სამხრეთ შეტლანდის კუნძულები

სამხრეთ შეტლანდის კუნძულები
სამხრეთ-შეტლანდის კუნძულები — არქიპელაგი ატლანტის ოკეანეში, რომელიც ანტარქტიდის ნახევარკუნძულიდან ჩრდილოეთით, დაახლოებით 120 კილომეტრში მდებარეობს, კუნძულების ფართობი შეადგენს 3687 კმ²-ს. ანტარქტიკის 1959 წლის შეთანხმების მიხედვით კუნძულებზე უფლება არ არის განსაზღვრული ხელმომწერი მხარეების მიერ, თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ მასზე პრეტენზიას არ აცხადებენ და ის გამოიყენება სამშვიდობო მიზნებისათვის.
კუნძულებზე პრეტენზიას აცხადებენ ბრიტანეთი 1908 წლიდან და მიიჩნევს, რომ ის არის ბრიტანეთის ანტარქტიდული ტერიტორიის ნაწილი, ჩილე 1940 წლიდან და მიიჩნევს, რომ არის ჩილეს ანტარქტიკის პროვინციის ნაწილი და არგენტინა 1943 წლიდან, რომელიც კუნძულებს არგენტინული ანტარქტიკის ნაწილად მიიჩნევს.
გეოგრაფია
არქიპელაგი გადაჭიმულია სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ და გამოყოფილია ანტარქტიდის ნახევარკუნძულისაგან ბრანსფილდის სრუტით, ხოლო სამხრეთ ამერიკისაგან — დრეიკის სრუტით. არქიპელაგი ბევრი კუნძულებისაგან შედგება, მაგრამ მათი უმრავლესობა პატარაა. არქიპელაგის ფართობია — 3687 კმ².
კუნძულები
(რუსული სახელები არის ისტორიული და არა ოფიციალური.)
კვლევითი სადგურები
კუნძულებზე რამდენიმე ქვეყანას აქვს მუდმივი კვლევითი სადგურები. მათი უმეტესობა განთავსებულია მეფე ჯორჯის კუნძულზე, რომლებიც ჩილეს ედუარდო ფრეი მონტალვას სახელობის ბაზის აეროდრომით სარგებლობენ.
დღისთვის კუნძულებზე მდებარეობს 16 კვლევითი ბაზა, რომლებს შორისაც ჩილეს ბაზები ყველაზე ბევრია. ზოგიერთ შემთხვევაში ბაზებს ორი ქვეყანა ერთდროულად იყენებს, რისი მაგალითიცაა ჩილურ-ამერიკული ბაზა შირეფი.
კვლევითი ბაზები ქვეყნების მიხედვით:
- ხუბანი (1953 წლიდან, მთელი წლის განმავლობაში)
- იმედგაცრუების კუნძულის ბაზა (1948 წლიდან, მხოლოდ ზაფხულობით)
- წმინდა კლიმენტ ოხრიდსკის ბაზა (1988 წლიდან, მხოლოდ ზაფხულობით)
- კომანდანტე ფერას ბაზა (1984 წლიდან, მთელი წლის განმავლობაში)
- პრეზიდენტ ედუარდო ფრეი მონტალვას ბაზა (1969 წლიდან, მთელი წლის განმავლობაში)
- პროფესორ ხულიო ესკუდეროს ბაზა (1994 წლიდან, მთელი წლის განმავლობაში)
- კაპიტან არტურო პრატის ბაზა (1947 წლიდან, მთელი წლის განმავლობაში)
ჩილე/ამერიკის შეერთებული შტატები - შირეფის ბაზა (1990 წლიდან, მხოლოდ ზაფხულობით)
- ჩან-ჩენი/(დიდი კედელი) (1985 წლიდან, მთელი წლის განმავლობაში)
- პედრო ვისენტ მალდონადოს ბაზა (1990 წლიდან, მხოლოდ ზაფხულობით)
- ხუან კარლოს I-ის ბაზა (1988 წლიდან, მხოლოდ ზაფხულობით)
- გაბრიელ დე კასტელას ბაზა (1989 წლიდან, მხოლოდ ზაფხულობით)
- მეფე სეჯონგის ბაზა (1988 წლიდან, მთელი წლის განმავლობაში)
- მაჩუ პიქჩუს კვლევითი ბაზა (1989 წლიდან, მხოლოდ ზაფხულობით)
- ჰენრიკ არქტოვსკის პოლონური ანტარქტიკის ბაზა (1977 წლიდან, მთელი წლის განმავლობაში)
- ბელინსგაუზენის ბაზა (1968 წლიდან, მთელი წლის განმავლობაში)
- არტიგას ბაზა (1984 წლიდან, მთელი წლის განმავლობაში)
საველე ბანაკები
- ლივინგსტონის ბანაკი
- ბანაკი აკადემია
- ბანაკი ბიერსი
იხილეთ აგრეთვე
ბრიტანეთის ანტარქტიდული ტერიტორია
მეფე ჯორჯის კუნძული
რუკები
მეფე ჯორჯის კუნძულის ინტერაქტიული რუკა
L.L. Ivanov. ანტარქტიკა: ლივინგსტონისა და გრინვიჩის კუნძულები, სამხრეთ-შეტლანდის კუნძულები მასშტაბი 1:100000 ტოპოგრაფიული რუკები.
L.L. Ivanov. ანტარქტიკა: ლივინგსტოუნის, გრენვიჩის, რობერტის, თოვლის და სმითის კუნძულები . მასშტაბი 1:120000 ტოპოგრაფიული რუკები. Manfred Wörner Foundation, 2009. ISBN 978-954-92032-6-4
რესურსები ინტერნეტში
თანამეგორობის სეკრეტარიატი
არგენტინის ხელისუფლების საიტი სამხრეთ-შეტლანდის კუნძულების რუკით
არგენტინის ხელისუფლების საიტი ანტარქტიკის ისტორიით
ანტარქტიკის არგენტინული სექტორი: ისტორიული დოკუმენტები
სქოლიო
სამხრეთ-შეტლანდის კუნძულები
ანტარქტიდის კუნძულები