PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ბაქოს ინიციატივა

ბაქოს ინიციატივა — პოლიტიკური დიალოგი ენერგეტიკისა და სატრანსპორტო თანამშრომლობის შესახებ ევროკავშირს, თურქეთსა და ყოფილ საბჭოთა რესპუბლიკებს შორის. ტარდება INOGATE-ისა და TRACECA-ს ენერგეტიკისა და ტრანსპორტის პროგრამების ფარგლებში.
ბაქოს ინიციატივა მომდინარეობს ევროპის სამეზობლო პოლიტიკიდან, რომელიც 2004 წელს დაიწყო. 2004 წლის 13 ნოემბერს ბაქომ უმასპინძლა ევროკავშირსა და შავი ზღვის სანაპირო ქვეყნების, კასპიის ზღვის და მათ მეზობლებს შორის ენერგეტიკულ თანამშრომლობის პირველ მინისტერიალს. ამ კონფერენციის შედეგები ცნობილი გახდა, როგორც „ბაქოს ინიციატივა“. პარალელურად გაიმართა ტრანსპორტის მინისტრების კონფერენცია. 2006 წლის 30 ნოემბერს ასტანაში გაიმართა მეორე მინისტრთა კონფერენცია ენერგეტიკის ინიციატივის შედეგების შესახებ. ტრანსპორტის მინისტრთა მეორე კონფერენცია გაიმართა სოფიაში 2006 წლის 2-3 მაისს.
ევროკავშირი თვალყურს ადევნებს ბაქოს ინიციატივის განვითარებას ევროკომისიის მეშვეობით. INOGATE-ის ტექნიკური სამდივნო (რომელიც მდებარეობს კიევში, რეგიონალური ოფისით თბილისში, რომელიც მოიცავს კავკასიას) კოორდინაციას უწევს ენერგეტიკულ ასპექტებს კომისიის სახელით და TRACECA-ს სამდივნო (რომელიც მდებარეობს ბაქოში რეგიონალური ოფისით ოდესაში) ასრულებს იგივე ფუნქციას სატრანსპორტო მიმართულებით.
მიზანი
ინიციატივა მიზნად ისახავს მონაწილე ქვეყნების ენერგეტიკული ბაზრების ინტეგრაციის გაძლიერებას ევროკავშირის ენერგეტიკულ ბაზართან. შეიქმნას გამჭვირვალე ენერგეტიკული ბაზრები, რომლებსაც შეუძლიათ ინვესტიციების მოზიდვა, ასევე ენერგომომარაგების უსაფრთხოების გაუმჯობესება.
ამ ინიციატივის მიზანია სამართლებრივი და ტექნიკური სტანდარტების ჰარმონიზაცია და ფუნქციონირებადი ინტეგრირებული ენერგეტიკული ბაზრის შექმნა ევროპულ და საერთაშორისო სამართლებრივ ჩარჩოებთან შესაბამისობაში; ენერგომომარაგების უსაფრთხოებისა და საიმედოობის გაუმჯობესება არსებული ინფრასტრუქტურის გაფართოებითა და მოდერნიზებით; ძველი და არაეფექტური ელექტროენერგიის გამომუშავების ინფრასტრუქტურის შეცვლა ეკოლოგიურად სუფთა ელექტროენერგიის წარმოების ინფრასტრუქტურით; ახალი ინფრასტრუქტურის განვითარება და მათი მუშაობის მონიტორინგის თანამედროვე სისტემის დანერგვა; ენერგიის მოთხოვნისა და მიწოდების მართვის გაუმჯობესება ეფექტური და მდგრადი ენერგეტიკული სისტემების ინტეგრირებით; და საერთო ინტერესის კომერციულად და ეკოლოგიურად სიცოცხლისუნარიანი ენერგეტიკული პროექტების დაფინანსების ხელშეწყობა.
ევროკავშირის ტრანსპორტის დირექტორატის თანახმად, „ბაქოს ინიციატივა მიზნად ისახავს ბიძგის მიცემას ტრანსევროპული სატრანსპორტო თანამშრომლობისთვის, რომელიც ეფუძნება ორმხრივ ინტერესს მათი შესაბამისი სატრანსპორტო ქსელების და ბაზრების თანდათანობით ინტეგრირებას ევროპულ და საერთაშორისო საკანონმდებლო და მარეგულირებელ ჩარჩოებთან“.
იხილეთ აგრეთვე
INOGATE
სქოლიო
აზერბაიჯანის ენერგეტიკა
ძვ. წ. 475

ძვ. წ. 475
მოვლენები
რომის კონსულები: პუბლიუს ვალერიუსი პ. პოპლიკოლას ძე, კაიუს ნაუტიუს სპ.ფ. რუტილუსი (ან რუფუსი)
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Coqueiral

Coqueiral is a municipality in the south of the Brazilian state of Minas Gerais. In 2010 the population was 9,289 in a total area of 297 km². The municipal seat lies at an elevation of 844 meters. It became a municipality in 1948.
Location
Coqueiral belongs to the IBGE statistical microregion of Varginha. It is located north of Varginha and Três Pontas, west of Lavras, and northeast of Alfenas. The regional center of Varginha is 57 km. away.
Economy
The main economic activities are milk production, coffee growing (7,200 hectares in 2006), and the cultivation of beans, corn, and sugarcane. In 2006 there were 808 rural producers with total agricultural area of 22,649 hectares. More than 2,000 persons worked in agriculture. In the town itself there was one financial institution.
In the health sector there were 6 public clinics and 1 private clinic. There were no hospitals, the closest hospital being in Três Pontas, 31 km. away. In the educational sector there were 13 primary schools and 1 middle school.
Municipal Human Development Index
MHDI: .751
State ranking: 272 out of 853 municipalities
National ranking: 1,842 out of 5,138 municipalities
Life expectancy: 72 years at birth
Literacy rate: 87% (See Frigoletto for the complete list)
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
City government site little information and for the most part incomplete
IBGE
Municipalities in Minas Gerais
ბრას-პირისი

ბრას-პირისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვისოზის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 637 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.76 კმ²-ზე. ფართობი 223 351 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლოზოვა

ლოზოვა — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ხარკივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 58307 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ხარკივის ოლქის ქალაქები
Mirador, Paraná

Mirador, Paraná is a municipality in the state of Paraná in the Southern Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraná
References
Municipalities in Paraná
Albu Parish

Albu Parish
Albu was a rural municipality of Estonia, in Järva County. It had a population of 1410 (2007) and an area of .
Villages
Albu Parish had 16 villages:
Ageri - Ahula - Albu - Järva-Madise - Kaalepi - Lehtmetsa - Mägede - Mõnuvere - Neitla - Orgmetsa - Peedu - Pullevere - Seidla - Soosalu - Sugalepa - Vetepere
Gallery
External links
Former municipalities of Estonia
Camponotus rectangularis setipes

Camponotus rectangularis setipes — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
სიკეირა-კამპუსი (პარანა)

სიკეირა-კამპუსი (პარანა)
სიკეირა-კამპუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 675 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვენსესლაუ-ბრასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 454 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 66.37 კმ²-ზე. ფართობი 278 035 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
1975 Masters (snooker)

1975 Masters (snooker)
The 1975 Masters (officially the 1975 Benson & Hedges Masters) was the first of the non-ranking snooker tournament at which many of the World's top players competed. It was held from Monday 13 to Friday 17 January 1975 at the West Centre Hotel in London. Ten players were invited for the event.
John Spencer won the inaugural event by defeating Ray Reardon 9–8 on the re-spotted black in the final frame. The highest break of the tournament was 92 made by Spencer in the first frame of the final.
Prize fund
The breakdown of prize money:
Winner: £2,000
Runner-up: £1,000
Semi-final: £500
Quarter-final: £250
Last 10: £100
Highest break: £92
Total: £5,292
Main draw
Final
Century breaks
There were no century breaks made during the tournament. The highest break was a 92 by John Spencer.
References
Masters (snooker)
Masters
Masters (snooker)
Masters (snooker)
Masters
627

627
მოვლენები
12 დეკემბერს ბიზანტიელებმა დაამარცხეს სპარსელები ნინევიასთან და დაიკავეს შაჰის რეზიდენცია დასტაკერტი.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
''
რუსული ენა აზერბაიჯანში

რუსული ენა აზერბაიჯანში — ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ენაა. რომელზეც საუბრობენ როგორც ეთნიკური რუსები, ასევე აზერბაიჯანელები, უკრაინელები, ებრაელები და სხვა უმცირესობები. 1994 წლის მონაცემებით, აზერბაიჯანელთა 38% თავისუფლად საუბრობდა რუსულად, რომელსაც ჰქონდა მეორე ენის სტატუსი.
ისტორია
რუსეთი სამხრეთ კავკასიაში მეცხრამეტე საუკუნის პირველ ნახევარში გაეცნო მოსახლეობას მისი კოლონიზაციის შემდეგ. მას შემდეგ, რაც ყაჯარები იძულებულნი გახდნენ დაეტოვებინათ თავიანთი ტერიტორიები კავკასიაში, რასაც მოიცავდა გულისტანის ხელშეკრულება, ხოლო ამავე ზავის თანახმად ეს ტერიტორიები რუსეთმა დაიკავა 1830 წლისთვის სკოლები ჩვეულებრივ იყო რუსულენოვანი, რუსულ ენაზე სწავლება არაპოპულარული იყო ეთნიკურ აზერბაიჯანელთა შორის 1887 წლამდე, მანამ, სანამ პირველი პირველი რუსულ-აზერბაიჯანული სკოლა არ დაარსდა დედაქალაქ ბაქოში. ამ სკოლის პროგრამები შეიქმნა იმისთვის, რომ ყველაფერი ყოფილიყო ისლამური მოსახლეობის კულტურული ფასეულობებისა და ტრადიციების შესაბამისი. საბოლოოდ, 240 ასეთი სკოლა შეიქმნა, როგორც ვაჟებისთვის, ასევე გოგონებისთვის, მათ შორის 1901 წელს დაასრსდა ქალთა კოლეჯი, (კოლეჯი შეიქმნა სამხრეთ კავკასიის „გასაბჭოებამდე“). პირველი რუსეთ-აზერბაიჯანული საცნობარო ბიბლიოთეკა გაიხსნა 1894 წელს. 1918 წელს, აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის ხანმოკლე პერიოდში, მთავრობამ აზერბაიჯანული ოფიციალურ ენად გამოაცხადა, მაგრამ სამთავრობო დოკუმენტებში რუსული ენის გამოყენება ნებადართული იყო, სანამ ყველა საჯარო მოხელე დაეუფლებოდა ოფიციალურ ენას.
საბჭოთა პერიოდში ბაქოში, რუსულ ენაზე სწავლებამ და პერსპექტივებმა, გაზარდა რუსულ ლიტერატურაზე წვდომა და სხვა ფაქტორებმა ხელი შეუწყო ბაქოს მოსახლეობის ინტენსიურ რუსიფიკაციას. რუსული ენის ფართო გამოყენებამ გამოიწვია „რუსულენოვანი აზერბაიჯანელების“ ფენომენი, ე.ი. ეთნიკური აზერბაიჯანელების ქალაქური საზოგადოების ჩამოყალიბება, რომლებიც რუსულს მშობლიურ ენად თვლიდნენ. 1970 წელს 57 500 აზერბაიჯანელმა (1.3%-მა) რუსული მშობლიურ ენად მიიჩნია.
რუსული ენა ხელოვნებაში
მეცხრამეტე საუკუნის მეორე ნახევრიდან აზერბაიჯანული ხალხური და პოპური სიმღერები რუსულ ენაზე იწერებოდა. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდგომ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგადაც კი, აზერბაიჯანელმა მომღერლებმა, განაგრძეს სიმღერების წერა და შესრულება რუსულ ენაზე. საბჭოთა პერიოდის განმავლობაში, „Azerbaijanfilm“-მა გადაიღო ათობით მხატვრული და დოკუმენტური ფილმი რუსულ ენაზე, მათ შორის ისეთი ცნობილი ფილმები, როგორიცაა „ტელეფონი“, „არ ინერვიულო“, „მე შენთან ვარ“, „ასიფი“, „ვასიფი“ და „გამოცდა“. რუსულ ფილმების გადაღება ხდება აზერბაიჯანში პოსტსაბჭოთა პერიოდშიც.
რესურსები ინტერნეტში
Русский язык в Азербайджане: привычка, потребность или культура? BBC 2017
Видео Русские в Азербайджане,или статус русского языка.
სქოლიო
აზერბაიჯანი
აზერბაიჯანის ენები
Camponotus terebrans

Camponotus terebrans — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
Yeniköy, Yusufeli

Yeniköy, Yusufeli
Yeniköy is a village in the Yusufeli District, Artvin Province, Turkey. Its population is 182 (2021).
References
Villages in Yusufeli District
არტილნე (ლოზოვის რაიონი)

არტილნე (ლოზოვის რაიონი)
არტილნე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხარკივის ოლქის ლოზოვის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 618 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ლოზოვის რაიონის სოფლები
Gregory of Khandzta

Gregory of Khandzta (Georgian: გრიგოლ ხანძთელი, Grigol Khandzteli; 759 – 5 October 861) was a Georgian ecclesiastic figure and a founder and leader of numerous monastic communities in Tao-Klarjeti, a historical region in the Southwest of Georgia.
Born into an aristocratic family in Kartli, Gregory was raised at the court of the prince Nerse of Iberia, whose wife was Gregory's paternal aunt. He left his home when he was young and became a monk in the region of Klarjeti (now located in north-eastern Turkey), the only region of Georgia free of Arab presence. After a short time in the monastery of Opiza (ოპიზა), he founded his own monastery at Khandzta (ხანძთა) which soon attracted an increasing number of brethren. He founded several other monasteries in Klarjeti, and subsequently he was elected as their archimandrite. The monasteries and their scriptoria functioned as centres of wisdom for centuries and played an important role in the development of a national Georgian culture.
At the same time, Ashot I Kuropalates, the presiding prince of Iberia, had chosen Artanuji in Klarjeti as his residence and stronghold in his effort to assert independence from other regional powers, such as the Abbasid Caliphate or the Byzantine Empire. Gregory played a prominent role to mobilize popular sentiment against Muslim presence in the Caucasus. His influence grew so strong that he was able to affect both the political and the private lives of the Georgian princes.
Saint Gregory of Khandzta died as a centenarian in 861, surrounded by followers and disciples. The Georgian Orthodox Church marks his memory on the day of his death, October 18. His life was compiled in the hagiographic work written by Giorgi Merchule in 951.
References
Saints of Georgia (country)
Centenarians from Georgia (country)
759 births
861 deaths
Christian monks from Georgia (country)
9th-century Christian saints
9th-century people from Georgia (country)
Men centenarians
Hymnwriters from Georgia (country)
ზირაქაძე

ზირაქაძე
საკუთარი სახელი ზირაქაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრა ზირაქაძე — ფიზიოლოგი
მიხეილ ზირაქაძე — გეოლოგი
ქართული გვარები
Millstätter See

Millstätter See
Lake Millstatt (sometimes written "Millstättersee") is a lake in Carinthia, Austria.
Geography
It is situated at 588 metres above the Adriatic (1,929 ft), north of the Drava Valley within the Gurktal Alps (Nock Mountains) range of the Central Eastern Alps, near the town of Spittal an der Drau. With a surface area of Lake Millstatt is the second largest lake of Carinthia (after Lake Wörth), though with a depth of the most voluminous by far.
Its steep shore gives the lake a fjord-like character. The Millstätter Alpe mountains in the north up to protect it from cold winds, so the water temperature can reach in summer. The narrow and long surface stretches over from east to west. In the south the wooded Hochgosch plateau, with a breadth of and an elevation of , divides the lake from the parallel Drava Valley.
The name derives from the market town Millstatt on the northern shore. Other municipalities near the lake are Seeboden and Radenthein-Döbriach. The shaded southern shore, a protected area since 1970, is almost uninhabited.
Geology
The lake arose in the last glacial (Würm) period, about 20,000 years ago, when a northern offset of the Drava glacier melted in situ and left dead-ice with extended fluvial deposits at its western rim damming meltwater. The continuous erosive downcutting by the discharge of the kettle into the Lieser River over the following millennia created a trench that considerably lowered the water level.
The Millstatt area is part of the Austroalpine nappes, consisting of gneiss and schists with quartzite deposits, which arose by the metamorphism of sand and clay minerals, probably in the Ordovician period. Higher reaches comprise garnet schists including several amphibole occurrences.
Limnology
Numerous brooks flow into the lake, of which the Riegerbach near Döbriach is the biggest. At the western end of the lake the short Seebach stream leads the water into the Lieser river, which itself is a tributary of the Drava. The oligotrophic lake with its deep basin has a large hypolimnic volume and meromictic waters, which are clear and reach drinking water quality.
Fishery, especially for trout, had been a source of food and work for residents since ancient times. Today sport fishing and angling is quite common not only for trout but also for several genera of carps, for wels catfish, northern pike, zander, perch and the European eel.
Transportation
Lake Millstatt can be reached via the Spittal-Millstättersee station of the Tauern Railway line with passenger train service provided by the Austrian Federal Railways (ÖBB). The B98 Millstätter Straße highway runs along the northern shore of the lake, connecting it with the Tauern Autobahn (A10) motorway from Salzburg to Villach (part of the European route E55) at the Spittal/Millstätter See junction.
Since 1901 ship transport on the lake in summer is provided by the Millstättersee Shipping Company, which today runs four vessels.
References
External links
Carinthian Institute of Limnology
Millstätter See Tourism Board
Lakes of Carinthia (state)
Mountain lakes
Kettle lakes in Austria
Joseph, Catholicos of Abkhazia

Joseph, Catholicos of Abkhazia
Joseph or Ioseb (1739 – 13 May 1776) was a Georgian Orthodox hierarch, Metropolitan Bishop of Gelati (1760–1769), and Catholicos of Abkhazia (1769–1776). He was a younger son of King Alexander V of Imereti, of the Bagrationi dynasty. He was a major supporter of his brother, Solomon I of Imereti, in his efforts to consolidate royal authority.
Career
Joseph was born in the family of Alexander V, King of Imereti in western Georgia, and his wife, Tamar Abashidze. He pursued a clerical career, mostly at the major cathedral of Gelati near Imereti's capital of Kutaisi, and rose through ranks from a protoiereus to a bishop. In 1766, he was a chief negotiator on behalf of his brother, King Solomon I, who had been driven out of his capital in an Ottoman-supported coup in favor of his cousin, Teimuraz of Imereti. To help Solomon recover his crown, Joseph, went to Tbilisi, to King Heraclius II of Kartli and Kakheti, and then, accompanied by Heraclius's envoy, traveled to Constantinople for the negotiations with the Ottoman government. In the meantime, Solomon was able to defeat Teimuraz and focused on his recalcitrant subject Rostom, Duke of Racha. Rostom dispatched his brother Besarion, Catholicos of Abkhazia and, hence, the head of an Orthodox church in western Georgia, to the Ottoman pasha in Akhaltsikhe to ask aid against Solomon. In a countermove, Solomon dispatched Joseph with the promise of peace in exchange for the arrest of Catholicos Besarion. Solomon’s diplomacy won and Besarion was cast in prison in Akhaltsikhe, but he escaped to the Principality of Mingrelia and declared himself "catholicos" of the local Orthodox church. In his place, Solomon appointed Joseph, then aged 30. He was crowned at Gelati in March 1769.
In May 1769, Solomon sent Joseph to Racha to make peace with Rostom. The catholicos swore at the Barakoni Church that his brother king guaranteed security. Rostom agreed eagerly, but he was betrayed by Solomon, who had him captured during a banquet and had his eyes burned out. The duchy of Racha was abolished and its lands confiscated; some were granted to Joseph. In the years that followed, Joseph pushed for efforts to persuade the Mingrelian government to abolish the rival catholicate established by Rostom's fugitive brother Besarion. The negotiations were fruitless, but, after Besarion's death in 1773, no attempt was ever made to install a catholicos in Mingrelia.
Catholicos Joseph spared no effort to aggrandize his cathedral at Gelati. A new wall was constructed around it; several new estates, serf households, precious liturgical items, and a collection of manuscripts, including the 13th-century Vani Gospels, were donated to it. Donations were also sent to the Bichvinta Cathedral, an erstwhile seat of the catholicoi of Abkhazia. Joseph died in 1776, at the age of 37. He was buried at the Gelati monastery.
References
1739 births
1776 deaths
18th-century people from Georgia (country)
Bagrationi dynasty of the Kingdom of Imereti
Catholicoi of Abkhazia
18th-century Eastern Orthodox archbishops
ვიქტორიას ოლქი (აშშ)

ვიქტორიას ოლქი (აშშ)
ვიქტორიას ოლქი — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ვიქტორია. შეიქმნა 1836 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ტეხასის ოლქები
თორა

თორა (ძვ. ებრაულად תורה - მოძღვრება, კანონი) — ბიბლიის პირველი ხუთი წიგნის სახელი. ტრადიცია მის შედგენას მოსეს მიაწერს.
თორა არის თანახის (תנ"ך) ნაწილი, რომელიც ქრისტიანული ბიბლიის ძველ აღთქმას შეესაბამება.
თორა შედგება მოსეს 5 წიგნისაგან:
დაბადება Genesis (ბერეშით בראשית) - მოსეს I წიგნი
გამოსვლათა Exodus (შემოთ שמות) - მოსეს II წიგნი
ლევიტელთა Lexitikus (ვაიკრა ויקרא) - მოსეს III წიგნი
რიცხვთა Numeri (ბემიდბარ במדבר) - მოსეს IV წიგნი
მეორე რჯულისა Deuteronomium (დვარიმ דברים) - მოსეს V წიგნი
იხილეთ აგრეთვე
იუდაიზმი
მონოთეიზმი
ლიტერატურა
თანახი
ლეილა მესხი (მწერალი)

ლეილა მესხი (მწერალი)
ლეილა მესხი (დ. 3 იანვარი, 1938) — ქართველი მწერალი, აკაკი წერეთლის, ნიკო ლორთქიფანიძისა და ნიკოლოზ ბარათაშვილის პრემიების ლაურეატი.
ბიოგრაფია და ოჯახი
დაიბადა 1938 წლის 3 იანვარს, სოფელი ახალბედისეულში), (ხონის მუნიციპალიტეტი) ლევან მესხისა და პაშა ლორთქიფანიძის ოჯახში.
მშობლების დაშორების შემდეგ, მამა თავის მშობლიურ სოფელს დაუბრუნდა, ხოლო დედამ მარტო აღზარდა სამი ქალიშვილი.
1956 წელს დაამთავრა ხონის მეორე საშუალო სკოლა, ხოლო 1965 წელს მოსკოვის ისტორიულ-საარქივო უნივერსიტეტი.
1960 წელს ლეილა მესხი დაქორწინდა ანზორ ღვინერიაზე. მათ შეეძინათ ქალ-ვაჟი, მამუკა და ნინო.
მოღვაწეობა
1971 წელს დაინიშნა ქუთაისის ისტორიული არქივის დირექტორად. 1985-2005 წლებში მუშაობდა გამომცემლობა „მერანის“ უფროს რედაქტორად.
ლეილა მესხი აკაკი წერეთლის, ნიკო ლორთქიფანიძისა და ნიკოლოზ ბარათაშვილის პრემიის ლაურეატია. 2018 წელს საუბილეო შეხვედრები მოეწყო ხონის რაიონში (სოფ. ახალბედისეულში, #2 საშუალო სკოლასა და ხონის ხელოვნების სასახლეში),ასევე აღსანიშნავია საუბილეო შეხვედრა თბილისის ლიტერატურის მუზეუმში.
ბიბლიოგრაფია
ამჟამად 18 ლიტერატურული კრებულის ავტორია.
1973 — „მზე ხელისგულზე“
1974 — „ჩემი ახლობლები“
1978 — „ლანდი გაორთქლილ მინასთან“
1983 — „დუმილის დედა“
1986 — „ფაიფურის თოჯინა“
1998 — „ამერიკელი სიძე“
2008 — „მოთხრობები“
2015 — „მთავარი სასეირ(ნ)ო ქუჩა“
2015 — „ფიქრის კრიალოსანი“
2016 — „სიზმრის ანგელოზები“
2018 — „ფიქრის კრიალოსანი“ სრულყოფილი სახით
რესურსები ინტერნეტში
გადაცემა ლეილა მესხის შესახებ საქართველოს პირველი რადიოს ეთერში
დაბადებული 3 იანვარი
დაბადებული 1938
ქართველი მწერლები
ლევან ყიფიანი

ლევან ყიფიანი (დ. 6 სექტემბერი, 1971) — საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა მინისტრი 2012-2015 წლებში.
ბიოგრაფია
1993 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი. 1987—1995 წლებში ფეხბურთს თამაშობდა სხვადასხვა საფეხბურთო კლუბში, მათ შორის „დინამო თბილისში“, „შევარდენი-1906 თბილის“-ში და გერმანიის „ვორმატია ვორმუს“-ში. 1996 წლიდან მუშაობდა ფეხბურთის მწვრთნელად. დააფუძნა საფეხბურთო სკოლა „ირაო“, საქართველოს მინი-ფეხბურთის (ფუტსალის) ასოციაცია და კავშირი „ჩვენი ფეხბურთი“. 2002—2005 წლებში საფეხბურთო კლუბ „ლოკომოტივი თბილისის“ გენერალური მენეჯერი, მმართველი დირექტორი. 2005 წლიდან საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციის გამგეობის წევრი და საქართველოს პროფესიული საფეხბურთო ლიგის დირექტორთა საბჭოს წევრი. 2012-2015 წლებში სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა მინისტრი.
ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია — საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო
დაბადებული 6 სექტემბერი
დაბადებული 1971
საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა მინისტრები
ქართველი ფეხბურთელები
ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები
იტინომია

იტინომია
— ქალაქი იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუს სამხრეთ ნაწილში, აიტის პრეფექტურაში. ნაგოიის ქალაქ-თანამგზავრი. ფართობი – 113.91 კმ². 2007 წლის მონაცემებით იტინომიაში ცხოვრობს 374.065 კაცი, სიმჭიდროვე – 3,322.00 კმ². საფეიქრო მრეწველობის ცენტრი. სამკერვალო და სამღებრო ფაბრიკები. რეზინის ნაკეთობათა დამზადება.
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 5, გვ. 267, თბ., 1980
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქი იტინომია
ქალაქები (პრეფექტურა აიტი)
იაპონიის ქალაქები
მონტეროსის დეპარტამენტი

მონტეროსის დეპარტამენტი — დეპარტამენტი არგენტინაში, ტუკუმანის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 58 442 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 169 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მონტეროსი.
რესურსები ინტერნეტში
არგენტინის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
Provincia según localidad. Población censada en 1991 y población por sexo en 2001
ტუკუმანის პროვინციის დეპარტამენტები
ახალსოფელი (მცხეთის მუნიციპალიტეტი)

ახალსოფელი (მცხეთის მუნიციპალიტეტი)
ახალსოფელი — სოფელი საქართველოში, მცხეთის მუნიციპალიტეტში, საგურამოს თემში, საგურამოს ვაკეზე, მდინარე თეზმის (მდინარე არაგვის შენაკადი) მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან — 650 მეტრზე, მცხეთიდან დაშორებულია 10 კმ-ით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 125 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები