PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დიხაზურგის ციხესიმაგრე

დიხაზურგის ციხესიმაგრე — ციხესიმაგრე სოფელ დიხაზურგაში, გალის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ციხე-სიმაგრე აგებულია XVI-XVII საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ციხის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
დიხაზურგის ციხესიმაგრე
გალის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
Cerapachys ruficornis

Cerapachys ruficornis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Цц

Цц, цц — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. გამოიყენება ხუნძური, ლაკური, თაბასარანული ენებში.
კირილური დიგრაფები
ფარგო

ფარგო (ინგლ. Fargo) - ქალაქი ჩრდილოეთი დაკოტაში, აშშ.
აშშ-ის ქალაქები
ჩრდილოეთი დაკოტა
ზიმა (აჟარის მუნიციპალიტეტი)

ზიმა (აჟარის მუნიციპალიტეტი)
ზიმა — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, აჟარის მუნიციპალიტეტში, მდინარე კოდორის ხეობაში. ზღვის დონიდან 640 მ, გულრიფშიდან 75 კმ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 64 კაცი. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ლიტერატურა
სქოლიო
აჟარის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჯირქენდი

ჯირქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გოქჩაის რაიონის სოფლები
ზღვის კურდღელი

ზღვის კურდღელი, ლახტაკი (Erignathus barbatus) — ფარფლფეხიანი ნამდვილ სელაპისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულია სიგრძეა 2,2-2,6 მ, წონა — 225-360 კგ. აქვს რუხ-ყავისფერი ბალანი და ზოგჯერ ზურგზე ღია ფერის ლაქები. ბინადრობს ატლანტიკის არქტიკულ რაიონებში, თეთრ, ბარენცის, კარის, ჩუკოტკის, ბერინგისა და ოხოტის ზღვებში. ცხოვრობს, ჩვეულებრივ, ერთეულებად, წყალმარჩხ ადგილებში. მრავლდება გაზაფხულზე მოდრეიფე ყინულზე. იკვებება ფსკერის უხერხემლოებით, იშვიათად — თევზით. ძვირფასი სარეწაო ობიექტია.
ლიტერატურა
ფარფლფეხიანები
Althaemenes

Althaemenes
In Greek mythology, Althaemenes or Althemenes (Ancient Greek: Ἀλθαιμένης) was a Cretan prince as the only son of King Catreus of Crete. He was the brother of Apemosyne, Aerope and Clymene. Althaemenes mistakenly killed his father thereby fulfilling an oracle.
Mythology
Althaemenes is known through the accounts of Diodorus Siculus and Apollodorus. According to the first of these, Althaemenes received an oracle saying that he was destined to kill his father. So to avoid this fate, Althaemenes, with many followers, fled Crete for Rhodes, and established on Mount Atabyrus (modern Attavyros) an altar to Zeus Atabyrius. Years later, Catreus sailed the seas searching for his son, and heir to his throne. One night, his ship stopped at Rhodes, fighting arose, and Althaemenes, unknowingly killed Catreus with his spear. When Althaemenes discovered what he had done, he wandered from place to place, and eventually died from grief. After which, commanded by an oracle, the Rhodians honored him as a hero.
Apollodorus relates a similar story. In his account, Catreus received an oracle saying that he would be killed by one of his children. And although Catreus hid the oracles, Althaemenes found out and fled with his sister Apemosyne to Rhodes. There Apemosyne was raped by the god Hermes, but when Apemosyne told Althaemenes this, Althaemenes did not believe her and kicked Apemosyne to death. Catreus having set to sea in search of Althaemenes, landed at Rhodes, and his company being mistaken for pirates were attacked and as before Althaemenes unknowingly killed his father. In this telling, when Althaemenes realized what had happened he prayed to the gods and fell into a chasm.
Notes
References
Apollodorus, Apollodorus, The Library, with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes. Cambridge, Massachusetts, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. Online version at the Perseus Digital Library.
Diodorus Siculus, Diodorus Siculus: The Library of History. Translated by C. H. Oldfather. Twelve volumes. Loeb Classical Library. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1989. Online version by Bill Thayer
Gantz, Timothy, Early Greek Myth: A Guide to Literary and Artistic Sources, Johns Hopkins University Press, 1996, Two volumes: (Vol. 1), (Vol. 2).
Smith, William; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, London (1873). Online version at the Perseus Digital Library
Princes in Greek mythology
Cretan characters in Greek mythology
არღუთინ-დოლგორუკის სახლი

არღუთინ-დოლგორუკის სახლი — შენობა დონის როსტოვში (როსტოვის ოლქი, რუსეთი). მდებარეობს დონის როსტოვის ისტორიულ ცენტრში დიდი სადოვაიის ქუჩაზე (სახლი 10). სავაჭრო სახლი ააშენეს XIX საუკუნის ბოლოს მოდერნის სტილში. შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
საშემოსავლო სახლის პირველ სართულზე თავდაპირველად იყო განლაგეული მაღაზიები, ხოლო საცხოვრებელ სადგომს ეკავა მეორე და მესამე სართული. მაგრამ ნაციონალიზაციის შემდეგ შენობაში სხვადასხვა დროს მოხდა მრავალრიცხოვანი ხელახალი გადაგეგმვა, რომელმაც შეცვალა შინაგანი ფართობი. 1996 წელს მთავარ ფასადზე ჩატარებული იყო უპროექტო რესტავრაციის სარემონტო სამუშაოები. როსტოვის 255 წლისთავისათვის, 2004 წელს შენობა რესტავრირებული იყო სამშენებლო კომპანია „სლავიანეს“ მიერ, რაზეც მეტყველებს სამახსოვრო ტაბულა. ამ დროისათვის ყოფილ საშემოსავლო სახლში მდებარეობს მაღაზიები და ოფისები.
არქიტექტურა
არღუთინ-დოლგორუკის საშემოსავლო სახლი არის სამოქალაქო არქიტექტურის ძეგლი, რომელიც XIX საუკუნის ბოლო მეოთხედშია აგებული. სამსართულიანი სასახლის არქიტექტურა შესრულულებულთა მოდერნის სტილში. შენობა შედის დონის როსტოვის მთავარი ქუჩის ისტორიული სამშენებლო კომპლექსში და გამოხატავს მის სტილისტურ მრავალფეროვნებას. გაფორმებაში ასევე გამოყენებულია კომპოზიციური ხერხები და დეკორი, რომელიც დამახასიათებელია კლასიციზმის და ბაროკოსათვის.
მეორე სართულის ფანჯრები არის მდიდრულად გაფორმებული. ხუთი ღია მართკუთხა აივანს აქვთ გამობურცული აჟურული ლითონის გალავანი. ცენტრალურ აივნის თაღის შესასვლელში არის კორინთული ორდერის ორი კოლონა. ცენტრალური ნაწილის აქცენტია შესასვლელი, რომელიც მორთულია ატლანტებით.
სქოლიო
დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ტაჯიკეთის ეროვნული პარკი

ტაჯიკეთის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ტაჯიკეთში, მთიანი ბადახშანის ავტონომიურ ოლქში. დაარსდა 1992 წელს. ფართობი - 2,6 მლნ ჰა. 2013 წელს ეროვნული პარკი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
Памиро-Алай წიგნში: Н. А. Гвоздецкий, Н. И. Михайлов. Физическая география СССР. М., 1978.
Pamir alpine desert and tundra
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ტაჯიკეთში
ტაჯიკეთის ეროვნული პარკები
ნიკა ქაცარიძე

ნიკა ქაცარიძე
ნიკოლოზ (ნიკა) ქაცარიძე (დ. 29 ნოემბერი, 1978 — გ. 5 იანვარი, 2022) — ქართველი მსახიობი.
ბიოგრაფია
ნიკა ქაცარიძე დაიბადა 1978 წლის 29 ნოემბერს, თბილისში.
დაამთავრა შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტი სამსახიობო ფაკულტეტი. შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრის მსახიობი იყო 2005 წლიდან.
გარდაიცვალა 2022 წლის 5 იანვარს. დაკრძალულია მახათას პანთეონში.
ფილმოგრაფია
2003: „მიცვალებულთა კუნძულზე“ (იუჰანსონი-ჰუმელის მოახლე) რეჟ. თეიმურაზ კვანტალიანი
2003-2006: ცხელი ძაღლი
2007-2011: შუა ქალაქში
2015-2016: ტიფლისი
2018-2019: მისამართის გარეშე
2011: ჩემი ცოლის დაქალები
2013-2014: რომ, გადახვალ გააჩერე
ნათამაშები როლები
რუსთაველის თეატრი
უილიამ შექსპირის „როგორც გენებოთ ანუ შობის მეთორმეტე ღამე“ (სერ ტობი ბელჩი) რეჟ. რობერტ სტურუა
ლაშა ბუღაძის კომედიაში „ჯარისკაცი, სიყვარული, დაცვის ბიჭი და... პრეზიდენტი“ (დაცვის ბიჭი – ენრიკო) რეჟ. რობერტ სტურუა
დავით კლდიაშვილის ტრაგიკომედია „დარისპანის გასაჭირი“ (ხელოსანი) რეჟისორები რობერტ სტურუა, ზაზა პაპუაშვილი
არჩილ სულაკაურის ზღაპარი „სალამურა“ (მეფე) რეჟისორები რობერტ სტურუა რევაზ ჩხაიძე, დავით კვირცხალია
ნედიალკო იორდანოვის „გონზაგოს მკვლელობა“ (მოკარნახე) რეჟ. გოშა გოშაძე
ჟან დელი, ჟერალდ სიბლეირასი „გაუმარჯოს ბუშონს“ (ნიკოლა) რეჟ. იოსებ ბაკურაძე
ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი „პატარა უფლისწული“ (მეფარნე) რეჟ. გიორგი თოდაძე
თომას ბერნჰარდი „სანახაობის მომწყობი – Der Theatermacher“ (მედუქნე) რეჟ. ქრისტიან პაპკე
მონაწილეა სპექტაკლებისა „მალე მოვალ წვიმად“ , „ჯადოსნური ღამე“
ვაკის თეატრალური სარდაფი
მიხო მოსულიშვილის კომიკური თრილერი „საშობაო ბატი კომშით" (გებრიელ ბონიფაციუსი) რეჟ. გურამ ბრეგაძე
კანცელარიის შენობა
ირაკლი სამსონაძის საშობაო ზღაპარი „ინდაურ ინდიკოს საახალწლო თავგადასავალი“ (ინდაური ინდიკო) წარმოადგინეს უპატრონო ბავშვებისთვის, რეჟ. ნიკა შველიძე
რესურსები ინტერნეტში
ნიკა ქაცარიძე — რუსთაველის თეატრი
სქოლიო
დაბადებული 29 ნოემბერი
დაბადებული 1978
გარდაცვლილი 5 იანვარი
გარდაცვლილი 2022
ქართველი მსახიობები
თბილისში დაბადებულები
თბილისის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
პატარა ხალების ღვთისმშობლის ეკლესია

პატარა ხალების ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ პატარა ხალების დასავლეთით 3-4 კილომეტრზე, ნასოფლარ ღუდას სამხრეთით 200-300 მეტრზე, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია მხოლოდ საკურთხევლისა და დასავლეთ კედლის ნაწილი.
ეკლესია დარბაზულია (10 X 6,2 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით და აგურით. დასავლეთით შიგნიდან თაღოვანი და გარედან სწორკუთხა შესასვლელი ჰქონია. ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს კედელში არსებული პატარა სათავსები საკურთხეველს სწორკუთხა შესასვლელებით უკავშირდებიან.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Lasioglossum montivolans

Lasioglossum montivolans — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1970 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
montivolans
რაჭისუბანი (ბოლნისის მუნიციპალიტეტი)

რაჭისუბანი (ბოლნისის მუნიციპალიტეტი)
რაჭისუბანი (ყოფ. სავანეთი) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის ბოლნისის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: რაჭისუბანი, სამტრედო, ვანათი, ხატისსოფელი).
მდებარეობს მარნეულის ვაკის დასავლეთ კიდეში. მდინარე მაშავერის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 550 მეტრზე. ბოლნისიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 597 კაცი.
ისტორია
სოფელში მდინარე მაშავრეზე შემორჩენილია 1651 წლის ხიდი.. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა ბოლნისის საქალაქო საბჭოში. მოქმედებდა მევენახეობის მეურნეობა. 1960-იან წლებში სოფლის განაპირას აღმოაჩინეს სამკურნალო მინერალური წყალი „ბოლნისი“. წყაროსთან დასასვენებელი პუნქტია მოწყობილი. „ბოლნისის“ წყლის ჩამოსასხმელი ქარხანა 1984 წლის მონაცემებით წელიწადში უშვებდა 10 მლნ. ბოთლს. მინერალური წყლის გასწვრივ, გზიდან ჩრდილოეთით მდებარე კლდოვან მასივზე, 2005 წელს დაიდგა საქართველოს მთლიანობისათვის ბრძოლაში დაღუპულ და დაკარგულ ბოლნისელ მეომართა ხსოვნის მემორიალი, რომელიც არწივის კლანჭებიანი დაჩეხილსხეულიანი მებრძოლის სახითაა წარმოდგენილი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Cephalotes pallidoides

Cephalotes pallidoides is a species of arboreal ant of the genus Cephalotes, characterized by an odd shaped head and the ability to "parachute" by steering their fall if they drop off of the tree they're on. Giving their name also as gliding ants.
References
External links
pallidoides
შექსპირი და კომპანია

შექსპირი და კომპანია — პარიზის ინგლისურენოვანი ლიტერატურის ორი დამოუკიდებელი მაღაზიის სახელწოდება.
პირველი მაღაზია გასხნა სილვია ბიჩმა 1919 წლის 17 ნოემბერს რიუ დიუპუიტრენის 8-ში. 1922 წელს ის განლაგდა პარიზის VI ოლქში, რიუ დე ლ'ოდეონის 12-ში. 1920-იან წლებში აქ იკრიბებოდნენ „დაკარგული თაობის“ მწერლები ეზრა პაუნდი, ერნესტ ჰემინგუეი, ჯეიმზ ჯოისი, ფორდ მედოქს ფორდი და სხვები. მაღაზია დაიხურა 1941 წელს პარიზის გერმანული ოკუპაციის დროს. ის აღწერილია ჰემინგუეის ნაწარმოებში „დღესასწაული რომელიც მუდამ შენთანაა“.
მეორე მაღაზია მდებარეობს პარიზის V ოლქში (რიუ დე ბიუშრის 37). ის დაარსდა 1951 წელს ჯორჯ უითმენის მიერ და თავდაპირველად ერქვა „მისტრალი“. დღევანდელი სახელი მაღაზიას დაერქვა 1964 წელს სილვია ბიჩის მაღაზიის პატივსაცემად. შენობის მეორე სართულზე განთავსებულ ბიბლიოთეკაში ახალგაზრდა მწერლებს შეუძლიიათ უფასოდ იმუშავონ და იცხოვრონ. 1950-იან წლებში „შექსპირი და კომპანია“ გამოჩენილი მწერლების, ალან გინსბერგის, უილიამ ბოროუზის, პოეტ ლორენს ფერლინგეტის,და სხვათა შეკრების ცენტრად იქცა. აქ გადაღებულია ვუდი ალენის ფილმის „შუაღამე პარიზში“ რამდენიმე სცენა. „შექსპირი და კომპანია“ არის პარიზის მნიშვნელოვანი კულტურული და ტურისტული ღირსშესანიშნაობა. აქ ტარდება ყოველწლიური ლიტერატურული ფესტივალი. 2006 წელს ჯორჯ იუთმენი საფრანგეთის "ხელოვნების და ლიტერატურის ორდენით“ დაჯილდოვდა, ის გარდაიცვალა 2011 წლის 14 დეკემბერს 98 წლის ასაკში. დღეს მაღაზიას მართავს მისი ქალიშვილი სილვია ბიჩ უითმენი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებ-გვერდი
Portrait of a Bookstore as an Old Man (დოკუმენტური ფილმი)
სქოლიო
წიგნის მაღაზიები
Pandi, Cundinamarca

Pandi, Cundinamarca
Pandi is a municipality and town of Colombia in the department of Cundinamarca.
Municipalities of Cundinamarca Department
ლაღიძის წყალი

ლაღიძის წყალი — პოპულარული ქართული გამაგრილებელი (უალკოჰოლო) სასმელი, დამზადებული სოდიანი წყლისა და სხვადასხვა ნატურალური სიროფებისგან. ტრადიციულად, ჭიქაში ხდებოდა სიროფის გაზავება სოდიანი წყლის ჭავლით. ასევე იყიდება ბოთლში ჩამოსხმული სხვადასხვა არომატის მქონე გამაგრილებელი სასმელი. ზოგიერთი ამერიკელი სპეციალისტი მას ადარებს კვერცხის კრემს, მაგრამ ავთენტური ქართული სასმელი არ შეიცავს არც რძეს და არც შოკოლადის სიროფს.
სახელწოდება მომდინარეობს მიტროფანე ლაღიძისგან, ქუთაისელი ფარმაცევტისგან, რომელსაც 1887 წელს გაუჩნდა იდეა, რომ ლიმონათის გასაკეთებლად, ნაცვლად იმპორტული, არომატიზირებული ესენციებისა, გამოეყენებინა ნატურალური სიროფები. 1900 წელს „ძმები ლაღიძეების“ ქარხანამ ქუთაისში დაიწყო საკუთარი, უნიკალური რეცეპტების დამზადება ბალახებისა და ხილის შეზავებით. დღეს „ლაღიძის წყლები“ აწარმოებს სხვადასხვა ნატურალური არომატის წყლებს, მათ შორის — კომშის, მსხლის, ციტრუსების, ალუბლის, ტარხუნის და სხვა. ლაღიძის წყლების დისტრიბუცია ხდება რუსეთში, უკრაინაში, ბალტიისპირეთის სამ სახელმწიფოში, პოლონეთში და სომხეთში.
სქოლიო
ქართული სამზარეულო
ჰიურემ ქადინეფენდი

ჰიურემ ქადინეფენდი (დ. 6 დეკემბერი, 1692 — გ. 25 ივნისი, 1760) — აჰმედ III-ს მეოთხე ცოლი და მისი ხუთი შვილის დედა.
ადრეული ცხოვრება
ჰიურემ ქადინეფენდი (დიანა ეკატერინა ნაზიმოვა) იყო ალექსანდრე ნაზიმოვას და მარია იეფიმოვას ქალიშვილი. დაიბადა 1692 წლის 6 დეკემბერს, მოსკოვში. 1701 წელს, როცა გოგონა 9 წლის იყო, ქალაქს თათრები და თურქები დაესხნენ და დიანაც გაიტაცეს.
მოგვიანებით ცხოვრება
ჰარემში მოხვედრის, დიანა იღბს ისლამს და ეწოდა სახელი ჰიურემი. თანამედროვე ისტორიკოსების თქმით, ჰიურემს ჰქონდა ჟღალი თმა, წითელი ლოყები, ლურჯი თვალები, ხორციანი ტუჩები, და ითვლებოდა როგორც მორჩილი და ხალისიანი. მას არ აინტერესებდა პოლიტიკა. მას შეეძინა ხუთი ვაჟი: შეჰზადე ისა (23 თებერვალი 1706 – 25 მაისი 1706), შეჰზადე სელიმი (6 სექტემბერი 1707 – 4 მაისი 1708), შეჰზადე მეჰმედი (17 ოქტომბერი, 1712 – 15 ივლისი 1713), შეჰზადე აბდულა (18 დეკემბერი 1719 – 19 დეკემბერი 1719) და შეჰზადე ორჰანი (დაიბადა და გარდაიცვალა 1722). ოსმალმა პოეტმა, სეიჰ გალიბმა განაცხადა, რომ სულთნის მეოთხე ცოლს, რომლის სახელი იყო ჰიურემი ჰყავდა თორმეტი შვილი, ათი ვაჟი და ორი ქალიშვილი, მაგრამ არც ერთი მათგანი გადარჩა სრულწლოვანებამდე. შვილების სიკვდილის შემდეგ, გაგზავნეს ძველი სასახლეში. ათი წლის განმავლობაში, იგი მის მსახურებთან ერთად ცხოვრობდა ძველ სასახლეში, ხოლო ამის შემდეგ იგი გაათავისუფლეს მონობას. ჰიურემი გადავიდა მშობლიურ რუსეთში. მან შეიძინა სასახლე მოსკოვში და ხელი შეუწყო ისლამის გავრცელებას. ასევე დაეხმარა ადგილობრივ მუსულმანურ მოსახლეობას. იგი გარდაიცვალა 1760 წლის 25 ივნისს მოსკოვში 68 წლის ასაკში. მისი სხეული გადაასვენეს სტამბოლში და დაკრძალეს ჰასეკი სულთნის კომპლექსში, რომელიც აშენდა სულეიმან I-ის მეუღლის, ჰიურემ სულთნის მიერ.
ოსმანების დინასტია
დაბადებული 6 დეკემბერი
დაბადებული 1692
გარდაცვლილი 25 ივნისი
გარდაცვლილი 1760
ოსმალეთის სულთნების მეუღლეები
თინათინ ბურბუთაშვილი

თინათინ ბურბუთაშვილი
თინათინ ვასილის ასული ბურბუთაშვილი (დ. 24 ივლისი, 1921, სოფელი მუხრანი, ახლანდელი მცხეთის მუნიციპალიტეტი ― გ. 18 მაისი, 1978, თელავი) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1974).
ბიოგრაფია
1949 წელს დაამთავრა თბილისის სტომატოლოგიური ინსტიტუტი, პარალელურად 1946 წლამდე სწავლობდა თბილისის კინომსახიობთა სკოლაში, რომლის დამთავრების შემდეგ თბილისის კინოსტუდიის მსახიობად ჩაირიცხა. სასცენო მოღვაწობა დაიწყო 1944 წელს ხაშურის თეატრში. 1950 წლიდან თელავის ვაჟა-ფშაველას სახელობის თეატრის (იმ დროს სერგო ორჯონიკიძის სახელობის) მსახიობია. ბურბუთაშვილის შემოქმედებისათვის დამახასიათებელია ემოციურობა, გარდასახვის დიდი უნარი, მაღალი პროფესიული კულტურა, სცენური მომხიბვლელობა. წარმატებით გამოდის ტრაგიკულ, სახასიათო, კომიკურ როლებში.
შესრულებული აქვს: ბეატრიჩე (კარლო გოლდონის „ორი ბატონის მსახური“), სალომე-კინტო (აკაკი წერეთლის „კინტო“), ხანუმა (აქვსენტი ცაგარლის „ხანუმა“), მარფა (ვანიონ დარასელის „კიკვიძე“), ვანა (ი. ჯავახიშვილისა და ა. აბშილავას „ვაზისუბნელი ძმაბიჭები“), ჯემა (ეთელ ლილიან ვოინიჩის „კრაზანას“ მიხედვით), ლარისა (ალექსანდრე ოსტროვსკის „უმზითვო“), დედა (ფედერიკო გარსია ლორკას „სისხლიანი ქორწილი“) და სხვა.
ფილმოგრაფია
1960: „ამბავი ერთი ქალიშვილისა“ (ვაჟიკას დედა) რეჟ. მიხეილ ჭიაურელი
1976: „ნატვრის ხე“ (შეთეს დედა) რეჟ. თენგიზ აბულაძე
1977: „როცა დედები შინ არ არიან“ რეჟ. პავლე ჩარკვიანი
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 24 ივლისი
დაბადებული 1921
გარდაცვლილი 18 მაისი
გარდაცვლილი 1978
მცხეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი მსახიობები
XX საუკუნის ქალი მსახიობები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
ჟუან V (პორტუგალია)

ჟუან V (პორტუგალია)
ჟუან V (დ. 22 ოქტომბერი, 1689, ლისაბონი, პორტუგალია — გ. 31 ივლისი, 1750, ლისაბონი, პორტუგალია) — პორტუგალიის 24-ე მეფე ბრაგანსის დინასტიიდან 1706–1750 წლებში. ჟუან IV-ის შვილიშვილი და პედრუ II-ის ვაჟი.
მმართველობა
ინგლისთან კავშირის დამყარებით ებრძოდა საფრანგეთს ესპანური მემკვიდრეობისათვის. 1717 წელს რომის პაპის კლემენტ XI-ის მოთხოვნით გააგზავნა ესკადრილიაა თურქების წინააღმდეგ, აღნიშნულ საზღვაო ბრძოლაში მონაწილეობა მიიღეს სხვა ქრისტიანულმა ქვეყნებმაც. ბრძოლა მოხდასაბერძნეთის კონცხ მატაპანისთან.
მფარველობდა ხელოვნებასა და მეცნიერებას. მისი ინიციატივით 1720 წელს დაარსდა პორტუგალიის ისტორიის აკადემია.
ოჯახი
იქორწინა საღვთო რომის იმპერატორის ლეოპოლდ I-ის შვილზე მარია ანა ავსტრიელზე, რომელთანაც შეეძინა 6 შვილი.
გარდაცვალებამდე მცირე ხნით ადრე მეფე დაუძლურებამდე მიიყვანა ავადმყოფობამ და მელანქოლიამ. გარდაიცვალა 1750 წლის 31 ივლისს. სამეფო ტახტი ჩაიბარა მისმა უფროსმა შვილმა ჟუზე I-მა.
ლიტერატურა
Eduardo Brasão, «Relações Exteriores de Portugal: Reinado de D. João V», vols, I-III, Porto, 1938.
პორტუგალიის მეფეები
დაბადებული 22 ოქტომბერი
დაბადებული 1689
გარდაცვლილი 31 ივლისი
გარდაცვლილი 1750
რუბეუს ჰაგრიდი

რუბეუს ჰაგრიდი
პროფესორი რუბეუს ჰაგრიდი , (ცნობილი როგორც უბრალოდ ჰაგრიდი) — ნახევრად გოლიათი ჯადოქარი, მისტერ ჰაგრიდისა და გოლიათი ფრიდვულფას ვაჟი. მას ასევე ჰყავს (დედის მხრიდან) გოლიათი ძმა გრაუპი. იგი არის ჰარი პოტერის შესახებ წიგნების პერსონაჟები.
რუბეუსი ჰოგვორტსის მაგიისა და ჯადოქრობის სკოლაში 140 წლის ასაკში გაეშურა და გრიფინდორის კლუბში მოხვდა. სწავლის მესამე წელს ის ტომ მერვოლო რიდლმა მოატყუა და დააბრალა საიდუმლო ოთახის გახსნა, რის შედეგადაც ურჩხული ოთახიდან გამოვიდა და ერთ–ერთი მოსწავლე, მტირალა მირტლი მოკლა. ამის გამო ჰაგრიდი სკოლიდან გამოაგდეს, გაუტეხეს ჯადოსნური ჯოხი და მაგიის გამოყენება აუკრძალეს. ალბუს დამბლდორი დარწმუნებული იყო მიდ უდანაშაულობაში და ის აკრძალული ტყის მცველად დააყენა.
1991 წელს ჰაგრიდს დაევალა ჰარი პოტერის ჰოგვორტსში მოყვანა. ჰარიმ ჰაგრიდის უდანაშაულობა დაამტკიცა და იგი ჰარის სკოლაში მოსვლიდან მესამე წელიწადს ჯადოსნური არსებების მოვლის მასწავლებელს, პროფესორ სილვანუს ქეთლბარნს ჩაენაცვლა.
ჰაგრიდი იბრძოდა ჯადოქრების პირველ და მეორე, ასევე ჰოგვორტსის ომშიც. იყო ფენიქსის ორდენის წევრი და ჯადოსნურ არსებათა მოვლის პროფესორი 2017 წლამდე.
რესურსები ინტერნეტში
რუბეუს ჰაგრიდი საიტზე Harry Potter Lexicon
ჰარი პოტერის სამყაროს პერსონაჟები
გამოგონილი პერსონაჟები
Şahkərəm, Kalbajar

Şahkərəm, Kalbajar
Şahkərəm (also, Şəkərəm and Shahkaram) is a village in the Kalbajar Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Kalbajar District
კონსტანტინ ლაშხია

კონსტანტინ ლაშხია
კონსტანტინ (კოტე) ლაშხია (დ. 1 სექტემბერი, 1986, სოხუმი — გ. 2 ივლისი, 2015, მარიუპოლი, უკრაინა) — ქართველ-უკრაინელი სამხედრო ოფიცერი, ქართული ლეგიონის მებრძოლი.
ბიოგრაფია
რუსეთ-საქართველოს 1992-1993 წ. ომის დროს მცირეწლოვანი კოტე დედასთან და უფროს დასთან ერთად ალყაშემორტყმული სოხუმიდან გაღწევას ცდილობდა. მისი მამა და უფროსი ძმა ამ დროს რუსებს და სეპარატისტებს ებრძოდნენ. კოტეს მამა და უფროსი ძმა სეპარატისტებმა და რუსებმა დახვრიტეს.
უკრაინელმა სამხედროებმა ქართველი სამოქალაქოების ეთნიკური წმენდისგან გადარჩენის მიზნით, 1993 წლის 11 ოქტომბერს წამოიწყეს სპეციალური საევაკუაციო ოპერაცია და საკუთარი სიცოცხლის რისკის ხარჯზე 17 ვერტმფრენითა და 291 განხორციელებული ფრენი შედეგად გადაარჩინეს 7643 ქართველი. პარალელურად, უამრავი ქართველი ასევე გემებით იქნა გამოყვანილი. მათ შორის იყო კოტე ლაშხიაც. გადარჩენილი ბავშვი ოდესაში უკრაინულმა ოჯახმა შეიფარა და რამდენიმე თვის შემდეგ უკვე თბილისში გახიზნულ კოტეს ოჯახს დაუბრუნა.
2014 წელს, მაშინ როდესაც რუსეთმა უკრაინაში სამხედრო აგრესია დაიწყო, კოტე ლაშხია უკრაინაში დაბრუნდა რათა უკრაინელი ხალხისთვის დახმარებისთვის დახმარებით ეპასუხა. სიკვდილის წინ ცოტა ხნით ადრე თქვა:უკრაინამ მე და დედაჩემს კიდევ ერთი შანსი მოგვცა და ახლა ჩემი სიცოცხლე მას ეკუთვნის. მე ქართველი ვარ, მაგრამ უკრაინა ჩემი მეორე სამშობლოა. ახლა ჩემი წმინდა ვალია იგი დავიცვა. კოტე ლაშხია 2015 წლის ივლისს დაიღუპა მარიუპოლში. მას, სიკვდილის შემდეგ, უკრაინისადმი თავდადების და სიყვარულის მედალი მიენიჭა.
სქოლიო
დაბადებული 1986
გარდაცვლილი 2015
ისმენე

ისმენე (ბერძნ. Ίσμήνη) — ამ სახელით, უპირატესად ცნობილია ოიდიპოსისა და იოკასტეს ქალიშვილი. ანტიგონეს და. როდესაც ანტიგონეს სიკვდილი მიუსაჯეს ძმის პოლინიკეს გვამის დამარხვის გამო, ისმენეც მის თანამზრახველად მიიჩნიეს და ისიც სიკვდილით დასაჯეს. ისმენე მოქმედი პირია სოფოკლეს ტრაგედიებში „ოიდიპოსი კოლონში“ და „ანტიგონე“.
ისმენე ჰქვია ასევე ასოპოსის ქალიშვილს, რომელიც არგონის მეუღლე და იასოს დედაა.
სქოლიო
ბერძნული მითოლოგია
Lasioglossum eduardi

Lasioglossum eduardi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1931 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
eduardi
ქუთაისის გუბერნია

ქუთაისის გუბერნია — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული 1846-1917 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქუთაისი.
ისტორია
ადმინისტრაციული დაყოფა
შექმნა 1846 წელს
ქუთაისის გუბერნიის ფორმირება დამტკიცდა ნიკოლოზ I-ის ბრძანებით 1846 წლის 14 დეკემბერს. ცენტრი — ქუთაისი.
საქართველო-იმერეთის გუბერნიის დაშლის შედეგად ამიერკავკასიაში წარმოიქმნა ოთხი ადმინისტრაციულ ტერიტორიული ერთეული, თბილისის, ქუთაისის, შემახის და დერბენტის გუბერნია.
ქუთაისის გუბერნია თავდაპირველად იყოფოდა 5 მაზრად:
ახალციხის (რეზიდ. ახალციხე)
ქუთაისის (რეზიდ. ქუთაისი)
ოზურგეთის (რეზიდ. ოზურგეთი)
რაჭისა (რეზიდ. ონი)
შორაპნის (რეზიდ. საქასრია)
ქუთაისის მაზრაში შედიოდა მდინარე ძირულას მარჯვენა სანაპირო, შორაპნის მაზრაში მარცხენა სანაპირო. რაჭის მაზრაში შედიოდა ასევე მამისონის ხეობა (დვალეთის მხარე), ხოლო ახალციხის მაზრაში გაერთიანებული იყო აბასთუმანისა და ხერთვისის უბნები.
ცვლილება 1848 წელს
1848 ქუთაისის გუბერნიის შემადგენლობაში შევიდა აგრეთვე სამურზაყანოს ოკრუგი. აღმოსავლეთის ომის (1853-1856) დროს სამხედრო ვითარებამ დასავლეთ საქართველოს ტერიტორიაზე გამოიწვია ქუთაისის გუბერნიის სამოქალაქო და სამხედრო ხელისუფლების გაერთიანება. 1856 წლის აგვისტოში შეიქმნა ქუთაისის საგენერალგუბერნატორო. 1867 ყოფილი სამეგრელოს სამთავრო (ზუგდიდის, სენაკისა და ლეჩხუმის მაზრები) ოფიციალურად ქუთაისის გუბერნიაში შევიდა. 1867 ახალციხის მაზრა თბილისის გუბერნიის გამგებლობაში გადავიდა. 1883 ქუთაისის გუბერნიაში შევიდა ბათუმის ოკრუგი და სოხუმის ოკრუგი.
ცვლილება 1903 წელს
1903 წლის 17 მარტის დადგენილებით ართვინის, ბათუმის და სოხუმის ოკრუგები გამოეყვნენ ქუთაისის გუბერნიას.
ფართობი 25,942 კვ. ვერსი. მოსახლეობა 914 ათასის ადამიანი (მათ შორის ქალაქად 62 ათ.). ქართლელი 282, იმერელი 271, მეგრელი 239, აბხაზი 59, სვანი 16, რუსი 13 ათასი. მთავარი სასოფლო-სამეურნეო კულტურა სიმინდი და ყურძენი. ვითარდებოდა მეთამბაქეობა. ასევე შავი ზღვის სანაპიროს გასწვრივ მრავლად იყო ხეხილის ბაღები. 314 ფაბრიკა-ქარხანა (1900), რომელთა წარმოების მოცულობა 8,5 მილიონ მანეთს შეადგენდა. რკინიგზის სიგრძე 379 ვერსი. შვიდი უეზდი: ქუთაისის, ზუგდიდის, ლეჩხუმის, ოზურგეთის, რაჭის, სენაკის და შორაპნის. ოთხი ქალაქი.
ქუთაისის გუბერნია გაუქმდა 1917 წელს.
ცხრილი, რომელიც გვიჩვენებს წლების მიხედვით უბნების, მაზრებისა და მოსახლეობის რაოდენობის ცვლილებას ქუთაისის გუბერნიის ტერიტორიაზე.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Обзор Кутаисской губернии. - Кутаис, 1888-1916.
О новом разделении Кавказского края, а также об учреждении там вновь двух губерний Кутаисской и Дербентской и о назначении военных Губернаторов, управляющих и Гражданскою частию за Кавказом
სქოლიო