PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ანტონ ბერნოლაკი

ანტონ ბერნოლაკი (სლოვაკ. Anton Bernolák, 3 ოქტომბერი 1762, სოფ. სლანიცა — 15 იანვარი 1813, ნოვე-ზამკი) — სლოვაკი ფილოლოგი და კათოლიკე მღვდელი. სლოვაკური სალიტერატურო ენის პირველი კოდიფიკაციის ავტორი.
ბიოგრაფია
ბერნოლაკი დაიბადა 1762 წელს 3 ოქტომბერს ორავაში, სოფელ სლანიცაში წვრილი აზნაურის ოჯახში (ეს თარიღი დაზუსტებულია, როგორც ნათლობის დღე, ხოლო დაბადების ზუსტი თარიღი ცნობილი არ არის). 1774—1778 წწ. წავლობდა რუჟომბერკის გიმნაზიაში, მოგვიანებით, ბრატისლავაში, ტრნავაში და ბოლოს, ორი წელი სწავლობდა თეოლოგიას ვენაში. სწავლის პერიოდში ბერნოლაკი ინტერესდება აგრეთვე, ენათმცოდნეობით, ისტორიით, ეკონომიკით, მედიცინით და სხვა მეცნიერებებით. 1787 წელს ის ამთავრებს სწავლას ბრატისლავას გენერალურ სემინარიაში. მშობლიური ენის მოყვარულთა წრის მხარდაჭერით, რომლის წევრიც იყო თავად, ბერნოლაკმა 1787 წელს ანონიმურად გამოსცა «სლავური დამწერლობების ფილოლოგიურ-კრიტიკული ანალიზი» (Dissertatio philologico-critica de literis Slavorum) «ორთოგრაფიის» (Orthographia) პროგრამით. ამ წიგნის გამოცემის წელი ითვლება სლოვაკური ენის ისტორიის დასაწყისად.
სემინარიის დამთავრების შემდეგ ანტონ ბერნოლაკი ასრულებდა მოძღვრის მოვალეობებს ჩეკლისში. (Čeklís, Čeklýs aj Lužnica) — დღეისათვის სოფელი ბერნოლაკოვო (Bernolákovo), ამასთან, ის განაგრძობს თავის სამეცნიერო მოღვაწეობას — 1790 წელს ანტონ ბერნოლაკმა გამოსცასლოაკური ენის პირველი გრამატიკა (Grammatica Slavica). 1791 წელს ის გამოსცემს შრომას სიტყვათწარმოქმნა სლოვაკურ ენაზე «სლოვაკური სიტყვების ეტიმოლოგია» (Etymologia vocum slavicarum), ამავე წელს ბერნოლაკი გადადის ტრნავაში, საარქიეპისკოპოსო ვიკარიატის მდივნად. 1797 წელს სიკვდილამდე (1813) ანტონ ბერნოლაკი ცხოვრობდა ქალაქ ნოვე-ზამკიში, აქ ის მუშაობდა ქალაქის სკოლის დეკანად და მმართველად. მან თავის «სლოვაკურ ჩეხურ-ლათინურ-გერმანულ-უნგრულ ლექსიკონზე» (Slowár Slowenskí Češko-Laťinsko-Ňemecko-Uherskí) მუშაობა ჯერ კიდევ ჩეკლისეში დაიწყო მუშაობა და ამჯერად, ნოვე ზამკიში გააგრძელა. თუმცა მან ვერ შეძლო ლექსიკონის გამოცემა ფინანსური და სხვა სიძნელეების გამო. ლექსიკონი გადამუშავებულ და გამოცემულ იქნა უკვე მისი გარდაცვალების შემდეგ 1825—1827 წწ. პირველ რიგში, იუ. პალკოვიჩის ძალისხმევით.
ა. ბერნოლაკის შრომებში წარმოდგენილია სლოვაკური სალიტერატურო ენის კოდიფიკაციის ნორმები. ამ ენამ მიიღო დასახელება ბერნოლაკოვშჩინა. ეს სალიტერატურო ენა დაფუძნებული იქნა პირველ რიგში დასავლურსლოვაკურ ინტერდიალექტსა და ჩეხურ სალიტერატურო ენაზე. ბერნოლაკოვური სალიტერატურო ენის ვარიანტი გამოიყენებოდა მხოლოდ კათოლიკური სარწმუნოების მქონე სლოვაკური ინტელიგენციის წრეში. ამის გამო, ის ვერ ჩამოყალიბდა საერთო სლოვაკურ სალიტერატურო ენად (სლოვაკი-პროტესტანტები ტრადიციულად განაგრძობდნენ ჩეხური სალიტერატურო ენის გამოყენებას.) მე-XIX საუკუნის შუა ხანებში ბერნოლაკოვშჩინა გამოვიდა ხმარებიდან. ენის ფუნქციონირების ნახევარსაუკუნოვან მანძილზე გამოვიდა ამ ენაზე გამოიცა დიდი რაოდენობით რელიგიური და ელიტური ლიტერატურა (კერძოდ, ია. გოლის პოეზია და იუ. ფანდლის პროზა)
რესურსები ინტერნეტში
ანტონ ბერნოლაკი
სლოვაკურ-ჩეხურ-გერმანულ-ლათინური ლექსიკონი
პორტრეტი
სლოვაკი ფილოლოგები
სლოვაკი ლინგვისტები
კათოლიკე მღვდლები
დაბადებული 1762
გარდაცვლილი 1813
მაკინტოში (ლაბადა)

მაკინტოში (ლაბადა)
მაკინტოში წყალგაუმტარი წვიმის ლაბადის ნაირსახეობაა, პირველად გაყიდვაში გამოჩნდა 1824 წელს, დამზადებული იყო რეზინისებრი ქსოვილისაგან. სახელი მაკინტოში დაერქვა მისი შოტლანდიელი გამომგონებელი ჩარლზ მაკინტოშის პატივსაცემად.
ლაბადის მაკინტოშის სტილი მას შემდეგ საკმაოდ მოდური გახდა და ამ სტილის მიმდინარეობის საერთო სახელი გახდა. თუმცა მაკინტოშის ლაბადა მისი თავდაპირველი მნიშვნელობით რეზინისებრი ან რეზინით ლამინირებული ქსოვილით უნდა იყოს დამზადებული.
მაკინტოშის მარკა
ჩარლზ მაკინტოშმა წყალგაუმტარი ქსოვილის საკუთარი გამოგონება 1823 წელს დააპატენტა და პირველი მაკინტოშის ქურთუკები დამზადდა საოჯახო ტექსტილის ფაბრიკაში “ჩაზ მაკინტოში და კომპანია” გლაზგოში. 1830 წელს კომპანია გაერთიანდა სამკერვალო კომპანია “თომას ჰენკოკ”-თან, მანჩესტერი. ჰენკოკიც თავის მხრივ ექპერიმენტებს ატარებდა რეზინის საფარიან ქსოვილებზე 1819 წლიდან.
ადრეულ ნიმუშებს უსიამოვნო სუნისა და სიცხეში დნობის ტენდენციის პრობლემა ჰქონდა, მაგრამ ჰენკოკმა შემდგომში გააუმჯობესა მათი წყალგაუმტარი ქსოვილი, დააპატენტა რა რეზინის ვულკანიზაციის მეთოდი 1843 წელს, რომელმაც იმ დროს ბევრი პრობლემა გადაჭრა.
მე-19 და მე-20 საუკუნეების განმავლობაში კომპანია აგრძელებდა წყალგაუმტარი ტანსაცმლის გამოშვებას და მე-20 საუკუნის ბოლოსთვის იწოდებოდა “Traditional Weatherwear Ltd”, სამკერვალო ფაბრიკით კამბერნოდში, გლაზგოსთან. ბოლო წლებში კომპანია ცდილობს ტრადიციულ მაკინტოშის ლაბადას დაუბრუნოს საკუთარი ადგილი მაღალ მოდაში. ამისთვის ის თანამშრომლობას იწყებს წამყვან მოდის სახლებთან - გუჩი, ჰერმესი, ლუი ვიტონი და ლიბერტი. ლაბადები განსაკუთრებით პოპულარული გახდა იაპონელ ქალბატონებში და კომპანიამ 2000 წელს დედოფლის სამეწარმეო ჯილდო დაიმსახურა საერთაშორის ვაჭრობაში წარმატებისთვის.
მოდა
ბარის ზებრა

ბარის ზებრა — ზებრის ერთ-ერთი სახეობა. გავრცელებულია სამხრეთ აფრიკაში. აერთიანებს 5 ქვესახეობას: ჩვეულებრივი კვაგას (Equus quagga), სხვა ზებრებისაგან განსხვავებით, სხეულსა და კიდურებზე განივი ზოლები სუსტად აქვთ განვითარებული. დაახლოებით 1860 წელს განადგურდა, ხოლო მისი უკანასკნელი ეგზემპლარი ამსტერდამის ზოოპარკში 1883 წელს დაიღუპა. ბურჩელის ზებრა (Equus quagga burchelli) 1910 წელს მოისპო. ჩაპმანის ზებრა (Equus quagga antiquorum), სელუსის ზებრა (Equus quagga selousi) და გრანტის ზებრა (Equus quagga boehmi) გვხვდება როგორც ბუნებაში, ისე ნაკრძალებში.
ლიტერატურა
ცხენი
ზებრები
he:קואגה
ავდალის რეგიონი

ავდალის რეგიონი
ავდალი — რეგიონი თვითაღიარებული სახელმწიფო სომალილენდის დასავლეთში, სომალის ნახევარკუნძულზე. მისი ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბორამა. ესაზღვრება ეთიოპიის სომალის რეგიონს, ჯიბუტის ალი-საბიეს და არტის რეგიონებს, სომალის ვოკუი-გალბიდის რეგიონს და ადენის ყურეს.
ისტორია
ავდალი (ასევე გამოითქმის აუდალი, ადალი ან ადელი) თავის დასახელებას იღებს ძველი იმპერია — ადალის სასულთნოდან, რომლის სახელისუფლებო აპოგეამ მიაღწია XVI საუკუნეში. მრავალრიცხოვანი დანგრეული ქალაქები, რომლებიც გადაჭიმული არიან ეთიოპიის საზღვრის გასწვრივ, აღწერა ბრიტანელმა მკვლევარმა რიჩარდ ფრენსის ბიორტონმა.
ეკონომიკა
რეგიონი შედარებით მდიდარია, რაც კონტრასტშია აფრიკის რქის რეგიონის აღქმასთან, როგორც მოშიმშილე და ომებისგან გამოფიტული რეგიონი. სომალის სამოქალაქო ომს და მისგან გამოწვეულ შედეგებს ეს რეგიონი ისე არ გაუჩანაგებია, როგორც ქვეყნის დანარჩენი ნაწილი. მაგალითად, ავდალის მოსახლეობა სარგებლობს რეგიონში ყველაზე მოწინავე სატელეკომუნიკაციო ქსელით, საკმაოდ საიმედო ფიჭური კავშირით და ინტერნეტით. ამას გარდა, რეგიონის სოფლის მეურნეობა, სამთომომპოვებელი წარმოება და მრეწველობა საკმაოდ მომგებიანია საჰარის სამხრეთით მცხოვრები მოსახლეობის უმრავლესობის კომფორტული ცხოვრების უზრუნველსაყოფად. ავდალის რეგიონში ასევე მდებარეობს ამუდის უნივერსიტეტი.
პოლიტიკა
ავდალის რესპუბლიკის თანამედროვე სეპარატისტული მოძრაობა იბრძვის დამოუკიდებლობისათვის 1995 წლიდან, როდესაც სომალიმ დაიწყო დაშლა მოჰამედ სიად ბარეს გადაყენების შემდეგ. ავდალი იმუქრებოდა, რომ გამოაცხადებდა დამოუკიდებლობას, თუ სომალილენდის რესპუბლიკა ოფიციალურად იქნებოდა აღიარებული. 2010 წლის აგვისტოში სეპარატისტების ლიდერებმა რეგიონი გამოაცხადეს ავდალენდის ავტონომიურ ოლქად ფედერაციული სომალის შემადგენლობაში.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ავდალის რეგიონი შედგება ხუთი რაიონისაგან:
ბაკი
ბორამა
ლუგუა
საილა
დილია
სქოლიო
სომალის რეგიონები
კოქსიტი

კოქსიტი (< — თეძო) — მენჯ-ბარძაყის სახსრის ანთება. განარჩევენ ტუბერკულოზურ და არატუბერკულოზურ კოქსიტებს. ტუბერკულოზური კოქსიტი ჩვეულებრივ უვითარდებათ 5-10 წლის ბავშვებს პირველადი კერიდან (უფრო ფილტვებიდან) ტუბერკულოზის გამომწვევის მოხვედრის შედეგად. კოქსიტის გაჩენას ხელს უწყობს ტრავმა. დაავადება იწყება თანდათანობით, ტუბერკულოზური ინტოქსიკაციისათვის დამახასიათებელი მოვლენებით. შემდეგ ავადმყოფი იწყებს კოჭლობას, აწუხებს მუხლის სახსრის ტკივილი, რაც ნელ-ნელა მენჯ-ბარძაყის სახსარში გადაინაცვლებს, მოძრაობა იზღუდება, ჩნდება კუნთების კონტრაქტურები, ქვემო კიდური მოიზიდება და შიგნით შეტრიალდება, მისი კუნთები თანდათან განილევა. ძვლების სასახსრე ბოლოების რღვევის შედეგად, კიდური მოკლდება. დაავადებულ ადგილზე მენჯი ზევით იწევს და წინისაკენ იხრება, ხერხემალი მრუდდება (სქოლიოზი), წელის მიდამოში წინ გამოიდრიკება (ლორდოზი), სახსრის ჩანთა ივსება ჩირქით, რომელიც კუნთთაშორისი ნაპრალებით ქვემოთ ჩამოედინება და თეძოზე, უფრო იშვიათად დუნდულების მიდამოში, ვითარდება ნაწვეთი (ცივი) აბსცესი. თეძოს, ბარძაყის თავისა და ტაბუხის ბუდის ვრჩელი დაზიანების დროს ხშირია პათოლ. ღრძობა.
მკურნალობა — ზოგადგამაჯანსაღებელი ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო საშუალებანი, ერთოპედიული საწინააღმდეგო საშუალებები, ორთოპედიული ღონისძიებები (თაბაშირის ნახვევი, დაჭიმვა, ტუტორის ტარება და სხვა). უშედეგო კონსერვატული მკურნალობის დროს, სახსრის უძრაობისათვის და მდებარეობის გასაუმჯობესებლად — ქირურგიული ოპერაცის (ართროდეზი, ოსტეოტომია, ზოგჯერ — ართროპლასტიკა), კორორტული მკურნალობა (ევპატორია, გელენჯიკი, ანაპა და სხვა).
არატუბერკულოზური — კოქსიტი ვითარდება, როდესაც ინფექცია მიმდებარე ქსოვილებიდან სახსარზე გადადის, აგრეთვე სახსრის დაზიანებისა და ზოგადი ინფექციური დაავადებების დროს. იწყება და მიმდინარეობს მწვავედ, მაღალი სიცხით და ძლიერი ტკივილით.
მკურნალობა: სიმშვიდე (თაბაშირის ნახვევი,დაჭიმვა), ანტიბიოტიკები, შემდეგ — ოპერაცია, სახსრის გაკვეთა ან ნაწილობრივი ამოკვეთა.
ლიტერატურა
კოქსიტები
კოსივის რაიონი

კოსივის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, ივანო-ფრანკივსკის ოლქში. მისი ფართობია 903 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 90 167 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 100 კაცს კმ²-ზე. კოსივის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოსივი.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
ივანო-ფრანკივსკის ოლქის რაიონები
იზმითის ყურე

იზმითის ყურე — ყურე მარმარილოს ზღვაში, მცირე აზიის (თურქეთის ჩრდილო-დასავლეთ ნაპირთან. სიგრძე 52 კმ, სიგანე შესასვლელთან 6 კმ, სიღრმე 183 მ-მდე. ყურის ჩრდილოეთი ნაპირი საკურორტო რაიონია (ანატოლიის რივიერა). იზმითის ყურეშია ნავსადგური იზმითი.
ლიტერატურა
მარმარილოს ზღვის ყურეები
თურქეთის ყურეები
ალთუნაშვილი

ალთუნაშვილი
საკუთარი სახელი ალთუნაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
მედეა ალთუნაშვილი — ქართველი მუსიკოსი
სანდრო ალთუნაშვილი — ქართველი ფეხბურთელი
შოთა ალთუნაშვილი — ქართველი მომღერალი
ყარავალი (ნეფთჩალა)

ყარავალი (ნეფთჩალა)
ყარავალი — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ნეფთჩალის რაიონის გაუქმებული სოფლები
მონტენეგროს ადმინისტრაციული დაყოფა

მონტენეგროს ადმინისტრაციული დაყოფა
მონტენეგრო ადმინისტრაციულად შედგება 23 მუნიციპალიტეტის (opština), ძველი სამეფო დედაქალაქი ცეტინიეს და დედაქალაქ პოდგორიცისაგან. პოდგორიცას თავის მხრივ გააჩნია ორი ქვედანაყოფი — ურბანული მუნიციპალიტეტები.
ბოლო დროს შექმნილი:
პეტნიიცა
გუსინიე
ურბანული მუნიციპალიტეტები:
პოდგორიცის მუნიციპალიტეტი
გოლუბოვცი
ტუზი
სია
იხილეთ აგრეთვე
მონტენეგროს ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Statistical Office of Montenegro - MONSTAT. Population census 2003
Statistical Office of Montenegro - MONSTAT. Census of Population, Households and Dwellings in Montenegro 2011. Population by age, sex, and type of settlement per municipality, as well as the most frequent name in Montenegro.
Census of Population, Households and Dwellings in Montenegro, 2011 (preliminary data).
სქოლიო
მონტენეგროს ადმინისტრაციული დაყოფა
მონტენეგროს მუნიციპალიტეტები
ძველი ვილნიუსი

ძველი ვილნიუსი — ქალაქ ვილნიუსის უძველესი ნაწილი, რომელიც მდებარეობს მდ. ნერისის მარცხენა სანაპიროზე, გედიმინასის კოშკის და შემორჩენილი კათედრალური ტაძრის ჩრ.-ით.
ერთ-ერთი მსხვილი ურბანიზაციული კომპლექსი აღმოსავლეთ ევროპაში, ფორმირებული შუა საუკუნეების დასაწყისიდან. მისი ფართობია — 3,59 კმ². მოიცავს 74 უბანს 70 ქუჩითა და შესახვევით, 1 487 შენობით და სულ 1 497 000 მ². დაკავებული ფართობით.
ლიეტუვის დედაქალაქის უძველესი ნაწილის ფორმირება ქალაქის ისტორიისა და სხვადასხვა კულტურათა გავლენის აღბეჭდვით საუკენეეთა განმავლობაში ხდებოდა. შენობები, რომლებიც განსხვავებულ არქიტექტურულ სტილებს მიეკუთვნებიან (გოთიკა, რენესანსი, კლასიციზმი, მოდერნიზმი) ძველ ქალაქში მომიჯნაობენ და ერთმანეთს ავსებენ. აქ არის კათოლიკური, ლუთერანული და მართლმადიდებლური ტაძრები, მუზეუმები, სასწავლო დაწესებუებები, საცხოვრებელი სახლები, სასტუმროები, მაღაზიები. ასევე შენობები, რომლებიც წარმოადგენენ კულტურისა და არქიტექტურის ძეგლებს.
იუნესკომ აღიარა ძველი ქალაქის უნივერსალური ფასეულობა და ორიგინალურობა; ძველი ვილნიუსი 1994 წელს მსოფლიო კულტურულ მემკვიდრეობათა სიაში იქნა შეტანილი.
გალერეა
ლიეტუვა
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიეტუვაში
კლდე (მრავალმნიშვნელოვანი)

კლდე (მრავალმნიშვნელოვანი)
კლდე შეიძლება აღნიშნავდეს:
კლდე — მთის დაქანებული ქვიანი გვერდობი
კლდე — ქართული ყოველკვირეული ჟურნალი
კლდე — ქართული ყოველდღიური გაზეთი
კლდე — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში
Marina Poplavska

Marina Poplavska
Marina Frantsivna Poplavska (March 9, 1970, Novohrad-Volynskyi, Zhytomyr Oblast, Ukrainian SSR, USSR – October 20, 2018, near Mila, Kyiv-Sviatoshyn Raion, Kyiv Oblast, Ukraine) was a Ukrainian actress, producer, comedian, teacher.
Biography
Marina Poplavska was born on March 9, 1970, in Novohrad-Volynskyi. Marina Poplavskaya admitted that her roots originate from the Polish nobility, her great-grandfather Vicenty Levandovsky was a Polish Baron. She graduated from the faculty of Philology of the Ivan Franko Zhytomyr state University with a degree in Ukrainian language and literature.
After graduating from the university, she started working in Zhytomyr school #26, and then #33. She worked there as a teacher of Ukrainian language and literature for more than 20 years. Marina also hosted a local drama club.
In 1993, Marina was invited to the KVN team "Girls from Zhytomyr".
In 1997, they played in the KVN Premier League. Later, the team repeatedly takes part in the "Golosyashchy KiViN" music festival, winning in 1997 and 2011. After successful performances, Marina is invited to NTV to participate in the sketch show For three.
Since 2016, she has participated in the humorous program Diesel show.
Death
On October 20, 2018, around 6:43 am, she was killed in a car accident in the Kyiv Oblast near the village Mila, when a bus with actors from a Diesel show crashed into a truck. It is known that the bus was moving at a speed of over 100 kilometers per hour.
Farewell to the actress was held on October 21, 2018, at 10:45 in the October Palace in Kyiv. The next day, the farewell was held in Zhytomyr in the hall of the Zhytomyr academic music and drama theater named after I. Kocherga. Then there was a funeral service in the Hagia Sophia Cathedral.
On the same day (October 22, 2018), the actress was buried at the Korbutovsky cemetery on the Central Alley in Zhytomyr.
Personal life
Marina was a Catholic. She did not like to talk about her personal life, but it is known that she never married and had no children.
Awards
Winner Of the international music festival KVN (named after Richter), twice champion of the KVN Association of Ukraine, head and producer of the TV team KVN "Girls from Zhitomir" (winner of "Golosyashchy KiViN" in Jurmala 1997 and 2011).
On November 8, 2018, at the session of the Zhytomyr city Council, Marina Poplavska was awarded the title "Honorary citizen of Zhytomyr" (posthumously).
President of Ukraine Petro Poroshenko awarded Marina Poplavska the Order of merit of the III degree (posthumously, 2018).
Notes
References
1970 births
2018 deaths
21st-century Ukrainian actresses
Ukrainian television actresses
Recipients of the Order of Merit (Ukraine), 3rd class
Ukrainian women comedians
Road incident deaths in Ukraine
ვიკი კრისტინა ბარსელონა

ვიკი კრისტინა ბარსელონა — ვუდი ალენის 2008 წლის რომანტიკული კომედია.
სიუჟეტი
ფილმი გადმოსცემს ორი ამერიკელი ქალის, შავგრემანი ვიკისა და ქერა ქრისტინას ისტორიას, რომლებიც ზაფხულს ბარსელონაში ატარებენ. ისინი გაიცნობენ მსახიობ მამაკაცს, რომელსაც ორივე მათგანი მოეწონება და ახლახან დასცილდა ცოლს, თუმცა მაინც ვერ ელევა მას.
როლებში
სკარლეტ იოჰანსონი - კრისტინა
რებეკა ჰოლი - ვიკი
ხავიერ ბარდემი - ხუან ანტონიო გონსალო
პენელოპე კრუსი - მარია ელენა
კრის მესინა - დუგი
პატრისია კლარკსონი - ჯუდი ნეში
კევინ დანი - მარკ ნეში
ჯილდოები
ფილმი 28 სხვადასხვა ჯილდოზე იყო ნომინირებული, საიდანაც მიიღო 21. მათ შორის ოქროს გლობუსი საუკეთესო მიუზიკლისა ან კომედიისთვის. პენელოპა კრუზმა მიიღო ოსკარისა და ბაფტას ჯილდოები ქალის მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო შესრულებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკული ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
ესპანურენოვანი ფილმები
2008 წლის ფილმები
ვუდი ალენის ფილმები
მოლა-აირიმი

მოლა-აირიმი — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 268 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
თოუზის რაიონის სოფლები
პათოფიზიოლოგია

პათოფიზიოლოგია (პათოლოგიური ფიზიოლოგია) — მეცნიერება, რომელიც შეისწავლის დაავადებული ორგანიზმის ცხოველმოქმედებას, მასში მიმდინარე სასიცოცხლო პროცესებს, ავადმყოფობის აღმოცენების, მიმდინარეობის, გამოსავლის მექანიზმებს და ზოგად კანონზომიერებებს. პათოფიზიოლოგია ძირითადად ფუნქციაში მომხდარ ცვლილებებს შეისწავლის. პათოფიზიოლოგიას დაავადებული ორგანიზმის ფიზიოლოგიასაც უწოდებენ. ის მედიცინის ინტელექტუალური ბაზაა. მოიცავს ფილოსოფიურ პრობლემებსაც. სწავლობს არა მარტო ავადმყოფობათა განვითარების მექანიზმებს, არამედ დამაზიანებელი ფაქტორებისაგან დაცვის მექანიზმებსაც.
პათოფიზიოლოგიის კვლევის ობიექტი პათოლოგიური პროცესი და დაავადებაა, მიზანი კი, მათი განვითარების ძირეული კანონზომიერებების დადგენით, მკურნალობისა და ლიკვიდაციის გზების შემუშავებაა. პათოფიზიოლოგია საშუალებას გვაძლევს მეცნიერულად მივუდგეთ დაავადებათა ეტიოლოგიისა და პათოგენეზის საფუძვლებს, ის ერთგვარი ხიდია თეორიულ და კლინიკურ მედიცინას შორის.
პათოფიზიოლოგია გვეხმარება სამედიცინო აზროვნების ფორმირებაში. ექსპერიმენტულ და ასევე სხვა სახის სამედიცინო კვლევებზე დაყრდნობით, კლინიკას აძლევს დიაგნოსტიკის, პროფილაქტიკის და მკურნალობის ახალ რეკომენდაციებს. პათოფიზიოლოგია ექიმის მომზადების სისტემის, უმაღლესი სამედიცინო სკოლის ერთ–ერთი ფუნდამენტური დისციპლინაა.
პათოფიზიოლოგიის კურსი ძირითადად სამი ნაწილისაგან შედგება:
1. ზოგადი ნაწილი (რომელიც თავის მხრივ ორ კომპონენტს მოიცავს: ა. ზოგადი ნოზოლოგია და ბ. ტიპობრივი პათოლოგიური პროცესები),
2. ცალკეული ორგანოების და სისტემების ფუნქციათა მოშლის ზოგადი კანონზომიერებები.
3. კლინიკური პათოფიზიოლოგია.
პათოფიზიოლოგიის შესწავლის ერთ–ერთი ძირითადი მეთოდი არის ცდა, რაც საექსპერიმენტო ცხოველებზე ავადმყოფობის მოდელირებას გულისხმობს. ავადმყოფობის განვითარების მექანიზმების ასახსნელად, გამოიყენება სამედიცინო და ბიოლოგიური კვლევის სხვა მეთოდებიც, თანამედროვე გამოთვლითი ტექნიკის გამოყენებით შესაძლებელია პათოლოგიური პროცესების ფიზიკური და მათემატიკური მოდელირება. კლინიკური პათოფიზიოლოგია კი, ავადმყოფზე დაკვირვებითა და თანამედროვე კვლევების ჩატარების შედეგად მიღებულ მონაცემებს ეყრდნობა.
პათოფიზიოლოგიის ისტორია მე-XVI საუკუნიდან იღებს სათავეს და მე-XVIII საუკუნეში უკვე იხმარება ტერმინი „პათოლოგიური ფიზიოლოგია“. 1996 წლიდან კი მიღებულია ეწოდოს „პათოფიზიოლოგია“. 1960 წელს დაარსდა საქართველოს პათოფიზიოლოგთა სამეცნიერო საზოგადოება. საქართველოში პათოფიზიოლოგიის ფუძემდებელია საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი ვ.ვორონინი, ის 1922 წლიდან 1955 წლამდე ხელმძღვანელობდა პათოფიზიოლოგიის კათედრას (ამჯერად თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის პათოფიზიოლოგიის დეპარტამენტი), რომელიც 1920 წელს, თსუ–ის სამკურნალო ფაკულტეტზე დაარსდა. 1955 წლიდან 1976 წლამდე კათედრას ხელმძღვანელობდა პროფესორი ირინა ზაალიშვილი, 1976 წლიდან 1990 წლამდე პროფესორი თეიმურაზ ნათაძე,1990 წლიდან 2016 წლამდე პროფესორი ვახტანგ ყიფიანი, 2016 წლიდან დეპარტამენტის ხელმძღვანელია პროფესორი თეიმურაზ პეტრიაშვილი.
ლიტერატურა
ვ. ყიფიანი, პათოფიზიოლოგიის სახელმძღვანელოს პირველი ნაწილი (ზოგადი პათოფიზიოლოგია), თბ., 2009.
Воронин В. В., Руководство патологической физиологии, ч. 1-2, Тб., 1947-48.
ი.ზაალიშვილი, პათოლოგიური ფიზიოლოგია,სახელმძღვანელო, თბ., 1981.
პათოფიზიოლოგია
ამორა (პორტუგალია)

ამორა (პორტუგალია)
ამორა — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს სეიშალის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 53638 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
პორტუგალიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
პორტუგალიის ქალაქები
Cayo Saetía

Cayo Saetía (also spelled Sae-Tía) is a cay (island) in Holguín Province, Cuba. It belongs to the municipality of Mayarí.
Overview
It is located southeast of Holguín between the Bay of Nipe & the Atlantic Ocean. The landmass is connected to the mainland by an animal control bridge. Once a private government game reserve, it now houses a resort managed by the Grupo de Turismo Gaviota, S.A. and a Cuban Youth camp. The closest major town is Mayarí, located south-east. The environment is mixed open plains and forest with swamp in the northwest sector. It has been stocked with zebra, water buffalo, boar and various antelope and deer species which roam freely on the cay. Horses and cattle also share some of the grazing area. A camel, several ostriches and parrots live near the resort compound.
The resort is a Three Star rated premises with a restaurant. Self-exploration is prohibited but Jeep tours of the reserve are available. Resorts in the Guardalavaca tourist area offer helicopter and boat tours to the cayo for safaris and its white sand beaches. The island used to be the private holiday home of Fidel Castro and family, until 1994 when they stopped coming. The grass plain is still visible on the island from where the family would arrive and depart by helicopter.
See also
Nicaro-Levisa
References
Saetia
Saetia
Geography of Holguín Province
Mayarí
Parks in Cuba
Tourist attractions in Holguín Province
Sabunchi

Sabunchi is a town in the Ararat Province of Armenia.
References
Populated places in Armenia
Yazidi populated places in Armenia
კაიო-კოკოს აეროპორტი

კაიო-კოკოს აეროპორტი — ყოფილი აეროპორტი კუნძულ კაიო-კოკოზე (კუბა). წარმოადგენდა საერთაშორისო კომერციულ აეროპორტს, რომელიც ფუნქციონირებდა 2002 წლამდე. ასრულებდა ჩარტერულ რეისებს ევროპელი და კანადელი ტურისტებისთვის. ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლი დღეისათვის ემსახურება საავტომობილო გზის ახალ მარშრუტს.
2002 წლიდან კაიო-კოკოს აეროპორტი შეცვალა ხარდინეს-დელ-რეის აეროპორტმა.
იხილეთ აგრეთვე
ხარდინეს-დელ-რეის აეროპორტი
რესურსები ინტერნეტში
კაიო-კოკოს აეროპორტი
კაიო-კოკოს აეროპორტი
კუბის აეროპორტები
One Hit (To the Body)

One Hit (To the Body) — ინგლისური როკ-ჯგუფ როლინგ სტოუნზის სიმღერა. იგი სინგლის სახით 1986 წელს გამოიცა. შეტანილია ალბომში Dirty Work.
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფის ოფიციალური საიტი
ჯგუფის დისკოგრაფია საიტზე Discogs
სქოლიო
როლინგ სტოუნზის სიმღერები
1986 წლის სიმღერები
Camponotus maculatus maculatus

Camponotus maculatus maculatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
პოოპოს პროვინცია

პოოპოს პროვინცია — პროვინცია ბოლივიაში, ორუროს დეპარტამენტის აღმოსავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია პოოპო.
პოოპო ერთ-ერთია ორუროს დეპარტამენტის თექვსმეტი პროვინციიდან. აღმოსავლეთით ესაზღვრება პოტოსის დეპარტამენტი. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 70 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ 70 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 2 034 კმ²-ს შეადგენს.
მოსახლეობა
1992 წლის აღწერისას, მოსახლეობა 17 437 ადამიანს შეადგენდა, 2001 წელს კი 14 მ984-ს, ანუ ადგილი ჰქონდა 5.2 %-იან კლებას.
86 % ლაპარაკობს ესპანურად, 22 % აიმარაზე და 78 % კეჩუაზე.
მოსახლეობის 44 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია (1992).
61 % დასაქმებულია სასოფლო-სამეურნეო სფეროში, 12 % მაღაროებში, 5 % მრეწველობაში, 22 % მომსახურების სფეროში (2001).
მორწმუნეთა 86 % კათოლიკეა, 12 % პროტესტანტი (1992).
დაყოფა
პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
General map of province
Detailed map of province towns and rivers
Population data (Spanish)
ორუროს დეპარტამენტის პროვინციები