PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
რუსა II

რუსა II — ურარტუს მეფე. ქვეყანას მართავდა ძვ. წ. 685 - ძვ. წ. 639 წწ.
რუსა II , არგიშთი II-ის შვილი, ქვეყანას მართავდა მისი დაქვეითების პერიოდში. ბოლო წლებში განიცდიდნენ ასურელების შემოტევას, დაკარგეს მუსასირი და დასავლეთი ოლქები, რამაც ძლიერ დაასუსტა ურარტუს სამეფო. რუსა II-ის მამა, არგიშთი II, მამამისის, რუსა I-ის, წარუმატებელი ლაშქრობის შემდეგ იძულებული იყო ასურეთისთვის დაეთმო ურარტუს მნიშვნელოვანი ნაწილი და სავარაუდოდ, იხდიდა ხარკსაც. გარდა ამისა, კვლავ რჩებოდა კიმირიელებისა და სკვითების შემოსევის საფრთხე ამიერკავკასიაში.
მაგრამ რუსა II-ის ტახტზე ასვლიდან ოთხ წელიწადში, ძვ. წ. 681 წლისთვის, ქვეყანაში პოლიტიკური სიტუაცია გაუმჯობესდა. ასურეთი სამოქალაქო ომების ახალმა რაუნდა საგრძნობლად შეასუსტა. მიდია, რომელიც ამ პერიოდისათვის შედიოდა ასურეთის შემადგენლობაში, აქტიურად ცდილობდა თაი დაეღწია ასეურეთისათვის და გამოეცხადებინა დამოუკიდებლობა. ძვ. წ. 680 წელს ასურეთის მეფე სინახერიბი მოკლეს ხოლო მისი მკვლელი გაიქცა ქვეყნიდან და თავი შეაფარა ურარტუს.
ამ მოვლენაზე ასურეთის ყურადღების გადატანით ისარგებლა რუსა II-მ და ურარტუს დაუბრუნა დაკარგული დიდება. რუსა II-მ თავისი ყურადღება მიმართა რელიგიის გაძლიერებისაკენ, ვანის ტბის ჩრდილოეთ სანაპიროზე ააშენა ქვეყნის უმაღლესი ღვთაების ხალდის საკულტო ქალაქი, რადგან მანამდელი საკულტო ქალაქი მუსასირი ძვ. წ. 714 წელს ასურეთის მეფემ სარგონ II-მ დაანგრია. გარდა ამისა, რუსა II-მ განახორციელა სამხედრო ლაშქრობები დასავლეთის მიმართულებით, ხელთ ჩაიგდო უამრავი ტყვე, რომლებიც გამოიყენა ქვეყანაში ციხესიმაგრეებისა და სხვა დიდი ნაგებობების მშენებლობისათვის.
რუსა II-მ ააშენა ქალაქები ბასტამი, აიანისი, თეიშებაინი და სხვ. ურარტუს სხვა ქალაქები აგებული იყო საზეიმო ცერემონიებისთვის, მაგრამ თეიშებაინის დაგეგმარებაში აშკარად შეიმჩნევა დამატებითი დაცვის სისტემა, რომელიც აგებულია კიმირიელების შემოსევებიდან თავდასაცავად.
ლიტერატურა
Меликишвили Г. А. Урартские клинообразные надписи. — Москва: Издательство АН СССР, 1960.
Zimansky P. Ecology and Empire: The Structure of the Urartian State. — Chicago: The Oriental Institute of the University of Chicago, 1985. — (Studies in ancient oriental civilizations). — ISBN 0-918986-41-9.
ურარტუს მეფეები
ბაირამლი (შამქორის რაიონი)

ბაირამლი (შამქორის რაიონი)
ბაირამლი — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის შამქორის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan haqqında ətraflı məlumat
Şəmkir Rayon İcra Hakimiyyəti
შამქორის რაიონის სოფლები
ბაქოს არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის მუზეუმი

ბაქოს არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის მუზეუმი
არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის მუზეუმი — აზერბაიჯანის კულტურული დაწესებულება. განლაგებულია ბაქოში.
ისტორია
დაარსდა 1976 წელს. სახელწოდება მიენიჭა აზერბაიჯანელი არქიტექტორ მიქაილ უსეინოვის პატივსაცემად.
2008 წელს მუზეუმში ჩატარდა სარემონტო-სარესტავრაციო სამუშაოები და გამოფენათა რიცხვი გაიზარდა 2000-მდე.
ექსპოზიცია
მუზეუმი გაყოფილია ორ სექციად. ეთნოგრაფიის სექციაში წარმოდგენილია მასალები, რომლებიც მიეკუთვნებიან XIX საუკუნის ბოლოს და XX საუკუნის დასაწყისს, ასევე აზერბაიჯანელი ხალხის ცხოვრებას.
არქეოლოგიის სექციაში წარმოდგენილია მასალები, რომელნიც მიეკუთვნებიან აზერბაიჯანის ისტორიულ განვითარებას, მის კულტურას ქვის ხანიდან გვიანი შუა საუკუნეების ხანამდე.
მუზეუმის ექსპონატები ქმნიან სრულ სურათს პირველყოფილი ადამიანის ბანაკებზე აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე, შუა საუკუნეების დასახლებებზე, ადრეულ ქალაქების კულტურაზე, უძველესი სახელმწიფოების ისტორიულ და მატერიალურ კულტურაზე.
სქოლიო
აზერბაიჯანის მუზეუმები
მარინილია

მარინილია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.080 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 45 658 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 115 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კულიშკის ყველაწმინდის ეკლესია

კულიშკის ყველაწმინდის ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია 1380 წელს. მდებარეობს მოსკოვის კიტაი-გოროდის ახლოს, ტვერის რაიონში.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
დაარსება
პირველი ხის ეკლესია ამ ადგილზე ააგეს დიმიტრი დონელის დროს. რუსულ ისტორიულ წყაროებში, 1364 წლისათვის, როდესაც აღწერენ მოსკოვის დიდ ხანძარს (რომელმაც მოგიანებით მიიღო ყველაწმინდის სახელი), ყველაწმინდის ეკლესია უკვე მოიხსენიება როგორც უკვე არსებულს. XVIII საუკუნის ბოლოსათვის მოსკოვის შესახებ არსებულ გზამკვლევებში გაჩნდა წინადადება ტაძრის მშენებლობის შესახებ, რომელიც მიეძღვნებოდა 1380 წლის 8 სექტემბერს კულიკოვოს ბრძოლაში დაღუპული ჯარისკაცების ხსოვნას. XIV საუკუნეში, ეკლესიისათვის შერჩეული ადგილი, მდებარეობდა მოსკოვის საზღვართან შორიახლოს და ტერმინი კულიშკა იყო „ქვეყნის დასასრულს“ მდებარე ადგილის სინონიმი, თუმცა მოგვიანებით იგი მოსკოვის ისტორიულ ცენტრად იქცა.
ეკლესია 1488 წელს მთლიანად გადააკეთეს, ასევე მოხდა მოსკოოვური ბაროკოს სტილში მისი გადაკეთება 1687-1689 წლებში.
საბჭოთა პერიოდი
1930 წელს ეკლესია დახურეს, მაგრამ ტაძრის დაგეგმილი დანგრევა არ შედგა, რასაც შეეგუა სახელმწიფო უშიშროების ორგანოები. თუ რაში გამოიყენებდნენ ეკლესიის შენობას, კარგად მეტყველებს 1994 წელს ეკლესიის სარდაფში აღმოჩენილი დახვრეტილი ადამიანის ცხედრები.
1975 წელს შენობა გადაეცა მოსკოვის ისტორიის მუზეუმს, რასთან დაკავშირებითაც 1970-1982 წლებში მიმდინარეობდა ამ საინტერესო არქიტექტურული ძეგლის სარესტავრაციო სამუშაოები.
1978-1979 წლებში კულიკოვოს ბრძოლის 600 წლისთავის აღნიშვნასთან დაკავშირებით წარიმართა არქეოლოგიური კვლევა-ძიება, რის შედეგადაც აღმოაჩინეს XIV საუკუნის თავდაპირველი ტაძრის ფუნდამენტი.
ეკლესიის აღდგენა
1991 წელს შენობა დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1994 წელს ეკლესიის სარდაფში აღმოაჩინეს დახვრეტილთა ცხედრები და მათი პატივისცემის ნიშნად სარდაფის კედელთან აღმართეს ჯვარი ახალმოწამეეთა გამოსახულებით.
1998 წელს ალექსანდრიის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეტოქი ოდესიდან მოსკოვში გადაიტანეს და განათავსეს კულიშკის ყველაწმინდის ტაძარში.
ლიტერატურა
Малиновский А. Ф. Обозрение Москвы. / Сост. С. Р. Долгова. — М., Моск. рабочий, 1992. 256 с.
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт
Росписи в Храме
Официальная информация
Церковь Всех Святых на Православие.Ru
Церковь Всех Святых на sobory.ru
История церкви на КуликовоПоле. Ru
Разрушение захоронений воинов, падших в Куликовской битве, фундаментов 16-17 веков, белокаменных надгробий, культурного слоя 14-17 веков
სქოლიო
მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მოსკოვის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
Giorgi Kochorashvili

Giorgi Kochorashvili (born 29 June 1999) is a Georgian professional footballer who plays as a central midfielder for Spanish club Levante UD and the Georgia national team.
Club career
Born in Tbilisi, Kochorashvili played youth football for FC Saburtalo Tbilisi. He made his first team debut on 23 July 2017, playing the last 16 minutes in a 1–2 home loss against FC Torpedo Kutaisi.
In August 2017, Kochorashvili was loaned to Girona FC for two years, and was assigned to the youth setup. On 26 June of the following year, after finishing his formation, he was assigned to the farm team in Segunda División B.
On 19 July 2019, after Girona's offer was rejected by Saburtalo, Kochorashvili signed a three-year contract with Levante UD, being immediately assigned to the reserves also in the third division. He made his first team – and La Liga – debut on 12 July of the following year, coming on as a late substitute for Rubén Rochina in a 1–2 home loss against Athletic Bilbao.
On 30 August 2022, Kochorashvili was loaned to Primera Federación side CD Castellón for the season.
International career
Kochorashvili represented Georgia at under-19, under-21 and absolute levels.
References
External links
1999 births
Living people
Footballers from Tbilisi
Men's footballers from Georgia (country)
Men's association football midfielders
Erovnuli Liga players
FC Saburtalo Tbilisi players
La Liga players
Segunda División players
Primera Federación players
Segunda División B players
Segunda Federación players
CF Peralada players
Atlético Levante UD players
Levante UD footballers
CD Castellón footballers
Georgia (country) men's youth international footballers
Georgia (country) men's under-21 international footballers
Georgia (country) men's international footballers
Expatriate men's footballers from Georgia (country)
Expatriate sportspeople from Georgia (country) in Spain
Expatriate men's footballers in Spain
Vurğun

Vurğun (also, Grünfeld, Kalininkänd, and Kalininkend) is a village and municipality in the Agstafa Rayon of Azerbaijan. It has a population of 2,710. Founded as the German colony of Grünfeld, the town was renamed during the Soviet period for Mikhail Kalinin, and afterward in 1991, in honor of the writer Samad Vurgun.
References
Populated places in Aghstafa District
Mother (პინკ ფლოიდის სიმღერა)

Mother (პინკ ფლოიდის სიმღერა)
„Mother“ — მეექვსე სიმღერა ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის ალბომზე The Wall (1979). მისი ავტორია როჯერ უოტერსი.
სიუჟეტი
The Wall არის ამბავი პინკის შესახებ, რომელიც არის საზოგადოებისგან გაუცხოებული როკ-ვარსკვლავი. იგი საზოგადოებისგან ფსიქოლოგიურ ბარიერს ქმნის, წარმოსახვითი კედლის სახით.
ავტორის თქმით, სიმღერაში საუბარია მშობლების მიერ შვილების ცხოვრების კონტროლზე. როჯერი ამბობდა, რომ ეს დედა არავითარ კავშირში არ იყო მის საკუთართან:
დედა ერთ რამეში შეიძლება დავადანაშაულოთ - ზოგიერთი საკუთარ შვილს ზედმეტად იცავს. ხანგრძლივი დროის განმავლობაში. ასე არის. ეს არ არის ჩემი დედის სახე, თუმცა, რამდენიმე რამ შეიძლება მასაც მივაწეროთ, ისევე, როგორც სხვების დედებს. სასაცილა, რომ ბევრმა იცის და სინამდვილეში ასეა - ქალბატონმა, რომელმაც ალბომი მოისმინა, დამირეკა და მითხრა, რომ მოეწონა. ამ სიმღერის მოსმენისას თავი დამნაშავედ იგრძნო, თავად კი სამი შვილი ჰყავს. ვერ ვიტყოდი, რომ იგი ბავშვებს განსაკუთრებით იცავდა. დამაინტერესა, რომ ამ ქალბატონამდე, რომელიც ჩემი ასაკის იყო, ამ ყველაფერმა მიაღწია. მოხარული ვარ, რომ ასე მოხდა.
საკონცერტო ვერსიები
სიმღერა შედიოდა ჯგუფის 1980-1981 წლების პროგრამაში და უოტერსის სოლო-გამოსვლებში (ამ დროს სცენაზე ჩნდებოდა დედის მარიონეტი), ხოლო ოდნავ სახეცვლილი ვერსია ჩაიწერა ფილმისთვის (ამ ვერსიაში საბოლოო სტრიქონია „Mother, am I really dying?“).
უოტერსის 1999-2002/2006-2008 წლების ტურნეებში სიმღერა სრულდებოდა ბეკვოკალისტების დახმარებით. 2010-2013 წლებში როჯერ უოტერსი ამ სიმღერის შესრულებისას იყენებდა ერლს კორტის (1980-1981) კადრების ნაწყვეტებს და ამ ნომერს „საკუთარ თავთან ერთად“ მღეროდა, ორ ხმაში. აგრეთვე 2010-2013 წლებში ფრაზის „ვენდო მთავრობას“ (რასაც მქუხარე ოვაციები მოჰყვებოდა) შემდეგ კედელზე ჩნდებოდა წარწერა „No fucking way“ - ხოლმე თარგმნილი სხვა ენებზე, გამომდინარე იმ ქვეყნიდან, სადაც კონცერტი ტარდებოდა. 2016 წელს სიმღერა მოხვდა როჯერის ამერიკული კონცერტების სერიის პროგრამაშიც.
უოტერსის 1990 წლის კონცერტზე The Wall Live in Berlin სიმღერა შეასრულა შინეიდ ო’კონორმა. გამოსვლისას მას საკუთარი ტექსტი დაავიწყდა და ვიდეოჩანაწერში შეტანილია მისი ვოკალური პარტია წინა დღის რეპეტიციებიდან.
ფილმის ვერსია
ფილმში „პინკ ფლოიდი: კედელი“ ჟღერს სიმღერის განსხვავებული ვერსია, რომელსაც ნახევრად აკლია დასარტყმელი საკრავებს და ახლავს თითქმის ემბიენტური მუსიკალური ფონი, თუმცა ტრადიციული ვერსია, ცნობილი ალბომიდან, მას მოგვიანებით უერთდება, იმ კადრების დროს, როდესაც ნაჩვენებია პინკის (ბობ გელდოფი) ქორწილი. საგულისხმოა, რომ ამ სცენაში ერთ-ერთ მეჯვარეს ასრულებს თავად როჯერი, რომელსაც თავდაპირველად პინკის როლი უნდა შეესრულებინა, მაგრამ მისი შესრულებით რეჟისორი უკმაყოფილო იყო.
სქოლიო
პინკ ფლოიდის სიმღერები
1979 წლის სიმღერები
სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით
ასკაროვო

ასკაროვო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ასკაროვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონი
ასკაროვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურზიანის რაიონში
ასკაროვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, კურგანის ოლქის ალმენევოს რაიონში.
ასკაროვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ორენბურგის ოლქის კუვანდიკის რაიონში
გიორგი VI მცირე

გიორგი VI მცირე — საქართველოს მეფე 1308-1313 წლებში, დავით VIII-ის ძე.
მისი მეფობა ფიქტიური იყო. ამ პერიოდში, მონღოლთა გამთიშველი პოლიტიკის წყალობით, საქართველოში დამკვიდრდა მრავალმეფობა: 1298 წელს მონღოლებმა დავით VIII-ის საწინააღმდეგოდ გაამეფეს მისი უმცროსი ძმა ვახტანგ III, ხოლო შემდეგ – მისი მეორე ძმა გიორგი V. ვახტანგის გარდაცვალების (1308) შემდეგ მონღოლებმა გაამეფეს გიორგი VI მცირე, გიორგი V კი მეურვედ დაუნიშნეს. დავით VIII-ის გარდაცვალების (1310) შემდეგ საქართველოში გაჩნდნენ აგრეთვე პროვინციის მეფეები – მელქისედეკი, ანდრონიკე და დიმიტრი. დასავლეთ საქართველოში კონსტანტინე მეფობდა. ასეთ ვითარებაში გიორგი VI-ის ხელისუფლების განმტკიცების მიზნით 1314 წელს მონღოლებმა იგი ხელმეორედ დასვეს ტახტზე. როგორც ჩანს, 1318 წლამდე იგი ერთპიროვნული მმართველია.
ლიტერატურა
მ. ლორთქიფანიძე, რ. მეტრეველი - საქართველოს მეფეები, 2007 წ.
ვახუშტი, აღწერა სამეფოსა საქართველოსა, წგ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 4, თბ., 1973;
ჟამთააღმწერელი, ასწლოვანი მატიანე, რ. კიკნაძის გამოც., თბ., 1987.
კიკნაძე ვ., საქართველო XIV საუკუნეში, თბ., 1989;
კლდიაშვილი დ., XIV ს. დამდეგის საქართველოს ისტორიიდან, «მაცნე». ისტ., არქეოლ., ეთნოგრ. და ხელოვნ. ისტორიის სერია, 1982, #1;
ოდიშელი ჯ., აღმოსავლეთ საქართველოს პოლიტიკური ისტორიისათვის (XIV–XVII სს.),
XIV–XVIII სს. რამდენიმე ქართული ისტორიული დოკუმენტი, თბ., 1964.
საქართველოს მეფეები
საქართველოს სამეფოს ბაგრატიონები
პოტრერილიოს-აბახო

პოტრერილიოს-აბახო — ქალაქი პანამაში, ჩირიკის პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1318 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
პანამის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Población en la República por sexo, según provincia, comarca, distrito y corregimiento Censos de 1990 a 2010. Instituto Nacional de Estadística y Censo (INEC). Consultado el 7 de enero de 2014.
პანამის ქალაქები
ჩირიკის პროვინციის დასახლებული პუნქტები
არქაული

არქაული
აზნაურა — ქართული აბორიგენული ვარდისფერყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში ჰერეთიდან.
გავრცელებულია აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე (ისტორიულ ჰერეთში), სოფელ მთისძირში.
ბოტანიკური აღწერა
მტევნები დიდი ზომისაა, ცილინდრული ფორმის. მარცვალი მსხვილია, მომრგვალო, ვარდისფერი. რბილობი ხორციანი აქვს, წვენი — ტკბილი და უფერული, სასიამოვნო გემოთი და მკვეთრად გამოხატული ჯიშური არომატით. მტევნის წონა 600-2000 გრამს შორის მერყეობს. არქაული ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანია.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 48
ჰერეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის ვარდისფერყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
Dorymyrmex goetschi

Dorymyrmex goetschi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorymyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ბაქოს ხანების სასახლის კომპლექსი

ბაქოს ხანების სასახლის კომპლექსი
ბაქოს ხანების სასახლე (აზერბ.Bakı xanlarının evi) — არქიტექტურული კომპლექსი აზერბაიჯანის დედაქალაქ, ბაქოს ისტორიულ ცენტრში იჩერი-შეჰერი, შამახის კარიბჭიდან მარცხნივ . აღნიშნული სასახლის კომპლექსი მოიცავს ხუთ დახურულ ეზოს.
ისტორია
1806 წელს, ბაქოს სახანოს რუსეთთან შეერთების შემდეგ, კომპლექსის შენობებში განთავსდა რუსეთის სამხედრო გარნიზონი. ბოლო დრომდე აქ სამხედრო კომენდანტის კაბინეტი იყო განთავსებული. ერთ დროს კომპლექსის ერთ–ერთ ეზოს ბაღში საცურაო აუზიც იყო . ეს ბაღი შუა საუკუნეების ბაქოში დიდი მწვანე ფართობის ერთადერთი მაგალითია. ეს ცნობილია შემორჩენილი დოკუმენტებიდან. პორტალი და რესტავრირებული პატარა მეჩეთი დღემდე შემორჩა. მიწისქვეშა აბანო მდებარეობს ქალაქის ციხის კედლებთან ახლოს მდებარე კომპლექსის ტერიტორიაზე.
გასული საუკუნის 80-იან წლებში დაისვა საკითხი კომპლექსის აღდგენის შესახებ. 1985-1986 წლებში ჩატარდა არქეოლოგიური გათხრები ბაქოს ხანების სახლის ტერიტორიის ნაწილში, რომლის დროსაც შესაძლებელი გახდა წყალმომარაგების სისტემის და მიწისქვეშა არქიტექტურული ნაგებობების, აგრეთვე დიდი რაოდენობით მატერიალური კულტურის ნიმუშების პოვნა. „ბარპაჩის“ ორგანიზაციის მიერ ჩატარებული რესტავრაციის დროს, კომპლექსის მარჯვენა მხარე მთლიანად განადგურდა.
პრუსიისა და რუსეთის სახელმწიფო მოხელემ ავგუსტ ფონ ჰაკტაუზენმა დაადასტურა, რომ ბაქოს ხანის სასახლე კარგად იყო დაცული 1850-იან წლებამდე.
2008 წელს, აზერბაიჯანის ისტორიული და კულტურული ძეგლების დაცვის საზოგადოების მოადგილის ვაგიფ ასადოვის თქმით, უკვე მომზადებულ იქნა პროექტი ბაქო ხანების სახლის აღდგენისთვის, რომელიც ორგანიზაცია „აზერბარპალაჰიჯაში“ იყო.
კუთხის ქვების გამოყენებით აშენებული აბანოების კომპლექსი ძველი ქალაქის სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს. თიხის ცაცხვის ნაღმტყორცნები გამოიყენებოდა სახურავის ზედაპირზე საიზოლაციო მასალად, ხოლო ცაცხვის მასალა გამოიყენებოდა თაბაშირის ტიპად შიდა კედლებზე.
2015 წელს ჩატარებული გათხრების შედეგად, აბანოს კომპლექსის ძირითადი ნაწილი გაიწმინდა ნიადაგისგან და განისაზღვრა არქიტექტურული სტრუქტურა. იმ წელს, ზოგიერთი ოთახი არა მხოლოდ უსაფრთხოების მიზნით გაიწმინდა, არამედ მხოლოდ გამაგრდა.
2016 წელს, ძეგლის აღმოსავლეთ ნაწილში საშიში ოთახების დადგმის შემდეგ, არქეოლოგიური გათხრები დაიწყო. კომპლექსის დასავლეთ ნაწილში გათხრების შედეგად ნაპოვნია შენობა და კედელი 3 მეტრის სიღრმეზე.
2018-2020 წლებში. კომპლექსის ტერიტორიაზე ჩატარდა სარესტავრაციო და საკონსერვაციო სამუშაოები. 2020 წლის ბოლოსთვის აქ დაგეგმილია მუზეუმის გახსნაც .
რესურსები ინტერნეტში
Bakı xanlarının evi
Bakı xanlarının sarayı — cari layihə
İlham Əliyev İçərişəhərin bir hissəsində aparılan bərpa-konservasiya işləri ilə tanış olub
Bakı xanları parkı — cari layihə
"İçərişəhər"də unikal memarlıq abidəsi aşkarlandı
სქოლიო
ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
აზერბაიჯანის კულტურა
აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები (2008)

აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები (2008)
2008 წლის აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები 4 ნოემბერს გაიმართა, სადაც ერთმანეთს სენატორები ბარაკ ობამა და ჯონ მაკ-კეინი დაუპირისპირდნენ.
აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები
2008 წლის არჩევნები‎
პალმარ-დე-ვარელა

პალმარ-დე-ვარელა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ატლანტიკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29.407 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 94 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ატლანტიკოს დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ატლანტიკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ინფექციურობა

ინფექციურობა — ეპიდემიოლოგიაში მიკროორგანიზმის უნარი შექმნას ინფექცია. უფრო ზუსტად, ინფექციურობა არის მიკროორგანიზმის წვდომა ჰორიზონტალური გადაცემისადმი, რომელიც გვიჩვენებთ თუ რა სიხშირით ვრცელდება იგი ისეთ მასპინძლებში, რომელთაც არ აქვთ მშობელ-შვილური ურთიერთობა. ინფექციურობის საზომს ჰქვია ინციდენცი.
ინფეცქიურობას აქვს პირდაპირპროპორციული დამოკიდებულობა ზიანის მიყენებასთან მასპინძელი სხეულისადმი. ეს ნიშნავს იმას, რომ მიკროორგანიზმის ინფექცურობის ზრდასთან ერთად იზრდება ზიანის დონე, რომელსაც მიკროორანიზმი აყენებს მასპინძელს.
პათოგენის ინფექციურობა მცირედით, თუმცა მნისვნელოვნად განსხვავდება გადამდებიანობისაგან, რომელიც მიკროორგანიზმის ორგანიზმიდან ორგანიზმზე გადაცემის შესაძლებლობას განსაზღვრავს.
სქოლიო
ეპიდემიოლოგია
აზოვის საგუშაგო კოშკები

აზოვის საგუშაგო კოშკები — ორი თავდაცვითი ნაგებობა, რომლებიც ააგეს 1660-იან წლებში როსტოვის ოლქის ქალაქ აზოვის მახლობლად.
ისტორია
1663 წელს აზოვის ციხესიმაგრიდან 3 ვერსის დაშორებით, მდინარე დონის ნაპირებზე, იმ ადგილზე სადაც მდინარე იყოფა ორ ტოტად, ოსმალებმა ააშენეს ორი საგუშაგო კოშკი: ვარდინ-ხულა და ჯან-ხულა, რომლებიც მოგვიანებით ცნობილი გახდნენ როგორც ნოვოსერგიევსკისა და ნიკონოვის კოშკები. კოშკები ერთმანეთს უკავშირდებოდნენ სამი რკინის ჯაჭვით.
1695 წელს ოსმალების მცდელობა დაეპყროთ აზოვი, უშედეგო აღმოჩნდა, მაგრამ ამ ლაშქრობის შედეგად დაიკავეს საგუშაგო კოშკები. ამის გამო დონელი კაზაკებისაგან შეარჩიეს მოხალისეები, რომელთაც იერიში უნდა მიეტანათ კოშკებზე. თითოეულ მოსახლეს პირობის მიხედვით აძლევდნენ 10 მანეთს. პირველი კოშკი აიღეს 14 ივლისს, მეორე 14-15 ივლისის ღამეს. კოშკებში აღმოაჩინეს თურქული ზარბაზნები. მოგვიანებით საგუშაგო კოშკები ისეთივე ცნობილები გახდნენ, როგორც ქალაქი ნოვოსერგიევსკი.
მდინარე დონის მარცხენა ნაპირზე, საგუშაგო კოშკების მახლობლად პეტრე I-ის ბრძანებით ააგეს მცირე ზომის ციხესიმაგრე. 1695 წელს, როდესაც ალყა მოხსნეს აზოვის ციხესიმაგრეს, საგუშაგო კოშკებში დარჩა მხოლოდ 3 000 შეიარაღებული მუშკეტერი. 1696 წლის გაზაფხულზე ნოვოსერგიევსკისა და ნიკონოვის ციხესიმაგრეები გახდნენ რუსეთის იმპერიის სახმელეთო და საზღვაო ჯარის შეკრების ადგილი. მას შემდეგ რაც აზოვი გახდა საგუბერნიო ქალაქი საგუშაგო კოშკებმა დაკარგეს ისტორიული მნიშვნელობა. ამჟამად საგუშაგო კოშკების ადგილზე დგას მეტალის ორი მაღალი ძაბვის გადამცემი ბოძი, რომელიც აკავშირებს დონის ორივე მხარეს.
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
კოზიატინი

კოზიატინი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 26121 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ვინიციის ოლქის ქალაქები
Lasioglossum laeve

Lasioglossum laeve — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1802 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
laeve
სკეანა

სკეანა — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს გოლუეის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. სახელი მომდინარეობს ირლანდიური სიტყვებიდან Sceith eánach, რაც „კუნელის ადგილს“ ნიშნავს.
იხილეთ აგრეთვე
გოლუეის საგრაფო
სქოლიო
გოლუეის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
Unitary Democratic Coalition

Unitary Democratic Coalition
The Unitary Democratic Coalition (CDU) is an electoral and political coalition between the Portuguese Communist Party and the Ecologist Party "The Greens" (Portuguese: Partido Ecologista "Os Verdes" or PEV). The coalition also integrates the political movement Democratic Intervention.
The coalition was formed for the first time in 1987 in order to run to the simultaneous legislative election and European Parliament election that were held on July 19 of that year.
Since the beginning of the coalition, the member parties have never participated separately in any election. The Communist Party is the major force inside it and has the majority of places in the electoral lists, however, the Greens also have an important presence, for instance, electing 2 members of parliament among the 17 elected by the coalition in the 2015 legislative election. Each party has its own parliamentary group and counts as a separate party in official issues. In the 2022 Portuguese legislative election, the Greens failed to elect any representatives.
At a local level, the coalition usually presents lists in almost every municipality and both Communists and Greens may occupy first place on the lists. As the Greens have a smaller structure, the offices of the Communist Party are used as offices of the coalition.
The coalition supported the minority Socialist Costa Government (2015–2019) with a confidence and supply agreement.
Symbol
The present symbol of CDU shows the PCP's symbol and the PEV's symbol, a hammer and sickle and a sunflower, respectively, with the respective names below. That symbol replaced a former one that featured three hexagons with the inscription: CDU and was often used with a beehive. That was sometimes said to mean that CDU worked just like a bee (collectively and every day) and the hexagons were meant to represent the cell-based Leninist organization of the PCP.
Youth organization
The coalition has a youth wing, called Juventude CDU, that develops political work in youth related subjects, along with youth-oriented activities, mainly during the electoral campaigns. The Juventude CDU is mainly composed by members of the youth wings of the parties that compose the CDU, the Portuguese Communist Youth and the Ecolojovem.
Electoral results achieved by CDU
Assembly of the Republic
Vote share in the Portuguese legislative elections
European Parliament
Regional Assemblies
Local elections
Notes
References
External links
CDU Official Site
Portuguese Communist Party Official Site
"The Greens" Official Site
1987 establishments in Portugal
Communist parties in Portugal
Ecosocialist parties
Euroscepticism in Portugal
Left-wing political party alliances
Political parties established in 1987
Political party alliances in Portugal
Portuguese Communist Party