PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
აკაკი გოგია

აკაკი გოგია (დ. 18 იანვარი 1992, რუსთავი, საქართველო) — ქართული წარმოშობის გერმანელი ფეხბურთელი, თამაშობს გერმანიის მეორე ბუნდესლიგის საფეხბურთო კლუბ „უნიონ ბერლინში“.
ახალგაზრდული კარიერა დაიწყო 2001 წელს, ხოლო პროფესიონალური — 2009 წელს კლუბ ვოლფსბურგ II-ში. მისი ზედმეტსახელია „ენდი“. 9 წლამდე იგი ოჯახთან ერთად რუსთავში, საქართველოში ცხოვრობდა, შემდეგ მისი ოჯახი ჰალეში გადავიდა, მოგვიანებით კი ჰანოვერში, ბოლოს კი აუგსბურგში. ამან განაპირობა მისი კლუბის გამოცვლა.
ტიტულები
ჰალეშერი
საქსონია-ანჰალტის თასი: 2014-15
რესურსები ინტერნეტში
აკაკი გოგია — Soccerbase
აკაკი გოგია fc-union-berlin.de-ზე
სქოლიო
დაბადებული 1992
დაბადებული 18 იანვარი
ქართული წარმომავლობის გერმანელები
გერმანელი ფეხბურთელები
ქართველი ფეხბურთელები
გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები
მეორე ბუნდესლიგის ფეხბურთელები
გერმანიის მესამე ლიგის ფეხბურთელები
ინგლისის საფეხბურთო ლიგის ფეხბურთელები
ჰანოვერ 96-ის ფეხბურთელები
ვოლფსბურგის ფეხბურთელები
აუგსბურგის ფეხბურთელები
სანქტ-პაულის ფეხბურთელები
ჰალეშერის ფეხბურთელები
ბრენტფორდის ფეხბურთელები
დრეზდენის დინამოს ფეხბურთელები
უნიონ ბერლინის ფეხბურთელები
ლუი დე ბრიუკერი

ლუი დე ბრიუკერი (დ. 31 მაისი, 1870, რუზელარი — გ. 4 ივნისი, 1951, ბრიუსელი) — ბელგიელი სოციალისტი, ჟურნალისტი, ბრიუსელის თავისუფალი უნივერსიტეტის პროფესორი, ბელგიის სამეფო აკადემიის წევრი, მეორე სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრი.
ბიოგრაფია
18 წლის ასაკში შევიდა ბელგიის სოციალისტურ პარტიაში. 1898 წლიდან იყო პარტიის აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი. იყო ბელგიის მუშათა პროფესიული კავშირის ცენტრალური კომიტეტის წევრი. 1902 წლიდან თანამშრომლობდა ბელგიის სოციალისტური პარტიის მთავარ ორგანო „Le Peuple“-ში. აგრეთვე იყო ინტერნაციონალის აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი. პირველი მსოფლიო ომის დროს ჩართული იყო ანტისაომარ კამპანიაში. 1920 წლის სექტემბერში ევროპელი სოციალისტების დელეგაციის წევრის სტატუსით იმყოფებოდა საქართველოში. საქართველოს მოქალაქეებს საზეიმო მიტინგზე მიმართა თბილისსა და ქუთაისში. გამართა შეხვედრები სავაჭრო-სამრეწველო პალატაში და გააცნო თავისი ხედვები ეკონომიკური კრიზისის დაძლევასთან დაკავშირებით. შეხვედრა გამართა 127 ერობათა კავშირის კომიტეტში, გაეცნო საქართველოს თვითმმართველობის თვისებებს. საზოგადოება „ჩემოში“ გამართული შეხვედრისას კი პირობა დადო, რომ ხელს შეუწყობდა ბელგიასა და საქართველოს შორის ეკონომიკური კავშირების გაძლიერებას. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის საბჭოთა რუსეთის მიერ ოკუპაციის შემდეგ, სხვა ევროპელ სოციალისტებთან ერთად, აპროტესტებდა საბჭოთა საოკუპაციო რეჟიმს. შემდგომ წლებში აქტიურად იყო ჩართული მეორე ინტერნაციონალის მუშაობაში და ეწეოდა სამეცნიერო საქმიანობას. ლექციებს კითხულობდა ბრიუსელის თავისუფალ უნივერსიტეტში, აგრძელებდა პარტიულ მუშაობას და ახლო კავშირში იყო ემილ ვანდერველდესთან.
ლიტერატურა
ნ. კირთაძე, ევროპა და დამოუკიდებელი საქართველო (1919-1921 წწ). თბ., 1997;
გ. შარაძე, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა და საგარეო პოლიტიკა, საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო. თბ., 2003;
გაზ. „საქართველოს რესპუბლიკა“, 1920, №209, №221, №235
გაზ. „ერთობა“, 1920, №213;
გაზ. „სახალხო საქმე“, 1920, №944.
დაბადებული 31 მაისი
დაბადებული 1870
გარდაცვლილი 4 ივნისი
გარდაცვლილი 1951
ბელგიელი სოციალისტები
ბელგიელი ჟურნალისტები
ბელგიელი პროფესორები
ბელგიის სამეფო აკადემიის წევრები
Formica lutea

Formica lutea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ჟარდინ-დუ-მულატუ

ჟარდინ-დუ-მულატუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-პარნაიბა-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 309 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.45 კმ²-ზე. ფართობი 509 851 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქვემო ოტრევი

ქვემო ოტრევი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, არცევის თემში.
გეოგრაფია
მდებარეობს შიდა ქართლის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 1055 მეტრი. ცხინვალიდან 17 კილომეტრი.
ისტორია
1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება.
ლიტერატურა
სქოლიო
არცევის თემის სოფლები
კოველის რაიონი

კოველის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, ვოლინის ოლქში. მისი ფართობია 1 723 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 40 681 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 24 კაცს კმ²-ზე. კოველის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოველი.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
ვოლინის ოლქის რაიონები
ლუსაკნი

ლუსაკნი — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 120 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 207 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 31 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
Bağırsaq

Bağırsaq is a village in the Kalbajar District of Azerbaijan.
References
Populated places in Kalbajar District
ნოვა-ვენესია

ნოვა-ვენესია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ესპირიტუ-სანტუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 65 მეტრზე. მიეკუთვნება ესპირიტუ-სანტუს შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნოვა-ვენესიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 46 031 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.92 კმ²-ზე. ფართობი 1 442 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ესპირიტუ-სანტუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მოსახლეობის 2011 წლის შეფასება
ესპირიტუ-სანტუს შტატის მუნიციპალიტეტები
საჰიბ II გირეი

საჰიბ II გირეი (‎; დ. 1726 — გ. 1807, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია) — ყირიმის ხანი 1771–1775 წლებში, აჰმედ გირეის ვაჯი, დევლეთ II გირეის შვილიშვილი.
ბიოგრაფია
საჰიბ გირეი იყო დევლეთ II-ის მე-4 ვაჟის, აჰმედ გირეის შვილი. აღიზარდა ოსმალეთის სულთნების კარზე. 1760-იან წლებში დაბრუნდა ყირიმში და სახელმწიფო საქმეების მართვაში ჩაერთო. 1770 წლამდე ეკავა პერეკოფის ორ-ბეის ანუ გამგებლის თანამდებობა. 1771 წელს საჰიბ II ყირიმელმა დიდებულებმა ოსმალეთის სულთნის დაუკითხავად აირჩიეს ხანად.
საჰიბს სახანოს მართვა მოუწია რუსეთთან გამძვინვარებული ომის დროს. 1772 წელს, შირინის, ასევე მანსურის კლანის ბეგებთან და ნოღაელებთან ერთად მან ხელი მოაწერა შეთანხმებას რუსეთის იმპერიასთან ალიანსის შესახებ, რის შემდეაც მიიღო რუსებისგან სამხედრო და ფინანსური დახმარების დაპირება. 1774 წელს ოსმალებსა და რუსებს შორის დაიდო ქუჩუქ-კაინარჯის ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც ყირიმის სახანო დამოუკიდებელ პოლიტიკურ ერთეულად, ხოლო რუსეთი მის გარანტორად გამოცხადდა.
ყირიმში უკმაყოფილება იყო რუსული არმიის ყოფნის გამო და თავად საჰიბ II სერიოზულ სირთულეებს წააწყდა სახელმწიფოს მართვაში.
სახანოს მომავლის შესახებ აზრთა სხვადასხვაობა ძალიან დიდი იყო, თათარი ბეგების ნაწილს ჰქონდა მიდრეკილება ყირიმის ყოფილ სახელმწიფო სტატუსში დაბრუნების - ოსმალეთის მფარველობაში შესვლისკენ. 1775 წელს საჰიბის ბიძაშვილი, დევლეთ IV ნოღაელთა და რუს კაზაკთა დახმარებით შეიჭრა ბახჩისარაიში და ქალაქზე კონტროლი დაამყარა. საჰიბ II გირეის ტახტის დატოვება და რუსეთში გაქცევა მოუწია. 1783 წელს რუსების მიერ ყირიმის ანექსიის შემდეგ კი გადაასახლეს ოსმალეთში. გარდაიცვალა სტამბოლის რაიონ ჩათალჯაში, 1807 წელს, 81 წლის ასაკში.
იხილეთ აგრეთვე
ყირიმის სახანო
გირეის დინასტია
ყირიმის ხანების სია
ლიტერატურა
Олекса Гайворонский «Повелители двух материков», ტომი 1, 2007 г. ISBN 978-966-96917-1-2, ст. 187—223
Гайворонский Алексей. Созвездие Гераев. — Симферополь, 2003 წ.
Халим Гирай «Розовый куст ханов» (история крымских ханов)
ყირიმის ხანები
გირეის დინასტია
ყირიმის სახანო
დაბადებული 1726
გარდაცვლილი 1807
დამხობილი მონარქები
გაჯი-ქარაჩაი

გაჯი-ქარაჩაი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
შაბრანის რაიონის სოფლები
ღარიბაშვილი

ღარიბაშვილი
საკუთარი სახელი ღარიბაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ივანე ღარიბაშვილი — საბჭოთა გენერალ-მაიორი
ირაკლი ღარიბაშვილი — პოლიტიკოსი
ქართლოს ღარიბაშვილი — პოლიტიკოსი
ქართული გვარები
Vollenhovia kaselela

Vollenhovia kaselela — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Vollenhovia-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Danish Landrace pig

Danish Landrace pig
The Danish Landrace is a Danish breed of pig. It is of medium to large size, white in colour with a long body, fine hair, a long snout, and heavy drooping ears. There are two distinct varieties, the white and the piebald.
History
During the second half of the nineteenth century, Denmark became a major supplier of bacon to the United Kingdom: exports grew from 1000 tons per year in 1850 to in 1900; they grew still further in the twentieth century, reaching in 1932. From about 1865, and particularly between 1879 and 1896, breeding stock of the British Large White or Yorkshire breed was imported and cross-bred with local animals to supply the bacon trade. The cross of a Large White boar with a sow of the traditional Jutland breed was found to be particularly successful.
In 1896 the Danish government drew up a national plan for pig production, under which the Large White x Jutland hybrid would become a new breed, the Danish Landrace. A herd-book published in 1906 listed 126 boars born from 1893 to 1904; some 60% of them were from Jutland, 21% from Fyn and 10% from Zealand. Performance testing was started in 1899. Herds of purebred local and Large White pigs were separately reared; farmers could buy stock to produce the first-generation hybrid, which soon became the predominant pig of Denmark. From about 1925 the use of Large White boars was reduced, and the new breed selectively bred for characteristics including more length in the body and less fat on the back.
After the end of the Second World War, limits were placed on exports of breeding stock; the Danish Landrace had already been exported to many countries of the world, and had given rise to numerous regional breeds, among them the American, Dutch Landrace, Norwegian, South African and Swedish Landrace.
In the 1960s it was essentially the only pig breed in the country, but in the 1970s it came to be considered insufficiently productive for intensive farming. A comparison with imported Large White in 1977 found it to grow more slowly while consuming more feed. From about this time it was cross-bred with newlyimported Large White boars to create the Dan-Hybrid sow line, on which a variety of Duroc, Hampshire and Large White boars were used. By 1983 approximately 3500 of the original breed remained.
Characteristics
The Danish Landrace is a medium-to-large, long, lean, pig. It is white, and is scantily clad with short hairs. The snout is long, and the large ears droop forwards. It has deep flanks and lacks the wrinkles and excess fat found in some other breeds.
References
Pig breeds
Pig breeds originating in Denmark
გისკა

გისკა — სოფელი მოლდოვაში, კეუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 16 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 400 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
კეუშენის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კეუშენის რაიონის სოფლები
ბალეარის კუნძულები

ბალეარის კუნძულები — ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანება და პროვინცია 1983 წლიდან. შედგება 4 დიდი და რამდენიმე მცირე კუნძულისაგან (ფართობი კვ.კმ): მალიორკა (3.500), მენორკა (680), ივისა (572) და ფორმენტერა (115). ტურიზმი აქ ეკონომიკის საფუძველია. კუნძულებს ყოველწლიურად 4-5 მლნ უცხოელი სტუმრობს, ძირითადად ბრიტანელები, გერმანელები, სკანდინავიელები.
ფართობი - 5 ათასი.
მოსახლეობა – 700 ათასი.
ადმინისტრაციული ცენტრი - პალმა-დე-მალიორკა.
ენები – ესპანური, კატალონიური.
ისტორია
უძველეს დროში კართაგენელთა კოლონია იყო, შემდეგ რომაელების, არაბების. 1229-1235 – მალიორკა და ივისა არაგონმა დაიპყრო. 1287 – მინორკა დაიმორჩილა ალფონს III-მ და არაბები განდევნა. 1708 – მინორკა ინგლისელებმა დაიკავეს. 1756 – კუნძულები ფრანგებმა (ჰერცოგი რიშელიე) დაიკავეს. ლეგენდის თანახმად სწორედ ამ დროს შეიქმნა მაიონეზი, სოუსი პორტ-მაოს აღების დღეს შეიქმნა და სპეციალურ სოუსს მაონეზი უწოდეს. 1936-1939 – მალიორკა და ივისა ფრანკისტებს ემორჩილებოდა, მინორკა – რესპუბლიკელებს.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
ივისა
მალიორკა
მენორკა
ბალეარის კუნძულები
ჰეისეის პერიოდი

ჰეისეის პერიოდი ან ჰეისეის ეპოქა (ჰეისეი ძიდაი) — იმპერატორ აკიჰიტოს მმართველობის პერიოდი. დღევანდელი ერა. დაიწყო 1989 წლის 8 იანვარს, იმპერატორ ჰიროჰიტოს გარდაცვალების შემდეგ, რომლის მმართველობის პერიოდს ერქვა შოვას პერიოდი.
1989 წლის 7 იანვარს იაპონიის 125-ე იმპერატორი გახდა 55 წლის აკიჰიტო (დაიბადა 1933 წლის 23 დეკემბერს), გარდაცვლილ იმპერატორ ჰიროჰიტოს უფროსი ვაჟი. იაპონური ტრადიციული წელთაღრიცხვის სისტემის მიხედვით დაიწყო ახალი ერა, რომელმაც ოფიციალურად მიიღო ჰეისეის დასახელება („მშვიდობის დამყარება“).
ჰეისეის პერიოდი
პატერდეილ-ტერიერი

პატერდეილ-ტერიერი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია დიდ ბრიტანეთში XVIII საუკუნეში.
დიდი ბრიტანეთის საზღვრებს გარეთ თითქმის უცნობი პატერდეილ-ტერიერი უფრო ხშირად იორქშირის საგრაფოში გვხვდება. ამ ტერიერებს აშენებენ არა გარეგნული მონაცემების გამო, არამედ როგორც შესანიშნავ ვირთხის მჭერს, კურდღელზე და მელაზე მონადირეს. ძველ დროში ინგლისის ჩრდილოეთით მეძაღლეების კლუბის მიერ დადგენილი სტანდარტებით ძაღლების გამრავლებამ ძალიან შეამცირა ტერიერების მრავალფეროვნება, მაგრამ ქვეყნის ზოგიერთი მიყრუებული კუთხეების მცხოვრებლები ისევ ისე აგრძელებდნენ ძაღლების „უღიარებელი“ ჯიშების გამრავლებას. მათ რიცხვს მიეკუთვნება პატერდეილ-ტერიერიც.
ამ დამოუკიდებელი ხასიათის მქონე ძლიერ, ამტან ძაღლს ამრავლებენ ვირთხების დასახოცად და სანადიროდ. პატერდეილის ძარღვებში ბულტერიერის სისხლიცაა, ამიტომ ის ძალიან ბრაზიანია სხვა ძაღლებთან მუშაობისას, თუმცა ის ძალიან უშიშარია და დაუფიქრებლად ესხმის თავს მიწის ქვეშ ნებისმიერ ცხოველს. პატერდეილ-ტერიერს აქვს ძლიერი, პროპორციული სხეული, ძლიერი ფეხები, სამკუთხა ყურები. მისი ბალანი მოკლე და უხეშია, შეფერილობა შეიძლება იყოს ჟღალი, მავი ხორბლისფრით, ყავისფერი, შავი. მუქ თვალებს გამომცდელი მზერა ახასიათებთ. კარგად უძლებს სიცივეს და სიცხეს, ვერ ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. ცუდად ეწყობა ბავშვებს და სხვა ძაღლებს, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა.
რესურსები ინტერნეტში
პატერდეილ-ტერიერი
ტერიერები
ბრიტანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
Grand Larousse encyclopédique

Grand Larousse encyclopédique
The Grand Larousse encyclopédique en dix volumes ("Big Larousse encyclopedia in ten volumes") is a French encyclopedic dictionary published by Larousse between February 1960 and August 1964, with two later supplements that update the content to 1975.
It is both a dictionary, focusing on the study and the presentation of the words of the French language, and an encyclopaedia, covering all branches of knowledge. In 1971, Larousse began publishing the much larger 20-volume "Grande Encyclopédie Larousse", with functional dictionary entries diminished, and regular encyclopedia articles greatly expanded.
Online version
In May 2008, Larousse launched its encyclopedia online. In addition to the verified content from the paper encyclopedia, it is open to external contributors. Each article is signed by a single author who remains the only one authorized to make modifications.
See also
Grand dictionnaire universel du XIXe siècle
Nouveau Larousse illustré
Petit Larousse
References
External links
Official site
French-language encyclopedias
French online encyclopedias
Éditions Larousse books
1960 non-fiction books
20th-century encyclopedias
21st-century encyclopedias
Druzhina

Druzhina
In the medieval history of Kievan Rus' and Early Poland, a druzhina, drużyna, or družyna (Slovak and ; ; ; , druzhýna literally a "fellowship") was a retinue in service of a Slavic chieftain, also called knyaz. The name is derived from the Slavic word drug (друг) with the meaning of "companion, friend".
Early Rus'
In the Rus' Khaganate, a druzhina helped the prince administer his principality and constituted the area's military force. The first members of a druzhina were the Varangians, whose princes established control there in the 9th century. Soon, members of the local Slavic aristocracy and adventurers of a variety of other nationalities became druzhinniki. The druzhina's organization varied with time and survived in one form or another until the 16th century.
The druzhina was composed of two groups: the senior members, later known as boyars, and the junior members, later known as boyar scions. The boyars were the prince's closest advisers and performed higher state functions. The junior members constituted the prince's personal bodyguard and were common soldiers. Members were dependent upon their prince for financial support but served the prince freely and had the right to leave him and join the druzhina of another prince.
As a result, a prince was inclined to seek the goodwill of his druzhina by paying the druzhinniki wages, sharing his war booty and taxes with them and eventually rewarding the boyars with landed estates that were complete with rights to tax and administer justice to the local population.
At the Battle on the Ice, the army of the Novgorod Republic had about 5000 men in all. Around 3000 men in both the cavalry and the infantry were part of Alexander Nevsky's druzhina.
Poland
Ibrahim ibn Yaqub, who traveled in 961–62 in Central Europe, mentions that the drużyna of Duke Mieszko I of Poland had 3000 men, paid by the duke. Unlike his predecessors, Casimir I the Restorer promoted landed gentry over the drużyna as his base of power.
See also
Housecarl
Leidang
Hird
Voluntary People's Druzhina, a civilian organization in the Soviet Union
Czechoslovak Legion First unit in Russia, called the "Czech Companions" (Česká družina or Družina)
Wenceslaus I, Duke of Bohemia murdered by Boleslav's companion
References
Bibliography
External links
Society of Kievan Rus'
Protective service occupations
Early Germanic warfare
History of Poland during the Piast dynasty
Court titles
Military history of Kievan Rus'
სალოა

სალოა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 745 მეტრზე. მიეკუთვნება პერნამბუკუს აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გარანიუნსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 309 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 60.73 კმ²-ზე. ფართობი 252 080 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერნამბუკუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
თულაშვილი

თულაშვილი
საკუთარი სახელი თულაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ანა თულაშვილი — პიანისტი
გაბრიელ თულაშვილი — სამხედრო პირი
გიორგი თულაშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი
ვახტანგ თულაშვილი — ჟურნალისტი, პუბლიცისტი
ივანე თულაშვილი — ინჟინერი, პედაგოგი
იხილეთ აგრეთვე
თულაშვილები — საგვარეულო საქართველოში
ქართული გვარები
პროკლე (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

პროკლე (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)
პროკლე (დ. 390 ან 395 ან 370 — გ. 24 ივლისი, 447) — კონსტანტინოპოლის არქიეპისკოპოსი 434–447 წლებში. წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 20 ნოემბერი, ახალი სტილით — 3 დეკემბერი. წმიდა იოანე ოქროპირის (+407; ხს. 26 ნოემბერს) მოწაფეობისა, რომელმაც ნეტარი ჯერ დიაკვნად აკურთხა, შემდეგ კი - მღვდლად.
წმინდა პრკოლემ საკუთარი თვალებით იხილა, თუ როგორ ეცხადებოდა პავლე მოციქული წმინდა იოანე ოქროპირს მისი ეპისტოლეების თარგმანების წერისას. თავისი წმინდა მოძღვრის დახმარებით პროკლემ საოცრად გაიღრმავა საღვთო წერილის ცოდნა და ნააზრევის სრულყოფილი ფორმით გადმოცემის უნარიც შეიძინა.
იოანე ოქროპირის გადასახლებისა და მიცვალების შემდეგ კონსტანტინოპოლის წმინდა პატრიარქმა სისინიუსმა (426-427) პროკლეს ქალაქ კვიზიკის ეპისკოპოსად დაასხა ხელი, მაგრამ ერეტიკოს ნესტორიანელების გავლენით იგი ეპარქიიდან განდევეს და პროკლე დედაქალაქში დაბრუნდა. წმინდა მწყემსმთავარი კონსტანტინოპოლის ტაძრებში ქადაგებდა, მრევლს მართლმადიდებლურ სარწმუნოებაში განამტკიცებდა და უშიშრად ამხელდა უსჯულო მწვალებლობას.
პატრიარქ სისინიუსის გარდაცვალების შემდეგ კონსტანტინოპოლის საპატრიარქო ტახტზე პროკლე აღასაყდრეს. ნეტარი მამა თორმეტი წლის მანძილზე (434-447) მესაჭეობდა კონსტანტინოპოლის ეკლესიას. მისი ძალისხმევით წმინდა მეფის, თეოდოსი II-ის (408-450) ზეობის ჟამს იოანე ოქროპირის წმინდა ნაწილები კომანიდან კონსტანტინოპოლში გადააბრძანეს.
პროკლეს პატრიარქობისას იმპერიას თავს დაატყდა გამანადგურებელი მიწისძვრა, რომელიც რამდენიმე თვე გრძელდებოდა. ბითვინიაში, ჰელესპონტში, ფრიგიაში მთელი ქალაქები ინგრეოდა, მდინარეები მიწის ქვეშ იკარგებოდა, ოდესღაც უწყლო ადგილებში კი დამღუპველი წყალდიდობები ხდებოდა. კონსტანტინოპოლელები პატრიარქისა და იმპერატორის წინამძღვრობით გადიოდნენ ხოლმე ქალაქიდან, პარაკლისებს აღასრულებდნენ და უფლისგან ამ არნახული უბედურების შეწყვეტას ითხოვდნენ. ერთ-ერთი ასეთი პარაკლისის დროს უჩინარმა ძალამ ერთი ბიჭუნა ჰაერში აიტაცა. შემდგომ ყმაწვილი სრულიად უვნებელი დაბრუნდა მიწაზე და შემოკრებილებს ამცნო, რომ იქ, მაღლა, მან ნახა და გაიგონა ანგელოზებრივი საგალობელი: „წმიდაო ღმერთო, წმიდაო ძლიერო, წმიდაო უკვდავო“. სამწმიდას საგალობელი მთელმა ხალხმა აიტაცა, თან დაამატა: „შეგვიწყალენ ჩუენ“ და მიწისძვრაც შეწყდა. აქედან მიეცა დასაბამი ამ ლოცვას, რომელიც ყველა ღვთისმსახურების განუყოფელ ნაწილად იქცა.
საყოველთაო სიყვარულითა და პატივისცემით მოსილი პატრიარქი ღრმად მოხუცებული მიიცვალა 447 წელს.
ლიტერატურა
წმიდანთა ცხოვრება, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
სქოლიო
დაბადებული 390
დაბადებული 395
დაბადებული 370
გარდაცვლილი 447
კონსტანტინოპოლის არქიეპისკოპოსები
V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
მალასიკი

მალასიკი (ოფიციალურად მალასიკის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na Malasiqui; ტაგ: Bayan ng Malasiqui) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 130 275 ადამიანს შეადგენს.
მალასიკი მეტწილად სასოფლო-სამეურნეო მუნიციპალიტეტია. ძირითადად მოჰყავთ ბრინჯი, სიმინდი და ტროპიკული ბოსტნეული. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე დიდი რაოდენობით ხარობს მანგო.
ეტიმოლოგია
მალასიკის სახელწოდება წარმოდგება პანგასინანური სიტყვის ფუძიდან lasi, რაც ელვას ნიშნავს. პრეფიქსი ma მაღალს აღნიშნავს, ხოლო სუფიქსი qui ადგილზე მიანიშნებს. მალასიკი აღნიშნავს „ელვით სავსე ადგილს“.
რესურსები ინტერნეტში
Malasiqui Profile at PhilAtlas.com
Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines
Malasiqui at the Pangasinan Government Website
Local Governance Performance Management System
Philippine Census Information
სქოლიო
პანგასინანის მუნიციპალიტეტები
ყიზილორდის აეროპორტი

ყიზილორდის აეროპორტი (IATA: KZO, ICAO: UAOO) — აეროპორტი ყაზახეთში. მდებარეობს ქალაქ ყიზილორდიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 12.5 კმ-ში. აეროპორტი წარმოადგენს ავიაკომპანია SCAT-ის ჰაბს.
სქოლიო
ყაზახეთის აეროპორტები
უმანცი

უმანცი — პატარა კუნძული ბალტიის ზღვაში, გერმანიის მეკლენბურგ-წინა პომერანიის მხარის შემადგენლობაში.
კუნძულის ფართობი 20 კმ²-ია. ახლომდებარე კუნძულებთან — ჰიდენზესთან და რიუგენთან ერთად, რომელთანაც 1901 წლიდან 250 ხიდითაა დაკავშირებული, მიეკუთვნება რიუგენის რაიონს.
უმანცი წარმოადგენს დასავლეთ პომერანიის ლაგუნების ეროვნული პარკის შემადგენელ ნაწილს.
იხილეთ აგრეთვე
გერმანიის კუნძულების სია
რესურსები ინტერნეტში
კუნძულის მდებარეობა
გერმანიის კუნძულები