PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გომბორის ქედი

გომბორის ქედი, ცივ-გომბორის ქედი, ჰერეთის მთა — კავკასიონის მთათა სისტემასთან დაკავშირებული ქედი; შახვეტილას მთასთან ებმის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ ტოტს — კახეთის ქედს. მიმართულია ჩრდილოეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ. სიგრძე 107 კმ. უმაღლესი მწვერვალი ცივი (1991 მ). აგებულია ძირითადად ცარცული და მესამეული ასაკის დანალექი წყებებით. წარმოადგენს მდინარეების ალაზნისა და ივრის წყალგამყოფს. ჩრდილოეთ კალთაზე ჩაჭრილია მდინარეების ორვილის, ხოდაშნისხევის, თურდოს, კისისხევის, ვანთისხევის, ჭერმისხევის, ფაფრისხევის, ხოლო სამხრეთ კალთაზე — გომბორის, ლაფიანხევისა და სხვა ხეობები. დამახასიათებელია მეწყრები, ბედლენდები, ხელოვნური გამოქვაბულები. ქედის თხემზე მეორეული სუბალპური მდელოებია, კალთებზე — ფოთლოვანი ტყე და ზოგან ფიჭვნარი. იგი ხასიათდება ზომიერად ნოტიო ჰავით, ტყიანი და ტყესტეპიანი მცენარეულობით, რომლებიც, ადამიანის ინტენსიური ჩარევის შედეგად, ქედის თხემზე გარდაქმნილია მეორად მდელოებად და საზაფხულო საძოვრებს წარმოადგენს. ეს საძოვრები, გარდა ადგილობრივი მნიშვნელობისა უძველესი დროიდანვე გამოიყენებოდა ცხვრის დიდი ფარების გადასარეკ ტრასად საზამთრო საძოვრებიდან (მტკვრისა და ივრის პირები, შირაქი) საზაფხულო საძოვრებისაკენ (თიანეთი, ფშავი, ხევსურეთი, თუშეთი) და პირიქით.
გომბორის ქედზე გადიოდა უმოკლესი გზები, რომლებიც ივრის ხეობას ალაზნის ველთან აკავშირებდა. ძველი დროიდანვე გომბორის ქედზე გამავალი გზები ინტენსიურად გამოიყენებოდა. ამის მოწმობაა, თუნდაც, შემორჩენილი მატერიალური კულტურის ნაშთები ციხეებისა და ეკლესიების სახით. ერთ-ერთი უძველესი და უმოკლესი გზა, რომლითაც ივრის ხეობა (უჯარმა) უკავშირდებოდა ალაზნის ველს (თელავი) გადიოდა სამების ხევზე, რასაც გვიდასტურებს ვახუშტიც:
არანაკლები მნიშვნელობის იყო ჭერმის გზა. მთა მანავის ცივიდან დაწყებული, გომბორის ქედის თხემი თანდათან დაბლდება და ჭერემის მიდამოებში 1200 მეტრამდე ჩამოდის, რამაც განაპირობა აქ მოსახერხებელი გადასასვლელების არსებობა ჩაილურის ხევიდან ჭერემის ხევში და შემდეგ ალაზნის ველზე. ამ გზას ჰკეტავდნენ ჩაილურის, ჭერემისა და ველისციხის ციხეები.
გომბორის ქედის უღელტეხილები მეტად მოხერხებული და იიოლი გადასალახავი იყო, რადგან ყველა ისინი დაბალია, თითქმის არ იკეტებოდნენ ზამთრობით და ახლოს მდებარეობდნენ დასახლებულ პუნქტებთან ორივე მხრივ.
გომბორის ქედის გარე კახეთისაკენ მიმართული ფერდი საგრძნობლად ციცაბოა, ინტენსიურად ირეცხება და ქმნის შიშველ რელიეფს, რომელიც გაბატონებულია ივრის მარცხენა შენაკადი ხევების სათავეებში და ღვარცოფული აქტივობის კერებს წარმოადგენს. ამიტომ ამ ხევების კალაპოტი მოფენილია სამშენებლოდ ძველთაგანვე გამოყენებული რიყის ქვით.
გომბორის ქედს ისტორიული წყაროები სხვადასხვაგვარად იხსენიებენ: ჰერეთის მთა, ცივის მთა, გომბორის ქედი, ცივ-გომბორის ქედი: ამათგან, უძველესი უნდა იყოს ჰერეთის მთა, ხოლო ყველაზე გვიანი — გომბორის ქედი, რადგან გომბორის უღელტეხილი შედარებით გვიან შემოდის ინტენსიურ ხმარებაში, აქ გზატკეცილის გაყვანის შემდეგ. ვახუშტი არც კი იცნობს მას და ვერენის ციხე სამების ხევზე გამავალი გზის სტრატეგიულ პუნქტად მიაჩნია. ჰერეთის მთის შემდეგ ქედის სახელად ცივის მთის გავრცელებაზე უნდა მიუთითებდეს მრავალი მთის (მწვერვალის) ცივის არსებობა ქედზე: დიდი ცივი, მანავის ცივი, თოხლიაურის ცივი და ა. შ.
ლიტერატურა
თ. თოდრია, ა. თოდრია, მ. ფუტკარაძე, „გარე კახეთის ისტორიული გეოგრაფიის საკითხები“, კახეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის შრომები VIII, 1988, გვ. 113
კახეთის მხარის ქედები
ალდაროვო (ალშეევის რაიონი)

ალდაროვო (ალშეევის რაიონი)
ალდაროვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 55 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია აქსიონოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 22 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირეთი შეადგენენ (99%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
Алдарово на портале «Генеалогия и Архивы»
სქოლიო
ალშეევის რაიონის სოფლები
ქართულის რვეულები

ქართულის რვეულები (XX საუკუნის სურათები) — ქართველი მწერლის აკა მორჩილაძის 2013 წელს გამოცემული რომანი.
შინაარსი
ეს წიგნი XIX საუკუნის საქართველოს მნიშვნელოვან მოვლენებსა და პიროვნებებს აცოცხლებს. აქ ვერ შეხვდებით ფაქტების დეტალურ აღწერას, ზუსტ თარიღებს, წყაროების მიხედვით დამოწმებულ ინფორმაციას. ავტორი მოგვითხრობს იმას, რაც უფრო მნიშვნელოვნად მოეჩვენა, ისტორიული თუ დოკუმენტური წიგნების კითხვისას გონებაში დაელექა და გულში ჩარჩა, რადგან როგორც თავადვე წერს: „მთავარი ხომ მაინც ის არის, რაც გულს სამუდამოდ დააჩნდება“. წიგნს ახლავს ხუთი ჩანართი – ისტორიული პიროვნებებისა და ადგილების ფოტოები, რომელთაგან ბევრი შეიძლება უცნობიც კი იყოს მკითხველისთვის.
სქოლიო
ქართული რომანები
2013 წლის რომანები
აკა მორჩილაძის ნაწარმოებები
Xanthodaphne tropica

Xanthodaphne tropica is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
Distribution
This marine species was found on the Nazca Ridge in the Southeast Pacific.
References
Sysoev, A. V., and D. L. Ivanov. "Nex Taxa of the Family Turridae (Gastropoda, Toxoglossa) from the Naska-ridge (Southeast Pacific)." Zoologichesky Zhurnal 64.2 (1985): 194–205.
External links
tropica
Gastropods described in 1985
Tsarche fortress

Tsarche fortress is a ruined Early Medieval fortification near the village of Tsarche in Abkhazia, Georgia.
History
The Tsarche fortress sits on the top of a hill, near confluence of rivers Okhoja and Chkhortoli. Contours of the fortress walls repeat an elliptical shape of the hill. The fortress lies in ruins; only a 7–8 m high northern arc survives. In the middle of the fortress, a narrow stone staircase runs to a combat path. The wall is supplied with a walking trail whose width could accommodate two persons at a time. In the southeastern section, there is a reservoir with plastered walls.
The law of Georgia treats the monument as part of cultural heritage in the occupied territories and reported an urgent need of conservation.
References
Castles and forts in Georgia (country)
Fortifications in Abkhazia
Cultural heritage of Georgia (country)
The Odyssey: A Modern Sequel

The Odyssey: A Modern Sequel is an epic poem by Greek poet and philosopher Nikos Kazantzakis, based on Homer's Odyssey. It is divided into twenty-four rhapsodies as is the original Odyssey and consists of 33,333 17-syllable verses. Kazantzakis began working on it in 1924 after he returned to Crete from Germany. Before finally publishing the poem in 1938 he had drafted seven different versions. Kazantzakis considered this his most important work. It was fully translated into English in 1958 by Kimon Friar.
Synopsis
Odysseus (Ulysses) returns to Ithaca and decides to undertake new adventures after he quickly becomes dissatisfied with his quiet family life and they too with his brutality. First he travels to Sparta to save Helen, the wife of the king of Sparta Menelaus, whose abduction by Paris had led to the Trojan War. He goes to Crete where a conspiracy dethrones the king. He is abandoned by Helen who runs off with a blonde barbarian and continues to Egypt, where again a workers' uprising takes place. He leaves again on a journey up the Nile eventually stopping at the lake-source. Upon arrival his companions set up camp and he climbs the mountain in order to concentrate on his god. Upon his return to the lake he sets up his city based on the commandments of his religion. The city is soon destroyed by an earthquake. Odysseus laments his failure to understand the true meaning of god with the sacrifice of his companions. His life transforms into that of an ascetic. Odysseus meets Motherth (an incarnation of the Buddha), Kapetán Énas (English: Captain Sole, literally "Captain One", a Greek folk expression for people who are insubordinate and single-minded to a fault), alias Don Quixote, and an African village fisherman, alias Jesus. He travels further south in Africa while constantly spreading his religion and fighting the advances of death. Eventually he travels to Antarctica and lives with villagers for a year until an iceberg kills him. His death is glorious as it marks his rebirth and unification with the world.
Themes
The Odyssey represents Kazantzakis' ideology and metaphysical concerns. A central theme is the importance of struggle for its own sake, as opposed to reaching a final goal.
References
External links
A 1958 review from TIME magazine
1938 books
1938 poems
Poetry based on the Odyssey
Ancient Egypt in fiction
Ancient Greece in fiction
Antarctica in fiction
Epic poems in Greek
Works by Nikos Kazantzakis
Force Majeure (Tangerine Dream album)

Force Majeure (Tangerine Dream album)
Force Majeure is the ninth studio album by the German group Tangerine Dream. It was originally issued on transparent vinyl. Following Stratosfear, the album developed Tangerine Dream's further evolution toward the more melodic sound they would adopt in the 1980s, with a heavier presence of guitars, drums and distinct musical suites in the tradition of progressive rock, rather than the band's 1970s output of Berlin School.
The distortion of the bass sequence on "Thru Metamorphic Rocks" was the result of a burnt-out transistor in the mixing desk. When the band heard the result, they decided to keep it.
Force Majeure is Tangerine Dream's fourth-biggest-selling album in the UK, reaching No. 26 and spending 7 weeks on the chart.
Monique Froese's rear cover artwork collage includes an image of a man's lower face, apparently a photograph of a sculpture, which looks extremely like classical composer Ludwig van Beethoven. His musical influence (heard particularly in some of the harmonic and melodic progressions in Tangerine Dream's music) may possibly be the 'force majeure' to which the album title refers.
Use in other media
Remixed excerpts of "Force Majeure" and "Cloudburst Flight" titled "Lana" and "Guido The Killer Pimp" respectively, were used on the film soundtrack of Risky Business while a remixed excerpt of "Thru Metamorphic Rocks" titled "Igneous" was used on the film Thief. A heavily remixed version was played live in 2003, and later released as "Meta Morph Magic" on the DM 4 album. In 1991, Christopher Franke played "Cloudburst Flight" as part of his solo London Concert.
Track listing
A 2019 CD version, re-mastered from the original master tapes, includes a 1979 Christopher Franke solo recording, 'Chimes and Chains', as a bonus track.
Personnel
Tangerine Dream
Edgar Froese – keyboards, electric and acoustic guitars, effects
Christopher Franke – keyboards, sequencers
Klaus Krüger – drums, percussion
Guest
Eduard Meyer – cello
Production
Produced and mixed – Christopher Franke, Edgar Froese
Engineered – Eduard Meyer
Painting and cover design – Monica Froese.
Charts
References
1979 albums
Tangerine Dream albums
Virgin Records albums
ლიმბანის რაიონი

ლიმბანის რაიონი — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის სანდიის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 320 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 407 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 112 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
პუნოს რეგიონის რაიონები
სანდიის პროვინციის რაიონები
ხანლიღი

ხანლიღი — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გუბადლის რაიონის სოფლები
სვიატოჰირსკი

სვიატოჰირსკი, სვიატოგორსკი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 4630 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
დონეცკის ოლქის ქალაქები
აპენინის მთები

აპენინის მთები ან აპენინები — მთის მასივი აპენინის ნახევარკუნძულზე, გადაჭიმულია ნახევარკუნძულის გასწვრივ, მთელ სიგრძეზე, 1 200 კმ-ზე და ასევე მოიცავს მის პარალელურად მდებარე შედარებით პატარა მთაგრეხილებს. ჩრდილოეთით, ქალაქ ალტარესთან ის უერთდება ლიგურიის ალპებს. სამხრეთ-დასავლეთით კი მთავრდება ნახევარკუნძულის წვერზე მდებარე სანაპირო ქალაქ რეჯო-დი-კალაბრიასთან. 2000 წელს, იტალიის გარემოს სამინისტრომ, აპენინების პარკის ევროპული პროექტის რეკომენდაციის საფუძველზე აპენინების სისტემის ახლებური განსაზღვრება დაამკვიდრა და ის გააგრძელა ჩრდილოეთ სიცილიის მთებამდე, რის შედეგადაც მასივის სიგრძე 1 500 კმ-მდე გაიზარდა. სისტემა იღებს რკალის ფორმას, რომელიც შემოიწერება ლიგურიის ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროდან ტირენიის ზღვის აღმოსავლეთ სანაპირომდე.
სახელი აპენინები მომდინარეობს კელტური სიტყვა "Penn"-ისგან, რაც „მთას, მწვერვალს“ ნიშნავს. სახელწოდება A-penn-inus სავარაუდოდ ძვ. წ. IV საუკუნეში ან უფრო ადრე, ჩრდილოეთ იტალიაში კელტების მბრძანებლობისას დამკვიდრდა. თავდაპირველად ის მხოლოდ მთების ჩრდილოეთ ნაწილს აღნიშნავდა.
ამ მთებისგან ეწოდა სახელი აპენინის ნახევარკუნძულს, რომელიც იტალიის ძირითად ნაწილს აყალიბებს. მთები თითქმის მთლიანად მწვანეა, მიუხედავად ამისა, უმაღლესი მწვერვალი კორნო-გრანდე ნაწილობრივ დაფარულია მყინვარ კალდერონეთი, რომელიც ევროპის ყველაზე სამხრეთით მდებარე და აპენინების ერთადერთი მყინვარია. მან 1794 წლიდან უკან დახევა დაიწყო. მთების სამხრეთი ნაწილი ნახევრად-მშრალია (სემი-არიდული). აღმოსავლეთი მწვერვალები ციცაბოდ ეშვება ადრიატიკის ზღვაზე, მაშინ როდესაც დასავლეთი მწვერვალები ავითარებს მთისწინეთს, სადაც განლაგებულია ნახევარკუნძულოვანი იტალიის ქალაქთა უმრავლესობა.
აპენინები სამ ნაწილად იყოფა: ჩრდილოეთი, ცენტრალური და სამხრეთი.
მთებში მიიკლაკნება მრავალი საფეხმავლო გზა. მათ შორის აღსანანიშნავია ევროპის საფეხმავლო ბილიკი E1, რომელიც ჩრდილოეთ ევროპაში იწყება და კვეთს ჩრდილოეთ და ცენტრალურ აპენინებსაც.
რესურსები ინტერნეტში
აპენინები — ენციკლოპედია ბრიტანიკა
"Italy" Catholic Online
"Ligurian Apennine". Summit Post.
"Italian Cultural Landscapes: wood-pasture and wood-meadow in the Ligurian-Tuscan-Aemilian Apennines, Italy".
"Appenine deciduous montane forests". World Wildlife Fund.
"The Great Apennine Tunnel". Mike's Railway History.
"10th Mountain Division - The Formative World War II Years".
სქოლიო
იტალიის ქედები
Mtirala National Park

Mtirala National Park (Georgian: მტირალას ეროვნული პარკი; meaning "to cry"; previously, Tsiskara Reserve) is a protected area in Adjara region, Western Georgia. Covering approximately in the municipalities of Kobuleti, Khelvachauri and Keda in the western Lesser Caucasus, it is situated between the Black Sea and the Adjara Mountains. It also adjoins the Kintrishi Protected Areas. Owing to its outstanding relict forests, diversity of wetland ecosystems, and biodiversity, the national park was inscribed on the UNESCO World Heritage List as part of the Colchic Rainforests and Wetlands in 2021.
Biodiversity
Mtirala National Park is located within the Euxine-Colchic deciduous forests ecoregion/ Because of the funnel-like orientation of the surrounding mountains (The Greater Caucasus and Lesser Caucasus), the national park is extremely humid, with rainfall in the area often exceeding 4 meters per year. Mount Mtirala is one of the most humid areas in the country. The name Mtirala (meaning "to cry") is derived from the annual rainfall, making it one of the wettest areas of the former Soviet Union.
The high rainfall and topographic diversity of the national park has allowed for the persistence of a wide diversity of habitats and species. Habitats within the park range from lowland forests to mountain meadows, including sweet chestnut and Oriental beech woods with pontic rhododendron, cherry laurel and Colchic box understories and a variety of lianas. Local fauna include the brown bear, roe deer, wild boar, booted eagle, eagle owl, golden oriole, Caucasian salamander, Caucasian toad, Eurasian marsh frog, and Caucasian viper. In addition, Mtirala National Park is located along the "Batumi bottleneck", which is a convergence zone for migrating raptor species. In total, more than 1 million raptors of 35 different species migrate through the park in the autumn, including greater than 50% of the global populations of the booted eagle and European honey-buzzard.
See also
Euxine-Colchic deciduous forests
References
External links
National parks of Georgia (country)
Geography of Adjara
Tourist attractions in Adjara
ისააკ ალიხანიანი

ისააკ ალიხანიანი (დ. 26 იანვარი, 1876, დუშეთი — გ. 15 მარტი, 1946, თბილისი) — სომეხი მსახიობი. სომხეთის (1923) და საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1941).
ბიოგრაფია
1896 წელს დაამთავრა ნერსესის სომხური სასულიერო სემინარია თბილისში.
სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1897 წელს. იყო ბაქოს (1897–1903, 1907–1909), თბილისის (1903–1906, 1910–1921), დონის როსტოვის (1906–1907) დასების მსახიობი, რეჟისორი, ხელმძღვანელი. იგი იყო 1921 წელს სომხეთში, ერევანში პირველი სახელმწიფო თეატრის (ამჟამად გ. სუნდუკიანის სახელობის) შექმნის ერთ–ერთი ორგანიზატორი. 1922 წლიდან დაბრუნდა თბილისის სომხურ თეატრში, სადაც განასახიერა როლები: ხლესტაკოვი (ნ. გოგოლის „რევიზორი“), ოსვალდი (ჰ. იბსენის „მოჩვენებანი“), არსენა (შანშიაშვილის „არსენა“), პეპო (გ. სუნდუკიანის „პეპო“), სეირანი (ა. შირვანზადეს „ნამუსი“), ერეკლე (ა. სუმბათაშვილის „ღალატი“), ბერსენიევი (ბ. ლავრენიევის „რღვევა“) და სხვ.
ისააკ ალიხანიანის სახელს ატარებს ქუჩა თბილისის ერთ-ერთი უბნის (ავლაბარი) სომხურ კვარტალში.
ჯილდოები და აღიარება
1923 — სომხეთის სახალხო არტისტი
1941 — საქართველოს სახალხო არტისტი
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დუშეთში დაბადებულები
დაბადებული 1876
დაბადებული 26 იანვარი
გარდაცვლილი 1946
გარდაცვლილი 15 მარტი
ქართველი მსახიობები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
სომხეთის სახალხო არტისტები
იგერა-დე-ვარგასი

იგერა-დე-ვარგასი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის ლიანოს-დე-ოლივენსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 68 კმ². მოსახლეობა — 1925 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
იგერა-დე-ვარგასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
მეკარტოფილეობა

მეკარტოფილეობა — კარტოფილის მოყვანის სოფლის მეურნეობის წარმოების დარგი საკვები, შესანახი და სამრეწველო მიზნებისათვის. XXI საუკუნის დასაწყისის მდგომარეობისათვის მსოფლიოში შეიმჩნევა, როგორც კარტოფილის მთლიანი მოსავლის, ასევე მისი დამუშავების მოცულობის ზრდა. მსოფლიოში კარტოფილის წარმოების სავარაუდო მოცულობა ერთ სულ მოსახლეზე 51 კგ-ია.
კარტოფილი ერთ-ერთი მთავარი სასოფლო-სამეურნეო კულტურაა, მსოფლიოს საკვები მცენარეების წარმოებაში მას უკავია ერთ-ერთი პირველი ადგილი.
კარტოფილის წარმოება მსოფლიოს ქვეყნებში
2008 წელს კარტოფილი მსოფლიოში მოჰყავდათ შემდეგი მიზნებისათვის:
დაახლოებით 60 % — კულინარიაში გამოსაყენებლად ახალი ან დამუშავებული სახით,
დაახლოებით 15 % — როგორც საკვები კულტურები სოფლის მეურნეობის ცხოველებისთვის,
დაახლოებით 25 % — საწარმოო მიზნებისათვის გადასამუშავებლად, მათ შორის კრახმალის საწარმოებლად.
კარტოფილის მოსავლიანობა მსოფლიოს წამყვანი წარმოების ქვეყნებში
სქოლიო
მეკარტოფილეობა
შვედტის ხელშეკრულება

შვედტის ხელშეკრულება — სამშვიდობო ხელშეკრულება, რომელსაც ხელი მოაწერეს 1713 წელის 6 ოქტომბერს შვედტში, ჩრდილოეთის ომის მიმდინარეობის პერიოდში რუსეთსა და ბრანდერბურგ-პრუსიას შორის. ბრანდერბურგ-პრუსიას დაჰპირდნენ სამხრეთ შვედეთის პომერანიას, მდინარე პეენემდე, რომელიც რუსეთს ჰქონდა დაპყრობილი. თავის მხრივ, ბრანდერბურგ-პრუსიამ მიიღო რუსეთის ანექსია შვედურ ინგრიაში, ესტონეთში, კარელიაში და დათანხმდა 400 000 ტალერის გადახდას რუსეთის სასარგებლოდ.
რესურსები ინტერნეტში
Scan of the treaty at IEG Mainz
სქოლიო
XVIII საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
მაიკ მენიო

მაიკ მენიო (დ. 3 ივლისი, 1995) — ფრანგი ფეხბურთელი. იტალიური „მილანისა“ და საფრანგეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მეკარე. იყო ნაკრების წევრი 2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე. ნათამაშები აქვს საფრანგეთის 16, 17, 18, 19, 20 და 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებებში.
ტიტულები
ლილი: (1)
საფრანგეთის ლიგა 1: 2020–21
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 3 ივლისი
დაბადებული 1995
ფრანგი ფეხბურთელები
მილანის ფეხბურთელები
ლილის ფეხბურთელები
2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
თემელ ქოთილი

თემელ ქოთილი (დ. 3 დეკემბერი 1959, რიზე, თურქეთი) — თურქი საავიაციო ინჟინერი და თურქეთის ავიახაზების გენერალური დირექტორი 2005 წლის აპრილიდან.
ბიოგრაფია
ქოთილი დაიბადა 1959 წლის 3 დეკემბერს რიზეს გიუნდოღდუს რაიონში. 1983 წელს დაამთავრა სტამბოლის ტექნიკური უნივერსიტეტის (ITU) საავიაციო საინჟინრო დეპარტამენტის, 1986 წელს ამერიკის შეერთებული შტატების ან-არბორის ქალაქში მიჩიგანის უნივერსიტეტის „საავიაციო ინჟინერის“ მაგისტრის ხარისხი მოიპოვა, 1987 წელს ამავე უნივერსიტეტის მანქანათმშენებლობის მეორე სამაგისტრო პროგრამა დახურა და 1991 წელს მიჩიგანის უნივერსიტეტის „მანქანათმშენებლობის“ დეპარტამენტში მიიღო მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი.
ქოთილი, 1991-93 წლებში ITU-ს აერონავტიკის და ასტრონავტიკის ფაკულტეტზე „გაფართოებული კომპოზიტური ნაწილების ლაბორატორიის“ დამფუძნებელი და დირექტორი იყო. ITU-ს აერონავტიკის და ასტრონავტიკის ფაკულტეტზე მუშაობდა, როგორც ასისტენტ პროფესორი და ასოცირებული პროფესორი, შემდეგ როგორც დეპარტამენტის ხელმძღვანელის თანაშემწე და 1993-94 წლებში ფაკულტეტის დეკანის თანაშემწე.
სტამბოლის მეტროპოლიტი მუნიციპალიტეტის კვლევის, დაგეგმვისა და კოორდინაციის დეპარტამენტის უფროსად მუშაობის შემდეგ, 2001 წელს მუშაობდა მოწვეულ პროფესორად ილინოისის უნივერსიტეტში, ხოლო მოგვიანებით ეკავა კვლევისა და საინჟინრო დეპარტამენტის უფროსის თანამდებობა „Advanced Innovative Technologies Inc.“ ნიუ-იორკში.
ამჟამად სტამბოლის უნივერსიტეტში მანქანათმშენებლობის დეპარტამენტში ასწავლის. ქოთილი დაოჯახებულია და ჰყავს ოთხი შვილი. აქვს გამოცემული ბევრი კვლევითი და სამეცნიერო ნამუშევარი.
კარიერა თურქეთის ავიახაზებში
2003 წელს თურქეთის ავიახაზების ტექნიკური დეპარტამენტის გენერალური მენეჯერის თანაშემწედ დაიწყო თავისი კარიერა.
2005 წელს დაინიშნა თურქეთის ავიახაზების გენერალურ დირექტორად.
2006 წელს საჰაერო ტრანსპორტის საერთაშორისო ასოციაციის (IATA) დირექტორთა საბჭოს წევრი გახდა.
2010 წელს ევროპის ავიახაზების ასოციაციის (AEA) დირექტორთა საბჭოს წევრი გახდა.
2014 წლის 1 იანვრიდან ევროპის ავიახაზების ასოციაციის პრეზიდენტად აირჩიეს.
ჯილდოები
2009 სტამბოლის ტურიზმის სპეციალური ჯილდო.
2014 წლის ავიაციის ლიდერის ჯილდო.
2015 ავსტრიის ღირსების ორდენი.
რესურსები ინტერნეტში
თურქეთის ავიახაზების საიტზე ბიოგრაფია
რეპორტაჟი თემელ ქოთილის შესახებ
Airline Strategy ჯილდო
სქოლიო
დაბადებული 3 დეკემბერი
დაბადებული 1959
თურქეთის ავიახაზები
თურქი ინჟინრები
Sač

Sač is a large metal or ceramic lid like a shallow bell with which bread dough or various dishes to be baked are covered, and over which ashes and live coals are placed. Dishes prepared in a sač are evenly cooked, retain their juiciness, and are praised for their rich flavour.
Sač can also refer to a dish made of meat, vegetables and potatoes, baked in sač oven.
Origin
The bell itself probably comes from the saj, a curved metal utensil used on its convex side for flatbread baking, and with the concave side employed similarly to a wok in the Middle East and large parts of Asia.
History
Traditionally, the sač was a simple, primitive oven for baking various foods used by less well-off families who could not afford a stove in their homes, and the lid itself often doubled as a plate for flatbread baking.
Today, the baking appliance is commonly used by restaurants all over Turkey and the Balkan Peninsula – in Albania ("Saç"), Bulgaria, Bosnia and Herzegovina, Croatia (where it is called ""), Greece (where it is called "Παραδοσιακή Γάστρα", "Σινί" or "Χάνι"), Kosovo, Montenegro, North Macedonia, Serbia, and Slovenia.
Use and characteristics
Cooking in the sač enables even, convection baking, and the bell shape allows the steam to recirculate, which makes the meat, fish and vegetables to remain juicy, and the potatoes, and vegetables to intermix their flavours with that of the meat. It is also used for baking bread and traditional pastry like burek and pizza. This traditional style of cooking has been adopted mostly because of its specific flavour-enhancing properties, which enable the food to be lightly smoked, additional to aforementioned convection cooking process.
Regional variants
In Bulgaria, the word сач (sach) or сачѐ (sachè) refers to a flat clay plate, which is heated to a high temperature, and placed on the table, where thin slices of vegetables and meat are cooked on it. Fat is not used, and it is not covered. In the region of the Rhodopes typically more meat is used.
In some regions of Romania, the equivalent of sač, called , a derivate of the Latin testum, was used for baking bread.
Gallery
See also
Dutch oven
Saj (utensil)
Wok
References
External links
Sač and cauldron cooking contest held in Slovenia
Sač cooking contest held in Croatia
Balkan cuisine
Bosnia and Herzegovina cuisine
Serbian cuisine
Montenegrin cuisine
Macedonian cuisine
Cookware and bakeware
ვაზისუბნის მეხუთე სამაროვანი

ვაზისუბნის მეხუთე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბანში, სოფლის თავში, კანაანთ უბანში. 1950-იან წლებში მიწის სამოშაობის დროს აღმოჩნდა ქვის ფილებით შედგენილი სამარხები ადამიანის ჩონჩხებით.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Camponotus olivieri moshianus

Camponotus olivieri moshianus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus