PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გიორგი მიქაუტაძე

გიორგი მიქაუტაძე (დ. 31 ოქტომბერი, 2000, ლიონი, საფრანგეთი) — ქართველი ფეხბურთელი. ჰოლანდიური „აიაქსისა“ და საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების თავდამსხმელი.
კარიერა
მეცი
მიქაუტაძის დებიუტი „მეცში“ შედგა 2019 წლის 7 დეკემბერს ლიგა 1-ის მატჩში, „ნიცას“ წინააღმდეგ. „მეცმა“ შეხვედრა ანგარიშით 1-4 წააგო. 2019 წლის 10 დეკემბერს „მეცმა“ მას ოთხწლიანი კონტრაქტი გაუფორმა. მიქაუტაძისთვის ეს პირველი პროფესიონალური კონტრაქტი იყო.
სერენი
2020 წელს იჯარით ის ბელგიის პირველი B ლიგის (მეორე ლიგა) გუნდ „სერენში“ გადავიდა, სადაც 8 მატჩში 14 გოლი გაიტანა და მალევე გუნდის ლიდერად იქცა. ჩატარებული რვა შეხვედრიდან მიქაუტაძემ 6 მატჩში მოახერხა გატანა. მიქაუტაძემ „ლომელს“ 4 გოლი გაუტანა, 3-3 გაუტანა „ლიერსსა“ და „ბრიუგე II-ს“, 2 გაუტანა „მოლენბეკს“, ხოლო თითო გოლი „დეინცესა“ და „უნიონს“. მან გოლის გატანა ვერ მოახერხა „ვესტერლოსთან“ და „ლომელთან“ მატჩებში.
საერთაშორისო კარიერა
საფრანგეთში დაბადებული მიქაუტაძე ქართული წარმოშობისაა. 2021 წლის 25 მარტს შედგა მისი დებიუტი საქართველოს ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში, 2022 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის შეხვედრაში, შვედეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წინააღმდეგ. მიქაუტაძე თამაშში შეცვლაზე შემოვიდა. საქართველოს ნაკრები ანგარიშით 0–1 დამარცხდა. პირველი გოლი ნაკრების მაისურით გაიტანა 2021 წლის 2 ივნისს, რუმინეთთან ანგარიშით 2–1 მოგებულ შეხვედრაში.
მიღწევები
ინდივიდუალური
ბელგიის მეორე დივიზიონის საუკეთესო ბომბარდირი: 2020–21 (19 გოლი)
საფრანგეთის ლიგა 2-ის წლის საუკეთესო მოთამაშე: 2022–23
საფრანგეთის ლიგა 2-ის წლის გუნდის გუნდის წევრი: 2022–23
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი მიქაუტაძე — Soccerway
სქოლიო
დაბადებული 31 ოქტომბერი
დაბადებული 2000
ქართველი ფეხბურთელები
ფრანგი ფეხბურთელები
ბელგიის პირველი დივიზიონი A-ს ფეხბურთელები
ლიგა 2-ის ფეხბურთელები
ლიგა 1-ის ფეხბურთელები
ერედივიზიის ფეხბურთელები
ამსტერდამის აიაქსის ფეხბურთელები
საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები
House of Laskin

House of Laskin
The House of Laskin is a building which is located on 39 Grecheskaya Street in the city of Taganrog of the Rostov Oblast. It represents an example of background building of the city which was widespread in the period of the third quarter of the 19th century.
History and description
The ensign Alexander Yakovlevich Laskin arrived in Taganrog in July 1833 together with the construction group for drawing up the estimate and working on improvement of the harbor and Pushkinskaya Embankment. In the 1840s, it was responsible for the construction of Mitrofaniyevsky church where Taganrog Central market is now located. The councilor of state Alexander Laskin was married to Adelaide Laskina who from 1857 (according to other data – since the end of 1860) to 1880 was the owner of the house down on 39 Grecheskaya (Greek) Street in Taganrog. Alexander Laskin directed works on the creation of the horse road which would connect the port and the merchant exchange. In the 1860s, he was a colonel and held a position of the chairman of the case of engineers of means of communication. In the middle of the 1860s he was among the members of the temporary commission who were engaged in the structure of the Taganrog port. He died in 1888, and in 1890 the house was inherited by his son – a collegiate assessor to Gabriel Aleksandrovich Laskin. He owned it until 1898, and was a member of Society of archeology, history, and ethnography which worked at Kazan University. He was engaged in the writing of works which concerned the history of Byzantium.
At the beginning of 1900, the house passed to Nikolay Andreevich Kuznetsov's Cossack captain. In 1911 in the house doctor V. G. Koshevsky worked – receptions lasted from 16:00 to 19:00 - treating people with nervous and sincere diseases. Since 1915 (according to other data – since 1916) the mansion belonged to Fedor Stepanovich Girsanov and his family. They were owners of the house till 1925. Fedor Girsanov took part in the construction of the Taganrog port and was married to the bourgeois Eudoxia Efimovna Glushkova. He let apartments in the house; tenants included port supervisors and the outdoor adviser, the prosecutor Vladimir Vasilyevich Kolpensky. In the same house, the beer bench of Pavel Krisonenko worked. In the 21st century, it is now a private house.
The one-story house is built on a high rise. The corner of the house has the rounded form with six pilasters on a side and main facade. Windows have a rectangular shape with the rounded top. Near windows obnalichnik practically did not remain, but the arc-shaped sandrik on arms are located. Rectangular niches settle down under windows. Diagonally across Grecheskaya Street from the house is Alexander the First Palace.
References
Tourist attractions in Taganrog
Buildings and structures in Taganrog
José María Quimper District

José María Quimper District is one of eight districts of the province Camaná in Peru.
References
Districts of the Camaná Province
Districts of the Arequipa Region
მსოფლიოს ჩემპიონატი კალათბურთში ქალთა გუნდებს შორის

მსოფლიოს ჩემპიონატი კალათბურთში ქალთა გუნდებს შორის
ქალთა შორის მსოფლიოს ჩემპიონატების გამართვა კალათბურთის საერთაშორისო ფედერაციამ 1953 წლიდან დაიწყო. თავიდან ჩემპიონატები არარეგულარულად ტარდებოდა, 1971 წლიდან კი ფედერაცია იცავს ოთხ წლიან ციკლს.
ჩემპიონები და პრიზიორები, ქალები
! style="background: #ddffdd;"|#
! s! style="background: #ddffdd;"|წელი
! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების
ადგილი
! s! style="background: #ddffdd;"|მონაწილეთა
რაოდენობა
! s! style="background: #ddffdd;"|პირველი
ადგილი
! s! style="background: #ddffdd;"|მეორე
ადგილი
! s! style="background: #ddffdd;"|ფინალური მატჩის
შედეგი
! s! style="background: #ddffdd;"|მესამე
ადგილი
|----
|I
|1953
|
|10
|
|
|ტურნირი
|
|-----
|II
|1957
|
|12
|
|
|ტურნირი
|
|----
|III
|1959
|
|8
|
|
|ტურნირი
|
|----
|IV
|1964
|
|13
|
|
|ტურნირი
|
|----
|V
|1967
|
|11
|
|
|ტურნირი
|
|----
|VI
|1971
|
|13
|
|
|ტურნირი
|
|----
|VII
|1975
|
|13
|
|
|ტურნირი
|
|----
|VIII
|1979
|
|13
|
|
|ტურნირი
|
|----
|IX
|1983
|
|12
|
|
|84 - 82
|
|----
|X
|1986
|
|12
|
|
|108 - 88
|
|----
|XI
|1990
|
|16
|
|
|88 - 78
|
|----
|XII
|1994
|
|16
|
|
|96 - 87
|
|-----
|XIII
|1998
|
|16
|
|
|71 - 65
|
|----
|XIV
|2002
|
|16
|
|
|79 - 74
|
|----
|XV
|2006
|
|16
|
|
|91 - 74
|
|----
|XVI
|2010
|
|16
|
|
|89 - 69
|
|----
|}
ლიტერატურა
სპორტის ენციკლოპედია. თბილისი. 2006
Баскетбол. Справочник. Москва. изд. „ФиС“ 1982
რესურსები ინტერნეტში
Official Web Site FIBA Europe
Sports123
შედეგების არქივი
კალათბურთი
საერთაშორისო ტურნირები კალათბურთში
ლატერიტი

ლატერიტი (< ლათ. later – აგური) — ნოტიო ტროპიკული და სუბტროპიკლი ჰავის პირობებში ლატერიტიზაციის შედეგად წარმოქმნილი ალუმინისილიკატების გამოფიტვის ელუვიური პროდუქტი. ლატერიტი გამოფიტვის ქერქის გათბობის, ორგანული ნივთიერების სწრაფი დაჟანგვისა და Fe-ის ძნელად გატანის გამო წითელი ფერისაა. იგი ძირითადად შედგება კაოლინიტის, რკინის ჟანგის, ტიტანის ორჟანგის, ჯიბსიტის, მაგნეტიტისა და ჰალუაზიტისაგან.
Fe-ის შემცველ ულტრაფუძე ქანებზე განვითარებულ ლატერიტებთანაა დაკავშირებული რკინის მადნები, Ni-საზე – ნიკლის სილიკატური მადნები (ზოგჯერ Cr-ისა და Co-ის მნიშვნელოვანი შემცველობით), ტუტე ქანების გამოფიტვასთან კი — ბოქსიტის ელუვიური საბადოები.
ალუმინსილიკატური ქანების ძლიერ და ხანგრძლივ გამოფიტვის პროცესს, რომელიც მიმდინარეობს ნოტიო ტროპიკული და სუბტროპიკული ჰავის პირობებში და რომელიც წარმოქმნის ლატერიტს ეწოდება ლატერიტიზაცია, რომელიც ქიმიზმის დამახასიათებელია ქანიდან ტუტების, ტუტემიწებისა და კაჟმიწის გამოტანა და გამოფიტვის ქერქში Al-ის, Fe-ის, და Ti-ის ჟანგების დაგროვება. ლატერიტიზაციის ინტენსივობა და გამოფიტვის ქერქის სისქე დამოკიდებულია დედაქანის შედგენილობაზე, ჰაერის ტემპერატურასა და ატმოსფერული ნალექების რაოდენობაზე, გრუნტის წყლების ვერტიკალური ფილტრაციის ზონის სისქეზე.
იხილეთ აგრეთვე
Terra Rossa
ლიტერატურა
სედიმენტოლოგია
გამოფიტვა
Manashid

Manashid or Mənəşli is a village and municipality in the Goranboy District of Azerbaijan. It lies south of Todan village.
Today the village has a population of 298, and the municipality consists of two villages: Mənəşli and Erkeç. The village had an Armenian majority prior to the First Nagorno-Karabakh War and Operation Ring.
History
The village was founded as Manashid (or Monashid) by Swiss-German settlers and was once renowned for its cheese.
As part of the Shahumyan district of Soviet Azerbaijan, it was an Armenian-majority village. During the First Nagorno-Karabakh War, the area around Manashid was at the heart of the fighting during Operation Ring in the spring of 1991.
In September 1991 the Chicago Tribune reported that the residents had lived "without electricity, gas and supplies for months" and that school had been cancelled as "residents fear putting all the children in one place that could be shelled".
During Operation Ring, Manashid was emptied of its ethnic Armenian population, and the village was essentially destroyed including the Armenian church of Surb Hovhannes. Some years later it was renamed Mənəşli (Menashli) and settled by Azerbaijanis.
References
External links
Populated places in Goranboy District
List of tourist attractions in the Philippines

List of tourist attractions in the Philippines
This is a partial list of tourist attractions in the Philippines.
Amusement, national and natural parks, and monuments
Color Key
Churches
Color Key
Cultural and historical landmarks
Color Key
Natural landmarks
Color Key
Urban architecture landmarks
Color Key
See also
List of museums in the Philippines
List of airports in the Philippines
List of ports in the Philippines
Tourism in the Philippines
Notes and references
სფინქსი (მრავალმნიშვნელოვანი)

სფინქსი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სფინქსი შეიძლება იყოს:
სფინქსი – მითური არსება
სფინქსი – ობსერვატორია შვეიცარიაში
სფინქსი – სკულპტურა
დიდი სფინქსი — სფინქსის ყველაზე ცნობილი სკულპტურა გიზეში
სფინქსი – კატის ჯიში
სფინქსი – პეპლების ჯიში
მარსის სფინქსი
სფინქსი - ცხვირვიწრო მაიმუნი პავიანის გვარისა.
fi:Sfinksi#Kreikkalainen sfinksi
მოლდავეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა

მოლდავეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, მოლდავეთის სსრ — საბჭოთა კავშირის მოკავშირე რესპუბლიკა 1940 წლიდან 1991 წლამდე. მასში შედიოდა მოლდავეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ტერიტორიის ნახევარი, რომელიც 1940 წლამდე როგორც ავტონომიური რეგიონი უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის შემადგენლობაში იყო, ასევე ბესარაბიის უდიდესი ნაწილი, რომელიც 1940 წლიდან საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში შევიდა და უკრაინისა და მოლდავეთის საბჭოთა რესპუბლიკებს შორის გაიყო.
1991 წლის 27 აგვისტოს მოლდავეთის სსრ დამოუკიდებელი სახელმწიფო გახდა და ქვეყანას ეწოდა მოლდოვა.
მოსახლეობა
რუსიფიცირება
მოლდავეთის სსრ-ის მოსახლეობამ, რომელიც მეტწილად რუმინელებისგან შედგებოდა, საბჭოთა პერიოდში ძლიერი რუსიფიკაცია განიცადა. ეს მოხერხდა რესპუბლიკაში დაახლ. 600.000 უკრაინელისა და დაახლ. 562.000 რუსის გადმოსახლებით. იმიგრაციის ძლიერი ტალღა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ წამოვიდა.
ურთიერთობები რუმინეთთან
საბჭოთა პერიოდში რესპუბლიკის მოსახლეობის დედაენა რუმინული გადაირქვა მოლდავურად, დამწერლობა ლათინურიდან გადავიდა კირილიცაზე. ამით მოსკოვი ცდილობდა მოლდავეთის სსრ-ის რუმინეთთან ურთიერთობების შეზღუდვას. ამ ორ პოლიტიკურ რეგიონზე გაპობილ რუმინელი მოსახლეობისთვის, გახლეჩილი ოჯახების წევრებისთვის ერთმანეთთან მიმოსვლა ნებადართული არ იყო და მათი მიმოწერა მკაცრ ცენზურას ექვემდებარებოდა.
1989–1990 წლებში 45 წლის შემდეგ ამ ორ ქვეყანას შორის ურთიერთობები აღდგა.
სსრკ-ის რესპუბლიკები
მოლდოვის ისტორია
მოლდოვა
სოციალისტური ბანაკი
ყოფილი სოციალისტური რესპუბლიკები
ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
ნიჟნი-ტაგილის დიმიტრი დონელის ტაძარი

ნიჟნი-ტაგილის დიმიტრი დონელის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ნიჟნი-ტაგილში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 2000-2003 წლებში.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ტაგილის ეპარქიას.
ისტორია
ტაძარმა თავისის სახელწოდება მიიღო სატანკო კოლონის „დიმიტრი დონელის“ სახელწოდების მიხედვით, რომელიც მორწმუნეების შემოწირულობებით ააგეს ნიჟნი-ტაგილის ქარხანაში. 2000 წელს ურალის ვაგონის ქარხნის ხელმძღვანელობამ მიიღო გადაწყვეტილება, შეეგროვებინათ ფულადი სახსრები სატანკო კოლონია „დიმიტრი დონელისათვის“.
ტაძრის მშენებლობა დაიწყეს 2000 წლის 25 სექტემბერს ურალის ვაგონის ქარხნის ცენტრალური გასასვლელის ახლოს. დაწყებული ტაძრის პირველი ქვა აკურთხა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსი II-მ. აგებული ტაძარი 2003 წლის პირველ ივნისს აკურთხა ეკატერინბურგისა და ვერხოტურის ეპისკოპოსმა ვიკენტიმ და ამავე დროიდან იწყება ღვთისმსახურება. 2004 წელს ტაძარმა ურალის ვაგონის ქარხნის ხელმძღვანელობისაგან მიიღო ხსოვნის წიგნი, რომელშიც შეტანილია 33 ათასი საბჭოთა მოქალაქე, დაკავშირებული ქარხანასთან, რომლებიც შეეწირნენ რეპრესიებს სტალინის დროს. 2010 წლის 17 აპრილს რუსეთის პრეზიდენტის სპეციალურმა წარმომადგენელმა ურალის ფედერალურ ოლქში ნიკოლაი ვინნიჩენკომ, სვერდლოვსკის ოლქის ადმინისტრაციამ, ურალის ვაგონის ქარხნის გენერალურმა დირექტორმა ოლეგ სიენკომ და მთავარეპისკოპოსმა ვიკენტიმ საზეიმო ვითარებაში გადასცეს დიმიტრი დონელის ტაძარი ეკატერინბურგის ეპარქიას.
აღწერა
დიმიტრი დონელის ტაძარი აგებულია XI-XVI საუკუნეების ტრადიციული რუსული არქიტექტურის მიხედვით. ტაძარი ჯვარ-გუმბათოვანია, ნაგებია აგურისაგან. პროექტის ავტორია არქიტექტორი ვიაჩესლავ ნიკოლოზის ძე იჟიკოვი. ტაძრის კედლების მოხატულობა შესრულდა ძველი ხატმწერის დიონისეს სტილში.
რესურსები ინტერნეტში
ნიჟნი-ტაგილის ტაძრები
ჰოსნი მუბარაქი

ჰოსნი მუბარაქი
მოჰამედ ჰოსნი მუბარაქი, უფრო გავრცელებული სახელი ჰოსნი მუბარაქი (დ. 4 მაისი, 1928, კაფრ-ელ-მუსაილაჰა, ეგვიპტე — გ. 25 თებერვალი, 2020, კაირო) — ეგვიპტის არაბთა რესპუბლიკის სამხედრო, პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. ქვეყნის მეოთხე პრეზიდენტი 1981–2011 წლებში. თანამდებობა დაიკავა პრეზიდენტ ანვარ ალ-სადათის მკვლელობის შემდეგ. იგი ეგვიპტის ყველაზე ხანგრძლივად მმართველია მუჰამედ ალი ფაშას შემდეგ.
2011 წლის 11 თებერვალს ჰოსნი მუბარაქი, რომელიც ეგვიპტეს 30 წლის განმავლობაში მართავდა, გადადგა და ძალაუფლება არმიას გადასცა. ხელისუფლება სამხედროების ხელში გადავიდა. 2012 წლის 2 ივნისს კაიროს სასამართლოს გადაწყვეტილებით, ეგვიპტის ყოფილ პრეზიდენტ ჰოსნი მუბარაქს სამუდამო პატიმრობა შეეფარდა. იგი რეჟიმის წინააღმდეგ გამოსული დემონსტრანტების მკვლელობაშია დადანაშაულებული. გამოჩენის გამოტანის შემდეგ, როგორც ცნობილია, მუბარაქმა გადაიტანა ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული რიგი კრიზისები. 2013 წლის 13 იანვარს ეგვიპტის საკასაციო სასამართლომ გააუქმა მუბარაქის განაჩენი და საქმის ხელმეორედ განხილვა დანიშნა. განმეორებით პროცესზე, 2015 წლის 9 მაისს, მუბარაქი და მისი ვაჟები მსჯავრდებულად იქნენ ცნობილი კორუფციის ბრალდებით და მიესაჯათ პატიმრობა. მუბარაქი პატიმრობაში მიეცა სამხედრო ჰოსპიტლში, ხოლო მისი ვაჟები 2015 წლის 12 ოქტომბერს კაიროს სასამართლომ გაათავისუფლა. 2017 წლის 2 მარტს გამართლდა საკასაციო სასამართლოს მიერ და და 24 მარტს გათავისუფლდა.
გარდაიცვალა 2020 წლის 25 თებერვალს.
რესურსები ინტერნეტში
Egyptian Air Force - Air Marshal Hosni Mubarak
European Parliament Resolution on Egypt's Human Rights Situation
Egyptian government page
Egypt After Mubarak
სქოლიო
ეგვიპტის პრეზიდენტები
ეგვიპტის პრემიერ-მინისტრები
დაბადებული 1928
დაბადებული 4 მაისი
გარდაცვლილი 25 თებერვალი
გარდაცვლილი 2020
ფრუნზეს სამხედრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
გაზპრომი სომხეთი

გაზპრომი სომხეთი — სომხური გაზის კომპანია, რუსული „გაზპრომის“ შვილობილი კომპანია.
კომპანიის საქმიანობა
გაზპრომი სომხეთი აწვდის და ყიდის ბუნებრივ გაზს სომხეთის რესპუბლიკის შიდა ბაზარზე. კომპანიის ძირითად საქმიანობას წარმოადგენს: ბუნებრივი გაზის ტრანსპორტირება, შენახვა, დამუშავება, განაწილება და რეალიზაცია; ელექტროენერგიის წარმოება და რეალიზაცია, მათ შორის მესამე ქვეყნებში; გაზსადენისა და გაზის განაწილების არსებული სისტემების და მიწისქვეშა გაზების საწყობების რეკონსტრუქცია და გაფართოება; გაზის ინდუსტრიული ობიექტების ექსპლუატაციის საიმედოობისა და უსაფრთხოების უზრუნველყოფა; გაზსადენის სისტემების და ინფრასტრუქტურის პროექტირება, დაფინანსება, მშენებლობა და ექსპლუატაცია სომხეთის რესპუბლიკაში; საინვესტიციო პროექტების ორგანიზება და განხორციელება; კომერციული საქმიანობა.
კომპანიის სტრუქტურაში შედის 15 ფილიალი გაზიფიკაციისა და გაზმომარაგებისთვის, 6 შვილობილი კომპანია. აგრეთვე უნდა აღინიშნოს, რომ „გაზპრომი სომხეთი“ სომხეთში უმსხვილესი დამსაქმებელია. აქ დასაქმებულია 7000-ზე მეტი ადამიანი.
სისტემა
გაზის ტრანსპორტირების სისტემის (GTS) ნაწილში, 1,682.2 კმ გაზსადენი და ფილიალი მილსადენები ემსახურება. გაზმომარაგებაში ჩართულია 1586.5 კმ გაზსადენი. დანარჩენი ფუნქციონირებს სარეზერვო რეჟიმში.
რესპუბლიკის მასშტაბური გაზიფიკაციის წყალობით, დღეს სომხეთში 620 დასახლებული პუნქტი ბუნებრივ აირს იყენებს. სომხეთის გაზიფიკაციის დონე 95% -ს აღწევს. ეს მაჩვენებელი სომხეთს მსოფლიოში წამყვან პოზიციამდე მიჰყავს.
2018 წლის დასაწყისისთვის, ქალაქები შამლუღის, მეღრის, აგარაკისა და დასტაკერტის ქალაქები არ იყო გაზიფიცირებული (ქალაქების 91.8%). სოფლის დასახლებებში, 66.2% უკავშირდება გაზმომარაგების სისტემას. მთლიანობაში, 2019 წლის დასაწყისში, სომხეთში 702,444 ბინა და საცხოვრებელი კორპუსი იყო დაკავშირებული გაზმომარაგების სისტემასთან.
სომხეთის რესპუბლიკა ერთ–ერთი ლიდერია იმ ქვეყნებს შორის, სადაც ბუნებრივი აირი გამოიყენება როგორც საავტომობილო საწვავი. გაზის, როგორც საავტომობილო საწვავის გამოყენება ბენზინთან შედარებით, არა მხოლოდ სასარგებლოა, არამედ გარემოსდაცვითი პრობლემების მოგვარებასაც საშუალებას აძლევს, მავნე ნივთიერებების ემისიების მნიშვნელოვნად შემცირებით ატმოსფეროში. დღეს რესპუბლიკაში 370-ზე მეტი CNG სადგურია. რესპუბლიკის ავტოპარკის 77% გადის ბუნებრივი გაზით.
ენერგო უსაფრთხოების უზრუნველყოფის კონტექსტში, გაზპრომი სომხეთი CJSC დღეს კიდევ ერთ მნიშვნელოვან ამოცანას წყვეტს, საუბარია: აბოვიანის მიწისქვეშა ბენზინგასამართი სადგურის დიზაინის მოცულობის აღდგენაზე. ეს სტრატეგიული ობიექტი შექმნილია რესპუბლიკაში გაზმომარაგების საიმედოობის უზრუნველსაყოფად. LNG საცავის ობიექტის რეკონსტრუქციისა და მოდერნიზაციის პროექტის ეტაპობრივი განხორციელების შედეგად, დაგეგმილია ყოველწლიურად გაზზე შენახვის მოცულობის გაზრდა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სომხეთი ბუნებრივი აირი
საქართველოს სსრ მწერალთა კავშირი

საქართველოს სსრ მწერალთა კავშირი — საქართველოს სსრ-ის მწერალთა გაერთიანება. შეიქმნა „ლიტერატურულ-მხატვრული ორგანიზაციების გარდაქმნის შესახებ“ სკპ (ბ) სკ-ის 1932 წლის 23 აპრილის დადგენილების საფუძველზე, რომელმაც გააუქმა მანამდე არსებული „სრულიად საქართველოს საბჭოთა მწერლების ფედერაცია“ და მასში შემავალი ორგანიზაციები, მ. შ. „საქართველოს პროლეტარ მწერალთა ასოციაცია“. ამავე წლის 27 ივნის მწერალთა კავშირის საგანგებო ყრილობამ აირჩია საბჭო (გამგეობა), საბჭომ — პრეზიდიუმი და თავმჯდომარე (მალაქია ტოროშელიძე), თავმჯდომარის მოადგილეები (სანდრო ეული, ნიკოლო მიწიშვილი) და მდივანი (ბ. ჯღენტი).
საქართველოს მწერალთა კავშირის უმაღლესი ხელმძღვანელი ორგანო იყო რესპუბლიკური ყრილობა, აღმასრულებელი ორგანო — გამგეობა, რომელიც თავისი შემადგენლობიდან ირჩევდა პრეზიდიუმსა და სამდივნოს. აფხაზეთისა და აჭარის ასს რესპუბლიკებში, სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში, ქუთაისსა და გორში იყო ადგილობრივი მწერალთა ორგანზაციები, რომლებიც საქართველოს მწერალთა კავშირის გამგეობის ხელმძღვანელობით მუშაობდნენ.
მწერალთა კავშირთან შექმნილი იყო აფხაზური და ოსური ლიტერატურის საბჭოები, ახალგაზრდა მწერლებთან მომუშავე, საზღვარგარეთის მწერლებთა ურთიერთობის დამყარებისა და მეგობრობის განმტკიცების, კინოდრამატურგთა და მწერალთა წევრად მიღების კომისიები; პროზის, პოეზიის, დრამატურგიის, საბავშვო ლიტერატურის, კრიტიკისა და ლიტერატურათმცოდნეობის, პუბლიცისტიკის, სომხური ლიტერატურის, რუსული ლიტერატურის და თარგმანის შემოქმედებითი სექციები. მწერალთა კავშირის ბეჭდვითი ორგანოები იყო: გაზ. „ლიტერატურული საქართველო“, ჟურნალები — „მნათობი“, „ცისკარი“ (საქართველოს სსრ ალკკ ცკ-თან ერთად), „ლიტერატურნაია გრუზია“, (რუსულ ენაზე), „ალაშარა“ (აფხაზურ ენაზე), „ჭოროხი“, „ფიდიუაგ“ (ოსურ ენაზე); ალმანახები — „საუნჯე“, „კრიტიკა“, „განთიადი“, „დომ პოდ ჩინარამი“ (რუსულ ენაზე), „კამურჯი“ (სომხურ ენაზე). მწერალთა კავშირის გამომცემლობა „მერანი“ გამოსცემდა წიგნებს ქართულ და რუსულ ენებზე. მწერლათა კავშირთან არსებობდა საქართველოს სსრ მხატვრული თარგმანისა დალიტერატურული ურთიერთობების საქმეთა მთავარი სარედაქციო კოლეგია და ლიტერატურული ფონდი. 1981 წელს საქართველოს მწერალთა კავშირში გაერთიანებული იყო 471 წევრი. შედიოდა სსრკ მწერალთა კავშირში.
ჩატარებული ყრილობები
1932 წელს
1939 წელს
1946 წელს
1953 წელს
1959 წელს
1962 წელს
1971 წელს
1976 წელს
1981 წელს
ლიტერატურა
საქართველოს სსრ შემოქმედებითი კავშირები
სსრკ მწერალთა კავშირი
დეზერტირების ბაზარი

დეზერტირების ბაზარი, დეზერტირის ბაზარი, დიდუბის სასოფლო-სამეურნეო ბაზრის თბილისელთა შორის გავრცელებული სახელწოდება. ახლანდელ ბაზარს (წინამძღვრიშვილის ქ. №186) უჭირავს დაახლ. 2,000 მ² ფართობი და გათვლილია 500 სავაჭრო ადგილზე.
ლიტერატურა
თბილისის ბაზრები
Chelopech Municipality

Chelopech Municipality is a municipality in Sofia Province, Bulgaria.
The Chelopech Municipality includes only one village - Chelopech, which is located on the southern side of the Balkan Mountains, on the main road from the capital Sofia to Burgas. It borders Zlatitsa Municipality, Chavdar Municipality, Mirkovo Municipality and Etropole Municipality.
Demographics
According to December 2018, there are 1,526 people residing in Chelopech, most of whom ethnic Bulgarians (95%), followed by Romani people (4%).
Religion
According to the latest Bulgarian census of 2011, the religious composition, among those who answered the optional question on religious identification, was the following:
An overwhelming majority of the population of Chelopech Municipality identify themselves as Christians. At the 2011 census, 86.2% of respondents identified as Orthodox Christians belonging to the Bulgarian Orthodox Church.
References
Municipalities in Sofia Province
პალანკესი

პალანკესი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ლოს-პუერტოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14,3 კმ². მოსახლეობა — 34 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პალანკესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
Voronino, Kharovsky District, Vologda Oblast

Voronino, Kharovsky District, Vologda Oblast
Voronino is a rural locality (a village) in Kumzerskoye Rural Settlement, Kharovsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 10 as of 2002.
Geography
Voronino is located 49 km northwest of Kharovsk (the district's administrative centre) by road. Danilovskaya is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kharovsky District
კილომბუ (სანტა-კატარინა)

კილომბუ (სანტა-კატარინა)
კილომბუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 425 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპეკოს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 248 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 36.57 კმ²-ზე. ფართობი 280 258 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სანტა-კატარინა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ტვიბერი (მესტიის მუნიციპალიტეტი)

ტვიბერი (მესტიის მუნიციპალიტეტი)
ტვიბერი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ცხუმარის თემი (სოფლები: ლაბსყალდი, ლეზგარა, მაგარდელი, სვიფი, ტვიბერი, ღვებალდი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 77 ადამიანი.
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
253

253
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივნისი: კორნელიუსი — რომის პაპი (დ. უცნობია)
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
Nakura

Nakura or Nokra is an Eritrean island in the Dahlak Archipelago situated west of Dahlak Kebir. Nakura has an area of 6.44 km², and reaches a height of 48 meters.
During Italian colonization (1890/91), it was used as the Nocra prison camp. Its grim history is vividly depicted in Eritrean songs.
Amnesty International and other human rights groups have complained of maltreatment of inmates at the prison on the island. It noted in December 2005 that "many political prisoners and prisoners of conscience are detained without charge or trial" at the prison. A former detainee told Amnesty International in 2004 "that some prisoners detained in Nakura prison who belonged to evangelical churches were punished with torture by tying on account of secretly having bibles in the prison, and their bibles were burned in front of them".
Christian Solidarity Worldwide noted in June 2017 that 33 Protestant women were being held in the "infamous island prison" which it also described as a "notoriously harsh prison island".
References
Islands of Eritrea
Human rights in Eritrea
Dahlak Archipelago