PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ლენდელის კულტურა

ლენდელის კულტურა
ლენდელი — ნეოლითის ეპოქის არქეოლოგიური კულტურა (4900—3400 წწ. ძვ.წ.).
აღმოჩენის ისტორია
ტერმინი ლენდელის კულტურა გაგვაცნო ავსტრიელმა არქეოლოგმა ოსვალდ მენგინმა, XX საუკუნის 20-იან წლებში.
გეოგრაფია
ნიმუშები აღმოჩენილ იქნა უნგრეთში, ჩეხეთში, სლოვაკეთში, პოლონეთში და ავსტრიაში.
კერამიკა
ადრეული კერამიკა შეღებილია თეთრი, წითელი და ყვითელი საღებავებით.
კერამიკა მოხატულია ან შემკულია ორნამენტებით.
ეკონომიკა
ეკონომიკის საფუძველს წარმოადგენს მიწათმოქმედება, აგრეთვე იზრდება მეცხოველეობის როლი (თხა, ცხვარი და ღორი).
რესურსები ინტერნეტში
ევროპის ნეოლითი
ევროპის არქეოლოგიური კულტურები
ინდოევროპელები
წინაისტორიული პოლონეთი
არქეოლოგია უნგრეთში
არეოლოგია ჩეხეთში
არქეოლოგია სლოვაკეთში
არქეოლოგია ავსტრიაში
ეტიენ მორის ფალკონე

ეტიენ მორის ფალკონე (ფრანგ. Étienne Maurice Falconet; 1716 - 1791), აღიარებული პირველი რანგის ფრანგული როკოკოს სტილის მოქანდაკე, რომელსაც მადამ დე პომპადური პატრონობდა.
დაიბადა ხელმოკლე ოჯახში პარიზში. თავდაპირველად შეგირდად ჰყავდა აყვანილი ხელოსანს, თუმცა ზოგიერთმა მისმა თიხის ფიგურამ, რომელთაც ის თავისუფალ დროს ქმნიდა, მალე მოქანდაკე ჟან-ბატისტ ლემოინის ყურადღება მიიპყრო, რომელმაც ის თავის მოსწავლედ აიყვანა. მისი ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული სკულპტურა იყო კროტონის მიო, რომელმაც მას ბოზ-არტის აკადემიის წევრობის საშვი მისცა 1754 წელს.
საზოგადოებაში ცნობილი გახდა 1755-57 წლის სალონებში გამოფენილი მისი ამურისა და ნიმფას ქანდაკებით, რომელიც ამჟამად ლუვრშია.
ფრანგი მოქანდაკეები
როკოკო
დაბადებული 1716
გარდაცვლილი 1791
მეფე ბელას ნოტარიუსი

მეფე ბელას ნოტარიუსი — ხშირად მოიხსენიებენ როგორც ანონიმუსს, უნგრეთის მეფის ბელა III-ეს ნოტარიუსი და მემატიანე. მის შესახებ ცოტაა ცნობილი, თუმცა მისი ლათინური სახელის პირველი ასო იყო P, რადგან ის საკუთარ თავს უწოდებს "P. dictus magister".-ს. ზოგიერთი მკვლევარი მიიჩნევს, რომ ის იყო პეტრე - დიორის ეპისკოპოსი.
მისი ყველაზე ცნობილი ნაშრომია - Gesta Hungarorum ("უნგრელთა გმირობები"), რომელიც დაახლოებით 1200 წელს ლათინურადაა დაწერილი. ეს შრომა ყველაზე უფრო დეტალურად აღწერს უნგრელთა შუა დუნაის დაბლობზე ჩამოსვლას, ასევე მისი ნაწერებიდანაა ცნობილი მადიარების შვიდი ბელადის სახელები.
ერთადერთი გადარჩენილი ხელნაწერი თარიღდება XIII საუკუნით და ინახება სეჩენის სახელობის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში ბუდაპეშტში. ის უნგრულად 1799 წელს პეჩის ეკლესიის მსახურმა იშტვან ლეთენიეიმ და 1890 წელს კაროლი ჟაბომ თარგმნეს. and Károly Szabó (1860).
Gesta Hungarorum-დან ცნობილია, რომ ის წარმოშობით იყო ტისას ზემო წელიდან და დაახლოებული იყო აბას ოჯახთან. შესავალში წერს, რომ სწავლობდა დასავლეთ ევროპაში (სავარაუდოდ პარიზში), სადაც შეისწავლა ის ჟანრი რა ჟანრითაც წერს Gesta-ს.
რესურსები ინტერნეტში
Gesta Hungarorum-ის ტექსტი
მემატიანეები
უნგრელი მწერლები
Aznvadzor

Aznvadzor is a town in the Lori Province of Armenia. The village was populated by Azerbaijanis prior to their exodus after the outbreak of the Nagorno-Karabakh conflict. In 1988-1989 Armenian refugees from Azerbaijan settled in the village.
Geography
The village is located on the southern slopes of Bazum ridge in 4 km distance from the city of Vanadzor. It occupies with its areas 14.56 sq. km. The area is partially covered with forests.
Climate
Yearly precipitation amounts to 600-700 mm.
Demography
Before the outbreak of the Nagorno-Karabakh conflict the village was populated by Azerbaijanis who moved to Azerbaijan thereafter. In 1988-1989 Armenian refugees from Azerbaijan settled in the village.
Infrastructure
The village has a school with a new building completed in the year 2003, a library and medical point.
The postal code for the village is 2025.
Culture
Recently an old Holy Mother of God Church serving the villages Aznvadzor and Bazum was renovated and consecrated.
Tourism
Near the village there is a campsite called Aznvazor Eco Camp.
References
External links
Populated places in Lori Province
Lyubovka, Republic of Bashkortostan

Lyubovka, Republic of Bashkortostan
Lyubovka is a rural locality (a village) in Uslinsky Selsoviet, Sterlitamaksky District, Bashkortostan, Russia. The population was 88 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Lyubovka is located 36 km northwest of Sterlitamak (the district's administrative centre) by road. Churtan is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Sterlitamaksky District
The Toy (1976 film)

The Toy (1976 film)
The Toy is a 1976 French comedy-drama film directed by Francis Veber.
The film was remade in 1982 as the American film The Toy.
Plot
The movie tells the story of a little boy who is trying to prove his father wrong by acting exactly like him. His father "buys" people and nothing can stop him from getting what he wants. His son does not see why he cannot do the same and decides to buy a man, who he encountered at the toy shop. The man he chose happened to be a journalist at his father's newspaper. Gradually with the help of his “toy” the boy manages to prove his father's wrong deeds by exposing them in the newspaper produced by him and his "toy". Along this journey, the boy establishes warm relationships with the man and refuses to stay with his father any longer. The message behind the story is that love and respect matter more than money.
Cast
Pierre Richard as François Perrin
Michel Bouquet as Pierre Rambal-Cochet
Fabrice Greco as Eric Rambal-Cochet
Jacques François as Blénac
Michel Aumont as Le directeur du magasin
Gérard Jugnot as Pignier
Éva Darlan as The Press Secretary
Michel Robin as The domestic
Charles Gérard as The photographer
Yves Barsacq as Robert
References
External links
1976 films
1976 comedy-drama films
French comedy-drama films
1976 directorial debut films
Films about children
Films about friendship
Films about journalists
Films directed by Francis Veber
Films with screenplays by Francis Veber
Films scored by Vladimir Cosma
1976 comedy films
1976 drama films
1970s French films
ჰოვანეს ვოროტნეცი

ჰოვანეს ვოროტნეცი (სომხ. Հովհան Որոտնեցի) (დ.1315 — გ.1386) — სომეხი ფილოსოფოსი, პედაგოგი, საეკლესიო და პოლიტიკური მოღვაწე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1315 წელს ვაგანდის დასახლებაში (სიუნიქის პროვინცია), იქაური თავადის — ივანეს ოჯახში, რომელიც სიუნიქის პირველი აზნაურების საგვარეულოს წარმომადგენელი იყო. განათლება მიიღო გლაძორის უნივერსიტეტში, მისი რექტორის, გამოჩენილი მეცნიერისა და პედაგოგის ესაი ნჩეცის ხელმძღვანელობით. 1338 წელს, ამ უკანასკნელის გარდაცვალების გამო, უნივერსიტეტი დაიხურა. 1345 წელს თავად დააარსა ტათევის უნივერსიტეტი, რომელიც იმ პერიოდისთვის სომხეთის მსხვილი სამეცნიერო და კულტურული ცენტრი იყო. იბრძოდა სომხური ეკლესიის დამოუკიდებლობის შესანარჩუნებლად.
თავის ფილოსოფიურ შეხედულებებში მან განავითარა არისტოტელიზმის ტრადიციები. მისი მემკვიდრეობა არის არისტოტელეს „კატეგორიების" და „ინტერპრეტაციის შესახებ" ვრცელი ინტერპრეტაციები, პორფირის „შესავალი". ცოდნისა და ლოგიკის თეორიის საკითხების შემუშავებისას ის იყო ნომინალიზმის მიმდევარი.
თავისი სიღრმისეული ცოდნისა და მეცნიერების განვითარებაში გაწეული ღვაწლისათვის ვოროტნეციმ მიიღო საპატიო წოდება: „სამმაგად დიდებული სომეხი პედაგოგი“.
ვოროტნეცის მოწაფე და მიმდევარი იყო გრიგორ ტათევაცი, რომელმაც განავითარა ჰოვანეს ვოროტნეცის რელიგიური და ფილოსოფიური მოძღვრება.
შემოქმედება
არისტოტელეს „კატეგორიების“ ანალიზი. პორფირის რთული კითხვების მოკლე ანალიზი. კონსოლიდირებული ტექსტი. წინასიტყვაობა და შენიშვნები ვ.კ.ჩალოიანის; ა.ა. ადამიანისა და ვ.კ. ჩალოიანის თარგმანი/ რედაქტირებული ს.ს. არევშატიანის მიერ. 1956.348 გვ. (სომხურ და რუსულ ენაზე)
„ელემენტებზე“ (ფილოსოფოსთა გამონათქვამებით შედგენილი ესე). კრიტიკული ტექსტი და წინასიტყვაობა ს.ს. არევშატიანისა და ს.ლალაფარიანის. ძველსომხურიდან თარგმნა ს.ს. არევშატიანმა. მატენადარანის მოამბე. ტ. 3. 1956
კომენტარები წიგნისა „ინტერპრეტაციის შესახებ" (არისტოტელე)
პორფირის „შესავლის“ მოკლე ანალიზი.
ფილონ ბრძენის „გამოცხადების“ კომენტარი
რესურსები ინტერნეტში
WorldCat — ჰოვანეს ვოროტნეცი
„უცნობები ცნობილის შესახებ“ — სლაიდ-შოუ „ჰაიარტუნ“ ცენტრში
სქოლიო
XIV საუკუნის ფილოსოფოსები
სომეხი ფილოსოფოსები
სომეხი მწერლები
დაბადებული 1315
გლაძორის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
გარდაცვლილი 1386
გრიგორ (გრიშა) ბიჩინაშვილის ქუჩა

გრიგორ (გრიშა) ბიჩინაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); მიხეილ მესხის ქუჩიდან ბესარიონ ქებურიას ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში და მუშათა ქუჩა დაერქვა. შეტანილია თბილისის ქუჩების 1926 წლის ცნობარში. 2017 წელს გრიგორ (გრიშა) ბიჩინაშვილის ქუჩა ეწოდა.
სქოლიო
ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
Cataglyphis cana

Cataglyphis cana — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
Cataglyphis
Vaklinovo

Vaklinovo (until 1960 - Marulevo) is a village in Southwestern Bulgaria. It is located in the Satovcha Municipality, Blagoevgrad Province.
Geography
The village of Vaklinovo is located in the Western Rhodope Mountains. It belongs to the Chech region.
History
In 1873 Vaklinovo (Maroulévo) had male population of 175 Bulgarian Muslims and 63 houses. According to Vasil Kanchov, in 1900, Vaklinovo (Марулево) was populated by 300 Bulgarian Muslims According to another statistic by Kanchov about the same time there were 50 houses in the village. According to Stephan Verkovic at the end of the 19th century the village had male population of 208 Bulgarian Muslims and 63 houses.
Religions
The population is Muslim and consists of Bulgarian Muslims.
Notes
Villages in Blagoevgrad Province
Chech
NGC 7432

NGC 7432 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1785 წლის 23 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
ტაიპი

ტაიპი (ასევე ცნობილი, როგორც ტაიპა; ვაინახ: taypa, ნიშნავს ოჯახს, კლანს, ტომს.) — ჩეჩნური და ინგუშური ტომობრივი ორგანიზაცია ან/და კლანი, რომელიც თვითგამორკვეულია გეოგრაფიული ლოკაციისა და წინაპართა საერთო წარმოშობის შესაბამისად. არსებობს 130-დან 233-მდე ტაიპი (ზოგიერთი ვერსიით, 300-ზე მეტი). 20-ზე მეტი ტაიპი წარმოიქმნა ახალმოსულთა, განსაკუთრებით, ავარების, ყუმუხების, ებრაელების, ქართველების, რუსების, თურქებისა და უკრაინელებისგან. არა-ჩეჩნურ და არა-ინგუშურ წინაპართა ხაზებზე დაფუძნებულ ტაიპებს უწმინდური ტაიპები (söli taypa, соьли тайпа) ეწოდება. ტაიპისა და ტუკხუმის წევრობა ჩეჩნეთში სოციალურ პოზიციას განსაზღვრავს.
წესები და მახასიათელები
ტაიპებს სხვადასხვა წესი და თვისება/მახასიათებელი აქვთ: მიწის საკუთრება კომუნალურ მფლობელობაში აქვთ. ტაიპის რომელიმე წევრის მკვლელობის ან შეურაცხყოფის გამო მთელი კლანი იძიებს შურს. დამახასიათებელი უპირობო ეგზოგამია.
ტუკხუმის უხუცესთა საბჭოში ტაიპიდან წარმომადგენელს ირჩევენ. ჰყავთ ერთი ხელმძღვანელი და ირჩევენ სამხედრო მეთაურს (bjachi, bjači, бячча)ომის დროს. სახკუთრების კვალიფიკაციის მიუხედავად ირჩევენ უხუცესთა ტაიპის საბჭოს. უხუცესთა საბჭოში ყველა წევრს თანაბარი უფლება აქვს. ტუკხუმში ქალთა წარმომადგენლები ნათესავი მამაკაცები არიან. ტაიპის წევრებისთვის ნებადართულია სხვა ხალხებიდან შვილების აყვანა.
ყოველ ტაიპს წინაპართაგან სახელი აქვს მიღებული, ასევე განსაზღვრული ტერიტორია და ტრადიციული მთა. ყოველ ტაიპს აქვს ტაიპის კოშკი ან სხვა შენობა ან ბუნებრივი ძეგლი, რომელსაც თავშესაფრად იყენებს, ე.ი. ციხე-სიმაგრე, გამოქვაბული და სხვ. წარსულში ყოველ ტაიპს თავისი ღვთაება ჰყავდა. ტაიპებს აქვთ სპეციფიკური ფესტივალები, წეს-ჩვეულებები და ტრადიციები. ყოველ ტაიპს საკუთარი სასაფლაო აქვს.
ტაიპები
ჩებარლოის ტუკხუმი მოიცავს ნიჟალოის, მაკაჟოის, რიგახოისა და ბუნის ტაიპებს. ტუკხუმი გამოირჩევა ნაციონალისტური და ტრიბალისტური მისწრაფებებით. მაკაჟოის ტაიპი ცნობილია ძალადობრივი მეთოდებით. ჩეჩნეთის პირველ და მეორე ომებში ტაიპის არაერთი მებრძოლი დაიღუპა. ჩებარლოის ტუკხუმთან დაახლოებულია შაროის ტუკხუმი.
შოტოის ტუკხუმი აერთიანებს ვარანდოისა და კელოის ტაიპებს. ვარანდოის ტაიპი მაღალმთიან რეგიონში ბინადრობს, კელოის ტაიპი კი ერთ-ერთი ენდემური ჩეჩნური ტაიპია. კელოის ტაიპის წარმომადგენლები ძირითადად ხალ-კელოის, ნოხჩ-კელოისა და იუხერჩ-კელოის ტერიტორიაზე სახლობდნენ.
მიალხის ტაიპის წევრები მჭიდროდ არიან შეკავშირებულები. სისხლის აღების დროს ისინი არა მკვლელს, არამედ სოციალური ჯგუფის მეთაურს კლავენ.
ნოხჩმახკახოის ტუკხუმი რამდენიმე ტაიპს აერთიანებს: ალაროის ტაიპის ცნობილი ცევრია ასლან მასხადოვი - ჩეჩნეთის რესპუბლიკა იჩქერიის მესამე პრეზიდენტი. ბენოის ტაიპი ერთ-ერთი უდიდესი ტაიპია, რომლის შემადგენლობაშიც 36 000-მდე წევრია და ხშირად სუბ-ტუკხუმად მოიხსენიებენ. ნოჟაი-იურტოვსკის რაიონში სახლობს ბილტოის ტაიპი, ხოლო ჩერმოი-იამის მთებში ჩერმოის ტაიპია. აღმოსავლურ ტაიპთა შორის ერთ-ერთი უდიდესია ტაიპი ცენტოროი. ენგანოის ტაიპი ჩეჩნეთის რესპუბლიკის მასშტაბითაა განსახლებული და მიიჩნევა, რომ ამ ტაიპიდანაა ბევრი იმამი. გორდალოის ტაიპი სეპარატისტულ მოძრაობას უწყობს ხელს.
რესურსები ინტერნეტში
Teips on chechen.org (In Russian )
Russia and Eurasia Review (pdf)
Traditional social organisation of the Chechens (pdf)
- A complete list of all Chechen Teips.
სქოლიო
ჩეჩნეთი
ვაინახები
ვაინახური კულტურა
კავკასიის ტომები
ნიამცის ჟუდეცი

ნიამცის ჟუდეცი — ჟუდეცი რუმინეთში, მოლდოვის ისტორიულ ოლქში. მოქცეულია აღმოსავლეთი კარპატების აღმოსავლეთ მთისწინეთში, მდინარე ბისტრიცის აუზში. ფართობი 5896 კმ², მოსახლეობა 452 900 ადამიანი (2011). ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი პიატრა-ნიამცი. აღმოსავლეთით ესაზღვრება იასისა და ვასლუის ჟუდეცები, დასავლეთით ჰარგიტის ჟუდეცი, ჩრდილოეთით სუჩავის ჟუდეცი.
იხილეთ აგრეთვე
რუმინეთის ჟუდეცები
რესურსები ინტერნეტში
ნიამცის ჟუდეცი — ოფიციალური საიტი
რუმინეთის ჟუდეცები
სამაჩაბლო

სამაჩაბლო — ფეოდალური საქართველოს ერთ-ერთი სათავადო. წარმოიშვა XV საუკუნის დასაწყისში მდინარე ლიახვის შუა და ზემო წელზე, ისტორიულ აჩაბეთის ხევში. სახელწოდება მომდინარეობს თავად მაჩაბელთა გვარიდან, რომელთა წინაპრები იყვნენ აზნაური თავხელიძეები (სხვა თვალსაზრისით, ანჩაბაძეები). სამაჩაბლოს რეზიდენცია იყო აჩაბეთი, ხოლო საგვარეულო საძვალე-სამარხი — თირის მონასტერი და საბაწმინდა. ეკლესიურად ექვემდებარებოდა ნიქოზის საეპისკოპოსოს. სამაჩაბლოს სამხრეთი ნაწილის ეკონომიკა ეყრდნობოდა სარწყავ მიწათმოქმედებას. ხეობის ზემო წელზე მისდევდნენ მემინდვრეობას (ითესებოდა ქერი), განვითარებული იყო მესაქონლეობა. სამაჩაბლოს ჩამოყალიბება და ტერიტორიული გაფართოება დაკავშირებული იყო მეფის ხელისუფლების წინააღმდეგობის დაძლევასთან. სამაჩაბლოს აღმოსავლეთით ესაზღვრებოდა ქსნის საერისთავო, სამხრეთიდან ფავლენიშვილთა და ამილახვართა მამულები, სამხრეთ-დასავლეთით საყაფლანიშვილო, ჩრდილო-დასავლეთით — რაჭის საერისთავო. ჩრდილოეთით მაჩაბელთა ძალაუფლება დვალეთამდე აღწევდა. XV საუკუნეში მაჩაბელთა მებეგრეა დვალეთის ერთ-ერთი ხეობის — ჟღელეს — სოფლები, ხოლო XVII დამლევს — ზროგოს ხეობის სოფლები. სამაჩაბლო გაუქმდა 1850 წელს, როდესაც მაჩაბლებსა და ყმა ოსებს შორის გამწვავებული კლასობრივი ბრძოლის გამო სენატის დადგენილებით მაჩაბელთა 2000 კომლი ყმა სახაზინო უწყებას გადაეცა.
ლიტერატურა
ანდღულაძე ნ., თირის მონასტრის ხუროთმოძღვრული ანსამბლი, თბ., 1976;
გვალასია ჯ., აღმოსავლეთ საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის ნარკვევები, თბ., 1983;
ჯანაშია ს., ბარათაშვილთა გენეოლოგიისათვის, შრომები, ტ. 2, თბ., 1952;
რესურსები ინტერნეტში
გაზ. „საქართველო“ №94, 3 მაისი, 1917
სათავადოები ფეოდალურ საქართველოში
ეროვნული პარკი

ეროვნული პარკი — დაცული ტერიტორიის ერთ-ერთი სახე, რომელსაც მინიჭებული აქვს სპეციალური სტატუსი. შეესაბამება IUCN II კატეგორიას.
ეროვნული პარკი იქმნება ეროვნული და საერთაშორისო მნიშვნელობის, შედარებით დიდი და ბუნებრივი მშვენიერებით გამორჩეული ეკოსისტემების დასაცავად სასიცოცხლო და რეკრეაციული საქმიანობისათვის.
ეროვნული პარკისათვის შეიძლება შეირჩეს შედარებით დიდი ბუნებრივი სახმელეთო ტერიტორია ან/და აკვატორია, სადაც წარმოდგენილია უნიკალური, იშვიათი ან საფრთხის წინაშე მყოფი ერთი ან რამდენიმე დაუზიანებელი ან ნაკლებად დაზიანებული ეკოსისტემა, ბიოცენოზი და „წითელ ნუსხაში“ შეტანილ, გადაშენების საფრთხის წინაშე მყოფ გარეულ ცხოველთა და ველურ მცენარეთა სახეობა.
ეროვნულ პარკში შეიძლება მოეწყოს შემდეგი ძირითადი ზონები:
ბუნების მკაცრი დაცვის ზონა – ბუნების მკაცრი დაცვის ზონა ეწყობა ხელუხლებელი ბუნების შენარჩუნების, არამუნიციპალური მეცნიერების კვლევის და საგანმანათლებლო საქმიანობისათვის.
ბუნების მართვავდი დაცვის ზონა – ბუნების მართვადი დაცვის ზონა ეწყობა სასიცოცხლო გარემოს დაცვის, მოვლა-პატრონობისა და აღდგენის, აგრეთვე მანიპულაციური მეცნიერული კვლევის, ტურიზმისა და საგანმანათლებლო საქმიანობისათვის.
ვიზიტორთა ზონა – ვიზიტორთა ზონა ეწყობა ბუნების დაცვის, რეკრეაციისა და საგანმანათლებლო საქმიანობისათვის.
აღდგენის ზონა – აღდგენის ზონა ეწყობა ანთროპოლოგიური ჩარევით დაზიანებული ბუნების ობიექტების და ტერიტორიების დაცვა-აღდგენისათვის.
ისტორიულ-კულტურული ზონა – ისტორიულ-კულტურული ზონა ეწყობა ბუნებრივი გარემოს, ისტორიულ-კულტურული ობიექტებისა და/ან არქიტექტურული ძეგლების დაცვა-აღდგენის, რეკრეაციის, ტურიზმისა და საგანმანათლებლო საქმიანობისათვის (ზონა არ მოიცავს დასახლებებს).
ადმინისტრაციის ზონა – ადმინისტრაციის ზონა ეწყობა ეროვნული პარკის ადმინისტრირებისათვის აუცილებელი ინფრასტრუქტურის განსათავსებლად.
ტრადიციული გამოყენების ზონა – ტრადიციული გამოყენების ზონა ეწყობა ბუნების დაცვის და განახლებადი ბუნებრივი რესურსების ტრადიციულად გამოყენებასათან დაკავშირებული სამეურნეო საქმია ნობისათვის. ზონაში დაიშვება ადგილობრივი მოსახლეობის საჭიროებით და ბუნებრივი პროდუქტულობით ლიმიტირებული თიბვა, ძოვება, საშეშე მერქნის მოპოვება და სხვა. დაუშვებელია ხვნა-თესვა და სასოფლო-სამეურნეო ნაგებობების განთავსება.
ეროვნული პარკი შეიძლება მოიცავდეს სხვადასხვა კატეგორიის დაცულ ტერიტორიას (ბუნების ძეგლი, აღკვეთილი, მსოფლიოს მემკვიდრეობის უბანი) და/ან თვითონ ითავსებდეს ბიოსფერული რეზერვატის, მსოფლიო მემკვიდრეობის უბნის ან საერთაშორისო მნიშვნელობის მქონე ჭარბტენიანი ტერიტორიის კატეგორიას.
იხილეთ აგრეთვე
დაცული ტერიტორია
ნაკრძალი
ბუნების ძეგლი
დაცული ლანდშაფტი
სახელმწიფო ნაკრძალი
აღკვეთილი
მრავალმხრივი გამოყენების ტერიტორია
რესურსები ინტერნეტში
სსიპ დაცული ტერიტორიების სააგენტო
სქოლიო
გარემოს დაცვა
უჩა კორძაია

უჩა კორძაია (დ. 10 დეკემბერი, 1953, ქუთაისი — გ. 10 იანვარი, 2019, თბილისი) — ქართველი მუსიკოსი.
ბიოგრაფია
1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის საორკესტრო ფაკულტეტი.
1974–1975 წლებში იყო ანსამბლების — „ორერა“, 1975–1985 წლებში „ვია 75“, 1985–1990 წლებში „ნატვრისხე“, 1997–2005 წლებში „ბიგ-ბენდი“ სოლისტი. 1997 წლიდან იყო რესტორან „ოვაციოს“, „მარკო პოლოს“, „ქართული სახლის“ მუსიკოსი. ჩაწერილი აქვს მრავალი დისკი. არის სსრკ-ის საესტრადო სიმღერების ფესტივალის ლაურეატი (1978, 1980 და 1982 წლებში).
მიღებული აქვს ღირსების ორდენი (2000).
ლიტერატურა
ვინ ვინ არის საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, თბ., 2006, გვ. 270.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი მუსიკოსები
დაბადებული 10 დეკემბერი
დაბადებული 1953
გარდაცვლილი 10 იანვარი
გარდაცვლილი 2019
თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
უჩა
არსენას ლექსი (ფილმი)

არსენას ლექსი (ფილმი)
„არსენას ლექსი“ — 1985 წლის ქართული ფილმი.
სიუჟეტი
ფილმ-მიუზიკლში ლიტერატურული პირველწყარო „არსენას ლექსი“ მხოლოდ დედააზრის გადმოსაცემადაა გამოყენებული. იგი არა იმდენად კონკრეტულ არსენა ოძელაშვილის სახე, არამედ ზოგადად თავისუფლებისმოყვარე გმირის ფენომენს წარმოადგენს. ადამიანი თავისუფალი იზრდება და თავისუფალი უნდა მოკვდეს აი ფილმის მთავარი იდეა.
როლებში
ლადო ბურდული (არსენა)
მანანა მენაბდე (არსენას დედა)
ზურაბ ყიფშიძე (კუჭატნელი)
ია ფარულავა (ფოთოლა)
დარეჯან ხარშილაძე
ნიალა გოძიაშვილი
მედეა ნემსიწვერიძე
ნონა მაღალაშვილი
ლია ბახტაძე
მიხეილ მაღალაშვილი
კახა თავართქილაძე
ზურაბ ჩხეიძე
მაია ცინცაძე
ნინო ნემსაძე
ვიკა იცკოვიჩი
ირინა კახიძე
ვ. ჯმუხაძე
ნუკრი მაღალაშვილი
თ. ჩარკვიანი
თამარ კორძაია
სქოლიო
1985 წლის ქართული ფილმები
სსრკ-ის ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
ფილმები არსენა ოძელაშვილის შესახებ
1944 (სიმღერა)

1944 (სიმღერა)
1944 — სიმღერა, რომლითაც 2016 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე უკრაინა წარადგინა მომღერალმა ჯამალა.
სიმღერა ეხება 1944 წლის მოვლენებს, როდესაც სტალინმა ყირიმელი თათრები გადაასახლა და ამ გადასახლებას დიდი მსხვერპლიც მოჰყვა. მათ სიაში მოხვდა ჯამალას ბებიაც, რომელმაც გადასახლებში შვილი დაკარგა, სწორედ ამ მოვლენას ეძღვება სიმღერაც, რომელიც რუსეთმა გააპროტესტა და მოითხოვეს სიმღერის კონკურსზე აკრძალვა, თუმცა მიუხედავად ამისა 2016 წლის 9 მარტს EBU-მ (ევროპის მაუწყებელთა კავშირი) განაცხადა, რომ სიმღერა არ არის პოლიტიკური და შესაბამისად არ ეწინააღმდეგება კონკურსის წესებს, აქედან გამომდინარე სიმღერა დაიშვა კონკურსზე და არც მისი სახელი შეცვლილა
უკრაინა 2016 წლის ევროვიზიაზე
2016 წლის 6 თებერვალს ჯამალამ სიმღერა პირველად შეასრულა ცოცხლად ეროვნულ შესარჩევში და მან, როგორც ხალხისგან ისე ჟიურისგანაც ყველაზე მეტი მხარდაჭერა დაუმსახურა, შესაბამისად ის პირველი ნახევარ ფინალის რჩეული გახდა და ჟიურისგან უმაღლესი 9 ქულა მიიღო, ხალხის 49.22% კი ხმა მისცა მას (9 ქულა).
ფინალზე, 21 თებერვალს მაყურებელი და ჟიური ერთსულოვანი არ ყოფილა, თუმცა ჯამალამ მაინც შეძლო გამარჯვება და საერთო ხმების 37.77% იგი 2016 წლის ევროვიზიაზე უკრაინის წარმომადგენელი გახდა.
ევროვიზია 2016
უკრაინა თავიდანვე მოიზარებოდა ერთ-ერთ ფავორიტად და შესაბამისად 2016 წლის 12 მაისს ევროვიზიის მეორე-ნახევარ ფინალზე ჯამალამ სიმღერით "1944" 287 ქულით მე2 ადგილი დაიკავა და ფინალში გადავიდა.
ჟიურის ხმებით (211) უკრაინა მე2-ზე იყო, ხოლო მაყურებლის ტოპ 10 ქვეყანას შორის მოხვდა, სადაც ხმებით მე2 ადგილზე გავიდა და 323 ქულით (ჯამში 534) 2016 წლის ევროვიზიის გამარჯვებული გახდა.
უკრაინამ მოხსნა 2009 წლის ევროვიზიის გამარჯვებულის, ალექსანდერ რიბაკის რეკორდი (387 ქულა).
სქოლიო
ევროვიზიის სიმღერები
2015 წლის სიმღერები
2016 წლის სინგლები
Hindsiclava andromeda

Hindsiclava andromeda is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae.
Description
The length of the shell varies between 16 mm and 60 mm.
(Original description) The acute, fusiform shell is whitish with a brown periostracum. The protoconch is small, the apex is minutely globular and, with the succeeding inflated whorl, smooth. The subsequent eight whorls are regularly increasing in diameter. The suture is closely appressed, obscure, bordered in front by two undulated cords, the anterior cord larger. The axial sculpture consists of (on the body whorl 18) equal narrow nodulous ribs with subequal interspaces. The ribs extend well over the base from the anterior margin of the anal fasciole, where they form a marked shoulder. The incremental lines are hardly noticeable except on the fasciole. The spiral sculpture consists of (on the spire three) strong cords, the posterior slightly larger, which become swollen and nodulous where they intersect the summit of the ribs. On the body whorl there are 7 of these cords and 10 minor threads in front of the base and on the siphonal canal. In the interspaces between the major cords there are from one to three fine threads which do not become nodulous. The anal fasciole is narrow, concave, somewhat removed from the suture, the sulcus shallow. In the type specimen the outer lip is thin and sharp. The inner lip is erased, but if the specimen is immature the outer lip would probably be thickened with a subsutural callus in the adult. The white columella is straight, and attenuated in front. The siphonal canal is distinct and not recurved.
Distribution
This marine species occurs from to Sea of Cortez, Western Mexico to Panama
References
B. Landau and C. Marques da Silva. 2010. Early Pliocene gastropods of Cubagua, Venezuela: Taxonomy, palaeobiogeography and ecostratigraphy. Palaeontos 19:1-221
External links
andromeda
Gastropods described in 1919
არტური (უელსის პრინცი)

არტური (უელსის პრინცი)
პრინცი არტური (დ. 20 სექტემბერი, 1486 — გ. 2 აპრილი, 1502) — ინგლისის პირველი ტიუდორი მეფის, ჰენრი VII-ისა და მისი მეუღლის, ელისაბედის უფროსი ვაჟი. მოიაზრებოდა ტახტის ერთადერთ მემკვიდრედ, ატარებდა უელსის პრინცის, ჩესტერის ერლისა და კორნუოლის ჰერცოგის ტიტულებს.
პრინცი არტური 1486 წელს დაიბადა. მამამისი მას დაბადებიდანვე მოიაზრებდა ტახტის მემკვიდრედ. როცა არტური სამი წლის გახდა, ჰენრიმ უკვე დაიწყო ფიქრი მის საცოლეზე. ხუთი წლის ასაკში არტურმა ოფიციალურად მიიღო უელსის პრინცის ტიტული. მას ასევე ჰყავდა ერთი და მარგარეტი და ერთი ძმა — იორკის ჰერცოგი ჰენრი, თუმცა პრინცი ჰენრი არტურზე ბევრად პატარა იყო და ტახტის მემკვიდრედ არ მოიაზრებოდა. 11 წლის ასაკში არტური კატალინა არგონელზე დაინიშნა.
არტურის მამა, ჰენრი ყველანაირად ცდილობდა, რომ არტურისთვის მეფის შესაფერისი განათლება მიეცა, ხოლო ჰენრის სასულიერო გზაზე დაყენებას უპირებდა. 1501 წელს არტური და ეკატერინე არგონელი დაქორწინდნენ, მაგრამ ექვსი თვის შემდეგ პრინცი არტური გარდაიცვალა. სავარაუდოდ, იგი დიაბეტმა ან ტუბერკულოზმა იმსხვერპლა.
არტურის გარდაცვალებიდან ერთი წლის შემდეგ მისი მეუღლე პრინც ჰენრიზე დაინიშნა. ჰენრი VII-მ ერთადერთ ვაჟს ქვეყნის მმართველობა შეასწავლა. 1509 წელს, ჰენრი VII-ის გარდაცვალების შემდეგ, ინგლისისა და ირლანდიის მმართველი პრინცი ჰენრი გახდა ჰენრი VIII-ის სახელით.
ლიტერატურა
ტიუდორები
უელსის პრინცები
დაბადებული 20 სექტემბერი
დაბადებული 1486
გარდაცვლილი 2 აპრილი
გარდაცვლილი 1502
ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა