PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
პერიგლაციალი

პერიგლაციალი (ირგვლივ და — ყინული) — გეომორფოლოგიური პროცესები, რომელიც წარმოიქმნება მრავალწლოვანი მზრალობის ზონებში თოვლის სეზონური ლღობის შედეგად, საიდანაც ჩამონადენი იყინება მყინვარულ ძარღვებსა და სხვა სტრუქტურებში.
პერიგლაციალი ძველი მყინვარების კიდეზე განლაგებულ გარემოს მოგვაგონებს. თუმცა, გაყინვისა და ლღობის ციკლი გავლენას ახდენს ძველი მყინვარების არეალის მიღმა არსებულ ლადშაფტებზეც. მაშასადამე, პერიგლაციალური გარემო გავრცელებულია ყველგან, სადაც კი გაყინვისა და ლღობის შედეგად შესაძლებელია ლანდშაფტის სახეცვლილება.
ტერმინი „პერიგლაციალი“ შემოიღო პოლონელმა გეოგრაფმა და ნიადაგთმცოდნემ ვალერი ლოზინსკიმ 1909 წელს, რომელიც ეყრდნობოდა იოჰან გუნარ ანდერსონის ადრინდელ ნაშრომებს. პოლონელი გეოგრაფის ალფრედ იანის მიხედვით, 1910 წლის სტოკჰოლმის საერთაშორისო გეოლოგიურ კონგრესზე წარდგენილმა ანდერსონის ნაშრომმა საყურადღებო დისკუსია გამოიწვია. ლოზინსკიმ თავისი ნაშრომი კონგრესზე 1912 წელს წარადგინა.
1950–70 წლებში პერიგლაციალური გეომორფოლოგია უმთავრესად განვითარდა როგორც კლიმატური გეომორფოლოგიის ქვედარგი, რომელიც იმდროინდელ ევროპაში იყო აქტუალური. პოლონელი გეოგრაფის იან დილიკის მიერ დაარსებული ჟურნალი „Biuletyn Peryglacjalny“ მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა დისციპლინის განმტკიცების საქმეში.
მყინვარისპირა ზონები ანუ პერიგლაციალური ზონები ხმელეთის ისეთი ზოლებია, რომელიც უშუალოდ ებჯინება პლეისტოცენურ მყინვარულ საფარს ან განლაგებულია თანამედროვე საფრების გასწვრივ და მთა-ხეობური მყინვარების ბოლოებთან. პერიგლაციალური ზონები მყინვარების ძლიერ გავლენას განიცდის და ჩვეულებრივ, ცივ მშრალ ქარებთან ერთად მკაცრი კლიმატით გამოირჩევა. მის ფარგლებში ხშირად განლაგებულია მრავალწლოვანი ან სეზონური მზრალობა და რელიეფის მზრალი ფორმები.
პერიგლაციალური ზონებისთვის ნიშანდობლივია პერიგლაცილაური პროცესები, რომელსაც იწვევს ნოტიო ნიადაგ-გრუნტების ტემპერატურის ხშირი რყევა 0°C-ზე გავლით, ნიადაგ-გრუნტებში ყინულის წარმოქმნა (ყინულცემენტი, ყინულის ლინზები, სეგრეგაციები, სოლები), ნიადაგ-გრუნტების ქვედა და ზედა შრეების მოცულობითი წონის სხვაობითა და ტენშემცველობის ცვლილებით გამოწვეული კონვექციური მოძრაობები. პერიგლაციალური პროცესების შედეგად წარმოქმნილი ფორმები გვხვდება როგორც მზრალობის ფართო გავრცელების მხარეებში, ისე ლოკალურად მზრალ გრუნტებზეც.
პერიგლაციალი გამოვლინებულია მიკრორელიეფის ფორმებისა და მასთან დაკავშირებული ნიადაგ-გრუნტების სტრუქტურების სახით. განასხვავებენ თანამედროვე ანუ ცოცხალ და ძველ ანუ ნამარხ პერიგლაციალს. პერიგლაციალს მიეკუთვნება რელიეფის ისეთი ფორმები როგორიცაა თერმოკარსტი, პინგო, კარკალები, კურუმები, ტუფურები, სტრუქტურული გრუნტები და სხვა.
სქოლიო
გლაციოლოგია
ფიზიკური გეოგრაფია
მრავალწლოვანი მზრალობა
ბოდელე

ბოდელე — ვრცელი ღრმული საჰარის აღმოსავლეთ ნაწილში, ჩრდილოეთიდან შემოფარგლულია ტიბესტის და ენედის პლატოს მთიანეთით. ღრმული მდებარეობს ბორკუს რეგიონში, რომელიც ჩადის ყველაზე უფრო დაბალი წერტილია და რომლის სიმაღლე ზღვის დონიდან 155 მეტრზე იმყოფება.
ბოდელე წარმოადგენს ჰოლოცენის ეპოქაში არსებული დიდი ტბის ნარჩენს, დაახლოებით 400 ათასი კმ² ფართობით, რომლის ნაწილი იყო ჩადის ტბა. დღეისათვის მხოლოდ ჩადის ტბის წყლის მაქსიმალური დონის პერიოდში მდინარე ბაჰრ-ელ-გაზალის საშუალებით წყალი გადმოედინება ბოდელეში და იქმნება პატარა სწრაფად დაშრობადი წყალსატევი. დანარჩენ დროს არსებობს ღრმულამდე მიუღწევადი მიწისქვეშა ჩამონადენები. მტვრიანი ქარიშხლების დროს, რომლის რაოდენობა წელიწადში ასამდეა, ყოფილი ტბის ფსკერზე არსებული ნალექები მუდამ ჰაერში იწევს. ქარიშხლები სამხრეთ ამერიკამდე აღწევს.
ლიტერატურა
The Bodele Dust Experiment BoDEx
The Bibliography of Aeolian Research
Bodele Low Level Jet: Atmospheric Dynamics and Dust Emissions
სქოლიო
ჩადის გეოგრაფია
ბაბა (სოფელი)

ბაბა (სოფელი)
ბაბა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის ნედრიჰაილივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 253 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ნედრიჰაილივის რაიონის სოფლები
ქართვანი

ქართვანი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ბეჩოს თემში (სოფლები: ბაგვდანარი, გალაში, დოლასვიფი, დოლი, ლანხვრი, მაზერი, ნაშთქოლი, ტვებიში, უშხვანარი, ქართვანი, ცხეკვანი, ჭკიდანარი, ჭოხულდი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 53 ადამიანი.
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Quercus gemelliflora

Quercus gemelliflora — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია მალაიზიასა და ინდონეზიაში.
იხილეთ აგრეთვე
მარადმწვანე მუხა
რესურსები ინტერნეტში
მუხა
ფადარი (შემახა)

ფადარი (შემახა)
ფადარი — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
შემახის რაიონის სოფლები
Parari, Paraíba

Parari, Paraíba is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil. Its area is 207.814 km2 and the population is 1,758 (2020 est.), being the least populous city in the state.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
უჩალის მეჩეთი

უჩალის მეჩეთი — მეჩეთი ბაშკირეთის რესპუბლიკის ქალაქ უჩალში, რუსეთის ფედერაცია.
ისტორია
1994 წელს ქალაქ უჩალის მუსულმანური რელიგიური ორგანიზაციის ინიციატივითა და უჩალის სამთო-გადამამუშავებელი კომბინატისა და კერძო პირების შემოწირულობით ააგეს უჩალის მეჩეთი. მეჩეთი იმყოფება ბაშკირეთის რესპუბლიკის მუსულმანთა სასულიერო ადმინისტრაციის დაქვემდებარებაში და მდებარეობს ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში.
არქიტექტურული თვალსაზრისით მეჩეთი რთული დაგეგმარების ორსართულიანი ნაგებობაა, რომლის ერთი მინარეთის სიმაღლეც შეადგენს 27 მეტრს. მინარეთი ერთიარუსიანია და მიშენებულია მეჩეთის შენობაზე.
მეჩეთში ორი სამლოცველო დარბაზია. მისი კედლები დაფარულია გამონათქვამებით ყურანიდან და გაფორმებულია ბაშკირული ორნამენტებით.
უჩალის მეჩეთში მუშაობს არაბული ენის შემსწავლელი კურსები. ასწავლიან ისლამის საფუძვლებს ბავშვებსა და მოზარდებს.
ქალაქ უჩალის მოსახლეობის უდიდეს ნაწილს შეადგენენ ბაშკირები, რის გამოც ქალაქში აგებულია სხვა მეჩეთიც. მეორე მეჩეთი აგებულია ქალაქის გარეუბანში. აღნიშნული მეჩეთი ატარებს ზაინულა იშანის სახელს. ზაინულა იშანის სახელობის მეჩეთს აქვს სამი მინარეთი, რომელთაგანაც ერთ-ერთის სიმაღლე 20 მეტრს შეადგენს.
იმამ-ხათიბები
1994-1997 — ი. მუჰამედიანოვი.
1997-2006 — ვ. ტაჯეტდინოვი.
2006-2010 — დ. აჰმადიევი.
2010-დან — ი. მაზიტოვი.
იხილეთ აგრეთვე
ზაინულა რასულევის მეჩეთი
რესურსები ინტერნეტში
ბაშკირული ენციკლოპედია. სტატია: Учалинская соборная мечеть
ბაშკირეთის რესპუბლიკა
სქოლიო
რუსეთის მეჩეთები
ისლამი რუსეთში
ბაშკირეთის მეჩეთები
NGC 7572

NGC 7572 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1864 წლის 3 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
Keda, Georgia

Keda, Georgia
Keda is an urban-type settlement (daba) in the Autonomous Republic of Adjara, in southwestern Georgia, located east of the regional capital Batumi. The town of 1,285 residents (2021) is the administrative centre of the Keda Municipality, and is located at the confluence of the Acharistsqali (literally 'river of Adjara') and Akavreta rivers, at an elevation of above sea level.
The town has administrative, educational and health facilities, small businesses, and a museum of local history. Keda was a trading post in the 19th century. It was given the status of daba in 1966.
Population
At the beginning of 2021, Keda had a population of 1,285, a decrease of 15% since the 2014 census. According to the 2014 census, the town is almost entirely ethnic Georgian.
Transport
Only one national route passes through Keda, the Sh1 Batumi–Akhaltsikhe, an important connection between Adjara and Samtskhe-Javakheti across the Goderdzi Pass. Keda is served by minibuses from Batumi.
See also
List of municipalities in Georgia (country)
Adjara
References
Cities and towns in Adjara
Batum Oblast
კახაბერ მჟავანაძე

კახაბერ მჟავანაძე (დ. 2 ოქტომბერი, 1978, ქობულეთი) — ქართველი ფეხბურთელი, ქობულეთის „შუქურას“ მცველი. გამოდიოდა საქართველოს ეროვნული ნაკრების რიგებში.
კარიერა
საკლუბო
ფეხბურთის თამაში დაიწყო ქობულეთის საფეხბურთო სკოლაში. პროფესიონალური კარიერა დაიწყო ამავე ქალაქის საფეხბურთო კლუბ „შუქურაში“, შემდეგ თამაშობდა ბათუმის „დინამოში“. 2001 წელს გადავიდა მოსკოვის „სპარტაკში“, რომლის შემადგენლობაშიც სხვადასხვა ტურნირებში ჩაატარა 6 მატჩი (13 მატჩი დუბლშემადგენლობაში) და გახდა რუსეთის ჩემპიონი. 2002 წელს გრძელვადიანი კონტრაქტი გააფორმა მაჰაჩყალის „ანჟისთან“, დაღესტნური კლუბის რიგებში 1 სეზონი გაატარა რუსეთის პრემიერ-ლიგაში, დაქვეითების შემდეგ 3 სეზონი პირველ დივიზიონში. 2006 წლის იანვარში გადავიდა უკრაინის პრემიერ-ლიგაში მოასპარეზე ოდესის „ჩერნომორეცში“, 2005-06 წლების სეზონში კლუბთან ერთად დაიკავა მესამე ადგილი ეროვნულ ჩემპიონატში. იჯარის წესით განათხოვრებული იყო რუსეთის პირველ დივიზიონში მოასპარეზე „ანჟიში“, შემდეგ კი უკრაინის მეორე დონის ჩემპიონატში მოასპარეზე კლუბ „დნესტრში“. 2009 წელს თავისუფალი აგენტის სტატუსით შეუერთდა კიშინიოვის „დაჩიას“, მას შემდეგ, რაც უარი თქვა „როსტოვის“ შემოთავაზებაზე. ივლისში გადავიდა ბაქოს „ინტერში“, სადაც 3 ქართველი ფეხბურთელი ირიცხებოდა. 2009-10 წლების სეზონში გახდა აზერბაიჯანის ჩემპიონი. 2011 წლის ივლისში აზერბაიჯანული კლუბი დატოვა, რის შემდეგაც პროფესიონალურ ფეხბურთში არ გამოჩენილა.
2015 წლის იანვარში, 36 წლის ასაკში ფეხბურთს დაუბრუნდა და კარიერას მშობლიური ქალაქის კლუბში აგრძელებს.
სანაკრებო
საქართველოს ეროვნულ ნაკრებში მისი დებიუტი შედგა 2004 წლის 27 მაისს, ისრაელის წინააღმდეგ. 2004-2006 წლებში ჩატარებული აქვს 14 მატჩი.
ტიტულები
დინამო ბათუმი
საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (1): 1998
სპარტაკი მოსკოვი
რუსეთის ჩემპიონი (1): 2001
ინტერი ბაქო
აზერბაიჯანის ჩემპიონი (1): 2009/2010
აზერბაიჯანის თასის ფინალისტი (1): 2010/2011
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
პროფილი National-Football-Teams.com-ზე
სქოლიო
დაბადებული 1978
ქართველი ფეხბურთელები
ქობულეთის შუქურას ფეხბურთელები
ბათუმის დინამოს ფეხბურთელები
მოსკოვის სპარტაკის ფეხბურთელები
მაჰაჩყალის ანჟის ფეხბურთელები
ოდესის ჩერნომორეცის ფეხბურთელები
კიშინიოვის დაჩიას ფეხბურთელები
ბაქოს ინტერის ფეხბურთელები
დაბადებული 2 ოქტომბერი
კ
არტურ და კოსტა ი სილვა

არტურ და კოსტა ი სილვა (დ. 3 ოქტომბერი, 1899 — გ. 17 დეკემბერი, 1969) — ბრაზილიის არმიის გენერალი, 1964 წლის სამხედრო გადატრიალების შედეგად დამყარებული სამხედრო რეჟიმის პერიოდში მეორე პრეზიდენტი. დაქორწინდა იოლანდა ბარბოზა კოსტა ი სილვაზე, ჯარისკაცის ქალიშვილზე, რომელიც დაბადებული იყო რიუ-გრანდი-დუ-სულიში. მან მიაღწია ბრაზილიის არმიის მარშალის წოდებამდე და დაიკავა ომის მინისტრის თანამდებობა თავისი წინამორბედი პრეზიდენტის, მარშალ უმბერტუ კასტელუ ბრანკუს მთავრობაში.
კომუნისტების მიმართ, მისმა მთავრობამ რეპრესიული პოლიტიკა გაატარა, რომელიც მისმა მეკვიდრემ გენერალმა ემილიუ გარასტაზუ მედისმაც გააგრძელა.
მისი მმართველობის დროს გამოიცა ბრძანება, ცნობილი, როგორც AI-5 (Institutional Act 5). კანონი პრეზიდენტს ეროვნული კონგრესის დათხოვნის, პოლიტიკოსების ხელისუფლებიდან ჩამოშორების და მემარცხენეების წინააღმდეგ გატარებული რეპრესიების ინსტიტუციონალიზაციის საშუალებას აძლევდა.
ბიოგრაფია
სამხედრო კარიერა
არსებობს მცდარი მოსაზრება რომ მისი მშობლები იყვნენ პორტუგალიის მადეირადან. სინამდვილეში მისი ორივე მშობელი ბრაზილიელი იყო, თუმცა მისი ერთ-ერთი მეოთხე თაობის წინაპრები იყვნენ პორტუგალიელი ემიგრანტები, ლისაბონიდან. კოსტა ი სილვამ სამხედრო კარიერა პორტუ-ალეგრის სამხედრო კოლეჯიდან დაიწყო, სადაც მან მიიღო პირველი თანრიგი. 1918 წელს შევიდა Escola Militar de Realengo-ში რიო-დე-ჟანეიროში. 1921 წლის 18 იანვარს მიიღო ასპირანტის ხარისხი, 1922 წელს გახდა მეორე ლეიტენატი.
კოსტა ი სილვას გენერლის წოდება 1952 წლის 2 აგვისტოს მიენიჭა და ბოლო რანგს - არმიის გენერალი მიაღწია 1961 წლის 25 ნოემბერს. 1950 წლიდან 1952-მდე არგენტინაში ბრაზილიის სამხედრო ატაშეა. 1957-დან 1959-მდე ხელმძღვანელობდა მესამე საჯარისო რეგიონს (რიუ-გრანდი-დუ-სული), 1961-ის აგვისტოდან 1962-ის სექტემბრამდე მეოთხე არმიის (პერნამბუკუ) ხელმძღვანელია.
ბიბლიოგრაფია
KOIFMAN, Fábio (org.) - ბრაზილიის პრეზიდენტები, გამომცემობა - Rio, 2001.
PORTELLA DE MELLO გამომცემლობა - Guavira, 1979.
SILVA, Hélio, კოსტა ი სილვა - 23º ბრაზილიის პრეზიდენტი, გამომცემლობა - Três, 1983.
TAVARES, Aurélio de Lyra,(), გამომცემლობა - Departamento de Imprensa Nacional, 1968.
რესურსები ინტერნეტში
არტურ და კოსტა ი სილვას მთავრობა ბრაზილიის პრეზიდენტის საიტზე
სქოლიო
ბრაზილიის პრეზიდენტები
დაბადებული 3 ოქტომბერი
დაბადებული 1899
გარდაცვლილი 17 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1969
ტაკუარემბო

ტაკუარემბო — ქალაქი ურუგვაიში. ტაკუარემბოს დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთით, მონტევიდეოდან 390 კმ-ის მანძილზე.
ქალაქი დაარსდა 1832 წლის 21 იანვარს და ეწოდებოდა სან-ფრუქტუოსო. 1912 წელს მიიღო ქალაქის სტატუსი და თანამედროვე სახელწოდება.
იხილეთ აგრეთვე
ურუგვაის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
INE map of Tacuarembó and La Pedrera
სქოლიო
ურუგვაის ქალაქები
კირიაკ ზავრიევი

კირიაკ ზავრიევი
კირიაკ სამსონის ძე ზავრიევი (დ. 28 იანვარი [ძვ. სტ. 16 იანვარი], 1891, თბილისი — გ. 14 დეკემბერი, 1978, იქვე) — საბჭოთა მეცნიერი სამშენებლო მექანიკისა და ნაგებობათა სეისმომედეგობის დარგში. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1941). საქართველოს სსრ მეცნიერების და ტექნიკის სამსახურებული მოღვაწე (1941). სკკპ წევრი 1940 წლიდან.
ბიოგრაფია
კირიაკ სამსონის ძე ზავრიევი დაიბადა 1891 წლის იანვარს, თბილისში, სამხედრო ტოპოგრაფის ოჯახში. საშუალო განათლება მიიღო თბილისის მე-3 გიმნაზიაში, რომელიც ოქროს მედალზე დაამთავრა. 1914 წელს დაამთავრა პეტერბურგის მიმოსვლის გზათა ინჟინრების ინსტიტუტი. ავტორია რუსეთსა და ამიერკავკასიაში აგებული მრავალი დიდი ხიდის პროექტის ავტორი. ეწეოდა სამეცნიერო-პედაგოგიურ მოღვაწეობას 1914-1915 წლებში პეტერბურგის მიმოსვლის გზათა ინჟინრების ინსტიტუტში; 1918-1919 წლებში ოდესის; 1921-1930 წლებში კი თბილისის სახელმწიფო პოლიტექნიკურ ინსტიტუტებში.
მრავალი წელი მოღვაწეობდა თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა ინსტიტუტშიც (1931-1959).
1941-1947 წლებში იყო საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმთან არსებული ანტისეისმური მშენებლობის ბიუროს თავმჯდომარე, 1947 წლიდან გარდაცვალებამდე კი ამ ბიუროს ბაზაზე ჩამოყალიბებული სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის ინსტიტუტის დირექტორი.
მისი მთავარი შრომები ეხება ნაგებობათა თეორიას. საფუძველი ჩაუყარა მრღვევი დატვირთვების მიხედვით ნაგებობათა გაანგარიშების მეთოდსა (1913) და სეისმომედეგობის დინამიკის თეორიას (1926), მან პირველმა დაასაბუთა სეისმომედეგი ქვის ნაგებობათა მშენებლობის შესაძლებლობა და დაამუშავა შენობათა ანტისეისმური სარტყლები. ზავრიევს დიდი ღვაწლი მიუძღვის მსუბუქი რკინა-ბეტონის კონსტრუქციების დამუშავებასა და დანერგვაში. იგი ხელმძღვანელობდა ბეტონის სპეციალისტთა ამიერკავკასიის სკოლას. 1957 წლიდან იყო აშშ-ის წინასწარდაძაბული რკინა-ბეტონის ინსტიტუტის წევრი.
დაჯილდოებულია ლენინის ორი ორდენითა და მედლებით.
თხზულებები
Проектирование состава бетона из портландцемента, в кн.: Бетон. Материалы по теории проектирования состава и технологии бетона, Тифлис. 1930;
Динамика сооружений, М., 1946;
Расчетные формулы прочности в особых случаях, М.—Л., 1935;
Основы расчета сооружений по методу расчетных предельных состояний, Тбилиси, 1956;
Расчет арочных мостов, М., 1956.
ლიტერატურა
კირიაკ ზავრიევი. ბიობიბლიოგრაფია, შემდგ. ი. დუდუჩავა, თბ., 1978.
რესურსები ინტერნეტში
კირიაკ ზავრიევის ბიოგრაფია (III მოწვევა)
კირიაკ ზავრიევის ბიოგრაფია (IV მოწვევა)
კირიაკ ზავრიევის ბიოგრაფია (V მოწვევა)
სქოლიო
ქართველი მექანიკოსები
ქართველი ინჟინრები
საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
თბილისში დაბადებულები
საქართველოს სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საქართველოს სსრ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
ლენინაკანის ოლქი (1952-1953)

ლენინაკანის ოლქი (1952-1953)
ლენინაკანის ოლქი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული ყოფილ სომხეთის სსრ-ში. არსებობდა 1952—1953 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ლენინაკანი.
ოლქი შეიქმნა 1952 წლის 17 იანვარს, როდესაც სომხეთის სსრ-ის მთელი ტერიტორია 3 ოლქად დაიყო. ესაზღვრებოდა სომხეთის სსრ-ში შემავალ ერევნისა და კიროვაკანის ოლქებს, ასევე საქართველოს სსრ-სა და თურქეთს.
იყოფოდა 7 რაიონად:
ანის — სოფელი მარალიკი
აპარანის — სოფელი აპარანი
ართიკის — ქალაქი ართიკი
ახურიანის — სოფელი ახურიანი
ღუკასიანის — სოფელი ღუკასიანი
სპიტაკის — სოფელი სპიტაკი
თალინის — სოფელი თალინი
1953 წლის 18 აპრილს სომხეთის სსრ-ის ყველა ოლქი გაუქმდა.
რესურსები ინტერნეტში
ლენინაკანის ოლქი
სომხეთის სსრ-ის ოლქები
ელგოიბარი

ელგოიბარი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების გიპუსკოის პროვინციის ბახო-დევის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 39,11 კმ². მოსახლეობა — 11 570 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ელგოიბარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
გიპუსკოის ქალაქები
Lasioglossum peraltum

Lasioglossum peraltum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1901 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
peraltum
Solomon II of Imereti

Solomon II of Imereti
Solomon II (1772 – February 7, 1815), of the Bagrationi dynasty, was the last King of Imereti (western Georgia) from 1789 to 1790 and from 1792 until his deposition by the Imperial Russian government in 1810.
He was born as David to Prince Archil of Imereti, brother of King Solomon I of Imereti, by his wife Helene, daughter of King Heraclius II of Georgia. Solomon I, who died in 1784 without a male heir, named his nephew David as his successor. However, Solomon's cousin David II prevented him, and another rival prince, from being crowned as king and occupied the throne, leading to a civil war. Heraclius II interfered on behalf of his grandson and sent in an army, defeating David II at the Battle of Matkhoji on June 11, 1789. David, son of Archil, was crowned as King of Imereti under the name of Solomon II, but David II continued his efforts to resume the throne until his final defeat in 1792. He ruled under the protection of his maternal grandfather, Heraclius II, and continued Solomon I's policy of restricting the powers of feudal aristocracy. In 1795, he and Heraclius fought with a small Imeretian force at the Battle of Krtsanisi against the Persians, only to be completely defeated by the latter.
After Heraclius' death in 1798, and the annexation of the eastern Georgian kingdom of Kartli-Kakheti (east of Imereti) by Russia in 1800, the situation in Imereti became precarious. His refractory vassals, princes of Mingrelia and Guria (west of Imereti), assumed the Russian protection and put forward territorial claims to the royal domains. Solomon attempted to enlist Ottoman and Persian support against the anticipated Russian encroachment. However, the Russian commander in Georgia, Prince Pavel Tsitsianov, moved his army into Imereti and forced Solomon to succumb to Russian vassalage in the convention of Elaznauri of April 25, 1804. Yet, Solomon's relations with Russia continued to be strained. On February 20, 1810, the Russian administration removed Solomon from the throne and sent in troops to take control of the kingdom. Solomon retaliated by rallying people against Russia and tried to enlist Turkey, Persia and Napoleonic France in his cause. Outnumbered and defeated, Solomon fled to the Ottoman possessions in Trebizond where he died in 1815 and was buried at the Saint Gregory of Nyssa Church. The body of Solomon II, the last reigning Georgian king, was moved from Trebizond to Gelati Monastery, Georgia, in 1990.
Solomon was married to Mariam (1783–1841), daughter of Katsia Dadiani, Prince of Mingrelia, with no children.
References
Kings of Imereti
Bagrationi dynasty of the Kingdom of Imereti
Battle of Krtsanisi
1772 births
1815 deaths
18th-century people from Georgia (country)
19th-century people from Georgia (country)
Eastern Orthodox monarchs
Emigrants from Georgia (country) to the Ottoman Empire
ბილოუსოვე (ბილოუსოვეს თემი)

ბილოუსოვე (ბილოუსოვეს თემი)
ბილოუსოვე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 277 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ბერისლავის რაიონის სოფლები
Putinza District

Putinza District is one of thirty-three districts of Yauyos Province, Lima Department, Peru.
Its capital is San Lorenzo de Putinza and it is the prime apple producer in the Province. Common surnames in this district are: Sandoval, Samaniego, Alcala, Jesusi and Huapaya.
References
Balingoan

Balingoan, officially the Municipality of Balingoan, is a 5th class municipality in the province of Misamis Oriental, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 11,020 people.
History
Formerly part of Talisayan, it gained independence on March 1, 1952. According to the local legend, it derived its name from the word "baling ni juan" (John's Fishing Net), which later on became simply as "Balingoan".
Geography
Barangays
Balingoan is politically subdivided into 9 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Baukbauk (Poblacion)
Dahilig
Kabangasan
Kabulakan
Kauswagan
Lapinig (Poblacion)
Mantangale
Mapua
San Alonzo
Climate
Demographics
In the 2020 census, the population of Balingoan, Misamis Oriental, was 11,020 people, with a density of .
Economy
Produce: Copra, fish, sea shells, fruits, vegetables, animal meat, and dairy products.
Culture
Feast day: May 29. Patron Saint: San Alonzo de Rodriguez
Transportation
Port of Balingoan is the main port for travellers going to the provincial island of Camiguin. From Cagayan de Oro to Balingoan is about and would take around 1.5 hours bus ride as well as from Butuan.
Education
There are 9 Public Elementary Schools situated in Barangays San Alonzo, Bauk-bauk, Lapinig, Mantangale, Mapua, Kauswagan, Kabulakan, Dahilig and Kabangasan.
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Municipality of Balingoan
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Misamis Oriental
Clionella sinuata

Clionella sinuata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
კასა-როსადა

კასა-როსადა (ვარდისფერი სახლი) — არგენტინის პრეზიდენტის ოფიციალური რეზიდენცია. მდებარეობს ბუენოს-აირესის ცენტრში, პლასა-დე-მაიოს მოედნის აღმოსავლეთ ნაწილში. ეს არის პრეზიდენტის სამუშაო ადგილი, ხოლო საცხოვრებლად იყენებენ ქალაქის გარეუბანში მდებარე კვინტა-დე-ოლივოსის სახლს.
ჯერ კიდევ 1594 წელს ამ ადგილზე მდებარეობდა ხუან-ბალთაზარ ავსტრიელის ფორტი. 1713 წელს მის ნაცვლად სან-მიგელის ციხესიმაგრე ააშენეს, რომელიც ესპანეთის კოლონიალური მთვარობის რეზიდენციად იქცა. 1825 წელს პრეზიდენტ ბერნარდინო რივადავიას ბრძანებით ციხესიმაგრე გააფორმეს ნეოკლასიკური სტილის შესაბამისად და 1857 წლამდე იქ მდებარეობდა ბუენოს-აირესის მთავრობის რეზიდენცია. 1857 წელს პრეზიდენტმა ხუან ხოსე დე ურკისამ გასცა ბრძანება მისი დანგრევისა და მის ადგილზე საბაჟოს შენობის აგების შესახებ. ახალი შენობა ააგეს იტალიურ სტილზე და გახდა ქალაქის ყველაზე დიდი ნაგებობა.
ბარტოლომე მიტრესა და დომინგო სარმიენტოს პრეზიდენტობის დროს ჩაუტარეს რეკონსტრუქცია და დაამატეს შიდა ეზო – პატიო, ხოლო მუქი ყავისფერი კედლები შეღებეს ვარდისფრად, რაც უნდა გამხდარიყო ორი უმსხვილესი პოლიტიკური პარტიის უნიტარებისა და ფედერალისტების შერიგების სიმბოლო.
ამჟამად სასახლის მთავარი ღირსშესანიშნაობაა მოქმედი ქვეყნის მეთაურის სამუშაო კაბინეტი, რომელიც პირველი პრეზიდენტის რივადავიას სახელობისაა. ასევე საინტერესოა ბიუსტების დარბაზი, სადაც წარმოდგენილია ლეგიტიმურად არჩეული ყველა პრეზიდენტის ბიუსტი.
ინტერიერის ხედები
რესურსები ინტერნეტში
სასახლის ოფიციალური საიტი
არგენტინის არქიტექტურა
სასახლეები
ოფიციალური რეზიდენციები
Eparchy of Khornabuji and Hereti

Eparchy of Khornabuji and Hereti
The Eparchy of Khornabuji and Hereti is an eparchy (diocese) of the Georgian Orthodox Church with its seat in Khornabuji, Georgia. It has jurisdiction over Dedoplistsqaro Municipality in Georgia and historical region of Saingilo, currently part of Azerbaijan.
Heads
See also
Georgian Orthodox Church in Azerbaijan
References
External links
ХОРНАБУДЖСКАЯ ЕПАРХИЯ
Religious sees of the Georgian Orthodox Church
Georgian Orthodox Church in Azerbaijan
Dioceses established in the 21st century
Camanducaia

Camanducaia is the southernmost municipality in Minas Gerais, Brazil. Inhabited by 21,801 in 2020.
The municipality contains part of the Fernão Dias Environmental Protection Area, created in 1997.
References
Municipalities in Minas Gerais
Populated places established in 1868