PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დრუესბერგი

დრუესბერგი — მთა შვეიცარიაში, შვიცის კანტონში, პრაგელის უღელტეხილის ჩრდილოეთით. მიეკუთვნება გლარნის ალპებს. აღმართულია უნტერიბერგისა და მოუტათალის მუნიციპალიტეტებს შორის მდებარე ქედზე.
მთის ჩრდილოეთი კალთა ჰოხ-იბრიგის სათხილამურო არეალს მიეკუთვნება.
რესურსები ინტერნეტში
Druesberg on SummitPost
Druesberg on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
ბარაკარი

ბარაკარი (ბენგალ. বরাকর নদী)) — მდინარე აღმოსავლეთ ინდოეთში, დამოდარის მთავარი შენაკადი. სათავეს იღებს ჯარხანდის შტატში, ჰაზარიბაგჰის რაიონში და მიედინება 225 კმ-ზე, ჩჰოტა-ნაგპურის პლატოს ჩრდილოეთი ნაწილის გასწვრივ, ძირითადად დასავლეთი-აღმოსავლეთის მიმართულებით,სანამ ბენგალის შტატში, ქალაქ დიშერგერაჰის სიახლოვეს დამოდარს შეერწყმება. აუზის ფართობი 6 159 კმ²-ს შეადგენს, მთავარი შენაკადებია ბაროსტი და უსრი. გარდა ამისა, ბარაკარს ერწყმის 50-მდე პატარა თუ საშუალო მდინარე.
რესურსები ინტერნეტში
ფოტოები
სქოლიო
ინდოეთის მდინარეები
გიორგი ბარნაბიშვილი

გიორგი ბარნაბიშვილი
გიორგი კირილეს ძე ბარნაბიშვილი (დ. 12 იანვარი, 1917, ქ. ოდესა ― გ. 23 მარტი, 1982, თბილისი) — ქართველი ვიოლინჩელისტი და პედაგოგი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პროფესორი (1968). სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1952).
ბიოგრაფია
1939 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია ჩელოს კლასი 1953 წლიდან იყო საქართველოს ფილარმონიის სოლისტი, 1941 წლიდან თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგი, ჩელოსა და კონტრაბასის კათედრის გამგე (1965). 1944–1973 წლებში უკრავდა საქართველოს სახელმწიფო სიმებიან კვარტეტში, რომელმაც 1952 წელს მონაწილეობა მიიღო სიმებიან კვარტეტთა საერთაშორისო კონკურსში ქ. პრაღაში და ლაურეატის წოდება დაიმსახურა. მისი მოწაფეები იყვნენ ე. ისაკაძე, თ. გომელაური, ე. სანაძე, რ. მაჩაბელი და სხვები.
ლიტერატურა
ტორაძე გ., ენციკლოპედია "საქართველო", თბ., 1997
რესურსები ინტერენტში
ქართველი პედაგოგები
ქართველი ვიოლინჩელისტები
დაბადებული 12 იანვარი
დაბადებული 1917
გარდაცვლილი 23 მარტი
გარდაცვლილი 1982
თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
გაიუს მუზონიუს რუფუსი

გაიუს მუზონიუს რუფუსი — ტიბერიუსის და ნერონის დროის ცნობილი ფილოსოფოსი. იყო სტოიციზმის მიმდევარი. მას დაბრალდა პისონის შეთმულებაში მონაწილეობის მიღება და გადაასახლეს უდაბურ კუნძულზე, საიდანაც ვესპასიანეს დროს დაბრუნდა.
რესურსები ინტერნეტში
Diotima, Philosophers on the Role of Women
International Vegetarian Union: C. RUFUS MUSONIUS
Musonius Rufus entry in the Internet Encyclopedia of Philosophy
Online edition of Lectures and Fragments
რომაელები
ელ-რასთანი

ელ-რასთანი — ქალაქი სირიაში. მდებარეობს ჰომსის მუჰაფაზის ელ-რასთანის მინტაკაში. 2004 წელს სოფლის მოსახლეობა 39 834 კაცს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
სირიის ქალაქები
სქოლიო
სირიის ქალაქები
Retrospective EPs

Retrospective EPs
The Retrospective EPs are a series of digital EPs by English rock band Keane, with the first being released on 5 December 2008 as the Everybody's Changing EP or Retrospective EP1. The cover art features the font Cochin for the first time since the release of "Bend and Break" in 2005.
Everybody's Changing
The first Retrospective EP was the band's 2003 and 2004 hit single "Everybody's Changing", from their debut album Hopes and Fears. The final track "Into the Light" was never released, and features pianist Rice-Oxley on lead vocals. Although this is the third release by the band marketed as an EP, none of them has actually featured the common studio CD format.
Track listing
All tracks written by Tim Rice-Oxley, Tom Chaplin, and Richard Hughes
"Everybody's Changing" (original demo)
"Everybody's Changing" (demo from July 2002)
"Everybody's Changing" (Fierce Panda version)
"Everybody's Changing" (live version from first Lamacq Live electric session on Radio 1)
"Fly to Me" (demo)
"Into the Light" (demo; unreleased)
Video chat of Tim interviewed by Tom about "Everybody's Changing"
Sunshine
Retrospective EP2 was based around the songs Keane recorded with producer James Sanger in France during the early 2000s, comprising demos of "Sunshine" and "This Is the Last Time". It also includes a demo for "The Happy Soldier", previously known by leaked recordings, and the demo of "Maps", a version never heard before. It was leaked before release in early April 2010 on the online music store 7digital. It was officially released on 29 June 2010.
Track listing
All tracks written by Tim Rice-Oxley, Tom Chaplin, and Richard Hughes (with James Sanger on tracks 1–4, 6)
"Sunshine" (demo)
"Sunshine" (live at Glastonbury June 2005)
"This Is the Last Time" (demo 26 October)
"This Is the Last Time" (demo 31 March 2003)
"Maps" (demo; leaked different version of this song is available on the Internet)
"Walnut Tree" (demo; final version appears as the B-side of "Somewhere Only We Know")
"The Happy Soldier" (unreleased song; first leaked on a Compact Disc from the James Sanger sessions. Keane did not want this to be released, but it eventually became well known by fanbase)
References
External links
Keanemusic
2008 EPs
Keane (band) albums
ენისეის კასკადი

ენისეის კასკადი — ჰიდროელექტროსადგურების ერთ-ერთი უდიდესი კასკადი რუსეთში, მდინარე ენისეიზე. აგებულია საიანის (სიმძღლავრე გ,4 გვტ), მაინის და კრასნოიარკის (6 გვტ) ჰესები. საბჭოთა პერიოდში იგეგმებოდა კრასნოიარკის ქვემოთ კიდევ სამი ჰესის აშენება.
ლიტერატურა
რუსეთის ჰიდროელექტროსადგურები
Dinas, Zamboanga del Sur

Dinas, Zamboanga del Sur
Dinas, officially the Municipality of Dinas (Subanen: Benwa Dinas; , Jawi: ايڠد نو دينس;
Chavacano: Municipalidad de Dinas), is a 4th class municipality in the province of Zamboanga del Sur, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 36,291 people.
History
Several theories have been woven and advanced to explain the origin of the now famous municipality of Dinas, which had been the cradle of Islamic Culture and civilization and the bulwark of anti-Hispanic colonization of the entire Baganian Peninsula in Zamboanga del Sur.
According to ancient history which has been accepted and educated by the scions of the great grand Sultan Kudarat, a descendants of the renowned Shariff Kabungsuan of Maguindanao was that the name Dinas was taken from a Maguindanao tern Di Nas where "Di" means "Not" and "Nas" means "Bad Luck or Unlucky".
Hence, the early settlers who migrated from the province of Cotabato found their new haven as not unlucky or "Di Nas" because the mouths of all rivers emptying into the coastlines are facing East which according to their belief is a sign of good luck.
The most popular legend handed down to this generation is that Dinas got its name by coincidence as a result of communication gap between a native and foreigner.
When the Spaniards came to our shores, there was already a little settlement in Dinas organized by the followers of Shariff Kabungsuan. Within the community, there was only one sari-sari store wherein household necessities being supplied by the Chinese traders, who frequently visited the place from Zamboanga City.
One day, a group of Spaniards happened to visit the place as part of their Christianization campaign. They roamed around until they reached the only store within the settlement. They asked what the name of the place was. The store owner did not understand a single word from the Spaniards. He thought that the Spaniards were asking what he was selling because they were pointing at the piles of sardines inside the shelves. Immediately, the store owner replied, "Sardinas", the native word of sardines. The foreigner nodded convincingly, "Ah, Dinas" and the Spaniards thought that the name of the place is Dinas. This is how Dinas got its name.
Geography
Barangays
Dinas is politically subdivided into 30 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Bacawan
Benuatan
Beray
Don Jose
Dongos
East Migpulao
Guinicolalay
Ignacio Garrata (New Mirapao)
Kinakap
Legarda 1
Legarda 2
Legarda 3
Lower Dimaya
Locuban
Ludiong
Nangka
Nian
Old Mirapao
Pisa-an
Poblacion
Proper Dimaya
Sagacad
Sambulawan
San Isidro
Sungayan
Sumpotan
Tarakan
Upper Dimaya
Upper Sibul
West Migpulao
Climate
Demographics
Economy
References
External links
Dinas Profile at PhilAtlas.com
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Municipalities of Zamboanga del Sur
უნივერსალური ალგებრა

უნივერსალური ალგებრა — მათემატიკის დარგი, ალგებრის ნაწილი, რომელიც შეისწავლის ალგებრულ სტრუქტურებს
ალგებრული სტრუქტურა
ზოგადად, ალგებრული სტრუქტურა არის სიმრავლე ან რამდენიმე სიმრავლე, აღჭურვილი ოპერაციებით, რომლებიც აკმაყოფილებენ გარკვეულ აქსიომებს.
ალგებრული სტრუქტურის მაგალითია მრავალნაირობა (განსხვავდება ალგებრული მრავალნაირობისგან). მრავალნაირობა არის სიმრავლე A, მასზედ განსაზღვრული ოპერაციებით (თითოეული არაუარყოფითი მთელი n–ისთვის მოცემულია A-ზე განმარტებული n–ადგილიანი ოპერაციები), რომლებიც აკმაყოფილებან აქსიომებს და ეს აქსიომები ტოლობების სახითაა მოცემული. მრავლანაირობების მაგალითებია: ჯგუფი, რგოლი, მოდული.
ალგებრული სტრუქტურის მაგალითი რომელიც არ არის მრავალნაირობა არის ველი.
რესურსები ინტერნეტში
Algebra Universalis
ალგებრა
კოცელიევოს თემი

კოცელიევოს თემი — თემი სერბეთში, შედის მაჩვანის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 14 650 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 57 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 257 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კოცელიევა. კოცელიევოს თემი შედგება 17 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 15.1 კმ².
თემის მოსახლეობის სტატისტიკა
რესურსები ინტერნეტში
სერბეთის ოფიციალური სტატისტიკა
სქოლიო
სერბეთის თემები
ნოვი-კალჩირი

ნოვი-კალჩირი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 187 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 36 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენდნენ (58%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აურგაზის რაიონის სოფლები
Songs for the Deaf

Songs for the Deaf — ამერიკული როკ-ჯგუფ Queens of the Stone Age-ის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2002 წლის 27 აგვისტოს. ჩაწერაში მოწვეული დრამერის სახით მონაწილეობდა დეივ გროლი. 2008 წელს ალბომს ევროპაში პლატინის სტატუსი მიენიჭა.
Songs for the Deaf ნაწილობრივ კონცეპტუალური ალბომია, სხვადასხვა ქალაქის ცხოვრების აღწერით, გზად რადიო სადგურების ხმების ინტეგრირებით.
სიმღერების სია
ჩარტები
ალბომი
სინგლები
სერტიფიცირებები
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
Queens of the Stone Age-ის ალბომები
2002 წლის ალბომები
Interscope Records-ის ალბომები
Ipecac Recordings-ის ალბომები
კონცეპტუალური ალბომები
ალბომები ჯოშ ჰომის პროდიუსერობით
ალბომები ადამ კასპერის პროდიუსერობით
ალბომები ერიკ ვალენტაინის პროდიუსერობით
ქორეთის ეკლესიის წარწერა

ქორეთის ეკლესიის წარწერა — ძველი ქართული ასომთავრული წარწერა საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქორეთის ღვთაების ეკლესიიდან. წარწერა სამშენებლო ხასიათისაა. იგი მიკვლეულ იქნა 1958 წელს გ. გაფრინდაშვილის მიერ.
წარწერა
წარწერა ექვსსტრიქონიანია:
†. სმ~ბო წო შე დ
ა ადიდე მ~რმ დე
ოფალი და შვილნი მ
ისნი გ~ი და ხურსი ესე ბ
ლჰ ... დაიდვა ქრნ~კნ
სა სკ–სა
ანუ:
†. სამებაო წმიდაო, შეიწყალე დ–
ა ადიდე მარიამ დე–
ოფალი და შვილნი მ–
ისნი: გიორგი და ხურსი. ესე ბ–
ლაჰ[ვარი] დაიდვა ქრონიკონ–
სა სკ (=220)–სა
დახასიათება
ენობრივი თავლსაზრისით საყურადღებოა დეოფალ < დედოფალ დ–ს დისიმილაციური დაკარგვა. ასევე საყურადღებოა ანთროპონიმი ხურსი.
დათარიღება
წარწერა თარიღდება 1000 წლით (780+220=1000).
ლიტერატურა
კორნელი დანელია, ზურაბ სარჯველაძე. ქართული პალეოგრაფია. თბ., 1997
სქოლიო
ქართული წარწერები
Lasioglossum immaculatum

Lasioglossum immaculatum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1995 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
immaculatum
ავსტრალია 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ავსტრალია 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ავსტრალიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ 1952 წელს, ფინეთის დედაქალაქ ჰელსინკიში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 11 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ავსტრალია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ოკეანეთის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დასავლეთკავკასიური ჯიხვი

დასავლეთკავკასიური ჯიხვი
დასავლეთ კავკასიური ჯიხვი (ლათ. Capra caucasica) — წარმოადგენს კავკასიის ენდემურ სახეობას. ძირითადად გავრცელებულია კავკასიაში. დღეისათის ცნობილია მისი ორი სახეობა ეს არის დასავლეთკავკასიური ჯიხვი და აღმოსავლეთკავკასიური ჯიხვი. ისინი მიეკუთვნებიან წვრილჩლიქოსნების რიგს. დასავლეთ კავკასიური ჯიხვი მხოლოდ კავკასიონის დასავლეთ ნაწილშია გავრცელებული, მისი არეალი კი მოიცავს მთა ჩუგუშიდან მდინარე ბაქსანის სათავემდე ტერიტორიას. თუმცა გასულ საუკუნეში, ყოფილა შემთხვევები როცა დასავლეთ კავკასიური ჯიხვი ამ არეალის გარეთაც კი გვხვდებოდა, მაგალითად ბალყარეთის ჩერეკის სათავებამდე.
აღწერა
დასავლეთ კავკასიური ჯიხვი, ძირითადად გვხვდება სუბალპურ და ალპურ მდელოებზე დაახლოებით 800-დან 4000 მეტრამდე ტერიტორიაზე ზღვის დონიდან. ძირითადი სტუმრობს ტყით დაფარულ ფერდობებს, კლდეების მახლობლად.
ინდივიდების გამრავლების პერიოდი იწყება ნოემბრის შუა რიცხვებიდან და იანვრის ბოლომდე გრძელდება. ამ დროს წარმოიქმნება მდედრებისა და მამრების შერეული ჯგუფები.
მამრი სქესმწიფობას 5 წლის ასაკში აღწევს, ხოლო მდედრი 2 წლის ასაკში. მაკეობა 150-160 დღე გრძელდება.
მის ძირითად საკვებს სუბალპური და ალპური ბალახეულობა წარმოადგენს, თუმცა ასევე იკვებება ხის ფოთლებით, ხის ქერქითა და წიწვებით. საინტერესოა ის ფაქტიც, რომ დასავლეთ კავკასიური ჯიხვი ძლიერ ეტანება მლაშე წყლებს და ხელოვნურ სამარილეებს.
სამწუხაროა, მაგრამ ჯიხვი კავკასიონის ტერიტორიაზე გავრცელებული მტაცებლების ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანესს მსხვერპლ სახეობას წარმოადგენს, მასზე ნადირობს ფოცხვერი, მგელი და ჯიქი.
ჯიხვი სოციალური ცხოველია. ისინი ჯოგურად ცხოვრობენ. რამდენიმე ასეული ჯიხვი ერთ ფარაში ჩვეულებრივი მოვლენა იყო, თუმცა, ასეთი ფარები დღეს უკვე აღარ გვხვდება.
ჯიხვი იძლევა მაღალხარისხიან ხორცს, ტყავს, თივთიკს და რქებს. ამავე დროს სპორტული ნადირობის ობიექტია. ადვილად შინაურდება, თავისუფლად ეჯვარება შინაურ თხას და იძლევა მაღალპროდუქტიულ ჰიბრიდს.
ჯიხვი ძირითადად იკვებება ბალახით, მაგრამ წლის ცალკე სეზონებში მისი საკვების შემადგენლობა შეიცავს მერქნიანი მცენარეების ნაირგვარ ნაწილებს, ჯიხვის საკვებს შეადგენენ 100 სახეობაზე მეტი მცენარე. ჯიხვი ძოვს ადრე დილისა და საღამოს საათებში, ხოლო ზოგიერთ ადგილას მთელი ღამის განმავლობაში.
დღეისათვის ამ სახეობის არსებობა აღნიშნულია მდინარე ბაქსანის სათავეებში, რაც შეეხება იალბუზის ჩრდილოეთით მდებარე ტერიტორიას ის იქ აღაც გვხვდება.
დასავლეთ კავკასიური ჯიხვი შედარებით დაბალია, თუმცა სხვა ჯიხვებისგან განსხვავებით საკმაოდ მსხვილი რქები აქვს. მისი რქების ფორმაც განსხვავებულია - რქები ზევით მიემართება და შემდეგ იხრება.
ბოლო პერიოდში ამ ინდივიდის რიცხვი შემცირებულია, რიზი მიზეზიც ბრაკონიერობაა. ჯიხვი ტყვეობას ადვილად ეგუება და მალე თვინიერდება. ჯიხვებისთვის ძირითად საფრთხეებს წარმოადგენს: ნადირობა, ასევე დერივატების გამოყენება - იგულისხმება ჯიხვის რქების წარმოება. ჯიხვების ერთ-ერთ მთავარ საფრთხეს ასევე წარმოადგენს: რეკრეაცია/ტურიზმი (მათ შორის ალპინიზმი) და რეგიონალური კონფლიქტები.
ლიტერატურა
ბარჩილ ჯანაშვილი, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, გვ. 569, თბ., 1987 წელი.
რესურსები ინტერნეტში
დასავლეთ კავკასიური ჯიხვი
ჯიხვები
ჯიხვი
ჯიხვები
დასავლეთკავკასიური ჯიხვები
კავკასია ჩლიქოსნები თხები
ონჭიქეთი

ონჭიქეთი — ონჭიკეთი - ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო ონჭიქეთისა და ქვემო ონჭიქეთის ძველი სახელწოდება. ამჟამად ორივე სოფელი შედის ერკეთის თემში. სახელწოდება უნდა მომდინარეობდეს ოჭიკეთიდან ანუ: „საჭინკეთიდან“, ჭინკებით დასახლებული ადგილიდან.
მოსახლეობა
ლიტერატურა
სქოლიო
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
ჰაინრიხ ფონ ჰაბსბურგი

ჰაინრიხ ფონ ჰაბსბურგი (გერმ.: Heinrich von Habsburg) მეტსახელად "კეთილი" (გერმ.: der Freundliche) (* 1299, ვენა; † 3 თებერვალი 1327, ბრუკ-ან-დერ-მური) - იყო ავსტრიის ჰერცოგი.
ოჯახი
მშობლები:
მამა: ალბრეხტ I – რომაელ-გერმანელთა მეფე.
დედა: ელიზაბეთი (* 1262, მიუნხენი; † 28 ოქტომბერი 1313, ვენა), კერნტენის ჰერცოგისა და ტიროლისა და გიორცის გრაფის მაინჰარდ II-ის ასული.
მეუღლე:
∞ 1314 წლის ოქტომბერი, ვენა - გრაფინია ელიზაბეთ ფონ ფირნებურგი (1298-1343).
და-ძმები:
რუდოლფ I – ბოჰემიის მეფე.
ფრიდრიხ III - რომელ-გერმანელთა მეფე.
ლეოპოლდ I - ავსტრიის ჰერცოგი.
ალბრეხტ II - ავსტრიის ჰერცოგი.
მაინჰარდი
ოტო I - ავსტრიის ჰერცოგი.
ანა - ბრანდენბურგის მარკგრაფინია.
აგნესი - უნგრეთის დედოფალი.
ელიზაბეთი - ლოთარინგიის ჰერცოგინია.
კათარინა - კალაბრიის ჰერცოგინია.
იუტა - იოტინგენის გრაფინია.
ჰაინრიხი დასაფლავებულია ლავენტალის სანქტ-პაულის ეკლესიაში (კერნტენი).
ჰაბსბურგები
დაბადებული 1299
გარდაცვლილი 1327
მონღოლეთის სახალხო პარტია

მონღოლეთის სახალხო პარტია-სოციალ-დემოკრატიული პოლიტიკური პარტია მონღოლეთში. იგი დაარსდა როგორც კომუნისტური პარტია 1920 წელს მონღოლ რევოლუციონერების მიერ და არის უძველესი პოლიტიკური პარტია მონღოლეთში.
პარტიამ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა 1921 წლის მონღოლეთის რევოლუციაში, რომელიც შთაგონებული იყო ბოლშევიკების ოქტომბრის რევოლუციით. დამოუკიდებლობის შემდეგ ის მართავდა მონღოლეთს, როგორც ერთპარტიულ სოციალისტურ სახელმწიფოს. პარტიამ სახელი შეიცვალა მონღოლეთის სახალხო რევოლუციური პარტიით (MPRP) და შეუერთდა კომუნისტურ ინტერნაციონალს 1924 წელს.
როგორც მონღოლეთის სახალხო რევოლუციური პარტია, პარტია იყო ორგანიზებული დემოკრატიული ცენტრალიზმის საფუძველზე. პრინციპი, რომელიც შემუშავებულია ვლადიმერ ლენინის მიერ, რომელიც გულისხმობს დემოკრატიულ და ღია დისკუსიას პოლიტიკის შესახებ შეთანხმებული პოლიტიკის ერთობის პირობით. პარტიის უმაღლესი ორგანო იყო პარტიის ყრილობა, რომელიც იკრიბებოდა ყოველ მეხუთე წელს. როდესაც პარტიის ყრილობა არ იმართებოდა, ცენტრალური კომიტეტი იყო უმაღლესი ორგანო, მაგრამ რადგან ისინი ჩვეულებრივ იკრიბებოდნენ მხოლოდ წელიწადში ერთხელ, უმეტესი მოვალეობა და პასუხისმგებლობა ეკისრება პოლიტბიუროს და მის მუდმივ კომიტეტს. პარტიის ლიდერი იყო გენერალური მდივანი, თავმჯდომარე, მდივანი და პირველი მდივანი. პარტია ადრე მიჰყვებოდა მარქსიზმ-ლენინიზმს, კარლ მარქსისა და ლენინის იდეების სინთეზს, რომელიც შემუშავდა იოსებ სტალინის მიერ 1929 წელს, რომლის მიხედვითაც მოხდა მონღოლეთის მრეწველობის ნაციონალიზაცია და განხორციელდა გეგმიური ეკონომიკა.
1990 წლის მონღოლური რევოლუციის შემდეგ, მონღოლეთში სხვა პოლიტიკური პარტიები ლეგალიზებული იქნა და ქვეყანა მრავალპარტიულ დემოკრატიაში გადავიდა. პარტიამ მოგვიანებით მიატოვა მარქსიზმ-ლენინიზმი დემოკრატიული სოციალიზმის სასარგებლოდ. 2010 წელს პარტიის წევრებმა მხარი დაუჭირეს სოციალური დემოკრატიის მიღებას, როგორც პარტიის იდეოლოგიას და აღადგინეს პარტიის თავდაპირველი სახელი, ჩამოაგდეს სიტყვა "რევოლუციონერი" და შთააგონეს სეპარატისტულ ფრაქციას.
პარტია დარჩა მონღოლეთის მმართველ პარტიად 1990 წლის რევოლუციის შემდეგ, სანამ არ დამარცხდა 1996 წლის არჩევნებში. 2004 წლიდან 2008 წლამდე ის იყო კოალიციური მთავრობის ნაწილი დემოკრატიულ პარტიასთან და სამშობლოს პარტიასთან. 2008 წლიდან 2012 წლამდე პარტია მონაწილეობდა სხვა კოალიციაში დემოკრატიულ პარტიასთან, თუმცა მას ჰქონდა უმრავლესობა მონღოლეთის საკანონმდებლო ორგანოში. 2012 წლის არჩევნების შემდეგ ის პარლამენტში ოპოზიციური პარტია გახდა. პარტია ხელისუფლებაში 2016 წლის არჩევნების შემდეგ დაბრუნდა და 76-ადგილიანი პარლამენტის 65 წევრი აირჩია. პარტიამ უმრავლესობა შეინარჩუნა 2020 წლის არჩევნების შემდეგ და მოიგო 76 ადგილიდან 62. გამარჯვება აღნიშნავს პირველად მონღოლეთის 30-წლიან დემოკრატიულ ისტორიაში, როდესაც ერთმა პარტიამ ზედიზედ ორ არჩევნებში შეინარჩუნა აბსოლუტური უმრავლესობა.
სქოლიო
მონღოლეთის სახალხო პარტია
ჟან ნიკოლა არტიურ რემბო

ჟან ნიკოლა არტიურ რემბო (Jean Nicolas Arthur Rimbaud) (დ. 20 ოქტომბერი, 1854 — გ. 10 ნოემბერი, 1891) — ფრანგი პოეტი, სიმბოლისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა საშუალო შეძლების ოჯახში შარლვილში ჩრდილო-აღმოსავლეთ საფრანგეთში. სიყმაწვილეში ცელქი, თუმცა უაღრესად ნიჭიერი მოწაფე იყო. თხუთმეტი წლის ასაკში უამრავი პრიზი ჰქონდა მიღებული და მრავალი ლექსი და დიალოგი ჰქონდა დაწერილი ლათინურად. 1870 წელს მისი მასწავლებელი ჟორჟ იზამბარი რემბოს პირველი ლიტერატურული მენტორი ხდება, შედეგად მისი ლექსები ფრანგულად სწრაფად იხვეწება. რემბო ხშირად გარბოდა შინიდან და 1871 წელს მცირე ხნით პარიზის კომუნას შეუერთდა კიდეც, რაც შემდეგში მის პოემაში "L'Orgie parisienne ou Paris se repeuple" (პარიზული ორგია ან პარიზის რეპოპულაცია) აისახა. აქ სავარაუდოდ ის კომუნარმა ჯარისკაცებმა გააუპატიურეს (რაზეც გადაკვირთ მიანიშნებს ლექსში "Le Cœur supplicié" - "ტანჯული გული"). ამ პერიოდისთვის ის უკვე ანარქისტი ხდება, იწყებს ლოთობას და ბურჟუაზიულ თავყრილობებში დებოშებს აწყობს. 1871 წლის სექტემბრის ბოლოს ის პარიზში ბრუნდება განთქმული პარნასელი პოეტის, პოლ ვერლენის მოწვევით (ვერლენისთვის მისი რამდენიმე სანიმუშო ლექსის გაგზავნის შემდეგ), და მცირე ხნით მასთან სახლდება. ვერლენს ცისფერთვალება ჯიუტი ხასიათის ყმაწვილი მყისვე შეუყვარდება და წყვილი დეკადენტურ, აბსენთითა და ჰაშიშით გაჯერებულ, მომთაბარე ცხოვრებას მიჰყვება. მათი ამგვარი ცხოვრების სტილი ხშირად გამხდარა პარიზის ლიტერატურული ელიტის წრეში სკანდალების მიზეზი. მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში რემბო აგრძელებს წერას განსაკუთრებულ, იმ დროისთვის სრულიად ახალ სტილში. რემბოს გამო ვერლენი ცოლსა და ახალშობილ შვილს ტოვებს და წყვილი 1872 წელს ლონდონში გადადის.
1873 წლის ივლისში რემბო პარიზში გამგზავრებას გეგმავს ვერლენის გარეშე, რის გამოც ეს უკანასკნელი ეჭვიანობის ნიადაგზე მას რევოლვერით დაჭრის. რემბო მსუბუქად იჭრება, თუმცა მოსამართლემ ვერლენს ორ-წლიანი პატიმრობა მიუსაჯა. რემბო შინ, შარლევილში, ბრუნდება და ასრულებს შრომას პროზაულ ნაწარმოებზე "Une Saison en Enfer" (ერთი სეზონი ჯოჯოხეთში). ეს ნამუშევარი საყოველთაოდ აღიარებულ იქნა, როგორც თანამედროვე სიმბოლისტური მწერლობის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი პირველი ნაბიჯი. 1874 წელს რემბო ლონდონში ბრუნდება პოეტ ჟერმენ ნუვოსთან, სადაც ასრულებს მუშაობას მის ერთობ საკამათო წარმოსახვებზე, რომელშიც შევიდა მისი პირველი ორი ფრანგული ვერლიბრი.
რესურსები ინტერნეტში
არტიურ რემბო, ცხოვრება, შემოქმედება
სქოლიო
ფრანგი მწერლები
ფრანგი მამაკაცი პოეტები
სიმბოლისტი მწერლები
დაბადებული 1854
გარდაცვლილი 1891
ართურ რემბო
ბისექსუალი მწერლები
სიმბოლისტი პოეტები
XIX საუკუნის ფრანგი მწერლები
XIX საუკუნის ფრანგი პოეტები
Chelopech

Chelopech is a village in the western part of Bulgaria. It is the only village in the Chelopech Municipality, Sofia Province.
Geographical outline
The major railroad connecting Sofia and Burgas passes through the village.
History
The history of the village dates back to antiquity, which is proved by the remains, discovered on its territory - the "Ginova Mogila", "Gradishte", etc. The name of the village is first mentioned in a preserved Turkish document which dates back to the year 1430. It was designated an independent municipality on 15 August 1991.
Chelopech Hill on Trinity Peninsula in Antarctica is named after the village.
Cultural and natural resources
The St. Nikolas the Wonderworker Church was built in 1835.
The Municipality is in charge of the Murgana chalet, located at above sea level at the foot of the Mourgana Peak in the Balkan Mountains.
Demographics
According to December 2018, there are 1,526 people residing in Chelopech, most of whom ethnic Bulgarians (95%), followed by Romani people (4%).
Religion
According to the latest Bulgarian census of 2011, the religious composition, among those who answered the optional question on religious identification, was the following:
An overwhelming majority of the population of Chelopech Municipality identify themselves as Christians. At the 2011 census, 86.2% of respondents identified as Orthodox Christians belonging to the Bulgarian Orthodox Church.
Industry
Copper mining is the main branch of the local producing structure. Chelopech is the biggest and richest copper-gold-pyrites deposit in Europe, which is one of the reasons for the stable economic situation in the region.
Gallery
References
External links
Official site of the Chelopech Municipality
Extraction and processing of the copper/gold Chelopech Deposit
Villages in Sofia Province
Mining communities in Europe