PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტივედენის ეროვნული პარკი

ტივედენის ეროვნული პარკი
ტივედენი — ეროვნული პარკი შვედეთში, ვესტერგოტლანდის ლენში. მოიცავს 13,5 კმ² ველურ ტყეებსა და უსწორმასწორო ზედაპირის არეალს. მდებარეობს ვეტრენისა და ვენერნის ტბებს შორის. შეიქმნა 1983 წელს.
შუა საუკუნეების დასაწყისში, ტივედენის ტყე დამნაშავეთა თავშესაფარს წარმოადგენდა.
პარკში გავრცელებულია ირმები და ცხენირმები, ასევე მელია, ციყვი, კურდღელი, მგელი და ფოცხვერი.
იხილეთ აგრეთვე
შვედეთის ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
შვედეთის ეროვნული პარკები
da:Tiveden
sv:Tiveden
ოყრეშიძე

ოყრეშიძე
საკუთარი სახელი ოყრეშიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
დომენტი ოყრეშიძე — ქართველი პედაგოგი, მწერალი
ვაჟა ოყრეშიძე — ქართველი მსახიობი
ქართული გვარები
სურამის მეორე საჯარო სკოლა

სურამის მეორე საჯარო სკოლა — საჯარო სკოლა დაბა სურამში. დაარსებულია 1939 წელს.
1902 წელს გაზეთ „ცნობის ფურცელის“ მიხედვით სურამში ორკლასიანი სამრევლო სკოლაა, რომლის ბაზაზეც 1908 წლის სექტემბერში ადგილობრივი მოსახლეობის თაოსნობით ჩამოყალიბდა ე. წ. პროგიმნაზია, რომელშიც 100 მოსწავლე სწავლობდა.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ჩამოყალიბდა 7-წლიანი სკოლა, რომელიც 1936 წელს გადაკეთდა სურამის საშუალო სკოლად. სულ მალე სკოლას გამოეყო ასევე 7-წლიანი სკოლა და ეწოდა სურამის მეორე სკოლა, რომლის პირველი დირექტორიც გახდა ალექსანდრე ჭურაძე.
1938 წელს მეორე სკოლა გადავიდა სურამის ყოფილი ფოსტის შენობაში. სკოლის მოსწავლეთა რაოდენობის ზრდის გამო, 1939 წელს 7-წლიანი სკოლა გადაკეთდა საშუალო სკოლად და ეწოდა სურამის მეორე საშუალო სკოლა.
სურამის მეორე საჯარო სკოლაში დღეს სწავლობს 324 მოსწავლე, ასწავლის 35 მასწავლებელი.
დირექტორები
ალექსანდრე ჭურაძე – 1936-1938
ნიკოლოზ გოცირიძე – 1938
კონსტანტინე ორჯონიკიძე – 1938-1939
ალექსანდრე დიხამინჯია – 1939-1941
მექი თოფურია – 1941-1942
ივანე ჩახუნაშვილი – 1942-1965
კონსტანტინე მესხი – 1965–1979
გიორგი ხაჩიძე – 1979–2005
მარინა სახვაძე – 2005-2007
მიხეილ გიორგაძე – 2007-2014
დალი ბროლიძე – 2014 წლიდან
რესურსები ინტერნეტში
სურამის მეორე საჯარო სკოლა სკოლების მონაცემთა ბაზაში
სკოლის ისტორია facebook.com-ზე
სსიპ - ხაშურის მუნიციპალიტეტის დაბა სურამის №2 საჯარო სკოლა
ხაშურის მუნიციპალიტეტის სკოლები
მაია ცაცანაშვილი

მაია ცაცანაშვილი (დ. 15 სექტემბერი, 1963, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, თანამდებობის პირი, იურისტი, მასწავლებელი.
1985 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.
1985-1995 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის ლაბორანტი, მასწავლებელი და უფროსი მასწავლებელი. 1995-1999 წლებში — საქართველოს პრეზიდენტის პარლამენტთან ურთიერთობისა და კანონშემოქმედებითი საქმიანობის მრჩეველი. 1999-2001 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილე. 2000-2001 წლებში — საქართველოს სახელმწიფო კანცელარიის იურიდიული სამსახურის უფროსი. 2001-2003 წლებში — საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივანი. 2003-2005 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის პროფესორი. 2006-2008 წლებში — კავკასიის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის სრული პროფესორი. 2008 წლიდან — საქართველოს ეკონომიკისა და სამართლის სასწავლო უნივერსიტეტის სრული პროფესორი.
45 სამეცნიერო სტატიის ავტორი (ქართულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე) სამართლის ისტორიაში, ინფორმაციულ სამართალსა და მდგრადი განვითარების პრობლემებზე, მათ შორის 4 მონოგრაფია.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ინფორმაცია, როგორც სამართლებრივი რეგულირების ობიექტი“, დაიცვა 1999 წელს.
ლიტერატურა
საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006, ირინა ჯაფარიძე, თბ., 2012, გვ. 560
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 15 სექტემბერი
დაბადებული 1963
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ზიზანია

ზიზანია, ციცანია — მცენარეთა გვარი მარცვლოვანთა ოჯახისა. 1,5–3 მ სიმაღლის ბალახებია.
იზრდება წყალსატევების, მდინარეებისა და ნაკადულების გასწვრივ წყალმარჩხ ადგილებში. ყვავილები ერთსქესიანია. 4 სახეობა გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკაში და აღმოსავლეთ აზიაში.
ერთწლიანი ჩრდილოამერიკული წყლის ზიზანია (Z. aquatica), აგრეთვე ცნობილი როგორც ინდური ბრინჯი ან წყლის ბრინჯი, ძვირფასი საჭმელი და საკვები მცენარეა; აღმოსავლეთაზიური ფართოფოთლოვანი ზიზანია (Z. latifolia) სასარგებლო მცენარეა, გამოიყენება საჭმელად.
რესურსები ინტერნეტში
მარცვლოვანნი
ლედი ბირდ ჯონსონი

ლედი ბირდ ჯონსონი
კლაუდია ალტა „ლედი ბირდ“ ტეილორ ჯონსონი (დ. 22 დეკემბერი, 1912 — გ. 11 ივლისი, 2007) — აშშ-ის 36-ე პრეზიდენტის ლინდონ ჯონსონის მეუღლე, აშშ-ის მეორე ქალბატონი 1961 წლიდან 1963 წლამდე და აშშ-ის პირველი ქალბატონი 1963 წლიდან 1969 წლამდე. მას მეტწილად მოიხსენიებდნენ, როგორც ლედი ბირდ ჯონსონს.
ლიტერატურა
Gillette, Michael L. Lady Bird Johnson: An Oral History (Oxford University Press; 2012) 400pp
რესურსები ინტერნეტში
FBI files on Lady Bird Johnson
Lady Bird Johnson Wildflower Center
Lyndon B. Johnson Presidential Library Tribute Site
Redwood National Park — Lady Bird Johnson Grove
აშშ-ის პირველი ქალბატონები
დაბადებული 22 დეკემბერი
დაბადებული 1912
გარდაცვლილი 11 ივლისი
გარდაცვლილი 2007
Raikküla Parish

Raikküla Parish was an Estonian municipality located in Rapla County. It had a population of 1,754 (as of 1 January 2006) and an area of 224.2 km2.
Settlements
Villages
Jalase - Kaigepere - Keo - Koikse - Kõrvetaguse - Lipa - Lipametsa - Loe - Lõpemetsa - Metsküla - Nõmmemetsa - Nõmmküla - Põlma - Pühatu - Purku - Raela - Raikküla - Riidaku - Tamme - Ummaru - Vahakõnnu - Valli
References
External links
ფოცხვრის თანავარსკვლავედი

ფოცხვრის თანავარსკვლავედი — ცის ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედი. მისი ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვლავის ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდეა 3,1. დაკვირვებისათვის საუკეთესო პირობებია იანვარ-თებერვალში. შეიცავს 92 ვარსკვლავს, რომელთა ხილვა შეუიარაღებელი თვალითაც არის შესაძლებელი. ჩანს საქართველოდანაც.
ლიტერატურა
ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედები
1960-იანები

1960-იანები
პოლიტიკა
ეკონომიკა
კულტურა
ტერა-ნოვა-დუ-ნორტი

ტერა-ნოვა-დუ-ნორტი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 250 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კოლიდერის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 291 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.41 კმ²-ზე. ფართობი 2 562 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Estimativas da população para 1º de julho de 2009
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
Dilobocondyla karnyi

Dilobocondyla karnyi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dilobocondyla-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Ezkurra

Ezkurra is a town and municipality located in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain. The town's name is from the Basque language of the locals.
References
External links
EZKURRA in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa)
Municipalities in Navarre
არაკუარი

არაკუარი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 9 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟოინვილის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 810 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 64.61 კმ²-ზე. ფართობი 383 986 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სანტა-კატარინა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ემიგრაცია აზერბაიჯანში

ემიგრაცია აზერბაიჯანში — დღესდღეობით აღარ არის პოპულარული მიგრანტებისთვის. უწინ ნავთობის მზარდმა ინდუსტრიამ რეგიონში განაპირობა მიგრანტების მოზიდვა. 2010 წლის მონაცემებით აზერბაიჯანში ყოველი მერვე მაცხოვრებელი იყო მიგრანტი, მათგან 90% -ზე მეტია აზერბაიჯანელი იყო, ხოლო 70%-ს შეადგენენ იძულებით გადაადგილებული პირები სომხეთის მიერ ოკუპირებული ტერიტორიებიდან.
ისტორია
პოსტსაბჭოთა პერიოდში ასობით ადამიანი ემიგრაციაში წავიდა აზერბაიჯანში. მაგრამ 1989 წლიდან 1990 წლამდე აზერბაიჯანი მასიური ემიგრაციის წინაშე აღმოჩნდა. ამ ყველაფრის ძირითადი მიზეზები იყო გარდამავალი და ეკონომიკური კრიზისის მიერ გამოწვეული სირთულეები ქვეყანაში, ვინაიდან აზერბაიჯანი ომის მსვლელობაში იყო ჩაბმული. ოფიციალური წყაროების თანახმად, ემიგრაცია ძირითადად მოხდა სსრკ-ს დაშლის შემდეგ, 1990 -დან 1992 წლამდე.
აზერბაიჯანში დაიწყო დევნილთა მასობრივი შემოდინება, რომლებიც სხვა ყოფილი საბჭოთა რესპუბლიკებიდან იყვნენ, განსაკუთრებით სომხეთიდან, საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ. მალე ეს ნაკადები შემცირდა, მაგრამ ემიგრანტული ნაკადი გაიზარდა მეზობელი შუა აღმოსავლეთის ქვეყნებიდან. 1991 წლიდან 2011 წლამდე დაახლოებით 410 ათასი მიგრანტი ჩავიდა აზერბაიჯანში მუდმივად საცხოვრებლად. 2008 წელს აზერბაიჯანი აღარ იყო ემიგრანტების დიდი რაოდენობის მიმღები ქვეყანა. 2008-დან 2010 წლამდე სულ 4 700 ადამიანი დარჩა ქვეყანაში. მათი უმეტესობა დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის ქვეყნების მოქალაქეები იყვნენ. 2008 -დან 2010 წლამდე მხოლოდ 953 ადამიანი იყო ემიგრაციაში აზერბაიჯანში სხვა ქვეყნებიდან, მათ შორის 10 ადამიანი შეერთებული შტატებიდან, ხოლო 9 კი გერმანიიდან.
2006 წელს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა დაამტკიცა განკარგულება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო მიგრაციის პროგრამის 2006-2008 წლების შესახებ, რომელიც მიზნად ისახავდა აზერბაიჯანში თანამედროვე მიგრაციის მართვის სისტების განხორციელებას. დღეისათვის ჯერჯერობით აზერბაიჯანში მიღებული იქნა 20-ზე მეტი საკანონმდებლო აქტი, რომლებიც მიგრაციასთან დაკავშირებულ საკითხებს ითვალისწინებს. მიგრანტთა უფლებების დასაცავად აზერბაიჯანმა მიმართა გაეროს კონვენციას ყველა მიგრანტი მუშაკისა და მათი ოჯახების წევრების უფლებების დაცვის შესახებ.
აზერბაიჯანსა და ევროპის კავშირს შორის სამოქმედო გეგმა მიღებული იქნა ევროკავშირის სამეზობლო პოლიტიკის ფარგლებში 2006 წლის ნოემბერში. სამოქმედო გეგმა მოიცავდა მიგრაციასთან დაკავშირებულ საკითხებს, როგორიცაა მიგრაციის მართვა, თავშესაფრის საკითხები, არალეგალური მიგრაციის პრევენცია, დაბრუნებული მიგრანტების რეინტეგრაცია და ვიზების ფასილიტაცია.
რესურსები ინტერნეტში
Official web page of Azerbaijan Republic State Migration Service
Legislative database - Azerbaijan, migration
Официальный сайт миграционной службы Азербайджана - http://migration.gov.az/?lang=ru
Закон Азербайджанской Республики "О гражданстве Азербайджанской Республики" - http://reflaw.narod.ru/HTMLs/lows/azerb/cit_az.htm
Официальный сайт Государственный комитета по делам беженцев и вынужденных переселенцев Азербайджанской Республики - http://www.refugees-idps-committee.gov.az/en/
Официальный сайт президента Азербайджанской Республики - http://ru.president.az/
Официальный сайт Управление Верховного комиссара ООН по делам беженцев - http://www.unhcr.org/azerbaijan.html
სქოლიო
აზერბაიჯანის ეთნიკური ჯგუფები
აზერბაიჯანი
ალექსანდრეს პარკი (ცარსკოე-სელო)

ალექსანდრეს პარკი (ცარსკოე-სელო)
ალექსანდრეს პარკი — პარკი ცარსკოე-სელოს სახელმწიფო მუზეუმ-ნაკრძალის ტერიტორიაზე. მდებარეობს ქალაქ პუშკინში, სანქტ-პეტერბურგი. XVIII-XIX საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი. ალექსანდრეს პარკი იყოფა ორ ნაწილად ახალი ბაღი და პეიზაჟური ბაღი.
პარკის ფართობია 200 ჰა. იგი შედის იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სანქტ-პეტერბურგის ისტორიული ცენტრი და მასთან დაკავშირებული ძეგლთა კომპლექსების შემადგენლობაში.
ისტორია
შვედურ პერიოდში (1609-1702 წწ.) ალექსანდრეს პარკის ტერიტორიაზე არსებობდა შვედი მაგნატის აგარაკი „სარსკაია“. ეს იყო მცირე აგარაკი, რომელიც შედგებოდა ხის სახლის, სამეურნეო ნაგებობისა და მასზე მიბმული ბაღისაგან. ისტორიულ წყაროებში აღნიშნუი სამფლობელო მოიხსენიება 1501 წელს. ბორის გოდუნოვისათვის შედგენილ რუკაზე მას „სარიცა“ ეწოდება. მოგვიანებით კი რუსულის გავლენით ეწოდა „საარის სოფელი“, საბოლოოდ კი ცარსკოე-სელო.
შვედების განდევნის შემდეგ პეტრე I-მა ეს მიწა აჩუქა ალექსანდრე მენშიკოვს, ხოლო მოგვიანებით საარის მიზა აჩუქა მარტა სკავრონსკაიას, რომელიც შემდეგ მისი მეუღლე გახდა ეკატერინე ალექსის ასულის სახელით. 1718-1724 წლებში აქ ააშენეს მცირე ორსართულიანი სასახლე იოჰან ბრაუნშტეინის პროექტის მიხედვით.
ელისაბედ I-ის მეფობის პერიოდში ცარსკოე-სელო გახდა იმპერატორის რეზიდენცია. 1740-1750 წლებში, ეკატერინე I-ის მოკრძალებული სასახლე მდიდარ საზაფხულო რეზიდენციად გადააკეთეს.
1792 წელს არიქიტექტორი დ. კვარნეგი აგრძელებდა სასახლის მშენებლობას, რომელსაც შემდეგ ალექსანდრეს სასახლე ეწოდა.
1918 წელს, საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ სასახლეებისა და პარკების კომპლექსის ნაციონალიზაცია მოხდა. მასში განათავსეს მუზეუმი. 1918 წლის 9 ივნისს ეკატერინეს სასახლე გაიხსნა დამთვალიერებლებისათვის. 1919 წლის განმავლობაში მუზეუმს ესტუმრა 64 ათასი ადამიანი, ხოლო 1920 წლის მხოლოდ ზაფხულში კი 56 ათასი ადამიანი.
მეორე მსოფლიო ომის დროს დაზიანდა არა მხოლოდ სასახლე, არამედ პარკის პავილიონების უმრავლესობა, ძეგლები, ხიდები და ღობეები. მათი აღდგენა ჯერ კიდევ ომის წლებში დაიწყო. 1946 წელს ალექსანდრეს პარკი გაიხსნა ვიზიტორებისათვის. 1983 წელს სასახლეებისა და პარკების ანსამბლმა მიიღო მუზეუმ-ნაკრძალის სტატუსი.
რესურსები ინტერნეტში
Карта-схема Александровского парка
Путеводитель по паркам Царского Села
Официальный сайт музея-заповедника «Царское село»
Текст экскурсии Царское село
«Энциклопедия Царского Села»
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ისთისუ (ლენქორანი)

ისთისუ (ლენქორანი)
ისთისუ (1999 წლამდე ცნობილი იყო როგორც კიროვსკი და კიროვი) — დაბა აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3038 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ლენქორანის რაიონის დაბები
Alexander Bagration-Imeretinsky (1796–1862)

Alexander Bagration-Imeretinsky (1796–1862)
Alexander Bagration-Imeretinsky (Alek'sandre Bagration-Imeretinski; , Aleksandr Georgyevich Bagration-Imeretinsky; 1796 — 5 February 1862) was a Georgian royal prince of the Bagrationi dynasty of Imereti and a general in Imperial Russian service.
Prince Alexander was a son of Prince George of Imereti, grandson of King Solomon I of Imereti, by his wife, Princess Darejan, of the Eristavi of Racha. From July to September 1810, the young prince Alexander fought under the Russian general Simonovich against his relative, King Solomon II of Imereti, who had held Alexander's father captive for nine years. Alexander's services were duly rewarded; The Russian government granted a pension to his mother and allowed him and his brother, Dimitri, to enlist in the Page Corps. In 1811, Prince Alexander received a commission as a cornet of the Imperial Guard's Uhlans. He fought against Napoleon's Grande Armée in 1812, the Decembrist revolutionaries in 1825, and Ottomans in 1828. His promotions were those to the rank of colonel in 1827, major-general in 1835, lieutenant-general in 1844, adjutant-general in 1852, and general of cavalry in 1860. In 1855, he was a commander of the reserve light cavalry division. He was awarded Order of St. George and a gold sword. Alexander Bagration-Imeretinsky died in St. Petersburg and was buried in the Alexander Nevsky Lavra.
References
1796 births
1862 deaths
Bagrationi dynasty of the Kingdom of Imereti
Imperial Russian Army generals
Georgian generals in the Imperial Russian Army
Georgian generals with the rank "General of the Cavalry" (Imperial Russia)
Russian military personnel of the Napoleonic Wars
Quercus minima

Quercus minima, the dwarf live oak or minimal oak, is a North American species of shrubs in the beech family. It is native to the southeastern United States. It is placed in the southern live oaks section of the genus Quercus (section Virentes).
Quercus minima is an evergreen or semi-evergreen shrub rarely more than tall, reproducing by seed and also by means of underground rhizomes. It commonly forms extensive cloned colonies with many stems, many of them unbranched. The leaves are alternate, up to long, and toothless or with irregular teeth or lobes. The lobes, when present, are usually spine-tipped. The leaves are retained through the winter, dropping just before or as new growth resumes in late winter or early spring.
Quercus minima is native to the coastal plain of the southeastern United States, primarily in Florida but extending from there to the Carolinas and eastern Louisiana. There are reports of the species also growing in Texas, but these populations appear to belong to other taxa.
References
minima
Flora of the Southeastern United States
Flora of Florida
Plants described in 1860
Flora without expected TNC conservation status
მინეირუსი

მინეირუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 770 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სუდესტი-დი-გოიასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 52 935 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.8 კმ²-ზე. ფართობი 9 060 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
Tetri Giorgi (organization)

Tetri Giorgi (organization)
The Patriotic Union Tetri Giorgi (erovnuli ertobis darazmuloba "tetri giorgi") was the Georgian national political, anti-Soviet organization operating by Georgian political figures abroad. Tetri Giorgi worked in 1924-1954. The name of the organization is derived from the cult of Tetri Giorgi, one of the Georgian identities of St. George, whose equestrian image was used in the national heraldry in pre- and post-Soviet Georgia.
The political organization Tetri Giorgi was formed in 1925 by Georgian émigrés in France who had left their homeland after its forcible Sovietization in 1921. This organization, at times tilting towards right-wing nationalism, was led by General Leo Keresselidze, a World War I veteran, and Professor Mikheil (Mikhako) Tsereteli, a prominent scholar of the Middle East. Among notable members were General Shalva Maglakelidze and intellectuals such as Dr. Alexander Manvelishvili, Dr. Grigol Robakidze, Dr. Viktor Nozadze, and Dr. Kalistrate Salia. The party sought to secure European support for Georgia’s independence cause. During World War II, the organization obtained a German patronage. It absorbed, in 1942, a Georgian National-Socialist group led by Guiorgui Magalachvili and was renamed into the Georgian National-Socialist Party of Tetri Giorgi.
Its leader, Professor Tsereteli, resolutely opposed to adoption of the party’s statute in emigration, calling for taking local Caucasian peculiarities into account once the party was moved in Georgia freed from the Soviet control.
With the German defeat in the war, the Georgian émigré activities waned and Tetri Giorgi went in obscurity. Under its influence, 3 homonymous conspiracy groups were formed in Soviet Georgia, one – led by the lawyer Evgen Gvaladze – in 1926-1937; 2nd - led by the Colonel of the Georgian National Army (1918-1921) Alexander Chavchavadze - in 1928-1930 and the 3rd – of which the subsequently conspicuous writer Chabua Amirejibi was a member – in the 1940s. Both of these were promptly neutralized and their members were repressed by the Soviet secret police.
References
Military units and formations of Georgia (country)
Political organisations based in Georgia (country)
Georgian Soviet Socialist Republic
Collaborators with Nazi Germany from Georgia (country)
ბაზლიძე

ბაზლიძე
საკუთარი სახელი ბაზლიძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
თომა ბაზლიძე — რუსეთის არმიის ოფიცერი, წმინდა გიორგის ორდენის კავალერი
იოანე ბაზლიძე — მთარგმნელი, გადამწერი
Abaeté

Abaeté is a municipality in the north of the Brazilian state of Minas Gerais. In 2020, the population was 23,250 in a total area of 1,816 square kilometers. It became a municipality in 1870.
Location
Abaeté belongs to the statistical micro-region of Três Marias. It is located at an elevation of 641 meters between the São Francisco River and the Indaiá River. Neighboring municipalities are:
North: Paineiras and Morada Nova de Minas.
West: Cedro do Abaeté.
South: Quartel Geral .
Southeast: Pompéu and Martinho Campos.
Distances
Pompeu: 53 kilometers away.
São Gotardo: 75 kilometers away.
Belo Horizonte: 213 kilometers away.
Etymology
Abaeté, of Tupi-Guarani origin, means strong man or brave man and was the word by which the local natives called themselves. The first name of the settlement was Nossa Senhora das Dores do Marmelada.
Economy
The most important economic activities are cattle raising, commerce and agriculture. The GDP in 2005 was R$162 million, of which, 89 million came from services. Abaeté is in the top tier of municipalities in the state with regard to economic and social development. In 2007 there were three banking agencies in the town. There was a small retail infrastructure serving the surrounding area of cattle and agricultural lands. In 2007, there were 3,629 automobiles in all of the municipality, about one for every six inhabitants.
In 2007, in the rural area, there were 989 establishments occupying 136,000 hectares. About 2,500 persons were employed in agriculture. 264 of the municipality's farms had tractors, a ratio of one in four farms. There were 87,000 head of cattle in 2006, of which, 16,000 head were dairy cows. In permanent crops, there were 4,400 hectares planted, while in perennial crops, 4,700 hectares were planted. The crops with a planted area of more than 200 hectares were sugarcane and corn.
Health and education
In the health sector, there were 13 health clinics and one hospital with 60 beds. In the educational sector, there were 10 primary schools and two middle schools.
Municipal Human Development Index: 0.778 (2000)
State ranking: 125 out of 853 municipalities in 2000
National ranking: 1,110 out of 5,138 municipalities in 2000
Literacy rate: 87%
Life expectancy: 72 (average of males and females)
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
Populated places established in 1870
1870 establishments in Brazil
Iljko of Croatia

Iljko of Croatia
According to older historiography, Iljko was a duke in Croatia from 876 until 878, and a member of the Domagojević dynasty, probably the son of Domagoj.
However, it has later generally been accepted that his name was a consequence of a wrong translation of the Chronicle of Dandolo, a Latin text written by Andrea Dandolo in the 14th century. The name of the unknown prince was probably the result of Dandolo's fantasy. During the specified timespan a son of Domagoj ruled Croatia, but his name was not preserved.
See also
Domagojević dynasty
List of rulers of Croatia
References
Dukes of Croatia
9th-century Croatian people
9th-century dukes in Europe
878 deaths
Year of birth unknown
მოჭრილი გორა

მოჭრილი გორა — ძვ. წ. II-I ათასწლეულის მიჯნისა და I ათასწლეულის დასაწყისში სამოსახლო გორა სოფელ ჩალაუბნის (გურჯაანის რაიონი) დასავლეთ განაპირა უბანში. ამ ხანაში გარე კახეთში მოსახლეობამ მთის ფერდობიდან საცხოვრებლად ხელოვნურ ბორცვებზე გადაინაცვლა. მოჭრილი გორა წარმოადგენს დაბალ, ბუნებრივ, 50 მ სიგრძის ბექობს, რომელსაც თავდასაცავი ღრმა, საფეხურებიანი თხრილი ჰქონდა შემოვლებული. თხრილიდან ამოყრილი მიწა გამოყენებულია გარე ძრუდისთვისაც და თვით სამოსახლოსათვისაც. მიწა შეზვინებულია 2 მ-ზე და ქმნის 1000 მ2 ფართობს. თხრილს ნასახლარის მხარეს საფეხურებიანი შვეული კედლები აქვს, ყრილის მხარეს კი ისეთივე დამრეცი კედლები ისეა გათვალისწინებული, რომ მომსვლელი რაც შეიძლება მეტხანს ყოფილიყო სამოსახლოზე მყოფი ადამიანი ხედვით არეში.
მოჭრილი გორა წარმოადგენს ორფენიან სამოსახლოს. ქვედა ფენის (ძვ. წ. II-I ათასწლეულის მიჯნა) სიმძლავრეა 2 მ. იგი შეიცავს ქვის საძირკვლებისა და თიხის კედლების ნაშთებს, ბანური გადახურვის ნანგრევებს. სათავსებში მცირე რაოდენობით აღმოVნდა ამოღარული კონცენტრული ზოლებით შემკული თიხის ჭურჭლის ნატეხები. ზედა ფენის (ძვ. წ. I ათასწლეულის დასაწყისი) მშენებლებს გამოუყენებიათ ქვედა ნამოსახლარის მასალა. კულტურული ფენის სიმძლავრე 0,5-0,7 მ. ზედა ნამოსახლარს თხემის კიდეზე დაჰყვება რიყის დიდი ქვების ზღუდე. ამავე ფენაში გამოვლინდა მრავალი სათავსი და პურის საცხობი თონე.
ნამოსახლარის უეცარ მიროვებაზე მიგვითითებს იატაკზე აღმოჩენილი მრავალი ჭურჭელი და ბრინჯაოს ნივთი (ცული, ისრისპირი და სხვა ნივთები), ხოლო ზედა შრეებში ბრინჯაოს ე. წ. „სკვითური“ ორფრთიანი ისრისპირების აღმოჩენა საშუალებას იძლევა დადგინდეს ნამოსახლარის განადგურების თარიღი (ძვ. წ. VII საუკუნის დასასრული - VI საუკუნე) და მტრის ვინაობა.
ლიტერატურა
ფიცხელაური კ., აღმოსავლეთ საქართველოს ტომთა ისტორიის ძირითადი პრობლემები (ძვ. წ. XV-VII საუკუნეები), თბ., 1973;
ფიცხელაური კ., ქსე, ტ. 7, გვ. 158, თბ., 1984
გურჯაანის მუნიციპალიტეტი
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
707

707
მოვლენები
მავრებმა ბიზანტიას წაართვეს ბალეარის კუნძულები.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
18 ოქტომბერი : იოანე VII — რომის პაპი (დ. უცნობია)
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია