PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Emirates Palace

Emirates Palace
სასტუმრო Emirates Palace (არაბ. قصر الإمارات, ქართ. საამიროების სასახლე) — მდიდრული ხუთვარსკვლავიანი სასტუმრო აბუ დაბიში, არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში. სასტუმროს პროექტი დაიწყო 2001 წლის დეკემბერში. თავდაპირველად კემპინსკის მმართველობაში იყო 2005 წლის ნოემბრიდან 2020 წლის 1 იანვრამდე. 2020 წლის 1 იანვრიდან მართავს მანდარინ ორიენტალი. მენეჯმენტის ცვლილების შემდეგ დაგეგმილია მისი სრული განახლება
მშენებლობა
შენობა დააპროექტა ბრიტანელმა არქიტექტორმა ჯონ ელიოტმა რეზა რაჰმანიანთან თანამშრომლობით. სასტუმროს დიზაინი წარმოადგენს ისლამური არქიტექტურული ელემენტების: წონასწორობა, გეომეტრია, პროპორცია, რიტმი და იერარქიული აქცენტი, თანმიმდევრულ შერწყმას. შენობის თავზე გრანდიოზული გუმბათია. ასევე დომინირებს ზემოთ მდებარე 114 პატარა გუმბათი. შენობის ფერი ასახავს არაბეთის უდაბნოში ქვიშის სხვადასხვა ჩრდილებს. სასტუმროს მშენებლობა დაიწყო 2001 წლის დეკემბერში, ინტერიერის მოწყობა შესრულდა Depa Interiors Abu Dhabi-ს მიერ. სასტუმრო 2005 წლის თებერვალში გაიხსნა. მშენებლობის ღირებულება შეადგენდა დაახლოებით 3 მილიარდ აშშ დოლარს (11,02 მილიარდი არაბთა გაერთიანებული საამიროების დირჰემი), რაც მას მესამე ყველაზე ძვირადღირებულ სასტუმროდ აქცევს ლას-ვეგასის კოსმოპოლიტის (ლას – ვეგასში) (3,9 მილიარდი აშშ დოლარი) და სინგაპურის მარინა ბეი სენდსის (5,5 მილიარდი აშშ დოლარი) შემდეგ.
ოთახები და კეთილმოწყობა
Emirates Palace შედგება 394 რეზიდენციისგან, მათ შორის 92 ლუქსი და 22 ოთახი. რეზიდენციები განლაგებულია როგორც ორ ფრთაში, ასევე მთავარ ცენტრალურ შენობაში. ლუქსების უმეტესობა შესრულებულია ოქროსა და მარმარილოში. მთავარ შენობას აქვს ვრცელი მარმარილოს იატაკი, ხოლო ზედა ნაწილში დიდი შაბლონური გუმბათი, რომელიც მოპირკეთებულია ოქროთი. პენტჰაუსის იატაკზე ექვსი მთავარი ლუქსია განთავსებული, რომლებიც მხოლოდ მაღალი რანგის სტუმრებისთვისაა განკუთვნილი, მათ შორის, სამეფო ოჯახის წევრებისთვის.
ერთი ფრთიდან მეორე ფრთამდე ერთი კილომეტრია. 1,3 კილომეტრზეა გადაჭიმული კერძო სანაპირ ზოლი, წყალქვეშა მუზეუმით. 2500 ადამიანისთვის განკუთვნილი უზარმაზარი საკონცერტო დარბაზი. გარე ტერასები და სასტუმროს დარბაზები იტევს დაახლოებით 20 000 სტუმარს.
სასტუმროში მდებარეობს 40 საკონფერენციო დარბაზი, 2 დიდი ფიტნეს დარბაზი, როგორც დასავლეთ ისე აღმოსავლეთ ფრთაში, 3 საბავშვო კლუბი, 85 ბოტანიკური ბაღი, თეთრი იახტები და ლიმუზინები. თეთრი ქვიშის სანაპირო, საცუარო აუზები, შადრევნები და სპა ცენტრები., 40 – ზე მეტი შეხვედრის ოთახი, იახტების სადგომი, 2 მოედანი ვერტმფრენისათვის, მრავალფეროვანი მდიდრული მაღაზიები და 13 საერთაშორისო რესტორანი.
ღონისძიებები
ქრისტინა აგილერამ კონცერტი გამართა თავის Back To Basics ტურნეს დროს, 2008 წლის 24 ოქტომბერს. ჩვენებას 15,000 ადამიანი დაესწრო და მედიის დიდი ყურადღება მიიპყრო . სასტუმრო ასევე ჩანს ახალ ფილმში, Fast and Furious 7, რომელიც გამოვიდა 2015 წელს. სასტუმროს კადრები ასევე იქნა გამოყენებული 2007 წელს ფილმში „სამეფო“. ჯასტინ ტიმბერლეიკი სასტუმროში იმყოფებოდა 2007 წლის 6 დეკემბრის ტურნეს დროს, კონცერტით. Emirates Palace ასევე ჩანს 2019 წლის ფილმში 6 Underground ქალაქის სხვა ღირსშესანიშნავ ადგილებთან ერთად.
გალერეა
სქოლიო
სასტუმროები ქვეყნების მიხედვით
არაბთა გაერთიანებული საამიროები
აბუ დაბი
Soltănești

Soltănești is a village in Nisporeni District, Moldova.
References
Villages of Nisporeni District
ნაუმბურგის საკათედრო ტაძარი

ნაუმბურგის საკათედრო ტაძარი — სამნავიანი, ორტრანსეპტიანი და ოთხკოშკიანი საკათედრო ტაძარი საქსონია-ანჰალტის მიწაზე, ქალაქ ნაუმბურგის ისტორიულ ცენტრში, გერმანია.
ნაუმბურგის ტაძრის მშენებლობა დაიწყო 1028 წელს და იგი წარმოადგენს შუა საუკუნეების ხელოვნებისა და არქიტექტურის უნიკალურ მტკიცებულებას. ტაძარის შენობა აგებულია რომანულ და გოთიკურ სტილში. იგი არის გვიანი რომანული პერიოდიდან ადრე გოთიკურ პერიოდში გარდამავალი პერიოდის ნათელი მაგალითი. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია დასავლეთის ქორო, რომელიც განეკუთვნება XIII საუკუნის პირველ ნახევარს, იგი არქიტექტურისა და ქანდაკების შერწყმის შესანიშნავი ნიმუშია. დასავლეთი ქორო და ტაძრის დამაარსებლის, გრაფინია უტა ბალენშტედტელის (იგივე უტა ნაუმბურგელის), ქანდაკება წარმოადგენს სამხატვრო სკოლის შედევრს, რომელიც ცნობილია როგორც „ნაუმბურგელი ხელოსნების“ სახელით.
ტაძრის ქვის რელიეფებზე გამოსახულია ბიბლიის სცენები.
2018 წელს ნაუმბურგის საკათედრი ტაძარი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიყვანეს.
ლიტერატურა
М. В. Губарева, А. Ю. Низовский. 100 великих храмов мира. — М.: Вече, 2000. — 512 с. — (100 великих). — ISBN 5-7838-0506-8.
Wassermann К., Нege F., Naumburg. Stadt und Dom, Dresd., 1952
«Популярная художественная энциклопедия.» Под ред. Полевого В. М.; М.: Советская энциклопедия, 1986
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებგვერდი
იუნესკოს ოფიციალური გვერდი
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
Dirty Mind

Dirty Mind — ამერიკელი მუსიკოს პრინსის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1980 წლის 8 ოქტომბერს. ალბომი გამოსცა Warner Bros. Records-მა.
სიმღერების სია
ჩარტები
სერტიფიცირებები
სქოლიო
1980 წლის ალბომები
პრინსის ალბომები
Warner Bros. Records-ის ალბომები
კანტივეროსი

კანტივეროსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14,37 კმ². მოსახლეობა — 100 კაცი (2021 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კანტივეროსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
კიამბა (სარანგანი)

კიამბა (სარანგანი)
კიამბა (ოფიციალურად კიამბის მუნიციპალიტეტი; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სარანგანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 65 774 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Kiamba Profile at PhilAtlas.com
Kiamba Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
Kiamba Municipal Profile at the Province of Sarangani Official Website
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
სარანგანის მუნიციპალიტეტები
ცოდილო

ცოდილო — კედლის მხატვრობით ცნობილი ადგილი ჩრდილოეთ-დასავლეთ ბოტსვანაში. იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი 2001 წლიდან. მოიცავს კედლის მხატვრობის 4500 ნიმუშს.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
Tsodilo - UNESCO World Cultural Heritage site
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბოტსვანაში
Alexander Aslanikashvili

Alexander Aslanikashvili (March 17, 1916 – November 25, 1981) was a Georgian cartographer. Doctor of Geographical Sciences (1969). Corresponding member of the Georgian Academy of Sciences (1979). Professor of the Tbilisi State University and the Chair of Cartography and Geodesy (1973–81). Director of the Vakhushti Bagrationi Institute of Geography (1980–81). He developed his theory of cartography, which is called Metacartography.
Biography
Alexander Aslanikashvili was born on March 17, 1916 in the Tbilisi. In 1934 he graduated from the Transcaucasian Technical School. From 1935 to 1939 he studied at the Faculty of Geography and Geology of the Tbilisi State University. During World War II, Alexander Aslanikashvili worked in the Department of Cartography of the Transcaucasian Military District and participated in the creation and specification of topography maps. From 1945 to 1951, he also worked at the Ministry of Foreign Affairs of Georgia. From 1951 to 1981 he worked at Vakhushti Bagrationi Institute of Geography. From 1951 to 1963 he was the Scientific Secretary of the Institute, and since 1957 the Head of the Cartography Department.
He combined logical thinking forms such as comparison, abstraction, generalization, analysis, synthesis and modeling with cartographic reflection, and therefore gave the definition of cartographic forms of comparison, analysis, synthesis, abstraction, generalization and modeling.
Scientific researches of Alexander Aslanikashvili clarified the cardinal problems of theory of cartography and methodological issues of mapping. He created and edited a lot of maps. Among them are the maps included in the "Atlas of Georgian SSR" (Tbilisi–Moscow, 1964). He is the author of fundamental works: "Cartography. Issues of general theory" (1968) and “Metacartography. Main problems" (1974), where fundamentally demonstrated the subject of cartography, the method and the language of the map, and he developed its theoretical fundamentals. In a basis of the theory of cartography its so-called big triad lies: subject, method and language. Alexander Aslanikashvili the concept called Metacartography.
The concept was considered as semiotic, unlike the cognitive geographic approach of the Moscow State university’s cartography school, but cartographer Konstantin Salishchev accepted the theory of Aslanikashvilli. The book “Metacartography“ was translated from English to Japanese by Tositomo Kanakubo in 1998. Aslanikashvili was awarded the State Prize of Georgia in 1971. He was also decorated with the Badge of Honour.
References
1916 births
1981 deaths
Tbilisi State University alumni
Geographers from Georgia (country)
Soviet geographers
Cartographers from Georgia (country)
Soviet cartographers
Corresponding Members of the Georgian National Academy of Sciences
Directors of the Vakhushti Bagrationi Institute of Geography
20th-century cartographers
Laureates of the State Prize of Georgia (country)
მოგილიცა

მოგილიცა — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 381 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
მარდანლი

მარდანლი — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გუბადლის რაიონის სოფლები
ჯანელიძე

ჯანელიძე
საკუთარი სახელი ჯანელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
აკაკი ჯანელიძე — ქართველი ფეხბურთელი
ალექსანდრე ჯანელიძე — ქართველი გეოლოგი
გიორგი ჯანელიძე — ქართველი იუმორისტი
გიორგი ჯანელიძე — ქართველი ფეხბურთელი
დავით ჯანელიძე — ქართველი რეჟისორი
დიმიტრი ჯანელიძე — ქართველი თეატრმცოდნე
ედუარდ ჯანელიძე — ქართველი ზოოტექნიკოსი, პოლიტიკოსი
ზაურ ჯანელიძე — ქართველი კალათბურთელი
ზურაბ ჯანელიძე — ქართველი გეოგრაფი
თამაზ ჯანელიძე — ქართველი გეოლოგი, პოლიტიკოსი
თეიმურაზ ჯანელიძე — ქართველი მომღერალი, პოლიტიკოსი
იუსტინე ჯანელიძე — ქართველი ქირურგი
ლევან ჯანელიძე — ქართველი არქიტექტორი
მინდია ჯანელიძე — ქართველი იურისტი
მიხეილ ჯანელიძე — ქართველი პოლიტიკოსი, დიპლომატი
ნანა ჯანელიძე — ქართველი რეჟისორი
ოთარ ჯანელიძე — ქართველი ისტორიკოსი
ჭიჭიკო ჯანელიძე — ქართველი გეოგრაფი
ჯანო ჯანელიძე — ქართველი პოეტი
ქართული გვარები
თეოდორე III

თეოდორე III — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1427 და 1429-1435 წლებში. ალექსანდრე I, დიდი დიდის კარის მოძღვარი. აქტიურად მონაწილეობდა თემურლენგის შემოსევების შედეგად გაპარტახებული ქვეყნის ეკონომიკის აღდგენაში: ყიდულობდა ნასოფლარებს, გადამწვარ ადგილებს და ასახლებდა გლეხებს; მცხეთის საპატრიარქოს შეუძინა ვირშის მონასტერი სოფლებიანად, არმაზის ციხე ეკლესიით, სოფლებით და ბაჟის შემოსავლითურთ, ნასოფლარი ქვეში, ჯვრის მონასტერი სოფლებიანად და სხვ. 1434 აქტიური მონაწილეობა მიიღო მტრისაგან მიტაცებული ლორეს დაბრუნებასა და იქ ქართული მიწისმფლობელობის აღდგენაში.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები
ლიტერატურა
ლომინაძე ბ., XV საუკუნის საქართველოს ქრონოლოგიიდან, კრ.: კავკასიის ხალხთა ისტორიის საკითხები, თბ., 1966;
საქართველოს კათოლიკოს–პატრიარქები, რ. მეტრეველის რედაქციით, "ნეკერი", თბ., 2000, გვ. 70–71
სქოლიო
საქართველოს კათოლიკოსები
Polyrhachis dorsorugosa

Polyrhachis dorsorugosa — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
აბრაზია

აბრაზია — ზღვების, ტბების, დიდ წყალსაცავთა ნაპირების ნგრევა ტალღების მოქმედებით. აბრაზიის შედეგად ნაპირზე წარმოიქმნება ფლატე (კლიფი) და აბრაზიული ტერასა (ბენჩი). აბრაზია მით უფრო ინტენსიურია, რაც უფრო ნაკლებად მდგრადია ქანები ტალღის ზემოქმედების მიმართ, რაც უფრო დაბალია ზღვის ნაპირი და რაც უფრო იოლად აღწევს ტალღა კლიფის ძირამდე.
ნაპირის აბრაზიული განვითარების მნიშვნელოვანი პირობაა საწყისი ზედაპირის შედარებით ციცაბო დახრილობა. თუ დახრის კუთხე მცირეა (საშუალოდ 0,01), ნაპირის გასწვრივ იქმნება აკუმულაციური ტერასა და აბრაზია თითქმის წყდება. აბრაზია შესაძლოა ისევ დაიწყოს, თუ სანაპირო ზოლი დაიძრა, ე.ი., თუ ტექტონიკურ მოძრაობათა შედეგად გაიზარდა ზედაპირის დახრის კუთხე.
იხილეთ აგრეთვე
კლიფი
ბენჩი
ლიტერატურა
სედიმენტოლოგია
გეოლოგიური პროცესები
გარემოება (ქართული ენა)

გარემოება (ქართული ენა)
გარემოება – ჰქვია წინადადების არამთავარ წევრს, რომელიც ჩვეულებრივ ზმნას ახლავს და გვიჩვენებს, თუ სად, როდის, როგორ, რატომ ან რისთვის ხდება მოქმედება. გარემოება იშვიათად შეიძლება ახლდეს ზედსართავ სახელსა და ზმნიზედას .გარემოება გადმოიცემა ზმნიზედითა და ბრუნებადი სიტყვით (სახელითა და სახელზმნით).
წინადადების წევრები
Paime

Paime is a municipality and town of Colombia in the department of Cundinamarca, belongs to the Rionegro region.
External links
https://mapas.cundinamarca.gov.co/documents/cundinamarca-map::municipio-de-paime/about
Municipalities of Cundinamarca Department
Ivane Abashidze

Ivane Abashidze (died 12 December 1822) was a Georgian nobleman of the Abashidze family and a claimant to the throne of Imereti during the revolt against the Russian rule in 1820. He was murdered in exile in the Ottoman Empire.
Family background
Ivane Abashidze came from one of the leading noble Georgian families, which had once attained, in the person of Giorgi–Malakia Abashidze, to the crown of the western Georgian kingdom of Imereti from 1702 to 1707. His father was Prince Kaikhosro Abashidze (died 1810) and his mother was Princess Darejan (1756–1827), a daughter of King Solomon I of Imereti, whom Kaikhosro wed in 1768.
Political career
Ivane Abashidze's involvement in politics was associated with the anti-Russian revolt in Imereti from 1819 to 1820. Imereti had been absorbed by Russia in 1810 and the former kingdom had been in a renewed rebellion by 1819. In 1820, Ivane—hitherto a "loyal" Russian subject—was nominated, by virtue of being Solomon I's grandson, as a king of Imereti by one of the rebel noble parties, dominated by the Abashidze clan. Overwhelmed by the Russian troops, Abashidze fled to Kaikhosro Gurieli, an uncle of his wife, in the Principality of Guria, whose many nobles also joined the Imeretian rebellion. The Russian colonel Puzirevsky, sent in Guria to enforce the surrender of the fugitive pretender, was killed. Abashidze and the Gurians then carried operations into Imereti and finally entrenched themselves in the Khani gorge. In July 1820, the Russians under General Velyaminov occupied the gorge and then overran Guria. Ivane Abashidze's family were rounded up, but he escaped capture by the Russians and fled to the Ottoman territory. His mother, Darejan, was arrested and deported to Russia. She would outlive her son and die in Moscow in 1827. In the meantime, the loyal prince-regnant of Guria, Mamia V Gurieli, successfully negotiated the return of Ivane's Gurian wife and his children from the road to their exile in Russia.
Ivane Abashidze was murdered near the Ottoman-controlled town of Akhaltsikhe, in 1822, allegedly at the instigation of Prince Vakhtang, a scion of the Imeretian royals, also an anti-Russian rebel and pretender to the throne of Imereti.
Marriage and descendants
Ivane Abashidze was married to Princess Elisabed, a daughter of Simon II Gurieli, Prince of Guria. They had two sons, Kaikhosro and Giorgi, and a daughter, Ekaterine. Ekaterine eventually married Prince Rostom Tsereteli and became the mother of the popular Georgian writer Akaki Tsereteli.
References
Year of birth unknown
1822 deaths
Nobility of Georgia (country)
Pretenders to the Georgian throne
Rebels from Georgia (country)
კონრად ჰეიდკამპი

კონრად ჰეიდკამპი (დ. 27 სექტემბერი, 1905, დიუსელდორფი — გ. 6 მარტი, 1994, მიუნხენი) — გერმანელი ფეხბურთელი, თამაშობდა მცველის პოზიციაზე დიუსელდორფ სკ 99-ში და მიუნხენის ბაიერნში.
1927–1930 წლებში გერმანიის ნაკრებში ჩაატარა 9 შეხვედრა, სადაც გაიტანა 1 გოლი.
1932 წელს ფრანკფურტის აინტრახტზე გამარჯვებისა და გერმანიის ჩემპიონატის მოგების წყალობით, კონრად ჰეიდკამპმა მოიპოვა კაპიტნის წოდება. გარდაიცვალა 1994 წელს მიუნხენში.
პირადი ცხოვრება
იგი დაქორწინდა მაგდალინა ჰეიდკამპზე 1934 წელს.
სქოლიო
დაბადებული 27 სექტემბერი
დაბადებული 1905
გარდაცვლილი 6 მარტი
გარდაცვლილი 1994
მიუნხენის ბაიერნის ფეხბურთელები
გერმანელი ფეხბურთელები
გერმანიის ნაკრების ფეხბურთელები
დავით გარეჯელის ცხოვრება

დავით გარეჯელის ცხოვრება
„დავით გარეჯელის ცხოვრება“ — ქართული ჰაგიოგრაფიული თხზულება, რომელშიც აღწერილია გარეჯის მონასტრის დამაარსებლის — დავითის — ცხოვრება და მოღვაწეობა.
თხზულება უძველესია დავით გარეჯელზე შექმნილ ნაშრომთა შორის; მოგვითხრობს ანტიოქიიდან აღმოსავლეთ საქართველოში VI საუკუნის შუა წლებში ჩამოსულ ცამეტ მონაზონთაგან ერთ-ერთის — დავითის და მისი მოწაფის — ლუკიანეს დამკვიდრების შესახებ გარეჯის უდაბნოს გამოქვაბულში. დროთა განმავლობაში მათ რამდენიმე მონასტერი დაუარსებიათ და ხალხმრავალი სამონასტრო ცხოვრება გაუშლიათ, რამაც მომდევნო საუკუნეებში დავითგარეჯა უმნიშვნელოვანეს საეკლესიო და მწიგნობრულ კერად აქცია. თხზულებას X საუკუნის I ნახევრით ათარიღებენ და ანონიმ ავტორს მიაწერენ. ბოლო დროს გამოითქვა აზრი, რომ „დავით გარეჯელის ცხოვრების“ უძველესი ვერსია დამოუკიდებელი თხზულება არ არის, იგი ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილია არსენ II კათოლიკოსის (955–980) ჰაგიოგრაფიული თხზულებისა „ცხორებაჲ და მოქალაქეობაჲ იოანე ზედაზნელისა და მოწაფეთა მისთაჲ“. ამ თხზულების საფუძველზე XII საუკუნის უცნობ ავტორს დაუწერია დავით გარეჯელის ცხოვრების ვრცელი მეტაფრასული ვერსია „დიდი ბერისა და მოძღუარის ონოფრე გარეჯელის“ დავალებით. XIII საუკუნის შუა წლებში „ცხოვრება“ დაწერა დავითგარეჯის მონასტრის ბერმა, შემდგომ თბილისის მიტროპოლიტმა რომანოზ ერისთავმა. ასევე გვიანდელია სვინაქსარული ცხოვრებაც (შემონახულია 1726 წლის ხელნაწერის სახით, A-222).
ლიტერატურა
გაბიძაშვილი ე., ასურელი მოღვაწეების „ცხოვრებათა“ ე. წ. არქეტიპების ურთიერთმიმართებისათვის, «მაცნე». ენისა და ლიტერატურის სერია, 1982, №4;
კეკელიძე კ., საკითხი სირიელ მოღვაწეთა ქართლში მოსვლის შესახებ, მის წგ.: ეტიუდები ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიიდან, [ტ.] 1, თბ., 1956;
ქართული ჰაგიოგრაფია
დავით გარეჯელი
სანტუ-ანტონიუ (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)

სანტუ-ანტონიუ (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
სანტუ-ანტონიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 92 მეტრზე. მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აგრესტი-პოტიგუარის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 216 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 73.79 კმ²-ზე. ფართობი 301 082 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
Karlovo náměstí (Prague Metro)

Karlovo náměstí (Prague Metro)
Karlovo náměstí is a Prague Metro station on Line B. Its name is Czech for "Charles Square", after the plaza to which it is adjacent. The station has two exits, one leading to Charles Square and the other to Palacký Square (Czech: Palackého náměstí), both of which are major tram hubs. The station was opened on 2 November 1985, as part of the inaugural section of Line B between Sokolovská and Smíchovské nádraží.
Station characteristics
Karlovo náměstí is a pylon station with 3 supports. The depth of the station is 40 metres and it is 165 metres long, including service rooms. The length of the middle tunnel is the same as the length of platforms. The interior design consists of metal tubing (station tunnels leading to other stations feature concrete design). The facing consists of glass blocks, designed by František Vízner, placed over a beige colour film. Similar designs are used in other stations of the B line. The same blocks, despite their size, were in use on Jinonice station. The transfer corridor walls are faced by CONNEX glass (as in most of the B line stations).
References
Prague Metro stations
Railway stations opened in 1985
1985 establishments in Czechoslovakia
Railway stations in the Czech Republic opened in the 20th century
Museum of Archaeology (Kazakhstan)

Museum of Archaeology (Kazakhstan)
The Museum of Archaeology (Russian: Музей Археологии Казахстана, tr. muzei arheologii kazakhstana) is an archaeological museum, part of the National Academy of Sciences of Kazakhstan, located in the complex in Almaty, Kazakhstan.
History
The creation of the museum is connected with the work of several generations of Kazak scientists beginning in the 1920s, and the development of Kazak archeological science. Longstanding research by Kazakh scientists across the country resulted in the discovery of rich and often unique material from the ancient and medieval history of Kazakhstan. The museum opened in 1973 at the initiative of the First Secretary of the Communist Party of Kazakhstan Dinmukhamed Kunaev. The museum was created with the participation of Kazakh scientists: K. A. Akishev, H. A. Alpysbaev, M. K. Kadyrbaev, A. G. Maksimova, and K. A. Baypakov, for the purposes of national heritage conservation and research work.
In 2012, the museum reopened after restoration, as part of the complex at a new location, the building of the Academy of Sciences of Kazakhstan.
Exhibition
In 1946 Alkey Margulan became the organizer and the head of the Central Kazakhstan archaeological expedition, which discovered the largest deposits of finds from the late Bronze Age Begazy-Dandybai culture in Kazakhstan. Findings of this expedition became the main part of the display during the opening of the museum in 1973.
The Museum of Archaeology continues to work on acquiring artefacts, accepting findings of archaeologists from across the country. The museum developed a scientific exhibition, covering the ancient history of Kazakhstan from the Stone Age to the Middle Ages. Of particular value is the reconstruction of the burial chamber of mound number 11 of the Altai Berel.
References
Museums in Almaty
Museums established in 1973
Archaeological museums
თეთრიწყლების ღვთისმშობლის ეკლესია

თეთრიწყლების ღვთისმშობლის ეკლესია — არქეოლოგიური ძეგლი თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ თეთრწყლებში, ზღვის დონიდან 1150 მეტრზე.
ეკლესია მცირე ზომისაა და მდებარეობს ფსიტის ციხის დასავლეთით, ფსიტიანის ხევის პირას, ბუნებრივად მოვაკებულ ადგილზე. ძეგლი შემორჩენილია ნანგრევებად. აგებულია რიყის ქვით, დუღაბზე.სამხრეთ ფასადის დასავლეთ მონაკვეთზე ჩანს შესასვლელის ღიობი. 3–3,5 მეტრ სიმაღლემდე სამხრეთის და აღმოსავლეთის ფასადებია შემორჩენილი, ხოლო ჩრდილოეთისა და დასავლეთის ფასადები მთლიანად ნანგრევითაა დაფარული. ეკლესიის ჩრდილო-დასავლეთ კუთხესთან გუმბათის ყელია გადავარდნილი. რომელიც აგურითაა ნაგები. მისი გარე ზომებია 9,5X7 მეტრი. ეკლესიის გეგმა კვადრატია. მეტნაკლებად შემორჩენილია აღმოსავლეთის ფასადი. ეკლესიას უნდა ჰქონოდა გვერდითი სათავსები — სამკვეთლო და სადიაკვნე, რომლებიც ნათდებოდა მასში გაჭრილი მართკუთხა ვიწრო და მაღალი სარკმლებით. ეკლესიის საკურთხევლის გვერდებზე ნიშებია მოწყობილი, ისევე როგორც კუნტუსის XI–XIII და ძველი შუამთის VII საუკუნის დიდი გუმბათიანი ეკლესიების. ამ ეტაპზე ვერ ხერხდება ძეგლის უკეთ გარკვევა და შემორჩენილი დეტალების მიხედვით იგი დათარიღებული შეიძლება იქნეს VIII–IX საუკუნეებით, ეკლესიამ განიცადა აღდგენა-რესტავრაცია გვიან პერიოდში.
რესურსები ინტერნეტში
თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კონია

კონია — ქალაქი თურქეთის სამხრეთ ნაწილში, ცენტრალური ანატოლიის ზეგანზე, კონიის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 2007 წლის მონაცემებით 1 412 343 ადამიანს შეადგენდა.
ისტორია
ქალაქი კონია იკონიუმის სახელწოდებით იხსენიება ძველი ფრიგიის ქალაქებს შორის. ძვ. წ. I-ახ. წ. III საუკუნეებში შედიოდა რომის იმპერიის, ხოლო შემდეგ — ბიზანტიის იმპერიის შემადგენლობაში. VIII-IX საუკუნეებში თავს ესხმოდნენ არაბები. XI-XV საუკუნეებში იკონიის სასულთნოს დედაქალაქია. XV საუკუნეში შეუერთდა ოსმალეთის იმპერიას.
რესურსები ინტერნეტში
Emporis: Database of highrises and other structures in Konya
Detailed Pictures of Mevlana Museum
Pictures of the city, including Mevlana Museum and several Seljuk buildings
Konya
600 Pictures of the city and sights
Extensive collection of pictures of the Mevlana museum in Konya
კონიის პროვინციის ქალაქები
ძიგიდერი

ძიგიდერი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ნოქალაქევის თემი (სოფლები: გახომელა, ზედა ნაქალაქევი, ლებაღათურე, ძიგიდერი, ჯიხა). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ტეხურის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 80 მ სიმაღლეზე. ქალაქ სენაკიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 138 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფლები