PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მემედ ხვიბლიანის დარბაზ-მაჩუბი

მემედ ხვიბლიანის დარბაზ-მაჩუბი — არქიტექტურული ძეგლი მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფელ იელში. მემედ ხვიბლიანის დარბაზ-მაჩუბი სოფელი იელის ნესგაუბანის ჩრდილო-დასავლეთ კიდეში მდებარეობს შედარებით ხალვათად განაშენიანებულ ნაწილში. მისი ჩრდილოეთ ფასადი ქუჩისკენ არის მოქცეული, ხოლო სამხრეთი ეზოსკენ.
დარბაზ-მაჩუბი ნაგებია ნატეხი ქვით კირ-დუღბზე და დღესდღეობით თუნუქის ფურცლებით არის გადახურული, საფასადე ნალესობა კი მთლიანად ჩამორეცხილია. ის საკამოდ გადაკეთებულია, აღმოსავლეთიდან გვიან აშენებული საცხოვებელი სახლი აქვს მიდგმული და სამხრეთი ფასადის ნაწილი, აღმოსავლეთ მონაკვეთიც ბლოკით არის ამოყვანილი. დასავლეთი და ჩრდილოეთი კედლები შედარებით პირველადი სახით შემორჩა. ჩრდილოეთის ფასადზე შეინიშნება კარი, რომლიდანაც დარბაზის ინტერიერში შევდივართ, ხოლო მაჩუბში დასავლეთი ფასადის სამხრეთ მონაკვეთში გვიან გაჭრილი კარით. სამხრეთ ფასადზეც შეინიშნება გვიან გაჭრილი ოთხკუთხა სარკმლები.
ინტერიერის ნახვა ვერ მოხერხდა. მემედ ხვიბლიანის დარბაზ-მაჩუბი გამოირჩევა თავშეკავებული პროპროციებით და სადად დამუშვებული ფასადებით. მართალია ნაგებობა შედარებით გადაკეთებულია და აღმოსავლეთი მონკავეთის საცხოვრებელი სახლით წაგრძელებულია, მაგრამ ქუჩის ავთენტურ განლაგებას ამგვარი მინაშენი არ არღვევს.
რესურსები ინტერნეტში
მესტიის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
სამბოანგიტა

სამბოანგიტა (ოფიციალურად სამბოანგიტის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ ნეგროსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 569 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
სქოლიო
აღმოსავლეთ ნეგროსის მუნიციპალიტეტები
ლატიფშაჰ ბარათაშვილი

ლატიფშაჰ ბარათაშვილი (დ. 4 ოქტომბერი, 1907, ადიგენის რაიონი — გ. 16 ნოემბერი, 1984) — ქართველი ეთნოლოგი, მკვლევარი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა სოფელ უდის შვიდწლედი, კომკავშირის და პარტიული კურსები თბილისში, ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტის დაუსწრებელი განყოფილება ისტორიის მიმართულებით.
კომკავშირული საქმიანობა მშობლიურ კუთხეში განაგრძო. როგორც თურქი-მესხი გადაასახლეს შუა აზიაში 1944 წელს. აკადემიკოს გ. ჩიტაიას მითითებით აგროვებდა მასალებს მაჰმადიანი მესხების ყოფასა და გენეოლოგიის შესახებ და ამას გადასახლებაშიც აგრძელებდა. დაიწყო ბრძოლა სამშობლოში დასაბრუნებლად 1956 წლიდან, ის არის იმ ჯგუფის ხელმძღვანელი, რომელიც ამ საქმეს ახორციელებდა 1959 წელს სხვა ოჯახთან ერთად ვისთან ერთადაც მინგეჩაურში გადაასახლეს. 1962 წელს მაჰმადიანი მესხები აარსებდნენ თბილისში დროებით კომიტეტს და თავმჯდომარედ ის აირჩიეს. ამ კომიტეტის მიზანი იყო როგორც საქართველოდან გადასახლებული მაჰმადიანი მოსახლეობის, ისე საქართველოს მოსახლეობისთვის სწორი ინფორმაციის მიწოდება და გადასახლებულთა სამშობლოში დასაბრუნებლად ქმედითი ზომების მიღება. აზერბაიჯანში მცხოვრები ლ. ბარათაშვილი აგრძელებდა 1941 წელს დაწყებულ ეთნოგრაფიულ კვლევას. მისი მასალები მაჰმადიან მესხთა ყოფის, რიტუალების, ტანსაცმლის, სამკაულების და ა.შ. შესახებ უნიკალურია და დიდი მნიშვნელობა აქვს ქართული ისტორიული მეცნიერებისათვის. სამწუხაროდ მისი ნაშრომების საქართველოში გამოქვეყნება ვერ მოხერხდა. აზერბაიჯანში, 1970 წელს
აზერბაიჯანულ ენაზე დაისტამბა ლ. ბარათაშვილის კრებული. ის უცხო მხარეში აღესრულა და მინგეჩაურში დაასაფლავეს.
ბიბლიოგრაფია
სოფელი უდეს ისტორიულ-ეთნოგრაფიული აღწერა 1943-1944 წლები ცთბ., 2019
მასალები XIX საუკუნის ქართული ხალხური ტანსაცმლის ისტორიისათვის მესხეთ-ჯავახეთიდან, მასალები საქართველოს მატერიალური კულტურის ისტორიისათვის - თბ., 1966, გვ. 131-150
მესხური ქორწილი და საბავშვო თამაშობანი, აჭარის ასსრ სახელმწიფო მუზეუმის შრომები - ბათუმი., 1960, გვ. 103-112
ლიტერატურა
უ. ბლუაშვილი მესხეთის სახელოვანი შვილები – თბ., 2008, გვ. 114-116
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 4 ოქტომბერი
დაბადებული 1907
გარდაცვლილი 16 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1984
ქართველი პედაგოგები
აბანტო-ი-სიერვანა

აბანტო-ი-სიერვანა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის გრან-ბილბაოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18 კმ². მოსახლეობა — 9 471 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბისკაიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
აბანტო-ი-სიერვანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბისკაიის მუნიციპალიტეტები
ბისკაიის ქალაქები
ნიახური

ნიახური — ერთ-, ორ- და მრავალწლოვან მცენარის გვარი ქოლგოსანთა ოჯახისა. თითქმის ყველგანაა გავრცელებული.
ცნობილია 20-მდე სახეობა. მოჰყავთ კულტურული ნიახური, რომელიც ორწლოვანი (იშვიათად ერთწლოვანი) სანელებელი ბოსტნეულია. ცნობილია ნიახურის 3 სახესხვაობა: ძირხვნიანი, ყუნწიანი და ფოთლიანი. ეს უკანასკნელი ფართოდაა გავრცელებული საქართველოში.
ნიახური შეიცავს ვიტამინებს, მინერალურ ნივთიერებებს, ეთერზეთებს. ნედლ და გამხმარ ნიახურს იყენებენ კულინარიაში და საკონსერვო მრეწველობაში. თესენ გვიან შემოდგომით, ზამთარში ან ადრე გაზაფხულზე.
ლიტერატურა
ქოლგოსანნი
ბოსტნეული
სანელებლები
Arsen Aydinian

Arsen Aydinian (born Istanbul, Ottoman Empire, January 19, 1825 – died Vienna, Austria, July 21, 1902) was an Armenian priest, linguist, grammarian, and master of ten languages.
Work
Arsen Aydinian contributed immensely to the work of Armenian linguistics and grammar. He was from the Viennese Mekhitarist Order, and spoke both Classic or Modern languages. He held several offices, including that of Abbot General of the Viennese Mekhitarist Order. In 1887, he was the leading figure in the establishment of the official journal, Հանդէս ամսօրեայ (Handes Amsoreay), where he published many articles on linguistics. However, Aydinian’s biggest achievement was Քննական քերականութիւն աշխարհաբար կամ արդի հայերէն լեզուի (Critical Grammar of the Vernacular or Modern Armenian Language) published in 1866, which remains a highly important achievement in Armenian linguistics till this day. This book was especially significant due to the fact that the Armenian people at large were demanding the use of a more vernacular language in the literature and arts. This was a breakthrough since Grabar (classic Armenian) was the language mainly associated with priesthood and high-ranked members of society.
References
External links
Critical Grammar of Vernacular or Modern Armenian - Part I
Critical Grammar of Vernacular or Modern Armenian - Part II
Critical Grammar of Vernacular or Modern Armenian - Part III (Orthography, Pronunciation, and Metrics)
1825 births
1902 deaths
Writers from Istanbul
Mekhitarists
Armenian abbots
Superiors general
Armenian scholars
Armenians from the Ottoman Empire
Emigrants from the Ottoman Empire to Austria-Hungary
Armenian expatriates in Austria
Clergy from Istanbul
პენაფიელი

პენაფიელი — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს პენაფიელის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 10000 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
პორტუგალიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
პორტუგალიის ქალაქები
პასო-დე-ინდიოსის დეპარტამენტი

პასო-დე-ინდიოსის დეპარტამენტი — დეპარტამენტი არგენტინაში, ჩუბუტის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2010 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 1 867 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 22 300 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პასო-დე-ინდიოსი.
რესურსები ინტერნეტში
არგენტინის მოსახლეობის 2001-2010 წლების აღწერების მონაცემები
ჩუბუტის პროვინციის დეპარტამენტები
Loja Canton

Loja Canton
The following article is about the Loja Canton. For the Loja Province, see Loja Province and for the city, see Loja, Ecuador.
Loja Canton is located in the southeast of the Province of Loja bordering the Podocarpus National Park and the Province of Zamora-Chinchipe in the east and south, and the cantons of Saraguro in the north, Catamayo, Gonzanama, and Quilanga in the west. The principal city is Loja which is also the provincial capital. It is also home to Vilcabamba, the "Valley of Longevity."
Demographics
Ethnic groups as of the Ecuadorian census of 2010:
Mestizo 90.2%
White 3.5%
Indigenous 2.6%
Afro-Ecuadorian 2.5%
Montubio 1.1%
Other 0.1%
Sights
City of Loja
National Shrine of Our Lady of El Cisne.
Reynaldo Espinoza Botanical Gardens (one of the world's highest-altitude botanical gardens, at 2100m)
The Incan ruins of de Ciudadela, Quinara, Taranza, and Llano Grande.
Traditional celebrations
Border Integration Fair, September 8
Province Day, September 18
Independence of Loja, November 18
Founding of Loja, December 8
References
Cantons of Loja Province
ჭოეთი

ჭოეთი (2011 წლის 30 აგვისტომდე — ლენინოვკა; ნიკოლაევკა) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, კახეთის მხარის დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში, ხორნაბუჯის თემში. მდებარეობს გომბორის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე, ზღვის დონიდან 810 მეტრზე. ქალაქ დედოფლისწყაროდან დაშორებულია 7 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 124 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ხიხვი ლეჩხუმის

ხიხვი ლეჩხუმის — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ლეჩხუმიდან.
რაჭა-ლეჩხუმში მცირე ნაკვეთების სახით უძველესი დროიდან იყო გავრცელებული. რაჭული ხიხვი სრულიად განსხვავდება ამავე სახელწოდების კახური ჯიშისგან (იხ. ხისვი (ჯაწაწურა).
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, ოვალური ან მომრგვალო, სამნაკვთიანი, იშვიათად დაუნაკვთავი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, ფრთიანი, ძლიერ კუმსი, იშვიათად საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, იშვიათად ოვალური და მომწვანო. თხელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით ოდნავ დაფარული. რბილობი წვნიანი აქვს, სასიამოვნო გემოთი.
ხიხვი საშუალო ზრდის ვაზია. საშუალო ან საშუალოზე უხვმოსავლიანია. ცაგერში ყურძნის დამწიფებას 192 დღე სჭირდება, ხოლო იმერეთში 156 დღე. ლეჩხუმში სრულ სიმწიფეში ოქტომ-ბრის მეორე ნახევარში შედის, იმერეთში კი ოქტომბრის პირველ რიცხვებში. მტევნის წონა 100-200 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 9.5-10.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 17-18%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8-10 გ/ლ-ს.
ხიხვი გამოიყენება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 522
ლეჩხუმის ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
პუერტო-რიკო

პუერტო-რიკო — სუვერენული სახელმწიფო კარიბის ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილში, პუერტო-რიკოს კუნძულზე, რომელიც ეკუთვნის დიდი ანტილის არქიპელაგს. მას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ვირჯინიის კუნძულები, ხოლო დასავლეთიდან დომინიკელთა რესპუბლიკა. პუერტო-რიკო გვევლინება დამოუკიდებლად აშშ-ისგან და აქვს „არაინკორპორირებული ორგანიზებული ტერიტორიის“ სტატუსი, რაც ნიშნავს, რომ მოცემული ტერიტორია იმყოფება აშშ-ს მმართველობის ქვეშ (ანუ არწარმოადგენს ამერიკის ტერიტორიას), ტერიტორიაზე განსაზღვრულად მოქმედებს აშშ-ის კონსტიტუცია, ცენტრალური ხელისუფლების ორგანოდ გვევლინება აშშ-ის კონგრესი. თუმცა ტერიტორიას გააჩნია საკუთარი მმართველობის სისტემაც.
პუერტო-რიკოს აქვს საკუთარი კონსტიტუცია, საკანონმდებლო, აღმასრულებელი და სასამართლო ხელისუფლების შტოები. კავშირი აშშ-სთან გამოიხატება საერთო მოქალაქეობაში, ვალუტაში და ასევე თავდაცვით საკითხებში. აქტიურად განიხილება თვით ამ ტერიტორიის სამართლებრივი სტატუსი როგორც პუერტო-რიკოში, ასევე აშშ-სა და გაეროში. 2000 წელს, აშშ-ის პრეზიდენტის, ბილ კლინტონის ბრძანებულების საფუძველზე შეიქმნა სპეციალური კომისია პუერტო-რიკოს სტატუსის შესახებ (English President's Task Force on Puerto Rico's Status). კომისიამ შეიმუშავა დღეს არსებული მოდელი კუნძულის სტატუსის შესახებ და ამით კუნძულის მოქალაქეებს მიენიჭა თვითგამორკვევის უფლება. მათ შეუძლიათ აირჩიონ სამი გზა: გაიმყარონ ის სტატუსი რაც დღეს აქვთ, გახდნენ აშშ-ის ნაწილი და შტატის უფლებებით შეუერთდნენ მას ან მიიღონ დამოუკიდებლობა.
რესურსები ინტერნეტში
BBC Territory profile
Encyclopaedia Britannica profile
Datos y Estadisticas de Puerto Rico y sus Municipios
აშშ
კარიბის ქვეყნები
ცენტრალური ამერიკის ქვეყნები
კუნძულოვანი სახელმწიფოები
თვითაღიარებული ქვეყნები
ინგლისურენოვანი ქვეყნები
ესპანურენოვანი ქვეყნები
Aculops lycopersici

Aculops lycopersici, also known as the tomato russet mite, is a species of mite that belongs to the family Eriophyidae.
Aculops lycopersici is an important pest of tomato plants. It was first described by A. M. Massee in 1937 in Australia, but is now common around the world.
Its genome has been sequenced and is only 32.5 Mb.
References
Eriophyidae
Animals described in 1937
Agricultural pest mites
ქვემო ნიქოზი

ქვემო ნიქოზი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში, ნიქოზის თემის ცენტრი (სოფლები: ქვემო ნიქოზი, ზემო ნიქოზი, ზემო ხვითი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე დიდი ლიახვის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 820 მეტრი, გორიდან 30 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა.
ისტორია
2023 წლის 30 აგვისტოს გავრცელდა ინფორმაცია, რომლის თანახმად სოფელში აღმოაჩინეს შუა ბრინჯაოს ხანის ყორღანი, არქეოლოგიურ გათხრებს ხელმძღვანელობდა არქეოლოგი გოგი მინდიაშვილი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 575 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
ქვემო ნიქოზის კვირაცხოვლის ეკლესია
ქვემო ნიქოზის წმინდა გიორგის ეკლესია
ლიტერატურა
სქოლიო
გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰიპოკოტილი

ჰიპოკოტილი — მცენარის ღეროს ყველაზე ქვედა მონაკვეთი — ღეროს ფესვში გადასვლის ადგილიდან (ფესვის ყელიდან) პირველ ჩანასახოვან ფოთლებამდე (ლებნებამდე); იგივეა, რაც ლებნისქვეშა მუხლი.
ლიტერატურა
მცენარეთა ანატომია
მცენარეთა მორფოლოგია
მცენარეთა რეპროდუქცია
ვარგუნინის სახლი

ვარგუნინის სახლი — XIX საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი. აგებულია ეკლექტიკის არქიტეტურულ სტილში. მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის ცენტრალურ რაიონში. მისამართი ფურშტატის ქუჩა, სახლი № 52. არის სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტი.
ისტორია
სახლის შენობა ააგეს კ. ა. ვარგუნინისათვის, რომელიც ვარგუნინების ცნობილი ოჯახის წარმომადგენელი იყო, რომლებიც ფლობდნენ ნევის საწერი ქაღალდის ფაბრიკას სანქტ-პეტერბურგის მახლობლად. სახლი ააშენეს მართკუთხა მიწის ნაკვეთში, მარჯვენა მხარე ესაზღვრებოდა მეზობელ შენობას. პროექტის ავტორი იყო რუსი არქიტექტორი ალექსანდრე ფონ გოგენი, მაგრამ თავად კ. ა. ვარგუნინმა მიიღო აქტიური მონაწილეობა შენობის დაპროექტებაში.
სახლი ააგეს ეკლექტიკის სტილში, თუმცა გამოყენებულია სხვა სტილის მოტივებიც. კერძოდ, კლასიციზმი (რუსტიკები), ბაროკო (თასები ნიშებში), რენესანსი (მეორე სართულის ფანჯრები), მოდერნი (არასიმეტრიული ფასადი).
სასახლის ფასადის ცენტრი მდებარეობს სხვადასხვა ფორმისა და ზომის ორ რიზალიტს შორის. მისი ნათელი არქიტექტურის გამო, ვარგუნინის სახლი ფურშტატის ქუჩაზე მდებარე საცხოვრებელი სახლების საერთო ხაზიდან გამოირჩევა.
თავად კ. ა. ვარგუნინს ამ სახლში არ უცხოვრია. აქ მისი ცოლი და შვილები ცხოვრობდნენ. 1912-1916 წლებში სახლი იჯარით გასცეს. 1916 წელს შენობაში განათავსეს ესპანეთის საელჩო. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ სახლი გარკვეული წლები მიტოვებული აღმოჩნდა. 1930-1950 წლებში ყოფილ საკუთრებაში ლენინგრადის სტომატოლოგიური ინსტიტუტი, ხოლო ლენინგრადის ბლოკადის დროს ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის ადგილობრივი ორგანიზაცია იყო განთავსებული. 1963 წლიდან მოყოლებული დღემდე შენობაში ქორწინების № 2 სასახლე ფუნქციონირებს.
რესურსები ინტერნეტში
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
1038

1038
მოვლენები
შეიქმნა სელჩუკთა სახელმწიფო
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
15 აგვისტო : იშტვან I — უნგრეთის პირველი მეფე არპადების დინასტიიდან (დ.969)
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
მმართველები
საქართველო
საქართველოს სამეფო : ბაგრატ IV, ძე გიორგი I-ისა - ერთიანი საქართველოს მეფე (1027 - 1072)
კახეთის სამთავრო : გაგიკი - კახეთის ქორეპისკოპოსი (1029 - 1058)
თბილისის საამირო : ჯაფარ III იბნ ალი - თბილისის ამირა (1012-1045)
საქართველოს ეკლესია : ოქროპირ II - საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი (1030 - 1039)
სამხრეთი კავკასია
ანისის სამეფო : აშოტ IV - ანისის (შირაკის) მეფე (1020-1040)
ვანანდის სამეფო : გაგიკ-აბასი - ვანანდის (ყარსის) მეფე (1029- 1065)
სიუნიკის სამეფო : სუმბატ II - სიუნიკის მეფე (1019-1070)
სამხრეთ-დასავლეთი აზია
ბიზანტიის იმპერია : მიხეილ IV - ბიზანტიის იმპერატორი (1034 - 1041)
სელჩუკთა სახელმწიფო : თოღრულ-ბეგი - სულთანი (1038 - 1063)
ღაზნევიდების სახელმწიფო : მასუდ I - სულთანი (1031 - 1041)
ბაღდადის სახალიფო : ალ-ქაიმი - ბაღდადის ხალიფა (1031 - 1075)
აღმოსავლეთი ევროპა
კიევის რუსეთი : იაროსლავ I ბრძენი – დიდი მთავარი (1019-1054)
დასავლეთი ევროპა
საღვთო რომის იმპერია : კონრად II - იმპერატორი (1024-1039) და გერმანიის მეფე
საფრანგეთი : ანრი I - საფრანგეთის მეფე (1031 - 1060)
ინგლისი : ჰაროლდ I - ინგლისის მეფე (1035 - 1040)
წმინდა საყდარი : ბენედიქტ IX - რომის პაპი (1032 - 1044)
ბესარიონ ბელინსკის ქუჩა

ბესარიონ ბელინსკის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ვერე); მიხეილ ზანდუკელის ქუჩიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 60-იან წლებში. ადრე აგურის ქუჩა ერქვა (აქ მდებარე აგურის ქარხნების გამო). დატანილია თბილისის 1867 წლის გეგმაზე. 1898 წელს, ბესარიონ ბელინსკის გარდაცვალებიდან 50-ე წლისთავზე, ქუჩას უწოდეს მისი სახელი. დატანილია თბილისის 1904 წლის გეგმაზე. ადრე იწყებოდა ახლანდელი მერაბ კოსტავას ქუჩიდან. 1992 წლიდან ქუჩის ქვედა მონაკვეთს, მერაბ კოსტავას ქუჩიდან მიხეილ ზანდუკელის ქუჩამდე, 1989 წლის 9 აპრილს დაღუპული თამარ ჭოველიძის სახელი დაერქვა. ქუჩაზე არის XIX საუკუნის დასასრულისა და XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები.
ლიტერატურა
ბელინსკი
Jump Up! (Elton John album)

Jump Up! (Elton John album)
Jump Up! is the sixteenth studio album by English musician Elton John. It was released in 1982 by The Rocket Record Company except in the US and Canada, where it was released by Geffen Records.
Background
The album includes "Empty Garden (Hey Hey Johnny)", a tribute to John Lennon (who had also signed to Geffen for the release of Double Fantasy, which is now owned by EMI). This is one of the first few LPs that showcases John singing in a deeper voice, as can be heard in songs such as "Blue Eyes", "Princess", "Ball and Chain" and "Spiteful Child". "Legal Boys" was written by John and Tim Rice, who later wrote lyrics for The Lion King and The Road to El Dorado. This is the last studio album in which James Newton Howard played keyboards (although he would play keyboards with John again on the soundtrack of Gnomeo & Juliet almost 30 years later).
In a 2010 Sirius radio special, John's lyricist, Bernie Taupin, talking about Jump Up!, said it was "one of our worst albums". He added, "It's a terrible, awful, disposable album, but it had 'Empty Garden' on it, so it's worth it for that one song." In the United States, it was certified gold by the RIAA in November 1982. The album's inner sleeve artwork shows John's lifelong friend Vance Buck and Gary Osborne's then 5-year-old son Luke.
Since 1982, only "Empty Garden" and "Blue Eyes" have been performed live in concert.
Recording
The album was recorded and mixed digitally at AIR Studios in Montserrat, and Pathe Marconi Studios in France.
Track listing
Outtakes
Outtakes from Jump Up! include "At This Time in My Life", "Desperation Train", "I'm Not Very Well", "Jerry's Law", "Moral Majority", "Waking Up in Europe" and "The Ace of Hearts and the Jack of Spades". They all have yet to see circulation, either on bootlegs or officially.
However, "Desperation Train" was later recorded and released by John's lyricist Bernie Taupin on his 1987 album, Tribe, with a new melody written by Martin Page.
Personnel
Elton John – lead vocals, backing vocals, acoustic piano, electric grand piano, harpsichord on "Empty Garden"
James Newton Howard – Fender Rhodes, synthesizers, brass and string arrangements, conductor
Richie Zito – guitars
Pete Townshend – acoustic guitar on "Ball and Chain"
Dee Murray – bass, backing vocals
Jeff Porcaro – drums, percussion
Steve Holley – tambourine on "Ball and Chain", synth drum on "I Am Your Robot"
Martyn Ford (billed in the credits as "Mountain Fjord") – brass and orchestra
Gavyn Wright – concertmaster
Gary Osborne – backing vocals
Production
Produced by Chris Thomas
Recorded by Bill Price
Assistant Engineers – Nigel Barker and Mike Stavrou
Mastered by Greg Fulginiti at Artisan Sound Recorders (Hollywood, CA).
A&R – John Kalodner
Design – David Costa
Photography – David Nutter
Charts
Weekly charts
Year-end charts
Certifications
References
External links
1982 albums
Elton John albums
Albums produced by Chris Thomas (record producer)
Geffen Records albums
The Rocket Record Company albums
Albums recorded at AIR Studios
გავაზის მკლავის ნიში

გავაზის მკლავის ნიში — საკულტო ძეგლი მდებარეობს სოფელ კონდოლის ჩრდილოეთით, განაპირას. თარიღდება XIX საუკუნით.
ძეგლი წარმოადგენს კვადრატული გეგმის კოშკურა ნაგებობას. ნაშენია რიყის ქვით. შელესილი და შეთეთრებულია. დასავლეთ წახნაგის ზედა ნაწილში მცირე ზომის ნიშააა, რითიც გადახურულია ერთმანეთზე კუთხით მიყრდნობილი ორი აგურით. ნაგებობა გადახურულია კრამიტის ორფერდა სახურავით.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ჩაპაევკა (ნეფთჩალა)

ჩაპაევკა (ნეფთჩალა)
ჩაპაევკა — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ნეფთჩალის რაიონის გაუქმებული სოფლები
Murchante

Murchante is a town and municipality located in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain.
References
External links
Ayuntamiento de Murchante
MURCHANTE in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia, Euskomedia Fundazioa
Municipalities in Navarre
Dolichoderus doloniger

Dolichoderus doloniger is a species of ant in the genus Dolichoderus. Described by Roger in 1862, the species is endemic to Bolivia and Venezuela.
References
Dolichoderus
Hymenoptera of South America
Insects described in 1862
Polyrhachis bamaga

Polyrhachis bamaga — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ატალიდები

ატალიდები) — პერგამონის სამეფოს მმართველი დინასტია ძვ.წ. 283-133 წლებში.
ფილატერი - ძვ.წ. 283-263
ევმენ I - ძვ.წ. 263-241
ატალ I სოტერი - ძვ.წ. 241-197
ატალ II ფილადელფუსი
ევმენ II სოტერი - ძვ.წ. 197-160
ატალ II - ძვ.წ. 160-139
ატალ III - ძვ.წ. 139-133
ლიტერატურა
სოლომონ თეზელიშვილი - მსოფლიოს სამეფო დინასტიები (ლექსიკონი), მეფეთა ცხოვრება. თბ, 2005 წ., გვ. 250.
Shipley (2000). The Greek World After Alexander, 323-30 B.C.
მმართველთა სიები
რაველოს მუნიციპალიტეტი

რაველოს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, პოტოსის დეპარტამენტის ჩაიანტის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 23 194 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 225 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
პოტოსის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
აზარიანცის სახლი

აზარიანცის სახლი — არქიტექტურული ნაგებობა ქალაქ თბილისში. შენობა განეკუთვნება XX საუკუნის დასაწყისს. აგებულია მოდერნის არქიტექტურულ სტილში.
ისტორია
სახლის მშენებელი ალექსანდრე მელიქ-აზარიანცი იყო მსხვილი მოვაჭრე, წარმოშობით თბილისელი, მესამე-მეოთხე თაობის ქალაქელი. ზემელზე, სადაც ახლა მელიქ-აზარიანცის სახლია, უზარმაზარი ნაგავსაყრელი ყოფილა. მელიქ-აზარიანცი ქალაქის მაშინდელ მერთან, ალექსანდრე ხატისოვთან მისულა და ადგილი უთხოვია სახლის ასაგებად. მერმა სწორედ ამ ნაგავსაყრელზე მიუთითა. დიდი ყოყმანის შემდეგ აზარიანცი შეთავაზებას დათანხმდა და ასეულობით ტონა მიწაც მიიტანა იმ ნაგავსაყრელის ამოსავსებად. სახლის მშენებლობა დაიწყო 1911 წელს და გაგრძელდა 1915 წლამდე. პროექტის ავტორი იყო რუსი არქიტექტორი ნიკოლაი ობოლონსკი.
ეს შემოსავლიანი სახლი ბინების გასაქირავებლად იყო გამიზნული. მას საკუთარი ელექტრო და წყალმომარაგება ჰქონდა, რაც იმდროინდელი სახლებისთვის უჩვეულო იყო. შიგნით განათავსეს მაღაზიები, აფთიაქი, ფოტოსალონი, საპარიკმახერო, სასეირნო ბაღი და მეეტლეთა სადგომიც კი.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ერთ დროს მდიდარი მეცენატი, ასეთი ინოვაციური შენობის ავტორი სრულიად ხელმოცარული დარჩა. მთელი ქონება, მათ შორის სახლიც, ჩამოართვეს და საშინელ სიღატაკესა და შიმშილში დალია სული 1923 წელს. კომუნისტების დროს აზარიანცის სახლს ბევრი მტერი გამოუჩნდა და მისი დანგრევაც კი უნდოდათ.
შენობა ხანძარმა დააზარალა 2015 წლის 13 იანვარს და 2019 წლის 14 აპრილს.
რესურსები ინტერნეტში
მელიქ-აზარიანცის სახლი
აზარიანცის სახლი
თბილისის არქიტექტურული მემკვიდრეობა - მელიქ-აზარიანცის სახლი
მელიქ-აზარიანცის ბიზნეს ისტორია
სქოლიო
თბილისის არქიტექტურული ძეგლები