PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გრიფინების მოწვეული მსახიობების სია

გრიფინების მოწვეული მსახიობების სია
„გრიფინები“ — ამერიკული ანიმაციური სიტკომი, შექმნილი სეთ მაკფარლეინის მიერ 1999 წელს, Fox Broadcasting Company-ისთვის. სერიალის ცენტრალური პერსონაჟები გრიფინების ოჯახის წევრები არიან: პიტერი, ლოისი და მათი შვილები; მეგი კრისი და სტიუი და ასევე მათი შინაური, ანთროპომორფული ძაღლი ბრაიანი. სიუჟეტი მიმდინარეობს გამოგონილ ქალაქ კუაჰოგში, როდ-აილენდის შტატში, მასში ხშირად ფიგურირებს სატირული ხასიათის ხუმრობები და ასახულია ამერიკის კულტურის ნაკლოვანებები.
მოწვეულ მსახიობთა სიაში წარმოდგენილნი არიან სხვადასხვა პროფესიის ადამიანები, მათ შორის მსახიობები, მუსიკოსები, ათლეტები და პოლიტიკოსებიც კი. ეპიზოდ „Not All Dogs Go to Heaven“-ში მოწვეული არის „ვარსკვლავური გზა: შემდეგი თაობის“ მსახიობების მთელი შემადგენლობა. ამ სეზონის სხვა ეპიზოდებთან შედარებით, მასში მონაწილეობს ყველაზე მეტი მოწვეული მსახიობი, რომელთა შორის არიან პატრიკ სტიუარტი, ჯონათან ფრეიკსი, ბრენტ სპაინერი, ლევარ ბარტონი, გეიტს მაკფადენი, მაიკლ დორნი, უილ უიტონი, მარინა სირტისი, დენის კროსბი.
სეზონი 1
სეზონი 2
სეზონი 3
სეზონი 4
სეზონი 5
სეზონი 6
სეზონი 7
სეზონი 8
სეზონი 9
სეზონი 10
სეზონი 11
სეზონი 12
სეზონი 13
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
გრიფინები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 26)

აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 26)
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევარში. კურორტ აბასთუმნის შესასვლელში მდინარე ოცხეს მარცხენა ნაპირას რუსთაველის ქუჩის მოკლე განშტოებაა. კურორტის ეს ნაწილი საკმაოდ სახეცვლილია XX საუკუნის არაღიარებული და რიგ შემთხვევაში შეუსაბამო მაღალ სართულიანი კორპუსებით. ამ თვალსაზრისით საინტერესო ქუჩის მარცხენა მხარეს, ერთ ხაზზე ჩაწყობილი, მსგავსი სტილისა და მაშტაბის, თბილისური აივნიანი, მაგრამ აბასთუმნისთვის სახასიათო ფლეთილი ქვით ნაგები, ორსართულიან შენობათა მწკრივია. საცხოვრებელი ფუნქციის მატარებელი შენობა მთის ციცაბო კალთის პირას არის განთავსებული. მთავარი ფასადი კი, მდინარე ოცხესკენ არის მიმართული. გეგმაში მართკუთხა, მწკრივში ყველაზე მასშტაბური ორსართულიანი სახლი ფლეთილი, უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები. მთავარი, მდინარე ოცხესკენ მიმართული და გვერდითი-აღმოსავლეთის ფასადი გალერეა-აივნების სისტემით არის მოცული, თუმცა პირველ სართულზე გალერეა შეფიცრულია, მეორე კი ნაწილობრივ შემინული, თითქმის მთლიანად არის შეცვლილი ხის ელემენტები, კედლის სიბრტყე აქ შელესილია მარტივი, უსაპირო ღიობებით დანაწევრებული. დასავლეთისკენ მიმართული ფასადი, დანარჩენი ორისაგან განსხვავებით, შეულესავია. აქ დაუმუშავებელ ქვის წყობას კარგად დამუშავებული ქვის კვადრებით მონიშნული ნაგებობის კუთხეები და ღიობების საპირეები უპირისპირდება. მიუხედავად სახეცვლილი გალერეისა ნაგებობას შენარჩუნებული აქვს ავთენტურობა და ვფიქრობ ამ მიკრო უბნის იერსახისთვის აუცილებელია, როგორც უშუალოდ ამ კონკრეტული, ასევე ამ რიგში არსებული ყველა მეტ-ნაკლებად ღირებული, ნაგებობის შენარჩუნება.
იხილეთ აგრეთვე
ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია
რესურსები ინტერნეტში
ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
Dəmirçilər, Qubadli

Dəmirçilər, Qubadli
Dəmirçilər is a village in the Qubadli District of Azerbaijan. It's located between the two rivers of Bargushad and Aghachay.
History
The origin of this village's name comes from Turkish tribes which subsisted in this region over a period of history.
It was captured by Armenian troops in August 1993 during First Nagorno-Karabakh War and was renamed Yerkatavork. It was subsequently made part of the Kashatagh Province of self-proclaimed Republic of Artsakh. It was captured by Azerbaijan Army on 7 November 2020 during the Lachin offensive.
Gallery
References
External links
Populated places in Qubadli District
კელენფელდ-ვაშუტალომაში (ბუდაპეშტის მეტრო)

კელენფელდ-ვაშუტალომაში (ბუდაპეშტის მეტრო)
კელენფელდ-ვაშუტალომაში — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-4 ხაზზე (მწვანე) და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2014 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის საიტი
ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
Tales of Mystery and Imagination (The Alan Parsons Project-ის ალბომი)

Tales of Mystery and Imagination (The Alan Parsons Project-ის ალბომი)
Tales of Mystery and Imagination — ბრიტანული როკ-ჯგუფ The Alan Parsons Project-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1976 წელს. ალბომის ტექსტებში გადმოცემულია ედგარ ალან პოს მოთხრობების სიუჟეტები.
Tales of Mystery and Imagination Billboard-ის პოპულარული ალბომების ჩარტის სათავეში მოექცა, ხოლო სინგლი,
"(The System Of) Doctor Tarr And Professor Fether" — #37 ადგილზე პოპულარული სინგლების ჩარტში.
სიმღერების სია
ორსონ უელსი, როგორც მთხრობელი, მონაწილეობს ალბომის 1976და 1987 წლის მიქსებში, სიმღერაში A Dream Within a Dream.
2007 წლის დელუქს ვერსია
დისკი 1: სიმღერები 1–11, ალბომის 1976 წლის ორიგინალი მიქსი
<LI>The Raven (ორიგინალური დემო)
<LI>Edgar (გამოუცემელი სიმღერის დემო)
<LI>ორსონ უელსის რადიორგოლი
<LI>ინტერვიუ ალან პარსონსთან და ერიკ ვულფსონთან (1976)
დისკი 2: სიმღერები 1–11, ალბომის 1987 წლის ორიგინალი მიქსი
<LI>Eric's Guide Vocal Medley
<LI>ორსონ უელსის დიალოგი
<LI>Sea Lions in the Departure Lounge (ხმოვანი ეფექტები და ექსპერიმენტები)
<LI>GBH Mix (გამოუცემელი ექსპერიმენტები)
სქოლიო
The Alan Parsons Project-ის ალბომები
კონცეპტუალური ალბომები
1976 წლის სადებიუტო ალბომები
ალბომები Hipgnosis-ის გარეკანის დიზაინით
ალბომები ალან პარსონსის პროდიუსერობით
Charisma Records-ის ალბომები
Mercury Records-ის ალბომები
20th Century Fox Records-ის ალბომები
Universal-ის დელუქს-გამოცემები
ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები
დურნუკი

დურნუკი — თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლების დიდი დურნუკისა და პატარა დურნუკის ძველი სახელწოდება.
ისტორია
წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVII საუკუნეში, როგორც სამეფო სოფელი დურნუკი. სოფლის ტერიტორია დასახლებული ყოფილა წინაფეოდალური ხანიდან. აღმოჩენილია ციკლოპური ტიპის ლოდოვანი და გვიანდელი ანტიკური ხანის სამაროვანი ქვაყუთები, ფეოდალური ხანის ქვაჯვარები, გვიანდელი ფეოდალური ხანის ეკლესია, კერამიკული ნაწარმი. მოგვიანებით დურნუკი ორად გაიყო – დიდ დურნუკად და პატარა დურნუკად. 2014 წლის აღწერით დურნუკის თემში ცხოვრობს 70 ადამიანი.
ლიტერატურა
თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
ონტარიო

ონტარიო (ინგლ. Ontario, on) — პროვინცია კანადის ცენტრში. სახელი kanadario იროკეზების ენაზე „ცოცხალ წყალს“ ნიშნავს.
მოსახლეობა — 12,243 ათასი;
ფართობი — 1.069 ათასი.
ენები (%) — ინგლისური – 67, ფრანგული 4;
ქალაქები (ათ.) — ტორონტო (C, 2571), მისისოგა (587), ლონდონი (351), ოტავა (349), ჰამილტონი (347), ბრამპტონი (289).
ისტორია — პირველად გამოიკვლიეს ფრანგებმა XVII საუკუნეში, ინგლისელების ხელში გადავიდა პარიზის 1763 წლის შეთანხმებით. იყო მცდელობა შეექმნათ ერთი პროვინცია ფრანგულენოვან კვებეკთან ერთად, რაც კრახით დასრულდა. 1867 წლიდან ონტარიო პროვინცია გახდა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ დაახლ. 2 მლნ ევროპელი მიგრანტი დასახლდა ონტარიოში.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კანადის პროვინციები და ტერიტორიები
სერჰიივკა (ველიკა-ლეპეტიცის თემი)

სერჰიივკა (ველიკა-ლეპეტიცის თემი)
სერჰიივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის კახოვკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 28 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
კახოვკის რაიონის სოფლები
Taranidaphne dufresnei

Taranidaphne dufresnei is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 8 mm, fusiform-biconic to broadly-biconic in shape, teleoconch with a small to intermediate number of rapidly expanding whorls, apex acute, last whorl large and inflated.
Distribution
This marine species occurs off Yemen and in the Red Sea.
References
External links
Gastropods.com: Taranidaphne dufresnei
dufresnei
Gastropods described in 2001
Sutamarchán

Sutamarchán is a town and municipality in the Ricaurte Province, part of the department of Boyacá of Colombia. Sutamarchán is situated on the Altiplano Cundiboyacense at from the department capital Tunja. It borders Santa Sofía in the north, Sáchica and Villa de Leyva in the east, Saboyá in the west and Ráquira and Tinjacá in the south.
Etymology
The name Sutamarchán is derived from the Chibcha sovereign Suta and Spanish marchán: "Merchant of the sovereign Suta". Marchán refers to Pedro Merchan de Velasco, who was an 18th-century encomendero of Suta.
History
Sutamarchán in the times before the Spanish conquest was inhabited by the Muisca, organized in their loose Muisca Confederation. Sutamarchán was ruled by the zaque of Hunza.
Modern Sutamarchán was founded on December 14, 1556, by Antonio de Santana.
Economy
The main economical activities of Sutamarchán are agriculture, livestock farming and tourism. Among the agricultural products potatoes, onions, tomatoes, barley, maize, grapes and the Colombian fruit curuba are cultivated. The town is famous for its longaniza sausages. Tourism is mainly religious; tourists visit the Santo Ecce Homo Convent.
Since June 15, 2004, a Tomatina festival, like the famous original in Buñol, Spain, is celebrated in Sutamarchán.
Born in Sutamarchán
Pedro González (humorist)
Gallery
Panoramas
References
Municipalities of Boyacá Department
Populated places established in 1556
1556 establishments in the Spanish Empire
ცხოვრების სიმულატორი თამაშები

ცხოვრების სიმულატორი თამაშები (ან ხელოვნური ცხოვრების თამაშები) — სიმულატორი თამაში, რომელშიც მოთამაშე აკონტროლებს ერთს ან მეტ ხელოვნორ სიცოცხლის ფორმას. ცხოვრების სიმულატორი თამაში შეიძლება განსაზღვრავდეს ინდივიდუალთა შორის ურთიერთოას (ყველაზე ცნობილი ამგვარი თამაშებია „The Sims“, „The Sims 2“ და „The Sims 3“) ან ეკოსისტემის სიმულაცია. ეს დაყოფა ასევე ხშირად ითვალისწინებს დამაატებით ქვედაყოფას:
ბიოლოგიური თამაში აძლევს მოთამაშეს შესაძლებობას განახორციელოს გენეტიკური ცდები, მოახდინს ეკოსისტემის მოდელირება და სხვ. ამგვარ თამაშებს ხშირად უწოდებენ გამავითარებელ თამაშებსაც.
ცხოველთა გამზრდელი სიმულატორები (აგრეთვე ცნობილი როგორც ხელოვნური შინაური ცხოველები ან ელექტრონული ცხოველები) ამ თამაშებში მთავარი აქცენტია გადატანილი მოთამაშესა და რამდენიმე მცირე სიცოცხლის ფორმასთან ურთიერთობაზე. თამაშების ამ რიგიდან აღსანიშნავია „Tamagotchi“, „Petz“ , „Viva Piñata“ და „Nintendogs“.
სოციალური სიმულატორი თავის სათამაშო გარემოს აფუძვნებენ თამაშის გმირებს შორის სოციალურ ურთიერთობაზე.
სქოლიო
კომპიუტერული თამაშების ჟანრები
ვიდეო თამაშის ტერმინოლოგია
ცხოვრების სიმულატორის თამაშები
მოკალი ბილი

მოკალი ბილი — კვენტინ ტარანტინოს ფილმი, რომელიც გაყოფილია ორ ნაწილად, ტომი 1 და ტომი 2. პირველი ტომი 2003 წელს გამოვიდა, ხოლო მეორე 2004 წელს. მთავარი როლი ორივე ფილმში შეასრულა უმა თურმანმა.
იხილეთ აგრეთვე
მოკალი ბილი, ტომი 1
მოკალი ბილი, ტომი 2
რესურსები ინტერნეტში
პირველი ნაწილი
მეორე ნაწილი
კვენტინ ტარანტინოს ფილმები
ფილმები ანბანის მიხედვით
2003 წლის ფილმები
მოკალი ბილი
Miramax Films-ის ფილმები
აშშ-ს მძაფრსიუჟეტიანი ფილმები
კამუი (პუერტო-რიკო)

კამუი (პუერტო-რიკო)
კამუი ― ქალაქი და მუნიციპალიტეტი პუერტო-რიკოში. მდებარეობს ლარესიდან და სან-სებასტიანიდან ჩრდილოეთით, კებრადილიასიდან აღმოსავლეთით და ჰატილიოდან დასავლეთით. კამუი მოიცავს 12 ბარიოსა და კამუი-პუებლოს (ქალაქის საქმიანი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი). 2007 წელს ქალაქმა 200 წლისთავი აღნიშნა. შედის სან-ხუანი-კაგვასი-გვაინაბოს მეტროპოლიტენური სტატისტიკური ტერიტორიის შემადგენლობაში.
იხილეთ აგრეთვე
პუერტო-რიკოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Camuy and its barrios, United States Census Bureau, 2000
Camuy - su historia y su gente
Municipio de Camuy, P.R. on Flickr
სქოლიო
პუერტო-რიკოს მუნიციპალიტეტები
კამუი (პუერტო-რიკო)
M3 პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი

M3 პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი (ინგლ. M3 submachine gun) — .45 ACP (11.43×23 მმ) კალიბრის ამერიკული პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი, ზედმეტსახელით „Grease Gun“ (ინგლ. მექანიკოსთა ხელის საპოხი შპრიცი), რომელიც შეიარაღებაში მიიღეს 1942 წლის 12 დეკემბერს. M3 იმავე .45 ACP ვაზნებს იყენებს, რომლებსაც ტომპსონის პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი, თუმცა ტომპსონთან შედარებით უფრო მსუბუქი და ადვილად საწარმოებელი იყო. აღსანიშნავია, რომ გავრცელებული პოპულარული შეხედულების მიუხედავად, M3 სიზუსტეში ჩამოუვარდებოდა ტომპსონს. იარაღის ზედმეტსახელი „Grease Gun“ განაპირობა მისმა ვიზუალურმა მსგავსებამ მექანიკოსის ხელსაწყოსთან.
M3 განიხილებოდა, როგორც ტომპსონის პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევების ჩასანაცვლებელი ალტერნატივა და 1944 წლის შუა ხანებისთვის მეორე მსოფლიო ომის ფრონტის წინა ხაზზე გამოჩენა დაიწყო. თუმცა გარკვეული საწარმოო დაყოვნებების გამო ახალმა იარაღმა ჯარისკაცთა შორის უკვე პოპულარული ტომპსონი ბოლომდე ვერ ჩაანაცვლა და ომის დასრულებისას ტომპსონებით ფრონტზე სამჯერ მეტი ჯარისკაცი იყო შეიარაღებული, ვიდრე M3-ებით.
M3-ის მოდერნიზებული ვარიანტი M3A1 გამოიყენებოდა კორეისა და უფრო გვიან მიმდინარე ომებში.
M3 ხშირად ეშლებათ ხოლმე გერმანულ MP 40-ში ვიზუალური მსგავსების გამო, რაც მიანიშნებს კიდეც იარაღის MP 40-დან წამოსულ შთაგონებაზე.
შექმნის ისტორია
1941 წელს ამერიკელები აკვირდებოდნენ დასავლეთ ევროპულ ფრონტზე გამოყენებულ პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევებს, კონკრეტულად კი 9×19 მმ პარაბელუმის ვაზნებზე მომუშავე გერმანულ MP 40-სა და ბრიტანულ სტენს. 1942 წელს მათ მოკვლევა დაიწყეს, რათა შეექმნათ სტენის ტიპის საკუთარი პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი და საბოლოოდ ეს მისია გერმანული წარმოშობის იარაღის კონსტრუქტორ ჯორჯ ჰაიდს დაეკისრა, რომელიც ჯენერალ მოტორსში მუშაობდა.
ლიტერატურა
Dunlap, Roy F. (1948). Ordnance Went Up Front. Samworth Press.
Ingram, Mike (2001). The MP40 Submachine Gun. Zenith Imprint.
Nelson, Thomas B (1963). The World's Submachine Guns. TBN Enterprises.
Iannamico, Frank A. (1999). The U.S. M3-3A1 Submachine Gun. Moose Lake Publishing.
Iannamico, Frank A. (2004). United States Submachine Guns. Moose Lake Publishing.
Thompson, Leroy (19 May 2016). The M3 "Grease Gun". Weapon 46. Osprey Publishing.
ცეცხლსასროლი იარაღები
ტეატრო-ოლიმპიკო

ტეატრო-ოლიმპიკო — თეატრი ვიჩენცაში, იტალია.
ისტორია
აღორძინების ხანაში თვალსაჩინო არქიტექტურულ ნიმუშს წარმოადგენდა „ოლიმპიური თეატრი" ვიჩენცაში. ანდრეა პალადიოს პროექტის საფუძველზე აგებული შენობა 1000-მდე მაყურებელს იტევდა. ანტიკური ტრადიციის შესაბამისად მაყურებელთა დარბაზს ამფითეატრის ფორმა ჰქონდა. ის 13 საფეხურად იყო განაწილებული და დიდებული კოლონადით იყო მორთული, რომელთა შორის არსებული სივრცე ნიშებით და ქანდაკებით იყო დეკორირებული და ლოჟების ფუნქციას ასრულებდა. თეატრის ხის სახურავი ძველრომაული ველარიუმის იმიტაციას წარმოადგენდა. ფართო პროსკენიუმის ორივე მხარეს დატანებული კარის ღიობების ზემოთ აკადემიის წევრებისათვის განკუთვნილი ლოჟები იყო განთავსებული. პროსკენიუმი კორინთული კოლონებით, რელიეფებით, სკულპტურებით მორთული ორიარუსიანი კედლით იყო შემოსაზღვრული, სადაც სამი პორტალური ღიობის მიღმა ქალაქის ხედი იშლებოდა. ოლიმპიკო მხოლოდ ტრაგედიული ჟანრის პიესებისთვის იყო განკუთვნილი. ამიტომ ვიჩენცე სკამოჩის მიერ დამზადებული მობათქაშებული ხის დეკორაციები არასოდეს არ იცვლებოდა. თეატრი „ოლიმპიკო" 1585 წელს გაიხსნა სოფოკლეს პიესით „მეფე ოიდიპოსი". XVII საუკუნეში ამ შენობაში ბაროკალურმა თეატრმა დაისადგურა.
რესურსები ინტერნეტში
ტეატრო ოლიმპიკო
იტალიის თეატრები
British Virgin Islands at the 2000 Summer Olympics

British Virgin Islands at the 2000 Summer Olympics
The British Virgin Islands sent a delegation to compete at the 2000 Summer Olympics in Sydney, Australia from 15 September to 1 October 2000. This was the territory's fifth appearance at a Summer Olympic Games. The delegation consisted of a single track and field athlete, Keita Cline. He was eliminated during the first round of the men's 200 meters.
Background
The British Virgin Islands Olympic Committee was recognized by the International Olympic Committee on 31 December 1981. The British Virgin Islands joined Olympic competition at the 1984 Winter Olympics, and have participated in every Summer Olympic Games since the 1984 Los Angeles Olympics. Sydney was therefore their fifth appearance at the Summer Olympics. The Islands have never won an Olympic medal. The 2000 Summer Olympics were held from 15 September to 1 October 2000; a total of 10,651 athletes represented 199 National Olympic Committees. The delegation to Sydney consisted of a single athlete, Keita Cline. He was chosen as the flag bearer for the opening ceremony.
Athletics
Keita Cline was 25 years old at the time of the Sydney Olympics; the US Virgin Islands native had previously represented the British Virgin Islands at the 1996 Summer Olympics, where he participated in the 4 × 100 metres relay and the long jump. His only event was the men's 200 meters, and on 27 September he was drawn into heat four of nine of the first round. The top three in a heat, plus the next five overall fastest athletes advanced to the quarterfinals. He finished his heat in a time of 21.42 seconds, seventh and last in his heat, and was eliminated, the slowest qualifying time being 20.95 seconds. The gold medal was eventually won by Konstantinos Kenteris of Greece in a time of 20.09 seconds, the silver was won by Darren Campbell of Great Britain, and the bronze by Ato Boldon of Trinidad and Tobago.
Note–Ranks given for track events are within the athlete's heat only
References
Nations at the 2000 Summer Olympics
2000
Olympics
Jill Furmanovsky

Jill Furmanovsky (born 1953) is a British photographer who has specialised in documenting rock musicians.
Life and work
Born in Southern Rhodesia, Furmanovsky emigrated with her parents - her father subsequently worked at an architecture practice - and brother Michael to London in 1965. She studied textile and graphic design at Central Saint Martins College of Art and Design from 1972 to 1974. In 1972, she became the official photographer at the Rainbow Theatre, a significant venue for rock performances in the 1970s.
Furmanovsky has photographed many major rock musicians, including Bob Dylan, Led Zeppelin, Pink Floyd (a young Roger Waters had briefly been a colleague of her father), Mike Oldfield, The Ramones, Bob Marley, Amy Winehouse, Eric Clapton, Blondie, The Police, The Clash, The Undertones, The Sex Pistols, The Pretenders and Oasis. Her book, The Moment – 25 Years of Rock Photography was published in 1995, and an exhibition of Oasis photographs, Was There Then, toured the UK and Ireland in 1997. The exhibition was followed by publication of the book Was There Then – A Photographic Journey with Oasis.
Furmanovsky has received several awards for her music photography, including 'The Jane Bown Observer Portrait Award' for her portrait of Charlie Watts in 1992. Following in the lead of the photographic co-operative Magnum Photos, Furmanovsky established a website, rockarchive.com, in 1998. The aim was to make the work of Furmanovsky and photographic colleagues and visual artists more accessible to fans and collectors. To launch the project, Furmanovsky selected 30 classic black and white images of major rock artists from her 30-year archive, to make into an edition of 30 darkroom prints.
Books
The Moment: 25 Years of Rock Photography, 1995, London, Paper Tiger,
Was There Then Oasis. A Photographic Journey, 1997, London, Ebury Press,
Footnotes
External links
Jill Furmanovsky
Jill Furmanovsky at the National Portrait Gallery
Rockarchive
1953 births
Living people
Photographers from London
British women photographers
Alumni of Central Saint Martins
Rhodesian emigrants to the United Kingdom
ბრუნეგჰორნი

ბრუნეგჰორნი — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში, ვალეს კანტონში. სიმაღლე 3 833 მეტრი.
რესურსები ინტერნეტში
Brunegghorn on Summitpost
ალპები
შვეიცარიის მთები
საბრალონი

საბრალონი — მწერალ ვიქტორ ჰიუგოს ცნობილი ისტორიული რომანი, რომლის მოქმედება მიმდინარეობს XIX საუკუნის დასაწყისის საფრანგეთში. ნაწარმოები ოცი წლის განმავლობაში იქმნებოდა.
ვიქტორ ჰიუგომ ნაწარმოებში დასვა აქტუალური პრობლემები: ადამიანის დამცირება იმის გამო, რომ იგი საზოგადოების დაბალ ფენებს ეკუთვნის, ქალის ზნეობრივი დაცემა სიდუხჭირის გამო და ბავშვის დაძაბუნება უმეცრების ნიადაგზე.
სიუჟეტი
სიუჟეტი ტრიალებს ჟან ვალჟანის ირგვლივ. ღარიბმა ჟან ვალჟანმა მშიერი ბავშვების დასაპურებლად საფუნთუშედან პური მოიპარა. იგი დააპატიმრეს, გაასამართლეს და ხუთი წლით კატორღა მიუსაჯეს. ჟან–ვალჟანმა რამდენიმეჯერ სცადა გაქცევა, მაგრამ მას ყოველთვის იჭერდნენ და პატიმრობის ვადას უხანგრძლივებდნენ. ჟან ვალჟანმა კატორღაში ცხრამეტი წელი გაატარა.
გათავისუფლების შემდეგ ყოფილ კატორღელს მრავალი უსიამოვნება შეემთხვა. მას არავინ ენდობოდა. გამონაკლისი იყო ეპისკოპოსი ბენვენიუ, რომელმაც იგი კარგად მიიღო, ვახშამით გაუმასპინძლდა და მოასვენა. შუაღამით გაღვიძებულმა ჟან ვალჟანმა მაგიდაზე მიმოფანტული ვერცხლის ჭურჭელი მოიპარა და ჩუმად დატოვა ბინა. მეორე დღეს ჟანდარმებმა ჟან ვალჟანი ნაქურდალით ხელში ბენვენიუს ბინაზე დააბრუნეს, მაგრამ ეპისკოპოსმა განაცხადა, რომ ვერცხლეული ჟან ვალჟანს თვითონ აჩუქა. ამ შემთხვევამ ჟან ვალჟანში დიდი სულიერი გარდატეხა მოახდინა — მასში კვლავ გაიღვიძა კეთილმა საწყისმა. მოგვიანებით, მადლენის გვარით იგი ერთ-ერთ პატარა ქალაქში დასახლდა და საქველმოქმედო საქმიანობას მიჰყო ხელი. ძია მადლენი ყველას შეუყვარდა. იგი ქალაქის მერი გახდა. ვალჟანი ზრუნავს კოზეტზე, რომლის დედის, ფანტინის სიცოცხლეზე იგი თავს პასუხისმგებლად თვლის.
ჟან ვალჟანის მხატვრული სახის გვერდით წარმოდგენილია პოლიციის ინსპექტორის ჟავერის სახე. ცივი, უგულო, თავისი მოვალეობის პედანტური სიზუსტით შემსრულებელი ჟავერისთვის სიკეთე თვით ის კანონებია, რომელთა განხორციელებისთვის იგი იღვწის. მისთვის წარმოუდგენელია, რომ შესაძლებელია ზნეობა და კანონი არ დაემთხვეს ერთმანეთს. ჟავერი მოწოდებით ჯაშუშია. იგი ყველას უთვალთვალებს. სწორედ მან დაადგინა, ვინ იყო წარსულში მერი მადლენი. ჟავერს თავისი თავი სამართლიანობისა და კანონიერების დამცველად მიაჩნია, მაგრამ სინამდვილეში დიდ უსამართლობას სჩადის. როდესაც იგი ჟან ვალჟანთან ამ ჭეშმარიტებას აღმოაჩენს, მასში ადამიანური გრძნობები იღვიძებს და თავს იკლავს.
ადაპტაციები
მნიშვნელოვანი ადაპტაციებია:
1935 წლის ფილმი
1937 წლის რადიო-დადგმა
1958 წლის ფილმი
1980 წლის მიუზიკლი
1995 წლის ფილმი
1998 წლის ფილმი
2000 წლის მინი-სერიალი
2012 წლის ფილმი (მიუზიკლის ეკრანიზაცია)
ფაქტები
როდესაც ვიქტორ ჰიუგომ მოისურვა გაეგო, თუ როგორ იყიდება „საბრალონი“, წიგნის გამომცემელს გაუგზავნა წერილი, რომელიც შეიცავდა მხოლოდ კითხვის ნიშანს, წიგნის გამომცემელმა უპასუხა: „!“
ლიტერატურა
ნაირა მამუკელაშვილი, ახალი ისტორია (მეცხრე კლასის სახელმძღვანელო), თბ., 1998 წელი, გვ. 95
სქოლიო
1862 წლის რომანები
ისტორიული რომანები
ვიქტორ ჰიუგოს ნაწარმოებები
პენაფორტი

პენაფორტი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 483 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 141.927 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 59.77 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლაკედემონოვკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

ლაკედემონოვკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია სოფელ ლაკედემონოვკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.
მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ნეკლინოვის რაიონი, სოფელი ლაკედემონოვკა, ოქტომბრის ქუჩა № 39.
ისტორია
XVIII საუკუნის დასასრულს, როდესაც დაარსდა სოფელი ლაკედემონოვკა, აუცილებელი გახდა სოფელში ეკლესიის აშენება. ამ საკიტხში აქტიურად მონაწილეობდა დიმიტრი ალფერაკი. გადაწყვიტეს ეკლესია აეშენებინათ დიმიტრი თესალონიკელის სახელზე. აღნიშნული წმინდანი იყო დიმიტრი ალფერაკის მფარველი ანგელოზი. სოფლის მოსახლეობამ მოითხოვა ეკლესიის მშენებლობა. 1794 წლის 19 ოქტომბერს ეკატერინოსლავის მიტროპოლიტ გავრილისაგან მიიღეს თანხმობა მშენებლობაზე. ამავე წლის 13 ნოემბერს მღვდელმონაზონმა იოანე ანდრეევმა აკურთხა მშენებლობის ადგილი. მშენებლობის ადგილზე გათხარეს საძირკველი, ჩადეს ფუნდამენტის ქვა და აღმართეს ჯვარი.
1795 წელს დიმიტრი ალფერაკმა მისწერა ეკატერინოსლავის მიტროპოლიტ გავრილს, რომ ეკურთხებინა ეკლესია. წერილში ასევე მოითხოვდა გამოეგზავნათ მღვდელი. გავრილისაგან მიღებული წეილით ნება დართეს იოანე ანდრეევს ეკურთხებინა ეკლესია.
აგურის ეკლესია მოქმედი იყო დიდი ხნის განმავლობაში, 1937 წელს კი დახურეს. ეკლესია ტაგანროგის სტალინის სახელობის კოლმეურნეობამ შეისყიდა და მასში ხორბლის საწყობი გახსნა. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, გერმანელების ოკუპაციის დროს ეკლესიაში მიმდინარეობდა ღვთისმსახურება. 1961 წლის სახალხო სასამართლოს გადაწყვეტილებით ეკლესია კვლავ დახურეს. 1990-იან წლებამდე ეკლესია გამოიყენებოდა სამეურნეო დანიშნულებით. 1980-იან წლებში აქ განთავსებული იყო სამეურნეო საწყობი.
1991 წელს ეკლესიაში ღვთისმსახურება აღსდგა, იგი კვლავ გაიხსნა მრევლისათვის და აკურთხეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 2000-იანი წლების დასაწყისამდე ეკლესიაში აღდგენითი სამუშაოები მიმდინარეობდა, ასევე მოხატეს კედლები. ამჟამად ეკლესია მოქმედია, ადგას ლურჯად შეღებილი გუმბათი, მიშენებული აქვს სამრეკლო და შეღებილია ვარდისფრად.
ეკლესიის წინამძღვარია ნიკოლოზ (კრავჩენკო).
რესურსები ინტერნეტში
Церковь Николая Чудотворца.
Лакедемоновка. Церковь Николая Чудотворца
Лакедемоновка. Церковь Николая Чудотворца
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები