PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მაინცის საკათედრო ტაძარი

მაინცის საკათედრო ტაძარი, ასევე წმინდა მარტინის საკათედრო ტაძარი — საკათედრო ტაძარი ქალაქ მაინცის ისტორიულ ცენტრში, საბაზრო მოედანზე; მაინცის ეპისკოპოსის საბრძანებელი.
კათედრალი ძირითადად რომანულ სტილშია, თუმცა ექსტერიერზე გვიანდელმა დამატებებმა საუკუნეების განმავლობაში მას სხვადასხვა არქიტექტურული მიმდინარეობების კვალი დააჩნია.
თავდაპირველად წმ. იოანეს სახელობის ეკლესია, შემდეგ კი წმ. სალვატორესი არქიეპისკოპოსმა ჰატო I-მა 911 წელს აკურთხა და ის მაინცის ეპისკოპოსის საკათედრო ტაძარს წარმოადგენდა 975 წელს მაინცის არქიეპისკოპოსად ვილიგისის დანიშვნამდე.
ვილიგისის დროს ქალაქი მაინცი ეკონომიკურად აყვავდა. ვილიგისი ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი მთავარი გახდა, ხოლო 991-994 წლებში იმპერიის რეგენტის კი გახდა. მისი ბრძანებით დაიწყო პრე-რომანული სტილის კათედრალის მშენებლობა. ეს ახალი და შთამბეჭდავი შენობა ვილიგისის წარმოდგენით მაინცს მეორე რომის სტატუსს მიანიჭებდა.
ამ ახალ კათედრალს ორი ეკლესიის ფუნქცია უნდა მიეღო: ძველი კათედრალისა და წმ. ალბანის ეკლესიისა, რომელიც უდიდესი იყო იმ არემარეში და ბენედიქტელთა სააბატოს ეკუთვნოდა, სადაც ეპისკოპოსები და სხვა წარჩინებულები იკრძალებოდნენ, მათ შორის ფასტრადა, შარლემანის მეუღლე. სინოდთა უმრავლესობა წმ. ალბანის სააბატოში იმართებოდა.
ლიტერატურა
Hans-Jürgen Kotzur (Hrsg.): Der verschwundene Dom – Wahrnehmung und Wandel der Mainzer Kathedrale im Lauf der Jahrhunderte, Universitätsdruckerei H. Schmidt, Mainz 2011, ISBN 978-3-935647-54-0
Stiftung Hoher Dom zu Mainz: Der Dom zu Mainz, Universitätsdruckerei H. Schmidt, Mainz, Erstausgabe Oktober 2009, ISBN 978-3-935647-46-5
Josef Heinzelmann: Mainz zwischen Rom und Aachen. Erzbischof Willigis und der Bau des Mainzer Doms. In: Jahrbuch für westdeutsche Landesgeschichte, Koblenz 2004, S. 7–32
Franz Dumont, Ferdinand Scherf, Friedrich Schütz (Hrsg.): Mainz. Die Geschichte der Stadt. 2. Auflage. Philipp von Zabern, Mainz 1999, ISBN 3-8053-2679-3
რესურსები ინტერნეტში
Homepage zum Mainzer Dom
1000 Jahre Mainzer Dom – Seite der Stiftung Hoher Dom zu Mainz
Dom St. Martin – 1000 Jahre Stadtgeschichte
Musica Sacra am Hohen Dom zu Mainz
Dombauverein Mainz
გერმანიის ტაძრები
საკათედრო ტაძრები
Pedernales Municipality

Pedernales Municipality
The Pedernales Municipality is one of the four municipalities (municipios) that makes up the eastern Venezuelan state of Delta Amacuro and, according to a 2007 population estimate by the National Institute of Statistics of Venezuela, the municipality has a population of 6,535. The town of Pedernales is the municipal seat of the Pedernales Municipality.
History
The Pedernales District became the Pedernales Municipality in 1994.
Demographics
The Pedernales Municipality, according to a 2007 population estimate by the National Institute of Statistics of Venezuela, has a population of 6,535 (up from 5,181 in 2000). This amounts to 4.2% of the state's population. The municipality's population density is .
Government
The mayor of the Pedernales Municipality is Selgio Buanerges Ramírez, elected on October 31, 2004, with 40% of the vote. He replaced Cristobal Jimenez shortly after the elections. The municipality is divided into two parishes; Pedernales and Luis Beltrán Prieto Figueroa (previous to February 25, 1995, the Pedernales Municipality contained only a single parish).
References
Municipalities of Delta Amacuro
ჟაკ იომბი-ოპანგო

ჟაკ იომბი-ოპანგო (დ. 12 იანვარი, 1939, ოვანდო — გ. 30 მარტი, 2020, პარიზი, საფრანგეთი) — კონგოელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. კონგოს რესპუბლიკის პრეზიდენტი 1977–1979 წლებში, პრემიერ-მინისტრი 1993–1996 წლებში. ემიგრაციაში იმყოფებოდა 1997–2007 წლებში.
გარდაიცვალა 2020 წლის 30 მარტს საფრანგეთში COVID-19-ის შედეგად.
იხილეთ აგრეთვე
კონგოს რესპუბლიკის პრეზიდენტი
ლიტერატურა
Jean-Pierre Thystère-Tchicaya, Itinéraire d'un africain vers la démocratie, Édition du Tricorne, 1992.
R. Bazanguissa-Ganga, Les voies du politique au Congo, Karthala, 1997.
Ph. Moukoko, Dictionnaire général du Congo-Brazzaville, L'harmattan, 1999.
J. Bitala-Bitemo, Théâtre d'ombres. Congo-Brazzaville 1992-1997, Présence Africaine, 2001.
A-R Massema, Crimes de sang et pouvoir au Congo-Brazzaville, L'harmattan, 2005.
სქოლიო
დაბადებული 12 იანვარი
დაბადებული 1939
გარდაცვლილი 30 მარტი
გარდაცვლილი 2020
კონგოს რესპუბლიკის პრეზიდენტები
კონგოს რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრები
COVID-19-ის პანდემიით გარდაცვლილები საფრანგეთში
ლექარჩე

ლექარჩე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, ნაკიანის თემი (სოფლები: ლეახალე, ლექარჩე, ნაკიანი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 220 მ, ჩხოროწყუდან 7 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 102 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჯეიმზ სპეიდერი

ჯეიმზ სპეიდერი (დ. 7 თებერვალი, 1960, ბოსტონი) — ამერიკელი მსახიობი. ცნობილია ექსცენტრული როლების შესრულებით.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ჯეიმზ სპეიდერი საიტზე Emmys.com
ამერიკელი მსახიობები
დაბადებული 1960
ორთა-ალინაზარლი

ორთა-ალინაზარლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 060 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ბეილაგანის რაიონის სოფლები
Manzanares District

Manzanares District is one of fifteen districts of the province Concepción in Peru.
References
ლაჯანა

ლაჯანა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ორბელის თემში. მდებარეობს მდინარე ლაჯანურის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 630 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 289 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
საუნდტრეკი

საუნდტრეკი შეიძლება აღნიშნავდეს ჩაწერილ მუსიკას, რომელიც კინოფილმის, წიგნის, სატელევიზიო გადაცემისა თუ ვიდეო თამაშის თანმხლებია. იგი ასევე შეიძლება ნიშნავდეს კომერციულად გამოცემულ ალბომს მუსიკით, რომელიც შეტანილი იქნა ფილმსა თუ ტელეგადაცემაში. აგრეთვე ის აღნიშნავს ფილმის ფიზიკურ მონაკვეთს, რომელსაც ახლავს სინქრონიზებული ჩაწერილი ხმა.
რესურსები ინტერნეტში
პროექტი Soundtrack INFO
კინოკომპოზიტორები და საუნდტრეკები
Soundtrack.Net - საუნდტრეკების მონაცემთა ბაზა
Soundtrackcollector.com - საუნდტრეკების მონაცემთა ბაზა
საუნდტრეკები
სარიობა (სოფელი)

სარიობა (სოფელი)
სარიობა — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის სარიობის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 39 კმ-ით ჩრდილოეთით. ატოკ კოდი — 113453100.
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 814 კაცს, რომლის 29% ეთნიკურად ყაზახი იყო, 28% — რუსი, ხოლო 24% — გერმანელი.
1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 917 ადამიანი (453 მამაკაცი და 464 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 784 ადამიანს შეადგენს (399 მამაკაცი და 385 ქალი).
სქოლიო
არშალის რაიონის დასახლებული პუნქტები
იაკამბუს ეროვნული პარკი

იაკამბუს ეროვნული პარკი
იაკამბუ — ეროვნული პარკი ვენესუელაში, ლარას შტატში. მდებარეობს სიერა-დე-პორტუგესის სამხრეთ კალთებზე, რომელიც თავის მხრივ კორდილიერა-დე-ლოს-ანდესის შემადგენელი ნაწილია. პარკი შეიქმნა 1962 წელს, მდინარე იაკუმბუს აუზის დაცვის მიზნით, რომლის წყლებიც ხოსე-მარია-ოჩოა-პიეს წყალსაცავს ამარაგებს. რეზერვუარის მნიშვნელობა სასიცოცხლოდ დიდია ქალაქ ბარკისიმეტოს წყალმომარაგებასა და კიბორის მშრალი ველების ეკონომიკური განვითარებისთვის, სადაც დაცულ მიწას სასოფლო-სამეურნეო მიზნებისთვის იყენებენ.
პარკის ზემო ნაწილში წარმოდგენილია ნოტიო ტროპიკული ტყეების მცენარეულობა, მათ შორისაა ორქიდეების 60 სახეობა, ქვეყანაში სულ არსებულის 14 %. ცხოველთაგან გავრცელებულია ღრიალა მაიმუნი, ირემი, დათვი მელერო და ა. შ. მრავლადაა ასევე ფრინველები და გველები.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
Venezuela: Parque Nacional Yacamb
სქოლიო
ვენესუელის ეროვნული პარკები
1962 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
1962 წელს დაარსებულები ვენესუელაში
ლარას შტატის გეოგრაფია
ლარას შტატის ღირსშესანიშნაობები
იენა

იენა — საუნივერსიტეტო ქალაქი ცენტრალურ გერმანიაში. მდინარე ზაალეს ნაპირზე 111, 343 მცხოვრებით (2019). ის არის სიდიდით მეორე ქალაქი ფედერალურ მხარე თიურინგიაში ერფურტის შემდეგ. იენის მსხვილი საწარმოა „კარლ ცაისი“. ამავე სახელწოდებას ატარებს ქალაქის საფეხბურთო გუნდი, რომელიც 1981 წელს თბილისის „დინამომ“ დაამარცხა თასების მფლობელთა თასის ფინალში.
იხილეთ აგრეთვე
კარლ ცაისი (საფეხბურთო კლუბი)
იენის უნივერსიტეტი
ლიტერატურა
სქოლიო
თიურინგიის ქალაქები
Formica ravida

Formica ravida — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Aknashen

Aknashen (also Romanized as Aknachen; until 1978, Khatunarkh Verin, Verin Khatunarkh, and Khatunarkh, also Russified as Verkhniy Khatunarkh) is a town in the Armavir Province of Armenia. The town's church is dedicated to Saint Bartholomew; nearby is a ruin of an 8th-century building.
Archaeology
Evidence from charred remains and crop processing residues in pisé from the Neolithic settlements of Aratashen and Aknashen. Recently, an 8000-year old settlement was excavated at Aknashen
See also
Armavir Province
References
World Gazetteer: Armenia – World-Gazetteer.com
Populated places in Armavir Province
Yazidi populated places in Armenia
იოჰანეს ბაპტისტა ფონ ალბერტინი

იოჰანეს ბაპტისტა ფონ ალბერტინი (დ. 17 თებერვალი, 1769, ნოივიდ-ამ-რაინი — გ. 6 დეკემბერი, 1831 ბერთელსდორფი) — გერმანელი მიკოლოგი, ბოტანიკოსი და მღვდელი, 1814-1824 წლებში ეპისკოპოსი, ჩეხური რელიგიური სექტის, მორავიელი ძმების სულიერი ლიდერი.
მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა Alb.
რჩეული ნაშრომები
Conspectus fungorum in Lusatiae Superioris agro Niskiensi crescentium. E methodo Persooniana : Cum tabulis XII aeneis pictis, species novas XCIII sistentibus. Lipsiae : Sumtibus Kummerianis, 1805
Geistliche Lieder. Bunzlau, 1821.
Dreiszig Predigten : Für Mitglieder und Freunde der Brüdergemeine. evangelische Brüder-Unität (3rd edition 1829).
Sechs und dreissig Reden, an die Gemeine in Herrnhut in den Jahren von 1818 bis 1824 gehalten. Gnadau, 1832–33.
Sammlung auserlesener Predigten zur Beförderung des wahren Christenthums : erster Theil, enthaltend dreissig Predigten. Reutlingen : Verlag der Schriften für wahres Christenthum, in Commission der J. Raach'schen Buchhandlung, 1840.
Mit Israel am Berge : Gedichte über Matth. 5, 1-11. Gnadau : In Commission bei C.H. Pemsel, 1864.
რესურსები ინტერნეტში
იოჰანეს ალბერტინის პუბლიკაციები — შვეიცარიის ეროვნული ბიბლიოთეკა
სქოლიო
გერმანელი მიკოლოგები
გერმანელი ბოტანიკოსები
აბაკუმი

აბაკუმი (აბაკუმ პეტროვიჩი; დ. , გრიგოროვო, ნიჟეგოროდის მაზრა — გ. , პუსტოზიორსკი) — დეკანოზი, რუსი ძველმართლმადიდებლების მამამთავარი, მწერალი. გაილაშქრა პატრიარქ ნიკონის საეკლესიო რეფორმების წინააღმდეგ, რისთვისაც 1653 წელს ციმბირში გადაასახლეს. ოფიციალურ ეკლესიასთან შესარიგებლად 1663 წელს მოსკოვში დააბრუნეს, მაგრამ თავისი შეხედულებები არ უარყო და 1664 წელს კვლავ გადაასახლეს. 1666 წელს საეკლესიო კრებამ აბაკუმი შეაჩვენა და ღირსება ახადა; 1667 წელს მესამედ გადაასახლეს. 1682 წელს მეფის ბრძანებით უახლოეს თანამოაზრეებთან ერთად დაწვეს. თავისი დროის გამოჩენილი მწერალი იყო. მთლიანობაში მიეწერება 43 თხზულება. მისი ცნობილი თხზულებებია „საუბრების წიგნი“, „განმარტებათა წიგნი“, „ცხოვრება დეკანოზ აბაკუმისა“ (1672-1675 შორის) და სხვ. აბაკუმის „ცხოვრება...“ მნიშვნელოვანი ისტორიული დოკუმენტი და ძველი რუსული პროზის შესანიშნავი ნიმუშია, დაწერილია ცოცხალი, ხატოვანი ენით.
ეკუთვნის ბაიკალის ტბის ერთ-ერთი პირველი აღწერა. დაურიიდან დაბრუნებისას, 1662 წელს გადაცურა ბაიკალი და აღწერა იგი მხატვრული თვალსაზრისით. მისი ავტობიოგრაფიული „ცხოვრება დეკანოზ აბაკუმისა“ რუსულად გამოიცა თარგმნილია ქართლ ენაზე (1987).
თხზულება
Житие протопопа Аввакума, им самим написанное, и др. его соч., М., 1960.
ლიტერატურა
რუსული ლიტერატურის ისიტორია, თბ. 1960;
Гудзий Н. К., История древней русской литературы, 7 изд., М., 1966;
Робинсон А. Н., Жизнеописания Аввакума и Епифания, М., 1963.
რესურსები ინტერნეტში
ბაიკალის ისტორია
სქოლიო
რუსი მწერლები
რუსი მოგზაურები
XVII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
დაბადებული 1621
გარდაცვლილი 1682
რუსი წმინდანები
სიკვდილით დასჯილი ადამიანები
შინდიანის ხატი

შინდიანის ხატი — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზაქაროში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით 1,5 კილომეტრზე. აგებულია VIII-IX საუკუნეებში.
ეკლესია დარბაზულია (6,25 X 4 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვითა და რიყის ქვით. კონსტრუქციულ ნაწილებში (კამარა, სატრიუმფო თაღი, შესასვლელის წირთხლები) აგურია გამოყენებული. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი შიგნიდან სწორკუთხაა, გარედან თაღოვანი. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. აფსიდის ღერძზე ქვის ბრტყელი ზღუდარით გადახურული სწორკუთხა სარკმელია, მის ორივე მხარეს - თითო სწორკუთხა ნიში. საკურთხეველი დარბაზისგან გამოყოფილია პილასტრებზე დაყრდნობილი ნალისებრი საბჯენი თაღით.
მოხატულობა
ეკლესია მოხატული ყოფილა. მხატვრობა გვიანდელი ფეოდალური ხანისაა. ამჟამად შემორჩენილია მხატვრობის უმნიშვნელო ფრაგმენტები: ტახტის ნაწილი და ღვთისმშობლის ფეხი კონქში, ეკლესიის მამები ქვედა რეგისტრში და ყვავილოვანი ორნამენტი აფსიდის მხრებზე; მცენარეული ორნამენტები საკურთხევლის სარკმლისა და სამხრეთ შესასვლელის წირთხლებზე. მხატვრობის კოლორიტში გაბატონებულია ოქროსფერი ოქრა, მოწითალო-აგურისფერი, ყავისფერი და ლურჯი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
შინდიანის ხატი
მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შაქარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

შაქარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
შაქარი' შეიძლება აღნიშნავდეს:
შაქარი —— ტკბილი გემოს საკვები პროდუქტი
შაქარი — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში
შაქარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხოჯავენდის რაიონში
ოდისევსი

ოდისევსი (ულისე) — ძველბერძნულ მითოლოგიაში ითაკის მბრძანებელი, ლაერტესა და ანტიკლეას შვილი, პენელოპეს ქმარი, თელემაქეს მამა. ტროას ომის გმირი. ჰომეროსის პოემის „ილიადას“ გმირი.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ბერძნული მითოლოგია
ჩორჩანელები

ჩორჩანელები — სამხრეთ საქართველოს წარჩინებული ფეოდალური საგვარეულო VIII-XI საუკუნეებში. გვარის სახელწოდება წარმოსდგა ჩორჩანელების საგვარეულო ციხე სოფელ ჩორჩანიდან. ამ საგვარეულოს წარმომადგენელი გიორგი ჩორჩანელი პირველად IX საუკუნის წყაროში „სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“ იხსენიება, მაგრამ სავარაუდოა რომ საგვარეულო არსებობდა VIII საუკუნიდან მაინც. ჩორჩანელების საფეოდალო მოიცავდა ჩორჩანს, ზანავს და სხვა მრავლ დაბას (ახლანდელი ადიგენის მუნიციპალიტეტი), სადაც ჰქონდათ ტაძრები, სასახლეები და ციხეები. ჩორჩანელი ამ მხარის დიდი მთავარი იყო. მისი ვასალები იყვნენ მცირე მთავრები. ეპარქიულად ჩორჩანელების საფეოდალო შედიოდა მაწყვერელის (აწყურის საეპისკოპოსო) სამწყსოში. გიორგი ჩორჩანელის დახმარებით ცნობილმა საეკლესიო მოღვაწემ სერაპიონმა ააშენა ზარზმის მონასტერი, რომელსაც გიორგიმ სამფლობელოდ ვრცელი ტერტიტორია უბოძა.
გიორგი ჩორჩანელი იყო ძველი ჩორჩანელების საგვარეულოს უკანასკნელი წარმომადგენელი. ის უშვილოდ გარდაიცვალა და ყმა-მამული დაუტოვა მირიან ბაჰლაუნდზე გათხოვილი თავისი დის, ლატავრის (მონაზვნობაში თეკლას) შთამომავლობას. თვით ჩორჩანს, როგორც ჩანს დაეუფლა ლატავრის უფროსი ვაჟი სულა, რომელიც გახდა ახალი ჩორჩანელების გვარის ფუძემდებელი. შუათანა ვაჟმა ბეშქენმა საფუძველი დაუდო ჯაყელების საგვარეულოს, ხოლო უმცროსი ვაჟის სახელი - ლაკლაკი იქცა ბაჰლაუნდების მესამე განშტოების სახელწოდებად - წარმოიქმნა ლაკლაკთა გვარი. ახალი ჩორჩანელების (ხოლო შემდეგ მათი შთამომავალი საგვარეულოს ხურსიძეების) საგვარეულო მონასტერი გახდა ზარზმა. X საუკუნის 70-იან წლებში ზარზმაში ეკვდერი ააგო ახალი ჩორჩანელების წარმომადგენელმა, ბარდა სკლიაროსის წინააღმდეგ ქართველთა ლაშქრობის მონაწილემ ივანე სულას ძემ (ალბათ „სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“ მოხსენიებული სულა მირიანის ძის ვაჟმა). ივანე სულას ძის შვილიშვილები უნდა იყვნენ XI საუკუნის შუა ხანების მოღვაწეები - ძმები გიორგი ჩორჩანელი და ფარსმან თმოგველი სულას ძეები. გიორგი ჩორჩანელი უკანასკნელია წყაროებში მოხსენიებული ახალი ჩორჩანელებიდან. შემდეგ ახალი ჩორჩანელების სამფლობელოს დაეპატრონა ამ საგვარეულოს ახალი განშტოება - ხურსიძენი.
ლიტერატურა
ჩორჩანელები
654

654
მოვლენები
საქართველოში პირველად შემოიჭრნენ არაბები და აიღეს თბილისი.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
კოტოკუ — იაპონიის იმპერატორი (დ. 596)
ანტინეიტრონი

ანტინეიტრონი (ñ) — ნეიტრონის ანტინაწილაკი. ნეიტრონის მსგავსად ანტინეიტრონსაც აქვს ნულოვანი ელექტრული მუხტი; მისი მასა (939,5 მეგევ) და სპინი (1/2) ნეიტრონისა მასისა და სპინის ტოლია; მაგნიტური მომენტი, ბარიონული მუხტი და იზოტოპური სპინის მესამე მდგენელი ნეიტრონის შესაბამისი სიდიდეების ტოლია, მაგრამ საწინააღმდეგო ნიშნისაა.
ანტინეიტრონი აღმოაჩინეს ანტიპროტონების გადამუხტვის რეაქციის დროს, ბ. კორკმა, გ. ლამბერტსონმა, ო. პიჩონიმ და ვ. ვენცელმა (1956 წ). ნივთიერებასთან ანტინეიტრონის ურთიერთქმედებისას ხდება ნეიტრონებთან ან პროტონებთან ანიჰილაცია π-მეზონების ან K-მეზონების გამოსხივებით.
ლიტერატურა
ნეიტრონი
ანტიმატერია
ბარიონები
Myosotis dissitiflora

Myosotis dissitiflora is a species of forget-me-not native to the Caucasus. It is one of the largest-flowered species in Myosotis. There used to be a dozen of ornamental cultivars during the late 19th and early 20th centuries, but they are all lost now. Currently there exist two known cultivars, namely 'Baby Blue' and 'Myomark'.
References
dissitiflora
Taxa named by John Gilbert Baker
Flora of Turkey
Flora of the Caucasus
Plants described in 1868
საბჭოთა მასწავლებელი

საბჭოთა მასწავლებელი
„საბჭოთა მასწავლებელი“ — ქართული სამდღიური გაზეთი, სსრკ განსახკომის თბილისის განათლების განყოფილების, დაწყებითი და საშუალო სკოლების მუშაკთა ცკ-ის უმაღლესი სკოლისა და სკოლამდელი აღზრდის მუშაკთა კავშირების ცენტრალური გამგეობათა ორგანო. გამოდიოდა 1938–1941 წლებში თბილისში. სხვადასხვა დროს რედაქტორები იყვნენ ვ. გოგოლაძე, მ. ბურჭულაძე, გ. გაბისონია. აშუქებდა პოლიტიკის, პროფკავშირის, სასკოლო-მეთოდურ, პედაგოგიურ და უმაღლესი სკოლების ცალკეული დისციპლინების სწავლების საკითხებს.
ლიტერატურა
საქართველოს გაზეთები
ქართულენოვანი გაზეთები
გელათი (მრავალმნიშვნელოვანი)

გელათი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი გელათი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გელათი — სოფელი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში
გელათი — სოფელი ტყიბულის მუნიციპალიტეტში
იხილეთ აგრეთვე:
გელათის აკადემია
გელათის მოზაიკა
გელათის მონასტერი
გელათის საეპისკოპოსო
აგუა-ბლანკას მუნიციპალიტეტი

აგუა-ბლანკას მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, პორტუგესის შტატში, წარმოადგენს პორტუგესის შტატის 14 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია აგუა-ბლანკა, ფართობი 199 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2013 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით აგუა-ბლანკას მუნიციპალიტეტიში ცხოვრობდა 81 506 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 85,9 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის მუნიციპალიტეტები
პორტუგესის შტატი
პორტუგესის შტატის მუნიციპალიტეტები
აბია-პალუოია

აბია-პალუოია — ქალაქი (1993 წლიდან) ესტონეთის სამხრეთ ნაწილში ვილიანდიმაას მაზრაში. 1988 წლიდან გაერთიანებულია აბიის მუნიციპალიტეტთან და გახდა მისი შემადგენელი ნაწილი და ადმინისტრაციული ცენტრი (როგორც ქალაქი მუნიციპალური სტატუსის გარეშე).
1950—1962 წლებში იყო აბიის რაიონის ცენტრი.
გალერეა
დაძმობილებული ქალაქი
რესურსები ინტერნეტში
აბია ვალდი - ძველი აბია ვალდის საიტი
აბიას გიმნაზია - აბიას გიმნაზიის საიტი
სქოლიო
ესტონეთის ქალაქები
დალმაციელი

დალმაციელი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ხორვატიაში შუა საუკუნეებში.
4000 წლის წინანდელ ბერძნულ ფრესკებზე გამოსახულია დალმაციელის მსგავსი ძაღლები, თუმცა ამ ჯიშის სამშობლოდ ადრიატიკის ზღვის სანაპიროზე მდებარე დალმაცია ითვლება. არსებობს მტკიცებულებები მისი ინდოეთიდან წარმოშობის შესახებ, საიდანაც ინდოელ ვაჭრებთან ერთად საბერძნეთში მოხვდნენ. თუმცა დღესდღეობით დალმაციელი მხოლოდ კომპანიონია, მრავალი საუკუნის განმავლობაში მას ნადირობისას, ცხენების სამწყემსად და წვრილი მავნებლების გასანადგურებლად იყენებდნენ. მოგვიანებით დალმაციელი ცირკში გამოდიოდა. მექანიზებული ტრანსპორტის გამოჩენამდე დალმაციელები „ეტლის ძაღლები“ იყვნენ. ისინი ცხენების წინ და გვერდით მირბოდნენ და დასახლებულ ადგილებში ეკიპაჟისთვის გზას ათავისუფლებდნენ, ხოლო ტყეში გამავალ გზებზე ყაჩაღებისგან იცავდნენ. XIX საუკუნეში ამერიკული სახანძრო სამსახური დალმაციელს მსგავსი დანიშნულებით იყენებდა ხანძარსაწინააღმდეგო აღჭურვილობის გადაზიდვისას.
დალმაციელს შეიძლება აწუხებდეს შარდ-კენჭოვანი დაავადებები. მისი ბალანი მოკლეა, უხეში, ხშირი და მბზინავი, მისი შეფერილობა შეიძლება იყოს თეთრი-ყავისფრით და თეთრი-შავით. დალმაციელს გრძელი კისერი აქვს, ასევე ზომიერად გრძელი და ძლიერი ზურგი. წინა თათები სწორი და დაკუნთულია, ბრჭყალების ფერი შეიძლება იყოს ნებისმიერი. ყურებს შორის თავის ქალა ბრტყელია, თავზე ნაოჭები აქვს. თვალები მრგვალია, კუდი ბოლოსკენ ვიწროვდება. დალმაციელი კარგად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას და ცხელ, მზიან კლიმატს. მის ბალანს განსაკუთრებული მოვლა არ სჭირდება. სჭირდება განსაკუთრებული ფიზიკური დატვირთვა.
რესურსები ინტერნეტში
დალმაციელი
სქოლიო
კომპანიონი ძაღლები
ხორვატული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ილემი

ილემი — ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზედა ილემისა და ქვედა ილემის ძველი სახელწოდება.
ლიტერატურა
საქართველოს სოფლების ძველი სახელწოდებები
სკუმბრია

სკუმბრია, მაკრელი (ლათ. Scomber scombrus) — თევზი სკუმბრიასებრთა ოჯახისა. სხეულის მაქსიმალური სიგრძე 60 სმ აღწევს. წონა 1,6 კგ-მდე. აქვს თითისტარისებრი სხეული. გავრცელებულია ატლანტის ოკეანეში: ბარენცისა და თეთრი ზღვის აღმოსავლეთი სანაპიროდან კანარის კუნძულებამდე; გვხვდება აგრეთვე ბალტიის, ჩრდილოეთის, ხმელთაშუა, მარმარილოსა და შავ ზღვებში. ახლოს მდგომი სახეობებია: იაპონური სკუმბრია (ლათ. Scomber japonicus) და ავსტრალიური სკუმბრია (ლათ. Scomber australasicus). ძვირფასი სარეწაო თევზია. ზაფხულოში მცირე სიღრმეებზე ყრის 500 ათასამდე ქვირითს. მისგან ამზადებენ კონსერვებს.
რესურსები ინტერნეტში
სკუმბრია – დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
სქოლიო
სკუმბრიასებრნი
fa:اسقمری اطلس
ნატო ონიანი

ნატო ონიანი (დ. 23 ივლისი, 1961, ქობულეთი) — ქართველი ჟურნალისტი.
ბიოგრაფია
1985 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი.
1985 წელს იყო საქართველოს რადიოს პოლიტიკურ გადაცემათა რედაქციის რედაქტორი; 1989-1992 წლებში პროგრამა „პიკის საათის“ რედაქტორი და ინფორმაციის რედაქციის მთავარი რედაქტორის მოადგილე; 1992-1996 წლებში ტელეკომპანია II არხის ინფორმაციის რედაქციის მთავარი რედაქტორი; 1996 წლიდან პირველი არხის ინფორმაციის რედაქციის მთავარი რედაქტორი; ამჟამად რელიგიის საკითხთა სახელმწიფო სააგენტოს სამართლებრივი უზრუნველყოფის სამსახურის მთავარი სპეციალისტი.
ორგანიზაციის წევრი
საქართველოს ჟურნალისტთა ფედერაცია, წევრი
ლიტერატურა
ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, თბ., 1998-1999, გვ. 264
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 23 ივლისი
დაბადებული 1961
ქართველი ჟურნალისტები
ქობულეთში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
სარკა

სარკა — მდინარე ჩრდილოეთ იტალიაში. სათავე აქვს ადამელა-პრეზანელის ალპების კალთებზე, ზღვის დონიდან 770 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 78 კმ, აუზის ფართობი 2859 კმ². ერთვის გარდის ტბას. ტბიდან გამომავალი მდინარე მინჩოს სახელითაა ცნობილი, რომელიც მდინარე პოს მარცხენა შენაკადია. დამახასიათებელია სწრაფი დინება. ქმნის რამდენიმე წყალვარდნილს, ხოლო ტრენტოს პროვინციაში რენდენის ხეობას. აგებულია ჰიდროელექტროსადგური. ნაპირებზე არაერთი დასახლებული პუნქტია, მათ შორის აღსანიშნავია: კარიზოლო, პინცოლო და სხვ.
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის მდინარეები
მინჩო
გარდა
რესურსები ინტერნეტში
Treccani
იტალიის მდინარეები