PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჯეიმზ ჰოლი

ჯეიმზ ჰოლი (დ. 12 სექტემბერი, 1811, ჰინგემი, მასაჩუსეტსის შტატი — გ. 7 აგვისტო, 1898, ბეთლიჰემი, ნიუ-ჰემფშირის შტატი) — ამერიკელი გეოლოგი და პალეონტოლოგი.
ბიოგრაფია
1832 წელს დაამთავრა ქალაქ ტროის (ნიუ-იორკის შტატი) პოლიტექნიკური სკოლა. 1843 წლიდან ხელმძღვანელობდა ნიუ-იორკის შტატის გეოლოგიურ სამსახურს.
იკვლევდა ამერიკის შეერთებული შტატების და კანადის გეოლოგიურ აგებულებასა და პალეოზოური ერის ფაუნას. 1859 წელს პირველმა გამოთქვა აზრი, რომ ნაოჭა მთები დაკავშირებულია იმ რეგიონებთან, რომლებმაც გეოლოგიურ წარსულში განიცადეს ხანგრძლივი დაძირვა და სადაც ამავე დროს წარმოიქმნებოდა ნალექების სქელი წყებები. შემდგომ ჰოლის ეს დებულება დაედო საფუძვლად გეოსინკლკინების თეორიას. ავტორია აშშ-ის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ ნაწილის სილურული და დევონური პერიოდების სტრატიგრაფიული სქემისა.
ჰოლი იყო პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელი საპატიო წევრი (1895).
თხზულება
Paleontology of New York, v. 1—8, Albany — N. Y., 1847—1894.
ლიტერატურა
Hovey Н. С., Life and work of J. Hall, "Journal of Geology", 1899, v. 23.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ამერიკელი გეოლოგები
ამერიკელი პალეონტოლოგები
დაბადებული 1811
გარდაცვლილი 1898
ილო ჯიბლაძე

ილო ჯიბლაძე
ილო (ილარიონ) ჯიბლაძე (დ. 25 დეკემბერი, 1916 — გ. 5 მაისი, 1992) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1969), დოცენტი (1972).
ბიოგრაფია
ილო ჯიბლაძემ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ეკონომიკური გეოგრაფიის სპეციალობით 1941 წელს. მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში, საიდანაც დაბრუნდა 1945 წლის ნოემბერში. 1946 წელს მუშაობა დაიწყო აჭარის ასსრ განათლების სამინისტროში ინსპექტორად; იმავე წლის ნოემბრიდან გადავიდა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში გეოგრაფიის კათედრაზე.
ილო ჯიბლაძემ საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1969 წელს თემაზე: „ქ. ბათუმისა და ქ. ტუაფსეს შედარებითი ეკონომიკურ-გეოგრაფიული დახასიათება“. მის სადისერტაციო ნაშრომში დეტალურად არის განხილული და ერთმანეთთან შედარებული ორი ქალაქის — ბათუმისა და ტუაფსეს მრეწველობა, განათლება, კულტურის კერები და საქალაქო მეურნეობა ეკონომიკურ-გეოგრაფიულ ჭრილში. ავტორია 32 სამეცნიერო ნაშრომისა.
ბიბლიოგრაფია
ბათუმის რაიონი : ეკონ-გეოგრ. დახასიათება (ავტორი). ბათუმი, [აჭარის] სახელგამი, 1960.
სქოლიო
ქართველი გეოგრაფები
ქართველი პედაგოგები
გეოგრაფიის მეცნიერებათა კანდიდატები
ბათუმში დაბადებულები
რეჩულა

რეჩულა — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 148 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 054 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
კელერაშის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კელერაშის რაიონის სოფლები
გარიყულა

გარიყულა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, ახალქალაქის თემში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთში, მდინარე ცხავერისწყლის (თეძმის მარჯვენა შენაკადი) შესართავის ახლოს, მდინარის ორივე ნაპირზე. ზღვის დონიდან 700 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 435 ადამიანი.
ისტორია
გარიყულაშია XIX საუკუნის „მარშლიანთ სასახლე“ (თარხნიშვილების სასახლე), XVIII საუკუნის კოშკი და IX-X საუკუნეების ფავნისის წმინდა გიორგის ეკლესია.
იხილეთ აგრეთვე
გარიყულის სამაროვანი
ლიტერატურა
სქოლიო
კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სოლომონ-ყალა

სოლომონ-ყალა — ეკლესია დღევანდელი თურქეთის ტერიტორიაზე, ისტორიულ კოლა-ოლთისის მხარეში. გუმბათოვანი ეკლესია მდებარეობს ციხის გალავნის შიგნით. კედლის დასავლეთ ფასადზე არსებული წარწერის მიხედვით ირკვევა, რომ ტაძარი წმინდა დიმიტრის სახელზე უნდა ყოფილიყო აგებული. მიეკუთვნება კუპელჰალეს ტიპის ეკლესიებს.
ნაგებია პატარა თლილი ქვებისაგან. ცენტრალური გეგმა კვადრატს წარმოადგენს, რომელსაც აღმოსავლეთიდან ეკვრის აფსიდა. გუმბათის ყელი მრგვალია, ცილინდრისებული გუმბათით. გუმბათის ყელში ოთხი მრგვალი სარკმელია, ყელი გარედან შემკობილია რვა კამარით. გუმბათის ზემო ნაწილი ჩამონგრეულია.
დასავლეთის კედელზე ასომთავრული წარწერებია: „ღმერთო და წმინდაო დიმიტრი, შეიწყალე ცოდვილი დავით მონაზონი, ამინ“ და „ქრისტე შეიწყალე...“
ეკლესია მოხატული ყოფილა. მოხატულობა დიმიტრი ბაქრაძის ვარაუდით XI საუკუნისაა, ხოლო ექვთიმე თაყაიშვილის აზრით ფრესკები ძალიან ჰგავს ზარზმისა და ჭულეს მოხატულობას და ათარიღებს XIV საუკუნით, ხოლო თვით ტაძარს IX-X საუკუნით.
ლიტერატურა
თაყაიშვილი ექვ., არქეოლოგიური ექსპედიცია კოლა-ოლთისში და სოფელ ჩანგლში 1907 წელს, დაბრუნება, ტ. I, თბ., 1991
გენგიური ნ., კუპელჰალე, თბ., 2005
სქოლიო
კუპელჰალე საქართველოში
ქართული ეკლესია-მონასტრები კოლა-არტაანში
13 ნოემბერი

13 ნოემბერი — გრიგორიანული კალენდრის 317-ე დღე (ნაკიან წლებში – 318-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 48 დღე.
დღის მოვლენები
1002 : ინგლისის მეფე ეთერლედმა ქვეყანაში ყველა დანიელის მოკვლა ბრძანა, რაც დღეს წმინდა ბრაისის დღის ხოცვად მოიხსენიება.
1841 : ჯეიმზ ბრეიდი პირველად აკვირდება ცხოველთა მაგნეტიზმს, მოვლენა, რომელსაც ის მოგვიანებით ჰიპნოზს უწოდებს.
1851 : ამოქმედდა სატელეგრაფო ხაზი ლონდონსა და პარიზს შორის.
1864 : საბერძნეთმა ახალი კონსტიტუცია მიიღო.
1887 : სისხლიანი კვირის შეტაკებები ცენტრალურ ლონდონში.
1927 : ჰოლანდიის გვირაბი გაიხსნა მგზავრებისთვის, რითაც პირველი სატრანსპორტო ჰუძონსქვეშა გვირაბი გახდა ნიუ-ჯერსისა და ნიუ-იორკს შორის.
1950 : გენერალი კარლოს დელგადო შალბო მოკლეს კარაკასში, ვენესუელა.
1954 : ბრიტანეთმა საფრანგეთი დაამარცხა რაგბის ლიგის პირველ მსოფლიო ჩემპიონატში პარიზში 30000 მაყურებლის წინ.
1961 : ვლადიმირ სემიჩასნიმ ალექსანდრე შელეპინი შეცვალა კაგებეს ხელმძღვანელის თანამდებობაზე.
1971 : მარსის ირგვლივ ტრაექტორიის შემოწერით ამერიკული კოსმოსური ზონდი „მარინერ 9“ პირველი ხომალდი გახდა, რომელმაც სხვა პლანეტას შემოუფრინა.
1990 : უორლდ უაიდ უები (უუუ - WWW) პირველად ამოქმედდა.
1994 : შვედეთის ამომრჩევლებმა რეფერენდუმში ევროკავშირში გაწევრიანება გადაწყვიტეს.
2003 : ჩინეთის მთავრობამ ფართომასშტაბიანი პრივატიზაციის პროცესი დაიწყო.
2007 : ბათუმის რუსული სამხედრო ბაზა ოფიციალურად გადმოვიდა საქართველოს სრულ განკარგვაში
2010 : მიანმარის ხელისუფლებამ ოპოზიციის ლიდერი აუნ სან სუ ჩი შინაპატიმრობიდან გაათავისუფლა.
2015 : პარიზში, ტერორისტული აქტების შედეგად, 150-ზე მეტი ადამიანი დაიღუპა.
2016 :
იგორ დოდონი მოლდოვის პრეზიდენტად აირჩიეს.
რუმენ რადევი ბულგარეთის პრეზიდენტად აირჩიეს.
2022 :
ნატაშა პირც-მუსარი სლოვენიის პირველ ქალ პრეზიდენტად აირჩიეს.
სტამბოლის თავისუფლების გამზირზე მომხდარი ტერაქტის შედეგად, დაიღუპა 6 და დაიჭრა 53 პირი.
ამ დღეს დაბადებულნი
1312 : ედუარდ III — ინგლისის მეფე (1327—1377), რომლის ამბიციებმა საფრანგეთის მმართველობაზე გამოიწვია ასწლიანი ომი
1850 : რობერტ ლუის სტივენსონი — ინგლისელი მწერალი;
1885 : კესელრინგი, ალბერტ — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე;
1955: ვუპი გოლდბერგი — ამერიკელი მსახიობი.
1974: კერი სეიდლარი — შვეიცარიელი მხატვარი და არქიტექტორი.
1992: მაქსიმ პოდჰოლიუზინი ― ესონელი ფეხბურთელი
1999: ლანდო ნორისი ― ბელგიელი-ბრიტანელი ავტომრბოლელი
2002: ემა რადუკანუ ― ბრიტანელი ქალი ჩოგბურთელი
ამ დღეს გარდაცვლილნი
867: ნიკოლოზ I — რომის პაპი (დ. 820)
1868 : ჯოაკინო როსინი — იტალიელი კომპოზიტორი.
1903: კამილ პისარო — ფრანგი მხატვარი. (დ. 1830 )
1974: ვიტორიო დე სიკა — იტალიელი კინორეჟისორი და მსახიობი. (დ. 1901)
2009 : არმენ ტახტაჯიანი — საბჭოთა ბოტანიკოსი (დ. 1910)
2014 : კახა ბენდუქიძე - ქართველი სახელმწიფო მოღვაწე და ბიზნესმენი, საქველმოქმედო ორგანიზაცია „ცოდნის ფონდის“ დამფუძნებელი, თავისუფალი და აგრარული უნივერსიტეტების სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე.
დღესასწაულები
მართლმადიდებელი ეკლესია აღნიშნავს შემდეგი წმინდანების ხსენების დღეს:
100 000 მოწამე თბილისს ხვარაზმელთაგან წამებულნი
წმიდა მოციქულნი: სტაქოსი, ამპლია, ურბანოსი, ნარკისი, აპელი და არისტობულე- სამოცდაათთაგანნი
წმინდა ეპიმაქო
ღირსი მავრა
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
1113
ჰავაი-ალეუტის დროის სარტყელი

ჰავაი-ალეუტის დროის სარტყელი აღნიშნავს, ჰავაი-ალეუტის სტანდარტულ დროს (HST). იგი მდებარეობს გრინვიჩის მერიდიანიდან 10 დროის სარტყლით უკან (UTC-10:00). ეს სარტყელი ჰავაისთან ერთად აგრეთვე მოიცავს ალასკის ალეუტის კუნძულების დასავლეთ ნაწილს.
იხილეთ აგრეთვე
დროის სარტყელი
რესურსები ინტერნეტში
ჰავაი-ალეუტის სტანდარტული დრო
სასაათო სარტყლები
დრო აშშ-ში
ზიზილა

ზიზილა — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარეების გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა.
აქვთ ფესვთანურ როზეტად შეკრებილი ნიჩბისებრი ან უკუკვერცხისებრი ფოთლები და ერთკალათიანი საყვავილე ღერძი; კალათში განაპირა ყვავილები ენისებრია, მხოლოდ ბუტკოიანი და თეთრი, ვარდისფერი ან იშვიათად წითელი, შიგნითა — მილისებრი, ორსქესიანი და ყვითელი. მრავლდება თესლით და ვეგეტატიურად — დაყოფით.
10 (15) სახეობა ველურად გავრცელებულია ევროპაში, მცირე აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. საქართველოში იზრდება მხოლოდ ერთი სახეობა — Bellis perennis, რომლის ბუთხუზაყვავილებიან ფორმებს დეკორატიულ მებაღეობაში იყენებენ კლუმბებისა და ბორდიურების გასაფორმებლად.
ლიტერატურა
რთულყვავილოვანნი
ოვუნდუს ციხე

ოვუნდუს ციხე — ციხე თურქეთში, ქალაქ გუმუშხანედან 15 კილომეტრითაა დაცილებული. იგი ჩრდილო–დასავლეთით სოფელ ოვუნდუს აღმოსავლეთით 30-40 მ სიმაღლის კლდის პლატოზეა დაშენებული. მისგან ჩრდილოეთით მდინარე ხარშიტი, ხოლო დასავლეთით მეორე მდინარე იქისუ მიედინება.
ციხიდან ხარშიტისა და იქისუს ხერთვისამდე 200 მეტრია. აქედან იქსაქსება შავიზღვისპირეთიდან მომავალი გზები სხვადასხვა მიმართულებით. ერთ-ერთი გზა გუმუშხანესაკენ, ხოლო შემდეგ ბაიბურთისაკენ მიდიოდა. მეორე კი შირან ერზიჯანისაკენ. ამ გზების გასაყარს აკონტროლებდა სწორედ ოვუნდუს და მისგან მდინარის მარცხენა სანაპიროს მაღალ კლდოვან კონცხზე დაშენებული იქისუს, იგივე გიპოტამოსის ციხე. ორივე საფორტიფიკაციო ნაგებობა ერთმანეთს გაჰყურებს. მათ შორის დაახლოებით ხუთას მეტრამდე იქნება დაცილება. ოვუნდუს ციხის ძირში გაივლიდა სწორედ ცენტრალური ტრასა და 5 კილომეტრის შემდეგ ნაწილდებოდა გუმუშჰანე ბაიბურთისა თუ ერზიჯან შირანისაკენ. აქედან ერზიჯანამდე 160 კმ-ია. საკუთრივ ციხის კედლების დიდი ნაწილი დანგრეულია. ციხის სამხრეთით დღეისათვის შემორჩენილია 7 მ. სიგრძისა და 6 მ სიმაღლის კედელი. სისქე 90 სმ-ია. ციხეზე ასვლა საკმაოდ ძნელია. შიდა სივრცის სამხრეთ მონაკვეთში დაცულია 1,60 მ. დიამეტრის და 0,70 მ სიღრმის კლდეში ნაკვეთი წყლის ცისტერნა. ციხის მშენებლობაში გამოყენებულია საშუალო ზომის ნათალი ქვები. რიგებს შორის ჰორიზონტალურობა დაცულია. მისი მშენებლობაც ადგილობრივ ხალდეურ მოსახლეობასთან უნდა იყოს დაკავშირებული. მას, როგორც ჩანს თავისი სტრატეგიული ადგილმდებარეობის გამო იყენებდნენ ბიზანტიურ თუ ოსმალურ ხანაშიც.
ლიტერატურა
ისტორიული ჭანეთის ცენტრალურ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2019, გვ. 43-44 ISBN 978-9941-8-1990-2.
თურქეთის ციხესიმაგრეები
List of archbishops of Athens

List of archbishops of Athens
This is a list of Bishops, Metropolitans, and Archbishops of Athens. The Church of Athens was created by Paul the Apostle during his second missionary journey, when he preached at the Areopagus, probably in 51 AD. According to the Acts of the Apostles (17:16–34), after the sermon, many became followers of Paul, thus forming the kernel of the Church in Athens. The see of Athens has been unilaterally declared autocephalous on 4 August 1833 (officially recognized by the Ecumenical Patriarchate of Constantinople on 11 July 1850) and was elevated to an archbishopric on 31 December 1923. As the head of the Church of Greece, the holder has styled Archbishop of Athens and All Greece (Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος).
Bishops of Athens
Metropolitans of Athens
Pre-modern period
Modern period
Archbishops of Athens and All Greece
See also
Church of Greece
Archbishopric of Athens
Catholic Church in Greece
Roman Catholic Archdiocese of Athens
References
External links
Archdiocese of Athens Official website.
Ιστορία της Εκκλησίας των Αθηνών: Διατελέσαντες Αρχιεπίσκοποι και Μητροπολίτες Αθηνών. Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών.
Athens
Athens
Archbishops of Athens
Archbishops, Athens
papase of Athens
Turridrupa deceptrix

Turridrupa deceptrix is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Turridae, the turrids.
Description
The length of the shell attains 22.5 mm, its diameter 17.9 mm.
(Original description) The very solid shell has an elongate-conic shape. It is contracted at the base, constricted and channelled at the suture. The body whorl measures about half the total length. The shell contains eleven whorls, including the protoconch0 Its colour is pale ochraceons-buff, the aperture lighter.
Sculpture: The body whorl contains thirteen, penultimate with four, and earlier whorls with three prominent spiral keels. The furrows between carry faint radial striae, and sometimes a small interstitial thread.
Aperture: there is a thin callus sheet on the inner lip, and a solid callus plug at the angle of the aperture. The outer lip is simple. The sinus has a semicircular notch with reflected margin. The siphonal canal is short, open, and slightly recurved. Deep within the throat are five revolving raised threads.
Distribution
This marine species occurs in the South China Sea; off Japan, Indonesia, West New Guinea, Australia and the Andaman Islands.
References
Powell, A.W.B. 1966. The molluscan families Speightiidae and Turridae, an evaluation of the valid taxa, both Recent and fossil, with list of characteristic species. Bulletin of the Auckland Institute and Museum. Auckland, New Zealand 5: 1–184, pls 1–23
Powell, A.W.B. 1967. The family Turridae in the Indo-Pacific. Part 1a. The Turrinae concluded. Indo-Pacific Mollusca 1(7): 409-443, pls 298-317
Liu J.Y. [Ruiyu] (ed.). (2008). Checklist of marine biota of China seas. China Science Press. 1267 pp
Li B.Q., Kilburn R.N., & Li X.Z. (2010). Report on Crassispirinae Morrison, (Mollusca: Neogastropoda: Turridae) from the China Seas. Journal of Natural History. 44, 699-740
External links
Hedley, C. 1922. A revision of the Australian Turridae. Records of the Australian Museum 13(6): 213-359, pls 42-56
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1-1295.
Baoquan Li 李宝泉 & R.N. Kilburn, Report on Crassispirinae Morrison, 1966 (Mollusca: Neogastropoda: Turridae) from the China Seas; Journal of Natural History 44(11):699–740 · March 2010; DOI: 10.1080/00222930903470086
deceptrix
Gastropods described in 1922
იო

იო — იუპიტერის თანამგზავრი, ყველაზე ახლო პლანეტასთან გალილეის მიერ აღმოჩენილ ოთხ თანამგზავრთა შორის. გამოირჩევა მძლავრი ვულკანური აქტივობით.
იო აღმოაჩინა გალილეო გალილეიმ 1610 წელს, მისი ისტორიაში პირველი ტელესკოპის მეშვეობით. თანამგზავრის აღმოჩენაზე პრეტენზიას ასევე აცხადებდა გერმანელი ასტრონომი სიმონ მარიუსი, რომელიც იოს 1609 წელს აკვირდებოდა, თუმცა ეს აღმოჩენა დროულად ვერ გამოქვეყნდა.
სახელწოდება „იო“ შემოთავაზებული იქნა სწორედ მარიუსის მიერ 1614 წელს, თუმცა დიდი ხნის განმავლობაში არ გამოიყენებოდა. გალილეიმ მის მიერ აღმოჩენილი ოთხი თანამგზავრი „მედიჩის პლანეტებით“ მოიხსენია და მათ მიმდევრობის მიხედვით ნომრები მიუჩინა. იო აღინიშნებოდა, როგორც იუპიტერის პირველი თანამგზავრი. სახელწოდება „იო“ საყოველთაო მხოლოდ XX საუკუნის შუა წლებიდან გახდა.
თანამგზავრის სახელი მომდინარეობს ძველ ბერძნული მითოლოგიის პერსონაჟიდან: იო ერქვა ულამაზეს ქალიშვილს, რომელიც ზევსს (იუპიტერს) უყვარდა.
რესურსები ინტერნეტში
იუპიტერის თანამგზავრები
ლალა მეჰმედ-ფაშა

ლალა მეჰმედ-ფაშა (გ. 29 ნოემბერი, 1595, სტამბოლი) — ოსმალეთის სახელმწიფო მოღვაწე. ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი 1517 წელს, სულთან მეჰმედ III-ის დროს.
დაიბადა გოლმარმარაში, დასავლეთ ანატოლიაში. იგი იყო სულთან მურად III-ის აღმზრდელი. 1595 წელს მას შემდეგ, რაც ცოლად შეირთო მეჰმედ III-ის ქალიშვილი გახდა ვეზირი და რამდენიმე დღეში გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
Uzunçarsılı, İsmail Hakkı, (1954) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım , XVI. Yüzyıl Ortalarından XVII. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu (Altıncı Baskı 2011 ISBN 978-975-16-0010) say.350
Danişmend, İsmail Hâmi (1971), Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul:Türkiye Yayınevi.
Tektaş, Nazım. (2009), Sadrâzamlar - Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı. İstanbul:Çatı Kitapları. ISBN 9789758845000
ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გარდაცვლილი 29 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1595
ელიას მაგნუს ფრისი

ელიას მაგნუს ფრისი (დ. 15 აგვისტო, 1794 — გ. 8 თებერვალი, 1878) — შვედი ბოტანიკოსი და მიკოლოგი. შვედეთის სამეფო მეცნიერებათა აკადემიის, ხელოვნებისა და მეცნიერების ამერიკული აკადემიისა და ედინბურგის სამეფო საზოგადოების საპატიო წევრი. ხშირად „მიკოლოგიის მამად“ მოიხსენიებენ.
მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა Fr.
ბიოგრაფია
დაიაბადა 1794 წლის 15 აგვისტოს მღვდლის ოჯახში. განათლება მიიღო ლუნდის უნივერსიტეტში. 1814 წელს მიენიჭა პრივატ-დოცენტის წოდება.
1834 წელს გახდა უფსალის უნივერსიტეტის პრაქტიკული ეკონომიკის პროფესორი, 1851 წელს იმავე უნივერსიტეტის ბოტანიკის პროფესორი, ამავე დროს დაინიშნა მუზეუმისა და ბოტანიკური ბაღის დირექტორად. 1853 წელს უნივერსიტეტის რექტორის თანამდებობდა დაიაკავა. 1847 წელს აირჩეულ იქნა შვედეთის აკადემიკოსად, 1849 წელს ხელოვნებისა და მეცნიერების ამერიკული აკადემიის წევრად, 1850 წელს კი — პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელ წევრ-კორესპონდენტად..
1859 წლიდან გარდაცვალებამდე ცხოვრობდა უფსალაში. იგი აგრეთვე ცნობილი იყო როგორც კარგი ორატორი და ლათინური ენის სამაგალითო მცოდნე.
ფრისი მოღვაწეობდა ბოტანიკის ყველა დარგში; მისი ნაშრომი „Systema orbis vege tabilis“ (1825) იმ პერიოდის კლასიკური ნამუშევარია.
იგი განსაკუთრებით ცნობილია მიკოლოგიაში შეტანილი წვლილისთვის. (სოკოების სისტემატიკის ერთ-ერთი დამაარსებელია). გამოცემული აქვს რიგი ნაშრომები: „Observationes mycologicae“ (1815—1818, მეორე გამოცემა 1828 წ.), „Systema Mycologicum“ (1821—1830), „Elenchus fungorum“ (1828) „Novae Symbolae Mycologicae“ (1851) და „Icones selectae Hymenomycetum nondum delineatorum“ (1867—1875)
სკანდინავიის ფლორას მიუძღვნა შემდეგი ნაშრომები:„Flora hallandica“ (1817); „Novitiae florae Suecciae“ (1828); „Flora Scanica“ (1836); „Summum vegetabilium Scandinaviae“ (1846—1848) და „Herbarium normale“ (1896).
მისი მრავალი მონოგრაფიიდან აღსანიშნავია „Symbolae ad historiam Hieraciarum“ (1848) „Monographia Hymenomycetarum Suecciae“ (1857—1863) და „Sveriges öltiga ochgiftiga Svanipar“ (1860).
რესურსები ინტერნეტში
ელიას მაგნუს ფრისი — ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი
ელიას მაგნუს ფრისი — Mushroom Journal
სქოლიო
შვედი ბოტანიკოსები
შვედი მიკოლოგები
ხელოვნებისა და მეცნიერების ამერიკული აკადემიის წევრები
შვედეთის აკადემიის წევრები
შვედეთის სამეფო მეცნიერებათა აკადემიის წევრები
პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები
ედინბურგის სამეფო საზოგადოების საპატიო წევრები
მანიკორე

მანიკორე — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაზონასის შტატში. მიეკუთვნება სენტრუ-ამაზონენსის მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 48 373 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 48 282.478 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ამაზონასის შტატის მუნიციპალიტეტები
მარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მარი — უძველესი ქალაქ-სახელმწიფო ჩრდილოეთ მესოპოტამიაში;
მარი — ქალაქი თურქმენეთში.
The Lark Farm

The Lark Farm (Italian: La masseria delle allodole) is a 2007 Italian drama film directed by Paolo and Vittorio Taviani about the Armenian genocide.
Plot
The story, drawn from La masseria delle allodole, the best-selling novel by Antonia Arslan, tells about the Avakian clan, an Armenian family living in Turkey and having two houses. The Avakians feel convinced that the rising tide of Turkish hostility on the horizon means little to them and will scarcely affect their day-to-day lives. The Avakians do not pay attention to the warning signs, and set about preparing for a family reunion with the impending visit of two well-to-do sons - landowner Aram, who resides in Turkey, and Assadour, a physician living in Venice. These illusions come crashing down when a Turkish military regiment crops up at the house, annihilates every male member of the family and forces the ladies to trek off into the Syrian desert, where they will be left to rot. With them goes one of the little boys of the family, who was dressed as a girl in order not to be killed. Along the journey, the Turks continue to commit horrible atrocities, including forcing an Armenian mother to crush her newborn baby son to death. Meanwhile, a handsome Turkish officer (Moritz Bleibtreu) falls in love with Aram's daughter and makes an aggressive attempt to deliver her from certain death, even as the circumstances surrounding him attest to the astounding difficulty of doing so. Upon being given orders to burn the women alive, he chooses to behead her.
Cast
Paz Vega as Nunik
Moritz Bleibtreu as young officer
Alessandro Preziosi as Egon
Ángela Molina as Ismene
Arsinée Khanjian as Armineh Avakian
Mohammed Bakri as Nazim
Tchéky Karyo as Aram Avakian
Mariano Rigillo as Assadour
Hristo Shopov as Isman
Hristo Zhivkov as Sarkis
André Dussollier as Col. Arkan
Yvonne Sciò as Livia
See also
Armenian genocide in culture
External links
2007 drama films
2007 films
Armenian genocide films
Italian drama films
2000s Italian-language films
Films directed by Paolo and Vittorio Taviani
2000s Italian films
მიქელ V

მიქელ V
მიქაელი, მიქელი — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი (დაახლოებით XIII საუკუნის 30-იანი წლები – 1241). ჩვენამდე მოუღწევია მიქაელის წყალობის წიგნს, რომლითაც იგი მცხეთის სვეტიცხოვლის ეკლესიის აზნაურს ვაჩე გუარამის ძეს სარჩო-მამულად აძლევს მცხეთის სოფელ ორომაშენს.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები
ლიტერატურა
საქართველოს კათოლიკოსები
ბოლშოი-ხანუქლარი

ბოლშოი-ხანუქლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყაზახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ყაზახის რაიონის სოფლები
სალენტო (კინდიო)

სალენტო (კინდიო)
სალენტო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კინდიოს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.134 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 001 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 18.62 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 376 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
კინდიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სერხიო აგუერო

სერხიო აგუერო
სერხიო ლიონელ აგუერო დელ კასტილიო (2 ივნისი 1988, კილმესი, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი, არგენტინის ეროვნული ნაკრების თავდამსხმელი 2006–2021 წლებში. მიჩნეულია მისი თაობის ერთ-ერთ საუკეთესო თავდამსხმელად და ერთ-ერთ საუკეთესო მოთამაშედ პრემიერ ლიგის ისტორიაში. 2003 წლის 5 ივლისს ის გახდა არგენტინის პრიმერა დივიზიონში ყველაზე ახალგაზრდა დებიუტანტი ფეხბურთელი (იგი ამ დროს 15 წლისა და 35 დღის იყო). ამით მან დიეგო მარადონას რეკორდი მოხსნა.
2006 წელს სერხიო 23 მილიონი ევროს სანაცვლოდ ლა ლიგის კლუბ მადრიდის ატლეტიკოში გადავიდა. მან მალევე მიიქცია ყურადღება სხვა გრანდებისგან ევროპის მასშტაბით, ატლეტიკოში 234 თამაშში 101 ბურთი გაიტანა, ხოლო 2010 წელს მოახერხა ევროპა ლიგისა და უეფა-ს სუპერთასის მოგება. ამის შემდეგ, 2011 წელს, აგუერო უერთდება ინგლისის პრემიერლიგის ბინადარ მანჩესტერ სიტის 35 მილიონი ფუნტი სტერლინგის სანაცვლოდ . მისი სადებიუტო სეზონის ბოლო თამაშში, 94-ე წუთზე მოახერხა და გოლი გაიტანა კუინზ პარკ რეინჯერსის კარში, ამით კი სიტის პრემიერლიგის ტიტული მოაგებინა. 2012 წელს ფანებმა დაასახელეს კლუბის საუკეთესო ფეხბურთელად, ასევე მან პრემიერლიგის 2011-2012 წლების სეზონის ოქროს ბურთიც მოიგო, მან 31 ჩატარებული თამაშიდან 26 გოლი გაიტანა. 2013-2014 წლების სეზონის მიწურულს აგუეროს პრემიერლიგაში ყველა დროის საუკეთესო მაჩვენებელი ჰქონდა ის გოლს საშუალოდ ყოველ 115 წუთში იტანდა.
მიღწევები
საკლუბო
ატლეტიკო:(2)
უეფა-ს ევროპის ლიგა: 2009–10
უეფა-ს სუპერთასი: 2010
ესპანეთის თასის ფინალისტი: 2009–10
მანჩესტერ სიტი:(15)
პრემიერ ლიგა (5): 2011–12, 2013–14, 2017–18, 2018–19, 2020–21
ინგლისის ლიგის თასი (6): 2013–14, 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21
ინგლისის ასოციაციის თასი (1): 2019
ინგლისის სუპერთასი (3): 2012, 2018, 2019
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის ფინალისტი: 2020–21
სანაკრებო
არგენტინა
მსოფლიო ჩემპიონატი
ვიცე-ჩემპიონი: 2014
კოპა ამერიკა
ჩემპიონი: 2021
ვიცე-ჩემპიონი: 2015, 2016
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1988
დაბადებული 2 ივნისი
ესპანელი არგენტინელები
არგენტინელი ფეხბურთელები
არგენტინის ნაკრების ფეხბურთელები
არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
ინდეპენდიენტეს ფეხბურთელები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები
მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები
პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები
2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2011 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2015 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2019 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები