანინეს ძე
ჩიკაშვილი ქეთევან მელიტონის ასული
ჩიხრაძე ჟენია ალექსის ასული
ჩოგოვაძე გიორგი ირაკლის ძე
ჩხეიძე დავით ნესტორის ძე
ც
ცატავა მიხეილ სისოს ძე
ძ
ძაძამია მერი ანტონის ასული
წ
წულეისკირი ბარბალე გიორგის ასული
ჭ
ჭანია ვენერა ვლადიმერის ასული
ჭედია ლეონ დიმიტრის ძე
ჭითანავა ეკატერინე ნესტორს ასული
ჭოჭუა ანდრია მაქსიმეს ძე
ხ
ხაშბა მუშნი ლავრენტის ძე
ხელაია ნინო ბესარიონის ასული
ხონელია ნიაზბეი მუსტაფას ძე
ხუნტუა ნიკოლოზ დიმიტრის ძე
ჯ
ჯალაღონია შალვა ილიას ძე
ლიტერატურა
გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №33 (2718), 12 თებერვალი, 1947
ბონი (რელიგია)

ბონი (რელიგია)
ბონი (ტიბ. བོན་ - ბონ (ლჰასური დიალექტი: pʰø̃̀(n) ) — ტიბეტელთა ეროვნული რელიგია. ფაქტობრივად იყო ტიბეტის სახელმწიფო რელიგია VI-დან IX ს-მდე. ქვეყანაში დომინირებდა ბუდიზმის მიერ XIII ს-ში განდევნამდე. დღესდღეობით, ბონის მიმდევრები ძირითადად ცხოვრობენ ტიბეტის ყოფილ ტერიტორია ქამში, ასევე სიკიმსა და ბჰუტანში.
ეტიმოლოგია
ტიბეტური ტერმინი „ბონ“, შეიძლება ითარგმნოს „რიტუალ“-ად. ამ სიტყვით აღინიშნება ლიტურგიული გალობა, რელიგიური ტექსტების დეკლამაცია, „ღვთაებათა მოხმობა“ და მისთ.. თანამედროვე ტიბეტურში „ბონ“ „ლა(བཟླ་ ბზლა)“-ს (რეციტირება) სინონიმად იხმარება.
ჯ. ტუჩი გამოთქვამს მოსაზრებას, რომ „ბონი“ შეიძლება მოდიოდეს ტიბეტის ძველი სახელწოდებიდან - ბოდ, ბოდ ჲულ.
ბონის ისტორია
ბონ რელიგიის ისტორიის მეცნიერულად შესწავლა გარკვეულ სირთულებთანაა დაკავშირებული, მათგან ერთ-ერთი მთავარია ისტორიული წყაროების არარსებობა.
ბონის ერთადერთ ტექსტად, რომელიც ასე თუ ისე შეიძლება ჩაითვალოს წყაროდ, არის სარატ ჩანდრა დასის 1915 წ-ს გამოცემული „ბონური ქრონიკები“ (རྒྱལ་རབས་ བོན་གྱི་འབྱུང་གནས་ გჲალ რაბ ბონ გჲი 'ჯუნგ ნე / რგჲალ რაბს ბონ გჲი 'ბჲუნგ გნას) XIV ს-ის დასასრულს, XV ს-ის დასაწყისში შედგენილი. მე-20 საუკუნის დასაწყისში ითარგმნა გერმანულად.
ტრადიციული ისტორია
ერთ-ერთი ტიბეტური გადმოცემის თანახმად, ბონის სწავლება 15-16 ათას ჩვ.წ/აღ-მდე ცენტრალურაზიურ ქვეყანა ოლმო ლუნგრინგიდან გასხივოსნებულმა ტონპა შენრაბმა მოიტანა.
ტიბეტში ბონის სწავლება თავდაპირველად შანგ-შუნგის (სამხ.-დასავლეთ ტიბეტი) ქვეყანაში დამკვიდრდა. შემდგომში, ზოგიერთი დასავლელი მეცნიერის აზრით, მისმა შამანურმა და მაგიურმა წეს-ჩვეულებებმა გავლენა მოახდინეს ბუდისტურ სკოლა ნჲინგმაზე. სხვა მოსაზრებით, ბუდიზმმა გავლენა მოახდინა ბონის ძველ შამანურ პრაქტიკებზე, რის შედეგადაც წარმოიშვა რეფორმირებული ბონი.
ბონის აღმსარებლები საუბრობენ თავიანთი სწავლების სამ „ისტორიულ ფორმაზე“:
ძველი (შამანური) ბონი;
რეფორმირებული ბონი;
„მარადიული ბონი“ ან „სვასტიკის ბონი“ (გჲუნგ დრუნგ ბონ).
ბონის სულიერი პრაქტიკები
ბონი, მიუხედავად იმისა, რომ ახლა ტიბეტურ ბუდიზმს ძალიან ჰგავს, შეიძლება გავასხვავოთ გარკვეული მახასიათებლებით:
ბონის ხაზის წარმოშობა უფრო ბუდა ტონპა შენრაბის (ტიბ. སྟོན་པ་གཤེན་རབ་ ) კვალზეა, ვიდრე ბუდა შაკჲამუნისაზე.
ბონელები „ჲუნგდრუნგს“ (ან საუვასტიკა) ვაჯრას (ტიბ. დორჯე རྡོ་རྗེ་ ) ნაცვლად გამოიყენებენ სიმბოლოდ და რიტუალურ იარაღად.
ზარის ნაცვლად, ბონელები თავიანთ რიტუალებში „შანგს“ იყენებენ.
ბონში „ცხრაგზიანი გზაა“ აღწერილი. ეს განსხვავდება ტიბეტური ბუდიზმის სკოლა ნჲინგმის ცხრა-ჲანა (ბორბალი) სისტემისგან.
ბონის ტექსტის კანონები შეიცავს წესებს სულების დასაწყნარებლად, ამინდზე გასავლენად, ადამიანების სულიერად განსაკურნებლად და სხვა შამანურ პრაქტიკებს. ბევრი ეს პრაქტიკა ტიბეტური ბუდიზმის ზოგიერთ ფორმებშიცაა გავრცელებული.
ბონს აქვს წმინდა ტექსტები, რ-ებიც არც სანსკრიტული და არც ტიბეტური წარმოშობისაა, რ-იც შეიცავს ჟანგ-ჟუნგის ენაზე დაწერილ ზოგიერთ ნაწილს.
ბონის მითოლოგიური სამყარო მოიცავს ცხრა საუვასტიკას მთას და ტაგზიგ ოლმო ლუნგ რინგის სამოთხეს.
რესურსები ინტერნეტში
სტატია ბონზე (ინგლისურად)
რელიგიები
ელოიანის ლომისის ნიში

ელოიანის ლომისის ნიში — საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ელოიანის მიდამოებში, ნასოფლარ ლომისაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ნასოფლარში, სავარაუდოდ ძველი ეკლესიის ადგილზე დგას უხეშად დამუშავებული ქვით ნაგები ნიში. მისი ჩრდილოეთი ნაწილი მიწაშია ჩაფლული.
აქ დღესაც ამოდიან მომლოცველები.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 65
ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ხრამისწყარო

ხრამისწყარო — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში (ლარგვისის თემი). მდებარეობს ხარულის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ქსნის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1600 მ, ახალგორიდან 30 კმ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ არ ცხოვრობს. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ლიტერატურა
სქოლიო
ლარგვისის თემის სოფლები
ჩაპადინია

ჩაპადინია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 73 350 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.59 კმ²-ზე. ფართობი 3 247 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მარანიანი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
Ashotan II, Prince of Mukhrani

Ashotan II, Prince of Mukhrani
Ashotan II (Ashot'an II Mukhranbatoni; died 1697) was a Georgian tavadi ("prince") of the House of Mukhrani, a collateral branch of the royal Bagrationi dynasty of Kartli. He was Prince (batoni) of Mukhrani and ex officio commander of the Banner of Shida Kartli from 1688 to 1692.
Prince Ashotan was son of Kaikhosro (or of Constantine I, according to the genealogist Cyril Toumanoff). Ashotan was allied with his relative, King George XI of Kartli, who was deposed by the Safavid shah of Iran Suleiman I in 1688. The rival Georgian royal, Heraclius I, of the Kakhetian Bagrationi, acceded to the throne of Kartli and began demoting the associates of George XI. The leading nobles of Kartli, Ashotan of Mukhrani included, lost their fiefs and privileges.
Ashotan was married to a certain Anna and had three children:
Prince Iese (died 1716), Prince of Mukhrani (1700);
Prince Kaikhosro (fl. 1672 – 1700);
Princess Tinarin (fl. 1700 – 1712).
References
1697 deaths
House of Mukhrani
Year of birth unknown
17th-century people from Georgia (country)
ლასე ჰოილი

ლასე ჰოილი (Lasse Hoile, დ. 1973, ორჰუსი, დანია) — შერეული მედიის ფორმატში მოღვაწე ხელოვანი, ფოტოგრაფი, გრაფიკული დიზაინერი, მწერალი, რეჟისორი და ოპერატორი. მისი სტილი გამოირჩევა ძველებური ესთეტიკის თანამედროვესთან შერევით. ჰოილი უფრო მეტად ცნობილია სტივენ უილსონის, Porcupine Tree-ს და Blackfield-ის პროექტებში მონაწილეობით. იგი აგრეთვე აშშ პროგრესული-მეტალ ჯგუფ Dream Theater-ის პროექციების ავტორია. 1990-იან წლებში იგი იყო დანიური ჯგუფ Panzerchrist-ის ვოკალისტი. დღესდღეობით კვლავ მუშაობს მუსიკალურ ვიდეოებზე, პოსტერებსა და ჯგუფების ფოტოგრაფად.
დისკოგრაფია
Panzerchrist
Outpost Fort Europa (1999/Serious)
Six Seconds Kill (1996/Serious)
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ლასე ჰოილი Myspace-ზე
დაბადებული 1973
დანიელი გრაფიკის დიზაინერები
დანიელი მძიმე-მეტალ ვოკალისტები
დანიელი მომღერლები
კოლხიდა (მრავალმნიშვნელოვანი)

კოლხიდა (მრავალმნიშვნელოვანი)
კოლხიდა შეიძლება აღნიშნავდეს:
კოლხეთის სამეფო — ერთ-ერთი უძველესი ქართული სამეფო და რეგიონი;
კოლხიდა — დაბა გაგრის მუნიციპალიტეტში;
კოლხიდა — ქართული გაზეთი.
Theta vayssierei

Theta vayssierei is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae. The taxonomy of this species was clarified by Dautzenberg in 1925, who assigned it to the genus Theta. It has been knowns by the synonyms Gymnobela bathyiberica and Pleurotomella bathyiberica.
Description
The length of the shell attains 53 mm.
Distribution
This species is found in the Mediterranean Sea.
Biology and Ecology
Little is known about the biology and ecology of this species. Further research may provide more information about its distribution, behavior, and potential interactions with other species.
References
Dautzenberg P. (1925). Mollusques nouveaux provenant des croisières du Prince Albert Ier de Monaco. Bulletin de l'Institut Océanographique de Monaco 457: 1-12
Fechter, R. (1976) Pleurotomella (Theta) bathyiberica sp. nov. und Neufunde von Pleurotomella (Theta) lyronuclea Clarke, 1959 aus dem Inerischen Tiefseebecken. "Meteor" Forschungsergebnisse Reihe (D-Biologie), 22, 70–76.
Gofas, S.; Le Renard, J.; Bouchet, P. (2001). Mollusca. in: Costello, M.J. et al. (eds), European Register of Marine Species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification. Patrimoines Naturels. 50: 180–213.
External links
Powell A.W.B.(1966) The molluscan families Speightiidae and Turridae: an evaluation of the valid taxa, both recent and fossil, with lists of characteristic species; Bulletin of the Auckland Institute and Museum ; no. 5
vayssierei
Gastropods described in 1925
გრიგოლ ვაშაძე

გრიგოლ ვაშაძე (დ. 19 ივლისი, 1958, თბილისი) — ქართველი დიპლომატი და პოლიტიკოსი, საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი 2008 წლის 6 დეკემბრიდან — 2012 წლის 25 ოქტომბრამდე.
ბიოგრაფია
გრიგოლ (გია) ვაშაძე დაიბადა თბილისში, ნოდარ ვაშაძისა და ელენე ბაქრაძის ოჯახში. ნოდარ გრიგოლის ძე ვაშაძე (1928–1992) იყო გეოლოგი, ინჟინერი, საქართველოს საბინაო-კომუნალური მეურნეობისა (1976–1983) და საშენ მასალათა მრეწველობის (1983–1988) მინისტრი. ნოდარის მამა, გრიგოლ (გრიშა) ბესარიონის ძე ვაშაძე (1901–1990) იყო 1924 წ. აგვისტოს აჯანყების ერთ-ერთი ხელმძღვანელი ჭიათურაში, ხოლო გრიშა ვაშაძის მამა — ბესარიონ იაკობის ძე ვაშაძე (1869–1937) იყო მღვდელი, პედაგოგი, რომელიც დახვრიტეს საბჭოთა რეპრესიების პერიოდში.
გრიგოლ ვაშაძემ 1975 წელს დაამთავრა ქ. თბილისის 61-ე საშუალო სკოლა. 1981 წელს წარმატებით დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო საერთაშორისო ურთიერთობების ინსტიტუტი, საერთაშორისო სამართლის ფაკულტეტი. 1981-1988 წლებში მუშაობდა საბჭოთა კავშირის საგარეო საქმეთა სამინისტროში საერთაშორისო ორგანიზაციების განყოფილებაში, შემდგომ, კოსმოსის და ბირთვული შეიარაღებების განყოფილებაში. 1988-1990 წლებში იყო დიპლომატიური აკადემიის ასპირანტი.
1990 წლიდან 2008 წლამდე ვაშაძე დაკავებული იყო კერძო ბიზნესით და ხელმძღვანელობდა მის მიერ დაარსებულ კომპანიებს: „Georgia Arts Management“ და „Gregory Vashadze and BR“.
2008 წლიდან ისევ დაუბრუნდა სახელმწიფო სამსახურს, 6 თებერვალს საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილედ დანიშვნით. 2008 წლის 2 ნოემბერს დაინიშნა საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის მინისტრად. 2008 წლის 6 დეკემბრიდან 2012 წლამდე იყო საგარეო საქმეთა მინისტრი.
2017 წლიდან პარტიის დატოვებამდე იყო „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ პოლიტიკური საბჭოს წევრი.
2018 წლის ივლისში გრიგოლ ვაშაძის კანდიდატურა საპრეზიდენტო არჩევნებზე წამოაყენა კოალიცია „ძალა ერთობაშიამ“. ვაშაძემ პირველ ტურში მოაგროვა ხმების 37.73%, ხოლო მეორე ტურში 40.48% და დაიკავა მეორე ადგილი.
„ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ მერვე ყრილობაზე, 2019 წლის 24 მარტს, გრიგოლ ვაშაძე პარტიის თავმჯდომარედ აირჩიეს. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და გაერთიანებულმა ოპოზიციამ „ძალა ერთობაშია“ ქუთაისის საარჩევნო ოლქის მაჟორიტარობის კანდიდატად წარადგინა. ვაშაძემ ხმების 34,72% (24639) მიიღო და მეორე ადგილი დაიკავა. მეორე ტურში მონაწილეობაზე და პარლამენტში პარტიული სიით შესვლაზეც უარი განაცხადა (მთლიანად ოპოზიციასთან ერთად, გაყალბებული არჩევნების მოტივით). ოფიციალურად არის საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრი, საარჩევნო ბლოკიდან „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“. 15 დეკემბერს განაცხადა პარტიის თავმჯდომარის პოსტიდან და პარტიიდან წასვლის შესახებ, მიზეზად უთანხმოება დაასახელა.
პირადი ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე ნინო ანანიაშვილი და ორი შვილი – ნოდარი და ელენე. ფლობს რუსულ, ინგლისურ, პორტუგალიურ, იტალიურ, ესპანურ, ფრანგულ ენებს. მინიჭებული აქვს სრულუფლებიანი და საგანგებო დესპანის დიპლომატიური რანგი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი დიპლომატები
საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრები
დაბადებული 1958
დაბადებული 19 ივლისი
საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისში დაბადებულები
მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ალბერტ ზალცმანი

ალბერტ ზალცმანი (დ. 10 სექტემბერი, 1833, თბილისი, — გ. 26 ივლისი, 1897) — თბილისელი არქიტექტორი, წარმოშობით გერმანელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა თბილისში დამკვიდრებული გერმანელის ოჯახში. დაამთავრა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემია. 1861 წლიდან მოღვაწეობდა თბილისში. 1865–1866 წლებში იმოგზაურა გერმანიაში, საფრანგეთში, ბელგიასა და დიდ ბრიტანეთში, სადაც ეცნობოდა საავადმყოფოებისა და სატუსაღოების შენობებს. 1867 წელს პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიამ აკადემიკოსის წოდება მიანიჭა. 1876 წელს დანიშნეს კავკასიის სამხედრო ოლქის საოლქო-საინჟინრო სამმართველოს არქიტექტორად. 35 წლის განმავლობაში მისი პროექტით მრავალი სახაზინო, საზოგადოებრივი და კერძო სახლი აშენდა თბილისში.
1865 წელს დაინიშნა მისივე პროექტით აგებული ქალაქის, ყოფილი მიხეილის საავადმყოფოს სამშენებლო კომისიის წევრად. სხვა ნამუშევართაგან აღსანიშნავია: კათოლიკეთა ეკლესია ივანე ჯავახიშვილის ქუჩაზე (1870), კავკასიის მუზეუმის შენობა (დამთავრდა 1870, იდგა სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმის ახლანდელი შენობის ადგილას), ქალთა გიმნაზიის შენობა (დამთავრდა 1874, ახლანდელი ლადო გუდიაშვილის ქუჩა №10). 1886–1893 წლებში ხელმძღვანელობდა თბილისის სახაზინო (ახლანდელი ოპერისა და ბალეტის) თეატრის მშენებლობას, მისი პროექტითაა აგრეთვე აგებული თბილისის არისტოკრატიული და ბურჟუაზიული ფენების წარმომადგენელთა მრავალი საცხოვრებელი სახლი. ალბერტ ზალცმანი ოტო სიმონსონთან ერთად იმ არქიტექტორთაგანი იყო, რომელმაც იმდროინდელი რენესანსულ-ბაროკული ფასადების გამოყენებით ქალაქის განაშენიანებას ახლებური ხასიათი შესძინა. მისი ნამუშევრებიდან ასევე აღსანიშნავია: ალბერტ ზალცმანის საკუთარი სახლი დავით აღმაშენებლის გამზირზე №115-ში (1872), სახლი რევაზ თაბუკაშვილის ქუჩა №14-ში (1876), კავკასიის მუზეუმისა და ქალთა გიმნაზიის ფასადები, საცხოვრებელი სახლი გალაკტიონ ტაბიძის ქუჩა № 22-ში, რომლის ფასადი დამუშავებულია ქართული ისტორიული არქიტექტურული მოტივებით. მისი შვილი იყო მხატვარი, ფერმწერი, სცენოგრაფი და კარიკატურისტი ალექსანდრ ზალცმანი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
გერმანელი არქიტექტორები
დაბადებული 1833
დაბადებული 10 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1897
გარდაცვლილი 26 ივლისი
თბილისში დაბადებულები
კავკასიელი გერმანელები
ქარააგაჟლარი

ქარააგაჟლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში.მოსახლეობის რაოდენობა 7680 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
აღჯაბადის რაიონის სოფლები
იგუალეხა

იგუალეხა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის სერანია-დე-რონდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 44 კმ². მოსახლეობა — 752 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
მალაგის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
იგუალეხა მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მალაგის მუნიციპალიტეტები
კონსელიეირუ-ლაფაეტი

კონსელიეირუ-ლაფაეტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 995 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონსელიეირუ-ლაფაეტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 116 512 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 314.69 კმ²-ზე. ფართობი 370 246 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვატ-ფხუ

ვატ-ფხუ (ლაო. ວັດພູ ტაძარი-მთა) — ქმერების სატაძრო კომპლექსის ნანგრევები სამხრეთ ლაოსში. მდებარეობს პხუ-კაოს მთაზე, მდინარე მეკონგიდან 6 კმ-ში. V საუკუნეში, ამ ადგილას ტაძარი იდგა, ხოლო ახლა შემორჩენილი სტრუქტურები XI-XIII საუკუნეებს მიეკუთვნება. ტაძარს უნიკალური სტრუქტურა გააჩნია: ლინგამი მთიდან გადმომდინარე ნაკადულის წყალში ბანაობს. მოგვიანებით ტაძარი თერავადა ბუდისტების სამლოცველო გახდა და ასე გრძელდება დღესაც.
2001 წელს, იუნესკომ ვატ-ფხუ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
Official Vat Phu Website - history, timetable, news, projects, and more
Wat Phu preservation project summary
Explore Wat Phu with Google Earth
Laos Travel Guide Wat Phu Champasak
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლაოსში
ლიბერიის დროშა

ლიბერიის დროშა
ლიბერიის სახელმწიფო დროშა — ლიბერიის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან და ჰიმნთან ერთად. ოფიციალურად დაამტკიცეს 1847 წლის 26 ივლისს. შეიცავს თერთმეტ ჰორიზონტალურ ზოლს, რომელთაგანაც ექვსი არის წითელი, ხოლო ხუთი — თეთრი. ზედა კუთხეში, ლურჯი ფერის მართკუთხედში, მოთავსებულია დიდი ზომის თეთრი ხუთქიმიანი ვარსკვლავი, რომელიც მოთავსებულია ცხრა ჰორიზონტალურ ზოლში.
სიმბოლიკა
თერთმეტი ჰორიზონტალური ზოლი დროშაზე გამოხატავს როგორც ლიბერიის დამოუკიდებლობის დეკლარაციაზე, ისე - კონსტიტუციაზე, შესრულებულ თერთმეტ ხელმოწერას. ფერები მიანიშნებს გამბედაობასა (წითელი) და მორალურ სიმტკიცეზე (თეთრი). თეთრი ვარსკვლავი წარმოადგენს პირველ დამოუკიდებელ სახელმწიფოს აფრიკაში, ხოლო ლურჯი ფონი — საკუთრივ აფრიკის კონტინენტს.
საოლქო დროშები
ლიბერია დაყოფილია თხუთმეტ ოლქად (საგრაფო), რომელთაგანაც თითოეულს თავისი განსხვავებული დროშა აქვს. თითოეულ მათგანს აერთიანებს მათზე დატანილი სახელმწიფო დროშა.
სქოლიო
აფრიკის ქვეყნების დროშები
ეროვნული დროშები
სახელმწიფო დროშები
პილარ მონტენეგროს დისკოგრაფია

პილარ მონტენეგროს დისკოგრაფია
ალბომები
სინგლები
რესურსები ინტერნეტში
მექსიკელი ავტორების დისკოგრაფიები
ლათინური პოპ მუსიკის დისკოგრაფიები
The Day (Babyface album)

The Day (Babyface album)
The Day is the fourth studio album by American R&B singer Babyface. It was released by Epic Records on October 22, 1996, in the United States. The album peaked at number 6 on the US Billboard 200 and number 4 on the Top R&B/Hip-Hop Albums, also reaching the top ten on the Dutch Albums Chart. The Day was certified double platinum by the Recording Industry Association of America (RIAA), and received Grammy Award nominations for Album of the Year and Best R&B Album respectively.
From the album, the track "Every Time I Close My Eyes" was nominated for Best Male Pop Vocal Performance. A duet with Stevie Wonder, titled "How Come, How Long", was also Grammy nominated for Best Pop Collaboration with Vocals. Additionally, the singles "This Is for the Lover in You" and "Every Time I Close My Eyes" both reached number 6 on the US Billboard Hot 100.
Critical reception
AllMusic editor Leo Stanley found that The Day "confirms his skill for subtle, inventive songwriting and accessible, polished yet soulful production [...] He is still compelling – his voice is as smooth as silk, and nearly as seductive – but it doesn't quite have the force of personality as his greatest productions. Nevertheless, The Day qualifies as state-of-the-art mid-'90s soul, featuring a handful of terrific songs, and a lot of extremely pleasurable filler." David Browne from Entertainment Weekly wrote that on the album, Babyface "immerses himself in the same hot-tub soul he's applied to everyone from Toni Braxton to Eric Clapton. All the Babyface trademarks — the crisp, unobtrusive percussion, the silky guitars, the harmonies that blanket the melodies like a quilt — are laid out like a three-piece suit. But more so than any previous album he’s made, The Day is chockful of luscious, gently persuasive songs, from doe-eyed testimonials to his devotion to misty childhood reminiscences.
Track listing
Notes
denotes a co-producer
denotes an additional producer
Personnel
Credits adapted from the album's liner notes.
Engineered by Brad Gilderman and Thom Russo
Mixed by Jon Gass, Mick Guzauski and Bob Brockmann
Strings on "The Day" engineered by Humberto Gatica
Background vocals on "Every Time I Close My Eyes" engineered by Mike Scott
Mastered by Eddy Schreyer at Oasis Mastering
MIDI Programmer: Randy Walker
Production coordinator: Ivy Skoff
Art direction: Bennet/Novak and company
Design: Vincent Oto
Booklet and Spike Photography: Anton Corbijn
Cover photography: Beisig and Taylor
Styling: Bernard C. Jacobs
Grooming: Melvonne
Hair: Tim Carter
Charts
Weekly charts
Year-end charts
Certifications
References
Babyface (musician) albums
1996 albums
Albums produced by Babyface (musician)
სიქები

სიქები — სიქიზმის მიმდევრები. სიქების უმრავლესობა ეროვნებით პენჯაბელია. ცხოვრობენ უმთავრესად პენჯაბის (ინდოეთი) შტატში, თუმცა მათი ცალკეული ჯგუფები გაბნეულია ინდოეთის მთელ ტერიტორიაზე, ძირითადად მსხვილ ქალაქებში. სიქები ცხოვრობენ ასევე სამხრეთ-აღმოავლეთ აზიის ქვეყნებში, აფრიკაში, კუნძულ ფიჯიზე და სხვა რეგიონებში, სულ დაახლოებით 30 მილიონი ადამიანი.
ტერმინი „სიქი“ მომდინარეობს სანსკრიტიდან — शिष्य , რაც მოწაფეს ნიშნავს.
ლიტერატურა
The Sikhs In History: A Millennium Study by Sangat Singh, Noel Quinton King. New York 1995. ISBN 81-900650-2-5
A History of the Sikhs: Volume 1: 1469–1838 by Khushwant Singh. Oxford India Paperbacks (13 January 2005). ISBN 0-19-567308-5
The Sikhs by Patwant Singh. Image (17 July 2001). ISBN 0-385-50206-0
The Sikhs of the Punjab by J. S. Grewal. Published by Cambridge University Press (28 October 1998). ISBN 0-521-63764-3.
რესურსები ინტერნეტში
Sikhs.org — სიქიზმის ძირითადი საიტი
The BBC page on Sikhism
SikhMuseum.com
SikhPhilosophy.net
სქოლიო
სიქიზმი
ეთნორელიგიური ჯგუფები
რელიგიური იდენტურობა
Shady Grove (მეტროსადგური)

Shady Grove (მეტროსადგური)
Shady Grove — ვაშინგტონის მეტროპოლიტენის კუნძულოვანი ბაქნის მქონე მეტროსადგური. მდებარეობს დერვუდში, მერილენდის შტატი, აშშ. სადგური გაიხსნა 1984 წლის 15 დეკემბერს და ოპერირებს Washington Metropolitan Area Transit Authority (WMATA).
რესურსები ინტერნეტში
WMATA: Shady Grove Station
StationMasters Online: Shady Grove Station
The Schumin Web Transit Center: Shady Grove Station
წითელი ხაზი (ვაშინგტონის მეტროპოლიტენი)
ვაშინგტონის მეტროსადგურები მერილენდში
რკინიგზის სადგურები გახსნილი 1984