PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
EuroBasket 2015 Group D

EuroBasket 2015 Group D
Group D of the EuroBasket 2015 took place between 5 and 10 September 2015. The group played all of its games at Arena Riga in Riga, Latvia.
The group is composed of Belgium, Czech Republic, Estonia, Latvia, Lithuania and Ukraine. The four best ranked teams advanced to the second round.
Standings
All times are local (UTC+3).
5 September
Czech Republic v Estonia
Belgium v Latvia
Lithuania v Ukraine
6 September
Estonia v Belgium
Latvia v Lithuania
Ukraine v Czech Republic
7 September
Lithuania v Belgium
Czech Republic v Latvia
Ukraine v Estonia
9 September
Belgium v Czech Republic
Latvia v Ukraine
Estonia v Lithuania
10 September
Ukraine v Belgium
Latvia v Estonia
Czech Republic v Lithuania
External links
Official website
Group D
International basketball competitions hosted by Latvia
2015–16 in Latvian basketball
Sports competitions in Riga
21st century in Riga
2015–16 in Ukrainian basketball
2015–16 in Czech basketball
2015–16 in Estonian basketball
2015–16 in Belgian basketball
ნავთიანის ეკლესია

ნავთიანის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ ნავთიანის ჩრდილო-დასავლეთით, შემაღლებულ ბორცვზე. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ეკლესია ნაგებია არასწორი ზომის, მცირე ნატეხი ქვით. შიდა სივრცე გადახურულია შეისრული კამარით, რომელიც შემაგრებულია საბჯენი თაღით.ეკლესია განათებულია აღმოსავლეთის და დასავლეთის სარკმლებით. შესასვლელი სამხრეთ კედელშია დატანებული. ძეგლის ირგვლივ მოქმედი სასაფლაოც არის გვიანფეოდალური ხანის.
რესურსები ინტერნეტში
თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ოთარ აბესაძე

ოთარ აბესაძე
ოთარ დავითის ძე აბესაძე (დ. 14 თებერვალი, 1934, სოფ. ქვედა საქარა, ზესტაფონის რაიონი — გ. 5 ნოემბერი, 1980, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი, სცენარისტი და მემონტაჟე.
ბიოგრაფია
1959 წელს დაამთავრა საკავშირო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტი.
ფილმოგრაფია
რეჟისორი
ესკულაპეს მოწაფე (1977)
ანარეკლი (1974)
ჩემი ქალაქის ვარსკვლავი (1970)
მალე გაზაფხული მოვა (1967)
სალამური (1964)
კარდაკარ (1960)
სცენარისტი
ესკულაპეს მოწაფე (1977)
ანარეკლი (1974)
მალე გაზაფხული მოვა (1967)
სალამური (1964)
მემონტაჟე
ქართული ბალეტის ოსტატები (1955)
წოდებები და ჯილდოები
საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1979)
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი რეჟისორები
ქართველი სცენარისტები
ქართველი მემონტაჟეები
დაბადებული 14 თებერვალი
დაბადებული 1934
გარდაცვლილი 5 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1980
ოთარ
Araçu

Araçu is a municipality in central Goiás state, Brazil.
Location
Araçu is part of the Anápolis Microregion and is a short distance northwest of the state capital, Goiânia. It has boundaries with Itaberaí, Itauçu, and Caturaí. The distance to the state capital, Goiânia, is and highway connections are made by GO-070 / Goianira / GO-523 / Caturaí / GO-222.
Demographics
The population density was 25.26 inhabitants/km2 (2007) with 3,343 people living in the urban areas and 537 living in the rural areas. The population growth rate was 0.49% for the period 1996/2007)
Economy
The economy is based on cattle raising (19,500 head in 2006), services, public administration, and agriculture. The main agricultural products in 2006 were bananas, coffee, garlic, rice, sugarcane, beans, corn, and tomatoes. There were no financial institutions reported in 2007.
Industrial establishments: 6
Retail commerce establishments: 26
Automobiles: 314
Agricultural data 2006
Farms: 171
Total area:
Area of permanent crops:
Area of perennial crops:
Area of natural pasture:
Area of woodland and forests:
Persons dependent on farming: 620
Farms with tractors: 33
Number of tractors: 47
Cattle herd: 19,500 head IBGE
Health and education
There was one small hospital with 16 beds in 2006. The infant mortality rate was 17.97 in 2000. In the educational sector there were 1,093 students attending primary and middle schools. The literacy rate was 81.5% in 2000.
(IBGE 2004). The classification on the Human Development Index was 0.733. This ranked 130 (out of 242 municipalities) in the state and
2,337 out of 5,507 municipalities in the country.
History
Araçu began on the ranch owned by José Jacinto da Silva, where there was a cemetery built in 1911. In 1912 Silva donated part of his land for the building of a chapel. From 1925 to 1930 with the arrival of the families of Antônio Camargo and João Faria, the settlement known as São Sebastião do Salobro, began to grow. In 1935 it belonged to the municipality of Itauçu and in 1941 it became a district with the name Araçu, a Tupi term that means "Terra Grande" (Large Land). In 1958 it was dismembered from Itauçu and became a municipality. Source: Sepin
See also
List of municipalities in Goiás
References
Frigoletto
Highway Distances from Goiânia
Municipalities in Goiás
ზურაბ ქურციკიძე

ზურაბ ქურციკიძე (დ. 1 იანვარი, 1973, კუმკურგანი, უზბეკეთი — გ. 31 მაისი, 2023, თბილისი) — ქართველი ფოტორეპორტიორი.
ბიოგრაფია
1991-1996 წლებში სწავლობდა საქართველოს ზოოვეტერინარულ ინსტიტუტში.
სხვადასხვა პერიოდში მუშაობდა სხვადასხვა მედიასაშუალებაში. 2001-2003 წლებში იყო გაზეთ „რეზონანსის“ ფოტორეპორტიორი. 2004 წლიდან იყო ევროპული პრესის სააგენტოს (EPA) ფოტოკორესპონდენტი. 2017 წლიდან ამავე პოზიციაზე მუშაობდა საქართველოს პირველ არხზე.
ზურაბ ქურციკიძეს გაშუქებული აქვს უახლესი ისტორიის არაერთი მნიშვნელოვანი მოვლენა როგორც საქართველოში, ისე საზღვარგარეთ. მათ შორის აღსანიშნავია 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს აგვისტოს ომი, 2011 წლის 26 მაისის დარბევა თბილისში, 2014 წლის ევრომაიდნის მოვლენები კიევში, 2022 წელს რუსეთ-უკრაინის ომი.
ქურციკიძე ერთ-ერთი იყო იმ ფოტოგრაფებს შორის, რომლებიც 2011 წლის 7 ივლისს ჯაშუშობის ბრალდებით დააკავეს, რასაც საზოგადოების მხრიდან პროტესტი მოჰყვა. შედეგად, ხელისუფლება იძულებული გახდა, ჟურნალისტები გაეთავისუფლებინა.
ხელისუფლება ცვლილების შემდეგ, საქართველოს პროკურატურამ საქმეზე ხელახალი გამოძიება დაიწყო.
2018 წელს, თბილისის სააპელაციო სასამართლომ 2011 წლის გამამტყუნებელი განაჩენი გააუქმა და ზურაბ ქურციკიძესთან ერთად, კიდევ სამი ფოტოგრაფი — გია აბდალაძე, ირაკლი და ნათია გედენიძეები სრულად გაამართლა. 2023 წლის აპრილში, თბილისის საქალაქო სასამართლომ პროკურატურას ფოტოგრაფების სასარგებლოდ, მორალური ზიანისათვის ფინანსური კომპენსაციის გადახდა დააკისრა.
ზურაბ ქურციკიძე 2023 წლის 31 მაისს გარდაიცვალა. უკანასკნელი რამდენიმე დღე თბილისის ერთ-ერთი კლინიკის რეანიმაციულ განყოფილებაში გაატარა.
სქოლიო
ქართველი ფოტოგრაფები
კონსტანცის ჟუდეცი

კონსტანცის ჟუდეცი — ჟუდეცი სამხრეთ-აღმოსავლეთ რუმინეთში, შავი ზღვის სანაპიროზე, დობრუჯის ოლქში. ფართობი 7071 კმ², მოსახლეობა 630 679 ადამიანი (2011). ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი კონსტანცა. დასავლეთით ესაზღვრება კელერაშისა და იალომიცის ჟუდეცები, ჩრდილოეთით ტულჩისა და ბრეილის ჟუდეცები, სამხრეთით ბულგარეთის დობრიჩისა და სილისტრის ოლქები. აღმოსავლეთით ჟუდეცის ტერიტორია გაშლილია შავი ზღვის სანაპიროსკენ, რომლის კურორტები საერთაშორისო მნიშვნელობისაა.
იხილეთ აგრეთვე
რუმინეთის ჟუდეცები
რესურსები ინტერნეტში
კონსტანცის ჟუდეცი — ოფიციალური საიტი
რუმინეთის ჟუდეცები
სურენ ერემიანი

სურენ ერემიანი
სურენ ტიგრანის ძე ერემიანი (დ. 10 აპრილი [ ძვ. სტ. 28 მარტი], 1908, თბილისი — გ. 17 დეკემბერი, 1992, ერევანი) — სომეხი ისტორიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1953), პროფესორი (1955), სომხეთის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1963), სომხეთის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961). სკკპ წევრი 1945 წლიდან.
1928 წელს დაამთავრა თბილისის 43-ე საშუალო სკოლა, 1931 წელს — ერევნის უნივერსიტეტის ისტორია-ეკონომიკის ფაკულტეტი, 1934 წელს სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ამიერკავკასიის ფილიალის კავკასიისმცოდნეობის ინსტიტუტის ასპირანტურა აკადემიკოს ნიკო მარის ხელმძღვანელობით (თბილისი). 1935–1941 წლებში მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში ლენინგრადში, 1941 წლიდან სომხეთის მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის ინსტიტუტშია. 1953-1958 წლებში ინსტიტუტის დირექტორია, 1963–1968 წლებში სომხეთის მეცნიერებათა აკადემიის საზოგადოებათმცოდნეობის განყოფილების აკადემიკოს-მდივანი.
იკვლევდა სომხეთის ეთნოგენეზს, ძველი სომხეთის ქალაქების ისტორიას, ამიერკავკასიის ხალხთა ისტორიის პერიოდიზაციას, სოციალურ-ეკონომიკურ და პოლიტიკურ ისტორიას, ისტორიული გეოგრაფიისა და ისტორიული კარტოგრაფიის საკითხებს. მიღებული აქვს ჯილდოები და მედლები.
თხზულებები
Основные черты общественного строя Армении в эллинистическую эпоху. "Известия АН Армянской ССР. Общественные науки", 1948, № 11;
К вопросу об этногенезе армян, "Вопросы истории", 1952, № 7;
Развитие городов и городской жизни в Древней Армении, "Вестник древней истории", 1953, № 3;
Страна "Махелония" надписи Кааба-и-Зардушт, "Вестник Древней истории", 1967, №4;
Армения по "Ашхарацуйц"-у, Ер., 1963 (на армянском языке).
რესურსები ინტერნეტში
სურენ ერემიანი – სომხეთის მეცნიერებათა აკადემიის საიტზე
ლიტერატურა
სქოლიო
სომეხი ისტორიკოსები
დაბადებული 1908
გარდაცვლილი 1992
ეშ გოუბარი

ეშ გოუბარი (დ. 1930, ფოთი) — ამერიკელი ფილოსოფოსი. ტრანსილვანიის უნივერსიტეტის ემერიტუსი, საქართველოს ფილოსოფიურ მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი, წარმოშობით ქართველი.
ბიოგრაფია
8 წლისამ მშობლებთან ერთად დატოვა სამშობლო. თავდაპირველად გაემგზავრა ევროპაში (ბულგარეთი, იუგოსლავია, ჩეხოსლოვაკია, გერმანია), შემდეგ ამერიკაში, სადაც მიიღო ფილოსოფიური განათლება, დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია (1959, უისკონსინის უნივერსიტეტი) და გამოაქვეყნა გამოკვლევები მეცნიერების ფილოსოფიისა და სიცოცხლის ფილოსოფიის დარგში. თანამშრომლობს ევროპისა და ამერიკის წამყვან ფილოსოფიურ ჟურნალებთან. 1959 და 1961 წელს ჟენევაში სამეცნიერო მივლინებით ყოფნისას დაუახლოვდა გამოჩენილ შვეიცარიელ ფსიქოლოგს ჟ. პიაჟეს. შეიმუშავა ორიგინ. ფილოსოფიური თეორია „დიალექტიკური რეალიზმის“ სახელწოდებით, რომელიც ვრცლად წარმოდგენილია მის მონოგრაფიაში „ფილოსოფია როგორც უმაღლესი განმანათლებლობა“ (1994). გოუბარი ავტორია მრავალი სამეცნიერო გამოკვლევისა, მათ შორის ქართული ფილოსოფიის შესახებ; ახლო ურთიერთობა აქვს ქართველ კოლეგებთან (ს. შ. ავალიანი , გ. თევზაძე ). გოუბარის სტატიები სისტემატურად იბეჭდება საქართველოს ფილოსოფიურ მეცნიერებათა აკადემიის ყოველწლიურ გამოცემაში „ფილოსოფიური ძიებანი“. გოუბარი 1992 წელს მოწვევით იმყოფებოდა თბილისში, წაიკითხა ლექციები თსუ-ში.
ბიბლიოგრაფია
Philosophic Foundations of Genetic Psychology and Gestalt Psychology, The Hague, 1968;
Contemporary Philosophy in Soviet Georgia, «Studies in Soviet Thought», 1978, №18;
Bibliography of Georgian Philosophy (1946─1976), «Institute of East Europian Studies», 1978, vol. 18, №13;
Letter to the Institute of Phylosophy of the Academy of Sciences of the Georgian SSR, «Studies in Soviet Thought», 1982, №24;
Studia Geоrgica, იქვე, 1983, №25;
Philosophy as Higher Enlightenment, N. Y., 1994;
ხელახალი შეხვედრა მეცნიერების ფილოსოფიასთან: დიალექტიკური რეალიზმი, «მაცნე». ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის სერია, 1993, #2;
ჩემი ფილოსოფიური მოგზაურობის გზანიშნულები (ბიბლ. ინგლ. და ქართ. ენებზე), იხ. «ფილოსოფიური ძიებანი», კრ. XI, თბ., 2007.
ლიტერატურა
ღია წერილი პროფ. ე. გოუბარს, «მაცნე». ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის სერია, 1979, #2.
დაბადებული 1930
ამერიკელი ფილოსოფოსები
ფოთში დაბადებულები
არსენ ჯულფალაკიანი

არსენ ჯულფალაკიანი
არსენ ჯულფალკიანი (დ. 8 მაისი, 1987, ლენინაკანი) — სომეხი მოჭიდავე (ბერძნულ-რომაული სტილი). მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონი, ოლიმპიური თამაშების ვერცხლის პრიზიორი.
დაიბადა სომხეთის სსრ-ის ქალაქ ლენინაკანში (ამჟამად გიუმრი). მისი მამა ლევონ ჯულფალკიანი ასევე განთქმული მოჭიდავე იყო, რომელსაც 1980-იან წლებში მოგებული აქვს ოლიმპიადა და მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონატები. მამის გავლენით არსენმა ჭიდაობა 11 წლის ასაკში დაიწყო. დამთავრებული აქვს ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი.
2008 წელს მონაწილეობა მიიღო პეკინის ოლიმპიურ თამაშებში, თუმცა მეორე წრეში დამარცხდა. 2009 წელს პირველ დიდ წარმატებას მიაღწია, — ვილნიუსში გახდა ევროპის ჩემპიონი. 2012 წელს წარმატებული აღმოჩნდა მისი გამოსვლა ლონდონის ოლიმპიურ თამაშებზე, სადაც ვერცხლის მედალი მოიპოვა. 2014 წელს ტაშკენტში გახდა მსოფლიოს ჩემპიონი.
რესურსები ინტერნეტში
არსენ ჯულფალკიანი . Sports-Reference.com
დაბადებული 8 მაისი
დაბადებული 1987
სომეხი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
სულეიმანი (შეჰზადე)

სულეიმანი (შეჰზადე)
შეჰზადე სულეიმანი (დ. 1377 — გ. 1411) — აგრეთვე ცნობილი როგორც სულეიმან ჩელები — ოსმალეთის იმპერიის რიგით მე-4 სულთნის, ბაიაზიდ I-ის ვაჟი. სულეიმან ჩელების დედის ვინაობა დღემდე უცნობია.
ბიოგრაფია
სულეიმანი დაიბადა 1377 წელს ედირნეში, ოსმალეთის ტახტის მემკვიდრის, ბაიაზიდის ოჯახში. მისი დაბადების დროს ოსმალეთის სულთანი იყო მურად I, რომელმაც 1383 წელს სულთნის ტიტული მიიღო. 1389 წელს ტახტზე მისი მამა ავიდა. 1396 წელს, სულეიმანმა მამამისთან ერთად მიიღო მონაწილეობა ჯვაროსნების წინააღმდეგ ბრძოლაში. 1402 წელს თავის ძმებ ისასა და მუსასთან ერთად მონაწილეობა მიიღო ანკარის ბრძოლაში თემურლენგისა და მონღოლთა არმიის წინააღმდეგ, რომელშიც ოსმალეთის იმპერიის არმიამ იგემა დამამცირებელი მარცხი.
ოსმალეთის არმიის დამარცხების შემდეგ, თემურლენგმა დამარცხებული სულთანი ტყვედ წაიყვანა მონღოლეთში, სადაც ერთი წლის შემდეგ გარდაიცვალა კიდეც. სულთან ბაიაზიდმა მემკვიდრის გამოცხადება ვერ მოასწრო, ასე რომ, მის ვაჟებს შორის დაიწყო ტახტისთვის ბრძოლა, რომელიც მიმდინარეობდა ათი წლის განმავლობაში.
დაბრუნების შემდეგ შეჰზადე მეჰმედმა (მომავალში მეჰმედ I) თავი გამოაცხადა ანატოლიის სულთნად, ისამ — ბურსის სულთნად, ხოლო თავად სულეიმანი თავს ედირნეს სულთნად თვლიდა.
1405 წელს მეჰმედმა ისას ომი გამოუცხადა. ერთი წლის განმავლობაში მათ შორის მწვავე ბრძოლა მიმდინარეობდა, რომელშიც საბოლოოდ გამარჯვება დარჩა მეჰმედს და დაიპყრო ბურსა. ისაც მასთან ბრძოლაში გარდაიცვალა.
მათი მეოთხე ძმა, მუსა მეჰმედს ემხრობოდა. 1407 წელს მეჰმედმა ის რუმელიაში გაგზავნა სულეიმანის დასამარცხებლად. მუსამ სულეიმანი დაამარცხა, მაგრამ თავი გამოაცხადა ოსმალეთის ევროპული ნაწილის სულთნად. 1411 წლის 17 თებერვალს, სულეიმანი გარდაიცვალა.
იხილეთ აგრეთვე
ოსმალეთის იმპერიის უმეფობის ხანა
სქოლიო
ოსმანების დინასტია
დაბადებული 1377
გარდაცვლილი 1411
შეჰზადეები
ლწენი

ლწენი — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 560 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 118 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 16.15 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სიუნიქის პროვინციის სოფლები
ნეკრესის სამების ეკლესია

ნეკრესის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ყვარლის მუნიციპალიტეტში, ნეკრესის მონასტრის სამხრეთ-დასავლეთით 3 კილომეტრში, ტყიან ბორცვზე, რომელსაც კუდიგორას ეძახიან.
ეკლესია სამნავიანი ბაზილიკაა (3,7 × 3,2 მ) და აგებულია VI—VII საუკუნეებში. იგი სავარაუდოდ ნეკრესის მონასტრის დამხამრე მონასტერი იყო და ფუნქციონირებდა XIV საუკუნემდე. ამის შემდეგ, შენობას ზოგჯერ საეკლესიო მსახურებისთვის იყენებდნენ ახლომდებარე სოფლების მაცხოვრებლები. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოაჩინეს რამდენიმე საფლავი, კერამიკის ნამტვრევები და ასევე ღორის ძვლები, რომლებიც ალბათ ნეკრესში ღორების შეწირვის ტრადიციას უკავშირდება.
ლიტერატურა
ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მოსკოვის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია (ბრონო)

მოსკოვის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია (ბრონო)
მოსკოვის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის პრესნენის რაიონში.
ეკლესიას აქვს ორი საკურთხეველი იოანე ღვთისმეტყველისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას. ეკლესიას აქვს არქიტექტურის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
ტაძარი პირველად მოიხსენიება 1625 წელს. ამ პერიოდისათვის იგი ხის, ერთსაკურთხევლიანი ეკლესიაა და ნაკურთხია იოანე ღვთისმეტყველის სახელზე. 1652-1665 წლებში მრევლის ფინანსებით ააშენეს ახალი, ქვის ეკლესია, რომელსაც 1694 წელს მიაშენეს ეგვტერი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 1842 წელს ეკლესია გადააკეთეს.
საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა XX საუკუნის 20-იან წლებში, შენობაში განათავსეს საწყობი, ხანდახან გამოიყენებოდა პატიმრებისათვის. 1932 წელს ეკლესიის დანგრევის წინადადებით გამოვიდა მოსკოვის საქალაქო კამერული თეატრი, მაგრამ წინადადებას მხარი არ დაუჭირეს არქიტექტორ დიმიტრი სუხოვის ჩარევის შედეგად, რომელიც იმჟამად მოსკოვის კრემლის რესტავრაციით იყო დაკავებული. მიუხედავად ამისა ეკლესიას მოხსნეს გუმბათი და სამრეკლო დაანგრიეს. შენობაში განათავსეს მოსკოვის დრამატული თეატრის სახელოსნო, რომლის მოღვაწეობის პერიოდში განადგურდა ეკლესიის ინტერიერი. ტაძარმა პრაქტიკულად დაკარგა პირვანდელი სახე.
1970-იან წლებში დაიწყო ტაძრის რესტავრაცია, რომელიც დასრულდა 1983 წელს, ხოლო გუმბათი აღადგინეს მხოლოდ 1990-იან წლებში.
1991 წელს ტაძარი ავარიულ მდგომარეობაში გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. პირველი ღვთისმსახურება წმინდა ნიკოლოზის ეგვტერში აღევლინა 1992 წელს. 1995 წელს შენობა სრულიად გაათავისუფლა თეატრალურმა სახელოსნომ. ტაძრის რესტავრაცია წარიმართა „ინკომბანკის“ ფინანსებით, ორგანიზაციებისა და მრევლის შემოწირულობებით. 1991 წლის 21 მაისს ტაძარი აკურთხა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსიმ.
ლიტერატურა
Паламарчук П. Г. Москва в границах Садового кольца // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астраль, 2004. — Т. 2. — С. 374 — 379. — 744 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-1.
Забелин И. Е. Материалы для истории, археологии и статистики города Москвы. — Москва: издательство Московской Городской думы, 1884. — Т. 1. — С. 614.
Указатель московских церквей / сост. Александровский М.. — Москва: Русская Печатня, 1915. — С. 16. — 75 с.
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт храма
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მოსკოვის ტაძრები
ორაოვეცი

ორაოვეცი — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ველესის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 571 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ვარდარის რეგიონი
ველესის თემი
სქოლიო
ველესის თემის სოფლები
ყირგიზეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა

ყირგიზეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, ყირგიზეთის სსრ — თხუთმეტიდან ერთ-ერთი მოკავშირე საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა სსრ კავშირის შემადგენლობაში. დედაქალაქი — ქალაქი ფრუნზე.
1924 წლის 14 ოქტომბერს ჩამოყალიბდა, როგორც ყარა-ყირგიზეთის (1925 წლიდან ყირგიზეთის) აო და შედიოდა რუსეთის სფსრ-ს შემადგენლობაში. 1926 წლიდან ეწოდება ყირგიზეთის ასსრ, ხოლო 1936 წლის 5 დეკემბრიდან ყირგიზეთის სსრ და მოკავშირე რესპუბლიკის სტატუსით შეუერთდა სსრკ-ს. მდებარეობდა შუა აზიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ესაზღვრებოდა ყაზახეთის სსრ, უზბეკეთის სსრ, ტაჯიკეთის სსრ და ჩინეთი. ფართობი 198,5 ათ. კმ². მოსახლეობა 3 074 ათ. კაცი (1972). დედაქალაქი - ქ. ფრუნზე.
იყოფოდა 3 ოლქად და 8 რაიონად. რესპუბლიკაში იყო 15 ქალაქი და 35 დაბა.
რესურსები ინტერნეტში
ყირგიზეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა – დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
ყირგიზეთის ისტორია
სსრკ-ის რესპუბლიკები
ყოფილი სოციალისტური რესპუბლიკები
ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
თოფაძე

თოფაძე
საკუთარი სახელი თოფაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გოგი თოფაძე — მეწარმე, პოლიტიკოსი
ირაკლი თოფაძე — ინჟინერი
ქართული გვარები
Otto Krümmel

Otto Krümmel (8 July 1854 in Exin, Province of Posen – 12 October 1912 in Cologne) was a German geographer influential in awakening public interest in oceanography.
Biography
He was educated principally at the University of Göttingen, where he was a student of Johann Eduard Wappäus and Karl von Seebach. He approached the subject of geography at first through the study of classics and history. In 1882/83 he was associated with the German Naval Observatory in Hamburg, and in 1883, became an associate professor of geography at the University of Kiel (full professor in 1884, rector 1897/98). In that seaport he found the connection of his subject with marine investigations which directed his subsequent career.
He remained at Kiel until 1911, and during his tenure of it he introduced the science of oceanography to public interest through his handbook Der Ozean (1886), completed Heinrich Georg von Boguslawski's work on oceanography in Friedrich Ratzel's series of geographical handbooks (1887), joined, and published an account of, the “Plankton Expedition” on board the National in the North Atlantic Ocean (1889), served on the International Council for the Study of the Sea (1900-9), and finally produced the great work of his life, the Handbuch der Ozeanographie, in 1907-11.
In 1911, Krümmel quit Kiel to take up the professorship of geography at the University of Marburg as the successor of Theobald Fischer.
Notes
References
External links
1854 births
1912 deaths
People from Kcynia
People from the Province of Posen
German oceanographers
University of Göttingen alumni
Academic staff of the University of Kiel
Academic staff of the University of Marburg
Scientists from the Kingdom of Prussia
Birinci Mayak

Birinci Mayak (also, Birinci Nömräli Mayak, Pervomayskiy, and Pervyy Mayak) is a village and municipality in the Neftchala Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,015. The municipality consists of the villages of Birinci Mayak and Sübh.
References
Populated places in Neftchala District
1430s BC

1430s BC
The 1430s BC is a decade which lasted from 1439 BC to 1430 BC.
Events and trends
1437 BC—Legendary King Erichthonius I of Athens dies after a reign of 50 years and is succeeded by his son Pandion I.
References
ნანომეტრი

ნანომეტრი (ნანო... და ...მეტრი; აღნიშვნა: ) — სიგრძის საზომი ერთეული, რომელიც ტოლია მეტრის ერთი მემილიარდედი (10–9) ნაწილისა.
ნანომეტრი ერთ-ერთი ყველაზე ხშირად გამოყენებადი სიგრძის ერთეულია ძალიან პატარა მასშტაბებზე. ის 10 ანგსტრემის ტოლია. მაგალითად, ხილული სინათლის ტალღის სიგრძე შეადგენს 380 - 760 ნმ-ს, ხოლო ნახშირბადის ატომებს შორის მანძილი ალმასში 0.15 ნმ-ია. ძველად ნანომეტრის მაგივრად გამოიყენებოდა ერთეული მილიმიკრონი (საერთაშორისო სიმბოლო mµ).
იხილეთ აგრეთვე
SI სისტემა
CGS სისტემა
მეტრული სისტემა
მეტრი
სანტიმეტრი
სიგრძის საზომი ერთეულები
ქუფის დიდი მეჩეთი

ქუფის დიდი მეჩეთი, ან მასჯიდ ელ-ქუფა ან მასჯიდ-ალ-აზამ — მსოფლიოს ერთ-ერთი უძველესი მეჩეთი. მდებარეობს ქუფაში, ერაყში. მეჩეთი აშენებულია VII საუკუნეში. მასში დაკრძალულია მუსლიმ იბნ აქილი, ჰუსეინ იბნ ალის პირველი ბიძაშვილი. მისი კომპანიონი ჰანი იბნ ურვა და რევოლუციონერი ალ-მუხტარ ალ თაქაფი.
ზომები
დღევანდელი შენობის ფართობი შეადგენს 11,000 მ2-ს.
მეჩეთი შეიცავს 9 ტაძარს, აქვს ოთხი მინარეთი და ხუთი კარიბშე.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ერაყის მეჩეთები
არაბული კულტურა
ისლამური არქიტექტურა
იუხარი-აღჯაქენდი

იუხარი-აღჯაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გორანბოის რაიონის სოფლები
Et tu, Brute?

Et tu, Brute?
„Et tu, Brute?“ (გამოითქმის და ხშირად იწერება, როგორც Et tu, Bruté?, ქართულად – შენც, ბრუტუს?, ან და შენც, ბრუტუს?) — ლათინური ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებენ რომის დიქტატორი იულიუს კეისარის ბოლო სიტყვების პოეტურად გადმოსაცემად. ფრაზა გამოიყენა შექსპირმა თავის ტრაგედია „იულიუს კეისარში“, თუმცა არ არსებობს საფუძველი, ვიფიქროთ, რომ კეისარმა მართლაც წარმოთქვა ეს სიტყვები; ციტატა ფართოდ გამოიყენება დასავლურ კულტურაში, როგორც ღალატის ეპიტომე.
სქოლიო
შექსპირის ფრაზები
იულიუს კეისარი
ლათინური ტერმინები და ფრაზები
es:Tu quoque
Karaköy, Şavşat

Karaköy, Şavşat
Karaköy is a village in the Şavşat District, Artvin Province, Turkey. Its population is 104 (2021).
References
Villages in Şavşat District
Pirita (river)

Pirita (river)
The Pirita is a long river in northern Estonia that drains into Tallinn Bay (part of the Gulf of Finland) in Pirita, Tallinn. The basin area of the Pirita is 799 km2.
For the 1980 Summer Olympics held in Moscow, the estuary to the Gulf of Finland at Tallinn Bay hosted the sailing events.
As part of the Tallinn water supply system, the Pirita is impounded into the Paunküla and Vaskjala Reservoirs. The reservoir in Vaskjala is connected over a canal to the Lake Ülemiste in Tallinn, where the Ülemiste Water Treatment Plant is situated. Additional water is directed to Pirita from the Jägala, Soodla and Pärnu rivers through a canal network that joins Pirita in Veskitaguse.
References
Venues of the 1980 Summer Olympics
Pirita
Landforms of Harju County
Landforms of Järva County
Landforms of Tallinn
მეხიკალი

მეხიკალი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ მექსიკაში. ქვემო კალიფორნიის შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 1 000 010 ადამიანი (2008).
იხილეთ აგრეთვე
მექსიკის ქალაქების სია
მექსიკის ქალაქები
ძვ. წ. 274

ძვ. წ. 274 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Jardim de Angicos

Jardim de Angicos is a municipality in the state of Rio Grande do Norte in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Rio Grande do Norte
References
Municipalities in Rio Grande do Norte
ყურულთაი

ყურულთაი — ისტორიულად ჩამოყალიბებული ტერმინი, რომელიც აღნიშნავს პოლიტიკურ და სამხედრო საბჭოს მონღოლ და თურქ ხანებთან.
თანამედროვე მნიშვნელობით თურქულ ენებში ნიშნავს პარლამენტს, შეკრებას, საბჭოს, კონგრესს, კონფერენციას, ასამბლეას, კონვენტს.
იხილეთ აგრეთვე
დიდი ხურალი
უიტენაგემოტი
რესურსები ინტერნეტში
Qurultay of the Crimean Tatar people
მონღოლეთის ისტორია