PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ქილისი

ქილისი — ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ თურქეთში, სამხრეთ ანატოლიის რეგიონში, ქილისის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს 640 მეტრზე ზღვის დონიდან. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქ ქილისის მოსახლეობა 90 327 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქ ქილისს აქვს მერია და მისი მერი არის ჰასან ქარა.
ქალაქი ქილისი მდებარეობს სირიის საზღვართან და ეს ქვეყანა მას სამხრეთით ესაზღვრება. გარდა ამისა, ქილისი სამხრეთ-დასავლეთით გაზიანთეფის პროვინციას ესაზღვრება და ქილისის პროვინციაში მდებარე დანარჩენ სამ ქალაქი. აღმოსავლეთით მას ქალაქი ელბეილი ესაზღვრება, ჩრდილოეთით — ფოლათელი, ხოლო ჩრდილო-დასავლეთით — ქალაქი მუსაბეილი.
ისტორია
ქალაქი ქილისი იმყოფებოდა ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში 4 საუკუნის განმავლობაში. იგი დაპყრობილ იქნა სულთან სელიმ I-ის (1512-1520 წწ.) მიერ. ქილისი ოსმალეთის საბოლოო დაშლამდე იყო მის შემადგენლობაში და მხოლოდ პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ დაკარგა იგი ოსმალეთმა. ქალაქი ქილისი რამდენიმე წლის შემდეგ ახლად დაარსებულ თურქეთის რესპუბლიკაში შევიდა. 1994 წლამდე შედიოდა გაზიანთეფის პროვინციის შემადგენლობაში და სწორედ ამ წელს შეიქმნა მის ტერიტორიაზე ქილისის პროვინცია, რომლის ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ქილისი გახდა.
მოსახლეობის ზრდა
ქილისში ძალიან სწრაფად იზრდება მოსახლეობა. მოსახლეობის ზრდით თურქეთში ის ერთ-ერთი პირველი ქალაქია. 1927 წელს მისი მოსახლეობა მხოლოდ 20,000-ს შეადგენდა, 1970 წელს კი 45,000-მდე გაიზარდა, ანუ გაორმაგდა და კიდევ დაემატა 5,000, რაც ძალიან დიდი ზრდაა 43 წლისთვის. 10 წლის შემდეგ, 1980 წელს ქილისის მოსახლეობამ 60,000 შეადგინა, ხოლო 1990 წელს ქილისში უკვე 85,000 ადამიანი ცხოვრობდა. 2010 წლის აღწერის მიხედვით ქალაქში 82,109 ადამიანი ცხოვრობდა, 2012 წლის აღწერით კი — 85,119. 2014 წლის მონაცემებით, ქილისში უკვე 90,327 კაცი ცხოვრობს.
იხილეთ აგრეთვე
ქილისის პროვინცია
თურქეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Kilis Police Department
All About Turkey : Kilis
Tourism information is available in English at the Southeastern Anatolian Promotion Project site.
თურქეთის ქალაქები
Purpuraturris nadensis

Purpuraturris nadensis
Purpuraturris nadaensis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Turridae, the turrids.
Description
The length of the shell varies between 57 mm and 87 mm.
Distribution
This marine species occurs off the Philippines and Japan.
References
Azuma, M. (1973). Three new gastropods from off the Kii Peninsula and Tosa Bay with a record of a rare cardioid bivalve. Venus 32(2):33–38. 8: figs.
External links
Chase, K., Watkins, M., Safavi-Hemami, H. & Olivera, B. M. (2022). Integrating venom peptide libraries into a phylogenetic and broader biological framework. Frontiers in Molecular Biosciences. 9: 784419
nadensis
Gastropods described in 1973
Vasylkiv Raion

Vasylkiv Raion was a raion (district) in Kyiv Oblast of Ukraine. Its administrative center was Vasylkiv which is incorporated separately as a town of oblast significance and did not belong to the raion. The raion was abolished on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Kyiv Oblast to seven. The area of Vasylkiv Raion was split between Bila Tserkva, Fastiv, and Obukhiv Raions. The last estimate of the raion population was .
Subdivisions
At the time of disestablishment, the raion consisted of five hromadas,
Hlevakha settlement hromada with the administration in the urban-type settlement of Hlevakha, transferred to Fastiv Raion;
Hrebinky settlement hromada with the administration in the urban-type settlement of Hrebinky, transferred to Bila Tserkva Raion;
Kalynivka settlement hromada with the administration in the urban-type settlement of Kalynivka, transferred to Fastiv Raion;
Kovalivka rural hromada with the administration in the selo of Kovalivka, transferred to Bila Tserkva Raion.
Vasylkiv urban hromada with the administration in Vasylkiv, also included the city of Vasylkiv, transferred to Obukhiv Raion.
Vasylkiv raion consisted of 39 village councils (sil's'ka rada); and 65 villages (selo). The settlements of Vasylkiv Raion included:
References
Links
Vasylkiv Today - the latest news of the city Vasylkiv and Vasylkiv district
Former raions of Kyiv Oblast
Kyiv metropolitan area
1923 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
ვოლოდიმირი (უკრაინა)

ვოლოდიმირი (უკრაინა)
ვოლოდიმირი (ყოფ. ვოლოდიმირ-ვოლინსკი) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ უკრაინაში, ვოლინის ოლქის ვოლოდიმირ-ვოლინსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 38 200 მცხოვრები (2020). მდებარეობს მდინარე ლუგის (დასავლეთის ბუგის შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. რკინიგზის სადგური.
ისტორია
პირველად, როგორც „ვოლოდიმირი“, იხსენიება 988 წელს მატიანეში „გარდასულ წელთა ამბები“, წარმოადგენდა კიევის მთავრის ვლადიმირ სვიატოსლავის ძის ერთ-ერთი ვაჟის — ვსევოლოდ ვლადიმირის ძის სამფლობელოს. იყო ვლადიმირ-ვოლინის სამთავროს ცენტრი. მდებარეობდა კიევი – კრაკოვი – პრაღა – რეგენსბურგის მნიშვნელოვან სავაჭრო გზაზე. დაახლოებით 1199 წელს შევიდა გალიჩ-ვოლინის სამთავროში. XII საუკუნეში მოიცავდა დეტინეცსა (შიდა ციხეს; შემორჩენილია მიწაყრილები და თხრილები) და გამაგრებულ ქალაქს (მატიანეებში ცნობილია კიევისა და გრიდშის კარიბჭეები) საერთო ფართობით დაახლ. 80 ჰა. XIII საუკუნეში ცნობილია გერმანელთა, სუროჟელთა, ნოვგოროდელთა სავაჭრო კოლონიები. 1240 წელს ააოხრეს თათარ-მონღოლთა შემოსევების დროს. 1259 წელს მათი მხედართმთავრის ბურუნდაის (გამოგზავნა ყაენმა ბერქამ) ბრძანებით გადაწვეს და დაანგრიეს. XIV საუკუნიდან იყო ლიტვის დიდი სამთავროს შემადგენლობაში. 1431 წელს მიიღო მაგდებურგის უფლება. 1569 წლიდან რეჩ პოსპოლიტის ნაწილი და მნიშვნელოვანი ეკონომიკური ცენტრი იყო. დროებით დაკნინდა XVII–XVIII საუკუნეებში. 1648 წელს დაიპყრო ბოგდან ხმელნიცკის არმიამ, მაგრამ ანდრუსოვოს ზავით (1667) გადავიდა რეჩ პოსპოლიტის ხელში. 1795 წელს რეჩ პოსპოლიტის მესამე დანაწილების დროს დასავლეთი ვოლინის შემადგენლობაში მყოფი ქალაქი გადაეცა რუსეთის იმპერიას. 1795–1919 წლებში იყო ვოლინის გუბერნიის სამაზრო ქალაქი (მანამდე — ვოლინის სამეფისნაცვლოსი). 1919 წელს დაიპყრო პოლონეთმა, 1921 წელს, პოლონეთ-საბჭოთა რუსეთის ომის (1920) შემდეგ, პოლონეთისათვის მისი კუთვნილების საკითხი განამტკიცა რიგის საზავო ხელშეკრულებამ. 1939 წელს სსრკ-ის შემადგენლობაში გადავიდა (იხ. მოლოტოვ-რიბენტროპის პაქტი) და უკრაინის სსრ-ის ვოლინის ოლქში შევიდა. 1941 წლის 23 ივნისს დაიკავეს ნაცისტური გერმანიის ჯარებმა. 1941 წლის სექტემბერში აქ შეიქმნა საკონცენტრაციო ბანაკი „შტალაგ-365“, სადაც მოთავსებული ჰყავდათ წითელი არმიის სამხედრო ტყვე ჯარისკაცები და ოფიცრები. სხვადასხვა შეფასებით, დაიღუპა რამდენიმე ათეული საბჭოთა სამხედრო ტყვე. სსრკ-ის სამხედრო ნაწილებმა დაიკავეს 1944 წლის 20 ივლისს ლვოვ-სანდომირის ოპერაციის დროს.
არქიტექტურა
დეტინეცში შემორჩენილია მიძინების ტაძარი — სამნავიანი, ერთგუმბათიანი, 6 საყრდენი ბოძით, იყო მთავართა აკლდამაც (1157–1160, ძველი ტაძრის ადგილზე; გადაკეთდა XVI და XVIII საუკუნეებში, თავდაპირველი სახით აღდგა 1896–1900 წლებში, არქ. გ. ი. კოტოვი). წმინდა ვასილის სახელობის 8-კონქიანი ეკლესია (XIII საუკუნის ბოლო – XIV საუკუნის დასაწყისი), ეპისკოპოსთა რენესანსის სტილის პალატები (XVI საუკუნე), ბაროკოს სტილის იოაკიმისა და ანას კოსტიოლი (1752). ფაშიზმის მსხვერპლთა ძეგლი „მგლოვიარე დედა“ (1965–1966, მოქანდაკე ე. ვ. ძინდრა და ტ. მ. ბრიჟი, არქ. ი. ი. ნაზარკევიჩი).
ეკონომიკა
მომსახურების სფეროში დომინირებს ვაჭრობა და ტურისტული ბიზნესი. არის ავეჯისა და სამკერვალო ფაბრიკები, კვების მრეწველობის საწარმოები (საკონსერვო ქარხანა და სხვ.).
სქოლიო
ვოლინის ოლქის ქალაქები
ბრაიან ეპსტაინი

ბრაიან ეპსტაინი
ბრაიან სემუელ ეპსტაინი (დ. 19 სექტემბერი, 1934 — გ. 27 აგვისტო, 1967) — ინგლისელი მუსიკალური მეწარმე, ცნობილი, როგორც ჯგუფ The Beatles-ის მენეჯერი.
1961 წლის ნოემბერში ეპსტაინმა The Beatles Cavern Club-ში გაიცნო. იგი შთაგონებული იქნა და ჯგუფში დიდი პოტენციალი დაინახა. მას შემდეგ, რაც ლონდონის ყველა ძირითადმა ხმისჩამწერმა კომპანიამ შეხვედრაზე უარი უთხრა, იგი დაუკავშირდა ჯორჯ მარტინს, EMI-ს ლეიბლ Parlophone-ის ხელმძღვანელს. 1962 წლის მაისში მარტინი დათანხმდა The Beatles-თან კონტრაქტის გაფორმებაზე, ნაწილობრივ ეპსტაინის გამო, რომელსაც სწამდა, რომ ჯგუფი საერთაშორისო წარმატებას მოიპოვებდა.
The Beatles-ის ადრეული წარმატების მიზეზად ითვლება ეპსტაინის მართვის სტილი, რომელსაც ჯგუფი უპირობოდ ენდობოდა. გარდა The Beatles-ის ბიზნეს-საქმიანობის მართვისა, ბრაიანი ხშირად მონაწილეობდა ჯგუფში კამათების დროს შუამავლად. თუმცა, The Beatles-ის მხრიდან მისი მუშაობისადმი ნდობა საზარალო აღმოჩნდა, ვინაიდან ჯგუფი იშვიათად კითხულობდა კონტრაქტებს, სანამ მათ ხელს მოაწერდა. მას შემდეგ, რაც 1963 წელს ჩარტების სათავეებში სიმღერა „Please Please Me“ მოექცა, ეპსტაინის შემოთავაზებით შეიქმნა საგამომცემლო კომპანია Northern Songs, რომელიც გააკონტროლებდა ლენონის/მაკ-კარტნის 1963-1973 წლებში შექმნილი კომპოზიციების საავტორო უფლებებს. მუსიკალური გამომცემელი დიკ ჯეიმზი და მისი პარტნიორი ჩარლზ სილვერი ფლობდნენ კომპანიის 51%-ს, ლენონი და მაკ-კარტნი - 20%-ს (თითოეული), ხოლო ეპსტაინი - 9%-ს. 1969 წლისთვის ლენონმა და მაკ-კარტნიმ დაკარგეს კონტროლი საგამომცემლო უფლებებზე, რომლებიც Sony/ATV Music Publishing-ის მფლობელობაში გადავიდა. ეპსტაინის 1967 წელს გარდაცვალებით დაიწყო ჯგუფის დაცემა. მოვლენამ გავლენა იქონია The Beatles-ის ყოველ წევრზე. 1997 წელს პოლ მაკ-კარტნი ამბობდა: „თუკი ვინმე იყო მეხუთე ბიტლი, ასეთი ბრაიანი იყო.“
1980-იანი წლების დასაწყისში ეპსტაინი კვლავ გაიხსენეს The Beatles-ზე გავლენისა და მისი რთული პირადი ცხოვრების გამო. 2012 წელს ტომ ჰენკსისგან ცნობილი გახდა, რომ მისი კომპანია Playtone მონაწილეობას მიიღებდა The Beatles-ის მენეჯერის შესახებ ბიოგრაფიული ფილმის წარმოებაში. ფილმი აღწერილი იქნა, როგორც „ამბავი ადამიანისა, რომელმაც 1960-იანებში უდიდესი წვეულება მოაწყო, მაგრამ საკუთარი თავი არ მიიწვია.“ 2013 წელს ავტორმა ვივეკ ტიუერიმ გამოსცა კომიქსი „მეხუთე ბიტლი: ბრაიან ეპსტაინის ამბავი.“ ამავე სახელწოდების ფილმი, რომლის პროდიუსერი ბრიუს კოენი, ხოლო რეჟისორი პეიტონ რიდია, დაგეგმილია 2014 წლისთვის. ტიუერიმ აღნიშნა, რომ ფილმი „იქნება ნაკლებად მუსიკალური ბიოგრაფია და უფრო მეტად შეეხება აუტსაიდერის შთამბეჭდავ ადამიანურ ამბავს.“
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ეპსტაინის ბიოგრაფია და ხმოვანი კლიპები
საფლავი
საიტი ფილმზე მეხუთე ბიტლი
BBC-ის არქივი ეპსტაინზე
სქოლიო
დაბადებული 19 სექტემბერი
დაბადებული 1934
გარდაცვლილი 27 აგვისტო
გარდაცვლილი 1967
ინგლისელი ბიზნესმენები
ინგლისელი ებრაელები
ინგლისელი მუსიკალური მენეჯერები
ლგბტ ებრაელები
ნოვოდმიტრივკა (ხერსონის რაიონი)

ნოვოდმიტრივკა (ხერსონის რაიონი)
ნოვოდმიტრივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ხერსონის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 376 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ხერსონის რაიონის სოფლები
ზემო როკის პირველი კოშკი

ზემო როკის პირველი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო როკაში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
კოშკი ძლიერაა დანგრეული. შემორჩენილია სამხრეთისა და აღმოსავლეთის კედლები ორი სართულის დონეზე. ნაგებია ფლეთილი ქვით დუღაბზე.
კოშკი შიგნიდან ამოვსებულია მიწით და ჩამონაშალი ქვით.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ჟან კოქტო

ჟან კოქტო (დ. 5 ივლისი, 1889, მეზონ-ლაფიტი, უაზას დეპარტამენტი — გ. 11 ოქტომბერი, 1963, მიი-ლა-ფორე, უაზას დეპარტამენტი) — ფრანგი მწერალი. ბელგიისა და საფრანგეთის აკადემიის წევრი 1955 წლიდან. მისი შემოქმედება შეიცავს თითქმის ყველა ავანგარდისტული მიმდინარეობის (დადაიზმის, კუბიზმის, ფუტურიზმის, სიურრეალიზმის) ნიმუშებს. კოქტოს ეკუთვნის ლექსების კრებულები, რომანები, ფსიქოლოგიური დრამები, მონოდრამა, პიესები, კინოსცენარები, ესეები თანამედროვე მუსიკის, მხატვრობისა და ლიტერატურის შესახებ, ანტიკური თემების, ძველი ლეგენდებისა და მითების სტილიზებული დამუშავება და სხვა. კოქტო ქადაგებდა ხელოვნების თავისუფლებას, პოლიტიკის, სოციალური საკითხების, რელიგიური სინამდვილის უგულებელყოფას; ცხოვრებისეულ-ფილოსოფიურ აზრს ეძებდა ზერეალურში, ამიტომ კრიტიკოსთა უმრავლესობა მას სიურრეალისტად აცხადებს.
ლიტერატურა
სქოლიო
ფრანგი პოეტები
დაბადებული 1889
გარდაცვლილი 1963
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 22)

აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 22)
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში.
აბასთუმნის შესასვლელში, მდინარე ოცხეს მარცხენა ნაპირას რუსთაველის ქუჩის მოკლე განშტოებაა. კურორტის ეს ნაწილი საკმაოდ სახეცვლილია XX საუკუნის არაღიარებული და რიგ შემთხვევაში შეუსაბამო მაღალსართულიანი კორპუსებით. საცხოვრებელი ფუნქციის მატარებელი შენობა მთის ციცაბო კალთის პირას არის განლაგებული, მთავარი ფასადი კი, მდინარე ოცხესკენ არის მიმართული. სწორკუთხა, გეგმაში თითქმის ოთხკუთხა, ორსართულიანი სახლი ფლეთილი, უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები, შენობის კუთხეებისა და გვერდითა ფასადებში გაჭრილი სარკმლების მოჩარჩოებაში გამოყენებული კვადრები, კი უფრო მეტადაა დამუშავებული, რითაც მშენებელს დეკორატიულობის ელემენტი შემოაქვს, ამასვე ემსახურება ღიობების მოჩარჩოებაში სხვადასხვა ზომის ქვებით შექმნილი წყობა. მთავარი ფასადი გალერეა-აივნების სისტემით არის მოცული. მეორე სართულზე გალერეა შემინულია, პირველზე ამოშენებული და ცემენტის ხსნარით შელესილი. სახლის გვერდით ფასადზე ერთსართულიანი, უსახო მიშენებებია, განსაკუთრებით თვალშისაცემია ხის შეფიცრული კიბე.
იხილეთ აგრეთვე
ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია
რესურსები ინტერნეტში
ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
კარმასანი (სოფელი)

კარმასანი (სოფელი)
კარმასანი — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. კარმასანის სოფსაბჭოს ცენტრი. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 48 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 48 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 706 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები და ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
უფის რაიონის სოფლები
ვოლფსბერგი (კარინტია)

ვოლფსბერგი (კარინტია)
ვოლფსბერგი — ქალაქი ავსტრიაში, კარინტიის ფედერალურ მხარეში, ვოლფსბერგის რაიონის დედაქალაქი.
მდებარეობს ცენტრალურ-აღმოსავლეთ ალპებში, მდინარე ლავანტის ხეობაში.
ქალაქის თავზე მდებარე ციხესიმაგრე პირველად 1178 წელს იხსენიება ვოლფსფერხის სახელით. მას მიბმული დასახლება კარინთიის ბაბბერგის ადმინისტრაციული ცენტრი გახდა, 1331 წელს კი ეპისკოპოსმა ქალაქის სტატუსი მიანიჭა. პროტესტანტული რეფორმაციის დროს, ვოლფსბერგი ლუთერანიზმის ძირითადი არეალი იყო, რომელსაც არასოდეს განუცდია კონტრრეფორმაცია. 1759 წელს, მარია ტერეზიამ ბამბერგის მთელი მიწები კარინთიას შეუერთა.
დაძმობილებული ქალაქები
ჰერცოგენაურახი, გერმანია
ვარპალოტა, უნგრეთი
იხილეთ აგრეთვე
ავსტრიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Statistical overview (Census 2001)
Pictures of Wolfsberg
სქოლიო
ავსტრიის ქალაქები
ათანასე (ჩახვაშვილი)

ათანასე (ჩახვაშვილი)
მიტროპოლიტი ათანასე, სქიმმიტროპოლიტი ეფრემი (ერისკაცობაში ანზორ იორამის ძე ჩახვაშვილი; დ. 4 თებერვალი, 1936, კარდანახი, გურჯაანის მუნიციპალიტეტი — გ. 9 აგვისტო, 2012) — რუსთავისა და მარნეულის ეპარქიის მიტროპოლიტი 1996 წლიდან, 2009 წლამდე.
1953 წელს დაამთავრა სიღნაღის საშუალო სკოლა. მისი ბავშვობა დაემთხვა მეორე მსოფლიო ომის პერიოდს. 1953–1957 წლებში ანზორ ჩახვაშვილი შრომით საქმიანობას ეწეოდა კარდენახის კოლმეურნეობაში, 1957–1959 წლებში მსახურობდა საბჭოთა არმიის რიგებში. 1959–1962 წლებში სწავლობდა სიღნაღის ზოოვეტრინარულ ტექნიკუმში. 1963 წელს მცხეთაში უწმიდესისა და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ეფრემ II-ის ლოცვა-კურთხევით გაიხსნა სამოძღვრო კურსები, რომელიც სულ მალე სასულიერო სემინარიად გადაკეთდა. მისი რექტორი იყო შემოქმედელი ეპისკოპოსი ილია (შიოლაშვილი). 1965 წელს ანზორ ჩახვაშვილი ჩაირიცხა სასულიერო სემინარიაში, რომელიც დაამთავრა 1967 წელს და ამავე წლის 25 დეკემბერს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა, უწმიდესმა და უნეტარესმა ეფრემ II-მ დიაკვნად აკურთხა და სახელი ანდრია უწოდა. კურთხევის შემდეგ ანდრია სიონის საპატრიარქო ტაძარში განაწესეს. 1968 წელს ალავერდელი ეპისკოპოსის რომანოზის (პეტრიაშვილი) წერილობითი თხოვნის საფუძველზე გაიწვიეს ალავერდის ეპარქიაში. მეუფე რომანოზმა აკურთხა მღვდლად და განწესებულ იქნა ბოდბის წმიდა ნინოს ეკლესიაში მეორე მღვდლად. 1969–1970 წლებში მსახურობდა თელავის ღვთაების ეკლესიაში, ხოლო 1971–1979 წლებში გურჯაანის რაიონის სოფელ ველისციხის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი იყო.
1978 წლის 14 დეკემბერს საქართველოს საპატრიარქო რეზიდენციაში შედგა წმიდა სინოდის სხდომა, სადაც ბოდბის ეპარქიის ეპისკოპოსობის კანდიდატად წამოყენებულ იქნა სიონის საპატრიარქო ტაძრის დეკანოზი ანდრია ჩახვაშვილი. 15 დეკემბერს მამა ანდრია აღიკვეცა ბერად და ეწოდა სახელი ათანასე, 17 დეკემბერს იგი აყვანილ იქნა არქიმანდრიტის ხარისხში, 24 დეკემბერს სვეტიცხოვლის საპატრიარქო ტაძარში ბოდბელ ეპისკოპოსად აკურთხეს.
1986 წლიდან 1996 წლამდე ბოდბელი მთავარეპისკოპოსის წოდებას ატარებდა, ხოლო 1989 წელს მიტროპოლიტის ხარისხი მიანიჭეს. 1996 წლიდან 2009 წლამდე რუსთაველ მიტროპოლიტად იწოდებოდა. 2009 წლის 1 ნოემბრიდან კი მიტროპოლიტი ათანასე პენსიაზე იმყოფებოდა.
გარდაიცვალა 2012 წლის 9 აგვისტოს
გარდაცვალებამდე დაახლოებით ერთი თვით ადრე, მძიმე ავადმყოფი მიტროპოლიტი ათანასე საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა, მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსმა და ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტმა უწმინდესმა და უნეტარესმა ილია II-მ დიდი სქემით შემოსა. აღკვეცისას მიტროპოლიტ ათანასეს სახელად ეფრემი ეწოდა, წოდება კი შემდეგნაირად შეიცვალა: სქიმმიტროპოლიტი ეფრემი.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდი
რესურსები ინტერნეტში
რუსთავისა და მარნეულის მიტროპოლიტი ათანასე
სქოლიო
ქართველი ეპისკოპოსები
დაბადებული 4 თებერვალი
დაბადებული 1936
გარდაცვლილი 9 აგვისტო
გარდაცვლილი 2012
ქართველი ეპისკოპოსები
გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ლე-კატონი

ლე-კატონი — მთა მონბლანის მასივში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალეს კანტონში, გადაჰყურებს სოფელ შამპეს. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2 598 მეტრი.
რესურსები ინტერნეტში
Le Catogne on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
არაგაწის რაიონი

არაგაწის რაიონი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1972—1995 წლებში. ცენტრი — სოფელი წაღკაჰოვიტი.
ისტორია
რაიონი შეიქმნა 1937 წელს, სახელწოდებით ალაგიაზის რაიონი. ცენტრი — ალაგიაზი. 1972 წელს, რაიონის სახელწოდება გადაკეთდა, როგორც არაგაწის რაიონი, ცენტრით — სოფელი წაღკაჰოვიტი.
1995 წელს სომხეთში ახალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შემოღების შემდეგ, არაგაწის რაიონი გაუქმდა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
არაგაწის რაიონი მოიცავდა 17 სოფსაბჭოს: ალაგიაზის, აჰულინის, გეღაძორის, ჯანგის, ჯარჯარის, კარვანსარის, კონდაჰსაზის, კურუბოღის, მელიქგიუღის, მირაქის, პამბაკის, სანღიარის, წაღკაჰოვიტის, ციპკარის, ჩობანმაზის, ჰნაბერდის.
რესურსები ინტერნეტში
Qərbi Azərbaycan: azərbaycanlılara qarşı genosid demoqrafik statistika güzgüsündə
Qərbi Azərbaycanın türk mənşəlli toponimləri
სქოლიო
სომხეთის სსრ-ის რაიონები
ჩოაპის პროვინცია

ჩოაპის პროვინცია
ჩოაპა — პროვინცია ჩილეში, შედის ატაკამის რეგიონის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ილიაპელი. პროვინცია მოიცავს 4 კომუნას.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ატაკამის რეგიონის პროვინციები
აგვისტო 2009

აგვისტო 2009 წლის მერვე თვეა. დაიწო შაბათს და დამთავრდა 31 დღის შემდეგ ორშაბათს.
პორტალი:ახალი ამბები
08
სელისებრნი

სელისებრნი — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ბალახები, ნახევრად ბუჩქები და ბუჩქებია. მათი მარტივი თანაფოთლებიანი (იშვიათად უთანაფოთლო) ფოთლები მორიგეობითაა განლაგებული.
ყვავილი აქტინომორფულია, ხუთწევრიანი (იშვიათად ოთხწევრიანი). ოჯახი აერთიანებს 6 გვარის 250-მდე სახეობას (უმეტესობა სელის გვარს განეკუთვნება).
საქართველოში გავრცელებულია მხოლოდ 1 გვარი — სელი.
ლიტერატურა
ევროპის ავტომაგისტრალი E58

ევროპის ავტომაგისტრალი E58 — ევროპის საერთაშორისო E მაგისტრალების ქსელის შემადგენელი ნაწილი, რომელიც იწყება ავსტრიის დედაქალაქ ვენაში და მიემართება აღმოსავლეთით რუსეთის ქალაქ როსტოვამდე. მარშრუტის საერთო სიგრძე დაახლოებით 2200 კილომეტრია.
მარშრუტი გადის შემდეგ ქვეყნებზე: ავსტრია, სლოვაკეთი, უკრაინა, რუმინეთი, მოლდოვა, რუსეთი.
რესურსები ინტერნეტში
ევროპული მარშრუტების რუკა
E-გზების საერთაშორისო ქსელი
ტრანსპორტი ევროპაში
მაკარ ხუბუა

მაკარ ხუბუა (დ. 12 ოქტომბერი, 1890, უშაფათი — გ. 29 ივნისი, 1956, თბილისი) — ქართველი ირანისტი, საქართველო-სპარსეთის ურთიერთობათა მკვლევარი.
ბიოგრაფია
1925 წელს დაამთავრა თბილისის უნივერსიტეტი ლინგვისტური განხრით. 1931-1932 წლებში მივლინებული იყო ლენინგრადში, გაიარა ასპირანტურის კურსი ირანისტიკაში. იკვლევდა ჯერ თანამედროვე სპარსულ ლიტერატურას, შემდეგ სპარსული პოეტური ენისა და სტილის საკითხებს, აგრეთვე ქართულ-სპარსულ ენობრივ კონტაქტებსა და ისტორიულ ურთიერთობას. გამოქვეყნებული აქვს წერილები: „ქართულ-ირანული ურთიერთობიდან“ (1940), „სპარსული ბეითის სარითმო ელემენტები“ (1943), „პოეტური ენისა და სტილის საკითხები კლასიკურ სპარსულში“ (1950), „სპარსული სიტყვები მეგრულში“ (1952), და სხვა. პირველად თარგმნა და გამოაქვეყნა ირანელი მწერლის ჯამალზადეს ნოველები. განსაკუთრებული წვლილი მიუძღვის ირანელი მეფეების საქართველოში დაცული ბრძანებებისა და სხვა ისტორიული დოკუმენტების შესწავლა-გამოქვეყნებაში. საეტაპო მნიშვნელობისაა მისი ნაშრომი „საქართველოს მუზეუმის სპარსული ფირმანები და ჰოქმები“ (1949). ასევე ავტორია წიგნებისა „ზემოაჭარის ენობრივი მიმოხილვა“ (1932) და „მეგრული ტექსტები“ (1937).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 12 ოქტომბერი
დაბადებული 1890
გარდაცვლილი 29 ივნისი
გარდაცვლილი 1956
ქართველი ირანისტები
სენაკის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი მთარგმნელები
Şamlı, Qabala

Şamlı, Qabala
Şamlı (also, Shamly) is a village and municipality in the Qabala Rayon of Azerbaijan. It has a population of 345.
References
Populated places in Qabala District
ჩიტაგა

ჩიტაგა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 615 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 172 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Alto do Rodrigues

Alto do Rodrigues is a municipality in the state of Rio Grande do Norte in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Rio Grande do Norte
References
Municipalities in Rio Grande do Norte
ხეთების მეფეთა სია

ხეთების მეფეთა სია – ხეთების სამეფოს ისტორია იყოფა რამდენიმე ეტაპად: ქუსარას მმართველობა, ძველი სამეფო, შუა სამეფო, ახალი სამეფო. აქ წარმოდგენილია თითოეული პერიოდის მეფეთა ქრონოლოგიური სია.
ქუსარას მმართველები
ხეთების ძველი სამეფო
ხეთების შუა სამეფო
ხეთების ახალი სამეფო
იხილეთ აგრეთვე
ხეთების სამეფო
რესურსები ინტერნეტში
Hittites.info
ხეთები
მმართველთა სიები
სან-მიგელ-დუ-უესტი

სან-მიგელ-დუ-უესტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 720 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-მიგელ-დუ-უესტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 36 306 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 155.12 კმ²-ზე. ფართობი 234 055 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სანტა-კატარინა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
La Argentina, Huila

La Argentina, Huila
La Argentina is a town and municipality in the Huila Department, Colombia.
External links
La Argentina official website
References
Municipalities of Huila Department
Aidar (river)

Aidar (river)
The Aidar is a river in Luhansk Oblast, Ukraine and Belgorod Oblast, Russia. A left tributary of the Seversky Donets, it is long (with located within Ukraine) and has a basin area of . The slopes of the valley are partitioned with ravines and gorges. In the spring, snow melt accounts for approximately 70% of the flow. The average flow module is 1.7 litres • sec / km². The river freezes in December.
References
М. Т. Янко. Топонімічний словник-довідник української РСР, К., «Радянська школа», 1973, стор. 13
Rivers of Belgorod Oblast
Rivers of Luhansk Oblast