PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კორნი (ამერიკული ჯგუფი)

კორნი (ამერიკული ჯგუფი)
კორნი (ასევე წერენ — KoЯn) — ნიუ მეტალ ჯგუფი სამხრეთ კალიფორნიიდან. ნიუ მეტალის გარდა მათი სიმღერები ალტერნატიულ და ინდუსტრიულ მეტალსაც მიეკუთვნებიან. თავისი არსებობის განმავლობაში კორნს გამოშვებული აქვს 11 სტუდიური ალბომი (მომავალი ალბომის ჩათვლით) და 41 სინგლი.
სულ კორნმა არსებობის მანძილზე 50 მილიონი დისკი გაყიდა.
ჯგუფის წევრები
ახლანდელი
ჯონათან დეივისი — ვოკალი, გიტარა, დასარტყამი (1993-დღემდე)
ჯეიმზ "Munky" შეფერი — გიტარა (1993-დღემდე)
რეჯინალდ"Fieldy" არვიზუ — bass (1993-დღემდე)
ყოფილი
დევიდ სილვერია — დასარტყამი (1993—2006)
ბრაიან "Head" ველში — გიტარა, ბექ ვოკალი (1993—2005)
დისკოგრაფია
Korn (1994)
Life Is Peachy (1996)
Follow the Leader (1998)
Issues (1999)
Untouchables (2002)
Take a Look in the Mirror (2003)
See You on the Other Side (2005)
Untitled album (2007)
Korn III: Remember Who You Are (2010)
The Path of Totality (2011)
The Paradigm Shift (2013)
The Serenity of Suffering (2016)
The Nothing (2019)
Requiem (2022)
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
1993 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
ამერიკული ნიუ მეტალ ჯგუფები
ვესელეს რაიონი

ვესელეს რაიონი — რაიონი უკრაინაში, ზაპორიჟიის ოლქში. მისი ფართობია 1 128 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 21 858 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 20 კაცს კმ²-ზე. ვესელეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ვესელე.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
ზაპორიჟიის ოლქის რაიონები
დე შტეილი

დე შტეილი (ჰოლ. De Stijl [də ˈstɛɪl] - სტილი), აგრეთვე ცნობილი როგორც ნეოპლასტიციზმი — ჰოლანდიური ხელოვნების მიმდინარეობა დაარსებული 1917 წელს. უფრო ვიწრო გაგებით, ტერმინი დე შტეილი გამოიყენება ჰოლანდიელ ხელოვანთა ერთი ჯგუფის მიერ 1917-31 წლებში შექმნილ ნამუშევართა კლასიფიკაციისთვის. დე შტეილი ასევე იყო ჟურნალის სახელწოდება, რომელსაც მხატვარი და კრიტიკოსი თეო ვან დესბურგი გამოსცემდა, სადაც ის ჯგუფის თეორიებს უწევდა პროპაგანდას. ვან დესბურგთან ერთად ჯგუფის მთავარი წევრები იყვნენ მხატვრები პიტ მონდრიანი და ბარტ ვან დერ ლეკი, ასევე არქიტექტორები გერიტ რიტველდი და ჯ. ჯ. პ. ოუდი. შემოქმედებითი ფილოსოფია, რომელიც საფუძვლად დაედო ჯგუფის შემოქმედებას ცნობილი იყო სახელწოდებით "ნეოპლასტიციზმი" — ახალი პლასტიური ხელოვნება (ჰოლ. Nieuwe Beelding).
დე შტეილის პროპონენტები მიისწრაფვოდნენ სულიერი ჰარმონიისა და წესრიგის ახალი უტოპიური იდეალის გამოხატვისკენ. ისინი წმინდა აბსტრაქციასა და უნივერსალურობას ქადაგებდნენ ფორმისა და ფერის საწყისებამდე დაშლით, ამარტივებდნენ რა ვიზუალურ კომპოზიციებს ვერტიკალურ და ჰორიზონტალურ მიმართულებებამდე, უმთავრესად პირველადი ფერების გამოყენებით შავისა და თეთრის გვერდით.
რესურსები ინტერნეტში
De Stijl
Proeven van Stijlkunst
Mondrian and mysticism
არქიტექტურული ჟურნალები
მოდერნისტული არქიტექტურა
არქიტექტურული მიმდინარეობები
ხელოვნების მიმდინარეობები
ჰოლანდიის ხელოვნება
სანტანა (ჯგუფი)

სანტანა (ჯგუფი)
სანტანა (Santana) — ამერიკული ლათინური როკის ჟანრის ჯგუფი, ჩამოყალიბებული სან-ფრანცისკოში (კალიფორნია) 1966 წელს, გიტარისტ კარლოს სანტანას მიერ. პირველი წარმატება მოიპოვა კომპოზიციით „Soul Sacrifice“, რომელიც ვუდსტოკის ფესტივალზე შეასრულა. ამას მოჰყვა ჯგუფის პირველი სტუდიური ალბომი, Santana. წარმატება ჰქონდა შემდეგ ორ დისკსაც - Abraxas და Santana III. შემდგომ წლებში ჯგუფის შემადგენლობის შეცვლა ხშირად ხდებოდა. კარლოსს ურთიერთობა ჰქონდა გურუ სრი ჩინმოისთან, რამაც ჯგუფი უფრო ეზოთერული მუსიკის განხრით წაიყვანა - თუმცა ლათინური მუსიკის ელემენტების დაკარგვის გარეშე.
1998 წელს სანტანა შეიყვანეს როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში, წევრების, კარლოსის, ხოსე არეასის, დევიდ ბრაუნის, გრეგ როლის, მაიკ კარაბელოს და მაიკლ შრივის სახით.
ჯგუფი არის ცხრა გრემის და სამი ლათინური გრემის მფლობელი. კარლოსს გრემი, როგორც სოლო შემსრულებელს, მიღებული აქვს 1988 წელს. ჯგუფმა მსოფლიო მასშტაბით გაყიდა 90 მილიონზე მეტი ალბომი და ყველა დროის ერთ-ერთ გაყიდვად შემსრულებლად იქცა. 2013 წელს ცნობილი გახდა ჯგუფის კლასიკური შემადგენლობის აღდგენის შესახებ. ამ შემადგენლობით ჩაიწერა ახალი დისკი, Santana IV, გამოცემული 2016 წლის აპრილში.
დისკოგრაფია
Santana (1969)
Abraxas (1970)
Santana III (1971)
Caravanserai (1972)
Welcome (1973)
Borboletta (1974)
Amigos (1976)
Festivál (1977)
Moonflower (1977)
Inner Secrets (1978)
Marathon (1979)
Zebop! (1981)
Shangó (1982)
Beyond Appearances (1985)
Freedom (1987)
Spirits Dancing in the Flesh (1990)
Milagro (1992)
Supernatural (1999)
Shaman (2002)
All That I Am (2005)
Guitar Heaven (2010)
Shape Shifter (2012)
Corazón (2014)
Santana IV (2016)
Africa Speaks (2019)
Blessings and Miracles (2021)
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
სანტანა
1967 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
Columbia Records-ის შემსრულებლები
გრემის ჯილდოს მფლობელები
როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები
ლათინური გრემის ჯილდოს მფლობელები
Dmitry Chechulin

Dmitry Chechulin
Dmitry Nikolaevich Chechulin (in Shostka – 29 October 1981, in Moscow) was a Russian Soviet architect, city planner, author, and leading figure of Stalinist architecture.
Life
Born in Shostka (Sumy Oblast, today in Ukraine) to a working-class family, after service in the Red Army Chechulin enrolled in the state school Vkhutemas and graduated in 1929, doing post-graduate work under Alexey Shchusev.
In the 1930s Chechulin was awarded commissions for four stations of the Moscow Metro, and developed his career to design a list of familiar Moscow landmarks. From 1945 through 1949 he served as chief architect of Moscow.
Chechulin's work intersects with the Palace of the Soviets competition (the major event in Soviet architectural history) at multiple points. He was among the twelve finalists in the final round. He is credited for the Kotelnicheskaya Embankment Building, one of the seven Moscow vysotki (tall buildings) commissioned by Stalin after World War II as a "frame" for, and then in lieu of, the unbuilt Palace. Chechulin had produced plans for the unbuilt eighth tower, the Zaryadye skyscraper, in 1947. And when, after decades of neglect and delay, the huge excavation for the Palace of the Soviets finally became the world's largest open-air swimming pool in 1958, he was the architect.
Chechulin wrote nearly 40 books, pamphlets, monographs and articles on architecture, urban planning and design issues. Among his many awards were Hero of Socialist Labour (1976), People's Architect of the USSR (1971), two Orders of Lenin, two Orders of the Red Banner of Labour, the Order of Honour, and three Stalin Prizes (1941, 1949, 1953).
He died 29 October 1981 and is buried at Novodevichy Cemetery.
Work
The following works are in Moscow unless otherwise indicated:
Komsomolskaya (Sokolnicheskaya Line) station, Moscow Metro, 1935
vestibules for Okhotny Ryad Metro station, 1935
Kievskaya (Filyovskaya Line) Metro station, 1937
vestibules for the Dynamo Metro station, 1938
the Moscow Pavilion at the All-Union Agricultural Exhibition, now the All-Russia Exhibition Centre, 1939
Tchaikovsky Concert Hall, 1940
the Victory Bridge (with sculptor Nikolai Tomsky), 1943
the Stalinist skyscraper at the Kotelnicheskaya Embankment (one of the Seven Sisters), 1947–1952
the Peking Hotel, 1955
Moskva Pool, 1958
the White House, 1965–1981
the Rossiya Hotel, Moscow, on the site of the unbuilt Zaryadye tower, 1967 (razed 2006)
Sources
Chechulin's Palace of the Soviets entry
list of buildings
1901 births
1981 deaths
Burials at Novodevichy Cemetery
Recipients of the Order of Lenin
Soviet architects
Full Members of the USSR Academy of Arts
Recipients of the Stalin Prize
Vkhutemas alumni
20th-century Russian architects
Heroes of Socialist Labour
ანტიციკლონი

ანტიციკლონი — მაღალი ატმოსფერული წნევის არე, რომელიც მოთავსებულია ციკლონებს შორის. წნევების განაწილების რუკაზე ანტიციკლონი წარმოდგენილია კონცენტრული, უსწორო, დაახლოებით ოვალური ფორმის იზობარებით (ერთნაირი წნევის ხაზებით). უდიდესი წნევაა ანტიციკლონის ცენტრში, პერიფერიისაკენ კლებულობს. ზღვის დონეზე ანტიციკლონის ცენტრში წნევა 1025-1040 მბარ-მდე იზრდება, ზოგჯერ კი (მაგალითად ზამთრობით აზიაში) 1070 მბარ-მდე (როდესაც ზღვის დონეზე საშუალო წნევა 1010-1015 მბარია) (1000 მბარი ≈750 მმ ვწყ. სვ. ≈1,02 კგძ/სმ²).
ანტიციკლონი ყოველდღიურად ვითარდება ტროპოსფეროში (ატმოსფეროს ქვედა ნაწილში) ციკლონებთან ერთად; ერთიცა და მეორეც ატმოსფეროს ზოგადი ცირკულაციის შემადგენელი ნაწილია და ქმნის ჰაერის განედთშორის ცვლას. წელიწადში ორივე ნახევარსფეროს ტროპოსფეროში იქმნება მრავალი ასეული ანტიციკლონი. ცალკეული ანტიციკლონი არსებობს რამდენიმე დღე-ღამის ან კვირის განმავლობაში. ანტიციკლონი მოძრაობს ტროპოსფეროს ჰაერის გადაადგილების მიმართულებით, ესე იგი დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ, ამასთანავე გადაიხრება დაბალი განედების მიმართულებით 30 კმ/სთ სიჩქარით ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში და 40 კმ/სთ სიჩქარით სამხრეთში.
ანტიციკლონში ქარი ქრის საათის ისრის მიმართულებით და ცენტრის გარშემოვლით ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში, ხოლო საათის ისრის საწინააღმდეგოდ — სამხრეთ ნახევარსფეროში. ქარი ანტიციკლონის შუა ნაწილში სუსტია, პერიფერიისკენ ძლიერდება და აჩენს გრიგალებს. ანტიციკლონის სიმაღლე რამდენიმე ათასი კილომეტრია. ანტიციკლონში ღრუბლიანობა და ნალექი მცირეა. ხასიათდება მოწმენდილი ამინდით. ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში გამოიყოფა აზორის ანტიციკლონი, რომელიც წარმოადგენს ატმოსფეროს მოქმედების უმნიშვნელოვანეს ცენტრს. აღსანიშნავია აგრეთვე ჰავაის ანტიციკლონი და სხვა.
იხილეთ აგრეთვე
ციკლონი
რესურსები ინტერნეტში
მეტეოროლოგია
ჰარუჯი

ჰარუჯი — ვრცელი ვულკანური ველი ცენტრალურ ლიბიაში. ვრცელდება 45 000 კმ²-ზე. შეიცავს დაახლოებით 150-მდე ვულკანს, მათ შორის მრავალრიცხოვან ბაზალტურ ვულკანურ კონუსებსა და დაახლოებით 30-მდე პატარა ფარისებრ ვულკანს, ლავურ ნაკადებთან და კრატერებთან ერთად. უკანასკნელი ამოფრქვევა დაფიქსირდა ჰოლოცენში.
რესურსები ინტერნეტში
ჰარუჯი — გლობალური ვულკანიზმის პროგრამა
ლიბიის მთები
ლიბიის ვულკანები
მეწამულა

მეწამულა (ყოფილი ბუდიონოვკა) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ყულარის თემში. მდებარეობს ქვემო ქართლის ვაკეზე, მდინარე შულავრის ორივე ნაპირზე. ზღვის დონიდან 310 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 134 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვალთერ ნერნსტი

ვალთერ ნერნსტი
ვალტერ ფრიდრიხ ჰერმან ნერნსტი (დ. 25 ივნისი, 1864, ბრიზენი, ახლანდელი ვომბჟეზნო, პოლონეთი — გ. 18 ნოემბერი, 1941, ობერ-ციბელე, მუსკაუს მახლობლად, გერმანია) — გერმანელი ფიზიკოსი და ქიმიკოსი, თანამედროვე ფიზიკური ქიმიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
1883-1887 წლებში სწავლობდა ციურიხის, ბერლინის, გრაცისა და ვიურვბურგის უნივერსიტებში. სპეციალიზაციას იღებდა ფიზიკაში ლუდვიგ ბოლცმანსა და ფ. კოლრაუშთან. სვანტე არენიუსის გავლენით გადაწყვიტა ემუშავა ფიზიკურ ქიმიაში. 1887 დაიწყო მუშაობა ლაიფციგის უნივერსიტეტში ვილჰელმ ოსტვალდის ასისტენტად. 1890 წლიდან გეტინგენის უნივერსიტეტის პრივატ-დოცენტი, ხოლო 1891-დან პროფესორი; 1896 წელს უნივერსიტეტთან დააარსა ფიზიკა-ქიმიის ინსტიტუტი. 1902-1933 წლებში ბერლინის უნივერსიტეტის უნივერსიტეტი, იქვე 1905-1922 წლებში ქიმიის ინსტიტუტის, ხოლო 1924-1933 წლებში ფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორი. ძირითადი შრომები ეხება თერმოდინამიკას, ელექტროქიმიასა და ფიზიკურ ქიმიას, 188 ა. ეტინგსჰაუზენთან ერთად აღმოაჩინა ნერნსტ-ეტინგსჰაუზენის ეფექტი. 1888-1889 საფუძველი ჩაუყარა გალვანური ელემენტის ემძ-ის თეორიას. 1890 აღმოაჩინა ნერნსტის გამაწილების კანონი. 1894 დაამტკიცა, რომ გამხსნელის მადისოცირებელი უნარი მით უფრო მეტია, რაც მეტია მისი დიელექტრიკული შეღწევადობა და აღმოაჩინა ელექტროსტრიქციის მოვლენა.
ნერნსტმა ჩამოაყალიბა პრინციპი, რომლის თანახმად, სხეულის ენტროპიის ცვლილება ნულისაკენ მიისწრაფვის, თუ მისი ტემპერატურა მიისწრაფვის ნულისაკენ (ნერნსტის თეორემა). ეს პრინციპი არ გამომდინარეობს თერმოდინამიკის პირველი და მეორე საწყისებიდან და ხშირად მას თერმოდინამიკის მესამე საწყისს უწოდებენ. წონასწორული რეაქციის (N2+O2⇄2NO) შესწავლის საფუძველზე შეიმუშავა ატმოსფერული აზოტისაგან აზოტმჟავას საწარმოო მიღების ფიზიკო-ქიმიური საფუძვლები, ხოლო 1905-1907 სინთეზურად მიიღო ამიაკი. 1918 ახსნა ქლორისა და წყალბადის ურთიერთქმედების რეაქცია ჯაჭვური მექანიზმით.
ნერნსტმა შეადგინა თეორიული ქიმიის სახელმძღვანელო, რომელიც მრავალჯერ გამოიცა XIX საუკუნის დასასრულსა და XX საუკუნის დასაწყისში. გამოაქვეყნა რამდენიმე შრომა კოსმოლოგიის ზოგად საკითხებზე. ნერნსტი იყო მრავალი მევიერებათა აკადემიის წევრი, მათ შორის სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი (1927). მიენიჭა ნობელიის პრემია (1920).
ლიტერატურა
სქოლიო
გერმანელი ფიზიკოსები
გერმანელი ქიმიკოსები
დაბადებული 1864
გარდაცვლილი 1941
ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
შჩასტია

შჩასტია — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 12629 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ლუჰანსკის ოლქის ქალაქები
Dzala ertobashia

Dzala ertobashia (Georgian: ძალა ერთობაშია "Strength is in Unity") is the official motto of Georgia.
It originally comes from a famous fable by Sulkhan-Saba Orbeliani of the same name. According to this fable, once upon a time there lived a king with thirty sons. One day, when he was dying, he called his sons and asked them to bring arrows. Then king asked them to break the arrows one by one, and the sons did. The king then asked them to break the arrows all at once, and they could not. The king said: "Teach O my sons from this fact, that there is ‘strength in unity.’ If you are together, an enemy cannot do you wrong, but if you are divided, victory will be on their side."
The problem of national unity has been a perennial problem in the history of the Georgian state and the Georgian people, exemplified by the ongoing Russian occupations of South Ossetia and Abkhazia.
Usage elsewhere
Versions of this phrase are the national mottos of Belgium, Bulgaria, and Haiti, and also formerly in the historical Traansvaal, Union of South Africa (as Ex Unitate Vires), and Malaya. There is a popular legend in Bulgaria about Kubrat, ruler of Great Bulgaria, who also gave his sons the same advice by the same example.
See also
The Old Man and his Sons
Skilurus, a legendary Scythian king who asked his sons to break a bundle of arrows
Ex Unitate Vires
National symbols of Georgia (country)
National mottos
Georgian words and phrases
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 41

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 41 მიიღეს 1948 წლის 28 თებერვალს. ის ინდონეზიის ეროვნული რევოლუციის ორივე მხარეს მოუწოდებდა ცეცხლის დროებით შეწყვეტის შესახებ ხელშეკრულებაზე მოეწერათ ხელი და შეესაბამებოდა გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 27-ს. ამასთანავე, ახალი რეზოლუცია იმეორებდა გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 31-ში ასახულ შუამავლობის შეთავაზებას და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის კომიტეტს ინდონეზიის კეთილმოწყობისთვის სთხოვდა ინდონეზიის პოლიტიკური მდგომარეობის პროგრესის შესახებ ინფორმაციის მიწოდებას.
რეზოლუცია მიიღეს შვიდი ხმით; კოლუმბიამ, სირიამ, უკრაინის სსრ-მ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს.
იხილეთ აგრეთვე
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 40
რესურსები ინტერნეტში
რეზოლუციის ტექსტი undocs.org-ზე
0040
ინდონეზიის ნაციონალური რევოლუცია
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ინდონეზიის შესახებ
1948 წელი ინდონეზიაში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ნიდერლანდების შესახებ
Kalepark

Kalepark (originally called Leonkastron; and later Güzelhisar, meaning "Beautiful Castle" in Turkish) was procured and further fortified by Genoese merchants as a medieval fortress on the east side of Trabzon, Turkey. The fortress was built on a rocky outcrop strategically overlooking both harbors of the city: the summer harbor at a distance to the west, and the winter harbor just to the east of it. A few hundred meters to the west of Leonkastron lay the "Venetian Castle", which was a competing fortified trading outpost. In the following centuries many other Europeans settled on the streets between these forts - such as traders from Lviv in Ukraine - and it thus became known as the "European quarter".
In the 1740s, a palace was built for the Ottoman Governor Ahmet Paşa at the same location, which was destroyed by a fire in 1790.
The castle was frequently shelled during World War I by the Russian naval forces, due to its easily accessible location near the Black Sea coast.
Notes and references
External links
Towers of Trabzon (gallery)
History of Trabzon Province
Empire of Trebizond
Trabzon
Buildings and structures in Trabzon
Castles in Turkey
ტარიფა

ტარიფა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, კადისის პროვინციაში, ანდალუსია. მდებარეობს პირენეს ნახევარკუნძულის უკიდურეს სამხრეთ ნაწილში. მოსახლეობა 18 169 კაცი (2018).
ისტორია
თავდაპირველად ითვლებოდა, რომ ტარიფა იყო ერთ-ერთი რომაული დასახლება. თუმცა ახლა ფიქრობენ, რომ ეს დასახლება მდებარეობდა დღევანდელი ალხესირასის ტერიტორიაზე. მუნიციპალიტეტმა სახელწოდება თარიფ იბნ მალიქის შემოტევის შემდეგ მიიღო 710 წელს. ტარიფას მახლობლად მდებარე სოფელი ბოლონია ასევე დასახლებული იყო რომაულ ხანაში. სოფლის მახლობლად დღესაც გვხვდება რომაული ნანგრევები.
სამხრეთ ესპანეთის მუსულიმების მიერ დაპყრობის შემდეგ ქალაქში X საუკუნეში ციხესიმაგრე შენდება. 1292 წელს იგი დაიპყრო კასტილიის მეფემ სანჩო IV-მ და ორი წლის შემდეგ მან წინააღმდეგობა გაუწია ჩრდილოეთ აფრიკის ისლამური ჯარების ალყას. მუნიციპალიტეტი წინააღმდეგობას უწევდა 1340 წელს მარინიდების კიდევ ერთ ალყას. ნახევარკუნძულის ომის მსვლელობისას ტარიფას ალყა შემოარტყეს ფრანგულმა ჯარებმა 1810 წლის 20 დეკემბერს და შემდეგ 1811 წლის 18 დეკემბერს. ორივე შემოტევისას ქალაქი დაიცვა ბრიტანულმა ჯარებმა გიბრალტარიდან, რადგან ესპანელები და ბრიტანელები მოკავშირეები იყვნენ ფრანგების წინააღმდეგ. 1811–1812 წლებშ ტარიფის ალყის დროს 3 000 დამცავი ჯარისკაცი ჰყავდა, რომელთაგან 1 200 იყო ბრიტანელი.
რესურსები ინტერნეტში
Official website
Estrecho Natural Park
Lances Beach Natural Paraje
სქოლიო
კადისის მუნიციპალიტეტები
კადისის ქალაქები
მინჯივანი (ზანგილანი)

მინჯივანი (ზანგილანი)
მინჯივანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ზანგილანის რაიონის სოფლები
ელექტრონული ნარჩენები ჩინეთში

ელექტრონული ნარჩენები ჩინეთში
ელექტრონული ნარჩენები სერიოზული გარემოსდაცვითი პრობლემაა ჩინეთში. ჩინეთი ელექტრონული ნარჩენების ყველაზე დიდი იმპორტიორია მსოფლიოში და აქ ასევე მდებარეობს მსოფლიოს უდიდეს ნაგავსაყრელები. სწრაფმა ეკონომიკურმა ზრდამ ელექტროობებზე მაღალ დამოკიდებულებასთან ერთად, გაზარდა მსოფლოში ელექტრონული ნარჩენების რაოდენობა. ამ ნარჩენების 70% ჩინეთში ხვდება.
როდესაც ელექტრონული ნარჩენების გადამუშავება სამხრეთ ჩინეთში სამუშაოების უმეტესობას ქმნის, ის ასევე ქმნის საფრთხეს ჯამთელობისთვის ტოქსიკური პოლუტანტების გამოშვებით გარემოში. რისკების უმეტესობას აჩენს ასევე ფაქტი რომ სამხრეთ ჩინეთში ელექტრონული ნარჩენების 60% გადამუშავდება არაფორმალურ ქარხნებში სადაც მომუშავე პერსონალს არანაირი განსაკუთრებული ცოდნა და შესაძლებლობები არ აქვთ. უმეტეს შემთხვევაში ელექტრონული ნარჩენები მუშავდება არაფორმალური გზებით რაც ქმნის სამუდამო რისკს სიცოცხლისთვის გადამამუშავებელი ქარხნების ირგვლივ. ამავდროულად ჩინეთის მთავრობის და საერთაშორისო ორგანიზაციების მოქმედებები არაეფექტური აღმოჩნდა და შესაბამისა დმათ ვერ შეძლეს გარემოს დაბინძურების შეჩერება სამხრეთ ჩინეთში რომელსაც ელექტრონული ნარჩენები და არაფორმალური ქარხნები იწვევენ.
ელექტრონული ნარჩენების პროცესები
წარმოშობა
ჩინეთი გარემოს დაბინძურებას იღებს რადგან პროდუქციის დროს ის უშვებს ელექტრონული ნარჩენების გადამუშავებას და ქვეყანის ტერიტორიაზე შენახვას. ელქტრონული ნარჩენების დიდი ნაწილი, ძირითადად განვითარებული დასავლეთიდან, არის იმპორტირებული ჩინეთში 1970_იანების შემდეგ. იაფმა სამუშაო ძალამ და დაბალმა გარემოსდაცვითმა სტანდარტებმა, განაპირობეს განვითარებული ქვეყნებიდან მწარმოებლების მიერ ნარჩენების ჩინეთში გადაყრა. უკვე 2000 წელს ჩინეთი იყო მსოფლიოს უდიდესი ელექტრონული ნარჩენების იმპორტერი. მიუხედავად იმისა რომ ჩინეთის მთავრობან აკრძალა ქვეყანაში ყველა სახის ნარჩენების იმპორტირება 2002 წელს, მსოფლიოს ნარჩენების უმეტესობა მაინც იყრება ჩინეთში არალეგანური არხების მეშვეობით, ძირითადად ჰონგ-კონგის და სამხრეთ აღმოსავლეთ აზიის გავლით.
2013 წლის გაეროს გარემოსდაცვითი პროგრამის მიერ ჩატარები კვლევების მიერ, როდესაც გამოიკვლიეს ნარჩენებით „ვაჭრობა“, დადგინდა რომ ჩინეთში გადაყრილი ელექტრონული ნარჩენების უმეტესობა განვითარებული ქვეყნებიდან მოდიოდა როგორებიცაა აშშ, იაპონია, კორეა და ევროკავშირის ზოგი წევრი. კვლევის მიხედვით, 976 000 ტონა არალეგალური ნარჩენები ელექტრონული ნარჩენების ჩათვლით, მოხვდა ჩინეთში მხოლოდ 2013 წელს, ამავე წელს იქნა 211 ნარჩენების კონტრაბანდის ფაქტი ჩინეთის ხელისუფლების მიერ.
არაფორმალური სექტორები
ჩინეთში ელექტრონული ნარჩენების გადამუშავების უმეტესობა არაფრომალურ/არალეგალურ სექტორებში მიმდინარეობს. არაფორმალური სექტორები ძირითადად პატარა სახელოსნოების სისტემებია. მათ ძირითადად მართავენ მდევრები რომლებიც კარდაკარ დადიან და აქვთ ზღვრული გადასახადი მოძველებული ტექნიკის განკარგვისთვის. ეს მდევრებ შემდეგ ყიდიან ამ ტექნიკას ელექტრონული ნარჩენების დილერებზე. არაფორმალური გადამუშავება მოიცავს არაკვალიფიციურ მუშახელს და არის თანდაყოლილად მოქნილი. არაფურმალური გადამუშავებები ასევე მიმდინარეობს გარეუბნებში სადაც კონტროლის და კანონების აღსრულების პრობლემებია.
სქოლიო
გარემოსდაცვითი პრობლემები ჩინეთში
ეგრისწყალი

ეგრისწყალი ან ეგრისის წყალი — ქართული ისტორიული წყაროების მიხედვით, მდინარე დასავლეთ საქართველოში. სავარაუდოდ უნდა იყოს მდინარე ენგური, მდინარე ოხოჯა ან კიდევ მდინარე ღალიძგა.
ლიტერატურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მდინარეები
Coronel Murta

Coronel Murta is a Brazilian municipality located in the northeast of the state of Minas Gerais. Its population was estimated to be 9,215 people living in a total area of 813 km². The city belongs to the mesoregion of Jequitinhonha and to the microregion of Araçuaí. It became a municipality in 1953.
Coronel Murta is located on the left bank of the Jequitinhonha River at an elevation of 322 meters. The climate is semi-arid. The region is one of the most impoverished in the country.
The economy is based on cattle raising, services, and subsistence agriculture, with the main crops being beans, sugarcane, and corn. The cattle herd had 11,000 head in 2006. In 2005 there were 770 rural producers but only 14 tractors. 2,500 persons were dependent on agriculture. there were 5 public health clinics. Educational needs were met by 10 primary schools, 1 middle school and 1 nursery school. There were 191 automobiles in 2006, giving a ratio of 47 inhabitants per automobile (there were 403 motorcycles). There was 1 bank in 2007.
Neighboring municipalities are: Rubelita - Araçuaí - Virgem da Lapa. The distance to Belo Horizonte is 714 km. The distance to the nearest major population center, Araçuaí is 30 km.
Social Indicators
Coronel Murta is ranked low on the MHDI and was one of the poorest municipalities in the state and in the country in 2000.
MHDI: .673 (2000)
State ranking: 663 out of 853 municipalities
National ranking: 3,413 out of 5,138 municipalities in 2000
Life expectancy: 67
Literacy rate: 76
Combined primary, secondary and tertiary gross enrolment ratio: .800
Per capita income (monthly): R$95.00
The above figures can be compared with those of Poços de Caldas, which had an MHDI of .841, the highest in the state of Minas Gerais. The highest in the country was São Caetano do Sul in the state of São Paulo with an MHDI of .919. The lowest was Manari in the state of Pernambuco with an MHDI of .467 out of a total of 5504 municipalities in the country . At last count Brazil had 5,561 municipalities so this might have changed at the time of this writing.
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
D12

D12 (აგრეთვე ცნობილი როგორც D-12, The Dirty Dozen, D-Twizzy და Detroit-Twelve) — ამერიკული ჰიპ-ჰოპ ჯგუფი დეტროიტიდან, აშშ. ჯგუფის ორი ალბომი სხვადასხვა დროს მოქცეულა ამერიკული, ბრიტანული და ავსტრალიური ალბომების ჩარტების სათავეებში. მართალია, ჯგუფი 1990 წელს ჩამოყალიბდა, თუმცა მეინსტრიმულ წარმატებას მხოლოდ მაშინ მიაღწია, როდესაც ერთ-ერთი წევრი - ემინემი - მსოფლიომ გაიცნო. მანამდე, D12 მხოლოდ რეპის ანდერგრაუნდის სცენას ემსახურებოდა.
წევრები
ამჟამად
ემინემი (1996–1998, 1999–დღემდე)
Kuniva (1996–დღემდე)
Bizarre (1996–2012, 2014–დღემდე)
სვიფტი მაკვეი (1999–დღემდე)
Mr. Porter (1996–2012, 2014–დღემდე)
ყოფილი
Bugz (1996–1999) (გარდაიცვალა)
Proof (1996–2006) (გარდაიცვალა)
Fuzz Scoota (1996–1999, 2011–2015)
ქრონოლოგია
<div style="float:left;">
დისკოგრაფია
Devil's Night (2001)
D12 World (2004)
რესურსები ინტერნეტში
Shady Records
D12World.com
სქოლიო
ამერიკული ჰიპ-ჰოპ ჯგუფები
ემინემი
წნისი

წნისი — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში, კლდის თემში. მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 935 მეტრი, ახალციხიდან 8 კილომეტრი. სოფელში შემორჩენილია შუა საუკუნეების ციხის და XIII საუკუნის ეკლესიის ნანგრევები.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 613 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლები