PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Araçuaí

Araçuaí is a Brazilian municipality located in the northeast of the state of Minas Gerais in the Jequitinhonha River valley. The Araçuaí River, a tributary of the Jequitinhonha, flows through it. Its population was estimated to be 36,712 people living in a total area of 2,235 km2. The city belongs to the mesoregion of Jequitinhonha and to the microregion of Araçuaí. The city is the seat of the Roman Catholic Diocese of Araçuaí. The elevation of the municipal seat is 307 meters. It became a municipality in 1870.
Araçuaí Micro-region
Araçuaí is a statistical micro-region with 08 municipalities: Araçuaí, Caraí, Coronel Murta, Itinga, Novo Cruzeiro, Padre Paraíso, Ponto dos Volantes and Virgem da Lapa. In 2000 the population was 145,679 inhabitants in an area of 10,299.30 km2. The population density was 14.14 inhabitants/km2 (2000).
The economy is based on cattle raising (31,000 head), services, and subsistence agriculture, with the main crops being mangoes rice, beans, sugarcane, and corn. In 2005 there were 2558 rural producers but only 28 tractors. 7,600 persons were dependent on agriculture. there were 19 public and 6 private health clinics, with 7 carrying out diagnosis and complete therapy. There was one private hospital with 96 beds. Educational needs were met by 45 primary schools, 7 middle schools and 7 nursery schools. There were 1375 automobiles in 2006, giving a ratio of 26 inhabitants per automobile (there were 2851 motorcycles). There were 3 banks in 2007.
Neighboring municipalities are: Virgem da Lapa, Coronel Murta, Itinga, Ponto dos Volantes, Padre Paraíso, Carai and Novo Cruzeiro. The distance to Belo Horizonte is 678 km. The distance to the nearest major population center, Teófilo Otoni is 210 km.
Social Indicators
Araçuaí is ranked low on the MHDI and was one of the poorest municipalities in the state and in the country in 2000.
MHDI: .687 (2000)
State ranking: 602 out of 853 municipalities
National ranking: 3,208 out of 5,138 municipalities in 2000
Life expectancy: 67
Literacy rate: 76
Combined primary, secondary and tertiary gross enrolment ratio: .760
Per capita income (monthly): R$131.00
Degree of urbanization: 57.29
Percentage of urban residences connected to sewage system: 19.40
Infant mortality rate: 16.95
The above figures can be compared with those of Poços de Caldas, which had an MHDI of .841, the highest in the state of Minas Gerais. The highest in the country was São Caetano do Sul in the state of São Paulo with an MHDI of .919. The lowest was Manari in the state of Pernambuco with an MHDI of .467 out of a total of 5504 municipalities in the country . At last count Brazil had 5,561 municipalities so this might have changed at the time of this writing.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
Tramaced

Tramaced is a municipality located in the province of Huesca, Aragon, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 108 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Huesca
ინოხოსი

ინოხოსი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის ელ-კონდადოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 321 კმ². მოსახლეობა — 3961 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უელვის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ინოხოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
უელვის მუნიციპალიტეტები
უელვის ქალაქები
ისნალიოსი

ისნალიოსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების გრანადის პროვინციის ლოს-მონტესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 310 კმ². მოსახლეობა — 5120 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გრანადის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ისნალიოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გრანადის მუნიციპალიტეტები
აკადემია

აკადემია უმაღლესი სასწავლებლის აღმნიშვნელი ტერმინია, რომელიც მომდინარეობს პლატონის მიერ დაფუძნებული ფილოსოფიის სკოლიდან, ათენში, დაახლოებით ძვ. წ. 385 წელს.
სანამ აკადემია სკოლა გახდებოდა ის ძველი ათენის კედლებს გარეთ არსებული ზეთისხილის ბაღი იყო - წმინდა ადგილი ათენელთათვის. ამ ადგილის არქაული სახელი იყო ჰეკადემია, რომელიც კლასიკურ ხანაში აკადემია-დ გარდაიქმნა დაახ. ძვ. წ. VI საუკუნეში, დაუკავშირდა რა ეპიკურ ათენელ გმირს, ლეგენდარულ აკადემოსს.
აკადემიის ბაღი ქალღმერთ ათინასა და სხვა უკვდავთათვის მიძღვნილი წმინდა ადგილი იყო; ეს ასევე იყო ადგილი ბრინჯაოს ხანიდან მოყოლებული რელიგიური კულტისა, რომელსაც გმირ-ღმერთებს დიოსკურელებს უკავშირებენ. დიოსკურთან ასოციაციის გამო სპარტანელები „აკადემიის ბაღს“ ხელუხლებელს ტოვებდნენ ატიკაზე შემოსევების დროს, განსხვავებით რომაელი სულასგან, რომელმაც ძვ. წ. 86 წელს ერთიანად გაჩეხა წმინდა ხეთისხილის ხეები ნაღმსატყორცნების ასაგებად.
იხილეთ აგრეთვე
აკადემიკოსი
განათლება
სწავლული საზოგადოება
ლიტერატურა
A. Leight DeNeef and Craufurd D. Goodwin, eds. The Academic's Handbook. 2nd ed. Durham and London: Duke University Press, 1995.
Christopher J. Lucas and John W. Murry, Jr. New Faculty A practical Guide for Academic Beginners. New York: Modern Language Association, 1992.
John A. Goldsmith, John Komlosk and Penny Schine Gold. The Chicago Guide to Your Academic Career. Chicago: University of Chicago Press, 2002.
William Germano. Getting it Published: A Guide for Scholars (And Anyone Else)Serious about Serious Books. Chicago: University of Chicago Press, 2001.
Kemp, Roger L. "Town and Gown Relations: A Handbook of Best Practices," McFarland and Company, Inc., Jefferson, North Carolina, USA, and London, England, UK (2013)..
აკადემიური განათლება
იდეათა ისტორია
პლატონი
ვალერიან გაფრინდაშვილი

ვალერიან გაფრინდაშვილი
ვალერიან ივანეს ძე გაფრინდაშვილი (დ. 2 იანვარი, 1889 [ძვ. სტ. 21 დეკემბერი, 1888], ქუთაისი — გ. 31 იანვარი, 1941, თბილისი) — ქართველი პოეტი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია, 1914 წელს კი - მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. ლექსების წერა სტუდენტობიდან დაიწყო. წერდა რუსულ ენაზე. პირველი ქართული ლექსი 1915 წელს გამოაქვეყნა გაზეთ „მეგობარში“. 1916 წელს იყო „ცისფერყანწელების“ ორდენის ერთ-ერთი დამაარსებელი და ლიდერი. 1918 წლიდან ცხოვრობდა თბილისში, 1919—1924 წლებში რედაქტორობდა ჟურნალ „მეოცნებე ნიამორებს“. წლების მანძილზე თავმჯდომარეობდა საქართველოს მწერალთა კავშირის მთარგმნელობით სექციას და გაზეთ „ზარია ვოსტოკას“ მხატვრული ლიტერატურისა და ხელოვნების განყოფილებას. მის შემოქმედებაში გამოვლინდა ქართული სიმბოლისტური პოეზიის იდეურ-თემატიკური და მხატვრული მოტივები. ლექსების პირველი კრებული „დაისები“ 1919 წელს გამოსცა. ეს იყო ქართული სიმბოლისტური პოეზიის ყველაზე ტიპური ლექსების კრებული. 1920-იანი წლების დამდეგიდან პოეტის შემოქმედებაში დაიწყო „მიწასთან დაბრუნების“ ხანა, მან ახლებურად გაიაზრა პოეტური ხელოვნების პრინციპები. საგულისხმოა გაფრინდაშვილის წერილები შოთა რუსთაველზე, დავით გურამიშვილზე, ნიკოლოზ ბარათაშვილზე. ქართულად თარგმნა ეჟენ პოტიეს, იოჰან ვოლფგანგ გოეთეს, ჰაინრიხ ჰაინეს, ვიქტორ ჰიუგოს, ედგარ ალან პოს, ალექსანდრე პუშკინის, მიხაილ ლერმონტოვის, ალექსანდრე ბლოკის, ვლადიმერ მაიაკოვსკის ნაწარმოებები. რუსულად თარგმნა და 1923 წელს ცალკე წიგნად გამოსცა ნიკოლოზ ბარათაშვილის ლექსები. თბილისში გამოიცა ვალერიან გაფრინდაშვილის კრებულები: „ლექსები“ (1926), „ლექსები“ (1937), „რჩეული“ (1956), ხოლო 1990 — კრებული, სადაც ლექსებთან ერთად შევიდა პოემა, თარგმანები, ესეები, წერილები მწერლის არქივიდან.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მასთანვე პანთეონში დასაფლავებული არიან:
მეუღლე — ირინა ირაკლის ასული ჭავჭავაძე (დ. 1892, ყვარელი — გ. 8 მარტი, 1958, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი.
ქალიშვილი — ნანა ვალერიანის ასული გაფრინდაშვილი (დ. 27 ოქტომბერი, 1928, თბილისი — გ. 4 მაისი, 1992, იქვე).
ლიტერატურა
ბაბუნაშვილი ზ., ნოზაძე თ., „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 98, თბ., 1994
რადიანი, შ., „რჩეული წერილები“, თბილისი, 1972
აფხაიძე, შ. „წერილები და მოგონებები“, თბილისი, 1969
ჩხენკელი, თ. „წერილები, თბილისი, 1966
ასათიანი, ლ. „რჩეული ნაწერები“, ტ. 1, თბილისი, 1958
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი პოეტები
დაბადებული 1889
გარდაცვლილი 1941
ცისფერყანწელები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ქუთაისში დაბადებულები
ქართველი მთარგმნელები
Aramari, Bahia

Aramari, Bahia is a municipality in the state of Bahia in the North-East region of Brazil.
See also
List of municipalities in Bahia
References
Municipalities in Bahia
არეთა კესარიელი

არეთა კესარიელი (ბერძნ. Ἀρέθας, დ. 860 წ. — გ. 932 წ.) — კაპადოკიის კესარიის მთავარეპისკოპოსი (902 წლიდან), ბიზანტიელი მწერალი, ფილოლოგი, ლიტერატურის დიდი მოყვარული და კომენტატორი.
შრომები
არეთა კესარიელის უშუალო ხელმძღვანელობით შედგა საეკლესიო და საერო ნაწარმოებების რამდენიმე კრებული. მისი უშუალო მხარდაჭერით გადაიწერა ხელნაწერები, რომელთა შორისაა ევკლიდეს თხზულების ხელნაწერები, რიტორ არისტიდესა და პლატონის თხზულებების ცნობილი კრებული: „პატმოსის კოდექსი.“ მასვე ეკუთვნის წერილები და რამდენიმე წვრილი ტრაქტატი. არეთას ასევე შენიშვნები დაურთავს მარკუს ავრელიუსის თხზულებისთვის „ფიქრები“ (ახ. წ. 175 წელი). განსაკუთრებით საგულისხმოა მისი წერილები, რომლებშიც მოცემულია მნიშვნელოვანი ცნობები X საუკუნის ბიზანტიის საშინაო ვითარებასა და თვით არეთას პირად ცხოვრებაზე.
არეთა კესარიელის შრომებს შორის განსაკუთრებული ადგილი უკავია მის ბერძნულ ენაზე შესრულებულ კომენტარებს „აპოკალიფსისზე“. მსგავსი ტიპის შრომა მანამდე შესრულებული ჰქონდა ანდრია კესარიელს და სწორედ მისი ნაწერები უნდა გამოეყენებინა არეთას თავის სქოლიაში. ეს კომენტარები პირველად გამოვიდა 1535 წელს ეპისკოპოს ტრიკეს ეკუმენის თხზულებების დამატებად.
სქოლიო
ბიზანტიელი მეცნიერები
ფილოლოგები ეროვნების მიხედვით
მოსკოვის ღვთისმშობლის ხარების ტაძარი (პეტროვსკის პარკი)

მოსკოვის ღვთისმშობლის ხარების ტაძარი (პეტროვსკის პარკი)
მოსკოვის ღვთისმშობლის ხარების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილოეთის ადმინისტრაციული ოლქის აეროპორტის რაიონში.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხარების სახელზე, ეგვტერები კი ბოგოლიუბსკის ღვთისმშობლის ხატის, სვიმეონ ღვთისმიმრქმელისა და ანა წინასწარმეტყველისა და ღირსი ქსენოფონტეს, მისი მეუღლე მარიამისა და მათი ძეების არკადი და იოანეს სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
1841 წელს ანა დიმიტრის ასულმა ნარიშკინამ თხოვნით მიმართა რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ I-ს, რათა თავის დასასვენებელ სახლთან, პეტროვსკის პარკში აეშენებინა ეკლესია. ნარიშკინამ თანხმობა მიიღო და ტაძრის პროექტი დაუკვეთა არქიტექტორ ევგრაფ ტიურინს. არქიტექტორის ჩანაფიქრის მიხედვით ეკლესია უნდა ყოფილიყო ორსართულიანი, გალერეით და ორი სამრეკლოთი დამშვენებული. ტაძრის შენობა პროექტის მიხედვით ძალიან ჰგავდა პეტროვსკის სასახლეს, მაგრამ შემცირებულ ზომებში, რაც არ მოეწონა ნიკოლოზ I-ს და პროექტი არ დაამტკიცა. ახალი პროექტი დაუკვეთეს ფიოდორ რიხტერს. პროექტი დაამტკიცეს. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1844 წელს ნარიშკინების ფინანსებით. მშენებლობა დაასრულეს 1847 წელს, ზემო ეკლესიის საკურთხეველი აკურთხეს ღვთისმშობლის ხარების სახელზე, ხოლო ქვემო ეკლესიის ეგვტერებიდან ერთი სვიმეონ ღვთისმიმრქმელისა და ანა წინასწარმეტყველის სახელზე, ხოლო მეორე ღირსი ქსენოფონტეს, მისი მეუღლე მარიამისა და მათი ძეების არკადი და იოანეს სახელზე.
1904 წელს ტაძარი გააფართოვეს მრევლის ფინანსებით. საკურთხეველი აკურთხეს 1904 წლის 25 ნოემბერს. 1916-1917 წლებში ეკლესია მოხატა მხატვარმა ალექსანდრე ბოროზდინმა.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგი ტაძრის ისტორიის შესახებ სანდო წყაროები არ არსებობს. სავარაუდოდ იგი საბოლოოდ დახურეს 1934 წლის შუა პერიოდში და გადაეცა ჟუკოვის აკადემიას. ზუსტადაა ცნობილი დოკუმენტების მიხედვით, რომ 1970 წლიდან 1990 წლამდე შენობაში განთავსებული იყო აკადემიის საწყობი. 1991 წლის 22 სექტემბერს ეკლესია გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1997 წლის 6 სექტემბერს, ტაძრის კურთხევიდან 150 წლისთავის აღსანიშნავად ეკლესიაში დასრულდა სარემონტო სამუშაოები.
ლიტერატურა
Паламарчук П. Г. Москва в границах 1917 года // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астраль, 2004. — Т. 3. — С. 83 — 86. — 744 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-1.
Указатель московских церквей / сост. Александровский М.. — Москва: Русская Печатня, 1915. — С. 16. — 75 с.
П.Н. Шармин Церковь Благовещения в Петровском парке // Москва. Энциклопедический справочник.. — Москва: Большая Российская Энциклопедия, 1992.
მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მოსკოვის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
Ərəbqardaşbəyli

Ərəbqardaşbəyli or Arabkardashbeyli may refer to:
Ərəbqardaşbəyli, Neftchala, Azerbaijan
Ərəbqardaşbəyli, Salyan, Azerbaijan
არშუშა (ქართლის ერისმთავარი)

არშუშა (ქართლის ერისმთავარი)
არშუშა — ქართლის ერისმთავარი, ვარაზ-ბაკურის შესაძლო ძმა.
ბიოგრაფია
„მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ში შესულ "დიდ ერისთავთა" სიაში მოხსენიებულია კურაპალატის ტიტულით და აგრეთვე აბასთუმნის ეკლესიის ჯვრის კვარცხლბეკის წარწერაში ბიზანტიის იმპერატორის იუსტინინე II-ის (685–695; 705–711) მმართველობის პირველ პერიოდში "ქართველთა ერისთავად", "მამფალის" და "პატრიკოსის" ტიტულებით. არშუშას ბიზანტიური ტიტულები მოწმობენ, რომ ქართლი ამ პერიოდში ბიზანტიის პოლიტიკის გავლენის ქვეშ იმყოფებოდა, რაც 689 წელს ბიზანტია-სახალიფოს ზავის პირობებიდან უნდა გამომდინარეობდეს.
მის სამფლობელოში შედიოდა თრიალეთი, ტაშირი და აბოცი.
ლიტერატურა
მ.ლორთქიფანიძე, რ.მეტრეველი, საქართველოს მეფეები, თბ., 2007
სქოლიო
ქართლის ერისმთავრები
მიჰრანიდები
ნიუ-პლიმუთი (აიდაჰო)

ნიუ-პლიმუთი (აიდაჰო)
ნიუ-პლიმუთი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, პაიეტის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1538 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიდაჰოს ქალაქების სია
აიდაჰოს ქალაქები
ემზარ იოსელიანის სახლი და დარბაზ-მაჩუბი

ემზარ იოსელიანის სახლი და დარბაზ-მაჩუბი — არქიტექტურული ძეგლი მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლახირში.
ნატეხი ქვით კირ-დუღაბზე ნაგები დარბაზ-მაჩუბი ზომიერი პროპორციისა და მასშტაბის წყალობით ორგანულად ეწერება არსებულ, მჭიდრო განაშენიანებაში. შენობას სამხრეთით საბჭოთა პერიოდში მიდგმული აქვს ქვის სახლი აივნით. აივნის დასავლეთ ნახევარი ამოშენებულია. დარბაზ-მაჩუბი ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ მხრიდან, მეორე სართულის იატაკის დონემდე ჩასმულია მიწაში. აღმოსავლეთის მხრიდან მეორე სართული დონეზე აქვს სწორკუთხა კარის ღიობი. დარბაზ-მაჩუბი და სახლიც ორივე ერთითიანი, ოთხქანობა, აზბოცემენტისა და თუნუქის ფილებიანი სახურავით არის გადახურული.
რესურსები ინტერნეტში
მესტიის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
იტუსაინგო (ბუენოს-აირესი)

იტუსაინგო (ბუენოს-აირესი)
იტუსაინგო — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 126 631 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
არგენტინის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის ვებ-გვერდი
ბუენოს-აირესის პროვინციის ქალაქები
არდონი

არდონი შეიძლება აღნიშნავდეს:
არდონი — მდინარე ჩრდილოეთ კავკასიაში, ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკაში;
არდონი — ქალაქი (1964 წლამდე სოფელი) რუსეთში, ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკაში;
არდონი — ჩრდილოეთ ოსეთის შემადგენლობაში შემავალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული.
მიკელე დე ლუკი

მიკელე დე ლუკი (იტალ. Michele De Lucchi) (დ. 1951, ფერარა, იტალია) — იტალიელი დიზაინერი და არქიტექტორი, მეტწილად ცნობილია თავისი დიზაინერული ნამუშევრებით, მისმა მიღწევებმა ახალი სტილის დიზაინის შექმნაში დიდი როლი ითამაშა სახელვნებო ჯგუფებსა და მოძრაობებში: კავარტი, ალქიმია და მემფისი. სწავლობდა არქიტექტურას პადუასა და ფლორენციაში (დაამთავრა 1975). საქართველოში ცნობილი გახდა თავისი ნამუშევრებით: შსს-ს შენობა, ავლაბრის რეზიდენცია (მუშაობდა შენობის დასრულებაზე და ინტერიერზე), მშვიდობის ხიდი (სამივე თბილისში) და სასტუმრო მედეა (ბათუმში).
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
პირადი საიტი;
იტალიელი არქიტექტორები
დაბადებული 1951
ბრილის ღვთისმშობლის ეკლესია

ბრილის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბრილის ჩრდილოეთით 2 კილომეტრში, დიდი წიფლისა და ნამყენების ღელეების მაღალ წყალგამყოფ სერზე, ციხის დანგრეული გალავნის აღმოსავლეთ კიდეში.
ეკლესია სტილისტური ნიშნებით თარიღდება IX –X საუკუნით. ეკლესია დაზიანებულია: დანგრეულია კამარა, კონქისა და ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი, სამხრეთ კედელი აფსიდის მხართან, ამოცვენილია საპირე ქვების დიდი ნაწილი. შესასვლელი დასავლეთიდანაა (შემორჩენილია არქიტრავის ბუდეები). ეკლესია დარბაზულია (6,2x5 მეტრი), ნაგებია კარგად გათლილი ქვიშაქვის კვადრებით, ჰორიზონტალური ნაკერების სწორხაზოვნება მკაცრადაა დაცული. ეკლესიის აფსიდის ნაწილი გალავნის სწორკუთხა შვერილზეა აგებული, ხოლო დასავლეთის მონაკვეთი, რომელიც გალავნის შიგნითაა მოქცეული, ქვიშაქვის ერთსაფეხურიან ცოკოლზე დგას. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ოდნავ ნალისებრი აფსიდის ღერძზე გაჭრილია დაბალი თაღის გადახურული სარკმელი, რომლის ორივე მხარეს თითო მცირე სწორკუთხა ნიშია. ჩრდილოეთით შემორჩენილია საკურთხევლის კონქის თაღის თაროთი და შეწყვილებული ლილვით შედგენილი იმპოსტი. თითო თაღოვანი სარკმელი სამხრეთის და დასავლეთის კედლებშია. დარბაზის გრძივი კედლები ორსაფეხურიანი პილასტრებით გაყოფილია ორ ნაწილად. შემორჩენილია სამხრეთის პილასტრი და თაროთი და ორი შეწყვილებული ლილვით შედგენილი იმპოსტი. თითო თაღოვანი სარკმელი სამხრეთის და დასავლეთის კედლებშია. დარბაზის გრძივი კედლები ორსაფეხურიანი პილასტრებით გაყოფილია ორ ნაწილად. შემორჩენილია სამხრეთის პილასტრი და თაროთი და ორი შეწყვილებული ლილვით შედგენილი იმპოსტი. გრძივი კედლების ნაწილებიდან დასავლეთისა ორნახევარჯერ მეტია აღმოსავლეთისაზე და შემოფარგლულია კედლის დეკორატიული თაღით, რომელიც დაყრდნობილია პროფილირებულ კრონშტეინებზე. დარბაზის დასავლეთ კედლის შეკიდული საბჯენი თაღი ასეთივე კრონშტეინებს ეყრდნობა.
ეკლესიის სამხრეთის ფასადზე გრეხილი ლილვით მოჩარჩოებული თაღოვანი სარკმელია. შესასვლელი თაღოვან შეღრმავებაშია. მისი მოჩუქურთმებული საპირის მხოლოდ ნაწილია შემორჩენილი. ეკლესიის შესავლელთან აღმოჩენილ იქნა ქვიშაქვის ფრაგმენტი ასომთავრული წარწერით, რომელიც პალეოგრაფიული ნიშნებით IX-X საუკუნით თარიღდება. ფრაგმენტი ინახება ხაშურის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
ანდორა 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ანდორა 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანდორამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ 2016 წელს, ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
ანდორა Olympedia-ზე
სქოლიო
ქვეყნები 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანდორა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აგოსტი

აგოსტი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ალაკანტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 66,64 კმ². მოსახლეობა — 4794 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
აგოსტის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ალიკანტეს ქალაქები
მიკროსკოპის თანავარსკვლავედი

მიკროსკოპის თანავარსკვლავედი — ცის სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედი. 0,4 ვიზუალურ ვარსკვლავიერ სიდიდეზე უფრო ბრწყინვალე ვარსკვლავებს არ შეიცავს. დამზერისათვის ყველაზე კარგი პირობებია ივლის-აგვისტოში. ჩანს საქართველოს ტერიტორიიდანაც.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Star Tales -Microscopium
თანავარსკვლავედები
სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედები
სახელმწიფო გეგმის ავტოფარეხი

სახელმწიფო გეგმის ავტოფარეხი — ავტოფარეხი, შენობა მოსკოვის ავიამოტორნის ქუჩაზე, აშენებული 1936 წელს. შესრულებულია არქიტექტორ კონსტანტინ მელნიკოვის პროექტის მიხედვით, ვ. ი. კუროჩკინთან თანაავტორობით, რომელიც გათვალისწინებულიყო საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო გეგმის თანამშრომლების ავტომობილებისთვის. საბჭოთა არქიტექტურის ავანგარდის ძეგლია, სადაც მრგვალი ფანჯარა მანქანის ფარებთან უნდა ასოცირდებოდეს.
ისტორია
მშენებლობა
სახგეგმის ავტოფარეხი — კონსტანტინ მელნიკოვის მიერ აშენებული ბოლო ერთ-ერთი შენობაა. შენობა, 1936 წელს, სსრკ-ის სახელმწიფო გეგმის უწყების თანამშრომლების ავტომობილებისთვის აშენდა. ისევე, როგორც ინტურისტის ავტოფარეხი, რომელიც ორი წლით ადრე აშენდა, შენობის მუშა ნახაზები შეასრულა მოსკოვის № 7 არქიტექტურულ-გეგმიური საბჭო, არქიტექტორ ვ.ი. კუროჩკინის ხელმძღვანელობით. განსხვავებით იმ ავტოფარეხისგან, რომელიც მდებარეობს ნოვორიაზანსკის ქუჩაზე და ბახმეტიევის ავტოფარეხისგან, რომლის პროექტები სრულად კონსტანტინ მელნიკოვს ეკუთვნის, სახგეგმის ავტოფარეხიდან მას მხოლოდ შენობის არქიტექტურული გაფორმება ეკუთვნის.
შენობა აშენებულია საბჭოთა ავანგარდის სტილში. 1930-იანი წლების მელნიკოვის არქიტექტურისთვის დამახასიათებელია მსხვილი ფორმები, მოცულობა, პლასტიკურობა და სწორი ხაზები, რაც გამოკვეთილის სახგეგმის ავტოფარეხის გარე იერსახეზე. შენობა აერთიანებს სამ კონსტრუქტიულ ფორმებს: მართკუთხედს, სამკუთხედსა და წრეს. ძირითადი ერთსართულიანი კორპუსის ქუჩის ფასადს, ავსებს წრიული ფანჯარა მსხვილი ჩარჩოებით და ვერტიკალური ხაზები. მისგან მარჯვნივ იყო განთავსებული (მაგრამ ვერ შენარჩუნდა) მაღალი ქარხნული საკვამური, რომელიც კომპოზიციურად ამ ყველაფერს ერთ ელემნეტში აერთიანებდა. ოთხსართულიან კორპუსზე, სადაც განლაგებული იყო ადმინისტრაცია და სახელოსნოები, ვერტიკალურად გაჭრილია მოცულობითი კანელიროვებული სვეტები. ფანჯრები ეზოს ფასადზე, შესრულებული მართკუთხედის ფორმაში, დახრილია, ამით იმეორებს შენობის შიგნით განლაგებულ კიბეების მიმართულებას. ავტოფარეხის საერთო ხედი ავტომობილს გვაგონებს: მრგვალი ფანჯრები დაბალი გადახურვით ქმნის ფარას და წაგრძელებულ ფრთას, ხოლო ფასადის ვერტიკალური თეთრი ხაზები — რადიატორის ცხაურას.
სახგეგმის ავტოფარეხის შესახებ, თვითონ კონსტანტინ მელნიკოვი წერდა:
გამოყენება
1955 წლიდან 1990-იანი ბოლომდე, ავტოფარეხი მოსკოვის მე-8 სატაქსო პარკად გამოიყენებოდა, შემდეგ კი ქირავდებოდა.
1990 წელს, კონსტანტინ მელნიკოვის დაბადების 100 წლისთავზე, ავტოფარეხმა მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური სტატუსი მიიღო. 1997 წელს, მოსკოვის საქალაქო დუმის გადაწყვეტილებით, შენობა შეიტანეს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა იმ სიაში, რომლის მიხედვითაც მისი პრივატიზება შესაძლებელია.
2013 წელს, რუსეთის სამხატვრო აკადემიის წარმომადგენლები გამოვიდნენ ინიციატივით, რომ შენობა გამხდარიყო „შუსევის სახელობის არქიტექტურული მუზეუმის“ ფილიალი, თუმცა, წინადადება არ დაამტკიცეს. 2014 წლის იანვარში, შენობაში ხანძარი მოხდა, რის შედეგად შენობის შიდა სათავსები დაზიანდა, მაგრამ, გარე ფასადი გადარჩა.
2015 წელს, უკანონოდ მოხდა შენობის ფანჯრების შეცვლა მეტალოფლასმასის კარ-ფანჯრებზე, ასევე აღმოჩნდა უკანონო აგურის ზედნაშენი. მშენებლობა შეჩერდა და ექსპლუატანტი კომპანიის მიმართ, ადმინისტრაციული საქმე აღიძრა.
გალერეა
ლიტერატურა
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მოსკოვის ავტოფარეხები
მოსკოვის ღირსშესანიშნაობები
Afternoon Version

Afternoon Version — ინგლისურენოვანი ქართული ალტერნატიული ჯგუფი, რომელიც 1993 წელს შეიქმნა. დასაწყისისთვის მასში ხუთი მუსიკოსი (გია „სიხა“ სიხარულიძე, მიშა აბესაძე, ზურა „ზურიჩა“ ძაგნიძე, დათო თოიძე, ნიკა წერეთელი, გოგა ქავთარაძე) მოღვაწეობდა. ამ პერიოდისთვის კოლექტივის შემოქმედებაში საცეკვაო მუსიკა და ტრანსი ჭარბობდა. გასული საუკუნის 90-იან წლებში ჯგუფი ძირითადად საკონცერტო მოღვაწეობით შემოიფარგლებოდა და მხოლოდ ერთი გამოუქვეყნებელი ალბომი „Together“ შექმნა, რომელიც მოგვიანებით ინტერნეტის მეშვეობით გავრცელდა.
2011 წელს ბლოგ „komuna.ge“-ის მეშვეობით ჯგუფის სამმა წევრმა დაბრუნების და ახალი მინი-ალბომის „Renegade“ გამოქვეყნების შესახებ განაცხადა. „Renegade“-ში სამი ახალი კომპოზიცია შევიდა. მომავალში ჯგუფი სრული ალბომის შექმნას და ლაივ-პერფორმანსსაც გეგმავს.
ჯგუფის წევრები
ამჟამინდელი წევრები:
გოგა ქავთარაძე - დასარტყმელი საკრავები
ზურიჩა ძაგნიძე - გიტარა
გიორგი სიხარულიძე - ბას-გიტარა, ვოკალი, პროგრამირება.
ყოფილი წევრები:
დათო თოიძე - გიტარა
ნიკა წერეთელი - კლავიში, ბეკ-ვოკალი, პროგრამირება
დისკოგრაფია
2000: Together:
Scream Disco
Something
First Lucky Number
Blue Balloons
Together - Car Mix
Endless Life
View 2000
Train (Featuring Margo)
Together
Kardena (Featuring Madi)
2011: Renegade EP:
Romance
Fish
Railway Town
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფის Soundcloud-ზე.
ჯგუფი Myspace-ზე.
სქოლიო
ქართული ალტერნატიული ჯგუფები
Abkhazian Dze

Abkhazian Dze (Ӡ ӡ; italics: Ӡ ӡ) is a letter of the Cyrillic script. It is used in Abkhaz where it represents the voiced alveolar affricate , pronounced like in "pods".
It is also used in a 2007 alphabet for the Uilta language, where it represents . It was also used in one 1937 proposal (not adopted) for the Karelian language.
The letter looks very similar in shape to Latin Ezh (Ʒ, ʒ), as well as to numeral 3, but in some fonts the uppercase form of the Abkhazian Dze has no descender or has a shortened tail.
This letter is similar to the Cyrillic letter Dze, representing the same sound.
Computing codes
See also
Ʒ ʒ : Latin letter Ezh
Ʃ ʃ : Latin letter Esh
S s : Cyrillic letter Dze (Macedonian Dze)
Cyrillic characters in Unicode
References
თავისუფლება (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)

თავისუფლება (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)
თავისუფლება — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: გორანა, ზემო იაშთხვა, ქვემო იაშთხვა). მდებარეობს აბიანდა-ჩაამის ქედის სამხრეთ მთისწინეთში, ზღვის დონიდან 120 მ, სოხუმიდან 4 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეთამბაქოეობა, მოქმედებდა კირის ქარხანა. ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერდე-ფაქტო აფხაზეთის რესპუბლიკაში სოფელს უწოდებენ იაშთხვას.
ლიტერატურა
სქოლიო
თავისუფლების თემის სოფლები