PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჩულპანი (ბუზდიაკის რაიონი)

ჩულპანი (ბუზდიაკის რაიონი)
ჩულპანი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 76 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 2 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 2 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
ლიოჩეგუის რაიონი

ლიოჩეგუის რაიონი — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის უანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 530 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 897 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 713.71 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები
უანტის პროვინციის რაიონები
ტაშლიკული (ასკინოს რაიონი)

ტაშლიკული (ასკინოს რაიონი)
ტაშლიკული — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 26 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 139 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
ასკინოს რაიონის სოფლები
რაკვერეს მუნიციპალიტეტი

რაკვერეს მუნიციპალიტეტი — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, ლიაენე-ვირუმაას მაზრაში.
იხილეთ აგრეთვე
ესტონეთის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ლიაენე-ვირუმაას მუნიციპალიტეტები
ურალი (იანაულის რაიონი)

ურალი (იანაულის რაიონი)
ურალი — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება იამადინის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 44 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ იამადიდან 11 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 44 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 73 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
იანაულის რაიონის სოფლები
ალექსანდროვკა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ალექსანდროვკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ალექსანდროვკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
აზერბაიჯანი
ალექსანდროვკა – სოფელი აზერბაიჯანში, ხაჩმაზის რაიონში.
მოლდოვა
ალექსანდროვკა – სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში.
ალექსანდროვკა – სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში.
ალექსანდროვკა – სოფელი მოლდოვაში, იალოვენის რაიონში.
რუსეთი
ბაშკირეთი
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზინის რაიონში
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბიჟბულიაქის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სანინის სოფსაბჭოში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის ბედეევო-პოლიანის სოფსაბჭოში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დავლეკანოვოს რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კარმასკალის რაიონის კამიშლინკის სოფსაბჭოში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ყარაიდელის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კარმასკალის რაიონში ბუზოვიაზის სოფსაბჭოში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ქალთასის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუგარჩინის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის თუიმაზის რაიონში.
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩიშმის რაიონში.
Ostholstein

Ostholstein is a district in Schleswig-Holstein, Germany. It is bounded by (from the southwest and clockwise) the districts of Stormarn, Segeberg and Plön, the Baltic Sea and the city of Lübeck. Geographically, the district covers the vast majority of what is considered to be the peninsular of Wagria.
Geography
The district consists of the Wagria peninsula between the Bay of Lübeck and the Bay of Kiel, the island of Fehmarn, the eastern part of the region called Holstein Switzerland and the northern suburbs of Lübeck.
Holsatian Switzerland is an area full of lakes and woody hills, which is shared with the adjoining district of Plön. The Bungsberg, though only 168 m in height, is the highest elevation in Schleswig-Holstein. The island of Fehmarn is the third largest island of Germany. Since 1963, it has been connected to the mainland by a suspension bridge.
History
The district was established in 1970 by merging the former districts of Eutin and Oldenburg in Holstein. These former districts have different histories.
The District of Eutin emerged from the Principality, and later Region of Lübeck, which again emerged from the secularised prince-bishopric of Lübeck. In 1803 it became an exclave of the Duchy of Oldenburg (which confusingly has nothing to do with the Holsteinian city of Oldenburg). In 1937 it was transferred to Prussia as the district of Eutin within the Prussian province of Schleswig-Holstein.
The region of Oldenburg was a part of the Duchy of Holstein. In 1864 Holstein became subordinate to Prussia, which soon afterwards established the district of Oldenburg in Holstein.
Coat of arms
The coat of arms displays:
a cross from the arms of the bishopric of Lübeck; this bishopric existed until 1535 and owned large possessions in the region
a tower from the city arms of Oldenburg
Towns and municipalities
References
External links
Official website (German)
Information about the culture and landscape of Ostholstein (German)
Districts of Schleswig-Holstein
მარია კლემენტინა ავსტრიელი (1798-1881)

მარია კლემენტინა ავსტრიელი (1798-1881)
მარია კლემენტინა ავსტრიელი (დ. 1 მარტი, 1798, ვენა, ავსტრია — გ. 3 სექტემბერი, 1881, უაზა, საფრანგეთი) — ჰაბსბურგ-ლოთარინგიის დინასტიის წარმომადგენელი. საღვთო რომისა და ავსტრიის იმპერატორ ფრანც II-ისა და დედოფალ მარია ტერეზა სიცილიელის ასული. სალერნოს პრინცესა როგორც პრინც ლეოპოლდო სიცილიელის მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარია კლემენტინა დაიბადა 1798 წლის 1 მარტს ვენაში. იგი იყო საღვთო რომისა და ავსტრიის იმპერატორ ფრანც II-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ მარია ტერეზა სიცილიელის შუათანა ქალიშვილი.
მისი უფროსი და-ძმები იყვნენ: საფრანგეთის იმპერატრიცა მარია ლუიზა, ავსტრიის იმპერატორი ფერდინანდ I და ბრაზილიისა და პორტუგალიის იმპერატრიცა მარია ლეოპოლდინა ავსტრიელები. იგი ასევე იყო საქსონიის კრონპრინცესა მარია კაროლინას, ერცჰერცოგი ფრანც კარლისა და ერცჰერცოგინია მარია ანა ავსტრიელის უფროსი და.
თავისი დების ქორწინებებით იგი ცოლის დად ერგებოდა საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ I-ს, პორტუგალიისა და ბრაზილიის იმპერატორ პედრუ I-სა და საქსონიის მეფე ფრიდრიხ ავგუსტ II-ს.
1816 წლის 28 ივლისს მარია კლემენტინა შონბურნის სასახლეში, ვენაში დაქორწინდა თავისი დედის ძმაზე, სალერნოს პრინც ლეოპოლდო სიცილიელზე, რომელიც იყო ორი სიცილიის მეფე ფრანჩესკო I-ისა და დედოფალ მარია ისაბელ ესპანელის უმცროსი ვაჟი.
მარია კლემენტინას ქმართან ოთხი შვილი შეეძინა, რომელთაგან მხოლოდ ერთი გოგონა გადარჩა. მისი ერთადერთი ქალიშვილი, პრინცესა მარია კაროლინა 1844 წელს ნეაპოლში დააქორწინეს ომალის ჰერცოგ ანრი ორლეანელზე, რომელიც იყო საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპ I-ისა და დედოფალ მარია ამალია სიცილიელის შუათანა ვაჟი.
1851 წელს მარია კლემენტინა დაქვრივდა, რის შემდეგაც მეორედ აღარ დაქორწინებულა. მას შემდეგ, რაც 1860 წელს იტალია გაერთიანდა და სიცილიაში ბურბონთა მმართველობა დაემხო, მარია კლემენტინა საფრანგეთში გაიქცა და თავის ქალიშვილთან ცხოვრობდა. მას შემდეგ, რაც 1869 წელს მისი ქალიშვილიც გარდაიცვალა, იგი ზრუნავდა მის ობლებსა და ქვრივ ქმარზე. სწორედ ასე გაატარა მან სიცოცხლის უკანასკნელი წლები და გარდაიცვალა 1881 წლის 3 სექტემბერს უაზაში, საფრანგეთში, 83 წლის ასაკში.
შვილები
მკვდარშობილი გოგონა (1819);
მარია კაროლინა (1822-1869), ცოლად გაჰყვა ომალის ჰერცოგ ანრი ორლეანელს, რომელთანაც შვიდი შვილი შეეძინა;
ლუდოვიკო კარლო (1824), გარდაიცვალა ჩვილი;
მკვდარშობილი გოგონა (1829);
წინაპრები
</center>
ლიტერატურა
Constantin von Wurzbach: Habsburg, Maria Clementine Franzisca Josepha. In: Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich. 7. Theil. Kaiserlich-königliche Hof- und Staatsdruckerei, Wien 1861, S. 43 (Digitalisat).
Hellmut Andics: Die Frauen der Habsburger Wilhelm Heyne Verlag GmbH München (1997) ISBN 3-453-07034-8
Thea Leitner: Habsburgs verkaufte Töchter, Piper Verlag (1997) ISBN 3-492-21827-X
Richard Reifenscheid: Die Habsburger, Weltbild, ISBN 3-85001-484-3
დაბადებული 1 მარტი
დაბადებული 1798
გარდაცვლილი 3 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1881
ჰაბსბურგ-ლოთარინგიელები
ავსტრიის პრინცესები
დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები
Stol (Karawanks)

Stol (Karawanks)
Stol (also Veliki Stol) or Hochstuhl, at , is the highest mountain of the Karawanks and straddles the border between Slovenia and Austria.
Etymology
The Slovene name Veliki Stol, meaning 'great chair', is derived from the visual appearance of the mountain, especially when seen from the east. The German name Hochstuhl ('high chair'), was not introduced until the late 19th century. In previous times, the German designation was Stou, a phonetic derivation of the Slovene name.
Geography
The Stol massif stretches from Žirovnica in Slovenia to the Austrian market town of Feistritz im Rosental in the north. The summit is part of the Karawanks main ridge and the watershed between the Sava and Drava rivers. In the north, the Dachstein limestone rocks fall steeply to an over depth.
The massif comprises several subpeaks, such as Mali Stol ('Little Chair'), at . In the east, the crest of the Karawanks leads to Mt. Vrtača and further down to Loibl Pass.
Ascent
The first ascent of the mountain was made on 17 August 1794 by the Carniolan count and mountaineer Franz von Hohenwart (1771–1844) following an invitation from Sigmund Zois (1747–1819). On 9 September 1906 two climbers first reached the Stol peak via the steep north face. A first mountain hut south of the summit was erected by the Austrian Tourist Club in 1883 and called Valvasor Refuge. The Stou Refuge north of the main ridge was opened by the German and Austrian Alpine Club in 1886.
Today there are numerous routes to the summit from Feistritz on the Austrian side via the Klagenfurt Lodge (Klagenfurter Hütte), built in 1906, as well as routes from Žirovnica in Slovenia, where the Prešeren Lodge (Prešernova koča), opened in 1910, stands below the secondary peak of Mali Stol. Both refuges were burned down during World War II by Yugoslav partisans to prevent them from being used as base camps by Wehrmacht soldiers. The Klagenfurt Lodge re-opened in 1952 with 24 berths and a dormitory (Matratzenlager); the Prešeren Lodge was rebuilt in 1966, it is nowadays open from mid-June to mid-September. It has 45 berths, a washroom, and two dining rooms with a seating capacity of 80.
The ascent of the 500 m steep slope on the north face of the mountain is climbed by a via ferrata (Klettersteig) built by the Austrian Alpine Club in 1966/67, the use of which requires some mountaineering skills.
Gallery
References
External links
Photos, Route and Description
Mountains of the Alps
Mountains of Upper Carniola
Landforms of Austria
Austria–Slovenia border
International mountains of Europe
Karawanks
Two-thousanders of Austria
Ridges of Slovenia
Two-thousanders of Slovenia
რაჰიმობა

რაჰიმობა — სოფელი აზერბაიჯანში, ხაჩმაზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
ბალატონი

ბალატონი — ტბა უნგრეთის დასავლეთში, უდიდესი ცენტრალურ ევროპაში. ბალატონის სანაპირო უნგრეთის უმნიშვნელოვანესი საკურორტო რაიონია მინერალური და თერმალური წყლებით.
რესურსები ინტერნეტში
Information and pictures
A picture gallery
Balaton - World Lake Database
Pictures of Balatongyörök
უნგრეთის ტბები
არჯევანი

არჯევანი — მწვერვალი საქართველოში, გორისა და წალკის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე. მდებარეობს თრიალეთის ქედზე, მდინარე თეძმის სათავესთან. სიმაღლე 2757 მ. აგებულია შუაეოცენური ვულკანოგენური ქანებით. არჯევანის კალთები შემოსილია (მცირედ) ალპური და სუბალპური მდელოებით. უფრო ქვევით წიფლის ტყეა.
ლიტერატურა
სქოლიო
გორის მუნიციპალიტეტის მთები
ქვემო ქართლის მხარის მთები
სობრალია

სობრალია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 270 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოვერნადორ-ვალადარისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 830 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 28.19 კმ²-ზე. ფართობი 206 787 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გომეწარი

გომეწარი — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გუდამაყრის ქედზე, მდინარე ფშავის არაგვის მარჯვენა შენაკადის — მაღარისხევის სათავეში. სიმაღლე 2100 მ. აგებულია იურული თიხაფიქლებით. კალთები შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
პაჟეუ-დუ-პიაუი

პაჟეუ-დუ-პიაუი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 290 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-რაიმუნდუ-ნონატუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 363 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.12 კმ²-ზე. ფართობი 1 079 172 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
აჭარული ხაჭაპური

აჭარული ხაჭაპური — ხაჭაპურის ერთ-ერთი სახეობა. წარმოადგენს მოგრძო ფორმის, ღუმელში გამომცვარ ჩაღრმავებულ მასას, რომელშიც მოთავსებულია ყველი. როგორც წესი, სუფრაზე მირთმევამდე ზევიდან ემატება კვერხი.
წარმომავლობა
აჭარული ხაჭაპურის სახელით ცნობილი ხაჭაპურის სახეობა არ აქვს ნახსენები თედო სახოკიას, რომელმაც აჭარაში იმოგზაურა 1897 წელს და აღწერა აჭარული სამზარეულო. აჭარული ხაჭაპური ფორმით წააგავს ლაზეთის ტრადიციულ საკვებს. ერთ-ერთი ვერსიით ნავის ფორმის ხაჭაპური ლაზმა მეთევზე ალი კაბარიამ გამოიგონა, რომელმაც მას „ერბოიანი ხაჭაპური“ უწოდა.
რესურსები ინტერნეტში
აჭარული ხაჭაპურის მომზადების წესი
აჭარული სამზარეულო — ბათუმელები
სქოლიო
ხაჭაპური
აჭარული სამზარეულო
ერთეულთა გარდაქმნა

ერთეულთა გარდაქმნა
ალფა მეილია ხვთისო და ეს ყველამ იცის. ასევე იგი სიგმაა. მას გრიმას შეიქ ოჰაიო Super W rizz აქვს, თუ შენ მის rizz-ს შეურაწყოფას მიაყენებ მაშინ შენ შკიბიდი ტოილეტი დაგადგება.
ჩემი სამშობლო შენ ხარ

ჩემი სამშობლო შენ ხარ
„ჩემი სამშობლო შენ ხარ“ — ისტორიული, მელოდრამის ჟანრის ტელესერიალი. მისი პირველი ეპიზოდი ეთერში გავიდა 2016 წლის 27 ოქტომბერს ტელეკომპანია Kanal D-ზე.
მთავარ როლებში არიან ცნობილი თურქი მსახიობები ჰალიტ ერგენჩი, ბერგიუზარ ქორელი და ონურ საილაქი.
სიუჟეტი
პირველი მსოფლიო ომმა, რომელსაც თან ახლდა საბერძნეთისა და თურქეთის დაპირისპირება, დიდი უბედურება მოუტანა თურქეთის ოჯახებს.
ჯევდეთი, სერიალის ერთ-ერთი მთავარი გმირი, საწინააღმდეგო მოძრაობებში აღმოჩნდა. მას მხარს უჭერს როგორც ერთგული და საყვარელი ცოლი აზიზე, ასევე ოჯახის ახლო მეგობარი ,რომელიც ფარულად აზიზეზეა შეყვარებული.
აზიზე სამი შვილით არის მუდმივ პრობლემებში და მუდმივ ბრძოლებში. ომის წლებში, ქმრის არყოფნით გამოწვეული დარდისას, ის პოულობს ძალას საკუთარ თავში შვილების სიყვარულით.
მთავარ როლებში
სქოლიო
თურქული ტელესერიალები
ბერენიკა IV

ბერენიკა IV (დ. ძვ. წ. 77, ალექსანდრია) — პტოლემე XII-ისა და სავარაუდოდ, კლეოპატრა V-ის ქალიშვილი. კლეოპატრა VI-ისა და კლეოპატრა VII-ის და.
ბერენიკა IV-ს უყვარდა გართობა და ძვირფასეულობა. იყო საკმაოდ ზარმაცი და ეშინოდა დაბალი კლასის წარმომადგენლებთან ურთიერთობა, უყვარდა თავისი ოჯახი და მეგობრები, საუბრობდა მხოლოდ მშობლიურ ენაზე, არ ჰქონდა საკმარისი განათლება, გამოირჩეოდა დიდი სილამაზით.
ძვ. წ. 58 წელს პტოლემე XII და კლეოპატრა VII გაიქცნენ რომში, მის წინააღმდეგ ბერენიკას უფროსი დის ტრიფაენის მხარდასაჭერად. მისი გარდაცვალების შემდეგ ძვ. წ. 57 წელს ბერენიკა IV გახდა ეგვიპტის ერთადერთი მართველი, ხოლო მშობლების დაბრუნების შემდეგ ბერენიკა ტახტიდან ჩამოაგდეს და სიკვდლილით დასაჯეს.
ბერენიკა IV თავისმა მრჩევლებმა აიძულეს ცოლად გაყოლოდა სელევკიდ კიბიოზაკტს, რომელიც ბერენიკას ბრძანებით გაგუდეს, მოგვიანებით ბერენიკა ცოლად გაყვა არხელაის, მაგრამ იგი ვერ უწევდა წინააღმდეგობას მმართველობაში. არხელაი პომპეუსმა დანიშნა უმაღლეს ქურუმად კაპადოკიაში და ითვლებოდა მითრიდატე VIს შვილად.
ბერენიკას მეფობა დამთავრდა ძვ. წ. 55 წელს, როდესაც მისმა მამამ ტახტი დაიბრუნა რომაელების დახმარებით, აულუს გაბინიუსის მეთაურობით. მამის ბრძანებით ბერენიკას მოაჭრეს თავი და ლანგარზე დადებული მიუტანეს მას, ამ ყველაფერს ბერენიკას დედა კლეოპატრა საიდუმლოდ უთვალთვალებდა. არხელაი დაიღუპა გაბინიუსთან წინააღმდეგ ბრძოლაში, რომელთანაც სტრაბონის თანახმად მეგობრული ურთიერთობები ჰქონდა.
ლიტერატურა
სტრაბონი 12.3.34 და 17.1.11
ძველი ეგვიპტის დედოფლები
დის მკვლელები
ქალი ფარაონები
სამოქალაქო უფლებების აქტი (1964)

სამოქალაქო უფლებების აქტი (1964)
სამოქალაქო უფლებების აქტი — აშშ-ის კანონმდებლობის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნავი აქტი, რომელმაც კანონგარეშედ გამოაცხადა დისკრიმინაცია რასის, კანის ფერის, რელიგიის, სქესის ან ეროვნული წარმოშობის მიხედვით.
გაუქმდა არათანაბარი საარჩევნო უფლბები, რასობრივი სეგრეგაცია სკოლებში. სამოქალაქო უფლებების აქტს ხელი მოაწერა აშშ-ის პრეზიდენტმა ლინდონ ჯონსონმა თეთრ სახლში 1964 წლის 2 ივლისს.
რესურსები ინტერნეტში
Civil Rights bill.
Major Features of the Civil Rights Act of 1964 and A Case History: The 1964 Civil Rights Act as provided by The Dirksen Center
Text of Civil Rights Act of 1964 – Title VII – 42 US Code Chapter 21 (Employment Discrimination)
Martin Luther King's famous "I Have a Dream" speech, plus background including Civil Rights bill.
აშშ-ის ისტორია
Chiara District, Huamanga

Chiara District, Huamanga
Chiara District is one of fifteen districts of the province Huamanga in Peru.
Geography
One of the highest mountains of the district is Wisk'achayuq Urqu at approximately . Other mountains are listed below:
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language that the majority of the population (93.68%) learned to speak in childhood, through 6.10% of the residents also spoke the Spanish language (2007 Peru Census).
See also
Hatun Usnu
References
Alto Horizonte

Alto Horizonte is a municipality in north Goiás state, Brazil. The population was 6,605 in 2020 and the area of the municipality was 503.7 km².
Location
Alto Horizonte is located about 341 kilometers north of the state capital, Goiânia and is in the Porangatu Microregion. Municipal boundaries are with:
north: Mara Rosa
south and east: Nova Iguaçu de Goiás
west: Campinorte
Alto Horizonte is connected by poor roads to Campinorte, which is on the Belém-Brasília highway. Mara Rosa is 32 kilometers to the north and Nova Iguaçu de Goiás is 12 kilometers to the south. All highway connections are of poor quality.
Highway access from Goiânia is made by GO-080 / Nerópolis / BR-153 / Jaraguá / GO-080 / Goianésia / Barro Alto / GO-342 / Uruaçu / Campinorte / GO-428 / GO-556. See Seplan
History
In 1949 Manoel Francisco Leite bought lands in the region and in 1951 built the first "rancho" (hut). In 1952 he began to distribute lots to new settlers. The first name was Chapada Grande. In 1991 it was emancipated from the municipality of Mara Rosa with the new name of Alto Horizonte, inspired by the beauty of the location and the new horizons for the inhabitants.
Demographics
The population growth rate 2000/2007 was 2.92%. In 2007 the urban population was 2,442 while the rural population was 694.
The economy
The main economic activities are cattle raising (40,000 head in 2006) and plantations of rice (500 hectares), manioc, and corn (600 hectares). In 2006 there were 196 farms with a total area of 31,812 hectares, of which 748 hectares were planted, 22,216 hectares were pasture, and 8,136 hectares were woodland. Farms employed 100 people in 2005 and there were 497 workers related to the producer.
Banking establishment: none in 2007
Industrial units: 07 in 2007
Retail units: 37 in 2007
Motor vehicles: 246 automobiles (2007)
Health and education
The infant mortality rate in 2000 was 24.07 while the literacy rate was 86.1. There were two schools with 921 students.
The score on the Municipal Human Development Index was 0.743
State ranking: 97 (out of 242 municipalities)
National ranking: 2,075 (out of 5,507 municipalities)
See also
List of municipalities in Goiás
Microregions of Goiás
References
Frigoletto
Municipalities in Goiás
შაბთაი ცური

შაბთაი ცური (დაბადების სახელი: შოთა ცოციაშვილი; დ. 15 თებერვალი, 1951, ვანი) — ქართველი ებრაელი პოლიტიკოსი, დიპლომატი, საქართველოს ებრაელთა მსოფლიო კონგრესის თანათავმჯდომარე.
შოთა ცოციაშვილი 1951 წელს დაიბადა ვანში, 1967 წელს დაამთავრა ვანის მეორე საშუალო სკოლა და სწავლა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტში განაგრძო, რომელიც 1974 წელს დაამთავრა.
უნივერსიტესის დასრულების შემდეგ ცოციაშვილი მეუღლესთან, ლეასთან ერთად საცხოვრებლად ისრაელში გადავიდა და აშკელონში დასახლდა. 1979 წლიდან მუშაობა დაიწყო ისრაელის ეროვნული ბანკში, ამავე დროს დაიწყო მოღვაწეობა ადგილობრივ პოლიტიკურ მოძრაობაში, რომელიც ქალაქის მმართველ ძალას წარმოადგენდა. აქ ის მაშინდელ ქალაქის მერს — ელი დაიენის და ბენი ვაკნინს დაუახლოვდა. მოგვიანებით გაწევრიანდა ლიკუდის პარტიის ადგილობრივ ორგანიზაციაში.
1989 წლიდან ელი დაიენი ქნესეთის წევრი გახდა ავოდას პარტიის რიგებიდან, რომელიც ლიკუდის უმთავრესი კონკურენტი იყო სახელმწიფო არჩევნებში, ქალაქის მერი ბენი ვაკნინი გახდა და ამ პოზიციას ის 2003 წლამდე იკავებდა, ამ პერიოდის განმავლობაში შაბთაი ცური ქალაქის ვიცე მერი იყო, 2003 წელს კი ქალაქის მერის პოზიცია დიკავა, თუმცა პოზიციის დატოვება მალე მოუხდა, რადგან ქალაქის მმართველობის არჩევნებში 26 წლის შემდეგ პირველად სხვა ადგილობრივმა მოძრაობამ გაიმარჯვა.
შაბთაი ცური წლების განმავლობაში იყო საქართველოს საპატიო კონსული ისრაელში. როგორც ლიკუდის პარტიის აქტიური წევრი ახლო ურთიერთობაში იმყოფებოდა პარტიის ერთ-ერთ წამყვან ლიდერთან და 2001-2006 წლებში ქვეყნის პირველ პირთან — არიელ შარონთან. 2005 წლის იანვრიდან 2008 წლის აგვისტომდე იყო ისრაელის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი საქართველოში, პარალელურად ის ხელმძღვანელობდა ისრაელის საკონსულოსაც ერევანში.
არის ქალაქ ვანის საპატიო მოქალაქე. 2014 წლის 4 ნოემბერს, საქართველო-ისრაელის 26 საუკუნოვანი მეგობრობის ფარგლებში ქალაქ ვანის სანაპიროს ქუჩას, სადაც დაიბადა და გაიზარდა შაბთაი ცური, სიცოცხლეშივე მიენიჭა მისი სახელი.
სქოლიო
ქართველი ებრაელები
დაბადებული 1951
ვანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დაბადებული 15 თებერვალი
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2018)
ვანის საპატიო მოქალაქეები
თეიმურაზ ჯანაშია

თეიმურაზ ჯანაშია (დ. 20 ივნისი, 1969, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსი 2009 წლის 26 ნოემბრიდან 2010 წლის ივნისამდე.
1994 წლიდან მუშაობდა უშიშროების სტრუქტურებში. 2004 წელს პრეზიდენტის დაცვის უფროსი გახდა. 2010 წლის 24 ივნისიდან 2013 წლის 25 თებერვლამდე იყო სახელმწიფო დაცვის სპეციალური სამსახურის უფროსი.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“.
რესურსები ინტერნეტში
თეიმურაზ ჯანაშია - დეკლარაცია
სქოლიო
პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსები
დაბადებული 20 ივნისი
დაბადებული 1969
საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს სახელმწიფო დაცვის სპეციალური სამსახურის უფროსები