PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ფხელშეს კოშკური სახლი

ფხელშეს კოშკური სახლი
ფლეხშეს კოშკური სახლი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სოფელ ფხელშეს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. თარიღდება XVIII საუკუნით.
სახლი გეგმით თითქმის კვადრატულია (10,4 x 9,5 მეტრი). ნაგებია ნატეხი ქვით, ფასადის ქვები მცირედაა დამუშავებული. შემორჩენილია ორი სართული, სართულშუა გადახურვა ჩანგრეულია. შესასვლელი პირველ სართულზეა, ჩრდილოეთიდან. თაღოვანი კარი განიერი და მაღალია. კარის ორივე მხარეს, კედლის კიდეებში, თითო სწორკუთხა სარკმელია, რომლებიც გარეთკენ ვიწროვდება. ამ სარკმლებს სათოფურებადაც იყენებდნენ. კარის მარჯვენა მხარეს ერთი მცირე ზომის ნიშიცაა. სათავსი საქონლის სადგომად იყო განკუთვნილი. პირველი სართული მეორეს უკავშირდებოდა შიდა კიბით (არ შემორჩენილა). მეორე სართულზე ჩრდილოეთით თაღოვანი კარი და ერთი თაღოვანი სარკმელია. სარკმლები აღმოსავლეთ (ხუთი), დასავლეთ (ორი) და სამხრეთ (ერთი) კედლებშიცა. ჩრდილოეთ სარკმლის გარე ღიობში ბრტყელი, სწორკუთხა ქვაა ჩადგმული, რომელშიც სამი პატარა თაღოვანი ღიობია გამოკვეთილი. კედლებში სხვადასხვა დონეზე კვადრატული ნიშებია. შენობის მთავარ (ჩრდილოეთის) ფასადზე, მეორე სართულის კარის თაღს, რომელიც ერთ მოგრძო ქვაშია გამოკვეთილი, ღარი აქვს შემოვლებული, ხოლო გვერდებზე კი ამოღარულია თითო მცირე წრე. მსგავსი დეკორატიული თაღებითაა მორთული სამხრეთი სარკმლის სათოფურებიც.
ლიტერატურა
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
Saladınlı

Saladınlı (also, Saladynly) is a village and the least populous municipality in the Tovuz Rayon of Azerbaijan. It has a population of 126. It is located in the Northeastern region of Azerbaijan.
References
Populated places in Tovuz District
კამენნაია-პოლიანა

კამენნაია-პოლიანა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 25 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 34 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (51 %) და ბაშკირები (43%) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
წითელი მოცვი

წითელი მოცვი — მცენარე მანანასებრთა ოჯახისა. 25 სანტიმეტრამდე სიმაღლის ბუჩქია. სუსტად დატოტვილი მცენარეა. ტოტები სწორმდგომი ან მიწაზე გართხმულია. მხოხავი ფესვთა სისტემა აქვს, ნიადაგში 5-10 სანტიმეტრზე ჩადის, მაგრამ ვეგეტაციის პერიოდში 35-80 სანტიმეტრამდე ღრმავდება. ნაყოფი ბურთისებრი ღია-მოწითალო ფერისაა, ოთხბუდიანი. ფოთლები ელიფსური ან უკუკვერცხისებრია. ყვავილები ზარისებრია. გვირგვინი თეთრი ან მკრთალი ვარდისფერი აქვს. იზრდება წიწვოვან და შერეულ ტყეებში, ბუჩქნარებში, ტუნდრაში, მშრალ ტორფნარებში ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ევროპაში, აზიაში, ჩრდილოეთ ამერიკაში. თესლი მორუხო-წითელი ფერის კურკაა. ყვავილობს მაის-ივნისში, ნაყოფი მწიფდება აგვისტო-სექტემბერში. ნაყოფი შეიცავს შაქარს 8-9%, ორგანულ მჟავებს, 2,3%-მდე. მათ შორის: ლიმონის, ვაშლის და ბენზოინის მჟავებს. აგრეთვე შეიცავს პექტონებს, თრიმლავ ნივთიერებებს, კაროტინს და სხვ. სამკურნალოდ გამოიყენება წითელი მოცვის ფოთლები და ნაყოფი; საქართველოში გვხვდება მთაგორიან ადგილებში, ტყეებში, ძირითადად შერეულ ან ფიჭვნარ ტყეებში, თითქმის ალპურ ზონამდე; ხშირია აჭარა-გურიის მთებში, აფხაზეთში, რაჭა-ლეჩხუმში, სვანეთში, ქართლში, თუშეთში, ფშავ-ხევსურეთში.
ყვავილის ფორმულა:
რესურსები ინტერნეტში
წითელი მოცვი – ინფორმაცია
წითელი მოცვი – ინფორმაცია
წითელი მოცვი – ინფორმაცია
წითელი მოცვი – ინფორმაცია
წითელი მოცვი – დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
სქოლიო
მანანასებრნი
ქარცივაძე

ქარცივაძე
საკუთარი სახელი ქარცივაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ამირან ქარცივაძე — ფიზიკოსი
გიორგი ქარცივაძე — ინჟინერი
დავით ქარცივაძე — რევოლუციონერი, პოეტი
ილია ქარცივაძე — რევოლუციონერი
მელიტონ ქარცივაძე — პოლიტიკური მოღვაწე
ნიკოლოზ ქარცივაძე — პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე
ნოდარ ქარცივაძე — პოლიტიკოსი
ქართული გვარები
მაურისიო მაკრი

მაურისიო მაკრი (დ. 8 თებერვალი, 1959) — არგენტინელი ინჟინერი, პოლიტიკოსი და არგენტინის პრეზიდენტი 2015-2019 წლებში. გაიმარჯვა ქვეყნის ისტორიაში პირველ ბალოტირებაში და 1916 წლის შემდეგ არის პირველი დემოკრატიულად არჩეული არარადიკალი ან არაპერონისტი პრეზიდენტი
. 2007-2015 წლებში იგი იყო ბუენოს-აირესის მერი და არგენტინის პარლამენტის ქვედა პალატის წევრი (2005-2007).
რესურსები ინტერნეტში
პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი
მაურისიო მაკრის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
დაბადებული 1959
არგენტინელი პოლიტიკოსები
არგენტინის პრეზიდენტები
დაბადებული 8 თებერვალი
ტიმანა

ტიმანა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, უილის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20.025 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 182.5 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
უილის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
უილის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Maly Anyuy

Maly Anyuy
The Maly Anyuy (maly meaning "little") is a river in the Kolyma basin in the Russian Far East. Most of the basin of the Maly Anyuy and its tributaries belongs to the Chukotka Autonomous Okrug administrative region of Russia.
Geography
The Maly Anyuy flows roughly westwards, south and west of the Ilirney Range, making a wide bend by the Chuvanay Range —flowing first northwards and then westwards again at the feet of the Kyrganay Range— in western Chukotka Autonomous Okrug. Just after crossing into the Sakha Republic, it meets the Bolshoy Anyuy, merging with it into a single channel (Anyuy proper) before meeting the Kolyma close to its delta. Its length is and its basin surface .
The El'gygytgyn Meteorite Crater is about from its source.
The most important inhabited localities in the Maly Anyuy valley are Aliskerovo and Bilibino, on the shores of smaller tributaries.
Fauna
Among the fish found in the Maly Anyuy are different species of trout, salmon and golets (голец), as well as the peled.
References
External links
Bilibino nuclear plant
Rivers of Chukotka Autonomous Okrug
Rivers of the Sakha Republic
ქორჯაბულაქი

ქორჯაბულაქი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლაჩინის რაიონის სოფლები
ვორონცოვის აგარაკი

ვორონცოვის აგარაკი — XVIII საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი, რუსეთის სახელმწიფო მოღვაწისა და დიპლომატის მიხეილ ვორონცოვის აგარაკი. აგებულია ბაროკოს არქიტექტურულ სტილში და არის ამ სახის ერთ-ერთი დღემდე შემონახული უიშვიათესი ძეგლი, რომელიც აგებულია ქალაქის გარეუბანში. მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის კრასნოსელსკის რაიონში. მისამართი ჩეკისტების ქუჩა, სახლი № 13. არის სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტი.
ისტორია
პეტრეს ეპოქაში მდინარე სოსნოვკის ორივე სანაპიროს მიწები ეკუთვნოდათ ძმებ აპრაქსინებს. გრაფმა ვორონცოვმა და მისმა ცოლმა ანამ, რომელიც იყო იმპერატორ ელისაბედ პეტრეს ასულის ბიძაშვილი, თევდორე აპრაქსინისაგან მიწა შეისყიდეს 1750-იანი წლების დასაწყისში და მალევე დაიწყეს ქვის სასახლის მშენებლობა, რომლის პროექტზეც მუშაობდა კარლო ჯუზეპე ტრეზინი, ხოლო ტრეზინისა და ვორონცოვებს შორის ურთიერთობის გაფუჭების შემდეგ სასახლის მშენებლობა გადაეცა სხვა ხუროთმოძღვარს, კერძოდ, ანტონიო რინალდის. სასახლის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1755 წლიდან 1757 წლამდე.
ვორონცოვის გარდაცვალების შემდეგ აგარაკმა მფლობელი არაერთხელ გამოიცვალა. იგი ჯერ ალექსანდრე ზუბოვს, შემდეგ ალექსანდრე კურაკინს ეკუთვნოდა, რომლის შემვეგ მფლობელი გახდა იოსებ ველიო, რომლისგანაც აგარაკი 1803 წელს შეიძინა ალექსანდრე ნარიშკინმა. 1829 წელს ნარიშკინის გარდაცვალების შემდეგ, აგარაკის ნაწილი შეიძნა ი. პ. სალტიკოვის სიძემ და მემკვიდრემ სენატორმა პ. მ. მიატლევმა.
XVIII საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი დაზიანდა 1941 წლის ხანძრის შედეგად. ნანგრევების სახით იდგა 1950-იანი წლების ბოლომდე, მანამ სანამ გარე ფასადი არ აღადგინეს მიხეილ პლოტნიკოვის პროექტით.
პოსტსაბჭოთა პერიოდში სახლი დაიკავა პეტერბურგის ტექნოლოგიების ინსტიტუტის კათედრამ. 2009 წელს დიდი კამათის შემდეგ, შენობა გადავიდა ქალაქის ფედრალურ საკუთრებაში.
რესურსები ინტერნეტში
Господский дом М. И. Воронцова на Петергофской дороге
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ერითროპოტამოსი

ერითროპოტამოსი (– „წითელი მდინარე“) — მდინარე ბულგარეთის სამხრეთ და საბერძნეთის ჩრდილოეთ ნაწილში. მიედინება ბულგარეთის ივაილოვგრადის ოლქისა და საბერძნეთის ევროსის ნომის ტერიტორიაზე.
მდინარის თურქული სახელწოდებაა „Küzüldeli Su“. სათავე აქვს როდოპის მთების სამხრეთ კალთაზე. სიგრძე დაახლოებით 100 კმ. მდინარე მარიცას ერთვის ქალაქ დიდიმოტიქონთან ახლოს.
ჯერ გაედინება ჩრდილოეთური მიმართულებით, შემდეგ აღმოსავლეთისაკენ იხრება, სანამ ისევ ჩრდილოეთურ მიმართულებას არ მიიღებს.
შემდეგ ისევ აღმოსავლურ დინებას ექვემდებარება მდინარე მარიცის შეერთებამდე. ქვემო დინებაში გაშლილია დაბლობ ტერიტორიაზე.
ბულგარეთის ტერიტორიაზე ერითროპოტამოსს „Луда река“ ეწოდება.
იხილეთ აგრეთვე
საბერძნეთის მდინარეების სია
რესურსები ინტერნეტში
ერითროპოტამოსი
ბულგარეთის მდინარეები
საბერძნეთის მდინარეები
ფიგეირანი

ფიგეირანი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 396 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-ტაკარის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 928 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.6 კმ²-ზე. ფართობი 4 882 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ-დუ-სული
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის მოსახლეობის აღწერების მონაცემები
მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჯიმ-ჯიმის ჩანჩქერი

ჯიმ-ჯიმის ჩანჩქერი — ჩანჩქერი ჩრდილოეთ ავსტრალიაში, ჩრდილოეთ ტერიტორიის შტატში. ჩანჩქერის სიმაღლე შეადგენს 259 მეტრს და მას გააჩნია ერთი ვარდნილი. მდებარეობს კაკადუს ეროვნული პარკში, არნემ-ლენდის ტერიტორიაზე. ჯიმ-ჯიმის ჩანჩქერიდან 117 კილომეტრში მდებარეობს არაფურის ზღვა, ხოლო 232 კილომეტრში — შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი დარვინი.
იხილეთ აგრეთვე
ავსტრალიის ჩანჩქერების სია
კაკადუს ეროვნული პარკი
რესურსები ინტერნეტში
Tourist Information კაკადუს ეროვნული პარკი
Google Map Map of Kakadu National Park with major camp sites
ჩრდილოეთ ტერიტორიის ჩანჩქერები
Aşağı Zeynəddin

Aşağı Zeynəddin (also, Ashagy Zeynaddin) is a village and municipality in the Agdash Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,181. The municipality consists of the villages of Aşağı Zeynəddin, Yeniarx, and Tatlar.
References
Populated places in Agdash District
აბრეშუმის პარკის ამოხვევა

აბრეშუმის პარკის ამოხვევა — აბრეშუმის ხამი ძაფის მიღების ტექნოლოგიური პროცესი. სიდიდის, გარსის სიმკვრივის, ფერისა და სისუფთავის მიხედვით დახარისხებულ პარკს ხარშავენ და სპეციალური ჯაგრისით სცლიან გარსის ზედა ფენას. შემდეგ გადააქვთ ძაფსაღებ აუზში, ძაფებს უძებნიან წვერს და თვითწამღებებს გააწყობენ (3-10 და მეტი წვერი ერთად), გასაწურავად, გასასუფთავებლად და დასამრგვალებლად გრეხილში გაატარებენ და ჯარაზე შულოებად გადაახვევენ.
ისტორია
აბრეშუმის პარკის ამოხვევას 4000 წელზე მეტი ხნის ისტორია აქვს. დიდხანს იგი პრიმიტიული წესით სრულდებოდა. XIX საუკუნის დასაწყისში იტალიელმა ბატალიმ შექმნა პირველი მექანიკური აბრეშუმსახვევი დაზგა. ამავე საუკუნის 80-იან წლებში ფრანგმა ე. სერელმა ავტომატური ძაფსარები დაზგა გამოიგონა. სსრკ-ში მექანიკური აბრეშუმსახვევი დაზგა („კმს“-10) პირველად თბილისის 26 კომისრის ქარხანამ დაამზადა.
ლიტერატურა
მეაბრეშუმეობა
Epidirona flindersi

Epidirona flindersi — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
სუვოროვის ძეგლი (დონის როსტოვი)

სუვოროვის ძეგლი (დონის როსტოვი)
სუვოროვის ძეგლი — ძეგლი დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი ეძღვნება მხედართმთავარს, გენერალისიმუს ალექსანდრე სუვოროვს. გაიხსნა 1999 წელს. ძეგლის პროექტის ავტორია ანატოლი სკნარინი.
ისტორია
გენერალ-პორუჩიკი ალექსანდრე სუვოროვი 1777 წელს დაინიშნა ყუბანის კორპუსის აზოვისპირეთის კომენდანტად. ყუბანის გზაზე აუცილებლად უნდა გაველო წმინდა დიმიტრი როსტოველის ციხესიმაგრე, რომელიც ომის დროს იყო რუსეთის ჯარების ბაზა. სუვოროვმა ყუბანში სამთვიანი ყოფნის პერიოდში მოახდინა გამაგრების სისტემის მოწყობა, მოახდინა თავდაცვის ხაზის ორგანიზება. მდინარე ყუბანის მარჯვენა ნაპირზე მოახდინა ოთხი ციხესიმაგრის აგება.
სუვოროვი დონის მხარეს მეორედ ესტუმრა 1782 წელს ოჯახთან ერთად. ამ პერიოდში წმინდა დიმიტრი დონელის ციხესიმაგრეში განთავსებული იყო სამხედრო კორპუსის შტაბი.
სუვოროვის თხოვნით იმპერატორ ეკატერინე II-სადმი, ყირიმელი სომხები დაასახლეს დონის ტერიტორიაზე, მათ დააარსეს ქალაქი დონის ნახიჩევანი, სოფლები: ყირიმი, ჩალტირი, ბოლშიე-სალი, სულთან-სალი და ნესვეტაი.
1999 წელს დონის როსტოვში დადგეს მხედართმთავარ სუვოროვის ძეგლი. ძეგლი დადგეს უნივერსიტეტის შესახვევისა და მისი სახელობის ქუჩის გადაკვეთაზე. ამ ადგილზე თავის დროზე იდგა წმინდა დიმიტრი როსტოველის ციხესიმაგრის კომენდანტის სახლი, აქ ა. სუვოროვი ცხოვრობდა მაშინ, როდესაც ხელმძღვანელობდა ყუბანის კორპუსს და ააგო თავდაცვითი ხაზი მდინარე დონსა და ყუბანს შორის. ძეგლის ავტორი გახდა მოქანდაკე, რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მხატვარი ანატოლი სკნარინი.
აღწერა
სუვოროვის ძეგლი მხედართმთავარის ბიუსტია, რომელიც დგას კვარცხლბეკზე. ძეგლს გარს აკრავს ღობე, რომელიც დამზადებულია მარმარილოსაგან და დაკავშირებულია ჯაჭვით. მარმარილოს პატარა კვარცხლბეკებზე ქვემეხის ყუმბარები დევს.
დონის როსტოვში არის სუვოროვის მეორე ძეგლიც, რომელიც დადგეს 2011 წელს.
ლიტერატურა
Агуренко Б. Александр Суворов, гениальный полководец/ Б. Агуренко// Вечерний Ростов.- 2002.- 4 февр.-С. 2.
Бормотов В. «Потомство мое прошу брать мой пример»/ В. Бормотов// Резонанс.- 1999.- № 10.
Вартанов Э. Он был необъяснимым чудом/ Э. Вартанов// Наше время.- 2010.- 22 янв.
Корольченко А. В крепости Ростовской/ А. Корольченко//Приазовский край.- 1993.- 19 авг.
Рудик Ю. Из фельдмаршалов – в генералиссимусы/Ю. Рудик// Вечерний Ростов.-1999.- 1 марта.
Чеботарев В. Александр Суворов на Дону и Северном Кавказе/ В. Чеботарев// Приазовский край.- 2005.- 24 нояб.
რესურსები ინტერნეტში
Памятник Александру Васильевичу Суворову в г.Ростове-на-Дону
Памятник Александру Васильевичу Суворову.
სქოლიო
დონის როსტოვის ძეგლები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
გურამ ჩაგანავა

გურამ ჩაგანავა (დ. 25 დეკემბერი, 1941, უგლოვოე) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1995), პროფესორი (2000).
ბიოგრაფია
1969 წელს დაამთავრა ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რუსული ენის, ლიტერატურისა და ინგლისური ენის ფაკულტეტი.
1981-2006 წლებში მუშაობდა ბათუმის ნიკო ბერძენიშვილის სახელობის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. 1982 წლიდან - შოთა რუსთაველის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში (ახლანდელ უნივერსიტეტში). 2009 წლიდან — შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალურ მეცნიერებათა დეპარტამენტის სრული პროფესორი. 2010 წლიდან — სოციალურ მეცნიერებათა დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, ფსიქოლოგიის პროგრამული მიმართულების ხელმძღვანელი. მისი ინიციატივით რამდენიმე წელია უნივერსიტეტში მოქმედებს სამაგისტრო საგანმანათლებლო პროგრამა კლინიკურ ფსიქოლოგიაში. მისი რამდენიმე სტატია ეძღვნება ენათმეცნიერებისა და ისტორიის საინტერესო პრობლემატიკას. გამოსაცემად მზადდება სოციალური ფსიქოლოგიისა და კლინიკური ფსიქოლოგიის სალექციო კურსები, რომელთა მნიშვნელოვანი ნაწილი ეფუძნება მისივე ექსპერიმენტულ და პრაქტიკულ გამოკვლევებს. კითხულობს სალექციო კურსებს ფსიქოლოგიის სხვადასხვა დარგში, ხელმძღვანელობს სტუდენტთა სამეცნიერო ნაშრომებს, სისტემატიურად მონაწილეობს პროფესორ-მასწავლებელთა საუნივერსიტეტო, რესპუბლიკურ და საერთაშორისო კონფერენციებში, რედაქტორობს პერიოდულ გამოცემას „ფსიქოლოგიური გამოკვლევები“, არის უნივერსიტეტის აკადემიური საბჭოსა და პედაგოგიკის დარგის სპეციალიზირებული საბჭოს წევრი და უნივერსიტეტის ეთიკის კომისიის ხელმძღვანელი.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1995 წელს „პროპრიაციის ფსიქოლოგიის პრობლემები“.
ბიბლიოგრაფია
ნებისყოფის ფსიქოლოგიის საკითხები (რედაქტორი). ბათუმი, გამომცემლობა აჭარა, 2019, გვ. 144 — ISBN: 9789941460524
აპროპრიაციის ფსიქოლოგიის ექსპერიმენტული საფუძვლები (ავტორი). ბათუმი, შოთა რუსთაველის სახელმწ. უნ-ტის გამ-ბა, 2009, გვ. 232 — ISBN: 9789941409578
ისტორიული და სოციალური ფსიქოლოგიის აქტუალური პრობლემები (ავტორი). ბათუმი, ბათუმის უნივერსიტეტი, 2004, გვ. 255 — ISBN: 9992897015
განწყობის ფსიქოლოგიის აქტუალური პრობლემები (ავტორი). ბათუმი, აჭარა, 2001, გვ. 224 — ISBN: 9992884975
ლიტერატურა
საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006/შემდგ. და რედ.: ჯაფარიძე ი.. თბ., 2012, გვ. 596
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 25 დეკემბერი
დაბადებული 1941
ქართველი პედაგოგები
ქართველი ფსიქოლოგები
თბილისში დაბადებულები
ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
Sevilla, Valle del Cauca

Sevilla, Valle del Cauca
Sevilla is a town and municipality in the Valle del Cauca Department, Colombia. Widely recognized and famous as one of the best Colombian coffee producers. It is also known as the "Coffee Capital of Colombia" In 2003, the municipality had a population of approximately 60,000.
History
Founded as San Luis in 1903 by Heraclio Uribe Uribe, it was renamed for the city of Sevilla, Spain, when it became a municipality in 1914.
Geography and climate
Sevilla is located in the northeastern portion of the Valle del Cauca Department, about 90 miles northeast of Cali, the department capital. Sevilla lies on the western slope of the central mountain range, the Cordillera Central, out of the three main ones resting on the beautiful landscape of Colombia. The landscape is also appropriate for long walks and horseback riding. Its climate is widely varied because it is located 1650 metres above sea level.
Population
According to the National census taken in 1993, Sevilla municipality had a population of 47,283, distributed as follows: men: 26,128; women: 21,155; the municipal seat had a population of 19,311. This amount was considered low as the National Census taken in 1985 gave as a result a similar amount. We mustn't forget that on 1928 the town had a population of 22,000; then, according to National Census taken on 1961 the municipality had a population of 56,793 and was listed as the fourth most populous in the department. The last National Census, taken on 2005 gave a population of 41,632, which represented a diminished rate of growth population. In accordance with the National Administrative Department of Statistics (DANE), on 2010, Sevilla might have a population of 46,507.
Resources
There is a great variety of agricultural products as a result of its diversity on climate floors. Citrus fruits, banana, sugar cane, maize, yucca, and vegetables, among others, are abundantly produced. Cafe cultures surround the town, since the farms outside the population core are coffee producers. There are also gold, silver, and platinum mines nearby.
Recent Trends
References
External links
Alcaldía Municipal de Sevilla
Sevillanos Unidos
>censo2005
Municipalities of Valle del Cauca Department
Populated places established in 1903
1903 establishments in Colombia
Cerinza

Cerinza is a town and municipality in the Colombian Department of Boyacá, and part of the Tundama Province subregion. Cerinza borders Belén in the north, Encino, Santander in the west, Santa Rosa de Viterbo in the south and Floresta and Betéitiva in the east.
History
Before the Spanish conquest of the Muisca of the Altiplano Cundiboyacense, the area of Cerinza was ruled by the cacique of Tundama, present-day Duitama. The cacicazgo was part of the Muisca Confederation, the former country in the central highlands of the Colombian Andes. The Muisca spoke Chibcha and in that language Cerinza means "my throat". The village was named after the cacique with the same name.
Modern Cerinza was founded on 7 January 1554 by Melchor Vanegas, after conquistador Gonzalo Jiménez de Quesada entered the village in 1538.
Economy
Main economical activities in Cerinza are livestock farming and agriculture (potatoes, maize, peas and beans).
Gallery
References
Municipalities of Boyacá Department
Populated places established in 1554
1554 establishments in the Spanish Empire
იულიუს ფონ კლაპროთი

იულიუს ფონ კლაპროთი ან ჰაინრიხ იულიუს ფონ კლაპროთი (დ. 10 მაისი, 1783, ბელფასტი — გ. 22 იანვარი ,1835) — გერმანელი ლინგვისტ-ორიენტალისტი. მისი ნათესავი იყო გერმანელი გეოლოგი ოტო ვილჰელმ ჰერმან აბიხი.
ბიოგრაფია
1804 წელს მიიწვია რუსეთის საიმპერატორო მეცნიერებათა აკადემიამ კავკასიაში ფილოლოგიური, ეთნოგრაფიული და ისტორიული კვლევების ჩასატარებლად. 1905 წელს იმყოფებოდა ჩინეთში, სადაც დაუმეგობრდა იან პოტოცკის. 1807-09 წლებში იმყოფებოდა კავკასიაში, აქედან 6 თვე გაატარა საქართველოში. 1808 წლის 13 იანვარს ჩავიდა თბილისში, მოიარა არაგვის, თერგის, ლიახვის, მტკვრისა და იორის ხეობები, საქართველოს სამხედრო გზა. მოზდოკიდან ხელისუფლებისგან მალულად მოიარა დიდი და მცირე ყაბარდო და ჩავიდა რაჭაში ონამდე. თბილისის ქართული საზოგადოება ყოველნაირად ეხმარებოდა მას მეცნიერულ კვლევაში, რამაც გააღიზიანა მაშინდელი მთავარმართებელი ივან გუდოვიჩი. ივნისში კლაპროთი იძულებული გახდა დაეტოვებინა თბილისი. კლაპროთის ცნობით, თბილისის მოსახლეობა, რუსთა გარნიზონისა და ჩინოვნიკების გამოკლებით, 18000 სულს შეადგენდა. დახასიათებული აქვს წყალტუბოდა მისი მინერალური წყლები. კლაპროთი იოჰან გიულდენშტედტის შემდეგ მიჩნეულია ერთ-ერთ ყველაზე სწავლულ მოგზაურად. კლაპროთმა დაიწყო ქართული ენის გრამატიკის ბეჭდვა, რაც მისი გარდაცვალების შემდეგ დაასრულა [[მარი ბროსე]მ.
ბიბლიოგრაფია
მოგზაურობა კავკასიასა და საქართველოში 1807 და 1808 წლებში (ჰალე, ბერლინი, 1812–1814)
აღმოსავლეთ კავკასიის გეოგრაფიულ-ისტორიული აღწერა (ვაიმარი, 1814)
კასპიისა და შავ ზღვრებს შორის მდებარე რუსული პროვინციების აღწერა (ვაიმარი, 1814)
Tableaux historiques de l'Asie (Paris, 1826)
Memoires relatifs a l'Asie (Paris, 1824–1828)
Tableau historique, geographique, ethnographique et politique de Caucase (Paris, 1827)
Vocabulaire et grammaire de la langue georgienne (Paris, 1827)
ლიტერატურა
ჩიქობავა ა., „იბერიულ-კავკასიურ ენათა შესწავლის ისტორია“, თბილისი, 1965
Полиевктов М. А., Европейские путешественники по Кавказу 1800-1830 гг., Tб., 1946
რესურსები ინტერნეტში
უცხოელები თბილისის შესახებ
სქოლიო
დაბადებული 10 მაისი
დაბადებული 1783
გარდაცვლილი 22 იანვარი
გარდაცვლილი 1835
გერმანელი მოგზაურები
ევროპელი მოგზაურები საქართველოში
გერმანელი ენათმეცნიერები
ალიოხინი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ალიოხინი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ალიოხინი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე ალიოხინი — რუსი მოჭადრაკე, მსოფლიოს ჩემპიონი;
ალიოხინი, ვასილი — ბოტანიკოსი.
Santacruz, Nariño

Santacruz, Nariño
Santacruz is a town and municipality in the Nariño Department, Colombia.
Municipalities of Nariño Department
ხევისბერი

ხევისბერი — კულტის მსახური, ხალხური (თემური) და სახელმწიფო წარმომადგენელი ძველი საქართველოს აღმოსავლეთ მთიანეთში.
სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით, ჴევის-ბერი ერთი ჴეობის უხუცესი (უფროსი) კაცია. ხევისბერობას საკანონმდებლო წესით განამტკიცებდა მთიულეთისთვის განკუთვნილი სამართლის წიგნი — ძეგლის დადება მეფეთმეფის გიორგის მიერ (XIVს).
ლიტერატურა
წოდებები
თანამდებობები ძველ საქართველოში