არაკი (სასმელი)

არაკი (სასმელი)
არაკი ან არაქ — ლევანტინის არატკბილი გამოხდილი სპირტი (40 – 63% ალკოჰოლის შემცველობა) ანისულის სასმელების ოჯახში. ეს არის გამჭვირვალე თეთრი, ანისულის არომატიზებული სასმელი.
ტრადიციული ინგრედიენტები
არაკი, ტრადიციულად, მზადდება მხოლოდ ორი ინგრედიენტისგან: ყურძნისგან და ანისულისგან. ანისული არის ანისულის მცენარის თესლი და დაქუცმაცებისას მისი ზეთი არაკს ოდნავ ძირტკბილას გემოს ანიჭებს.
ეტიმოლოგია
სიტყვა არაკ მომდინარეობს არაბული სიტყვისგან არაქ , რაც ნიშნავს „ოფლიანობას“. სასმელმა თავისი სახელი შეიძინა წარმოების ტექნოლოგიის წყალობით. არაკი მიიღება ფერმენტირებული ნედლეულის დისტილაციით. სასმელის სიძლიერე 40 - 63 გრადუსია.
მისი გამოთქმა იცვლება არაბული ენის ადგილობრივი განსხვავების მიხედვით. არაკი არ უნდა აგვერიოს ანალოგიურად დასახელებულ სასმელთან, არრაკთან (რომელიც ზოგიერთ შემთხვევაში, მაგალითად, ინდონეზიაში - განსაკუთრებით ბალიში - ასევე არაკის სახელს ატარებს). მსგავსი ხმოვანი სიტყვაა არაღ, რომელიც სომხეთში, ირანში, აზერბაიჯანსა და საქართველოში არის არაყის სასაუბრო სახელი და არა ანისულის არომატიზებული სასმელი. რახი, მასტიკა და უზო არიან ანისულით არომატიზებული ალკოჰოლური სასმელები, დაკავშირებული არაკთან, რომელიც პოპულარულია თურქეთში, ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ბულგარეთში, კვიპროსსა და საბერძნეთში.
დაკავშირებული პროდუქცია მოიცავს რახი, აბსენტი, უზო , პასტისი, სამბუკა და არაღ საგი .
მოხმარება
არაკი არის ტრადიციული ალკოჰოლური სასმელი დასავლეთ აზიაში, განსაკუთრებით აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთში, ასევე სირიაში, ისრაელში, პალესტინაში, იორდანიასა და ლიბანში .
თუ სასმელ ჭურჭელს წყლამდე ყინული ემატება, შედეგად წარმოიქმნება ესთეტიკურად უსიამოვნო ფენის სასმელის ზედაპირზე, რადგან ყინული იწვევს ზეთების გამკვრივებას. თუ ჯერ წყალი დაემატება, ეთანოლი იწვევს ცხიმის ემულსირებას, რაც იწვევს დამახასიათებელ რძიან ფერს. ანისულის ნალექის თავიდან ასაცილებლად (ემულსიის ნაცვლად), მსმელებს ურჩევნიათ არ გამოიყენონ ჭიქა, რომელიც შეიცავს არაკს. რესტორნებში, როდესაც არაკის ბოთლს უკვეთავენ, ოფიციანტს რამდენიმე ჭიქა მოაქვს თითოეული სასმელისთვის დანიშნულებისამებრ.
მომზადება
წარმოება იწყება ვენახებით, ხოლო ხარისხიანი ყურძენი კარგი არაკის მიღების გარანტია. ვაზი უნდა იყოს ძალიან მომწიფებული და, როგორც წესი, ოქროსფერი. ხელოვნური მორწყვის ნაცვლად, ვენახები ხმელთაშუა ზღვის კლიმატის ბუნებრივ წვიმასა და მზეზე არიან დამოკიდებული. ყურძენი, რომელსაც კრეფენ სექტემბრის ბოლოს და ოქტომბერში, ჭყლეტენ და ათავსებენ კასრებში წვენთან ერთად და ტოვებენ დუღილისათვის სამი კვირის განმავლობაში.
უამრავი დისტილატორი არსებობს, ძირითადად, უჟანგავი ფოლადისგან ან სპილენძისგან დამზადებული. თიხისა და სვეტის მასალა ორი ტიპისაა; რაც გავლენას ახდენს არაკის საბოლოო გემოსა და სპეციფიკაზე. ავთენტური სპილენძის დისტილატორები ყველაზე ხშირად მოხმარებადია.
პირველი გამოხდისას შეგროვებული ალკოჰოლი გადის მეორე გამოხდას, მაგრამ ამჯერად მას ურევენ ანისულს. ალკოჰოლისა და ანისულის თანაფარდობა შეიძლება განსხვავდებოდეს და ეს არის საბოლოო პროდუქტის ხარისხის ერთ-ერთი მთავარი ფაქტორი. მზა პროდუქტი მზადდება საბოლოო დისტილაციის დროს, რომელიც ხდება ყველაზე დაბალ ტემპერატურაზე. ხარისხიანი არაკისთვის დასრულებული სითხე თიხის ამფორებში იწურება.
ყალბი არაკი
მეთანოლით მოწამვლა
არაკი, რომელიც წამლით იყო გაკერებული , იწვევდა სიკვდილს, სიკვდილის მიზეზი იყო მეთანოლით მოწამვლა .
რესურსები ინტერნეტში
არაკის მომზადება ტულაში (ლიბანი)
ღვინისა და სადილის ელექტრონული ჟურნალი
სირიული ხელნაკეთი არაკი
ვიდეო: ხელნაკეთი არაკის მომზადება სირიაში, ტარტუსთან ახლოს
სქოლიო
ალკოჰოლური სასმელები
აღმოსავლური სამზარეულო
არაბული სამზარეულო
სასმელები