PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კოლონია-აგრიპინა

კოლონია-აგრიპინა
კოლონია-კლაუდია-არა-აგრიპინენსიუმი, მოკლედ კოლონია-აგრიპინა ან კკაა (CCAA) — რომაული კოლონია გერმანიაში, რაინლანდის რეგიონში. კოლონია-აგრიპინის ადგილზე მოგვიანებით გერმანული ქალაქი კელნი აშენდა. კოლონია იყო რომის პროვინცია ქვემო გერმანიის დედაქალაქი და ქვემო გერმანიის მმართველის რეზიდენცია. დიოკლიტიანეს ადმინისტრაციული რეფორმის შედეგად კოლონია-აგრიპინა პროვინცია გერმანია-სეკუნდას დედაქალაქად იქცა. დღემდე მოაღწია ანტიკური ქალაქის არაერთმა საბუთმა, მათ შორის ქალაქის ჭიშკრის თაღზე გაკეთებული წარწერა CCAA; ეს თაღი დღეს რომაულ-გერმანულ მუზეუმშია დაცული.
ლიტერატურა
Constanze Höpken: Die römische Keramikproduktion in Köln. Zabern, Mainz 2005, ISBN 3-8053-3362-5.
Bernhard Irmler: Colonia Claudia Ara Agrippinensium: Architektur und Stadtentwicklung. 3 Bde. München, Technische Universität, Dissertation 2005.
Bernd Paeffgen: Die Ausgrabungen in St. Severin zu Köln. 3 Bände. Zabern, Mainz 1997, (Kölner Forschungen, 5), ISBN 3-8053-1251-2.
Gundolf Precht: Baugeschichtliche Untersuchung zum römischen Praetorium in Köln. Rheinland Verlag, Köln 1973, (Rheinische Ausgrabungen, 14), ISBN 3-7927-0181-2.
Dela von Boeselager: Gräber mit Glasfunden an der Luxemburger Straße. Gebr. Mann, Berlin 2007, ISBN 978-3-7861-2528-0.
Gerta Wolff: Das Römisch-Germanische Köln. Führer zu Museum und Stadt. 6. überarbeitete Auflage. Bachem, Köln 2005, ISBN 3-7616-1370-9.
რესურსები ინტერნეტში
ოლივერ მაისნერი, ქალაქ კელნის მოკლე ისტორია
რომაული კელნი და კელნის ისტორიული ძეგლები გიუნტერ ლენენის პირად საიტზე
იონა ლენდერინგი, კოლონია-კლაუდია-არა-აგრიპინენსიუმი
რომაულ-გერმანული მუზეუმის ოფიციალური საიტი
ქალაქის სამგანზომილებიანი ანიმაციური მოდელი
ისტორიული ქალაქები
ძველი რომის ქალაქები
გერმანიის ისტორია
თეთრი სოფელი

თეთრი სოფელი — ნასოფლარი მარნეულის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე, ისტორიულ ქვემო ქართლში. მდებარეობს შულავრისწყლის მარცხენა შენაკად ბინაძორის მარჯვვენა სანაპიროზე. სომხური მოსახლეობა მას „სპიტაკშენს“ უწოდებს, რაც ქართული სახელწოდების შესატყვისია.
1632–1658 წლებში ბირთველმა თუმანიშვილმა თეთრი სოფლისა და შულავრის საცილობელი მამულის დავა ასე განაჩინა: რასაც თეთრი სოფლელები მოხნავდნენ, ქერის, ბამბის ან ფეტვის ღალა იორამ ბატონიშვილისთვის უნდა გადაეცათ; სარწყავის გასაყოფად ერთი მერუე სოფლის მამასახლისს უნდა გამოეყვანა, ორი – შულავრისას.
1695–1703 წლებში მეფე ერეკლე I-მა დურმიშხან ალიხანაშვილს უბოძა კულუხის სითარხნე შულავერელი ბოშაშვილისაგან ნასყიდ ვენახზე, რომელიც თეთრი სოფლის კუთვნილი მიწა იყო. 1628 ვახუშტი როჭიკაშვილს თათრები სთხოვდნენ მიწაზე დადებულ გადასახადს თეთრი სოფლიდან.
დასტურლამალის მიხედვით თეთრი სოფლის მალზე გადაკვეთილი იყო კაცის თავზე ნახევარშაური სახლთხუცის სარგო და ასევე მდიდარი ბეგის სარგო. 1721 წლის აღწერით იქ ითვლებოდა ერთი მებატონე და 10 გამომღები ყმა. 1784 წლის ერთი საბუთიდან ჩანს, რომ ნადირ-შაჰის დროს მეფის სახასო თეთრი სოფელი ქაიხოსრო ციციშვილს „უშოვნია“, მაგრამ შემდგომში ისევ „ხელი აუღია“. 1802 წელს სულხან თუმანოვი არზით არწმუნებდა დარეჯან დედოფალს, რომ თეთრი სოფლის მამულში გლახა როჭიკაშვილს წილი აღარ ეკუთვნოდა. მართალია ძველი სიგელები ჰქონდა, მაგრამ მეფეებს მამულები მაინც ჩამოურთმევიათ და როჭიკაშვილთა რამდენიმე თაობას აქ აღარაფერი გააჩნდა.
ლიტერატურა
დოკუმენტები საქართველოს სოციალური ისტორიიდან, I, ნ. ბერძენიშვილის რედ., თბ., 1940
ლორთქიფანიძე იას., ქვემო ქართლი I–II, თბ., 1936
ქართული სამართლის ძეგლები, ი. დოლიძის გამოც., ტ. 2, თბ., 1965; ტ. 4–5, თბ., 1972–74; ტ. 8, თბ., 1985
მარნეულის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
ტიპაკოკე

ტიპაკოკე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.914 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 730 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 51.81 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 72 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
არასუაი

არასუაი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არასუაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 36 013 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.1 კმ²-ზე. ფართობი 2 236 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გოია (არგენტინა)

გოია (არგენტინა)
გოია — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს კორიენტესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 66 462 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
არგენტინის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
კორიენტესის პროვინციის ქალაქები
ხორბალოს წმინდა გიორგის ეკლესია

ხორბალოს წმინდა გიორგის ეკლესია — ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხორბალოში მდებარე ეკლესია, დგას სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ტყით დაფარულ ბორცვზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს.
ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა (4,6 X 3,4 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით. წყობა ირეგულარულია. ძეგლი დაზიანებულია: სახურავზე აყრილია საფარი და ზედ მცენარეულობაა ამოსული. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი თარაზულადაა გადახურული. ეკლესია უაფსიდოა და აღმოსავლეთით სწორი კედლითაა დასრულებული, რომლის ღერძზე გაჭრილია ვიწრო, ბრტყლად გადახურული სარკმელი. თითო მსგავსი სარკმელია დანარჩენ კედლებშიც. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების აღმოსავლეთ ნაწილში თითო მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია. შიგნით ეკლესია ცილინდრული ფორმის კამარითაა გადახურული. აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, პატარა სწორკუთხა ნიშია. კედლები დასრულებულია ნატეხი ქვის ფილებით ნაწყობი ერთსაფეხურიანი ლავგარდნით.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვალენსია-დე-ალკანტარა

ვალენსია-დე-ალკანტარა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-სან-პედროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 595 კმ². მოსახლეობა — 5373 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვალენსია-დე-ალკანტარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
სამხრეთ აფრიკის ჟირაფი

სამხრეთ აფრიკის ჟირაფი — მცოხნელი ძუძუმწოვრების ოჯახის წყვილჩლიქოსნების რიგისა.
ჟირაფი ბინადრობს ცენტრალური ნამიბიის, ბოტსვანის, მოზამბიკის სამხრეთით მთებში მდებარე ნესტიან ტყეებში.
სქოლიო
ჟირაფისებრნი
ქლოროპლასტი

ქლოროპლასტი
ქლოროპლასტები (მწვანე, plastos — გამოძერწილი) — მწვანე დისკოები, რომლებიც მხოლოდ მცენარის უჯრედებში მდებარეობენ. ისინი მცენარეს ანიჭებენ მწვანე ფერს და მათში მიმდინარეობს ფოტოსინთეზი. ქლოროპლასტი შეიცავს ქლოროფილს. ის ციტოპლაზმისგან ორი მემბრანითაა გამოყოფილი. მისი გარეთა მემბრანა გლუვია, შიგნითა კი — დანაოჭებული და გრანებს წარმოქმნის, ამიტომ ეს ორგანოიდი თავისი ორი მემბრანით ჰგავს მიტოქონდრიას.
რესურსები ინტერნეტში
ქლოროპლასტები
სქოლიო
ფოტოსინთეზი
Valea Perjei, Taraclia

Valea Perjei, Taraclia
Valea Perjei is a village in Taraclia District, Moldova.
References
Villages of Taraclia District
Bulgarian communities in Moldova
ალაფუზოვის სახლი

ალაფუზოვის სახლი — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის მესამე მეოთხედში. როსტოვის საოლქო კომიტეტის 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 გადაწვეტილების თანახმად მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 104.
ისტორია
XIX საუკუნის მეორე ნახევარში თანამედროვე სახლის ადგილზე იდგა ორი სახლი ნომრებით 90 და 92 (ამჟამად 104). ამ ორი სახლის გაერთიანება ერთი ნომრის ქვეშ მოხდა საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ ეს სახლები სხვადასხვა ნომრით იყო, მაინც გააერთიანეს, რადგან იგი ერთი და იმავე ადამიანის მფლობელობაში იყო. მათი მფლობელი მცირე ხნის განმავლობაში XIX საუკუნის ბოლოს იყვნენ ტაგანროგელები ანტონ იგნატოვი და მილტიად ალექსოპულო. ეს უკანასკნელი იყო მდიდარი ვაჭარი, რომელიც ცხოვრობდა მიწის შემოსავლების ხარჯზე. მოგვიანებით ალექსოპულომ გაყიდა თავისი კუთვნილება და მფლობელი გახდა ეპომინონდ ალაფუზოვი.
მილტიადე ალექსოპულოს ცოლს ადელაიდას სახლი ეკუთვნოდა 1870-იან წლებში. ადელაიდა გარდაიცვალა 1887 წელს, მილტიადე 1901 წელს. ადელაიდას გარდაცვალებიდან 1900 წლამდე სახლი ნომრით 90 ეკუთვნოდა მილტიადეს, ხოლო სახლი ნომრით 92 მილტიადეს კუთვნილებაში იყო 1890-იანი წლების შუა პერიოდამდე, რის შემდეგაც სახლი მიჰყიდა ანტონ იგნატოვს.
1876 წელს ამ სახლებში განთავსებული იყო ლაზარეთი.
სახლის უკანასკნელი მფლობელი იყო ეპომინონდ ალაფუზოვი, რომელმაც 25 ათასად იყიდა ორივე სახლი და მოგვიანებით საჩუქრად გადასცა ქალაქს. ამ კეთილშობილური ფაქტის გამო ეპომინონდ ალაფუზოვი დააჯილდოეს წმინდა ანას სახელობის მეორე ხარისხის ორდენით.
1926 წელს შენობაში განათავსეს სასწრაფო დახმარების სამსახური.
ამჟამად კი შენობაში განთავსებულია პოლიკლინიკა № 3.
ლიტერატურა
Гаврюшкин О. П. Вдоль по Питерской (хроника обывательской жизни). Таганрог, 2000.
რესურსები ინტერნეტში
Таганрог ул. Петровская, 30
Улица Петровская Таганрог
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
მატანოს ტბა

მატანოს ტბა — ტექტონიკური წარმოშობის ტბა ინდონეზიაში, კუნძულ სულავესზე, ზღვის დონიდან 382 მ სიმაღლეზე. ფართობი 164,1 კმ². უდიდესი სიღრმე 590 მ. ინდონეზიის უღრმესი ტბა. მრავალი სახეობის ენდემური ფლორისა და ფაუნის ადგილსამყოფელია. სიღრმეებში წყალი უჟანგბადოა, თავისუფალია სულფატებისაგან, თუმცა მდიდარია რკინით. ტბაში გვხვდება მწვანე გოგირდოვანი ბაქტერიების პოპულაციები.
იხილეთ აგრეთვე
ინდონეზიის ტბების სია
მსოფლიოს უღრმესი ტბების სია
რესურსები ინტერნეტში
მატანოს ტბა
ინდონეზიის ტბები
ქაიხოსრო აბაშიძე

ქაიხოსრო აბაშიძე (გ. 26 აგვისტო, 1810) — იმერეთის 1810 წლის აჯანყების აქტიური მონაწილე. სოლომონ I-ის სიძე, აჯანყებაში სოლომონ II-ის მომხრე. აჯანყების დროს მისი მამული ზედა საქარა მეამბოხეთა თავშესაფრად იქცა. ქაიხოსრომ მდინარე ყვირილას ხეობაში 2 ათასამდე კაცი შეკრიბა. სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი ადგილები დაიჭირა და გადაჭრა გზა თბილის-ქუთაისს შორის, რაც დიდ ხიფათს უმზადებდა დასავლეთ საქართველოში მყოფ რუსეთის ჯარს. დაიღუპა სოფელ ცხრაწყაროსთან გენერალ როზენის ჯარებთან შეტაკების დროს. მასთან ერთად დაიღუპნენ მისი შვილები როსტომი, გიორგი და სვიმონი. ქაიხოსროს შვილი ივანე აბაშიძე სათავეში ედგა 1819-1820 წლების იმერეთის აჯანყებას. ქაიხოსრო აბაშიძის შვილიშვილის შვილი იყო აკაკი წერეთელი.
ლიტერატურა
სოსელია ო., ნარკვევები ფეოდალური ხანის დასავლეთ საქართველოს სოციალურ-პოლიტიკური ისტორიიდან (სათავადოები), ტ. I, თბ., 1973
გარდაცვლილი 26 აგვისტო
გარდაცვლილი 1810
ქ
ქართველი დიდი ფეოდალები
მთიანი ყარაბაღის კომპარტიის პირველი მდივანი

მთიანი ყარაბაღის კომპარტიის პირველი მდივანი
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის მთიანი ყარაბაღის რეგიონალური პარტიის პირველი მდივანი — თანამდებობა აზერბაიჯანის სსრ-ის მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქის უმაღლესს ხელისუფლებაში. თანამდებობა შეიქმნა 1923 წლის ივლისში და გააუქმა 1990 წლის 27 აგვისტოს. პირველ მდივანს დე ფაქტო, როგორც წესი, პოლიტბიურო ნიშნავდა ან გენერალური მდივნი.
მდივნების სია
რესურსები ინტერნეტში
World Statesmen.org
მთიანი ყარაბაღი
სოვეტიზმი
ივანე ლიპარიტის ძე

ივანე ლიპარიტის ძე ბაღვაში — XI საუკუნის საქართველოს სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე. ლიპარიტ IV ბაღვაშის ძე, სპასალარი 1059-1073 წწ., კლდეკარის ერისთავი 1073-1078 წწ.
გადახვეწილი იყო ბიზანტიაში ბაგრატ IV-გან შერისხულ და ბერად აღკვეცილ მამასთან, ლიპარიტ IV-თან ერთად. ბიზანიტიის იმპერატორმა ისააკ I-მა ივანეს სომხური ოლქის არშარუნიკის გამგებლობა უბოძა. ლიპარიტის თხოვნით, საქართველოს მეფემ 1059 წელს შეიწყნარა ივანე, დაუბრუნა მამაპაპეული მამული და სპასალარად დანიშნა. ერთხანს იგი ერთგულად ემსახურებოდა ბაგრატ IV-ს, დიდი პოლიტიკური უფლელები მოიპოვა და ეკონომიკურადაც გაძლიერდა. ალფ-არსლანის შემოსევების დროს ივანე ლიპარიტის ძე მეთაურობდა ალფ-არსლანთან მეფის სამოციქულო მისიას. 1069 წელს დაამარცხა განძის ამირა ფადლონი. 1073 წელს კი ისევ მეფის მოწინააღმდეგეთა რიგებში ჩადგა. აუჯანყდა გიორგი II-ს, კახელები მოიშველია და ქსნისპირა ადგილები დაიჭირა. გიორგი II იძულებული გახდა დათმობაზე წასულიყო: ივანე ლიპარიტის ძეს სამშვილდე უბოძა, მის შვილს ლიპარიტს კი — ლოწობანი. 1074 წელს ივანე ლიპარიტის ძე ისევ განუდგა მეფეს, მაგრამ ამჟამად კახელები გიორგი II-ს მიემხრნენ და იგი იძულებული გახდა მეფეს დაზავებოდა. შემდეგ ივანე ლიპარიტის ძემ ქ. გაგი გამოსტაცა მეფის მეციხოვნეებს და საქართველოს მტერს განძის ამარა ფადლონს მიჰყიდა. დაახლოებით 1074 წელს კი მორჩილებით ეახლა საქართველოს ასაოხრებლად მოსულ თურქ-სელჩუკების სულთან მელიქ-შაჰს. მაგრამ, როგორც ჩანს, მათ შორის უთანხმოება ჩამოვარდნილა და ივანე ლიპარიტის ძე გამოიპარა. 1080 წელს მელიქ-შაჰი შეესია საქართველოს და ივანე ლიპარიტის ძე ოჯახიანად ტყვედ ჩაიგდო. შემდეგ იგი წყაროებში აღარ იხსენიება.
ლიტერატურა
კოპალიანი ვ., საქართველოსა და ბიზანტიის პოლიტიკური ურთიერთობა 970-1070 წლებში, თბ., 1969
მეტრეველი რ., შინაკლასობრივი ბრძოლა ფეოდალურ საქართველოში (XII ს.), თბ., 1973
ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, წგნ. 2, თბ., 2012
კლდეკარის ერისთავები
ბაღვაშები
ქართული წარმოშობის ბიზანტიელები
ქართლის სპასალარები
სამართალი ბერძული

სამართალი ბერძული
„სამართალი ბერძული“ — ბერძნულ-რომაული (ბიზანტიური) სამართლის ქართული ვერსია, ვახტანგ VI-ის სამართლის წიგნთა კრებულში მეორე ნაწილად შეტანილი საკანონმდებლო ძეგლი. ვახტანგ VI-მ „ძიება-ყო საბერძნეთით“ და „მოიშოვა“ იქაური „წიგნი სასამართლონი“. ასეთი „ფრიადითა შრომითა“ მოპოვებული ბერძნული კანონები გადმოაქართულეს „ბრძენთა კაცთა“ თვით ვახტანგ VI-ის აქტიური მონაწილეობით. დედნიდან ეპისკოპოს კვიპრიანე სამთავნელს (ერისკაცობაში კოზმა არაგვის ერისთავი) უთარგმნია. ეს არის თავისუფალი თარგმანი. ალაგ-ალაგ გავრცობილი ან შემოკლებული.
ძეგლი წარმოადგენს, მათე ბლასტარის იურიდიულ ტრაქტატის - „ალფაბეტური სინტაგმის“ შემოკლებულ რედაქციას, რომელიც კანონთა მოკლე პრაქტიკულ სახელმძღვანელოდან - არმენოპულოსის „ექვსწიგნეულიდან“ და სხვა წყაროებიდან გამონაკრები კანონმდებლობებითაა შევსებული. იგი 418 მუხლისაგან შედგება ბერძნულ-რომაული სამართლის უმნიშვნელოვანეს აქტებს მოიცავს (სახელმწიფო, ადმინისტარიული, საეკლესიო, სამოქალაქო, სისხლის, საოჯახო, მემკვიდრეობითი სამართლის ნორმები, ბატონ-ყმათა ურთიერთობა, სასამართლო წყობილება და სამართალწარმოების წესები). კანონთა შინაარსი, დედნის შესაბამისად, დალაგებულია ბერძნული ანბანის რიგზე.
„სამართალი ბერძული“ არის ბერძნულ-რომაულ სჯულმდებლობასთან ქართული სამართლეებრივი კულტურის მრავალსაუკუნოვანი ტრადიციის ურთიერთობის საყურადღებო შედეგი და გამოხატულება. იგი წარმოაჩენს ბერძნულ-რომაული სამართლის მდგომარეობას თურქთა ბატონობის ხანაში და მისი რეცეფციის ხასიათს აღმოსავლეთის მართლმადიდებლურ ქვეყნებში.
ძეგლი ვახტანგ VI-ის სამართლის წიგნთა კრებულის სხვა ნაწილებთან ერთად გამოსცა ი. დოლიძემ (1963). ბერძნული დედანი გამოავლინა და კანონები (ქართულ-ბერძნული პარალელური ტექსტები) ცალკე გამოაქვეყნა თ. ბრეგაძემ (1964). „სამართალი ბერძული“ ვახტანგის სამართლის წიგნთა კრებულის შემადგენელი ნაწილის სახით XIX საუკუნეში ითარგმნა და ორჯერ გამოიცა რუსულად (რუს. სენატის სამსახურებრივი გამოცემა — Законы грузинские; ა. ფრენკელისა და დ. ბაქრაძის 1887 წლის გამოცემა — Сборник законов грузинского царя Вахтанга VI).
ლიტერატურა
ძველი ქართული სამართალი
ზემო გალი

ზემო გალი — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გალის მუნიციპალიტეტში (პირველი გალის თემი), სამურზაყანოს დაბლობზე, მდინარე ერისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 100 მ, გალიდან 8 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ლიტერატურა
სქოლიო
პირველი გალის თემის სოფლები
Divisópolis

Divisópolis is a Brazilian municipality located in the northeast of the state of Minas Gerais.
The population was estimated to be 11,211 people living in a total area of 566 km2. The city belongs to the mesoregion of Jequitinhonha and to the microregion of Almenara.
Divisópolis is located on the state boundary of Minas Gerais and Bahia. It is 26 km. south of the Bahian city of Encruzilhada. Highway connections are poor making the region isolated and impoverished. The distance to the state capital Belo Horizonte is 551 km.
Neighboring municipalities are: Pedra Azul, Divisa Alegre, Almenara, Bandeira, and Mata Verde.
The history of the municipality began with the arrival of the tax collectors Sérgio Chaves and João Antônio Dutra to these lands known as Gerais, in 1936. The region was known as Boca da Mata and, due to the belief that the town had no future, it was called Só se vendo (we have to see), later becoming Sósseveno in 1953. In the same year it became a district of Almenara, separating in 1992.
The location is in a mountainous area with an elevation of 910 meters. The main economic activities are cattle raising and the cultivation of coffee, sugarcane and corn. Coffee is the main crop with 2,650 hectares planted in 2006. The GDP in 2006 was R$24,039,000. There was 01 banking agency . In the same year there were 79 automobiles.
This municipality is isolated from major population centers and suffers from drought and poor soils.
Municipal Human Development Index: .605 (2000)
State ranking: 825 out of 853 municipalities
National ranking: 4,581 out of 5,138 municipalities
Degree of urbanization: 11.37% (2000)--the rate for Minas Gerais was 82.0%
Illiteracy rate: 37.57% (15 years old or older) The rate for Minas Gerais was 11.96%; the rate for Brazil was 13.63%
Urban area covered by sewage system: 1.30%--the rate for Minas Gerais was 81.39%
Health clinics, health centers, and hospitals: 0, 02, 01 with 18 beds
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
ოჟორის სამაროვანი

ოჟორის სამაროვანი, ზემოლისას სამაროვანი, განვითარებულია რკინის ხანის არქეოლოგიური ძეგლი შიდა ქართლში, ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ოჟორიდან (1991 წლამდე შედიოდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ზნაურის რაიონში) დაახლოებით 2 კმ-ზე, ადგილობრივ ზემოლისაზე. გაითხარა 1951 წელს (ხელმძღვანელი ო. ჯაფარიძე) 14 ორმოსამარხი. დაკრძალვის წესი არ დადგინდა, ვინაიდან ბავშვის 1 კბილის გარდა ადამიანთა ძვლები არ შემორჩენილა. სამარხებში აღმოჩნდა მრავალნაირი თიხის ჭურჭელი, ძირითადად რკინის იარაღი (შუბისპირები, მოკლე ხიშტისმაგვარი იარაღი, სატევრები, ცალპირა მოხრილი დანები და სხვა). ერთგან იყო ბრინჯაოს კოლხური ცული, რომლის ყუაზე ხარის ქანდაკებაა. № 1 ორმოსამარხში კი მხოლოდ ბრინჯაოს იარაღი იყო. სამკაული ნაკეთებია ბრინჯაოსაგან. მძივების ძირითადი ნაწილი სარდიონისაა. ბევრია ცისფერი პასტის მძივებიც. მცირე რაოდენობითაა თეთრი პასტის ცილინდრული ე. წ. „დომინოს“ ტიპის, ლურჯი მინისა და ქარვის მძივები.
სამაროვანი ძირითადად ძვ. წ. VII საუკუნით თარიღდება, ხოლო № 1 ორმოსამარხი გვიანდელი ბრინჯაოს ხანას განეკუთვნება.
ლიტერატურა
ჯაფარიძე ო., არქეოლოგიური გათხრები სოფელ ოჟორაში, «თსუ შრომები», 1955, ტ. 65;
მენაბდე მ., ქსე, ტ. 7, გვ. 551, თბ., 1984
ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Pirverdilər

Pirverdilər is a village and municipality in the Dashkasan Rayon of Azerbaijan. It has a population of 924.
References
Populated places in Dashkasan District
ევა ლოვია

ევა ლოვია (დ. 29 მაისი, 1989, სამხრეთ კაროლინა, აშშ, დაბადების სახელი: კანდის კლარკი) — ამერიკელი პორნომსახიობი. კარიერა დაიწყო 2012 წელს და დაასრულა 2018 წელს. ნომინირებული იქნა 12 ჯილდოზე, რომელთაგანაც ვერცერთის მოპოვება ვერ შეძლო. პირველი სცენა გადაიღო სტუდია „Reality Kings“-ში. იგი მუშაობდა შემდეგი სტუდიებისათვის: BangBros , Muffia, FM Concepts, Nubile Films, Digital Desire, Naughty America and Digital Playground.
ფილმოგრაფია
მონაწილეობა მიიღო 222 ფილმში.
სია
Show No Mercy (2013)
Me and My Girlfriend #10,9, 8, 6
We Live Together #43, 39, 38, 34
Massive Curves
Catfished
Lock and Load
Moms Bang Teens 12
Teachers 2
Kill Bill – A XXX Parody
Broken Vows
Anchorwoman: A XXX Parody
Monarch: Agents of Seduction
True Detective: a XXX Parody
Knockout Knockers
Eva's Adventures
Open Relationship
Pornstarfantasy #3
Sex and Confidence
Let It Ride
Sex Machina: a XXX Parody
Bulldogs
Star Wars Underworld: a XXX Parody
Natural Beauties #3
Black and White #9
Tonight’s Girlfriend #63
Star Wars Underworld: a XXX Parody
და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებ-გვერდი
დაბადებული 1989
დაბადებული 29 მაისი
ამერიკელი ქალი პორნომსახიობი
Dolichoderus sculpturatus

Dolichoderus sculpturatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ფატი ხალვაში

ფატი ხალვაში (დ. 20 მაისი, 1962, ხალა, ქობულეთის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ინჟინერი და პოლიტიკოსი. საქართველოს ორი მოწვევის (2012, 2016) პარლამენტისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1962 წლის 20 მაისს, სოფელ ხალაში. 1979 წელს დაამთავრა სოფელ ხალას საშუალო სკოლა. 1980-1986 წლებში სწავლობდა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ბათუმის ფილიალის ელექტრომანქანების ფაკულტეტზე და მიენიჭა ინჟინერ-ელექტრომექანიკოსის კვალიფიკაცია. 1979-1988 წლებში იყო ჩაქვის შემფუთავი ქარხანის მუშა. 1988-1998 წლებში — ჩაისუბნის საშუალო სკოლის ლაბორანტი, მასწავლებელი. 2010 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ელექტრული მანქანების სპეციალობით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქობულეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბათუმის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2020 წლიდან აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მე-7 მოწვევის უმაღლესი საბჭოს წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: "ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველო".
რესურსები ინტერნეტში
ფატი ხალვაში — აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭო
41.ge
დაბადებული 20 მაისი
დაბადებული 1962
ქართველი ინჟინრები
ქართველი პოლიტიკოსი ქალები
საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები
ფატი
„ქართული ოცნების“ წევრები
სან-პოლიკარპო (აღმოსავლეთი სამარი)

სან-პოლიკარპო (აღმოსავლეთი სამარი)
სან-პოლიკარპო (ოფიციალურად სან-პოლიკარპო მუნიციპალიტეტი;) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 365 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
აღმოსავლეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
მეიფარიანი

მეიფარიანი — ქართული გვარი. გავრცელებულია იმერეთში, რაჭასა და ლეჩხუმში. იმერეთში - სოფელი ვანი; ლეჩხუმში - დეხვირი, ოყურეში, ცაგერი, წიფერჩი.
XIX საუკუნეში რუსეთის იმპერიის აზნაურთა სიაში აღნუსხულია:
წყარო
geogen.ge
ქართული გვარები
Elguja Burduli

Elguja Burduli
Elguja Vladimirovich Burduli (1 April 1941 — 5 March 2022) was a Soviet and Georgian film actor, singer.
Life and career
Burduli was born in Tbilisi on 1 April 1941. In 1959 he entered the evening department of the Georgian Technical University and studied at the Faculty of Civil Engineering until 1969. He was a lifeguard on the Tbilisi Sea (1958–1969), a member of the Sukhishvili Georgian National Ballet (1961–1964) and a worker at filling station (1964–1984). His acting career started in 1974.
In 2021, Burduli was awarded the title of Honorary Citizen of Tbilisi. Burduli died on 5 March 2022, at the age of 80.
Selected filmography
Hatred as Prokhor (1977)
Primary Russia as Belisarius (1985)
Boris Godunov as Arab merchant (1986)
Dark Eyes as Arab merchant (1986)
Hard to Be a God as Baron Pampa (1989)
The Sun of the Sleepless as Gela Bendeliani (1992)
A Chef in Love as an old man (1996)
Going Vertical as Georgian aksakal (2017)
References
External links
1941 births
2022 deaths
20th-century male singers from Georgia (country)
21st-century male singers from Georgia (country)
Academicians of the Russian Academy of Cinema Arts and Sciences "Nika"
Male actors from Tbilisi
Male film actors from Georgia (country)
Recipients of the Nika Award
Soviet male film actors
Camponotus myoporus

Camponotus myoporus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus