PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Chicago (ჯგუფი)

Chicago (ჯგუფი)
Chicago — როკ-ჯგუფი, რომელიც 1967 წელს ჩამოყალიბდა ქალაქ ჩიკაგოში. თავდაპირველად ჯგუფი იყო პოლიტიკურ მოვლენებზე გამახვილებულ ტექსტებზე ორიენტირებული, ხშირად - ექსპერიმენტული როკ კოლექტივი, რომელიც მოგვიანებით უფრო მშვიდ მუსიკალურ ტონებს გაჰყვა. მას ჰქონდა არაერთი პოპულარული სიმღერა, ლირიკული ბალადების სახით. დღესდღეობით, ჩიკაგო არის ერთ-ერთი ყველაზე გაყიდვადი აშშ პოპ-როკ კოლექტივი.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
The Chicago Transit Authority (1969)
Chicago (1970)
Chicago III (1971)
Chicago V (1972)
Chicago VI (1973)
Chicago VII (1974)
Chicago VIII (1975)
Chicago X (1976)
Chicago XI (1977)
Hot Streets (1978)
Chicago 13 (1979)
Chicago XIV (1980)
Chicago 16 (1982)
Chicago 17 (1984)
Chicago 18 (1986)
Chicago 19 (1988)
Twenty 1 (1991)
Night & Day Big Band (1995)
Chicago XXV: The Christmas Album (1998)
Chicago XXX (2006)
Chicago XXXII: Stone of Sisyphus (2008)
Chicago XXXIII: O Christmas Three (2011)
Chicago XXXV: The Nashville Sessions (2013)
Chicago XXXVI: Now (2014)
Chicago XXXVII: Chicago Christmas (2019)
Chicago XXXVIII: Born for This Moment (2022)
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკული როკ-ჯგუფები
1967 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
გრემის ჯილდოს მფლობელები
იდროლანდია (სეარა)

იდროლანდია (სეარა)
იდროლანდია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 342 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 966.572 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.01 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
22 (რიცხვი)

22 (რიცხვი)
ოცდაორი — ოცდამეორე ნატურალური რიცხვი. არის ოცდაერთის მომდევნო და ოცდასამის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 22. 22 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ოცდაორი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოცი და ორი (იგულისხმება ოცზე ორი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
რიცხვები
ვანილი

ვანილი — ეპიფიტურ მცენარეთა გვარი ჯადვარისებრთა ოჯახისა. მცოცავი ლიანებია, აქვთ საჰაერო მისაკიდი ფესვები.
ცნობილია 100-მდე სახეობა, რომლებიც გავრცელებულია ორივე ნახევარსფეროს ტროპიკებში. ზოგი სახეობის ნაყოფი შეიცავს სურნელოვან ნივთიერებებს (მაგ. ვანილინს) და იყენებენ პარფიუმერიასა და კვების მრეწველობაში.
საკონდიტრო წარმოებაში ვანილის სახელწოდებით უფრო მეტად ცნობილია -ს ნაყოფი. ამ მცენარეს ხორცოვანი ფოთლები და მომწვანო-მოთეთრო ყვავილები აქვს.
მისი სამშობლოა მექსიკა. მოჰყავთ მრავალ ტროპიკულ ქვეყნებში. ვანილის მოუმწიფებელი და შემჭკნარი ნაყოფი ძვირფასი სუნელ-სანელებელია.
ლიტერატურა
ჯადვარისებრნი
ეთერზეთოვანი მცენარეები
მარ-დელ-პლატა

მარ-დელ-პლატა — ქალაქი არგენტინაში, ბუენოს-აირესის პროვინციაში. მდებარეობს ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე, ბუენოს-აირესიდან 400 კმ-ით სამხრეთით. ქალაქი არგენტინის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი თევზის სარეწაო პორტი და უდიდესი საზღვაო კურორტია. 2010 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა შეადგენს 614,350 ადამიანს, ამ მონაცემებით, ქვეყნის სიდიდით მე-7 ქალაქია.
ესპანელთა მოსვლამდე, ეს ტერიტორია დასახლებული იყო გუნუნა-კენას ხალხით, რომელიც მაპუჩეს ხალხის მძლავრ გავლენას განიცდიდა.
გამომდინარე იქიდან, რომ მარ-დელ-პლატა არგენტინის სანაპირო რეკრეაციულ ზოლში მდებარეობს, ქალაქის მთავარ ეკონომიკურ საქმიანობას ტურიზმი წარმოადგენს. 2006 წელს მას 7 მლნ ტურისტი ეწვია. შესაბამისად, აქ მაღალ დონეზეა განვითარებული ტურისტული ინფრასტრუქტურა თავის არაერთი სასტუმროთი, რესტორნით, სამორინეთი და სხვა ტურისტული ატრაქციით. გარდა ამისა, მარ-დელ-პლატა არგენტინის მნიშვნელოვანი სპორტული ცენტრია. აქ მდებარეობს ოლიმპიური სტადიონი, რომელიც ფიფას 1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის არგენტინაში მიმდინარეობისას გაიხსნა. აქვეა ასევე 5 გოლფის მოედანი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
მარ-დელ-პლატის ეროვნული უნივერსიტეტი
Buscador de Mar del Plata
Mar del Plata holiday and investments
Website of Mar del Plata
ბუენოს-აირესის პროვინციის ქალაქები
ვსევოლოდ გარშინი

ვსევოლოდ გარშინი (დ. 14 თებერვალი [ ძვ. სტ. 2 თებერვალი], 1855, მამული პრიატნაია-დოლინა — გ. 5 აპრილი [ ძვ. სტ. 24 მარტი], 1888, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი მწერალი, პოეტი, ლიტერატურული კრიტიკოსი. მისი პირველი ნაწარმოები 1876 წელს დაიბეჭდა. 1877 წელს მოხალისედ წავიდა რუსეთ-თურქეთის ომში. ომში მიღებული შთაბეჭდილებანი ასახა მოთხრობებში: „ოთხი დღე“ (1877), „მხდალი“ (1879) და სხვა. გარშინის შემოქმედებაში დიდი ადგილი აქვს დათმობილი პიროვნების ტრაგედიას იმდროინდელი სოციალური წყობის პირობებში („შემთხვევა“, 1878; „ნადეჟდა ნიკოლაევნა“, 1885; „მხატვრები“, 1879; „შეხვედრა“, 1879). იგი ალეგორიული ფორმით უმღერის თავისუფლებისთვის მებრძოლ ადამიანებს („სამხრეთის პალმა“, 1880; „წითელი ყვავილი“, 1883). გარშინის მოთხრობებისთვის დამახასიათებელია სიუჟეტის სისადავე, ფსიქოლოგიური დაძაბულობა და ღრმა ლირიზმი. მისი მოთხრობები თარგმნილია ქართულად („ოთხი დღე“, „მხდალი“, „სიგნალი“, „წითელი ყვავილი“ და სხვა.)
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
რუსი მწერლები
რუსი კრიტიკოსები
რუსი პოეტები
დაბადებული 1855
გარდაცვლილი 1888
პეტრე შალიკოვი

პეტრე შალიკოვი (დ. 1767 — გ. 16 (28) თებერვალი, 1852) — წარმოშობით ქართველი რუსი მწერალი, დიმიტრი შალიკაშვილის შვილიშვილი. სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტში. იყო ნიკოლოზ კარამზინისა და სენტიმენტალიზმის მიმდევარი. წერილებში ქადაგებდა რეაქციულ იდეებს. პეტრე შალიკოვის ლექსების პირველი კრებული „თავისუფალ აზროვნებათა ნაყოფი“ 1799 წელს გამოიცა. 1802 წელს გამოიცა პეტრე შალიკოვის ლექსების კრებული „გრაციის ყვავილები“ და პროზაული ნაწარმოებები: „მოგზაურობა მალოროსიაში“ (1803–1804) და „მოგზაურობა კრონშტანდტში“ (1805). ეკუთვნის მემუარები „ისტორიული ცნობები ფრანგების მოსკოვში ყოფნის შესახებ 1812 წელს“. აქტიურად იყო ჩართული მოსკოვის ლიტერატურულ ცხოვრებაში. 25 წლის განმავლობაში რედაქტორობდა გაზეთს „Московские ведомости“ (1813–1836); გამოსცემდა ჟურნალებს: „Московский зритель“ (1806); „Аглая“ (1808–1812) და „Дамский журнал“ (1823–1833). 1819 წელს დაიბეჭდა მწერლის რჩეულ ნაწარმოებთა კრებული ორ ტომად.
ლიტერატურა
ჭიჭინაძე რ., პეტრე შალიკაშვილი, თბილისი, 1959
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1767
გარდაცვლილი 1852
XIX საუკუნის რუსი მამაკაცი მწერლები
შაქრიანის ციხე-გალავანი

შაქრიანის ციხე-გალავანი — არქიტექტურული ძეგლი ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ შაქრიანის სამხრეთით, 1-1,5 კილომეტრის მანძილზე, სწორ ადგილას. აგებულია XVIII საუკუნეში.
ციხე გეგმით კვადრატს მიახლოებული სწორკუთხედია. გალავნის ოთხივე კუთხეში ცილინდრული კოშკი დგას, რომლებიც მთლიანად მის ფარგლებს გარეთაა მოქცეული. გალავანიც და კოშკებიც ნაგებია რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. კოშკების შესასვლელები და ზოგიერთი ელემენტი გამოყვანილი ყოფილა კვადრატული აგურით. დაზიანებულია: მეტ-ნაკლებად დანაკარგებით შემორჩენილია გალავნის აღმოსავლეთი და ჩრდილოეთი კედლები. მნიშვნელოვანი ნაწილები აკლია დასავლეთ კედელს, ხოლო სამხრეთი კედელი თითქმის მთლიანად დანგრეულია. კოშკები მხოლოდ სართულნახევრის სიმაღლეზეღა დღას.
ოთხივე კოშკი თითქმის ერთი ტიპისაა. თითოეულ სართულს შესასვლელი ეზოს მხარეს მდებარე სწორ კედელში აქვს მოწყობილი. შესასვლელთა თაღები გარედან, აგურის წყობით გამოყვანილ, საფეხურით შეღრმავებულ სწორკუთხა არეში ყოფილა ჩასმული. კოშკების პირველ სართულზე, კარის პირდაპირ, აგურით მოპირკეთებული, ნახევარწრიული ბუხარია. ოთხივე კოშკის მეორე სართულის კედელი, პირველი სართულის კედელთან შედარებით, რამდენადმე შეთხელებულია, რაც ხის კოჭოვანი გადახურვის დასაყრდნობად, სართულებს შორის, დაახლოებით 20 სანტიმეტრის სიგანის საფეხურს ქმნის. მეორე სართულის კედელი შედარებით მეტ
სიმაღლეზე ჩრდილო-დასავლეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ კოშკებს შემორჩათ. სამხრეთ-აღმოსავლეთ კოშკის მეორე სართულის კედლის უმეტესი ნაწილი დანგრეულია. გალავანი ორიარუსიანია. მისი ქვემოთა ნაწილი ყრუა. ზემოთაში კი, თანაბარი ინტერვალებით, სათოფურებია გაჭრილი. გალავანს ირგვლივ ხის საბრძოლო ბილიკი შემოუყვებოდა. გალავანს ქონგურები არ გააჩნია და თავი გადამრგვალებული აქვს.
ლიტერატურა
ყვარლის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
Lasioglossum chryseis

Lasioglossum chryseis — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1879 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
chryseis
ბექაას ხეობა

ბექაას ხეობა, ან ბეკაას ხეობა — ნაყოფიერი ხეობა აღმოსავლეთ ლიბანში. იგი ქვეყნის მთავარ სასოფლო-სამეურნეო რეგიონს წარმოადგენს. აგრეთვე ვითარდება ინდუსტრია, რომელიც ძირითადად დაკავშირებულია მიწათმოქმედებასთან.
ბექაა მდებარეობს ბეირუთიდან აღმოსავლეთით, 30 კმ-ის (19 მილი) მოშორებით. ხეობას დასავლეთიდან ესაზღვრება ლიბანის ქედი, ხოლო აღმოსავლეთიდან ანტილიბანი. იგი წარმოადგენს დიდი რიფტული ხეობის უკიდურეს ჩრდილოეთ ნაწილს. რიფტული ხეობა ვრცელდება სირიიდან წითელ ზღვამდე. ბექაას ხეობა სიგრძეში 120 კმ (75 მილი), ხოლო სიგანეში 16 კმ-ია (9,9 მილი). ახასიათებს ხმელთაშუა ზღვის კლიმატი: ნალექიანი, ზოგჯერ თოვლიანი ზამთარი და მშრალი, თბილი ზაფხული.
ძვ. წ. I საუკუნეში, როდესაც რეგიონი რომის იმპერიის ნაწილს წარმოადგენდა, ბექას ხეობა ლევანტის რომაული პროვინციის მარცვლეულის მთავარი წყარო იყო. დღეს ხეობა ლიბანის სახნავ-სათესი მიწების 40%-ს შეადგენს. ხეობის ჩრდილოეთით, მისი მწირი ნალექის და ნაკლებად ნაყოფიერი ნიადაგის გამო, გამოიყენება ძირითადად საძოვარ მიწად. აქ განვითარებულია მომთაბარე მწყემსობა, რომელსაც ძირითადად სირიელი მიგრანტები მისდევენ. უფრო სამხრეთი, შედარებით ნაყოფიერი ნიადაგია, რის გამოც აქ განვითერებულია ხორბლის, სიმინდის, ბამბის და ბოსტნეული კულტურების მეურნეობა, აგრეთვე მევენახეობა და ხეხილის ბაღები. მისი ცენტრია ზაჰლა. ხეობაში ასევე აწარმოებენ ჰაშიშს და ოპიუმებს, რომლებიც ექსპორტზე გადიან უკანონო ვაჭრობით. 1957 წლიდან გამარტივდა სახნავ-სათესი მიწების ირიგაცია, რადგან ლიტანის ჰიდროელექტროსადგურის აშენების შემდეგ დაიწყო სარწყავი არხების გაყვანა (წყალსაცავია ტბა ქარაუნი).
მუჰაფაზები და ქალაქები
ზაჰლა არის ბექაას მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქი. ბეირუთ-დამასკოს ავტომაგისტრალი ხეობას შუაზე ჰყოფს. ზაჰლი მოსახლეობის უმრავლესობა ქრისტიანია, მათ შორის არიან მალკიტური ბერძნულ-კათოლიკური ეკლესიის, ბერძნული მართლმადიდებლური ეკლესიის, მარონიტული კათოლიკური ეკლესიის წარმომადგენლები. ხეობის აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს ქალაქი ანჯარი. მისი მოსახლეობის უმეტესობა სომეხია. ქალაქში შემორჩენილია არაბული ნანგრევები.
ბექაას მუჰაფაზის ჩრდილოეთ ნაწილისა და ბაალბექ-ჰერმელის მუჰაფაზის ტერიტორიაზე მცხოვრებთა უმრავლესობა ლიბანელი შიიტია, გამონაკლისია ქალაქი დიერ-ელ-აჰმარი, რომლის მოსახლეობა ქრისტიანია. ბაალბექ-ჰერმელის მუჰაფაზაში ქრისტიანები და სუნიტები უმცირესობას შეადგენენ. ისინი ძირითადად ჩრდილოეთ ნაწილში — სირიის საზღვართან ახლოს ცხოვრობენ.
ხეობის სამხრეთ და დასავლეთ რეგიონების მოსახლეობა რელიგიურად შერეულია; არიან მუსლიმები, ქრისტიანები და დრუზები. ქალაქი ჯუბ-ჯანინი, რომლის მოსახლეობა 12 000 კაცს შეადგენს, მდებარეობს ხეობის შუა ნაწილში. აქ უმრავლესობა სუნიტია.
რესურსები ინტერნეტში
ბექაას ფოტო გალერეა
სქოლიო
დიდი რიფტული ხეობა
ლიბანის ხეობები
Agios Amvrosios, Limassol

Agios Amvrosios, Limassol
Agios Amvrosios is a small village located in the Limassol District of Cyprus, northwest of the city of Limassol, near the village of Pachna.
External links
Official website
References
Communities in Limassol District
მეგურო

მეგურო — რაიონი ტოკიოს 23 სპეციალური რაიონთაგან. შედის ტოკიოს პრეფექტურაში. კანტოს რეგიონში.
2008 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 261 033 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 17 757 კაცი/კმ².
ფართობი 14,70 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
ტოკიოს სპეციალური რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ტოკიოს რაიონები
გილეილის მეჩეთი

გილეილის მეჩეთი, ჯომად გერაიას მეჩეთი ან გილეკ მეჩეთი (ან ) — XIV საუკუნის ისტორიული მეჩეთი მირზა მანსურის ქუჩაზე ბაქოს ძველ ქალაქში, აზერბაიჯანში. 2001 წლის 2 აგვისტოს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის დადგენილების შესაბამისად ორსართულიანი ქარავან-სარაი დარეგისტრირებულ იქნა როგორც ეროვნული არქიტექტურის ძეგლი. გილეილის მეჩეთი აშენდა ორ ეტაპად. პირველი ეტაპი შეესაბამება შირვანშაჰთა ეპოქას — 1309 წელს. მეჩეთის შემდგომი ეტაპის მშენებლობა გაგრძელდა XIX საუკუნეში.
თავიდან მეჩეთის შესასვლელი კარები დამზადებული იყო კაკლის ხისგან, მაგრამ დაიწვა და შეიცვალა.
მეჩეთის კედლებზე იყო ამოტვიფრული წარწერები, რომელიც შესრულებული იყო მსხვილი ზომის ასოებით, ნასხის კალიგრაფიით. წარწერის ფონი მორთული იყო ორნამენტებით:
სქოლიო
გალერეა
შიიზმი
ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
ზედა ღვარდია

ზედა ღვარდია — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში (ცახის თემი), მდებარეობს რაჭის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. მდინარე რიონის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 700 მეტრი, ამბროლაურიდან 27 კილომეტრი.
ზედა ღვარდია ძველად სოფელ ღვარდიის ნაწილი იყო, შემდეგ ცალკე გამოეყო. წყაროებში XVI საუკუნის II ნახევრიდან იხსენიება ზეღვარდიის სახელწოდებით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 42 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ფარფლწითელა

ფარფლწითელა — მტკნარი წყლის თევზი კობრისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 36 სმ-ს, მასა — 1 კგ აღწევს. აქვს მაღალი, გვერდებიდან შებრტყელებული სხეული, წითელი ფარფლები. გავრცელებულია ევროპასა და აზიაში. საქართველოში გვხვდება დასავლეთ საქართველოს წყალმცენარეებით მდიდარ მტკნარ წყლებში, სადაც სიმცირის გამო სარეწაო მნიშვნელობა არ აქვს. მისი სარეწაო მოპოვება ხდება ვოლგა-კასპიის რაიონში, დნეპრის დელტაში, შუა აზიაში და სხვ. იყენებენ ნედლს, დამარილებულს და შებოლილს. ხელოვნურად არის შეყვანილი: ირლანდიაში, ნორვეგიაში, ესპანეთში, მაროკოში, ტუნისში, მადაგასკარში, ახალ ზელანდიაში, აშშ-ში, კანადაში. ცოცხლობს 10 წლამდე. ახალ ზელანდიაში ფარფლწითელა უკანონოდ შეიყვანეს 1960-იან წლებში და ფართოდ გავრცელდა მთელი ქვეყნის ფარგლებში. აქ იგი მიჩნეულია მავნე თევზად, რადგან ანადგურებს სხვა ჯიშის თევზებს, აგრეთვე ადგილობრივ ეკოსისტემას.
ლიტერატურა
სქოლიო
კობრისებრნი
კოტაიქი (სოფელი)

კოტაიქი (სოფელი)
კოტაიქი — სოფელი სომხეთში, კოტაიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 500 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 792 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 82 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 21.94 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
კოტაიქის პროვინციის სოფლები
დიდი მურტალა

დიდი მურტალა, ქოჩორა მურტალა — წყალმცურავი ფრინველი მურტალასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 46–51 სმ, ფრთების შლილი 85–90 სმ, მასა 568–813 გრამი. მურტალებს შორის ეს სახეობა ყველაზე დიდია. გამოირჩევა გრძელი კისრით და ნისკარტით, რომელიც მოვარდისფრო შეფერილობისაა. შეფერილია მოყვითალო-მურად: სხეულის ზედა ნაწილი მონაცრისფრო-ყავისფერია, ქვედა კი — თეთრი. სქესთა შორის განსხვავება არ არის. ზრდასრულ ფრინველს გამრავლების პერიოდში უვითარდება წაბლისფერი და შავი ბუმბულისგან წარმოქმნილი საყელო და შავი ბუმბულების ორი კონა თხემის გასწვრივ. ზამთარში საყელო უქრება და სახე თეთრ შეფერილობას ღებულობს, რომელთანაც კონტრასტს ქმნის თხემზე არსებული შავი ზოლი. ფრენისას მხრებსა და მეორე რიგის მომქნევებზე ნათლად ეტყობა თეთრი ლაქები. სხვა მურტალებთან შედარებით საბინადროდ საჭიროებს დიდი ზომის წყალსატევს. კარგად ყვინთავს. თითქმის მთელ დროს წყალში ატარებს. ფეხები სხეულის ბოლოსკენ აქვს, ამიტომ მიწაზე სიარული არ შეუძლია და გადაადგილდება მხოლოდ ხოხვით. თითები შემოვლებულია ფართო ლაპოტებით. გამოსცემს მრავალნაირ ხმას — „კეკ-კეკ“, „კიუიკ“, „კკუა“. წყლის ზედაპირიდან ასაფრენად დიდი ძალისხმევა სჭირდება, ფრენს დაბლა, დიდხანს. ბინადრობს წყალმცენარეებით მდიდარ ტბებზე, ჭარბწყლიან ჭაობებზე, მდორე მდინარეებზე, მდინარის ყურეებზე, დელტებსა და ზღვაზე. ბუდობს ტყისა და სტეპის ზონის როგორც მტკნარ, ისე მარილიან წყალსატევებზე. გავრცელებულია ევროპის დიდ ნაწილში, ცენტრალურ აზიაში, აფრიკაში (ძირითადად ტუნისიდან ეგვიპტემდე, აგრეთვე მცირე რაოდენობით ცენტრალურიდან სამხრეთ აფრიკამდე), სამხრეთ ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაზე; იზამთრებს სამხრეთ აზიაში, აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ ავსტრალიაში, აფრიკაში ხმელთაშუაზღვისპირეთში. საქართველოში გადამფრენი, მობუდარია და მკვიდრია (იზამთრებს შავი ზღვის სანაპიროზე). ბუდეს წყალზე აკეთებს (მცენარეული მასალისაგან), ზოგჯერ მტივტივეა, ზოგჯერ — ფსკერზე დაყრდნობილი. მაის-ივნისში დებს 3–6 (ზოგჯერ 7) მომწვანო-თეთრ კვერცხს. ინკუბაცია 28 დღე გრძელდება. უმთავრესად იკვებება მცირე ზომის თევზით.
გალერეა
სქოლიო
მურტალა
შიხლარი (გობუსტანი)

შიხლარი (გობუსტანი)
შიხლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, გობუსტანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გობუსტანის რაიონის სოფლები
Hungarian Rhapsody No. 8

Hungarian Rhapsody No. 8, S.244/8, in F-sharp minor, is the eighth Hungarian Rhapsody composed by Franz Liszt for solo piano. It was composed in 1847 and published in 1853. It has been nicknamed "Capriccio". It utilizes a melody of Hungarian folk song Káka tövén költ a ruca in the slow section. The allegro motif was also used by Liszt in his symphonic poem Hungaria (1856).
A typical performance of the work lasts about six to seven minutes.
Sources of the melodies
The first part of this rhapsody is based on a Gypsy song heard by Liszt in the autumn of 1846, Káka tövén költ a ruca. The second part is based on the middle section of Mark Rózsavölgyi's Víg szeszély csárdás.
References
External links
08
1847 compositions
Compositions in F-sharp minor
ფრანკ ულრიხი

ფრანკ ულრიხი (გერმ. Frank Ullrich) (დ. 24 იანვარი, 1958 ტრუსეტალში გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა) — 1980 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი. ასევე ოლიმპიადებზე მოპოვებული აქვს ორი ვერცხლისა და ერთი ბრინჯაოს მედალი. მსოფლიო თასის 4 გზის გამარჯვებული. ამჟამად არის გერმანიის ნაკრების მთავარი მწვრთნელი ბიატლონში.
ბიატლონი
დაბადებული 1958
გერმანელი ბიატლონისტები
დაბადებული 24 იანვარი
Keymərəz

Keymərəz (also, Keimaraz and Keymuraz) is a village in the Khachmaz Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Qalağan.
References
Populated places in Khachmaz District
The Delerium Years 1991–1993

The Delerium Years 1991–1993 — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Porcupine Tree-ს ბოქს-სეტი, გამოცემული 2017 წლის 24 იანვარს. მასში შეტანილია მასალა ჯგუფის პირველი ორი სტუდიური ალბომიდან On the Sunday of Life და Up the Downstair, EP Staircase Infinities, საარქივო ჩანაწერების ალბომი Yellow Hedgerow Dreamscape და ორი EP, რომელიც შეადგენს კომპილაციას Voyage 34: The Complete Trip
ბოქს-სეტში შეტანილი ყველა ჩანაწერი წარმოდგენილია 180 გრამიან გრამფირფიტებზე. Yellow Hedgerow Dreamscape და On the Sunday of Life შეიცავენ იგივე რემასტერებს, რაც შეტანილია შესაბამისი ალბომების უკანასკნელ CD გამოცემებში - ყველა ჩანაწერი აღდგენილია ორიგინალური ანალოგური ფირებიდან. სხვა ჩანაწერები სპეციალურად მომზადდა რემასტერების სახით ამ ბოქს-სეტისთვის. Voyage 34-ში შეტანილია „Phase IV“-ის სრული ვერსია, მანამდე გამოცემული მხოლოდ 12" დუიმიან სინგლზე.
გამოცემას ახლავს წიგნი, რომელშიც შეტანილია შესაბამისი პერიოდის დოკუმენტური მასალა - სხვადასხვა ჩანაწერი და ფოტოსურათი, ბიოგრაფიული ანოტაციები და ვრცელი ინტერვიუ ჯგუფის ლიდერ სტივენ უილსონთან. წიგნის დიზაინი შეიმუშავეს ლასე ჰოილემ და კარლ გლოვერმა.
სქოლიო
Porcupine Tree-ს კომპილაციური ალბომები
2017 წლის კომპილაციური ალბომები
Göycəli

Göycəli (also, Gëydzhali and Geydzhally) is a village and municipality in the Agstafa Rayon of Azerbaijan. It has a population of 2,354.
References
Populated places in Aghstafa District
ეირის ტბა

ეირის ტბა, კატი-თანდა (ადრე ) — შრობადი ტბა ავსტრალიაში. მდებარეობს სამხრეთ ავსტრალიის შტატში. წარმოადგენს ავსტრალიის უდიდეს გაუდინარ მლაშე ტბას. მოქცეულია დიდი არტეზიული აუზის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, დეპრესიაში, ზღვის დონიდან –9-დან –15 მ-ით დაბლა. ზედაპირის ფართობი 9500 კმ². შედგება ჩრდილო და სამხრეთი ნაწილისაგან; პირველის სიგრძე 144 კმ-ია, სიგანე 65 კმ. ვიწრო გოიდერის არხით შეერთებულია ეირის ტბის სამხრეთ ნაწილთან, რომლის სიგრძეა დაახლოებით 65 კმ, სიგანე 24 კმ. მშრალ სეზონში დეპრესიაში მაინც რჩება წყალი. იკვებება პერიოდული მდინარეების წყლებით, რომლებიც ტბამდე მხოლოდ წყალმოვარდნის პერიოდში აღწევენ. ტბის ქვაბული წყლით მაქსიმალურად ივსება საშუალოდ, საუკუნეში 2-ჯერ, ცალკეულ წლებში შრება. ტბის სამხრეთ ნაწილში ჩამოყალიბებულია მარილის მთლიანი ქერქი, რომლის სისქე 46 სმ აღწევს.
სახელი ეწოდა ინგლისელი მოგზაურის ედვარდ ჯონ ეირის პატივსაცემად, რომელმაც 1840 წელს აღმოაჩინა ტბა.
1964 წელს ბრიტანელმა ავტომრბოლელმა დონალდ კემპბელმა ტბის რაიონში დაამყარა საავტომობილო სიჩქარის რეკორდი: Bluebird-Proteus CN7-ით განავითარა — 644 კმ/სთ.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიოს უდიდესი ტბების სია
რესურსები ინტერნეტში
ეირის ტბა — გეოგრაფიული ენციკლოპედია
ეირის ტბა — ენციკლოპედია ბრიტანიკა
ავსტრალიის ტბები
Lopatinsky

Lopatinsky (masculine), Lopatinskaya (feminine), or Lopatinskoye (neuter) may refer to:
Lopatinsky District, a district of Penza Oblast, Russia
Lopatinskaya, a rural locality (a village) in Arkhangelsk Oblast, Russia
მეჭეჭებიანი ღორი

მეჭეჭებიანი ღორი — ძუძუმწოვარი ცხოველი ღორისებრთა ოჯახისა. ტახს აქვს დიდი ეშვები, დინგზე მოზრდილი კანოვანი მეჭეჭები, მისი სხეულის სიგრძე 1,5-1,9 მ, სიმაღლე — 65-85 სმ, მასა — 150 კგ აღწევს. გავრცელებულია აფრიკაში (საჰარის სამხრეთით). ცხოვრობს ტყეებში, ბუჩქებსა და ბარდებში.იკვებება მცენარეულობით და ცხოველებით. გამოიყენება მისი ხორცი და ტყავი.
ლიტერატურა
ღორისებრნი
ნიუბლეს პროვინცია

ნიუბლეს პროვინცია
ნიუბლე — პროვინცია ჩილეში, შედის ბიობიოს რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ჩილიანი. პროვინცია მოიცავს 21 კომუნას.
ფართობი — 13 178,5 კმ². მოსახლეობა — 438 103 კაცი. სიმჭიდროვე — 33,24 ად/კმ².
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბიობიოს რეგიონის პროვინციები
ტყისპირი

ტყისპირი („ბოღას ქასანი“) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის დმანისის მუნიციპალიტეტში, ამამლოს თემში.
ისტორია
სოფლის სახელწოდება „ბოღასქასანი“ დაფიქსირებულია 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე хут. „Богазкясанъ“ სახით.
სქოლიო
დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ფრანკო-პროვანსული ენა

ფრანკო-პროვანსული ენა (არპიტანული ენა ან რომანდიული) — რომანული ენა, რომელიც გავრცელებულია დასავლეთ შვეიცარიაში, საფრანგეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ და იტალიის ჩრდილოეთ-დასავლეთ ნაწილებში. იმყოფება გადაგვარების ზღვარზე, რამეთუ XX საუკუნის მეორე ნახევრიდან მასზე მოლაპარაკე საზოგადოება გადავიდა სტანდარტულ ფრანგულ ენაზე. დღეისათვის ფრანკო-პროვანსული დინამიკის ყველაზე დიდი რაოდენობა თავმოყრილია იტალიის ავტონომიურ რეგიონში — ვალე-დ-აოსტაში. ამ ენაზე საუბრობენ აგრეთვე ალპური ხეობების დასახლებულ ადგილებში, ტურინის პროვინციაში, ფოჯას ორ იზოლირებულ ქალაქში, და შვეიცარიის რომანდიაში.
ფრანკო-პროვანსული ენა წარმოადგენს გალურ-რომანულ ენას და კლასიფიცირდება როგორც საფრანგეთის რეგიონული ენა, თუმცა მასზე მოლაპარაკეთა რაოდენობა აქ უმნიშვნელოა. ორგანიზაციები ამ ენის შენარჩუნებას ცდილობენ სხვადასხვა კულტურული ღონისძიებების, განათლების, სამეცნიერო გამოკვლევებისა და პუბლიკაციების ხარჯზე.
რომანული ენები
საფრანგეთის ენები
შვეიცარიის ენები
იტალიის ენები
გურიის ერისთავები (საგვარეულო)

გურიის ერისთავები (საგვარეულო)
გურიის ერისთავები — ქართული დიდებული და თავადური საგვარეულო (გვარადქცეული თანამდებობა); შარვაშიძეების განშტოება. თავდაპირველად XV საუკუნეში, გურიელების მთავრობის ჟამს, გურიის ერისთავის თანამდებობა ჯერ ეკავათ გუგუნავებს, XVI საუკუნეში — კობალაძეებს. XVII საუკუნის ბოლოს მამია III გურიელისა და არჩილ II-ს შორის იმერეთის ტახტისთვის ბრძოლაში მამია III-ს უერთგულა მისმა სიძემ, გიორგი შერვაშიძემ, რისთვისაც ჯილდოდ მიიღო ერისთავობა, მამულები, გორმაღალისა და ერკეთის ეკლესიები (სადაც მდებარეობდა მათი საგვარეულო საძვალე). აგრეთვე, საჯავახოს სათავადო. მათი სასახლე მდებარეობს. სოფ. გორაბერეჟოულში.
1716 წელს ერისთავი მონაწილეობდა გიორგი IV გურიელის წინააღმდეგ შეთქმულებაში, რისთვისაც გიორგი IV-მ დასაჯა და სამთავროდან გააძევა. XVIII საუკუნის შუა წლებში იხსენიება ერისთავი ზაალი, რომელსაც მფრაველობდა იმერეთის მეფე სოლომონ I. იგივე ზაალი 1765 წელს მიემხრო დასავლეთ საქართველოში შეჭრილ ჰასან-ფაშას.
გვარიდან ცნობილია ეფთვიმე გენათელი (XVII ს.) – ჯუამთისა და გელათის ეპისკოპოსი. რუსეთის იმპერიამ თავადთა სიაში მიიღო 1850 წლის 6 დეკემბერს და მათი გვარი რუსიფიცირებული იყო (რუს. Эристов-Гурийские). გურიის ერისთავებს რუსეთის იმპერიაში არ ჰქონდათ დამტკიცებული თავიანთ გერბი. ვ. ციხისნკიმ წარმოადგინა გერბი, გურიის ერისთავების მიერვე თითქმის დამთხვეულ გურიელების გერბის ჩანახატს, რომელიც მიაწერდა ამ ორ გვარს შორის საერთო წარმომავლობას. ხოლო მ. ვადბოლსკიმ – მათი გერბი ხმლითა და ფარით შეიარეღებული მემომრის გამოსახულებით.
იხილეთ აგრეთვე
ერისთავი
გორაბერეჟოულის სასახლე
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Князья Эристовы (Эристави-Гурийские) // Думин С. В., Чиковани Ю. К. Дворянские роды Российской империи. Том 4. Князья Царства Грузинского. — გვ. 265-267.
Toumanoff, Cyril (1967). Studies in Christian Caucasian History, p. 270. Georgetown University Press;
სქოლიო