PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მწვანე ზუთხი

მწვანე ზუთხი — თევზი ზუთხისებრთა ოჯახისა. გამსვლელი, მტკნარი და მლაშე წყლის, ფსკერული სახეობაა. სიგრძეში საშუალოდ 130 სმ-ია, იზრდება 270 სმ-მდეც, მაქსიმალური დადასტურებული მასა 159 კგ, სიცოცხლის ხანგრძლივობა კი 60 წელია. ზურგის ფარფლი აღმართულია საერთო სიგრძის ბოლო მესამედში, ანალური ფარფლი განლაგებულია ზურგის ფარფლის უკანა ნაწილის მოპირდაპირედ. მკერდის ფარფლები სხეულის ქვედა ნაწილში, ლაყუჩის ხვრელის უკან მდებარეობს, დიდი და მომრგვალებულია. მუცლის ფარფლები ანალურ ხვრელთან ახლოსაა. ჩვეულებრივ ზეთისხილისფრიდან მუქ მწვანემდეა, ქვედა ნაწილი მოთეთრო-მწვანეა. მთელ გვერდზე ლატერალურ და ვენტროლატერალურ ფირფიტებს შორის გასდევს ზოლი, კიდევ ერთი ზოლია მუცლის მონაკვეთზე. ფარფლები რუხიდან მკრთალ მწვანემდეა შეფერილი. ულვაშები პირთან უფრო ახლოსაა, ვიდრე დინგის ბოლოსთან.
გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის წყნარი ოკეანის სანაპიროზე: ალეუტის კუნძულებიდან და ალასკის ყურიდან ქალაქ ენსენადამდე (მექსიკა). კანადაში მოწყვლად სახეობად ითვლება. CITES-ის II დანართით აკრძალულია საერთაშორისო ვაჭრობა. ბინადრობს ესტუარებში, დიდ მდინარეთა ქვემო წელზე და შესართავების მლაშე წყლებში. ქვირითს მტკნარ წყალში ყრის. ოკეანეში დიდი მანძილის გავლა შეუძლია. საჭმელად ვარგისია, მაგრამ უსიამოვნო სუნი და გემო აქვს.
მორფოლოგიურად და ეკოლოგიურად ძალიან ახლოს დგას სახალინურ ზუთხთან (A. mikadoi), ადრე ერთ სახეობად განიხილებოდნენ.
გალერეა
სქოლიო
ზუთხი
ჩურიანა-დე-ლა-ვეგა

ჩურიანა-დე-ლა-ვეგა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების გრანადის პროვინციის ვეგა-დე-გრანადის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7 კმ². მოსახლეობა — 15 689 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გრანადის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ჩურიანა-დე-ლა-ვეგის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გრანადის მუნიციპალიტეტები
აზერბაიჯანის სახელმწიფო ჯილდოები

აზერბაიჯანის სახელმწიფო ჯილდოები — აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში მოქალაქეების წახალისების უმაღლესი ფორმა, ქვეყნის დაცვაში გამოჩენილი მომსახურებისათვის, ასევე სახელმწიფოს შენობაში, ეკონომიკაში, მეცნიერებაში, კულტურაში, ხელოვნებაში, განათლებაში, ჯანდაცვაშ, სიცოცხლისა და მოქალაქეების უფლებებში, საქველმოქმედო საქმიანობაში და სხვა.
სახელმწიფო ჯილდოების ტიპები
აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის წოდება
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ორდენები
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მედლები
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საპატიო წოდებები
სახელმწიფო ჯილდოების ჩამონათვალი
უმაღლესი წოდება
აზერბაიჯანის ეროვნული გმირი
ორდენები
ჰეიდარ ალიევის ორდენი (დაარსდა 2005 წელს)
ორდენი „დამოუკიდებლობა“ (დაარსდა 1993 წელს)
„შაჰ ისმაილის“ ორდენი (დაარსდა 1993 წელს).
ორდენი „აზერბაიჯანული ალამი“ (დაარსდა 1993 წელს)
ღირსების ორდენი (დაარსდა 2007 წელს)
ორდენი „დიდება“ (დაარსდა 1993 წელს)
ორდენი „მეგობრობა“ (დაარსდა 2007 წელს)
ორდენი „სამშობლოს სამსახურში“ (დაარსდა 2003 წელს)
მედლები
მედალი „ოქროს ვარსკვლავი“ (დაარსდა 1992 წელს)
მედალი „სამშობლოსთვის“ (დაარსდა 1998 წელს)
მედალი „სიმამაცისთვის“ (დაარსდა 1998 წელს)
მედალი „პროგრესი“ (დაარსდა 1993 წელს)
მედალი „სამხედრო დამსახურებისთვის“ (დაარსდა 1993 წელს)
მედალი „სამხედრო სამსახურში გამორჩეულობისთვის“ (დაარსდა 2002 წელს)
მედალი „საზღვართან გამორჩეულობისთვის“ (დაარსდა 1993 წელს)
მედალი „დამსახურებისთვის სამხედრო თანამშრომლობაში“ (დაარსდა 2002 წელს)
მედალი „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების ვეტერანი“ (დაარსდა 2002 წელს)
მედალი „სრულყოფილი მსახურობისთვის“ (დაარსდა 2002 წელს)
მედალი „სამოქალაქო სამსახურში გამორჩეულობისთვის“ (დაარსდა 2003 წელს)
მედალი „შიდასახელმწიფოებრივ ორგანოებში უბადლო მსახურებისთვის“ (დაარსდა 2006 წელს)
მედალი „დიპლომატიურ სამსახურში გამორჩეულობისთვის“ (დაარსდა 2009 წელს)
ნიზამი განჯევის სახელობის ოქროს მედალი (დაარსდა 2014 წელს).
საპატიო წოდებები
აზერბაიჯანის სახალხო მწერალი;
აზერბაიჯანის სახალხო პოეტი;
აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი;
აზერბაიჯანის სახალხო მხატვარი;
აზერბაიჯანის დამსახურებული მეცნიერი;
აზერბაიჯანის დამსახურებული ხელოვნების მუშაკი;
აზერბაიჯანის დამსახურებული არტისტი;
აზერბაიჯანის დამსახურებული მხატვარი;
აზერბაიჯანის კულტურის დამსახურებული მუშაკი;
აზერბაიჯანის დამსახურებული მასწავლებელი;
აზერბაიჯანის დამსახურებული ექიმი;
აზერბაიჯანის დამსახურებული არქიტექტორი;
აზერბაიჯანის დამსახურებული მოხელე;
აზერბაიჯანის ფიზიკური კულტურისა და სპორტის დამსახურებული მუშაკი;
აზერბაიჯანის დამსახურებული ჟურნალისტი;
აზერბაიჯანის დამსახურებული ინჟინერი;
აზერბაიჯანის დამსახურებული იურისტი;
აზერბაიჯანის სოფლის მეურნეობის დამსახურებული მუშაკი;
აზერბაიჯანის დამსახურებული პილოტი.
რესურსები ინტერნეტში
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ორდენები და მედლები
ორდენები, მედლები, ნიშნები და საპატიო სახელწოდებები
აზერბაიჯანის ჯილდოები
აზერბაიჯანის ჯილდოების თარგები
საღვთის ეკლესია

საღვთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვეშეთიდან ჩრდილოეთით, 5-6 კილომეტრზე, მდინარე ხადისწყლის ზედა ნაწილში, ქალაქეთად წოდებულ ადგილზე. ამჟამად სვიანაძეების სამლოცველოა. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. შესაძლოა აგებულია ადრე აქ არსებული ეკლესიის ადგილზე. ინტერიერში, სამხრეთ კედლის წარწერის თანახმად, 1846 წელს, სვიმონ მღვდელს ეკლესია შეუკეთებია და შეულესავს. აქვეა დაზიანებული ნუსხური წარწერის ფრაგმენტებიც. ეკლესია დარბაზულია (3,6 x 2,25 მეტრი), უაფსიდო. ნაგებია მოზრდილი ზომის ნატეხი ქვითა და ფიქლით. შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. კარი ზემოთ ვიწროვდება და ბრტყლადაა გადახურული. აღმოსავლეთ კედელში ვიწრო, ზემოთ შევიწროებული და ბრტყლად გადახურული სარკმელია, რომელსაც საფეხურებიანი რაფა აქვს. სარკმლის ქვემოთ, კედლის მთელ სიგრძეზე, ქვის თაროა. სამხრეთ კედელში ორი მცირე ზომის ნიშია. დასავლეთ კედელში - ერთი, შიგნით სამლოცველო კამარითაა გადახურული. ფასადები დასრულებულია თაროსებრი ლავგარდნით, რომლის წყობაში ზოგან ჩართულია თაღების მწკრივით დამუშავებული ძველი ეკლესიის ლავგარდნის ქვები. შენობას ფიქლის ორფერდა სახურავი აქვს. ეკლესიის დასავლეთით, ხევის პირას, შემორჩენილია ზურგიანი კოშკის საძირკველი და 2,5 მეტრი სიმაღლის კედლის ნაწილი.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Administrative divisions of Namibia

Administrative divisions of Namibia
Namibia is divided into 14 regions subdivided, which are further subdivided into 121 constituencies. The administrative divisions of Namibia are tabled by Delimitation Commissions and accepted or declined by the National Assembly.
History
Before the independence of Namibia, the territory was known as South-West Africa (before 1885 and between 1915 and 1989) and as German South-West Africa during the time of colonialisation by the German Empire (1885-1915).
During the South African administration it was considered the de facto fifth province of South Africa, although a formal request for annexation to the United Nations was turned down. The territory that became the independent state of Namibia on 21 March 1990 inherited the administrative division of this "province" which consisted of 26 districts. These districts remained until the First Delimitation Commission of Namibia tabled its recommendations in the National Assembly, and the latter approved and implemented them in 1992. Since then, Namibia is divided into regions which in turn are divided into constituencies.
Delimitation Commissions
Delimitation Commissions are three-member bodies appointed by the president that make suggestions as to how Namibia should be administratively divided, considering only geographical changes like population grow and migration but not discriminating by ethnic factors. They are mentioned in articles 102-104 of the constitution, and they are to sit approximately once every ten years, although they sat more frequently before 2002.
The chairman of the Delimitation Commission must be a judge at either a High Court or the Supreme Court. This judge and the other two commission members are appointed by the president, subject to the approval of Parliament.
The four Delimitation Commissions of Namibia so far are:
Current administrative division
The current administrative division of Namibia is the result of the work of the Fourth Delimitation Commission, tabled in 2013. Namibia is divided into 14 regions and 121 constituencies.
References
Politics of Namibia
Subdivisions of Namibia
1404

1404
მოვლენები
თემურლენგმა ჩინეთში ილაშქრა.
ტურინის უნივერსიტეტი დაფუძნდა.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ჩიმალპოპოკა — აცტეკთა ქალაქ ტენოჩტიტლანის მესამე ტლატოანი (გ. 1427)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
27 აპრილი : ფილიპ II — ბურგუნდიის ჰერცოგი (დ. 1342)
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
1 ოქტომბერი : ბონიფაციუს IX — რომის პაპი (დ. 1356)
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ძმები მარქსები

ძმები მარქსები — ამერიკელი დედმამიშვილი კომიკოსების პოპულარული კვინტეტი, რომელიც მონაწილეობას იღებდა სხვადასხვა ვოდევილში, სპექტაკლში, ისევე როგორც ბევრ კინო- თუ სატელევიზიო ფილმში.
ამერიკელი კომიკოსები
სარაევოს კინოფესტივალი

სარაევოს კინოფესტივალი — სამხრეთაღმოსავლეთ ევროპის პირველი და წამყვანი კინოფესტივალი.
ისტორია
ფესტივალი 1995 წლის ოქტომბერში, სარაევოს ალყის დროს დაარსდა. მისი მიზანი სარაევოს მულტიკულტურული და ტოლერანტული გარემოს აღდგენა და შენარჩუნება იყო. ალყისა და მძიმე ზოგადი ფონის გამო ორგანიზატორები დამსწრეთა მცირე რაოდენობას ელოდნენ, მაგრამ მათდა გასაკვირად ორკვირიან ფესტივალს 15 ათასამდე ადამიანი დაესწრო, მათ შორის 37 კი 15 სხვადასხვა ქვეყნიდან. მას შემდეგ ფესტივალი ყოველწლიურად ტარდება. 2001 წელს ფესტივალი ევროპის ფილმების ასოციაციამ შეიყვანა იმ თერთმეტ ფესტივალში, სადაც საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი ფილმები ვლინდება. იმ წელს ფესტივალზე გაიმარჯვა დანის ტანოვიჩის ფილმმა "Ničija zemlja", რომელმაც ასევე აიღო ოსკარი. 2007 წლიდან ბერლინალესთან თანამშრომლობით ფესტივალს დაემატა კამპუსი ახალგაზრდა ნიჭიერი რეჟისორების დასახმარებლად. 2013 წელს ფესტივალზე გაიმარჯვა ქართველი რეჟისორის, ნანა ექვთიმიშვილის ფილმმა გრძელი ნათელი დღეები.
პროგრამა
საბავშვო პროგრამა
მოზრდილთა არენა
ახალი მიმდინარეობები
ახალი მიმდინარეობები მოკლე მეტრაჟით
ღია ცის ქვეშ
პანორამა
დოკუმენტური პანორამა
რეგიონალური (საკონკურსო) ჩვენება – მხატვრული, მოკლემეტრაჟიანი, დოკუმენტური
ფოკუსში
სქოლიო
საერთაშორისო კინოფესტივალები
კინოფესტივალები
ორკი (შუახმელეთი)

ორკი (შუახმელეთი)
ორკები ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში — არსებების რასა, რომელსაც იყენებდნენ საბრძოლო მიზნებში. ისინი ჩნდებიან „სილმარილიონში“, „ჰობიტში“ და „ბეჭდების მბრძანებელში“. ორკების მბრძანებლები არიან მორგოთი, საურონი და სარუმანი.
მიუხედავად იმისა, რომ ორკები არ არიან მოკლებული ინტელექტუალურ რესურსებს და დროდადრო თავს ავლენენ, როგორც ამა თუ იმ საქმიანობაში დაოსტატებულები, ავტორი მათ ძირითადად აღწერს, როგორც საბრალო არსებებს, რომლებსაც ეზიზღებათ ყველა (საკუთარ თავთან ერთად) და ბატონებიც, რომლებსაც ემსახურებიან მხოლოდ შიშის გამო. ისინი არ ქმნიან რამე სახის ლამაზ ნაკეთობას, პირიქით – მონაწილეობენ ისეთი ეშმაკური ნივთების შექმნაში, რომლებიც მხოლოდ უბედურებას თესავენ.
ადრეულ, გამოუქვეყნებელ ხელნაწერებში, ტოლკინი ორკებს გობლინებისგან განასხვავებს. თუმცა, იმ დროისთვის, როდესაც დაიწყო მისი ნაწარმოებების გამოცემა, ეს ორი ტერმინი ერთმანეთის სინონიმად იქცა. „ჰობიტში“ ორკები ცნობილები არიან, როგორც გობლინები, ხოლო „ბეჭდების მბრძანებელში“ – ორკების სახელით. მათ შორის ზომებში განსხვავება არ არსებობს – მოზრდილი ორკები, ისევე, როგორც ურუკ-ჰაები, ისეთები არიან, როგორც გობლინები – დიდები თუ პატარები.
ტოლკინის „შობის პაპის წერილებში“ აგრეთვე ჩნდებიან გობლინები. თავისი ხასიათით და თვისებებით ისინი შუახმელეთის ორკების მსგავსები არიან და ემტერებიან ელფებს.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
შუახმელეთი
Paraguayan peso

Paraguayan peso
The peso was the currency of Paraguay between 1856 and 1944. It replaced the real at a rate of 8 reales = 1 peso. Until 1870, the peso was subdivided into 8 reales. Paraguay then decimalized, with 100 centésimos = 1 peso. The name of the subdivision was changed to centavo in 1874. The peso was replaced in 1944 by the guaraní at a rate of one hundred to one.
Coins
In 1867, Paraguay issued its first gold coins, for 4 pesos, during the War of the Triple Alliance. Bronze coins were issued in 1870 in denominations of 1, 2 and 4 centesimos, followed in 1889 by silver 1 peso. In 1900, cupro-nickel 5, 10 and 20 centavos were introduced, followed in 1925 by cupro-nickel 50 centavos and 1 and 2 pesos. In 1938, aluminium replaced cupro-nickel in these last three denominations, with cupro-nickel 5 and 10 pesos introduced the following year.
Banknotes
In 1856, the National Treasury issued notes in denominations of and 4 reales, 1 and 2 pesos. These were followed by notes for 1 and 2 reales, 3, 4, 5 and 10 pesos by 1870.
In 1870, the General Treasury took over paper money production and issued the only notes denominated in centésimos. These were for 50 centésimos. The peso notes were denominated in "peso fuerte". Notes denominated in reales were issued until 1871. In 1874, notes for 10, 20 and 50 centavos were issued, with 20 pesos notes introduced in 1875.
In 1894, The government took direct control of note issue, with a series in denominations of 50 centavos, 1, 5, 10, 20, 50 and 100 pesos. 200 and 500 pesos notes were introduced in 1899. 50 centavos and 1 peso notes were last issued in the 1916 series. 1000 pesos notes were introduced in 1923.
In 1907, the Bank of the Republic issued notes for 5, 10, 50, 100 and 1000 pesos national money which were also denominated as 50 centavos, 1, 5 and 10 pesos in gold. Private banks such as El Banco De Comercio and Lezica y Lanús issued notes in Asunción.
References
External links
Banknotes of Paraguay.
Coins 1
Coins 2
History of Paraguay
Modern obsolete currencies
1856 establishments in Paraguay
1944 disestablishments in South America
Currencies of Paraguay
Topbağ

Topbağ is a village and municipality in the Qabala Rayon of Azerbaijan. It has a population of 513.
References
Populated places in Qabala District
Zakare I Zakarian

Zakare I Zakarian
Zakaria I Mkhargrdzeli was Armenian landholder in Kingdom of Georgia and vassal of Orbeli family during the 12th century.
References
House of Mkhargrdzeli
Military personnel from Georgia (country)
12th-century people from Georgia (country)
Year of birth unknown
არვორედუ

არვორედუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 362 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონკორდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 260 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.9 კმ²-ზე. ფართობი 90 769 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სანტა-კატარინა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
Hrachia Nersisyan

Hrachia Nersisyan (24 November 1895 – 6 November 1961) was a Soviet-Armenian film actor. He was honoured with title of People's Artist of the USSR in 1956.
Nersisyan was born in Nicomedia, Ottoman Empire (modern-day Izmit, Turkey) and studied in Constantinople. He moved to the Soviet Union in 1923, and soon became a film actor.
Nersisyan's first credit was in Namus, a 1925 silent movie. Later credits include Pepo (1935), Zangezur (1938) (won Stalin Prize in 1941), David Bek (1944), The Song of First Love (1958) and Tjvjik (1961). Hrachiya Nersisyan continued acting until the end of his life. His work spanned over two dozen films, including several released posthumously.
Hrachia Nersisyan is buried at Komitas Pantheon in Yerevan city center.
References
External links
Hrachia Nersisyan's biography
Ethnic Armenian male actors
Armenians from the Ottoman Empire
Armenian male film actors
Armenian male silent film actors
Recipients of the Stalin Prize
Soviet male film actors
1895 births
1961 deaths
Burials at the Komitas Pantheon
Cerapachys kenyensis

Cerapachys kenyensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ტოქსინები

ტოქსინები — ცოცხალი უჯრედების ან ორგანიზმების ბაქტერიული, ცხოველური და მცენარეული წარმოშობის ნივთიერებები, რომლებიც იწვევენ ორგანიზმის ნორმალური ფუნქციების დარღვევას. ტოქსინებს, სხვა შხამებისაგან განსხვავებით, ახასიათებთ იმუნური აქტივობა. ტერმინი პირველად გამოყენებული იქნა ორგანული ქიმიკოსის ლუდვიგ ბრიგერის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
ტოქსინები — MedGeo.Net
ლუდვიგ ბრიგერის ბიოგრაფია — ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტი
ტოქსინები
კარლო ორაგველიძე

კარლო ორაგველიძე (დ. 1902, სოფ. შუხუთი, ლანჩხუთის რაიონი, რუსეთის იმპერია — გ. 11 ოქტომბერი, 1937) — ქართველი ისტორიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1902 წელს სოფელ შუხუთში (ლანჩხუთის რაიონი), გლეხის ოჯახში. სწავლობდა სოფლის სკოლაში, შემდეგ — გიმნაზიაში. უმაღლესი განათლება მიიღო მოსკოვში, სვერდლოვსკის სახელობის უნივერსიტეტში (უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მას მიენიჭა წითელი პროფესორის სამეცნიერო წოდება).
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ კარლო ორაგველიძე საქართველოს კპ (ბ) ცენტრალური კომიტეტის კულტურისა და პროპაგანდის განყოფილებას განაგებდა. 1935 წლის ივნისიდან 1937 წლის ივნისამდე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორად იყო დანიშნული.
1936 წლის 23 მარტს თსუ-ის ისტორიის ფაკულტეტის სამეცნიერო საბჭოს სხდომაზე წაიკითხა მოხსენება „საქართველოს ისტორიის საკითხისათვის“, რომლის უმთავრესი მიზანი უნივერსიტეტის დამაარსებლის ივანე ჯავახიშვილის, როგორც ისტორიკოსის განქიქება და განადგურება იყო. კარლო ორაგველიძემ ივანე ჯავახიშვილის დამსახურება ქართული ისტორიოგრაფიის წინაშე მარტოოდენ ემპირიული მასალების, ფაქტების შეგროვებასა და მათ ერთგვარ სისტემატიტზაციამდე დაიყვანა. იმავე წელს მან თავისი მოხსენება თსუ-ის „შრომებშიც“ დაბეჭდა (1936 , V, პირველი სერია: საზოგადოებათმეცნიერებანი).
კარლო ორაგველიძეს ეკუთვნის ნაშრომები მარქსისტულ-ლენინური თეორიისა და პარტიის ისტორიის სხვადასხვა საკითხზე.
დახვრიტეს 1937 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1902
გარდაცვლილი 11 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1937
ქართველი ისტორიკოსები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
მარიამ ჭანტურია

მარიამ ჭანტურია (დ. 7 ივნისი, 2000) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ევროპის ზაფხულის XIV ახალგაზრდული ოლიმპიური ფერსტივალის გამარჯვებული (2017, დიორი, უნგრეთი, 63 კგ), 23-წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2019, იჟევსკი, რუსეთი, 70 კგ), ახალგაზრდებს შორის ევროპის თასის გამარჯვებული (2019, მალაგა, ესპანეთი, 70 კგ), ჭაბუკებს შორის ევროპის თასის გამარჯვებული (2017, ტეპლიცე, ჩეხეთი, 70 კგ).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
მარიამ ჭანტურია — ქართული სპორტი
დაბადებული 7 ივნისი
დაბადებული 2000
ქართველი ძიუდოისტები
ქალები სპორტში
სუონსი სიტი (საფეხბურთო კლუბი)

სუონსი სიტი (საფეხბურთო კლუბი)
საფეხბურთო კლუბი „სუონსი სიტი“ — უელსური პროფესიონალური საფეხბურთო კლუბი, ქალაქ სუონსიდან, რომელიც პრემიერლიგაში თამაშობს. გუნდი საშინაო მატჩებს ლიბერთი სთედიუმზე მართავს.
ისტორია
კლუბი დაარსდა 1912 წელს, როგორც „სუონსი თაუნი“ და საფეხბურთო ლიგას 1921 წელს შეუერთდა. 1969 წელს კლუბმა სახელი შეიცვალა და „სუონსი სიტი“ გახდა, რადგან ქალაქ სუონსის ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. გუნდი 1981 წელს ინგლისის პირველ დივიზიონში აღზევდა. შემდეგ სეზონში გუნდს ჩემპიონის ტიტულის მოგება შეეძლო, თუმცა მხოლოდ მეექვსე ადგილს დასჯერდა, რაც დღემდე კლუბის რეკორდია. სეზონის შემდეგ გუნდი კვლავ ქვედა ლიგაში დაქვეითდა, რამდენიმე წელში კი მეოთხე დივიზიონში აღმოჩნდა. 2003 წელს „სუონსი სიტი“ კინაღამ ინგლისის კონფერენციაში გავარდა. 2005 წელს სუონსის მაშინდელი მოედანი, „ვეჩ ფილდი“ დაიხურა და გუნდი „ლიბერთი სთედიუმზე“ გადავიდა. სუონსი სიტის მხარდამჭერთა საზოგადოება გუნდის აქციების 20%-ს ფლობს.
2013 წლის 24 თებერვალს, „სუონსიმ“ 2012-2013 წლების ლიგის თასის ფინალში „ბრედფორდი“ დაამარცხა, ანგარიშით 5-0. მოიგო ისტორიაში პირველი სერიოზული ტიტული და 2013-2014 წლების ევროპის ლიგაზე მოახერხა გასვლა. თასმა „სუონსი სიტი“ ერთადერთ უელსურ კლუბად აქცია, რომელიც ამ ტურნირზე გავიდა და მეორე უელსურ კლუბად, რომელსაც ევროტურნირებზე უთამაშიათ.
მეტოქეობა
„სუონსი სიტის“ მთავარი მეტოქე „კარდიფ სიტია“. ეს შეხვედრა აღიარებულია, როგორც ბრიტანეთის ყველაზე მტრული დაპირისპირება. და მას მეორენაირად სამხრეთ უელსის დერბისაც ეძახიან. ხშირად ორივე გუნდის ფანებისთვის ყველაზე დასამახსოვრებელი მატჩი სეზონში სწორედ ეს შეხვედრაა ხოლმე. „სუონსის“ შედარებით სუსტი მეტოქეობა აკავშირებს „ბრისტოლ სიტისთან“, „ბრისტოლ როვერსთან“ და „ნიუპორტთან“. თუმცა „სუონსი“ „ნიუპორტს“ ძალიან იშვიათად ხვდება, რადგან გუნდებს ოთხი დივიზიონი აშორებს. მათი დაპირისპირების შესუსტების კიდე ერთი მიზეზი არის ის, რომ ორივე გუნდს საერთო მეტოქე, „კარდიფ სიტი“ ჰყავს.
სამხრეთ უელსურ დერბიში, დღემდე სუონსიმ 20 მატჩში იმარჯვა. „კარდიფს“ 18 გამარჯვება აქვს, 16 მატჩი კი ფრედ დასრულდა.
მიმდინარე შემადგენლობა
ევროპული რეკორდი
ანგარიშის ყველა გრაფაში პირველი წერია „სუონსის“ გატანილი გოლების რაოდენობა.
რესურსები ინტერნეტში
კლუბის პროფილი Soccerway-ზე
კლუბის პროფილი Transfermarket-ზე
სუონსი სიტი, პლეი-ოფების რეოკრდი
სქოლიო
უელსის საფეხბურთო კლუბები
ინგლისის პრემიერლიგის კლუბები
სუონსი სიტი (საფეხბურთო კლუბი)
ხორკერა (მდინარე)

ხორკერა (მდინარე)
ხორკერა — მდინარე ჩრდილოეთ ჩილეში, ატაკამის რეგიონში. მდინარე კოპიაპოს მარჯვენა შენაკადი. ფორმირდება მდინარეების - ფიგეროასა და ტურბიოს შეერთების შედეგად. მისი სიგრძეა 130 კმ. აუზის ფართობი – 4160 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
ჩილეს მდინარეების სია
რესურსები ინტერნეტში
ჩილეს მდინარეები - ხორკერა
ჩილეს მდინარეები
კონსეფსიონი (სანტანდერი)

კონსეფსიონი (სანტანდერი)
კონსეფსიონი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.033 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 738 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12.67 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 453 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჰერინგის სხეულები

ჰერინგის სხეულები ან ნეიროსეკრეტორული სხეულები — სტრუქტურები, რომლებიც გვხვდება ჰიპოფიზის უკანა წილში. ისინი წარმოდგენილნი არიან ჰიპოთალამური აქსონების ტერმინალებში, სადაც დროებით ინახება ჰორმონები. ისინი ნეიროსეკრეტორული ტერმინალებია.
ანტიდიურეზული ჰორმონი (ADH) და ოქსიტოცინი, ორივე მათგანი ინახება ჰერინგის სხეულებში, თუმცა არა ერთდროულად, ცალკეულ ჰერინგის სხეულში.
გარდა ამისა, ჰერინგის თითოეული სხეული შეიცავს ATP და ნეიროფიზინს. ნეიროფიზინები შემაკავშირებელ ცილებს წარმოადგენენ, რომელთაგან ორი ტიპი არსებობს: ნეიროფიზინი I და ნეიროფიზინი II, რომლებიც უკავშირდებიან შესაბამისად ოქსიტოცინს და ADH-ს. ნეიროფიზინი და ჰორმონი ქმნის კომპლექსს, რომელიც ითვლება ერთ ცილად და ინახება ნეიროჰიპოფიზში. ჰიპოთალამუსის მიერ სტიმულირებისას, სეკრეტორული გრანულები ათავისუფლებენ ჰორმონებს სისხლში. სუპრაოპტიკური ბირთვების ბოჭკოები მონაწილეობენ ADH-ის სეკრეციაში; პარავენტრიკულური ბირთვები კი ოქსიტოცინის.[3]
აღნიშნული ანატომიური სტრუქტურა პირველად აღწერა პერს თეოდორ ჰერინგმა 1908 წელს.
სქოლიო
ჰისტოლოგია
ნეიროფიზიოლოგია
ნერვული სისტემა
ჩუიპეტლოვო

ჩუიპეტლოვო — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 34 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
სუმსაბაშევო

სუმსაბაშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 88 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბურაევოს რაიონის სოფლები