ჯეინ ედნა ჰანტერი

ჯეინ ედნა ჰანტერი (დ. 13 დეკემბერი, 1882 – 13 იანვარი, 1971) — აფრო-ამერიკელი სოციალური მუშაკი, რომელიც დაიბადა პენდლტონთან, სამხრეთ კაროლინაში. 1911 წელს მან დააარსა მშრომელი გოგონების ასოციაცია კლივლენდში, ოჰაიოში, რომელიც მოგვიანებით გახდა კლივლენდის ფილის უიტლის ასოციაცია.
ცხოვრება
მისი მშობლები ვუდბერნის პლანტაციის ფერმაში მინიმალურ ხელფასზე მუშაობდნენ. 1892 წელს მამის გარდაცვალების შემდეგ, მან შემოსავლის სანაცვლოდ ადგილობრივი ოჯახებისთვის საშინაო საქმეების კეთება დაიწყო. იგი სკოლაში სწავლას მხოლოდ 14 წლის ასაკში შეუდგა. სწავლობდა ფერგიუსონისა და უილიამსის აკადემიაში აბევილში, სამხრეთ კაროლინაში. 1900 წელს დაამთავრა მერვე კლასი. შემდეგ იგი სახლში დაბრუნდა სამუშაოდ.
ჯეინ ედნა ჰანტერი მცირე ხნით იყო დაქორწინებული ედვარდ ჰანტერზე, რომელიც მასზე 40 წლით უფროსი იყო. იგი გადავიდა ჩარლსტონში, სამხრეთ კაროლინაში, სადაც დაიწყო საექთნო ტრენინგი ქენონ სტრიტის ჰოსპიტალსა და ექთნების სასწავლო სკოლაში. 1904 წელს მან დაასრულა ერთწლიანი ტრენინგი ვირჯინიის ჰემპტონის ინსტიტუტში.
იგი გადავიდა კლივლენდში, ოჰაიოში, 1905 წელს. 1911 წელს მან დააარსა მშრომელი გოგონების ასოციაცია ქალებისთვის თავშესაფრის, დახმარებისა და განათლების შეთავაზების მიზნით. ფილის უიტლის სახლი გაიხსნა 1911 წელს და მას ჯამში 23 ოთახი ჰქონდა; ჰანტერი მუშაობდა თეთრკანიან ლიდერებთან, რათა გაეფართოებინა ობიექტის ზომები და მომსახურება. 1912 წელს, ფილის უიტლის სახლმა სახელი შეიცვალა და გახდა კლივლენდის ფილის უიტლის ასოციაცია, რომელსაც ასე ეწოდა აფროამერიკელი პოეტის, ფილის უიტლის პატივსაცემად.
1925 წელს ჰანტერმა დაამთავრა კლივლენდის იურიდიული სკოლა, რომელსაც შემდეგ მოჰყვა ბოლდუინ-უოლესის კოლეჯი. ჰანტერი მეთვალყურეობდა 1927 წელს დასრულებულ შავკანიანი ქალების თერთმეტსართულიანი რეზიდენციის მშენებლობას, რომელსაც ჰქონდა სილამაზის სკოლა, სასადილო ობიექტები, საბავშვო ბაღები და ბუკერ ტ. ვაშინგტონის სახელობის სათამაშო მოედანი.
მან ინვესტიცია მოახდინა კლივლენდის უძრავ ქონებაში და აქტიურად მონაწილეობდა ფერადკანიანი ქალების ეროვნული ასოციაციის მუშაობაში. იგი ასევე მუშაობდა ოჰაიოს ცენტრალური სახელმწიფო უნივერსიტეტის რწმუნებულის პოზიციაზე. 1937 წელს ჯეინ ჰანტერს მიენიჭა ფერადკანიანთა წინსვლის ეროვნული ასოციაციის სპინგარნის მედალი.
იგი მუშაობდა კლივლენდის ფილის უიტლის ასოციაციის აღმასრულებელი დირექტორის პოსტზე 1947 წელს, 65 წლის ასაკში პენსიაზე გასვლამდე მან დაწერა ავტობიოგრაფიული წიგნი სახელწოდებით „ნიკელი და ლოცვა“, რომელიც გამოიცა 1940 წელს.
მას საპატიო წოდებები ჰქონდა ალენის უნივერსიტეტში, ფისკის უნივერსიტეტში, ცენტრალურ სახელმწიფო უნივერსიტეტში და ტუსკეგის ინსტიტუტში. ის იყო ფერადკანიანთა წინსვლის ეროვნული ასოციაციის ვიცე-პრეზიდენტი და დირექტორთა საბჭოს წევრი.
მისი ჯანმრთელობა 1950-იანი წლების შუა ხანებში გაურესდა. იგი ცხოვრობდა მოხუცთა თავშესაფარში 1960-იანი წლების დასაწყისიდან სიკვდილამდე, 1971 წლის 13 იანვარს, კლივლენდში.
მემკვიდრეობა
კუიაჰოგას ოლქის ბავშვთა და საოჯახო სერვისების სააგენტომ თავის მთავარ შენობას დაარქვა ჯეინ ედნა ჰანტერის სოციალური მომსახურების ცენტრი, რათა პატივი მიეგო მისი მუშაობისთვის ბავშვებთან და ოჯახებთან. ჯეინ ედნა ჰანტერის მუზეუმი მდებარეობს კლივლენდში, ფილის უიტლის ცენტრში.
ჯეინ ედნა ჰანტერი: შავკანიანი ლიდერობის შემთხვევის შესწავლა არის წიგნი მისი ცხოვრების შესახებ. მისი დაბადების სახელი იყო ჯეინ ჰარისი. მამამისი იყო მონის და თეთრკანიანი ზედამხედველის შვილი, შესაბამისად მას შედარებით ღია ფერის კანი ჰქონდა. მხოლოდ თინეიჯერობის წლებში ჰანტერმა დაიწყო იმის გაგება, თუ ვინ იყო ის, როგორც შავკანიანი ქალი. რამდენიმე საექთნო სკოლაში მედდად ტრენინგის გავლის შემდეგ, ჰანტერი გადავიდა ოჰაიოში, სადაც მოუხდა რასიზმის შემთხვევებთან გამკლავება. იგი ვერ პოულობდა სამსახურს მედდად, ან საცხოვრებელ ფართს ადგილობრივი ახალგაზრდა ქალების ქრისტიანულ ასოციაციაში. ახალგაზრდა ქალების ქრისტიანი ასოციაცია, ისევე როგორც მრავალი სხვა ფონდი, უარს ამბობდა სამხრეთიდან მიგრირებული შავკანიანი ქალების სახლებში განთავსებაზე. ჯეინ ედნა ჰანტერმა გადაწყვიტა დაერწმუნებინა თეთრკანიანი ქალი, რომელიც მართავდა ასოციაციას, დაეარსებინა ცალკე ფონდი შავკანიანი ქალებისთვის. თუმცა, ბევრი ხანდაზმული შავკანიანი ქალი ეწინააღმდეგებოდა, გრძნობდნენ, რომ ჰანტერი იწყებდა თვითგამოყოფას, რამაც შემდეგ აიძულა ჯეინ ედნა ჰანტერი „ნიკელითა და ლოცვით“ დაეარსებინა ფილის უიტლის ასოციაცია. ეს ფუნქციონირებდა როგორც დასაქმების სააგენტო და საზაფხულო ბანაკი, რომელიც დაეხმარებოდა აფრო-ამერიკელი ქალებისა და ბავშვების ცხოვრების გაუმჯობესებას.
იხილეთ ასევე
ფილის უიტლი
ლიტერატურა
ჰანტერი, ჯეინ ედნა. „ნიკელი და ლოცვა “ (1941, 2011). რედ. რონდა რ. თომასი. რეგენერაციების სერია. მორგანთაუნი: დასავლეთ ვირჯინიის უნივერსიტეტის გამოცემა.
ჯეინ ედნა ჰანტერის პროექტი . (2012). კლემსონის უნივერსიტეტი.
Thomas, Rhondda R. & Ashton, Susanna, eds. (2014). აფრო-ამერიკული აზროვნების სამხრეთ კაროლინას ფესვები. კოლუმბია: სამხრეთ კაროლინას უნივერსიტეტის პრესა. „ჯეინ ედნა ჰარის ჰანტერი (1882–1971),“ გვ.195–199.
სქოლიო
დაბადებული 1882
დაბადებული 13 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1971
გარდაცვლილი 13 იანვარი
ამერიკელი ქალები
XX საუკუნის ქალები
ამერიკელები