PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
უილიამ მარგეტსონი

უილიამ მარგეტსონი
უილიამ ჰენრი მარგეტსონი (დ. დეკემბერი, 1861, ლონდონი — 2 იანვარი, 1940) — ბრიტანელი მხატვარი და ილუსტრატორი, რომელიც ძირითადად ცნობილია ქალების ესთეტიკური პორტრეტებით.
ბიოგრაფია
მარგეტსონი დაიბადა ლონდონის სამხრეთში, კემბერველის რაიონში. სწავლობდა დულვიჩის კოლეჯში, მოგვიანებით კი ხელოვნების სამეფო კოლეჯში და სამეფო აკადემიის სკოლაში. 1885 წელს მისი ნამუშევრები პირველად გამოიფინა სამეფო აკადემიაში, შემდეგ კი ბრიტანელ მხატვართა სამეფო საზოგადოებაში, ნავთობის მხატვართა სამეფო ინსტიტუტში და გროსვენორის გალერეაში. 1885 წლის ბოლოს მან სამეფო აკადემიაში სწავლისთვის მოიპოვა მედალი, რომელიც ამჟამად ბრიტანეთის მუზეუმშია.
მარგეტსონი ზეთებსა და აკვარელებში ხატავდა. მან სახელი გაითქვა ლამაზი ქალების პორტრეტებით, ხშირად თანამედროვე ვარცხნილობებითა და ქუდებით. მან ასევე შექმნა რელიგიური და ალეგორიული ნამუშევრები. დასაწყისისთვის იგი მუშაობდა აკადემიურ, ვიქტორიანულ სტილში. მოგვიანებით იყენებდა ფუნჯის სტილს, რომელიც შთაგონებულია პოსტიმპრესიონისტებისა და პრერაფაელიტების, განსაკუთრებით ლოურენს ალმა-ტადემას მიერ. მისი ყველაზე წარმატებული ნამუშევარი იყო კლასიკური დეკორატიული „The Sea Hath its Pearls“, რომელიც მან გამოფინა 1897 წელს სამეფო აკადემიაში, ამჟამად კი ავსტრალიაში, ახალი სამხრეთ უელსის სამხატვრო გალერეის მფლობელობაშია.
მარგეტსონის „ალფრედ ტენისონის პორტრეტი“ არის ლონდონის პორტრეტების ეროვნულ გალერეაში.
მარგეტსონი ასევე მუშაობდა წიგნების ილუსტრაციებზე. ის დაქორწინებული იყო მხატვარ ჰელენ ჰეტონზე, რომელიც გაიცნო, როდესაც ერთად მუშაობდნენ ილუსტრაციულ პროექტზე. ის ცხოვრობდა და მუშაობდა ჯერ ლონდონში, შემდეგ კი ბლუბერიში და უოლინგფორდში. მხატვარი 1940 წელს უოლინგფორდში გარდაიცვალა.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
მარგეტსონი მხატვრებისა და ხელოვნების შესახებ
2 artworks by or after William Henry Margetson Art
მოკლე ბიოგრაფია
W. H. Margetson
სქოლიო
დაბადებული 1861
გარდაცვლილი 1940
ინგლისელი ილუსტრატორები
ინგლისელი მხატვრები
ლამარა ავალიშვილი

ლამარა ავალიშვილი (დ. 17 ივლისი, 1940, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, ტექნიკის მეცნიერებათა კანდიტატი , ასოცირებული პროფესორი.
ბიოგრაფია
1962 წელს დაამთავრა თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის საამშენებლო ფაკულტეტი.
1962 წლიდან საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის რკინა-ბეტონის კონსტრუქციების კათედრაზე მუშაობს, სადაც ლაბორანტობიდან დაწყებული, დოცენტამდე დამთავრებული გაიარა ყველა თანამდებობრივი საფეხური. 1965-1968 წლებში იყო ამავე კათედრის ასპირანტი და აქვე, რეფორმირებულ სტრუქტურაში-სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის დეპარტამენტში მუშაობს. 1981-1990 წლებში შეთავსებით მუშაობდა კოსმოსურ ნაგებობათა კვლევის ინსტიტუტში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომლის თანამდებობაზე. ავტორია 50-მდე სამეცნიერო შრომისა, რომლებიც რკინა-ბეტონის კონსტრუქციების სეისმომედეგობის შესწავლის საქმეში მნიშვნელოვანწვლილად არის აღიარებული. მისი მოხსენება (პროფესორ გ. ქარცივაძის თანაავტორობით) რკინა-ბეტონის ჩარჩოვანი კონსტრუქციის მუშაობის შესახებ 1969 წელს ჩილეს დედაქალაქში, სანტიაგოში მიმდინარე IV საერთაშორისო კონფერენციაზე იქნა წარდგენილი. 1990-1995 წლებში მონაწილეობდა ტექნიკური ტერმინოლოგიის ახალი გამოცემის მომზადებაში, ამზადებდა და რესპუბლიკურ გაზეთ „მშენებელში“ აქვეყნებდა პუბლიკაციებს. ქართველ მეცნიერს არაერთი საერთაშორისო და ადგილობრივ კონფერენციაში აქვს მიღებული მონაწილეობა. კითხულობს ლექციებს რკინა-ბეტონის კონსტრიქციების ზოგად და სპეციალურ კურსებში ბაკალავრიატში და მაგისტრატურაში, ხელმძღვანელობს საკურსო პროექტირებას, მაგისტრანტებს, გამოცემული აქვს 9 მეთოდური მითითება. იგი წლების მანძილზე იყო სახელმწიფო საგამოცდო კომისიის წევრი, ფაკულტეტის მეთოდსაბჭოს სწავლული მდივანი, სტუ-ს მონიტორინგის საფინანსო-ეკონომიკური ჯგუფის წევრი, 2002-2005 წლებში. ხელმძღვანელობდა სამშენებლო ფაკულტეტის საგამომცემლო კომისიას. იყო სწავლულ-ექსპერტთა დარგობრივი კომისიის წევრი, რამდენიმე საკანდიდატო დისერტაციის რეცენზენტი და ოპონენტი. ღვაწლმოსილ მეცნიერსა და პედაგოგს განათლების სამინისტროსა და სტუ-ს ხელმძღვანელობისგან არაერთი ჯილდო აქვს მიღებული (საკავშირო კონკურსში გამარჯვებული 5 სტუდენტის ხელმძღვანელობისთვის მიღებული აქვს I ხარისხის დიპლომი, 1982).
ლიტერატურა
საქართველოს ინჟინერი ქალები, თბ., 2008, გვ. 5-7
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, წიგნი 2, თბ., 2021, გვ. 38-39
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ინჟინრები
გალაკტიონი (მრავალმნიშვნელოვანი)

გალაკტიონი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი გალაკტიონი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გალაკტიონ ტაბიძე — ქართველი მწერალი
გალაკტიონ ტაბიძის ჟურნალი — ქართული ლიტერატურული ჟურნალი
გალაკტიონი — ქართული ანიმაციური ფილმი
ფილიპინების ეროვნული პარკების სია

ფილიპინების ეროვნული პარკების სია
ფილიპინების ეროვნული პარკები ― ბუნებრივი ან ისტორიული ღირებულების მქონე ადგილები, რომლებიც შექმნილია ეროვნული ინტექგრირებული დაცული ტერიტორიების სისტემის აქტის (1992) საფუძველზე.
2012 წელს ფილიპინებში 240 დაცული ტერიტორია იყო, რომელთაგან 35-ს ეროვნული პარკის სტატუსი აქვს. 2018 წლის 22 ივნისს, მას შემდეგ, რაც პრეზიდენტმა როდრიგო დუტერტემ E-NIPAS Act-ს მოაწერა ხელი, 94 კრიტიკული ტერიტორიის ადგილასაც ეროვნული პარკები შეიქმნა და ჯამში მათი რიცხვი 107-მდე გაიზარდა.
ეროვნული პარკები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი ან მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის ნაწილი.
იხილეთ აგრეთვე
ფილიპინების დაცული ტერიტორიების სია
რესურსები ინტერნეტში
Expanded National Integrated Protected Area Systems Act of 2018 – Official Gazette of the Republic of the Philippines
ფილიპინების ეროვნული პარკები
ფილიპინები
ფილიპინების პარკები
ფილიპინების ღირსშესანიშნაობების სიები
აჭი (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი)

აჭი (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი)
აჭი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ქაქუთის თემში (სოფლები: აჭი, გოგმაჩაური, ნაცხავატევი, ქაქუთი). მდებარეობს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე აჭისწყლის მარჯვენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 300 მ., ქობულეთიდან 38 კილომეტრის დაშორებით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 253 კაცი.
დემოგრაფია
ისტორია
ისტორიულად სოფელს ზედა აჭი ეწოდებოდა და სოფელ აჭთან ერთად ოზურგეთის მაზრის ლიხაურის სასოფლო საოგადოებაში შედიოდა. 1930-იან წლებში სოფელი ქობულეთის რაიონის ნაწილი გახდა. საბჭოთა პერიოდში სოფელში განვითარებული იყო მეჩაიეობა.
ლიტერატურა
სქოლიო
ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Camponotus oertzeni oertzeni

Camponotus oertzeni oertzeni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
სიენფუეგოსის პროვინცია

სიენფუეგოსის პროვინცია — კუბის ერთ-ერთი პროვინცია. დედაქალაქია სიენფუეგოსი, რომელიც 1819 წელს ფრანგმა მოსახლეებმა დააარსეს.
პროვინცია ყველაზე დაბალი ეკონომიკური მაჩვენებელი აქვს მთელს კუბაში და ის ძირითდად შაქრის მოყვანასა და წარმოებას ეფუძნება. ლანდშაფტშიც სწორედ შაქრის ლერწამი და გადამამუშავებელი ფაბრიკები სჭარბობს. სიერაში გავრცელებულია ჩანჩქერები.
პროვინციაში უკიდურესად პოპულარულია დაივინგი, როგორც ტურისტებს, ისე ადგილობრივებს შორის. მრავლადაა წყალქვეშა მღვიმე.
სინფუეგოსის, სანკტი-სპირიტუსისა და ვილია-კლარას პროვინციები ერთ დროს აწ უკვე აღარ არსებული სანტა-კლარას პროვინციის ნაწილი იყო.
მუნიციპალიტეტები
Source: მოსახლეობის 2004 წლის აღწერა. Area from 1976 municipal re-distribution.
იხილეთ აგრეთვე
კუბის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
Cienfuegos
სქოლიო
კუბის პროვინციები
ბალაანის წმინდა გიორგის ეკლესია

ბალაანის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბალაანში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
სასაფლაოზე მდებარე ეკლესია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. ალაგ-ალაგ წყობაში გამოყენებულია დიდი ზომის ფიქალი. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით აქვს სწორკუთხა საკურთხეველი, რომლის ცენტრში გაჭრილია არქიტრავული სარკმელი. სარკმლის თავზე კიდევ ერთი სარკმელია. საკურთხევლის ცენტრში და ჩრდილოეთით ტრაპეზის ქვა დგას. სამხრეთით და ჩრდილოეთით თითო სწორკუთხა ნიშაა. საკურთხევლის წინ ერთსაფეხურიანი სოლეა და კანკელის შემორჩენილი ფრაგმენტებია. იატაკზე დაგებულია დიდი ზომის ფიქალი. ეკლესიას დასავლეთიდან მიშენებული აქვს გვიანდელი კარიბჭე - სამრეკლო. კარიბჭე ფლეთილი ქვით ნაგები სამრეკლო ღია ფანჩატურს წარმოადგენს. იგი მთლიანად ნაგებია შირიმის ქვით. ეკლესიის საბურავად გამოყენებულია ფიქალი. ძეგლს გარშემო მშრალი წყობის გალავანი შემოუყვება. შესასვლელი სამხრეთიდანაა დატანებული.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 27
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Apata District

Apata District is one of thirty-four districts of the Jauja Province, located at an elevation of 3.340 min the Department of Junin in Peru. It encompasses an area of 421.62 km2. It was elevated to district level in November 16, 1864, during the presidency of José Balta.
Geography
Some of the highest mountains of the district are listed below:
See also
Pumaqucha
Tipiqucha
References
Vasily Severgin

Vasily Severgin
Vasily Mikhailovich Severgin (19 September 1765 – 29 November 1826) was a Russian academician, chemist, mineralogist, and geologist. For three decades, he was the only academician elected to the Geological Society of London. He has been described as being among the most influential pioneers of geology in Russia.
Biography
Severgin was born in St. Petersburg, the son of a court musician. He studied at the Gymnasium of the St. Petersburg Academy (1776) of Sciences and then went to the university in 1784 to study mineralogy. He then completed his studies at the University of Göttingen (1789) after studying basalts in the region. He trained under J.F. Gmelin. He examined the contemporary dispute between the neptunists and plutonists. In 1789 he returned to present papers on basalt and argued against the neptunists, suggesting that basalts formed from molten liquid. In 1789 he was made adjunct chair of mineralogy and began to examine mineral chemistry based on ideas from Lavoisier. He published a book based on Kirwan's Elements of Mineralogy (1791). His book on the foundations of mineralogy (1798) was the first Russian text dealing with ideas on chemical analysis and rock formation. He travelled widely between 1802 and 1804 visiting most of western Russia, the Baltic region, Poland and Finland collecting mineral samples and visiting educational institutions, mines, and factories. Severgin was the founding editor of the journal Tekhnologicheskii zhurnal begun in 1803. He edited it until his death in 1826.
Literature
Ушакова, Нина Николаевна, Фигуровский, Николай Александрович: Василий Михайлович Севергин, 1765-1826 гг, Изд-во "Наука,", 1981
References
1765 births
1826 deaths
Russian chemists
Russian geologists
Russian mineralogists
Members of the Royal Swedish Academy of Sciences
ჯორჯიან ბიზნეს კონსალტინგი

ჯორჯიან ბიზნეს კონსალტინგი
ისტორია
საინფორმაციო სააგენტო "ჯორჯიან ბიზნეს კონსალტინგი" 2006 წელს შეიქმნა და შედის მედია ჰოლდინგი "საქართველოს მედიის გაერთიანების" შემადგენლობაში.
საქმიანობა
საინფორმაციო სააგენტო GBC საკუთარ საიტზე ყოველდღიურ რეჟიმში ათავსებს საქართველოს, სამხრეთ კავკასიის, დსთ-ის და მსოფლიოს მნიშვნელოვან ეკონომიკურ სიახლეებს, ანალიტიკურ სტატიებს, რეიტინგებს, ინტერაქტიული გამოკითხვის შედეგებს.
საქართველოს კომპანიები
ივან ცანკარი

ივან ცანკარი (დ. 10 მაისი 1876, ვრხნიკა — გ. 11 დეკემბერი 1918, ლიუბლიანა) — სლოვენიელი მწერალი, პროზაიკოსი, დრამატურგი, პუბლიცისტი.
დაიბადა 1876 წელს ვრხნიკაში, ლიუბლიანისს სამხრეთით მდებარე პატარა ქალაქში. იყო ღარიბი ოჯახის მერვე შვილი. 1882-1888 წლებში სწავლობდა დაწყებით სკოლაში, რომელიც წარმატებით დაამთავრა. შემდეგ ადგილობრივი მეცენატის წყალობით ლიუბლიანაში შევიდა რეალურ სკოლაში. 1896 წელს სასწავლების დამთავრების შემდეგ საინჟინრო საქმის შესასწავლად წავიდა ვენაში. ერთ თვეში გადავიდა ვენის უნივერსიტეტის სლავისტიკისა და რომანისტიკის ფაკულტეტზე. 1897 წელს დაბრუნდა ვრხნიკაში. 1898 წელს მცირე ხნით ცხოვრობდა პულაში, შემდეგ ისევ დაუბრუნდა ვენას. 1907 წელს მცირე ხნით კვლავ ბრუნდება სამშობლოში, წარუმატებელი საარჩევნი კამპანიის შემდეგ კი ისევ ავსტრიას უბრუნდება.
ივან ცანკარმა წერა სტუდენტობის დროს დაიწყო. მისი პირველი გამოქვეყნებული ნამუშევარი იყო ბალადა „ივან კაციანარი“ (1893).
ლიტერატურა
D. Pirjevec. Ivan Cancar in evropska literatura. — Ljubljana, 1964.
D. Kermavner. Ivan Cancar in slovenska politika leta 1918. — Ljubljana, 1968.
F. Zadravec. Cankarjevi pogledi na jezik. — F. Zadravec. Elementi slovenske moderne književnosti. — Murska Sobota: Pomurska založba, 1980 — s. 9–34.
F. Bernik. Tipologija Cankarjeve proze. — Ljubljana — 1983.
B. Pogorelec. Slogovni razvoj v Cankarjevi prozi. — Obdobje simbolizma v slovenskem jeziku, literaturi in kulturi. — Ljubljana: Oddelek za slovanske jezike in književnosti (Obdobja,4, 2. del), 1983
სქოლიო
სლოვენი მწერლები
დაბადებული 1876
გარდაცვლილი 1918
Psittacodrillia bairstowi

Psittacodrillia bairstowi is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Horaiclavidae.
Description
The length of the shell varies between 9 mm and 12 mm.
The characters of the shell resemble those of Psittacodrillia albonodulosa (Smith E. A., 1904), but the fifth whorl has 11 axial ribs. Its color is white with dark reddish streaks between the ribs. The apex is pailliform. The shell shows spiral threads overall.
Distribution
This marine species occurs off False Bay – North Transkei. South Africa
References
Sowerby, G. B III. 1886. Marine shells of South Africa, collected at Port Elizabeth, with descriptions of some species. J. Conch. Lond. 5: 1–13.
P. Bartsch (1915), Report on the Turton collection of South African marine mollusks, with additional notes on other South African shells contained in the United States National Museum; Bulletin of the United States National Museum v. 91 (1915)
Thiele, J. 1925. Gastropoda der Deutschen Tiefsee-Expedition. II Teil. Wiss. Ergebn. dt. Tiefsee Exped. 'Valdivia' 17: 37–382.
Kilburn, R.N. & Rippey, E. (1982) Sea Shells of Southern Africa. Macmillan South Africa, Johannesburg, xi + 249 pp. page(s): 117
Kilburn R.N. (1988), Turridae (Mollusca: Gastropoda) of southern Africa and Mozambique. Part 4. Subfamilies Drilliinae, Crassispirinae and Strictispirinae; Ann. Natal Mus. Vol. 29(1) pp. 167–320
Steyn, D.G. & Lussi, M. (1998) Marine Shells of South Africa. An Illustrated Collector’s Guide to Beached Shells. Ekogilde Publishers, Hartebeespoort, South Africa, ii + 264 pp. page(s): 152
External links
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1–1295.
Endemic fauna of South Africa
bairstowi
ჩალანი

ჩალანი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 270 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 870 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 50.26 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 77 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ულა ჰანსენი

ულა ჰანსენი (დ. 21 მაისი, 1958) — შვედი ბიოლოგი, კერამიკოსი და მწერალი. პროფესორი. იგი ცნობილია მოთხრობების კრებულით „თავისუფლების ქანდაკების მიღმა“, რომელიც შეიცავს 25-მდე ნოველასა და მინიატურას. ულას ნაწარმოებების ძირითადი თემაა აშშ-ს პოსტმოდერნული ცხოვრება და სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობა. ჰანსენმა, როგორც ბიოლოგიის დამოუკიდებელმა მკვლევარმა, ცხოვრების დიდი ნაწილი სტოკჰოლმში გაატარა.
ადრეული ცხოვრება
ულა ჰანსენი დაიბადა სტოკჰოლმში 1958 წლის 21 მაისს და 6 წლამდე დეიდასთან ცხოვრობდა. ავტობიოგრაფიულ მოთხრობაში „ჩვენ აღარ გვინდა მეტი კოკა-კოლა“ („თავისუფლების ქანდაკების მიღმა“, 2006, მაისი), ულა ჰანსენი ამ ფაქტს მიიჩნევს მთავარ მოტივაციად მისი პირველი ნოველისათვის „ბურგერები ჭამენ ამერიკას“. ჰანსენი ხის პატარა სახლში სოფელში ცხოვრობდა. ის დადიოდა რეეტვიკის სკოლაში და იქ მისასვლელად ყოველდღიურად თხილამურებს იყენებდა. პატარა იყო, როდესაც დედა გარდაეცვალა. მისი მამა ალექსანდერი კი შეირაღებული ძარცვის გამო პატიმრობაში იმყოფებოდა და იქვე დაიღუპა კიდეც 1970 წელს.
კარიერა
ულა ჰანსენი ბავშვობაში ხატვით იყო გატაცებული, მაგრამ რამდენიმე წლის შემდეგ 16 წლის ასაკში - მან დაიწყო თიხისაგან სკულპტურების გამოძერწვა. ეს დღეს მისი მეორე სამსახურია. გარდა ამისა, მან დაამთავრა ჰარვარდის უნივერსიტეტი 1980 წელს და ამჟამად, როგორც ბიოლოგიის პროფესორი, მუშაობს ბოსტონის უნივერსიტეტში. 35 წლის ასაკში, ულა ჰანსენმა მოულოდნელად მწერლის კარიერაც დაიწყო და მისი პირველი ნოველა „ბურგერები ჭამენ ამერიკას“ დაწერა. ჯერჯერობით ეს მის მიერ გამოცემული ერთადერთი წიგნია, რომელიც 25-მდე ნოველასა და მინიატურას შეიცავს.
ნოველები
ულა ჰანსენის ნოველების მთავარი თემა აშშ-ს პოსტმოდერნული ცხოვრებაა. ის წერს მაკდონალდსის, კოკა-კოლის, მიკი მაუსის, გლობალიზაციის, სიკვდილის, გაჭირვების შესახებ. მისი ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნოველა „ბურგერები ჭამენ ამერიკას“ აღწერს ისტორიას მარკუს ბერგმანისა (18 წლის ბიჭი), რომელიც ესტუმრება ამერიკის შეერთებულ შტატებს და აღმოაჩენს, რომ მისი უამრავი მოქალაქე ზედმეტად არის გასუქებული. ერთადერთი, ვინც მათგან განსხვავდება, თავად მარკუსია. ეს ნოველა არის დაპირისპირება ინდივიდსა და საზოგადოებას შორის.
ნოველების სია
ბურგერები ჭამენ ამერიკას, 1993.
მიკი მაუსის ღიმილის ბნელი მხარე, 1994.
თავისუფლების ქანდაკების მიღმა, 1995.
რესურსები ინტერნეტში
ულა ჰანსენის ნამუშევრები
ულა ჰანსენი ბოსტონის უნივერსიტეტში
ულა ჰანსენი, როგორც მხატვარი
შვედი მწერლები
დაბადებული 1958
დაბადებული 21 მაისი
განძის პლანეტა

განძის პლანეტა — Walt Disney Feature Animation-ის 2002 წლის სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი. მისი დისტრიბუტორი იყო Buena Vista Pictures. „განძის პლანეტა“ არის უოლტ დისნეის სტუდიების რიგით 43-ე ანიმაციური სრულმეტრაჟიანი ფილმი. იგი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის არის და ეფუძნება რობერტ ლუის სტივენსონის რომანს „განძის კუნძული“, თუმცა მასში მოქმედება მიმდინარეობს კოსმოსში. ფილმი ერთდროულად გამოვიდა ჩვეულებრივ და IMAX-ის კინოთეატრებში. მასში გამოიყენება როგორც ტრადიციული ორგანზომილებიანი, ასევე სამგანზომილებიანი ანიმაციის ტექნიკა.
ფილმის სცენარის ავტორები, პროდიუსერები და რეჟისორები არიან რონ კლემენტსი და ჯონ მასკერი. იდეა მათ თავდაპირველად წარადგინეს იმავე შეკრებაზე, რომელზეც „პატარა ქალთევზას“ იდეა განიხილეს. იგი აგრეთვე არის იტალიური მინისერიალის „განძის კუნძული ღია კოსმოსში“ ინტერპრეტაცია. პერსინაჟების როლებს ახმოვანებენ ჯოზეფ გორდონ-ლევიტი, ბრაიან მარი, ემა ტომპსონი, დევიდ ჰაიდ პირსი,
მარტინ შორტი, როსკო ლი ბრაუნი, ლორი მეტკელფი და პატრიკ მაკგუენი (რომლისთვისაც ეს უკანასკნელი როლი იყო). მუსიკის ავტორია ჯეიმზ ნიუტონ ჰოვარდი, ხოლო სიმღერების — ჯონი რეზნიკი. მიუხედავად კრიტიკოსთა დადებითი შეფასებისა, ფილმი გაქირავებაში ჩავარდა. მისი წარმოება ღირდა 140 მილიონი აშშ დოლარი, შტატებსა და კანადაში შემოსავალმა მხოლოდ 38 მილიონი შეადგინა, მსოფლიოში კი — მხოლოდ 110 მილიონი. 2002 წელს იგი ნომინირებული იყო ოსკარზე, საუკეთესო ანიმაციური ფილმის კატეგორიაში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
2002 წლის ფილმები
2002 წლის ანიმაციური ფილმები
ამერიკული ფილმები
ამერიკული ანიმაციური ფილმები
უოლტ დისნეის სტუდიების ანიმაციური ფილმები
Walt Disney Pictures-ის ფილმები
სტიმპანკური ფილმები
დრახტიკი

დრახტიკი — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 980 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 912 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 19 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 47.94 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
კარაბუნიშტე

კარაბუნიშტე — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ველესის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 501 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 0 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ვარდარის რეგიონი
ველესის თემი
სქოლიო
ველესის თემის სოფლები
მხოხავი ბეგქონდარა

მხოხავი ბეგქონდარა (ლათ. Thymus serpyllum) — მრავალწლოვანი მცენარე ტუჩოსანთა ოჯახისა. ნახევრად ბუჩქებია. სიმაღლე 15 სმ-მდე.
გავრცელებულია ევრაზიის ზომიერ სარტყელში, სკანდინავიის ნახევარკუნძულიდან დაწყებული ხმელთაშუაზღვისპირეთამდე დამთავრებული და ბრიტანეთის კუნძულებიდან აღმოსავლეთ ციმბირამდე. ჩვეულებრივ, იზრდება ღია ქვიშიან ადგილებში, სტეპურ მდელოებზე. ფოთლების სიგრძე 5-10 მმ აღწევს.
გვირგვინი მოვარდისფრო-ლილისფერია, კაშკაშა, სიგრძე 6-8 მმ. ნაყოფი წვრილია. კულინარიაში ფართოდ გამოიყენება როგორც სანელებელი. სამკურნალო მცენარეა.
რესურსები ინტერნეტში
მხოხავი ბეგქონდარა – Thymus serpyllum
მხოხავი ბეგქონდარა – Thymus serpyllum
ტუჩოსანნი
Seyidlər, Neftchala

Seyidlər, Neftchala
Seyidlər (also, Seidlyar and Seytlar) is a village in the Neftchala Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Neftchala District
Altıntepe

Altıntepe (Turkish for "golden hill") or Yerez is an Urartian fortress and temple archaeological site dating from the 9th to 7th century BCE. It is located on a small hill overlooking the Euphrates River in the Üzümlü district of Erzincan Province, Turkey.
Altıntepe is located at the 12th kilometre on the highway from Erzincan to Erzurum. The site was discovered in 1938 during the construction of a nearby railway line. The remains are situated on a volcanic hill 60 m high. During excavations undertaken between 1959 and 1968 and led by Professor Dr. Tahsin Özgüç, a fortified settlement from the Urartian period was found. In the excavated area a temple or palace, a great hall, a warehouse, city walls, various rooms, and three subterranean chamber tombs on the south side of the hill were found. After a long gap, excavations were restarted in 2003 by the decision of the Council of Ministers, under the leadership of Professor Dr. Mehmet Karaosmanoğlu.
The hill was a significant center for the Byzantine Empire and has a church with three naves and mosaic floors. The church was built on a natural terrace and has a rectangular floor plan. The colorful mosaic floors with various geometric shapes and figures of plants and animals are unique to the region.
References
External links
Erzincan governor's official website - Altıntepe images
The Excavations of the Altintepe official web site
Urartian cities
Archaeological sites in Eastern Anatolia
Armenian castles
Former populated places in Turkey
Buildings and structures in Erzincan Province
ამიერკავკასიის ქალთა ინსტიტუტი

ამიერკავკასიის ქალთა ინსტიტუტი — ინტერნატის ტიპის 3-კლასიანი სასწავლებელი რუსეთის იმპერიაში, სადაც სწავლობდა თავადაზნაურული წარმოშობის 80 ქალიშვილი (რომელთაგან 60 სახელმწიფო ხარჯზე იყო, 20 კი — საკუთარ კმაყოფაზე). დაარსდა 1840 წელს „მცირეწლოვან ქალთა პანსიონის“ (1830) ბაზაზე, მაგრამ მუშაობა დაიწყო 1842 წლიდან. ინსტიტუტში ასწავლიდნენ საღვთო სჯულს, რუსულ ენასა და სიტყვიერებას, ფრანგულ ენასა და სიტყვიერებას, ბუნებისმეტყველებას, ისტორიას, გეოგრაფიას, არითმეტიკას, ხატვას, ხელსაქმეს, მუსიკასა და ცეკვას. 1865 წელს დაემატა პედაგოგიკა და სავალდებულო საგანი გახდა ქართული ენა. 1896 წელს სასწავლებელს ნიკოლოზ I-ის სახელი მიენიჭა. ექვემდებარებოდა დედოფალ მარიას დაწესებულებათა უწყებას. სხვადასხვა დროს სასწავლებელში ასწავლიდნენ ნიკო ცხვედაძე და ბესარიონ ღოღობერიძე. XIX საუკუნის 90-იან წლებში ინსტიტუტი გადავიდა ახალ შენობაში. 1917-1918 სასწავლო წელს ინსტიტუტს ერთი კლასი დაემატა, მაგრამ სასწავლებელი იმავე წელს დაიხურა.
ინსტიტუტის შენობა XIX საუკუნის თბილისის არქიტექტურის ერთ-ერთი უძველესი ნიმუშია. მდებარეობდა ა. ერმოლოვის (ახლანდ. 9 აპრილის 4) ქუჩაზე. აგებულია არქიტექტორ პროფ. რ. გედიკეს პროექტით (1894). შეულესავი წითელი აგურის შენობა თავისი მისიური ფორმებითა და ფასადების ყაზარმული წყობით საკმაოდ უხალისო შთაბეჭდილებას ტოვებს. ფასადის შუა შვერილი ნაწილის მორთულობის ელემენტები, პორტალისა და მისი მიმდებარე სარკმლების საპირეებში გამოყენებული წნულის სახეები ვერ ჩაითვლება ეროვნულ ხელოვნ. თავისებურებათა გაგებისა და რეპროდუქციის ცდად. აქ საბჭოთა ხელისუფლების წლებში ამიერკავკასის კომუნისტური უნივერსიტეტი, შემდეგ კი უმაღლესი პარტიული კურსები, აღმოსავლეთ მცოდნეობისა და კიბერტენიკის ინსტიტუტები, სამეცნიერო-ტექნიკური საზოგადოებათა გამგეობები იყო განლაგებული. ამჟამად ამ შენობაშია საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო.
ლიტერატურა
თბილისის სასწავლებლები
რუსეთის იმპერიის სასწავლებლები