PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Georges Sadoul

Georges Sadoul (4 February 1904 – 13 October 1967) was a French film critic, journalist and cinema writer. He is known for writing encyclopedias of film and filmmakers, many of which have been translated into English.
Biography
Sadoul was born in Nancy. He was trained at the Sorbonne and the IDHEC, a French cinema school. His father, Charles Sadoul, was a well-known ethnologist.
At the age of 19, a student in Nancy, he collaborated with L'Est Républicain and founded the Nancy-Paris Committee. The objective of this committee is to allow the population of Nancy to meet Parisian productions and artists. He notably brought there Jean Epstein, Henry Prunières, André Lurçat, Jacques Rivière, Jacques Copeau and André Lhote.
Once a surrealist, he became a member of the French Communist Party in 1932. He is editor-in-chief of the magazine for young people, published by the PCF, Mon Camarade. He was responsible for the cinematographic section of the journal Regards, from 1936. Until the war, he published articles regularly in L'Humanité and the Cahiers du bolchévisme.
In his Diary of war, he recounts at length his phoney war and the debacle of 1940.
Sadoul was also a member of the Resistance, alongside Louis Aragon, and responsible for the Front National des Intellectuels for the southern zone from 1941 to 1944. He collaborated with the clandestine Les Letters Françaises and the Stars.
After the Second World War he published in six volumes his main work General History of Cinema ("Histoire générale du cinéma"). He viewd films around the world with a focus on developing countries. Throughout his career, Sadoul was accused of having an ideological bias in his works.
He was the first secretary general of the French Federation of Film Clubs and the International Federation of Film Clubs. He published of some of the most important reviews of the era in magazines such as Cahiers du Cinéma.
He died in Paris at the age of sixty-three.
Bibliography
Histoire générale du cinéma. Tome 1. L'invention du cinéma (1832–1897), Denoël, 1946
Histoire générale du cinéma. Tome 2. Les pionniers du cinéma, Denoël, 1950–1975
Histoire générale du cinéma. Tome 3. Le cinéma devient un art – L'avant-guerre, Denoël, 1950–1975
Histoire générale du cinéma. Tome 4. Le cinéma devient un art – La première guerre mondiale, Denoël, 1950–1975
Histoire générale du cinéma. Tome 5. L'Art muet – L'après-guerre en Europe, Denoël, 1950–1975
Histoire générale du cinéma. Tome 6. L'Art muet – Hollywood – La fin du muet, Denoël, 1950–1975
Histoire générale du cinéma. Tome 6 (according to the initial outline). L'époque contemporaine (1939-1954) – 1/Le cinéma pendant la guerre (1939–1945), Denoël, 1946, rééd. 1954
Dictionnaire du cinéma, 1965
Dictionnaire des cinéastes, 1965
Histoire de l'art du cinéma, 3e édition, Flammarion, 1949
le Cinéma français, Flammarion, 1962
Histoire du cinéma mondial, des origines à nos jours, Flammarion, 1949
References
External links
Partial biography (in French)
1904 births
1967 deaths
University of Paris alumni
French male non-fiction writers
Communist members of the French Resistance
20th-century French journalists
20th-century French male writers
მილისონოვკა

მილისონოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბიჟბულიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბიჟბულიაკიდან დაშორებულია 21 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია პრიუტოვო, რომელიც დაშორებულია 27 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბიჟბულიაკის რაიონის სოფლები
ყარათაფა (ბარდა)

ყარათაფა (ბარდა)
ყარათაფა — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 551 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ბარდის რაიონის სოფლები
ნეთივოთი

ნეთივოთი — ქალაქი ისრაელის სამხრეთში, აშკელონიდან 30კმ-ით დასავლეთით და ბეერ-შევამდე 30კმ აღმოსავლეთით. ნეთივოთი დაარსდა 1956 წელს ნეგევის უდაბნოს ჩრდილოეთი ნაწილის ათვისებისა და დასახლების პროგრამის ფარგლებში. 2000 წელს მან ქალაქის სტატუსი მიიღო. მისი პირველი მაცხოვრებლები გახდნენ ებრაელი რეპატრიანტები ჩრდილოეთ აფრიკიდან.
რესურსები ინტერნეტში
Municipal home page
სქოლიო
ისრაელის ქალაქები
მონ-ფლორი

მონ-ფლორი — სეიშელის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი, რომლის ძირითადი ნაწილი მდებარეობს კუნძულ მაეზე. ოლქი ასევე მოიცავს წმინდა ანას საზღვაო ეროვნული პარკის 6 კუნძულს და მისგან აღმოსავლეთით მდებარე კიდევ 2 კუნძულს (ბიკონის და სეშის კუნძულები).
სქოლიო
სეიშელის კუნძულების ოლქები
შეპსესკარა

შეპსესკარა — ძველი ეგვიპტის ფარაონი. მიეკუთვნება V დინასტიას. ქვეყანას მართავდა ძვ. წ. 2465-2460 წლებში.
მმართველობა
სახელი შეპსესკარა შემონახულია საქარის ფარაონთა სიაში; იგი მოთავსებულია ნეფერირკარასა და ნეფერეფრას სახელებს შორის. აბიდოსის სიაში მისი სახელი არ არის ნახსენები. ჩანს, რომ მას მანეთონი უწოდებდა სისირესომს და ამბობდა რომ იგი 7 წლის განმავლობაში მეფობდა.
ტურინის სამეფო სია ასევე ამტკიცებს მისი მმართველობის 7 წელს. მართალია, ტურინის პაპირუსზე არ არის მისი სახელი ნახსენები, ცნობილია მხოლოდ მისი მმართველობის რამდენიმე წელი. ცალსახად თუ ვიმსჯელებთ მცირე რაოდენობის წარწერებზე, რომელებიც დარჩენილია ამ მეფის მმართველობის შესახებ მის უცნობ პირამიდაზე, წარმოშობს ეჭვს, რომ ამ ფარაონის მმართველობა არ აღემატებოდა ერთ წელზე მეტს. მართლაც, ორი ცილინდრული და რამდენიმე თიხის ბეჭედი, რომლებიც აღმოჩენილია სავარაუდოდ აბიდოსში, ყველაფერია რაც ამ ფარაონის შესახებ არის შემონახული. ბეჭდები მისი ჰორის სახელით აღმოჩენილია 1982 წელს, ნეფერეფრას ტაძრის ნაწილში, რომლის მშენებლობა არ დასრულებულა ნეფერეფრას სიცოცხლეში. აქედან გამომდინარეობს, რომ შეპსესკარა შესაძლოა ქვეყანას მართავდა ნეფერეფრას შემდეგ.
თავის V დინასტიის დიდგვაროვანთა ჩამონათვალში ხაუ-პტაჰი, ფარაონთა უწყვეტ სიაში, რომელსაც იგი ემსახურებოდა ჩამოთვლის საჰურას, ნეფერერკარას, ნეფერერფასა და ნიუსერა.ს როგორც ჩვენ ვხედავთ, შეპსესკარა საერთოდ არ არის მხსენიებული ნეფერირკარასა და ნისერას შორის, რასაც მივყავართ იმ აზრამდე, რომ ის უფრო გვიანი პერიოდის ფარაონია. გამონაკლისის შემთხვევაში მმართველობდა ისე მოკლე ხანს, რომ მისი თანამედროვეების მეხსიერებაში მისი მმართველობის პერიოდი არ დარჩა.
შეპსესკარას პირამიდა
შეპსესკარას მიეწერება დაუმთავრებელი პირამიდა სახურის სამხრეთ პირამიდებში. არცერთ მოცემულ მტკიცებულებაში ეს პირამიდა არ ფიგურირებს. ასეთ პირამიდას რამდენიმე ისტორიკოსი მიაწერს მენკაუჰორსაც და V დინასტიის კიდევ ერთი ფარაონის პირამიდას, რომელიც ასევე არ არის იდენტიფიცირებული. ამ პირამიდების მშენებლობის პროცესი იქნა შეწყვეტილი ზუსტად მისი დაწყებიდან რამდენიმე თვის შემდეგ. ფაქტობრივად, უბრალოდ გაითხარა და გაიჭრა ადგილი ამ პირამიდებისთვის. მიწისქვეშა გასამაგრებელი სამუშაოები საწყის ეტაპზევე შეჩერდა. იმდროინდელი თანამედროვე ისტორიკოსების ცნობებზე დაყრდნობით, მენხაურას პირამიდის მშენებლობა სავარაუდოდ დამთავრდა და მათივე ვარაუდით იგი მდებარეობდა საქარაში ან დახშურში.
ტრადიციულად შეპესკარას მმართველობა მოთავსებულია ფარაონ ნეფერირკარა-კაკაისა და ნეფერეფრას შორის. ცალსახად, ზემოთ აღიშნულიდან გამომდინარე წარმოიქმნება ურთიერთგამომრიცხავი ჰიპოთეზები ამ ფარაონზე: ამ ჰიპოთეზის თანახმად შეპსესკარას მმართველობა არ უსწრებს წინ ნეფერეფრას, არამედ იყო მისი მემკვიდრე. შეპესკარა შესაძლოა იყო საჰურას შვილი, რომელმაც ხელში ჩაიგდო ძალაუფლება ნეფერეფრას გარდაცვალების შემდეგ. სავარაუდოდ, მან განახორციელა ქორწინება ნიმაათაპ II-სთან. ერთი მხრივ, შეპსესკარამ ვერ გაუძლო ძვრებს მის ცხოვრებაში და რამდენიმე ხნის შემდეგმ მართველობა გადაეცა ნიუსერას, ნეფერერას უმცროს ძმას და ნეფერირკარას შვილს რომელიც მას დედოფალ ხენტკაუს II-სგან ჰყავდა.
ლიტერატურა
Miroslav Verner, Archaeological Remarks on the 4th and 5th Dynasty Chronology, Archiv Orientální, Volume 69: 2001
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის მეფეები
ეგვიპტის მეხუთე დინასტიის ფარაონები
პოლანი (ტოლედო)

პოლანი (ტოლედო)
პოლანი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის მონტეს-დე-ტოლედოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 158 კმ². მოსახლეობა — 3872 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პოლანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
Murieta

Murieta is a town and municipality located in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain. It covers an area of 4,51 km². In 2006, it had a population of 371, giving the average population density of 70,29 persons per km².
References
External links
MURIETA in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa)
Official web of the town
Municipalities in Navarre
Metapone jacobsoni

Metapone jacobsoni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Metapone-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ეკატერინბურგის სამების ეკლესია

ეკატერინბურგის სამების ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში. ეკლესია დაარსდა 1849 წელს, როგორც სოფელ შარტაშის (საბჭოთა პერიოდში მოექცა ქალაქის ფარგლებში) სამლოცველო, მოგვიანებით გადააკეთეს ტაძრად. თანამედროვე ეკლესია შენდებოდა 1889-1892 წლებში და მიეძღვნა 1888 წლის 17 ოქტომბერს იმპერატორ ალექსანდრე III-ისა და მისი ოჯახის გადარჩენას მატარებლის ავარიის დროს.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.
ისტორია
1849 წელს სამთო დეპარტამენტმა შარტაშში ააშენა ქვის სამლოცველო, რომელიც მოგვიანებით ტაძრად გადაიქცა. 1892 წელს ტაძარი აკურთხეს სამების სახელზე. ამავე პერიოდიდან შარტაშში ყალიბდება თვითმმართველი მართლმადიდებელი მრევლი. 1857 წლამვე მრევლი მიეწერებოდა ეკატერინბურგის დიდმოწამე ეკატერინეს სახელობის ტაძრის მრევლს, ხოლო 1857-1862 წლებში ელია წინასწარმტყველის ეკლესიის მრევლს ბერეზოვსკში.
1888 წლის 17 ოქტომბრის მოვლენების შემდეგ გადაწყვიტეს სამლოცველო სახლი კაპიტალურად გაერემონტებინათ. მოსახლეობაში დაიწყო შემოწირულობის შეგროვება. 1889 წლის 27 აგვისტოს დაასრულეს მომავალი ეკლესიის საფუძვლის ჩაყრა. 1889 წელს ტაძრის ძირითად შენობასთან ააგეს საეკლესიო-სამრვლო სკოლის შენობა, სადაც შარტაშის ბავშვები სწავლობდნენ საღვთო სჯულს, გრამატიკას, მათემატიკასა და ისტორიას.
სამების ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა 1937 წელს ეკლესიების დახურვის მასიური კამპანიის ფარგლებში. მთელი საეკლესიო ქონება გაიგზავნა 3 ვაგონით და გადაიტანეს შარტაშის ტბის სანაპიროზე, სადაც იგი დაფლეს მიწაში. ეკლესიის შენობა კი გადაეცა გასამხედროებულ სახანძრო დაცვას. 27 მეტრიან სამრეკლოს თავიდან გამოიყენებდნენ როგორც სახანძრო კოშკურას, ხოლო მოგვიანებით სრულიად დაანგრიეს. პერესტროიკის წლებში ეკლესიის შენობა ეკატერინბურგის ხელოსანთა ცენტრი იყო.
1995 წლის ოქტომბერში კვართობის დღესასწაულის წინა პერიოდში ეკატერინბურგის ადმინისტრაციამ ნახევრადდანგრეული ეკლესია გადასცა ეკატერინბურგის ეპარქიას.
2000 წელს დასრულდა კაპიტალური რეკონსტრუქცია. 2002 წლიდან მიმდინარეობს მეცადინეობები საეკლესიო-სამევლო სკოლაში. 2009 წლის 11 ივნისს განაცხადეს სასულიერო-საგანმანათლებო ცენტრის მშენებლობის დასრულების შესახებ, რომლის კედლებშიც ასევე მოქმედებდა ასევე მართლმადიდებლური ლიტერატურის ბიბლიოთეკა. ასევე იგეგმება წრეების ჩამოყალიბება ბავშვთა ინტერესების მიხედვით.
სქოლიო
ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები
ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
Camponotus yessensis

Camponotus yessensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ძვ. წ. 333

ძვ. წ. 333
მოვლენები
ნოემბერი : ალექსანდრე მაკედონელი ამარცხებს სპარსელთა ჯარს დარიოს III-ის მეთაურობით ისოსის ბრძოლაში.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
მემნონ როდოსელი — ბერძენი სარდალი, რომელიც აქემენიდების მხარეს იბრძოდა ალექსანდრე მაკედონელის წინააღმდეგ.
საბერძნეთი 1912 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

საბერძნეთი 1912 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საბერძნეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 1912 წელს, შვედეთის დედაქალაქ სტოკჰოლმში. ამ თამაშებზე მათ ერთი ოქროსა და ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1912 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საბერძნეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Sumağavaqazma

Sumağavaqazma (also, Sumağava-Qazma and Sumagovakazma) is a village in the Davachi Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Pirəbədil.
References
Populated places in Shabran District
ლორე

ლორე, ლორი — შუა საუკუნეების ციხე-ქალაქი და ისტორიული მხარე ტაშირში (ახლანდელი სომხეთი). ქალაქის ნანგრევები შემორჩენილია ქ. სტეფანავანის ახლოს. დაარსდა XI საუკუნის 20–იან წლებში ტაშირ ძორაგეტის მეფე დავით I უმიწაწყლოს მიერ, 1065 წლიდან კვირიკიდების დინასტიის მიერ ჩამოყალიბებული ტაშირ-ძორაგეტის სამეფოს ცენტრი. მდებარეობდა მაღალ სამკუთხა პლატოზე. ორი მხრით ხეობები იცავდა, მესამე მხრით — ციხესიმაგრეთა კედლების სისტემა. 1118 წელს მეფე დავით IV აღმაშენებელმა ლორე მიმდებარე ტერიტორიებით საქართველოს სახელმწიფოს შემოუერთა. განსაკუთრებული სამხედრო მნიშვნელობის გამო იგი საქართველოს ამირსპასალართა სადგომი პუნქტი გახდა. განვითარებული ფეოდალიზმის ხანაში მთელ ტაშირს ლორე ეწოდა. 1177 წელს ლორე მეფე გიორგი III-ის წინააღმდეგ აჯანყებული ივანე ორბელისა და დემნა უფლისწულის უკანასკნელი საყრდენი პუნქტი იყო. აჯანყების ჩახშობის შემდეგ ქალაქი ამირსპასალარ ყუბასარს გადაეცა. 1186 წლიდან ლორეს მხარგრძელთა ფეოდალური საგვარეულო ფლობდა და საქართველოს სანაპირო საერისთავოს ცენტრი იყო. მხარგრძელთა მმართველობის დროს ქალაქი აყვავდა. აშენდა სასახლეები, ეკლესიები, ხიდები. 1236 წელს ლორე მონღოლებმა აიღეს და სასტიკად დაარბიეს. XIV-XV საუკუნეებში ქალაქი მნიშვნელოვნად დაქვეითდა და ციხესიმაგრის ფუნქციაღა შერჩა. XVI-XVIII საუკუნეებში საბოლოოდ დააკნინა ირანელთა და ოსმალთა ლაშქრობებმა. 1918 წელს სომხეთი თავს დაესხა საქართველოს სადავო ტერიტორიების მითვისების მიზნით. სომხეთ-საქართველოს ომი დასრულდა ლორეს ტერიტორიის ნეიტრალურ ზონად გამოცხადებით. 1920 წელს საქართველოს შემადგენლობაში დაბრუნდა. 1921 წელს საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ, რეგიონი საქართველოს ჩამოეჭრა და სომხეთის სსრ-ს გადაეცა.
იხილეთ აგრეთვე
ლორის მაზრა
ლორეს პროვინცია
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ლორე.
სომხეთის ციხესიმაგრეები
საქართველოს ისტორიული ქალაქები
ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
რეზო ამაშუკელი

რეზო ამაშუკელი
რევაზ (რეზო) ბიძინას ძე ამაშუკელი (დ. 24 ივნისი, 1936, ქუთაისი — გ. 10 იანვარი, 2022) — ქართველი პოეტი.
ბიოგრაფია
1960 წელს დაამთავრა თსუ-ის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. მისი ლექსები და პოემები იბეჭდება 1957 წლიდან. გამოქვეყნებული აქვს წიგნები (1964, 1967, 1970, 1974). 1972 წელს მისი ლექსების კრებული გამოვიდა რუსულ ენაზეც. პოემისათვის „ძახილი“ 1968 წელს მიენიჭა საქართველოს კომკავშირის პრემია. საქართველოს მწერალთა კავშირის მდივანი (1986). 1988-1989 წლებში შოთა რუსთაველის საზოგადოების თავმჯდომარის პირველი მოადგილე. მოქალაქეთა კავშირის თავმჯდომარის მოადგილე (1993). არის თბილისის საპატიო მოქალაქე (2003). დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1996). გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის პრემიისა (1982) და საქართველოს კომკავშირის პრემიის ლაურეატი (1968).
სქოლიო
ქართველი პოეტები
დაბადებული 1936
გარდაცვლილი 2022
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2003)
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
Colchis Lowland

Colchis Lowland
The Colchis Lowland is a geographical area in Georgia, which consists of a coastal lowland plain of the eastern Black Sea. Named after Colchis, an ancient Greek name for this region, the lowland is nearly triangular, squeezed between the Greater Caucasus and Lesser Caucasus mountains, with its base leaning on the Black Sea and apex directed to the east, reaching the environs of the town of Zestaponi. To the northwest and southwest, respectively, the plain continues as narrow coastal strips in Abkhazia and Adjara.
The Colchis Lowland is formed by the combined alluvial plains of the Rioni, Inguri, Khobi, Supsa, Chorokhi, and other rivers, which have sources in the Greater and Lesser Caucasus ranges. The lowland has an average elevation of 100 to 150 m, but some places are located below sea level. It is located in a damp subtropical climate zone, with an annual precipitation of about 1,500 mm. The surface of the lowland was formed in Late Pleistocene and Holocene. It has significantly been modified by human activity. The region's subtropical conditions have supported agriculture since ancient times; citrus fruits, tea, and tung are grown, mostly on the surrounding foothills. The wetter lowlands in the centre of the plain collect cold air, and frosts preclude the cultivation of more sensitive crops. Parts of the Colchis Lowland are included in a series of national parks and protected areas. Because of the region's biodiversity and range of ecosystems (including deciduous rainforests and wetlands, percolation bogs, and other mire types), part of the Colchis Lowland were inscribed on the UNESCO World Heritage List in 2021, as the Colchic Rainforests and Wetlands site.
References
Plains of Georgia (country)
ანგუნი

ანგუნი (სრული სახელი ანგუნ ჩიპტა სასმი; ; დ. 29 აპრილი, 1974) — ეროვნებით ინდონეზიელი მომღერალი, რომელიც ამჟამად საფრანგეთის მოქალაქეა. მშობლიური ინდონეზიურის გარდა მღერის ფრანგულ და ინგლისურ ენებზე.
ევროვიზიის 2012 წლის კონკურსზე ბაქოში წარმოადგენდა საფრანგეთს. ფინალში დაიკავა 22-ე ადგილი.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
Dunia Aku Punya (1986)
Anak Putih Abu Abu (1991)
Nocturno (1992)
Anggun C. Sasmi... Lah!!! (1993)
Snow on the Sahara (1997)
Chrysalis (2000)
Luminescence (2005)
Elevation (2008)
Echoes (2011)
რესურსები ინტერნეტში
ფრანგი მომღერლები
დაბადებული 1974
დაბადებული 29 აპრილი
642

642
მოვლენები
არაბების პირველი გამოჩენა ამიერკავკასიაში.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
12 ოქტომბერი: იოანე IV — რომის პაპი (დ. უცნობია)
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ხალიდ იბნ ალ-ვალიდი — მუსლიმი არაბი მეომარი (დ. 584)
ბოინაქარი

ბოინაქარი — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
2020 წლის 9 ნოემბერს, მთიანი ყარაბაღის ომის დროს აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტრომ გაავრცელა პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის განცხადება სოფლის განთავისუფლების შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
გუბადლის რაიონის სოფლები
რიუ-დუ-პირისი

რიუ-დუ-პირისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19.923 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 889.359 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.02 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
ქართული ხმები

ქართული ხმები — ვაჟთა ვოკალური ანსამბლი, საქართველოს სახელმწიფოს პრემიის ლაურეატი (1996 წ.).
დაარსდა „ჟურნალისტის“ სახელწოდებით საქართველოს ტელევიზიისა და რადიო მაუწყებლობის სახელმწიფო კომიტეტთან 1985 წელს გოგი დოლიძისა და თემურ ჭკუასელის ინიციატივით. „ქართული ხმები“ 1991 წელს ეწოდა. 1992 წლიდან ანსამბლის ხელმძღვანელია ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე რობერტ გოგოლაშვილი. ამავე წლიდან ანსამბლი ჩამოყალიბდა ასეთი შემადგენლობით: გია ჭირაქიძე, დავით აბესაძე (საქართველოს სახალხო არტისტი), გოგი დოლიძე, გურამ თამაზაშვილი, თემურ ჭკუასელი, დავით გოგიაშვილი, ზურაბ ლოლაძე, ზაურ ბოლქვაძე, მალხაზ თალაკვაძე, გივი ჭიჭინაძე, რობერტ გოგოლაშვილი.
1996 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბაზაზე შეიქმნა ანსამბლი „უნივერსიტეტი“, შემდეგი შემადგენლობით: კახა გრიგალაშილი, დათო კიკაბიძე, გიგა აბესაძე, გივი ბაკურაძე, ზურა ბაკურაძე, დათო უგრელიძე, იასონ მეუნარგია, ლევან ვეშაპიძე. 2000 წელს გამოუშვეს პირველი ალბომი – „გაზაფხულდა აყვავილდა ნუში“, 2002 წელს მეორე ალბომი – „მიწა და ზეცა”
2004 წელს ანსამბლ ქართული ხმებში მოიწვიეს ანსამბლ უნივერსიტეტის სრული შემადგენლობა, პირველმა ხმამ ზაურ ბოლქავაძემ ახლგაზრდებს სიმბოლური გასაღები გადასცა და ასპარეზი შემდეგ თაობას გადააბარა.
„ქართული ხმების“ სიმღერა გამოირჩევა ეროვნული თვითმყოფობით, მაღალი პროფესიული კულტურით, თავისებური მანერით. საქართველოს ყველა კუთხის უძველესი ხალხური სიმღერების გარდა რეპერტუარშია ქართველ კომპოზიტორთა სიმღერები. ანსამბლს გასვლებით შემოვლილი აქვს მრავალი ქვეყანა. გამოშვებული აქვთ მრავალი ფირფიტა 3 კომპაქტდისკი, აუდიოკასეტები და 7 თითო საათიანი ვიდეოკასეტა სახელწოდებით: „ქართული ხმები“ სცენაზე და სცენის მიღმა.
ლიტერატურა
ენციკლოპედია თბილისი, თბ,. 2002, გვ.892
რესურსები ინტერნეტში
ასნამბლი „ქართული ხმები” (უმცროსი თაობა)
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
ქართული ანსამბლები
Counties of Lithuania

Counties of Lithuania
The territory of Lithuania is divided into 10 counties (Lithuanian: singular apskritis, plural apskritys), all named after their capitals. The counties are divided into 60 municipalities (Lithuanian: singular savivaldybė, plural savivaldybės): 9 city municipalities, 43 district municipalities and 8 municipalities. Each municipality is then divided into elderates (Lithuanian: singular seniūnija, plural seniūnijos). This division was created in 1994 and slightly modified in 2000.
Until 2010, the counties were administered by county governors (Lithuanian: singular – apskrities viršininkas, plural – apskrities viršininkai) appointed by the central government in Vilnius. Their primary duty was to ensure that the municipalities obey the laws and the Constitution of Lithuania. They did not have great powers vested in them, and so it was suggested that 10 counties are too much for Lithuania as the two smallest counties administer only four municipalities. Therefore, on 1 July 2010, the county administrations were abolished, but the counties themselves are retained for statistical and reporting purposes.
Modern apskritys should not be confused with apskritys that existed in the independent Lithuania during the interwar period. At that time Lithuania had a two-tier administrative division: apskritys that were subdivided into valsčius. Lithuania now has a three-step division: counties, municipalities, and elderates (apskritys, savivaldybės, and seniūnijos). See subdivisions of Lithuania for details.
Map
This map shows counties as well as municipalities. Eight city municipalities and two municipalities are marked by numbers:
List
See also
Administrative divisions of Lithuania
Municipalities (Lithuanian: plural – savivaldybės, singular – savivaldybė)
Elderships (or wards) (Lithuanian: plural – seniūnijos, singular – seniūnija).
Seniūnaitija (sub-eldership)
Cities (Lithuanian: plural – miestai, singular – miestas)
Towns (Lithuanian: plural – miesteliai, singular – miestelis)
References
Subdivisions of Lithuania
Lithuania, Counties
Lithuania 1
Counties, Lithuania
Lithuania geography-related lists