PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Soatá

Soatá is a town and municipality in Boyacá Department, Colombia. Soatá is located on the western slopes of the Cordillera Oriental mountain range, at the northeast end of the Department of Boyacá. It is the capital of the Northern Boyacá Province. Soatá borders Boavita in the east, Tipacoque in the north, Susacón in the south and in the west it borders the municipality Onzaga of the department of Santander.
Climate
Etymology
Soatá in the Chibcha language of the Muisca means tillage of the Sun.
History
Soatá was already populated during the Herrera Period and at the time of the Spanish conquest, Soatá was inhabited by the Muisca. The village was part of the rule of the cacique Tundama from the city with the same name, presently known as Duitama.
The inhabitants of Soatá are descendants of a mix of Muisca, Caribbean and Choques. Modern Soatá was founded by sergeant Juan Rodríguez Parra in 1545.
Demographics and geography
In 2005 Soatá had a population of 8.730 inhabitants of which 63% living in the urban zone and 47% live in the eight subdivisions that comprise the rural area. The subdivisions (veredas) are: Los Molinos, La Laguna, Llano Grande, El Espinal, La Chorrera and La Costa.
The urban center of Soatá is located at an elevation of above sea level.
Economy
Its economy is of subsistence and it characterizes by agriculture and the cattle ranch in form of minifundios, standing out the cultures of the sugar cane, coffee, tobacco, tomatoes, maize, wheat, barley, fruit trees, dates and flowers.
The cattle sector is distinguished by the presence of goat, pigs and cows.
In the industrial sector, one stands out the production of bricks, floor pieces, canvas shoes, straw hats, panela and bee honey; it excels the elaboration of candies and treats. The production of dates has gained Soatá the title of city of the date palm of Colombia.
Soatá counts on tourist potential by the wealth of its cultural expressions, standing out its gastronomy, natural variety of landscapes and scenic places.
Paleontology
In the Soatá Formation, a brown shale and siltstone sequence defined in and named after Soatá, fossil remains of the Pleistocene genera Neochoerus, Odocoileus and the species Haplomastodon waringi have been found.
Tourism
Touristic sites of Soatá are:
Chicamocha Canyon
Pinzón Bridge
El Chorro
Soatá is becoming a popular destination for birders, as a number of Colombian endemic species can be found in the area, including Chestnut-bellied hummingbird, Niceforo's wren, Colombian mountain grackle and Apical flycatcher.
Related to Soatá
Cayo Leonidas Peñuela
Lorenzo Cárdenas
Festivals
Our Lady of Mount Carmel Festival
Torbellino's Festival
Gallery
References
External links
Municipalities of Boyacá Department
Populated places established in 1545
1545 establishments in the Spanish Empire
List of rivers of Armenia

List of rivers of Armenia
The rivers of Armenia are part of either the Caspian Sea or Lake Sevan watersheds. Throughout history Armenia has been called Nairi by the Assyrians meaning the "Land of the lakes and rivers" There are 16 rivers over long in or bordering Armenia. The longest river, Aras, has been mentioned in the Old Testament as one of the four sacred rivers of the Garden of Eden. There are about 9480 rivers and small streams in Armenia.
List of rivers
Approximately 4.7 percent of the territory of Armenia consists of rivers. The longest river of Armenia is the Aras (also called Araks, Arax), which lies on the country's border with Iran and a large part of the border with Turkey. Its major tributaries are the Akhuryan, Kasagh, Hrazdan, Azat, Arpa, Vorotan and Voghji rivers. The longest rivers in northwest part of the country are the Debed and Aghstafa, while shorter ones include the Dzoraget and the Pambak.
Most of Armenia is drained into the Caspian Sea by the Araks or its tributary, the Hrazdan, which flows from Lake Sevan. The Lake Sevan water basin include 29 rivers and streams flowing into the lake with a basin size of . The following table is the list data about the longest or most notable rivers of Armenia:
See also
Geography of Armenia
List of lakes of Armenia
References
Rivers
Armenia
თეთრი ზვიგენი

თეთრი ზვიგენი (ლათ. Carcharodon carcharias), აგრეთვე ცნობილი როგორც თეთრი პოინტერი, დიდი თეთრი ზვიგენი, ან თეთრი სიკვდილი, განსაკუთრებით დიდი ზომის ზვიგენია, რომელიც ოკეანის სანაპირო რეგიონებში ბინადრობს. მისი სიგრძე 6 მეტრს აღწევს, ხოლო წონა 2.000 კგ–ს და, შესაბამისად, აქამდე ცნობილი ყველაზე დიდი მტაცებელი თევზია. ის უძლეველია და მისთვის ერთადერთ საშიშროებას ადამიანი წარმოადგენს, თუ არ ჩავთვლით ორკას (დელფინთა გვარის). ამ უკანასკნელის დიეტა თეთრი ზვიგენის მსგავსია, თუმცა მათ შორის ურთიერთობა იშვიათია და ამგვარად ისინი პირდაპირი კონკურენტები არ არიან.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
ზვიგენისნაირნი
ბუენავისტა (კესონი)

ბუენავისტა (კესონი)
ბუენავისტა (ოფიციალურად ბუენავისტის მუნიციპალიტეტი) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 31 160 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 37 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Buenavista Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
კესონის მუნიციპალიტეტები
კართსოფლის კოშკური სახლი

კართსოფლის კოშკური სახლი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სოფელ კართსოფლის ცენტრში. თარიღდება XVII საუკუნით. ნაგებია ნატეხი ქვით. ფასადებზე ქვები ნაწილობრივაა დამუშავებული. კარის წირთხლებისა და თაღისათვის გამოყენებულია თლილი ქვა. შენობა ამჟამად მხოლოდ ორი სართულის სიმაღლეზეღაა შემორჩენილი. ჩანგრეულია სართულშუა გადახურვა. პირველი სართული ქვებითაა ამოვსებული. შენობა გეგმით თითქმის კვადრატულია (6,6x6,9 მ) და ზემოთკენ ოდნავ ვიწროვდება. შესასვლელი მეორე სართულზეა, დასავლეთით. კარს წირთხლებში სარდულე ხვრელები აქვს. ეს სართული საცხოვრებლად იყო განკუთვნილი. ჩრდილოეთ კედელში ერთი სათოფურია, სამხრეთისა და დასავლეთისაში — ორ-ორი. დასავლეთით მდებარე კედლის სათოფურები ერთმანეთისგან დაშორენბულია, სამხრეთ კედელში კი — პირიქით, ერთმანეთთან ახლოსაა გაჭრილი.
ლიტერატურა
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
Cat fugue

Cat fugue
The Fugue in G minor (K. 30, L. 499) by Domenico Scarlatti is a one-movement harpsichord sonata popularly known as the Cat fugue or Cat's fugue (in Italian: Fuga del gatto).
History of the nickname
The nickname, which was never used by the composer himself but was introduced only early in the 19th century, originates from a story about how Scarlatti came up with the strikingly unusual motif on which the fugue is built. Legend has it that Scarlatti had a pet cat called Pulcinella, who was described by the composer as prone to walking across the keyboard, always curious about its sounds.
On one occasion, according to the story, Scarlatti wrote down a phrase from one of these "improvisation sessions", and used it as a lead motif in a fugue:
The nickname was used in concert programmes in the 19th century (see Performances section below), and was also used by publishers including Muzio Clementi, Carl Czerny and Alessandro Longo.
Influence
The piece was published in London in 1739. George Frideric Handel, famous for his reuse of his own music and borrowings from the works of others, wrote his Concerti grossi, Op. 6 between late September and late October 1739 and the strange descending intervals of the second movement of No. 3 are reminiscent of Scarlatti's piece.
Early 19th century theorist and composer Anton Reicha knew the work and wrote a fugue on the same subject for his 36 Fugues of 1803.
Hans von Bülow wrote an arrangement for concert performance.
In 1923, Amy Beach took a feline motif as the basis of her Fantasia fugata, Op. 87. The piece carries the inscription: "... the composer is indebted to 'Hamlet', a large black Angora who had been placed on the keyboard with the hope that he might emulate Scarlatti's cat and improvise a fugue theme".
Performances
The Cat fugue has been a popular piece at least since the 19th century. Franz Liszt – who had been introduced to the piece by the Roman collector of manuscripts Fortunato Santini – included it in his programmes in Berlin in the early 1840s; Ignaz Moscheles also performed it, and both programmed it under the title Cat's fugue.
See also
"Kitten on the Keys" , another keyboard piece its composer claimed to have been similarly inspired
Notes
External links
MIDI recordings by John Sankey (The Cat fugue is K. 30)
Compositions by Domenico Scarlatti
Fugues
Humor in classical music
Compositions in G minor
Tsaghats Kar Monastery

Tsaghats Kar Monastery is an Armenian monastery located along the mountain foothills overlooking the Yeghegis River, between the villages of Yeghegis (6 km northeast) and Horbategh in the Vayots Dzor Province of Armenia. The monastery is located within walking distance of the fortress of Smbataberd.
There are two groups of structures at the site that are separated by a distance of 200 meters (656 feet). The grouping to the west, now half-ruined, was constructed of rough-hewn basalt.
Within the complex of Tsaghats Kar is Surb Hovhannes church built in 989, Surb Karapet church of the 10th century, and many other structures that are in ruins. Saint Karapet is a cupola hall type structure, with a sacristy in each of the four corners. Numerous khachkars may be seen around the monastery as well.
There is a pipe-spring on the right a little after passing the river.
Gallery
References
Bibliography
External links
Armcamping.com: Tsaghats Kar Monastery (Article written in Armenian)
Armeniapedia.org: Tsaghats Kar Monastery
Christian monasteries in Armenia
Tourist attractions in Vayots Dzor Province
Buildings and structures in Vayots Dzor Province
Cataglyphis cursor cursor

Cataglyphis cursor cursor — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
Cataglyphis
ჩინიშეუცი

ჩინიშეუცი — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 195 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 734 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
რეზინის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
რეზინის რაიონის სოფლები
სანსკრიტი

სანსკრიტი (სანსკრ. संस्कृत, saṃskṛta, „დამუშავებული“, „სრულყოფილებამდე მიყვანილი“) — ლიტერატურული ძველინდური ენა. მიეკუთვნება ინდოევროპულ ენათა ინდურ ჯგუფს.
სანსკრიტი უმდიდრესი ლიტერატურის ენაა. იგი დღევანდლამდე ინდოეთში კულტურული ცხოვრების მთელ რიგ სფეროებში გამოიყენება.
სანსკრიტის უფრო არქაულ და გრამატიკულ მიმართებაში ნაკლებად ნორმალიზებულ ფორმას წარმოადგენს ე.წ. ვედური ენა, ანუ ვედების, ინდოეთის უძველეს ლიტერატურულ და რელიგიურ-ფილოსოფიურ ძეგლთა ენა.
ტერმინი „სანსკრიტი“ შეიძლება გამოყენებულიქნას როგორც ვიწრო მნიშვნელობით (ვედურის გარეშე), ასევე უფრო ფართო მნიშვნელობითაც (თავად სანსკრიტისა და ვედურის ჩათვლით).
სანსკრიტის რამდენიმე სახეობას განასხვავებენ: ეპიკური სანსკრიტი – დიადი ეპიკური პოემების მაჰაბჰარატას და რამაიანას ენა, კლასიკური სანსკრიტი – დანარჩენი მხატვრული, რელიგიურ-ფილოსოფიური, სამეცნიერო და მისთანა ლიტერატურის ენა. განცალკევებულად დგას ე.წ. ბუდისტური სანსკრიტი, რომელმაც შუასაუკუნეების ინდური ენის ზეგავლენა განიცადა და მკვეთრად გასხვავდება კლასიკური სანსკრიტის ნორმებისგან.
ვედების და მათთან კავშირში მყოფ ლიტერატურის ქრონოლოგიური ჩამოყალიბება შეიძლება (დაახლ.) დათარიღებულიქნას ძვ.წ. II ათასწლეულის ბოლო – I საუკუნის შუაზე, ხოლო ეპოსისა – უმთავრესად ძვ.წ. I ათასწლეულის მეორე ნახევარზე, რომელმაც ჩვ.წ. I ათასწლეულში თავის ოქროს ხანა განიცადა.
ძველინდურმა ლინგვისტებმა (უმთავრესად კი – პანინიმ, ძვ.წ. 5-4 საუკუნეში) შექმნეს სანსკრიტის უღრმესი და სრულყოფილი გრამატიკული აღწერა. ძველინდური გრამატიკული ტრადიცია ჩვენს დროშიც დიდ გავლენას ახდენს გრამატიკული სისტემის აღწერებსა და ლექსიკონების შექმნაზე. ამ სისტემიდან აღებულია სანსკრიტული ტერმინოლოგიის უმთავრესი ნაწილი.
უძველესი დროიდან სანსკრიტს ფლობდნენ ინდოელი ქურუმები (ბრაჰმანები), რომლებიც საუკუნეების განმავლობაში ენის ურთულეს გრამატიკას და სანსკრიტზე ოდითგანვე შექმნილ უზარმაზარ ლიტერატურას მასწავლებლისგან (გურუ) მოსწავლეზე ზეპირად გადასცემდნენ. დაბალი წარმოშობის მოსახლეობისთვის სანსკრიტთან ხელშეხება დაშვებული არ იყო.
ევროპელები სანსკრიტს XVIII საუკუნის დასასრულსა და XIX საუკუნის დასაწყისში გაეცნენ. მათ აღმოაჩინეს სანსკრიტის ლექსიკურ-გრამატიკული მსგავსება ძველბერძნულსა და ლათინურ ენებთან. აქედან გამომდინარე სანსკრიტი ამ ბოლო ორ ენასთან ერთად ძველი მსოფლიოს ერთ-ერთ კლასიკურ ენად ითვლება და მსოფლიოს უმეტეს უნივერსიტეტში ენათმეცნიერებათა ფაკულტეტებზე შეისწავლება.
პუნა, კალკუტა, ვარანასი, მადრასი და სხვა ინდოეთში დღევანდელი სანსკრიტოლოგიის უმთავრესი ცენტრებია.
სანსკრიტისთვის გამოიყენება დამწერლობა დევანაგარი. ის სამწერლო ენად იხმარებოდა მე-6 საუკუნიდან ჩვენს წელთაღრიცხვამდე. მიუხედავად იმისა, რომ სანსკრიტი დიდი ხანია, რაც მკვდარი ენაა, მას დღემდე ხმარობენ სწავლულები.
სანსკრიტზე დაწერილია ეპიკური ნაწარმოებები:
„მაჰაბჰარატა“ („დიდი ბჰარატა“),
„რამაიანა“,
„პანჩატანტრა“ („ხუთწიგნეული“ — იგავ-არაკთა კრებული),
„ჰიტოპადეშა“ („კეთილი დარიგება“),
მანუს კანონთა კრებული.
იხილეთ აგრეთვე
სანსკრიტული ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Academic სანსკრიტის აკადემიური კურსი, მსოფლიოს მასშტაბით
სანსკრიტის პოპულარიზაციის ორგანიზაცია
სანსკრიტის ალფავიტი - დევანაგარი, გუჯარატი, ბენგალი და ტაის სკრიპტები
ინდოარიული ენები
ვეგა-დე-სან-მატეო

ვეგა-დე-სან-მატეო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების ლას-პალმასის პროვინციის შემადგენლობაში, მდებარეობს კუნძულ გრან-კანარიაზე. ფართობი — 39,15 კმ². მოსახლეობა — 9340 კაცი (2022 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლას-პალმასის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვეგა-დე-სან-მატეოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლას-პალმასის მუნიციპალიტეტები
Fornes, Granada

Fornes, Granada
Fornes is a municipality in the province of Granada, Spain. As of 2019, it had a population of 555 inhabitants.
References
External links
Fornes
გოლობრადი

გოლობრადი — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის არდინოს მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 203 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ გოლობრადის საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის გოლობრადი, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს შაბალ კამილოვ მესტანოვი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — რესმი მეჰმედ მურადი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რუკები
მდებარეობა bgmaps.com-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდებარეობა emaps.bg-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდებარეობა Google-ის ელექტრონულ რუკაზე
რესურსები ინტერნეტში
მოსახლეობის სტატისტიკა
არდინოს მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
სარეზექციო დანა

სარეზექციო დანა–მკვრივი ქსოვილის გასაკვეთი (მოსაკვეთი), ბასრად ალესილი ქიურგიული ინსტრუმენტი. გამოიყენება მკვრივი ქსოვილების გასაკვეთად (მცირე ზომის ძვლები, უხშირესად ფალანგები), მტევნის ან ტერფის ამპუტაციის დროს, აგრეთვე ძვალ-პლასტიკური ოპერაციებისას (სახსრის რეზექცია) და სხვა. განარჩევენ სარეზექციო დანების ორ ტიპს: სწორი და მუცლიანი.
წყარო
სამედიცინო ინტერნეტ-ქსელი www.MedGeo.Net
მედიცინა
ქირურგიული იარაღები
ტოლოჩანოვისა და იევლევის ელჩობა

ტოლოჩანოვისა და იევლევის ელჩობა — მოსკოვის სახელმწიფოს ელჩობა იმერეთის სამეფოში 1650-1652 წლებში. ელჩობაში შედიოდნენ მოსკოვის სახელმწიფოს სტოლნიკი ნიკიფორე ტოლოჩანოვი, დიაკი ალექსი იევლევი და თარჯიმანი ი. ბოიარჩიკოვი. ელჩები მოსკოვიდან 9 ივნისს გამოემგზავრნენ, 1650 წლის სექტემბერში ასტრახანში ჩავიდნენ, იქიდან 1651 წლის აპრილში გაემგზავრნენ და იმავე წლის ივნისში ქუთაისში იყვნენ - 25 ივნისს ისინი იმერეთის მეფე ალექსანდრე III-მ მიიღო. 14 სექტემბერს მეფემ თავადებთან და კათოლიკოსთან ერთად ხელი მოაწერა რუსეთის ერთგულების ფიცის წიგნს. ელჩობას მოლაპარაკება ჰქონდა აგრეთვე კახეთის მეფე თეიმურაზ I-თან, რომელიც იმჟამად იმერეთის სამეფოს აფარებდა თავს. გაჭიანურებული მოლაპარაკება უშედეგოდ დამთავრდა. 1651 წლის ოქტომბერში ელჩობა იმერეთიდან გაემგზავრა. ნ. ტოლოჩანოვმა და ა. იევლევმა ცალ-ცალკე შეადგინეს ე. წ. „მუხლებრივი აღწერილობანი“, რომლებიც მნიშვნელოვან ცნობებს შეიცავენ იმერეთის სამეფოს პოლიტიკური, ეკონომიკური და კულტურული ისტორიისათვის.
ლიტერატურა
იმერეთის სამეფო
მიაჩკოვოს აეროპორტი

მიაჩკოვოს აეროპორტი (IATA: არა, ICAO: UUBM) — აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს დედაქალაქ მოსკოვიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 31 კმ-ში. აეროპორტი განკუთვნილია მცირე ზომის თვითმფრინავებისა და ვერტმფრენების მისაღებად და წარმოადგენს მოსკოვის ოლქის ამ ტიპის ყველაზე დიდ აეროპორტს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
რუსეთის აეროპორტები
სენტ-ფრენსისი (უისკონსინი)

სენტ-ფრენსისი (უისკონსინი)
სენტ-ფრენსისი — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის მილუოკის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 9 365 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1,418.0 კაცი/კმ². ფართობი 6,60 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 6,60 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობის მთლიანი ნაწილი 6,60 კმ², უჭირავს.
იხილეთ აგრეთვე
აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მილუოკის ოლქის ქალაქები
1409

1409
მოვლენები
2 დეკემბერი : ლაიფციგის უნივერსიტეტი გაიხსნა.
დაიბადნენ
იანვარი
16 იანვარი : რენე დ'ანჟუ — ლოთარინგიისა და ანჟუს ჰერცოგი, ნეაპოლის მეფე (გ. 1480)
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გრიგორ ტათევაცი — სომეხი ფილოსოფოსი (დ. 1346)
ნინო კალანდაძე (პოლიტიკოსი)

ნინო კალანდაძე (პოლიტიკოსი)
ნინო კალანდაძე (დ. 11 მარტი, 1977, თბილისი) — ქართველი დიპლომატი, თანამდებობის პირი, იურისტი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ხოლო 2002 წელს მანჰაიმის უნივერსიტეტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 11 მარტი
დაბადებული 1977
საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
თბილისში დაბადებულები
ნინო
ენე ერგმა

ენე ერგმა (დ. 29 თებერვალი, 1944, რაკვერე, ესტონეთის სსრ) — ესტონელი (ეთნიკურად ბალტიისპირელ-ფინელი) ასტროფიზიკოსი და პოლიტიკოსი, ესტონეთის პარლამენტის თავმჯდომარე 2003-2006 წწ. და 2007 წლიდან. ესტონეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი.
ენე ერგმამ 1962 წელს დაამთავრა ვილიანდის საშუალო სკოლა, ხოლო 1962-1964 წწ. სწავლობდა ტარტუს უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტზე, ხოლო 1969 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი ასტროფიზიკური განხრით.
2002 წელს გახდა პარტია Res Publica-ს წევრი, 2003 წელს გახდა მეათე მოწვევის რიიგიკოგუს წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
ესტონეთის პარლამენტის საიტი
Эне Эргма в радиопередаче «В рамках приличия»
Интервью с Эне Эргма
ესტონელი პოლიტიკოსი ქალები
დაბადებული 1944
ესტონელი პოლიტიკოსები
დაბადებული 29 თებერვალი
969

969
მოვლენები
ფატიმიდებმა დააარსეს ქ. კაირო.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
Bereznehuvate Raion

Bereznehuvate Raion was a subdivision of Mykolaiv Oblast of Ukraine. Its administrative center was the urban-type settlement of Bereznehuvate. The raion was abolished on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Mykolaiv Oblast to four. The area of Bereznehuvate Raion was merged into Bashtanka Raion. The last estimate of the raion population was
History
Administratively, since 1776 the area belonged to Khersonsky Uyezd, which was shuffled between different governorates of the Russian Empire: Yekaterinoslav Viceroyalty until 1795, Voznesensk Viceroyalty until 1796, Novorossiya Governorate until 1803, Kherson Governorate until 1920, Nikolayev Governorate until 1921, and Odesa Governorate until 1923, when uyezds were abolished in the Ukrainian Soviet Socialist Republic; the governorates were divided into okruhas. In 1923, Bereznehuvate Raion of Kherson Okruha, with the administrative center in Bereznehuvate, was established. In 1925, the governorates were abolished, and okruhas were directly subordinated to Ukrainian SSR. In 1930, okruhas were abolished. In 1935, Bereznehuvate Raion was transferred into Odesa Oblast. On 22 September 1937, Mykolaiv Oblast was established on lands which previously belonged to Dnipropetrovsk Oblast and Odesa Oblasts, and Bereznehuvate Raion became part of newly created Mykolaiv Oblast.
In March and April 1944, Bereznegovatoye–Snigirevka Offensive, a part of major Dnieper–Carpathian Offensive of the Soviet army during the last phase of World War II, took place around Bereznehuvate.
At the time of disestablishment, the raion consisted of one hromada, Bereznehuvate settlement hromada with the administration in Bereznehuvate.
References
Former raions of Mykolaiv Oblast
States and territories established in 1923
1923 establishments in the Soviet Union
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
ტალასის ბრძოლა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ტალასის ბრძოლა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი ტალასის ბრძოლა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ტალასის ბრძოლა — ბრძოლა ხუნუსა და ხანის დინასტიას შორის.
ტალასის ბრძოლა — ბრძოლა აბასიანებსა და ტანის დინასტიას შორის.
ბერიოზოვკა (მგის შენაკადი)

ბერიოზოვკა (მგის შენაკადი)
ბერიოზოვკა — მდინარე რუსეთში, ლენინგრადის ოლქის კიროვის რაიონში. მდინარე მგის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე — 12 კმ. ეკუთვნის ნევის აუზს, ჩაედინება ბალტიის ზღვაში.
რესურსები ინტერნეტში
Перечень и описания рек и каналов Санкт-Петербурга
График разводки мостов на Неве.
ლენინგრადის ოლქის მდინარეები
მგის აუზი
Ceritoturris

Ceritoturris is a genus of sea snails, marine gastropod mollusks in the family Horaiclavidae.
It was previously included within the subfamily Crassispirinae, family Turridae.
Fossils of Ceritoturris fecunda Lozouet, 1999 have been found in Miocene strata of Germany; age range: 15.97 to 11.608 Ma. and late Oligocene strata in the Aquitaine Basin
Description
The minute shell has a blunt protoconch. The second whorl shows a peripheral keel. The seven subsequent whorls are moderately rounded, axially and spirally sculptured. The siphonal canal is almost obsolete.
Species
Species within the genus Ceritoturris include:
Ceritoturris bittium (Dall, 1924)
† Ceritoturris fecunda Lozouet, 1999
† Ceritoturris littoralis Lozouet, 2017
Ceritoturris nataliae Kilburn, 1988
† Ceritoturris philippei Lozouet, 2017
Ceritoturris pupiformis (E. A. Smith, 1884)
Ceritoturris suavis (Hervier, 1896)
Ceritoturris thailandica Robba et al., 2006
Species brought into synonymy
Ceritoturris papillosa (Garrett, 1873): synonym of Carinapex papillosa (Garrett, 1873)
Ceritoturris theoteles (Melvill & Standen, 1896): synonym of Iredalea theoteles (Melvill & Standen, 1896)
References
Kilburn R.N. (1988). Turridae (Mollusca: Gastropoda) of southern Africa and Mozambique. Part 4. Subfamilies Drillinae, Crassispirinae and Strictispirinae. Annals of the Natal Museum. 29(1): 167-320.
Lozouet, P., 1999. Nouvelles espèces de gastéropodes (Mollusca: Gastropoda) de l'Oligocène et du Miocène inférieur d'Aquitaine (sud-ouest de la France). Partie 2. Cossmanniana 6(1-2): 1-68
External links
Dall W.H. (1924). Notes on molluscan nomenclature. Proceedings of the Biological Society of Washington. 37: 87-90
Bouchet, P.; Kantor, Y. I.; Sysoev, A.; Puillandre, N. (2011). A new operational classification of the Conoidea (Gastropoda). Journal of Molluscan Studies. 77(3): 273-308
Horaiclavidae
Gastropod genera
სატიაგრაჰა

სატიაგრაჰა — (სანსკრ. सत्याग्रह, satyāgraha, „შეუპოვრობა ჭეშმარიტებაში“) — დამოუკიდებლობისთვის არაძალადობრივი ბრძოლის ორი ფორმა ინდოეთში ინგლისის კოლონიალური ბატონობის პერიოდში: არაკოოპერაცია და სამოქალაქო დაუმორჩილებლობა. ჩამოყალიბებულია მაჰათმა განდის მიერ XX საუკუნის დასაწყისში. მთავარი იდეაა მოწინააღმდეგის კეთილგონებრიობაზე და სინდისზე გავლენა ძალადობის უარყოფითა და ტკივილისა და ტანჯვის გადატანისთვის მზადყოფნით.
სატიაგრაჰის მიზანი მოწინააღმდეგის მოკავშირედ და მეგობრად გადაქცევაა, ვინაიდან ითვლება, რომ სინდისზე მიმართვა გაცილებით ეფექტურია, ვიდრე შიში და ძალადობა. განდის თეორიის თანახმად, ძალადობა ადრე თუ გვიან უფრო მეტ ძალადობას იწვევს, მაშინ როდესაც ძალადობაზე უარის თქმა ბოროტების სპირალს წყვეტს და მტრის თანამზრახველად გადაქცევის საშუალებას იძლევა. განდი სატიაგრაჰას განიხილავს არა როგორც სუსტის, არამედ სულით ძლიერის იარაღს.
რესურსები ინტერნეტში
'Satyagraha 100 Years Later'
The Story of Satyagraha by Dr. Jyotsna Kamat
GandhiPoetics.com
საზოგადოება
სოციალური ევოლუცია
პროტესტის ფორმები
ინდოეთის დამოუკიდებლობის მოძრაობა
ინდოეთის პოლიტიკა