PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ვალდევერდეხა

ვალდევერდეხა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-კამპანა-დე-ოლოპესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 67 კმ². მოსახლეობა — 549 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვალდევერდეხის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
Adelomyrmex tristani

Adelomyrmex tristani — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Adelomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Myrmicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Adelomyrmex
სასახლის სანაპირო

სასახლის სანაპირო — მდინარე ნევის მარცხენა ნაპირის გასწვრივ მდებარე სანაპირო სანქტ-პეტერბურგში. სანაპიროზე მდებარეობს ერმიტაჟი და რუსული მუზეუმი.
სახელწოდების ისტორია
XVIII საუკუნის დასაწყისში ერქვა ფოსტის სანაპირო. 1738 წლიდან ზემო სანაპიროს ქუჩა. 1740-1790-იან წლებში მილიონერთა სანაპირო. 1778 წლიდან კი ოფიციალურად ეწოდა სასახლის სანაპირო. 1923 წელს უწოდეს 9 იანვრის სანაპირო. 1944 წელს დაუბრუნდა ისტორიული სახელწოდება.
მშენებლობის ისტორია
XVIII საუკუნის დასაწყისში მდინარე ნევის ჭაობიანი სანაპირო არ იყო გამაგრებული, მშენებლობა მიმდინარეობდა ნაკვეთების სიღრმეში, ამგვარად სანაპირო დაახლოებით გადიოდა მილიონერთა ქუჩისა და ახლანდელი ნევის სანაპიროს ცენტრში და მას ზემო სანაპირო (Верхней набережной) ერქვა მაგრამ, 1716 წელს მიწის ნაკვეთების გაფართოების გამო მან წაინაცვლა ჩრდილოეთით.
1707 წლის აპრილში გაიცა განკარგულება რომლის მიხედვითაც მკაცრად რეგულირდებოდა მიწის ნაკვეთბის გამოყოფა მშენებლობებისათვის, მომთხოვნების სამსახურეობრივი პოზიციის და ფინანსური მდგომარეობის მიხედვით. ამავე განკარგულების მიხედვით დადგენილი იქნა მიწის ნაკვეთების ზომა. ყველა მათგანი ვიწრო მხარით გადიოდა ნევას სანაპიროზე და განკუთვნებოდა მხოლოდ ადმირალის დეპარტამენტთან დაკავშირებულ პირებს.
1761 წელს ეკატერინე II გადაწყვიტა დედაქალაქის განახლება. პირველ პლანზე წამოიწია ურბანული დაგეგმარების ამოცანები, ამ დროს შეიქმნა პეტერბურგისა და მოსკოვის ქვის სტრუქტურით აღმშენებლობის კომისია, რომლის მთვარი არქიტექტორი იყო იური ფელტენი. პეტერბურგის შეცვლის პირველი ღონისძიებებიდან ერთ-ერთი იყო ნევის ხის სანაპიროს შეცვლა ქვის ფირფიტებით. 1762 წლის ივნისში გამოიცა განკარგულება: „პეტერბურგში ყველა სასახლის, ბაღის და სახელმწიფო სახლების წინ სანაპირო ზოლი უნდა იყოს გაკეთბული ქვისგან“.
სანაპიროს მშენებლობა გაგრძელდა 1780 წლამდე.
ლიტერატურა
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 106—107. — 511 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 71—72. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 40. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
სანქტ-პეტერბურგის ქუჩები
მოსიძე

მოსიძე
საკუთარი სახელი მოსიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
ალექსანდრე მოსიძე — სამხედრო პირი
გიორგი მოსიძე — ტელეწამყვანი, პროდიუსერი, პოლიტიკოსი
ვახტანგ მოსიძე — ფიზიოლოგი
შალვა მოსიძე — დირიჟორი
ქართული გვარები
Anonychomyrma arcadia

Anonychomyrma arcadia is a species of ant in the genus Anonychomyrma. Described by Forel in 1915, the species is endemic to Australia.
References
Anonychomyrma
Hymenoptera of Australia
Insects described in 1915
Taxa named by Auguste Forel
იზუბრი

იზუბრი (Cervus elaphus xanthopygus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ირმისებრთა ოჯახის. კეთილშობილი ირმის ქვესახეობა. მისი სხეულის სიგრძეა 220-250 სმ, წონა — 170-250 კგ. ზაფხულობით მოწითალო შეფერილობა აქვს, ზამთრობით მოყვითალო-რუხია. გავრცელებულია აღმოსავლეთ აზიაში (ჩრდილოეთი ჩინეთი, კორეა; აღმოსავლეთ ციმბირსა და შორეულ აღმოსავლეთში). გვხვდება როგორც ბარში, ისე მთაში. მაკეობა 8,5 თვემდე გრძელდება. სარეწაო ცხოველია. იყენებენ ხორცს, ტყავს, რქას. იზუბრის ახალგაზრდა რქებისაგან, რომელსაც პანტებს ეძახიან და ცოცხალ ცხოველს აჭრიან, ამზადებენ სამკურნალო პრეპარატს — პანტოკრინს.
რესურსები ინტერნეტში
იზუბრი
ლიტერატურა
ირმისებრნი
Pow R. Toc H.

Pow R. Toc H.
"Pow R. Toc H." is an instrumental, with vocal effects, by Pink Floyd on their 1967 album The Piper at the Gates of Dawn. In addition to the vocal effects, the piano is a prominent instrument in the piece.
Background
Toc H. was the army signallers' code for "TH", representing Talbot House, a club where officers and enlisted men were equals, which later became an interdenominational Christian fellowship organization serving the community. (The emblem of Toc H. is an oil lamp, so a "power Toc H." would be an electric torch—probably with a dim bulb, as per the saying "as dim as a Toc H. lamp".)
According to Nick Mason, the original four members of Pink Floyd (Syd Barrett, Roger Waters, Richard Wright and Mason) were present at Abbey Road Studios and watched the Beatles record "Lovely Rita" from Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. Voice effects and noises similar to those used in "Lovely Rita" could be heard in "Pow R. Toc H.", recorded in the next studio during the same period.
Waters also uses the "scream" he later used in "Careful with That Axe, Eugene".
Alternative and live versions
"Pow R. Toc H." was renamed "The Pink Jungle" in the "Journey" part of The Man and The Journey. Pink Floyd performed the song live from 1967 to 1969.
Personnel
Syd Barrett – acoustic guitar, electric guitars, vocal percussion
Roger Waters – bass guitar, screams
Richard Wright – Farfisa organ, piano, additional vocalisations
Nick Mason – drums, percussion
References
Pink Floyd songs
1967 songs
Songs written by Syd Barrett
Songs written by Nick Mason
Songs written by Richard Wright (musician)
Songs written by Roger Waters
1960s instrumentals
Kalakhana tombs

Kalakhana tombs, is a complex of tombs located north of the Azerbaijani city of Shamakhi, near Kalakhana (present-day Shahriyar). Eight of the nine tombs within the complex have survived, one of which has been severely damaged. Other tombs are still in good condition, and some are undamaged.
Only one of the tombs has an inscription on it. It contains information about the date of construction of the monument and the identity of the person buried there. It is known from this inscription that the tomb was built in 1663 or 1664 by the architect Amir Ali oglu Abdulazim.
History
Until the end of the 19th century, the Kalakhana tombs were rarely covered in the scientific literature, and the architectural features of the monuments within the complex were not thoroughly studied. Eight of the nine tombs within the complex have survived, one of which has been severely damaged. Other tombs are still in good condition, and some are undamaged. Remains of the defensive walls surrounding the three tombs have also survived. However, only one of them is in a position to allow a scientific restoration of the original appearance of the complex.
According to Cornelis de Bruijn, five of the nine tombs are surrounded by walls with portal entrances. The farthest tomb was surrounded by a double wall. The archaeologist writes that there were 5 graves in the first tomb and 3 graves in the second tomb. He writes that although at first glance less than nine tombs can be seen, the hill in which the tombs are located is called the seven domes. De Bruijn also notes that there was a castle on the site of the tomb complex and a spring nearby.
Kalakhana tombs are one of the unique complexes among the architectural monuments of Medieval Azerbaijan to be built within a short time of period. According to the Soviet–Azerbaijani architect and critic Abdulvahab Salamzadeh, one of the main facts proving that the tombs were constructed within few years is that the German traveler Adam Olearius, who visited the region in 1636, did not provide any information on the tombs. However, in a book published by Cornelis de Bruijn, who visited Shirvan in the early 18th century, each of the nine tombs were already depicted. Considering that on one of tomb inscriptions the Hijri date of 1074 (1663 or 1664 with the Gregorian calendar) it is possible that other tombs were built in the same period, possibly by the same architect.
References
Citations
Sources
External links
Mausoleums in Azerbaijan
Buildings and structures completed in the 17th century
Shamakhi District
Marshall Herskovitz

Marshall Herskovitz
Marshall Schreiber Herskovitz (born February 23, 1952) is an American film director, writer, and producer, and currently the President Emeritus of the Producers Guild of America. Among his productions are Traffic, The Last Samurai, Blood Diamond, and I Am Sam. Herskovitz has directed two feature films, Jack the Bear and Dangerous Beauty. Herskovitz was a creator and executive producer of the television shows thirtysomething, My So-Called Life, and Once and Again, and also wrote and directed several episodes of all three series.
Life and career
Herskovitz was born in Philadelphia, Pennsylvania, the son of Frieda (née Schreiber) and Alexander Herskovitz. His family is Jewish.
He was married to screenwriter Susan Shilliday from 1981 to 1993. They have two daughters.
Herskovitz married Landry Major in 2015.
Herskovitz has long been "one of the film industry's most active and passionate environmentalists." He serves on the advisory board of The Climate Mobilization, a grassroots advocacy group calling for a national economic mobilization against climate change on the scale of the home front during World War II, with the goal of 100% clean energy and net zero greenhouse gas emissions by 2025.
Awards
Thirtysomething won numerous Primetime Emmy Awards, including Outstanding Drama series in 1988. That year it also won Outstanding Writing in a Drama series for an episode that Herskovitz co-wrote with Paul Haggis. The show also received the Best Drama Series award at the Golden Globes that year. Herskovitz himself was honored by both the Writers Guild and Directors Guild for his work on the series.
Traffic was nominated for Best Picture at the 73rd Academy Awards in 2001.
Once and Again was nominated for Best Drama Series of 1999 at the Golden Globes.
Filmography
Executive producer
Lone Star State of Mind (2002)
Defiance (2008)
About Alex (2014)
Boys of Abu Ghraib (2014)
Other credits
References
External links
Art Film Talk #23 Marshall Herskovitz – Interview about Quarterlife, November 30, 2007 (audio)
1952 births
Living people
American film directors
American film producers
American male screenwriters
American television directors
Television producers from Pennsylvania
American television writers
Brandeis University alumni
Writers from Philadelphia
Writers Guild of America Award winners
Directors Guild of America Award winners
Primetime Emmy Award winners
AFI Conservatory alumni
Jewish American writers
American male television writers
Stentor (ciliate)

Stentor (ciliate)
Stentor, sometimes called trumpet animalcules, are a genus of filter-feeding, heterotrophic ciliates, representative of the heterotrichs. They are usually horn-shaped, and reach lengths of two millimeters; as such, they are among the largest known extant unicellular organisms. They reproduce asexually through binary fission.
Description
The body, or cortex, is generally horn-shaped, hence the association with the Greek herald, and the former name "trumpet animalcule". A ring of prominent cilia around the anterior "bell" sweep in food and aid in swimming. Some reach several millimeters in length, making them among the largest single-celled organisms. Stentor can come in different colors: for example, S. coeruleus can appear blue due to the presence of stentorin, a natural pigment. As in many freshwater protozoans, Stentor has a contractile vacuole. Because the concentration of salt inside the cell and in the surrounding freshwater is different, Stentor must store water that enters it by osmosis and then discharge it from the vacuole. They can regenerate, and small fragments can grow into full organisms. Each cell has one (often elongated) macronucleus and several micronuclei.
Ecology
These protists are common worldwide in freshwater lakes and streams; only S. multiformis has been recorded from marine, freshwater, and even terrestrial biotopes. They are usually attached to algal filaments or detritus. Some Stentor species, such as S. polymorphus, can live symbiotically with certain species of green algae (Chlorella). After being ingested, the algae live on while their host absorbs nutrients produced, whereas the algae, in turn, absorb and feed on the Stentor metabolic wastes. Stentor species react to outside disturbances by contracting into a ball. Resting cysts are known from a few species.
Systematics
The genus contains over twenty described species (see list in box). The genus Stentor was named in 1815 by the German biologist Lorenz Oken (1779–1851).
The type species of the genus is Stentor muelleri Ehrenberg, 1831. According to recent molecular analyses, the genus seems to be monophyletic, and related to the genus Blepharisma.
Video gallery
See also
Stentor (disambiguation)
References
External links
Tartar, Vance. (1961) The biology of Stentor. New York, Pergammon Press. https://archive.org/details/biologyofstentor00tart
Heterotrichea
Taxa described in 1815
Articles containing video clips
Ciliate genera
საქართველოს საავტომობილო სპორტის ფედერაცია

საქართველოს საავტომობილო სპორტის ფედერაცია — საავტომობილო სპორტის ხელმძღვანელი ორგანიზაცია საქართველოში, რომელიც დამოუკიდებლად და სრულად წარმართავს საავტომობილო სპორტის საქმიანობას და რომლის იურისდიქციაც ვრცელდება ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე. საქართველოს საავტომობილო სპორტის ფედერაცია (GASF) დაარსდა 2009 წლის 30 სექტემბერს.
2010 წლის 5 ნოემბერს ხდება საერთაშორისო საავტომობილო ფედერაციის (FIA) წევრი და იღებს საავტომობილო სპორტში კანონმდებელი ორგანიზაციის სტატუსს.
2015 წლიდან საქართველოს მთავრობისგან ხდება ერთადერთი აღიარებული ორგანიზაცია საავტომობილო სპორტის (პროფესიონალური და სამოყვარულო) მიმართულებით.
მიზანი
ფედერაციის მიზანია ქვეყანაში ავტომობილიზაციის, საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების და რეგულირების საკითხების განვითარება და ხელშეწყობა; საავტომობილო სპორტის სახეობების შემდგომი განვითარება და პოპულარიზაცია ეროვნული და საერთაშორისო რანგის საავტომობილო ჩემპიონატების, ტურნირების და სხვა შეჯიბრებების მოწყობა; ჩაატაროს ეროვნული, საკლუბო, საერთაშორისო რანგის შეჯიბრებები, ტურნირები, ჩემპიონატები ავტოსპორტის სახეობებში; ის წარმოადგენს ერთადერთ ორგანოს, რომელიც გასცემს მრბოლელის საერთაშორისო და ეროვნულ ლიცენზიას, ასევე გასცემს ლიცენზიებს ქვეყნის შიგნით საავტომობილო ღონისძიებებზე და საავტომობილო რბოლებისთვის განკუთვნილ ტერიტორიებზე.
ფედერაციის მიერ გაცემული ლიცენზიებით უზრუნველყოფენ ღონისძიებების ჩატარებას სამსაჯო კორპუსი და ტექნიკური სამსახურები.
ფედერაციას შეაქვს წვლილი ახალგაზრდა თაობის აღზრდაში საავტომობილო სპორტში და მათ საერთაშორისო ასპარეზზე გაყვანაში.
რესურსები ინტერნეტში
საქართველოს სპორტული ორგანიზაციები
ეროვნული ფედერაციები
ფია-ს წევრი ასოციაციები
საქართველოს ავტოსპორტი
ჭიათურის მანგანუმის საბადო

ჭიათურის მანგანუმის საბადო — ჭიათურისა და საჩხერის მუნიციპალიტეტების ტერიტორიაზე მდებარე მანგანუმის (Mn) საბადო. გეოტექნიკური თვალსაზრისით განლაგებულია საქართველოს ბელტის აზვებული ტექტონიკური ბლოკის — ძირულის მასივის ჩრდ.-აღმ. პერიფერიაზე. საბადოს ტერიტორიაზე თითქმის ჰორიზონტალურ ცარცულ კირქვებზე განლაგებულია მანგანუმის მადნის შემცველი ოლიგოცენური ნალექები. კირქვები მდინარე ყვირილისა და მისი შენაკადების მიერ ჩაჭრილია ღრმა კანიონისებრი ხეობებით, რომლებიც ერთმანეთისაგან გამოყოფენ ცალკეულ ზეგნებს. ეროზიას გადარჩენილი მანგანუმის დიდი ნაწილი ამ ზეგნებზეა განლაგებული, მდინარე ყვირილის მარჯვენა ნაპირზეა რგანის, ქვედა და ზედ რგანის, ბუნიკაურის, თაბაგრების, მღვიმევის, დარკვეთისა და სარეკის ზეგნები; მარცხენაზე — პერევესის, შუქრუთის, ითხვისის, მერევისა და ფასიეთის.
მანგანუმის შემცველ ოლიგოცენურ ნალექებს წარმოადგენს მადნისქვეშა ქვიშაქვები, საკუთრივ მადნიანი ჰორიზონტი და მასზე მდებარე ბენტონიტ-ცეოლითიანი ოპოკები, სპონგოლითები და ე.წ. მაიკოპის ტიპის იაროზიტიანი თიხები. მადნიან ჰორიზონტს რთული აგებულება აქვს — შედგება სხვადასხვა ზომისა და სხვადასხვა რაოდენობის (3-25) ლინზისებრი სხეულებისგან; მათ შორის განლაგებულია თიხის, ქვიშაქვისა და სილიციტების სხვადასხვა სისქისა და რაოდენობის შუაშრეები. საბადოს დასავლეთ ნაწილში (პერევსის, რგანისა და ქვედა რგანის ზეგნები) მადნიანი ჰორიზონტი უშუალოდ ადევს ცარცულ კირქვებს ან გამოყოფილია მათგან ფოსფორიტის მცირე სისქის შრით. მადნიანი ჰორიზონტი საბადოს ამ ნაწილში კომპაქტურია და წარმოადგენს ძირითადად ფსილომელან-პიროლუზიტურ ფაციესს (ე.წ. პეროქსიდული მადნები). აღმოსავლეთი მიმართულებით ეს ფაციესი იცვლება ფსილომელან-პიროლუზიტ-მანგანიტური, მანგანიტ-როდოქროზიტული და როდოქროზიტ-მანგანოკალციტური ფაციესებით. ჭიათურის მანგანუმის საბადოზე გამოყოფენ მადანთა შემდეგ ძირითად ტიპებს:
ცხრილში ჩამოთვლილნი გვხვდება მადნიანი შრეების ზედაპირზე გამოსვლის ადგილას, თითქმის ყველა ზეგანზე.
2006 წლის 11 ნოემბრამდე საბადოს კომპანია „ჭიათურმანგანუმი“ ამუშავებდა, ხოლო ამ დღეს მისი აქციები აუქციონზე გაიყიდა. აუქციონში ვაჭრობის ერთადერთმა მონაწილემ — „Georgian Manganese Holding Limited“-მა გაიმარჯვა.
რესურსები ინტერნეტში
შავი ოქროს საბადო chiatura.ge
სქოლიო
საქართველოს საბადოები
ხოსარის ეკლესია

ხოსარის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოჭორმის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, 1 კილომეტრზე, მთის თხემზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (4,4 x 4 მეტრი), ნაგები ყოფილა რიყის ქვით. თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია ნახევარწრიული აფსიდის ნაშთი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში ყოფილა.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლიზ...

ლიზ..., ლიზი (ბერძნ. lysis — დაშლა, გახსნა, გახრწნა) — რთული სიტყვის ნაწილი (სიტყვის თავში ან ბოლოში), რომელიც აღნიშნავს დაშლასთან, დადნობასთან, გახრწნასთან დამოკიდებულებას. მაგ., ლიზოგენია, ჰიდროლიზი, ელექტროლიზი.
ლიტერატურა
თავსართები
დალოლი

დალოლი — აფეთქების კრატერი ან მაარი დანაკილის უდაბნოში, ერტა-ალეს ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ეთიოპიაში.
წარმოიქმნა ბაზალტური მაგმის შემოჭრისას მიოცენში და შემდგომი ჰიდროთერმული აქტივობის შედეგად. ფრეატულ ამოფრქვევას აქ ადგილი ჰქონდა 1926 წელს, რის შედეგადაც წარმოიქმნა ვულკანი დალოლი და მრავალრიცხოვანი სხვა კრატერები, რომლებმაც თავიანთი ამოფრქვევებით წარმოქმნეს მლაშობები. ეს კრატერები მსოფლიოში ყველაზე დაბალი სუბარეალური ვულკანური ამომყვანი არხებია, რომლებიც ზღვის დონიდან 45 მ-ით დაბლა მდებარეობენ.
უახლესი მთავარი აქტივობა დაფიქსირდა 2004 წლის ოქტომბერში. მრავალრიცხოვანი გოეთერმული წყაროები აქ ცლიან ზღვის წყალსა და მჟავა სითხეს. ფართოდ არის გავრცელებული პატარა, დროებითი გეიზერები, რომლებიც მარილის კონუსებს ქმნიან. ვულკანის პერიმეტრი აღწევს დაახლოებით 1,5X3 კმ-ს.
დალოლი ცნობილია თავისი წარმტაცი პეიზაჟებით, რომელიც ამ მხრივ, მოგვაგონებს პლანეტა იუპიტერის თანამგზავრს — იოს. დალოლს მსგავსება აქვს აგრეთვე იელოუსტოუნის ეროვნული პარკის ცხელ წყაროებთან.
გალერეა
სქოლიო
ეთიოპიის ვულკანები
სალომე ფაჟავა

სალომე ფაჟავა (დ. 3 სექტემბერი, 1997) — ქართველი ტანმოვარჯიშე. ასპარეზობს რითმულ ტანვარჯიშში. 2015 წლის ევროპულ თამაშებზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 2016 წელს მიიღო მონაწილეობა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე.
რესურსები ინტერნეტში
ტანვარჯიშის საერთაშორისო ფედერაცია
ქართველი ტანმოვარჯიშეები
Saadjärv

Saadjärv
Lake Saadjärv is a lake in middle-east Estonia with an area of 7.08 km2(1,750 acres). The lake is 53.4 m (175 ft) above sea-level.
This lake is referenced in Canto VIII of the epic "The Hero of Estonia" by William Forsell Kirby.
See also
List of lakes in Estonia
References
Lakes of Estonia
Tartu Parish
Lakes of Tartu County
ბუგაბაშევო

ბუგაბაშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 185 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 97 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები (56 %) შეადგენენ .
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბაკალის რაიონის სოფლები
სპილენძის(II) მოლიბდატი

სპილენძის(II) მოლიბდატი — არაორგანული ნივთიერება, ქიმიური ფორმულით CuMoO4. არის მწვანე ან ყვითელი ფერის წყალში უხსნადი ნაერთი.
მიღება
მიიღება სპილენძის სულფატისა და ნატრიუმის მოლიბდატის ხსნარების შერევით:
გამოყენება
გამოიყენება პიგმენტად, აგრეთვე კატალიზატორად.
ლიტერატურა
CRC Handbook of Chemistry and Physics . - 89th Edition. - Taylor and Francis Group, LLC, 2008-2009.
Chemical encyclopedic dictionary / Editorial board .: Knunyants I.L. and others .. - M .: Soviet encyclopedia, 1983. - 792 p.
სპილენძის ნაერთები
მოლიბდატები
ყიზილ-ტუუ

ყიზილ-ტუუ — სოფელი ყირგიზეთში, თალასის ოლქში, თალასის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 035 ადამიანს შეადგენდა. SOATO კოდი — 41707 232 810 02 0.
იხილეთ აგრეთვე
ყირგიზეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
თალასის რაიონი
სქოლიო
თალასის რაიონის დასახლებული პუნქტები
საბაწმიდის ლავრა

საბაწმიდის ლავრა — უძველესი და უმნიშვნელოვანესი მონასტერი პალესტინაში, იერუსალიმის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, დაახლოებით 13-15 კმ-ზე. სავანე დააარსა ცნობილმა საეკლესიო მოღვაწემ საბა განწმედილმა (439-532) V საუკუნის 80-იან წლებში, იქ შეიქმნა ქრისტიანული მწერლობის მრავალი მნიშვნელოვანი ძეგლი ბერძნულ, ქართულ, სირიულ, სომხურ, არაბულ ენებზე.
ქართველები საბაწმინდაში
საბაწმიდის ლავრაში ქართველი ბერები ადრევე დასახლდნენ. VIII-X საუკუნეებში არაბთა მომძლავრების გამო სამშობლოდან გადახვეწილმა ქართველმა ბერებმა შეიმუშავეს ბიბლიური წიგნების ე.წ. საბაწმიდური რედაქცია (დაახლოებით IX ს.),განავითარეს ორიგინალური ჰიმნოგრაფია (ბასილი საბაწმიდელი, იოანე-ზოსიმე), თარგმნითი ლიტერატურა. გახშირდა ხელნაწერთა დამზადება, დაოსტატდნენ კალიგრაფები (მაკარი ლეთეთელი, გიორგი თბილელი, იოანე-ზოსიმე). იქ დამზადებულ ხელნაწერთაგან მნიშვნელოვანია 864 წლის ე. წ. სინის მრავალთავი - უძველესი ქართული თარიღიანი ხელნაწერი; ჭილ-ეტრატის იადგარი (IX საუკუნე) და სხვა. საბაწმინდის ლავრის ცხოველი ურთიერთობა ჰქონდა საქართველოსთან. იქ შექმნილი ლიტერატურული პროდუქცია ქართველ მწიგნობართა და პილიგრიმთა საშუალებით გავრცელდა როგორც პალესტინაში, ისე საქართველოშიც და საგრძნობი გავლენა მოახდინა ქართული მწერლობის შემდგომ განვითარებაზე. გრიგოლ ხანძთელის დროს საბაწმიდის ლავრიდან სამხრეთ საქართველოში გადმოინერგა საბაწმიდური ტიპიკონი (IX საუკუნე), რომლის ახალი რედაქცია (XII საუკუნე) მთელ საქართველოში გავრცელდა.
XI საუკუნიდან არაბთა მოძალებისა და სავანის ხშირი დარბევის გამო ქართველმა მოღვაწეებმა სხვა მონასტრებს მიაშურეს და ხელნაწერებიც ახალ სადგომებში გადაიტანეს. ამიტომაც საბაწმიდის ლავრის ქართულ ხელნაწერთა უმრავლესობა სინის მთაზეა დაცული; ორიოდე მათგანი ინახება თბილისსა და პეტერბურგში.
ლიტერატურა
იერუსალიმი
Villabasta de Valdavia

Villabasta de Valdavia is a municipality located in the province of Palencia, Castile and León, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 38 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Palencia