PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Pseudodaphnella philippinensis

Pseudodaphnella philippinensis, common name the Philippine turrid, is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Subspecies
Pseudodaphnella philippinensis elongata Hervier, 1897
Pseudodaphnella philippinensis major Hervier, 1897
Description
The size of the shell varies between 8 mm and 15 mm.
The white shell is ventricose and rather transparent. It is longitudinally ribbed with very delicate ribs, rather compressed, somewhat distant, and variously painted with black or chestnut and opaque-white.
This species is the type of the genus Pseudodaphnella. Hervier has already noticed that it is subject to considerable variation in size, disposition of colour, number of radial ribs, and density of spiral cords. On the body whorl of an example from Cape Grenville Ch. Hedley counted thirty-four spirals. The apex of a shell Ch. Hedley gathered alive at Murray Island is small, brown, and of two whorls, the first finely spirally grooved, the second with numerous close fine radial riblets.
Distribution
This marine species occurs off Taiwan, the Philippines; New Caledonia and Queensland, Australia
References
Allan, J.K. 1950. Australian shells: with related animals living in the sea, in freshwater and on the land. Melbourne : Georgian House xix, 470 pp., 45 pls, 112 text figs.
Liu, J.Y. [Ruiyu] (ed.). (2008). Checklist of marine biota of China seas. China Science Press. 1267 pp.
Springsteen, F.J. & Leobrera, F.M. 1986. Shells of the Philippines. Manila : Carfel Seashell Museum 377 pp., 100 pls.
Powell, A.W.B. 1966. The molluscan families Speightiidae and Turridae, an evaluation of the valid taxa, both Recent and fossil, with list of characteristic species. Bulletin of the Auckland Institute and Museum. Auckland, New Zealand 5: 1–184, pls 1–23
External links
Reeve, L.A. 1843. Monograph of the genus Pleurotoma. pls 1–18 in Reeve, L.A. (ed.). Conchologica Iconica. London : L. Reeve & Co. Vol. 1
Melvill J.C. & Standen R. (1896) Notes on a collection of shells from Lifu and Uvea, Loyalty Islands, formed by the Rev. James and Mrs. Hadfield, with list of species. Part II. Journal of Conchology 8: 273-315
MNHN, Paris : specimen
Gastropods.com: Pseudodaphnella philippinensis
Fedosov A. E. & Puillandre N. (2012) Phylogeny and taxonomy of the Kermia–Pseudodaphnella (Mollusca: Gastropoda: Raphitomidae) genus complex: a remarkable radiation via diversification of larval development. Systematics and Biodiversity 10(4): 447-477
Li B.-Q. [Baoquan & Li X.-Z. [Xinzheng] (2014) Report on the Raphitomidae Bellardi, 1875 (Mollusca: Gastropoda: Conoidea) from the China Seas. Journal of Natural History 48(17-18): 999-1025]
philippinensis
Gastropods described in 1843
ვალენსია

ვალენსია (კატალ. València) — ქალაქი ესპანეთში, ვალენსიის ავტონომიური რეგიონისა და ამავე სახელწოდების პროვინციის ცენტრი. მოსახლეობით მესამე ქალაქი ესპანეთში მადრიდისა და ბარსელონას შემდეგ, 1.5 მილიონი მცხოვრები ჰყავს. ვალენსიის პორტი სიდიდით მეხუთე ადგილზეა ევროპაში და პირველი ხმელთაშუა ზღვის ქვეყნებს შორის. ქალაქს მინიჭებული აქვს გლობალური ქალაქის წოდება.
ქალაქი 138 წელს დაარსდა ძვ. წ. იგი მდინარე ტურიას სანაპიროზე მდებარეობს. ქალაქის ისტორიული ცენტრი ესპანეთში ყველაზე დიდია; მთავარ მონუმენტად ითვლება ვალენსიის კათედრალი.
სქოლიო
ვალენსია
ვალენსიის ქალაქები
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
კატაკის რაიონი

კატაკის რაიონი — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის რეკუაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3566 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 036 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.96 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 018.27 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ანკაშის რეგიონის რაიონები
რეკუაის პროვინციის რაიონები
იეგერჰორნი

იეგერჰორნი — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარია-იტალიის საზღვარზე. სიმაღლე 3 970 მეტრი.
რესურსები ინტერნეტში
Jägerhorn on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
Tetraponera undet

Tetraponera undet — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tetraponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Pseudomyrmecinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ნიკოლაი იუდენიჩი

ნიკოლაი იუდენიჩი (დ. 1862 — გ. 1933) — რუსი სამხედრო მოღვაწე, გენერალი, თეთრი მოძრაობის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა გენერალური შტაბის აკადემია. 1887 წლიდან იყო შტაბს-კაპიტანი. 1892 წლიდან იყო თურქესტანის სამხედრო ოლქის შტაბის უფროსი ადიუტანტი და პოდპოლკოვნიკი. 1896 წლიდან გახდა პოლკოვნიკი. 1900 წლიდან იყო თურქესტანის პირველი მსროლელი ბრიგადის შტაბს-ოფიცერი. 1902 წლიდან მე-18 მსროლელი პოლკის მეთაური. 1907 წლიდან კავკასიის სამხედრო ოლქის შტაბის გენერალ-კვარტერმეისტერი. 1912 წლიდან გენერალ-ლეიტენანტი და კავკასიის სამხედრო ოლქის შტაბის უფროსი. 1915 წლიდან ინფანტერიის გენერალი. 1916 წელს არზრუმისა და ტრაპიზონის წარმატებული ოპერაციების გამო დაჯილდოვდა გიორგის II ხარისხის ჯვრით. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ უნდობლობა გამოუცხადა დროებით მთავრობას, გადადგა და დატოვა კავკასიის ფრონტი. 1918 წლის ბოლოდან იყო თეთრგვარდიელების ერთ-ერთი ლიდერი ჩრდილოეთ რუსეთსა და ბალტიისპირეთში. პეტროგრადზე განხორციელებული რამდენიმე უშედეგო ოპერაციის შემდეგ, 1920 წლის დასაწყისში, დატოვა ქვეყანა და წავიდა ემიგრაციაში.
რესურსები ინტერნეტში
Биографии Юденича на сайте hrono.ru
Цветков В. Ж. Николай Николаевич Юденич // Вопросы истории. 2002. № 9 на сайте Юрия Бахурина «Август 1914-го…»
А. А. Петров. Юденич под Эрзерумом.
Договор Эстонии с большевиками против Северо-Западной Армии генерала Юденича
Родин И. В. Неизвестный Юденич
Разгром Юденича (Эпизод из героической обороны Петрограда). Ленфильм, 1940 г.
დაბადებული 1862
გარდაცვლილი 1933
რუსეთის იმპერიის გენერლები
რუსი სამხედრო მოღვაწეები
მოხოვოე-ბოლოტო

მოხოვოე-ბოლოტო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 0 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (100 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბელებეის რაიონის სოფლები
ევგენი II (პაპი)

ევგენი II (პაპი)
ევგენი II (დ. უცნობია — გ. 27 აგვისტო, 827) — რომის პაპი 824–827 წლებში.
ევგენი II აირჩიეს 824 წლის 11 მაისს და იყო რომის პაპი გარდაცვალებამდე, 827 წლის 27 აგვისტომდე. წარმოშობით რომაელი. მის შემდგომ პაპაი გახდა ვალენტინუსი.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
რომის პაპები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გარდაცვლილი 27 აგვისტო
გარდაცვლილი 827
ზაქარია ჭავჭავაძე

ზაქარია ჭავჭავაძე
ზაქარია გულბაათის ძე ჭავჭავაძე (დ. 25 ოქტომბერი, 1825, წინანდალი — გ. 22 ოქტომბერი, 1906, თბილისი) — ქართველი თავადი, რუსეთის არმიის კავალერიის გენერალი (1893).
ადრეული წლები და კარიერა
დაიბადა ჭავჭავაძეების საგვარეულო მამულში, წინანდალში. 1852–1859 წლებში მსახურობდა ნიჟნი-ნოვგოროდის დრაგუნთა პოლკში. 1847 წლიდან მონაწილეობდა კავკასიის მთიელთა წინააღმდეგ ბრძოლებში. ყირიმის ომის (1853–1856) დროს კავკასიის ფრონტზე მეთაურობდა ჯერ ესკადრონს, შემდეგ დივიზიონს. თავი გამოიჩინა 1853 წლის 19 ნოემბრის ბაშკადიკლარისა და 1854 წლის 24 ივლისის ქურუქ-დარის ბრძოლებში. ყირიმის ომის შემდეგ კვლავ იბრძოდა ჩრდილოეთ კავკასიელი ამბოხებულების წინააღმდეგ. 1859–1864 წლებში მეთაურობდა ჯერ დაღესტნის ცხენოსანთა, შემდეგ კი ტვერის დრაგუნთა პოლკს. მონაწილეობდა შამილის უკანასკნელი სიმაგრის — ღუნიბის იერიშში. რუსეთ-ოსმალეთის ომში (1877–1878) სარდლობდა კავკასიის ფრონტზე მოქმედი კორპუსის კავალერიას. მონაწილეობდა ომის მსვლელობისას განხორციელებულ ყველა მნიშვნელოვან სამხედრო ოპერაციაში. 1878–1885 მეთაურობდა კავალერიის დივიზიას, 1885–1893 — კავკასიის არმიის 1-ლ კორპუსს.
გარდაიცვალა თბილისში. დაკრძალულია შუამთაში. მისი უმცროსი ძმა, არჩილ ჭავჭავაძე იყო რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი; ვაჟი, ალექსანდრე — რუსეთისა და საქართველოს არმიების გენერალ-მაიორი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1825
გარდაცვლილი 1906
ქართველი გენერლები
რუსეთის იმპერიის გენერლები
ზ
თელავის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
São Pedro dos Ferros

São Pedro dos Ferros is a Brazilian municipality located in the state of Minas Gerais. The city belongs to the mesoregion of Zona da Mata and to the microregion of Ponte Nova. As of 2020, the estimated population was 7,706.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
აფიქსი

აფიქსი — სიტყვის შემადგენელი ელემენტი (მორფემა), რომელიც დაერთვის ფუძეს და ცვლის სიტყვის გრამატიკულ ან ლექსიკურ მნიშვნელობას. აფიქსმა შეიძლება ახალი სიტყვა წარმოქმნას (შე-კეთება) ან მოახდინოს ფლექსია (მაგალითად ფანქრ-ებ-ი).
აფიქსი გაირჩევა მდებარეობის ადგილის და დანიშნულების მიხედვით.
ადგილის მიხედვით პრეფიქსია (წინსართი) თუ მარტივ ფუძეს წინ უსწრებს (ვ-წერ);
ინფიქსია, თუ მარტივი ფუძის შიგნით მოექცა (ძ-ვ-რა, ფუძე არის ძარ).
სუფიქსია, თუ ძირის შემდგომ მოდის (წერ-ილ-ი -> წერ ძირია, ილ სუფიქსი ხოლო კიდურა ი სახელობითი ბრუნვის ნიშანი).
დანიშნულების მიხედვით განსხვავდება: სინტაქსური ურთიერთობის მარეგულირებელი და ფუძის მნიშვნელობის შემცვლელი ანუ მაწარმოებელი აფიქსი. სინტაქსური ურთიერთობის მაჩვენებელია ბრუნვის (არსებით სახელებში), პირის (ზმნაში) და სხვა ნიშნები.
აფიქსი, როგორც სიტყვის ნაწილი, უპირისპირდება მარტივ ფუძეს ფუნქციის მიხედვით: ფუძეს მნიშვნელობა აქვს უაფიქსოდაც (კაც-, სახლ-, გზა- ...), აფიქსი კი ფუძეს საჭიროებს რომ თავისი დანიშნულება ცხადყოს.
აფიქსი, როგორც დამოუკიდებელ მნიშვნელობას მოკლებული ელემენტი, განსხვავდება ნაწილაკისაგან.
იხილეთ აგრეთვე
აგლუტინაცია
სქოლიო
ენათმეცნიერება
ლექსიკური ერთეულები
აფიქსები
იალოვენის რაიონი

იალოვენის რაიონი — მოლდოვის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი იალოვენი. რაიონი იკავებს 783.49 კმ² ფართობს. მისი მოსახლეობა შეადგენს 97 704 ადამიანს (2004 წლის აღწერის მონაცემებით). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 124.70 კაცი/კმ²-ზე. რაიონი სულ მოიცავს 34 დასახლებულ პუნქტს, მათგან 1 ქალაქია. რაიონი იყოფა 24 კომუნად, რომლებიც აერთიანებს 33 დასახლებულ პუნქტს.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
რაიონის ოფიციალური საიტი
მოლდოვის რაიონები
Monaragala District

Monaragala District
Monaragala is a district in Uva Province of Sri Lanka. It is the second largest of the 25 districts in Sri Lanka, with an area of .
Main Towns
Monaragala
Bibile
Buttala
Wellawaya
Kataragama
Siyambalanduva
medagama
Thanamalvila
Badalkubura
Sevanagala
madulla
Other towns
Siyambalanduwa
Ethimale
Medagama
Thanamalwila
Badalkumbura
Madulla
Okkampitiya
Statistics
Religion
Buddhism is the predominant religion in Moneragala.
Ethnicity
In 2008 - Source
Natural parks
Gal Oya National Park
Yala National Park
Udawalawe National park
Major reservoirs
Senanayake Reservoir
Muthukandiya Reservoir
Weheragala Reservoir
Handapanagala Reservoir
Udawalawa Reservoir
Alikota ara Reservoir
Rivers
Menik Ganga
Hulanda oya
Gal oya
Heda oya
Wila oya
Kumbukkan Oya
Kirindi oya
ranwanna oya
Tourist attractions
Katharagama
Maligawila
Buduruwagala
Goviduhela rock
Yala National Park
Galoya National Park
Udawalawa National Park
Ellewela Waterfall
See also
History of Uva Province
References
External links
Office of the Governor - Uva / ඌව පලාත් ආණ්ඩුකාරවර කාර්යාලය
Districts of Sri Lanka
სომხეთის მთიანეთი

სომხეთის მთიანეთი — მთიანეთი უმთავრესად თურქეთში, ჩრდილოეთით ესაზღვრება აღმოსავლეთ პონტოს მთები, ჩრდილო-აღმოსავლეთით სამხრეთ კავკასიის ვულკანური მთიანეთი, დასავლეთით ანატოლიის ზეგანი, სამხრეთით ტავრი, ხოლო აღმოსავლეთით ნაწილობრივ გადადის ირანში. გეოლოგიურად სომხეთის მთიანეთი ხმელთაშუა ზღვის ალპური ნაოჭა სარტყლის ნაწილია, სადაც განვითარებულია დიდი სისქის მეზო-კაინოზოური ვულკანოგენურ-დანალექი ქანები, ზედაცარცული, პალეოგენური და ნეოგენური გრანიტოიდებისა და ჰიპერბაზიტების ინტრუზივები.
რელიეფში ჭარბობს ვრცელი ვულკანური ზეგნები და ნაოჭა-ლოდა ქედებით გაყოფილი ტექტონიკური ღრმულები. ვულკანური მწვერვალებიდან აღსანიშნავია დიდი არარატი (5165 მ), სებელანი (4811 მ), სიუფჰანი (4058 მ). ერთადერთი მძინარე ვულკანია ნემრუთი (2948 მ). მთელ ტერიტორიაზე კარგად ჩანს ძველი და თანამედროვე ვულკანიზმის ნიშნები: კონუსისებრი მწვერვალები, მინერალიზებული წყაროები, ლავური ველები. დამახასიათებელია ტექტონიკური ღრმულები, რომელთა ფსკერზე ტბებია ჩამდგარი, აღსანიშნავია ვანის ტბა, ურმია და სხვა. დიდი ქვაბულებია: ერზურუმის, მუშის, თავრიზისა და სხვა. ზეგნებიდან ყველაზე ვრცელია ყარსისა და არდაჰანის. ჰავა სუბტროპიკული კონტინენტურია. ნალექები მთაში 300-800 მმ, ქვაბულებში 150-300 მმ წელიწადში. იცის ხანგრძლივი ყინვიანი და თოვლიანი ზამთარი. სომხეთის მთიანეთზე სათავე აქვს მდინარეებს მტკვარს, არაქსს, ევფრატსა და დიდ ზაბს. ბევრია მინერალური, მათ შორის თერმული წყარო. ქვაბულებში გავრცელებულია მშრალი სტეპი და მთის ნახევარუდაბნო, ხეობების გასწვრივ — ჭალის მდელო და ბუჩქნარი. სარწყავ ადგილებში მჭიდროდ დასახლებული ოაზისებია.
მთის ნოტიო კალთებზე 800-იდან 1400 მ სიმაღლემდე მთის სტეპია, 1000-იდან 2300 მ-მდე — მუხისა და ფიჭვის ტყეები; ნაკლებად ნოტიო კალთებზე დაბალი ეკლიანი ბუჩქის რაყებია, 2000-3000 მ სიმაღლეზე — მთის მდელო, უფრო ზევით — კლდოვანი ლანდშაფტი. მაღალი მთის მწვერვალები დაფარულია მარადი თოვლითა და მყივნარებით. ცხოველებიდან ბევრია მღრღნელები და ქვეწარმავლები; გვხვდება შველი, მუფლონი, დათვი, ჯიქი, ზოლებიანი აფთარი.
წიაღისეულიდან აღსანიშნავია ქრომის, სპილენძის, დარიშხანის, ქვანახშირის საბადოები.
ლიტერატურა
Магакьян И. Г., Армения в системе центрального Средиземноморья, "Доклады АН Армянской ССР", 1966, т. 42, № 4.
სქოლიო
თურქეთის ქედები
სომხეთის ქედები
ირანის ქედები
ბარბადოსი 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბარბადოსი 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბარბადოსმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედლი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბარბადოსი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სორმონი

სორმონი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (რიონის თემი), მდებარეობს მდინარე რიონის ხეობაში. ზღვის დონიდან 350 მეტრი, წყალტუბოდან 30 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 306 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჟოჟონის კვირიას ეკლესია

ჟოჟონის კვირიას ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ნასოფლარ ჟოჟონის ორ ნაწილს შუა, მთის თხემზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ტლანქად, ნატეხი ქვით. სწორკუთხა შესასვლელი სამხრეთი კედლის დასავლეთ კიდეშია. აღმოსავლეთით, სწორკუთხა საკურთხეველში, ზემოთ შევიწროვებული და ბრტყლად გადახურული სარკმელია. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, ტრაპეზია მიშენებული. მსგავსი ნაგებობა დგას საკურთხევლის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეშიც. საკურთხევლის აღმოსავლეთი კედლის სამხრეთი ნაწილის ქვის თარო გასდევს. ეკლესიის დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში თითო სწორკუთხა ნიშია.
ფასადები შელესილი და შეთეთრებულია. ორფერდა სახურავის კეხზე, აღმოსავლეთით, ქვის მასიური ჯვარი დგას. კედლები დასრულებულია ორსაფეხურიანი ლავგარდნით.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ორლეანის ხე

ორლეანის ხე (Bixa orellana) — მაღალი ბუჩქი ან ტანდაბალი ხე ბიქსასებრთა ოჯახისა. მისი სამშობლოა ტროპიკული ამერიკა. ძველთაგანვე კულტივირებულია სხვა ტროპიკულ ქვეყნებშიც. ორლეანის ხის თესლისაგან მიღებული ნარინჯისფერი საღებავი ცნობილია ანატოს, ორლეანის და სხვა სახელით. საღებავს უმეტესად იყენებენ საკვები პროდუქტების შესაფერადებლად; ინდიელები ტანსაც იღებავდნენ. ორლეანის ხეს რგავენ აგრეთვე ცოცხალ ღობედ.
ლიტერატურა
ბიქსასებრნი
სვანური მარილი

სვანური მარილი — ტრადიციული, სანელებლებით შეზავებული მარილი. ამზადებენ სვანეთში. სვანეთის ისტორიისა და ეთნოგრაფიის მუზეუმში დაცულია XVI საუკუნის დროინდელი თასი, რომელსაც სვანური მარილის დასამზადებლად იყენებდნენ.
ისტორიულად სვანეთი მარილის ნაკლებობას განიცდიდა. ხალხური გადმოცემით, სვანები მარილის ამოსატანად სხვადასხვა ადგილას მიემგზავრებოდნენ . (უმეტესად ზღვის პირას). სვანეთში ამოტანის შემდეგ, რაოდენობის გაზრდის მიზნით, მარილში სხვადასხვა ინგრედიენტებს ურევდნენ. სუფრის მარილთან ერთად, სვანური მარილის ინგრედიენტებია: ნიორი, ქინძის თესლი, უცხო სუნელი, ზაფრანა და დაფქული წითელი წიწაკა (პროპორცია იცვლება გემოვნების მიხედვით), რომლებიც ერთად დამახასიათებელ არომატს ანიჭებენ ამ პროდუქტს. .
რესურსები ინტერნეტში
https://gastroguide.borjomi.com/ge/eqspertis-rchevebi/view/25
http://vinoge.com/samzareulo/sxvadasxva/svanuri-marili
https://culinarybackstreets.com/cities-category/tbilisi/2019/cb-on-the-road-49/
სქოლიო
სვანური სამზარეულო
ქართული სამზარეულო
სეით იაშვილი

სეით იაშვილი
სეით ლუარსაბის ძე იაშვილი (დ. 16 იანვარი 1875, არგვეთი, საჩხერის მუნიციპალიტეტი, — გ. 27 იანვარი 1963, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, პედაგოგი და საზოგადო მოღვაწე. ლუარსაბ იაშვილის მამა.
ბიოგრაფია
სეით იაშვილმა 1902 წელს დაამთავრა ოდესის სა­ხელმწიფო უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყვე­ლო ფაკულტეტი. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ თბილისის ქართულ გიმნაზიაში ასწავლიდა ბუნებისმეტყველებასა და გეოგრაფიას. გიმნაზიაში პედაგოგიურ საქმიანობასთან ერთად მუ­შა­ობ­და საშუალო სკოლებისათვის საბუნებისმეტყველო პროფილის სა­ხელმ­ძღვანე­ლო­ების შედგენაზე. იგი ავტორია ბუნებისმეტყვე­ლებისა და გეოგრაფიის პირველი ქართული სა­ხელმ­ძღვანე­ლო­ებისა: „ბუ­ნებისმე­ტყველება“ (ჰაერი, წყალი და დე­დამიწა, 1915); „ბოტანიკა“ (1926); „საზოგადო გეოგრაფია“ (აზია, აფრიკა, ამერიკა და ავსტრალია, 1916); „ევროპა“ (1918).
1922–30 წლებში დაიბეჭდა მის მიერ გა­დამუშავებული და შესწორებული „ბუნებისმეტყველება“, გეოგრაფიული სა­ხელმ­ძღვა­ნელოები — „­ევროპა, ჩრდილოეთი ამერიკის შტატები და იაპონია“, „სასოფლო მეურნეობის ქვეყნები“, „მსოფლიოს მოკლე გეოგრაფია“, „საბჭოთა კავ­ში­რის მოკლე გეოგრაფია“, „დაწყებითი გეოგრაფია“ და „კაპიტალისტური ქვეყნების გეოგრაფია“. ზემოთ დასახელებული ყველა სა­ხელმ­ძღვა­ნე­ლო მიღებული და გამოყე­ნებული იყო ჩვენი ქვეყნის არა­სრულ და სრულ საშუალო სკოლებში 1935 წლამდე. ამავე პერიოდში მის მიერ ქართულ ენაზე ითარგმნა, ალექსანდრე ბარკოვისა და ალექსანდრე პოლოვინკინის „ფიზიკური გეოგრაფია“ (1935), ჩარლზ დარვინის „ბუნებისმეტყველის მოგზაურობა დედამიწის გარშემო გემ «ბიგლით»“ (1951) და სხვა. სეით იაშვილი იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი (1899 წლიდან). მინიჭებული აქვს „შრომის გმირის“ საპატიო წოდება (1932).
ბიბლიოგრაფია
„დაწყებითი გეოგრაფია“. ტიფლისი, სახელგამი-სასწავლო-პედაგოგიური სექტორის გა-მა, 1932. გვ. 131.
„კაპიტალისტური ქვეყნების გეოგრაფია“. ტფილისი, სახელგამის გა-მა, 1931. გვ. 214.
„მსოფლიოს მოკლე გეოგრაფია“. ტფილისი, სახელგამი, 1929. გვ. 258.
ლიტერატურა
ქართველი გეოგრაფები
ქართველი პედაგოგები
საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ფაფელაანთ ეკლესია

ფაფელაანთ ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭანდრებში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთით ერთ კილომეტრზე, სიმონის ველის პირას, ტყეში. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (6,3 X 4,1 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით; წყობაში ჩართულია სხვადასხვა ფერის (ღვინისფერი, მომწვანო, ღია იასამნისფერი) ქვები; შენობის კუთხეები და სარკმლის წირთხლები ამოყვანილია შირიმით. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდან ყოფილა. შებრტყელებულ ნახევარწრიულ აფსიდში, ღერძიდან ოდნავ სამხრეთით ვიწრო სარკმელია. აქვეა ორი სწორკუთხა ნიში. კონქი დამრეცია. ერთი სწორკუთხა, ბრტყელი ზღუდარით გადახურული სარკმელი დასავლეთ კედელშია. დარბაზის გრძივ კედლებს ცილინდრული კამარა ეყრდნობოდა (მცირე ფრაგმენტია შემორჩენილი დასავლეთ კუთხეში).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ფაფელაანთ ეკლესია
ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჰერდონიის ბრძოლა (ძვ. წ. 210)

ჰერდონიის ბრძოლა (ძვ. წ. 210)
ჰერდონიის ბრძოლა — რომისა და კართაგენის ბრძოლა მეორე პუნიკური ომის პერიოდში. დასრულდა კართაგენელების გამარჯვებით.
ძვ. წ. 210 წელს ჰანიბალი რომაელთა წინააღმდეგ აწარმოებდა ბრძოლას ჰერდონიასთან, შემდეგ ბრძოლები გადაიტანეს აპულიაში, რომელიც გარდამავალი წარმატებებით მიმდინარეობდა.
რესურსები ინტერნეტში
Appian, Roman History, The Hannibalic War , Livius Articles on Ancient History
Eutropius, Abridgement of Roman History, Book III (transl. J. S. Watson, London 1853), available on Corpus Scriptorum Latinorum - A Digital Library of Latin Literature
Livius, Titus, The History of Rome, Vol. IV (ed. E. Rhys, translated by C. Roberts), University of Virginia Library Electronic Text Center
მეორე პუნიკური ომის ბრძოლები
რომის რესპუბლიკის ბრძოლები
ძვ. წ. III საუკუნის ბრძოლები
Tuado

Tuado (also, Tşado) is a village and municipality in the Lankaran Rayon of Azerbaijan. It has a population of 585.
References
Populated places in Lankaran District
Lasioglossum versans

Lasioglossum versans — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1905 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
versans
26 აგვისტო

26 აგვისტო — გრიგორიანული კალენდრის 238-ე დღე (ნაკიან წლებში – 239-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 127 დღე.
დღის მოვლენები
ძვ. წ. 55 : იულიუს კეისარი ბრიტანეთში იჭრება.
1071 : მანასკერტის ბრძოლა - თურქ-სელჩუკებმა სასტიკად დაამარცხეს ბიზანტიელები.
1498 : მიქელანჯელოს პიეტას გამოკვეთა შეუკვეთეს.
1858 : ახალი ამბების პირველი გადაცემა მოხდა ტელეგრაფით.
1883 : ინდონეზიაში ვულკანი კრაკატაუს ამოფრქვევამ 800 ათ. კმ² ფართობი ფერფლით დაფარა, ხოლი მისგან გამოწვეული ცუნამის გამო კუნძულებზე იავა და სუმატრა 36 ათასი ადამიანი დაიღუპა.
1914 : პირველი მსოფლიო ომი - ტანენბერგის ბრძოლაში გერმანელები რუსებს ამარცხებენ.
1920 : აშშ-ის კონსტიტუციის მე-19 დამატებით ქალებს კენჭისყრის უფლება მიეცათ.
1957 : საბჭოთა კავშირის სატელეგრაფო სააგენტოს ცნობით საბჭოთა კავშირმა წარმატებით განახორციელა საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტის გამოცდა.
1972 : მიუნხენში, გერმანია, XX ოლიმპიადა იხსნება.
1986 : ტოქსიკური გაზით მოწამვლით კამერუნში 1700 ადამიანი დაიღიპა.
2008 : რუსეთმა დე-იურე ცნო აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის დე-ფაქტო რესპუბლიკები.
2011 : ქარიშხალმა აირინმა კარიბებსა და აშშ-ის აღმოსავლეთ სანაპიროს გადაუარა, რასაც შედეგად მოჰყვა მინიმუმ 44 ადამიანის სიკვდილი და 10.1 მილიარდ აშშ-ის დოლარად შეფასებული ზარალი.
2013 : სირიის დედაქალაქ დამასკოს გარეუბანში ქიმიური იარაღის გამოყენების შედეგად დაიღუპა ასობით ადამიანი.
ამ დღეს დაბადებულნი
1743 : ლავუაზიე, ანტუან — ფრანგი ქიმიკოსი
1880 : აპოლინერი, გიიომ — ფრანგი პოეტი
1925 : მამა გაბრიელი — არქიმანდრიტი, ბერი
2019 : გურანდა გაბუნია — ქართველი მსახიობი
ამ დღეს გარდაცვლილნი
1666 : ჰალსი, ფრანს — ჰოლანდიელი ფერმწერი.
1850 : ლუი-ფილიპი — საფრანგეთის მეფე
1918 : კირიონ II — საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქი
დღესასწაულები
მართლმადიდებელი ეკლესია აღნიშნავს შემდეგი წმინდანების ხსენების დღეს:
აღმოყვანება ნაწილთა ღირსისა მაქსიმე აღმსარებლისა
წმინდა მოწამენი იპოლიტე, ირინეოსი, აბუნდი და კონკორდია - რომში წამებულნი
ტიხონ ზადონელი
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
0826
გუდაური

გუდაური — სამთო-სათხილამურო კურორტი საქართველოში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში, ცენტრალური კავკასიონის სამხრეთ ფერდობებზე, თბილისიდან 120 კმ-ში, ზღვის დონიდან 2196 მ სიმაღლეზე. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 54 ადამიანი.
დასახლება გაჩნდა XIX საუკუნის 60-იან წლებში. 1887 წელს გაიხსნა მეტეოროლიგური სადგური. კურორტის პოპულარობა ახლომდებარე საქართველოს სამხედრო გზამ განაპირობა. ამ უკანასკნელის გუდაური-მლეთის მონაკვეთი (მლეთის დაღმართი, ინჟინერი — ბ. სტატკოვსკი, 1855-1861) ერთ-ერთ ყველაზე შთამბეჭდავ სამთო გზად ითვლებოდა. კურორტის პირველი მოთხილამურეები ხელოვნურად შექმნილი საწეველებით სარგებლობდნენ და მთაზე ჩამოსასრიალებლად ავტომობილის ჯალამბარის („ლებიოდკის“) მეშვეობით ადიოდნენ.
პირველი კეთილმოწყობილი სასტუმრო გუდაურში 1988 წელს აშენდა (თავდაპირველად სასტუმრო „მარკო პოლო“, ამჟამად „გუდაური“). ამავე პერიოდში ავსტრიული კომპანია Doppelmayr-ის მიერ აშენდა საბაგირო გზა, რამაც განაპირობა კურორტის შემდგომი განვითარება. დღესდღეობით მოქმედ სამ და ოთხ ადგილიან საწეველებს მოთხილამურეები 2000 მეტრიდან 3006 მ. სიმაღლეზე (მთა კუდებზე) და 3270 მ. სიმაღლეზე (მთა საძელეზე) აჰყავს. ამჟამად სულ 5 საწეველა ფუნქციონირებს. სათხილამურო ტრასების საერთო სიგრძე 16 კმ-ს შეადგენს. სათხილამურო სეზონი დეკემბრიდან აპრილამდე გრძელდება.
დემოგრაფია
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Geotourism , შეიცანი საქართველო და მისი კუთხეები;
გუდაური , ტურისტული კომპანია „ჰარმონია“;
გუდაური ვიკიმაპიაზე;
ამინდის პროგნოზი გუდაურისთვის, amindi.ge-ზე
ჰელისკი გუდაურში
სქოლიო
მცხეთა-მთიანეთის მხარის კურორტები
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის სოფლები