PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სამთავროს სამაროვანი

სამთავროს სამაროვანი — ძვ. წ. III ათასწლეულის შუა ხანის — ახ. წ. X საუკუნის არქეოლოგიური ძეგლი, ძვ. მცხეთის ჩრდილოეთ განაპირა მხარეს (ფართობი დაახლოებით 18 ჰა). ძეგლი აღმოჩნდა შემთხვევით, როდესაც XIX საუკუნეში დაიწყეს საქართველოს სამხედრო გზის გაყვანა სამთავროს მიდამოებში. აკლდამებში ნაპოვნი არქეოლოგიური მასალები გადაიტანეს კავკასიის მუზეუმში. აღნიშნული აკლდამები გადაღებული და გამოქვეყნებული აქვს ფოტოგრაფ ედუარდ ვესტლის.
სამთავროს სამაროვანს 2014 წელს, საქართველოს მთავრობის დადგენილებით მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის ძეგლის სტატუსი.
ძეგლის შესწავლა
არქეოლოგიური გათხრების დროს (XIX საუკუნის 70—80-იანი წლები ფ. ბაიერნი; ფართო მასშტაბით 1938 წლიდან, ა. კალანდაძე) შესწავლილია 3000-მდე სხვადასხვა ტიპის სამარხი და დადგენილია ძეგლის სტრატიგრაფია. უძველესი კულტურული ფენა (ადრინდელი ბრინჯაოს ხანა) შეიცავდა არქაულ კერამიკას, ქვის იარაღსა და შენობათა დამწვარ ნაშთებს. შუა ბრინჯაოს ხანის გორასამარხებში (ძვ. წ. II ათასწლეულის I ნახევარი) ნაპოვნია ბრინჯაოს იარაღი, მძივები, ოქროს სამკაული და სხვა. განსაკუთრებით მრავალფეროვანი არქეოლოგიური მასალა აღმოჩნდა გვიანდელი ბრინჯაოს ხანისა (ძვ. წ. II ათასწლეულის II ნახევარი) და ადრინდელი რკინის ხანის (ძვ. წ. IX—V საუკუნეები) ორმოსამარხებში.
მათში იყო გაპრიალებული გეომეტრიულორნამენტიანი და მოჭიქული კერამიკა, ბრინჯაოსა და კრინის იარაღი, ბრინჯაოს გრავირებული სარტყლები, ბრინჯაოს, ძვლის, სარდიონის, აქატისა და სხვა სამკაული, ბრინჯაოს ცხოველთა ქანდაკებები და მრავალი სხვა ნივთი. ქვევრსამარხები თარიღდება ძვ. წ. II—I საუკუნეებით, ხოლო ქვის სამარხები, სარკოფაგები, კრამიტსამარხები, ქვათლილებით ნაგები აკლდამები, თიხის ფილასამარხები და აგურსამარხები I–III საუკუნეებით.
აკლდამა 905
ამ აკლდამაში ერთმანეთის პირისპირ ორი ჩონჩხი ესვენა. თავდაპირველად 45-50 წლის ქალბატონი დაუკრძალავთ, მოგვიანებით - 25-30 წლის ახალგაზრდა ქალი. ძვირფასი ნივთების სიმრავლე, რომლებიც გარდაცვლილთ ჩაატანეს (დაცულია საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში), მეტყველებს ამ ქალბატონების წარჩინებულობაზე. ვერცხლის ლანგარი პართულ არამეულზე გამოყვანილი წერტილოვანი წარწერით: მიუთითებს, რომ განსვენებულნი ქართლის სამეფო ოჯახის წევრები უნდა ყოფილიყვნენ.
ნაპოვნია მონეტები, ეპიგრაფიკული ძეგლები (ბერძნული და ებრაული წარწერები), მხატვრული ხელოსნობის ნამუშევრები, მრავალრიცხოვანი სამკაული (ოქროს, ვერცხლისა და ბრინჯაოს სამაჯურები, ბეჭდები, საყურეები, საკიდები, მრავალნაირი ქვით შემკული მედალიონები, გემები და სხვა), ვერცხლისა და მინის მხატვრული ჭურჭელი.
IV–IX საუკუნეების ქვაყუთებსა და თიხის სარკოფაგებში აღმოჩენილი მასალა ასახავს ადრინდელ ფეოდალურ ურთიერთობებს. მრავლადაა აღმოჩენილი მინის ადგილობრივი ჭურჭელი.
სამთავროს გათხრების შედეგად შესაძლებელი გახდა როგორც მცხეთის, ისე აღმოსავლეთ საქართველოს ისტორიის ქრონოლოგიური სქემის დადგენა 3 ათასწლეულის მანძილზე.
საცხოვრებელი
გვიანბრინჯაო-ადრერკინის ხანის საცხოვრებლის ნაშთები, რომლებიც გვიან ანტიკური სამარხების კულტურული შრის ქვეშ აღმოჩნდა, ქართველთა იმდროინდელი ყოფისა და ჩვეულებათა არაერთ საიდუმლოს გვიზიარებს.
ლიტერატურა
კალანდაძე ა., სამთავროს წინაანტიკური ხანის არქეოლოგიური ძეგლები, მცხეთა IV, თბ., 1980;
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მცხეთა-მთიანეთის მხარეში
კარლო IV გონძაგა

კარლო IV გონძაგა (დ. 31 აგვისტო, 1652, რევერე — გ. 5 ივლისი, 1708, პადუა) — ჰერცოგ კარლო III გონაძაგას ერთადერთი ვაჟი და მამის სიკვდილის შემდეგ 1665 წლიდან მანტუის და მონფერატოს ჰერცოგი.
კარლო IV 1670 წელს იქორწინა ანა იზაბელა გონძაგაზე (გ. 1703), გუასტალას ჰერცოგ ფერანტე III გონძაგას ქალიშვილზე, რომლეთანაც ჰყავდა ერთი ვაჟი გოვანი გონძაგა (1671–1743).
1704 წლის 8 ნოემბერს მან მეორედ იქორწინა. ამჯერად სუზანა ფონ ლოთრინგენზე (1686–1710), ჰერცოგ შარლ დე ელბეფის ქალისვილზე, რომელთანაც შვილი არ ჰყოლია. კარლო IV-ემ ესპანეთის მემკვიდრეობისათვის ომი-ს დროს საფრანგეთის მხარე დაიჭირა, რის გამოც იმპერატორი იოზეფ I მის სამფლობელოებში შეიჭრა და მანტუა წმინდა რომის იმპერიას შეუერთა. სავოიამ მიიღო მონფერატოს დარჩენილი ნახევარი (პირველი ნახევარი მანტუის მემკვიდრეობისატვის ომის დროს შეიერთა).
იხილეთ აგრეთვე
გონძაგების დინასტია
რესურსები ინტერნეტში
გონძაგა
დაბადებული 31 აგვისტო
დაბადებული 1652
გარდაცვლილი 5 ივლისი
გარდაცვლილი 1708
156 მოწამე

156 მოწამე
წმიდანი 156 მოწამენი — პელიოსი და ნილოსი — მეგვიპტელნი ეპისკოპოსნი, ზენონ ხუცესი, პატერმუთე, ილია და სხვანი. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანნი, ხსენების დღე ახალი სტილით 30 სექტემბერი (ძვ. სტ. 17 სექტემბერი). აღესრულნენ იმპერატორ მაქსიმიანე გალერიუსის (305–311) დროს, დაახლოებით 310 წელს. მარტვილთა უმეტესობა ეგვიპტელი იყო, მათ შორის პალესტინელებიც იყვნენ. ისინი პალესტინის მმართველმა ფირმილიანემ შეიპყრო და სასტიკად აწამა. წმინდანებს თვალები დათხარეს, ფეხის ძარღვები დააჭრეს. ბოლოს ას მოწამეს თავი მოჰკვეთეს, დანარჩენები კი დაწვეს.
იხილეთ აგრეთვე
მართლმადიდებელი წმინდანები
ლიტერატურა
წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
გარდაცვლილი 310
ფანაჰლილარი

ფანაჰლილარი (2008 წლამდე ცნობილი იყო როგორც ფანახლარი )— სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 106 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
გოიგოლის რაიონის სოფლები
Papyrius flavus

Papyrius flavus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Papyrius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ალბრეხტ II (ბრაუნშვაიგი)

ალბრეხტ II (ბრაუნშვაიგი)
ალბრეხტ II (გერმ.: Albrecht II.) მეტსახელად "სქელი" (გერმ.: der Fette) (* 1268; გ. 1318) - იყო ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგი და ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელ-გეტინგენის ფიურსტი.
ალბრეხტის სამფლობელოები მოიცავდნენ საჰერცოგოს ყოფილი ნორტჰაიმის მიწებს. გარდა ამისა მას ეკუთვნოდა ობერვალდის მხარეც, რომელიც შედიოდნენ ქალაქები: გეტინგენი, მიუნხენი, გრონა, ნორტჰაიმი და მდინარეების დაისტერისა და ლაინეს შორის მდებარე მიწები.
1292 წელს ძმის, ვილჰელმის სიკვდილის შემდეგ ალბრეხტი მემკვიდრეობის გამო 7 წელი ეომებოდა უფროს ძმას ჰაინრიხს. ქალაქ გეტინგენის სამხედრო დახმარების შემდეგ ალბრეხტმა ძმა დაამარცხა და ჰაინრიხი 1291 წელს დაარსებული გრუბენჰაგენის ფიურსტობას დასჯერდა.
ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგები
დაბადებული 1268
გარდაცვლილი 1318
ჰასბერგეს რაიონი

ჰასბერგეს რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ჰასფურტი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ქვემო ფრანკონიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 956,52 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 88 256 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 92 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 6 74.
რესურსები ინტერნეტში
www.landkreis-hassberge.de ოფიციალური საიტი
ბავარიის რაიონები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1 მიიღეს კენჭისყრის გარეშე 1946 წლის 25 იანვარს, რომლის მიხედვითაც გამოაცხადეს, რომ სამხედრო შტაბის კომიტეტის პირველი შეხვედრა გაიმართებოდა ლონდონში 1946 წლის 1 თებერვალს. რეზოლუციის თანახმად კომიტეტი შედგებოდა უშიშროების საბჭოს მუდმივი წევრების არმიის შტაბის უფროსებისაგან. კომიტეტის ფორმირება განსაზღვრული იყო გაეროს წესდების 47-ე მუხლის შესაბამისად.
გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ პირველი რეზოლუცია მიიღო წინა დღეს.
სქოლიო
0001
პრეტენდენტთა III ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის

პრეტენდენტთა III ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის
პრეტენდენტთა III ტურნირი. 1 - 25 მაისი 1959. პლოვდივი
მონაწილეთა შერჩევა მოხდა ზონალურ ტურნირებში. პერსონალურად იყვნენ მოწვეულნი: ედიტ კელერ-გერმანი და ოლღა რუბცოვა. თავიდანვე დაწინაურდა კირა ზვორიკინა, რომელმაც დაუმარცხებლად განვლო მთელი ტურნირი და დამსახურებულად დაიკავა პირველი ადგილი.
! style="background: #ddffdd;"|ა
! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე
! s! style="background: #ddffdd;"|1
! s! style="background: #ddffdd;"|2
! s! style="background: #ddffdd;"|3
! s! style="background: #ddffdd;"|4
! s! style="background: #ddffdd;"|5
! s! style="background: #ddffdd;"|6
! s! style="background: #ddffdd;"|7
! s! style="background: #ddffdd;"|8
! s! style="background: #ddffdd;"|9
! s! style="background: #ddffdd;"|10
! s! style="background: #ddffdd;"|11
! s! style="background: #ddffdd;"|12
! s! style="background: #ddffdd;"|13
! s! style="background: #ddffdd;"|14
! s! style="background: #ddffdd;"|15
! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
|----
|1
|კირა ზვორიკინა
|
|=
|=
|=
|=
|1
|=
|1
|1
|1
|1
|1
|1
|1
|1
|11,5
|-----
|2
|ვერიცა ნედელკოვიჩი
|=
|
|=
|1
|1
|1
|1
|=
|1
|0
|1
|1
|1
|=
|=
|10,5
|----
|3
|ლარისა ვოლპერტი
|=
|=
|
|=
|=
|0
|1
|=
|1
|1
|1
|0
|1
|1
|1
|9,5
|-----
|4
|სალმე როოტარე
|=
|0
|=
|
|0
|=
|1
|=
|1
|1
|=
|=
|1
|1
|1
|9
|----
|5
|ედიტ კელერ-გერმანი
|=
|0
|=
|=
|
|0
|=
|1
|1
|=
|1
|=
|1
|1
|1
|9
|----
|6
|მოლუნკა ლაზარევიჩი
|0
|0
|1
|1
|1
|
|0
|1
|0
|1
|0
|=
|=
|1
|1
|8
|---
|7
|ევა კარაკაში
|=
|0
|0
|0
|=
|1
|
|0
|=
|1
|=
|=
|1
|1
|1
|7,5
|---
|8
|ვალენტინა ბორისენკო
|0
|=
|=
|=
|0
|0
|1
|
|0
|=
|=
|1
|1
|1
|=
|7
|-----
|9
|ოლღა რუბცოვა
|0
|0
|0
|0
|0
|1
|=
|1
|
|0
|=
|1
|=
|1
|1
|6,5
|---
|10
|კვეტა ერეტოვა
|0
|1
|0
|0
|=
|0
|0
|=
|1
|
|=
|=
|1
|=
|=
|6
|----
|11
|გიზელა გრესერი
|0
|0
|0
|=
|0
|1
|=
|=
|=
|=
|
|=
|=
|0
|1
|5,5
|----
|12
|ფრიდლ რიდერი
|0
|0
|1
|=
|=
|=
|=
|0
|0
|=
|=
|
|0
|=
|0
|4,5
|----
|13
|მარია ალბულეცი-პოგორევიჩი
|0
|0
|0
|0
|0
|=
|0
|0
|=
|0
|=
|1
|
|1
|1
|4,5
|----
|14
|პავლინა ტოდოროვა
|0
|=
|0
|0
|0
|0
|0
|0
|0
|=
|1
|=
|0
|
|1
|3,5
|----
|15
|სილვია ჰუგეტი
|0
|=
|0
|0
|0
|0
|0
|=
|0
|=
|0
|1
|0
|0
|
|2,5
|-----
|}
მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
ინგლისური ბილიარდი

ინგლისური ბილიარდი (ასევე არსებობს გამარტივებული სახელწოდება billiards) — ბილიარდის სახეობა, რომელიც მოიცავს ქერომისა და ლუზის ბილიარდის ელემენტებს. ჩაისახა და ძირითადად გავრცელებულია დიდ ბრიტანეთში.
ცნობილი მოთამაშეები
უოლტერ ლინდრუმი
ჯო დეივისი
რექს უილიამსი
ტომ ნიუმენი
მელბურნ ინმენი
კლარკ მაკ-კონეკი
ფრედ დეივისი
უილი სმითი
რესურსები ინტერნეტში
Englishbilliards
ინგლისური ბილიარდისა და სნუკერის საერთაშორისო ფედერაციის საიტი
ინგლისური ბილიარდი
ჯამილარი

ჯამილარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზემო ყარაბაყის რეგიონში, შუშის რაიონში.
1992 წლიდან ოკუპირებულია სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ.
ისტორია
მთისწინეთში მდებარე სოფელია. სოფელთან არის ამავე სახელწოდების ტბაც. გაშენდა XVIII საუკუნის ბოლოს ყაზახის რეგიონიდან ყარაბაღში გადმოსახლებული ჯამილების ტომის ოჯახების მიერ. ეთნოტოპონიმია.
სქოლიო
შუშის რაიონის სოფლები
ასურელი მამები

ასურელი მამები — საეკლესიო მოღვაწეთა ჯგუფი, რომელიც VI საუკუნეში მოსულა საქართველოში სირიიდან. წყაროებში იხსენიებიან „ათორმეტი“ ან „ათსამმეტი ასურელი მამანი“. სინამდვილეში ისინი მეტნი იყვნენ და რიცხვი 12-13, როგორც ჩანს, საკრალური მნიშვნელობით არის აღებული.
ასურელი მამების საქართველოში მოღვაწეობის მიზანი ქრისტიანული რელიგიის დაცვა-განმტკიცება იყო. ი. ჯავახიშვილის მოსაზრებით, ასურელი მამები დიოფიზიტები იყვნენ, კორნელი კეკელიძე მათ მონოფიზიტებად მიიჩნევდა. დადასტურებულია, რომ ამავე პერიოდში და ამავე მიზნით ალბანეთსა და სომხეთშიც წავიდნენ სირიელი მოღვაწენი. საქართველოში ასურელი მამების წამოსვლის მოთავე და ხელმძღვანელი იოანე ზედაზნელი ყოფილა. პირველად VI საუკუნის I ნახევარში ქ. ანტიოქიიდან დავით გარეჯელი მოსულა, შემდეგ, VI საუკუნის შუა ხანებში, იოანე ზედაზნელი მოწაფეების თანხლებით, და ბოლოს, 70-იან წლებში კი აბიბოს ნეკრესელი.
ისტორიამ შემოინახა იმ ასურელი მამების სახელები, რომელთა მოღვაწეობამაც თვალსაჩინო კვალი დატოვა. ესენი არიან, გარდა ზემოთ დასახელებულებისა, შიო მღვიმელი, იოსებ ალავერდელი, ანტონ მარტყოფელი, თადეოზ სტეფანწმინდელი, პიროს ბრეთელი, ისე წილკნელი, სტეფანე ქიზიყელი ანუ ხირსელი, ისიდორე სამთავნელი, მიქაელ ულუმბოელი, ზენონ იყალთოელი, ელია დიაკონი, აგრეთვე პიმენი, ნათანე და იოანე.
აღმოსავლეთ საქართველოში ასურელმა მამებმა მრავალი მონასტერი ააშენეს, ქართველ წარმართულ მოსახლეობასა და ჩრდილოეთ კავკასიის ხალხებში ქრისტიანობა გაავრცელეს და ჩრდილოეთი მხარეები ეკლესიურად საქართველოს დაუქვემდებარეს. მათი საქმიანობა ხელს უწყობდა ქართული ფეოდალურ-ქრისტიანული კულტურის გავრცელება-განმტკიცებას, ნიადაგს უმზადებდა განმათავისუბლებელ ბრძოლებს ირანის წინააღმდეგ. განამტკიცებდა ბერძნულ-ბიზანტიული ორიენტაციას კულტურულ-პოლიტიკურ სფეროში.
დიდი იყო ასურელი მამების მოღვაწეობა სოციალურ-ეკონომიური შედეგიც. მათ მიერ დაარსებულმა სამონასტრო ცენტრებმა ხელი შეუწყვეს უდაბურ-უკაცრიელი ადგილების სამეურნეო ათვისებას. ამავე დროს ეს სავანეები ქართული მწიგნობრობისა და განათლების ცენტრებად იქცნენ. ასურელი მამების მრწამსი კი, რომელსაც უკიდურესად ასკეტიზმი ახასიათებდა, საქართველოში გავრცელდა და ასურელი მამებთა ინდივიდუალურ თვისებად დარჩა. ქართული ასკეტიზმი შედარებით ზომიერი იყო და უფრო ბერძნულს წააგავდა.
ასურელი მამების მოღვაწეობა საქართველოში ქრისტიანულ აღმოსავლეთთან, კერძოდ, სირიასთან, ტრადიციულ კულტურულ-რელიგიური ურთიერთობის გამოხატულება იყო. მათ შესახებ ფართო ჰაგიოგრაფიული ლიტერატურა შეიქმნა (ასურელ მამათა ცხოვრებანი).
ასურელი მამების მიერ დაარსებული მონასტრები
ზედაზნის მონასტერი
შიომღვიმის მონასტერი
დავითგარეჯა
ნეკრესის მონასტერი
მარტყოფის ღვთაების მონასტერი
ალავერდი
ხირსის მონასტერი
ასურელი მამების სახელობის მონასტრები საქართველოში
ქანდის მონასტერი
მზოვრეთის მამათა მონასტერი
ფოტოგალერეა
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ასურელი მამები
ქრისტიანობა
ასურელები
Perechyn Raion

Perechyn Raion was a raion of Zakarpattia Oblast in western Ukraine. Its administrative center was Perechyn. The raion was abolished and its territory was merged into Uzhhorod Raion on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Zakarpattia Oblast to six. The last estimate of the raion population was .
A Romanian community, known as in Romanian, also inhabited this raion, more specifically in the area of the village of Poroshkovo.
See also
Administrative divisions of Zakarpattia Oblast
References
Former raions of Zakarpattia Oblast
1947 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
ელ-ტეპოცტეკო

ელ-ტეპოცტეკო — არქეოლოგიური ძეგლი მექსიკაში, მორელოსის შტატში. მოიცავს ალკოჰოლური სასმელის, პულკეს აცტეკური ღმერთის — ტეპოცეკატლის პატარა ტაძარს.
შუა პოსტკლასიკურ პერიოდში, სიერა-დე-ტეპოცტლანის ქედის ერთ-ერთ მწვერვალზე მრავალი ტერასა და პატარა პირამიდა აშენდა, რომლებიც კოლუმბამდელ ქალაქ ტეპოცტლანს გადაჰყურებდა. ტაძარი იმდენად მნიშვნელოვანი გახდა, რომ პილიგრიმები მოიზიდა გვატემალიდანაც კი, მიუხედავად იმისა, რომ ტეპოცეკატლი ადგილობრივი კულტი იყო.
აღწერა
ტაძარი ძეგლის დასავლეთ მხარედ მდებარეობს. შედგება 6,4 მ სიმაღლის პლატფორმისაგან, რომელიც 3,3 მ სიმაღლის საძირკველზეა დაშენებული. თუმცა, ტაძრის ამჟამინდელი ნაშთების სიმაღლე მხოლოდ 2,7 მეტრია. ტაძარი ორი ოთახისგან შედგებოდა. პირველ ოთახამდე კიბეები მიდიოდა. ამ ოთახში აღოჩენილია სარდაფი, სადაც ნახშირისა და კოპალის კვალს მიაგნეს.
შიდა პატარა ოთახს ორი სვეტი იჭერდა. სავარაუდოდ, ამ ოთახში ინახებოდა ტეპოცეკატლის პატარა სკულპტურა.
ისტორიის მანძილზე, დაძარი რამდენიმეჯერ გადააკეთეს. ბოლო და ყველაზე მნიშვნელოვანი მოდიფიკაციის დროს, დაუმატებიათ ქვის სკამები და ლავანგარდები. ერთ-ერთ ლავანგარდზე ამოკვეთილია ტონალპოუალის 20-დღიანი წმინდა კალენდარი.
ძეგლის აღმოსავლეთ მხარეს აშენებულია ადგილობრივი ქურუმებისა და მათი დამხმარეთათვის განკუთვნილი საცხოვრებელი ოთახები.
ინტერპრეტაციები
ტაძრის ნანგრევებში აღმოჩენილია წარწერებიანი ორი ქვა. ერთ-ერთი ქვა აცეტეკების მერვე იმპერატორის, აჰუიცოტლის სახელს ატარებს და კალენდარულ თარიღად დატანილია „10 კურდღელი“. ეს თარიღი ახ. წ. 1502 წელს წარმოადგენს, წელს, როდესაც იმპერატორი გარდაიცვალა. ეს საკითხი არქეოლოგებში დღემდე კამათს იწვევს; მათი ერთი ნაწილის აზრით, ეს ტაძრის აშენების თარიღია, სხვებს კი მიაჩნიათ, რომ ქვები მოგვიანებით დაამატეს აცტეკთა იმპერატორის გარდაცვალების თარიღის უკვდავსაყოფად. ზოგიერთი გლიფი მოიცავს ზურმუხტის გვირგვინებსა და ისრის ფარებს, რის საფუძველზეც დგინდება, რომ ტაძრის ქვის სკამები აცტეკთა სამმაგი ალიანსის პერიოდში, ახ. წ. 1452 წელს აუშენებიათ, როდესაც ალიანსმა ტეპოცტლანი დაიპყრო.
იხილეთ აგრეთვე
მესოამერიკული პირამიდები
რესურსები ინტერნეტში
ელ-ტეპოცტეკო INAH-ზე
სქოლიო
მექსიკის არქეოლოგიური ძეგლები
მესოამერიკული პირამიდები
აცტეკების ძეგლები
სანტიაგო-მარინიოს მუნიციპალიტეტი

სანტიაგო-მარინიოს მუნიციპალიტეტი
სანტიაგო-მარინიო — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, არაგუის შტატში. წარმოადგენს არაგუის შტატის 18 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 497 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სანტიაგო-მარინიოს მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 191,731 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია ტურმერო.
არაგუის შტატის მთელი მოსახლეობის 11.5% მოდის სანტიაგო-მარინიოს მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 385.78 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის მუნიციპალიტეტები
არაგუის შტატი
არაგუის შტატის მუნიციპალიტეტები
Pogost Trifon

Pogost Trifon is a rural locality (a selo) in Troitskoye Rural Settlement, Ust-Kubinsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 24 as of 2002.
Geography
Pogost Trifon is located 44 km northwest of Ustye (the district's administrative centre) by road. Kurkinskaya is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Ust-Kubinsky District
ჯუდ ლოუ

ჯუდ ლოუ (29 დეკემბერი, 1972, ლონდონი) — ინგლისელი მსახიობი, პროდიუსერი და რეჟისორი.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ინგლისელი მსახიობები
დაბადებული 1972
Kfar Shmaryahu

Kfar Shmaryahu is a local council in Israel, within the Tel Aviv District.
History
Kfar Shmaryahu was founded in May 1937, during the Fifth Aliyah. The founding members were German-Jewish immigrants, who named the village after Shmaryahu Levin (1867–1935), a Russian-born Jewish Zionist leader. The village was founded as an agricultural community, with forty farms, thirty auxiliary farms, and twenty lots for housing projects. A well was drilled, and a synagogue that became the center of community life was also built. In late 1938, 60 families were living there, and the predominant language was German. Throughout the following years the town absorbed new immigrants. In 1950 it was declared a local council and was granted additional land.
Status
Kfar Shmaryahu is an affluent suburb of Tel Aviv. It is ranked very highly on the Israeli socio-economic scale (10 out of 10). According to Yedioth Ahronoth, Kfar Shmaryahu's municipality annually spends NIS 8,700 per resident, a figure higher than Tel Aviv and over twice as high as Jerusalem.
In it had a population of .
Notable residents
Shai Agassi
Shulamit Aloni (1928–2014), civil-rights politician and left-wing activist
Aki Avni
Uri Davis, academic and civil rights activist
Ilanit
Sapir Koffmann, Miss Israel 1984
Hillel Kook
Daphni Leef, activist and video editor
Ari Shavit, author, journalist
Miriam Siderenski, Olympic runner
Stef Wertheimer
References
External links
Official website of Kfar Shmaryahu
Local councils in Tel Aviv District
German-Jewish culture in Israel
სკვითინები

სკვითინები — ძველი დასავლურ-ქართველური ტომი, უძველესი და ყველაზე სრული ცნობები სკვითინების შესახებ დაცულია ბერძენი ისტორიკოსის ქსენოფონტის „ანაბასისში“. სკვითინები ბინადრობდნენ მდინარე ჭოროხის დასავლეთით, პონტოს ტავრის სამხრეთ კალთებზე, ტრაპეზუნტის ხაზამდე. სკვითინების სახელი დაცულია პონტოს ტავრის ამ ნაწილის უძველეს სახელწოდებაშიც — „სკვიდისში“. ტერმინი „სკვითინები“ საფუძვლად უდევს ზანური (მეგრულ-ჭანური) რიცხვითი სახელი შქვითი (შვიდი). ბერძნულში „შ“ ბგერის უქონლობის გამო თავკიდური ბგერა „სკვითინები-ს“ შესაბამისი ბერძნული სიგმითაა გადმოცემული. სტრაბონის „გეოგრაფიაში“ მოცემულია სკვიდისის კალთებზე მცხოვრებთა სახელწოდების ბერძნული შესატყვისი — ჰეპტაკომეტაი, რაც შვიდსოფლელებს ნიშნავს, ხოლო თურქულ გეოგრაფიის ნომენკლატურაში შემონახულია ამ ადგილის სახელი კურა სებაა, რაც ასევე 7 სოფელს ნიშნავს. ეთნიკური სახელის სკვითინების წარმოშობა დაკავშირებული უნდა იყოს 7 ეთნიკურ-სოციალური ერთეულის გაერთიანებასთან ერთ დიდ ეთნიკურ-პოლიტიკურ ერთეულად (ძვ. წ. V საუკუნის დასასრული). ამ გაერთიანების სათავეში ერთი მმართველი იდგა. ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი გვიმნიასი. „ანაბასისში“ გვიმნიასი მოხსენიებულია დიდ, მდიდარ და ხალხმრავალ ქალაქად (ასეთი ეპითეტებით ქსენოფონტი მცირე აზიის მრავალ ქალაქთაგან მხოლოდ 3-ს იხსენიებს). იქვე ჩამოთვლილია ჭირნახულით მდიდარი სოფლებიც. როგორც ჩანს, სკვითინების სახელმწიფოს ტიპის გაერთიანება იყო, რომელმაც დიდხანს ვერ იარსება. გვაინდელი წყაროები ასეთ ერთეულს აღარ ასახელებენ.
ლიტერატურა
ქართული ტომები
რაულ ხულია

რაულ ხულია
Raul Rafael Carlos Juliá y Arcelay- რაულ რაფაელ კარლოს ხულია არსელი (დაიბადა 9 მარტი, 1940 — გარდაიცვალა. 24 ოქტომბერი, 1994) — პუერტო-რიკოელი მსახიობი. ის სან-ხუანში, პუერტო რიკოში დაიბადა. ჯერ კიდევ სკოლაში სწავლის დროს დაინტერესდა მსახიობობით. სწავლის დასრულების შემდეგ განაგრძო კარიერა. ადგილობრივი წარმოდგენის შემდეგ, მსახიობმა და კომიკოსმა, ორსონ ბინმა, დაარწმუნა მასთან ნიუ-იორკში სამუშაოდ გადასულიყო. ხულიამ, რომელიც ბავშვობიდან ორენოვანი იყო, მალევე დაინტერესდა Broadway და Off-Broadway -ის პიესებით. მან ითამაშა ორსონის როლი Off-Broadway ჰიტში Your Own Thing, მე-12-ე ღამის როკ მუსიკის ფესტივალი. ასევე, თამაშობდა პუერტო-რიკოს მოგზაურობის თეატრში .
ხულია საბოლოოდ პროდიუსერმა ჯოზეფ პაპმა შენიშნა, რომელმაც შესთავაზა მუშაობა ნიუ-იორკის შექსპირის ფესტივალზე . პოპულარობის მოპოვების შემდეგ მან როლი მიიღო ორ სატელევიზიო სერიალში: სიცოცხლის სიყვარული და სეზამის ქუჩა . 1978 წელს დელაკორტის თეატრში მსახიობ მერილ სტრიპთან ერთად შექსპირის ჭირვეულის მორჯულებაში ითამაშა. 1979 წელს ხულიამ ითამაშა ბროდვეის სპექტაკლ ჰაროლდ პინტერის ღალატში როი შაიდერთან და ბლაით დანერთან ერთად. ამ შესრულებისთვის მოიპოვა ნომინაცია ტონის ჯილდო და მოიპოვა დრამის სამაგიდო ჯილდო . 1974-დან 1982 წლებში ხულიამ საუკეთესო მსახიობი მამაკაცის როლი მიიღო სამ ფილმში: Where's Charley? , The Threepenny Opera და Nine 1991 წელს ხულიამ ითამაშა კრისტოფერ უოკენთან ერთად ოტელოს აღორძინებაში და 1984 წელს კი ითამაშა ფილმში "Design for Living ფრანკ ლანგელასთან და ჯილ კლეიბიორგთან ერთად.
მან სახელი სხვადასხვა ფილმში შესრულებითაც გაითქვა; 1971 წელს მისი დებიუტი ალ პაჩინოსთან ერთად ფილმში The Panic in Needle Park შედგა . 1980-იან წლებში მუშაობდა რამდენიმე ფილმზე. ხულიამ ფილმებში Tempest and Kiss of the Spider Woman ორი ნომინაცია მიიღო ოქროს გლობუსის დაჯილდოებაზე ; ამ უკანასკნელისთვის მან მოიპოვა მიმოხილვის ეროვნული საბჭოს ჯილდო საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის . ის ასევე გამოჩნდა ფრენსის ფორდ კოპოლას ფილმში One from the Heart (1982), სიდნი ლუმეტის (1986), რომერო (1989) და კლინტ ისტვუდის ახალბედა (1990). 1991 და 1993 წლებში ხულიამ განასახიერა გომეზ ადამსი The Addams Family- ის ორ კინოადაპტაციაში. 1994 წელს მან გადაიღო The Burning Season და Street Fighter ვიდეო თამაშების ფილმის ადაპტაცია . იმავე წელს ხულიამ ჯანმრთელობის რამდენიმე პრობლემა განიცადა, საბოლოოდ კი ინსულტის შემდეგ გარდაიცვალა. მისი დაკრძალვა გაიმართა პუერტო რიკოში, რომელსაც ათასობით ესწრებოდა. The Burning Season- ში მუშაობისთვის ხულიამ მოიპოვა სიკვდილის შემდეგ ოქროს გლობუსის ჯილდო, პრაიმტაიმის ემის ჯილდო და კინომსახიობთა გილდიის ჯილდო .
სქოლიო
გარდაცვლილი 1994
დაბადებული 1940
ჰარცის ეროვნული პარკი

ჰარცის ეროვნული პარკი — ბუნების ნაკრძალი გერმანიაში, ქვემო საქსონიისა და საქსონია-ანჰალტის ტერიტორიებზე. მოიცავს დასავლეთ ჰარცის მთის მასივის დიდ ნაწილს და იშლება ქალაქ ჰერცბერგიდან და ბად-ლაუტერბერგიდან ბად-ჰარცბურგისა და ილსენბურგის სამხრეთ კიდეებამდე. არეალის 95 % ტყითაა დაფარული, ძირითადად ნაძვისა და წიფლის ხეებით, მოიცავს რამდენიმე ჭაობს, გრანიტის კლდეებსა და უბეებს. პარკი ევროკავშირის Natura 2000-ის ქსელის ნაწილია.
ამჟამინდელი ფორმით, პარკი 2006 წლის 1 იანვარს შეიქმნა, ქვემო საქსონიის ჰარცის ეროვნული პარკისა და საქსონია-ანჰალტის ზემო ჰარცის ეროვნული პარკის შერწყმის შედეგად. იქიდან გამომდინარე, რომ ჰარცს კვეთდა შიდაგერმანული საზღვარი, მასივის დიდი ნაწილი აკრძალულ არეალს წარმოადგენდა, გარდა საფორტიფიკაციო ნაგებობებისა, რომლებიც ხელუხლებელი გადარჩა.
ეროვნული პარკის უიშვიათეს ცხოველთა შორისაა Cinclus, შავი ყარყატი, შავარდენი, ევროპული გარეული კატა და ევრაზიული ფოცხვერი. უკანასკნელი ფოცხვერი ჰარცის მთებში 1818 წელს მოკლეს, მაგრამ 1999 წელს ამუშავდა ხელახლა მათი ხელახლა გაშენების პროექტი. 2002 წლიდან დაიბადა რამდენიმე ფოცხვერი, მაგრამ წარუმატებელი აღმოჩნდა Auerhuhn-ის დაბრუნების მცდელობა.
იხილეთ აგრეთვე
გერმანიის ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ფოცხვერის პროექტი
გერმანიის ეროვნული პარკები
ჰარცი
ქვემო საქსონიის დაცული ტერიტორიები
საქსონია-ანჰალტის დაცული ტერიტორიები
1990 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
1994 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
2006 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
1990 წელს დაარსებულები გერმანიაში
1994 წელს დაარსებულები გერმანიაში
2006 წელს დაარსებულები გერმანიაში
ივანე III-ის სამართლის წიგნი

ივანე III-ის სამართლის წიგნი — რუსეთის სამეფოს ცენტრალიზებული სახელმწიფოს პირველი კოდექსი. მისი წყაროებია რუსკაია პრავდა და ფსკოვის სამართლის სიგელი, ასევე საწესდებო სიგელები, ჩვეულებითი სამართალი და დიდი მთავრის ბრძანებულებები. მიღებულია 1497 წელს. ძეგლში დიდი ადგილი უჭირავს სისხლის სამართლის, და სისხლის სამართლის საპროცესო სამართლის ნორმებს, ნორმებს ცენტრალური და ადგილობრივი სასამართლოების შესახებ. დადგინდა 26 ნოემბერს გლეხის მიერ სხვა მებატონესთან გადასვლის უფლება. ძეგლმა ხელი შეუწყო რუსეთში ერთიანი სამართალწარმოების ჩამოყალიბებას, ცენტრალიზებული სახელმწიფოს შემდგომ განვითარებას.
ლიტერატურა
ძველი რუსული სამართალი