PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Duchy of Racha

Duchy of Racha
The Duchy of Racha (rach'is saerist'avo) was an important fiefdom in medieval and early modern Georgia, located in the western province of Racha, in the upper Rioni Valley in the foothills of the Greater Caucasus crest, and ruled by a succession of eristavi ("dukes") from c. 1050 until being transferred to the royal crown in 1789.
History
The duchy of Racha was founded c. 1050, when a branch of the Liparitid family, subsequently known as Kakhaberidze, was enfeoffed of it by King Bagrat IV of Georgia. Their possessions were further expanded under Queen Tamar of Georgia (r. 1184–1213). The Kakhaberidze were dispossessed of the duchy in 1278 for having revolted against David VI, but seem to have maintained themselves in Racha into the 15th century. House of Japaridze possibly held the Duchy of Racha between the dispossession of the Kakhaberidze and the establishment of Charelidze family. By the end of the 15th century, the duchy of Racha seems to have been restored, under the Charelidze family, whose brief tenure was succeeded by the Chkheidze c. 1488, when Prince Ivane Chkheidze (r. 1488–1497) was invested with Racha by Alexander II, king of Imereti.
Over time, these new masters of Racha – henceforth known as the Eristavi of Racha – significantly expanded their possessions, confiscating estates of other noble families and even those belonging to the crown. They were embroiled in incessant feudal wars that plagued Georgia at that time, frequently changing their side as they sought to achieve more autonomy from the kings of Imereti. The powerful duke Rostom (r. 1750–1769) was able to maintain Racha virtually independent, eventually to be defeated and removed from office by King Solomon I of Imereti, who turned Racha into a royal domain. His successor David II restored the duchy to Rostom's grandson and his own sisterly nephew Anton in 1784. The rival noble clans, especially Tsulukidze and Tsereteli, attempted to counter the move by invoking a force of Ottoman and Dagestan mercenaries, only to be routed by the royal army in 1786. This restoration proved to be short-lived and the next Imeretian king Solomon II finally annexed the duchy in 1789.
Known dukes
Kakhaberidze
Kakhaber I (died 1088)
Niania (1088–1120)
Kakhaber II (1175–1210)
Kakhaber III (1245–1278)
Kakhaber VI Orbeli
Kakhaberidze-Chidjavadze
(Duke of Racha?)
Prince-Chamberlain of
Georgia, f a. 1405
Chkheidze
Ivane (1488–1497)
Kakhaber IV (1497–1510)
Shoshita I (1534–1570)
Papuna I (1651–1661)
Shoshita II (1661–1684)
Papuna II (1684–1696)
Shoshita III (1696–1732)
Gregory (1732–1743)
Vakhtang (1743–1750)
Rostom (1750–1769)
Anton (1784, 1787–89)
George (1784–1787)
References
Racha
Duchies of the Kingdom of Georgia
States and territories established in the 11th century
Racha
States and territories disestablished in 1789
ბაშირლი

ბაშირლი — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გორანბოის რაიონის სოფლები
აღმოსავლეთის ქარი: დასავლეთის ქარი

აღმოსავლეთის ქარი: დასავლეთის ქარი
აღმოსავლეთის ქარი : დასავლეთის ქარი: — ამერიკელი მწერლის, პერლ ბაკის რომანი, რომელიც 1930 წელს დაიბეჭდა. რომანში აქცენტი კეთდება ჩინელ ქალზე, ქვეი-ლენზე და ამ ქალბატონისა და მისი ოჯახის ცვლილებებზე.
შინაარსი
ქვეი-ლენი ქორწინდება, მაგრამ მისი ქმარი სულაც არ აღმოჩნდება ისეთი, როგორსაც მოელის. ისინი არ ცხოვრობენ ქვეი-ლენის მშობლებთან (როგორც მოსალოდნელი იყო იმდროინდელ ჩინეთში). ქვეი-ლენის ქმარი ექიმია და ცოლის მიმართ ინტერესს არ იჩენს.მხოლოდ, ვალდებულების შესრულების შემდეგ უჩნდებათ ვაჟი.
ქვეი-ლენს უფროსი ძმა ჰყავს, რომელიც რამდენიმე წელი ამერიკის შეერთებულ შტატებში ცხოვრობდა. ის მშობლებს ამერიკელ გოგონაზე დაქორწინების შესახებ ატყობინებს (არადა, მის მშობლებს უკვე შეერჩიათ ჩინელი ქალი, რომელსაც მისი ჩამოსვლის შემდეგ ცოლად შერთვას უპირებდნენ).
ქვეი-ლენის ძმა და მისი ცოლი, მერი, მიემგზავრებიან ჩინეთში, რათა დარწმუნდნენ მიიღებენ თუ არა გოგონას ქმრის მშობლები. ოჯახი გოგონას არ იღებს და ქვეი-ლენის ძმას ფულის მიცემასა და მერის ამერიკაში გასტუმრებას აიძულებენ. ქვეი-ლენის ძმა არ ასრულებს მშობლების ბრძანებას. მალე მასა და მერის პირველი ბავშვი გაუჩნდებათ.
კულმინაციისას ქვეი-ლენის დედა კვდება. ოჯახი ქვეი-ლენის ძმას განუცხადებს, რომ თუ მერიზე არ განქორწინდება და თავის ნიშნულს არ მოიყვანს, მას უფლებები ჩამოერთმევა. ის უარს ამბობს მერის მიტოვებაზე, ტოვებს მშობლების სახლს და ქვეი-ლენის სახლთან ახლოს, ბინაში გადადის საცხოვრებლად. ბავშვი იბადება და მშობელთა გულებს აკავშირებს (ამავდროულად, ორ კულტურასაც).
სქოლიო
1930 წლის რომანები
სადებიუტო რომანები
პერლ ბაკის ნაწარმოებები
გრაფემა

გრაფემა - კონკრეტულ ენაში დამწერლობის ძირითადი ერთეული. გრაფემის ვიზუალური და ფონეტიკური რეალიზება დამწერლობის ტიპზეა დამოკიდებული. ეს ტიპებია:
ანბანური დამწერლობა: გრაფემა = ერთი ასო = ერთი ფონემა;
მარცვლოვანი დამწერლობა: გრაფემა = მარცვალი;
ანბანურ-მარცვლოვანი დამწერლობა: გრაფემა = თანხმოვანი და ხმოვანი ან ერთი ფონემა;
კონსონანტური დამწერლობა: გრაფემა = ერთი ასო = ერთი თანხმოვანი;
ლოგოგრაფიკული დამწერლობა: გრაფემა = ერთი ნიშანი = იდეა, სიტყვა, მორფემა და ა.შ.
ენათმეცნიერება
ვილიაბონა

ვილიაბონა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების გიპუსკოის პროვინციის ტოლოსალდეის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17,74 კმ². მოსახლეობა — 5876 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვილიაბონის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
გიპუსკოის ქალაქები
Qarayazı

Qarayazı or Karayazy may refer to:
Qarayazı, Agstafa, Azerbaijan
Qarayazı, Goychay, Azerbaijan
ურმული

ურმული — ქართული ხალხური სასიმღერო შემოქმედების ჟანრი, ინდივიდუალური ხასიათის შრომის ლექს-სიმღერის ერთ-ერთი უძველესი სახეობა. გავრცელებულია უპირატესად აღმოსავლეთ საქართველოში. წარმოშობით ურმული არქაული მოვლენაა, მოიცავს საკულტო, საფერხისო მოტივებს. მოგვიანებით მასში აისახა კლასობრივი დიფერენცია, გლეხკაცის მძიმე ცხოვრება. ურმული მეურმის სიმღერაა, ახასიათებს განვითარებული და გამომსახველი მელოდია, შესრულების თავისებური ხერხები და მტკიცე მუსიკალური ფორმა. იწყება მაღალ ფარდებში, ვითარდება დაღმავალი მოძრაობით, გაივლის სხვადასხვა საფეხურსდა მთავრდება ტონიკაზე. გვხვდება მოდულაციური გადახრები და კილოური ან ტონალური მოდულაციები. ინტონირების მხრივ ურმულს ახასიათებს რეჩიტატივის შენაცვლება მდიდრულად მოჩუქურთმებულ მელოდიასთან. რიტმი თავისუფალია, იყოფა უმეტესად არა ტაქტებად, არამედ პოეტური ტექსტის მიხედვით ცალკეულ ფრაზებად და წინადადებებად. ურმულის მრავალი ვარიანტი არსებობს. პოპულარული ურმულებია „აღზევანს წავალ“, „კამეჩი ღონიერია“, „ურემო, ფერსო მაღალო“, „კამეჩმა თქვა“ და სხვა. ურმული გავრცელებული უნდა ყოფილიყო დასავლეთ საქართველოშიც. ამაზე მეტყველებს მეხრეობასთან დაკავშირებული „ჩელას“ ციკლის ლექს-სიმღერები.
ლიტერატურა
ზურაბიშვილი ი., ხალხის შემოქმედი გენია. ლეკური, კახური მრავალჟამიერი, ურმული, თბ., 1949;
ქართული ხალხური მუსიკა
ვალიე-ფერტილის დეპარტამენტი

ვალიე-ფერტილის დეპარტამენტი — დეპარტამენტი არგენტინაში, სან-ხუანის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 6 864 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 6 419 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ვილია-სან-აგუსტინი.
რესურსები ინტერნეტში
არგენტინის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
Provincia según localidad. Población censada en 1991 y población por sexo en 2001
სან-ხუანის პროვინციის დეპარტამენტები
ჯოჯოოობა

ჯოჯოოობა
ჯოჯოობა — ხალხური დღესასწაული თბილისში. იმართებოდა აღდგომის შემდეგ პირველ სამშაბათს. თბილისელი ქალები, განსაკუთრებით კი ქალიშვილები, შაქრის რამდენიმე ნატეხით ქალაქის ძველ უბანში — ავლაბარში, უფრო ზუსტად, ავლაბრის სამხრეთით, მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე მდებარე ძაღლის უბანში მიდიოდნენ, სადაც მდინარის კბოდეზე იმართებოდა ჯოჯოობა. მორწმუნე ქართველი მანდილოსნები ლოცულობდნენ და სურვილების შესრულებას ევედრებოდნენ მამაზეციერს. ლოცვა-ვედრების შემდეგ ისინი შაქრის ნატეხებს ქარაფიან ნაპირზე მობინადრე „ჯოჯოებს“. მიუხედავად იმისა, რომ ამ რიტუალს მრავალი მლოცველი ასრულებდა, ამ დღესასწაულის წარმოშობა XIX საუკუნეში ქალაქელებს აღარ ახსოვდათ. ეს იყო ერთ-ერთი ძველი თბილისური წეს-ჩვევა, რაც შთამომავლობამ რაღაც სახელცვლილებით შემოინახა. ჯოჯოობის წარმოშობის შესახებ შემორჩენილი გადმოცემის თანახმად ძალიან დიდი ხნის წინ აქ, ამ ადგილზე ცხოვრობდა ერთი უცხო კაცი, რომელიც სასწაულებს ახდენდა, მაგალითად ხელის ერთი მოსმით თუ შეხებით ადამიანის ტანზე გამოყრილ ჭორფლებს აქრობდა. მაგრამ რა კავშირი იყო ძაღლის უბნის ჯოჯოსა და იმ სასწაულმოქმედ ადამიანს შორის, ამ საკითხზე გადმოცემებით არაფერია ცნობილი.
ლიტერატურა
საქართველოს დღესასწაულები
ისააკ ზინგერი

ისააკ ზინგერი
ისააკ მერიტ ზინგერი (დ. 26 ოქტომბერი, 1811 — გ. 23 ივლისი, 1875) — ამერიკელი გამომგონებელი, მსახიობი და მეწარმე. მას ეკუთვნის საკერავი მანქანის მნიშვნელოვანი ტექნიკური გამუჯობესება და ის იყო ზინგერის საკერავი მანქანის კომპანიის (Singer Sewing Machine Company) დამფუძნებელი.
ამერიკელი გამომგონებლები
დაბადებული 26 ოქტომბერი
დაბადებული 1811
გარდაცვლილი 23 ივლისი
გარდაცვლილი 1875
მხრეულა

მხრეულა — მწერების გვარი ნემსიყლაპიების რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 7 სმ, ფრთების შლილი — 10 ამ აღწევს. კაშკაშა ფერისაა. აქვთ დიდი, პრიალა თვალები, რომლებიც კეფაზე ერთმანეთს ეხება. გავრცელებული არიან თითქმის ყველგან, საკმაოდ ფართოდ — საქართველოშიც. დაფრინავენ ძალიან სწრაფად. მტაცებლებია, იკვებებიან მწერებით, მათ შორის მავნებლებითაც. მხრეულას მატლი ზოგჯერ თევზების ლიფსიტებსაც ჭამს. თვითონ კი თევზების საკვებია.
ლიტერატურა
ნემსიყლაპიები
რუსლან აბაშიძე

რუსლან აბაშიძე (დ. 29 ოქტომბერი, 1971, გაგრა, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ) — ქართველი დიპლომატი და პოლიტიკოსი. 2019 წლის 1 მაისიდან 11 დეკემბრამდე იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარის მოვალეობის შემსრულებელი. 2019 წლის 11 დეკემბრიდან აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1971 წლის 29 ოქტომბერს ქალაქ გაგრაში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი სოხუმის ფილიალის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1991-1992 წლებში სწავლობდა გოეთეს ინსტიტუტში. 1997-1998 წლებში გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტროს დიპლომატიური აკადემიაში. 1994-1996 წლებში იყო „ბაშარან მეტალის“ კომერციული დირექტორი. 1996-2006 წლებში მუშაობდა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში სხვადასხვა პოზიციებზე. 2006-2009 წლებში იყო კონფლიქტების მოგვარების საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის მოადგილე. 2009-2013 წლებში დაინიშნა საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიან ელჩად ესტონეთის რესპუბლიკაში. 2013-2014 წლებში იყო საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს საგანგებო დავალებათა ელჩი. 2015-2018 წლებში იყო „პრიმერა გოლფ ენდ რეზიდენსის“ მრჩეველი, ხოლო 2017-2018 წლებში დირექტორი. 2019 წლის 4 იანვრიდან 1 მაისამდე იყო შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის პირველი მოადგილე. 2019 წლის 1 მაისს დაინიშნა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარის მოვალეობის შემსრულებლად. 2019 წლის 11 დეკემბრიდან არის აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარე. ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის საიტზე
სქოლიო
ქართველი პოლიტიკოსები
ქართველი დიპლომატები
აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრები
დაბადებული 1971
გაგრაში დაბადებულები
დაბადებული 29 ოქტომბერი
ძვ. წ. 5603

ძვ. წ. 5603 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
ქართული კალენდრით (ქორინიკონით) I მოქცევის 1, ა (ძველქართული აბრევიატურა) წელი.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
მალხაზ ჩოხარაძე

მალხაზ ჩოხარაძე (დ. 12 ნოემბერი, 1964, ხელვაჩაური) — ქართველი მეცნიერი, მწერალი, პუბლიცისტი.
ბიოგრაფია
1989 წელს დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ენისა და ლიტერატურის ფილოლოგიური ფაკულტეტი; ხოლო 1992 წელს კი ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურა (სპეციალობა - უახლესი ქართული ლიტერატურა).
1992 წლიდან მუშაობს ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. სხვადასხვა დროს იყო: მასწავლებელი, დოცენტი, ისტორიისა და ქართული ფილოლოგიის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე, დასავლეთ ევროპული ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტის დეკანი, პრორექტორი ჰუმანიტარული მუშაობის დარგში. ამჟამად არის ქართული ფილოლოგიის დეპარტამენტის პროფესორი, ასევე ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ქართველოლოგიისა ცენტრის კოორდინატორის მოადგილე, ბსუ-ს უწყვეტი განათლების ცენტრის კოორდინატორი. მალხაზ ჩოხარაძე არის ოთხმოცამდე ნაშრომის ავტორი. მათ შორისაა რამდენიმე მონოგრაფია და სახელმძღვანელო. მისი საქმიანობის ერთ-ერთი ძირითადი მიმართულებაა ქართული სიტყვაკაზმულობა. შესაბამისად, არაერთი მისი ნაშრომი ეხება მიმდინარე ლიტერატურულ პროცესს, ლიტერატურის ისტორიასა და თეორიას, მაგალითად: ეროვნული და ზნეობრივი პრობლემები ნიკო ლორთქიფანიძის „ჟამთა სიავეში“, „გრიგოლ რობაქიძე, იოსებ გრიშაშვილი და ქართული სონეტის პრობლემა“, „ბათუმში მოღვაწე პოეტები სოცილისტური რეალიზმის ეპოქაში“, „მხატვრული ტექსტის ანალიზის საფუძვლები“ და სხვა. გამოქვეყნებული აქვს ლექსები და მოთხრობები; არის არაერთი სამეცნიერო-ლიტერატურული ნაშრომის სარედაქციო კოლეგიის წევრი, რედაქტორი და რეცენზენტი.
ბიბლიოგრაფია
ზოგადი უნარები: ნაწ. 4, ბათუმი, შოთა რუსთაველის უნ-ტის გამ-ბა და სტ., 2009, გვ. 89 ISBN 9789941409172
ზოგადი უნარები: ნაწ. 3, ბათუმი, შოთა რუსთაველის უნ-ტის გამ-ბა და სტ., 2009, გვ. 132 ISBN 9789941409035
ზოგადი უნარები: ნაწ. 2, ბათუმი, შოთა რუსთაველის უნ-ტის გამ-ბა და სტ., 2008, გვ. 129 ISBN 9789994025831
ზოგადი უნარები, ბათუმი, შოთა რუსთაველის უნ-ტის გამ-ბა და სტ., 2008, გვ. 84, ISBN 9789994025930
დავით გურამიშვილის ცხოვრება და შემოქმედება: აბიტურიენტის სახელმძღვ. ერთიანი ეროვნ. გამოცდებისთვის მოსამზადებლად, ნაწ. 1, ბათუმი, ბათუმის უნ-ტი, 2007, გვ. 160 ISBN 9994025759
ლიტერატურა
საინფორმაციო ცნობარი აჭარაში მოღვაწე მწერალთა შესახებ, შემდგენელი ცისანა ანთაძე, ბათუმი, 2019, გვ. 92
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 12 ნოემბერი
დაბადებული 1964
ქართველი მწერლები
ქართველი პუბლიცისტები
ცენტრალური რაიონი (ისრაელი)

ცენტრალური რაიონი (ისრაელი)
ცენტრალური რაიონი (Hebrew: מחוז המרכז, Meḥoz haMerkaz) — ერთ-ერთი ისრაელის ექვსი ადმინისტრაციული რაიონიდან, მოიცავს შარონის ხეობის დიდ ნაწილს. იყოფა 4 რეგიონალურ საბჭოდ: ფეთახ-თიკვა, რამლა,რეხოვოთი, შარონი. უდიდესი ქალაქია რიშონ ლეციონი. 2017 წლი მონაცემებზე დაყრდობით მოსახლეობა 2,115,800 კაცს შეადგენს. ამ მონაცემით ყველაზე მრავალრიცხოვანი რაიონია (ებრაელი — 88%, არაბი — 8,2%, არ კლასიფიცირდება — 4% მათი უმრავლესობა ემიგრანტია ყოფილი საბჭოთა კავშირის ტერიტორიიდან ნაწილობრივი ებრაელი ან ნათესავი).
სქოლიო
ისრაელის რაიონები
ჰალიიკა

ჰალიიკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ზინკივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 54 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ზინკივის რაიონის სოფლები
ბრაზილიელები

ბრაზილიელები — ხალხი, ბრაზილიის ძირითადი მოსახლენი; 149 მლნ. წარმოადგენენ 3 მთავარი რასობრივი კომპონენტის ერთობას - ევროპეიდული, მონგოლოიდური და ნეგროიდული. ევროპული წარმოშობის ბრაზილიელები შეადგენენ მთელი მოსახლეობის 48%-ს, მეტისები და მულატები - 44%, შავკანიანები და ინდიელები - 8%. ცხოვრობენ აგრეთვე არგენტინაში, პარაგვაიში, აშშ-ში, პორტუგალიაში.
სახელები: თვითწოდება — Brasilienos.
საერთო რაოდენობა: 190,732,694 მლნ
ენა: პორტუგალიური (ბრაზილიური პორტუგალიური) .
მორწმუნეები: ძირითადად კათოლიკეები.
რესურსები ინტერნეტში
http://g1.globo.com/brasil/noticia/2010/11/censo-aponta-1907-milhoes-de-brasileiros-em-2010.html
Lusotopia
მსოფლიოს ხალხები
ბრაზილიის დემოგრაფია
Cephalotes maya

Cephalotes maya — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
ჭიანჭველები
314

314
მოვლენები
ბიზანტიის საეპისკოპოსო ტახტიდან გადადგა მიტროფანე
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
11 იანვარი: მილტიადე — რომის პაპი (დ. უცნობია)
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
''
Common beisa oryx

Common beisa oryx
The common beisa oryx (Oryx beisa beisa), also known as the beisa oryx, is the nominate subspecies of the East African oryx native to the Horn of Africa and Kenya. It is closely related to the fringe-eared oryx.
There are four species of oryx, one of which has two distinct subspecies. Although they are very similar in appearance, they have a number of distinct characteristics that allow identification. Common beisa oryx have fringed ears and black tufts of hair that extend past their ears. However, all species of oryx are compact and muscular, with relative long bodies and broad necks. There are not any marked difference between male and female oryx.
The common beisa oryx enjoys feeding on a variety of grass species. They feed during the day, when the plants hold the most water. During the dry season, they feed on poisonous Adenium plants.
Habitat
The common beisa oryx once inhabited a large region of northeastern Africa, from Sudan down to Tanzania, but it has been going extinct rapidly. Now they mostly remain in Ethiopia and northern Kenya. In 1959, a boundary change in the Serengeti National Park excluded the area inhabited by the common beisa oryx. Recent observations (1974–1975) show that oryx are still only visitors to the Serengeti National Park, but there are indications that they may become resident in the future. Common beisa oryx stay in bushland and grassland areas. During the wet season, they move to high ground and avoid tall grass and saturated areas. They move great distances to find a perfect location and stay there for a few seasons.
References
common beisa oryx
Mammals of Kenya
Fauna of the Horn of Africa
common beisa oryx
Subspecies
ისროლისხევი

ისროლისხევი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ბიყარის თემში.
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარე მეჯუდის ზემოთში. ზღვის დონიდან 1600 მეტრი, ცხინვალიდან 48 კილომეტრი.
ისტორია
1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება.
ლიტერატურა
სქოლიო
ბიყარის თემის სოფლები
San José (volcano)

San José (volcano)
San José Volcano is the stratovolcano that gives its name to a massive volcanic group, at about from Santiago de Chile at the end of the Cajón del Maipo on the Chile-Argentina border. It lies on the south end of an approximately x complex that includes the La Engorda, Espiritu Santo, Plantat and Marmolejo volcanoes, the latter of which is located on the Northern end of the group.
See also
List of volcanoes in Argentina
List of volcanoes in Chile
References
(in Spanish; also includes volcanoes of Argentina, Bolivia, and Peru)
Volcanoes of Santiago Metropolitan Region
Mountains of Santiago Metropolitan Region
Mountains of Mendoza Province
Volcanoes of Mendoza Province
Active volcanoes
Polygenetic volcanoes
Principal Cordillera
Stratovolcanoes of Argentina
Stratovolcanoes of Chile
სლოვაკური მეძებარი

სლოვაკური მეძებარი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია სლოვაკეთში 1950-იან წლებში.
ეს ჯიში გამოიყვანეს მეორე მსოფლიო ომის დროს ჩეხური ფოუსეკის და გერმანული უხეშბალნიანი მეძებრის შეჯვარებით, შემდეგ შეაჯვარეს ვეიმარანერების შთამომავლებთან. 1975 წელს სლოვაკური მეძებარი ოფიციალურად აღიარეს ჩეხოსლოვაკიაში, ხოლო 1983 წელს ის აღიარა სარერთაშორისო კინოლოგიურმა ფედერაციამ. ეს ახალგაზრდა, თავისებური გარეგნობის ძაღლი იმ რთული და დაძაბული მუშაობის შედეგია, რომელიც აი, უკვე 50 წელია ჩეხეთსა დასლოვაკეთში მიმდინარეობს. გამგებიანი, შეუპოვარი სლოვაკური მეძებარი შესანიშნავად გამოადგება როგორც დამწყებ, ასევეგამოცდილ მონადირეს და ოთახის ძაღლის ყველა მოყვარულს.
სლოვაკური მეძებარის ბალნის შეფერილობით ვეიმარანერს ჰგავს, მაგრამ მისი სხეული უფრო დაცულია სიცივისგან. ჩეხეთისა და სლოვაკეთის საზღვრებს გარეთ ეს ჯიში იშვიათად გვხვდება, რამდენიმე ძაღლი გაიყვანეს შვეიცარიაში, სადაც სპეციალური წვრთნის კურსი გაიარეს თოვლში ადამიანის პოვნასთან დაკავშირებით. სასიამოვნო ხასიათი, კარგი გარეგნული და მუშაა თვისებები - ეს ყველაფერი სლოვაკური მეძებრის კარგ მომავალს უზრუნველყოფს. ის კარგად ეგუება სიცივეს და სიცხეს, ადვილად იწვრთნება, კარგად ეგუება ბავშვებს, სხვა ცხოველებს და ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. სლოვაკური მეძებარს აქვს უხეში, სწორი, ბალანი, სწორი და დაკუნთული წინა ფეხები, გრძელი ყურები, დრუნჩზე გრძელი რბილი ბალანი ულვაშებს და წვერს ქმნის.
რესურსები ინტერნეტში
სლოვაკური მეძებარი
მონადირე ძაღლები
სლოვაკური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
1060-იანები

1060-იანები
პოლიტიკა
1062 : თბილისის მოქალაქეებმა ქალაქი შედადიდ აბულ ასვარ I-ს შესთავაზეს.
ეკონომიკა
კულტურა
ვიაზოვკა (აურგაზის რაიონი)

ვიაზოვკა (აურგაზის რაიონი)
ვიაზოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2009 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 16 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლიტამაკი, რომელიც დაშორებულია 30 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (64 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აურგაზის რაიონის სოფლები
Charaña Municipality

Charaña Municipality is the fifth municipal section of the Pacajes Province in the La Paz Department, Bolivia. Its seat is Charaña.
Geography
Some of the highest mountains of the municipality are listed below:
Ch'iyara Salla
Jach'a Kunturiri
Kunturiri
K'illima Parki
Laram Q'awa (Charaña)
Laram Q'awa (Río Blanco)
Phaq'u Q'awa
Tatitu Qullu
Wayra Lupi Qullu
Climate
The climate in Charaña is characterized by a sub-freezing mean annual temperature, with large annual temperature ranges, and moderately low precipitation. The Köppen Climate System classifies this as a Tundra climate, abbreviated as ET.
References
www.ine.gov.bo / census 2001: Charaña Municipality
Municipalities of La Paz Department (Bolivia)
იკო (მრავალმნიშვნელოვანი)

იკო (მრავალმნიშვნელოვანი)
იკო შეიძლება აღნიშნავდეს:
იკო - ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში
იკო - ისლამური კონფერენციის ორგანიზაცია
მრავალმნიშვნელოვანი
კაპული

კაპული (ოფიციალურად კაპულის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 323 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ჩრდილოეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
გველკისერა კუსებრნი

გველკისერა კუსებრნი — ქვეწარმავლების ოჯახი გვერდკისერა კუების ქვერიგისა. ოჯახი შეიცავს 10 გვარსა და 30 სახეობას. გველკისერა კუსებრნი გავრცელებული არიან სამხრეთ ამერიკასა, ავსტრალიასა და ახალი გვინეის მდინარეებსა და ტბებში. ავსტრალიურ გველკისერა კუს (Chelodina londicollis) ბრტყელი ოვალური ჯავშანი აქვს. დებს 15-25 კვერცხს. სამხრეთ ამერიკაში გვხვდება ჰიდრომედუზა და მატამატა.
ლიტერატურა
კუები
ველიკო-ტარნოვოს თემი

ველიკო-ტარნოვოს თემი — თემი ჩრდილო-ცენტრალურ ბულგარეთში. შედის ველიკო-ტარნოვოს ოლქში. თემის მოსახლეობაა 91 333 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 885.34 კმ²-ს. მოიცავს 89 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ველიკო-ტარნოვო.
იხილეთ აგრეთვე
ბულგარეთის თემები
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ველიკო-ტარნოვოს ოლქი
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ველიკო-ტარნოვოს ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები