PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სან-ლორენსუ (მინას-ჟერაისი)

სან-ლორენსუ (მინას-ჟერაისი)
სან-ლორენსუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 875 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 41 657 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 717 99 კმ²-ზე. ფართობი 58 019 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბაიან-ხარა-ულა

ბაიან-ხარა-ულა — ქედი ჩინეთში, კუნლუნის აღმოსავლეთ ნაწილში. სიგრძე დაახლოებით 750 კმ. გადაჭიმულია ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთ მიმართულებით. წარმოადგენს მდინერეების ხუანხესა (ჩრდილოეთით) და იანძის (სამხრეთით) ზემო წელების წყალგამყოფს. სიმაღლე 5442 მეტრამდეა. ჩრდილოეთი კალთები დამრეცია, სამხრეთი მკვეთრადაა მოწყვეტილი იანძისაკენ და ჩაჭრილია მრავალი მდინარით. მწვერვალები უპირატესად ბრტყელი გუმბათისებრია. ჭარბობს ცივი მაღალმთიანი უდაბნოების ლანდშაფტები, თხემის ზონაში მარადიული თოვლია.
სქოლიო
ჩინეთის ქედები
ყორნისის კოშკი

ყორნისის კოშკი
ყორნისის ძველი ნაგებობის ნაშთი — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, სოფელ ყორნისში, სასაფლაოზე.
ნაგებობიდან შემორჩენილია ჩრდილოეთი კედელი, რომლის სიმაღლე 1-2 მეტრს აღწევს. კედელზე შეინიშნება ნიშების კვალი. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ფლეთილი ქვა. შემორჩენილი საძირკვლის მიხედვით, ნაგებობა გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენდა. სავარაუდოა ამ ადგილას ფეოდალის სასახლის არსებობა.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ზნაურის (ყორნისი) რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. II, 2004
საქართველოს არქიტექტურული ძეგლები
ასტორ პიაცოლა

ასტორ პიაცოლა (დ. 11 მარტი, 1921, მარ-დელ-პლატა — გ. 4 ივლისი, 1992, ბუენოს-აირესი) — საყოველთაოდ აღიარებული როგორც გვიანდელი მეოცე საუკუნის ტანგოს უმნიშვნელოვანესი არგენტინელი კომპოზიტორი. ბანდონეონზე დაკვრის პარალელურად მისმა კომპოზიციებმა რევოლუცია მოახდინა ტრადიციულ ტანგოში თანამედროვე სტილის შემოღებით — ჯაზისა და კლასიკური მუსიკის ელემენტების ტანგოში შერწყმით ჩაისახა სტილი, რომელსაც ნუევო ტანგო შეარქვეს. მის მშობლიურ არგენტინაში ცნობილია, როგორც „El Gran Astor“ („დიდი ასტორი“).
რესურსები ინტერნეტში
[ Astor Piazzolla], AllMusic-ზე.
Piazzolla discography
Piazzolla.Org
არგენტინელი კომპოზიტორები
არგენტინელი მუსიკოსები
დაბადებული 11 მარტი
დაბადებული 1921
გარდაცვლილი 4 ივლისი
გარდაცვლილი 1992
იტალიელი არგენტინელები
ბესო ხვედელიძე

ბესო ხვედელიძე (დ. 18 დეკემბერი, 1972) — ქართველი მწერალი. არის 20-მდე წიგნის ავტორი და არაერთი ქართული თუ უცხოული ლიტერატურული პრემიის ლაურეატი. მისი ნაწარმოებები 10-ზე მეტ ენაზეა თარგმნილი.
ბიოგრაფია
დაიბადა თბილისში. 1996 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. მუშაობდა თავდაცვის სამინისტროს პრესცენტრის სამსახურში და 1992-13 წლებში აფხაზეთის ომში სამხედრო კორესპონდენტი იყო. შემდეგ თბილისში დაბრუნდა და რედაქტორად დაიწყო მუშაობა ჟურნალებში სუფთა წერა და პარნასი, აგრეთვე იყო რადიოს მუსიკალური გადაცემის წამყვანი. 2013 წელს ნეპალში გადასახლდა და ცხოვრების უმეტეს ნაწილს დღემდე იქ ატარებს.
სამწერლო კარიერა
2003 წელს მოთხრობათა კრებულისთვის „ჯადო“ მწერალს პრემია საბა მიენიჭა. 2005 წელს გამოქვეყნდა მისი რომანი „გაფრინდინელა“, რომლისთვისაც მიიღო საბა საუკეთესო რომანისთვის.
ხვედელიძე ყველაზე ხშირად შეყვანილი მწერალია ანთოლოგიაში „15 საუკეთესო“, რომელიც თანამედროვე ქართველი ავტორების წლის საუკეთესო მოთხრობებს აერთიანებს და ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობის მიერ 2001 წლიდან ყოველწიურად ქვეყნდება. 2021 გამომცემლობამ სერიის დასკვნითი წიგნის სახით გამოაქვეყნა ხვედელიძის 15 გამორჩეული მოთხრობის კრებული სათაურით „15 საუკეთესო“.
ბიბლიოგრაფია
მოთხრობათა კრებულები
ჯადო (2003) — პრემია „საბა“ საუკეთესო მოთხრობათა კრებულისთვის
თაგვის გემო (2009)
წითელი (2012)
მამაო (2015)
აბრეშუმის გზა (2020)
15 საუკეთესო (2021)
რომანები
გაფრინდინელა (2005) — პრემია საბა საუკეთესო რომანისთვის
თამრო (2011)
უზარმაზარი ბაზარი (2011)
კლარა (2015)
ნამასტე (2015)
მკვდრების ქალაქი (2018)
განჯადოება (2019)
პოეტური კრებულები
12 თანამედროვე ქართული ლექსი
არამხატვრული
მეშვიდე გრძნობა (2015)
ნამასტე - მე შენში ვხედავ ღმერთს (2015)
რესურსები ინტერნეტში
ბესო ხვედელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ბესო ხვედელიძე — ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა
სქოლიო
ქართველი მწერლები
საბას პრემიის ლაურეატები
აზატის წყალსაცავი

აზატის წყალსაცავი — წყალსაცავი სომხეთში. მდებარეობს არარატის პროვინციაში, სოფელ ლანჯაზატის ზემოთ, ზღვის დონიდან 1050 მეტრ სიმაღლეზე. წყალსაცავი აგებულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში მყოფ მდინარე აზატზე. წყალსაცავის მოცულობა 70 მილიონი მ³-ია. წყალი გამოიყენება არარატის ვაკის სარწყავად.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
სომხეთის წყალსაცავები
სქოლიო
სომხეთის წყალსაცავები
ბუხარის საამირო

ბუხარის საამირო — ფეოდალური სახელმწიფო შუა აზიაში, ძირითადად უზბეკეთის ტერიტორიაზე.
1740 წელს ბუხარის სახანო ნადირ-შაჰმა დაიპყრო. მისი სიკვდილის (1747) შემდეგ გაბატონდნენ მანღითები, რომელთა წარმომადგენლებიც ემირებად იწოდებოდნენ. სწორედ მათი მმართველობის პერიოდში არსებობდა ბუხარის საამირო. არსებითად ის წარმოადგენდა ბუხარის სახანოს მემკვიდრეს, რომელსაც მისი წინამორბედისაგან მმართველი დინასტია და მმართველის ტიტული განასხვავებდა.
1920 წელს წითელმა არმიამ ბუხარა აიღო და საამიროს არსებობაც დასრულდა. მის ტერიტორიაზე შეიქმნა ბუხარის სახალხო საბჭოთა რესპუბლიკა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Бухара и Российская империя
უზბეკეთის ისტორია
აზიის ისტორიული მონარქიები
ბუხარა
ვოსტოკის ტბა

ვოსტოკის ტბა (აგრეთვე ცნობილია როგორც ვოსტოკის ყინულქვეშა ტბა ან აღმოსავლეთის ტბა) — უდიდესი ყინულქვეშა ტბა ანტარქტიდაში. მდებარეობს სიცივის პოლუსის სამხრეთით, ვოსტოკის სადგურის რაიონში, აღმოსავლეთ ანტარქტიდის ყინულოვანი ფარის ზედაპირზე, რომელიც მდებარეობს 3488 მ აბსოლუტურ სიმაღლეზე. ელიფსური ფორმისაა. ფართობი — 15 690 კმ², სანაპირო ხაზის სიგრძე დაახლოებით — 1000 კმ, მაქსიმალური სიგრძე — 250 კმ, მაქსიმალური სიგანე — 50 კმ, საშუალო სიღრმე — 432 მ, უდიდესი სიღრმე — 510 მ-იდან 900 მ-მდე.
ანტარქტიდის ყინულის საფარის ქვეშ გიგანტური ტბის არსებობის შესახებ ვარაუდები, ჯერ კიდევ გასული საუკუნის 70-იან წლებში გამოითქვა. 1990-იანი წლების შუა ხანებში სეისმური და რადიოგლაციოლოგიური კვლევების ხარჯზე დადასტურდა ტბის არსებობა. მკვლევართა უმეტესობა მიიჩნევს, რომ ვოსტოკის ტბა ვულკანური მოქმედების პროდუქტია, რომელმაც გაალღო მიწისზედა ყინულის ნაწილი. ვოსტოკის ტბა კვებავს უნიკალურ მტკნარწყლიან ეკოსისტემას, რომელიც შეიცავს ინდივიდუალურად განვითარებულ ორგანიზმებს.
1996 წელს რუსი მეცნიერების მოპოვებულ მასალაზე დაყრდნობით, გამოქვეყნდა პირველი სამეცნიერო სტატია. ამის შემდეგ, სახელმწიფოს დაფინანსების წყალობით, რუსმა მეცნიერებმა 4 კილომეტრის სიღრმეზე ყინულის გათხრა მოახერხეს და 400 000 წლის წინანდელი ყინულის ქერქის ნიმუშებამდე მიაღწიეს, რომელშიც მიკროორგანიზმების კოლონიები აღმოაჩინეს.
ტბის არსებობის შესახებ პირველმა გამოთქვა მოსაზრება რუსმა გეოგრაფმა ანდრია კაპიცამ 1955-1957 წლებში. თუმცა ტბის აღმოჩენის თარიღად მიჩნეულია 1996 წელი. 1959 და 1964 წლებში ანდრია კაპიცის ხელმძღვანელობით სადგურ ვოსტოკთან განხორციელდა მყინვარული ფარის სეისმური ზონდირება, რის ხარჯზეც გამოირკვა მისი სისქე.
1971-1978 წლებში პოლარეთის კვლევების ინსტიტუტმა შეასრულა აერორადიოლოკაციური დაპროფილება, რომლის მონაცემებით დასტურდებოდა არაორდინარული ზომის ყინულქვეშა წყალსატევის არსებობა.
1989 წელს დაიწყო ბურღვითი სამუშაოების რუსული პროექტი. საბოლოო ჯამში გაიბურღა ყინულის 3769 მ-იანი მონაკვეთი.
1999 წელს შეწყდა ბურღვა ტბის სავარაუდო ზედაპირიდან 120 მ-ზე, რათა არ მომხდარიყო წყლის დაბინძურება და უნიკალური ეკოსისტემის განადგურება.
2003 წელს პეტერბურგის სამთო ინსტიტუტში შეიმუშავეს ახალი ეკოლოგიური ტექნოლოგია და შესაბამისად, 2006 წლიდან განახლდა ზეღრმა ბურღვითი სამუშაოები. 3650,43 მ სიღრმიდან მოპოვებული იქნა პირველი ყინულოვანი კერნი.
საერთო ჯამში, 2006-2007 წლებში ჩატარებული სეზონური სამუშაოებისას დაგეგმილი იყო 75 მ-ის ყინულოვანი კერნის ამოღება. თუმცა ტექნიკური გაუმართაობის გამო თერმობურღის ჭურვი წყობიდან გამოვიდა და ბურღვა 3665 მ ნიშნულზე შეწყდა.
2008 წლის ანტარქტიდულ სეზონში კვლავ განმეორდა ავარია — მოწყდა საბურღი ჭურვი. 2009 წლის 22 იანვრიდან გაგრძელდა ბურღვითი სამუშაოები.
2011 წლის 3 თებერვლისთვის ჭაბურღილის სიღრმე 3714,24 მ-ს აღწევდა, ხოლო 2012 წლის 12 იანვრისთვის — 3737,5 მ-ს. ბურღვა სადღეღამისოდ მიმდინარეობდა. 2012 წლის 5 თებერვალს 3769,3 მ სიღრმეზე მეცნიერებმა დაასრულეს ბურღვა და მიაღწიეს ყინულქვეშა ტბის ზედაპირს.
ვოსტოკის ტბა XX საუკუნის მეორე ნახევრის ერთ-ერთ ყველაზე დიდ გეოგრაფიულ აღმოჩენად ითვლება. ტბამ სახელწოდება მიიღო ანტარქტიდული სამეცნიერო სადგურის — ვოსტოკის სახელის მიხედვით.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიოს უდიდესი ტბების სია
მსოფლიოს უღრმესი ტბების სია
რესურსები ინტერნეტში
ვოსტოკის ტბა — ენციკლოპედია ბრიტანიკა
სქოლიო
ანტარქტიდის ტბები
ყინულქვეშა ტბები
Nepotilla triseriata

Nepotilla triseriata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Vop (river)

Vop (river)
The Vop is a river in Smolensk Oblast, Russia. It is a right tributary of the Dnieper. It is 158 km long, with a drainage basin of 3300 km². The average discharge is 22 m³/s.
The river was the site of intense combat operations in the Smolensk region in the period July–September, 1941 as part of Operation Barbarossa.
References
Rivers of Smolensk Oblast
კურნაკოვკის წმინდა გიორგის ეკლესია

კურნაკოვკის წმინდა გიორგის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ბელოკალიტვინის რაიონის სოფელ კურნაკოვკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონისა და სალსკის ეპარქიას. ეკლესია ამჟამად ნანგრევების სახითაა წარმოდგენილი. იგი ააგეს დაახლოებით 1860 წელს. ამჟამად ღვთისმსახურება მიმდინარეობს ეკლესიის გვერდით აგებულ ახალ შენობაში.
ეკლესიის მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, ბელოკალიტვინის რაიონი, ილინის სასოფლო დასახლება, სოფელი კურნაკოვკა.
ისტორია
ძველი ეკლესიის ნანგრევების ერთ-ერთ აგურზე შემონახულია აგების თარიღი 1860 წელი.
მისი შემდგომი ისტორიის შესახებ საკმაოდ მწირი ისტორიული მასალებია შემონახული. 1931 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა ეკლესია და მასში მომდევნო 1932 წელს განათავსა კლუბი, მოგვიანებით კი ეკლესიის შენობას გამოიყენებდნენ როგორც ადგილობრივი კოლმეურნეობის ხორბლის საწყობს. ეკლესიის შენობა გადაურჩა დიდი სამამულო ომის პერიპეტიებს რომლის დასრულების შემდეგაც შენობა კვლავ კოლმეურნეობის ხორბლის საცავად გამოიყენებოდა. ეკლესია ასეთ, უპატრონო მდგომარეობაში იმყოფებოდა ახალი ათასწლეულის დასაწყისამდე.
ამჟამად ადგილობრივი ხუტორის მრევლის ერთობლივი ძალებით ააგეს ახალი, წმინდა გიორგის სახელობის სამლოცველოს შენობა, რომელიც ძველი, ნანგრევებად ქცეული ეკლესიის ახლოს მდებარეობს. ეკლესიის წინამძღვარია თეთრი სამღვდელოების წევრი ალექსანდრ კალაბუხოვი.
რესურსები ინტერნეტში
Сайт храма
Приход церкви Святого Георгия (Курнаковка)
Белокалитвенское благочиние. Все церкви и монастыри.
Храмы Волгодонской епархии
Два храма слободы Большинка и два храма Курнаковки.
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ისლას-დე-ლა-ბაიის დეპარტამენტი

ისლას-დე-ლა-ბაიის დეპარტამენტი
ისლას-დე-ლა-ბაია — ჰონდურასის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მოიცავს კარიბის ზღვაში მდებარე ამავე სახელობის კუნძულებსა და სხვა მიმდებარე კუნძლებს. დედაქალაქია კუნძულ როატანზე მდებარე როატანი.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 43 018 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 261 კმ²-ია.
ისტორია
კუნძულები 1502 წელს ქრისტეფორე კოლუმბმა აღმოაჩინა ამერიკაში მეოთხე მოგზაურობისას. მოგვიანებით მათ ფლობდა ჯერ ინგლისი, შემდეგ ესპანეთი და ნიდერლანდები. 1860 წელს, ბრიტანეთის სამეფომ ჰონდურასის დამოუკიდებლობა აღიარა და კუნძულებიც მას გადასცა. ისლა-დე-ლა-ბაიის დეპარტამენტი ჰონდურასის სახელმწიფოში ოფიციალურად 1913 წლის 14 მარტს გაერთიანდა.
დეპარტამენტი 4 ადმინისტრაციულ მუნიციპალიტეტადაა დაყოფილი.
იხილეთ აგრეთვე
ჰონდურასის დეპარტამენტები
რესურსები ინტერნეტში
Roatan, Honduras Diving
Live aboard Suba Dive Vacations, Roatan Honduras
სქოლიო
ჰონდურასის დეპარტამენტები
მიქაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

მიქაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი მიქაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გუგა მიქაძე — ქართველი მოქანდაკე
იესე მიქაძე — ქართველი მწერალი
მიქაძეები — კალიგრაფთა საგვარეულო
ქართული გვარები
მარაგოჟი

მარაგოჟი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ალაგოასის შტატში. მიეკუთვნება აგრესტი-ალგოანუს მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 746 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 333 733 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 86.13 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ალაგოასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ები-ნური

ები-ნური — რიფტული, გაუდინარი მლაშე-მწარე ტბა ჩინეთის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, სინძიანში, ყაზახეთის საზღვრის სიახლოვეს. გაწოლილია ჯუნგარის ვაკის დასავლეთ ნაწილში, ჯუნგარის ჭიშკრის სამხრეთი შესასვლელის სიახლოვეს, ზღვის დონიდან 189 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 1070 კმ², საშუალო სიღრმე 1,4 მ, მაქსიმალური სიღრმე 2,8 მ. წყლის მოცულობა უტოლდება 760 მილიონ კუბურ მეტრს.
ები-ნური წარმოადგენს ჯუნგარის ვაკის უდიდეს ტბასა და მისი აუზის ცენტრს. სარკის ფართობი და წყლის დონე ძლიერ მერყეობს, რაც დამოკიდებულია ტბის მასაზრდოებელ მდინარეთა წყლიანობაზე. წყალმცირე წლებში 0,5 მ სიმაღლის ქვიშიანი ისარა ტბას ორ წყალსატევად ყოფს. ნაპირები უმეტესად დაბალია, გარშემორტყმულია მლაშობებითა და ქვიშებით.
მდინარეებს ჯერგალანს, ძინხეს, ყარასუსა და ბორო-ტალას ტბაში წლიურად 1,7 კმ³-მდე წყალი შეაქვთ. ზამთარში იყინება, თუმცა ჯუნგარის ჭიშკრიდან წამოსული ძლიერი ქარების გამო ძგიფი არამდგრადია. სამხრეთ ნაპირებთან ჩამოყალიბებულია ქვიშის დიუნები. სანაპირო კლდოვან სერებზე 50 მ-მდე სიმაღლის ძველი ტერასებია.
ამჟამად, რეგიონში ატმოსფერული ნალექების რაოდენობის მომატების გამო ები-ნური ზრდის სტადიაშია. 2007 წლის აგვისტოში ტბის ჭარბტენიან ტერიტორიებს მიენიჭა ეროვნული ბუნებრივი რეზერვის სტატუსი. მდინარეთა შესართავებში ხარობს ლელი. ვინაიდან ტბის წყალი მლაშე-მწარეა მასში თევზი არ ბინადრობს.
ტბიდან ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს ლანჯოუ-სინძიანის რკინიგზის სადგური — ალაშანკოუ. ტბის სამხრეთ კიდეზე გადის ავტოტრასა ხორგოსის სასაზღვრო საგუშაგოდან ურუმჩიმდე.
სქოლიო
ჩინეთის ტბები
ჯავახოსი

ჯავახოსი — ლეონტი მროველის მიხედვით, ქართველ ხალხთა ერთ-ერთი ეთნარქი.
ქართლის ცხოვრება
ლეონტი მროველი წერს:
იხილეთ აგრეთვე
ქართველთა ეთნარქები
ლიტერატურა
ქართველთა ეთნარქები
ანისის საკათედრო ტაძარი

ანისის საკათედრო ტაძარი — სომხური საკათედრო ტაძარი ანისის ტერიტორიაზე, თურქეთი. აგებულია 989-1001 წლებში ბაგრატუნების კარის არქიტექტორ თრდატის პროექტის მიხედვით და თითქმის ნახევარი საუკუნის განმავლობაში იყო კათოლიკოსის, სომხური სამოციქულო ეკლესიის მეთაურის ადგილსამყოფელი. ამჟამად ტაძარი ნაწილობრივ დანგრეულია.
ტაძარი რომელიც აგებულია ანისის აღმოსავლეთ ნაწილში, ქალაქის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ღირსშესანიშნაობა იყო. მისი მშენებლობა დაიწყო 989 წელს ჯერ კიდევ სმბატ II-ის სიცოცხლეში და დასრულდა 1001 წელს გაგიკ I-ის მეუღლის კატრანიდე II-ის მიერ.
1064 წელს, სელჩუკების მიერ ანისის დაპყრობის შემდეგ, ტაძარი მეჩეთად გადაკეთდა. მოგვიანებით იგი კვლავ დაუბრუნდა სომხურ ეკლესიას. საბოლოოდ მას ზიანი მიაყენა 1319 წლის მიწისძვრამ, როდესაც მისი კონუსური გუმბათი ჩამოინგრა. ამის შემდეგ, ანისი თანდათან მიატოვეს და ეკლესია აღარ მოქმედებდა. ეკლესიის ჩრდილო-დასავლეთი კუთხე ძლიერ დაზიანდა 1988 წლის სპიტაკის მიწისძვრის შედეგად.
ტაძარი ანისის ყველაზე დიდ და შთამბეჭდავ ნაგებობად ითვლება. 2016 წლის 15 ივლისს საკათედრო ტაძარი ანისის სხვა მრავალ ძეგლთან ერთად იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად გამოცხადდა.
ლიტერატურა
სქოლიო
სომხური ტაძრები თურქეთში
აროიო-ნარანხო

აროიო-ნარანხო — კუბის დედაქალაქ ჰავანის ერთ-ერთი მუნიციპალიტეტი. ჰავანის ნაწილი ის დედაქალაქის ზრდასთან ერთად გახდა.
ისტორია
დასახლება 1845 წელს დაარსდა. მდებარეობს ძველი ჰავანიდან 11 კმ-ით სამხრეთით, ჰავანა-ლას-ვეგასის ავტომაგისტრალზე. 1858 წლისთვის აროიო-ნარანხოს მოსახლეობა 291 ადამიანს ითვლიდა. მოსახლეობის ზრდა განაპირობა დასახლების სამკურნალო წყლებთან სიახლოვემ. 1871 წელს ამ რიცხვმა 1 485 შეადგინა.
დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 210 053 ადამიანს შეადგენდა. 83 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 2 530,8 ადამიანი კმ²-ზე.
იხილეთ აგრეთვე
კუბის მუნიციპალიტეტები
კუბის ქალაქების სია
სქოლიო
კუბის ქალაქები
Altıağac

Altıağac (also, Altiagach, Altyagach, Alty-Agatsch, Altiaghach, and Alyagach) is a village and municipality in the Khizi Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,180. The municipality consists of the villages of Altıağac, Qızılqazma, Çisti Klyuç, and Yarımca.
References
Populated places in Khizi District
აგეფსთა

აგეფსთა, იაღიაფსთა, აღეფსთა (< аӷ — „სეტყვა“ და аԥсҭа — „ხეობა“) — მთა საქართველოში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გაგრის ქედის ჩრდილოეთ ნაწილში, საქართველოსა და რუსეთის კრასნოდარის მხარის საზღვარზე, მდინარე გეგის მარცხენა შენაკად აგეფსთის სათავესთან. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3257 მ. აგებულია ბაიოსური ტუფ-პორფირიტებით. მკაფიოდ ემჩნევა მეოთხეული გამყინვარების კვალი. თანამდეროვე გამყინვარება მცირეა, უფრო ჩრდილოეთ კალთაზეა. 1700–1800 მ-მდე სოჭნარი და წიფლნარია, ზემოთ კი სუბალპური მაღალი ბალახეული და ალპური მდელოები. მისასვლელი გზა მდინარეების გეგისა და მზიმთის სათავეებიდან.
სქოლიო
კრასნოდარის მხარის მთები
აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთები
აფხაზეთის კავკასიონის მთები
ჰარი პოტერი (ფილმების სერია)

ჰარი პოტერი (ფილმების სერია)
ჰარი პოტერი — ფენტეზის ჟანრის ფილმების სერია. ეფუძნება ჯოან როულინგის ამავე სახელწოდების 7 წიგნს. გამოდიოდა 2001-2012 წლებში.
ფილმები
ჰარი პოტერი და ფილოსოფიური ქვა (2001)
ჰარი პოტერი და საიდუმლო ოთახი (2002)
ჰარი პოტერი და აზკაბანის ტყვე (2004)
ჰარი პოტერი და ცეცხლოვანი თასი (2005)
ჰარი პოტერი და ფენიქსის ორდენი (2007)
ჰარი პოტერი და ნახევარპრინცი (2009)
ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 1 (2010)
ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 2 (2011)
რესურსები ინტერნეტში
ფილმები ჰარი პოტერის შესახებ
ფილმების სერიები
აეციუს ამიდელი

აეციუს ამიდელი (დ. 502 – გ. 572 ან 575) — ბიზანტიელი ექიმი, წარმოშობით ამიდიდან (მესოპოტამია). სწავლობდა ალექსანდრიაში. მსახურობდა იმპერატორ იუსტინიანე I-ის ამალის უფროსად და სამეფო კარის ექიმად. ავტორია სახელმძღვანელოსი „ჩვიდმეტი წიგნი მედიცინაზე“ (შემდგომში დაიყო ოთხ ნაწილად — „ტეტრაბიბლოსად“). ეს ნამუშევარი მოიცავს არეტეოსის, გალენოსის, დიოსკორიდეს, ორიბასიოს და სხვა ავტორთა შრომების კომპილაციებს, ეგვიპტური და ეთიოპური მედიცინის რეცეპტებს, აერთიანებს იმდროინდელი ხმელთაშუაზღვისპირეთის რეგიონის სამედიცინო ცოდნის თითქმის სრულ წრეს. ნერვებს, თვალის დაავადებებს, თერაპიასა და მეანობას დათმობილი თავები თავად აეციუსის დაკვირვების შედეგებს შეიცავს. მკურნალობის რაციონალურ ხერხებსა და რეკომენდაციებთან ერთად, უმთავრესად მეანობის, ოპერატიული გინეკოლოგიისა და ქირურგიის დარგში, აეციუსი ყურადღებას უთმობდა რელიგიურ და მისტიკურ წარმოდგენებს. ზოგიერთი ნერვული და ფსიქიკური დაავადება დაუკავშირა თავის ტვინის დაზიანებას, ვარაუდობდა, რომ ბოდვითი აშლილობის დროს ზიანდებოდა არა მარტო თავის ტვინის გარსი, არამედ მისი ნივთიერებაც.
სქოლიო
გარდაცვლილი 572
ბიზანტიელი მეცნიერები
ბიზანტიელი ექიმები
ბურეცუ

ბურეცუ
იმპერატორი ბურეცუ (დ. 489 — გ. 7 იანვარი, 507) — იაპონიის 25-ე იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. იმპერატორი ქვეყანას 8 წელი მართავდა.
ლეგენდარული ამბები
იმპერატორი ბურეცუ ქვეყანას V საუკუნის ბოლოს და VI საუკუნის დასაწყისში მართავდა.
ბურეცუ იმპერატორ ნინკენის და კასუგა ნო იურაცუმე ნო კოგიოს შვილი იყო. მისი დაბადების სახელი ოჰაცუსე ნო ვაკასაზაკი ნო მიკოტო იყო.
თუ იმპერატორმა კეიტაიმ ახალი დინასტია შემქნა, როგორც ზოგიერთი ისტორიკოსი ამტკიცებს, მაშინ ბურეცუ იაპონიის პირველი დინასტიის უკანასკნელი იმპერატორი იყო.
ბურეცუ იაპონიის ისტორიაში სუსტ ისტორიულ ფიგურად ითვლება. ნიჰონსოკი მას შანის დინასტიის იმპერატორ დი სინის ადარებს, თუმცა ამ აღვნიშნვას არ ეთანმხება კოძიკი. მისი აზრით, არსებობს რემდენიმე თეორია ამ განსხვავების შესახებ. ზოგიერთი მათგანი მიიჩინევს, რომ ეს მოსაზრება მისი მემკვიდრის, იმპერატორ კეიტაის გასამართლებლად და სადიდებლად გამოთქვეს, რომელმაც საეჭვო ვითარება წარმოშვა. მეორე მსოფლიო ომის დროს და მის შემდეგ ისტორიულ წიგნებში შეგნებულად გამოტოვილი იყო ბურეცუს შესახებ ჩანაწერები და ცნობები.
იხილეთ აგრეთვე
იაპონიის იმპერატორების სია
ლიტერატურა
William George Aston (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
Delmer Brown and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 10-ISBN 0-520-03460-0; 13-ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Basil Hall Chamberlain(1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on 12 April, 10 May, and 21 June 1882; reprinted May 1919. OCLC 1882339
Richard Ponsonby-Fane. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
H. Paul Varley (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 10-ISBN 0-231-04940-4; 13-ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
სქოლიო
იაპონიის იმპერატორები
დაბადებული 489
გარდაცვლილი 7 იანვარი
გარდაცვლილი 507
ივანოვსკოე (უსტიანსკოეს სასოფლო დასახლება)

ივანოვსკოე (უსტიანსკოეს სასოფლო დასახლება)
ივანოვსკოე — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის უსტიანსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
ივანოვსკოე
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
კურალ-ველიუ

კურალ-ველიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 338 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაპორანგის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 505 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.24 კმ²-ზე. ფართობი 222 957 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარაიბა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
Europa Plus

Europa Plus is a Russian commercial radio station. It is owned by the European Media Group and started broadcasting on 30 April 1990. It is mainly formatted with Hot AC and Top 40.
Europa Plus began broadcasting in the USSR in 1990.
Europa Plus spans across Russia, Latvia, Belarus, Ukraine, Moldova, Armenia, Georgia, Kazakhstan, Uzbekistan, and Kyrgyzstan. It is a large radio network, broadcasting on more than 230 transmitters and on 2 satellites: Intersputnik Express 6 and Intelsat 904. Europa Plus broadcasts in most towns in Russia. In many towns, Europa Plus has local programming in addition to replaying programming from the main station at 106.2 FM in Moscow.
On May 14, 2007, Europa Plus redesigned their website.
References
External links
Official site
Listen Live
Frequencies List
Lagardère Active
Radio stations in Russia
Radio stations in Georgia (country)
Radio stations in Kazakhstan
Mass media in Moscow
Russian-language radio stations
Radio stations established in 1990
ძვ. წ. 433

ძვ. წ. 433 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
აძიგეჟი

აძიგეჟი — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ზემო ეშერის თემი), მდინარე გუმისთის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 200 მ, შავი ზღვიდან 6 კმ, სოხუმიდან 10 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ლიტერატურა
სქოლიო
ზემო ეშერის თემის სოფლები
Suede (ალბომი)

Suede (ალბომი)
Suede — ინგლისური ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Suede-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1993 წლის 29 მარტს, ლეიბლზე Nude Records. ბრიტანეთის ალბომების ჩარტში მან გამოსვლისთანავე #1 პოზიცია დაიკავა. მისი მუსიკა და ტექსტები კრიტიკოსებმა შეადარეს The Smiths-ის და დევიდ ბოუის ადრეული პერიოდის შემოქმედებას.
სიმღერების სია
So Young – 3:38
Animal Nitrate – 3:27
She's Not Dead – 4:33
Moving – 2:50
Pantomime Horse – 5:49
The Drowners – 4:10
Sleeping Pills – 3:51
Breakdown – 6:02
Metal Mickey – 3:27
Animal Lover – 4:17
The Next Life – 3:32
სქოლიო
1993 წლის სადებიუტო ალბომები
Suede-ის ალბომები
ალბომები ედ ბალერის პროდიუსერობით
303

303
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ვან სიჯი — ჩინელი კალიგრაფი (გ. 361)
ლუ ძი — ჩინელი პოეტი (დ. 261)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
23 აპრილი: წმინდა გიორგი — კაპადოკიელი დიდებული (დ. დაახლ. 275)
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
აკაკი ასისთავი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი
ალფეს მედავითნე — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი
ზაქე ღადარინელი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი
კოზმა და დამიანე — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
პროკოფი წიგნისმკითხველი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი
რომანოზ დიაკონი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი
ყრმა ბარული — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი
წმინდა ერაზმი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი
წმინდა ირინარქი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი