PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
რავი ვარმა

რავი ვარმა
რაჯა რავი ვარმა (კანადა: ರಾಜಾ ರವಿ ವರ್ಮ; *29 აპრილი, 1848, კერალა - 2 ოქტომბერი, 1906, კილიმანორი, ინდოეთი) -- ინდოელი მხატვარი, სახელი გაითქვა მაჰბჰარატასა და რამაიანას ეპოსის სცენების აღწერით. მისი ფერწერული ტილოები ინდური ტრადიციისა და ევროპული აკადემიური ხელოვნების შერწყმის საუკეთესო ნიმუშებად არის აღიარებული.
მის ყველაზე განთქმულ ნამუშევრებზე აღბეჭდილია ულამაზეს სარიში გამოწყობილი გრაციოზული ქალბატონები. რავი ვარმა მაჰარაშთრას ქალაქ ბომბეიში ცხოვრობდა რამდენიმე წელს და მრავალი ულამაზესი მაჰარაშთრელი ქალი ჰყავს დახატული. დასავლეთმა ის გაიცნო ვენის ხელოვნების გამოფენაზე 1873 წელს, სადაც რავის ნამუშევრებს პირველი პრემია ერგო. რავი ვარმა საყოველთაოდ მიჩნეულია, როგორც ინდოეთის ხელოვნების ისტორიაში ერთ-ერთი უდიდესი მხატვარი.
მნიშვნელოვანი ნამუშევრები
სოფლის ლამაზმანი
ფიქრებში ჩაფლული ქალბატონი
დამაიანთი ესაუბრება გედს
ორკესტრი
არჯუნა და სუბადრა
ქალბატონი ხილით
გულდაწყვეტილი
სვარბათელი მოთამაშე
შაკუნტალა
მეუფე კრიშნა, როგორც მოგზავნილი
მაღანადას გამარჯვება
მათხოვართა ოჯახი
სვარბათის მოთამაშე ქალბატონი
მეუფე რამა იპყრობს ვარუნას
შეყვარებული წყვილი
შანთანუ და მაციაგანდა
გალერეა
ინდოელი მხატვრები
დაბადებული 1848
გარდაცვლილი 1906
სანტა-რიტა (პამპანგა)

სანტა-რიტა (პამპანგა)
სანტა-რიტა (ოფიციალურად სანტა-რიტას მუნიციპალიტეტი) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი პამპანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 48 209 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
პამპანგის მუნიციპალიტეტები
ლა-პრიმავერა (ვიჩადა)

ლა-პრიმავერა (ვიჩადა)
ლა-პრიმავერა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ვიჩადის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 517 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 22 159 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ვიჩადის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ვიჩადის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კოსტა ხეთაგუროვი

კოსტა ხეთაგუროვი
კოსტა (კონსტანტინე) ლევანის ძე ხეთაგუროვი (დ. 15 ოქტომბერი [ ძვ. სტ. 3 ოქტომბერი], 1859, სოფ. ნარი, ჩრდილოეთი ოსეთი — გ. 1 აპრილი [ძვ. სტ. 19 მარტი], 1906, ყუბანის ოლქი) — საყოველთაოდ მოიაზრება, როგორც ოსური ლიტერატურის დამფუძნებელი; პოეტი, განმანათლებელი, მხატვარი.
1899 წელს გამოსცა ლექსების კრებული „ოსური ლირა“ (ოს. „Ирон фæндыр“), რომელშიც პირველად გამოქვეყნდა ლექსები ბავშვებისთვის ოსურ ენაზე. მიუხედავად იმისა, რომ პირველი სრულტანიანი პოეტური ნაწარმოები ოსურ ენაზე ალექსანდრე კუბალოვმა გამოსცა 1897 წელს („Афхардты Хасана“), ხეთახუროვის წვლილი ოსურ ლიტერატურაში და გავლენა მის მომდევნო განვითარებაზე გაცილებით დიდია.
ლიტერატურა
ქართულ-ოსური ურთიერთობები, ენციკლოპედია-ალბომი, მთავარი რედაქტორი ნაირა ბეპიევი, თბ., 2020
ბეპიევი ნ., ოსური ენის ისტორია, თბ., 2020
რესურსები ინტერნეტში
კოსტა ხეთაგათი – Kosta Khetagkati
სქოლიო
ოსი მწერლები
ოსი პოეტები
დაბადებული 1859
გარდაცვლილი 1906
საქართველოს სატელეფონო კოდები

საქართველოს სატელეფონო კოდები
ქვეყნის კოდი: 995
საერთაშორისო სატელეფონო პრეფიქსი: 00
ქალაქის კოდები
რესურსები ინტერნეტში
კოდების სია
ახალი სატელეფონო კოდები
საქართველო
Ioane I of Mtskheta

Ioane I of Mtskheta was the first archbishop of the Georgian Orthodox Church in period of 335–363.
Bibliography
საქართველოს კათალიკოს–პატრიარქები, რ. მეტრეველის რედაქციით, ნეკერი, თბილისი, 2000, გვერდი 10–11;
მოქცევაჲ ქართლისაჲ, ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურის ძეგლები, წიგნი 1, ილ. აბულაძის რედაქცია, თბილისი, 1963;
მოქცევაჲ ქართლისაჲ, შატბერდის კრებული X საუკუნისა, ბ. გიგინეიშვილისა და ელ. გიუნაშვილის გამოცემა, თბილისი, 1979;
მოქცევაჲ ქართლისაჲ, ახლადაღმოჩენილი სინური რედაქციები, გამოსცა ზ. ალექსიძემ, თბილისი, 2007;
ლეონტი მროველი, ცხოვრება ქართუელთა მეფეთა, წგნ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოცემა, ტომი. 1, თბილისი, 1953.
ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, გვ. 190.ლომინაძე ბ, თბილისი, 1980 წელი.
Catholicoses and Patriarchs of Georgia (country)
უზუნ-ქიუი

უზუნ-ქიუი (оҙон — გრძელი, көй — მელოდია) — ბაშკირული და თათრული ხალხური მუსიკის ჟანრი, მელოდიური სტილი (გრძელი ხანგრძლივი სიმღერა).
ისტორია
უზუნ-ქიუი ზეპირსიტყვიერების და მუსიკის ერთ-ერთი უიკალური ჟანრია კულტურულად დაახლოებული თათარი და ბაშკირი ხალხის ხალხურ შემოქმედებაში. ჟანრის საფუძველი სამგლოვიარო მოტივები გახდა, რომლის განვითარებას ხელი შეუწყეს ბაშკირმა მომღელებმა, რომლებიც უზუნ-ქიუის ასრულებდნენ ბაშკირელების სახალხო შეკრბებზე.
ლიტერატურა
Лебединский, Лев Николаевич «Башкирские народные песни и наигрыши», Москва, 1965.
Ихтисамов Х. С. К вопросу о формообразующей роли ритма башкирской протяжной песни озон-кюй: О цикличности ритмического развития //Науч.-метод. записки. Вып. I. Уфа, 1973.
Сайдашева, З. Н. Песенная культура татар Волго-Камья. Казань, 2002.
Рыбаков, Сергей Гаврилович Музыка и песни уральских мусульман с очерком их быта. СПб., 1897.
Рыбаков С. Г. О народных песнях татар, башкир и тептярей. Живая старина. СПб., 1894.
Нигмедзянов М. Н. Татарская народная музыка. Казань, 2003.
Абдуллин, Азгар Ханифович Татарская народная песня: тематика, жанры и некоторые особенности народного исполнительства Текст.: автореф. дис. канд. искусствоведения /А. X. Абдуллин. — Л., 1971.-24 с.
რესურსები ინტერნეტში
Сальманова Л. К. Узун-кюй.// Статья в Башкирской энциклопедии.
Статья в Башкортостан: краткая энциклопедия
http://www.music-dic.ru/html-music-keld/u/6792.html
Статья в Башкирской энциклопедии
Музыкальная культура татар
Газиев, Идрис Мударисович Песенная протяжная лирика озын көй башкир и татар. Проблемы аутентичности в исполнительстве // Harmony. Международный музыкальный культурологический журнал
მუსიკის ჟანრები
Polyrhachis fortis

Polyrhachis fortis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
იოსებ სუმბათაშვილი

იოსებ სუმბათაშვილი (დ. 10 ოქტომბერი, 1915, თბილისი — გ. 14 თებერვალი, 2012, მოსკოვი) — ქართველი მხატვარი.
ბიოგრაფია
1942 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. 1942–1947 წლებში იყო მარჯანიშვილის სახელობის თეატრში მთავარ მხატვრის თანამდებობაზე. 1948–1959 წლებში ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მთავარი მხატვარია. გაფორმებული აქვს ზ. ფალიაშვილის ოპერა „დაისი“ და მრავალი სხვა დადგმა. თეატრის პარალელურად იოსებ სუმბათაშვილი ინტენსიურად მუშაობდა კინემატოგრაფიაში და შესრულებული აქვს დეკორაციის ესკიზები კინოფილმისათვის „ქეთო და კოტე“, „ცისკარა“, „მაგდანას ლურჯა“.
ლიტერატურა
გ. კალანდია, „ქართველი მხატვრები და თბილისი“, გვ. 98, თბ., 2014
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მხატვრები
დაბადებული 10 ოქტომბერი
დაბადებული 1915
გარდაცვლილი 14 თებერვალი
გარდაცვლილი 2012
ი
ძვ. წ. 596

ძვ. წ. 596 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
ფანშეტის კოშკი

ფანშეტის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ფანშეტის ჩრდილოეთ განაპირას, პიტალო კლდეზე. თარიღდება განვითარებული შუა საუკუნეებით.
1995 წელს, აღადგინა სპეციალური სამეცნიერო სარესტავრაციო საწარმოო სახელოსნომ (პროექტის ავტორები ნ. მინდორაშვილი, ა. შავერდაშვილი). კოშკი სათავდაცვო-სასიგნალოა, ხეობის საფორტიფიკაციო ნაგებობის სისტემის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნაწილია. კოშკი ოთხსართულიანია, გეგმით კვადრატული (4,3x4,3 მეტრი), ზემოთკენ თანდათან ვიწროვდება. ნაგებია სხვადასხვა ზომისა და ფორმის ტლანქად დამუშავებული ქვით. გარეთა კუთხეებში და კონსტრუქციულ ნაწილებში გამოყენებულია თლილი ქვიშაქვა. კოშკის ქვედა ნაწილი ყრუ მასივია. შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთიდანაა, პირველ სართულზე, მიწიდან 4 მეტრის სიმაღლეზე. მოგვიანებით შესასვლელის დასაცავად ამ მხრიდან კედლის მთელ სიგანეზე, მიუშენებიათ ვიწრო და მაღალი, ცალკალთა, საფეხურებიანი სახურავით გადახურული ნაგებობა, რომელსაც კარი მიწის დონეზე, ჩრდილო-დასავლეთის კედლის შუა ნაწილში აქვს. მინაშენის შიგნით, დასავლეთ ნაწილში ქვის კიბეა, რომელიც კოშკის შესასვლელს ადგება. შენობის პირველი სართულის კვადრატული სივრცე თხელი, მოგრძო ქვებით თარაზულადაა გადახურული. გადახურვა გადაჯვარედინებულ ორ საბჯენ თაღს ეყრდნობა, თაღები-პილასტრებს. გადახურვის სამხრეთის კუთხეში, მეორე სართულზე ასასვლელად დატოვებულია რვაგვერდა ხვრელი. მეორე სართული, დანარჩენ სართულებთან შედარებით, ოდნავ მაღალია. გადახურვა აქაც თარაზულია. ეყრდნობა გადაჯვარედინებულ ორ საბჯენ თაღს, რომლებიც უშუალოდ კედლიდან იწყება. კედლებში გაჭრილია თითო პატარა თაღოვანი სარკმელი. გადახურვაში დატოვებულია მესამე სართულთან დამაკავშირებელი ხვრელი. მასთან დასავლეთ კუთხეში მოწყობილი ქვის კიბე ადის. მესამე სართული თავისებურადაა გადაწყვეტილი. სართულის ოთხივე კედელში, იატაკიდან 1,5 მეტრ სიმაღლეზე, განლაგებულია ერთმანეთისაგან თანაბრად დაცილებული რვა-რვა მცირე ზომის კვადრატული სათვალთვალო ხვრელი. გადახურვაში აქაც ხვრელია დატოვებული, საიდანაც მისადგმელი კიბით კოშკის მეოთხე სართულზე — ბანზე ვხვდებით. ბანი შემოზღუდულია კედლით (სიმაღლე: 2 მეტრი). ოთხივე კედლის შუაში (მთელ სიმაღლეზე) თითო ფართო ღიობია. ღიობების ქვემოთა ნაწილში თითო სალოდეა. კოშკის ოთხივე კუთხეზე და ღიობების ნაპირებზე დგას თითო წვეტიანი ქვა (სიმაღლე 0,5 მეტრი).
ლიტერატურა
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის კოშკები
Samborondón Canton

Samborondón Canton is a canton of Ecuador, located in the Guayas Province. Its capital is the town of Samborondón. Its population at the 2001 census was 45,476.
Demographics
Ethnic groups as of the Ecuadorian census of 2010:
Mestizo 48.7%
Montubio 25.7%
White 19.6%
Afro-Ecuadorian 3.6%
Indigenous 0.4%
Other 0.7%
References
Cantons of Guayas Province
მიმღეობა

მიმღეობა (აგრეთვე პარტიციპი) — ზმნისგან ნაწარმოები უუღლებელი ფორმა, რომელიც იბრუნვის და წინადადებაში გამოიყენება ზედსართავ სახელად. აქვს როგორც სახელის, ისე ზმნის ნიშნები. სახელის ნიშნებიდან მას მიღებული აქვს ბრუნვისა და რიცხვის ფორმები, ზმნისაგან - გვარი, დრო, ასპექტი, მიმართულება (გეზი და ორიენტაცია). მიმღეობის საწარმოებლად გამოიყენება მარტო თავსართი (მ-, მა-, სა-, ნა-, ნე-), მარტო ბოლოსართი (-ულ-), ან თავსართ-ბოლოსართი (მ-ელ-, მ-არ-, მა-ელ-, მ-რე-, სა-ელ-, სა-არ- და ა.შ.). არსებობს მოქმედებითი ანუ სასუბიექტო (მშენებელი), ვნებითი ანუ საობიექტო (დასაწერი) და საშუალო გვარის (გაბედული) მიმღეობები.
მიმღეობას აქვს დროის კატეგორია. (ნახნავი წარსული დროა, მშენებელი ახლანდელი დრო, დასამთავრებელი მომავალი დრო. სტატიკური და ერთპირიანი ზმნებისაგან ნაწარმოებთ დრო არ გააჩნიათ (საყვარ-ელ-ი), აღინიშნება ადგილი (სა-რბი-ელ-ი) ან მოქმედების ადგილი (სა-ხვნელ-ი) ბევრი მიმღეობა არსებით სახელადაა ქცეული (მხატვარი, მწერალი, მკურნალი, მასწავლებელი, მეგობარი და სხვა).
ლიტერატურა
ენათმეცნიერება
გრამატიკა
als:Partizip
an:Participio
el:Μετοχή (γραμματική)
gl:Participio
io:Participo
is:Lýsingarháttur þátíðar
la:Participium
lt:Dalyvis (gramatika)
nl:Deelwoord
nn:Partisipp
sl:Deležnik
sv:Particip
tr:Sıfat-fiil
vec:Partisipio
wa:Pårticipe
5 lines radio

5 lines radio
5 Lines Radio ანუ „ფაივ ლაინს რადიო“ — რადიოსადგური თბილისში, რომელიც 93,8 მეგაჰერცი სიხშირის FM დიაპაზონზე მაუწყებლობდა.
ისტორია
2006 წლის 23 ნოემბერს FM დიაპაზონის 93,8 სიხშირეზე საცდელი სიგნალის გაშვების შემდეგ თბილისში ახალ რადიოსადგურს ჩაეყარა საფუძველი. 2006 წლის 15 დეკემბერი კი სადგურის გახსნის ოფიციალური თარიღია. დილის 9 საათზე, საეთერო სივრცეში ახალი მუსიკალურ-გასართობი რადიო ოფიციალურად შეუდგა მაუწყებლობას.
ფორმატი
რადიოსადგურის საეთერო სივრცე წარმოდგენილია შემდეგი ფორმატით: Hot AC, რომელიც ყველაზე წარმატებული ფორმატია 80-იანი წლებიდან მოყოლებული ევროპასა და აშშ-ში, ამასთან ერთად ყველაზე პოპულარული და განვითარებადი.. კვლევების შედეგად მოხდა არსებული ფორმატის გაფართოება და მისი საქართველოსთან ადაპტირება.
უფრო კონკრეტულად კი, ძირითადი დატვირთვა თანამედროვე, რიტმულ, ენერგიულ მუსიკაზეა. რადიოს მუსიკალური ბაზა წარმოდგენილია Hot AC — პროგრესული AC და კონსერვატიული CHR მელოდიებით: RM Hot AC+ ამიერკავკასიის ჰიტები, ე. ი. Ritm Mix (უცხოური, ქართული და რუსული თანამედროვე რითმული მელოდიები) + ამიერკავკასიის ჰიტები (სომხური და აზერბაიჯანული თანამედროვე რითმული მელოდიები). ამავდროულად, ეთერში გამოყენებულია საქართველოს მოსაზღვრე ქვეყნების მუსიკა, მაგრამ მცირე დოზით (მაგალითად, თურქული თანამედროვე რითმული ჰიტები).
გადაცემები
მუსიკის გარდა, რადიოსადგურის ეთერი გაჯერებულია სხვადასხვა სახის აპოლიტიკური სიახლეებით. რადიომსმენელს საშუალება ეძლევა აქტიური მონაწილეობა მიიღოს სხვადასხვა სახის პროექტებსა თუ მუსიკალური პროგრამის შედგენაში.
მიზნობრივი აუდიტორია
რადიოს უსმენს 15-დან 55-წლამდე მიზნობრივი აუდიტორია.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
საქართველოს რადიოსადგურები
Leptogenys amazonica

Leptogenys amazonica — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ღამე შორენასთან

ღამე შორენასთან — შორენა ბეგაშვილის ეროტიკული შინაარსის შოუ იმედის არხზე. პირველად ეთერში გავიდა 2009 წლის ბოლოს.
პირველივე გადაცემის შემდეგ იმედის გარშემო სკანდალი ატყდა. საზოგადოების დიდმა ნაწილმა მხარი არ დაუჭირა ასეთი გადაცემის არსებობას. გააქტიურდნენ სასულიერო პირები (არა მხოლოდ მღვდლები), სხვადასხვა ორგანიზაციები. შოუს ტრანსლირება არ შეწყდა. ამასთან, როგორც აცხადებდა იმედის გენერალური დირექტორი, ის გახდა უფრო საინტერესო და მრავალმხრივი.
უფრო დიდი კონფლიქტი ატყდა იმ გადაცემის შემდეგ, როდესაც თემა შეეხო ქალწულობას. არასამთავრობო „მართლმადიდებელ მშობელთა კავშირი“ სასამართლოს მიმართა მოთხოვნით, დაეხურათ ეს პროექტი. შოუს კრიტიკა ასევე ქართული მასმედიის მხრიდანაც მოხდა.
2010 წელს გადაცემის ტრანსლირება შეჩერდა.
სქოლიო
საქართველოს ტელეგადაცემები
იმედი (ტელეკომპანია)
ფოთლების როზეტი

ფოთლების როზეტი — მჭიდროდ მიჯრილი ფოთლების ჯგუფი, რომელიც განლაგებულია დამოკლებულ ღეროზე ნიადაგის ზედაპირთან. როზეტი აქვს მსუქანასებრთა, ფხიჯასებრთა, ჯვაროსანთა, რთულყვავილოვანთა და სხვა ოჯახების მრავალ მცენარეს.
ლიტერატურა
მცენარეთა მორფოლოგია
რონალდ არაუხო

რონალდ არაუხო
რონალდ ფედერიკო არაუხო და სილვა (დ. 7 მარტი, 1999) — ურუგვაელი ფეხბურთელი. საფეხბურთო კლუბ „ბარსელონასა“ და ურუგვაის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ცენტრალური მცველი.
მიღწევები
ბარსელონა:(3)
ლა ლიგა (1): 2022–23
ესპანეთის თასი (1): 2020–21
ესპანეთის სუპერთასი (1): 2022–23
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 7 მარტი
დაბადებული 1999
ბარსელონა B-ის ფეხბურთელები
ბარსელონის ფეხბურთელები
ურუგვაის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ურუგვაის ნაკრების ფეხბურთელები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
ელიზაბეთი (ნიუ-ჯერსი)

ელიზაბეთი (ნიუ-ჯერსი)
ელიზაბეთი (ინგლ. Elizabeth) — ქალაქი და ნავსადგური აშშ-ის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ნიუ-არკის უბის სანაპიროზე, ნიუ-ჯერსის შტატში. მოსახლეობა 125 245 ადამიანი (2014). ქალაქში დაიბადა ნობელის პრემიის ლაურეატი ნიკოლას მიურეი ბატლერი.
რესურსები ინტერნეტში
Elizabeth Tourism website
სქოლიო
აშშ-ის ქალაქები
გოგონა და ჯარისკაცი

გოგონა და ჯარისკაცი — მოკლემეტრაჟიანი ფილმი 1970 წელს გადაიღო ქართველმა რეჟისორმა, თემურ ფალავანდიშვილმა.
სიუჟეტი
ფილმის გმირები — გივი და მისი მეგობარი გოგონა, ირინე, დამოუკიდებელი ცხოვრების სარბიელზე გამოდიან. გივი ქარხანაში მუშაობასთან ერთად, ინსტიტუტშიც სწავლობს. ამავე დროს, სპორტული დარბაზის ხშირი სტუმარია და ერთ-ერთ საუკეთესო მოკრივედ ითვლება. როგორც სპორტსმენი გივი ინსტიტუტშიც ერთგვარი შეღავათებით სარგებლობს. ირინე წიგნის კიოსკში მუშაობს გამყიდველად. ახალგაზრდებს ერთმანეთის მოსწონთ და თავიანთ მომავალზე ფიქრობენ. გივის სურს შეამოწმოს ირინეს დამოკიდებულება მისდამი და გამომცდელად განუცხადებს, რომ ვიღაც გოგონა უყვარს. ირინეც არ იბნევა და ამაყად უპასუხებს — „მეც მყავს შეყარებულიო“. მეგობრებში უთანხმოება ჩამოვარდება და განაწყენებულები შორდებიან ერთმანეთს.
მეორე დღეს გივი კვლავ მიაკითხავს წიგნების კიოსკს, მაგრამ ირინეს ნაცვლად იქ სხვა ქალიშვილი დახვდება. ნირწამხდარი ახალგაზრდა გულნატკენი გამობრუნდება. გივი თავს ანებებს ინსტიტუტს, სპორტს და საბჭოთა არმიის რიგებში მიდის. სადგურზე იგი შეხვდება ირინეს, რომელიც აგრეთვე ახალი ცხოვრების შესაქმნელად მიდის.
როლებში
დავით კვაჭაძე — გივი
ლალი მესხი — ირინე
კახი კავსაძე
გივი ბუმბიაშვილი
მზია მაღლაკელიძე
სქოლიო
სსრკ-ის ფილმები
1970 წლის ქართული ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
თემურ ფალავანდიშვილის ფილმები
მუნიოპეპე

მუნიოპეპე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ავილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6 კმ². მოსახლეობა — 102 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
მუნიოპეპეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
დავით ჭავჭავაძე (დ. 1878)

დავით ჭავჭავაძე (დ. 1878)
დავით ზაქარიას ძე ჭავჭავაძე (დ. 12 სექტემბერი, 1878 — გ. 1921 შემდეგ) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, გენერალი.
ჭავჭავაძეთა წინანდლის შტოს წარმომადგენელი. დაამთავრა თბილისის კადეტთა კორპუსი. რუსეთის იმპერიის სამხედრო სამსახურში იყო 1897 წლიდან. 1900 წელს დაამთავრა ნიკოლოზის საკავალერიო სასწავლებელი პირველი თანრიგით და ჩაირიცხა ნიჟეგოროდის 44-ე (1907 წლიდან — მე-17) დრაგუნთა პოლკში (კორნეტი, 1899; პორუჩიკი, 1903; როტმისტრი, 1911). მონაწილეობდა რუსეთ-იაპონიის ომში (1904-1905; დაიჭრა დალინის უღელტეხილზე 1904 წელს) და პირველ მსოფლიო ომში (1914-1918; დაიჭრა 1914 წელს). 1916 წელს მიიღო პოდპოლკოვნიკის, იმავე წელს — პოლკოვნიკის წოდება. 1916 წელს იყო ქართული ცხენოსანი პოლკის ჩამოყალიბების ინიციატორი და მეთაური. ამ შენაერთით მონაწილეობდა გენერალ ნიკოლოზ ბარათოვის ექსპედიციაში სპარსეთში.
1917 წელს პოლკოვნიკი ჭავჭავაძე დაბრუნდა საქართველოში. დამოუკიდებლობის წლებში (1918-1921) ჰქონდა გენერლის წოდება. საბჭოთა რუსეთის თავდასხმის პერიოდში, 1921 წლის თებერვალში პოლკოვნიკ ქაქუცა ჩოლოყაშვილთან ერთად გაიგზავნა დასავლეთ საქართველოში საკავალერიო ნაწილების ჩამოსაყალიბებლად. მოხერხდა ორი ესკადრონის შექმნა, თუმცა ამ დროისთვის ქართულ შეიარაღებულ ძალებს აღმოსავლეთი საქართველო უკვე დატოვებული ჰქონდათ.
დაჯილდოებული იყო წმ. ანას IV (1904) და II (ხმლებით, 1905), წმ. სტანისლავის III (ხმლებითა და ბაბთით, 1905) და II (ხმლებით, 1905), წმ. ვლადიმირის IV (ხმლებითა და ბაბთით, 1905) და III (ხმლებით, 1917), წმ. გიორგის IV (1915) ხარისხის ორდენებით, გიორგის იარაღით (1916).
ლიტერატურა
დაბადებული 12 სექტემბერი
დაბადებული 1878
რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
ქართველი გენერლები
ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა ვლადიმერის III ხარისხის ორდენის კავალრები
წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
ოქროს იარაღი „მამაცობისთვის“-ის კავალრები
მატანუსკის მყინვარი

მატანუსკის მყინვარი — ხეობის ტიპის მყინვარი ალასკაზე, ჩუგაჩის მთებში. მდებარეობს ანკორიჯიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 160 კმ-ში. სიგრძე 43 კმ, სიგანე 6,4 კმ. მყინვარის ბოლო კვებას მდინარე მატანუსკას. უკანასკნელი 30 წლის განმავლობაში ჩატარებულმა დაკვირვებებმა უჩვენა, რომ მყინვარის ფართობი იზრდება. მყინვარი დღე-ღამეში მოძრაობს დაახლოებით 30 სმ სიჩქარით. მატანუსკის მყინვარი აღწევს გზატკეცილამდე, რის გამოც შესაძლებელია მყინვარამდე მიღწევა ავტომობილით.
რესურსები ინტერნეტში
გეოგრაფიული სახელწოდებების საინფორმაციო სისტემა
მატანუსკის მყინვარი
ალასკის მყინვარები
ჩაიდუზუ

ჩაიდუზუ — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ზოგიერთი ტერიტორიული ერთეულს სახელის გადარქმევის შესახებ კანონის თანახმად, 2018 წლის 12 ივნისს სოფლის ყოფილი სახელი ნოვონიკოლაევკა შეიცვალა ჩაიდუზუზე. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 257 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti
სქოლიო
ყუბის რაიონის სოფლები
ლანდსკნეხტები

ლანდსკნეხტები
ლანდსკნეტხები — გერმანულენოვანი დაქირავებული მეომრები გვიანი შუა საუკუნეების ევროპაში. ლანდსკნეხტთა რაზმები შედგებოდა შუბოსნების, მათი დამხმარე ფეხოსნებისა და წინა რიგებში მდგომი დოპელსოლდნერებისგან (სიტყვასიტყვით ითარგმნება, როგორც „ორმაგი გასამრჯელო“). ამ უკანასკნელთა შეიარაღებაში საორხელო ხმალი (გერმ. Zweihänder) ან არკებუზი იყო და წინა რიგებში ნებაყოფლობით დგომისთვის, რომელიც სიკვდილის მეტ რისკს შეიცავდა, ორმაგ თანხას იღებდნენ. ლანდსკნეხტები შეადგენდნენ საღვთო რომის იმპერიის ძირითად სამხედრო ძალას გვიანი მეთხუთმეტე საუკუნიდან მეჩვიდმეტე საუკუნის დასაწყისამდე.
ლანდსკნეხტების ბრძოლის სტილი და შეიარაღება ეფუძნებოდა შვეიცარიელი შუბოსნების მიერ დანერგილ მეთოდებს, რომლებიც ბურგუნდიელებმა საკუთარ თავზე იწვნიეს შვეიცარიის კონფედერაციასთან ომებისას. ლანდსკნეხტების ფორმირება დაიწყო მაქსიმილიან I-მა, როდესაც მან 1486 წელს 6 000–8 000 დაქირავებული მეომარი შეკრიბა და ისინი გასაწვრთნელად ჰოენცოლერნის გრაფს გაუგზავნა. 1487 წელს გრაფმა მეომრები ბრიუგეში შვეიცარიელ ინსტრუქტორებს გააწვრთნევინა. ამ გაწვრთნილ ჯარს „შავი დაცვა“ ეწოდა და სწორედ ისინი მიიჩნევიან პირველ ლანდსკნეხტებად.
თავდაპირველად ლანდსკნეხტები სხვადასხვა ეროვნების შეიძლებოდა ყოფილიყვნენ, თუმცა მოგვიანებით სხვადასხვა მიზეზების გამო მაქსიმილიან I ცდილობდა, ლანდსკნეხტთა რიგები თითქმის ყოველთვის ეთნიკური გერმანელებისგან დაკომპლექტებულიყო. რეკრუტების გაწვევა ძირითადად ხდებოდა შვაბიიდან, ელზასიდან, ფლანდრიიდან და რაინლანდიდან.
ლანდსკნეხტთა საბრძოლო წყობა შვეიცარიელებისგან იყო გადმოღებული. ბრძოლის ველზე ისინი კვადრატულ ფორმირებად ეწყობოდნენ, რომელიც ორმოციდან სამოცამდე რიგად ლაგდებოდა. პირველ ორ ხაზს შედარებით მძიმედ შეჯავშნული დოპელსოლდნერები ავსებდნენ, მათ შემდეგ იყვნენ მედროშეები, შემდეგ კი კვადრატული წყობაში მყოფი დანარჩენი ლანდსკნეხტები იდგნენ. კვადრატს ქმნიდნენ შუბოსნები და მათი დამხმარე მეალებარდეები. კვადრატის წინ და ზურგში ეწყობოდნენ მახვილოსნები, მეარკებუზეები იკავებნდნენ ფლანგებს. ყველაზე გამოცდილი ჯარისკაცები ფორმაციის ბოლოში დგებოდნენ.
ლანდსკნეხტთა შეიარაღებაში შედიოდა გრძელი შუბები, ალებარდები, საორხელო ხმლები და არკებუზები. რანგისა თუ ფორმირებაში პოზიციის განურჩევლად, ყველა ლანდსკნეხტს ასევე ჰქონდა ახლო ბრძოლისათვის განკუთვნილი მოკლე ხმალი, რომელსაც კაცბალგერი ეწოდებოდა.
ლანდსკნეხტები გამოირჩეოდნენ თავიანთი ფერადი ჩაცმულობით. ისინი ატარებდნენ საკმაოდ მდიდრულად დეკორირებულ უნიფორმებს, რომლებიც გაფორმებული იყო სხვადასხვა ფერის ზოლებით. მათ ეხურათ ბერეტის მგავსი, თუმცა უფრო განიერი, ბუმბულებით გაფორმებული ფერადი თავსაბურავები.
ლანდსკნეხტები ევროპაში ერთ-ერთ ყველაზე ელიტურ და გამორჩეულ დაქირავებულ საჯარისო ფორმირებად ჩამოყალიბდნენ და ეპოქის მრავალი დიდი ბრძოლის ბედი გადაწყვიტეს. ყველაფრის მიუხედავად, მოგვიანებით მათმა რეპუტაციამ ნელ-ნელა დაცემა დაიწყო, ამის ერთ-ერთი მიზეზი ესპანური ტერციოების გამოჩენაც იყო. საბოლოოდ, მეჩვიდმეტე საუკუნის ადრეულ წლებში ლანდსკნეხტები თანდათან გაუჩინარდნენ ევროპული ბრძოლის ველებიდან.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
გერმანული სიტყვები და ფრაზები
მეომრები
კიმეი

კიმეი
იმპერატორი კიმეი (დ. 509 — გ. 571) — იაპონიის 29-ე იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. იმპერატორი კიმეი პირველი იაპონელი მონარქია რომლის არსებობა და მეფობა დასტურდება ისტორიული წყაროებით.
ტრადიციული ამბები
რამდენიმე ქრონოლოგიური შეუსაბამობების გამო, ზოგერთი ისტორიკოსი ფიქრობს, რომ კიმეი იმპერატორ ანკანის და სენკას მეტოქე იყო. თუმცა ტრადიციული ჩანაწერების მიხედვით, იმპერატორი კიმეი ტახტზე მისი ძმის, სენკას გარდაცვალების შემდეგ ავიდა.
ისტორიული ჩანაწერების მიხედვით, იმპერატორი სენკა 539 წელს 73 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მისი მემკვიდრე იმპერატორი კეიტაის მესამე შვილი გახდა. იმპერიალ პრინცი იმპერატორ სენკას ძმა იყო. მოგივანებით იგი ცნობილი გახდა, როგორ იმპერატორი კიმეი. მას თავისი საკუთარი სასახლე ჰქონდა, კანაძასის სასახლე, რომელიც იამატოს პროვინციაში მდებარეობდა. ნისონკი წერს, რომ კიმეი ქვეყანას გარდაცვალებამდე, 571 წლამდე მართავდა.
იმპერატორ კიმეის მშობლები იმპერატორი კეიტაი და იმპერატორ ნინკენის ქალიშვილი პრინცესა ტასირაკა იყვნენ. მისი ცხოვრების ბოლომდე იგი ამეკუნი ოსიჰარაკი ჰირონივას სახელით იყო ცნობილი. კიმეი 6 მეუღლე და 25 შვილი ჰყავდა (16 ვაჟი და 9 ქალიშვილი).
იხილეთ აგრეთვე
იაპონიის იმპერატორების სია
ლიტერატურა
William George Aston (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
Delmer Brown and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 10-ISBN 0-520-03460-0; 13-ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Basil Hall Chamberlain(1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on 12 April, 10 May, and 21 June 1882; reprinted May 1919. OCLC 1882339
Richard Ponsonby-Fane. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
H. Paul Varley (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 10-ISBN 0-231-04940-4; 13-ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
სქოლიო
იაპონიის იმპერატორები
დაბადებული 509
გარდაცვლილი 571