PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Langhe

Langhe
The Langhe (Langa is from old dialect Mons Langa et Bassa Langa) is a hilly area to the south and east of the river Tanaro in the provinces of Cuneo and Asti in Piedmont, northern Italy.
It is famous for its wines, cheeses, and truffles—particularly the white truffles of Alba. The countryside as it was in the first half of the 20th century features prominently in the writings of Beppe Fenoglio and Cesare Pavese, who was born there, in Santo Stefano Belbo.
On 22 June 2014, a part of the Langhe was inscribed on UNESCO's World Heritage list for its cultural landscapes, an outstanding living testimony to winegrowing and winemaking traditions that stem from a long history, and that have been continuously improved and adapted up to the present day. They bear witness to an extremely comprehensive social, rural and urban realm, and to sustainable economic structures. They include a multitude of harmonious built elements that bear witness to its history and its professional practices.
Its vineyards constitute an outstanding example of man’s interaction with his natural environment. Following a long and slow evolution of winegrowing expertise, the best possible adaptation of grape varieties to land with specific soil and climatic components has been carried out, which in itself is related to winemaking expertise, thereby becoming an international benchmark. The winegrowing landscape also expresses great aesthetic qualities, making it an archetype of European vineyards.
Crutin cheese is made in Langhe.
In geology, the Langhian Age of the Miocene Epoch is named for the Langhe region.
Viticulture
DOC and DOCG wines produced in this area include:
Arneis
Barbera d'Alba
Barolo
Barbaresco
Dolcetto d'Alba
Dogliani
Dolcetto delle Langhe Monregalesi
Dolcetto delle Langhe Monregalesi superiore
Langhe Arneis
Langhe Chardonnay
Langhe Chardonnay Vigna
Langhe Dolcetto
Langhe Favorita
Langhe Favorita Vigna
Langhe Freisa
Langhe Freisa Vigna
Langhe Nebbiolo
Langhe bianco
Langhe rosso
Note
External links
Information on The Langhe Piemonte
Langhe and territory, a complete portal about Langhe, the territory, the cities and the wines. English version.
"Langhe Doc" documentary movie filmed in Langhe Region; 2011
Official UNESCO photo selection
Complete UNESCO photo gallery before selection
Wine regions of Italy
Vineyard Landscape of Piedmont: Langhe-Roero and Monferrato
Qaraxanbəyli, Fizuli

Qaraxanbəyli, Fizuli
Qaraxanbəyli (also, Karakhanbeyli) is an uninhabited village in the Fuzuli District of Azerbaijan.
The village was located on the Artsakh side on the cease-fire line between the armed forces of the self-proclaimed Republic of Artsakh (as a part of their Hadrut Province) and those of Azerbaijan. There had been allegations of cease fire violations in the village's vicinity. It was taken back by Azerbaijan Army during the Aras Valley campaign on 27 September 2020.
References
Populated places in Fuzuli District
მაკუორი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მაკუორი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მაკუორი შეიძლება იყოს:
მაკუორი — ქალაქი ავსტრალიაში
მაკუორი — კუნძული წყნარ ოკეანეში
ალუბლისძირა

ალუბლისძირა — ქუდიანი სოკო ფირფიტოვანთა ოჯახისა. თეთრი ან მოყვითალო 3-10 სმ-იანი დიამეტრის ქუდი ძაბრისებრად ჩაღრმავებულია, შუაში ფართო ბორცვაკი აქვს. ქუდის ქვედა მხარე ვარდისფერი ფირფიტებით არის დაფარული. სოკო მოკლე, თეთრ ფეხზე დგას. თეთრ რბილობს ფქვილის სუნი აქვს. გავრცელებულია ევროპაში, აფრიკასა და ამერიკაში.
საქართველოშიც გვხვდება. საჭმელად იხმარება ახალმოკრეფილი. იზრდება ფოთლოვან ტყეებში, პარკებსა და ბაღებში ზაფხულ-შემოდგომით.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ფირფიტოვანნი
საჭმელი სოკოები
Baadur Tsuladze

Baadur Tsuladze (5 March 1935 – 13 May 2018) was a Georgian actor, film director, writer and broadcaster. Honored Artist of the Georgian SSR (1979).
Biography
In 1961, Tsuladze graduated from the Directing Department of VGIK (workshop of Alexander Dovzhenko and Mikheil Chiaureli). Actor and director of the film studio Kartuli Pilmi. He worked as the director of dubbing. President of the Screen Actors Guild of Georgia, Member of the Board of the Union of Cinematographers of Georgia. She teaches acting at the Institute of Theatre and Cinema of Shota Rustaveli.
Baadur Tsuladze was a former presenter of culinary transmission on Georgian TV.
Death
Tsuladze died on 13 May 2018 in Tbilisi. He never married and had no children.
Selected filmography
as actor
1954 — Strekoza as Professor
1966 — Falling Leaves as Archil
1966 — He Did Not Want Тo Кill as Khvicha
1968 — Serenada as warehouse worker
1969 — Do Not Worry! as Vano, fisherman
1971 — I, The Investigator as Vaso Kobidze
1973 — Melodies of Vera Quarter as politsmeyster
1975 — The Adventures of Buratino as the owner of the inn
1977 — Love at First Sight as gardener
1977 — Night Over Chile as Mary's husband
1978 — The Comedy of Errors as Balthazar
1979 — The Gypsy as seller caps
1980 — Teheran 43 as Deryush
1984 — The Blonde Around the Corner as Rashid Rashidovich
1993 — The Alaska Kid as Carlucci
2000 — 27 Missing Kisses as Miki's friend grandfather
2005 — Tbilisi — Tbilisi as Professor Otar Eristavi
as director
1962 — Three Songs
1965 — Nagrada
1970 — Feola
1972 — Gladiator
1975 — Waltz on Mtatsminda
1978 — Break
1980 — Good Luck
1982 — For Lovers To Solve Crosswords
1986 — Our Тurn, Guys!
as screenwriter
1982 — For Lovers To Solve Crosswords
References
External links
1935 births
2018 deaths
People from Batumi
Soviet male actors
20th-century male actors from Georgia (country)
21st-century male actors from Georgia (country)
Soviet film directors
Film directors from Georgia (country)
Gerasimov Institute of Cinematography alumni
Screenwriters from Georgia (country)
ნოდარ ჩხეიძე (კრიტიკოსი)

ნოდარ ჩხეიძე (კრიტიკოსი)
ნოდარ ბარნაბის ძე ჩხეიძე (დ. 15 თებერვალი, 1928, ობჩა — გ. 9 იანვარი, 1968, თბილისი) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, კრიტიკოსი.
ბიოგრაფია
1943 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა თბილისში. 1945 წელს შევიდა უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტზე, რომლის დასრულების შემდეგ სწავლა განაგრძო ასპირანტურაში კრიტიკისა და ესთეტიკის ისტორიის სპეციალობით. 1955 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე კითხულობდა ლექციებს. 1950 წლიდან ნიჭიერი კრიტიკოსი აქვეყნებდა თეორიული ხასიათის წერილებს ჟურნალ-გაზეთებში. სულ ოთხი წიგნისა და რამდენიმე ათეული სამეცნიერო თუ კრიტიკული წერილის შექმნა დასცალდა, მაგრამ ყველა ისინი გამოირჩევიან ღრმა ანალიზითა და პრინციპულობით, მათში კარგად ჩანს ავტორის ერუდიცია და ფართო ჰორიზონტი.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 387, თბ., 1994
ქართველი კრიტიკოსები
დაბადებული 15 თებერვალი
დაბადებული 1928
გარდაცვლილი 9 იანვარი
გარდაცვლილი 1968
ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კონსტანტინე IV (ბიზანტია)

კონსტანტინე IV (ბიზანტია)
კონსტანტინე IV პოგონატი (დ. 652, კონსტანტინოპოლი — გ. 685, კონსტანტინოპოლი) — ბიზანტიის იმპერატორი. მართავდა აღმოსავლეთ რომის იმპერიას 668-685 წლებში. იმპერატორ კონსტანტი II-ის უფროსი შვილი.
გარდაიცვალა 33 წლის დეზინტერიით.
რესურსები ინტერნეტში
კონსტანტინე IV
ბიზანტიის იმპერატორები
დაბადებული 652
გარდაცვლილი 685
VII საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები
კონტამანის რაიონი

კონტამანის რაიონი — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის უკაიალის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 134 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 873 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 10 675 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლორეტოს რეგიონის რაიონები
უკაიალის პროვინციის რაიონები
Epidirona xanthophaes

Epidirona xanthophaes — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ნოვოჩერკასკის საკათედრო ტაძარი

ნოვოჩერკასკის საკათედრო ტაძარი
ნოვოჩერკასკის ამაღლების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი ნოვოჩერკასკში. როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის მეორე საკათედრო ტაძარი და დონის კაზაკების უმთავრესი სალოცავი. მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქის საკათედრო ტაძარი 2014 წლიდან.
ტაძარში დაკრძალულნი არიან დონელი კაზაკები: მატვეი პლატოვი, ვასილი ორლოვ-დენისოვი, ივან ეფრემოვი და იაკობ ბაკლანოვი.
ისტორია
ნოვოჩერკასკის დაარსებამდე დონელი კაზაკების მთავარი ტაძარი იყო სტაროჩერკასკის აღდგომის ტაძარი. ნოცვოჩერკასკის ტაძრის კურთხევა მოხდა 1805 წელს ქალაქის დაარსებისას, ამაღლების დღესასწაულზე. თუმცა ფაქტობრივად მშენებლობა დაიწყო 1811 წლის 1 ოქტომბერს. პროექტის ავტორი იყო ლუიჯი რუსკა. 1818 წელს ძმებმა რუსკებმა დატოვეს რუსეთი და ტაძრის მშენებლობა გააგრძელა არქიტექტრმა ამვროსიევმა. 1846 წელს გუმბათის შემცირების დროს მოულოდნელად ჩამოინგრა ტაძრის ნახევარი. იგივე განმეორდა 1863 წელსაც ახალი ტაძრის შენების დროს, რომელიც შენდებოდა ივან ვალპრედეს პროექტის საფუძველზე.
1891 წელს კაზაკებმა მიიღეს გადაწყვეტილება ტაძარი მესამედ აღედგინათ არქიტექტორ ალექსანდრ იაშჩენკოს პროექტის მიხედვით. 1891 წლის 24 მარტს პროექტი დაამტკიცა მისმა უდიდებულესობამ, რუსეთის იმპერატორმა. მშენებლობა პრაქტიკულად დასრულდა 1904 წელს.
საბჭოთა მმართველობის პერიოდში გუმბათიდან ჩამოხსნეს მოოქროვილი სპილენძის სახურავი, ნაცვლად ტაძარი უნდა გადაეხურათ რკინის ფირფიტებით, თუმცა დიდ ხნის მანძილზე ეს არ გაუკეთებიათ და ტაძარი სერიოზულად დაზიანდა ბუნების მოქმედების შედეგად. 1934 წელს ეკლესია საერთოდ დახურეს და მას გამოიყენებდნენ, როგორც საწყობს. ტაძარი გახსნეს 1942 წელს გერმანული ოკუპაციის პერიოდში.
2001 წელს დაიწყო სრულმასშტაბიანი სარემონტო სამუშაოები. 2005 წელს ნოვოჩერკასკის 200 და ტაძრის გახსნის 100 წლისთავთან დაკავშირებით აღდგენილი ტაძარი გაიხსნა ხელახლა. დამონტაჟდა განათების სისტემა და კედლები მოხატეს ბიბლიური სცენებით.
2010 წელს გუბათი ისევ მოოქროვილი ფირფიტებით დაფარეს, ხოლო ჯვარი მთის ბროლისაგან დაამზადეს.
2014 წელს სრულიად რუსეთის პატრიარქ კირილეს ბრძანებით ამაღლების ეკლესია საპატრიარქო კათედრად იქცა.
გალერეა
ლიტერატურა
"Донская церковная старина", ч. 1, стр. 81, г. Новочеркасск, 1906г.
Газета "Знамя Коммуны", № 174 от 10 сентября 1988г.
რესურსები ინტერნეტში
Казачья сеть. Войсковой Вознесенский кафедральный собор в Новочеркасске
История соборного храма
Священник ДАНИИЛ АЗИЗОВ ИСТОРИЯ СОБОРА В СОВЕТСКИЙ ПЕРИОД (Новочеркасский войсковой Собор. История, архитектура, святыни)
ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
Metapone greeni

Metapone greeni is a species of ant of the subfamily Myrmicinae which can be found in Sri Lanka.
References
External links
at antwiki.org
Animaldiversity.org
Itis.org
Myrmicinae
Hymenoptera of Asia
Insects described in 1911
ტერუელი (უილა)

ტერუელი (უილა)
ტერუელი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, უილის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8.226 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 498.66 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
უილის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
უილის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Xəlfəli, Imishli

Xəlfəli, Imishli
Xəlfəli (also, Khalfali) is a village and municipality in the Imishli Rayon of Azerbaijan. It has a population of 7256
References
Populated places in Imishli District
ეთიოპია 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ეთიოპია 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ეთიოპიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მერვედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ 2 ოქროსა და ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ეთიოპია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ახშნის ეკლესია

ახშნის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახშანის ჩრდილოეთით 2 კმ-ზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (6,5X5,4 მ) ნაგებია რიყის წვრილი ქვითა და კირის დუღაბით. დაზიანებულია. სახურავზე აყრილია კრამიტი და ზედ მცენარეულობაა ამოსული. ჩამოშლილია ლავგარდანი, ერთადერთი თაღოვანი შესავალი სამხრეთიდანაა. ეკლესიის დარბაზი აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდითაა დასრულებული. აფსიდის ღერძზე მცირე ზომის თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. თითო თაღოვანი სარკმელია დანარჩენ კედლებშიც. ჩრდილოეთის სარკმლის გვერდით პატარა კვადრატული ნიშია. შიგნით ეკლესია ცილინდრული კამარითაა გადახურული.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2. თბ., 2004.
ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Freigraf

Freigraf is a title of Germany nobility. It is derived from the German words frei ("free") and the feudal title graf ("count"). It can be used in two different contexts:
A feudal count with an unusually extended title (which may express an allodial status), notably in the part of the old realm of Burgundy that retains from this title its name: the Eastern French region of Franche-Comté.
A supreme executive of a vehmgericht. See League of the Holy Court.
German noble titles
Lasioglossum actinosum

Lasioglossum actinosum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1924 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
actinosum
ვლადივოსტოკი

ვლადივოსტოკი — ქალაქი რუსეთის ფედერაციაში, პრიმორიეს მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი, ტრანსციმბირის სარკინიგზო მაგისტრალის ბოლო პუნქტი. მდებარეობს იაპონიის ზღვის ნაპირას, მურავიოვ-ამურსკის ნახევარკუნძულზე.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პრიმორიეს მხარის ქალაქები
ზოროასტრიზმი საქართველოში

ზოროასტრიზმი საქართველოში
ზოროასტრიზმის და ზოროასტრული კულტების ისტორია საქართველოში 3 პერიოდად შეიძლება დაიყოს:
ძვ. წ. VI - ახ. წ. III სს.
აქემენიდური ხანიდან სასანიანთა გამეფებამდე (ძვ. წ. VI - ახ. წ. III სს.) ზოროასტრიზმი საქართველოში ვრცელდებოდა უპირატესად ირანთან მშვიდობიანი ურთიერთობის გზით. ამ უძველესი პერიოდის ირანულ-ზოროასტრული მძლავრი გავლენის კვალი დღემდე შემორჩა ქართულ ენაში (ტაძარი, კერპი, ზვარაკი, ეშმა, ჯოჯოხეთი, მართალი, წარმართი, ბაგინი, დროშა, ანდერძი, დასტური და სხვა). ზოროასტრიზმი განსაკუთრებით ფეხმოკიდებული ჩანს ქართლის სამეფოს მმართველ ზედაფენაში, რისი მაჩვენებელიცაა მათ შორის გავრცელებული ირანულ-ზოროასტრული თეოსოფიური სახელები (ფარნავაზი, ფარნაჯომი, არტავაზი, არშაკი, ბაგრატი, ბაკური, ბარტომი, მირდატი, ადარნასე, აზორკი და სხვა). ძვ. წ. II საუკუნის შუ ხანებში მეფე ფარნაჯომი შუდგა ცეცხთაყვანისმცემლობას, რის გამოც ტახტი დაკარგა კიდეც. ერთ ხანს, "ქართლის ცხოვრების" ცნობით, როდესაც ქართლის სამეფო ტახტზე არშაკიანების დინასტიის ერთ-ერთი შტო დამკვიდრდა, ზოროასტრიზმის რომელიღაც სახეობა, შესაძლებელია სამეფო კულტურის დონემდეც კი ამაღლდა. ამის საბუთი უნდა იყოს დედოფლის მინდორზე (ქარელის მუნიციპალიტეტი) აღმოჩენილი ძვ. წ. II-I სს. სატაძრო კომპლექსი, რომელიც უეჭველად უკავშირდება ცეცხლთაყვანისცემას (დედოფლის მინდვრის არქეოლოგიური ძეგლები). ზოგიერთი მკვლევარი მიიჩნევს, რომ ძვ. ქართული წარმართული პანთეონის უმაღლესი ღვთაება არმაზის სახელიც აქემენიდური ხანის აჰურამაზდას უკავშირდება. მცხეთაში ძველთაგანვე არსებობდა ცეცხლთაყვანისმცემელთა - მოგვთა ცალკე უბანი და ცხოვრობდა ზოროასტრიზმის მიმდევართა თემი.
III-VII სს.
ირანში სასანიანთა დინასტიის მეფობის ხანაში (III-VII სს.) ირანი ძალით ცდილობდა აღმოსავლეთ საქართველოში ირანული სახელმწიფო რელიგიის დამკვიდრებას. ამ დროს ზოროასტრიზმი საქართველოში ქრისტიანობის უძლიერესი კონკურენტი იყო. ქართველობა ცვალებადი წარმატებით, მაგრამ განუწყვეტლივ იბრძოდა ზოროასტრიზმის დანერგვის წინააღმდეგ, ამ ბრძოლის კვალი კარგად ჩანს იმდროინდელ ქართულ წერილობით წყაროებში (შუშანიკის და ევსტათი მცხეთელის მარტვილობები; ლეონტი მროველის, ჯუანშერის ცნობები და სხვა). ამ ბრძოლის მიუხედავად საქართველოს ქალაქებსა და ზოგან სოფლადაც არსებობდა ზოროასტრიზმის მიმდევარი მოსახლეობა. ასე მაგ., მემატიანის ცნობით, ჯერ კიდევ ვახტანგ გორგასალის დროს ნიქოზში იყო "საგზებელი ცეცხლისა" (ცეცხლის ტაძარი).
VIII-IX სს.
სასანიანთა იმპერიის დაცემის შემდგომი ხანაში, როცა ზოროასტრიზმი თვით ირანშიც დევნილ რელიგიად იქცა, VIII-IX საუკუნეებში საქართველოში ხდება ზოროასტრული კულტების ერთგვარი გამოცოცხლება, რაც შეიმჩნევა ნივთიერი კულტურის ძეგლებში (გველდესის საკურთხეველი, ბროწეულის ყვავილის თავიანი საკინძები და სხვა). ეს მოვლენა შეიძლება აიხსნას, როგორც რეაქცია არაბთა მძლავრობაზე და შედეგი ირანიდან ლტოლვილ ცეცხლთაყვანისმცემელთა შემოხიზვნისა საქართველოში.
შემდგომში ზოროასტრული კულტები საქართველოში მხოლოდ გადმონაშთების სახით განაგრძობს არსებობას. თუმცა, უნდა აღინიშნოს, რომ თბილისში ზოროასტრიზმის მიმდევართა, ალბათ სპარსულენოვანი თემი, როგორც ჩანს, სახლობდა მთელი შუა საუკუნეების განმავლობაში. ამის უეჭველი საბუთია თბილისში, ფეთხაინზე დღემდე შემორჩენილი ცეცხლის ტაძრის - "ათეშგას" ნაშთები.
ლიტერატურა
ანდრონიკაშვილი მ., ნარკვევები ირანულ-ქართული ენობრივი ურთიერთობიდან, ტ. 1, თბ., 1966;
ზოროასტრიზმი
რელიგია საქართველოში
სან ნიკოლა

სან ნიკოლა, — სტადიონი აპულიის ქალაქ ბარიში, რომელიც წმინდა საფეხბურთო კლუბ ბარის საშინაო არენაა.
იტალიის საფეხბურთო სტადიონები
ლანგედოკი

ლანგედოკი — ისტორიული ოლქი სამხრეთ საფრანგეთში, მდინარე რონის დასავლეთით, ცენტრალურ მასივსა, ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროსა და პირენეებს შორის. ლანგედოკის ტერიტორიაზეა ოდის, ეროს, გარის, ლოზერის, ტარნის, არდეშის, ნაწილობრივ ზემო გარონის, ტარნისა და გარონის, ზემო ლუარის დეპარტამენტები. ფართობი 42,1 ათ. კმ². ლანგედოკი ქვეყნის მევენახეობისა და მეღვინეობის მთავარი რაიონია (მის წილად მოდის საფრანგეთის ღვინის წარმოების 40%-ზე მეტი). განვითარებულია კვების მრეწველობის სხვა დარგები, აგრეთვე მანქანათსაშენი, ლითონდასამუშავებელ, ნავთობგადასამუშავებელი, ატომური მრეწველობა. იღებენ ქვანახშირსა და ბოქსიტს.
ისტორია
სახელწოდება ლანგედოკი წარმოიშვა XIII საუკუნეში (ამ ოლქში მცხოვრებთა ენის — la langue d’oc — სახელიდან) ტულუზის საგრაფოს ტერიტორიის აღსანიშნავად, რომელიც ალბიგოელთა ომების შედეგად შეუერთდა საფრანგეთს (1229, საბოლოოდ 1271). სამეფო დომენის შემადგენლობაში შესვლის შემდეგ მიიღო თვითმმართველი პროვინციის უფლება. XIV საუკუნიდან ჰქონდა თავისი პროვინციული შტატები. რელიგიური ომების დროს ლანგედოკის დიდი ნაწილი დაიპყრეს ჰუგენოტებმა. კარდინალ რიშელიეს დროს ლანგედოკის თვითმმართველობა შეიზღუდა, ძალაუფლება პროვინციის ინტენდანტების ხელში მოექცა. XVII საუკუნესა და XVIII საუკუნის დამლევს ლანგედოკში მოხდა გლეხთა ანტიფეოდალური და ქალაქების აჯანყებები (კროკანების მოძრაობა 1636–1637 და 1643, კაზიმირების აჯანყება 1702–1705). საფრანგეთის დიდი რევოლუციის დროს დაიყო დეპარტამენტებად.
ლიტერატურა
საფრანგეთის ისტორიული პროვინციები
Pseudolarix amabilis

Pseudolarix amabilis is a species of coniferous tree in the pine family Pinaceae. The species is commonly known as golden larch, but being more closely related to Keteleeria, Abies and Cedrus, is not a true larch (Larix). P. amabilis is native to eastern China, occurring in small areas in the mountains of southern Anhui, Zhejiang, Fujian, Jiangxi, Hunan, Hubei and eastern Sichuan, at altitudes of . The earliest known occurrences are of compression fossils found in the Ypresian Allenby Formation and mummified fossils found in the Late Eocene Buchanan Lake Formation on Axel Heiberg Island.
Growth
It is a deciduous coniferous tree reaching tall, with a broad conic crown. The shoots are dimorphic, with long shoots and short shoots similar to a larch, though the short shoots are not so markedly short, lengthening about 5 mm annually. The leaves are bright green, 3–6 cm long and 2–3 mm broad, with two glaucous stomatal bands on the underside; they turn a brilliant golden yellow before falling in the autumn, hence the common name "golden larch". The leaves are arranged spirally, widely spaced on long shoots, and in a dense whorl on the short shoots.
The cones are distinctive, superficially resembling small globe artichokes, 4–7 cm long and 4–6 cm broad, with pointed triangular scales; they mature about 7 months after pollination, when (like fir and cedar cones) they disintegrate to release the winged seeds. The male cones, as in Keteleeria, are produced in umbels of several together in one bud.
Characteristics
The golden larch is an attractive ornamental tree for parks and large garden. Unlike the true larches, it is tolerant of summer heat and humidity, growing successfully in the southeastern United States where most larches and firs do not succeed. In Europe growth is most successful in the Mediterranean region with notable specimens in northern Italy; further north in the United Kingdom it will grow, but only very slowly due to the cooler summers.
This plant has gained the Royal Horticultural Society's Award of Garden Merit.
Gallery
References
External links
Pseudolarix amabilis images at the Arnold Arboretum of Harvard University Plant Image Database
Friedman, William (Ned). "Golden larches never disappoint." Posts from the Collection, Arnold Arboretum of Harvard University website, 18 November 2019. Accessed 13 May 2020.
Rose, Nancy. "Not All Conifers are Evergreen." Arnold Arboretum of Harvard University website, 6 January 2016. Accessed 13 May 2020.
Friedman, William (Ned). "Leaf shadows on Peter Hill." Posts from the Collection, Arnold Arboretum of Harvard University website, 18 November 2019. Accessed 13 May 2020.
Arboretum de Villardebelle - photos of cones
Gymnosperm Database
Pseudolarix in the Flora of China
Article in Harvard University Bulletin of Popular Information (1919)
Pinaceae
Endemic flora of China
Trees of China
Medicinal plants of Asia
Plants used in traditional Chinese medicine
Extant Eocene first appearances
Endangered flora of Asia
Deciduous conifers
Buchanan Lake Formation
Allenby Formation
მოედას-დე-გრანადილია

მოედას-დე-გრანადილია — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრასიერა-ტიერას-დე-გრანადილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 59 კმ². მოსახლეობა — 838 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
მოედას-დე-გრანადილიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
Kəlbəhüseynli

Kəlbəhüseynli (also, Kelbaguseynli, Kel’baguseynli, and Kyal’bi-Guseynly) is a village and municipality in the Masally Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,231.
References
Populated places in Masally District
ბიყარის ეკლესია

ბიყარის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, გორის მუნიციპალიტეტის სოფ. ბიყარში, სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით, მდ.მეჯუდას მარცხენა ნაპირას. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. ეკლესია ნაგებია ფლეთილი ქვით სქელ დუღაბზე. წყობა სწორხაზოვანია. შესასვლელები და სარკმლების თაღები გადაყვანილია აგურის წყობით.
დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდით, რომელშიც გაჭრილია სამი მაღალი თაღოვანი სარკმელი. საკურთხეველი დარბაზისაგან გამოყოფილია პილასტრებით. გრძივი კედლები ოთხი წყვილი პილასტრის საშუალებით თანაბარ ნაწილებად იყოფა. ინტერიერი შელესილი ყოფილა. ნალესობა მრავალ ადგილას ჩამოცვენილია. ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში სიმეტრიულად განლაგებული თაღოვანი სარკმლებია. ასეთივე სარკმელია დასავლეთ კედელშიც. დასავლეთის და სამხრეთის თაღოვანი შესასვლელების ორივე კარი ნაოთხალია.
სამხრეთ შესასვლელის თავზე, აგურის წყობაში ამოკვეთილი ჯვარია. დანარჩენი ფასადები სადაა. დასავლეთის კეხზე აღმართულია აგურით ნაგები სამრეკლო, რომელიც ღია ფანჩატურს წარმოადგენს. აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ ფასადებზე მიწის დონე ძლიერ აწეულია. ეკლესია დგას ორსაფეხურიან ცოკოლზე. კამარა და კონქი ჩამოქცეულია. კედლები დაბზარულია. ინტერიერში ამოსულია დიდი ზომის მცენარეები.
ლიტერატურა
შიდა, ქართლი, პატარა და დიდი ლიახვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002, გვ., 39-40
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბლაგოევგრადის თემი

ბლაგოევგრადის თემი — თემი ბულგარეთში. შედის ბლაგოევგრადის ოლქის შემადგენლობაში. 2008 წლის 15 მაისის მონაცემებით აქ ცხოვრობს 83 021 ადამიანი.
ბლაგოევგრადის მერია — კონსტადი პასკალევი (ბულგარეთის სოციალისტური პარტია).
დასახლებული პუნქტები
ბლაგოევგრადის თემის დასახლებული პუნქტები:
ბელო-პოლე
ბისტრიცა
ბლაგოევგრადი
ბუჩინო
ბოლგარჩევო
გაბროვო
გორნო-ხირსოვა
დებოჩიცა
დელვინი
დრენკოვო
დიბრავა
ელენოვო
ზელენდოლი
იზგრევი
კლისურა
ლეშკო
ლისია
ლოროდაჟი
მარულევო
მოშტენეცი
ობელი
პადეში
პოკროვნიკი
რილცი
სალიშტე
ცეროვო
ბლაგოევგრადის ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები