PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გიორგი გუგავა (პოლიტიკოსი)

გიორგი გუგავა (პოლიტიკოსი)
გიორგი „გაგა“ გუგავა (დ. 1 ივლისი, 1974, დიდი კუხი, ხონის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
1997 წელს დაამთავრა საერო უნივერსიტეტი „აჭარა“. 1997 წლიდან არის ლეიბორისტული პარტიის წევრი. 2002-2006 და 2006-2008 წლებში იყო თბილისის საკრებულოს წევრი ლეიბორისტული პარტიის სიით. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „შალვა ნათელაშვილი - საქართველოს ლეიბორისტული პარტია“.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1 ივლისი
დაბადებული 1974
საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
ხონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დიდი ხურალი

დიდი ხურალი
დიდი სახელმწიფო ხურალი, ასევე დიდი ეროვნული ხურალი ან ასამბლეა — მონღოლეთის პარლამენტი, ერთპალატიანი საკანონმდებლო ორგანო, რომელშიც ასევე გაერთიანებულია მთავრობის აპარატი.
ხურალის 76 წევრი წარმოადგენს საკუთარ ამომრჩეველთა ჯგუფს და აირჩევა უბრალო უმრავლესობით ოთხი წლის ვადით. არჩევნები ძალაშია მხოლოდ იმ შემთხვევაში თუ ამომრჩეველთა მინიმუმ 50% მისცემს ხმას. მონღოლეთის მოქალაქეებს არჩევნებში ხმის მიცემის უფლება 18 წლის ასაკიდან აქვთ თუ ისინი ამ დროს მონღოლეთში ცხოვრობენ. საკანონმდებლო ორგანოში კენჭისყის უფლება 25 წლიდან ეძლევათ.
იხილეთ აგრეთვე
მონღოლეთი
მონღოლეთის პრეზიდენტი
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებგ-ვერდი
მონღოლეთი
ბიჯო

ბიჯო — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 860 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
აღსუს რაიონის სოფლები
ხიროკიტია

ხიროკიტია — ნეოლითური დასახლება კვიპროსზე, არსებული ძვ.წ. VII–IV ათასწლეულში. აღმოაჩინა პორფირიოს დიკაიოსმა 1930 წელს. დასახლება აღმოაჩინეს 1934 წელს. იგი განლაგებულია ბორცვის ფერდობზე, მდინარე მარონის ხეობაში, კუნძულის სამხრეთ სანაპიროდან 6 კილომეტრში. 1998 წელს შეტანილი იქნა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
ხიროკიტია
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობა
კვიპროსის მთავრობა
კვიპროსის ქალაქები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები კვიპროსში
ნადეჟდა ჯიბუტი

ნადეჟდა ჯიბუტი (დ. 8 აგვისტო, 1914 — გ. 19 ივნისი, 2003) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი (1949). სახალხო განათლების წარჩინებული მუშაკი.
ბიოგრაფია
ნადეჟდა ჯიბუტმა დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ფიზიკური გეოგრაფიის სპეციალობით 1936 წელს. 1937 წლიდან მუშაობდა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტში გეოგრაფიის კათედრაზე. 1942–49 წლებში არჩეული იყო საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტის დეკანად; 1949–63 წლებში გეოგრაფიის კათედრის გამგედ. კითხულობდა ლექციებს ზოგად დედამიწისმცოდნეობაში, ლანდშაფტმცოდნეობაში, ჰიდროლოგიაში, საქართველოს ფიზიკურ გეოგრაფიაში და სხვა.
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში გაიარა ასპირანტურის კურსი პროფესორ ბორის დობრინინის ხელმძღვანელობით; 1946 წელს ქალაქ ლენინგრადში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, რომელიც ეხებოდა აჭარის ტერიტორიის ბუნებრივ-ანთროპოგენურ ლანდშაფტებს. შემდეგში აგრძელებდა კვლევებს დასავლეთ საქართველოს ბუნებრივ-ანთროპოგენური ლანდშაფტების შესასწავლად; ჩამოაყალიბა ანთროპოგენური ლანდშაფტების კლასიფიკაცია.
იყო საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების პრეზიდიუმის საპატიო წევრი. დაჯილდოებულია სახალხო განათლების წარჩინებულის სამკერდე ნიშნით.
ბიბლიოგრაფია
საბჭოთა აჭარა 50 წლისაა (თანაავტორი). ბათუმი, საბჭ. აჭარა, 1970;
Аджария (თანაავტორი). Батуми, Сабчота Аджара, 1978.
სქოლიო
ქართველი გეოგრაფები
ქართველი პედაგოგები
გეოგრაფიის მეცნიერებათა კანდიდატები
მსხვილკუმფხალა

მსხვილკუმფხალა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
მსხვილკუმფხალა წარმოადგენს ადრე არსებული, მაგრამ ამჟამად მოუძიებელი ვაზის ჯიშს.
სახელწოდება მიღებული აქვს ჯიშისათვის დამახასიათებელი მსხვილი მარცვლის (იმერ. კუმფხალი) გამო.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 571
იმერეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
ღადო (ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი)

ღადო (ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი)
ღადო — სოფელი საქართველოში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, აზავრეთის თემში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის კალთებზე, ცხრაწყაროს უღელტეხილის სამხრეთ ფერდობზე, ზღვის დონიდან 1800 მ სიმაღლეზე. ქალაქ ახალქალაქიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 480 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლაილაშის ეკლესია

ლაილაშის ეკლესია
ლაილაშის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია საქართველოში, ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლაილაშის სასაფლაოზე. იგი დარბაზული ტიპისაა. იქვე არის სამრეკლო, რომელიც, სპეციალისტების შეფასებით, მეტად საინტერესო ნაგებობას წარმოადგენს. ეკლესიაც და სამრეკლოც XIX საუკუნის დასაწყისით არის დათარიღებული. გადმოცემით იქვე ყოფილა ძველი ეკლესიის შენობა, მაგრამ დღეს მისი ნაშთიც აღარ არსებობს.
ლაილაშის ეკლესიის მსახურთა დიდ ღვაწლზე მიუთითებს სოფელ ლაილაშში აღმოჩენილი ლაილაშის ბიბლია, რომელიც ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრშია დაცული და უნიკალურ ძეგლად ითვლება. სოფელ ლაილაშში ყოველი წლის 23 ნოემბერს აღნიშნავენ ტაძრის დღესასწაულს — გიორგობას.
ტაძარს, 2006 წლის საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
ბოჭორიძე გ., ლაილაშის ქართველთა ეკლესიის სიძველეთა აღწერილობა, რაჭა–ლეჩხუმის ისტორიული ძეგლები და სიძველეები. თბ.,1994. გვ.292–294.
ბერძენიშვილი დ., ბანძელაძე ი., სურამელაშვილი მ., ჭურღულია ლ., დარბაზული ტიპის ეკლესსისა და სამრეკლოს მოკლე აღწერილობა, ლეჩხუმი. თბ.,1983. გვ.78-79.
მოგზაურობა რაჭა-ლეჩხუმში. ს. ლაილაში, მწიგნობრობა ქართული. მრავალტომეული. ტ.12. სასულიერო მწერლობა ამბროსი ხელაია სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი წიგნი 1.-თბ.,2001.-გვ.288-292.
ცაგერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში
სალამანდრისებრნი

სალამანდრისებრნი, ნამდვილი სალამანდრისებრნი — კუდიანი ამფიბიების ოჯახი. არიან როგორც წყლის, ისე ხმელეთის ფორმები, ოჯახში 15 გვარი და 40 სახეობაა. გავრცელებულია ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. საკუთრივ სალამანდრას (Salamandra) გვარში 3 სახეობაა. დასავლეთ უკრაინაში გვხვდება ალიფერი ანუ ხალებიანი სალამანდრა, რომლის სიგრძეა 70 სმ. ბინადრობს ხმელეთზე, ტენიან ადგილებში. კვერცხცოცხლადმშობია. გრძელკუდა სალამანდრას (Mertensiella) გვარში 2 სახეობაა, რომელთაგან კავკასიური სალამანდრა (Mertensiella caucasica) გვხვდება საქართველოში, მესხეთის ქედზე. ენდემია. მისი სიგრძეა 19 სმ. აქვს მოყავისფრო-მოშავო ყვითელი ლაქები. ბინადრობს მთის ნაკადულებისა და მდინარეების პირას.
ლიტერატურა
წმინდა ათინოდორე

წმინდა ათინოდორე - მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 7 დეკემბერი ახალი სტილით - 20 დეკემბერი.
ბიოგრაფია
წმინდა მოწამე ათინოდორე სირიის მესოპოტამიაში დაიბადა და სიყმაწვილიდანვე შეუდგა ბერულ ღვაწლს. ეშმაკის მანქანებითა და ცილისწამებით გაბოროტებულმა ქვეყნის მმართველმა ელევსიმ შეიპყრო წმინდანი და საწამებლად გადასცა. მარტვილის მხეცურ წამებას თან ახლდა სასწაულები, რამაც მრავალი იქ მყოფი წარმართი ქრისტიანულ სარწმუნოებაზე მოაქცია. როცა ათინოდორესთვის თავის მოკვეთა გადაწყვიტეს, ჯალათს ხელი მოსწყდა, ქრისტეს ტარიგმა კი ლოცვით შეჰვედრა სული უფალს.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
რესურსები ინტერნეტში
წმიდა მოწამე ათინოდორე
IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
გარდაცვლილი 304
ლამარა ქოქიაური

ლამარა ქოქიაური
ლამარა გიორგის ასული ქოქიაური (დ. 6 ოქტომბერი, 1948, საგარეჯო, საქართველოს სსრ) — ქართველი ეკონომისტი. ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი; არასამთავრობო ორგანიზაციის ფინანსებისა და ინვესტიციების სტრატეგიისა და პოლიტიკის ფონდის დირექტორი.
ბიოგრაფია
1966 წელს დაამთავრა თბილისის კომაროვის სახელობის ფიზიკა-მათემატიკის ნიჭიერთა სკოლა, პირველი გამოშვება, ხოლო 1975 წელს — ივანე ჯავახიშვილი სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი, დაუსწრებლად, წარჩინებით; 1979 წელს — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიასთან არსებული ეკონომიკის და სამართლის ინსტიტუტის ასპირანტურა. 1970-1977 წლებში მუშაობდა — საქართველოს ეროვნულ ბანკში ეკონომისტად. 1977-1979 წლებში — საქართველოს სამშენებლო ბანკში — უფროს ეკონომისტად; 1979 წლიდან 2009 წლამდე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ფინანსებისა და კრედიტის კათედრის ლაბორანტად, დოცენტად, 2005 წლიდან — პროფესორად.
2009-2014 წლებში არჩეული იყო საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სრულ პროფესორად.
1992 წელს დააფუძნა და დღემდე არის შპს ინგლისური ენის გაძლიერებული სწავლების სკოლა „ნინოს“ დირექტორი. 2005 წელს დააფუძნა და დღემდე არის არასამთავრობო ორგანიზაციის ფინანსებისა და ინვესტიციების სტრატეგიისა და პოლიტიკის ფონდის დირექტორი.
საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „ინვესტიციების ფინანსურ — საკრედიტო მექანიზმი დაიცვა 1986 წელს. სადოქტორო დისერტაცია „ინვესტიციის ბაზრის ფორმირება და განვითარება საქართველოში“ დაიცვა 2003 წელს. მისი შრომები ეძღვნება ფინანსების, კრედიტის, ინვესტიციების თეორიისა და პრაქტიკის საკითხებს. ბოლო დროს იკვლევს ინოვაციებისა და ინტელექტუალური კაპიტალის პრობლემებს.
ლამარა ქოქიაური არის 228 სამეცნიერო ნაშრომის — მონოგრაფიების, სახელმძღვანელოების, სტატიების, მეთოდური შრომების და ენციკლოპედიების ავტორი აქედან 28 შრომა გამოქვეყნებული აქვს საერთაშორისო ინფაქტფაქტორის ჟურნალებში (გერმანიის, აზერბაიჯანის, აშშ, რუსეთის, საქართველოს). ლამარა ქოქიაურს სულ გამოქვეყნებული აქვს 228 ნაშრომი, აქედან 20 მონოგრაფია, 22 სახელმძღვანელო. 2010 წელს მიენიჭა სამეცნიერო დარგობრივი პრემიები „საინვესტიციო მენეჯმენტი და პოლიტიკა“ (წლის საუკეთესო სახელმძღვანელო); ფულადი ჯილდო; დიპლომი.
რესურსები ინტერნეტში
შპს ინგლისური ენის გაძლიერებული სწავლების საშუალო სკოლა ნინო
ლამარა ქოქიაურის ბიბლიოგრაფია
ქართველი ეკონომისტები
დაბადებული 1948
კუმურდო

კუმურდო
საკუთარი სახელი კუმურდო შეიძლება აღნიშნავდეს:
კუმურდო — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში
კუმურდო — ტაძარი სოფელ კუმურდოში
გოგოლაშვილი

გოგოლაშვილი
საკუთარი სახელი გოგოლაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გერმანე (გოგოლაშვილი) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე
გიორგი გოგოლაშვილი — ქართველი ენათმეცნიერი
ვალერიან გოგოლაშვილი — ქართველი ჟურნალისტი
ვახტანგ გოგოლაშვილი — ქართველი მწერალი
თინათინ გოგოლაშვილი — ქართველი პიანისტი
მარგარიტა გოგოლაშვილი — ქართველი თეატრმცოდნე
მიხეილ გოგოლაშვილი — ქართველი შორეული ნაოსნობის კაპიტანი
რობერტ გოგოლაშვილი — ქართველი მომღერალი
სვიმონ გოგოლაშვილი — ქართველი მსახიობი, რეჟისორი, პედაგოგი
შალვა გოგოლაშვილი — ქართველი მსახიობი
შოთა გოგოლაშვილი — ქართველი მხატვარი
ქართული გვარები
პეტერგოფის სერაფიმ საროველის ტაძარი

პეტერგოფის სერაფიმ საროველის ტაძარი — მართლმადიდებლური ეკლესია პეტერგოფში, სანქტ-პეტერბურგი. დივეევოს მონასტრის ყოფილი მეტოქი.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ეკლესიას აქვს სამი საკურთხეველი მთავარი ნაკურთხია სერაფიმ საროველის სახელზე, ხოლო ეგვტერები დიდმოწამე დედოფალ ალექსანდრასა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ისტორია
დივეევოს მონასტრის მეტოქის მშენებლობა ძველ პეტერგოფში პირადად ნიკოლოზ II-მ გადაწყვიტა. გადაწყვეტილების მიზეზი იყო ტახტის მემკვიდრის დაბადება, რომელიც დაიბადა დივეევოს მონასტრის მონახულების შემდეგ. დივეევოს მონასტერში ხშირად ლოცულობდა დედოფალი ალექსანდრა თევდორეს ასული.
1904 წელს, როდესაც დაიბადა უფლისწული ალექსი, ნიკოლოზ ნიკონოვის პროექტის მიხედვით საფუძველი ჩაუყარეს პატარა, ხის ხუთგუმბათიან სამლოცველოს, რომელიც აკურთხეს სერაფიმ საროველის სახელზე. 1906 წელს მოხდა ტაძრის ხელახლა კურთხევა ღვთისმშობლის ერთ-ერთი ხატის სახელზე.
ამავე დროს მის სიახლოვეს საფუძველი ჩაუყარეს ეკლესიას ასევე ნიკოლოზ ნიკონოვის პროექტის მიხედვით.
ტაძარი აკურთხა ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპისკოპოსმა ნაზარიმ 1906 წლის 1 ნოემბერს სასულიერო პირების დახმარებით, რომელთა შორისაც იყო იოანე კრონშტადტელი.
1928 წლის ნოემბრიდან 1929 წლამდე ტაძრის მრევლმა მხარი დაუჭირა იოსებიანელობის მოძრაობას. ორივე ტაძარი მოქმედებდა 1938 წლამდე.
ქვის ტაძრის შენობა სერიოზულად დაზიანდა მეორე მსოფლიო ომის დროს: დაინგრა სამრეკლო, ჩამოინგრა გუმბათი. ხის ტაძარი კი გაანადგურეს 1941 წელს.
1952 წელს ქვის ტაძრის შენობა გადაეცა საზოგადოება „Петродворецторгу“-ს, რომელმაც აქ განათავსა სავაჭრო დაწესებულებები. ეკლესიის შიდა ინტერიერი ბეტონის ფილებით გაყვეს ოთხ სართულად, ხოლო საკურთხევლის ადგილზე სატვირთო ლიფტი დაამონტაჟეს. გარედან ეკლესიის კედლები მოაპირკეთეს აგურით, რის შემდეგაც შენობამ კუბის ფორმა მიიღო. ჩრდილოეთ ფასადზე მიაშენეს სანახშირის ქვაბი.
1990 წელს ენობამ მიიღო ადგილობრივი მნიშვნელობის ისტორიისა და კულტურის ძეგლის სტატუსი. შენობა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას გადაეცა 1993 წელს. პირველი საღვთო ლიტურგია აღევლინა 1993 წლის 1 აგვისტოს.
არქიტექტურა
შენობა ხუთგუმბათიანი ტაძარია და აგებულია XVII საუკუნის ბოლო პერიოდში რუსეთში გავრცელებული ნარიშკინის ბაროკოს სტილში.
მთავარი საკურთხევლის გარდა, რომელიც ნაკურთხია სერაფიმ საროველის სახელზე, მოქმედებს კიდევ ორი ეგვტერი: წმინდამოწამე დედოფალ ალექსანდრას და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ამჟამად კუბის ფორმის შენობის პირველ სართულზე განთავსებულია ტაძარი, ხოლო მეორეზე - სატრაპეზო.
ტაძრის კედელზე განთავსებულია წარწერა:
2012 წელს დაიწყო ეკლესიის შენობის აქტიური რესტავრაცია. 2014 წლის მდგომარეობით შენობას დაადგეს გუმბათი - ჯვრით.
ლიტერატურა
Освящение храма в Старом Петергофе // Церковные ведомости. — 1906. — № 41. — С. 2743—2744..
Сурков С. А. Судьбы храмов, духовенства, и мірян Петергофа в годы испытаний. — СПб., 2005. — С. 81—96.
რესურსები ინტერნეტში
Храм преподобного Серафима Саровского
Монастыри и храмы Северо-запада
Народный каталог православной архитектуры
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
Solenopsis egregia

Solenopsis egregia — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Gnamptogenys lucida

Gnamptogenys lucida — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
სულცი

სულცი ან სულკი — ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ქალაქი კუნძულ სარდინიაზე. მდებარეობდა კუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში, მცირე კუნძულზე, რომელსაც ახლა სანტ ანტიოქო ეწოდება.
იტალიის ყოფილი ქალაქები
ძვ. წ. 747

ძვ. წ. 747 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
იულიანე კენომანიელი

იულიანე კენომანიელი – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 13 ივლისი, ახალი სტილით - 26 ივლისი.
ცხოვრება
წმინდა იულიანე - კენომანიელი ეპისკოპოსი პეტრე მოციქულმა აკურთხა მღვდელმთავრად. მას აიგივებენ სიმონ კეთროვანთან, რომელსაც ნათლისღებისას იულიანე ეწოდა.
პეტრე მოციქულმა წმინდა იულიანე სახარების საქადაგებლად გალიაში გაგზავნა. ნეტარი ჩავიდა იტალიის სამხრეთით, კენომანიაში; ქალაქგარეთ, როგორც ჩანს, კრემონის მახლობლად, პატარა ქოხში დამკვიდრდა და წარმართთა შორის სახარების ქადაგება დაიწყო. კერპთმსახურები თავდაპირველად გულგრილად უსმენდნენ უცხოტომელს, მაგრამ მის მიერ აღსრულებული სასწაულების ხილვამ მათ გულებში თანდათან იულიანესადმი ნდობა გააღვივა. უამრავი ადამიანი მიდიოდა ნეტართან დახმარების სათხოვნელად. ისიც კურნავდა სნეულებებს და თან სულის წყლულებს წამლობდა - ქრისტეს სარწმუნოების ნათლით ანათლებდა უღმერთობის წყვდიადში მყოფთ.
წმინდა მამამ, მრავალრიცხოვან მნახველთათვის წყურვილი რომ მოეკლა, ილოცა, გამხმარ მიწას კვერთხი დაჰკრა და წყარო აღმოაცენა. ამ სასწაულმა ბევრი წარმართი მოაქცია ქრისტიანობაზე. ერთხელ ადგილობრივმა წარმართმა მთავარმა ეპისკოპოსი თავისთან მიიპატიჟა. ნეტარ მამას შეებრალა სასახლის კარიბჭესთან მჯდომი ბრმა, ილოცა მისთვის და თვალები აუხილა. როცა წმინდანთან შესაგებებლად გამოსულმა დიდებულმა მასპინძელმა ამის შესახებ შეიტყო, ირწმუნა ჭეშმარიტი ღმერთი, ფეხებში ჩაუვარდა იულიანეს და მონათვლა სთხოვა. მღვდელმთავარმა კათაკმევლებად დაადგინა ის და მთელი მისი სახლეულობა, სამდღიანი მარხვა დაუწესა, შემდეგ კი ნათლობის საიდუმლოც აღასრულა.
მთავრის მიბაძვით, მის ქვეშევრდომთა უმეტესობაც შეუდგა ქრისტეს. ახალმოქცეულმა ხელისუფალმა ეკლესიის მოსაწყობად საკუთარი სასახლე შესწირა და საჭირო სახსრებითაც უზრუნველჰყო. ღირსი მამა გულმოდგინედ იღვწოდა სამწყსოს სულიერი განათლებისთვის და კვლავინდებურად სულიწმიდის მადლით კურნავდა სნეულებს, მგლოვიარე მშობლების სიბრალულით აღძრულ წმინდანს მათი მიცვალებული შვილების მკვდრეთით აღდგინებაც გამოუთხოვია უფლისგან.
ქრისტეს ერთგულმა მსახურმა ღრმა მოხუცებულობაში შეჰვედრა სული უფალს.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
I საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
აიოდარი

აიოდარი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-მიხარესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 24,4 კმ². მოსახლეობა — 153 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
აიოდარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ახმეტოვო (ბლაგოვარის რაიონი)

ახმეტოვო (ბლაგოვარის რაიონი)
აგარდი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 139 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 46 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (78 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
ბერგამასკო

ბერგამასკო — ძაღლის ჯიში, გამოყვანილი იტალიაში ანტიკურ ხანაში.
ორი ათასი წლის წინათ რომაელებმა აღწერეს იდეალური მეცხვარე ძაღლი — „ისე სწრაფი არაა, როგორიც მონადირე ძაღლები არიან, და არც ისე ძლიერი, მაგრამ საკმაოდ მოძრავი და უშიშარი იმისთვის, რომ მგელი დააფრთხოს და სდიოს“. დღესაც კი ბერგამასკო, რომელსაც ეს სახელი ჩრდილოეთ იტალიაში მდებარე ბერგამოსისგან ერგო, აკმაყოფილებს ამ მოთხოვნებს.
გარეგნულად და ტემპერამენტით ბერგამასკო გამძლე, ნაკლებმომთხოვნი ძაღლია და ძალიან ჰგავს ბრიარს. თუმცა მაშინ როდესაც ბრიარები საფრანგეთში და მის ფარგლებს გარეთ პოპულარობა მოიპოვეს, ბერგამასკო თითქმის უცნობი დარჩა როგორც იტალიაში, ასევე სხვა ქვეყნებში და პერიოდულად გადაშენების პირას დგება.
დამახასიათებელი ბალანი სიცივისა და უამინდობისგან, ასევე შინაური ცხოველების ჩლიქებისგან იცავს ამ შესანიშნავ მუშა ძაღლებს. ბერგამასკო ძნელად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. ასევე ვერ ეგუება სხვა ძაღლებს. გრძელი ბალანი მთელ სხეულს ფარავს, მათ შორის თათებს და თავს.
რესურსები ინტერნეტში
ბერგამასკო
ბერგამასკო — akc.org
მეცხვარე ძაღლები
იტალიური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
მოდარაჯე ძაღლები
მინჯივანი (ბარდა)

მინჯივანი (ბარდა)
მინჯივანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში.
არსებობს ვარაუდი, სოფლის სახელის შეცვლაზე ან აღარ არსებობაზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბარდის რაიონის სოფლები
Tournelon Blanc

Tournelon Blanc
The Tournelon Blanc is a mountain of the Swiss Pennine Alps, overlooking the lake of Mauvoisin in the canton of Valais. It belongs to the Grand Combin massif and lies east of the Corbassière Glacier.
References
External links
Tournelon Blanc on Hikr
Mountains of the Alps
Alpine three-thousanders
Mountains of Switzerland
Mountains of Valais
სუმბავა

სუმბავა — ინდონეზიის კუნძული, რომელიც შედის მცირე ზონდის არქიპელაგის კუნძულების ჯგუფში. სუმბავას სიახლოვეს მდებარეობს კუნძული ლომბოკი, დასავლეთიდან სრუტის მეშვეობითაა გამოყოფილი ფლორესს, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს კუნძული სუმბა. ეს ტერიტორია შედის დასავლეთი მცირე ზონდის კუნძულების პროვინციაში.
სუმბავას ფართობი შეადგენს 15 448 კმ², აქ ცხოვრობს 1,5 მილიონი ადამიანი. აქ რამდენიმე მოქმედი ვულკანი მდებარეობს, მათგან ყველაზე დიდია ტამბორა (2850 მ), ისტორიაში ამ ვულკანის ყველაზე დიდი ამოფრქვევა 1815 წელს დაფიქსირდა. ამ ამოფრქვევას დაემატა 1833 წელს იავაზე ვულკან კრაკატაუს ამოფრქვევები. ამ ორი ვულკანის ამოფრქვევას 72 000 ადამიანი შეეწირა.
ეს კუნძული შედიოდა მაჯაპაჰიტის იმპერიის შემადგენლობაში. ნიდერლანდელები კუნძულზე პირველად 1605 წელს მივიდნენ, რამდენიმე წლის შემდეგ სუმბავა, ინდონეზიის სხვა კუნძულებთან ერთად ნიდერლანდების იმპერიის კოლონია გახდა.
ტრანსპორტი
სუმბავაზე არის ცუდად განვითარებული საგზაო ინფრასტუქტურა. სუმბავას ლომბოკთან აკავშირებს ხშირად მოძრავი საბორნე ხაზი, ხოლო ფლორესსთან ასევე მოძრაობს საბორნე ხაზი თუმცა იშვიათად. კუნძულის უდიდეს ქალაქ ბიმას აქვს იავასთან როგორც საბორნე ასევე ავტობუსის ხაზიც.
რესურსები ინტერნეტში
Sumbawa Tourism Attraction
ინდონეზიის კუნძულები
ტოგოს პრეზიდენტი

ტოგოს პრეზიდენტი – ტოგოს სახელმწიფოს მეთაური, მოსახლეობა ირჩევს 5 წლის ვადით.
ტოგოს პრეზიდენტების სია
რესურსები ინტერნეტში
ტოგოს პრეზიდენტების სია
ტოგო
აფრიკის ქვეყნების პრეზიდენტები
ბორნჰოლმი

ბორნჰოლმი — დანიის კუნძული ბალტიის ზღვაში. მდებარეობს დანარჩენი დანიისგან აღმოსავლეთით, შვედეთის სამხრეთითა და პოლონეთის ჩრდილოეთით. კუნძულზე მეურნეობის მთავარი დარგებია მეთევზეობა და ხელოსნობა, მათ შორის მინისა და კერამიკის წარმოება, ასევე სარძევე მეურნეობა. მნიშვნელოვანია ტურიზმის როლი ზაფხულში. კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში წარმოდგენილია კლდოვანი ფორმაციები, ცენტრალურ ნაწილში — სასოფლო-სამეურნეო მიწები, სამხრეთში კი პლაჟები.
კუნძულზე შექმნილია ბორნჰოლმის რეგიონული მუნიციპალიტეტი. 2007 წლიდან იგი დედაქალაქის ოლქის შემადგენელი ნაწილი გახდა.
ბორნჰოლმიდან 18 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს პატარა კუნძული ერტჰოლმენი.
ბალტიის ზღვაში სტრატეგიული მდებარეობის გამო, ბორნჰოლმისათვის მუდმივ დავებში იყვნენ ჩაფლულნი დანიის მმართველები, ძირითადად შვედებთან. კუნძულის ჩრდილო-დასავლეთში მდებარე ჰომერსჰუსის ციხესიმაგრე შუა საუკუნეების უდიდესი ციხეა მთელს ჩრდილოეთ ევროპაში.
რესურსები ინტერნეტში
Municipality's official website (Dansk+Deutsch+English)
Turistguide Bornholm (Dansk+Deutsch+English)
Bornholm in pictures
Krak searchable/printable municipality map
Bornholm Map and Web Index
სქოლიო
დანიის კუნძულები
დედაქალაქის რეგიონის მუნიციპალიტეტები
Conceição das Alagoas

Conceição das Alagoas is a Brazilian municipality located in the west of the state of Minas Gerais. Its population was estimated to be 28,346 people living in a total area of 1,348 km² (520 sq mi). The city belongs to the mesoregion of Triângulo Mineiro and Alto Paranaíba and to the micro-region of Uberaba. It became a municipality in 1938.
Conceição das Alagoas is located at an elevation of , . southwest of Uberaba. The distance to the state capital, Belo Horizonte, is . Neighboring municipalities are: Veríssimo (N), Uberaba (NE), Água Comprida (E), Miguelópolis, Guaíra, Colômbia (S), Planura, Pirajuba (W) and Campo Florido (NW).
The name of the town is in homage to the Virgin of the Conception and the many lakes in the area.
The main economic activities are services, industry (especially brick making), and agriculture. There is an alcohol distilling plant for biodiesel. The GDP in 2005 was approximately R$606 million, with 121 million Reais from services, 300 million Reais from industry, and 102 million Reais from agriculture. There were 298 rural producers on of land. The land is very fertile and agricultural production is high. 127 farms had tractors (2006). Approximately 1,100 persons were dependent on agriculture. The main crops were sugarcane (planted in 2006)) and soybeans (planted in 2006), but rubber, coffee, cotton, rice, beans and corn were also grown. There were 39,000 head of cattle (2006). There were 3 banks (2007) and 3,083 automobiles (1,150 motorcycles), giving a ratio of 7 inhabitants per automobile.
There were 9 health clinics and 1 hospital with 39 beds. Patients with more serious health conditions are transported to Uberaba, which is connected by good roads. Educational needs were met by 10 primary schools, 1 middle school, and 8 pre-primary schools.
Municipal Human Development Index: 0.767 (2000)
State ranking: 183 out of 853 municipalities
National ranking: 1,402 out of 5,138 municipalities
Literacy rate: 86%
Life expectancy: 71 (average of males and females)
In 2000 the per capita monthly income of R$283.00 was close to the state and national average of R$276.00 and R$297.00 respectively.
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
სოფრონიო-ესპანიოლა

სოფრონიო-ესპანიოლა (ოფიციალურად სოფრონიო-ესპანიოლის მუნიციპალიტეტი) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი პალავანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 37 416 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Sofronio Española Profile at PhilAtlas.com
2000 Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
პალავანის მუნიციპალიტეტები