PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
თეიმურ ბაირამალიბეკოვი

თეიმურ ბაირამალიბეკოვი
თეიმურ-ბეკ მამედ-ბეკ ოღლუ ბაირამალიბეკოვი (22 აგვისტო, 1862, იედიოიმაყი, ლენქორანის რაიონი, ბაქოს გუბერნია, რუსეთის იმპერია — 2 სექტემბერი, 1937, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ) — ეთნოგრაფი, პედაგოგი, განმანათლებელი, გორის საოსტატო სემინარიის კურსდამთავრებული.
ბიოგრაფია
თეიმურ-ბეკი დაიბადა 1862 წლის 22 აგვისტოს ლენქორანის რაიონის სოფელ იედიოიმაყში. პირველი განათლება სოფლის მედრესეში მიიღო. ისწავლა ყურანის კითხვა და სპარსული ენა. ასევე სწავლობდა ლენქორანის 2-კლასიან რუსულ სკოლაში, რომელიც დაამთავრა 1875 წელს. შემდეგ სასწავლებლად გაგზავნეს ტფილისში ახლად გახსნილ პარამედიკურ სკოლაში. მისი აქ ყოფნის პერიოდში ფუნქციონირება დაიწყო გორის საოსტატო სემინარიის აზერბაიჯანულმა ფილიალმა. თეიმურ ბეკმა საბუთები შეიტანა სასწავლებელში და 1879 წელს სწავლა დაიწყო. ის იყო ერთ-ერთი პირველი სამი აზერბაიჯანელიდან, ვინც ამ სემინარიაში ჩააბარა.
სემინარიის დამთავრების შემდეგ ბაირამალიბეკოვმა დაიწყო მუშაობა ლენქორანის ერთ-ერთ რუსულ სკოლაში მასწავლებლად. პარალელურად მუშაობდა ლენქორანის რეგიონულ რეპორტიორად ბაქოში გამოქვეყნებულ რუსულენოვან გაზეთ „კასპიში“. 1903 წელს მან დაიწყო მოღვაწეობა სამოყვარულო თეატრში, სადაც ადგილობრივი მასწავლებლები თამაშობდნენ როლებს სხვადასხვა დადგმულ სპექტაკლებში. ეს იყო თეატრი, სადაც ჰუსეინ არაბლინსკიმ გამოავლინა თავისი ნიჭი 1905 წელს, სანამ გახდებოდა ცნობილი აზერბაიჯანელი მსახიობი.
თეიმურ ბაირამალიბეკოვი იყო მრავალი ისტორიული წიგნისა და სტატიის ავტორი.
1917 წელს ბაირამალიბეკოვი დაეხმარა თავის ქალიშვილს მარიამ ბაირამალიბეკოვას ლენქორანში რუსულ-მუსლიმური გოგონათა სკოლის დაარსებაში და მისი პირველი დირექტორი გამხდარიყო. 1918 წელს, აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობისას იგი გახდა პარტია „მუსავათის“ რეგიონალური წარმომადგენელი ლენქორანში. მან მონაწილეობა მიიღო 1919 წელს აზერბაიჯანში ბრიტანეთის საოკუპაციო ძალებთან მოლაპარაკებებში. 1920 წელს აზერბაიჯანის გასაბჭოების შემდეგ გადავიდა ბაქოში, სადაც მუშაობდა საშუალო სკოლის ინსტრუქტორად.
თეიმურ-ბეკი 1929 წლამდე განაგრძობდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას და გარდაიცვალა 1937 წელს.
სქოლიო
დაბადებული 22 აგვისტო
დაბადებული 1837
გარდაცვლილი 1937
გარდაცვლილი 2 სექტემბერი
აზერბაიჯანელი ისტორიკოსები
Caprice No. 5 (Paganini)

Caprice No. 5 (Paganini)
Caprice No. 5 is one of 24 caprices for solo violin composed by virtuoso violinist Niccolò Paganini in the early 19th century. The piece is known for its fast tempo and technical difficulty. Paganini is said to have been able to play it on one string, but there is no evidence to support or refute this.
Transcription for other instruments
The piece has been transcribed for several instruments, including saxophone, piano, cello, bassoon, accordion, and guitar.
The piece is also associated with the movie Crossroads as "Eugene's Trick Bag," which was written and performed by Steve Vai and heavily inspired by the caprice.
The first recorded true transcription of the piece appeared on Eliot Fisk's landmark recording that transcribed the entire 24 Caprices for the classical guitar.
Influence on contemporary music
Though written for the violin, the piece has also become known amongst guitarists, particularly because of its appeal to the technical proficiency of the shred guitar genre. This can be seen from virtuoso Jason Becker's version of the piece, re-arranged for electric guitar (see External Links) and for Yngwie Malmsteen's use of Paganini inspired techniques in his music. Yngwie Malmsteen created a guitar tab transcription for the piece (which deviated from the original score) in an issue of Guitar World magazine. The following are examples of the piece in modern music:
The piece inspired rapper Busdriver for the intermission part of his song "Imaginary Places".
The title track of Michael Angelo Batio's No Boundaries contains an arrangement of the piece.
Finnish neo-classical metal band Virtuocity used a variation in the song "Eye for an Eye" on their debut album Secret Visions.
German heavy metal band Domain uses a variation in the solo for their song "Warpath" on the album The Sixth Dimension.
Joe Stump uses elements of the piece in the track "Paganini's Revenge" from the album Guitar Dominance.
The first notes of the composition are used in The Faint's album Wet from Birth at the beginning of the first track, "Desperate Guys".
References in contemporary art
Cory Arcangel produced a mashup video, or Caprice No. 5 supercut, for his 2011 Solo show at the Whitney Museum of American Art.
References
External links
Violinist Nate Robinson playing Paganini's Fifth Caprice
Paganini Caprice no. 5 for violin (played with original bowing)
Guitar tablature - an arrangement by Yngwie Malmsteen.
Paganini Caprice 05
Caprice 05
ერესის მუნიციპალიტეტი

ერესის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ბოლივარის შტატში. წარმოადგენს ბოლივარის შტატის 11 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 5 851 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ერესის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 292 833 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია სიუდად-ბოლივარი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 50,0 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის მუნიციპალიტეტები
ბოლივარის შტატი
ბოლივარის შტატის მუნიციპალიტეტები
en:Heres Municipality
fr:Heres (municipalité)
nl:Heres
pt:Heres
vi:Heres (khu tự quản)
NGC 7806

NGC 7806 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1790 წლის 9 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
ჟიულ ანრი პუანკარე

ჟიულ ანრი პუანკარე (დ. 29 აპრილი, 1854, ნანსი, საფრანგეთი — გ. 17 ივლისი, 1912, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი მათემატიკოსი, ფიზიკოსი, ასტრონომი, ინჟინერი და ფილოსოფოსი. პარიზის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1887), საფრანგეთის აკადემიის წევრი (1908) და გარდა ამისა მსოიფლიოს 30 სხვადასხვა ქვეყნის აკადემიის წევრი, მათ შორის პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის საგარეო წევრ-კორესპონდენტი (1895).
ისტორიკოსები ანრი პუანკარეს მიაკუთვნებენ ყველა დროის უდიდეს მათემატიკოსთა რიცხვს. ის ითვლება უკანასკნელ უნივერსალურ მათემატიკოსად, მეცნიერად. მას შეეძლო თავისი დროის ყველა მათემატიკური შედეგების განსაზღვრა. მის კალამს მიეკუთვნება 500-ზე მეტი სტატია და წიგნი. არ იქნება გაზვიადებული იმის თქმა, რომ მას შეეძლო თანამედროვე მათემატიკის გამდიდრება, „სუფთა“ ან „გამოყენებითი“, უნიკალური მეთოდებითა და შედეგებით.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 29 აპრილი
დაბადებული 1854
გარდაცვლილი 17 ივლისი
გარდაცვლილი 1912
ფრანგი მათემატიკოსები
Vonones II

Vonones II (died 51 AD) was a Parthian prince who ruled as king of Media Atropatene and briefly as king of the Parthian Empire.
Vonones was not from the ruling branch of the Arsacid royal family. His father was a Dahae prince, who was most likely descended from the former Arsacid monarch Mithridates II, whilst his mother was a daughter of the Arsacid King of Kings Phraates IV. Vonones II's brother was the Parthian King Artabanus II.
From about 11 AD until 51 AD, Vonones II ruled as king of Media Atropatene, a period about which little is known.
After the death of his nephew Gotarzes II, Vonones II became king of the Parthian Empire in 51 AD. However, he died a few months into his reign and was succeeded by his son, Vologases I. Tacitus wrote that Vonones II “knew neither success nor failure which have deserved to be remembered to him. It was a short and inglorious reign”.
Vonones II had 3 sons who, respectively, held the thrones of Parthia, Media Atropatene and Armenia: Pacorus, Vologases I, and Tiridates I.
References
Sources
Josephus, Antiquities of the Jews, xx, 3, 4.
Tacitus, Annals
M. Bunson, A Dictionary of the Roman Empire, Oxford University Press, 1995
W. Woodthorpe Tarn, The Greeks in Bactria and India, Cambridge University Press, 2010
51 deaths
1st-century Parthian monarchs
Rulers of Atropatene
Year of birth unknown
1st-century Iranian people
ლიობრეგატი

ლიობრეგატი — მდინარე ესპანეთში, პირენეს ნახევარკუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, კატალონიაში. სათავე აქვს პირენეებში, ზღვის დონიდან 1259 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 175 კმ, აუზის ფართობი 4.948 კმ², შუა დინებაში კვეთს კატალონიის მთებს და ერთვის ხმელთაშუა ზღვას. ლიობრეგატი მარცხნიდან იერთებს მდინარე კარდენერს. შესართავთან ქმნის დელტას, რომლის ფართობია 100 კმ². წყლის საშუალო ხარჯი 19 მ³/წმ, შესართავში 20,77 მ³/წმ. ზღვას შეერთვის ქალაქ ბარსელონასთან ახლოს. შესართავთან ნაპოვნია ძვ. წ. IV ათასწლეულის დასახლებების კვალი.
რესურსები ინტერნეტში
River Llobregat Water Reclamation Project
ესპანეთის მდინარეები
სოფულარი

სოფულარი — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 460 კაცი (2009).
სქოლიო
თოუზის რაიონის სოფლები
პაკინო

პაკინო — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება სირაკუზის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 21508 ადამიანი. ფართობი 50.47 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0931, საფოსტო ინდექსი — 96018.
რესურსები ინტერნეტში
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სირაკუზის პროვინციის კომუნები
ლეონტი შიოშვილი

ლეონტი შიოშვილი (დ. 23 მაისი 1967, სოფ. ალიბეგლო, კახის რაიონი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკა) — ქართველი მსახიობი.
ბიოგრაფია
1973 წელს შევიდა ალიბეგლოს შოთა რუსთაველის სახელობის საშუალო სკოლაში და დაამთავრა 1984 წელს. 1985 წელს ჩაირიცხა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალურ უნივერსიტეტში. იმავე წელს გაიწვიეს სავალდებულო სამხედრო სამსახურში. 1987 წელს სამხედრო სამსახურის დამთავრების შემდეგ გააგრძელა სწავლა თეატრალურ ინსტიტუტში გია ანთაძის და გიორგი შალუტაშვილის ჯგუფში დრამისა და კინოს მსახიობის სპეციალობით, 1991 წელს დაამთავრა აღნიშნული ინსტიტუტი და წავიდა ახალციხეში მესხეთის სახელმწოფო თეატრში სამუშაოდ. 1992 წლიდან 2000 წლამდე მუშაობდა რუსთავის საბავშვო თეატრში, სადაც ითამაშა თვრამეტზე მეტი როლი. 2000–2002 წლებში მუშაობდა ჰერეთის (საინგილო) თეატრში, დირექტორისა და სამხატვრო ხელმძღვანელის თანამდებობაზე.
2003 წლიდან ისევ დაუბრუნდა რუსთავის საბავშვო თეატრს. 2008 წელს მუშაობდა კლუბურ თეატრ „ბრავოში“ მსახიობად. 2011 წლიდან რუსთავის თეატრის მსახიობია. გადაღებულია ტელეპროქტებში: „27 დრაკონი“, „ცხელი ძაღლი“, საზოგადოებრივი მაუწყებლობის მხატვრულ დოკუმენტურ ფილმებში: „1937“, „დამოუკიდებლობის 1005 დღე“, „გააგრძელე საქართველოს ისტორია“, „უღმერთონი“, ნანა ჯანელიძის ფილმში: „გალობის რაინდები“.
ფილმოგრაფია
2010: „გალობის რაინდები“ რეჟ. ნანა ჯანელიძე
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 23 მაისი
დაბადებული 1967
ქართველი მსახიობები
ლეონტი
რაფიელ აგლაძე

რაფიელ აგლაძე
რაფიელ ილიას ძე აგლაძე (დ. 29 დეკემბერი, 1911, თბილისი — გ. 17 აპრილი, 1989, იქვე) — ქართველი ელექტროქიმიკოსი. საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1946), ტექნიკური მეცნიერებათა დოქტორი (1944), პროფესორი (1944), საქართველოს დამსახურებული გამომგონებელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ცნობილი ქართველი პუბლიცისტისა და საზოგადო მოღვაწის ილია აგლაძის ოჯახში. სკოლა დაამთავრა თბილისში ხოლო 1935 წელს კი საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტი, 1938 წელს მოსკოვის დ. მენდელეევის სახელობის ქიმიურ-ტექნოლოგიის ინსტიტუტის ასპიტანტურა. საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ელექტროქიმიის წარმოებათა ტექნოლოგიის კათედრის გამგე (1944-1985). სხვადასხვა დროს იყო საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი (1947-1951), საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის დაარსების ინიციატორი და მისი პირველი დირექტორი (1945-1951), გამოყენებითი ქიმიის და ელექტროქიმიის (ამჟამად რ. აგლაძის სახელობის არაორგანული ქიმიის და ელექტროქიმიის) ინსტიტუტის დამაარსებელი და დირექტორი (1956-1960). საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის სამეცნიერო ჟურნალის "მეცნიერება და ტექნიკის" გამოცემის ინიციატორი და პირველი რედაქტორი (1949-1951).აქვს შრომები ელექტროქიმიისა და ელექტრომეტალურგიის დარგში. მისი ხელმძღვანელობით დაინერგა წარმოებაში ლითონური მანგანუმის მიღების ელექტროლიზური მეთოდი (სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1943). რუსთავის ქიმიურ ქარხანაში მან დანერგა კალიუმპერმანგანატის მიღების ორიგინალური მეთოდი (სსრკ სახალხო მეურნეობის მიღწევათა გამოფენაზე დაჯილდოვდა ოქროს მედლით, 1962). პ. მელიქიშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატი (1977). სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს II და III მოწვევების დეპუტატი. დაჯილდოებულის ლენინის ორდენითა და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ლანდია ნ., გამოჩენილი ქართველი მეცნიერი, «მეცნიერება და ტექნიკა», 1971, №11
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 32, თბ., 1994
საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
ქართველი გამომგონებლები
ქართველი ელექტროქიმიკოსები
ლენინის ორდენის კავალრები
დაბადებული 29 დეკემბერი
დაბადებული 1911
გარდაცვლილი 17 აპრილი
გარდაცვლილი 1989
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
რ
საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
სსრკ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
სსრკ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
.br

.br — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ბრაზილიისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
br
კომუნიკაციები ბრაზილიაში
sv:Toppdomän#B
ბერნკასტელ-კუუსი

ბერნკასტელ-კუუსი — ქალაქი გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში, რაინლანდ-პფალცის მხარეში.
შედის ბერნკასტელ-ვიტლიხის რაიონში. ექვემდებარება ბერნკასტელ-კუუსის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა შეადგენს 6 506 კაცს (2010 წლისა 31 დეკემბერის მონაცემები). უჭირავს 23,66 კმ². ოფიციალური კოდი — 07 2 31 008.
ლიტერატურა
Franz Schmitt: Chronik von Cues. Bernkastel-Kues 1981.
Franz Schmitt: Bernkastel im Wandel der Zeiten. Trier 1985.
რესურსები ინტერნეტში
Stadt Bernkastel-Kues
გერმანიის ქალაქები
ტელიაშევო (აბზელილოვოს რაიონი)

ტელიაშევო (აბზელილოვოს რაიონი)
ტელიაშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 105 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 58 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტაშბულატოვო, რომელიც დაშორებულია 10 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (97%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
ხოვლის კოშკი

ხოვლის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხოვლის სასაფლაოზე, მდინარე ხეხმელას დასავლეთით. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
კვადრატული კოშკი (7,3×7,3 მ) ხუთ სართულიანია. ნაგებია რიყის ქვითა და ქვიშაქვით. დაზიანებულია: ჩაქცეული სართულშუა გადახურვა, ჩამონგრეულია ზედა სართულის კედლები, პირველი სართული მიწითა და ქვებითაა ამოვსებული. კოშკში შესასვლელი მეორე სართულის სამხრეთ კედელშია გაჭრილი. ამავე სართულზე აღმოსავლეთ კედელში ბუხარი და ორი სათოფურია, ჩრდილოეთ კედელში — ორი სათოფური. დასავლეთ კედელი ყრუა, მესამე სართულზე, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში — ორ-ორი სათოფურია, აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში — თითო. მეოთხე სართულზე ოთხივე კედელში თითო სათოფურია, მეხუთეზე — ორ-ორი. დახურვა ხის კოჭებს ეყრდნობოდა.
ლიტერატურა
კასპის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ორაგვეთი

ორაგვეთი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში (ძეძილეთის თემი), მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 360 მეტრი, ხონიდან 22 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
ლიტერატურა
სქოლიო
ხონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ალექსანდრე ლუკაშენკო

ალექსანდრე ლუკაშენკო
ალექსანდრე გრიგოლის ძე ლუკაშენკო (დ. 30 აგვისტო, 1954) — ბელარუსი პოლიტიკოსი. ბელარუსის პრეზიდენტი 1994 წლიდან. პოლიტიკაში მოსვლამდე ლუკაშენკო სამხედრო ოფიცერი, შემდეგ კი რამდენიმე საწარმოს დირექტორი იყო.
დაამთავრა მაგილევის პედაგოგიური ინსტიტუტი (1975 წ.). ჰყავს მეუღლე და სამი ვაჟი.
2010 წლის 19 დეკემბერს გამართულ საპრეზიდენტო არჩევნებზე ამომრჩეველთა ხმების 79,65%–თ არჩეულ იქნა პრეზიდენტად მეოთხე ვადით. ეუთო-მ აშშ-მ და ევროკავშირმა არ სცნეს არჩევნების შედეგები, საპირისპიროდ, დსთ-ს დამკვირვებლებმა ჩატარებული არჩევნები პოზიტიურად შეაფასეს.
2020 წლის ბელარუსის საპრეზიდენტო არჩევნებში გამარჯვებულად თავი ბელარუსის მოქმედმა პრეზიდენტმა, ალექსანდრე ლუკაშენკომ, გამოაცხადა. არჩევნების შედეგების გაყალბებასა და დარღვევებს მასობრივი საპროტესო აქციები მოყვა. ოპოზიციონერმა სვეტლანა ტიხანოვსკაიამ საკუთარი თავი გამარჯვებულად გამოაცხადა. მისი გუნდის მტკიცდებით, მან ხმების 60-დან 70 პროცენტამდე მიიღო, რის შემდეგაც მან მიმართა დასავლეთის ქვეყნების პრეზიდენტად აღიარების თხოვნით. არჩევნებმა კვლავ ვერ მოიპოვა საერთაშორისო აღიარება.
ლუკაშენკომ ბელარუსში ავტორიტარული მმართველობა დაამყარა. ის საკუთარ თავს „ევროპის უკანასკნელ დიქტატორსაც“ უწოდებს. ქვეყანში ჩატარებული არჩევნები არ არის თავისუფალი და სამართლიანი, რეჟიმის ოპონენტების უმრავლესობა რეპრესირებულია, ხოლო მედია არსებობს სასტიკი ცენზურის პირობებში. ადამიანის უფლებათა მასობრივი დარღვევების გამო ლუკაშენკოსა და ბელარუსის საჯარო პირების წინააღმდეგ მოქმედებს მრავალფეროვანი სანქციები. 2020 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მასშტაბური გაყალბებების ფონზე ბელარუსში ქვეყნის ისტორიაში უდიდესი საპროტესტო მოძრაობა დაიწყო. არჩევენბის გაყალბების შემდეგ დასავლეთის ქვეყნები არ აღიარებენ ლუკაშენკოს ლეგიტიმურობას, თუმცა რეჟიმი სარეგებლობს რუსეთის, ჩინეთის, ირანისა და სხვა მცირე სახელმწიფოების მხარდაჭერით.
რესურსები ინტერნეტში
პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბელარუსის პრეზიდენტები
დაბადებული 1954
დაბადებული 30 აგვისტო
ოლიუს-დ’-აგუა

ოლიუს-დ’-აგუა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 719 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბოკაიუვის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 267 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2.52 კმ²-ზე. ფართობი 2 092 078 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Jurassic Shift

Jurassic Shift is the fourth studio album by English band Ozric Tentacles. It was first released in 1993 on the band's own label on Dovetail Records. In 1998 a re-release came from Snapper Music, with one additional track. The album was released yet again in 2004, this time paired with Erpland in Snapper Music's Recall 2CD series. 2008 saw a remastered two CD/DVD set with extra tracks and live performances, plus a 24-page booklet.
In a review for AllMusic, Steven McDonald wrote:
Track listing
"Sunhair" (Ozric Tentacles) – 5:43
"Stretchy" (Ed Wynne / Joie Hinton) – 6:51
"Feng Shui" (Ozric Tentacles) – 10:24
"Half Light in Thillai" (Ed Wynne) – 5:35
"Jurassic Shift" (Ozric Tentacles) – 11:05
"Pteranodon" (Ozric Tentacles) – 5:40
"Train Oasis" (Ed Wynne) – 2:45
"Vita Voom" (Ozric Tentacles) – 4:48
"Feng Shui" [Live, included on re-release] (Ozric Tentacles) – 10:55
Credits
Ed Wynne: Guitars, Koto, Keyboards
Joie Hinton: Keyboards, Samples, Atmospheres
Mervin Pepler: Drums, Ethnic Percussion, Babble
John Egan: Flutes, Babble
Roly Wynne: Bass
Zia Geelani: Bass
Marcus C. Diess: Ethnic Percussion
Generator John: Tambourine
Charts
References
1993 albums
Ozric Tentacles albums
არგენტინა-ბრაზილიის ომი

არგენტინა-ბრაზილიის ომი
არგენტინა-ბრაზილიის ან სისპლატინის ომი — შეიარაღებული კონფლიქტი რიო-დე-ლა-პლატის გაერთიანებულ პროვინციებსა და ბრაზილიის იმპერიას შორის 1825-1828 წლებში, რომელიც მიმდინარეობდა ე.წ. Banda Oriental-ში („აღმოსავლეთ ნაპირი", თანამედროვე ურუგვაის ტერიტორია).
ვითარება
კონფლიქტის მთავარი მიზეზი იყო თანამედროვე ურუგვაისა და ნაწილობრივ ბრაზილიის რიუ-გრანდი-დუ-სულის შტატის ტერიტორიაზე მდებარე სისპლატინის პროვინცია. ეს პროვინცია, რომელიც ადრე რიო-დე-ლა-პლატის ვიცე-სამეფოს შემადგენლობაში შედიოდა, ესპანელთაგან გათავისუფლების შემდეგ, შევიდა ე. წ. ფედრეალურ ლიგაში. 1816 წელს, ამ ტერიტორიაზე პორტუგალია შეიჭრა, მოახდინა მისი ანექსია და ის ბრაზილიას შეუერთა.
ბრაზილიის დამოუკიდებლობის გაფორმების შემდეგ (1822 წ), სისპლატინის პროვინცია ბრაზილიას სტრატეგიულად ძალზე ხელსაყრელ მდგომარეობაში ამყოფებდა, რადგან რიო-დე-ლა-პლატასა და გაერთიანებული პროვინციების საზღვაო პორტებზე (ძირითადად მონტევიდეო) კონტროლის დამყარების საშუალებას აძლევდა. ამ უკანასკნელმა, პროვინციის ხელში ჩაგდების მიზნით, თავის მოსახლეობას მოუწოდა წინ აღდგომოდნენ რეგიონში ბრაზილიის დომინანტობას და ხალხის შეიარაღება დაიწყო.
შედეგები
ეს ომი საკმაოდ დიდ ხარჯებთან აღმოჩნდა დაკავშირებული. შემცირდა სავაჭრო ბრუნვა გაერთიანებულ პროვინციებსა და გაერთიანებულ სამეფოს შორის, რამაც ორივე ძალაგამოცლილი მხარე დაარწმუნა დაზავების აუცილებლობაში. მართლაც, ბრიტანეთისა და საფრანგეთის მედიატორიბით, 1828 წელს, რიო-დე-ჟანეიროში, რიო-დე-ლა-პლატის გაერთიანებულ პროვინციებსა და ბრაზილიის იმპერიას შორის, ხელი მოეწერა მონტევიდეოს ხელშეკრულებას, რომლის მიხედვითაც სისპლატინის პროვინცია დამოუკიდებლად ცხადდებოდა და მას აღმოსავლეთ ურუგვაის რესპუბლიკა ეწოდა.
ხელშეკრულება ასევე აკანონებდა ბრაზილიის სუვერენიტეტს ყოფილ „აღმოსავლეთ იეზუიტთა მისიაზე" და რაც მთავარია, ბრაზილიას ლა-პლატაში თავისუფალი ნავიგაციის საშუალებას აძლევდა, რაც ბრიტანეთის ინტერესებშიც შედიოდა.
სისპლატინის პროვინციის დაკარგვამ, ბრაზილიაში მზარდი უკმაყოფილება გამოიწვია იმპერატორ პედრუ I-ის მიმართ, რაც 1831 წელს მისი გადადგომის მთავარი მიზეზი გახდა.
რესურსები ინტერნეტში
შეიარაღებული კონფლიქტები სამხრეთ ამერიკაში, არგენტინა-ბრაზილიის ომი (Archived 2009-10-25)
ომები ქვეყნებს შორის
არგენტინის ისტორია
ბრაზილიის ისტორია
ურუგვაის ისტორია
XIX საუკუნის ომები
Jesus Christ Superstar (ალბომი)

Jesus Christ Superstar (ალბომი)
Jesus Christ Superstar — ამავე სახელწოდების როკ-ოპერის თანმხლები ალბომი. მისი ავტორები არიან ენდრიუ ლოიდ უებერი და ტიმ რაისი. ალბომში, ისევე, როგორც ფილმში და სასცენო დადგმაში, წარმოდგენილია იესო ქრისტეს ცხოვრების უკანასკნელი დღეების ინტერპრეტაცია – იერუსალიმში შესვლიდან ჯვარცმამდე. BBC-მ ჩანაწერის ეთერში გაშვებაზე უარი განაცხადა, თვლიდა რა, რომ იგი მკრეხელური იყო.
სიმღერების სია
კომპოზიციების ავტორები – ტიმ რაისი (ტექსტები) და ენდრიუ ლოიდ უებერი (მუსიკა).
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
სერტიფიცირებები
რესურსები ინტერნეტში
jesuschristsuperstar.com
სქოლიო
1970 წლის ალბომები
კონცეპტუალური ალბომები
როკ-ოპერები
იესო ქრისტე სუპერვარსკვლავი
Decca Records-ის ალბომები
MCA Records-ის ალბომები
ენდრიუ ლოიდ უებერის ალბომები
ტიმ რაისის ალბომები
ალბომები ტიმ რაისის პროდიუსერობით
ალბომები ენდრიუ ლოიდ უებერის პროდიუსერობით
ნიგოზის პირველი სამაროვანი

ნიგოზის პირველი სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნიგოზის სამხრეთით 2.5 კილომეტრზე ადგილ ცემჯენაზე, სამაროვანი ორფეროვანია. ზედა ფენა განეკუთვნება ადრინდელ ფეოდალურ ხანას, ქვედა-გვაინდელს. ბრინჯაოსა და ადრინდელ რკინის ხანას. პირველი ფენა მდებარეობს მიწის ზედაპირიდან 0,1-0,15 მეტრ სიღრმეზე. აქ აღმოჩნდა ქვის ფილები და წითლად გამომწვარი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები.მეორე ფენა მიწის ზედაპირიდან 0,25-0,35 მეტრ სიღრმეზე, უშუალოდ პირველი ფენის ქვეშ. აქ გამოვლინდა კარგად განლექილი წვრილმარცვლოვანი ქვიშანარევი თიხის ცომისგან სამეთუნეო მბრუნავ ჩარხზე დამზადებული ნაცრისფრად გამომწვარი ჭურჭლის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Ishenino

Ishenino is a rural locality (a village) in Ilyinskoye Rural Settlement, Kharovsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 16 as of 2002.
Geography
Ishenino is located 27 km northeast of Kharovsk (the district's administrative centre) by road. Zolotava is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kharovsky District