PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ბაჰლაუნდები

ბაჰლაუნდები — სამცხის წარჩინებული ფეოდალური საგვარეულო VIII-IX საუკუნეებში. წყაროებში იხსენიება ამ გვარის სამი თაობა: იოვანე, მისი ძე ბეშქენი და ბეშქენის ძე მირიანი. მირიან ბაჰლაუნდი დაქორწინდა სამცხის დიდებული აზნაურის გიორგი ჩორჩანელის დაზე ლატავრზე. გიორგი ჩორჩანელის უშვილოდ დარჩენის შემდეგ მისი მამული ჩორჩანი და მემკვიდრეობა ერგო ლატავრის შვილებს. ლატავრსა და მირიან ბაჰლაუნდს ჰყავდათ სამი ძე სულა, ბეშქენი და ლაკლაკი და ერთი ასული. მათ სათავე დაუდეს შემდეგ საგვარეულოებს: ჩორჩანელები, ჯაყელები, ლაკლაკიძეები, ციხისჯვარელები და ხურსიძეები. არის მოსაზრება, რომ ბაჰლაუნდების ერთი შტო დამკვიდრდა ქართლში და მათი შთამომავლები არიან თავადი ფალავანდიშვილები.
მირიან ბაჰლაუნდისა და მისი შვილების შესახებ ცნობა დაცულია ბასილი ზარზმელის „სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში.“ ნაწარმოები ქართულ ისტორიოგრაფიაში ზუსტად დათარიღებული არ არის. ერთ-ერთი გავრცელებული მოსაზრებით, სერაპიონ ზარზმელი, გიორგი ჩორჩანელი და მისი სიძე მირიან ბაჰლაუნდი VII საუკუნის I ნახევრის მოღვაწეები უნდა ყოფილიყვნენ.
ჩორჩანელები
უფროსი ვაჟი სულა გახდა ჩორჩანელთა ახალი საგვარეულოს ფუძემდებელი. ამიერიდან მისი შთამომავლები იწოდებოდნენ ჩორჩანელებად. მათი საგვრეულო მონასტერი იყო ზარზმა. X საუკუნეში ზარზმის ეგვტერი ააგო ბარდა სკლიაროსის წინააღმდეგ მოწყობილი ლაშქრობის მონაწილე ივანე სულას ძემ. ივანე სულას ძის შვილიშვილები იყვნენ XI საუკუნეში მოღვაწე ძმები გიორგი ჩორჩანელი და ფარსმან თმოგველი. შემდგომში ჩორჩანელების მამულს დაეპატრონა მათივე განშტოება ხურსიძენი.
ჯაყელები
მირიან ბაჰლაუნდის შუათანა ძე ბეშქენი იყო ჯაყელების საგვარეულოს დამფუძნებელი. მისმა შთამომავლობამ მეფისგან მიღო ჯაყისწყლის, ფოცხოვისა და ურავლის ხეობები. პირველად ჯაყელად წყაროებში ნახსენებია თუხარისის ერისთავი ბეშქენი. ბეშქენის ძის, მურვანის, ვაჟი იყო 1118 წელს ჯავახეთში თურქების მიერ მოკლული ბეშქენ II.. 1178 წელს მემნა ჯაყელმა მხარი დაუჭირა გიორგი III-ის წინააღმდეგ აჯანყებულ დემნა უფლისწულსა და ორბელებს. XII საუკუნის 80-იან წლებში სამცხის ერისთავი და სპასალარი ბოცო ჯაყელი მიემხრო ტახტის მაძიებელ გიორგი რუსს, რისთვისაც მას თამარ მეფემ ჩამოართვა სამცხის ერისთავ-სპასალარობა და ჯაყის ციხე და გადასცა ივანე-ყვარყვარე ციხისჯვარელს. ასე წარმოიქმნა ახალი ჯაყელების, ანუ ციხისჯვარელ-ჯაყელების ფეოდალური საგვარეულო. ძველი ჯაყელები კი ამიერიდან ბოცოსძეებად იწოდებოდნენ.
ციხისჯვარელები
ციხისჯვარელების ფუძემდებელი იყო XI საუკუნის შუა წლების მოღვაწე, სულა კალმახის ერისთავი. გვარის სახელწოდება წარმოსდგა სამცხეში მდებარე ციხე ციხისჯვარიდან, რომელიც სულას უწყალობა საქართველოს მეფე ბაგრატ IV-მ ლიპარიტ ბაღვაშის წინააღმდეგ ბრძოლის დროს ერთგული სამსახურისათვის. სულას საგვარეულოს მეორე შტომ მამულად დაიმკვიდრა საერისთავო კალმახი და კალმახელთა სახელწოდება მიიღო.
ლაკლაკისძენი
მირიან ბაჰლაუნდის მესამე ძე ლაკლაკმა სათავე დაუდო ლაკლაის საგვარეულოს. არსებობს მოსაზრება, რომ ლაკლაკის შთამომავალი იყო ქართლის კათოლიკოსი არსენ I.
ლიტერატურა
ბახტაძე, მ. „მირიან ბაჰლაუნდის შთამომავლები“, საქართველოს შუა საუკუნეების ისტორიის საკითხები IX ტ. გვ. 10-17 — თბილისი, „უნივერსალი“, 2008
საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
ოსპი

ოსპი — ერთწლოვანი ბალახოვანი მცენარის გვარი პარკოსანთა ოჯახისა. მისი სწორმდგომი ან ნახევრად გართხმული ღეროს სიგრძეა 20-55 სმ. ფოთოლი წყვილფრთაართულია, 1-3 ყვავილი ერთადაა მოთავსებული ყვავილის ყუნწზე, ფოთლის იღლიაში, იგი თეთრი, ვარდისფერი ან მოიისფრო ლურჯია. ნაყოფი 1-3 თესლიანი პარკია, თესლი ბრტყელი ან ამობურცულია სხვადასხვა ფერის, ერთფერი ან მოხატული.
გვარში 5 სახეობაა, კულტივირებულია ერთი — ჩვეულებრივი ოსპი (Lens culinaris), რომელიც ორ ჯგუფად იყოფა: მსხვილმარცვლად და წვრილმარცვლად. ოსპი უძველესი კულტურაა, ფართოდაა გავრცელებული. საქართველოში მოჰყავთ გორის, ახალქალაქის, დუშეთისა და თიანეთის მუნიციპალიტეტების მთიან ზონაში.
ლიტერატურა
ფარვანასებრნი
ნეგრეშტი

ნეგრეშტი — სოფელი მოლდოვაში, სტრეშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 114 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 401 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სტრეშენის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სტრეშენის რაიონის სოფლები
ვიბრიოზი

ვიბრიოზი — ზღვისა და ესტუარის თევზების ინფექციური დაავადება, რომელსაც ვიბრიონის (Vibrio) გვარის ცალკეული სახეობის ბაქტერიები იწვევენ. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი ეკონომიკური ზიანი მოაქვს ზღვის წყალზე მოწყობილ საკალმახეებში ცისარტყელა კალმახის მოშენებისას. მიმდინარეობს მწვავედ, მაღალი ლეტალობითა (70–90%) და ქრონიკულობით. ჩნდება ფართო სისხლჩაქცევების, კუნთშიდა აბსცესებისა და ტანის ზედაპირზე წყლულების სახით. ვიბრიოზის განვითარებას ხელს უწყობს წყლის ტემპერატურის მატება და მისი დაბინძურება ორგანული ნივთიერებებით. გამომწვევები დაზიანებული თევზებისგან გადაეცემა წყლის საშუალებით ან უშუალო კონტაქტით. მკურნალობენ ანტიბიოტიკებით. პროფილაქტიკა: არასასიკეთო მეურნეობებიდან თევზის ამოღების აღკვეთა, ვაქცინაცია, სათევზეებში თევზთა სიმჭიდროვის შემცირება, სათევზეების დეზინფექცია. სავაჭრო ქსელში დაშვებულია თევზები ვიბრიოზის გარე ნიშნების გარეშე. თევზი შეიძლება იყოს -ის მატარებელი, მისი ტოქსინი ადამიანებში მოწამვლას იწვევს, მისით დასნებოვნებული თევზი არ დაიშვება ნედლი სახით საჭმელად.
სქოლიო
ბაქტერიული დაავადებები
თევზის დაავადებები
სპორტი თურქეთში

სპორტი თურქეთში
თურქეთში ყველაზე პოპულარული სპორტის სახეობა ფეხბურთია. ქვეყნის ტოპ გუნდებს შორის არიან: ფენერბახჩე, გალათასარაი და ბეშიქთაში. 2000 წელს გალათასარაიმ მოიგო უეფა-ს თასი და უეფა-ს სუპერთასი. ორი წლის შემდეგ, იაპონიასა და სამხრეთ კორეაში გამართულ 2002 წლის მსოფლიო თასის ფინალებში თურქეთის ეროვნულმა ნაკრებმა მესამე ადგილი დაიკავა. 2008 წელს, ამავე წლის უეფას ეურო 2008-ის ტურნირში ნაკრებმა ნახევარფინალამდე მიაღწია. სტამბოლის ათათურქის ოლიმპიურ სტადიონზე უეფას 2005 წლის ჩემპიონთა ლიგის ფინალი ფინალი გაიმართა, ხოლო სტამბოლში სუკრუ სარასოღლუს სტადიონმა 2009 წლის უეფას თსის ფინალს უმასპინძლა.
სხვა ძირითას სპორტის სახეობებში შედის კალათბურთი და ფრენბურთი. თურქეთმა უმასპინძლა ევრობასკეტ 2001-სა და 2010 წლის FIBA მსოფლიო თასის ფინალებს, სადაც მამაკაცთა ეროვნული გუნდი ორივე შემთხვევაში მეორე ადგილზე გავიდა. ქვეყნის ეროვნულმა ნაკრებმა აგრეთვე მიაღწია 2006 წლის ფიბას მსოფლიო თასისა და 2014 წლის ფიბას მსოფლიო თასის მეოთხედფინალებს. კლუბის დონეზე, ანადოლუ ეფესმა (მაშინ ცნობილი როგორც ეფეს პილსენი) 1996 წელს მოიგო „FIBA Korać თასი“, 1993 წელს მეორე ადგილი დაიკავა „FIBA Saporta თასში“, ხოლო 2000 და 2001 წლებში იგი ევროლიგის „საბოლოო ოთხში“ (იგულისხმება გუნდი) მოხვდა. აგრეთვე, ტურნირის ყველა ეტაში მხოლოდ ერთი მარცხით, ბეშიქთაში 2011-2012 წლის სეზონში ფიბას ევროგამოწვევის გამარჯვებული გახდა. 2016-2017 წლების სეზონში ფენერბახჩემ მოიგო პრესტიჟული ტურნირი ევროლიგა და ამ გამარჯვებით გახდა პირველი და უკანასკნელი კლუბი, რომელმაც აღნიშნული შედეგი დააფიქსირა. ისეთი თურქეთის მოთამაშეები როგორებიც არიან: მეჰმეთ ოკური, ჰადაეტ თურქოღლუ და ერსან ილიასოვა წარმატებით თამაშობენ (თამაშობდნენ) NBA-ში.
ქალთა ფრენბურთის გუნდებმა, კერძოდ კი ფენერბახჩემ, ეკაზაკბასიმ და ვაკიფბანკმა, მოიპოვეს ევროპის მრავალი ჩემპიონატის ტიტული და მედალი. 2010 წელს ფენერბახჩემ მოიგო მსოფლო საკლუბო ჩემპიონატი და აღნიშული შედეგით გარხა პირველი და ჯერჯერობით უკანასკნელი კლუბი, რომელმაც მსგავსი შედეგი დააფიქსირა. თურქეთის ქალთა საკალათბურთო ნაკრებმა ვერცხლის მედალი მოიპოვა 2011 წელს ევროპის ჩემპიონატში, ხოლო ქალთა ფრენბურთის ეროვნულმა ნაკრებმა 2010 წელს მსოფლიო ჩემპიონატში მე-6 ადგილი დაიკავეს, ხოლო 2011 წლის ევროპის ჩემპიონატში ბრუნჯაოს მედალი მოიპოვეს.
ფეხბურთი
ბოლო ათწლეულების განმავლობაში თურქეთში მრავალი სპორტის სახეობა გავრცელდა. ქვეყნის საფეხბურთო ტოპ გუნდებში დომონირებენ: ფენერბახჩე, გალათასარაი და ბეშიქთაში. მათგან, ფენერბახჩეს ევროპული ტრიუმფი მოვიდა დღეისთვის დაშლილ ბალკანეთის თასზე, 1968 წელს მოვიდა. გალათასარაი კლუბებს შორის ყველაზე წარმატებულია: მოიგო 2000 წლის უეფას თასი და უეფა-ს სუპერთასი. თურქეთის ამჟამინდელი პრეზიდენტი რეჯეფ თაიფ ერდოღანი ახალგაზრდობაში პროფესიონალი ფეხბურთელი იყო. მსოფლიო დონის მოთამაშეები, როგორებიცაა: პიერ ვან ჰუიჯდონკი, მარიო ჯარდელი, ნიკოლას ანელკა, ჯონ კარვეი, მილან ბაროზი, რადომირ ანტიჩი, ოსკარ კადობა, ლინკოლნი, მატეჯა კეზმანი, კლებერსონი, რობერტო კარლოსი, ზორან სიმოვიჩი, ფრანკ დე ბუერი, გიოვანი დოს სანტო, ფრანკი, ჰარი კუელი, დანი გიაზა, გუტი, კვარესმა, გეორგ ჰაგი, ჯო, აბდულ კადერ კიტა, შაბიანი ნონდა, ლუკას ნიილი, ლორკ კანა, გიგა პოპესკუ, ჯერომ როტენი და მრავალმა სხვა მოთამაშემ უკვე ითამაშეს ან თამაშობდნენ თურქეთის ლიგებში ან ნაკრებში.
რესურსები ინტერნეტში
Sport in Turkey
სქოლიო
სპორტი თურქეთში
List of cities and largest towns in Bolivia

List of cities and largest towns in Bolivia
According to the National Institute of Statistics of Bolivia (INE), a city is classified as an area where the city limits are identifiable, and its local government is recognized. Bolivia has 1,384 cities. As of 21 November 2012, the date of the most-recent national census, 53 cities have a population of at least 10,000 in Bolivia, as enumerated by the INE. These 53 cities have a population of 6,162,346, accounting for 61.4% of the country's population. The largest city is Santa Cruz de la Sierra, with a population of 1,441,406, a 29.4% increase from the last census date of 5 September 2001. La Guardia had the highest percentage increase, 801.5%, from 2001 to 2012.
From 2001 to 2012, Bolivia had a population increase of 21.1%. Of the 53 cities, 42 had a higher increase than 21.1%, 8 had lower increase and 3 had a small decrease. The three cities that had a negative population growth from 2001 to 2012 are La Paz (−4.1%), Yacuíba (−4.2%), and Santa Ana del Yacuma (−5.4%). With the exception of the Department of La Paz, each department's capital city is the largest city in its respective department. The Department of Santa Cruz has the most cities (18), and Pando and Chuquisaca have the least (1).
List
Notes
A In 2001, Yapacaní did not exist. The INE consolidated 19 cities, which had a 2001 population of 16,572, for the 2012 census to form Yapacaní.
References
Bolivia, List of cities in
Bolivia
Cities
Western Pomerania Lagoon Area National Park

Western Pomerania Lagoon Area National Park
The Western Pomerania Lagoon Area National Park (Nationalpark Vorpommersche Boddenlandschaft) is Mecklenburg-Vorpommern's largest national park, situated at the coast of the Baltic Sea. It consists of several peninsulas, islands and lagoon shore areas in the Baltic Sea, belonging to the district of Vorpommern-Rügen.
The national park includes:
the Darß peninsula
the western coast of the island of Rügen
the island of Hiddensee
the island of Ummanz
several tiny islets between the above places
the multiple lagoons in between the land masses
The national park is characterised by very shallow water housing a unique coastal fauna. All portions of the national park are famous for being a resting place for tens of thousands of cranes and geese.
Its area is 805 km2.
Composition
Approximately half the area of the park is open Baltic Sea; more than another quarter covers parts of the lagoons in the Darss-Zingst Bodden Chain including the West Rügen Bodden. Thus it protects these shallow water areas (in the Baltic Sea, the National Park boundary is based on the ten-metre depth contour) with their rich flora and fauna. The differing salt content of the brackish water habitats of the Baltic and the bodden (shallow lagoons) contribute significantly to the local diversity of nature. For example, the Baltic Herring visits the shallow bays regularly to spawn here.
The territory of the national park includes parts of the Darß and the peninsula of Zingst as well as most of the island of Hiddensee. In addition, a narrow strip of land on the island of Rügen, next to the bodden lies within the national park. Pine and beech woods, such as the Darß Forest, cover much of the land. In treeless areas there are bogs, resulting from coastal flooding.
References
Sources
Frank Gnoth-Austen, Rudolf Specht: Jasmund, Vorpommersche Boddenlandschaft. Vehling, Werl 1995, (Deutsche Nationalparke, Vol. 2).
Norbert Rosing, Sarah Fuchs, Klaus Nigge: Deutsche Nationalparks. Tecklenborg, Steinfurt 1997, .
External links
Official website of the Western Pomerania Lagoon Area National Park
National parks of Germany
Protected areas of Mecklenburg-Western Pomerania
Protected areas established in 1990
Fischland-Darß-Zingst
Lagoons of Mecklenburg-Western Pomerania
1990 establishments in East Germany
Tourist attractions in Mecklenburg-Western Pomerania
კომუნარსკე (დასახლება)

კომუნარსკე (დასახლება)
კომუნარსკე — დასახლება უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 15 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
დასახლების ამინდი
ჰენიჩესკის რაიონის დასახლებები
Gela Aprasidze

Gela Aprasidze (born 14 January 1998) is a Georgian professional rugby union player who plays as a scrum-half for Top 14 club Montpellier and the Georgia national team.
Professional career
Aprasidze was a member of the Georgia U20 squad for the 2017 World Rugby Under 20 Championship.
Aprasidze signed as a prospect in 2017 at Montpellier Hérault Rugby. He is the 4th in the Scrum half (rugby union) hierarchy behind Ruan Pienaar, Benoît Paillaugue and Enzo Sanga. Taking advantage of their injuries, he made his first start against Exeter in the European Cup.
References
1998 births
Living people
Rugby union players from Georgia (country)
Georgia international rugby union players
Montpellier Hérault Rugby players
Rugby union scrum-halves
Rugby union players from Tbilisi
2019 Rugby World Cup players
2023 Rugby World Cup players
ჰარი დინ სტენტონი

ჰარი დინ სტენტონი (დ. 14 ივლისი, 1926 — გ. 15 სექტემბერი, 2017) — ამერიკელი მსახიობი, მუსიკოსი და მომღერალი. თავისი 60 წლიანი კარიერის განმავლობაში სტენტონმა შექმნა მნიშვნელოვანი როლები ფილმებში: „გულგრილი ლუკი“ (1967), „კელის გმირები“ (1970), „დილინჯერი“ (1973), „ნათლია II“ (1974), „უცხო“ (1979), „გაქცევა ნიუ-იორკიდან“ (1981), „კრისტინა“ (1983), „ჩამორთმევა“ (1984), „პარიზი, ტეხასი“ (1984), „ლამაზი გოგონა ვარდისფერებში“ (1986), „ქრისტეს უკანასკნელი ცდუნება“ (1988), „გულით ველურნი“ (1990), „ჩვეულებრივი ისტორია“ (1999), „მწვანე მილი“ (1999), „ალფა დოგი“ (2006), „შინაგანი იმპერია“ (2006), „იღბლიანი“ (2017) და მცირე როლები სხვა მრავალ ფილმში.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 14 ივლისი
დაბადებული 1926
ამერიკელი მსახიობები
ამერიკელი მუსიკოსები
ამერიკელი მომღერლები
გარდაცვლილი 15 სექტემბერი
გარდაცვლილი 2017
Três Barras do Paraná

Três Barras do Paraná is a municipality in the state of Paraná in the Southern Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraná
References
Municipalities in Paraná
Kyselivka, Kherson Oblast

Kyselivka, Kherson Oblast
Kyselivka is a village (selo) of Ukraine, in Chornobaivka rural hromada, Kherson Raion, Kherson Oblast.
History
The village was affected by the Holodomor, in which an estimated 24 inhabitants of the village died. Due to resistance to collectivization, criminal cases were opened against many villagers.
2022 Russian invasion of Ukraine
Following the 2022 Russian invasion of Ukraine, the village came under Russian occupation. According to the Ukrainian army, on the night of 29 April, 2022, a firefight took place between ethnic Chechen and Buryat soldiers in the Russian army. There were allegedly more than 50 participants on each side.
The reason for the conflict was purportedly reluctance from the Buryats to conduct offensive hostilities, as well as resentment of perceived "inequality" in conditions with the Chechens. The Chechens were involved in the safe job of keeping the back line, and also allegedly taking a disproportionate share of the loot.
On 10 November 2022, it was reported that Ukrainian forces had retaken the village during the 2022 Kherson counteroffensive.
Demographics
In the 1989 Soviet census, the village was found to have 2,533 inhabitants, of whom 1,199 were men and 1,334 women.
According to the 2001 Ukrainian census, the village had 2,466 inhabitants.
Languages
The languages of the village's inhabitants were:
References
Villages in Kherson Raion
Chornobaivka rural hromada
ძვ. წ. 883

ძვ. წ. 883
— წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Cəlayir, Agsu

Cəlayir, Agsu
Cəlayir is a village and municipality in the Agsu District of Azerbaijan. It has a population of 1,437.
References
External links
Populated places in Agsu District
მანანა როინიშვილი

მანანა როინიშვილი (დ. 25 დეკემბერი, 1922, ცხინვალი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.
ბიოგრაფია
1943 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1943-1945 წლებში იყო სტალინირის(ცხინვალი) საავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების ორდინატორი, სისხლის გადასხმის სადგურის გამგე, საფერშლო-საბებიო ტექნიკუმის პედაგოგი, 1945-1951 წლებში საოლქო პოლიკლინიკის ქირურგი, 1951-1960 წლებში ექიმი-გინეკოლოგი, 1960 წლიდან თბილისის მეან-გინეკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის თანამშრომელი. არის 12 სამეცნიერო ნაშრომი ავტორი. მეან-გინეკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, მიღებული აქვს ქების სიგელები.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1973 წელს „ჰემოსტაზის სისტემაში დარღვევები თამბაქოს ფაბრიკაში მომუშავე ქალთა შორის“.
ორგანიზაციის წევრი
საქართველოს მეან–გინეკოლოგთა სამეცნიერო საზოგადოება, წევრი
ლიტერატურა
ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 241
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 25 დეკემბერი
დაბადებული 1922
ქართველი ექიმები
ცხინვალში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
Debasement

Debasement
A debasement of coinage is the practice of lowering the intrinsic value of coins, especially when used in connection with commodity money, such as gold or silver coins. A coin is said to be debased if the quantity of gold, silver, copper or nickel in the coin is reduced.
Debasement is a practice of governments, and in government debasement, governments make their debased coins legal tender, which is not something private minters can do given that the practice cannot be easily engaged in without a government requiring that people accept debased coins.
Examples
Roman Empire
In Roman currency, the value of the denarius was gradually decreased over time as the Roman government altered both the size and the silver content of the coin. Originally, the silver used was nearly pure, weighing about 4.5 grams. From time to time, this was reduced. During the Julio-Claudian dynasty, the denarius contained approximately 4 grams of silver, and then was reduced to 3.8 grams under Nero. The denarius continued to shrink in size and purity, until by the second half of the third century, it was only about 2% silver, and was replaced by the Argenteus.
Ottoman Empire
Weight of akçe in grams of silver and index.
Effects
Debasement lowers the intrinsic value of the coinage and so more coins can be made with the same quantity of precious metal. If done too frequently, debasement may lead to a new coin being adopted as a standard currency, as when the Ottoman akçe was replaced by the kuruş (1 kuruş = 120 akçe), with the para (1/40 kuruş) as a subunit. The kuruş in turn later became a subdivision of the lira.
Methods
Methods of coin debasement
The mint starts issuing coins of a certain face value, but with less metal content than previous issues. There will be an incentive to bring the old coins to the mint for re-minting – see Gresham's law. A revenue, called seigniorage, is made on this minting process.
Related uses
"Debasement" is also sometimes used to refer to the tendency of silver or gold coins to be "shaved", that is, to have small amounts shaved off the edges of the coins by unscrupulous users, thereby reducing the actual precious metal content of the coin. In order to prevent this, silver and gold coins began to be produced with milled edges, as many coins still do by tradition, although they no longer contain valuable metals. For example, the U.S. quarter and dime have milled edges. Coins that have traditionally been made purely of base metals, such as the U.S. nickel or the penny, are more likely to have unmilled edges.
By analogy, "debased currency" is sometimes used for anything whose value has been reduced, such as "Stardom is an utterly debased currency"
See also
Devaluation
Inflation
Inflationism
Inflation hedge
Financial repression, similar process via different mechanism
Money burning
William Wood, center of a political controversy involving the possible debasement of coins
Shrinkflation
References
External links
Debasement of Coinage at dictionary.cambridge.org
Coins
Currency
Inflation
Monetary economics
Monetary policy
sv:Devalvering
Santa Cruz, Marinduque

Santa Cruz, Marinduque
Santa Cruz, officially the Municipality of Santa Cruz, is a 1st class municipality in the province of Marinduque, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 54,692 people.
History
Republic Act No. 204, approved May 28, 1948, converted the sitios of Angas of the barrio of Tagum, Biga of the barrio of Alobo, Kamandungan of the barrio of Lusok, Kilokilo of the barrio of San Antonio, and Makulapnit of the barrio of Devilla to regular and independent barrios.
In 1953, the sitio of Baguidbirin was converted into a barrio.
Geography
The municipal jurisdiction also includes the islands of Maniwaya, Mongpong, Salomague, and Santa Cruz (also known as Polo Island), as well as several minor islets.
Barangays
Santa Cruz is politically subdivided into 55 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
In 1957 the sitio of Kalangkang, barrio of Kasily, was converted into a barangay.
Alobo
Angas
Aturan
Bagong Silang Pob. (2nd Zone)
Baguidbirin
Baliis
Balogo
Banahaw Pob. (3rd Zone Pob.)
Bangcuangan
Banogbog
Biga
Botilao
Buyabod
Dating Bayan
Devilla
Dolores
Haguimit
Hupi
Ipil
Jolo
Kaganhao
Kalangkang
Kamandugan
Kasily
Kilo-kilo
Kinyaman
Labo
Lamesa
Landy(Perez)
Lapu-lapu Pob. (5th Zone)
Libjo
Lipa
Lusok
Maharlika Pob. (1st Zone)
Makulapnit
Maniwaya
Manlibunan
Masaguisi
Masalukot
Matalaba
Mongpong
Morales
Napo (Malabon)
Pag-Asa Pob. (4th Zone)
Pantayin
Polo
Pulong-Parang
Punong
San Antonio
San Isidro
Tagum
Tamayo
Tambangan
Tawiran
Taytay
Climate
Demographics
In the 2020 census, the population of Santa Cruz, Marinduque, was 54,692 people, with a density of .
Economy
Transportation
Access to the municipality:
Via sea - Balanacan Port Mogpog (ferry coming from Lucena, ro/ro and fastcrafts)
Via air - Marinduque Airport-(Cebu Pacific Operate by Cebgo) Starts Operation on April 1, 2019- Jeepney to Santa Cruz via Boac
Sister cities
Valenzuela City, Philippines (2008)
Virac, Catanduanes, Philippines (2008)
Naval, Biliran, Philippines (2008)
Jolo, Sulu, Philippines (2010)
Basco, Batanes, Philippines (2010)
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Marinduque
მასისი (სოფელი)

მასისი (სოფელი)
მასისი — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 840 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 473 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 351 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4.2 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არარატის პროვინციის სოფლები
ერისთავის ვარდისფერი

ერისთავის ვარდისფერი — ატმის ადგილობრივი სასუფრე ჯიში საქართველოში. გამოიყვანა ე. ერისთავმა გორის სასელექციო სადგურში „ოქროს იუბილეს“ და „ხიდისთაური ვარდისფერის“ შეჯვარებით. ხე ინტენსიურად იზრდება, უხვმოსავლიანია. ნაყოფი მსხვილია, სახრავი, ოვალური. საადრეო ჯიშია, მწიფს ივლისის მეორე ნახევარში. ფართოდაა გავრცელებული აღმოსავლეთ საქართველოში.
ლიტერატურა
ატმის ჯიშები
ოთხი ფერის პრობლემა

ოთხი ფერის პრობლემა – ამ სახელწოდებით ცნობილია შემდეგი ამოცანა:
შესაძლებელია თუ არა სიბრტყეზე დახატული ნებისმიერი პოლიტიკური რუკა შეიღებოს მხოლოდ ოთხი ფერის გამოყენებით ისე, რომ არც ერთი მოსაზღვრე ქვეყანა არ აღმოჩნდეს ერთი და იმავე ფერით შეღებილი.
უფრო მათემატიკური სახით იგივე ამოცანა შეიძლება ჩამოვაყალიბოთ შემდეგნაირად:
შესაძლებელია თუ არა ნებისმიერი ბრტყელი გრაფის წვეროები შევღებოთ ოთხი ფერის გამოყენებით ისე, რომ ყოველი მომიჯნავე წვერო შეღებილი იყოს განსხვავებული ფერებით.
ოთხი ფერის ამოცანა პირველად დასვა ფ. გოსრიმ 1852 წელს. მასზე დადებითი პასუხი გასცეს ამერიკელმა მათემატიკოსებმა კ. აპელმა და ვ. ჰაკენმა 1976 წელს.
ოთხი ფერის პრობლემა პოპულარული მათემატიკური ლიტერატურის ერთ-ერთი საყვარელი თემაა. ყველაზე ხშირად მას სვამენ ზემოთ მოყვანილი სახით, პოლიტიკური რუკის შეღებვის შესახებ. თუმცა, რა თქმა უნდა, პრაქტიკული კარტოგრაფიის თვალსაზრისით ამოცანას დიდი მნიშვნელობა არ აქვს.
მათემატიკური თეორემები
ლეო VII

ლეო VII (ლათ.: Leo Septimus) (დ. უცნობია, რომი — გ. 13 ივლისი 939, რომი) — რომის პაპი 936-939 წლებში. პორნოკრატიის პერიოდის პაპი.
ბიოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
რომის პაპები
გარდაცვლილი 939