PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Eurhopalothrix

Eurhopalothrix — ჭიანჭველათა გვარი Myrmicinae-ს ქვეოჯახისა. (ტრიბა Basicerotini).
გავრცელება
გავრცელების არეალი სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზია, ავსტრალია, ოკეანეთი, ცენტრალური და სამხრეთი ამერიკა.
სისტემატიკა
ცნობილია 40 სახეობაზე მეტი.
სახეობები
Eurhopalothrix alopeciosa Brown & Kempf, 1960
Eurhopalothrix apharogonia Snelling, 1968
Eurhopalothrix australis Brown & Kempf, 1960
Eurhopalothrix biroi (Szabó, 1910)
Eurhopalothrix bolaui (Mayr, 1870)
Eurhopalothrix brevicornis (Emery, 1897)
Eurhopalothrix browni Taylor, 1990
Eurhopalothrix bruchi (Santschi, 1922)
Eurhopalothrix caledonica Brown & Kempf, 1960
Eurhopalothrix chapmani Taylor, 1990
Eurhopalothrix cimu Longino, 2013
Eurhopalothrix cinnamea Taylor, 1970
Eurhopalothrix circumcapillum Longino, 2013
Eurhopalothrix clypeata Brown & Kempf, 1960
Eurhopalothrix coronata Taylor, 1990
Eurhopalothrix depressa Ketterl, Verhaagh & Dietz, 2004
Eurhopalothrix dubia Taylor, 1990
Eurhopalothrix elke Mezger & Pfeiffer, 2010
Eurhopalothrix emeryi (Forel, 1912)
Eurhopalothrix floridana Brown & Kempf, 1960
Eurhopalothrix gravis (Mann, 1922)
Eurhopalothrix greensladei Taylor, 1968
Eurhopalothrix guadeloupensis Longino, 2013
Eurhopalothrix heliscata Wilson & Brown, 1985
Eurhopalothrix hoplites Taylor, 1980
Eurhopalothrix hunhau Longino, 2013
Eurhopalothrix insidiatrix (Taylor, 1980)
Eurhopalothrix isabellae (Mann, 1919)
Eurhopalothrix jennya Taylor, 1990
Eurhopalothrix jtl-009
Eurhopalothrix lenkoi Kempf, 1967
Eurhopalothrix mabuya Longino, 2013
Eurhopalothrix machaquila Longino, 2013
Eurhopalothrix megalops Longino, 2013
Eurhopalothrix omnivaga Taylor, 1990
Eurhopalothrix ortizae Longino, 2013
Eurhopalothrix oscillum Longino, 2013
Eurhopalothrix papuana (De Andrade, 2007)
Eurhopalothrix philippina Brown & Kempf, 1960
Eurhopalothrix pilulifera Brown & Kempf, 1960
Eurhopalothrix platisquama Taylor, 1990
Eurhopalothrix procera (Emery, 1897)
Eurhopalothrix punctata (Szabó, 1910)
Eurhopalothrix rothschildi Taylor, 1990
Eurhopalothrix schmidti (Menozzi, 1936)
Eurhopalothrix seguensis Taylor, 1990
Eurhopalothrix semicapillum Longino, 2013
Eurhopalothrix sepultura Longino, 2013
Eurhopalothrix speciosa Brown & Kempf, 1960
Eurhopalothrix spectabilis Kempf, 1962
Eurhopalothrix szentivanyi Taylor, 1968
Eurhopalothrix vulcan Longino, 2013
Eurhopalothrix xibalba Longino, 2013
Eurhopalothrix zipacna Longino, 2013
რესურსები ინტერნეტში
Myrmicinae
სქოლიო
მირმიცინები
პერერიტა

პერერიტა — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 143 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 844 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ბრიჩენის რაიონის სოფლები
ესპანეთის სოციალისტური მუშათა პარტია

ესპანეთის სოციალისტური მუშათა პარტია — პოლიტიკური პარტია ესპანეთში, დააარსა პაბლო იგლესიასმა 1879 წელს. არის ევროპის საციალისტური პარტიისა და სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრი. მმართველი პარტიაა 1982-1996 წწ. (პრემიერ-მინისტრი იყო ფელიპე გონსალეს მარკესი) და 2004 წლიდან (პრემიერ-მინისტრია ხოსე ლუის საპატერო).
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებგვერდი
ესპანეთის პოლიტიკური პარტიები
Nova Olímpia, Mato Grosso

Nova Olímpia, Mato Grosso
Nova Olímpia is a municipality in the state of Mato Grosso in the Central-West Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Mato Grosso
References
Municipalities in Mato Grosso
ონისე ბუღაძე

ონისე ბუღაძე (დ. 12 იანვარი, 1991, საჩხერე) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), საქართველოს ჩემპიონი (2015, 100 კგ), ორგზის ვერცხლისა (2014, 2017, 100 კგ) და ხუთგზის ბრინჯაოს პრიზიორი. 20 წლამდელებს შორის საქართველოს ჩემპიონატების ვერცხლისა (2010, 100 კგ) და ბრინჯაოს პრიზიორი (2009, 90 კგ). ევროპის ღია პირველობის ორგზის გამარჯვებული (2015, 2018, 100 კგ) და ვერცხლის პრიზიორი (2017, 100 კგ), ორგზის ევროპის ჩემპიონი (2015, კლუჟ-ნაპოკა, რუმინეთი; 2013, ბუდაპეშტი, უნგრეთი) .
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
ონისე ბუღაძე — ქართული სპორტი
დაბადებული 12 იანვარი
დაბადებული 1991
საჩხერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი ძიუდოისტები
ტიუბიაკოვო (აურგაზის რაიონი)

ტიუბიაკოვო (აურგაზის რაიონი)
ტიუბიაკოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 176 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია დავლეკანოვო, რომელიც დაშორებულია 50 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (93 %),.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
Тюбяково на портале «Генеалогия и Архивы»
სქოლიო
აურგაზის რაიონის სოფლები
ჩარლზ ლაიელი

ჩარლზ ლაიელი (დ. 14 ნოემბერი 1797, კინორდი, შოტლანდია — გ. 22 თებერვალი 1875, ლონდონი) — ინგლისელი ბუნებისმეტყველი.
ჩარლზ ლაიელმა დაამთავრა ოქსფორდის უნივერსიტეტი (1819). 1827 წლიდან მუშაობა დაიწყო გეოლოგიაში. ბევრი იმოგზაურა ინგლისში, შოტლანდიაში, საფრანგეთში, იტალიასა და შვეიცარიაში. 1830-1833 წლებში გამოაქვეყნა სამტომიანი ნაშრომი „გეოლოგიის საფუძვლები“, რომელმაც მთელი ეპოქა შექმნა ბუნებისმეტყველებაში.
ჟორჟ კიუვიეს კატასტროფების თეორიის საპირისპიროდ ლაიელმა ჩამოაყალიბა აქტუალიზმის პრინციპი, რომელიც მნიშვნელოვანი ნაბიჯი იყო ბუნების მატერიალისტური გაგების გზაზე და წარსული გეოლოგიური პროცესების კვლევის ერთ-ერთი წამყვანი მეთოდი გახდა. ლაიელის აქტუალიზმის ნაკლი მხოლოდ ის იყო, რომ მას დედამიწაზე მოქმედი ძალები დროში უცვლელად მიაჩნდა. მნიშვნელოვანია აგრეთვე ლაიელის შრომები მესამეული სისტემის (პერიოდის) სტრატიგრაფიის და ვულკანოლოგიის დარგში; მანვე საფუძველი ჩაუყარა ქანების თანამედროვე კლასიფიკაციას.
თხზულებები
Основные начала геологии или новейшие изменения Земли и её обитателей, т. 1—2, М., 1866;
Руководство к геологии, или древние изменения Земли и её обитателей по свидетельству геологических памятников, т. 1—2, СПБ. 1866—78.
რესურსები ინტერნეტში
ჩარლზ ლაიელი – ენციკლოპედია ბრიტანიკა
ჩარლზ ლაიელი
ლიტერატურა
სქოლიო
ინგლისელი გეოლოგები
კამილავკა

კამილავკა — მართლმადიდებლურ ეკლესიაში სამღვდელო სამოსის ნაწილი, რომელიც წარმოადგენს ზემო ნაწილში ოდნავ გაფართოებული ცილინდრის ფორმის თავსაბურავს; იგი ჯილდოდ ეძლევათ მღვდლებს, არქიდიაკვნებსა და პროტოდიაკვნებს. კამილავკა სხვადასხვა ფერის რბილი ქსოვილისგანაა შეკერილი; იგი ძირითადად მეწამული ან იისფერია. სიმბოლურად კამილავკა აღნიშნავს ქრისტეს ეკლიან გვირგვინს.
ისტორია
თავდაპირველად თურქული ფესკის მაგვარ ქუდებს ატარებდნენ ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებში, როდესაც აქლემის ბეწვისაგან დამზადებულ თავსაბურავს იყენებდნენ სახის მზისაგან დასაცავად.
კამილავკას თავიდან ეძახდნენ სკიადის და ატარებდნენ ბიზანტიის იმპერატორები და მისი ქვეშევრდომები. მალე აღნიშნული ტიპის ქუდის ტარება მზისგან დასაცავად ღვთისმსახურებმაც დაიწყეს, რომელმაც საბოლოოდ შეიძინა თავისი სპეციფიკური ფორმა. XV საუკუნიდან კამილავკის (სკიადიონი) გამოყენება დაიწყეს არამარტო მღვდლებმა არამედ დიაკვნებმაც. ამის გარდა მისი დამზადება დაიწყეს ძვირფასი მატერიისაგანაც. ელადის ეკლესიაში კამილავკა ეძლევა სასულიერო პირს მღვდლად კურთხევისთანავე და წარმოადგენს მის ყოველდღიური შესამოსელის ნაწილს.
რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიაში კამილავკის გამოყენება დაიწყეს XVII საუკუნის მეორე ნახევრიდან, რომლითაც იგეგმებოდა სკუფიის ჩანაცვლება. აღნიშნული სიახლეს ეკლესიათა ძველი ტრადიციების დამცველები პროტესტით შეხვდნენ. 1798 წელს კამილავკა შევდიდა საეკლესიო ჯილდოთა სიაში. რუსეთში შავი სამღვდელოება ატარებს შავ კამილავკას, მიტროპოლიტები — თეთრს, ხოლო თეთრი სამღვდელოება — იისფერს. კამილავკას რუსეთის ეკლესიაში ქალი მონაზვნებიც ატარებენ.
შავი სამღვდელოება კუნკულს კამილავკაზე გადაკრულს ატარებს.
კამილავკას ღვთისმსახურები ატარებენ, როგორც ღვთისმსახურების ისე მის გარეთაც ყოველდღიურ ცხოვრებაში.
ბერძნული კამილავკა რუსულისაგან იმით განსხვავდება, რომ ცილინდრის ზედა ნაწილზე აქვს ოდნავ დიდი დიამეტრის დისკო, რაც მას განსაკუთრებულ თავისებურებას ანიჭებს. ბალკანეთის (სერბული და ბულგარული) კამილავკები რუსულისაგან განსხვავდება სიმაღლითა და დიამეტრით.
საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესიაში ქართველი სასულიერო პირები სურვილისდა მიხედვით იფარავენ როგორც ბერძნულ ისე რუსული სტილის კამილავკას.
იხილეთ აგრეთვე
კუნკული/მანდილი
სკუფია
ლიტერატურა
ბარბაქაძე ლია. ჯიბის ცნობარი მართლმორწმუნე ქრისტიანისათვის; თბილისი, 2013 წ.
მღვდელმსახურის შესამოსელი
მაჭის ეკლესია

მაჭის ეკლესია, ასევე ცნობილია, როგორც თოღის ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი კახეთის მხარეში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში, ლაგოდეხი-ბელაქნის გზატკეცილიდან ჩრდილოეთით, 5 კმ-ის დაშორებით მდინარე მაწიმისწყლის ხეობაში, მაღალ, ფლატენაპირებიან ხერთვისზე. თარიღდება შუა საუკუნეებით.
მაჭის შესახებ ვახუშტი ბაგრატიონი წერს:
მაჭის ციხის სამხრეთით, მდინარის მარცხენა მხარეს, დაახლოებით 300 მეტრის დაშორებით მდებარეობს დარბაზული ეკლესია, რომელიც ნაგებია რიყის ქვით კირის ხსნარზე. შესავლელი აქვს სამხრეთიდან, დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან. შვერილი აფსიდა ნალისებურია, გარედან ხუთკუთხა. დასავლეთ კედელსა და საკურთხეველში თითო სარკმელია.
საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში (შ. ამირანაშვილის სახელობის საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი) ინახება ოქროს ხატი, რომლის წარწერის მიხედვით ირკვევა, რომ ალექსანდრე II კახთა მეფესა და მის მეუღლე თინათინს მაჭში (იგივე თოღაში) აუგიათ წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესია და მისთვის სწორედ ეს ოქროს ხატი შეუწირავთ.
მაჭის ეკლესიას და ციხეს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
მარჯანიშვილი გ. ჰერეთი, თბ., 2005, გვ., 14-16
ქართლის ცხოვრების ტოპარქეოლოგიური ლექსიკონი,თბ., 2013., გვ., 254-255
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები კახეთის მხარეში
ტყის იხვები

ტყის იხვები — ფრინველთა გვარი იხვისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ორ სახეობას: მეხეური იხვი და იხვკაზმულა. გვარის ლათინური სახელი — Aix ძველი ბერძნული სიტყვაა, იგი არისტოტელემ გამოიყენა და უცნობ მცურავ ფრინველს ნიშნავს.
ლიტერატურა
Harris, M. (1999): Animal Diversity Web: Aix galericulata. Accessed April 27, 2006.
Pope, A. (2004): Animal Diversity Web: Aix sponsa. Accessed April 27, 2006.
სქოლიო
არტიურ ადამოვი

არტიურ ადამოვი (დ. 23 აგვისტო, 1908, კისლოვოდსკი — გ. 15 მარტი, 1970, პარიზი) — ფრანგი დრამატურგი, ესეისტი, მთარგმნელი, წარმოშობით სომეხი.
ბიოგრაფია
მის პირველ ლექსებში სიურრეალიზმის გავლენა იგრძნობა. ფაშისტურ საკონცენტრაციო ბანაკში განცდილი ტანჯვა აღწერა „საშინელ დღიურში“ (1943). უიმედობითაა გამსჭვალული მისი ავტობიოგრაფიული მოთხრობა „აღსარებაც“ (1946). პიესებით — „პაროდია“ (1947, გამოქვეყნდა 1950), „შემოსევა“ (1950), „დიდი და პატარა მანევრი“ (1953), „ყველანი ყველას წინააღმდეგ“ (1953), „მოძრაობის აზრი“ (1955) — ბეკეტსა და იონესკოსთან ერთად საფუძველი ჩაუყარა ავანგარდისტულ, ე. წ. „აბსურდის თეატრს“. მომდევნო პერიოდის პიესებში „პაოლო პაოლი“ (1957), „მე არა ვარ ფრანგი“ (1958), „გაზაფხული 71“ (1961), „Off limits“ (1968) და სხვ. მებრძოლი რეალისტური დრამატურგიის ტენდენციები შეინიშნება. თავისი ცხოვრება ასახა მოგონებათა წიგნში „ადამიანი და ბავშვი“ (1968).
ლიტერატურა
სქოლიო
ფრანგი დრამატურგები
ფრანგი ესეისტები
Budgie (გრაფიკული სივრცე)

Budgie (გრაფიკული სივრცე)
Budgie (ბადჯი) — GNOME-ისა და GTK+-ის ტექნოლოგიებზე დაფუძნებული გრაფიკული სივრცე UNIX-ის მსგავსი ოპერაციული სისტემებისთვის. Budgie შეიქმნა 2013 წელს, ლინუქსის დისტრიბუტივი Solus-სთვის (ყოფილი Evolve OS). დღესდღეობით Budgie არის ერთ-ერთი ძირითადი გრაფიკული სივრცე რამდენიმე დისტრიბუტივისთვის, მათ შორის Arch Linux და Ubuntu Budgie. გრაფიკული სივრცე ასევე ხელმისაწვდომია მრავალი პოპულარული დისტრიბურივის რეპოზიტორიებში (მაგ.: Debian).
Budgie-ს ადრეული ვერსიები დიდწილად ეფუძნებოდა GNOME Shell-ის კოდს. Budgie-ს შემქმნელების შთაგონება სათავეს იღებს Chome OS-გან, შესაბამისად Budgie-ს იერსახე და სამომხმარებლო ინტერფეისის ძირითადი მახასიათებლები წააგავს Google-ს ოპერაციულ სისტემას. შემქმნელების თანახმად, Budgie-ს მთავარი პრინციპი სიმარტივეა . იერსახესთან ერთად GNOME Shell-ის კოდს ასევე დაემატა რამდენიმე უნიკალური პროგრამა, როგორიცაა Budgie Menu და Raven (შეტყობინებების და სისტემური პარამეტრების მართვის პროგრამა) . GNOME-ს განახლებებით გამოწვეული პრობლემების შედეგად, Budgie-ს კოდი თანდათანობით დაშორდა GNOME Shell-ის ფესვებს. 2017 წლის დასაწყისში Solus პროექტის ჯგუფმა გამოაქვეყნა გეგმა რომლის მიხედვითაც Budgie-ს მე-11 გამოცემა GNOME-ს კოდს სრულიად დაშორდება, და Qt 5-ის ბაზაზე გადავა .
რესურსები ინტერნეტში
GitHub-ზე
სქოლიო
GTK+-ზე დაფუძნებული სამუშაო დაფის გარემოები
სამუშაო დაფის უფასო გარემოები
X Window System
Phymorhynchus starmeri

Phymorhynchus starmeri is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 65.4 mm, its diameter 36.1 mm.
Distribution
This marine species was found on hydrothermal vents in the Fiji Basin.
References
External links
OKUTANI, Takashi, and Suguru OHTA. "New buccinid and turrid gastropods from North Fiji and Lau Basins." Venus (Japanese Journal of Malacology) 52.3 (1993): 217-221
starmeri
Taxa named by Suguru Ohta
Gastropods described in 1993
არჯევნიშვილი

არჯევნიშვილი
საკუთარი სახელი არჯევნიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ლევან არჯევნიშვილი — სპორტსმენი (მკლავჭიდი)
მარიამ არჯევნიშვილი — ხალხური მომღერალი, ფანდურზე დაკვრის ვირტუოზი
ქართული გვარები
ვაშლოვანი (ახალგორის მუნიციპალიტეტი)

ვაშლოვანი (ახალგორის მუნიციპალიტეტი)
ვაშლოვანი — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში (ბოლის თემი), ხარულის ქედის აღმოსავლეთ მთისწინეთში, მდინარე ქსნის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 880 მ, ახალგორიდან 4 კმ, ქსნიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 36 კმ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 32 კაცი. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ლიტერატურა
სქოლიო
ბოლის თემის სოფლები
Е

Е, е (IPA გამოთქმა — „ე“; ; ; ; ; ; ) — კირილური დამწერლობის ასო. ის ხმოვანია და შეესატყვისება ქართულ „ე“-ს.
დამატებითი ინფორმაცია
გამოიყენება რუსულ, უკრაინულ და სხვა სლავურ ენებში. კირილიცაში მისი სახელწოდებაა „ჲე“, ხოლო რიცხვითი მნიშვნელობა — ხუთი (5).
მომდინარეობს ბერძნულ ასო ალფადან. ძველ სლავურად და რუსულ საეკლეისო ენაზე „აზ“ ნიშნავს „მე“-ს. კირილიცაში ის გამოიყურება როგორც , ხოლო გლაგოლიცაში როგორც — .
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:
კოდების ცხრილი
ლიტერატურა
Е // ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი : 86 ტომად. (82 ტ. და 4 დამ.). — სპბ., 1890—1907.
Е // Доде-Евразия. — М. : საბჭოთა ენციკლოპედია, 1969. — (დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია : [30 ტომად.] / მთ. რედ. ა. მ. პროხოროვი ; 1969—1978, ტ. 23).
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Е)
Graphemica (е)
კირილური ასოები
კალინგალან-კალუანგი

კალინგალან-კალუანგი (ოფიციალურად კალინგალან-კალუანგის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 39 549 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Kalingalan Caluang Profile at PhilAtlas.com
Kalingalan Caluang Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
სულუს მუნიციპალიტეტები
ჰარის მედუნიანინი

ჰარის მედუნიანინი (დ. 8 მარტი, 1985; სარაევო) — ბოსნიელი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „დეპორტივოსა“ და ბოსნია და ჰერცეგოვინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ნახევარმცველი. გამოდიოდა ნიდერლანდების ახალგაზრდულ ნაკრებში. მონაწილეობა მიიღო მუნდიალი 2014-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
Stats at Voetbal International
დაბადებული 1985
ბოსნიელი ფეხბურთელები
ალკმარის ფეხბურთელები
დეპორტივო ლა-კორუნიას ფეხბურთელები
რეალ ვალიადოლიდის ფეხბურთელები
დაბადებული 8 მარტი
.nf

.nf — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ნორფოლკის კუნძულისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
nf
კომუნიკაციები ნორფოლკის კუნძულზე
sv:Toppdomän#N
ფერია დელ სოლი

ფერია დელ სოლი
ფერია დელ სოლ (მზის დღესასწაული) — კულტურის საერთაშორისო ფესტივალი, რომელიც ტარდება ყოველი წლის თებერვალში ვენესუელის ქალაქ მერიდაში. ფესტივალის პროგრამა შეიცავს ხარების ბრძოლას, გამოფენებს, კონცერტებს, აღლუმებს, სასპორტო შეჯიბრებსა და „მზის დედოფლის“ არჩევას (Reina del Sol).
ისტორია
ფესტივალეს ჩატარების აზრი გაჩნდა მაშინ, როდესაც ენთუზიასტთა ჯგუფმა გადაწყვიტა ხართა ბრძოლის არენის აშენება. ასეთი ბრძოლები ძალზედ პოპულარულები იყვნენ ვენესუელის სხვადასხვა ქალაქებში. ფესტივალი ტარდება 9 და 10 დეკემბერს.
1968 წელს ფესტივალი არ ჩატარდა, თუმცა 13 აპრილს ჩაატარეს ხართა ბრძოლა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტები
სქოლიო
ვენესუელა
კასარ-დე-პალომერო

კასარ-დე-პალომერო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ლას-ურდესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 37 კმ². მოსახლეობა — 1084 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კასარ-დე-პალომეროს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
ბაზკოვსკაიის მირქმის ეკლესია

ბაზკოვსკაიის მირქმის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია შოლოხოვის რაიონის სოფელ ბაზკოვსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. ეკლესიის მშენებლობა დაასრულეს 1907 წელს.
ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, შოლოხოვის რაიონი, სოფელი ბაზკოვსკაია.
ისტორია
მირქმის პირველი ეკლესია ააშენეს 1907 წელს სტანიცის ცენტრში. იგი იყო ხის დაჰქონდა სამი საკურთხეველი: მთავარი საკურთხეველი იყო უფლის მირქმის სახელზე ნაკურთხი, დანარჩენი ორი კი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და სერაფიმ საროველის სახელზე.
ეკლესია გადაურჩა ოქტომბრის რევოლუციას და რუსეთის სამოქალაქო ომს და მუშაობდა მეორე მსოფლიო ომის დროსაც. 1950-იან წლებში იგი დახურეს და გადააკეთეს კლუბად. 1961 წელს ეკლესია დაიწვა. მის ახლოს ააშენეს კლუბი, დადგეს ლენინის ძეგლი და ტრიბუნა მიტინგებისათვის.
1992 წელს სსრკ-ის დაშლის შემდეგ სტანიცა ბაზკოვსკაიაში ისევ ჩამოყალიბდა მართლმადიდებელ ქრისტიანთა მრევლი. ძველი ეკლესიიდან 500 მეტრში მრევლს გადაეცა ძველი საბავშვო ბაღის შენობა, რომელიც გადააკეთეს სამლოცველო სახლად და დაიწყეს მასში საეკლესიო მსახურება. 1996 წელს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა აკურთხა ახალი ორსკურთხევლიანი ეკლესიის მშენებლობა. ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი მირქმის სახელზე იყო ნაკურთხი, ხოლო მეორე - სერაფიმე საროველისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. ეკლესიის პროექტი დაუკვეთეს დონის როსტოვში, მისი ავტორები იყვნენ სერგეი სულიმენკო და ვიქტორია პიშჩულინა. ეკლესიის კურთხევა შედგა 2010 წლის 24 ოქტომბერს მთავარეპისკოპოს პანტელეიმონის მიერ.
ახალი ეკლესია აშენდა ძველი ეკლესიიდან 200 მეტრის დაშორებით. ეკლესიის მშენებლობამდე ბაზკოვსკაიას ესტუმრა როსტოვის ოლქის გუბერნატორი ვლადიმირ ჩუბი, რომლის დედაც ცხოვრობდა სტანიცაში, როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციის სახელით გუბერნატორმა ეკლესიას შესწირა 20 მლნ რუსული რუბლი.
ეკლესიის გეგმას აქვს ტოლმკლავებიანი ჯვრის ფორმა, რომლის მკლავების ზომაა 17-17 მეტრი. ეკლესიის წინამძღვარია მღვდელმონაზონი ვალერი ხარიტონოვი.
რესურსები ინტერნეტში
Хутора Базковского Сретенская церковь
Праздник Сретения Господня в станице Базковской
В станице Базковской отметили престольный праздник храма Сретения Господня
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
მორიგე

მორიგე — უზენაესი ღვთაება ფშავსა და ხევსურეთში. ხალხური რწმენით იგი მეშვიდე ცაში სუფევს და აწესრიგებს ქვეყანას.
იხილეთ აგრეთვე
ღმერთი
ლიტერატურა
ქართული მითოლოგია
ალტჰაიმი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ალტჰაიმი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ალტჰაიმი შეიძლება აღნიშნავდეს:
დასახლებები
გერმანიაში:
ალტჰაიმი (ალბი) — მუნიციპალიტეტი ალბ-დუნაის რაიონში, ბადენ-ვიურტემბერგი.
ალტჰაიმი (ეჰინგენი) — მუნიციპალიტეტი ალბ-დუნაის რაიონში, ბადენ-ვიურტემბერგი.
ალტჰაიმი (ბიბერახი) — მუნიციპალიტეტი ბიბერახის რაიონში, ბადენ-ვიურტემბერგი.
ალტჰაიმი (ავსტრია) — ქალაქი ზემო ავსტრიაში.
პიროვნებები
ფრანც ალტჰაიმი (1898-1976) — გერმანელი ისტორიკოსი.
სენადორ-მოდესტინუ-გონსალვისი

სენადორ-მოდესტინუ-გონსალვისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 750 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დიამანტინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 574 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.8 კმ²-ზე. ფართობი 952 055 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვრამშაპუჰი

ვრამშაპუჰი — დიდი სომხეთის მეფე არშაკუნიანების საგვარეულო დინასტიიდან. ვრამშაპუჰი სამეფო ტახტზე ხოსროვ IV-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 389 წელს და დასრულდა 415, მის შემდეგ კი ტახტზე შაპუჰ სპარსელი ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
არშაკუნიანები სამეფო დინასტია
სომხეთის არშაკუნიანების დინასტია
სომხეთის მეფეები
არშაკუნიანების დინასტია
ედუარდ მიდლჰამელი

ედუარდ მიდლჰამელი (დ. დეკემბერი, 1473, მიდლჰამი, ინგლისი — გ. 9 აპრილი, 1484, მიდლჰამი, ინგლისი) — იორკთა დინასტიის წარმომადგენელი. ინგლისის მეფე რიჩარდ III-ისა და დედოფალ ანა ნევილის ერთადერთი ვაჟი. უელსის პრინცი 1483 წლიდან გარდაცვალებამდე.
ბიოგრაფია
ედუარდი დაიბადა 1473 წლის დეკემბერში, მიდლჰამის სასახლეში, ჩრდილოეთ ინგლისში. იგი იყო მეფე ედუარდ IV-ის ძმის, გლოსტერის ჰერცოგ რიჩარდ იორკელისა და მისი მეუღლის, ჰერცოგინია ანა ნევილის პირველი და უკანასკნელი შვილი. რიჩარდსა და ანას მეტი შვილი აღარ შესძენიათ, ისტორიული წყაროების მიხედვით კი, პრინცი ედუარდი დაბადებიდანვე სუსტი იყო და ხშირად ავადმყოფობდა.
1478 წელს ბიძამისის, ჰერცოგ ჯორჯ პლანტაგენეტის სიკვდილით დასჯის შემდეგ მეფემ მცირეწლოვან ედუარდს მისცა მისი ერთ-ერთი ტიტული — სალისბურის ერლობა. ვინაიდან იგი ტახტის მემკვიდრე არ ყოფილა, მატიანეები მასზე არც თუ ისე ბევრ ცნობას გვაწვდიან.
1483 წელს ედუარდ IV აღესრულა და ტახტი მცირეწლოვანმა ედუარდ V-მ დაიკავა. იმავე წელს ახალი მეფეცა და მისი ძმაც, იორკის ჰერცოგი რიჩარდი ედუარდ მიდლჰამის მამამ, გლოსტერის ჰერცოგმა ჯერ ტაუერში გამოკეტა, შემდეგ კი დახოცა. ვინაიდან ედუარდ IV-ის ყველა ვაჟი დაიღუპა, ტახტი გლოსტერმა, ანუ რიჩარდ III-მ დაიკავა, ედუარდ მიდლჰამელი კი, როგორც მისი ერთადერთი ვაჟი, უელსის პრინცი გახდა.
მისი პრინცობა დიდ ხანს არ გაგრძელებულა, რადგან ედუარდი 1484 წლის 9 აპრილს გარდაიცვალა, 10 წლის ასაკში. ვინაიდან იგი უცნობი დაავადებით გარდაიცვალა, ვარაუდობენ, რომ იგი ჰენრი VII-ის დედამ, ლედი მარგარეტ ბეფორტმა მოწამლა. მისი გარდაცვალებიდან მალევე დაიღუპა დედოფალი ანაც, 1485 წელს კი ჰენრი ტიუდორმა ბოსვორტსის ბრძოლაში მოკლა უმემკვიდრეო რიჩარდ III და მისი ტახტი დაიკავა.
წინაპრები
</center>
ლიტერატურა
Kendall, Paul Murray (1955). Richard the Third. Allen & Urwin. ISBN 0-04-942048-8.
Panton, Kenneth J. (2011). Historical Dictionary of the British Monarchy. Scarecrow Press. ISBN 0-8108-5779-0.
დაბადებული 1473
გარდაცვლილი 9 აპრილი
გარდაცვლილი 1484
იორკები
უელსის პრინცები
ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა