PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Monsieur Hawarden

Monsieur Hawarden is a 1968 Belgian-Dutch drama film directed by Harry Kümel. The film was selected as the Dutch entry for the Best Foreign Language Film at the 42nd Academy Awards, but was not accepted as a nominee.
The film is an adaptation of Filip De Pillecyn's short story Monsieur Hawarden (1935) and Henri Pierre Faffin's novel Monsieur Hawarden (1932), both of which were inspired by an actual nineteenth century diary.
Plot
Meriora Gillibrand disguises herself as a man ('Monsieur Hawarden') to avoid prosecution for murdering her lover fifteen years ago. She is the last living member of a wealthy Vienna family, and has spent the years after the murder traveling Europe with Victorine, her female servant. Her travels provide her with an anonymous cloak that allows her freedom of movement but little peace of mind. Nearing middle age, the guilt and weariness of an empty life has her contemplating suicide as the only way out of her dilemma.
Cast
Ellen Vogel as Monsieur Hawarden / Meriora Gillibrand
Hilde Uitterlinden as Victorine
Joan Remmelts as Rentmeester Deschamps
Dora van der Groen as Mw. Deschamps
Xander Fisher as Axel, zoon van Rentmeester
Senne Rouffaer as Officier
Marielle Fiolet as Dienstmeisje
John Lanting as Walter, een bediende
Carola Gijsbers van Wijk as Corien, een dienstmeisje
Beppie Blokker as Emma, de kokkin
Ernie Damen as Hans, een bediende
Jan Blokker as Man met lantaarnplaatjes
Reception
The film was not a great commercial success upon its release. It received critical accolades, including prizes at festivals in Chicago, Edinburgh and Hyeres.
See also
List of submissions to the 42nd Academy Awards for Best Foreign Language Film
List of Dutch submissions for the Academy Award for Best Foreign Language Film
References
External links
1968 films
1968 drama films
1960s Dutch-language films
Belgian black-and-white films
Dutch black-and-white films
Films directed by Harry Kümel
Belgian drama films
Dutch drama films
Dutch-language Belgian films
Ephraim Sklyansky

Ephraim Sklyansky
Ephraim Markovich Sklyansky (– August 27, 1925) was a Soviet revolutionary and statesman. He was one of the founders of the Red Army, an associate of Leon Trotsky, and a major contributor to the communist victory in the Russian Civil War. His death by drowning during a visit to the USA caused enduring speculation that he may have been murdered.
Life and career
Ephraim Sklyansky was born into a lower middle class Jewish family in the township of Fastiv in Kiev Governorate (present-day Ukraine). In 1899, his family moved to Zhitomir. In 1911-16, he studied medicine at Kiev University, and joined the Bolsheviks as a student. After graduation, he was drafted, and served first in the infantry, and later as an army doctor, and became prominent in the clandestine military organizations of the Bolsheviks. At the time of the October Revolution, Sklyansky was a member of the Military Revolutionary Committee of the Petrograd Soviet, and was spotted by Trotsky when he took over as People's Commissar for War early in 1918. In his memoirs, Trotsky wrote:
Sklyansky was removed from his post in April 1924, and replaced by Mikhail Frunze, and made chairman of the Mossukno state textile trust. He was written out of almost every history of the civil war during the Stalin years although there is "no doubt about Sklyansky's crucial role in the conduct of military affairs."
Death by Drowning
In May 1925, Sklyansky left on a tour of Germany, France, and the United States to acquire technical information. He arrived in the USA in August, and four days later, on 27 August, went on a boat trip in Long Lake, in the Adirondack Mountains in Hamilton County, New York along with , the first head of Amtorg Trading Corporation. Both men were drowned.
The high-ranking Soviet defector Boris Bazhanov was convinced that Sklyansky had been drowned on Stalin's orders, and the alleged accident had been organized by and Genrikh Yagoda.
Sklyansky's and Khurgin's funeral, on Broadway on 31 August, which drew a crowd of about 500, was said to be New York City's "first Soviet funeral". A large wreath sent by Trotsky was prominently displayed. The speakers included the poet Vladimir Mayakovsky, who had been staying with Khurgin in New York, and was thrown into gloom by his death. According to Mayakovsky's biographer: "He never wrote a line about Khurgin's death. He could not tell the truth and he did not want to lie."
References
Isaac Deutscher, The Prophet Armed: Trotsky: 1879-1921
External links
biography (in Russian)
Russian revolutionaries
Ukrainian revolutionaries
Ukrainian Jews
Jewish socialists
1892 births
1925 deaths
Accidental deaths in New York (state)
Jewish Soviet politicians
Boating accident deaths
Old Bolsheviks
People of the Russian Civil War
მეტეორული ნაკადი

მეტეორული ნაკადი — მეტეორების ერთობლიობა, რომლებიც ხანგამოშვებით ან ყოველწლიურად დაახლოებით ერთსა და იმავე თარიღებშია შესამჩნევი (ღამით ვიზუალური და ფოტოგრაფიული დაკვირვებით, ხოლო დღისით რადიოლოკაციური დაკვირვებით). მეტეორული ნაკადის გამომწვევი მეტეორული სხეულები ერთადაა წარმოქმნილი და მოძრაობენ პარალელურად, რის გამო ცის თაღზე მათი ხილული გზები თითქოს ერთი წერტილიდან, ეგრეთ წოდებული რადიანტიდან გამოდის. მეტეორული ნაკადების დანახვა შესაძლებელია მზის ირგვლივ ელიფსურ ორბიტებზე მოძრავი მეტეორული სხეულების გუნდების დედამიწის ატმოსფეროსთან შეხვედრისას. კომპაქტური გუნდები მეტეორულ წვიმას იწვევს; მეტეორულ ნაკადებს სახელს არქმევენ იმ თანავარსკვლავედების მიხედვით, რომლებშიც მათი რადიანტებია, ან უახლოესი ბრწყინვალე ვარსკვლავების მიხედვით. შესწავლილია რამდენიმე ასეული მეტეორული ნაკადი. მათი უმრავლესობის ორბიტები უახლოვდება მოკლეპერიოდიანი კომეტების ორბიტებს. ამით დასტურდება, რომ მეტეორული ნაკადები წარმოიქმნება კომეტების ბირთვების დაშლით.
მეტეორული ნაკადები
ლეონიდები
პერსეიდები
დრაკონიდები
რესურსები ინტერნეტში
მეტეორთა საერთაშორისო ორგანიზაცია
გარი კრონკი. კომეტები და მეტეორული ნაკადები
მეტეორული ნაკადების კალენდარი
სქოლიო
ასტრონომიული მოვლენები
მეტეორული ნაკადები
სუმი

სუმი — მდინარე ფსიოლზე გაშენებული ქალაქი უკრაინაში.
დემოგრაფია
1897 - 70,53% უკრაინელები, 24,1% რუსები 2,6% ებრაელები, 2.67% სხვები
1926 - 80,7% უკრაინელები, 11,8% რუსები 5,5% ებრალები, 2% სხვები
1959 - 79% უკრაინელები, 20% რუსები, 1% სხვები
სუმის ოლქის ქალაქები
უკრაინის ადმინისტრაციული ცენტრები
ბოზუმი (აზერბაიჯანი)

ბოზუმი (აზერბაიჯანი)
ბოზუმი — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ჰაჯიყაბულის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ჰაჯიყაბულის რაიონის სოფლები
San Luis de Lucma District

San Luis de Lucma District is one of fifteen districts of the province Cutervo in Peru.
References
Claude-Françoise of Lorraine

Claude-Françoise of Lorraine
Claude of Lorraine (6 October 1612 – 2 August 1648) was the Duchess of Lorraine by marriage.
Early life
Born into an illustrious House of Lorraine, she was the younger daughter of Henry II, Duke of Lorraine, and his wife, Princess Margherita Gonzaga. Her elder sister was Nicole, Duchess of Lorraine.
Marriage
She married her first cousin Nicholas II, Duke of Lorraine, at Lunéville on 18 February 1634 and had the following children:
Ferdinand Philippe, Hereditary Prince of Lorraine, jure matris Duke of Bar (29 December 1639 – 1 April 1659)
Charles Léopold, Duke of Lorraine (3 April 1643 – 18 April 1690); married Eleonora Maria of Austria and had issue;
Anne Eléanore de Lorraine (12 May 1645 – 28 February 1648) died in infancy
Anne Marie Thérèse de Lorraine (30 July 1648 – 17 June 1661); Abbess of Remiremont, no issue;
Marie Anne de Lorraine (born 30 July 1648, date of death unknown).
Death
Claude Françoise died in Vienna, aged 35, having given birth to twins, Marie Anne and Anne Marie. She was buried at the Church of Saint-François-des-Cordeliers, Nancy, Lorraine.
Ancestry
|-
1612 births
1648 deaths
Claude Francoise
Claude Francoise
Deaths in childbirth
Claude Francoise
17th-century French people
სეისმოგრამა

სეისმოგრამა (ბერძნ. seismos – მიწისძვრა და gramma – ჩანაწერი, საწერი ნიშანი) — სეისმოგრაფის საშუალებით შესრულებული ჩანაწერი მიწისძვრის ბიძგებისა. ჩაწერის ტექნიკა სხვადასხვაგვარია. სეისმოგრამის აღსაწერად მიღებულია საერთაშორისო აღნიშვნები, რომელიც ეფუძნება ლათინურ სახელწოდებებს.
სქოლიო
სეისმოლოგია
სენტ-კილდა

სენტ-კილდა (შოტლ. Hiort) — არქიპელაგი ჩრდილოეთის ყინულოვან ოკეანეში, კუნძულ ჩრდილოეთ უისტიდან 64 კმ-ით ჩრდილოეთით. შეიცავს შოტლანდიის ყველაზე დასავლეთით მდებარე შორეული ჰებრიდის კუნძულებს. უდიდესი კუნძულია ჰირტა, რომლის ზღვის ფრიალო კლდეებიც უმაღლესია მთელს გაერთიანებულ სამეფოში.
ბოლო ორი ათასწლეულის განმავლობაში, სენტ-კილაზე პერმანენტული დასახლებები შეიმჩნეოდა, მაგრამ მოსახლეთა რიცხვი 180 ადამიანს არასოდეს აღმატებოდა. 1930 წელს, კუნძულ ჰირტას მთლიანი მოსახლეობა ევაკუირებულ იქნა. ამჟამად, კუნძულზე მხოლოდ მუშები, მოხალისეები ან მომუშავე მეცნიერები ცხოვრობენ, ისიც ზაფხულის პერიოდში.
კუნძულების მემკვიდრეობა მოიცავს ისტორიულ და პრეისტორიულ უნიკალურ არქიტექტურას, მიუხედავად იმისა, რომ ყველაზე ადრინდელი ჩანაწერები კუნძულზე სიცოცხლის შესახებ, გვიანდელ შუა საუკუნეებს მიეკუთვნება. თუმცა კუნძულებზე აღმოჩენილია ნეოლითის ხანის ნასახლარები. ჰირტაზე მდებარე შუა საუკუნეების სოფელი XIX საუკუნეში აღადგინეს, მაგრამ პირველმა მსოფლიო ომმა კუნძულის მოსახლეობა თითქმის მთლიანად შეიწირა.
1986 წელს კუნძულები მათი უნიკლაური ბუნებრივი და ისტორიული ძგელების გამო იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
1930 - evacuation of St Kilda
abandonedcommunities.co.uk
Revised nomination of St Kilda for inclusion on the World Heritage Site List
"Revised Nomination of St Kilda for inclusion in the World Heritage Site List"
"St Kilda"
"St Kilda - Death of an Island Republic"
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გაერთიანებულ სამეფოში
გაერთიანებული სამეფოს კუნძულები
მეურვეობა

მეურვეობა — მოქალაქეთა პირადი და ქონებრივი უფლებებისა და ინტერესების დაცვის სამართლებრივი ფორმა, რომელიც წესდება შვიდი წლის ასაკს მიუღწეველ ბავშვებზე, აგრეთვე, პირზე, რომელიც სასამართლოს მიერ აღიარებულია ქმედუუნაროდ ავადმყოფობის ან ჭკუასუსტობის გამო.
მეურვეობა უწესდება ბავშვს, რომელიც მშობლების გარდაცვალების, ავადმყოფობის ან სხვა მიზეზით დარჩა მშობლების მეთვალყურეობის გარეშე. ქმედუუნაროდ აღიარებულ პირს მეურვეობა უწესდება, რადგანაც მას არ შეუძლია დამოუკიდებლად განახორციელოს თავისი უფლებები და შეასრულოს მოვალეობები. ბავშვზე მეურვეობა ეკისრება განათლების, ხოლო ქმედუუნაროდ აღიარებულ პირზე - ჯანმრთელობის ადგილობრივ ორგანოს. მეურვე ინიშნება მხოლოდ მისი თანხმობით და ამ მოვალეობას იგი ასრულებს უსასყიდლოდ. მეურვე მოვალეა იზრუნოს სამეურვეო პირის რჩენისათვის, შეუქმნას მას აუცილებელი ყოფითი პირობები, უზრუნველყოს მოვლითა და მკურნალობით, დაიცვას მისი უფლებები და ინტერესები. სულით ავადმყოფის მეურვე მოვალეა, აგრეთვე, თვალყური ადევნოს სამეურვეო პირის მუდმივ სამედიცინო მომსახურებას. მეურვე განსაკუთრებული უფლებამოსილების გარეშე წარმოადგენს სამეურვეო პირის უფლებებსა და ინტერესებს მესამე პირებთან ურთიერთობაში, მათ შორის სასამართლოშიც.
ლიტერატურა
საოჯახო სამართალი
ლეკური ყურძენი

ლეკური ყურძენი, ლაკი (ლაყი) — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში კახეთიდან.
სულხან-საბას განმარტებით: ლეკი ეწოდების „თხლესა ქვე დალეკებულსა“.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი, საშუალო ან სუსტად დანაკვთული. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია აბლაბუდისებრ-ჯაგრისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ან დიდი ზომისაა, ფართო კონუსური ფორმის, დატოტვილი, ხშირად უფორმო, ზოგჯერ ცილინდრულ-კონუსური ან კონუსური, კუმსი, იშვიათად საშუალო სიკუმსის. მარცვალი მუქი ლურჯია, თითქმის შავი ფერის, საშუალო სიდიდის, მომრგვალო, იშვიათად მცირედ ოვალური და სქლად დაფარული ცვილისებრი ნაფიფქით. კანი უხეში და მკვრივი აქვს. რბილობი — ხორციანი, წვენი — შეუფერავი.
ვაზი ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანია. ყურძენი სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. მტევნის საშუალო წონა 250-300 გრამია. საჰექტარო მოსავლიანობა 7.8-8.5 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7.5-8.0 გ/ლ-ს.
ლეკური ყურძენი გამოიყენება სუფრის წითელი ღვინის დასამზადებლად. ღვინო დაბალექსტრაქტული და სუსტად შეფერილია.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 211
კახეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Hagnau am Bodensee

Hagnau am Bodensee is a commune and a village in the district of Bodensee in Baden-Württemberg in Germany. It lies on the north shore of Lake Constance (Bodensee in German).
Literature
(en) Tourist Information Hagnau (Editor): Hagnau Lake Constance. For the best times of the year. (leaflet about 2008).
References
External links
Official Homepage of Hagnau, Lake Constance
HDR Photos of Hagnau am Bodensee, October 2013
Bodenseekreis
Populated places on Lake Constance
ბეჰეირის მუჰაფაზა

ბეჰეირის მუჰაფაზა
ბეჰეირა არის ეგვიპტის 29 საგუბერნატოროდან ერთი. საგუბერნატორო მდებარეობს ეგვიპტის ჩრდილოეთ ნაწილში , ნილოსის დელტის და მდინარე ნილოსის დასავლეთ სანაპიროზე. ბეჰეირას საგუბერნატოროს გასასვლელი აქვს ხმელთაშუა ზღვაზე. პროვინციას ესაზღვრება 6 ეგვიპტიური საგუბერნატორო : ალექსანდრია, მატრუჰი, ოქტომბრის 6, მონუფია, გარბია და ქაფრ-ელ-შაიხი.
საგუბერნატოროს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი დამანჰური. საგუბერნატოროს ფართობი შეადგენს 10 130 კმ². 2006 წლის მონაცემებით ბეჰეირას მოსახლეობა 4 737 129 ადამიანიას შეადგენს. პროვინციაში ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული. საგუბერნატოროს მმართველია მუჰამედ შაარავი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
საგუბერნატორო იყოფა 13 ადმინისტრაციულ ერთეულად (რაიონად). პროვინციაში 14 ქალაქია, 417 სოფელი. სართო ჯამში პროვინციაში 5333 დასახლებული პუმქტიაესენია. პროვინციის ქალაქებია:
რაშიდი
შუბრა-ჰეითი
იტაი-ელ-ბარუდი
აბუ-ჰომსი
ხოუშ-ისა
ქაფრ-ედ-დავარი
დალნაგათი
კომ-ჰამადა
დამანჰური
მაჰმუდია
იდქუ
აბუ-ელ-მატამირი
რაჰმანია
ახალი ნუბია
ბადი-ნატრუნი
ბადრი
ცნობილი ბეჰეირაელები
აჰმედ ზაველი — ნობელის ლაურეატი ქიმიაში
ტაუფიქ ელ-ჰაკიმი — მწერალი
ჰასან ელ-ბანა —
იხილეთ აგრეთვე
ეგვიპტის მუჰაფაზები
ეგვიპტის მუჰაფაზები
.cc

.cc — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ქოქოსის კუნძულებისთვის (კილინგი).
რესურსები ინტერნეტში
cc
ქოქოსის კუნძულები
he:סיומת אינטרנט#טבלת סיומות המדינות
sv:Toppdomän#C
Terra Nova, Pernambuco

Terra Nova, Pernambuco
Terra Nova is a municipality in the Brazilian state of Pernambuco. 578.5 km from the state's capital, Recife, it is located in the semi-arid Sertão. The estimated population in 2020, according to the Brazilian Institute of Geography and Statistics (IBGE) was 10,206 inhabitants and the total area is 318.71 km2. The municipality was created in 1958 by state law.
Its current mayor is Aline Freire of Avante, elected in 2020.
Geography
State - Pernambuco
Region - São Francisco Pernambucano
Boundaries - Serrita (North); Cabrobó (South); Salgueiro (East); Parnamirim (West)
Area - 318.71 km2
Elevation - 363 m
Drainage Basin - Terra Nova River
Vegetation - Caatinga (xeric shrubland)
Climate - Semi arid (Sertão) Köppen: BSh
Annual average temperature - 26.0 °C
Distance to Recife - 578.5 km
Economy
The main economic activities in are agribusiness, especially the raising of goats, sheep, cattle, pigs, chickens and plantations of onions, tomatoes and rice.
Economic Indicators
Economy by Sector (as of 2013)
Health Indicators
References
External links
Official site of the Prefeitura (mayor and city hall)
Official site of the Câmara Municipal (city council)
Municipalities in Pernambuco
თბილისასწვერი

თბილისასწვერი — მთა საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭა-ლეჩხუმის კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, მდინარე ჭანჭახის მარჯვენა შენაკადის — ბუბისწყლის სათავეებში, სიმაღლე 4429 მ. თბილისასწვერი აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. რელიეფი მკვეთრად დანაწევრებულია, ახასიათებს თანამედროვე გამყინვარება. მათზე თითქმის არ არის მცენარეული საფარი.
ლიტერატურა
რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის მთები
გროტესკი

გროტესკი: (< იტალ. ) — მიწისქვეშა ნაგებობები, რომლებიც მორთული იყო ორნამენტით, რომელშიც სასაცილოდ იყო შერწყმული მცენარეების, ცხოველების და ადამიანების გამოსახულებანი. სტილი, როცა უსაზღვრო კარიკატურულ გაზვიადებაზე, ურთიერთგამომრიცხავ კონტრასტებზე, პარადოქსებზე აგებული ფანტაზიით დეფორმირებულია სინამდვილე.
იგი განსხვავდება ალეგორიისგან, რომელშიც ზუსტად და რაციონალურად შერჩეულია შემცვლელი. ილია ჭავჭავაძის „კაცია ადამიანი?!“, არის გროტესკის მაგალითი ქართულ ლიტერატურაში.
რესურსები ინტერნეტში
გროტესკი — უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ტერმინები
ლიტერატურული ტერმინები
Aşağı Seyidəhmədli

Aşağı Seyidəhmədli (also, Ashaga Seyd-Akhmedly and Ashagy Seidakhmedli) is a village in the Fuzuli District of Azerbaijan.
References
Populated places in Fuzuli District
1976–77 snooker season

1976–77 snooker season
The 1976–77 snooker season was a series of snooker tournaments played between September 1976 and May 1977. The following table outlines the results for the ranking and the invitational events.
Calendar
Official rankings
The top 16 of the world rankings.
Notes
References
External links
1976
Season 1977
Season 1976
ერქომაიშვილები

ერქომაიშვილები — გურული ხალხური სიმღერების მომღერალ-მგალობელთა ტრადიციული ოჯახი. ცხოვრობდნენ სოფელ მაკვანეთში. განსაკუთრებით გამოირჩევა გიგო ერქომაიშვილის სამი ვაჟი - არტემი, ანანია, ვლადიმერი და არტემის შვილიშვილი ანზორი.
ისტორია
ერქომაიშვილები თავდაპირველად ასკანაში ცხოვრობდნენ. გიორგი ერქომაიშვილი ადრე გარდაიცვალა და დარჩა მისი შვილი თომა მეუღლით და მცირეწლოვანი ივანეთი. ივანეს იშვიათი, „გამყივანი“ ხმა ჰქონდა. ივანე ამღერეს მისი ბატონის, ტელემაკ ასათიანის ქალისა და აკეთელი სოფრომ მგელაძის ქორწილში. მისმა ნამღერმა ასკნანლებს აკეთლებზე გაამარჯვებინა. ქორწილის შემდეგ ტელემაკ ასათიანმა ივანე თავის სიძეს აჩუქა.
ივანე აკეთში დაოჯახდა და ეყოლა სამი შვილი, რომელთაგან ორი, ბეგლარი და მიხეილი, სახადით ადრე გარდაიცვალა. ჩქარა მათ ივანე და მისი მეუღლე მიჰყვნენ და დარჩა მხოლოდ გიგო. გიგო ერქომაიშვილი ნათლია სოფრომ მგელაძემ თავის და ჯაჯიკს მისცა აღსაზრდელად მაკვანეთში. გიგო მაკვანეთში დაოჯახდა, ცოლად შეირთო ცნობილი მომღერლის, გიორგი ბაბილოძის და ეგვიტი. ეყოლა ათი შვილი, მათგან ცნობილი გახდა სამი: არტემი, ანანია და ვლადიმერი. გიგო ერქომაიშვილმა შექმნა გუნდი სოფელში. გიგოს გუნდი სოფლის ეკლესიაში გალობდა 1860-70-იან წლებში.
გიგო ერქომაიშვილის გუნდი
გიგო ერქომაიშვილის ჩანაწერები ერთ-ერთი უძველესი ჩანაწერებია. მისი გუნდის მიერ ნამღერი 50 სიმღერა 1907 წელს ჩაწერეს გერმანელებმა თბილისში. გიგო ერქომაიშვილის გუნდში მღეროდნენ გიორგი ბაბილოძე, ივლინე კეჭაყმაძე, ერმილე მოლარიშვილი, გიორგი იობიშვილი, ნანიკო ბურძგლა, ლუკა თოიძე და არტემ ერქომაიშვილი. მომღერლების თბილისში დაბინავების ხარჯები ლიხაურელმა მასიკო სალუქვაძემ გაიღო. მომღერლები შეხვდნენ აკაკი წერეთელს.
არტემ ერქომაიშვილის გუნდი
1927 წელს არტემ ერქომაიშვილმა ქუთაისში ჩატარებულ I რესპუბლიკურ ოლიმპიადაზე ბათუმის გუნდი გაიყვანა. გუნდში მღეროდნენ გიგო, არტემ, დავით, ანანია და ვლადიმერ ერქომაიშვილები. ჟიურიმ გუნდს I ადგილი და უმაღლესი ჯილდო მიაკუთვნა. 1929 წელს გუნდი გამოვიდა თბილისში II რესპუბლიკურ ოლიმპიადაზე. 1930 წელს კი მონაწილეობა მიიღო თბილისში, რუსთაველის თეატრში გამართულ გამარჯვებული გუნდების კონცერტში. ამის შემდეგ არტემ ერქომაიშვილის გუნდი მიიწვიეს ლენინგრადში, მოსკოვსა და ხარკოვში.
ცნობილი ერქომაიშვილები
გიგო ერქომაიშვილი
არტემ ერქომაიშვილი
ანანია ერქომაიშვილი
ვლადიმერ ერქომაიშვილი
ანზორ ერქომაიშვილი
ლიტერატურა
გეგეჭკორი ვ., ქართული ხალხური სიმღერის ოსტატები, წგნ. 1—3, თბ., 1954—1966;
ჟურნალი „ოზურგეთი“, გვ. 3, 24 — 2001
ანზორ ერქომაიშვილი, „შავი შაშვი ჩიოდა“ — „ნაკადული“, თბილისი, 1988
მაჩეტე კლავს

მაჩეტე კლავს — 2013 წლის მძაფრ-სიუჟეტიანი ფილმი, რომლის სცენარის ავტორი და რეჟისორია რობერტ როდრიგესი. ფილმი არის როდრიგესის 2010 წლის ფილმ „მაჩეტეს“ გაგრძელება. მსახიობები დენი ტრეხო, მიშელ როდრიგესი და ჯესიკა ალბა, რომლებიც პირველ ნაწილში მონაწილეობენ, მთავარ როლებს მეორე ნაწილშიც ასრულებენ. მეორე ნაწილში ჩნდებიან ახალი პერსონაჟები, რომლებსაც განასახიერებენ ლედი გაგა, ანტონიო ბანდერასი, ემბერ ჰერდი, სოფია ვერგარა, ვანესა ჰაჯენსი და სხვა.
ახალ ფილ­მში დე­ნი ტრე­ხოს გმირი მა­ფი­ასა და დამ­ნა­შა­ვე­თა დაჯ­გუ­ფე­ბას უ­პი­რის­პირ­დე­ბა, რომ­ლე­ბიც მე­სა­მე მსოფ­ლიო ომის დაწყე­ბას გეგ­მა­ვენ. ფილმში შედგა პოპ-მომღერალ ლედი გაგას კინო-დებიუტი, რომელიც განასახიერებს მეორეხარისხოვან როლს. ფილმში გაგას პერსონაჟი „ქამელეონი“ არის მკვლელი, რომელიც ცდილობს მაჩეტეს მოკვლას. ფილმის გადაღებები 2012 წლის ზაფხულში მიმდინარეობდა ტეხასის შტატში. ფილმი კინოგაქირავებაში 2013 წლის 11 ოქტომბერს გამოვიდა.
როლებში
დენი ტრეხო — მაჩეტე კორტესი
მიშელ როდრიგესი — ლუზი/ის
მელ გიბსონი — ლუთერ ვოზი
ჯესიკა ალბა — სართან რივერა
ჩარლი შინი — ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტი.
სოფია ვერგარა — ქალბატონო დეზდემონა
დემიენ ბიჩერი — მენდეზი
ემბერ ჰერდი — ქალბატონი სან ანტონიო
ლედი გაგა — ელ ქამელეონი
ანტონიო ბანდერასი — გრეგორი კორტეზი
ზოი სალდანა — ლიზა
ედვარდ ჯეიმზ ოლმოსი
ვანესა ჰაჯენსი — სერეზა
კუბა გუდინგ უმცროსი — ელ ქამელეონ
უილიამ სელდერი — შერიფი დოაკერი
ალექს ვეგა — ქილჯოი
მარკო ზარორი — ზარორი
ტომ სავინი — ოსირის ამანპოული
ელექტრა და ელიზა აველანები — მედდა მონა და მედდა ლიზა
ვინსენტ ფუენტესი — მზარეული კაბრიტო
სამუელ დეივისი — Clebourne
ბილი ბლერი — ბილი
ედგარ არეოლა — ესტებანი
სოფია ჰონგი — ქალბატონი ჰიუსტონი
ჰევენ ელიზაბეტ ფერანი — ქალბატონი ამარილო
ვიკი სოლისი — ქალბატონი დ
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
2013 წლის ფილმები
ამერიკული ფილმები
დაკატუა

დაკატუა — მდინარე ბანგლადეშსა და ინდოეთში. მისი სიგრძე 207 კმ-ია. ინდოეთში შესვლის შემდეგ, კომილის რაიონში, ქალაქ რაიპურის სიახლოვეს ერწყმის მდინარე მეგჰნას.
სქოლიო
ბანგლადეშის მდინარეები
ინდოეთის მდინარეები
450-იანები

450-იანები
პოლიტიკა
ეკონომიკა
კულტურა
კლდისწყარო (ალის თემი)

კლდისწყარო (ალის თემი)
კლდისწყარო — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში, (ალის თემი). ლიხის ქედის აღმოსავლეთ მთისწინეთზე. ზღვის დონიდან 800 მეტრი. ხაშურიდან 10 კილომეტრი. 2006 წლის 1 იანვრის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 26 კომლი, სულ 35 ადამიანი. სოფელში დგას წმინდა გიორგის ეკლესია.
დემოგრაფია
2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 34 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, სოფელში ცხოვრობს 12 კაცი, საიდანაც 8 მამაკაცია, ხოლო 4 ქალი
XVIII საუკუნის პირველი ნახევრის ხალხთა აღწერის დავთრის მიხედვით სოფელში ცხოვრობს 13 კომლი და ერთი ღარიბი ბოგანო. მათი გვარებია: ჭალიძე, პეტრიაშვილი, ბიწაძე, გოშნიაშვილი და შაქარაშვილი. ამავე დოკუმენტიდან ირკვევა, რომ სოფლიდან აყრილა და სხვაგან გადასახლებულა იმერული წარმოშობის ერთი კომლი.
1728 წელს შედგენილი თბილისის ვილაიეთის დიდი დავთრის მიხედვით სოფელი კლდისწყარო შედის თბილისის ვილაიეთის გორის ლივის ამილახვრის ნაჰიეში. სოფელში მცხოვრები 25 კომლი იხდის ყველა საოსმალო გადასახადს, რომლის ჯამიც შეადგენს 5436 ახჩას.
1930 წლის 15 ნოემბრის მონაცემებით კლდისწყაროში 53 კომლი ცხოვრობს. სულ 231 ადამიანი. ამ დროს აქ სახლობდნენ გვარები: გონგლაძე, გელაშვილი, ჯოჯიშვილი, საძაგლიშვილი.
სოფელში ამჟამად ცხოვრობენ გონგლაძეები, გელაშვილები, მჭედლიძეები, ჩადუნელები და სხვა.
ისტორია
სოფელი კლდისწყარო პირველად ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება 1685 წელს გიორგი XI-ის დროს (მეფობდა 1676-1688 და 1703-1709 წწ.) შედგენილ წყალობის წიგნში ბეგთაბეგ შანშეან მარტეროზიშვილისადმი, რომლის მიხედვითაც გიორგი მეფე სამეფო კარის მდივანს შანშეან მარტეროზიშვილს უბრუნებს თავის კუთვნილ მიწებს და ამბობს: ამ დოკუმენტიდან ირკვევა, რომ სოფელი კლდისწყარო XVII საუკუნის ბოლოს მარტეროზიშვილების კუთვნილება იყო.
ვახუშტი ბატონიშვილი იცნობს კლდისწყაროს და დატანილი აქვს რუკაზე. იოანე ბატონიშვილი კი 1795 წელს სურამის წყლის აღწერისას აფიქსირებს მას, მაგრამ როგორც ნასოფლარს.
XVIII საუკუნეში შედგენილ მოლაშქრეთა დავთრის ნაწყვეტის მიხედვით კლდისწყაროდან ლაშქარში გაწვეული ყოფილან: პეტრიაშვილი დათუნა, ჭალიძე დათუნა, ჭალიძე ბერუკა, პეტრიაშვილი ბერუკა, ჭალიძე ნიკოლოზი, პეტრიაშვილი პაპუნა, გოშნიაშვილი პაპუნა, ბიწაძე გიორგი, შაქარაშვილი სეხნია, პეტრიაშვილი ბერიდა ჭალიძე იორდანე.
1715 წელს შედგენილი განჩინება ელიზბარ დავითაშვილისა და გიორგი რამაზიშვილის მამულის საქმის შესახებ გვამცნობს, რომ სოფელი კლდისწყარო დავითაშვილს დარჩენია და მისი სამფლობელი გამხდარა.
ლიტერატურა
ლაბაძე ჯ., ტილიანას ხეობის სოფლების ისტორია, მასალები საქართველოს სოფლების ისტორიისათვის, ტ. IV, თბილისი, 2022
სქოლიო
ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
NBA lockout

NBA lockout
The NBA lockout may refer to any of the four lockouts in the history of the National Basketball Association:
The 1995 NBA lockout, which lasted for three months before the 1995–96 season.
The 1996 NBA lockout, which lasted for a couple of hours before the 1996–97 season.
The 1998–99 NBA lockout, which lasted for more than six months and forced the 1998–99 season to be shortened to 50 regular season games per team and that season's All-Star Game to be canceled.
The 2011 NBA lockout, which lasted for five months and forced the 2011–12 season to be shortened to 66 regular season games per team.
See also
MLB lockout
MLS lockout
NFL lockout
NHL lockout
References
lockout
Lockout
Sports labor disputes in the United States