PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
პიტერ პენი (1953 წლის ფილმი)

პიტერ პენი (1953 წლის ფილმი)
პიტერ პენი — Walt Disney Productions-ის 1953 წლის ანიმაციური ფილმი, რომლის დისტრიბუტორი იყო RKO Radio Pictures. იგი ეფუძნება ჯეიმზ მეთიუ ბარის რომანს „პიტერ პენი, ანუ ბიჭუნა, რომელიც არ იზრდებოდა“. „პიტერ პენი“ დისნეის სტუდიების რიგით მეთოთხმეტე სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმია. იგი გამოვიდა 1953 წლის 5 თებერვალს და არის დისნეის უკანასკნელი სრულმეტრაჟიანი ნამუშევარი, რომელიც RKO-მ გამოუშვა - შემდგომში დისტრიბუციას Buena Vista Distribution ეწეოდა. „პიტერ პენი“ აგრეთვე დისნეის უკანასკნელი ფილმია, რომელზეც დამდგმელ მხატვრებად მუშაობდა დისნეის ცხრავე მოხუცი. იგი აგრეთვე დისნეის მეორე ფილმია, რომელშიც როლებს ახმოვანებენ კეთრინ ბომონი, ჰიზერ ენჯელი და ბილ თომპსონი („ალისას“ შემდეგ).
ფილმი პრემიერა გაიმართა 1953 წლის კანბის კინოფესტივალზე. DisneyToon Studios-მა 2002 წელს პირდაპირ ვიდეოს სახით მისი გაგრძელება, „დაბრუნება ნევერლენდში“, ხოლო 2008 წელს - წინარეისტორია „ტინკერ ბელი“.
სიმღერები
The Second Star to the Right
You Can Fly!
A Pirate's Life
Following the Leader
What Made the Red Man Red?
Your Mother and Mine
The Elegant Captain Hook
You Can Fly! (რეპრიზა)
Never Smile at a Crocodile
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
1953 წლის ანიმაციური ფილმები
ამერიკული ანიმაციური ფილმები
ფილმები პიესების მიხედვით
კლაიდ ჯერონიმის ფილმები
უილფრედ ჯექსონის ფილმები
ჰემილტონ ლასკის ფილმები
ფილმები უოლტ დისნეის პროდიუსერობით
ფილმები პიტერ პენზე
ფილმები მეკობრეებზე
RKO Pictures-ის ფილმები
უოლტ დისნეის სტუდიების ანიმაციური ფილმები
Walt Disney Pictures-ის ფილმები
Villarejo

Villarejo is a village in the province and autonomous community of La Rioja, Spain. The municipality covers an area of and as of the latest available census had a population of 9 people.
References
Populated places in La Rioja (Spain)
Populated places in Spain
Holy Myrrhbearers Cathedral

Holy Myrrhbearers Cathedral (Azerbaijani: Müqəddəs Mürdaşıyan Zənənlər Başkilsəsi) is a Russian Orthodox cathedral in Baku, Azerbaijan. The church is dedicated to the Holy Myrrhbearers, who are commemorated on the second Sunday after Pascha (Easter).
History
By 1907, the question arose of improving the accommodation for the soldiers and officers of the 206th Salyan Infantry Regiment - the barracks were scattered throughout the city by that time, and the officers lived in rented apartments also in different parts of the city, where they managed to find suitable housing. The issue was resolved in St. Petersburg in the highest commission for the construction of barracks established under the Military Council on appropriations for construction, the Baku Military Construction Commission inspected the outskirts of the city to select free plots of land for construction and stopped at the area where the Academy of Sciences of Azerbaijan is now located. However, the place was reconsidered and relocated to the outskirts.
The project was financed by Ministry of War of the Russian Empire and entrusted to the architect Fyodor Verzhbitsky. Groundbreaking started on 19 May 1908 (Julian calendar: 10 May 1908) and construction finished on 22 December 1909. It was consecrated by temporary exarch of Georgia and Bishop of Baku, Gregory (Vakhnin) under the name Regimental Church of the Archangel Michael of the 206th Salyan Infantry Regiment on 16 December 1909. The consecration ceremony was attended by important members of society like Zeynalabdin Taghiyev, Ismayil bek Safaraliyev, Mammad Hasan Hajinski and Stepan Taghionosov, as well as representatives of the Armenian, Muslim and Jewish clergy.
In 1920, it was one of the first places of religious worship to be closed down as a result of Sovietization. It was used first as a warehouse and later as a gymnasium, finally as barracks for paratroopers in 1989-1990. During the Black January of 1990, it was hit by missiles fired by the Soviet troops, and the building was severely damaged. Later on March 2, it was burned due to an accident.
The building was returned to the Russian Orthodox Church during tenure of Ayaz Mutallibov, in 1991. With the financial aid provided by the Azerbaijani-born Russian entrepreneur Aydin Gurbanov, the building was fully restored by 2000. On 27 May 2001, Patriarch Alexius II elevated the church's status to that of a cathedral.
The Holy Myrrhbearers Cathedral holds on to a shrine with the relics of St. Bartholomew the Apostle, who is believed to have been crucified near the Maiden Tower in what is now downtown Baku, Azerbaijan.
See also
Alexander Nevsky Cathedral, Baku
Church of Michael Archangel, Baku
References
External links
The Holy Myrrhbearers Cathedral in Baku. Eparchy of Baku and the Caspian region (official website).
Christian organizations established in 1909
Russian Orthodox cathedrals in Asia
Eastern Orthodox churches in Azerbaijan
Churches completed in 1909
20th-century Eastern Orthodox church buildings
Churches in Baku
Cathedrals in Baku
Russian Orthodox Church in Azerbaijan
EuroBasket 2013 Group B

EuroBasket 2013 Group B
Group B of the EuroBasket 2013 took place between 4 and 9 September 2013. The group played all of its games at Podmežakla Hall in Jesenice, Slovenia.
The group composed of Bosnia and Herzegovina, Latvia, Lithuania, Macedonia, Montenegro and Serbia. The three best ranked teams advanced to the second round.
Standings
|}
All times are local (UTC+2)
4 September
Latvia vs. Bosnia and Herzegovina
Macedonia vs. Montenegro
Serbia vs. Lithuania
5 September
Montenegro vs. Latvia
Bosnia and Herzegovina vs. Serbia
Lithuania vs. Macedonia
6 September
Montenegro vs. Bosnia and Herzegovina
Latvia vs. Lithuania
Macedonia vs. Serbia
7 September
Bosnia and Herzegovina vs. Macedonia
Serbia vs. Latvia
Lithuania vs. Montenegro
9 September
Latvia vs. Macedonia
Lithuania vs. Bosnia and Herzegovina
Montenegro vs. Serbia
External links
Standings and fixtures
Group B
2013–14 in Serbian basketball
2013–14 in Montenegrin basketball
2013–14 in Bosnia and Herzegovina basketball
2013–14 in Republic of Macedonia basketball
2013–14 in Latvian basketball
ლაუშის ეკლესია და სამაროვანი

ლაუშის ეკლესია და სამაროვანი — არქიტექტურული, არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს სოფელ ლაუშის განაპირას, სამხრეთ-დასავლეთით, საყარაულოს ხევის მარჯვენა ნაპირზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს.
ეკლესია ნაგებია ნატეხი ქვით. შემორჩენილია 1-1.5 მეტრი სიმაღლის კედლები. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. ეკლესიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით და დასავლეთით, იქვე ახლოს, ნატეხი ქვით ნაგები სამი აკლდამაა, საკმაოდ მოზრდლი კოლექტიური სამარხებით.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
𐊠

𐊠 — კარიული დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (𐊠)
კარიული ასოები
მაღალაანთ ეკლესია

მაღალაანთ ეკლესია და მისი ანსამბლი — XII საუკუნეს ძეგლი. ის შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინარეხიდან 2,5 კმ-ითაა დაშორებული და მდებარეობს მდინარე კავთურის მარცხენა ნაპირზე (თბილისიდან დასავლეთით 55 კმ-ზე). ეს მხარე XIV საუკუნიდან ძლიერ აზნაურებს — მაღალაძეებს ეკუთვნოდა (მანამდე ივანიძეების მფლობელობაში იყო); აქედანაა სახელწოდებაც.
გეგმით სწორკუთხა, ერთნავიანი ეკლესია აღმართულია ორსაფეხურიან ცოკოლზე, გადახურულია ცილინდრული კამარით. სამხრეთ ფასადის მთელ სიგრძეზე გასდევს ასევე ცილინდრული კამარით გადახურული ეგვტერი, რომლის აღმოსავლეთი აფსიდით დასრულებული ნაწილი სამლოცველოს წარმოადგენს. ეკლესია ამ ტიპის ნაგებობათა ერთ-ერთი საუკეთესო ნიმუშია საქართველოში. მისი პროპორციები მსუბუქი და ჰარმონიულია. აღმოსავლეთი და დასავლეთი ფასადები დამუშავებულია სამთალედის სისტემით. საერთო დეკორატიული ეფექტისათვის ხუროთმოძღვარს ორი ფერის ქვა გამოუყენებია — ძირითადად ყვითელ-ქვიშისფერი, ხოლო ორნამენტული ფრიზისათვის რომელიც მთელ შენობას უვლის გარს, ლამაზი მწვანე ფერის ქვა ჩაურთავს. ძეგლი შემკულია მაღალი ოსტატობით შესრულებული მდიდარი ჩუქურთმებით (სარკმლებისა და პორტალების საპირეები, კარნიზები, ჯვრისა და ფრინველების კომპოზიცია დასავლეთ ფასადზე). ინტერიერში შემორჩენილია განვითარებული შუა საუკუნეებისა და XVII საუკუნის მოხატულობის ფრაგმენტები.
მაღალაანთ ეკლესიის სამხრეთით აღმართულია სამრეკლო, რომელიც 1716 წელს ააშენა სოლომონ მაღალაძემ. სამრეკლოს ქვემო სართული გალავანში შესასვლელს წარმოადგენს (ახლა ნახევრად დანგრეულია). გალავნის შიგნით XVI-XVII საუკუნეების, კიდევ ერთი სამრეკლოა. იგი პაპუა მაღალაძეს საძვალედ გადაუკეთებია. ინტერიერში შემორჩენილია მოხატულობის ფრაგმენტები. ეკლესიისა და კოშკების მთელ ანსამბლს გადმოჰყურებს „ზემო კოშკი“, რომელიც აგრეთვე პაპუა მაღალაძემ ააშენა 1679 წელს.
ლიტერატურა
ბერიძე ვ., მაღალაანთ ეკლესია, «ქართული ხელოვნება», 1959, ტ. 5;
სქოლიო
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები შიდა ქართლის მხარეში
კუკის კუნძულები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კუკის კუნძულები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კუკის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კუკის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ოკეანეთის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ნაკი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ნაკი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ნაკი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნაკი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში;
ნაკი — სოფელი მესტიის მუნიციპალიტეტში.
მთვარის დაბნელება

მთვარის დაბნელება — ასტრონომიული მოვლენა — მთვარის შესვლა დედამიწის ირგვლივ ორბიტაზე გარემოქცევისას მის ჩრდილში და თანდათან დროებით გაუჩინარება. მთვარის დაბნელება იმიტომაა შესაძლებელი, რომ მთვარე ანათებს მხოლოდ მზიდან დაცემული გამოსხივების არეკვლით.
დედამიწის ჩრდილის დიამეტრი 363 000 კმ-ია (მთვარის მინიმალური სიშორეა დედამიწიდან) და მთავრის დიამეტრზე სამჯერ დიდია, ამასთანავე მზიდან წამოსული სხივები დედამიწიდან წარმოქმნის ორი სახის ჩრდილს, ერთი ჩვეულებრივს და მეორე — ნახევარჩრდილს. ნახევარჩრდილში შესვლისას მთვარის სიკაშკაშის კლება უმნიშვნელოა. ნაწილობრივი დაბნელება იწყება მაშინ, როდესაც მთვარე შედის დედამიწის ჩრდილში. იგი შეიძლება სთ შეიძლება გაგრძელდეს. ამ შუალედის შუაში კი შეიძლება იყოს მთვარის სრული დაბნელება, სთ-მდე ხანგრძლივობისა. მთვარის დაბნელება მხოლოდ სავსემთვარეობის დროს ხდება, ამასთან თუ მზე და მთვარე ე. წ. კვანძების (ცაზე მზისა და მთვარისხილულ გზათაგადაკვეთის წერტილების) ახლოსაა (არაუმეტეს 12.0°). მზე მოცემულ (აღმავალ ან დაღმავალ) კვანძს 346.6 დღე-ღამეში უბრუნდება. მთვარე კი ერთსა და იმავე კვანძში 27.21 დღე-ღამის შემდეგ გაივლის. აქედან გამომდინარეობს, რომ კალენდარულ წელიწადში მთვარის დაბნელების ხელშემწყობი პერიოდი 2-ჯერ ან 3-ჯერ არის.
მთვარის დაბნელება პერიოდულად მეორდება, რადგან 223 სინოდური თვე თითქმის უტოლდება 242 დრაკონულ თვეს. თითოეული ამ სიდიდეთაგანი დაახლოებით 18 წელს და 11 დღე-ღამეს უდრის და მას საროსი ეწოდება. საროსი ჯერ კიდევ ძვ. წ. VI საუკუნეში იყო ცნობილი. ცის მექანიკის კანონების საფუძველზე შესაძლებელია დაბნელებათა მომენტების წინასწარგამოთვლა დიდი სიზუსტით.
იხილეთ აგრეთვე
მზის დაბნელება
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
A good video introduction to Lunar Eclipses from NASA
Lunar Eclipse: how to photograph
Live Free Lunar eclipse webcast & hands-on lunar eclipse experiments: 2011-06-15
Live-webcast of the lunar eclipse on June 15th, 2011 , University of Applied Sciences Offenburg/Germany
Worldwide viewing times for the December 2010 Total Lunar Eclipse
Animated explanation of the mechanics of a lunar eclipse , University of Glamorgan
Lunar Eclipse time sequence
U.S. Navy Lunar Eclipse Computer
მთვარე
ლიახვი

ლიახვი, დიდი ლიახვი — მდინარე საქართველოში, კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე. სათავე აქვს ყელის ვულკანურ მთიანეთში. წარმოიქმნება მდინარეების ყადლასანისწყლისა და დესკოხირდონის შეერთებით ზღვის დონიდან 2338 მ-ზე. ერთვის მდინარე მტკვარს მარცხნიდან ქალაქ გორთან. სიგრძე მდინარე ყადლასანისწყლის სათავიდან 115 კმ, აუზის ფართობი 2440 კმ². მთავარი შენაკადებია ერმანისწყალი, ჯომაღისწყალი, გუდისისწყალი, პატარა ლიახვი და მეჯუდა.
ლიახვის სათავეებში არის 12 მცირე მყინვარი, რომელთა ფართობი 5,5 კმ²-ია. საზრდოობს თოვლის, წვიმის, მყინვარული და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის მარტის ბოლოდან აგვისტოს დასაწყისამდე. წყალმცირობა — ზაფხულ-შემოდგომაზე, რომელსაც წვიმებით გამოწვეული წყალმოვარდნები არღვევს. მდგარი წყალმცირობაა დეკემბრიდან თებერვლის ბოლომდე. გაზაფხულსა და ზაფხულზე მოდის წლიური ჩამონადენის 76 %, შემოდგომაზე — 16 %, ზამთარზე — 8 %, საშუალო წლიური ხარჯი ჯავასთან 20,3 მ³/წმ, მდინარე პატარა ლიახვის შეერთების შემდეგ 47,3 მ³/წმ. ლიახვზე ზამთარში პერიოდულად შეინიშნება ყინულნაპირისი, თოში და ძგიფი. იყენებენ სარწყავად. ლიახვიდან გაყვანილია კეხვის, ტირიფონისა და სალთვისის არხები. რწყავს 62 ათას ჰა მიწას.
დიდ ლიახვზე მდებარეობს ასევე ქალაქი ცხინვალი.
ლიტერატურა
შიდა ქართლის მხარის მდინარეები
მტკვრის შენაკადები
თბილისი (სამშენებლო კომპანია)

თბილისი (სამშენებლო კომპანია)
„თბილისი“ (სააქციო საზოგადოება სამშენებლო კომპანია „თბილისი“) — დაარსდა 1966 თბილისში, როგორც საქართველოს სასოფლო მშენებლობის სამინისტროს N1 სამშენებლოსამონტაჟო ტრესტი.
ისტორია
1993 გარდაიქმნა სააქციო საზოგადოებად – სამშენებლო-სამონტაჟო ფირმა „ლეჩხუმი“; 1996 წლიდან დაერქვა სააქციო საზოგადოება სამშენებლო სამონტაჟო ტრესტი „თბილისი“, 2001 წელს კი – სააქციო საზოგადოება სამშენებლო კომპანია „თბილისი“. მისი აქციები მთლიანად კერძო მფლობელობაში იყო. კომპანიას ჰქონდა საპროექტოსაკონსტრუქტორო ბიურო და საგარეოეკონომიკური ურთიერთობების სამსახური, აგრეთვე ფილიალები ბორჯომში, ხარაგაულში, ქუთაისში, ფოთსა და ბათუმში სამშენებლო და სპეციალურ სამუშაოთა წარმოებისათვის; ფლობდა სახელმწიფო ლიცენზიას ყველა სახის სამშენებლო სამონტაჟო სამუშაოების პროექტირებასა და მშენებლობაზე, მ. შ. გზებისა და ხიდების, მაგისტრალური წყალსადენებისა და გაზსადენების, ელექტროსადგურების, ნაპირსამაგრი ნაგებობების, საზღვაო პორტების, რკინიგზებისა და სხვ. კომპანიას გააჩნდა მძლავრი საწარმოო (რკინაბეტონის, ასფალტბეტონის, მეტალოკონსტრუქციების ქნები მათში შემავალი სამსხვრევდამხარისხებელი, ხის დამმუშავებელი, მეტალოპლასტიკისა და ალუმინის ნაწარმის დამამზადებელი წარმოებებით თბილისსა და ფოთში), მექანიზაციისა (სპეც. სამშენებლო ტექნიკა) და ავტოტრანსპორტის ბაზები, აგრეთვე დიდი სასაწყობო მეურნეობა (თბილისში, ბათუმსა და ფოთში) რკინიგზის საკუთარი ჩიხებით, რომლებიც ასრულებდნენ ნებისმიერი საპროექტოსაძიებო, სამშენებლოსამონტაჟო, სარეკონსტრუქტოროსარემონტო, მოპირკეთების, სამხატვრო, ასფალტირების, ტერიტორიის მოწყობისა და სხვა სამუშაოებს. სამშ. კომპანია „თბილისს“ საქართველოში აშენებული აქვს: საცხოვრებელი სახლები, სკოლები და საბავშვო ბაღები, სამრეწვ., სას.სამ., ჯანმრთელობის, კულტურის, კავშირგაბმულობის, კომუნიკაციის, საოფისე და სხვა დანიშნულების ობიექტები, მ. შ. თბილისში – ლუდის ქნა „კასტელისაქართველო“, ფეხბურთის ფედერაციის ოფისი, წმ. სამების საკათედრო ტაძარი, რესტორანი „მაკდონალდსი“ (კ. მარჯანიშვილის მოედანზე); მონაწილეობდა მიწისძვრით დაზარალებული სომხეთის (სპიტაკი, ლენინაკანი) და დას. საქართველოს (საჩხერე, ჭიათურა) რნებში სამშ.აღდგენით სამუშაოებში. ჩვენი ქვეყნის გარეთ მას აშენებული აქვს ქ. ბუდიონოვსკში (სტავროპოლის მხარე) რესპ. საავადმყოფო, ქ. ნალჩიკში (ყაბარდობალყარეთის აო) – ბ. კალმიკოვის სახ. სანატორიუმი, მოსკოვში – საქართველოს საელჩო; იქვე აღადგინა სასტუმრო და კულტურის ცენტრი, მონაწილეობდა აგრეთვე ქრისტემაცხოვრის ტაძრის კედლების მოპირკეთებაში. 1966-2004 წლებში სამშენებლო კომპანიამ საქართველოში ააშენა 3345 ობიექტი, რთა საერთო ღირებულება ლარით 920 მლნ. აშშ დოლარის ეკვივალენტია. კომპანიის უცხოელი პარტნიორები იყვნენ შპს „მორისონი“ (ინგლისის სამშ. კომპანია) და სააქციო საზბა „მოსსპეცპრომსტროი“ (რუსეთი). 2009 წლიდან კომპანია აღარ ფუნქციონირებს.
ლიტერატურა
საქართველოს კომპანიები
ლევ ლანდაუ

ლევ ლანდაუ
ლევ დავითის ძე ლანდაუ (დ. 22 იანვარი [ ძვ. სტ. 9 იანვარი]1908, ბაქო — გ. 1 აპრილი 1968, მოსკოვი) — რუსი ფიზიკოსი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1946). სოციალისტური შრომის გმირი (1954).
ბიოგრაფია
1927 წელს დაამთავრა ლენინგრადის უნივერსიტეტი. შემდეგ სწავლობდა ლენინგრადის ფიზიკა-ტექნიკის ინსტიტუტის ასპირანტურაში. 1927 წელს მივლინებული იყო დანიაში (ნილოს ბორთან), ინგლისსა და შვეიცარიაში.
1932 წელს ხელმძღვანელობდა უკრაინის ფიზიკა-ტექნიკის ინსტიტუტის თეორიული განყოფილებას ხარკოვში; 1937 წლიდან მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიკის პრობლემათა ინსტიტუტში; 1947 წლიდან მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი. 1930 წელს შექმნა ლითონთა ელექტრონული დიამაგნეტიზმის თეორია (ლანდაუს დიამაგნეტიზმი); 1937 წელს ჩამოაყალიბა მეორე გვარის ფაზური გადასვლების ზოგადი თეორია, ხოლო — 1941 წელს თხევადი ჰელიუმის ზედენადობის თეორია; 1956 წელს შემოიღო კომბინირებული ლუწობის ცნება.
შექმნა ორკომპონენტიანი ნეიტრინოს თეორია (1957). 1940–1965 წლებში ე. ლიფშიცთან ერთად გამოაქვეყნა თეორიული ფიზიკის თეორიული კურსი (ლენინური პრემია). ლანდაუმ შექმნა ფიზიკოს-თეორეტიკოსთა სკოლა. მის მოწაფეთა შორის იყვნენ: ი. პომერანჩუკი, ა. მიგდალი, ი. ლიფშიცი, ა. აბრიკოსოვი, ე. ლიფშიცი, ი. ხალატნიკოვი, გ. ხუციშვილი და სხვ. ლანდაუს სახელი ეწოდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის თეორიული ფიზიკის ინსტიტუტს. სსრკ სახელმწიფო პრემიები (1946, 1949, 1953). ნობელის პრემია (1962).
მსოფლიოს მრავალი მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (აშშ, დანია, დიდი ბრიტანეთი, საფრანგეთი, ნიდერლანდები). დაჯილდოებულია 3 ლენინის ორდენით, ორი სხვა ორდენით, აგრეთვე მედლებით.
თხზულება
Собр. трудов, т. 1—2, М., 1969.
ლიტერატურა
Абрикосов А. А., Академик Л. Д. Ландау, М., 1965;
Гинзбург В. Л., Лев Давидович Ландау (к 60-летию со дня рождения), "Успехи физических наук", 1968, т. 94, в. 1;
Лифшиц Е. М., История открытия и объяснения сверхтекучести жидкого гелия (К 60-летию академика Л. Д. Ландау), "Природа", 1968, № 1.
სქოლიო
რუსი ფიზიკოსები
ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
კაბანაკონდეს რაიონი

კაბანაკონდეს რაიონი — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის კაილიომის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3.287 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2.920 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 460.55 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
არეკიპის რეგიონის რაიონები
კაილიომის პროვინციის რაიონები
NGC 370

NGC 370 — სამმაგი ვარსკვლავი თევზების თანავარსკვლავედში. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
ვარსკვლავები
თევზების თანავარსკვლავედი
კოლონკელისძენი

კოლონკელისძენი, ფეოდალური საგვარეულო საქართველოში XII საუკუნის II ნახევარში. ამ გვარიდან ცნობილია ორი პიროვნება - ორივე ჰერეთის ერისთავი: ვარდანი (გიორგი III-ის მეფობაში) და საღირი (თამარის მეფობის დასაწყისში). ამის შემდეგ ჰერეთის ერისთავები გრიგოლისძენი იყვნენ. შესაძლებელია კოლონკელისძეთა გვარი სოფ. კოლონკეთის (ვახუშტი მის მიხედვით მდ. მეჯუდის ხეობაში იყო) სახელწოდებიდან მოდიოდეს.
ლიტერატურა
მუსხელიშვილი დ., ქსე, ტ. 5, გვ. 589, თბ., 1980
საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
იქინჯი-იედიოიმაყი

იქინჯი-იედიოიმაყი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1070 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
მასალის რაიონის სოფლები
ყაზანის ტაძარი (სანქტ-პეტერბურგი)

ყაზანის ტაძარი (სანქტ-პეტერბურგი)
ყაზანის საკათედრო ტაძარი (რუს. Казанский кафедральный собор) — რუსული მართლმადიდებლური ტაძარი მიძღვნილი ყაზანის ღვთისმშობლისადმი, რომლის ხატს რუსული მართლმადიდებლური ეკლესია ყველაზე წმინდად მიიჩნევს.
ტაძარი არქეიტექტორმა ანდრეი ვორონიხინმა რომის წმ. პეტრეს ბაზილიკის ნიმუშზე შექმნა. ზოგიერთ ისტორიკოსთა ცნობით იმპერატორ პავლეს მსგავსი ეკლესიის აგება ნევის მოპირდაპირე მხარეზეც სურდა, თუმცა ამ ჩანაფიქრის განხორციელება ვერ მოხერხდა. მიუხედავად იმისა, რომ რუსული მართლმადიდებელი სამღვდელოება ტაძრის კათოლიკურ მოდელზე აგებას სასტიკად ეწინააღმდეგებოდა, ვორონიხინის იმპერიულ სტილს სამეფო კარზე გაცილებით გავლენიანი მომხრეები გამოუჩნდნენ. მშენებლობა 1801 წელს დაიწყო და 10 წელი გრძელდებოდა.
1812 წელს რუსეთში ნაპოლეონის შემოჭრისა და საბრძოლო მეთაური მიხეილ კუტუზოვის მიერ ყაზანის ღვთისმშობლისთვის დახმარების თხოვნის შემდეგ, ეკლესიის დანიშნულება უნდა შეცვლილიყო. პატრიოტული ომი დასრულებული იყო და კათედრალი უპირველეს ყოვლისა მიჩნეულ იქნა როგორც რუსების ნაპოლეონზე გამარჯვების მემორიალი. თავად კუტუზოვი ტაძარში დაკრძალეს 1813 წელს. 1815 წელს რუსეთის არმიამ ევროპიდან ჩვიდმეტი ქალაქისა და რვა ციხესიმაგრის გასაღები მოიტანა ტაძარში მისი ძლევამოსილების ნიშნად. 1837 წელს ბორის ორლოვსკის პროექტით ტაძრის წინ დაიდგა კუტუზოვისა და ბარკლაი დე ტოლის ორი ქანდაკება.
1876 წელს რუსეთში პირველი პოლიტიკური დემოსტრაცია ამ ეკლესიის წინ ჩატარდა. 1917 წელს რუსეთის რევოლუციის შემდეგ ტაძარი დახურეს. 1932 წელს ის გაიხსნა როგორც ათეიზმის მუზეუმი. მღვდელთმსახურება აღდგა 1998 წელს; ოთხი წლის შემდეგ კი ტაძარი რუსულ მართლმადიდებელ ეკლესიას დაუბრუნდა. ამჟამად იგი სანქტ-პეტერბურგის მიტროპოლიტის დედა-ტაძარია.
ტაძრის ინტერიერი მრავალრიცხოვანი სვეტებით იმეორებს გარე კოლონადის განლაგებას (69 მ სიგრძეში, 62 მ. სიმაღლეში). ტაძარში მრავალი ქანდაკება და ხატია შექმნილი იმ დროისთვის საუკეთესო რუსი მხატვარ-მოქანდაკეების მიერ. ჭედური რკინის გისოსები, რომელიც ტაძრის მცირე უკანა მოედანს ერტყმის ხშირად ჭედური ხელოვნების საუკეთესო ნიმუშად მოიხსენიება.
რესურსები ინტერნეტში
ყაზანის ტაძრის ოფიციალური საიტი
ტაძრის ისტორია
ისტორია და ფოტომასალა ტაძრის შესახებ
სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები
როსტომ ლორთქიფანიძე

როსტომ ლორთქიფანიძე (დ. 16 დეკემბერი, 1943, თბილისი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელმსახური დეკანოზის ხარისხში, საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს პირველი მოწვევის დეპუტატი.
ბიოგრაფია
დეკანოზი როსტომ ლორთქიფანიძე დაიბადა თბილისში 1943 წლის 16 დეკემბერს. 1960–1964 წლებში სწავლობდა თბილისის თეატრალური ინსტუტუტის სამსახიობო ფაკულტეტზე. 1964–1970 წლებში მუშაობდა კინოსტუდიაში – „ქართული ფილმი“, რეჟისორის ასისტენტად. 1970–1973 წლებში იყო ხალხური შემოქმედების სახლის თეატრისა და კინოს განყოფილების უფროსი (სხვა ცნობით, მეთოდისტი). 1973 წელს კვლავ ჩააბარა თეატრალურ ინსტიტუტში, ამჯერად, სარეჟისორო ფაკულტეტზე, რომელიც 1978 წელს დაამთავრა. 1979–1984 წლებში იყო საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ს პირადი რეფერენტი (სხვა ცნობით, პირადი მდივანი). 1989 წლიდან არის ფურცელაძის ქუჩაზე მდებარე თბილისის ყოვლადწმინდა სამების ეკლესიის დეკანოზი. 1991–1992 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი კომუნისტური პარტიის სიით.
2009 წელს დეკანოზი როსტომ ლორთქიფანიძე დაჯილდოვდა მიტრით.
ანტიეკლესიური აზროვნების გამოვლინებები
გაზეთში – „საპატრიარქოს უწყებანი“ 1999 წლის 26 ოქტომბერს გამოქვეყნდა საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმიდა სინოდის ოქმი, რომლის VII პუნქტში აღნიშნულია:
წმინდა სინოდის განჩინება ეხებოდა გაზეთში – „ახალი თაობა“ გამოქვეყნებულ დეკანოზ როსტომის შემდგომ გამონათქვამებს:
საზოგადოებისთვის უცნობია სინოდალური კომისიის მიერ დეკანოზ როსტომის საკითხის შესწავლის შედეგები.
როსტომ ლორთქიფანიძე მონაწილეობდა (პერსონალურად და არა საპატრიარქოს სახელით) „რელიგიურ გაერთიანებათა შესახებ კანონპროექტის“ შემუშავებაში. 2002 წლის მარტში აღნიშნული კანონპროექტის განხილვისას, თბილისში აჭარის წარმომადგენლობაში გამართულ მორიგ დისკუსიაზე მან გააკეთა რიგი განცხადებებისა, რომელიც „რადიო თავისუფლებამ“ გამოაქვეყნა:
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის რეაქცია აღნიშნულ განცხადებებთან დაკავშირებით საზოგადოებისთვის უცნობია.
2009 წლის ივნისში გაზეთში „საქართველო XXI“ გამოქვეყნებულ სტატიაში — „კორუფცია საპატრიარქოში“, ჟურნალისტ მარიკა კახიძესთვის მიცემულ ინტერვიუში დეკანოზი როსტომ ლორთქიფანიძე აღნიშნავდა:
აღსანიშნავია, რომ მღვდელმსახურის ამ ინტერვიუდან რამდენიმე დღის შემდეგ, გაზეთმა — „საპატრიარქოს უწყებანი“, დეკანოზ როსტომ ლორთქიფანიძის მიტრით დაჯილდოების შესახებ ინფორმაცია გამოაქვეყნა
ფილმოგრაფია
ფილმების დამდგმელი რეჟისორი
1976: „ფაცურა“
1985: „ლალე“
სცენარის ავტორი ფილმებისა
1985: „ლალე“
გადაღებულია ფილმებში
1967: „მალე გაზაფხული მოვა“ რეჟ. ოთარ აბესაძე
1980: „ბეღურების გადაფრენა“ რეჟ. თეიმურაზ ბაბლუანი
1983: „ექსპედიცია“ რეჟ. ზურაბ მექვაბიშვილი
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
როსტომ ლორთქიფანიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 16 დეკემბერი
დაბადებული 1943
ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები
ქართველი რეჟისორები
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
კოტოვკა

კოტოვკა — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 126 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 61 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სინჯერეის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სინჯერეის რაიონის სოფლები