PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ლაშქართა შიგან არშეშვება

ლაშქართა შიგან არშეშვება, ლაშქართაგან გარდახდევა, გამაწბილებელი სასჯელის სახეობა — სამხედრო და რაინდული უფლებების ჩამორთმევა ფეოდალურ საქართველოში. იყენებდნენ დამატებით სასჯელად ეკლესიისაგან დაკრულვილ, შეჩვენებულ პირთა მიმართ. დაკავშირებული იყო სამხედრო-რაინდულ შეხედულებასთან, რომ ლაშქრობაში მონაწილეობა თავისუფალი პიროვნების უფლებაცაა და მოვალეობაც. ეს სასჯელი მეტად მძიმე იყო და დამნაშავეს ზნეობრივ სიკვდილს უქადიდა.
ლიტერატურა
ჯავახიშვილი ივ., ქართული სამართლის ისტორია, წგნ. 2, ნაკვ. 2, ტფ, 1929;
ნადარეიშვილი გ., ქსე, ტ. 6, გვ. 148-149, თბ., 1983
სასჯელები
რიაშუ-დუს-კავალუსი

რიაშუ-დუს-კავალუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კატოლე-დუ-როშის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 314 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.49 კმ²-ზე. ფართობი 264 025 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარაიბა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ტიჩინო (მდინარე)

ტიჩინო (მდინარე)
ტიჩინო (ლომბარდ. Tisín; ) — მდინარე შვეიცარიასა და იტალიაში, პოს მარცხენა შენაკადი. მისგან იღებს სახელს შვეიცარიის ერთ-ერთი კანტონი (ტიჩინო), სადაც მისი ზემო ნაწილი მიედინება.
სათავეს იღებს შვეიცარიაში, ვალ-ბედრეტოში, ვალესა და ტიჩინოს კანტონების საზღვარზე და შემდეგ ჩაედინება ლაგო-მაჯორეს ტბაში, საიდანაც გამოსვლისას ის უკვე იტალიის ტერიტორიაზე აგრძელებს დინებას. მისი სიგრძე 248 კმ-ია. პოს ერწყმის ქალაქ პავიის სიახლოვეს. აუზის უმაღლესი წერტილია მწვერვალი გრენცგიპფელი (4 618 მ). ქვემო დინებაში, ტიჩინოს უერთდება მდინარე ანცა.
შვეიარიაში, ტიჩინოზე აგებულია ჰიდროელექტროსადგური, იტალიაში კი მას უმთავრესად საირიგაციოდ იყენებენ.
მდინარის ნაპირებთან, ძვ. წ. 218 წელს გაიმართა მეორე პუნიკური ომის პირველი ბრძოლა (ტიცინის ბრძოლა) კართაგენელებსა (ჰანიბალის მეთაურობთ) და რომაელებს (პუბლიუს კორნელიუს სციპიონის მეთაურობით) შორის.
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის მდინარეები
რესურსები ინტერნეტში
Parco piemontese della valle del Ticino
Parco lombardo della valle del Ticino
შვეიცარიის მდინარეები
იტალიის მდინარეები
პოს აუზი
Gypsy Heart Tour

Gypsy Heart Tour
The Gypsy Heart Tour was the third concert tour by American singer Miley Cyrus, held in support of her third studio album Can't Be Tamed (2010). It visited primally Latin America, Australia, and the Philippines; it began on April 29, 2011 in Quito, Ecuador and concluded on July 2, 2011 in Perth, Australia. It was her first tour not to visit the United States. The tour ranked 22nd in Pollstar's "Top 50 Worldwide Tours (Mid-Year)", earning over $26 million.
Background
The tour was announced by media outlets on March 21, 2011, following Cyrus' appearance on Saturday Night Live. Initial tour dates were announced in South America. Dates in Australia, the Philippines, Costa Rica, Panama and Mexico soon followed. During an interview with OK!, Cyrus said she would not bring the tour to the United States due to not feeling comfortable to perform in the country. Many media outlets believed this was due to Cyrus' personal life. She commented: "I just think right now America has gotten to a place where I don't know if they want me to tour or not. Right now I just want to go to the places where I am getting the most love and Australia and South America have done that for me. I'm kind of going to the places where I get the most love. I don't want to go anywhere where I don't feel completely comfortable with it."
Cyrus stated the tour would not be in the same vein as her previous efforts. She said her previous tour, Wonder World Tour, focused more on theatrics and costume changes. The singer wanted the show to focus on the music and letting the audience see a different side of her that is not portrayed on television. She said the show would feature an acoustic section, along with taking requests from the audience.
Opening acts
Banda Lipstick (Brazil)
Michael Paynter (Australia)
Nicole Pillman (Lima)
Lasso (Caracas)
Riva (Bogotá)
Sam Concepcion (Pasay)
Elmo Magalona (Pasay)
Valeria Gastaldi (Buenos Aires)
Greys (Zapopan)
Set list
This set list is from the May 6 show in Buenos Aires, Argentina. It is not intended to represent all tour dates.
"Liberty Walk"
"Party in the U.S.A."
"Kicking and Screaming"
"Robot"
"I Love Rock 'n' Roll" / "Cherry Bomb" / "Bad Reputation"
"Every Rose Has Its Thorn"
"Obsessed"
"Forgiveness and Love"
"Fly on the Wall"
"7 Things"
"Scars"
"Smells Like Teen Spirit"
"Can't Be Tamed"
"Landslide"
"Take Me Along"
"Two More Lonely People"
"The Climb"
Encore
"See You Again"
"My Heart Beats for Love"
"Who Owns My Heart"
Tour dates
Notes
References
2011 concert tours
Concert tours of Argentina
Concert tours of Australia
Concert tours of Brazil
Concert tours of Chile
Concert tours of Colombia
Concert tours of Costa Rica
Concert tours of Ecuador
Concert tours of Mexico
Concert tours of Panama
Concert tours of Paraguay
Concert tours of Peru
Concert tours of the Philippines
Concert tours of Venezuela
Miley Cyrus concert tours
ტაგანროგის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სამლოცველო

ტაგანროგის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სამლოცველო — მართლმადიდებლური სამლოცველო ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს ტაგანროგის აჯანყების მოედანზე, ძველი რკინიგზის სადგურის შენობის წინ. აგებულია 2012 წელს.
ისტორია
ტაგანროგის რკინიგზის სადგურის ტერიტორიაზე, ვაგზლის მხარეს, 1908 წელს რკინიგზელების ფინანსებით ააგეს რკინიგზის სადგურის სამლოცველო მისი საიმპერატორო უდიდებულესობის მეფისწულ ალექსეი ნიკოლოზის ძე რომანოვის დაბადების დღის აღსანიშნავად. ეს სამლოცველო დაანგრიეს 1920 წელს.
ახალი სამლოცველოს აგება გადაწყვიტეს ვაგზლის მოედნის წინ, რესტორან „დღე და ღამესა“ და ორთქმავლის ძეგლს შორის. სამლოცველო აკურთხეს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, რომლის ხსენების დღეც, 4 ნოემბერი, გახდა სახალხო ერთობის დღე.
ტაგანროგის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის სამლოცველო ააგეს ტაგანროგის ოლქის სამღვდელო პირის ალექსი ლისიკოვის ინიციატივით და კომპანია „ლემაკსის“ პრეზიდენტის ლეონიდ მატუსევიჩის მხარდაჭერით.
სამლოცველოს სიმბოლური საძირკვლის ჩაყრის ცერემონიალი გაიმართა 2011 წლის 24 მაისს. ცერემონიალში მონაწილეობა მიიღო ქალაქის მერმა ნიკოლაი ფედიანინმა.
2012 წელს საზეიმო ვითარებაში დაადგეს გუმბათი.
ტაგანროგის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის სამლოცველო ააგეს ტაგანროგელი დიზაინერის ვლადიმირ ელიტენკოს პროექტის მიხედვით. კანკელი დაამზადეს პალეხელმა ხელოსნებმა.
სამლოცველოს ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლები ბარელიეფებითაა გაფორმებული. ეკლესიის მხატვრობა შეასრულა ტაგანროგელმა მხატვარმა ნატალია კრასნოვსკაიამ, ვიტრაჟები გააფორმა როსტოველმა სპეციალისტმა მიხაილ აბრამენკომ.
სამლოცველო აკურთხეს 2012 წლის 19 ნოემბერს, პავლე ტაგანროგელის დაბადებიდან 220-ე წლისთავზე. ეკლესია აკურთხა მიტროპოლიტმა მერკურიმ, მან ლეონიდ მატუსევიჩის გადასცა პავლე ტაგანროგელის I ხარისხის ორდენი, ხოლო თავად კომპანია „ლემაკსი“ დააჯილდოვა მთავარეპისკოპოსის სიგელით.
სქოლიო
ტაგანროგის ძეგლები
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ირაკლი წერეთელი (პოლიტიკოსი)

ირაკლი წერეთელი (პოლიტიკოსი)
ირაკლი წერეთელი (დ. 26 ოქტომბერი, 1961, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.
1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნული დამოუკიდებლობის პარტია“.
რესურსები ინტერნეტში
ირაკლი წერეთელი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 26 ოქტომბერი
დაბადებული 1961
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
Davit Khajishvili

Davit Khajishvili (Georgian: დავით ხაჯიშვილი; born February 10, 1988) is a Georgian businessman and politician who has served as a member of Parliament since 2020. A member of the opposition United National Movement, he has been characterized as a vocal supporter of Ukraine since the Russian invasion of 2022.
Early life and career
Davit Khajishvili was born on February 10, 1988. Moving to Ukraine as a student, he received a tourism degree from the Ternopil Volodymyr Hnatiuk National Pedagogical University in 2011, after which he returned to Georgia and worked in the public sector, including in the Department of Tourism and Resorts of the Autonomous Republic of Adjara, the Department of Sports and Youth Affairs of Adjara, and the City Hall of Batumi until 2014. He was noticed as an activist during that time, participating in a public protest in Batumi against Ukrainian President Viktor Yanukovych's decision to reject the EU-Ukraine Association Agreement. He received a degree in International Relations in 2015 from Ukraine's University of Lviv.
Between 2015 and 2020, Khajishvili worked as the Rergional Director of ORBI Group, a large Georgian real estate developer responsible for several luxury projects in Batumi. He is married to Tamriko Ninidze, another employee of that company.
Political career
One of the largest financial contributors to the opposition United National Movement, Davit Khajishvili was listed in 22nd position on the party's electoral list during the 2020 parliamentary elections, although he originally refused to take his seat after allegations surfaced on massive voter fraud committed by the government. Following a short-lived EU-facilitated agreement between the opposition and the ruling Georgian Dream party, he rescinded his resignation in May 2021 and has since served on the European Integration Committee. He is one of the youngest MPs in Georgia.
Khajishvili has been a vocal supporter of Ukraine since the Russian invasion started in February 2022. On 28 February, he was a signatory to a petition calling on Parliament to invite Ukrainian Ambassador Ihor Dolhov to an extraordinary hearing. On 24 March, he visited Kyiv along UNM's parliamentary leader Khatia Dekanoidze to show solidarity for Ukraine, attending a session of the Verkhovna Rada and meeting with President Volodymyr Zelenskyy's head of administration Andrii Yermak. He was also one of 48 MPs to sign a joint appeal to Georgian Dream calling on the party to end its attacks on some Western officials.
References
1988 births
University of Lviv alumni
Living people
21st-century politicians from Georgia (country)
არისუ

არისუ — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გადაბეის რაიონის სოფლები
ჟან დრეში

ჟან დრეში (დ. 30 ნოემბერი 1905, პარიზი, საფრანგეთი, — გ. 4 მარტი 1994, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი გეოგრაფი და გეომორფოლოგი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელი წევრი. 1931 წლიდან პროფესორია. 1945-1947 წლებში ასწავლიდა სტრასბურის უნივერსიტეტში, ხოლო 1948 წლიდან სორბონის უნივერსიტეტში. 1960-1970 წლებში პარიზის უნივერსიტეტის გეოგრაფიის ინსტიტუტის დირექტორი. მისი ძირითადი შრომები მიეძღვნა ატლასის მთებისა და საჰარის რელიეფის წარმოშობისა და დახასიათების საკითხებს, ტროპიკული დასავლეთი აფრიკის მოსწორების ზედაპირებს. 1968-1980 წლებში იყო საერთაშორისო გეოგრაფიული კავშირის ვიცე-პრეზიდენტი. მეტად ცნობილია მისი მონოგრაფია „ხმელთაშუაზღვისპირეთი“ (ტ. 1-2, 1953-1956).
თხზულებები
Essai sur l'évolution du relief dans la région prérifaine, P., 1933;
Recherches sur l'évolution du relief dans le massif central du Grand Atlas, le Haouz et le Sous, P., 1941.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ფრანგი გეოგრაფები
1

1 (ერთი) წელი — ქორინიკონით XI მოქცევის 285 წელი.
მოვლენები
რომის იმპერია
ტიბერიუსი, ავგუსტუსის ბრძანებით, გერმანიაში აჯანყებას ახშობს (1-5)
გაიუს კეისარი და ლუციუს აემილიუს პაულუსი კონსულებად დაინიშნენ.
ქირინიუსი გაიუსის მთავარი მრჩეველი გახდა არმენიაში.
აქვა ალსიენტას აკვედუკი აშენდა.
აბრეშუმი გამოჩნდა რომში.
აზია
იუანშის ერა დაიწყო ჩინეთის ხანის დინასტიაში.
კონფუცის მისი პირველი სამეფო წოდება მიენიჭა.
ყოფილი რეგენტი დონ სიანი სიცოცხლეს თვითმკვლელობით ასრულებს.
აფრიკა
დაარსდა აკსუმის სამეფო, თანამედროვე ეთიოპიისა და ერიტრეის ტერიტორიაზე.
კუშების დედოფალი ამანიშახეტო გარდაიცვალა. მისი ვაჟი, ნატაკამანი კუშების მეფე გახდა.
დაიბადნენ
თარიღი უცნობია
იუნი ანეი გალიონი — რომის პროკონსული.
კვინტილიი ვარი — პუბლია კვინტილია ვარისა და კლავდია პულხრას შვილი.
მარკ ანტონი პალი — ბერძენი პოლიტიკური მრჩეველი.
აპოლონ თიანელი — ნეოპითაგორის სკოლის ფილოსოფოსი.
ნიკანორი — I საუკუნის ქრისტიანი წმინდანი (გ. 76)
სტეფანე პირველმოწამე — ქრისტეს სამოცდაათ მოციქულთაგანი (გ. 34)
გარდაიცვალნენ
თარიღი უცნობია
გაიუს ანტისტიუს ვეტუსი — კონსული ძვ. წ. 6
არშაკ II — ქართლის (იბერიის) მეფე ძვ. წ. II საუკუნის I ნახევარში.
ტიგრან IV ― რომის ვასალი სომხეთის მეფე (დ. ძვ. წ. 30-იანები)
მიმიკა

მიმიკა — სახის ნაქუთების გამოკვეთილი მოძრაობა, საშუალებას გვაძლევს გამოვხატოთ ესა, თუ ის განცდა – სიხარული, სევდიანობა და სხვ.
მიმიკური მოძრაობები უნებლიეა, რეფლექსიური, თუმცა ადამიანს შეუძლია მათი ნებაყოფლობით გამოხატვაც (მაგ. მსახიობებს). მიმიკა ერთ-ერთი დამხმარე საშუალებაა ადამიანთან ურთიერთობისას. საუბრისას ის აზრის გამოხატვაში გვეხმარება. მიმიკა სამსახიობო ხელოვნების მთავარი ნაწილია, მის საშუალებით მსახიობები ქმნიან სხვადასხვა პერსონაჟის სახეს, გამოსცემენ მის იერს.
ლიტერატურა
იხილეთ აგრეთვე
არავერბალური კომინიკაცია
ჟესტიკულაცია
სხეულის ენა
სხეულის ენა
Gemmula concinna

Gemmula concinna is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Turridae, the turrids.
Description
The length of the shell varies between 30 mm and 45 mm.
(Original description by Dunker - translated from Latin) The small shell has an ovate-oblong shape. It is yellowish-white, girded with dark lines. The longitudinal ribs are almost erased. The transverse striae show a delicate lattice-like structure. The shell contains seven slightly convex whorls. The suture is distinct but not deep. The aperture is oval. The outer lip is incrassate and below varicose. Inside it is crenulate. The sinus is of an average size.
(Described by Tryon as Clathurella reeviana) The surface is almost microscopically decussated, the spiral sculpture being generally the strongest. The color of the shell is whitish, with light chestnut revolving lines, irregularly distributed, approximating or distant.
Distribution
This marine species occurs off the Philippines.
References
External links
Gastropods.com: Gemmula (Gemmula) concinna
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1-1295.
concinna
Gastropods described in 1871
იოსებ თბილელი

იოსებ თბილელი (გვარად სააკაძე) (დ. 1620 — გ. 1688) — ქართველი საეკლასიო მოღვაწე, პოეტი; თბილისის მიტროპოლიტი 1662 წლიდან. გიორგი სააკაძის ძმისწული.
ბავშობიდან იზრდებოდა ქვათახევის მონასტერში, იქვე ბერად აღიკვეცა და წავიდა იმერეთში სადაც დროთა განმავლობაში აყვანილი იქნა ნიკორწმინდის მთავარეპისკოპოსის ხარისხში. მალევე როსტომ მეფისა და მარიამ დედოფლის თხოვნით გადაყვანილი იქნა სამცხე–საათაბაგოში აწყურის მთავარეპისკოპოსად, სადაც რეგიონის მმართველად იყო მისივე ნათესავი როსტომ-ფაშა. მეფე-დედოფალს ჰქონდა იმის იმედი, რომ აღნიშნული ნათესაური კავშირებით შესძლებდნენ მორღვეული ქრისტიანული ეკლესიის აღდგენას სამცხეში. მაგრამ იმედები არ გამართლდა და როსტომ-ფაშამ ის გამოაძევა ახალციხიდან. მაშინ მეფემ იოსებს უბოძა თბილისის სამიტროპოლიტო ტახტი.
მისი როგორც თბილელის მოღვაწეობის პერიოდი ნაყოფიერი აღმოჩნდა ეპარქიისათვის. გამრავლდა საეკლესიო მამულები, გაიზარდა სიონის ბიბლიოთეკის წიგნთსაცავი, სიონის ეკლესიას გადაეცა შემდგომში წოდებული როგორც „სიონის აბანო“. ეპარქიის სიმდიდრეზე მეტველებს ისიც რომ 1849 წელს დიმიტრი ბაქრაძეს, ათონის ივერითა მონასტერში უნახავს მოოქროვილი ვერცხლის ტაკუკი წარწერით:
აქტიურად მონაწილეობდა ქვეყნის საზოგადოებრივ ცხოვრებაში, იბრძოდა ცენტრალური ხელისუფლების განსამტკიცებლად. დაიღუპა როგორც გიორგი XI-ის მომხრე განდგომილ არაგვის ერისთავთან ბრძოლაში. მის პოეტურ მემკვიდრეობაში განსაკუთრებული ადგილი უკავია ქართული პატრიოტული ეპოსის თვალსაჩინო ძეგლს — პოემა „დიდმოურავიანს“ (1681-1687), რომელიც უცხოელ დამპყრობთა წინააღმდეგ ქართველი ხალხის ამსახველი გმირული ეპოპეაა. იოსებ თბილელმა ხოტბა შეასხა დიდ მოურავს გიორგი სააკაძეს; ამავე დროს გამოკვეთა საზოგადოებრივი აზრი საქვეყნო გასაჭირზე. ერის ტკივილი და საწუხარი საზოგადოებრივ სამსჯავროზე გამოიტანა. „დიდმოურავიანი“ მნიშვნელოვანი ისტორიული წყაროცაა. იგი პირველად პ. იოსელიანმა გამოსცა 1851 წელს. იოსებ თბილელს ეკუთვნის აგრეთვე სასულიერო შინაარსის თხზულებები: „ცხოვრება და მოქალაქეობა ალექსი კაცისა ღმრთისა“, „წმინდანთა კრებათათვის“, „ქება და წამება წმიდისა მარინასი, თქმული შაირად“; აგრეთვე „ანბანთქება“. იოსებ თბილელი ვეფხისტყაოსნის ერთ-ერთი გამგრძელებელია (დაურთო 67 სტროფი). მის სახელთანაა დაკავშირებული თბილისის სიონის ბიბლიოთეკის დაარსება, რომლისთვისაც იოსებ თბილელს მრავალი ხელნაწერი წიგნი შეუძენია.
იხილეთ აგრეთვე
თბილელი მღვდელთმთავრები
ლიტერატურა
კეკელიძე კ., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 2, თბ., 1958
ფირცხალაიშვილი რ., იოსებ ტფილელის „დიდმოურავიანის“ ხელნაწერული მემკვიდრეობისათვის, „მაცნე. ენისა და ლიტერატურის სერია“, 1975, № 2;
ცაიშვილი ს., შოთა რუსთაველი — დავით გურამიშვილი, თბ., 1974;
ფირცხალაიშვილი რ., ქსე, ტ. 5, გვ. 202-203, თბ., 1980
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
თბილელი მღვდელთმთავრები
ქართველი პოეტები
დაბადებული 1620
გარდაცვლილი 1688
ავგუსტ ვილჰელმ ჰოფმანი

ავგუსტ ვილჰელმ ჰოფმანი (დ. 8 აპრილი, 1818, ჰისენი — გ. 5 მაისი, 1892, ბერლინი) — გერმანელი ქიმიკოსი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ჰისენის უნივერსიტეტი. იყო ი. ლიბიხის მოწაფე. 1845–1865 ლონდონის სამეფო ქიმიის კოლეჯის დირექტორი, 1861-იდან ლონდონის ქიმიის საზოგადოების პრეზიდენტი. 1865–1892 ბერლინის უნივერსიტეტის ქიმიის კათედრის გამგე. 1868 დააარსა გერმანიის ქიმიის საზოგადოება, რომლის თავმჯდომარეც იყო 1892 წლამდე.
ჰოფმანი და მისი სკოლის შრომებს დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა ქვანახშირის ფისის სამრეწველო გადამუSავებისა და სინთეზური საღებრების წარმოების შექმნაში. 1871 ჰოფმანმა კ. მარციუსთან ერთად აღმოაჩინა C6H5 — NH — CN3 —› CH3 — C6H4 — NH2 ტიპის გადაჯგუფება. 1881 ჰოფმანმა აღმოაჩინა კარბომჟავების ამიდებისაგან ამინების მიღება.
ლიტერატურა
სქოლიო
გერმანელი ქიმიკოსები
დაბადებული 1818
გარდაცვლილი 1892
ფოტიოს I

ფოტიოს I — ბიზანტიელი საეკლესიო მოღვაწე, მეცნიერი და მწერალი. ორგზის იყო კონსტანტინოპოლის პატრიარქი (858-867 და 877-886 წწ.). დაუპირისპირდა რომის პაპს და 878 წელს ბიზანტია რომის საეკლესიო მორჩილებისაგან დაიხსნა. ხელს უწყობდა ბიზანტიის ეკლესიის გავლენის გავრცელებას სლავებზე (ბულგარეთი, მორავია და რუსეთი).
ფოტიოს ეკუთვნის ეგზეგეტიკური და დოგმატიკური ხასიათის 324 ტრაქტატისაგან შემდგარი თეოლოგიური ნაშრომი „ამფილოქია“. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ფოტიოსის 2 თხზულება: „ბიბლიოთეკა“ ანუ „მირიობიბლიონი“ და „ლექსიკონი“. „ბიბლიოთეკა“ 280 თავისაგან შედგება და შეიცავს ანტიკური ეპოქის თხზულებათა შესახებ ცნობებსა და ექსცერპტებს ამ თხზულებათაგან. „ლექსიკონი“ განმარტებითი ხასიათისაა. მისი სრული ტექსტი აღმოჩნდა 1959 წელს.
ლიტერატურა
;
Patrologiaecursus completus, series Graeca, ed. J. P. Migne, t. 102-104;
Photius, Biblioteque, ed. par R. Henry, t. 1-6, P., 1959-71.
კონსტანტინოპოლის პატრიარქები
IX საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ფუშიმის სასახლე

ფუშიმის სასახლე (伏見城 ფუშიმი-ჯო?) აგრეთვე ცნობილი როგორც მომოიამის სასახლე ან ფუშიმი-მომოიამის სასახლე — სასახლე, რომელიც მდებარეობს კიოტოს კუშიმის ადმინისტრაციულ რაიონში. დღევანდელი სტრუქტურა არის 1964 წლის ტოიოტომი ჰიდეიოსის მიერ აგებული თავდაპირველი, ორიგინალი სასახლის კოპიო.
ისტორია
თავდაპირველი სასახლის მშენებლობა დაიწყო 1592 წელს, როდესაც ჰიდეიოშიმ დატოვა რეგენტობის თანამდებობა, სასახლის მშენებლობა კი დასრულდა 1594 წელს. ოცი პროვინციიდან უკვე მომზადებული მუშები მუშაობდნენ სასახლის მშნებელობაზე, მათი რაოდენობა დაახლოებით 20000-დან 30000-მდე იყო.
მიუხედავად იმისა, რომ გარე შეხედულებით სასახლე საბრძოლო მიზნებისთვისაა, სინამდვილეში სტრუქტურა განკუთვნილი იყო, როგორც ჰიდეიოშის საპენსიო სასახლე, სწორედ ამ მიზნისთვის იყო მოწყობილი და მორთული სასახლე. ეს სასახლე განსაკუთრებუით ცნობილია მისი ჩაის ცერემონიის ოთახით, რომლის კედლებიც და ხელსაწყოებიც დაფარული იყო ოქროს ფოთლით. სასახლე უნდა ყოფილიყო ჰიდეიოშის სამშვიდობო მოლაპარაკებების ადგილი ჩინელ დიპლომატებთან, რათა მოეძებნათ გზა კორეაში შვიდწლინი ომის დასასრულებლად, მაგრამ მისი აგებიდან ორ წელიწადში მიწისძვრის შედეგად სასახლე მთლიანად დაინგრა.
იგი მალევე აღადგინეს, სასახლეზე კონტროლი კი ტორი მოტოტადაზე გადავიდა, რომელიც იყო ტოკუგავა იეიასუს ვასალი. 1600 წელს სასახლე იშიდა მიტსუნარის მნიშვნელოვანი და ცნობილი ალყის შედეგად დაეცა. ტორი მოტოტადამ გამოიჩინა ძალიან დიდი სიმამაცე და ღირსება, ის სასახლეს თერთმეტი დღის განმავლობაში იცავდა და შეძლო იშიდას ძალების შეკავება, მან მის ბატონს ტოკუგავას მისცა დრო, რომ შეეკრიბა საკუთარი არმია. ამან ძალზედ დიდი გავლენა მოახდინა ამ ფაქტის შემდგომ მალევე დაწყებულ სეკიგაჰარას ომში, რომელმაც საბოლოო გამარჯვება მოუტანა ტოკუგავა იეიასუს მისი ყველა კონკურენტიის წინააღმდეგ ბრძოლაში.
1623 წელს ციხე დაიშალა და მისი ბევრი ოთახები და შენობები მთელ იაპონიაში სასახლეებსა და ტაძრებში იქნა გადანაწილებული. კიოტოს რამდენიმე ტაძარში, როგორიცაა იოგენ-ინი (養源院), გენკო-ანი (源光庵) და ჰოსენ-ინი (宝泉院). მათ აქვთ სისხლით შეღებილი წარსული, ფუშიმის სასახლის დერეფანში ტორი მოტოტადამ და მისმა საზოგადოებამ თავი მოიკლეს.
1912 წელს იმპერატორ მეიჯის საფლავი აიგო სასახლის თავდაპირველ ტერიტორიაზე. სასახლე 1964 წლამდე მეორედ აღარ აშენებულა, ხოლო 1964 წელს მისი ზუსტად მსგავსი სასახლე აიგო ძალიან ახლოს და რაც მთავარია ბეტონით. ახალი ნაგებობა გახდა მუზეუმი ტოიოტომი ჰიდეიოსის ცხოვრებისა და ომების შესახებ, ასევე იმავე ტერიტორიაზე იყო ძალზედ მიმზიდველი პატრა პარკი სახელწოდებით სასახლის მიწა„“, მაგრამ ის საზოგადოებისთვის 2003 წელს დაიხურა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
SengokuDaimyo.com : The website of Samurai Author and Historian Anthony J. Bryant. Accessed 4 April 2011.
სქოლიო
სამხრეთ კორეის სასახლეები
იაპონიის არქიტექტურა
იაპონიის ისტორია
ტაბეკენამუნი

ტაბეკენამუნი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი ოცდამეხუთე დინასტიიდან, მესამე გარდამავალი პერიოდის დროს. ტაბეკენამუნი შესაძლოა ეგვიპტის ფარაონის ტაჰარქას მეუღლე იყო.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის ოცდამეხუთე დინასტია
ძველი ეგვიპტის დედოფლები
ეგვიპტის ოცდამეხუთე დინასტიის დედოფლები
ჩიტიანი

ჩიტიანი, ჩიტიაანთი — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში, ცხრაძმის თემში.
ჩიტიანიდან ბარის სოფლებში არიან გადასახლებულები ჩიტიშვილები (მაგ., ოძისში).
სქოლიო
ცხრაძმის თემის სოფლები
ეგნატე ნინოშვილის ქუჩა

ეგნატე ნინოშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, (ოქროსუბანი). გიორგი მაზნიაშვილის ქუჩიდან თამარ მეფის გამზირამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის I ნახევარში. ეგნატე ნინოშვილის ქუჩა ერთ-ერთი იმ 32 ქუჩიდან, რომელიც გაყვანილია1846 წელს შექმნილი „თბილისის გარეუბნის მომწყობი კომისიის“ მიერ. თბილისის 1867 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ალექსანდრეს ქუჩა. სახელწოდება უკავშირდება იქვე მდგარ წმინდა ალექსანდრე ნეველის ეკლესიას. 1922 წელს დაერქვა ეგნატე ნინოშვილის სახელი. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე ქუჩის მონაკვეთი, კონსტანტინე ფოცხვერაშვილის ქუჩიდან თამარ მეფის გამზირამდე, დატანილია როგორც ყვირილას ქუჩა. ქუჩაზეა კანისა და ვენერიულ სნეულებათა სამეცნიერ-კვლევითი ინსტიტუტი. შემონახულია XIX საუკუნის საცხოვრებელი სახლები.
ლიტერატურა
ნინოშვილი
წიფურიის ჭა

წიფურიის ჭა — კარსტული წარმონაქმნი საქართველოში, ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მიგარიის მასივზე, წიფურიის ტაფობის ფსკერზე, მდინარე ოჩხომურის აუზში. გამომუშავებულია ქვედაცარცულ კირქვებში. შესასვლელი იშლება შქერის რაყებში. ჩასასვლელი ხვრელის გარშემოწერილობა უდრის 7 მ-ს, საერთო სიღრმე — 33 მ-ს. ამ ჭის ჩრდილოეთით, ერთი ნაპრალის გასწვრივ განვითარებუყლია ძაბრები და პატარ-პატარა მღვიმეები. შრის წოლის ელემენტები, რომლებშიც მღვიმეა გაჩენილი სდ 190° 18-20°. მღვიმური ნალექებიდან გვხვდება ნგრეული მასალა; თიხის ნაფენები. ჭა სველია.
ლიტერატურა
ყიფიანი შ., ტინტილოზოვი ზ., ოქროჯანაშვილი არს., ჯიშკარიანი ვ., საქართველოს კარსტული მღვიმეების კადასტრი, თბ., 1966.
საქართველოს კარსტული ჭები
სტრუმიცის თემი

სტრუმიცის თემი — თემი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ რეგიონში. მოსახლეობა შეადგენს 54 676 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 170.07 კაცი/კმ²-ზე.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — სტრუმიცა. ადმინისტრაციული ცენტრის ჩათვლით თემის შემადგენლობაში შედის 25 დასახლება.
თემის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 321.49 კმ²-ს.
იხილეთ აგრეთვე
ჩრდილოეთ მაკედონიის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
სტრუმიცის თემის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
Köhnə Xudat, Qusar

Köhnə Xudat, Qusar
Köhnə Xudat (also, Kohna Khudat) is a village and municipality in the Qusar District of Azerbaijan. It has a population of 1,766.
References
Populated places in Qusar District
მარტუბა

მარტუბა — ქალაქი აღმოსავლეთ ლიბიაში, დარნის რაიონში. მდებარეობს ქალაქ დარნიდან სამხრეთით 27 კილომეტრში. სოფელ ლამლუდას უკავშირდება ორი გზით. ქალაქის ტერიტორიაზეა ავიაბაზა. 2006 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 7,730 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
ლიბიის ქალაქების სია
სქოლიო
ლიბიის ქალაქები
რაზგრადის თემი

რაზგრადის თემი — თემი დასავლეთ ბულგარეთში. შედის რაზგრადის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 54 120 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 655.43 კმ²-ს. მოიცავს 22 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რაზგრადი.
იხილეთ აგრეთვე
ბულგარეთის თემები
რაზგრადის ოლქი
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
რაზგრადის ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები