PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
თედორე ბეგიაშვილი

თედორე ბეგიაშვილი
თედორე (თედო) მალაქიას ძე ბეგიაშვილი (დ. 4 დეკემბერი, 1892, სოფ. ფანიანი, ახლანდელი სიღნაღის რაიონი ― გ. 21 ოქტომბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი და პედაგოგი, ფოლკლორისტი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია, ხოლო 1916 წელს იურევის (ახლანდელი ტარტუს) უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი. მასწავლებლობდა სკოლებში, ინსტიტუტებში. 1956 წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში რუსული და ქართული ლიტერატურის კათედრაზე. ავტორია ფილოლოგიური, ფოლკლორისტული და პედაგოგიური-მეთოდოლოგიური გამოკვლევებისა. მათგან აღსანიშნავია: "ქართული სიტყვიერების ისტორია" (I ნაწილი - 1925, II - 1927, III - 1931). "ქართული ფოლკლორი" (1941) და სხვა.
ლიტერატურა
ქართველი პედაგოგები
ქართველი ფოლკლორისტები
ქართველი ფილოლოგები
დაბადებული 4 დეკემბერი
დაბადებული 1892
გარდაცვლილი 21 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1970
სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
Neivamyrmex walkerii

Neivamyrmex walkerii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
გვერდისუბნის ღვთისმშობლის ეკლესია

გვერდისუბნის ღვთისმშობლის ეკლესია
გვერდისუბნის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფელ გვერდისუბანში, მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-დასავლეთ განაპირას, ბორცვის კალთაზე, ფიჭვებით შემოსაზღვრული ეკლესიის ნანგრევებია.
ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, ჩრდილოეთის მცირე მინაშენით. კედლები მხოლოდ 1,5-2 მეტრის სიმაღლეზეა შემორჩენილი. ეკლესიის ასაგებად გამოყენებულია უხეშად გათლილი, დიდრონი, რუხი ფერის ქვები. ტაძრის შიგნით ნალესობა არ შეიმჩნევა. ძეგლს ერთადერთი შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს, რომელსაც უხეშად გათლილი მოზრდილი არქიტრავის ქვა ასრულებს. აღნიშნული ტაძრის აგებას ხუროთმოძღვრული მონაცემების საფუძველზე, ფართო ქრონოლოგიური მონაკვეთით VIII-X საუკუნის დასაწყისით ათარიღებენ.
ლიტერატურა
ბერძენიშვილიდ., გიორგიძედ., ჩაჩხუნაშვილი დ., ჭანიშვილი გ., არქიტექტურულ-ისტორიული გზამკვლევი გუჯარეთი, თბ., 1987
მაკალათია ს., ბორჯომის ხეობა (ისტორიულ-ეთნოგრაფიული ნარკვევი), თბ., 1957
ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აო-პჰანგ-ნგის ეროვნული პარკი

აო-პჰანგ-ნგის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი სამხრეთ ტაილანდში, პჰანგ ნგას პროვინციაში. პარკის ტერიტორია მოიცავს მუეანგ პჰანგ ნგას რაიონისა და ტაკუა თჰუნგის რაიონის სანაპიროებს. პარკის დიდი ნაწილი მოიცავს მალაკის სრუტესა და იქ მდებარე კირქვის კლდოვან კუნძულებს. მათგან ყველაზე მეტად ცნობილია კჰაო პჰინგ კანი, რომელსაც ხშირად „ჯეიმზ ბონდის კუნძულს“ ეძახიან, რადგანაც აქ ბონდის ერთ-ერთი ფილმის, მამაკაცი ოქროს პისტოლეტით გადაღებები მიმდინარეობდა.
აო-პჰანგ-ნგის ეროვნული პარკი ტაილანდის პოპულარული ტურისტული ღირსშესანიშნაობაა. პარკში ტაილანდის მანგროს ტყეების უდიდესი ნაწილია დაცული. პარკი სამეფო განკარგულებით შეიქმნა და 1981 წლის 29 აპარილს Royal Gazette-ში მოიხსენიეს.
სქოლიო
ტაილანდის ეროვნული პარკები
IUCN კატეგორია II
1981 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
გიორგი ქსნის ერისთავი

გიორგი ქსნის ერისთავი — ქსნის ერისთავი 1774-1777 წლებში, ყულარაღასი. ხშირად ეურჩებოდა ერეკლე II-ს და ლეკთა დაქირავებული რაზმით არბევდა ქართლის სოფლებს. ცოლად ჰყავდა ერეკლე II-ის ასული.
1777 აჯანყდა. ერეკლე II-მ შესარიგებლად მოციქულები გაუგზავნა, მაგრამ გიორგი ქსნის ერისთავი არ დაემორჩილა. მაშინ მეფემ გიორგი და ლევან ბატონიშვილების მეთაურობით ჯარი გაგზავნა საერისთავოში. მათ საერისთავოს ციხეები აიღეს, ერისთავი შეიპყრეს და თბილისში ჩაიყვანეს (1777 დეკემბერი). ერეკლე II-მ გიორგი ქსნის ერისთავს შეუნარჩუნა, მაგრამ საერისთავო გააუქმა, მისი დიდი ნაწილი სახასოდ გამოაცხადა და გიორგი და იულონ ბატონიშვილებს გადასცა. ერისთავის შვილებს დარჩათ მცირე მამული გვერდისძირზე და შიდა ქართლში.
ლიტერატურა
სქოლიო
ქსნის ერისთავები
აბუ საიდ ბაჰადურ-ხანი

აბუ საიდ ბაჰადურ-ხანი (დ. 2 ივნისი, 1305, უჯანი — გ. 1 დეკემბერი, 1335, ყარაბახი) — ჰულაგუიანთა სახელმწიფოს მეცხრე ილხანი (1317-1335 წწ.). ოლჯაითუ-ყაენის შვილი და მემკვიდრე. მისი მმართველობის პირველ ათწლეულში (1327 წლამდე) ქვეყანას მართავდა მედროვე ემირი ჩობანი, რომელიც მონღოლური ტომის, სულდუზის წარმომადგენელი იყო.
აბუ საიდ ბაჰადურ-ხანი გაირდაიცვალა 1335 წელს ყარაბახში ოქროს ურდოს მმართველის უზბეკ-ხანის წინააღმდეგ ლაშქრობის დროს. მისი გარდაცვალების შემდეგ ცალკეულ ფეოდალურ დაჯგუფებებს ტახტზე აჰყავდათ მარიონეტი მმართველები ჰულაგუიანების საგვარეულოდან.
რესურსები ინტერნეტში
ჰულაგუიანები
დაბადებული 1305
გარდაცვლილი 1335
დაბადებული 2 ივნისი
გარდაცვლილი 1 დეკემბერი
შავი ჭირით გარდაცვლილები
ქორწინება (მრავალმნიშვნელოვანი)

ქორწინება (მრავალმნიშვნელოვანი)
ქორწინება შეიძლება აღნიშნავდეს:
ქორწინება — წყვილს შორის კანონით ან ჩვეულებით ნებადართული კავშირი
ქორწინება — ქართული ალმანახი
ქორწინება — ანტონ ჩეხოვის პიესა
პონტიფექს მაქსიმუსი

პონტიფექს მაქსიმუსი (სიტყვასიტყვით: „უდიადესი პონტიფი“ ან „ხიდების უდიადესი მშენებელი“) — ფონტიფიკების კოლეგიის (Collegium Pontificum) უმაღლესი ქურუმი ძველ რომში. წარმოადგენდა ყველაზე მნიშვნელოვან თანამდებობას ძველრომაულ რელიგიაში, რომლის დაკავების უფლებაც ძვ. წ. 254 წლამდე მხოლოდ პატრიციებს ჰქონდათ. თუმცაღა მკაფიოდ გამოკვეთილი რელიგიური თანამდებობა იყო, პონტიფექს მაქსიმუსობა ადრეული იმპერიის პერიოდში თანდათანობით პოლიტიზებული გახდა, რამდენადაც ავგუსტუსიდან მოყოლებული მას იმპერატორები იკავებდნენ. უკანასკნელი იმპერატორი, რომელიც მას ფლობდა იყო გრაციანე (ზეობდა 375-383 წლებში), თუმცა მან მოგვიანებით გადაწყვიტა, რომ სიტყვები „პონტიფექს მაქსიმუსი“ თავისი ტიტულისათვის მოეშორებინა. მიუხედავად იმისა, რომ რომაულ სამღვდელოებაში ყველაზე გავლენიანი თანამდებობა იყო, რომის უმაღლეს ქურუმებს (ordo sacerdotum) შორის მას მხოლოდ მეხუთე ადგილი ეკავა „რექს საკრორუმისა“ და სამი მთავარი ფლამენის შემდეგ.
სიტყვა „პონტიფექსს“, მოგვიანებით, ქრისტიან ეპისკოპოსებთან დაკავშირებით იყენებდნენ, რომის ეპისკოპოსის ჩათვლით. ტიტული „პონტიფექს მაქსიმუსი“ რომის კათოლიკურმა ეკლესიამ მიანიჭა პაპს, როგორც მთავარ ეპისკოპოსს. იგი არ შედის პაპის ოფიციალურ ტიტულატურაში, თუმცა გვხვდება რენესანსისა და თანამედროვე პერიოდის პაპების შენობებზე, მონუმენტებსა და მონეტებზე.
იხილეთ აგრეთვე
პონტიფიკები
სქოლიო
ძველი რომის რელიგიური ტიტულები
პაპის ტიტულები
მუნიოტელიო

მუნიოტელიო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ავილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20 კმ². მოსახლეობა — 56 კაცი (2022 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
მუნიოტელიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
Camponotus ligniperda

Camponotus ligniperda — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
ვანათლი

ვანათლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ზანგილანის რაიონის სოფლები
Sucre, Santander

Sucre, Santander
Sucre is a town and municipality in the Santander Department in northeastern Colombia.
Climate
Sucre has a subtropical highland climate (Köppen Cfb) with heavy rainfall year-round.
References
Municipalities of Santander Department
ამელი

ამელი — 2001 წლის რომანტიკული კომედია, რომლის რეჟისორია ჟან-პიერ ჟენე. ფილმი არის თანამედროვე პარიზული ცხოვრების უცნაური გამოსახვა, რომელიც ხდება უბან მონმარტრში და გვიყვება მორცხვი ოფიციანტის ისტორიას, რომლის როლსაც ოდრი ტოტუ თამაშობს და რომელიც გადაწყვეტს უკეთესობისაკენ შეცვალოს მის ირგვლივ მყოფი ხალხის ცხოვრება, სანამ თავისივე მარტოობას ებრძვის. ფილმი ფრანგული და გერმანული კომპანიების ერთობლივი თანამშრომლობით შეიქმნა.
ჯილდოები
„ამელი" გახდა საუკეთესო ფილმი ევროპული კინოს დაჯილდოებაზე, მიიღო ოთხი სეზარი (მათ შორის: საუკეთესო ფილმისათვისა და საუკეთესო რეჟისორისათვის), ორი ბაფტა (მათ შორის: საუკეთესო სცენარისათვის) და იყო წარდგენილი ოსკარის ხუთ ნომინაციაზე.
BAFTA
საუკეთესო ორიგინალური სცენარი: ჟან პიერ ჟენე, გიიომ ლორენი
საუკეთესო დიზაინი: ალინ ბონეტო
სეზარი
სეზარი საუკეთესო რეჟისორისთვის: ჟან პიერ ჟენე
რესურსები ინტერნეტში
ჟან-პიერ ჟენე განიხილავს ფილმს
2001 წლის ფილმები
ფრანგული ფილმები
ფრანგულენოვანი ფილმები
ჟან-პიერ ჟენეს ფილმები
პაკუჩა

პაკუჩა — ტბა პერუში. მდებარეობს აპურიმაკის რეგიონში, ზღვის დონიდან 3100 მეტრ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 151 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
პერუს ტბების სია
რესურსები ინტერნეტში
INEI, Compendio Estadistica 2007
პერუს ტბები
სან-ფერნანდო (სამხრეთი კამარინესი)

სან-ფერნანდო (სამხრეთი კამარინესი)
სან-ფერნანდო (ოფიციალურად სან-ფერნანდოს მუნიციპალიტეტი) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 38 626 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
San Fernando Website
Philippine Census Information
Official web site of the Province of Camarines Sur
სქოლიო
სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
ზურაბ ბარათაშვილი

ზურაბ ბარათაშვილი — XVII საუკუნის I ნახევრის ქართლის სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე, მეწინავე სადროშოს (სომხით-საბარათიანოს) სარდალი (იხსენიება 1634, 1637 საბუთებში). სარდლობა უნდა მიეღო სიმონ II-ის მეფობის ბოლო ხანებში, ქაიხოსრო ბარათაშვილის შემდეგ ერთგულობდა როსტომ მეფეს. ზურაბი იყო ბარათაშვილთა ერთი შტოს - ზურაბიშვილთა გვარის ფუძემდებელი. ყმა-მამული სასახლითა და ეკლესია-მონასტრით ჰქონდა კაზრეთში, რომლის შემდეგ ზურაბიშვილთა სამფლობელოს, საზურაბიშვილოს, რეზიდენცია გახდა.
ლიტერატურა
ჯამბურია გ., ქართული ფეოდალური ურთიერთობის ისტორიიდან, თბ., 1955;
ქართველი პოლიტიკოსები
ზ
Polyrhachis unicuspis

Polyrhachis unicuspis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Leucosyrinx paragenota

Leucosyrinx paragenota — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ზაკარპატიის ოლქი

ზაკარპატიის ოლქი — ოლქი დასავლეთ უკრაინაში. მისი დედაქალაქია უჟჰოროდი. 2006 წლის მონაცემებით, ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 1,241,887 კაცს. ფართობი – 12,777 კმ²
დედაქალაქი — 1 (უჟჰოროდი);
რაიონები — 13;
დასახლებები — 609:
სოფლები — 579;
ქალაქები — 30:
დაბები — 19;
ქალაქები — 11:
საოლქო მნიშვნელობის — 5;
რაიონული მნიშვნელობის — 6;
სასოფლო საბჭოები — 307.
რესურსები ინტერნეტში
carpathia.gov.ua — ოლქის ოფიციალური საიტი /
Zakarpattia Council official site
Verkhovna Rada website — Zakarpattia Oblast data
Photos and infrastructure objects of Zakarpattia on interactive map (Ukrainian Navigational Portal)
News from Zakarpattia
უკრაინის ოლქები
ეკვატორული გვინეის ქალაქები

ეკვატორული გვინეის ქალაქები
ეკვატრული გვინეის ქალაქები — ეკვატორული გვინეის დასახლებული პუნქტების სია, დალაგებული მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით, სადაც წარმოდგენილია ქალაქები, რომელთა მოსახლეობის რაოდენობაც აღემატება 1000 ადამიანს.
სხვა ქალაქები
აკალაიონგი
ბოლონდო
კოკობიჩი (მდებარეობს გაბონშიც)
ფიადი
მოკა
რესურსები ინტერნეტში
Equatorial Guinea:largest cities and towns and statistics of their population
Koke

Koke or KOKE may refer to:
People
Koke (footballer, born 1983), full name Sergio Contreras Pardo, Spanish football forward
Koke (footballer, born 1992), full name Jorge Resurrección Merodio, Spanish football midfielder for Atlético Madrid and Spain
Koke (footballer, born 2000), full name Jorge Saiz Colomer, Spanish football winger
Koke Vegas (Jorge Ruiz Ojeda, born 1995), Spanish football goalkeeper who plays for RC Deportivo
Semir Cerić Koke (born 1963), Bosnian folk singer
Other uses
Kōke (or Koke), noble ranking below a daimyō in Japan during the Edo period
Koke, Estonia, village in Haaslava Parish, Tartu County, Estonia
Koke language of Chad
KOKE (AM), a radio station (1600 AM) licensed to serve Pflugerville, Texas, United States
KOKE-FM, a radio station (99.3 FM) licensed to serve Thorndale, Texas
KOKE, the 1958-1991 callsign of KJCE, Rollingwood, Texas
See also
Kōkeʻe State Park, Hawaii, USA
Kokey (disambiguation)
მეჯუდა

მეჯუდა — მდინარე საქართველოში, გორის მუნიციპალიტეტში, სათავე აქვს ხარულის ქედის დასავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1940 მ. ერთვის ლიახვს მარცხნიდან ქ. გორთან. სიგრძე 46 კმ, აუზის ფართობი 651 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, დანარჩენ დროს — არამდგრალი წყალმცირობა. საშუალო წლიური ხარჯი 6,5 მ³/წმ. ქვემო დინებაში იყენებენ სარწყავად, რწყავს 1400 ჰა მიწას.
ლიტერატურა
შიდა ქართლის მხარის მდინარეები
დიდი ლიახვის შენაკადები
სარამეჯი

სარამეჯი — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 583 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 88 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 18.06 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ლორეს პროვინციის სოფლები
პუებლა-ლარგა

პუებლა-ლარგა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 10,1 კმ². მოსახლეობა — 4452 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პუებლა-ლარგის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ვალენსიის ქალაქები
Caicedo

Caicedo is a town and municipality in Antioquia Department, Colombia. Part of the subregion of Southwestern Antioquia.
Municipalities of Antioquia Department
Villages in Colombia
ზამთრის სასახლე (სანქტ-პეტერბურგი)

ზამთრის სასახლე (სანქტ-პეტერბურგი)
ზამთრის სასახლე (რუს. Зимний Дворец) მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში, რუსეთი, სასახლის სანაპიროსა და სასახლის მოედანს შორის; აშენდა 1754-1762 წლებში, როგორც რუსეთის იმპერატორთა ზამთრის რეზიდენცია.
პირველი „ზამთრის სახლი“ პეტრე I-ს 1711 წელს აუგეს, საზამთრო არხის ნაპირზე, მეორე - ახლანდელი ერმიტაჟის თეატრის ადგილას (1716-1719, არქიტექტორი გ. მატარნოვი, გადაკეთებულია 1720-იან წლებში არქიტექტორი დ. ტრეზინი). 1732 წელს რასტრელიმ დაიწყო მესამე ზამთრის სასახლის მშენებლობა, რომლის ფასადები გადიოდა ნევასა და სასახლის მოედანზე (მრავალჯერ გადაკეთდა). მეოთხე ზამთრის სასახლე რასტრელიმ ააშენა 1755, ნევის პროსპექტსა და მდინარე მოიკის სანაპირო კუთხეში (განადგურდა 1762). 1754-1762 წლებში მესამე სახლის ადგილზე ბართოლომეო რასტრელიმ ააგო ბაროკოს სტილის მეხუთე სასახლე - შიდაეზოიანი კარეს სახის ნაგებობა. გრანდიოზული სასახლის (1000 ოთახი) ფასადები მიმართულია ნევის, საადმირალოსა და სასახლის მოედნისაკენ გადაწყვერილია ერთმანეთისაგან განსხვავებულად, გარემოს გათვალისწინებით. ფასადების მდიდრული მორთულობა და სათავსების ანფილადური განლაგება ხაზს უსვამს შენობის საზეიმო დანიშნულებას. თეთრ-მწვანე შეფერილობის სასახლეს 1.786 კარი და 1.945 ფანჯარა აქვს. სასახლის პირველი ბინადარი ეკატერინე დიდი იყო. ზამთრის სასახლის ინტერიერები რამდენიმეჯერ გადააკეთეს (ანფილადები ნევის გასწვრივ და სატახტო (გიორგის) დარბაზი, 1780-1790 წლებში, არქიტექტორები ჯ. კვარენგი, ი. სტაროვი; 1812 წელს სამამულო ომის გალერეა, არქიტექტორი კ. როსი).
1837 წელს ხანძრის შემდეგ ფასადები და საზეიმო დარბაზები აღადგინა არქიტექტორმა ვ. სტასოვმა, შიგა სამყოფლები - არქიტექტორმა ა. ბრიულოვმა. 1880 წელს ზამთრის სასახლეში ს. ხალტურინმა მოაწყო აფეთქება ალექსანდრე II-ის მოკვლის მიზნით. 1905 წლის 9 იანვარს მის წინ დახვრიტეს მუშათა მშვიდობიანი დემონსტრაცია.
ზამთრის სასახლე ამჟამად სახელმწიფო ერმიტაჟის მუზეუმის დიდებულ შენობათა ჯგუფს ეკუთვნის, სადაც განლაგებულია მსოფლიოს ერთ-ერთი უდიდესი და უმნიშვნელოვანესი ხელოვნების ნიმუშთა კოლექცია. როგორც მუზუემის ნაწილი, ზამთრის სასახლის 1057 დარბაზისა და ოთახის უმეტესობა საზოგადოებისთვის ღიაა. სამხედრო გალერეაში, გახსნილი 1836 წელს, განთავსებულია ნაპოლეონის რუსეთში შემოჭრის პერიოდის რუსეთის არმიის სამხედრო ლიდერთა 332 პორტრეტი.
1917 წელს რუსეთში თებერვლის რევოლუციის შემდეგ ზამთრის სასახლე რუსეთის დროებითი მთავრობის შტაბ-ბინა გახდა. ბოლშევიკთა ძალების მიერ ზამთრის სასახლის აღება ოქტომბრის რევოლუციის გადამწყვეტი მომენტი იყო.
იხილით აგრეთვე
სასახლის სანაპირო და სასახლის მოედანი—სადაც ზამთრის სასახლე მდებარეობს.
ეკატერინეს სასახლე—ეკატერინე დიდის საზაფხულო რეზიდენცია.
ერმიტაჟის მუზეუმი—მსოფლიოში უდიდესი ხელოვნების ნიმუშთა კოლექციით.
ზაფხულის სასახლე—ზამთრის სასახლის წინამორბედი, როგორც სანქტ-პეტერბურგში მთავარი სამეფო რეზიდენცია.
პეტერჰოფი—ცარის საზაფხულო რეზიდენცია სანქტ-პეტერბურგის გარეთ.
ცარსკოე სელო—ცარის ზამტრის რეზიდენცია სანქტ-პეტერბურგის გარეთ.
სანქტ-პეტერბურგის სასახლეები
სამეფო რეზიდენციები
de:Eremitage (Sankt Petersburg)#Gebäude
სან-მარინოს გერბი

სან-მარინოს გერბი — დაახლოებით XIV საუკუნეში შექმნილი გერბი. მისი ოფიციალურად დამტკიცების თარიღად მიჩნეულია 1862 წლის 6 აპრილი.
გერბის XX საუკუნის შუა პეიროდამდელ ოფიციალურ დიზაინთან დაკავშირებით მცირე მტკიცებულებები არსებობს. დროშების შესახებ პოპულარული ჟურნალის „The Flag Bulletin“-ის 1963-64 წლის ზამთრის გამოშვების 31-ე გვერდზე აღნიშნული იყო, რომ „სან-მარინოს დროშისა და გერბის ოფიციალური ფირფიტა, წარმოადგენდა სან-მარინოს მთავრობის საჩუქარს, ნიუ-იორკში მათი კონსულის მეშვეობით.“ 1963 წლის მარტიდან თავდაპირველად ეს ფირფიტა გამოქვეყნდა რესპუბლიკის ოფიციალურ გზამკვლევში. 2011 წელს, ახალმა „კანონმა სან-მარინოს დროშისა და გერბის“ შესახებ მიიღო ოდნავ გამარტივებული გერბის დიზაინი, მთავარი ცვლილებები შეეხო ტოტებს, რომლებსაც განტოტებები აღარ ჰქონდათ, კოშკებს რომლებიც მრგვალი ფორმის მაგივრად ოთხკუდხედები გახდნენ და ფანჯრებს, რომლებიც ახლა „სინისტერის“ მიმართულებით არიან განლაგებულნი.
სან-მარინოს გერბი გამოსახულია ქვეყნის დროშაზე და სან-მარინოს ფეხბურთის ფედერაციის ლოგოზე.
აღწერა
გერბის ოფიციალური აღწერილობა:
გერბის კომპონენტები დეტალურად:
ფარის ლურჯ ფონზე მოჩანს სამი მწვანე მთა, თითოეული ერთი ვერცხლისფერი კოშკით, რომელთაც ზემოდან ამშვენებთ ფლიუგერები, წარმოდგენილნი სირაქლემის ბუმბულით. კოშკები განასახიერებენ სან-მარინოს სამ ციტადელს (ლა-გუაიტა, ლა-ჩესტა და ლა-მონტალე), ხოლო გორაკები წარმოადგენენ მონტე ტიტანოს სამ მწვერვალს.
დევიზი — „LIBERTAS“. დევიზი სავარაუდოდ დაკავშირებულია, სან-მარინოს ადრეულ წლებში პოლიტიკური დევნის მსხვერპლებთან, და ქვეყნის თავისუფლების გასაოცარ შენარჩუნებასთან დიდი სახელმწიფოების გარემოცვაში. ასევე შესაძლებელია, რომ დევიზი შემუშავავებულ იქნა ქვეყნის დამაარსებლის მარინუსის ბოლო სიტყვებიდან „Relinquo vos liberos ab utroque homine“ (ლათ.-დან „მე გტოვებთ თავისუფალს ორივე კაცისგან“).
მუხისა და ზეთისხილის ტოტები, რომელნიც გერბს გარშემოერტყმიან წარმოადგენენ რესპუბლიკის სტაბილურობისა და თვისუფლების დაცვის სიმბოლოებს.
გვირგვინი წარმოდგენილია სუვერენულობის სიმბოლოს სახით.
იხილეთ აგრეთვე
წმინდა მარინუსი
სან-მარინოს დროშა
სან-მარინოს სამი კოშკი
რესურსები ინტერნეტში
კანონი სან-მარინოს დროშაზე და გერბზე
სქოლიო
სახელმწიფო გერბები
სან-მარინოს ეროვნული სიმბოლოები
სანტო-ტომასი (ისაბელა)

სანტო-ტომასი (ისაბელა)
სანტო-ტომასი (ოფიციალურად სანტო-ტომასის მუნიციპალიტეტი) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 528 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines
Santo Tomas at the Isabela Government Website
Local Governance Performance Management System
Philippine Census Information
Municipality of Santo Tomas
სქოლიო
ისაბელას მუნიციპალიტეტები
ზაილიქი (დაშქესანი)

ზაილიქი (დაშქესანი)
ზაილიქი — სოფელი აზერბაიჯანში, დაშქესანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 357 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
დაშქესანის რაიონის სოფლები
კონსტანტინე დიდებულიძე

კონსტანტინე დიდებულიძე (დ. 1915, რიგა — გ. 1991) — ქართველი გამომგონებელი, ინჟინერი, მეცნიერი, ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1951).
ბიოგრაფია
1937 წელს დაამთავრა თბილისის კავშირგამბულობის ელტექნიკური ინსტიტუტი ინჟინერ-ელექტრიკოსის კვალიფიკაციით.
მუშაობდა საქართველოს ენერგიტიკის ინსტიტუტში უმცროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1951-1956 წლებში იყო „ვიესხ“-ის თბილისის ფილიალის ლაბორატორიის გამგე. 1956-1987 წლებში საქართველოს სოფლის მეურნეობის მექანიზაციისა და ელექტროფიკაციის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის სოფლის მეურნეობაში ელ. ენერგიის სპეცსახსრების გამოყენების განყოფილების გამგე. 1951-1968 წლებში იყო სამეცნიერო-კვლევითი სამუშაოების საკავშირო მაკორდინირებელი კომიტეტის წევრი. ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. მისი ხელმძღვანელობით 11 ასპირანტმა და მაძიებელმა დაიცვა დისერტაცია. გამოქვეყნებული აქვს 60 სამეცნიერო ნაშრომი. არის 17 გამოგონების ავტრორი. დაჯილდოებულია სახელმწიფო ჯილდოებით.
ჯილდოები
სამამულო ომის II ხარისხის ორდენი
საპატიო ნიშნის ორდენის (2 ორდენი)
ლიტერატურა
საქართველოს ენერგეტიკოსები/Georgian Power Engineers: ენციკლოპედია, თბ., 2016, გვ. 108-109
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1915
გარდაცვლილი 1991
ქართველი გამომგონებლები
ქართველი ინჟინრები
ტოკი პონა

ტოკი პონა — გამოგონილი ხელოვნური ენა (ფილოსოფიური არტლანგი), რომელიც ცნობილია თავისი მცირე ლექსიკით, სიმარტივითა და ათვისების სიადვილით. იგი შეიქმნა სონია ლანგის, კანადელი ლინგვისტისა და მთარგმნელის მიერ, აზრებისა და კომუნიკაციის გასამარტივებლად. პირველი ენის ჩანახატი გამოქვეყნდა ონლაინ 2001 წელს, ხოლო სრული ფორმა გამოქვეყნდა წიგნში ტოკი პონა: სიკეთის ენა 2014 წელს ლანგმა ასევე გამოუშვა დამატებითი ლექსიკონი, Toki Pona Dictionary, 2021 წლის ივლისს, საზოგადოების გამოყენებაზე დაყრდნობით.
ტოკი პონა არის იზოლირებული ენა მხოლოდ 14 ფონემით და მინიმალიზმის ძირითადი მახასიათებლით. ის ფოკუსირებულია მარტივ, თითქმის უნივერსალურ ცნებებზე, რათა მაქსიმალურად გაზარდოს გამოხატულება ძალიან ცოტა სიტყვის დახმარებით.ენა შექმნილია ამ ენების ელემენტების გაერთიანებით: ქართული, ინგლისური, ტოკ პისინი, ფინური, ჰოლანდიური, აკადური ფრანგული, ესპერანტო, სერბულ-ხორვატიული და ჩინური ელემენტებით In Toki Pona: The Language of Good, Lang წარმოგიდგენთ დაახლოებით 120 სიტყვას, ხოლო მოგვიანებით ტოკი პონას ლექსიკონში ჩამოთვლილია 137 „არსებითი“ სიტყვა და რამდენიმე ნაკლებად გამოყენებული სიტყვა. მისი სიტყვები ადვილად წარმოითქმის ენობრივ ფონზე, რაც საშუალებას აძლევს მას იყოს ერთგვარი ხიდი სხვადასხვა კულტურის ადამიანებისთვის. თუმცა, ის არ შექმნილა, როგორც საერთაშორისო დამხმარე ენა. ნაწილობრივ შთაგონებული ტაოისტური ფილოსოფიით, ენა შექმნილია იმისთვის, რომ დაეხმაროს მომხმარებლებს კონცენტრირება მოახდინონ ძირითად საკითხებზე და ხელი შეუწყონ პოზიტიურ აზროვნებას, საპირ-ვორფის ჰიპოთეზის შესაბამისად. მცირე ლექსიკის მიუხედავად, ენის მცოდნელებს შეუძლიათ გაგება და კომუნიკაცია, ძირითადად ეყრდნობიან კონტექსტს და სიტყვების კომბინაციებს უფრო კონკრეტული მნიშვნელობების გამოსახატავად.
შექმნის შემდეგ, 2000-იანი წლების დასაწყისში ჩამოყალიბდა მოლაპარაკეთა მცირე საზოგადოება. მიუხედავად იმისა, რომ აქტივობა ძირითადად ხდება ონლაინ ჩატის ოთახებში, სოციალურ მედიაში და სხვა ონლაინ ჯგუფებში, 2000-იან და 2010-იან წლებში მოეწყო რამდენიმე ორგანიზებული შეხვედრა.
სქოლიო
ხელოვნური ენები
2001 წლის სიახლეები
Barnaderg

Barnaderg is a village southeast of Tuam in eastern County Galway, Ireland.
Barnaderg Castle was a 16th-century stronghold of the O'Kelly clan.
In June 2008, a €1.5m extension was opened at Barnaderg National School, which has 87 pupils. In addition to the development of new classrooms, library, offices and other rooms, refurbishment of the existing building were carried out.
Local people
Thunderbolt Gibbons
References
Towns and villages in County Galway
ჯორჯო აგამბენი

ჯორჯო აგამბენი (დ. 22 აპრილი, 1942, რომი) — იტალიელი ფილოსოფოსი. დაამთავრა რომის უნივერსიტეტ La Sapienza-ს იურიდიული ფაკულტეტი. მოგვიანებით იურისპუდენციიდან ფილოსოფიაში გადაინაცვლა. 1964 წელს ითამაშა ფილიპე მოციქულის როლი პიერ პაოლო პაზოლინის ფილმში „მათეს სახარება“. თარგმნიდა სხვადასხვა ავტორების ნაშრომებს ესპანურიდან და იტალიურიდან. დისერტაცია მიუძღვნა სიმონა ვეილის.
ლიტერატურა
Murray A. Giorgio Agamben. London; New York: Routledge, 2010
Watkin W. The literary Agamben: adventures in logopoiesis. London; New York: Continuum, 2010
Dickinson C. Agamben and theology. London; New York: T. & T. Clark, 2011
რესურსები ინტერნეტში
ჯორჯო აგამბენი - IMDb
იტალიელი ფილოსოფოსები
დაბადებული 1942
დაბადებული 22 აპრილი
ჯორჯო აგამბენი
XX საუკუნის ესეისტები
XX საუკუნის იტალიელი მამაკაცი მწერლები
XX საუკუნის იტალიელი არამხატვრული მწერლები
XX საუკუნის იტალიელი ფილოსოფოსები
XXI საუკუნის ესეისტები
XXI საუკუნის იტალიელი მამაკაცი მწერლები
XXI საუკუნის იტალიელი არამხატვრული მწერლები
XXI საუკუნის იტალიელი ფილოსოფოსები
თანამედროვე ფილოსოფოსები
კონტინენტური ფილოსოფოსები
კულტურის კრიტიკოსები
იტალიელი ესეისტები
იტალიელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
ხელოვნების ფილოსოფოსები
სამართლის ფილოსოფოსები
კულტურის ფილოსოფოსები
ისტორიის ფილოსოფოსები
რელიგიის ფილოსოფოსები
მეცნიერების ფილოსოფოსები
ტექნოლოგიის ფილოსოფოსები
ომის ფილოსოფოსები
პოლიტიკური ფილოსოფოსები
სოციალური კრიტიკოსები
სოციალური ფილოსოფოსები
ძევრის სამაროვანი

ძევრის სამაროვანი — რომაული ხანის არქეოლოგიური ძეგლი თერჯოლის მუნიციოალიტეტის ძევრში. აგებულია ძველი წელთაღრიცხვით პირველი ათასწლეულში. აღმოაჩინა 1197 საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმის აღმოსავლეთ კოლხეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. ნამოსახლარი ორფენიანია და განთავსებულია კორტების გორის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ფერდზე.
რესურსები ინტერნეტში
თერჯოლის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები