PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მემკვიდრე (1949 წლის ფილმი)

მემკვიდრე (1949 წლის ფილმი)
მემკვიდრე — უილიამ უაილერის 1949 წლის ფილმი.
სიუჟეტი
მოქმედება ვითარდება 1800-იანი წლების შუაში ნიუ-იორკში. ვაშინგტონ სკვერზე ცხოვრობს სლოპერების მდიდარი ოჯახი. დოქტორი ოსტინ სლოპერი ქვრივია, მას ერთადერთი ქალიშვილი — კათრინი ჰყავს და ასევე და ლავინია, რომელიც ასევე ქვრივია. ოჯახმა დოქტორი სლოპერის ბეჯითი მუშაობის შედეგად დიდი ქონება დააგროვა. მიუხედავად მამის მცდელობებისა და აღზრდაში დახარჯული ფულისა, კათრინი მორცხვი და უენო ქალია, რომელიც დროის უმეტეს ნაწილს შინ ატარებს. ოსტინი მის დას, ლავინიას თხოვს, დაეხმაროს კათრინ, გახდეს უფრო სოციალური და დაემსგავოს გარდაცვლილ დედას. კათრინს შეუყვარდება პირველივე მამაკაცი, რომელიც მის მიმართ ყურადღებას გამოიჩენს. ესაა ღარიბი მორის თაუნსენდი.
როლებში
ოლივია დე ჰევილენდი — კათრინ სლოპერი
მონტგომერი კლიფტი — მორის თაუნსენდი
რალფ რიჩარდსონი — დოქტორი ოსტინ სლოპერი
მირიამ ჰოპკინზი — ლავინია პენიმანი
ვანესა ბრაუნი — მარია
ბეტი ლინლი — მისის მონტგომერი
რეი კოლინზი — ჯეფერსონ ელმონდი
ჯილდოები
ოსკარი
საუკეთესო მსახიობი ქალი: ოლივია დე ჰევილენდი
საუკეთესო მხატვრული გაფორმება: ჰარი ჰორნერი, ჯონ მეჰანი, ემილ კიური
საუკეთესო ორიგინალური მუსიკა: აარონ კოპლენდი
შავ-თეთრი ფილმის საუკეთესო კოსტუმების დიზაინი: ედით ჰედი, ჯილ სტილი
ოქროს გლობუსი
საუკეთესო მსახიობი ქალი დრამაში: ოლივია დე ჰევილენდი
რესურსები ინტერნეტში
1949 წლის ფილმები
შავ-თეთრი ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
ამერიკული ფილმები
Paramount Pictures-ის ფილმები
უილიამ უაილერის ფილმები
პიესებზე დაფუძნებული ფილმები
აშშ-ის ფილმების ეროვნული რეესტრის ფილმები
Anonychomyrma dimorpha

Anonychomyrma dimorpha — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anonychomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Anonychomyrma
Vaghinag Bekaryan

Vaghinag Bekaryan (January 5, 1891 – June 15, 1975) was an Armenian pedagogue, poet, and writer.
Biography
Bekaryan was born in 1891 in Bardizag, Turkey where Armenians had settled. He received his primary education at his local school and later continued in Constantinople's Getronagan Armenian High School. In 1908, after the Ottoman Constitution of 1908, Bekaryan and his wife moved to Afyonkarahisar and the two started teaching at the National Central High School. In 1915, Bekaryan was invited to Jerusalem's Theological Seminary to teach, where his family spent the days of the Armenian genocide. After the Genocide, he taught the refugee Musaler community at Port Said. In 1916, the Ethiopian Armenian community invited Bekaryan to Addis Ababa where he established an Armenian school. In 1922, Bekaryan moved to Paris, and in 1925 he moved to Armenia. Bekaryan graduated from the National Polytechnic University of Armenia from the Faculty of Chemistry. During his studies, he taught in Etchmiadzin, Yerevan's schools and Pedagogical Institute.
Work
The diaspora press published his prose and poetry works. During 1923 to 1924, he was a contributor for "Gotchnak Armenia" and "Haratch" newspapers under the pseudonym, Abel Miachikyan.
Verses - 1925
"The Fake Bride" (novelette) 1945, 1963 Yerevan
"Hell on Earth" (novel) - 1959, Yerevan
"In Garni", "Teaching Memories", "Childhood Memories" (one book) - 1967, Yerevan
"You are Innocent" (novelette) - 1970, Yerevan
"Vagharshapat" (not published)
"One year in Etchmiadzin" (not published)
References
20th-century Turkish poets
Turkish writers
1891 births
1975 deaths
Armenians from the Ottoman Empire
Turkish male poets
20th-century male writers
Expatriates in Ottoman Palestine
Turkish expatriates in Ethiopia
Turkish emigrants to the Soviet Union
უკრაინსკი

უკრაინსკი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 12161 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
დონეცკის ოლქის ქალაქები
რიზენშნაუცერი

რიზენშნაუცერი (დიდი შნაუცერი) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია გერმანიაში შუა საუკუნეებში.
გერმანული შნაუცერებიდან ყველაზე ძლიერი ეს საიმედო ძაღლები მიიღეს მიტელშნაუცერების ზომების გაზრდის გზით. ოდესღაც რიზენშნაუცერი სამხრეთ გერმანიის ჩვეულებრივი მეცხვარე ძაღლი იყო თუმცა რთულ პერიოდში ამ ძაღლის პოპულარობა შემცირდა, რადგან ბევრი საკვები სჭირდებოდა. XIX საუკუნის ბოლოს რიზენშნაუცერის პოპულარობამ კვლავ მოიმატა, ამასთან მას იყენებდნენ როგორც მონადირესაც. მიუხედავად იმისა, რომ ამ ჯიშის ძაღლები ძლიერი და ამტანები არიან, მათ ხშირად აქვს მხრის და მენჯ-ბარძაყის სახსრების ართრიტი.
მათ არ სჭირდებათ დიდი ფიზიკური დატვირთვა, რაც ქალაქის პირობებისთვის მისაღებს ხდის. საკუთარი ტერიტორიის დაცვისას რიზენშნაუცერს შეუძლია დაუფიქრებლად გამოიყენოს ძალა. ის კარგად ეგუება სიცივეს, ადვილად იწვრთნება და კარგი მოდარაჯეა, თუმცა ცუდად ეგუება სხვა ძაღლებს. აქვს ძლიერი წინა ფეხები, უხეში და გრძელი წვერი. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს შავი-ნაცრისფრით ან შავი.
რესურსები ინტერნეტში
რიზენშნაუცერი (ინგლისური)
მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები
გერმანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ბილა-კრინიცია (ბერისლავის რაიონი)

ბილა-კრინიცია (ბერისლავის რაიონი)
ბილა-კრინიცია — დაბა უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს დაბის მოსახლეობა 1234 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
დაბის ამინდი
ბერისლავის რაიონის დაბები
ვანო გამხიტაშვილი

ვანო გამხიტაშვილი
ივანე (ვანო) გამხიტაშვილი (დ. 13 ივლისი, 1973, სამთავისი, კასპი — გ. 12 დეკემბერი, 1999, აღაიანი, კასპი) — ქართველი სამბისტი (90 კგ). ევროპის ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (1992), ევროპის ჩემპიონი (1999), ოთხგზის მეორე (1993–1996) და ორგზის მესამე პრიზიორი (1997, 1998). მსოფლიოს თასის მფლობელი (1999). მსოფლიოს ჩემპიონატების ხუთგზის მეორე (1991, 1995–1998) და ორგზის მესამე პრიზიორი (1993, 1994). მსოფლიოს ჩემპიონი ჭაბუკთა შორის (1989). საქართველოს აბსოლუტური ფალავანი ქართულ ჭიდაობაში (1994). საქართველოს სამბოს ფედერაციამ XX საუკუნის საუკეთესო ქართველ სამბისტად აღიარა. 1995 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. დაიღუპა ავტოკატასტროფაში.
ძირითადი შედეგები
ლიტერატურა
ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, გვ. 74, თბ., 1998–1999;
ელგუჯა ბერიშვილი, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, თბ.: პალიტრა L, 2013.
რესურსები ინტერნეტში
ვანო გამხიტაშვილი — ქართული სპორტის სტატისტიკა
დაბადებული 13 ივლისი
დაბადებული 1973
გარდაცვლილი 12 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1999
ქართველი მოჭიდავეები
კასპის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ტრირ-ტარფორსტი

ტრირ-ტარფორსტი
ტარფორსტი არის ქალაქ ტრირის ერთ–ერთი რაიონი. მისი მოსახლეობა დაახლ. 7.123 მცხოვრებს შეადგენს. ტარფორსტის რაიონი ორ უბნად იყოფა – "ალტ–ტარფორსტისა" და "ტრიმელტერ ჰოფისაგან". მიუხედავად იმისა, რომ "ალტ–ტარფორსტი" კარგა ხანია ქალაქ ტრირს ეკუთვნის, მაინც დღემდე შეინარჩუნა გერმანული შუასაუკუნებრივი სოფლის განუმეორებელი იერ–სახე, ხოლო "ტრიმელტერ ჰოფი" ახალი უბანია, მხოლოდ ახალშენებისგან შედგება და ძველი სოფლის ზემოთ მდებარეობს.
ისტორია
ტარფორსტი და მისი მიდამოები წარმოადგენს ძველ ისტორიულ მიწას. დღემდე მოპოვებული არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მოპოვებული აღმოჩენების მიხედვით დასტურდება ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ ადრე აქ რომაული დასახლებები არსებობდა. სახელი ტარფორსტიც კი რომაელთა დროზე მიანიშნებს; „ცენტარბუს“ ("Centarburs" = ლათინურად ითარგმნება როგორც '100 ხე').
ერთ დროს ამ უბანში წმ. მაქსიმინეს სააბატოს ე.წ. „ცენტჰაუსი“ ყოფილა. („ცენტჰაუსი“ ეწოდებოდა გერმანიის სხვადასხვა კუთხეში ისტორიულად არსებულ ხარკის, ბეგარისა თუ ღალის ჩასაბარებელ საუბნო წერტს.) დროთა განმავლობაში, სწორედ ამ „ცენტჰაუსის“ გარშემო გაჩენილა დასახლებული პუნქტი. 1933 წელს ტარფორსტს 458 მაცხოვრებელი ჰყავდა, 1969 წელს კი კომუნალური რეფორმის ფარგლებში ტრირ–ქალაქს შემოუერთეს.
ტარფორსტის მოსახლეობის მკვეთრი ზრდა დაიწყო 1970 წლიდან, რაც უკავშირდება უნივერსიტეტის დაარსებას ქალაქ ტრირის სწორედ ამ რაიონში, რის გამოც ბოლო წლებში რამდენიმეჯერ გაიზადა კამპუსის ტერიტორია და მისი მოსაზღვრე სტუდენტთა საერთო საცხოვრებლების რაოდენობა. 1980–იანი, 1990–იანი წლების ბოლოს მრავალი ახალშენი წარმოიშვა ტრიმელტერ ჰოფზე და მთლიანად ტარფორსტის შემაღლებაზე. თუ ადრე ადრე ძირითადად ფრანგულენოვანი მოსახლეობა ჭარბობდა, წინდახედული და აუჩქარებელი დემოგრაფიული პოლიტიკის შედეგად, სხვა მრავალ ღონისძიებთა შორის, აქაური უნივერსიტეტის ბაზაზე საერთაშორისო მნიშვნელობის კარგი სასწავლო ცენტრი ჩამოყალიბდა, რამაც სრულიად შეცვალა ქალაქის დემოგრაფიული მდგომარეობა, სოციალურ–კულტურული კონტექსტი და უბრალოდ, ატმოსფერო. ფრანგი ჯარისკაცების ნაცვლად აქ, სულ უფრო და უფრო მეტ მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან ჩამოსულ აზიის, აფრიკისა და ევროპის ენებზე მოსაუბრე სტუდენტებს ნახავთ, რომლებიც სწავლა–განათლებას გერმანელ სტუდენტებთან ერთად გერმანულ ენაზე ეუფლებიან.
ტარფორსტს აქვს საკმაოდ მოზრდილი ადგილობრივი სპორტული, მათ შორის საფეხბურთო და მუსიკალური კლუბები.
უძველესი შენობა ტარფორსტში არის „მაქსიმინერ ჰოფი“ (რაც გერმანულიდან ქართულად ითარგმნება როგორც მაქსიმინეს კარ–მიდამო, სახლ–კარი)
მდებარეობა
ტარფორსტი მდებარეობს არა ქალაქის ცენტრში, ანუ მოზელის ხეობაში, არამედ პეტრისბერგის პლატოზე. ტარფორსტი ამით მაღლობზე განლაგებულ ეკუთვნის ფილშთან, კერნშაიდთან, ირში ერთ სივრცეს წარმოადგენს.
ტარფორსტში ნოი–კიურენცისა და ოლევიგის მოსაზღვრედ მდებარეობს ტრირის უნივერსიტეტი. ტარფორსტის ნაწილს წარმოადგენს „ტრიმელტერ ჰოფი“ (tremuletum ლათინურიდან ითარგმნება როგორც 'ვერხვნარი', ან 'ვერხვის ტყე'), რომელსაც მისგან კოლენშტრასე ჰყოფს ცალკე. აქვეა ტარფორსტის სავაჭრო ცენტრიც.
ადგილობრივი სამოყვარულო კლუბები
FSV ტრირ–ტარფორსტის საფეხბურთო კლუბები 1946
ტრიმელტერის სპორტული სამოყვარულო კლუბი
ტარფორსტის სამოყვარულო მუსიკალური კლუბი
ტრირი
ვარძიის ოთხთავი

ვარძიის ოთხთავი ანუ სახარება — XII-XIII საუკუნეების ქართული საზეიმო ხასიათის ხელნაწერი სახარება. სავარაუდოდ ეკუთვნოდა თამარ მეფეს. XVI საუკუნემდე ვარძიაში ინახებოდა; სპარსელების მიერ ვარძიის გაძარცვის შემდეგ ლევან კახთა მეფის ვაჟმა გამოისყიდა და ისევ ვარძიას შესწირა. დღეს ვარძიის ოთხთავი ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის Q ფონდში ინახება (Q-899).
საწერ მასალად გამოყენებულია მაღალი ხარიხის თეთრი ეტრატი. ხელნაწერი შეიცავს 289 ფურცელს, რომელთა ზომებია 23X18 სანტიმეტრი. წიგნს ჰქონია ვერცხლის ყდა ღვთისმშობლის მინანქრიანი ხატით, რომელიც მოგვიანებით შემოუძარცვავთ და სხვა ყდით ჩაუნაცვლებიათ.
ვარძიის ოთხთავში სახარების ტექსტი გადაწერილია კლასიკური კალიგრაფიული ნუსხურით, ორ სვეტად. სათაურები შესრულებულია სინგურით ასომთავრულად. ტექსტის მნიშვნელოვანი ადგილები და საზედაო ასოები ოქრომელნითა და ფერადებითაა შესრულებული. ხელნაწერი გამორჩეულია თავისი მდიდრული და ორიგინალური გაფორმებით. მახარებელთა გამოსახულებები შესრულებულია ტექსტიან ფურცლებზე და მცირე ადგილს იკავებს. მინიატიურები ორიგინალური ორნამენტებითაა შემკული.
ლიტერატურა
ქართული ხელნაწერი, V-IX საუკუნეები, ალბომი, თბილისი, 2012, გვ. 75
ქართული სასულიერო ხელნაწერები
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის Q ფონდი
ქართული ოთხთავები
XII საუკუნის ხელნაწერები
XIII საუკუნის ხელნაწერები
ჩუხურმაჰლა

ჩუხურმაჰლა — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
აღდამის რაიონის სოფლები
დუშეთის მუნიციპალიტეტის გერბი

დუშეთის მუნიციპალიტეტის გერბი — დუშეთის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია დუშეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.
აღწერილობა
გერბის ფარი გაკვეთილია და იყოფა ორ ნაწილად:
I ნაწილი — მეწამულ ველზე ზედა ნაწილი გადაკვეთილია ტეხილი ვერცხლის სარტყელით რომლის ზევით და ქვევით განთავსებულია ხუთი ვერცხლის ჰერალდიკური ჯვარი სამი-ორზე.
II ნაწილი — სევადი ველი. გერბის ცენტრში, პირველ და მეორე ველზე მოთავსებულია მეომრის ოქროს აღჭურვილობა: ჯაჭვის პერანგი; აღმოსავლური ფარი და ხმალი.
გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით.
ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი — „დუშეთი“.
რესურსები ინტერნეტში
დუშეთის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა
სქოლიო
საქართველოს მუნიციპალური გერბები
დუშეთის მუნიციპალიტეტი
ერეკლე (მრავალმნიშვნელოვანი)

ერეკლე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ერეკლე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ერეკლე I — ქართლის მეფე
ერეკლე II — კახეთისა და შემდეგ ქართლ-კახეთის მეფე
ნორ-ედესია

ნორ-ედესია — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 070 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 162 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 33 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 34.82 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
Madre de Deus de Minas

Madre de Deus de Minas is a Brazilian municipality located in the state of Minas Gerais. The city belongs to the mesoregion of Campo das Vertentes and to the microregion of Sao Joao del Rei. In 2020, the estimated population was 5,109.
Geography
According to IBGE (2017), the municipality belongs to the Immediate Geographic Region of São João del-Rei, in the Intermediate Geographic Region of Barbacena.
Ecclesiastical circumscription
The municipality is part of the Roman Catholic Diocese of São João del-Rei.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
Santa Terezinha de Itaipu

Santa Terezinha de Itaipu is a municipality in the state of Paraná in the Southern Region of Brazil.
According to the IBGE Santa Teresinha de Itaipu has approximately 24,000 inhabitants.
The municipality contains part of the Santa Maria Ecological Corridor, created in 2001.
See also
List of municipalities in Paraná
References
Municipalities in Paraná
ჯავახეთის მმართველთა სია

ჯავახეთის მმართველთა სია
ამ ჩამონათვალში შედიან ჯავახეთის მმართველები.
ჯავახეთის და ხოლარძენეს ერისმთავრები
ხოსროიდები, ცნობილნი როგორც გუარამიდები
588-~590 : გუარამ I, ქართლის ერისმთავარი;
~590-627 : სტეფანოზ I, ქართლის ერისმთავარი;
627-~693 : გუარამ II, ქართლის ერისმთავარი;
~693-~748 : გუარამ III, ქართლის ერისმთავარი;
~748-779/80 : გუარამ IV ან გურგენ II;
779/80-786 : სტეფანოზ II, ქართლის ერისმთავარი.
ბაგრატიდები
786-807 : ადარნასე;
807-830 : აშოტ I დიდი, ქართლის ერისმთავარი;
830-881 : გუარამ V;
881-888 : ნასრა.
იხილეთ აგრეთვე
ჯავახეთი
ხორძენე
ლიტერატურა
Cyrille Toumanoff, Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au xixe siècle : Tables généalogiques et chronologiques, Rome, 1990, p. 542.
Nodar Assatiani et Alexandre Bendianachvili, Histoire de la Géorgie, Paris, l'Harmattan, 1997, 335 p. ISBN 2-7384-6186-7.
რესურსები ინტერნეტში
მიტროპოლიტი ანანია ჯაფარიძე „არიან-ქართლი“, საეპისკოპოსოები ისტორიულ ივერიაში. საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. რეალური ისტორიის დამდგენი საქართველოს საპატრიარქოს მუდმივმოქმედი კომისია. თბილისი, 2015. დამტკიცებულია მონოგრაფიად საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სარედაქციო-საგამომცემლო საბჭოს მიერ. 06.06.2014, ოქმი №2.
საქართველოს ისტორია
მონარქთა სიები
Waldstetten

Waldstetten is a town in the German state of Baden-Württemberg, in Ostalbkreis district.
Economy and Infrastructure
Established businesses
Industry- Mostly medium and small sized enterprises are located in Waldstetten, including "Leicht Küchen," a kitchen manufacturer, established in 1928, which has approximately 850 employees in Germany.
Education
In Waldsteten is the Franz von Assisi -School", a free Catholic Realschule. There is also the "Unterm Hohenrechberg" school. Additionally, there is a pure primary school in Wißgoldingen.
Child care in Waldstetten is provided by four Roman Catholic kindergartens.
Regular events
The Albmarathon, a 50-kilometer (30 mile) ultramarathon runs regularly through the municipality.
Sons and daughters of the town
Bernhard Rieger (1922–2013), a Catholic theologian and Auxiliary Bishop of the Diocese of Rottenburg-Stuttgart
Other personalities
Michael Brenner (born 1960), jurist, professor of German and European Constitutional and Administrative Law at the University of Jena, lives in Waldstetten.
Simon Baumgarten (born 1985), handball player, grew up in Wißgoldingen and attended the Realschule Waldstetten.
Dominik Kaiser (born 1988), football player, played in his youth for TSGV Waldstetten.
Carina Vogt (born 1992), German ski jumper and Olympic champion, lives in Waldstetten.
References
Ostalbkreis
Compsodrillia disticha

Compsodrillia disticha — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Georgia at the 2014 Winter Olympics

Georgia at the 2014 Winter Olympics
Georgia competed at the 2014 Winter Olympics in Sochi, Russia from 7-23 February 2014. The Georgian team consisted of four athletes in two sports. The team also sent seven officials. Georgia's government only decided to send athletes and coaches but no government officials due to the breakup in relations with Russia in the aftermath of the August 2008 war.
Flagbearer
Originally figure skater Elene Gedevanishvili was supposed to be the flagbearer. However, because of training schedules, Gedevanishvili was scheduled to arrive after the opening ceremony. Therefore, alpine skier Nino Tsiklauri was selected to replace her.
Alpine skiing
According to the quota allocation released on January 20, 2014, Georgia qualified three athletes.
Figure skating
Georgia achieved the following quota places:
References
External links
Nations at the 2014 Winter Olympics
2014
Winter Olympics
აბათხევი

აბათხევი — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში (წყალთბილას თემი). ზღვის დონიდან 1340 მ, ახალციხიდან 16 კმ. სოფელში არის ეკლესია, თაბაშირის საბადო.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 185 ადამიანი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია აბათხევის ეკლესიის შესახებ
სქოლიო
ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Antiquity (journal)

Antiquity (journal)
Antiquity is an academic journal dedicated to the subject of archaeology. It publishes six issues a year, covering topics worldwide from all periods. Its current editor is Robert Witcher, Associate Professor of Archaeology at the University of Durham. Since 2015, the journal has been published by Cambridge University Press.
Antiquity was founded by the British archaeologist O. G. S. Crawford in 1927 and originally called Antiquity: A Quarterly Review of Archaeology. The journal is owned by the Antiquity Trust, a registered charity. The current trustees are Graeme Barker, Amy Bogaard, Robin Coningham (chair), Barry Cunliffe, Roberta Gilchrist, Anthony Harding, Carl Heron, Martin Millett, Nicky Milner, Stephanie Moser, and Cameron Petrie.
List of editors
O. G. S. Crawford (1927–1957)
Glyn Daniel (1958–1986)
Christopher Chippindale (1987–1997)
Caroline Malone (1998–2002)
Martin Carver (2003–2012)
Chris Scarre (2013–2017)
Robert Witcher (2018–present)
Editorial board
Antiquity's editorial advisory board has 25 members from Australia, Brazil, China, France, Germany, Japan, New Zealand, Philippines, Russia, the UK and the United States.
References
External links
Archaeology journals
Cambridge University Press academic journals
Archaeological organizations
ელხოვოს თემი

ელხოვოს თემი — თემი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ბულგარეთში. შედის იამბოლის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 15 935 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 701.7 კმ²-ს. მოიცავს 22 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ელხოვო.
იხილეთ აგრეთვე
იამბოლის ოლქი
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ბულგარეთის თემები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
იამბოლის ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები
Microsoft hardware

Microsoft hardware
Microsoft Corporation has been selling branded hardware since 1980, and developing devices in-house since 1982, when the Microsoft Hardware division was formed to design a computer mouse for use with Microsoft Word for DOS. Since then, Microsoft has developed computer hardware, gaming hardware and mobile hardware. It also produced drivers and other software for integrating the hardware with Microsoft Windows.
Products
ActiMates toys
Azure Kinect
Digital Sound System 80 speakers
Microsoft Band smartbands
Microsoft Broadband Networking networking products
Microsoft Cordless Phone System phones
Microsoft Fingerprint Reader biometric readers
Microsoft HoloLens smartglasses
Microsoft Keyboard keyboards
Microsoft Kin mobile phones
Microsoft LifeCam webcams
Microsoft LifeChat headsets
Microsoft Lumia smartphones
Microsoft MacEnhancer
Microsoft Mach 20 accelerator board
Microsoft Mouse computer mice
Microsoft Response Point business telephone systems
Microsoft RoundTable videoconferencing devices
Microsoft SideWinder game controllers
Microsoft Surface tablet PCs
Microsoft wireless display adapters
Nokia 3-digit series feature phones
Xbox accessories
Xbox game controllers
Xbox video game consoles
Z-80 SoftCard coprocessor card
Zune portable media players
See also
Computer hardware
References
External links
Windows hardware dev center
The good, bad and ugly history of Microsoft hardware
ჟინვალის მეორე სამლოცველო

ჟინვალის მეორე სამლოცველო — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ყოფილ სოფელ ჟინვალში, მდინარე არაგვის მარცხენა ნაპირზე, ფერდობზე. ამჟამად დაფარულია წყლით. 1973-1980 წლებში ძეგლის მიმდებარე ტერიტორიაზე არქეოლოგიური გათხრები ჩაატარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ.
ფერდობის შუა ნაწილში გამოვლინდა ხელოვნური ვიწრო ტერასის ნაწილი, რომელიც გამაგრებული იყო მშრალად ნაგები კედლით. კედლის წინ აღმოჩნდა თიხის ოვალური ბაქანი, საკურთხევლის ნაშთი, კერები და ექვსი ორმო, სავსე კერამიკული ნაწარმის ნატეხებით, ძვლებით და ნაცრით. ბაქანზე დამხობილი იყო თიხისგან გამოძერწილი ღვთაების თავი, რომელსაც ჰქონდა ადამიანის სახე, თვალების ადგილას - სოლარული ნიშნები, ხარის შუბლი და რქები. თავი მიმაგრებული იყო სამლოცველოს კედელზე და მისი შუბლი საკურთხევლის ფუნქციას ასრულებდა. სამლოცველოს დანარჩენი კედლები დანგრეული იყო.
მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა
ადრინდელი სამიწათმოქმედო კულტურის ხანის თიხის ქოთნები, ქილები, ჯამები, ტაფების ნატეხები, ძვლისა და ქვის სახვრეტები და საფხეკები, ხელით ნაძერწი კერამიკა - დამახასიათებელი კასრისებრი მოყვანილობით, სწორი კედლებით, ოდნავ გადაშლილი პირით, დაბალი ყელით, მომრგვალებული ან ოდნავ გამოყოფილი ძირით. ზოგიერთი ჭურჭელი შემკულია რელიეფური სახეებით და დანაძერწებით.
ბედნიერი კულტურის ხანის თიხის დერგები, ქილები, სასმისები, ნამგლის ობსიდიანისა და კაჟის ჩასართები და ისრისწვერები. კერამიკაში ორი ჯგუფი გამოიყოფა: პირველი - შავპრიალაზედაპირიანი, კარგად განლექილი თიხისაგან დამზადებული სქელი და თხელკედლებიანი თიხის ჭურჭლის ნატეხები, ნაჭდევი ხაზებით შესრულებული გეომეტრიული ორნამენტით. მეორე - უხეშზედაპირიანი კერამიკა. იშვიათად გვხვდება შვერილებით შემკული და დაღარულზედაპირიანი თიხის ჭურჭელი.
შუა ბრინჯაოს ხანის თიხის ჭურჭლის ნატეხები და ბრინჯაოს ნივთები. თიხის ჭურჭელში ფერის მიხედვით გამოიყოფა შავპრიალაზედაპირიანი, მოვარდისფრო-მონაცისფროსარჩულიანი და მოწითალო-მოვარდისფრო შიდა და გარე ზედაპირიანი ჯგუფები. ორივე ჯგუფისათვის ერთნაირი დეკორია დამახასიათებელი - სავარცხლისებრი ტვიფრის საშუალებით გამოყვანილი გეომეტრიული სახეები: სამკუთხედები, რომბები, ფრინველის გამოსახულებები, სარტყლები და სხვა.
გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის ორი კულტურის, ცენტრალურ-ამიერკავკასიურის და სამთავრული ანუ შიდა ქართლურის ელემენტები. თიხის ჭურჭლის პირველი ჯგუფისათვის დამახასიათებელია ნაცრისფერი შიდა და გარე ზედაპირი. გვხვდება ქოთნების, ქილების, ჯამების, სასმისების, სადღვებლების ნატეხები. ისინი შემკულია კონცენტრული ხაზებით, მხრებზე რელიეფური და ირიბი ნაჭდევების სარტყლებით. კერამიკის მეორე ჯგუფს ახასიათებს მოშავო ან მონაცისფრო შიდა და გარე ზედაპირი. ქოთნების, ჯამების, სასმისების, ლანგრების ნატეხები შემკულია ტვიფრული და ნაპრიალები ხაზებით გამოყვანილი გეომეტრიული სახეებით.
ელინისტური ხანის ჩალისფერზედაპირიანი დოქების ფრაგმენტები, რომლებიც მოხატულია მოწითალო-მოყავისფრო საღებავით.
გვიანდელი ანტიკური ხანის ჩალისფერზედაპირიანი დოქების, ხელადების, კოჭბების და სამფეხა ჯამების ნატეხები.
XI-XIV საუკუნეების მორუხო-მონაცისფრო თიხის ჯამების, დოქების და მოჭიქული ჯამების ნატეხები. არქეოლოგიური მასალა დაცულია არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჩხოუში (ცაიშის თემი)

ჩხოუში (ცაიშის თემი)
ჩხოუში — სოფელი საქართველოში, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, ცაიშის თემში. (სოფლები: ცაიში, ცაცხვი, ჩხოუში) მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ჩხოუშის მარცხენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 40 მ, ზუგდიდიდან 12 კმ, ცაიშიდან 2,5 კმ., ცაიშის რკინიგზის სადგურიდან 1 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 188 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფლები