PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
შილდის აბულის მარანი

შილდის აბულის მარანი — ეკლესია, არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტში, სოფელი შილდის ჩრდილოეთით, 3-4 კილომეტრზე, ნასოფლარ ვეძისხევის ტერიტორიაზე. თარიღდება XVIII საუკუნით.
შენობა გეგმით სწორკუთხაა. ნაგებია ძირითადად ნატეხი ქვით, სარკმლები, პილასტრები, საბჯენი თაღები და კამარა - კვადრატული აგურით. აღმოსავლეთ-დასავლეთის მიმართულებით ზუსტი ორიენტაცია, მარნისთვის საჭირო ელემენტების უქონლობა, ადასტურებს, რომ იგი თავიდანვე საკულტო დანიშნულებისათვის იყო აგებული. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: მთლიანად დანგრეულია დასავლეთი კედელი, ჩამონგრეულია კამარისა და საბჯენი თაღების უმეტესი ნაწილი, მონგრეულია აღმოსავლეთ კედლის ზედა ნაწილი.
ეკლესია უაფსიდოა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით რომლის შუაში თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. ორ-ორი მსგავსი სარკმელი, ერთმანეთის პირდაპირ გრძივ კედლებშიცაა. მათი თაღები კამარის მრუდშია მოქცეული. ერთადერთი შესასვლელი ეკლესიას დასავლეთიდან ჰქონია. დარბაზის გრძივი კედლები მარტივი პილასტრების ორი წყვილით სამ-სამ თანაბარ ნაწილად იყოფა. პილასტრებზე საბჯენი თაღები იყო გადაყვანილი, რომლებსაც კამარა ეყრდნობოდა. კამარის ქუსლი, შესაბამისი კედლის მიმართ რამდენადმე წინაა წამოწეული და კედლის მთელ სიგრძეზე მცირე საფეხურს ქმნის. მსგავსი საფეხური საბჯენი თაღების ქუსლების დონეზეცაა.
პილასტრების აღმოსავლეთი წყვილით და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღით ნავში საკურთხევლის სივრცე იყო გამოყვანილი. საკურთხევლის კედლებს მთელ სიგრძეზე გასდევდა აგურითა და ნალესობით გამოყვანილი მცირედ ნაშვერი თარო. შენობის გარე პერანგისთვის გამოყენებულია სხვადასხვა ზომის ნატეხი და რიყის ქვა. აგურით მხოლოდ სარკმლის ღიობებია მოპირკეთებული.
ლიტერატურა
ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Jacinto, Minas Gerais

Jacinto, Minas Gerais
Jacinto is a Brazilian municipality located in the northeast of the state of Minas Gerais. Jacinto is located on the right bank of the Jequitinhonha River. It is 44 kilometers east of Almenara.
The legend tells that the city name is a homage to an old settler named Jacinto who lived in the city around the 1910s.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
External links
Frigoletto
Municipalities in Minas Gerais
Populated places established in 1943
Dorylus aethiopicus

Dorylus aethiopicus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorylus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
კიევის ეროვნული ლინგვისტური უნივერსიტეტი

კიევის ეროვნული ლინგვისტური უნივერსიტეტი — უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება უკრაინაში. დაარსდა 1948 წლის 30 მარტს, როგორც კიევის უცხო ენათა სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1988-2009 წლებში უნივერსიტეტის რექტორი იყო გალიკ არტემჩუკი, ხოლო 2010 წლიდან რექტორია რომან ვასკო.
ისტორია
კიევის ეროვნული ლინგვისტური უნივერსიტეტი არის უცხო ენათა სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის მემკვიდრე, რომელიც დაარსდა უსსრ-ს განათლების სამინისტროს ბრძანება № 524/69-ის საფუძველზე 1948 წლის 30 მარტს.
უკრაინის მინისტრთა კაბინეტის 1994 წლის 29 აგვისტოს № 592 განკარგულების საფუძველზე პედაგოგიურ ინსტიტუტს ეწოდა ეროვნული ლინგვისტური უნივერსიტეტი.
1948-1949 სასწავლო წელს პირველ კურსზე სულ სამი ფაკულტეტი იყო: ინგლისურის, ფრანგულისა და ესპანური ენების. ირიცხებოდა 238 სტუდენტი. 1953 წელს გაიხსნა გერმანული ენის ფაკულტეტი, 1977 წელს - რუსული ენის ფაკულტეტი უცხოელი სტუდენტებისათვის. 1962 წლიდან მოქმედებს ასპირანტურა, ხოლო 1992 წლიდან - დოქტორანტურა.
ბოლო ათი წლის განმავლობაში უნივერსიტეტსდაემატა რამდენიმე ფაკულტეტი: ეკონომიკა-სამართლის, თარჯიმნების ფაკულტეტი და აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი.
1993 წლია უნივერსიტეტში მოქმედებს იუნესკოს პირველი კათედრა უკრაინაში.
ინფრასტრუქტურა
უნივერსიტეტს გააჩნია 3 სასწავლო კორპუსი, 4 სტუდენტური საერთო საცხოვებელი, კომპიუტერიზირებული ბიბლიოთეკა 1 მლნ ეგზემპლარი წიგნადი ფონდით. 10 კომპიუტერული კლასი 300 სამუშაო ადგილით, თანამედროვე სპორტული კომპლექსი და სასადილო.
ფაკულტეტები
ამჟამად უნივერსიტეტს აქვს ექვსი ფაკულტეტი: გერმაული ფილოლოგიის, რომანული ფილოლოგიის, სლავური ფილოლოგიის, მთარგმნელობითი, ეკონომიკა-სამართლისა აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტები.
სასწავლო პროცესს ემსახურება 30 კათედრა, სადაც მუშაობს 850 პედაგოგი. მათ შორის 56 მეცნიერებათა დოქტორი, 50 პროფესორი, 218 მეცნიერებათა კანდიდატი, 132 დოცენტი.
სპეციალობები
კიევის ეროვნული ლინგვისტური უნივერსიტეტი ამზადებს შემდეგი სპეციალობის ბაკალავრებს:
ინგლისური ენა და ლიტერატურა
გერმანული ენა და ლიტერატურა
ფრანგული ენა და ლიტერატურა
ესპანური ენა და ლიტერატურა
ჩინური ენა და ლიტერატურა
იაპონური ენა და ლიტერატურა
რუსული ენა და ლიტერატურა
უკრაინული ენა და ლიტერატურა
ფსიქოლოგია
ინგლისურიდან თარგმნა
გერმანულიდან თარგმნა
ფრანგულიდან თარგმნა
ესპანურიდან თარგმნა
ჩინურიდან თარგმნა
იაპონურიდან თარგმნა
კორეულიდან თარგმნა
თურქულიდან თარგმნა
არაბულიდან თარგმნა
სპარსულიდან თარგმნა
რუსულიდან თარგმნა
ორგანიზაციის მენეჯმენტი
სამართალმცოდნეობა
გამოყენებითი ლინგვისტიკა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სტუდენტური პორტალი
უკრაინის უნივერსიტეტები
წმინდა სტეფანეს ეკლესია (მაინცი)

წმინდა სტეფანეს ეკლესია (მაინცი)
წმინდა სტეფანეს ეკლესია მაინცში (გერმ. St. Stephan zu Mainz) — გოტიკური კოლეგიატის ეკლესია გერმანიის ქალაქ მაინცში.
თავდაპირველად აიგო 990 წელს არქიეპისკოპოსი ვილიგის ბრძანებით, რომელმაც ასევე მაინცის საკათედრო ტაძრის მშენებლობა წამოიწყო. ეკლესია ქალაქის ყველაზე მაღალ ბორცვზე დაფუძნდა, თეოფანუს, საღვთო რომის იმპერატორი ოტო II-ის ქვრივის, სურვილით.
გოტიკური არქიტექტურა
გერმანიის ტაძრები
კვიპროსის თემი

კვიპროსის თემი — ბიზანტიის იმპერიის სამხედრო-ადმინისტრაციული პროვინცია. თემი კვიპროსის კუნძულზე მდებარეობდა. ის 960-იან წლებში, ბიზანტიის ფლოტის მიერ, კვიპროსის განთავისუფლებით ჩამოყალიბდა. ადრე კუნძული არაბეთ-ბიზანტიის 3 საუკუნოვან დაპირისპირების ზონას წარმაოდგენდა. 1042 წლის თეოფილე ეროტიკოსის და 1092 წლის რაფსომატის აჯანყება მალევე, საიმპერატორო ძალების მირ იქნა ჩახშობილი. XII საუკუნის ბოლოს, აქ ისევ რჩებოდა სეპარატისტული ტენდეციები: 1185 წელს, ისააკ კომნენოსმა თავი იმპერატორად გამოაცხადა. 1191 წელს კუნძული რიჩარდ ლომგულმა დაიპყრო.
ლიტერატურა
ბიზანტიის თემები
კაპადოკია
ნიჟნი-ნოვგოროდის ისტორიული ცენტრი

ნიჟნი-ნოვგოროდის ისტორიული ცენტრი, ძველი ნიჟნი-ნოვგოროდი ან ძველი ქალაქი — ქალაქ ნიჟნი-ნოვგოროდის 1917 წლამდე გაშენებული ნაწილი. აღნიშნულ ნაწილში მდებარეობს არქიტექტურის ძეგლების დიდი ნაწილი, ბუნების ღირსშესანიშნაობების ძეგლები და ისტორიული რაიონები.
ძველ ქალაქში ერთმანეთშია გადაჯაჭვული სხვადასხვა ეპოქის არქიტექტურული სტილი (ნეობიზანტიური, ბაროკო, ამპირი, მოდერნი). ქალაქის ძველ რაიონებში ერთმანეთის გვერდით განლაგებულია შუა საუკუნეების კრემლი, თავადების სახლები და სტალინური არქიტექტურის შენობები.
მდებარეობა
ძველი ქალაქი განლაგებულია ქალაქის ორ ბორცვზე, ესენია კრემლისა და ელიას გორა. კრემლის გორაზე მდებარეობს თავად კრემლი და მის გარშემო მდებარე ისტორიული რაიონები: მინინისა და პოჟარსკისა და სახალხო ერთობის მოედნები, შობის ქუჩა, ისტორიული ქუჩების კომპლექსი (მაგალითად, დიდი კვართის ქუჩა და ბარბარეს ქუჩა), პეჩერის ამაღლების მონასტერი და მდინარე პოჩაინა. ელიას გორაზე განთავსებულია ტერიტორია, რომელიც იწყება ელიას ქუჩიდან და მთავრდება ლიადოვის მოედნით.
ძველი ქალაქის ტერიტორიაზე მდებარეობს ასევე ძველი კანავინო ნიჟნი-ნოვგოროდის ბაზრითა და ძველი სორმოვოს ტერიტორიით, მიუხედავად იმისა, რომ აღნიშნული ტერიტორიები 1917 წლის შემდეგ შევიდნენ ქალაქის შემადგენლობაში. ძველი კანავინო თავის თავში მოიცავს ბაზრობას, ისარსა და მიკრორაიონ გორდეევკას. აქ განლაგებულია მრავალი ღირსშესანიშნავი არქიტექტურული ძეგლი, რომელიც ქმნიან აღნიშნული ტერიტორიის ანსამბლს: ბაზრობა და მთავარი სავაჭრო სახლი, მოსკოვის ვაგზალი მიმდებარე მოედნითა და ცენტრალური უნივერმაღით, სმოლენსკო-ვლადიმირის ეკლესია და გორდეევის უნივერმაღი, ასევე XIX საუკუნის მრავალი სახლი. 2018 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის წინ ძველი კანავინოს ტერიტორიის მასშტაბური რეკონსტრუქცია გაიმართა.
ძველი სორმოვო ისტორიული ცენტრიდან ყველაზე მეტადაა დაშორებული. აქ აგებულია სტალინური ეპოქის ძეგლები. ძველ სორმოვოში მდებარეობს ნიჟნი-ნოვგოროდის უფლის ფერისცვალების ტაძარი, ნიჟნი-ნოვგოროდის № 82 ლიცეუმი, ქარხანა „წითელი სორმოვო“ და - საუკუნეების მიჯნის რამდენიმე ნაგებობა. XX საუკუნის დასაწყისში სორმოვო იყო 1905 წლის რევოლუციის ცენტრი, ამასთან დაკავშირებით სორმოვოში მრავალი ძეგლია, რომელიც რევოლუციას ეძღვნება.
მნიშვნელობა
ობიექტი „ნიჟნი-ნოვგოროდის ისტორიული ცენტრი“ არის ქალაქის ძირითადი კულტურული ღირსშესანიშნაობა და მისი ტურისტული ცენტრი. შედის იუნესკოს 100 ქალაქს შორის, რომელსაც აქვს კულტურული და ისტორიული მნიშვნელობა. იუნესკოს არამატერიალური ძეგლების სიაში შედის მაქსიმ გორკის იუბილე. ისტორიული ტერიტორიის დაცვა და განვითარება მუდმივი დავის საგანი იყო ისტორიული მემკვიდრეობისა და თანამედროვე მშენებლობის მომხრეთა შორის. უკანასკნელ 30 წელიწადში ქალაქმა დაკარგა არქიტექტურის ძეგლების დიდი რაოდენობა და თითქმის მთლიანად დაკარგა ისტორიული სახე. ახალი მერი ვლადიმირ პანოვი დაინტერესებულია ქალაქის ისტორიული სახის შენარჩუნებით.
შემადგენლობა
რესურსები ინტერნეტში
Туристический портал Нижнего Новгорода
სქოლიო
ნიჟნი-ნოვგოროდის ღირსშესანიშნაობები
ნიჟნი-ნოვგოროდის ისტორია
აბისის ციხე

აბისის ციხე – ისტორიული ციხესიმაგრე შიდა ქართლის მხარეში ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბისის გარეუბანში, მდინარე დასავლეთის ფრონის მარჯვენა და ტკოცურასხევის მარცხენა ნაპირზე. ციხე-დარბაზი აგებულია XVIII საუკუნის 50-60-იან წლებში.
ძეგლის აღწერა
ციხე-დარბაზი სამი ნაწილისაგან შედგება. ცენტრი უკავია კოშკურ ნაგებობას, რომელსაც საცხოვრებელი დანიშნულებაც ჰქონია და საბრძოლოც. ეტყობა, აგებისთანავე ცხადი გამხდარა, რომ საჭირო იყო კიდევ დამატებითი ნაგებობანი. ამიტომაც დაუმატებიათ მოზრდილი ნაგებობა, სამხრეთის მხარეს კი ეკლესია აუშენებიათ.
ცენტრალური კოშკური შენობა არა ნაკლებ სამი სართულისა ყოფილა. გეგმით იგი კვადრატს უახლოვდება. კუთხეებში მცირე ზომის ცილინდრული კოშკებია, რომელთაც მხოლოდ დაცვისათვის იყენებდნენ. პირველი სართული დამხმარე იქნებოდა. მეორე სართულს ყველა ელემენტი აქვს საცხოვრებლად და თავდასაცავად.
ცნობილი არაა, როდის გამოვიდა მწყობრიდან ეს სიმაგრე. სავარაუდოდ იგი თავისი ფუნქციის დაკარგვის შემდეგ, XIX საუკუნეში უნდა იყოს დაზიანებული.
ციხე-დარბაზის კომპლექს და სოფ. აბისის ნასოფლარს 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
სქოლიო
ქარელის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
NGC 399

NGC 399 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1874 წლის 7 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
Argelia, Antioquia

Argelia, Antioquia
Argelia is a town and municipality in Antioquia Department, Colombia. Part of the subregion of Eastern Antioquia.
Climate
Argelia has a tropical rainforest climate (Af) which closely borders a subtropical highland climate. It has very heavy rainfall year round.
See also
St Julian's Church, Argelia
References
Municipalities of Antioquia Department
სიურეია აღაოღლუ

სიურეია აღაოღლუ (1903–1989) — აზერბაიჯანული წარმოშობის თურქი მწერალი და იურისტი, პირველი ქალი-ადვოკატი თურქეთის ისტორიაში.
ბიოგრაფია
სიურეია აღაოღლუ აზერბაიჯანელი, ხოლო შემდგომში თურქი პოლიტიკოსის აჰმედ-ბეგ აგაევის ქალიშვილი იყო. 1920 წელს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დაცემის შემდეგ ოჯახი თურქეთში გადავიდა, სადაც სიურეიამ სტამბოლის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი დაამთავრა. 1927 წლიდან გარდაცვალებამდე ადვოკატად მუშაობდა. არის ორი წიგნის ავტორი: „რა ვნახე ლონდონში“ და „აი, როგორ გავიდა ცხოვრება“, რომლებშიც მრავალ სამართლებრივ საკითხებს შეეხო. იგი სტამბოლში ინსულტით გარდაიცვალა. 2003 წელს მის პატივსაცემად გამოიცა ვერცხლის სამახსოვრო მონეტა.
სქოლიო
დაბადებული 1903
გარდაცვლილი 29 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1989
სტამბოლის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
Tetiankhkem

Tetiankhkem was an Ancient Egyptian prince who lived at the beginning of the Sixth Dynasty of Egypt.
His name means "Tetiankh the Black" or "Black Teti lives" and is connected to the word Kemet, which is an Egyptian term for Egypt.
He was a son of Pharaoh Teti and his wife, Queen Khuit and thus a half-brother of Pepi I Meryre. He was named after his father.
This man was likely a crown prince for some time, just like his half-brother Nebkauhor, son of Iput.
Tetiankhkem died when he was about 15 years old and was buried in mastaba located on the east side of Iput's funerary complex.
Titles
"Eldest king’s son"
References
Ancient Egyptian princes
People of the Sixth Dynasty of Egypt
Pepi I Meryre
24th-century BC Egyptian people
აბუ ლ-კასიმი

აბუ ლ-კასიმი
იუსუფ იბნ აბუ ლ-საჯი (საქართველოში ცნობილი, როგორც აბუ ლ-კასიმი) (გ. 928) — აზერბაიჯანის ამირა საჯიდების დინასტიიდან. დინასტიის დამაარსებლის აბუ-საჯის ძე. 908-914 წწ. ლაშქრობდა სამხრეთ კავკასიაში. თავდაპირველად თავს დაესხა სომხეთს და მის მეფე სმბატ I-ს, რომელმაც ვერ გაუწია წინააღმდეგობა აბულ კასიმის ლაშქარს თავი ჯერ აფხაზეთის სამეფოს შეაფარა, 914 წელს კი აბულ კასიმმა სიკვდილით დასაჯა ქალაქ დვინში. 914 წელს აბულ კასიმმა თბილისში ილაშქრა, იქიდან კი კახეთში გაილაშქრა და აიღო უჯარმისა და ბოჭორმის ციხეები. შემდეგ დაუზავდა კახეთის ქორეპისკოპოს კვირიკეს და უჯარმა დაუბრუნა. კახეთიდან აბულ კასიმი ქართლში გადავიდა და მოაოხრა. ქართველებმა თვითონვე „მოარღუივნეს ზღუდენი უფლისციხისანი“, რათა მტერი იქ ვერ გამაგრებულიყო. არაბებმა დაარბიეს სამცხე და ჯავახეთი, მაგრამ კარგად გამაგრებული თმოგვის ციხე ვერ აიღეს. შემდეგ ყველისციხეს შემოარტყეს ალყა. მეციხოვნეებმა წინააღმდეგობა გაუწიეს უკეთ შეიარაღებულ და მრავალრიცხოვან მტერს, მაგრამ დამარცხდნენ.
აბულ კასიმმა შეიპყრო ციხისთავი გობრონი და სიკვდილით დასაჯა. სამხედრო წარმატების მიუხედავად აბულ კასიმმა დასახულ მიზანს ვერ მიაღწია. ხალხის შეუპოვარმა ბრძოლამ აიძულა საქართველოს გასცლოდა.
იხილეთ აგრეთვე
აბუ ლ-კასიმის ლაშქრობა საქართველოში
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორია, ტ, I, თბ., 2008
არაბები
გარდაცვლილი 928
Italva

Italva is a municipality located in the Brazilian state of Rio de Janeiro. Its population was 14,073 (2020) and its area is 291 km².
References
Municipalities in Rio de Janeiro (state)
ალექსანდრე ტარსაიძე

ალექსანდრე ტარსაიძე
ალექსანდრე გიორგის ძე ტარსაიძე (დ. 22 ივნისი, 1901, თბილისი, — გ. 25 თებერვალი, 1978, ნიუ-იორკი, დაკრძალულია იქვე, ნოვო-დიდეევოს მართლმადიდებლური მონასტრის ეზოში) — ქართველი მწერალი და ისტორიკოსი, ემიგრანტი. ექიმ გიორგი ტარსაიძის შვილი.
დაიბადა თბილისში. სამხედრო განათლების მისაღებად პეტერბურგში გაგზავნეს. იყო საზღვაო კორპუსის კადეტი. რუსეთის 1917 წლის რევოლუციის და საზღვაო კორპუსის დახურვის (1918) შემდეგ თბილისში დაბრუნდა. მუშაობდა ამიერკავკასიაში მოკავშირეთა სამხედრო წარმომადგენლის, ამერიკელი პოლკოვნიკის უილიამ ჰასკელის ოფისში. 1921 წელს საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა. ერთხანს სტამბოლში ამერიკული დახმარების ადმინისტრაციის შტაბში მუშაობდა, 1923 წელს კი აშშ-ში გადასახლდა. მუშაობდა სხვადასხვა კერძო კომპანიაში, მათ შორის გიორგი მაჩაბლის პარფიუმერულ ფირმაში. II მსოფლიო ომის (1939-1941) წლებში აშშ-ის არმიის სამხედრო დაზვერვასთან თანამშრომლობდა. ომის შემდეგ დაუბრუნდა ბიზნესს და მუშაობდა სხვადასხვა კომპანიის საზოგადოებასთან ურთიერთობის აგენტად, მონაწილეობდა სახელოვნებო აუქციონებში. ამავდროულად, ეწეოდა სამწერლობო საქმიანობას, აქვეყნებდა სტატიებს ჟურნალ „ლაიფში“. მისი ძირითადი შრომები შეეხება XX საუკუნის დასაწყისის რუსეთის სამხედრო და პოლიტიკური ისტორიის საკითხებს. ტარსაიძის არქივი ინახება სტენფორდის უნივერსიტეტის ჰუვერის ინსტიტუტში.
ბიბლიოგრაფია
Морской корпус за четверть века, 1901-1925 (The Naval Corps for a Quarter of the Century, 1901-1925; NYC, 1944);
Czars and Presidents. The Story of a Forgotten Friendship (NYC, 1958);
Четыре мифа о Первой мировой (Four Myths about the First World War; NYC, 1969);
Katia: Wife before God (NYC, 1977).
რესურსები ინტერნეტში
საქართველოში ნაკლებად ცნობილი ქართველი ემიგრანტი ალექსანდრე ტარსაიძე. intermedia.ge. 2017.
დაბადებული 22 ივნისი
დაბადებული 1901
გარდაცვლილი 25 თებერვალი
გარდაცვლილი 1978
თბილისში დაბადებულები
ქართველი ემიგრანტები
ამერიკელი მწერლები
ამერიკელი ისტორიკოსები
XX საუკუნის ამერიკელი ისტორიკოსები
ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
XX საუკუნის ქართველი ისტორიკოსები
ადელბერტ შულცი

ადელბერტ შულცი (დ. 20 დეკემბერი, 1903, ბერლინი — გ. 28 იანვარი, 1944, შეპეტოვკა, რუსეთი) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, „ვერმახტის“ გენერალ-მაიორი და სატანკო დივიზიის მეთაური.
გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები
დაბადებული 20 დეკემბერი
დაბადებული 1903
გარდაცვლილი 28 იანვარი
გარდაცვლილი 1944
ადიგენი

ადიგენი — დაბა სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ადიგენის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, მდინარე ქვაბლიანის ნაპირას, ახალციხე-ბათუმის საავტომობილო გზაზე, ქალაქ ახალციხიდან 32 კმ-ზე. ჰავა ზომიერად ნოტიოა, ზამთარი - ცივი, ზაფხული - ხანგრძლივი და გრილი. დაბის სტატუსი მიენიჭა 1961 წელს. დაბაში არის ადმინისტრაციული, კულტურის, განათლების და ჯანდაცვის დაწესებულებები, მცირე საწარმოები.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით დაბაში ცხოვრობს 783 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბები
თქმულებები ჯედაებზე: ძველი რესპუბლიკის რაინდები

თქმულებები ჯედაებზე: ძველი რესპუბლიკის რაინდები
„თქმულებები ჯედაებზე: ძველი რესპუბლიკის რაინდები“ — ხუთნაწილიანი სიუჟეტური თაღი კომიქსების სერიაში თქმულებები ჯედაებზე. მისი სცენარის ავტორია ტომ ვეიტჩი. პირველი ნომერი გამომცემლობამ Dark Horse Comics გაყიდვაში 1993 წლის 1 ოქტომბერს გამოუშვა. კომიქსის ამ სერიაში მოთხრობილი ამბები მიმდინარეობს ვარსკვლავური ომების სამყაროში, ვარსკვლავური ომები IV: ახალი იმედი-ს მოვლენებამდე 3,998 წლით ადრე.
სიუჟეტი
ამ ნომრებში წარმოდგენილ სიუჟეტებს შორის ორი ძირითადი იკვეთება:
ულიკ ქელ-დრომა
დამწყები ჯედაის რთული გზა და არჩევანი. ჯედაების მონაწილეობა პრინცესა გალიას გათავისუფლებაში. პირველად არის ნახსენები ფრიდონ ნადი, რომელსაც პლანეტა ონდერონის მოსახლეობის ერთი ნაწილი, მიუხედავად იმისა, რომ იგი ბნელ მხარეს ემხრობოდა, პატივს სცემს.
ნომი სანრაიდერი
ამბავი ნომისა და მის გოგონა ვიმაზე. ნომის ქმარი, ანდური, ოჯახთან ერთად მიემგზავრება გალაქტიკის ერთ კუთხეში, სადაც თავის მასწავლებელ ტონს უნდა შეხვდეს. გზად ანდურს კლავენ და ნომი რთული არჩევანის წინაშე დგება. ტონი მას ჯედაის ხელოვნებას ასწავლის. ნომი, მიუხედავად იმისა, რომ სინათლის მახვილი ქმრის დაღუპვის ამბებს ახსენებს, დიდი ხნის ყოყმანის შემდეგ ჯედაების ცნობილ იარაღს ხელში იღებს.
გამოცემები
ძველი რესპუბლიკის რაინდები: ულიკ ქელ-დრომა და ონდერონის მხეცური ომები, ნაწილი 1
ძველი რესპუბლიკის რაინდები: ულიკ ქელ-დრომა და ონდერონის მხეცური ომები, ნაწილი 2
ძველი რესპუბლიკის რაინდები: ნომი სანრაიდერის საგა, ნაწილი 1
ძველი რესპუბლიკის რაინდები: ნომი სანრაიდერის საგა, ნაწილი 2
ძველი რესპუბლიკის რაინდები: ნომი სანრაიდერის საგა, ნაწილი 3
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია Dark Horse-ის საიტზე გაერთიანებული გამოცემის შესახებ
1993 წლის კომიქსები
Dark Horse Comics-ის გამოცემები
ვარსკვლავურ ომებზე დაფუძნებული კომიქსები
ლოოკი (დასავლეთი მინდორო)

ლოოკი (დასავლეთი მინდორო)
ლოოკი (ოფიციალურად ლოოკის მუნიციპალიტეტი) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 7 802 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Looc Profile at PhilAtlas.com
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
დასავლეთ მინდოროს მუნიციპალიტეტები
თებელოვების კოშკი

თებელოვების კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ონის მუნიციპალიტეტის სოფელ გულიანთაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
კოშკი ნაგებია რიყისა და ფლეთილი ქვით კირის დუღაბზე. აღმოსავლეთი და ჩრდილოეთი კედლები ნაწილობრივ დანგრეულია. შემორჩა სამი სართულის დონეზე. თაღოვანი კარი გაჭრილია დასავლეთ კედელში.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
სქოლიო
ონის მუნიციპალიტეტის კოშკები
კონსტანტინე ივანოვი

კონსტანტინე ივანოვი (დ. 8 მაისი, 1907 — გ. 15 აპრილი, 1984) — რუსი დირიჟორი, სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1958)
ბიოგრაფია
1937 წელს დაამთავრა მოსკოვის კონსერვატორია. 1938-1939 წლებში მუშაობდა საოპერო თეატრში, 1941-1946 წლებში იყო საკავშირო რადიოს დიდი სიმფონიური ორეკსტრის დირიჟორი, 1946-1965 წლებში სსრკ-ის სახელმწიფო სიმფონიური ორკესტრის მთავარი დირიჟორი.
ლიტერატურა
რუსი დირიჟორები
დაბადებული 1907
დაბადებული 8 მაისი
გარდაცვლილი 15 აპრილი
გარდაცვლილი 1984
სსრკ-ის სახალხო არტისტები
დანიელე ბონერა

დანიელე ბონერა
დინიელე ბონერა (დ. 31 მაისი, 1981; ბრეშა, იტალია) — ყოფილი იტალიელი ფეხბურთელი, რომელიც უკანასკნელად თამაშობდა ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის კლუბ „ვილიარეალში“, ცენტრალური მცველი პოზიციაზე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1981 წლის 31 მაისს, იტალიაში ქალაქ ბრეშაში.
თავისი პროფესიონალური კარიერა მან დაიწყო „ბრეშაში“ 1999 წელს, მას პირველივე სეზონში შეეძლო გადასულიყო სერია A-ში.
2000 წელს ის გახდა გუნდის სასტარტო შემადგენლობის ფეხბურთელი და გაატარა გუნდში ორი სეზონი და ითამაშა 60 მატჩი.
2002 წელს ბონერა გადავიდა „პარმაში“. ამ კლუბის შემადგენლობაში ბონერამ გაატარა 4 სეზონი, ითამაშა 139 მატჩი და გაიტანა 1 გოლი.
ის „მილანში“ 2006 წლიდან გამოდის. იტალიურ გაზეთებთან ინტერვიუებში დანიელე აცხადებდა რომ, „მილანში“ გადასვლა მისთვის სიურპრიზი იყო: „როდესაც მე გავიგე ამ ტრანსფერის შესახებ მე შოკში ვიყავი, გამოტყდა „პარმას“ ყოფილი მცველი. ასეთ შეგრძნებას შენ მაშინ ცდი, როდესაც ხედავ სუფთა ცაზე ელვას. როდესაც მე დამირეკა ჩემმა აგენტმა და მითხრა ამ ტრანსფერის შესახებ, თავიდან მეგონა რომ, ისე მე დამცინოდა. ეს ტრანსფერი ჩემი ოცნება იყო.“
მიღწევები
საკლუბო
მილანი
იტალიის ჩემპიონი: 2010/11
იტალიის სუპერთასი: 2011
ჩემპიონთა ლიგა: 2006/07
უეფა-ს სუპერთასი: 2007
მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი: 2007
სანაკრებო
იტალია
ევროპის 21 წლამდელთა ჩემპიონატის ოქროს მედალოსანი: 2004
ზაფხულის ოლიმპიადის ბრინჯაოს მედალოსანი: 2004
ორდენი
მე-4 კლასი / ოფიცერი: ''Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana: (2004)
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი ვილიარეალის ოფიციალურ საიტზე
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
დაბადებული 1981
იტალიელი ფეხბურთელები
მილანის ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
ვილიარეალის ფეხბურთელები
პარმის ფეხბურთელები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
დაბადებული 31 მაისი
შედუ

შედუ, შუმერულად ალადი, ლამა, აქადურად ლამასუ — ღვთაება შუმერულ-აქადურ მითოლოგიაში. აქადური ენაზე ლამასუ მცველ ღვთაებას ნიშნავს. ამ ტერმინით მესოპოტამიაში მოიხსენიებდნენ კართა მცველ სულს, რომელიც შენობებს იცავდა მტრული ბნელი ძალებისგან და იქ სიმშვიდეს უზრუნველყოფდა. კეთილმოსურნე მცველების გამოსახულებები ხარის ტანით, ფრინველის ფრთებითა და ადამიანის თავით წარმოადგენდა იმ თაღების ბურჯებს, რომლებზეც შებმული იყო მონუმენტური ჭიშკრები. ასეთი მორთულობები ასურულ ქალაქების სასახლეებს ამშვენებდა ძვ. წ. I ათასწლეულში.
ფრთების მქონე ცხოველისტანიანი ადამიანის მოტივი ახლო აღმოსავლეთის უძველესი ხელოვნების დამახასიათებელი ნიშანია. იგი პირველად ძვ. წ. III ათასწლეულში ჩნდება (აღმოჩენილია ებლის არქეოლოგიური გათხრების დროს). ნეო-ასურული ეპოქის დროს შედუს ფიგურები ფართოდ გავრცელდა მთელ ასურეთში. ყველა მნიშვნელოვანი შენობის და ქალაქის შესასვლელში მისი ქანდაკებები იდგა.
ძვ. წ. VIII საუკუნის დასასრულს მეფე სარგონ II-მ იმპერიის დედაქალაქი გადაიტანა ნიმრუდიდან ხორსაბადში, რომელიც უძველეს ქალაქ ნინევიასთან ახლოს მდებარეობდა. XIX საუკუნის არქეოლოგიური გათხრებისას ნინევიაში აღმოჩნდა სამეფო ციტადელი სასახლით, ზიკურატითა და სხვა ნაგებობებით. 10 ჰექტარზე მეტ ფართობზე გაშენებული სასახლე იკავებდა დასახლების სამხრეთ ნაწილს და შედგებოდა 200 ეზოსა და დარბაზისგან. ქალაქის, ციტადელისა და სასახლის კარიბჭეები ხორსაბადში ერთი და იმავე მოდელით იყო აგებული: მშენებლობაში იყენებდნენ გამოუწვავი თიხის აგურებს, რომელთა შიდა მხარეს თეთრად აბათქაშებდნენ. ჭიშკარი გადახურული იყო ფერად ბოძებს დაყრდნობილი სახურავით და მოკირწყლული ფერადი ქვებით. გარეთა ნაწილში კარიბჭეებს გვერდებზე მიდგმული ჰქონდათ ორი კოშკურა; მათთან ახლოს იდგა ადამიანისთავიანი ორი ხარი — კოლოსალური ქმნილებები, რომელთაც ღვთაებრივი წარმოშობის ნიშნად, თავზე რქებიანი ტიარა ეხურათ. შესრულების ტექნიკის ძირითადი მახასიათებელია კეთილმოსურნე დემონების ბარელიეფური წინა ნაწილები. წინ, ფეხებშუა და ზურგზე წარმოდგენილია ლურსმნული წარწერები, რომელიც გვაწვდის ცნობებს სასახლის აგების შესახებ და წყევლის მას, ვინც ასურეთის მეფის აშენებულს დაანგრევს. მსგავსი წარწერები სხვა შედუებზეცაა აღმოჩენილი.
შედუს ქანდაკებები დაცულია მსოფლიოს მრავალ მუზეუმში, მათ შორის ლუვრი (პარიზი), ბრიტანეთის მუზეუმი (ლონდონი), ერაყის ეროვნული მუზეუმი (ბაღდადი), მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმი (ნიუ-იორკი), აღმოსავლეთის უნივერსიტეტი (ჩიკაგო). მოსკოვში ა. ს. პუშკინის სახელობის სახვითი ხელოვნების მუზეუმში წარმოდგენილია ღვთაების ფიგურების ასლები ნატურალურ ზომებში.
კულტურაში
კომპიუტერულ თამაშებში — Might & Magic Heroes VI და Might & Magic Heroes VII ფრაქცია „ნეკროპოლისს“ აქვს იუნიტი „ლამასუ“. სიუჟეტის მიხედვით იგი აღმოჩენილი იქნა ვერცხლის ქალაქებში, როგორც ადამიანისა და მანტიკორის ჰიბრიდი. ლამასუ მცირე ხნით ჩნდება და მალევე იღუპება.
ლიტერატურა
დავერიო ფ., „ხელოვნების საუკეთესო მუზეუმები“, ტ. I — ლუვრი, გამომც. „პალიტრა L“, თბ. 2017, ISBN 978-9941-24-850-4.
М. Б. Ладыгин, О. М. Ладыгина. Краткий мифологический словарь — М.: Издательство НОУ «Полярная звезда», 2003.
შუმერულ-აქადური მითოლოგია