PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ბუხარი

ბუხარი — სახლის კედელში დატანებული აგურის ან ქვის ღია (უკარო), კვამლსადენიანი ღუმელი. მისი ძირი, ცეცხლის სანთები ადგილი — ყვერბია. ზოგჯერ საკვამურის შუა ტანიდან დაშვებულია საქვაბე, ანუ საკიდელი. ბუხრის „შუბლი“ თაღოვანია, წინ წამოწეული და ხშირად რელიეფური ჩუქურთმით („სიცოცხლის ხის“ და სხვა მოტივით) შემკული. ბუხრის თავი — „ფიდონი“ თაროსებრია და სანთლის, ჭრაქის და სხვათა დასადგმელად იყენებენ. ქართულ საცხოვრებელში ბუხარი არსებითად იმავე ფუნქციას ასრულებს, რასაც შუა სახლში მოთავსებული კერა (შუაცეცხლი). ბუხრის დიდი ღირსებაა ის, რომ იგი ხელს უწყობს შენობის კარგ ვენტილაციას. მისი ნაკლია დიდძალი საწვავის ხარჯვა და გათბობის დაბალუნარიანობა. ბუხარი გავრცელებულია მსოფლიოს უმეტეს ნაწილში, განსაკუთრებით კავკასიასა და ჩრდილოეთის ქვეყნებში. თანამედროვე საცხოვრებლებში ბუხარი ზოგჯერ დეკორაციულ დანიშნულებას ასრულებს.
ლიტერატურა
ინტერიერი
სახლი
ცენტრომერა

ცენტრომერა — ქრომოსომის უბანი, რომლისთვისაც დამახასიათებელია სპეციფიკური სტრუქტურა და ნუკლეოტიდების თანმიმდევრობა. ცენტრომერა მნიშვნელოვან როლს თამაშობს უჯრედული ბირთვის გაყოფასა და გენთა ექპსრესიის კონტროლში.
ფუნქციები
ცენტრომერა მონაწილეობას იღებს დობილი ქრომატიდების შეკავშირებაში, კინეტოქორის ფორმირებაში, ჰომოლოგიური ქრომოსომები კონიუგაციასა და გენთა ექსპრესიის კონტროლში.
სწორედ ცენტრომერის უბანშია დაკავშირებული დობილი ქრომოსომები მიტოზის პროფაზასა და მეტაფაზაში და ჰომოლოგიური ქრომოსომების პირველი მეიოზური გაყოფის პროფაზასა და მეტაფაზაში. ცენტრომერებზე მიმდინარეობს აგრეთვე კინეტოქორების ფორმირება: ცილები, რომლებიც უკავშირდებიან ცენტრომერას, ქმნიან წერტილს გაყოფის თითისტარას მიკრომილაკების მისამაგრებლად მიტოზისა და მეიოზის ანაფაზასა და ტელოფაზაში.
რესურსები ინტერნეტში
Report about Nature Genetics article that centromere of rice genome carries active genes
ქრომოსომები
კარამელი

კარამელი (და „შემწვარ შაქარს“) — მაღალ გრადუსზე მშრალად გამდნარი შაქარი. ტემპერატურის სიდიდისდა მიხედვით კარამელი იღებს ოქროსფერ-მუქ ყავისფერ ფერებს და თავისებურ არომატს.
დაახლოებით 135 °C-ზე იწყებს შაქარი დნობას. ის თავდაპირველად ფერს არ იცვლის. ასეთი გამდნარი შაქარი გამოიყენება მაგ. ნამცხვრის დეკორაციისათვის, შაქრის მინანქრის სახით და სხვა. ნამდვილი კარამელის გემოსა და ფერის მისაღებად საჭიროა მინიმუმ 150 °C. მუქი ფერი და ინტენსიური კარამელის გემო მიიღება შაქრის 180 °C-იდან 200 °C-ამდე.
გაციებული კარამელი არის გამჭვირვალე და შუშისამებრ მტვრევადი მასა.
საკვები მაჩვენებლები
ორი სუფრის კოვზი კარამელი შეიცავს:
კალორიულობა: 103/კილოკალ.
ცხიმი (გრამი): 0.04
კარგოჰიდრატები (გრამი): 27.02
ცილები (გრამი): 0.4
პროტეინი (გრამი): 0.62
ქოლესტერინი (მილიგრამი): 0.0
რესურსები ინტერნეტში
Caramel recipe
სქოლიო
ტკბილეული
კაბუდარე

კაბუდარე (Cabudare) — ქალაქი ვენესუელაში, ლარას შტატში, პალავესინოს მუნიციპალიტეტის ცენტრი. მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე, მდინარე ტურბიოზე. ახლომდებარე ქალაქი ბარკისიმეტოს ეკონომიკის ზრდის გამო, კაბუდარე ერთგვარ საძინებელ გაერთიანებად იქცა (ქანქარისებური მიგრაციის გამო), შაქრის ლერწმის მინდვრები ახალმა დასახლებებმა ჩაანაცვლა. მოსახლეობის მცირე ნაწილი ჯერ კიდევ მიწათმოქმედაბაშია ჩართული, მუნიციპალიტეტის საზღვრებში.
ბოლო მონაცემებით, კაბუდარეს მოსახლეობა 119 671 ადამიანს შეადგენს.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Alcaldía de Palavecino
Tu cabudare
Parroquia Agua Viva
Vista aérea de Cabudare
ვენესუელის ქალაქები
482

482
მოვლენები
ვახტანგ გორგასლის ინიციატივით დაიწყო აჯანყება ირანელების წინააღმდეგ.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
11 მაისი: იუსტინიანე I — ბიზანტიის იმპერატორი (გ. 565)
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ხილდერიკ I — ფრანკთა მეფე (დ. 437)
ფოქვეშის ეკლესია „აბაა“

ფოქვეშის ეკლესია „აბაა“ — ეკლესია სოფელ ფოქვეშში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ეკლესია დარბაზულია, ერთნავიანი. აგებულია კარგად დამუშავებული ქვის კვადრებით. ტაძრის კედლები შემორჩენილია 1,5 მ სიმაღლეზე. ეკლესიას შემოვლებული ჰქონდა კირის ხსნარზე ნატეხი ქვით ნაგები გალავანი, რომელსაც შესასვლელი სამხრეთ-დასავლეთით ჰქონდა. ადგილობრივი აფხაზური მოსახლეობა მას „აბაას“ უწოდებს, რაც ციხეს ნიშნავს.
2018 წლის აგვისტოში საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნულმა სააგენტომ ციხესიმაგრეს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიანიჭა.
ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
იხილეთ აგრეთვე
ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია
ლიტერატურა
ხვისტანი რ., ენგურ-მოქვისწყლის აუზის (აფხაზეთი) ქრისტიანული ხუროთმოძღვრული ძეგლები, თბ., 2015
რესურსები ინტერნეტში
ფოქვეშის ეკლესია „აბაა“
სქოლიო
ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მატყლი

მატყლი — ძუძუმწოვრების ბეწვიანი საფარი, რომელსაც აქვს ძაფად დაგრეხისა და მოთელვის თვისებები. მატყლისთვის დამახასიათებელია დაბალი თბოგამტარობა, ტენის ჭარბად შთანთქმა, მაღალი ცვეთამტანობა. მატყლის ბოჭკო რქოვანი წარმონაქმნია. განასხვავებენ მატყლის ბოჭკოს ჯგუფებს: წმინდანს, უხეშს, გარდამავალსა და „მკვდარს“.
წმინდა ყველაზე წვრილი და დაკლაკნილი ბოჭკოა; უხეში უფრო მსხვილი, ნაკლებად კლაკნილია და გულს შეიცავს; გარდამავალს საშუალო ადგილი უკავია წმინდასა და უხეშ ბოჭკოს შორის; „მკვდარი“ ბოჭკო ძალზე უხეში და მტვრევადია.
მატყლის ძირითადი ტექნიკური თვისებებია: სიმსხო, სიგრძე, კლაკნილობა, სიმაგრე, ჭიმვადობა, დრეკადობა, ელასტიკურობა, ფერი, მბზინვარება. ცხვრის მატყლს განასხვავებენ შემადგენელი ბოჭკოების თანაფარდობის მიხედვით. ერთგვაროვანი მატყლი შედგება ერთი ტიპის წმინდა ან ნახევრად წმინდა ბოჭკოსაგან, არაერთგვაროვანი ანუ ნაირბეწვიანი — წმინდა, გარდამავალი, უხეში და ზოგჯერ მკვდარი ბოჭკოებისაგან. ერთგვაროვან მატყლში წმინდა და ნახევრად წმინდა ბოჭკოები ჯგუფდება და შტაპელით იკვრება; არაერთგვაროვანში კულულებად იკვრება წმინდა, ნახევრად წმინდა და უხეში ბეწვები. შტაპელები ან კულულები ცალკეული ბეწვებით კანძად ებმება. მატყლის დიდ უმეტესობას ცხვარი იძლევა, შემდეგ აქლემი, თხა და სხვა ცხოველბი. 1976 წელს ცხვრის მატყლის მსოფლიო წარმოება 2,6 მლნ. ტ შეადგენდა. 1976 წელს საქართველოში აწარმოეს 5,2 ათ. ტ მატყლი. სამრეწველო სტანდარტების მიხედვით არსებობს ნორმალური, გაყვითლებული, ჩეჩქიანი, ბირკიანი, ზადიანი და სხვა მატყლი. ფერის მიხედვით — თეთრი, ღია ნაცრისფერი, ფერადი. პრაქტიკული გამოყენება აქვს აგრეთვე თხისა და აქლემის მატყლს.
წარმოება
მატყლის წარმოების საერთო მაჩვენებელი დაახლოებით შეადგენს 1,3 მილიონ ტონას წელიწადში, რომლისგანაც დაახლოებით 60% მიდის ტანისამოსის საწარმოებლად. მატყლის ყველაზე დიდ მწარმოებელს წარმოადგენს ავსტრალია, სადაც უმეტესად აშენებენ მერინოსის ჯიშის ცხვარს.
მატყლის უმსხვილესი მწარმოებელი ქვეყნებია:
: 25%
: 18%
: 17%
: 11%
: 3%
: 2%
: 2%
: 2%
: 2%
: 2%
: 1%
იხილეთ აგრეთვე
მერინოსი
მეცხვარეობა
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Did you know wool can help your health? It can!
Australian Wool Exchange Ltd
Australian Wool Innovation (AWI)
Australian Wool Testing Authority Ltd
American Wool Industry
Natural Colored Wool Growers Association
Australian Wool Fashion Awards
ცხოველების ანატომია
ჭაჭუნის ვაკის სადგომები

ჭაჭუნის ვაკის სადგომები — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს მდინარე ივრის მარცხენა ნაპირას. ტარიბნის ტაფობსა და კოწახურის ქედის სამხრეთით, 3-4 კილომეტრზე. მიკვლეულია 1968 (ჭაჭუნა III) და 1976 (ჭაჭუნა I და ჭაჭუნა II) წლებში, ისტორიის არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის კახეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის მიერ. სადგომი ჭაჭუნა I ივრის ზეგანზე აღმოჩენილი პირველი აშელური ძეგლია. ჭაჭუნა II და ჭაჭუნა III კი თარიღდება ადრინდელი მუსტიეს ხანით.
სადგომი ჭაჭუნა I ბუნებრივი ბორცვის სწორ თხემზე. ორი მცირე გორასამარხის გვერდით გამოვლინდა დაახლოებით 50-50 მეტრი ფართობზე შეგროვდა ქვის ქვედაპალეოლითური ნივთები:მონაცისფრო მერგელის ნუკლეუსები დამზადებულია ქვარგვალებსა და ანამტვერებზე: გამოიყოფა ორი ნუკლეუსი ჩოპერი. ორი გრძივი ტიპის ერთფუძიანი და ერთი ორფუძიანი ორმხრივი ნაკეთობა. ანატკეცი ნამზადები მოგრძო. დაბალი ფართო, შემთხვევითი და სამკუთხედისებრი მოყვანილობისაა, მათთვის დამახასიათებელია ფართო, გლუვი დარტყმის მოედანი და რელიეფური ბურცული. იარაღი შედგება ანატკეცეზე დამზადებული ექვსი ხელსაწყოსგან და წარმოდგენილია ცალპირა სწორი, ამოზნექილი და ამოზნექილ-ჩაზნექილ სამუშაოპირიანი, კონვერგენტული, ორპირა, სწორი სამუშაოპირიანი და სამიპირა ჩაზნექილსამუშაოპირიანი სახოკებით.
ჭაჭუნა I-ის სამხრეთით, ფერდობის ძირში, ივრისპირა ვაკეზე. დაახლოებით 1 ჰექტარის ფართობზე მდებარეობდა სადგომი ჭაჭუნა II რომლის ზედაპირულად მოპოვებული მასალა მოიცავს ანდეზიტისა და კაჟის შუა პალეოლეითურ არალევალუაურ ნივთებს ნუკლეუსებს, ანატკეცებს, მზა იარაღს, ნეკლეუსები ერთფუძიანია. გრძივი და განივი ტიპის, ამორფული. დამზადებულია ქვარგვალებსა და ანამტრევებზე. ანატკეც-ნამზადები მოგრძო ან დაბალი, ფართო შემთხვევითი მოყვანილობის. ახასიათებთ გლუვი, ფართო, ბლაგვი კუთხით განლაგებული დარტყმის მოედანი და რელიეფური ბურცული, რომელსაცქვედა სიბრტყის ნახევარი უკავია. იარაღი წარმოდგენილია ოთხი სახოკი-ჩოპერით, ანუ ცალმხრივი უხეში საჩეხით, რომლებიც დამაზდებულია ანდეზიტის დისკოსებრ ქვარგვალზე და არის ცალპირა, განივი ტიპის, სწორსამუშაოპირიანი, გრძივი ტიპის ამოზნექილსამუშაოპირიანი, გრძივი ტიპის ამოზნექილ-ჩაზნექილი სამუშაოპირიანი და სწორი სამპირა, ამოზნექილ და ჩაზნექილსამუშაოპირიანი. სამი კონვერგენტული, გრძივი ტიპის ამოზნექილსამუშაოპირიანი საფხეკითა და ორი გვერდამოღარული ანკოშით.
ჭაჭუნა I-ის და ჭაჭუნა II-ის აღმოსავლეთით. 1-1,5 კილომეტრის დაშორებით მდებარეობდა სადგომი ჭაჭუნა III. ძეგლზე გამოვლინდა ხუთი შუაპალეოლითური არალევალუაური ნივთი: გაკაჟებული ქანისა და რიყის ქვის ერთფუძიანი გრძივი ტიპის და ამორფული ნუკლეუსები. არასწორი მოყვანილობის სამი მოგრძო ანატკეცი და განივი ტიპის ამოზნექილსამუშაოპირიანი სახოკი. მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა დაცულია საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გურჯაანის ისტორიის საცავში.
ლიტერატურა
დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სერგო კლდიაშვილი

სერგო კლდიაშვილი
სერგო დავითის ძე კლდიაშვილი (დ. 6 ოქტომბერი, 1893, ზედა სიმონეთი, ახლანდელი თერჯოლის მუნიციპალიტეტი — გ. 14 ოქტომბერი, 1986, თბილისი) — ქართველი პოეტი, მწერალი, ნოველისტი. იყო ქართველი სიმბოლისტების ლიტერატურული ჯგუფის „ცისფერყანწელთა“ წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა დავით კლდიაშვილის ოჯახში. 1913 წელს დაამთავრა ქუთაისის გიმნაზია, შემდეგ სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, მაგრამ მოუსწრო რევოლუციამ და იძულებული გახდა დაბრუნებულიყო სამშობლოში. მისი პირველი ლიტერატურული მინიატურა ჯერ კიდევ 1911 წელს გამოქვეყნდა გაზეთ „სინათლეში“. იგი ქართველ მწერალთა იმ თაობას ეკუთვნის, რომლებმაც დააარსეს ცისფერყანწელთა ლიტერატურული ორდენი და უძველესი ქართული ლიტერატურული ტრადიცია ახალი შინაარსითა და ფორმებით გაამდიდრეს.
მკითხველი დიდი ინტერესით შეხვდა მწერლის 2 რომანს „ფერფლს“ და „მყუდრო სავანეს“. ს. კლდიაშვილის სახელს უშუალოდ დაუკავშირდა ქართული ნოველის შექმნა, იგი სამართლიანად ითვლება ამ ჟანრის ერთ-ერთ გამოჩენილ ოსტატად. მისი ნოველები და მინიატურბი — „ჭინკა ბიჭები“, „გორგასლის თასი“, „შემოდგომის წვიმა“, „ჯორდანო ბრუნო“, „სოფლის გზაზე საქართველოში“, „შორეული ციალი“, „სვანური მოთხრობების“ მთელი ციკლი, სამართლიანად დამკვიდრდა ქართული ლიტერატურის ოქროს ფონდში.
განსაკუთრენბით უნდა აღინიშნოს სერგო კლდიაშვილის როგორც დრამატურგის ღვაწლი. მისი პიესები „გმირთა თაობა“, „ირმის ხევი“, „დაბრუნება“ წარმატებით იდგმებოდა რუსთაველისა და მარჯანიშვილის თეატრების სცენაზე. მან დაგვიტოვა აგრეთვე საგულისხმო კრიტიკული და პუბლიცისტური წერილები ჩვენი ლიტერატურისა და საზოგადოებრივი ცხოვრების აქტუალურ საკითხებზე. ფასდაუდებელია მწერლის მოგონებები დავით კლდიაშვილზე, აკაკი წერეთელზე, ვაჟა-ფშაველაზე, პაოლო იაშვილზე, ტიციან ტაბიძეზე, ვ. გაფრინდაშვილზე და სხვა. მისი ნაწარმოებები თარგმნილია ფრანგულ, ინგლისურ, რუსულ, გერმანულ, სომხურ, უკრაინულ, პოლონურ და სხვა ენებზე. დაჯილდოვებული იყო შრომის წითელი დროშის ორდენით, „საპატიო ნიშნის“ ორდენით და მედლებით.
სოფელ ზედა სიმონეთში არის დავით და სერგო კლდიაშვილების სახლ-მუზეუმი.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 220, თბ., 1994
სქოლიო
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ქართველი მწერლები
ქართველი პოეტები
დაბადებული 1893
გარდაცვლილი 1986
ცისფერყანწელები
თერჯოლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
Meranoplus spininodis

Meranoplus spininodis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ფილიპინების რევოლუცია

ფილიპინების რევოლუცია
ფილიპინების რევოლუცია (1896-1898-) — ასევე უწოდებენ ტაგალოგის ომს.(ესპ. Revolución Filipina) შეიარაღებული კონფლიქტი ფილიპინებზე ესპანეთის კოლონიურ ხელისუფლებას და აჯანყებულებს (კერძოდ, კატიპუნანის ორგანიზაციას) შორის, რის შედეგადაც ფილიპინები გახდა დამოუკიდებელი რესპუბლიკა .
წინაპირობები
მე -19 საუკუნის მეორე ნახევარში ფილიპინებზე გამოჩნდა პატრიოტული რევოლუციური ორგანიზაციები, რომელთა მიზანი იყო ფილიპინების განთავისუფლება ესპანეთისგან. 1892 წელს ხოსე რისალმა დააარსა ფილიპინების ლიგა, მაგრამ მას შემდეგ, რაც რისალი ესპანეთის ხელისუფლებამ დააპატიმრა 6 ივლისს, ლიგამ ფაქტობრივად შეწყვიტა ფუნქციონირება და გაიყო ორ მიმართულებად - ზომიერ და რადიკალურ (ანდრეს ბონიფაციო, ლადისლაო დივა, თეოდორო პლატა). 1892 წლის 7 ივლისს ბონიფაციოს მომხრეებმა დააარსეს კატიპუნანი (ხალხის შვილების უმაღლესი საპატიო კავშირი)..
რევოლუცია
ფილიპინების რევოლუცია დაიწყო 1896 წლის აგვისტოში, როდესაც ესპანეთის ხელისუფლებამ აღმოაჩინა ანტიკოლონიური საიდუმლო ორგანიზაცია კატიპუნანი.
რევოლუციას სათავში ჩაუდგა კატიპუნანი(ფარული რევოლუციური კავშირი). აჯანყება დაოწყო 1896 წელს აგვისტოში. მას შეუერთდნენ მემამულეები ე. აგინალდოს ხელმძღვანელობით. 1897 წლის 22 მარტს ქ. ტეხროსში აჯანყებულთა ლიდერების კონვენტმა გამოაცხადა ფილიპინების დამოუკიდებლი რესპუბლიკის შექმნა, რომლის პრეზიდენტად და მთავრობის მეთაურად აირჩიეს აგინალდო. აგინალდოს დაჯგუფება ცდილობდა მთელი ძალაუფლების მონოპოლიურად ხელში ჩაგდებას. მან დაშალა კატიპუნანი. 10 მაისს აგინალდოს ბრძანებით დახვრიტეს კატიპუნანის დამაარსებელი ა.ბონიფასიო. 1897 წლის I ნოემბერს ქალაქ ბიაკნა-ბატოში აჯანყებულთა რაზმების ხელმძღვანელთა კონფერენციაზე მიიღეს დამოუკიდებელი ფილიპინების დროებითი კონსტიტუცია. 18 ნოემბერს აგინალდომ ესპანეთის გენერალ-გუბერნატორ პრიმო დე რივერასთან დადო შეთანხმება აჯანყების შეწყვეტის შესახებ. 1898 წლის თებერვალში აჯანყებულთა ნაწილმა , რომელმაც შეთანხმება უარყო, გააგრძელა ბრძოლა ესპანელთა წინააღმდეგ. 1898 წლის აპრილში ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა დაიწყო ომი ესპანეთის კოლონიების მიტაცების მიზნით. აშშ მთავრობამ ფილიპინელ პატრიოტებს აღუთქვა ქვეყნის დამოუკიდებლობის გარანტია. ესპანელთაგან ფილიპინების განთავისუფლების შემდეგ 1898 წლის 12 ივნისს ფილიპინელმა პატრიოტებმა კავიტეში მეორედ გამოაცხადეს სამშობლოს დამოუკიდებლობა.აგინალდომ ფილიპინების დამოუკიდებლობის დეკლარაცია გამოაქვეყნა . ის კვლავ ჩაუდგა სათავეში აჯანყებულებს და 23 ივნისს შექმნილი რევოლუციური მთავრობის მეთაური გახდა. აჯანყებულებმა თითქმის მთელი არქიპელაგი გაათავისუფლეს ესპანელთა ჯარებისაგან და ამერიკულ ჯარებთან ერთად ალყა შემოარტყეს მანილას. 13 აგვისტოს აშშ-ის ჯარები უბრძოლველად შევიდნენ მანილაში. 1898 წლის 15 სექტემბერს ქალაქ მანილაში რევოლუციური კონგრესი შეიკრიბა, რომელმაც მიიღო ახალი კონსტიტუცია და გამოაცხადა ფილიპინების რესპუბლიკა. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ნიშნავდა რევოლუციის დასრულების თარიღს, არც ესპანეთმა და არც ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა არ ცნეს ფილიპინების დამოუკიდებლობა.1898 წლის 10 დეკემბერს პარიზში ხელმოწრილი საზავო ხელშეკრულების თანახმად, ესპანეთმა ფილიპინები დაუთმო აშშ-ს (20 მილიონ დოლარად). 1899 წლის 4 თებერვალს აშშ-მ დაიწყო საომარი ოპერაციები ფილიპინების რესპუბლიკის წინააღმდეგ. ომი დამთავრდა ფილიპინელთა დამარცხებით და აშშ კოლონიური რეჟიმის დამყარებით ფილიპინებზე.
სქოლიო
რევოლუციები ფილიპინებში
პაატა ლეჟავა

პაატა ლეჟავა (დ. 15 ოქტომბერი, 1972, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი, საქართველოს პარლამენტის სამგზის (2004, 2008, 2012) წევრი.
ბიოგრაფია
1994 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი სპეციალობით სამართალმცოდნეობა. 1996-2001 წლებში მუშაობდა საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოში. 2001-2003 წლებში მუშაობდა „საქართველოს ნავთობის საერთაშორისო კორპორაციაში.“ 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “. 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით , საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ვანის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 15 ოქტომბერი
დაბადებული 1972
ქართველი იურისტები
საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
თბილისში დაბადებულები
პაატა
სემ ჰიუსტონი

სემ ჰიუსტონი (დ. 2 მარტი, 1793, როკბრიჯის საგრაფო, ვირჯინია) — გ. 26 ივლისი, 1863, ჰანტსვილი, ტეხასი, აკშ) — ამერიკელი პოლიტიკოსი და სამხედრო მოღვაწე. ტეხასის რესპუბლიკის პირველი და მესამე პრეზიდენტი. ტენესისა და ტეხასის გუბერნატორი. მისი სახელი ეწოდა ქალაქ ჰიუსტონს.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია საიტზე „Handbook of Texas Online“
მცირე ბიოგრაფია
მცირე ბიოგრაფია
ტეხასის პრეზიდენტები
ტენესის გუბერნატორები
ტეხასის გუბერნატორები
აშშ-ის სენატორები
აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები
დაბადებული 2 მარტი
დაბადებული 1793
გარდაცვლილი 26 ივლისი
გარდაცვლილი 1863
ალავერდი (ქალაქი)

ალავერდი (ქალაქი)
ალავერდი — ქალაქი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში, ერევნიდან 167 კილომეტრში, ქალაქში გადის საავტომობილო გზა ვანაძორი-თბილისი და რკინიგზის ხაზი ერევანი-თბილისი. მდებარეობს მდინარე დებედის ვიწრო ხეობაში. ზღვის დონიდან 750-1400 მეტრზე. ცნობილია როგორც სომხეთის სპილენძის წარმოების ცენტრი.
ისტორია
ალავერდი ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება ძვ. წ. III-II საუკუნეებიდან მანიც-გომის, მანესის სახელწოდებით. XIII საუკუნის დასაწყისიდან ცნობილია როგორც სპილენძის წარმოების ადგილი. თანამედროვე სახელი მიიღო XVII საუკუნეში. 1770 წელს ლორის ოლქში დასახლდნენ ბერძენი მაღაროს მუშები, რომლებმაც ალავერდსა და შამლუღში ააშენეს სპილენძსადნობი ქარხანა, რომელიც 1795 წელს დაანგრია აღა-მაჰმად-ხანმა. 1801 წელს ალავერდი შევიდა რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში. 1921 წელს ალავერდში დამყარდა საბჭოთა ხელისუფლება. 1938 წელს მიიღო ქალაქის სტატუსი. 1963 წლიდა კი არის რესპუბლიკური დაქვემდებარების ქალაქი.
მოსახლეობა
2001 წლის აღწერით ალავერდის მოსახლეობა შეადგენდა 14 835 კაცს. 1831 წელა აქ ცხოვრობდა 24 ადამიანი, 1873 წელს - 748, 1926 წელს - 4 500, 1959 წელს - 16 805, 1970 წელს - 23 311, ხოლო 1979 წელს წელს - 23 182.
ცნობილი ადამიანები
ალავერდში დაიბადა სომეხი ისტორიკოსი ალექსანდრ ერიციანი (1842-1902), სომეხი საბჭოთა მხატვარი ალბერტ ასლიანი, ცნობილი საბჭოთა პოლიტიკური მოღვაწე ანასტას მიქოიანი და მისი ძმა კონსტრუქტორი არტემ მიქოიანი.
ლიტერატურა
სომხეთის ქალაქები
ჰეიდარ ალიევის სასახლე

ჰეიდარ ალიევის სასახლე (აზერბ. Heydər Əliyev Adına Saray, ასევე ცნობილია როგორც ბაქოს სასახლე, ყოფილი რესპუბლიკის სასახლე (Respublika Sarayı) — აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში მდებარე, სასახლე. საბჭოთა პერიოდში, ცნობილი როგორც „ლენინის სასახლე“ არის აზერბაიჯანის ბაქოს მთავარი საკონცერტო დარბაზი. აღნიშნული შენობა გათვლილია 2500 ადამიანზე. 2003 წელს აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის გარდაცვალების შემდეგ მას ეწოდა მისი სახელი. ალიშ ლემბერანსკი იყო სასახლის დიზაინერი.
ეს არის საკონცერტო კომპლექსი, სადაც კულტურული პროგრამების პარალელურად ტარდება სახელმწიფო ღონისძიებები. სასახლის საკონცერტო დარბაზი ითვლება ყველაზე დიდ სცენად რესპუბლიკაში .
ისტორია
სასახლე მოქმედებდა როგორც „ლენინის სახელობის სასახლე“ 1972 წლის 14 დეკემბრიდან. 1991 წელს მას ეწოდა „რესპუბლიკის სასახლ“ე. აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის 2004 წლის 10 მარტის განკარგულების თანახმად, სასახლეს ეწოდა „ჰეიდარ ალიევის სასახლე“.
2007-2008 წლებში სასახლე ძირეულად გარემონტდა - აღიჭურვა ახალი ტექნიკით, შეიტანეს ცვლილებები დიზაინში. სასახლე ექსპლუატაციაში შევიდა 16 ოქტომბერს. 2008 წლის 24 ოქტომბერს სასახლეში გაიმართა პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის ინაუგურაციის ცერემონია. ოფიციალურად, სრულად განახლებული სასახლე გაიხსნა 2008 წლის 5–6 ნოემბერს სსრკ–ში, სახალხო არტისტის ზეინაბ ხანლაროვას კონცერტით .
არქიტექტურა
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ცენტრალურ საკონცერტო დარბაზში, ალიევის სასახლეს განსხვავებული მახასიათებლები აქვს, ვიდრე სხვა თეატრისა და საკონცერტო დარბაზებს. პალასი არის დიდი ფორმატის საკონცერტო დარბაზი, რომელიც მასპინძლობდა აზერბაიჯანის ბევრ დიდ ღონისძიებას ბოლო 40 წლის განმავლობაში, რომელიც გათვლილია 2150 მაყურებელზე, სადაც თეატრის ტიპის ადგილების 30 საფეხურიანი რიგია.
ექსტერიერისა და ინტერიერის დიზაინი, დეკორაციები, მარმარილოს იატაკები, აზერბაიჯანში არაანალოგიური ხმა, სინათლე, ფილმების პროექცია და ლაზერული სისტემები, ასევე შეკვეთილი და დამონტაჟებული LED ეკრანები მისი უნიკალური თავისებურებაა. ეს არის ერთადერთი ადგილი, რომელიც საშუალებას აძლევს მის სტუმრებს გამოიყენონ უფასო და მაღალი ხარისხის wi-fi, რომელიც 3000 კვადრატული მეტრის ფართობს მოიცავს. გარდა ამისა, სპეციალური ტექნიკაა დარბაზში გამართული კონცერტების ონლაინ გადასაცემად.
სასახლე მდებარეობს 700 მეტრში, ისტორიული სარკინიგზო სადგურის შენობებიდან და სავაჭრო ცენტრში, დასავლეთით, ქალაქის მხოლოდ საუკეთესო სასტუმროებიდან ხუთი წუთის სავალზე .
რესურსები ინტერნეტში
ჰეიდარ ალიევის სასახლე
ვირტუალური ტური
სქოლიო
ბაქოს საკონცერტო დარბაზები
Novoyamashevo

Novoyamashevo (Yañı Yamaş) is a rural locality (a village) in Krivle-Ilyushkinsky Selsoviet, Kuyurgazinsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 71 as of 2010. There are 2 streets.
Geography
Novoyamashevo is located 23 km east of Yermolayevo (the district's administrative centre) by road. Znamenka is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kuyurgazinsky District
ალტერლაა (ვენის მეტრო)

ალტერლაა (ვენის მეტრო)
ალტერლაა — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U6 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1995 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ვენის მეტროპოლიტენის საიტი
ვენის მეტროსადგურები
ვაალბარა

ვაალბარა — პირველი ჰიპოთეზური სუპერკონტინენტი, რომელიც არსებობდა 3,6-2,8 მილიარდი წლის წინ არქეულში. მისი ფორმირება დაიწყო 3600 მილიონი წლის წინ, ხოლო დასრულდა 3100 მილიონი წლის წინ. გაიყო დაახლოებით 2500 მილიონი წლის წინ. დასახელება ვაალბარი მოდის სამხრეთ აფრიკაში არსებულ კრატონ Kaapvaal-იდან და დასავლეთ ავსტრალიაში არსებულ კრატონ Pilbara-იდან.
კრატონთა დათარიღების რადიომეტრული მეთოდის თანახმად, რომლებიც შეადგენდნენ ვაალბარას, ითვლება, რომ ამჟამინდელი სუპერკონტინენტი 2,8 მილიარდი წლის წინ არსებობდა. ამას ადასტურებს გეოქრონოლოგიური და პალეომაგნიტური გამოკვლევები ორ არქეულ კრატონს, კაპვალსა და პილბარს შორის (პილბარის რეგიონი, დასავლეთი ავსტრალია).
დამატებით მოწმეებად გვევლინებიან დამთხვევბი სტრატიგრაფიულ მწვანექვის სარტყლებსა და გნაისს (კრატონს) შორის. ეს სარტყლები დღეს გავრცელებულია კანადაში და უძველეს სუპერკონტინენტებში გონდვანასა და ლავრაზიაში. ეს ამტკიცებს, ასევე, იმას, რომ ისინი ადრე შეერთებულნი იყვნენ.
არ არსებობს საერთო შეხედულება იმის შესახებ, თუ როდის დაიწყო კონტინენტმა დაყოფა, მაგრამ გეოქრონოლოგიური და პალეომაგნიტური გამოკვლევები აჩვენებენ, რომ ორმა კრატონმა გადაიტანა გვერდითი დაყოფა 2,78-2,77 მილიარდი წლის წინ. უკვე ≈2,8 მილიარდი წელია რაც ისინი ერთმანეთს არ შეხებიან.
ლიტერატურა
Bailey, R.C., Cruden, A.R., and B. Nitescu. (2006) «Crustal structure and implications for the tectonic evolution of the Archean Western Superior craton from forward and inverse gravity modeling.» Tectonics, vol. 25. Online Abstract: http://www.agu.org/pubs/crossref/2006/2004TC001717.shtml
Dann, J., M. J. de Wit, S. H. White, and E. Zegers. (1998) Vaalbara, Earth’s oldest assembled continent? A combined. structural, geochronological, and palaeomagnetic test." Online: http://www.geo.uu.nl/Research/Paleomagnetism/publications/Zegers98b.pdf
Wingate, M.T.D. (1998) «palaeomagnetic test of the Kaapvaal-Pilbara (Vaalbara) connection at 2.78 Ga.» South African Journal of Geology; December 1998; v. 101; no. 4; p. 257—274 Australian National University, Research School of Earth Sciences, Canberra, Australia. Online Abstract: http://sajg.geoscienceworld.org/cgi/content/abstract/101/4/257
Zegers, T.E., and A. Ocampo. (2003) «Vaalbara and Tectonic Effects of a Mega Impact in the Early Archaen 3470 Ma.» European Space Agency, ESTEC, SCI-SB, Keplerlaan 1, 2201 AZ Noordwijk. Online: http://www.lpi.usra.edu/meetings/largeimpacts2003/pdf/4038.pdf
რესურსები ინტერნეტში
Palaeos.com: დედამიწის ისტორია
ვაალბარიდან ამაზიამდე
ისტორიული კონტინენტები
სუპერკონტინენტები