PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ანტონ ჩეხოვის ძეგლი (დონის როსტოვი)

ანტონ ჩეხოვის ძეგლი (დონის როსტოვი)
ანტონ ჩეხოვის ძეგლი — ბრინჯაოს ძეგლი დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი გაიხსნა მწერალ ანტონ პავლეს ძე ჩეხოვის დაბადებიდან 150-ე წლისთავთან დაკავშირებით]. დონის როსტოვში ძეგლი დგას ჩეხოვისა და პუშკინის ქუჩების გადაკვეთაზე.
ისტორია
ანტონ პავლეს ძე ჩეხოვის ძეგლი დგას რუსეთის ფედერაციის რამდენიმე ქალაქში, კერძოდ: მოსკოვში, ტაგანროგში, სამხრეთ-სახალინსკში, კრასნოიარსკში, ტომსკში და ასევე რამდენიმე მცირე დასახლებულ პუნქტში. 2010 წელს წამოაყენეს იდეა დონის როსტოვში ანტონ ჩეხოვის ძეგლის დადგმის შესახებ. ორგანიზებისათვის და იდეის ხორცშესასხმელად შეიქმნა სპეციალური კომისია და გაიმართა კონკურსი. მისი შედეგების მიხედვით შეარჩიეს როსტოველი სკულპტორის, რუსეთის დამსახურებული მხატვრის, ანატოლი სკნარინის პროექტი. ავტორმა მწერლის გამოსახულება შექმნა საარქივო ფოტოების მოძიების შედეგად.
ძეგლის დასადგმელი ადგილი თავიდანვე არ იყო განსაზღვრული. განიხილებოდა რამდენიმე ვარიანტი: ტერიტორია ვაჭარ მაქსიმოვის სახლის მახლობლად სტანისლავსკისა და სემაშკოს ქუჩების გადაკვეთაზე. წიგნის სახლოს მახლობლად ბუდიონოვსკის პროსპექტზე და სახალხო ბიბლიოთეკის გვერდით პუშკინის ქუჩაზე. ასევე განიხილებოდა ვარიანტი, რომ მწერლის ძეგლი დაედგათ პუშკინისა და ჩეხოვის ქუჩების გადაკვეთაზე - რომელზეც კომისიამ შეაჩერა თავისი არჩევანი. ანტონ ჩეხოვის ძეგლის გახსნა გაიმართა 2010 წლის 28 იანვარს. ძეგლი დამზადებულია ბრინჯაოსაგან, მისი სიმაღლეა 2,5 მეტრი.
სქოლიო
დონის როსტოვის ძეგლები
ტიბერიუს გრაკქუსი

ტიბერიუს გრაკქუსი
ტიბერიუს სემპრონიუს გრაკქუსი (დ. ძვ. წ. 162 — გ. ძვ. წ. 133) — რომაელი სახალხო ტრიბუნი. იცავდა პლებეების უფლებებს, წარადგინა რეფორმა რომლის მიხედვითაც იზღუდებოდა სახელმწიფო მიწით სარგებლობის უფლება, თითოეულ ოჯახს 1000 იუგერზე (300 ჰა) მეტი არ უნდა ჰქონოდა. მის რეფორმას წინ აღუდგა სენატი და მსხვილ მიწათმფლობელთა უმრავლესობა.სენატმა ტიბერიუს გრაკქუსი დაადანაშაულა სამეფო ხელისუფლებისკენ მიდრეკილებაში. ის და მისი მრავალი მომხრე დახოცეს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
რომაელი სახალხო ტრიბუნები
დაბადებული ძვ. წ. 162
გარდაცვლილი ძვ. წ. 133
ძვ. წ. II საუკუნის რომაელები
სორვიხა

სორვიხა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 97 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 77 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (78 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბირსკის რაიონის სოფლები
პიტუმარკის რაიონი

პიტუმარკის რაიონი — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კანჩისის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 570 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 000 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 117 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
კუსკოს რეგიონის რაიონები
კანჩისის პროვინციის რაიონები
San Francisco District, Ambo

San Francisco District, Ambo
San Francisco District is one of eight districts of the province Ambo in Peru.
References
ახალი ბრიტანეთი

ახალი ბრიტანეთი — ყველაზე დიდი კუნძული ბისმარკის არქიპელაგში (სახელი ეწოდა ოტო ფონ ბისმარკიდან), ეს ტერიტორია ეკუთვნის პაპუა-ახალ გვინეას. კუნძულზე ყველაზე დიდი დასახლებული პუნქტებია რაბაული/კოკოპო და კიმბე.
გეოგრაფია
კუნძულის ფართობი შეადგენს 35 144,6 კმ²-ს, მას მსოფლიოს კუნძულებს შორის ფართობის მხრივ 38-ე ადგილი უკავია. მისი სიგრძე — 600 კმ-ია, ხოლო მაქსიმალური სიგანე — 80 კმ. კუნძულის გასწვრივ გადაჭიმულია ხეობებით დაკლაკნილი სამთო მასივი, რომლის ყველაზე მაღალი წერტილია ვულკანი სინევიტი — 2438 მეტრი. ახალი ბრიტანეთი მთიანი კუნძულია, ახალი ბრიტანეთის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს სულუს ქედი, აქ მრავლადაა ვულკანები და მაღალი სიმაღლის მთები. კუნძულის დასავლეთი სანაპირო გაშენებულია ბისმაკის ზღვის სანაპირო ზოლში. კუნძულის ძირითადი ნაწილი დაფარულია ტროპიკული ტყეებით.
ახალი ბრიტანეთი კუნძულ ახალი გვინეიდან გამოყოფილია დამპირის და ვიტიაზის სრუტების მეშვეობით. კუნძულ ახალ ირლანდიისგან კი გამოყოფილია წმინდა გიორგის სრუტის მეშვეობით.
ისტორია
უილიამ დამპირი იყო პირველი ევროპელი, რომელმაც ნახა ეს კუნძული 1700 წლის 27 თებერვალს. მან ამ კუნძულს, თავისი ქვეყნის პატივსაცემად ახალი ბრიტანეთი დაარქვა.
1884 წლის ნოემბერში გერმანიამ ახალი ბრიტანეთი და აქვე მდებარე სხვა ტერიტორიები თავის საკუთრებად გამოაცხადა. წყნარი ოკეანის ეს კუნძულები შევიდა გერმანიის იმპერიის კოლონიების სიაში. ამ კუნძულს შეეცვალა სახელი და დაერქვა ახალი პომერანია. აქ არსებულ არქიპელაგს კი დაერქვა ბისმაკის არქიპელაგი.
1909 წლისათვის კუნძულზე მცხოვრებ ადგილობრივ მოსახლეობათა რაოდენობა შეადგენდა 190 000 ადამიანს, რაც შეეხება ჩამოსულების რაოდენობას, ისინი შეადგენდნენ 773 ადამიანს. მათი საცხოვრებელი ადგილები იყო კუნძულის ჩრდილოეთში არსებული გაზელეს ნახევარკუნძული.
1914 წელს დაწყებული პირველი მსოფლიო ომი ამ კუნძულზეც ახდენდა გავლენას. ბრძოლების შედეგად ეს ტერიტორია შევიდა ავსტრალიის შემადგენლობაში ერთა ლიგის მანდატის საფუძველზე.
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ეს კუნძული სხვა მრავალ კუნძულთან ერთად შევიდა იაპონიის შემადგენლობაში. 1942 წელს აქ მყოფ ავსტრალიელებსა და იაპონიის საზღვაო ჯარებს შორის მოხდა რაბაულის ბრძოლა, ამ ბრძოლიდან 1944 წლამდე აქ იაპონელები იმყოფებოდნენ. ომის უკანასკნელ სტადიაში ეს ტერიტორიები გაათავისუფლა ამერიკულმა არმიამ.
ადმინისტრაციული დაყოფა
აქ მდებარეობს პაპაუა-ახალი გვინეის ოთხი რეგიონი. 1966 წლიდან კუნძული ახალი ბრიტანეთი იყოფა ორ პროვინციად.
აღმოსავლეთი ახალი ბრიტანეთი მთავარი ცენტრია ქალაქი კოკოპო
დასავლეთი ახალი ბრიტანეთი მთავარი ცენტრია ქალაქი კიმბე
აღმოსავლეთი ახალი ბრიტანეთი ფართობის მიხედვით ნაკლებია დასავლეთი ახალი ბრიტანეთზე, მაგრამ უფრო მეტია მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით.
მოსახლეობა
კუნძულის ყველაზე ძველი ეთნიკური ჯგუფი პაპუასებია. ქრონოლოგიის მიხედვით კუნძულზე დასახლებული მეორე ეთნოსია მელანეზიელები. ყველაზე მრავალრიცხოვანი ეთნიკური ჯგუფია ტოლაი. მთიან ადგილებში მცხოვრებმა ეთნოსმა ბაინინგმა გარკვეული ცნობადობა შეიძინა თავისი რიტუალური «ცეცხლოვანი ცეკვით» და ასოს მორთულობით. მათ გარდა, კუნძულზე ცხოვრობენ ეთნოსები: კილენგე, სულკა და ლაკალაი.
რესურსები ინტერნეტში
Jane's Solomon Islands
Ethnologue map of languages of New Britain
სქოლიო
ახალი ბრიტანეთი
პაპუა-ახალი გვინეის კუნძულები
Barranca de Upía

Barranca de Upía is a town and municipality in the Meta Department, Colombia.
Municipalities of Meta Department
დობლოუგის პრემია

დობლოუგის პრემია
დობლუგის პრემია (შვედ. Doblougska priset, ნორვ. Doblougprisen) — ლიტერატურული პრემია მხატვრული ლიტერატურისთვის, რომელიც ნორვეგიელი ბიზნესმენისა და ქველმოქმედის ბირგერ დობლუგის (1881–1944) სახელს ატარებს. დობლოუგის პრემიას 1951 წლიდან, ყოველწლიურად, ივნისის დასაწყისში ანიჭებს შვედეთის აკადემია ორ (შვედურ და ნორვეგიულ) ლიტერატურულ ნაწარმოებს. 1985 წლიდან პრემია ორ შვედურ და ორ ნორვეგიულ ნაწარმოებს ენიჭება.
რესურსები ინტერნეტში
ლაურეატთა სია
სქოლიო
ლიტერატურული ჯილდოები
შვედეთის აკადემია
პრემიები
შვედური ლიტერატურული ჯილდოები‎
ჯილდოები ანბანის მიხედვით
მარათები

მარათები (მარათები मराठी माणसं ან महाराष्ट्रीय) — ხალხი ინდოეთში, მაჰარაშტრას შტატის ძირითადი მოსახლეობა, მცირე ჯგუფები ცხოვრობენ მეზობელ შტატებში. ამის გარდა, არსებობს დიასპორები ისრაელში და მავრიკიაში. რაოდენობა 2007 წლისათვის 80 მლნ. ადამიანი. ლაპარაკობენ მარათის ენაზე. უმრავლესობა აღიარებს ინდუიზმს, დანარჩენები ჯაინიზმს, ისლამს, ქრისტიანობას. ძირითადი საქმიანობა — მიწათმოქმედება.
მრავალდარგოვანი კუსტარული მრეწველობა და უძველესი საზღვაო ვაჭრობის ტრადიციები დაეხმარა მათ კაპიტალიზმის სწრაფად განვითარებაში, მუშათა კლასის და ეროვნული ბურჟუაზიის წარმოქმნაში უფრო ადრე, ვიდრე ინდოეთის მრავალ სხვა ხალხში მოხდებოდა ეს.
მე-XV საუკუნეში მარათებთან იმყოფებოდა რუსი ვაჭარი ათანასე ნიკიტინი, რომელმაც აღწერა ინდოელი ხალხის და პირველ რიგში, სწორედ მარათების ყოფა-ცხოვრება და, ტრადიციები. თითქმის ასი წლის მანზილზე მარათები ეწეოდნენ უთანასწორო ბრძოლას დიდ მოგოლთა იმპერიასთან (მაგალითად, XVII საუკუნეში ბრძოლა შივაჯის მეთაურობით), პორტუგალიელებთან, ხოლო შემდეგ ინგლისელ კოლონიზატორებთან. ანგლო-მარათების ომების შედეგად მარათების სახელმწიფო დაპყრობილ იქნა ინგლისელთა მიერ. ინდოეთის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების (1947) შემდეგ 1960 წელს შეიქმმნა მაჰარაშტრას ეროვნული შტატი.
ლიტერატურა
Народы Южной Азии, М., 1963;
Enthoven R., The tribes and castes of Bombay, v. 1—3, Bombay, 1920—22:
Sardesai G. S., New history of the Marathas, v. 1—3, Bombay, 1946—48;
Кincaid С. A., Parasnis Rao Bahadur D. B., A history of the Maratha people, Delhi, [a. o.], 1968.
რესურსები ინტერნეტში
მარათები
ინდოეთის ხალხები
ინდოარიანელი ხალხები
ვინც მომავალს ქმნის

ვინც მომავალს ქმნის — რეჟისორ აკირა კუროსავას ფილმი. გამოვიდა 1946 წელს. კუროსავამ იგი საკუთარი ოფიციალური ფილმოგრაფიიდან ამოიღო.
რესურსები ინტერნეტში
იაპონური ფილმები
აკირა კუროსავას ფილმები
1946 წლის ფილმები
კალმარის ციხესიმაგრე

კალმარის ციხესიმაგრე — რენესანსის ეოპქის ჩრდილოევროპული ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი საფორტიფიკაციო ნაგებობა. განლაგებულია შვედეთის ქალაქ კალმარში, ბალტიის სანაპიროს არხით არის დაშორებული.
1290-იან წლებში საფუძველი ჩაუყარა მაგნუს I-მა ძველი საგუშაგო კოშკის ადგილას; შუასაუკუნეების სიმაგრე ოთხი არასიმეტრიული კედლის, ფრანგული გოდოლებისა და ორი გამაგრებული ჩაშენებული კოშკისგან შედგებოდა, რომლებიც „სიმაგრეს სიმაგრეში“ წარმოადგენდა. ციხესიმაგრე ევროპის ისტორიაში საუკუნოდ ჩაიწერა 1397 წელს, როდესაც მასში კალმარის უნიას მოეწერა ხელი.
უნიის გაწყვეტის შემდეგ დანიელები თანამედროვე შვედეთის სამხრეთ ნაწილს — სკონეს დიდხანს ფლობდნენ, ამდენად, კალმარი მნიშვნელოვანი სასაზღვრო ციხესიმაგრე იყო. შვედეთის მეფე გუსტავ ვაზამ, რომელსაც სიმაგრე „მთელი ქვეყნის გასაღებად“ მიაჩნდა, 1545 წელს, საფორტიფიკაციო ხელოვნების ბოლო მიღწევების გამოყენებით, ციხესიმაგრის გადაკეთება ბრძანა. ამ მცდელობებისდა მიუხედავად, კალმარის ომის დროს, 1611-1613 წლებში კალმარის ციხესიმაგრე დანიელებმა ალყაში მოაქციეს და აიღეს.
რამდენადაც ციხესიმაგრეს სამეფო ოჯახი საცხოვრებლად არ იყენებდა, ნაგებობის შიდა ნაწილი არც თუ თვალშისაცემი გაწყობილობით იწონებდა თავს. XVII საუკუნის დამლევს კი, როდესაც შვედეთის საზღვრებმა შორეული სამხრეთით გადმოიწია, კალმარის ციხესიმაგრემ საბოლოოდ დაკარგა თავდაცვითი მნიშვნელობა. მას მერე ხან საწყობად, ხან კი ლუდსახდელად იყენებდნენ. დღესდღეობით სიმაგრეში მუზეუმია მოწყობილი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი .
Kalmar Castle .
Kalmar Castle .
შვედეთის ციხესიმაგრეები
ტინეო

ტინეო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ნარსეას კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 540,83 კმ². მოსახლეობა — 9 199 კაცი (2010 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ასტურიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ტინეოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ასტურიის მუნიციპალიტეტები
ასტურიის ქალაქები
Monesma y Cajigar

Monesma y Cajigar , in Catalan: Monesma i Caixigar, or in Aragonese: Monesma y Caixigar, is a municipality located in the province of Huesca, Aragon, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 104 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Huesca
Rimosodaphnella sculpta

Rimosodaphnella sculpta — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ძვ. წ. 832

ძვ. წ. 832
— წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Vasyl Verkhovynets

Vasyl Verkhovynets
Vasyl' Mykolayovych Verkhovynets' (1880 - 1938) was an actor, conductor, composer, voice teacher, amateur musicologist, balletmaster, choreographer and dance ethnographer He is credited for fundamentally altering the course of Ukrainian dance by devising a method of transcribing dance to paper, recording traditional dances and steps from numerous villages, setting dances on a stage, and fostering generations of Ukrainian dance researchers and practitioners. He was also the founder of the modern three-part hopak.
Vasyl' Verkhovynets' was born "Vasyl' Kostiv" in Myzun, on January 5, 1880.
References
In English:
Shatulsky, Myron (1980). The Ukrainian Folk Dance, Kobzar Publishing Co. Ltd. .
Zerebecky, Bohdan (1985). Ukrainian Dance Resource Booklets, Series I-IV, Ukrainian Canadian Committee, Saskatchewan Provincial Council.
In Ukrainian:
Avramenko, Vasyl (1947). Ukrainian National Dances, Music, and Costumes, National Publishers, Ltd.
Humeniuk, Andriy (1962). Ukrainian Folk Dance, Academy of Sciences Ukrainian of the SSR.
Humeniuk, Andriy (1963). Folk Choreographic Art of Ukraine, Academy of Sciences of the Ukrainian SSR.
Verkhovynets’, Vasyl’ (1912). Ukrainian Wedding.
Verkhovynets’, Vasyl’(1919). Theory of Ukrainian Folk Dance.
Verkhovynets’, Vasyl’ (1925). Vesnyanochka State Publishers of the Ukraine.
Verkhovynets’, Yaroslav (1963). Biographical outline of Vasyl' Verkhovynets' in the third edition of Theory of Ukrainian Folk Dance, State Publishers of Pictorial Art and Musical Literature.
Ukrainian male dancers
Ukrainian dancers
Dance teachers
Ukrainian choreographers
1880 births
1938 deaths
Ukrainian musicologists
Ukrainian ethnographers
Ukrainian music educators
Folk dancers
20th-century musicologists
Ukrainian folklorists
ხამინდანი

ხამინდანი (ოფიციალურად ხამინდანის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი კაპისისის პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 38 670 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 30 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
სქოლიო
კაპისის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
გრიუნზეე

გრიუნზეე — მომცრო ტბა სამხრეთ გერმანიაში. მდებარეობს კენიგსზეეს სიახლოვეს, ზღვის დონიდან 1474 მ სიმაღლეზე. მიწისქვეშა გზით უკავშირდება კენიგსზეეს ტბას. მაქსიმალური სიღრმე 9,2 მ, საშუალო სიღრმე 5,2 მ. ფართობი 3.92 ჰა. კარსტული წარმოშობისაა.
იხილეთ აგრეთვე
გერმანიის ტბების სია
რესურსები ინტერნეტში
გრიუნზეე – ინფორმაცია
გრიუნზეე – ინფორმაცია
გერმანიის ტბები
ჩია (კუნდინამარკა)

ჩია (კუნდინამარკა)
ჩია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.290 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 97 444 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1 218.05 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 80 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სარეკი

სარეკი — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ბაჯითი, ქვემოხევი). მდებარეობს მდინარეების – ყვირილისა და ჯრუჭულის შესაყართან. ზღვის დონიდან 500 მეტრი, საჩხერიდან 4 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფელში მოიპოვება კვარციანი ქვიშა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1420 ადამიანი.
ისტორია
სოფლის ტერიტორიაზე არის ზედა პალეოლითის ნამოსახლარი სარეკის ეხი.
წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVII საუკუნეში. შემორჩენილია XIX საუკუნის ეკლესია „დედაღვთისას“ ტაძარი
ლიტერატურა
სქოლიო
საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვანის ტბა

ვანის ტბა
ვანი — გაუდანიარი ტბა აღმოსავლეთ თურქეთში. მდებარეობს სომხეთის მთიანეთში, ზღვის დონიდან 1646 მეტრის სიმაღლეზე. ფართობი დაახლ. 3,7 ათ კმ², სიღრმე 145 მეტრამდე. ვანის ტბის ქვაბულის ძირითადად ტექტონიკური წარმოშობისაა, თუმცა ტბის წყალი დაგუბდა ვულკანების სიუფჰანისა და ნემრუთის ამოფრქვევის პროდუქტებით, რომლებმაც ჩრდილოეთ და დასავლეთ ნაპირები წარმოქმნა. ვანის წყალი მარილიანია (19,1‰). განვითარებულია მარილის გამოხდა, ნაოსნობა (სარკინიგზო ბორანი ანკარა – თავრიზის ხაზზე). აღმოსავლეთ ნაპირზეა ქალაქი ვანი.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიოს უდიდესი ტბების სია
სქოლიო
თურქეთის ტბები
Fuxian Lake

Fuxian Lake stretches out through Chengjiang, Jiangchuan and Huaning Counties in Yunnan Province, spanning an area of 212 square kilometers. The lake is ranked third-largest in Yunnan, after Dian Lake and Erhai Lake. The deepest lake in Yunnan, it is 155 meters deep at its greatest depth. It is also the third-deepest fresh water lake in China, after Tianchi and Kanas Lake.
Climate
Fuxian Lake has humid subtropical climate (Köppen climate classification Cwa) with humid summers and mild dry winters.
Flora and fauna
Fuxian Lake is known for its unique fauna, including many endemic species. However, its relative isolation makes it vulnerable to biological invasions and pollution.
Together with other Yunnan lakes (Dian, Qilu, Yangzong, Xingyun, and Yilong), Fuxian is recognized as an ecoregion. Fuxian is one of three major Yunnan lakes with a high number of endemics, the others being Dian (Dianchi) and Erhai. There are 24 native fish species and subspecies in Fuxian Lake, including 11 endemics. The situation for most of these is precarious because they have been negatively impacted by the many introduction of exotic species of fish (26 species), habitat degradation, water pollution, and overfishing. The endemic fish are all cyprinids or stone loaches.
The fungus Dyrithiopsis lakefuxianensis, growing on submerged wood, has been collected from Fuxian Lake and described as a newly discovered species, as indicated by its scientific name.
A few native hydrophytes have disappeared from the lake.
The prehistoric Fuxianhuia from the early-Cambrian, significant in discussions of early arthropod evolution, is also named after the lake, where it was discovered in 1987.
Lost city
In 2001 People's Daily reported that earthenware and stonework covering an area of approximately 2.4–2.7 square kilometers had been discovered beneath the lake. Carbon dating circa 2007 confirmed an age of 1,750 years. Yunnan Museum archaeologist Zhang Zengqi says the lake is the site of a city called Yunyuan that slid into the lake during an earthquake, according to Han era documents.
In 2006, CCTV made an additional survey. Carbon dating in 2007 found shells attached to relics to be roughly 1,750 years old. In October 2014 additional research was made on the site by a multidisciplinary team. Portions were mapped and 42 handmade stone artifacts were recovered from a depth of seven meters.
Panorama
References
National parks of China
Lakes of Yunnan
Geography of Yuxi
ცენტრალური უნივერმაღი

ცენტრალური უნივერმაღი
სააქციო საზოგადოება ცენტრალური უნივერმაღი — სავაჭრო ცენტრი თბილისში.
თბილისის ცენტრალური უნივერმაღი გაიხსნა 1935 წლის 1 სექტემბერს არქიტექტორ ალექსანდრე როგოისკის პროექტით აშენებულ ყოფილი „ოფიცერთა ეკონომიკური საზოგადოების სახლის“ შენობაში (1910 წელს). ცენტრალური უნივერმაღის შენობა გეგმით მომრგვალევული კუთხით „მოდერნის“ სტილშია გადაწყვეტილი და დღემდე მთლიანად შენარჩუნებული აქვს პირვანდელი იერსახე. იგი ხუროთმოძღვრების ერთ-ერთი საუკეთესო ნიმუშია და მკაფიოდ გამოირჩევა თბილისის განაშენიანებაში. საქართველოში მას ფილიალების საკმაოდ ფართო ქსელი ჰქონდა. უნივერმაღში სამრეწველო საქონლის რამდენიმე განყოფილება იყო; ქსოვილების, მზა ნაწარმის, გალანტერიის, ტრიკოტაჟის, პარფიუმერიის, ფეხსაცმლის, კულტსაქონლის და საოჯახო საქონლის, ავეჯის და ბავშვთა სამყარო. თავდაპირველად თბილისის უნივერმაღი მოსკოვის „მთავარუნივერმაღის“ სამმართველოს ექვემდებარებოდა. 1955 წელს საკავშირო ვაჭრობის სამინისტროს გაუქმებასთან დაკავშირებით თბილისის ცენტრალური უნივერმაღი დაექვემდებარა საქართველოს ვაჭრობის სამმართველოს. საბაზრო ეკონომიკაზე გადასვლასთან და სახელმწიფო ქონების პრივატიზაციასთან დაკავშირებით 1994 წლის აგვისტოში ჩამოყალიბდა როგორც სააქციო საზოგადოება ცენტრალური უნივერმაღი, რომლის საწესდებო კაპიტალი 21,3075 აშშ დოლარს შეადგენს. აუქციონერები არიან უნივერმაღის კოლექტივი „თიბისი ჯგუფი“ და ირლანდიური კომპანია „ICT International group“.
ცენტრალური უნივერმაღი სავაჭრო-კომერციულ საქმიანობას ახორციელებს: ვაჭრობს ფართო ასორტიმრნტის არასასურსათო საქონლით და სასურსათო პროდუქტებით ეწევა კომერციულ, საბროკერო, საშუამავლო, სამაეკეტინგო, საინფორმაციო-სარეკლამო საქმიანობას და სხვა. უნივერმაღში არის სხვადასხვა სახის ფასიანი და სერვისული მომსახურება.
ცენტრალური უბივერმაღის სავაჭრო ფართობია 3300 კვ. მეტრი. სავაჭრო დარბაზები განლაგებულია შენობის მე-4 სართულზე. სასაწყობო მეურნეობა (3200 კვ. მეტრ ფართობზე) მოთავსებულია შენობის სარდაფში, მეორე სართულზე და ეზოში.
ქვეყნის ეკონომიკურმა კრიზისმა უნივერმაღის სამეურნეო საქმიანობა შეაფერხა. საკუთარი საბრუნავი საშუალებების უქონლობის გამო უნივერმაღში კომერციული საქმიანობა ძირითადად ფიზიკურ და იურიდიულ პირების მიერ საკომისიო საფუძველზე შემოტანილი საქონლით განისაზღვრება. 1998 წლიდან კი გაიზარდა საცალო საქონელბრუნვის მოცულობა და სავაჭრო საქმიანობისაგან მიღებული შემოსავალი.
ლიტერატურა
ენციკლოპედია „თბილისი“ გვ. 946, თბ., 2002
სავაჭრო ცენტრები
ნატალია ზუმბაძე

ნატალია ზუმბაძე (დ. 7 თებერვალი, 1957) — ქართველი მეცნიერი, მუსიკოსი და ფოლკლორისტი.
ნატალია ზუმბაძე დაიბადა ქალაქ თბილისში.
1976 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი მუსიკალური სასწავლებელი. 1981 წელს ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.
1991-2002 წლებში მუშაობდა პედაგოგად თბილისის N16 მუსიკალურ სკოლაში, III მუსიკალურ სასწავლებელში. ერთ-ერთი მუსიკალური ხელმძღვანელი ფოლკლორულ-ეთნოგრაფიული საყმაწვილო სტუდიის სახელწოდებით „ამერ-იმერი“. ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგი, ასოცირებული პროფესორი, თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის ქართული ხალხური მუსიკალური შემოქმედების მიმართულების ხელმძღვანელი 2005 წლიდან. საქართველოს ფოლკლორის ცენტრის მეცნიერ-თანამშრომელი 2006 წლიდან. ქალთა ფოლკლორული ანსამბლის „მზეთამზე“-ს წევრი. ნატალია ზუმბაძე არის დამაარსებელი და ხელმძღვანელი ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის სტუდენტთა ფოლკლორული ანსამბლის. მუსიკოლოგიის აკადემიის დოქტორი. ასევე მრავალი ფოლკლორული ექსპედიციის წევრი და ორგანიზატორი.
ლიტერატურა
ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ., 2015, გვ. 187
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1957
ქართველი მუსიკოსები
ქართველი ფოლკლორისტები
დაბადებული 7 თებერვალი
შუუბია

შუუბია — კულტურულ-პოლიტიკური მოძრაობა არაბთა სახალიფოში. ჩაისახა VIII საუკუნეში არაარაბ ხალხებს შორის. ისინი წინააღმდეგობას უწევდნენ არაბებს, რომლებიც ცდილობდნენ ისლამის ქვეყნებში კულტურული ცხოვრების სადავეების ხელში ჩაგდებას. ყველაზე უფრო აქტიური იყო შუუბიას ირანული მოძრაობა. მისი მთავარი მოღვაწეები იყვნენ მწერალი იბნ ალ-მუკაფა, ისტორიკოსი ჰამზა ალ-ისფაჰანი და მეცნიერ-ენციკლოპედისტი ალ-ბირუნი. შუუბიას მოძრაობა დაკავშირებული იყო არაბების პოლიტიკური ბატონობის წინააღმდეგ მიმართულ ოპოზიციასთან, რელიგიურ მიმდინარეობებთან შიიტებთან, ხარიჯიტებთან. შუუბია მიისწრაფოდა აღედგინა ადგილობრივი ლიტერატურული ენები, კერძოდ ფარსი.
ლიტერატურა
ისლამური ტერმინოლოგია
ქაზიობა

ქაზიობა — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გუსარის რაიონის სოფლები
Kamianka-Buzka Raion

Kamianka-Buzka Raion was a raion in Lviv Oblast in western Ukraine. Its administrative center was Kamianka-Buzka. The raion was abolished on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Lviv Oblast to seven. The area of Kamianka-Buzka Raion was split between Chervonohrad and Lviv Raions. The last estimate of the raion population was
It was established in 1940.
At the time of disestablishment, the raion consisted of four hromadas:
Dobrotvir settlement hromada with the administration in the urban-type settlement of Dobrotvir, transferred to Chervonohrad Raion;
Kamianka-Buzka urban hromada with the administration in Kamianka-Buzka, transferred to Lviv Raion;
Novyi Yarychiv settlement hromada with the administration in the urban-type settlement of Novyi Yarychiv, transferred to Lviv Raion;
Zhovtantsi rural hromada with the administration in the selo of Zhovtantsi, transferred to Lviv Raion.
See also
Administrative divisions of Lviv Oblast
References
Former raions of Lviv Oblast
1940 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
სკოლა და ცხოვრება

სკოლა და ცხოვრება
„სკოლა და ცხოვრება“ — საქართველოს სსრ განათლების სამინისტროს ყოველთვიური სამეცნიერო-პედაგოგიური ჟურნალი. გამოდიოდა თბილისში 1924 წლიდან სახელწოდებებით:„ახალ სკოლისაკენ“, 1930 წლიდან — „კულტურული აღმშენებლობა“, 1932-იდან —„კომუნისტური აღზრდისათვის“; დიდი სამამულო ომის წლებში (1941–1945) ჟურნალის გამოცემა შეწყდა, განახლდა 1953 წლის ივნისიდან, ხოლო 1960 წელს ეწოდა „სკოლა და ცხოვრება“. ჟურნალი აშუქებდა კომუნისტური აღზრდის, სწავლებისა და განათლების თეორიულ და პრაქტიკულ საკითხებს. ჟურნალის პირველი რედაქტორი იყო მ. ორახელაშვილი (1924–1930), 1930 წლიდან — საქართველოს სსრ განათლების სახალხო კომისრები, 1953 წლიდან სხვადასხვა დროს — გ. ნიორაძე, ვ. მგალობლიშვილი, პ.შამათავა, გ. საჯაია, ა. გოგელია, 1984 წლიდან — ა. ძერია. ჟურნალს ჰქონდა 8 ყოველკვარტალური დამატება (სამეცნიერო-მეთოდური ჟურნალები):„ქართული ენა და ლიტერატურა სკოლაში“ (რედაქტორი თ. კვაჭანტირაძე), „რუსული ენა და ლიტერატურა ქართულ სკოლაში“ (რედ. ა. ლორთქიფანიძე), „ფიზიკა-მათემატიკა სკოლაში“ (რედ. ო. ხაზარაძე), „ქიმია, ბიოლოგია სკოლაში“ (რედ. მ. ღარიბაშვილი), „ისტორია, საზოგადოებათმცოდნეობა, გეოგრაფია სკოლაში“ (რედ. ს. გამსახურდია), „დაწყებითი სკოლა, სკოლამდელი აღზრდა“ (რედაქტორი შ. ამონაშვილი), „უცხო ენები სკოლაში“ (რედ. შ. შათირიშვილი), „მართვე“ (მოსწავლეთა ფიზიკური აღზრდა) (რედ. ნ. გუგუშვილი).
ლიტერატურა
საქართველოს ჟურნალები
ქართულენოვანი ჟურნალები