PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მარტვილის კანიონი

მარტვილის კანიონი — კანიონი საქართველოში, მარტვილის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სოფელ გაჭედილთან, მდინარე აბაშის ხეობაში, მარტვილი-ჩხოროწყუს ცენტრალური საავტომობილო გზის პირას, ზღვის დონიდან 210 მ სიმაღლეზე.
წარმოადგენს მდინარე აბაშის მიერ აბდათის კირქვული ქანებით აგებულ ანტიკლინში, კანიონისებურად გაჭრილ ხეობას. კანიონის სიგრძე 2400 მ-ია, ჩაჭრის სიღრმე 20–30 მ, ხოლო სიგანე 5–10 მ. კანიონში ორ ადგილას არის შენახული კირქვის ბუნებრივი ხიდები, რაც იმის მანიშნებელია, რომ აქ ოდესღაც კარსტული მღვიმე ჩამოიშალა.
გარდა ამისა, კანიონის შუა წელში წარმოიშობა 12–15 მ სიმაღლის ვარდნის მცირე ჩანჩქერები. ერთი მონაკვეთი გამოირჩევა განსაკუთრებული სილამაზით. ეს არის ოფუცხოლე, რომელიც ცნობილია „დადიანების საბანაოს“ სახელით. აქ ჩასასვლელად ბილიკი კირქვის დიდი კვადრებისგან აშენებულ კიბეს ჩაუყვება. მიმდებარე კირქვოვან კლდეებზე განვითარებულია კოლხური ტყისთვის დამახასიათებელი ფლორა, თავისი უნიკალური წარმომადგენლებით, აქ გვხვდება: დათვისთხილა, კოლხური ბზა, უთხოვარი და სხვა. მრავლადაა სხვადასხვა სახეობის ხავსი, გვიმრანაირები.
მარტვილის კანიონი ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული დაცული ტერიტორიაა. მარტვილის კანიონის ვიზიტორთა ცენტრი სოფელ დიდ ინჩხურში, კანიონის შესასვლელთანაა განთავსებული. ქვით მოკირწყლული 700 მ-ის სიგრძის წრიული საფეხმავლო ბილიკი ვიზიტორთა ცენტრიდან იწყება და გაივლის დადიანების ისტორიულ ბილიკს. ბილიკზე განლაგებულია 2 ხიდი, 3 გადასახედი პლატფორმა, კირქვის დიდი ლოდებისგან აშენებული 30-საფეხურიანი ისტორიული კიბე.
კანიონის განვითარების პროექტის ფარგლებში მოეწყო ტურისტული ბილიკები, გადასახედები, ხიდები, ანგარი, ნავმისადგომი და ვიზიტორთა მოსაცდელი. რესტავრაცია ჩაუტარდა ქვაში ნაკვეთ დადიანების ისტორიულ კიბესა და წყლის წისქვილს. ინფრასტრუქტურულ სამუშაოებზე 1 223 907 ლარი დაიხარჯა. 2017 წელს მარტვილის კანიონს 147374 ვიზიტორი ეწვია. კანიონის უმაღლესი ადგილი, მდინარე ტეხურის სათავეა, რომელიც ზღვის დონიდან 3003 მ სიმაღლეზე მდებარეობს.
ყველაზე ახლომდებარე მსხვილი დასახლებული პუნქტია ქალაქი მარტვილი. ბუნების ძეგლია. მარტვილის კანიონი ცნობილია აგრეთვე აბაშის კანიონის, გაჭედილის კანიონისა და გოჭკადილის კანიონის სახელწოდებით.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ბუნების ძეგლები
სქოლიო
საქართველოს ბუნების ძეგლები
პამპასის რაიონი (პალიასკა)

პამპასის რაიონი (პალიასკა)
პამპასის რაიონი — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის პალიასკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3190 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 079 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 16.16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 438.18 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ანკაშის რეგიონის რაიონები
პალიასკის პროვინციის რაიონები
საქართველოს სამოქალაქო სამართალი

საქართველოს სამოქალაქო სამართალი — სამართალი, რომელიც შემდეგი ნაწილებისგან შედგება:
ზოგადი საკითხები
სახელშეკრულებო სამართალი
საკორპორაციო სამართალი
საოჯახო სამართალი
მემკვიდრეობითი სამართალი
შრომის სამართალი
სამოქალაქო პროცესი
საქართველოს სამოქალაქო სამართალი
ნახიშნარგიზი

ნახიშნარგიზი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 518კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები
ბაბექის რაიონის სოფლები
ზანზიბარი (კუნძული)

ზანზიბარი (კუნძული)
ზანზიბარი ანუ უნგუჯა — ზანზიბარის არქიპელაგის სამი დიდი კუნძულიდან ერთი კუნძული (პემბის და მაფიის კუნძულებთან ერთად). შედის ტანზანიის (ავტონომიური ზანზიბარი) შემადგენლობაში. მდებარეობს ინდოეთის ოკეანეში.
გეოგრაფია
კუნძული ზანზიბარი აფრიკის მატერიკიდან გამოყოფილია ზანზიბარის სრუტით. ზანზიბარის გარშემო მდებარეობს მასზე საკმაოდ ბევრი, გაცილებით პატარა კუნძული, რომელთაგანაც მუდმივად დასახლებულია მხოლოდ ორი — ტუმბატუ და უზი. კუნძული პნემბა გამოიყენება ტურიზმის მიზნით.
კუნძულზე ყველაზე დიდი ქალაქია დასავლეთ სანაპიროზე მდებარე ზანზიბარი.
ისტორია
არქეოლოგიური მტკიცებულებების თანახმად, კუნძული მუდმივად იყო დასახლებული სულ ცოტა 20 ათასი წელი. სავარაუდოდ ზანზიბარი სახელად მენუფია მოიხსენიება ძველბერძნულ გეოგრაფიულ კრებულ ერიტრეის ზღვის პერიპლში. ჩვენი წელთაღრიცხვით I ათასწლეულში კუნძულს სტუმრობდნენ ინდოელი, არაბი და სპარსი ვაჭრები. 1107 წელს ჩრდილოეთით აშენდა სამხრეთ ნახევარსფეროში პირველი მეჩეთი — კიზიმკაზის მეჩეთი. 1505 წელს მთელი ზანზიბარის არქიპელაგი გადავიდა პორტუგალიის კონტროლ ქვეშ, ხოლო 1698 წელს — ომანის კონტროლ ქვეშ. ყველაზე უფრო დიდ აყვავების ხანას ომანის სასულთნომ მიაღწია XIX საუკუნის პირველ ნახევარში საიდ იბნ სულთანის დროს. 1840 წელს საიდ იბნ სულთანმა გადაიტანა დედაქალაქი სტოუნ-ტაუნში კუნძულ ზანზიბარზე. ზანზიბარი მისი მმართველობის დროს იყო მსხვილი სავაჭრო ცენტრი, სადაც მიმდინარეობდა ვაჭრობა მთელი ინდოეთის უკეანის მასშტაბით, პირველ რიგში მონებით და მიხაკებით, რომელიც მოჰყავდათ პლანტაციებში პირდაპირ კუნძულზე.
საიდ იბნ სულთანის სიკვდილის შემდეგ 1856 წელს ზანზიბარის სასულთნო და ომანის სასულთნო გახდა ორი დამოუკიდებელი სასულთნო. 1890 წელს კუნძული ზანზიბარის შემადგენლობაში გახდა დიდი ბრიტანეთის პროტექტორატი, ხოლო 1963 წლის დეკემბერში მიიღო დამოუკიდებლობა დიდი ბრიტანეთისგან. 1964 წლის დასაწყისში ზანზიბარის რევოლუციის დროს მონარქია ჩამოგდებული იქნა და გამოცხადდა ზანზიბარის და პემბის სახალხო რესპუბლიკა. 1964 წლის აპრილში ზანზიბარი შეუერთდა ტანგანიიკას და გახდა ავტონომიური რეგიონი ტანზანიის სახელმწიფოს შემადგენლობაში.
მოსახლეობა
2002 წლის აღწერის თანახმად, კუნძულის მოსახლეობა შეადგენდა 622 459 ადამიანს. 2012 წელს მოსახლეობის რაოდენობამ მიაღწია 896 721 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე ყველაზე უფრო მაღალია ქალაქ ზანზიბარში.
ადმინისტრაციული დაყოფა
კუნძული ზანზიბარი იყოფა 3 ოლქად:
თავის მხრივ, თითოეული ოლქი იყოფა 2 რაიონად. ანუ, კუნძულზე სულ 6 რაიონია:
კასკაზინი «А» ანუ ჩრდილოეთი «А» (Kaskazini «A») — ჩრდილოეთ ზანზიბარის ჩრდილოეთი (105 780 ადამიანი, 2012),
კასკაზინი «B» ანუ ჩრდილოეთი «B» (Kaskazini «B») — ჩრდილოეთ ზანზიბარის სამხრეთი (81 675 ადამიანი, 2012),
კატი (Kati) ანუ ცენტრალური ზანზიბარი (76 346 ადამიანი, 2012),
კუსინი (Kusini) ანუ სამხრეთ ზანზიბარი (39 242 ადამიანი, 2012),
მაღარიბი (Magharibi) ანუ დასავლეთ ზანზიბარი (370 645 ადამიანი, 2012),
მჯინი (Mjini) ანუ ზანზიბარი-ქალაქი (223 033 ადამიანი, 2012).
ეკონომიკა
ზანზიბარის არქიპელაგის შემადგენელი სამი დიდი კუნძულიდან, ეკონომიკურად ყველაზე განვითარებული ზანზიბარის კუნძულია. დედაქალაქის გარდა (ქალაქი ზანზიბარი), ასევე მსხვილი ცენტრებია მბვენი, მანგაპვანი, ჩვაკა, ნუნგვი და მიჩენზანი.
ეკონომიკაში მთავარ როლს თამაშობს ტურიზმი.
სქოლიო
ინდოეთის ოკეანის კუნძულები
ტანზანიის კუნძულები
ოქროულა

ოქროულა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში კახეთიდან.
სახელწოდება მიღებული აქვს მოზრდილი ყლორტების ფერის გამო, რომლებსაც ოქროსფერი გადაჰკრავს.
საკმაოდ ძველი ჯიშია. იგი ძალიან ახლოს დგას აღმოსავლეთ საქართველოს ვაზის ჯიშებთან, განსაკუთრებით ჩინურთან. ოქროულა მცირე მინარევის სახით გავრცელებულია გურჯაანის, თელავის, სიღნაღისა და საგარეჯოს ვენახებში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომის და მომრგვალოა, ოდნავ შებრუნებულ-ოვალური ფორმის, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე შიშველია ან დაფარულია თხელი ჯაგრისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, გვხვდება მხრიანი მტევნებიც. საშუალო სიკუმსის, ზოგჯერ თხელი ან კუმსია. მარცვალი საშუალო და საშუალოზე დიდი ზომისაა, მომრგვალო, ხანდახან ოდნავ ოვალური, მოქარვისფრო-მოყვითალო ელფერით. კანი საკმაოდ თხელი და მკვრივია. რბილობი საშუალო სიმკვრივისაა, მდნარი, სასიამოვნო ჰარმონიული გემოთი.
ოქროულა საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე საშუალოდ 155 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა 100-დან 400 გრამამდეა, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 7.0-8.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 5-8 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სასუფრე ყურძნად. აქვს სასიამოვნო, ჰარმონიული გემო და სუსტად გამოხატული ჯიშური არომატი, მაგრამ ცუდად ინახება და ვერ იტანს ტრანსპორტირებას. მისგან ხარისხიანი ყურძნის წვენი მზადდება.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 288-289
გაზ. „ჩვენი სოფელი“, №6 (56), 1 სექტემბერი 2020, გვ. 11.
კახეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
ჰიჯრა (კალენდარი)

ჰიჯრა (კალენდარი)
ჰიჯრა (არაბ. هِجْرَة – გადასახლება, გადახვეწა, ემიგრაცია) — მუსლიმურ ქვეყნებში გავრცელებული კალენდრის სახელწოდება. ხალიფა უმარ I-ის დროს (634-644) ჰიჯრა გამოცხადდა მუსლიმური წელთაღრიცხვის დასაწყისად (მუსლიმური ერა). ცნობილია მთვარისა და მზის ჰიჯრის კალენდრები. მთვარის კალენდარი გავრცელებულია ახლო და შუა აღმოსავლეთის უმეტეს მუსულმანურ ქვეყნებში, მზისა – ირანში, ავღანეთში, თურქეთში. ჰიჯრის მთვარის კალენდრის პირველი დღეა 622 წლის 16 ივლისი (მუსლიმური ტრადიციის მიხედვით, მაჰმადისა და მისი მიმდევრების (მუჰაჯირების) მექიდან მედინაში გადასახლების თარიღი), მზის კალენდრისა – 20-21 მარტი (გაზაფხულის ბუნიობის დრო). მუსლიმურ მთვარის წელიწადში 354 დღეა, თვეში – 29-30 დღე. ჰიჯრის კალენდრის დღეები 11-12-ით ნაკლებია საყოველთაოდ გავრცელებულ გრიგორიანული კალენდრის დღეებზე და ამიტომ ყოველ 33 წელიწადში ვიღებთ ერთი წლის განსხვავებას. ჰიჯრის წლების გადაყვანა გრიგორიანულზე და პირუკუ შესაძლებელია სპეციალური ფორმულებით ან ტაბულების საშუალებით.
ლიტერატურა
Цыбульский В. Современные календари стран Ближнего и Среднего Востока . Снихронические таблицы и пояснения, М., 1964;
წელთაღრიცხვა
კაზანლიკის თრაკიული აკლდამა

კაზანლიკის თრაკიული აკლდამა (ბულგ. Казанлъшка гробница) — აგურით ნაგები, კამაროვანი აკლდამა ცენტრალურ ბულგარეთში, ქალაქ კაზანლიკის მახლობლად.
აკლდამა დიდი, თრაკიული ნეკროპოლისის შემადგენელი ნაწილია. მოიცავს ვიწრო კორიდორსა და მრგვალ, დასაკრძალ ოთახს. ორივე მათგანი მორთულია ფრესკებით, სადაც გამოსახულია წყვილი, რომელიც დაკრძალვის ნადიმობაზე იმყოფება. მონუმენტი ძვ.წ. IV საუკუნით თარიღდება. 1979 წელს, ის იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. ნახატები ელინისტური პერიოდის ხელოვნების ნამდვილი შედევრებია და საუკეთესოდ შემონახული მთელი ბულგარეთის მასშტაბით.
აკლდამა ძველი თრაკიის დედაქალაქის, სევტოპოლისის მახლობლად მდებარეობს.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
„The Thracian Tomb in Kazanluk“
ბულგარეთის ისტორიული ძეგლები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბულგარეთში
ბულგარეთის არქეოლოგიური ძეგლები
სტარა-ზაგორის ოლქი
ხენტკაუსი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ხენტკაუსი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სახელწოდება ხენტკაუსი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ხენტკაუს I — დედოფალი, უსერკაფის ცოლი
ხენტკაუს II — დედოფალი, ნეფერირკარა-კაკაის ცოლი
ხენტკაუს III — დედოფალი, ნეფერეფრას შესაძლო ცოლი
ხენტკაუსი — ეგვიპტის მეოთხე დინასტიის პრინცესა.
სან-ჟოზე-დას-პალმეირასი

სან-ჟოზე-დას-პალმეირასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 563 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტოლედუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 830 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 21 კმ²-ზე. ფართობი 182 419 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
საქართველოს და რუსეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრებების ურთიერთშეხვედრების ისტორია

საქართველოს და რუსეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრებების ურთიერთშეხვედრების ისტორია
საქართველოს და რუსეთის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრებები ერთმანეთს 24-ჯერ შეხვდნენ. აქედან საქართველომ მოიგო 22-ჯერ, რუსეთმა 1-ჯერ, ხოლო 1 თამაში ფრედ დამთავრდა. ისინი ერთმანეთს რეგულარულად ევროპის ერთა თასსა და მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ ეტაპზე ხვდებიან ერთმანეთს. გუნდები ერთმანეთს პირველად 1993 წლის 25 მაისს, სოპოტში, პოლონეთში დაუპირისპირდნენ. მატჩში რუსეთმა გაიმარჯვა, ანგარიშით 15–9. 2008 წელს მომხდარი რუსეთ-საქართველოს ომის გამო 2009 და 2010 წლებში გუნდებმა ერთმანეთთან ნეიტრალურ მოედანზე ითამაშეს.
რეკორდები
შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
"espnscrum.com - Statsguru - Team records - Match list - Georgia VS Russia"
რაგბი საქართველოში
Puhutv

Puhutv
puhutv — თურქული გასართობი და მოთხოვნით ვიდეოზე დაფუძნებული საიტი, რომელიც 2016 წლის დეკემბერში სტამბოლში გაიშვა. საიტის მფლობელი Doğuş Media Group-ია, რომელიც მომხმარებელს სთავაზობს თურქულ სატელევიზიო სერიალებს. Puhutv კონტენტ-წარმოების (სერიალების და ფილმების წარმოების) ინდუსტრიას 2017 წელს შეურთდა, საიტის სადებიუტო ნაწარმი სატელევიზიო სერიალი Fi გახდა.
საიტის კონტენტი (შინაარსი) თავისუფალია და მხარდაჭერილია რეკლამებით, პროდუქთი სრულად უფასოა. რეგისტრაცია სურვილისამებრაა, ასევე შესაძლებელია Facebook-ით შესვლა.
ნაწარმი
Fi / Çi (2017-2018)
პიროვნება (2018-დღემდე)
ისტორია
Doğuş Group-მა ადრეც წამოიწყო მსგავსი სერვისის დანერგვა, რომელიც 2007 წელს „Sipru“ გახდა. „Sipru TV“ არსებობის რამდენიმე წლის შემდეგ დაიხურა, თუმცა „Sipru RD“ რადიო სერვისისთვის კვლავ ხელმისაწვდომია iOS-ის ბაზაზე.
ალტერნატივა
საიტის გაშვების შემდეგ, მსგავსი სერვისები შესთავაზეს სხვა კომპანიებმაც. Doğan Media Group-მა დაახლოებით ერთი თვის შემდეგ გახსნა მსგავსი საიტი netd. ასევე, 2012 წლის 4 დეკემბერს, Apple-მა iTunes Store გაიხსნა თურქეთში, რომელიც მომხმარებლებს მხოლოდ მუსიკასა და ფილმებს სთავაზობს. TTNET-ს ასევე აქვს მსგავსი სააბონენტოზე დაფუძნებული სერვისი — Tivibu.
სქოლიო
თურქული საიტები
გასართობი საიტები
ინტერნეტ ტელევიზია
პროდენეშტი

პროდენეშტი — სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 126 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 099 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ფლორეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ფლორეშტის რაიონის სოფლები
იაულის პროვინცია

იაულის პროვინცია
ჯაული — პროვინცია პერუში, ხუნინის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება პასკოს რეგიონი და ხუნინის პროვინცია, აღმოსავლეთიდან ტარმას პროვინცია, სამხრეთიდან ხაუხა და დასავლეთიდან ლიმას რეგიონი. 2002 წლის მონაცემებით, პროვინციაში ცხოვრობს 66 093 ადამიანი, ფართობი კი შეადგენს 3 617,35 კმ²-ს. პროვინციის დედაქალაქია ლა-ოროია.
პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 10 რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
Sitio oficial de la Municipalidad Provincial de Yauli-La Oroya
INEI Perú
ხუნინის რეგიონის პროვინციები
გეორგი (ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგი)

გეორგი (ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგი)
გეორგი (დ. 17 თებერვალი, 1582, ცელიე, გერმანია — გ. 12 აპრილი, 1641, ჰილდესჰაიმი, გერმანია) — ჰანოვერის დინასტიის ფუძემდებელი. ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგი და კალენბერგის მთავარი 1635 წლიდან გარდაცვალებამდე. დანიის მეფე კრისტიან III-ის შვილიშვილი დედის, დოროთეა დანიელის მხრიდან. დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ I-ის, დანიის მეფე კრისტიან V-ის, შვედეთის დედოფალ ულრიკა ელეონორასა და საღვთო რომის იმპერატრიცა ვილჰელმინა ამალიას პაპა.
ქორწინება და შვილები
1617 წელს გეორგმა ცოლად შეირთო პრინცესა ანა ელეონორა ჰესენ-დარმშტადტელი, ჰესენ-დარმშტადტის ლანდგრაფ ლუდვიგ V-ისა და მაგდალენა ბრანდენბურგელის ქალიშვილი, რომელთანაც შეეძინა ხუთი შვილი:
კრისტიან ლუდვიგი (1622-1665), ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო სოფია დოროთეა შლეზვიგ-ჰოლშტაინ-ზონდენბურგ-გლუქსბურგელი, მაგრამ შვილები არ ჰყოლია;
გეორგ ვილჰელმი (1624-1705), ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგისა და საქსენ-ალტენბურგის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო ელეონორ დ’ეზმიერ დ’ოლბრუზი, რომელთანაც შეეძინა ერთი გოგონა, სოფია დოროთეა;
იოჰან ფრიდრიხი (1625-1679), ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგი, ცოლად შეირთო ბენედიქტა ჰენრიეტა კურპფალცელი, რომელთანაც შეეძინა ორი გოგონა: შარლოტა ფელისიტა და ვილჰელმინა ამალია;
სოფია ამალია (1628-1685), ცოლად გაჰყვა დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ III-ს, რომელთანაც შეეძინა შვილები: დანიის მეფე კრისტიან V, საქსონიის კურფიურსტი ანა სოფია, ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგინია ფრედერიკა ამალია, პფალცის კურფიურსტი ვილჰელმინა ერნესტინა, დიდი ბრიტანეთის პრინცი ჯორჯი და შვედეთის დედოფალი ულრიკა ელეონორა;
ერნესტ ავგუსტი (1629-1698), ჰანოვერის პირველი კურფიურსტი, ცოლად შეირთო სოფია პფალცელი, რომელთანაც შეეძინა შვილები, მათ შორის დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის მეფე ჯორჯ I და პრუსიის დედოფალი სოფია შარლოტა;
ლიტერატურა
Janicke, Karl (1878), "Georg (Herzog von Braunschweig-Lüneburg)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 8, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 629–634
დაბადებული 17 თებერვალი
დაბადებული 1582
გარდაცვლილი 12 აპრილი
გარდაცვლილი 1641
ჰანოვერის დინასტია
ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგები
XVII საუკუნის ევროპის მონარქები
სირიის ჰიმნი

სირიის ჰიმნი
„ჰუმატ ად-დიიარი“ („სამშობლოს მცველები“) — სირიის ეროვნული ჰიმნი. ტექსტის ავტორი — ჰალილ მარდამ-ბეი (1895—1959), კომპოზიტორი — მუჰამად ფლეიფილი (1899—1985). ჰიმნი დაამტკიცეს 1936 წელს, თუმცა, ეგვიპტესა და სირიას შორის გაერთიანებული სახელმწიფოს არსებობის დროს (გარ) არ გამოიყენებოდა. გარ-ის ეროვნული ჰიმნის შექმნა გატაწყვეტილი იყო ორი ქვეყნის ჰიმნის შერწყმით. ფედერაციის დაშლის შემდგომ 1961 წელს სირიის ეროვნული ჰიმნი მთლიანად აღადგინეს.
ტექსტი
არაბული
ტრანსკრიფცია სფა
ḥumaːta d-dijaːri ʕalajkum salaːm
ʔabat ʔan taðilːa n-nufuːsu l-kiraːm
ʕariːnu l-ʕuruːbati bajtun ḥaraːm
wa ʕarʃu ʃ-ʃumuːsi ḥiman laː juḍaːm
rubuːʕu ʃ-ʃaʔaːmi buruːʤu l-ʕalaː
tuḥaːkiː s-samaːʔa bi-ʕaːliː s-sanaː
fa-ʔarḍun zahat bi-ʃ-ʃumuːsi l-wiḍa
samaːʔun la-ʕamruka ʔaw ka-s-samaː
rafiːfu l-ʔamaːni wa χafqu l-fuʔaːd
ʕalaː ʕalamin ḍamːa ʃamla l-bilaːd
ʔamaː fiː-hi min kulli ʕajnin sawaːd
wa min dami kulːi ʃahiːdin midaːd
nufuːsun ʔubaːtun wa maːḍin maʤiːd
wa ruːhu l-ʔaḍaːḥi raqiːbun ʕatiːd
fa-minːaː l-waliːdu wa minːaː r-raʃiːd
fa-lim laː nasuːdu wa lim laː naʃiːd
პირდაპირი ნათარგმნი
სამშობლოს მცველებო, მშვიდობა თქვენ!
დაგვემდებარებას ეწინააღმდეგება ამაყი სულები (ჩვენი).
არაბების ადგილი, წმინდა სახლი
და მზის ტახტი, რომელსაც არ უწერია იყოს დაპყრობილი.
ლევანტის მტები, როგორც მაღალი ცათამბჯენები
რომლებიც დიალოგში არიან ცის ზენიტთან.
მიწა მშვენიერია კაშკაშა მზეებით,
სხვა ზეცის გახდომით ან თითქმის მისით.
იმედის მღელვარება და გულის ცემა-
დროშა, ქვეყნის გამაერთიანებელი,
ის არაა ყველა თვალის გუგა (შავი ხაზი დროშაზე),
და ის არაა ყოველი წამებულის სისხლის წვეთი (წითელი ხაზი დროშაზე)?
(ჩვენი) სული ყოვლისშემძლეა (ჩვენი) და ისტორია ძლიერი,
და ჩვენი წინაპრების სულები შესანიშნავი მცველები.
ჩვენგან ალ-ვალიდი და ჩვენგან არ-რაშიდი,
რატომ არ ავყვავილდეთ და რატომ არ განვითარდეთ?
რესურსები ინტერნეტში
Syria: Homat el Diyar - Audio of the national anthem of Syria, with information and lyrics
Lyrics, sheet music, and Audio
ეროვნული ჰიმნები
სირია
სირიის ეროვნული სიმბოლოები
ოზაანის უსანეთის ნაეკლესიარი

ოზაანის უსანეთის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი დგას სოფელ ოზაანის აღმოსავლეთით 0,5-0,6 კილომეტრზე, ტყეში. გადმოცემით თავის დროზე აუგია მეხრიშვილების საგვარეულოს და მისთვის გამრავლება უთხოვია. ნაეკლესიარზე შემორჩენილია ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლების მცირე ფრაგმენტები. ძეგლი ნაგები იყო რიყის ქვით კირის ხსნარზე. ნაეკლესიარის აღმოსავლეთ ნაწილში ადგილობრივ მოსახლეობას აგურით მისივე სახელობის ნიში აუგია.
ლიტერატურა
დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ამერიკის სახალხო-რევოლუციური ალიანსი

ამერიკის სახალხო-რევოლუციური ალიანსი, АPRА — პერუს პოლიტიკური პარტია, დაარსდა 1924 წელს ვიქტორ რაულ აია დე ლა ტორეს მიერ. პარტიის სახელწოდებიდან წარმოიშვა მიმდევართა სახელწოდება — აპრისტები — და იდეოლოგია — აპრიზმი.
პერუს 2006 წლის არჩევნებზე პარტიამ მიიღო ხმების 22,6 % და 120 კაციან კონგრესში 36 ადგილი მოიპოვა. ამავე არჩევნებში, პრეზიდენტის თანამდებობისათვის ბრძოლაში გაიმარჯვა პარტიის ლიდერმა ალან გარსიამ, მან პირველ ტურში ხმების 22,6 % მიიღო, ხოლო მეორე ტურში 52,6 %.
პარტიის კანდიდატები პერუს საპრეზიდენტო არჩევნებზე
1931 — ვიქტორ რაულ აია დე ლა ტორე
1962 — ვიქტორ რაულ აია დე ლა ტორე
1963 — ვიქტორ რაულ აია დე ლა ტორე
1980 — არმანდო ვილანუევა
1985 — ალან გარსია პერესი
1990 — ლუის ალვა კასტრო
1995 — მერსედეს კაბანილიასი
2000 — აბელ სალინასი
2001 — ალან გარსია პერესი
2006 — ალან გარსია პერესი
პერუს პრეზიდენტები პარტიიდან
1985 — ალან გარსია პერესი
2006 — ალან გარსია პერესი
რესურსები ინტერნეტში
პარტიის ოფიციალური საიტი
პარტიის ოფიციალური გამოცემა
პერუს პოლიტიკური პარტიები
პოსტუმუს კომინიუს აურუნკუსი

პოსტუმუს კომინიუს აურუნკუსი — რომაელი პოლიტიკოსი და სამხედრო მოღვაწე, რომელიც ორჯერ აირჩიეს რომის კონსულის თანამდებობაზე. პირველად ძვ. წ. 501 წელს, მოღვაწეობდა ტიტუს ლარციუს ფლავიუსთან ერთად, მეორე კი ძვ. წ. 493 წელს სპურიუს კასიუს ვისცელინუსთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
რომის კონსულების სია
რომის რესპუბლიკი კონსულები
რომის კონსულები და მათი მმართველობა
რომის რესპუბლიკი კონსულების ჩამონათვალი
რომის რესპუბლიკის კონსულები
კომინიუსები
ძვ. წ. VI საუკუნის რომაელები
ძვ. წ. V საუკუნის რომაელები
კრუგლაია-შიშკა

კრუგლაია-შიშკა — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 600 მეტრზე. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 119 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ლორეს პროვინციის სოფლები
რიბერა-ბახა (ბასკეთი)

რიბერა-ბახა (ბასკეთი)
რიბერა-ბახა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ალავის პროვინციის კუადრილია-დე-ანიანის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 27,74 კმ². მოსახლეობა — 1383 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალავის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
რიბერა-ბახის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალავის მუნიციპალიტეტები
ალავის ქალაქები
Cart with Black Ox

Cart with Black Ox, or The Ox-Cart, is an oil painting created in 1884 by Vincent van Gogh. It has been cited as one of his important early works.
Description
Created in the village of Nuenen before Van Gogh went to the South of France, the painting has a dark palette and has been described as "disquieting"; the ox and cart are both decrepit.
Cart with Black Ox was owned by a family who had bought it in 1950. It was donated in 2007 to the Portland Art Museum, and is the most valuable gift yet made to the museum.
Curator Bruce Guenther argued, "The way the wheel becomes a definition lifted off the surface of the painting with the brush is Van Gogh establishing his vocabulary as a painter. He becomes Van Gogh here."
In 2010, the painting was analyzed by digital X-ray and CT scanning to look for information on the artist's working methods and to add to the database at the Van Gogh Museum in Amsterdam. A painted-out flying bird was discovered. A related painting made the same year, Cart with Red and White Ox, is in the Kröller-Müller Museum in Otterlo, the Netherlands.
See also
List of works by Vincent van Gogh
Cart with Red and White Ox
References
External links
1884 paintings
Cattle in art
Collection of the Portland Art Museum
Paintings by Vincent van Gogh
Paintings in Portland, Oregon
დევდარაკი (მრავალმნიშვნელოვანი)

დევდარაკი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი დევდარაკი შეიძლება აღნიშნავდეს:
დევდარაკი — დაკიდული ტიპის სამი მყინვარი აღმოსავლეთ საქართველოში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში;
დევდარაკი — მდინარე აღმოსავლეთ საქართველოში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში.
დავით შემოქმედელი

დავით შემოქმედელი, ნამდვილი სახელი და გვარი დავით ივანეს ძე ტაკიძე (დ. 8 აპრილი, 1953, შემოქმედი, ოზურგეთის რაიონი, საქართველო) — ქართველი პოეტი, პროზაიკოსი და ესეისტი.
ბიოგრაფია
2005 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის (სტუ) სამოქალაქო და სამრეწველო მშენებლობის ფაკულტეტი. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.
პროფესიული გამოცდილება
1975-1985 წლებში მუშაობდა საპროექტო ბიუროში ინჟინრად.
1985-1988 წლებში იყო კულტურის სასახლის დირექტორი.
1988-1990 წლებში აირჩიეს ოზურგეთის რუსთაველის საზოგადოების თავმჯდომარედ.
სხვადასხვა წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას.
იყო ილია ჭავჭავაძის საზოგადოების პრეზიდიუმის წევრი.
განახლებულ გაზეთ „ივერიის“ თანარედაქტორი.
სრულიად საქართველოს რუსთაველის საზოგადოების დამფუძნებელი და გამგეობის წევრი. ამავე საზოგადოების ლიტერატურულ და მეცნიერულ ურთიერთობათა ხელმძღვანელი.
საქართველოს მწერალთა კავშირის გამგეობის წევრი. ახალგაზრდა მწერალთა სექციის თავმჯდომარე. მწერალთა კავშირის მთავარი ლიტერატურული კონსულტანტი.
ჟურნალ „ლიტერატურა და ხელოვნების“ რედაქტორი.
გამომცემლობა „ეროვნული მწერლობის“ რედაქტორი.
არის სრულიად საქართველოს რუსთაველის საზოგადოების პრეზიდენტი.
საქართველოს მწერალთა კავშირის თავმჯდომარის მოადგილე.
გამომცემლობა „დავითის“ დირექტორი.
დავით აღმაშენებლის, გალაკტიონ ტაბიძის, ნიკო ლორთქიფანიძისა და ივანე მაჩაბლის პრემიების ლაურეატი.
გამოცემული წიგნები
„სიმაღლე“/1981წ/.
„დუმილის ხმა“/1985წ/.
„ჩემი წილი ცა“/1986წ/.
„გახუნებული პეიზაჟები“/1990წ/
„ტაძართან“/1990წ/. ერთტომეული
„რას ტვიფრავ სულზე“/1997წ/.
„ჩემს სამშობლოში მე ემიგრანტი“/2000წ/.
„სიტყვებს მიღმა“/2006წ/. ერთტომეული
„რატომ ტირიან ჩიტები ზამთარში?“ წიგნი I /2009წ/ პროზა, წერილები
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მწერლები
ქართველი პოეტები
დაბადებული 1953