PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
St. Sarkis Church (Ashtarak, Aragatsotn, Armenia)

St. Sarkis Church (Ashtarak, Aragatsotn, Armenia)
The church of Saint Sarkis (pronounced Surp Sarkis) is located at the edge of a gorge opposite the town of Ashtarak in the Aragatsotn Province of Armenia. It is situated at an attractive point at a promontory overlooking the gorge and offers a fine view to the three churches of Tsiranavor, Spitakavor, and Karmravor. Located in the center of town nearby is also the church of S. Mariane. Directly below Saint Sarkis in the gorge is a unique bridge built in 1664. A path leads down from the church into the gorge and across the bridge which leads to the town.
Architecture
Saint Sarkis Church has a small cruciform central-plan supposedly built in the 19th century on an old foundation. A single drum and umbrella type dome rest on top of the church. Four small windows are located around the drum and upon the walls directly below at each of the four sides of the church. The interior stone has not been changed, yet the exterior façades have had extensive restoration work done recently. It looks to be a new church, but a small number of the older original stones carved with decorative relief and inscriptions (replaced with new stone and now sitting next to the foundation of the building) show its age to be much older.
Gallery
References
Bibliography
External links
Armenian Architectural Studies
Armenian Apostolic churches in Ashtarak
Tourist attractions in Aragatsotn Province
Angeln cattle

Angeln cattle
The Angeln is a breed of cattle originally from Angeln in Schleswig-Holstein where they are first mentioned around 1600. however some people think that they may have existed for over 5000 years. Breed management has been practiced since 1830. Angeln cattle are red in color and were one of the founders of the larger Danish Red Cattle breed. They are noted for the high milkfat level of their milk. Angeln cows produce an average 7570 kg (16,700 lb) of 4.81% fat milk.
See also
List of German cattle breeds
References
External links
Angeln entry at Breeds of Livestock, Oklahoma State University website
Cattle breeds originating in Germany
Animal breeds on the GEH Red List
Red cattle
Coroico Municipality

Coroico Municipality is the first municipal section of the Nor Yungas Province in the La Paz Department, Bolivia. Its seat is Coroico.
See also
Illimani
Kimsa Warmini
Mururata
P'iqi Q'ara
P'iqi Q'ara (in Coroico)
References
Instituto Nacional de Estadistica de Bolivia
Municipalities of La Paz Department (Bolivia)
ოცინდალეს ეკლესია

ოცინდალეს ეკლესია
ოცინდალეს წმინდა გიორგის ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრებისა და ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სოფელ თაიაში, ზღვის დონიდან 640 მეტრ სიმაღლეზე. ეკლესია XI საუკუნეშია აგებული. ამავე დროით თარიღდება ტაძრის ვაზისაგან დამზადებული მოხარატებული კარი რომელიც ამჟამად საქართველოს ეროვნულ მუზეუმშია დაცული.
XIX საუკუნეში გამოქვეყნებული მასალის მიხედვით აქ ტაძარი თამარ მეფეს განუახლებია. ტაძარზე ამ ფაქტის აღმნიშვნელი წარწერაც ყოფილა დაცული.
ოცინდალეს ეკლესია საუკუნეების განმავლობაში უმიშვნელოვანესი სარწმუნოებრივი ცენტრი იყო, სადაც გიორგობის აღსანიშნავად სამეგრელოს ყველა კუთხიდან მოსახლეობა იკრიბებოდა. XX საუკუნის დასაწყისში ოცინდალეში დედათა მონასტერი ფუნქციონირებდა.
1923 წელს როცა საბჭოთა ხელისუფლება მასობრივად აუქმებდა და ანგრევდა ეკლესია-მონასტრებს, საქართველოს სიძველეთა დაცვის კომიტეტის მიერ შექმნილმა კომისიამ გიორგი ჩუბინიშვილის ხელმძღვანელობით დაადგინა, რომ სიძველისა და ხუროთმოძღვრების მიხედვით ზუგდიდის ბაზაში ხელუხლებლად შეინარჩუნეს 11 ეკლესია-მონასტერი, მათ შორის იყო ოცინდალეს ეკლესიაც.
XX საუკუნეში ოცინდალეს ეკლესიას როგორც განსაკუთრებული მნიშვნელობის ძეგლს სახელმწიფო იცავდა. XX საუკუნის 80-იან წლებში ოცინდალეს ეკლესია და სამრეკლო შეაკეთეს. ამჟამად აქ მამამთა მონასტერია.
ოცინდალეს ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
ქებურია ს. მემკვიდრეობას გაფრთხილება უნდა, ძეგლის მეგობარი, 84, 1989, გვ. 13-18
ბერაძე თ. ოცინდალეს ძეგლი, საბჭოთა ხელოვნება, 1962, N3, გვ. 72-73
სქოლიო
ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ვოდოლაჰივკა

ვოდოლაჰივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კობელიაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 106 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
კობელიაკის რაიონის სოფლები
პეპუშა

პეპუშა — მთა ცენტრალურ რუმინეთში, სამხრეთ კარპატებში, რეტეზატის მასივზე. სიმაღლე 2508 მ. სიმაღლით მე-2 ადგილზეა რეტეზატის მასივის მწვერვალებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
www.retezat.ro
რუმინეთის მთები
Amiran Shavadze

Amiran Shavadze (born 22 September 1993) is a Georgian Greco-Roman wrestler. In 2020, he won one of the bronze medals in the 60 kg event at the 2020 European Wrestling Championships held in Rome, Italy.
Major results
References
External links
Living people
1993 births
Place of birth missing (living people)
Male sport wrestlers from Georgia (country)
European Wrestling Championships medalists
Turridrupa fastosa

Turridrupa fastosa — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Vigala Parish

Vigala Parish was an Estonian municipality located in Rapla County. It had a population of 1,547 (as of 1 March 2008) and an area of 269.81 km2.
Settlements
Villages
Araste - Avaste - Jädivere - Kausi - Kesu - Kivi-Vigala - Kojastu - Konnapere - Kurevere - Läti - Leibre - Manni - Naravere - Oese - Ojapere - Päärdu - Paljasmaa - Palase - Pallika - Rääski - Sääla - Tiduvere - Tõnumaa - Vaguja - Vanamõisa - Vana-Vigala - Vängla
References
External links
ფრიზის ჯგუფი

ფრიზის ჯგუფი
ფრიზის ჯფუფი — არის მათემატიკური ცნება, რომელიც გამოიყენება სიბრტყეზე ერთი მიმართულებით განმეორებადი მოდელების კლასიფიცირებისათვის, ნიმუშის (pattern) სიმეტრიის მიხედვით.
ასეთი ნიმუშები ხშირად გვხდება არქიტექტურაში და დეკორატიულ ხელოვნებაში. ნიმუშების მათემატიკურმა ანალიზმა გამოააშკარავა, რომ არსებობს შვიდი სახის ასეთი ნიმუში.
ფრიზის ჯგუფები არის ორგანზომილებიანი ხაზოვანი ჯგუფები რომლებსაც აქვთ მხოლოდ ერთი განმეორების მიმართულება და ისინი უკავშირდებიან უფრო რთულ ორნამენტულ ჯგუფებს, რომელიც კლასიფიცირებას უკეთებს ერთი ან მეტი მიმართულებით განმეორებად ნიმუშებს სიბრტყეზე (ე.წ. „შპალერის ჯგუფები“).
როგორც ორნამენტულ ჯგუფებში, ფრიზები ხასიათდება ხშირად გამოხატული მარტივი პერიოდული ნიმუშით, შესაბამის კატეგორიაში.
ზოგადად
ფორმალურად ფრიზის ჯგუფი არის უსასრულო, დისკრეტული სიმეტრიის ჯგუფი უსასრულო ზოლისა (ანუ უსასრულოდ განიერი მართკუთხედისა). აქედან გამომდინარე, ფრიზის ჯგუფი არის სიბრტყის იზომეტრიების ჯგუფის ქვეჯგუფი. არსებობს შვიდი სხვადასხვა ფრიზ-ჯგუფი. თითოეული ფრიზ-ჯგუფი ფაქტობრივად ხასიათდება გადატანის უმოკლესი მანძილით და, ფრიზ ჯგუფებისთვის 4-7, ასევე წაძვრის პარამეტრით. სიბრტყეში არსებული სიმეტრიიის ჯგუფების შემთხვევაში დამატებითი პარამეტრები არის გადატანის მიმართულების ვექტორი და ფრიზ ჯგუფებისთვის 2 3 5 6 7 ასევე პერპენდიკულარული განლაგება გადატანის ვექტორის მიმართ. აქედან გამომდინარე, პირველი ჯგუფისთვის არსებობს თავისუფლების ორი ხარისხი, სამი თავისუფლების ხარისხი მე-2 მე-3 და მე-4 ჯგუფებისთვის და ოთხი - მე-5, მე-6 და მე-7 ჯგუფებისთვის. სხვადასხვა ავტორი ფრიზ-ჯგუფებს წარმოადგენს სხვადასხვა მიმდევრობით. ფრიზის სიმეტრიის ჯგუფები აუცილებლად შეიცავს პარალელურ გადატანას და აგრეთვე შეიძლება შეიცავდეს გასრიალებულ არეკვლას. ჯგუფის სხვა შესაძლო ელემენტები არის ანარეკლები ზოლის გრძელი (ჰორიზონტალური) ღერძის გასწვრივ, ანარეკლები ზოლის მოკლე (ვერტიკალური) ღერძის გასწვრივ და 180 გრადუსიანი მობრუნებები (ე.წ. ცენტრული სიმეტრია).
აღწერა და შვიდი ფრიზის ჯგუფი
არსებობს შვიდი განსხვავებული ქვეჯგუფი დისკრეტულ ფრიზ-ჯგუფში წარმოქმნილი პარალელური გადატანით, არეკვლით ან 180 გრადუსიანი მობრუნებით. თითოეულ ამ ქვეჯგუფში არის ფრიზის ჯფუფის ნიმუშის სიმეტრია და ეს ნიმუშები ნაჩვენებია ნახაზ 1- ზე. შვიდ სხვადასხვა ჯგუფს შეესაბამება 7 უსასრულო სერია ღერძული წერტილოვანი ჯგუფებისა სამ განზომილებაში, სადაც n = ∞. ისინი იდენტიფიცირდება Hermann–Mauguin notation ან IUC notation, orbifold notation, Coxeter notation, და Schönflies notation
სქოლიო
Padar, Qubadli

Padar, Qubadli
Padar is a village in the Qubadli District of Azerbaijan.
History
The village was located in the Armenian-occupied territories surrounding Nagorno-Karabakh, coming under the control of ethnic Armenian forces during the First Nagorno-Karabakh War in the early 1990s. The village subsequently became part of the breakaway Republic of Artsakh as part of its Kashatagh Province, referred to as Tigranavan. It was recaptured by Azerbaijan during the 2020 Nagorno-Karabakh war.
References
External links
Populated places in Qubadli District
Former Armenian inhabited settlements
ორესტ სკარლატო

ორესტ სკარლატო (დ. 21 აგვისტო, 1920, ნოვორჟევი, რსფსრ — გ. 13 ოქტომბერი, 1994, დარმშტადტი, გერმანია) — რუსი ზოოლოგი, მალაკოლოგი და ჰიდრობიოლოგი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1981), რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1992). 1974 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ზოოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი.
ლენინგრადის უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტზე ჩაბარებისთანავე სკარლატო მოქმედ არმიაში გაიწვიეს. 1945 წელს დაბრუნდა უნივერსიტეტში და დასპეციალდა ჯერ ჰიდრობიოლოგიის, მოგვიანებით ვალენტინ დოგელის ხელმძღვაენელობით უხერხემლოთა ზოოლოგიის კათედრაზე. ლენინგრადის უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, ჩააბარა ზოოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტურაში, სადაც კარგი ჰიდრობიოლოგიური განათლება მიიღო.
ძირითადად შეისწავლიდა ორსაგდულიან მოლუსკებსა და წყნარი ოკეანის ჩრდილო ნაწილის ზონალურ ზოოგეოგრაფიულ საკითხებს. სამეცნიერო კვლევებთან ერთად ეწეოდა დიდ სამეცნიერო-საორგანიზაციო სამუშაოებს. 1994 წელს გახდა იაპონიის ქალაქ ნაგანოს პალეონტოლოგიის მუზეუმის საპატიო დირექტორი. ორესტ სკარლატო 230-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა და რამდენიმე მონოგრაფიის ავტორია. დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით.
რესურსები ინტერნეტში
ორესტ სკარლატო
ორესტ სკარლატო
დაბადებული 1920
გარდაცვლილი 1994
საბჭოთა ზოოლოგები
რუსი ზოოლოგები
საბჭოთა ბიოლოგები
რუსი ბიოლოგები
ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები
რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრები
შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
სანაგორანის რაიონი

სანაგორანის რაიონი — რაიონი პერუში, ლა-ლიბერტადის რეგიონის სანჩეს-კარიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 670 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 559 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 39 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 324.38 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლა-ლიბერტადის რეგიონის რაიონები
სანჩეს-კარიონის პროვინციის რაიონები
ყანჩაველი

ყანჩაველი
საკუთარი სახელი ყანჩაველი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გიორგი ყანჩაველი — ქართველი ბიოლოგი
ვახტანგ ყანჩაველი — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი
ზაქარია ყანჩაველი — ქართველი ბოტანიკოსი
ილარიონ ქართველი (ყანჩაველი) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე
ლევან ყანჩაველი — ქართველი ბიოლოგი
ქართული გვარები
Naskia

Naskia is a genus of sea snails, marine gastropod mollusks in the family Horaiclavidae.
Species
Species within the genus Naskia include:
Naskia axiplicata Sysoev & Ivanov, 1985
References
Sysoev, A. V., and D. L. Ivanov. "Nex Taxa of the Family Turridae (Gastropoda, Toxoglossa) from the Naska-ridge (Southeast Pacific)." Zoologichesky Zhurnal 64.2 (1985): 194-205.
External links
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1-1295.
Horaiclavidae
Monotypic gastropod genera
რუშანი

რუშანი — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 988 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ისმაილის რაიონის სოფლები
Iridomyrmex mjobergi

Iridomyrmex mjobergi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Iridomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
კლაიპედა

კლაიპედა (Klaipėda, გამოითქმის /ˈklaɪpɛdə/, გამარტ. ლიეტუვური გამოთქმა: [klaǐpēda]; გერმ.: Memel) — ქალაქი ლიეტუვაში, ბალტიის ზღვის სანაპიროზე. ლიეტუვის ერთადერთ პორტს აქვს საბორნე კავშირი შვედეთთან და გერმანიასთან. ქალაქის უძველესი ხის ბოძებით მორთული შენობების ფასადები მსგავსია გერმანიის, ინგლისისა და დანიის ძველი საპორტო ქალაქების არქიტექტურის. 2011 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 161,300 ადამიანს შეადგენს.
კლაიპედა ქვეყანაში სიდიდით მესამე ქალაქია. არის კლაიპედის მაზრის ცენტრი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი .
ლიეტუვის ქალაქები
ბალტიის ზღვის პორტები
ევროპის საპორტო ქალაქები
Fyodor Bruni

Fyodor Bruni
Fyodor (Fidelio) Antonovich Bruni (Russian: Фёдор Антонович Бруни; 10 June 1799 – 30 August 1875) was a Russian artist of Italian descent who worked in the Academic style.
Biography
His father, Antonio, was a Swiss Italian painter and art restorer who relocated to Russia in 1800 to work on a project at Saint Michael's Castle for Tsar Paul I. At the age of ten, he was enrolled at the Imperial Academy of Arts, where he studied with Alexei Yegorov, Andrey Ivanovich Ivanov and Vasily Shebuyev. He graduated in 1818 with the title "Artist Class XIV".
His father, believing that a Russian art education was insufficient, sent him for further studies in Italy. At the age of twenty-two, he created his first large-scale work ("The Death of Camilla"), which was exhibited in the Capitol. Ten years later, when the painting was shown in Saint Petersburg for the first time, it earned him the title of Academician. In the early 1830s, he began a monumental painting of "Moses Exalting the Brazen Serpent", but before its completion he was recalled to Saint Petersburg to work on a project at Saint Isaac's Cathedral and teach at the Academy. He arrived in 1836 and produced several works for the Kazan Cathedral as well. Mikhail Botkin and Arseny Meshchersky were among his first students at the Academy.
In 1838, he was able to return to Rome to finish his work on Moses and the Serpent. Two years later, it was completed and moved to Saint Petersburg where it was exhibited in one of the halls of the newly restored Winter Palace. It is now the largest canvas on display at the Russian Museum. Returning to Rome for a third time from 1841 to 1845, he produced twenty-five sketches that would be the basis for frescoes at Saint Isaac's Cathedral. Some of the frescoes were executed by Bruni himself, others by various artists under his direction. The work was completed in 1853 and the originals are now stored at the Russian Museum.
In 1849, he became the custodian of the gallery at the Hermitage Museum and was sent abroad twice to acquire paintings for the collection there. Six years later, he became Rector of the Department of Sculpture and Painting at the Academy.
As he grew older, however, he became reclusive; even distancing himself from his own students and disappearing for weeks at a time. In his efforts to sustain the academic tradition, he began to openly express his dislike for younger artists and was forced to resign in 1871 because of his behavior. By the time of his death, he was an honorary Professor at the Florence Academy of Fine Arts and the Accademia di San Luca in Rome.
References
Further reading
A.I. Somov, "Fyodor Bruni", in Пчела (The Bee, illustrated magazine) A. Prahova (St. Petersburg, 1875, #35)
External links
19th-century Italian painters
19th-century painters from the Russian Empire
Russian male painters
Italian male painters
Italian emigrants to Russia
Artists from Milan
1799 births
1875 deaths
Burials at Tikhvin Cemetery
19th-century Italian male artists
19th-century male artists from the Russian Empire
ციურიხის მეორე ბრძოლა

ციურიხის მეორე ბრძოლა — ბრძოლა რუსეთისა და საფრანგეთის ჯარებს შორის ქ. ციურიხის რაიონში 1799 წლის 14-15 (25-26) სექტემბერს მეორე კოალიციის საფრანგეთის წინააღმდეგ ომის დროს. რუსეთიდან შვეიცარიაში ჩასული გენერალი ალექსანდრე რიმსკი-კორსაკოვის კორპუსი, რომელიც ჩრდილოეთ იტალიიდან ალექსანდრე სუვოროვის ჯარების მოსვლას უცდიდა, ციურიხის რაიონში განლაგდა. 25 სექტემბერს რუსეთის ჯარებს შეუტია საფრანგეთის არმიის გენერალ ანდრე მასენას ძალებმა. ბრძოლა გარდამავალი უპირატესობით მიმდინარეობდა, მაგრამ ფრანგების სასარგებლოდ დამთავრდა. რუსეთის ჯარებმა მთის გზებით, მძიმე პირობებში, ვინტერთურისაკენ დაიწყო უკანდახევა. რის გამოც დატოვა 80 ქვემეხი და ულამის (აღალი) უმეტესი ნაწილი. დაკარგა 15 ათასზე მეტი კაცი. რიმსკი-კორსაკოვის კორპუსის დამარცხებამ მკვეთრად გაართულა სუვოროვის ჯარების მდგომარეობა, რომლებიც მტრის ჭარბი ძალების პირისპირ აღმოჩნდნენ.
ლიტერატურა
საფრანგეთის ბრძოლები
რუსეთის ბრძოლები
XVIII საუკუნის ბრძოლები
ძვ. წ. 1290-იანები

ძვ. წ. 1290-იანები
მოვლენები
მნიშვნელოვანი პიროვნებები
ძვ. წ. XIII საუკუნე
ეღეგისი (მდინარე)

ეღეგისი (მდინარე)
ეღეგისი — მდინარე სომხეთში. მიედინება ვაიოცძორის პროვინციაში. მდინარე არფის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს ვარდენისის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 3200 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 47 კმ, აუზის ფართობი 516 კმ². წყლის საშუალო წლიური ხარჯი 8,2 მ³/წმ. მარჯვნიდან ერთვის მდინარე სელიმი.
სქოლიო
სომხეთის მდინარეები
აკვიატება

აკვიატება, ანუ ობსესია ან აკვიატებული იდეა — ფსიქოპათოლოგიის ერთ-ერთი ხშირი სიმპტომი. მაგალითად, იგი ახასიათებს ობსესიურ კომპულსიურ აშლილობას (ოკა). ამ დროს ადამიანი შეპყრობილია ამა თუ იმ იდეით, რომლის უგულებელყოფასაც იგი ვერ ახერხებს მიუხედავად იმისა რომ ეს იდეა ან აზრი შეიძლება უადგილო იყოს და ხშირი.
არსებობს სხვადასხვა კატეგორიის აკვიატებები: სისუფთავის, სიმეტრიის, და ასე შემდეგ.
აკვიატების მიერ ჩამოყალიბებული შფოთის და ნერვიულობის გასანეიტრალებლად ადამიანი იყენებს მოქმედებებს, რომლებიც ასევე აკვიატებული ხდება და მათ კომპულსია ეწოდებათ (ლათ. Compulsio). ეს მოქმედებები შეიძლება პირდაპირ კავშირში არ იყვნენ აკვიატებულ იდეასთან და ამიტომ ზედაპირზე დამკვირვებელს შეიძლება გაუჭირდეს ამ კავშირის დამყარება. მაგრამ, უფრო ღრმა დაკვირვების შედეგად ასეთი კავშირი ყოველთვის არსებობს.
მკურნალობა ამ სახის დაავადებების ხდება მედიკამენტური და ფსიქოტერაპევტული მკურნალობის კომბინაციით. ხშირად გამოიყენება ეგრეთ წოდებული ანტიდეპრესანტული საშუალებები, მაგრამ უფრო მაღალ დოზებში ვიდრე ეს დეპრესის მკურნალობისას ხდება. მკურნალობის შედეგებს 8-კვირა და მეტი შეიძლება დასჭირდეს და უნდა ჩატარდეს ექსპერტი ფსიქიატრის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
National Institute Of Mental Health
International OCD Foundation
ნევროზები
ნერვული სისტემის დაავადებები
ალექსეი ჟურავლიოვი

ალექსეი ჟურავლიოვი (დ. 30 ივნისი, 1962, ვორონეჟი, სსრკ) — რუსი საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, სახელმწიფო დუმის VI მოწვევის დეპუტატი „ერთიანი რუსეთიდან“ და ამავე პარტიის ფრაქციის წევრი, რუსეთის ფედერაციის პირველი კლასის სახელმწიფო მრჩეველი. 2012 წლის სექტემბრიდან არის პარტია „სამშობლოს“ ლიდერი.
იხილეთ აგრეთვე
სამშობლო
სქოლიო
დაბადებული 1962
რუსი პოლიტიკოსები
დაბადებული 30 ივნისი
სან-ჟოზე-და-ბოა-ვისტა

სან-ჟოზე-და-ბოა-ვისტა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 525 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვენსესლაუ-ბრასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 511 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.29 კმ²-ზე. ფართობი 399 668 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვლადიმერ ანთაძე

ვლადიმერ ანთაძე
ვლადიმერ სამსონის ძე ანთაძე (დ. 5 მაისი [ ძვ. სტ. 22 აპრილი], 1898, სოფ. ჯურუყვეთი, ახლანელი ლანჩხუთის რაიონი ― გ. 15 თებერვალი, 1992, თბილისი) — ქართველი მიკრობიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1940), პროფესორი (1940), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1957).
ბიოგრაფია
1924 წელს დაამთავრა თსუ სამკურნალო ფაკულტეტი. 1937–1974 წლებში განაგებდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის მიკრობიოლოგიის, ვირუსილოგიისა და იმუნოლოგიის კათედრას. 1944–1960 წლებში იყო თბილისის ვაქცინებისა და შრატების ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო ნაწილში, 1960 წლიდან კი კონსულტანტია. 1944 წლიდან საქართველოს ეპიდემიოლოგთა, მიკრობიოლოგთა და ინფექციონისტთა სამეცნიერო საზოგადოების თავმჯდომარეა, 1958 წლიდან სსრკ (ახლანდელი რუსეთი) ი. მეჩნიკოვის სახელობის ეპიდემიოლოგთა, მიკრობიოლოგთა და ინფექციონისტთა სამეცნიერო საზოგადოების საპატიო წევრი. იკვლევს სამხარეო ინფექციურ სნეულებათა ეტიოლოგიის, ეპიდემიოლოგიის, იმუნოლოგიისა და ბაქტერიოფაგიის საკითხებს.
ლიტერატურა
ენციკლოპედია "საქართველო", ტ. 1, გვ. 157, თბ., 1997
ქართველი ბიოლოგები
დაბადებული 5 მაისი
დაბადებული 1898
გარდაცვლილი 15 თებერვალი
გარდაცვლილი 1992
ვესელე (მირჰოროდის რაიონი)

ვესელე (მირჰოროდის რაიონი)
ვესელე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის მირჰოროდის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 4 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
მირჰოროდის რაიონის სოფლები
Ü

Ü — ლათინური ანბანის ასო. იწერება, როგორც U, თავზე გრავისით.
ლათინური ანბანი
კონტინენტური კალთა

კონტინენტური კალთა, კონტინენტური ბექობი — კონტინენტური წყალქვეშა კიდის ნაწილი, გარდამავალი ზონა შელფიდან ოკეანის ფსკერისაკენ. ახასიათებს მნიშვნელოვანი დახრილობა (საშუალოდ 4°, ხშირად 15-20°, 40°-მდე) საფეხურებრივობა და დანაწევრება. კონტინენტური კალთის ზედა ნაწილში წყალქვეშა მეწყრების და სუსპენზიური ნაკადების მოქმედებით ხდება დანალექი მასალის ინტენსიური გადაადგილება, ქვედა ნაწილში — აკუმულაცია. კონტინენტურ კალთას, როგორც ორგანული ნივთიერების მაღალი პროდუქტიულობის ზონას, გამოყოფენ ბათიალის სახელით. გეოლოგიური აგებულებისა და რელიეფის მიხედვით კონტინენტური კალთა ხმელეთის გაგრძელებას წარმოადგენს. კონტინენტური კალთა მოიცავს სიღრმეების მნიშვნელოვან დიაპაზონს, მთლიანობაში, 100-200-იდან 3000-4000 მ-მდე სიღრმეს. ფსკერი სიღრმის შესაბამისად იყოფა 2 ზონად: ზემო ბენთალი, ანუ მეზობენთალი — 200-5000-იდან 1000-2000 მ-მდე და ქვედა ბენთალი, ანუ ბათიბენთალი — 1000-2000-იდან 3000 მ-მდე..
სქოლიო
მსოფლიო ოკეანის ეკოლოგიური ზონები
სანაპიროსა და ოკეანური რელიეფის ფორმები
Maria Caterina Farnese

Maria Caterina Farnese (18 February 1615 – 25 July 1646) was a member of the Ducal House of Farnese. She was Duchess of Modena as the first wife of Francesco I d'Este, Duke of Modena. In some sources she is known simply as Maria Farnese.
Biography
Born in Parma to Ranuccio I Farnese, Duke of Parma and his wife, Donna Margherita Aldobrandini, she was the couple’s sixth child and second daughter.
Her older brother Odoardo Farnese was later the Duke of Parma.
Her mother was Margherita Aldobrandini, daughter of Gianfrancesco and Olimpia Aldobrandini who in turn, was a member of the House of Aldobrandini of Rome, and the sole heiress to the family fortune.
She was engaged to Francesco I d'Este, Duke of Modena, son of the defunct Alfonso III d'Este, Duke of Modena and Princess Isabella of Savoy.
She married Francesco on 11 January 1631 in Parma; the marriage produced nine children, three of which went on to have progeny.
She died in July 1646 having give birth to a son. She died at the Ducal Palace of Sassuolo outside Modena, the summer residence of the Dukes of Modena.
Her nephew Ranuccio II Farnese, Duke of Parma married two of Maria Caterina's daughters, Isabella in 1664 and Maria in 1668. Isabella died in childbirth like her mother. Her husband married again twice, firstly to her sister Vittoria Farnese in 1648 and then to Lucrezia Barberini who was the mother of Rinaldo d'Este, Duke of Modena.
Issue
Alfonso d'Este, Hereditary Prince of Modena (1632) died in infancy.
Alfonso IV d'Este, Duke of Modena (2 February 1634 – 16 July 1662) married Laura Martinozzi and had issue.
Isabella d'Este (3 October 1635 – 21 August 1666) married Ranuccio II Farnese, Duke of Parma and had issue.
Eleonora d'Este (1639–1640) died in infancy.
Tedaldo d'Este (1640–1643) died in infancy.
Almerigo d'Este (8 May 1641 – 14 November 1660) died unmarried.
Eleonora d'Este (1643 – 24 February 1722) died unmarried.
Maria d'Este (8 December 1644 – 20 August 1684) married Ranuccio II Farnese, Duke of Parma and had issue.
Tedaldo d'Este (1646) died in infancy.
Ancestry
References and notes
1615 births
1646 deaths
Maria Caterina
House of Este
Nobility from Parma
Deaths in childbirth
Maria Caterina
Maria Caterina
17th-century Italian nobility
17th-century Italian women
Italian people of German descent
Italian people of Portuguese descent
Italian people of Austrian descent
Daughters of monarchs