PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ემკეი

ემკეი (დ. 7 ოქტომბერი, 1986, თბილისი, ნამდვილი სახელი მიხეილ კახიანი) — ქართველი პიანისტი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის ზურაბ ანჯაფარიძის სახელობის მუსიკალური ათლწლედის საფორტეპიანო ფაკულტეტი (1993-2003) ასევე თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიასთან არსებული ექსპერიმენტული მუსიკალური სკოლის ვოკალური ფაკულტეტი (1993-2003). სწავლობდა თბილისის ვ. სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიაში, საფორტეპიანო ფაკულტეტზე. არის რესპუბლიკური და საერთაშორისო საფორტეპიანო კონკურსების ლაურეატი, მათ შორის პინოს მუსიკალური საზოგადოების საერთაშორისო კონკურსის (ნიუ-იორკი, აშშ, 2000). გამოსულა კონცერტებით საქართველოს და მსოფლიოს მრავალ დარბაზებში, მათ შორის Steinway Hall-ში, ნიუ-იორკი, აშშ.
2004 წლიდან მოღვაწეობდა, როგორც სიმღერების ავტორ-შემსრულებელი, სასცენო ფსევდონიმით „EMKAY“ (აღებულია ინიციალებიდან M.K. — მიხეილ კახიანი, რომელიც ინგლისურად იკითხება როგორც „EMKAY“).
აქვს საკუთარი ხმის ჩამწერი სტუდია, სადაც თავად აკეთებს საკუთარი სიმღერების ჩანაწერებს, თანამშრომლობს ისეთ მუსიკოსებთან როგორებიც არიან გიტარისტი ვაჩე ლალიაშვილი, ჯგუფი „სინათლის წელიწადი“, მუსიკოსი გიორგი გვარჯალაძე (გვაჯი) და სხვები.
აქვს გამოშვებული ქართულენოვანი ალბომი „მოუსმინეთ ხმას“ (2005), აგრეთვე მუსიკალური ვიდეოები.
მისმა სიმღერამ „Passion“ სიმღერების ავტორების ამერიკულ კონკურსზე „Song of the Year“ საპატიო პრემია მიიღო.
რესურსები ინტერნეტში
EMKAY www.mixposure.com-ზე
დაბადებული 7 ოქტომბერი
დაბადებული 1986
ქართველი მუსიკოსები
ე
ხუანა ენრიკესი

ხუანა ენრიკესი (დ. 1425 — გ. 13 თებერვალი, 1468) — კასტილიელი დიდგვაროვანი. არაგონის, ნავარის, სიცილიისა და მალიორკის დედოფალი 1458-68 წლებში როგორც ხუან II-ის მეორე ცოლი. ესპანეთის გამერთიანებელი მეფის, ფერდინანდ II-ის დედა.
ბიოგრაფია
ხუანა დაიბადა 1425 წელს, კასტილიის დედაქალაქ ვალიადოლიდთან ახლოს. იგი იყო ადგილობრივი დიდგვაროვნის, ფადრიკ ენრიკესისა და მისი ცოლის, მარიანა ფერნანდესის ქალიშვილი. მამის ხაზით, იგი კასტილიის მეფე ალფონსო XI-ის შვილთაშვილის შვილი იყო.
1444 წელს ხუანა ცოლად გაჰყვა არაგონისა და სიცილიის დაქვრივებულ პრინც ხუანს, რომელსაც პირველი ცოლისგან, დედოფალ ბლანკა ნავარელისგან მემკვიდრეობით ნავარის სამეფო ტახტი და სამი შვილი დარჩენოდა. ეს ქორწინება ბლანკას გარდაცვალებიდან სამი წლის შემდეგ შედგა. მისი შვილები ტახტისათვის იბრძოდნენ, ამიტომაც ხუანა და ხუანი მხოლოდ დე-ფაქტო მეფე-დედოფალი იყვნენ ნავარისა. ყოველივე ამას მოჰყვა ნავარის სამოქალაქო ომი, რომლის დასრულებასაც ხუანა ვერ მოესწრო. ასე თუ ისე, 1461 წელს, ჯერ მისი გერის, მეფე კარლ IV-ის, ხოლო შემდეგ მეორე გერის, დედოფალ ბლანკა II-ის მოწამვლის შემდეგ, ნავარის ტახტი ხუანის გარდაცვალებამდე მათ დარჩათ, ასევე მათ დარჩაც არაგონ-სიცილიის ტახტებიც.
ხუანასა და ხუანს სულ ორი შვილი შეეძინათ:
ფერდინანდ II (1452-1516), არაგონისა და კასტილიის მეფე, კოლუმბის ექსპედიციის დამფინანსებელი, რეკონკისტას დამსრულებელი, ესპანეთის კოლონიური იმპერიის დამაარსებელი და ა.შ. პირველად იქორწინა ისაბელ I კასტილიელზე, რომელთანაც შეეძინა პორტუგალიის დედოფალი ისაბელი, ესპანეთის დედოფალი ხუანა I, ასტურიის პრინცი ხუანი, ასევე პორტუგალიის დედოფალი მარია და ინგლისის დედოფალი კატალინა არაგონელები, თუმცა მისი გარდაცვალების შემდეგ მეორედ დაქორწინდა საფრანგეთის მეფე ლუი XII-ის დის შვილ ჟერმენა დე ფუაზე;
ხუანა (1455-1517), ცოლად გაჰყვა თავისსავე ბიძაშვილს, ნეაპოლის მეფე ფერდინანდ I-ს, რომელთანაც მხოლოდ ორი შვილი შეეძინა, მათ შორის ნეაპოლის დედოფალი ჯოვანა;
1461 წელს, ხუანამ მოახერხა და ჯირონას პრინციპილატიც მოიერთა. იგი გარდაიცვალა 1468 წლის 13 თებერვალს, 42-43 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
Rafael Altamira, Spagna, 1412-1516, in Storia del mondo medievale, vol. VII, 1999, pp. 546–575
დაბადებული 1425
გარდაცვლილი 13 თებერვალი
გარდაცვლილი 1468
სიცილიის დედოფლები
ნავარის დედოფლები
არაგონის დედოფლები
ძვ. წ. 84

ძვ. წ. 84 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
NGC 704-1

NGC 704-1 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1786 წლის 21 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
ანდრომედას თანავარსკვლავედი
de:Abell 262
en:Abell 262
პარსეკი

პარსეკი (შემოკლებით პს) — სიგრძის ერთეული, რომელიც გამოიყენება მანძილის გასაზომად ასტრონომიაში. დასახელება შედგენილია სიტყვებისაგან parallax და second. დედამიწიდან ერთი პარსეკის (პს) მანძილზე დაშორებული ობიექტის წლიური ტრიგონომეტრიული პარალაქსი უტოლდება ერთ სეკუნდს.
ამგვარად, პარსეკი არის მანძილი რომლიდანაც დედამიწის ორბიტის საშუალო რადიუსი
(1 ა.ე. ) ჩანს ერთი სეკუნდის კუთხით.
1 პს = ა.ე. ≈ 206 265 ა.ე. = 3,08568×1016 მ = 3,2616 სინათლის წელი.
აგრეთვე გამოიყენება ერთეულები: კილოპარსეკი (კპს, ათასი), მეგაპარსეკი (მგპს, მილიონი), გიგაპარსეკი (გპს, მილიარდი).
ზოგიერთი მანძილი პარსეკებში
1 ასტრონომიული ერთეული უდრის 4,85×10−6 პარსეკს;
2008 წლის 26 სექტემბრის მდგომარეობით, კოსმოსური აპარატი „ვოიაჯერი-1“ მზეს 0,000521763 პს-ით (107.58 ა.ე.) დაშორდა
ოორტის ღრუბლის დიამეტრი დაახლოებით 0,61 პს-ია;
მანძილი მზიდან უახლოეს ვარსკლავამდე (ცენტავრის პროქსიმა) უდრის დაახლოებით 1,3 პარსეკს;
ჩვენი გალაქტიკის ცენტრამდე მანძილი დაახლოებით 8 კილოპარსეკია;
ჩვენი გალაქტიკის დიამეტრია 30 კილოპარსეკი;
მანძილი ანდრომედას გალაქტიკამდე 0,77 მეგაპარსეკია;
უახლოესი გალაქტიკების ნაკრები, ქალწულის ნაკრები, მდებარეობს 18 მგპკ მანძილზე;
მანძილი ხილვადი სამყაროს საზღვრამდე — დაახლოებით 4 გპს-ია (თუ გავზომავთ მანძილს დედამიწაზე დარეგისტრირებული სინათლით) ან 24 გპს (თუ შევაფასებთ თანამედროვე — სამყაროს გაფართოების ჩათვლით - მანძილი იმ ობიექტებამდე, რომლებმაც ეს სინათლე წარმოშვეს);
10 პარსეკი არის მანძილი, რომლის დასაფარად სინათლეს სჭირდება 32 წელი 7 თვე და 6 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
პარალაქსი
სეკუნდი
სინათლის წელი
ასტრონომიული ერთეული
მეტრი
სქოლიო
უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
მანძილი ვარსკვლავებამდე
სიგრძის საზომი ერთეულები
საზომი ერთეულები ასტრონომიაში
Gerzel Baazov

Gerzel Baazov (October 28, 1904 – September 12, 1938) was a Georgian Jewish poet and playwright who fell victim to Joseph Stalin’s Great Purges.
He was born in Oni, Georgia (then part of the Russian Empire) into the family of the leading Georgian Zionist David Baazov. At the age of 14, he published his first poems under the pen name of Ger-Bi (1918). In the 1920s, he systematically published poems, historical stories and journalistic essays in Georgian-Jewish press and garnered acclaim with his Georgian translation of Song of Songs in 1924. In 1925, he organized a Tbilisi-based Georgian-Jewish dramatic troupe "Kadima" and began writing plays depicting the life of the Georgian Jews. In 1927, he graduated from the Faculty of Law, Tbilisi State University, and briefly served as a lawyer.
Through his 1928 play Dilleamari (დილლეამარი), Baazov established himself as a leading writer in Georgian on Jewish themes. He was the first Jewish writer to introduce the subject matter of the life-style, character, and routine life of Georgian Jews into Georgian literature. In an amazingly brief period, Baazov wrote ten plays (notably The Mutes Began to Speak [მუნჯები ალაპარაკდნენ, 1931], Without Respect of Persons [განურჩევლად პიროვნებისა, 1933], Itska Rizhinashvili [იცკა რიჟინაშვილი, 1936], etc.), most of which became standard items in Georgian repertory in the 1930s. Early in the 1930s, he conceived a trilogy on the Georgian Jews, the first part of which – Pethaim – appeared in Georgian (ფეთხაინი, 1934) and Russian (Петхайн, 1936). His prolific work was terminated by the Soviet political repressions under Stalin. In 1937, he was arrested in Moscow and extradited to Tbilisi where he was either shot or tortured to death during the interrogation. He was posthumously rehabilitated in 1955. A street in his native Oni has been named after Gerzel Baazov.
References
Georgian Jews. World Culture Encyclopedia. Retrieved on August 8, 2007.
Баазов Герцль. Online Jewish Encyclopedia. Retrieved on August 8, 2007.
1904 births
1938 deaths
Male poets from Georgia (country)
Historical novelists from Georgia (country)
Dramatists and playwrights from Georgia (country)
Jews from Georgia (country)
Great Purge victims from Georgia (country)
Jews executed by the Soviet Union
Soviet rehabilitations
Soviet novelists
20th-century poets from Georgia (country)
20th-century dramatists and playwrights from Georgia (country)
20th-century writers from Georgia (country)
ენდრიუ ლინკოლნი

ენდრიუ ლინკოლნი
ენდრიუ ჯეიმზ ქლათერბაკი (დ. 14 სექტემბერი, 1973), ცნობილი სასცენო სახელით ენდრიუ ლინკოლნი — ინგლისელი მსახიობი, რომელმაც სახელი გაითქვა რიკ გრეიმსის როლის შესრულებით AMC-ის დრამატულ საშინელებათა სერიალ „მოსიარულე მკვდრებში“. მან პირველი მთავარი როლი BBC-ის დრამაში „ეს ცხოვრება“ შეასრულა. მას მოჰყვა სიმონის როლი Channel 4-ის სიტუაციურ კომედიაში „მასწავლებლები“ და მარკის როლი რომანტიკულ კომედიაში „რეალური სიყვარული“ (2003).
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1973
ბრიტანელი მსახიობები
ინგლისელი მსახიობები
დაბადებული 14 სექტემბერი
სეულავაჰ-აგამი

სეულავაჰ-აგამი — ჩამქრალი, ტყით დაფარული სტრატოვულკანი კუნძულ სუმატრის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში.
ვულკანი წარმოიქმნა პლეისტოცენ–ჰოლოცენის პერიოდში. მთას აქვს ფართო კალდერა, რომელსაც ლამ-ტეუბას ეძახიან. ასევე აქვს სამი კრატერი. ერთ–ერთი მათგანი ადვილად ამოსაცნობია, ორი კი მცენარეულობითაა დაფარული.
სქოლიო
ინდონეზიის ვულკანები
The Explorer (album)

The Explorer (album)
The Explorer is the second studio album by Swedish singer-songwriter E-Type which was released on 25 October 1996. It contains hit songs "Calling Your Name", "Back in the Loop" and "I Just Wanna Be with You". "Calling Your Name" peaked number 17 on the US Billboard Dance Club Songs Chart.
Track listing
Intro - The explorer
Calling your name
Back in the loop
I just wanna be with you
Free like a flying demon
You know
Forever wild
Fall from the sky
I'm not alone
We gotta go
You will always be a part of me
So dem a com (Explorer version)
Chart
References
1996 albums
E-Type (musician) albums
Albums produced by Max Martin
Albums recorded at Cheiron Studios
Helena Kottler Vurnik

Helena Kottler Vurnik
Helena Vurnik née Kottler (1882-1962) was a Slovenian artist born in the Austro-Hungarian Empire, best known for decorative paintings on Cooperative Business Bank facade and its interior.
Life
She was born in Vienna to a father Moritz Kottler, a Post Office lawyer, and mother Bronislawa, who was from Poland. She was educated first at 'Graphische Lehr und Versuchsanstalt', then 'Kunstschule für Frauen und Mädchen', and finished Vienna School of Arts and Crafts.
Work
After study in 1910, she won a scholarship to study art in a vicinity of Modena in Italy for five-months. She sold paintings she painted in Italy upon returning to Vienna and she rented an art studio. In 1913, she met her future husband, Ivan Vurnik, while both were drawing salamanders for biologist Franc Megušar at his home. She left her job as an illustrator for 'Illustrirtes Wiener Extrablatt' newspaper, and moved with Ivan Vurnik to work with him first to Trieste, then Ljubljana, and at the end to Radovljica.
In media and books
A script for the documentary film "Iskalca" directed by Alma Lapajne and screened on RTV Slovenia and a book about her and her husband were written by Boris Leskovec.
References
External links
Article about the artist in a biographical lexicon of Slovenia (in Slovene)
The 2017 Exhibition about the artist in National Gallery of Slovenia (in Slovene)
1882 births
1962 deaths
Painters from Austria-Hungary
Slovenian women artists
Yugoslav painters
საკამა

საკამა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კასანარეს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1706 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 537 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კასანარეს დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
კასანარეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
დარის მინტაკა

დარის მინტაკა
დარა (არაბ.منطقة درعا) — სირიის არაბული რესპუბლიკის დარის მუჰაფაზის (რეგიონის) ერთ-ერთი მინტაკა (პროვინცია). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით დარის პროვინციაში დაახლოებით 428 681 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 1 548 კმ².
სქოლიო
სირიის მინტაკები
Vardenik

Vardenik is a village in the Martuni Municipality of the Gegharkunik Province of Armenia, that sits along the Vardenis River. The cyclopean fort ruins of Kaftarli are located 3 km south of the village, with petroglyphs being present downhill along the bank of the river. Some churches and shrines can be found in the vicinity. The village is the largest rural community in Armenia by population.
Etymology
The village was previously known as Gezeldara, Nerkin Gezaldara, Gyuzeldara and Nizhnyaya Gezaldara.
History
The village was founded in 1828-29 by emigrants from Mush.
Gallery
References
External links
Populated places in Gegharkunik Province
Populated places established in 1828
ჭიჭყინა

ჭიჭყინა ან ქარსალა (ცნობილია აგრეთვე როგორც კილკა) — ქაშაყისებრთა ოჯახის ორი გვარის — ქარსალა და სარდელი — საერთო სახელწოდება. გააჩნიათ დიდი სარეწაო მნიშვნელობა. მცირე ზომის თევზები არიან. საშალოდ მათი სხეულის სიგრძეა 10 სმ, ზოგჯერ 17 სმ-მდეც აღწევენ, ხოლო მასა 50 გრამი. ცხოვრობენ გუნდებად როგორც მლაშე, ისე გამტკნარებულ წყლებში, ძირითადად სანაპიროსთან ახლოს. ტოფობა კიდევ უფრო ახლოს ხდება. იკვებებიან პლანქტონებით. ახასიათებს პელაგიური ქვირითი, რომლის რაოდენობა 6-დან 14 ათასამდეა. ცოცხლობენ 3–4 წელი. სქესობრივ სიმწიფეს ცხოვრების მეორე წელს აღწევენ.
ძალიან მნიშვნელოვანი სარეწაო თევზია ბალტიის (მთელი ნათევზავების 10–20%), ჩრდილოეთისა და ნორვეგიის, მცირედ მნიშვნელოვანი კი — ხმელთაშუა და შავ ზღვებში. ჭიჭყინას მოპოვება ხდება რუსეთის, ნორვეგიის, დანიის, ლატვიის, ბულგარეთის, ყოფილი იუგოსლავიის ქვეყნების მიერ. ყოველწლიური ნათევზავები დაახლოებით 600 ათასი ტონაა.
გამოიყენება სხვადასხვა სახის კონსერვის, შებოლილი და დამარილებული სახით. იყენებენ თევზის ფქვილის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
Froese, Rainer, and Daniel Pauly, eds. (2006). Species of Sprattus in FishBase. March 2006 version.
Tony Ayling & Geoffrey Cox, Collins Guide to the Sea Fishes of New Zealand, (William Collins Publishers Ltd, Auckland, New Zealand 1982) ISBN 0-00-216987-8
სქოლიო
ქაშაყისებრნი
სარეწაო თევზები
სარკინე

სარკინე — დიდი მცხეთის უბანი, მცხეთის კალოუბნის დასავლეთით მდებარე ე. წ. ჯოჯოხეთის ხევიდან შიომღვიმის მისადგომებამდე — სავანეთის ქედსა და გრძელ მინდორზე. ძველი ქართული საისტორიო წყაროების მიხედვით, სარკინე დიდი მცხეთის უბნად ან დამოუკიდებელ ქალაქად არის მიჩნეული. არქეოლოგიური გათხრები არ იძლევა საფუძველს მცხეთის დედაქალაქობის ხანაში, ან უფრო გვიან, სარკინე დამოუკიდებელ ქალაქად მივიჩნიოთ. არქეოლოგიურმა ძიებამ (ნ. ღამბაშიძე) და გათხრებმა (ა. აფაქიძემ გ. გობეჯიშვილი, ა. ბოხოჩაძე, ა. სიხარულიძე) ძველი დედაქალაქის ლითონის სახელოსნო უბნის 2 ნაწილი გამოავლინა:
ლითონის (რკინის, ტყვიის) საწურ და სადნობ ქურათა ნანგრევები გრძელ მინდორზე
უბნის სამლოცველო-კულტის ადგილი სავანეთის ქედზე, სადაც 50-იანი წლების I ნახევარში დიდი კარიბჭე გათხარეს (გ. გობეჯიშვილი), 70-იან წლებში აქ აღმოჩნდა ტერაკოტული ნიღბები (ა. ბოხოჩაძე), ხოლო 1980 — კარიბჭიდან ქედის ტოტს აყოლილი ალიზის გალავანი (ა. სიხარულიძე, ა. აბუთიძე).
როგორც არქეოლოგიური აღმოჩენები გვიჩვენებს, ელინისტურ და მომდევრო ხანაში სახელოსნო უბანი და საკულტო ადგილებიც გალავან-კოშკებითა და კარიბჭით ყოფილა გამაგრებული. სახელოსნო უბანზე აღმოჩენილია დიდი რაოდენობით ლითონის წიდა, რკინის ქვისაგან გამოწურული ლუგვი („სადედნე“ და „სახელადე“) რკინა; რკინის საწური ბრძმედისა და ლითონსადნობი ქურის ნანგრევები; ერთ ქურაში რკინას წურავდნენ, მეორეში — ტყვიას ადნობდნენ, მესამეში — სპილენძს. სახელოსნოს დასავლეთ ნაწილში საოქრომჭედლო ყოფილა გამართული. აღმოჩენილია საოქრომჭედლო ტვიფრები და მცირე ტიგელები, რკინის გამოსაწური ქურის ძირზე დარჩენილია რკინის წიდა, ხოლო ტყვიის გამოსადნობი ქურის ძირზე თითქმის სუფთა (98%) ტყვიაა დაღვენთილი.
მრავალფეროვანია სარკინის სახელოსნოების ნაწარმი: რკინის ცულები, ქვის სათლელების ნამზადები, რკინის ნაირნაირი ხელსაწყო-იარაღი, ქურის გამოსაწმენდი რკინისტარიანი ნიჩაბი, ბრინჯაოს ისრისპირები, რომლებიც ხანძრის დროს ხელახლა გადამდნარა. როგორც ჩანს, სარკინე დედაქალაქს ამარაგებდა ლითონის იარაღით, აბჯღით და საოქრომჭედლო ნაწარმითაც.
ალიზის ზღუდეებისა და კოშკების, ქვათლილებით ნაგები კარიბჭისა და რკინის ბჭის კარის, ჩუქურთმიანი ხუროთმოძღვრული ელემენტების, მელითონეთა სახელოსნოებისა და საკულტო-სასახიობო ტერაკოტული ნიღბების აღმოჩენა მიუთითებს „მუხნარით კერძი ქალაქის“ ამ უბნის მნიშვნელობაზე. არქეოლოგიური აღმოჩენები ცხადყოფენ, რომ სარკინე ტიპურია დიდი მცხეთის სხვა უბანთა (არმაზციხე, წიწამური, საპიტიახშო და სხვა) გვერდით.
ლიტერატურა
აფაქიძე ა., მცხეთა — ქართლის სამეფოს ძველი დედაქალაქი, თბ., 1959;
მისივე, ქალაქები და საქალაქო ცხოვრება ძველ საქართველოში, წგნ. 1, თბ., 1963;
საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 1, თბ., 1970;
მცხეთა
Debut (ალბომი)

Debut (ალბომი)
Debut — ისლანდიელი მომღერალ ბიორკის პირველი სტუდიური სოლო-ალბომი, გამოცემული მისი ჯგუფიდან The Sugarcubes წამოსვლის შემდეგ, 1993 წელს. სინამდვილეში ეს არ იყო მისი სადებიუტო ალბომი, რადგან მან 1977 წელს უკვე გამოსცა დისკი Björk. Debut იქცა ნამდვილ სენსაციად თანამედროვე მუსიკაში და მიიზიდა მსმენენლი ისლანდიის ფარგლების გარედან - ინგლისში, აშშ-სა და სხვა ქვეყნებში.
სტილი
სტილისტურად, ეს ალბომი არის პოპ-მუსიკის (Violently Happy, Big Time Sensuality, There's More to Life Than This), ნიუ ეიჯის მსგავსი მოტივების (One Day, The Anchor Song, Aeroplane, Human Behaviour), და რითმული სიმღერების (Venus as a Boy, Come to Me) ნაზავი. RIAA-ს მხრიდან ამ ალბომს აშშ-ში მიენიჭა პლატინის სტატუსი. Play Dead არის ბიორკის კომპოზიტორ დევიდ არნოლდთან თანამშრომლობის მაგალითი. იგი დაემატა ალბომის ბრიტანულ გამოცემას, მას შემდეგ, რაც სინგლს 1993 წლის ბოლოს დიდი წარმატება ხვდა ბრიტანულ ჩარტში.
წარმატება და სხვა გამოცემები
Debut მოხვდა ბილბორდის ჩარტის #61 ადგილზე. ბრიტანულ ჩარტში მისი მაქსიმალური პოზიცია #3 იყო.
მოგვიანებით გამოიცა EP დისკი The Best Mixes from the Album Debut for All the People Who Don't Buy White Labels, ალბომის ექვსი სიმღერის რემიქსით (1994).
1998 წელს ჟურნალმა Q ეს დისკი დაასახელა ყველა დროის უდიდესი ალბომების სიაში #74 ადგილზე. იგივე გამოცემამ 2002 წელს იგი დაასახელა ყველა დროის საუკეთესო ალბომებში #5 დისკად (გამოკითხვა ეხებოდა მომღერალი ქალების მიერ გამოცემულ ალბომებს). ალბომი მთლიანობაში გაიყიდა 3 მილიონი ასლის ოდენობით. აშშ-ში მისმა გაყიდვებმა 921.000 ასლი შეადგინა.
2006 წელს Debut გამოიცა ორმაგი დისკის სახით, DTS (5.1) ჟღერადობით. ორმაგი დისკი ასევე შევიდა კრებულში:.
სიმღერების სია
პერსონალი
გერი ჰიუზი - კლავიშები, ჰემონდის ორგანი. პროგრამირება
ოლივერ ლეიკი - არანჟირება, ჩასაბერი ინსტრუმენტები
კორკი ჰეილი - არფა
ბიორკი - არანჟირება, კლავიშები, პროდიუსერი
გერი ბერნეკლი - ჩასაბერი ინსტრუმენტები
პოლ კორკეტი - ინჟინერი
მარიუს დე ვრისი - კლავიშები, პროგრამირება
ნელი ჰუპერი - პერკუსია, დასარტყმელი საკრავები, პროდიუსერი, ინჟინერი
ჰაუი ბი - ინჟინერი
ლუი ჟარდიმი - ბას გიტარა, პერკუსია, დასარტყმელი საკრავები
ჰუგოთ ნიკოლსონი - ინჟინერი
ბრაიან პაგსლი - ინჟინერი
ტელვინ სინგჰი - ხელმძღვანელი, ტაბლა
ბრიუს უილი სმითი - პერკუსია, დასარტყმელი საკრავები
ელ სტოუნი - ინჟინერი
მარტინ ვირგო - კლავიშები, პროგრამირება
მარკ უორნერი - ინჟინერის თანაშემწე
პოლ ვერტჰაიმერი - ინჟინერი
გოტც ბოტცენჰარდტი - ინჟინერის თანაშემწე
ჯიმ ებისი - ინჟინერი
დეივ ბერნჰემი - ინჟინერი
ჟან ბაპტისტ მონდინო - ფოტოგრაფია
პიტ ლუისი - ინჟინერის თანაშემწე
პოლ უოლერი - კლავიშები, პროგრამირება
ჯონ მელისონი - გიტარა, ინჟინერის თანაშემწე
მაიკ მარში - მასტერინგი
მაიკ მაუერი - ჩასაბერი ინსტრუმენტები
ტიმ დიკენსონი - ინჟინერის თანაშემწე
ჯელისა ანდერსონი - ბეკ-ვოკალი
ენდრი ბრედფორდი - ინჟინერის თანაშემწე
ოგი - ინჟინერის თანაშემწე
ჰ. შალე - ინჟინერი
ჩარტები და სტატუსები
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
სერტიფიცირებები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ბიორკის ოფიციალურ საიტზე
სქოლიო
ბიორკის ალბომები
1993 წლის ალბომები
Elektra Records-ის ალბომები
Slītere National Park

Slītere National Park is a national park in Talsi Municipality, Courland, on the west coast of Latvia. Although formally established in 2000, it is based on former Slītere Nature Reserve, one of the oldest nature reserves in Baltic States. It is the smallest national park in Latvia.
Geography
The park is set in the Courland Peninsula, at the point of cape Kolka that marks the end of the Irbe Strait, the southern way out of the bay of Riga.
It covers an area of (including in the Baltic Sea), making it the smallest national park in Latvia.
The "Zilie Kalni" or "Blue Hills" are one of the most recognizable geological features of the park. Thousands of years ago, the Zilie Kalni formed the ancient shore of the Baltic ice lake. Further back in time, 40 M years ago, the climate was sub-tropical; fossilized amber from that period is still found by the sea-shore after heavy storms have stirred the sediments on the sea bed.
The small Irbe river runs south-west/north-east, following the coastal line of the Irbe Strait towards the Baltic sea, and reaches the sea within the Slītere national park. Its brown moor waters constantly move the sandbanks in its estuary. In late Autumn, brown trouts swim upriver to reach their spawning grounds.
Flora
Slītere National Park is famous for the broadleaf forests covering former coastline and for the unique complex of dunes (called kangari in Latvian) and depressions (vigas) featuring inter-dune bogs. Most of the broadleaf forest is located on the "Zilie Kalni" or "Blue Hills".
Another 30% of the park is covered by coniferous forest.
The park hosts hundreds of species of plants and bryophytes, 29 species of which are found nowhere else in Latvia.
Fauna
Slītere National Park lies along the Baltic migratory flyways, making Slītere one of the best places in Latvia for birdwatching. For example, its sea shore is a stopover in late Autumn for the bar-tailed godwit on its way south from the northern tundra; the great grey owl migrates here from Russia in winter. Virtually all species of bird found in Latvia have been observed in Slītere, with many as 60,000 birds per hour having been observed flying over during the spring and fall migrations.
The grey wolf, Eurasian lynx, and elk can all be found within Slītere. The national park has many rare species of insect and snail due to its high plant and biome diversity. Along the coast, Baltic grey seals establish their nurseries under the iced-over sea in winter; this is their most southerly location in the world. The rarer ringed seal is occasionally seen.
Human settlements
Slītere protects a large portion of the Līvõd Rãnda - the Livonian Coast, featuring Livonian villages. See Cape Kolka and villages Vaide, Saunags, Pitrags.
Gallery
See also
Livonian Coast
List of national parks in the Baltics
References
External links
Northern Kurzeme
Official Latvian Tourism Portal
National parks of Latvia
Protected areas established in 2000
2000 establishments in Latvia
Talsi Municipality
Courland
ქართული ბალი

ქართული ბალი — საქართველოში გავრცელებული ბლების ადგილობრივ ჯიშთა ჯგუფი, წარმოშობილია ველური ბლისაგან (ბალამწარა). ამიტომ ხშირად გვხვდება გარდამავალი ფორმები ბალამწარასა და ადგილობრივ ჯიშებს შორის. ქართული ბლის ჯიშები განეკუთვნება გინების (რბილნაყოფიანების) კლასს და ერთმანეთისგან განსხვავდება ნაყოფის ფორმით, შეფერილობითა და ზოგიერთი ბიოლოგიური თვისებებით. ქართული ბალი ფართოდაა გავრცელებული ქართლში, კახეთში, იმერეთში ჭოპორტულას, ძუძუბლის, ქართული თეთრი ბლის, ქართული შავის ბლისა და კახაბლის სახელწოდებით.
ლიტერატურა
ბოტანიკა
სიტდიკ-მულინო

სიტდიკ-მულინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 57 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 18 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (93 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აურგაზის რაიონის სოფლები
Aenictus pubescens

Aenictus pubescens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Aenictus