PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Zaporizhzhia Raion

Zaporizhzhia Raion is one of the five raions (districts) of Zaporizhzhia Oblast in southeast Ukraine. Its administrative center is Zaporizhzhia. Population:
On 18 July 2020, as part of the administrative reform of Ukraine, the number of raions of Zaporizhzhia Oblast was reduced to five, and the area of Zaporizhzhia Raion was significantly expanded. According to the 2001 census, its population was 54,804. The January 2020 estimate of the raion population was
Geography
Zaporizhzhia Raion is located in the northeast portion of Zaporizhzhia Oblast, surrounding the oblast's administrative center Zaporizhzhia. Its total area constitutes . The Dnieper and Konka Rivers flow through the raion.
History
The territory which is now the Zaporizhzhia Raion was first established as the Voznesenskyi Raion on 7 March 1923 as part of a full-scale administrative reorganization of the Ukrainian Soviet Socialist Republic.
In 1926, it was renamed to the Khortytsia Raion. From 1929 to 1930, it was named the Khortytsia German Raion. On 11 February 1939, the Zaporizhzhia Raion itself was created.
After World War II, the raion was disestablished, only to be recreated again on 14 January 1965.
Government
Zaporizhzhia Raion is governed by the Zaporizhzhia Raion Council, which consists of 38 locally elected deputies. The raion is represented by the 82nd electoral district in Ukraine's parliament; its current MP is Maryna Nikitina of the Servant of the People party.
Administrative divisions
Zaporizhzhia Raion is divided in a way that follows the general administrative scheme in Ukraine. Local government is also organized along a similar scheme nationwide. Consequently, raions are subdivided into councils, which are the prime level of administrative division in the country.
Each of the raion's urban populated places administer their own councils, often containing a few villages and rural settlements within its jurisdiction. However, only a handful of rural populated places are organized into councils, which also may contain a few villages and rural settlements within its jurisdiction.
Accordingly, Zaporizhzhia Raion is divided into:
3 settlement councils—made up of the urban-type settlements of Balabyne, Kushuhum, and Malokaterynivka
16 rural councils
Overall, the raion has a total of 71 populated places, consisting of three urban-type settlements, 61 villages, and seven rural settlements.
Demographics
In the 2001 Ukrainian census, the raion's total population was 54,804. The percentage of the population which indicated Ukrainian as their native language constituted 50.2 percent, compared to 48.19% for the Russian language.
References
External links
Raions of Zaporizhzhia Oblast
States and territories established in 1939
1939 establishments in Ukraine
კრუპანის თემი

კრუპანის თემი — თემი სერბეთში, შედის მაჩვანის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 18 722 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 55 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 342 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კრუპანი. კრუპანის თემი შედგება 23 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 14.9 კმ².
თემის მოსახლეობის სტატისტიკა
რესურსები ინტერნეტში
სერბეთის ოფიციალური სტატისტიკა
სქოლიო
სერბეთის თემები
ფერდინანდ ფონ ჰებრა

ფერდინანდ ფონ ჰებრა (დ. 7 სექტემბერი, 1816, ბრნო — გ. 5 აგვისტო, 1880, ვენა) — ავსტრიელი მეცნიერ-მედიკოსი. ვენის დერმატოლოგიური სკოლის ერთ-ერთი დამაარსებელი. ვენის უნივერსიტეტის დერმატოლოგიის პროფესორი (1876). მან პირველმა დაამუშავა კანის დაავადებები და ისინი 12 ჯგუფად დაყო, კანის რამდენიმე დაავადება აღწერა და მათ საკუთარი სახელი უწოდა. შეიმუშავა კანის დაავადებების მკურნალობის ახალი მეთოდები. გამოდიოდა ჰუმორული პათოლოგიის მომხრეთა წინააღმდეგ. ის კანის დაავადებათა განვითარებაში დიდ როლს ანიჭებდა გარეგან ფაქტორებს (ქიმიური ნივთირებები, პარაზიტი ცხოველები და სხვა).
ლიტერატურა
სქოლიო
ავსტრიელი მედიკოსები
დაბადებული 1816
გარდაცვლილი 1880
ავსტრიელი ექიმები
ჩილეს ვულკანების სია

ჩილეს ვულკანების სია
ჩილეს მოქმედი და ჩამქრალი ვულკანების სია:
აკამარაჩი
აკოტანგო
აგუას-კალიენტესი
აგილერა
ანტილიანკა
ანტუკო
აპაგადო
არენალესი
არინტიკა
აუკანკილჩა
კაბურგუა
კაიჩინკე
კალაბოსოსი
კალბუკო
კალიაკი
სარან-ლოს-ვენადოსი
საი
კაიუეტე-ლა-ვიგუეირია
სენისოსი
სერო-ასული
სერო-ბაიო
სერო-ჩაპულული
სერო-დელ-ასუფრე
სერო-დელ-ლეონი
სერო-ესკორიალი
სერო-ჰუდსონი
სერო-ოვერო
სერო-პანტოხა
სერო-პინა
სერო-რედონდო
სერო-ტუხლე
სერო-ტოკონესი
სერო-დე-ტოკორპური
ჩაიტენი
ჩაო
ჩილიკესი
კოლაჩი
კოპაიე
კოპიაპო
კორკოვადო
კორდონ-კუალიე
კორდონ-დე-პუნტას-ნეგრასი
კორდონ-დელ-ასუფრე
კორდონ-ჩალვირი
კუერნოს-დელ-დიაბლო
დესკაბესადო-გრანდე
ესტერო-დე-პარაგუირე
ფალსო-ასუფრე
ფუეგუინო
გუალიატირი
დესკაბესადო-ჩიკო
გუაიაკესი
ლოს-ორინტოსი
ორნოპირენი
უალიაკე
უელემოლიე
უეკი
ირუპუტუნკუ
ისლა-კუკი
ისლუგა
ლასკარი
ლაგუნა-დელ-მაულე
ლაგუნა-მარინაკი
ლაგუნა-ვერდე
ლანინი
ლასტარია
ლაუტარო
ლეკსონე
ლიკანკაბური
ლინსორი
ლიაიმა
ლიულიაილიაკო
ლომას-ბლანკასი
ლონკიმაი
მაკა
მელიმოიუ
მენჩეკა
მენტოლატი
მაიპო
მინჩინმავიდა
მინიკესი
მოჩო-ჩოშუენკო
მონდასა
მონტე-ბერნეი
ელ-ნეგრილიარი
ლა-ნეგრილიარი
ინკაუასი
ნევადო-დე-ლონგავი
ნევადო-დე-ჩილიანი
ოხოს-დელ-სალადო
ოლკა-პარუმა
ოლიაგუე
ოსორნო
პალი-აიკე
პალენა
პალომო
პანირი
პარინაკოტა
პლანჩონ-პეტეროა
პოიკე, ისტერი
პუჩულდისა
პულარი
პუნტიაგუდო-კონდორ-სენისოსი
პურიკოს ლომპლექსი
პუტანა
პუეიე
პუიუაპი
კეტრუპილიანი
რანო-კაი (აღდგომის კუნძულზე)
რეკლიუსი
რესაგო
რობინზონ კრუზო
საირეკაბური
სან-ფელიქსი
სან-ხოსე
სან-პედრო
სან-პედრო-პოლიადო
სიერა-ნევადა
სიერა-ნევადა-დე-ლაგუნას-ბრავასი
სოკომა
სოლიპული
ელ-სოლო
ტააპაკა
ტაკორა
ელ-ტატიო
ტერევაკა
ტილოკალარი
ტინგირირიკა
ტოლგუასა
ლა-ტორტა
ტუპუნგატო
ტუპუნგატიტო
უსახელო
უსახელო
ვიედმა
ვილიარიკა
ელ-ვულკანი
იანტელესი
იაიტე
იხილეთ აგრეთვე
არგენტინის ვულკანების სია
ბოლივიის ვულკანების სია
ჩილეს გეოგრაფია
ჩილეს ვულკანები
ქორჭილა

ქორჭილა — თევზი ქორჭილასნაირთა რიგისა. მისი მაღალი გვერდებიდან შებრტყელებული სხეულის სიგრძე 40-50 სმ, მასა — 2 კგ აღწევს. ჩვეულებრივ უფრო პატარებიც არიან. ფართოდაა გავრცელებული ევროპის, აზიის, ამერიკის მტკნარ წყალში. საქართველოში ბინადრობს მდინარე სუფსაში, რიონში, ტეხურაში, აბაშაში, ხობში; პალიასტომის, ბებესირისა და სხვა ტბებში. დიდ ტბებსა და წყალსატევებში 2 ეკოლოგიურ ფორმას ქმნის: წვრილსა და მსხვილს. წვრილი იკვებება მწერების მატლებით და ზოოპლანქტონით, მსხვილი — თევზებით. ქორჭილას იჭერენ პალიასტომის ტბაში. შედარებით მეტ ქორჭილას ამზადებენ ციმბირსა და აზერბაიჯანში. მცირე ღირსების თევზია. იყენებენ ნედლს, გაყინულს, შემჭკნარს.
ლიტერატურა
ქორჭილასნაირნი
Vollenhovia longiceps

Vollenhovia longiceps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Vollenhovia-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ახალი წიგნი

ახალი წიგნი
„ახალი წიგნი“ — თანამედროვე ქართველის მწერლის დავით ქართველიშვილის რომანი, გამოცემული 2009 წელს „ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობის“ მიერ.
შინაარსი
ცნობილი ბიზნესმენი ახალგაზრდა მწერალს, ირაკლი ანდღულაძეს სთავაზობს, გადავიდეს ბიზნესმენის სახლში საცხოვრებლად და სოლიდური ანაზღაურების სანაცვლოდ მისი მემუარები დაწეროს. ასე იწყებს ირაკლი ანდღულაძე „ახალ წიგნს“. რეალურ ირაკლი ანდღულაძესა და პერსონაჟ ირაკლი ანდღულაძის ცხოვრება თანდათანობით ერთმანეთში ირევა, გაურკვეველი ხდება, რომელია „ახალი წიგნის“ რეალური ავტორი.
რესურსები ინტერნეტში
ახალი წიგნი
დავით ქართველიშვილის ნაწარმოებები
2009 წლის რომანები
გრინვიჩის პარკი

გრინვიჩის პარკი — ყოფილი სამონადირეო პარკი და ერთ-ერთი ყველაზე დიდი მწვანე ზონა ლონდონის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. შესასვლელ ჭიშკარს ამშვენებს ორი კოლონა, რომელზეც დგას ოქროთო დაფარული ორი სფერო, რომლებიც განასახიერებენ ნახევარსფეროებს.
პარკი ეკუთვნის სამეფო ოჯახს. ჯეიმზ I-ის მეფობის პერიოდში მას შემოარტყეს კედელი და მიუწვდომელი იყო რიგითი ადამიანებისათვის.
გრინვიჩის ბორცვზე დგას სამეფო ობსერვატორია. გრინვიჩის მერიდიანი, რომელიც დედამიწას ყოფს დასავლეთ და აღმოსავლეთ ნახევარსფეროებად გადის პირდაპირ ეზოში და მონიშნულია მბრწყინავი ზოლით.
1997 წელს გრინვიჩის სანაპირო ხაზი, ჰოსპიტალთან, პარკთან და კუინზ-ჰაუსთან ერთად შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გაერთიანებულ სამეფოში
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გაერთიანებულ სამეფოში
იაბლოკოვის სავაჭრო სახლი

იაბლოკოვის სავაჭრო სახლი — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩაზე (სახლი № 64). სახლი აგებულია 1898 წელს ე. გულინის პროექტის მიხედვით. შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
შენობა აგებულია 1898 წელს არქიტექტორ ევგენი გულინის პროექტის მიხედვით. სახლი ეკუთვნოდა ს. იაბლოკოვს. სენობის პირველი სართული იჯარით ჰქონდათ აღებული სავაჭრო ორგანიზციებს: ჟირარდოვის მანუფაქტურის სააქციო საზოგადოებას და ემილია ცინდელის მანუფაქტურის ამხანაგობას. სარდაფი ეკავა რენკოვსკის მარანს. აქ ხშირად იმართებოდა კაბარესა და თეატრალური კოლექტივების გამოსვლები. იაბლოკოვის სახლის მეორე სართული 1904 წელს იჯარით აიღო რ. შტრემერმა. აქ გაიხსნა სამხრეთ რუსეთში პირველი ელექტრობიოგრაფი.
1917 წელს ელექტრობიოგრაფს ეწოდა კინოთეატრი „ოლიმპი“. 1924 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ მოახდინა იაბლოკოვის სახლის ნაციონალიზაცია. პირველ სართულზე განათავსეს სახელმწიფო მაღაზიები. 1930-იან წლებში კინოთეატრს უწოდეს „კომკავშირელი“. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ კინოთეატრმა განაგრძო თავისი საქმიანობა, მაგრამ დაიხურა 1990-იან წლებში. ამავდროულად დაიწყო შენობის სარესტავრაციო სამუშაოები არქიტექტორ ე. რეკალოს პროექტის მიხედვით.
არქიტექტურა
ორსართულიანი სახლი მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩის წითელ ხაზზე, კოსტანაევის სახლსა და სასტუმრო მოსკოვსკაიას შორის. შენობის არქიტექტურა და ფასადების გაფორმება შეიცავს ეკლექტიკისა და მოდერნის ელემენტებს.
მეორე სართულის ფანჯრებს აქვთ მდიდრული გაფორმება. ფანჯრის ყველა ნახევარწრიული ღიობი სრულდება ჰერმესის თავის გამოსახულებით. ჰერმესი ითვლებოდა ვაჭრობის ღმერთად და სავაჭრო სახლზე მისი გამოსახვა არაა შემთხვევითი.
სქოლიო
დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ხირარდოტი (კუნდინამარკა)

ხირარდოტი (კუნდინამარკა)
ხირარდოტი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 223 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 776 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 30.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 123 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
დგვარი

დგვარი — სოფელი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, ტაძრისის თემში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილო-დასავლეთ კალთაზე, ბორჯომის ხეობაში. მდინარე დვირულის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1320 მეტრი, ბორჯომიდან 28 კილომეტრი, ტაძრისიდან 1 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 224 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოლიშკანი

ოლიშკანი — სოფელი მოლდოვაში, შოლდენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 186 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 025 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
შოლდენეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
შოლდენეშტის რაიონის სოფლები
სოგანდიკი

სოგანდიკი — ნავთობის ტერმინალი ყაზახეთის სანაპიროზე. მისი მშენებლობა დაიწყო 2004 წელს.
ნავთობის ტერმინალის მოცულობა შეადგენს 20 მილიონ ტონა ნავთობს წელიწადში. ნავთობის ტერმინალი იქნება დაკავშირებული კალამკას-აკტაუს მილსადენთან.
რესურსები ინტერნეტში
http://www.cainfo.ru/article/mass-media-digest/541?print=1
ნავთობის საბადოები
კასპიის ზღვის ნავსადგურები
ნაკიილ ტაუერი

ნაკიილ ტაუერი — დუბაიში დაგეგმილი ცათამბჯენი, რომელიც დეველოპერულ ფირმას Nakheel Properties უნდა აეაშენებინა. შენობის თავდაპირველი სახელწოდება Al Burj იყო. მშენებლობა 2008 წელს უნდა დაწყებულიყო, თუმცა 2009 წლის იანვარში ფინანსური პრობლემების გამო მისი გადადება გამოცხადდა. დუბაის 2009 წლის ფინანსური სირთულეების გამო დამკვეთ კომპანიას Nakheel Properties შეექმნა ფინანსური პრობლემები და 2009 წლის დეკემბერში ცათამბჯენის მშენებლობის გაუქმების შესახებ განაცხადეს.
რესურსები ინტერნეტში
Dubai Waterfront website
Nakheel Properties
Nakheel Harbour Tower Renderings
Nakheel Harbour and Tower
SkyscraperCity discussion topic
Emporis.com database entry for Al Burj
სქოლიო
არაბთა გაერთიანებული საამიროების ცათამბჯენები
ფილიპინების ბაროკოს სტილის ეკლესიები

ფილიპინების ბაროკოს სტილის ეკლესიები — ესპანეთის კოლონიური იმპერიის ოთხი ეკლესია ფილიპინებში. 1993 წლიდან შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. ეს ეკლესიებია:
სან-ავგუსტინის ეკლესია, მანილა
ნუესტრა-სენიორა-დე-ასუნსიონი, სანტა-მარია
სან-ავგუსტინის ეკლესია, პაოაი
სანტო-ტომასის ეკლესია, მიაგ-აო
ამ ეკლესიების როლი უდიდესია ფილიპინების ისტორიაში, ისინი არა მხოლოდ ქრისტიანობის გავრცელების ცენტრებს, არამედ ესპანეთის კოლონიური პოლიტიკის მძლავრ დასაყრდენს წარმოადგენდა. მონუმენტები უნიკალური, ესპანური არქიტექტურით გამოირჩევა.
ეკლესიები არაერთხელ გამხდარა ადგილობრივი აჯანყებულების თავდასხმის ობიექტი, რა დროსაც ისინი თავდაცვითი ნაგებობების როლსაც ითავსებდნენ.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
World Heritage profile
NCCA's 26 Churches' profile
Baroque Churches on Tourism Philippines
Nomination of Jesuit Churches of the Philippines as a World Heritage Site
Nomination for the Extension of the Baroque Churches World Heritage Site
ფილიპინების ისტორია
ბაროკოს არქიტექტურა
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ფილიპინებში
ლევან მოსეშვილი

ლევან მოსეშვილი (დ. 23 მაისი, 1940, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ, — გ. 5 მარტი, 2020) — ქართველი კალათბურთელი. 1959–1972 წლებში თამაშობდა თბილისის „დინამოში“. 1963–1964 წლებში სსრკ ნაკრებში. 1972–2003 წლებში თბილისის „დინამოს“ მთავარი მწვრთნელი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი, საბჭოთა კავშირის დამსახურებული მწვრთნელი საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელი. ღირსების ორდენის კავალერი.
ტიტულები და ჯილდოები
საკლუბო
ოლიმპიადის ვიცე-ჩემპიონი: 1964 (ტოკიო)
ევროპის ჩემპიონთა თასი: 1962
სსრკ ჩემპიონი: 1968
სსრც ვიცე-ჩემპიონი: 1960, 1961, 1969
სსრკ ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 1965
სსრკ თასი: 1969
სსრკ ხალხთა სპარტაკიადის ვიცე-ჩემპიონი: 1959
სამწრთვნელო
სსრკ თასის ფინალისტი: 1973
სსრკ ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 1977
საქართველოს ჩემპიონი: 1991, 1992, 2006, 2011
საქართველოს ვიცე-ჩემპიონი: 1996, 1997, 2002, 2005, 2007, 2008
საქართველოს თასი: 2007, 2008, 2011
საქართველოს სუპერთასი: 2009, 2011
სპორტის რაინდი — 2012
საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის მედალი — 2015
ძირითადი შედეგები
ლიტერატურა
ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, გვ. 239, თბ., 1998–1999;
ელგუჯა ბერიშვილი, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, გვ. 128, თბ.: პალიტრა L, 2013.
რესურსები ინტერნეტში
ლევან მოსეშვილი — ქართული სპორტი
ლევან მოსეშვილი — საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი
სქოლიო
დაბადებული 23 მაისი
დაბადებული 1940
გარდაცვლილი 5 მარტი
გარდაცვლილი 2020
ქართველი კალათბურთელები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები
თბილისში დაბადებულები
List of World Heritage Sites in Estonia

List of World Heritage Sites in Estonia
The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) World Heritage Sites are places of importance to cultural or natural heritage as described in the UNESCO World Heritage Convention, established in 1972. Estonia accepted the convention on 27 October 1995, making its historical sites eligible for inclusion on the list. The first site added to the list was the Historic Centre (Old Town) of Tallinn, in 1997. The second site, the Struve Geodetic Arc, was added in 2005. This is a transnational site and is shared with nine other countries. Both sites are cultural sites.
In addition to its World Heritage Sites, Estonia also maintains three properties on its tentative list.
World Heritage Sites
UNESCO lists sites under ten criteria; each entry must meet at least one of the criteria. Criteria i through vi are cultural, and vii through x are natural.
Tentative list
In addition to sites inscribed on the World Heritage List, member states can maintain a list of tentative sites that they may consider for nomination. Nominations for the World Heritage List are only accepted if the site was previously listed on the tentative list. As of 2019, Estonia lists three properties on its tentative list.
References
Estonia
Landmarks in Estonia
Protected areas of Estonia
World Heritage Sites
World Heritage Sites
კოსტინბროდის თემი

კოსტინბროდის თემი — თემი დასავლეთ ბულგარეთში. შედის სოფიის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 17 060 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 254.412 კმ²-ს. მოიცავს 14 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოსტინბროდი.
იხილეთ აგრეთვე
ბულგარეთის თემები
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
სოფიის ოლქი
რესურსები ინტერნეტში
Справочник за Община Костинброд в start.bg
სოფიის ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები
ბორინოს თემი

ბორინოს თემი — თემი სამხრეთ ბულგარეთში. შედის სმოლიანის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 3 384 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 173.2 კმ²-ს. მოიცავს 5 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ბორინო.
იხილეთ აგრეთვე
ბულგარეთის თემები
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
სმოლიანის ოლქი
რესურსები ინტერნეტში
Официален сайт на Община Борино
სმოლიანის ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები
არჯუტი

არჯუტი — სოფელი სომხეთში, მდებარეობს ლორეს პროვინციაში, ვანაძორიდან ჩრდილო-დასავლეთით 12 კმ-ში. ბაზუმის ქედის სამხრეთ მთისწინეთზე 2008 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 432 კაცი.
ისტორია
1995 წლამდე შედიოდა გუგარქის რაიონში და იყო სასოფლო საბჭოს ცენტრი. ადმინისტრაციული რეფორმის შემდეგ შევიდა ლორეს პროვინციის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
Report of the results of the 2001 Armenian Census
ლორეს პროვინციის სოფლები
ელვაშის ციხესიმაგრე

ელვაშის ციხესიმაგრე — ციხესიმაგრე პორტუგალის ქალაქ ელვაშში.
2012 წელს იუნესკომ ციხესიმაგრე ქალაქ ელვაშშთან ერთად შეიყვანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პორტუგალიაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
ელვაშის ციხესიმაგრე იუნესკოს საიტზე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პორტუგალიაში
აბალოიძეების კოშკი

აბალოიძეების კოშკი — კოშკი მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტში, თუშეთში, ნასოფლარ ჭეშოს დასავლეთით 500 მეტრში, კლდოვან შემაღლებაზე. განეკუთვნება XVII-XVIII საუკუნეებს. ეკუთვნოდა აბალოიძეებს.
კოშკი (6,2 X 5,5 მ) ხუთსართულიანია, ზემოთკენ შევიწროვებული; ნაგებია ფიქლით. წყობა მშრალია. ძეგლი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სახურავი, ბოლო სართულის კედლების ზედა ნაწილები და სართულშუა გადახურვა.
I სართულზე შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი თაღოვანია. ჩრდილოეთ კედლის ზედა ნაწილში, შუაში, ოდნავ შვერილი პილასტრია, მის აღმოსავლეთით – ღრმა, სწორკუთხა ნიში. ამ კედლის ქვედა ნაწილს კლდის ქანი ქმნის. II სართულის აღმოსავლეთ კედლის ჩრდილოეთ ნაწილში თაღოვანი კარია გაჭრილი. ამავე კედლის სამხრეთ ნაწილში და დასავლეთ კედელში თითო სწორკუთხა სარკმელია, ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ კიდესთან და სამხრეთ კედლის შუაში – თაღოვანი სარკმლები. სამხრეთ კედელში, სარკმლის დასავლეთით, პარალელურწირთხლებიანი ვიწრო სათოფურია. III სართულზე ჩრდილოეთ კედლის შუაში თაღოვანი კარია, მის დასავლეთით – სწორკუთხა სარკმელი, სარკმელსა და კარს შორის – ვიწრო პარალელურწირთხლებიანი სათოფური. სამხრეთ და აღმოსავლეთ კედლებში ორ-ორი თაღოვანი სარკმელია. ერთი ასეთივე სარკმელი დასავლეთ კედელშიცაა. IV სართულზე, სამხრეთ და აღმოსავლეთ კედლებში, ორ-ორი თაღოვანი სარკმელია, ხოლო ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლების ღერძებზე – თითო. V სართულის კედლების უმნიშვნელო ნაწილია შემორჩენილი. სართულები მისადგმელი კიბით უკავშირდებოდა ერთმანეთს.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ურბან III

ურბან III (ერისკაცობაში უბერტო კრიველი დ. 1120, მილანი — გ. 20 ოქტომბერი, 1187, ფერარა) — რომის პაპი 1185–1187 წლებში.
წარმოშობით იტალიელი. დაიბადა მილანის ცნობილი გვარის წარმომადგენელთა ოჯახში. მიიღო საღვთისმეტყველო განათლება ბოლონიაში. პაპად აირჩიეს 25 ნოემბერს, ხოლო კორონაცია გაიმართა 1 დეკემბერს. შტაუფენების შეურიგებელი მტერი. მისი პონტიფიკატი აღინიშნება იმპერატორ ფრიდრიხ I ბარბაროსას წინააღმდეგ შეუპოვარი, მაგრამ უშედეგო ბრძოლით. სალაჰ-ად-დინის მიერ იერუსალიმის აღებამ დააჩქარა მისი სიკვდილი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
SS Urbanus III
რომის პაპები
დაბადებული 1120
გარდაცვლილი 20 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1187
მასობრივი კულტურა

მასობრივი კულტურა
მასობრივი, პოპულარული კულტურა, ანუ პოპ კულტურა წარმოადგენს იდეების, პერსპექტივების, დამოკიდებულებებისა და სხვა ფენომენების ერთობლიობას, რომლებიც ბატონობენ მეოცე საუკუნის შუიდან დასავლურ კულტურაში, იმავე საუკუნის ბოლოდან კი გლობალურ მეინსტრიმ კულტურაში. მასმედიის გავლენის დამსახურებით პოპ კულტურა აღწევს ინდივიდების ყოველდღიურ ცხოვრებაში. პოპ კულტურის ყველაზე გავრცელებული კატეგორიებია გართობა (ფილმები, მუსიკა, ტელევიზია, თამაშები), სპორტი, სიახლეები, პოლიტიკა, მოდა და ტექნოლოგია.
განმარტებები
"მაღალი" და "ოფიციალური" კულტურისგან განსხვავებით, პოპ კულტურა ტრადიციულად ასოცირებული იყო დაბალ სოციალურ კლასებთან და გაუნათლებლობასთან. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, მასმედიის განვითარებას მოჰყვა დიდი საზოგადოებრივი ცვლილებები, რამაც პოპულარული კულტურა დაბალ სოციალურ სტატუსსა და გაუნათლებლობას ჩამოაშორა.
დღესდღეობით არსებობს პოპულარული კულტურის 6 განმარტება:
რაოდენობრივი განმარტება - ყველაფერი რაც საზოგადოების უმრავლესობის დაინტერესებას იწვევს.
კლასიკური განმარტება - კულტურის ის ელემენტები, რომლებიც "მაღალ კულტურას" არ ეკუთვნის. ეს განმარტება პრობლემატურია რადგან ზოგ შემთხვევაში რთულია გაავლო ზღვარი "მაღალ კულტურასა" და "პოპ კულტურას შორის" (მაგალითად უილიამ შექსპირის პიესები უდავოდ უმაღლესი კულტურის ნაწილა, მაგრამ ამავდროულად პოპულარულ კულტურასაც ეკუთვნის).
დასავლურ ევროპული განმარტება - კომერციული კულტურა, რომელიც დასავლურ ევროპული გადმოსახედიდან ასოცირებულია მასიურ მოხმარებასთან, ამერიკულ კონსუმერიზმთან და მასიურად წარმოებულ პროდუქტებთან. (მაგალითად პოპ მუსიკა, ჰოლივუდის ფილმები, მაკდონალდსი...)
"ჭეშმარიტი" კულტურა. ის რაც ხალხს აწუხებს, და რასაც ხალხი აქტუალურად თვლის. (ეს დეფინიციაც პრობლემატურია, რადგან რთულია განმარტო "ხალხი")
კრიტიკულ თეორისტთა პერსპექტივა- საზოგადოებაში შევიწროვებული ჯგუფებისა და გაბატონებული ჯგუფების ჭიდილის არეალი. შევიწროვებული ჯგუფები პოპ კულტურით წინააღმდეგობას უწევენ გაბატონებულ ჯგუფებს. გაბატონებული ჯგუფები კი, თავის მხრივ, ცდილობენ შევიწროვებული ჯგუპების შერევას, შეერთებას.
პოსტმოდერნისტული პერსპექტივა - "უბრალოდ კულტურა". ეს პერსპექტივა აღარ ახდენს დიფერენციაციას "მაღალ" და "პოპულარულ" კულტურებს შორის.
ფოლკლორი და ინტერნეტ კულტურა
სოციოლოგთა აზრით ფოლკლორი პოპულარული კულტურის წინაპარს წარმოადგენს. კულტურული მეინსტრიმის ეს ადრეული ფორმა დღესაც არსებობს - ანეგდოტების, ჭორების, სლენგისა და სხვა ფორმებით. ინტერნეტის დამსახურებით დღესდღეობით რთულია ზღვარი გაავლო ფოლკლორსა და პოპ კულტურას შორის.
იხილეთ აგრეთვე
მაღალი კულტურა
ინტერნეტ კულტურა
ფოლკლორი
რესურსები ინტერნეტში
მასრობრივი კულტურა — ენციკლოპედიური ლექსიკონი
კულტუროლოგია
პოპ კულტურა
კულტურის სოციოლოგია
სენ-სულპისის მოედანი

სენ-სულპისის მოედანი (ფრანგ. Place SAINT-SULPICE) — ვრცელი საზოგადოებრივი სივრცე სენ-სულპისის ეკლესიის აღმოსავლეთ მხარეს, აგებული 1754 წელს როგორც მყუდრო ბაღი პარიზის VI ოლქის ლათინურ კვარტალში.
მოედნის ღირსშესანიშნაობა ეკლესიის გარდა მის ოთხი ეპისკოპოსის შადრევანია (Fontaine des Quatre Evêques), რომელიც მის ცენტრში 1844 წელს ააგეს არქიტექტორი იოაკიმ ვისკონტის პროექტით. შადრევანზე ოთხი ეპისკოპოსის ქანდაკებაა ოთხივე მხარეს: ბოსუე, ფენელონი, ფლეშიე და მასიონი. ზოგიერთი ამ მონუმენტურ შადრევანს "ოთხი კარდინალური მიმართულების შადრევანსაც" უწოდებს (fontaine des quatre points cardinaux). თუმცა ეს მხოლოდ სიტყვების თამაშია; არც ერთი ამ ოთხ ეპისკოპოსთაგან კარდინალი არ გამხდარა.
მოედანზე განლაგებული წაბლის ხეები გაზაფულზე ვარდისფრად ყვავილობს. განაპირა "კაფე დე ლა მერი" მწერლებისა და სტუდენტების შეხვედრის ადგილია. აქვეა მეექვსე ოლქის მერიაც.
პარიზის მოედნები
აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები წარმოადგენს აზერბაიჯანს საერთაშორისო ტურნირებზე და შეხვედრებზე ფეხბურთში. ნაკრების კონტროლს და ხელმძღვანელობას ახორციელებს აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაცია.
ისტორია
მას შემდეგ რაც აზერბაიჯანმა მოიპოვა დამოუკიდებლობა 1991 წელს, დაარსდა აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაცია. აზერბაიჯანის პირველი მწვრთნელი გახდა ცნობილი ფეხბურთელი ალაკბარ მამადოვი. 1994 წელს აზერბაიჯანი მიიღეს უეფასა და ფიფაში. უსაფრთხოების მიზნით აზერბაიჯანმა მისი პირველი ევრო 96ის სესარჩევი ჩაატარა ტრაბზონში, თურქეთში.
მიღწევები
მსოფლიოს ჩემპიონატზე
ევროპის ჩემპიონატზე
ამჟამინდელი შემადგენლობა
შემადგნლობა მოცემულია 2015 წლის 17 ნოემბერს მოლდოვის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წინააღმდეგ გამართული მატჩის მიხედვით.
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"
სტატისტიკა
მოცემულია 2015 წლის 10 ოქტომბრის მონაცემებით:
მწვრთნელები
რესურსები ინტერნეტში
აზერბაიჯანის ფეხბურთის ფედერაციის საიტი
ევროპის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები
აზერბაიჯანის ეროვნული სპორტული ნაკრებები
აზერბაიჯანის ფეხბურთი
აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები