PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ძირი, ფუძე, აფიქსი

ძირი, ფუძე, აფიქსი — სიტყვის შემდგენელი ნაწილთა აღმნიშვნელი ცნება-ტერმინთა სახელები სიტყვათა მორფოლოგიური ანალიზის დროს.
სიტყვათა მორფოლოგიური ანალიზის დროს ერთმანეთისგან გამოჰყოფენ ფუძეს და მაწარმოებელ ელემენტებს, რომელთაც თავ-თავისი მნიშვნელობა აქვთ. თვითეული მაწარმოებელი ელემენტი, რომელსაც გარკვეული ფუნქცია აქვს, წარმოადგენს მორფემას (ფორმანტს); მაგ., "შეაქებს" სიტყვაში, სხვადასხვა ფორმის შეპირისპირების ნიადაგზე (შეაქებს, შეაქებ, აქებ, უქებ, აქო, იქე და სხვა), გამოიყოფა შემდეგი ელემენტები: შე - ა - ქ - ებ - ს. თვითეულ მათგანს თავისი მნიშვნელობა ახლავს, რომელთა დადგენა მორფოლოგიის საქმეა. ერთი მათგანი იქნება ფუძე (ამ შემთხვევაში ქ ელემენტი), რომელთანაც დაკავშირებულია ძირითადი ლექსიკური მნიშვნელობა სიტყვისა. ფუძეს, რომელიც შემადგენელ ნაწილებად აღარ დაიშლება, ძირი ეწოდება.
სიტყვის ფუძეზე დართულ ყოველგვარ მ ო რ ფ ე მ ა ს ჰქვია ა ფ ი ქ ს ი (სართი). წინ დართულ აფიქსს პ რ ე ფ ი ქ ს ი (ქართ. თავსართი) ჰქვია, ბოლოში დართულს - ს უ ფ ი ქ ს ი (ქართ. ბოლოსართი), შუაში ჩართულს კი - ი ნ ფ ი ქ ს ი (ქართ. ჩასართი).
ლიტერატურა
შანიძე, აკაკი: ქართული ენის გრამატიკის საფუძვლები. თხზულებათა თორმეტტომეული. საქართველოს სსრ საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია. თბილისი, უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1980.
ენათმეცნიერება
ლექსიკური ერთეულები
აფიქსები
შეთანხმება ეკლესიის მთავრებთან

შეთანხმება ეკლესიის მთავრებთან
„შეთანხმება ეკლესიის მთავრებთან“ — საღვთო რომის იმპერიის კანონი, რომელიც დაამტკიცა იმპერატორმა ფრიდრიხ II-მ 1220 წლის 26 აპრილს. კანონმა ფართო პრივილეგიები მიანიჭა გერმანიის უზენაეს სამღვდელოებას და საფუძველი ჩაუყარა იმპერიაში საეკლესიო სამთავროების შექმნას. „შეთანხმება ეკლესიის მთავრებთან“ ითვლება საღვთო რომის იმპერიის კონსტიტუციის ერთ-ერთ უმთავრეს სამართლებრივ საფუძვლად.
რესურსები ინტერნეტში
ეკლესიის მთავრებთან შეთანხმების ტექსტი
ეკლესიის მთავრებთან შეთანხმების ორიგინალი
საღვთო რომის იმპერია
გერმანიის სამართლის ისტორია
1220
ვალისნერია

ვალისნერია (სახელი ეწოდება ანტონიო ვალისნერის პატივსაცემად.) — ერთლებნიან მრავალწლოვან მცენარეთა გვარი წყლის სუროსებრთა ოჯახისა. წყალში ჩაყურსული ბალახია.
ამ გვარის 6 სახეობა გავრცელებულია ორივე ნახევარსფეროს ტროპიკულ, სუბტროპიკულ და ზომიერი სარტყლის წყალსატევებში ყველაზე მეტად ცნობილია Vallisneria spiralis, რომელიც გვხვდება დუნაის, დნეპრისა და ვოლგის შესართავში, კავკასიის, შუა აზიისა და შორეული აღმოსავლეთის ტბებში; საქართველოში - ბებესირის ტბა (აფხაზეთი). მისი ცალსქესიანი ყვავილები დასამტვერად წყლის ზედაპირზე ამოტივტივდება, შემდეგ კვლავ წყალში ჩაიძირება და ნაყოფიც იქ მწიფდება.
ვალისნერიას ხშირად ამრავლებენ აკვარიუმებში. საკვები ბალახია თევზებისა და მცურავი ფრინველებისათვის.
ლიტერატურა
სქოლიო
ერთლებნიანები
იაია ტურე

იაია ტურე
ნიენიერი იაია ტურე (დ. 13 მაისი, 1983), საზოგადოდ ცნობილი, როგორც იაია ტურე — კოტ-დ'ივუარელი ფეხბურთელი. თამაშობს ნახევარმცველის პოზიციაზე პრემიერ ლიგის კლუბ „მანჩესტერ სიტიში“ და კოტ-დ’ივუარის ეროვნულ ნაკრებში. ტურე ცნობილია თავისი სისწრაფით, ზუსტი პასებით, კარგი ფიზიკური მომზადებით და ტექნიკით. როგორც უნივერსალი ფეხბურთელი, თამაშობდა ასევე თავდამსხმელის პოზიციაზე ახალგაზრდულ წლებში. ასევე უთამაშია ცენტრალური მცველის პოზიციაზეც, მათ შორის „ბარსელონას“ შემადგენლობაში 2009 წლის ჩემპიონთა ლიგის ფინალშიც.
კარიერა დაიწყო „ASEC Mimosas-ში“, სადაც შედგა მისი დებიუტი 18 წლის ასაკში. მისმა თამაშმა მიიპყრო ევროპული კლუბების ყურადღება. თამაშობდა ბელგიურ „ბევერენში“, უკრაინის „დონეცკის მეტალურგში“, საბერძნეთის „ოლიმპიაკოსში“ და საფრანგეთის „მონაკოში“.
2007 წელს გადავიდა კატალონიურ „ბარსელონაში“, სადაც მონაწილეობა მიიღო 100-ზე მეტ მატჩში. ის „ბარსელონაში“ თამაშობდა 2010 წელს, როდესაც კლუბისთვის ისტორიული პერიოდი იდგა — მოიგეს ექვსი ტურნირი ერთ სეზონში.
2010 წელს ტურე გადავიდა პრემიერ ლიგის კლუბ „მანჩესტერ სიტიში“, სადაც გაიტანა მთელი რიგი მნიშვნელოვანი გოლი „ქალაქური“ კლუბისთვის.
კოტ-დ’ივუარის ეროვნულ ნაკრებში ჩატარებული აქვს 67 მატჩი. ნაკრების შემადგენლობაში მონაწილეობა აქვს მიღებული მსოფლიოს ჩემპიონატებზე, 2006 და 2010 წლებში.
იაია არის კოტ-დ’ივუარის ეროვნული ნაკრების და „ლივერპულის“ ფეხბურთელის, კოლო ტურეს უმცროსი ძმა.
კარიერის სტატისტიკა
ტიტულები
საკლუბო
ASEC Mimosas
კოტ-დ’ივუარის პრემიერ დივიზიონი: 2001
ოლიმპიაკოსი
საბერძნეთის სუპერლიგა: 2005–06
საბერძნეთის თასი: 2005–06
ბარსელონა:
ლა ლიგა (2): 2008–09, 2009–10
კოპა დელ რეი: 2008–09
ესპანეთის სუპერთასი: 2009
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: 2008–09
უეფა-ს სუპერთასი: 2009
ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი: 2009
მანჩესტერ სიტი:
ინგლისის ასოციაციის თასი: 2010–11
პრემიერ ლიგა: 2011-12
ინდივიდუალური
აფრიკის წლის ფეხბურთელი: 2011
პრემიერ ლიგის წლის გუნდი: 2011–12
რესურსები ინტერნეტში
Yaya Touré profile Goal.com
Yaya Touré profile FC Barcelona
სქოლიო
დაბადებული 1983
დაბადებული 13 მაისი
მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები
კოტ-დ’ივუარელი ფეხბურთელები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
მონაკოს ფეხბურთელები
ლიგა 1-ის ფეხბურთელები
ბარსელონის ფეხბურთელები
ბელგიის პირველი დივიზიონი A-ს ფეხბურთელები
უკრაინის საფეხბურთო პრემიერლიგის ფეხბურთელები
დონეცკის მეტალურგის ფეხბურთელები
საბერძნეთის სუპერლიგის ფეხბურთელები
ჩინეთის პირველი ლიგის ფეხბურთელები
2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
Huanta District

Huanta District is one of eight districts of the Huanta Province in Peru. Its seat is Huanta.
Geography
One of the highest peaks of the district is Rasuwillka at approximately . Other mountains are listed below:
Ch'aki Qucha
Mataru Q'asa
Quri Willka
Titi Q'asa
Yana Waqra
Some of the largest lakes of the district are Qarqarqucha, Ichmaqucha, Mituqucha, Muruqucha, Chakaqucha, San Antonio, Yanaqucha, Pampaqucha, Pisququcha, Jarjaqucha and Hatun Tiklla.
The most important river is the Kachimayu ("salt river") on the western border of the district. It is an affluent of the Mantaro River.
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (52.78%) learnt to speak in childhood, 46.89% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
See also
Pusuquy Pata
References
მაიაბეკე

მაიაბეკე — მდინარე დასავლეთ კუბაში. მიიჩნევა უდიდესად კუბის სამხრეთ-დასავლეთ აუზში. გააჩნია ვრცელი სამდინარო ქსელი, რომელიც მოიცავს გუინესის, სან-ხოსე-დე-ლას-ლახასის, ხარუკოს, მადრუგისა და მელენა-დელ-სურის მუნიციპალიტეტებს.
მაიებეკე ყოფილი ჰავანის პროვინციის უდიდესი მდინარე იყო, ამჟამად კი (2011) მაიაბეკეს პროვინციის მთავარი მდინარეა, რომელსაც სახელი მისგან ეწოდა. მიედინება ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ. მის ნაპირებთან გაშენებული მნიშვნელოვანი ისტორიული ქალაქი გუინესი. მაიაბეკეს ცივი წყალი ზაფხულში საუკეთესო საშუალებაა საბანაოდ. ერთვის კარიბის ზღვას, მელენა-დელ-სურში.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
კუბის მდინარეების სია
რესურსები ინტერნეტში
http://www.fiu.edu/~fcf/enviromental.crisis.html
http://mayabeque.blogia.com/
http://www.thehouseofblogs.com/articulo/el_rio_mayabeque_cuento-26521.html
კუბის მდინარეები
დარაქენდი (გობუსტანი)

დარაქენდი (გობუსტანი)
დარაქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, გობუსტანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 378 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
გობუსტანის რაიონის სოფლები
მეტეხის ხიდი

მეტეხის ხიდი — ხიდი თბილისში მდინარე მტკვარზე. აგებულია მეტეხის კლდის ვიწროებში, იქ სადაც მდინარის კალაპოტი ყველაზე მეტად არის შევიწროებული ისტორიული ხიდების, ავლაბრისა და ვირის ხიდების ადგილზე.
ისტორია
მეტეხის ტაძრის სიახლოვეს სახიდე გადასასვლელი უძველესი დროიდან არსებობდა. ხიდი მდინარესაკენ ორივე მხრიდან ჩამოსული საციხო ნაგებობის მუდმივი ზედამხედველობის ქვეშ იყო მოქცეული. ნაგებობების სისტემა მდინარის კალაპოტზე და მის გასწვრივ გამავალი გზის ეფექტიანი კონტროლის საშუალებას იძლეოდა. ხიდი არსებობდა ამ ადგილზე ციხესიმაგრეების დაარსებიდანვე. ის კალას აკავშირებდა ისნის ციხესთან. მის შესახებ ცნობები ჯერ კიდევ VIII საუკუნეში, იოანე საბანისძის „აბო თბილელის მარტვილობაში“ გვხვდება. ივანე ჯავახიშვილი თვლიდა, რომ ამ ადგილას, ძველად ერთმანეთის მახლობლად ორი ხიდი უნდა ყოფილიყო.
საუკუნეების მანძილზე ეს იყო ერთადერთი გადასასვლელი მტკვარზე ქალაქის ფარგლებში. დროთა განმავლობაში მის სიახლოვეს არსებულმა ტერიტორიამ მძლავრი სავაჭრო ფუნქციაც შეიძინა და ქალაქის განვითარებისთვის ერთ-ერთ ძლიერ სტიმულად იქცა. ახლომახლო მდებარე ქუჩების გაყოლებით შენდებოდა დუქნები, სახელოსნოები და ეკლესიები. დიდ, მდინარის აღმა მდებარე ხიდს ავლაბრის ხიდი ეწოდებოდა, პატარას - მეტეხის ხიდი. დიდ ხიდზე ურმები, ეტლები და სხვა ტრანსპორტი გადადიოდა, ხოლო პატარაზე მხოლოდ ქვეითად მოსიარულენი და სახედრები გადადიოდნენ. ამის გამო ხალხმა მას ვირის ხიდი შეარქვა.
შესაძლებელია, რომ ხიდი გარკვეულ რელიგიურ დანიშნულებას ასრულებდა. ალბათ შემთხვევით არ არის, რომ ირანის შაჰმა ისმაილმა თბილისის დალაშქვრისას ამ ადგილზე „პატიოსანი ჯვრის“ მაგიერ მეჩეთი ააშენა. ამ აქტს მუსლიმანი დამყრობლისთვის სიმბოლური მნიშვნელობა უნდა ჰქონოდა. შესაძლოა ისიც რომ სწორედ ამ ხიდზე ცდილობდნენ თბილისის დამყრობლები მოქალაქეთა გამაჰმადიანებას.ისინი ურჩებს მდინარეში ყრიდნენ. ასე მოიქცა ჯალალედინი 1226 წელს, იგივე გამეორდა 1522 წელს სპარსელთა შემოჭრისას. ძველ წერილობით წყაროებში მეტეხის ვიწროებში აგებული ხიდი მოხსენიებულია, როგორც ერთადერთი ქალაქში. ამასთან, ავტორები აღნიშნავენ ხიდის სიდიდეს და სიმტკიცეს. ყაზანელი სოვდაგარი ვასილ გაგარე, რომელიც ღვთისათვის მიცემული აღთქმის შესასრულებლად იერუსალიმში გაემგზავრა ცოდვების მოსანანიებლად და გზად თბილისში გაიარა თავის ნაშრომში თბილისის ხიდს „საკვირველს“ უწოდებს.
მეტეხის ხიდმა თანამედროვე იერსახე საბჭოთა ეპოქაში მიიღო. 1951 წელს აშენდა თანამედროვე ორმალიანი რკინაბეტონის ხიდი (არქიტექტორი ს. დემჩინელი, ინჟინერი გ. ჩომახიძე). იგი თავდაპირველად ლავრენტი ბერიას სახელს ატარებდა, 1953 წლიდან კი მეტეხის ხიდი ეწოდა.
გალერეა
გამოყენებული ლიტერატურა
სარალიძე, ა., „თბილისის ხიდები“, გვ. 9-10, „ტფილისის ჰამქარი“, თბილისი, 2012
კვირკველია, თ., „ძველთბილისური დასახელებანი“, „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი, 1985
თბილისის ხიდები
Ləngan

Ləngan (also, Lengyan and Lyangyan) is a village and municipality in the Masally Rayon of Azerbaijan. It has a population of 476.
References
Populated places in Masally District
Dorymyrmex baeri

Dorymyrmex baeri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorymyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
კვერნაულა (არტანის თემი)

კვერნაულა (არტანის თემი)
კვერნაულა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, არტნის თემში. მდებარეობს მდინარე ივრის მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1100 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 40 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Vahidli

Vahidli (also, Vaitly and Vayytly) is a village and municipality in the Tovuz Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,074.
References
Populated places in Tovuz District
ნოიშვანშტაინის სასახლე

ნოიშვანშტაინის სასახლე მდებარეობს გერმანიაში, ბავარიაში, შვანგაუს მახლობლად. სასახლე ბავარიის შეშლილი მეფის ლუდვიგ II-ის ფანტაზიის ნაყოფია. არქიტექტურული თვალსაზრისით იგი XIX საუკუნის რომანტიკული ჰისტორიზმის და ეკლექტიზმის მწვერვალს წარმოადგენს, რის გამოც მას „ზღაპრულ სასახლესაც“ უწოდებენ. ნოიშვანშტაინის სასახლე ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ტურისტული ადგილია გერმანიაში.
ისტორია
სასახლის ადგილზე თავდაპირველად არსებობდა 2 ციხესიმაგრე: წინა და უკანა ჰოენშვანგაუ, რომლებიც ლუდვიგ II-ის მეფობის დროისათვის მხოლოდ ნანგრევების სახით იყო შემორჩენილი. ეს ნანგრევები სასახლის შენების დასაწყისისათვის მთლიანად იქნა აღებული. დღევანდელი ჰოენშვანგაუს სასახლის ადგილზე არსებობდა ციხესიმაგრე „შვანშტაინი“. ამ ორი ადგილის სახელები არეულ იქნა XIX საუკუნის დასაწყისში.
როგორც 1868 წლის 15 მაისს რიხარდ ვაგნერისადმი მიწერილი წერილიდან ირკვევა, ლუდვიგ II-ს ჩაფიქრებული ჰქონდა სასახლე აეშენებინა გერმანული რაინდული ციხესიმაგრეების სტილში. ნიმუშად მას ვარტბურგის ციხესიმაგრე მიაჩნდა, რომლითაც ის მოიხიბლა 1867 წელს აიზენახში მოგზაუდობის დროს. მას სურდა გერმანული შუა საუკუნეების სტილის, ესპანური მავრული და ვაგნერის თქმულების ზღაპრული სასახლეების ელემენტების ერთმანეთში შერწყმა. რაც მოახერხეს კიდეც არქიტექტორებმა ედუარდ რიდელმა და კრისტიან იანკმა.
სასახლის საძირკველში პირველი ქვა დაიდო 1869 წლის 5 სექტემბერს. 1884 წლისთვის იქ უკვე ცხოვრება შეიძლებოდა, თუმცა ჯერ კიდევ ლუდვიგ II-სიკვდილის დროს 1886 წელს სასახლე არ იყო ბოლომდე დასრულებული. ლუდვიგმა აქ მხოლოდ 172 დღე იცხოვრა. ნოიშვანშტაინის სასახლის მშენებლობა მისი სიკვდილის შემდეგ სრულად არ დასრულებულა, რაზეც მეტყველებს სამეფო ტახტის არარსებობა სატახტო დარბაზში.
მეორე მსოფლიო ომის მიწურულში აქ ინახებოდა გერმანიის რაიხსბანკის ოქროს მარაგი, რომელიც ომის ბოლო დღეებში უცნობ ადგილზე გადაიტანეს. გადმოცემის თანახმად იქვე ახლო მდებარე ალატის ტბაში ჩაძირეს, თუმცა ამ ოქროს ვერ მიაკვლიეს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი.
Neuschwanstein Castle on Bavarian Palace Department website.
Floor Plan All floors.
Webcam .
Many 360° panoramas, with locations on three floor plans
Several 360º panoramas
A visitors perspective of Neuschwanstein Castle
ბავარიის სასახლეები
ანტიბიოტიკები

ანტიბიოტიკები, აგრეთვე, ანტიბაქტერიული საშუალებები — არის ანტიმიკრობული პრეპარატები, რომლებიც გამოიყენება ბაქტერიული ინფექციის სამკურნალოდ და პრევენციისთვის . მათ შეიძლება მოკლან ბაქტერია ან შეაჩერონ მისი ზრდა. ზოგიერთ ანტიბიოტიკს გააჩნია ასევე ანტიპროტოზოული ეფექტი . ანტიბიოტიკები არაეფექტურია ვირუსების საწინააღმდეგოდ და შეიძლება დამაზიანებელი ეფექტიც ჰქონდეს მათ არასათნადო გამოყენებას.
სქოლიო
ანტიბიოტიკები
ბაქტერიციდული საშუალებები
მიკრობიოლოგია
მედიცინა
ფარმაკოლოგია
Dilasag

Dilasag, officially the Municipality of Dilasag (Tagalog/Kasiguranin: Bayan ng Dilasag), is a 3rd class municipality in the province of Aurora, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 17,102 people.
History
The name "Dilasag" can be divided into two syllables. The prefix "Di" in the Native Language means "abundance", added to the word "lasag" which means "meat". The coined word "Dilasag", however, does not only mean abundance of meat in the place, but also refers to the over sufficient supply of forest products, marine products and minerals.
In early 1924, a group of Ilocano settlers with a number of Kapampangans & Pangasinenses from the Province of Tarlac arrived in Casiguran, which is now the adjacent Town of Dilasag, which were then part of Nueva Vizcaya. Finding the natives unfriendly to them, these new settlers ventured to move along the coastline going north and settled finally to what is now called Dilasag. The place was considered habitable, because the Native Dumagats in the place were friendly. Later, more families came, making the place a community. This community was soon recognized by the Local Chief Executive of Casiguran, formerly a municipality of the Province of Quezon. It was declared a sitio of barangay Culat and eventually a barrio of Casiguran in consideration of its rapid progress and development. In 1959, Quezon 1st District Representative Manuel Enverga introduced House Bill No. 2863 in the House of Representatives, resulting to the approval of Republic Act No. 2452 on June 21, 1959, making Dilasag a municipal district, separating it from Casiguran. It was then part of the province of Quezon under the sub-province of Aurora until the latter became a province of its own in 1979.
Geography
According to the Philippine Statistics Authority, the municipality has a land area of constituting of the total area of Aurora.
Dilasag is from Baler and from Manila.
Barangays
Dilasag is politically subdivided into 11 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Climate
Demographics
In the 2020 census, Dilasag had a population of 17,102. The population density was .
Economy
Tourism
Coastal areas of Dilasag feature white sand beaches and fresh sea foods. With its mountainous terrain, Dilasag also provides an ideal venue for trekking and mountain-climbing.
Canawer Beach
Parang Hills
Diniog Beach
Mangrove Forest Park
Singep Falls
The municipality is also home to the Amro River Protected Landscape.
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Dilasag on Aurora.ph
Municipalities of Aurora (province)
დანკუ

დანკუ — სოფელი მოლდოვაში, ჰინჩეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 31 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 605 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ჰინჩეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ჰინჩეშტის რაიონის სოფლები
კარანგოლა

კარანგოლა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 399 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მურიაეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 296 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 91.39 კმ²-ზე. ფართობი 353 404 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Dolichoderus septemspinosus

Dolichoderus septemspinosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
აღავნატუნი

აღავნატუნი — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 925 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 481 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 304 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11.46 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არმავირის პროვინციის სოფლები
La Cuba

La Cuba is a municipality located in the province of Teruel, Aragon, Spain. According to the 2004 census (INE), the municipality has a population of 52 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Teruel
Maestrazgo
ბედი ქართლისა (ჟურნალი)

ბედი ქართლისა (ჟურნალი)
„ბედი ქართლისა“, „რევიუ დე კარტველოლოჟი“ („Bedi Kartlisa. Revue de Kartvélologie“) — ქართველოლოგიური სამეცნიერო ჟურნალი. დაარსდა 1948 წელს პარიზში. 1958 წლამდე გამოდიოდა ქართულ ენაზე. ამ წლიდან სტატიები იბეჭდებოდა ფრანგულ, გერმანულ და ინგლისურ ენებზე. ყოველწლიურად გამოდიოდა ჟურნალის ერთი ან ორი გაერთიანებული ტომი (1983 წელს გამოვიდა ბოლო, - 41-ე ტომი). 1985 წელს ჟურნალის გამოცემა განახლდა ახალი ფორმატითა და სახელწოდებით („Revue des Études Géorgiennes et Caucasiennes“). მისი რედაქტორი იყო აკადემიკოსი ჟ. დიუმეზილი.
ჟურნალი გამოდიოდა საფრანგეთის სამეცნიერო კვლევის ეროვნული ცენტრის დახმარებით. „ბედი ქართლისამ“ თავის გარშემო შემოიკრიბა უცხოეთში მოღვაწე ქართველოლოგები; „ბედი ქართლისაში“ იბეჭდებოდა აგრეთვე ქართველი, აზერბაიჯანელი და ჩრდილოეთკავკასიელი საბჭოთა მეცნიერების სტატიები. ჟურნალი მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა უცხოეთში ქართული კულტურის პოპულარიზაციის საქმეში. დამაარსებელი ნ. სალია (ქურციკაშვილი), დირექტორ-რედაქტორი — პროფ. კალისტრატე სალია, მდივანი — გ. გოგოლაშვილი. ჟურნალის სამეცნიერო საბჭოში, რომლის თავმჯდომარე იყო კ. სალია, შედიოდნენ: იულიუს ასფალგი (მიუნხენი), ჟორჟ დიუმეზილი (პარიზი), რენე ლაფონი (ბორდო), დეივიდ ლენგი (ლონდონი), ირენე მელიქოვი (სტრასბურგი), შარლ მერსიე (პარიზი), იოზეფ მოლიტორი (ბამბერგი), ბერნარ უტიე (საბლე-სიურ-სართი), კატრინ პარი (პარიზი), გერტრუდ პეჩი (იენა), კარლ ჰორსტ შმიდტი (ბონი), მიხაელ ვან ესბროკი (ბრიუსელი), ჰანს ფოგტი (ოსლო), მიხეილ წერეთელი (მიუნხენი).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ჟურნალის კოლექცია ეროვნული ბიბლიოთეკის საიტზე
საფრანგეთის ჟურნალები
ქართულენოვანი ჟურნალები
ქართველოლოგია
სამეცნიერო ჟურნალები
უტყუსუბანი

უტყუსუბანი, უტყვისუბანი, უთხვისუბანი — ისტორიული სოფელი სამხრეთ საქართველოში (ახლანდელი თურქეთის ტერიტორია). მოხსენიებულია „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდ დავთარში“ (XVI ს.).
ლიტერატურა
ჯიქია ს., გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი წგნ. 3, თბილისი, 1958 წ.''
საქართველოს ისტორიული სოფლები თურქეთის ტერიტორიაზე
ეკატერინბურგის იოანე ნათლისმცემლის საკათედრო ტაძარი

ეკატერინბურგის იოანე ნათლისმცემლის საკათედრო ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში ივანოვსკის სასაფლაოზე. ტაძარი შენდებოდა 1846-1860 წლებში. არის ერთადერთი ტაძარი, რომელიც ფუნქციონირებდა საბჭოთა ეპოქაშიც კი.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.
ისტორია
ტაძრის მშენებლობა, რომელიც ქვისაგან უნდა აეშენებინათ, დაიწყო 1846 წლის 15 სექტემბერს და ააგეს როგორც ერთსაკურთხევლიანი. გარდა ტაძრისა მის გარშემო ასევე იგეგმებოდა სამრეკლოს აგებაც. მშენებლობის მთავარი მეცენატი იყო ეკატერინბურგელი ვაჭარი ე. ა. ტელეგინი. მშენებლობის დასრულებისთანავე 1860 წლის 12 სექტემბერს ეკატერინბურგის ეპისკოპოსმა ვარლაამმა მოახდინა ტაძრის საზეიმო კურთხევა. პირველი საკურთხეველი ააშენეს იოანე ნათლისმცემლის სახელზე.
მაგრამ ძალიან მალევე მცირე სამლოცველო ნაგებობა აღარ იყო საკმარისი მრევლისთვის, განსაკუთრებით დღესასწაულების პერიოდში, ამის გამო 1886 წელს ეკატერინბურგის ეპისკოპოს ნათანიელის ლოცვა-კურთხევით დაიწყეს კიდევ ორი ეგვტერის მშენებლობა ჩრდილოეთ და სამხრეთ მხარეს. მარცხენა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეგვტერი აკურთხეს 1887 წლის 27 დეკემბერს, ხოლო მარჯვენა ღვთისმშობლის ხატის სახელზე აკურთხეს 1888 წლის 3 ივნისს.
XIX და XX საუკუნეების დასაწყისში რუსეთის ისტორიაში მთელი რიგი საბედისწერო მოვლენების მიუხედავად, ეკლესიის ცხოვრება ჩვეულ რეჟიმში გაგრძელდა. 1930-იან წლებში ანტირელიგიური კამპანიის პერიოდში დახურეს ეკატერინბურგის ალექსანდრე ნეველის საკათედრო ტაძარი და ყველაწმინდის ეკლესია. ნათლისმცემლის ტაძარში გადაიტანეს სვერდლოვსკისა და ურალის მიტროპოლიტ გრიგორი იაცკოვსკის კათედრა.
დიდი სამამულო ომის დაწყების შემდეგ ეკლესიაზე შეტევა შენელდა. 1943 წლიდან ტაძარი სვერდლოვსკის ეპარქიის საკათედრო გახდა. მესამედი საუკუნის განმავლობაში იოანე ნაათლისმცემლის ტაძარი იყო ურალის მთავარი ტაძარი და ერთადერთი ტაძარი სვერდლოვსკში, რომლის მოსახლეობამ ჯერ კიდევ 1970-იან წლებში გადააჭარბა მილიონს.
1957 წელს შესასვლელთან მიაშენეს ტამბური, რამაც გაზარდა ტაძრის ტევადობა 80-100 ადამიანით.
ქვეყანაში დაწყებული გარდაქმნის შემდეგ 1988 წელს ტაძარს ზარების რეკვის ნება დართეს.
2007 წელს გამოაცხადეს, რომ ტაძრის 150 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, 2010 წელს შეიქმნებოდა ტაძრის მუზეუმი.
სქოლიო
ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები
ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
მსოფლიოს უმაღლესი ჩანჩქერების სია

მსოფლიოს უმაღლესი ჩანჩქერების სია
ქვემოთ ცხრილში მოცემულია მსოფლიოს ყველაზე მაღალი ჩანჩქერები, მათი ვარდნის სიმაღლეები, მდინარეები და მდებარეობა.
ლიტერატურა
ყველაფერი ყველაფერზე, 111 გვ. გამომცემლობა „პალიტრა L“, 2007, შემდგენელი - თემურ ყიფიანი.
სქოლიო
ჩანჩქერები
Peasants' Land Bank

Peasants' Land Bank
The Peasants' Land Bank was a financial institution of the Russian Empire founded during the reign of Tsar Alexander III, by Nobles'. The Peasants' Land Bank in 1885 was created to help peasants purchase their own farms. The Peasants' Land Bank was somewhat limited in its effectiveness by a lack of funding; it was also not nearly as generous as the Nobles' Land Bank, which had lower interest rates. Bunge also abolished the Poll Tax, which was only paid by peasants, in 1886, which helped to reduce the financial burden the peasants faced.
The Bank began operations in April 1883, with nine branches. In 1888 its activity was extended to include the Kingdom of Poland; by 1891 it had thirty-nine branches.
Each bank was managed by a council consisting of: a manager; an assistant manager; three others appointed by the Ministry of Finance; and lastly a member representing the Ministry of Agriculture.
Under Peter Stolypin the Land Bank was extended to make it easier for the peasants to set up their own farms and by 1907 670.3 million roubles had been repaid out of a total of 2012 million.
References
Sally Waller, Oxford AQA History, Tsarist and Communist Russia (1855-1964)
Defunct banks of Russia
Banks established in 1882
Banks with year of disestablishment missing
1882 establishments in the Russian Empire
Banks of the Russian Empire