PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Borso d'Este, Duke of Ferrara

Borso d'Este, Duke of Ferrara
Borso d'Este (1413 – August 20, 1471) was Duke of Ferrara, and the first Duke of Modena, which he ruled from 1450 until his death. He was a member of the House of Este.
Biography
He was an illegitimate son of Niccolò III d'Este, Marquess of Ferrara, Modena and Reggio, and his mistress Stella de' Tolomei. Borso succeeded his brother Leonello d'Este in the marquisate on October 1, 1450.
On May 18, 1452 he received confirmation over his fiefs, as Duke, by Emperor Frederick III. On April 12, 1471, in St. Peter's Basilica, he was also appointed as Duke of Ferrara by Pope Paul II.
Borso followed an expansionist policy for his state, and one of ennobling for his family. He was generally allied with the Republic of Venice, and enemy both to Francesco I Sforza and the Medici family. These rivalries led to the indecisive Battle of Molinella. He was in general appreciated by his subjects. One cause of grievance was his project to build a mountain from scratch in 1471 – a folly he was later forced to abandon.
Borso's court was the center of the so-called Ferrarese school of painting, whose members include Francesco del Cossa, Ercole dei Roberti and Cosimo Tura. Their most important commission during Borso's rule were the frescoes in the Palazzo Schifanoia and the Borso D'Este Bible. He also protected numerous musicians, including Pietrobono del Chitarrino, Niccolò Todesco e Blasio Montolino.
A man of little education (unlike his brother Leonello), he had a pragmatic view of the arts as a powerful propaganda tool to promote his political ambitions by projecting an image of personal magnificence. He liked to portray himself as an ideal ruler, as for example in the frescoes in Palazzo Schifanoia. His traditional image as a magnanimous patron of arts, as later proclaimed in Ludovico Ariosto's poem Orlando Furioso, is also an idealized representation. While spending extravagantly on culture and spectacle to promote his political image, he was far from generous with the artists he patronized, whom he did not consider worthy of any special consideration. A notorious example of this attitude was his miserly treatment of Cossa, who consequently abandoned Ferrara for Bologna. His personal Bible (commissioned in 1455) is one of the most magnificent illuminated manuscripts of Renaissance Italy and a fabulously costly work of art; however, its principal illuminator, Taddeo Crivelli, appears to have pawned parts of other manuscripts he was working on to alleviate financial instability.
Borso never married and left no heirs. His successor was his half-brother Ercole I d'Este.
Notes and references
Notes
References
1413 births
1471 deaths
Borso
Margraves of Ferrara
Borso
Borso
Borso
15th-century Italian nobility
ზურქესი

ზურქესი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გოიგოლის რაიონის სოფლები
მაღალი ტაუერნი

მაღალი ტაუერნი — ქედი აღმოსავლეთ ალპებში. ვრცელდება ავსტრიის სამხრეთ ნაწილში. გადაჭიმულია დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ 110 კმ-ზე. მაქსიმალური სიმაღლე 3798 მ (გროსგლოკნერი, ავსტრიის უმაღლესი წერტილი). დამახასიათებელია ალპური ტიპის რელიეფის ფორმები. დასავლეთ ნაწილში არის მრავალრიცხოვანი კარული და ხეობის ტიპის მყინვარები. ჩრდილოეთი კალთებიდან სათავეს იღებენ მდინარე ზალცახის მარჯვენა შენაკადები, ხოლო სამხრეთი კალთებიდან — მდინარე დრავის მარცხენა შენაკადები. მაღალი ტაუერნის ღერძული ნაწილი აგებულია გრანიტებითა და გნაისებით. მთავარი ქედიდან დაახლოებით 100 კილომეტრში მდებარეობს მაღალი ტაუერნის ეროვნული პარკი (ფართობი დაახლოებით 1834 კმ²), რომელიც წარმოადგენს ალპების უდიდეს ნაკრძალს.
ქედი გადაკვეთილია 3 გვირაბით. ზღვის დონიდან 1800-2000 მ სიმაღლეზე გვხვდება წიწვოვანი ტყეები, უფრო მაღლა — ბუჩქნარები და მდელოები. ალპინისტების პოპულარული ადგილია. განვითარებულია სამთო-სათხილამური სპორტი.
იხილეთ აგრეთვე
დაბალი ტაუერნი
ალპები
რესურსები ინტერნეტში
ალპების ქედები
ავსტრიის ქედები
ვიტმანის ქვაპურა

ვიტმანის ქვაპურა — ერთწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ქოლგოსანთა ოჯახისა. სიმაღლეში 20–60 სმ-ია. შუა ნაწილიდან ან ძირიდანვე დატოტვილია. ღეროსეული ფოთლები მალე ჭკნება. ღეროსეული ქვედა ფოთლები გულისებური ფუძითაა, წაწვეტებული ან მობლაგვო. შუა და ზედა ფოთლები გახვრეტილია. ყვავილედი 7–12 სხივისაგან შემდგარი ქოლგაა, საბურველაკის ფოთოლაკები ყვითელი და თანაბარი ზომისაა, ქოლგაკებს ოდნავ აღემატება. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს მაის-ივნისში. კავკასიის ენდემია. გავრცელებულია სამხრეთ კავკასიაში. საქართველოში გვხვდება კახეთში, შიდა და ქვემო ქართლში, არის ჯავახეთშიც. მშრალი ჰაბიტატების მცენარეა. იზრდება ღია, მშრალ ფერდობებზე.
სქოლიო
ქვაპურა
შარლ ნიკოლი

შარლ ნიკოლი
შარლ-ჟიულ-ანრი ნიკოლი (დ. 21 სექტემბერი, 1866, რუანი, — გ. 28 თებერვალი, 1936, ტუნისი) — ფრანგი ბაქტერიოლოგი. 1909 წელს აღმოაჩინა, რომ ტიფის გადამტანი ადამიანის ტილი იყო, რისთვისაც 1928 წელს მიანიჭეს ნობელის პრემია ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში.
ბიოგრაფია
დაამთავრა პარიზის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი (1893), შემდეგ მშობლიურ რუანში მუშაობდა და ბაქტერიოლოგიურ ლაბორატორიას ხელმძღვანელობდა. 1902 წელს დაინიშნა ტუნისის პასტერის ინსტიტუტის დირექტორად და ამ თანამდებობაზე 31 წელი დაჰყო. მისი ხელმძღვანელობით ინსტიტუტი იქცა წამყვან სამეცნიერო ცენტრად, სადაც აქტიურად მუშავდებოდა ინფექციური დაავადებების შრატებითა და ვაქცინებით მკურნალობის მეთოდები. ტუნისში მოღვაწეობის დროს ნიკოლმა შენიშნა, რომ ტიფის გავრცელება საავადმყოფოების გარეთ ძალიან სწრაფად ხდებოდა, კლინიკის პირობებში კი მნიშვნელოვნად მცირდებოდა, რაც მან პაციენტების სათანადო ჰიგიენასა და საავადმყოფოში ყოველდღიური ტანისამოსის ჩამორთმევას დაუკავშირა. შემდგომი ძიებისა და მაიმუნებში ექსპერიმენტების გზით ნიკოლმა საბოლოოდ, 1909 წელს დაადგინა, რომ დაავადების გადამტანი (ვექტორი) ადამიანის ტილი (Pediculus humanus humanus) იყო. შემდგომ პერიოდში მან ერთმანეთისგან გამიჯნა კლასიკური ტილით გადაცემადი ტიფი და ვირთაგვის ტიფი, რომელიც ადამიანს მღრღნელების ტკიპით გადაეცემა. უშედეგოდ ცდილობდა ტიფის საწინააღმდეგო ვაქცინის შექმნას. ნიკოლის სხვა მნიშვნელოვანი შრომები ეხება საქონლის ჭირს, ბრუცელოზს, წითელას, დიფტერიასა და ტუბერკულოზს. ასევე გამოქვეყნებული აქვს ფილოსოფიური შინაარსის და მხატვრული თხზულებები.
რესურსები ინტერნეტში
Charles Nicolle – Biographical. NobelPrize.org. Nobel Media AB 2020. ციტირების თარიღი: 4 ივლისი, 2020.
სქოლიო
ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ფრანგი მედიკოსები
ფრანგი ნობელის პრემიის ლაურეატები
მიჩიგანის ტბა

მიჩიგანის ტბა — ტბა აშშ-ში, დიდი ტბების სისტემაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 176 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 58,030 კმ², საშუალო სიღრმე 85 მ, მაქსიმალური სიღრმე 281 მ. აღმოსავლეთიდან მას აკრავს აშშ-ის შტატები: უისკონსინი, ილინოისი, ინდიანა და მიჩიგანი. ტბის დასახელება მომდინარეობს ინდიელთა ტომების სიტყვა „მიშიგამიდან“, რაც ნიშნავს „დიდ წყალს“. ტბასთან გაშენებულია ქალაქები ჩიკაგო და მილუოკი.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიოს უდიდესი ტბების სია
რესურსები ინტერნეტში
აშშ-ის ტბები
ტურკა (ლვივის ოლქი)

ტურკა (ლვივის ოლქი)
ტურკა — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 7114 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ლვივის ოლქის ქალაქები
Onze Mondial

Onze Mondial — ფრანგული საფეხბურთო ჟურნალი. 1989 წლამდე ჟურნალს ერქვა Onze. ყოველ წელს Onze Mondial აჯილდოებს ევროპის წლის საუკეთესო ფეხბურთელს და მწვრთნელს და გადასცემს Onze D'or-ს.
იხილეთ აგრეთვე
Onze D'or
France Football
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
საფეხბურთო ჟურნალები
ფრანგულენოვანი ჟურნალები
საფრანგეთის ჟურნალები
ღუნიბის მოედანი

ღუნიბის მოედანი — ყოფილი მოედანი ძველ თბილისში იმ ადგილზე, სადაც ახლა საქართველოს პარლამენტის შენობა დგას რუსთაველის გამზირზე. სახელწოდება მოედანმა მიიღო რუსეთის ჯარის მიერ 1859 წ. 25 მარტს დაღესტანში შამილის ციხესიმაგრის, ღუნიბის აღების აღსანიშნავად. 1897 წ. ალექსანდრე ნეველის სამხედრო ტაძრის მშენებლობასთან დაკავშირებით მოედანს ტაძრის მოედანი („სობორნი“) ეწოდა, თუმცა მან ფაქტობრივად არსებობა შეწყვიტა.
ლიტერატურა
კვირკველია, თ., ძველთბილისური დასახელებანი, გვ. 89. «საბჭოთა საქართველო», თბ., 1985
ძიძიგური მ., იოსებიძე დ. XIX საუკუნეში ნიკოლოზისა და ღუნიბის მოედნების დაარსებისა და მათი შემდგომი სახეცვლილების შესახებ // კავკასიის მაცნე: (სპეციალური გამოცემა [3]). – 2004 . – გვ. 33-38. რეზ. რუს. და ინგლ. ენებზე
თბილისის ისტორია
თბილისის მოედნები
კლისის მუნიციპალიტეტი

კლისის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის ხერმან-ხორდანის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 21 735 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 55 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
Querocotillo District

Querocotillo District is one of fifteen districts of the province Cutervo in Peru.
References
ტარა (ბაშკირეთი)

ტარა (ბაშკირეთი)
ტარა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 59 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელორეცკიდან დაშორებულია 87 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (70%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბელორეცკის რაიონის სოფლები
სინათლე

სინათლე — ელექტრომაგნიტური გამოსხივება თვალისთვის ხილული ტალღის სიხშირით, ან ტექნიკური ან მეცნიერული მნიშვნელობით, ნებისმიერი სიხშირის ელექტრონაგნიტური გამოსხივება. ხილული სინათლის ტალღის სიგრძე იცვლება 380–400 ნანომეტრიდან 760–780 ნმ–მდე, სიხშირით 405 ტჰც-დან 790 ტჰც–მდე. ფიზიკაში ტერმინი სინათლე მოიცავს გამოსხივების მოსაზღვრე რეგიონებს: ინფრაწითელს (დაბალ სიხშირეში) და ულტრაიისფერს (მაღალში), რომელიც ადამიანის თვალის მიერ ვერ აღიქმება. ელემენტარული ნაწილაკი, რომელიც განსაზღვრავს სინათლეს არის ფოტონი. სინათლის სამი ძირითადი მახასიათებელია (ანუ ყველა ელექტრომაგნიტური გამოსხივების):
ინტენსივობა (ამპლიტუდა), რომელსაც ადამიანი სინათლის სიკაშკაშის სახით აღიქვამს;
სიხშირე (ტალღის სიგრძე), რომელსაც ადამიანი სინათლის ფერით აღიქვამს, და
პოლარიზაცია (რხევის კუთხე), რომელიც ადამიანის მიერ მხოლოდ სუსტად აღიქმება ჩვეულებრივ ვითარებაში.
მისი სიჩქარე, ვაკუუმში 300 000 000 მეტრი წამში (300 000 კილომეტრი წამში), ბუნების ერთ–ერთი ძირითადი მუდმივაა. სინათლეს ახასიათებს ორივე – ტალღისა და ნაწილაკის თვისებები. ეს მახასიათებელი ცნობილია, როგორც ტალღურ–ნაწილაკური დუალიზმი. მეცნიერებას სინათლის შესახებ ოპტიკას უწოდებენ, ის თანამედროვე ფიზიკის კვლევის მნიშვნელოვანი სფეროა.
ლიტერატურა
Thomas Walther, Herbert Walther: Was ist Licht? Von der klassischen Optik zu Quantenoptik. Beck, München 1999, ISBN 3-406-44722-8.
სინათლე
Susayqışlaq

Susayqışlaq or Susaykyshlak or Susaykyshlakh may refer to:
Susayqışlaq, Khachmaz, Azerbaijan
Susayqışlaq, Quba, Azerbaijan
კუსთაფას ნამოსახლარი

კუსთაფას ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქალაქ საგარეჯოს სამხრეთით 2 კილომეტრზე. მდინარე თვალთხევის ორ ტოტს შორის, რკინიგზის მახლობლად, გორაზე. ნამოსახლარი ამ რეგიონის ძვ. წ. II და I ათასწლეულების მიჯნის ნამოსახლარების მსგავსია და სავარაუდოდ სწორედ ამ პერიოდს მიეკუთვნება.
ძეგლი აღმოჩნდა შემთხვევით, მაღალი ძაბვის ანძის დადგმის დროს. ნამოსახლარი განლაგებულია თხემმოსწორებულ, მაღალ ბორცვზე, რომელსაც ტერასა შემოსდევს. ტერასას გარშემო მცირე შემაღლება აქვს, რომელიც გალავნის ნაშთის შთაბეჭდილებას ტოვებს. ბორცვი დაუზიანებელია, რის გამოც ზედაპირული მასალის შეკრება არ მოხერხდა.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
პინდობასუ

პინდობასუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-ცენტრალური მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 119 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 527.742 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 38.12 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Pirgulu State Reserve

Pirgulu State Reserve was established in 1968 on the area of in 1968 in the Shamakhi District, south-east of the Large Caucasus. The reserve was established to protect mountain forests, various flora, and prevent air pollution. Deep canyons are found in the reserve, with depths of up to . The fauna found in the reserve includes over 60 species, including brown bear, wolf, forest cat, lynx, weasel, wild boar, and roe deer.
The area of Pirgulu State Reserve was expanded by and reached in 2003.
References
State reserves of Azerbaijan
ბაღთალა

ბაღთალა — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 9 კაცი (2014).
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
კახის რაიონის სოფლები
კოლხეთი ხობი (საფეხბურთო კლუბი)

კოლხეთი ხობი (საფეხბურთო კლუბი)
„კოლხეთი“ ხობი – საქართველოს საფეხბურთო კლუბი ხობიდან. თამაშობს „ცენტრალურ“ სტადიონზე. ასპარეზობს პირველ ლიგაში.
ისტორია
დაარსდა 1936 წელს. 1987 წელს გახდა საქართველოს პირველობის მე-2 პრიზიორი, 1988 წელს კი საქართველოს ჩემპიონი. 1989 წელს ჩამოყალიბდა საფეღბურთო კლუბი კოლხეთი", რომელიც ასპარეზობდა საბჭოთა კავშირის პირველობაზე მე-2 ლიგის გუნდებს შორის. 1990 წლიდან ასპარეზობს საქართველოს ეროვნულ ჩემპიონატში ჯერ უმაღლეს, შემდეგ კი პირველ და რეგიონალურ ლიგაში 2007 წლიდან ასპარეზობს პირველ ლიგაში, 2008-2009 წლებში გამოდიოდა ხობის ხობის" სახელწოდებით. ამჟამად საქართველოს ჩემპიონატის პირველი ლიგაში ასპარეზობს როგორც ხობის კოლხეთი."
აქ აღზრდილ მრავალ ფეხბურთელს დაუცავს თბილისის დინამოსა და საქ. ნაკრების ღირსება, ესენი არიან: დემურ ვეკუა, ავთანდილ ქანთარაია, ენუქი თევზაძე, ზურაბ აიანადი, ლევან გვაზავა, ლადო ახალაია, ედიკ საჯაია, ირაკლი სახურია და სხვები
სახელწოდება
1936–: დაარსდა როგორც კოლხეთი ხობი
2001: საფეხბურთო კლუბი ხობი
2002: კოლხეთი ხობი
200x: სკ ხობი
200x–: კოლხეთი ხობი
ლოგოები
ტიტულები
პირველი ლიგა
მეორე ადგილი: 1999
რესურსები ინტერნეტში
კლუბის საიტი
პროფილი ხობის მუნიციპალიტეტის გამგეობის საიტზე
პროფილი Soccerway-ზე
პროფილი Transfermarkt-ზე
დიდი ინფორმაცია
საქართველოს საფეხბურთო კლუბები
ალბანეთის სამთავრო

ალბანეთის სამთავრო — 1914-1925 წწ. პერიორდი ალბანეთის ისტორიაში როდესაც ქვეყანას მართავდა ალბანეთის თავადი ვილგელმ ვიდი. სათავადო გაუქმდა 1925 წელს და გამოცხადდა რესპუბლიკა.
ალბანეთის დამოუკიდებლობა 1913 წლის 21 თებერვალს ლონდონის ხელშეკრულებით საერთაშორისოდ აღიარებული იქნა. სათავადო დაარსდა 1914 წლის 21 თებერვალს. მანამდე ალბანეთი 1478 წლიდან შედიოდა ოსმალეთის შემადგენლობაში. დიდმა სახელმწიფოებმა ალბანეთის თავადად რუმინეთის დედოფლის ელიზავეტას ძმისწული ვილგელმ ვიდი შეარჩიეს. ვილგელმი საერთაშორისოდ აღიარებული იყო როგორც თავადი, თუმცა ალბანეთში მას მბრეტს (მეფე) უწოდებდნენ.
ვილგელმი ალბანეთში 1914 წლის 7 მარტს ჩავიდა. 3 სექტემბერს ცენტრალურ ალბანეთში დაწყებული პრო-ისლამურად განწყობილი გლეხების აჯანყების გამო ვილგელმს მოუწია ქვეყნის დატოვება, თუმცა მას ალბანეთის გვირგვინზე უარი არასოდეს უთქვამს.
იხილეთ აგრეთვე
ალბანეთის სამეფო
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Albania: Principality, 1914
ალბანეთის ისტორია
ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები
ომებსშორისი პერიოდის ყოფილი სახელმწიფოები
Diacamma sericeiventre

Diacamma sericeiventre — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Diacamma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Discothyrea poweri

Discothyrea poweri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Discothyrea-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Proceratiinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Sonora, Mato Grosso do Sul

Sonora, Mato Grosso do Sul
Sonora is a municipality located in the Brazilian state of Mato Grosso do Sul. Its population was 19,721 (2020) and its area is 4,075 km².
References
Municipalities in Mato Grosso do Sul
სივიაკოვის სახლი

სივიაკოვის სახლი — ძველი სახლი კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1906 წელს. შენობაში განთავსებულია ხელოვნების საბავშვო სკოლა. როსტოვის საოლქო კომიტეტის 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 გადაწვეტილების თანახმად მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის არქიტექტურის ძეგლის სტატუსი.
მისამართი: 347250, როსტოვის ოლქი, კონსტანტინოვსკი, ლენინის ქუჩა № 8.
ისტორია
როსტოვის ოლქის ქალაქ კონსტანტინოვსკში ლენინის ქუჩა № 8-ში მდებარეობს განსხვავებული არქიტექტურის მქონე სამსართულიანი აგურის შენობა. ვაჭარმა ნიკოლოზ ივანეს ძე სივიაკოვმა საკუთარი ხარჯებით მდინარე დონის ნაპირზე აღმართა სახლო მოდერნის არქიტექტურულ სტილში, რომელიც ასევე შეიცავდა ფსევდოგოთიკურ ელემენტებს. შენობა ააგეს 1906 წელს. ვაჭარი ნ. სივიაკოვი იყო ერთ-ერთი ყველაზე პატივსაცემი ადამიანი კონსტანტინოვსკში. იგი ვაჭრობდ მანუფაქტურით, ფლობდა სავაჭრო ფარდულებს ნიკოლაევსკში და კონსტანტინოვსკში. იგი აგებულია მდინარისაკენ დაქანებულ, დამრეც ადგილზე, რამაც გამოიწვია მის მარჯვენა მხარეს სარდაფების ქონა, ხოლო შესასვლელი მარცხენა მხარეს მდებარეობს პირველი სართულის დონეზე. შენობის ფანჯრები სხვადასხვა ზომისა და მოყვანილობისაა - ნახევარწრიული, სწორკუთხა, ვიწრო, ფართო, დაბალი და მაღალი. შენობის მესამე სართულზე განთავსებული იყო საძინებლები და აბაზანა. 1914 წელს სივიაკოვმა პარიზის აუქციონიდან ჩამოიყვანა მხარის სოფლებში პირველი მანქანა და მისთვის სახლში მოაწყო ავტოგარაჟი.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია. XX საუკუნის 60-იანი წლებიდან შენობაში განთავსებულია ხელოვნების საბავშვო სკოლა. შენობა 2002 წლიდან რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლია.
აღწერა
ქალაქ კონსტანტინოვსკში მდებარე სამსართულიანი აგურის სახლი აგებულია მოდერნის სტილში და აქვს არასიმეტრიული ფორმა, ორსართულიანი სახურავი, შენობას არ აქვს გვერდითი ფანჯრები.
შენობის ასაგებად გამოყენებულია, აგური, ქვიშა, თიხა, დუღაბი და ქათმის კვერცხი.
რესურსები ინტერნეტში
Особняк Сивякова
Достопримечательности Константиновска
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები
Lake Valdayskoye

Lake Valdayskoye, or Lake Valdai is a freshwater lake located in the center of Valdaysky District of Novgorod Oblast in Russia in the middle of the Valdai Hills. One of the largest lakes in Novgorod Oblast, it has an area (without islands) of , and the area of its basin is . The average depth of Lake Valdayskoye is (the deepest point reaches ). The lake freezes up in early December and stays icebound until early May. The lake is located in the center of Valdaysky National Park.
The town of Valday stands on the southwestern shore of the lake along the M10 Moscow - St. Petersburg highway. One of the islands, Selvitsky Island, is occupied by the Valday Iversky Monastery. Besides Valday, there are also several villages around the lake. An anabranch connects Lake Valdai to a smaller lake, Lake Uzhin. Lake Uzhin, the source of the Valdayka River, belongs to the river basin of the Msta River and thus to the Baltic Sea basin.
The lake has almost a round shape with a large bay appended to it in the northwest. There are several islands on the lake, the biggest of which is the Ryabinovy Island. It is connected to the lake coast in the south and to Iversky Monastery in the north.
Lake Valdayskoye is located in the center of the Valdai Hills, and is surrounded by many other lakes. Many of these lakes drain into Lake Valdayskoye or into the Valdayka. The basin of the lake comprises all of the northeastern part of Valdaysky District.
The lake has become a popular tourist-destination, with many recreation facilities on its shores. The first meeting of the Valdai Discussion Club took place on the lake in 2004.
The lake is navigable, and the Zarya-211 cruiser ship sailed between the town of Valday and the Iversky Monastery until 2016.
Since 2004, a road connects between Valday along the shore of Lake Valdai over a bridge to Ryabinovy Island and then over a bridge to the Selvitsky Island to the monastery over which buses, taxis, and cars travel, or, during the winter when the lake is frozen, it is only a walk between Valday and the monastery over the frozen Lake Valdayskoye.
Putin's Dacha
Putin's Dacha is on the southern of a peninsula between Lake Uzhin and Lake Valdai and is across Lake Valdai from Valday. Often, this location, which was built in 1980, is called Valdai, Dolgie Borody, Uzhin or Stalin's Dacha, but Stalin was not alive when Valdai was built. Abuting north of this location is owned by the Russian Federation and is frequented by the Federal Security Service. According to Alexei Navalny, Yuri Kovalchuk is the owner of Putin's Dacha.
Notes
References
External links
Valday.com
Valday.com overview of Lake Valdai
Valdayskoye
Tourist attractions in Novgorod Oblast
Drainage basins of the Baltic Sea
უეტორ-ვეგა

უეტორ-ვეგა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების გრანადის პროვინციის ვეგა-დე-გრანადის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4 კმ². მოსახლეობა — 12 035 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გრანადის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
უეტორ-ვეგის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გრანადის მუნიციპალიტეტები
გრანადის ქალაქები
ვულკანი

ვულკანი (ვულკანუს) — გეოლოგიური წარმონაქმნი, რომელიც შექმნილია დედამიწის ზედაპირზე დედამიწის ქერქიდან ამოფრქვეული ლავის გადაადგილების და გაცივების შედეგად. განასხვავებენ მოქმედ და ჩამქრალ ვულკანებს. ვულკანუსი რომაული მითოლოგიით ცეცხლისა და სამჭედლო საქმის მფარველ ღმერთს ეწოდებოდა.
ბუნებრივი კატასტროფებიდან ვულკანური მოვლენები ყველაზე საშინელი შედეგებით გამოირჩევა. ვულკანური რელიეფი კარგად გამოხატული რამდენიმე ნაწილისგან შედგება. მათგან თვალსაჩინო ვულკანური კონუსი და კრატერია (ზედა ნაწილზე არსებული წრიული ჩაღრმავება), რომლის შიგნით ვულკანის კერა და ყელი მდებარეობს. მისი დიამეტრი რამდენიმე კილომეტრსაც კი შეიძლება აღწევდეს. ვულკანის ყელი, ჩვეულებრის, ვერტიკალური მიმართულებისაა, თუმცა ძალზე საშიშია როდესაც იგი მიმართულებას იცვლის და ვულკანი საკუთარი კონუსის ფერდობიდან გამოაფრქვევს ლავას.
აფეთქების სიძლიერის მიხედვით ვულკანი სამი სახისაა: შედარებით მშვიდი, ძლიერი და ძალიან ძლიერი.
ვულკანიდან ნივთიერება სამ მდგომარეობაში ამოიფრქვევა: თხევადია - ლავა, მყარია - ვულკანური ფერფლი, მტვერი, ტალახი და ქვები, გაზობრივი - წყლის ორთქლი, ნახშირორჟანგი და სხვა. გავარვარებული ლავა სწრაფად მოძრაობს ვულკანის მთის ფერდობზე, ანადგურებს ყოველივე ცოცხალს, ფარავს და ასწორებს ხმელეთის ზედაპირს. ვულკანის ამოფრქვევისას, ფერფლთან და მტვრის უწვრილეს ნაწილაკებთან ერთად, ხშირად დიდი მოცულობისა და რაოდენობის მყარი მასალაც გამოიტყორცნება, რაც ლავაზე არანაკლებ საშიშია.
დედამიწაზე ასეულობით (1300-ზე მეტი) მოქმედი ვულკანია, რომელთა უმეტესობა მსოფლიო ოკეანის წყალქვეშაა. ხმელეთზე ვულკანების რაოდენობით გამოირჩევა ინდონეზიის კუნძულები. აქ 200 ვულკანია, რომელთა 2/3 მოქმედებს კაცობრიობის მთელი ისტორიის განმავლობაში. ინდონეზიაში, ზონდის კუნძულებს სუმატრასა და იავას შორის, მდებარეობს ვულკანური წარმოშობის კუნძული კრაკატუ. 1883 წელს კრაკატაუ ამოიფრქვა. ვულკანის ხმა ავსტრალიაშიც კი ისმოდა, რომელიც კრაკატუდან 5 000 კმ-ით არის დაშორებული. დღეს მის ადგილზე ახალი ვულკანია, რომელსაც კრაკატუს შვილს ეძახიან.
დედამიწაზე ვულკანების რამდენიმე სარტყელია, რომლებიც ძირითადად ემთხვევა მიწისძვრების გავრცელების არეალს. ვულკანის ამოფრქვევის პროგნოზირება ძალიან ძნელია. ამოფრქვევას ხშირად ასწრებს მიწისძვრა, თუმცა ცნობილია შემთხვევები როდესაც ვულკანის მოქმედება უეცრად დაწყებულა.
ვულკანების მოქმედება მარტო კატასტროფული ხასიათისა არ არის. მათი მოქმედების შედეგია დედამიწაზე არსებული ლითონური, აგრეთვე ძვირფასი და ნახევრადძვირფასი ქვების საბადოები. ვულკანური ფერფლი დიდი რაოდენობით შეიცავს მინერალურ ნივთიერებებს. ამის გამო, ვულკანის მიმდებარე ტერიტორიის ნიადაგები დიდი ნაყოფიერებით გამოირჩევა.
იხილეთ აგრეთვე
სტრატოვულკანი
რესურსები ინტერნეტში
ვულკანები - ღია სახელმძღვანელო პროექტი
ვულკანების ამოვრქვევები წარსულში და დღეს
ვულკანი , U.S. Federal Emergency Management Agency (FEMA)
ვულკანური მსოფლიო
ბუნებრივი კატასტროფები
ვულკანები
ტექტონიკა
გეოლოგიური პროცესები
შილპა შეტი

შილპა შეტი (დ. 8 ივნისი 1975, მანგალური, ინდოეთი) — ინდოელი მსახიობი და მოდელი.
ბიოგრაფია
შილპა შეტი დაიბადა 1975 წლის 8 ივნისს ინდოეთის კარნატაკის შტატის ქალაქ მანგალურში.
დედამისი იყო „Forhans“-ის და „Bournvita“-ის მოდელი, ხოლო მამამისი მონაწილეობდა „Yera“-ს სათვალეების რეკლამაში. ჰყავს უმცროსი და შამიტა შეტი, რომელიც ბოლივუდის მსახიობია. შილპა შეტი მუმბაიში სწავლობდა ჩემბურისის უმაღლეს სკოლაში. 15 წლის ასაკში სურდა მოდელი გამხდარიყო, მაგრამ ჩანაფიქრი არ აუსრულდა, რამეთუ მისი პარამეტრები არ აკმაყოფილებდა სამოდელო სტანდარტს. თუმცა მიზანს მიაღწია და კარიერა როგორც მოდელმა დაიწყო. იმ პერიოდისთვის იგი 16 წლისა იყო. შილა შეტი ბოლივუდის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი მსახიობია (174 სმ). გადაღებულია დაახლოებით 50-მდე ფილმში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ინდოელი მსახიობები
ინდოელი მოდელები
დაბადებული 1975
დაბადებული 8 ივნისი