PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
საიუბილეო მედალი ვლადიმერ ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავად

საიუბილეო მედალი ვლადიმერ ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავად
საიუბილეო მედალი „ვლადიმერ ილიას ძე ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავად“ — სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1969 წლის 5 ნოემბრის ბრძანებულებით დაწესებული ჯილდო. მედლის ავტორები იყვნენ სსრკ-ის სახალხო მხატვარი ნიკოლოზ სოკოლოვი (ავერსი) და ალექსანდრე კოზლოვი (რევერსი)
ისტორია
საიუბილეო მედალი გაიცემოდა 2 მიმართულებით:
„მამაცური შრომისათვის. ვლადიმერ ილიას ძე ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავად“
„საბრძოლო მამაცობისათვის. ვლადიმერ ილიას ძე ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავად“
საიუბილეო მედლით — „მამაცური შრომისათვის (საბრძოლო მამაცობისათვის), ვლადიმერ ილიას ძე ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავად“ ჯილდოვდებოდნენ:
მოწინავე მუშები, კოლმეურნეები, სახალხო მეურნეობის სპეციალისტები, სახელმწიფო დაწესებულებებისა და საზოგადოებრივი ორგანიზაციების მუშაკები, მეცნიერებისა და კულტურის მოღვაწეები, რომლებმაც შრომის მაღალი შეფასებები დაიმსახურეს ლენინის იუბილესთვის მზადების პერიოდში.
პირები, რომლებმაც აქტიური მონაწილეობა მიიღეს საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებისათვის ბრძოლაში.
საბჭოთა არმიის, საზღვაო ფლოტისა და სსრკ შსს-ს შეიარაღებული ძალების სამხედრო მოსამსახურეები, რომლებმაც ლენინის იუბილესთვის მზადების პერიოდში მიაღწიეს მაღალ მაჩვენებლებს სამხედრო და პოლიტიკურ მომზადებაში.
რესურსები ინტერნეტში
Юбилейная медаль "За доблестный труд (За воинскую доблесть). В ознаменование 100-летия со дня рождения Владимира Ильича Ленина"
სსრკ-ის მედლები
ჯილდოები ანბანის მიხედვით
Quercus merrillii

Quercus merrillii is an Asian species of shrubs in the beech family Fagaceae. It has been found on the Island of Palawan in southwestern Philippines and also in the Malaysian parts of the nearby Island of Borneo (both Sarawak and Sabah). It is placed in subgenus Cerris, section Cyclobalanopsis.
Description
Quercus merrillii is a shrub up to 2 meters tall. Twigs are dark brown. Leaves narrowly egg-shaped, up to 4 cm long and 2 cm wide.
Range and habitat
Quercus merillii is known from only a few locations in Borneo – Sabah and Sarawak states of Malaysia, and Kalimantan in Indonesia – and on Palawan in the Philippines, where it grows in lowland dipterocarp forests.
Its lowland forests habitats are threatened habitat loss from timber harvesting and conversion to agriculture.
References
External links
merrillii
Flora of Borneo
Flora of Palawan
Plants described in 1908
Flora of the Borneo lowland rain forests
სტივ ჯობსი

სტივ ჯობსი
სტივენ პოლ ჯობსი (დ. 24 თებერვალი, 1955, სან-ფრანცისკო — გ. 5 ოქტომბერი, 2011, პალო-ალტო), ცნობილი როგორც სტივ ჯობსი — კომპიუტერული ინდუსტრიის წამყვანი ფიგურა და გამომგონებელი. ის იყო Apple-ის თანადამფუძნებელი, თავმჯდომარე და მთავარი აღმასრულებელი დირექტორი (CEO). 1986–2006 წლებში ის ასევე იყო პიქსარის ანიმაციური სტუდიის აღმასრულებელი დირექტორი. პიქსარის პირველ სრულმეტრაჟიან ფილმზე სათამაშოების ისტორია, მან იმუშავა, როგორც აღმასრულებელმა პროდიუსერმა. როდესაც სტუდია უოლტ დისნეის კომპანიამ შეიძინა 2006 წელს, ჯობსი გახდა დისნეის დირექტორთა საბჭოს წევრი და კომპანიის უმსხვილესი მეწილე.
1976 წელს ეპლის თანადამფუძნებელ, სტივ უოზნიაკთან, ერთად მან პოპულარიზაცია გაუწია პერსონალური კომპიუტერის იდეას Apple II-ით. მოგვიანებით, ის ერთ-ერთი პირველთაგანი იყო, რომელმაც კომერციული პოტენციალი დაინახა გრაფიკულ სამომხმარებლო ინტერფეისსა და თაგუნაში, რომელიც ქსეროქსის პალო-ალტოს კვლევით ცენტრში დამუშავდა, ეს ინოვაციები შემოიტანა ეპლ მაკინტოშის კომპიუტერებში. 1985 წელს ჯობსი Apple-იდან გაათავისუფლეს, რის შემდეგაც მან დააარსა კომპიუტერული კომპანია NeXT. 1996 წელს Apple-ის მიერ NeXT-ის შესყიდვის შემდეგ, ჯობსი დაბრუნდა თავისივე თანადაარსებულ კომპანიაში ამჯერად მთავარი აღმასრულებელი დირექტორის თანამდებობაზე და ეს ადგილი 2011 წლის 24 აგვისტომდე ეკავა. გადადგომიდან რამდენიმე თვეში, 2011 წლის 5 ოქტომბერს, სტივ ჯობსი პანკრეატული სიმსივნისგან გარდაიცვალა 56 წლის ასაკში.
სქოლიო
სტივ ჯობსი
დაბადებული 24 თებერვალი
დაბადებული 1955
გარდაცვლილი 5 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 2011
XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
ამერიკელი მილიარდერები
დროშკები

დროშკები — ეტლის ტიპის ტრანსპორტი XIX საუკუნის თბილისში.
XVIII-XIX საუკუნეებში თბილისის მთავარ ტრანსპორტს ურმები და ბედაური ცხენები წარმოადგენდნენ.
ნელ-ნელა დაიწყო ძველი ტრანსპორტის განახლება. 1790 წელს გამოჩნდა პირველი „კარეტა“, რომელიც გარსევან ჭავჭავაძემ ჩამოიტანა. ამას მოვყვა „კალიასკა“ და „ეკიპაჟი“ (1820-იან წლები). დროშკები თბილისში 1820-იან 1830-იან წლებში გამოჩნდა.
თბილისში დროშკებითა და ეტლებით სიარულის საჭიროებას იწვევდა ისიც, რომ მაშინ ქალაქის ქუჩები უფარნებოდ იყვნენ.
ლიტერატურა
ი. ბალახაშვილი, „ძველი თბილისი“, სახელმწიფო გამომცემლობა, თბ.1951, გვ 125
თბილისის ტრანსპორტი
Carebara patrizii

Carebara patrizii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Carebara-ს გვარიდან.
სქოლიო
ჭიანჭველები
მასალი

მასალი (აზერბ. Masallı) — ქალაქი აზერბაიჯანის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მასალის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მასალიმ ქალაქის სტატუსი მიიღო 1960 წელს. ის მდებარეობს ლენქორანის დაბლობში, მდინარე ვილიაშჩაიზე, მასალის რკინიგზის სადგურიდან 18 კილომეტრში და ბაქოდან 259 კილომეტრში.
ისტორია
ძველად, თანამედროვე მასალას ტერიტორია იყო მანნას, ატროპატენას. აღნიშნული ტერიტორია XVIII საუკუნის შუა წლებიდან, ლენქერანის სახანოს შემადგენლობაში შედიოდა.
ეტიმოლოგია
დასახლება დაარსდა სამხრეთ აზერბაიჯანში, მასალის მაგალის ემიგრანტების მიერ .
ირანში (გილანი) დაფიქსირებულია ადგილების სახელები მასალი, რომლებიც მდებარეობს ირანელი თალიშების საცხოვრებელ ზონაში .
სახელის მასალის წარმოშობის შესახებ სხვა ვერსიებიც არსებობს. ერთ-ერთი ვერსიით, მასალების ტომი ძველად ამ ადგილას ცხოვრობდა, რამაც დასახლებას სახელი მიანიჭა. მეორეს სიტყვიდან „მოსულუ“ . ზოგიერთი წყარო ამტკიცებს, რომ ამ ქალაქს „მასალი“ უწოდეს, რაც ნიშნავს „მაგალითად“ იმის გამო, რომ საუბრის დროს მოსახლეობამ მრავალჯერ გამოიყენა ფრაზა „მაგალითად“.
სხვა ჰიპოთეზის თანახმად, ერაყის ჩრდილოეთით მდებარე ქალაქ მოსულის მოსახლეობა მიგრირდა და დასახლდა აქ, რის შემდეგაც მათ „მოსულა“ უწოდეს. პირველად მასალის სახელი გვხვდება შუა საუკუნეების აზერბაიჯანულ ნამუშევრებში. XVII საუკუნის დასაწყისში სეფიანთა მმართველის (სულთან ჰუსეინის) ბრძანებულებაში ნახსენები იყო სოფელი შიხლარი და მასალის სახელი (აკპერმე, მირზა აჰმედი, მირზა ხუდავერდი ოღლუ, 1882). ზოგიერთი ნაშრომის თანახმად, ეს ტერიტორია ეკუთვნოდა კაცს, სახელად მასალ ბეის.
მოსახლეობა
1856 წლის მონაცემებით, მასალიში შიიტი „თათრები“ (ანუ შიიტი აზერბაიჯანელები) ცხოვრობდნენ, რომლებიც ერთმანეთს „თათრული“ (აზერბაიჯანული) ელაპარაკებოდნენ .
1886 წლის საოჯახო სიების მიხედვით, ბაქოს პროვინციაში, მასალუში, ლანკარან უიეზდში, 727 ადამიანი ცხოვრობდა და ყველა „თათარი“-შიიტი .
2012 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემებით, მასალის რეგიონში 286 000 ადამიანი ცხოვრობს, აქედან ქალაქ მასალის მოსახლეობა 9,4 ათასი ადამიანი იყო.
კლიმატი
ზამთარში საშუალო ტემპერატურაა +7°C, ზაფხულში +29°C, ჰავა სუბტროპიკული ნოტიოა.
ეკონომიკა
მასალიში განვითარებულია სამშენებლო მასალებისა და პლასტმასის ნაწარმის წარმოება. აქ არის კვების მრეწველობის საწარმოები (საცხობი, მეღვინეობა და ა.შ.). ქალაქ მასალის ტერიტორიაზე ფუნქციონირებს 2 ღვინის ქარხანა, 4 ჩაის ქარხანა, ასევე არის მინერალური წყლის წარმოების ქარხანა. ამავე დროს, მასალის მიდამოებში კარგად არის განვითარებული მევენახეობა და მეღვინეობა. ქალაქში ფუნქციონირებს კარაქის, ყველის, ბოსტნეულის საკონსერვო და თამბაქოს ქარხნები. აგრეთვე აგრო ინდუსტრიული ქარხანა, ხორცის შესაფუთი ქარხანა, რძის ქარხანა და დაწნული და ქსოვის ქარხანა.
სპორტი
აქ არის ოლიმპიური სპორტული კომპლექსი, რომელიც სპეციალიზირებულია 9 სპორტის სახეობებში. ასევე აქ მდებარეობს სტადიონი ანატოლი ბანიშევსკის სახელობის, რომელიც საშინაო მოედანია მასალის საფეხბურთო კლუბის.
სქოლიო
ლენქორანის რეგიონის ქალაქები
ხუან სიანფანი

ხუან სიანფანი (დ. 13 ნოემბერი, 1899 — გ. 18 იანვარი, 1982) — ჩინელი ეთნოგრაფი, საზოგადო მოღვაწე, პედაგოგი, ისტორიკოსი და ანთროპოლოგი. ჩინელებისა და ჯუანების (壮族) კლასიკური ისტორიის მკვლევარი, ლინგვისტი. ჯუანის ანთროპოლოგიის მამა (壮族人类学之父). მეოცე საუკუნის ანთროპოლოგიის ჩინელი სკოლის ერთ-ერთი თვალსაჩინო წარმომადგენელი. მისი ღირსშესანიშნავი ნაშრომია „ჯუანების მოკლე ისტორია“ (Brief History of the Zhuang) და „ჯუანების ზოგადი ისტორია“ (General History of the Zhuang).
ბიოგრაფია
ხუან სიანფანი დაიბადა 1893 წლის 13 ნოემბერს, სოფელ ფუსუიში, პროვინცია გუანსიში. 1921 წელს დაამთავრა ფუსუის კლასიკური გიმნაზია. 1922—1925 წლებში ისტორიოგრაფია, ლინგვისტიკა და მეცნიერებ ენებს სწავლობს დუბლინის მესამე მასწავლებელი კოლეჯში. 1926 წელს ჩაირიცხა პეკინის პედაგოგიურ უნივერსიტეტში. 1932 წელს მან დაამთავრა უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი ძველი ჩინელი ისტორიის განხრით და დაიცვა მეცნიერებათა ბაკალავრის ხარისხი. იმავე წელს ჩაირიცხა პეკინის პედაგოგიური უნივერსიტეტის ისტორიის ინსტიტუტში და 1935 წელს დაიცვა ისტორიის მეცნიერებათა მაგისტრის ხარისხი.
1935 წელს იგი საზღვარგარეთ გაემგზავრა სასწავლებლად და ტოკიოს იმპერიულ უნივერსიტეტში (ტოკიოს უნივერსიტეტი) აღმოსავლეთის ისტორია და იაპონელი ისტორია ისწავლა. 1937 წლის ნოემბერში ჩინეთსა და იაპონიას შორის დაწყებული ომის გამო დაბრუნდა ჩინეთში. მა ჯუვუმ (马君武) იგი დაპატიჟა გუანსის უნივერსიტეტში. 1938—40 წლებში ამავე უნივერსიტეტის ლექტორი, შემდეგ ასოცირებული პროფესორი იყო.
1941 წელს კი იგი გუანჯოუში ჯონშანის უნივერსიტეტში (Sun Yat-sen University) ასწავლიდა. 1942 წელს გუილინის მასწავლებელთა სკოლაში გადავიდა და იმავე წელს დამატებით გუანსის პედაგოგიურ ინსტიტუტში მოღვაწეობდა. 1943 წელს იგი კვლავ დაპატიჟეს გუანსის უნივერსიტეტში. 1949 წელს ამ უნივერსიტეტში ჩინური ლიტერატრურის კათედრის გამგე იყო და 1950 წელს უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკის უფროსი.
1982 წლის 18 იანვარს იგი გარდაიცვალა.
ხუან სიანფანი ჯუანების სკოლის დამაარსებელი და ჯუანების კლასიკური ეთნოგრაფიის ერთ-ერთი ფუძემდებელია.
მნიშვნელოვანი შრომები
ჩინეთის მოკლე ისტორიის (1932-1934)
უცხოური ისტორია მაღალი სკოლისთვის (1933)
გლეხთა ცხოვრება იუანის დინასტიაში (1934)
ტანის დინასტიის საზოგადოებრივი ისტორია (1936)
სტუდენტების მოძრაობა სუნის დინასტიაში (1936)
კულტურული ისტორია ჩინეთში (1943)
ლექცია ჩინეთის ისტორიაზე (1945)
ჯუანების მოკლე ისტორია (1957)
ჩინეთის ისტორიული კოლექცია (1962)
ნონ ჯიგაო (侬智高) (1983)
ჯუანების ზოგადი ისტორია (1988)
ხუან სიანფანის აკადემიური კოლექცია (2004)
ვეი ბაცუნის ბიოგრაფია (韦拔群评传) (2008)
რესურსები ინტერნეტში
ოსტატი 20 საუკუნეში: ხუან სიანფანი 世界大学网 >> 大师
ჩინელი ანთროპოლოგი: ხუან სიანფანი www.people.com.cn/人民网>>中国政府新闻>>政府专题>>2008年人类学民族学世界大会
ჩინელი ისტორიკოსები
დაბადებული 1899
გარდაცვლილი 1982
ჩინელი ანთროპოლოგები
ხიდისთავის ქუჩა

ხიდისთავის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში. კონსტანტინე ცუცქირიძის ქუჩიდან დუშეთის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში.
1923 წლამდე მირქმის ქუჩა ერქვა. დატანილია თბილისის 1876 წლის გეგმაზე. ხიდისთავის და დუშეთის ქუჩის შესაყარზე დგას XIX საუკუნის წმინდა მარინეს ეკლესია, რომელსაც ერთხანს მირქმის ეკლესია ერქვა. ქუჩაზე და მეორე ჩიხში შემორჩენილია XIX საუკუნის საცხოვრებელი სახლები, აქვს 2 შესახვევი და 3 ჩიხი.
ლიტერატურა
ხიდისთავის ქუჩა
ქსნის კვირაცხოვლის ეკლესია

ქსნის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტში. აგებულია XVI-XVIII საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია ვრცელი მინდვრის კიდეზე, ხევის პირას, სარკინიგზო ხაზის თავზე მდებარეობს. ნაგებობა სხვადასხვა ზომისა და ფორმის ქვების შერეული წყობით არის ნაშენი. გამოყენებულია კირხსნარი. შესასვლელი სამხრეთიდან, ფასადის დასავლეთ ნაწილშია გაჭრილი. ღიობი გარედან დიდი არქიტრავის ქვით არის დახურული, შიგნიდან კი შეისრული თაღით სრულდება. აღმოსავლეთ წირთხლში დატანილია მართკუთხა ფოსო, სავარაუდოდ კარის ჩასასმელად. შესასვლელის კიდეები მეტ-ნაკლებად დამუშავებული ქვებით არის ამოყვანილი. ეკლესია აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდით სრულდება, რომელიც დარბაზისგან მკვეთრად გამოკვეთილი კუთხეებით არის გამოყოფილი. ისინი თლილი ქვით არის ნაშენი. აფსიდის თაღოვანი სარკმელი შიგნიდან გარეთ ვიწროვდება. მის ორივე მხარეს ნახევარწრიული გეგმის მქონე, მაღალი, შეისრული თაღით დასრულებული ნიშებია მოთავსებული. თაღები ერთმანეთზე პირით მიდებული ორი ქვით არის შესრულებული. აფსიდის ჩრდილოეთ კედელზე, კიდევ ერთი, თუმცა შედარებით მცირე ზომის ნიშაა დატანილი. აფსიდის უმეტესი ნაწილი შელესილია. ის მსუბუქად შეისრული თაღის მქონე კონქით არის გადახურული. ის გადაყვანილია წვრილი ქვით. მისი მცირე ნაწილი ჩამონგრეულია. ჩამონგრეულია მთლიანი კამარაც, ასევე ჩრდილოეთი და სამხრეთი კედლების ზედა ნაწილები. სამხრეთ კედელზე სარკმლის ქვედა ფრაგმენტია შემორჩენილი. დასავლეთ კედელი ყრუა. ტაძრის შიდა სივრცეში სამშენებლო მასალის ნაწილი ყრია, ამოსულია ბალახიც. ფასადები შეუმკობელია. მხოლოდ დასავლეთი ფრონტონის წვერში, გვხვდება წყობაში ბრტყლად ჩასმული აგურებისაგან შედგენილი ჯვრის გამოსახულება. მკლავებს შორის სიბრტყეები ვიწრო წახნაგით ჩვენკენ, ვერტიკალურად განლაგებული ქართული აგურის წყობით არის შევსებული. აღმოსავლეთ სარკმელი ერთიან ქვაში გამოჭრილი დაბალი, მცირე თაღით სრულდება. ნაგებობის სამხრეთ დასავლეთით, ჩამოჭრილ მიწაში ჩანს ქვაყუთი. აქვეა შემონახული მცირეფოსოიანი ქვაც. ეკლესია კედლების წყობით, სხვადასხვა არქიტექტურულ-კონსტრუქციული დეტალითა და სტრუქტურით გვიანი შუა საუკუნეების ნიმუშს წარმოადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
პაშინსკაია

პაშინსკაია — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუმზეროს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 19 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
http://vologda-oblast.ru/ru/government/municipalities/atu/index.php?okato_15=19+252+816+033 — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ბიოსი (ჯგუფი)

ბიოსი (ჯგუფი)
ბიოსი (BIOS, ანუ Biosystem, ცოცხალი სისტემა) — ქართული ალტერნატიული როკ-ჯგუფი. იგი დაარსდა 2006 წლის დეკემბერში, მაგრამ საბოლოოდ ჩამოყალიბდა 2007 წლის იანვარში.
შემოქმედება
ჯგუფის პირველმა სინგლმა „No Way“ გაიჟღერა არა ერთ რადიოსადგურზე. ეს იყო მისი პირველი ნამუშევარი და ცდა. ამის შემდეგ ჯგუფმა კიდევ 2 სიმღერა გამოუშვა, სახელწოდებით „საით?“ და „Hey“. ამ უკანასკნელზე მან კლიპიც გადაიღო, რომელშიც ასახულია ბიოსი კონცერტის დროს.
წევრები
ბესო ციხელაშვილი - ვოკალი (წამყვანი)
გელა ასლამაზოვი - გიტარა (წამყვანი)
მიშა ჭელიძე (Miken) - გიტარა, ვოკალი
დათო ჩანგოშვილი - დასარტყმელი საკრავები
გია ბაბილაშვილი - ბას გიტარა
ქართული ალტერნატიული ჯგუფები
2006 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
კატარინა მასეტი

კატარინა მასეტი (დ. 29 აპრილი, 1944 )— შვედი ჟურნალისტი და მწერალი.
ბიოგრაფია
კატარინა მასეტი დაიბადა სტოკჰოლმში, მაგრამ შვედეთის სამხრეთში, საზღვაო პორტ კარლსკრუნაში გაიზარდა.
ჟურნალისტიკაში ძალები ადგილობრივ გაზეთებში მოსინჯა. ლუნდის უნივერსიტეტში ლიტერატურასა და ინგლისურ ენაში მაგისტრის ხარისხი მიიღო. ამის შემდეგ ერთხანს მასწავლებლად, რადიოპროდიუსერად და რეპორტიორად მუშაობდა. ოცი წლის განმავლობაში მეუღლესა და ოთხ შვილთან ერთად ქვეყნის ჩრდილოეთში, პატარა ფერმაში ცხოვრობდა. ამჟამად ლუნდში ცხოვრობს. წლების მანძილზე კატარინა განუსაზღვრელი ასაკობრივი კატეგორიისთვის ქმნიდა წიგნებს, წერდა ლიტერატურულ მიმოხილვებს, ლექსებს, სკეტჩებს, უძღვებოდა გაზეთში საკუთარ სვეტსა და რადიოგადაცემას.
კატარინამ პირველი საბავშვო სურათებიანი წიგნი ჰეგზამეტრით დაწერა. პირველი რომანი კი, Grabben i Graven Bredvid („ტიპი მეზობელი საფლავიდან“), 1999 წელს გამოსცა, რომელიც სულ მალე 22 ენაზე ითარგმნა. ნაწარმოები მისსავე, როგორც ფერმერის ცოლის, გამოცდილებას ემყარება. რომანს დიდი წარმატება ხვდა წილად და მარტო შვედურად 450000 ეგზემპლარი გაიყიდა. 2002 წელს რომანის ეკრანიზაცია შედგა, რომელსაც მილიონზე მეტმა შვედმა უყურა.
ნაწარმოებები
Grabben i Graven Bredvid — „ტიპი მეზობელი საფლავიდან“. ქართ. თარგმანი, 2013.
Tarzans tårar — „ნუ ტირი, ტარზან!“
Familjegraven — „ოჯახის საფლავი“.
Det är slut mellan gud och mig — „უფალსა და ჩემ შორის ყველაფერი მორჩა“.
რესურსები ინტერნეტში
Mazetti-Posten , katarinamazetti.com
სქოლიო
შვედი ჟურნალისტები
შვედი მწერლები
დიდი გარეჯვარი

დიდი გარეჯვარი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (კარალეთის თემი) შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე აძურის (მეჯუდის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 660 მეტრი, გორიდან 12 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 711 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
დიდი გარეჯვრის ღვთისმშობლის ეკლესია
ლიტერატურა
სქოლიო
გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლაგუნის პროვინცია

ლაგუნის პროვინცია — პროვინცია ფილიპინებში, კალაბარსონის რეგიონში. მდებარეობს კუნძულ ლუსონზე მანილადან სამხრეთ-აღმოსავლეთი. პროვინციამ თავისი სახელი მიიღო ესპანური სიტყვიდან „ლაგო“ (lago) (ტბა ან ლაგუნა).
გეოგრაფია
თითქმის მთლიანად აკრავს ქვეყნის უდიდეს ტბას — ლაგუნა-დე-ბაის. ლაგუნის აღმოსავლეთ რაიონებში მდებარეობს სიერა-მადრეს მთიანეთი, რომელიც 340 კმ.-ზე ვრცელდება.
მოსახლეობა
2015 წლის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 3 035 081 ადამიანს და ის მე-6 ადგილზე დაგას მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით ქვეყნის პროვინციებს შორის. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 1600 ად./კმ², რაც ლაგუნას ერთ-ერთ ყველაზე უფრო მჭირდოდდასახლებულ რეგიონად აქცევს ფილიპინებზე. მოსახლეობის ძირითადი ენაა ტაგალური, ფართოდ არის გავრცელებული ასევე, ინგლისური ენაც.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ოლქი შედგება 26 დეპარტამენტისა და 4 ქალაქისაგან.
ქალაქები
მუნიციპალიტეტები
ეკონომიკა
მრეწველობა წარმოდგენილია წარმოების ინსტრუმენტებით და ტექნიკით, ელექტრონიკით, სოფლის მეურნეობის პროდუქტების გადამუშავებით. განვითარებულია სოფლის მეურნეობა და თევზაობა, პროვინცია მდიდარია წყლის რესურსებით და ხელსაყრელია სოფლის მეურნეობის განვითარებისათვის. ძირითადი კულტურებია ბრინჯი, ტროპიკული ხილი, ბოსტნეული კულტურები და ყვავილები. მნიშვნელოვანი ადგილი ეკონომიკაში უკავია ტურიზმს.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
პროვინციის ოფიციალური საიტი
ტურიზმი ფილიპინებზე
სტატისტიკის ბლოგი
ლჯპმს
ფილიპინების პროვინციები
ალტეროზა

ალტეროზა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 848 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალფენასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 717 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 37.89 კმ²-ზე. ფართობი 362 010 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Bülüdül

Bülüdül is a village and municipality in the Lerik Rayon of Azerbaijan. It has a population of 685.
References
Populated places in Lerik District
ლაბეჭინას ეკლესიის წარწერა

ლაბეჭინას ეკლესიის წარწერა — ძველი ქართული წარწერა ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლაბეჭინას ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელზე.
წარწერა
წარწერა სამსტრიქონიანია:
ქ~ე შ~ე კ~ე ჩოღე
რი და ნათლ
დ~ედ~ლი
ანუ:
ქრისტე. შეიწყალე კჳირიკე, ჩოღე
რი და ნათელ
დედოფალი
ყურადღებას იქცევს ანთროპონიმი ნათელ და ჩოღერი.
დათარიღება
სპეციალისტები ლაბეჭინას წარწერას XI-XII ათარიღებენ.
ლიტერატურა
ვ. სილოგავა, ქართული წარწერების კორპუსი II, თბ., 1980, გვ. 165–166
კორნელი დანელია, ზურაბ სარჯველაძე. ქართული პალეოგრაფია. თბ., 1997, გვ. 83
ქართული წარწერები
São Vicente de Minas

São Vicente de Minas is a municipality in the state of Minas Gerais in the Southeast region of Brazil.
Geography
According to IBGE (2017), the municipality belongs to the Immediate Geographic Region of São João del-Rei, in the Intermediate Geographic Region of Barbacena.
Ecclesiastical circumscription
The municipality is part of the Roman Catholic Diocese of São João del-Rei.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
ზუბატოველობა

ზუბატოველობა ზუბატოვშჩინა ― რუსეთის იმპერიაში მეფის მთავრობის პოლიტიკა მუშათა საკითხში XX სუაკუნის დამდეგს. მუშათა მასების პოლიტიკისგან ჩამოცილების მიზნით იქმნებოდა მუშათა ოფიციალური ორგანიზაციები, რომლებიც საქმიანობდნე პოლიციის ფარული მეთვალყურეობით. ზუბატოველობა გაჩნდა მუშათა ეკონომიკურიდან პოლიტიკურ ბრძოლაზე გადასვლის პერიოდში. პოლიტიკის ინიციატორი იყო მოსკოვის პოლიციის უფროსი ს. ზუბატოვი. ზუბატოველების პირველი ორგანიზაცია შეიქმნა 1901 წელს მოსკოვში, მინსკსა და ვილნიუსში 1901-1903 წლებში ასეთი ორგანიზაციები შეიქმნა პეტერბურგში, კიევში, ხარკოვში, ეკატერინოსლავში და სხვა. ზუბატოვური ორგანიზაციები ითხოვნდნენ ხელფასის მომატებას, სამუშაო დღის შემცირებას. 1903 წელს ზუბატოვური ორგანიზაციები გაუქმდა, მთავრობამ უარყო ზუბატოვშჩინა.
ლიტერატურა
რუსეთის იმპერია
დენპასარი

დენპასარი — ქალაქი ინდონეზიაში, ბალის პროვინციის დედაქალაქი. მისი მოსახლეობა საკმაოდ სწრაფად იზრდება და 2010 წელს ეს მაჩვენებელი 788 445 ადამიანს შეადგენდა. მიმდებარე მეტროპოლიური არეალის მოსახლეობა 2 მილიონამდეა.
ისტორია
1958 წელს დენპასარი ბალის დედაქალაქი გახდა. წინა საუკუნეებში ის ბადუნგის პროვინციის დედაქალაქი იყო. მის არქიტექტურაზე იგრძნობა მრავალი კულტურის გავლენა, იავური, ჩინური თუ ევროპული. ჩინური ტრადიციები განსაკუთრებით თვალშისაცემია ქალაქის ცენტრში. XIX საუკუნეში მოსულმა ჰოლანდიელმა კოლონისტებმა ძეგლებზე ასევე დატოვეს თავისი კვალი. მიუხედავად ბოლო წლებში მიმდინარე სწრაფი სწრაფი მშენებლობებისა, დენპასარი მაინც ინარჩუნებს პროვინციულ იერსახეს. ტაძრებისა და სახლების სიახლოვეს ჯერ კიდევ შესაძლებელია ბრინჯის მინდვრების ხილვა. ადმინისტრაციული შენობები გზატკეცილების გასწვრივაა განლაგებული. თანამედროვე არქიტექტურასთან შერწყმულია ტიური სასოფლო სტრუქტურები.
ეკონომიკა
დენპასარის ეკონომიკის სტრუქტურა თანდათან იცვლება და სულ უფრო მეტად დამოკიდებული ხდება მზარდ ტურიზმზე.
დაძმობილებული ქალაქები
პალემბანგი, ინდონეზია
ვერაკრუსი, მექსიკა
გრან-კანარია, ესპანეთი
პჰუკეტი, ტაილანდი
ხაიკოუ, ჩინეთი
იხილეთ აგრეთვე
ინდონეზიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ინდონეზიის ქალაქები
მამედ ალექპერლი

მამედ ალექპერლი
მამედ ქაზიმ ალექპერ ოღლუ ალექპერლი (1905 წ. 24 იანვარი, დერბენტი— 1938 წ. 12 ან 13 ოქტომბერი, ბაქო) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი ლიტერატურათმცოდნე, ფილოსოფოსი, საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
მამედ ქაზიმ ალექპერლი 1905 წლის 24 იანვარს დერბენტში დაიბადა. 1926 წლიდან იყო კომუნისტური პარტიის წევრი. 1927 წელს დაამთავრა ვ. ი. ლენინის სახელობის აზერბაიჯანის პედაგოგიური ინსტიტუტი. იყო სახალხო განათლების განჯის განყოფილების დირექტორი, ჟურნალ „კრასნაია განჯას“ (წითელი განჯა) (1927), გაზეთ „დაღეტასანსაკია ფუგარას“ (მაჰაჩყალა) და ჟურნალ „მაარიფ იოლუს“ („განმანათლებლობის გზა“) რედაქტორი (1928 – 1930).
1934 წელს მოსკოვში დაამთავრა წითელი პროფესურის ინსტიტუტი. იყო აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის თავმჯდომარე, აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორი (1935 წლამდე), გაზეთების - „კომუნისტი“, „ლიტერატურული გაზეთი“, „კოშკი“, ჟურნალების - „რევოლუცია და კულტურა“, „ლიტერატურული აზერბაიჯანი“ - რედაქტორი.
ალექპერლი ერთ-ერთი რედაქტორი იყო, რომელმაც ლენინის თხზულებები აზერბაიჯანულ ენაზე გამოსაცემად მოამზადა. მამედ ქაზიმ ალექპერლი ავტორია აზერბაიჯანში ფილოსოფიის პირველი სახელმძღანელოსი, ასევე აზერბაიჯანის საბჭოთა ლიტერატურის აქტუალური პრობლემებისადმი მიძღვნილი სტატიებისა („ოქტომბრის რევოლუცია და აზერბაიჯანული ლიტერატურა“, „საბჭოთა ლიტერატურა განვითარების გზაზე“, „სააპრილო ლიტერატურა“, „სოციალისტური რეალიზმისათვის“, „აიდინიდან იაშარამდე“, „მოსახვევი“ და სხვ.). 1934 წელს საბჭოთა მწერალთა პირველ ყრილობაზე წაიკითხა მოხსენება აზერბაიჯანული ლიტერატურის შესახებ.
გახდა სტალინური რეპრესიების მსხვერპლი. 1938 წელს დახვრიტეს.
სქოლიო
XX საუკუნის ფილოსოფოსები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
ყაზლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ყაზლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ყაზლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ყაზლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ისმაილის რაიონი
ყაზლი — სოფელი აზერბაიჯანში, საბირაბადის რაიონი
გლავკოსი

გლავკოსი — მდინარე საბერძნეთში. სიგრძე 26,3 კმ. ერთვის იონიის ზღვის პატრის ყურეს.
1927 წელს მდინარეზე ააშენეს ჰიდროელექტროსადგური, რომელიც დღეისათვის საზოგადოებისთვის წარმოდგენილია როგორც მუზეუმი. ჰესმა ფუნქციონირება შეწყვიტა 1953 წელს. მდინარეზე ამჟამად დაგეგმილია რკინაბეტონის კონსტრუქციების აშენება. საზღვარი მესატიდასა და პატრას შორის ნაწილობრივ გადის მდინარე გლავკოსზე.
იხილეთ აგრეთვე
საბერძნეთის მდინარეების სია
სქოლიო
საბერძნეთის მდინარეები
Muncuqlu (disambiguation)

Muncuqlu (disambiguation)
Muncuqlu or Mundzhuglu or Muncuglu may refer to:
Muncuqlu, Azerbaijan
Mundzhuglu, Azerbaijan
See also
Muncel (disambiguation)
Admiralty Embankment

Admiralty Embankment
The Admiralty Embankment ((Admiralteyskaya Naberezhnaya)) or Admiralty Quay is a street along the Neva River in Central Saint Petersburg, named after the Admiralty Board.
Between 1919 and 1944 the street was known as Roshal Embankment, named after the revolutionary S. G. Roshal.
The Admiralty Embankment was constructed in 1763 to 1767, by the engineers V. M. Karlowicz and S. S. Selyavionov. The street has no other buildings than the Admiralty and the Bronze Horseman.
The street begins at the Decembrists Square, where the English Embankment becomes the Admiralty Embankment. The street ends at the Palace Bridge, where it becomes the Palace Embankment.
The Admiralty Embankment is home to the Admiralty building and the Bronze Horseman, it has also a wonderful view of the Neva and the Saint Petersburg State University is just across the Neva.
See also
Lions at the Dvortsovaya pier
Streets in Saint Petersburg
Cultural heritage monuments of federal significance in Saint Petersburg