PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სიმონ აბაშიძე

სიმონ აბაშიძე
სიმონ (კონსტანტინე) ვლადიმერის ძე აბაშიძე (დ. 1884, საჩხერე — გ. 25 აგვისტო, 1955, თბილისი) — ქართველი ექიმი.
ბიოგრაფია
1912 წელს დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. 1912–1918 წლებში მუშაობდა რუსეთში; 1918 წლიდან დაბრუნდა საქართველოში და მუშაობა დაიწყო ოზურგეთის ერობის მთავარ ექიმად. 1920 წლიდან მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფარმაკოლოგიურ კათედრაზე; თბილისის სასწრაფო დახმარების, სოცუზრუნველყოფის, ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო დაწესებულებებში; 1930 წელს მისი თაოსნობით აგუძერაში გაიხსნა ტუბსანატორიუმი. 1935–1955 წლებში იყო საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს IV სამმართველოს ექიმ კონსულტანტი; 1941 წელს მონაწილეობა მიიღო თბილისის ერთ–ერთი სამხედრო ჰოსპიტლის ორგანიზაციაში; იქვე განაგებდა განყოფილებას და იყო სამხედრო საექიმო კომიისიის თავმჯდომარე; შეისწავლა ფილტვის აბსცესის მკურნალობა დეჰიდრატაციის მეთოდით; სიგმოიდური კოლინჯის დაავადებისას აღწერა მენჯ–ბარძაყისა და მუხლის სახსრების ერთდროული ტკივილის სიმპტომი და შეიმუშავა ამ დაავადების მკურნალობის მეთოდი; დღესაც აქტუალურია მისი გამოკვლევა, რომელიც მიეძღვნა ქუნთრუშიანი ბავშვების მომვლელი დედების ქუნთრუშით დასნებოვნების ფორმის საკითხებს და სხვა; შვილთან ვლადიმერ აბაშიძესთან ერთად შეადგინა პირველი ქართული სამედიცინო განმარტებითი ლექსიკონი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
ბიბლიოგრაფია
რუსულ-ლათინურ-ქართული სამედიცინო განმარტებითი ლექსიკონი (თანაავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1973. - 579გვ.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1844
გარდაცვლილი 25 აგვისტო
გარდაცვლილი 1955
ქართველი ექიმები
ს
Agoncillo, Batangas

Agoncillo, Batangas
Agoncillo, officially the Municipality of Agoncillo, is a 4th class municipality in the province of Batangas, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 39,101 people.
Etymology
The town got its name after Felipe Agoncillo, a native of Taal, Batangas.
History
Agoncillo was originally a part of Lemery. In 1945, an executive committee was formed by the first appointed Mayor Jacinto Mendoza Sr. to prepare a resolution, requesting the Secretary of the Interior, Malacañang Palace, through the provincial board to detach and separate 11 barrios and be created a municipality.
Through Executive Order 140 issued by President Elpidio Quirino, the Municipality of Pansipit was created. But the Municipal Council of Lemery passed a resolution requesting for the revocation and suspension of the said creation. Thus, another executive order was endorsed for the conduct of a plebiscite to ascertain the true sentiments of the residents regarding the issue of separation.
Finally, on April 17, 1949, Executive Order No. 212 was issued by President Quirino, lifting the suspension and thereby, authorizing the immediate organization of the Municipality under the name of Agoncillo, in honor of Don Felipe Agoncillo, a native of Taal and one of the first Filipino representatives to the Spanish Cortes.
Geography
Agoncillo is located south of Manila, a two-hour drive via the scenic route of Tagaytay Ridge and Diokno Highway. It is away from Batangas City, the provincial capital. It is bounded in the east by approximately lakeshore of Taal Lake, south by San Nicolas and Taal, north by Laurel, and is separated by the Pansipit River on the west by Lemery.
According to the Philippine Statistics Authority, the municipality has a land area of constituting of the total area of Batangas.
Barangays
Agoncillo is politically subdivided into 21 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Climate
Demographics
In the 2020 census, Agoncillo had a population of 39,101. The population density was .
Economy
Government
Local government
The current set of local government officials were elected in 2022 and their term will expire in 2025. The municipal mayor is Atty. Cinderella Reyes, while the vice mayor is Daniel Reyes, the mayor's husband and predecessor. The municipal council is composed of Sarah Reyes, Joel Landicho, Jerwyn Landicho, Kidlat Caringal, Embet Catena, Joel Paras De Chavez, Viong Cacao, and Gido Lacap.
Notable personalities
Charlie Dizon - actress and singer
Gallery
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Municipalities of Batangas
Populated places on Taal Lake
Establishments by Philippine executive order
ეგოროვკა (ფელეშტის რაიონი)

ეგოროვკა (ფელეშტის რაიონი)
ეგოროვკა — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 134 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 969 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ფელეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ფელეშტის რაიონის სოფლები
ნარეკვავის სამაროვანი

ნარეკვავის სამაროვანი — ბრინჯაოსა და ადრინდელი რკინის ხანის (ძვ. წ. XIII-VI საუკუნეები) სამაროვანი ადგილ ნარეკვავთან, მუხრანის ველზე, მცხეთის ჩრდილოეთით 5-6 კმ-ზე. აღმოჩნდა შემთხვევით (1938-1940). 1960 წელს გათხრების შედეგად (ხელმძღვანელი ა. კალანდაძე) გამოვლინდა რამდენიმე ორმოსამარხი და სამარხი ნაშთი. მიცვალებულები იწვნენ მარცხენა გვერდზე მოკრუნჩხულად, თავი ჩრდილო-აღმოსავლეთისკენ ჰქონდათ. სამარხებში აღმოჩნდა საქონლის ძვლებიც (მათ შორის ცხენის თავის ქალა). ნაპოვნია შედარებით ადრეული საფეხურის (ძვ. წ. XIII-X სს.) მასალა:ბრინჯაოს სატევრები, კოლხური ცული, შუბისპირები, მახვილი, აკინაკი, ცულები, ბრინჯაოს ისრისპირები, ბუნიკები, ლაგმები, ქარქაში. კერამიკა შავპრიალა, ლეგა და მოვარდისფროა, უმრავლესობა ჩარხზეა ნაკეთები. შემკულია გრავირებითა და პრიალა ხაზებით. ჭურჭლის ფორმათა მრავალსახეობა მოწმობს სხვადასხვა სამეურნეო დარგის დაწინაურებას. კერამიკა გამოირჩევა ფორმათა მდგრადობით. აღმოჩენილია აგრეთვე ძვ. წ. XVI-XV საუკუნეების თრიალეთური ტიპის თიხის ჭურჭელი და ბრინჯაოს მოგრძო სატევარი, რაც იმას მოწმობს, რომ სამაროვანი აქ ადრეულ ხანაშიც არსებობდა.
ნარეკვავის სამაროვანის მასალა სამთავროს სამაროვნის „ქვედა სართულზე“ ნაპოვნი მასალის ანალოგიურია.
ლიტერატურა
ოქროპირიძე ნ., ნარეკვავის სამაროვანი, «ივ. ჯავახიშვილის სახელოის ისტორიის ინსტიტუტის შრომები», 1964, ტ. 7;
მისივე, მუხრანის ველის არქეოლოგიური ძეგლები ძვ. წ. XVII-VII სს., «მასალები საქართველოს და კავკასიის არქეოლოგიისათვის», 1965, ტ. 4;
გოგაძე ე., ქსე, ტ. 7, გვ. 318-319, თბ., 1984
მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ასამური ენა

ასამური ენა (অসমীয়া ) — ასამელთა ენა, ასამის შტატის (ინდოეთი) ოფიციალური ენა. განეკუთვნება ინდოევროპულ ენათა ინდურ შტოს. ლაპარაკობს 8 მილიონამდე ადამიანი, აქვს ორი ძირითადი დიალექტი - დასავლური და აღმოსავლური. სალიტერატურო ენას საფუძვლად აღმოსავლური დიალექტი უდევს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Candrakānta abhidhāna : Asamiyi sabdara butpatti aru udaharanere Asamiya-Ingraji dui bhashara artha thaka abhidhana.
ინდოარიული ენები
მაღაროსკარი

მაღაროსკარი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, გუდამაყრის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე მაღაროულასა და ფშავის არაგვის შესართავთან. თემის ცენტრი (სოფლები: აფშო, გომეწარი, გუდარახი, ინო, კანატია, კაწალხევი, კუჭეჭა, მიგრიაულთა, საშევარდნო, ქალილო, შარახევი, ჩარგალი, წიფრანი, ხილიანა, ხომი). ზღვის დონიდან 920 მ, დუშეთიდან 38 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 221 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქაცვი (მცენარე)

ქაცვი (მცენარე)
ქაცვი — ხშირტოტებიანი ბუჩქოვანი მცენარეა ფშატისებრთა ოჯახიდან, სიმაღლით 1,5-3,5 მ, იშვიათად 10 მ. სიმაღლის ხეა. ფოთლები მორიგეობითია, მოკლე ყუნწებით, ხაზურ-ლანცეტა, ზემოდან მონაცისფრო-მუქი მწვანეა, ქვემოდან მოვერცხლისფრო-თეთრი. ყვავილები ორსახლიანია, სწორი ჯამისებური, უფურცლო ყვავილსაფარით.
ნაყოფი წვნიანი, პრიალა, ნარინჯისფერი, ყვითელი ან მოწითალოა, სფეროსებრი ფორმის, სხედან ძალიან მოკლე ნაყოფსამაგრზე, რომელიც სქლად ერთხმის ტოტს.
გავრცელება
ქაცვი იზრდება მდინარის ნაპირებზე, მთის ფერდობებზე, ტენიან ადგილებში, სადაც ხშირად ქმნის ძნელადმისადგომ აღმონაცენს. განსაკუთრებით ფართოდაა გავრცელებული ქაცვის მდინარეების რიონისა და ცხენისწყლის ხეობებში, სადაც შესაძლებელია მისი მასიურად დამზადება.
ქიმიური შემადგენლობა
ნაყოფები საჭმელად ვარგისია, მომჟავო, მდიდარი ვიტამინებით ანანასის სუნით. შეიცავს 3,5%-მდე შაქარს, 2,6% მჟავებს, 8% ცხიმოვან ზეთებს 300-450 მგ.% C-ვიტამინს, კაროტინს, B1, B2, BC (ფოთლის მჟავა) და E ვიტამინებს. ნაყოფში შემავალი ზეთი მიდის ჭრილობის შემხორცებელი წამლების დასამზადებლად.
გამოყენება
ხალხურ მედიცინაში ქაცვის ნაყოფებს იყენებენ როგორც ტკივილგამაყუჩებელ, კუჭის სამკურნალო და სურავანდის საწინააღმდეგო საშუალებას. გამოიყენება აგრეთვე ქაცვის ფოთლებიც. ისინი შეიცავს 230-260 მგ.% C-ვიტამინს და 10%-მდე მთრიმლავ ნივთიერებებს. ნორჩი ყლორტებისა და ფოთლებისაგან იღებენ შავ, ხოლო ნაყოფებიდან – ყვითელ საღებავებს.
რესურსები ინტერნეტში
იმერეთის სამკურნალო ფლორა
ფშატისებრნი
Suyo, Ilocos Sur

Suyo, Ilocos Sur
Suyo, officially the Municipality of Suyo, is a 4th class municipality in the province of Ilocos Sur, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 10,766 people.
Suyo is from the provincial capital Vigan and from Manila.
Geography
Barangays
Suyo is politically subdivided into 8 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Baringcucurong
Cabugao
Man-atong
Patoc-ao
Poblacion (Kimpusa)
Suyo Proper
Urzadan
Uso
Climate
Demographics
In the 2020 census, Suyo had a population of 10,766. The population density was .
Economy
Government
Local government
Suyo, belonging to the second congressional district of the province of Ilocos Sur, is governed by a mayor designated as its local chief executive and by a municipal council as its legislative body in accordance with the Local Government Code. The mayor, vice mayor, and the councilors are elected directly by the people through an election which is being held every three years.
Elected officials
References
External links
Pasyalang Ilocos Sur
Philippine Standard Geographic Code
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Ilocos Sur
გალუანთა

გალუანთა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქურთის მუნიციპალიტეტში (ხეთაგუროვის თემი), 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 1050 მეტრი, ცხინვალიდან 13 კილომეტრი.
ლიტერატურა
ხეთაგუროვის თემის სოფლები
ინდოეთი 1920 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ინდოეთი 1920 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდოეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 1920 წელს, ბელგიის ქალაქ ანტვერპენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1920 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინდოეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ძეტა (ასო)

ძეტა (ასო)
ვიკიფორმულები
ბერძნული ასო „ძეტა“ მათემატიკურ ფორმულებში იწერება შემდეგი თეგებით;
<math>\Zeta</math> — ;
<math>\zeta</math> — .
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
graphemica.com // Ζ — greek capital letter zeta
graphemica.com // ζ — greek small letter zeta
ხილპერიკ აკვიტანიელი

ხილპერიკ აკვიტანიელი (რამდენიმე წყაროს მიხედვით ხილდერიკ აკვიტანიელი) (დ. უცნობია — გ. 632) — აკვიტანიის მეფე 632 წელს, ძალიან მცირე დროით, ხარიბერტ II-ის ვაჟი, მეროვინგების დინასტიიდან. მიჩნეულია, რომ მოკლეს ბიძის, დაგობერტ I-ის ბრძანებით. დაკრძალულია მამასთან ერთად ბლაის ბაზილიკაში.
ლიტერატურა
ფრედეგარის მემკვიდრეები - Continuationes chronicarum quae dicuntur Fredegarii // The Fourth Book of the Cronicle of Fredegar with its continuations. — London: Thomas Nelson and Sons Ltd, 1960.
ფრანკთა ისტორიის წიგნი - Das Buch von der Geschiche der Franken. // Quellen zur Geschichte des 7. und 8. Jahrhunderts. Ausgewaehlte Quellen zur deutschen Gechichte des Mittelalters. — Darmstadt, 1982. — Т. 4a
ფრანკთა მეფეები
მეროვინგები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გარდაცვლილი 632
Paul Freiherr von Eltz-Rübenach

Paul Freiherr von Eltz-Rübenach
Peter Paul Freiherr von Eltz-Rübenach (9 February 1875 – 25 August 1943) was Reich Postal Minister (Reichspostminister) and Reich Minister of Transport (Reichsminister für Verkehr) of Germany between 1932 and 1937.
Early life
Eltz-Rübenach was born in Wahn (today part of Cologne), a scion of the Rhenish noble house of Eltz. He studied engineering at Aachen University and the Technical University of Berlin and was then employed by the state railroad service. He spent several years in the United States working from 1911 to 1914 as a technical expert in the German consulate in New York City. At the outbreak of World War I he returned to Germany and worked in military rail transport. In 1924 he became president of the Deutsche Reichsbahn Board in Karlsruhe.
Political career
On 1 June 1932, he was appointed Reichsminister for both the Reich Ministry of Transport and the Reich Postal Ministry as a nonpartisan technocrat in Chancellor Franz von Papen's "cabinet of barons." He retained both these portfolios in the cabinets formed by Chancellor Kurt von Schleicher (3 December 1932) and, after the Nazi Machtergreifung, by Adolf Hitler (30 January 1933). In the cabinet, he fought unsuccessfully for development of the railroads against the government's emphasis on developing an improved highway system, the Reichsautobahn. Eltz-Rübenach also served as a member of the Academy for German Law.
To mark the fourth anniversary of the Nazi regime, Hitler determined to enroll all the remaining non-Nazi ministers in the Nazi Party and to confer upon them the Golden Party Badge. Eltz-Rübenach, a devout Catholic, was troubled by the rising conflict between the Nazi government and the Catholic Church. At the cabinet meeting on 30 January 1937, Eltz-Rübenach rejected the Golden Party Badge personally offered by Hitler and demanded a statement of Hitler's proposed policy toward the Church. The other ministers sat in stunned silence as Eltz-Rübenach was required to submit his resignation.
Some time later, when his wife refused to accept the Cross of Honour of the German Mother, a Nazi decoration, he and his family became "suspect persons" and were placed under surveillance by the Gestapo. In addition, his pension claims were temporarily revoked.
Eltz-Rübenach died in Linz am Rhein in 1943, aged 68.
Notes
References
External links
1875 births
1943 deaths
Barons of Germany
Eltz
German Roman Catholics
Members of the Academy for German Law
Nazi Germany ministers
Politicians from Cologne
Politicians from the Rhine Province
Ventaquemada

Ventaquemada is a town and municipality in the Central Boyacá Province, part of the Colombian department of Boyacá. Ventaquemada is located at a distance of from the capital Bogotá and from the departmental capital Tunja. The urban centre is situated at an altitude of on the Altiplano Cundiboyacense in the Eastern Ranges of the Colombian Andes. Ventaquemada borders Tunja and Samacá in the north, Boyacá, Boyacá, Jenesano and Nuevo Colón in the east, Turmequé and Villapinzón in the south and Guachetá, Lenguazaque and Villapinzón in the west.
Etymology
Former names of Ventaquemada are Padua and La Venta, indicating the commercial centre at a strategical location along the road between Bogotá and Tunja, historically the most important cities of the Altiplano. After the burning of the properties of Albarracín, the name Ventaquemada ("burnt sale") was given to the town.
History
The area of Ventaquemada before the Spanish conquest was populated by the Muisca, who were organised in their loose Muisca Confederation. Ventaquemada was part of the rule of the zaque of Hunza.
Modern Ventaquemada was founded on December 17, 1777, by viceroy Manuel Antonio Flórez.
Ventaquemada is close to the Puente de Boyacá, the bridge where the decisive Battle of Boyacá in the struggle for independence of Colombia was fought. Ventaquemada has a classical colonial house and a statue honouring independence hero Simón Bolívar. The train station of Ventaquemada has long been abandoned.
Economy
Main economical activity of Ventaquemada is agriculture; potatoes and maize are the major products cultivated.
Born in Ventaquemada
Héctor Moreno, former Colombian racewalker
Gallery
References
Municipalities of Boyacá Department
Villages in Colombia
Populated places established in 1777
1777 establishments in the Spanish Empire
გირჩა

გირჩა (ფორმალურ ბოტანიკურ გამოყენებაში: სტრობილი) — შიშველთესლოვანი მცენარეების სქესობრივი გამრავლების ორგანო. შედგება წაგრძელებული ღერძისა და მასზე სპირალურად განლაგებული ქერქისებრი სასპორე ფოთლების — მიკრო- და მეგასპოროფილებისაგან. მდედრობით გირჩს თესლის მომწიფების პერიოდში ქერქლი უხევდება.
„გირჩა“ ეწოდება აგრეთვე მურყნისა და სვიის მდედრობით ყვავილედსა და ნაყოფედს, რომელთა წაფრძელებულ ღერძზე მფარავი ფოთლებია განლაგებული. მფარავი ფოთლის იღლიაში ყვავილები სხედან.
ლიტერატურა
მცენარეთა მორფოლოგია
საიმონ პოსფორდი

საიმონ პოსფორდი (დ. 28 ოქტომბერი, 1971) — მუსიკოსი გაერთიანებული სამეფოდან, რომლის მოღვაწეობის ძირითადი მიმდინარეობაა ელექტრონული მუსიკა, კერძოდ გოა/ფსიქოდელიური ტრანსი. მისი სასცენო მეტსახელია Hallucinogen. პირველი ალბომი, Twisted, გამოსცა 1995 წელს, რომელმაც წარმოუდგენლად დიდი გავლენა იქონია ფსიქოდელიური ტრანსის განვითარებაში. რეალუად, ეს ნამუშევარი პირველი ფსიქოდელიური ტრანსის ალბომია. შემდგომმა ალბომმა, The Lone Deranger (1997), მხოლოდ გაამყარა ეს მიმართულება.
მას შემდეგ საიმონ პოსტფორდი არაერთი მნიშვნელოვანი მუსიკალური პროექტის მონაწილეა სხვადასხვა მუსიკოსებთან ერთად: შპონგლი (რაჯა რამი), Younger Brother (ბენჯი ვოგანი, იგივე პრომეთეუსი), Celtic Cross (მარტინ გლოვერი).
საიმონ პოსტფორდი არის ერთ-ერთი გავლენიანი ფსიქოდელიური ტრანს ლეიბლის Twisted Records-ის მფლობელი.
რესურსები ინტერნეტში
Twisted Records
ინგლისელი მუსიკოსები
ბრიტანელი დიჯეები
დაბადებული 28 ოქტომბერი
დაბადებული 1971
Aşurlu

Aşurlu (also, Ashurlu and Ashurli) is a village and municipality in the Masally Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,884.
References
Populated places in Masally District
ვიბორგის რაიონი (სანქტ-პეტერბურგი)

ვიბორგის რაიონი (სანქტ-პეტერბურგი)
ვიბორგის რაიონი — სანქტ-პეტერბურგის ერთ-ერთი რაიონი. მდებარეობს ქალაქის ჩრდილოეთ ნაწილში. შეიქმნა 1917 წელს. ისტორიულად ვიბორგის რაიონი წარმოადგენს რევოლუციამდელი ვიბორგის მხარის „მემკვიდრეს.“ თავდაპირველად ეს სახელი სანქტ-პეტერბურგის მთლიან მარჯვენა სანაპირო ნაწილს ეწოდებოდა. 1922 წლის 12 ივლისს მას მიუერთეს პოროხოვიეს რაიონი. 1952 წელს რაიონს სახელი შეეცვალა და ეწოდა სტალინის რაიონი, ხოლო ძველი სახელი მას მალევე 1958 წელს დაუბრუნეს.
რაიონის მოსახლეობა 2010 წლის აღწერით 447 562 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 115,38 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
ვიბორგის რაიონი
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის რაიონები
არისმენდის მუნიციპალიტეტი

არისმენდის მუნიციპალიტეტი
არისმენდი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ბარინასის შტატში. წარმოადგენს ბარინასის შტატის 12 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 7 209 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით არისმენდის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 20 305 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია არისმენდი.
ბარინასის შტატის მთელი მოსახლეობის 2.7% მოდის არისმენდის მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 2.8 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე. რამონ ფრიასი არის მუნიციპალიტეტის მერი, რომელიც აირჩიეს 2004 წლის 31 ოქტომბერს და მიიღო ხმათა 61%.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის მუნიციპალიტეტები
ბარინასის შტატი
სქოლიო
ბარინასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფელისიუ-დუს-სანტუსი

ფელისიუ-დუს-სანტუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 740 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ დიამანტინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 142 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.38 კმ²-ზე. ფართობი 357 622 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლომბარდიის ალპები

ლომბარდიის ალპები — ალპის მთების სახელწოდება ლომბარდიის ოლქის საზღვრებში, იტალიაში. მოიცავს რეტის ალპების სამხრეთ ნაწილს (ბერნინის მასივი, სიმაღლე 4049 მ-მდე), ორტლერის (3905 მ) და ადამელოს (3539 მ) მასივებს. აგებულია უმეტესწილად კირქვებით. მდინარე ადის გასწვრივი ხეობის სამხრეთით მდებარეობს ბერგამის ალპები (ლომბარდიის წინაალპები) და ტბები: ლაგო-მაჯორე, კომო, იზეო, გარდა.
რესურსები ინტერნეტში
ალპების ქედები
იტალიის ქედები
ღარმოს მყინვარი

ღარმოს მყინვარი — ხეობის ტიპის მყინვარი ცენტრალურ აზიაში, ტაჯიკეთში. მდებარეობს პამირში, პეტრე პირველის ქედის, მეცნიერებათა აკადემიისა და დარვაზის ქედების შესაყართან, ზღვის დონიდან 2970 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 27,5 კმ, ფართობი 197 კმ². ფირნის ხაზი გადის ზღვის დონიდან 4750 მ სიმაღლეზე. მყინვარის უმაღლესი ნაწილის სიმაღლეა 6350 მ. აქვს შენაკადები. ქვემო მონაკვეთში დაფარულია მორენული მასალით.
სქოლიო
ტაჯიკეთის მყინვარები
კავაიანი (ბილირანი)

კავაიანი (ბილირანი)
კავაიანი (ოფიციალურად კავაიანის მუნიციპალიტეტი;) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ბილირანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 455 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.
კლიმატი
სქოლიო
ბილირანის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
კალდასის დეპარტამენტი

კალდასის დეპარტამენტი
კალდასი — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. სახელი ეწოდა კოლუმბიელი პატრიოტის ფრანსისკო ხოსე დე კალდასის პატივსაცემად. მიეკუთვნება პაისის რეგიონს. დედაქალაქია მანისალესი. 2013 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 984 128 ადამიანს შეადგენს, ფართობი 7 291 კმ²-ია. ამავე დროს, კალდასი რისარალდისა და კინდიოს დეპარტამენტებთან ერთად კოლუმბიის ყავის კულტურული ლანდშაფტის შემადგენლობაში შედის.
დეპარტამენტი შედგება 27 მუნიციპალიტეტისგან.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის დეპარტამენტები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კოლუმბიის დეპარტამენტები
ნენები

ნენები — სამოედური ხალხი, მცხოვრები ჩრდილოეთ ყინულოვანი ოკეანის ნაპირებიდან ტაიმირის ნახევარკუნძულამდე. ჩვ. წ. პირველ ათასწლეულში მოახდინეს მიგრაცია ციმბირის ტერიტორიიდან თანამედროვე განსახლების არეალში.
რუსეთის ჩრდილოეთის მკვიდრი მოსახლეობიდან ნენელები ყველაზე მრავალრიცხოვანნი არიან. 2002 წლის აღწერით რუსეთში ცხოვრობდა 41 302 ნენთა, რომელთაგან 27 000 ცხოვრობდა იამალ-ნენთა ავტონომიურ ოკრუგში.
ტრადიციულად ნენელები ავრცელებენ ირმებს. იამალის ნახევარკუნძულზე ათასობით ნენელი ირმის მაშენებელია, რომლებსაც ჰყავთ 500 000 ირემი. მათი უმრავლესობა მომთაბარე ცხოვრებას ეწევა.
რუსეთის ორი ავტონომიური რეგიონების სახელი ახსენებს ნენელებს როგორც ძირითად მოსახლეობას (ნენთა და იამალ-ნენთა).
არსებობს ნენელთა ორი ტომი — ტუნდრული და ტყისა. ნენთა უმრავლესობა ტუნდრელია. ისინი ცხოვრობენ ორ ავტონომიურ რეგიონში. ტყის ნენლთა რიცხვია 1500 ადამიანი.
სქოლიო
აზიის ხალხები
ნენთა ავტონომიური ოკრუგი
იამალ-ნენთა ავტონომიური ოკრუგი
იუსუფ ადილ-შაჰი

იუსუფ ადილ-შაჰი (დ. 1450 — გ. 1510) — ადილ-შაჰის დინასტიის დამაარსებელი და ბიჯაპურის სასულთნოს პირველი სულთანი.
წარმოშობა
მისი წარმოშობის შესახებ სხვადასხვა ვერსია არსებობს, მათ შორის ყველაზე პოპულარული ვერსიაა მისი ქართული წარმომავლობა. ამ ვერსიის თანახმად, მაჰმუდ ღავანმა იგი ირანში შეიძინა. ზოგიერთი ისტორიკოსი მიიჩნევს, რომ იგი წარმოშობით სპარსია ან თურქმენი.
ზოგიერთი ისტორიკოსი კი თვლის, რომ იგი არის ოსმალეთის იმპერიის სულთან მურად II-ის შვილი.
მის შესახებ ინფორმაციას გვაწვდიან იმ პერიოდის ისტორიკოსები მუჰამედ ქასიმ ჰინდუ შაჰი (იგივე ფერიშთა) და რაფი ად-დინ შირაზი. სხვადასხვა ვერსიების არსებობის მიუხედავად, ორივე თანხმდება, რომ უსუფი საქართველოდან გატაცებული და მონად გაყიდული ახალგაზრდა გახლდათ, რომელმაც თავისი ნიჭის წყალობით ინდოეთის ერთ-ერთი სამეფოს სათავეში მოხვედრა მოახერხა. ფერიშთას სიტყვებით, საქართველოში ყარა-ყოიუნლუსა (შავბატკნიანები) და აყ-ყოიუნლუს (თეთრბატკნიანები) თუქმანთა თარეშის დროს ტყვედ წაყვანილთა შორის უნდა ყოფილიყო ყრმა იუსუფუც, რომელმაც რამდენიმე წელი სპარსეთში გაატარა. სწორედ იქ მოაქციეს ისლამზე და სახელიც იქვე შეუცვალეს. სპარსეთიდან ინდოეთში წაუყვანიათ და ბაჰამანის სასულთნოს დიდვაზირის, წარმოშობით სპარსი ღავანისთვის საჩუქრად მიურთმევიათ.
XVII საუკუნის მიწურულის იტალიელი მოგზაური ნიკოლო მანუჩი თავის ნაშრომში „STORIA DO MOGOR“ აღნიშნავდა, რომ:
1502 წელს ბიჯაპურში ჩასული იტალიელი მოგზაური ლუდოვიკო დი ვართემა აღნიშნავდა, რომ უსუფ ადილ-შაჰი ძალიან ძლიერი, მდიდარი და გულუხვი ხელმწიფეა, რომ შაჰის ჯარის უმეტეს ნაწილს „თეთრკანიანი ჯარისკაცები“ შეადგენდნენ, რომლებიც აშკარად გამოირჩეოდნენ სამეფოს ადგილობრივი, მოყავისფრო კანის მქონე მოსახლეობისაგან.
გარდაცვალება
უსუფი 1510 წელს გარდაიცვალა, როდესაც 67 წლისა იყო. დასაფლავებულია ქალაქ შაჰპურში, ცნობილ სუფი ჩანდაჰ-ჰუსეინის აკლდამაში.
სქოლიო
დაბადებული 1450
გარდაცვლილი 1510
ბიჯაპურის სულთნები
დუბროვკა (აურგაზის რაიონი)

დუბროვკა (აურგაზის რაიონი)
დუბროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 150 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 29 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (97%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აურგაზის რაიონის სოფლები