PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დ’იურვილის კუნძული

დ’იურვილის კუნძული
დ’იურვილი — კუნძული მარლბოროს სრუტეების ქსელის გასწვრივ, ახალი ზელანდიის სამხრეთ კუნძულის ჩრდილოეთ სანაპიროსთან. სახელი ეწოდა ფრანგი მკვლევრის, ჟიულ დიუმონ დ’იურვილის პატივსაცემად. კუნძულის ძირძველი დასახელება მაორის ენაზე — რანგიტოტო-კი-ტე-ტონგა. ჰყავს 52 მუდმივი მაცხოვრებელი (2006).
გეოგრაფია
150 კმ² ფართობით იგი ახალი ზელანდიის სიდიდით მერვე კუნძულია. სიგრძე — 27 კმ, ხოლო სიგანე — 9,6 კმ. კუნძულის ჩრდილოეთით მდებარეობს კუკის სრუტე, რომელიც ახალი ზელანდიის ორ უდიდეს კუნძულს — ჩრდილოეთ კუნძულს და სამხრეთ კუნძულს ყოფს. სამხრეთ კუნძულისგან გამოყოფილია სახიფათო ფრენჩ-პასის სრუტით (მაორიული სახელი — ტე-აუმიტი), რომელშიც დინების სიჩქარე აღწევს 14 კმ/სთ-ს.
ისტორია
კუნძული 1642 წელს აღმოაჩინა ჰოლანდიელმა მოგზაურმა აბელ ტასმანმა. მაგრამ თანამედროვე სახელი მან მიიღო მხოლოდ 1827 წლის 29 იანვარს, როდესაც ფრენჩ-პასის სრუტით გაცურა ფრანგმა მოგზაურმა ჟიულ დიუმონ დ’იურვილმა, რომლის პატივსაცემად დაერქვა კუნძულს ეს სახელი. 1883 წელს კუნძული გახდა კამათის ობიექტი მისი მფლობელობის თაობაზე ახალზელანდიური მიწის კომპანიასა და ადგილობრივ მაორის ტომის — ნგატი-კოატას მოსახლეობას შორის. კონფლიქტის მოსაგვარებლად სპეციალურად დანიშნულმა უფლებამოსილმა პირმა გამოიტანა გადაწყვეტილება, რომლის მიხედვითაც კომპანიის მიერ კუნძულის ყიდვა გამოცხადდა უკანონოდ, ხოლო მფლობელობის ყველა უფლება გადაეცა ადგილობრივ მოსახლეობას. მიუხედავად ამისა კონფლიქტი ამით არ მოგვარებულა და 1895 წელს კუნძული დაიყო 11 დიდ ბლოკად. მოგვიანებით ხუთმა ევროპელმა ბიზნესმენმა უელინგტონიდან იჯარით აიღეს დ’იურვილის კუნძული მაორელი მესაკუთრეებისგან.
იხილეთ აგრეთვე
ახალი ზელანდიის კუნძულების სია
სქოლიო
ახალი ზელანდიის კუნძულები
საჩალისმთა

საჩალისმთა — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გუდამაყრის ქედზე. სიმაღლე 2910 მ. აგებულია შუაიურული თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. კალთები ძლიერ დანაწევრებულია. ქვედა ნაწილი შემოსილია სუბალპური ბალახეულით, ზედაში აქა-იქ ალპური მდელოებია.
ლიტერატურა
მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
გენადი ზიუგანოვი

გენადი ზიუგანოვი (დ. 26 ივნისი, 1944, მიმრინო, სსრკ) — საბჭოთა და რუსი პოლიტიკური მოღვაწე, რუსეთის ფედერაციის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის თავმჯდომარე 1995 წლიდან, რფკპ-ს ცენტრალური აღმასრულებელი კოიტეტის პრეზიდიუმის თავმჯდომარე 1993 — 1995 წლებში. სახელმწიფო დუმის ექვსივე მოწვევის დეპუტატი და ევროპის საბჭოს ასამბლეის პარლამენტის წევრი. რუსეთის საპრეზიდენტო არჩევნების ოთხგზის მონაწილე.
იხილეთ აგრეთვე
რუსეთის ფედერაციის კომუნისტური პარტია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
გვერდი ВКонтакте-ში
გვერდი Twitter-ში
დაბადებული 1944
რუსი პოლიტიკოსები
დაბადებული 26 ივნისი
ნიჟნი-იზიაკი

ნიჟნი-იზიაკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 256 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 19 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას მარიელები შეადგენენ (89%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
გამერნისა ბეიიმ აბრახანოვა

გამერნისა ბეიიმ აბრახანოვა
გამერნიზ ბეიიმ ათა ხან-ყიზი აბრახანოვა (დ. 1881, შუშა — გ. 1933, ბაქო) — აზერბაიჯანელი პოეტი, ჯაფარკული-ხანის სარიჯალი-ჯევანშირის შვილიშვილი.
დაამთავრა შუშის გოგონათა გიმნაზია. ხურშიდბანუ ნავათანმა, რომელიც მოხიბლული იყო მისი ლექსებით, მისცა ფსევდონიმი „შეიდა“. მისი მხოლოდ რამდენიმე ნამუშევარი გადარჩა. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის ხელნაწერთა ინსტიტუტში ინახება მისი 1918 წლით დათარიღებული ხელნაწერების ორი ეგზემპლარი: გაზელი „აგან ჯანი“ და პიესა „წარღვნის ტანჯვა“.
სქოლიო
დაბადებული 1881
გარდაცვლილი 1933
აზერბაიჯანელი ქალი პოეტები
აზერბაიჯანელი პოეტები
ნოვა-გორიცა

ნოვა-გორიცა — ქალაქი დასავლეთ სლოვენიაში, იტალიის საზღვართან. მდებარეობს ნოვა-გორიცის მუნიციპალიტეტში, მდინარე სოჩის ნაპირებზე, ლიუბლიანიდან დასავლეთით 65 კილომეტრზე.
ქალაქის დაარსება უკავშირდება 1947 წლის პარიზის ზავს, რომლის მიხედვითაც ჩამოყალიბდა ახალი საზღვარი იტალიასა და იუგოსლავიას შორის. ისტორიული რეგიონის, გორიშკის, უდიდესი ნაწილი, იულიუსის ალპების მთისწინეთი, იუგოსლავიის საზღვრებში მოექცა, მაგრამ ქალაქი გორიცია იტალიის საზღვრებში შევიდა.
1948 წელს იუგოსლავიის მთავრობამ ამბიციური პროექტის განხორცელება, იტალიის საზღვრის სიახლოვეს ახალი ქალაქის მშენებლობა დაიწყო. შედეგად აშენდა დღევანდელი ნოვა-გორიცა.
იხილეთ აგრეთვე
სლოვენიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
სლოვენიის ქალაქები
შუა ბაზარი

შუა ბაზარი — შუა საუკუნეების თბილისის — კალის ერთ-ერთი სავაჭრო ცენტრი ახლანდელი კოტე აფხაზის ქუჩის ხაზზე, ქალაქის ისტორიული კარიბჭიდან — კოჯრის კარიდან ჩორსუმდე. ეს სახელი შეერქვა იმიტომ, რომ იგი ქალაქის (კალის) ორ უბანს — ზემო უბანსა და ქვემო უბანს შუა მდებარეობდა. 1801 წლიდან, საქართველოს რუსეთთან შეერთების, შემდეგ შუა ბაზარი უფრო ცნობილი იყო „სომხის ბაზრის“ სახელწოდებით, რადგან ვაჭართა დიდი ნაწილს სომხები შეადგენდნენ. აქ განლაგებული იყო ოქრომჭედელთა (ზარგანხანა), ხარაზთა (ხარაზხანა), და სხვა, სავაჭრო-სახელოსნო რიგები; ფაქტობრივად იგი ქალაქის სავაჭრო-სახელოსნო ცენტრს, თავისებურ ბირჟას წარმოადგენდა. შუა ბაზრის კოლორიტს აძლევდა ყველიერის დღესასწასწაულის ბოლოს სალაყბოდან და მეიდნიდან აქ გადმონაცვლებული კარნავალის — ყეენობის ერთი ფაზა — კრივი, რომელიც ხალხმრავალ სერიოზულ შეტაკებაში გადაიზრდებოდა ხოლმე, როგორც ეს მოხდა 1851 წელს. შუა ბაზარში იღებდა ხოლმე სათავეს ქალაქის მოსახლეობის სოციალური პროტესტი. 1865 წელს აქ დაიწყო თბილისელ ამქართა გამოსვლა.
ლიტერატურა
თბილისის ისტორია
ხონჭიორი

ხონჭიორი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში (ნამანევის თემი), მდებარეობს რაჭის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1100 მეტრი, ამბროლაურიდან 22 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 91 ადამიანი.
ისტორია
წყაროებში პირველად იხსენიება XVI საუკუნეში. სოფელში დგას XVIII საუკუნის გუმბათოვანი ეკლესია, ასევე 1901 წელს აშენებული ეკლესია.
ლიტერატურა
სქოლიო
ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბოგდანოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

ბოგდანოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია კამენის რაიონის სოფელ ბოგდანოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. ეკლესიის მშენებლობის დაწყების თარიღი უცნობი, ხოლო მისი აშენება დაასრულეს 1891 წელს.
ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, კამენის რაიონი, სოფელი ბოგდანოვი, კიროვის ქუჩა.
ისტორია
ბოგდანოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია, რომელიც აგებულია 189 წელს, წარმოადგენს როსტოვის ოლქის კამენის რაიონისიმ ოთხ ეკლესიათაგან ერთ-ერთს, რომელიც კარგადაა შემონახული და დაცულია ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ეკლესიაში ღვთისმსახურება აკრძალეს და დახურეს. მისი ხელმეორედ გახსნა მოხდა, 1943 წელს, მას შემდეგ, რაც ხუტორი გაათავისუფლეს გერმანელთა საოკუპაციო ჯარისაგან. ეკლესიაში ღვთისმსახურება გაგრძელდა 1962 წლამდე, სწორედ იმ პერიოდამდე როდესაც დაიწყო ნიკიტა ხრუშჩოვის შეტევა საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის საეკლესიო ცხოვრებაზე. იყო ეკლესიის დანგრევის რამდენიმე წარუმატებელი მცდელობა, რის შემდეგაც იგი გადააქციეს კიროვის სახელობის საბჭოთა კოლმეურნეობის ხორბლის საწყობად.
მესამედ ეკლესიაში ღვთისმსახურება არსდგა და გაიხსნა 1990 წელს. მის აღდგენაში დიდი წვლილი შეიტანეს კაზაკებმა ყოფილ სოფელ გუნდოროვსკიდან. მის აღდგენაში მოსახლეობას დახმარებას უწევდა ასევე ცირკის მსახიობი, რუსეთის ფედერაციაში გრამაფონების პირველი მუზეუმის დამაარსებელი ვლადიმირ დერიაბკინი, რომელიც წარმოშობით იყო ბოგდანოვის მეზობელ ხუტორ ხობოსტოკიდან.
რესურსები ინტერნეტში
Хутора Богданова Николаевская церковь
Никольская церковь хутора Богданов
Каменские храмы
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
გრუზინსკოე-უშჩელიე

გრუზინსკოე-უშჩელიე ([აჰჿჷჰჿშჿარა], ყოფილი საქართველოს ხეობა, ქართველთა ხეობა) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გაგრის მუნიციპალიტეტში (კოლხიდის თემი), აფხაზეთის მთისწინეთზე, მდინარე ოლგინსკის ნაპირას. ზღვის დონიდან 60 მ, გაგრიდან 7 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ისტორია
ვ. კვარჭიას ცნობით, XIX ს. აქ იყო სოფელი ახუხშარა. XX საუკუნის 30-იან წლებში ეწოდა გრუზინსკოე-უშჩელიე, ხოლო 40-იან წლებში — საქართველოს ხეობა. 1955 წელს დაუბრუნდა სახელი გრუზინსკოე-უშჩელიე. 1992-1993 წწ. ომის შემდეგ აფხაზებმა ახიხშარა (Ахыхшара) დაარქვეს.
დემოგრაფია
1989 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 518 ადამიანი.
ლიტერატურა
პაატა ცხადაია, ბეჟან ხორავა, „აფხაზეთის გეოგრაფიული სახელწოდებანი“, თბ., 2016.
სქოლიო
კოლხიდის თემის სოფლები
სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი

სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი — ამა თუ იმ სახელმწიფო საკანონმდებლო ორგანოს მიერ მიღებული უმეტესად კოდიფიცირებული სახის ნორმათა ერთობლიობა, რომელიც განსაზღვრავს სისხლის სამართალწარმოებისას მასში მონაწილე ყველა მხარისა თუ პირის უფლებამოვალეობებსა და კონკრეტული მოქმედების გატარების წესს და თანმიმდევრობას. ამ კოდექსით რეგულირდება პროკურორის, მოსამართლის, ადვოკატის, დაზარალებულის, ბრალდებულის, მოწმის და სისხლის სამართალწარმოებაში მონაწილე სხვა პირების მიერ განხორციელებული კანონიერი ქმედების წესები და თანმიმდევრობა.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი
სისხლის სამართალი
ჟერიკო (პარაიბა)

ჟერიკო (პარაიბა)
ჟერიკო — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 250 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კატოლე-დუ-როშის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 538 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 42.04 კმ²-ზე. ფართობი 179 311 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარაიბა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
პარკოს რაიონი

პარკოს რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის ხაუხის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 435 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 623 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 49 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 32.82 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
ხაუხის პროვინციის რაიონები
გროსგლოკნერი

გროსგლოკნერი — მწვერვალი ავსტრიაში. ზღვის დონიდან 3798 მეტრის სიმაღლით ის არის უმაღლესი მწვერვალი ავსტრიაში და ასევე ბრენერის უღელტეხილის აღმოსავლეთით მდებარე ალპებშიც.
გროსგლოკნერის მაღალმთიანი გზა (Großglockner-Hochalpenstraße) ბრუკსა და ხაილიგენბლუტს შორის 1930-1935 წლებში ინჟინერ ფრანც ვალაკის ნახაზების მიხედვით აშენდა. ის გადის 2572 მეტრის სიმაღლეზე და წარმოადგენს ტურისტულ მარშრუტს, რომელსაც წელიწადში დაახლოებით 1,2 მილიონი ვიზიტორი ჰყავს.
გროსგლოკნერი ორჯერ იყო მამაკაცების ჯირო-დ-იტალიას ეტაპის მონაწილე. 1971 წელს იყო მე-17 ეტაპი, რომელიც პიერფრანკო ვიალენიმ მოიგო, ხოლო 2011 წელს იყო მე-13 ეტაპი, რომელიც ხოსე რუხანომ მოიგო.
რესურსები ინტერნეტში
გროსგლოკნერის მაღალმთიანი გზა
ვირტუალური პანორამები:
ჩრდილოეთი
სამხრეთი
Index
გროსგლოკნერის ვებ-კამერა
ალპები
ავსტრიის მთები
მელოტა

მელოტა — ფრინველი წეროსნაირთა რიგისა. მისი სხეულის სიგრძე 40 სმ აღწევს. გავრცელებულია ევროპაში, აზიაში, აფრიკასა, ავსტრალიაში. საქართველოშიც ბუდობს. იგი უმთავრესად იმ ტბებზე, მდინარეებსა და საგუბარებში ბინადრობს, რომელთა ნაპირები ლელით, ლერწმითა და სხვა მცენარეებითაა დაფარული. ზამთრობს კასპიის ზღვის სამხრეთ სანაპიროზე და რიგ ტბებზე (პალიასტომი). მელოტა კარგად ცურავს და ყვინთავს. წყალში ჩაყურყუმალებულ მელოტას იქ ხანგრძლივად ყოფნა შეუძლია. იგი დებს 6–15 კვერცხს; ბარტყების გამოჩეკას 20–21 დღე-ღამე სჭირდება. ბარტყები გამოჩეკისთანავე წყალში შედიან და ორივე მშობლის ხელმძღვანელობით სწავლობენ ცურვას, ყვინთვას და საკვების მოპოვებას. იკვებება წყლის მცენარეებით, მოლუსკებით, მწერებით. სანადირო ობიექტია.
ლიტერატურა
გ. აბულაძე, ნ. ღამბარაშვილი, ვ. ბურჯანაძე, შ. ჩახანაშვილი, პ. ჟორდანია, ნ. ლომსაძე, ლ. გუნიავა, დ. ახრახაძე, გ. ზახაროვი; „მონადირის ცნობარი“, თბ., 1969.
რესურსები ინტერნეტში
რუსეთის ხერხემლიანი ცხოველები: მელოტა
მელოტა
მიგელ-ალვისი

მიგელ-ალვისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 50 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშუ-პარნაიბა-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 289 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.17 კმ²-ზე. ფართობი 1 393 714 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვაცი

ვაცი — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის პოლტავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 489 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
პოლტავის რაიონის სოფლები
Kaloyanovo Municipality

Kaloyanovo Municipality is a municipality in the Plovdiv Province, central Bulgaria and covers an area of 347 km². As of 2006 it has 12,390 inhabitants. The center of the municipality is the village of Kaloyanovo.
It is a flat country with some hilly areas to the north where the southern slopes of Sredna Gora begin. The climate is continental. The precipitation is around Bulgaria's average and is favourable for intensive agriculture. There are 21 reservoirs for irrigation and fishing.
Religion
Some of the inhabitants of the municipality are Catholics and the rest are Orthodox Christians. The Catholic villages are Zhitnitsa and Duvanlii as well as 1,100 of the inhabitants of Kaloyanovo.
According to the latest Bulgarian census of 2011, the religious composition, among those who answered the optional question on religious identification, was the following:
References
Municipalities in Plovdiv Province
de:Kalojanowo (Oblast Plowdiw)#Gemeindegliederung
ღირსი აფრე

ღირსი აფრე — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი. ხსენების დღე არის ძველი სტილით 8 ივნისი, ახალი სტილით - 21 ივნისი. ღირსი აფრე იყო მოწაფე ღირსი ორე ნიტრიელისა (გ. 390; ხს. 20 აგვისტოს). იგი ეგვიპტეში მოღვაწეობდა. გარდაიცვალა V საუკუნეში.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი II, თბილისი, 2001 წ.
V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ფლავიანე (გოროდეცკი)

ფლავიანე (გოროდეცკი)
მიტროპოლიტი ფლავიანე (ერისკაცობაში — ნიკოლოზ ნიკოლოზის ძე გოროდეცკი) — რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელთმთავარი. საქართველოს ეგზარქოსი 1898-1901 წლებში.
ფლავიანე არ ეკუთვნოდა სასულიერო წოდებას. სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, შემდგომ აღიკვეცა ბერად, 1873 წლიდან 1884 წლამდე რუსეთის სასულიერო მისიის წევრი პეკინში (ჩინეთი), შემდეგ ამ მისიის თავმჯდომარე, შეისწავლა ჩინური ენა, ჩინურად თარგმნა მის მიერვე შედგენილი "Объяснение православного богослужения". 1885 წლიდან ეპისკოპოსი ლიუბლინისა, მთავარეპისკოპოსი ვარშავისა.
1898-1901 წლებში საქართველის ეგზარქოსი. 1901 წლიდან ხარკოვის მთავარეპისკოპოსი.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები
რესურსები ინტერნეტში
Открытая Православная Энциклопедия «Древо»
Флавиан (Городецкий)
საქართველოს ეგზარქოსები
დაბადებული 1841
გარდაცვლილი 1915
დიდი ბრიტანეთი 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

დიდი ბრიტანეთი 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამეოთხედ იასპარეზა 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 28 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კაიქი (სომხეთი)

კაიქი (სომხეთი)
კაიქი — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 850 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 680 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 106 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6.42 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
ოგიუსტ მაკე

ოგიუსტ მაკე (დ. 13 სექტემბერი, 1813, პარიზი — გ. 8 იანვარი, 1888) — ფრანგი მწერალი. ყველაზე მეტად ცნობილია უფროს ალექსანდრე დიუმასთან თანამშრომლობის გამო. დიუმამ მაკეს დახმარებით შექმნა ისეთი ნაწარმოებები, როგორიცაა გრაფი მონტე-კრისტო და სამი მუშკეტერი.
რესურსები ინტერნეტში
ოგიუსტ მაკე - პროექტი გუტენბერგი
სქოლიო
დაბადებული 1813
გარდაცვლილი 1888
ფრანგი მწერლები
პარიზელი მწერლები
სამი მუშკეტერი
XIX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები
ფრანგი ისტორიული რომანისტები
XIX საუკუნის ფრანგი რომანისტები
ფრანგი მამაკაცი რომანისტები
XIX საუკუნის მამაკაცი მწერლები
Daur Akhvlediani

Daur Akhvlediani (10 October 1964 – 22 September 1993) was an Abkhaz professional football player. He took part in the War in Abkhazia (1992–93), subsequently died and was posthumously awarded the order Hero of Abkhazia, the highest honorary title of the disputed territory of Abkhazia.
Life and career
Daur Akhvlediani was born in a Georgian family in Gagra, Georgia, which at that time was part of the Soviet Union. He started as a professional footballer in 1983, being drafted by FC Torpedo Kutaisi. The following year, he joined FC Dinamo Sukhumi, at that time playing in the Soviet Second League. He stayed at Dinamo until 1991 and became a permanent member of the regular team. In 1989, Dinamo was finally relegated to the Soviet First League (second highest league). After the dissolution of the Soviet Union and its football leagues, Akhvlediani joined Russian club Uralan Elista. In 1993, he left his club to take part in the Abkhaz-Georgian conflict on the separatist side. He was killed the same year, shortly before fighting ended.
He was posthumously awarded the order Hero of Abkhazia by the de facto government. In his hometown of Gagra, the Daur Akhvlediani Stadium is named after him.
External links
Daur Akhvlediani at fcdinamo.su
1964 births
1993 deaths
Footballers from Abkhazia
Soviet men's footballers
FC Elista players
FC Dinamo Sukhumi players
FC Torpedo Kutaisi players
Men's association football defenders
People from Gagra
Men's footballers from Georgia (country)
Expatriate men's footballers in Russia
ორდუნია

ორდუნია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის არატია-ნერვიონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 33,60 კმ². მოსახლეობა — 4 192 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბისკაიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ორდუნიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბისკაიის მუნიციპალიტეტები
ბისკაიის ქალაქები
ავგუსტ ბაჩი

ავგუსტ ბაჩი
ავგუსტ იოჰან გეორგ კარლ ბაჩი (დ. 28 ოქტომბერი, 1761, იენა — გ. 29 სექტემბერი, 1802, იქვე) — გერმანელი მიკოლოგი, ბოტანიკოსი და ბიოლოგი, ერთ-ერთი ყველაზე ადრეული მიკილოგიური ნაშრომის Elenchus fungorum-ის ავტორი, სადაც აღწერილია იმ დროისთვის 200-მდე ახალი სახეობის სოკო.
ფრიდრიხ შილერის სახელობის იენის უნივერსიტეტის პროფესორი, უნივერსიტეტის ბოტანიკური ბაღის ხელმძღვანელი. მისი საავტორო ბოტანიკურ-მიკოლოგიური შემოკლებაა Batsch.
ბიოგრაფია
დაიაბადა 1761 წლის 28 აგვისტოს ქალაქ იენაში, ლორენც და ერმესტინ ბაჩების ოჯახში. თავდაპირველად იგი ადგილობრივ სკოლაში სწავლობდა, შემდეგ განათლებას სახლში ეუფლებოდა. 1772 წელს იენის უნივერსიტეტში მოეწყო. 1781 წელს ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი მიიღო. 1786 წელს იმავე უნივერსიტეტში მიენიჭა მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი. 1792 წლიდან იყო ბუნების ისტორიის პროფესორი იენის უნივერსიტეტში.
ავგუსტ ბაჩი იოჰან ვოლფგანგ გოეთესთან დაახლოებული ერთ-ერთი მეცნიერთაგანი იყო. 1794 წელს გოეთეს ინიციატივით, სამეცნიერო კვლევების მიზნით, იენის უნივერსიტეტში შეიქმნა საუნივერსიტეტო ბოტანიკური ბაღი, რომლის ხელმძღვანელად ავგუსტ ბაჩი დაინიშნა.
მან აღმოაჩინა 200-მდე სოკოს ახალი სახეობა, მათ შორის Clitocybe nebularis, Calocera cornea, Paxillus involutus და Tapinella atrotomentosa. 1783-1789 წლებში დაწერა უმნიშვნელოვანესი მიკოლოგიური ნაშრომი Elenchus Fungorum.
გარდაიცვალა 1802 წლის 29 სექტემბერს იენაში, მცირეხნიანი ავადმყოფობის შემდეგ.
1787 წლიდან დაქორწინებული იყო ამალია პფაუნდელზე. მათ ეყოლათ სამი შვილი — ფრიდრიხი, გეორგ ფრიდრიხ კარლი და კაროლინა.
ბიბლიოგრაფია
Elenchus fungorum (1783—1789)
Versuch einer Anleitung zur Kenntniss und Geschichte der Pflanzen (1787—1788)
Kryptogamische Charakterbilder. viii + 251 გვ. 220 табл. Ed. Carl Rümpler, Hannover (1878)
Praktisches Pilzbuch für jedermann (1880)
Die Moosflora der Umgebung von Hann.-Münden. Bot. Centralblatt 40: 65-72, 101—106; Kassel (1889)
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
გერმანელი ბოტანიკოსები
გერმანელი ბიოლოგები
გერმანელი მიკოლოგები
გერმანელი ენტომოლოგები
გერმანელი პროტესტანტები
მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
XVIII საუკუნის გერმანელი მწერლები
აბას მირზას მეჩეთი

აბას მირზას მეჩეთი — ისლამის შიიტური მიმართულების მეჩეთი ერევანში, რომელიც აშენებული იყო XIX საუკუნეში აბას მირზა კოვანლი-ყაჯარის მიერ. მეჩეთის ფასადი მოპირკეთებული იყო მწვანე და ლურჯი შუშით, სპარსული სტილის გადმოცემით. ერევნის რუსების მიერ დაპყრობის შემდეგ, მეჩეთი გადააქციეს ყაზარმად. საბჭოთა პერიოდში მეჩეთი, ისევე როგორც სხვა რელიგიური ნაგებობები მიატოვეს და დღემდე მოაღწია მხოლოდ მეჩეთის ერთმა კედელმა.
სქოლიო
ყაჯართა დინასტია
სომხეთის მეჩეთები
Omar, Sulu

Omar, Sulu
Omar, officially the Municipality of Omar (Tausūg: Kawman sin Omar), is a municipality in the province of Sulu, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 28,070 people.
It was created out of the 8 barangays of Luuk, by virtue of Muslim Mindanao Autonomy Act No. 194, which was subsequently ratified in a plebiscite held on July 18, 2007.
Geography
Barangays
Omar is politically subdivided into 8 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Andalan
Angilan
Capual Island
Huwit-huwit
Lahing-Lahing
Niangkaan
Sucuban
Tangkuan
Climate
Demographics
Economy
References
External links
Omar Profile at PhilAtlas.com
[ Philippine Standard Geographic Code]
Omar Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
Memorandum Order No. 260
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Sulu
მოსკოვის ზღვა

მოსკოვის ზღვა — მთვარის ზღვა, მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში.
მოსკოვის ზღვა არის ერთ-ერთი იმ ორი ზღვიდან, რომელიც მდებარეობს მთვარის უკანა მხარეს. მეორე არის ოცნებების ზღვა. მოსკოვის ზღვა მდებარეობს დარტყმის შედეგად წარმოშობილი დიდი მოსკოვის აუზის შიდა რგოლში. ეს რაიონი მთვარის ზედაპირის საშუალო დონიდან თითქმის ერთი კილომეტრით დაბალა მდებარეობს. მოსკოვის ზღვა გაწოლილია მოსკოვის აუზის კიდეებიდან რვა კილომეტრით ქვემოთ. სხვადასხვა დიამეტრის კრატერების გავრცელებულობის თვალსაზრისით, მოსკოვის აუზი ნექტარის ზღვის მსგავსია, რაც იძლევა იმის ალბათობას, რომ მოსკოვის აუზის წარმომქმნელი დარტყმა ნექტარულ პერიოდში მოხდა. დარტყმის შედეგად წარმოიქმნა კრატერი, რომელიც მოიცავს მოსკოვის ზღვას და შეესაბამება მოსკოვის აუზის 430 კმ დიამეტრის შუა რგოლს.
1972 წლის 17 ივლისს მოსკოვის ზღვის მიდამოში დიდი მეტეორიტი დაეცა, ეს მოვლენა დააფიქსირა აპოლო 12-ის, აპოლო 14-ის, აპოლო 15-ისა და აპოლო 16-ის ექსპედიციების მიერ დადგმულმა სეისმურმა სადგურებმა.
სახელწოდება
მოსკოვის ზღვა პირველად გამოჩნდა მთვარის უკანა მხარის პირველ რუკაზე, რომელიც შეადგინა გეოდეზიის, აეროფოტოგრაფიისა და კარტოგრაფიის ცენტრალურმა კვლევითმა ინსტიტუტმა და სახელმწიფო ასტრონომიულმა ინსტიტუტმა. აღნიშნული რუკა ეფუძნება 1959 წლის 7 ოქტომბერს კოსმოსურ სადგურ ლუნა-3-ის მიერ გადმოცემულ ფოტოებს. მასზე სახელი დატანილი იყო რუსულად — «Море Москвы» და ლათინური ტრანსლიტერაციით — More Moskvy. 1961 წლის 22 აგვისტოს, ნ.პ. ბარაბაშოვის, ა.ა. მიხაილოვისა და ი. ნ. ლიპსკის „მთვარის უკანა მხარის ატლასის“ საფუძველზე, ლათინური ვერსია „Mare Moscoviense“ ოფიციალურად დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა.
კრატერები
მოსკოვის ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს ტიტოვის კრატერი. ზღვის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კიდეზე არის კომაროვის კრატერი, ზღვის ჩრდილო-აღმოსავლეთით არის თანამგზავრული კრატერი „E“, ჩრდილო-დასავლეთით არის ტერეშკოვას კრატერი, ხოლო სამხრეთ-დასავლეთით არის ბელიაევის კრატერი.
რესურსები ინტერნეტში
Mare Moscoviense, Gazetteer of Planetary Nomenclature — საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი.
სქოლიო
მთვარის ზღვები
ედუარდ ტრიპელი

ედუარდ ტრიპელი (დ. 26 მარტი, 1997) — გერმანელი ძიუდოისტი. ამჟამად ასპარეზობს -90კგ წონით კატეგორიაში. 2021 წელს დოჰას მსოფლიო მასტერსზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი.
რესურსები ინტერნეტში
Judoinside
გერმანელი ძიუდოისტები