PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტომსკის იოანე ნათლისმცემლის მონასტერი

ტომსკის იოანე ნათლისმცემლის მონასტერი — უკვე აღარ
არსებული დედათა მართლმადიდებლური მონასტერი ტომსკში. მონასტერი დაარსებულა 1876 წელს. არსებობდა 1920 წლამდე, ხოლო 1950-იან წლებში შენობაც დაანგრიეს და მის ადგილზე ააშენეს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის საერთო საცხოვრებელი.
ისტორია
მონასტრის ისტორია იწყება 1864 წლიდან, როდესაც დაარსდა ტომსკის ქალთა საზოგადოება ე. ე. მიხეევაიას (აღკვეცის მერე იღუმენია ევპრაქსია) ხელმძღვანელობით. საზოგადოება ჩამოყალიბდა მიწაზე, რომელიც მდებარეობდა თანამედროვე სტუდენტური, სასწავლო, ვერშინინისა და უსოვის ქუჩებს შორის. 1876 წელს საზოგადოება დედათა მონასტრად გადაკეთდა. 1866-1872 წლებში შენდებოდა ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია.
1877 წლისათვის დააარსეს სკოლა გოგონებისათვის, რომელსაც მფარველობდა იმპერატორი ანა თედორეს ასული. შემოწირულობის თანხებით იღუმენია ევპრაქსიამ სკოლისათვის 1870-1878 წლებში ააშენა ქვის ორსართულიანი კორპუსი (არქიტექტორები ნ. ი. შეფელდი და ა. პ. ბეხტერი) გვიანი რუსული კლასიციზმის სტილში, რომელიც განიცდიდა მოდერნის სტილის ძლიერ გავლენას.
1891 წლის 5 ივლისს მონასტერს ესტუმრა და ფულადი თანხა აჩუქა ტახტის მემკვიდრე ნიკოლოზ ალექსანდრეს ძემ (მომავალში იმპერატორი ნიკოლოზ I).
1920 წელს მონასტერი დახურეს და მის სათავსოებში განათავსეს საბავშვო სახლი. 1929-1930 წლებში შეწყდა ღვთისმსახურება მონასტრის ეკლესიებში, ტერიტორია დაიკავა ტექნოლოგიური ინსტიტუტის სტუდენტურმა ქალაქმა. 1950-იანი წლების დასაწყისში ეკლესია დაანგრიეს და მონასტრის ტერიტორიაზე ააშენეს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის საერთო საცხოვრებელი.
1996 წელს ყოფილი მონასტრის ტერიტორიაზე ააშენეს დომნა ტომსკელის სახელობის სამლოცველო.
ლიტერატურა
М. В. Фаст, Н. П. Фаст. Нарымская Голгофа. — Томск: Водолей Publishers, 2004. — С. 390—394. — 560 с. — 1000 экз. — ISBN 5-902312-26-4.
Иоанно-Предтеченский женский монастырь // Томск от А до Я: Краткая энциклопедия города. / Под ред. д-ра ист. наук Н. М. Дмитриенко. — 1-е изд. — Томск: Изд-во НТЛ, 2004. — С. 135. — 440 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-89503-211-7.
რესურსები ინტერნეტში
Историко- архитектурный комплекс бывшего Иоанно-Предтеченского женского монастыря
Tомский Иоанно-Предтеченский Новодевичий Иннокентьевский монастырь. Святая Домна Томская // Частный фонд «Держава»
ტომსკის მონასტრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ტომსკში
დიდხევის დაღმართი

დიდხევის დაღმართი — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ჩუღურეთი); კოსტა ხეთაგუროვის ქუჩიდან ნოე ჟორდანიას სანაპირომდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. დატანილია თბილისის 1876 წლის გეგმაზე. თავდაპირველად ამ ადგილას იყო „დიდი ხევი“ რომელზედაც გადიოდა წყლის მზიდავებისათვის მტკვარზე ჩასასვლელი საგანგებო ბილიკი. შემდეგ ხევი ამოავსეს და წარმოიქმნა ქუჩა, რომელსაც დიდხევის დაღმართი დაარქვეს.
ლიტერატურა
ჩუღურეთის რაიონის ქუჩები
ევროპის ჩემპიონატი ჭადრაკში

ევროპის ჩემპიონატი ჭადრაკში —
2000 წელს ფიდეს ევროპულმა კომისიამ მიიღო გადაწყვეტილება ჩაეტარებინა ევროპის ჩემპიონატი მოჭადრაკე ვაჟთა შორის. ტურნირი შვეიცარიული (საჭიროების შემთხვვევაში იმართება ტაი-ბრეიკი) სისტემით ტარდება და მაინცადამინც დიდი პოპულარობით არ გამოირჩევა.
2003 წლის ჩემპიონატში, რომელიც სტამბოლში ჩატარდა გამარჯვება მოიპოვა ზურაბ აზმაიფარაშვილმა. გარდა ამისა აზმაიფარაშვილმა 2001 წელს მესამე ადგილი დაიკავა. 2009 წელს მესამე და 2010 წელს მეორე ადგილზე გავიდა ბაადურ ჯობავა.
საერთოდ როგორც უკვე ავღნიშნეთ ტურნირი დიდი პოპულარობით ჯერჯერობით ვერ სარგებლობს და მაღლი რეიტინგის მოჭადრაკეები როგორც წესი თავს არიდებენ მას.
2000 წელს ფიდეს ევროპულმა კომისიამ მიიღო გადაწყვეტილება ჩაეტარებინა ევროპის ჩემპიონატი მოჭადრაკე ქალთა შორის. ტურნირი შვეიცარიული (საჭიროების შემთხვვევაში იმართება ტაი-ბრეიკი) სისტემით ტარდება და ისევე როგორც ვაჟთა ტურნირი მაინცადამინც დიდი პოპულარობით არ გამოირჩევა.
ქართველებიდან მაია ჩიბურდანიძეს და ქეთევან არახამიას მოპოვებული აქვთ ბრინჯაოს მედლები, ხოლო თეა ლანჩავას, ნიდერლანდების სახელით, ვერცხლის მედალი.
შედეგები
ღია ტურნირი
ქალთა ტურნირი
ევროპის ჩემპიონატი ჭადრაკში
ბუბალი

ბუბალი, ძროხისებრი ანტილოპა — წყვილჩლიქოსანთა გვარი. გნუებთან და ბლესბოკებთან ერთად გაერთიანებულია ძროხისებრი ანტილოპების ქვეოჯახში. სიმაღლე მხრებში 110–130 სმ, მინდაო ძალიან მაღალია, ზურგი უკან არის დახრილი, თავი წაგრძელებულია; მამალსაც და დედალსაც აქვს ორ ადგილას მოხრილი და რგოლისებური შესქელებებით დაფარული რქები. სხეული შეფერილია მოწითალო-ყავისფრად. თავსა და ფეხებზე ზოგჯერ აქვთ მუქი ლაქები. გვარში 3 სახეობაა. გავრცელებული არიან აფრიკის სავანებსა და ნახევარუდაბნოებში. რამდენიმე ადგილას ძალიან მცირერიცხოვანი ან სრულიად გამქრალები არიან. შეუძლიათ სწრაფად სირბილი; ძალიან ამტანები არიან. ახასიათებთ საერთო ჯოგები გაზელებთან, ზებრებთან, სირაქლემებთან. ნადირობის ობიექტებია, იყენებენ მათ ხორცსა და ტყავს.
ადრე მოიცავდა უფრო მეტ სახეობას. ზოგიერთი წყაროს თანახმად, გვარში მხოლოდ ერთი სახეობაა (Alcelaphus buselaphus) და დანარჩენი სახეობები მის ქვესახეობად არის განხილული.
სახეობები
კაამა (Alcelaphus caama)
ძროხისებრი ანტილოპა (Alcelaphus buselaphus)
ლიხტენშტაინის ბუბალი (Alcelaphus lichtensteinii)
ლიტერატურა
სქოლიო
ძროხისებრნი
Giuseppe Motta

Giuseppe Motta (29 December 1871 – 23 January 1940) was a Swiss politician. He was a member of the Swiss Federal Council (1911–1940) and President of the League of Nations (1924–1925). He was a Catholic-conservative foreign minister and a staunch opponent of communism and Stalinism.
Biography
He was born on 29 December 1871. He was elected to the Federal Council of Switzerland on 14 December 1911. Motta served 28 years in the Federal Council, the third longest tenure to date. He was affiliated with the Christian Democratic People's Party of Switzerland.
While in office he headed the Department of Finance (1912–1919) and the Political Department (1920–1940). He was elected President of the Confederation five times, in 1915, 1920, 1927, 1932 and 1937.
Motta was involved with the Federal Council Felix Calonder in Switzerland's accession to the League of Nations on 16 May 1920. In 1924 he became President League of Nations Assembly. At his suggestion, Switzerland was one of the few states against accepting the Soviet Union into the League of Nations. He was one of the most outspoken advocates of admission of Germany. In the Interwar Period, he pleaded for a partial departure from Swiss neutrality principle, but spoke out from 1938 in the face of the looming Second World War again for its strict observance.
He died in office on 23 January 1940, at 68 years old.
Commemoration
Among others, via Giuseppe Motta in Lugano, Chiasso, Minusio and Massagno, Piazza Giuseppe Motta in Ascona and Avenue Giuseppe-Motta in Geneva are named for him.
His portrait was painted twice in the late 1930s by the Swiss-born American artist Adolfo Müller-Ury. The first, a large three-quarter portrait, dated 1938, hangs in the Archivio Cantonale in Bellinzona; the artist was sent a photograph by Motta at the end of 1937, and then the artist travelled to Berne in the summer of 1938 to work on the portrait from life. The second portrait, half-length seated at a desk and dated 1939, in the Haus Muller-Lombardi in Hospental, Switzerland as part of the Adolfo Muller-Ury Stiftung. This was exhibited at the artist's last exhibition at French and Co, New York in the spring of 1947 and returned to Switzerland after his death in July that year.
Annually since 2004, the Geneva Institute for Democracy and Development presents the Giuseppe Motta Medal to people from any country or region of the world for exceptional achievement in the promotion of peace and democracy, human rights and sustainable development.
References
External links
1871 births
1940 deaths
People from Airolo
Swiss Roman Catholics
Christian Democratic People's Party of Switzerland politicians
Members of the Federal Council (Switzerland)
Finance ministers of Switzerland
Members of the National Council (Switzerland)
Swiss anti-communists
Foreign ministers of Switzerland
ეპირის დესპოტატი

ეპირის დესპოტატი — ბიზანტიური სახელმწიფო. დააარსა მიქაელ ანგელოს დუკა კომნენოსმა 1204 წელს, ჯვაროსნების მიერ კონსტანტინოპოლის აღების შემდეგ. მოიცავდა შუა და სამხრეთ მაკედონიას, თესალიასა და ეპირს. დედაქალაქი – არტა.
ეპირი ბიზანტიისა და სხვა პროვინციებისაგან მკვეთრად გამოირჩეოდა თავისი ეთნიკური სიჭრელით: შუა და სამხრეთ მაკედონიაში სლავური ელემენტები ჭარბობდა, სამხრეთ ეპირში და თესალიაში – ბერძნული, ხოლო ჩრდილოეთ ეპირში უმრავლესობას ალბანელები შეადგენდნენ. გარდა ამისა, მრავლად იყვნენ მომთაბარე და ბინადარი ვლახები. ეპირის დესპოტატმა მემკვიდრეობით მიიღო მმართველობის ბიზანტიური სისტემა (ბიზანტიის მემკვიდრეობისათვის ბრძოლაში იყო ჩაბმული ლათინთა და ნიკეის იმპერიებთან და ბულგარეთთან). ეპირის დესპოტატის ტერიტორიისათვის ერთმანეთს ეომებოდნენ ნეაპოლის სამეფო და ბიზანტიის იმპერატორები – პალეოლოგოსები. XIV საუკუნის I ნახევარში ეპირის დესპოტატი ბიზანტიის გავლენაში მოექცა, შემდეგ სერბებს, ალბანელებსა და იტალიელებს დამორჩილდა. 1468 წელს ეპირის დესპოტატი ოსმალებმა დაიპყრეს.
ლიტერატურა
ბიზანტიის ისტორია
ისტორიული სახელმწიფოები
საბერძნეთის ისტორია
Photophore

Photophore
A photophore is a glandular organ that appears as luminous spots on various marine animals, including fish and cephalopods. The organ can be simple, or as complex as the human eye; equipped with lenses, shutters, color filters and reflectors, however unlike an eye it is optimized to produce light, not absorb it. The bioluminescence can variously be produced from compounds during the digestion of prey, from specialized mitochondrial cells in the organism called photocytes ("light producing" cells), or, similarly, associated with symbiotic bacteria in the organism that are cultured.
The character of photophores is important in the identification of deep sea fishes. Photophores on fish are used for attracting food or for camouflage from predators by counter-illumination.
Photophores are found on some cephalopods including the firefly squid, which can create impressive light displays, as well as numerous other deep sea organisms such as the pocket shark Mollisquama mississippiensis and the strawberry squid.
See also
Bioluminescence
Chromatophore
Chromophore, part of a molecule
References
Bioluminescence
Cephalopod zootomy
Fish anatomy
Olmenhorn

Olmenhorn
The Olmenhorn is a mountain of the Bernese Alps, overlooking the Aletsch Glacier in the canton of Valais.
References
External links
Olmenhorn on Hikr
Mountains of the Alps
Alpine three-thousanders
Mountains of Switzerland
Mountains of Valais
Bernese Alps
Tepeyahualco de Cuauhtémoc

Tepeyahualco de Cuauhtémoc (municipality) is a town and municipality in the Mexican state of Puebla in south-eastern Mexico.
References
Municipalities of Puebla
მაბატლის ნაჰია

მაბატლის ნაჰია
მაბატლი (არაბ. ناحية معبطلي) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით მაბატლი პროვინციაში დაახლოებით 11 741 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 208,51 კმ².
სქოლიო
სირიის ნაჰიები
ნაზიკ ალ-მალაიკა

ნაზიკ ალ-მალაიკა (დ. 23 აგვისტო, 1922 — გ. 20 ივნისი, 2007) — ერაყელი პოეტი, თანამედროვე ერაყის ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი პოეტი ქალი. ცნობილია, როგორც არაბულ ენაზე ვერლიბრის (ურითმო ლექსი) პირველი ავტორი.
რესურსები ინტერნეტში
ნაზიკ ალ-მალაიკა
სქოლიო
ერაყელი პოეტები
არაბულენოვანი პოეტები
7 დღე და 7 ღამე (ექსცესის ალბომი)

7 დღე და 7 ღამე (ექსცესის ალბომი)
7 დღე და 7 ღამე — ჯგუფ ექსცესის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. შეტანილია 14 სიმღერა, აქედან 13-ს ასრულებს ჯგუფი. ერთ-ერთი, „აპოკალიფსი“, შესრულებულია ჯგუფ DogStreet-თან ერთად.
სიმღერების სია
ჯოჯოხეთის კარიბჭე
განკითხვის დღე
არ წამომყვე ჯოჯოხეთში
ჩვენზე ცუდი ხმებია
მევალე
(დღ)ეს რა ხდება?!
აპოკალიპსი
ბნელეთის დედოფალი
შაბაშის ღამე
ექსცესის ჩრდილში
ბნელია ცოდვილთა დღე
ბნელი ქოხი
მე და ცეცხლი
7 დღე და 7 ღამე
სქოლიო
ექსცესის ალბომები
2000 წლის ალბომები
2000 წლის სადებიუტო ალბომები
Wear My Hat

Wear My Hat
"Wear My Hat" is a song by English drummer Phil Collins released as the fourth single from his album Dance into the Light. It was only released in the United Kingdom and peaked at #43 on the UK Singles Chart. Collins said in an interview that the song and its music video is about the pressures of fame and how some fans grow an attachment to their favourite stars. The video for the song featured actor Danny DeVito.
The song was played throughout the Trip into the Light World Tour and on the First Final Farewell Tour. A live performance of the song was also recorded for Top of the Pops. However it was not aired (at the time) most likely due to its very low charting position, but it was then shown in full on an episode of Top of the Pops 2 several years later.
Track listing
"Wear My Hat" – 4:44
"Wear My Hat" (Edited Hat Dance Mix) – 4:57
"Wear My Hat" (Hat Dance Mix) – 9:09
"Wear My Hat" (Wear My Dub) – 6:40
Charts
Credits
Phil Collins – drums, vocals
Brad Cole – keyboards
Daryl Stuermer – lead guitar
Ronnie Caryl – rhythm guitar
Nathan East – bass
Amy Keys – backing vocals
Arnold McCuller – backing vocals
Vine Street Horns
Andrew Woolfolk – saxophone
Arturo Velasco – trombone
Harry Kim – trumpet
Daniel Fornero – trumpet
Notes
1997 singles
Phil Collins songs
Songs written by Phil Collins
Song recordings produced by Phil Collins
Song recordings produced by Hugh Padgham
1995 songs
Virgin Records singles
პანამა-ვიეხო

პანამა-ვიეხო — პანამის დედაქალაქის ძველი, ნანგრევების სახით შემორჩენილი ნაწილი. მდებარეობს თანამედროვე ქალაქ პანამის გარეუბანში. ქალაქი დაარსდა 1519 წლის 15 აგვისტოს პედრო არიას დავილას მიერ. 1997 წლიდან მის ისტორიულ ნაწილთან ერთად შედის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში
რესურსები ინტერნეტში
UNESCO description list
Patronato Panama Viejo
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პანამაში
შუა ბოლნისის ეკლესია

შუა ბოლნისის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუა ბოლნისში. აგეულია X-XV საუკუნეებში.
ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია ნატეხი ტუფის ქვით დუღაბზე. დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე. შესასვლელი დასავლეთიდან ქონია. კედლები დასრულებული იყო ქვის პროფილირებული ლავგარდნით. მხრები პროფილირებული კაპიტელით სრულდება, რომელზეც სატრიუმფო თაღი იყო გადასული. სამხრეთ მხარეს სწორკუთხა ნიშიაა. მის მოპირდაპირედ, ჩრდილოეთ კედელში ნიშის მაგივრად ხვრელია დატანებული, რომელიც ამჟამად კედლის მორღვევის შედეგად გამჭოლია.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლიუსბურგუ

ლიუსბურგუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანიუასუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 234 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 42.87 კმ²-ზე. ფართობი 145 418 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფუკურო იპეი

ფუკურო იპეი (დ. 17 ოქტომბერი, 1897 — გ. 2 ივლისი, 1971) — იაპონელი მწერალი, ფილოლოგი, საზოგადო მოღვაწე. იყო ალპინისტიც. დაამთავრა ტოკიოს უცხო ენათა ინსტიტუტის რუსული განყოფილება, 1963 იმოგზაურა საქართველოში. მეორედ ჩამოვიდა 1966, რუსთაველის საიუბილეო ზეიმზე. ეკუთვნის რამდენიმე წერილი ქართული ლიტერატურისა და კულტურის საკითხებზე, წიგნი „საქართველო ალპინისტის თვალით“ (1967). იაპონურ ენაზე პროზაულად თარგმნა და ჰაიასე ტადაჩის ნახატებითა და მ. ზიჩის საკაზმებით გამოსცა ვეფხისტყაოსანი (1955). ეს გამოცემა რამდენიმეჯერ განმეორდა (საერთო ტირაჟი 100000).
1972 გამოსცა ვეფხისტყაოსნის მდიდრულად დასურათებული პოეტური თარგმანი. იაპონურ ენაზე თარგმნა ქართული ფოლკლორების ნიმუშები, აგრეთვე გადმოცემები და ლეგენდები რუსთაველზე (ი. მეგრელიძის წიგნიდან „რუსთაველი და ფოლკლორი“, თბილისი, 1960). თარგმნილი აქვს ნოდარ დუმბაძის, ნიკოლოზ ტიხონოვის, ვალენტინ კატაევის და სხვა მწერლების ნაწარმოებები.
ლიტერატურა
იაპონელი მწერლები
ჰოვარდ სტერნი

ჰოვარდ სტერნი (დ. 12 იანვარი, 1954) — ამერიკელი რადიო და ტელეწამყვანი, პროდიუსერი, მწერალი, მსახიობი და ფოტოგრაფი. ყველაზე მეტად ცნობილია როგორც The Howard Stern Show-ს ავტორი (1986–2005). 2006 წლიდან ეს გადაცემა გადის Sirius XM Radio-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
The Howard Stern Show Sirius XM Radio-ზე
დაბადებული 1954
დაბადებული 12 იანვარი
ამერიკელი ტელეწამყვანები
ამერიკელი რადიოწამყვანები
ამერიკელი პროდიუსერები
ამერიკელი მწერლები
ამერიკელი მსახიობები
ამერიკელი ფოტოგრაფები
ანრი დე ლამბორ დე მონპეზატი

ანრი დე ლამბორ დე მონპეზატი (დ. 11 ივნისი, 1934 — გ. 13 თებერვალი, 2018) — დანიის ისტორიაში პირველი კაცი კონსორტი 1972-2018 წლებში როგორც დედოფალ მარგრეტე II-ის მეუღლე. დანიის კრონპრინც ფრედერიკის მამა.
ბიოგრაფია
ანრი დაიბადა 1934 წლის 11 ივნისს ჟირონდაში, საფრანგეთში. იგი იყო დიდი ფრანგი არისტოკრატის, ანდრე დე ლამბორ დე მონპეზატისა და მისი მეუღლის, რენე-ივონ დურზენოტის ვაჟი. მან ბავშვობა საფრანგეთის კოლონიაში მყოფ ვიეტნამში გაატარა, სადაც მამამისს საქმიანი ინტერესები ჰქონდა.
1967 წლის 10 ივნისს, მან ცოლად შეირთო დანიის კრონპრინცესა მარგრეტე გლუქსბურგი, დანიის მეფე ფრედერიკ IX-ისა და დედოფალ ინგრიდ შვედის პირველი ქალიშვილი. ქორწინება კოპენჰაგენში, ჰოლმენის კათედრალში შედგა. სანამ დანიის ტახტის მემკვიდრეზე დაქორწინდებოდა, ანრის ლუთერანიზმზე მოუწია გადანათვლა. მიუხედავად ამისა, მასა და მარგრეტეს ხანგრძლივი და ძალიან ბედნიერი ქორწინება ჰქონდათ, რომელშიც ორი ვაჟი შეეძინათ: ფრედერიკი და ჯოაკიმი.
1972 წელს მარგრეტე II დანიის დედოფალი გახდა, თუმცა ანრის მხოლოდ პრინც-კონსორტის წოდება მიენიჭა. ის და მისი ცოლი პოლიტიკურად აქტიურები არასოდეს ყოფილან, რაც კონსტიტუციური მონარქიის ბრალიცაა. გარდა მისი დანიური მიწებისა და ყოველთვიური პენსიისა, მას დიდი შემოსავალი ჰქონდა თავისი ფრანგული მიწებიდანაც, რომელიც მამის გარდაცვალების შემდეგ ერგო მემკვიდრეობით.
2016 წლის 1 იანვარს, დედოფლის ოფიციალური განცხადების მიხედვით, ანრი პენსიაზე გავიდა. 2017 წლის 6 სექტემბერს, ანრი დანიის სამეფო საავადმყოფოში იქნა გადაყვანილი, სადაც ექიმებმა განაცხადეს, რომ იგი დემენაციას განიცდიდა (ტვინის შევიწროვება).
ამ დაავადებამ მალე, 2018 წლის 13 თებერვალს, ადგილობრივი დროით 23:18 საათზე ანრი 83 წლის ასაკში გარდაიცვალა ფრედენსბორგის სასახლეში. იგი დაკრძალეს კრისტიანსბორგის სასახლის სამლოცველოში, რაც დანიური ტრადიციის დარღვევა იყო, რომლის მიხედვითაც დანიის ყველა მეფე-დედოფალი როსკილეს კათედრალში უნდა დაკრძალულიყო.
2018 წლის 20 თებერვალს მის სხეულს კრემაცია ჩაუტარდა და მისი ფერფლი თანაბრად გადანაწილდა დანიის ზღვის სანაპიროსა და ფრედენსბორგის სასახლის ბაღში, როგორც ეს თავად დაიბარა.
ლიტერატურა
Destin oblige og dansk udgave Skæbne forpligter (selvbiografi 1996) ISBN 87-11-15037-8
Ikke altid gåselever : Prins Henriks bedste opskrifter (sammen med Jakob Johannsen og Ole Raffel 1999) ISBN 87-987542-0-3
Cantabile (digtsamling), gendigtet på dansk af Per Aage Brandt 2000 ISBN 87-7851-120-8
Les escargots de Marie Lanceline (fortællinger 2003) ISBN 87-7851-177-1
Château de Caïx : Stedet, vinen og maden (2004) ISBN 87-02-02512-4
Philippe Viguié Desplaces: Intimité royale og dansk udgave Fotos fra Prins Henriks private album (2004) ISBN 87-567-7291-2
დაბადებული 11 ივნისი
დაბადებული 1934
გარდაცვლილი 13 თებერვალი
გარდაცვლილი 2018
Ouro Verde, Santa Catarina

Ouro Verde, Santa Catarina is a municipality in the state of Santa Catarina in the South region of Brazil.
See also
List of municipalities in Santa Catarina
References
Municipalities in Santa Catarina (state)
ბათუმის სინაგოგა

ბათუმის სინაგოგა — სინაგოგა ბათუმში, აჭარაში, საქართველოში. აშენებულ იქნა 1904 წელს, არქიტექტორ სემიონ ვულკოვიჩის მიერ.
ისტორია
XX საუკუნის დასაწყისში ადგილობრივმა ებრაელებმა რუსეთის იმ დროინდელ იმპერატორ ნიკოლოზ II-ს მიმართეს პეტიციით, რათა მათთვის სინაგოგის აშენების ნებართვა ებოძებინათ. ნებართვის მიღების შემდეგ დაიწყო „აშკენაზის“ (ებრ. (?)) ქვიანი სინაგოგის მშენებლობა, რომელიც არქიტექტორ სემიონ ვულკოვიჩის ხელმძღვანელობით 1904 წელს იქნა დასრულებული. ის ამსტერდამისა და ჰააგის სინაგოგების ანალოგს წარმოადგენდა.
საბჭოთა პერიოდში შენობა სხვადასხვა დანიშნულებით გამოიყენებოდა. 1993 წელს სინაგოგა კვლავ ებრაულ დიასპორას გადაეცა.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
საქართველოს სინაგოგები
ბათუმის არქიტექტურა
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში
Coremas

Coremas is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
Coremas was born as a village of the Carirì Indians, and it became a city only in 1954.
Famous people
Shaolin, 1971, humorist
See also
List of municipalities in Paraíba
References
External links
Site of Municipality
Municipalities in Paraíba
სიასამური

სიასამური (Martes zibellina) — ძვირფასბეწვიანი ცხოველი კვერნისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 43-53 სმ, მასა 0,9 - 1,9 კგ. წარსულში გავრცელებული იყო კარელიიდან წყნარი ოკეანის სანაპირომდე. მტაცებლური ნადირობის შედეგად მრავალგან მოისპო. ამჟამად შემორჩენილია ჩრდილოეთ ურალის, ციმბირისა და შორეული აღმოსავლეთის ზოგიერთ ადგილას. მოიპოვება აგრეთვე კორეის, ჩინეთისა და მონღოლეთის ჩრდილოეთ რაიონებში. ბინადრობს ტაიგაში. ბუდეს იკეთებს მიწაზე, ხეზე იშვიათად ადის. იკვებება პატარ-პატარა ფრინველებით, მათი კვერცხებით და მართვეებით, წვრილ-წვრილი მღრღნელებით, მეტწილად ციყვებით. ჭამს აგრეთვე კედრის თესლს, კენკრას. მძუნაობს ივლისში, მაკეობა საშუალოდ 273 დღე გრძელდება, შობს 3-4 უსუსურ, თვალებაუხილავ ნაშიერს (თვალებს ახელენ 36 დღის შემდეგ). 2 წლისა სქესობრივად მწიფდება. ცნობილია სიასამურის 14 სახეობა, რომელთაგან ყველაზე ძვირფასბეწვიანია ბარგუზინული სიასამური. უკანასკნელ ათწლეულებში გულმოდგინე დაცვის შედეგად სიასამურის რაოდენობამ საგრძნობლად იმატა. ზოგიერთ ქვეყანაში სიასამურს სარეწაო მიზნით ზოოფერმებში ამრავლებენ.
ლიტერატურა
კვერნისებრნი
გერმანოზიშვილები

გერმანოზიშვილები, თავადთა საგვარეულო XVI-XIX საუკუნეებში ქვემო ქართლში, ბარათაშვილთა ერთი შტო. გვარის ფუძემდებლად ითვლება 1523 წელს ბარათაანთ გაყრის წიგნში მოხსენიებული გერმანოზე ქავთარაძის ძე ბარათაშვილი. გერმანოზიშვოლების სათავადო მამულები - საგერმანოზიშვილო ძირითადად ალგეთის ხეობაში იყო, მამულები ჰქონდათ ქვემო ქართლის სხვა კუთხეებშიც. XVIII საუკუნის დასაწყისში გერმანოზიშვილებს 150-მდე კომლი გლეხი და რამდენიმე აზნაური ჰყავდათ. პირველად გაიყარნენ XVII საუკუნის ბოლოს, მეორედ - 1756 წელს, რის შედეგად თანდათან დამცირდნენ და წვრილ მფლობელებად იქცნენ.
გერმანოზიშვილების სათავადო სახლის უფროსი მეორე, ხოლო სახლიკაცები მესამე ხარისხის თავადებად ითვლებოდნენ. ეკავათ მეჯინიბეთუხუცესისა და სამეფო სოფლების მოურავთა თანამდენობაბი.
ლიტერატურა
ლორთქიფანიძე ი., ქვემო ქართლი XVIII საუკუნის პირველ მეოთხედში, ნაწ. 3-4, თბ., 1938;
ჯამბურია გ., ქართული ფეოდალური ურთიერთობის ისტორიიდან, თბ., 1955;
საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
გერმერსჰაიმის რაიონი

გერმერსჰაიმის რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი გერმერსჰაიმი. რაიონი შედის რაინლანდ-პფალცის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 463,26 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 125 231 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 270 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 07 3 34.
რესურსები ინტერნეტში
www.kreis-germersheim.de ოფიციალური საიტი
რაინლანდ-პფალცის რაიონები
ლეონარდ დეკაპრელევიჩი

ლეონარდ დეკაპრელევიჩი (დ. 25 ივლისი [ ძვ. სტ. 13 ივლისი], 1886, თბილისი, საქართველო, — გ. 7 ნოემბერი, 1981, თბილისი, საქართველო) — გენეტიკოს-სელექციონერი, ბოტანიკოსი, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1943), პროფესორი (1930). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1944).
დაიბადა რკინიგზელის ოჯახში. მისი წინაპრები მჭიდროდ იყვნენ დაკავშირებულნი საქართველოსთან. ლეონარდის პაპა ალექსანდრე დეკაპრელევიჩი გადმოუსახლებიათ კავკასიაში რიგით ჯარისკაცად, რომელსაც შემდეგ ოფიცრობა მიუღია. იგი მსახურობდა და ცხოვრობდა სიღნაღში, შემდეგ კი თბილისში დასახლებულა. ბებია სალომე (დედის მხრივ) წარმოშობით ქართველი იყო, გვარად ჩიგიანი, დუშეთის მაზრიდან, მამა დაბადებულა სიღნაღში.
1912 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის საბუნებისმეტყველო-ისტორიული განყოფილება და მუშაობა დაიწყო თბილისის ბოტანიკური ბაღის სელექციის განყოფილებაში ჯერ უმცროს სპეციალისტად (1914), შემდეგ გამგედ (1916). 1929 წლიდან საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ლექტორია, 1937-1973 წლებში — ამავე ინსტიტუტის გენეტიკა-სელექციის კათედრის გამგე, შემდეგ — მისი საპატიო გამგე და კონსულტანტი. დეკაპრელევიჩის სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობა უმთავრესად შეეხება ამიერკავკასიის, კერძოდ, საქართველოს კულტურული ფლორის შესწავლას. მან ნიკოლოზ ვავილოვთან და პეტრე ჟუკოვსკისთან ერთად დაადგინა, რომ მსოფლიოში საქართველო ხორბლის წარმოშობის ერთ-ერთი მთავარი კერაა, განსაზღვრა ხალხური სელექციის როლი ამ მცენარის გაუმჯობესებაში. გამოიყვანა ხორბლის, სიმინდის, ქერისა და ლობიოს ახალი ჯიშები.
აკადემიკოსი ივანე ჯავახიშვილი თავის შრომაში — „საქართველოს ეკონომიკური ისტორია“ მრავალჯერ იმოწმებს ლეონარდ დეკაპრელევიჩის მოსაზრებებს საქართველოში გავრცელებული პურეულის, სიმიდის, ლობიოსა და სხვა კულტურული მცენარეების შესახებ.
მიღებული ჰქონდა 8 საავტორო მოწმობა. 1973 წელს მიენიჭა ნიკოლოზ ვავილოვის სახელობის პრემია. საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი. დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით, 2 სხვა ორდენითა და მედლებით.
სქოლიო
საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები
ქართველი სელექციონერები