PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სიფანიკი

სიფანიკი — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 905 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 895 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 171 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 5.23 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არარატის პროვინციის სოფლები
ესტერგომის ალყა (1543)

ესტერგომის ალყა (1543) 一 მიმდინარეობდა 1543 წლის 25 ივლისიდან 10 აგვისტომდე, როდესაც ოსმალეთის იმპერიის არმიამ, სულთან სულეიმან დიდის მეთაურობით, ალყაში მოაქცია დღესდღეობით უნგრეთში არსებული ქალაქი ესტერგომი. ქალაქი ორი კვირის შემდეგ ოსმალებმა აიღეს.
ფონი
ალყა წარმოადგენს ჰაბსბურგებისა და ოსმალეთის დაპირისპირების ერთ-ერთ საკვანძო მომენტს, რომელსაც 1540 წლის 20 ივლისს იოანე ზაპოლიას სიცოცხლეც შეეწირა. ეს არის უნგრეთის ისტორიაში ე.წ. „ცივი ომების ხანის“ ნაწილი. სულეიმანმა 1541 წელს დაიპყრო ქალაქები ბუდა და პეშტი, რითაც მან უნგრეთზე კონტროლი კვლავ აღიდგინა, შედეგად კი შეიქმნა ე.წ. ბუდას ბეილერბეკი.
როგორც ფრანკო-ოსმალური ალიანსის ნაწილი, საფრანგეთმა 1543-1544 წლებში საკუთარი საარტილერიო დანაყოფები ოსმალებს გადასცა და შეუერთა. ამასობაშ, სულთანმა საკუთარი ფლოტის ადმირალი, ხაირ ალ-დინ ბარბაროსა ფრანგებთან სათანამშრომლოდ გაგზავნა, რის შედეგადაც ბრძოლა ნიცის ალყაში გადაიზარდა.
ალყა
ესტერგომის ალყა მოჰყვა ფერდინანდ I-ის 1542 წელს განხორციელებულ წარუმატებელ მცდელობას, უკან დაებრუნებინა ბუდა. ბუდას უკეთესი პროტექციის კონტროლის მიზნით, თურქებმა ხელთ იგდეს, როგორც შიკლოშის, ისე სეგედის ციხეები. ამ ომის დამთავრებისტანავე, ოსმალეთს ჰქონდა შანსი, შემოეერთებინა ვენა და საკუთარ გარნიზონებში მოექცია ის, თუმცა, გამომდინარე იქიდან, რომ სულთან სულეიმანს არ ჰქონდა დამადასტურებელი ინფორმაცია დასავლეთ ევროპასა და ხმელთაშუა ზღვაში ფრანგ მოკავშირეთა მხარდაჭერაზე, მან თავი შეიკავა.
ოსმალთა წარმატებული კამპანიის შემდეგ, 1545 წელს კარლ V-სთან დაიდო ერთწლიანი ზავი, საფრანგეთის მეფის, ფრანსუა I-ის შუამავლობით. თავად სულეიმანი დაინტერესებული იყო საომარი მოქმედებების დასრულებით, რადგან იგი საომარ მოქმედებებს სპარსეთთანაც აწარმოებდა 一 მიმდინარეობდა ირან-ოსმალეთის ომის ერთ-ერთი გადამწყვეტი ეპიზოდი. ორი წლის შემდეგ, ფერდინანდმა და კარლ V-მ, ადრიანოპოლის ზავის მიხედვით, აღიარეს ოსმალთა სრული კონტროლი უნგრეთის ტერიტორიაზე, შედეგად, ფერდინანდიც დათანხმდა სულეიმანის შემოთავაზებას 一 ყოველწლიურად ეხადა ხარკი 30000 ოქროს ოდენობით, ჰაბსბურგთა მიწის საკუთრებისთვის.
შეთანხმების თანახმად, ცენტრალური უნგრეთის ტერიტორია 1686 წლამდე ოსმალეთის განკარგულებაში უდნა დარჩენილიყო.
იხილეთ აგრეთვე
ოსმალეთის იმპერია
უნგრეთის სამეფო
სულეიმან I
ფერდინანდ I
კარლ V
სქოლიო
ბრძოლები მდებარეობის მიხედვით
ოსმალეთის ბრძოლები
ოსმალეთის ექსპანსია ევროპაში
1543
XVI საუკუნის ბრძოლები
უსასრულო სასტუმროს პარადოქსი

უსასრულო სასტუმროს პარადოქსი
ჰილბერტის უსასრულო სასტუმროს პარადოქსი — აზრითი ექსპერიმენტი, რომელიც აღწერს უსასრულო სიმრავლის პარადოქსულ, არაინტუიტიურ თვისებებას. მისი შინაარსია, რომ თუ გვაქვს მთლიანად დაკავებული სასტუმრო უსასრულო რაოდენობის ოთახებით, მაინც არის შესაძლებელი ახალი სტუმრების დამატება, უსასრულო რაოდენობისაც კი, და უფრო მეტიც, უსასრულოდ შეიძლება ვიმეოროთ დამატების პროცესი. ეს იდეა პირველად დევიდ ჰილბერტმა წარმოადგინა 1924 წელს, პოპულარიზაცია კი ჯორჯ გამოვმა გაუკეთა.
პარადოქსი
განვიხილოთ ჰიპოთეტური სასტუმრო, რომელიც შეიცავს თვლად, უსასრულო რაოდენობის ოთახს და ყველა ოთახი დაკავებულია. ერთი შეხედვით შეიძლება ვიფიქროთ, რომ მოცემულ სასტუმროში ახალი სტუმრების დამატება შეუძლებელია, რადგან სასტუმრო სასრული რაოდენობის ოთახებს რომ შეიცავდეს, ასე იქნებოდა, დირიხლეს პრინციპით.
განვიხილოთ სხვადასხვა სახის რაოდენობის სტუმრების დამატება.
სასრული რაოდენობის ახალი სტუმრები
ვთქვათ ერთ ახალ სტუმარს სურს, რომ ოთახი აიღოს. მაშინ ჩვენ შეგვიძლია, რომ სტუმარი, რომელიც პირველ ოთახშია, გადავიყვანოთ მეორეში, სტუმარი რომელიც მეორე ოთახშია გადავიყვანოთ მესამეში და ა. შ ანუ სტუმარი -ურ ოთახში გადავა -ურ ოთახში. ამის შემდეგ პირველი ოთახი გათავისუფლდება და ახლად მოსულ სტუმარს შეგვეძლება ის დავუთმოთ. ამ პროცესის გამეორებით ჩვენ შეგვიძლია ნებისმიერი სასრული რაოდენობის ახალი სტუმარი დავამატოთ სასტუმროში.
უსასრულო რაოდენობის ახალი სტუმრები
ასევე შესაძლებელია თვლადი უსასრულო რაოდენობის სტუმრების დამატება: სტუმარი, რომელიც პირველ ოთახშია გადავა მეორეში, მეორე ოთახში მყოფი კი მეოთხეში გადავა და ა. შ ფორმალურად, -ურ ოთახში მყოფი სტუმარი გადავა -ურ ოთახში და საბოლოოდ კენტი ნომრების მქონე ოთახები გათავისუფლდება.
ანალიზი
უფრო ფორმალურად რომ განვიხილოთ, ნებისმიერი თვლადი უსასრულო სიმრავლისთვის არსებობს ბიექცია ამ სიმრავლესა და ნატურალურ რიცხვთა სიმრავლეს შორის, ეს სიმრავლე ნატურალურ რიცხვებს რომ შეიცავდეს მაინც. მაგალითად, რაციონალურ რიცხვთა სიმრავლე (რომელიც თვლადია) ქვესიმრავლედ შეიცავს ნატურალურ რიცხვებს, მაგრამ უფრო დიდი არაა, რადგან იგი თვლადია: არსებობს ბიექცია მათ შორის.
ლიტერატურა
მათემატიკური პარადოქსები
სიმრავლეთა თეორია
Araújos

Araújos is a Brazilian municipality located in the center of the state of Minas Gerais. Its population was 9,401 people living in a total area of 245 km². The city belongs to the meso-region of Central Mineira and to the micro-region of Bom Despacho. It became a municipality in 1954.
Location
The city center of Araújos is located at an elevation of 821 meters about halfway between Divinópolis and Bom Despacho. Neighboring municipalities are: Bom Despacho (N) and (NW), Leandro Ferreira (NE), Nova Serrana and Pedigão (E), Santo Antônio do Monte (S) and (SW).
The distance to Belo Horizonte is 163 km. The distance to regional center Bom Despacho is 32 km. Connections are made by state highway MG-252 and MG-164. The distance to Divinópolis is 49 km.
Economic activities
Services and agriculture are the most important economic activities. In 2005 there were 158 small transformation industries employing 821 workers. The GDP in 2005 was approximately R$40 million, with 23 million reais from services, 5 million reais from industry, and 10 million reais from agriculture. There were 351 rural producers on 16,000 hectares of land. 46 farms had tractors (2006). Approximately 700 persons were employed in agriculture. The main crops are beans and corn. There were 18,000 head of cattle (2006).
There was one bank (2007). In the vehicle fleet there were 1,089 automobiles, 92 trucks, 149 pickup trucks, and 542 motorcycles (2007).
Health and education
In the health sector there were 8 public health clinics, 4 of which were specialized. (2005). Patients with more serious health conditions are transported to Divinópolis or Belo Horizonte. Educational needs of 1,900 students were met by 6 primary schools, 1 middle school, and 2 pre-primary schools.
Municipal Human Development Index: 0.755 (2000)
State ranking: 244 out of 853 municipalities
National ranking: 1718 out of 5,138 municipalities
Literacy rate: 87%
Life expectancy: 72 (average of males and females)
In 2000 the per capita monthly income of R$213.00 below the state and national average of R$276.00 and R$297.00 respectively. Poços de Caldas had the highest per capita monthly income in 2000 with R$435.00. The lowest was Setubinha with R$73.00.
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
კომბოსტოს თეთრი ლაქიანობა

კომბოსტოს თეთრი ლაქიანობა — კომბოსტოსებრთა ოჯახის წარმომადგენლების დაავადება. განსაკუთრებით საყურადღებოა კომბოსტო (თავიანი, ბროკოლი, ყვავილოვანი). იწვევს ოომიცეტი Albugo candida. ადრეული სიმპტომებია მცირე ზომის რელიეფური თეთრი ან კრემისფერი ბალიშაკები, რომელთა დიამეტრიც შეადგენს 2–3 მილიმეტრს და რომლებიც წარმოიქმნება ფოთლებსა და ღეროებზე ეპიდერმისის ქვეშ. ეპიდერმისი, რომელიც ფარავს დაზიანებებს, მალევე სკდება და გამოყოფს თეთრ ფხვნილისებრ სოკოვან სტრუქტურებს (სპორანგიუმებს). დროთა განმავლობაში შესაძლოა განვითარდეს უფრო დიდი ზომის დაზიანებები, რომელთა დიამეტრიც 2–3 სმ-ს აღწევს. მწვავედ დაინფიცირებული ფოთლები ხმება და იღუპება. გარკვეული დროის შემდეგ უფრო ძველი დაზიანებები შესაძლოა დალპეს და გაყავისფრდეს. დაინფიცირებული ყვავილედების ღეროები დეფორმაციას განიცდის. ყვავილედების ყუნწები სქელდება და მათი ბოლოები იგრიხება.
თესლბრუნვა, კვლების გამარგვლა, გამოხშირვა, კულტურათა მონაცვლეობა (კომბოსტოსებრთა ოჯახის წარმომადგენლების წარმოება საჭიროა ყოველი 3 (მინიმუმ 2) წლის მონაცვლეობით), ნაკვეთიდან დაინფიცირებული მცენარეული ნარჩენების მოცილება და განადგურება, ღრმად მოხვნა, რათა დაიმარხოს დაინფიცირებული მცენარეული ნარჩენები, დაავადებისადმი გამძლე ჯიშების გამოყენება, ეფექტიანი ფუნგიციდების დროული გამოყენება.
სქოლიო
კომბოსტოს დაავადებები
Acropyga paramaribensis

Acropyga paramaribensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Acropyga-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Acropyga
ასკოპეს პროვინცია

ასკოპეს პროვინცია
ასკოპე — პროვინცია პერუში, ლა-ლიბერტადის რეგიონში. დედაქალაქია ასკოპე. პროვინციის ფართობია 2 655,75 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 116 684 ადამიანს.
პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა რვა რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
Site officiel de la province
ლა-ლიბერტადის რეგიონის პროვინციები
საგუნტო

საგუნტო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კამპო-დე-მორვედრეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 132 კმ². მოსახლეობა — 67 173 კაცი (2020 წ.).
მდებარეობს ძველი იბერიული და რომაული ქალაქის საგუნტუმის ადგილზე. ძვ. წ. 219 წლის საგუნტუმის ალყა რომის რესპუბლიკასა და კართაგენს შორის მეორე პუნიკური ომის დაწყების საბაბი გახდა.
ისტორია
ძვ. წ. III საუკუნეში საგუნტო იყო რომის რესპუბლიკის მოკავშირე კართაგენთან ბრძოლაში. ძვ. წ. 219 წელს რომის რესპუბლიკის წინააღმდეგ მეორე პუნიკური ომის დაწყებამდე ჰანიბალმა აიღო ქალაქი, დახოცა მისი ყველა მაცხოვრებელი და გადაწვა. ძვ. წ. 211 წელს სციპიონმა (შემდეგში აფრიკელად წოდებულმა) ქალაქი აღადგინა.
711 წელს ქალაქი ამჯერად არაბებმა გაანადგურეს.
XII საუკუნეში რეკონკისტის დროს მავრებმა დაკარგეს არაგონის სასარგებლოდ.
1361 წელს ქალაქში კასტილიის მეფე პედრო I მრისხანემ და არაგონის მეფე პედრო IV-მ საგუნტოში ხელი მოწერეს შეთანხმებას, რომლის რატიფიცირება არასოდეს მომხდარა შემდეგი აზრთა სხვადასხვაობის გამო.
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
საგუნტოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Ayuntamiento de Sagunto
Web de Turismo de Sagunto realizada por el Ayuntamiento
Web de Turismo de Sagunto realizada por la Agencia Valenciana de Turismo
Sagunto en el Registro de Entidades Locales de la Generalidad Valenciana
Federación Valenciana de Municipios y Provincias — Guía Turística
Guía de comercios de Sagunto
Datos sobre historia y monumentos de Sagunto
Sagunt, a virtual trip
Sagunto: City of Ruins
Postal code of Sagunto
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ვალენსიის ქალაქები
პაულა-ფრეიტასი

პაულა-ფრეიტასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 748 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-აღმოსავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უნიან-და-ვიტორიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 434 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.89 კმ²-ზე. ფართობი 421 409 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნეფერტკაუ II

ნეფერტკაუ II — ძველი ეგვიპტის პრინცესა მეოთხე დინასტიიდან, ეგვიპტის ძველი სამეფოს პერიოდის დროს. ნეფერტკაუ II ეგვიპტის ფარაონის ხეოფსის შვილი და პრინცი ხუფუხაფ I-ის მეუღლე იყო.
რესურსები ინტერნეტში
ეგვიპტის მეოთხე დინასტია
სქოლიო
ძველი ეგვიპტის პრინცესები
ეგვიპტის მეოთხე დინასტიის პრინცესები
მახუნცეთი

მახუნცეთი — აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქედის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზედა მახუნცეთისა და ქვედა მახუნცეთის ძველი სახელწოდება. ამჟამად მახუნცეთის თემი მოიცავს სოფლებს ზედა და ქვედა მახუნცეთი, ქოსოფელი, ჭალახმელა.
ლიტერატურა
ქედის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
Santo Antônio dos Lopes

Santo Antônio dos Lopes is a municipality in the central part of the state of Maranhão, Brazil. The population is 14,522 (2020 est.) in an area of 770.92 km².
Population history
References
External links
citybrazil.com.br
Municipalities in Maranhão
ყარვენდი (ფუზულის რაიონი)

ყარვენდი (ფუზულის რაიონი)
ყარვენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, ფუზულის რაიონში.
ლიტერატურა
სქოლიო
ფუზულის რაიონის სოფლები
აიავირის რაიონი (მელგარი)

აიავირის რაიონი (მელგარი)
აიავირის რაიონი — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის მელგარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 907 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 346 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 25 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 013 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
პუნოს რეგიონის რაიონები
მელგარის პროვინციის რაიონები
კლივლენდ კავალიერსის სეზონები

კლივლენდ კავალიერსის სეზონები
კლივლენდ კავალიერსი (აგრეთვე ცნობილი როგორც კავს) — პროფესიონალური საკალათბურთო კლუბი, რომელიც მდებარეობს ოჰაიოს შტატის ქალაქ კლივლენდში. მათ დაიწყეს თამაში ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში (NBA) 1970 წელს, როგორც დამატებითი გუნდი. კავალიერსი ამჟამად ცენტრალური დივიზიონის წევრია, რომელიც აღმოსავლეთ კონფერენციას ეკუთვნის. საშინაო მატჩებს გუნდი ქუიქენ ლოანს არენაში ატარებს.
41 ჩატარებული სეზონის შემდეგ, გუნდმა 18-ჯერ მიიღო მონაწილეობა პლეი-ოფში და აქედან 4-ჯერ მიიღო მონაწილეობა აღმოსავლეთი კონფერენციის ფინალში, ასევე 3 ცენტრალური დივიზიონის ტიტული (1976–77, 2008–09 და 2009-10), ერთი აღმოსავლეთი კონფერენციის ჩემპიონი (2006–07) და ერთი NBA ფინალში მონაწილეობა 2006-07 წლების სეზონში, რომელშიც სან-ანტონიო სპურსის წინააღმდეგ დამარცხდნენ.
მნიშვნელობები
სეზონის შედეგები
ყველა დროის შედეგი
იხილეთ აგრეთვე
კლივლენდ კავალიერსი
კლივლენდ კავალიერსის მთავარი მწვრთნელები
რესურსები ინტერნეტში
კავალიერსის ოფიციალური საიტი
კავალიერსის ისტორიული საიტი
კავალიერსის ისტორია
კავალიერსის სიახლეები
კავალიერსის სიახლეების გვერდი
კავალიერსის საინფორმაციო გვერდი
კლივლენდ კავალიერსი Basketball-Reference.com-ზე
სპორტის E-ციკლოპედია
სქოლიო
კლივლენდ კავალიერსი
NBA გუნდების სეზონები
ბანა (ჩრდილოეთი ილოკოსი)

ბანა (ჩრდილოეთი ილოკოსი)
ბანა (ოფიციალურად ბანის მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti Banna; ფილ: Bayan ng Banna) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 297 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Banna Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ჩრდილოეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
ჩარლზ უილქსი

ჩარლზ უილქსი (დ. 3 აპრილი, 1798, ნიუ-იორკი — გ. 8 თებერვალი, 1877, ვაშინგტონი) — ამერიკელი საზღვაო ოფიცერი, წყნარი ოკეანისა და ანტარქტიდის მკვლევარი, ადმირალი (1866 წლიდან). 1818 წელს გადრემარინად დაიწყო სამსახური ფლოტში, 1826 წლიდან ლეიტენანტად. 1830 წლიდან იყო ინსტრუმენტებისა და რუკების საცავის გამგე. 1838–1842 წლებში მეთაურობდა წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილსა და ანტარქტიკაში 6 გემით განხორციელებულ კვლევით და ტოპოგრაფიულ ექსპედიციას, რომლის დროსაც აღიწერა პოლინეზიის 260-მდე კუნძული, მ.შ. მანამდე უცნობი 3 კუნძული ფენიქსისა და ტოკელაუს არქიპელაგებში. 1840 წელს სამხრეთის მაგნიტური პოლუსის ძიებაში გაიარა ანტარქტიდის პაკური ყინულის საფარი აღმოსავლეთი გრძედის 150°-დან 90°-მდე და რუკაზე დაიტანა კონტინენტის სანაპიროს ნაწილი. 1841 წელს ექსპედიციამ გამოიკვლია მდინარე კოლუმბიის აუზის ნაწილი, ხოლო 1842 წლის ივნისში ჩავიდა ნიუ-იორკში. 1844–1861 წლებში ჩარლზ უილქსმა და მისმა თანამგზავრებმა გამოსცეს 19-ტომიანი ანგარიში ექსპედიციის შედეგების შესახებ; ავტორია ტომებისა: „თხრობა“ (1844), „მეტეოროლოგია“ (1851), „ჰიდროგეოგრაფია“ (1861). მონაწილეობდა 1861–1865 წლების აშშ-ის სამოქალაქო ომში. მის პატივსაცემად ანტარქტიდის სანაპირო ზოლის ერთ-ერთ ნაწილს უილქსის მიწა ჰქვია.
თხზულებები
ლიტერატურა
სქოლიო
ამერიკელი მოგზაურები
ამერიკელი გეოგრაფები
ანტარქტიკის მკვლევრები
ჩრდილოეთ ამერიკის მკვლევრები
კოლუმბიის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ლოს-პინტანოსი

ლოს-პინტანოსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის სინკო-ვილიასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 79,637064 კმ². მოსახლეობა — 39 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლოს-პინტანოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ლოს-პინტანოსი
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
სან-ფერნანდო (ბუენოს-აირესი)

სან-ფერნანდო (ბუენოს-აირესი)
სან-ფერნანდო — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 69 110 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
არგენტინის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის ინფორმაცია
მუნიციპალიტეტის საიტი
ბუენოს-აირესის პროვინციის ქალაქები
ლექსურა

ლექსურა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში, ლენტეხის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 157 ადამიანი.
ცნობილი ადამიანები
ლატავრა ფოჩიანი – ქართველი მოცეკვავე
სქოლიო
ლენტეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტაშისკარის წმინდა გიორგის ეკლესია

ტაშისკარის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტაშისკარში.
ეკლესია მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით, აკვანის სერის ძირში, სასაფლაოზე. ის ძველ, სამნავიანი ტაძრის საძირკველზეა აშენებული 1897 წელს. შენობა დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვითა და უხეშად დამუშავებული ქვიშაქვის კვადრებით. დასავლეთით (ამოქოლილია) და სამხრეთით შიგნიდან თაღოვანი, ხოლო გარედან სწორკუთხა შესასვლელებია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია შიგნიდან თაღოვანი გარედან სწორკუთხა სარკმელი. ორი ასეთივე სარკმელი სამხრეთის, ხოლო თითო ჩრდილოეთისა და დასავლეთის კედლებშია. აფსიდში სარკმლის გვერდებზე თითო თაღოვანი ნიშია. საკურთხეველი და არდაბაგი ერთი საფეხურითაა ამაღლებული. საკურთხევლის სარკმლის წინ სატრაპეზო ქვა დგას. აღმოსავლეთ ფრონტონში ქვიშაქვის კვადრზე ამოკვეთილია რელიეფური ჯვარი და ეკლესიის აგების თარიღი. სამხრეთის შესასვლელი ორლილვიან თაღოვან ჩარჩოშია ჩასმული, კარის არქიტრავზე გამოსახული ჯვრის მარცხნივ ამოკაწრულია ეკლესიის აგების თარიღი, ხოლო მარჯვნივ გამოსახულია ხელის გაშლილი მტევანი. სამხრეთ-დასავლეთით წაგრძელებული სამრეკლოა აღმართული. ეკლესიის გარშემო ძველი საფლავის ქვებია. ც. ჩაჩხუნაშვილის 2008 წელს შედგენილი სააღრიცხვო ბარათი ტაშისკარი თანამედროვე ადმინისტრაციული დანაწილებით ხაშურის რაიონს ეკუთვნის, თუმცა იგი ისტორიული მხარე თორის კარიბჭეს წარმოადგენდა. ამ ადგილას ორი ისტორიულ-გეოგრაფიული ერთეულის - შიდა ქართლისა და თორის საზღვარი გადის. სოფლის ზევით, ძველი სასაფლაოს ტერიტორიაზე ბერძენი ოსტატების მიერ XIX საუკუნის დასასრულს აგებული, ახლად გარემონტებული და მოხატული ეკლესია დგას. იგი ნაგებია უხეშად დამუშავებული ქვით. კუთხეებში და ღიობების ირგვლივ კარგად გათლილი ქვებია შემოყოლებული. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, გეგმა სწორკუთხედს წარმოადგენს. აღმოსავლეთი ფასადის ზედა ნაწილში, სპეციალურად ჩასმულ ქვაზე მოთავსებულია ჯვრის გამოსახულება და ეკლესიის აგების თარიღი. შესასვლელები სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა. სამხრეთი შესასვლელი გაფორმებულია ტიმპანით, სადაც ცენტრში დაბალი რელიეფით შესრულებული ჯვარია გამოსახული. მისგან მარჯვნივ - ხელის მტევანი, ხოლო მარცხნივ ეკლესიის აგების თარიღი - 1898 წ. შიდა სივრცე აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აფსიდით, დასავლეთით პატრონიკეა მოწყობილი, სადაც დარბაზიდან შეიძლება კიბით მოხვედრა. ეკლესია განათებულია ექვსი სარკმლით, რომელთაგან ორ-ორი გრძივ კედლებშია განთავსებული, ხოლო თითო-თითო აღმოსავლეთით და დასავლეთით. ნაგებობის კამარა განახლებულია, სახურავი დაბურულია თუნუქით. ინტერიერში კედლები შელესილია, საკურთხეველში ახლად შესრულებული მოხატულობაა. მის წინ კანკელია აღმართული. ტაშისკარის წმ. გიორგის ეკლესია ბერძენი ოსტატების მიერ აგებული ტიპური, რიგითი ნაგებობაა. ამ ადგილზე იდგა უფრო ძველი ეკლესია, რომლის ქვები XIX საუკუნეში გამოიყენეს ახალ მშენებლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
საგარეჯოს ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი

საგარეჯოს ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოში. მდებარეობს ქურდაანთ უბანში, ძველი სასაფლაოს ტერიტორიაზე. აგებულია XIX საუკუნეში და ფუნქციონირებდა 1925 წლამდე. ამის შემდეგ ეკლესია გარკვეული პერიოდის განმავლობაში სხვადასხვა დანიშნულებით გამოიყენებოდა, რის გამოც მნიშვნელოვანი გადაკეთებები განიცადა.
1970-იან წლებში იგი გაარემონტეს. 1990-იანი წლების დასაწყისში აღსდგა ღვთისმსახურება. 2000-იანი წლების დასაწყისში გადახურეს თუნუქის სახურავით. 2015 წელს ეკლესიაში ააგეს ხუთთაღიანი ქვის კანკელი და იატაკზე ბაზალტის ფილები დააგეს.
ეკლესია დარბაზულია. აქვს ნახევარწრიული შვერილი აფსიდი. შენობა ნაგები ყოფილა აგურითა და რიყის ქვით. ცოკოლო დიდი ზომის, რიყის ქვითაა ამოყვანილი. შესასვლელი ორია: სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ორივე კარი გარედან ოდნავ შეისრულია. შიგნით — სწორკუთხა.
ეკლესიის დასავლეთ კედელზე შემორჩენილი იყო სამრეკლოს კვადრატული საფუძველი, რომელზეც 2006 წელს ახალი, ოთხკუთხა სამრეკლო დაუდგამთ.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Phymorhynchus cingulatus

Phymorhynchus cingulatus, common name the ringed turrid, is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 73 mm, its diameter 30 mm.
The large, fusiform shell is of a rich reddish-brown. It is deepest on the columella, with a closely adherent, very thin, polished epidermis. The shell contains seven whorls, without the protoconch, which is lost in the specimen, while the outer coat of the apical whorls is much eroded. The whorls are full and rounded. The suture is distinct, not appressed or channeled. The transverse sculpture consists only of fine inconspicuous lines of growth. The spiral sculpture consists of two sorts: first, a fine, sharp, slightly irregular striation, which covers the whole surface; secondly, of revolving elevated cinguli, of which three on the periphery are more widely and deeply separated and more elevated than the others. These three have interspaces equal to or wider than themselves. On the body whorl in front of the periphery the cinguli are flat-topped little elevated wide bands with narrower interspaces, this sculpture becoming obscure toward the siphonal canal. Above the periphery is one well-marked cingulum slightly turretting the whorl which inclines from it to the suture in a flattened manner. The aperture is pointed in front, wider behind. The columella is simple, perfectly straight, anteriorly attenuated. The body and columella show a thin dark brown glaze. The outer lip is very thin, sharp, crenulated by the outside sculpture, which also grooves the interior. The notch is shallow, wide; fasciole hardly visible; canal short, wide, hardly differentiated and straight.
Distribution
This marine species occurs off Ecuador and the Galapagos Islands.
References
Finet, Y. (1991) The Marine Mollusks of the Galapagos Islands. In: Galápagos Marine Invertebrate. Taxonomy, Biogeography, and Evolution in Darwin's Islands. Plenum Press. New York and London, p. 253-280.
Keen, A.M. (1958) Sea Shells of Tropical West America. Stanford University Press, Palo Alto, 1st edition, 624 pp.
Powell A. W. B. (1966). The molluscan families Speightiidae and Turridae. An evaluation of the valid taxa both Recent and fossil, with lists of characteristic species. Bulletin of the Auckland Institute and Museum 5: 1-184
Finet, Y. (2001) The marine mollusks of the Galapagos Islands: a documented faunal list. Editions du Muséum d' Histoire naturelle, Genève, 237 pp
External links
Gastropods.com: Phymorhynchus cingulatus
Matthew J. James (2013), Galápagos Marine Invertebrates
cingulatus
Gastropods described in 1890
მასერუს ოლქი

მასერუს ოლქი (სესოთო — Maseru) — ლესოთოს 10 ოლქიდან ერთ-ერთი. ადმინისტრაციული ცენტრი და ერთადერთი ქალაქია — მასერუ, რომელიც იმავდროულად ამ ქვეყნის დედაქალაქიცაა.
ოლქის საერთო ფართობი შეადგენს 4279 კმ²-ს. 2006 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 431 998 ადამიანს.
გეოგრაფიული მდგომარეობა
ოლქი დასავლეთით ესაზღვრება სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ფრი-სტეიტის პროვინციას; ჩრდილოეთით — ბერეის ოლქს, აღმოსავლეთით — თაბა-ცეკის ოლქს, სამხრეთით — მოჰალეს ჰუკის ოლქს და სამხრეთ-დასავლეთით — მაფეტენგის ოლქს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
საარჩევნო ოლქები
ოლქი შედგება 17 საარჩევნო ოლქისგან:
აბია
კორო-კორო
ლითაბანენგი
ლითოტენგი
მაამა
მაჩაჩე
მახალენგი
მალეტსუნიანე
მასერუ-სენტრალი
მატსიენგი
მოტიმპოსო
ქემე
ქოალინგი
როთე
სთეიდიუმ-არეა
თაბა-ბოსიუ
თაბა-პუტსოა
ადგილობრივი საბჭოები
ოლქის შემადგენლობაში შედის 22 ადგილობრივი საბჭო:
აბია
ლიკალანენგი
ლილალა
ლითაბანენგი
ლითოტენგი
მახეკა
მახოარანე
მახალანენგი
მაკოლოპეტსანე
მანონიანე
მასერუ-სენტრალი
მაზენოდი
მოჰლაკენგი
მოტიმპოსო
ნიაკოსობა
ქილოანე
ქოალინგი
რატაუ
რიბანენგი
სემონკონგი
სთეიდიუმ-არეა
ტელე
სქოლიო
ლესოთოს ოლქები