PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Pseudolasius gowdeyi

Pseudolasius gowdeyi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Pasca

Pasca is a town and municipality in the Cundinamarca department of Colombia located in the Andes. It belongs to the Sumapaz Province. Pasca is situated on the Altiplano Cundiboyacense at a distance of from the capital Bogotá. It borders Fusagasugá, Sibaté and Soacha in the north, Bogotá D.C. in the north and east, Arbeláez in the south and Fusagasugá in the west. Is the entrance to the Páramo del Sumapaz, the biggest ecosystem in its genre in the world. The urban center is located at an altitude of and the altitude ranges from to .
Etymology
Pasca in the Chibcha language means "father's enclosure", according to Acosta Ortegón.
History
Pasca in the time before the Spanish conquest was inhabited by the Muisca, organized in their Muisca Confederation. The southern Muisca territories were ruled from Muyquytá, the current capital. On April 6, 1536 conquistadors Gonzalo Jiménez de Quesada and his brother started the strenuous march into the inner highlands of Colombia. With 209 men he arrived on March 12, 1537, in Guachetá. From there he led his army to conquer the villages of the Muisca on the Bogotá savanna.
One of his captains, Juan de Céspedes, reached Pasca in July 1537, founding modern Pasca on July 15. It was the last village of the Muisca to be conquered before heading south into the domain of the Sutagao.
Economy
Main economical activities in Pasca are livestock farming and agriculture, predominantly papa criolla, other potatoes, peas, onions, bunching onions, tree tomatoes, beans, carrots, cabbage, lettuce, tomatoes, corn, blackberries, coriander and the Colombian fruits gulupa and curuba.
Archeology
The famous Muisca raft, representing the ritual of El Dorado, was found in Pasca in 1969. The raft is now part of the Gold Museum collection in Bogotá.
The town contains an archaeological museum and a natural history museum.
Famous pasqueños
Colombian poet and politician Adolfo León Gómez was born in Pasca and his grandmother, poet Josefa Acevedo de Gomez, lived and wrote her work here
Native Zoratama lived in Pasca
Ivan Ramiro Sosa cyclist winner of multiple races.
Gallery
See also
El Dorado
Juan de Céspedes
Archeological Museum of Pasca, Sumapaz National Park
References
External links
Photos of pre-Columbian art found in Pasca
Municipalities of Cundinamarca Department
Tourist attractions in Cundinamarca Department
საკაურა

საკაურა — მდინარე ონის მუნიციპალიტეტში, ლეჩხუმის ქედის სამხრეთ კალთაზე, რიონის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს ზღვის დონიდან 2940 მ-ზე. სიგრძე 30 კმ, აუზის ფართობი 169 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა გაზაფხულსა და ზაფხულშია, წყალმცირობა — ზამთარში. საშუალო წყლის ხარჯი 7,65 მ³/წმ.
ლიტერატურა
რიონის შენაკადები
რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის მდინარეები
ლა-პასის დეპარტამენტი (სალვადორი)

ლა-პასის დეპარტამენტი (სალვადორი)
ლა-პასი — სალვადორის ერთ-ერთი ადმინისტრაციული დეპარტამენტი, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-ცენტრალურ ნაწილში. დედაქალაქია საკატეკოლუკა. შედგება 22 მუნიციპალიტეტისაგან.
დეპარტამენტის ფართობი 1 224 კმ²-ია, მოსახლეობა — 318 107 ადამიანი (2006 წ). შეიქმნა 1852 წელს.
დეპარტამენტის ტერიტორიაზე გვხვდება სხვადასხვა სახის მღვიმის წარწერები. ქალაქ საკატეკოლუკაში დაიბადა გმირი ხოსე სიმეონ კანიასი, რომელიც ცნობილია როგორც „მონათა განმათავისუფლებელი ცენტრალურ ამერიკაში“.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
სალვადორის დეპარტამენტები
რესურსები ინტერნეტში
Alcaldía Municipal de Jerusalén
San Rafael Obrajuelo
ლიტერატურა
Atlas Geográfico Universal y de El Salvador. Editorial Océano. Edición 1995 ISBN 84-494-0135-6
სალვადორის დეპარტამენტები
ხეანინე ანიესი

ხეანინე ანიესი
ხეანინე ანიეს ჩავესი (დ. 13 აგვისტო, 1967, ტრინიდადი, ბენი, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი და იურისტი. სენატორი ბენის დეპარტამენტიდან. 2019 წლის 12 ნოემბერს დანიშნეს ბოლივიის პრეზიდენტად ევო მორალესისა და სხვა ხელმძღვანელების გადადგომის შემდეგ. იგი მორალესის მგზნებარე მოწინააღმდეგე იყო. 2020 წლის 8 ნოემბერს თანამდებობა გადააბარა მორალესის პარტიის წარმომადგენელს ლუის არსეს.
ბიოგრაფია
ანიესი დაიბადა ქალაქ ტრინიდადში. ადრე იყო Totalvision-ის მედია დირექტორი.
2006 წლიდან 2008 წლამდე მუშაობდა ახალი საკონსტიტუციო ქარტიის შემმუშავებელ კომისიაში. 2010 წელს იგი აირჩიეს სენატორად, როგორც ბენის დეპარტამენტის წარმომადგენელი. 2019 წლიდან იგი სენატის მეორე ვიცე-პრეზიდენტია, ხოლო მისი მოადგილე იყო ფრანკლინ ვალდივია ლეიგი.
2019 წლის 10 ნოემბერს ბოლივიის პრეზიდენტი ევო მორალესი გადადგა. ამის შემდეგ ვიცე-პრეზიდენტმა ალვარო გარსია ლინერამ, უარი განაცხადა პრეზიდენტის მოვალეობის შესრულებაზე. მასავით ასევე უარი განაცხდა სენატის სპიკერმა ადრიანა სალვატიერამ და წარმომადგენელთა პალატის თავჯდომარემ ვიქტორ ბორდამ. ასევე უარი თქვა ქვეყნის სენატის პირველმა ვიცე-სპიკერმა. ამ თანამდებობების პირების გადადგომის შემდეგ კონსტიტუციის ძალით უფლებამოსილება გადაეცა რიგით შემდეგ თანამდებობის პირს, სენატის მეორე ვიცე-სპიკერს ხეანინე ანიესს. 2019 წლის 10 ნოემბრის მდგომარეობით, იგი უმაღლესი რანგის მემკვიდრეა ბოლივიის პრეზიდენტის თანამდებობაზე. მან საკუთარ თავზე აიღო პრეზიდენტის მოვალეობის შესრულება და თანამდებობაზე მოვიდა 2019 წლის 11 ნოემბერს, მას შემდეგ, რაც სენატმა ოფიციალურად მიიღო წინა დღის გადადგომების სერია.
2021 წლის 12 მარტს ყოფილი პრეზიდენტი დააპატიმრეს ტერორიზმის, სახელმწიფოს ღალატისა და დანაშაულებრივ შეთქმულებაში მონაწილეობის ბრალდებით. წაყენებულ ბრალდებას დაკავებული ექსპრეზიდენტი კატეგორიულად უარყოფს და ქვეყნის მოქმედ ხელისუფლებას პოლიტიკურ დევნაში ადანაშაულებს.
პირადი ცხოვრება
გათხოვილია კოლუმბიელ პოლიტიკოსზე ექტორ ერნანდო ხინკაპიზე.
იხილეთ აგრეთვე
ქალი პრეზიდენტების სია
რესურსები ინტერნეტში
ხეანინე ანიეს ჩავესი
სქოლიო
დაბადებული 13 აგვისტო
დაბადებული 1967
ბოლივიის პრეზიდენტები
ქალი პრეზიდენტები
ბოლივიელი პოლიტიკოსი ქალები
ვარდისუბანი (დმანისის მუნიციპალიტეტი)

ვარდისუბანი (დმანისის მუნიციპალიტეტი)
ვარდისუბანი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის დმანისის მუნიციპალიტეტში (დიდი დმანისის თემი), მდებარეობს დმანისის პლატოზე, მდინარე მაშავერის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 840 მეტრზე, დმანისიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 403 კაცი.
ისტორია
ქვემო ქართლში ამ სახელწოდების რამდენიმე სოფელი იყო, რაც ვარდების სიმრავლეს, ვარდნარს აღნიშნავდა. ქართლის მეფემ სიმონმა 1588 წელს დმანისის ღვთისმშობელს სხვა სოფლებთან ერთად შესწირა ვარდისუბანი და დმანისის ხეობის დამღის (საბაჟოს გადასახადი) ნახევარი. საყაფლანიშვილოს შემოსავლის დავთარში ვარდისუბნის ზვარს 1619 წელს შეწერილი ჰქონდა 28 საპალნე ღვინო. 1721 აღწერით სოფელში ითვლებოდა ერთი მებატონე (ყაფლანიშვილი), 8 მემამულე აზნაური (ავთანდილიშვილები), 8 გამომღები და 10 ბოგანო ყმა. ვარდისუბნის სიახლოვეს აღმოჩენილია ადრინდელი ფეოდალური ხანის (IV–VIII სს.) სამაროვანი. იქაური ქვასამარხების მჭიდრო განლაგება მოზრდილი დასახლების არსებობაზე უნდა მიუთითებდეს. სოფელში ერთი დარბაზული მცირე ეკლესიაა, რომელიც გვიანდელ საუკუნეებში საფუძვლიანად არის გადაკეთებული. აღმოსავლეთის და დასავლეთის კედლებში ჩასმული წნულჩუქურთმიანი და ჯვრიანი ქვები კი განვითარებულ შუა საუკუნეებს (XII–XIII სს.) განეკუთვნება. ეკლესიის ირგვლივ სასაფლაოა ძველი და ახალი საფლავის ლოდებით.
სოფლის სახელწოდება „ვარდისუბანი“ დაფიქსირებულია 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე „Вардисъ-убани“ სახით.
ლიტერატურა
ლორთქიფანიძე ი., „ქვემო ქართლი XVIII ს. პირველ მეოთხედში“, ნაწ. 1–2, თბ., 1935;
„ქართულ-სპარსული ისტორიული საბუთები“, ვ. ფუთურიძის გამოც., თბ., 1955;
„ქრონიკები და სხვა მასალა საქართველოს ისტორიისა და მწერლობისა“, თ. ჟორდანიას გამოც., წგ. 2, ტფ., 1897, წგ. 3, თბ., 1967.
სქოლიო
დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Lasioglossum obscurissimum

Lasioglossum obscurissimum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1965 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
obscurissimum
Palocabildo

Palocabildo is a town and municipality in the Tolima department of Colombia.
Municipalities of Tolima Department
ფირუდინ შუშინსკი

ფირუდინ შუშინსკი (ნამდვილი სახელი: ფირუდინ მუჰამედ ოღლუ გასანოვი; 20 ოქტომბერი 1925, შუშა — 25 ოქტომბერი 1997, ბაქო) — აზერბაიჯანელი მუსიკათმცოდნე და მკვლევარი, 400-ზე მეტი სტატიის და ნარკვევის ავტორი, აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.
ბიოგრაფია
ფირუდინ გასანოვი 1925 წლის 20 ოქტომბერს ქალაქ შუშაში დაიბადა. მამამისი მუჰამედ ბეკი, მუჰამედ ჯავარის გვარის, ხოლო დედა საიარხანუმი ჯავანშირების საგვარეულოს წარმომადგენლები იყვნენ. მუჰამედ ბეკი მეგობრობდა მწერალ, ფილოლოგ, მთარგმნელ და სახელმწიფო მოღვაწე ფირიდუნ - ბეკ ქოჩალინსკისთან, ამიტომაც ვაჟიშვილს მისი სახელი დაარქვა.
ფიურუდინ შუშინსკი მუსკალურ გარემოში იზრდებოდა, ბავშვობიდან ისმენდა ცნობილ კომპოზიტორთა, მუსიკოსთა, მუღამის შემსრულებელთა და თავისი დროის ვოკალისტთა შესრულებულ სიმღერებს, ყოველივე ამან მუსიკით მის გატაცებას შეუწყო ხელი, რაც შეუმჩნეველი არ დარჩენია მამას, რომელმაც იგი 1931 წელს ქალაქ შუშის მუსიკალურ სასწავლებელში შეიყვანა, სადაც სამი წელი დაჰყო ვიოლინოს კლასში. პარალალეურად წარჩინებით დაამთვარდა საშუალო სკოლა. შუშის პედაგოგიური სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ მასწავლებლად გაგზავნილ იქნა სოფელ მალიბელში, სადაც მხოლოდ ოთხი თვე გაატარა.
1942 წელს გაწვეულ იქნა ფრონტზე, დიდი სამამულო ომში. 65-ე გენერალ ბატოვის არმიის შემადგენლობაში, რომელიც კურსკის ბრძოლაში იღებდა მონაწილეობას. 9 მაისის გამარჯვებას იგი კიონიგსბერგში შეხვდა.
ომიდან დაბრუნების შემდეგ რამდენიმე ხანი ლიტერატურის მასწავლებლად მუშაობდა ქალაქ აღდამში. 1964 წელს უმაღლესი განათლების მისაღებად ბაქოში ჩავიდა და აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიულ ფაკულტეტზე ჩააბარა. მთიანი ყარაბაღის ისტორიის მთელი სერიოზულობით შესწავლის მიზნით ფირუდინ შუშინსკიმ დიდი დრო გაატარა არქივებში. 1948 სამედ ვურღუნმა შუშინსკის მასალების მომზადება დაავალა თემისათვის: „ვაგიფი ყარაბაღში“. ეს სტატია შუშინსკის პირველი გამოქვეყნებული ნაშრომი იყო.
შუშინსკი ასევე დაინტერესებული იყო ნარიმან ნარიმანოვის ბიოგრაფიით, ამ უკანასკნელის იმდროინდელი მკაცრი კრიტიკის მიუხედავად.
1968 წელს გამოქვეყნდა ფირუდინ შუშინსკის წიგნი „შუშა“, რომელიც მისი მშობლიური ქალაქ შუშის ისტორიას და ცნობილ პიროვნებებს ეხებოდა. 70-იან წლებში შუშინსკი აზერბაიჯანელ სახალხო მუსიკოსების ბიოგრაფიებს იკვლევდა. ერთი მეორის მიყოლებით გამოდიოდა მისი წიგნები ჯაბარ ჯარიაგოღლის და სეიდა შუშინსკის შესახებ. 1979 წელს მოსკოვში გამოქვეყნდა მისი წიგნი „აზერბაიჯანის სახალხო მომღერლები და მუსიკოსები“. ფირუდინ შუშინსკი 1997 წლის 25 ოქტომბერს გარდაიცვალა. საკუთარი ანდერძის თანახმად, დაკრძალულ იქნა „შაჰიდების სასაფლაოზე“ ქალაქ ბარდაში.
სქოლიო
ვოლოვიცა (სოროკის რაიონი)

ვოლოვიცა (სოროკის რაიონი)
ვოლოვიცა — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 250 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 295 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სოროკის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სოროკის რაიონის სოფლები
ქურთის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

ქურთის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია
ქურთის მუნიციპალიტეტის ობიექტების/ძეგლების სიაში წარმოდგენილია მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე არსებული კულტურული მემკვიდრეობის თვალსაზრისით ღირებული ობიექტები, რომელთა ნაწილს კანონით დადგენილი წესით მიენიჭათ კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი. უძრავი ძეგლის სტატუსის მქონე ობიექტების ნაწილს ასევე განსაზღვრული აქვს ეროვნული კატეგორია. ქურთის მუნიციპალიტეტის მასშტაბით კულტურული მემკვიდრეობის თვალსაზრისით ღირებული ობიექტები იყოფა 3 ჯგუფად:
ობიექტები სტატუსის გარეშე
კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლები
ეროვნული კატეგორიის მქონე უძრავი ძეგლები
ქურთის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, პატარა და დიდი ლიხვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002
რესურსები ინტერნეტში
heritagesites.ge — კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლების სია
ქურთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ალექსანდრე ინაშვილი

ალექსანდრე ინაშვილი
ალექსანდრე (სანდრო) იობის (იოველის) ძე ინაშვილი (დ. 23 აგვისტო, 1887, თბილისი — გ. 4 ივნისი, 1958, იქვე) — ქართველი მომღერალი, ქართული ვოკალური ხელოვნების ერთ-ერთი ფუძემდებელი, საქართველოს და სსრკ სახალხო არტისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ღარიბი ხელოსნის ოჯახში. სწავლობდა ჯერ რკინიგზის სკოლაში, შემდეგ გიმნაზიაში. მუსიკის სიყვარული ოჯახიდან გამოჰყვა. ამან გავლენა იქონია ბავშვებზე — სანდროს ორი ძმაც პროფესიონალი მომღერლები გახდნენ: ერთი, გრიგოლ ვენაძე, თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი იყო, ხოლო მეორე ანტონ ინოველი, ფილარმონიის მსახიობი. მათს პროფესიულ დაოსტატებას დიდათ შეუწყო ხელი სანდრო კავსაძისა და ნიკო სულხანიშვილის გუნდებში მონაწილეობამ, რამაც სანდრო სამუსიკო სასწავლებელში მიიყვანა.
1909 წელს ს. ინაშვილი პირველად გამოვიდა საოპერო თეატრის სცენაზე, ასრულებდა მეორეხარისხოვან როლებს. შემდეგ სწავლობდა პროფესორ ევგენი რიადნოვის სტუდიაში, რომელიც 1916 წელს დაამთავრა. ამ დროისათვის მას უკვე შესრულებული ჰქონდა ტორეადორის („კარმენი“), რიგოლეტოს („რიგოლეტო“), ჟერმონის („ტრავიატა“), ფიგაროს („ფიგაროს ქორწინება“) და სხვა ურთულესი პარტიები.
1918–1919 წლების სეზონი მეტად ნაყოფიერი გამოდგა. ერთიმეორის მიყოლებით დაიდგა „თქმულება შოთა რუსთაველზე“, „აბესალომ და ეთერი“ და ქ„ეთო და კოტე“. მსახიობმა შესანიშნავად დაძლია აბდულ-არაბის, მურმანის პარტიები და მტკიცედ დაიმკვიდრა ადგილი ქართულ საოპერო სცენაზე. 1923 წელს ა. სუმბათაშვილ-იუჟინისა და ვ. სარაჯიშვილის დახმარებით ორი წლით იტალიაში გაემგზავრა ვოკალური ხელოვნების დასახვეწად, სადაც გამოჩენილი იტალიელი მომღერლის პროფესორ ჯირალდოს სტაჟიორია. პარალელურად მას შესტავაზეს გასტროლები, რომლებიც წარმატებით ჩაიარა იტალიასა და ესპანეთის საოპერო თეატრების სცენებზე კიდევ უფრო მიმზიდველი გახდა მისი ხავერდოვანი ბარიტონი და რომ არა სამშობლოს სიყვარული, მას ელოდა დიდი ასპარეზი ევროპისა და ამერიკის სცენებზე.
საქართველოში დაბრუნებული მომღერალი წარმატებით აგრძელებს მოღვაწეობას თბილისის საოპერო თეატრის სცენაზე. მოსკოვის დიდ თეატრში ბრწყინვალედ შეასრულა ონეგინისა და ტორეადორის პარტიები. 1932 წელს ს. ინაშვილი მტელი სეზონით მიიწვიეს ლენინგრადის მარინის საოპერო თეატრში, სადაც იმღერა ბარიტონის ყველა წამყვანი პარტია.
1933 წლიდან ის კვლავ თბილისშია. ამჯერად როგორც საოპერო თეატრის მხატვრული ხელმძღვანელი და სოლისტი. მან განახორციელა ისეთი რთული ოპერების დადგმა როგორიცაა ვერდის „აიდა“ და ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“. ამავე დროს ვოკალური ხელოვნებას ასწავლიდა თბილისის კონსერვატორიაში, სადაც აღზარდა ისეთი მომღერლები როგორებიც არიან: მ. ამირანაშვილი, თ ზაალიშვილი, პ. თომაძე, შ. კიკნაძეი. შუშანია და სხვა. დაჯილდოვებული იყო ლენინის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებითა და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მასთან პანთეონში დასაფლავებულია მისი მეუღლე — თამარ ბესარიონის ასული გვახარია (დ. 21 იანვარი, 1901, ქუთაისი — გ. 6 სექტემბერი, 1978, თბილისი).
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 185, თბ., 1994
ქართველი მომღერლები
დაბადებული 23 აგვისტო
დაბადებული 1887
გარდაცვლილი 4 ივნისი
გარდაცვლილი 1958
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ქართველი თეატრის რეჟისორები
ელ-რედალი

ელ-რედალი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ლოგრონიოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8 კმ². მოსახლეობა — 152 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ელ-რედალის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1988

დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1988
{| class="infobox" style=""
|align = "center" style = "background: lightgreen;" | სნუკერისტურნირები
|-
|align = "center" style = "background: lightgreen;" | დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი
|-
|align = "center" | პრესტონი, ინგლისი
|-
|align = "center" | 19 ნოემბერი — 27 ნოემბერი 1988
|-
|align = "center" | Guildhall and Charter Theatre
|-
| საპრიზო ფონდი — £ ?
|-
| გამარჯვებული — £ 80 000
|-
| უმაღლესი ბრეიკი — 139 (დეივიდ რო)
|-
| სტატუსი — რეიტინგული
|-
|align = "center" style = "background: lightgreen;" | ''ფინალური მატჩი
|-
| ჩემპიონი — დუგ მაუნტჯოი|-
| ფინალისტი — სტივენ ჰენდრი
|-
|}დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1988''' — სნუკერის პროფესიონალური რეიტინგული ტურნირი, რომელიც ტარდებოდა 1988 წლის 19 ნოემბრიდან 27 ნოემბრამდე ინგლისში, პრესტონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა დუგ მაუნტჯოი, რომელმაც ფინალში სტივენ ჰენდრი დაამარცხა ანგარიშით 16:12.
საპრიზო ფონდი
გამარჯვებული: £ 80 000
მთლიანი საპრიზო ფონდი: £ ?
რესურსები ინტერნეტში
ტურნირის შედეგები snookerdatabase-ზე
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში
1988 წელი სნუკერში
Muisne Canton

Muisne Canton is a canton of Ecuador, located in the Esmeraldas Province. Its capital is the town of Muisne. Its population at the 2001 census was 25,080.
References
Cantons of Esmeraldas Province
Mobayi-Mbongo

Mobayi-Mbongo, formerly known as Banzyville or Banzystad, is a town in Nord-Ubangi Province, in the northwestern part of the Democratic Republic of the Congo, on the Ubangi River. It lies opposite the Central African town of Mobaye.
It is the administrative center of the territory of the same name.
As of 2012 the estimated population was 5,640.
A small hydroelectric power station was opened in 1989, with some of the power being exported to the CAR.
References
Populated places in Nord-Ubangi
Central African Republic–Democratic Republic of the Congo border crossings
Ubangi River
Communes of the Democratic Republic of the Congo
გრიგორ I აშოტიანი

გრიგორ I აშოტიანი (დ. უცნობია — გ. 1072 ან 1084) — სიუნიქის სამეფოს მეოთხე მეფე 1044/1051—1072/1084 წლებში.
ბიოგრაფია
გრიგოლი გახდა თავისი ძმის სმბატ II აშოტიანის მემკვიდრე. განამტკიცა ურთიერთობა ტაშირ-ძორაგეტის სამეფოსთან. 1046 წელს გრიგოლისა და ტაშირ-ძორაგეტის მეფე დავით I უმიწაწყლოს ერთიანმა ჯარმა მოიგერია დვინის ამირის აბუ-ლ ასვარის შემოტევა.
არ ჰყავდა მემკვიდრე და სამეფო ტახტი გადასცა უფროს ცოლის ძმას სენექერიმს, რომელიც ხაჩენის სამთავროდან იყო წარმოშობით.
სქოლიო
სიუნიქის მეფეები
უფურეთის წმინდა გიორგის ეკლესია

უფურეთის წმინდა გიორგის ეკლესია— არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ უფურეთში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია აგურითაა ნაგები. თაღში ჩასმული სწორკუთხა შესასვლელი, ეკლესიას სამხრეთიდან აქვს, რომლის თავზეც, წმინდა გიორგის გამოსახულებაა დატანებული. როგორც ჩანს, დასავლეთ, აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ ფასადებზე ცრუ თაღების გამოყვანით უცდიათ მოცულობის არქიტექტურული რიტმის შექმნა. ინტერიერში, საკურთხეველი საფეხურითაა ამაღლებული და დარბაზისგან კანკელით გამოიყოფა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. ასეთივე სარკმლებია სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშიც. აფსიდის კედელში, სარკმლის ორივე მხარეს, თითო მაღალი, თაღოვანი ნიშია გამოყვანილი. ლავგარდანი აგურისაა, მოცულობა გადახურულია კრამიტით.
რესურსები ინტერნეტში
მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
საიმონ სებაგ-მონტეფიორე

საიმონ სებაგ-მონტეფიორე (დ. 27 ივნისი 1965, ლონდონი) — ინგლისელი ისტორიკოსი, ჟურნალისტი და მწერალი. რუსეთის ისტორიის სპეციალისტი.
სებაგ-მონტეფიორემ განათლება ჯერ ლუდგროვის სკოლაში, შემდეგ კი კემბრიჯის უნივერსიტეტის კოლეჯში მიიღო.
1990-იან წლებში, როგორც ჟურნალისტი, ბევრს მოგზაურობდა ყოფილი საბჭოთა კავშირის ტერიტორიაზე.
მისი წიგნები მსოფლიო ბესტსელერები გახდა და 34 ენაზეა დამოცემული.
2000 წელს გამოსული მისი ისტორიული წიგნი, ეკატერინე დიდი და პოტიომკინი, სამუელ ჯონსონის, დუფ კუპერის და მარშ ბიოგრაფის პრემიებზე იყო წარდგენილი.
2004 წელს სტალინი: წითელი მეფის კარი, ინგლისში წლის საუკეთესო ისტორიული წიგნის პრემიის მფლობელი გახდა.
2007 წელს გამოვიდა ახალგაზრდა სტალინი, რომელშიც ბელადის ახალგაზრდობა არის აღწერილი. ამ წიგნმა, როგორც საუკეთესო დოკუმეტურმა პროზამ, ბრიტანეთის ლიტერატურული პრემია, „კოსტა“ დაიმსახურა. მასვე გადაეცა საუკეთესო ბიოგრაფიული ნაწარმოებისთვის განკუთვნილი პრემია, ლა ტაიმსი და საუკეთესო პოლიტიკური ლიტერატურისთვის განკუთვნილი ბრუნო კრეისკის პრემია.
დღეისთვის ახალგზარდა სტალინის ეკრანიზაციაზე მუშაობს მირამაქს ფილმზი და რაბი ფილმზი, რომლებმაც ნაწარმოებზე საავტორო უფლება შეიძინეს.
ახალი ნოველა, საშენკა, საიმონ მონტეფიორეს სახელით გამოვიდა და 14 ენაზე გამოიცა, მათ შორის რუსულადაც.
მისი მომავალი ისტორიული წიგნი, იერუსალიმი: ბიოგრაფია, ახლო აღმოსავლეთის უახლეს ისტორიას ეხება.
ამჟამად სებაგ-მონტეფიორე ცხოვრობს ლონდონში მეუღლესთან, ნოველის სანტა მონტეფიორესა და ორ შვილთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
ავტორის ოფიციალური საიტი
ინგლისელი მწერლები
დაბადებული 1965
Məmər

Məmər is a village in the Qubadli District of Azerbaijan. It is situated along the Vorotan river.
History
Məmər was part of the Zangezur Uyezd of Elisabethpol Governorate during the Russian Empire. According to 1886 census data, there were 39 homes and 165 Azerbaijanis (classified as "Tatars" in the census) of the Shiite branch of Islam in Məmər. According to the 1912 "Caucasian Calendar", the village of Məmər was home to 291 people, the majority of whom were Azerbaijanis (classified as "Tatars" in the census).
Məmər was part of the Qəzyan village council in the Zangilan District of the Azerbaijan SSR during the early Soviet period in 1933. The village had 52 farms and a total population of 225 people. The population of the village council, which also included the villages of Aşağı Mollu, Hal, Yuxarı Mollu, Müskənli, Qəzyan, and Rəşidli, was 55.7 percent Azerbaijani and 43.9 percent Kurdish.
During the First Nagorno-Karabakh War in August 1993, Armenian forces occupied the village, forcing the Azerbaijani population to flee. It was later incorporated into the breakaway Republic of Artsakh as part of its Kashatagh Province, where it was known as Mamark. Məmər was recaptured by Azerbaijan on 30 October 2020 during the 2020 Nagorno-Karabakh war.
Historical heritage sites
The village is home to the 18th-century Mamar Mosque. The mosque was used as a warehouse during the Soviet era. After 1991, the mosque was reopened as a place of worship. Following the village's occupation, it was taken over by Armenian forces. During the occupation, the mosque was used as a pigsty, which drew criticism from Azerbaijani officials and the Organization of Islamic Cooperation, which stated that "the deliberate destruction and looting of material and spiritual artefacts, particularly the destroyed Mosque of the recently liberated Mamar village of Gubadly District as well as misappropriation and falsification of history are a clear evidence of a policy of aggression".
Demographics
References
External links
Populated places in Qubadli District
Parasyscia fossulata

Parasyscia fossulata is a species of reddish-brown army ant found in Sri Lanka and China.
References
External links
at antwiki.org
Dorylinae
Hymenoptera of Asia
Insects described in 1895
Gameroom Tele-Pong

Gameroom Tele-Pong (აგრეთვე ცნობილი როგორც Entex Gameroom Tele-Pong ან ENTEX Gameroom Tele-Pong) — პირველი თაობის გამოყოფილი სახლის სათამაშო კონსოლი, შექმნილი და გამოცემულო კომპანია Entex Industries-ის მიერ 1976 წელს. კონსოლი თამაშს აღიქვამდა შავ-თეთრ ფერებში და არ გააჩნდა ხმის გამოცემის ფუნქცია.
რესურსები ინტერნეტში
Gameroom Tele-Pong — Old-Computers
Gameroom Tele-Pong — Vox Odyssey
სქოლიო
1976 წელი ვიდეო თამაშებში
პირველი თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები
გამოყოფილი კონსოლები
Pong-ის ვარიაციები
მექანიკური გადაადგილება

მექანიკური გადაადგილება — მიმართული მონაკვეთი, რომელიც აერთებს მოძრავი მატერიალური წერტილის მდებარეობებს დროის ორი მომენტისათვის. მათემატიკურად გადაადგილება წარმოადგენს მატერიალური წერტილის რადიუს-ვექტორების სხვაობას მოცემული ათვლის სისტემის მიმართ დროის ბოლო და საწყისი მომენტებისათვის და გამოისახება წერტილის ტრაექტორიის ქორდის სახით იმავე სისტემის მიმართ.
ლიტერატურა
მექანიკური მოძრაობა
ბაბენკოვო (კიროვსკოეს რაიონი)

ბაბენკოვო (კიროვსკოეს რაიონი)
ბაბენკოვო — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის კიროვსკოეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 645 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
კიროვსკოეს რაიონის სოფლები
ერდის პლატო

ერდის პლატო — კლდოვანი პლატო აფრიკაში. მდებარეობს ჩადის ჩრდილო-აღმოსავლეთში, ლიბიასთან და სუდანთან სახელმწიფო საზღვრის სიახლოვეს.
მთიანი პლატო აგებულია ქვიშაქვებით, მისი სიმაღლე ზღვის დონიდან აღწევს 1115 მეტრს. ერდის პლატოზე იზრდება ქსეროფილური მარცვლოვნები და ბუჩქები. ერდის პლატოსა და ენედის პლატოს შორის მდებარეობს მურდის უდაბნო.
2005 წლამდე პირველი და ერთადერთი სამეცნიერო ექსპედიცია ამ შორეულ რეგიონში განხორციელდა 1923 წელს ოქსფორდის უნივერსიტეტის სტუდენტის აჰმედ ფაშა ჰასანეინის მიერ. 2005 წლის ბოლოს პლატოს კვლევას აწარმოებდა გერმანელმა გეოგრაფმა და კლიმატოლოგმა შტეფან კროპელინმა.
ლიტერატურა
Raoul Schrott: Die fünfte Welt. Innsbruck: Haymon Verlag 2007.
ჩადის პლატოები