PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Pterocarya

Pterocarya, often called wingnuts in English, are trees in the walnut family Juglandaceae. They are native to Asia. The botanic name is from Ancient Greek (pteron) "wing" + (karyon) "nut".
Description
Pterocarya are deciduous trees, 10–40 m tall, with pinnate leaves 20–45 cm long, with 11–25 leaflets; the shoots have chambered pith, a character shared with the walnuts (Juglans) but not the hickories (Carya) in the same family.
The flowers are monoecious, in catkins. The seed catkins when mature (about six months after pollination) are pendulous, 15–45 cm long, with 20–80 seeds strung along them.
The seeds are a small nut 5–10 mm across, with two wings, one each side. In some of the species, the wings are short (5–10 mm) and broad (5–10 mm), in others longer (10–25 mm) and narrower (2–5 mm).
Species
There are six species.
Another species from China, the wheel wingnut with similar foliage but an unusual circular wing right round the nut (instead of two wings at the sides), previously listed as Pterocarya paliurus, has now been transferred to a new genus, as Cyclocarya paliurus.
Hybrids
Pterocarya × rehderiana - (P. fraxinifolia × P. stenoptera).
Uses
Wingnuts are very attractive, large and fast-growing trees, occasionally planted in parks and large gardens. The most common in general cultivation outside Asia is P. fraxinifolia, but the most attractive is probably P. rhoifolia. The hybrid P. × rehderiana, a cross between P. fraxinifolia and P. stenoptera, is even faster-growing and has occasionally been planted for timber production. The wood is of good quality, similar to walnut, though not quite so dense and strong.
External links
Flora of China - Pterocarya
Flora of China - Cyclocarya
Tetraponera tessmanni

Tetraponera tessmanni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tetraponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Pseudomyrmecinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Laz Institute

Laz Institute, is an institute established on May 17, 2013 with the aim of preserving, developing and reproducing the language, culture and history of Laz people. In 2013, with the protocol signed between the Ministry of National Education of the Republic of Turkey and the Laz Institute, training courses were started to be given to Laz language educators. As a result, Laz language was added to the elective courses in the secondary school curriculum of the Ministry of National Education. As a result of the institute's efforts, elective Laz language courses have been given at Boğaziçi University since 2014. Istanbul Bilgi University is another university where elective Laz courses are offered.
References
External links
Official website
Ethnic organisations based in Turkey
Laz language
დიონისე არეოპაგელი

დიონისე არეოპაგელი
წმიდა დიონისე არეოპაგელი (ახ. წ. 1 საუკუნე) — მართლმადიდებლური და დასავლეთევროპული ეკლესიათა წმინდანი. ათენის ეპისკოპოსი.
წმიდა დიონისე არეოპაგელი მოღვაწეობდა ათენში. მას მიღებული ჰქონდა კლასიკური ელინური განათლება; ეგვიპტეში, ქ. ილიოპოლში სწავლობდა ასტრონომიას. საბრეძნეთში დაბრუნების შემდეგ ათენის უზენაესი სასამართლოს მოსამართლედ აირჩიეს. დიონისე იმ დროის ერთ-ერთი უგანათლებულესი ადამიანი იყო და უდიდესი ავტორიტეტით სარგებლობდა ქვეყანაში. ახ.წ. 33 წელს, დიონისე არეოპაგელი თავის მეგობარ აპოლოფონთან ერთად შეესწრო მზის დაბნელებას იესო ქრისტეს ჯვარცმისას, რა დროსაც მას შემდეგი სიტყვები წარმოუთქვამს: „ახლა ან უფალი, მთელი სამყაროს შემოქმედი იტანჯება, ან ხილული სამყარო ასრულებს არსებობას”.
რამდენიმე წლის შემდეგ, როდესაც არეოპაგის სამსჯავროზე წარდგა წმ. პავლე, დიონისემ ყურადღებით მოისმინა ქრისტიანული სწავლება და შემდგომში, დაემოწაფა კიდეც მოციქულს. სამი წლის განმავლობაში დიონისე არეოპაგელი წმ. პავლესთან ერთად ქადაგებდა ქრისტიანობას, შემდეგ კი წმ. პავლეს ხელდასხმით ათენის ეპისკოპოსად დაინიშნა.
დიონისე არეოპაგელი ღვთისმშობლის სანახავად საგანგებოდ ჩავიდა ათენიდან იერუსალიმში. მოგვიანებით მან წმ. პავლე მოცუქულს შემდეგი წერილი გაუგზავნა:
ახ.წ. 57 წელს დიონისე არეოპაგელი იერუსალიმში ღვთისმშობლის დაკრძალვას დაესწრო.
წმ. პავლეს აღსრულების შემდეგ დიონისემ გააგრძელა მისი საქმე და დასავლეთის ქვეყნებში გაემგზავრა ქრისტიანობის საქადაგებლად. მას თან ახლდნენ მოძღვარი რუსტიკი და დიაკონი ელეფთერი. წმიდანმა მრავალი ადამიანი მოაქცია ქრისტეს სჯულზე ჯერ რომში, შემდეგ – გერმანიასა და ესპანეთში. გალიაში წარმართი ხელისუფლების მიერ ქრისტიანთა დევნის დროს, სამივე აღმსარებელი დააპატიმრეს. ღამით წმიდა დიონისემ საღვთო ლიტურგია აღასრულა უფლის ანგელოზებთან ერთად, დილით კი მოწამეებს თავები მოჰკვეთეს. დიონისემ თავისი მოკვეთილი თავი აიღო, ტაძრამდე მივიდა და დაეცა. მისი ცხედარი კეთილმსახურმა ქალმა კატულამ დაკრძალა.
ფსევდო დიონისე არეოპაგელი
დიონისე არეოპაგელს მრავალი საუკუნის განმავლობაში მიაწერდნენ ე.წ. არეოპაგიტულ კორპუსს (Corpus Areopagiticum), რომელიც 10 ეპისტოლისა და ოთხი წიგნისგან შედგება: „საღმრთოთა სახელთათჳს” „ზეცათა მღვდელთმთავრობისათჳს”, „საეკლესიოჲსა მღვდელთმთავრობისათვის”, “საიდუმლო ღმრთისმეტყველებისათჳს”. ამ თხზულებებს განუზომელი მნიშვნელობა აქვთ მართლმადიდებლური და დასავლეთევროპულ ეკლესიათა ღვთისმეტყველებისათვის. მოგვიანებით დადგინდა, რომ წმ. დიონისე, 1 საუკუნის მოღვაწე არ შეიძლება ყოფილიყო ამ კორპუსის ავტორი; შესაბამისად, უცნობ ავტორს ეწოდა ფსევდო დიონისე არეოპაგელი.
1942 წ. გამოჩენილმა ქართველმა მეცნიერმა შალვა ნუცუბიძემ ფსევდო დიონისე არეოპაგელისა და ცნობილი ქართველი მოღვაწის პეტრე იბერის იდენტობის საკითხი წამოაყენა მსოფლიო მეცნიერებაში. მისგან დამოუკიდებლად ამავე დასკვნამდე მივიდა ცნობილი ბელგიელი მეცნიერი ერნესტ ჰონიგმანი 1952 წელს, რის შემდეგაც აღნიშნულ თეორიას ეწოდა ნუცუბიძე-ჰონიგმანის თეორია.
ლიტერატურა
წმიდანთა ცხოვრება, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.
შალვა ნუცუბიძე ”პეტრე იბერი და ანტიკური ფილოსოფიური სკოლა”. თბილისი, 1963
შალვა ნუცუბიძე, შრომები. საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია, 1973
რესურსები ინტერნეტში
Georgian Literature in European Scholarship. NATO Academic forum
მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
I საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ბაზალეთი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

ბაზალეთი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)
ბაზალეთი — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (აერთიანებს 17 სოფელს: ბაგა, ბაზალეთი, გრიგოლაანთკარი, ვარსიმაანი, ლაზვიანი, მლაშე, ნაგლიანთკარი, პირმისაანი, საკრამულო, საშაბურო, უნდილაანთკარი, ყარსიმაანთკარი, ჩანადირთკარი, ჩირდილელიანთკარი, ჩუბინიანთკარი, ძველი საკრამულო, ჭონტილი). მდებარეობს ბაზალეთის პლატოზე, მდინარე ტინისხევის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 870 მეტრი, დუშეთიდან 7 კილომეტრი, მცხეთიდან 35 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მემინდვრეობა და მოქმედებდა ტურბაზა. სოფლის მიდამოებში გაიმართა ბაზალეთის ბრძოლა
ისტორია
სოფლის ტერიტორია დასახლებული იყო ქვის ხანიდან. მათ აღმოჩენილია ნეოლითურ სადგომთა ნაშთები. „ქართლის ცხოვრებაში“ ბაზალეთის მხარე მოხსენიებულია ძვ. წ. II საუკუნეში. ლეონტი მროველის მიხედვით, IV საუკუნის II ნახევარში ბაზალეთი ცალკე ადმინისტრაციული ერთეულია. გეოგრაფიული მდებარეობით ბაზალეთსა და ბაზალეთის მხარეს დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა შიდა ქართლზე ამიტომ იგი ხშირად შინაომებისა და უცხოელ დამპყრობთა თარეშის ასპარეზი იყო. 1626 წელს ბაზალეთის ტბასთან გაიმართა სასტიკი სისხლისმღვრელი ომი, ეგრეთ წოდებული ბაზალეთის ბრძოლა — საქართველოს გაერთიანებისათვის მებრძოლ გიორგი სააკაძის ლაშქარსა და ქართველ ფეოდალთა რეაქციულ ძალებს შორის. ფეოდალებს შაჰ-აბასის მიერ ქართლ-კახეთში გამეფებული თეიმურაზ I ედგა სათავეში. ბრძოლამ სასტიკი ხასიათი მიიღო და დიდი ზიანი მიაყენა ორივე მხარეს. გიორგი სააკაძე დაიჭრა და მისი ლაშქარი დამარცხდა. „ჩაიშალა ის დიდი საქმე, რომელსაც სააკაძემ თავისი უზარმაზარი ენერგია შეალია და ურომლისოდაც საქართველოს გათავისუფლება-გაძლიერება შეუძლებელი იყო“ (ნ. ბერძენიშვილი). ამ ომის შემდეგ გიორგი სააკაძე იძულებული გახდა გადახვეწილიყო ამჯერად თურქეთში, სადაც 1629 წელს გარდაიცვალა.
1653 წელს როსტომ მეფემ გადაწვა ბაზალეთი. 1688 წელს იგივე გაიმეორა გიორგი XI-მ. 1743 წელს არაგვის საერისთავოს მიწები, მაშასადამე ბაზალეთის გააუქმეს და სამეფო ხელისუფლებას დაუმორჩილეს.
1905 წლის 20 მარტს ბაზალეთელები შეუერთდნენ სოფელ ერედაში შეკრებილ 6000 გლეხს, რომლებიც პოლიტიკურ და ეკონომიკურ მოთხოვნებს უყენებდნენ მთავრობას. 1908 წლის 28 მაისს ბაზალეთელმა გლეხებმა თვითნებურად დაიწყეს ტყის გაჩეხვა და მემამულეთა მიწების დამუშავება.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 758 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ზეგნაყ შარვაშიძე

ზეგნაყ შარვაშიძე — აფხაზეთის მთავარი XVII საუკუნის დასასრულს. შარვაშიძის სიკვდილის შემდეგ მისმა შვილებმა აფხაზეთის სამთავრო საუფლისწულოებად დაინაწილეს: საკუთრივ აფხაზეთი, აბჟუა და სამურზაყანო.
ლიტერატურა
აფხაზეთის მთავრები
ზეგნაყ
ღაბახი

ღაბახი, იგივე ნიშანში სროლა — ფშავ-ხევსურეთში გავრცელებული სპორტული თამაში. ერთმანეთს ეჯიბრებოდნენ თოფითა და მშვილდ-ისრით სროლაში. იმართებოდა დიდი მარხვის მეორე კვირის შაბათ დღეს ახალი მიცვალებულის სულის მოსახსენიებლად („სულთკრება“). მონაწილეობდა თითქმის მთელი სოფელი. აცხობდნენ სხვადასხვა ფორმის ხმიადებს და მიჰქონდათ მიცვალებულის ოჯახში. ჭირისუფალი ამ პურებს ფიცარზე დადებდა და გვერდით მიუწყობდა არყის ბოთლს, მატყლს, წინდებს, მარილსა და ა. შ. მონაწილენი პურებს ესროდნენ და ვინც მოარტყამდა, გვერდით მდგარი ჯილდოც მას ეკუთვნოდა. ვაჟა-ფშაველას განმარტებით ღაბახი არის „ნიშანი თოფის სასროლად რომელსაც დგამენ 400-500 ნაბიჯზე... ღაბახისთვის თოფის სროლა მკვდრის საცხონებელ საშუალებად არის ხალხის მიერ ცნობილი...“ („ფშაველი და მისი წუთისოფელი“).
ლიტერატურა
ბერიშვილი ე., სპორტის ენციკლოპედია, გვ. 544, თბ., 2006
ქართული ხალხური თამაშები
Lasioglossum bicingulatum

Lasioglossum bicingulatum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1853 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
bicingulatum
Itaju do Colônia

Itaju do Colônia is a municipality in the state of Bahia in the North-East region of Brazil.
See also
List of municipalities in Bahia
References
Municipalities in Bahia
აირშირი

აირშირი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატში, პალო-ალტოს ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 143 კაცს. დაარსდა 1882 წელს, რკინიგზის ხაზის მშენებლობასთან დაკავშირებით (აქ აშენდა ერთ-ერთი დეპო). ქალაქის სტატუსი მიიღო 1895 წლის 20 სექტემბერს. 1980-იან წლებში რკინიგზის ხაზი მიტოვებულ იქნა და თანდათან განადგურდა. 2007 წელს აღნიშნეს 125 წლის იუბილე.
იხილეთ აგრეთვე
აიოვის ქალაქების სია
სქოლიო
აიოვის ქალაქები
ბაბასე

ბაბასე — ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე კუნძული ფენის კუნძულებში, წყნარ ოკეანეში. მდებარეობს ბისმარკის არქიპელაგში მდებარე კუნძულ ახალი ირლანდიის ჩრდილოეთით და ფენის კუნძულების შემადგენლობაში მყოფი კუნძულ ამბაიტლიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ფართობი შეადგენს — 23 კმ²-ს. შედის პაპუა-ახალი გვინეის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის რეგიონ აილენდსის პროვინცია ახალ ირლანდიას.
გეოგრაფია
ბაბასეს კუნძული წარმოადგენს დიდ კუნძულს ფართობით 23 კმ², სამხრეთ-დასავლეთით მდებარე უახლოეს კუნძულ ამბაიტლიდან გამოყოფილია ვიწრო სრუტით, რომლის სიგანე შეადგენს დაახლოებით 100 მეტრს. კუნძულის ზედაპირი შედარებით ბრტყელია, დაფარულია ხშირი მცენარეულობით.
გეოლოგიური თვალსაზრისით, ბაბასე წარმოადგენს ამოწეულ მარჯნულ ატოლს.
ისტორია
ფენის კუნძულებში შემავალი კუნძულები ბაბასე და მისი მეზობელი ამბაიტლი 1616 წელს აღმოაჩინეს ნიდერლანდელმა მოგზაურებმა იაკობ ლემერმა და ვილემ სხაუტენმა. 1855 წელს ბაბასე გახდა ოკეანეთში გერმანიის იმპერიის კოლონიების ნაწილი, ხოლო 1899 წლიდან ის ადმინისტრაციულად დაექვემდებარა გერმანიის ახალ გვინეას. 1914 წელს ფენის კუნძულები დაიკავა ავსტრალიის ჯარმა. ხოლო პირველი მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ კუნძულები გადავიდა ავსტრალიის მმართველობის ქვეშ. 1975 წლიდან ბაბასე დამოუკიდებელი სახელმწიფო პაპუა-ახალი გვინეის ნაწილია.
რესურსები ინტერნეტში
ამბაიტლი
ფენის კუნძულები
სქოლიო
წყნარი ოკეანის კუნძულები
პაპუა-ახალი გვინეის კუნძულები
ტაპაის რაიონი

ტაპაის რაიონი — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის კაილიომის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.975 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 880 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 420.17 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
არეკიპის რეგიონის რაიონები
კაილიომის პროვინციის რაიონები
ბაჰამის კუნძულები 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბაჰამის კუნძულები 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბაჰამის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1952 წელს, ფინეთის დედაქალაქ ჰელსინკიში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბაჰამის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ზაურ ლაბარტყავა

ზაურ ლაბარტყავა
ზურაბ ლაბარტყავა (დ.1942, ფოთი — გ.2014) — ქართველი ინჟინერი.
1966 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი ჰიდროტექნიკურ ნაგებობათა მშენებლობის სპეციალობით.
1966-1995 წლებში მუშაობდა სამშენებლო გაერთიანება „საქჰიდროენერგომშენის“ სისტემაში, ჯერ ენგურის ჰიდროელექტროსადგურის, ხოლო შემდეგ „ჟინვალჰესის“ მშენებლობაზე. მუშაობდა გაერთიანება „საქჰიდროენერგომშენის“ საბინაო მშენებლობის სამმართველოში. მისი ხელმძღვანელობით აშენდა მრავალი საბინაო და სოციალურ-კულტურული დანიშნულების ობიექტი. 1995-2000 წლებში მუშაობს სამშენებლო გაერთიანება „საქგვირაბმშენის“ ფილიალ „ფოთი-პორტმშენის“ გენერალურ დირექტორად. ამ პერიოდში აქტიურად მონაწილეობდა სახელმწიფო სტრატეგიული დანიშნულების ობიექტების მშენებლობაში. სახელდობრ: სუფსის ტერმინალის, ქ. ფოთის პორტის ნავთობის ტერმინალის, პირველი, მეორე და მეთოთხმეტე ნავმისადგომის მშენებლობასა და რეაბილიტაციაში. მას ასევე დიდი წვლილი აქვს შეტანილი სარკინიგზო ბორნის მშენებლობაში. 2000 წლიდან იწყებს აქტიურ ბიზნეს საქმიანობას. ქმნის საკუთარ ფირმას შპს „175/2 ფაზისს“, სადაც მუშაობდა გენერალურ დირექტორად. მიღებული ჰქონდა სახელმწიფო ჯილდოები.
რესურდები ინტერნეტში
დაბადებული 1942
გარდაცვლილი 2014
ქართველი ინჟინრები
Formica fuscicauda

Formica fuscicauda — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
კატუბიგი

კატუბიგი (ოფიციალურად კატუბიგის მუნიციპალიტეტი; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 174 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 47 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
The Battle of Catubig
სქოლიო
ჩრდილოეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
Revue des Études Arméniennes

Revue des Études Arméniennes — რეცენზირებული აკადემიური ჟურნალი, რომელიც გამოსცემს სტატიებს კლასიკური პერიოდისა და შუა საუკუნეების სომხეთის ისტორიის, ხელოვნების ისტორიის, ფილოლოგიის, ენათმეცნიერებისა და ლიტერატურის შესახებ.
ისტორია
Revue დაარსდა 1920 წელს ფრანგი მეცნიერების ფრედერიკ მაკლერისა და ანტუან მეილეტის ინიციატივით. ჟურნალის ფორმირების წლებში (1920-1933) მეილეტი თავად წერდა მრავალ სტატიებს, რომელიც ჩვეულებრივ მოიცავდა სომხეთის ისტორიას, გრამატიკას და ფოლკლორს. Revue არ ქვეყნდებოდა 1934 და 1963 წლებს შორის.
1964 წელს, პარიზში დაფუძნბეული სომეხი მეცნიერის ჰაიგ ბერბერიანის (1886-1978) წყალობით, ჟურნალი განახლდა. ბერბერიანმა მოახერხა გალუსტ გულბენკიანის ფონდისგან ჟურნალის პუბლიკაციებისთვის ფინანსური მხარდაჭერის უზრუნველყოფა, და პირველი თავი „Nouvelle série“ გამოჩნდა მისი რედაქციით 1964 წელს. პირველი სერიისგან განსხვავებით, ჟურნალმა სომხეთის ისტორიის თანამედროვე პერიოდის შესახებ სტატიების გამოქვეყნებაზე უარი განაცხადა და მას შემდეგ ის შემოიფარგლა სომხეთის ისტორიის ადრეული ახალი დროით (ანუ პერიოდი XVIII საუკუნემდე).
1933 წლამდე, სტატიები ქვეყნდებოდა ფრანგულ ენაზე, მაგრამ როცა პუბლიკაციები განახლდა სტატიები ინგლისურ და გერმანულ ენაზეც იწრებოდა. სამეცნიერო სტატიებთან ერთად ის ასევე გამოსცემს წიგნის რეცენზიებს.
ჟურნალისტ ყოფილი რედაქტორები იყვნენ ჟაკ ბენვენისტე, ჟორჟ დიუმეზილი (1975-1980) და სირაპია დერ-ნერსესიანი (1981-1989). მისი ამჟამინდელი რედაქტორია არამ მარდიროსიანი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
საენათმეცნიერო ჟურნალები
ნამუშევრები ისტორიის შესახებ
XX საუკუნეში დაარსებულები
არმენოლოგია
ბია-საშონიო

ბია-საშონიო
ბია–საშონიო — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში, ბიის თემი (სოფლები: ბია, ბია–საშონიო, ზემო ბია). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ხობისწყლის მარცხენა სანაპირო. ზღვის დონიდან 40 მეტრზე, ხობიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით.
სოფელში მოდის გოგირდის შემცველი წყალი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 207 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ხობის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კონსტანტინე ანოხინი

კონსტანტინე ანოხინი (დ. 3 ოქტომბერი 1957) — რუსი მეცნიერი, ნეირობიოლოგი, პროფესორი, რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიისა და მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი. სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის „კურჩატოვის ინსტიტუტის“ ნეირომეცნიერებათა განყოფილების ხელმძღვანელი.
ლენინური კომკავშირის, ნიდერლანდების მეცნიერებათა აკადემიის დე ვიდის სახელობის რუსეთის მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიისა პრემიების ლაურეატი, ასევე ეროვნული პრემიის „წლის ადამიანი“ ნომინაციაში „პოტენციალი და პერსპექტივა მეცნიერებაში“. კ. ანოხინს ეკუთვნის იდეა ცნება კოგნიტომის შემოსაღებად, რომელიც აღნიშნავდა კვლევით მიმართულებას გონიერების საერთო თეორიას შესამუშავებლად.
ბიოგრაფია
კონსტანტინე ანოხინი არის პეტრე ანოხინის შვილიშვილი. კონსტანტინე ანოხინმა 1980 წელს დაამთავრა მოსკოვის სეჩენოვის სახელობის პირველი სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1984 წელს დაასრულა რუსეთის მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის პეტრე ანოხინის სახელობის ნორმალური ფიზიოლოგიის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტთან არსებული ასპირანტურა და დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე „ქოლეცისტოკინინის როლი კვებითი დატვირთვის მექანიზმებში“.
1992 წელს შედგა სადოქტორო დისერტაციის დაცვა თემაზე „სწავლისა და მეხსიერების ადრეული გენები“. მიენიჭა პროფესორის წოდება.
2002 წელს არჩეულ იქნა რუსეთის მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტად ნეირობილოგიის სპეციალობით, ხოლო 2008 წელს კი გახდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი სპეციალობით „ნანობიოტექნოლოგია“.
ლექციები
ტვინის კოდები — აზროვნების მექანიზმების, მათ შორის ადამიანისა და ცხოველების ტვინში სააზროვნო პროცესების გაშიფრვის, აზრების დეკოდირებისა და მათი სიგნალების სახით გადმოსაცემ მოწყობილობათა შექმნის მიზნით კვლევების შესახებ;
შეიძლო გაიხსენო ყველაფერი : ვიდეოლექცია თემაზე, თუ რას წარმოადგენს ადამიანის მეხსიერება და როგორ ინახება ინფორმაცია.)
ტვინის და გონი: ვიდეოლექცია, სტენოგრამა. — ნაწილი 1.
ტვინის და გონი: ვიდეოლექცია, სტენოგრამა. — ნაწილი 2.
რესურსები ინტერნეტში
კონსტანტინ ანოხინი რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის გვერდზე
დაბადებული 1957
რუსი ნეირობიოლოგები
Rəhimoba

Rəhimoba (also, Ragimoba) is a village in the Khachmaz Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Qaradağ Buduq.
References
External links
Populated places in Khachmaz District
კაკო მარი

კაკო მარი
ივანე (კაკო) მარი (დ. 2 დეკემბერი, 1902, დაბლაციხე, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 17 სექტემბერი, 1990, თბილისი) — ქართველი მთამსვლელი და მთამსვლელობის ორგანიზატორი. სსრკ სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1952). სამხედრო ალპინიზმის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. კაკო მარი პროფესიით იყო ეკონომისტი, მეცნიერ-თანამშრომელი. ალიოშა ჯაფარიძის სახელობის საქართველოს ალპური კლუბის ერთ-ერთი დამაარსებელი (1936) და თავმჯდომარე (1940-43), საქართველოს სამთო-სამაშველო სამსახურის უფროსი, მთამსვლელობის უფროსი ინსტრუქტორი, საკვალიფიკაციო კომისიის თავმჯდომარე, საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების ვიცე-პრეზიდენტი, სსრკ გეოგრაფიული საზოგადოების საპატიო წევრი (1985). იყო ალპინისტურ კლუბ „წეის“ დირექტორი (1938-39). მისი ხელმძღვანელობით განხორციელდა ასვლა მყინვარწვერზე ახალი, სამხრეთ-აღმოსავლეთი გზით (1932), ნამყვამ-წურუნგალა-აილამისა (1947) და შხელდა-უშბის (1950) ტრავერსები, სასიმაღლო-სპორტული ასვლები პამირში (1962) და სხვა. დაჯილდოებულია საქართველოს უმაღლესი საბჭოს საპატიო სიგელებით.
ლიტერატურა
ჯაფარიძე, ივანე., სპორტის დამსახურებული ოსტატები, გვ., 243, თბ., 2010.
რესურსები ინტერნეტში
კაკო მარი — Mountains.ge
სქოლიო
დაბადებული 2 დეკემბერი
დაბადებული 1902
გარდაცვლილი 17 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1990
ქართველი მთამსვლელები
ოქროს ტახტი

ოქროს ტახტი (Ashanti-Twi: DWA Sika') — წარმოადგენს აშანტის ხალხის სამეფო და ღვთაებრივი ხელისუფლების სიმბოლოს. ლეგენდის თანახმად, პირველმოძღვრისა და აშანტის იმპერიის ორიდან ერთ-ერთი პირველი დამაარსებლის ოკომფო ანოკის სახელს უკავშირდება. თითქოს-და ანოკიმ გამოიხმო სკამი, რომ ციდან დედამიწაზე ჩამოსულიყო „ასანტეს“ პირველი მეფის ოსეი ტუტუს მუხლებთან. მსგავსი ნივთები წარმოადგენდა აშანტის სახელმწიფოებრიობის, ბელადის ხელისუფლების სიმბოლოებს.
რესურსები ინტერნეტში
ოქროს ტახტი
აფრიკის გვერდი
დასავლეთ აფრიკის სამეფო
დაკარგული სამეფოები
ყოფილი ქვეყნები
ისტორიული სახელმწიფოები
ანაგარა

ანაგარა — ნასოფლარი დღევანდელი ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. მდებარეობდა თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ე. წ. ღორინამკლის მთის ძირში.
მას არ იცნობენ ვახუშტი და იოანე ბატონიშვილები, არც საისტორიო
წყაროებსა და დოკუმენტებში გვხვდება.
როგორც ჩანს, აქ სოფლის ცხოვრება ჯერ კიდევ XIX საუკუნეში მოიშალა. მოსახლეობის ნაწილი ჩამოვიდა სოფელ დამჩხეულაში, რომლის ერთ-ერთ უბანს, სადაც კურტანიძეები სახლობენ, ანაგარას უწოდებენ.
ნასოფლარზე შემორჩენილია გვიანფეოდალური ხანის წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევები.
ლიტერატურა
ხაშურის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
უღვირი

უღვირი — უღელტეხილი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს უღვირ-ზაგარის ქედზე, ზემო სვანეთში. სიმაღლე 1922 მ. მიდამოებში აგებულია იურული თიხა-ფიქლებით, ქვიშაქვებით, მერგელებითა და კირქვებით. უღვირზე გადადის საავტომობილო გზა მესტიიდან უშგულისაკენ. დამახასიათებელია მთა-ტყის (წიწვიანი) ლანდშაფტი. შემორჩენილია ძველი გამყინვარების კვალი.
ლიტერატურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის უღელტეხილები
Exomilus telescopialis

Exomilus telescopialis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ვასილევკა (ზილაირის რაიონი)

ვასილევკა (ზილაირის რაიონი)
ვასილევკა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება ზილაირის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 22 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 138 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 66 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
ზილაირის რაიონის სოფლები
სენ-ჟერმენი (მუსიკოსი)

სენ-ჟერმენი (მუსიკოსი)
სენ-ჟერმენი სცენური სახელია ლუდოვიკ ნავარის, ფრანგი ელექტრონიკისა და ნუ-ჯაზის მუსიკოსი. მისი პირველი ალბომი "ბულვარი" 1995 წლის ივლისში გამოვიდა და მსოფლიოში 300.000 ასლი გაიყიდა. მისი აშშ დებიუტი 2000 წელს შედგა და პირველი რამდენიმე თვის განმავლობაში ალბომის "ტურისტი" 200.000 ასლი გაიყიდა. ბობ მარლი, ტუტსი და მეიტალსი, მაილს დეივისი და ქული იყვნენ ლუდოვიკის ადრეული ზეგავალენის წყაროები. პირველი კომპოზიცია ლუდოვიკმა შექმნა მეგობარ გი რაბიერთან ერთად სახელწოდებით "საბ-სისტემ" (Sub-System).
დისკოგრაფია
Alabama Blues
Boulevard
Chaos
French Traxx EP
From Detroit To St. Germain
It's A Sure Thing Part 2
It's A Sure Thing Revisited
Mezzotinto EP
Motherland EP
Rose Rouge
Rose Rouge Revisited
So Flute
SOEL Memento
Sure Thing
Tourist
რემიქსები
Métamorphose - Messe Pour Le Temps Présent
Sound Of The City: Paris
Variation
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური გვერდი
ელექტრონული მუსიკა
ფრანგი მუსიკოსები
ენიკალი

ენიკალი — სოფელი რუსეთში, ჩეჩნეთის რესპუბლიკის კურჩალოის რაიონში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1130 ადამიანი.
დემოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
Почтовые индексы и коды ОКАТО — село Эникали
სქოლიო
კურჩალოიევსკის რაიონის სოფლები
Mariam Imnadze

Mariam Imnadze (born 5 March 2001) is a Georgian swimmer.
In 2018, she competed in the women's 50 metre freestyle and women's 100 metre freestyle events at the 2018 FINA World Swimming Championships (25 m) held in Hangzhou, China. In both events she did not advance to compete in the semi-finals.
In 2019, she represented Georgia at the 2019 World Aquatics Championships held in Gwangju, South Korea. She competed in the women's 50 metre freestyle and women's 100 metre freestyle events. In both events she did not advance to compete in the semi-finals.
References
Living people
2001 births
Place of birth missing (living people)
Female swimmers from Georgia (country)
Female freestyle swimmers from Georgia (country)