PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
პრატა (მინას-ჟერაისი)

პრატა (მინას-ჟერაისი)
პრატა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 631 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უბერლანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 802 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.32 კმ²-ზე. ფართობი 4 847 544 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
The Who by Numbers

The Who by Numbers — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Who-ს მეშვიდე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1975 წლის ოქტომბერში. გამოცემის The Village Voice Pazz & Jop-ის გამოკითხვაში მან წლის მეათე საუკეთესო ალბომის პოზიცია დაიკავა. ალბომის გარეკანი დახატა ჯონ ენტუისლმა.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - პიტ ტაუნსენდი, გარდა მითითებულისა.
სქოლიო
1975 წლის ალბომები
The Who-ს ალბომები
MCA Records-ის ალბომები
Polydor Records-ის ალბომები
ალბომები გლინ ჯოუნსის პროდიუსერობით
მარტინის რაიონი

მარტინის რაიონი — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ჟილინის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მარტინი. რაიონის ფართობი — 736 კმ², მოსახლეობა — 97 813 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 2 ქალაქსა და 41 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
სლოვაკები — 96,1 %
ჩეხები — 1,3 %
კონფესიური შემადგენლობა:
კათოლიკეები — 44,2 %
ლუთერანები — 24,6 %
ბერძენ-კათოლიკეები — 0,5 %
რესურსები ინტერნეტში
მარტინის რაიონი
ჟილინის მხარის რაიონები
ვალერი ასათიანი

ვალერი ასათიანი (დ. 15 ნოემბერი, 1950, თბილისი, საქართველო) — ფილოლოგი, პოლიტიკოსი, საქართველოს სსრ კულტურის მინისტრი 1985 წლის 17 სექტემბრიდან — 1990 წლის ნოემბრამდე და 1995 წლის 21 დეკემბრიდან— 2000 წლის 13 სექტემბრამდე.
ბიოგრაფია
იყო სახელმწიფოს მეთაურის მთავარი მრჩეველი კულტურის დარგში 1988—1990 წლებში, არის პროფესორი, ქართული კულტურის გადარჩენის კომიტეტის მდივანი 1992 წლიდან და საერთაშორისო კულტურული პროგრამების საქართველოს ასოციაცია „ჰელიოსი“-ს პრეზიდენტი 1994 წლიდან. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქუთაისის მაჟორიტარი).
ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
საქართველოს მინისტრთა საბჭოს კაბინეტი, აპარატის ხელმძღვანელი (1994)
საქართველოს პარლამენტი, წევრი (1994)
უმაღლესი საბჭო, დეპუტატი (1988—1990)
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
ალბერტ შვაიცერის მშვიდობის ორდენი
ბიბლიოგრაფია
ბიზანტიური ცივილიზაცია (ავტორი). - თბილისი, ლოგოსი, 2006. - 563გვ.. - ISBN: 99940-31-98-8
ვარლაამისა და იოასაფის ცხოვრება (რედაქტორი). - თბილისი, ლოგოსი, 2005. - 270გვ.
ჩვენებურებთან (თანაავტორი). - ბათუმი, აჭარა, 2003. - 366გვ.
ანტიკური და ბიზანტიური ტრადიციები ძველ ქათულ მწერლობაში (ავტორი). - თბილისი, სახელმწიფო უნივერსიტეტი, 1996. - 368გვ.
აკაკი ურუშაძე (ავტორი). - თბილისი, სახ. უნივერსიტეტი, 1995. - 47გვ.
მოძღვართმოძღვარი (შემდგენელი). - თბილისი, 1991. - 133გვ.
ანტიკურობა ძველ ქართულ მწერლობაში (ავტორი). - თბილისი, სახელმწიფო უნივერსიტეტი, 1987. - 280გვ.
რესურსები ინტერნეტში
ვალერი ასათიანი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
საქართველოს უნივერსიტეტის საიტზე
დაბადებული 15 ნოემბერი
დაბადებული 1950
ქართველი ფილოლოგები
საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრები
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
დავიდ დაკო

დავიდ დაკო (დ. 24 მარტი, 1930, ბუჩია, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა — გ. 20 ნოემბერი, 2003, იაუნდე, კამერუნი) — ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის პოლიტიკური მოღვაწე. ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის პრეზიდენტი 1960–1965 და 1979–1981 წლებში.
დაიბადა მიწათმოქმედის ოჯახში. პოლიტიკური კარიერის დაწყებამდე მუშაობდა მასწავლებლად. ქვეყნის მიერ დამოუკიდებლობის გამოცხადებამდე იყო ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის დამაარსებლის, საკუთარი ბიძის, ბარტელემი ბოგანდას უახლოესი თანამებრძოლი, რომელსაც ამ პერიოდში ეკავა გარდამავალი მთავრობის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა. ბოგანდას მთავრობაში 1957–1958 ეკავა სოფლის მეურნების, 1958 წელს — ადმინისტრაციულ საქმეთა, 1958–1959 წლებში — შინაგან საქმეთა, ვაჭრობისა და ეკონომიკის მინისტრის თანამდებობები. 1959 წელს ბოგანდას ავიაკატასტროფაში დაღუპვის შემდეგ გახდა გარდამავალი მთავრობის პრემიერ-მინისტრი, ხოლო 1960 წლის 14 აგვისტოდან დამოუკიდებელი ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის პრეზიდენტი.
ბოკასას გადატრიალება
1966 წლის 1 იანვარს მისი ხელისუფლება დაამხო, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების გენშტაბის უფროსმა, საკუთარმა ბიძაშვილმა ჟან ბედელ ბოკასამ. მისი დიქტატურის საწყის ეტაპზე დავიდ დაკო შინაპატიმრობაში იმყოფებოდა, შემდეგ გაათავისუფლეს, მოახდინეს მისი რეაბილიტაცია და გახდა ბოკასას მხარდამჭერი.
პრეზიდენტობის მეორე ვადა
1979 წლის 20 ნოემბერს, საფრანგეთის მხარდაჭერით ოპერაცია „ბარაკუდას“ შედეგად უსისხლოდ დაამხო ბოკასა და კვლავ დაიკავა რესპუბლიკის მეთაურის თანამდებობა. სახალხო გამოსვლების გამო დაკო იძულებული გახდა დაემტკიცებინა რესპუბლიკის ახალი კონსტიტუცია, რომელიც ითვალისწინებდა საპრეზიდენტო არჩევნების ჩატარებას (პრეზიდენტს ირჩევდნენ 6 წლით; ის ნიშნავდა პრემიერ-მინისტრსა და მთავრობას). გამოცხადდა მრავალპარტიულობა და ადამიანის უფლებების დაცვა, შეიქმნა დამოუკიდებელი სასამართლო სისტემა. 1981 წელს ჩატარებულ საპრეზიდენტო არჩევნებში დაკომ დააგროვა ხმათა 50,3% და გახდა ქვეყნის პრეზიდენტი. არჩევნების შემდეგ დაკომ უარი თქვა დემოკრატიულ რეფორმებზე და ქვეყანაში საგანგებო მდგომარეობა შემოიღო. ოპოზიციურ პარტიებს საქმიანობა აეკრძალა, დაკოს მოწინააღმდეგე ზოგიერთი ლიდერი დააპატიმრეს და საპარლამენტო არჩევნები გაუქმდა. მაგრამ ამ ღონისძიებებმა დაკოს რეჟიმი ვერ იხსნა. 1981 წლის 1 სექტემბრის მორიგი პუტჩის შედეგად გენერალმა ანდრე კოლინგბამ დაამხო დაკოს ხელისუფლება
დაკო მონაწილეობდა 1992 და 1999 წლების საპრეზიდენტო არჩევნებში, მაგრამ ორივეჯერ დამარცხდა.
დავიდ დაკო გარდაიცვალა 2003 წლის 20 ნოემბერს, 73 წლის ასაკში, კამერუნის დედაქალაქ იაუნდეში, სადაც გადიოდა მკურნალობის კურსს.
იხილეთ აგრეთვე
ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის პრეზიდენტი
რესურსები ინტერნეტში
Encyclopaedia Britannica David Dacko
ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის პრეზიდენტები
დაბადებული 24 მარტი
დაბადებული 1930
გარდაცვლილი 20 ნოემბერი
გარდაცვლილი 2003
ანტონ შუნინი

ანტონ შუნინი (დ. 27 იანვარი, 1987, მოსკოვი, სსრკ) — რუსი ფეხბურთელი. 2004 წლიდან დღემდე თამაშობს მოსკოვის „დინამოს“ რიგებში. იგი 2004 წლიდან იყო მოსკოვის „დინამოს“ ძირითადი გუნდის წევრი, 2007 წელს კი შედგა მისი დებიუტი გუნდში.
პირადი ცხოვრება
2018 წელს დაქორწინდა „Victoria's Secret“-ის ანგელოზზე, ეკატერინა გრიგორიევაზე.
ტიტულები
მოსკოვის „დინამო“
რუსეთის ნაციონალური საფეხბურთო ლიგა: 2016–17
ატლანტიკის თასი: 2015
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი მოსკოვის „დინამოს“ საიტზე
დაბადებული 27 იანვარი
დაბადებული 1987
რუსი ფეხბურთელები
მოსკოვის დინამოს ფეხბურთელები
ფრანს ჰალსი

ფრანს ჰალსი (დ. 1581 და 1585 შორის, ანტვერპენი — გ. 26 აგვისტო, 1666, ჰარლემი) — ნიდერლანდელი ფერმწერი. ფლამანდიელი ფეიქრის შვილი. ცხოვრობდა ჰარლემში. 1616 მოინახულა ანტვერპენი. სწავლობდა კ. ვან მანდერთან (1600-1603), 1610-იდან ოსტატი.
ჰალსის ხელოვნებისათვის დამახასიათებელია დემოკრატიზმი, ხალხური ტიპებისადმი ცხოველი ინტერესი, ასახა ქვეყნის დამოუკიდებლობისათვის მებრძოლი ჰოლანდიელი ხალხის სულიერი სიმტკიცე; ჰოლანდიური ხელოვნება გაამდიდრა ადამიანთა გრძნობების გამოსახვისა და მოდელის შინაგანი სამყაროს ჩვენების საშუალებებით; იყენებდა თავისუფალ, ტემპერამენტულ მონასმებს. ადრინდელი პერიოდის ნამუშევრებში („წმინდა გიორგის მსროლელთა ასეულის ოფიცერთა ბანკეტი“, 1616, ფ. ჰალსის მუზეუმი, ჰარლემი) ნიშანდობლივია თბილი ტონებისაკენ სწრაფვა, მძიმე, მსუყე მონასმების საშუალებით ფორმათა გულდასმითი მოდელირება. 1620-იან წლებში პორტრეტებთან ერთად ხატავდა ჟანრულ სცენებსა და ცალკეულ რელიგიურ კომპოზიციებს („ლუკა მახარებელი“, „მათე მახარებელი“, დაახლოებით 1623-1625, დასავლეთ ევროპისა და აღმოსავლეთის ხელოვნებუს მუზეუმი, ოდესა). 1620-1630-იანი წლებში პორტრეტებში ჰალსმა შექმნა ჰოლანდიური ტიპების საინტერესო გალერეა, გააფართოვა მოდელების სოციალური წრე.
ბურჟუაზიის წარმომადგენლებიდან („ვ. ვან ჰეიტჰეიზენი“, დაახლოებით 1625-1636, სახელმწიფო მუზეუმი, ვადუცი) დეკლასირებულ ელემენტებამდე, რომლებიც წარმოსახა როგორც ხალხის ენერგიის ნამდვილი მატარებელნი („ბოშა ქალი“, ლუვრი, პარიზი; „მულატი“, სახვითი ხელოვნების მუზეუმი, ლაიფციგი, - ორივე - დაახლოებით 1630). ამავე პერიოდში მხატვარმა ჯგუფური პორტრეტის რადიკალური რეფორმა მოახდინა, უარყო კომპოზიციათა პირობითობა და ნაწარმოებებში შეიტანა ცხოვრებისეული სიტუაციები ("წმინდა ადრიანის მსროლელთა ასეულის ოფიცერთა ბანკეტი", დაახლოებით 1623-1627, ფ. ჰალსის მუზეუმი, ჰარლემი და სხვ.). 1640-იანი წლები პორტრეტებში ღრმავდება ფსიქოლოგიური დახასიათება ("წმინდა ელისაბედის ჰოსპიტლის რეგენტები", 1641, იქვე; ახალგაზრდა კაცის პორტრეტი, დაახლოებით 1642-1650, ერმიტაჟი, სანქტ-პეტერბურგი დ სხვ.). ამ ნამუშევრების კოლორიტი უკვე მოვერცხლისფრო-რუხი ტონალობისაა. ჰალსის გვიანდელი ნამუშევრები შესრულებულია ძალზე თავისუფალი მანერით და გადაწყვეტილია ძუნწი ფერადოვანი გამით, აგებულია შავ-თეთრი ფერების კონტრასტებზე ("შავტანსაცმლიანი კაცი", დაახლოებით 1650-1652, ერმიტაჟი, პეტერბურგი და სხვ.); ზოგიერთ მათგანში იგრძნობა ღრმა პესიმიზმი ("მოხუცებულთა თავშესაფრის რეგენტები", 1664, ფ. ჰალსის მუზეუმი, ჰარლემი).
ჰალსი გარდაიცვალა სიღარიბეში, დავრდომილთა სახლში. იგი ევროპული რეალისტური მხატვრობის ერთ-ერთი უდიდესი წარმომადგენელია; მის შემოქმედებას დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა ჰოლანდიური ფერწერის შემდგომი განვითარებისათვის. მისი გავლენა განიცადეს ა. ბრაუერმა, ძმებმა ა. და ი. ოსტადეებმა, ი. სტენმა და სხვებმა.
ლიტერატურა
სქოლიო
გარდაცვლილი 1666
ნიდერლანდელი მხატვრები
David Arshakyan

David Arshakyan (born 16 August 1994) is an Armenian footballer who plays for BKMA. He also holds Russian citizenship as David Rudolfovich Arshakyan.
Club career
FC Mika
Arshakyan began his professional career with Armenian side FC Mika in 2012, and made three Armenian Premier League appearances as his side captured the 2012–13 Armenian Supercup.
FK Trakai
Arshakyan was transferred to Lithuanian side FK Trakai prior to the start of the 2015 season. In 34 A Lyga appearances, Arshakyan scored 25 goals and had six multi-goal games, including three hat-tricks, finishing the season just three goals shy of the top scorer in the league. That season, he also appeared in six UEFA Europa League qualifiers, scoring five goals in total.
Arshakyan made 18 appearances for Trakai in the 2016 season, scoring nine goals, including a hat-trick over FK Utenis Utena on July 28.
Chicago Fire
On August 3, 2016, the Chicago Fire announced that they had acquired Arshakyan from FK Trakai, on a two-year contract with club options for the third and fourth years. Arshakyan made his Chicago Fire debut on August 27, 2016, in a 6–2 defeat against D.C. United, when he replaced striker Michael de Leeuw in the 56th minute.
On December 18, 2017, Chicago and Arshakayan mutually agreed to terminate his contract.
Vejle Boldklub
On January 26, 2018, the Danish club Vejle Boldklub announced that they had signed Arshakyan on a free transfer. He signed a contract until the summer 2020.
Irtysh Omsk
On 23 September 2020, Arshakyan signed for Irtysh Omsk. On 31 March 2021, his contract with Irtysh was terminated by mutual consent.
International career
As a youth player, Arshakyan represented Armenia at the U-19 and U-21 levels. In August 2016 Arshakyan was called up to the senior team ahead of its first match of 2018 FIFA World Cup qualification. On 4 September 2016 he debuted for the senior team, starting in Armenia's qualification match against Denmark.
Career statistics
References
External links
1994 births
Living people
Footballers from Saint Petersburg
Armenian men's footballers
Armenia men's international footballers
Russian men's footballers
Men's association football forwards
Armenian expatriate men's footballers
FC Mika players
FK Riteriai players
Chicago Fire FC players
HNK Gorica players
FC Fakel Voronezh players
FC Ararat Yerevan players
NK Rudeš players
FC Irtysh Omsk players
A Lyga players
Major League Soccer players
Croatian Football League players
Armenian Premier League players
Danish 1st Division players
Russian First League players
Armenia men's under-21 international footballers
Russian sportspeople of Armenian descent
Expatriate men's footballers in Lithuania
Expatriate men's footballers in Croatia
Expatriate men's footballers in Denmark
Armenian expatriate sportspeople in Lithuania
Armenian expatriate sportspeople in Croatia
Armenian expatriate sportspeople in Denmark
Armenian expatriate sportspeople in the United States
Russian expatriate sportspeople in Denmark
Russian expatriate sportspeople in Croatia
Russian expatriate sportspeople in the United States
ჰევეა

ჰევეა (ლათ. Hevea) — მარადმწვანე მცენარეთა გვარი რძიანასებრთა ოჯახისა. ერთსახლიანი ხეებია.
12-მდე სახეობა იზრდება ტროპიკულ ამერიკაში. ბრაზილიური ჰევეა (ლათ. Hevea brasiliensis) ბუნებრივი კაუჩუკის წყაროა. ველურად იზრდება მდინარე ამაზონის ველის ტენიან ტროპიკულ ტყეებში.
კულტივირებულია სხვა ტროპიკულ ქვეყნებში (ძირითადად შრი-ლანკაზე, მალაკის ნახევარკუნძულზე, დიდი ზონდის კუნძულებზე). ხის სიმაღლეა 30-40 მ. მისი რძეწვენი შეიცავს კაუჩუკს, რომლის მისაღებად 10-12 წლის ხეებს სერავენ. ერთი ხისაგან წელიწადში 3-4 (7,5) კგ კაუჩუკს იღებენ.
ლიტერატურა
რძიანასებრნი
დე-მოინი

დე-მოინი — ქალაქი აშშ-ში, აიოვის შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე დე-მოინის ნაპირზე. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობამ 203,433 კაცს შეადგინა. ქალაქი არის აშშ-ის სიმინდისა და მეცხოველეობის სარტყლის მნიშვნელოვანი ცენტრი. დე-მოინი დაარსდა 1843 წელს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
აიოვის ქალაქები
ოთარ დადიშქელიანი

ოთარ დადიშქელიანი
ოთარ თათარყანის (ნიკოლოზის) ძე დადიშქელიანი (გ. 1854) — სვანეთის სამთავროს ნაწილის მმართველი, ბეჩოს მფლობელი.
თათარყან (ნიკოლოზ) დადიშქელიანის უფროსი ძე. სვანეთის სამთავროს რუსეთის მფარველობაში მიღებასთან დაკავშირებული შეთანხმების (1833) მიხედვით თათარყანის სამფლობელო — ეცერ-ცხუმარ-ბეჩოს თემები — ოთარს უნდა დარჩენოდა, თუმცა მამის გარდაცვალების შემდეგ ეცერი და ცხუმარი უმცროს ძმას — ჯანსუღს დაუთმო. მეორე ცოლად ბალყარელი ქალის, მინათ ურუსბიევის შერთვის შემდეგ ოთარმა ქრისტიანობაზე უარი თქვა და ისლამი მიიღო, შვილებიც მუსულმანურად მონათლა. ამის გამო 1857 წელს რუსეთის ხელისუფლებამ ოთარის ვაჟებს — ლევანს, ისლამს, ბექირბის და ციოყს — სვანეთში ცხოვრება აუკრძალა და დადიშქელიანის ნაცვლად ოთაროვების გვარი დაუმტკიცა, მათი სამფლობელო კი მათ ბიძაშვილს — თენგიზ (ნიკოლოზ) ჯანსუღის ძეს გადასცა.
ლიტერატურა
Акты, собранные Кавказской Археографической комиссией : [В 12-ти т.] / Арх. гл. упр. наместника Кавк.; Под общ. ред. А. Д. Берже. - Тифлис : Тип. гл. упр. Наместника Кавк., 1866-1904. Т. 12 : [1856-1862] / Арх. Канц. Главноначальствующего; Под ред. Е.Д. Фелицына и А.П. Наумова. - Тифлис : Тип. канц. главнонач. гражд. частью на Кавказе, 1904. – გვ. 371;
Думин С. В., Чиковани Ю. К. Дворянские роды Российской империи. Том 4. Князья Царства Грузинского / Под ред. С. В. Думина. – М.: Линкоминвест, 1998. – გვ. 89.
გარდაცვლილი 1854
ოთარ
კომედი ფრანსეზი

კომედი ფრანსეზი (ფრანგ. La Comédie-Française), ანუ ფრანგული თეატრი დაარსდა 1680 წელს, 1799 წლიდან იგი პალე-რუაიალში, პარიზის პირველ ოლქში მდებარეობს.
ეს არის ერთადერთი სახელმწიფო თეატრი საფრანგეთში, რომელსაც ჰყავს მსახიობების მუდმივი დასი, მათ კომედი ფრანსეზის მსახიობებს უწოდებენ. ყველაზე ცნობილი დრამატურგი, რომლის სახელიც კომედი ფრანსეზს უკავსირდება არის მოლიერი, მიუხედავად იმისა, რომ იგი უკვე 7 წლის გარდაცვლილი იყო, როდესაც მოლიერის სახლი შეიქმნა.
ისტორია
კომედი ფრანსეზი დაარსდა ლუი XIV-ის 1680 წლის 21 ოქტომბრის ბრძანებით. მისი მიზანი იყო იმ დროისთვის პარიზში არსებული ორი დასის - ოტელ გენეგოსა და ოტელ დე ბურგონის დასების შეერთება. 26 აგვისტოს გაერთიანებულმა დასმა წარმოადგინა პირველი ერთობლივი სპექტაკლი, რომელიც აერთიანებდა - რასინის ფედრასა და ლა შაპელის ორლეანის ეტლებს. მეფის ბრძანებით მათ პარიზში თამაშზე მონოპოლია ეძლევათ.
1681 წლის 5 იანვარს კომედი ფრანსეზის მსახიობებს შორის იდება ასოციაციის ხელშეკრულება, რაც აწესრიგებს ხანდაზმული მსახიობების პენსიის საკითხს. ამ პერიოდისთვის რეპერტუარი შედგება ძირითადად მოლიერისა და რასინის ნაწარმოებებისგან, ასევე თამაშობენ პიერ კორნელის, პოლ სკარონისა და ჟან როტრუს ზოგიერთ პიესას.
1793 წლის 3 სექტემბერს, რევოლუციის დროს კომედი ფრანსეზი დაიხურა "საჯარო გადარჩენის კომიტეტის" ბრძანებით და მსახიობები დაპატიმრებულ იქნენ.
1799 წლის 31 მაისს ახალი ხელისუფლება მსახიობებს განკარგულებაში გადასცემს რიშელიეს დარბაზს დასის აღსადგენად.
1812 წელს იმპერატორი ნაპოლეონ I გადაწყვეტს კომედი ფრანსეზის რეორგანიზებას .
კომედი ფრანსეზის დევიზი არის Simul et singulis (ერთად ყოფნა და საკუთარ თავად ყოფნა).
დღეისთვის კომედი ფრანსეზის რეპერტუარი ითვლის 3000-ზე მეტ პიესას და სამ შენობას პარიზში: რიშელიეს დარბაზი (პალე რუაიალის ნაწილი), ვიე-კოლომბიეს თეატრი და სტუდიო-თეატრი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
კომედი ფრანსეზში დადგმული სპექტაკლები 1774-1800 წლებში
საფრანგეთის თეატრები
პარიზი
Camponotus jtl-038

Camponotus jtl-038 — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
მარინეტი (უისკონსინი)

მარინეტი (უისკონსინი)
მარინეტი — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის მარინეტის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 10 968 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 620,0 კაცი/კმ². ფართობი 21.06 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 21.06 კმ²-ს შეადგენდა. აქედან ხმელეთს 17,69 კმ², წყალს კი 3,37 კმ² უჭირავს.
იხილეთ აგრეთვე
აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მარინეტის ოლქის ქალაქები
ნატალია აპუშკინა

ნატალია აპუშკინა (დ. 23 ივლისი, 1936, ნოვოჩერკასკი, რსფსრ, სსრკ — გ. 27 ნოემბერი, 2005, დონის როსტოვი, რუსეთი) — საბჭოთა და რუსი მწერალი. რუსეთის მწერალთა კავშირის წევრი (1999).
ბიოგრაფია
ნატალია აპუშკინა 1936 წლის 23 ივლისს ქალაქ ნოვოჩერკასკში დაიბადა. სწავლობდა როსტოვის ოლქის ქალაქ შახტის ალექსანდრე პუშკინის სახელობის № 2 სკოლაში. ლექსებს ბავშვობიდანვე წერდა, თუმცა საქმიანობად მშენებელ-დამპროექტებლის პროფესია აირჩია.
1955 წლიდან დონის როსტოვში ცხოვრობდა. იქვე სამშენებლო ტექნიკუმში სწავლობდა, რომლის დამთავრების შემდეგაც ორგანიზაცია „როტსოვგრაჟდანპროექტში“ მუშაობდა, შემდეგ ქალაქის სხვასასხვა საპროექტო ორგანიზაციებში ინჟინერ-დამპროექტებლად (1962–1984). ХХ საუკუნის 70-იან 80-იან წლებში იყო მწერალთა საოლქო ორგანიზაციის ლიტერატურული გაერთიანება „დონის“ პოეტურ კლუბში „ძიება“.
ნატალია აპუშკინა მონაწილეობას იღებდა გაზეთ „Вечерний Ростов“-ის ლიტერატურულ კონკურსებში. გაზეთის კონკურსისათვის „Вечер одного стихотворения“ მან ლექსი „Ночная сказка“ დაწერა და მეორე ადგილი დაიკავა. ამ ლექსზე ცხრა კომპოზიტორმა დაწერა სიმღერა. პოეტის ნაწარმოებები იბეჭდებოდა ჟურნალში „Дон“, ალმანახებში „Истоки“ და „Поэзия“, კოლექტიურ კრებულში „Ростовское время“. 1991 წელს დღის სინათლეზე მისი წიგნი „Светлые тревоги“ გამოვიდა, ხოლო შემდეგ „Зеркала“.
ХХ საუკუნის 90-იან წლებში აპუშკინა ლიტერატურულ-შემოქმედებითი კლუბი „Созвучие“-ს ორგანიზატორი იყო. 1999 წელს ის რუსეთის მწერალთა კავშირში მიიღეს. მის ლექსებზე 20-ზე მეტმა კომპოზიტორმა შექმნა სიმღერა. სიცოცხლის ბოლომდე იყო რუსეთის მწერალთა კავშირის რეგიონული მმართველობის წევრი და ლიტერატურული გაერთიანება „Созвучие“-ს თავმჯდომარის მოადგილე.
ნატალია აპუშკინა გარდაიცვალა 2005 წლის 27 ნოემბერს. დაკრძალულია დონის როსოტვის ჩრდილოეთ სასაფლაოზე.
შემოქმედება
1991 წელს როსტოვის წიგნების საგამომცემლოში ნატალია აპუშკინას პირველი წიგნი „Светлые тревоги“ გამოიცა. მოგვიანებით დაიბეჭდა კრებულები „Зеркала“, „Горит моё лето“, „Пора листопада“ და „Будет вечер“. მან სულ 550-ზე მეტი ნაწარმოები შექმნა.
ნატალია აპუშკინას მოწოდება დამრიგებლობა იყო. ის ბევრს მუშაობდა ახალგაზრდა შემოქმედებთან, დაკავებული იყო პოეტური წიგნების რედაქტირებით.
შრომები
მწერლის მიერ გამოცემული ზოგიერთი ნაწარმოები:
Светлые тревоги. Ростовское изд-во, 1991;
Зеркала. Ростов-на-Дону, "Булат", 1997;
Горит мое лето. Ростов-на-Дону, МП "Книга", 1999;
Сборник лирики Натальи Апушкиной «Кубок счастья и печали» (в серии «32 полосы» — Таганрог: изд-во «Нюанс», 2010).
Литература
Дон литературный. Писатели России. Шолоховский край. XIX-XXI вв. [Текст] / [авт. проекта, гл. ред. и сост. Г. Губанов]. – Ростов н/Д, 2006. – 511 с.
Смысленко, О. Я бабка повивальная у матушки поэзии [Текст] / О. Смысленко // Вечерний Ростов. – 2004. — № 183. – 23 августа.
Ягозинский, Я. В салоне ростовской «Леди Гамильтон» по-прежнему горят свечи для друзей [Текст] / В. Ягозинский // Вечерний Ростов. – 2006. — № 12. – 23 января.
ინტერნეტ-რესურსები
Наталья Борисовна Апушкина. რუსეთის მწერალთა კავშირი.
Наталья Борисовна Апушкина. Дон литературный.
Наталья Апушкина. Памяти поэтессы...
რუსი პოეტები
რუსი მწერლები
დაბადებული 23 ივლისი
დაბადებული 1936
გარდაცვლილი 27 ნოემბერი
გარდაცვლილი 2005
გიორგი გოზალიშვილი

გიორგი გოზალიშვილი
გიორგი კონსტანტინეს ძე გოზალიშვილი (დ. 15 ნოემბერი, 1900, სიღნაღის რაიონი, სოფელი ბოდბისხევი — გ. 30 ივლისი, 1988, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1931), პროფესორი (1936).
ბიოგრაფია
1927 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტი ისტორიის განხრით. 1930 წლიდან მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში; 1943-1947 წლებში იყო ამავე უნივერსიტეტის ისტორიის და ფილოლოგიის გაერთიანებული ფაკულტეტის დეკანი, იმავდროულად განაგებდა ძველი ისტორიის და ბიზანტიოლოგიის კათედრებს; 1930-1954 წლებში მუშაობდა სხვადასხვა პედაგოგიურ ინსტიტუტში; იკვლევდა ბიზანტია-საქართველოს ურთიერთობის საკითხებს, ტრაპიზონის იმპერიის ისტორიის ცალკეულ მომენტებს, პონტო-კაპადოკიაში მოსახლე ქართველი ტომების ეთნოგენეზის პრობლემებს და მათ წვლილს ბიზანტიის ისტორიაში; მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
1962 წელს მიანიჭეს საქართველოს მეცნიერებიათა დამსახურებული მოღვაწის წოდება.
ბიბლიოგრაფია
1832 წლის შეთქმულება, ტ. 1–3, თბ., 1935–76;
ძველი ისტორიის ქრესტომათია, ტ. 1–2, თბ., 1951–58;
ჯვაროსანთა IV ლაშქრობა და ბიზანტია, «თსუ შრომები», 1960, ტ. 87;
მითრიდატე პონტოელი, გამოც. მე-2, თბ., 1965;
ორი ეტიუდი პონტოსა და კაპადოკიის წარსულიდან, თბ., 1965 (იგივე რუსულად, 1967);
ქართლის მოქცევის პრობლემა და ბაკური, თბ., 1974.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი გოზალიშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
დაბადებული 15 ნოემბერი
დაბადებული 1900
გარდაცვლილი 30 ივლისი
გარდაცვლილი 1988
ქართველი ისტორიკოსები
სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გიორგი
ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორები
ქართველი პროფესორები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
მაკა მიქელაძე

მაკა მიქელაძე (დ. 23 აგვისტო, 1964, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მწერალი და ჟურნალისტი. ლიტერატურული პრემია „საბას“ ლაურეატი (2011).
ბიოგრაფია
მაკა მიქელაძე დაიბადა 1964 წლის 23 აგვისტოს, ქალაქ თბილისში.
დამთავრებული აქვს თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი ფსიქიატრის სპეციალობით 1989 წელს. მუშაობდა ქალაქის ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში, შემდეგ რესპუბლიკურ ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში, 1986-1991 წლებში მოდელად სააგენტო „ნოემა“-ში, შემდგომ ტატიშვილის სახელობის რეაბილიტაციის ცენტრში „ნაუტილუსი“ ფსიქოთერაპევტად.
2011 წელს მიენიჭა ლიტერატურული პრემია „საბა“, წლის საუკეთესო პროზაული კრებულისათვის „მე და ჩემი კუსტურიცა“. 1996 წელს მიიღო პრიზი ჟურნალისტიკაში, საუკეთესო მოთხრობისათვის „ჩემი ქალაქი“. მიღებული აქვს აგრეთვე პრიზი საუკეთესო დებიუტისათვის ფილმ „ლეონარდო“-ში მონაწილეობისათვის.
ბიბლიოგრაფია
ათი ქართული მოთხრობა : ორი ავტორის რომანი (ავტორი). - თბილისი, სტ. „გლობუსი“, 2010. - 127 გვ.. - ISBN: 978-9941-0-2399-6
Flash! : მოთხრობების კრებული (ავტორი). - თბილისი, ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2003. - 170 გვ.. - ISBN: 99940-15-88-5
ოცდამეცამეტე : ლექსები (ავტორი). - თბილისი, პაატა ნაცვლიშვილის გამ-ბა, 2000. - 32 გვ.. - ISBN: 99928-66-09-8
ქალი : ლექსები (ავტორი). - თბილისი, პაატა ნაცვლიშვილის გამ-ბა, 2000. - 32 გვ.. - ISBN: 99928-66-10-1
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 23 აგვისტო
დაბადებული 1964
ქართველი ექიმები
ქართველი მწერლები
ქართველი ჟურნალისტები
საბას პრემიის ლაურეატები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები