PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტბელი აბუსერისძე

ტბელი აბუსერისძე (დ. დაახლოებით 1190 — გ. 1240) — ქართველი პროზაიკოსი, ჰიმნოგრაფი, მწიგნობარი და ასტრონომი. ხიხათის (აჭარის) ერისთავთერისთავის ივანეს შვილი და ძმა ქართული კულტურის მეცენატებისა — ვარდან და აბუსერ აბუსერიძეებისა. კანონიზირებულია ქართული მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ და მოიხსენიება 17/30 აგვისტოს. 2020 წელს აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში დაწესდა ტბელი აბუსერისძის ორდენი.
ტბელი აბუსერისძე ავტორია რელიგიურ-ისტორიული თხზულებისა:
„ქორონიკონი სრული მისითა საუწყებლითა და განგებითა“,
„სასწაულნი წმიდისა მთავარმოწამისა გიორგისნი,
„გალობანი სამთა იოანეთა: ნათლისმცემლისა, მახარებლისა და ოქროპირისა“.
რელიგიურ-ისტორიული თხზულება აღწერს აჭარელი გლეხის, ხელობით კალატოზის, ბოლოკ-ბასილის სამშენებლო საქმიანობას შუარტყალში. შეიცავს აბუსერისძეთა საგვარეულო მატიანეს, აგრეთვე იმდროინდელი ყოფა-ცხოვრებისა და ზნე-ჩვეულებების მნიშვნელოვან ცნობებს, მდიდარია კონკრეტული ისტორიული ხასიათის მონაცემებითაც. ქრონოლოგიურ-ასტრონომიული ტრაქტატი ვრცელი საკალენდრო ცნობარია, რომელშიც განხიხულია წელთაღრიცხვის სხვადასხვა სისტემის ღირსება-ნაკლოვანებანი და მოცემულია საეკლესიო დღესასწაულთა და მთვარის ამოსვლა-ჩასვლის მზა ცხრილები.
ლიტერატურა
სიხარულიძე ი., ტბელ აბუსერიძე - XIII საუკუნის ქართველი მწერალი, თბ., 1963;
ჯავახიშვილი ივ., ისტორიის მიზანი, წყაროები და მეთოდები წინათ და ახლა, წგნ. 1 - ძველი ქართული საისტორიო მწერლობა, თბ., 1945;
რესურსები ინტერნეტში
სერგო დუმბაძე, ნიკოლოზ დუმბაძე, †შოთა ბოლქვაძე "ასწლოვანი სკოლა აბუსერისძეთა ნაფუძარზე
ქართველი მწერლები
ქართველი ასტრონომები
ქართველი წმინდანები
დაბადებული 1190
გარდაცვლილი 1240
XIII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
მტბევარი მღვდელთმთავრები
აბუსერისძენი
Mammad Hasan agha palace

Mammad Hasan agha palace is a historical palace located in the historical center of Shusha city. The palace was built on a steep rock in the southeast of the Shusha plateau. The palace belonged to Mammad Hasan agha, the eldest son of Ibrahim Khalil Khan, and his family members. Agha Mohammad Shah Qajar Muhammad Hasan, who captured Shusha in 1796, began to live in the Mammad Hasan agha palace, and in 1797 he was murdered in this palace by his servant Safar Ali.
History
Castles where the khan's palace is located are characteristic for the fortress-cities of the feudal period of Azerbaijan. These castles, which are dominant in terms of architecture and planning of new cities that were the capitals of khanates, small feudal states that began to form from the beginning of the 18th century, housed a palace complex and other auxiliary buildings to ensure the residence, safety and activities of the ruler and his family. In the 16th-18th centuries, the ruling castles in Azerbaijan were called Icheri gala, Bala gala or Ark (as in Tabriz, for example).
As the area where the Shusha fortress is located has a unique strategic feature, the construction of the castles inside the fortress, including the castle of Panah Ali Khan, was started at the same time as the construction of the Shusha fortress. According to Mirza Adigozal bey, during the reign of Panah Ali Khan, "wide buildings and tall palaces" were built for the members of the Khan family in Shusha.
According to N. Dubrovin, on the steep rock on the south-eastern side of the castle, "the square-shaped palace of Mammad Hasan agha, the son of Ibrahim Khalil Khan" was located. During the occupation of Shusha fortress in 1796–1797, Agha Mohammad Shah Qajar and his nobles settled in this palace.
In the 19th-century plans of Shusha city, including the general plan of 1837, a square-shaped building with large dimensions is shown in the place indicated by N. Dubrovin. That building is marked in the plans as "Colonel Jafargulu Aga's house". Jafargulu agha was the son and successor of Mammad Hasan agha.
Architecture
The architectural features of the palace and the description of the bedroom used by Agha Muhammad Khan Qajar when he lived in the palace can be found in the work of N. Dubrovin. Describing the palace, he writes:
E. Avalov notes that according to the city plan of the 19th century, the inner courtyard of the palace is also square-shaped. The Prussian statesman and writer August von Haxthausen, who visited Shusha in 1843, noted that the palace did not differ much from the surrounding buildings in terms of appearance.
References
Sources
Architecture in Azerbaijan
Palaces in Azerbaijan
Karabakh Khanate
Monuments and memorials in Shusha
აზაზელი

აზაზელი (კონსპირაციული დეტექტივი) — ბორის აკუნინის წიგნი. ერასტ ფანდორინის თავგადასავლების სერიიდან პირველი წიგნი. წიგნი გამოვიდა 1998 წელს. აზაზელის მიხედვით გადაღებულია ფილმიც.
ანოტაცია
რომანის მთავარი გმირი, ერასტ ფანდორინი სულ რაღაც 20 წლისაა, თუმცა უშიშარი, წარმატებული და კეთილშობილი ახალგაზრდის სახელი აქვს. პოლიციის განყოფილების გადამწერს მოსვენებას არ აძლევს გამომძიებლური ნიჭი და ხშირად ჩაუღრმავდება ხოლმე ქაღალდებში ამოკითხულ, სხვადასხვა ჩახლართულ საქმეებს.
ფანდორინის ყურადღებას იპყრობს ახალგაზრდა, საკმაოდ შეძლებული სტუდენტის უცნაური თვითმკვლელობის საქმე, რომლის გამოძიებაც დიდი და გავლენიანი იატაკქვეშა ორგანიზაციის კარამდე მიიყვანს.
გამოძიების პროცესში მთავარ გმირს მოუწევს საშიშ და ძლიერ მოწინააღმდეგეებთან დაპირისპირება, ბევრჯერ დადგება მისი სიცოცხლე საფრთხის ქვეშ, იპოვის და სამუდამოდ დაკარგავს სიყვარულს...
ბორის აკუნინის (გრიგორი ჩხარტიშვილის) კონსპიროლოგიური დეტექტივი „აზაზელი“, რომელიც დაწერილია 1998 წელს, ავტორის ნებართვით 2002 წელს ქართულად თარგმნა მიხო მოსულიშვილმა, თავდაპირველად დაიბეჭდა ჟურნალ „ცისკრის“ 2003 წლის №3-8 ნომრებში, 2004 წელს წიგნად გამოსცა გამომცემლობა „არეტემ“.
ქართული თარგმანი
აზაზელი (კონსპიროლოგიური დეტექტივი), თარგმნა მიხო მოსულიშვილმა გამომცემლობა არეტე, თბ. 2004, ISBN 99940-745-8-X
რესურსები ინტერნეტში
აზაზელი
სქოლიო
რუსული რომანები
დეტექტიური რომანები
ჩულილია

ჩულილია — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ლოს-სერანოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი —
61,8 კმ². მოსახლეობა — 662 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ჩულილიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ძვ. წ. 853

ძვ. წ. 853
მოვლენები
სალმანასარ III-ის ბრძოლა სირიის კოალიციის წინააღმდეგ. კარკარის ბრძოლა.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Alcorisa

Alcorisa is a municipality in the province of Teruel, Aragon, Spain. According to the 2018 census the municipality has a population of 3,276 inhabitants.
Alcorisa is located right by the N-211 road, 13 km to the SW of Calanda. This town is part of the Ruta del tambor y el bombo.
See also
Bajo Aragón
List of municipalities in Teruel
References
External links
Bajo Aragón Comarca
Alcorisa site
CAI Aragón-Alcorisa
Municipalities in the Province of Teruel
Maestrazgo
ქარახანლი (აღჯაბადი)

ქარახანლი (აღჯაბადი)
ქარახანლი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 900 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
აღჯაბადის რაიონის სოფლები
ყიზილყაია (ქალბაჯარი)

ყიზილყაია (ქალბაჯარი)
ყიზილყაია — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ეუნაპოლისი

ეუნაპოლისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 102 628 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 196.695 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 85.76 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Fusiturricula enae

Fusiturricula enae — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
La Banda de Shilcayo District

La Banda de Shilcayo District is one of fourteen districts of the province San Martín in Peru.
References
იტაუნა

იტაუნა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 880 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დივინოპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 85 463 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 172.38 კმ²-ზე. ფართობი 495 769 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Huanquihue Group

Huanquihue Group
The Huanquihue Group is a group of young basaltic stratovolcanoes in Argentina near the border with Chile, south of Lanín volcano. The Huanquihue group is located south of Epulafquén Lake, north of Lolog Lake and west of Reigolil-Pirihueico Fault in Chile. Volcanism is associated with the Liquiñe-Ofqui Fault.
Huanquihue volcano itself is eroded, but El Escorial cinder cone has been active in the Holocene. One of its tephras overlies an older formation that was erupted 1400 BP. Lavas from this cone form a peninsula in Lake Epulafquen and modified the local hydrography. Another cinder cone La Angostura formed a peninsula separating the lakes Epulafquen and Huechulafquen. This cone has three craters.
A tephra layer of black trachyandesite has been linked to Huanquihue and is dated 4028-4212 BP. Varve count dating has indicated that tephras in Lake Villarrica and Lake Calafquen erupted presumably in 1591 are compositionally similar to Huanquihue scorias. A VEI-3 eruption of basaltic trachyandesite has been dated at that year. Oral tradition reports the occurrence of an eruption at the end of the 17th century.
See also
List of volcanoes in Argentina
References
(in Spanish; also includes volcanoes of Argentina, Bolivia, and Peru)
Mountains of Argentina
Stratovolcanoes of Argentina
Stratovolcanoes of Chile
Volcanoes of Neuquén Province
Pleistocene stratovolcanoes
Holocene stratovolcanoes
Camponotus personatus

Camponotus personatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ელ ბრუტო

ელ ბრუტო — ლუის ბუნიუელის 1953 წლის დრამატული ფილმი.
სიუჟეტი
მაღალ და ძლიერ კაცს, პედროს ახალგაზრდა გოგონა შეუყვარდება. პედროს მისი უხეში საქციელის გამო ელ ბრუტოს ეძახიან...
როლებში
პედრო არმენდარისი — პედრო
კეტი ხურადო — პალომა
როსა არენასი — მეჩე
ანდრეს სოლერი — ანდრეს გაბრერა
რობერტო მეიერი — კარმელო გონსალესი
ბეატრის რამოსი — დონა მარტა
პაკო მარტინესი — დონ პეპე
გლორია მესტრე — მარია
პას ვილიეგასი — მარიას დედა
ხოსე მუნიოსი — ლენჩო რუისი
დიანა ოჩოა — ლენჩოს ცოლი
იგნასიო ვილალბასო — მარიას ძმა
ხაიმე ფერნანდესი — ხულიან გარსია
რაკელ გარსია — დონა ენრიკეტა
ლუპე კარილესი — გოგონა
გილერმო ბრავო სოსა — კოჭლი
ხოსე ჩავესი
მარგარიტო ლუნა
ხორხე პონსი
პოლო რამოსი
ამელია რივერა
ეფრაინ არაუსი
გადამღები ჯგუფი
დამდგმელი რეჟისორი: ლუის ბუნიუელი
სცენარისტები: ლუის ბუნიუელი, ლუის ალკორისა
ოპერატორი: აგუსტინ ხიმენესი
პროდიუსერი: გაბრიელ კასტრო, ოსკარ დანსიჟერი, სერჯო კოგანი
დამდგმელი მხატვრები: გიუნტერ გრესცო, რობერტო სილვა
კომპოზიტორი: რაულ ლავისტა
ხმის რეჟისორი: ხავიერ მატეოსი
მემონტაჟე: ხორხე ბუსტოსი
გრიმიორი: ანა გერერო
ჯილდოები და ნომინაციები
1954 — „არიელის“ ჯილდო:
ქალის საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლი — კეტი ხურადო
ნომინაცია საუკეთესო ოპერატურულ ნამუშევარზე — აგუსტინ ხიმენესი
ნომინაცია მამაკაცის საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლზე — ანდრეს სოლერი
სქოლიო
მექსიკური ფილმები
ესპანურენოვანი ფილმები
1953 წლის ფილმები
შავ-თეთრი ფილმები
ლუის ბუნიუელის ფილმები
დრამატული ფილმები
გიგინტო

გიგინტო (ოფიციალურად გიგინტოს მუნიციპალიტეტი) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბულაკანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 113 415 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Guiguinto Bulacan
Philippine Census Information
სქოლიო
ბულაკანის მუნიციპალიტეტები
სკიპტრა

სკიპტრა (ძვ–ბერძ. σκῆπτρον კვერთხი)–ხელისუფალის უძველესი სიმბოლო, ფარაონებიდან მოყოლებული. სკიპტრის პირველი სახე მწყემსის კვერთხია, შემდეგ საეკლესიო კვერთხი და საეკლესიო მმართველობის სიმბოლოდ მიიჩნეოდა, ხოლო ევროპელმა მეფეებმა იგი შეამოკლეს და დღევანდელი სახის სკიპტრით შეცვალეს.
რეგალია
ბანძელაძე

ბანძელაძე
საკუთარი სახელი ბანძელაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე ბანძელაძე — ფერმწერი და გრაფიკოსი
გელა ბანძელაძე — ფილოსოფოსი
ქართული გვარები
ძვ. წ. 301

ძვ. წ. 301
მოვლენები
ქალაქი ნიკეა გადავიდა თრაკიის მეფის, ლისიმაქეს ხელში, რომელსაც მან თავისი ცოლის, ნიკეას პატივსაცემად ნიკეა უწოდა.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
მირიან გიორგაძე

მირიან გიორგაძე (დ. 15 მარტი, 1976, თერჯოლა) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), მსოფლიოს თასის მფლობელი პირად და გუნდურ შეჯიბრებებში (2004), მსოფლიოს ჩემპიონი ახალგაზრდებსა (1995) და ჭაბუკებში (1992). XXVII და XXVIII ოლიმპიური თამაშების მონაწილე.
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
მირიან გიორგაძე — ქართული სპორტი
დაბადებული 15 მარტი
დაბადებული 1976
თერჯოლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
Cryptopone motschulskyi

Cryptopone motschulskyi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cryptopone-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Crassispira montereyensis

Crassispira montereyensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ფატიმა-დუ-სული

ფატიმა-დუ-სული — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 352 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დორადუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 035 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 60.4 კმ²-ზე. ფართობი 315 160 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ-დუ-სული
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის მოსახლეობის აღწერების მონაცემები
მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვერონის სამაროვანი

ვერონის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ვერონის მკვიდრის ხ. ჭინჭარაულის საკარმიდამო ნაკვეთში. განეკუთვნება ძვ. წ. VIII-VII საუკუნეებს.
სამაროვანზე 1974 წელს კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, მიწის ზედაპირიდან 40-50 სანტიმეტრის სიღრმეზე, გათხარა სამი ორმოსამარხი. დაზიანების გამო არ მოხერხდა სამარხების ზომებისა და დამხრობის დადგენა. სამივე სამარხს, სავარაუდოდ, ქვის ყრილი ჰქონდა და ერთ-ერთი ორმოსამარხის დასავლეთ ნახევარში აღოჩნდა: ექვსი ადამიანის თავის ქალა; ქვიშანარევი თიხისგან დამზადებული, მოყავისფრო-მოწითალოდ გამომწვარი, ნაცრისფერკეციანი, მრავალმუცლიანი და ბრტყელძირიანი ცალყურა ხელადა; სუფთად განლექილი თიხისაგან დამზადებული, ნაცრსიფერკეციანი, მოწითალო ფერის ხელადის ძირ-გვერდის ფრაგმენტი; რკინის მასრაგახსნილი შუბისპირი; ბრინჯაოს ბრტყელი ფირფიტის სამი რგოლი, ბრინჯაოსავე საკინძი, რომელსაც კონუსისებრი თავი და მრგვალგანიკვეთიანი, თავსიკენ გამსხვილებული ღერო აქვს. სამარხში ასევე აღმოჩნდა მსხვილფეხა საქონლის ძვლებიც.
მეორე სამარხში დადასტურდა ნაცრისფრად გამომწვარი, წვრილმარცლოვანი ქვიშანარევი თიხისაგან დამზადებული დერგის ფრაგმენტები. ბრინჯაოს საკინძი, რომლის თავი ვედრების პოზიციაში მყოფი ადამიანის ფიგურითაა შემკული.
მესამე სამარხში შემორჩენილი იყო ბარძაყის ძვლის ფრაგმენტები და მრგვალმასრიანი, რკინის შუბისპირი - მასრაზე ნახვრეტით.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
პეროვო (მოსკოვის მეტრო)

პეროვო (მოსკოვის მეტრო)
პეროვო — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კალინინსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1979 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მეტროსადგურები
ხოშარა

ხოშარა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, უკანაფშავის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი.
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ამბავი იგორის ლაშქრობისა

ამბავი იგორის ლაშქრობისა
„ამბავი იგორის ლაშქრობისა“ — კიევის რუსეთის პერიოდის ლიტერატურული ძეგლი. შეიქმნა XII საუკუნის დასასრულს. ავტორი უცნობია. აღმოჩენილია 1795 წელს, პირველად გამოიცა 1800 წელს. ერთადერთი ნუსხა, რომელიც საფუძვლად დაედო გამოცემას, დაიწვა 1812 წლის მოსკოვის ხანძრის დროს. ძეგლი ხანგრძლივი და ყოველმხრივი ისტორიულ-ფილოლოგიური კვლევის საგნად იქცა. ჯერაც სადავოა ცალკეული ადგილების წაკითხვა, აგრეთვე კომპოზიციის, ჟანრის, ავტორის ვინაობის, ძეგლის წარმოშობის საკითხები. ნაწარმოების ისტორიული საფუძველია ნოვგოროდ-სევერსკის მთავრის იგორ სვიატოსლავის ძის ლაშქრობა ყივჩაყების წინააღმდეგ 1185 წელს.
ნაწარმოების დედააზრი რუსეთის სამთავროთა გაერთიანების იდეაა. კ. მარქსი სიტყვით, ძეგლი სწორედ მონღოლთა შემოსევის წინ მოუწოდებდა რუსეთის მთავრებს გაერთიანებისაკენ. პოემაში ასახულია იგორის ლაშქრობის ძირითადი მომენტები: მისი გალაშქრება, პირველი შეხვედრა ყივჩაყებთან და გამარჯვება, მეორე შეტაკება, მარცხი და იგორის დატყვევება. კიევის დიდი მთავრის სვიატოსლავის „ოქროს სიტყვა“, იგორის მეუღლის — იაროსლავნას გოდება, იგორის გაქცევა ტყვეობიდან და სამშობლოში დაბრუნება. „ამბის“ ძირითადი ნაწილია სვიატოსლავის მიმართვა მთავრებისადმი. ძეგლი გამსჭვალულია პატრიოტიზმით. აშკარაა, რომ მისი ავტორი შესანიშნავი ოსტატი და ღრმად მოაზროვნე პიროვნება იყო, კარგად იცნობდა მშობლიურ ისტორიას, ფოლკლორს და ფართო ლიტერატურული განათლება ჰქონდა. 1938 საბჭოთა ხალხმა აღნიშნა ძეგლის 750-ე წლისთავი. „ამბავი იგორის ლაშქრობისა“ მსოფლიოს მრავალ ენაზეა თარგმნილი. ქართულად სამჯერ ითარგმნა.
გამოცემები
Слово о полку Игореве, под ред. В. П. Адриановой-Перетц, М.—Л., 1950.
ამბავი იგორის ლაშქრობისა, თარგმ. ს. ჩიქოვანისა, თბ., 1938.
ამბავი იგორის ლაშქრობისა, თარგმ. კ. ჭიჭინაძისა, თბ., 1938.
ლიტერატურა
ბუაჩიძე თ., ლიტერატურულ ურთიერთობათა ისტორიიდან, თბ., 1968 (ერთვის ავტორის მიერვე თარგმნილი ტექსტი და კომენტარები).
რუსული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1960.
რუსული ლიტერატურა
Lasioglossum submoratum

Lasioglossum submoratum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1930 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
submoratum
ჰემუ

ჰემუ
სამრატ ჰემ ჩანდრა ვიკრამადიტია (ცნობილია აგრეთვე, როგორც ჰემუ ვიკრამადიტია, რაჯა ვიკრამადიტია ან უბრალოდ ჰემუ) (1505 — 1556 წელი, 5 ნოემბერი) — ინდოელთა იმპერატორი XVI ს., როდესაც მოგოლები და ავღანელები ერთმანეთს ეცილებოდნენ ხელისუფლებას ჩრდილოეთ ინდოეთში.
ბიოგრაფია
ჰემუ დაიბადა 1501 წელს პატარა სოფელ ალუარში, თანამედროვე რაჯასტანის რეგიონში. მისი მამა იყო ბრაჰმანი და ხშირად ასრულებდა რელიგიურ ცერემონიებს, თუმცა იმის გამო, რომ მოგოლები დევნიდნენ ინდუსთა რელიგიას, იძულებული გახდა მიეტოვებინა სოფელი. გადასახლდა სოფლის მახლობლად რევარში დღევანდელი ჰარიანა და დაიწყო საკვები მარილით ვაჭრობა.
მამა დიდად ზრუნავდა ჰემუს განათლებაზე. ჰემუმ შეისწავლა სანსკრიტი და ჰინდუ, სპარსული და არაბული ენები, აგრეთვე, დაეუფლა არითმეტიკას. ბავშვობიდან უყვარდა ჭიდაობა და ვარჯიშობდა სხვადასხვა ილეთების დასწავლაში, გატაცებული იყო ცხენების გაწვრთნით და ცხენოსნნობით. ხშირად სეირნობდა მეგობრებთან ერთად მეზობელ სოფლებში ცხენზე ამხედრებული. ის აღიზარდა რელიგიურ გარემოში და კარგად იცნობდა ინდუსთა წმინდა ადგილებს. თავისი განათლებით და გონებამახვილური ჭკუის წყალობით მიაღწია პრემიერ-მინისტრის და მთავარსარდლის თანამდებობებს. წლების მანძილზე იყო რამდენიმე სხვადასხვა შაჰის (კერძოდ, შერ შაჰ სურის, ისლამ შაჰის, ადილ შაჰ სურის) მრჩეველი სავაჭრო და დიპლომატიურ საკითხებში.
ადილ შაჰ სური განსაკუთრებით სუსტი მმართველი აღმოჩნდა. მას ერთდროულად აუჯანყდა რამდენიმე დიდებული და უარი განუცხადა გადასახადების გადახდაზე. მისი სისუსტის გამო ქვეყნის დე - ფაქტო მმართველი და ხალხის პატრონი ჰემუ გახდა. ჰემუმ გადაწყვიტა, რომ ხელში აიღო რეალური ძალაუფლება, რადგან იმპერატორი ქვეყანას ვერ მართავდა. ამის შემდეგ მიიღო მან ტიტული ვიკრამადიტია. ამ ტიტულით ძველად ინდოელ მეფეებს მოიხსენიებდნენ.
ჰემუ იყო პირველი ინდოელი იმპერატორი ჩრდილოეთ ინდოეთში 350 წლის შემდეგ. მან გადააყენა კორუმპირებული მოხელეები, გაატარა რეფორმები, ფართო გზა გაუხსნა ვაჭრობის განვითარებას ქვეყანაში, გააფართოვა სამეფოს საზღვრები. მიღწეული წარმატებების წყალობით ის ხალხში ძალიან პოპულარული გახდა. მწერალმა კ.კ. ბჰვარდვაიმ ჰემუს უწოდა შუა საუკუნეების ინდოელი ნაპოლეონი...
პანიპატის 1556 წ. ბრძოლის შემდეგ იგი შეიპყრეს ავღანელებმა და თავი მოჰკვეთეს. მისი მოკვეთილი თავი გააგზავნეს ქაბულში იმის ნიშნად, რომ ჰემუ მკვდარია, ხოლო ტანი გადმოჰკიდეს დელის ერთ-ერთ ციხეზე ინდუსთა შესაშინებლად. მისი სიკვდილის შემდეგ დაიწყო ინდუსთა მიმართ საშინელი ტერორი, რომელიც მრავალი წლის მანძილზე გაგრძელდა...
იხილეთ აგრეთვე
პანიპატის ბრძოლა (1556)
რესურსები ინტერნეტში
რევარი
სამხრეთ აზია
ლიტერატურა
Tripathi, R. P. "Rise and Fall of Mughal Empire", Allahabad (1960), p,.158
Bhardwaj, K. K. "Hemu-Napoleon of Medieval India", Mittal Publications, New Delhi, pp.59–60
Smith, Vincent A. "Akbar: The Great Mogul", Oxford, (1926), pp.36–37]
a b Bhardwaj, K. K. "Hemu-Napoleon of Medieval India", Mittal Publications, New Delhi, p.25
Sarkar, J. N. "Military History of India", p.67
a b Kar, L. Colonel H. C. "Military History of India", Calcutta (1980), p.283
ინდოეთის ისტორია
ინდოეთის მმართველები
პაპელუჩო

პაპელუჩო — ჩილელი მწერლის, მარსელა პაზის საბავშვო მოთხრობების სერიის მთავარი პერსონაჟი. 1947-1974 წლებში ამ სერიის თორმეტი წიგნი გამოიცა. წიგნები ჩილეში საბავშვო ლიტერატური კლასიკად იქცა.
წიგნის შიანაარსი წარმოადგენს სანტიაგო მცხოვრები 8 წლის ჩილელი ბიჭის დღიურს. პაპელუჩო თავის ყოველდღიურ ცხოვრებას საინტერესოდ და იუმორით აღწერს.
სერიის პირველი წიგნი 1947 წელს გამოიცა. წიგნი უცბად გახდა ბესტსელერი და მას მალევე ახალი სერიებიც მოყვა. ბოლო წიგნი გამოვიდა 1974 წელს.
1947-იდან 2007 წლამდე სერიის 5 მილიონზე მეტი წიგნი გაიყიდა. წიგნი შესული ჩილეს საგანმანათლებლო კურიკულუმის რეკომენდებული წიგნების სიაში.
ჯილდოები
ავტორი პაპელუჩოსთვის 1982 წელს დაჯილდოვდა ჩილეს ეროვნული პრემიით ლიტერატურაში. 1968 წელს, სერიის ერთი წიგნი პაპელუჩო მისიონერი წარდგენილი იყო ჰანს კრისტიან ანდერსენის ჯილდოზე.
თარგმანები
1951 წელს გამოვიდა წიგნების ფრანგული თარგმანი. თარგმანი წარმატებული აღმოჩნდა და გაიყიდა დაახლოებით 25 000 ეგზემპლიარი.
იაპონურმა სამომცემლო სახლმა კოდანსიამ წიგნები იაპონურად 1972 წელს თარგმნა. გამოცემა შესრულებული ყო ავტორის ქალიშვილის მარსელო კლაროს ნახატებით.
ბერძნული თარგმანი გამოიცა 1984 წელს კედროსის მიერ.
არსებობს ასევე ორენოვანი ესპანურ-ინგლისური გამოცემა, რომელიც 2006 წელს შესრულდა.
ფილმი
Cine Animadores-მა და Canal 13-მა 2007 წელს გამოუჩვეს ფილმი პაპელუჩო და მარსელი, რომელიც იგივე სათაურის წიგნის მიხედვით არის გადაღებული.
წიგნები
პაპელუჩოს სერია შედგება 12 წიგნისგან:
Papelucho (1947)
Papelucho Casi Huérfano (1951) (პაპელუჩო თითქმის ობოლი).
Papelucho Historiador (1955) (პაპელუჩო ისტორიკოსი).
Papelucho Detective (1956) (პაპელუჩო დეტექტივი).
Papelucho en la Clínica (1958) (პაპელუჩო ჰოსპიტალში).
Papelucho Perdido (1962) (პაპელუჩო დაიკარგა).
Mi Hermana Ji, por Papelucho (1965) (ჩემი და ჯი, ავტორი პაპელუჩო).
Papelucho Misionero (1966) (პაპელუჩო მისიონერი).
Papelucho y el Marciano (1968) (პაპელუჩო და მარსელი).
Mi Hermano Hippie (1971) (ჩემი ჰიპი ძმა, ავტორი პაპელუჩო).
Papelucho en Vacaciones (1971) (პაპელუჩო შვებულებაში).
Papelucho ¿Soy Dix Leso? (1974) (Papelucho Am I dyslexic?, პაპელუჩო მე ზანტი ვარ?).
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი ესპანურად
Marcas discursivas y narrativas del humor leve en Papelucho (Artículo académico - Revista Literatura y Lingüística)
Libro digital de Papelucho
სქოლიო
საბავშვო ლიტერატურა
ჩილე
კორნეევკა (მელეუზის რაიონი)

კორნეევკა (მელეუზის რაიონი)
კორნეევკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1018 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 46 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სალავატი, რომელიც დაშორებულია 15 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (49%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
მელეუზის რაიონის სოფლები
თაზაქენდი (ზარდაბი)

თაზაქენდი (ზარდაბი)
თაზაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,131 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ზარდაბის რაიონის სოფლები