PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Yelagin Palace

Yelagin Palace (Елагин дворец; also Yelaginsky or Yelaginoostrovsky Dvorets) is a Palladian villa on Yelagin Island in Saint Petersburg, which served as a royal summer palace during the reign of Alexander I. The villa was designed for Alexander's mother, Maria Fyodorovna, by the architect Carlo Rossi. It was constructed in 1822 on the site of an earlier mansion built during the rule of Catherine the Great. The house was destroyed during World War II but was rebuilt and currently houses a museum.
The isle to the north of the imperial Russian capital owes its name to its former proprietor, Ivan Yelagin (1725–94), a close ally of Catherine II from her early days as Grand Duchess. The first villa on the site might have been designed by Giacomo Quarenghi. Yelagin was fascinated with the idea of extracting gold from ordinary materials and retreated to the villa for his secretive research in alchemy. Count Cagliostro was summoned by Yelagin to help him in these activities, but fled the island after Yelagin's secretary had slapped him in the face.
After the Dowager Empress Maria Feodorovna declared that she was too old to make daily trips to such distant residences as Pavlovsk Palace and Gatchina Palace, her son Alexander I bought the estate from Yelagin's heirs and asked Carlo Rossi to redesign the villa. Its lavish Neoclassical interiors were decorated by Giovanni Battista Scotti, Vasily Demuth-Malinovsky, and Stepan Pimenov.
After Maria Feodorovna's death, the palace remained deserted for long periods of time. Nicholas II leased it to his prime ministers such as Sergei Witte, Pyotr Stolypin, and Ivan Goremykin. In June 1908 Stolypin lived in a wing of the Yelagin Palace; in July 1914 also the Council of Ministers under Ivan Goremykin convened there. The Bolsheviks turned the palace compound into "a museum to the old way of life". In the siege of Leningrad it was damaged by a shell and burnt to the ground.
The house was rebuilt in the 1950s to serve as a resort for workers. Since 1987 it has housed a collection of objets d'art from the 18th and 19th centuries, notably precious glassware. The entrance is guarded by two lion sculptures, inspired by the Medici lions in Florence.
References
External links
Website repository of 1909 images of Yelagin Palace with information about its history
Photos of Yelagin Palace interiors
Palaces in Saint Petersburg
Royal residences in Russia
Palladian architecture
Villas in Russia
Houses completed in 1822
Carlo Rossi buildings and structures
Art museums and galleries in Saint Petersburg
Decorative arts museums in Russia
1822 establishments in the Russian Empire
Cultural heritage monuments of federal significance in Saint Petersburg
თოთი

თოთი — კლდოვანი მწვერვალი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე. სიმაღლე 4000 მ. აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. მისასვლელი გზა აქვს ტვიბერისა და ლეხზირის მყინვარებიდან (მდინარე მულხრის აუზი).
ლიტერატურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
სვანეთის კავკასიონის მთები
აზიზლი

აზიზლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხაჩმაზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
მალაგის ალყა (1487)

მალაგის ალყა (1487)
მალაგის ალყა — კათოლიკე მეფეების, ფერდინანდ II არაგონელისა და ისაბელ I კასტილიელის ერთობლივი მოქმედება მუსლიმების წინააღმდეგ. ალყა გაგრძელდა 7 მაისიდან 18 აგვისტომდე. ეს იყო პირველი ბრძოლა, რომლის დროსაც დაჭრილები ბრძოლის ველიდან გამოჰყავდათ ისაბელ I კასტილიელის მიერ ჩამოყალიბებული სასწრაფო დახმარების საშუალებით.
წარუმატებელი მოლაპარაკებების შემდეგ ქალაქის წარმომადგენლებმა მალაგა ფერდინანდს გადასცეს. ქალაქი ჩაბარდა 1487 წლის 13 აგვისტოს. მალაგის ციხესიმაგრე კი 18 აგვისტოს. ციხესიმაგრის გარნიზონის მეთაური ალი დორდუქსი, იმ პირობით ჩაბარდა, რომ იგი და მისი ახლობელი 25 ოჯახი დარჩებოდა ხელუხლებელი და ისინი იქნებოდნენ მუდეხარები.
მალაგის აღება იყო ნასრიდების დინასტიისათვის უდიდესი დარტყმა. ფერდინანდ II არაგონელმა მკაცრი ზომები გაატარა მალაგის მავრი მმართველების წინააღმდეგ ხანგრძლივი წინააღმდეგობის პასუხად. მათი უდიდესი ნაწილი გადაასახლა, დაიმონა ან დახოცა.
ლიტერატურა
სქოლიო
რეკონკისტის ბრძოლები
XV საუკუნის ბრძოლები
ლამი

ლამი — წყლის აუზის ფსკერის წვრილმარცვლოვანი, რბილი ნალექი, რომელსაც არ განუცდია დიაგენეზისი. შეიცავს 30-იდან 50 %-მდე 0,01 მმ-ის ზომის ნაწილაკებს. ლამი, ჩვეულებრივ, წყალთან ერთად მოძრაობს, გაშრობის შემდეგ მყარდება. შედგება ქანის წვრილმარცვლოვანი ნამსხვრევი პროდუქტებისა (ტერიგენული ლამი, თიხიანი ლამი, კირიანი ლამი) და მიკროსკოპული ნიჟარებისა და ზღვის ორგანიზმების ჩონჩხთა ნარჩენებისაგან (გლობიგერინებიანი ლამი, დიატომეებიანი ლამი, რადიოლარებიანი ლამი და სხვა). გამოყოფენ აგრეთვე ვულკანური ფერფლით (ვულკანური ლამი), ზოგჯერ კი ორგანული ნივთიერებებით გამდიდრებულ ლამს (საპროპელი). ზოგიერთი ლამი გამოიყენება მეცხოველეობაში და მედიცინაში.
რესურსები ინტერნეტში
ლიტერატურა
ჰიდროლოგია
სედიმენტოლოგია
Palca District, Tacna

Palca District, Tacna
Palca District is one of ten districts of the province Tacna in Peru.
Geography
The Barroso mountain range traverses the district. Some of the highest mountains of the district are listed below:
References
Abul Wáfa (crater)

Abul Wáfa (crater)
Abul Wafa is an impact crater located near the lunar equator on the far side of the Moon, named after the Persian mathematician and astronomer Abu al-Wafa' Buzjani. To the east are the crater pair Ctesibius and Heron. In the northeast lies the larger crater King, and to the southwest is Vesalius.
The perimeter of this crater somewhat resembles a rounded diamond shape. The rim and inner walls are rounded from impact erosion, and have lost some definition. There are ledges around most of the inner wall that may have once been terraces or slumped piles of scree.
A small but notable crater lies on the inner surface of the north rim of Abul Wáfa, and there is a small crater formation attached to the exterior southwest wall. The outer rim is relatively free of impacts, and the interior floor is marked only by a few small craterlets.
Satellite craters
By convention these features are identified on lunar maps by placing the letter on the side of the crater midpoint that is closest to Abul Wáfa.
References
External links
LTO-65D3 Abul Wafa — L&PI topographic map
Abul Wafa at The Moon Wiki
Impact craters on the Moon
ვაკა-დიესის პროვინცია

ვაკა-დიესის პროვინცია
ვაკა-დიესი — პროვინცია ბოლივიაში, ბენის დეპარტამენტში. მდებარეობს დეპარტამენტის ჩრდილოეთ ნაწილში. მისი ფართობი 22 434 კმ²-ია. ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის 2006 წლის მონაცემების თანახმად, პროვინცია ყველაზე ხალხმრავალია მთელს დეპარტამენტში და მოსახლეობა შეადგენს 136 083 ადამიანს, სიმჭიდროვე 6.06 კმ²-ზე.
პროვინცია იყოფა ორ მუნიციპალიტეტად. დედაქალაქია რიბერალტა.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
პროვინციის დეტალური რუკა
გუაიკრამერინის მუნიციპალიტეტის საიტი
ბენის დეპარტამენტის პროვინციები
Dagda Municipality

Dagda Municipality is a former municipality in Latgale, Latvia. The municipality was formed in 2009 by merging Andrupene parish, Andzeļi parish, Asūne parish, Bērziņi parish, Dagda parish, Ezernieki parish, Konstantinova parish, Ķepova parish, Svariņi parish, Šķaune parish and Dagda town the administrative centre being Dagda. As of 2020, the population was 6,549.
On 1 July 2021, Dagda Municipality ceased to exist and its territory was merged to Krāslava Municipality.
See also
Administrative divisions of Latvia (2009)
References
Former municipalities of Latvia
გლდანის პირველი ნამოსახლარი

გლდანის პირველი ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი სოფელ გლდანის განაპირას, აღმოსავლეთით, თბილისი-თიანეთის საავტომობილო გზის მარცხენა ნაპირას, მიწისნის ხევის მარცხენა ნაპირას, მიწის ჭრილში. გზის გაყოლებით გამოვლინდა ნახშიროვან-ნაცროვანი ფენა. ერთგან ჩანს წყალსადენის წითლად გამომწვარი თიხის მილი. ნამოსახლარის სავარაუდო თარიღდება ფეოდალური ხანა.
ლიტერატურა
თბილისის არქეოლოგიური ძეგლები
ლუქსემბურგის პოლიტიკური სისტემა

ლუქსემბურგის პოლიტიკური სისტემა — საპარლამენტო, წარმომადგენლობითი დემოკრატიის მქონე მონარქია, სადაც ლუქსემბურგის პრემიერ-მიონისტრი წარმოადგენს მთავრობის ხელმძღვანელს. აღმასრულებელი ხელისუფლება მოქმედებს 1868 წლის ონსტიტუციის მიხედვით. როგორც წესი, პრემიერ-მინისტრი ირჩევა პარლამენტში უმრავლესობის მქონე პარტიიდან ან კოალიციიდან. საკანონმდებლო ხელისუფლება განაწილებულია პარლამენტსა და მთავრობას შორის. იურისდიქცია პარლამენტისგან და აღმასრულებელი ხელისუფლებისგან დამოუკიდებელია.
ლიტერატურა
ლუქსემბურგის პოლიტიკა
ზარიგიუმაჯო

ზარიგიუმაჯო — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 354 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლერიქის რაიონის სოფლები
ნოვი-შიგაი

ნოვი-შიგაი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 54 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 54 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
ალექსანდრე ბაქარის ძე

ალექსანდრე ბაქარის ძე ბაგრატიონი (დ. დაახლ. 1724/1728; გ. 1791) — ქართლის სამეფო ტახტის პრეტენდენტი, ვახტანგ VI-ის შვილიშვილი, დაიბადა რუსეთში, იქვე მიიღო განათლება. ატარებდა გრუზინსკის გვარს, იყო გვარდიის ოფიცერი.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე იყო ქართლის ჯანიშინი ბაქარის ძე, რომელმაც რუსეთში გადახვეწილმა სიკვდილის წინ ფიცი დაადებინა შვილს, ალექსანდრეს, რომ ქართლის მეფის ტახტს დაიკავებდა.დაუახლოვდა და დაუმეგობრდა პეტრე III-ს. 1762 წელს ჰქონდა კარგი ჯამაგირი და კაპიტნის ჩინი, ასევე მამისგან დარჩენილი ქონება. რუსეთის იმპერიასა და სპარსეთს შორის გაფორმებული რეშტისა (1732) და განჯის (1735) ტრაქტატებით ალექსანდრე, როგორც ვახტანგ VI-ის შთამომავალი, ითვლებოდა ქართლის ტახტის მემკვიდრედ. ალექსანდრე ვერ ურიგდებოდა ქართლში თეიმურაზ II-ის, შემდეგ ერეკლე II-ის მეფობას. ამიტომ ბაქარის გარდაცვალების შემდეგ დაიწყო ბრძოლა ქართლის სამეფო ტახტის ხელში ჩასაგდებად. 1763 წლიდან ფარულად ემზადებოდა საქართველოში წამოსასვლელად, მაგრამ სამშობლოში უნებართვოდ დაბრუნების ცდა ჩაეშალა. 1765 წელს ჩავიდა მოზდოკში, მაგრამ საქართველოში ვერ ჩავიდა.1766 წელს ეკატერინე II-ის ბრძანებით სამხედრო წოდება ჩამოართვეს და სამშობლოში გამგზავრების ნება დართეს. 1767 წელს ალექსანდრე შირაზში ქერიმ-ხანთან მივიდა და დახმარება სთხოვა. ქერიმ-ხანის გარდაცვალების შემდეგ ალექსანდრე ჩავიდა ჩრდილოკავკასიელ მმართველებთან. ალექსანდრეს ბებია ყაბარდოს მთავრის ასული იყო და მას ჩრდილოკავკასიელების დახმარების იმედი ჰქონდა. ხანგრძლივი უნაყოფო ლოდინის შემდეგ იგი სოლომონ I-ის მიწვევით იმერეთში ჩავიდა და 1779 წელს, როდესაც ერეკლე ერევანს იყო სალაშქროდ, ქალაქში აჯანყების მოწყობა სცადა, მაგრამ უშედეგოდ. 1782 წელს ალექსანდრე ამილახვართან ერთად ფათალი-ხანთან გადავიდა დაღესტანში. მათ ერეკლეს წინააღმდეგ დიდი ჯარი მოაგროვეს. ერეკლე II-ის თხოვნით რუსეთის მთავრობამ 1783 წელს ალექსანდრე შეიპყრო, მკაცრი პოლიციური ზედამხედველობა დაუწესა და გადაასახლა სმოლენსკში, სადაც პატიმრობაში გარდაიცვალა.
ოჯახი
ალექსანდრე დაქორწინდა დარია ალექსანდროვა მენშიკოვაზე (1747–1817), რომელიც იყო ალექსანდრე დანილოვიჩ მენშიკოვას შვილიშვილი.
მას და დარიას ეყოლათ 3 ვაჟი და 2 ქალიშვილი:
ივანე ალექსანდრეს ძე გრუზინსკი (გარდაიცვალა ბავშვობაში)
გიორგი ალექსანდრეს ძე გრუზინსკი (1762–1852), შეეძინ ვაჟი, რომელიც ბავშვობაში გარდაიცვალა და ასული ანა (1798-1899)
ალექსანდრე ალექსანდრეს ძე გრუზინსკი (1763–1823), მემკვიდრე არ დარჩენია
ანა გრუზინსკი-გოლიცინი (1763–1842)
დარეჯან გრუზინსკი (გარდაიცვალა 1796)
ლიტერატურა
დავით ჯავახიშვილი, უფლისწულ ალექსანდრე ბაქარის ძე ბაგრატიონის წინაპრები და მისი პირდაპირი შთამომავლები „ახალი და უახლესი ისტორიის საკითხები“ N15 — თბილისი, „უნივერსალი“ 2014 ISSN 1512-3154
სქოლიო
გარდაცვლილი 1791
მუხრანელების სამეფო შტო
ქართველი მეამბოხეები
Proshaberd

Proshaberd (also Boloraberd) is a fortress built in the 13th century by Prince Prosh Khaghbakian. It is about north of the town of Vernashen in the Vayots Dzor Province of Armenia. Almost one kilometer east is the 14th century Spitakavor Church dedicated to Saint Astvatsatsin.
Folklore of Proshaberd
Local folklore tells that long ago the Persians besieged the fortress of Proshaberd which had very strong walls and its own water supply that led to the structure. Due to its impenetrable walls they were not successful, and after several attempts at trying to bring the fortress down they decided to cut off its water supply. Soldiers were unsuccessfully able to locate it, so the leader was advised by one of his men to keep a mule thirsty for seven days and nights and then to let it go for it will search for water. The recommendation was heeded, and after seven days and nights the mule was let free. It went on to search for water, and went precisely to the area where the water supply that led to the fortress was located and started to dig. The Persian army was then able to cut the water supply off, which in turn caused the fortress to surrender.
Prince Prosh fearing possible attacks in the near future is said to have hid his valuables within the walls of Proshaberd and in the nearby mountains and ravines. It is said that, "If one can understand the symbols left by Prince Prosh, then they may possibly locate his lost treasures." A khachkar that sits alone near the road strangely reads, "The treasure is in the head."
References
Archaeological sites in Armenia
Castles in Armenia
Forts in Armenia
Buildings and structures in Vayots Dzor Province
Tourist attractions in Vayots Dzor Province
ბეგოთკარის მთავარმოწამის ეკლესიის კომპლექსი

ბეგოთკარის მთავარმოწამის ეკლესიის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბეგოთკარის ჩრდილო-დასავლეთით, ხევისპირა მინდორზე. კომპლექსი მდინარე ხადისწყლის ხეობის მთავარი სალოცავია. სამშენებლო წარწერის მიხედვით, აგებულია 1908 წელს ადგილობრივი მოსახლეობის დაკვეთით.
კომპლექსი შედგება ეკლესიის, სამრეკლოსა და გალავნისაგან.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვით. შეკეთებულია, ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან, მთელ სიგრძეზე, მიშენებულია თითო განიერი და მაღალი კონტრფორსი. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა და ნახევარწრიული ქვის ტიმპანი აქვს. მეორე კარი სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნაწილშია. იგი კონტრფორსების მიშენებისას გაუუქმებიათ. აღმოსავლეთით, სწორკუთხა საკურთხეველში, მოზრდილი თაღოვანი, შიგნითკენ შევიწროებული სარკმელია. ასეთივე სარკმელია დასავლეთ კედელში, კარის თავზე. საკურთხევლის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში თითო მცირე ნიშაა. კანკელი ხისაა.
ეკლესიის ინტერიერი და ფასადები შელესილი და შეთეთრებულია. აღმოსავლეთის ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, ირმის ორი მოზრდილი რელიეფური გამოსახულებაა. მათ შორის, ჯვარცმული ქრისტეა. დასავლეთის ფასადზე, კარის ტიმპანში, ცხენზე ამხედრებული წმინდა გიორგის მიერ გველეშაპის განგმირვის სცენაა. რელიეფი შეფერილია თეთრი, აგურისფერი და შაბიამნისფერი საღებავით. ამავე ფასადზე, სარკმლის თავზე, ნალესობაში გამოყვანილია ვერძის გამოსახულება, ფრონტონის წვერში კი – ჯვარი. კედლები დასრულებულია მარტივი ლავგარდნით. სახურავი ორფერდაა.
ეკლესიის ჩრდილო-დასავლეთით თლილი ქვით ნაგები ორსართულიანი სამრეკლო დგას. მისი პირველი სართული ერთმანეთთან ნახევარწრიული თაღებით დაკავშირებული ოთხი მასიური ბურჯია. მეორე სართული მსგავსი ფორმის, მაგრამ შედარებით ვიწრო ფანჩატურია, რომელიც პირველ სართულს უკავშირდება იატაკში გაჭრილი ღიობით. სამრეკლოს გადახურვა და მეორე სართულის ერთი თაღი ჩაქცეულია.
ქვით ნაგები გალავნის კვალიღა შეიმჩნევა.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
İstibulaq

İstibulaq is a village in the Chaykend municipality of the Kalbajar District of Azerbaijan.
The village was occupied by the Armed Forces of Armenia in 1993 during the First Nagorno-Karabakh War. It was returned to Azerbaijan on 25 November 2020.
References
Populated places in Kalbajar District
ჰალიავე

ჰალიავე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჩორნუხის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 502 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ჩორნუხის რაიონის სოფლები
კამპორელსი

კამპორელსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ლა-ლიტერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 26,70 კმ². მოსახლეობა — 127 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - კამპორელსი
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
სამგორ-პატარძეულის ნავთობის საბადო

სამგორ-პატარძეულის ნავთობის საბადო — მდებარეობს აჭარა-თრიალეთის ნაოჭა სისტემის აღმოსავლეთ ნაწილში, საქართველოს გარდაბნისა და საგარეჯოს მუნიციპალიტეტებში. აგებულია გვიანდელი ცარცულიდან გვიანდელი პლიოცენურამდე ასაკის ტერიგენული, კამბონატული და ვულკანურ-დანალექი ქანების სქელი (7–8 კმ-მდე) კომპლექსით. საბადოში გამოიყოფა 3 ბრაქინტიკლური ნაოჭი — სამგორის, სამხრეთ სამგორისა და პატარძეულის. საბადოს შესწავლა ბურღვით დაიწყო 1953 წლიდან. საბადოს ტერიტორიაზე განვითარებული შუაეოცენური ნალექების ინტენსიური შესწავლის შედეგად 1974 წელს აღმოჩნდა ნავთობის მაღალდებიტიანი ბუდობი. შუაეოცენური ნალექებიდან მიღებული ნავთობი მაღალი ხარისხისაა — მსუბუქია, მცირედ პარაფინიანი და უგოგირდო. პერსპექტიულია ქვედაოცენური, პალეოცენური და ზედაცარცული ნალექებიც, რომელთა შესწავლა მიმდინარეობს.
ლიტერატურა
საქართველოს ნავთობის საბადოები
აბრაჰამ სავანი

აბრაჰამ სავანი — კალიგრაფი.
აბრაჰამ სავანი ცხოვრობდა XIV ან XV საუკუნეში. დარჩენილია მის მიერ გადაწერილი გრაგნილი, რომელიც საკვირაოს ტექსტს შეიცავს (ხელნაწ. ინსტ. H 1328). ტექსტის ბოლოს ასეთი ანდერძია
სულ ბოლოს, უფრო წვრილი ხელით, კიდევ ორიოდე სტრიქონია, სადაც სხვათა შორის, იკითხება:
გრაგნილის ზომაა 325×19 სამ. ერთი მხარე მთლიანადაა დაწერილი, მეორე — ნაწილობრივ. ტექსტი ნუსხურია, შავი მელნით ნაწერი, ძალიან მკაფიო, საკმაოდ ლამაზი ხელით. საზედაო ასოები უმეტესად მელნითვეა გამოყვანილი, მაგრამ აქა — იქ სინგურის ასოებიც ურევია.
დასათარიღებლად გასათვალისწინებელია კონსტანტინე მეფის დასახელება. ერთი კონსტანტინე — დავით ნარინის ძე- XIV საუკუნის დასაწყისში მეფობდა დასავლეთ საქართველოში და 1327 წელს გარდაიცვალა. ორი სხვა კონსტანტინე XV საუკუნეში.
გრაგნილი სვანეთიდანაა ჩამოტანილი.
ლიტერატურა
ბერიძე, ვახტანგ. ძველი ქართველი ოსტატები : [ხუროთმოძღვრები, მხატვრები, ოქრომჭედლები და კალიგრაფისტები]. - თბ. : საბჭ. საქართველო, 1967. -243გვ.: ილ.;ბიბლიოგრ. ტექსტში. გვ. 11-12.
კალიგრაფები
ოხანა

ოხანა — ჰავაის კულტურაში აღნიშნავს ოჯახს, მისი ფართო მნიშვნელობით. ოხანა მის წევრებს ავალდებულებს, რომ ახსოვდეთ და იზრუნონ ერთმანეთზე. ტერმინი არის ახალ ზელანდიაში მაორული ტერმინის ვახანაუს კოგნატური.
ჰავაის კულტურაში ოხანა ყოველთვის აღნიშნავს სისხლით ნათესაობას, სხვა ტიპის კავშირები აღინიშნება ტერმინით „ხუი“.
თანამედროვე ჰავაურ ეკონომიკაში ტერმინი - „ერთეული ოხანა“ გამოიყენება ქონების ისეთი ნაწილის აღსანიშნავად რომელიც უცხო პირებზე ვერ გაქირავდება.
ახანა არის უოლტ დისნეის კომპანიის მიერ 2002 წელს გამოშვებული ნახატი ფილმის ლილუ და სტიჩი ძირითადი თემა.
ლიტერატურა
Wight, K. 1997. Illustrated Hawaiian Dictionary, The Bess Press.
City & County of Honolulu 2003. Land Use Ordinance
რესურსები ინტერნეტში
Honolulu Magazine, September, 2001, pp. 42–45
სქოლიო
ჰავაის კულტურა
არლინგტონი

არლინგტონი შეიძლება ნიშნავდეს:
კანადის ქალაქები
არლინგტონი (ახალი შოტლანდია)
არლინგტონი (ონტარიო)
აშშ-ის ქალაქები
არლინგტონი (აიოვა)
არლინგტონი (ალაბამა)
არლინგტონი (არიზონა)
არლინგტონი (დასავლეთი დაკოტა)
არლინგტონი (ვერმონტი)
არლინგტონის ოლქი (ვირჯინია)
არლინგტონი (ილინოისი)
არლინგტონი (ინდიანა)
არლინგტონი (კალიფორნია)
არლინგტონი (კანზასი)
არლინგტონი (კენტუკი)
არლინგტონი (მინესოტა)
არლინგტონი (მისური)
არლინგტონი (ნებრასკა)
არლინგტონი (ნიუ-იორკი)
არლინგტონი (ოჰაიო)
არლინგტონი (ორეგონი)
არლინგტონი (ტენესი)
არლინგტონი (ტეხასი)
არლინგტონი (ჩრდილოეთი კაროლინა)
არლინგტონი (ჯორჯია)
სელები

სელები — ძველი ბალტიური ტომობრივი კავშირი. XIII საუკუნეში სელები დასახლებული იყვნენ მდინარე დაუგავის მარცხენა ნაპირზე, ახლანდელი ლატვიის ჩრდილო-აღმოსავლეთში. სელების პოლიტიკური და ადმინისტრაციული ცენტრი იყო გამაგრებული ქალაქი სელპილსი (ახ. წ. VI საუკუნიდან). სელები ებრძოდნენ გერმანელ ჯვაროსნებს, მაგრამ 1208 წელს მათი ბატონობის ქვეშ მოექცნენ. მოგვიანებით ლატვიელი ხალხის შემადგენლობაში შევიდნენ.
ლიტერატურა
ლატვიის ისტორია
ლიეტუვის ისტორია
გადაშენებული ერები
Cover My Eyes

Cover My Eyes — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის სინგლი ალბომიდან Holidays in Eden. იგი გამოვიდა 1991 წლის 28 მაისს. გარდა სტანდარტული გამოცემებისა, გაყიდვაში ასევე იყო გრამფირფიტა გიგანტური პლაკატის თანხლებით.
თავად სიმღერა ეფუძნება ჯგუფის How We Live (რომელშიც სტივ ჰოგართი უკრავდა) კომპოზიციას. Marillion-ის მიერ უბრალოდ გადამუშავდა მისამღერი. სიმღერაში საუბარია გოგონებზე ჟურნალებიდან, ფილმებიდან და წიგნებიდან.
სიმღერები
7 დისკი
Cover my Eyes (Pain and Heaven) - 3:52
How Can it Hurt - 4:10
12 დისკი
Cover my Eyes - 3:52
How Can it Hurt- 4:10
The Party (ალბომის ვერსია) - 5:36
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Discogs
Marillion-ის სიმღერები
1991 წლის სიმღერები
რომულო

რომულო სოუსა ორესტეს კალდეირა (დ. 9 მარტი, 1993; პელოტასი, ბრაზილია), ცნობილი როგორც რომულო — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, იტალიის სერია A-ს კლუბ „ელას ვერონის“ საყრდენი ნახევარმცველი.
მიღწევები
იუვენტუსი
იტალიის ჩემპიონი: 2014/15
იტალიის თასის მფლობელი: 2014/15
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი ელას ვერონის ოფიციალურ საიტზე
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
დაბადებული 1987
ბრაზილიელი ფეხბურთელები
ფიორენტინას ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
ელას ვერონის ფეხბურთელები
იუვენტუსის ფეხბურთელები
დაბადებული 9 მარტი
ანდერს რაპი

ანდერს რაპი (დ. 1 მარტი 1927 — გ. 27 დეკემბერი 1998) — შვედი გეომორფოლოგი და გეოგრაფი. გეომორფოლოგის საერთაშორისო ასოციაციის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. აკადემიური განათლება მიიღო უფსალის უნივერსიტეტში. დაწვრილებით შეისწავლა ზვავური ენები და მათი ნალექები. მნიშვნელოვანი კვლევები ჩაატარა სკანდინავიის მთებსა და კუნძულ შპიცბერგენზე. 1962 წელს ამერიკის გეოლოგიური საზოგადოებისაგან მიენიჭა კირკ ბრაიანის სახელობის პრემია. 1976 წელს ლუნდის უნივერსიტეტში გახდა ფიზიკური გეოგრაფიის პროფესორი. 1980 წელს აირჩიეს შვედეთის სამეფო მეცნიერებათა აკადემიის წევრად.
რესურსები ინტერნეტში
ანდერს რაპი
ანდერს რაპი
შვედი გეოგრაფები
დაბადებული 1 მარტი
დაბადებული 1927
გარდაცვლილი 27 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1998
ოქროს გლობუსის 47-ე დაჯილდოება

ოქროს გლობუსის 47-ე დაჯილდოება გაიმართა 1990 წლის 20 იანვარს. მასში მონაწილეობა მიიღეს 1989 წელს გამოსულმა ფილმებმა.
კინო
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ოქროს გლობუსი
იანინის ნომი

იანინის ნომი, იოანინის ნომი — ნომი საბერძნეთში, ეპიროსის რეგიონში.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი იანინა.
იანინას ნომი ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ნომია საბერძნეთში და ეპიროსის რეგიონის ნახევარი ფართობი უჭირავს.
მოსახლეობა — 170 239 ადამიანი.
ფართობი — 4 990 კმ².
მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული იანინა იყოფა 8 მუნიციპალიტეტად.
იხილეთ აგრეთვე
საბერძნეთის ნომები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
საბერძნეთის ნომები