PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ფორთოხლის გოგონა

ფორთოხლის გოგონა
„ფორთოხლის გოგონა“ — ნორვეგიელი მწერალ იუსტაინ გორდერის 2003 წლის რომანი. 2009 წელს გამოვიდა მისი კინოადაპტაცია.
სიუჟეტი
გეორგი ოთხი წლის იყო, როცა მისი მამა იან ოლავი დაიღუპა. თერთმეტი წლის შემდეგ, გეორგის ბებია აღმოაჩენს იან ოლავის მიერ შვილისთვის გარდაცვალებამდე დაწერილ წერილებს, სათაურით „ფორთოხლის გოგონა“.
გეორგი მალე აღმოაჩენს, რომ „ფორთოხლის გოგონა“ არა უბრალო მოთხრობა, არამედ საიდუმლოებებით მოცული ამბავია მამის ახალგაზრდობის შესახებ. ამბავი იმისა, თუ როგორ შეხვდა იან ოლავი ლამაზ გოგონას, რომელსაც ფორთოხლებით სავსე ჩანთა ეჭირა ხელში. წერილში იან ოლავი შვილს სთხოვს, დაეხმაროს ფორთოხლის გოგონას ვინაობის დადგენაში.
გეორგი ხვდება, რომ „ფორთოხლის გოგონა“ დედამისია და მამა სწორედ მათი შეხვედრის ამბავს უყვება. უყვება, რამდენად რთული იყო სასიკვდილო დიაგნოზის გაგება. წერილის ბოლოს იან ოლავი შვილს ერთ შეკითხვას უსვამს: „დაბადებამდე რომ გქონდეს ორი არჩევანი - იცხოვრო ძალიან ბედნიერი ცხოვრებით, თუმცა ახალგაზრდა მოკვდე ან საერთოდ არ დაიბადო, შენ რომელს აირჩევდი?“
რესურსები ინტერნეტში
Goodreads-ზე
იუსტაინ გორდერის რომანები
2003 წლის რომანები
სტრეიკეიზერი

სტრეიკეიზერი — საცხოვრებელი და საოფისე ტიპის ცათამბჯენი ნიდერლანდების ქალაქ ჰააგაში. 42 სართულიანია, შენობის სიმაღლე 132 მ აღწევს. ემსახურება 5 ლიფტი. ქალაქ ჰააგაში სიმაღლით მე-2 შენობაა. მშენებლობა დაიწყო 2005 წლის ოქტომბერში, დასრულდა 2007 წლის ზაფხულში. შეიცავს 51 კეთილმოწყობილ ბინას. არქიტექტურული სტილი მოდერნისტულია.
რესურსები ინტერნეტში
სტრეიკეიზერი
სტრეიკეიზერი
ნიდერლანდების ცათამბჯენები
ძვ. წ. 844

ძვ. წ. 844
— წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
ადგილის დედა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ადგილის დედა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ადგილის დედა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ადგილის დედა — ცალკეული ადგილის მფარველი ქალღმერთი ქართულ მითოლოგიაში;
„ადგილის დედა“ — გოდერძი ჩოხელის ფილმი.
ადგილის დედა — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ასკილაურში
ადგილის დედა — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ გომბორში
ადგილის დედა — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაშლიანში
ადგილის დედა — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ კოჭბაანში
ადგილის დედა — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ რუსიანში
მიკოტროფული მცენარეები

მიკოტროფული მცენარეები — მცენარეები, რომლებიც ქმნიან მიკორიზას და ფესვებზე დასახლებულ სოკოთა დახმარებით ნიადაგიდან იღებენ საჭირო საკვებ ნივთიერებებს. არსებობს მიკოტროფული მცენარეების 3 ჯგუფი:
მცენარეები, რომლებიც არ ვითარდებიან თუ თესლი სოკოთი არ არის დაავადებული (ჯადვარისებრნი);
მცენარეები, რომლებიც იზრდებიან უმიკოზოდ, მაგრამ მიკორიზის არსებობისას უკეთესად ვითარდებიან (ხეებისა და ბუჩქების უმრავლესობა);
მცენარეები, რომლებსაც აქვთ მიკორიზა, მაგრამ ხელსაყრელი კვების პირობებში კარგად იზრდებიან უმიკორიზოდ (ცაცხვი, არყი, მრავალი ბუჩქი).
მცენარეთა უმრავლესობა მიკოტროფულია, გამონაკლისია ზოგიერთი ერთწლოვანი ბალახი, ისლი, შვიტა და წყლის მცენარეები.
ლიტერატურა
მცენარეები
კვების ეკოლოგია
Cuchilla Grande

Cuchilla Grande is a hill range that crosses the east part of Uruguay from north to south. It extends from the south part of Cerro Largo Department, through the departments of Treinta y Tres and Lavalleja and ends in Maldonado Department where it forms its highest peaks.
Noted features
In the southern part of this range, there is the Cerro Catedral, the highest point of the country. This hill is situated in the Maldonado Department.
Also found in this range is the Cerro Pan de Azúcar, likewise situated in the Maldonado Department, near Piriápolis.
Secondary ranges
Cuchilla de Mansavillagra
Sierra Carapé
Sierra Aceguá
Sierra de las Ánimas
Cuchilla Grande Inferior
Cuchilla de Cerro Largo
See also
Geography of Uruguay
External links
Cerro Catedral, Site of the Municipality of Maldonado, Uruguay.
Hills of Uruguay
Suraxanı

Suraxanı or Surakhany may refer to:
Suraxanı raion, an administrative district in Baku, Azerbaijan
Suraxanı (town), the administrative center of the raion
Suraxanı, Agsu, a village and municipality in Agsu Rayon, Azerbaijan
დრაკონის ხე

დრაკონის ხე, დევის ხე (Dracaena draco) — დრაცენას გვარის ერთ-ერთი სახეობა. ხის მსხვილი, დატოტვილი ღერო 20 მ-მდე იზრდება, დიამეტრი ფუძესთან 4 მ-მდეა. აქვს ხაზური, ტყავისებრი, გრძელი ფოთლები, რომლებიც ტოტების ბოლოზე კონებად სხედან.
იზრდება კანარისა და სოკოტრის კუნძულებზე. ზოგიერთი ხე 5-6 ათას წლამდე ცოცხლობს. ქერქის დასეტვით იღებენ წითელ ფისს — დრამაკონის სისხლს. ფოთლის ბოჭკოსაგან ამზადებენ ქსოვილებს, ჯაგრისებსა და სხვა.
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 3, გვ. 632, თბ., 1978
სატაცურისებრნი
ნანჯაო

ნანჯაო — ბაის ხალხთა სამეფო. რომელთა ტერიტორია მოიცავდა ძირითადად, იუნანის პროვინციას ჩინეთში.
ნანჯაოს აყვავების პერიოდი VIII-IX საუკუნეებზე მოდის. იგი იყო მრვალეთნიკური ბუფერული სახელმწიფო ჩინეთსა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ხალხებს შორის. ნანჯაოს ექსპანსიამ და დაცემამ გამოიწვია ლაოსა და ტაის ხალხების გადასახლება თანამედროვე ლაოსისა და ტაილანდის ტერიტორიაზე.
დაარსება
ნანჯაოს დაარსება მოხდა დაახლოებით 650 წლისათვის. ბაის ტომები დასახლდნენ ტბა ერხაის სანაპიროზე. მათ წარმოქმნეს სამთავრო, რომელსაც ჩჟაოს სახელით იცნობდნენ. 737 წელს ტანის ჩინეთის მხარდაჭერით მეფე პილოგემ გააერთიანა „შვიდი ჯაო“ და ახალი სახელი ნანჯაო უწოდა. იგი ფორმალურად ითვლებოდა ტანის ჩინეთის ვასალურ სახელმწიფოდ. მისი დედაქალაქი 738 წელს გახდა ნაყოფიერი ხეობის ცენტრში მდებარე ქალაქი ტაიხე. 17 წლის შემდეგ პილოგეს ვაჟმა გელოფენმა თავი იმპერატორად გამოაცხადა, ე. ი. ჩინეთისაგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადა.
ექსპანსია
750 წელს ნანჯაო აჯანყდა ტანის ჩინეთის წინააღმდეგ. 751 წელს ჩინეთმა არმია წარგზავნა აჯანყებულთა დასასჯელად. მაგრამ არმია განადგურდა სიანგუანეს მახლობლად, იმავე წელს, რა დროსაც მოხდა ტალასის ბრძოლა. ამ ბრძოლაშიც ჩინელებმა გამანადგურებელი დარტყმა მიიღეს არაბებისაგან ცენტრალურ აზიაში. ამ ბრძოლის მოწმე იყო გენერალთა ხევი და 10 ათასობით ჯარისკაცის საფლავი სიანგუანის რაიონში. 754 წელს ჩინეთმა მეორე არმია გაგზავნა, რომელიც ასევე გაანადგურეს. ამ წარუმატებლობებით წაქეზებულმა ნანჯაომ მთელი იუნანის პროვინცია დაიკავა და ამავე დროს, შეიჭრა ბირმაში, ლაოსში, ტაილანდში და გადაადგილდნენ სიჩუანში. 829 წელს აიღეს ჩენდუ.
832 წელს ნანჯაომ დაარბია სახელმწიფო პიუს (ბირმაში) დედაქალაქი ხალინჯი, რომელიც მიწასთან გაასწორეს და ცოცხლად გადარჩენილი მცხოვრებნი ტყვედ წაასხეს. 835 წელს ნანჯაოს ჯარები შეიჭრნენ მონის სამეფოში (თანამედროვე მიანმარის შტატი) და მრავალი ტყვე წაასხეს, თუმცა მონის სახელმწიფომ შეძლო თავისი ძალების გაერთიანება ნანჯაოს წინააღმდეგ ბრძოლაში და მოახერხა მისი შეჩერება.
დასუსტება
873 წელს ნანჯაო განდევნეს სიჩუანიდან. ამის მერე სამეფოს სიძლიერე თანდათან დაეცა და ჩაქრა.
დინასტიის შეცვლა
902 წელს ტახტიდან ჩამოადგეს ნანჯაოს დინასტია. უმოკლეს დროში კიდევ სამი დინასტია შეიცვალა და 937 წელს დაარსდა დალის სამეფო.
დაცემა
1254 წელს დალის სამეფო დაიპყრეს მონღოლებმა ყუბილაი ყაენის მეთაურობით. ტაის ტომები გადაადგილდნენ თანამედროვე ტაილანდის, ლაოსის, და ინდოეთის ასამის შტატის ტერიტორიებზე.
რელიგია
ნანჯაო ასოცირდება ბუდიზმთან, რასაც ამტკიცებენ იმ პერიოდის ქვის წარწერები. ზოგიერთი მეცნიერის მოსაზრებით, ადგილობრივი ბუდიზმი აჩარია ტანტრული ბუდიზმის, არის, მონათესავე ფორმა იყო, რომელიც გავრცელებულია თანამედროვე მიანმაში.
იხილეთ აგრეთვე
იუნანი
ლაოსის ისტორია
ტაილანდის ისტორია
ლიტერატურა
ი. ნ. მაშკინა. ჩინეთი და ვიეტნამი III—XIII სს. «მეცნიერება». 1978წ.
რესურსები ინტერნეტში
პირველი სახელმწიფოები მიანმას ტერიტორიაზე
ბუდიზმის რეგიონი
შუა საუკუნეების ჩინეთი
ძველი მსოფლიო
ჩინეთის ისტორია
დაკარგული სახელმწიფოები
აზიის ძველი სახელმწიფოები
ასაფ ზეინალის ქუჩა

ასაფ ზეინალის ქუჩა (აზერბ. Asəf Zeynallı küçəsi) — აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, იჩერი-შეჰერის ისტორიულ უბანში (ძველი ქალაქი), კოშკის ქუჩიდან კიჩიკ გალას ქუჩამდე მდებარე ქუჩა. ქალაქის ერთ-ერთი მთავარი ტურისტული მარშრუტი.
ისტორია
აღნიშნული ქუჩა კომპოზიტორ ასაფ ზეინალის სახელს ატარებს (1909-1932)
წარმოადგენს ქალაქის ერთ-ერთ უძველეს ქუჩას . 1939 წლამდე მას უწოდებდნენ დიდ მინარეთს .
საბჭოთა პერიოდში ქუჩის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობა ცნობილი იყო მთელი ქალაქის „ქაბაბი მამედალით“ .
ნაგებობები
ასაფ ზეინალის ქუჩაზე არაერთი ცნობილი და ისტორიული შენობაა განთავსებული. მათ შორის აღსანიშნავია:
სახლი №11 - სამხატვრო გალერეა „აფშერონი“;
სახლი №18 - სეიდი იაჰიას მეჩეთი (XVII საუკუნის დასაწყისი);
სახლი №25- შეიხ იბრაჰიმის მეჩეთი (XV საუკუნის დასაწყისი);
სახლი №39 - ბაბა კუხი ბაქოვის მეჩეთი;
სახლი №45 - განის მამედოვის სახლი (1908 წელი), აღნშნული შენობა ყოფილი საცხოვრებელი კორპუსია, მდებარეობს ბაქოს ისტორიულ უბანში, იჩერი შეჰერთან, წარმოადგენს ადგილობრივი მნიშვნელობის არქიტექტურულ ძეგლს.
სახლი №49 - ჯუმას მეჩეთი - შიიტური მეჩეთი, განლაგებული აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, მის ისტორიულ ნაწილ იჩერი-შეჰერში. ჯუმას მეჩეთი განლაგებულია მჭიდროდ ათვისებულ ნაკვეთზე, ტრადიციებით ნაკურთხ ადგილზე. ზოგიერთი მკვლევარი გამოთქვამს აზრს, რომ ამ ადგილზე ადრე წარმართული ცეცხლის ტაძარი იდგა. XX საუკუნის დასაწყისში ერთ-ერთი მდიდარი მორწმუნეს – ბაქოელი ჰაჯი შეიჰ დადაშევის მიერ აღნიშნული მეჩეთი გადაკეთდა და ასეთ მდგომარეობაში მოაღწია ჩვენამდე.
სახლი №53 - ლეზღინის მეჩეთი (აშურა-მეჩეთი);
სახლი №63 ა - მეჩეთი-მედრესე;
სახლი №65 - იჩერი-შეჰერის ნაკრძალის მენეჯმენტი;
სახლი №67 - ჰაჯი გაიბის აბანო.
ფაქტები
ფილმში „Teheran-43“ ბაქომ ითამაშა თეირანის როლი. გადაღების ნაწილი ჩატარდა ასაფ ზეინალის ქუჩაზე (ჯუმას მეჩეთი აშკარად ჩანს კადრებში) .
გორბუნკოვის საზღვარგარეთ მოგზაურობის მრავალი ეპიზოდი გადაიღეს ფილმიდან ბრილიანტის ხელი: ფილმის დასაწყისში კონტრაბანდისტების მანქანა ამ ქუჩაზე მივარდება, პოლიციელი არეგულირებს მოძრაობას, ქალწულის კოშკი ჩანს ქუჩის პერსპექტივაში, განი მამედოვის სახლის სხვა კუთხით ბუიუქ გალას ქუჩის გადაკვეთაზე, სემიონ სემიონოვიჩი იღებს ფოტოებს, კამერის ობიექტივიდან კაპიკის ამოღების გარეშე, მის მხარზე კარგად ჩანს ჯუმას მეჩეთის მინარეთი .
რესურსები ინტერნეტში
Видеопрогулка по улице
Баку. Знаменитая на весь город «кебабная Мамедали» на улице Асафа Зейналы в Крепости, получившая вывеску «Сосисочная» (1980-е)
სქოლიო
ბაქოს ქუჩები
ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
ანანეის რაიონი

ანანეის რაიონი — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის სან-ანტონიო-დე-პუტინის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 660 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 132 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 20 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 939.56 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
პუნოს რეგიონის რაიონები
სან-ანტონიო-დე-პუტინის პროვინციის რაიონები
ხალჩიხა

ხალჩიხა — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის სლობოდსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 6 ადამიანს შეადგენდა. სოფელი მდებარეობს ხაროვკისაგან 61 კმ-ში.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
http://vologda-oblast.ru/ru/government/municipalities/atu/index.php?okato_15=19+252+816+043 — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
შალგოტარიანი

შალგოტარიანი — ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ უნგრეთში, ნოგრადის მედიეში.
მდებარეობს კარანჩის მთის ძირში, ზღვის დონიდან 250 მეტრზე, დედაქალაქ ბუდაპეშტიდან 120 კილომეტრით ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ქალაქი გარსშემორტყმულია ტყეებითა და ბორცვებით, რომელთა წვერებზეც აღმართულია ციხესიმაგრეთა ნანგრევები.
ქალაქი ჯერ კიდევ შუა საუკუნეებში არსებობდა, თუმცა დიდი ალბათობით, პატარა სოფლის სახით.
იხილეთ აგრეთვე
უნგრეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Tarjáninfó.hu informations, programs, events.
Some pictures of the castle
უნგრეთის ქალაქები
სოფიას ალექსანდრე ნეველის საკათედრო ტაძარი

სოფიას ალექსანდრე ნეველის საკათედრო ტაძარი — ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესიიის საკათედრო ტაძარი სოფიაში. მდებარეობს ალექსანდრე ნეველის მოედანზე. აგებულია 1912 წელს. პროექტის ავტორია რუსი არქიტექტორი ალექსანდრ პომერანცევი.
მთავარი გუმბათის სიმაღლეა 45 მეტრი, სამრეკლოს სიმაღლე — 53 მეტრი. ფართობია 3170 მ². ტაძარი ერთდროულად იტევს 5 000 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
Old photographs of the Nevsky Cathedral
Three dimensional rendering of Alexander Nevsky Cathedral (without plugin; in English, Spanish, German)
3D Laser scanning of Alexander Nevsky Catedral
ბულგარეთის ტაძრები
ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
სოფია
ივანე ჯავახიშვილის სახლ-მუზეუმი

ივანე ჯავახიშვილის სახლ-მუზეუმი — ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახლ-მუზეუმი, კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხოვლეში. მუზეუმი არსებობს 1968 წლიდან, მაგრამ ოფიციალურად გაიხსნა 1976 წელს მეცნიერის 100 წლის იუბილესთან დაკავშირებული ღონისძიებების ფარგლებში. მუზეუმში დაცულია საქართველოსა და კავკასიის ისტორიის თანამედროვე სამეცნიერო სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებლის სახელთან დაკავშირებული 379 ექსპონატი. მუზეუმის ხელმძღვანელია ელზა მამულაშვილი.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს მუზეუმების სია
ლიტერატურა
კასპის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
მონოპოლია

მონოპოლია (ერთი, — ვყიდი) — ეკონომიკური საქმიანობის განსაკუთრებული უფლება, რომელიც თავმოყრილია კონკრეტული ადამიანის, გარკვეული ბიზნეს-ჯგუფის ან სახელმწიფოს ხელში. ეს უფლება შეიძლება მოიცავდეს სრულიად სხვადასხვა საქონელსა და მომსახურებას. მონოპოლიების წარმოქმნა, ფაქტობრივად, აუქმებს თავისუფალ კონკურენციას, რამდენადაც იმთავითვე უარეს პირობებში აყენებს სხვა საბაზრო სუბიექტებს. ამიტომ, განვითარებულ ქვეყნებში არსებობს სპეციალური ანტიმონოპოლიური სამსახურები, რომელთა ფუნქციაა კონკურენტუნარიანი გარემოს უზრუნველყოფა და წვრილი და საშუალო ბიზნესისთვის საარსებო სივრცის შენარჩუნება.
ლიტერატურა
ზურაბიშვილი დ., გობრონიძე გ., სამოქალაქო განათლების ლექსიკონი, საიას იურიდ. განათლ. ხელშეწყობის ფონდი, თბ., 2011. ISBN 978-9941-0-3354-4.
მიკროეკონომიკა
ეკონომიკური ტერმინები
ბაზრის სტრუქტურა
რევაზ გრძელიძე

რევაზ გრძელიძე
რევაზ კონსტანტინეს ძე გრძელიძე (დ. 1 აგვისტო, 1930, სოფ. ბარი (ონის მუნიციპალიტეტი), — გ. 28 დეკემბერი, 1998, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1974), პროფესორი (1976), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1990).
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ისტორიის ფაკულტეტი 1953 წელს. 1960–1964 წლებში იყო საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის (სკკპ) ისტორიის კათედრის უფროსი მასწავლებელი, 1965–1976 წლებში — მეცნიერული კომუნიზმის კათედრის დოცენტი, 1977–1981 წლებში — თსუ პრორექტორი, 1987–1991 წლებში — თსუ სკკპ ისტორიის კათედრის, ხოლო 1991–1998 წლებში — პოლიტიკურ პარტიათა ისტორიის კათედრის გამგე. იკვლევდა საქართველოს უახლესი ისტორიის საკითხებს.
ბიბლიოგრაფია
საქართველოს დამოუკიდებლობის ეროვნული კომიტეტი (ავტორი). - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1995. - 60გვ.
1924 წლის სახალხო აჯანყება საქართველოში (1914-1918 წწ) (ავტორი). - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1992. - 56გვ.
სოციალიზმის სრულყოფა და ეროვნული ურთიერთობა (ავტორი). - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1987. - 265გვ.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1 აგვისტო
დაბადებული 1930
გარდაცვლილი 28 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1996
ქართველი ისტორიკოსები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ჩუხჩარხი

ჩუხჩარხი ჩუხჩერახი — მოხელე ფეოდალურ საქართველოში. მას ჰქონდა სამხედრო ფუნქცია და ევალებოდა მეფის დაცვა, იყო მეფის მცველების უფროსი. მეფეს თან ახლდა მგზავრობის დროს და სხვა მოხელეებთან ერთად მის წინ მიდიოდა. ევალებოდა, პირველს ენახა ის ადგილები, სადაც მეფე უნდა მისულიყო, შემდეგ მობრუნებულიყო და მეფეს გასძღოლოდა. ჩუხჩარხი დიდი და საპატიო მოხელე იყო. წერილობით ძეგლებში ის ვაზირებთან ერთად იხსენიება. ცნობილია თამარ მეფის ჩუხჩარხი ბოცო ბოცოსძე.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ფეოდალური მონარქიის სამოხელეო წყობა
ლიტერატურა
სურგულაძე, ი., ქართული სამართლის ძეგლები, თბილისი, 1970
თანამდებობები ძველ საქართველოში
Zonulispira grandimaculata

Zonulispira grandimaculata is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Description
The length of the shell varies between 10 mm and 24 mm.
Distribution
This species occurs in the Pacific Ocean between Nicaragua and Panama.
References
Adams, C. B. "Catalogue of shells collected at Panama, with notes on synonymy, station, and habitat." Annals of the New York Academy of Sciences 5.1 (1852): 229–549.
External links
Gatsropods.com: Zonulispira grandimaculata.
grandimaculata
Gastropods described in 1852
აღმოსავლეთი გერმანია 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

აღმოსავლეთი გერმანია 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აღმოსავლეთ გერმანიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 1972 წელს, დასავლეთ გერმანიის ქალაქ მიუნხენში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 66 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აღმოსავლეთი გერმანია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ნიკოს სამპსონი

ნიკოს სამპსონი (დ. 16 დეკემბერი, 1935, ფამაგუსტა — გ. 9 მაისი, 2001, ნიქოზია) — კვიპროსელი პოლიტიკოსი, ქვეყნის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 1974 წლის 15-23 ივლისს.
ბიოგრაფია
ნამდვილი გვარი გეორგიადისი, მაშინ შეცვალა სამპსონით, როდესაც გაზეთ The Cyprus Times-ში ფოტოგრაფად დაიწყო მუშაობა. სამპსონი შემდეგ მის პარტიულ ფსევდონიმად იქცა. აქტიურად ჩაება პარტიზანულ ომში დიდი ბრიტანეთისაგან კვიპროსის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში. აქტიურად მონაწილეობდა სამხედრო მღელვარებებში, რის შესახებაც შემდეგ გაზეთში წერდა. ამის გამო სამპსონი დააპატიმრეს და სიკვდილით დასჯის განაჩენი გამოუტანეს. შემდეგ ეს განაჩენი სამუდამო პატიმრობით შეუცვალეს. 1959 წელს კვიპროსმა მიიღო ავტონომია სამპსონი გაათავისუფლეს და საბერძნეთში გადავიდა. კვიპროსში დაბრუნდა ქვეყნის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ. სამშობლოში მას შეხვდნენ, როგორც ეროვნულ გმირს.
1960 წელს დააარსა და რედქტორობდა ეროვნულ გაზეთს Μάχη. 1970 წელს გახდა ქვეყნის პარლამენტის წევრი პროგრესული პარტიის რიგებიდან. 1974 წლის 15 ივლისს დაამხო პრეზიდენტი მაკარიოს III და გააძევა კვიპროსიდან. სამპსონი გახდა პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი. ამ სამხედრო გადატრიალებას მოჰყვა თურქეთის შეჭრა კუნძულზე და ქვეყნის ერთი მესამედის ანექსია. 23 ივლისს იძლებული გახდა გადამდგარიყო და თანამდებობა დაეთმო გლაფკოს კლირიდისისთვის. 1976 წელს სამპსონს მიუსაჯეს 20 წლით თავისუფლების აღკვეთა სახელმწიფო ღალატისათვის. 1979 წელს საფრანგეთში გაემგზავრა სამკურნალოდ, სადაც დარჩა 1990 წლამდე. 1992 წელს გაათავისუფლეს და დაუბრუნდა საგაზეთო ბიზნესს.
გარდაიცვალა 2001 წლის 9 მაისს ნიქოზიაში.
იხილეთ აგრეთვე
კვიპროსის პრეზიდენტი
რესურსები ინტერნეტში
Cyprus, Paul D. Hellander, 2003 ISBN 1-74059-122-4
The Cyprus Question and the Turkish Position in International Law, Zaim M. Necatigil, 1993 ISBN 0-19-825846-1
კვიპროსის პრეზიდენტები
დაბადებული 16 დეკემბერი
დაბადებული 1935
გარდაცვლილი 9 მაისი
გარდაცვლილი 2001
Acanthaspis petax

Acanthaspis petax — მწერი Reduviidae-ს ოჯახისა. სხეულის სიგრძე დაახლოებით 1 სმ აღწევს. აქტიურად ნადირობს ჭიანჭველებზე. იკვებება მეტწილად სისხლით. მსხვერპლს არ ტოვებს. ჭიანჭველებისაგან ქმნის თავისებურ ფარს და მათთან ერთად გადაადგილდება, რითაც თავს იცავს ობობებისაგან. ბინადრობს სამხრეთ აზიაში. სამშობლოა მალაიზია.
რესურსები ინტერნეტში
ფოტო
ვიდეო youtube
ნახევრადხეშეშფრთიანები
ერიადორი

ერიადორი — ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში დიდი რეგიონი შუახმელეთის ჩრდილო-დასავლეთით. დასავლეთით მდებარეობდა ლინდონი და ლურჯი მთები. აღმოსავლეთით - როვანიონი და ნისლიანი მთები.
ერიადორი დასახლებული იყო შუახმელეთის თავისუფალი ხალხების მიერ. მეორე და მესამე ეპოქებში აქ დატრიალდა უამრავი მნიშვნელოვანი მოვლენა. მესამე ეპოქის დასასრულს ერიადორში ძირითადად ჰობიტები (მაზრა, ახლო ტერიტორიები) სახლობდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
შუახმელეთის რეგიონები
უნივერსიტეტი (მოსკოვის მეტრო)

უნივერსიტეტი (მოსკოვის მეტრო)
უნივერსიტეტი — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1959 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მეტროსადგურები
კვალი (გაზეთი)

კვალი (გაზეთი)
„კვალი“ — ქართული ყოველკვირეული პოლიტიკური, სამეცნიერო და ლიტერატურული გაზეთი, ეროვნულ-ლიბერალური მიმართულებისა. 1892 წელს სოფელ ბრილში, ნიკოლოზ დიასამიძის სახლში, მისივე მონაწილეობით ჩატარდა გაზეთ „კვალის" დამფუძვნებელი კრება. გაზეთი გამოდიოდა 1893–1904 წლებში თბილისში. 1893–1896 წლებში გაზეთი დიდ ადგილს უთმობდა „მესამე დასის“ დამწყებ ლიტერატორებს. 1898 წლიდან გაზეთი გადავიდა „მესამე დასის“ ხელში და გახდა რუსეთის იმპერიაში პირველი ლეგალური მარქსისტული ორგანო. 1898-1901 წლებში მისი რედაქტორი იყო ნოე ჟორდანია. ქვეყნდებოდა სტატიები საქართველოს ეკონომიკის, ისტორიის, ეთნოგრაფიის, გეოგრაფიისა და მეცნიერების სხვადასხვა დარგებიდან. იბეჭდებოდა მხატვრული ლიტერატურა, პუბლიცისტური და კრიტიკული წერილები, ბიბლიოგრაფია. გაზეთი მთავრობამ აკრძალა 1904 წელს.
რედაქტორი-გამომცემლები — ა. თუმანიშვილი-წერეთლისა (ფაქტობრივი რედაქტორი-გამომცემელი — გიორგი წერეთელი), ა. ალექსი-მესხიშვილი. დაიხურა მთავრობის განკარგულებით.
ლიტერატურა
ქართული ჟურნალებისა და კრებულების ანალიტიკური ბიბლიოგრაფია, ნაკვ. 3, თბ., 1944;
მგალობლიშვილი ქ., ქართული გაზეთების ბიბლიოგრაფია, «პროლეტარული რევოლუცია», 1943, № 3;
კარიჭაშვილი დ., ქართული პერიოდული გამოცემების ბიბლიოგრაფიული მიმოხილვა, «წიგნის მეგობარი», 1925, № 2;
რუსეთის იმპერიის გაზეთები
ქართულენოვანი გაზეთები
ვალენტინ პავლოვი

ვალენტინ პავლოვი
ვალენტინ სერგოს ძე პავლოვი (დ. 26 სექტემბერი 1937, მოსკოვი, რუსეთის სფსრ, სსრკ — გ. 30 მარტი 2003, მოსკოვი, რუსეთი) — საბჭოთა და რუსი პოლიტიკოსი, სსრ კავშირის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე 1991 წლის იანვრიდან აგვისტომდე. ის იყო მიხაილ გორბაჩოვის წინააღმდეგ 1991 წლის აგვისტოში მოწყობილი პუტჩის ერთ-ერთი მთავარი მონაწილე.
სქოლიო
სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეები
სსრკ-ის პოლიტიკოსები
რუსი პოლიტიკოსები
დაბადებული 26 სექტემბერი
დაბადებული 1937
გარდაცვლილი 30 მარტი
გარდაცვლილი 2003
ლამბალოს არხი

ლამბალოს არხი — სარწყავი არხი საქართველოსა და სომხეთში. იწყება სომხეთის ტერიტორიაზე, მდინარე დებედის მარჯვენა ნაპირიდან. სიგრძე 44 კმ, საშუალო ხარჯი 2 მ³/წმ. რწყავს 1591 ჰა, აქედან სომხეთში რწყავს 600 ჰა, საქართველოში (მარნეულის მუნიციპალიტეტში) 991 ჰა.
ლიტერატურა
საქართველოს არხები
სომხეთის არხები
Jerumenha

Jerumenha is a municipality in the state of Piauí in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Piauí
References
Municipalities in Piauí
მიხეილ ბითაძე

მიხეილ ბითაძე
მიხეილ ალექსის ძე ბითაძე (დ. 20 აგვისტო [ ძვ. სტ. 7 აგვისტო], 1903, ქ. ხაშური ― გ. 9 დეკემბერი, 1983, ქ. კოლომნა, მოსკოვის ოლქი) — ქართველი მშენებელი ინჟინერი, ნაგებობათა ფუძე-საძირკვლების მშენებლობის სპეციალისტი.
ბიოგრაფია
მიხეილ ალექსის ძე ბითაძე დაიბადა 1903 წლის 20 აგვისტოს ქ. ხაშურში. საშუალო განათლება მიიღო ხაშურის გიმნაზიაში. 1931 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. მუშაობდა თბილისის სამშენებლო-საპროექტო გზატკეცილების სამმართველოში (1936). თბილისის სატყეო-ტექნიკურ ინსტიტუტში (1937). 1935-იდან მუშაობს ქ. ნორილსკში. მონაწილეობდა მუდმივად გაყინულ გრუნტებზე მკაცრ კლიმატურ პირობებში ნაგებობათა საძირკვლების რაციონალური კონსტრუქციების დამუშავებისა და დანერგვაში (ლენინური პრემია (1966), დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ინჟინრები
დაბადებული 20 აგვისტო
დაბადებული 1903
გარდაცვლილი 9 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1983
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
ხაშურში დაბადებულები
საქართველოს სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1931)
ლენინური პრემიის ლაურეატები