"Heroes"

"Heroes" (სახელწოდება იწერება ბრჭყალებით) — ინგლისელი მუსიკოს დეივიდ ბოუის ალბომი, გამოცემული 1977 წლის 14 ოქტომბერს, ლეიბლზე RCA Records. იგი არის რიგით მეორე მუსიკოსის ბერლინური ტრილოგიის სერიაში და ჩაწერილია ბრაიან ინოს და ტონი ვისკონტის თანაშემწეობით. "Heroes"-ში გრძელდება ემბიენტური, ექსპერიმენტები, რომლებიც დაიწყო დეივიდის წინა ალბომზე, Low. მის ჩაწერაში მონაწილეობდა გიტარისტი რობერტ ფრიპი ბერლინური ტრილოგიის ალბომებს შორის მხოლოდ "Heroes" ჩაიწერა თავიდან ბოლომდე ბერლინში.
ალბომი გამოცემისთანავე კრიტიკოსების მიერ დადებითად შეფასდა. მან NME-ს წლის ალბომის ჯილდო მიიღო.
ეს არის მუსიკოსის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ალბომი, ცნობილი სასათაურო კომპოზიციით. დისკში შესული სამი სიმღერის თანაავტორია ბრაიან ინო, რომელიც ბოუის წინა ალბომზე მუშაობდა. სასათაურო სიმღერა კვლავ რჩება დეივიდის ერთ-ერთ ცნობილ და აღიარებულ ნამუშევრად. ალბომი შეტანილია წიგნში „1001 ალბომი, რომელიც უნდა მოისმინო, სანამ ცოცხალი ხარ“.
შექმნა და სტილები
ალბომი იწერებოდა Hansa Tonstudio, რომელიც დასავლეთ ბერლინში მდებარეობდა. "Heroes"-ში არეკლილია ცივი ომის სული, რომლის სიმბოლო ორად გაყოფილი ქალაქია. თანაპროდიუსერი ტონი ვისკონტი: „ეს იყო ჩემი ერთ-ერთი დიდი თავგადასავალი ალბომების შექმნის ისტორიაში. სტუდია ბერლინის კედლისგან დაახლოებით 460 მეტრით იყო დაშორებული. წითელი არმიის სამხედროები ჩვენს სააპარატოებში იხედებოდნენ მძლავრი დურბინდებით.“ 1977 წლის დასაწყისში Kraftwerk-მა ბოუი ახსენა ალბომის Trans-Europe Express სასათაურო სიმღერაში და მან პასუხად, კრაუტროკისადმი პატივისცემის ნიშნად, ჩაწერა სიმღერა "Heroes", რომელიც არის გერმანული Neu!-ს Neu! '75-ის სიმღერის „Hero“-სადმი მიძღვნა (აღსანიშნავია, რომ დეივიდის ალბომის ჩასაწერად თავდაპირველად დაუკავშირდნენ ამ ჯგუფის გიტარისტ მიხაელ როთერს).
ხოლო „V-2 Schneider“ Kraftwerk-ის ფლორიან შნაიდერისადმი მიძღვნაა. გარეკანის ფოტო, გადაღებული მასაიოში სუკიტას მიერ, შეიქმნა გერმანელი მხატვარ ერიხ ჰეკელის Roquairol-ის შთაგონებით.
ბრაიან ინოს მიწვევით სტუდიაში რობერტ ფრიპი გამოჩნდა - პროდიუსერი მას ნიუ-იორკში დაუკავშირდა და სთხოვა, ალბომზე დაკერა. ფრიპი მუსიკისგან მოწყვეტილი იყო და უთხრა „არც კი ვიცი, სამი წელია, არაფერი დამიკრავს, მაგრამ თუ რისკი გსურს, მაშინ მეც.“ ნიუ-იორკიდან ბერლინში ჩასული, საათების სარტყელების ცვლილებით დაღლილმა, ფრიპმა ჩაწერა გიტარის პარტია „Beauty and the Beast“-ისთვის - მისი პირველი დუბლი გამოიყენეს სიმღერის ფინალურ მონტაჟში.
მიუხედავად იმისა, რომ "Heroes"-ში გაგრძელდა ბოუის მუშაობა ელექტრონულ და ემბიენტურ სტილებში და მასში შეტანილია მთელი რიგი ბნელი და ატმოსფერული ინსტრუმენტალების, როგორიც არის „Sense of Doubt“ და „Neuköln“, დისკი აღიქვეს, როგორც ძალიან ემოციური და დადებითი ნაშრომი, განსაკუთრებით აქა-იქ სევდიანი Low-ს შემდეგ. „Joe the Lion“, დაწერილი და ჩაწერილი საათზე უფრო მოკლე პერიოდში, ვისკონტის თანახმად, ხაზს უსვამს ალბომის იმპროვიზებულ ხასიათს.
გამოცემა და გავლენა
RCA Records-მ ალბომი წარადგინა ასე - „არსებობს ძველი ტალღა, არსებობს ახალი და არსებობს დეივიდ ბოუი“ 1977 წელს, გამოცემის შემდეგ, ალბომი დადებითად შეფასდა. Melody Maker-ში და NME-ში "Heroes"-ს წლის ალბომს უწოდებდნენ. ბრიტანეთში დისკი ჩარტში #3 იყო და სხვადასხვა პოზიცია 26 კვირის განმავლობაში ეკავა, თუმცა აშშ-ში მხოლოდ 35-მდე ავიდა. გერმანიაში იგი გამოვიდა სასათაურო სიმღერით ""Heroes"/"Helden"" (რომელიც ნაწილობრივ გერმანულ ენაზე იყო წარმოდგენილი). ალბომმა შთაბეჭდილება მოახდინა ჯონ ლენონზე, რომელიც 1980 წელს, Double Fantasy-ს ჩაწერისას, ამბობდა, რომ ჰქონდა "Heroes"-ის მსგავსი დისკის ჩაწერის ამბიცია Rolling Stone-მ ხაზი გაუსვა ინოს წვლილს.
ალბომის რამდენიმე სიმღერა ცოცხლად სრულდებოდა ტურნეს Isolar II ფარგლებში, 1978 წელს. ისინი შეტანილია იმავე წლის საკონცერტო ალბომში Stage. კომპოზიტორმა ფილიპ გლასმა შექმნა კლასიკური სუიტა „სიმფონია №4 "Heroes"“, რომელიც იყო „Low Symphony“-ს გაგრძელება. სასათაურო სიმღერის საკუთარი ვერსია ჩაწერა და შეასრულა ბევრმა სხვა მუსიკოსებმა თუ ჯგუფმა. მათ შორის იყო King Crimson, ხოლო ბილი მაკ-კენზი, „The Secret Life of Arabia“-ს ვერსია შეიტანა ალბომში British Electric Foundation-ის Music of Quality and Distinction. რამდენიმე სიმღერა ალბომიდან მოხვდა ალბომში Christiane F., რომელიც ფილმის „კრისტიანა ფ. – ჩვენ, ბავშვები ზოოს სადგურიდან“ საუნდტრეკია. ამ ფილმში ბოუიც მონაწილეობს და საკუთარ თავს განასახიერებს.
დეივიდის 2013 წლის ალბომის The Next Day გარეკანი არის "Heroes"-ის შეცვლილი ვერსია, დაფარული თეთრი ფერის კვადრატით.
სიმღერების სია
ორიგინალური გამოცემა
ხელახალი გამოცემები
"Heroes" CD-ზე ოთხჯერ გამოვიდა. პირველად იგი CD-ზე 1984 წელს, RCA-მა გამოუშვა. 1991 წელს Rykodisc-მა ალბომი ორი დამატებითი სიმღერით წარმოადგინა. 1990-იანების ბოლოს ალბომი დანომრილ 20 ბიტიან SBM-ის ოქროს დისკზე გამოვიდა. 1999 წელს აგრეთვე დაიბეჭდა EMI/Virgin-ის მიერ, 24 ბიტიანი რემასტერის სახით, დამატებების გარეშე.
პერსონალი
დეივიდ ბოუი – ვოკალი, კლავიშებიანები, გიტარები, ჩემბერლინი, დაირა, საქსოფონი, კოტო, ბეკ-ვოკალი, პროდიუსერი
კარლოს ალომარი – რიტმული გიტარა
დენის დეივისი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია
ჯორჯ მარი – ბას-გიტარა
ბრაიან ინო – სინთეზატორები, კლავიშებიანები, გიტარის ეფექტები
რობერტ ფრიპი – წამყვანი გიტარა
ტონი ვისკონტი – პერკუსია, ბეკ-ვოკალი, პროდიუსერი
ანტონია მაასი – ბეკ-ვოკალი
კოლინ თერსტონი – ხმის ინჟინერი
ჩარტები და სერტიფიცირებები
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის შემაჯამებელი ჩარტი
სერტიფიცირებები
სქოლიო
1977 წლის ალბომები
დეივიდ ბოუის ალბომები
EMI Records-ის ალბომები
RCA Records-ის ალბომები
Rykodisc-ის ალბომები
Virgin Records-ის ალბომები
ალბომები ტონი ვისკონტის პროდიუსერობით