PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჩხაიძე

ჩხაიძე
საკუთარი სახელი ჩხაიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ავთანდილ ჩხაიძე — პოლიტიკოსი
აკაკი ჩხაიძე — თანამდებობის პირი, ინჟინერი
ალექსანდრე ჩხაიძე — მწერალი, დრამატურგი
გიორგი ჩხაიძე — სპორტსმენი (მორაგბე)
გოგა ჩხაიძე — სპორტსმენი (ძალოსნობა)
გოჩა ჩხაიძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი
დათა ჩხაიძე — სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)
ვასილ ჩხაიძე — მსახიობი
ვლადიმერ ჩხაიძე — საბჭოთა კავშირის გმირი
თემურ ჩხაიძე — სპორტსმენი (ფეხბურთელი)
ზაზა ჩხაიძე — გენერალ-მაიორი
იოსებ ჩხაიძე — რეჟისორი
ლამარა ჩხაიძე — სოციალისტური შრომის გმირი
მერაბ ჩხაიძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი
რევაზ ჩხაიძე — მსახიობი
რევაზ ჩხაიძე — კვების მრეწველობის სპეციალისტი, II მსოფლიო ომის ვეტერანი
სერგო ჩხაიძე — საბჭოთა კავშირის გმირი
ტატიანა ჩხაიძე — სოციალისტური შრომის გმირი
შალვა ჩხაიძე — პოლიტიკოსი
შურა ჩხაიძე — სოციალისტური შრომის გმირი
ჩხაიძეები
ქართული გვარები
Xanəgah, Ismailli

Xanəgah, Ismailli
Xanəgah (also, Xanagah, Khanaga, Khanagyakh, and Khanegya) is a village and municipality in the Ismailli Rayon of Azerbaijan. Its population is 505.
References
Populated places in Ismayilli District
აბი კლენსი

აბი კლენსი
აბიგაილ მერი კლენსი (დ. 10 იანვარი, 1985) — ინგლისელი მოდელი. 2011 წლიდან დაქორწინებულია ინგლისელ ფეხბურთელ პიტერ კრაუჩზე. მათ 4 შვილი ჰყავთ, 2 ბიჭი და 2 გოგო. 2016 წელს გამოუშვა წიგნი „დაიმახსოვრე ჩემი სახელი“.
რესურსები ინტერნეტში
Fashion Model Directory
დაბადებული 10 იანვარი
დაბადებული 1986
ინგლისელი მოდელები
რამდენიმე დოლარით მეტი

რამდენიმე დოლარით მეტი — 1965 წლის ვესტერნი. გადაღებულია სერჯო ლეონეს მიერ. ეს არის რეჟისორის „დოლარის ტრილოგიის“ მეორე ფილმი.
რესურსები ინტერნეტში
1965 წლის ფილმები
იტალიურენოვანი ფილმები
ვესტერნები
სერჯო ლეონეს ფილმები
United Artists-ის ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
იტალიური ფილმები
ნაშიკი

ნაშიკი (მარათჰი नाशिक) — ქალაქი ინდოეთში, მაჰარაშტრის შტატში. მდებარეობს შტატის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, მუმბაიდან 180 და პუნადან 202 კმ-ის დაშორებით. წარმოადგენს ნაშიკის რაიონისა და დივიზიონის ადმინისტრაციულ ცენტრს. ნაშიკს ხშირად „ინდოეთის ღვინის დედაქალაქს“ უწოდებენ და იგი გაშენებულია დასავლეთ გჰატებში, დეკანის პლატოს დასავლეთ კიდეზე, მდინარე გოდავარის ნაპირებზე. ნაშიკი მაჰარაშტრის შტატის ყველაზე სწრაფადმზარდი ქალაქია. განსაკუთრებით აყვავდა ბოლო 20 წლის მანძილზე. სახელი მიიღო მითიდან, რომლის მიხედვითაც მეფე რამას ძმამ, ლუხმამამ მის დას, სურპანაკჰას ცხვირი მოაჭრა, „ნაშიკა“ კი სანსკრიტზე ცხვირს ნიშნავს. საქვეყნოდაა ცნობილი ნაშიკის ალმასი, ქალაქის პეიზაჟური გარემომცველი არე და სასიამოვნო კლიმატი. 2010 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 1 585 444 ადამიანია, რის შედეგადაც ნაშიკი შტატის მეოთხე უდიდესი ურბანული არეალია. ამავე დროს, იგი შტატის მესამე ყველაზე ინდუსტრიალიზებული ქალაქია მუმბაისა და პუნას შემდეგ.
ნაშიკი ინდუისტებისთვის მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე უწმინდესი ქალაქია. 12 წელიწადში ერთხელ, იდნოეთის ოთხ სხვა ქალაქთან ერთად, აქ იმართება მომლოცველობითი დღესასწაული კუმბჰ-მელა. XVI საუკუნეში ქალაქი მოგოლთა იმპერიის შემადგენლობაში შევიდა და მას გულშანდაბადი ეწოდა. აღსანიშნავია მისი მონაწილეობა ინდოეთის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში.
იხილეთ აგრეთვე
ინდოეთის მილიონიანი ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Nashik Map
Nashik Ads
Overview of Nashik on Wikimapia
Nasik district Gazetteers
სქოლიო
მაჰარაშტრის ქალაქები
ედენ აზარი

ედენ აზარი (დ. 7 იანვარი, 1991, ლა-ლუვიერი) — ბელგიელი ფეხბურთელი, მადრიდის „რეალისა“ და ბელგიის ეროვნული ნაკრების შემტევი ნახევარმცველი, ასევე თამაშობს გარემარბის პოზიციაზე. იგი ცნობილია მისი სისწრაფით, დრიბლინგით, ტექნიკითა და კრეატიულობით. მას ხშირად ადარებენ კრიშტიანუ რონალდუს და ლიონელ მესის. ჰაზარი, მწვრთნელების, კოლეგებისა და კომენტატორების მიერ მიჩნეულია მსოფლიოს ერთ-ერთ საუკეთესო ფეხბურთელად.
ედენ აზარმა კარიერა ბელგიაში დაიწყო, ჯერ „როიალ სტეიტ ბრანიონსში“, შემდეგ კი „ტუბიზში“. 2005 წელს იგი ფრანგული გუნდის, „ლილის“ აკადემიას შეუერთდა. მან აკადემიაში 2 წელი გაატარა და 2007 წლის ნოემბერს, 16 წლის ასაკში მისი პროფესიონალური დებიუტიც შედგა. მან ლილში 190-ზე მეტი თამაში ჩაატარა და მოიგო რამდენიმე ინდივიდუალური ტიტული, ხოლო 2012 წლის ზაფხულში იგი ინგლისურ კლუბ ჩელსის შეუერთდა, სადაც თავის პირველ სეზონში კლუბთან ერთად უეფა-ს ევროპა ლიგის თასის მოპოვება შესძლო, რისთვისაც დასახელებული იქნა წლის ახალგაზრდა ფეხბურთელად პსა-ის ვერსიით. 2014-2015 სეზონში დაეხმარა „ჩელსის“ ინგლისის ლიგის თასისა და პრემიერლიგის მოგებაში. 2 წლის შემდეგ, 2016-2017 სეზონზე მან კლუბთან ერთად ხელმეორედ შესძლო „პრემიერლიგის“ მოგება.
აზარის დებიუტი ბელგიის ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2008 წლის ნოემბერში ლუქსემბურგის ნაკრების წინააღმდეგ ამხანაგურ მატჩში. სამი წლის შემდეგ, 2011 წლის ოქტომბერში, ჰაზარმა პირველი გოლი გაუტანა ყაზახეთის ნაკრებს. მას შემდეგ მონაწილეობა მიიღო 80-ზე მეტ ოფიციალურ მატჩში. ჰაზარს მონაწილეობა აქვს მიღებული 2014 წლის მსოფლიოსა და 2016 წლის ევროპის ჩემპიონატებში.
მიღწევები
საკლუბო ტიტულები
ლილი: (2)
საფრანგეთის საფეხბურთო ჩემპიონატი (1) : 2010–2011
საფრანგეთის საფეხბურთო თასი (1) : 2010–2011
ჩელსი: (7)
უეფა-ს ევროპის ლიგა (2) : 2012–2013, 2018–2019
ინგლისის პრემიერლიგა (2): 2014–2015, 2016–17
ინგლისის ლიგის თასი (2): 2014–2015, 2016–17
ინგლისის ასოციაციის თასი (1): 2017–18
რეალ მადრიდი: (8)
ლა ლიგა (2): 2019–2020, 2021–22
ესპანეთის თასი (1): 2022–23
ესპანეთის სუპერთასი (2): 2019–20, 2021–22
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა (1): 2021–22
უეფა-ს სუპერთასი (1): 2022
ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი (1): 2022
სანაკრებო
ბელგია
მსოფლიო ჩემპიონატი: მესამე ადგილი: 2018
ინდივიდუალური ტიტულები
საფრანგეთის საფეხბურთო ჩემპიონატის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი (2): 2010–2011, 2011–2012
საფრანგეთის საფეხბურთო ჩემპიონატის წლის საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელი (2): 2008–2009,2009–2010
საფრანგეთის საფეხბურთო ჩემპიონატის წლის გუნდი (3): 2009–2010,2010–2011,2011–2012
საფრანგეთის საფეხბურთო ჩემპიონატის თვის საუკეთესო ფეხბურთელი (3): მარტი 2010, მარტი 2011, მარტი 2012
ინგლისის პრემიერ-ლიგის წლის საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელი (1): 2013–2014
ინგლისის პრემიერ-ლიგის წლის გუნდი (2): 2012–2013,2013–2014
ჩელსის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი (1): 2013–2014
ბრავოს ტიტული (1): 2011
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 7 იანვარი
დაბადებული 1991
ბელგიელი ფეხბურთელები
ბელგიის ნაკრების ფეხბურთელები
ლიგა 1-ის ფეხბურთელები
ლილის ფეხბურთელები
ჩელსის ფეხბურთელები
პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
ტუბიზის ფეხბურთელები
2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2022 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ირაკლი გუჯაბიძე

ირაკლი გუჯაბიძე
ირაკლი კირილეს ძე გუჯაბიძე (დ. 14 ივნისი, 1953, ბათუმი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი მიწისქვეშა ნაგებობებისა და შახტების მშენებლობის დარგში. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1992), პროფესორი (1994).
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო ფაკულტეტი (1975). მუშაობდა იქვე, სასარგებლო წიაღისეულის საბადოთა დამუშავებისა და მიწისქვეშა ნაგებობათა მშენებლობის კათედრაზე (2000 წლიდან კათედრის გამგე). საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის საინჟინრო კვლევებისა და დაპროექტების ცენტრისა და საქართველოს სამთო-გეოლოგიური ასოციაციის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი. 2007 წლიდან საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამთო ტექნოლოგიების დეპარტამენტის უფროსი.
გუჯაბიძის ხელმძღვანელობით შესრულდა საქართველოში კლდეში ნაკვეთი ძეგლების (დავითგარეჯა, ვარძია, უფლისციხე) რესტავრაციისა და რეაბილიტაციის პროექტები, შემუშავდა სასარგებლო წიაღისეულის საბადოთა დამუშავების პროექტები, ქალაქის მიწისზედა და მიწისქვეშა ნაგებობათა გაანგარიშებისა და მათი დაცვის მეთოდები და საშუალებები, შეიქმნა თბილისის მიწისქვეშა სივრცეების ათვისების კონცეფცია.
ბიბლიოგრაფია
Вопросы механики подземных сооружений неглубокого заложения, Тб., 1991.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 14 ივნისი
დაბადებული 1953
ბათუმში დაბადებულები
ქართველი ინჟინრები
საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ირაკლი
სლავიანკების გამომშვიდობება

სლავიანკების გამომშვიდობება
„სლავიანკების გამომშვიდობება“ — რუსული მარში. დაიწერა 1912 წელს, ტამბოვში მდგარი მე-7 სათადარიგო ცხენოსანთა პოლკის მთავარი მესაყვირის, ვასილი აგაპკინის მიერ. შეიქმნა ბალკანეთის პირველი ომის (1912–1913) მოვლენების შთაბეჭდილებით. არსებითად, წარმოადგენს ეროვნულ მარშს, სიმბოლურად გამოხატავს ომში, სამხედრო სამსახურში ან შორეულ მოგზაურობაში წასვლის დროს გამომშვიდობებას. რუსეთის ფარგლებს გარეთ რუსეთის იმპერიის, საბჭოთა კავშირისა და რუსეთის ფედერაციის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი მუსიკალური ემბლემაა. გამოქვეყნდა 1915 წლის ზაფხულში, ქალაქ კიევში, როგორც გრამფირფიტა სინგლი.
სქოლიო
სამხედრო მარშები
რუსული პატრიოტული სიმღერები
Ardon (river)

Ardon (river)
The Ardon (Ærydon) is a river in North Ossetia–Alania in Russia, a left tributary of the Terek. It flows north and somewhat east to join the Terek northwest of Vladakavkaz. Its main tributary is the Fiagdon which parallels it on the east and joins it near its mouth. The length of the Ardon is 102 km, the area of its drainage basin is 2700 km². The Ardon originates in the glaciers of the Greater Caucasus. The Ossetian Military Road crossed the valley of the Ardon.
The Ardon River is formed from the confluence of the Mamisondon, Nardon, Adaykom, and Tsmiakomdon rivers, which are sourced from the glaciers of the Main Caucasian Range. It flows through the North Ossetian Reserve, passing through the deep Alagir Gorge and the Transcaucasian Highway before reaching the Ossetian plain. The Alagir Gorge is also home to the Sadon deposit of lead-zinc ores, as well as villages like Buron, Sadon, Upper Zgid, and Mizur.
Once the river enters the plain near the city of Alagir, its waters are used for irrigation purposes. The city of Ardon is located 7 km from the confluence of the Ardon and Terek rivers, and the Ardon River receives its largest right tributary, the Fiagdon, near the mouth.
Along a section of the river with a length of 16 km from the village of Nizhniy Zaramag to the confluence of the Baddon River, there is a cascade of operating Zaramag hydropower plants, including the Golovnaya HPP with a capacity of 15 MW and the Zaramagskaya HPP-1 with a capacity of 346 MW. There are plans to build the Zaramagskaya HPP-2 with a capacity of 72.9 MW, and earlier plans for the construction of the Zaramag HPP-3 (Tamisk) with a capacity of 46 MW have been made.
References
Rivers of North Ossetia–Alania
მენაბდე

მენაბდე
საკუთარი სახელი მენაბდე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე მენაბდე — პოლიტიკოსი
გიორგი მენაბდე — ექიმი
გიორგი მენაბდე — მორაგბე
ვლადიმერ მენაბდე — ბიოლოგი
ლევან მენაბდე — ლიტერატურათმცოდნე
ლევან მენაბდე — პოლიტიკოსი
მანანა მენაბდე — მუსიკოსი
მიხეილ მენაბდე — მუსიკოსი
ოთარი მენაბდე — პოლიტიკოსი
ქართული გვარები
ინჰულეცი (ხერსონის რაიონი)

ინჰულეცი (ხერსონის რაიონი)
ინჰულეცი — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ხერსონის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 2047 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ხერსონის რაიონის სოფლები
გურამ შელია

გურამ შელია (დ. 18 აპრილი, 1953) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
გურამ შელია — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 18 აპრილი
დაბადებული 1953
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
Kia Motors

Kia Motors Corporation (კორეულად: 기아자동차; ჰანჯურად: 起亞自動車, ქართულად: კია) — სამხრეთ კორეული საავტომობილო კომპანია, რომლის სათავო ოფისი მდებარეობს სეულში (სამხრეთ კორეა). კომპანია დაარსდა 1944 წლის 11 დეკემბერს. იგი წარმოადგენს მეორე უმსხვილეს სამხრეთ კორეულ საავტომობილო კომპანიას Hyundai Motor Company-ს შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
Kia Motors-საქართველოს ოფიციალური ვებ-გვერდი
სამხრეთ კორეის კომპანიები
ავტომწარმოებელი კომპანიები
Duchess Elisabeth of Württemberg

Duchess Elisabeth of Württemberg
Elisabeth of Württemberg (Elisabeth Wilhelmine Luise; 21 April 1767 – 18 February 1790) was a duchess of Württemberg by birth and an archduchess of Austria by her marriage to Archduke Francis of Austria.
Life
Elisabeth Wilhelmine Luise was born on 21 April 1767, in Treptow an der Rega, Province of Pomerania (present-day Trzebiatów, Poland) as the third daughter and eighth child of Frederick II Eugene, Duke of Württemberg and his wife, born Princess Friederike of Brandenburg-Schwedt.
At the age of fifteen, she was summoned by the Holy Roman emperor, Joseph II, to Vienna. There, she was educated in a convent of the Salesian sisters converted to Roman Catholicism in anticipation for her marriage to Joseph's nephew, son of his heir presumptive, Leopold, Francis. They were married in Vienna on 6 January 1788. At this time, Emperor Joseph was in ill health; the young archduchess became close to the emperor and brightened his last years with her youthful charm.
At the end of 1789, Elisabeth became pregnant; however, her condition was very delicate. On 15 February 1790, after attending the anointing of the sick for the dying emperor, Elisabeth fainted. On the night of 18 February, after a twenty-four-hour delivery, she prematurely gave birth to Archduchess Ludovika Elisabeth, who lived for sixteen months. Despite an emergency operation to save her life, Elisabeth did not survive and was buried in the Imperial Crypt. The emperor died two days later.
Issue
Archduchess Ludovika Elisabeth of Austria (18 Feb 1790 – 24 June 1791), died in infancy.
Archives
Elisabeth's letters to her parents, Frederick II Eugene, Duke of Württemberg and Princess Friederike of Brandenburg-Schwedt, written between 1780 and 1790, are preserved in the State Archive of Stuttgart (Hauptstaatsarchiv Stuttgart) in Stuttgart, Germany. Elisabeth's letters to her brother, Charles Frederick Henry of Württemberg, are also preserved in the State Archive of Stuttgart.
Ancestry
References
Brigitte Hamann: Die Habsburger, ein biographisches Lexikon. Verlag Carl Ueberreuter, Vienna, 1988
1767 births
1790 deaths
Deaths in childbirth
House of Habsburg-Lorraine
Austrian princesses
German Roman Catholics
Converts to Roman Catholicism from Lutheranism
Duchesses of Württemberg
Burials at the Imperial Crypt
People from Trzebiatów
People from the Province of Pomerania
18th-century Austrian women
Wives of Francis II, Holy Roman Emperor
Daughters of monarchs
Khananda

Khananda
A khananda (alternative spellings in English: khanende, khanande, khanandeh) is a name generally given to singers of mugham, an Azeri folk music genre. The word is of Persian origin and means "singer". When performing traditional mugham, a khananda is accompanied by a trio of musicians who play the tar, the kamancheh and the daf (tambourine). Often the khananda is the daf-player.
Origins and development
The exact origins of the art of khanandas have not been studied thoroughly however it is likely that it emerged during the urbanization in the medieval epoch. In the growing cities, khanandas would perform at the events organized by the nobility, on weddings and fairs, in caravanserais and tea houses. With Persian being the main language of the local literature at the time (mugham lyrics were based on Classical Islamic poetry), khanandas used it in their performance and therefore gained popularity mostly among the aristocracy. Small town and village-dwellers to whom the Persian language was alien preferred the music of the ashigs (traveling bards singing in a vernacular language, i.e. Azeri). Classical khanandas followed a specific dress code which included a chokha, an arkhalig, an astrakhan cap (papag), rings and a belt decorated with gold. Some would even decorate their musical instruments depending on their status and prominence. Khanandas would traditionally gather in salons known as majlis-i khananda.
The art of khanandas experienced its peak in the 19th and the early 20th century. Starting from this period mughams were also widely sung in Azeri – a practice introduced by Jabbar Garyagdioglu. Being home to most of Azerbaijan's renowned classical musicians, the city of Shusha became the main cultural centre of Azeri folk music and the arts often referred to as the "conservatory of the Caucasus". While traditionally khandadas were trained privately, in the 1870s a Shushavian khananda Kharrat Gulu established the first school of mugham where future singers would undergo professional training. A khananda who was required to have no less than a two-octave voice range would be tested on the knowledge of mugham subgenres, including their vocal performance, as well as classical poetry. If a khananda's specialization included playing an instrument he or she would be required to demonstrate proficiency in both solo and accompanied performance. A khananda who successfully passed the exam gained the title of ustad ("master").
Starting from the late 1800s khanandas started acting in Azeri theatres incorporating mugham into musical plays. In the past decades a practice of khananda duets has been introduced in Azerbaijan.
See also
Music of Azerbaijan
Sazanda
Bulbul (singer)
Khan Shushinski
Alim Qasimov
Bulbuljan
Rubaba Muradova
References
Azerbaijani music
ლეპტის-მაგნა

ლეპტის-მაგნა — ანტიკური ქალაქი ლიბიაში. თავდაპირველად, ფინიკიური პორტი იყო. ძვ. წ. 111 წელს ის რომის იმპერიის ნაწილი გახდა. მისი ნანგრევები მდებარეობს ტრიპოლიდან აღმოსავლეთით, 130 კმ-ში.
სავარაუდოდ ქალაქი დაარსებული უნდა იყოს ძვ. წ. XI საუკუნეში, როგორც ფინიკიის კოლონია. მისი მნიშვნელობა მკვეთრად გაიზარდა ძვ. წ. IV საუკუნეში, როდესაც გაიზარდა კართაგენის მნიშვნელობა. ძვ. წ. 146 წელს მესამე პუნიკურ ომში გამარჯვების შედეგად დაიკავეს რომაელებმა.
ქალაქის მნიშვნელობა გაიზარდა 193 წლის შემდეგ, როდესაც რომის იმპერატორი გახდა ამ ქალაქში დაბადებული სეპტიმიუს სევერუსი (193-211). იგი ძლიერ ზრუნავდა საკუთარ ქალაქზე და გახადა კიდეც აფრიკის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ქალაქი.
III საუკუნეში რომის იმპერიაში არსებული კრიზისისი შედეგად ქალაქის მნიშვნელობა დაეცა. IV საუკუნის შუა წლებში ქალაქი ბევრმა ადამიანმა მიატოვა, მაგრამ იმპერატორ თეოდოსიუს I-ის მეფობისას იგი კვლავ აღდგა და დაიბრუნა თავისი მნიშვნელობა.
439 წელს ქალაქი დაიპყრეს ვანდალებმა. 523 წელს კი ბერბერებმა ააოხრეს.
ფოტოგალერეა
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბიაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია არაბულ ქვეყნებში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
Comprehensive website, by an archaeologist working on the site
Livius.org: Lepcis Magna
The Main Site at Leptis Magna - Satellite View on Google Maps
The circus (top) and amphitheatre at Leptis Magna - Satellite View Google Maps
Complete photo coverage of Leptis Magna
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბიაში
ლიბიის ისტორია
კვარის ციხე

კვარის ციხე
კვარას ციხე, კუარას ციხე — ფეოდალური ხანის ციხესიმაგრე საქართველოში, რაჭაში, მდინარე კრიხულის მარჯვენა ნაპირზე, სოფ. ზემო სხვავიდან 1,5 კმ დაშორებით (ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი). ისტორიულ წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XI საუკუნეში. გვიანდელ ფეოდალურ ხანაში სამეფო სამფლობელო იყო. XVI საუკუნის 90-იან წლებში დაეუფლა ქართლის მეფე სიმონ I, XVIII საუკუნის დასაწყისში — იაშვილთა ფეოდალური საგვარეულო. 1769 წლიდან კვლავ სამეფო ხელისუფლებას ექვემდებარებოდა. 1786 წელს კვარის ციხეს თავს აფარებდა იმერეთის მეფის დავით გიორგის ძის მოწინააღმდეგე ბატონიშვილი დავით არჩილის ძე (მეფობაში სოლომონ II). 1802 წელს კვარას ციხეში თავი მოჰკვეთეს ახალციხის ფაშას საბუდს. 1810, იმერეთის სამეფოს რუსეთის იმპერიასთან შეერთების დროს, კვარას ციხე გარკვეული წინააღმდეგობის შემდეგ დანებდა რუსეთის ჯარს. შემდეგ ხანებში კვარას ციხემ დაკარგა თავისი მნიშვნელობა. ვახუშტი ბატონიშვილი აღნიშნავს: "სხოვის სამხრეთით და კრიხის პირისპირ, აღმოსავლეთის კიდურს, მაღალს, კლდიანს გორასა ზედა არს ციხე კუარასი მტკიცე (აშიაზე – კვარას ციხე).
კვარას ციხე ტიპური ციხე-დარბაზია, გარს უვლის 6-7 მ სიმაღლის გალავანი. საერთო ფართობი დაახლოებით 2000 მ². შესასვლელი მხოლოდ ერთი მხრიდან აქვს. გალავნის შიგნით შემორჩენილია ორსართულიანი მრგვალი საცხოვრებელი კოშკი, მცირე ზომის ეკლესია, აუზი და სხვა შენობათა ნანგრევები.
ლიტერატურა
ვახუშტი, აღწერა სამეფოსა საქართველოსა, წგნ., ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 4, თბ., 1973
ბერაძე თ., ქსე, ტ. 5, გვ. 489, თბ., 1980
საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. IV, თბ. 1973.
გიორგი ბოჭორიძე, რაჭა–ლეჩხუმის ისტორიული სიძველეები, შემდგენელი ლევან ფრუიძე, თბ., 1994.
გ.გასვიანი, დასავლეთ საქ. პოლიტიკური ვითარება და რუსეთთან შეერთება. XVI-XIX სს., თბ., 1988.
იაგო ქვათაძე, სხვავა და სხვაველები,თბ., 2005.
ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
სერვატოს-დე-ლა-კუესა

სერვატოს-დე-ლა-კუესა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ტიერა-დე-კამპოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 71,46 კმ². მოსახლეობა — 265 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
პალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სერვატოს-დე-ლა-კუესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პალენსიის მუნიციპალიტეტები
ძამის ციხე

ძამის ციხე, ორთუბნის ციხე — შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში, მდ. ძამის ხეობაში (ახლანდელი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფ. ორთუბნის ტერიტორიაზე).
ამ ადგილას მდებარეობდა ისტორიული ქალაქი მძოვრეთი. ძამის ციხე ძამისხევის ადმინისტრაციული და პოლიტიკური ცენტრი იყო. კონტროლს უწევდა თრიალეთ-ზემო ქართლის ერთ-ერთ ძირითად გზას. X საუკუნეში ერთხანს აქ, ძამელ მთავარ ადარნასესთან, თავს აფარებდა დასავლეთ საქართველოს (აფხაზთა სამეფოს) სამეფო ტახტის პრეტენდენტი თეოდოსი (მეფობაში თეოდოს III). XIII საუკუნეში ძამის ციხეს ფლობდა ახალქალაქის (ჯავახეთის) ერისთავთერისთავი თორელი გამრეკელი კახას ძე. XIV საუკუნის დასაწყისში ძამის ციხე დაიკავა ოსების „ბაყათარმა“ (ბელადმა), მაგრამ სამცხის მთავარმა მონღოლების ხელშეწყობით გაათავისუფლა. XVII საუკუნის 40-იან წლებში ძამის ციხეში გამაგრდა ქართლის მეფის როსტომის წინააღმდეგ აჯანყებული ფეოდალი ნოდარ ციციშვილი. მეფემ ციხის აღება ვერ შეძლო.
კლდეზე აღმართული ძამის ციხე რთული კონსტრუქციის მონუმენტური ნაგებობაა. აღმოსავლეთით აკრავს მაღალი, ტყიანი ქედი, სამხრეთით - ღრმა ხევი, დასავლეთით - ორთუბნის ვიწრო ხევი. ციხის სამშენებლო მასალად გამოყენებულია თლილი ქვა. შეინიშნება სამი სამშენებლო ფენა: ადრინდელი ფეოდალური ხანის, შუა ფეოდალური ხანისა და დაახლოებით XIV საუკუნის, როდესაც ძამის ხეობაში ფანასკერტელ-ციციშვილები გაბატონდნენ. ძამის ციხის აღმოსავლეთ ნაწილში ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიაა.
ლიტერატურა
გვასალია ჯ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, გვ. 264, თბ., 1987
ზაქარაია პ., საქართველოს საერო ხუროთმოძღვრების ძეგლები, თბ., 1960
მაკალათია ს., ძამის ხეობა, თბ., 1961
საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990
ქარელის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ცენტრალური პროცესორი

ცენტრალური პროცესორი ასევე ცენტრალური გამომთვლელი ერთეული (სიტყვასიტყვით — ცენტრალური გადამამუშავებელი ერთეული) — ელექტრონული სქემა, ან ინტეგრირებული მიკროსქემა (მიკროპროცესორი), რომელიც ასრულებს სამანქანო ინსტრუქციებს, (პროგრამის კოდი). აწარმოებს გამოთვლით სამუშაოებს და წარმოადგენს ძირითად ნაწილს აპარატული უზრუნველყოფისა და პროგრამირებადი ლოგიკური კონტროლერისთვის. ხშირად, მას უწოდებენ მიკროპროცესორს ან უბრალოდ პროცესორს.
მიუხედავად იმისა, რომ პროცესორის ფორმა და დიზაინი იცვლებოდა დროის განმავლობაში, მისი ფუნდამენტური ფუნქცია დარჩა უცვლელად. მის პრინციპულ ძირითად კომპონენტებ შორის არის: არითმეტიკული ლოგიკური ერთეული, (ALU), რაც ასრულებს არითმეტიკულ და ლოგიკურ ოპერაციებს და პროცესორის რეგისტრები — სხავადასხვა ზომის სწრაფქმედი უჯრედები, რაშიც დროებით ინახება მონაცემები, რომელიც საჭირო არის პროცესორის გამოთვლითი ოპერაციების ჩასატარებლად.
ლიტერატურა
isbn - 0471027162
რესურსები ინტერნეტში
როგორ მუშაობენ მიკროპროცესორები HowStuffWorks-ზე
25 მიკროჩიპი, რომელმაც მსოფლიო გააოგნა
ცენტრალური პროცესორი
კოფს-ჰარბორი

კოფს-ჰარბორი — ქალაქი სამხრეთ ავსტრალიის შტატ ახალ სამხრეთ უელსში. მდებარეობს ტასმანიის ზღვის სანაპიროზე. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 45 580 ადამიანს. შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ სიდნეიდან დაშორებულია 540 კილომეტრით. კოფს-ჰარბორი დაარსდა 1870 წელს. ქალაქი მდებარეობს ზღვის დონიდან 21 მ სიმაღლეზე. ნალექების წლიური რაოდენობა შეადგენს 1674,6 მმ-ს, ქალაქის ყველაზე ცხელი თვეა იანვარი, ყველაზე ცივი — ივლისი.
რესურსები ინტერნეტში
coffscoastfinda.com.au - Local news and community events for Coffs Coast, NSW
Coffs Harbour City Council
Official Coffs Coast tourism website
localstudies Local Studies Resources at Coffs Harbour City Library
Picture Coffs Harbour - online heritage photo catalogue
Coffs Harbour Education Campus
Ideas for things to do in Coffs Harbour
სქოლიო
საბუის ღვთისმშობლის ეკლესია

საბუის ღვთისმშობლის ეკლესია
ტერმინი საბუის ღვთიისმშობლის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს:
საბუის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტში
საბუის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია ყვარლის მუნიციპალიტეტში
Gönülaçan, Posof

Gönülaçan, Posof
Gönülaçan is a village in the Posof District, Ardahan Province, Turkey. Its population is 67 (2021).
References
Villages in Posof District