კანადური ღვინო

კანადური ღვინო — კანადაში წარმოებული ღვინო . ონტარიო და ბრიტანეთის კოლუმბია ღვინის ორი უდიდესი მწარმოებელი პროვინციაა კანადაში, კანადის ვენახის ფართობის ორი მესამედი მდებარეობს ონტარიოში. ამასთან, ღვინის მწარმოებელი რეგიონები სხვა პროვინციებშიც არის, მათ შორისაა ალბერტა, კვებეკი, ნიუ – ბრანსუიკი და ახალი შოტლანდია .
2015 წელს კანადაში აწარმოეს 56,2 მილიონი ლიტრი ღვინო, რომლის 62 პროცენტიც წარმოიშვა ონტარიოდან. სიდიდით მეორე ღვინის მწარმოებელი პროვინცია, ბრიტანეთის კოლუმბია, იკავებს კანადის ღვინის წარმოების 33 პროცენტს. 2006–დან 2011 წლამდე კანადური ღვინის ექსპორტის 68 პროცენტი მოდიოდა ონტარიოში მდებარე ღვინის ქარხნებზე. ექსპორტის 14 პროცენტი მოდის ბრიტანეთის კოლუმბიიდან, 12 პროცენტი - კვებეკიდან და ექვსი პროცენტი ალბერტადან.
აისვაინის წარმოებისათვის კომფორტული გარემოა შექმნილი კანადურ ღვინის მწარმოებელ რეგიონებში. შედეგად, კანადა აისვაინის წამყვანი მწარმოებელია მსოფლიოში, კანადაში ყველაზე მეტი აისვაინი იწარმოება, ვიდრე ყველა სხვა ქვეყანაში. კანადური აისვაინის 90 პროცენტზე მეტი მზადდება ონტარიოში, თუმცა მისი წარმოება შესაძლებელია ყველა რეგიონში, ბრიტანეთის კოლუმბიის, კვებეკისა და ახალი შოტლანდიის ჩათვლით. ყურძნის სტანდარტული ღვინოებისა და აისვაინების გარდა, ქვეყანაში ასევე მდებარეობს რამდენიმე ხილის მეღვინეობა და მინდვრები, რომლებიც გვხვდება ალბერტას, სასკაჩევანის და მანიტობას პროვინციებში. იქ არსებული კლიმატი არ არის ხელსაყრელი ყურძნის წარმოებისთვის.
ისტორია
კანადური ღვინო მზადდება 200 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში. თავდაპირველად ცდილობდნენ ევროპიდან შემოტანილი ევროპული ვაზის ყურძნის გაშენებას მცირედი წარმატებით. მათ საჭიროდ მიიჩნიეს ვიტი ლაბრუსკასა და ვიტი რიპარიას ადგილობრივ სახეობებზე ფოკუსირება სხვადასხვა ჰიბრიდებთან ერთად. ამასთან, ასეთი ღვინოებისათვის ბაზარი შეზღუდული იყო მათი განსაკუთრებული გემოს გამო, რომელსაც ხშირად „ფოქსი“-ს უწოდებდნენ. 1866 წელს კანადაში გაიხსნა პირველი კომერციული ქარხანა, რომელიც მდებარეობს ონტარიოს კუნძულ პელიზე .
1927 წელს კანადაში ალკოჰოლის აკრძალვის გაუქმების შემდეგ, პროვინციებს მკაცრად შეუზღუდეს ღვინის წარმოების ლიცენზიების რაოდენობა. თითქმის 50-წლიანი მორატორიუმი ღვინის ქარხნის ახალი ლიცენზიის გაცემის შესახებ საბოლოოდ შეწყდა 1974 წელს. იმავე ათწლეულის განმავლობაში სადემონსტრაციო დარგვამ აჩვენა, რომ ევროპული ვაზი შეიძლება წარმატებით გაიზარდოს კანადაში.
1988 წელს მოხდა სამი მნიშვნელოვანი მოვლენა: თავისუფალი ვაჭრობა შეერთებულ შტატებთან, ღვინის მოვაჭრეთა ალიანსის დაარსება (VQA) სტანდარტის დამკვიდრებასთან ერთად და ყურძნის ვაზის შეცვლის/განახლების ძირითადი პროგრამის დანერგვა. ალიანსი მოქმედებს, როგორც მარეგულირებელი და დასახელების სისტემა, რომელიც უზრუნველყოფს კანადური ღვინოების „მაღალ ხარისხს“ და „წარმოშობის ნამდვილობას“ ბრიტანეთის კოლუმბიის და ონტარიოს პროვინციებში. ყოველი ეს ღონისძიება ემსახურებოდა კანადაში ღვინის ინდუსტრიის სიცოცხლისუნარიანობის გაუმჯობესებას.
გასული საუკუნის 90-იანი წლების განმავლობაში კანადელმა მევენახეებმა განაგრძეს იმ ყურძნის ჯიშების დემონსტრირება, რომელთაც გრილ პირობებში შეიძლება ჰქონდეთ დელიკატური, მდგრადი არომატები, მჭიდროდ კონცენტრირებული სტრუქტურა და დაძველების პოტენციალი, ვიდრე მსოფლიოს თბილ რეგიონებში მზარდ ყურძენს.
რესურსები ინტერნეტში
Wines of British Columbia
Wines of Nova Scotia
Canadian Vintners
VQA Ontario
Association of B.C. Winegrowers
Association des vignerons du Québec
Vins NB Wines
Wines of Canada
სქოლიო
ღვინო ქვეყნების მიხედვით
კანადა
ღვინო