PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მეიარაღეთა რიგი

მეიარაღეთა რიგი, მესაჭურვლეთა რიგი — ძველ თბილისში, ერთ რიგზე განლაგებული მეიარაღეთა სახელოსნოები, სადაც ყველა სახის იარაღს ამზადებდნენ და ვაჭრობდნენ. რუსეთის იმპერიის პერიოდში, რუსულ წყაროებში -ს უწოდებდნენ.
მეიარაღეთა რიგის ფორმირება როსტომ მეფის მიერ გატარებულ ეკონომიკურ და ადმინისტრაციულ რეფორმებს უნდა უკავშირდებოდეს, რომელმაც ნარიყალას ციხიდან სამეფო სასახლე გადმოიტანა და სიონის ტაძარსა და ანჩისხატის ეკლესიას შორის მდებარე ტერიტორიაზე სპარსული გემოვნების შენობა აიშენა. ქალაქის დაგეგმარებაში მთავარი ფუნქცია მიენიჭა სამეფო სასახლის წინ მდებარე მეფის (იგივე ბატონის) მოედანს, რომელსაც დასავლეთის მხრიდან მეიარაღეთა დუქნები ერტყა და საიდანაც იწყებოდა სხვადასხვა ხელოსანთა სავაჭრო რიგები. მეიარაღეთა რიგი 1782 წლისა და 1785 წლის თბილისის გეგმებზეც არის აღნიშნული — „Boutiques d'armuriers et seruriers“. ასევე პორუჩიკ ვ. ჩუიკოს მიერ 1800 წელს შედგენილი გეგმაზეც და ქალაქის სხვა შედარებით გვიანდელ გეგმებზე.
მეიარაღეთა რიგი, რომელიც როსტომ მეფის რეფორმების დროს ფორმირდა, მდებარეობდა იმ ადგილზე, სადაც დღევანდელი ანტონ კათალიკოსის ქუჩის დასაწყისი, კოტე აბხაზის N22-19-ში მდებარე შენობა და მისი ეზოა განლაგებული (ე.წ. მანთაშევის ქარვასლა). ამ მიდამოებში ხელოსანთა დუქნებმა უცვლელად მოაღწიეს 1795 წლამდე, სანამ თბილისს ირანის შაჰი აღა-მაჰმად-ხანი არ დაესხა თავს და მეიარაღეთა რიგები მთლიანად არ გაანადგურა.
მას შემდეგ, რაც ერეკლე დანგრეული ქალაქის აღდგენას შეუდგა, მეიარაღეებს საგანგებო ყურადღება მიაქცია, მის ერთ ბრძანებაში ჩანს, რომ მეფე მოითხოვს მეიარაღე ხელოსნები დაუბრუნდნენ მეფის მოედნის პირას არსებულ ტერიტორიებს და კვლავ ააშენონ შესაბამისი დუქნები.
ქართლ-კახეთის სამეფოს რუსეთის იმპერიის მიერ ანექსიის შემდეგ, XIX საუკუნის პირველივე ათწლედში მეფის მოედნის ირგვლივ შენდება მთავრობის დაწესებულებათა შენობები. სავარაუდოდ, ამ მიზეზით უნდა მომხდარიყო მეიარაღეთა დუქნების გადატანა ოდნავ მოშორებით, ასიოდე მეტრში სამხრეთით, სიონის ქუჩაზე — თბილისის მთავარი ტაძრის — სიონის ღვთისმშობლის სახელობის ტაძრის სიახლოვეს და მის პარალელურ ქუჩაზე, რომელსაც „შუა ბაზარი“ ერქვა (თანამედროვე კოტე აბხაზის ქუჩა, მე-19 საუკუნეში „სომხის ბაზარს“ უწოდებდნენ). მეიარაღეთა დუქნები ძირითადად თავმოყრილი იყვნენ „შუა ბაზრის“ იმ მონაკვეთზე, რომელიც სიონის ქუჩის პარალელურად მდებარეობდა. ამ ადგილებში მეიარაღეთა დუქნებმა XX საუკუნის პირველ მესამედამდე მოაღწიეს.
ლიტერატურა
Двалишвили Л.Б. Оружейный ряд в Тифлисе в 30-х годах XVII — 20-х годах XX века // Историческое оружиеведение. 2023. — № 12. გვ. 4 -55.
დვალიშვილი ლ., თბილისური ფოლადი და ელიარაშვილები. თბ. 2023, 256 გვ.
ბერძნიშვილი მ. თბილისის გარეგანი სახე XVIII საუკუნეში. თბ. 1965.
Квирквелия Т.Р. Архитектура Тбилиси . Тб. 1982.
ბერიძე ვ. თბილისის ხუროთმოძღვრება, 1801-1917 წლები. ტ.1. თბ. 1960.
ჟორჟოლიანი გ. საქართველო XVII საუკუნის 30-50-იან წლებში (ქართლ-კახეთი). თბ. 1987.
ძველი თბილისის უბნები
Lasioglossum algirum

Lasioglossum algirum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1923 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
algirum
Çelov

Çelov (also, Chalov and Çalov) is a village and municipality in the Gobustan Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,310.
References
Populated places in Gobustan District
ზივლანი

ზივლანი — სოფელი აზერბაიჯანში, დაშქესანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 142 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
დაშქესანის რაიონის სოფლები
შალვა რადიანი

შალვა რადიანი ნამდვილი გვარი შეწირული (დ. 30 დეკემბერი, 1904, ოზურგეთი — გ. 23 მარტი, 1977, თბილისი) — ქართველი კრიტიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიის დოქტორი (1943), პროფესორი (1944).
ბიოგრაფია
დაიბადა დიმიტრი შეწირულისა და ეკატერინე გიგინეიშვილის ოჯახში. მამამისი წვრილი ხელოსანი იყო. 1918-1920 წლებში სწავლობდა ქუთაისის ქართულ გიმნაზიაში, შემდეგ ოზურგეთის გიმნაზიაში. ქუთაისში მას ასწავლიდნენ სილოვან ხუნდაძე, სამსონ ყიფიანი და სხვები. 1923 წლიდან ეწეოდა ლიტერატურულ მოღვაწეობას, აქვეყნებდა ნამუშევრებს სხვადასხვა ჟურნალ-გაზეთებში. 1924 წელს გადავიდა თბილისში და დაამთავრა თბილისის მეორე ტექნიკუმი. 1929 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. ლიტერატურულ-კრიტიკული მოღვაწეობა დაიწყო 1926 წლიდან. 1930 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში კითხულობდა ახალი და უახლესი ქართული ლიტერატურის ისტორიას. აქტიურად მონაწილეობდა საქართველოს მწერალთა კავშირის შექმნასა და საქმიანობაში. მუშაობდა „მნათობის“ (1930), „პროლეტარული მწერლობის“, „პიონერის“, „დროშის“, „ჩვენი თაობისა“ და სხვა ჟურნალების რედაქციებში. 1929-1932 წლებში იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის მდივანი, 1937-1942 წლებში გაზეთ „ლიტარატურული საქართველოს“ რედაქტორი. 1942 წლამდე თსუ-ში კითხულობდა მეოცე საუკუნის ქართული ლიტერატურის კურსს. 1942 წლიდან იყო თსუ-ში ახალი ქართული ლიტერატურის ისტორიის კათედრის გამგე, 1944 წლიდან რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში ახალი ქართული ლიტერატურის ისტორიის განყოფილების ხელმძღვანელი, 1949-1956 წლებში ამავე ინსტიტუტის დირექტორი.
ნამუშევრები
შალვა რადიანი მრავალი ფუძემდებლური ნაშრომის ავტორია. განსაკუთრებით უნდა აღინიშნოს: „თანამედროვე ქართული ლიტერატურა“ (1931), „ლიტერატურული პორტრეტები“ (1934), „ვასილ ბარნოვის ისტორიული რომანები“ (1944), „ნიკოლოზ ბარათაშვილი და ქართული რომანტიზმი“ (1946), „ახალი ქართული ლიტერატურა“ (წგნ. I-II., 1949-1950), „ქართული ლიტერატურის ისტორია“ (თანაავტორები ა. ბარამიძე, ბ. ჟღენტი. 1958, რუსულ ენაზე), „XX საუკუნის ქართული ლიტერატურა“ (1959), „სახეები და შთაბეჭდილებანი“ (1962), „თანამედროვენი“ (1965) და სხვა. მისი რედაქციით გამოიცა ილია ჭავჭავაძისს, რაფიელ ერისთავის, გიორგი წერეთლის, იროდიონ ევდოშვილის, ეგნატე ნინოშვილის, შიო არაგვისპირელის, ჭოლა ლომთათიძის, ვასილ ბარნოვის, გალაკტიონ ტაბიძისა და სხვათა თხზულებათა კრებულები ქართულ და რუსულ ენებზე. რადიანი იყო ქართული ლიტერატურის სახელმძღვანელოების თანაავტორი.
27 წიგნისა და 300-ზე მეტი ლიტერატურულ-კრიტიკული წერილის ავტორი დაჯილდოვებული იყო შრომის წითელი დროშის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით, ჰეგელის და ლესია უკრაინკას მედლებით. მინიჭებული ჰქონდა საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის საპატიო წოდება.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. სოფელ დვაბზუში მოქმედებს მისი სახელობის ეთნოგრაფიული მუზეუმი.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 311, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი კრიტიკოსები
ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები
დაბადებული 30 დეკემბერი
დაბადებული 1904
გარდაცვლილი 23 მარტი
გარდაცვლილი 1977
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ოზურგეთში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
Lasioglossum discursum

Lasioglossum discursum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1897 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
discursum
იტაიტაია

იტაიტაია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 695 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალი-დუ-პარაიბა-ფლუმინენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 783 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 117.41 კმ²-ზე. ფართობი 245 147 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიო-დე-ჟანეიროს შტატი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიო-დე-ჟანეიროს შტატის მუნიციპალიტეტები
ზიმნიცა (ვოლოგდის ოლქი)

ზიმნიცა (ვოლოგდის ოლქი)
ზიმნიცა — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუბენსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 9 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
ზიმნიცა — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
სქოლიო
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ქვემო სბის კოშკი

ქვემო სბის კოშკი — არქიტექტურის ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო სბაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
კოშკი ნაგებია ფიქალით და ფლეთილი ქვით. შემორჩა ორი სართული. სამხრეთი კედელი მთლიანად ჩაქცეულია. დასავლეთი და აღმოსავლეთი კედლები კი ნაწილობრივ. გეგმით ოთხკუთხა უნდა ყოფილიყო. კარი და სარკმლები აღარ შეიმჩნევა.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
მენტალური ომები

მენტალური ომები — ქართული ტელეგადაცემა რუსთავი 2-ის ეთერში. ეთერში პირველად 2020 წლის 4 ოქტომბერს გავიდა. გადაცემის წამყვანი იყო ირინა ტორონჯაძე. გადაცემის მიზანი იყო შემდგარიყო დებატები ლიბერალებსა და კონსერვატორებს შორის. 2021 წლის თებერვალში სკანდალი ატყდა გადაცემის ერთ-ერთი ეპიზოდის ანონსის გასვლის შემდეგ, რომელიც თინეიჯერი გოგონას თვითმკვლელობას ეხებოდა. გადაცემის მიმართ კი არაერთი კრიტიკა გაისმა, რის შემდეგაც გადაცემა დაიხურა.
რესურსები ინტერნეტში
გადაცემა რუსთავი 2-ის ოფიციალურ საიტზე
სქოლიო
რუსთავი 2
პიციკატო

პიციკატო 1. ხემიან მუსიკალურ საკრავზე დაკვრის ერთ-ერთი ხერხი — პწკენით დაკვრა. 2. საკრავიერი პიესა, რომელიც სრულდება ამ პიციკატოთი.
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 8, გვ. 90, თბ., 1984
მუსიკალური ტერმინები
იურგენ მეიერ-ჰერმანი

იურგენ მეიერ-ჰერმანი (ასევე ცნობილია როგორც იურგენ მეიერი; დ. 30 ოქტომბერი 1965, შტუტგარტი) — გერმანელი არქიტექტორი და მხატვარი. ბერლინში არქიტექტურული ფირმა „J. MAYER H.“-ის ხელმძღვანელი.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
იგი სწავლობდა შტუტგარტის უნივერსიტეტში, კუპერ იუნიონში“ და პრინსტონის უნივერსიტეტში.
შემოქმედება
მისი ნამუშევრები გამოქვეყნებულ და გამოფენილ იქნა მსოფლიოს მასშტაბით და ნიუ–იორკისა და სან-ფრანცისკოს თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის საერთაშორისო კოლექციის ნაწილია.
ჯილდოები
იურგენ მეიერს 2003 წელს მიღებული აქვს მის–ვან–დერ–როი–ს ჯილდო დამწყები არქიტექტორებისთვის, პროექტ „Stadthaus Ostfildern“-ისთვის გერმანიაში და 2005 წელს მოიგო ჰოლსიმის ჯილდო „Metropol Parasol“-ისთვის სევილიაში, ესპანეთში. 2011 წელს ის იყო ჰოლსიმის ჯილდოს რეგიონალური ჟიური.
საქართველო
იურგენ მეიერის შემოქმედებას ეკუთვნის საქართველო-თურქეთის სახელმწიფო საზღვარზე არსებული სარფის საბაჟო-გამშვები პუნქტის დიზაინი (2011), ასევე მესტიის პოლიციის შენობის და იუსტიციის სახლის (2012), მესტიის აეროპორტის (2010), ავტომაგისტრალ ს1-ზე არსებული 2011-2012 წლებში დასრულებული მოსასვნებელი კომპლექსები და ამჟამად მშენებარე სააკაშვილის საპრეზიდენტო ბიბლიოთეკის და ახალქალაქის რკინიგზის სადგურის დიზაინები.
სქოლიო
დაბადებული 1965
გერმანელი არქიტექტორები
ვირაკაჩა

ვირაკაჩა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.469 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 380 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 49.71 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 68 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
გეგიძე

გეგიძე
საკუთარი სახელი გეგიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ბიძინა გეგიძე — ბიზნესმენი, სპორტსმენი (მორაგბე), პოლიტიკოსი
ბორის გეგიძე — რუსულენოვანი მწერალი
ქართული გვარები
ტუკანუ (ბაია)

ტუკანუ (ბაია)
ტუკანუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 52 391 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 801.292 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.7 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Gnamptogenys striolata

Gnamptogenys striolata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ელენე ანტონიადის-ბიბიკოუ

ელენე ანტონიადის-ბიბიკოუ (ბერძ. Ελένη Αντωνιάδη - Μπιμπίκου, დ. 21 ივლისი, 1923, ათენი — გ. 13 ივნისი, 2017, ათენი) — ფრანგი მკვლევარი, ისტორიკოსი-ბიზანტიოლოგი, ბიზანტიის შემსწავლელი საფრანგეთის კომიტეტის (ფრანგ. Comité français des études byzantines (CFEB)) წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1923 წლის 21 ივლისს ათენში.
მეტაქსასას დიქტატურის დროს შეუერთდა საბერძნეთის კომუნისტური პარტიის ახალგაზრდულ ორგანიზაციას (OKNE). ღერძი სახელმწიფოების მიერ საბერძნეთის ოკუპაციის დროს იგი შეუერთდა საბერძნეთის ეროვნულ-განმათავისუფლებელ ფრონტს (ΕΑΜ ). იყო საყოველთაო ბერძნული ახალგაზრდული ორგანიზაცია პირეოსის ერთ-ერთი დამფუძნებელი (ΕΠΟΝ ). აქვეყნებდა სტატიებს იატაკქვეშა გაზეთში Νέα Γενιά
1945 წელს დაამთავრა ათენის უნივერსიტეტი, სადაც სწავლობდა ისტორიისა და არქეოლოგიის ფაკულტეტზე. სწავლის პერიოდში გაიცნო ბიზანტიელი მხატვარი დიონისიოს ზაკიტინოსი.
მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ მან მონაწილეობა მიიღო ფრანგულ-ბერძენული სტუდენტური კავშირის შექმნაში (Union Franco-Hellenique des Jeunes ). ათენის ფრანგული უნივერსიტეტის (IFG) დირექტორის, ელინისტი ოქტავიუს მერლიერის მხარდაჭერით მიიღო საფრანგეთის მთავრობის სტიპენდია, რამაც მას საშუალება მისცა საბერძნეთის სამოქალაქო ომის დროს გაქცეულიყო და 1947 წელს პარიზში დასახლებულიყო.
1951 წელს, უმაღლესი სწავლების პრაქტიკული სკოლის (EPHE) IV განყოფილების (ფილოლოგიური და ისტორიული მეცნიერებები) სტუდენტის რანგში შეუერთდა სამეცნიერო კვლევების ეროვნულ ცენტრს (CNRS). 1955 წლიდან ნიკოს ზვორონოსის და ელენე გლიკაზე-არველერთან ერთად ესწრებოდა ბიზანტიოლოგ პავლე ლემერლის სემინარებს. შემდეგ შეუერთდა ისტორიკოს ფერნანდ ბროდელის ეკონომიკური და სოციალური მეცნიერებების (1975 წლიდან — სოციალური მეცნიერებების უმაღლესი სკოლა, EHESS) ცნობილ VI-ე განყოფილებას, რამაც დიდი გავლენა მოახდინა მასზე. 1965 წლიდან 30 წლის განმავლობაში ატარებდა სემინარებს „ბიზანტიისა და თანამედროვე საბერძნეთის ეკონომიკურ და სოციალურ ისტორიაში“ (ბერძ Histoire économique et sociale de Byzance et de la Grèce moderne ).
ელენე ანტონიადის-ბიბიკოუ დაკავებული იყო სამხედრო კონფლიქტების შესწავლით, რომელშიც მონაწილეობდა ბიზანტიის ფლოტი. განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდა ფლოტის განვითარებას და მის მიმართ იმპერიულ პოლიტიკას.
1963 წელს გამოაქვეყნა მონოგრაფია ბიზანტიის საბაჟოს და საბაჟო მოსაკრებლების შესახებ Recherches sur les douanes à Byzance სერიიდან Cahiers des Annales . მიიზიდა ბეჭდური მედია ბიზანტიური ჩვეულებებისა და სავაჭრო ისტორიის აღსადგენად .
"შავი პოლკოვნიკების" დიქტატურის პერიოდში ელენე აირჩიეს მოძრაობა "ბერძნულ-ფრანგული მოძრაობა თავისუფალი საბერძნეთისთვის" (Mouvement gréco-français pour une Grèce libre ) გენერალურ მდივნად. მოძრაობას ხელმძღვანელობდა როლანდ დიუმა.
მეუღლე — ანტუან ანტონიადისი (ბერძ. Antoine Antoniadis, Αντώνης Αντωνιάδης ) საბერძნეთის კომუნისტური პარტიის ათენის ყოველდღიური გაზეთ Rhizospastis - ის პარიზის განყოფილების კორესპონდენტი. 1983 წელს მისი გარდაცვალების შემდეგ, ელენე ანტონიადის-ბიბიკოუ გახდა Rhizospastis-ის პარიზის კორესპონდენტი 1991 წლამდე.
გარდაიცვალა ათენში 2017 წლის 13 ივნისს, 93 წლის ასაკში. დაკრძალეს ზოგრაფის ზოგრაფის სასაფლაოზე (ბერძნ Νεκροταφείο Ζωγράφου ) შაბათს, 2017 წლის 17 ივნისს.
შენიშვნები
გარდაცვლილი 2017
გარდაცვლილი 13 ივნისი
დაბადებული 1923
დაბადებული 21 ივლისი
Gordon River

Gordon River
The Gordon River is a major perennial river located in the central highlands, south-west, and western regions of Tasmania, Australia.
Course and features
The Gordon River rises below Mount Hobhouse in the Franklin-Gordon Wild Rivers National Park draining the eastern slopes of the King William Range. The river flows generally south and to the west of the Gordon Range before flowing west through the Gordon Gap and spilling into Lake Gordon, an impounded reservoir created by damming the Gordon at the Gordon Dam. Together with water fed from Lake Pedder, the principal purpose of the reservoir is for generation of hydro-electricity at the Gordon Power Station.
Flowing from east to west through Lake Gordon, the river continues west, passing through the Gordon Splits, a series of gorges once considered impassable until 1958 when Olegas Truchanas, a conservationist and nature photographer, was the first person to navigate the Gordon River in a kayak. The river flows north by west and then due north and finally due west as it reaches its mouth and empties into Macquarie Harbour at Wrights Bay.
From source to mouth, the river is joined by 25 tributaries including the Gell, Boyes, Pokana, Holley, Adams, Serpentine, Albert, Orange, Smith, Denison, Olga, Sprent, Franklin, and the Spence rivers.
The river descends over its course; much of which is located in an uninhabited wilderness area, contained with the Franklin-Gordon Wild Rivers National Park and Southwest National Park. The lower part of the Gordon River is part of the Tasmanian Wilderness World Heritage Area and contains a cold-climate rainforest and rare trees. As with many rivers in western Tasmania, the water is fresh and drinkable, yet has the colour of weak tea due to the absorption of tannin from button grass growing in the catchment area.
Additional dams were proposed for the lower part of the river. However, these plans were changed as a result of significant opposition and public opinion. In particular, the Franklin Dam was proposed just downstream of the junction with the Franklin River, and would have flooded much of both rivers. It was a major political and environmental issue in the 1980s.
Boat excursions to the lower Gordon River from Macquarie Harbour are popular with tourists in Strahan. Seaplane flights depart Strahan during the warmer months and include an out landing on the Gordon River (usually a duration of one hour).
See also
Commonwealth v Tasmania
King River
References
Further reading
Macquarie Harbour
Gordon River, Tasmania
Franklin-Gordon Wild Rivers National Park
Gordon River power development scheme
მოლდოვიანკა

მოლდოვიანკა — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 78 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 672 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ფელეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ფელეშტის რაიონის სოფლები
ზღვრული ხარჯები

ზღვრული ხარჯები — წარმოების (ან მომსახურების) დამატებითი დანახარჯი, რომელიც აუცილებელია პროდუქციისა და მომსახურების დამატებითი ერთეულის საწარმოებლად. ზღვრული ხარჯები იანგარიშება, როგორც მთლიანი დანახარჯის (total cost, TC) ცვლილების ფარდობა მთლიანი პროდუქციის (ან მომსახურების) ცვლილებასთან. მოკლევადიანი პერიოდისათვის, როდესაც მუდმივი დანახარჯი (fixed cost, FC) არ იცვლება, ზღვრული ხარჯები შეიძლება ვიანგარიშოთ მთლიანი ცვლადი დანახარჯის (variable cost, VC) ცვლილების ფარდობით მთლიანი პროდუქციის (ან მომსახურების) ცვლილებასთან. ზღვრული ეკონომიკური ეფექტიანობა ზღვრული ხარჯების ოპტიმიზების შედეგია. წარმოების მასშტაბების ზრდის შედეგად შესაძლო ეკონომიის გათვალისწინებით, ზღვრული ხარჯები, წარმოების ზრდის გარკვეულ ოპტიმალურ დონემდე, შეიძლება მცირდებოდეს, მაგრამ წარმოების შემდგომმა უკონტროლო ზრდამ, შესაძლოა, ზღვრული ხარჯების გადამეტება გამოიწვიოს ზღვრულ შემოსავლებთან შედარებით, რაც, ძირითადად, გამოწვეულია ჭარბი პროდუქციის გასაღების პრობლემებით.
ლიტერატურა
Fischer S.,etc. Economics. - New York, Second Edition.
ჰეინე პ. ეკონომიკური აზროვნება (ტომი I). - თბილისი, 2009.
მენქიუ გ. ეკონომიკის პრინციპები. – თბილისი, 2008.
სქოლიო
ეკონომიკა
ელ-კოლეხიო

ელ-კოლეხიო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 394 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 020 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 202.22 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 99 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
აბჟუა

აბჟუა — მხარე აფხაზეთის შუა ნაწილში, შემოსაზღვრული მდინარეებით კოდორითა და ღალიძგით. აფხაზეთის სამთავროს არსებობის უკანასკნელ პერიოდში ცალკე ადმინისტრაციული ოლქი იყო. ეჭირა დაახლოებით ახლანდელი ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტის ტერიტორია.
აბჟუა, საუფლისწულო აფხაზეთის სამთავროში XVIII საუკუნის I ნახევრიდან ჩნდება. იგი შეიქმნა მას შემდეგ, რაც აფხაზეთის სამთავრომ შეიერთა სამეგრელოს სამთავროს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილი. აბჟუას პირველი გამგებელი იყო აფხაზეთის მთავრის ყვაპუ შარვაშჲძის ვაჟი ჯიქეშია, რომელსაც მამის მემკვიდრეობიდან სამთავროს შუა ნაწილი შეხვდა, საიდანაც მომდინარეობს ტოპონიმის ეტიმოლოგია. ზოგი მკვლევარი აბჟუას XI საუკუნის ქართველი ისტორიკოსის ჯუანშერის თხზულებაში მოხსენიებულ ეგრისწყალსა და კელასურს შორის მდებარე „შუა ქვეყანასთან“ აიგივებს. ეს მოსაზრება ისტორიულ მეცნიერებაში არ არის გაზიარებული.
ლიტერატურა
აფხაზეთის სამთავრო
ევგენი სმორიგინი

ევგენი სმორიგინი (დ. 28 იანვარი, 1979, მინსკი, ბსსრ) — უკრაინელი და ბელორუსი მსახიობი, ტელეწამყვანი, სცენარისტი, პროდიუსერი, მომღერალი.
მამა — მიხაილო, მძღოლია. დედა — ლუდმილა, საბავშვო ბაღის მასწავლებელია.
დაამთავრა ბელორუსის სახელმწიფო კონსერვატორიის რესპუბლიკური ლიცეუმის პირველი 9 კლასი საგუნდო დირიჟორის კლასში, მღეროდა ვაჟთა გუნდში.
ამჟამად ცხოვრობს და მუშაობს კიევში. მშობლები და ძმა მინსკში ცხოვრობენ.
რესურსები ინტერნეტში
ევგენი სმორიგინი უკრაინელების შესახებ (2022) უკრაინის ახალი ამბები
სქოლიო
უკრაინელი მსახიობები
ბელარუსი მსახიობები
დაბადებული 28 იანვარი
დაბადებული 1979
გერმანიის საფეხბურთო ბუნდესლიგა

გერმანიის საფეხბურთო ბუნდესლიგა — პროფესიონალური საფეხბურთო ლიგა გერმანული კლუბებისთვის. წარმოადგენს გერმანიის უმაღლეს საფეხბურთო ლიგას. ჩემპიონატი მიმდინარეობს აგვისტოდან მაისის ჩათვლით და მასში მონაწილეობას იღებს 18 გუნდი. დაარსდა 1963 წელს.
დაარსებიდან დღემდე ბუნდესლიგაში სულ 54 კლუბს უთამაშია. ბუნდესლიგის ტიტულს ყველაზე მეტჯერ ფლობდა მიუნხენის „ბაიერნი“, რომელმაც 27-ჯერ მოიგო ტურნირი. მოქმედი გამარჯვებულია „ბაიერნი“.
უეფა-ს კოეფიციენტების რეიტინგში ჩემპიონატებს შორის, ბუნდესლიგა მეოთხე ადგილს იკავებს ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის, ინგლისური პრემიერლიგის და იტალიური სერა ა-ს შემდეგ. 2015–16 წლების სეზონში ბუნდესლიგის მატჩებზე საშუალო დასწრება იყო 43.300, რაც უმაღლესი მაჩვენებელია ევროპაში.
კლუბები
2016–17 სეზონი
ა: ბუნდესლიგის დამფუძნებელი გუნდი
ბ: არასდროს გავარდნილა ბუნდესლიგიდან
ბუნდესლიგის ჩემპიონები
სტატისტიკა კლუბების მიხედვით
ტიტულების რაოდენობა დათვლილია 1963 წლიდან, ანუ ბუნდესლიგის დაარსების წლიდან
ბომბარდირები სეზონების მიხედვით
რეკორდები
ყველაზე მეტი გოლი
(მხოლოდ ბუნდესლიგა)
ყველაზე მეტი ჩატარებული მატჩი
(მხოლოდ ბუნდესლიგა)
რესურსები ინტერნეტში
,
ყველა დროის სტატისტიკა ყველა მატჩის შედეგთან ერთად
სქოლიო
გერმანიის საფეხბურთო ტურნირები
გერმანიის ფეხბურთი
ეროვნული საფეხბურთო ჩემპიონატები
ანზორ სიდამონიძე

ანზორ სიდამონიძე (დ. 12 ნოემბერი, 2001, თელავი) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო ,ძიუდო), ძიუდოში ჭაბუკებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2018, 50 კგ), სამბოში ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2019, 52 კგ).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
ანზორ სიდამონიძე — ქართული სპორტი
დაბადებული 2001
თელავში დაბადებულები
ქართველი ძიუდოისტები
ქართველი სამბისტები
დაბადებული 12 ნოემბერი