PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
List of mountains in Australia

List of mountains in Australia
This is a list of mountains in Australia.
Highest points by state and territory
List of mountains in Australia by topographic prominence
This is a list of the top 50 mountains in Australia ranked by topographic prominence. Most of these peaks are the highest point in their areas.
Australian Capital Territory
The following is a list of mountains and prominent hills in the Australian Capital Territory in order, from the highest peak to the lowest peak, for those mountains and hills with an elevation above :
New South Wales
Queensland
South Australia
Tasmania
Victoria
Western Australia
Carnarvon Range
Mount Augustus (1105m)
Mount Beadell
Darling Range
Mount Dale
Mount Cooke
Hamersley Range
Mount Meharry (at 1,249 metres above sea level, the highest peak in Western Australia)
Mount Bruce (1,221 m; the second highest peak in WA)
Mount Nameless/Jarndunmunha 1,115 m
Wunaamin Miliwundi Ranges, formerly King Leopold Ranges
Mount Lesueur
Porongurup Range
Stirling Range
Bluff Knoll (1,099m)
Toolbrunup (998m)
Mount Magog
Mount Trio
Mount Hassell
Talyuberlup Peak
Peak Charles National Park
Peak Charles
Peak Eleanora
West Mount Barren
East Mount Barren
Mount Wells (983m)
Mount Ord (947m)
Mount Teague
Mount Manypeaks
Northern Territory
References
Australia
Mountains
Aus
Arroio Trinta

Arroio Trinta is a municipality in the state of Santa Catarina in the South region of Brazil. The population in 2020 was 3,549 inhabitants.
History
Etymology
There is a degree of curiosity concerning the name of the town. It is said that in order to arrive at the city of Videira (to which the town belonged until 1961), a small river (Arroio) had to be crossed thirty (Trinta) times, and for this reason the name of the town became Arroio Trinta.
Origin
The Italian descendants who immigrated to the region of Urussanga began to colonise Arroio Trinta in 1924. Until then, the population was made up of caboclos.
The first mill of Arroio Trinta came a year later after the arrival of the first families and the first sawmill was established five years later.
See also
List of municipalities in Santa Catarina
Official Arroio Trinta Website
References
Municipalities in Santa Catarina (state)
აგარის სტელა

აგარის სტელა — მონუმენტური სახვითი ხელოვნების ძეგლი ასპინძის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნაქალაქევთან.
სტელა არის ბაზისში ჩასმული, თავზე ადგას ქვის ჯვარი, რომელზეც ერთი მხრიდან წრეში ჩასმული ჯვარია გამოსახული. ქვის ჯვარის სამი ფრთა მომრგვალებული ფორმისაა, ხოლო მეოთხე წაგრძელებული ფეხით ჩასმული არის სტელის ფოსოში. სტელის ზედა ნაწილზე, სამი მხრიდან გამოსახული არის რელიეფური ორნამენტი, ვარდულები. ხოლო მეოთხე მხარე, სამხრეთ მხრიდან დაზიანებული არის და სავარაუდოდ იმ მხარესაც მსგავსი ორნამენტი უნდა ყოფილიყო. ბაზისი რომელიც ნაწილობრივ მიწაში არის ჩასმული მართკუთხა ფორმისაა და ცენტრში ასევე მართკუთხა ფორმის ფოსო აქვს, სადაც სტელა არის ჩასმული. სამხრეთ-დასავლეთის მხრიდან მასზე ამოკვეთილი არის ჯვარი.
რესურსები ინტერნეტში
ასპინძის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ვალერის რაიონი

ვალერის რაიონი — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ბონგარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 262 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 90.14 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
ამასონასის რეგიონის რაიონები
ბონგარის პროვინციის რაიონები
ივანე ჯავახიშვილის მოედანი

ივანე ჯავახიშვილის მოედანი — მოედანი თბილისში ჩუღურეთის რაიონში (ჩუღურეთი). კოსტა ხეთაგუროვის, მაქსიმ გორკისა და ივანე ჯავახიშვილის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 50–60-იან წლებში. ადრე ერქვა ნიკოლოზის („კუკიის ნიკოლოზის მოედანი“), 1922 წლიდან — მიხეილ კალინინის მოედანი. 1990 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელი ეწოდა. მოედანზე შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულის საცხოვრებელი სახლი №1.
ლიტერატურა
ჯ
ჯ
კანაჩუტი

კანაჩუტი — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 870 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 307 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 488 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2.68 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არარატის პროვინციის სოფლები
გიგა ბეჭვაია

გიგა ბეჭვაია (დ. 29 აგვისტო, 1986) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „სამტრედიის“ ნახევარმცველი.
ტიტულები
უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი (1): 2008/2009
უმაღლესი ლიგა მეორე ადგილი (1): 2012/2013
საქართველოს თასის გამარჯვებული (2): 2009/2010, 2011/2012.
საქართველოს თასის ფინალისტი (1): 2013/2014
საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (2): 2009/2010, 2013/2014.
საქართველოს სუპერთასის ფინალისტი (2): 2010/2011, 2012/2013.
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
სქოლიო
დაბადებული 1986
ქართველი ფეხბურთელები
ვიტ ჯორჯიას ფეხბურთელები
გორის დილას ფეხბურთელები
საჩხერის ჩიხურას ფეხბურთელები
სამტრედიის ფეხბურთელები
დაბადებული 29 აგვისტო
ესკალონა

ესკალონა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ტორიხოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 73 კმ². მოსახლეობა — 3276 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ესკალონის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
რაზდორსკაიის ეთნოგრაფიული მუზეუმ-ნაკრძალი

რაზდორსკაიის ეთნოგრაფიული მუზეუმ-ნაკრძალი — მუზეუმ-ნაკრძალი უსტ-დონეცკის რაიონის სტანიცა რაზდორსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია
მუზეუმის მისამართი: 346560, როსტოვის ოლქი, უსტ-დონეცკის რაიონი, სტანიცა რაზდორსკაია, კალინინის ქუჩა № 117.
ისტორია
ისტორიული მუზეუმ-ნაკრძალის ისტორია იწყება 1953 წლიდან, როდესაც რაზდორსკაიის საშუალო სკოლის მასწავლებელმა ლ. აგარაკოვმა დააარსა სკოლის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი.
1988 წლის 25 თებერვალს მწერალ ანატოლი კალინინის მხარდაჭერით რსფსრ მინისტრთა კაბინეტის დადგენილებით ჩამოყალიბდა რაზდორსკაიის ეთნოგრაფიული მუზეუმ-ნაკრძალი. მოგვიანებით სასკოლო მხარეთმცოდნების მუზეუმის ფონდი მთლიანად გადაიტანეს მუზემ-ნაკრძალის შენობაში.
მუზეუმი ფლობს მნიშვნელოვან კოლექციას, რომელიც უძველესი დროიდან დღევანდელ დღემდე ასახავს იმ ხალხის კულტურასა და ცხოვრებას, რომლებიც ცხოვრობდნენ თანამედროვე უსტ-დონეცკის რაიონის ტერიტორიაზე. რაზდორსკაიის მუზეუმ-ნაკრძალის ტერიტორიის ფართობია 3 650 ჰა.
სტანიცა რაზდორსკაია ითვლება დონის კაზაკთა პირველ დედაქალაქად. პირველად იგი ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება 1571 წელს. 1622 წლამდე იგი დონის კაზაკთა ოლქის დედაქალაქი იყო. ამ ტერიტორიაზე აღმოჩენილია სხვადასხვა ისტორიული ეპოქის ძეგლები: ნეოლითის, ბრინჯაოსა და რკინის ეპოქის ასევე შუა საუკუნეების ძეგლები. სტანიცაში მეცნიერებმა აღმოაჩინეს ისეთი ძველი ხალხების კვალი როგორებიცაა: კიმირიელები, სკვითები, სარმატები, ალანები, გუთები, ჰუნები, ხაზარები, მონღოლები და ყივჩაყები. 1994 წელს, არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოაჩინეს სხვადასხვა კულტურის სამარხები.
1976 წელს ხუტორ პუხლიაკოვსკაიაში, ხუტორ რაზდორსკაიიდან ხუთ კილომეტრში, გახსნეს სურათების გალერეა, სადაც დაცულია რუსი მხატვრების: ივანე კრილოვის, ევგენი ლანსერის, ვლადიმირ ოვეჩკინისა და სხვათა ნახატები. აღნიშნული გალერეაც მუზეუმის დაქვემდებარებაშია.
მუზეუმის ძირითადი და დამხმარე ფონდი მოიცავს: ფერწერას, გრაფიკას, სკულპტურას, ნუმიზმატიკას, ბონისტიკას, ფალერისტიკას, არქეოლოგიას, მეტალს, ხეს, კერამიკასა და მინას, ნაჭრებს, ტყავს, ფოტოებსა და წერილობით წყაროებს.
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт музея
РЭМЗ на сайте museum.ru
РЭМЗ
სქოლიო
როსტოვის ოლქის მუზეუმები
პრესიდენსია-როკე-საენს-პენია

პრესიდენსია-როკე-საენს-პენია — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ჩაკოს პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 76 377 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
არგენტინის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის ინფორმაცია
ჩაკოს პროვინციის ქალაქები
ელ-რიფი

ელ-რიფი — ქედი ატლასის მთების სისტემაში, ჩრდილოეთ მაროკოში. გადაჭიმულია ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროს გასწვრივ. მაქსიმალური სიმაღლე 2456 მ (მთა თიდიგინი). უმეტესწილად აგებულია კირქვებით. დასერილია მდინარეთა მრავალრიცხოვანი ხეობებით. ჩრდილოეთ კალთის ქვედა მონაკვეთებზე გვხვდება მაკვისი და კორპის მუხის ტყეები, უფრო მაღლა ტუიასგან, ღვიისგან და კედრისგან შემდგარი წიწვოვანო ტყე, სამხრეთ კალთებზე ხეხილის ბაღებია. ქედის სამხრეთ ნაწილში, იქ, სადაც იგი მაროკოს მესეტაში გადადის, განლაგებულია უძველესი ქალაქი ფესი.
რესურსები ინტერნეტში
მაროკოს ქედები
Camponotus occasus

Camponotus occasus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ირინე ჯანდიერი

ირინე ჯანდიერი
ირინე ალექსანდრეს ასული ჯანდიერი (დ. 10 ნოემბერი, 1940, თბილისი) — ქართველი ბალერინა, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1976). 1956 წელს დაამთავრა თბილისის ქორეოგრაფიული სასწავლებელი. ამავე წლიდან თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის წამყვანი ბალერინა იყო. ჯანდიერის ცეკვას ახასიათებდა ფორმის სინატიფე, ტრაგიკული ჟღერადობა. პარტიები: ოდეტა — ოდილია, ავრორა (პეტრე ჩაიკოვსკის „გედის ტბა“, „მძინარე მხეთუნახავი“), კიტრი (მანკუსის „დონ კიხოტი“), მირტა (ადოლფ ადანის „ჟიზელი“), ირემა, ნატაშა (დავით თორაძის „გორდა“, „მშვიდობისათვის“), გოგონა (ფ. ღლონტის „განთიადი“), მედეა (გაბიჩვაძის „მედეა“), ფრანჩესკა (პეტრე ჩაიკოვსკის „ფრანჩესკა და რიმინი“), ზამთარი (ანტონიო ვივალდის „წელიწადის დრონი“), და სხვა. ბალეტის მსახიობთა საერთაშორისო კონკურსის ლაურეატი (III პრემია, 1972 წ, ვარნა). გადაღებულია ფილმში „პრომეთე“ (მუსიკა ალექსანდრე სკრიაბინისა, დადგმა მ. ლავროვსკისა, 1983 წ).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ირინე ჯანდიერი — ეროვნული ფილმოგრაფია
ქართველი ბალერინები
დაბადებული 10 ნოემბერი
დაბადებული 1940
კივილიის რაიონი

კივილიის რაიონი — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის დოს-დე-მაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 938 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 231 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 37 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 33.6 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
უანუკოს რეგიონის რაიონები
დოს-დე-მაიოს პროვინციის რაიონები
პერტუსა

პერტუსა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ოია-დე-უესკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 29,40 კმ². მოსახლეობა — 120 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პერტუსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - პერტუსა
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
ტაგანსკაია (მოსკოვის მეტრო, კოლცევაია)

ტაგანსკაია (მოსკოვის მეტრო, კოლცევაია)
ტაგანსკაია — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კოლცევაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1950 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მეტროსადგურები
Shamkhalar

Shamkhalar is a village in the Goranboy Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Goranboy District
РБМК

РБМК (დიდი სიმძლავრის არხებიანი რეაქტორი) — ენერგეტიკული ბირთვული რეაქტორების სერია, შემუშავებული სსრკ-ში. რეაქტორი РБМК არის არხებიანი, ჰეტეროგენური, გრაფიტ-წყლიანი, დუღილის ტიპის, სითბურ ნეიტრონებზე. თბოგამტარი — მდუღარე წყალი.
შექმნის ისტორია და ექსპლუატაცია
მსოფლიოში პირველი ატომური ელექტროსადგურის რეაქტორი (АМ-1 («Атом Мирный»), ობნინსკის ატომური ელექტროსადგური, 1954 წ) იყო ურან-გრაფიტული, არხებიანი, წყლის თბოგამტარით. ურან-გრაფიტული რეაქტორების ტექნოლოგიის შექმნა-განვითარება წარმოებდა სამხედრო-სამრეწველო და საცდელ-სამრეწველო რეაქტორებზე, რომლებსაც სამხედრო დანიშნულებასთან ერთად ჰქონდათ სამეურნეო: ელექტრო ენერგიისა და სითბოს წარმოების დანიშნულება.
1960-იანი წლების დასაწყისში დაიწყო მუშაობა რეაქტორების შექმნაზე, რომლებიც შემდეგ საფუძვლად დაედო РБМК-ს. ზოგიერთი კონსტრუქციული გადაწყვეტა მუშავდებოდა ბელოიარსკის ატომური ელექტროსადგურის საცდელ ენერგეტიკულ რეაქტორებზე „მშვიდობიანი ატომი, დიდი“ («Атом Мирный Большой»): АМБ-1 (1964 წ) და АМБ-2 (1967 წ).
პირველი თაობა
РБМК ტიპის რეაქტორები ქრონოლოგიურად და ტექნიკური ევოლუციის მიხედვით სამ თაობად იყოფა. РБМК-1000 ტიპის პირველი რეაქტორის მშენებლობა დაიწყო 1966 წელს ლენინგრადის (სანქტ-პეტერბურგის) მახლობლად; ამავე წელს გადაწყდა ჩერნობილის ატომური ელექტროსადგურის მშენებლობაც. 1973 წელს შევიდა ექსპლუატაციაში მსოფლიოში პირველი РБМК-1000 ტიპის ატომური რეაქტორი, ლენინგრადის ატომური ელექტროსადგურის პირველი ენერგობლოკი.
РБМК-ს პირველ თაობას განეკუთვნებიან:
ლენინგრადის აეს-ის 1 და 2 ენერგობლოკები (1973, 1975);
კურსკის აეს-ის 1 და 2 ენერგობლოკები (1976, 1979);
ჩერნობილის აეს-ის 1 და 2 ენერგობლოკები (1977, 1978);
(სულ 6 ენერგობლოკი).
მეორე თაობა
ლენინგრადის აეს-ის მეორე რიგის (მე-3 და მე-4 ენერგობლოკები) პროექტირებისას გადაწყდა ამ ტიპის რეაქტორების გაუმჯობესება. პროექტის გადაკეთების მთავარი მიზეზი იყო უსაფრთხოების წესების გამკაცრება.
РБМК-ს მეორე თაობას განეკუთვნებიან:
ლენინგრადის აეს-ის მე-3 და მე-4 ენერგობლოკები,
კურსკის აეს-ის მე-3 და მე-4 ენერგობლოკები,
ჩერნობილის აეს-ის მე-3 და მე-4 ენერგობლოკები,
სმოლენსკის აეს-ის 1 და მე-2 ენერგობლოკები;
(სულ 8 ენერგობლოკი).
მესამე თაობა: ჩერნობილის ავარიის შემდეგ
ჩერნობილის აეს-ის ავარიამდე სსრკ-ში ასეთი რეაქტორების მშენებლობა ფართოდ იგეგმებოდა, თუმცა ავარიის შემდეგ РБМК ტიპის ახალი რეაქტორების მშენებლობა შეწყდა. 1986 წლის შემდეგ ექსპლუატაციაში შევიდა РБМК ტიპის რეაქტორები:
სმოლენსკის აეს-ის მე-3 ენერგობლოკი (1990);
იგნალინის აეს-ის მე-2 ენერგობლოკი (1987).
ლიტერატურა
Левин В. Е. Ядерная физика и ядерные реакторы. 4-е изд. — М.: Атомиздат, 1979.
Абрамов М. А., Авдеев В. И., Адамов Е. О. и др. Под общей редакцией Черкашова Ю. М. Канальный ядерный энергетический реактор РБМК. — М.: ГУП НИКИЭТ, 2006. 632 с.
Доллежаль Н. А., Емельянов И. Я. Канальный ядерный энергетический реактор. — М.: Атомиздат, 1980.
Емельянов И. Я., Михан В. И., Солонин В. И., под общ. ред. акад. Доллежаля Н. А. Конструирование ядерных реакторов. — М.: Энергоатомиздат, 1982.
ატომური ელექტროსადგურები
არფაჩაი (მრავალმნიშვნელოვანი)

არფაჩაი (მრავალმნიშვნელოვანი)
არფაჩაი შეიძლება აღნიშნავდეს:
არფაჩაი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში.
არფაჩაი — ქალაქი და რაიონი თურქეთში, ყარსის პროვინციაში.
არფაჩაი — მდინარე სამხრეთ კავკასიაში.
არფაჩაი — წყალსაცავი თურქეთსა და სომხეთში.
სიმონ I გურიელი

სიმონ I გურიელი — გურიის ერისთავი XIV საუკუნეში. მოხუცებულობის ჟამს პოლიტიკურ საქმიანობას ჩამოსცილებია და ბერად აღკვეცილა. მას განსაკუთრებული ღვაწლი მიუძღვის ზარზმის ტაძრის წინაშე. ცნობილია მისი ფრესკული პორტრეტი ზარზმაში, ტაძრის ჩრდილო-დასავეთით, გუმბათქვეშა ბურჯის სამხრეთ პირზე. რომლის წარწერაშიც სიმონ I გურიელი მოიხსენიება როგორც „ერისთავთერისთავი, მსახურთუხუცესი , სვანთა ერისთავი სუიმეონ გურიელი“.
ლიტერატურა
გურიის ერისთავები
კლასტოკარსტი

კლასტოკარსტი (klastikos — დამსხვრეული და კარსტი) — რელიეფის ზედაპირული და მიწისქვეშა ფორმების ერთობლიობა, რომელიც წააგავს კარსტს. წარმოიქმნება ნატეხი ქანების (კონგლომერატები, ქვიშაქვები, თიხები და სხვა) შემაცემენტებელი ხსნადი კომპონენტების ეროზიისა და გახსნის შედეგად. კლასტოკარსტი მიეკუთვნება ფსევდოკარსტს. იგი აერთიანებს მღვიმეებს, ძაბრებს, ქვაბულებსა და სხვა რელიეფის ფორმებს. კლასტოკარსტული მოვლენები ხასიათდება მექანიკური დენუდაციის სიჭარბით. შედარებით ნაკლებად მონაწილეობს ქიმიური დენუდაცია. ადგილი აქვს აგრეთვე დალექვასა და ჩამოქცევას.
ალევროლითების კლასტოკარსტი კირქვის, თაბაშირისა და მარილების, ჩვეულებრივ კარსტში გახსნის მსგავსად, გამოიხატება კირქვის, თაბაშირის ან მარილის ხსნარების შეზავებაში. მიწისქვეშა წყლები აზავებენ შემადგენელ წყლებს. ამასთან, კლასტოკარსტული პროცესების ინტენსივობა დამოკიდებულია შენაზავების კონცენტრაციაზე. ლიოსისებრ თიხნარში, რომელიც ევრაზიის ექსტრაგლაციალურ მხარეში გვხვდება, შეინიშნება მხოლოდ კარსტის ემბრიონული ფორმები — დუბეები. გვალვიან მხარეებში ცნობილია კარსტული ჭები, ხევები, ხიდები და ალევროლითების კლასტოკარსტის სხვა ფორმები.
ალევროლითების კლასტოკარსტი ფართოდ არის გავრცელებული უნგრეთში, რუმინეთში, უკრაინაში, ჩრდილოეთ კავკასიაში, ამიერკავკასიაში, ციმბირში, შუა აზიაში, ჩინეთში, ჩრდილოეთ ამერიკის სტეპებში, სამხრეთ ამერიკის პამპასებში და ავსტრალიის მშრალ დაბლობებში. ალევროლითების კარსტის ფართობია 30 მლნ. კმ². კონგლომერატის კლასტოკარსტი ხსნადი ცემენტით უფრო ფართოდაა განვითარებული. კონგლომერატის ცემენტს ჩვეულებრივ, წარმოადგენს კალციტი ან თაბაშირი. ცემენტის გახსნა განაპირობებს მღვიმეების, ძაბრებისა და ჩანაქცევების წარმოშობას.
კონგლომერატის კლასტოკარსტი ცნობილია დასავლეთ საქართველოში, კერძოდ, ცენტრალურ სამეგრელოსა და აფხაზეთში. რამდენადმე ფართოდ არის გავრცელებული ქვიშაქვის კლასტოკარსტი. თიხის კლასტოკარსტი წარმოიქმნება არიდული და სემიარიდული კლიმატის ფარგლებში. თიხოვანი კლასტოკარსტი აღწერილია ჩრდილოეთ კავკასიაში (მდინარე ჩეგემი), აღმოსავლეთ ამიერკავკასიაში (მდინარე მტკვარი), ჩრდილოეთ ამერიკაში (სამხრეთი დაკოტა, ნებრასკა). მცირე გავრცელებით სარგებლობს პიროკლასტური მასალის კლასტოკარსტი. საქართველოში მდებარე კლასტოკარსტული მღვიმეებიდან აღსანიშნავია ნაზოდელავოს მღვიმე, ყალიჩონის მღვიმე და სხვა. ტერმინი კლასტოკარსტი მეცნიერებაში დაამკვიდრა სპელეოლოგმა გიორგი მაქსიმოვიჩმა.
იხილეთ აგრეთვე
ფსევდოკარსტი
სქოლიო
რელიეფის ფორმები
სპელეოლოგია
გეომორფოლოგია
ფიჯი 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ფიჯი 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფიჯიმ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოთხედ იასპარეზა 1972 წელს, დასავლეთ გერმანიის ქალაქ მიუნხენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფიჯი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ოკეანეთის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჭყოპიანის წმინდა გიორგის ეკლესია

ჭყოპიანის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭყოპიანში. აგებულია XVI-XVIII საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია ნატეხი ქვითაა დუღაბზე ნაგები. ბოლო წლებში ცემენტით დაუდევრადაა შეკეთებული. გადახურულია ხის ორფერდა კონსტრუქციაზე დაწყობილი აზბესტით. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. აღმოსავლეთის სარკმელი სწორკუთხაა. ჩრდილოეთ კედელში აფსიდა არასრული ნახევარწრის ფორმისაა სწორკუთხა ნიშით. ეკლესიის კედლებში რამდენიმე ჯვრის გამოსახულებიანი ქვაა ჩადგმული.
რესურსები ინტერნეტში
კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პიზა

პიზა — ქალაქი იტალიის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ქალაქი განთქმულია კოშკით, რომელიც საკათედრო ტაძრის სამრეკლოს წარმოადგენს. მისი მშენებლობა დაიწყო 1173 წლის აგვისტოში და გაგრძელდა დაახლოებით ორასი წელი, მისი არქიტექტორის ვინაობა დღემდე უცნობია.
პიზის კოშკის ორიგინალურობას წარმოადგენს მისი გადახრილი ფორმა. წარსულში სჯეროდათ, რომ ეს გადახრა არქიტექტურული ჩანაფიქრი იყო, თუმცა შემდეგ გაირკვა, რომ მშენებლობის პროცესში გადაიხარა. სწორედ ეს ფორმა განაპირობებს მის უდიდეს პოპულარობას მსოფლიოში. თუმცა, როგორც ამტკიცებენ არქიტექტორები და შესაბამისი პროფესიის წარმომადგენლები, პიზის კოშკი სრულიად ვერტიკალურიც რომ იყოს, მაინც შთამბეჭდავი და ძალიან პოპულარული იქნებოდა.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
CNR - National Research Council
Leaning Tower - Official Website
Official site, including webcams
PisaUnicaTerra - Official Tourism Website
Virtual Pisa, Italy virtual reality movies and free mp3 audio guide
http://www.sssup.it/sssup/index.jsp?lang=en
, Pisa
სქოლიო
იტალიის ქალაქები
ტიმა

ტიმა - ქალაქი ცენტრალურ ეგვიპტეში. ტიმაში ჩამოედინება მდინარე ნილოსი. ქალაქი 4 მილითაა დაცილებული პროვინციის ადმინისტრაციულ ცენტრ სუჰაგს. ტიმა სუჰაგის საგუბერნატოროს მნიშვნელოვანი დასახლებული პუნქტია.
ეგვიპტის ქალაქები
სუჰაგის მუჰაფაზა
გალავანი

გალავანი — ძველი ქალაქის, ციხის, არქიტექტურული კომპლექსის (სასახლის, მონასტრის და ა. შ.) ირგვლივ შემოვლებული ქვის ან აგურის კედელი, რომელსაც თავდაცვითი მნიშვნელობა ჰქონდა. გალავნის სისტემაში ჩართული იყო სხვადასხვა სახის საფორტიფიკაციო ელემენტები — საბრძოლო კოშკები, ქონგურები, სალოდეები (დუროები), შესასვლელი კარიბჭეები. გალავანში, ჩვეულებრივ, იმ ადგილებში ეწყობოდა, სადაც ქალაქს საქარავნო თუ სხვა გზები ადგებოდა. მაგ., თბილისის გალავანში იყო განჯის, კოჯრის, დიღმის კარები, შესაბამის დასახლებულ პუნქტებში მიმავალი გზებისაკენ მიმართული.
აგრეთვე სათავდაცვო ნაგებობის ტიპი XVIII საუკუნის ქართლ-კახეთში, ჩვეულებრივ, გეგმით კვადრატული ან სწორკუთხა, კედელშემოვლებული ეზო, რომელსაც ჰქონდა ფართო ჭიშკარი და კოშკები (სხვა ნაგებობებიდან ზოგ გალავანში გვხვდება აგრეთვე მცირე ეკლესია). მტრის შემოსევის დროს გალავანში თავს აფარებდა სოფლის ან კუთხის მთელი მოსახლეობა საქონლიანად.
ლიტერატურა
ბერიძე ვ., ქსე, ტ. 2, გვ. 632, თბ., 1977
შენობა-ნაგებობები
pl:Mur obronny
შაჰდაღის ეროვნული პარკი

შაჰდაღის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი აზერბაიჯანში. მდებარეობს ყუბის, კუსარის, ისმაილის, გაბალის, ოღუზისა და შემახის რაიონებში.
ეროვნული პარკი შეიქმნა 2006 წელს და მისი ფართობი 1,159 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
აზერბაიჯანის ეროვნული პარკები
რესურსები ინტერნეტში
შაჰდაღის ეროვნული პარკი
აზერბაიჯანის ეროვნული პარკები
Manavi

Manavi is a village in the Georgian province of Kakheti. It is famous for its yellowish green wine, Manavis Mtsvane. In Georgia, wine drinking is central to the culture and is especially recommended for long celebrations. Olympic judoka Guram Gogolauri was born here.
See also
Kakheti
References
Populated places in Kakheti
Solenopsis germaini

Solenopsis germaini — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Purgaz

Purgaz or Inäzor Purgaz (Purgas) was an Erzän leader in the first half of the 13th century. He was a Grand Duke (inäzor) of the Erzän Principality of Purgaz. Being an ally of Volga Bulgaria, he resisted easterly Slavic expansion of Suzdalian Rus forces into the region. In later times, he became a symbol of Erzän independence and a figure of legend.
Life
Purgaz was named in the Russian chronicles several times. In January, 1229 his army repulsed a raid of the Russian princes Yaroslav Vsevolodovich, Vasily Konstantinovich and Vsevolod Konstantinovich. Then Purgaz defeated the Mokshan prince, Puresh In April, 1229 he tried to regain Nizhny Novgorod from the hands of Zalesyean Rus', which was formerly the Erzyan settlement of Obran Osh. His troops burned down the settlement, but the citadel stayed safe. Several months later he was defeated by Puresh. During Purgaz's reign his land noted an influx of Ruthenian Slavic peasants into it.
In the summer of 1237, he successfully resisted the advance of the Mongols, he was defeated between the autumn of 1238 and the winter of 1239.
Later perception
Since the 13th century, Purgaz had been idolized as a mythical hero; he started to be erroneously called a King of Mordovia. In the following centuries, Purgaz continued to be seen as an Erzän hero.
Sources
See also
Erzän Kiel
Erzän Mastor
Volga Finns
History of Mordovia
ბალუკოვსკაია

ბალუკოვსკაია — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუმზეროს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 19 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
ბალუკოვსკაია — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
სქოლიო
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
Yenikənd, Goychay

Yenikənd, Goychay
Yenikənd (also, Yenikend) is a village in the Goychay Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Kürdşaban.
References
Populated places in Goychay District
გოტიკური სახლები

გოტიკური სახლები — მდებარეობს პეტერგოფში, ალექსანდრიის გზატკეცილზე და ავროვას ქუჩაზე. სახლი არის ისტორიული და ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. აშენდა 1836-1842 წლებში, არქიტექტორ იოსებ შარლემანის პროექტით, თავდაპირველად სახლები გარშემორტყმული იყო გრენადერთა გვარდიის ხის ბარაკებით. სახლების მშენებლობა დაიწყო 1836 წლის დასაწყისში, გოტიკურ სტილში. ამავე დროს, მიმდინარეობდა სახლების მშენებლობა საიმპერატორო ოჯახებისა და უცხოური სამეფოსათვის. სახლები გაფორმებული იყო განსაკუთრებულად და შემკული იყო გასაოცარი გოტიკური სტილის დეტალებით. 1836 წლის ბოლოს დაიწყეს კიდევ ერთი სახლის აშენება წითელი აუზით, ეკლესიის ადგილზე. 1839 წელს დასრულდა ოთხი გოტიკური სახლის მშენებლობა. 1840-1842 წლებში, დაიწყო მეხუთე სახლის მშენებლობა, რომელსაც ასევე ეძახიან კოფიანსკის. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, სახლები გადაიქცა სანატორიუმებად, ხოლო მისი გაკოტრების შემდეგ სახლები გადაკეთდა ცალ-ცალკე სასტუმროებად.
გოტიკური სახლების ანსამბლი, პირველ რიგში, ალექსანდრიის საავტომობილო გზაზე მდებარე სამი სახლით ჩამოყალიბდა. სახლები ძირითადად ორსართულიანია. შემკულია გასაოცარი გოტიკური ტიპის თაღებით.
კომპლექსის საშუალო სახლი უფრო დიდია, ვიდრე სხვები, აქვს ცენტრალური ნაწილი მესამე სართულით. შუა სახლის გვერდითა ნაწილები ორსართულიანი კოშკის ფორმას ქმნიან, რომელთა პირველი სართულები სამკუთხა ბარის ფანჯრებით არის მორთული. გვერდითი სახლები ერთნაირია, მათ აქვთ ერთი სიუჟეტური შუა ნაწილი.
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები