PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Ants Laikmaa

Ants Laikmaa (5 May 1866 – 19 November 1942) was an Estonian painter.
Life
Ants Laikmaa (until 1935 Hans Laipman) was born in Paiba farm, Araste village, Märjamaa Parish. He was the 13th child of a poor Estonian family. He attended schools in Velise, Haapsalu and Lihula. His mother died when he was a child. Laikmaa discovered early his interest in painting. He studied from 1891 to 1893 and 1896/97 at the Düsseldorf Art Academy. From 1897 to 1899 he was working in Düsseldorf. He is associated with the Düsseldorf school of painting. In autumn of 1899 he returned to Tallinn. From 1900 to 1907 Laikmaa worked as an artist in Tallinn and Haapsalu. Study led him to Belgium, France, Austria, Finland and the Netherlands. 1901 he organized the first ever Estonian art exhibition in Tallinn, 1906 followed by the first art exhibition in Tartu. 1903, he founded a studio in Tallinn. 1907 he founded the Estonian Art Association (Eesti Kunstiselts).
In 1904 the 38-year-old Laikmaa met the great love of his life, the 21-year-old Marie Under, one of the best-known poets of the time. In the same year he painted two portraits of her, counted as the most famous of Laikmaa paintings.
From 1907 to 1909 he was mainly in Finland. 1909 to 1913 he traveled to the major art cities in Europe. He lived from 1910 to 1912 in Capri and Tunisia. From 1913 to 1931 Laikmaa worked as a freelance artist and art teacher in Tallinn. Among others, his pupils included the young Alfred Rosenberg. 1927 his only daughter Aino Marie (later Anu Kilpiö, died 1969) was born, a child of his model nicknamed "Miku". In 1932 Laikmaa settled in the vicinity of Taebla in Lääne County, on his farm in Kadarpiku village designed with a 7-hectare park, where he remained and worked until the end of his life.
Ants Laikmaa died in November 1942 in Kadarpiku, where he is also buried. Laikmaa remained unmarried all his life. His farm was opened in 1960 as a museum to his life and work.
Work
Ants Laikmaa is best known for his pastel painting. He brought impressionism to Estonia, and often painted landscapes, mostly with sharp colors. His portraits of the intellectual and artistic elite of Estonia are also well known. He was also politically active. Above all, he promoted the training and promotion of Estonian art and was one of the founders of the Estonian National Museum (Eesti Rahva Muuseum) in Tartu.
Best-known works
Self Portrait (1902)
Lääne neiu (1903; 'Maiden from Lääne County')
Portrait of Marie Under (1904)
Vigala taat (1904; 'Old man from Vigala')
Portrait of August Kitzberg (1915)
Gallery
References
External links
Ants Laikmaa house-museum
1866 births
1942 deaths
People from Märjamaa Parish
People from Kreis Wiek
19th-century Estonian painters
19th-century Estonian male artists
20th-century Estonian painters
20th-century Estonian male artists
Kunstakademie Düsseldorf alumni
Düsseldorf school of painting
Painters from the Russian Empire
გოქტა

გოქტა — ჩანჩქერი სამხრეთ ამერიკაში, პერუ. შედგება ორი ვარდნილისაგან, საერთო სიმაღლე 771 მეტრი. იგი მსოფლიოში სიმაღლით მესამე ჩანჩქერია ვენესუელაში მდებარე ანხელისა და სამხრეთ აფრიკული ტუგელას შემდეგ.
სქოლიო
პერუს ჩანჩქერები
არევშატი (შირაკი)

არევშატი (შირაკი)
არევშატი — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 900 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 048 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1 280 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.6 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
შირაკის პროვინციის სოფლები
სათავე (ჰიდროლოგია)

სათავე (ჰიდროლოგია) — ადგილი, სადაც წყლის ნაკადი (მდინარე, ნაკადული) იბადება, ე.ი. ამა თუ იმ ოროგრაფიულ ერთეულში იღებს დასაბამს. მდინარის სათავე შეიძლება იყოს წყარო, მყინვარის ბოლო, ტბა, ჭაობი. ხმელეთის დადაბლებულ ადგილებში (მაგ., ვაკეებზე) მდინარის სათავე შეიძლება იყოს ტბა ან ჭაობი. ამის კარგ მაგალითს გვაძლევს აღმოსავლეთ ევროპის ვაკე. ჭაობებიდან, რომლებიც წყალგამყოფებზე მდებარეობენ, იწყებიან სხვადასხვა მდინარეთა სისტემები.
მთიან მხარეებში მდინარის სათავედ გვევლინება მაღალმთიანი მთის ტბა, ან მყინვარის ბოლო. მდინარეთა სისტემებში, რომლებსაც მრავალრიცხოვანი სათავეები აქვთ, მთავარ სათავეთ ისეთი მიიჩნევა, რომელიც მაქსიმალურად არის დაშორებული შესართავს, ან გამოირჩევა განსაკუთრებულად დიდი წყლიანობით.
ხშირად მოზრდილი მდინარის დასაბამი საკუთრივ დიდი მდინარეების შერწყმის ადგილია.
თვალსაჩინო განსხვავება არსებობს მთისა და ვაკის მდინარეების სათავეების სიმაღლეებს შორის. ასე მაგ., ვაკის მდინარეების სათავე ზღვის დონეზე შედარებით დაბლა მდებარეობს, რაც არ არის ნიშანდობლივი მთის მდინარეების სათავეებისათვის.
ზოგიერთი მდინარის სათავედ კარსტული წყაროები გვევლინება. საქართველოში ცნობილია მაგ., მდინარე ბესლეთი, რომელიც მძლავრი კარსტული წყაროებიდან იბადება. კარსტულ ვოკლუზებში სათავეს იღებს მაგ., მდინარე რეჩხი.
იხილეთ აგრეთვე
შესართავი
მდინარე
ლიტერატურა
Геологический словарь, т1, А-Л., М. 1955;
Чеботарев А. И. Гидрологический словарь. Л. 1978.
ჰიდროლოგია
მდინარეები
uk:Водозбір
ტორეს-კაუსანის რაიონი

ტორეს-კაუსანის რაიონი — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის მაინასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 188 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 162 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 7 363 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლორეტოს რეგიონის რაიონები
მაინასის პროვინციის რაიონები
რააჰე

რააჰე — მუნიციპალიტეტი რააჰეს ქვერეგიონში, ფინეთში. იგი შვედმა სახელმწიფო მოხელემ და გენერალ-გუბერნატორმა, პრერ ბრაჰე უმცროსმა, 1649 წელს დააარსა და ერთ-ერთია ფინეთის 10 ისტორიულ ხის ქალაქს შორის. მუნიციპალიტეტი ბოტნიის ყურის ჩრდილოეთ სანაპიროზე მდებარეობს, ოულუდან 75 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით და კოკოლადან 126 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 050 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 1 889 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 45.51 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა.
მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: ჰააპავესი, ოულაინენი, პიუჰიაიოკი, სიიკაიოკი და სიიკალატვა. 1973 წელს რააჰეს სალოინენი შეერწყა, 2003 წელს ― პატიიოკი, ხოლო 2013 წელს ― ვიჰანტი. ასტეროიდ 1786 რააჰეს სახელი მუნიციპალიტეტის საპატივცემულოდ ეწოდა.
იხილეთ აგრეთვე
რააჰეს მუზეუმი
რესურსები ინტერნეტში
Town of Raahe – Official site
Old Raahe historical information in English, Finnish, German, and Swedish
Finnish Institute of Migration English pages with historical information and databases
Genealogical Society of Finland pages in English
Raahe Guide
სქოლიო
ჩრდილოეთ ოსტრობოტნიის მუნიციპალიტეტები
NGC 7138

NGC 7138 — სპირალური გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1864 წლის 3 აგვისტო. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
Miraí

Miraí is a Brazilian municipality located in the state of Minas Gerais. The city belongs to the mesoregion of Zona da Mata and to the microregion of Muriaé.
Main Rivers: Fubá and Muriaé
History
Brejo was its first name. The agriculture sector is pointed as one of the most successful of the region Zona da Mata.
The city territory is located in a region of easy access due to the presence of Rio-Bahia highway, also called BR-116.
The first village was set up on the margins of the Muriaé River.
Around 1840, attracted by land fertility, the first explorers came to Miraí'''s region.
Finding land and good water, they spread the news and eventually other farmers arrived.
At 1852, a group of farmers acquired part of the land belonging to the farm named Três Barras,
in the place they built a chapel to Santo Antônio and around grew a village called Brejo.
Later, the village became the District of Paz, with the name of Santo Antônio do Muriaé, belonging to Freguesia de Santa Rita de Meia Pataca.
At 1883, the district was turned into Freguesia de Santo Antônio do Camapuã.
The name was changed to Miraí, which means "wet land" in Tupi, by 1895.
The municipality was created in 1923, separating itself from Cataguases.
Attractions
The town presents as natural attractions countless waterfalls.
The Carnival Parade is very traditional, attracting tourist from all over the country.
In September the city host the Festival Samba and Botequim, a cultural event offering good music and regional cuisine, by the bus station.
Ataulfo Alves
Ataulfo Alves was the most famous person to be born in Miraí, he is known as one of the best samba compositor of the second half of the 20th century, there is a museum to his memory in the city.
Disasters
In January 2007, the city was victim of a flooding with catastrophic proportions after the collapse of a barrage belonging to the company Rio Pomba Cataguases,
more than 2 billion liters of water mixed with mud and chemical waste used on the extraction of bauxite was dumped in the city causing its destruction and affecting the Muriaé River'', hence destroying many cities on its way to the Atlantic Ocean.
This was the second accident to happen in the region caused by this company. The damage to the environment was unmeasurable.
Sources
Secretaria da Cultura, em 1 de outubro de 1999
Assembléia Legislativa do Estado de Minas Gerais
References
External links
https://web.archive.org/web/20080602082835/http://www.almg.gov.br/munmg/m42205.asp
https://web.archive.org/web/20070831004356/http://www.portalclick.com.br/cidades/mirai/fotos.html
http://www.interminas.com.br
http://www.estacoesferroviarias.com.br/efl_ramais_1/mirai.htm
http://www.jornalopiniao.net
http://www.interminas.com.br/portal/foto/cobertura/page/1 Festival Samba e Botequim pictures
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
ფარერული საგა

ფარერული საგა
ჩრდილოური საგა ფარერებზე ან ფარერული საგა ფარერელ კაცზე, მოგვითხრობს ფარერების ქრისტიანულად მოქცევასა და ნორვეგიის სამეფოში შესვლაზე.
Færeyinga Saga-ს 1904 წლის ილუსტრაცია, გამოსახავს Tróndur í Gøtu-ს.
საგა ისლანდიაში დაიწერა დაახლოებით 1200 წელს. ავტორი უცნობია; დაკარგულია დედანი, თუმცა, დედნისეული ტექსტები სხვა საგებში გვხვდება, განსაკუთრებით სამ ხელნაწერში: ოლაფ ტრიგვასონარის საგაში, ფლატეიარბოკის და AM 62-ში დაცულ ხელნაწერში.
წყაროები
Færeyínga saga eller Færøboernes historie i den islandske grundtekst med færø­isk og dansk oversættelse Carl Christian Rafn, ed., Danish tr. Johan Hen(d)rik Schrøter, Faroese tr. (Copenhagen: J.H. Schultz 1832)
ლიტერატურა
Debes, Hans Jacob. Føroya søga 1. Norðurlond og Føroyar. (pp. 89–100. Føroya skúlabókagrunnur) 1990.
Havsteen-Mikkelsen, Sven Føroyinga søga (Bjarni Niclasen, týddi; Jørgen Haugan, skrivaði eftirmæli. (Tórshavn: Føroya skúlabókagrunnur) 1995
რესურსები ინტერნეტში
Full text in Icelandic and English translation at the Icelandic Saga Database
heimskringla.no - Færeyinga saga
ნორვეგიული კულტურა
ფარერული კულტურა
სომხეთის საპარლამენტო არჩევნები (1995)

სომხეთის საპარლამენტო არჩევნები (1995)
სომხეთის საპარლამენტო არჩევნები 1995 — საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ ჩატარებული პირველი საპარლამენტო არჩევნები. გაიმართა 1995 წლის 5 ივლისს, ხოლო მეორე ტური 29 ივლისს. 190 დასაკავებელი ადგილიდან 150 ირჩეოდა მაჟორიტარული სისტემით, ხოლო 40 პროპორციულით. არჩევნებში გამარჯვება რესპუბლიკურმა ბლოკმა (ალიანსში გაერთიანებულები იყვნენ პან-სომხური ეროვნული მოძრაობა, დემოკრატიულ-ლიბერალური პარტია, ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირი და რესპუბლიკური პარტია) მოიპოვა, რომელმაც 190-დან 88 ადგილი მოიპოვა. არჩევნებზე ამომრჩეველთა აქტივობამ 54.3% შეადგინა.
შედეგები
* რესპუბლიკურ ბლოკში შემავალი პარტიები მაჟორიტარულ არჩევნებში დამოუკიდებლად მონაწილეობდნენ, პან-სომხურმა ეროვნულმა მოძრაობამ მოიპოვა 62 ადგილი, დემოკრატიულ-ლიბერალურმა პარტიამ მოიპოვა 4, ქრისტიან-დემოკრატიულმა კავშირმა მოიპოვა ერთი და რესპუბლიკურმა პარტიამ აგრეთვე ერთი.
სქოლიო
1995 წლის არჩევნები
სომხეთის არჩევნები
კინტრიში (მრავალმნიშვნელოვანი)

კინტრიში (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი კინტრიში შეიძლება აღნიშნავდეს:
კინტრიში — მდინარე დასავლეთ საქართველოში
კინტრიში — ნეოლითის ხანის არქეოლოგიური ძეგლი
კინტრიში — ნაკრძალი საქართველოში
Camponotus wiederkehri wiederkehri

Camponotus wiederkehri wiederkehri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
Lasioglossum yakourense

Lasioglossum yakourense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1908 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
yakourense
Vepryk, Poltava Oblast

Vepryk, Poltava Oblast
Vepryk (Ukrainian: Веприк) is a village in Myrhorod Raion, Poltava Oblast, Ukraine. It belongs to Velyki Budyshcha rural hromada, one of the hromadas of Ukraine. Vepryk has a population of 2915. The local self-government body is the Veprytsky Village Council. After the dissolution of the Hadiach Raion, it was merged into the Myrhorod Raion.
Geography
It is located on the left bank of the Psel River, on both sides of its tributary of the . Upstream at a distance of 4.5 km is the village of Bobryk, downstream at a distance of 8 km is the village of , on the opposite bank, is the village of . The river in this place is winding, forming estuaries, and old and marshy lakes. The T 1705 highway runs through the village. Following this highway will lead to Hadiach. The elevation is 115m.
History
In, 1764 Catherine II presented Vepryk to the last hetman of Ukraine Kirill Razumovsky.
According to the census of 1859 in Vepryk — 545 yards, 4027 inhabitants, 4 churches — (2 brick): Mykolaivska and Uspenska (built in 1823 and 1837) and 2 wooden ones: St. George's and Troitskaya (1787, 1793), 4 fairs were held per year.
Until 18 July 2020, Vepryk belonged to Hadiach Raion. The raion was abolished in July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Poltava Oblast to four. The area of Hadiach Raion was merged into Myrhorod Raion.
2022 Russian invasion of Ukraine
The village was at the center of hostilities during the 2022 Russian invasion. On February 28, a Russian convoy was destroyed in the village and a local gas station was blown up so that the Russians could not obtain fuel. The village was not occupied. Russians tried to advanced towards Hadiach, but were repelled.
References
Villages in Myrhorod Raion
ოცხანური საფერე

ოცხანური საფერე — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
სახელწოდების მიხედვით, წარმოშობით გურიის სოფელ ოცხანადან უნდა იყოს, ხოლო საფერე მისი დანიშნულების - შემფერავი ნივთიერების მოჭარბებული რაოდენობის გამო დაურქმევიათ.
ამჟამად ფართოდაა გავრცელებული იმერეთში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომის და მომრგვალო ან მცირედ ოვალური ფორმისაა, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა დაფარული აბლაბუდისებრ-ჯაგრისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე მცირე ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის. ახასიათებს მოკლე მხრები. კუმსია ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალოზე წვრილია ან წვრილი, მომრგვალო ან მრგვალი. მუქი იისფერია, შავ ფერში გარდამავალი. კანი სქელი და მვვრივი აქვს. რბილობი საკმაოდ ხორციანი და წვნიანია, სასიამოვნო ტკბილი და მომჟავო გემოთი, წვენი მოვარდისფროა.
ოცხანური საფერე საშუალოზე ძლიერი ზრდისაა, სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე საშუალოდ 195-200 დღეა. მტევნის საშუალო წონა 60-80 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 6.0-7.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20-23 %-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9-10 გ/ლ-ს.
ოცხანური საფერე გამოიყენება ინტენსიურად შეფერილი, მეტად მაღალხარისხიანი სუფრის მშრალი წითელი ღვინის დასამზადებლად. მისი ღვინო გამოირჩევა ალკოპოლისა და მჟავიანობის ნორმალური შეფარდებით, ხავერდოვნებით, მდიდარი სხეულით, ჰარმონიულობითა და კარგად გამოხატული ჯიშური არომატით. იგი კარგად ინახება, უმჯობესდება დავარგებისას და დიდხანს ძლებს.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 289
იმერეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ტაკოპაიაის მუნიციპალიტეტი

ტაკოპაიაის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, კოჩაბამბის დეპარტამენტის არკეს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 14 779 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 565 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
კოჩაბამბის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ასოგესის კანტონი

ასოგესის კანტონი
ასოგესი — კანტონი ეკვადორში, კანიარის პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ასოგესი. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 64 910 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კანიარის პროვინციის კანტონები
რუსეთის რევოლუცია

რუსეთის რევოლუცია — 1917 წელს, რუსეთში მომხდარი რევოლუციების სერია, რომელმაც ბოლო მოუღო ცარისტულ ავტოკრატიას და საბჭოთა კავშირის ჩამოყალიბებას დაედო საფუძვლად.
თებერვლის რევოლუცია
ოქტომბრის რევოლუცია
შეიარაღებული სახელმწიფო გადატრიალება რუსეთში 1917 წელს, რომლის შედეგად ჩამოგდებულ იქნა დროებითი მთავრობა და ქვეყნის სათავეში ბოლშევიკები — რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტია
იხილეთ აგრეთვე
რუსეთის რევოლუცია (1905)
ლიტერატურა
Acton, Edward, Vladimir Cherniaev, and William G. Rosenberg, eds. A Critical Companion to the Russian Revolution, 1914–1921 (Bloomington, 1997).
რესურსები ინტერნეტში
Russian Revolution 1917
Avrahm Yarmolinsky, Road to Revolution: A Century of Russian Radicalism, 1956.
Soviet history archive at www.marxists.org
Russian Revolution archive at www.libcom.org
რუსული რევოლუცია
კომუნიზმი
Anacithara goodingii

Anacithara goodingii — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
წყარო
;შემოწმდა 2010 წლის 1 ივნისს
მუცელფეხიანები
Gnamptogenys crenaticeps

Gnamptogenys crenaticeps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Turricula sumatrana

Turricula sumatrana is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Clavatulidae.
Description
Distribution
This marine species occurs along West Sumatra.
References
Thiele J., 1925. Gastropoden der Deutschen Tiefsee-Expedition. In:. Wissenschaftliche Ergebnisse der Deutschen Tiefsee-Expedition auf dem Dampfer "Valdivia" 1898–1899 II. Teil, vol. 17, No. 2, Gustav Fischer, Berlin
External links
Biolib.cz: image
sumatrana
Gastropods described in 1925
Trier Amphitheater

Trier Amphitheater
The Trier Amphitheater is a Roman amphitheater in Trier, Germany. It is designated as part of the Roman Monuments, Cathedral of St. Peter and Church of Our Lady in Trier UNESCO World Heritage Site as a testimony to the importance of Trier as a major Roman city north of the Alps.
History
Trier and its amphitheatre resembled many Roman cities of its time in that many infamous gladiatorial contests occurred there. The structure which was dug into the side of a hill was erected around the 2nd century A.D during the rule of Antoninus Pius. Measuring 120 by 145 meters, the amphitheatre could accommodate approximately 20,000 spectators and is the 10th largest Roman amphitheatre still intact. It was built into what was at the time the city's wall, to the east of the modern and Roman city centre. When Constantius Chlorus moved to Trier, Germany around 293 during the Tetrarchy he renovated the amphitheater.
Usage
The multiple usages of the arena included gladiator events and animal shows in which a cellar under the arena was utilized to store the animals and sentence prisoners to death. Remnants of wood and 1200 coins from the late 3rd century onward have been found in the cellar, suggesting that the cellar and other subterranean galleries were built after the original amphitheatre. On the eastern bank of the amphipheatre, a small burial ground was discovered in 1996, containing the graves of 46 people. Today, the amphitheatre is used for simulated gladiator fights and performances.
Gallery
See also
List of Roman amphitheatres
References
External links
Buildings and structures in Trier
History of Trier
World Heritage Sites in Germany
Amphitheaters in Germany
Ancient Roman buildings and structures in Germany
Roman amphitheatres
Quriwayrachina, La Convención

Quriwayrachina, La Convención
A previously unknown Inca settlement, Quriwayrachina or Quri Wayrachina (Quechua quri gold, wayrachina a special oven for smelting metal, "oven for smelting gold"), was found in the Willkapampa mountain range in the Cusco Region of Peru in 2001. The site lies in the Santa Teresa District of the La Convención Province, north of the archaeological site of Choquequirao and west of the mountains Kiswar and Quriwayrachina (Corihuayrachina), on a mountain named Victoria. Close to nearby ancient Inca mines, the surrounding hills are covered with the littered stones from more than 200 structures in this Inca outpost.
Discovery
The British photographer and researcher Peter Frost discovered in 1999 a walking trail of the village. In June 2001 he led a group of archaeologists to the area. They found an area of 6 square kilometres of agricultural terraces, grain storage, cemeteries, grave towers, more than 100 circular buildings, the stump of a pyramid and an 8 km long canal, which was used for irrigation. The religious and administrative center was an open plaza, under which a tomb was located.
When the researchers arrived in Quriwayrachina, the city had been looted already. Skeletons were found in the graves but with no grave goods. The pottery and stone tools found were identified with two different time periods. Estimates place the origin of the outpost in the early 13th century, then abandoned, later to be resettled.
References
External links
National Geographic March 2002
Qoriwayrachina article (Spanish)
Inca
History of Peru
Former populated places in Peru
Archaeological sites in Cusco Region
Archaeological sites in Peru
ნუკლეინის მჟავა

ნუკლეინის მჟავა
ნუკლეინის მჟავები — ბიოპოლიმერები, ანუ მცირე ზომის ბიომოლეკულები, რომლებიც აუცილებელია ჩვენთვის ცნობილი სიცოცხლის ფორმებისთვის. ისინი შედგება ნუკლეოტიდებისგან, რომლებიც სამი კომპონენტისგან შემდგარ მონომერებს წარმოადგენენ. ეს კომპონენტებია: 5-ნახშირბადიანი შაქარი, ფოსფატის ჯგუფი და აზოტოვანი ფუძე. თუკი შაქარი შედგენილი რიბოზაა, მაშინ პოლიმერი რნმ-ია (რიბონუკლეინის მჟავა); თუკი შაქარი რიბოზადანაა მიღებული დეზოქსირიბოზას სახით, პოლიმერი არის დნმ (დეზოქსირიბონუკლეინის მჟავა).
რესურსები ინტერნეტში
Interview with Aaron Klug, Nobel Laureate for structural elucidation of biologically important nucleic-acid protein complexes provided by the Vega Science Trust.
Nucleic Acids Research journal
Nucleic Acids Book (free online book on the chemistry and biology of nucleic acids)
შენიშვნები
სქოლიო
ნუკლეინის მჟავები
გენეტიკა
ბიომოლეკულები
ორგანული მჟავები
მოხვა

მოხვა — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (ცხომარეთის თემი). მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 820 მეტრი, საჩხერიდან 15 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 271 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლინუს ტორვალდსი

ლინუს ტორვალდსი
ლინუს ბენედიქტ ტორვალდსი (ფინ. Linus Benedict Torvalds; 28 დეკემბერი, 1969, ჰელსინკი) — ფინელი-ამერიკელი პროგრამისტი, Linux-ის ბირთვისა და ვერსიის კონტროლის სისტემის, Git-ის შემქმნელი.
დღესდღეობით ლინუს ტორვალდსი მთელ მსოფლიოში ცნობილია, როგორც Linux-ის შემქმნელი და იდეური მამოძრავებელი, ენდრიუ ტანენბაუმის საგანმანათლებლო ოპერაციული სისტემით, MINIX-ით შთაგონებულ ლინუსს სურვილი ჰქონდა, რომ საკუთარ IBM x386-იან კომპიუტერზე MINIX-ის ანალოგი ჰქონოდა. ყველაფერი სწორად აქედან დაიწყო; 1991 წელს ლინუქსის პირველი ვერსიის შექმნისთანავე მსოფლიო პროგრამისტული საზოგადოება ახალ მოვლენაზე ალაპარაკდა და ეს მოვლენა 22 წლის ფინელი სტუდენტის, ლინუს ტორვალდსის შექმნილი ოპერაციული სისტემა „ლინუქსი“ იყო.
რესურსები ინტერნეტში
Linus' blog at blogspot.com
Linus Torvalds and His Five Entrepreneurial Lessons
Ten years of NODES
Linus Torvalds: Linux succeeded thanks to selfishness and trust
Torvalds interview
The mind behind Linux | Linus Torvalds
სქოლიო
დაბადებული 1969
ლინუს ტორვალდსი
ფინელი პროგრამისტები