PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ალავიტები

ალავიტები ასევე ალავები — ისლამის ერთ-ერთი მიმდინარეობის, ალავიზმის მიმდევრები. რელიგია ძირითადად გავრცელებულია სირიაში, სადაც მოსახლეობის დაახლოებით 11%-ს შეადგენენ. ისინი აღიარებენ შიიტური მიმდევრობის თორმეტეულების სკოლას, თუმცა რელიგიური სინკრეტიზმის ელემენტებით. ალავიტები თანყვანს სცემენ ალის (ალი იბნ აბუ ტალიბი) და სახელი ალავი აღნიშნავს ალის-მიმდევარს.
მიიჩნევა, რომ მიმდევრობა IX საუკუნეში იბნ ნუსაირმა დააარსა, ამის გამო ალავიტებს ხანდახან ნუსაირებსაც ეძახიან. აღნიშნული ტერმინი შეურაცმყოფელი კონოტაციის მატარებელია. სხვა სახელი ნასარი ნუსაირის არასწორი თარგმანის შედეგია.
ალავიტებს ხანდახან თურქეთში გავრცელებულ ალევიზმთან ურევენ.
ფართოდ იყო გავრცელებული ოსმალეთის იმპერიაში. იმპერიის გაუქმებისა და თურქეთის რესპუბლიკის გამოცხადების შემდეგ მუსტაფა ქემალმა დაიწყო ალავიტების დევნა. ალავიტები გადავიდნენ ფრანგული მანდატით დაცულ სირიაში, სადაც უმცირესობებისთვის შეიქმნა განსაკუთრებული ტერიტორიები, მათ შორის ალავიტების სახელმწიფო. შემდგომში ალავიტების სახელმწიფო გაუქმდა, თუმცა ალავიტები დარჩნენ სირიის არმიის მნიშვნელოვან ძალად. მას შემდეგ რაც 1970 წელს სირიის ხელისუფლებაშისამხედრო გადატრიალების შედეგად საბჭოთა კავშირის მხარდაჭერით ალავიტი ჰაფეზ ასადი მოვიდა, მთავრობის ელიტას ძირითადად ალავიტები წარმოადგენდნენ. ალ ასადის მიერ ინიცირებული იყო შიიტებთან ალავიტების დაახლოების პროცესი. 1970 და 1980 წლების ისლამურმა აჯანყებამ არსებული წყობა წნეხის ქვეშ მოაყოლა, ხოლო სამოქალაქო ომის დაწყების შემდეგ წნეხი კიდევ უფრო გაიზარდა და ძლიერდება ირანის შიიტურ რეჟიმთან სირიელი ალავიტების დაახლოების პროცესი.
ლიტერატურა
Kazimi, Nibras. Syria Through Jihadist Eyes: A Perfect Enemy, Hoover Institution Press, 2010. ISBN 978-0-8179-1075-4.
ეზოთერული სკოლები
შიიზმი
ქამერხაია

ქამერხაია 1992 წლის 29 დეკემბრამდე ცნობილი იყო როგორც „შარუქარი“ — სოფელი აზერბაიჯანში, დაშქესანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 322 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
დაშქესანის რაიონის სოფლები
უნიან-დუ-სული

უნიან-დუ-სული — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 350 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუს შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სინოპის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 760 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.82 კმ²-ზე. ფართობი 4 581 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Estimativas da população para 1º de julho de 2009
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ტალავერუელა-დე-ლა-ვერა

ტალავერუელა-დე-ლა-ვერა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ლა-ვერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21,34 კმ². მოსახლეობა — 298 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ტალავერუელა-დე-ლა-ვერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
კონსტანტინე III

კონსტანტინე III შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კონსტანტინე III — აფხაზთა სამეფოს მეფე
კონსტანტინე III — რომის იმპერატორი
სტარობალაკოვო

სტარობალაკოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 218 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 85 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (63%) და ბაშკირები (27%) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
კრეიგმონტი

კრეიგმონტი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ლიუისის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 501 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიდაჰოს ქალაქების სია
აიდაჰოს ქალაქები
Kojima

Kojima may refer to:
Surname
Kojima (surname)
Places
Kōjima, an island known for wild monkeys in Miyazaki Prefecture, Japan
Kojima, an uninhabited island belonging to the Tokara Islands, in the southern part of Kagoshima Prefecture, Japan
Kojima, an alternative spelling of Kutsujima island off Kyoto coast
Kojima (Hokkaido), an uninhabited island of Oshima subprefecture of Hokkaidō in the Sea of Japan
Kojima District, Okayama
Companies
Kojima Productions, a prominent Japanese video game development studio
Kojima Engineering, a Japanese Formula One constructor
Astronomy
70P/Kojima, a periodic comet with a period of 7 years
ნინო გვენეტაძე

ნინო გვენეტაძე (დ. 27 იანვარი, 1964, ხაშური) — ქართველი სამართალმცოდნე, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე 2015 წლის 20 მარტიდან 2018 წლის 2 აგვისტომდე.
ბიოგრაფია
ნინო გვენეტაძე დაიბადა 1964 წლის 27 იანვარს, ქალაქ ხაშურში. 1985-1990 წლებში სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, წარჩინებით დაამთავრა იურიდიული ფაკულტეტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით.
2015 წლის 20 მარტიდან
2018 წლის 2 აგვისტომდე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე.
2019 წლის 9 მაისს ნინო გვენეტაძე თსუ-ს პრორექტორად დანიშნეს.
სამუშაო გამოცდილება
2012-2014 წლებში — ევროკავშირის „კანონის უზენაესობის“ პროექტის „არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულება საქართველოში“ - ექსპერტი;
2012-2011 წლებში — ფონდ „ღია საზოგადოება საქართველოს“ პროექტის „არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების რეფორმა“ - ექსპერტი;
2011-2014 წლებში იყო გერმანიის ქ. ფრაიბურგის მაქს-პლანკის საერთაშორისო და საზღვარგარეთის ქვეყნების სისხლის სამართლის ინსტიტუტის (MPI) სამეცნიერო სტიპენდიატი და პროექტის სისხლის სამართლის პოლიტიკის განვითარება და სამართლის როლი გარდამავალი პერიოდის მართლმსაჯულებაში‘‘ - ექსპერტი საქართველოდან;
2012 წლიდან — სისხლის სამართლისა და არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების რეფორმის განმახორციელებელი უწყებათაშორისი კომისიის წევრი;
2010-2012 წლებში — საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის სისხლის სამართლის კომიტეტის ექსპერტი;
2008 წლის საპარლამენტო არჩევნებში კენჭს რესპუბლიკური პარტიიდან ხაშურის რაიონის დეპუტატად იყრიდა.
1999-2006 წლებში იყო საქართველოს უზენაესი სასამართლოს წევრი; სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის მოსამართლე;
1994-1999 წლებში მუშაობდა იუსტიციის სამინისტროში სხვადასხვა თანამდებობაზე: მოქალაქეობისა და იმიგრაციის სამმართველოს მთავარი კონსულტანტი, საკანონმდებლო განზრახულებათა განყოფილების უფროსი, საჯარო სამართლის სამმართველოს უფროსის მოადგილე, საჯარო კანონმდებლობის განყოფილების უფროსი, საჯარო სამართლის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე, სამართლის ჰარმონიზაციისა და ნორმატიული აქტების ექსპერტიზის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე;
1994-2001 წლებში იყო სამართლებრივი რეფორმის სახელმწიფო კომისიის სისხლის სამართლის კოდექსის პროექტის შემმუშავებელი კომისიის წევრი;
1998-1999 წლებში — საქართველოს ახალგაზდა იურისტთა ასოციაციის თავმჯდომარე;
2004 წლიდან — საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის იურიდიული განათლების ხელშეწყობის ფონდის გამგეობის წევრი და პედაგოგი სისხლის სამართალში;
2007 წლიდან ქართულ-ამერიკული უნივერსიტეტის სამართლის, სოციალური მეცნიერებებისა და დიპლომატიის სკოლის პროფესორი, სადოქტორო და სამაგისტრო პროგრამების ხელმძღვანელი;
1999-2008 წლებში იყო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის სისხლის სამართლისა და კრიმინოლოგიის კათედრის დოცენტი და ასოცირებული პროფესორი;
1990-1993 წლებში — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სახელმწიფოსა და სამართლის ინსტიტუტის ასპირანტი სისხლის სამართლის მიმართულებით.
რესურსები ინტერნეტში
ნინო გვენეტაძის ბიოგრაფია
უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები
სქოლიო
დაბადებული 27 იანვარი
დაბადებული 1964
საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები
ხაშურში დაბადებულები
საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის წევრები
ანტონიო გუსმან ბლანკო

ანტონიო გუსმან ბლანკო (დ. 28 თებერვალი 1829 — გ. 28 ივლისი 1899) — სამხრეთ ამერიკელი პოლიტიკოსი, დიპლომატი და პუბლიცისტი, რომელიც ვენესუელის პრეზიდენტის პოსტი სამჯერ ეკავა.
ბიოგრაფია
1821 წელს ესპანეთისგან დამოუკიდებლობის მოპოვებიდან ცოტა ხნის შემდეგ, ვენესუელა ხანგრძლივ სამოქალაქო ომში ჩაეფლო და რამდენიმე კაუდილიოს — იგივე სამხედრო დიქტატორის მმართველობის ქვეშ ცხოვრება მოუწია. მათ შორის ყველაზე ძლიერი — ანტონიო გუსმან ბლანკო იყო.
მამამისი ცნობილი ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი ლეოკადიო გუსმანი იყო, რომელმაც დიდგვაროვანი ბლანკოს ოჯახის შვილი შეირთო ცოლად. ბლანკო სამოქალაქო ომის დროს, ლიბერალური ფრთიდან მოვიდა ხელისფულებაში. ის პროვინციელი კაუდილიოების მხარდაჭერით სარგებლობდა და საკუთარი პოზიციები მაშინ განიმტკიცა, როცა ფინანსური რწმუნებულის რანგში ლონდონურ ბანკებთან სესხების თაობაზე მოლაპარაკებებს მართავდა.
1870 წელს მან, როგორც აღორძინების მოძრაობის ლიდერმა აიღო ხელში ძალაუფლება, ხოლო სამი წლის შემდეგ, კონსტიტუციურ პრეზიდენტად აირჩია საკუთარი თავი. მის მმართველობას ნებისმიერი სახელი შეიძლება მოვუძებნოთ, გარდა ლიბერალურისა. ის ავიწროებდა პრესას, კლავდა თავის პოლიტიკურ ოპონენტებს და თავს ესხმოდა ეკლესიას, ჩაგრავდა რელიგიურ ერთობებს და ართმევდა მათ ქონებას. ერთი ნაბიჯიც არ გადაუდგამს ღარიბ-ღატაკთა მდგომარეობის შესამსუბუქებლად, სამაგიეროდ, თავად გამდიდრდა იმ სესხების წყალობით, რომლის გამოყოფის თაობაზე მოლაპარაკებებს მართავდნენ.
თავისი მმართველბოდის 19 წლიდან ბევრ დროს ევროპაში დასვენებას უთმობდა, სადაც მჭიდროდ ურთიერთობდა არისტოკრატებთან. 1889 წელს ევროპაში მისი ყოფნის დროს, ქვეყანაში სახელმწიფო გადატრიალება მოხდა და ის ძალაუფლებას ჩამოაშორეს, რის შემდეგაც, სიციცხლის ბოლო წლები, როგორც დევნილმა, პარიზში გაატარა.
ლიტერატურა
ნ. ქოთორნი. ტირანები, გვ. 122 — თბილისი, „კლიო“, 2011.
ვენესუელის პრეზიდენტები
ვენესუელელი პოლიტიკოსები
დაბადებული 28 თებერვალი
დაბადებული 1829
გარდაცვლილი 28 ივლისი
გარდაცვლილი 1899
ლერიდა

ლერიდა ასევე ცნობილი, როგორც ლეიდა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, ლერიდის პროვინციის დედაქალაქი, კატალონიის ავტონომიურ რეგიონში. მუნიციპალიტეტი მდებარეობს სეგრიას რაიონში. მისი ფართობია 211.7 კმ². ქალაქის მოსახლეობა 139 176 ადამიანს შეადგენს.
ცნობილი ადამიანები
კარლეს ჰაკ მორი - კატალონიელი მწერალი.
საულ კრავიოტო - ოლიმპიური ჩემპიონი (2008).
დაძმობილებული ქალაქები
ფერარა
ჰეფეი
ტოლიმა
ფუა
პერპინიანი
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქის ოფიციალური საიტი
ტურისტული პორტალი
სქოლიო
ლერიდის პროვინციის ქალაქები
ესპანეთის ქალაქები
Maraã

Maraã is a municipality located in the Brazilian state of Amazonas. Its population was 18,261 (2020) and its area is 16,910 km². Together with the municipality Japurá it forms the microregion Japurá.
The municipality contains part of the Amanã Sustainable Development Reserve.
In 2018, Amazon Deep Jungle Tours started operating in Maraã as the first tour agency in the region.
References
Municipalities in Amazonas (Brazilian state)
თუსოვა

თუსოვა — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ლერიქის რაიონის სოფლები
Upper Palatine Forest

Upper Palatine Forest
The Upper Palatine Forest (or Böhmischer Wald) is a mountain range in Central Europe that is divided between Germany and the Czech Republic. It is part of the larger Bohemian Massif and the German Central Uplands.
Geography
The German side belongs to the Upper Palatinate region of Bavaria, it stretches about from the Bavarian Forest in the south up to the Fichtel Mountains and the Steinwald range in the north. However, the highest peaks of the range lie along the eastern Czech side in the Plzeň Region of western Bohemia, northwest of the Bohemian Forest. The southern rim runs from the Cham and Furth Basin across the border to the Všeruby (Neumark) mountain pass, which is part of the Main European Watershed. The other end is marked by Waldsassen, the northernmost town of the Upper Palatinate.
The Mittelgebirge range is a mountainous solid mass, its highest point Čerchov being at an altitude of . Prominent rocks include the Wolfenstein and the Parkstein hill. Once a mining area for iron and gold, the uplands feature many steep valleys, medieval castle ruins and numerous hiking trails. It is a popular destination for recreation.
Rivers rising in the Upper Palatinate Forest include
Wondreb (Odrava), a tributary of the Ohře, with Muglbach waterfall
the Waldnaab headstream of the Naab and its Pfreimd and Schwarzach tributaries
the Mže – headstream of the Berounka – and its Hammerbach (Hamerský potok) tributary.
Highest peaks
Towns and municipalities
Towns
Amberg, DE
Bärnau, DE
Poběžovice, CZ
Přimda, CZ
Tachov, CZ
Rötz, DE
Schönsee, DE
Schwandorf, DE
Tirschenreuth, DE
Vohenstrauß, DE
Waldmünchen, DE
Waldsassen, DE
Weiden, DE
Municipalities
Bad Neualbenreuth
Bechtsrieth
Eslarn
Falkenberg
Floß
Flossenbürg
Freudenberg
Klenčí pod Čerchovem
Leuchtenberg
Mantel
Moosbach
Nabburg
Neunburg vorm Wald
Neusorg
Niedermurach
Pleystein
Plößberg
Oberviechtach
Rozvadov
Schirmitz
Tännesberg
Waidhaus
Waldthurn
External links
www.oberpfaelzerwald.de - Oberpfälzerwald.de (also available in English)
www.oberpfaelzer-waldverein.de - Upper Palatine Forest Club
www.heimat-now.de - Information about the Schellenberg Ruins
www.bocklradweg.de - Cycling the od railway routes and info about the Upper Palatine Forest
Forests and woodlands of Bavaria
Mountain ranges of Bavaria
Mountain ranges of the Czech Republic
Bohemian Massif
East Bavaria
ამბაგიო

ამბაგიო (ოფიციალურად ამბაგიოს მუნიციპალიტეტი) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ნუევა-ვისკაიის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 472 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 8 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ნუევა-ვისკაიის მუნიციპალიტეტები
შაკოსკა

შაკოსკა — იტალიელი მხატვრის, ამედეო მოდილიანის ნახატი, შესრულებული 1917 წელს. სურათი შეიქმნა საფრანგეთის დედაქალაქ პარიზში. „შაკოსკა“ ინახება ბრაზილიაში, სან-პაულუს ხელოვნების მუზეუმში.
რესურსები ინტერნეტში
შაკოსკა
ამედეო მოდილიანის ნახატები
ნადარი

ნადარი
გასპარ-ფელიქს ტურნაშონი (დ. 6 აპრილი, 1820 – გ. 20 მარტი, 1910), ცნობილი ფსევდონიმით ნადარი — ფრანგი ფოტოგრაფი, კარიკატურისტი, ჟურნალისტი, ნოველისტი, ბალუნისტი. 1858 წელს ის გახდა პირველი ადამიანი, ვინც გადაიღო აეროფოტოსურათი.
ნადარის ფოტოპორტრეტები დაცულია მრავალ დიდ ეროვნულ ფოტოკოლექციაში. მისმა ვაჟმა, პოლ ნადარმა, მამის სიკვდილის შემდეგ განაგრძო საქმიანობა.
ცხოვრება
გასპარ-ფელიქს ტურნაშონი დაიბადა 1820 წლის აპრილში პარიზში, თუმცა ზოგიერთი წყარო ამბობს, რომ ის დაიბადა ლიონში. მისი მამა, ვიქტორ ტურნაშონი, მესტამბე და წიგნების გამყიდველი იყო. ნადარმა მედიცინის შესწავლა დაიწყო, მაგრამ მამის გარდაცვალების შემდეგ ფინასური პრობლემების გამო სწავლა მიატოვა.
ნადარმა სხვადასხვა გაზეთში დაიწყო მუშაობა კარიკატურისტად და რომანისტად. იგი შეუერთდა პარიზულ ბოჰემიურ ჯგუფს (ჟერარ დე ნერვალი, შარლ ბოდლერი, თეოდორ დე ბანვილი). მეგობრებმა მას მეტსახელი შეურჩიეს: ტურნადარი, რომელიც მოგვიანებით გახდა ნადარი. მისი ნაშრომი პირველად 1848 წელს გამოქვეყნდა Le Charivari-ში. 1849 წელს ნადარმა დააარსა La Revue Comique à l’Usage des Gens Sérieux.
კარიკატურისტის სამსახურიდან გადავიდა ფოტოგრაფიაზე. პირველი ფოტოები 1853 წელს გადაიღო, ხოლო 1854 წელს სენტ-ლაზარეს ქუჩის 113 ნომერში გახსნა ფოტოსტუდია. ის 1860 წელს გადავიდა კაპუცინის ბულვარის 35 ნომერში. ნადარმა გადაიღო პიროვნებების ფართო სპექტრი: პოლიტიკოსები (გიზო, პრუდონი), მსახიობები (სარა ბერნჰარდტი, პაულუსი), მწერლები (ჰიუგო, ბოდლერი, სენდი, ნერვალი, გოტიე, დიუმა), მხატვრები (კორო, დელაკრუა, მილე) და მუსიკოსები. (ლისტი, როსინი, ოფენბახი, ვერდი, ბერლიოზი). პორტრეტული ფოტოგრაფია გადიოდა ადგილობრივი ინდუსტრიალიზაციის პერიოდს და ნადარმა უარი თქვა ტრადიციული მდიდრული დეკორების გამოყენებაზე, ის ამჯობინებდა ბუნებრივ, დღის სინათლეს და ეზიზღებოდა ის, რაც მას არასაჭირო აქსესუარად მიაჩნდა. 1886 წელს შვილთან ერთად მან გააკეთა ის, რაც შეიძლება იყოს პირველი ფოტორეპორტაჟი: ინტერვიუ დიდ მეცნიერთან მიშელ ეჟენ შევრულთან, რომელიც იმ დროს 100 წლის იყო. გამოქვეყნდა Le Journal Illustré-ში.
გალერეა
სქოლიო
ფრანგი ფოტოგრაფები
ფრანგი კარიკატურისტები
ფრანგი ჟურნალისტები
ფრანგი ნოველისტები
ფრანგი ბალუნისტები
გარდაცვლილი 1910
დაბადებული 1820
დაბადებული 5 აპრილი
გარდაცვლილი 20 მარტი
პერ-ლაშეზის სასაფლაოზე დაკრძალულები
ევრობასკეტი 2017

ევრობასკეტი 2017 — ევროპის მე-40 საკალათბურთო ჩემპიონატი, რომელიც ფიბა ევროპის ორგანიზებით 2017 წლის 31 აგვისტოდან 17 სექტემბრამდე გაიმართება. 2017 წლიდან მოყოლებული ფიბა-ს მსოფლიო ჩემპიონატის მსგავსად კონტინენტის პირველობაც ოთხ წელიწადში ერთხელ ჩატარდება.
მასპინძლის შერჩევა
მას შემდეგ რაც 2015 წელს ტურნირის თავდაპირველმა მასპინძელმა უკრაინამ ქვეყანაში არსებული სიტუაციის გამო, უარი განაცხადა და არც 2017 წლის ტურნირის ჩატარებით დაინტერესებულა. ევროპის პირველობის ჩასატარებლად დაინტერესება გამოთქვეს ლიტვამ, ლატვიამ, ესტონეთმა და ფინეთმა (სავარაუდო ერთობლივი განაცხადი), სერბეთმა, მაკედონიამ და ბულგარეთმა (სავარაუდო ერთობლივი განაცხადი), გაერთიანებულმა სამეფომ, ისრაელმა, პოლონეთმა, სლოვენიამ, ბელგიამ.
2015 წლის 5 ნოემებრს, ფიბა ევროპამ განაცხადა, რომ ევრობასკეტის მასპინძლობაზე განაცხადი ხუთმა ფედერაციამ გააკეთა: ფინეთი, ისრაელი, პოლონეთი, რუმინეთი და თურქეთი.
2015 წლის 11 დეკემბერს, ფიბა ევროპამ განაცხადა, რომ ტურნირს ოთხი ქვეყანა უმასპინძლებდა: ისრაელი, რუმინეთი, ფინეთი და თურქეთი. პლეი-ოფები კი სტამბოლის სინან ერდემი-ს არენაზე ჩატარდება.
ჩატარების ადგილი
ფორმატი
კვალიფიცირებული 24 ნაკრები ექვსგუნდიან ჯგუფებში ითამაშებენ; ამ ჯგუფების 4 საუკეთესო ნაკრები პლეი-ოფში გააგრძელებს ასპარეზობას.
კვალიფიკაცია
მასპინძლები (4 ნაკრები) და 2016 წლის ოლიმპიური თამაშების მონაწილეები (9 ნაკრები) ყველა პირდაპირ კვალიფიცირდა ევრობასკეტი 2017-ზე.
დანარჩენი 27 ნაკრები ტურნირის დასკვნით ეტაპზე გამსვლელი 11 ადგილისთვის ბრძოლაში საკვალიფიკაციო ეტაპიდან ჩაება.
კენჭისყრა
კენჭისყრა 2016 წლის 22 ნოემბერს თურქეთში გაიმართა.
განთესვა
ფიბა ევროპამ 2016 წლის 20 ნოემბერს ევრობასკეტი 2017-ზე განთესვის სქემა გამოაქვეყნა. ფიბა ევროპის რეგულაციების თანახმად, თავდაპირველად 2016 წლის ოლიმპიური თამაშების მონაწილე 9 ნაკრების განთესვა მოხდა ევრობასკეტი 2015-ის შედეგების მიხედვით, დარჩენილი ნაკრებების განთესვა საკვალიფიკაციო ეტაპზე ნაჩვენები შედეგების მიხედვით მოხდა.
ევრობასკეტი 2015-ის მსგავსად, ოთხივე მასპინძელ ქვეყანას კომერციული და მარკეტინგული კრიტერიუმებიდან გამომდინარე უფლება ეძლევა აირჩიოს პარტნიორი ფედერაცია. ეს ნაკრებები ავტომატურად ერთი და იგივე ჯგუფში მოხვდებიან.
ფინალური კენჭისყრა
ფინეთი და ისლანდია კენჭისყრამდე დაწყვილდა.
ისრაელი და ლიტვა კენჭისყრამდე დაწყვილდა.
რუმინეთი და უნგრეთი კენჭისყრამდე დაწყვილდა.
თურქეთი და რუსეთი კენჭისყრამდე დაწყვილდა.
კენჭისყრის დაწყებამდე უკვე ცნობილი იყო, რომ ხორვატია ფინეთთან, ისრაელთან და თურქეთთან ერთ კალათში განთესვის გამო, უნგრეთთან და რუმინეთთან მოხვდებოდა ჯგუფში.
შემადგენლობები
წინასწარი ეტაპი
ევრობასკეტი 2015-ის მსგავსად წინასწარი ეტაპი ოთხი სხვადასხვა ქვეყნის სხვადასხვა არენაზე გაიმართება. ოთხივე ჯგუფი ექვსი ნაკრებისგან შედგება, თითოეული ჯგუფიდან 4 საუკეთესო ნაკრები პლეი-ოფში გააგრძელებს ასპარეზობას. პირველი მატჩები 31 აგვისტოს გაიმართება, ხოლო ბოლო 7 სექტემბერს.
ჯგუფი A
ადგილი: ჰელსინკი, ფინეთი
ჯგუფი B
ადგილი: თელ-ავივი, ისრაელი
ჯგუფი C
ადგილი: კლუჟ-ნაპოკა, რუმინეთი
ჯგუფი D
ადგილი: სტამბოლი, თურქეთი
პლეი-ოფის ეტაპი
ადგილი: სტამბოლი, თურქეთი
ფინალური შედეგები
ინტერნეტ-რესურსები
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ევრობასკეტი
სენმურვის გამოსახულება

სენმურვის გამოსახულება — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში, შიდა ქართლის რეგიონში, გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდ ატენში. დასავლეთის ფასადის კვადრატულ ფილაზე გამოსახულია მითიური ძაღლი-ფრინველი ფრთებით და ზემოთ აპრეხილი კუდით. მას ენა აქვს გამოყოფილი. გამოსახულება მთლიანად ავსებს ფილას. მისი სხეული დაფარულია სხვადასხვა გეომეტრიული ნახატებით, ხოლო კუდი რომბის მაგვარი წნულითაა დაფარული. რელიეფის ადგილმდებარეობა არ უნდა იყოს პირვანდელი.
რესურსები ინტერნეტში
1.https://memkvidreoba.gov.ge/objects/stoneengrave/stoneengraveMembershipObject?id=4
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები შიდა ქართლის მხარეში
Gemmula ducalis

Gemmula ducalis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Turridae, the turrids.
Distribution
This marine species occurs in the Indian Ocean off Somalia
References
Thiele J. (1925). Gastropoden der Deutschen Tiefsee-Expedition. II Teil. Wissenschaftliche Ergebnisse der Deutschen Tiefsee-Expedition auf dem Dampfer "Valdivia" 1898-1899. 17(2): 35-382, pls 13-46
External links
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1-1295.
Endemic fauna of Somalia
ducalis
Gastropods described in 1925
ლუკა-სიკულა

ლუკა-სიკულა — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება აგრიჯენტოს პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 2033 ადამიანი. ფართობი 18 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0925, საფოსტო ინდექსი — 92010.
რესურსები ინტერნეტში
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
აგრიჯენტოს პროვინციის კომუნები
რანავალუნა I

რანავალუნა I (დაბადებისას რაბოდოანდრიანამპოინიმერინა; დ. 1778 — გ. 16 აგვისტო, 1861) აგრეთვე ცნობილი როგორც რამავო და რანავალო-მანჯაკა I — იმერინის სამეფოს დედოფალი 1828-1861 წლებში. მას შემდეგ, რაც გარდაიცვალა მისი ახალგაზრდა ქმარი, რადამა I, რანავალუნა გახდა დედოფალი და დაიწყო იზოლაციონიზმისა და ევროპასთან ეკონომიკური და პოლიტიკური კავშირების შესუსტების პოლიტიკის გატარება. მოიგერია ფრანგების შემოტევა სანაპირო ქალაქ ფულპოინტეზე და ენერგიულად მიჰყო ხელი რადამა I-ის ინიცირებული და ლონდონის მისიონერული საზოგადოების მიერ ჩამოყალიბებული ქრისტიანული მოძრაობის საკითხის ჩაგდებას.
რანავალუნას მმართველობისას ბრიტანეთსა და საფრანგეთს მადაგასკარის მიმართ პოლიტიკური ინტერესები არ განელებიათ. აღსანიშნავია ისიც, რომ დედოფლის პოლიტიკას მრავალ საკითხში არ ეთანხმებოდა მისი ვაჟი და მემკვიდრე რადამა II, ის ცდილობდა ევროპასთან კავშირის შენარჩუნებას, რისი მაგალითიცაა 1855 წელს მის მიერ დადებული ლამბერტის ქარტია, რომელიც ფრანგებს მადაგასკარის რესურსების ექსპლუატაციის უფლებას აძლევდა, თუმცა რადამამ 1861 წელს, დედის გარდაცვალების შემდეგ, ტახტზე ასვლამდე საკუთარი გეგმების შესასრულებლად არსებითი ნაბიჯების გადადგმა ვერ მოახერხა.
მისი თანამედროვე ევროპელები ძირითადად გმობდნენ რანავალუნას მმართველობას. დედოფალს ახასიათებდნენ, როგორც საუკეთესო შემთხვევაში ტირანს, ხოლო უარეს შემთხვევაში გიჟს. ასეთი ნეგატიური დამოკიდებულება ლიტერატურაში შენარჩუნდა 1970-იან წლებამდე. ბოლო აკადემიური კვლევა ხაზს უსვამს რანავალუნას ქმედებებს, როგორც იმპერიის გაფართოებისა და მისი ქვეყნის სუვერენიტეტის წინააღმდეგ ევროპული კულტურული და პოლიტიკური გავლენის წინააღმდეგ ბრძოლას.
იხილეთ აგრეთვე
მადაგასკარის ისტორია
ლიტერატურა
იმერინის მონარქები
დაბადებული 1778
გარდაცვლილი 16 აგვისტო
გარდაცვლილი 1861
XIX საუკუნის აფრიკის მონარქები
მადაგასკარელი პოლიტიკოსი ქალები
ლუებო

ლუებო — ქალაქი კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკის სამხრეთში, კასაის პროვინციაში.
2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობაა 29 167 კაცი.
სქოლიო
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
მიკროპროცესორი

მიკროპროცესორი (ბერძ. mikros და ნიშნავს „პატარას“) — მინიატურული ელექტრონულ-გამომთვლელი მანქანა, რეალიზებული ერთი ზედიდი ინტეგრალური სქემით. ზესუფთა სილიციუმის ერთ კრისტალზე რთული, მრავალსაფეხურიანი და ზუსტი ტექნოლოგიით დატანილია რამდენიმე მილიონი ტრანზისტორი და სხვა სქემური ელემენტები. აგრეთვე დამაკავშირებელი გამტარები და გარე მოწყობილობების შემაერთებელი წერტილები. მათი ერთობლიობა ქმნის ლოგიკურ ბლოკს: არითმეტიკულ მოწყობილობას, მართვის მოწყობილობას, რეგისტრებს და სხვა. მსოფლიოში სხვადასხვა ფირმების მიერ გამოიშვება სხვადასხვა დანიშნულების ცენტრალური მიკროპროცესორების ტიპები.
აგებულება
მიკროპროცესორის მთავარი პარამეტრებია: შესასრულებელ ბრძანებათა ერთობლიობა, თანრიგიანობა და ტაქტური სიხშირე. მიკროპროცესორების მთავარი პარამეტრი ტაქტური სიხშირეა. იგი გვიჩვენებს წამში რამდენ ელემენტარულ ოპერაციას-ტაქტს ასრულებს მიკროპროცესორი. ტაქტური სიხშირე იზომება მეგაჰერცებში (1 მეგაჰერცი უდრის 106 ჰერცს). თანრიგიანობა გვიჩვენებს, ერთ ტაქტში თუ რამდენ ორობითი თანრიგის დამუშავებას, ან გადაცემას ახორციელებს მიკროპროცესორი, ასევე რამდენი ორობითი თანრიგი შეიძლება იქნას გამოყენებული მიკროპროცესორის ოპერატიული მეხსიერების დამისამართებისათვის. აღსანიშნია, რომ ტაქტური სიხშირეპროცესორი მწარმოებლურობის შეფარდებითი მახასიათებელია იმიტომ, რომ პროცესორის სქემური გადაწყვეტების გამო ზოგიერთი პროცესორი ერთ ტაქტში ასრულებს იმდენ ოპერაციას, რამდენის შესრულებასაც სხვა პროცესორი ანდომებს რამდენიმე ტაქტს. გარეგნულად მიკროპროცესორი ოთხკუთხედი პლასტმასის ფირფიტაა — 5x5x05 სანტიმეტრის ზომის, 940-მდე „ფეხით“. მიკროპროცესორებს გასაციებლად უყენებენ პატარა ვენტილატორებს, რათა მიკროპროცესორი არ გადახურდეს.
ისტორია
კომპიუტერი
ციფრული ტექნიკა