PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Marcus Antistius Labeo

Marcus Antistius Labeo (died 10 or 11 AD) was a Roman jurist.
Marcus Antistius Labeo was the son of Pacuvius Labeo, a jurist who caused himself to be slain after the defeat of his party at Philippi. Since his name was different from his father's, he was presumably adopted by an otherwise unknown Antistius. A member of plebeian nobility in easy circumstances, young Labeo entered public life early. Marcus Antistius rose quickly to the praetorship; but undisguised antipathy for the new regime and the brusque manner he occasionally gave expression to Republican sympathies in the Senate – what Tacitus calls his incorrupta libertas – proved an obstacle to his advancement. His rival, Ateius Capito, a loyal client of new ruling powers, was promoted by Caesar Augustus to the consulate even though Labeo was in line for the job. Smarting under the wrong done him, Labeo declined the office when it was offered to him in a subsequent year.
From this time he seems to have devoted his whole time to jurisprudence. His training in the science had been derived principally from Trebatius Testa. To his knowledge of the law he added a wide general culture, devoting his attention specially to dialectics, philology (grammatica), and antiquities, as valuable aids in the exposition, expansion, and application of legal doctrine. Down to the time of Hadrian his was probably the name of greatest authority; and several of his works were abridged and annotated by later hands.
While Capito is hardly ever referred to, the dicta of Labeo are of constant recurrence in the writings of the classical jurists, such as Gaius, Ulpian and Julius Paulus; and no inconsiderable number of them were thought worthy of preservation in Justinian's Digest. Labeo gets the credit of being the founder of the Proculian school, while Capito is spoken of as the founder of the rival Sabinian one; but it is probable that the real founders of the two scholae were Proculus and Masurius Sabinus, followers respectively of the methods of Labeo and Capito.
Labeo's most important literary work was the Libri posteriores, so called because published only after his death. It contained a systematic exposition of the common law. His Libri ad Edictum embraced a commentary, not only on the edicts of the urban and peregrine praetors, but also on that of the curule aediles. His Probabilium lib. VIII., a collection of definitions and axiomatic legal propositions, seems to have been one of his most characteristic productions.
References
Johann Maier Eck, De vita, moribus, et studiis M. Ant. Labeonis (Franeker, 1692), in Oelrichss Thes. nov., vol. i.
Johannes Jacobus Mascovius, De sectis Sabinianorum et Proculianorum (1728)
Lothar Anton Alfred Pernice, Marcus Antistius Labeo. Das römische Privatrecht im 1. Jahrhundert der Kaiserzeit (Halle, 1873–1892)
10s deaths
1st-century Romans
1st-century writers
Ancient Roman jurists
Ancient Roman writers
Labeo, Marcus
Golden Age Latin writers
Imperial Roman praetors
Year of birth unknown
Year of death uncertain
ნოვი-არტაული

ნოვი-არტაული — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება ნოვოარტაულის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 17 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 17 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 881 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
იანაულის რაიონის სოფლები
ყორნისი

ყორნისი (1931-91 წლებში ეწოდებოდა ზნაური) — დაბა საქართველოში, თიღვის მუნიციპალიტეტში. ოკუპირებულია რუსეთის მიერ. XVIII საუკუნეში ვახუშტი ბატონიშვილის მიერ დასახლება მოხსენიებულია, როგორც ტყისუბანი.
გეოგრაფია
მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე შუა ფრონის (დასავლეთის ფრონის მარცხენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 790 მეტრი, ცხინვალიდან 25 კილომეტრი, აგარიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 22 კმ.
ისტორია
1933 წელს სახელი ეწოდა ოსი რევოლუციონერის, საბჭოთა ხელისუფლებისათვის მებრძოლი ზნაურ აიდაროვის პატივსაცემად. 1936-1991 წლებში იყო ზნაურის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 1972 წელს მიენიჭა დაბის სტატუსი და იყო ყოფილი სადაბო საბჭოს ცენტრი (შედიოდა: ალიბარი, ახალსოფელი, ზემო ოქონა, თიღვა, ისაკყაუ, ნაბაკევი, ნედლათი, სუნისი, ქვემო ოქონა, შინდარა, ხუნდისუბანი). 1991 წელს ეწოდა ყორნისი და დაკარგა რაიონული ცენტრის სტატუსი, რადგან ზნაურის რაიონი შეუერთდა ქარელის რაიონს.. 1990-იანი წლების დასაწყისიდან ოკუპირებულია რუსეთის მიერ და დე-ფაქტო აკონტროლებს სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა. სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფით შედის ზნაურის რაიონში, არის ამავე რაიონის და სადაბო საბჭოს (12 სოფელი) ცენტრი. საქართველოს კანონმდებლობით ყორნისი შედის თიღვის მუნიციპალიტეტის თიღვის ადმინისტრაციულ ერთეულში.
მოსახლეობა
სქოლიო
თიღვის მუნიციპალიტეტის დაბები
საქართველოს ოკუპირებული სოფლები
ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის მდებარეობა შეცვლილი გუნდების სია

ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის მდებარეობა შეცვლილი გუნდების სია
ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაცია (NBA) — მამაკაცთა პროფესიონალური საკალათბურთო ლიგა 30 გუნდისგან შედგება, რომელიც ჩრდილოეთი ამერიკის კონტინენტზეა განთავსებული - 29 გუნდი აშშ-ის, ხოლო 1 გუნდი კანადის ტერიტორიაზე მდებარეობს. ლიგა დაფუძნდა 1946 წლის 6 ივნისს, ნიუ-იორკ სიტიში, როგორც ამერიკის საკალათბურთო ასოციაცია (BAA). ლიგამ ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის სახელი 1949-50 წლების სეზონის დასაწყისში მიიღო, როდესაც შეუერთდა ნაციონალურ საკალათბურთო ლიგას (NBL). NBA არის აქტიური წევრი აშშ-ის კალათბურთის, რომელიც აღიარებულია საერთაშორისო საკალათბურთო ფედერაციის (FIBA) მიერ. ლიგა არის ერთ-ერთი ჩრდილოეთ ამერიკის 4 მთავარ პროფესინალურ სპორტული ლიგისა.
გადასული გუნდები
სია შეიცავს ახლანდელ NBA-ის გუნდებს, ასევე იმ პერიოდს, როდესაც ისინი ჯერ კიდევ ABA-ში თამაშობდნენ. მიუხედავად ამისა, სია არ შეიცავს იმ გუნდებს, რომლებიც ABA-ს იმ გუნდებს, რომლებიც გაუქმდა ABA-NBA გაერთიანებისას, ან გაერთიანებამდე 1976 წელს. სია ასევე არ შეიცავს იმ გუნდებს, რომლებიც იგივე მეტროპოლიტენის არეაში გადავიდნენ (როგორც ნიუარკიდან ნიუ-იორკ სიტიში ან ბალტიმორიდან ვაშინგტონში), ასევე არ შეიცავს უბრალოდ სახელების შეცვლას.
სქოლიო
ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაცია
ნიკოლ კიდმანი

ნიკოლ კიდმანი
ნიკოლ მერი კიდმანი (20 ივნისი, 1967, ჰონოლულუ) — აშშ-ში დაბადებული ავსტრალიელი მსახიობი, მომღერალი და პროდიუსერი. მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი ქალი მსახიობი 2006-2018 წლებში. გაეროს ბავშვთა ფონდის კეთილი ნების ელჩი. მიღებული აქვს უამრავი ჯილდო, მათ შორის ოსკარი, ემი (2017 — ორჯერ), ოქროს გლობუსი (1996, 2002, 2003, 2018 — ორჯერ), BAFTA, ბერლინის კინოფესტივალის ვერცხლის დათვი (2003) და სატურნი (2002). 2007 წელს ნიკოლ კიდმანი მოხვდა ჟურნალ „ტაიმის“ მსოფლიოს 100 ყველაზე გავლენიანი ადამიანის სიაში. 2003 წელს ჰოლივუდის დიდების ხეივანში გაიხსნა მისი სახელობის ვარსკვლავი.
კიდმანი დაიბადა 1967 წლის 20 ივნისს ჰონოლულუში, ჰავაის შტატში, ავსტრალიელების, ენტონი კიდმანისა და ჯანელი ენის ოჯახში. კიდმანს გააჩნია შოტლანდიური და ირლანდიური ფესვები. როდესაც კიდმანს 4 წელი შეუსრულდა, მისი ოჯახი დაბრუნდა ავსტრალიაში.
მისი დებიუტი კინოში შედგა 1983 წელს, ავსტრალიურ ფილმში „Bush Christmas“. სახელი გაითქვა 1989 წლის თრილერი ფილმით „მკვდარი მორევი“, ხოლო დებიუტი ჰოლივუდში შედგა 1990 წელს ფილმში „ჭექა-ქუხილის დღეები“. კიდევ უფრო მეტ წარმატებას მიაღწია ფილმებით: „შორს“ (1992), „ბეტმენი სამუდამოდ“ (1995), „სიკვდილის მიზეზი“ (1995) და „ფართოდ დახუჭული თვალებით“ (1999). 2003 წელს მიიღო ოსკარი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მწერალ ვირჯინია ვულფის განსახიერებისთვის ფილმში საათები“ (2002).
კიდმანის სხვა ცნობილი ფილმებია: „მულენ რუჟი“ (2001), „სხვები“ (2001), „ცივი მთა“ (2003), „დოგვილი“ (2003), „დაბადება“ (2004), „ავსტრალია“ (2008), „კურდღლის სორო“ (2010), „გაზეთის დამტარებელი“ (2012), „სტოკერი“ (2013), „პედინგტონი“ (2014), „ლომი“ (2016), „ცდუნება“ (2017), „გამქრალი ბიჭი“ (2018), „დამანგრეველი“, „აკვამენი“ (2018) და სხვა.
იგი არის იუნისეფისა (1994 წლიდან) და იუნიფემის (2006 წლიდან) კეთილი ნების ელჩი. 2017 წელს გახდა ავსტრალიის ორდენის კომპანიონი. მას აქვს აშშ-ისა და ავსტრალიის ორმაგი მოქალაქეობა. 2010 წელს დააარსა საკუთარი კინოკომპანია Blossom Films. 2006 წლიდან ქორწინებაშია მუსიკოს კიტ ურბანთან.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ნიკოლ კიდმანი ქველმოქმედება
სქოლიო
დაბადებული 20 ივნისი
დაბადებული 1978
ნიკოლ კიდმანი
ავსტრალიელი ამერიკელები
XX საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მსახიობები
XXI საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მსახიობები
XXI საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მომღერლები
ავსტრალიელი ქალი მომღერლები
ავსტრალიელი ქალი კინომსახიობები
ავსტრალიელი ქალი კინოპროდიუსერები
ავსტრალიელი ქალი ტელემსახიობები
ავსტრალიელი ქალი გამხმოვანებლები
BAFTA-ს გამარჯვებულები (პიროვნებები)
იმპერიის ჯილდოს მფლობელები
ოქროს გლობუსის გამარჯვებულები
AACTA Award-ის მფლობელები
Logie Awards-ის მფლობელები
ვერცხლის დათვი საუკეთესო ქალი მსახიობისთვის
ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები
იუნისეფის კეთილი ნების ელჩები
ირმა ინაშვილი

ირმა ინაშვილი (დ. 6 ივლისი, 1970, თბილისი) — ქართველი ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი. პოლიტიკური გაერთიანება „საქართველოს პატრიოტთა ალიანსის“ გენერალური მდივანი 2014 წლიდან. საქართველოს პარლამენტის IX და X მოწვევების დეპუტატი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. 1993–2005 წლებში იყო სახელმწიფო ტელევიზია „პირველი არხის“ მთავარი რედაქტორი, 2003–2010 წლებში — მედია-კავშირ „ობიექტივის“ მთავარი რედაქტორი, 2010–2012 წლებში — ამავე კომპანიის პროგრამების დირექტორი, 2013–2014 წლებში — „საქართველოს პატრიოტთა ალიანსის“ პოლიტიკური მდივანი საზოგადოებასთან ურთიერთობის საკითხებში. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „დავით თარხან-მოურავი, ირმა ინაშვილი — საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი, გაერთიანებული ოპოზიცია“, პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილე. 2018 წლის 14 მაისიდან — განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის კომიტეტის წევრი. 2016 წლის 18 ნოემბრიდან 2018 წლის 21 მაისამდე იყო ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის წევრი.
2020 წლის 11 დეკემბრიდან 2021 წლის 4 იანვრამდე იყო საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი“. სადეპუტატო უფლებამოსილება პარლამენტმა გოჩა თევდორაძესთან და გიორგი ლომიასთან ერთად საკუთარი განცხადების საფუძველზე (გაყალბებული არჩევნების მოტივით) შეუჩერა.
საპატიო წოდებები
საქართველოს დამსახურებული ჟურნალისტი;
ნიკო ნიკოლაძის პრემიის ლაურეატი;
აფხაზეთის ომის ვეტერანი;
ჟურნალისტური პრემია „ოქროს ფრთა“;
გიორგი სააკაძის მედალი პროფესიული თავდადებისთვის;
ექვთიმე თაყაიშვილის სახელობის მედალი პროფესიული სიმამაცისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 6 ივლისი
დაბადებული 1970
თბილისში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქართველი ჟურნალისტები
ქართველი პოლიტიკოსი ქალები
საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები
საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები
სან-კრისტობალ-დე-ლა-ლაგუნა

სან-კრისტობალ-დე-ლა-ლაგუნა ბოლო დროს ცნობილი როგორც ლა-ლაგუნა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კანარის კუნძულების კუნძულ ტენერიფეზე. ლა-ლაგუნა კუნძულების ძველი დედაქალაქია. 2009 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 150,661 ადამიანს შეადგენს და წარმოადგენს არქიპელაგის მესამე და კუნძულის მეორე ყველაზე ხალხმრავალ ქალაქს. შედის სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს სუბ-ურბანულ არეალში. 1999 წელს ქალაქის ისტორიული ცენტრი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. 2003 წლიდან, მუნიციპალიტეტმა არეალის განახლების მიზნით, ამბიციური ურბანული დაგეგმარება წამოიწყო. ლა-ლაგინა ფიზიკურად ქალაქ სანტა-კრუსის ნაწილს წარმოადგენს, მათ საერთო ურბანული ცენტრი გააჩნიათ, რომელიც მიმდებარე სხვა დასახლებებს თანდათან მათს აგლომერაციაში იზიდავს.
ქალაქში მდებარეობს ლა-ლაგუნას უნივერსიტეტი, სადაც 30 000 სტუდენტი სწავლობს. ამჟამად ლა-ლაგუნა კანარის კუნძულების კულტურულ ცენტრად მიიჩნევა.
ქალაქის ეკონომიკა ბიზნესზეა ორიენტირებული, სადაც წამყვანი ადგილი სოფლის მეურნეობას უკავია, რომელიც ქალაქის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილშია კონცენტრირებული.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Maps of Tenerife
http://www.aytolalaguna.com
Organismo Autónomo de Deportes de La Laguna
კანარის კუნძულები
ესპანეთის ქალაქები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ესპანეთში
სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს მუნიციპალიტეტები
Lucius Junius Pullus

Lucius Junius Pullus
Lucius Junius (C. f. C. n.) Pullus (died 249 or 248 BCE) was a politician and general of the Roman Republic. He was consul in 249 BCE together with Publius Claudius Pulcher. He and his consular coleague fought in the ongoing First Punic War.
After the disastrous defeat of Publius Claudius Pulcher's fleet at the Battle of Drepana, where his fleet was almost completely destroyed by the Carthaginian navy, Pulcher was recalled to Rome and fined for his incompetence. Subsequently, Pullus' own fleet was also destroyed by a storm and harassment by Carthaginian vessels. According to the chronicles, his dismay at losing the fleet led Lucius Junius Pullus to take his own life rather than returning to Rome in shame as his colleague had done.
See also
First Punic War
Siege of Lilybaeum (250 BC)
References
The information on this page was translated from its Spanish equivalent.
Junius Pullus, Lucius
3rd-century BC Roman consuls
Roman commanders of the First Punic War
Ancient Roman generals
Pullus, Lucius
Year of birth unknown
ლესერა

ლესერა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კამპო-დე-ბელჩიტეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 109,202433 კმ². მოსახლეობა — 631 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლესერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ლესერა
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ახალციხური თეთრი

ახალციხური თეთრი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში მესხეთიდან.
მესხური წარმოშობის ძლიან იშვიათი ჯიში. მისი ასწლიანი ძირები პირველად ახალციხეში სოფელ აწყურში აღმოაჩინეს და ამიტომაც ახალციხური თეთრი უწოდეს.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, მომრგვალო, ხუთი, იშვიათად სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე შეუბუსავია. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი დიდი ზომის აქვს, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის. საშუალო სიკუმსისაა. მარცვალი მსხვილია, მომრგვალო, ჩალისფერი, მზის მხარეს მოწითალო ელფერით. კანი ნაზი და მკვრივია, ცვილისებრი ფიფქით ოდნავ დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია, სასიამოვნო გემოთი.
ახალციხური თეთრი ძალიან ძლიერი ზრდისაა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის მეორე ნახევარში შედის. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 140-150 დღეა. მტევნის საშუალო წონა 140 გრამია, საჰექატრო მოსავლიანობა — 12.0-15.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 16-19%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7-11 გ/ლ-ს.
მტევნები გამოირჩევა ლამაზი გარეგნობით და გამოიყენება სასუფრე ყურძნად, აგრეთვე მიიღება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინო.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 59
მესხეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ბარბუნიალესი

ბარბუნიალესი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის სომონტანო-დე-ბარბასტროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18,70 კმ². მოსახლეობა — 96 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ბარბუნიალესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ბარბუნიალესი
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
გლეხი (გაზეთი)

გლეხი (გაზეთი)
„გლეხი“ — გაზეთი, ქართველ სოციალისტ-ფედერალისტთა ორგანო. გამოდიოდა თბილისში 1906 (22 ივნ. – 3 აგვ.); სულ გამოვიდა 7 ნომერი. ოფიციალური რედაქტორ-გამომცემელი – მ. ადამაშვილი (მიხეილ ჯავახიშვილი), ფაქტობრივი რედაქტორი – ს. ფირცხალავა. „გლეხი“ პროპაგანდას უწევდა გლეხთა ბრძოლას მიწისა და სოციალური თავისუფლებისთვის. გაზეთში მწვავედ იყო დასმული ქართ. ენის უფლების დაცვის, ერობისა და იმ დროს აქტუალური სხვა პრობლემები. გარდა პუბლიცისტური მასალისა, გაზეთი აქვეყნებდა ი. ევდოშვილის, დუტუ მეგრელის, ბ. ახოსპირელისა და სხვათა ორიგინიზებულ და ნათარგმნ მხატვრულ თხზულებებს. ხელისუფლებამ დახურა რევოლუციური მიმართულებისათვის. 1906 წლის სექტემბერში გაზეთი აღადგინეს „მიწის“ სახელწოდებით.
ლიტერატურა
საქართველოს გაზეთები
ქართულენოვანი გაზეთები
Off the Ground

Off the Ground — ინგლისელი მუსიკოს პოლ მაკ-კარტნის მეცხრე სტუდიური სოლო-ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1993 წელს. როგორც 1990-იანებში გამოსული პირველი ალბომი, იგი არის წინა დისკის Flowers in the Dirt ერთგვარი გაგრძელება და ნაწილობრივ ჟღერადობით იმეორებს წინა ალბომს.
სიმღერების სია
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
სქოლიო
1993 წლის ალბომები
პოლ მაკ-კარტნის ალბომები
Parlophone-ის ალბომები
McDonald's

McDonald's — სწრაფი კვების რესტორნების უმსხვილესი ქსელი მსოფლიოში. მისი ცენტრალური ოფისი მდებარეობს აშშ-ში, ქალაქ ჩიკაგოში.
ისტორია
კომპანია 1940 წელს დააარსეს ძმებმა დიკ და მაკ მაკდონალდებმა. პირველი რესტორანი გაიხსნა სან-ბერნარდინოში (კალიფორნია).
1954 წელს, რეი კროკმა ძმები მაკდონალდებისაგან შეიძინა ფრანჩაიზინგის ექსკლუზიური აგენტის უფლება. 1955 წელს კროკმა გახსნა McDonald’s-ის პირველი რესტორანი ქალაქ დეს-პლეინზში, ილინოისის შტატში. დღეს ეს რესტორანი კორპორაციის მუზეუმია. 1955 წელს კროკმა დაარეგისტრირა კომპანია McDonald’s System, Inc, ხოლო 1960 წელს მას ეწოდა McDonald’s Corporation McDonald’s Corporation. 1961 წელს კროკმა შეიძინა კომპანიის მართვის ყველა უფლება.
დღეს
2008 წლისათვის კორპორაციის ქსელში დასაქმებულთა საერთო რაოდენობამ შეადგინა 400 000 ადამიანი, ხოლო მოგებამ შეადგინა $23,5 მილიარდი.
2009 წელს კორპორაციის კაპიტალიზაცია შეადგენდა $64,2 მილიარდს. კორპორაციის დირექტორთა საბჭოს თავმჟდომარე და მთავარი მმართველია ჯეიმზ სკინერი, პრეზიდენტი - დონ ტომპსონი.
2009 წელს ივნისისათვის, McDonald’s სავაჭრო ნიშნის ქვეშ მსოფლიოს 118 ქვეყანაში მუშოაბდა 32 060 რესტორანი, რომელთაგან 14 000 აშშ-ში მდებარეობს. 25 578 რესტორანი იმართებოდა ფრანჩაიზინგის პრინციპით. შედეგად, რესტორნების ასორტიმენტი, ზომები და პორციის შემადგენლობა მკვეთრად განსხვავდება სხვადასხვა ქვეყანაში. რესტორნების ასორტიმენტში შედის ჰამბურგერები (მ.შ. „ბიგ მაკი“), სენდვიჩი, კარტოფილი ფრი, დესერტები, სხვადასხვა სასმელი და ა.შ. ქვეყნების უმრავლესობაში, მაკდონალდსის რესტორნებში იყიდება ლუდიც. ადგილობრივი მოსახლეობის შემოსავლებით უზრუნველსაყოფად კორპორაციისათვის პრიორიტეტულია ადგილობრივი პროდუქტების გამოყენება. თითქმის ყველა პროდუქტი, რომელიც იყიდება მაკდონალდსის ქსელში, წარმოებულია ადილობრივ ბაზარზე. ადგილობრივი პროდუქტების რაოდენობა რესტორნებში მერყეობს 70%-დან 85%-მდე. კორპორაციის ერთ-ერთი კარგად განვითარებადი პროექტია საყავეების ქსელი „McCafé“.
ცნობები ზოგიერთი ქვეყნის ქსელის შესახებ 2022 წლის 15 დეკემბრის მონაცემებით:
უკრაინა იყო რიგით 102-ე ქვეყანა, სადაც გაიხსნა მაკდონალდსის რესტორანი. აქ კომპანიის ქსელი ვითარდება 1997 წლის 24 მაისიდან.
მოლდოვაში ფუნქციონირებს მაკდონალდსის 6 რესტორანი, ყველა მათგანი კიშინიოვის ცენტრში მდებარეობს.
ლატვიაში მუშაობს მაკდონალდსის 13 რესტორანი: 12 რიგაში, 1 ელგავაში.
ისრაელში ფუნქციონირებს მაკდონალდსის 185 რესტორანი, ამ რესტორნებში განვითარებულია „მაკდრაივის“ სერვისი, ასევე შესაძლებელია WiFi-ის სარგებლობა.
ესტონეთში არის მაკდონალდსის 10 რესტორანი: 8 ტალინში, 1 ტარტუში და 1 ნარვაში.
ბელარუსში მუშაობს მაკდონალდსის 5 რესტორანი, ყველა მათგანი მინსკში მდებარეობს.
აზერბაიჯანში წარმოდგენილია მაკდონალდსის 21 რესტორანი.
საქართველოში ფუნქციონირებს მაკდონალდსის 19 რესტორანი.
თურქეთში ფუნქციონირებს მაკდონალდსის 253 რესტორანი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
McDonald's კანადა
Photographs of McDonald's storefronts from around the world.
სქოლიო
აშშ-ის კომპანიები
ნიუ-იორკის სააქციო ბირჟის კომპანიები
ტრანსნაციონალური კომპანიები
სწრაფი კვება
ბანგლადეშის მდინარეები

ბანგლადეშის მდინარეები
ბანგლადეშის ტერიტორიაზე გაედინება დაახლოებით 700 მდინარე. შენაკადებთან ერთად მათი საერთო სიგრძეა 24,140 კილომეტრი.
ძირითადი მდინარეები
ატრაი
ბალუ
ბანგალი
ბანგში
ბარალი
ბაირაბი
ბრაჰმაპუტრა
ბურა გაურანგა
ბურიგანგა
განგი
დაკატუა
დალეშვარი
დანშირი
დანუ
დარლა
იჩამატი
ფენი
ჩიჰნაი
ჩიტრა
ჰალდა
ლიტერატურა
Mah Khan, Environmental aspects of surface water development projects in Bangladesh in AA Rahman et al ed, Environment and Development in Bangladesh, Vol 2, University Press Ltd, Dhaka, 1990.
რესურსები ინტერნეტში
ბანგლადეშის მდინარეების სია
სქოლიო
ბანგლადეშის მდინარეები
აზიის მდინარეები
ამონიუმის ასრენატი

ამონიუმის ასრენატი — არაორგანული ნაერთი ფორმულით (NH4)3AsO4. იგი მიიღება დარიშხან (V) მჟავის კონცენტრირებული ხსნარის ამიაკით ნეიტრალიზაციით, რის შედეგადაც წარმოიქმნება ტრიჰიდრატის უფერო კრისტალები. გაცხელებისთანავე იშლება ამიაკის გამოთავისუფლებით.
დარიშხანის სხვა ნაერთების მსგავსად, ის კლასიფიცირდება როგორც „IARC ჯგუფი 1 კანცეროგენი“, ანუ ადამიანისთვის კანცეროგენულია.
ასევე ცნობილია მათი მჟავა მარილები როგორებიცაა დიამონიუმის ასრენატი და ამონიუმ დიჰიდროგენ არსენატი.
სქოლიო
არაორგანული ნივთიერებები
არსენატები
ამონიუმის ნაერთები
Cerro Bayo Complex

Cerro Bayo Complex
Cerro Bayo is a complex volcano on the northern part border between Argentina and Chile. It consists of four overlapping stratovolcanoes along a north–south line. The main volcano face is located on the Argentine side, thought the summit of the complex is just west of the border, in Chile. The volcano is about 800,000 years old, but it is associated with ongoing ground uplift encompassing also the more northerly Lastarria and Cordón del Azufre volcanoes. The high summit is the source of two viscous dacitic lava flows with prominent levees that traveled to the north.
Elemental sulfur can be found at Bayo, both in the form of high-grade massive deposits and as extinct fumarole chimneys. The volcano formed in three separate phases that produced lava flows. One is dated to 1.6±0.4 million years ago. The volcano can bear snow in winter. The youngest dated rocks are about 23,000 years old; in 2007 a steam eruption were observed by researchers investigating nearby salt pans such as Salar Ignorado.
See also
List of volcanoes in Chile
List of volcanoes in Argentina
List of mountains in the Andes
Los Colorados (caldera)
References
(in Spanish; also includes volcanoes of Argentina, Bolivia, and Peru)
Complex volcanoes
Volcanoes of Atacama Region
Volcanoes of Catamarca Province
Mountains of Argentina
Mountains of Chile
Polygenetic volcanoes
Subduction volcanoes
Argentina–Chile border
International mountains of South America
Five-thousanders of the Andes
გიორგი I (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

გიორგი I (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)
გიორგი I — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი 679-686 წწ. და მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე მეორე პატრიარქ იოანე V-სთან ერთად არის ძველი სტილით 18 აგვისტო, ახალი სტილით - 31 აგვისტო.
მოღვაწეობდა კონსტანტინე IV პოღონატის-ის დროს.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
კონსტანტინოპოლის პატრიარქები
VII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ნე ვინი

ნე ვინი (დ. 24 მაისი, 1911, პაუნგდე, ბრიტანეთის ბირმა — გ. 5 დეკემბერი, 2002, იანგონი, მიანმარი) — ბირმის სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე. გენერალი (1960). ბირმის მმართველი 1962-1988 წლებში.
იაპონელების მიერ ბირმის ოკუპაციის პერიოდში (1942-1945 წწ.) ეკავა სამეთაურო თანამდებობები ბირმის დამოუკიდებლობის არმიაში, იყო ბირმის თავდაცვის არმიის შტაბის უფროსი. 1947 წელს აირჩიეს დამფუძნებელი კრების წევრად, რომელმაც 1948 წლის 4 იანვარს გამოაცხადა ბირმის დამოუკიდებლობა. 1948 წელს დანიშნეს ჩრდილოეთის სამხედრო ოლქის ჯარების სარდლად. 1950-1972 წწ. გენშტაბის უფროსი და ბირმის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალია. 1949-1950 წლებში პრემიერ-მინისტრის მოადგილეა. 1958-1960 წწ. პრემიერ-მინისტრი.
1962 წლის 2 მარტს ბირმის არმიამ ნე ვინის ხელმძღვანელობით ხელში აიღო ძალაუფლება, შეიქმნა რევოლუციური საბჭო (მოქმედებდა 1974 წლის მარტამდე) ნე ვინის ხელმძღვანელობით. 1962-1974 წლებში ნე ვინი იყო აგრეთვე რევოლუციური მთავრობის თავმჯდომარე. 1958-1972 წლებში თავდაცვის მინისტრი. 1974-1981 წლებში სახალხო კრების (პარლამენტის) სახელმწიფო საბჭოს თავმჯდომარე და ბირმის სოციალისტური რესპუბლიკის პრეზიდენტი.
ლიტერატურა
მიანმარელები
მიანმარის პრეზიდენტები
დაბადებული 24 მაისი
დაბადებული 1911
გარდაცვლილი 5 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2002
მიანმარის პრემიერ-მინისტრები
ენრიკო ფერმი

ენრიკო ფერმი (დ. 29 სექტემბერი, 1901, რომი — გ. 28 ნოემბერი, 1954, ჩიკაგო) — იტალიელი ფიზიკოსი, რომელსაც დიდი წვლილი მიუძღვის კვანტური მექანიკის განვითარებაში. 1938 წელს მიიღო ნობელის პრემია ფიზიკის დარგში. ენრიკო ფერმის ახლო კავშირი ჰქონდა ინგლისელ თეორეტიკოს-ფიზიკოსთან პოლ დირაკთან.
რესურსები ინტერნეტში
ენრიკო ფერმის ბიოგრაფიული ცნობები . ჩიკაგოს უნივერსიტეტი.
სტატია ენრიკო ფერმის გარდავალების შესახებ. „ნიუ-იორკ ტაიმზი“.
სქოლიო
იტალიელი ფიზიკოსები
იტალო-ამერიკელები
იტალიელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
კარჭაღბიური

კარჭაღბიური — სოფელი სომხეთში. მდებარეობს გეღარქუნიქის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 389 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები