PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სემიბალკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

სემიბალკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია აზოვის რაიონის სოფელ სემიბალკიში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1987 წელს.
ეკლესიის მისამართი: 346774, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აზოვის რაიონი, სოფელი სემიბალკი, სპორტის ქუჩა № 5.
ისტორია
1861 წლიდან სოფელი გახდა სემიბალოვსკის სამწყსოს ცენტრი. პირველი ეკლესია რომელიც აგებული იყო ხისგან და ნაკურთხი იყო ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე, ააგო მარგარიტა ბლაზომ საკუთარი შვილის მარიას პატივსაცემად 1797 წელს.1882 წელს კოლეჟის ასესორის ქვრივისგლაფირა სარანდინაკის ფიანსებით ააგეს ახალი ეკლესია. ძველი დაშალეს და გადასცეს ხუტორ გოლოვატოვკის მოსახლეობას.
1937 წელს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია დაანგრიეს. ახალი სამრევლო შეიქმნა მხოლოდ 2000 წელს. საზოგადოებაში მოგროვილი ფინანსებით მრევლმა შეიძინა მაღაზიის შენობა, გადააკეთეს იგი და მასში გახსნეს სამლოცველო სახლი. ამოაშენეს საკურთხეველი და დადგეს სამრეკლო. სამლოცველოს სახლის თავზე აღმართეს გუმბათი ჯვრით.
ამჟამად მოქმედი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სამლოცველო სახლის შენობა არა დროებითი. აზოვის რაიონის ადმინისტრაციამ სოფელს გამოუყო მიწის ნაკვეთი ახალი ქვის ეკლესიის ასაშენებლად, ზუსტად იმ ადგილზე, სადაც 1937 წელს იდგა ადრინდელი ეკლესია, რომელიც კომუნისტების მმართველობის პერიოდში დაანგრიეს.
2013 წლიდან ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესიის წინამძღვარია მამა ოლეგი (რომანენკო).
რესურსები ინტერნეტში
Сайт церкви
Никольский храм села Семибалки Азовского района
Храм во имя святителя Николая, архиепископа Мир Ликийских, Чудотворца
Азовское благочиние - храмы
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
სევერიანუ-მელუ

სევერიანუ-მელუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 147 მეტრზე. მიეკუთვნება ოესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაუ-დუს-ფერუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 752 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 36.44 კმ²-ზე. ფართობი 157 851 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
ევროპორტი

ევროპორტი (Europoort) — საზღვაო პორტი ქალაქ როტერდამში. მდებარეობს მდინარეების მაასისა და რაინის შესართავის რაიონში, რომელთა ხარჯზე უკავშირდება ევროპის შიდა რეგიონებს: ბელგიას, გერმანიას, საფრანგეთსა და ნიდერლანდებს. 1962 წლისათვის როტერდამის პორტი იყო ყველაზე დატვირთული პორტი მთელ მსოფლიოში, ხოლო 1986 წელს პირველობა სინგაპურის პორტს დაუთმო. ევროპორტის ძირითად საქმიანობას შეადგენს ნავთობგადასამუშავებელი ქარხნების მომსახურება, აგრეთვე ნახშირისა და მეტალურგიის მრეწველობის ხელშეწყობა. ამას გარდა, არის ავტომობილებისა და საკონტეინერო ტერმინალები.
ევროპორტი მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე თანამედროვე პორტია. მშენებლობა დაიწყო 1958 წელს, დასრულდა — 1964 წელს. აქვს ნავთობის, რკინის მადნის, ავტომობილებისა და სხვათა შენახვის რესურსი. ქალაქი როტერდამი წარმოადგენს ნავთობგადასამუშავებელი და ნავთობქიმიური მრეწველობის ერთ-ერთ წამყვან ცენტრს მთელს დასავლეთ ევროპაში. არის გემთსაშენი ვერფები, სანავსადგურო მოწყობილობის, ელექტროტექნიკური და ლითოდასამუშავებელი ქარხნები.
იხილეთ აგრეთვე
როტერდამის პორტი
რესურსები ინტერნეტში
ევროპორტი
ევროპორტი – ენციკლოპედია ბრიტანიკა
რაინი-მაასი-შელდის დელტა
ნიდერლანდების პორტები
როტერდამის პორტი
სლოვენიის სოციალისტური რესპუბლიკა

სლოვენიის სოციალისტური რესპუბლიკა — იუგოსლავიის 6 რესპუბლიკიდან ერთ-ერთი სოციალისტური რესპუბლიკა. 1963 წლამდე ეწოდებოდა სლოვენიის სახალხო რესპუბლიკა (Ljudska republika Slovenija). ამჟამად - სლოვენიის რეპუბლიკა.
დასავლეთით ესაზღვრებოდა იტალია, ჩრდილოეთით - ავსტრია, აღმოსავლეთით – უნგრეთი და სამხრეთით ხორვატიის სოციალისტური რესპუბლიკა. აქვს გასასვლელი ადრიატიკის ზღვაზე.
პოლიტიკური სტრუქტურა
სლოვენიის სოციალისტური რესპუბლიკა გაერთიანებული იყო იუგოსლავიის შემადგენლობაში. ბოლო მოქმედი კონსტიტუცია მიიღეს 1974 წელს. საკანონმდებლო ორგანო იყო – სკუპშჩინა (1963 წლამდე სახალხო სკუპშჩინა).
ისტორია
მეორე მსოფლიო ომის დროს იუგოსლავიის ოკუპაციის შემდეგ სლოვენია გაინაწილეს გერმანიამ, უნგრეთმა და იტალიამ. სლოვენები საკონცენტრაციო ბანაკებში გაამწესეს სხვადასხვა სამუშაოზე ან გადაასახლეს ხორვატიასა და სერბეთში. ომის შემდეგ სლოვენია გახდა იუგოსლავიის რესპუბლიკის შემადგენელი ნაწილი.
რესურსები ინტერნეტში
www.worldstatesmen.org
OSAMOSVOJITVENI AKTI REPUBLIKE SLOVENIJE – სლოვენიის დამოუკიდებლობის აქტი
სლოვენიის ისტორია
ყოფილი სლავური სახელმწიფოები
ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
Mollakamallı

Mollakamallı (also, Kuybışevkənd, Mollakemally, and Molla-Kemanly) is a village and municipality in the Davachi Rayon of Azerbaijan. It has a population of 275.
References
Populated places in Shabran District
NGC 7436

NGC 7436 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1784 წლის 2 დეკემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
გაგიდა (მრავალმნიშვნელოვანი)

გაგიდა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი გაგიდა შეიძლება აღნიშნავდეს:
გაგიდა — მდინარე აფხაზეთში
გაგიდა — სოფელი გალის მუნიციპალიტეტში
გაგიდა — ტბა აფხაზეთში
ტრაზ-უჟ-მონტიში და ალტუ-დორუ

ტრაზ-უჟ-მონტიში და ალტუ-დორუ — პორტუგალიის ისტორიული პროვინცია. არსებობდა 1936-1976 წლებში. დედაქალაქი იყო ვილა-რეალი. 1970 წელს მისი ფართობი იყო 10 ათ. კმ², ხოლო მოსახლეობა 600 ათასი კაცი. მოიცავდა დღევანდელ 31 მუნიციპალიტეტს. პროვინციის მეღვინეობის რეგიონი ალტუ-დორუ შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
Portal de Trás-os-Montes e Alto Douro
პორტუგალიის ისტორიული პროვინციები
წვირმის თემი

წვირმის თემი — თემი მესტიის მუნიციპალიტეტში. თემის შემადგენლობაში შედის სოფლები: ასკარტი, აცი, იელი, ჩობანი, წვირმი. თემის ცენტრია სოფელი წვირმი.
დემოგრაფია
ზოგადი
2002 წლის აღწერის მონაცემებით თემში ცხოვრობდა 596 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, თემში ცხოვრობს 302 კაცი საიდანაც 155 მამაკაცია, ხოლო 147 ქალი
სოფლების მიხედვით
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის თემები
Lucerapex casearia

Lucerapex casearia is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Turridae, the turrids.
The subspecies Lucerapex casearia regilla Iredale, 1936 is a synonym of Pagodaturris regilla (Iredale, 1936) (basionym)
Description
The length of the shell attains 21 mm.
(Original description) The thin, slender shell has a fusiform shape. The spire is keeled and turreted. The base is contracted. The shell consists of seven whorls, including a 1½ whorls in the protoconch, parted by linear rather oblique impressed sutures. The colour varies from pearl grey to pale orange, usually cheese colour.
Sculpture: the paucispiral protoconch is glassy with rounded whorls, the adult smooth and somewhat glossy though duller than the protoconch. The periphery is sharply produced into a projecting keel. The fasciole is set with pointed radiating tubercles, of which the penultimate whorl bears eighteen. These tubercles continue upwards, diminishing proportionately to the protoconch. But downwards they degenerate on the body whorl to imbricating scales. The unarmed keel slightly rises at its termination, bringing the shelf above it nearer to the horizontal. The fasciole ends in a deep and narrow slit. The anal sinus is spout-like. The siphonal canal is open, produced, bent a little to the right. Under the lens, delicate growth lines appear which diverge acutely above and below the keel, crossing the base they are flexed. The aperture is narrowly pyriform, a callus spread on the inner lip.
Distribution
This marine species is endemic to Australia and occurs off Sidney, New South Wales.
References
Laseron, C. 1954. Revision of the New South Wales Turridae (Mollusca). Australian Zoological Handbook. Sydney : Royal Zoological Society of New South Wales pp. 56, pls 1–12.
Wilson, B. 1994. Australian marine shells. Prosobranch gastropods. Kallaroo, WA : Odyssey Publishing Vol. 2 370 pp.
External links
Hedley, C. 1922. A revision of the Australian Turridae. Records of the Australian Museum 13(6): 213-359, pls 42-56
casearia
Gastropods described in 1906
Gastropods of Australia
თაყვანისცემა (მემორიალური კომპლექსი)

თაყვანისცემა (მემორიალური კომპლექსი)
მემორიალური კომპლექსი თაყვანისცემა — მემორიალური კომპლექსი, რომელიც მდებარეობს სალსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია, თავისუფლების მოედანზე.
ისტორია
1918 წლის 23 აპრილს, თანამედროვე მემორიალური კომპლექსის მდებარეობის ადგილზე გაიმართა სამგლოვიარო მიტინგი, რომელიც ეძღვნებოდა სალსკის პირველ წითელარმიელებს, რომლებიც 20-22 აპრილს დაიღუპნენ სოფელ სრედნი-ეგორლიკთან საბჭოთა ხელისუფლებისათვის ბრძოლაში. თავდაპირველად მემორიალური კომპლექსის ადგილზე იდგა პირამიდის ფორმის ხისგან დამზადებული ძეგლი.
დიდი სამამულო ომის პერიოდში ძმათა სასაფლაოზე დაკრძალეს საბჭოთა არმიის ჯარისკაცები, რომლებიც დაიღუპნენ 1942 წელს ქალაქ სალსკის თავდაცვისას, მისი გერმანელთა ოკუპაციისაგან გათავისუფლების დროს.
1947 წელს ძმათა სასაფლაოზე მიმდინარეობდა მისი კეთილმოწყობის სამუშაოები, სადაც დააყენეს თაბაშირისაგან დამზადებული ჯარისკაცის ფიგურა. პირამიდაზე, რომელსაც ზემოთ ხუთქიმიანი ვარსკვლავი ამშვენებდა, იყო წარწერა:
1967 წელს მიმდინარეობდა კომპლექსის რეკონსტრუქცია. კომპლექსის მოქანდაკე იყო ვ. ლ. გლუხოვი, არქიტექტორი - ბ. ვ. იგნატენკო, ორივე სალსკის მცხოვრები იყო. მემორიალი წარმოადგენდა სტელას, რომელიც გაფორმებული იყო ღია ვარდისფერი მარმარილოს ფილებით, სიმაღლე შვიდი მეტრი. იგი იდგა პატარა ხელოვნურ ბორცვზე.
1972 წელს სალსკის თავისუფლების მოედანზე გააასვენეს ირანში საბჭოთა კავშირის პირველი ელჩის ი. ო. კოლომიიცევის ნეშტი, მის საფლავზე დადგეს გრანიტის ფილა.
1975 წელს ძმათა სასაფლაოზე, ბორცვზე, ცხრა საფლავი გააკეთეს. ისინი შეარემონტეს თეთრი, ურალის მარმარილოს ფილებით, რომელზეც ამოკვეთეს 177 დაკრძალული ჯარისკაცის გვარი.
1981 წელს სალსკის ძმათა სასაფლაოს მახლობლად დაკრძალეს საბჭოთა კავშირის გმირი, სალსკის მცხოვრები, ბორის ივანეს ძე ტერენტევი.
მემორიალურ კომპლექსთან არის ხეივანი, სადაც დაგებულია ფილები.
2005 წელს ხეივანში დააყენეს გრანიტის კვარცხლბეკები ბარელიეფებით, რომლებზეც გამოსახულია საბჭოთა კავშირის სალსკელი გმირები: ვასილი იაკოვლევის ძე ზახაროვი, ეფიმ ივანეს ძე მანდრიკინი,აკიმ გავრილის ძე მიტიაშკინი, მიხეილ ევდოკიმეს ძე პივოვაროვი, სიმონ ვასილის ძე რიბალჩენკო, ფიოდორ ნიკოლოზის ძე სამოხვალოვი, ბორის ივანეს ძე ტერენტევი, ნიკოლოზ ივანეს ძე ფილოლენკო, რუსეთის გმირი ვიტალი ნიკოლოზის ძე გორინი. ყველა ძეგლი დამზადებულია რუსეთის მხატვართა როსტოვის განყოფილებაში (ხელმძღვანელი სერგეი ნიკოლოზის ძე ოლეშნია).
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Мемориальный ансамбль «Поклон»
როსტოვის ოლქის ძეგლები
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
კენტავრის თანავარსკვლავედი

კენტავრის თანავარსკვლავედი — ცის სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედი. მისი ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვლავები 0,06 და 0,6 ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდისაა. კენტავრშია მზის სისტემის უახლოესი ვარსკვლავები: პროქსიმა კენტავრი (მანძილი 1,31 პს) და ფიზიკური წყვილის შემადგენელი კენტავრის α ვარსკვლავის A და B კომპონენტები (1,33 პს). დასაკვირვებლად საუკეთესო პირობებია მარტ-აპრილში. ნაწილობრივ ჩანს საქართველოდანაც.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Star Tales -Centaurus
თანავარსკვლავედები
სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედები
იბნ ხალდუნი

იბნ ხალდუნი (დ. 27 მაისი 1332, ტუნისი — გ. 17 მარტი 1406, კაირო) — არაბი მაჰმადიანი ფილოსოფოსი, ისტორიკოსი, სოციოლოგი. მისი მშობლები ანდალუსიაში დაიბადნენ, ხოლო შემდეგ ტუნისში გადავიდნენ. ტუნისში იბნ ხალდუნმა ყურანი, ჰასადი, გრამატიკა, სამართლისმცოდნეობა შეისწავლა.
რესურსები ინტერნეტში
Complete Muqaddimah/Kitab al-Ibar in English (without Chapter V, 13)
The Tunisian American Center (USA)
Ibn Khaldun on the Web
Muslim Scientists and Scholars – Ibn Khaldun
Ibn Khaldūn, from Arnold Toynbee, A Study of History vol. iii, III. C. II. (b), p. 321
არაბი ფილოსოფოსები
დაბადებული 1332
გარდაცვლილი 1406
დაბადებული 27 მაისი
გარდაცვლილი 17 მარტი
სოლიდანი (პერნამბუკუ)

სოლიდანი (პერნამბუკუ)
სოლიდანი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 586 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაჟეუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 744 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 41.5 კმ²-ზე. ფართობი 138 399 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერნამბუკუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
Quercus turbinella

Quercus turbinella — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში.
იხილეთ აგრეთვე
მარადმწვანე მუხა
რესურსები ინტერნეტში
Jepson Manual Treatment - Quercus turbinella
USDA Plants Profile: Quercus turbinella
Flora of North America; RangeMap
Quercus turbinella - CalPhotos gallery
მუხა
ბაგრატ II

ბაგრატ II შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ბაგრატი (II) — აფხაზთა სამეფო ტახტის პრეტენდენტი
ბაგრატ II — აფხაზთა სამეფოს მეფე
ბაგრატ II — ქართველთა მეფე (გ. 994)
ბაგრატ II (ქართლში ბაგრატ VI) — იმერეთის მეფე (დაახლოებით დ. 1439 ― გ. 1478)
კუტუზოვის ორდენი

კუტუზოვის ორდენი — სამხედრო ორდენი. დააწესა სსრკ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა 1942 წლის 29 ივლისს. კუტუზოვის ორდენით აჯილდოებენ საბჭოთა არმიის მეთაურებს (მაგ. სარდლებს, შტაბის უფროსებს, დივიზიის, პოლკის, ბატალიონის მეთაურებს) ფრონტის, არმიისა თუ ცალკეული შენაერთის ოპერაციის გეგმის კარგად შემუშავებისა და განხორციელებისათვის. კუტუზოვის ორდენი 3 ხარისხისაა (III ხარისხისა დაწესდა 1943 წლის 8 თებერვალს). I ხარისხის ორდენი ოქროსია, II და III ხარისხისა — ვერცხლის. იბნევენ მკერდის მარჯვენა მხარეს.
ლიტერატურა
სსრკ-ის ორდენები
სამხედრო ორდენები
Lamborghini

Lamborghini
ლამბორგინი (იტალ. Automobili Lamborghini S.p.A.) — ძვირადღირებული სპორტული ავტომობილებისა და SUV-ების მწარმოებელი იტალიური ფირმა. მდებარეობს დაბა სანტ'აგატა-ბოლონეზეში, რომელიც ქალაქ ბოლონიას ეკუთვნის. დაბამ სახელწოდება მიიღო წმინდა აგატა სიცილიელის მიხედვით.
კომპანია 1963 წელს დააარსა ფერუჩო ლამბორგინიმ საკუთარი სატრაქტორო ფაბრიკის – Lamborghini Trattori S.p.A შვილობილი კომპანიის სახით. ლამბორგინი საკუთარ კომპანიას 9 წელი ფლობდა.
ამჟამად კომპანია „ლამბორგინი“ ეკუთვნის „აუდის“, რომელიც, თავის მხრივ, კონცერნ „ფოლკსვაგენის“ შვილობილი კომპანიაა. აღმასრულებელი დირექტირია სტეფანო დომენიკალი, რომელიც 2008-2014 წლებში „ფერარის“ გუნდის კაპიტანი იყო ფორმულა ერთში.
2001 წელს კომპანიის შტაბბინასთან გაიხსნა ლამბორგინის ორსართულიანი მუზეუმი (Museo Lamborghini), სადაც წარმოდგენილია როგორც უახლესი, ისე ლამბორგინის ვინტაჟური მოდელები. მუზეუმი მდებარეობა ვია-მოდენას 12 ნომერში, დაბა სანტ'აგატა-ბოლონეზეში.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ოფიციალური საიტი (ლათინური ამერიკა)
იტალიის კომპანიები
ავტომწარმოებელი კომპანიები
სპორტული ავტომობილები
ზაურ ციხელაშვილი

ზაურ ციხელაშვილი (დ.23 ოქტომბერი, 1945, დმანისი) — ქართველი ინჟინერი და მეცნიერი.
1970 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი წყალმომარაგებისა და წყალარინების სპეციალობით.
1970-1971 წლებში მუშაობდა თბილისის საშენი მასალების სახელმწიფო სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში მეცნიერ-თანამშრომლად. 1971-1981 წლებში პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამრეწველო და კომუნალური წყალმომარაგებისა და წყალარინების სამეცნიერო-კვლევითი ლაბორატორისს უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი იყო. 1981-1995 წლებში არჩეულ იყო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის (შემდეგ ტექნიკური უნივერსიტეტი) წყალმომარაგებისა და წყალარინების კათედრის დოცენტად. პედაგოგიურ საქმიანობის პარალელურად ეწეოდა სამეცნიერო-კვლევით მოღვაწეობას ქალაქების — თბილისის, ბათუმის, გორის, ცხინვალისა და სხვა მსხვილი ქალაქების წყალმომარაგების სისტემების რეაბილიტაცია-ინტენსიფიკაციის საკითხებში. 1981-1982 წლებში სამეცნიერო სტაჟირებით იმყოფებოდა უნგრეთში, ბუდაპეშტის ტექნიკურ უნივერსიტეტში, სადაც დაამუშავა წყალმომარაგების პროცესის მოდელირებისა და პროგნოზირების პირობები ქალაქი პეჩის სადისპეტჩერო სამსახურის ოპერატიულ მართვაში გამოსაყენებლად. 1999 წელს მისი ხელმძღვანელობით ტექნიკურ უნივერსიტეტში ჩამოყალიბდა „ჰიდროსაინჟინრო დარგების განვითარების ლოჯისტიკური სამეცნიერო-სასწავლო ცენტრი“. მონაწილეობდა საერთაშორისო და რესპუბლიკურ სიმპოზიუმებსა და კონფერენციებში. გამოქვეყნებული აქვს 90 სამეცნიერო ნაშრომი და 3 მონოგრაფია.
1976 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია და მიენიჭა ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხი. 1995 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია და მიენიჭა ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი. 1995 წლიდან არჩეულ იქნა იმავე კათედრის პროფესორად.
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია. თბ., 2017, გვ. 673
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 23 ოქტომბერი
დაბადებული 1945
ქართველი ინჟინრები
იზრაელანდია

იზრაელანდია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 378 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იპორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 887 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5 კმ²-ზე. ფართობი 577 482 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ყარახანიდების სახელმწიფო

ყარახანიდების სახელმწიფო (ყარახანიან ან , ხაკანია, ) — ადრინდელი ფეოდალური სახელმწიფო, რომელიც ჩამოყალიბდა აღმოსავლეთ თურქესტანის, შვიდმდინარეთსა და სამხრეთ ტიანშანისპირა ტერიტორიაზე X საუკუნის 90-იან წლებში. იგი შექმნეს თურქმა ტომებმა - უმთავრესად ყარლუყებმა, ჩიღილიმ, იაღმამ. ამ უკანასკნელთაგან წარმოიშვა ყარახანიდების დინასტია, რომელიც მართავდა სამეფოს. X საუკუნის შუა წლებში ზემოჩამოთვლილ ტომებში გავრცელდა ისლამი. თურქების დაპყრობით პოლიტიკას მავერანაჰრში მოჰყვა სამანიდების სახელმწიფოს სწრაფი დაცემა. 992 წელს ყარახანიდების სახელმწიფოს მეთაურმა ბოღრა-ხან ჰარუნმა დაიპყრო ბუხარა, მისი მემკვიდრე ნასრ I მთელ მავერანაჰრს დაეუფლა 996-999 წლებში. ყარახანიდების სახელმწიფო საუფლისწულოებად იყოფოდა, ცენტრალური ხელისუფლება მოისუსტებდა. სხვადასხვა დროს ყარახანიდების სახელმწიფოს დედაქალაქი იყო ქაშგარი. მიწის მფლობელობის უმთავრეს ფორმად დარჩა იქტა. XI საუკუნის 60-70-იან წლებში დაიწყო ყარახანიდების სახელმწიფოს შეჯახება სელჩუკებთან, რასაც მოჰყვა დეცენტრალიზაცია და შინაფეოდალური ომები. დასუსტებული ყარახანიდების სახელმწიფოს სულთან სანჯარის (1118-1157 წწ.) დროს სელჩუკებმა დაიმორჩილეს. XII საუკუნის 30-40-იან წლებში ყარახანიდების სახელმწიფოში შეიჭრნენ და გაბატონდნენ ყარახატაელები. 1212 წელს ყარახანიდების სახელმწიფოს ნარჩენები ხვარაზმის შაჰმა მუჰამედმა შეიერთა.
იხილეთ აგრეთვე
ყარახანიდები
თურქთა სახაკანო
უიგურები
ლიტერატურა
სქოლიო
აზიის ისტორიული სახელმწიფოები
ტინტის რაიონი

ტინტის რაიონი — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კანჩისის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 466 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 152 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 77 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 79.39 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
კუსკოს რეგიონის რაიონები
კანჩისის პროვინციის რაიონები
პატარა შირაქი

პატარა შირაქი — სეზონური დასახლება დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში, შირაქის ვაკე-ტაფობში. ზღვის დონიდან 620 მეტრი, დედოფლისწყაროდან 25 კილომეტრი. დასახლების ტერიტორია ძირითადად გამოყენებულია სათიბ-საძოვრებად.
დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
Urzhum pig

Urzhum pig
The Urzhum is a meat pig breed from Russia.
External links
http://www.fao.org/docrep/009/ah759e/AH759E10.htm
Pig breeds originating in Russia
Animal breeds originating in the Soviet Union
პენიამელიერა-ბახა

პენიამელიერა-ბახა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ორიენტეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 83,85 კმ². მოსახლეობა — 1 277 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ასტურიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პენიამელიერა-ბახას მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ასტურიის მუნიციპალიტეტები
ასტურიის ქალაქები
Plaridel, Quezon

Plaridel, Quezon
Plaridel, officially the Municipality of Plaridel, is a 5th class municipality in the province of Quezon, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 10,129 people.
The municipality was created in 1962 by virtue of Republic Act No. 3493 where its territories carved out from Atimonan.
Plaridel is from Lucena and from Manila.
Geography
The smallest municipality in the province of Quezon, Plaridel has an area of 33 square kilometers comprising nine barangays - four of which are poblaciones - and its population is around 11,000. It lies between the towns of Atimonan and Gumaca, hugging the coastline of the Province alongside Maharlika Highway. Its inhabitants are occupied primarily with fishing. Those engaged in Agriculture plant mostly coconut and rice. A visitor this town must taste and savor its local version of Suman.
Barangays
Plaridel is politically subdivided into 9 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Central (Poblacion)
Concepcion
Duhat
Ilaya
Ilosong
M. L. Tumagay (Poblacion)
Paang Bundok (Poblacion)
Paaralan or Pampaaralan (Poblacion)
Tanauan
Barangays Duhat, Ilaya, and Ilosong are south of the Poblacion, and are accessed by a paved road which connects with the National Maharlika Highway at Barangay Pampaaralan (also called Paaralan). This road is also the main access to Barangay Kulawit, part of the Municipality of Atimonan to the west.
Climate
Demographics
Religion
Roman Catholic
Iglesia Ni Cristo
Seventh Day Adventist
Bible Baptist
Economy
Government
Elected officials
Municipal council (2022-2025):
Mayor: Jose D. Saavedra
Vice Mayor: Bernardo V. Tumagay
Councilors:
Sixto Alva
Rommel Caparros
Victor Tumagay
Atorni Dee Magbuhos
Don-Don Anda
Omack Camba
Estelita Javier
Darwin Alvarez
References
External links
Plaridel Profile at PhilAtlas.com
An Act Creating the Municipality of Plaridel in the Province of Quezon
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Quezon
ჩიკოანის დეპარტამენტი

ჩიკოანის დეპარტამენტი — დეპარტამენტი არგენტინაში, სალტის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2010 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 20 710 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 910 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩიკოანა.
რესურსები ინტერნეტში
არგენტინის მოსახლეობის 2001-2010 წლების აღწერების მონაცემები
სალტის პროვინციის დეპარტამენტები
Aforia kincaidi

Aforia kincaidi — მუცელფეხიანთა (ლოკოკინათა) კლასის, Turridae-ს ოჯახის ერთ-ერთი წარმომადგენელი.
წყარო
;შემოწმდა 2010 წლის 1 ივნისს
მუცელფეხიანები
Geghasar

Geghasar is a town in the Lori Province of Armenia.
References
(as Tapanli)
Populated places in Lori Province
ბაკქანალია

ბაკქანალია (გავრც. ვაკხანალია) იყო რომაული ღმერთი ბახუსის ველური და მისტიური ფესტივალი. შემოვიდა რა რომში ქვემო იტალიიდან ეტრურიის გავლით (დ. ძვ.წ. 200), ბაკქანალია საიდუმლოდ ტარდებოდა და მას მხოლოდ ქალები ესწრებოდნენ; გრძელდებოდა სამი დღის განმავლობაში ყოველწლიურად სიმილას ველზე, ავნეტინის მთასთან. შემდგომში, ფესტივალზე დასწრების უფლება მამაკაცებსაც მიეცათ და დღესასწაული თვეში უკვე ხუთჯერ ტარდებოდა. ტიტუს ლივიუსის (ასევე ლივი) თანამხმად ეს ბახუსის კულტის ლიდერად პაკულა ანიას ყოფნის პერიოდში მოხდა, თუმცა ზოგიერთი ისტორიკოსი მიიჩნევს, რომ მამაკაცები ცერემონიალში ადრეც მონაწილებდნენ.
ლივის ცნობით, კულტის სწრაფმა გავრცელებამ, რომლის დროსაც ყველანაირი სახის კრიმინალი და პოლიტიკური კონსპირაციები ისახებოდა, განაპირობა ძვ. წ. 186 წელს სენატის გადაწყვეტილების მიღება — ე.წ. (ლათ.) Senatus consultum de Bacchanalibus, რომელიც აპულიაში (სამხრეთი იტალია) 1640 წელს ნაპოვნ ბრინჯაოს ტაბულაზეა აღბეჭდილი (ამჟამად ინახება ვენის საიმპერატორო მუზეუმში). ამ გადაწყვეტილების მიხედვით ბაკქანალია აკრძალეს სრულიად იტალიაში გარდა განსაკუთრებული შემთხვევებისა, რომლის ნებართვა მხოლოდ სენატს შეეძლო გაეცა. თუმცა, მიუხედავად მკაცრი სასჯელისა, ბაკქანალიის ტრადიციამ კიდევ დიდ ხანს გასტანა სამხრეთ იტალიაში.
თანამედროვე სქოლასტები ლივის გადმოცემებს ეჭვქვეშ აყნებენ და მიიჩნევენ, რომ სენატი ბაკქანთა წინააღმდეგ სამი მიზეზის გამო გამოვიდა: (პირველი) კულტში ლიდერები ქალები იყვნენ, რომაული ტრადიციების საწინააღმდეგოდ; (მეორე) კულტის წევრები ასევე იყვნენ მონები და ღარიბები, რომლებიც კლასობრივი სისტემის გადაგდებას გეგმავდნენ; (მესამე) ერიხ გრუენის თეორიის მიხედვით, ამგვარი ღრეობები წინ სწევდა ზოგიერთი გენერალის პოპულარობას, რაც საფრთხეს წარმოადგენდა სენატის კოლექტიური ავტორიტეტისთვის.
მას შემდეგ ეს სიტყვა თანამდეროვე ტერმინოლოგიაში ზოგადად გამოიყენება თავაწყვეტილი ღრეობისა და განუკითხაობის აღსანიშნავად.
ლიტერატურა
რომაული დღესასწაულები