PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ჭერემის თასი

ჭერემის თასი — არქეოლოგიური ძეგლი, რომლიც აღმოჩნდა XX საუკუნის 90-იანი წლების დასაწყისში, გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭერემის სავარგულებში, მდინარე ჭერმისხევის მარცხენა ნაპირზე. განეკუთვნება VI-VII საუკუნეებს.
თასი ვერცხლისაა (პირის დიამეტრი – 1201 მილიმეტრი, სიმაღლე – 37 მილიმეტრი, პირის სისქე – 4 მილიმეტრი, წონა – 382,1 გრამი). მის გარეპირზე ყოფითი სცენა, რთველია გამოსახული. იგი მდიდრულადაა შემკული დაბალი რელიეფური ორნამენტებით. გარეპირზე ფონი მოოქრულია, რელიეფი კი ვერცხლისფერშია დატოვებული. თასის ძირზე წრეში ჩასმული ტახის თავია გამოსახული. წრიდან, ერთმანეთის მოპირდაპირედ, ამოზრდილია ორი ვაზი. ვაზის ყლორტებით შექმნილი ორნამენტული წრეები, რომლებშიც ვაზის ფოთლები ან ყურძნის მტევნებია ჩასმული, თასის მთელ გარეპირს ფარავს. ვაზის რტოებს შორის ორი მამაკაცის ფიგურაა, ორი სხვადასხვა ფრინველი, ორი მელა და კურდღელია გამოსახული. მამაკაცთაგან ერთს მოხრილი სასხლავი დანა უჭირავს და მტევნის მოჭრას აპირებს. მეორესაც ხელი მტევნისკენ აქვს გაწვდილი, ზურგზე კი გიდელი ჰკიდია. ფრინველთაგან ერთ-ერთი (თუთიყუშის მსგავსი) ყურძენს კენკავს. თასს პირისკიდეზე შემოუყვება მძივების რიგი, ქვემოთ კი — ზოლიანი ენები.
თასი ფორმითა და რელიეფური სახეებით სასანური ირანის პერიოდსა და ამავე კულტურულ წრეს განეკუთვნება, მაგრამ სასანური თასებისაგან განსხვავებით ჭერემისხევის თასის ფსკერზე გამოსახულია ორმაგ წრეში ჩასმული, მოოქრული, ტოლმკლავა, ეგრეთ წოდებული ბოლნური ჯვარი, რომელიც მკვეთრადაა გამოყოფილი თასის პრიალა ზედაპირზე.
თასი გვიან სასანური ტორევტიკის ბრწყინვალე ნიმუშია. მისი დამზადების ადგილი უცნობია. ის შეიძლება დამზადებული იყოს, როგორც ცენტრალური ირანის სახელოსნოებში, ისე სხვაგანაც, მათ შორის საქართველოშიც.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ანა რევენკო

ანა რევენკო (დ. 21 მაისი, 1977) — მოლდოველი პოლიტიკოსი. 2021 წლის 6 აგვისტოდან მოლდოვის შინაგან საქმეთა მინისტრი. ფლობს რუმინულ, ინგლისურ და რუსულ ენებს.
სქოლიო
ეროინას-ტოლედოს რაიონი

ეროინას-ტოლედოს რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 830 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 506 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 58 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 25.83 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
კონსეფსიონის პროვინციის რაიონები
ჰასანაბადი

ჰასანაბადი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჰასანაბადი — დაბა აზერბაიჯანში, ნეფთჩალის რაიონში
ჰასანაბადი — სოფელი აზერბაიჯანში, შუშის რაიონში
ცინცაძე

ცინცაძე
საკუთარი სახელი ცინცაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ავთანდილ ცინცაძე — სპორტსმენი (სამბო)
ალექსანდრე ცინცაძე — პოლიტიკოსი
ამირან ცინცაძე — პოლიტიკოსი
არჩილ ცინცაძე — სამხედრო პირი
გაიოზ ცინცაძე — ექიმი, თერაპევტ–კარდიოლოგი
გივი ცინცაძე — ქიმიკოსი
გიორგი ცინცაძე — პოლიტიკოსი
გიორგი ცინცაძე — კალათბურთელი
დიტო ცინცაძე — კინორეჟისორი, სცენარისტი
ვახტანგ ცინცაძე — არქიტექტორი
თამაზ ცინცაძე — პოლიტიკოსი
იაკობ ცინცაძე — მწერალ ია ეკალაძის ნამდვილი სახელი და გვარი
იასე ცინცაძე — ისტორიკოსი
ივლიანე ცინცაძე — სპეციალისტი სამთო საქმის დარგში
ივსიხი ცინცაძე — ექიმი, თერაპევტი
იოსებ ცინცაძე — ექიმი, პოლიტიკური ემიგრანტი
კალისტრატე (ცინცაძე) — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი
კონსტანტინე ცინცაძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე, საბჭოთა სახელმწიფო მოხელე
ლევან (ბუთური) ცინცაძე — სცენარისტი
მათე ცინცაძე — ფეხბურთელი
ნანა ცინცაძე — მხატვარი
ნოდარ ცინცაძე — ფიზიკოსი
ნოე ცინცაძე — პოლიტიკოსი
სეფე ცინცაძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში
სოსო ცინცაძე — პოლიტოლოგი
სულხან ცინცაძე — კომპოზიტორი
ქრისტინე ცინცაძე — მოჯირითე
შალვა ცინცაძე — ქიმიკოსი, აგროქიმიკოსი
ქართული გვარები
ვლადიმერ ფანჩვიძე

ვლადიმერ ფანჩვიძე (დ. 9 ივლისი, 1906, ხაშური — გ. 10 დეკემბერი, 1984) — ქართველი ენათმეცნიერი. მთის იბერიულ-კავკასიურ ენათა მკვლევარი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1949), პროფესორი.
ბიოგრაფია
1924 წელს დაამთავრა ხაშურის ჰუმანიტარული ტექნიკუმი. 1930 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.
1932 წელს ჩაირიცხა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის კავკასიისმცოდნეობის ინსტიტუტში ასპირანტად. 1935 წელს გადაყვანილ იქნა ლენინგრადში სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ენისა და აზროვნების ინსტიტუტში, სადაც 1936 წელს დაამთავრა ასპირანტურა კავკასიურ ენათა განხრით. 1938 წელს დაიცვა საკანდიდატო, 1949 წელს — სადოქტორო დისერტაცია. ეწეოდა ნაყოფიერ პედაგოგიურ მოღვაწეობას: კითხულობდა ლექციების კურსს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, უცხო ენათა ინსტიტუტში, გორის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. სხვადასხვა დროს (1938-1975 წლებში) იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოცენტი, პროფესორი, ფილოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი, საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის სწავლული მდივანი, დირექტორის მოადგილე, ქართველურ ენათა განყოფილების ხელმძღვანელი, დირექტორი, თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის რექტორის მოადგილე, რექტორი. 1975 წლიდან მუშაობდა ენათმეცნიერების ინსტიტუტში უფროს მეცნიერ — თანამშრომლად, იყო რამდენიმე სამეცნიერო საბჭოს წევრი. წლების განმავლობაში რედაქტორობდა ენათმეცნიერების ინსტიტუტის ორგანოს „იბერიულ-კავკასიურ ენათმეცნიერებას“. იკვლევდა იბერიულ-კავკასიურ ენათა სტრუქტურისა და ისტორიის საკითხებს, იყო ლეზგიური ჯგუფის ენების თვალსაჩინო სპეციალისტი. განსაკუთრებით უნდა აღინიშნოს მისი დამსახურება უდიური ენის შესწავლაში, კერძოდ, უდიური ენის ფონეტიკური სისტემის აღწერა-დადგენაში, სახელისა და ზმნის ფორმაცვალებისა და გრამატიკული კატეგორიების კვლევაში, უდიურისა და ქართულ-ქართველურ ენათა მორფოლოგიური მონაცემების შეჯერებაში. მეცნიერის კვლევის შედეგები აისახა მონოგრაფიაში „უდურის გრამატიკული ანალიზი“ (1974). ავტორია საყურადღებო ნაშრომებისა ქართულ დიალექტოლოგიაში. იკვლევდა იმერულ კილოს, ჩატარებული აქვს საინტერესო ანალიზი ზემოიმერულსა და ქვემოიმერულოს შორის არსებული გარდამავალი ზოლის, ე.წ. შუაიმერულის (ოკრიბა-ტყიბულის, თერჯოლისა და ბაღდათის რეგიონების) ენობრივ თავისებურებათა შესახებ.
ჯილდოები
საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
ლიტერატურა
ქართული ენა: ენციკლოპედია, თბ., 2008, გვ. 475
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 9 ივლისი
დაბადებული 1906
გარდაცვლილი 10 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1984
ქართველი ენათმეცნიერები
Bluetooth

Bluetooth
ბლუთუზი (- ლურჯი კბილი) — მონაცემთა გადაცემის უსადენო ტექნოლოგია. იგი საშუალებას იძლევა გადაიცეს მონაცემები 720 კბ/წმ სიჩქარით, ყოველგვარი დამაკავშირებელი სადენების გარეშე სხვადასხვა ტიპის მოწყობილობებს შორის, როგორებიცაა: მობილური ტელეფონები, ჯიბის კომპიუტერები, პერსონალური კომპიუტერები, პრინტერები, ციფრული ფოტოაპარატები, მაცივრები, კონდიციონერები, მიკროტალღოვანი ღუმელები და სხვა.
ტექნოლოგია აქტიურად გამოიყენება ბიზნესში, მედიცინასა და სხვა სფეროებში. მისი მოქმედების რადიუსი განისაღზვრება 10-დან 100 მეტრამდე. ინფრაწითელი პორტისაგან (IrDa) განსახვავებით, ბლუთუზის რადიოტალღები ბეტონისა და ლითონის კონსტრუქციებს შორისაც აღწევს. დაკავშირებისას იქმნება ქსელი piconet და 7-8 მომხმარებელს შეუძლია ერთდროულად ჩაერთოს მასში.
აპარატურულად ბლუთუზი მცირე ზომის, მაღალი სიმძლავრის მიმღებ-გადამცემი მოწყობილობაა, რომელიც 2.4465-2.4835 გჰც დიაპაზონში მუშაობს.
ისტორია
1994 წლის დასაწყისში შვედურმა კომპანია ერიქსონმა შექმნა საცდელი ჯგუფი, რათა შეესწავლათ სხვადასხვა მოწყობილობებს შორის, ახლო მანძილზე, რადიოტალღების მეშვეობით მონაცემთა გადაცემის შესაძლებლობები. კვლევის წარმატებით დამთავრების შემდეგ, 1998 წელს შვედური და კიდევ რამდენიმე წამყვანი კომპანიების (ნოკია, აი-ბი-ემი, ინტელი, ტოშიბა) თანამშრომლობის შედეგად დაარსდა სპეციალური ჯგუფი, რომელმაც აქტიურად დაიწყო ბლუთუზის სტანდარტის შემუშავება. 1998 წლის მაისში უკაბელო კომუნიკაციის ახალი სტანდარტის შესახებ ოფიციალური განცხადება გაკეთდა.
პროფილები
ბლუთუზ ტექნოლოგია მრავალპროფილიანია. თითოეული პროფილის მხარდაჭერა ბლუთუზით აღჭურვილ მოწყობილობას კიდევ უფრო მეტ შესაძლებლობას აძლევს მაქსიმალურად გამოყენებულ იქნეს ტექნოლოგიის შესაძლებლობები.
GAP -Generic Access Profile
SDAP-Service Discovery Application Profile
CTP-Cordless Telephony Profile
IP-Intercom Profile
SPP-Serial Port Profile
HS-Headset Profile
DNP-Dial-up Networking Profile
FP-Fax Profile
LAP-LAN (Local Area Network) Access Profile
GOEP-Generic Object Exchange Profile
OPP-Object Push Profile
FTP-File Transfer Profile
SP-Synchronization Profile
ESDP-Extended Service Discovery Profile (for Universal Plug and Play)
A2DP-Advanced Audio Distribution Profile
AVRCP-Audio Video Remote Control Profile
BIP -Basic Imaging Profile
BPP -Basic Printing Profile
CIP-Common ISDN Access Profile
GAVDP-Generic Audio Video Distribution Profile
HFR-Hands-Free Profile
HCRP-Hardcopy Cable Replacement Profile
HID-Human Interface Device Profile
PAN-PAN (Personal Area Networking) Profile
SAP-SIM Access Profile
რესურსები ინტერნეტში
Bluetooth
Bluetooth
Bluetooth
Bluetooth
კომპიუტერული ქსელები
Guaraqueçaba

Guaraqueçaba is the easternmost municipality in the Brazilian state of Paraná, and one of the few coastal municipalities of the state. The short Ararapira River marks the border with São Paulo.
Guaraqueçaba has historical significance, being among the first Portuguese settlements in the state of Paraná in 1545.
In 1938 the municipality of Guaraqueçaba was abolished and its territory was absorbed into that of Paranaguá. However, in 1947 Guaraqueçaba had it municipal rights restored.
Conservation
The municipality contains the Salto Morato Private Natural Heritage Reserve, created in 1994.
It contains the Sebuí Private Natural Heritage Reserve, created in 1999.
It contains the Guaraqueçaba Ecological Station in the coastal mangrove area.
It also holds 53% of the Bom Jesus Biological Reserve, a strictly protected conservation unit established in 2012.
References
External links
Populated coastal places in Paraná (state)
Populated places established in 1545
1947 establishments in Brazil
Municipalities in Paraná
ნორვიჩ ტერიერი

ნორვიჩ ტერიერი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია დიდ ბრიტანეთში XIX საუკუნეში.
ჯერ კიდევ XIX საუკუნეში, ინგლისში არსებობდა ლამაზბალნიანი პატარა ტერიერები, რომელთა წინაპარი იყო ირლანდიური ტერიერი. ნორვიჩ ტერიერი წარმოიშვა ან ამ ძაღლებისგან, ან დღეს უკვე გადაშენებული თრამპინგთონ-ტერიერისგან. ერთ-ერთი ყველაზე ციცქნა ტერიერი "დაიბადა" აღმოსავლეთ ინგლისში, ას წელზე მეტი ხნის წინ. XIX საუკუნის ბოლოს კემბრიჯის სტუდენტები მას თილისმის სახით იყენებდნენ, მაგრამ ნორვიჩის დებიუტი დამოუკიდებელი ჯიშის სახით 1935 წელს შედგა.
ნორვიჩი ტიპური ტერიერია ძლიერი ხასიათით და საკუთარი განუმეორებლობის მტკიცე რწმენით. მიუხედავად ამისა, ის კარგად ურთიერთობს ბავშვებთან (განსაკუთრებით უფროსი ასაკის) და სწრაფად იხვეჭს ოჯახის წევრების სიყვარულს. ის უფრო ადვილად იწვრთნება, ვიდრე სხვა ტერიერები და სიამოვნებით ასრულებს ყველაზე რთულ ბრძანებებს. ნორვიჩს თითქმის არ აქვს არანაირი მემკვიდრეობითი დაავადებები. ნორვიჩ ტერიერს აქვს ძლიერი უკანა ფეხები, წინა თათები ოდნა შიგნითაა მიბრუნებული, მოკლე, კომპაქქტური სხეული და ფართო მკერდი. ბალანს განსაკუთრებული მოვლა არ სჭირდება. ადვილად ეგუება სიცივეს, ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს ხორბლისფერი, ჟღალი, ჟღალი შავით, ნაცრისფერი თეთრით.
რესურსები ინტერნეტში
ნორვიჩ ტერიერი (ინგლისური)
ტერიერები
ბრიტანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
სადავო ტერიტორიების სია

სადავო ტერიტორიების სია
აქ წარმოდგენილია მთელ მსოფლიოში ტერიტორიული დავის მონაწილე ქვეყნების სია.
მუქი მიუთითებს ერთ მოსარჩელე სრულ კონტროლზე მოცემულ ტერიტორიაზე; დახრილი, აღნიშნავს რამდენიმე ქვეყნის დავას ერთ ტერიტორიაზე.
დავა ქვეყნებს შორის
აფრიკა და მიმდებარე ზღვები
ამერიკა
ტერიტორიული დავა კანადასა და ამერიკის შეერთებულ შტატებს შორის
მთავარი სტატია: ტერიტორიული დავა კანადასა და ამერიკის შეერთებულ შტატებს შორის
აზია და წყნარი ოკეანე
ევროპა
ტერიტორიული დავა სახელმწიფოს შიგნით
ბელგაუმი: კარნატაკას და მაჰარაშტრას შორის
ლასარაგოდი: კარნატაკას და კერალას შორის
სეარას და პიაუის შორის
ლუბიკონის ტერიტორია მდინარეების პისის და ატბასაკასს ჩრიდილოეთით.
სამხრეთ ლაბრადორის ნაპირი: კვებეკი და ნიუფაუნდლენდი და ლაბრადორი. (ეს იყო ადრე საერთაშორისო სადავო ტერიტორია კანადასა (რომელიც მოიცავს კვებეკს) და ნიუფაუნდლენდს (იმ დროს ცალკე ქვეყანა) შორის. კანადამ მიიღო ამ ტერიტორიაზე საზღვრი, თუმცა კვებეკის ტერიტორია ამ მიწას მაინც არ თმობს. )
დიდი ტერიტორია იუკატანის ნახევარკუნძულზე. დავა მიმდინარეობს მექსიკის შტატებს კემპჩეს და კინტანა-როოს შორის.
ჩრდილოეთი კოსოვო: თეორიულად მართავს გაეროს ადმინისტრაცია, თუმცა ამ ტერიტორიას დე-ფაქტოდ აკონტროლებს.
ერთი მილი ტერიტორია 35 პარალელის გასწვრივ: ჯორჯია და ტენესი.
არაღიარებული ქვეყნები
იხილეთ აგრეთვე
ქვეყნების სია
დამოუკიდებელი ტერიტორიების სია
ქვეყნების ადმინისტრაციული დაყოფის სია
ტერიტორიული პრეტენზიები არქტიკაში
სქოლიო
|
Vitis District

Vitis District is one of thirty-three districts of the Yauyos Province in Peru.
Vitis has a small annex 42 kilometers from the center of town, named Chunuraran, which is inaccessible by road and is used by the townsfolk for their cows, llamas, and alpacas. Few people really live in Chunuraran throughout the entire calendar year. From Chunuraran as well as the path to the annex views of a small mini-chain of snow-covered mountains can be seen. As is the case with the rest of the Sierra mountains in Peru, much of the snow of these mountains has receded a significant amount in the past decades, and the last of the permanent snow-covered mountains in the Yauyos Province will have disappeared completely within the next few decades.
Origins
The origins of the people of the town of Vitis lie in its archaeological sites, Quchawasi (Cochashuasi, Cochaswasi) and Huallugina (or Huayllugina). With claims to existence before the times of the Incan Empire, Quchawasi and Huallugina (or Huayllugina) are about an hour's walk from the town of Vitis and are composed of fallen houses as well as the remains of an old irrigation system.
From Quchawasi (Quechua qucha lake, wasi house, "lake house") one has a view of two rivers, the Cañete River and Puente River, as well as of the lake Pikiqucha down below. The people of Vitis call Quchawasi "Mini Machu Picchu" because it is on top of a flat part of the mountain and two rivers can be seen from it, as is the case with Machu Picchu. Higher up the mountain is Huallugina (or Huayllugina). From both sites views of dozens of mountain tops, sometimes snow-covered, can be seen.
See also
Muchka
Puka Puka
Rinriyuq
Waylla Waqran
Winsu
References
ივანე ჯავახიშვილი (გენერალ-მაიორი)

ივანე ჯავახიშვილი (გენერალ-მაიორი)
ივანე სიმონის ძე ჯავახიშვილი, რუსეთში ცნობილი, როგორც ივან სემიონოვიჩ ჟევახოვი (დ. 1763; გ. 1837) — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი (1813). პირველი საბრძოლო წრთობა 1787-1791 წლებში რუსეთ-ოსმალეთის ომში მიიღო. 1800 მიენიჭა პოლკოვნიკობა. მონაწილეობდა რუსეთ-ავსტრია-საფრანგეთის 1805 წლისა და რუსეთ-პრუსია-საფრანგეთის 1806-1807 წლების ომებში. 1812 წელს სამამულო ომის დროს მეთაურობდა მე-3 არმიაში (სარდალი გენერალი ა. ტორმასოვი, 1812 სექტემბრიდან — ადმირალი პ. ჩიჩაგოვი) შემავალ სერპუხოვის დრაგუნთა პოლკს. პოლკმა და მისმა მეთაურმა თავი ისახელეს 15 ივლისს/27 ივლისს კობრინისა და 31 ივლისს/12 აგვისტოს გოროდეჩნის ბრძოლებში, რამაც მნიშვნელოვნად შეაფერხა მტრის აქტიური მოძრაობა კიევის მიმართულებით. 1812 სექტემბრიდან ომის დამთავრებამდე ჯავახიშვილი მონაწილეობდა ყველა მნიშვნელოვან ოპერაციაში, რომელსაც დუნაის არმიასთან გაერთიანებული მე-3 არმია აწარმოებდა ჩრდილოეთ უკრაინასა და ბელორუსიის ტერიტორიაზე. რუსეთიდან ნაპოლეონის არმიის განდევნის შემდეგ მონაწილეობდა 1813-1814 რუსეთის არმიის საზღვარგარეთ ლაშქრობაში. 1817 ავადმყოფობის გამო სამხედრო სამსახურიდან გადადგა.
ლიტერატურა
ქართველი გენერლები
რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
დაბადებული 1763
გარდაცვლილი 1837
ივანე
ანბანდიდი სახარება

ანბანდიდი სახარება
ოთხთავი, IX საუკუნე (საქართველოს ეროვნული არქივის ფონდი #1446, ხელნაწერი #107) 192 ფურცელი; ეტრატი; ზომა: 317x237; ასომთავრული; მელანი – ყავისფერი, გამშვენებული საზედაო გრაფემები შიგადაშიგ – სინგურით; ზოგან ნაწერი გაცხოველებულია; თავიდან ბოლომდე ნაწერი ასომთავრულით, ორ სვეტად; ზედა არშიები ნაწილობრივ მოჭრილია ისე, რომ დაკარგულია ზედა რვეულებრივი აღრიცხვის კვალი. კარგად ჩანს განკანონების ხაზები და წერტილები. ხელნაწერს ნაწილობრივ შემორჩენილი აქვს ყდის დაფები; ატყვია ადრინდელი – ტყავის საკეტების კვალი; აქვს ტყავის დასამაგრებელი ხის სოლები. ხელნაწერი გრაფემათა განსაკუთრებული სიდიდის გამო სამეცნიერო წრეებში ცნობილია ანბანდიდი სახარების სახელით. ანბანდიდი სახარება უძველეს ქართულ ხელნაწერთა სულ რამდენიმე ნიმუშს შორისაა, გამოირჩევა შესრულების სისადავის, დახვეწილობის, სიძველის, ტექსტის რედაქციულობის, მატერიალური და სულიერი ღირებულების თვალსაზრისით.
ხელნაწერის გაფორმებას მკაცრად ორგანიზებული ჩარჩო, ხელნაწერში ჩართული გოლგოთის ჯვარი (96r), დეკორირებული და სინგურით შემკული საზედაო გრაფემები, აქცენტირებული დასასრულები წარმოადგენს.
ანბანდიდი სახარება ოთხთავის შემცველ იმ იშვიათ ხელნაწერთა რიგშია (ოპიზის (913 წ.), ჯრუჭის (936 წ.), პარხლის (973 წ.), თევდორესი (X ს.) და გაბრიელ პატარაის (X ს.)) , რომლებიც თავიდან ბოლომდე ნაწერია ასომთავრულით. გაუხეშებულ, დალაქავებულ, თუმცა დღემდე მაინც კარგად მოღწეულ ეტრატის ხელნაწერს საკმაოდ დიდ გეოგრაფიულ სივრცეში მოგზაურობის კვალი ეტყობა. სახარება ჩვენი ინტელექტუალური საგანძურის უძვირფასეს ნაწილს წარმოადგენს და ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ადგილი უჭირავს ზოგადად ხელნაწერის ისტორიის შესწავლის საქმეში.
ხელნაწერს შიგადაშიგ ახლავს XVII-XVIII სს.-ში შესრულებული მინაწერები, ხოლო ბოლოში დართული აქვს საკმაოდ მოზრდილი სულთა მატიანე, რომელიც გვიან შუა საუკუნეებს განეკუთვნება და ჯერ კიდევ შესწავლას მოითხოვს.
ანბანდიდი სახარება მსოფლიო კულტურის მონაპოვარია და ხელნაწერი წიგნის განვითარების უმნიშვნელოვანეს საფეხურს წარმოადგენს. უდიდესია მისი როლი უძველესი თარგმანებისა და დეკორირების ელემენტების განვითარების ისტორიაშიც.
ხელნაწერი 2015 წელს იუნესკომ შეიტანა მსოფლიო მეხსიერების საერთაშორისო რეესტრში.
ლიტერატურა
„UNESCO-ს მსოფლიო მეხსიერების რეესტრი. საქართველოს ეროვნულ არქივში დაცული ხელნაწერები“. თბილისი, 2016. რედაქტორ-შემდგენელი ქეთევან ასათიანი.
„ქართული მოხატული ხელნაწერები და ისტორიული საბუთები“. თბილისი, 2016. რედაქტორ-შემდგენელი ქეთევან ასათიანი.
„ანბანდიდი“, სახარება-ოთხთავის IX საუკუნის ხელნაწერი. ტექსტი გამოსაცემად მოამზადა მანანა მაჩხანელმა. თბილისი, 2010.
რესურსები ინტერნეტში
The Oldest Manuscripts Preserved at the National Archives of Georgia
ეროვნული არქივის რვა ხელნაწერი იუნესკოს მსოფლიო მეხსიერების საერთაშორისო რეესტრში შეიტანეს
ქართული სასულიერო ხელნაწერები
საქართველოს ეროვნულ არქივში დაცული ხელნაწერები
IX საუკუნის ხელნაწერები
Voghjaberd

Voghjaberd (also Romanized as Vokhchaberd) is a village in the Kotayk Province of Armenia.
See also
Kotayk Province
References
Populated places in Kotayk Province
ლაყვრი

ლაყვრი, ლაყვირი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ფარის თემში (სოფლები: ზაგარი, ზედა ლუჰა, კაცხი, ლამხერი, ლაყვრი, სვიფი, ფალედი, ფარი, ქვედა ლუჰა, ღეშდერი, ყვანა, ხოსრარი). მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1600 მ, მესტიიდან 31 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
უჯანი

უჯანი — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 150 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 475 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 178 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 19.47 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
ანასპიდები

ანასპიდები — ნამარხი უყბოების ქვეკლასი. აქვთ თითისტარისებრი, 25 სმ-მდე სიგრძის ქერცლიანი სხეული, მცირე ზომის ფირფიტებით დაფარული თავი. ფირფიტები და ქერცლები აგებულია არაუჯრედოვანი ძვლის, ასპიდინისაგან. აქვთ ხრტილოვანი ჩონჩხი და მომრგვალო სალაყუჩე ნაპრალები. შინაგანი აგებულებით ანასპიდები ახლო დგანან მრგვალპირიანებთა. ნაპოვნია სილურულ და დევონურ ნალექებში.
ლიტერატურა
ხერხემლიანები
საიდ-ფაშა

საიდ-ფაშა
საიდ ფაშა (დ. 1791 — გ. 1817) — წარმოშობით ქართველი ერაყის მამლუქი მართველი 1813-1817 წლებში. სულეიმან ბუიუქის შვილი.
მამის გარდაცვალების შემდგომ (1813) საიდმა მიიღო ფაშას წოდება (ქართულად: გუბერნატორი). რადგანაც საიდი სასახლეში აღიზარდა, მას არ მოუწია ებრძოლა ფაშობისთვის, შესაბამისად ის არ გამოირჩეოდა გამოცდილებით და ძლიერი ნებისყოფით, რის გამოც თავს ვერ ართმევდა ერაყის მართვას. ამის გამო 1814 წელს მისმა ოპოზიციონერმა ჰამად-აღამ მოუწყო შეთქმულება. მან საიდის დედა დაარწმუნა, რომ დაუდი, რომელიც საიდის მარჯვენა ხელი იყო, გეგმავდა აჯანყებას, ამის გამგონე დედამ საიდი, ბევრი ცდის შემდგომ, დაითანხმა და დაუდი მოახსნევინა დავთადარის პოსტიდან. ამ გადაწყვეტილებამ საკმაოდ დაძაბა ვითარება ერაყის საფაშოში. აჯანყებამდე მივიდა საქმე, როდესაც დაუდმა ბევრი მომხრე გაიჩინა, რომლებიც უკმაყოფილონი იყვნენ საიდით.
საიდი, 1816 წლისთვის, ვეღარ ინახავდა ჯარს, რის გამოც გადაწყვიტა ფულის მოჭრა. მან ამ მიზნით ებრაელი ბანკირი აზრა მოიწვია. აზრას შურისძიების სურვილი ამოძრავებდა საიდის მიმართ, რადგან საიდმა, რამდენიმე წლის წინ, ის არ დანიშნა ბაღდადის სავაჭრო კორპორაციის მეთაურად. ამ შურის ძიების მიზნით, აზრამ მონეტას ოსმალეთის სულთნის, მაჰმუდ II-ის ნიშნის მაგივრად, საიდის სახელი დააწერა და გააგზავნა სტამბოლში სულთანთან. ამაზე სულთანი განრისხდა და საიდს უბრძანა დაეტოვებინა ფაშას პოსტი. ეს მომენტი დაუდმა გამოიყენა და თავისი კანდიდატურა წარადგინა ამ თანამდებობაზე. სულთანი დასთანხმდა ამას, თუმცა საიდი არ ნებდებოდა ამ პოსტს.
საბოლოოდ საქმე იქამდე მივიდა რომ, 1817 წლის თებერვალში საიდის ბანაკი შიგნიდან გატყდა და დაუდმა მოახერხა ბაღდადში შესვლა, რითაც ერაყის უკანასკნელი მამლუქი ფაშა გახდა.
ლიტერატურა
ჯანელიძე დ., სილაგაძე ბ., ქართველი მამლუქები ეგვიპტესა და ერაყში, თბ., 1967;
ბეი-მამიკონიანი გ., ქართველ მამელუკთა მბრძანებლობა ერაყში XVIII და XIX საუკუნეებში, „საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე“, ტ. 5, № 7, 1944.
სქოლიო
ერაყის ფაშები
მამლუქები
დაბადებული 1791
გარდაცვლილი 1817
ჰელენ ჰეიზი

ჰელენ ჰეიზი (დ. 10 ოქტომბერი, 1900 — გ. 17 მარტი, 1993) — ამერიკელი კინოსა და თეატრის მსახიობი. ჰქონდა თითქმის 70-წლიანი კინოკარიერა.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ამერიკელი მსახიობები
დაბადებული 10 ოქტომბერი
დაბადებული 1900
გარდაცვლილი 17 მარტი
გარდაცვლილი 1993
ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები
XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები