PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Tamara Lasjkarasjvili

Tamara Lasjkarasjvili (March 23, 1916 – May 23, 2001) was a Soviet-Georgian politician (Communist).
She served as Minister of Education from 1960 to 1976.
References
1916 births
2001 deaths
20th-century women politicians from Georgia (country)
Politicians from Tbilisi
Members of the Central Committee of the 22nd Congress of the Communist Party of the Soviet Union
Members of the Central Committee of the 23rd Congress of the Communist Party of the Soviet Union
Seventh convocation members of the Supreme Soviet of the Soviet Union
Eighth convocation members of the Supreme Soviet of the Soviet Union
Recipients of the Order of the Badge of Honour
Recipients of the Order of Friendship of Peoples
Recipients of the Order of Honor (Georgia)
Recipients of the Order of Lenin
Recipients of the Order of the October Revolution
Recipients of the Order of the Red Banner of Labour
Communists from Georgia (country)
Soviet women in politics
Women government ministers of Georgia (country)
Antiplanes yessoensis

Antiplanes yessoensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ღორჯოსებრნი

ღორჯოსებრნი — თევზების ოჯახი ქორჭილასნაირთა რიგისა. აერთიანებს 200 გვარის 600-მდე სახეობას. მათი სხეულის სიგრძე 7,5 მმ-იდან (ფილიპინის კუნძულებზე) — 50 სმ-მდე მერყეობს. მუცლის ფარფლები ერთმანეთთანაა შეზრდილი და მისაწოვარ დისკოს ქმნის, რითაც ემაგრებიან ჩქარ მდინარეში ქვებს. შავ ზღვაში საქართველოს სანაპიროებთან და მტკნარ წყლებში ცხოვრობს 14 სახეობისა და ქვესახეობის ღორჯო, რომელთაგან მდინარეებში გვხვდება მხოლოდ 1 ქვესახეობა — კავკასიური მდინარის ღორჯო. უმეტესად იკვებებიან უხერხემლოებით. ბევრ მათგანს (შავპირა ღორჯო, მეშლამია, გომბეშოსთავა და სხვა) სარეწაო მნიშვნელობა აქვს — იყენებენ ნედლად და დაკონსერვებულს.
რესურსები ინტერნეტში
www.gobiidae.com
ლიტერატურა
ღორჯოსებრნი
ლაპონია

ლაპონია — ვრცელი, მთიანი, ველური ბუნების არეალი ჩრდილოეთ შვედეთის პროვინცია ლაპლანდიაში. 1996 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. არეალს დაცული ტერიტორიის სტატუსი ჯერ კიდევ XX საუკუნის ადრეული წლებიდან აქვს.
ტერიტორიის მთლიანი ფართობი 9400 კმ²-ია და წარმოადგენს მდოფლიოს უდიდეს სახეუცვლელ ბუნებრივ რეგიონს, რომელიც დღესაც ადგილობრივებით, ჩრდილოეთის ირმების მეჯოგეობის მიმყოლი სამის ხალხით, იგივე ლაპებითაა დასახლებული. მათ მიერ საძოვრებად არეალის მხოლოდ რამდენიმე ნაწილი გამოიყენება. ტერიტორიის სიდიდის გამო, არეალის გეოგრაფია ძალზედ ცვალებადია, ჭარბობს მთები, მდინარეები და ტბები. ბუნების ყოველ ნაკრძალსა თუ ეროვნულ პარკს აქ თავის განმასხვავებელი მახასიათებლები გააჩნია.
ტერიტორიის 95% დაცულია როგორც ეროვნული პარკი ან ბუნების ნაკრძალი. მოიცავს მუდუსის, სარეკის, პადელანტის და სტორა-სიოფალეტის ეროვნულ პარკებს, ასევე სიაუნიას და სტუბას ბუნების ნაკრძალებს.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
Unesco site
Swedish National Heritage Board site
შვედეთის გეოგრაფია
შვედეთის ეროვნული პარკები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები შვედეთში
როიალისტი

როიალისტი
ფართო გაგებით როიალისტი არის პიროვნება რომელიც მხარს უჭერს მონარქს და მონარქიას.
კონკრეტული ისტორიულ კონტექსტში როიალისტს უფრო ვწრო მნიშვნელობა შეიძლება ჰქონდეს. სიტყვა როიალისტის ამ მნიშვნელობით ხმარების ყველაზე ცნობილი მაგალითებია:
ჩარლს I-ის მხარდამჭერი ბრიტანეთის ინგლისის რევოლუციის დროს.
ბურბონების დინასტიის მხარდამჭერი საფრანგეთის რევოლუციის დროს.
მონარქია
fi:Rojalisti
ალპინოპოლისი

ალპინოპოლისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პასუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 488 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 40.66 კმ²-ზე. ფართობი 454 751 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
დასავლეთი საჰარა

დასავლეთი საჰარა — ტერიტორია ჩრდილო-დასავლეთი აფრიკაში, რომლის სამართლებრივი სტატუსი და სუვერენულობის საკითხი გადაუჭრელია და კვლავ განხილვის საგანია. დასავლეთიდან გარს ერტყმის ატლანტის ოკეანე. მისი მოსაზღვრე ქვეყნებია: ჩრდილოეთიდან — მაროკო, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან — ალჟირი, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან — მავრიტანია.
რესურსები ინტერნეტში
საიტი «CEAS-SAHARA» (ესპ.)
საიტი «თავისუფალი საჰარა» (ესპ.)
აფრიკის ქვეყნები
არაბულენოვანი ქვეყნები
თვითაღიარებული ქვეყნები
აფრიკის სადავო ტერიტორიები
რკილისებრნი

რკილისებრნი, ხოჭოების ოჯახი. მათი სხეულის სიგრძე 2-8 მმ აღწევს. აქვთ 5-ნაწევრიანი თათები. ოჯახში 1000-მდე სახეობაა, გავრცელებულია მთელ მსოფლიოში. ყოფილ სსრკ-ში 100-მდე სახეობაა, მათ შორის აღსანიშნავია ბინის რკილი (Anobium pertinax), რომელიც აზიანებს ხის შენობების კედლებს; ავეჯის რკილი (Anobium punctatum), აზიანებს ავეჯს, ჩარჩოებს, იატაკს; პურის რკილი (Stegobium paniceum), აზიანებს პურეულს, წიგნებსა და სხვა ნივთებს.
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 8, გვ. 403, თბ., 1984
ხოჭოები
სარიჰასანლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

სარიჰასანლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სარიჰასანლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სარიჰასანლი — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში
სარიჰასანლი — სოფელი თურქეთში
ვილჰელმ ფილხნერი

ვილჰელმ ფილხნერი (დ. 13 სექტემბერი, 1877, მიუნხენი — გ. 7 მაისი, 1957, ციურიხი) — გერმანელი მოგზაური და მწერალი, ცენტრალური აზიის, არქტიკისა და ანტარქტიკის უბნების მკვლევარი.
ბიოგრაფია
1900 წელს ცხენით გადალახა პამირი. 1903–1905 წლებში ალბერტ ტაფელთან ერთად განახორციელა ექსპედიცია დასავლეთ ჩინეთში, გამოიკვლია რაიონი სინინიდან ტიბეტამდე. 1910 წელს მუშაობდა შპიცბერგენზე. 1911–1912 წლებში ხელმძღვანელობდა გერმანიის მე-2 სამხრეთპოლარულ ექსპედიციას, რომელმაც ანტარქტიდისკენ გაცურა ხომალდ „დოიჩლანდზე“. ანტარქტიკის შელფურ წყლებში მან აღმოაჩინა და გამოიკვლია პრინც ლუიტპოლდის მიწა, სადაც მის მიერ აღმოჩენილ 500 000 კმ² ფართობის მქონე ყინულოვან ველს 1912 წელს მის პატივსაცემად უწოდეს ფილხნერის შელფური მყინვარი. 1926–1928 წლებში ფილხნერმა განახორციელა ახალი ექსპედიციები ცენტრალურ აზიაში, რომელთა დროსაც ტარიმის აუზსა და ქაშმირს შორის, ასევე სინინის, ცაიდამის ჭაობებისა და ტიბეტს შორის მდებარე რაიონებში მან ჩაატარა ელექტრომაგნიტური და მეტეოროლოგიური გამოკვლევები. ამავე სამეცნიერო სამუშაოების გასატარებლად ომისწინანდელ წლებში ფილხნერი ნეპალშიც გაემგზავრა. მეორე მსოფლიო ომის დროს მკვლევარი ინგლისელების მიერ ინტერნირდა ინდოეთში, საიდანაც ევროპაში 1951 წელს დაბრუნდა.
ლიტერატურა
გერმანელი მწერლები
გერმანელი მოგზაურები
დაბადებული 13 სექტემბერი
დაბადებული 1877
გარდაცვლილი 7 მაისი
გარდაცვლილი 1957
აზიის მკვლევრები
არქტიკის მკვლევრები
ანტარქტიკის მკვლევრები
ნეპალის მკვლევრები
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1987

მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1987 — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — შეფილდი, კრუსიბლის თეატრი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა სტივ დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ჯო ჯონსონი ანგარიშით 18:14.
უმაღლესი ბრეიკი
127 — სტივ დეივისი
ფინალი
სტივ დეივისი 18:14 ჯო ჯონსონი
რესურსები ინტერნეტში
Global Snooker
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში
1987 წელი სნუკერში
სანქტ-პეტერბურგის დიდი სახელმწიფო ცირკი

სანქტ-პეტერბურგის დიდი სახელმწიფო ცირკი — პირველი ქვის სტაციონარული ცირკი რუსეთში, რომელიც ერთ-ერთი უძველესია ქვეყანაში. მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში. ცირკის ისტორიული სახელწოდებაა ასევე „ჩინიზელის ცირკი“.
ისტორია
დღეს არსებული ცირკის შენობა, 1877 წლის 26 დეკემბერს გაიხსნა. ცირკის დიდი სცენა დაახლოებით 13 მეტრია და ცირკში არის თავშესაფარი, 150 ცხენის საცხოვრებელი. შენობის არქიტექტორი ვასილი კენელი იყო. ჩინიზელის ცირკი რუსეთში არის ჰინეს ცირკის მემკვიდრე, რომელიც დაიხურა 1875 წელს.
ჩინიზელების ოჯახი ცირკს ხელმძღვანელობდნენ 1921 წლამდე, სანამ ისინი ემიგრაციაში წავიდოდნენ. მათი ოჯახი ხშირად იჯარით იღებდა ცირკის შენობას, ასე მაგალითად 1898 წელს, როცა მათ შეძლეს რუსეთში ჭიდაობის პოპულარიზაცია და სწორედ ამ შენობაში გამართეს მსოფლიო ჩემპიონატი ჭიდაობაში.
1928 წელს, სწორედ ამ შენობაში გაიხსნა მსოფლიოში პირველი ცირკის მუზეუმი.
2014-2015 წლებში ცირკში ფართომასშტაბიანი რეკონსტრუქცია განხორციელდა. გამაგრდა ცირკის საფუძველი და კედლები, ცირკის გუმბათი განახლდა. დარბაზში ნაკლები რიგებია, თუმცა მისი ადგილმდებარეობა უფრო მოსახერხებელია. ორკესტრი ასევე გადავიდა იმპერიულ ლოჟაში, თავის თავდაპირველ ადგილას (ფარანგის ფარდასთან).
2015 წელს ცირკს დაუბრუნდა თავისი ისტორიული სახელი „ჩინიზელი“, რომელიც მას გაეტანო ჩინიზელის პატივისცემის ნიშნად ეწოდა.
არქიტექტურა
ცირკი იმ დროისათვის მართლაც უჩვეულო და გასაოცარი ხედვით არის აშენებული. მსოფლიოში პირველად, 49.7 მეტრი სიგრძის გუმბათის აშენებისას, გარკვეული შიდა სვეტების საყრდენები არ იყო გამოყენებული, რამაც უჩვეულო სივრცული ეფექტი შექმნა. ასეთი, გუმბათის პრინციპულად ახალი დიზაინი, როგორც გიგანტური გადატრიალებული თასს ჰგავდა, შემდგომში ფართოდ გამოიყენებდნენ მსგავსი სტრუქტურების მშენებლობაში. დღეისათვის დარბაზის ტევადობაა დაახლოებით 5 000 ადამიანი. დერეფნები გაფორმებულია მდიდრული ნახატებითა და გასაოცარი სარკეებით.
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт цирка
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
აფონსუ IV (პორტუგალია)

აფონსუ IV (პორტუგალია)
აფონსუ IV გულადი (დ. 8 თებერვალი, 1291, ლისაბონი, პორტუგალია — გ. 28 მაისი 1357, ლისაბონი, პორტუგალია) — პორტუგალიის მეფე ბურგუნდიელთა დინასტიიდან 1325 -1357 წლებში. დენიშისა და იზაბელა არაგონელის ვაჟი. იქორწინა 1309 წელს ბეატრისაზე, კასტილიის მეფის, სანჩო IV ასულზე.
ტახტზე ასვლამდე, აფონსუ დიდხანს ეომებოდა თავის მამას. გამეფების შემდეგ კი მტრობდა თავის უკანონო ძმასთან აფონსუ სანჩესთან. საქმე შეიარაღებულ დაპირისპირებებამდე მიდიოდა. ბოლოს დედოფალმა იზაბელამ შეარიგა ისინი. აფონსუ აღარ სდებდა ბრალს ძმას მის წინააღმდეგ მოქმედებებში და დამეგობრდა კიდევაც მასთან. აფონსუ კარგი მმართველი იყო, იცავდა სამართლიაობას. მან ხალხს დიდი მხარდაჭერა გაუწია 1344 წლის დიდი მიწისძვრის დროს და 1348 წლის შავი ჭირის ეპიდემიისას. სიბერეში აფონსუს უთანხმოებები ჰქონდა თავის მემკვიდრესთან პედრუსთან.
ლიტერატურა
Рыжов, K. (1999). Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X
პორტუგალიის მეფეები
დაბადებული 8 თებერვალი
დაბადებული 1291
გარდაცვლილი 28 მაისი
გარდაცვლილი 1357
დანიელ სალამანკა ურეი

დანიელ სალამანკა ურეი (დ. 8 ივლისი, 1869, კოჩაბამბა, ბოლივია — გ. 17 ივლისი, 1935, კოჩაბამბა, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1931-1934 წწ. თანამდებობა დაიკავა 1931 წლის 5 მარტს — დატოვა 1934 წლის 27 ნოემბერს.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის პრეზიდენტი
ბოლივიის პრეზიდენტები
დაბადებული 8 ივლისი
დაბადებული 1869
გარდაცვლილი 17 ივლისი
გარდაცვლილი 1935
კარსნისხევის არქეოლოგიური ძეგლები

კარსნისხევის არქეოლოგიური ძეგლები — მრავალფენიანი არქეოლოგიური ძეგლი სოფელ კარსანის (მცხეთის მუნიციპალიტეტი) მიდამოებში.
მცირე მასშტაბის გათხრები ჩატარდა 1925 წელს (გიორგი ნიორაძე). 1975 წლიდან მიმდინარეობს სტაციონარული გათხრები (ანდრია აფაქიძე, ვ. ნიკოლაიშვილი).
კარსნისხევი დასახლებული ყოფილა გვიანდელი ბრინჯაოს ხანიდან. გამოვლენილია ამ ხანის სამარხები. კარსნისხევის მარჯვენა ნაპირას აღმოჩნდა ძვ. წ. I საუკუნის — ახ. წ. I საუკუნის კომპლექსური ძეგლი: ხელოსანთა დასახლება, საწარმოო უბანი და სამაროვანი. ნამოსახლარზე გამოვლინდა 3 სამშენებლო ჰორიზონტი. ქვეტეხილითა და ტალახით ნაგები გეგმით მოგრძო, ოთხკუთხა შენობები გადახურული ყოფილა ანტიკური ხანის მცხეთური ბრტყელი და ღარიანი კრამიტით. თიხატკეპნილი იატაკის ცენტრალურ ნაწილში ქვითა და თიხით ნაგები კერები იყო. დიდი რაოდენობითაა მოპოვებული, უმთავრესად, მოწითალოდ გამომწვარი, თხელკეციანი საოჯახო კერამიკული ნაწარმი, ლითონისა და თიხის ქანდაკებანი, ნამოსახლარის აღმოსავლეთით, დაახლოებით 60 მ-ზე, აღმოჩნდა საწარმოო უბანბი. გამოვლინდა თიხის ჭურჭლის გამოსაწვავი ალიზის ორსართულიანი ქურები და მასთან დაკავშირებულ ნაგებობათა ნაშთები. ნამოსახლარის მახლობლად გამოვლინდა I-III საუკუნეების სამაროვანი. ძირითადად გაითხარა კრამიტსამარხები, აგრეთვე ორმოსამარხები (მ. შ. ხის ძელებით გადახურულიც). კრამიტისამარხები ბრტყელი და ღარიანი კრამიტითაა ნაგები. გადახურვა ორფერდაა. ზოგს იატაკიც კრამიტისა ჰქონდა. სამარხებში აღმოჩნდა ჭურჭელი, სამკაული, რომაული და პართული მონეტები და სხვა.
1925 წელს კარსნისხევის ბოლოში გათხარეს IV—V საუკუნეების სამაროვანი. ქვიშაქვის დიდი ქვებით ნაგები ქვაყუთები ბანურად იყო გადახურული. სამარხებში აღმოჩნდა სამკაული და ჩაცმულობასთან დაკავშირებული ნივთები.
კარნისხევის სათავესთან მიწის ხედაპირზე შეინიშნება შუა ფეოდალური ხანის ნასოფლარი და პატარა ეკლესიები. იქვე, ხეობის მარჯვენა ნაპირას, დადასტურდა მინის საწარმოს ნაშთები.
ლიტერატურა
ლემლეინი გ., მინის საბერი წარმოების ნაშთები კარსანში, მცხეთის მახლობლად, «საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე», 1945, ტ. 6, № 9;
ლომთათიძე გ., არქეოლოგიური გათხრები საქართველოს ძველ დედაქალაქში, თბ., 1945;
მცხეთა. არქეოლოგიური კვლევა-ძიების შედეგები, ტ. 1—2, თბ., 1955-1978;
ნიკოლაიშვილი ვ., არქეოლოგიური კვლევა-ძიება „დიდი მცხეთის“ ტერიტორიაზე, «მაცნე. ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიისა და ხელოვნების ისტორიის სერია», 1977, № 1;
ნიორაძე გ., კარსნის-ხევის სასაფლაო, «საქართველოს მუზეუმის შრომები», 1926, ტ. 4
მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ნელი კახიძე

ნელი კახიძე (დ. 24 ივნისი, 1961, სვერდლოვსკის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია — გ. 19 სექტემბერი, 2001) — ქართველი პოლიტიკოსი, ჟურნალისტი, ფილოლოგი.
1982 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი და 1993 წელს ასპირანტურა. რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა სამინისტროს დიპლომატიური აკადემია. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.
რესურსები ინტერნეტში
ნელი კახიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 24 ივნისი
დაბადებული 1961
გარდაცვლილი 19 სექტემბერი
გარდაცვლილი 2001
საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
მარიამ და ერანუი ასლამაზიანების გალერეა

მარიამ და ერანუი ასლამაზიანების გალერეა
დებ მარიამ და ერანუი ასლამაზიანების გალერეა — მარიამ და ერანუი ასლამაზიანების უნიკალური გალერეა სომხეთში, ქალაქ გიუმრიში. გალერეაში გამოფენილია დებ ასლამაზიანების ნახატების, გრაფიკული და კერამიკული ნაშუევრების სრული კოლექცია, რომელიც უდიდესია მთელს მსოფლიოში. გალერეა ერთადერთი მუზეუმია სომხეთში, რომელიც ქალ ხელოვანებს მიეძღვნა.
ისტორია
გალერეა 1987 წელს დაარსეს თავად მარიამ და ერანუი ასლამაზიანებმა. გარდაცვალებამდე დებმა გალერეას თავად გადასცეს 620 ორიგინალი ნახატი, კერამიკული და გრაიფული ნამუშევარი, რომლებიც დღესაც გამოფენილია.
გალერეა მდებარეობს ქალაქ გიუმრის ცენტრალურ მოედანზე. შენობა 1880 წელს ქეშიშოვების ოჯახისთვის აიგო, რომლებიც მდიდარი ვაჭრები იყვნენ. 1988 წლის მიწისძვრის შემდეგ გალერეის შენობა მიუსაფარ ადამიანებს გადაეცათ და ხელახლა 2004 წელს გაიხსნა. 1980 წლიდან შენობას სომხეთის მთავრობა იცავს, როგორც ისტორიული და კულტურული მემკვიდრეობსი ძეგლს.
გალერეა ორსართულიანია: პირველ სართულზე ერანუი ასლამაზიანის ნაშრომებია გამოფენილი, ხოლო მეორე საერთულზე მარიამ ასლამაზიანის ნაშრომები. გალერეას შიდა ეზო და აივანი აქვს, რომელიც XIX საუკუნის ალექსანდროპოლის ქალაქური არქიტექტურის ნიმუშია, რომელიც ევროპული და ტრადიციული სომხეთის არქიტექტურის ნაზავს წარმოადგენს.
კოლექციები
მარიამ და ერანუი ასლამაზიანები ყარსის პროვინციაში, ბაშ-შირაქში (დღეისთვის შირაქის მაზრა, იერაზგავორსის სოფელი), შესაბამისად 1907 და 1910 წლებში. გოგონებმა სამხატვრო განათლება ალექსანდროპოლის სამხატვრო სკოლაში (სამხრეთ კავკასიაში პირველი სამხატვრო სკოლა) მიიღეს, რომელიც 1905 წელს დაარსდა. სკოლამ დიდი როლი ითამაშა ასლამაზიანების პროფესიაში. მოგვიანებით გოგონებმა სწავლა განაგრძეს ერევნის სახვითი ხელოვნების კოლეჯში, მოსკოვისა და ლენინგრადის ხელოვნების უმაღლეს სკოლებში (დღეისთვის საქნტ-პეტერბურგის სახვითი ხელოვნების აკადემია).
ერანუი ასლამაზიანი ძირითადად საკუთარ პორტრეტებსა და ყოფითი ჟანრის ნახატებს ქმნიდა. მარიამ ასლამაზიანის ნახატები მის დრამატულ ცხოვრებას ასახავს. გალერეაში დაცულია მარიამ ასლამაზიანის საყოველთაოდ აღიარებული დახვეწილი კერამიკული ფილებიც. ასლამაზიანების გალერეის გარდა, დების ნამუშევრები დაცულია ლონდონის, სოფიის, ბერლინის, ვენეციის, ტოკიოს, დელისა და სხვა ქალაქების მუზეუმებში.
სტრუქტურა
დებ მარიამ და ერანუი ასლამაზიანების გალერე მოიცავს სუვენირების მაღაზიას, კერამიკულ სახელოსნოს და თავისუფალ კერამიკულ სტუდიას. გალერეაში ტარდება კერამიკის დამზადების ორსაათიანი ტრენინგი, რომელის ტურსა და საუზმეს მოიცავს და მონაწილეებს შესაძლებლობა აქვთ სუვენირებიც თავად შექმნან. ტურები სომხურ, ინგლისურ, რუსულ და ფრანგულ ენებზე ტარდებ. ამ ოთხ ენაზევე ტარდება სხვადასხვა ასაკის დამთვალიერებლთათვის საგანმანათლებლო და გასართობი თამაშები.
რესურსები ინტერნეტში
Official website of the Gallery of Mariam and Eranuhi Aslamazyan Sisters
სქოლიო
სომხეთის მუზეუმები
სომხური კულტურა
Getap, Shirak

Getap, Shirak
Getap is a village in the Artik Municipality of the Shirak Province of Armenia. The Statistical Committee of Armenia reported its population was 822 in 2010, up from 819 at the 2001 census.
Demographics
The population of the village since 1831 is as follows:
References
Communities in Shirak Province
Populated places in Shirak Province
კილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

კილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
კილი შეიძლება ნიშნავდეს:
კილი — ქალაქი გერმანიაში
კილი (ვულკანი) — ვულკანი ნიდერლანდებში
კილი, ჯუჯა ჯ.რ.რ. ტოლკინის რომანიდან „ჰობიტი“
ჯაბირ იბნ ჰაიანი

ჯაბირ იბნ ჰაიანი (აბუ აბდალაჰ ჯაბირ იბნ ჰაიან ალ-აზდი ას-სუფი), ლათინიზებული სახელი გებერი (დ. დაახლ. 721, ტუსი, სპარსეთი, — გ. დაახლ. 815, ქუფა, არაბთა სახალიფო) — არაბი სწავლული, მათემატიკოსი, ასტრონომი, ფარმაცევტი და მეცნიერი. იმ თხზულებებს შორის, რომლებსაც მას მიაწერენ (გებერის ტრაქტატები), აღსანიშნავია „სამოცდაათი წიგნი“-ს ბოლო თავები, რომლებშიც იგი ამტკიცებს, რომ არალკეთილშობილი ლითონები შეიძლება გარდაიქმნას ოქროდ. ჯაბირ იბნ ჰაიანი აღწერს სხვადასხვა ქიმიურ პროცესს (გამოხდას, აქროლებას, გახსნას, კრისტალიზაციასა და სხვ.), აგრეთვე ზოგიერთ ქიმიურ პრეპარატს (აჯასპს, შაბს, ტუტეს, ნიშადურსა და სხვ.).
ლიტერატურა
სქოლიო
არაბი მეცნიერები
არაბი ქიმიკოსები
დაბადებული 721
გარდაცვლილი 815
ჰონგ-კონგი (კუნძული)

ჰონგ-კონგი (კუნძული)
ჰონგ-კონგი — კუნძული ჰონგ-კონგის სპეციალური ადმინისტრაციული რეგიონის სამხრეთ ნაწილში. 2008 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 1 289 500 კაცს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 16 390 ადამიანს კმ²-ზე. პირველი ოპიუმის ომის დროს როდესაც გაერთიანებულმა სამეფომ კუნძულის ოკუპაცია მოახდინა, მასზე მხოლოდ 3000 კაცი ცხოვრობდა და რამდენიმე მეთევზეთა სოფლისგან შედგებოდა. კუნძული გაერთიანებულ სამეფოს ოფიციალურად, 1842 წელს ნანკინის ხელშეკრულებით უვადოდ გადაეცა და დედოფალ ვიქტორიას პატივსაცემად ქალაქი ვიქტორია დაარსდა.
კუნძულის ცენტრალური ტერიტორია წარმოადგენს ჰონგ-კონგის ისტორიულ, პოლიტიკურ და ეკონომიკურ ცენტრს. კუნძულის ჩრდილოეთი სანაპირო ქმნის ვიქტორიას ნავსადგურის სამხრეთ ნაპირს, რომელსაც ღრმაწყლიანობის გამო უდიდესი წვლილი მიუძღვის ჰონგ-კონგის განვითარებაში.
კუნძულზე მდებარეობს ჰონგ-კონგის უამრავი ღირსშესანიშნაობა, რომელთა შორისაა ვიქტორიას პიკი, Ocean Park, მრავალი ისტორიული ადგილი და უმსხვილესი სავაჭრო ცენტრები. კუნძულის მთიანი ნაწილი ასევე განთქმულია საფეხმავლო ტურიზმით. კუნძულ ჰონგ-კონგის ჩრდილოეთი ნაწილი კოულუნთან ერთად ქმნის ჰონგ-კონგის ურბანული ზონის ბირთვს. მათი საერთო ფართობი დაახლოებით 88.3 კმ²-ია, ხოლო საერთო მოსახლეობა (კუნძულის ჩრდილოეთი ნაწილი და კოულუნი) დაახლოებით 3 156 500 კაცი. მიახლოებითი სიმჭიდროვე შეადგენს 35 700 კაცს/კმ²-ზე.
ადგილობრივები კუნძულს ხშირად „ჰონგ-კონგის მხარეს“ ან „კუნძულის მხარეს“ ეძახდნენ. ეს სტილი ადრე სხვა ბევრი ადგილისთვისაც გამოიყენებოდა (მაგ. ჩინეთის მხარე და სხვ.), მაგრამ ამჟამად მხოლოდ „კოულუნის მხარის“ აღმნიშვნელად გამოიყენება და ნავსადგურის ორ მხარეს გულისხმობს. აღნიშნული ფორმა ადრეულ პერიოდში ძალიან იყო გავრცელებული ბრიტანეთში.
გარეუბნები/დასახლებები
კუნძული ჰონგ-კონგი მოიცავს ჰონგ-კონგის შემდეგ გარეუბნებს/დასახლებებს:
აბერდინი
საადმირალო
აპ-ლეი-ჩაუ
კოსვეი-ბეი
ცენტრალი/ჩონგ-ვანი
ჩაი-ვანი
კიბერპორტი
დიპ-უოტერ-ბეი
აღმოსავლეთი მიდ-ლეველსი
ფორტრეს-ჰილი
ჰეპი-ველი
კენედი-ტაუნი
მიდ-ლეველსი
მაუნტ-დევისი
ნორთ-პოინტი
პოკ-ფუ-ლამი
კუარი-ბეი
რეპულს-ბეი
საი-ვან-ჰო
საი-ვანი
საი-იინგ-პუნი
სენდი-ბეი
შაუ-კეი-ვანი
შეკ-ო
შეკ-ტონგ-ცუი
შეუნგ-ვანი
სიუ-საი-ვანი
სო-კონ-პო
სტენლი
ტაი-ჰანგი
ტაი-ტამი
ტინ-ჰაუ
ვიქტორიას პარკი
ვიქტორიას პიკი
ვან-ჩაი
დასავლეთი მიდ-ლეველსი
ვონგ-ჩუკ-ჰანგი
სქოლიო
ჰონგ-კონგი
ფილიპო ბრუნელესკი

ფილიპო ბრუნელესკი (იტალ. Filippo Brunelleschi; დ. 1377 — გ. 15 აპრილი, 1446) — რენესანსის ერთ-ერთი გამოჩენილი წარმომადგენელი, ხუროთმოძღვარი.
შემოქმედება
თავდაპირველად ბრუნელესკიმ თავი გამოიჩინა, როგორც მოქანდაკემ. 1401 წელს მან ფლორენციაში შექმნა „ისააკის მსხვერპლად შეწირვა“. 1402–1409 წლები ბრუნელესკიმ რომში გაატარა, სადაც ეცნობოდა და იკვლევდა ანტიკურ არქიტექტურულ ძეგლებს. ამ წლებშივე შექმნა პერსპექტივის მეცნიერული თეორია, რასაც არსებითი მნიშვნელობა ჰქონდა სახვითი ხელოვნების შემდგომი განვითარებისთვის. 1420–1436 წლებში ხელმძღვანელობდა ფლორენციის ტაძრის – სანტა მარია დელ ფიორეს გუმბათის მშენებლობას. ბრუნელესკის მიერ ფლორენციაში აშენებული ბავშვთა თავშესაფარი რენესანსის ხუროთმოძღვრების პირველი ჩამოყალიბებული ნაწარმოებია. არქიტექტურული დამუშავებით მას ენათესავება ორი ბაზილიკური ეკლესიის — სან-ლორენცოს და სან-სპირიტოს ინტერიერები.
ადრინდელი რენესანსის უმნიშვნელოვანეს ნაგებობათა რიცხვს მიაკუთვნებენ პაცის საოჯახო კაპელას. დიდი დამსახურება მიუძღვის ბრუნელესკის საცხოვრებელი სახლის — მდიდარ მოქალაქეთა პალაცოების არქიტექტურულ დამუშავებაში. 1420–1442 წლებში მან გააფართოვა ე.წ. პალაცო დი პარტე გველფა. მასვე მიაწერენ ფლორენციის უდიდესი სასახლის პალაცო პიტის შუა ნაწილს.
ბრუნელესკის შემოქმედება არქიტექტურის ისტორიაში ახალი ხანის დაწყებას მოასწავებდა. მან პირველმა აღადგინა ანტიკური ორდერი. მის მიერ აგებული შენობებისა და ინტერიერის მარტივი, უაღრესად ნათელი და მშვიდი კომპოზიცია, მკაფიოდ შემოსაზღვრული სივრცე, ადამიანური მასშტაბი მკვეთრად უპირისპირდებოდა გოთიკის მისტიკურ-ემოციურ მხატვრულ სახეებს და ახალ ჰუმანისტურ მსოფლმხედველობას.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Filippo Brunelleschi: Life & Main Works
Free audio guide of Brunelleschi's Dome
სქოლიო
რენესანსი
იტალიელი არქიტექტორები
დაბადებული 1377
გარდაცვლილი 1446
აბსოლუტური „მე“

აბსოლუტური „მე“ — ფიხტეს ფილოსოფიის ძირითადი ცნება, აღნიშნავს სუბიექტს, რომელიც წინ უსწრებს მის დიფერენცირებას (გამოყოფას) კონკრეტულ „მედ“ და „არა-მედ“. აბსოლუტური „მე“ არის კანტის ტრანსცენდენტალური სუბიექტის, ტრანსცენდენტალური აპერცეფიის თავისებური გააზრება.
ლიტერატურა
ფილოსოფია
მოლოპო

მოლოპო — მდინარე სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში და ბოტსვანაში. მისი სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 970 კმ-ს. აუზის ფართობი — 367 201 კმ² (მოლოპოს აუზი მოიცავს სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ჩრდილოეთს (აუზის მთელი ფართობის 30 %), ბოტსვანის სამხრეთს (37 %) და ნამიბიის აღმოსავლეთს (33 %)).
სათავე მდებარეობს ქალაქ გროტ-მარიკოს და ქალაქ ლიხტემბურგს შორის, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ჩრდილო-დასავლეთ პროვინციაში და თავიდან მიედინება დასავლეთისკენ, ხოლო შემდეგ — სამხრეთ-დასავლეთისკენ. შუა დინების ადგილას ჩამოყალიბებულია სახელმწიფო საზღვრის მნიშვნელოვანი ნაწილი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკასა და ბოტსვანას შორის. მდინარეული ჩამონადენი არ არის მუდმივი. საკმაოდ დიდი ნალექების შემთხვევაში მოლოპო ჩაედინება ორანჟის მდინარეში, ნამიბიასთან არსებულ საზღვართან ახლოს. მოლოპოს ყველაზე უფრო დიდი შენაკადია — მდინარე ნოსობი (მარჯვენა), მეორე დიდი შენაკადია — მდინარე კურუმანი (მარცხენა).
რესურსები ინტერნეტში
'Where is the life in farming': Agricultural livelihoods in Molopo and Barolongs compared
სქოლიო
სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის მდინარეები
ბოტსვანის მდინარეები
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1971

მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1971 — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — სიდნეი (ავსტრალია). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯონ სპენსერი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა უორენ სიმფსონი ანგარიშით 37:29.
ფინალი
ჯონ სპენსერი 37:29 უორენ სიმფსონი
რესურსები ინტერნეტში
Global Snooker
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში
1971 წელი სნუკერში