PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ხალიფების სია

ხალიფების სია
ხალიფა — სახალიფოს ხელმძღვანელის ოფიციალური ტიტულია. ხალიფა არის წინასწარმეტყველ მუჰამედის წარმომადგენელი, ყველა მუსულმანის სულიერი ლიდერი, საღვთო კანონების დამცველი და აღმსრულებელი დედამიწაზე. ხალიფას მოვალეობა იყო შეენარჩუნებინა კანონის უზენაესობა ქვეყანაში, პასუხისმგებელი იყო ყველა სახელმწიფოებრივი ორგანოს შარიათის კანონების მიხედვით მუშაობაზე, დაეცვა სახელმწიფო საზღვრები, შეექმნა მოქალაქეებისათის ცხოვრების ნორმალური პირობები. ხალიფად გახდომა შეეძლო მხოლოდ ისლამის მიმდევარ მამაკაცს, რომელიც ერკვეოდა რელიგიის საკითხებში და იყო სამართლიანი.
წინასწარმეტყველ მუჰამედის გარდაცვალების შემდეგ მმართველ ოთხ ხალიფას ეწოდა მართლმორწმუნე (632-661 წწ.). მათ შემდეგ ქვეყანას სათავეში ჩაუდგა ჯერ ომაიანთა დინასტია (661-750 წწ.), შემდეგ კი აბასიანები (750-1258 წწ.). ბაღდადის სახალიფოს დაცემის შემდეგ ხალიფის ტიტულს ატარებდნენ ეგვიპტის მამლუქები. ოსმალეთის იმპერიის მიერ ეგვიპტის დაპყრობის შემდეგ ხალიფის ტიტულს ოსმალეთის სულთნები ატარებდნენ. 1924 წელს ოსმალეთის იმპერია გაუქმდა. ხალიფის ტიტულმაც არსებობა შეწყვიტა.
რაშიდუნები
აბუ-ბექრი 632-634
ომარ იბნ ალ-ხატაბი 634-644
უსმან იბნ აფანი 644-656
ალი იბნ აბუ ტალიბი 656-661
ომაიანები
მუავია I, 661-680
იაზიდ I, 680-683
მუავია II, 683-684
მარვან I, 684-685
აბდ ალ-მალიქი, 685-705
ვალიდ I, 705-715
სულეიმან იბნ აბდ ალ-მალიქი, 715-717
უმარ II, 717-720
იაზიდ II, 720-724
ჰიშამი, 724-743
ვალიდ II, 743-744
იაზიდ III, 744
იბრაჰიმ იბნ ალ-ვალიდი, 744
მერვან II, 744-750
აბასიდები
აბუ ლ-აბას ალ-საფაჰი 750-754
ალ-მანსური 754-775
ალ-მაჰდი 775-785
ალ-ჰადი 785-786
ჰარუნ ალ-რაშიდი 786-809
ალ-ამინი 809-813
ალ-მამუნი 813-833
ალ-მუთასიმი 833-842
ალ-ვასიკი 842-847
ალ-მუთავაქილი 847-861
ალ-მუნთასირი 861-862
ალ-მუსთაინი 862-866
ალ-მუთაზი 866-869
ალ-მუჰთადი 869-870
ალ-მუთამიდი 870-892
ალ-მუთადიდი 892-902
ალ-მუქთაფი 902-908
ალ-მუკთადირი 908-932
ალ-კაჰირი 932-934
არ-რადი 934-940
ალ-მუთაქი 940-944
ალ-მუსთაქფი 944-946
ალ-მუტი 946-974
ატ-ტაი 974-991
ალ-კადირი 991-1031
ალ-კაიმი 1031-1075
ალ-მუკთადი 1075-1094
ალ-მუსთაზჰირი 1094-1118
ალ-მუსთარშიდი 1118-1135
არ-რაშიდი 1135-1136
ალ-მუკთაფი 1136-1160
ალ-მუსთანჯიდი 1160-1170
ალ-მუსთადი 1170-1180
ალ-ნასირი 1180-1225
აზ-ზაჰირი 1225-1226
ალ-მუსთანსირი 1226-1242
ალ-მუსთასიმი 1242-1258
ფატიმიდები
ალ-მაჰდი აბდულა (909—934)
ალ-ქაიმი (934—946)
ალ-მანსურ ბილაჰი (946—953)
ალ-მუიზი (953—975)
ალ-აზიზ ბილაჰი (975—996)
ალ-ჰაკიმ ბიარმილაჰი (996—1021)
ალი აზ-ზაჰირი (1021—1036)
ალ-მუსთანსირ ბილაჰი (1036—1094)
ალ-მუსთალი (1094—1101)
ალ-ამირი (1101—1130)
ალ-ჰაფიზი (1130—1149)
აზ-ზაფირი (1149—1154)
ალ-ფაიზი (1154—1160)
ალ-ადიდი (1160—1171)
კორდოვის ომაიანები
აბდ ალ-რაჰმან III 929–961
ჰაქიმ II 961–976
ჰიშამ II 976–1008
მუჰამად II 1008-1009
სულეიმან II 1009–1010
ჰიშამ II 1010–1012
სულეიმან II 1012–1016
აბდ ალ-რაჰმან IV 1017
ალი იბნ ჰამუდ ალ-ნასირი 1016–1018
ალ-ქასიმ იბნ ჰამუდ ალ-მამუ 1018–1021
იაჰია იბნ ალი იბნ ჰამუდ ალ-მუთალი 1021–1023
ალ-ქასიმ იბნ ჰამუდ ალ-მამუ 1023
აბდ ალ-რაჰმან V 1023–1024
მუჰამად III 1024–1025
ჰიშამ III 1025–1031
ალმოჰადები
კაიროს აბასიდები
ოსმალო ხალიფები
ლიტერატურა
მუსულმანთა სიები
სამის ციხე

სამის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფელ რველში, მდინარე ბანისხევის მარცხენა სანაპიროზე, ბანისხევის ნასოფლარიდან დაახლოებით 2 კილომეტრზეა მოშორებული.
ციხის კოშკი კვადრატულია (გარედან 8 მ×8 მ, შიგნიდან 5 მ×5 მ), კლდის მოზრდილი ლოდებით ნაგები. წყობა უმეტესად თარაზულია, ან მცირე ქვების მწკვრივებითაა გასწორებული. აღმოსავლეთ კედლის სიმაღლე დაახლ. 7 მეტრამდეა, მაგრამ სარკმლის ნიშანი არსად ჩანს. კოშკს შესასვლელი სამხრეთიდან არის. ირგვლივ გალავანია ისეთივე წყობისა, რომელსაც სამხრეთის მხარეს ნახევარწრიული ბურჯი აქვს. გალავნის შიგნით, კოშკის ჩრდილოეთ მხარეს არის სხვა სათავსოს ნაშთიც. კოშკის დასავლეთის კედელი ნალისებურად შემორტყმულია გალავნის პირზე. გვიან მოსულ მოსახლეობას აღნიშნული ციხე ეგონა ბანისხევის ძველი ეკლესია. ამიტომაც მის დასავლეთ მხარეს XIX საუკუნის სასაფლაო გაუმართავს.
ლიტერატურა
ბერძენიშვილი დ., ნარკვევები საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიიდან. ზემო ქართლი – თორი, ჯავახეთი, თბ., 1985
გელაშვილი ბ., თორის ხეობის თავდაცვითი ნაგებობები ისტორიისათვის, ახალაციხის სახელმწიფო სასწავლო უნივერსიტეტი, გულანი, # 10 ახალციხე 2011
გელაშვილი ბ., ბორჯომის ხეობა XI-XIII საუკუნეებში, თბ., 2013
გოგოლაძე თ., ბორჯომის ხეობის ისტორიული და ხუროთმოძღვრული ძეგლები (გზამკვლევი), თბ., 2014 გვ. 26
ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
Ludwigsburg (district)

Ludwigsburg (district)
Landkreis Ludwigsburg is a Landkreis (district) in the middle of Baden-Württemberg, Germany. Neighboring districts are (from north clockwise) Heilbronn, Rems-Murr-Kreis, the district-free city Stuttgart, and the districts Böblingen and Enz-Kreis.
History
The district dates back to the Oberamt Ludwigsburg, which was created by the dukedom Württemberg in the beginning of the 19th century. After several small changes during the century, it was converted into a district in 1938. Several municipalities of the dissolved Oberämter Besigheim, Marbach and Waiblingen were added to the newly formed district.
As a result of the communal reform of 1973, the district gained about half of the dissolved district Vaihingen, and some few municipalities from the districts Backnang and Leonberg.
Geography
The main river in the district is the Neckar, which divides the district into a big western part and a smaller eastern part.
Partnerships
Starting in 1990 the district has a partnership with the district Chemnitzer Land (now part of the district of Zwickau) in Saxony. Even older is the partnership with the region Upper Galilee in Israel.
Since 1992 the district has a partnership with the Hungarian Komitat Pest, however the official signing of the partnership contract did take place in 2002. A friendship exists with the city Yichang in the province Hubei, China.
Coat of arms
The imperial eagle in the coat of arms is taken from the arms of the city Markgröningen, which was an imperial city. It was later adopted by the city Ludwigsburg as well. The deer antler above the eagle is the symbol of Württemberg.
Towns and municipalities
References
External links
Official website
Stuttgart (region)
Districts of Baden-Württemberg
ჟაყანქოლი

ჟაყანქოლი — ტბა ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში, მდინარე იშიმის აუზში. რკინიგზის სადგურ სარიობადან 5 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით. დიდი სარიობის ტბის ჩრდილოეთით, ზღვის დონიდან 382 მ-ზე.
ტბის ფართობია 1,2 კმ², სიგრძე 1,5 კმ, სიგანე 1,2 კმ; სანაპირო ხაზის სიგრძე 4 კმ.
სანაპირო სწორია. იყინება ნოემბერში, ხოლო აპრილისთვის ლღვება. დაფარულია ლერწმითა და ლაქაშის გროვებით. წყალი მტკნარია. იყენებენ მეცხოველეობაში.
რესურსები ინტერნეტში
ჟაყანქოლი — geoview.info
არშალის რაიონის ტბები
ბლანკენჰაინის სასახლე

ბლანკენჰაინის სასახლე — ვრცელი ციხე-სასახლე ბალნკენჰაინში, კრიმიჩაუსთან, ცვიკაუერ-ლანდზე, საქსონიაში, გერმანიაში.
სასახლე თარიღდება მე-XII საუკუნით, თუმცა 1661 წელს იგი ნახევრად განადგურდა ხანძრის მიერ. 1700 წლისთვის აღადგინეს, ხოლო მისი ამჟამინდელი ბაროკოს სტილის გარეგნობა მანსარდიანი სახურავითა და გუმბათოვანი კოშკებით 1765 წელს შეიძინა. 1981 წლიდან სასახლე და მისი შემოგარენი სოფლის მეურნეობისა და კულტურის ღიაცისქვეშა მუზეუმად გამოცხადდა. მუზეუმი 11 ჰექტარზეა განლაგებული და მოიცავს 60 შენობა-ნაგებობას.
რესურსები ინტერნეტში
მუზეუმის საიტი
გერმანიის სასახლეები
საქსონიის სასახლეები
მუზეუმები
NGC 7728

NGC 7728 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1862 წლის 16 თებერვალი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
ჩილდირის ბრძოლა

ჩილდირის ბრძოლა — ბრძოლა ოსმალეთის ჯარსა და სეფიანთა სპარსეთის ლაშქარს შორის ჩილდირის ველზე (ახლანდელი თურქეთის ტერიტორია).
ოსმალეთმა გამოიყენა სპარსეთის შინაური არეულობა, დაარღვია 1555 ამასიის ზავის პირობები და ომი გამოუცხადა სპარსეთს. ამ ომში ოსმალეთი ცდილობდა მიემხრო საქართველოს მეფე-მთავრები. მრავალრიცხოვანი არმია ლალა მუსტაფა-ფაშას მეთაურობით სამხრეთ საქართველოში შეიჭრა. რამდენიმე ციხის (ქაჯის, ველის, თეთრიციხის) აღების შემდეგ ოსმალები ჩილდირის ველზე დაბანაკდნენ. სპარსელთა ჯარი 30 ათას კაცს ითვლიდა. გადამწყვეტი ბრძოლა მოხდა ჩილდირის ველზე 9 აგვისტოს და ოსმალთა გამარჯვებით დამთავრდა. მათ ხელთ იგდეს 500 ტყვე და დიდძალი ნადავლი. ბრძოლაში 5 ათასი სპარსელი დაიღუპა. ტყვე ყიზილბაშები დახოცეს, ქართველები კოცონზე დაწვეს. ჩილდირის ბრძოლის შემდეგ ახალციხის საფაშო მთლიანად ოსმალებმა დაიკავეს.
ლიტერატურა
XVI საუკუნის ბრძოლები
ოსმალეთის ბრძოლები
ირანის ბრძოლები
ავლაბრის კარი

ავლაბრის კარი — ძველი თბილისის გალავანში გაჭრილი კარი, საიდანაც იწყებოდა გზები ავჭალისა და კახეთისაკენ. თავდაპირველად მდებარეობდა დაახლოებით ახლანდელი მეტეხის აღმართის ტერიტორიაზე იქ, სადაც მეტეხის პლატოს გალავნის ძირითად კედელს დასავლეთის მხრიდან გარშემოვლებული კედელი ერთვოდა. XVIII ს. მეორე ნახევარში შიდაავლაბრის ვრცელ ტერიტორიას ახალი გალავანი შემოარტყეს და ავლაბრის კარი მოეწყო ახლანდ. მეტეხის ქუჩისა და ქეთევან წამებულის მოედნის შერწყმის ადგილზე. აქ იწყებოდა შიდაავლაბრის მთავარი (ახლანდ. მეტეხის) ქუჩა, რომელსაც სასურსათო დუქნების რიგები მიუყვებოდა.
ლიტერატურა
კვირკველია, თ., ძველთბილისური დასახელებანი, გვ. 10. «საბჭოთა საქართველო», თბ., 1985
თბილისის ისტორია
Arts Square

Arts Square
The Arts Square (Ploshchad Iskusstv) is an open public square in the center of Saint Petersburg, Russia.
History
Before the construction of the Square, the land was the hunting grounds of the Empress Anna of Russia. Then Russian architect Francesco Bartolomeo Rastrelli (1700–1771) created a garden maze on the site. In the early 19th century, the Russian architect Carlo Rossi (1775–1849) was commissioned to develop the land between the Field of Mars and the Nevsky Prospect. The Mikhailovsky Palace, which now houses the main building of the Russian Museum, stood out as its most prominent building. Rossi also designed the Square, and the facades of the buildings facing Italianskaya Ulitsa and Mikhailovskaya Ulitsa.
His work was completed by other architects with the Mikhailovsky Theatre, the Jaquot House, the Saint Petersburg Philharmonia, and the Mikhailovsky Square Garden at its center.
From 1834 to 1918, the square was known as the Mikhailovskaya Square, and as the Lassalle Square from 1923 to 1952.
In 1902, when the Mikhailovsky Palace was turned into the Russian Museum, the eastern wing became the Russian Museum of Ethnography, a new address on Arts Square.
In August 1939, Isaak Brodsky died in his apartment on Arts Square, which then became a national museum.
Buildings
Central to the Square is the Mikhailovsky Square Garden with a statue of Alexander Pushkin. Around the square are the following buildings:
Saint Petersburg Philharmonia
Mikhailovsky Theatre
Russian Museum (world's largest museum of Russian art)
Russian Museum of Ethnography
Jaquot House
Kutuzov House
Vielgorsky House
Lazarev House
Church of St. Catherine (its residential building)
The Grand Hotel Europe
Events
Every year, the Saint Petersburg Philharmonia organizes the Arts Square International Festival in Saint-Petersburg. The event is free.
See also
List of squares in Saint Petersburg
References
Carlo Rossi buildings and structures
Parks and open spaces in Saint Petersburg
Tourist attractions in Saint Petersburg
Squares in Saint Petersburg
Cultural heritage monuments of federal significance in Saint Petersburg
კაბალი

კაბალი — მდინარე აღმოსავლეთ საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში, ალაზნის მარცხენა შენაკადი. სათავე აქვს კახეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 2720 მ, სიგრძე 45 კმ, აუზის ფართობი 391 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, მდგრადი წყალმცირობა — ზამთარში, არამდგრადი — ზაფხულში, წყამოვარდნები — შემოდგომაზე. კაბალის წყლით ირწყვის 2854 ჰა ფართობი.
ლიტერატურა
კახეთის მხარის მდინარეები
ალაზნის შენაკადები
იშლი

იშლი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 884 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 43 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (89%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აურგაზის რაიონის სოფლები
Geologist

Geologist
ბრაიან როს ვეიტცი (ცნობილი მეტსახელით Geologist; დ. 26 მარტი, 1979) — ამერიკელი მუსიკოსი, ჯგუფ Animal Collective-ის წევრი. ის დაკავებულია ხმის ელექტრონული მანიპულაციებით და სემპლებით.
ვეიტცი გაიზარდა ფილადელფიასა და ბალტიმორში, ამჟამად ის ვაშინგტონში ცხოვრობს.
მეტსახელი Geologist შეარქვეს თავზე დამაგრებული ფარნის გამო, რომელსაც ის კონცერტების დროს ატარებს, რათა თავისი ელექტრონული ინსტრუმენტები დაინახოს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ამერიკელი ელექტრონული მუსიკოსები
ამერიკელი მუსიკოსები
დაბადებული 26 მარტი
დაბადებული 1979
Animal Collective-ის წევრები
ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლი (ბატაისკი)

ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლი (ბატაისკი)
ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლი ქალაქ ბატაისკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი დამზადებულია ბრინჯაოსაგან. მისი ოფიციალური გახსნა გაიმართა 2008 წელს. ძეგლის ავტორია სერგეი ისაკოვი.
ისტორია
2008 წლის 26 სექტემბერს როსტოვის ოლქის ქალაქ ბატაისკში გაიმართა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლის გახსნა. წმინდანი დაიბადა დაახლოებით 280 წელს ქრისტიანის ოჯახში, მის მშობლებს ერქვათ თეოფანე და ნონა. მისი ოჯახი ცხოვრობდა მცირე აზიის ნახევარკუნძულის სამხრეთით მდებარე ქალაქ პატარიში (თანამედროვე თურქეთი). ნიკოლოზი ცნობილი გახდა თავისი კეთილი საქმეებით და სასწაულებით.
ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლი დგას ქალაქის მოედანზე, იგი ავსებს ქალაქის არქიტექტუტულ-კულპტურულ ანსამბლს. ძეგლის დასამზადებლად გამოყენებულია ბრინჯაო. ძეგლს ამზადებდნენ მოსკოვის სახელოსნოში. ძეგლის სიმაღლეა 3 მეტრი, ხოლო მასა - სამი ტონა.
ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლი გვხვდება ასევე რუსეთის სხვა ქალაქებში: ომსკი, მაიკოპი, ტამბოვი, სერგიევ-პოსადი, ეისკი, ასევე ჩუკოტკის ავტონომიურ ოკრუგში და კურილიის კუნძულებზე.
ძეგლი გაიხსნა ქალაქ ბატაისკის დღის აღსანიშნავი ღონისძიებების ფარგლებში.
გახსნა გაიმართა ქალაქის კულტურის სახლის წინ. წამოაყენეს წინადადება მიმდებარე მოედნისათვის ეწოდებინათ წმინდანის სახელი. ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ძეგლის გახსნა მოხდა მისი სახელობის ტაძრის გასნის წინ.
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ძეგლები
ვირთხა (ფილმი)

ვირთხა (ფილმი)
ვირთხა — რეჟისორ პაატა მილორავას 1991 წლის ფილმი. სიუჟეტის მიხედვით ახალგაზრდა კაცი, გაექცევა მის გარშემო არსებულ სინამდვილეს, თავს შეაფარებს სარდაფს და დაუმეგობდრება ვირთხას.
როლებში
ლია კაპანაძე
ნინელი ჭანკვეტაძე
ზაზა მიქაშავიძე
ირაკლი ხიზანიშვილი
გია ლეჟავა
ჯილდოები
პრიზი საუკეთესო რეჟისურისათვის, კიევის კინოფესტივალი ”მოლოდოსტ” (1991).
რესურსები ინტერნეტში
1991 წლის ქართული ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
შავ-თეთრი ფილმები
შამონინო

შამონინო — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება რუსკო-იურმაშის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 27 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იურმაშიდან 12 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 258 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
უფის რაიონის სოფლები
ჩვამასებრნი

ჩვამასებრნი — ფრინველთა ოჯახი რეგვენასნაირთა რიგისა. გრძელკისერა, ტანად დიდი ფრინველებია (სხეულის სიგრძეა 55-92 სმ, მასა — 800 გ — 4 კგ). აქვთ გრძელი, კაუჭიანი ნისკარტი. კარგად ფრენენ, ყურყუმელაობენ და წყალქვეშ ცურავენ. შებუმბლულნი არიან შავად, ლითონისებრი ბზინვარება დაკრავთ. ბინადრობენ კოლონიურად კლდეებსა ან ხეებზე. იკვებებიან თევზით. ოჯახში 2 გვარია: ნანოპტერუმი, რომელიც წარმოდგენილია 1 სახეობით, და ნამდვილი ჩვამები, რომლებიც სპორადულად არიან გავრცელებული თითქმის მთელ მსოფლიოში.
ლიტერატურა
სქოლიო
რეგვენასნაირნი
ადა მარშანია

ადა მარშანია (დ. 1 ივლისი, 1961, სოხუმი, საქართველოს სსრ) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკური მოღვაწე. საქართველოს 4 მოწვევის (1992, 1995, 1999, 2016) პარლამენტის წევრი.
ბიოგრაფია
ადა მარშანია დაიბადა 1961 წლის 1 ივლისს, სოხუმში. 1983 წელს დაამთავრა ჟდანოვის სახელობის ლენინის ორდენისა და შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1983–1986 წლებში იგი იყო უმაღლესი სასამართლოს სამოქალაქო საქმეების კოლეგიის კონსულტანტი. 1986–1996 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამართლისა და ეკონომიკის ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი. ადა მარშანია არის აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი 1995 წლიდან. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „11 ოქტომბერი“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „აფხაზეთის დეპუტაცია“. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „დავით თარხან-მოურავი, ირმა ინაშვილი — საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი, გაერთიანებული ოპოზიცია“. 2019 წლის 19 თებერვლიდან არის ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის წევრი. 2019 წლის 11 მარტიდან არის მე-9 მოწვევის პარლამენტის ფრაქციის „პატრიოტთა ალიანსი და სოციალ-დემოკრატები“ თავმჯდომარის მოადგილე.
2021 წლის 19 თებერვალს „პატრიოტთა ალიანსი“ დატოვა. იგი პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1 ივლისი
დაბადებული 1961
ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქართველი იურისტები
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები
სოხუმში დაბადებულები
ადა
ტარანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტარანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტარანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ტარანი — თევზი კობრისებრთა ოჯახისა
პავლე ტარანი — საბჭოთა კავშირის გმირი
ტარანი — ძველებური სანგრევი იარაღი
ტარანი — ბრძოლაში გამოსაყენებელი ხერხი
ხუბრიკე

ხუბრიკე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის სერანია-დე-რონდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 39 კმ². მოსახლეობა — 523 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
მალაგის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ხუბრიკეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მალაგის მუნიციპალიტეტები
ბელოვარის კათედრალი

ბელოვარის კათედრალი — ბაროკოს სტილის საკათედრო ტაძარი ბელოვარში. ტაძარი მდებარეობს ქალაქის ცენტრში, წმინდა ტერეზას სკვერში. 2009 წლის დეკემბერში ტაძარს ეპარქიული კათედრალის სტატუსი მიენიჭა.
ტაძრის საფუძველი 1765 წლის 10 აპრილს ჩაეიყარა, ხოლო მშენებლობა 1770 წელს დასრულდა. კურთხევა 1772 წლის 15 ოქტომბერს ტერეზა ავილიანელის ხსენების დღეს მოხდა და მისი სახელობისაა. ის იყო ავსტრიის დედოფლის მარია ტერეზიას (რომელმაც 1756 წელს დააარსა ბელოვარი) მფარველი ანგელოზი სამრეკლო 1774 წელს აშენდა. ტაძარი დაახლოებით 1000 ადამიანს იტევს. ტაძრის ქვეშ განთავსებულია სამარხი კარიდორები, თუმცა იქ მხოლოდ რამდენიმე ადამიანია დაკრძალული.
1880 წლის მიწისძვრამ ეკლესია და მღვდლის სახლი დააზიანა. 1888 წელს ეკლესია არქიტექტორმა გერმან ბოლემ აღადგინა.
ხორვატიის დამოუკიდებლობისათვის ომის დროს ეკლესიას ჭურვი მოხვდა, რის შემდეგაც სამი ქალი გარდაიცვალა.
სქოლიოი
ხორვატიის ეკლესიები
Tegher Monastery

Tegher Monastery (also Tegheri Vank) is an early 13th-century Armenian monastery and church located on the southeastern slopes of Mount Aragats near the modern village of Tegher, and across the gorge from the village of Byurakan in the Aragatsotn Province of Armenia. It was built for Princess Khatun (also known as Mamakhatun), the wife of Prince Vache I Vachutian who had purchased the district of Aragatzotn from the Zakarian brothers. The architect Vardapet Aghbayrik designed Tegher and the monasteries of Saghmosavank and Hovhannavank during the 13th century. The monastery survived intact during a time when Mongol invasions plagued the lands.
Ruins of the 9th century village of Tegher (Old Tegher) sit a short distance walk from the monastery. Numerous foundations may be seen, along with the remains of a Tukh Manuk funerary chapel of the 5th century. Nearby is also the medieval to 19th century cemetery with some mausoleums and khachkars.
Architecture
Church
The church of Surb Astvatsatsin was built in 1213, and is constructed from dark gray basalt. It is a cruciform type plan with a chamber in each of the four corners and a semicircular apse at the end of the hall. A central tall round drum rests above with a tent style dome, supported by the corners of the square which is supported by columns below. The roof of the church is gabled. The structure is simply decorated except for the cornice moldings and accentuation of the arches in the main area. From the exterior, the building is rectangular with two wall niches and windows on the north, east, and south.
Gavit
The gavit adjacent to S. Astvatsatsin was finished in 1221. It is a large central-plan with four large columns. Intersecting arches support the square on which a dome with an oculus sits. Situated towards the front of the gavit at either corner, are two second-story rooms where students of the monastery once lived and were able to escape persecution from potential invading forces. Above these rooms are towers that are similar in construction to the main dome and drum of the church. On one of the columns of the gavit is an inscription that gives credit to the architect Vardapet Aghbayrik for designing S. Astvatsatsin and its gavit. In this same structure are numerous graves, one of which is the noble Princess Khatun and another is her husband Prince Vatcheh Vatchutian. Just outside the gavit, upon the front façade above the portal are a grouping of cross designs carved into the stone. Each is a memorial to a wealthy donor who supported the construction of the monastery, and is thus given "free passage" to heaven.
Gallery
References
Bibliography
External links
Armeniapedia.org: Tegher Monastery
Armenica.org: Tegher Monastery
Visit Tegher Monastery
Archaeological sites in Armenia
Christian monasteries established in the 13th century
Christian monasteries in Armenia
Oriental Orthodox congregations established in the 13th century
Tourist attractions in Aragatsotn Province
Churches in Aragatsotn Province
ხიბრალეონი

ხიბრალეონი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის უელვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 328 კმ². მოსახლეობა — 12 737 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უელვის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ხიბრალეონის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
უელვის მუნიციპალიტეტები
Internal Exile

Internal Exile — მუსიკოს და ვოკალისტ ფიშის მეორე სოლო-ალბომი, გამოცემული 1991 წელს. იგი, როგორც მუსიკოსის ბევრი ნამუშევარი, დაიწერა მისი წარსულის, მისი პირადი პრობლემებისა და ლეიბლთან EMI პრობლემების გავლენით.
მუსიკალურად ალბომი კარგად გადმოსცემს, რომ ფიში ცდილობდა ექსპერიმენტების ჩატარებას იმ ჟანრებთან, რომლებიც უფრო მეტად აინტერესებდა - კელტურ მუსიკასთან და ტრადიციურ, ხალხურ მოტივებთან.
ალბომი ეძღვნება ფიშის ქალიშვილ ტარას.
1998 წელს გამოიცა ალბომის რემასტერი.
სიმღერების სია
Shadowplay – 06:23 (დიკი/სიმონდსი)
Credo – 06:40 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი/აშერი)
Just Good Friends (Close) - 06:00 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი/აშერი)
Favourite Stranger - 05:58 (დიკი/აშერი)
Lucky - 04:50 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი)
Dear Friend - 04:08 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი)
Tongues – 06:22 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი/ბოულტი)
Internal Exile – 04:45 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი)
Something In The Air – 05:08 (კინი) (დამატებითი სიმღერა)
რემასტერზე დამატებული სიმღერები
<LI>Poet's Moon - 04:26 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი/აშერი)
<LI>Something In The Air – 05:08 (კინი)
<LI>Carnival Man - 06:25 (დიკი/სიმონდსი/ბოულტი/აშერი/პეტონი/მაკკენა)
სინგლები
Internal Exile (გამოიცა 1991 წლის 9 სექტემბერს)
Credo (გამოიცა 1991 2 დეკემბერს)
Something in the Air (გამოიცა 1992 წლის 22 ივნისს)
სქოლიო
ფიშის ალბომები
1991 წლის ალბომები
Polydor Records-ის ალბომები
Ayo Ayo Municipality

Ayo Ayo Municipality is the third municipal section of the Aroma Province in the La Paz Department, Bolivia. Its seat is Ayo Ayo.
References
Instituto Nacional de Estadística de Bolivia
Municipalities of La Paz Department (Bolivia)
Comitas ilariae

Comitas ilariae is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Description
The length of the shell varies between 70 mm and 85 mm.
Distribution
This marine species occurs off the Philippines.
References
Bozzetti, L. (1991) Comitas ilariae new species from the Philippines. La Conchiglia, 22(258), 26–28
External links
Holotype at MNHN, Paris
ilariae
Gastropods described in 1991
ძვ. წ. 34

ძვ. წ. 34
მოვლენები
ჟუმონგი და სოსონო ასრულებენ პირველი დედაქალაქის ჩოლბონის მშენებლობას.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
არტავაზდ II - სომხეთის მეფე