PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ნასუჰ-ფაშა

ნასუჰ-ფაშა
გიუმიულჯინელი დამატი ნასუჰ-ფაშა (დ. ალბანეთი, 1563 — გ. 17 ოქტომბერი, 1614, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, წარმოშობით ალბანელი. დიდი ვეზირი 1611-1614 წლებში.
ბიოგრაფია
ნასუჰ-ფაშა დაიბადა 1563 წელს, ალბანეთში. ახალგაზრდობაში გაიტაცეს და გაყიდეს სტამბოლში. 1598 წელს გახდა თოფქაფის სასახლის მთავარი მცველი. მალევე მოიპოვა საფიე სულთნის ნდობა და დაინიშნა უამრავ სახელმწიფო თანამდებობაზე.
1600-1601 წლებში იყო დამასკოს მმართველი, 1601-1603 წლებში მართავდა ბერძნულ კუნძულებს. აჰმედ I-ის ტახტზე ასვლის შემდეგ დაინიშნა ალეპოს სანჯაყბეიდ.
მან მონაწილეობა მიიღო ირან-ოსმალეთის 1603-1618 წლების ომში. ჯიგალაზადე იუსუფ სინან-ფაშას გარდაცვალების შემდეგ, სულთანმა სწორედ ის დანიშნა აღმოსავლეთის ფრონტის მეთაურად, თუმცა ნასუჰ-ფაშამ იმედები გააცრუა. ანატოლიაში გამძაფრებული ჯელალიების აჯანყების დროს არმია მიატოვა და დიარბაქირში მიიმალა. შემდგომ ის შეიპყრეს და მიჰგვარეს სტამბოლში აჰმედ I-ს, მაგრამ სულთანმა შეიწყალა. ნასუჰ-ფაშა 1607 წელს დაინიშნა არზრუმის ბეგლარბეგად და დაეკისრა 10,000 მეომრის გამოყვანა სეფიანთა ირანის წინააღმდეგ გამართულ ბრძოლებში.
1610 წელს გახდა მეორე ვეზირი, ხოლო 1611 წლის 5 აგვისტოს, ქუიუჯუ მურად-ფაშას გარდაცვალების შემდეგ მიიღო დიდი ვეზირის ბეჭედი. ირანის წინააღმდეგ ომი წარუმატებლად წარიმართა, 1612 წელს ნასუჰ-ფაშა დათმობებზე წავიდა და დადო სეფიანებთან ნასუჰ-ფაშას ხელშეკრულება, რომლის თანახმადაც ოსმალეთმა დაკარგა 1590 წელს დადებული კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულების მიხედვით მითვისებული ტერიტორიები კავკასიაში.
ამის შემდეგ ნასუჰ-ფაშა დედაქალაქში დაბრუნდა. აჰმედ I-ის მეუღლემ, ქიოსემ სულთანმა ფაშა თავის 7 წლის ქალიშვილზე, აიშე სულთანზე დააქორწინა. ამის შემდეგ მას დამატი ნასუჰ-ფაშა ეწოდა. 1614 წელს სტამბოლში გავრცელდა ხმები იმის შესახებ, რომ ნასუჰ-ფაშა სულთნის წინააღმდეგ აჯანყებას აპირებდა. 17 ოქტომბერს აჰმედ I-მა ფაშა საბჭოს სხდომაზე სიკვდილით დასაჯა.
ლიტერატურა
Danişmend, İsmail Hâmi (1971) Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul:Türkiye Yayınevi, say.. 29.
Uzunçarşılı, İsmail Hakkı, (1954) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım , XVI. Yüzyıl Ortalarından XVII. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu (Altıncı Baskı 2011 ISBN 978-975-16-0010) say.363-365
Naima Mustafa Efendi, (H.1281-1283) Tarih-i Naima, Istanbul c.2 s.123 "Scribd.com" sitesinde tipki yayim (Osmanlica)
Buz, Ayhan, (2009) Osmanlı Sadrazamları, İstanbul: Neden Kitap, ISBN978-975-254-278-5.
Tektaş, Nazım (2002), Sadrâzamlar Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı, İstanbul:Çatı Yayınevi (Google books:
ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები
სიკვდილით დასჯილი ოსმალეთის დიდი ვეზირები
გარდაცვლილი 1614
გარდაცვლილი 17 ოქტომბერი
ჟოზეფ კაბილა

ჟოზეფ კაბილა (დ. 4 ივნისი, 1971, ხევა-ბორა, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა) — კონგოელი პოლიტიკური მოღვაწე. კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრეზიდენტი 2001 წლიდან. ქვეყნის ყოფილი პრეზიდენტის ლორან-დეზირე კაბილას შვილი. თანამდებობა დაიკავა მამის მკვლელობის შემდეგ. 2006 წელს გახდა ქვეყნის ისტორიაში პირველი დემოკრატიულად არჩეული პრეზიდენტი.
იხილეთ აგრეთვე
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრეზიდენტი
რესურსები ინტერნეტში
Rape in the DRC
BBC Country Profile
Official website of the President of the DRC
Joseph Kabila 2011 campaign site
Democratic Republic of the Congo - Permanent Mission to the United Nations
DR Congo presidential candidates face off in second round Jane's Intelligence Watch Report, 22 August 2006
For Congo’s Leader, Middling Reviews
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პრეზიდენტები
დაბადებული 1971
დაბადებული 4 ივნისი
კალიროი პარენი

კალიროი პარენი (დაბ. სიგანუ, Σιγανού ; Rethymnon, დ. 1861 — გ. 15 იანვარი , 1940, ათენი, ) — ბერძენი პედაგოგი, ჟურნალისტი და მწერალი; ფემინისტური მოძრაობის ფუძემდებელი საბერძნეთში.
ბიოგრაფია
კალიროი პარენი დაიბადა 1861 წელს (სხვა წყაროების მიხედვით 1859 წელს ) ქალაქ რეთიმნონში, კუნძულ კრეტაზე.
სკოლამდელი განათლება მიიღო პირეოსის მონაზვნების სკოლაში. ამის შემდეგ შევიდა ათენის ერთ-ერთ საუკეთესო გოგონათა სკოლაში. 1878 წელს დაამთავრა პედაგოგების მოსამზადებელი სკოლა Αρσάκειον. კალიროი პარენმა მიიღო კარგი განათლება. ისწავლა უცხო ენები. მათ შორის რუსული, ფრანგული, იტალიური და ინგლისური.
სკოლის დამთავრების შემდეგ იგი მიიწვიეს ოდესაში, სადაც ორი წლის განმავლობაში მუშაობდა ქალაქის ბერძნული თემის გოგონათა სკოლაში. შემდეგ რამდენიმე წელი იმუშავა ადრიანოპოლში, სადაც ბერძნული თემისთვის დააარსა სკოლა Zapeion. .კალიროიპარენი ცოლად გაჰყვა ფრანგ ჟურნალისტ ჟან პარენს, რომელმაც გახსნა ფრანგული პრესის სააგენტო კონსტანტინოპოლში, წყვილი საბოლოოდ დასახლდა ათენში.
ათენში კალიროი ჩაერთო ფემინისტურ მოძრაობაში და 1887 წლიდან საფუძველი ჩაუყარა ქალთა ჟურნალის გამოცემას სახლწოდებით Εφημερίς των Κυριών ("ქალბატონების ჟურნალი"). ეს გამოცემა მთლიანად ქალებს ეძღვნებოდა და 1908 წლამდე ყოველკვირეულად გამოდიოდა. 1908-1916 წლებში ჟურნალი გამოდიოდა თვეში ორჯერ, ხოლო 1917 წელს არსებობა შეწყვიტა მას შემდეგ, რაც ელეფთერიოს ვენიზელოსის მთავრობამ პარენი გადაასახლა კუნძულ ჰიდრაზე, ვინაიდან გამოდიოდა ანტანტის მხარეზე საბერძნეთის მონაწილეობის წინააღმდეგ პირველ მსოფლიო ომში .
კალიროი პარენი ათენში მრავალმხრის საქმიანობას ეწეოდა. თანამშრომლობდა ევროპულ და ამერიკულ ქალთა მოძრაობასთან, წარადგინა თავისი გაზეთი საერთაშორისო კონფერენციებზე პარიზსა და ჩიკაგოში . ის იბრძოდა ქალთა უფლებებისთვის განათლების და დასაქმების მიმართულებით. 1896 წელს მან დააარსა ბერძენ ქალთა კავშირი. 1908 წელს, მისი ძალისხმევის წყალობით, შეიქმნა საბერძნეთის ქალთა ეროვნული საბჭო, რომელიც თანამშრომლობდა ქალთა საერთაშორისო საბჭოსთან. მან დაწერა წიგნი ბერძნულ ენაზე "საბერძნეთის ქალთა ისტორია", რომელიც მოიცავს პერიოდს 1650 წლიდან 1860 წლამდე.
გარდა ამისა, კალიროიმ შექმნა ლიტერატურული სალონი, რომელიც ცნობილი იყო "ლიტერატურული შაბათების" სახელით. ის მეგობრობდა ცნობილ მწერლებთან და პუბლიცისტებთან, მათ შორის იყვნენ: ჯულიეტა ადამი, ჟიულ სიმონი, გრიგორიოს ქსენოპულოსი, კოსტი პალამასი . კალუროი ასევე იყო რამდენიმე ბერძნული რომანის ავტორი, რომლებიც პირველად გამოქვეყნდა საკუთარ „ქალბატონების ჟურნალში“ ფსევდონიმით მაია. პარენი ითვლება პირველ ბერძენ რომანისტად ნაწარმოებებისთვის "განთავისუფლებული", "მოჯადოებული" და სხვა. მას მოჰყვნენ მწერლები ალექსანდრა პაპადოპულუ (1867-1906 ), ირინი დენდრინუ (1879-1974 ), ჯულია დრაგუმი (1858-1937 ), პენელოპა დელტა .
გარდაიცვალა 1940 წლის 15 იანვარს ათენში.
კალიროი პარენი კომპოზიცია " Heritage Floor " მონაწილე ქალთა შორისა. დაჯილდოებულია მაცხოვრის ორდენით (მიიღო პირველმა საბერძნეთის ქალთა შორის), ათენის აკადემიის ვერცხლის მედლით და ქალაქ ათენის მედლით.
სქოლიო
დაბადებული 1861
გარდაცვლილი 15 იანვარი
გარდაცვლილი 1940
ბერძენი მწერლები
ფემინისტი ქალები
ფემინისტი მწერლები
ფემინისტი მწერლები ეროვნების მიხედვით
ბერძენი ფემინისტები
Mean Mr. Mustard

Mean Mr. Mustard
— ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში Abbey Road, რომელიც გამოვიდა 1969 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
The Beatles Bible - ინფორმაცია ჩანაწერებზე
სქოლიო
The Beatles-ის სიმღერები
1969 წლის სიმღერები
Ixtapaluca

Ixtapaluca is a city and a municipality in the eastern part of the State of Mexico in Mexico. It lies between the Federal District and the western border of the state of Puebla. The name Ixtapaluca means "Where the salt gets wet".
As of 2006, Ixta included part of the world's largest mega-slum, along with Chalco and Neza.
The city
At the census of 2005 the city had a population of 290,076.
The parish of Ixtapaluca was founded in 1531 and had great prominence in the area. The municipal palace was built in 1973.
The municipality
As municipal seat, the town of Ixtpaluca has governing jurisdiction over the following communities: Acozac, Ampliación San Francisco, Cabaña de los Medina, Camino a Mina Milagro (El Potrero), Camino Mina Rosita, Cerro de la Abundancia, Coatepec, Colonia Julio Chávez López (UPREZ), Colonia Tetitla, Ejido el Capulín, Ejido San Francisco (Las Joyas), Ejidos de Xalpa (Camino de los Alcanfores), El Campamento (Las Cocinas) El Carmen, El Corazón, El Cuarenta, El Jaral (El Capulín), El Patronato del Maguey (Santa Rosa), El Pozo del Venado, El Treinta y Nueve (Dos Jagüeyes), El Treinta y Siete (Kilómetro Diecinueve), General Manuel Ávila Camacho, Huertas de Canutillo, Jorge Jiménez Cantú, La Cañada, La Cañada, La Espinita (Parque Industrial la Espinita), La Granja, La Guadalupana, La Mesa, Linderos de Ixtapaluca (El Tablón), Llano Grande (Rancho Viejo), Loma del Rayo (Chocolines Segunda Sección), Lomas de Coatepec, Los Cedros, Los Hornos, Los Lavaderos, Los Vergeles, Piedra Grande (Las Cabañas), Pueblo Nuevo (San Isidro Labrador), Puente del Tablón, Puente el Mezquite, Rancho el Guarda, Rancho Francisco Santillán (Atzizintla Tres), Rancho la Pastoría, Rancho la Peña, Rancho Loma Ancha, Rancho los Gavilanes, Rancho San Isidro, Rancho Venta Nueva, Rancho Verde, Río Frío de Juárez, Ricardo Calva, San Buenaventura, San Francisco Acuautla, San Jerónimo Cuatro Vientos, Santa Ana, Santa Bárbara, Tierras Comunales (Cerro de Ayotla), Villas de Escalerillas (Bellavista), and Zoquiapan.
The municipality had a population of 429,033 in 2005. The area of the municipality is 315.10 km² (121.66 sq mi). The municipality is part of the Mexico City metropolitan area. It is an important suburb because many people that work in Mexico City live in Ixtapaluca, and it has developed recent commercial interest due to this. The first "fraccionamiento" or subdivision called San José de la Palma, Municipio de Ixtapaluca, was built in 1989. The municipality is bordered by Chalco, Valle de Chalco Solidaridad, Chicoloapan, La Paz, Texcoco, Tlalmanalco, and the state of Puebla.
The area was first settled in 1286 by the Mexicas. After the Spanish conquest, in 1543 Ixtapaluca was given to the control of Juan de Cuellar, who continued the indigenous practice of demanding tribute every 80 days from the people.
References
External links
Portal Oficial de Ixtapaluca Official website
Populated places in the State of Mexico
პანდემია

პანდემია (მთელი ხალხი) — ეპიდემია, რომელსაც ახასიათებს ინფექციური დაავადების (მაგ. ქოლერა, გრიპი) გავრცელება ვრცელ რეგიონში (მაგალითად, რეგიონის რამდენიმე ქვეყანაში) ან მთელ მსოფლიოში. ენდემური დაავადების ფართოდ გავრცელება, მაგრამ ინფიცირებულ ადამიანთა სტაბილური მაჩვენებლით, პანდემია არ არის.
გარდა ამისა, მაგალითად, გრიპის პანდემიები როგორც წესი, არ მოიცავს სეზონური გრიპის რეციდივებს. ისტორიის განმავლობაში დაფიქსირებულია რამდენიმე პანდემია, მაგალითად, ყვავილის და ტუბერკულოზის. ერთ-ერთი ყველაზე გამანადგურებელი პანდემია იყო შავი ჭირი, რომელმაც XIV საუკუნეში დაახლოებით 75-200 მილიონი ადამიანი იმსხვერპლა.
2020 წლისთვის მსოფლიოში გავრცელებულია მხოლოდ ორი პანდემია — აივ/შიდსი და ახალი კორონავირუსული დაავადება (COVID-19). XX და XXI საუკუნეების პანდემიებს შორის არის 1918 წლის გრიპის პანდემია და 2009 წლის გრიპის პანდემია (H1N1).
რესურსები ინტერნეტში
WHO – Authoritative source of information about global health issues
Past pandemics that ravaged Europe
CDC: Influenza Pandemic Phases
ეპიდემიოლოგია
ბაქოს არქიპელაგი

ბაქოს არქიპელაგი — ქალაქ ბაქოს (აზერბაიჯანი) ნაპირთან მდებარე კუნძულების ერთობლიობა. კუნძულების მიმდებარედ წყლის დონე დაბალია.
კუნძულები
აზერბაიჯანული სახელების გარდა კუნძულებს რუსული დასახელებებიც აქვს. სახელების წარმოშობა მე- 18 საუკუნეში მოღვაწე კატოგრაფს, ფედორ სოიმონოვს უკავშირდება. არქიპელაგი ქვემოთ ჩამოთვლილი კუნძულებისგან შედგება, რომელთა ნაწილასაც ქვიშის სანაპიროები გააჩნია.
ყურეში მდებარე კუნძულები
ესენია კუნძულები ბაქოს ყურის მიმდებარე ტერიტორიაზე:
ბოიუკ ზირა ან ნარგინი
დაშ ზირა ან ვულფი
ქუმ ან პესჩანნი
თავა ან პლიტა
ყურის გარეთ მდებარე კუნძულები
ბაქოს ყურის გარეთ მდებარეობს შემდეგი კუნძულები:
ჩილოვი ან ჟილოი
სანგი-მუგანი ან სვინოი
ზანბილი ან დუვანნი
ჩიკილი ან ობლივნოი
ყარა სუ ან ლოს
ხარა ზირა ან ბულა
კუტანი და ბაბური (პოდვოდნიეს კუნძულები)
ადსიზ ადა ან ბეზიმიანნი
გილი ან გლინიანი
მტკვრის კუნძული ან კურინსკი
მტკვირის კლდე ან კურინსკი კამენი
ეკოლოგია
ბაქოს არქიპელაგის კუნძულების მცენარეულობა საკმაოდ დაზიანებულია ამავე ყურეში ნავთობმომპოვებელი ჭაბურღილების არსებობის გამო. ამ ყველაფრიდან გამომდინარე, კუნძულები მეტწილად მცენარეული საფარით დაფარულები არ არიან.
წარსულში ამ კუნძულებზე კასპიის ზღვაზე ერთ-ერთი საუკეთესო ეკოლოგიური მდგომარეობა იყო. იმ ტერიტორიებში, სადაც წყალი ძალიან არ არის დაბინძურებული კიდევ ბინადრობენ ზუთხები. კუნძულებზე არიან ფრინველებიც, რომლებიც აქ გამოსაზამთრებლად მოდიან. ბაქოს არქიპელაგი დაუსახლებელია და მეტწილად მათზე ნავთობის მომპოვებელი ჭაბუღილები და შუქურებია განთავსებული. სვინოის კუნძულზე მდებარეობს წყლის დაბინძურების ავტომატური მონიტორინგის სადგური.
ტურიზმი
ბოლო პერიოდში ბაქოს არქიპელაგზე ინტენსიურად ვითარდება ტურიზმი. კუნძული ბოიუქ ზირა,რომელიც აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოს მიმდებარედ მდებარეობს, დიდი განვითარებისკენ მიდის. კუნძული დაიყოფა რამდენიმე ადგილად; პარკი, საცხოვრებელი ფართი, სამხედრო პორტი და ა.შ. გასათვალისწინებელია ისიც, რომ პარკისთვის სპეციალური ტერიტორია იქნება გომოყოფილი, რადგან ამ ადგილებში ძალიან ხშირია ძლიერი ქარი. ბაქო ცნობილია თავისი ძველი ქალაქით და ამის აღსანიშნავად ქალაქის ციხესიმაგრის აშენებაა კუნძულზე დაგეგმილი. როდესაც საქმე რელიგიებს ეხება, აზერბაიჯანი ცნობილია, როგორც მსოფლიოს ტოლერანტი ქვეყნებიდან ერთ-ერთი. დაგეგმილია მეჩეთის, ეკლესიისა და სინაგოგის აშენება. საბჭოთა კავშირის დროს ბოიუკ ზირა ცნობილი იყო როგორც ტერიტორია, სადაც სტალინი პატიმრებს აგზავნიდა. ამ ფაქტის გამო კუნძულზე ბევრია საფლავები. დაგეგმილია, რომ კუნძულზე იმუშავებს სკოლა, სავაჭრო ცენტრი და საავადმყოფო. აქ გამოართება საზოგადოებრივი ღონისძიებები და სამიტები. ამ პროექტმა უამრავი უცხოელი ინვესტორი დააინტერესა და ამის განსახორციელებლად ორი-სამი მილიარდი მანეთია (255 000 000 - 382 000 000 აშშ დოლარი) გამოყოფილი.
კონსტრუქცია და მოდერნიზაცია
ხაზარის კუნძულები არის ხელოვნური კუნძულები, რომელთა გაშენებაც ბაქოდან სამხრეთით, 24 კილომეტრით დაშორებით იგეგმება.
ავესტას მენეჯმენტის თანახმად, აზერბაიჯანის ახალი კოშკი 200 მ-ით მაღალი იქნება, ვიდრე მსოფლიოში აშენებული ყველაზე მაღალი შენობა, ბურჯი ხალიფაა. გარდა ბიზნეს შენობებისა და სასტუმროებისა, პროექტი ასევე ითვალისწინებს 800 000 ტევადობის სახლებს აქაური მაცხოვრებლებისთვის. ავესტას ცნობით, პროექტის დასრულება იგეგმება 2020-2025 წლებში.
სქოლიო
აზერბაიჯანის კუნძულები
კასპიის ზღვის კუნძულები
ბაქოს გეოგრაფია
ბაშტერმა

ბაშტერმა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 17 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 21 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 22 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
ნასაყდრალი

ნასაყდრალი — IX საუკუნის ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი ახლანდელ სოფელ გლდანის მიდამოებში. ერთნავიანი მცირე დარბაზული ეკლესია აგებულია ბაცი მომწვანო ქვებით. მთავარ — სამხრეთ ფასადზე ყოველგვარ მორთულობას მოკლებული შესასვლელის თაღი და 2 სწორკუთხედის ფორმის სარკმელია, მხოლოდ კედელშია ჩასმული კვეთილი რელიეფით შემკული მწვანე ქვის სტელის ფრაგმენტი. დანარჩენი ფასადები სადაა. აფსიდის თაღი ნალისებრი ფორმისაა. საკურთხეველში, კამარის ფუძესთან, რეზონანსის გასაძლიერებლად ჩადგმულია ქვევრები.
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 7, გვ. 324, თბ., 1984
თბილისის ეკლესიები
სანტიაგო-დე-ჩოკორვოსის რაიონი

სანტიაგო-დე-ჩოკორვოსის რაიონი — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უაიტარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 571 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 892 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 150 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
უანკაველიკის რეგიონის რაიონები
უაიტარის პროვინციის რაიონები
Polyrhachis mystica

Polyrhachis mystica — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ლომჯარიები

ლომჯარიები — გურული წარმოშობის ქართული გვარი. ლომჯარიები წარმოშობით გურიის სოფელ ჭანიეთიდან არიან.
გადმოცემის თანახმად, ლომჯარიები თავდაპირველად დიასამიძეები იყვნენ. სოფელ ჭანიეთში ცხოვრობდა წარმოსადეგი ვაჟკაცი ლომინა, რომელსაც ჰყავდა ცხრა ვაჟი. მისი დანახვისას ამბობდნენ, „ლომინა ჯარითო“, ანუ შვილებთან ერთადო. ეს გამონათქვამი გადაკეთდა გვარად ლომინისჯარია, ლომიჯარია. ლომინი დიასამიძე იყო, მის შთამომავლები კი ლომჯარიები გახდნენ. მეორე გადმოცემის მიხედვით ლომჯარიები თავიდან იასანიძეები და ნიგოითში ცხოვრობდნენ. მშენებლობის დროს მეფეს ერთ-ერთი იასანიძისთვის დაუვალებია დიდი ლოდის მთაზე ატანა. დავალების შესრულების შემდგომ კი უთქვამს, ამიერიდან იასანიძე კი არა, ლომჯანია (ლომის ჯანი) იქნებიო.
იხილეთ აგრეთვე
ლომჯარია
ლიტერატურა
ირაკლი აბაშიძის ქუჩა

ირაკლი აბაშიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ვაკის რაიონში (ვაკე). მრგვალი ბაღიდან (ყოფილი ვაკის სკვერიდან) არჩილ მიშველაძის ქუჩამდე. ვასილ ბარნოვის ქუჩის მონაკვეთს ირაკლი აბაშიძის სახელი ეწოდა 1992 წელს (იგი ამ ქუჩაზე ცხოვრობდა). ქუჩის დასაწყისში დგას ირაკლი აბაშიძის ბიუსტი (მოქანდაკე კ. არუნაშვილი არქიტექტორი გიორგი (გიგა) ბათიაშვილი). აქვს I გასასვლელი, I ჩიხი (ყოფილი ვასილ ბარნოვის V ჩიხი).
ლიტერატურა
აბაშიძე
ბოჭორიშვილი

ბოჭორიშვილი
საკუთარი სახელი ბოჭორიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ანგია ბოჭორიშვილი — ფსიქოლოგი, ფილოსოფოსი
გიორგი ბოჭორიშვილი — ქირურგი
ელენე ბოჭორიშვილი — რუსულენოვანი მწერალი
ვახტანგ ბოჭორიშვილი — ინფექციონისტი, საზოგადო მოღვაწე
ვახტანგ ბოჭორიშვილი — ფეხბურთელი
თინათინ ბოჭორიშვილი — ფილოსოფოსი
ლეილა ბოჭორიშვილი — ექიმი
ლუბა ბოჭორიშვილი — ეთნოგრაფი
მაკა ბოჭორიშვილი — პოლიტიკოსი და დიპლომატი
მიხეილ ბოჭორიშვილი — მწერალი, პოლიტიკური მოღვაწე
ქეთევან ბოჭორიშვილი — თანამდებობის პირი
ქართული გვარები
ჩინური ხელოვნება

ჩინური ხელოვნება (ჩინ.: 中國藝術/中国艺术) — მისი უძველესი ისტორიის განმავლობაში მრავალფეროვანია და იყოფა ჩინეთის მმართველი დინასტიებისა და ტექნოლოგიის ცვლილებების მიხედვით. ხელოვნების განსხვავებულ ფორმებზე გავლენას ახდენდნენ დიდი ფილოსოფოსები, მასწავლებლები, რელიგიური ფიგურები და პოლიტიკური ლიდერები. ჩინური ხელოვნების კატეგორიებია ნატიფი ხელოვნება, ხალხური შემოქმედება და საშემსრულებლო ხელოვნება.
მუზეუმები
აკრძალული ქალაქი
ლიტერატურა
Gowers, David, et al. Chinese Jade from the Neolithic to the Qing. Art Media Resources: 2002. ISBN 1-58886-033-7.
Ebrey, Patricia, et al. Taoism and the Arts of China. University of California Press: 2000. ISBN 0-520-22784-0.
Harper, Prudence Oliver. China: Dawn Of A Golden Age (200–750 AD). Yale University Press: 2004. ISBN 0-300-10487-1.
რესურსები ინტერნეტში
Chinese Calligraphy
The Final Frontier - Chinese contemporary art
Chinese art, calligraphy, painting, ceramics, carving
Art History of Chinese calligraphy, painting, and seal making
თეთრი ეშვი

თეთრი ეშვი
„თეთრი ეშვი“ — ამერიკელი მწერლის, ჯეკ ლონდონის 1906 წელს გამოქვეყნებული რომანი, რომლის მთავარი მოქმედი პირი გარეული მგელძაღლი - თეთრი ეშვია. თავდაპირველად რომანი სერიებად გამოდიოდა ჟურნალ „Outing“-ში. მოქმედება ვითარდება იუკონში (კანადა) 1890-იანი წლების კლონდაიკის ოქროს ციებ-ცხელების დროს და მოგვითხრობს მთავარი გმირის ცხოვრების გზაზე - ველური სამყაროდან მოშინაურებამდე. თეთრი ეშვი თემატური ანარეკლია ლონდონის 1903 წელს გამოცემული რომანისა - „წინაპართა ძახილი“, სადაც გატაცებული სახლის ძაღლი იბრუნებს თავისი ველური წინაპრების თვისებებს, რათა გადარჩეს.
თეთრი ეშვის ძირითადი ნაწილი დაწერილია ძაღლის გადმოსახედიდან. ამით ლონდონი ცდილობს აღწეროს, როგორ უყურებენ ცხოველები სამყაროსა და მათ გარშემო მცხოვრებ ადამიანებს. რომანში აღწერილია ველური ცხოველების ძალადობრივი სამყარო და ასეთივე ძალმომრეობითი გარემო ადამიანებისა. ნაწარმოები ასევე ეხება ზნეობისა და მონანიების თემებს.
თეთრი ეშვის მიხედვით გადაღებულია რამდენიმე ფილმი, მათ შორის ერთ-ერთში ითან ჰოუკი თამაშობს.
რესურსები ინტერნეტში
White Fang , ტექსტი და აუდიო
1906 წლის რომანები
ჯეკ ლონდონის ნაწარმოებები
სოციალური რომანები
ამერიკული რომანები
სათავგადასავლო რომანები
Dolichoderus feae

Dolichoderus feae is a species of ant in the genus Dolichoderus. Described by Carlo Emery in 1889, it is endemic to multiple countries, notably China, India, Myanmar (Burma) and Thailand.
References
Dolichoderus
Hymenoptera of Asia
Insects of China
Insects of India
Insects of Myanmar
Insects of Thailand
Insects described in 1889
აქსისი (მალა)

აქსისი (მალა)
აქსისი (ლათ. axis „ღერძი“), ეპისტროფეუსი — ადამიანისა და უმაღლეს ხერხემლიანთა კისრის მეორე მალა. აქსისს, სხვა მალებისაგან განსხვავებით, მალის სხეულის ზევითა ზედაპირზე (ცხოველებში: წინა ზედაპირზე) აქვს კარგად განვითარებული ძვლოვანი მორჩი — ე. წ. კბილი, რომლის გარშემოც ვერტიკალურად ტრიალებს ატლანტი თავთან ერთად.
ლიტერატურა
ანატომია
თიურქმანი (გაბალა)

თიურქმანი (გაბალა)
თიურქმანი — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
გაბალის რაიონის სოფლები
ფაზენდა-რიუ-გრანდი

ფაზენდა-რიუ-გრანდი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 910 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიტიბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 81 675 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 700 კმ²-ზე. ფართობი 116 678 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
როხასი (ჩრდილოეთი ზამბოანგა)

როხასი (ჩრდილოეთი ზამბოანგა)
როხასი (ოფიციალურად პრეზიდენტ მანუელ-ა.-როხასის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეხუთე მეხუთეკლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ზამბოანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 39 198 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 31 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Roxas, Zamboanga del Norte Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
სქოლიო
ჩრდილოეთ ზამბოანგის მუნიციპალიტეტები
გიორგი გოგიჩაიშვილი (ტელემექანიკოსი)

გიორგი გოგიჩაიშვილი (ტელემექანიკოსი)
გიორგი გიორგის ძე გოგიჩაიშვილი (დ. 20 იანვარი, 1941, ბათუმი) — ქართველი ავტომატიკისა და ტელემექანიკის სპეციალისტი. საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (2009). ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1983), პროფესორი (1985).
ბიოგრაფია
1963 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ავტომატიკისა და ტელემექანიკის სპეციალობით. 1971 წელს მუშაობა დაიწყო ინსტიტუტის ინფორმატიკისა და მართვის სისტემების ლაბორატორიაში, შემდგომ – საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ახალდაარსებულ ინფორმატიკისა და მართვის ავტომატიზებული სისტემების კათედრაზე. გოგიჩაიშვილი არის ამ კათედრის ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1991-2007 წლებში იყო ამავე კათედრის გამგე. 2007 წლიდან არის საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ორგანიზაციული მართვის დეპარტამენტის უფროსი. გოგიჩაიშვილის სამეცნიერო კვლევის ძირითადი მიმართულებაა მართვის ავტომატიზებული სისტემების, მ. შ. ინტელექტუალური სისტემების დაპროექტების მეთოდოლოგიისა და ტექნოლოგიის სრულყოფა სრულიად ახალი პრინციპების გამოყენებით. ეს პრინციპები საფუძვლად დაედო მისი ხელმძღვანელობით დამუშავებულ და დანერგილ მართვის ავტომატიზებულ სისტემას ქიმიური ბოჭკოების ექსტრაქციის პროცესების მართვისათვის, ასევე რობოტტექნიკურ კომპლექსს ანოდირებული ფირფიტების წარმოებაში. გოგიჩაიშვილი ასევე იკვლევს გადაწყვეტილებათა მიღების ინტელექტუალური სისტემების დამუშავების ახალ მეთოდებსა და მოდელებს, რომლებიც საფუძვლად დაედო მეურნეობის სხვადასხვა დარგში მართვის ავტომატიზებულ და ექსპერტულ სისტემებს. გამოქვეყნებული აქვს მრავალი სამეცნ. ნაშრომი, 17 სახელმძღვანელო, 5 მონოგრაფია, მიღებული აქვს რამდენიმე საავტორო მოწმობა და პატენტი გამოგონებებზე. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენითა (2002) და გ. ნიკოლაძის მედლით (2006).
ბიბლიოგრაფია
დაპროგრამების მეთოდები, თბ., 1997;
მართვის ავტომატიზებული სისტემის დაპროექტება და აგება, თბ., 2001;
Автоматизация принятия решений в системах управления, Тб., 1985.
დაბადებული 20 იანვარი
დაბადებული 1941
გიორგი