PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Getashen, Armavir

Getashen, Armavir
Getashen (also, Kalagar; until 1946, Dzhafarabat and Jafarabad) is a town in the Armavir Province of Armenia on the border with Turkey.
Development programs
Starting 2006 Children of Armenia Fund entered getashen with a holistic approach to advance the rural village life.
The programs implemented include Crufts Clubs, Student Councils, Debate Clubs, Aflatoun Social-Financial Education Club, professional orientation, Social and Psychological Assistance, Support to School Psychologists, Support to Children with Learning Difficulties, Drama Therapy, Healthy Lifestyle Education, School Nutrition & Brushodromes, Free Dental Care, Women Health Screenings, Support for Reproductive Health.
Children of Armenia Fund also renovated village facilities such as School, Creativity Lab, Cafeteria and Brushodrome, Green house, Agro-school.
See also
Armavir Province
Children of Armenia Fund
References
Further reading
World Gazeteer: Armenia – World-Gazetteer.com
External links
Գյուղացին չի կարողանում եւ չի ուզում մշակել հողը, an article in Hetq Online about the troubles of farmers in Getashen
Populated places in Armavir Province
დედამიწის ამოსვლა

დედამიწის ამოსვლა
„დედამიწის ამოსვლა“ — ასტრონავტ ბილ ანდერსის მიერ 1968 წელს „აპოლო 8“-ის მისიის დროს გადაღებული დედამიწა და მთვარის ნაწილი. ბუნების ფოტოგრაფ გალენ როველის მოსაზრებით, ეს ფოტო არის ოდესმე გადაღებული ბუნების ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი ფოტო. მისი წინამორბედი იყო 1966 წელს მთვარის ორბიტერის მისიის დროს გადაღებული შავ-თეთრი ფოტო.
სქოლიო
აპოლოს კოსმოსური პროგრამა
ნორაშენი

ნორაშენი — ღვთისმშობლის სახელობის სომხური ეკლესია თბილისში. მდებარეობს ქვემო კალაში, კოტე აფხაზის ქუჩაზე, ჯვარის მამის გვერდით. პირველი ეკლესია აქ აშენდა 1740 წელს. ამჟამად მდგომი ეკლესია ძირითადად აგებულია 1790-96 წლებში (ცალკეული სამუშაოები 1830-იან წლებამდე გრძელდებოდა).
ნორაშენი აგურით ნაგები, „ჩახაზული ჯვრის“ ტიპის ეკლესიაა. გუმბათი ეყრდნობა ორ მსხვილ მრგვალ ბურჯსა და აფსიდის კედლების შვერილებს. ეკლესიას სამი შესასვლელი აქვს. სამრეთის კარის წინ არის XIX ს-ის I ნახევარში მიშენებული, თლილი ქვით მოპირკეთებული და უხვად მოჩუქურთმებული ასიმეტრიული კარიბჭე. ამავე დროისაა დასავლეთ მკლავის კეხზე აღმართული მომცრო აჟურული სამრეკლო. ეკლესიის ფასადებს ამკობს დეკორატიული თაღნარი. იერით ნორაშენის ეკლესია გვიანი შუა საუკუნეების სომხურ და ქართულ არქიტექტურას უკავშირდება, თუმცა ფასადთა გაფორმებაში თავს იჩენს კლასიციზმის ელემენტებიც (ფრონტონები თაღოვანი ნიშების თავზე).
შიგნით ეკლესიის კედლებში ჩადგმულია XVII საუკუნის ხაჩკარები. ეკლესიას ამკობს თბილისელი სომეხი მხატვრის მკრტუმ ოვნათანიანის მიერ 1834-35 წლებში შესრულებული მოხატულობა.
ეკლესიის დასავლეთ კედელთან, კარის მარჯვნივ თბილისელი სომეხი ვაჭრისა და მეცენატის მიხეილ თამამშევის (1852-1908) საფლავია.
ლიტერატურა
საქართველოს ძველი ქალაქები: თბილისი", 2006 წ. მეორე გამოცემა. ISBN 99940-0-923-0
რესურსები ინტერნეტში
ნორაშენი 3D განზომილებაში
თბილისის ეკლესიები
სომხური სამოციქულო ეკლესია საქართველოში
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები თბილისში
ხათუნა კალმახელიძე

ხათუნა კალმახელიძე (დ. 11 თებერვალი, 1979, თბილისი) — საქართველოს სასჯელაღსრულების, პრობაციისა და იურიდიული დახმარების საკითხთა მინისტრი 2009–2012 წლებში.
ბიოგრაფია
2001–2005 წლებში სწავლობდა ნიუ-იორკის სიტი უნივერსიტეტის ჰანტერის კოლეჯში, პოლიტიკური მეცნიერების ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა წარჩინებით და მიიღო ბაკალავრის წოდება. 2005-2007 წლებში სწავლობდა ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტში, საერთაშორისო ურთიერთობების ელიოტის სახელობის სკოლაში, რომელიც დაამთავრა საერთაშორისო უსაფრთხოების მიმართულებით და მიიღო საერთაშორისო ურთიერთობების მაგისტრის წოდება.
2004–2006 წლებში მუშაობდა საქართველოს მისიაში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში. 2006 წელს მუშაობდა საარჩევნო სისტემების საერთაშორისო ფონდში (IFES) პოლიტიკურ-ფინანსური კვლევების მიმართულებით. 2008-2009 წლებში მუშაობდა საგარეო საქმეთა სამინისტროში, პოლიტიკური დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილედ. 2009 წლის 8 დეკემბერს დაინიშნა საქართველოს სასჯელაღსრულების, პრობაციისა და იურიდიული დახმარების საკითხთა მინისტრად. 2012 წლის 19 სექტემბერს, საპატიმროებში პატიმრების წამების ფაქტების გამოაშკარავების შემდეგ, გადადგა თანამდებობიდან.
ფლობს ინგლისურ, გერმანულ, ფრანგულ და რუსულ ენებს.
რესურსები ინტერნეტში
Prison System Minister Resigns
ქართველი პოლიტიკოსი ქალები
დაბადებული 1979
დაბადებული 11 თებერვალი
საქართველოს სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის მინისტრები
ზედაშე

ზედაშე, წითელი ღვინო, რომელსაც ხმარობენ ზიარების დროს ან ჯვარისწერის წესის შესრულებისას; ხალხურ ყოფაში საეკლესიო დღესასწაულისათვის საგანგებოდ შემონახული საუკეთესი ღვინო, არაყი და სხვა. გადატანითი მნიშვნელობით საერთოდ საუკეთესო ხარისხის ღვინო.
ლიტერატურა
ღვინოები
აბანკაის პროვინცია

აბანკაის პროვინცია
აბანკაი — აპურიმაკის რეგიონის პროვინცია პერუში. პროვინციის დედაქალაქია აბანკაი. პროვინციის ფართობი შეადგენს 3 447,13 კმ²-ს, მოსახლეობა — 123 395 ადამიანს.
პროვინცია იყოფა ცხრა რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
Portal Oficial de la Provincia de Abancay
აპურიმაკის რეგიონის პროვინციები
ზაალ კოკაია

ზაალ კოკაია (დ. 29 მაისი, 1962) — ლუნდის ღეროვანი უჯრედების ცენტრის ერთ-ერთი დამფუძნებელი მკვლევარი (Founding PI) და დირექტორი (2011–2020), ლუნდის უნივერსიტეტის ექსპერიმენტული სამედიცინო კვლევის პროფესორი, ღეროვანი უჯრედების და აღდგენითი ნევროლოგიის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი, ღეროვანი უჯრედების ბიოლოგიისა და რეგენერაციული მედიცინის „StemTherapy-ს“ სტრატეგიული კვლევითი პროგრამის კოორდინატორი (2011–2020).
პირადი ცხოვრება და კარიერა
ზაალ კოკაია 1962 წლის 29 მაისს, ქალაქ თბილისში დაიბადა. ჰყავს მეუღლე, თამარ ჩიქოვანი და ორი შვილი: გიორგი და ლუკა.
1979 წელს წარჩინებით დაამთავრა ქალაქ თბილისის 24-ე საშუალო სკოლა და იმავე წელს სწავლა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტზე განაგრძო.
1984 წელს წარჩინებით („წითელი დიპლომით“) დაამთავრა თსუ-ს ბიოლოგიის ფაკულტეტი სპეციალობით „ადამიანის და ცხოველთა ფიზიოლოგია. ამავე წელს სწავლა განაგრძო ივანე ბერიტაშვილის სახელობის ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტურაში აკადემიკოს ვაჟა ოკუჯავას ხელმძღვანელობით. 3 წლის შემდეგ, 1987 წელს, დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „კატის ქერქული ნეირონების ჰიპერპოლარიზაციული პონტეციალების იონური მექანიზმები“ და განაგრძო მუშაობა იმავე ინსტიტუტში უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომლის თანამდებობაზე.
ზაალ კოკაიამ 1990 წელს მიიღო შვედეთის ინსტიტუტის სტიპენდია და სამცნიერო პროექტის შესასრულებლად რამდენიმე თვით ლუნდის უნივერისტეტში ჰისტოლოგიის კათედრაზე სამუშაოდ გაემგზავრა. 1992 წელს იგი კვლავ დაბრუნდა შვედეთში ლუნდის უნივერისტეტში, სადაც რამდენიმე წლის შემდეგ დაიცვა დისერტაცია და მიენიჭა ფილოსოფიის დოქტორის წოდება. ამის შემდეგ, 1997 წელს, ზაალ კოკაიას საქართველოში მიენიჭა ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი. 1999 წელს ქართველმა მეცნიერმა ლუნდის უნივერსიტეტის დოცენტის წოდებაც დაიმსახურა ექსპერიმენტული ნევროლოგიის დარგში, ხოლო 2002 წელს მოიპოვა ლუნდის უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორის თანამდებობა (მუდმივი) ექსპერიმენტული მედიცინის დარგში. ერთი წლის შემდეგ ზაალ კოკაია სათავეში ჩაუდგა ლუნდის უნივერსიტეტში ახლად დაარსებული ღეროვანი უჯრედების და უჯრედული თერაპიის სტრატეგიული ცენტრის ნერვული ღეროვანი უჯრედების ბიოლოგიის ლაბორატორიას. რამდენიმე წელში კი ამავე ცენტრის დირექტორის მოადგილის თანამდებობა ჩააბარეს, ხოლო 2011 წლიდან გახდა დირექტორი და უხელმძღვანელა ცენტრს 2020-მდე. 2007–2011 წლებში ზაალ კოკაია იყო ევროკავშირის მიერ დაფინანსებული საერთაშორისო სამეცნიერო კონსორციუმის „StemStroke“-ის ხელმძღვანელი, ხოლო 2012–2015 წლებში კოორდინერებას უწევდა ევროკავშირის FP7 კონსორციუმს — „TargetBraIn“. 2008 წლიდან არის ლუნდის უნივერსიტეტის კლინიკური მეცნიერების კათედრის ნევროლოგიის განყოფილების პროფესორი (სრული, მუდმივი თანამდებობა) ექსპერიმენტული სამედიცინო კვლევის დარგში. მისი კვლევის ძირითაი თემაა ღეროვანი უჯრედების შესაძლო გამოყნება თავის ტვინის ინსულტით გამოწვეული ფუნქციური დარღვევების აღსადგენად. ზაალ კოკაია არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მედიცინის ფაკულტეტის მოწვეული პროფესორი (2009 წლიდან) და უძღვება 2 სავალდებულო კურსს ფაკულტეტის დოქტორანტებისთვის.
ზაალ კოკაიას მიღებული აქვს მრავალი ჯილდო, მათ შორის საქართველოს ეროვნული პრემია მეცნიერებაში (2019).
სქოლიო
ქართველი ბიოლოგები
მ (ასო)

მ (ასო)
მ, ⴋ, Ⴋ, Მ (მანი) — ქართული ანბანის მეთორმეტე (ძველ ქართულში — მეცამეტე) ასო. შეესაბამება ბაგისმიერ მჟღერ ხშულ ცხვირისმიერ თანხმოვანს. ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა რიცხვ ორმოცს (40).
მოხაზულობა
მ-ს მოხაზულობა ასომთავრულში წრისა და ხაზების კომბინაციაა. მ ნუსხურში მარჯვნივ გადახრილია. მხედრულში იგი ერთიან, მომრგვალებულ კონტურს იძენს. ნუსხურსა და მხედრულში იგი ზედა სამ ხაზში იწერება.
კოდების ცხრილი
ბრაილი
სხვა მნიშვნელობები
მ — სიგრძის ერთეულის „მეტრის“ შემოკლება.
მ — ჯერადობის თავსართის „მეგას“ შემოკლება სხვადასხვა ერთეულებში: მბ (მეგაბაიტი), მვტ (მეგავატი) და სხვა.
მ — წილობითი თავსართის „მილის“ შემოკლება სხვადასხვა ერთეულებში: მმ (მილიმეტრი) და სხვა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (მ)
Graphemica (ⴋ)
Graphemica (Ⴋ)
სქოლიო
ქართული ასოები
დიადი განთიადი

დიადი განთიადი — ისტორიულ-რევოლუციური ჟანრის მხატვრული ფილმი. რეჟისორი მიხეილ ჭიაურელი. ფილმის პრემიერა შედგა 1938 წლის 6 ნოემბერს.
სიუჟეტი
1917 წელი. რევოლუციურად განწყობილ ჯარისკაცებს გერმანიის ფრონტზე ბრძოლა აღარ სურთ. ყველა გამოსვლაში ისმის მოწოდება: გერმანიასთან ომი უნდა დასრულდეს! ისინი დელეგატების — ღუდუშაურის, პანასიუკისა და ერშოვის ხელით გაზეთ „პრავდის“ რადაქციას ფრონტზე შეკრებილ ფულს გაუგზავნიან. დელეგატებს სტალინი მიიღებს. პეტროგრადში საპროტესტო მიტინგები ხშირდება. ლენინი ხალხს შეიარღებული აჯანყებისკენ მოუწოდებს. დროებითი მთავრობა ცეცხლს გაუხსნის მომიტინგეებს. აჯანყების დღე დანიშნულია: 25 ოქტომბერი. ჯარისკაცთა დელეგატები ზამთრის სასახლის იერიშში მონაწილეთა შორის მოხვდებიან…
როლებში
კონსტანტინე მიუფკე — ლენინი
მიხეილ გელოვანი — სტალინი
ბორის პოლტავცევი — სვერდლოვი
სპარტაკ ბაღაშვილი — გიორგი ღუდუშაური
ტამარა მაკაროვა — სვეტლანა
ანა სმირნოვა — სვეტლანას დედა
ვასილ მატოვი — ერშოვი (ჯარისკაცი)
დ. ივანოვი — პანასიუკი (გლეხი)
გიორგი საღარაძე — წერეთელი (მინისტრი)
მიხეილ ჩიხლაძე — მიქელაძე (პოლკოვნიკი)
ალექსანდრე (სანდრო) ჟორჟოლიანი — სამხედრო ექიმი
შალვა ღამბაშიძე — ქარუმიძე (დიპლომატი)
გიორგი შავგულიძე — პავლე ღუდუშაური
ნუცა ჩხეიძე — ღუდუშაურის დედა
ალექსანდრე კვალიაშვილი
შალვა ხუსკივაძე
გიორგი ჯავაშვილი
დიმიტრი ყიფიანი
ჯილდოები და პრიზები
1941 — სახელმწიფო პრემია
რესურსები ინტერნეტში
ეროვნული ფილმოგრაფია — დიადი განთიადი
ფილმები ანბანის მიხედვით
სსრკ-ის ფილმები
კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ფილმები
მიხეილ ჭიაურელის ფილმები
საბჭოთა რეჟისორების ფილმები
1938 წლის ფილმები
სოლოლაკის ხეივანი

სოლოლაკის ხეივანი — მდებარეობს თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (სოლოლაკი). მარო მაყაშვილის აღმართიდან თბილისის ციხემდე. გაშენდა სოლოლაკის ქედზე 1935 წელს და მას კომკავშირის ხეივანი ეწოდა. სოლოლაკის ხეივანი დაერქვა 1990 წელს.
ხეივნის 1 კმ სიგრძის მოასფალტებული გზა იმ ძველი კერამიკული წყალსადენის ტრასას მიუყვება, რომელსაც სათავე წავკის-ოქროყანის მიდამოებში ჰქონდა და რომლითაც ფეოდალურ პერიოდში სასმელი წყლით მარაგდებოდა თბილისის „დედა ციხე“ (ნარიყალა). სოლოლაკის ხეივნის შუა ნაწილში შემორჩენილია შუა საუკუნეების თბილისის ზღუდის ერთ-ერთი ბასტიონის — შაჰტახტის ნანგრევები. გადმოცემით, თბილისის ერთ-ერთ დამპყრობ შაჰს იგი თავის სადგომად აურჩევია — ტახტი დაუდგამს (აქედან მომდინარეობს სახელწოდება „შაჰტატი“). ვარაუდობენ, რომ ქართლში არაბების ბატონობის ხანაში ციხის ამ ნაწილში მოწყობილი იყო ობსერვატორია. ხეივანზე აგებულია რამდენიმე გადმოსახედი ბაქანი, საიდანაც იშლება ქალაქის შესანიშნავი ხედი. მეორე მხარეს, წავკისისწყლის ხეობის ფერდობზე, გაშენებულია ბოტანიკური ბაღი. ხეივანზე აღმართულია მონუმენტი „ქართვლის დედა“ (მოქანდაკე — ელგუჯა ამაშუკელი, არქიტექტორი — ს. მეგრელიშვილი). აქვეა ხალხური და გამოყენებითი ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი. XX საუკუნის 90-იან წლებში ძველ ნაფუძარზე აშენდა წმინდა ნიკოლოზის ახალი ეკლესია.
ლიტერატურა
მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
ლა-ვიქტორიას რაიონი (ჩიკლაიო)

ლა-ვიქტორიას რაიონი (ჩიკლაიო)
ლა-ვიქტორიას რაიონი — რაიონი პერუში, ლამბაიეკეს რეგიონის ჩიკლაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 30 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 75 729 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2 600 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 29.36 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლამბაიეკეს რეგიონის რაიონები
ჩიკლაიოს პროვინციის რაიონები
რემოლინოსი

რემოლინოსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის რიბერა-ალტა-დელ-ებროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18,505103 კმ². მოსახლეობა — 1074 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
რემოლინოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - რემოლინოსი
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
იტალიის ვულკანების სია

იტალიის ვულკანების სია
ცხრილში მოცემულია იტალიის მოქმედი და ჩამქრალი ვულკანების სია:
რესურსები ინტერნეტში
მსოფლიო ვულკანიზმის პროგრამა
სქოლიო
იტალიის ვულკანები
Soyuqbulaq, Gadabay

Soyuqbulaq, Gadabay
Soyuqbulaq (also, Soyukbulaq) is a village in the Gadabay Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Ərtəpə.
References
Populated places in Gadabay District
ბალკანურ-კავკასიური რასა

ბალკანურ-კავკასიური რასა — ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე, კავკასიასა და დასავლეთ ირანში გავრცელებული ანთროპოლოგიური ტიპების ჯგუფი: ახასიათებს მუქი ფერის თმა, მუქი ან შერეული ფერის თვალები, გამოდრეკილი ცხვირის ზურგი. ძლიერ განვითარებულია თმოვანი საფარველი, დაბალი და ძალიან ფართო სახე, ბრაქიკეფალია და საშუალო სიმაღლის ტანი. ანთროპოლოგიური ტიპების ჩამოყალიბების თვალსაზრისით, უფრო გამართლებულია აღნიშნულ ტერიტორიაზე ხმელთაშუაზღვურ-ბალკანური და წინააზიური ტიპების გამოყოფა, რასაც ქართველი ანთროპოლოგების მიერ კავკასიასა და ინდოეთში ჩატარებული გამოკვლევებიც ადასტურებს.
ლიტერატურა
ანთროპოლოგია
ჰიმიარიტების სამეფო

ჰიმიარიტების სამეფო — ძველი სახელმწიფო სამხრეთ არაბეთში. დღევანდელი იემენის ტერიტორიაზე. შეიქმნა ძვ. წ. II საუკუნეში. ამავე პერიოდში ჰიმიარიტებმა დაიპყრეს სამხრეთ არაბეთის სანაპიროს საზღვაო სავაჭრო პუნქტები, დაიმორჩილეს აღმოსავლეთ აფრიკის სანაპიროსა და საბის ტერიტორიის დიდი ნაწილი, სადაც დააარსეს დედაქალაქი ზაფარი. ჰიმიარიტების სამეფოს მმართველის ტიტული იყო „მეფე საბისა და მფლობელი რაინდისა“ (სამეფო რეზიდენცია და ციხესიმაგრე). II საუკუნის ბოლოს საბის, აქსუმისა და ჰადრამავთის გაერთიანებულმა ძალებმა დაამარცხეს ჰიმიარიტების სამეფოს ლაშქარი და იგი საბას დაუმორჩილეს. ახ. წ. IV საუკუნის დასაწყისში ჰიმიარიტების სამეფო კვლავ მომძლავრდა - მას ემორჩილებოდა თითქმის მთელი სამხრეთი არაბეთი (იემენი). VI საუკუნის დასაწყისში ჰიმიარიტების სამეფო დაიპყრეს ეთიოპებმა, 70-იან წლებში - სასანიანებმა.
ლიტერატურა
იემენის ისტორია
აზიის ყოფილი მონარქიები
Golden Gramophone Award

Golden Gramophone Award
The Golden Gramophone Award is a yearly national Russian music award, established by Russian Radio in 1996. The awardee receives a gold-colored figurine of a gramophone.
Recipients
References
External links
Awards established in 1996
Russian music awards
სამბოანი

სამბოანი (ოფიციალურად სამბოანის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სებუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 373 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
კლიმატი
სქოლიო
სებუს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
ჩირებონი

ჩირებონი — საპორტო ქალაქი ინდონეზიაში, კუნძულ იავის ჩრდილოეთ სანაპიროზე. მდებარეობს დასავლეთ იავის პროვინციაში, ცენტრალური იავის პროვინციის საზღვართან, დედაქალაქ ჯაკარტიდან დაახლოებით 297 კმ–ით აღმოსავლეთით. ჩირებონის ურბანული გული ფართობით საკმაოდ პატარაა, თუმცა ძლიერ მჭიდროდ დასახლებული.
წარსულში ჩირებონი სულთანატის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო. ცენტრალური და დასავლეთ იავის საზღვარზე მდებარეობის გამო, ისტორიულად იგი ექცეოდა სუნდების, იაველებისა და ჩინური კულტურის გავლენის ქვეშ.
იხილეთ აგრეთვე
ინდონეზიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Cirebon Promotion Centre
ინდონეზიის ქალაქები
სერგეი კრივცოვი

სერგეი კრივცოვი
სერგეი ანდრიის ძე კრივცოვი (დ. 15 მარტი, 1991) — უკრაინელი ფეხბურთელი, გამოდის დონეცკის „შახტარისა“ და უკრაინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების რიგებში. თამაშობს მცველის პოზიციაზე.
საკლუბო კარიერა
საერთაშორისო კარიერა
კრივცოვი იყო უკრაინის 21 და 19 წლამდელთა ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებების წევრი. ის იყო 19 წლამდელთა ნაკრების წევრი 2009 წელს გამართულ 19-წლამდელთა ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე. მისი დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2011 წლის 6 სექტემბერს, ჩეხეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წინააღმდეგ. შეხვედრა უკრაინელთა გამარჯვებით 4–0 დასრულდა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 15 მარტი
დაბადებული 1991
დონეცკის შახტარის ფეხბურთელები
2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
უკრაინელი ფეხბურთელები
პრილუკი

პრილუკი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 58456 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ჩერნიჰივის ოლქის ქალაქები
ჰისტიოციტები

ჰისტიოციტები (ბერძ. hystion ქსოვილი და kytos სათავსი, აქ – უჯრედი) — ხერხემლიანი ცხოველებისა და ადამიანის ფაშარი შემაერთებელი ქსოვილის უჯრედები. ბაზოფილურ ციტოპლაზმაში ხშირად გვხვდება ვაკუოლები და ჩანართები. უჯრედის ფორმა ცვალებადია. ჰისტიოციტების ფუნქციაა უცხო ნაწილაკების, მათ შორის ბაქტერიებისაც, მიტაცება და უვნებელყოფა. გაღიზიანების შემთხვევაში აქტიურდებიან და გარდაიქმნებიან მაკროფაგებად.
ლიტერატურა
უჯრედოვანი ბიოლოგია
მონობირთვული ფაგოციტები
ნანი გუგუნავა

ნანი გუგუნავა
ნანი ახმედის ასული გუგუნავა (დ. 21 მარტი, 1937, ბათუმი, — გ. 8 მარტი, 2020) — ქართველი პედაგოგი და სახელმწიფო მოხელე; პედაგოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1998), პროფესორი (2001).
დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი 1961 წელს. 1961 წლიდან იქვე მუშაობდა სხვადასხვა პედაგოგიურ და ადმინისტრაციულ თანამდებობაზე. 1986-1993 წლებში იყო აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე, 1993-2004 წლებში — აჭარის განათლების მინისტრი. 2004 წელს, აჭარაში ასლან აბაშიძის მმართველობის ბოლო პერიოდში, არჩეული იყო აჭარის პარლამენტის სენატორად და სენატის სამდივნოს თავმჯდომარედ. 2009 წელს აირჩიეს ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სრულ პროფესორად. გამოქვეყნებული აქვს შრომები პედაგოგიური აღზრდისა და ემიგრანტული ლიტერატურის პრობლემების შესახებ. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1997), მემედ აბაშიძის სახელობის სახელმწიფო პრემიით (1994).
ბიბლიოგრაფია
გუგუნავა ნ., აჭარის ქალთა საბჭოს ისტორიიდან (თანაავტორი). - ბათუმი, ს.ს. "გამომცემლობა აჭარა", 2010. - 416გვ.
გუგუნავა ნ., განათლება აჭარაში ბოლო ათწლეულში (1990-2000 წლები) (ავტორი). - თბილისი, აჭარა, 2003. - 324 გვ.
გუგუნავა ნ., მემედ აბაშიძე განმანათლებელი (ავტორი). - ბათუმი, "გამომცემლობა აჭარა", 1997. - 384გვ.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 21 მარტი
დაბადებული 1937
გარდაცვლილი 8 მარტი
გარდაცვლილი 2020
ბათუმში დაბადებულები
ქართველი პედაგოგები
ქართველი პოლიტიკოსი ქალები
აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის განათლების, კულტურისა და სპორტის მინისტრები
San Mateo, Boyacá

San Mateo, Boyacá
San Mateo is a town and municipality in the Northern Boyacá Province, part of the Colombian department of Boyacá. The urban centre is located at an altitude of in the Eastern Ranges of the Colombian Andes. San Mateo borders Guacamayas, Panqueba and El Cocuy in the east, Boavita in the west, Macaravita, Santander in the north and La Uvita in the south.
Etymology
Before 1914, San Mateo was called La Capilla. It received its present name honouring the San Mateo field, where Antonio Ricaurte, hero of the Independence of Colombia died for the fatherland.
History
The history of San Mateo is not well documented. The foundation of the town has been attributed by Ramón Correa to Archbishop of Bogotá Antonio Caballero y Góngora on September 21, 1773, while Caballero was working in Córdoba, Spain. Little data exists in the archives for the tumultuous period of civil wars of the republican era.
The symbol of San Mateo is the typical Colombian fruit chirimoya.
Economy
The economy of San Mateo is centered around agriculture with potatoes, maize, beans, wheat, tobacco, pea and coffee as main products cultivated. The municipality also has livestock farming and mining activities of sand, gravel and carbon.
Born in San Mateo
Luis Espinosa, former professional cyclist
Gregorio Ladino, former professional cyclist
Gallery
References
Notes
Municipalities of Boyacá Department
Populated places established in 1773
1773 establishments in the Spanish Empire
ლუდოვიკო ეინაუდი

ლუდოვიკო ეინაუდი
ლუდოვიკო მარია ენრიკო ეინაუდი (დ. 23 ნოემბერი, 1955) — იტალიელი კომპოზიტორი და პიანისტი. მისი ნაწარმოებები კლასიკური ჟანრისაა, რომლებიც ერწყმის სხვა პოპულარულ ჟანრებს: პოპ, როკ, ეთნო და ხალხურ მუსიკას. წერს საუნდტრეკებს მხატვრული ფილმებისთვისაც.
ბიოგრაფია
ლუდოვიკო ეინაუდი დაიბადა ტურინში, პიემონტში, იტალიაში, 1955 წლის 23 ნოემბერს. პაპამისი ლუიჯი ეინაუდი იტალიის პრეზიდენტი იყო 1948–1955 წლებში. მამამისი ჯულიო ეინაუდი იყო პუბლიცისტი. ეინაუდის დედა, რენატა ალდროვანდი, ასევე პიანისტი იყო. სწორედ მან ჩაუნერგა პატარა ლუდოვიკოს მუსიკისადმი სიყვარული. უკვე მოზარდობაში ლუდოვიკო თვითონ წერდა კომპოზიციებს. 1982 წელს ჩააბარა ჯუზეპე ვერდის სახელობის მილანის კონსერვატორიაში. იმავე წელს მიიღო დიპლომი კომპოზიციის მიმართულებით და დაიწყო სწავლა ცნობილ იტალიელ კომპოზიტორ ლუჩიანო ბერიოსთან.
კარიერა
სწავლის დამთავრების შემდეგ მან შექმნა ორკესტრული კომპოზიციები. სულ მალე ლუდოვიკომ დაიმსახურა საერთაშორისო ყურადღება და ლა სკალას თეატრში აჟღერდა მისი ნაწარმოებები. 1990-იან წლებში იწყებს ფილმებისათვის საუნდტრეკების წერას. ეინაუდი თანამშრომლობდა ბევრ ცნობილ რეჟისორთან. ერთ-ერთი ცნობილი ფილმი, რომლისთვისაც დაწერა კომპოზიციები არის ფრანგული ფილმი „ხელშეუხებელნი“.
ჯილდოები
2002 წელს, ლუდოვიკო ეინაუდის საუნდტრეკს „Luce dei miei occhi“ 2002 წლის იტალიის მუსიკალურ დაჯილდოებაზე საუკეთესო საუნდტრეკის ჯილდო გადაეცა.
მისმა საუნდტრეკმა ფილმისთვის „უცნაური დანაშაული“ მოიპოვა საუკეთესო საუნდტრეკის ჯილდო 2004 წლის ავინიონის კინოფესტივალზე.
ეინაუდი არის „იტალიის რესპუბლიკის ღირსების ორდენის“ მფლობელი, ხელოვნების, ლიტერატურის, ეკონომიკისა და სხვა მომსახურების სფეროებში.
რესურსები ინტერნეტში
ლუდოვიკო ეინაუდი — Virtual International Philharmonic
სქოლიო
დაბადებული 23 ნოემბერი
დაბადებული 1955
იტალიელი მუსიკოსები
იტალიელი კომპოზიტორები
იტალიელი პიანისტები
იტალიელი ფილმების კომპოზიტორები
ლუდოვიკო ეინაუდი
Canned Heat (სიმღერა)

Canned Heat (სიმღერა)
„Canned Heat“ — ბრიტანული ფანკ-ჯგუფ Jamiroquai-ს სიმღერა. გამოიცა, როგორც მეორე სინგლი მისი მეოთხე სტუდიური ალბომიდან Synkronized. ეს სიმღერა აშშ-ის საცეკვაო ჩარტში #1 პოზიციას იკავებდა, ხოლო ბრიტანეთში #4-მდე მიაღწია. მისი მუსიკალური ვიდეოს რეჟისორია იუნას ოკერლუნდი. სიმღერა აგრეთვე ჟღერს ფილმში „ნაპოლეონი დინამიტი“.
სიმღერების სია
ბრიტანული CD1 (667302 2)
Canned Heat (7" ვერსია) – 3:46
Canned Heat (რადიოს ვერსია) – 3:19
Wolf In Sheep's Clothing – 4:00
ბრიტანული CD2 (667302 5)
Canned Heat (7" ვერსია) – 3:46
Canned Heat (ალბომის ვერსია) – 5:30
Deeper Underground (Chillington Mix) – 6:56
კასეტა (667302 4)
Canned Heat (7" ვერსია) – 3:46
Wolf In Sheep's Clothing – 4:00
ჩარტები
სქოლიო
Jamiroquai-ს სიმღერები
1999 წლის სიმღერები
1999 წლის სინგლები
ეშლი ტისდეილი

ეშლი ტისდეილი
ეშლი მიშელ ტისდეილი (დ. 2 ივლისი, 1985, უესტ-დილი, მონმუთ-კაუნტი, ნიუ-ჯერსი) — ამერიკელი მსახიობი და მომღერალი.
ბიოგრაფია
ეშლი ტისდეილი დაიბადა 1985 წლის 2 ივლისს, ნიუ-ჯერსში.
დედის მხრივ ეშლი ებრაელია და თავის თავს ებრაელს უწოდებს. სამი წლის ასაკში ტისდეილის ნიჭი აღმოაჩინა აგენტმა, რომელიც დღემდეა მისი წარმომადგენელი. რამდენიმე სინჯის შემდეგ, მან ითამაშა 100–ზე მეტ ნაციონალურ სარეკლამო რგოლში.
გარკვეულ დროში, როდესაც მას უკვე ჰქონდა პატარა გამოცდილება რეკლამებიდან, მსახიობმა მონაწილეობა დაიწყო უფრო მასშტაბურ პროექტებში: საოჯახო კომედიებში და სერიალებში. 12 წლის ასაკში ტისდეილმა იმღერა პრეზიდენტ ბილ კლინტონისთვის თეთრ სახლში.
ეშლი ტისდეილს მრავალი ეპიზოდური როლი აქვს შესრულებული საკმაოდ ცნობილ სერიალებში: „ბევერლი–ჰილზ 90210“, „მოჯადოებულები“, „ძლიერი წამალი“, „ისევ და ისევ“ და სხვ. მისი პირველი ალბომი „Headstrong“ 2007 წელს გამოვიდა და ბილბორტის ტოპ 200 სიაში შევიდა მე–5 ნომრით. ტისდეილი შევიდა ჟურნალი პიპლ-ის კატეგორიაში „ადამიანები 25“, ჟურნალი Bor სიაში „ჰოლივუდის ახალგაზრდა ვარსკვლავები“ და ყოველწლიურ იმედმომცემ სიაში „Must List“ პოპულარული ჟურნალის Entertainment Weekly კატეგორიაში „მუსიკალური იმედები“.
ეშლიმ ცხვირის პლასტიკური ოპერაცია გაიკეთა, ორი მოტეხილობის გამო, რადგან მას სუნთქვა უჭირდა.
ტისდეილის მუსიკა პოპზეა დაფუძნებული, რომელიც შეიცავს პოპ-როკს. სხვებთან თანაავტორობით დაწერილი აქვს რამდენიმე სიმღერა. მუსიკალური მიდრეკილება გააჩნია კელი კლარკსონის, The Used-ს, Boys Like Girls-ს, მაიკლ ჯეკსონის, My Chemical Romance-ს, Lady Gaga-ს, Fergie-ს მიმართ.
ამჟამად – მომღერლის კარიერაში წარმატებების მიუხედავად, – ტისდეილისთვის კინო პირველ და საყვარელ ადგილს იკავებს ცხოვრებაში. 2008 წელს ეშლიმ მონაწილეობა მიიღო სურათში „მაგარი მიუზიკლი: გამოსაშვები საღამო“ (2008). შემდეგ ითამაშა ფილმში „უცხოპლანეტელები სხვენზე“ (2009).
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ამერიკელი მსახიობები
დაბადებული 1985
დაბადებული 2 ივლისი
XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები