PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Saharna Monastery

Saharna Monastery
The Saharna Monastery is a monastery in Saharna, Moldova.
The "Holy Trinity" Monastery of Saharna, situated about 110 km north of Chișinău, on the west side of the Nistru River, is considered to be one of the biggest centres for religious pilgrimages in Moldova. Here can be found the unique relics of the Blessed Macarie, and on the top of the high cliff, according to a legend, there is a footprint of St. Maria, the Mother of Jesus. The legend says that a monk from the monastery once saw the shining figure of Saint Maria on the top of a rock. When reaching that spot the monk saw a mark of a footstep on the ground.
Gallery
References
External links
Site-ul Mănăstirei "Sfânta Treime" din s. Saharna
Virtual tour on Saharna Monastery at visit.md
SAHARNA: amprente sfinte şi locuri de poveste at moldova.org
Manastirea Saharna at crestinortodox.ro
About Saharna Monastery at travelmoldova.eu
Articol din Jurnalul Naţional
Investigaţii arheologice în zona Saharna
Mănăstirile Moldovei - Saharna
Religious buildings and structures in Moldova
Religious buildings and structures completed in 1776
Christian monasteries in Moldova
Christian monasteries established in the 18th century
Soroca District
ბადრიაშვილი

ბადრიაშვილი
საკუთარი სახელი ბადრიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
თეიმურაზ ბადრიაშვილი — რეჟისორი
ნიკოლოზ ბადრიაშვილი — ისტორიკოსი
ქართული გვარები
სულენანშანი

სულენანშანი, ზიუსის ქედი — ქედი ჩინეთში, ნანშანის მთათა სისტემაში. წარმოადგენს ცილიანშანის დასავლეთ ნაწილს. სიგრძე დაახლოებით 250 კმ, მაქსიმალური სიმაღლე 5808 მ (მთა გუანძეფინი, ნანშანის უმაღლესი წერტილი). სულენანშანთან მიბჯენილი მთათაშორისი ვაკეები მდებარეობს 4100-4500 მ სიმაღლეზე. სულენანშანი უმეტესწილად აგებულია სინური და კამბრიული ასაკის გრანიტებითა და მეტამორფული ქანებით. კალთების ქვედა ნაწილი დაფარულია მეჩხერი ბალახოვანი და ავშნიანი, მარცვლოვანი და ისლიანი ბუჩქნარი მცენარეულობით; 5000 მ ზევით კალთები წელიწადის დიდ დროს დაფარულია თოვლით; განვითარებულია გამყინვარება. შემორჩენილია კანჯარისა და გარეული იაკის ჯოგები; მთათაშორის ხეობებში გვხვდება კუკუ-იამანი.
რესურსები ინტერნეტში
ჩინეთის ქედები
ქერცლოვანა

ქერცლოვანა — ქერცლოვანას გვარის სოკო სტროფარიასებრთა ოჯახისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპას, აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკას.
დაბალი ხარისხის საჭმელ სოკოდ ითვლება. ზოგიერთი წყარო მას არასაჭმელ სოკოდ მიიჩნევს. იზრდება ჯგუფებად ცოცხალ ფოთლოვან, იშვიათად წიწვიანი ხეების გამხმარ და დამპალ მერქანზე, ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
სოკო პირველად აღწერა გერმანელ-დანიელმა ბოტანიკოსმა ჯორჯ კრისტიან ედერმა 1790 წელს როგორც Agaricus squarrosus. მიმდინარე ბინომინალური სახელწოდება მიანიჭა გერმანელმა მიკოლოგმა პაულ კუმერმა 1871 წელს.
აღწერა
ქუდის დიამეტრი 5-12 სმ, სიმწიფეში ზოგჯერ 20 სმ-მდე აღწევს, ნახევარსფეროსებრი ან კოსუსური, შემდეგ ამოზნექილი და ბრტყლად ამოზნექილი, შეკეცილი კიდეებით, არაჰიგროფანული, კიდეებთან ჩვეულებრივ ახასიათებს საბურველის ჩამოუცვენელი ნარჩენები. ზედაპირი დაფარულია მშრალი ღია-ყვითელი ქერცლებით, ლორწოვანია, ყვითელი-ნარინჯისფერი.
რბილობი — ღია ყვითელი ფერის, ფირფიტების ზემოდან მომწვანო, ზოგჯერ სუსტად გამოხატული მიწის სუნითა და ბოლოკისმაგვარი გემოთი.
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები შეზრდილი, ყვითელი ფერის, ასაკთან ერთად ჟანგმიწისფერ-მურა ელფერს იღებს.
ფეხის სიგრძე — 5-19, 1-3 სმ, ახასიათებს ბოჭკოვანი საყელო, საყელოს ზემოდან მოთეთროა, ქვემოთ — მოწითალო-ყავისფერი, დაფარულია უფრო მუქი ჯაგრისებრი, კონცენტრულად განწყობილი ქერცლებით.
სპორების ფხვნილი — ჟანგისფერ-მურა. სპორები — 6-8×4-5 მკმ, გლუვი, ელიფსისებრი.
ეკოლოგია და გავრცელება
გავრცელების არეალი მოიცავს აზიას, ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკას.
საპტროტროფია ან პარაზიტი, რომელიც იზრდება ჯგუფებად ცოცხალ ფოთლოვან, იშვიათად წიწვიანი ხეების გამხმარ და დამპალ მერქანზე. გვხვდება პარკებსა და ბაღებშიც.
სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
მსგავსი სახეობები
გამოყენება
დაბალი ხარისხის საჭმელ სოკოდ ითვლება. ზოგიერთი წყარო მას არასაჭმელ სოკოდ მიიჩნევს.ჩრდილოეთ ამერიკაში ცნობილია მსუბუქად მოწამვლის რამდენიმე შემთხვევა. ალკოჰოლთან ერთად შესაძლოა მომწამვლელიც იყოს. გააჩნია სამკურნალო თვისებები.
ახასიათებს ბოლოკის გემო. მოხარშვის შემდეგ სხვა სოკოებთან ერთად ამარინადებენ ან ამარილებენ (აუცილებლად სანელებლების გამოყენებით).
გალერეა
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
საჭმელი სოკოები
ქერცლოვანა
ბატები

ბატები — იხვისებრთა ოჯახის ფრინველთა გვარი ბატისნაირთა რიგისა. მოიცავს 11 სახეობას. წონა 6 კგ-მდე აღწევს, სიგრძე 60-100 სმ. შედარებით მაღალი ფეხები უფრო სასიარულოდაა მომაჯვებული, ვიდრე საცურაოდ. ბატები ძირითადად იკვებებიან ხმელეთზე ან წყალმარჩხში მხენარეთა ფოთლით, ყლორტებით, ბოლქვებით, თესლით, მოლუსკებით, მცირე ზომის კიბოსნაირებითა და სხვა. ბუდობენ მიწაზე ან კლდის ნაპრალებში. დებენ 5-6 კვერცხს. კრუხობს დედალი, ხოლო ჭუკების აღზრდაში მონაწილეობს მამალიც. რუხი ბატი (Anser anser), მეკალოე ბატი(Anser fabalis), წრიპინა ბატი (Anser erythopus), თეთრშუბლა ბატი (Anser albifrons) გვხვდება საქართველოში. მშრალცხვირა ბატი (Anser cygnoides), მთის ბატი (Anser indiacus) გვხვდება პამირზე, ტიან-შანზე; თეთრი ბატი (Anser coerulescens) გავრცელებულია ვრანგელის კუნძულსა და არქტიკულ ამერიკაში. ყველა ბატი სარეწაო მნიშვნელობისაა.
შინაური ბატის წინაპარია გარეული რუხი ბატი გარეგნული და ანატომიური ნიშნების მიხედვით მათ შორის დიდი მსგავსებაა. წელიწადში ერთი ბატი ჩეკს 20-25 ჭუჭულს, რომლებიც გასუქების შემდეგ 10 კგ-მდე ხორცს იძლევიან. ბატები გაზაფხულსა და შემოდგომაზე 30-40 კვერცხს დებს, ზოგიერთი ჯიშისა - 100-მდე. სანაშენედ გამოიყენება საშუალოდ 4-5 წელი, მაქსიმალურად 6 წლამდე. სახორცედ იკვლება 6 თვისა, როდესაც უკვე 3-4 კგ იწონის. ზრდასრული მამალი ბატების წონაა 5-6 კგ, მაქსიმალური 12 კგ-მდე, დედლისა 4-5 კგ, მაქსიმალური 10 კგ-მდე. აქვს მაღალხარისხოვანი ხორცი და ქონი, აგრეთვე თივთიკი და ბუმბული. ქონი ნაკლავის 30-35%-ს შეადგენს, მას მაღალი საგემოვნო თვისებები აქვს, იყენებენ კულინარიაში, მედიცინაში (მოყინულობის სამკურნალოდ). ზოგ ქვეყანაში (უნგრეთი, პოლონეთი, საფრანგეთი და სხვა) განვითარებულია ბატების ღვიძლის სპეციალიზებული წარმოება. მისგან ამზადებენ კერძებსა და კონსერვებს. ბატების მოშენება იაფი ჯდება, ვინაიდან საკვებად გამოიყენება სილოსი, კარტოფილი, ძირხვენები, საძოვრული ბალახი და სხვა მწვანე მასა, რაც ამცირებს ულუფაში ძვირადღირებული კონცენტრატული საკვების საჭიროებას. ზრდასრული ბატების სადღეღამისო ულუფას შეადგენს (გრამობით 1 ფრთაზე): მარცვალი 215, კოპტონი და შროტი 30, წვნიანი და მწვანე საკვები 200-350, ბალახის ფქვილი 70, საფუარი 2, ცარცი და ნიჟარა 2-3, ძვლის ფყვნილი 2-3, სუფრის მარილი 1,5-2.
საქართველოში ბატების მოშენებას ძველთაგანვე მისდევდნენ. ბატებს აშენებენ წყალსაცავებით მდიდარ ადგილებში, მეტწილად, სადაც მდელო, მინდორი დ სხვა საბალახოა.
კლასიფიკაცია
2016 წლის აგვისტოს მიხედვით გვარში 11 სახეობაა:
(5 ქვესახეობა)
(2 ქვესახეობა)
[syn. Chen caerulescens]
[syn. C. c. atlanticus]
[syn. C. c. caerulescens]
[syn. Chen canagica]
(3 ქვესახეობა)
[syn. Chen rossii]
ლიტერატურა
სქოლიო
იხვისებრნი
Dolichoderus tristis

Dolichoderus tristis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
მეგრელიძე

მეგრელიძე
საკუთარი სახელი მეგრელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათას:
ავქსენტი მეგრელიძე — ლოტბარი
იონა მეგრელიძე — მწერალ იონა ვაკელის ნამდვილი სახელი და გვარი
იოსებ მეგრელიძე — ენათმეცნიერი, ლიტერატურათმცოდნე
კონსტანტინე მეგრელიძე — ფილოსოფოსი
ლიდია მეგრელიძე — მწერალი
ომარ მეგრელიძე — პედაგოგი, პოლიტიკოსი
შამშე მეგრელიძე — ისტორიკოსი
ჯემალ მეგრელიძე — ეკონომისტი, პოლიტიკოსი
ქართული გვარები
Croatian Democratic Union of Bosnia and Herzegovina

Croatian Democratic Union of Bosnia and Herzegovina
The Croatian Democratic Union of Bosnia and Herzegovina (or HDZ BiH) is a Christian democratic, nationalist political party in Bosnia and Herzegovina, representing the Croats of Bosnia and Herzegovina. It is an observer member of the European People's Party (EPP). Its headquarters is in Mostar.
History
The party was formed on 18 August 1990, with the first party convention held in Sarajevo. It has participated in all multiparty elections held in Bosnia and Herzegovina since 1991. It regularly won the support of the Croat electorate up to 2000 and took part in forming the government. It returned to power in 2002, where it remained until 2010. Since 2014, the party has once again been in power.
In the October 2002 general election, the party was part of the "Croatian Coalition" (Hrvatska koalicija) which won 9.5% of the popular vote and five out of 42 seats in the national House of Representatives and 16 out of 98 seats in the Federal House of Representatives.
In 2006, the party joined the Croatian National Assembly, an alliance of Bosnian Croat political parties, along with the Croatian Party of Rights of Bosnia and Herzegovina and the Croat People's Union.
Throughout its history, the HDZ BiH has had nine presidents, the current one being Dragan Čović since 5 June 2005. Four of the six Croat members of the Presidency of Bosnia and Herzegovina have come from the party, the most recent one also being Čović, serving in office from 2014 until 2018.
In the 2018 general election, the party was in a coalition with three other Bosnian Croat parties (Croatian Peasant Party of Bosnia and Herzegovina, Croatian Party of Rights of Bosnia and Herzegovina, Croatian Christian Democratic Union of Bosnia and Herzegovina), winning 149,872 or 9.05% of the votes, five out of 42 seats in the national House of Representatives and 16 out of 98 in the Federal one.
List of presidents
Elections
Parliamentary Assembly of Bosnia and Herzegovina
Parliament of the Federation of Bosnia and Herzegovina
Presidency elections
Cantonal elections
See also
Croatian Democratic Union
References
External links
1990 establishments in Bosnia and Herzegovina
Conservative parties in Bosnia and Herzegovina
Croat political parties in Bosnia and Herzegovina
Croatian Democratic Union
Croatian nationalist parties
History of the Croats of Bosnia and Herzegovina
Parties related to the European People's Party
Political parties established in 1990
Political parties in Bosnia and Herzegovina
Pro-European political parties in Bosnia and Herzegovina
Pro-independence parties in Yugoslavia
ჭალაათის უღელტეხილი

ჭალაათის უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე. სიმაღლე 4200 მ. აგებულია კამბრიულისწინა და პალეოზოური კრისტალური ფიქლებითა და გრანიტოიდებით. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი. აკავშირებს მდინარეების მესტიაჭალისა (ენგურის აუზი) და ადილსუს (ბაქსანის აუზი) ხეობებს.
ლიტერატურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის უღელტეხილები
Novaci Municipality

Novaci Municipality
Novaci is a municipality in the southern part of North Macedonia. Novaci is also the name of the village where the municipal seat is found. Novaci Municipality is a part of the Pelagonia Statistical Region. Located in the municipality is North Macedonia's key energy company REK Bitola.
History
In the 2003 territorial division of North Macedonia, the rural municipalities of Bač and Staravina were merged with Novaci Municipality.
Demographics
According to the last national census from 2021, this municipality has 2,648 inhabitants. Ethnic groups in the municipality include:
Inhabited places
Armatuš
Bač
Biljanik
Bladovenci
Brnik
Brod
Budimirci
Dalbegovci
Dobromiri
Dobroveni
Dolno Aglarci
Dolno Orehovo
Germijan
Gneotino
Gnileš
Gorno Aglarci
Gradešnica
Grumaži
Gruništa
Iveni
Makovo
Meglenci
Novaci (seat)
Novo Selo
Orle
Paralovo
Petalino
Rapeš
Polog
Ribarci
Skočivir
Slivica
Sovik
Staravina
Suvo Dol
Tepavci
Veleselo
Vranjevci
Zovig
Zoviḱ
Živojno
Twin Municipalities
Albania, Pustec Municipality
Bulgaria, Borovan
Croatia, Dugi Rat
Slovenia, Municipality of Hrpelje-Kozina
Hungary, Farmos
Greece, Koufalia
References
External links
Official website
Novaci Municipality with the Mariovo region
Pelagonia Statistical Region
Municipalities of North Macedonia
ლიმბურგ-ვაილბურგის რაიონი

ლიმბურგ-ვაილბურგის რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ლიმბურგი. რაიონი შედის ჰესენის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება გისენის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 738,48 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 171 302 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 232 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 06 5 33.
რესურსები ინტერნეტში
www.landkreis-limburg-weilburg.de ოფიციალური საიტი
ჰესენის რაიონები
ლანგსტროთის სკა

ლანგსტროთის სკა — სართულებიანი ტიპის საფუტკრე სკა. თავისი სიმარტივისა და ღირსებების გამო ეს სკა ყველაზე მეტადაა გავრცელებული. იგი გამოიგონა ლორენცო ლანგსტროთმა.
სკის ნაწილებია: ფსკერი, სართულები და სახურავი. სართულები შეიძლება იყოს სხვადასხვა ტიპის. ზოგიერთი მეფუტკრე საჭუპრედ იყენებს მაღალ სართულებს, რადგან ამ გზით მათ არ უწევთ ბუდის (ჭუპრებიანი ადგილის) გაყოფა. დაბალი სართულები გამოიყენება თაფლისთვის. მათი დაბალი სიმაღლის წყალობით თაფლით სავსე სართული მსუბუქია და ადვილია მათი გადადგმა. ფსკერი შეიძლება იყოს მარტივი (დაბალი) ან მაღალი, რომელშიც შეიძლება ჩაყენდეს გასანიავებელი ბადე და ფირფიტა ტკიპების (ვაროატოზი, ვაროაზა) არსებობის დასადგენად. სკის შიდა ზომებია 465 x 375 მმ. სკა არაა დათბუნებული, რათა ჭერი და კედლები არ დაიორთქლოს. სკის ყველა ნაწილს შორის არის დატოვებული ზუსტად ფუტკრის ზომის გასაძვრომი ადგილი. სკის ნაწილებს არ აქვთ შემაერთებელი ღარები, სკის დაშლა-აწყობა ასე უფრო ადვილია.
რესურსები ინტერნეტში
Arbeitsgemeinschaft der Magazin-Imker e.V.
მეფუტკრეობა
ლექეთი-მალახი

ლექეთი-მალახი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 127 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კახის რაიონის სოფლები
ძვ. წ. 769

ძვ. წ. 769 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Knefastia funiculata

Knefastia funiculata is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Description
The length of the shell varies between 20 mm and 60 mm.
Distribution
This marine species occurs off Pacific Mexico to Panama
References
Kiener, L. C. "Genre Pleurotome (Pleurotoma Lam.)." Genre (1839): 1.
B. Landau and C. Marques da Silva. 2010. Early Pliocene gastropods of Cubagua, Venezuela: Taxonomy, palaeobiogeography and ecostratigraphy. Palaeontos 19:1-221
External links
MNHN, Paris : syntype
Gastropods.com: Knefastia funiculata
funiculata
Gastropods described in 1840
იუმაკოვო

იუმაკოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 176 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია „სალავატი“, რომელიც დაშორებულია 8 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
მელეუზის რაიონის სოფლები
Rome General Peace Accords

Rome General Peace Accords
The Rome General Peace Accords, officially the General Peace Accords, was a peace treaty signed between the government of Mozambique and RENAMO, ending the Mozambican Civil War on October 4, 1992. Negotiations preceding the agreement began in July 1990. They were brokered by a team of four mediators, two members of the Community of Sant'Egidio, Andrea Riccardi and Matteo Zuppi, as well as Bishop Jaime Gonçalves and Italian government representative Mario Raffaelli. The delegation of the Mozambican government was headed by Armando Guebuza, who went on to become President of Mozambique. The RENAMO delegation consisted of Raul Domingos, José de Castro, Vicente Ululu, Agostinho Murrial, João Almirante, José Augusto and Anselmo Victor. The accords were then signed by the then-president of Mozambique Joaquim Chissano, and by the leader of RENAMO, Afonso Dhlakama.
RENAMO declared on October 21, 2013 that they were annulling the peace accord as a result of a government attack on their base.
See also
Mozambican Civil War
Sant'Egidio platform - a January 13, 1995 proclamation of importance to the Algerian Civil War.
Notes
References
Eric Morier-Genoud, "Sant’Egidio et la paix. Interviews de Don Matteo Zuppi & Ricardo Cannelli", _LFM. Social sciences & missions_, no.13, October 2003, pp. 119–145
Pierre Anouilh, "Des pauvres a la paix. Aspects de l'action pacificatrice de Sant'Egidio au Mozambique", _LFM. Social sciences & missions_, no.17, December 2005, pp. 11–40
Moises Venancio, “Mediation by the Roman Catholic Church in Mozambique 1988-1991”, In Stephen Chan & Vivienne Jabri (eds), _Mediation in Southern Africa_, Basingstoke : Macmillan, 1993, pp. 142–58
Alex Vines & Ken Wilson, “Churches and the Peace Process in Mozambique 1988-1991”, In Paul Gifford (ed.), _The Christian Churches and the Democratisation of Africa_, Leiden : Brill, 1995, pp. 130–47
Web page of the Community of Sant'Egidio on the Mozambique Peace Process
External links
Full Text of Rome General peace accord
Text of all peace accords
1992 in Mozambique
Peace treaties
Treaties of Mozambique
Mozambican Civil War
Treaties concluded in 1992
Smoke Creek Desert

Smoke Creek Desert
The Smoke Creek Desert is an arid region of northwestern Nevada, that lies about to the north of Pyramid Lake, west of the Fox Range and east of the Smoke Creek Mountains. The southern end of the desert lies on the Pyramid Lake Indian Reservation, and a rail line lies at the eastern edge. The Smoke Creek Desert is southwest of the Black Rock Desert's South Playa and is between the Granite Range and the Fox Range.
Naming history
The original Smoke Creek Desert is shown on John Charles Frémont's map of the area during his 1843-44 expedition as a lake west of "Mud Lake", which was an early name for the Black Rock Desert. The Smoke Creek Desert appeared on maps as "Mud Lake" up through maps as late as the 1920s though by that time its name had been standardized as "The Smoke Creek Desert". The other major name for the desert which has been shown on many maps starting in the early 1850s is "Alkali Lake".
Helen S. Carlson states that the name "Smoke Creek" has been found on a map from 1854.
There is controversy as to the origin of the name "Smoke Creek". Some believe it to be named after the Smoke Creek, a creek which lies along the Western edge of the basin and flows Eastward from near the California-Nevada border into the Smoke Creek basin. It was along this route that the Lassen and Nobels Trails were explored from the Honey Lake Valley (Susanville, California area) Eastward, eventually following along the Smoke Creek to the basin now called "Smoke Creek Desert". Other history says that it was named variously for the appearance of the basin to fill in the colder months with steam from the hot springs, or show columns of 'smoke' (water vapor) from the individual hot springs as they rose into the cold clear air of the valley. Alternately it is said that the name comes from the dust and 'dust devils' which the wind would pick up during the hot summer months and make the basin appear as though it was filled with 'smoke'.
Railroad
The Railroad line on the eastern edge was originally shown on a map of 1876[5] as being on the right of way of the Southern Pacific Railroad, though on an 1877[6] map is shown as being constructed by the Western Pacific Railroad Company.
References
External links
Geophysical Investigations of the Smoke Creek Desert and their Geologic Implications, Northwest Nevada and Northeast California, USGS, 2006
Gravity, Magnetic, and Physical Property Data in the Smoke Creek Desert Area, Northwest Nevada, USGS, 2006
Nobles Trail, California-Nevada chapter of the Oregon-California Trails Association
Deserts of Nevada
Great Basin deserts
Geography of Washoe County, Nevada
ნიჟნიაია-სინიაჩიხის ფერისცვალების ეკლესია

ნიჟნიაია-სინიაჩიხის ფერისცვალების ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ალაპაევსკის რაიონის სოფელ ნიჟნიაია-სინიაჩიხაში. ეკლესია შენდებოდა 1794-1823 წლებში. ფერისცვალების ეკლესიას აქვს ფევერალური მნიშვნელობის ისტორიულ-არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კამენსკის ეპარქიას.
ისტორია
მრევლი სოფელ ნიჟნიაია-სინიაჩიხაში ჩამოყალიბდა XVIII საუკუნის 50-იან წლებში, როდესაც ააშენეს ხის ტაძარი უფლის ფერისცვალების სახელზე. მისი გაუქმების თარიღი უცნობია, ტაძრის კანკელი გადაიტანეს ახალი ტაძრის ქვედა სართულზე. ქვის ორსართულიანი და ორსაკურთხევლიანი ფერისცვალების ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1794 წლის 12 მაისს და დასრულდა 1823 წელს ადგილობრივი ქარხნის მფლობელების იაკოვლევების ფინანსებით. ქვედა ტაძარი აკურთხეს 1810 წლის 3 თებერვალს ღვთისმშობლის კვართის სახელზე. ზედა ტაძარი კი აკურთხეს 1845 წლის 23 ივნისს ფერისცვალების სახელზე. ეკლესიის შიგნით შემონახულია XIX საუკუნის მოხატულობის კვალი. 1895 წელს მიმდინარეობდა ტაძრის რემონტი. ტაძრის მრევლის შემადგენლობაში შედიოდა სოფლების ხალემინის, იამოვის, პუტილოვისა და კაბაკოვის მოსახლეობა.
1917 წლის რევოლუციის შემდეგ ეკლესიაში განთავსებული იყო საწყობი, წისქვილი, ხორბლის საშრობი, 1937 წლიდან კი ხორბლის საცავი. 1960-იან წლებში ადგილობრივმა მოსახლეობამ სიძველისგან ჩამოფხავებული ეკლესია შეარემონტა. 1960-იანი წლების ბოლოდან ეკლესია სახელმწიფო დაცვის ქვეშაა, როგორც არქიტექტურის ძეგლი. 1977 წელს რესტავრაცია დასრულდა. 1980-იან წლებში ივან სამოილოვის ინიციტივით დაიწყო ხის ხუროთმოძღვრების მუზეუმის შექმნის პროცესი. ამჟამად მუზეუმში ასევე წარმოდგენილია ხატები, საეკლესიო წიგნები და საგნები.
არქიტექტურა
ფერისცვალების ეკლესია აგებულია ციმბირული ბაროკოს სტილში. აღმოსავლეთიდან ტაძრის ძირითად სივრცეს ეკვრის აფსიდი, რომელიც გადახურულია გუმბათით. გუმბათების რაოდენობაა ათი. ეკლესია შეღებილია ღია მწვანე ფერში, არქიტექტურული ელემენტები კი თეთრად.
ლიტერატურა
Епископ Ириней (Орда) Нижне-Синячихинский завод // Приходы и церкви Екатеринбургской епархии. — Екатеринбург: Братство Св. Праведного Симеона Верхотурского Чудотворца, 1902. — С. 216—217.
Каптиков А.Ю. Свод памятников истории и культуры Свердловской области / ред. В.Е.Звагельская. — Екатеринбург: Сократ, 2008. — Т. 2. — С. 111—112. — 648 с. — ISBN 978-5-88664-323-7.
რესურსები ინტერნეტში
Нижняя Синячиха. Церковь Спаса Преображения.
Спасо-Преображенский храм в Нижней Синячихе
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კამენსკის ეპარქიის ტაძრები
Thesbia nana

Thesbia nana is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 12 mm.
The body of the snail is milk-white, all but the gills and liver, which are light brown. The tentacles are cylindrical, rather short. The eyes are proportionally large, placed on the tentacles, close to their outer bases. The foot nis arrow and thin.
The shell is spindle-shaped, thin, semitransparent, and glossy. The sculpture shows numerous fine and narrow spiral impressed hues, of which there are about a dozen on the penultimate whorl. They are closely and regularly punctured, so as to form rows of circular dots. The top
whorls are very closely and microscopically corrugated in the same direction. The colour is uniform milk-white. There is no epidermis perceptible . The spire is tapering. The apex is abruptly twisted. The shell contains 4½ to 5½ whorls, convex and evenly rounded, rather suddenly enlarging; the last occupies about three-fifths of the shell. The suture is deep, somewhat oblique. The aperture is irregularly oblong, acute-angled above. Its length (including the siphonal canal) is two-fifths of the shel. The siphonal canal is rather broad, inclining a little (but not abruptly) to the left, and ending in a slight and obliquely curved notch. The outer lip is flexuous, retreating at the upper part, but without exhibiting any fissure or notch . It folds inwards rather than outwards. The
edge is sharp and thin. Inside it isquite smooth. The inner lip is slight, narrow, and even. The columella is flexuous. The fold is obscure. There is no operculum.
Distribution
This species occurs in the Atlantic Ocean from Eastern Canada to Norway and the Barentz Sea.
References
McAndrew R. & Forbes E. (1847). Notices of new or rare British animals observed during cruises in 1845 and 1846. Annals and Magazine of Natural History 19: 96-98, pl. 9
Gofas, S.; Le Renard, J.; Bouchet, P. (2001). Mollusca. in: Costello, M.J. et al. (eds), European Register of Marine Species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification. Patrimoines Naturels. 50: 180-213
Nekhaev, I.O. 2014. Marine shell-bearing gastropoda of Murman (Barentz Sea) - an annotated checklist.
External links
Lovén, S. L. (1846). Index Molluscorum litora Scandinaviae occidentalia habitantium. Öfversigt af Kongliga Vetenskaps Akademiens Förhandlingar. (1846): 134-160, 182-204.
Dyntaxa. (2013). Swedish Taxonomic Database
Biolib.cz: Thesbia nana
nana
Gastropods described in 1846