PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გორის საკონსერვო ქარხანა

გორის საკონსერვო ქარხანა — საქართველოს კვების მრეწველობის ერთ-ერთი მსხვილი და უძველესი საწარმო. 1919 წელს გორში (ცხინვალის გზატკეცილზე) საკონსერვო საქმის სპეციალისტის ევსევი ბერიტაშვილის (ივანე ბერიტაშვილის ძმა) ინიციატივით დაარსდა საქართველოში პირველი საკონსერვო ქარხანა, რასაც ხელი შეუწყო ამ რაიონში მაღალხარისხოვანი ნედლეულის — ხილისა და ბოსტნეულის სიუხვემ. ქარხანა კუსტარული წესით ამზადებდა ხილისა და ბოსტნეულის კონსერვებს, აგრეთვე გამხმარ ხილს (ჩირს). მან მრავალჯერ შეიცვალა ადგილმდებარეობა, აღიჭურვა ახალი ტექნიკით, ჩაუტარდა რეკონსტრუქცია. მომხმარებელთა გაზრდილი მოთხოვნილების დაკმაყოფილების მიზნით 1960–1969, ქალაქის ცენტრიდან 2 კილომეტრის დაშორებით (შინდისის გზატკეცილზე), აშენდა ახალი, თანამედროვე ტიპის საწარმო — გორის საკონსერვო კომბინატი, რომლის სიმძლავრემ წელიწადში 32 მილიონი, ხოლო წარმოებამ 31 343 000 პირობითი ქილა კონსერვი შეადგინა (1969). ამზადებდა 80-მდე დასახელების ბოსტნეულის, ხილის, ტომატისა და ბავშვთა კვების კონსერვებს, რომლის 80% გადიოდა სსრ კავშირის ყველა მოკავშირე რესპუბლიკაში, აგრეთვე საზღვარგარეთის ქვეყნებში.
1976 წელს შეიქმნა საკონსერვო მრეწველობის გორის აგროსაწარმოო გაერთიანება (მასში შევიდა გორისა და ტყვიავის ხილკენკროვანი წვენების, კარალეთისა და გორის საკონსერვო ქარხნები და ბერბუკის საბჭოთა მეურნეობა), რომელიც 1980 წლიდან ეტაპობრივად დაიშალა. 1994 წლიდან გორის საკონსერვო ქარხნის ბაზაზე ჩამოყალიბდა სააქციო საზოგადოება „გორკონი“, რომლის აქციების მფლობელთა შორის იყო შვეიცარული ფირმა „ბუტეკ კლასიკი“ (BUTEC CLASSIC).
2008 წლისთვის „გორკონის“ დავალიანება ბიუჯეტის მიმართ 900 000 ლარამდე ავიდა. 2009 წელს ქარხანა ივანე გოგლიძემ შეისყიდა და ჩამოაყალიბა შპს „კულა არმს ჯორჯია“. მას შემდეგ გორის საკონსერვო ქარხანა პროდუქციას უშვებს ბრენდით „კულა“. „კულა არმს ჯორჯიასთან“ აგრეთვე დაარსებულია შპს „ჯეო კონცენტრატი“, შპს „ბატონო“ და სხვ.
ქარხანას უჭირავს 10,2 ჰექტარი მიწის ფართობი, აქვს რკინიგზის ჩიხი, თბომავალი, სამანქანო მისასვლელი გზები, ორმაგი ელექტროკვების ხაზი, ჩართულია ქალაქის წყალმომარაგების ქსელში. მის შემადგენლობაშია 5 ძირითადი (ხილბოსტნეულის, ბავშვთა კვების, სატომატე, რბილობიანი წვენების და მთავარი საამქროები), 3 დამხმარე საამქრო და სასაწყობო მეურნეობა. წარმოების ძირითადი მიმართულებაა ნატურალური, ეკოლოგიურად სუფთა ხილისა და ბოსტნეულის კონსერვების დამზადება. გამოშვებული პროდუქციის ასორტიმენტი მრავალფეროვანია: მურაბები, ჯემები, კომპოტები, საბავშვო კონსერვები, საწებლები, ბოსტნეულის კონსერვები, მარინადები და სხვ. ძირითადი სანედლეულო ზონებია: გორის, ხაშურის, ქარელის, კასპის, მცხეთის მუნიციპალიტეტები. საწარმოს სიმძლავრე 48,5 მილიონი პირობითი ქილა კონსერვია წელიწადში (2009). გამოშვებული პროდუქცია გადის საექსპორტოდ. 1997 მადრიდში ჩატარებულ გამოფენაზე ქარხნის პროდუქციამ (კაკლის მურაბა) მიიღო ჯილდო — „ევროპის თაღი“.
ლიტერატურა
სქოლიო
საქართველოს საწარმოები
საკონსერვო ქარხანა
La Roda de Andalucía

La Roda de Andalucía is a municipality of the Province of Seville, Andalusia, Spain. In 2005 it had a population of 4,322 inhabitants and an area of . The density is 56.1 ihhab/km². It is located at an altitude of and is from Seville (city).
History
Historians recorded events in the area dating back to ancient Roman times, where battering rams and utensils have been found dating back to the civil war between Julius Caesar and Pompey that were used during the Battle of Munda. With the Christian reconquest of Ferdinand III of Castile, the border town became the Nazari Kingdom of Granada. La Roda, as the whole region of Estepa after the Reconquest, became the domains of the Order of Santiago. In 1559 Philip II of Spain established the Marquess of Estepa, to which the town belongs until the early nineteenth century. It is in this century that it undergoes a significant change with the arrival of the railroad (lines Córdoba-Málaga and La Roda-Utrera). Since 1916 La Roda is called "DE ANDALUCIA" to distinguish it from other La Rodas in Spain.
International relations
Twin towns — Sister cities
La Roda de Andalucía is twinned with:
Castel Madama, Italy, since 2002
References
La Roda de Andalucía - Multiterritorial Information System of Andalusia
La Roda de Andalucia Cultural Heritage of La Roda de Andalucía.IAPH Cultural Heritage
Municipalities of the Province of Seville
Bulanık, Ardanuç

Bulanık, Ardanuç
Bulanık is a village in the Ardanuç District, Artvin Province, Turkey. Its population is 336 (2021).
References
Villages in Ardanuç District
You'll Be Mine (The Beatles-ის სიმღერა)

You'll Be Mine (The Beatles-ის სიმღერა)
You'll Be Mine — ჯონ ლენონის და პოლ მაკ-კარტნის 1960 წლის სახუმარო სიმღერა. ჩაიწერა, როგორც პაროდია ჯგუფზე Ink Spots. ჩანაწერი შეტანილია ჯგუფ The Beatles-ის ალბომში Anthology 1, რომელიც გამოვიდა 1995 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
The Beatles Bible - ინფორმაცია ჩანაწერებზე
სქოლიო
The Beatles-ის სიმღერები
1960 წლის სიმღერები
Badulla District

Badulla District (badūlla distrikkaya; Patuḷai māvaṭṭam) is a district in Uva Province, Sri Lanka. The entire land area of the Badulla district is and has a total population of 837,000. The district is bounded by the districts of Monaragala and Rathnapura on the east and south, by Ampara and Kandy districts to the north and by Nuwara Eliya and Matale to the west. Mainly the economy of the district is based on agricultural farming and livestock.
Badulla District is an agricultural district where tea and various vegetables are cultivated. The district is divided into an upper region and a lower region which differ in climatic and geographic characteristics. The upper region of the district is known for tea plantations and vegetable cultivation while the lower region focuses more on paddy farming.
Education
Universities
Uva Wellassa University
Schools
Saraswathy Central College
S.Thomas' College Bandarawela
St.Joseph's college
Bandarawela Central College
Dharmadutha College
UVA College
Badulla Central College
Vishaka Girls High School
Viharamahadevi Girls School
Passara National College
Passara Tamil Maha Vidyalayam National College
Sri Ramakrishna College
Al Adhan Maha Vidyalaya
Barathy Maha Vidyalayam
Tamils Girls maha vidyalayam
Electorate divisions in Badulla District
Badulla
Bandarawela
Hali-Ela
Haputale
Mahiyanganaya
Passara
Uva-Paranagama
Welimada
Wiyaluwa
Major cities
Badulla (Municipal Council)
Bandarawela (Municipal Council)
Major towns
Haputale (Urban Council)
Other places
Mahiyanganaya
Diyatalawa
Hali-Ela
Ella
Haldummulla
Beragala
Welimada
Kandaketiya
Meegahakivula
Passara
Lunugala
Tennapanguwa
Kumarapattiya
Demography
(2010 estimates 887220)
Religion
Important locations in Badulla District
Mahiyangana Raja Maha Vihara
Muthiyangana Raja Maha Vihara, Badulla
Army Garrison Town, Diyatalawa
Namunukula Mountain Range
Lipton's Seat and Adisham Bungalow in Haputale
Railway bridge and Railway line in Demodara
Dunhinda, Babarakanda, Diyaluma and Ravana Ella Waterfalls
Bogoda Wooden Bridge
Indigenous Vedda people, Dambana
Maps
Detailed map of Badulla vicinity and Sri Lanka
See also
History of Uva Province
Health Care of Uva Province - Provincial General Hospital - Badulla
References
External links
Districts of Sri Lanka
São João do Pacuí

São João do Pacuí is a municipality in the north of the Brazilian state of Minas Gerais. As of 2020 the population was 4,448 in a total area of 420 km². It became a municipality in 1997.
Location
São João do Pacuí is located at an elevation of 640 meters between the São Francisco River and Montes Claros. It is connected by state highway (partially paved) to Coração de Jesus. It belongs to the statistical microregion of Montes Claros. Neighboring municipalities are Coração de Jesus, Campo Azul, and Brasília de Minas. The Rio Pacuí crosses the municipal area.
Distances
Belo Horizonte: 525 km.
Montes Claros: 75 km.
Coração de Jesus: 23 km.
Economic activities
The most important economic activities are cattle raising, commerce, and subsistence agriculture. The GDP in 2005 was R$ 11,064,000. São João do Pacuí is in the bottom tier of municipalities in the state with regard to economic and social development. It suffers from isolation, poor soils, and periodic drought. As of 2007 there were no banking agencies in the town. There was a small retail commerce serving the surrounding area of cattle and agricultural lands. In the rural area there were 507 establishments employing about 2,600 workers. Only 35 of the farms had tractors. There were 117 automobiles in all of the municipality. There were 21,000 head of cattle in 2006. The crops with a planted area of more than 100 hectares were beans, sugarcane, manioc, and corn.
Health and education
In the health sector there were 03 clinics and no hospitals. In the educational sector there were 06 primary schools and 01 middle school.
Municipal Human Development Index: 0.615 (2000)
State ranking: 813 out of 853 municipalities as of 2000
National ranking: 4,396 out of 5,138 municipalities as of 2000
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
მაგდალენას დეპარტამენტი

მაგდალენას დეპარტამენტი
მაგდალენა — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, კარიბის ზღვის სანაპიროსთან. სახელი ეწოდა მდინარე მაგდალენასგან. დედაქალაქია სანტა-მარტა. შედიოდა კოლუმბიის შეერთებული შტატების ისტორიული სახელწმიფოს შემადგენლობაში.
მაგდალენას ჩრდილო-აღმოსავლეთით ესაზღვრება ლა-გუახირის დეპარტამენტი, აღმოსავლეთით — სესარის დეპარტამენტი. დასავლეთიდან მდინარე მაგდალენა გამოჰყოფს ატლანტიკოსა და ბოლივარის დეპარტამენტებისაგან.
დეპარტამენტი 30 მუნიციპალიტეტისაგან შედეგება.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის დეპარტამენტები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Biblioteca Biblioteca Luis Ángel Arango/Magdalena
სქოლიო
კოლუმბიის დეპარტამენტები
სესტონა

სესტონა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების გიპუსკოის პროვინციის უროლა-კოსტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 43,69 კმ². მოსახლეობა — 3772 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სესტონის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გიპუსკოის მუნიციპალიტეტები
გიპუსკოის ქალაქები
ეკ-ბალამი

ეკ-ბალამი –(იუკატანის მაიას ენაზე – შავი იაგუარი) მაიას ცივილიზაციის არქეოლოგიური ძეგლი მექსიკაში, იუკატანის შტატში, ქალაქ ვალიადოლიდიდან 30 კმ-ით ჩრდილოეთით, ამავე სახელწოდების სოფლიდან 2 კმ-ის მოშორებით.
ეკ-ბალამი წარმოადგენდა საკმაოდ დიდ ქალაქს. არქიტექტურა თარიღდება ჩვ. წ. 600-800 წლებით, მაშინ, როდესაც მაიას ცივილიზაცია ყვაოდა და თავის განვითარების მწვერვალს მიაღწია.
რესურსები ინტერნეტში
ფოტოები
ეკ-ბალამის უკანასკნელი აღმოჩენები
მექსიკის არქეოლოგიური ძეგლები
კოლო ტურე

კოლო ტურე (დ. 19 მარტი, 1981) — კოტ-დ'ივუარელი ფეხბურთელი, მცველი. მისი ძმა იაია ასევე გამოჩენილი ფეხბურთელია.
კარიერა
ტურეს კარიერა კოტ-დ'ივუარულ კლუბ „ასეკ მიმისასში“ დაიწყო. 2002 წელს კოლო ინგლისში გადაბარგდა და „არსენალს“ შეუერთდა ამ კლუბს უკავშირდება მისი კარიერის საუკეთესო წლები. 2009 წელს „სიტიში“ გადადის, სადაც ძმასთან ერთად თამაშობდა, 2013 წელს კი კარიერას „ლივერპულში“ აგრძელებს.
მიღწევები
კოტ-დ'ივუარის ჩემპიონატი: 2001,2002
კოტ-დ'ივუარის სუპერთასი: 1999
ინგლისის პრემიერლიგა: 2003-2004; 2011-2012
FA თასი: 2002-2003; 2004-2005; 2010-2011
FA Community Shield: 2002; 2004; 2012
ჩემპიონთა ლიგა: 2005-2006(მეორე ადგილი)
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1981
დაბადებული 19 მარტი
კოტ-დ’ივუარელი ფეხბურთელები
პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
ლივერპულის ფეხბურთელები
ლონდონის არსენალის ფეხბურთელები
მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები
ლივერპულის ფეხბურთელები
2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
სელტიკის ფეხბურთელები
შოლტები

შოლტები — უჯრედის ციტოპლაზმური გამონაზარდები, ახასიათებს შოლტოსნებს, მრავალ ბაქტერიას, მცენარეებისა და ცხოველების ზოოსპორებსა და სპერმატოზოიდებს. უჯრედს, ჩვეულებრივ, აქვს ერთი ან რამდენიმე შოლტი. შოლტის სიგრძე სხვადასხვა უჯრედში სხვადასხვაა, დიამეტრი 0,2 მკმ აღწევს. თითოეული შოლტი წარმოადგენს ღეროს, რომელიც დაფარულია პლაზმური გარსით და შედგება ჰომოგენური ნივთიერებისაგან; შოლტის ფუძესთან მდებარეობს ბაზალური სხეულაკი – ცენტრიოლების ჰომოლოგი. განასხვავებენ შოლტის მოძრაობის რამდენიმე ფორმას: ბრუნვითს (ხრახნისებურს), ტალღისებურს და სხვა. ამოჩენილია შოლტის ცილის მსგავსება კუნთების ცილასთან.
ლიტერატურა
ორგანელები
ცილოვანი კომპლექსები
ციტოჩონჩხი
მამოძრავებლები
ტომასო ალბინონი

ტომასო ალბინონი
ტომასო ჯოვანი ალბინონი (დ. 8 ივნისი, 1671, ვენეცია — გ. 17 იანვარი, 1751,იქვე) — ბაროკოს ეპოქის ვენეციელი კომპოზიტორი და ვირტუოზი მევიოლინე. დღეისთვის განთქმულია მისი ოპერებით და „ადაჟიო სოლ მინორით“.
ბიოგრაფია
ალბინონიზე ცოტა რამ არის ცნობილი. დაიბადა ვენეციაში, მამამისი ანტონიო შეძლებული გამყიდველი იყო. ტომასო ბავშვობიდანვე სწავლობდა ვიოლინოზე დაკვრას და სიმღერას. 1691 მისი პირველი ოპუსი პიეტრო ოტობონის მიუძღვნა. ცნობილია რომ ოტობონი მუსიკის დიდი მოყვარული იყო და უვლიდა ისეთ კომპოზიტორებს, როგორიც არქანჯელო კორელი.
სავარაუდოდ, ალბინონიმ მევიოლინედ მუშაობა 1700 წელს ჩარლზ IVსთან დაიწყო, რომელსაც მეორე ოპუსი მიუძღვნა. 1701 წელს მან დაწერა განთქმული სუიტები - მესამე ოპუსი, რომლებიც კოსიმო III დე მედიჩის მიუძღვნა.
1705 წელს ის დაქორწინდა. ამ დროს მან სახელი ოპერებით გაითქვა როგორც ვენეციაში, ისე გენოაში, ბოლონიაში და ნეაპოლში. ამ დროს მან ასევე დაწერა სოლო სონატები და კონცერტები ჰობოისათვის.
სხვა კომპოზიტორის განსხვავებით, ალბინონი არასოდეს არ მოღვაწეობდა ეკლესიაში და არ წერდა საეკლესიო მესებს, რაც იმაზე მიგვანიშნებს, რომ მუსიკას დამოუკიდებლად წერდა.
დაახლოებით 1740 წელს პირველად დაიბეჭდა ალბინონის სავიოლინო სონატები.
მუსიკა და გავლენა
მან დაწერა 50 ოპერა, რომლიდანაც 28 დაიწერა ვენეციაში 1723 - 1740 წლებში.
ალბინონის მუსიკამ ბახის ყურადღება მიიქცია და მის ნაწარმოებებზე 2 ფუგა დაწერა. ალბინონის ნაწარმოებების დიდი ნაწილი მეორე მსოფლიო ომის დროს დაიკარგა.
დაბეჭდილი ნაწარმოებები
ოპ.1 (1694): სონატა
ოპ.2 (1700): 6 სიმფონია.
ოპ.3 (1701): 12 „ბალეტი ა ტრე“
ოპ.4 (1702): 12 „კანტატე დი კამერა ა ვოჩე სოლა“
ოპ.5 (1707): 12 Concerti a cinque
ოპ.6 (1711): „ტრატენიმენტი არმონიჩი პერ კამერა“
ოპ.7 (1715): 12 Concerti a cinque
ოპ.8 (1722): 6 „ბალეტი" და 6 "სონატა ა ტრე“
ოპ.9 (1722): 12 Concerti a cinque
ოპ.10 (1735/36): 12 Concerti a cinque
ოპერები
ზენობია (1694)
ილ პროდიგიო დელ'ინოცენზა (1695)
ზენონე (1696)
ტიგრანე (1697)
პრიმისლაო (1697)
ლ'ინგრატიტუდე გასტიგატა (1698)
ილ რადამისტო(1698)
დიომედე პუნიტო და ალციდე (1700)
ლ'ინგანო ინოცენტე (1702)
ლ'არტე ინ გარა კონ ლ'არტე (1702)
ლა გრისელდა (Apostolo Zeno librettos, 1703)
ლა ფედე ტრა გლ'ინგანი (1707)
ელიო სეიანო (1707)
ასტარტო (1708)
პიმპინონე(intermezzo, 1708)
ტრადიმენტო ტრადიო (1708)
ილ ნასიმენტო დელ'ავრორა (1708)
ენგელბერტა (1709)
ცირო(1709)
ილ ტირანო ეროე (1710)
ილ გიუსტინო (1711)
ალარიკო (1712)
ამორ დი ფიგლიო ნონ კონოსიუტო (1715)
ილ ვინტო ტრიონფატე დელ ვინიციტორე (1717)
ეუმენე (1717)
კლეომენე (1718)
ი ვერი ამიჩი(1722)
Gli eccessi della gelosia (1722)
ერმენგარდა(1723)
Eumene (Apostolo Zeno librettos, 1723)
Laodice (1724)
Antigono (1724)
Scipione nelle Spagne (Apostolo Zeno librettos, 1724)
Didone abbandonata (Pietro Metastasio librettos, tragedia, 1725)
Alcina delusa (1725)
Lucio Vero (1725)
Il trionfo d'Armida (1726)
L'incostanza schernita (1727)
Le due rivali in amore (1728)
Il concilio dei planeti (serenate, 1729)
Elenia (1730)
Li stratagemmi amorosi (1730)
Il più fedel tra gli amanti (1731)
არდელინდა (1732)
Candalide (1734)
არტამენე (1740)
რესურსები ინტერნეტში
იტალიელი კომპოზიტორები
დაბადებული 8 ივნისი
დაბადებული 1671
გარდაცვლილი 17 იანვარი
გარდაცვლილი 1751
ვიშკეუცი

ვიშკეუცი — სოფელი მოლდოვაში, ორჰეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 57 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 380 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ორჰეის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ორჰეის რაიონის სოფლები
კამენსკ-ურალსკის სამების საკათედრო ტაძარი

კამენსკ-ურალსკის სამების საკათედრო ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ კამენსკ-ურალსკში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1839-1840 წლებში. სვერდლოვსკის ოლქის მთავრობის 2001 წლის 28 დეკემბრის № 859-ПП დადგენილების მიხედვით მიენიჭა რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კამენსკის ეპარქიას.
ისტორია
კამენსკის ქარხნის მშენებლობის საწყის ეტაპზე საჭირო გახდა მრავალი მუშახელი. მთავრობამ ქარხანას მიამაგრა სამი ათასი გლეხი კიტაისკისა და კოლჩედანის დასახლებებიდან.
1701 წელს კამენსკის ქარხანასთან ააშენეს ხის ტაძარი სამი წმინდანის სახელზე, რომელსაც ჰქონდა არტემი ვერკოლსკის სახელობის ეგვტერი. ეს ტაძარი დაიწვა 1768 წლის ხანძრის შედეგად. 1770 წელს ააშენეს მეორე ხის ტაძარი.
უკვე 1790 წელს გადაწყვიტეს აეშენებინათ ქვის სამსაკურთხევლიანი ტაძარი, რომლის მთავარი საკურთხეველი იქნებოდა სამების სახელზე ნაკურთხი, ხოლო ორი ეგვტერი სამი მღვდელთმთავრისა და არტემი ვერკოლსკის სახელზე. ტაძრის მშენებლობა განახლვა ახალი პროექტის საფუძველზე. 1805 წელს ააგეს და აკურთხეს ეგვტერები. მთავარი ტაძრის კურთხევა შედგა 1813 წელს. ეგვტერებს დაადგეს მეორე სართული, სადაც მოაწყეს სამი ეგვტერი: ქრისტეს ხელთუქმნელი ხატის, ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატისა და ელია წინასწარმეტყველის სახელზე. ქვემო სართულზე კიდევ ორი ეგვტერი ააშენეს წმინდა ჯვრისა და დიდმოწამე პარასკევას სახელზე. ამის შემდეგ ტაძარი გახდა რვასაკურთხევლიანი. კანკელები ქვედა და ზედა ტაძრებში მოოქროვილები იყო. მოგვიანებით სამრეკლოს დანგრევის საშიშროების გამო მიიღეს გავაწყვეტილება მტელი ეკლესიის რეკონსტრუქცია მოეხდინათ ახალ ფუნდამენტზე.
ახალი პროექტის შექმნას ხელმძღვანელობდა მიხეილ მალახოვი. პროექტი შეადგინეს 1821 წელს. 1828 წელს ახალი პროექტის მიხედვით გადააკეთეს სამრეკლო და ეგვტერები. მთელი ეკლესია შელესეს.
1912 წელს კამენსკის ქარხნის სამების ტაძარმა საკათედროს სტატუსი მიიღო.
1918 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ გამოსცა განკარგულება ეკლესიიდან მეტრიკული წიგნის გატაცების შესახებ. 1930 წლის დეკემბერში ტაძარი დახურეს.
1990 წელს ეკლესია მრევლს გადასცეს, მაგრამ იგი ავარიულ მდგომარეობაში იყო. 1998 წლიდან საპატრიარქოს მეტოქია. 1999 წლიდან ტაძრის წინამძღვარია იოანე აგაფონოვი.
ამჟამად ტაძარი არის კამენსკის ეპარქიის საკათედრო ტაძარი. ტაძართან მოქმედებს ბიბლიოთეკა. კვირაობით იმართება მეცადინეობა საკვირაო სკოლაში.
ლიტერატურა
«Приходы и церкви Екатеринбургской Епархии». Екатеринбург, 1902 г.
Гаврилова, С. Наследие Михаила Малахова / С. Гаврилова // Каменский рабочий — 1998. — № 22 (3 фев.). — С.4.
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კამენსკის ეპარქიის ტაძრები
1410

1410
მოვლენები
პოლონეთ-ლიტვის ჯარებმა, რომლებსაც რუსებიც ეხმარებოდნენ, გრიუნვალდთან სასტიკად დაამარცხეს გერმანიის ტევტონთა ორდენი.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
Ľ

Ľ — ლათინური ანბანის ასო. იწერება, როგორც L, თავზე გრავისით.
ლათინური ანბანი
მიჰაი I

მიჰაი I (დ. 25 ოქტომბერი, 1921, სინაია, რუმინეთი — გ. 5 დეკემბერი, 2017) — რუმინეთის მეფე 1927–1930 და 1940–1947 წლებში. მიეკუთვნება ჰოენცოლერნ-ზიგმარინგენების გერმანულ კათოლიკურ დინასტიას (პრუსიის მმართველ პროტესტანტი ჰოენცოლერნების მონათესავე დინასტია). კაროლ II-ისა და ელენეს შვილი.
ცხოვრება
მიჰაი I რუმინეთის მეფის ტახტზე ორჯერ ავიდა. პირველად 1927–1930 წლებში, მეორედ კი 1940–1947 წლებში. 1944 წელს მონარქმა მხარი დაუჭირა მოკავშირეებს და ომი გამოუცხადა ნაცისტურ გერმანიას. სამი წლის შემდეგ რუმინეთის კომუნისტმა ლიდერებმა მიჰაი აიძულეს ტახტიდან გადამდგარიყო. ის შვეიცარიაში გადაასახლეს და სამშობლოში შესვლა აუკრძალეს. მონარქმა რუმინეთის მოქალაქეობა მხოლოდ 1997 წელს დაიბრუნა.
გარდაცვალება და დაკრძალვა
რუმინეთის უკანასკნელი მონარქი 96 წლის ასაკში შვეიცარიაში 2017 წლის 5 დეკემბერს გარდაიცვალა.
რუმინეთის ყოფილი მონარქი მიჰაი I სამეფო წესით დაკრძალეს. სამგლოვიარო პროცესია 16 დეკემბერს ბუქარესტში გაიმართა, თუმცა მეფე დედაქალაქში არ დაუკრძალავთ. მიჰაის ცხედარი მატარებლით რუმინეთის ცენტრალურ ქალაქ კურტია-დე-არჯეშში წაიღეს და მეუღლის, დედოფალ ანა დე ბურბონ-პარმეს გვერდით დაასვენეს.
პროცესიას ბუქარესტში პრინცი ჩარლზი, ესპანეთის ყოფილი მეფე ხუან-კარლოსი და დედოფალი სოფია, შვედეთის მეფე კარლ XVI და დედოფალი სილვია, ბელგიის პრინცესა ასტრიდი და ევროპული სამეფო ოჯახების სხვა წარმომადგენლები დაესწრნენ, მათ შორის მიჰაი I-ის ოჯახის წევრებიც, 5 ქალიშვილი და 1 შვილიშვილი. სამეფო დაკრძალვაზე დასასწრებად ბუქარესტის ქუჩებში ათიათასობით რუმინელიც გამოვიდა..
რესურსები ინტერნეტში
The official website of The Romanian Royal Family
"Bonny King Michael"
"King of Romania recalls sacrifices"
სქოლიო
რუმინეთის მეფეები
ჰოენცოლერნ-ზიგმარინგენები
დაბადებული 25 ოქტომბერი
დაბადებული 1921
გარდაცვლილი 5 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2017
მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები
ნიგოითი

ნიგოითი — სოფელი გურიის მხარის ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ნიგოითი, ქვიანი, ჩოლაბარგი, ჭყონაგორა, ჯაპანა, ჯიხეთის მონასტერი). მდებარეობს გურიის დაბლობზე, ლანჩხუთიდან 6 კმ. სოფელში არის რკინიგზის სადგური სამტრედია-მახინჯაურის ხაზზე, გადის საერთაშორისო მნიშვნელობის გზა საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი ს12. სოფელში არის საჯარო სკოლა. ასევე ფუნქციონირებს საზოგადოებრივი ცენტრი.
ისტორია
იოჰან გიულდენშტედტი იხსენიებს ნიკოსდიდის სახელით. სოფელი თავად მაჭუტაძეების საკუთრებას წარმოადგენდა და სამაჭუტაძეოში შედიოდა. სოფელში იდგა მაჭუტაძეების ციხე, რომელიც 1820 წლის აჯანყების დროს დაანგრიეს. 1854 წელს ყირიმის ომის დროს სოფელში გაიმართა ნიგოითის ბრძოლა, რომელშიც რუსეთის იმპერიის ჯარმა დაამარცხა ოსმალეთის იმპერიის ჯარი. 1870-იან წლებში სოფელში შენდებოდა ახალი ქვის ეკლესია, რომელსაც ფუნქციურად უნდა შეეცვალა ძველი პატარა ტაძარი. ამ დროს სოფელში 180 კომლი ცხოვრობდა. 1872 წელს სოფელში გაიხსნა ორკლასიანი სკოლა. 1895 წლის იანვარში ნიგოითს სტუმრობდა მარჯორი უორდროპი. მას დიმიტრი მაჭუტაძის მეუღლე ჰანა ტარსი მასპინძლობდა. 1902 წლის მაისში სოფელში მოხდა გლეხთა შეიარაღებული გამოსვლა. გლეხები სტიქიურად გამოვიდნენ თავადი მაჭუტაძეების საძოვრებზე დავის გამო. გამოსვლაში მონაწილეობდა ნიგოითის სკოლის მასწავლებელი გრიგოლ ურატაძე. 1912 წელს სოფელში გაიხსნა საკრედიტო ამხანაგობა, რომელშიც 2000 ადამიანი იყო გაწევრებული.
ღირსშესანიშნაობები
სოფელში დგას განვითარებული შუა საუკუნეების ეკლესია და შუა საუკუნეების სამრეკლო. ტაძარი სავარაუდოდ XIV საუკუნის შუა წლების უნდა ყოფილიყო. წმინდა გიორგის ეკლესია დგას პატარა ბაქანზე, ავლია ქვის გალავანი. შესასვლელი დატანებულია ქვის სამრეკლოს ქვეშ. ეკლესია მაღალი კვადრატული შენობაა, უგუმბათო, დახურული ყავრით. აღმოსავლეთ ფასადზე შემონახულია ლომთან მებრძოლი მამაკაცის ბარელიეფი და წარწერა. გალავანი დასავლეთიდან ეკვრის ეკლესიას და ხუთ მსხვილ ტლანქ სვეტს ეყრდნობა. გალერეა ეკლესიიდან გამოყოფილია კარიბჭით. ეკლესიის კედლები დაფარულია ჭრელი მხატვრობითა და დაზიანებული ფრესკებით.
იქვე მდებარეობდა ნიგოითის ციხე და თავად დავით მაჭუტაძის სასახლე.
მოსახლეობა
ცნობილი ადამიანები
იოსებ დოლიძე — აბრეშუმის ტექნოლოგი
ლიტერატურა
სქოლიო
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
აფშანხვარა

აფშანხვარა, აფშანჰვარა — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში (ჯირხვის თემი). ზღვის დონიდან 230 მ, შავი ზღვიდან 10 კმ, გუდაუთიდან 21 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
ლიტერატურა
სქოლიო
ჯირხვის თემის სოფლები
ჩემი საქართველო აქ არის

ჩემი საქართველო აქ არის — ანსამბლ „ორერას“ რიგით მეცამეტე ალბომი. ჩაიწერა 1988-89 წელს. გამოვიდა 1990 წელს. ალბომი მოიცავს 10 კომპოზიციას. სიმღერები სრულდება ქართულ ენაზე.
სიმღერების სია
ჩემი საქართველო აქ არის
ჩემი მიწა
მეგობრის ხსოვნას
სიმღერა
პატარა გოგო
მრავალჟამიერ
თბილისელი გოგონები
გოგი ცაბაძის ხსოვნას
პაწაწინა სამოთხე
ჩვენთან არს ღმერთი
რესურსები ინტერნეტში
დისკოგრაფია.
„ვია ორერას“ არაოფიციალური გვერდი Facebook-ზე.
ორერას ალბომები
1990 წლის ალბომები