PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Lionsgate Films

Lionsgate Films (ადრე ცნობილი როგორც Cinépix Film Properties) — ამერიკული კინომწარმოებელი და დისტრიბუტორი კომპანია, რომელიც მდებარეობს სანტა-მონიკაში, კალიფორნიის შტატში.
დაარსდა კანადაში 1962 წელს, ჯონ დანინგისა და ანდრე ლინკის მიერ. იგი არის Lionsgate Entertainment-ის შვილობილი კომპანია და დაკავებულია უცხოური და დამოუკიდებელი ფილმების წარმოებით. Lionsgate Films-მა დისტრიბუცია გაუწია ისეთ ფილმების სერიებს როგორებიცაა „შიმშილის თამაშები“, „რემბო“, „დივერგენტი“, „დამსჯელი“ (2013 წლამდე), „ჯონ უიკი“, „ხერხი“, „ალქაჯი ბლერიდან“, „სიცრუის ილუზია, „შეუჩერებელნი და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
ბრიტანული საიტი
სქოლიო
ამერიკული კინოკომპანიები
Lionsgate-ის შვილობილი კომპანიები
აშშ-ის გასართობი კომპანიები
1962 წელს დაარსებული გასართობი კომპანიები
Chicane

Chicane — ბრიტანული ელექტრონული პროექტი და ინგლისელი მუსიკოსის, სიმღერების ავტორისა და პროდიუსერ ნიკოლას ბრეისგირდლის ფსევდონიმი. ცნობილია სინგლებით „Offshore“,„Saltwater“ და „Don't Give Up“ (ბრაიან ადამსის ვოკალით). გამოცემული აქვს 5 სტუდიური ალბომი.
დისკოგრაფია
Far from the Maddening Crowds (1997)
Behind the Sun (2000)
Easy to Assemble (2003, გამოუცემელი)
Somersault (2007)
Giants (2010)
Thousand Mile Stare (2012)
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი Bebo-ზე
დაბადებული 1971
ემბიენტ მუსიკოსები
მარიამ ბოლქვაძე

მარიამ ბოლქვაძე (დ. 1 იანვარი, 1998) — ქართველი ჩოგბურთელი. არის საქართველოს ფედერაციის თასის ნაკრების წევრი, ტურნირზე გამართული 11 შეხვედრიდან ექვსი მოიგო. ერთეულებში არის მსოფლიოს 190-ე ჩოგანი. ერთეულებში მისი საუკეთესო შედეგი იყო 152-ე ადგილი (დეკემბერი, 2019). ამჟამად წყვილებში არის მსოფლიოს 420-ე ჩოგანი, კარიერაში საუკეთესო მაჩვენებელი კი დააფიქსირა 2019 წლის ივლისში (336-ე ჩოგანი მსოფლიო რეიტინგში). 2015 წლიდან თამაშობს საქართველოს ნაკრებში.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია ქალთა ჩოგბურთის ასოციაციის საიტზე
დაბადებული 1998
დაბადებული 1 იანვარი
ბოლქვაძეები
ქართველი ქალი ჩოგბურთელები
ზუბი (საჯიჯაოს თემი)

ზუბი (საჯიჯაოს თემი)
ზუბი — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში, საჯიჯაოს თემში (სოფლები: გაღმა საჯიჯაო, ზენი, ზუბი, ჯაპშაქარი). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ხობისწყლის მარჯვენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 60 მეტრზე, ხობიდან დაშორებლია 15 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 110 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ხობის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Miravânia

Miravânia is a municipality in the north of the state of Minas Gerais in Brazil. As of 2020 the population was 4,914 in an area of 603 km². It is located on the left bank of the São Francisco River. It is connected by dirt road to São João das Missões by paved BR-135. The distance is 112 km. Neighboring municipalities are: Montalvânia, Manga, Cônego Marinho, and São João das Missões.
The economy is based on agriculture with emphasis on cattle raising. There were 10,000 head in 2006. The main agricultural crops were bananas, rice, corn, and manioc. The GDP was R$12,247,000 in 2005.
This municipality is extremely isolated from major population centers and suffers from drought and poor soils. It is one of the poorest in the state and in the country. Like many impoverished districts it fought for municipal autonomy to apply for government assistance programs.
Municipal Human Development Index: .644 (2000)
State ranking: 761 out of 853 municipalities as of 2000
National ranking: 3,857 out of 5,138 municipalities as of 2000
(For the complete list see Frigoletto)
Infant mortality rate: 46.15 (2003) The rate for Minas Gerais was 17.40; the rate for Brazil was 18.91.
Illiteracy rate: 31% (15 years old or older)(2003) The rate for Minas Gerais was 11.96; the rate for Brazil was 13.63
Health clinics: 2
See also
IBGE
Data on Health and Education
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
Prionopelta kraepilini

Prionopelta kraepilini — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Prionopelta-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Amblyoponinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
სურამის ციხე (ფილმი)

სურამის ციხე (ფილმი)
სურამის ციხე — 1923 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი, გადაღებული ივანე პერესტიანის მიერ. „სურამის ციხე“ იყო ლიტერატურულ ნაწარმოებზე დაფუძნებული პირველი ქართული საბჭოთა ფილმი. გადაღებულია დანიელ ჭონქაძის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით. „სურამის ციხეში“ რეჟისორმა ამო ბეკ-ნაზაროვმა უკანასკნელად ითამაშა, როგორც მსახიობმა. პირველი ჩვენება საკავშირო ეკრანებზე შედგა 1923 წლის 16 ნოემბერს.
სიუჟეტი
ყმა დურმიშხანი, რომელსაც მხევალი ვარდუა უყვარს, ყმობისაგან თავის დასახსნელი და ვარდუაზე დასაქორწინებელი ფულის საშოვნელად ვაჭრობით გამდიდრებულ ოსმან–აღას დაუდგება ნოქრად. საქმეში გაუმართლებს, მდიდარ ქალსაც შეირთავს და მისი ლოდინით განაწამებ ვარდუას დაივიწყებს. წლების შემდეგ, ცნობილ მკითხავად ქცეული ვარდუა მოღალატე შეყვარებულზე შურს იძიებს. მისი რჩევით სურამის ციხის კედლის გასამაგრებლად მშენებლები მასში დურმიშხანის ერთადერთ ვაჟს, ზურაბს ცოცხლად ჩაატანენ. გამწარებული დურმიშხანი მკითხავში ვარდუას იცნობს. ქალი დურმიშხანს ხანჯლით განგმირავს და თვითონაც თავს მოიკლავს.
როლებში
ამო ბეკ-ნაზაროვი — დურმიშხანი
მიხეილ ჭიაურელი — ოსმან აღა
თამარ საყვარელიძე — ვარდუა
ტატიანა მაქსიმოვა — გაიანე - დურმიშხანის ცოლი
ლ. გალუსტიანი — ზურაბი – დურმიშხანის შვილი
გადაღება
ასე გადაწყდა რიგით მეორე ქართლ საბჭოთა ფილმად „სურამის ციხის“ გადაღება. სურამის ციხის კედლის ამოშენებისას საჭირო იყო პარაკლისისს გადაღება, რისთვისაც დეკანოზ კალისტრატე ცინცაძის დახმარებით 12 მღვდელმა მიიღო ფილმში მონაწილეობა. სცენა თბილისის ბოტანიკურ ბაღში იქნა გადაღებული. მღვდლებმა გასამრჯელოდ თუმანი, ეპისკოპოსმა კი 10 თუმანი მიიღეს. პერესტიანმა ფილმის მონტაჟისას პარაკლისის სცენას ტიტრები „პირფერობა, ფარისევლობა, ცრუმორწმუნეობა“ გაუკეთა. ფილმში მონაწილე მღვდლებმა ამის გამო კათოლიკოს-პატრიარქთან იჩივლეს. გერმანე გოგიტიძემ დახურული ჩვენება მოაწყო კათოლიკოს-პატიარქისთვის, სადაც აჩვენა ფილმის ვერსია, რომელშიც სადავო ტიტრი ამოღებული იყო, მაგრამ კინოთეატრებში ჩვენებისას ტიტრი მაინც დააბრუნა.
ფილმზე მოთხოვნა იმდენად დიდი იყო, რომ კინოსექციამ მისი 14 ასლი დაბეჭდა და გაავრცელა კინოთეატრებში.
ლიტერატურა
სქოლიო
სსრკ-ის მუნჯი ფილმები
1923 წლის ქართული ფილმები
ივანე პერესტიანის ფილმები
შავ-თეთრი ფილმები
ქართულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
სურამი
ალექსანდროვსკ-სახალინსკი

ალექსანდროვსკ-სახალინსკი — ქალაქი რუსეთში, სახალინის ოლქში, ალექსანდროვსკ-სახალინსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 9346 მცხოვრები (2019). მდებარეობს კუნძულ სახალინის აღმოსავლეთ ნაწილში, თათრის სრუტის სანაპიროზე, აღმოსავლეთ სახალინის მთების ძირში; რკინიგზის სადგურ ტიმოვსკოედან 60 კმ-ში, ზონალნოეს აეროპორტიდან 75 კმ-ში. მოქმედებს საავტომობილო გზა ალექნანდროვსკ-სახალინსკი—ხოლმსკი. მსხვილი პორტი (კუნძულზე უძველესი). წარმოიშვა 1862 წელს, როგორც დასახლება ალექსანდროვკა (სლობოდკა), რომელში 1881 წელს ალექსანდროვკის სამხედრო პოსტი დაარსდა. 1884 წელს გახდა სახალინის ადმინისტრაციული ცენტრი, კუნძულის უფროსის ადგილსამყოფელი (1894 წლიდან სამხედრო გუბერნატორისა). 1909 წლიდან სახალინის ოლქის ცენტრია. 1917 წელს გარდაიქმნა ქალაქ ალექსანდროვსკად. 1920–1925 წლებში დაკავებული იყო იაპონელი მებრძოლების მიერ. 1926 წლიდან თანამედროვე სახელს ატარებს, იყო შორეული აღმოსავლეთის მხარისა (1926–1932) და სახალინის ოლქის საოლქო ცენტრი (1932–1947).
აღსანიშნავია კულტურულ-ისტორიული ძეგლები: 15 მაისის სახელობის მოედანი (1925 წელს ჩრდილოეთ სახალინის იაპონელთაგან განთავისუფლების პატივსაცემად), ყოფილი ხაზინის შენობა (1880, დღეს ხელოვნების სახლი), ალექსანდროვსკ-სახალინსკთან ახლის, ჟონკიერის კონცხზე მდებარეობს შუქურის შენობა (1864); მუზეუმები: მხარეთმცოდნეობისა და ისტორიულ-ლიტერატურული მუზეუმი „ჩეხოვი და სახალინი“ (1890 წელს ალექსანდროვსკ-სახალინსკს ეწვია ა. პ. ჩეხოვი). ალექსანდროვსკ-სახალინსკი — სახალინის ქვანახშირის წარმოების ცენტრი, ქალაქთან ახლოს არის შახტა „მგაჩი“; ტყისა და თევზის მრეწველობის საწარმოები.
მოქმედებს სამთო ტექნიკუმი, სამედიცინო და პედაგოგიური სასწავლებელი, თეატრი.
ლიტერატურა
Воронец Т. Б. АЛЕКСАНДРОВСК-САХАЛИНСКИЙ // Большая российская энциклопедия. Том 1. Москва, 2005, стр. 456.
სქოლიო
სახალინის ოლქის ქალაქები
ან დე მონმორანსი

ან დე მონმორანსი (დ. 15 მარტი, 1493 — გ. 12 ნოემბერი, 1567, პარიზი) — ფრანგი პოლიტიკური მოღვაწე, მარშალი, 1538 წლიდან კონეტაბლი (არმიის მთავარსარდალი). ჰუგენოტების ბრძოლის დროს კათოლიკების ერთ-ერთი ბელადი იყო. 1548 წელს მკაცრად ჩაახშო აჯანყება ბორდოში. მონმორანსი ჰენრიხ II-ის ფავორიტი გახლდა, მაგრამ მეფის გარდაცვალების მერე, კერძოდ 1559-60 წლებში გიზებმა ხელისუფლებას ჩამოაშორეს. ტახტზე შარლ IX-ის ასვლის შემდეგ (1560 წ.) ისევ დაუახლოვდა სამეფო კარს. მხარს უჭერდა ჰუგენოტების დასჯას. ჰუგენოტთა მეორე ომის დროს 1567 წელს სენ-დენთან მოკლეს.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
დაბადებული 15 მარტი
დაბადებული 1493
გარდაცვლილი 12 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1567
მონმორანსის დინასტია
საფრანგეთის მარშლები
ბრაიან მეი

ბრაიან მეი
ბრაიან ჰაროლდ მეი (დ. 19 ივლისი, 1947) — ინგლისელი მუსიკოსი და ასტროფიზიკოსი, ცნობილი როგორც ჯგუფ „Queen-ის“ გიტარისტი. ბრაიანი იყენებს გიტარა „Red Special“-ს, რომელიც მამამისის დახმარებით დაამზადა. ბრაიანმა შექმნა ჰიტები როგორებიცაა: Now I'm Here, '39, Tie Your Mother Down, We Will Rock You, Who Wants to Live Forever, Hammer to Fall, Save Me, Fat Bottomed Girls, I Want It All, და Too Much Love Will Kill You.
ბრაიანმა დაიკავა 39-ე ადგილი ჟურნალ როლინგ სტოუნის რეიტინგში „ყველა დროის 100 უდიდესი გიტარისტი“.
ბიოგრაფია
ბრაიან მეი დაიბადა ლონდონში, 1947 წლის 19 ივლისს, ჰაროლდ და რუთ მეის ოჯახში. ბრაიანმა 7 წლის ასაკში მამის ხელმძღვანელობით დაიწყო გიტარაზე დაკვრის სწავლა და ამასთან, ფორტეპიანოზე დაკვრაშიც მეცადინეობდა. ბრაიანმა ჯერ კიდევ სწავლის პერიოდში, 1964 წელს, ჩამოაყალიბა ჯგუფი „1984“. ამ დროისთვის მან, მამამისის დახმარებით, შეძლო დაემზადებინა საკუთარი გიტარა "Red Special" რასაც 2 წელი მოანდომა. ბრაიანმა გიტარის მასალად ტროპიკული ხის, მაჰაგონის ("წითელი ხე") ჯიშის ძალიან ძველი ნაჭერი შეარჩია. 1966 წელს მან სკოლა დაამთავრა ათი "O" და ოთხი "A" ქულით ("A" ითვლება შეფასების უმაღლეს ხარისხად, "O" - ჩვეულებრივ დონედ და ა.შ.) და 1967 წლიდან სწავლა განაგრძო უმაღლეს სასწავლებელში - "იმპერიულ კოლეჯში". "იმპერიულ კოლეჯში" ბრაიანთან ერთად სწავლობდა ტიმ სტაფელი, რომელიც ბრაიანთან ერათად უკრავდა ჯგუფ 1984-ში (რომელიც დაიშალა და მისგან მხოლოდ ბრაიან მეი და ტიმ სტაფელი დარჩნენ). ბრაიანმა და ტიმმა "იმპერიულ კოლეჯში" ჩამოაყალიბეს ახალი ჯგუფი Smile (ღიმილი). მათ დასარტყამ ინსტრუმენტზე შემსრულებლად აიყვანეს როჯერ ტეილორი. მალე შეუერთდათ ფრედი მერკური, რომელმაც ჯგუფს სახელი შეუცვალა და დაარქვა Queen.
2023 წლის 14 მარტს გაერთიანებული სამეფოს მეფე ჩარლზ III-მ ბრაიან მეი რაინდად აკურთხა ბუკინგემის სასახლეში.
Red Special
ბრაიანმა, მამამისის დახმარებით დაამზადა საკუთარი გიტარა - Red Special, რასაც 2 წელი მოანდომა. ეს არ იყო ჩვეულებრივი გიტარა. ბრაიანს, გიტარაზე მუშაობის პროცესში, ბევრი სხვადასხვა კონსტრუქციის მოსინჯვა მოუხდა. გიტარის მასალად ტროპიკული ხის - მაჰაგონის ("წითელი ხე") ჯიშის ძალიან ძველი ნაჭერი შეარჩია. ჟღერადობის გასაუმჯობესებლად საგანგებო ექოპლექსი გააკეთა. თუ სტანდარტული მარყუჟის შენელება მაქსიმუმ 30 წამია, ბრაიანმა შესძლო სამჯერ გაეხანგრძლივებინა იგი. ამას თან ერთვოდა თავად მუსიკოსის კარგი ტექნიკა და დაკვრის თავისებურებული სტილი. უნდა აღინიშნოს, რომ ბრაიან მეი დაკვრისას იყენებს ექვსპენსიან მონეტას. თავისი გიტარით იგი გამოსცემს ვიოლინოს, სინთეზატორის, საყვირისა და სხვა ინსტრუმენტების ხმებს.
დისკოგრაფია
ალბომები
სტუდიური ალბომები
საკონცერტო ალბომები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაიან მეის ოფიციალური საიტი
ბრაიან მეის გიტარების ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ინგლისელი როკ-მუსიკოსები
ინგლისელი როკ-გიტარისტები
დაბადებული 1947
Queen-ის წევრები
XXI საუკუნის ინგლისელი მომღერლები
პროტონაცია

პროტონაცია — პროტონის (H+) მიერთება ატომის, მოლეკულის ან იონის მიერ და კონიუგატის მჟავის ფორმირება.
წყლის მოლეკულის პროტონაცია გოგირდმჟავით:
H2SO4 + H2O ⇌ H3O+ + HSO4-
იზობუტილენის პროტონაცია და კარბოკატიონის წარმოქმნა:
(CH3)2C=CH2 + HBF4 ⇌ (CH3)3C+ + BF4-
ამიაკის პროტონაცია და ამონიუმის ქლორიდის მიღება ამიაკისგან და მარილსმჟავისგან:
NH3(აირ) + HCl(აირ) → NH4Cl(მყ)
სქოლიო
ქიმიური რეაქციები
Qobustan, Absheron

Qobustan, Absheron
Qobustan is a village in the municipality of Pirəkəşkül-Qobustan in the Absheron District of Azerbaijan.
References
Populated places in Absheron District
ტიპი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტიპი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტიპი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ტიპი — კატეგორია ცხოველებსა და მცენარეთა სისტემატიკაში
ტიპი — ტიპური ხასიათი
იხილეთ აგრეთვე
ტიპების თეორია — პრედიკატთა ლოგიკის აგების მეთოდი
ჰაიდარ აბაშიძე

ჰაიდარ აბაშიძე
ჰაიდარ ალის ძე აბაშიძე (დ. 15 აგვისტო, 1893, ბათუმი — გ. 29 დეკემბერი, 1965, თბილისი) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, პუბლიცისტი, პედაგოგი. სანჯაყ-ბეგ აბაშიძეთა შთამომავალი, საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
სწავლა დაიწყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ბათუმის სკოლაში. 1905–1908 წლებში სწავლობდა ოსმალეთში. შემდეგ დაბრუნდა ბათუმში და 1912 წელს დაამთავრა საქალაქო სასწავლებელი. 1913 წლიდან მასწავლებლობდა. აქვეყნებდა წერილებს ქართულ პრესაში სამხრეთ საქართველოსა და აჭარის მდგომარეობის შესახებ. ოსმალთა მიერ ძალით გამაჰმადიანებულ ქართველებში აღვივებდა ეროვნულ თვითშეგნებას, ილაშქრებდა პანთურქიზმისა და პანისლამიზმის წინააღმდეგ. პირველი მსოფლიო ომის დროს ხალხს განუმარტავდა ომის ნამდვილ მიზნებს. მისი ინიციატივით აჭარაში გაიხსნა ქართული სკოლები. 1916 წელს აჭარიდან გადაასახლეს. 1918–1920 წლებში იყო „სამუსლიმანო საქართველოს განმათავისუფლებელი კომიტეტის“ აქტიური წევრი. მოითხოვდა მემამულური მიწათმფლობელობის ლიკვიდაციას და გლეხებისათვის მიწის უსასყიდლოდ გადაცემას. მისი ინიციატივით აჭარაში გაიხსნა ქართული სკოლები. 1919–1921 წლებში იყო საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი სოციალ-დემოკრატიული პარტიიდან. იყო სამუსლიმანო საქართველოს მეჯლისის წევრი.
1921 წელს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ დარჩა საქართველოში. 1921-1932 წლებში მუშაობდა ჭიათურის შავი ქვის მრეწველობაში. ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო სამსახურს თავი დაანება და საცხოვრებლად თბილისში გადავიდა. 1961 წელს დააჯილდოვეს აჭარის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით, საბჭოთა ხელისუფლების გამარჯვებაში შეტანილი წვლილისათვის.
გარდაიცვალა 1965 წლის 29 დეკემბერს. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მის გვერდით პანთეონში დასაფლავებულია მისი მეუღლე — მარგალიტა ყაფლანის ასული წერეთელი (დ. 15 მაისი, 1900, სოფელი პერევისა, ახლანდელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტი — გ. 2 სექტემბერი, 1979, თბილისი). თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, "მამულიშვილთა სავანე", გვ. 23, თბ., 1994
ქართველი პედაგოგები
ქართველი პუბლიცისტები
დაბადებული 15 აგვისტო
დაბადებული 1893
გარდაცვლილი 29 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1965
საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ჰ
ბათუმში დაბადებულები
ქართველი სოციალ-დემოკრატები
ქართველი მუსლიმები
მონსტრების უნივერსიტეტი

მონსტრების უნივერსიტეტი
„მონსტრების უნივერსიტეტი“ — 2013 წლის კომპიუტერული ანიმაციური კომედიური ფილმი, რომლის რეჟისორია დენ სკანლონი. პერსონაჟებს ახმოვანებენ ჯონ გუდმენი, ბილი კრისტალი, სტივ ბუშემი, ბობ პიტერსონი და ჯონ რატზენბერგერი. ფილმი აწარმოა Pixar-მა, ხოლო დისტრიბუცია გაუწია Walt Disney Pictures-მა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ინგლისურენოვანი ფილმები
2013 წლის ანიმაციური ფილმები
ამერიკული ანიმაციური ფილმები
პიქსარის ანიმაციური ფილმები
Pixar-ის ფრენჩაიზები
Guatemala at the 1988 Summer Olympics

Guatemala at the 1988 Summer Olympics
Guatemala competed at the 1988 Summer Olympics in Seoul, South Korea. 28 competitors, 25 men and 3 women, took part in 16 events in 8 sports.
Competitors
The following is the list of number of competitors in the Games.
Athletics
Women
Track and road events
Boxing
Cycling
Five male cyclists represented Guatemala in 1988.
Road
Men
Track
Time trial
Football
Team roster
Head coach: Jorge Roldán
Group play
Gymnastics
Artistic
Women
Shooting
Men
Swimming
Women
Wrestling
Greco-Roman
Freestyle
References
External links
Official Olympic Reports
Guatemala at the Olympic Games
Nations at the 1988 Summer Olympics
1988
Olympics
დამირჩი (შემახა)

დამირჩი (შემახა)
დამირჩი — სოფელი აზერბაიჯანში, შემახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა – 891 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
შემახის რაიონის სოფლები
Lesaka

Lesaka is a town and municipality in the province and autonomous community of Navarre, in Spain. It is situated in the merindad of Iruña, in the region of Bortziriak (Five Villas) and to 75 km of the capital of the community, Iruña/Pamplona. The population in 2014 was of 2742 inhabitants.
The population centres in Lesaka are the following: Alkaiaga, Auzoberri, Biurrana, Kaztazpegi, Endara, Endarlaza, Frain, Izotzaldea, Lesaka centre, Navaz, Otsango Auzoa, Zala, and Zalain.
References
External links
LESAKA in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa)
Municipalities in Navarre
სელიმ-ფაშა

სელიმ-ფაშა (ხიმშიაშვილი; გ. ივნისი, 1815, ხიხანის ციხე) — ახალციხის ფაშა 1803-1809 და 1812-1815 წლებში; აბდულა-ბეგის ძე. XVIII საუკუნის 90-იანი წლების დასაწყისში ვიდრე ფაშა გახდებოდა, იყო ზემო აჭარის სანჯაყ-ბეგი.
ბიოგრაფია
სელიმი თავის მამის კვალს — ბეგობას დაადგა და ბოლოს იმდენი მოახერხა, რომ ფაშობაც-კი იშოვნა და სელიმ-ფაშად იწოდებოდა. ახალგაზრდობაში მამასთან ერთად მონაწილეობდა გურიის სამთავროში ლაშქობაში, როდესაც სოფელ ასკანასთან მოკლეს მამამისი, აბდულ-აღა.
XVIII საუკუნის ბოლო წლებში აჭარა ახალციხის ფაშას, ათაბაგ შერიფ-ფაშას ექვემდებარებოდა. გარემოება მეტად აწეწილ-დაწეწილი იყო. ამით ისარგებლა სელიმ-ბეგმა, ფეხი კარგად მოიმაგრა აჭარაში, ბატონი გახდა იქაურ მკვიდრთა და ახალციხის ფაშას პირდაპირ, კადნიერად გამოუცხადა, „არ მინდა გემორჩილო და ბატონად გაღიაროვო“. მარტო ეს როდი იკმარა სელიმ-ბეგმა. შეჰკრიბა აჭარელნი და მათი შემწეობით 1803 წელს შერიფ ფაშა ახალციხიდან განდევნა, ხოლო ფაშობა თვითონ ჩაიგდო ხელთ.
სელიმ-ფაშას დროს, როგორც აჭარა, ისე ახალციხის საფაშალიყო ლეკების ბუნაგად იყო ქცეული. ეს მტაცებელი ხალხი თავისუფლად დათარეშობდა ყველგან. სელიმ-ფაშას ეს მთიელები ქართლის დასარბევად ჰყავდა დაქირავებული. ცოტ-ცოტათი ძლიერების ფრთები გაშალა, ქედმაღლურად დაიჭირა თავი და სულთანს თითქმის არც კი ემორჩილებოდა. სულთანს, რა თქმა უნდა, არაფრად ეჭაშნიკებოდა თავისი ქვეშევრდომის ურჩობა და განურისხდა. სელიმი იძულებული იქნა ახალციხიდან ლტოლვილიყო. სელიმს სიკვდილიც მიუსაჯეს. 1809 ივნისში შერიფ-ფაშა ისევ დაბრუნდა ახალციხეში და სელიმს დაუწყო ძებნა. სელიმ ფაშა ამასობაში აჭარაში იმალებოდა თავისი სახლობით, რადგან მასთან ერთად მის ოჯახსაც ჰქონდა სიკვდილი მისჯილი. 1812 წელს სელიმმა ფაშობა უკან დაიბრუნა.
სელიმ-ფაშა უპირისპირდებოდა ოსმალეთისს ცენტრალურ ხელისუფლებას, იბრძოდა საფაშოს გამოყოფისათვის. 1813 წელს მოკავშირეობას სთავაზობდა გურიის მთავარს მამია V გურიელს. 1814 წელს ახალციხეში გაქცეული და უტახტოდ დარჩენილი იმერეთის მეფე სოლომონ II რუსების წინააღმდეგ შველასა და დახმარებას სთხოვდა სელიმ-ფაშას. 1815 წელს სულთანის ბრძანებით არზრუმის სერასკირმა, ბაბა-ფაშამ (ფეხლევანმა) აჭარაში გამოგზავნა 15-ათასიანი ლაშქარი გაგზავნა. სელიმ-ფაშა ზემო აჭარის სოფელ ბაკოსთან ხიხანის ციხეში გამაგრდა და იქ იყო, სანამ მოღალატემ ხელში არ ჩაიგდო.
ეს ისტორიული მომენტი შემდეგნაირად იყო ხალხში შემორჩენილი:
თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
აჭარელი ხიმშიაშვილი ბეგების გენეალოგია
აბდულა-ბეგი
სელიმ-ბეგი/სელიმ-ფაშა
აჰმედ-ბეგი/ახმედ-ფაშა, აბდი-ბეგი (მეუღლე: კესარია გურიელი), ქერ-ხუსეინ-ბეგი
შერიფ-ბეგი
იხილეთ აგრეთვე
ახალციხის ფაშების სია
ლიტერატურა
თ. სახოკია, „მოგზაურობანი“, თბ., 1985, გვ.184-185
რესურსები ინტერნეტში
სელიმ-ფაშას წერილი მამია V გურიელს
ახალციხის ფაშები
გარდაცვლილი 1815
ხიმშიაშვილები
მოკლული ქართველები
ეგიუი-დე-ლ’ანევი

ეგიუი-დე-ლ’ანევი — მთა მონბლანის მასივში, შვეიცარია-საფრანგეთის საზღვარზე. აღმართულია ტურ-ნუარის მთის გვერდით, დასავლეთიდან.
რესურსები ინტერნეტში
Aiguille de l'A Neuve on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
საფრანგეთის მთები
აურგაზის რაიონი

აურგაზის რაიონი — მუნიციპალური რაიონი ბაშკირეთის რესპუბლიკაში, რუსეთის ფედერაცია. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია სოფ. ტოლბაზი, რომელიც მდებარეობს უფიდან 80 კილომეტრში.
გეოგრაფია
აურგაზის რაიონი მდებარეობს ბაშკირეთის ცენტრალურ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან მას ესაზღვრება კარმასკალინის რაიონი. აღმოსავლეთიდან - გაფურის რაიონი, სამხრეთიდან - სტერლითამაქის რაიონი, ხოლო დასავლეთიდან - ალშეევისა და დევლეკანოვოს რაიონები. რაიონის ფართობია 2 014 კმ².
ისტორია
რაიონი დაარსდა 1930 წლის 20 აგვისტოს, როდესაც სრულიად რუსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტილებით მოხდა ბაშკირეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კანტონებად დაყოფის გაუქმება და როდესაც შეიქმნა 48 რაიონი.
მოსახლეობა
2010 წლის რუსეთის საყოველთაო აღწერების მიხედვით აქ ცხოვრობენ: თათრები — 42,2 %, ჩუვაშები — 29,3 %, ბაშკირები — 18,9 %, რუსები — 6,4 %, უკრაინელები — 1,2 %, მორდვები — 1 %, სხვა ეროვნების პირები — 1 %.
ადმინისტრაციული დაყოფა
აურგაზის რაიონში არის 137 დასახლებული პუნქტი, რომლებიც ერთიანდებიან 21 სასოფლო დასახლებაში.
რესურსები ინტერნეტში
რაიონის ადმინისტრაცია
სქოლიო
ბაშკირეთის რაიონები
აურგაზინის რაიონი
გიორგი ალასტანელი

გიორგი ალასტანელი (დ. უცნობია — გ. 6 ივლისი, 1373) — „პროვინციის მეფე“, ალასტანელების შტოს წარმომადგენელი, ძე ანდრონიკესი. მიიჩნევა დავით VIII-ის შვილიშვილად. ჰყავდა ძმა — დავითი.
მონღოლთა ბატონობის პირობებში საქართველოს ცენტრალური სამეფო ხელისუფლების დასუსტებასთან ერთად ალასტანელი უფლისწულები „გახელმწიფებას“ ცდილობდნენ და „პროვინციის მეფეებად“ იქცნენ, თუმცა გიორგის, როგორც ჩანს, სამეფო კართან კონფლიქტი არ ჰქონია. იგი დაიღუპა თურქებთან ბრძოლაში 1373 წელს. მეფე ალექსანდრე I დიდის მიერ მცხეთის სვეტიცხოველისთვის 1433 წელს გადაცემული შეწირულების წიგნის მიხედვით, კათოლიკოს თეოდორეს გიორგი ალასტანელის სიკვდილის მაგალითით ლაშქარი გაუმხნევებია.
ლიტერატურა
ბერძენიშვილი ნ., ფეოდალური ურთიერთობიდან XV საუკუნეში, მის წგ.: საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგ. 2, თბ., 1965;
კაკაბაძე ს., მეფე გიორგი, ანდრონიკეს შვილი ალასტანელი, მის წგ.: წვრილი შტუდიები საქართველოს ისტორიის საკითხების შესახებ, ტფ., 1914;
ნინიძე დ., "პროვინციის მეფეები" XIV–XV საუკუნეების საქართველოში, თბ., 1995;
ოდიშელი ჯ., აღმოსავლეთ საქართველოს პოლიტიკური ისტორიისათვის (XIV–XVII სს.), კრ.: XIV–XVIII სს. რამდენიმე ქართული ისტორიული დოკუმენტი, თბ., 1964.
ქართველი დიდი ფეოდალები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გარდაცვლილი 6 ივლისი
გარდაცვლილი 1373
საქართველოს სამეფოს ბაგრატიონები
Victoria County

Victoria County is the name of several locations:
In Australia:
Victoria County, Western Australia
County of Victoria, South Australia
In Canada:
Victoria County, New Brunswick
Municipality of the County of Victoria and the eponymous historical county and census division
Victoria County, Ontario, amalgamated in 2001 to a single tier municipality named Kawartha Lakes
In Trinidad and Tobago:
Victoria County, Trinidad and Tobago
in the United States:
Victoria County, Texas
County name disambiguation pages
სედანის ბრძოლა (1870)

სედანის ბრძოლა (1870)
სედანის ბრძოლა — ბრძოლა საფრანგეთის შალონის არმიასა და გერმანიის არმიებს შორის სედანის რაიონში. მიმდინარეობდა 1870 წლის 1-2 სექტემბერს საფრანგეთ-პრუსიის ომის (1870-1871 წწ.) დროს. 1870 წლის 1 სექტემბერს გერმანიის მესამე და მეოთხე არმიებმა ალყა შემოარტყეს საფრანგეთის შალონის არმიას. ერთდღიანი გააფთრებული ბრძოლის შემდეგ ფრანგებმა იარაღი დაყარეს. ტყვედ ჩავარდა ნაპოლეონ III, რომელმაც ხელი მოაწერა კაპიტულაციას. შალონის არმიის დამარცხებამ დააჩქარა ომის დასასრული საფრანგეთის მეორე იმპერიის კრახი.
ლიტერატურა
საფრანგეთის ბრძოლები
პრუსიის ბრძოლები
XIX საუკუნის ბრძოლები