PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Dolores Veintimilla

Dolores Veintimilla de Galindo (1829 in Quito – May 23, 1857, in Cuenca) was an Ecuadorian poet.
Her most well-known poem is "Quejas" (Complaints).
Veintemilla left few works, which were published posthumously in a collection by Celiano Monge in Quito.
Biography
Her parents were José Veintimilla and Jerónima Carrión y Antepara, who were from Loja, Ecuador.
On February 16, 1847, at the age of 18, she married Dr. Sixto Antonio Galindo y Oroña from Colombia. They had a son named Santiago, whose godmother was Rosa Ascázubi, the first lady of Ecuador (married to President Gabriel García Moreno). Veintimilla, her husband, and son moved to Guayaquil where they were accepted by high society with open arms.
A few years later, her husband left, moving to Central America to continue his studies, leaving Veintimilla alone. She occupied her time by pursuing literature and engaging with authors in the area.
After watching the shooting of a friend from the indigenous community in Guayaquil, Veintimilla wrote Necrologia, a work criticizing the death penalty and treatment of indigenous people at the time. The controversial opinions she espoused led members of the literary community like Fray Vicente Solano to disparage her, calling her immoral and anti-Christian for refusing to acknowledge the Christian God and instead citing a spirit she called El Gran Todo (The Great Everything).
As a result, her reputation was ruined to the point that she couldn’t leave the house, and she committed suicide on May 23, 1857, in Cuenca.
Literary works
Her notable prose includes “Fantasía” (Fantasy) and “Recuerdos” (Recollections), in which she dialogues with the past and blames time for giving an early death to her dreams. She best expressed her pain in her poetry, which includes “Aspiración” (Aspiration), “Desencanto” (Disenchantment), “Anhelo” (Yearning), “Sufrimiento” (Suffering), “La noche y mi dolor” (The Night and My Pain), “Quejas” (Complaints), “A mis enemigos” (To My Enemies), “A un Reloj” (To a Clock) and “A mi madre” (To My Mother). Her literary style is characterized by rhythmic and musical verse, and she hardly made use of metaphors or imagery in her poetry.
References
1829 births
1857 deaths
Ecuadorian poets
Writers from Quito
Ecuadorian women poets
19th-century poets
19th-century women writers
19th-century Ecuadorian people
Suicides in Ecuador
19th-century Ecuadorian women
19th-century Ecuadorian writers
19th-century Ecuadorian women writers
1850s suicides
ტენერიული კულტურა

ტენერიული კულტურა — ისტორიამდელი კულტურა, რომელიც არსებობდა ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დაახლოებით V-III ათასწლეულში საჰარის უდაბნოს ტერიტორიაზე. ეს უდაბნოს ისტორიაში იყო ნოტიო პერიოდი, ცნობილი როგორც ნეოლითური სუბპლუვიალი.
პირველად ტერმინი „ტენერიული კულტურა“ გამოიყენა რეიგასმა (Reygasse) 1934 წელს.
ამ კულტურასთან დაკავშირებული ადამიანის ნაშთები, პირველად აღმოაჩინეს აირის მთებში, ასევე მოგვიანებით, 2000 წელს ნიგერის ტენერეს უდაბნოში, გობეროს მახლობლად.
2000 წელს დინოზავრზე მონადირეთა ექსპედიციამ აღმოაჩინა გობეროს არქეოლოგიური ძეგლი, სადაც ნაპოვნი იქნა ორი ერთმანეთის მიმდევრობით არსებული კულტურის კვალი. კიფიური კულტურა წინ უსწრებდა ტენერიულს და გაქრა ხანგრძლივი გვალვების შედეგად ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დაახლოებით 6 ათას წელს. გვალვა საჰარის უდაბნოს ტერიტორიაზე გრძელდებოდა ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დაახლოებით 4600 წლამდე, რის შემდეგაც კლიმატი ისევ ნოტიო გახდა; ამ პერიოდს მიეკუთვნება ტენერიული კულტურის ყველაზე უფრო ადრეული ძეგლები, რომლის ანთროპოლოგიური ტიპი განსხვავდებოდა კიფიური კულტურისგან. გობეროში აღმოჩნდა ტენერიული კულტურის წარმომადგენლების დაახლოებით 200 ჩონჩხი.
ტენერიული კულტურის არსებობის დროს საჰარა იყო ნაყოფიერი, ამიტომ ტენერიელები მისდევდნენ მეცხოველეობას, თევზჭერას და მონადირეობას. დაკრძალვის ადგილები მეტყველებენ, რომ ტენერიელები თაყვანს სცემდნენ ზებუნებრივ არსებებს, თავიანთ გარდაცვლილებს კრძალავდნენ არტეფაქტებთან ერთად (ბეჰემოთის ეშვის და კერამიკის მორთულობები). განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დაახლოებით 3,3 ათასი წლის წინ დათარიღებული 3 ადამიანის ნამარხი: მოზრდილი ქალის და 2 ერთმანეთზე ჩახუტებული ბავშვის, რომელთა ასაკი კბილების მიხედვით განისაზღვრა, როგორც 5 და 8 წელი. სავარაუდოდ სამივე გარდაიცვალა ერთ დღე-ღამეში, მაგრამ ჩონჩხებზე არ აღმოჩნდა ძალადობრივი სიკვდილის კვალი. მდიდრული დაკრძალვის მიხედვით, ისინი ავადმყოფობის გამო არ უნდა ყოფილიყვნენ გარდაცვლილნი, შედეგად მათი სიკვდილის მიზეზი დღეისათვის გაუგებარი რჩება. ჩონჩხების ანალიზმა აჩვენა, რომ ტენერიელები, ნიგერის თანამედროვე მოსახლეობისგან განსხვავებით, მიეკუთვნებოდნენ ხმელთაშუაზღვისპირულ რასას.
ჩვენს წელთაღრიცხვამდე III ათასწლეულში საჰარის რეგიონი ხელახლა გაუდაბნოვდა და ტენერიული კულტურა უკვალოდ გაქრა. სავარაუდოდ, მისი წარმომადგენლები გადასახლდნენ კლიმატურად უფრო მეტად ხელსაყრელ ადგილებში.
ლიტერატურა
Gwin, Peter. «Lost Tribes of the Green Sahara.» National Geographic, September 2008, 126—143
Sereno, Paul, and others. «Lakeside Cemeteries in the Sahara: 5,000 Years of Holocene Population and Environmental Change», :en:PLOS ONE, August 14, 2008
რესურსები ინტერნეტში
Gobero and the Green Sahara
Африка раскрыла живые тысячелетия зелёной Сахары
სქოლიო
აფრიკის ყოფილი ქვეყნები
ნიგერის ისტორია
Constantine I, Prince of Armenia

Constantine I, Prince of Armenia
Constantine I or Kostandin I (1035–1040 – c. 1100) was the second lord of Armenian Cilicia (1095 – c. 1100). He ruled the greater part of the Taurus Mountain regions, while managing the towns and lands within his domain. He provided ample provisions to the Crusaders, for example during the difficult period of the siege of Antioch in the winter of 1097. He was a passionate adherent of the separated Armenian Church.
Early years
He was the son of Roupen I; his father declared the independence of Cilicia from the Byzantine Empire around 1080. According to the chroniclers Matthew of Edessa and Sempat Sparapet, Constantine is also identified as being either a prince of King Gagik II, or some kind of a military commander in the monarch’s clan in exile.
Upon the murder of King Gagik II, Constantine’s father gathered his family and fled to the Taurus Mountains and took refuge in the fortress of Kopitar (Kosidar) situated north of Sis (today Kozan in Turkey). By 1090, Roupen was not capable of leading his troops, therefore his son Constantine inherited his command and conquered the castle of Vahka. The mastery of this mountain defile made possible the assessment of taxes on merchandise transported from the port of Ayas towards the central part of Asia Minor, a source of wealth to which the Roupenians owed their power.
His rule
After his father’s death in 1095, Constantine extended his power eastward towards the Anti-Taurus Mountains. As an Armenian Christian ruler in the Levant, he helped the forces of the First Crusade maintain the siege of Antioch until it fell to the crusaders. The crusaders, for their part, duly appreciated the aid of their Armenian allies: Constantin was honored with gifts, the title of "marquis", and a knighthood.
The Chronographie of Samuel of Ani records that Constantine died soon after a lightning bolt struck his table in the fortress of Vahka. He was buried in Castalon.
Marriage and children
According to the Chronicle of Aleppo, his wife was descended from Bardas Phokas.
(? – before 1118), the wife of Count Joscelin I of Edessa
Thoros I, Lord of Armenian Cilicia (? – February 17, 1129 / February 16, 1130)
Leo I, Lord of Armenian Cilicia (? – Constantinople, February 14, 1140)
References
Sources
External links
The Barony of Cilician Armenia (Kurkjian's History of Armenia, Ch. 27)
1102 deaths
11th-century births
Deaths from lightning strikes
11th-century Armenian people
Monarchs of the Rubenid dynasty
ბაკაიკოა

ბაკაიკოა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ლა-ბარანკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11,7 კმ². მოსახლეობა — 360 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ნავარის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ბაკაიკოის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნავარის მუნიციპალიტეტები
ნავარის ქალაქები
ბატატი

ბატატი, ტკბილი კარტოფილი — აბილილის გვარის გორგლიანი მცენარე ხვართქლასებრთა ოჯახისა. ტროპიკულ ქვეყნებში მოჰყავთ მრავალწლოვან, ხოლო სუბტროპიკულში ერთწლოვან კულტურად.
აქვს 1–5 მ სიგრძის გართხმული ღერო, ფოთოლი მთლიანი და თათისებრ დაყოფილია. ყვავილი ვარდისფერი ან თეთრი. ნაყოფი ოთხთესლიანი კოლოფია. ბატატის ფესვები ვეგეტაციის დასასრულს წარმოქმნის სხვადასხვა ფორმისა და შეფერილობის გორგლს, რომელიც მომწიფებისას შეიცავს 24–28% სახამებელსა და შაქარს. გორგლი იწონის 200 გ-იდან 3 კგ-მდე.
ბატატის სამშობლოა მექსიკა და ცენტრალური ამერიკა. ფართოდაა გავრცელებული ინდოეთში, ინდონეზიაში, ჩინეთში, იაპონიაში, ესპანეთში, იტალიასა და აშშ-ში. მოჰყავთ აგრეთვე თურქმენეთსა და საქართველოში — მხოლოდ საცდელ ნაკვეთებზე. ბატატის გორგლს იყენებენ საჭმელად, ამზადებენ კონსერვს, ფქვილს, სახამებელს, ბადაგს, მიწისზედა ნაწილი პირუტყვის საუკეთესო საკვებია.
ლიტერატურა
ხვართქლასებრნი
ბოსტნეული
Leo IV of Armenia

Leo IV of Armenia
Leo IV or Leon IV (Levon IV) (also numbered Leo V) (1309 – August 28, 1341) was the last Hethumid king of Cilicia, ruling from 1320 until his death. He was the son of Oshin of Armenia and Isabel of Korikos, and came to the throne on the death of his father. His name is sometimes spelled as Leo or Leon.
He spent his minority under the regency of Oshin of Korikos. During this period, the kingdom was much harassed by Mamluks and Mongols. In 1320, the Egyptian sultan Naser Mohammed ibn Kelaoun invaded and ravaged Christian Armenian Cilicia. In a letter dated July 1, 1322, and sent from Avignon, Pope John XXII reminded Mongol ruler Abu Sa'id Bahadur Khan of the alliance of his ancestors with Christians, asking him to intervene in Cilicia. At the same time he advocated that he abandon Islam in favor of Christianity. Mongol troops were sent to Cilicia to support the Armenians, but only arrived after a ceasefire had been negotiated for 15 years between Constantin, patriarch of the Armenians, and the sultan of Egypt.
The regent Oshin had married his stepmother, Joan of Taranto, and Leo was forced to marry Alice Oshin's daughter by his first wife, Margaret d'Ibelin, on August 10, 1321. Oshin murdered a number of members of the royal family to consolidate his own power, and Leo's reaction upon reaching his majority in 1329 was violent. Oshin, his brother Constantine, Constable of Armenia and Lord of Lampron, and Leo's wife Alice were all murdered on the king's orders, Oshin's head being sent to the Il-Khan and Constantine's head to Al-Nasir Muhammad, Sultan of Egypt. Leo had his aunt Isabella, wife of the late Amalric, Lord of Tyre, and two of her sons imprisoned and then executed.
Leo was strongly pro-Western and favored a union of the Armenian and Roman Churches, which deeply displeased the native barons. His second marriage on December 29, 1331 to Constance, daughter of Frederick III of Sicily and Eleanor of Anjou, widow of Henry II of Cyprus, further aroused anti-Western sentiment.
In 1337, Al-Nasir Muhammad invaded again, taking the city of Ayas, and Leo was forced to conclude a humiliating truce, surrendering territory and a large indemnity and promising to have no dealings with the West. He spent the last years of his reign holed up in the citadel at Sis, hoping for Western aid which never came. On August 28, 1341 he was murdered by his own barons. His only son by Alice, Hethum, had died before 1331; the barons elected his cousin Constantine II to succeed him.
References
Sources
1309 births
1341 deaths
14th-century murdered monarchs
Kings of the Armenian Kingdom of Cilicia
Medieval child monarchs
Hethumid dynasty
ურაკა პორტუგალიელი

ურაკა პორტუგალიელი (დ. 1148 — გ. 1211) — ბურგუნდიული დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე აფონსუ I-ისა და დედოფალ მაფალდა სავოიელის უფროსი ასული. ლეონის დედოფალი 1165-1175 წლებში როგორც ფერდინანდ II-ის მეუღლე. ლეონისა და გალისიის მეფე ალფონსო IX-ის დედა.
ბიოგრაფია
ურაკა დაიბადა 1148 წელს კოიმბრაში. იგი იყო პორტუგალიის მეფე აფონსუ I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ მაფალდა სავოიელის უფროსი ასული. მისი მრავალი დედმამიშვილიდან აღსანიშნავია პორტუგალიის მეფე სანშუ I.
1165 წლის მაისში, ან ივნისში ურაკა ცოლად შერთეს მეზობელი ლეონის სამეფოს მეფე ფერდინანდ II-ს. იგი ლეონის ისტორიაში პირველი პორტუგალიელი დედოფალი იყო. ურაკასა და ფერდინანდს ქორწინებაში მხოლოდ ერთი ვაჟი შეეძინათ, რომელსაც ალფონსო დაარქვეს და რომელიც 1171 წლის 15 აგვისტოს დაიბადა სამორაში.
როგორც ლეონისა და კასტილიის მეფე ალფონსო VI-ის შვილთაშვილების, ურაკასა და ფერდინანდის ქორწინება რომის პაპმა ალექსანდრე III-მ 1771, ან 1772 წელს ანულირებულად სცნო, რადგან ისინი ღვიძლი ბიძაშვილები გამოდიოდნენ. ამის შემდეგ ურაკა იოანე ნათლისმცემლის ორდენს შეუერთდა და ქმრის მიერ ნაჩუქარ სამორას სასახლეში დასახლდა. განქორწინების მიუხედავად, ფერდინანდი მეორედ აღარ დაქორწინებულა და ურაკას დედოფლის წოდება და შემოსავალი შეუნარჩუნა.
1775 წელს ფერდინანდი გარდაიცვალა, ტახტზე მათი ვაჟი ალფონსო IX ავიდა და ურაკამაც დაკარგა დედოფლის ტიტული. ამის შემდეგ იგი ესპანეთში მოგზაურობდა, რა დროსაც მოილოცა ადგილობრივი სიწმინდეები. 1188 წელს იგი თავისი ვაჟის, ალფონსოს კორონაციას დაესწრო. ამის შემდეგ მან დატოვა ლეონი და კვლავ ესპანეთში მოგზაურობა განაგრძო, სადაც გარდაიცვალა 1211 წელს, ქალაქ ვალიადოლიდში. იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს სამორას კათედრალში.
ლიტერატურა
Arco y Garay, Ricardo del (1954). Sepulcros de la Casa Real de Castilla. Madrid: Instituto Jerónimo Zurita. Consejo Superior de Investigaciones Científicas. OCLC 11366237.
Elorza, Juan C.; Vaquero, Lourdes; Castillo, Belén; Negro, Marta (1990). Junta de Castilla y León. Consejería de Cultura y Bienestar Social (ed.). El Panteón Real de las Huelgas de Burgos. Los enterramientos de los reyes de León y de Castilla. Publisher Evergráficas S.A. ISBN 84-241-9999-5.
García Tato, Isidro (2004). Las encomiendas gallegas de la Orden Militar de San Juan de Jerusalén: Estudio y edición documental (in Spanish). Vol. I. Santiago de Compostela: Instituto de Estudios Gallegos «Padre Sarmiento». hdl:10261/49926. ISBN 8400082508.
Gross, Georg (1998). "El fuero de Castrotorafe (1129). Transición a la documentación romanizadora". Boletín de la Real Academia de la Historia (in Spanish). Madrid. Vol. CXCV, Cuaderno II: 221–229. ISSN 0034-0626.
Mattoso, José (2014). D. Afonso Henriques (in Portuguese). Lisbon: Temas e Debates. ISBN 978-972-759-911-0.
Rodrigues Oliveira, Ana (2010). Rainhas medievais de Portugal. Dezassete mulheres, duas dinastias, quatro séculos de História (in Portuguese). Lisbon: A esfera dos livros. ISBN 978-989-626-261-7.
დაბადებული 1148
გარდაცვლილი 1211
პორტუგალიის ინფანტები
ლეონის დედოფლები
ბინდი (საუნდტრეკი)

ბინდი (საუნდტრეკი)
ბინდი — საუნდტრეკი ამავე სახელწოდების ფილმიდან. იგი გამოიცა 2008 წელს. დისკზე წარმოდგენილია სხვადასხვა შემსრულებლის კომპოზიციები.
სიმღერების სია
ჩვეულებრივი გამოცემა
შენიშვნა
პირველი სიმღერა ფინალურ ტიტრებში, Radiohead-ის 15 Step (3:59) დისკზე შეტანილი არ არის.
iTunes გამოცემა
ახლავს დამატებები:
სპეციალური გამოცემა: CD/DVD
დამატებითი სიმღერები
Love Is Worth the Fall (O.A.R.) – 3:38
Decode (აკუსტიკური ვერსია) (Paramore) – 4:27
Flightless Bird, American Mouth (საკონცერტო) (Iron & Wine) – 4:13
Spotlight (Son Lux Remix) (Mutemath) – 3:27
Full Moon (Appleblim & Komonazmuk Remix) (The Black Ghosts) – 4:53
რესურსები ინტერნეტში
საუნდტრეკის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
2008 წლის საუნდტრეკები
ბინდი (ფილმების სერია)
Atlantic Records-ის საუნდტრეკები
Chop Shop Records-ის საუნდტრეკები
ანდრიივკა (პოდილსკის რაიონი)

ანდრიივკა (პოდილსკის რაიონი)
ანდრიივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ოდესის ოლქის პოდილსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 18 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
პოდილსკის რაიონის სოფლები
Leptogenys purpurea

Leptogenys purpurea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
სტეფანავანის დენდროპარკი

სტეფანავანის დენდროპარკი — დენდრარიუმი სოფელ გიულაგარაკის მახლობლად, ლორეს პროვინციაში, სომხეთის დედაქალაქ ერევნიდან 85 კილომეტრში. დაარსდა 1931 წელს პოლონელი ინჟინერის ედმონდ ლეონოვიჩის მიერ.
პარკი მთლიანად 35 ჰექტარზეა განფენილი, აქედან 17,5 ჰა ბუნებრივ ტყეს უკავია, დანარჩენი კი დეკორატიულ ხეებს. დენდროპარკი შედგება ფოთლოვანი ტყისაგან და დეკორატიული ნარგავებისგან. ასევე ვხვდებით ვაშლის, მსხლისა და ვერხვის ჯიშებს. პარკი მდიდრდება სხვადასხვა ბოტანიკური ბაღებიდან, მათ შორის მოსკოვის, კიევისა და თბილისის ბოტანიკური ბაღებიდან. არაერთი სახეობა შემოიტანეს გერმანიიდან, საფრანგეთიდან, პორტუგალიიდან, ჩინეთიდან და აშშ-დან. დღეს სტეფანავანის დენდროპარკში 500-მდე სახეობის მცენარეს შევხვდებით.
დღეს სტეფანავანის დენდროპარკი ფართო საზოგადოებისთვის წარმოადგენს ინტერესთა სფეროს. მათ შორის მეცნიერებისათვის და ეკო-ტურისტებისათვის. ეს ადგილი გამოიყენება მოსწავლეთა განათლებისა და სტაჟირებისათვის, რადგან პარკი ერთ-ერთი გამორჩეულია მთელს ამიერკავკასიაში. პარკი ექსკურსიებისა და ბოტანიკურ - ზოოლოგიური ტურების ადგილიცაა.
პარკში შესვლა უფასოა და ღიაა ყველასათვის.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
დენდროპარკი ArmeniaPedia.org-ზე
სომხეთის დაცული ტერიტორიები
უესტმითის საგრაფო

უესტმითის საგრაფო
უესტმითი — საგრაფო ირლანდიის აღმოსავლეთით. შედის ლენსტერის პროვინციაში. დედაქალაქი — მალინგარი, უდიდესი ქალაქი — ათლონი. მოსახლეობა — 86,164 ადამიანი (22-ე ადგილი საგრაფოებს შორის; 2011 წლის მონაცემები).
გეოგრაფია
ტერიტორიის ფართობი — 1,840 კმ2 (20-ე ადგილი).
რესურსები ინტერნეტში
Westmeath County Council
Westmeath Tourism
Westmeath Enterprise
Westmeath Examiner (Local Newspaper)
სქოლიო
ირლანდიის საგრაფოები
ლიპოვა-დოლინის რაიონი

ლიპოვა-დოლინის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, სუმის ოლქში. მისი ფართობია 900 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 18 792 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 20,9 კაცს კმ²-ზე. ლიპოვა-დოლინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლიპოვა-დოლინა.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
სუმის ოლქის რაიონები
თუთაში

თუთაში — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭა-ლეჩხუმიდან.
თუთაში წარმოადგენს ადრე არსებული, მაგრამ ამჟამად მოუძიებელი ვაზის ჯიშს.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 569
რაჭა-ლეჩხუმის ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Two Cars in Every Garage and Three Eyes on Every Fish

Two Cars in Every Garage and Three Eyes on Every Fish
„“ — სერიალ „სიმფსონების“ მეორე სეზონის მეოთხე ეპიზოდი. იგი ეთერში 1990 წლის 1 ნოემბერს გავიდა. სიუჟეტის მიხედვით, ბარტი იჭერს სამთვალა თევზს, სპრინგფილდის ატომურ რადიოსადგურთან ახლოს მდებარე მდინარეშე. სადგური დახურვის პირას არის, ამიტომ მისტერ ბერნსი გუბერნატორის არჩევნებში მონაწილეობას აპირებს. საარჩევნო კამპანიის ფარგლებში სიმფსონები მასთან ერთად ვახშმობენ.
რესურსები ინტერნეტში
სიმფსონების ეპიზოდები (სეზონი 2)
დავით III კურაპალატის მემკვიდრეობა

დავით III კურაპალატის მემკვიდრეობა — მიწა-წყალი, რომელიც ტაოს მეფის დავით III-ის ანდერძის თანახმად ბიზანტიის იმპერიას უნდა გადასცემოდა და რომლის გამოც შემდეგში ხანგრძლივი ომი ატყდა საქართველოსა და ბიზანტიას შორის.
დავით III-ის სამემკვიდრეო სამფლობელოს შეადგენდა იმიერტაო ჩრდილო ბასიანითურთ. 979 წელს აჯანყებული ბარდა სკლიაროსის წინააღმდეგ გაწეული დახმარებისათვის ბიზანტიის ხელისუფლებამ დავით III-ს გადასცა „ზემონი ქუეყანანი საბერძნეთისანი, რაჲთა თავისა სიცოცხლესა ჰქონდინ“ (გიორგი მთაწმიდელი). XI საუკუნის სომეხი ისტორიკოსის სტეფანოს ტარონეცის (ასოღიკი) ცნობით, ეს ქვეყნები იყო: ციხე ხალტოარიჭი და მასთან მდებარე კლისურა დასავლეთ ევფრატის ხეობაში, ჩორმაირის თემი მდინარე ჭოროხის სათავეებთან, კარინი ანუ თეოდოსიოპოლი თავისი თემით, ციხე სევუკი მარდალიის კანტონში, მდინარე არაქსის სათავეებთან, ჰარქისა და აპაუნიქის პროვინციები აღმოსავლეთ ევფრიტის ხეობაში. ფიქრობენ, რომ ამ ქვეყნების სამემკვიდრეოდ შენარჩუნების მიზნით დავით III დაუკავშირდა იმპერატორის წინააღმდეგ აჯანყებულ ბარდა ფოკას, მაგრამ მისი დამარცხების შემდეგ (989 წელს) იძულებული გახდა ბასილი კეისრისათვის პატიება ეთხოვა და დათანხმებულიყო, რომ სიკვდილის შემდეგ მისი სამფლობელოები იმპერიას შეერთებოდა. მკვლევართა შორის არაა თანხმობა, თუ რა ქვეყნები უნდა გადასცემოდა ბიზანტიას ამ დათმობის შედეგად. ერთნი ფიქრობდნენ, რომ აქ მხოლოდ „ზემონი ქუეყანანი“ უნდა იგულისხმებოდეს, სხვებს მიაჩნიათ, რომ დავით III-მ მისი სამფლობელო უანდერძა იმპერატორს. მეორე მოსაზრება უფრო სწორი უნდა იყოს, რადგან „ზემონი ქუეყანანი“ მას ისედაც დროებით, მხოლოდ სიცოცხლის მანძილზე გადაეცა სამფლობელოდ.
ლიტერატურა
კოპალიანი ვ., საქართველოსა და ბიზანტიის პოლიტიკური ურთიერთობა 970-1070 წლებში, თბ., 1969;
საქართველოს ისტორია
ტაო-კლარჯეთი
ძვ. წ. 600

ძვ. წ. 600
მოვლენები
დასრულდა მილეტი–ლიდიის ბრძოლა.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Azaflı

Azaflı (known as Azaplı until 2012) is a village and municipality in the Tovuz Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,592.
Notes
References
Populated places in Tovuz District
პლასა-დე-ლა-რევოლუსიონი

პლასა-დე-ლა-რევოლუსიონი — კუბის დედაქალაქ ჰავანის ერთ-ერთი მუნიციპალიტეტი და მოედანი.
მუნიციპალიტეტი გადაჭიმულია მოედნიდან დაბლა, ზღვამდე. ასევე მოიცავს ვედადოს რაიონს.
მოედანი
მოედანი მსოფლიოს ქალაქების მოედნებს შორის სიდიდით 31-ე ადგილზეა და 72000 მ² ფართობს იკავებს.
ამ მოედანზე გამართულა მრავალი პოლიტიკური აქცია, აქედან მიმართავდნენ ხალხს ფიდელ კასტრო და სხვა პოლიტიკური ლიდერები. მმართველობის დროს, მნიშვნელოვან შემთხვევებში, კასტრო მოედნიდან მილიონობით ადამიანს მიმართავდა, ტრადიციად იყო მიმართვა ყოველი წლის 26 ივლისს.
მოედანის მთავარი ნაგებობაა ხოსე მარტის მემორიალი, რომელიც 109 სიმაღლის კოშკსა და 18 მ სიმნაღლის სტატუეტს წარმოადგენს. მოედნის გარშემო განლაგებულია ეროვნული ბიბლიოთეკა, მრავალი სამინისტრო და სხვა შენობები. მონუმენტის უკან მდებარეობს ყოფილი მმართველი ფიდელ კასტროს ოფისი, რომელიც მკაცრად დაცულია. მემორიალის მოპირდაპირე მხარეს, გაკრულია ჩე გევარას ცნობილი სურათი სლოგანით: "Hasta la Victoria Siempre" (ყოველთვის გამარჯვებისკენ).
მოედნისა და ხოსე მარტის მემორიალის მშენებლობა ფულხენსიო ბატისტას მმართველობის დროს დაიწყო და 1959 წელს დასრულად (ხელისუფლებაში ფიდელ კასტროს მოსვლის წელს). თავდაპირველად მას პლასა-სივიკა (Plaza Cívica — სამოქალაქო მოედანი) ერქვა, კუბის რევოლუციის (1959) შემდეგ კი პლასა-დე-ლა-რევოლუსიონ (რევოლუციის მოედანი) ეწოდა.
დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 161 631 ადამიანს შეადგენდა. 12 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 13 469,3 ადამიანი კმ²-ზე.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
კუბის მუნიციპალიტეტები
კუბის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Havana's Che Guevara Mural gets a Twin
სქოლიო
კუბის ქალაქები
მათე გოქაძე

მათე გოქაძე (დ. უცნობი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), ჭაბუკებს შორის საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2019, ანტალია, თურქეთი, 110 კგ), ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2019, ფაენცა, იტალია, 110 კგ).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
მათე გოქაძე — ქართული სპორტი
ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
ურუნა-დი-მინასი

ურუნა-დი-მინასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უნაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 235 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.41 კმ²-ზე. ფართობი 598 502 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Quitilipi Department

Quitilipi Department
Quitilipi is a central department of Chaco Province in Argentina.
The provincial subdivision has a population of about 32,000 inhabitants in an area of 1.545 km², and its capital city is Quitilipi, which is located some 1.160 km from the City of Buenos Aires.
References
External links
Website containing information about Quitilipi (Spanish)
Departments of Chaco Province