PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Taganrog Bay

Taganrog Bay is the northeastern arm of the Sea of Azov. It also may be perceived as a flooded estuary of the Don River.
Geography
The bay serves as a natural boundary between the Kuban coast line in Russia and the northern Azov littoral region in Ukraine and Russia.
At its northeast end is the mouth of the Don River. Length: about , width at the mouth: , median depth: about . It may freeze some winters from December to March.
Three other rivers, the Kalmius, Mius and the Yeya, flow into the bay. The flow of water into the bay is the chief factor for current development in the Sea of Azov.
Landforms
Its mouth is marked by the Dolgaya Spit on the south and the Bilosaray Spit (Bilosarayska Spit) on the north. It abounds in sandy spits that partly enclose shallow bays. The bay contains "Sandy Isles" (Песчаные острова, Пісчані острови).
The major ports are Taganrog, Mariupol (Ukraine), and Yeysk. Rostov-on-Don is a few miles up the Don river.
Water
The concentration of salt water in the Gulf is uneven. East, the most shallow part of the bay, which receives water directly to Don desalinized, and the westernmost osolonena, as is often subjected to the direct effects of Azov water. Taganrog Yeisk in Russia and Mariupol in Ukraine are the main ports of Taganrog Bay.
One strange phenomenon is the presence of both fresh and salt water in the bay. The water in the eastern and shallower part of the bay, which receives water from the Don River, is mostly desalinized. The western end of the bay is completely salt water.
See also
Don River Basin
References
Bays of the Sea of Azov
Bays of Ukraine
Russia–Ukraine border
Bays of Krasnodar Krai
Bodies of water of Rostov Oblast
Don basin
შურდული (ჟურნალი)

შურდული (ჟურნალი)
„შურდული“ — ქართული ყოველკვირეული იუმორისტული ჟურნალი. გამოდიოდა 1907 წელს თბილისში გაზეთ „შუამავლის“ შემდეგ. რედაქტირებელ-გამომცემელი — ს. თავდიაშვილი. პირველ ნომერში გამოქვეყნებულია სამგლოვიარო განცხადებები და ნეკროლოგი ილია ჭავჭავაძის გარდაცვალების გამო. ჟურნალში დაბეჭდილია იუმორისტული მოთხრობები, პაროდიები, გამოცანები, ოსკარ შმერლინგისა და შალვა ქიქოძის კარიკატურები, ხუმარას (ვარლამ რუხაძე), ეშმაკის (ნესტორ კალანდაძე), მიმინოს (ვანო ხანდამაშვილი), თაგუნას (შალვა შარაშიძე) და სხვათა ნაწარმოებები.
ლიტერატურა
ქართულენოვანი ჟურნალები
მინი
პოლიკარპე მურღულია

პოლიკარპე მურღულია
პოლიკარპე (პოკო) ლევანის ძე მურღულია (დ. 13 თებერვალი, 1900, ქუთაისი — გ. 25 ოქტომბერი, 1973, თბილისი) — ქართველი თეატრალური მოღვაწე, რეჟისორი.
ბიოგრაფია
ჯერ კიდევ 12 წლის მოსწავლემ, ქუთაისის კლასიკური გიმნაზიის სცენაზე დადგა ი. ჭავჭავაძის „კაკო ყაჩაღი“ და თვითონაც მონაწილეობდა როგორც მსახიობი. აქედან დაწყებული, სადაც არ უნდა ყოფილიყო, რაც არ უნდა ეკეთებინა, მუდამ თეატრზე ფიქრობდა, ამ ოცნებით ცხოვრობდა.
1921 წელს შევიდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, მაგრამ თეატრისადმი სიყვარულმა გადასძლია და აკაკი ფაღავას ხელმძღვანელობით რუსთაველის თეატრიდან არსებული სტუდიის დამთავრების შემდეგ აქვე დაიწყო მოღვაწეობა. რუსთაველის თეატრიდან კოტე მარჯანიშვილის წასვლის შემდეგ იგი თან გაყვა თავის მასწავლებელს ქუთაისში და მხარში ედგა ახალი თეატრის ჩამოყალიბების საქმეში. პ. მურღულიას მცირე წვლილი როდი მიუძღვის 1929-1930 წლებში ამ სახელოვანი კოლექტივის გასტროლებში, როდესაც თეატრმა თავისი მდიდარი შემოქმედება გაიტანა ხარკოვსა და მოსკოვში.
კოტე მარჯანიშვილის გარდაცვალების შემდეგ პოკო მურღულია წავიდა თეატრიდან და „სახკინმრეწვში“ დაიწყო მუშაობა. ახალგაზრდა მსახიობი მთავარ როლებს ასრულებდა ფილმებში: „პრომეთე“, „ზაპოროჟიელი დუნაის გაღმა“ და სხვა. ამ ფილმებში სხვებთან ერთად მონაწილეობდნენ შოთა ნოზაძე და ჩვენი სახელოვანი მომღერლის ნანი ბრეგვაძის მამა — გიორგი (გიგა) ბრეგვაძე.
ნიჭიერი ხელოვანი გამოირჩეოდა შესაშური ორგანიზატორული უნარითაც. სხვადასხვა დროს მუშაობდა რუსტაველის თეატრის, სახელმწიფო ცირკის, გრიბოედოვის სახელობის რუსული დრამატული თეატრის დირექტორად. დიდი ღვაწლისა და უანგარო ამაგისათვის მინიჭებული ჰქონდა საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის საპატიო წოდება. დაჯილდოვებული იყო ორდენებით და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 279, თბ., 1994
ქართველი რეჟისორები
დაბადებული 13 თებერვალი
დაბადებული 1900
გარდაცვლილი 25 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1973
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
გროსჰორნი

გროსჰორნი — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში, ბერნისა და ვალეს კანტონების საზღვარზე. მდებარეობს ლაუტერბრუნენის კედლის შუაგულში.
რესურსები ინტერნეტში
Grosshorn on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
რიკლა

რიკლა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის ვალდეხალონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 90,66669 კმ². მოსახლეობა — 2869 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
რიკლის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - რიკლა
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ტიუბუ

ტიუბუ — რეგიონი ცენტრალურ იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუზე. აერთიანებს 9 პრეფექტურას: აიტი, ფუკუი, გიფუ, ისიკავა, ნაგანო, ნიიგატა, სიძუოკა, ტოიამა და იამანასი, ზოგჯერ რეგიონს მიაკუთვნებენ აგრეთვე მიეს პრეფექტურასაც. ტიუბუს ესაზღვრება კანტოსა და კანსაის რეგიონები. ფართობი 72,572.34 კმ², 2010 წლის მდგომარეობით ტიუბუს რეგიონში ცხოვრობდა 21,715,822 ადამიანი. უდიდესი ქალაქია ნაგოია. იაპონიის ალპების მეშვეობით რეგიონი იყოფა ორ ნაწილად: ერთი მიმართულია წყნარი ოკეანისაკენ, ხოლო მეორე — იაპონიის ზღვისაკენ. ტიუბუს ტერიტორიაზეა იაპონიის უმაღლესი წერტილი, ვულკანი ფუძიამა (3776 მ).
სქოლიო
იაპონიის რეგიონები
Armudlu, Qakh

Armudlu, Qakh
Armudlu (also, Armutlu) is a village in the Qakh Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Qaşqaçay.
References
Populated places in Qakh District
av:Генуб
Dolbogene

Dolbogene is a monotypic moth genus in the family Sphingidae erected by Walter Rothschild and Karl Jordan in 1903. Its only species, Dolbogene hartwegii, or Hartweg's sphinx, was first described by Arthur Gardiner Butler in 1875. It is found from Texas and southern Arizona to Mexico and Guatemala. Only a small number have been caught and not much is known about the biology of this species.
The wingspan is 54–61 mm. The upperside of the forewing is brown with dark brown and white markings and a light round spot. The upperside of the hindwing has a dark spot and the forewing has a small dark patch. Adults have been recorded in July and August.
References
Sources
James P. Tuttle: The Hawkmoths of North America, A Natural History Study of the Sphingidae of the United States and Canada, The Wedge Entomological Research Foundation, Washington, DC 2007, .
Sphingini
Monotypic moth genera
Taxa named by Walter Rothschild
Taxa named by Karl Jordan
Moths described in 1875
პლანო კარპინი

პლანო კარპინი
ჯოვანი და პიან დელ კარპინე, ან პლანო კარპინი (დ. 1182 — გ. 1252) — იტალიელი მოგზაური.
პლანო კარპინიმ მოგზაურობა, რომელიც 1245-1247 წლებს მოიცავს, საფრანგეთიდან დაიწყო, გადალახა მთელი ევროპა, ჩავიდა კიევის რუსეთში და აქედან გაემართა ოქროს ურდოს ყაენის, ბათუს კარზე. საბოლოოდ კი ის მოხვდა მონღოლეთში, ყარაყორუმში, დიდი მონღოლი გუიუქ-ყაენის კარზე. კარპინიმ ყაენს პაპის წერილი გადასცა, ხოლო მისგან საპასუხო წერილი წამოიღო, რომელიც მონღოლურ, სპარსულ და არაბულ ენებზე იყო შედგენილი.
კარპინიმ თავისი მოგზაურობა აღწერა წიგნში „ისტორიული ჩანაწერები“, რომელიც ამ ჟანრის ერთ-ერთი პირველი თხზულება იყო და რომელსაც მოგვიანებით ეწოდა „ისტორია მონღოლთა, რომლებსაც თათრებს ვუწოდებთ“. აქვს ცნობები ყაენის კარზე ქართველი უფლისწულების (დავით ულუსა და დავით ნარინის) ყოფნის შესახებ.
ლიტერატურა
კიღურაძე ნ., სანიკიძე გ., გორდეზიანი ლ., ოთხმეზური გ., ფირცხალავა ლ., ისტორია (მოსწავლის წიგნი), თბ., 2012
რესურსები ინტერნეტში
ხაზარეთიდან... ვიდრე ბნელეთამდე
ისტორია მონღოლებისა ; უკეთესთაგან უკეთესი (ისტორია) ჰაჯი მეჰყიდული ყაჯარისა / პლანო კარპინი
დაბადებული 1182
გარდაცვლილი 1252
იტალიელი მოგზაურები
შუა საუკუნეების გეოგრაფები
ნაწიდრისწვერი

ნაწიდრისწვერი — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, თელავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კახეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე, მდინარე ორწყლის მარცხენა შენაკადის — საბაკუნისხევის სათავეში, საქართველოსა და რუსეთის დაღესტნის საზღვარზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3102 მ. აგებულია ლიასური თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. სამხრეთი და აღმოსავლეთი კალთები ციცაბოა, ქარაფოვანი, ჩრდილოეთი და დასავლეთი კალთები — დამრეცი. ნაწიდრისწვერი შემოსილია ალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
კახეთის მხარის მთები
კახეთის კავკასიონის მთები
Camponotus distinguendus

Camponotus distinguendus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ინგილოები

ინგილოები — ქართული ეთნოსის ეთნოგრაფიული/ტერიტორიულ-ლოკალური ჯგუფი. ცხოვრობენ კახეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთით თანამედროვე აზერბაიჯანის ზაქათალის, კახისა და ბელაქნის რაიონებში. „ინგილო“ ეწოდა ამ ქვეყნის მკვიდრ უძველეს ქართულ მოსახლეობას. ამ მხარის ადგილობრივ მცხოვრებ გამაჰმადიანებულ ქართველებს „ახლად მორჯულებულები“ (ძველი თურქულით „იანგოლი“) უწოდეს, საიდანაც წარმოდგა „ინგილო“ და ამ მხარის სახელწოდება „საინგილო“. 1897 წლის აღწერით ზაქათალის მაზრაში ქართული ენა მშობლიურ ენად 12 394 ადამიანმა აღიარა. გამოიყოფა ინგილოების ორი ჯგუფი – ქრისტიანი და მაჰმადიანი. საბჭოთა პერიოდში და ახლაც აზერბაიჯანის ხელისუფლება ქართველებად მხოლოდ ქრისტიან ინგილოებს მიიჩნევს. ისინი ქართულსუფიქსიან გვარებსაც ატარებენ. აღწერებში ქართველები (ინგილოები) თითქმის ერთი და იმავე რაოდენობით იყვნენ დაფიქსირებული (14 ათასი). მაჰმადიანი ინგილოები აზერბაიჯანელებად არიან ჩაწერილი და გვარებიც აზერბაიჯანულის ანალოგიური აქვთ – მამის სახელზე რუსული -ევ (-ოვ) სუფიქსის დართვით. მაჰმადიანი ინგილოების არაერთი ცდა, დაებრუნებინათ ქართული გვარები და ეროვნება, წარუმატებელი აღმოჩნდა.
აღმოსავლეთ კახეთში, ანუ საინგილოში ქართველები ეთნიკურ უმცირესობად იქცნენ XVII საუკუნეში, როდესაც შაჰ-აბასის მიერ ირანში გადასახლებული ქართველების ნასახლარებზე დაღესტნელი ხუნძები და წახურები ჩამოსახლდნენ. XVIII–XIX საუკუნეებში ინგილოთა მნიშვნელოვანი რაოდენობა გალეკდა, რადგან აღმოსავლეთ კახელი გლეხები „უბატონო თემების“ მხარეზე გადადიოდნენ და მათ შორის სახლდებოდნენ. საბჭოთა პერიოდში საინგილოში მცხოვრები ქართველების ძალადობრივი ასიმილაცია მიმდინარეობდა. როგორც ქრისტიანი, ისე მაჰმადიანი ინგილოები ქართული ენის ინგილოურ დიალექტზე საუბრობენ. შევიწროვების გამო კახის რაიონის სოფელ ყორაღანიდან ქრისტიანი ინგილოები 1930 წელს, კახეთში, დედოფლისწყაროს რაიონის სოფელ სამთაწყაროში გადმოსახლდნენ. უკანასკნელი რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში საინგილოში მცხოვრები ქართველები თავის თავს „ინგილოს“ აღარ უწოდებენ. მათ დაიმკვიდრეს სახელწოდება „ჰერი/ჰერელი“, რადგან ეს მხარე XV საუკუნემდე „ჰერეთის“ სახელს ატარებდა.
იხილეთ აგრეთვე
საინგილო
ქართველები აზერბაიჯანში
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ინგილო ქალების ცეკვა. სოფელი ითითალა – ვიდეო
ქართველები კუთხეების მიხედვით
ქართველი მუსლიმები
Kyiv Reservoir

Kyiv Reservoir
The Kyiv Reservoir, locally the Kyiv Sea, is a large water reservoir located on the Dnieper River in Ukraine. Named after the city of Kyiv, which lies to the south, it covers an area of within the Kyiv Oblast. The reservoir filled in 1964–1966 after the dam for the Kyiv Hydroelectric Power Plant was built at Vyshhorod. The reservoir is mainly used for hydroelectricity generation, industrial and public consumption, and irrigation.
The reservoir is 110 km in length, 12 km in width, has a depth of four to eight meters, a volume of , and a usable volume of . The reservoir, together with the Kakhovka Reservoir, the Dnieper Reservoir, the Kamianske Reservoir, the Kremenchuk Reservoir, and the Kaniv Reservoir, has created a deep-water route on the river. However, its creation has also contributed to significant environmental problems such as the diminished flow velocity which reduces water oxygenation, and has a negative result on the balance of aquatic life forms. Also, some nearby villages were flooded when it filled. One of these was Teremtsi, where the residents of the village persuaded Soviet authorities to let them stay, only to be evacuated later in 1986 during the Chernobyl disaster.
Safety issues
Like all Dnieper reservoirs, Kyiv Reservoir poses potential threat of tremendous flooding if its dam is destroyed. Moreover, it contains additional major threat – after the Chernobyl nuclear disaster in 1986, radionuclides washed away by rains badly contaminated the bottom silt of the reservoir. During the years following the disaster, there were suggestions to drain the reservoir because it was too shallow. It appeared that, if done, this might have created the threat of radioactive dust travelling by wind, possibly affecting Europe.
A similar threat was permanently discussed regarding the potential destruction of the dam (by natural accident, terrorism or war). But the authorities continued to dismiss such dangers as unreal, claiming to be in full control of the dam's safety. However, serious concerns were raised in 2005, when a fake terrorist alert was made.
Worries about possible destruction arose again in February 2022 during the Kyiv offensive. Russian forces took control of the power plant on 25 or 26 February. Ukrainian forces recaptured it on 26 February. It was claimed that Ukrainian air defenses intercepted a missile flying towards the dam. Interfax stated that if the dam were to fail, flooding could destroy "the entire left bank of Kyiv".
Gallery
See also
Dnieper reservoir cascade
References
External links
“Аргументы и факты” о реальных угрозах дамбы Киевского водохранилища и ГЭС
“Известия” о проблематике плотины Киевского водохранилища и ГЭС
Эксперт УНИАН об угрозах дамбы Киевского водохранилища
Reservoirs of the Dnieper
Geography of Kyiv
Reservoirs built in the Soviet Union
Reservoirs in Ukraine
Geography of Kyiv Oblast
Lerga

Lerga is a town and municipality located in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain.
The town is located in a valley surrounded by the Pyrenees Mountains, and is known for its scenery and outdoor recreational opportunities. Lerga is a destination for hikers, mountain bikers, and skiers, as it is located near several ski resorts and hiking trails.
References
External links
LERGA in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa)
Municipalities in Navarre
ჩხალთაძიხი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ჩხალთაძიხი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჩხალთაძიხი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჩხალთაძიხი — მთა აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში, რუსეთის ფედერაციის საზღვარზე;
ჩხალთაძიხის უღელტეხილი — უღელტეხილი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში, რუსეთის ფედერაციის საზღვარზე.
ცხავატის ნიში

ცხავატის ნიში — საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცხავატში. აგებულია XX საუკუნეში.
სოფლიდან ჩრდილოეთით, ვაკიჯვრის ეკლესიიდან ხუთიოდე კმ-ში, რამდენიმე ფლეთილი ქვა უწესრიგოდ გდია ბერმუხის ჩრდილში. სავარაუდოა, რომ ძველი ეკლესიის ადგილას ადგილობრივმა მოსახლეობამ ააგო ნიში.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 241
ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
გონგაძე

გონგაძე
საკუთარი სახელი გონგაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
თენგიზ გონგაძე — სახელმწიფო მოხელე, პოლიტიკოსი
მამუკა გონგაძე — არქიტექტორი, მხატვარი, ჰერალდიკოსი
ნიკოლოზ გონგაძე — ფარმაკოლოგი
ქართული გვარები
თურქეთის გეოგრაფიული რეგიონები

თურქეთის გეოგრაფიული რეგიონები — თურქეთის შვიდი გეოგრაფიული რეგიონი, რომლებიც 1941 წლის ქვეყნის პირველ გეოგრაფიის კონგრესზე განისაზღვრა. ეს შვიდი რეგიონი განლაგებულია ოცი ერთეულში, რომლებიც შემდგომში განლაგებულია მრავალ უბანზე, როგორც მიკროკლიმატის მიხედვით და ადგილობრივი გეოგრაფიული ფორმირებით.
აღნიშნული დაყოფა ემსახურება მხოლოდ გეოგრაფიულ, დემოგრაფიულ და ეკონომიკურ მიზნებს და არ გააჩნია არანაირი ადმინისტრაციული დანაყოფის სტატუსი.
რეგიონები და სუბრეგიონები
ეგეოსის რეგიონი
ეგეოსის სექცია
ედრემითის ზონა
ბაქირჩაის ზონა
გედიზის ზონა
იზმირის ზონა
ქუჩუქი მენდერესის ზონა
ბუიუქ მენდერესის ზონა
მენთეშეს ზონა
შიდა აღმისავლეთ ანატოლიის სექცია
შავი ზღვის რეგიონი
დასავლეთ შავი ზღვის სექცია
შიდა შავი ზღვის ზონა
ქურეს მთების ზონა
ცენტრალური შავი ზღვის სექცია
ჯანიქ მთების ზონა
შიდა ცენტრალური შავი ზღვის ზონა
აღმოსავლეთ შავი ზღვის სექცია
აღმოსავლეთ შავი ზღვის სანაპიროს ზონა
ზედა ქელქითი - ჭოროხის ხეობა
ცენტრალური ანატოლიის რეგიონი
Konya Section
Obruk Plateau
Konya - Ereğli Vicinity
Upper Sakarya Section
Ankara Area
Porsuk Gully
Sündiken Mountain Chain Area
Upper Sakarya Area
Konya - Ereğli Vicinity
Middle Kızılırmak Section
Upper Kızılırmak Section
აღმოსავლეთ ანატოლიის რეგიონი
ზედა ევფრატის სექცია
ერზურუმი - ყარსის სექცია
ზედა მურათი - ვანის სექცია
ზედა მურათი ზონა
ვანი ზონა
ჰაქიარი სექცია
მარმარილოს ზღვის რეგიონი
Çatalca - Kocaeli Section
Adapazarı Area
Istanbul Area
Ergene Section
Southern Marmara Section
Biga - Gallipoli Area
Bursa Area
Karesi Area
Samanlı Area
Yıldız Section
ხმელთაშუა ზღვის რეგიონი
ადანას სექცია
ჩუქუროვა - ტავრის ზონა
ანთაქია - ქაჰრამანმარაშის ზონა
ანთალიის სექცია
ანთალიის ზონა
გოლერის ზონა
თაშელი - მუთის ზონა
თექეს ზონა
სამხრეთ ანატოლიის რეგიონი რეგიონი
შუა ევფრატის სექცია
გაზიანთეფის ზონა
შანლიურფას ზონა
ტიგროსის სექცია
დიარბაქირის ზონა
მარდინ - მიდიათის ზონა
რეგიონების მახასიათებლები
ეგეოსის რეგიონი ხასიათდება:
ყველაზე გრძელი სანაპირო ზოლით.
შავი ზღვის რეგიონი ხასიათდება:
ყველაზე მაღალი ნალექით;
უდიდესი ტყის მასივით;
უმცირესი მზიანი დღეებით;
მეწყერიანობით.
ცენტრალური ანატოლიის რეგიონი ხასიათდება:
ყველაზე დაბალი ნალექით;
ეროზიულობით.
აღმოსავლეთ ანატოლიის რეგიონი ხასიათდება:
ყველაზე დიდი ფართობით;
ყველაზე მაღალი სიმაღლით;
ყველაზე დაბალი წლიური ტემპერატურით;
ცივი ზამთრით;
სეზონთშორისი ტემპერატურის დიდი სხვაობით;
ვულკანური მოქმედებებით;
პოპულაციის დაბალი მაჩვენებლით;
მინერალური რესურესების სიუხვით.
მარმარილოს ზღვის რეგიონი ხასიათდება:
მცირე ფართობით;
დაბალი სიმაღლით;
კლიმატის მრავალფეროვნებით;
ენერგიის უდიდესი მოხმარებით;
ცივი ზაფხულით;
პოპულაციის მაღალი დონით.
ხმელთაშუა ზღვის რეგიონი ხასიათდება:
ყველაზე მაღალი წლიური ტემპერატურა;
ქარიანი ზამთრით;
ნალექიანი ზამთრით;
სასათბურე მეურნეობებით.
სამხრეთ ანატოლიის რეგიონი ხასიათდება:
ცხელი ზაფხულით;
მშრალი ზაფხულით;
ტყის მცირე ზოლით;
მზიანი დღეებით.
ლაბადა

ლაბადა — მოკლე, წელში გამოყვანილი სამოსელი ქალისა (კახეთი). იგივეა, რაც ყაბაჩა ანუ ყაბარჩა, რომელსაც რუსთაველის ეპოქაში საქართველოში მამაკაციც ხმარობდა და ქალიც. ლაბადა ფერადი ქსოვილისაგან იკერებოდა, ზოგს სარჩულად თახვის ბეწვი ჰქონდა დადებული და ზამთარშიც ეცვათ. ქალის ლაბადა საინგილოში XX საუკუნის დასაწყისამდე იხმარებოდა. მას ყოშებთან ახალუხზე იცვამდნენ. კერავდნენ სხვადასხვა ქსოვილისაგან. გვერდებზე ჩაქები ჰქონდა, ირგვლივ კი ფერადი არშია და ქობა, გულისპირებზე ღილი. აგრეთვე ლაბადა ეწოდება წვიმის დროს წამოსასხამს, საწვიმარს.
ლიტერატურა
ტანსაცმელი
ქვემო ხეთი

ქვემო ხეთი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, საჭამიასერის თემის ცენტრი (სოფლები: ქვემო ხეთი, კალაგონი, მამულარი, ჩომეთი). მდებარეობს მდინარე ხევისწყლის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 320 მ., ჩოხატაურიდან 16 კმ., საჯავახოდან 14 კმ. სოფლის ცენტრში შენდება წმინდა ბარბარეს სახელობის მართლმადიდებლური ტაძარი. ტაძრის მიმდებარედ არის დიდი სამამულო ომის მონაწილეთა მემორიალი და ნაძვის კორომი.
ისტორია
ქვემო ხეთი შედიოდა ნანეიშვილების სასოფლო საზოგადოებაში. 1870-იან წლებში სოფლის მოსახლეობა შეადგენდა 117 კომლს. სოფელთან ახლოს, საწაბლიოს ქედის ძირში, ჭყორენძუისწყლის შენაკადზე, რომელსაც ჭილაძის წყალს ეძახიან, შემორჩენილი იყო თლილი ქვით ნაგები კვადრატული ფორმის აუზი, რომელსაც ჭილაძის სათევზავი ჰქვია. ის ეკუთვნოდა საჯავახოს მფლობელ ჭილაძეებს. სოფელში იდგა წმინდა გიორგის სახელობის ქვის ვრცელი ეკლესია
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 380 ადამიანი.
ეკონომიკა
სოფელში მოქმედებდა ღვინის ქარხანა. გავრცელებული კულტურებია სიმინდი და ვაზი, კერძოდ ცოლიკოური. სოფელი ასფალტირებული გზით უკავშირდება დაბა ჩოხატაურს, საავტობუსო მიმოსვლით უკავშირდება ჩოხატაურს, ბათუმს, სამტრედიას, თბილისს. სოფელში არის საბავშვო ბაღი.
გალერეა
ლიტერატურა
სქოლიო
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გაროპაბა

გაროპაბა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 18 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტურბანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 138 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 157.17 კმ²-ზე. ფართობი 115 405 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სანტა-კატარინა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ტიფლისი (აშშ)

ტიფლისი (აშშ)
ტიფლისი — არამუნიციპალური თემი გრანტის ოლქში, აშშ-ის შტატ ვაშინგტონში.
თემის სახელი მომდინარეობს საქართველოს დედაქალაქ თბილისის სახელიდან, პირველმოსახლეთა ნაწილის მშობლიური ქალაქის პატივსაცემად.
სქოლიო
აშშ
ტამბო-დე-მორის რაიონი

ტამბო-დე-მორის რაიონი — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის ჩინჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 15 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 682 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 210 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 22 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
იკის რეგიონის რაიონები
ჩინჩის პროვინციის რაიონები
Harku Parish

Harku Parish is a rural municipality in Harju County, northern Estonia, located west and neighbouring the capital Tallinn. It occupies an area of and has a population of 16,973 (as of June 1st 2022). The population density is .
The administrative centre of Harku Parish is Tabasalu a small borough with population of 3,845.
Local government
The current mayor of Harku Parish is Erik Sandla from the Union of Pro Patria and Res Publica. Current chairman of the council is Kalle Palling MP.
Religion
Geography
Populated places
There are 2 small boroughs (sg. - ) and 22 villages (sg. - ) in Harku Parish.
Small boroughs: Harku, Tabasalu.
Villages: Adra, Harkujärve, Humala, Ilmandu, Kumna, Kütke, Laabi, Liikva, Meriküla, Muraste, Naage, Rannamõisa, Sõrve, Suurupi, Tiskre, Türisalu, Tutermaa, Vääna, Vääna-Jõesuu, Vahi, Vaila, Viti.
References
External links
Official website
Map of Harku Parish
Municipalities of Estonia
უტკოს რაიონი

უტკოს რაიონი — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის სელენდინის პროვინციაში. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1304 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12.94 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 100.79 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
კახამარკის რეგიონის რაიონები
სელენდინის პროვინციის რაიონები
Sarín District

Sarín District is one of eight districts of the province Sánchez Carrión in Peru.
References
გლოსოლალიები

გლოსოლალიები (და ) — მუსიკაში შინაარსმოკლებული (ან შინაარსდაკარგული) სიტყვები და მარცვლები, რომლებზედაც ხდება გამღერება. გლოსოლალია ასევე აღნიშნავს ზოგიერთ ქრისტიანულ მიმდინარეობასა და სხვა რელიგიაში გავრცელებულ მისტიკურ რიტუალს, რომელშიც მონაწილეები თითქოს მათთვის მანამდე უცნობ ენებზე მეტყველებენ.
მუსიკა
გლოსოლალიები ხშირია ქართულ ხალხურ მუსიკალურ ნაწარმოებებში („ვოდელია“, „ვარალო“, „არუდილა“, „ჰარუდილა“, „რიმტირი“, „აბარერა“, „ვაჰე“, „არალე“ და ა.შ.). გლოსოლალიებს განსაკუთრებით ხშირად იყენებენ მრავალხმიან სიმღერებში რეფრენისა და მისამღერის სახით. გურულ პოლიფონიურ სიმღერებში კი ბანი და მაღალი ხმა თითქმის მთლიანად გლოსოლალიებს ემყარება. თავისებური გლოსოლალიებს ახასიათებს კრიმანჭულს, გამყივანს, ბანს. ზოგიერთი ქართული ხალხური სიმღერა მთლიანად გლოსოლალიებზეა აგებული (სვანური „შინა ვორგილი“, „გურული ღიღინი“, „აბადელია“ და სხვ.). გლოსოლალიებში შეიძლება შემორჩენილი იყოს უძველესი დროის ტერმინები; მაგ., ურარტული წარმოშობის სიტყვები ნავარაუდებია „არალეს“ რეფრენში: არალე ღვთაების სახელია; „ივრი არალე“ – „ღმერთო არალე“, „თარი არალე“ – „დიდი არალე“, „არი არალე“ – „მომეც წყალობა.არალე“. ქართულ ზეპირსიტყვიერებაში გლოსოლალიებს „გაქვავებული გამოთქმები“ ეწოდება.
რელიგია
გლოსოლალია, როგორც თითქოსდა უცხო ენაზე საუბრის ფენომენი ან ლოცვის დროს ექსტაზში წარმოთქმული უაზრო სიტყვები („განყოფა ენათა“), გვხვდება ზოგიერთ რელიგიურ რიტუალში. ანტიკურ ხანაში ცნობილია ძველ საბერძნეთში. ლოცვის დროს უცხო ენაზე მეტყველების ნიმუშები გვხვდება ასევე ებრაულ ბიბლიაში. „ახალი აღთქმაში“ გლოსოლალიის მაგალითია სულიწმიდის გარდამოსვლის შემდეგ მოციქულთა სხვადასხვა ენაზე ამეტყველება. თანამედროვე რელიგიებს შორის გლოსოლალია განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი რიტუალია ორმოცდაათიანელთა ეკლესიის და ე.წ. „ქარიზმატული“ ქრისტიანობის პრაქტიკაში.
ლიტერატურა
სქოლიო
ქართული ხალხური მუსიკა
რელიგიური რიტუალები
ზეგანი (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)

ზეგანი (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)
ზეგანი (ყოფილი ხაბიუკი, გადაერქვა 1948 წლის 3 სექტემბერს ) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (შრომის თემი), აფხაზეთის მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 280 მ, სოხუმიდან 12 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ლიტერატურა
სქოლიო
შრომის თემის სოფლები (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)