PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ზაფხული

ზაფხული — წელიწადის დრო, რომელიც დედამიწის ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში ზაფხულის მზებუდობის მომენტიდან (21 ან 22 ივნისი), შემოდგომის ბუნიობის მომენტამდე (23 სექტემბერი) გრძელდება.
ჩვეულებრივ ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში ზაფხულის თვეებია:
ივნისი;
ივლისი;
აგვისტო.
ხოლო სამხრეთ ნახევარსფეროში ზაფხული შემდეგ თვეებში უწევს:
დეკემბერი;
იანვარი;
თებერვალი.
როდესაც ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში ზაფხულია, სამხრეთ ნახევარსფეროში ზამთარია.
ზაფხული წელიწადის ყველაზე თბილი დროა. დღეები კვლავ იზრდება, თუმცა 22 ივნისიდან მოკლდება.
მწიფდება ხილი, ივსება თავთავი, ფრინველებს და ცხოველებს ბევრი საკვები უჩნდებათ.
ლიტერატურა
ზაფხული
Quiet Is the New Loud

Quiet Is the New Loud is the debut album by Norwegian indie pop duo Kings of Convenience, released on 29 January 2001 by Astralwerks.
Critical reception
Quiet Is the New Loud received mostly positive reviews from contemporary music critics. At Metacritic, which assigns a normalized rating out of 100 to reviews from mainstream critics, the album received an average score of 71, based on 11 reviews, which indicates "generally favorable reviews". Caroline Hennessy of RTÉ was quoted saying that "If quiet is indeed the new loud then Eirik and Erlend are on to a sure winner. A bittersweet pop album to wrap yourself up in when the world feels like a scary place."
Track listing
Personnel
Kings of Convenience
Erlend Øye – steel string acoustic and electric guitars, harmony (all but 5) and lead (5) vocals, piano, drums, percussion, string arrangements
Eirik Glambek Bøe – nylon string acoustic and electric guitars, lead (all but 5) and harmony (5) vocals, piano, drums, string arrangements
Additional personnel
Ian Bracken – cello (4, 5, 8, 10)
Matt McGeever – cello (1)
Ben Dumville – trumpet (3)
Tarjei Strøm – drum fills (5)
Certifications
References
Kings of Convenience albums
2001 debut albums
Albums produced by Ken Nelson (British record producer)
Astralwerks albums
7 (რიცხვი)

7 (რიცხვი)
შვიდი — მეშვიდე ნატურალური რიცხვი. არის ექვსის მომდევნო და რვის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი — 7.
ლიტერატურა
Wells, D. The Penguin Dictionary of Curious and Interesting Numbers London: Penguin Group (1987): 70–71
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (7)
Graphemica (⁷)
7
ადიდვა

ადიდვა — ლითონის ნამზადის გაწელვა საადიდვო დგანის ნახვრეტში მისი განივი კვეთის შესამცირებლად და გლუვი ზედაპირის მისაღებად (მავთულის დამზადება).
ადიდვისათვის, ლითონის ნამზადს გამოჭიმავენ (იძულებით გაატარებენ) სათანადო ფორმის ხვრეტში ადიდას თვალაკში. რადგანაც თვალაკის კვეთი ნამზადის კვეთზე ნაკლებია, ლითონი პლასტიკურ დეფორმაციას განიცდის და ნამზადი თვალაკის ფორმას იღებს, მისი კვეთი მცირდება, სიგრძე კი მატულობს. ადიდვა მიმდინარეობს ლითონის გაუხურებლად, რაც ზრდის მის სიმტკიცეს, ამცირებს პლასტიკურობას და აფერხებს შემდგომ დეფორმაციას. ლითონის პლასტიკური თვისებების აღსადგენად მიმართავენ შუალედურ მოწვას. დასამუშავებელი ნაკეთობის ერთ ბოლოს წინასწარ აწვრილებენ, რომ იგი ადვილად გავიდეს ადიდას თვალაკში. წარმოქმნილი ხახუნის ძალების შესამცირებლად დასამუშავებელი ლითონი იპოხება. ლითონის ერთ გატარებაზე გამოჭიმვის კოეფიციენტი ჩვეულებრივ 1,4-1,5 არ უნდა აღემატებოდეს. ამიტომ ნაკეთობას თანმიმდევრულად ატარებენ (მრავალჯერადი გამოჭიმვა) ადიდას რამდენიმე თვალაკში. ადიდვას ფართოდ იყენებენ მუდმივი კვეთისა და დიდი სიგრძის ნაკეთობათა (წნელები, მავთულები, მილები) დასამზადებლად.
ადიდვა ლითონის დამუშავების უძველესი წესია. საქართველოს ტერიტორიაზე ნაპოვნი, ფერადი ლითონებისაგან ადიდვით დამზადებული მავთულის უძველესი ნიმუშები ძვ. წ. II ათასწლეულის დამლევს განეკუთვნება.
ლიტერატურა
„მოკლე ენციკლოპედიური ლექსიკონი საშენი მასალების, არქიტექტურისა და მშენებლობის დარგში“, რედკოლეგია: მ. ნიკოლაიშვილი, გ. მეფარიშვილი, (საქართველოს რესპუბლიკის არქიტექტურისა და მშენებლობის საქმეთა კომიტეტი), თბ., 1995, გვ. 2
ლითონის დამუშავება წნევით
ველესი (სანტანდერი)

ველესი (სანტანდერი)
ველესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.094 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 265 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 77.06 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 250 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კავთისხევის ნამოსახლარი

კავთისხევის ნამოსახლარი
ტერმინი კავთისხევის ნამოსახლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
კავთისხევის პირველი ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევში.
კავთისხევის მეორე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევში.
კავთისხევის მესამე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევში.
ანიუტინე (კონოტოპის რაიონი)

ანიუტინე (კონოტოპის რაიონი)
ანიუტინე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის კონოტოპის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 157 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
კონოტოპის რაიონის სოფლები
ხერმან რიესკო

ხერმან რიესკო ერასურისი (დ. 28 მაისი, 1854, რანკაგუა, ჩილე — გ. 8 დეკემბერი, 1916, სანტიაგო, ჩილე) — ჩილელი პოლიტიკური მოღვაწე. ჩილეს პრეზიდენტი 1901–1906 წლებში.
ხერმან რიესკო ერასურისი დაიბადა 1854 წლის 28 მაისს, რანკაგუა, ჩილე. იგი იყო ჩილეს მეთოთხმეტე პრეზიდენტი 1901 წლის 18 სექტემბრიდან, 1906 წლის 18 სექტემბრამდე.
იხილეთ აგრეთვე
ჩილეს პრეზიდენტი
ერასურისის ოჯახი
რესურსები ინტერნეტში
Short biography
Genealogical chart of Riesco-Errázuriz family
Museum of El Huique
სქოლიო
ჩილეს პრეზიდენტები
დაბადებული 28 მაისი
დაბადებული 1854
გარდაცვლილი 8 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1916
ერასურისის ოჯახი
ნიკონი (სოფიისკი)

ნიკონი (სოფიისკი)
მთავარეპისკოპოსი ნიკონი (ერისკაცობაში — ნიკოლოზ ანდრიას ძე სოფიისკი; დ. , სოფ. ოზარნიკოვო, კოსტრომის გუბერნია — გ. , ტფილისი) — რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელთმთავარი. საქართველოს ეგზარქოსი (9 ივნისი, 1906 — 28 მაისი, 1908).
ბიოგრაფია
ნიკოლოზ სოფიისკი დაიბადა 1861 წელს, კოსტრომის გუბერნიის ცუხლომის უეზდის სოფელ ოზარნიკოვოში სამღვდელოს ოჯახში. დაამთავრა სოლიგალიჩის სასულიერო სასწავლებელი, შემდეგ კოსტრომის სასულიერო სემინარია. 1883 წლიდან მღვდელი. დაქვრივების შემდეგ, 1887 წელს აღიკვეცა ბერად. სანქტ–პეტერბურგის სასულიერო აკადემიის დასრულების შემდეგ, 1888 წელს დაინიშნა სანქტ-პეტერბურგის სასულიერო სემინარიის ინსპექტორად, 1891 წელს ვლადიმირის სასულიერო სემინარიის რექტორად, 1891 წელსვე აიყვანეს არქიმანდრიტის ხარისხში. 1898 წლის 8 მარტს ვოლსკის ეპისკოპოსი, 1901 წლიდან მოყოლებული ეკავა ნარვის, ვიატკისა და სლობოდის საეპისკოპოსო კათედრები.
1906 წლის 9 ივნისიდან დაინიშნა ქართლისა და კახეთის მთავარეპისკოპოსად, უწმიდესი სინოდის წევრად და საქართველოს ეგზარქოსად.
1908 წლის 28 მაისს, თბილისში, სინოდალური კანტორის ვესტიბიულში მოკლა ცეცხლსასროლი იარაღით, დღემდე დაუდგენელიმა პიროვნებამ. ეჭვი მიტანილ იქნა ეპისკოპოს კირიონზე, რომელიც დააპატიმრეს, მღვდელმოქმედება შეუჩერეს და გადაასახლეს, არქიმანდრიტ ამბროსიზე, რომელიც 1910 წელს გაამართლეს და მღვდელ ნიკოლოზ ნამორაძეზე, რომელიც გაიქცა, თავი სტამბულის ქართველ კათოლიკეთა მონასტერს შეაფარა და საქართველოში მხოლოდ 1917 წლის რევოლუციის შემდეგ დაბრუნდა.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Никон, архиепископ Карталинский и Кахетинский, экзарх Грузии
Памяти Высокопреосвященного Никона (Софийского)
Биография
საქართველოს ეგზარქოსები
დაბადებული 1861
გარდაცვლილი 1908
გარდაცვლილი 10 ივნისი
თბილისში მოკლული ადამიანები
მოკლული რუსები
ალფონსო IV დ’ესტე

ალფონსო IV დ’ესტე (დ. 14 ოქტომბერი, 1634, მოდენა, იტალია — გ. 16 ივლისი, 1662, მოდენა, იტალია) — დ’ესტეს დინასტიის წარმომადგენელი. მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგი 1658-1662 წლებში. ჰერცოგ ფრანჩესკო I-ის ძე. ჰერცოგ ფრანჩესკო II-ისა და ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის დედოფალ მარია მოდენელის მამა.
ბიოგრაფია
ალფონსო დაიბადა 1634 წლის 14 ოქტომბერს მოდენაში. იგი იყო მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგ ფრანჩესკო I-ისა და მისი პირველი ცოლის, მარია კატერინა ფარნეზეს უფროსი ვაჟი. ალფონსოს დედა 1646 წელს გადაჰყვა მშობიარობას, რის შემდეგაც მამამისი კიდევ ორჯერ დაქორწინდა.
1655 წლის 27 მაისს მამამისმა იგი 16 წლის ლაურა მარტინოციზე დააქორწინა, რომელიც იყო საფრანგეთის მმართველ კარდინალ მაზარინის დისწული. ქორწინება საფრანგეთში, კომპიენის სასახლეში შედგა და მას სამეფო ოჯახის წევრებიც დაესწრნენ. ამის შემდეგ წყვილი მოდენაში ჩავიდა, სადაც ლაურამ ორი ბავშვი გააჩინა, მათ შორის მომავალი ჰერცოგი.
1658 წლის 14 ოქტომბერს, მამის დაღუპვის შემდეგ, ალფონსო IV მოდენისა და რეჯიოს ახალი ჰერცოგი ხდება, თუმცა მისი მმართველობა დიდ ხანს არ გაგრძელებულა. იგი წლების განმავლობაში იტანჯებოდა ჩიყვისაგან, რასაც შემდეგში ტუბერკულოზიც დაერთო. 1659 წელს დასრულდა საფრანგეთ-ესპანეთის ომი და ფრანგებმა მას გაწეული დახმარების სანაცვლოდ მანამდე ესპანეთის მფლობელობაში მყოფი იტალიური ქალაქი, კორეჯიო აჩუქეს, რომელიც მალევე მიუერთდა მოდენას.
ალფონსო IV გარდაიცვალა 1662 წლის 16 ივლისს მოდენაში, 27 წლის ასაკში. მის შემდეგ ტახტი მისმა მცირეწლოვანმა ვაჟმა, ფრანჩესკო II-მ დაიკავა.
შვილები
ალფონსოს თავისი ცოლისაგან ორი შვილი ჰყავდა:
მარია (1658-1718), ცოლად გაჰყვა ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ II-ს, რომელთანაც შეეძინა პრინცი ჯეიმზ ფრანცის ედუარდი და პრინცესა ლუიზა მარია;
ფრანჩესკო II (1660-1694), მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგი, ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი, მარგერიტა მარია ფარნეზე, მაგრამ შვილები არ ჰყოლია;
ლიტერატურა
Biografia universale antica e moderna [Universal ancient and modern biography] (in Italian). XIX. presso Gio. Battista Missiaglia. 1824. p. 61.
Chiappini, Luciano (2001). Gli Estensi. Mille anni di storia. Ferrara.
დაბადებული 14 ოქტომბერი
დაბადებული 1634
გარდაცვლილი 16 ივლისი
გარდაცვლილი 1662
მოდენასა და რეჯოს ჰერცოგები
XVII საუკუნის ევროპის მონარქები
დ’ესტე
ქევხიანი

ქევხიანი — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში (არეშფერანის თემი), მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, მდინარე არეშის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 240 მეტრი, ლაგოდეხიდან 27 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 117 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გლავინიცის თემი

გლავინიცის თემი — თემი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბულგარეთში. შედის სილისტრის ოლქის შემადგენლობაში. თემის მოსახლეობაა 12 145 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 481.23 კმ²-ს. მოიცავს 23 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი გლავინიცა.
იხილეთ აგრეთვე
სილისტრის ოლქი
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ბულგარეთის თემები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სილისტრის ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები
ბაშკირეთის სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი

ბაშკირეთის სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი — უმაღლესი სასოფლო სამეურნეო სასწავლებელი. მდებარეობს უფაში, ბაშკირეთი, რუსეთი.
ისტორია
სასწავლებელი დაარსდა სსრკ-ის სახალხო კომისართა ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის 1930 წლის 23 ივლისის № 237 დადგენილების მიხედვით და ეწოდა ბაშკირეთის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. ინსტიტუტი თავდაპირველად განთავსდა საბჭოთა ხელისუფლების მიერ დახურული უფის სასულიერო სემინარიის შენობაში. სწავლა დაიწყო ამავე წლის 1 ოქტომბერს.
1941 წელს ბაშკირეთის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი გადაიტანეს სოფლის მეურნეობის სახალხო კომისარიატის შენობაში, კარლ მარქსის ქუჩა № 3-ში. მეორე მსოფლიო ომის პირველივე დღეებში ინსტიტუტიდან ფრონტზე გაიწვიეს ასზე მეტი მასწავლებელი და სტუდენტი. ომის წლებში ინსტიტუტმა გამოუშვა 176 აგრონომი და ზოოტექნიკოსი.
1947 წლის დასაწყისში ინსტიტუტში სწავლობდა 533 სტუდენტი, მათ შორის აგრონომიულ ფაკულტეტზე — 237, ზოოტექნიკურ ფაკულტეტზე — 156, ვეტერინარიის ფაკულტეტზე კი — 140 ადამიანი.
1980 წელს დამსახურებებისათვის ინსტიტუტი დააჯილდოეს წითელი დროშის ორდენით. 1993 წელს, რუსეთის მეცნიერების, უმაღლესი განათლებისა და ტექნოლოგიების სამინისტროს 15 თებერვლის № 23 ბრძანების საფუძველზე მიიღო უნივერსიტეტის სტატუსი.
2001 წლიდან გამოსცემს საკუთარ ჟურნალს, ხოლო 2013 წლიდან ელექტრონულ ჟურნალს.
ხელმძღვანელები
1930—1933 — აბდურაჰმან ასადულინი.
1933—1937 — მიდჰატ გუმეროვი.
1938—1939 — ლეონტი ეგოროვი.
1939—1941 — ტაჟი გაინულინი.
1941—1943 — პაველ პშენიჩნი.
1943—1950 — კონონ რუდკო.
1950—1951 — გიორგი სმოროდინი.
1951—1954 — ალექსეიერმოლაევი.
1954—1964 — ალექსანდრე სოკოლოვი.
1964—1973 — ნაზიფ ბახტიზინი.
1973—1983 — ალექსანდრე ბაიკოვი.
1983—1988 — ოლეგ შჩეპანსკი.
1988—1999 — რადიკ ბაშიროვი.
1999—2007 — ვლადიმირ ნედორეზკოვი.
2007—2008 — ილდარ გიმაევი.
2008—დან — ილდარ გაბიტოვი.
ფაკულტეტები
სწავლა მიმდინარეობს შვიდ ფაკულტეტზე:
აგროტექნიკური და ტყის მეურნეობა
ბიოტექნოლოგიური და ვეტერინალური მედიცინა
მექანიკური
გარემოს ინჟინერია და სამშენებლო
ენერგეტიკული
კვების მრეწველობა
ეკონომიკური
რესურსები ინტერნეტში
ბაშკირეთის სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტის ოფიციალური საიტი
რუსეთის უნივერსიტეტები
აარონ სორკინი

აარონ სორკინი (დ. 9 ივნისი, 1961, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი სცენარისტი, დრამატურგი და პროდიუსერი. მიღებული აქვს ოსკარისა და ემის ჯილდოები.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
Aaron Sorkin at Moviefone
Aaron Sorkin at Rotten Tomatoes
Blog Entries by Aaron Sorkin at The Huffington Post
ამერიკელი სცენარისტები
დაბადებული 1961
ნიუ-იორკელები
ოქროს გლობუსის გამარჯვებულები
დაბადებული 9 ივნისი
არაგუეს-დელ-პუერტო

არაგუეს-დელ-პუერტო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ხასეტანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 64,40 კმ². მოსახლეობა — 111 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
არაგუეს-დელ-პუერტოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - არაგუეს-დელ-პუერტო
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
სოფლის მუშა (გაზეთი)

სოფლის მუშა (გაზეთი)
სოფლის მუშა — ქართული ყოველკვირეული გაზეთი. საქართველოს სოცილ-დემოკრატთა მუშათა პარტიი ცენტრალური კომიტეტის ორგანო. გამოდიოდა თბილისში 1920 წელს. სულ 15 ნომერი გამოვიდა.რედაქტორი — ი. გომართელი. აშუქებდა სოციალურ და პოლიტიკურ საკითხებს.
ლიტერატურა
საქართველოს გაზეთები
ქართულენოვანი გაზეთები
გასანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

გასანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
გასანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
აზერბაიჯანი
გასანი — სოფელი აზერბაიჯანში, აფშერონის რაიონში.
ფილიპინები
გასანი — მუნიციპალიტეტი ფილიპინებში, მარინდუკეს პროვინციაში.
სამხრეთი კორეა
გასანი — მთა სამხრეთი კორეაში.
Dolichoderus superaculus

Dolichoderus superaculus is a species of ant in the genus Dolichoderus. Described by Lattke in 1987, the species is endemic to Colombia.
References
Dolichoderus
Hymenoptera of South America
Insects described in 1987
ბალე-რუსი

ბალე-რუსი (ფრანგ. Ballets russes), ან დიაგილევის რუსული ბალეტი — საბალეტო კომპანია, დაარსებული 1911 წელს რუსული თეატრალური მოღვაწისა და ხელოვნებათმცოდნის სერგეი დიაგილევის მიერ. მისი იდეა 1909 წელს გამართულ "რუსულ სეზონზე" გაჩნდა და წარმოდგენები 20 სეზონის განმავლობაში იდგმებოდა დიაგილევის სიკვდილამდე 1929 წელს. კომპანია განსაკუთრებული წარმატებით სარგებლობდა საფრანგეთსა და დიდი ბრიტანეთში.
დიაგილევის ანტრეპრიზამ დიდი გავლენა იქონია არა მხოლოდ რუსულ ბალეტზე, არამედ მთელი მსოფლიოს ქორეოგრაფიულ ხელოვნებაზე. დიაგილევმა აღზარდა უაღრესად ნიჭიერ მოცეკვავეთა და ქორეოგრაფთა მთელი პლეადა — ვაცლავ ნიჟინსკი, ლეონიდ მიასინი, მიხაილ ფოკინი, სერჟ ლიფარი, ჯორჯ ბალანჩინი. დიაგილევის დადგმებისთვის სცენურ დეკორაციებსა და კოსტიუმებზე მისი თანაგუნდელები მუშაობდნენ გაერთიანებიდან "მირ ისკუსტვა" - ლეონ ბაქსტი და ალექსანდრე ბენუა. მოგვიანებით დიაგილევმა დეკორატორების სახით მიიზიდა ევროპის მოწინავე მხატვრები - პაბლო პიკასო, ანდრე დერენი, კოკო შანელი, ანრი მატისი და მრავალი სხვა, ასევე რუსი ავანგარდისტები - ნატალია გონჩაროვა, მიხაილ ლარიონოვი, ნაუმ გაბო, ანტუან პევზნერი. არა ნაკლებ წარმატებული იყო თანამშრომლობა იმ წლების განთქმულ კომპოზიტორებთან - რიხარდ შტრაუსთან, ერიკ სატისთან, მორის პაველთან, სერგეი პროკოფიევთან, კლოდ დებიუსისთან, განსაკუთრებით კი მის მიერ აღმოჩენილ იგორ სტრავინსკისთან.
ბალეტი
რუსული ბალეტი
საბალეტო კომპანიები
ლოს-ანჯელეს ლეიკერსის მთავარი მწვრთნელები

ლოს-ანჯელეს ლეიკერსის მთავარი მწვრთნელები
ლოს-ანჯელეს ლეიკერსი — პროფესიონალური საკალათბურთო კლუბი, რომელიც აშშ-ის ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში გამოდის. ლეიკერსი არის წევრი წყნარი ოკეანის დივიზიონის, რომელიც დასავლეთ კონფერენციას ეკუთვნის. გუნდის სათამაშო ბაზა - სტეიფლზ ცენტრი მდებარეობს ლოს-ანჯელესში, რომელსაც ადგილობრივ მეტოქე - ლოს-ანჯელეს კლიპერსთან ერთად იყოფს, ასევე მოედანში ასპარეზობს NHL წარმომადგენელი - ლოს-ანჯელეს კინგსი. ლეიკერსი არის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული გუნდი NBA-ს ისტორიაში, რომლებსაც მოგებული აქვთ 16 ჩემპიონის ტიტული, უკანასკნელი მათგანი კი 2010 წელს მოახერხეს. 2012 წლის მონაცემებით კი, ლეიკერსი არის ყველაზე ღირებული NBA გუნდი ფორბსის მონაცემებით, რომელშიც 900 მილიონ $ არის შეფასებული.
მას შემდეგ რაც ლეიკერსი შუერთდა NBA-ს, გუნდში 22 მწვრთნელი იმყოფებოდა. გუნდის პირველი მწვრთნელი იყო ჯონ ქანდლე, რომელიც გუნდს 11 სეზონის განმავლობაში ედგა სათავეში. ამ პერიოდში 5 ჩემპიონის ტიტულის მოპოვება შეძლო. ფილ ჯექსონი კი ლეიკერსის ყველა დროის ლიდერია რეგულარული სეზონის ჩატარებული მატჩით (820) და ფლეი-ოფში ჩატარებული მატჩით (181), ასევე ყველაზე მეტი ფლეი-ოფში გამარჯვებული შეხვედრით (118). ლეიკერსს ააქვს მოგებული 16 ჩემპიონის ტიტული, აქედან 5-5 ქანდლესთან და ჯექსონთან ერთად, 4 პეტ რაილთან ერთად, ხოლო 1-1 კი ბილ შერმანთან და პოლ ვესტჰედთან ერთად. ლეიკერსთან ერთად, შერმანმა, რაილიმ და დელ ჰარისმა მოახერხეს NBA წლის საუკეთესო მწვრთნელის ტიტულის მოპოვება 1972, 1990 და 1995 წლებში. ჯორჯ მიკანი, ჯიმ პოლარდი, ჯერი ვესტი, პეტ რაილი, მეჯიქ ჯონსონი და ქურთ რემბისი იყვნენ ლეიკერსის როგორც მთავარი მწვრთნელის რანგში, ასევე მოთამაშის რანგშიც. მაიკ ბრაუნი კი დაინიშნა 2011-2012 წლის სეზონის დასაწყისში მთავარი მწვრთნელის პოსტზე და ამჟამად ის ხელმძღვანელობს გუნდს.
მნიშვნელობები
მწვრთნელები
სტატისტიკა შესწორებულია 2010-11 წლების სეზონის დასრულების შემდეგ
აღნიშვნა
ლეიკერსის მწვრთნელების ტოტალური რაოდენობა. ასევე ერთ ნომრად ითვლებიან ის მწვრთნელები, რომლებიც ორჯერ წვრთნიდნენ გუნდს.
ყოველი წელი არის აღნიშნული როგორც NBA სეზონი.
იხილეთ აგრეთვე
ლოს-ანჯელეს ლეიკერსი
ლოს-ანჯელეს ლეიკერსის სეზონები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ლოს-ანჯელეს ლეიკერსი
NBA გუნდების მწვრთნელები
სათავგადასავლო თამაში

სათავგადასავლო თამაში — ვიდეო თამაში, სადაც მოთამაშე კისრულობს პროტოგონისტის როლის თამაშს ანტერაქტიულ სიუჟეტში, რომელიც განვითარებულია გამოკვლევებითა და თავსატეხების გადაჭრით ფიზიკური გამოწვევების გარეშე, როგორიცაა ბრძოლა. ტერმინს დასაბამი ეძლევა 1970-იანი წლების თამაშ Colossal Cave Adventure-იდან.
სათავგადასავლო თამაში მოიცავს ლიტერატურული ჟანრის ფართო ვარიანტებს, მათ შორის სამეცნიერო ფანტასტიკას, ფანტაზიას, მისტიკას, საშინელება ფანტასტიკასა და კომედიას. თითქმის ყველა სათავგადასავლო თამაში შექმნილია ერთი მოთამაშისთვის. ჟანრმა პოპულარობის პინკს მიაღწია 1980-იანი წლების ბოლოდან 1990-იანი წლების შუაში, როდესაც ბევრი მიიჩნევდა მას ყველაზე ტექნიკურად დაწინაურებულ ჟანრს. იგი დღესდღეობით ზოგჯერ მოხსენებულია ნიშა ჟანრად. Entertainment Software Association-ის მონაცემებზე დაყდნობით, 2007 წელს, სათავგადასავლო თამაშები მოიცავდა მთლიანი ვიდეო თამაშების 4.3%-ს, რომლებცმა მიაღწიეს წარმატებას გაყიდვებში აშშ-ში.
ვიდეო თამაშის ჟანრები
კომპიუტერული თამაშების ჟანრები
ლურჯი და ჯონ ქროუს მთების ეროვნული პარკი

ლურჯი და ჯონ ქროუს მთების ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი იამაიკაში. პარკის ფართობია 495,2 კმ² და შეადგენს იამაიკის ტერიტორიის 4,5 %. პარკი გამოირჩევა თავისი ბიომრავალფეროვნებით.
პარკი იუნესკოს საცდელ სიაშია 2011 წლიდან, ხოლო 2015 წელს შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
Blue and John Crow Mountains National Park
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იამაიკაში
იამაიკის ეროვნული პარკები
Sausa District

Sausa District is one of thirty-four districts of the province of Jauja (Quechua: Shawsha or Sausa) in Peru.
References
სან-მატეუს-დუ-მარანიანი

სან-მატეუს-დუ-მარანიანი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-მეარინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 39 093 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 49.91 კმ²-ზე. ფართობი 783 335 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მარანიანი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
მატნის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია

მატნის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია – XVI საუკუნის ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ მატნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში.
ეკლესია გუმბათოვანია (11X8,8 მ) ნაშენია რიყის ქვითა და ნატეხი ქვით. გუმბათის ყელი და მისი პირამიდული გადახურვა აგურისაა. ეკლესიას სამი შესასვლელი აქვს სამხრეთიდან, დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან. სამივე კარი შესაბამისი მკლავის ღერძზეა გაჭრილი.
აღმოსავლეთით აფსიდის ღერძზე ერთი სწორკუთხა სარკმელია. საკურთხეველი ერთი საფეხურით მაღლაა აწეული და დანარჩენი სივრცისაგან კანკელითაა გამოყოფილი. საკურთხევლის გვერდებზე სამკვეთლო და სადიაკვნეა. ჯვრის მკლავების გადაკვეთაზე აღმართულია შიგნიდან წრიული, ხოლო გარედან რვაწახნაგა გუმბათის ყელი, რომელიც დასრულებულია თლილი ქვით ნაწყობი წრეთარგიანი ლავგარდნით.
ეკლესიის ფასადები რიყის ქვითა და ნატეხი ქვითაა ნაწყობი. კედლის ქვედა ნაწილებში და კუთხეებში გაცილებით დიდი ზომის ქვებია გამოყენებული.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესიები
ნეზნაიკა მთვარეზე (ანიმაციური ფილმი)

ნეზნაიკა მთვარეზე (ანიმაციური ფილმი)
„ნეზნაიკა მთვარეზე“ — 1997-1999 წლების რუსული ანიმაციური ფილმი. შედგება 12 ნაწილისგან. პირველი ექვსი გამოვიდა 1997 წლის დეკემბერში, ხოლო სერიები 7-12 - 1999 წლის დეკემბერში.
„ნეზნაიკა მთვარეზე“ არის ამავე სახელწოდების წიგნის ეკრანიზაცია, რომელშიც მოთხრობილია ნეზნაიკასა და მისი მეგობრების მთვარეზე მოგზაურობაზე.
ფილმზე კონსულტანტის სახით მუშაობდა თედორე ხიტრუკი.
რესურსები ინტერნეტში
რუსული ანიმაციური ფილმები
1997 წლის ანიმაციური ფილმები
1999 წლის ანიმაციური ფილმები
ანიმაციური ფილმები ნეზნაიკაზე
2020 Abkhazian presidential election

2020 Abkhazian presidential election
Presidential elections were held in the Republic of Abkhazia on 22 March 2020 following the decision of the Supreme Court to annul the results of the 2019 election on 10 January, and the subsequent resignation of President Raul Khajimba due to protests against his presidency.
Aslan Bzhania was considered the frontrunner in the elections, and was elected with around 59% of the vote.
Candidates
Results
Aftermath
After the elections results were announced, Bzhania gave a press conference. He announced planned constitutional reforms and that Alexander Ankvab would be the next prime minister.
References
presidential
Presidential elections in Abkhazia
სელიმ ხიმშიაშვილის ქუჩა

სელიმ ხიმშიაშვილის ქუჩა
სელიმ (სოლომონ) ხიმშიაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი). ნიკოლოზ ხუდადოვის ქუჩიდან ნოვოროსიისკის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წლის შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც აუზის ქუჩა. 1923 წლის — რეზერვუარის, 1958 — სერგეი ალილუევის, 1992 წელს სელიმ (სოლომონ) ხიმშიაშვილის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
ხიმშიაშვილი
სან-ხოსე-დე-ლურდესის რაიონი

სან-ხოსე-დე-ლურდესის რაიონი — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის სან-იგნასიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 180 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 570 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 482 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
კახამარკის რეგიონის რაიონები
სან-იგნასიოს პროვინციის რაიონები
ქვემო ალვანის ეკლესია

ქვემო ალვანის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ალვანში, მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 1,5 კილომეტრზე, მდინარე ალაზნის მარცხენა ნაპირზე, ვაკეზე, კაკლიანად წოდებულ ადგილზე. თარიღდება XVI საუკუნის მეორე ნახევრით.
ეკლესია დარბაზულია, გეგმით სწორკუთხაა (11 X 6 მ). ძირითადად ნაგებია კვადრატული აგურით. აფსიდა 0,5 მეტრის სიმაღლეზე რიყის ქვით არის ამოყვანილი. ეკლესია დაზიანებულია: ჩამოშლილია სახურავის საფარი, დანგრეულია კედლების ზედა ნაწილები და შესასვლელების გადახურვა. შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდანაა. ორივე შესასვლელი გარედან თაღოვანი ყოფილა, შიგნით - ბრტყლად გადახურული (შემორჩენილია გადახურვის კვალი). აღმოსავლეთით დეფორმირებული ნახევარწრის ფორმის აფსიდაა. რომლის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. სარკმლის ორივე მხარეს თითო პატარა, სწორკუთხა ნიშია. საკურთხეველი გადახურულია წესიერი ფორმის შეისრულთაღიანი კონქით. დარბაზი კვადრატულია, გადახურულია შეისრული კამარით. დარბაზის ჩრდილოეთ, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია. სამხრეთ და ჩრდილოეთ სარკმლებს თარაზული რაფები აქვთ. აღმოსავლეთ და დასავლეთ სარკმლების რაფები შიგნიდან გარეთკენ მაღლდება. ჩრდილოეთ კედელში, სარკმლის ქვემოთ, ერთი ნიშიცაა. ეკლესიას დასავლეთიდან ეკვრის გეგმით სწორკუთხა კარიბჭე, რომელიც დასავლეთით თითქმის მთელ სიმაღლეზე ფართო შეისრული თაღით არის გახსნილი. დასავლეთ კედლის ორივე კუთხეში გაურკვეველი დანიშნულების, აგურით ნაგები ელემენტების ნაშთებია. კარიბჭეს და ეკლესიას საერთო ორფერდა სახურავი აქვს.
რიყისა და ნატეხი ქვით ნაგები, გეგმით თითქმის სწორკუთხა გალავანი მთლიანად დანგრეულია.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები