PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Bulgarian irredentism

Bulgarian irredentism is a term to identify the territory associated with a historical national state and a modern Bulgarian irredentist nationalist movement in the 19th and 20th centuries, which would include most of Macedonia, Thrace and Moesia.
History
The larger proposed Bulgarian state was suggested under the Treaty of San Stefano in 1878.
The issue of irredentism and nationalism gained greater prominence after the Treaty of San Stefano. It established a Principality of Bulgaria, with territory including most of Moesia - the plain between the Danube and the Balkan mountains range (Stara Planina), the regions of Sofia, Pirot, and Vranje in the Morava Valley, Thrace - Northern Thrace, parts of Eastern Thrace, and nearly all of Macedonia. This treaty laid grounds for much of the later claims for a Greater Bulgaria. However, the Treaty of San Stefano was a preliminary one, and the borders of the newly created Bulgaria were established in the Treaty of Berlin. It saw the previous territory divided in three – the Principality of Bulgaria, the autonomous province of Eastern Rumelia, and Macedonia, which remained under Ottoman control.
In the early 20th century, control over Macedonia was a key point of contention between Ottoman Empire, Bulgaria, Greece, and Serbia who fought both the First Balkan War of 1912–1913 and the Second Balkan War of 1913. The area was further fought over during the Macedonian Campaign of World War I (1915–1918).
Just before entering World War II, Bulgaria had peacefully secured the return of Southern Dobruja from Romania in the Treaty of Craiova. During World War II, some of the territories in question were briefly added to Bulgaria by Nazi Germany, as a reward to Bulgaria, which had fought with Germany as one of the Axis powers. It was granted territory in Greece, namely Eastern Macedonia and parts of Western Thrace, as well as Yugoslav Macedonia (Vardar Macedonia). With the exception of the Southern Dobruja, these concessions were reversed with the Allied victory (i.e. at the Paris Peace Conference of 1947).
Gallery
See also
Bulgarian National Awakening
Bulgarian Millet
Bulgarian unification
Bulgarian Declaration of Independence
References
External links
Yugoslav - Bulgarian Relations from 1955 to 1980
Political history of Bulgaria
Irredentism
Bulgarian nationalism
Bulgarian irredentism
Aegean Airlines

Aegean Airlines — წამყვანი ბერძნული ავიაკომპანია. ბაზირებულია ათენში.
ფლოტი
მიმართულებები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ოფიციალური საიტი
საბერძნეთის ავიაკომპანიები
ჩამურლუ (ქემალფაშის რაიონი)

ჩამურლუ (ქემალფაშის რაიონი)
ჩამურლუ — სოფელი ქემალფაშის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს ართვინიდან 93 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ ქემალფაშიდან 5 კილომეტრში. 2020 წლის მონაცემებით სოფელში 321 ადამიანი ცხოვრობს.
სოფლის ძველი ისტორიული, ქართული სახელწოდებაა ჭანჭახუნა.
სქოლიო
ქემალფაშის რაიონის სოფლები
ბერნარ კუშნერი

ბერნარ კუშნერი (დ. 1 ნოემბერი, 1939, ავინიონი) — ფრანგი პოლიტიკოსი, დიპლომატი და ექიმი. ერთ-ერთი დამაარსებელი ორგანიზაციის „ექიმები საზღვრებს გარეშე“. ყოფილი სოციალისტი. 2007-2010 წლებში იყო საფრანგეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი ფრანსუა ფიიონის მემარჯვენე ცენტრისტულ მთავრობაში.
რესურსები ინტერნეტში
Jaroslav Formánek: Dwarves and giants English, salon.eu.sk, February 2009
A Statesman Without Borders, the New York Times Magazine, 3 February 2008
Kosovo’s Kouchner, Inventor Of ‘Humanitarian Interventionism’, To Monitor Sri Lanka , Asian Tribune, 25 December 2006
A Surprising Choice for France’s Foreign Minister, by Elaine Sciolino, New York Times, 18 May 2007
CFR.org Video Highlights: Bernard Kouchner
Karina Paulina Marczuk, A Visionary and a Practitioner: the Bernard Kouchner vs. David Kilcullen, "Defence and Strategy", vol. 2/2007
Christopher Caldwell: Communiste et Rastignac London Review of Books, 9 July 2009
საფრანგეთის საგარეო საქმეთა მინისტრები
ფრანგი პოლიტიკოსები
ფრანგი დიპლომატები
ფრანგი მედიკოსები
დაბადებული 1939
დაბადებული 1 ნოემბერი
ინგოლშტადტი

ინგოლშტადტი — ქალაქი გერმანიაში, ბავარიის თავისუფალ მხარეში. მდებარეობს მდინარე დუნაის ნაპირებზე, ბავარიის ცენტრში. ქალაქის მოსახლეობა 136 952 ადამიანია (2019). მიეკუთვნება მიუნხენის მეტროპოლიურ არეალს, რომლის მოსახლეობაც 5 მილიონ ადამიანს შეადგენს.
ინგოლშტადტში ხდება მოქმედება მერი შელის ნოველაში „ფრანკენშტეინი“.
ქალაქში განთავსებულია გერმანული საავტომობილო კომპანია აუდის სათავო ოფისი.
ისტორია
იხსენიება 806 წლიდან. ქალაქის სტატუსი მიიღო 1250 წელს. XVIII საუკუნის ბოლოს, ინგოლშტადტში დაარსდა ილუმინატების საიდუმლო საზოგადოება.
დაძმობილებული ქალაქები
დიორი, უნგრეთი
კერკოლდი, შოტლანდია
გრასი, საფრანგეთი
კარარა, იტალია
კრაგუევაცი, სერბეთი
მანისა, თურქეთი
ოპოლე, პოლონეთი
მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოკრუგი, მოსკოვი, რუსეთი
მურსკა-სობოტა, სლოვენია
იხილეთ აგრეთვე
გერმანიის დიდი ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Ingolstadt ოფიციალური საიტი]
Virtual tour through Ingolstadt (in German, but more images than text)
Catholic University Eichstätt-Ingolstadt
University of Applied Sciences (Fachhochschule)
Museum of the Bavarian Army (in German)
Audi
A history of Ingolstadt by Kurt Scheurer (in German)
A biography of Marieluise Fleißer (in German)
Pioniere in Ingolstadt by Marieluise Fleißer (in German)
სქოლიო
გერმანიის ქალაქები
გივი კვანჭახაძე

გივი კვანჭახაძე
გივი შალვას ძე კვანჭახაძე (დ. 7 თებერვალი, 1927, თბილისი, — გ. 22 დეკემბერი, 1995,თბილისი) — ქართველი ჰიგიენისტი, პედაგოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1969 წ.), პროფესორი (1970 წ.), თსსი–ს ზოგადი ჰიგიენის კათედრის გამგე (1986 – 1995 წწ.), სანიტარულ–ჰიგიენური ფაკულტეტის დეკანი (1973 – 1994 წწ.), მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1989 წ.), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1990 წ.).
ბიოგრაფია
გივი კვანჭახაძემ 1951 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანიტარულ–ჰიგიენური ფაკულტეტი, 1954 წელს დაამთავრა თსსი–ის შრომის ჰიგიენის კათედრის ასპირანტურა, 1954 წელს დაიცვა დისერტაცია მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატის, ხოლო 1989 წელს მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად. მისი სადისერტაციო ნაშრომები ეხებოდა ჭიათურის მანგანუმის საბადოების მიწისქვეშა მუშების ავადობასა და შრომის პირობების გაუმჯობესების ღონისძიებების საკითხებს, თამბაქოს მრეწველობის მუშათა შრომის ჰიგიენის პრობლემებს. ავტორია 100–ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა, რომელთა შინაარსიც უკავშირდება ადამიანის ჯანმრთელობის დაცვას გარემოს მავნე ზემოქმედებისაგან.
1954 წლიდან იყო საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს რესპუბლიკური სან–ეპიდსადგურის სამრეწველო ჰიგიენის განყოფილების გამგე, ნ. მახვილაძი სახელობის შრომის ჰიგიენის და პროფდაავადებათა სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანნამშრომელი, სოფლის მეურნეობის შრომის ჰიგიენის სექტორის და საწარმოო აეროზოლების ლაბორატორიის ხელმძღვანელი, თსსი–ის შრომის ჰიგიენის კათედრის ასისტენტი.
გ. კვანჭახაძე 1986 წლიდან – 1995 წლამდე იყო თბილისის სახ. სამედიცინო ინსტიტუტის ზოგადი ჰიგიენის კათედრის გამგე (ამჟამად თბილისის სახ. სამედიცინო უნივერსიტეტის პრევენციული მედიცინის და გარემოს ჯანმრთელობის დეპარტამენტი), 1973 წლიდან – 1994 წლამდე თსსი–ს სანიტარულ–ჰიგიენური ფაკულტეტის დეკანი (ამჟამად თსსუ–ის საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ფაკულტეტი).
იყო საქართველოს ჰიგიენისტთა სამეცნიერო საზოგადოების გამგეობის პრეზიდიუმის თავმჯდომარის მოადგილე, საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს სანეპიდსამმართველოსთან არსებული სანეპიდსაბჭოს წევრი, მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის და მედიცინის და ადამიანის ეკოლოგიის მეცნიერებათა აკადემიების აკადემიკოსი.
1990 წელს მიიღო საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის საპატიო წოდება.
1982 წელს დაჯილდოვდა საქართველოს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით, სამედიცინო მეცნიერებათა დარგში სამეცნიერო–პრაქტიკული კადრების მომზადების საქმეში გაწეული საქმიანობისათვის.
გივი კვანჭახაძე გარდაიცვალა 1995 წელს.
ლიტერატურა
ტრადიციებით მომავლისკენ, თსსუ–ის საიუბილეო კრებული, თბ. 2010. I$BN 978–9941-O–2788–8.
... და სიკეთე დატოვა ამქვეყნად, რედაქტორი აკად. ვადიმ სააკაძე, თბ., 2009. I$BN 978-99940-938-7-8.
ქართველი ჰიგიენისტები
დაბადებული 1927
გარდაცვლილი 1995
2042

2042
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
ჯეიმზ ოგლთორპი

ჯეიმზ ოგლთორპი (დ. 22 დეკემბერი, 1696, სურეი — გ. 30 ივნისი, 1785, ესექსი) - ბრიტანელი გენერალი, დეპუტატი, ჯორჯიის კოლონიის დამაარსებელი.
ბიოგრაფია
ჯეიმზ ოგლთორპი ცნობილ ბრიტანულ ოჯახში დაიბადა. მან დატოვა ინგლისის კოლეჯი და ბრიტანული არმიის კომისია საფრანგეთში გასამგზავრებლად, სადაც დაესწრო სამხედრო აკადემიას, სანამ პრინცი ევგენი სავოიელი იბრძოდა ავსტრია-თურქეთის ომში. ის დაბრუნდა ინგლისში 1718 წელს, ხოლო 1722 წელს აირჩიეს თემთა პალატაში.
მხარს უჭერდა ინგლისური ფლოტის გემებზე მეზღვაურების, აგრეთვე ციხეებში პატიმრების ცხოვრების პირობების გაუმჯობესებას. აქტიურად უჭერდა მხარს ჩრდილოეთ ამერიკის კონტინენტზე ახალი კოლონიების დაარსების იდეას, რომელიც შეიძლება დასახლებულიყო ინგლისის გადახდისუუნარო მოსახლეობით. 1728 წელს მან შეძლო პარლამენტში მიეღო კანონი მოვალეთა ციხეების რეფორმის შესახებ, ხოლო 1730 წელს მიიღო ნებართვა ახალი კოლონიის შექმნაზე ამერიკაში.
კოლონისტების პირველი ჯგუფი, თავად ოგლთროპის მეთაურობით 1732 წელს გაემგზავრა თანამედროვე ამერიკული შტატის ჯორჯიის ტერიტორიაზე, იმავე წლის ბოლოს ჩავიდა დღევანდელი სამხრეთ კაროლინას ტერიტორიაზე და დააარსა პირველი დასახლება. 1733 წლის 12 თებერვალს დადო ხელშეკრულება იამაკრავის ინდიელ ტომთან. 1734 წლის 21 თებერვალს ოგლეთორპმა დააარსა პირველი მასონური ლოჟა ჯორჯიაში.
თანამედროვე ისტორიკოსები მას ხშირად მიიჩნევენ სუსტ სამხედრო ლიდერად. თუმცა როდესაც ესპანელებმა 1742 წელს ფლორიდადან ჯორჯიაში შეიჭრნენ და ოგლთორპმა მოახერხა მათი ჯარების დამარცხება. ინგლისში ის გმირად ითვლებოდა. სამშობლოში ერთი წლის შემდეგ დაბრუნდა. განაგრძო კარიერა პარლამენტში და პარალელურად ორგანიზება გაუწია ჯორჯიაში გასაგზავნ ჯარს ესპანელებისგან დასაცავად.
გარდაცვალებამდე რამდენიმე თვით ადრე, 1785 წელს, მან იმოგზაურა ამერიკის დამოუკიდებელ შეერთებულ შტატებში, როგორც ბრიტანეთის პირველი დესპანი.
მის სახელს ოგლთორპის უნივერსიტეტი ატარებს.
რესურსები ინტერნეტში
OGLETHORPE, James Edward (1696-1785), of Westbrook, nr. Haslemere, Surr.
James Oglethorpe
სქოლიო
ავალონი

ავალონი, ავალო — მითური კუნძული, მკვდართა სამეფო ფრანგულ და კელტურ ლეგენდებში. ავალონზე იყო დასაფლავებული მეფე არტური. გარკვეულ ლეგენდებში ავალონი არის მეფე არტურის დის, მორგანას ადგილსამყოფელი. ავლაონშივე სწავლობდა მელუზინაც.
თანამედროვე კულტურაში
ავალონი — ქალაქი რეჯერ ჟელაზნის რომანში ავალონის შუბები
ავალონი — ციტადელი, აშენებული ევრალის სამეფოს მიერ შა’ქულების ორდებისგან თავდასაცავაად თამაშ «Siege of Avalon».
ავალონი — მერლინის ადგილსამყოფელი ნიკ პერუმოვის წიგნში <<ღმერთების სიკცდილი>>
Avalon — 1982 წლის ბრიტანული როკ ჯგუფის Roxy Music-ის ალბომი
Avalon — ღეჟისო ოსი მამორო ფილმი.
ავალონი - ოთარ ჭილაძის რომანი.
იხილეთ აგრეთვე
აგარტი
ატლანტიდა
ჰიპერბორეა
შამბალა
ლიტერატურა
.
.
გამიში

გამიში — უმაღლესი მწვერვალი მცირე კავკასიონზე, მუროვდაღის ქედზე, აზერბაიჯანში. სიმაღლე 3724 მ. აგებულია ამონთხეული ქანებით.
ლიტერატურა
აზერბაიჯანის მთები
Bungie

Bungie, Inc — ამერიკული ვიდეო თამაშების დეველოპერი კომპანია, შტაბ-ბინით ბელევიუში, ვაშინგტონი, აშშ. დაარსდა 1991 წელს ჩიკაგოში, ილინოისის შტატში, როგორც Bungie Software Products Corporation, ჩიკაგოს უნივერსიტეტის სტუდენტის ალექს სეროპიანის მიერ. ადრეულ წლებში კომპანია ორიენტირებული იყო მაკინტოშის კომპიუტერების ვიდეო თამაშებზე. მათ ამ პერიოდში შექმნეს ორი წარმატებული თამაში „Marathon“ და „Myth“.
2000 წელს Bungie შეისყიდა Microsoft-მა. მისი შემადგენლობაში ყოფნის პერიოდში კომპანიამ შეიმუშავა რიგი თამაშები, მათ შორის ისეთი ცნობილი თამაშები, როგორებიც არის „Halo: Combat Evolved“, „Halo 2“, „Halo 3“ და სხვა. 2007 წელს Bungie გამოეყო Microsoft-ს და იქცა კერძო კომპანიად (Bungie LLC), თუმცა Microsoft-მა დაიტოვა უფლებები „Halo“-ს ფრენჩაიზზე.
Bungies პროექტების სიაში შედის კომპანიის ოფიციალური საიტი Bungie.net, რაც შეიცავს ინფორმაციას კომპანიის შესახებ, ფორუმს და მის მიერ შემუშავებულ ვიდეო თამაშებთან დაკავშირებულ სხვადასხვა თემებს. Bungie.net, ასევე ფუნქციონირებს, როგორც პლატფორმა, რისი საშუალებითაც კომპანია ყიდის მასთან დაკავშირებულ სხვადასხვა საქონელს.
თამაშები
იხილეთ აგრეთვე
Bungie-ის თამაშების სია
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
Bungie
ვიდეო თამაშების კომპანიები ამერიკის შეერთებულ შტატებში
ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები
1991 წელს დაარსებული კომპანიები
Qaraçanlı

Qaraçanlı or Karachanly or Karadzhanly may refer to:
Aşağı Qaraçanlı, Kalbajar, Azerbaijan
Baş Qaraçanlı, Kalbajar, Azerbaijan
Orta Qaraçanlı, Kalbajar, Azerbaijan
Mozqaraçanlı, Kalbajar, Azerbaijan
Qaraçanlı, Lachin, Azerbaijan
Anochetus subcoecus

Anochetus subcoecus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ის გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს.
სქოლიო
Anochetus
რეალგარი

რეალგარი (< — მაღაროს მტვერი) — სულფიდების კლასის მინერალი; ქიმიური შემადგენლობა AsS. კრისტალდება მონოკლინურ სინგონიაში. კრისტალები პრიზმული აქვს. ჩვეულებრივ გვხვდება მკვრივი მარცვლოვანი ან ფხვნილისებრი მასის სახით. კაშკაშა ნარინჯისფერ-წითელია. სიმაგრა მინერალოგიური სკალით 1,5–2; სიმკვრივე 3560–3590 კგ/მ³. წარმოიქმნება ძირითადად ჰიდროთერმული გზით. დარიშხანის მნიშვნელოვანი მადანია. რეალგარის საბადოებია ამიერკავკასიაში (აღსანიშნავია ლუხუნის (ლუხუმის) დარიშხანის საბადო), ჩეხეთში, სლოვაკეთში, რუმინეთში, აშშ-ში, იაპონიაში და სხვ.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Mindat.org: პარარეალგარი
რეალგარი საიტზე webmineral.com
რეალგარი საიტზე catalogmineralov.ru
სულფიდური მინერალები
დარიშხანის მინერალები
მონოკლინური მინერალები
ალქიმიური ნივთიერებები
შხამიანი მინერალები
არაორგანული პიგმენტები
მენაის დაკიდებული ხიდი

მენაის დაკიდებული ხიდი
მენაის დაკიდული ხიდი (უელს. Pont Grog y Borth), დაკიდული ხიდი, რომელიც კუნძულ ანგლესის უელსის სანაპიროსთან აკავშირებს. თომას ტელფორდის პროექტის ხიდი 1826 წელს აშენდა და ერთ-ერთი პირველი თანამედროვე ტიპის დაკიდული ხიდია მსოფლიოში.
მშენებლობა
ხიდის აგებამდე კუნძულს მთავარ მიწასთან ფიქსირებული დამაკავშირებელი საშუალება არ ჰქონდა. კუნძულთან დაკავშირება მხოლოდ ბორნით შეიძლებოდა (ან დიდი გაჭირვებით ფეხით, მიქცევისას). 1800 წლის კავშირის ედიქტით ირლანდიაში ტრანსპორტის საჭიროება უფრო აქტუალური გახდა, და ვინაიდან ჰოლიჰედი ერთ-ერთი მთავარი ტერმინალი იყო დუბლინისთვის, გადაწყდა, რომ ხიდი აუცილებელი იყო.
ლონდონიდან ჰოლიჰედამდე სატრანსპორტო მიმართულების გაუმჯობესება თომას ტელფორდს დაევალა. მისი პროექტის მთავარი ასპექტი მენაის სრუტეზე დაკიდული ხიდის მშენებლობა იყო. ხიდის დიზაინი მოქცევისას სრუტეზე 100 ფუტი სიმაღლის გემების გატარების საშუალებას იძლეოდა.
ხიდის მშენებლობა 1819 წელს დაიწყო სრუტის ორივე მხარეს კოშკების დადგმით. ახლომდებარე პენმონის კირქვით ნაგები კოშკები შიგნით ფუტურო იყო და სიმაგრისთვის დიაგონალური კედლები ჰქონდა დამატებული. შემდეგ დამზადდა თექვსმეტი უზარმაზარი ჯაჭვური კაბელი. თითოეული მათგანი 935 ტონა რკინის ზოდებისგან შედგებოდა, და მათ 176 მეტრის გაშლა უნდა გაემაგრებინათ. დაჟანგვის თავიდან ასაცილებლად, ყოველი კაბელი თავდაპირველად სელის ზეთში ამოავლეს.
ხიდი დიდი ზარზეიმით გახსნეს 1826 წლის 30 იანვარს. მან ლონდონიდან ჰოლიჰედამდე 36-საათიანი მგზავრობა 9 საათამდე შეამცირა.
იხილეთ აგრეთვე
გაერთიანებული სამეფოს ხიდები
დაკიდული ხიდები
Rhine Gorge

Rhine Gorge
The Rhine Gorge is a popular name for the Upper Middle Rhine Valley, a 65 km section of the Rhine between Koblenz and Rüdesheim in the states of Rhineland-Palatinate and Hesse in Germany. It was added to the UNESCO list of World Heritage Sites in June 2002 because of its beauty as a cultural landscape, its importance as a route of transport across Europe, and the unique adaptations of the buildings and terraces to the steep slopes of the gorge.
The region's rocks were laid down in the Devonian period and are known as Rhenish Facies. This is a fossil-bearing sedimentary rock type consisting mainly of slate. The rocks underwent considerable folding during the Carboniferous period. The gorge was carved out during a much more recent uplift to leave the river contained within steep walls 200 m high, the most famous feature being the Loreley.
The gorge produces its own microclimate and has acted as a corridor for species not otherwise found in the region. Its slopes have long been terraced for agriculture, in particular viticulture which has good conditions on south-facing slopes. Most of the vineyards belong to the wine region Mittelrhein, but the southernmost parts of the Rhine Gorge fall in Rheingau and Nahe.
The river has been an important trade route into central Europe since prehistoric times and a string of small settlements has grown up along the banks. Constrained in size, many of these old towns retain a historic feel today. With increasing wealth, roughly 40 hilltop castles were built and the valley became a core region of the Holy Roman Empire. It was at the centre of the Thirty Years' War, which left many of the castles in ruins, a particular attraction for today's cruise ships which follow the river. At one time forming a border of France, in the 19th century the valley became part of Prussia and its landscape became the quintessential image of Germany.
This part of the Rhine features strongly in folklore, such as a legendary castle on the Rhine being the setting for the opera Götterdämmerung. The annual Rhine in Flames festivals include spectacular firework displays at Sankt Goar in September and Koblenz in August, the best view being from one of a convoy of boats.
Towns and cities along the gorge
Koblenz (west+east)
Lahnstein (east)
Rhens (west)
Braubach (east)
Boppard (west)
St. Goarshausen (east) and almost directly opposite
Sankt Goar (west) by the Loreley rock (east)
Oberwesel (west)
Kaub (east)
Bacharach (west)
Lorch (east)
Assmannshausen (east)
Bingen (west)
Rüdesheim (east)
Gallery
See also
Köln-Düsseldorfer
References
External links
Upper Middle Rhine Valley – UNESCO World Heritage Centre
World Heritage Sites in Germany
Rhine
Tourist attractions in Rhineland-Palatinate
Water gaps
Valleys of Hesse
Valleys of Rhineland-Palatinate
Cultural landscapes of Germany
გრიგოლ გრიგორაშვილი

გრიგოლ გრიგორაშვილი
გრიგოლ მაქსიმეს ძე გრიგორაშვილი (დ. 18 ივლისი, 1905, ქუთაისი — გ. 1 ივნისი, 1962, თბილისი) — ქართველი საოპერო თეატრის სოლისტი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1958).
ბიოგრაფია
დაამთავრა ქუთაისის რეალური სასწავლებელი და შევიდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აგრონომიულ ფაკულტეტზე, რომლის დამთავრების შემდეგ მუშაობა დაიწყო სპეციალობით. მაგრამ ჯერ კიდევ სტუდენტობის დროინდელმა გატაცებამ თავისი გაიტანა და თბილისის კონსერვატორიის ვოკალური ფაკულტეტის სტუდენტი გახდა. 1935 წელს დაამთავრა კონსერვატორია და რეჟისორ ალექსანდრე წუწუნავას მიწვევით ჩაირიცხა თბილისის საოპერო სტუდიაში. 1936 წელს იგი უკვე საოპერო თეატრშია. თავისი არტისტული კარიერის მანძილზე იმღერა ბანის ორმოცდაათამდე წამყვანი პარტია — მეფე გიორგი (მელიტონ ბალანჩივაძის „დარეჯან ცბიერი“), მეფისტოფელი (გუნოს „ფაუსტი“), ენგიჩარი, აბიო (ზაქარია ფალიაშვილის „ლატავრა“, „აბესალომ და ეთერი“), მეწისქვილე (დარგომიჟსკის „ალი“), მეფე ბორისი (მუსორგსკის „ბორის გოდუნოვი“), კოჩუბეი (ჩაიკოვსკის „მაზეპა“) დონ ბაზილიო (როსინის „სევილიელი დალაქი“) და სხვა.
1937 და 1958 წლების დეკადებზე მოსკოვში გ. გრიგორაშვილს დიდი წარმატება ხვდა წილად. კინოფილმ „ჯურღაის ფარში“ მონაწილეობისათვის 1950 წელს მიენიჭა სსრკ სახელმწიფო პრემია. დაჯილდოვებული იყო შრომის წითელი დროშის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მასთან პანთეონში დასაფლავებულია მისი მეუღლე — ელენე გრიგოლის ასული ბუტალაშვილი (დ. დეკემბერი, 1905, ქუთაისი — გ. თებერვალი, 1976, თბილისი).
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 115, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
გრიგოლ გრიგორაშვილი— ეროვნული ფილმოგრაფია
ქართველი მომღერლები
დაბადებული 18 ივლისი
დაბადებული 1905
გარდაცვლილი 1 ივნისი
გარდაცვლილი 1962
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
Low-Life

Low-Life — ინგლისური როკ-ჯგუფ New Order-ის მესამე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1985 წლის მაისში, Factory Records-ზე. ითვლება, რომ ალბომი ჯგუფის საუკეთესო ნამუშევარია, რომელშიც ასახულია პოსტ-პანკიდან საცეკვაო როკზე გადასვლა. გარეკანზე გამოყენებულია ჯგუფის დრამერის და კლავიშისტის, სტივენ მორისის ფოტოსურათი.
2008 წელს გამოვიდა ალბომის რემასტერი.
სიმღერების სია
სქოლიო
New Order-ის ალბომები
1985 წლის ალბომები
Factory Records-ის ალბომები
უნგრეთი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

უნგრეთი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
უნგრეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამეერთედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 21 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
უნგრეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჯიჯღი

ჯიჯღი, წრიპა ან ქვიშის შაშვი — ფრინველი ბეღურასნაირთა რიგისა. გავრცელებულია ევროპაში, სპორადულად — ციმბირში, მცირე აზიაში, ირანში. ჯიჯღი ბინადრობს საქართველოშიც. ცხოვრობს ტყეში, ბუდობს ხეზე. აპრილში დებს 4–8 მუქ დაწინწკლულ კვერცხს, რომელთა ინკუბაცია 12 დღე-ღამე გრძელდება. იკვებება მწერებითა და სხვა უხერხემლოებით, მცენარეთა კენკრით და მათი თესლებით. ფრინველების უმეტესი ნაწილი სამხრეთ ევროპაში, ჩრდილოეთ აფრიკაში და ახლო აღმოსავლეთში იზამთრებს. ამის გარდა, ჯიჯღი შემჩნეულია ახალ ზელანდიასა და ავსტრალიაში.
სხეულის პარამეტრები
სხეულის სიგრძე: 210 –250 მმ
ფრთები: 113 – 122 მმ
გაშლილი ფრთები: 340 – 390 მმ
მასა: 55 – 100 გრამი
ქვესახეობები
როგორც ცნობილია არსებობს ჯიჯღის სამი ქვესახეობა, მათგან ერთი ირლანდიაში ბუდობს, მეორე — დიდ ბრიტანეთში, მესამე კი დანარჩენ არეალში.
გალერეა
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
RSPB species page
BBC species page
Birds of Britain species page
Garden Birds species page
Recording of song
Song Thrush videos, photos & sounds on the Internet Bird Collection
Ageing and sexing (PDF; 1.7 MB) by Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze
Feathers of Song Thrush (Turdus philomelos)
შაშვები
ამბროსი (ქათამაძე)

ამბროსი (ქათამაძე)
ამბროსი (ერისკაცობაში ალექსანდრე ტრიფონის ძე ქათამაძე; დ. 22 ივლისი, 1942, ტყიბულის რაიონი, მენჭიორი — გ. 27 ნოემბერი, 2008) — საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმთავარი 1979 წლის 13 აგვისტოდან 1992 წლის 12 მაისამდე. მას წმიდა სინოდის განჩინებით ჩამორთმეული ჰქონდა ბერობის ხარისხი და დაყვანილია ერისკაცობამდე.
ბიოგრაფია
ერისკაცობაში ალექსანდრე ტრიფონის ძე ქათამაძე დაიბადა 1942 წლის 22 ივლისს ტყიბულის რაიონ სოფელ მენჭიორში. ქუთაისში დაამთავრა საშუალო სკოლა და მსახურობდა საბჭოთა არმიაში. დაამთავრა ჯერ მცხეთის სასულიერო სემინარია, ხოლო 1969 წელს მოსკოვის სასულიერო სემინარია. 1971 წელს ურბნელმა მიტროპოლიტმა დავითმა (დევდარიანი) აკურთხა მთავარდიაკვნად, 1973 წელს კი ქუთათელ-გაენათელმა და ჭყონდიდელმა მიტროპოლიტმა რომანოზმა (პეტრიაშვილი) მღვდლად აკურთხა და მოწამეთას ეკლესიაში განამწესა. 1977-1980 წლებში სწავლობდა მოსკოვის ზაგორსკის სასულიერო აკადემიაში. 1979 წლის 10 აგვისტოს აღიკვეცა ბერად და ეწოდა ამბროსი, 11 აგვისტოს აიყვანეს არქიმანდრიტის ხარისხში, ხოლო 13 აგვისტოს ეპისკოპოსის ხარისხში და ჩააბარეს ნიკორწმინდის ეპარქია. 1980 წლიდან ახალციხისა და სამცხე-ჯავახეთის ეპარქიის მმართველია, ხოლო 1981-1992 წლებში კვლავ ნიკორწმინდის ეპარქიის მმართველია. 1991-1992 წლებში იგი აქტიურად უჭერდა მხარს ზვიად გამსახურდიას, 1992 წელს კი იძულებული გახდა საქართველო დაეტოვებინა. 1994 წლის თებერვალში გროზნოში მან წესი აუგო საქართველოს პირველ პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას. მეუფე ამბროსი 1992-2005 წლებში მოსკოვში იმყოფებოდა და აირჩიეს რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიასთან დაპირისპირებულ „ისტინის მართლმადიდებელი ეკლესიის“ თავმჯდომარედ, მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის მიტროპოლიტად. 1992 წლის 12 მაისს საქართველოს ეკლესიის წმიდა სინოდმა გაათავისუფლა ნიკორწმინდის ეპარქიის მმართველობიდან, ხოლო 1998 წლის 8 ოქტომბრიდან წმიდა სინოდის განჩინებით ჩამორთმეული ჰქონდა ბერობის ხარისხი და დაყვანილია ერისკაცობამდე.
მეუფე ამბროსი 2008 წლის 27 ნოემბერს საკუთარ ბინაში, გაურკვეველ ვითარებაში გარდაცვლილი იპოვეს. დაკრძალულია შიომღვიმის მამათა მონასტერში.
ლიტერატურა
სერგო ვარდოსანიძე, ქართველი მღვდელმთავრები (XX-XXI საუკუნეები), გამომცემლობა „ნათლისმცემელი“, თბ., 2010, გვ. 272-274.
სქოლიო
დაბადებული 22 ივლისი
დაბადებული 1942
გარდაცვლილი 27 ნოემბერი
გარდაცვლილი 2008
ქართველი ეპისკოპოსები
სან-ფრანსისკო-დე-ასისის რაიონი

სან-ფრანსისკო-დე-ასისის რაიონი — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის ლაურიკოჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 437 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 281 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 27 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 84.3 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
უანუკოს რეგიონის რაიონები
ლაურიკოჩის პროვინციის რაიონები