PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Acajutiba

Acajutiba is a municipality in the state of Bahia in the North-East region of Brazil.
History
According to the Belgian historian Vincent van Houtte, the territory that now belongs to the municipality Acajutiba served as Dutch base for replenishment and espionage in times when the GWIC maintained colonies in the region.
To Van Houtte, who reviewed documents and secret correspondence signed by John Maurice of Nassau. The strategic location of the region, near the capital of the Portuguese colony and next to a bowl that would enable river navigation in Itapicuru were instrumental in founding in 1637, the settlement, which then evolved to a small fortification which became known as Fort Hoop, according to van Houtte, in honor of the administrator and strong architect Adrien de Hoop.
With the crisis in the colony and the fall of the Dutch mastery of the Brazilian northeast, the fort fell into disuse and was abandoned. What was left was destroyed by explorers between the centuries 18th and 19th But according to the historian, it is still possible to see some rubble near the banks of the river Itapicuru, known by the Dutch as rivier van donkere heuvels in English river of black hills, features physical that relate to those found on the river Bastião as it is known by the locals margin where supposedly there was a settlement and fortification.
Today the city is a small village in the Brazilian interior with serious problems for cities of the Third World.
See also
List of municipalities in Bahia
References
Municipalities in Bahia
გრაცი

გრაცი — ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ავსტრიაში, შტირიის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქვეყნის მეორე ქალაქი (ვენის შემდეგ) მოსახლეობისა და ეკონომიკური მნიშვნელობის მიხედვით. 295 ათასი მცხოვრები (2022). მდებარეობს შტირიის ალპების მთისწინეთში, მდინარე მურზე. მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო კვანძი ვენა – ტრიესტისა და ბუდაპეშტი – გრაცი – ინსბრუკის სარკინიგზო ხაზების გადაკვეთაზე. ავტოსტრადებით დაკავშირებულია ვენასთან, ზალცბურგთან, ბუდაპეშტთან, ზაგრებთან, ლიუბლიანასთან, ვენეციასთან.
ისტორია
წარმოიქმნა ბრინჯაოს ხანის დასახლების ადგილზე. წერილობით წყაროებში პირველად 1128 წელს მოიხსენიება. დასახელება მოდის სლავური სიტყვიდან „გრადეც“, რაც პატარა ციხეს ნიშნავს. შუა საუკუნეების ქალაქი ჩამოყალიბდა შლოსბერგის მთის (მასზე იდგა ციხე) ძირში. 1379–1619 წლებში იყო ჰაბსბურგების ლეოპოლდის ხაზის რეზიდენცია, „შიდა ავსტრიის“ დედაქალაქი (შტირია, კარინტია, კრაინა). 1797 წელს დაიკავეს ნაპოლეონის ჯარებმა. მარია ტერეზიას დროს გახდა მსხვილი სავაჭრო ცენტრი.
არქიტექტურა
მეორე მსოფლიო ომის დროს გრაცის შენობების 16% განადგურდა, თუმცა მდინარე მურის მარცხენა ნაპირზე მდებარე ძველი ქალაქი (შლოსბერგის მთის გარშემო) პრაქტიკულად არ დაზარალებულა (შესულია მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში). შენარჩუნებულია რადიალურ-წრიული დაგეგმარება ციხესიმაგრის ნაშთებით (სასაათე კოშკი — XVI ს.). არქიტექტურის ძეგლებს შორისაა: ლეხკირხეს ეკლესია (1275–1293), წმინდა ეგიდიუსის გვიანგოტიკური ტაძარი (1438–1462), ფრანცისკელთა მონასტერი (1239, გვიანგოტიკური ფრესკებით; კოშკი — XVII ს.); სასახლეები: ეპისკოპოსის (XIII ს., გადაკეთდა 1781–1782 წწ.), ბურგი (1438; გოტიკური კიბე — 1499–1500) და ატემსების (1702–1716); ლანდჰაუსი (შტირიის ლანდტაგის სხდომების ადგილი, 1557–1565, არქიტექტორი დომენიკო დ’ალიო), ცოიგჰაუსი (1643–1645, არქიტექტორი ა. სოლარი; ამჟამად ისტორიული იარაღების დიდი კოლექცია), ფერდინანდ II-ის მავზოლეუმი (1614–1638, არქიტექტორი პ. დე პომისი), საცხოვრებელი სახლები გოტიკურ და რენესანსულ სტილში (ე.წ. მოხატული სახლი გარე ფრესკებით, 1742, მხატვარი ი. მაიერი). XIX საუკუნის ბოლოს ნაგებობებს შორისაა: ქრისტეს გულის ნეოგოტიკური ეკლესია (1881–1891, არქიტექტორი გეორგ იოზეფ ფონ ჰაუბერისერი), რატუშა (1805–1807, დასრულდა 1887–1893 წწ.), ოპერის თეატრის შენობა (1897–1899, არქიტექტორები ფერდინანდ ფელნერი, ჰერმან ჰელმერი). გრაცის გარეუბანშია: წმ. ლეონარდის ეკლესია (1361), ეგენბერგის ციხესიმაგრე (1625–35), გიოსტინგის ციხესიმაგრის ნანგრევები, გვიანბაროკოს სტილის ბაზილიკა მარიატროსტი (1714–1724, არქიტექტორები ანდრეას და იოჰან გეორგ შტენგები).
იხილეთ აგრეთვე
ავსტრიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Searchable map of Graz
Graz Tourism Office
KulturServerGraz Town's cultural portal
tramway in Graz
სქოლიო
ავსტრიის ქალაქები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრიაში
ევროპის კულტურული დედაქალაქები
კალცეფილები

კალცეფილები (ნათესაობითი ბრუნვა calcis კირი და — მიყვარს), კალცეფიტები — მცენარეები, რომლებიც უკეთ ხარობენ კალციუმით მდიდარ ნიადაგებზე, აგრეთვე კირქვიან, მერგელიან, ცარციან და სხვა ადგილებში. ეს დაკავშირებულია ნიადაგის ტუტე რეაქციასა და მის ზოგ ფიზიკურ თვისებებთან (კარგი წყალგამტარობა, გახურება და სხვა). კალცეფილებია ტყის ფრინტა, ციმბირის ლარიქსი, ბიჭვინთის ფიჭვი, ყვითელი იონჯა.
ლიტერატურა
მცენარეები
ბანოვშალარი

ბანოვშალარი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
აღდამის რაიონის სოფლები
ამილახვრიანთ კოშკი

ამილახვრიანთ კოშკი – არქიტექტურული ძეგლი შიდა ქართლის ვაკეზე, გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ოთარშენის განაპირას, გორიდან 2 კილომეტრის მანძილზე, მდინარე ლიახვის მარჯვენა ნაპირზე, შემაღლებულ ბექობზე.
თარიღდება XVIII საუკუნის ბოლო პერიოდით. კოშკი ცილინდრულია (დიამეტრი 10,5 მ), ნაგებია რიყის ქვით ქვით. კედლების შიდა პირზე ზოგან გამოყენებულია აგურიც. აგური გასდევს ზოლებად ფასადებსაც. კოშკს შესასვლელი მეორე სართულზე აქვს. პირველი სართული დამხმარე სათავსია. მეორე სართულის კედლების ფრაგმენტებში, კარის გარდა, ერთი სარკმელი და რამდენიმე სათოფური ჩანს. მესამე სართულის შემორჩენილ ნაწილში მხოლოდ ორი სათოფურია. კოშკის სართულშუა გადახურვა ჩანგრეულია.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990 წ.
გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ლიდა

ლიდა — ქალაქი ბელარუსის დასავლეთ ნაწილში, ლიდას რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
მანძილი ქალაქ ლიდადან ბელარუსის მეზობელ ქვეყნებამდე შემდეგნაირია: პოლონეთი— 120 კილომეტრი, ლიეტუვა — 35 კილომეტრი; ქალაქებამდე: გროდნო — 110 კილომეტრი, ვილნიუსი — 100 კილომეტრი, მინსკი — 164 კილომეტრი.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობამ 97 600 კაცი შეადგინა. ქალაქის ფართობი შეადგენს 50 კმ²-ს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ბელარუსის ქალაქები
ჩაიკოვსკის საერთაშორისო კონკურსი

ჩაიკოვსკის საერთაშორისო კონკურსი
პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის საერთაშორისო კონკურსი (რუს. Международный конкурс имени П. И. Чайковского) — რუსი კომპოზიტორის, პეტრე ჩაიკოვსკი სახელობის საერთაშორისო მუსიკალური კონკურსი. იმართება 4 წელიწადში ერთხელ, 1958 წლიდან.
პირველი კონკურსი ჩატარდა ორ სპეციალობაში; ფორტეპიანო და ვიოლინო, ხოლო 1962 წლიდან ანუ მეორე კონკურსიდან დაემატა ვიოლენჩელო და 1966 წელს, მესამე კონკურსზე - ვოკალი.
სხვადასხვა წლებში ჩაიკოვსკის საერთაშორისო კონკურსის ლაურეატები იყვნენ სახელოვანი ქართველი მუსიკოსები:
საქართველოს სსრ
1962 : ფორტეპიანო – ელისო ვირსალაძე (მესამე პრემია)
1970 : ვიოლინო – ლიანა ისაკაძე (მესამე პრემია)
1974 : ვიოლინო – რუსუდან გვასალია (მეორე პრემია)
1982 : ვოკალი (მამაკაცები) – პაატა ბურჭულაძე
საქართველო
1994 : ვოკალი (ქალები) – ხიბლა გერძმავა (გრან–პრი)
1998 : ვოკალი (მამაკაცები) – ბესიკ გაბიტაშვილი
პ. ჩაიკოვსკის სახელობის მეცამეტე საერთაშორისო კონკურსი უნდა ჩატარებულიყო 2006 წელს, მაგრამ იგი გადაიტანეს 2007 წელს.
კონკურსის ლაურეატები
ფორტეპიანო
ვიოლინო
ვიოლენჩელო
ვოკალი (მამაკაცები)
1966 — ვლადიმირ ატლანტოვი
1970 — ევგენი ნესტერენკო, ნიკოლაი ოგრენიჩი ორივე —
1974 — ივან პონომარენკო
1978 — პირველი პრემია არ გაცემულა. მეორე პრემია გაიყვეს: ვალენტინ პივოვაროვი და ნიკიტა სტოროჟევი ორივე—
1982 — პაატა ბურჭულაძე საქართველოს სსრ
1986 — გრიგორი გრიცუკი, ალექსანდრე მოროზოვი ორივე —
1990 — ჰანს ჩოი
1994 — ჩენ ე იუენ
1998 — ბესიკ გაბიტაშვილი საქართველო
2002 — მიხეილ კაზაკოვი
2007 — ალექსანდრე ციმბალუკი
ვოკალი (ქალები)
1966 — ჯეინ მარში
1970 — ელენა ობრაზცოვა, თამარა სინიავსკაია ორივე :
1974 — პირველი პრემია არ გაცემულა. მეორე პრემია გაიყვეს: ლუდმილა სერგიენკო , სილვია შაშ , სტეფკა ევსტაფევა
1978 — ლუდმილა შემჩუკი
1982 — ლიდია ზაბილიასტა
1986 — ნატალია ერასოვა
1990 — დებორა ვოიტი
1994 — ხიბლა გერძმავა საქართველო; გრან–პრი. მარინა ლაპინა — პირველი პრემია
1998 — მიეკო სატო
2002 — აიტალინა აფანასევა–ადამოვა
2007 — ალბინა შაგიმურატოვა
იხილეთ აგრეთვე
თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი
თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია
რესურსები ინტერნეტში
ჩაიკოვსკის საერთაშორისო კონკუსის ოფიციალური საიტი
ჩაიკოვსკის საერთაშორისო კონკურსის ოფიციალური ინტერნეტ პარტნიორი – ვებ–ფორუმი: «კლასიკა»
სქოლიო
მუსიკალური კონკურსები
კლასიკური მუსიკა
რუსული კულტურა
Solenopsis megergates

Solenopsis megergates — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ტანჯა მამადუ

ტანჯა მამადუ (დ. 1938 — გ. 24 ნოემბერი, 2020, ნიამეი) — ნიგერელი პოლიტიკოსი, რომელსაც ეკავა ნიგერის პრეზიდენტის პოსტი 1999 წლიდან 2010 წლამდე. მანამდე 1991 წლიდან ის იყო პრეზიდენტი პოლიტიკური პარტიისა, ნაციონალური მოძრაობა საზოგადოების განვითარებისთვის. 1993 და 1996 წლებში ის უშედეგობ იღებდა მონაწილეობას საპრეზიდენტო არჩევნებში, სანამ 1999 წელს სახელმწიფოს პრეზიდენტი არ გახდა.
2009 წლის კონსტიტუციური კრიზისის შედეგად, 2010 წლის 18 თებერვალს აჯანყებულმა სამხედროებმა მოაწყვეს პუტჩი. მათ აიღეს ნიგერის პრეზიდენტის რეზიდენცია, დააკავეს პრეზიდენტი და ჩამოაყალიბეს ხუნტა. ამას წინ უძღოდა ოთხსაათიანი ბრძოლები ნიამეიში.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია cidob.org-ზე
სქოლიო
დაბადებული 1938
გარდაცვლილი 24 ნოემბერი
გარდაცვლილი 2020
ნიგერის პრეზიდენტები
NGC 477

NGC 477 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1786 წლის 18 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
ანდრომედას თანავარსკვლავედი
სერხი სამპერი

სერხი სამპერი
სერხი სამპერ მონტანია ; დ. 20 იანვარი, 1995, ბარსელონა, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი, იაპონიის საფეხბურთო კლუბ „ვისელ კობეს“ წევრი, პოზიციით საყრდენი ნახევარმცველი. სამპერი „ბარსელონის“ აღზრდილია. 2016 წლიდან 2018 წლამდე იჯარის წესით ასპარეზობდა „გრანადასა“ და „ლას-პალმასში“.
ტიტულები
ბარსელონა
ლა ლიგა: 2015/16
ესპანეთის თასი: 2014/15, 2015/16
ესპანეთის სუპერთსი: 2016, 2018
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: 2014/15
ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი: 2015
რესურსები ინტერნეტში
FC Barcelona official profile
სქოლიო
დაბადებული 1995
დაბადებული 20 იანვარი
ესპანელი ფეხბურთელები
კატალონიელი ფეხბურთელები
ბარსელონის ფეხბურთელები
გრანადის ფეხბურთელები
ლას-პალმასის ფეხბურთელები
ვისელ კობეს ფეხბურთელები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
Huseyngulu Mammadov

Huseyngulu Mammadov — was a Georgian politician of Azerbaijani origins.
Life
He was born in 1875, Mughanlo village of Signakh Uyezd, then part of Tiflis Governorate in Russian Empire to an ethnic Azerbaijani (then called Tatars) peasant family. He was a member of the Russian Social-Democratic Workers' Party from 1899. He co-founded Muslim Social Democratic Party's Tbilisi branch in 1904. He was one of the signatories to The Act of Independence of Georgia on May 26, 1918.
In 1919 he became only Azerbaijani to be represented in Constituent Assembly of Georgia, from Social Democratic Party of Georgia. In March 1919, together with Giorgi Anjaparidze, Samson Pirtskhalava and Petre Surguladze, he was elected to a special commission set up to study the causes of the Akhaltsikhe uprising.
He knew Georgian fluently and often contributed to Ertoba newspaper. He was also active in promoting Georgian sovereignty claim over disputed Zaqatala Governorate against Azerbaijan, despite his origins. He actively worked in various commissions set up to solve the problems related to the Muslims of Georgia.
He remained in Georgia after Red Army invasion of Georgia. No further information has been found about his whereabouts later.
References
Georgian Azerbaijanis
Social Democratic Party of Georgia politicians
Russian Social Democratic Labour Party members
People from Tiflis Governorate
Democratic Republic of Georgia
1875 births
1920s deaths
მიდი

მიდი, მედოსი — ბერძნული მითოლოგიის პერსონაჟი. მედეას და ეგეას ძე.
რესურსები ინტერნეტში
ფსევდო-აპოლოდორე, ბიბლიოთეკა APOLLODORE, LE DÉTAIL DE LA BIBLIOTHÈQUE (I, 9, 28).
გაიუს იულიუს ჰიგინუსი, BIBLIOTHECA AUGUSTANA, Excerpta ex Hygini genealogiis, volgo fabulae. Textus: Hygini Fabulae ed. H. I. Rose, Lugduni Batavorum 1967 (editio tertia), (XXVI).
სქოლიო
ბერძნული მითოლოგია
სილოსი (ნორტე-დე-სანტანდერი)

სილოსი (ნორტე-დე-სანტანდერი)
სილოსი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 186 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 381.96 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ანაგვირილა

ანაგვირილა — ერთი, ორი ან მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარეები რთულყვავილოვანთა ოჯახის Tripleurospermum-ის და Chamaemelum-ის გვარისა.
Tripleurospermum-ის გვარის სახეობები გავრცელებულია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში. საქართველოში გვხვდება 9 სახეობა, მათგან ენდემურია 3 (მაგ., კოლხური ანაგვირილა - Tripleurospermum colchicum). ჩვენში ანაგვირილა უმეტესად მაღალმთის სარტყელში იზრდება. ზოგი სახეობა კი - მთის ქვემო სარტყლისა და ბარში, ჩვეულებრივ - მდელოებზე, აგრეთვე ქვიან ადგილებში, კლდეებზე, მინდვრებში, გზის პირებზე და სხვა. ზოგი სახეობა საძოვრის მცენარეა.
ანაგვირილას თესლი 20% ზეთს შეიცავს, ცალკეული სახეობის ფოთლები კი - C ვიტამინს.
ლიტერატურა
რთულყვავილოვანნი
სუჯები

სუჯები — ჰერული მოდგომის ტომი. ქართული, სომხური და ანტიკური წყაროებით (ლეონტი მროველი, „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“, დავით აღმაშენებლის ისტორიკოსი, მოვსეს ხორენაცი, ეღიშე, უხტანესი, მხითარ აირივანელი, პლინიუსი). სუჯები მოსახლეობდნენ მდინარე ივრის შუა დინების აუზში. ანტიკური ხანის მწერლების მიერ მოხსენიებული „სოდები“ (Sodi) და სომხური წყაროების „წოდები“ ქართული წყაროების „სოჯები“ ან „სუჯები“ უნდა იყვნენ. სუჯების პოლიტიკური და კულტურულ-ეთნიკური შერწყმა აღმოსავლურ ქართულ ტომებთან — ქართებთან და კახებთან — ძალზე ადრე დაიწყო. განსაკუთრებით ინტენსიური გახდა ეს პროცესი ძვ. წ. III საუკუნის დასაწყისიდან. ამ დროს წარმოიქმნა ქართლის (იბერია) სახელმწიფო, რომელიც მონათესავე და უშუალოდ მოსაზღვრე ჰერული მოდგმის ტომებს თავისი გავლენის სფეროში აქცევდა. ახ. წ. IV საუკუნისთვის ეს პროცესი ძირითადად დასრულდა. ქართ-კახებთან კულტურულ-ეთნოგრაფიული პოლიტიკური შერწყმა განსაკუთრებით განამტკიცა ჰერეთის ტერიტორიაზე ქრისტიანობისა და ქართული ეკლესიის გავლენის გავრცელებამ.
ლიტერატურა
პაპუაშვილი თ., ჰერეთის ისტორიის საკითხები, თბ., 1970, გვ. 66-71
ქართული ტომები
ბრეთის წმინდა გიორგის ეკლესია

ბრეთის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბრეთში. მდებარეობს სოფლის ცენტრში, ეკლესია თარიღდება VI საუკუნით. 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ეკლესია დარბაზული ნაგებობაა (14,35 X 13,2 მ). მიუხედავად მრავალგზის გადაკეთებისა, უცვლელია ნაგებობის გეგმა, მასები და ცალკეული ფორმები. ეკლესიას სამი შესასვლელი აქვს - ჩრდილოეთით, სამხრეთით და დასავლეთით. შიდა სივრცე საკმაოდ ფართოა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ფართო სარკმელია, ხოლო მის ორივე მხარეს - ღრმა ნიშები. დარბაზის გრძივი კედლები ორსაფეხურიანი პილასტრებით ორ ნაწილად იყოფა. შუა საფეხურს კამარის საბჯენი თაღი ეყრდნობა, გვერდის საფეხურებს კი - კედლის დეკორატიული თაღები. ეკლესიას ჩრდილოეთით ეგვტერი (მამა პიროსის ეკლესია), ხოლო სამხრეთით და დასავლეთით მინაშენები ეკვრის.
მამა პიროსის ეკლესია (ეგვტერი) და წმ. გიორგის ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადი თითქმის ერთნაირი საშენი მასალით არის ნაგები, მაგრამ კედლები გადაუბმელია, წყობა განსხვავებული. ეგვტერზე ფრონტონის კვალიც შეიმჩნევა. მოგვიანებით ეგვტერის კუთხეები აუმაღლებიათ, შენობა ცალფერდა სახურავით გადაუხურავთ და წმ. გიორგის ეკლესიისათვის დაუკავშირებიათ. ეგვტერის ფასადები რამდენჯერმეა განახლებული. ძველი ნაწილები შემორჩენილია ფრაგმენტების სახით. გადაკეთებულია ნაგებობის ინტერიერიც. კამარა აღდგენილია. უცვლელად არის მოღწეული აფსიდი და კედლის ქვედა ნაწილები. ღრმა, ნალისებრი აფსიდის ღერძზე ვიწრო სარკმელია. სამხრეთით გაჭრილი ერთადერთი კარი მთავარ ეკლესიაში გადის.
სამხრეთის და დასავლეთის მინაშენები უწყვეტად არის დაკავშირებული ერთმანეთთან და გარშემოსავლელს წარმოადგენს. ორივე გადახურულია კირხსნარით დაბეტონებული ნახევარწრიული კამარით. სამხრეთ მინაშენს ნახევარწრიული აფსიდი აქვს. წმინდა გიორგის ეკლესიაში მოხვედრა შეიძლება მინაშენის სამხრეთ კედელში გაჭრილი შესასვლელით.
გარშემოსავლელის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეზე მოგვიანებით დაუშენებიათ სამრეკლო - აგურით ნაგები ექვსთაღიანი ფანჩატური, რომელსაც საფუძველი მრგვალი აქვს, სახურავი - პირამიდული. ფანჩატურის ყოველი წახნაგი შემკულია დეკორატიული ლილვებით და თაღებით.
ლიტერატურა
სქოლიო
ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ჩინური დინგნიჩაბა

ჩინური დინგნიჩაბა, ფსეფური (Psephurus gladius) — თევზი დინგნიჩაბასებრთა ოჯახისა. იზრდება 7 მეტრამდე. აქვს წაგრძელებული სხეული, ქვემოთ განლაგებული პირი, გრძელი დინგი. ამავე ოჯახის მეორე წარმომადგენლისგან (Polyodon spathula) განსხვავდება დინგის ხმლისებრი ფორმით, გამოწევადი პირით და კვების ტიპით — თევზს ჭამს. ჩინური დინგნიჩაბას ხორცი ძვირად ფასობს, მაგრამ სამეურნეო მნიშვნელობა არ გააჩნია. გავრცელებულია მდინარე იანძიში. ბინადრობს ფართო წყლებში, ჩვეულებრივ, წყლის ზედა და შუა ფენაში იმყოფება, ზოგჯერ შედის დიდ ტბებშიც. ვარაუდობენ, რომ გამსვლელი თევზია. ტოფობს მარტ-აპრილში, იანძის ზემო წელზე.
ბოლო ათწლეულების განმავლობაში ჩინური დინგნიჩაბას მდგომარეობა ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის მიხედვით კრიტიკული იყო, მინიჭებული ჰქონდა CR კატეგორია. შეტანილი იყო CITES-ის II დანართში (1998). ჩინეთში შესულია პირველ რიგში დასაცავ ცხოველთა ნუსხაში. რაოდენობის ასე შემცირება გამოიწვია ისტორიულმა რეწვამ და საცხოვრებელი გარემოს დეგრადაციამ. 1981 წელს იანძის შუა წელზე გეჭოუბას კაშხლის აშენებამ დინგნიჩაბას გადაუკეტა ზემო წელისკენ, ტოფობის ადგილებისკენ მიმავალი გზა. 2002 წლის შემდეგ მხოლოდ 2 ზრდასრული ინდივიდის აღწერა მოხერხდა (ორივე დედალი იყო). მოზარდი თევზები ბოლოს 1995 წელს ნახეს. იმ დროს ნავარაუდები იყო, რომ ველურ ბუნებაში მხოლოდ 50-მდე ეგზემპლარი იყო დარჩენილი.
სახეობის გადარჩენის კომპლექსური პროგრამა 2005 წელს დაიწყო იმ იმედით, რომ შეძლებდნენ სახეობის ხელახლა აღმოჩენას. იკვლევდნენ საბინადრო არეალს, საკვების მოპოვების მახასიათებლებს, ტყვეობაში ცხოვრებისა და გამრავლების (შემდგომი გაშვების მიზნით) თვისებებს, გენეტიკურ რესურსთა შენახვისა და კლონირების გზებს. 2022 წელს ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირმა ჩინური დინგნიჩაბა ოფიციალურად გადაშენებულ სახეობად გამოაცხადა.
გალერეა
სქოლიო
დინგნიჩაბასებრნი
ეკვადორი 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ეკვადორი 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ეკვადორმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 1984 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ეკვადორი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
შონა გრანტი

შონა გრანტი (ნამდვილი სახელი: კოლენ მარი ეფლგეითი; ; დ. 30 მაისი, 1963, კალიფორნია, აშშ — გ. 23 მარტი, 1984, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი მოდელი და პორნომსახიობი. 1999 წელს შეყვანილი იქნა XRCO-ს დიდების დარბაზში. ჰქონდა ხანმოკლე პორნოგრაფიული კარიერა რომელიც გაგრძელდა 1982-1984 წლებში. კარიერის მანძილზე გამოიმუშავა 100 000$. 1984 წლის 23 მარტს დაასრულა სიცოცხლე სუიციდით. თავი მოიკლა 22-კალიბრიანი იარაღით.
ფილმოგრაფია
მონაწილეობა მიიღო 84 ფილმში.
სია
1982: Personal Touch 1
1983: Glitter
1983: Dreams Of Pleasure
1983: All American Girls 2: In Heat
1983: Private Schoolgirls
1983: Suburban Lust
1983: Suzie Superstar 1
1983: Valley Vixens
1984: Shauna Grant Superstar
და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1963
დაბადებული 30 მაისი
გარდაცვლილი 1984
გარდაცვლილი 23 მარტი
ამერიკელი ქალი პორნომსახიობი
ამერიკელი მოდელები
XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
Ruisi (village)

Ruisi (village)
Ruisi is a village in Kareli District of Shida Kartli region of the Republic of Georgia. Situated about 3 km from the district administrative center Kareli and 10 km from the city of Gori, Ruisi is one of the oldest centers of Christianity in Georgia. The bishop of Ruisi was mentioned already in the beginning of 6th century. The Ruisi cathedral dates back to the 8th century.
References
Populated places in Kareli Municipality
ლაცაურის მეორე კოშკი

ლაცაურის მეორე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ცხინვალის რაიონის სოფელ ლაცაურში, ნაკრძალის ტერიტორიაზე. აგებულია განვითარებულ შუა საუკუნეებში.
სოფლის განაპირას, ნაკრძალის ტერიტორიაზე, მთის ფერდობზე დგას ზურგიანი კოშკი (5 სართულის დონეზე). კოშკი ნაგებია მოყვითალო ფერის ნათალი ქვის თა-რაზული წყობით. კედლები რამდენიმე ადგილას დაბზარულია. შემორჩენილია გადა-ხურვის ძელის ბუდეები. შიგნიდან კოშკი ამოვსებულია მიწით და ჩამოცვენილი ქვით. ძეგლზე ამოსულია მცენარეები.
ლიტერატურა
შიდა, ქართლი, პატარა და დიდი ლიხვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002, გვ. 144
გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ამენია (დედოფალი)

ამენია (დედოფალი)
ამენია — ძველი ეგვიპტის დედოფალი მეთვრამეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის ახალი სამეფოს პერიოდის დროს. ამენია ეგვიპტის ფარაონის ჰორემჰების მეუღლე იყო.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტია
ძველი ეგვიპტის დედოფლები
ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტიის დედოფლები
Şivlə

Şivlə (also, Shivlik) is a village and municipality in the Lerik Rayon of Azerbaijan. It has a population of 621. The municipality consists of the villages of Şivlə and Keskon.
References
Notes
Bibliography
Populated places in Lerik District
იოჰანეს შლაფი

იოჰანეს შლაფი (დ. 21 ივნისი, 1862, კვერფურტი — გ. 2 თებერვალი, 1941, იქვე) — გერმანელი მწერალი. ა. ჰოლცთან ერთად დააფუძნა ეგრეთ წოდებული „თანამიმდევრული ნატურალიზმი“, გერმანულ ლიტერატურაში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნატურალისტური განშტოება. ჰოლცთან ერთადვე დაწერა სამი პროზაული ესკიზისაგან შედგენილი „მამა ჰამლეტი“ (1889) და დრამა „ზელიკეების ოჯახი“.
იგი მნიშვნელოვანია აგრეთვე, როგორც მთარგმნელი, რომელმაც გერმანულად მოლაპარაკე ხალხებს გააცნო უოლტ უიტმანის, ემილ ვერჰარნის და ემილ ზოლას ნაწარმოებები.
ზოგიერთ მის ლექსზე კომპოზიტორებმა ალბან ბერგმა და არნოლდ შიონბერგმა მუსიკაც დაწერეს.
ხანდახან შლაფს შეცდომით მიაწერენ ტერმინის „მესამე რაიხის“ შემოტანას ნაციზმთან მიმართებაში, ეყრდნობიან რა იმ ფაქტს, რომ მან დაწერა 1906 წელს რომანი ამავე სათაურით — მესამე რაიხი. სინამდვილესი ამ ტერმინის ნაცისტური გამოყენება წამოვიდა 1923 წელს დაწერილი თანამოსახელე რომანისგან — „Das Dritte Reich“, რომლის ავტორია არტურ მიოლერ ვან დენ ბრუკი.
ლიტერატურა
სქოლიო
გერმანელი მწერლები
დაბადებული 1862
გარდაცვლილი 1941
გერმანელი მამაკაცი დრამატურგები
XIX საუკუნის გერმანელი დრამატურგები
XIX საუკუნის გერმანელი მამაკაცი მწერლები
XX საუკუნის გერმანელი დრამატურგები
Bozalqanlı (Bozalganly)

Bozalqanlı (Bozalganly)
Bozalqanlı (also, Bozalganly and Bozalkanly) is a village and municipality in the Tovuz Rayon of Azerbaijan. It has a population of 3,861.
References
Populated places in Tovuz District
ამონიოს ჰერმია

ამონიოს ჰერმია (დ. 440 — გ. 520) — ძველი ქართული წყაროების მიხედვით ამონიოს ერმისი ან ერმია — V საუკუნის ბერძენი ფილოსოფოსი, არისტოტელეს ცნობილი კომენტატორი. ათენში ისმენდა პროკლეს ლექციებს.
XI საუკუნეში ქართულად უთარგმნიათ ამონიოს ჰერმიას ორი თხზულება: „მოსაჴსენებელი ხუთთა ხმათადმი პორფირი ფილოსოფოსისათა“ და „მოსაჴსენებელი ათთა კატიღორიათადმი არისტოტელისთა“; ეს თარგმანები შესულია კრებულში, რომლის მიზანი ყოფილა თავი მოეყარა არისტოტელეს „კატეგორიებთან“ დაკავშირებული თხზულებებისათვის. კრებულის ცხრა ხელნაწერიდან უძველესია XII საუკუნის ხელნაწერი (S—2562). ქართველი მთარგმნელების ვინაობა უცნობია.
ლიტერატურა
ბერძენი ფილოსოფოსები
დაბადებული 440
გარდაცვლილი 520
Lökbatan

Lökbatan
Lokbatan is a settlement and municipality in Baku, Azerbaijan. It has a population of 41.365 The municipality consists of the settlements of Lokbatan, Shubany, and Heybat.
It is the location of a large mud volcano, and a historic oilfield. One of the first moving pictures filmed in Azerbaijan was of an oil well blowout in the 1930s. The mud volcano produced spectacular flames of natural gas in October 2001.
Culture
Sports
The city has one professional football team, Qaradağ Lökbatan, currently competing in the second-flight of Azerbaijani football, the Azerbaijan First Division.
References
External links
Azer News article
Municipalities of Baku
კალუტარის ოლქი

კალუტარის ოლქი — შრი-ლანკის 25 ოლქიდან ერთ-ერთი. შედის დასავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კალუტარა.
კალუტარის ოლქი მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. მისი ფართობია 1 598 კმ². ადმინისტრაციულად დაყოფილია 14 დივიზიონად.
მოსახლეობა
2012 წლის მდგომარეობით, ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 1 217 260. მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ სინჰალელები.
მოსახლეობა რელიგიური აღმსარებლობის მიხედვით
იხილეთ აგრეთვე
შრი-ლანკის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
შრი-ლანკის ოლქები