PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
რისალი (ლაგუნა)

რისალი (ლაგუნა)
რისალი (ოფიციალურად რისალის მუნიციპალიტეტი) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ლაგუნის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 18 332 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Rizal Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ლაგუნის მუნიციპალიტეტები
აკრონი

აკრონი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატში, პლიმუთის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1486 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიოვის ქალაქების სია
აიოვის ქალაქები
კონსტანტი

კონსტანტი (დ. 323 — გ. 350) — რომის იმპერატორი 337-350 წლებში. კონსტანტინე I დიდისა და ფაუსტას მესამე შვილი. 333 წელს გამოაცხადეს კეისრად. 335 წელს სამართავად გადასცეს იტალია, აფრიკა და ილირია. მას შემდეგ რაც საკუთარმა ძმამ კონსტანტინე II-მ გამოუცხადა ომი და იგი დაიღუპა ბრძოლაში, სამართავად მიიღო მთელი დასავლეთი იმპერია. მომდევნო წლებში ომი გამოუცხადა ფრანკებს, რომლებზედაც გაიმარჯვა კიდეც 342 წელს.
რომის იმპერატორები
დაბადებული 323
გარდაცვლილი 350
როჯერ ჟელიაზნი

როჯერ ჟელიაზნი
როჯერ ჯოზეფ ჟელიაზნი (დ. 13 მაისი, 1937 — გ. 14 ივნისი, 1995) — ამერიკელი პოეტი და ფენტეზის და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერალი. ყველაზე მეტად ცნობილია რომანების სერიით „ამბერის ქრონიკები“. არის ნებულას 3 ჯილდოს და ჰიუგოს 6 ჯილდოს მფლობელი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ამერიკელი მწერლები
სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები
იუკალიკული

იუკალიკული — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 100 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (85 %) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
დიურტიულის რაიონის სოფლები
ფოჩხუა

ფოჩხუა
საკუთარი სახელი ფოჩხუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
არსენ ფოჩხუა — გრაფიკოსი
ბიძინა ფოჩხუა — ფილოლოგი
ზურაბ ფოჩხუა — სამხედრო პირი
ქართული გვარები
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი (კუზნეცი)

მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი (კუზნეცი)
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ზამოსკვორეჩიეს რაიონში. ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი არის იმ მცირე რაოდენობის ტაძრებიდან ერთ-ერთი, რომელიც გადაურჩა საბჭოთა წლებს და არასოდეს არ დახურულა.
ტაძარს აქვს სამი საკურთხეველი. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე, ხოლო ეგვტერები სერგი რადონეჟელისა და ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
1490 წლიდან (კუზნეცკის სლობოდის სავარაუდო დაარსბის თარიღი) საუკუნის დასაწყისამდე მომავალი ტაძრის ადგილზე იდგა მცირე ზომების ორი საეკლესიო ნაგებობა. პირვლი ააგეს 1491 წელს, მეორე ეკლესია კი იყო ქვის და აგებული პატრიარქ იოაკიმეს კურთხევით 1683 წელს. ტაძარს ჰქონდა ეგვტერი, რომელიც ნაკურთხი იყო სერგი რადონეჟელის სახელზე. 1776 წელს მიაშენეს მეორე (ჩრდილოეთის) ეგვტერი წმინდან ბასილი ამასიელის სახელზე. 1805 წელს ეკლესია დაშალეს და მრევლის ფინანსებით ააგეს ახალი ტაძარი.
1847 წელს ეკლესია გადააკეთეს. სამრეკლოს დაადგეს მესამე იარუსი. ასევე ააგეს სატრაპეზოც. ახალ სატრაპეზოში დააყენეს ახალი ეგვტერის საკურთხეველი. ჩრდილოეთის საკურთხეველი, რომელიც ნაკურთხი იყო ბასილი ამასიელის სახელზე, მოგვიანებით მიტროპოლიტმა ფილარეტმა აკურთხა ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელზე, მაგრამ წმინდა ბასილი ამასიელის ხსენების დღე აღინიშნებოდა როგორც ტაძრის ძირითადი დღესასწაული და დღემდე წმინდანი ითვლება ეკლესიის მფარველად.
1991 წელს მრევლის ფინანსებით ააგეს და აკურთხეს სანათლავი მოციქულთასწორი მთავრის ვლადიმირის სახელზე.
ტაძარში რამდენიმე სიწმინდეა დაცული, მათ შორის აღსანიშნავია: წმინდა ალექსის ხატი, ღვთისმშობლის რამდენიმე ხატი, ივერიის ღვთისმშობლის ხატი და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ხატი.
1997 წლიდან ტაძრის წინამძღვარია ვლადიმირ (ვორობიოვი).
ლიტერატურა
С.В.Истомин. «Я познаю мир. Московские монастыри и храмы». — Москва: АСТ, 2006. — С. 382. — ISBN 5-17-040178-1, ББК 86.37я2, УДК 087.5:28.
რესურსები ინტერნეტში
сайт прихода храма свт. Николая в Кузнецах
Церковь Николая Чудотворца, что в Кузнецах на сайте «Храмы России»
Фонд «Русское Православие»
Храм Николы в Кузнецах на sobory.ru
მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მოსკოვის ტაძრები
ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძრები რუსეთში
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
1030

1030
მოვლენები
ბაგრატ IV-ის დედის მარიამის ელჩობა ბიზანტიაში. ბაგრატის დაქორწინება კეისარ რომანოზ III-ის ასულ ელენეზე
ნორმანდიელებმა დაიპყრეს სამხრეთი იტალია და სიცილია, დააარსეს რამდენიმე საგრაფო და საჰერცოგო, რომლებიც გაერთიანდნენ ერთიან სიცილიის სამეფოდ
ტარტუს პირველი წერილობითი ხსენება
კიევის მთავარმა იაროსლავ ბრძენმა ტარბატუს ნაქალაქარის ადგილზე დააარსა დასახლება იურიევი (თავისი ნამდვილი სახელის მიხედვით)
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
30 აპრილი : მაჰმუდ ღაზნევი — ღაზნევიდების სახელმწიფოს სულთანი 998-1030 წწ (დ.971)
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ელენე - საქართველოს დედოფალი, კეისარ რომანოზ III-ის ასული
მმართველები
საქართველო
საქართველოს სამეფო : ბაგრატ IV, ძე გიორგი I-ისა - ერთიანი საქართველოს მეფე (1027 - 1072)
კახეთის სამთავრო : გაგიკი - კახეთის ქორეპისკოპოსი (1029 - 1058)
თბილისის საამირო : ჯაფარ III იბნ ალი - თბილისის ამირა (1012-1045)
საქართველოს ეკლესია : ოქროპირ II - საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი (1030 - 1039)
სამხრეთი კავკასია
ანისის სამეფო : აშოტ IV - ანისის (შირაკის) მეფე (1020-1040)
ვანანდის სამეფო : გაგიკ-აბასი - ვანანდის (ყარსის) მეფე (1029- 1065)
სიუნიკის სამეფო : სუმბატ II - სიუნიკის მეფე (1019-1070)
სამხრეთ-დასავლეთი აზია
ბიზანტიის იმპერია : რომან III - ბიზანტიის იმპერატორი (1028 - 1034)
ღაზნევიდების სახელმწიფო : მეჰმედ ღაზნევი - სულთანი (1030- 1031)
ბაღდადის სახალიფო : ალ-ქადირი - ბაღდადის ხალიფა (991-1031)
აღმოსავლეთი ევროპა
კიევის რუსეთი : იაროსლავ I ბრძენი – დიდი მთავარი (1019-1054)
პოლონეთი : მიეშკო II - პოლონეთის მეფე (1025-1031)
დასავლეთი ევროპა
საღვთო რომის იმპერია : კონრად II - იმპერატორი (1024-1039) და გერმანიის მეფე
საფრანგეთი : რობერტ II - საფრანგეთის მეფე (996-1031)
ინგლისი : კნუდ I დიდი - ინგლისის მეფე (1016-1035)
წმინდა საყდარი : იოანე XIX - რომის პაპი (1024-1032)
Sil Canyon

Sil Canyon
The Sil Canyon is a gorge in Galicia, Spain along the Sil. It covers the last 50 km before the Sil enters the Minho. The scenery is considered to be the most spectacular in Galicia.
The walls rise almost vertically up to 500 m from water level. Due to the extraordinary terrain, the local climate differs from surrounding areas and allows the growth of Mediterranean vegetation, such as olive trees. The river cliffs have been terraced to allow production of grape vines. Wine production started in this area already in Roman times. The area is called the Ribeira Sacra wine region, and it is the only place in Galicia that produces more red than white wine.
The gorge is classified in Natura 2000 as a site of community importance. It is a home to several rare bird species, and some mammals such as otters and bats.
References
Landforms of Galicia (Spain)
Canyons and gorges of Spain
Natura 2000 in Spain
Protected areas of Galicia (Spain)
Tourism in Galicia (Spain)
All I Need Is a Miracle

All I Need Is a Miracle
„All I Need Is a Miracle“ — ჯგუფ Mike + The Mechanics-ის სიმღერა და სინგლი 1985 წლის ალბომიდან Mike + The Mechanics.
სიმღერის ავტორები არიან მაიკ რეზერფორდი და პროდიუსერი კრისტოფერ ნილი. წამყვან ვოკალს ასრულებს პოლ იანგი.
კომპოზიცია მოხვდა ბილბორდის ჩარტის 100-ეულის #5 პოზიციაზე.
სიმღერის 1996 წლის ვერსია All I Need Is a Miracle '96 შევიდა კრებულში Hits.
სიმღერების სია
All I Need Is A Miracle (ვრცელი რემიქსი) - 6:28
You Are The One - 3:44
A Call To Arms - 4:38
სქოლიო
1986 წლის სიმღერები
1985 წლის სინგლები
Mike + The Mechanics-ის სიმღერები
ბრჭყალებიანი მაიმუნები

ბრჭყალებიანი მაიმუნები — ამერიკული მაიმუნების ოჯახი. ყველა თითზე (ცერის გარდა) აქვთ ბრჭყალები (აქედანაა სახელწოდებაც). სხეულის სიგრძე 13-37 სმ, კუდისა — 15-42 სმ; იწონიან 70-1000 გ. ყურები და კუდი დაფარული აქვთ ხშირი ბალნით. სხვა პრიმატებისაგან განსხვავებით ყბების ორივე მხარეზე აქვთ 2-2 დიდი ძირითადი კბილი. ერთდროულად შობენ 3 ნაშიერს. თანამედროვე მაიმუნებს შორის ბრჭყალებიანი მაიმუნები ყველაზე პრიმიტიულებია. გავრცელებული არიან სამხრეთ ამერიკის ჩრდილოეთ ნაწილში, ცენტრალურ ამერიკაში. ოჯახში 7 გვარია და მოიცავს 45 სახეობას.
გვარები
Cebuella
Callibella
Callithrix
Mico
Leontopithecus
Saguinus
Callimico
ლიტერატურა
სქოლიო
Bratske Raion

Bratske Raion was a subdivision of Mykolaiv Oblast of Ukraine. Its administrative center was the urban-type settlement of Bratske. The raion was abolished on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Mykolaiv Oblast to four. The area of Bratske Raion was merged into Voznesensk Raion. The last estimate of the raion population was
History
In the beginning of the 19th century, the current area of the district belonged to Yelisavetgradsky Uyezd of Kherson Governorate. In 1828, Yelisavetgradsky Uyezd was merged with Olviopolsky Uyezd into Bobrinetsky Uyezd. In 1865, the administrative center of Bobrinetsky Uyezd was moved to Yelisavetgrad, and the uyezd was renamed Yelisavetgradsky. On 16 April 1920, Kherson Governorate was renamed Nikolayev Governorate, and on 21 October 1922, it was merged into Odessa Governorate. In 1923, uyezds in Ukrainian Soviet Socialist Republic were abolished, and the governorates were divided into okruhas. In 1923, Bratske Raion with the administrative center located in Bratske was established. It belonged to Lyzavethrad Okruha (in 1924 renamed Zinovievsk Okruha). In 1925, the governorates were abolished, and okruhas were directly subordinated to Ukrainian SSR. In 1930, okruhas were abolished, and on 27 February 1932, Odessa Oblast was established, and Bratske Raion was included into Odessa Oblast. In 1944, Bratske Raion was transferred to Mykolaiv Oblast.
Subdivisions
At the time of disestablishment, the raion consisted of two hromadas,
Bratske settlement hromada with the administration in Bratske;
Novomarivka rural hromada with the administration in the selo of Novomarivka.
References
Former raions of Mykolaiv Oblast
States and territories established in 1923
1923 establishments in the Soviet Union
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
Wieprz

Wieprz
The Wieprz is a river in central-eastern Poland, a tributary of the Vistula. It is the country's ninth longest river, with a total length of 349 km and a catchment area of 10,497 km2, all within Poland. Its course near the town of Łęczna includes the protected area known as Wieprz Landscape Park.
The river has its sources in Lake Wieprz, in Wieprzów Tarnawacki near Tomaszow Lubelski, and flows into the Vistula near Dęblin. The Wieprz is connected to another river, the Krzna, through the 140-kilometer Wieprz-Krzna Canal, built in 1954-1961. Because the Wieprz with its wide valley has not been regulated, its nature is very diverse. The meandering river with its oxbow lakes is inhabited by numerous birds, European otters and Eurasian beavers.
During the Polish-Soviet War, units of the Polish 4th Army concentrated along the Wieprz, getting ready for the Battle of Warsaw. In September 1939, during the Invasion of Poland, the Battle of Tomaszow Lubelski took place by the Wieprz.
Towns on the Wieprz
Krasnobród
Zwierzyniec
Szczebrzeszyn
Krasnystaw
Łęczna
Lubartów
Dęblin
See also
List of rivers in Poland
References
Rivers of Poland
Rivers of Masovian Voivodeship
Rivers of Lublin Voivodeship
Antony I of Constantinople

Antony I of Constantinople
Antony I Kassymatas, (? – 21 January 837) Ecumenical Patriarch of Constantinople from January 821 to January 837.
Life
Antony was of undistinguished background, but received a good education, becoming a lawyer in Constantinople in c. 800. He later became a monk and advanced to the position of abbot. By 814, he had become the bishop of Syllaion in Anatolia. Although Antony was an Iconodule, he became an Iconoclast in 815, when Emperor Leo V the Armenian reinstituted Iconoclasm. The reason for Antony's change of heart is said to have included his hope for attaining the patriarchate. The emperor appointed him a member of the committee headed by the future Patriarch John Grammatikos to find patristic support for Iconoclasm. In 821, the new Emperor Michael II appointed Antony patriarch, disappointing the Stoudites, who were hoping that icons would be restored. When the patriarch of Antioch crowned Thomas the Slav rival emperor, Antony had him excommunicated in 822. The iconodule historians record that Antony was stricken with a wasting disease as divine punishment for his participation in Iconoclast councils. The patriarch died early in 837 and was later anathematized in the Orthodox synodika.
References
The Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, 1991.
837 deaths
9th-century patriarchs of Constantinople
Byzantine Iconoclasm
Year of birth unknown
ერაზმუს როტერდამელი

ერაზმუს როტერდამელი
დეზიდერიუსი ერაზმუს როტერდამელი (ნამდვილი სახელი და გვარი გერჰარდ გერჰარდსი (Gerhard Gerhards); ზოგჯერ ცნობილი, როგორც ერასმუს როტერდამელი ან ერაზმ როტერდამელი) (დ. 28 ოქტომბერი, 1466/1469, როტერდამი — გ. 12 ივლისი, 1536, ბაზელი) — რენესანსის პერიოდის ნიდერლანდელი ჰუმანისტი კათოლიკე ქრისტიანი თეოლოგი, ფილოსოფოსი, ფილოლოგი, მთარგმნელი და მწერალი. წერდა ლათინურ ენაზე. ერაზმუს როტერდამელმა უარყო შუა საუკუნეების სწავლა–აღზრდის სისტემა. გამოსცა „ახალი აღთქმა“ ბერძნულ ენაზე, დაურთო საკუთარი ლათინური თარგმანი, რომელიც საფუძვლად დაედო ლუთერის ბიბლიის თარგმნას. გამოსცა ანტიკურ ავტორთა და ეკლესიის მამათა კრიტიკული ჟანრის თხზულებები. ჰუმანისტური იდეები ლიტერატურაში ყველაზე უფრო სრულყოფილად ერაზმუს როტერდამელმა გამოხატა.
შემოქმედება
ერაზმუს როტერდამელის ყველაზე მნიშვნელოვანი მხატვრული ნაწარმოებია სქოლასტიკის წინააღმდეგ მიმართული სატირა – „ქება სისულელისა“, რომელშიც იგი ამხელს გაბატონებული ეკლესიის მანკიერებას, შუასაუკუნეობრივ ჩამორჩენილობას, უმეცრებას, აკრიტიკებს მთავრებსა და ომისმოყვარე თავადებს. ერაზმუს როტერდამელის მიზანი იყო ანტიკურობის და ქრისტიანობის სინთეზით ქრისტიანული ჰუმანიზმის დაფუძნება. თავის თვალსაზრისს მან „ქრისტეს ფილოსოფია“ უწოდა. მისთვის უმთავრესი იყო ადრინდელი ქრისტიანობის აღორძინება და ამასთან დაკავშირებით ანტიკური მეცნიერებისა და ხელოვნების დაფასება. მასვე ეკუთვნის ანდაზების კრებულები („Adagia“, 1500), დიალოგები („შინაური საუბრები“, 1518), კომენტარები, ფილოლოგიური თხზულებანი. ფილოსოფიური თვალსაზრისით მნიშვნელოვანია ტრაქტატი „ქრისტიანი მეომრის ხანჯალი“ (1502).
მეტსახელი
მისი კოდირებული სახელი დესიდერიუს ერასმუს როტერდამელი, შეიცავს შემდეგ სამ ელემენტს: ლათინური არსებითი სახელი დესიდერიუმ („ლტოლვა“ ან „სურვილი“; ბერძნული ზედსართავი ἐράσμιος (erásmios) ნიშნავს „სურვილის მქონე“, და ასევე ერასმუს წმინდასაც ნიშნავს; და ბოლოს ლათინიზირებული ქალაქის სახელი როტერდამი (როტერდამუს = „როტერდამელი“).
ერასმუსი კლასიკური სწავლული იყო, ვისაც წმინდა ლათინური სტილით უყვარდა წერა და შერქმეულ მეტსახელს „ჰუმანისტების უფლისწულს“ სიამოვნებით ირგებდა. მას ასევე „ქრისტიანი ჰუმანისტების სამეფო დიდებასაც“ უწოდებდნენ.
ლიტერატურა
McDonald, Grantley. Biblical Criticism in Early Modern Europe: Erasmus, the Johannine Comma, and Trinitarian Debate (Cambridge and New York: Cambridge University Press, 2016)
Christ-von Wedel, Christine. Erasmus of Rotterdam: Advocate of a New Christianity (Toronto: University of Toronto Press, 2013)
Bietenholz, Peter G. Encounters with a Radical Erasmus. Erasmus' Work as a Source of Radical Thought in Early Modern Europe (Toronto: University of Toronto Press, 2009)
Dodds, Gregory D. Exploiting Erasmus: The Erasmian Legacy and Religious Change in Early Modern England (Toronto: University of Toronto Press, 2009)
რესურსები ინტერნეტში
Index of Erasmus' Opera Omnia (ლათინური)
სქოლიო
ჰოლანდიელი ფილოსოფოსები
ჰოლანდიელი თეოლოგები
გარდაცვლილი 1536
ჰელიკაზები

ჰელიკაზები (-დან — სპირალი) — ფერმენტების კლასი, რომელიც გვხვდება ყველა ცოცხალ ორგანიზმში. მათ განაკუთვნებენ „მოლეკულური მანქანების“ კლასს, ვინაიდან ნუკლეინის მჟავების შაქარფოსფატური „ხერხემლის“ გასწვრივ გადასაადგილებლად და ფუძეებს შორის შიგა- ან მოლეკულათაშორისი წყალბადური ბმების გასახლეჩად ისინი იყენებენ ჰიდროლიზის ენერგიას.
კლასიფიცირებულია ორი დიდი სისტემგარეშე ჯგუფი — დნმ-ჰელიკაზები და რნმ-ჰელიკაზები.
ლიტერატურა
Donmez I, Patel SS. (2006) «Mechanisms of a ring shaped helicase», Nucleic Acids Res. V34(15), pp. 4216-24
Singleton MR, Dillingham MS, Wigley DB (2007) «Structures and Mechanism of Helicases and Nucleic Acid Translocases», Annu Rev Biochem., V 76
Vindigni A. (2007) «Biochemical, biophysical, and proteomic approaches to study DNA helicases», Miol. Biosyst, V3(4), pp. 266 — 74
ფერმენტები
გიასლი (სამუხის რაიონი)

გიასლი (სამუხის რაიონი)
გიასლი — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის სამუხის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 495 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
სამუხის რაიონის სოფლები
Gandhi Peace Prize

Gandhi Peace Prize
The International Gandhi Peace Prize, named after Mahatma Gandhi, is awarded annually by the Government of India.
As a tribute to the ideals espoused by Gandhi, the Government of India launched the International Gandhi Peace Prize in 1995 on the occasion of the 125th birth anniversary of Mohandas Gandhi. This is an annual award given to individuals and institutions for their contributions towards social, economic and political transformation through non-violence and other Gandhian methods. The award carries in cash, convertible in any currency in the world, a plaque and a citation. It is open to all persons regardless of nationality, race, creed or gender.
A jury consisting of the Prime Minister of India, the Leader of the Opposition in the Lok Sabha, the Chief Justice of India, Speaker of the Lok Sabha and two other eminent person appointed every 3years eligible for reappointment decides the awardee each year.
Ordinarily, only proposals coming from competent persons invited to nominate are considered. However, a proposal is not taken as invalid for consideration by the jury merely on the ground of not having emanated from competent persons. If it is considered that none of the proposals merit recognition, the jury is free to withhold the award for that year; the award was withheld in the years from 2006 to 2012 inclusive. Only achievements within 10 years immediately preceding the nomination are considered for the award; an older work may, however, be considered if its significance has not become apparent until recently. A written work, to be eligible for consideration, should have been published.
Recipients
See also
Gandhi Memorial International Foundation
Gandhi Peace Award
Indira Gandhi Peace Prize
List of peace activists
References
Peace awards
Indian awards
Gandhism
Memorials to Mahatma Gandhi
დობროტინო (კავადარცის თემი)

დობროტინო (კავადარცის თემი)
დობროტინო — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, კავადარცის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 828 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ვარდარის რეგიონი
კავადარცის თემი
სქოლიო
კავადარცის თემის სოფლები
ასტრონომიული ობსერვატორია

ასტრონომიული ობსერვატორია — ტელესკოპებით, ლაბორატორიული იარაღებით და გამომთვლელი მანქანებით აღჭურვილი სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულება, სადაც სისტემატურად მიმდინარეობს ასტრონომიული დაკვირვებები და მათი კვლევა-ანალიზი.
ასტრონომიულ ობსერვატორიებს, როგორც წესი აგებენ ქალაქგარეთ, ქალაქის ხელოვნური განათების, მტვერისა და სამრეწველო ნაგებობათა ჭვარტლისაგან მოშორებულ ადგილებში. ამის გარდა ობსერვატორიის ადგილი მაქსიმალურად უნდა უზრუნველყოფდეს ცის ბუნებრივ სიწმინდეს წლის დიდი პერიოდის მანძილზე. შესაბამისად ობსერვატორიები იგება მაღლა მთაში და შორს დასახლებული პუნქტისაგან, რათა ერთის შემთხვევაში ღრუბლების ინტესივობამ და მეორეს მხრივ ხელოვნურმა მტვერმა და სინათლის გამოსხივებამ ხელი არ შეუშალოს ზუსტ სამეცნიერო მუშაობას.
ობსერვატორიის მთავარი ხელსაწყოები — ტელესკოპები დამცავ კოშკებშია მოთავსებული. ასეთი დაწესებულებები ტელესკოპის გამოგონებამდეც არსებობდა. ეს იყო მაღალი შენობები, საიდანაც აკვირდებოდნენ მზის, მთვარის, ვარსკვლავების და პლანეტების მოძრაობას და ცის თაღზე მათს გადაადგილებას. ობსერვატორიებს უმეტესად მთაში აგებენ, სადაც ჰაერი უფრო სუფთა, გამჭვირვალეა და ხილვადობაც უკეთესია. დღეს ობსერვატორიები მოწყობილია კოსმოსურ ხომალდებზეც.
ჩვ. წ.-მდე დაახლოებით 3000 წ. გაჩნდა ასტრონომიული დაკვირვებათა პირველი ჩანაწერი ჩინეთში, ეგვიპტეში და ბაბილონში.
ჩვ. წ.-მდე IV ს. ჩინელმა ასტრონომმა ში შენმა შექმნა 800 ვარსკვლავის პირველი კატალოგი (ერთგვაროვანი საგნების გარკვეული წესით შედგენილი სია).
იხილეთ აგრეთვე
გეოფიზიკური ობსერვატორია
ლიტერატურა
ე. ხარაძე, „ასტრონომია“ (მე-11 კლასის სახელმძღვანელო), თბ., 1989
ოსმალეთის უნგრეთი

ოსმალეთის უნგრეთი — ოსმალეთის იმპერიის სულთნის, სულეიმან I კანუნის მიერ დაპყრობილი ტერიტორია უნგრეთის მიწაზე. იგი არსებობდა XVI-XVII საუკუნეებში, 1699 წლამდე, სანამ ოსმალეთის იმპერია იძულებული გახდებოდა დაეთმო დაპყრობილი ტერიტორია.
შექმნა
ოსმალეთის უნგრეთი შეიქმნა მოჰაჩის ბრძოლის შედეგად, სადაც ოსმალეთის ერთ-ერთმა გამოჩენილმა და თვალსაჩინო მმართველმა, სულეიმან I-მა დაამარცხა, უნგრეთის, ხორვატიისა და ბოჰემიის ახალგაზრდა, 20 წლის, მეფე ლაიოშ II. ეს ყველაფერი მოხდა 1526 წელს.
იმ დროს, ოსმალეთის სულთანს ჰყავდა 100 000 მეომარი, ხოლო ლაიოშ II-ს — მხოლოდ 25 000. ასე რომ, სასწაული უნდა მომხდარიყო, იმისათვის რომ, გამარჯვება სწორედ ლაიოშს დარჩენოდა. ამიტომ, ლაიოშს ბევრჯერ შესთავაზეს, რომ სულთან სულეიმანს დანებებოდა, მაგრამ მან არავის დაუჯერა და გადაწყვეტილება არ შეცვალა. მათთვის დანებებას, ოსმალთათვის გაშლილ ველზე შებმა არჩია.
29 აგვისტოს, მოჰაჩის ველზე გაიმართა სასტიკი ბრძოლა, სადაც ოსმალეთის იმპერიამ აბსოლუტური გამარჯვება მოიპოვა და ეს ყველაფერი ოსმალებმა მხოლოდ 2 საათში მოახერხეს. ახალგაზრდა მეფე ლაიოშ II-ც ამ ბრძოლას შეეწირა, მის 25 000 ჯარისკაცთან ერთად.
სწორედ ამ დაპყრობილ ტერიტორიაზე შეიქმნა ოსმალეთის უნგრეთი მის ტახტზე პრეტენზიას ორი კანდიდატი აცხადებდა — ფერდინანდ I და იანოშ I ზაპოლაი. 1541 წელს, მას შემდეგ, რაც სულეიმან I-მა ჰაბსბურგებს ბუდა წაართვა, დასავლეთ და ჩრდილო უნგრეთის მეფედ აღიარებულ იქნა ფერდინანდ I, ხოლო სამხრეთ და ცენტრალური უნგრეთი ოსმალეთის მფლობელობაში დარჩა და მას სათავეში იანოშ I ჩაუდგა.
არსებობის პერიოდი
ოსმალეთის უნგრეთი არსებობდა საუკუნენახევარზე მეტი ხნის განმავლობაში, კერძოდ კი 1541-1699 წლებში და მას სათავეში ზაპოლაების დინასტია ჩაუდგა.
დაპყრობილ ტერიტორიაზე მცხოვრები ხალხის ძირითადი ნაწილი მათ მიწაზე ოსმალთა გაბატონებას მალევე შეეგუა, ხოლო დანარჩენები, დროთა განმავლობაში იძულებულნი გახდნენ ეღიარებინათ ოსმალეთის მიერ დაპყრობილი ტერიტორია და შეგუებოდნენ მათ მმართველობას. ეს ყველაფერი ოსმალეთს საშუალებას აძლევდა უნგრელ ხალხზე კიდევ უფრო მეტად გაეზარდა საკუთარი გავლენა და ბევრი ადამიანი მოექცია მის ქვეშ, რასაც ისინი გარკვეული ხნის განმავლობაში წარმატებით ახერხებდნენ. თუმცა, ოსმალთა ბატონობის გამო, უნგრეთში ნელ-ნელა გაჩნდა დაუსახლებელი მიწები, გლეხები ტყეებს აფარებდნენ თავს. მაგრამ, ამ დაუსახლებელ მიწებზე განვითარდა სოფლის მეურნეობა, რამაც საგრძნობლად გააძლიერა ეკონომიკა. გაჩნდა ვენახები. ღვინო ჩეხეთში, ავსტრიასა და პოლონეთში გაჰქონდათ.
არსებობის შეწყვეტა
როდესაც ოსმალეთის ხანგრძლივი დაკნინების პერიოდი დაიწყო, იგი კარგავდა პატარ-პატარა ტერიტორიებს, კუნძულებსა და ქვეყნებს. 1699 წელს, ოსმალეთის იმ დროინდელი სულთანი მუსტაფა II, იძულებული გახდა, რომ დაედო ოსმალეთის იმპერიისათვის საზიანო კარლოვიცის ზავი, რომლითაც უნგრეთის დიდი ნაწილი მიიღო ავსტრიამ. შესაბამისად, რადგან ოსმალეთის იმპერია აღარ ბატონობდა უნგრეთზე, ოსმალეთის უნგრეთმაც შეწყვიტა არსებობა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ოსმალეთის უნგრეთი 1541-1699
ოსმალეთის იმპერია
უნგრეთის ისტორია
ოტრადა (ბაშკირეთი)

ოტრადა (ბაშკირეთი)
ოტრადა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რაევკა, რომელიც ასევე დაშორებულია 24 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
ალშეევის რაიონის სოფლები