PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Cavan (disambiguation)

Cavan (disambiguation)
Cavan may refer to:
Places
County Cavan, a county in the Republic of Ireland, part of the province of Ulster
Cavan, County Cavan's county town
Cavan Institute, a third level college
Cavan, County Down, a townland in County Down, Northern Ireland
Cavan, County Antrim, a townland in County Antrim, Northern Ireland
Cavan, County Armagh, a townland in County Armagh, Northern Ireland
Cavan (Killyman), a townland in County Tyrone, Northern Ireland
Cavan, Côtes-d'Armor, a commune of the Côtes-d'Armor département, in France
Cavan, Ontario, a township in Peterborough County, Ontario, Canada
Cavan, South Australia, a suburb of Adelaide, South Australia
Cavan, New South Wales, a rural community in New South Wales, Australia
Political constituencies
Parliament of Ireland (1800)
Belturbet (Parliament of Ireland constituency) (1614–1800)
Cavan Borough (Parliament of Ireland constituency) (1611–1800)
County Cavan (Parliament of Ireland constituency) (????–1800)
House of Commons of the United Kingdom (1801–1922) and First Dáil 1918
County Cavan (UK Parliament constituency) (1801–1885)
East Cavan (UK Parliament constituency) (1885–1922)
West Cavan (UK Parliament constituency) (1885–1922)
Dáil Éireann (1921–present)
Cavan (Dáil constituency) (1921–1977)
Cavan–Monaghan (Dáil constituency) (1977–)
People
Earl of Cavan
a given name, anglicized from Caomhán (see Kevan)
St Cavan of Inisheer (died around 865), Irish saint
Cavan Biggio (born 1995), American baseball player
Cavan Clerkin (born 1972), English television actor and writer
Cavan Scott (born 1973), English freelance comic writer and author
a surname
Gilbert Cavan (died 1420), Roman Catholic cleric
Harry Cavan (1915-2000), Senior Vice-President of FIFA (1980-1990) and president of the Irish Football Association (1958-1994)
Mike Cavan, American collegiate football coach
Ruth Shonle Cavan (1896-?), American sociologist
Other
Cavan (unit), a Filipino unit of mass, volume, or dry measure
Cavan (horse), an Irish thoroughbred racehorse
საწური (ვაზის ჯიში)

საწური (ვაზის ჯიში)
საწური, საწურავი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აჭარიდან.
ვაზის სახელწოდება მის შინაარსზე მიუთითებს. საწური წვენის უხვმოსავლიანი ჯიშია, ამიტომ იგი საღვინედ და ყურძნის წვენის დასამზადებლად იყო განკუთვნილი.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ან საშუალოზე დიდია, ოვალური, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა დაფარული მონაცრისფრო აბლაბუდისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი დიდია, ცილინდრულ-კონუსური ან ცილინდრული ფორმის, ხშირად დატოტვილი, კუმსი. მტევანს ახასიათებს ორი ფრთა. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მცირედ ოვალური, ზოგჯერ მომრგვალო, მუქი წითელი ელფერით. თხელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით საკმაოდ დაფარული. რბილობი მეტად წვნიანია, წვენი — შეუფერავი, ჩვეულებრივი მოტკბო გემოთი.
მტევანში მარცვლების მომწიფება არათანაბრად მიმდინარეობს, რაც ამ ჯიშისათვის დამახასიათებელი თვისებაა.
საწური ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულსიმწიფემდე საშუალოდ 198 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის მეორე ნახევრიდან შედის. მტევნის წონა 288-300 გრამამდეა. საჰექტარო მოსავლიანობა 10.0-დან ზოგჯერ 14.0 ტონას აღემატება. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-19%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9.0-10 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სუფრის წითელი, მშრალი ღვინის დასაზადებლად. ჯიშური ღვინო ღია წითელი ფერის ან მოვარდისფროა. მცირეალკოჰოლიანი და ხალისიანი, ნაკლებსხეულიანი, მცირედ გამოხატული ჯიშური არომატით.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 348
გაზ. „ჩვენი სოფელი“, №5 (55), 15 ივლისი 2020, გვ. 15.
აჭარის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ჟიჟკოვის ტელეანძა

ჟიჟკოვის ტელეანძა, პრაღის სატელევიზიო ანძა — ტელე-რადიოგადამცემი ანძა პრაღაში. არის ქალაქის ერთ-ერთი დომინანტი და ყველაზე მაღალი ნაგებობა პრაღაში (216 მ). მდებარეობს ჟიჟკოვისა და ვინოჰრადის ზღვარზე, მაჰლერის ბაღებთან. ააგეს 1985-1992 წლებში ოსტრავის საინჟინრო-სამშენებლო საწარმოების მიერ არქიტექტორ ვაცლავ აულიცკის პროექტის მიხედვით. კონსტრუქტორები ირჟი კოზაკი და ალექს ბემი.
ანძის მფლობელი და ექსპლუატატორია სააქციო საზოგადოება ჩეხეთის რადიოკომუნიკაცია.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Internetové stránky Tower Park Praha
Sférické panorama Prahy z Žižkovského vysílače na Virtuální Praha stověžatá
Žižkovská věž, dokument ČT
Rozhovor s Václavem Aulickým na DVTV
ჩეხეთის ტელეანძები
პრაღა
ძვ. წ. 955

ძვ. წ. 955
— 955 წელი ქრისტეშობამდე. ძვ. წ. 955 წლის წინამორბედია ძვ. წ. 956 წელი ხოლო მის შემდეგ მოდის ძვ. წ. 954 წელი.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Pacapausa District

Pacapausa District is one of eight districts of the province Parinacochas in Peru.
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (60.64%) learnt to speak in childhood, 39.10% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
References
გარდამავალი მხედრული

გარდამავალი მხედრული X-XI საუკუნეებში გავრცელებული ქართული მხედრული დამწერლობის ქვესახეობაა; ასოთა მოხაზულობები ნუსხურიდან მხედრულისაკენ გარდამავალ საფეხურს წარმოადგენენ; აქედან მომდინარეობს ქართული დამწერლობის ამ სახეობის დასახელებაც. ხშირად მოიხსენიება მდივანმწიგნობრულის სახელწოდებითაც.
გარდამავალი მხედრულითაა შესრულებული X-XI საუკუნეების ისტორიული საბუთები, მათ შორის ბაგრატ IV-ის ცნობილი ორი სიგელი; აგრეთვე ხელნაწერთა ზოგიერთი მინაწერი და ეპიგრაფიკული წარწერები. ხელნაწერ საბუთებში, განსაკუთრებით კი ბაგრატის სიგელში ოპიზარი და მიჯნაძორელი მამების მიმართ (1054—1072 წლები), გარდამავალ მხედრულს ახასიათებს ნუსხურისათვის დამახასიათებელი კუთხოვანი ფორმების მომრგვალება. ამგვარი მომრგვალება, ზოგიერთი მკვლევარის აზრით, შესაძლოა ინდივიდუალური ხელწერის ნიშანი იყოს. სხვა შემთხვევებში, განსაკუთრებით ეპიგრაფიკულ ძეგლებში, გარდამავალი მხედრულის ასოთა ფორმები ინარჩუნებენ კუთხოვან ფორმებს. გარდამავალ მხედრულს ახასიათებს აგრეთვე ასოთა გადაბმები; მხედრულის შემდგომი განვითარების შედეგად გადაბმები კიდევ უფრო დაიხვეწა და მხედრული კალიგრაფიის აუცილებელ ელემენტად იქცა.
გარდამავალი მხედრულის მაგალითი, ფრაგმენტი ბაგრატ IV-ის სიგელიდან, XI საუკუნე.
„გურგენ : მეფეთა : მეფისაი : პაპისა : ჩემისა : ბ~გტ კურაპალა ...“
აღსანიშნავია, რომ ივანე ჯავახიშვილი გარდამავალ მხედრულს ორ ნაწილად ყოფდა; წიგნური ვარიანტის აღსანიშნავად მან შემოიღო ტერმინი ნუსხახუცური მრგლოვანი, ხოლო საბუთების ხელის აღსანიშნავად — ნუსხახუცური მწიგნობრული დამწერლობა. მკვლევართა უმრავლესობა მიიჩნევს, რომ ამგვარი დაყოფა ზედმეტია; ტერმინი გარდამავალი მხედრული ამ ორივეს მოიცავს, ტერმინოლოგიურ დაქუცმაცებას კი საფუძვლად უდევს არა დამწერლობათა განვითარების სხვადასხვა საფეხური, არამედ წერილობითი ძეგლების შინაარსობრივი მხარე.
იხილეთ აგრეთვე
მხედრული
ნუსხური
ლიტერატურა
„ენციკლოპედია „ქართული ენა“, თბილისი, 2008, გვ. 104
ელენე მაჭავარიანი, მხედრული დამწერლობის ადრეული ნიმუშები. — კრ.: „მრავალთავი“ (ფილოლოგიურ-ისტორიული ძიებანი), III, თბილისი, 1973
ივანე ჯავახიშვილი, ქართული დამწერლობათამცოდნეობა ანუ პალეოგრაფია. — თხზ., ტ. 9, ნაკვ. 1, თბილისი, 1996
მხედრული
თეტუანი

თეტუანი
ტეტუანი (ბერბერ. Tiṭṭawin; არაბ. تطوان; ) — ქალაქი ჩრდილოეთ მაროკოში. მისი ბერბერული სახელი ლიტერატურულად „თვალებს" ნიშნავს, ხოლო ფიგურულად „წყაროებს". ტეტუანი ერთ-ერთია მაროკოს ორი უმთავრესი ხმელთაშუაზღვიური ნავსადგურიდან. მდებარეობს გიბრალტარის სრუტიდან რამდენიმე მილით სამხრეთით. 2004 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 320 539 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქიდან 6 კმ-ით აღმოსავლეთით მდებარეობს სამოქალაქო, სანია-რამელის აეროპორტი.
მიუხედავად იმისა, რომ არაბული ოფიციალური ენაა, ის ყოველდღიურ საუბარში არ გამოიყენება, ქალაქს არაბულის საკუთარი დიალექტი გააჩნია, რომელიც ჯებლი არაბულისგან მნიშვნელოვნად განსხვავდება. ეს უკანასკნელი დომინირებდა XX საუკუნის იმ პერიოდში, როდესაც მიმდებარე სასოფლო დასახლებებიდან ხალხი ტეტუანში გადმოდიოდა საცხოვრებლად. ფართოდ რჩება გავრცელებული ესპანური და ფრანგული, განსაკუთრებით ბიზნეს და ინტელექტუალურ წრეებში. მთავარი რელიგიაა ისლამი, თუმცა ქალქიში ცხოვრობს ქრისტიანული უმიცრესობაც.
აღწერა
ტეტუანი მდებარეობს ქალაქ ტანგიედან 60 კმ-ით აღმოსავლეთით, და 40 კმ-ით სამხრეთით ესპანურ ანკლავ სეუტადან და გიბრალტარის სრუტიდან, რიფის მთების ოდნავ ჩრდილოეთით, მარტილის ხეობაში, შესაბამისად, ქალაქის სამხრეთით და დასავლეთით მთებია განლაგებული. ტეტუანი განლაგებულია ხეხილის ბაღების სარტყელის შუაგულში, რომელიც მოიცავს ფორთოხალს, ნუშს, ბროწეულს და კვიპაროზის ხეებს.
ქალაქის ქუჩები საოცრად ფართო და სწორია. ბევრი სახლი მიკეუთვნება არისტოკრატთა ოჯახებს, რომლებიც ესპანეთის რეკონკისტის დროს ანდალუსიიდან გამოქცეულთა შთამომავლები არიან.
ისტორია
ქალაქი დაარსდა ძვ. წ. III საუკუნეში. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოჩენილია როგორც რომაული, ისე ფინიკიური არტეფაქტები.
დაახლოებით 1305 წელს, ამ ადგილას ქალაქი ააშენა მარინიდმა მეფე აბუ-ტჰაბიტმა. ის წარმოადგენდა სეუტაზე იერიშების მისატან ბაზას. 1400 წელს, ქალაქი კასტილიელებმა დაანგრიეს, რადგან მას მეკობრეები იყენებდნენ მათზე თავდასხმებისთვის. XV საუკუნის დასასრულს, ქალაქი აღადგინეს ესპანეთის რეკონკისტის დროს ანდალუსიიდან გამოქცეულებმა. იმის გამო, რომ ქალაქს მეკობრული რეპუტაცია ჰქონდა მისი ისტორიის სხვადასხვა დროს, 1860 წლის 4 თებერვალს ის ესპანელებმა აიღეს ლეოპოლდო ო'დონელის მეთაურობით და გარდაქმნეს მთლიანად ევროპულ სტილში, სანამ 1862 წლის 2 მაისს ისინი ევალუაციას მოახდენდნენ. ამის შემდეგ, ადგილობრივებმა ასე საძულველი ცვლილებებსი ყველანაირი კვალი დაანგრიეს, სრულიად წაშალეს და ქალაქს ყოფილი იერსახე დაუბრუნეს.
1997 წლიდან, ტეტუანის მედინა შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია არაბულ ქვეყნებში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ტეტუანის მედინა, იუნესკო
სქოლიო
მაროკოს ქალაქები
Fazisi Stadium

Fazisi Stadium is a multi-use stadium in Poti, Georgia. It is used mostly for football matches and is the home stadium of FC Kolkheti-1913 Poti. The stadium is able to hold 6,000 people.
Sports venues in Georgia (country)
Football venues in Georgia (country)
Poti
Buildings and structures in Samegrelo-Zemo Svaneti
150-იანები

150-იანები
პოლიტიკა
ეკონომიკა
კულტურა
TIM-ის თასი

TIM-ის თასი (ტროფეო ტიმ) — საფეხბურთო გათამაშება იტალიაში, სადაც მონაწილეობას იღებს 3 გუნდი. დაარსდა 2001 წელს. გათამაშება ტარდება ივლისში, ან აგვისტოში, სერია A-ს ახალი სეზონის დაწყებამდე. თავდაპირველად მონაწილე გუნდები იყვნენ - „იუვენტუსი“, „მილანი“ და „ინტერი“. 2013 წელს ინტერმა უარი განაცხადა ტურნირში მონაწილეობაზე და მის ნაცვლად გათამაშებაში „სასუოლო“ ჩაერთო. 2016 წელს, სელტა გახდა პირველი არაიტალიური კლუბი, რომელმაც მიიღო გათამაშებაში მონაწილეობა.
სულ იმართება 3 მატჩი, სადაც სამივე მონაწილე ერთმანეთთან მართავს შეხვედრას მხოლოდ 45 წუთით, იმ შემთხვევაში თუ მატჩი ფრედ დამთავრდება, გამარჯვებული ვლინდება პენალტების სერიაში.
გამარჯვება ძირითად დროში - 3 ქულა
გამარჯვება პენალტების სერიით - 2 ქულა
დამარცხება პენალტების სერიით - 1 ქულა
დამარცხება ძირითად დროში - 0 ქულა
ჩემპიონები
2001 მილანი
2002 ინტერი
2003 ინტერი
2004 ინტერი
2005 ინტერი
2006 მილანი
2007 ინტერი
2008 მილანი
2009 იუვენტუსი
2010 ინტერი
2011 ინტერი
2012 ინტერი
2013 სასუოლო
2014 მილანი
2015 მილანი
2016 სელტა
სატურნირო ცხრილი
2001
გოლები
მატჩები
2002
გოლები
მატჩები
2003
გოლები
მატჩები
2004
გოლები
მატჩები
2005
გოლები
მატჩები
2006
გოლები
მატჩები
2007
გოლები
მატჩები
2008
გოლები
მატჩები
2009
გოლები
მატჩები
2010
გოლები
მატჩები
2011
გოლები
მატჩები
2012
გოლები
მატჩები
2013
გოლები
მატჩები
2014
გოლები
მატჩები
2015
გოლები
მატჩები
2016
გოლები
მატჩები
სქოლიო
იტალიის საფეხბურთო ტურნირები
Valerian Gunia

Valerian Gunia
Valerian "Valiko" Gunia (21 January 1862 – 31 July 1938) was a Georgian dramatist, actor, director, critic, and translator. His contribution to the Georgian scene won him the title of People's Artist in 1934.
Born in the village of Eki, Kutais Governorate, Russian Empire, in what is now the Senaki Municipality of a family of untitled Mingrelian nobility, Gunia attended the realschule in Tiflis until being expelled for participation in student protests in 1881. He then studied at the Petrovsko-Razumovsky Agricultural Academy in Moscow. In 1882 he joined the Georgian Dramatical Troupe in Tiflis. As an actor, he played leading roles in major European plays. He also trained many talented actors, and organized seasonal and travelling companies. He was a strong proponent of realistic theatre and his plays found notable place in the repertory of the Georgian theatre. He also translated several plays by the Russian and Western European authors and wrote a history of the Georgian theatre. Beginning in 1913, Gunia also appeared in several Georgian films. He died in Tbilisi and was interred at the Didube Pantheon.
References
External links
Valerian Gunia on Georgian National Filmography
1862 births
1938 deaths
People from Samegrelo-Zemo Svaneti
People from Kutais Governorate
Mingrelians
Male film actors from Georgia (country)
Male silent film actors from Georgia (country)
People's Artists of Georgia
Dramatists and playwrights from Georgia (country)
Theatre directors from Georgia (country)
Translators from Georgia (country)
Male stage actors from Georgia (country)
19th-century male actors from Georgia (country)
20th-century male actors from Georgia (country)
20th-century translators
20th-century dramatists and playwrights from Georgia (country)
19th-century dramatists and playwrights from Georgia (country)
19th-century translators
Dramatists and playwrights from the Russian Empire
ლენტეხის ციხე

ლენტეხის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი ლენტეხის მუნიციპალიტეტის დაბა ლენტეხის ტერიტორიაზე, მდინარეებს ხელედურასა და ლასკადურას ხევებს შორის.
ციხე აშენებულია კლდოვან ბორცვზე. წაგრძელებულია სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ჩრდილო-დასავლეთის მიმართულებით. ბორცვის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ქვედა ნაწილში, ჩანს გალავნის ფრაგმენტები. აქ შედიოდა გარედან ვიწრო, ციცაბო ბილიკი. ბორცვის წვერზე „ზედაციხეა“. მის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში მრავალი სათავსის ფრაგმენტებია. ზოგიერთ მათგანს შერჩენილი აქვს 1-2 მეტრამდე სიმაღლის კედლები, ციხის ცენტრში არის ქვით ამოშენებული ჭა ან ხარო. ციხე ჩრდილო-დასავლეთით მრგვალი გალავნით მთავრდება. ის ექვსმეტრამდე სიმაღლისაა შემორჩენილი. მასალად გამოყენებულია რიყის ქვა, ფლეთილი ქვა, მსხვილი ფიქალი და დუღაბის სქელი ფენა.
რესურსები ინტერნეტში
ლენტეხის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
სოფიო ლარცულიანი

სოფიო ლარცულიანი (დ. 27 სექტემბერი, 1965, სოფელი ორბელი, ცაგერის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.
1999 წელს დაამთავრა თბილისის სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის ქიმია-ბიოლოგიის ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბოლნისის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 27 სექტემბერი
დაბადებული 1965
საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
ცაგერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
სოფიო
Ĥ

Ĥ or ĥ is a letter of some extended Latin alphabets, most prominently a consonant in Esperanto orthography, where it represents a voiceless velar fricative or voiceless uvular fricative . Its name in Esperanto is (pronounced ), or in the Kalocsay abecedary.
It is also used in the revised Demers/Blanchet/St Onge orthography for Chinook Jargon.
In the case of the minuscule, some fonts place the circumflex centered above the entire base letter h, others over the riser of the letter, and others over the shoulder.
{|
|
|-
|ĥ in the fonts Code2000, Sylfaen, Pragmatica Esperanto
|}
History
"Ĥ" was created by adding a circumflex to an ordinary "H". It first appeared as part of the alphabet of the international language Esperanto, with the publication of the Unua Libro on 26 July 1887 marking the beginning of its wider usage. Like all other non-basic Latin letters in the Esperanto alphabet, it was inspired by Western Slavic Latin alphabets (e.g. Czech), but uses a circumflex instead of a caron — most likely to make the orthography appear more international (i.e. less Slavic) and more compatible with French typewriters, which were in general use at the time and had a dead key for the circumflex, allowing it to be typed over any character.
Reported end
⟨Ĥ⟩ was always the least frequent letter in Esperanto orthography, occurring mostly in words with Greek etymologies, where it represented a Romanized chi (in fact its name in the Kalocsay abecedary was most likely inspired by this usage). Since chi is pronounced in most languages, neologistic equivalents soon appeared in which ⟨ĥ⟩ was replaced by ⟨k⟩, such as → ("technology") and → ("chemistry"). Some other replacements followed different patterns, such as → ("Chinese ").
These additions and replacements came very early and were in general use by World War I. Since then, the end of ⟨ĥ⟩ has been often discussed, but has never really happened. In modern times (post-World War II), no new coinages intended to replace words with ⟨ĥ⟩ in them have seen general use, with the notable of exception of for ("chorus"). Some words originally containing a ⟨ĥ⟩ are preferred to existing replacements (old or new), such as vs. ("chaos").
Several words commonly use ⟨ĥ⟩, particularly those not derived from Greek words (("khan"), ("jota"), ("Liechtenstein"), etc.) or those in which there is another word that uses "k" in that context. The latter include:
("echo") ≠ ("beginning")
("Czech") ≠ ("bank check")
("chorus") ≠ ("heart") ≠ ("hour")
Other uses
A 'Ĥ' was used in the stage name of the 1980s Italo disco singer CĤATO.
In quantum mechanics, the Hamiltonian of a system is typically denoted by (where the hat indicates that it is an operator), especially in the Wheeler–DeWitt equation.
Computing codes
See also
Ĉ, Ĝ, Ĵ, Ŝ, Ŭ – the other non-basic Latin letters of the Esperanto alphabet
Ħ
Notes
References
Esperanto letters with diacritics
Latin letters with diacritics
გვიდაქე

გვიდაქე — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, (ქვეშეთის თემი). მდებარეობს მდინარე გვიდაქეს (მთიულეთის არაგვის შენაკადი) ნაპირას, მთიულეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1360 მეტრზე, დუშეთიდან დაშორებულია 56 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 17 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ირაკლი მღებრიშვილი

ირაკლი მღებრიშვილი (დ. 23 აპრილი, 1913, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 11 აგვისტო, 1999) — ქართველ ინჟინერი, ტექნიკის მეცნიერებათა კანდიდატი, საქართველოს უმაღლესი საბჭოს სამი მოწვევის დეპუტატი.
ბიოგრაფია
1939 წელს დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი. 1944–1957 წლებში შრომითი საქმიანობა დაიწყო ხრამის ჰიდროელექტროსადგურის მშენებლობაზე, სადაც მუშაობდა ინჟინრად, სამუშაოთა მწარმოებლად, უბნის უფროსად. იყო სოხუმის, ორთაჭალისა და ტყიბულის ჰიდროელექტროსადგურების მშენებლობების მთავარი ინჟინერი. 1957–1980 წლებში იყო საქართველოს მშენებლობის მინისტრის პირველი მოადგილე, საკავშირო სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტ „საქჰიდროენერგომშენის“ მმართველი, საქართველოს მშენებლობის საქმეთა სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე, საპროექტო-საძიებო ინსტიტუტ „ჰიდროპროექტის“ დირექტორი. წლების განმავლობაში იყო ენერგეტიკული მშენებლობის აქტუალური პრობლემების შემსწავლელი საერთაშორისო და სამამულო კომისიების წევრი-ექსპერტი, ასუანის მაღლივი კაშხლის მშენებლობის კონსულტანტი ეგვიპტის არაბთა რესპუბლიკაში.
მიღებული აქვს მედალი „შრომითი მამაცობისთვის“, ლენინის ორდენი და საქართველოს დამსახურებული ინჟინრის წოდება.
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, გვ.438–439, თბ., 2017.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 23 აპრილი
დაბადებული 1913
გარდაცვლილი 11 აგვისტო
გარდაცვლილი 1999
ქართველი ინჟინრები
მევერიკის ოლქი

მევერიკის ოლქი — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. იგლ-პასი. შეიქმნა 1856 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ტეხასის ოლქები
თანგაალთი

თანგაალთი — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 705 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti
სქოლიო
ყუბის რაიონის სოფლები
ბორის ელცინი

ბორის ელცინი (დ. 1 თებერვალი, 1931, სოფ. ბუტკა, ტალიცის რაიონი, სვერდლოვსკის ოლქი ― გ. 23 აპრილი, 2007, მოსკოვი) — რუსეთის პირველი პრეზიდენტი საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, 1991-1999 წლებში.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1931 წელს სვერდლოვსკის ოლქში. 1955 წელს დაამთავრა კიროვის სახელობის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. სტუდენტობის პერიოდში იგი სერიოზულად იყო გატაცებული კალათბურთით. 1961 წელს გახდა სკკპ-ს წევრი. 1968 წლიდან ჩაება პოლიტიკაში. 1978-88 წლებში იყო სსრკ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. 1985 წლიდან მოღვაწეობს მოსკოვში, ორჯერ იყო არჩეული რუსეთის სახელმწიფოს მეთაურად.
ნაშრომები
Yeltsin, Boris. 'Against the Grain'. London: Jonathan Cape, 1990
Yeltsin, Boris. 'The Struggle for Russia. New York: Times Books, 1994
იხილეთ აგრეთვე
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტია
სსრკ-ის დაშლა
მიხეილ გორბაჩოვი
ვლადიმერ პუტინი
რუსეთის პრეზიდენტი
ლიტერატურა
Aron, Leon. Boris Yeltsin : A Revolutionary Life. Harper Collins (2000). ISBN 0-00-653041-9
O'Clery, Conor. Moscow 25 December 1991: The Last Day of the Soviet Union. Transworld Ireland (2011). ISBN 978-1-84827-112-8
რესურსები ინტერნეტში
Obituary and public tributes on Lasting Tribute
CNN Cold War — Profile: Boris Nikolayevich Yeltsin
Yeltsin and Post-Soviet Problems
რუსეთის პრეზიდენტები
რუსეთის პრემიერ-მინისტრები
დაბადებული 1931
გარდაცვლილი 2007
დაბადებული 1 თებერვალი
გარდაცვლილი 23 აპრილი
1902 წლის გაფიცვის ძეგლი

1902 წლის გაფიცვის ძეგლი — მემორიალური კომპლექსი დონის როსტოვში.მდებარეობს ქალაქის რკინიგზის რაიონში. კომპლექსი აგებულია 1902 წლის როსტოვის გაფიცვის დროს მრავალათასიანი მიტინგის გამართვის ადგილზე. კომპლექსის შემადგენლობაში შედის 1967 წელს გახსნილი ჰორელიეფი და „უწყვეტი თაობის“ სკულპტურული კომპოზიცია, რომელიც გახსნეს 1975 წელს. მემორიალურ კომპლექსს აქვს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
1902 წლის ნოემბრის დასაწყისში ვლადიკავკაზის რკინიგზის მთავარი საამქროს მუშები გაიფიცნენ. კამიშევახის ხევის ტერიტორიაზე მათ მოაწყვეს მრავალათასიანი მიტინგი, სადაც წამოაყენეს როგორც ეკონომიკური, ისე პოლიტიკური მოთხოვნები. ხელისუფლების ძალებთან შეტაკების დროს რამდენიმე მუშა დაიღუპა. გაფიცვა დასრულდა 25 ნოემბერს.
1967 წელს კამიშევახის ხევის ფერდობზე 1902 წლის მოვლენების პატივისცემის ნიშნად დადგეს პანორამული ჰორელიეფი. მასზე გამოსახული იყო მხარდამხარ მდგარი მუშები, მკაცრი სახით და შეკრული მუშტებით. ჰორელიეფთან ახლოს იდგა წარწერა - „1902“. ძეგლის აღმართვა მიეძღვნა ოქტომბრის რევოლუციის 50 წლისთავს. ძეგლის ავტორები იყვნენ მოქანდაკე ე. მირზოევი, არქიტექტორები ი. ზანისი და ლ. იაკონინი.
1975 წელს ჰორელიეფის თავზე აღმართეს კომპოზიცია, რომელიც შედგებოდა ორი მუშის გამოსახულებისაგან. ახალგაზრდა მუშას თავს ზემოთ ეკავა რევოლუციის დროშა, რომელიც მან ჩამოართვა მოხუც დაჭრილ მუშას. ძეგლი განასახიერებს თაობების უწყვეტობას და მუშათა კლასის უძლეველობას. ძეგლის ავტორები იყვნენ მოქანდაკე ა. სკნარინი და არქიტექტორი პ. იბლაკოვი. ძეგლის ძირში მოწყობილია გადასახედი მოედანი.
მემორიალურ კომპლექსს გააჩნდა რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი, მაგრამ 1997 წელს იგი რეგიონალურამდე ჩამოაქვეითეს.
სქოლიო
დონის როსტოვის ძეგლები
Mollacəlilli

Mollacəlilli (known as Yeni Əlibayramlı until 1999) is a village and municipality in the Goygol Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,805.
References
Populated places in Goygol District
Tairov

Tairov, is a village in the Armavir Province of Armenia. Administratively it is subordinate to the community of Parakar and is located 1km east to Parakar. Tairov was founded in 1921.
See also
Armavir Province
References
World Gazeteer: Armenia – World-Gazetteer.com
Populated places in Armavir Province
ფეშქაში

ფეშქაში (< სპარს. ფიშქეშ) — ძღვენი, საჩუქარ-მისართმეველი. სპარსეთში ფეშქაში ფორმალურად ნებაყოფლობითი, ფაქტობრივად კი მოსახლეობის სავალდებულო ფეოდალური და სამოხელეო გამოსაღები იყო. შაჰს ფეშქაშს ამირები და დიდი მოხელეები გადასცემდნენ. ქართულ იურიდიულ აქტებში ტერმინი „ფეშქაში“ გვიანდელ ფეოდალურ პერიოდში მკვიდრდება. ფეშქაში („მართებული ფეშქაში“) რისამე ბოძების წინაპრობას შეადგენდა. ბოძების მოშლა ფეშქაშის ანაზღაურებას იწვევდა. ფეშქაში „სათათრო“ გამოსაღებსაც აღნიშნავდა. „ყეენის ფეშქაში“ საურის საფუძველზე მზადდებოდა. იგი ქალ-ვაჟებისა და სხვა მისართმევლებისაგან შედგებოდა. ქარავანს, რომელსაც ასეთი ფეშქაში მიჰქონდა, „ბარხანა“ ეწოდებოდა.
იხილეთ აგრეთვე
ფეშქაშნივისი
ლიტერატურა
სპარსული სიტყვები