PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
იტამონტი

იტამონტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 933 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოზუ-ალეგრის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 003 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.43 კმ²-ზე. ფართობი 431 792 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მინუსი

მინუსი — მათემატიკური ნიშანი, აღნიშნავს გამოკლებასა და უარყოფით რიცხვებს.
მათემატიკური ფორმულები ვიკიპედიაში
მინუსის გამოყენებისას ვიკიპედიის მათემატიკურ ფორმულებში საბოლოოდ იღებს მოგრძო სახეს. მაგალითად:
<math>1-1=0</math> გამოიყურება, როგორც .
იხილეთ აგრეთვე
პლიუსი
ლიტერატურა
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტ. 5, გვ. 417, თბ., 1958
რესურსები ინტერნეტში
graphemica.com // „-“ — hyphen-minus
მათემატიკური ნიშნები
ვარდისუბნის ნათლისმცემლის ეკლესია

ვარდისუბნის ნათლისმცემლის ეკლესია — არქიტექტურლი ძეგლი, დგას სოფელ ვარდისუბნის სამხრეთით სამიოდე კილომეტრზე, ფოთლოვან ტყეში. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია. დასავლეთიდან ეკვრის თანადროული. გეგმით თითქმის კვადრატულია კარიბჭე, რომელიც ეკლესიასთან შედარებით, რამდენადმე ვიწროა და დაბალი. ორივე ნაგებობა რიყის ქვითაა ნაშენი. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია ეკლესიისა და კარიბჭის სახურავის საფარი, ალაგ-ალაგ, ლავგარდანი და კედლების ზედა ნაწილები, ეკლესიის სამხრეთ კედელზე მიყრდობილია ცაცხვის ხე, რის გამოც საპირე წყობის ქვების მნიშვნელოვანი ნაწილი ჩამოცვენილია. შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან და დასავლეთიდან კარიბჭიდან აქვს. ორივე კარი, ხის ძელებით, თარაზულად ყოფილა გადახურული. იკლესიის შიდა სივრცე შემაღლებული პროპორციებითაა გადაწყვეტილი. აღმოსავლეთით იგი დასრულებულია ნახევარწრიული აფსიდით, რომლის ცენტრში ნახევარწრიულთაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის გვერდებზე, სხვადასხვა დონეზე, ორ-ორი, მცირე, სწორკუთხა ნიშაა საკურთხევლის სარკმლის გარდა, თითო, მსგავსი სარკმელი ჩრდილოეთ, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშიცაა. მათგან ჩრდილოეთ და სამხრეთ სარკმელებში შესაბამისი კედლების აღმოსავლეთ ნაწილშია მოწყობილი, დასავლეთისა კი, კედლის ღერძზე, ზედა ნაწილში. აფსიდის მხარეები დასრულებულია ნათალი ქვის, თაროსებრი იმპოსტებით, რომლებსაც ნახევარწრიული ფორმის, სატრიუმფო თაღი ეყრდნიბა. მსგავსი ფორმისაა კამარაც. გრძივ კედლებზე თითო, ერთსაფეხურიანი პილასტრია, რომლებიც შესაბამისს კედლებს, თანაბარ ნაწილებად ყოფს. კარიბჭეში შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი შეისრულთაღოვანია. კარის ზემოთ პატარა, სწორკუთხა სარკმელია, რომელიც შიგნიდან გარეთკენ მაღლდება. შიგნით, ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში, მოწყობილია თითო, განიერი და მაღალი, შეისრულთაღოვანი ნიშა. კარიბჭის აჭმოსავლეთ კედელში გამოყვანილია მაღალი, შეისრულთაღოვანი ნიშა. კარიბჭის აღმოსავლეთ კედელში გამოყვანილია მაღალი, შეისრულთაღოვანი არე, რომელშიც ეკლესიის დასავლეთ შესასვლელია მოქცეული. შიგნით კარიბჭეს ცილინდრული კამარა ხურავს, რომლის ღერძი ეკლესიის გრძივ ღერძს ემთხვევა.
ეკლესიის კედლები დასრულებულია აგურის სამსაფეხუროვანი ლავგარდნით. ლავგარდნის თითოეული საფეხური აგურის ორ-ორი რიგისგან შედგება. ქვედა რიგში აგური კუთხურადაა დაწყობილი, ზედაში მიჯრით. კარიბჭის ლავგარდანი ორსაფეხურიანია. ორივე რიგში აგურები მიჯრითაა ნაწყობი.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Gemmula kieneri

Gemmula kieneri is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Turridae, the turrids.
Its mineralized tissue is made up of calcium carbonate. One may find it in a water depth of 50m (min) to 346m (max).
Subspecies
† Gemmula kieneri ryuktjuensis MacNeil, 1960
† Gemmula kieneri woodwardi (Martin, 1884)
Description
The length of this robust, fusiform shell varies between 26.2 mm and 73 mm.
AWB Powell (1964) pointed out that this species is very similar to Gemmula speciosa (Reeve, 1842)
Distribution
This marine species occurs off Papua New Guinea, in the East China Sea and South China Sea, Nansha Islands; off Japan and the Philippines; off Queensland, Australia.
References
Doumet, E. (1840) Pleurotoma in Mollusques. Magasin de Zoologie. Series II year II: pl. 10+2 pp; pl. 11+ 2 pp
Reeve, L.A. (1843-46) Monograph of the Genus Pleurotoma. Conchologia Iconica, vol. 1, Pls. I –XL
Powell, A.W.B. (1964) The family Turridae in the Indo-Pacific. Part 1. The subfamily Turrinae. Indo-Pacific Mollusca, 1, 227–346
Powell, A.W.B. 1968. The turrid shellfish of Australian waters. Australian Natural History 1 16: 1–6
Ladd, H.S. 1982. Cenozoic fossil mollusks from western Pacific islands; gastropods (Eulimidae and Volutidae through Terebridae). United States Geological Survey Professional Papers 1171: i-iv, pls 1-20
Springsteen, F.J. & Leobrera, F.M. 1986. Shells of the Philippines. Manila : Carfel Seashell Museum 377 pp., 100 pls.
Wilson, B. 1994. Australian marine shells. Prosobranch gastropods. Kallaroo, WA : Odyssey Publishing Vol. 2 370 pp.
Tucker, J.K. 2004. Catalog of Recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682: 1–1295
Steyn, D.G & Lussi, M. (2005). Offshore Shells of Southern Africa: A pictorial guide to more than 750 Gastropods. Published by the authors. Pp. i–vi, 1–289.
Cernohorsky, Walter O. "Taxonomic notes on some deep-water Turridae (Mollusca: Gastropoda) from the Malagasy Republic." Records of the Auckland Institute and Museum (1987): 123–134.
Liu, J.Y. [Ruiyu] (ed.). (2008). Checklist of marine biota of China seas. China Science Press. 1267 pp.
Li B. [Baoquan] & Li X. [Xinzheng]. (2008). Report on the turrid genera Gemmula, Lophiotoma and Ptychosyrinx (Gastropoda: Turridae: Turrinae) from the China seas. Zootaxa. 1778: 1-25.
External links
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1-1295.
kieneri
Gastropods described in 1840
Marcus Fabius Ambustus (consul 360 BC)

Marcus Fabius Ambustus (consul 360 BC)
Marcus Fabius Ambustus (fl. 360–351 BC) was a statesman and general of the Roman Republic. He was the son of Numerius Fabius Ambustus.
He served as consul three times: in 360, 356, and 354 BC. His consulships occurred during a time in which Rome was reasserting itself following its defeat at the hands of the Gauls in the Battle of the Allia of 387 BC. He defeated the Hernici in 356, and Tibur in 354, earning a triumph for the latter victory. He further succeeded against the Falisci, but was defeated by Tarquinia.
As he was absent from Rome when the time came for holding the comitia, the senate, which did not like to entrust them to his colleague, who had appointed a plebeian dictator, and still less to the dictator himself, nominated interreges for the purpose. The object of the patricians was to secure both places in the consulship for their own order again, which was effected by Ambustus, who seems to have returned to Rome in the meantime. He was appointed the eleventh interrex in 355, and declared two patricians consuls in violation of the Licinian law (the plebs had been made eligible for the consulship again, over his objections), although he was not successful in his object. He served as interrex again in 351, and as dictator in 351. There is some disagreement between scholars over whether he ever served as censor, possibly in 358, and as princeps senatus later in life (the two questions are connected, as all principes prior to 209 BC were censorii). He was possibly the interrex appointed in 340 BC named M. Fabius, other possibilities includes his son, Marcus Fabius Ambustus or another contemporary Fabii, Marcus Fabius Dursuo, consul in 345 BC.
He was alive in 325, when his son, Quintus Fabius Maximus Rullianus, was Master of the Horse to Lucius Papirius Cursor, and fled to Rome to implore protection from the vengeance of the dictator. He interceded on his son's behalf both with the senate and the people. He was also father of Marcus Fabius Ambustus, who also served as Master of the Horse.
See also
Fabius Ambustus
References
Fabii Ambusti
4th-century BC Roman consuls
Ancient Roman generals
Ancient Roman dictators
Year of death unknown
Year of birth unknown
Romadanovka, Meleuzovsky District, Republic of Bashkortostan

Romadanovka, Meleuzovsky District, Republic of Bashkortostan
Romadanovka is a rural locality (a village) in Korneyevsky Selsoviet, Meleuzovsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 9 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Romadanovka is located 58 km north of Meleuz (the district's administrative centre) by road. Murdashevo is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Meleuzovsky District
Anacithara hebes

Anacithara hebes is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Horaiclavidae.
Description
The length of the shell attains 5.5 mm, its diameter 2 mm.
(Original description) The small, solid shell has a biconical shape. Its colour is uniform white. It contains six whorls, angled at the shoulder. It shows low, rounded, and close-set ribs. They number eleven on the penultimate whorl, and become evanescent on the body whorl. The spirals are close fine threads, nearly uniform in size and spacing, crossing ribs and interstices alike, and extending over the whole
whorl from the suture downwards, numbering about six on the penultimate whorl and twenty-two on the body whorl. The wide aperture is unarmed. The varix is slight. The sinus is shallow. The siphonal canal is a mere notch.
Distribution
This marine species is endemic to Australia and occurs off Queensland.
References
External links
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1–1295.
hebes
Gastropods of Australia
Gastropods described in 1922
მოლოგა (მდინარე)

მოლოგა (მდინარე)
მოლოგა — მდინარე რუსეთში, კალინინის, ნოვგოროდისა და ვოლოგდის ოლქებში, ვოლგის მარცხენა შენაკადი. ჩადის რაბინსკის წყალსაცავში. სიგრძე 456 კილომეტრი, აუზის ფართობი 29 700 კმ². მიედინება დაჭაობებულ ვაკეზე, ზემოთში გადის ვერესტოვოს ტბაზე. შერეული საზრდოობის მდინარეა, ჭარბობს თოვლის წყალი. წყლის საშუალო ხარჯი შესართავიდან 58 კილომეტრზე 172 მ³/წმ. იყინება ოქტომბერ-დეკემბერში, ყინულძვრა ახასიათებს აპრილ-მაისში. მოლოგის ნაპირზეა ქალაქები: ბეჟეცკი, პესტოვო, უსტიუჟნა.
ლიტერატურა
მდინარეები ანბანის მიხედვით
ტვერის ოლქის მდინარეები
ნოვგოროდის ოლქის მდინარეები
ვოლოგდის ოლქის მდინარეები
Camponotus equus

Camponotus equus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
Ivan Milev

Ivan Milev Lalev (18 February 189725 January 1927) was a Bulgarian painter and scenographer regarded as the founder of the Bulgarian Secession and a representative of Bulgarian modernism, combining symbolism, Art Nouveau and expressionism in his work.
Ivan Milev was born in the town of Kazanlak in the family of shepherd Milyu Lalev. In 1917–1918, he fought as a soldier in World War I. On 18 November 1918, the same year that he finished high school in his hometown, he arranged an exhibition in Kazanlak. For two years he was a teacher in Gorski Izvor, Haskovo Province. In 1920, he was admitted to the National Academy of Arts in Sofia, where he studied under Prof. Stefan Badzhov, and had three one-man exhibitions. He also contributed to the communist comic magazine Red Laughter (Червен смях, Cherven smyah) as an illustrator and cartoonist.
In the summer of 1923, he visited Turkey, Greece and Italy with a group of fellow students. He was introduced to the achievements of the Italian Renaissance and the Italian Baroque in Rome, Naples, Florence and Venice. In 1926, he graduated in set decoration from the National Academy and worked for the Ivan Vazov National Theatre as a stage designer. Afterwards he became an independent freelance painter and illustrator and he also painted frescoes. With a group of colleagues he took part in the Shipka Memorial design competition, but came second.
Generally living in poverty, Milev had a brief 18-month marriage to opera singer Katya Naumova; their daughter Mariya Mileva eventually became an architect. Milev died of Influenza in Sofia on 25 January 1927, shortly before his thirtieth birthday.
Regarded as one of the great masters of distemper and watercolour painting in Bulgarian art, Milev often created socially loaded works. His characteristic decorative style was much influenced by the European Secession, but it was also related to Bulgarian folk art and icon painting. Milev's paintings are exhibited in the National Art Gallery, Sofia Art Gallery, the Shumen, Kazanlak and other cities' galleries.
Milev is portrayed on the obverse of the current 5 Bulgarian leva banknote issued in 1999, with some of his works depicted on the reverse side.
Works in the Bulgarian National Art Gallery
Gadulka player 1924, gouache
Triptych or The Maglizh monastery 1924, gouache
Fortune-telling 1924–1926, watercolour and gouache
Village madonna 1925, watercolour
Refugee women 1925, watercolour
September 1923 circa 1926, watercolour
Winter landscape 1926, watercolour and gouache
Winter fairy tale 1926, watercolour and gouache
Our mothers are always dressed in black 1926, watercolour
Refugees 1926, watercolour and gouache
The black bread 1926, watercolour and gouache
Composition circa 1926, watercolour and gouache
Gallery
References
External links
Website about Ivan Milev
Bulgarian art and Ivan Milev
Ivan Milev - Bulgarian Art and Criticism
Bulgarian military personnel of World War I
Bulgarian painters
Art Nouveau painters
Expressionist painters
Symbolist painters
1897 births
1927 deaths
People from Kazanlak
Deaths from influenza
Infectious disease deaths in Bulgaria
Bulgarian scenic designers
Belo Vale

Belo Vale is a municipality in the state of Minas Gerais, Brazil. It is located 82 km south of Belo Horizonte, the state capital. The population was 7,719 inhabitants in 2020.
In 2014, a story about the village of Noiva do Cordeiro, situated within Belo Vale, was published by tabloids around the world. Among other things, these reports said that the population of Noiva do Cordeiro was entirely made up of single women, but this has been dismissed as a hoax by BBC Brazil.
References
Municipalities in Minas Gerais
ნეოფაშიზმი

ნეოფაშიზმი — ტერმინი, რომელიც იხმარება მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ წარმოქმნილი ჯგუფების დასახასიათებლად, რომელთა იდეები და საქმიანობა ფაშიზმის ელემენტებს შეიცავს. ტერმინი ნეოფაშიზმი გამოიყენება მათ მიმართაც, ვინც აღტაცებას გამოხატავს ბენიტო მუსოლინის ან ფაშისტური იტალიის მიმართ. ნეოფაშიზმი ძირითადად შეიცავს ნაციონალიზმისა და ანტი-იმიგრაციულ ანაც ნატივიზმისა და ანტი-კომუნიზმის ელემენტებს. ის ეწინააღმდეგება საპარლამენტო სისტემასა და ლიბერალურ დემოკრატიას.
რესურსები ინტერნეტში
ფაშიზმი
ნეოფაშიზმი
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი (არბატი)

აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი (არბატი)
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვის ისტორიულ ცენტრში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალურ ადმინისტრაციულ ოლქში არბატის რაიონში. ეკლესიაში მოქმედებს იერუსალიმის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეტოქი.
ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
თავდაპირველად ტაძარს ეწოდებოდა „ფილიპე მოციქულის სახელობის ეკლესია“ მოსკოვის მიტროპოლიტის ფილიპეს პატივისცემის ნიშნად, რომლის ქალაქგარეთ სახლიც იდგა ტაძრის სიახლოვეს. ასევე არსებობს ვერსია, რომლის მიხედვითაც ეკლესია დააარსა თავად ფილიპემ, მაგრამ ჩანაწერთა წიგნებში ამის შესახებ არაფერია ნათქვამი.
ამჟამად არსებული ტაძარი აგებულია ივან კოსმინის მიერ და ნაკურთხია 1688 წელს მოციქულ ფილიპეს სახელზე.
1812 წელს ტაძარი გაძარცვეს ფრანგებმა და ძლიერ დაზარალდა მოსკოვის დიდი ხანძრის დროს. ამის შემდეგ ორწელიწადნახევარი ტაძარში ღვთისმსხურება აღარ აღევლინებოდა. 1815 წელს ტაძარი აღადგინეს, მაგრამ საკუთარი მრევლი აღარ ჰყავდა, ამიტომ მიაწერეს ამჟამად უკვე დანგრეულ წმინდა ტრიფონ ამაფუნტელის ტაძარს, რომელიც მდებარეობდა არბატის მოედანზე. 1818 წელს ტაძარში ჩამოყალიბდა იერუსალიმის საპატრიარქოს მეტოქი და შენობაც მათ გადაეცათ. 1819 წელს ტაძრის მთავარი ეგვტერი აკურთხეს აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელზე. XIX საუკუნის ბოლოდან ბერძნული დასპორის არაერთგზის თხოვნის შემდეგ შაბათის ღვთისმსახურება ტრადიციულად მიმდინარეობს ბერძნულ ენაზე.
1917 წელს იერუსალიმის მეტოქი გაუქმდა, მაგრამ ეკლესია საბჭოთა პერიოდშიც არ დახურულა. 1989 წლიდან აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი კვლავ იერუსალიმის ეკლესიის მეტოქია.
2003 წლიდან ტაძრის წინამძღვარია სტეფან (დისპირაკისი).
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт храма Воскресения Словущего на Арбате
Храм Воскресения Словущего на Арбате на сайте «Храмы России»
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მოსკოვის ტაძრები
ირან-კონტრას სკანდალი

ირან-კონტრას სკანდალი, მეორე გავრცელებული სახელწოდებაა ირანგეიტი, იყო პოლიტიკური სკანდალი, რომელსაც ადგილი ჰქონდა აშშ-ის პრეზიდენტის რონალდ რეიგანის მმართველობის ჟამს. სკანდალი გახმაურდა 1986 წლის ოქტომბერ-ნოემბერში.
რეიგანის მთავრობას ბრალი ედებოდათ ირანზე იარაღის საიდუმლოდ მაყიდვიდან აღებული ფულით მემარჯვენე-ექსტრემისტული "კონტრას" დაფინანსებაში, რომელთაც უნდა დაემხოთ სანდინისტური მთავრობა ნიკარაგუაში. ერთი მხრივ ეს დაფინანსება ეწინააღმდეგებოდა აშშ-ის კონგრესის დადგენილებას და მეორე მხრივ ფული უნდა გამოეყენებინათ ლიბანში ამერიკელი მძევლების განთავისუფლებისათვის.
საერთაშორისო სასამართლომ ჰააგაში შეერთებული შტატები დამნაშავედ ცნო ნიკარაგუაში თავისი მილიტარისტული და პარამილიტარისტული ქმედებების გამო. მიუხედავად სასამართლოზე თავის წარმომადგენლის გაგზავნისა აშშ-მა განაცხადა, რომ სასამართლოს არავითარი უფლება არ აქვს გაასამართლოს შეერთებული შტატები. გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ თავის რეზოლუციაში მოსთხოვა აშშ-ს ეღიარებინა სასამართლოს განაჩენი. რეზულუციის მიღების წინააღმდეგ გაეროში ხმა მხოლოდ აშშ-მა, ისრაელმა და ჰონდურასმა მისცა. მას შემდეგ რაც ნიკარაგუის მთავრობა ჩამოგდებულ იქნა და აშშ დაემუქრა ქვეყანას ფინანსური დახმარების შეწყვეტით, ნიკარაგუის ახალმა მთავრობამ სასამართლოს განაჩენის მოთხოვნა შეწყვიტა.
იმის დადგენა, თუ რამდენად იყვნენ გახვეული სკანდალში პრეზიდენტი რეიგანი და ვიცე-პრეზიდენტი ბუში დღემდე ვერ მოხერხდა. რეიგანი ამ თემაზე არ საუბრობდა და სულ იმეორებდა, რომ ვერფერს ვერ იხსენებდა. დონალდ რამსფელდი ამ პერიოდში აშშ-ის სპეციალური წარმომადგენელი იყო ახლო აღმოსავლეთში.
სკანდალში გახვეული სხვა მნიშვნელოვანი პირები იყვნენ: ოლივერ ნორთი, ჯონ პოინდექსტერი, რობერტ მაკფარლეინი, დეივიდ ებშაირი, ალი აკბარ ჰაშემი რაფსანჯანი.
რესურსები ინტერნეტში
Asleson, Vern. Nicaragua: Those Passed By. Galde Press ISBN 1-931942-16-1, 2004
რესურსები ინტერნეტში
Time Article
Arms for Hostages
Story needs to be told
The Iran-Contra Affair 20 Years On
აშშ-ის ისტორია
ირანის ისტორია
აშშ-ის პოლიტიკა
ვესიოლაია-როშჩა (ბაშკირეთი)

ვესიოლაია-როშჩა (ბაშკირეთი)
ვესიოლაია-როშჩა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 73 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 14 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (54 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბელებეის რაიონის სოფლები
ხერინდოტე

ხერინდოტე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ტორიხოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 44 კმ². მოსახლეობა — 2339 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ხერინდოტეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
კოლონკა (ბაშკირეთი)

კოლონკა (ბაშკირეთი)
კოლონკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია შაფრანოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 16 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
ალშეევის რაიონის სოფლები
გეჯაძე

გეჯაძე
საკუთარი სახელი გეჯაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ბესარიონ გეჯაძე — ინჟინერი
ირაკლი გეჯაძე — კომპოზიტორი
შალვა გეჯაძე — მოცეკვავე, ქორეოგრაფი
შალვა გეჯაძე — მსახიობი
ქართული გვარები
Technomyrmex semiruber

Technomyrmex semiruber — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Technomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ტერტ-ბუტილ ჰიდროპეროქსიდი

ტერტ-ბუტილ ჰიდროპეროქსიდი (tBuOOH) — ორგანული პეროქსიდი, რომელიც ფართოდ გამოიყენება სხვადასხვა დაჟანგვის პროცესებში, მაგალითად შარპლესის ეპოქსიდაციის დროს. ჩვეულებრივ ინახავენ 69–70%-იან წყალხსნარში.
სინთეზი
სინთეზის სხვადასხვა ხერხებიდან გამოსარჩევია:
წყალბადის პეროქსიდის რეაქცია იზობუტილენთან ან ტერტ-ბუტილის სპირტთან გოგირდმჟავის თანობისას;
იზობუტანის ავტო-ოქსიდაცია ჟანგბადით.
უსაფრთხოება
ტერტ-ბუტილ ჰიდროპეროქსიდი არის ძლიერ არასტაბილური, ცეცხლსაშიში და მომწამლავი ნივთიერება. მისი კოროზიული თვისებებიდან გამომდინარე იწვევს კანის, ლორწოვანი გარსისა და სასუნთქი გზების დაზიანებას.
ტერტ-ბუტილ ჰიდროპეროქსიდი შედის აშშ-ში ტრანსპორტირებისთვის აკრძალულ ნივთიერებათა სიაში. NFPA 704-ის ჯანმრთელობის, ცეცხლსაშიშობისა და არასტაბილურობის ცხრილში მას უკავია ყველგან უმაღლესი, მე-4 ადგილი. თუმცა სხვა წყაროები ამტკიცებენ, რომ ცხრილში ეს ნიშნულები უფრო დაბალია და არის 3-2-2 ან 1-4-4.
სქოლიო
ორგანული ნივთიერებები
ფეთქებადი ნივთიერებები
ტერტ-ბუტილის ნაერთები
ნუგზარ ასათიანი

ნუგზარ ასათიანი (დ. 16 ივლისი 1937, ქუთაისი — გ. 2 აპრილი 1992, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი, მოფარიკავე, 1964 წლის ტოკიოს ოლიმპიადის ჩემპიონი და 1960 წლის რომის ოლიმპიადის მონაწილე. მსოფლიო ჩემპიონი გუნდურ შეჯიბრებაში (1965), ორგზის მეორე (1961, 69) და მესამე (1962) პრიზიორი, სტუდენტთა მსოფლიო თამაშების მეორე პრიზიორი (1961), სსრკ ჩემპიონი პირად (1961) და გუნდურ შეჯიბრებაში (1960, 62, 66, 68). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1964). საერთაშორისო კატეგორიის მსაჯი. ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალერი გარდაცვალების შემდეგ. 2011 წელს, სერიაში „ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები“ (პროექტის ავტორი და მთავარი რედაქტორი ელგუჯა ბერიშვილი) გამოიცა გიორგი ფრანგიშვილის წიგნი „ნუგზარ ასათიანი“
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ნუგზარ ასათიანი — საქართველოს ოლიმპიელთა კლუბი
ნუგზარ ასათიანი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნუგზარ ასათიანი — საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი
სტატისტიკა — Sports-Reference.com
ნუგზარ ასათიანი — ქართული სპორტი
სქოლიო
დაბადებული 16 ივლისი
დაბადებული 1937
გარდაცვლილი 2 აპრილი
გარდაცვლილი 1992
ქართველი მოფარიკავეები
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალრები
ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები
ნოვი-ბეოგრადის თემი

ნოვი-ბეოგრადის თემი — თემი სერბეთში, შედის ბელგრადის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 219 208 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 5347 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 41 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ნოვი-ბეოგრადი. ნოვი-ბეოგრადის თემი შედგება 1 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 41 კმ².
თემის მოსახლეობის სტატისტიკა
რესურსები ინტერნეტში
სერბეთის ოფიციალური სტატისტიკა
სქოლიო
სერბეთის თემები
ელექტროზავოდსკაია (მოსკოვის მეტრო)

ელექტროზავოდსკაია (მოსკოვის მეტრო)
ელექტროზავოდსკაია — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს არბატსკო-პოკროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1944 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მეტროსადგურები
Tindi people

Tindi people
The Tindi are an indigenous people of Dagestan, North Caucasus living in five villages in the center area around the Andi-Koisu river and the surrounding mountains in the northwestern part of southern Dagestan. They have their own language, Tindi, and primarily follow Sunni Islam, which reached the Tindi people around the 8th or 9th century. The only time that the Tindis were counted as a distinct ethnic group in the Russian Census was in 1926, when 3,812 reported to be ethnic Tindis. In 1967, there were about 5,000 ethnic Tindis (T. Gudava). They are culturally similar to the Avars.
The basis of the Tindis' ethnic identity is their language, but its use is limited to domestic settings and is decreasing. Therefore, the Tindis are in danger of assimilation by the Avars, whose language is the dominant local one.
Neighboring peoples are the Chamalals, Avars, Bagvalals, Akhvakhs, Khwarshis.
References
The peoples of the Red Book: Tindis
Ethnic groups in Dagestan
Muslim communities of Russia
Peoples of the Caucasus
Muslim communities of the Caucasus