PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Jüri Järvet

Jüri Järvet (18 June 1919 – 5 July 1995) was an Estonian actor. His name sometimes appears as Yuri Yevgenyevich Yarvet, an incorrect back-transliteration from the Russian transliteration Юри Евгеньевич Ярвет. His birthname was Georgi Kuznetsov, and he took the Estonian form in 1938.
Biography
Järvet's mother was a Russian, while his father was believed to have been an ethnic German that immigrated from Lorraine.
Järvet is best known in the West for the role of Dr. Snaut in Andrei Tarkovsky's Solaris, but he played in numerous other films both in Russian and his native Estonian. He was awarded the title of People's Artist of the USSR in 1975, and the USSR State Prize in 1981.
Järvet played the title role in King Lear (1971) filmed on bleak landscapes in his native Estonia by Russian director Grigori Kozintsev and released in 1970. Kozintsev shared the screenwriting credit with Boris Pasternak; the score was by Dmitri Shostakovich.
His son Jüri Järvet Jr. has also acted in several movies, including All My Lenins and Khrustalyov, My Car!.
Filmography
Andruse õnn (1955)
Kutsumata külalised (1959) - Valter
Laulu sõber (1961) - Ott Kuu
Ühe katuse all (1963) - Tõnis
Jäljed (1963) - Elmar
Põrgupõhja uus Vanapagan (1964) - Peetrus
Mäeküla piimamees (1965) - Tõnu Prillup
Tütarlaps mustas (1967) - Juonas
Viini postmark (1968) - Martin Roll
Myortvyy sezon (1968) - Professor O'Reilly
Hullumeelsus (1969) - Windisch
Viimne reliikvia (1969) - Brother Johannes's voice (Estonian version)
King Lear (1970) - King Lear
Tuuline rand (1971) - Hollmann
Tuulevaikus (1971) - Saare Sander
Antsyali ardzaganqnere (1971) - Zeifert
Metskapten (1971) - Jõnn
Solyaris (1972) - Doktor Snaut, kibernetik
Komitet 19-ti (1972) - Techer
Ukuaru (1973) - Minna's Father
Tavatu lugu (1974) - Psychiatrist
Ohtlikud mängud (1974) - Õline
Avariya (1974) - Judge
Punane viiul (1975) - Peek
Indrek (1976) - Teacher of religion
Suvi (1976) - Toots's father
Aeg elada, aeg armastada (1977) - Minister
Karikakramäng (1977) - Oskar (segment "Salakütt")
Data Tutashkhia (1977, TV Series) - Count Seged
Dead Mountaineer's Hotel (1979) - Alex Snewahr
Metskannikesed (1980) - Apothecary Lipp
Skazka, rasskazannaya nochyu (1981) - Waldmännchen
Nipernaadi (1983) - Siimon Vaa
Lurich (1984) - Advokaat
Litsom k litsu (1987)
Tants aurukatla ümber (1987, TV Movie)
Khronika Satany mladshego (1989) - Father Peter
Surmatants (1991) - Tallinna linnapea
Rahu tänav (1991) - Jaak
Vremya vashey zhizni (1992)
On svoyo poluchit (1992) - Demoney
Luukas (1992) - Albert
Lza ksiecia ciemnosci (1993) - Old compositor
Marraskuun harmaa valo (1993) - Vanha mies
Tallinn pimeduses (1993) - Anton
References
External links
1919 births
1995 deaths
Estonian male film actors
Male actors from Tallinn
People's Artists of the USSR
Soviet male film actors
Estonian people of Russian descent
Estonian people of German descent
Estonian people of French descent
Recipients of the USSR State Prize
Burials at Metsakalmistu
ზეგანი (ბაღდათის მუნიციპალიტეტი)

ზეგანი (ბაღდათის მუნიციპალიტეტი)
ზეგანი — ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზედა ზეგნისა და ქვედა ზეგნის ძველი სახელწოდება.
ზეგანი ამჟამად წარმოადგენს ბაღდათის მუნიციპალიტეტის თემს, რომელიც აერთიანებს სამ სოფელს: ზედა ზეგანი (თემის ცენტრი), ქვედა ზეგანი და წიფა.
ლიტერატურა
ბაღდათის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
Hugo Boss

Hugo Boss
ჰუგო ბოსი (Hugo Boss AG) — მოდის სახლი, ტანსაცმლის მწარმოებელი გერმანიაში. შტაბ-ბინა მდებარეობს ქალაქ მეტცინგენში (ბადენ-ვიურტემბერგი).
ისტორია
ჰუგო ბოსმა კომპანია დააფუძნა 1923 წელს, პირველი მსოფლიო ომის დასრულებიდან რამდენიმე წელიწადში, პერიოდში, როცა თითქმის მთელი გერმანია ეკონომიკურად განადგურებული იყო. მეორე მსოფლიო ომამდე და ომის პერიოდში კომპანია უნიფორმას კერავდა ვერმახტის ოფიცრებისა და ჯარისკაცებისთვის, ასევე ნაცისტური გერმანიის სხვა სახელმწიფო ორგანოებისთვის, მათ შორის "სს''-თვისაც.
კომპანიის დამფუძნებელი 1948 წელს გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ის 1950-იან წლებამდე თითქმის მივიწყებულ იქნა. მსოფლიო მოდის არენაზე ჰუგო ბოსი ისევ 1953 წელს გამოჩნდა, როცა მამაკაცის პირველი კოსტიუმი შეკერა. 1993 წელს კომპანიის დაარსების 70 წლისთავზე ჰუგო ბოსმა პირველი ტუალეტის წყალი გამოუშვა და ამავე დროს პარფიუმერიის განყოფილებაც შექმნა, რომელიც ამჟამად კომპანიის მნიშვნელოვან ნაწილს შეადგენს.
გერმანიის კომპანიები
გერმანიის ბრენდები
ტანსაცმლის ბრენდები
საცვლების ბრენდები
DownThemAll

DownThemAll (DTA) — ჩამოტვირთვის მენეჯერი/აქსელერატორი Mozilla Firefox-ისთვის, რომელიც ვრცელდება GPL ლიცენზიით. შეიქმნა 2004 წლის 13 აგვისტოს.
მას შეუძლია ჩამოტვირთვის შეჩერება და გაგრძელება ნებისმიერ დროს ინფორმაციის მთლიანობის დარღვევის გარეშე. მისი მეშვეობით შესაძლებელია გახსნილი ვებ-გვერდიდან ყველა ფაილის ერთდროულად გადმოწერა ან მათი გაფილტრვა პარამეტრების მიხედვით.
იხილეთ აგრეთვე
Mozilla Firefox
რესურსები ინტერნეტში
DownThemAll! — „Mozilla Add-ons“-ის საიტი
სქოლიო
Mozilla-ს დამატებითი მოწყობილობები
ბერაია

ბერაია
საკუთარი სახელი ბერაია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე ბერაია — აგრონომი
დაჩი ბერაია — ფინანსისტი, პოლიტიკოსი
თამარ ბერაია — პიანისტი
ირაკლი ბერაია — ეკონომისტი, პოლიტიკოსი
ლევან ბერაია — ბიზნესმენი, ისტორიკოსი
პეტრე ბერაია — საზღვაო ტრანსპორტის სპეციალისტი, პოლიტიკოსი
ქართული გვარები
საბალი

საბალი (Sabal) — მცენარეთა გვარი პალმების ოჯახისა. 25-მდე სახეობა გავრცელებულია აშშ-ის სამხრეთ-აღმოსავლეთში (ვირჯინია, ფლორიდა), კარიბის ზღვის კუნძულებზე, ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში (კოლუმბია, ვენესუელა).
მათი ღეროს სიგრძე 30 მ აღწევს (ზოგიერთ სახეობას ძალიან დაბალი ღერო აქვს). იზღდება ნოტიო ქვიშიან და მლაშობ ნიადაგებზე მდინარეთა და წყალსატევების ნაპირზე, ზღვის სანაპიროზე.
მაღალტანიანი სახეობების მერქანს იყენებენ სამშენებლო მასალად, ფოთლის ბოჭკოს — უხეში ქსოვილებისა და ჭილობების დასამზადებლად. ნორჩ ფოთლებს ბოსტნეულად ხმარობენ. საბალის ზოგი სახეობა (Sabal palmetto, Sabal minor ანუ Sabal adansonii) მოჰყავთ ყირიმსა და კავკასიის შავი ზღვის სანაპიროზე.
ლიტერატურა
პალმები
Nova Serrana

Nova Serrana is a municipality in the state of Minas Gerais in the Southeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
553

553
მოვლენები
გაიმართა კონსტანტინოპოლის მეორე საეკლესიო კრება
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
''
მუჰამედ IV (შირვანი)

მუჰამედ IV (შირვანი)
მუჰამედ IV — მეცხრე შირვანშაჰი 981-991 წლებში, შირვანის დამოუკიდებელი მმართველი, მეხუთე ლაიზანშაჰი 948-956 წლებში.
ბიოგრაფია
981 წელს, აჰმადის გარდაცვალების შემდეგ, შირვანშაჰის თანამდებობა მუჰამედ IV-მ დაიკავა. მუჰამედი დამპყრობლური პოლიტიკით გამოირჩეოდა. 981 წელს, თანამდებობის დაკავებისთანავე, მან ჰაბალას შეუტია და მისი მმართველი — აბდ-ულ ბარ ანდაბაში ტახტიდან ჩამოაგდო. 982 წელს, შირვანშაჰმა ბარდა დაიპყრო და მის მმართველად მუსა იბნ ალი დანიშნა. 990 წელს, ბარდის შირვანშაჰს განუდგა და მის წინააღმდეგ აჯანყებები წამოიწყო, მაგრამ მუჰამედ IV-მა ბარდასა და დერბენტში ყველა აჯანყება ჩაახშო.
მუჰამედ IV გარდაიცვალა 991 წელს. მუჰამედის გარდაცვალების შემდეგ, მომდევნო შირვანშაჰი მისი ძმა — იაზიდ II გახდა.
ლიტერატურა
Минорский В. Ф. История Ширвана и Дербента. — М.,1963.
Ашурбейли С. Государство Ширваншахов. — Б., 1983.
სქოლიო
შირვანშაჰები
გარდაცვლილი 991
არქიტექტურული გეგმარი

არქიტექტურული გეგმარი, არქიტექტურული პროექტი, არის არქიტექტურული საქმიანობის შედეგად დოკუმენტურად დაფიქსირებული არქიტექტორის ჩანაფიქრი - არქიტექტურული ნახაზების ერთობლიობა, სადაც ჩამოყალიბებულია არქიტექტურული ობიექტის სტრუქტურა და მოცულობით-სივრცითი დაგეგმარების პრინციპი, რომელიც ნორმატიული და სახელმძღვანელო დოკუმენტების მოთხოვნათა შესაბამისად კომპლექსურად წყვეტს ქალაქთმშენებლობით, მხატვრულ-ესთეტიკურ, ფუნქციურ და ტექნიკურ საკითხებს. არქიტექტურული საქმიანობის შესახებ საქართველოს კანონის თანახმად, აღნიშნული წარმოადგენს საავტორო უფლების ობიექტს და არ საჭიროებს ლიცენზირებას.
არქიტექტურული გეგმარი არის შემადგენელი და საფუძველი სამშენებლო გეგმარისა და დოკუმენტისა, რომლის საფუძველზეც ხორციელდება მშენებლობა. არქიტექტურული გეგმარი არის ერთ-ერთი საფუძველი მშენებლობის ნებართვის გაცემისა. აღნიშნულ პროცესში ის შეიძლება საჭიროებდეს შეთანხმებას შესაბამის ადმინისტრაციულ ორგანოებთან.
გეგმარი შეიძლება იყოს: ესკიზური და დეტალური (მუშა). როგორც წესი შედგება შემდეგი ნახაზებისგან:
სიტუაციური გეგმა;
გენერალური გეგმა;
ყველა სართულის გეგმა;
ფასადის გეგმა;
ჭრილი;
ასევე საჭიროებისამებრ შეიძლება შეიცავდეს: განმარტებით ბარათს, სხვადასხვა კვანძების ნახაზებს, შემადგენელი არქიტექტურული ელემენტების დეტალურ ნახაზებს, აქსონომეტრიულ ნახაზებს/ჩანახატებს და ა. შ. არქიტექტურული პროექტები იქმნება როგორც ხელით (ფანქრების, ტუშების, სახაზავების დახმარებით), ისე კომპიუტერული გრაფიკის მეშვეობით.
ლიტერატურა
მოკლე ენციკლოპედიური ლექსიკონი საშენი მასალების, არქიტექტურისა და მშენებლობის დარგში : 3000 სიტყვა / შემდგ.: მ. გუჯაბიძე, დ. ჯინჭარაძე ; სამეც. რედ.: მ. ნიკოლაიშვილი, გ. მეფარიშვილი ; არქიტ. და მშენ. საქმ. კომ-ტი. - თბ., 1995. - 192გვ. ; 20სმ.
სქოლიო
არქიტექტურა
ნიკოლოზ აღნიაშვილი

ნიკოლოზ აღნიაშვილი
ნიკოლოზ (ნიკო) აღნიაშვილი (დ. 1901 წლის 14 თებერვალი, ბათუმი — გ. 1928 წლის 5 ოქტომბერი, კრაკოვი, პოლონეთი) — საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის იუნკერი, შემდეგში პოდჰალეს (მთიანი რეგიონი სამხრეთ პოლონეთში) ქვეით მსროლელთა პოლკის პორუჩნიკი (შეესაბამება ლეიტენანტის წოდებას).
ბოლშევიკური რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ, ნიკო აღნიაშვილი სხვა ქართველ იუნკრებთან და სამხედრო მოსამსახურეებთან ერთად იძულებული გახდა ემიგრაციაში წასულიყო. პოლონეთის მაშინდელმა ხელისუფალმა, მარშალმა იუზეფ პილსუდსკიმ ორასამდე ქართველი სამხედრო მიიწვია პოლონეთში. მათ შორის იყო იუნკერი ნიკო აღნიაშვილიც. სამხედრო სასწავლებლების დამთავრების შემდეგ, ქართველებმა საკონტრაქტო ოფიცრებად დაიწყეს სამსახური პოლონეთის არმიაში.
2009 წელს პოლონეთის ეროვნულმა არქივმა საქართველოს პარლამენტის ეროვნულ ბიბლიოთეკას გადასცა XX საუკუნის 20-იანი წლების პოლონურ-ქართული ურთიერთობების ამსახველი რამდენიმე მნიშვნელოვანი დოკუმენტის ასლი, რომლებიც საშუალებას გვაძლევენ, ზუსტად დავადგინოთ იმ ქართველი იუნკრების ვინაობა, რომლებიც მარშალ პილსუდსკის უშუალო მითითებით ჩარიცხეს პოლონეთის სამხედრო სკოლებში. ჩარიცხულთა სიაში, სხვა ქართველ იუნკრებთან ერთად, არის იუნკერი ნიკოლოზ აღნიაშვილიც.
ნიკო აღნიაშვილი სრულიად ახალგაზრდა, ოცდაშვილი წლის ასაკში გარდაიცვალა. დაკრძალულია კრაკოვის რაკოვიცკის სასაფლაოზე. მისი საფლავის ქვაზე ამოკვეთილი ქართული წარწერა გვამცნობს: „ნიკო აღნიაშვილი, იუნკერი საქართველოს სამხედრო სკოლისა“, ხოლო პოლონური წარწერა იუწყება: „ღმერთმა გაანათლოს ნიკო აღნიაშვილი, მამაცი ქართველი ერის შვილი. გაძევებული რუსების მიერ სამშობლოდან, სამშობლოს მონატრებული გარდაიცვალა კრაკოვში. ღმერთო, მიეცი თავისუფლება საქართველოს!“ საფლავის ქვაზე ასევე არის ნიკოს ფოტოსურათიც, ქვაზე გადატანილი. ქართულ და პოლონურ წარწერებს შორის კი კავკასიელთა სიმამაცის სიმბოლოს, ხანჯლის გამოსახულებაა ამოკვეთილი.
2011 წელს პოლონეთში დავით ყოლბაიას, პიოტრ ჰლებოვიჩისა და პიოტრ ვარიშის ავტორობით გამოიცა ალბომი „უცნობი საქართველო. ქართველებისა და პოლონელების საერთო ბედი“. ალბომში სამშობლოზე დარდით გარდაცვლილი ოცდაშვიდი წლის ნიკო აღნიაშვილის საფლავის სევდის მომგვრელ ფოტოს მთელი გვერდი აქვს დათმობილი.
ნიკო აღნიაშვილზე სხვა ცნობების უქონლობა იმითაც აიხსნება, რომ ის ახალგაზრდა გარდაიცვალა, მაგრამ უმთავრესი მიზეზი მაინც ის არის, რომ ოკუპირებული საქართველოდან გადახვეწილები ერიდებოდნენ ოჯახის წევრებთან კონტაქტს, ხოლო საქართველოში დარჩენილები ემიგრაციაში წასულთა სახელების ხსენებასაც კი გაურბოდნენ, მოსალოდნელი რეპრესიების შიშით. საბჭოთა პერიოდის საქართველოში პოლონეთის არმიის ქართველი ოფიცრების შესახებ არაფერი იცოდნენ — პოლიტიკური მიზეზების გამო ეს თემა საქართველოშიც და საბჭოთა კავშირის სატელიტად ქცეულ კომუნისტურ პოლონეთშიც მკაცრად ტაბუირებული იყო მისი პოლიტიკური არაკომფორტულობის გამო — პოლონეთის არმიის ქართველი ოფიცრები საქართველოშიც და პოლონეთშიც ბოლშევიკური რუსეთის წინააღმდეგ იბრძოდნენ.
სქოლიო
ქართველი ემიგრანტები
დაბადებული 1901
გარდაცვლილი 1928
საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
ოსკარის 31-ე დაჯილდოება

ოსკარის 31-ე დაჯილდოება
ოსკარის 31-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 31-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით.
ლაურეატები
ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
სადფა

სადფა - ქალაქი ეგვიპტეში. ქალაქში მდებარეობს ცენტრალურ ეგვიპტეში. სადფაში ჩამოედინება მდინარე ნილოსი. ქალაქი ასიუტის საგუბერნატოროს დასახლებული პუნქტია.
ეგვიპტის ქალაქები
ასიუტის მუჰაფაზა
მაშტოცის გამზირი

მაშტოცის გამზირი, 1924-1990 წლებში ლენინის გამზირი — გამზირი სომხეთის დედაქალაქ ერევანში, ცენტრალურ კენტრონის რაიონში.
გამზირი იწყება გამარჯვების ხიდიდან (სამხრეთით) და მთავრდება მატენადარანთან (ჩრდილოეთით).
ღირსშესანიშნავი შენობები
ერევნის უამრავი ცნობილი შენობა მაშტოცის გამზირზე მდებარეობს. ქვემოთ ჩამოთვლილია მათგან ყველაზე მნიშვნელოვანი შენობები (ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ):
ერევნის სახელმწიფო მარიონეტების თეატრი (1987 წ.)
მატენადარანი (1959 წ.)
კინოთეატრი ნაირი (1954 წ.)
ერევნის ოპერისა და ბალეტის აკადემიური თეატრი (1933 წ.)
ცისფერი მეჩეთი (1768 წ.)
გალერეა
ლიტერატურა
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Երևան քաղաքի քաղաքային նշանակության փողոցների ցանկ
ერევნის ქუჩები
Crassispira drangai

Crassispira drangai — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Alytus Arena

Alytus Arena
The Alytus Arena is a universal indoor arena in Alytus, Lithuania. It was opened in 1977. Its reconstruction began in 2009 and was completed by the end of 2010. The arena was officially opened on 12 February 2011. The arena hosted the Group C games of EuroBasket 2011 from 31 August 2011 to 5 September 2011.
League attendances
This is a list of league games attendances of BC Dzūkija at Alytus Arena.
See also
List of indoor arenas in Lithuania
References
External links
Sports venues completed in 1981
Alytus
Buildings and structures in Alytus County
Indoor arenas in Lithuania
Basketball venues in Lithuania
Tin Hau station

Tin Hau station
Tin Hau is a station on the of the Hong Kong MTR rapid transit system.
Location
Like all other Island line stations, Tin Hau is located along the northern shore of Hong Kong Island. Named after the nearby Tin Hau Temple, the station is actually at the core of the Causeway Bay neighbourhood; however the station's presence has caused the surrounding area to be colloquially called "Tin Hau".
The station lies to the east of Victoria Park, with the Citicorp Centre to the north. The Hong Kong Central Library and Lin Fa Kung Garden are to the south of the station, as is the Causeway Bay Sports Ground.
History
Tin Hau station was part of the original plan for the MTR, dating back to the Hong Kong Mass Transport Study in 1967. It was not, however, in the Modified Initial System, which laid out the first few phases of the MTR system. Construction on the Island line began in 1981, with the first section of the line, which included Tin Hau, opening on 31 May 1985. The Causeway Bay Magistracy was demolished to make way for the station, with the magistrates' courts moving to the Wanchai Tower. From 2000, MTR retrofitted platform screen doors at thirty underground stations, one of them being Tin Hau; the project was finished in 2006.
Station layout
Due to the limited space beneath Causeway Road and Hennessy Road, under which the Island line runs, Tin Hau utilises a stacked platform layout. Eastbound trains using platform 1 stop on the upper level, while westbound trains using platform 2 stop on the lower level. In addition, there are two underground levels above the platforms: the concourse containing faregates and shops and the walkway which connects Exits A1-A2 and B.
Entrances and exits
A1: King's Road
A2: Victoria Park, Causeway Bay Market
B: Hong Kong Central Library
Services
Tin Hau station acts as an interchange between MTR rapid transit and local buses.
References
Causeway Bay
Tin Hau, Hong Kong
Wan Chai District
MTR stations on Hong Kong Island
Island line (MTR)
Railway stations in Hong Kong opened in 1985
1985 establishments in Hong Kong
გო-კომაცუ

გო-კომაცუ (დ. 1377 — გ. 1433) — იაპონიის მე-100 იმპერატორი და ჩრდილოეთის ტახტის მე-6 იმპერატორი.
1911 წლიდან იაპონელი ისტორიკოსები სამხრეთის ტახტის იმპერატორებს თვლიდნენ იაპონიის იმპერატორთა მთავარი დინასტიის შტოდ. ამიტომაც იმპერატორი გო-კომაცუ, რომლის დროსაც ორი დინასტია გაერთიანდა, ითვლება იაპონიის მე-100 იმპერატორად. იმ დროს, როდესაც ჩრდილოეთის ტახტის იმპერატორები განიხილებოდნენ, როგორც იმპერატორთა სასახლის კანონიერ მემკვიდრეებად, იმპერატორი გო-კომაცუ ითვლებოდა ჩრთილოეთის ტახტის მე-6 და იაპონიის იმპერიის 101-ე იმპერატორად.
ლიტერატურა
『新編 日本史辞典』 / 京大日本史辞典編纂会. — 東京: 東京創元社, 1994. — P.1057—1058.
『歴代天皇全史―万世一系を彩る君臨の血脈』 (歴史群像シリーズ (69))
რესურსები ინტერნეტში
იაპონიის იმპერატორიების სია
იაპონიის იმპერატორები
დაბადებული 1377
გარდაცვლილი 1433
მესტიის მაცხოვრის ეკლესია

მესტიის მაცხოვრის ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტის ლაღამის თემში.
ეკლესია მთაზეა აგებული. საშენ მასალად თლილი ქვაა გამოყენებული. სამხრეთით ეკლესიას კარი აქვს, აღმოსავლეთითა და სამხრეთით კი თითო სარკმელი. სხვა ეკლესიებისგან განსხვავებით მესტიის მაცხოვრის ეკლესიას დიდი უბეები ანუ ნიშნები აქვს საკურთხევლის მარჯვნივ და მარცხნივ. კედლებზე ძველი ფრესკები შეიმჩნევა: სამხრეთის კედელზე ერთი წმინდანია გამოსახული სრული ტანით. შუა თაღში ეკლესიის რკინის კაკვია და ზედ ჯაჭვით ქვაბია ჩამოკიდული. ეკლესიის გარე კედლები უბრალო პალიასტრებითაა მოკაზმული.
2006 წლის 7 ნოემბერს საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, მესტიის მაცხოვრის ეკლესიას ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია მიენიჭა.
იხილეთ აგრეთვე
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ძვ. წ. 893

ძვ. წ. 893
— წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
საშუალო

საშუალო — საშუალო ძმის განსაკუთრებული წილი სამკვიდრო ქონებაში.
იხილეთ აგრეთვე
საუფროსო
საუმცროსო
ლიტერატურა
ძველი ქართული სამართალი
სიმაბარის აჯანყება

სიმაბარის აჯანყება — გლეხთა აჯანყება იაპონიაში, ქალაქ სიმაბარაში, ტოკუგავას პერიოდში 1637–1638 წლებში. აჯანყებულთა უმეტესობა ქრისტიანი იყო. აჯანყებას ჰქონდა, როგორც რელიგიური, ასევე ეკონომიკური მიზეზები. იგი მიმდინარეობდა ძირითადად იმ რაიონებში, რომლებიც დასახლებული იყო კათოლიკე იაპონელებით. აჯანყება დაიწყო 1637 წლის 17 დეკემბერს და გაგრძელდა 1638 წლის 15 აპრილამდე. აჯანყების მსხვერპლთა რიცხვი ორივე მხრიდან 37 000-ს აღემატებოდა.
ლიტერატურა
Bellah, Robert N. (1957). Tokugawa Religion. (New York: The Free Press).
Harold Bolitho. Treasures Among Men: The Fudai Daimyo in Tokugawa Japan. New Haven: Yale University Press. 10-ISBN 0-300-01655-7/13-ISBN 978-0-300-01655-0; OCLC 185685588
Borton, Hugh (1955). Japan's Modern Century. (New York: The Ronald Press Company).
DeBary, William T., et al. (2001). Sources of Japanese Tradition: From Earliest Times to 1600. New York: Columbia University Press.
იაპონიის ისტორია
Cataglyphis bicolor adustus

Cataglyphis bicolor adustus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
Cataglyphis
დაშბაში

დაშბაში, ტაშბაში — სოფელი წალკის მუნიციპალიტეტში (თრიალეთის სადაბო თემი). მდებარეობს ჭოჭიანის პლატოზე, ზღვის დონიდან 1500 მეტრზე, წალკიდან 2,5 კმ. სოფლის მოსახლეობა — 295 მცხოვრები (2014).
ისტორია და კულტურა
სოფლის ისტორიული სახელია ახალქალაქი. სოფლის სახელწოდება „ტაშბაში“ დაფიქსირებულია 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე „Ташбашъ“ სახით.
სოფელში არის ორი ეკლესია:
ერთი — წმ.გიორგისა, „თავისუფალი ჯვრის“ ტიპის გუმბათოვანი ნაგებობაა. წარწერის მიხედვით, X-XI სს. მიჯნაზე თრიალეთის ერისთავთ-ერისთავის რატის დაკვეთით აუგიათ. ნაგებობა დაზიანებულია. გუმბათის ყელიდან მხოლოდ კარნიზის ფრაგმენტებია შემორჩენილი. შენობის დეკორატიულ სამკაულში გავრცელებულ სახეებთან ერთად გვხვდება ორიგინალური სკულპტურული კომპოზიციებიც.
მეორე ეკლესია თლილი ქვით ნაგები უგუმბათო ერთკამარიანი შენობაა. საპირე ქვებზე ასომთავრულით ამოკვეთილი ლაპიდარული ტექსტების ფრაგმენტებიდან ირკვევა, რომ ისიც რატი ერისთავთ-ერისთავის მმართველობის დროს აუგიათ. დაშბაშის ძველი ქართული სახელწოდებაა ახალქალაქი. აქ სხვადასხვა დროს თრიალეთის ერისმთავართა, საბარათიანოს მმართველთა და სპასალართა საჯდომი იყო.
დაშბაშის მიდამოებში არის ლავებში ღრმად ჩაჭრილი კანიონი, რომლის მარჯვენა ქარაფოვან გვერდში გამოქვაბულთა ჯგუფია. ეს გამოქვაბულები ძირითადად ადამიანის მიერ არის გამოკვეთილი, მაგრამ ზოგიერთ მათგანს აშკარად ემჩნევა, რომ ბუნებრივი სიღრუისგან გაჩნდა (არის ლავური ნაღვენთები). დაშბაშის კანიონი შეტანილია „საქართველოს წითელ წიგნში“.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 295 ადამიანი, უმრავლესობა (96%) ეთნიკურად სომეხია.
იხილეთ აგრეთვე
თრიალეთის ახალქალაქი
ლიტერატურა
ლ. მელიქსეთ-ბეგი, მეგალითური კულტურა საქართველოში, თბ., 1938
ქართული წარწერების კორპუსი. I.: აღმოსავლეთ და სამხრეთი საქართველო (V-X სს.), თბ., 1980, გვ., 243-248
სქოლიო
წალკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Acılıqbinə

Acılıqbinə
Aclıqbinə (also, Ajlygbina) is a village in the Balakan District of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Gullar.
References
Populated places in Balakan District
ახალი ზელანდიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

ახალი ზელანდიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები წარმოადგენს ახალ ზელანდიას საერთაშორისო ასპარეზზე ფეხბურთში, იმართება ახალი ზელანდიის ფეხბურთის ასოცოაციის მიერ.
ისტორია
მსოფლიო ჩემპიონატებზე გამოსვლა
მსოფლიო ჩემპიონატი 1982
ახალი ზელანდიის საფეხბურთო ნაკრების მიღწევებზე საუბრისას შეუძლებელია გვერდი ავუაროთ იმ ფაქტს, რომ იგი ისტორიაში ორჯერ იყო მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე. პირველ, 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მოხვედრამდე ახალი ზელანდიის ნაკრებმა ხანგრძლივი და რთული გზა განვლო. ოკეანეთის საკვალიფიკაციო ზონის ჯგუფის, რომელიც შედგებოდა ტაივანის, ინდონეზიის, ფიჯის, ახალი ზელანდიის და ავსტრალიის ნაკრებებისგან, მხოლოდ პირველადგილოსანი გადადიოდა კვალიფიკაციის შემდეგ ეტაპზე, ამიტომაც ახალი ზელანდიისთვის წლების განმავლობაში მსოფლიო ჩემპიონატზე მოსახვედრად მთავარი დამაბრკოლებელი ფაქტორი ავსტრალიის ნაკრები ხდებოდა, რომელიც ბევრად აღემატებოდა თავის კონკურენტებს, მათ შორის ახალი ზელანდიის ნაკრებს. თავისი საკვალიფიკაციო ზონის ჯგუფში პირველი ადგილის დაკავების შემდეგ ახალი ზელანდიის ნაკრებს კიდევ ერთ ჯგუფში მოუწია ჭიდილი მსოფლიო ჩემპიონატზე მოსახვედრად, ამჯერად აზიური ქვეყნების ნაკრებებთან. ფინალური მატჩი, რომელშიც ახალი ზელანდიის ნაკრები დაუპირისპირდა ჩინეთის ნაკრებს, გაიმართა ნეიტრალურ მოედანზე სინგაპურში, 1982 წლის 10 იანვარს. არცერთ გუნდს არ სურდა შანსის ხელიდან გაშვება და მსოფლიო ჩემპიონატზე თამაშის შესაძლებლობის განიავება, თუმცა ახალმა ზელანდიამ მოახერხა გადამწყვეტ მომენტში მობილიზაცია, შედეგად კი გაიმარჯვა ანგარიშით 2-1.
მსოფლიო ჩემპიონატის ჯგუფური ეტაპის კენჭისყრამ ახალი ზელანდიის ნაკრებს მეტოქეებად არგო საბჭოთა კავშირის, შოტლანდიის და ბრაზილიის ნაკრებები. მიუხედავად იმისა, რომ ახალი ზელანდია მალევე გამოეთიშა ტურნირს, ესპანეთში გამართული მსოფლიო ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო ეტაპმა დიდი შთაბეჭდილებები დაუტოვა ახალზელანდიელებს. მაგალითად, ოკეანეთის ფეხბურთის კონფედერაციის ყოფილმა პრეზიდენტმა, ჩარლი დემპსიმ ჩინეთთან გამართული მატჩის შემდეგ ახალი ზელანდიის ნაკრების სამშობლოში დაბრუნებისთანავე განაცხადა: „ჩვენი ფინალი სინგაპურში გაიმართა. ჩვენ უკვე მოვიგეთ ჩვენი მსოფლიო ჩემპიონატი“.
შემადგენლობა
ქვემოთ ჩამოთვლილი მოთამაშეები იყვნენ ახალი ზელნადიის ნაკრების განაცხადში 2017 წლის კონფედერაციის თასზე.
სქოლიო
ოკეანეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის მონაწილეები
ფეხბურთი ახალ ზელანდიაში
მიშკოლცის ტრამვაი

მიშკოლცის ტრამვაი
მიშკოლცში ტრამვაის პირველი ხაზი 1897 წელს გაიხსნა, ეს იყო მესამე ტრამვაის სისტემა მაშინდელ ავსტრო-უნგრეთში შემავალ უნგრეთში ბუდაპეშტისა და ბრატისლავის შემდეგ.
2006 წლისთვის ქალაქში მოძრაობდა 46 ტრამვაის ვაგონი და ექსპლუატაციაში იყო 2 ხაზი. 2020 წლისთვის მდგომარეობა თითქმის უცვლელია და ქალაქში კვლავ 2 ხაზი მოქმედებს
მოძრავი შემადგენლობა
2020 წლის მდგომარეობით მიშკოლცში ექსპლუატაციაშია 33 ტრამვაის ვაგონი, ესენია:
Škoda 26T ForCity Classic 30 ერთეული
Tatra KT8D5 3 ერთეული
უნგრეთის ტრამვაის სისტემების სია
ბუდაპეშტი
დებრეცენი
მიშკოლცი
სეგედი
წყარო
სტატიები
A bérkocsitól a csuklós buszig. (In: Fejezetek Miskolc történetéből, szerk. Bekes Dezső, Veres László. Miskolc, 1984. p. 94.) ISBN 963-03-1973-X
Zöld Nyíl Miskolci Villamos Projekt: A Miskolci Villamos Projekt több, mint egy közlekedési beruházás'.
რესურსები ინტერნეტში
ვებგვერდი მიშკოლცის ტრამვაის შესახებ
ტრამვაის ქსელები ქალაქების მიხედვით