PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ასიფ მაჰარამოვი

ასიფ მაჰარამოვი
ასიფ იუსიფის ძე მაჰარამოვი (დ. 26 ივლისი 1952, აღდამი, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ – გ. 1 ივლისი 1994, იალტა, უკრაინა) — აზერბაიჯანელი სამხედრო მოღვაწე, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნული გმირი, ყარაბაღის ომის მონაწილე.
ადრეული წლები
ასიფ მაჰარამოვი, 1952 წლის 26 ივლისს, აზერბაიჯანის ქალაქ აღდამში დაიბადა. 11 შვილიანი ოჯახის, პირველი ბავშვი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ბავშვობა გაჭირვებულად გაატარა, იგი ბავშვობიდან ბოქსითა და ფეხბურთით იყო დაკავებული.
1969 წელს, აღდამის პირველი საჯარო სკოლის დამთავრების შემდეგ, ამავე ქალაქის ავტონაწილების დამამზადებელ ქარხანაში მუშაობას იწყებს. ორი წლის შემდეგ, 1971 წლის 31 ოქტომბერს, მას აღდამის კინოთეატრში ჩხუბის გამო დააკავეს და 2 წელი მიუსაჯეს, სადაც იგი 8 თვე გაატარა. 1976 წელს გოგო გაიტაცა, რომელთან ერთად მცირე დროის ცხოვრების შემდეგ, მოულოდნელად ავარიაში მოჰყვა. ავარიის დროს, სასწრაფო დახმარების მანქანის დაზიანების გამო, მას 4,5 წელი მიუსაჯეს. ციხიდან გამოსვლის შემდეგ, მეგობრებთან მოსკოვში გადავიდა, თუმცა, მალევე თავის მშობლიურ ქალაქში დაბრუნდა, სადაც რესტორანი გახსნა.
ყარაბაღის ომში ჩართვა
1991 წლის 15 ნოემბერს, თავის ძმებთან ერთად, „სახალხო ფრონტის“ ბატალიონი შექმნა, რომელიც თავი 31 დეკემბერს, რამდენიმე ოკუპირებული სოფელის გათავისუფლებისას გამოიჩინა. ომის დროს, აღდამის სოფელ მურადბეილის სამხედრო ნაწილიდან, სხვადასხვა პოლიტიკური ჯგუფების წევრებმა, საბრძოლო მასალების გატაცება სცადეს, რის წინააღმდეგ ასიფ მაჰარამოვი გამოვიდა და დააკავა ისინი. ამ დამსახურებისთვის, აზერბაიჯანის თავდაცვის მინისტრმა, დადაშ რზაევმა მას პოლკოვნიკ-ლეიტენანტის წოდება მიანიჭა.
1992 წლის 25-26 თებერვლის ღამეს, ხოჯალოელ მოსახლეობას ევაკუაციასა და სამშვიდობო კორიდორის გახსნაში ეხმარებოდა. ამავე წლის 7 მარტს, 859-ე ბატალიონის მათაურად ინიშნება, რომელიც ტერიტორიების მინებისგან გაწმენდაში იყო ჩართული. ხოლო სამი დღის შემდეგ, 10 მარტს, მისი მეთაურობით კიდევ რამდენიმე სოფელი გათავისუფლდა.
1992 წლის 24 ივნისს, სოფელ ნახიჩევანლისთან ასიფი მძიმედ დაიჭრა. გამოჯანმრთელების შემდეგ, უკან საბრძოლო ველზე დაბრუნდა. თუმცა, ომის დროს ყუმბარის აფეთქებისას, მისი ფილტვი დაზიანდა.
1993 წლის 23 ივლისს, როდესაც აღდამის რამდენიმე სოფლის ოკუპაცია მოხდა სომხების მიერ, ასიფი ამ დროს ბაქოს ჰოსპიტალში მძიმე მდგომარეობაში იწვა. ციხესა და ომში გატარებული წლების მძიმე ტვირთიდ, იგი ტუბერკულოზით დაავადდა.
სიკვდილი
ტუბერკულოზით დაავადებული მაჰარამოვი, 1994 წლის 1 ივლისს, უკრაინის ქალაქ იალტაში გარდაიცვალა, სადაც სამკურნალოდ იყო წასული.
1994 წელს, ბაქოს გმირთა ხეივანში დაკრძალეს.
გმირის წოდება
პირველად ასიფს ეროვნული გმირის წოდება, 1992 წლის 7 დეკემბერს მიანიჭეს, თუმცა იგი ამაზე უარი განაცხადა. ხელახლა გმირის წოდება, მისი სიკვდილიდან 4 წლის შემდეგ, 1998 წელს პრეზიდენტ ჰეიდარ ალიევმა მიანიჭა.
ლიტერატურა
მუსტაფა ჩემენლი. „Fred Asif“ (რომანი). ბაქო: გამომ. გენჩლიქი, 1996, 2010, 216 გვ.
რესურსები ინტერნეტში
ასიფ მაჰარამოვი
QƏHRƏMANLAR UNUDULMUR
ვუგარ ასკეროვი. აზერბაიჯანის ეროვნული გმირები. ბაქო. გამომ. „Respublika Xatirə Kitabı Redaksiyası“, ბაქო, 2005. 251 გვ.
სქოლიო
დაბადებული 26 ივლისი
დაბადებული 1952
გარდაცვლილი 1 ივლისი
გარდაცვლილი 1994
აზერბაიჯანელი სამხედრო მოღვაწეები
აზერბაიჯანის ეროვნული გმირები
ფუერტე-დელ-რეი

ფუერტე-დელ-რეი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის ხაენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 34,43 კმ². მოსახლეობა — 1355 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ხაენის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ფუერტე-დელ-რეის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ხაენის მუნიციპალიტეტები
ეფემია როსი

ეფემია როსი
ეფემია დე როსი (დ. ? – გ. 1386) — როსების ძველი და გავლენიანი შოტლანდიური კლანის წარმომადგენელი. შოტლანდიის დედოფალი 1371-86 წლებში როგორც რობერტ II-ის მეორე ცოლი.
ბიოგრაფია
ეფემიას დაბადების თარიღი უცნობია. იგი იყო ძლევამოსილი შოტლანდიელი დიდგვაროვნის, ჰუგო დე როსისა და მისი მეორე ცოლის, სირ ჯონ დე გრაამის ასულ მარგარეტ დე გრაამის ასული. ეფემია პირველად ცოლად შერთეს მორაის ერლ ჯონ რანდოლფს. წყვილს ქორწინებიდან შვილები არ ჰყოლია, ჯონი კი 1346 წელს გარდაიცვალა. ცხრაწლიანი ქვრივობის შემდეგ ეფემიამ ხელმეორედ გათხოვება გადაწყვიტა.
1355 წლის 2 მაისს იგი ცოლად გაჰყვა აგრეთვე დაქვრივებულ რობერტ სტიუარტს, უოლტერ სტიუარტისა და მარჯერი ბრიუსის ვაჟს. სტიუარტები სამეფო კართან მეტად დაახლოვებულები და გავლენიანები იყვნენ. გარდა ამისა, რობერტის დედა, მარჯერი ბრიუსი თვით შოტლანდიის მეფე რობერტ I-ისა და მისი პირველი ცოლის, იზაბელა მარელის ქალიშვილი იყო. ამასთან ერთად, ეფემიას ახალ მეუღლეს პირველი ცოლისგან უკვე ჰყავდა ვაჟი და თუ მასთან არ გაუჩნდებოდა ეს პრობლემას არ წარმოადგენდა.
ამ დროისათვის კათოლიკური ეკლესია მკაცრად კრძალავდა მეორე და შემდგომ ქორწინებას, რადგანაც იგი მიიჩნევდა, რომ ადამიანი ღვთის თვალში მხოლოდ ერთხელ ქორწინდება. ამიტომ, მეორე ქორწინების ნებართვის გაცემა სხვა არავის შეეძლო თუ არა "ღვთის ნაცვალს დედამიწაზე", ანუ რომის პაპს. ეფემიამ და რობერტმა ცხადია მიმართეს რომის პაპ ინოკენტი VI-ს სანამ შეუღლდებოდნენ. აღსანიშნავია ის გარემოებაც, რომ ეფემიას პირველი ქმარი რობერტის მეორე თაობის ბიძაშვილი იყო, რამაც კიდევ უფრო გაართულა საქმე, თუმცა ერთ წელიწადში პაპმა ქორწინების ნებართვა გასცა. ქორწინებიდან ეფემიასა და რობერტს ხუთი შვილი შეეძინათ, რომელთაგან მხოლოდ ორი იყო ვაჟი, სამი კი ქალიშვილი:
დევიდი (1357-1386), საინთნის ერლი, ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი, სტრათეარნის გრაფინია ეფემია სტიუარტი, თუმცა შვილები არ ჰყოლიათ;
უოლტერი (1360-1437) ათოლის ერლი, ცოლად შეირთო მარგარეტ ბარსლაი, რომელთანაც ორი ვაჟი შეეძინა;
მარგარეტი, მის შესახებ ცნობები არ გვაქვს;
ელიზაბეთი (1370-?), ცოლად გაჰყვა კრაუდორდის გრაფ დავიდ ლინდსაის, რომელთანაც რვა შვილი შეეძინა;
ეგიდია (?-?), ცოლად გაჰყვა ნითსდალის ერლ უილიამ დუგლასს რომელთანაც ორი შვილი შეეძინა;
1371 წელს ეფემიას ქმარმა ბიძამისის, დავიდ II-ის გარდაცვალების შემდეგ შოტლანდიის ტახტი მიიღო მემკვიდრეობით და მეფე ხდება რობერტ II-ის სახელით, ეფემია კი შოტლანდიის დედოფლად გვევლინება. ეფემიას დედოფლის თანამდებობა მომდევნო თხუთმეტი წლის მანძილზე ეკავა, სანამ 1386 წელს არ გარდაიცვალა. მის შემდეგ რობერტი აღარ დაქორწინებულა.
ლიტერატურა
Andrew Stuart, Genealogical History of the Stewarts (London, 1798), pp. 420-421.
Ashley, Mike (1999). The mammoth book of British kings and queens. London: Robinson Publishers. p. 553. ISBN 1-84119-096-9.
გარდაცვლილი 1386
შოტლანდიის დედოფლები
ვილჰელმ ჰოლანდიელი

ვილჰელმ ჰოლანდიელი (გერმ. Wilhelm von Holland) (1227 - 28 იანვარი 1256) გერმანიის მეფე 1247 - 1256 წლებში. იქორწინა 1252 წლის 25 იანვარს ელისაბედ ბრაუნშვაიგელზე.
ვილჰელმი, ჰოლანდიის გრაფი (ვილჰელმ II 1234–1256) არჩეულ იქნა გერმანიის მეფედ გოგენშტაუფენების მეტოქეების მიერ 1247 წლის სექტემბერში. ამ დროს ტახტზე მჯდომი მეფე, კონრად IV ებრძოდა ვულჰელმს, მაგრამ 1251 წელს იძულებული გახდა იტალიაში წასულიყო. ამის შემდეგ ვილჰელმი დიდებულთა უმეტესობამ მეფედ სცნო. 1252 წელს დიდებულებმა გადაწყვიტეს გოგენშტაუფენებისთვის მამულები ჩამოერთმიათ. მეფემ ეს მიწები თავის მომხრეებს გადასცა, ხოლო ქალაქების მხარდაჭერის მოსაპოვებლად, მეტი უფლებები მისცა მათ. ამით დასრულდა ვულჰელმის რეალური მმართველობა.
მიუხედავად იმისა რომ ვილჰელმი მამაცი, კეთილი და პატიოსანი ადამიანი იყო, მას არ ჰქონდა მეფობისთვის აუცილებელი თვისებები, არც საკმარისი ჭკუა არც პოლიტიკური ხედვა. დიდებულები მალე მას აღარაფრად აგდებდნენ. ისინი აღარ ჩამოდიოდნენ მეფის კარზე წვეულებების და მიღებებისას. თუმცა ვილჰელმს ეს დიდად არ აღელვებდა. იგი დაკავებული იყო ჩრდილოეთით ფრიზებთან წვრილი ომებით. 1256 წლის 28 იანვარს მორიგი ლაშქრობისას, იგი ცხენით ურთ ჭაობში ჩავარდა. ამით ფრიზებმა ისარგებლეს და მოკლეს იგი.
ლიტერატურა
Рыжов, K. (1999). Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X
გერმანიის მეფეები
საღვთო რომის იმპერატორები
დაბადებული 1227
გარდაცვლილი 1256
Descendents

Descendents — პანკ-როკ ბენდი, რომელიც ჩამოყალიბდა 1977 წელს მანჰეტენში, კალიფორნიაში, გიტარისტ ფრენკ ნავეტას, ბასისტ ტონი ლომბარდოსა და დრამერ ბილ სტივენსონის მიერ. 1979 სტივენსონის სკოლის მეგობარი მილო ოკერმანი ჩაწერეს როგორც მომღერალი და თავიდან გამოჩნდნენ როგორც პანკ-როკ ბენდი, ძირითადი როლი ითამაშეს ჰარდკორ პანკის სცენის განვითარებაში ლოს-ანჯელესში. მათ გამოუშვეს შვიდი სტუდიური ალბომი, სამი მუსიკალური ალბომი, სამი კომპილაციური ალბომი და სამი EP. რაც 1986 წლის შემდეგ, ჯგუფის შემადგენლობას მიეკუთვნებოდნინ მომღერალი მილო ოკერმანი, გიტარისტი სტივენ ეგერტონი, ბასისტი კარლ ალვარესი და დრამერი ბილ სტივენსონი.
ბენდის წევრები
ამჟამინდელი წევრები
ბილ სტივენსონი — დასარტყამები (1977-1983, 1985-1987, 1995-1997, 2002-2004, 2010–დღემდე)
მილო ოკერმანი — ვოკალი (1980-1982, 1985-1987, 1995-1997, 2002-2004, 2010–დღემდე)
კარლ ალვარესი — ბას-გიტარა (1986-1987, 1995-1997, 2002-2004, 2010–დღემდე)
სტივენ ეგერტონი — გიტარა (1986-1987, 1995-1997, 2002-2004, 2010–დღემდე)
ყოფილი წევრები
ფრენკ ნავეტა — გიტარა (1977-1983; გარდაიცვალა 2008)
დევიდ ნოლტი — ვოკალი, გიტარა (1977-1979)
ტონი ლომბარდო — ბას-გიტარა (1978-1983, 1985)
რეი კუპერი — ვოკალი, რითმ-გიტარა (1982-1983), გიტარა (1985-1986)
დუგ კარიონი — ბას-გიტარა (1985-1986)
დოკუმენტური ფილმი
2013 წელს Rogue Elephant Pictures-მა, ტეხასში დაფუძნებულმა კინოკომპანიამ განაცხადა, რომ მიმდინარეობდა დიდლ ლაკურისა და მეტ რიგლის ფილმის „Filmage: ALL/Descendents-ის ისტორიის“ გამოშვება. დოკუმენტური ფილმი მოიცავს 40-ზე მეტ ინტერვიუს ჯგუფის ყოფილ და მიმდინარე წევრებთან, ასევე ასოცირებულ მუსიკოსთა კომენტარებს, როგორებიცაა კეიტ მორისი და კიარა როსლერი, ჯგუფ Black Flag-ის წევრები, მაიკ ვატი (Minutemen), იან მაკკეი (Fugazi) და მრავალი სხვა. ფილმი გამოვიდა 2013 წლის 15 ივნისს.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები
Milo Goes to College (1982)
I Don't Want to Grow Up (1985)
Enjoy! (1986)
All (1987)
Everything Sucks (1996)
Cool to Be You (2004)
Hypercaffium Spazzinate (2016)
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ამერიკული პოპ-პანკ ჯგუფები
1997 წელს დაშლილი ჯგუფები
2004 წელს დაშლილი ჯგუფები
1978 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
2010 წელს აღდგენილი ჯგუფები
Epitaph Records-ის შემსრულებლები
Fat Wreck Chords-ის შემსრულებლები
New Alliance Records-ის შემსრულებლები
SST Records-ის შემსრულებლები
ალერტკარი

ალერტკარი (2018 წლის 2 თებერვლამდე — „გრიგოლიში“) — სოფელი საქართველოში, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში (თემის ცენტრი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 220 მეტრი, ზუგდიდიდან 10 კმ. სოფელში დგას XIX საუკუნის ეკლესია. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა.
სახელწოდება
საბჭოთა პერიოდში ეწოდა გრიგოლიში, ანუ მეგრულ ენაზე „გრიგოლის სოფელი“ ბოლშევიკი გრიგოლ როგავას პატივსაცემად. 2018 წელს დაუბრუნდა ძველი სახელწოდება.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 509 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მექსიკის ყურე

მექსიკის ყურე – ატლანტის ოკეანის ნაწილი, წყლის აუზი, რომელიც შემოფარგლულია ჩრდილოეთ ამერიკის კონტინენტითა და კუნძულ კუბით. უფრო კონკრეტულად, ჩრდილოეთით, ჩრდილო-დასავლეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთით შემოფარგლულია აშშ-ის, სამხრეთით და სამხრეთ-დასავლეთით მექსიკის და სამხრეთ-აღმოსავლეთით კუბის სანაპირო ზოლით. ყურე წააგავს უხეშ ოვალს. ატლანტის ოკეანეს უერთდება ფლორიდის სრუტით, რომელიც კუბასა და აშშ-ს შორის მდებარეობს, კარიბის ზღვას კი - იუკატანის სრუტით კუბასა და მექსიკას შორის. ოკეანესთან ნაკლები კავშირის გამო, ყურეში მიქცევა-მოქცევის დონე საკმაოდ მცირეა. ყურის მთლიანი ფართობი 1. 6 მლნ კვადრატულ კილომეტერს შეადგენს. ყურეს ნახევარზე მეტი საკმაოდ თავთხელია. უღრმესი წერტილი – სიგსბის ღრმული 4. 384 მეტრია, რომლის სიგრძეც 550 კილომეტრია. ეს ღრმული დაახლოებით 300 მილიონი წლის წინ წარმოიშვა ზღვის ფსკერის დაწევის შედეგად.
გეოლოგია
დღეისათვის, ცოტა რამაა ცნობილი მექსიკის ყურის გეოლოგიური წარსულის შესახებ. ზოგიერთი მეცნიერის აზრით, ეს აუზი წარმოიშვა პალეოზოიუკურ ხანის დასაწყისში, მაგრამ მკვლევართა უმრავლესობას მიაჩნია, რომ ეს მოხლდა ლაპეოზოიკური ხანის დასასრულს, როდესაც მოხდა ერთი დიდი სუპერკონტინენტის, პანგეას გახლეჩვა და კონტინენტური ფილების ერთმანეთთან შეჯახება.
ისტორია
მართალია ამერიკის კონტინენტი ქრისტეფორე კოლუმბმა აღმოაჩინა, მაგრამ მისი გემები მექსიკის ყურეში არ შესულან.
პირველი ევროპელი ვინც ამ ყურეში იმოგზაურა, იყო ამერიგო ვესპუჩი 1497 წელს. ის გაუყვა ცენტრალური ამერიკის სანაპირო ზოლს, შემდეგ ფლორიდის სრუტის გავლით ისევ უკან, ატლანტის ოკეანეში დაბრუნდა. თავის წერილებში ვესპუჩი ამ მოგზაურობას დაწვრილებით აღწერს. ევროპაში დაბრუნების შემდეგ, მისი ექსპედიციის ერთ-ერთმა წევრმა, ხუან-დე-ლა-კოსამ შეადგინა რუკა, რომელზეც კუბა როგორც კუნძული ისე დაიტანა.
ძირითადი მონაცემები
მექსიკის ყურის აღმოსავლეთი, ჩრდილოეთი და ჩრდილო-დასავლეთი სანაპირო, აშშ-ის სანაპირო ზოლს წარმოადგენს, კონკრეტულად ესაა შემდეგი შტატები: ფლორიდა, ალაბამა, მისისიპი, ლუიზიანა და ტეხასი. საერთო ჯამში, მექსიკის ყურეზე აშშ-ის სანაპირო ზოლის სიგრძე შეადგენს 2. 700 კმ-ს. აშშ-ს ტერიტორიიდან ყურეს ერთვის 31 მდინარე.
უბის სამხრეთ-დასავლეთი და სამხრეთი სანაპირო წარმოადგენს მექსიკის სანაპირო ზოლს, ესაა შტატები: ტამაულიპასი, ვერაკრუსი, ტაბასკო, კამპეჩე, იუკატანი და კინტანა-როო. ყურის სანაპირო ზოლის მექსიკის წილი შეადგენს 2. 243 კმ-ს.
მექსიკის ყურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთით ესაზღვრება კუბა. ყურე მექსიკის, კუბის და აშშ-ის თევზის მრეწველობის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანესი ადგილია.
რესურსები ინტერნეტში
მექსიკის ყურე - ბრიტანიკა
მექსიკის ყურის ძირითადი მონაცემები
Resource Database for Gulf of Mexico Research
Gulf of Mexico Integrated Science
მექსიკის ყურეები
აშშ-ის ყურეები
ძველი ეგვიპტის ადრეული სამეფო

ძველი ეგვიპტის ადრეული სამეფო — ძველი ეგვიპტის ერთ-ერთი პერიოდი, რომელიც დაახლოებით ძვ. წ. 3100 წელს იწყება, რასაც ქვემო და ზემო ეგვიპტის გაერთიანება მოსდევს. პერიოდი მოიცავს პირველი და მეორე დინასტიების მმართველობას, იგი წინადინასტიური პერიოდის შემდეგ იწყება და მთავრდება ძვ. წ. 2686 წელს, რა დროსაც ეგვიპტეში ახალი პერიოდი ძველი სამეფო იწყება. პირველი დინასტიის დროს ეგვიპტის გაერთიანებასთან ერთად დედაქალაქად აბიდოსის მაგივრად მემფისი ცხადდება, სამეფოს სათავეში კი მეფე-ღმერთი (ფარაონი) დგება. მემფისის დედაქალაქად გამოცხადების შემდეგ ყოფილი დედაქალაქი აბიდოსი სამხრეთის ძირითად წმინდა მიწად დარჩა. ადრეული სამეფოს პერიოდში ჩამოყალიბებული სახე მიიღო ეგვიპტური ცივილიზაციის ნაწილებმა, როგორებიცაა ხელოვნება, არქიტექტურა და რელიგია.
რესურსები ინტერნეტში
ნარმერის პალიტრა
ძველი ეგვიპტის ადრეული სამეფო
ძველი ეგვიპტის ადრეული სამეფოს პერიოდი
წინადინასტიური და ადრეული სამეფოს პერიოდები
ძველი ეგვიპტის დინასტიები
Davit Bek, Armenia

Davit Bek, Armenia
Davit Bek is a village in the Kapan Municipality of the Syunik Province in Armenia. It is named after the Armenian patriotic leader David Bek.
The village is the birthplace of Aram Manukian, the Armenian revolutionary leader and the founder of the First Republic of Armenia. The Surp Gayane Church of Davit Bek was opened in 2008.
Etymology
The village was previously known as Zeyva.
Demographics
The 2011 Armenia census reported its population as 796, down from 809 at the 2001 census.
Gallery
References
Populated places in Syunik Province
მასადა

მასადა (ებრ. מצדה) — უძველესი სასახლე და თავდაცვითი ნაგებობა ისრაელის სამხრეთში. მდებარეობს იუდეის უდაბნოს აღმოსავლეთ კიდეზე, ქალაქ არადიდან 20 კმ-ით აღმოსავლეთით, იზოლირებულ კლდოვან პლატოზე (ჰორსტი) და გადაჰყურებს მკვდარ ზღვას. პირველი რომაულ-ებრაული ომის შემდეგ (იუდესი პირველი ომი), რომის არმიამ ციხესიმაგრე ალყაში მოაქცია, რის შედეგადაც, მასში გამაგრებულმა აჯანყებულებმა მასიური თვითმკვლელობა მოაწყვეს.
ნაგებობა მკვდარი ზღვის დონიდან 450 მეტრზე მდებარეობს და აშენებულია ძვ.წ. 37-31 წლებში, მეფე ჰეროდეს მიერ, როგორც აჯანყების დროს თავშესაფარი. აქ ინახებოდა საკვები და იარაღი, მეფის ოქროულობა, არსებობდა წყალმომარაგების ინჟინერული სისტემა, რომელიც რომაული აბანოების პრინციპს ეყრდნობოდა.
2001 წელს, იუნესკომ ძეგლი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
Photographs & footage of the Yadin excavations
MASADA - FACT AND FICTION
Nachman Ben-Yehooda on the construction of The Myth of Masada
Sacrificing Truth: Archaeology and The Myth of Masada
World Heritage Sites page
Israel National Parks Authority page
3D Masada
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ისრაელში
Basey

Basey, officially the Municipality of Basey, is a 1st class municipality in the province of Samar, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 56,685 people.
On 8 November 2013, Basey was one of the places heavily devastated by Super Typhoon Haiyan, leaving more than 200 people dead.
Etymology
The town's name is pronounced "Basai" or "Basay", not "basÉY". This mispronunciation was propagated by American soldiers in the early days of the American colonial period. There is no "ey" sound in the Waray-Waray language. Basay is from the Waray word mabaysay, meaning "beautiful".
Geography
Barangays
Basey is politically subdivided into 51 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
In 1957, the sitio of Cancoral was converted into the barrio of Roxas.
Amandayehan
Anglit
Bacubac
Baloog
Basiao
Buenavista
Burgos
Cambayan
Can-abay
Cancaiyas
Canmanila
Catadman
Cogon
Dolongan
Guintigui-an
Guirang
Balante
Iba
Inuntan
Loog
Mabini
Magallanes
Manlilinab
Del Pilar
May-it
Mongabong
New San Agustin
Nouvelas Occidental
Old San Agustin
Panugmonon
Pelit
Baybay (Poblacion)
Buscada (Poblacion)
Lawa-an (Poblacion)
Loyo (Poblacion)
Mercado (Poblacion)
Palaypay (Poblacion)
Sulod (Poblacion)
Roxas
Salvacion
San Antonio
San Fernando
Sawa
Serum
Sugca
Sugponon
Tinaogan
Tingib
Villa Aurora
Binongtu-an
Bulao
Climate
Demographics
Economy
Tourism
The town of Basey is famous for its beautiful Sohoton Caves, whose inner chamber features stalactites, stalagmites, and an underground river. The town is also known for artistically woven decorative mats called Banig. Tourists buy these mats as souvenir items.
References
External links
Basey Profile at PhilAtlas.com
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Samar (province)
Basey
Anadoly

Anadoly is a commune (selsoviet) in Dnistrovskyi Raion, Chernivtsi Oblast, Ukraine. It belongs to Khotyn urban hromada, one of the hromadas of Ukraine.
Until 18 July 2020, Anadoly belonged to Khotyn Raion. The raion was abolished in July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Chernivtsi Oblast to three. The area of Khotyn Raion was merged into Dnistrovskyi Raion.
References
Villages in Dnistrovskyi Raion
Khotinsky Uyezd
გელა ქვლივიძე

გელა ქვლივიძე (დ. 28 ნოემბერი/28 დეკემბერი, 1940, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი.
1963 წელსდ დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „დემოკრატიული პარტია“.
რესურსები ინტერნეტში
გელა ქვლივიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 28 ნოემბერი
დაბადებული 1940
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისში დაბადებულები
გ
ლა-გუარდია-დე-ხაენი

ლა-გუარდია-დე-ხაენი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის ხაენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 38,43 კმ². მოსახლეობა — 4983 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ხაენის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლა-გუარდია-დე-ხაენის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ხაენის მუნიციპალიტეტები
ჯრუჭის II ოთხთავი

ჯრუჭის II ოთხთავი — XII საუკუნის ქართული ხელნაწერი ოთხთავი. ცნობილია აგრეთვე ახალი ჯრუჭის სახელით. ოთხთავი ერთ-ერთი გამორჩეულია ქართულ ილუსტრირებულ სახარებებს შორის მხატვრული სტილითა და მინიატიურების სიმრავლით. გადაწერილია მიქაელის მიერ, რომელიც ამავე დროს წიგნის მომხატველიცაა.
საწერ მასალად ეტრატია გამოყენებული. შეიცავს 278 ფურცელს, ფურცლის ზომებია: 24,5X18,6 სანტიმეტრი. გადაწერილია ნუსხური დამწერლობით.
ხელნაწერი სულ 334 მინიატიურას შეიცავს. კომპოზიციები ორ ან სამ იარუსადაა წარმოდგენილი. მინიატიურები ჩარჩოებითაა შემოსაზღვრული, თუმცა ზოგან მინიატიურა სცილდება ჩარჩოს და ფიგურები ტექსტშია შეჭრილი.
ჯრუჭის II ოთხთავი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდში (H-1667).
იხილეთ აგრეთვე
ჯრუჭის I ოთხთავი
ლიტერატურა
ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 43
ქართული სასულიერო ხელნაწერები
ქართული ოთხთავები
XII საუკუნის ხელნაწერები
კარლო გადა

კარლო გადა
კარლო ემილიო გადა (დ. 14 ნოემბერი, 1893, მილანი — გ. 21 მაისი, 1973, რომი) — იტალიელი მწერალი.
მის შემოქმედებაში, განსაკუთრებით ანტიფაშისტურ ნაწარმოებებში, მნიშვნელოვანია სოციალური თემა. ცნობილია გადას რომანები „უდინეს ციხე-დარბაზი“ (1934), „ტანჯვის შეცნობა“ (1941), „უსიამოვნო შემთხვევა მერულანის ქუჩაზე“ (1948), კრებული „ცეცხლმოდებული საჰერცოგოს ნოველები“ (1953). მწერალი ხშირად მიმართავს გროტესკს, სატირას, დეტექტივის ფორმას. მისი შემოქმედებისათვის დამახასიათებელია ვერიზმისა და ფსიქოლოგიზმის ელემენტები. მიღებული აქვს მრავალი ლიტერატურული პრემია.
ლიტერატურა
სქოლიო
დაბადებული 1893
იტალიელი მწერლები
მოდერნისტი მწერლები
მილანელი მწერლები
ვიარეჯოს პრემიის მფლობელები
იტალიელი მამაკაცი რომანისტები
XX საუკუნის იტალიელი რომანისტები
XX საუკუნის იტალიელი მამაკცი მწერლები
XX საუკუნის იტალიელი მამაკაცი მწერლები
ბატისნაირნი

ბატისნაირნი, ფირფიტნისკარტიანები (Anseriformes) — მცურავი ფრინველების რიგი. შედის ორი ოჯახი: პალამედეები და იხვისებრნი.
ლიტერატურა
ფრინველები
ედიშერ ბაგრატიონი

ედიშერ ბაგრატიონი
ედიშერ ადამის ძე ბაგრატიონი (ბაგრატიონ-დავითიშვილი; დ. 22 ივნისი, 1928, თბილისი — გ. 2005) — ქართველი არქიტექტორი. საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი (1983).
ბიოგრაფია
1953 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. ამავე წლიდან მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტში "საქქალაქმშენსახპროექტში". 1969-იდან სახმშენის მთავარი სპეციალისტი, 1975-1985 საბინაო-სამოქალაქო მშენებლობის განყოფილების უფროსი, 1985-1989 ქალაქთმშენებლობის განყოფილების უფროსი იყო. 1989-იდან არქიტექტურისა და მშენებლობის საქმეთა სამინისტროს ქალაქთმშენებლობის სამმართველოს უფროსი, ერთდროულად (1957-1975) ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობა. ძირითადად მუშაობს ქალაქთგეგმარების დარგში. ავტორია ქალაქების გურჯაანის (1954), ზესტაფონის (1955), სოხუმის (1958), მცხეთის (1956; 1972), ქალაქკურორტების - გაგრის (1959; 1976), ბორჯომის (1957; 1970; 1989) და სხვათა გენერალური გეგმებისა, აგრეთვე მრავალი დასახლებული პუნქტის დეტალური დაგეგმარების პროექტისა (ყველა - ავტორთა ჯგუფთან ერთად).
ლიტერატურა
კინწურაშვილი ს., მაისურაძე მ., ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, გვ. 319, თბ., 1997
ქართველი არქიტექტორები
დაბადებული 22 ივნისი
დაბადებული 1928
გარდაცვლილი 2005
პარპანერ-როტჰორნი

პარპანერ-როტჰორნი — მთა შვეიცარიაში, პლესურის ალპებში. გადაჰყურებს გრაუბიუნდენის კანტონის მუნიციპალიტეტ პარპანს. მთა ადვილად მისასვლელია ქალაქ ლენცერჰაიდედან, საბაგიროთი, რომლის ზედა საგდურიც მწვერვალზე 30 მეტრით მაღლა მდებარეობს.
რესურსები ინტერნეტში
Parpaner Rothorn on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
ალექსანდრე ნამორაძე

ალექსანდრე ნამორაძე
ალექსანდრე გიორგის ძე ნამორაძე (დ. 18 აგვისტო, 1891, დაბა თიანეთი, — გ. 11 ივლისი, 1958, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1938), თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი (1939), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1946).
1910-1914 წლებში სწავლობდა კიევის უნივერსიტეტში. 1918 წლიდან მასწავლებლობდა თბილისში. 1924 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტის ისტორიის განყოფილება. 1936 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო თსუ-ს ახალი ისტორიის კათედრის გამგე. სხვადასხვა დროს ლექციებს კითხულობდა აგრეთვე ა. პუშკინის სახელობის თბილისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, რესპუბლიკის პარტიულ სკოლაში, ი. გოგებაშვილის სახელობის პედაგოგიურ მეცნიერებათა სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში, წულუკიძის სახელობის ქუთაისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. იკვლევდა დასავლეთ ევროპის ქვეყნების გენეზისის, საფრანგეთის რევოლუციამდელ და რევოლუციის ისტორიას, განმანათლებლობისა და ამერიკის აღმოჩენის ისტორიის საკითხებს. ითვლება ახალი და უახლესი ისტორიის კვლევის ერთ-ერთი ფუძემდებელად საქართველოში.
ბიბლიოგრაფია
ლეჟისლატივი და სათემო მიწების საკითხი საფრანგეთში 1792 წელს (ავტორი). - ქუთაისი, 1949. - 202გვ.
ადმინისტრატიული მეურვეობა და მუნიციპალური მართველობა საფრანგეთში : XVII-XVIII ს. ეპოქის ადმინისტრატიული კორესპონდენციისა და საკანონმდებლო აქტების მიხედვით (ავტორი). - ტფილისი, სახელმწ. უნ-ტის გამ-ბა, 1935. - 224გვ.
დასავლეთ ევროპის ისტორიის პროგრამა საშუალო საუკუნეები და ახალი ისტორია (ავტორი). - ტფილისი, სახუნტი, 1935. - 48გვ.
დასავლეთ ევროპის ისტორია (ავტორი) // განაკვ. 1 : ფეოდალური ქალაქის გენეზისი და მისი სოციალ-ეკონომიური და პოლიტიკური განვითარება. - ტფილისი, 1933. - 211გვ.
ლიტერატურა
ალექსანდრე ნამორაძე / კ. ანთაძე // ქართული ისტორიოგრაფია : კრ. 2 / ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტი. - თბილისი, 1971. - გვ. 149-166.
საქართველოში საფრანგეთის დიდი რევოლუციის აგრარული კანონმდებლობის მეცნიერული შესწავლის მესაძირკვლეები : ალექსანდრე ნამორაძის შრომები საფრანგეთის დიდი რევოლუციის აგრარულ საკითხებზე // საფრანგეთის დიდი რევოლუციის აგრარული კანონმდებლობის შესწავლა საქართველოში / მერაბ კალანდაძე. - თბილისი, 2006. - გვ. 63-120.
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ისტორიკოსები
დაბადებული 18 აგვისტო
დაბადებული 1891
გარდაცვლილი 11 ივლისი
გარდაცვლილი 1958
თიანეთში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები
საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები