PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ესტონეთ-საქართველოს ურთიერთობები

ესტონეთ-საქართველოს ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს ესტონეთსა და საქართველოს შორის.
ისტორია
დიპლომატიური ურთიერთობები საქართველოსა და ესტონეთის რესპუბლიკას შორის დამყარდა 1992 წლის 16 ივნისს. 1999 წლიდან საქართველოს მოქალაქეების უფლებებს იცავდა საქართველოს გენერალური კონსული ლიტვის, ლატვიისა და ესტონეთის რესპუბლიკებში ზურაბ მარშანია. 2003 წლის სექტემბერში მოქმედება დაიწყო საქართველოს საელჩომ ლიტვის, ლატვიისა და ესტონეთის რესპუბლიკებში. საქართველოს ელჩად ლიტვის, ლატვიისა და ესტონეთის რესპუბლიკებში დაინიშნა დავით აფციაური.საქართველოს პრეზიდენტის 2006 წლის 13 ოქტომბრის № 606 ბრძანებულების თანახმად, შეიქმნა საქართველოს საელჩო ესტონეთის რესპუბლიკაში, სადაც დაინიშნა საქმეთა დროებითი რწმუნებული ზურაბ მარშანია. 2009 წლიდან ელჩია რუსლან აბაშიძე.
ვიზიტები
ვიზიტები საქართველოში
2004 წლის 10-11 ივნისი - ესტონეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის კრისტიინა ოიულანდის ოფიციალური ვიზიტი;
2005 წლის 22-23 ნოემბერი - ესტონეთის პრეზიდენტის არნოლდ რუიტელის ვიზიტი;
2005 წლის 16-20 დეკემბერი - ესტონეთის პარლამენტის თავმჯდომარის ენე ერგმას ვიზიტი;
2006 წლის 9-11 მაისი - ესტონეთის პრეზიდენტის არნოლდ რუიტელის ვიზიტი;
2007 წლის სექტემბერი - ესტონეთის რესპუბლიკის პარლამენტის თავმჯდომარის ენე ერგმას ვიზიტი საქართველოში.
2008 წლის იანვარი - პრეზიდენტ ტოომას ჰენდრიკ ილვესის ვიზიტი საქართველოში.
2008 წლის თებერვალი - პრემიერ მინისტრის ანდრუს ანსიპის ვიზიტი;
2008 წლის აგვისტო - პრეზიდენტ ტოომას ჰენდრიკ ილვესის ვიზიტი საქართველოში
2008 წლის აგვსიტო - საგარეო საქმეთა მინისტრის ურმას პაეტის ვიზიტი საქართველოში
ვიზიტები ესტონეთში
2004 წლის ოქტომბერი - საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის ვიზიტი ესტონეთში;
2008 წლის მარტი - პრემიერ მინისტრის ვლადიმერ გურგენიძის ვიზიტი ესტონეთში.
2009 წლის 22 თებერვალი, პარლამენტის თავმჯდომარის დავით ბაქრაძის ვიზიტი ესტონეთში.
2010 წლის იანვარში საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის ვიზიტი ესტონეთში.
საქართველოს ელჩები ესტონეთში
რუსლან აბაშიძე – 1 აპრილი, 2009-დღემდე
ესტონეთის ელჩები საქართველოში
ტომას ლუკი 18 სექტემბერი, 2008-დღემდე
რესურსები ინტერნეტში
ურთიერთობები საქართველოსა და ესტონეთის რესპუბლიკას შორის
სქოლიო
საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები
ესტონეთის დიპლომატიური ურთიერთობები
გრიგოლ ღუღუნიშვილი

გრიგოლ ღუღუნიშვილი (დ. 14 ნოემბერი, 1901, დარკვეთი — გ. 26 იანვარი, 1995) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი, პროფესორი, თანამდებობის პირი.
ბიოგრაფია
1925 წელს დაამთავრა თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ინჟინერ-მექანიკოსის კვალიფიკაციით.
მუშაობა დაიწყო თბილისის ტრამვაის მეურნეობაში სახელოსნოების უფროსად, შემდგომ — ტრამვაის მეურნეობის მთავარი ინჟინრის მოადგილედ. 1932-1934 წლებში იყო ავტოსარემონტო ქარხნის მთავარი ინჟინერი და ტექნიკური დირექტორი. ამ თანამდებობაზე მუშაობის პერიოდში განახორციელა მშენებარე ქარხნის ხელახალი დაპროექტება, რითაც მიღწეულ იქნა საწარმოს სიმძლავრეთა გაზრდა და მნიშვნელოვანი ეკონომიკური ეფექტი. 1934-1937 წლებში საქართველოს კომუნალური მეურნეობის კომისარიატის საქალაქო ტრანსპორტის ხელმძღვანელი. 1937-1938 წლებში თბილისის ტრამვაი-ტროლეიბუსის ტრესტის მთავარი ინჟინერი. 1938-1940 წლებში იყო საქკომუნპროექტის საპროექტო ჯგუფის ხელმძღვანელი. 1940-1942 წლებში თბილქალაქპროექტის საპროექტო ჯგუფის ხელმძღვანელი. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, 1942-1943 წლებში თბილისის საავიაციო ტექნიკუმის სასწავლო საწარმოო სახელოსნოებს ედგა სათავეში. 1943-1945 წლებში სამშენებლო მასალების სამმართველოს მთავარი მექანიკოსი. 1945-1947 წლებში იყო თბილისის „ლუდლიმონათის“ ტრესტის საწარმოო განყოფილების უფროსი. იგი ქვეყნისათვის მნიშვნელოვანი სამრეწველო საწარმოების პროექტირებას ხელმძღვანელობდა. შედგენილი იქნა თბილისის ვაგონშემკეთებელი ქარხნის ტექნიკური პროექტი, თბილისის საავტობუსო მეურნეობისა და ქუთაისის ტრამვაის მეურნეობის, თელასის საწარმოო კორპუსის პროექტები და სხვა. საინჟინრო-საწარმოო საქმიანობასთან ერთად, 1929-1947 წლებში სასწავლო-პედაგოგიურ და სამეცნიერო-კვლევით მოღვაწეობას ეწეოდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. 1947 წელს დაიცვა დისერტაცია ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად. იმავე წელს აირჩიეს გზათა მიმოსვლის ინჟინერთა თბილისის ინსტიტუტის ლითონთა ტექნოლოგიის კათედრის გამგედ. 1959-1962 წლებში იყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის შედუღების კათედრის გამგე. ამ პერიოდში მან შექმნა სახელმძღვანელო „ლითონთა ტექნოლოგია“, რაც ერთ-ერთი პირველი წიგნი იყო მშობლიურ ენაზე. შემდგომ მან მოამზადა სახელმძღვანელო „ლითონთა წნევით დამუშავება“. 1962 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მეტალურგიის ფაკულტეტის ჯერ სამსხმელი წარმოების, შემდგომ ლითონთა წნევით დამუშავების კათედრაზე. მეტალურგიის ფაკულტეტის საბჭოსა და სახელმწიფო-საგამოცდო კომისიის წევრი.
ჯილდოები
1962 — საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი
ბიბლიოგრაფია
ფერადი ლითონების ცივი შედუღება, თბ., საბჭ. საქართველო, 1961, გვ. 55
ლითონების შედუღება, ჭრა და რჩილვა, თბ., ცოდნა, 1958, გვ. 290
ლიტერატურა
გამოჩენილი ინჟინრები და მეცნიერები: კრებული, მიტროპოლიტი ანანია ჯაფარიძე, თბ., 2012, გვ. 146-147
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ინჟინრები
ქართველი პედაგოგები
ერეკლე II-ის თეატრი

ერეკლე II-ის თეატრი — ერეკლე II-ის (1720-1798) მრავალი კულტურულ წამოწყებას შორის ერთ-ერთი საპატიო ადგილი ეჭირა თეატრალურ ხელოვნებას. XVII საუკუნეში ინტენსიურად ვითარდებოდა თეატრ-სანახაობითი კულტურა. ხანგრძლივი ფორმირების პროცესში გამოიკვეთა ორი ტენდენცია: ერთი-თეატრი ღია ცის ქვეშ, მეორე-თეატრის შენობაში. შენობა ნაგებობაში შეიქმნა პროფესიული თეატრი თავისი დასით, რეპერტუარით და ადმინისტრაციით. სათეატრო ცხოვრებაზე გარკვეულ გავლენას ახდენდა თბილისის და თელავის სემინარიები სადაც ყოველ კვირას იმართებოდა ჩვენებები, რომელიც იმპულს აძლევდა თეატრის განვითარებას. ასევე დიდი წვლილი მიუძღვით თეატრის განვითარებაში გამოჩენილი მოღვაწეებს დავით ბატონიშვილს, ა. თურქესტანიშვილს, რომლებმაც ერეკლე II-ს დახმარებით რუსეთში მიიღეს განათლება.
1790-იანების დასაწყისში თბილისსა და თელავში იმართებოდა წარმოდგენები. მაჩაბლის, გაბრიელ მაიორისა და გიორგი ავალიშვილის თეატრი ერეკლე II-ის სათეატრო ხელოვნების ძირითადად სახეს ქმნიდა. გ.ავალიშვილის თეატრში ძლიერი იყო კლასიცისტური ტენდენციები, ხოლო მაჩაბელთან უფრო სახალხო ფორმის თეატრი ვითარდებოდა, ორივე კი ერთი სათეატრო კულტურის სხვადასხვა ეტაპს წარმოადგენდა. გ. ავალიშვილი თარგმნიდა კლასიცისტურ პიესებს. ერეკლე II-ს გაბრიელ მაიორისთვის უბოძებია არეშაშვილის გვარი. მას უთამაშია კომედიებშიც. მაჩაბელთან ერთად მონაწილეობდა 1795 წელს კრწანისის ბრძოლაში, როგორც მსახიობი და არტილერისტი. თეატრში ასევე მოღვაწეობდნენ ოთარ ნორიელი, იოანა ბუიანა, იოსებ ამირაძე და სხვები. მათი მოღვაწეობა იწვევდა სანახაობათა კულტურისადმი ინტერესს და ამდიდრებდა სათეატრო ფორმებს.
1761 წელს დაიწერა მცირე პიესა ერეკლე II-ის დროს რომლის ავტორი იასე მიქაძე იყო.
1795 წელს კრწანისის ბრძოლას შეეწირა მაჩაბლის დასი. ამ ფაქტის გამო თეიმურაზ ბატონიშვილი მოგვითხრობს:
.
ლიტერატურა
თბილისის ენციკლოპედია, თბ., 2002
საქართველოს თეატრები
Krushka

Krushka is a village in Kardzhali Municipality, Kardzhali Province, southern Bulgaria.
References
Villages in Kardzhali Province
ჯოჯოხეთას ეკლესია

ჯოჯოხეთას ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბობნევში. აგებულია XVI-XVIII საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია ჩრდილოეთის მინაშენით აგებულია სხვადასხვა ტიპის სხვადასხვა ზომის ქვით და ბრტყელი აგურით დუღაბზე. აგური გამოყენებულია თაღთა და კონქის გადასაყვანად. კედლების წყობა დიდი ზომის ოთხკუთხა ქვების თითო რიგს შორის წვრილი ქვის ორრიგა წყობის მონაცვლეობაა. შესასვლელი აქვს სამხრეთიდან. კარი შეისრულთაღოვანია აგურით გამოყვანილი. სარკმლები ფართო და თაღოვანია. ნახევარწრიული აფსიდა მხრითაა გამოყოფილი. სარკმლის ორივე მხარეს იატაკთან ახლოს და კონქის ქუსლთან თითო სწორკუთხა ნიშ-სამალავია. ჩრდილოეთის მინაშენი ყრუა. გასასვლელი ტაძრის ჩრდილოეთ კედელში გაჭრილი არქიტრავით გადახურული კარიდანაა. ეკლესია ძლიერ დაზიანებულია. არ აქვს კამარა, კონქის ნაწილი, კედლების ზედა ნაწილები. ინტერიერი და პერიმეტრი ნაშალი ფენითა და მცენარეულობითაა დაფარული.
რესურსები ინტერნეტში
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
რომან ბუბუტეიშვილი

რომან ბუბუტეიშვილი (დ. 1936 — გ. 2012) — ქართველი ინჟინერი.
რომან ბუბუტეიშვილი დაიბადა ჩოხატაურის რაიონში, სოფელ საჭამიასერში. 1959 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ენერგეტიკის ფაკულტეტი. 1959-1963 წლებში მუშაობდა საპროექტო ორგანიზაცია „საქენერგოპროექტში“ ინჟინრად. 1963-1978 წლებში „საქმთავარენერგოს“ სარელეო დაცვისა და ავტომატიკის ცენტრალური სამსახურში სხვადასხვა თანამდებობბებზე. 1975-1978 წლებში რომან ბუბუტეიშვილი მივლინებული იყო ეგვიპტეში არაბთა რესპუბლიკაში ენერგოსისტემის სარელოე დაცვის მთავარ ექსპერტად. 1978-1981 წლებში მუშაობდა „საქმთავარენერგოში“ ელ. ტექნიკური მოწყობილებების ექსპლუატაციის სამსახურის უფროსად. 1981-1992 წლებში ინსტიტუტ „ენერგოქსელპროექტის“ საქართველოს განყოფილების უფროსი, პროექტის მთავარი ინჟინერი, ხელმძღვანელობდა სისტემის 110-220-500კვ. ობიექტების პროექტირებას და მათი მშენებლობის საავტორო ზედამხედველობას. 1992-2005 წლებში კი ენერგოსისტემის სარელეო დაცვის მთავარ სპეციალისტად და ამავდროულად კომპანია „ელექტროგადაცემის“ სარელეო დაცვის სამსახურის უფროსად.
2005-2012 წლებში ასევე მუშაობდა „ენერგოპრო ჯორჯიას“ სრული დაცვის განყოფილრბაში მთავარ სპეციალისტად.
ლიტერატურა
საქართველოს ენერგეტიკოსები, ენციკლოპედია, თბ., 2016, გვ. 52
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1936
გარდაცვლილი 2012
ქართველი ინჟინრები
Cruzeta

Cruzeta is a municipality in the state of Rio Grande do Norte in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Rio Grande do Norte
References
Municipalities in Rio Grande do Norte
ნიკიტა სიმონიანი

ნიკიტა სიმონიანი (სახელი დაბადებისას — მკრტიჩ პოღოსის ძე სიმონიანი; დ. 12 ოქტომბერი, 1926, არმავირი, რსფსრ, სსრ კავშირი) — სომეხი, რუსი და საბჭოთა ფეხბურთელი, ფეხბურთის მწვრთნელი და საფეხბურთო ფუნქციონერი, რუსეთის ფეხბურთის კავშირის პირველი ვიცე-პრეზიდენტი. თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე. იცავდა მოსკოვის „კრილია სოვეტოვის“, მოსკოვის „სპარტაკისა“ და საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ოთხგზის (1952, 1953, 1956, 1958) ჩემპიონი და საბჭოთა კავშირის თასის ორგზის (1950, 1958) მფლობელი მოსკოვის „სპარტაკის“ შემადგენლობაში. 1956 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი, 1958 წლის შვედეთის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1954). საბჭოთა კავშირის დამსახურებული მწვრთნელი (1969). რუსეთის ფედერაციის ფიზიკური კულტურის დამსახურებული მუშაკი (2019).
მოსკოვის „სპარტაკის“ ყველა დროის საუკეთესო ბომბარდირი (160 გოლი). რვაჯერ იყო დასახელებული საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში. აქედან ორჯერ პირველ ნომრად.
სანაკრებო კარიერა
1954–1958 წლებში საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 20 შეხვედრას ატარებს და 10 ბურთი გააქვს.
სტატისტიკა
მსოფლიო ჩემპიონატზე
ნიკიტა სიმონიანმა 1958 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის 5 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და ერთი ბურთი გაიტანა.
მიღწევები
საკლუბო
სპარტაკი მოსკოვი
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი: 1952, 1953, 1956, 1958
საბჭოთა კავშირის ვიცე-ჩემპიონი: 1954, 1955,
საბჭოთა კავშირის ბრინჯაოს პრიზიორი: 1957,
საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი: 1950, 1958
საბჭოთა კავშირის თასის ფინალისტი: 1952, 1957
სანაკრებო
სსრ კავშირი
ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონი: 1956
ინდივიდუალური
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის საუკეთესო ბომბარდირი: 1949, 1950, 1953
გრიგორი ფედოტოვის კლუბის წევრი: 183 გოლი
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი: 1954 № 938
№1: 1949, 1953
№2: 1950, 1956, 1957, 1958
№3: 1951, 1952
სამწვრთნელო
სპარტაკი მოსკოვი
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი: 1962, 1969
საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი: 1963, 1965, 1971
არარატი
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი: 1973
საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი: 1973
ლიტერატურა
ბიბლიოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ნიკიტა სიმონიანი — ფიფა-ს ჩანაწერი
სქოლიო
დაბადებული 1926
დაბადებული 12 ოქტომბერი
სომეხი ფეხბურთელები
რუსი ფეხბურთელები
საბჭოთა ფეხბურთელები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
სოხუმის დინამოს ფეხბურთელები
მოსკოვის სპარტაკის ფეხბურთელები
საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები
1958 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
გრიგორი ფედოტოვის კლუბის წევრები
რუსი ფეხბურთის მწვრთნელები
საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები
საბჭოთა კავშირის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მწვრთნელები
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
რუსეთის დამსახურებული მწვრთნელები
რუსეთის მეგობრობის ორდენის კავალრები
შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
ელ-გუაკამაიო

ელ-გუაკამაიო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.075 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 256 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 18.49 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 122 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Taysan

Taysan, officially the Municipality of Taysan, is a 2nd class municipality in the province of Batangas, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 40,146 people.
Etymology
Taysan may have derived its name from the following Tagalog words:
Atisan, which means "a place where atis abound nearing Lobo."
Tiis, which translates to "to bear with fortitude," as early natives experienced hardships during their entry and stay at the area due to its remote location accessible through many river crossings and dangerous trails, according to a folklore. A traveler also shouted "Tiisan!" (Tagalog for endure) on the way to the area, sticking to it until it is called Taisan or Taysan.
History
Taysan traces its origin to Mercedes, a barrio part of Rosario. It was later converted into a municipality known as Taysan, according to Manuel Sastron’s 1895 publication Batangas y Su Provincia. Lobo was consolidated with it in 1903 but was merged with Rosario in the same year. Taysan was officially made an independent municipality in 1919.
Geography
Taysan is located at .
According to the Philippine Statistics Authority, the municipality has a land area of constituting of the total area of Batangas.
Taysan is bordered on the north by Rosario and Ibaan, east by a portion of Rosario, west by Batangas City, and south by Lobo.
Barangays
Taysan is politically subdivided into 20 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Climate
Demographics
In the 2020 census, Taysan had a population of 40,146. The population density was .
Economy
Gallery
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Municipalities of Batangas
ჯორდან ფოქსი

ჯორდან ფოქსი (დაბ. 8 ივნისი 1987) — ფრანგი პორნო მსახიობი. დაიბადა საფრანგეთის ქალაქ სტრასბურგში. 2008 წლიდან მონაწილეობს პორნო ფილმებში. თავისუფლად ლაპარაკობს ფრანგულ, ინგლისურ, გერმანულ და ესპანურ ენებზე.
ფილმოგრაფია
Young Offenders (2008)
Notgeil (2008)
Fanatics (2008)
Inside Israël (2009)
Abgefickt und vollgepisst (2009)
Sprizz!werk (2009)
Almabtrieb (2009)
Rush Hour (Stosszeit) (2009)
Prachtstücke (2009)
Forest Hunks (2009)
Straight Guys Fuck Harder (2009)
Balls to the wall (2010)
Stocking Stuffers: Jingle Balls (2010)
Hard Brit Lads (2010)
Giuseppe and His Buddies (2010)
Keller (2010)
En vacances avec Jordan Fox (2010)
Versaut (2010)
International Auditions (2010)
Craftsmen (2010)
BlowJobs (2010)
Rought Tender (2010)
Hunky new year (2010)
Crunch Academie (2010)
Control (2010)
After Hours (2011)
რესურსები ინტერნეტში
ჯორდან ფოქსის პროფილი facebook-ზე
ჯორდან ფოქსის პროფილი twitter-ზე
დაბადებული 1987
ფრანგი პორნო მსახიობები
ბისექსუალი პორნო მსახიობები
ფთია

ფთია
ტერმინით ფთია შეიძლება აღნიშნული იყოს:
ფთია — ძველი ქალაქი სამხრეთ აღმოსავლეთ თესალიაში, ფტიოდიდაში, მირმიდონების დედაქალაქი. პელევსის და დიდი აქილევსის სატახტო ქალაქი. მოხსენიებული აქვს: ჰომეროსს, ქსენოფონტეს, თუკიდიდეს, აპოლოდორეს.
ბერძნული მითოლოგია
აპოლონის სატრფო, დორიელთა მამამთავრის დოროსის დედა, რომელიც ფთიაში ცხოვრობდა. ენდიმიონის და ზღვის ნიმფის ან იფიანასას შვილმა ეტოლოსმა ჯერ აპის ფორნევსის ძე მოკლა მერე კურეტიდების ქვეყანაში გაიქცა, დახოცა იქ შეხიზნული დოროსი, ლაოდოკე და პოლიპოიტე და მიწას ეტოლია უწოდა.
ამფიონესა და ნიობეს ერთ-ერთი ასული, მოკლა არტემიდემ.
ამინტორის ხასა, ცილი დასწამა მეფისწულ ფენიქსს, რომელიც ამისთვის მამამ დააბრმავა. შემდეგ კი ბრმა კენტავრმა ქირონმა მოარჩინა.
კოჭობა

კოჭობა — ფრინველების გვარი ბეღურასნაირთა რიგისა. ფართოდაა გავრცელებული ევროპასა და აზიაში. საქართველოში გვხვდება დიდი და ჩვეულებრივი კოჭობას კავკასიური ქვესახეობები. ყველაზე ფართოდ ჩვეულებრივი კოჭობაა გავრცელებული. მისი მასა 19-26 გრამს აღწევს. მამალი წითელია, მკერდზე უფრო კაშკაშა, ზურგი ჟოლოსფერია, ფრთები და ბოლო — მურა-წითელი. დედალი კოჭობა მორუხო-მურაა, სხეულის ქვედა მხარე უფრო ღია ფერისაა. ბინადრობს მთებში. გადამფრენია. ბუდეს იკეთებს ხეზე. დებს 3-6 კვერცხს. იკვებება მცენარის თესლით, კენკრით, ყვავილებით, მწერებით.
ლიტერატურა
ამფი...

ამფი... (ბერძნ. amphi... — ორმხრივ, ირგვლივ) — ბერძნული წარმომავლობის თავსართი; შეესაბამება ქართულ „ორმხრივ“, „აქეთ და იქით“ (ამფორა, ამფიბია, ამფიბიები, ამფიმიქსისი) ან „ირგვლივ“ (ამფითეატრი).
ლიტერატურა
თავსართები
Computer World

Computer World (აგრეთვე ცნობილი გერმანული სათაურით Computerwelt) — გერმანული ელექტრონული ჯგუფ Kraftwerk-ის რიგით მერვე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1981 წელს. გერმანიაში იგი გამოვიდა სათაურით Computerwelt.
ისევე, როგორც ჯგუფის წინა დისკები, ალბომი კონცეპტუალური ხასიათისაა. მასში წამოწეულია კომპიუტერული ტექნოლოგიების თანამედროვე საზოგადოებაში დომინირების თემა. კრიტიკოსები თვლიან მას Kraftwerk-ის შემოქმედების მწვერვალად, ალბომებთან Autobahn და Trans-Europe Express ერთად. კომპოზიციების ავტორები არიან რალფ ჰიუტერი, ფლორიან შნაიდერი და კარლ ბარტოსი. დისკის ჟღერადობა უფრო მეტად აგებულია ნამდვილ ელექტრონულ ხმებსა და ვოკალზე.
სიმღერების სია
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
სერტიფიცირებები და გაყიდვები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Discogs
სქოლიო
1981 წლის ალბომები
Kraftwerk-ის ალბომები
EMI Records-ის ალბომები
კონცეპტუალური ალბომები
გურამ დავითაია

გურამ დავითაია
გურამ შალვას ძე დავითაია (დ. 20 სექტემბერი, 1939, ხონი — გ. 11 ნოემბერი, 2014 ) — ქართველი ბავშვთა ქირურგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1989), პროფესორი (1992).
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის (თსსი) პედიატრიული ფაკულტეტი (1966), სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტისს ფიზიკა–მათემატიკის ფაკულტეტი (1969). 1966–1969 წლებში იყო ყაზახეთის ცელინოგრადის ოლქის, მაკინსკის რაიონის მთავარი ექიმის მოადგილე; 1969–1974 წლებში — თსსი-ის ბავშვთა ქირურგიის კათედრის თანამშრომელი, 1989–1992 წლებში — თსსი-ის სასწავლო-მეთოდური განყოფილების გამგე, 1991 წლიდან — ბავშვთა ქირურგიის კათედრის პროფესორი, 2005–2006 წლებში — თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის პედიატრიული ფაკულტეტის დეკანი, შემდეგ პედიატრიული მიმართულების ასოცირებული პროფესორია. დავითაიას სამეცნიერო შრომები ეხება ბავშვთა ქირურგიის აქტუალურ საკითხებს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 20 სექტემბერი
დაბადებული 1939
ხონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი ქირურგები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
გურამ
ბოგოროდსკოე (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)

ბოგოროდსკოე (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)
ბოგოროდსკოე — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 466 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 31 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 51 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (65%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
კოლიმის შტატი

კოლიმის შტატი
კოლიმა — ერთ-ერთი მცირე ფართობის მქონე შტატი მექსიკაში. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში, წყნარი ოკეანის სანაპიროზე. დედაქალაქი კოლიმა. შტატი დაარსდა 1856 წლის 9 დეკემბერს.
შტატს ესაზღვრება:
სამხრეთიდან: მიჩოაკანის შტატი.
ჩრდილოეთიდან და აღმოსავლეთიდან: ხალისკოს შტატი.
სამხრეთ–დასავლეთიდან: წყნარი ოკეანე.
შტატის უდიდესი ქალაქია მანსანილიო. შტატი მოიცავს 10 მუნიციპალიტეტს.
მექსიკის შტატები
თეიმურაზ კანდელაკი

თეიმურაზ კანდელაკი (დ. 25 თებერვალი, 1928, თბილისი — გ. 21 დეკემბერი, 2003) — ქართველი არქიტექტორი, მეცნიერი, პედაგოგი.
1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის არქიტექტურის ფაკულტეტი.
1952 წელს დაიწყო შრომითი საქმიანობა თბილისისა და მოსკოვის საპროექტო ინსტიტუტებში. გაიარა თითქმის ყველა სამსახურებრივი საფეხური არქიტექტორიდან მთავარ არქიტექტორამდე. 1964-1973 წლებში მუშაობდა სახვითი ხელოვნებისა და კულტურის ძეგლთა დაცვის სამმართველოს უფროსად. 1973-1986 წლებში საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტის“ დირექტორის მოადგილედ, მთავარ არქიტექტორად. 1959 წლიდან ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტსა და თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. მონაწილეობდა 40-მდე საცხოვრებელი სახლის, საზოგადოებრივი შენობისა და მემორიალური ძეგლების დაპროექტებაში. იყო ვახტანგ გორგასლის, ერეკლე II-ის, გიორგი XII-ის საფლავის ქვების (სვეტიცხოვლის ტაძარში), ვახტანგ გორგასლისა (თბილისში) და ერეკლე II-ის ძეგლების (თელავში) არქიტექტურული ნაწილის ავტორი. შესრულებული აქვს მნიშვნელოვანი არქიტექტურული ძეგლების აზომვები, 100-ზე მეტი დიდი თუ მცირე ობიექტის პროექტის ექსპერტიზა. რესპუბლიკურ კონკურსებში მისი მონაწილეობა არაერთხელ აღინიშნა პრემიით. იყო თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის პროფესორი, სამეცნიერო საბჭოსა და სახელმწიფო საატესტაციო კომისიის, საქართველოს ურბანიზაციისა და მშენებლობის სამინისტროს სამეცნიერო-ტექნიკური და თბილისის მთავარი არქიტექტორის მრჩეველთა საბჭოს წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი არქიტექტორები
იუგოსლავიის საფეხბურთო კავშირი

იუგოსლავიის საფეხბურთო კავშირი (სერბოხორვატულად Fudbalski savez Jugoslavije, ) — ფეხბურთის ხელმძღვანელი ორგანიზაცია იუგოსლავიაში, რომელიც დამოუკიდებლად და სრულად წარმართავდა საფეხბურთო საქმიანობას და რომლის იურისდიქციაც ვრცელდებოდა ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე. იუგოსლავიის საფეხბურთო კავშირი იყო ერთადერთი ხელმძღვანელი ორგანიზაცია, რომელიც წარმოადგენდა იუგოსლავურ ფეხბურთს, როგორც ქვეყნის შიგნით, ისე მის ფარგლებს გარეთ. გაუქმდა 1992 წელს.
ისტორია
იუგოსლავიის საფეხბურთო კავშირი დაარსდა 1919 წლის 14 აპრილს ზაგრებში ხორვატიის საფეხბურთო კავშირის ბაზაზე. 1923 წელს გაიმართა იუგოსლავიის ჩემპიონატის პირველი გათამაშება, რომლის გამარჯვებული გახდა ხორვატული „გრაჯანსკი“.
1923 წლის 20 მაისს იუგოსლავიის საფეხბურთო კავშირი გახდა ფიფა-ს წევრი. 1930 წლის 16 მარტს ორგანიზაციის სათაო ოფისი ზაგრებიდან ბელგრადში გადაიტანეს.
1941 წლის 6 აპრილს იუგოსლავიის საფეხბურთო კავშირმა არსებობა შეწყვიტა იუგოსლავიაზე ღერძის ქვეყნების თავდასხმის გამო. იგი აღადგინეს 1945 წლის 18 მარტს.
1954 წელს იუგოსლავიის საფეხბურთო კავშირი გახდა უეფა-ს წევრი, როგორც მისი ერთ-ერთი დამფუძნებელი.
ოფიციალურად იუგოსლავიის საფეხბურთო კავშირმა არსებობა შეწყვიტა 1992 წელს.
ფიფა-ს ყოფილი წევრი ასოციაციები
უეფა-ს ყოფილი წევრი ასოციაციები
ეროვნული საფეხბურთო ფედერაციები