PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ებრაული სამზარეულო

ებრაული სამზარეულო — ერთ-ერთი უძველესი ეროვნული სამზარეულო მსოფლიოში. ებრაული სამზარეულო გამორჩეულია და მდიდარია ბევრი ტრადიციული რეცეპტებით. ისრაელში სამზარეულო ისეთივე მრავალფეროვანია, როგორიც მისი მოსახლეობა.
ერთმანეთს შერწყმულია ე. წ. აშკენაზური (აღმოსავლეთ ევროპული) და სეფარდული ტრადიციული სამზარეულო.
ებრაული კულინარიული კულტურა მჭიდროდ არის გადაჯაჭვული რელიგიურ წეს-ჩვეულებებთან და ათასწლეულების მანძილზე გადაეცემოდა თაობიდან თაობას. სწორედ კულტურათა შერწყმის პროცესში ყალიბდებოდა შედარებით განსხვავებული, მაგრამ მაინც ებრაულ ტრადიციებზე დაქვემდებარებული და დამახასიათებელი კულინარიული რეცეპტები. ასევე შეიძლება ითქვას, რომ ებრაული კულინარია განიცდიდა სხვადასხვა ქვეყნის კულტურის ზეგავლენას, მაგრამ ეს სულაც არ უშლიდა ხელს, რომ შეენარჩუნებინა ტრადიციულობა და გამორჩეული დამახასიათებელი სახე.
ებრაულ კერძებში საკმაო ადგილი უკავია იხვითა და ბატით მომზადებულ კერძებს. ფარშირებული ბატის კისერი, ფარშირებული იხვი და ინდაური ებრაული სადღესასწაულო სუფრის უმთავრესი შემადგენელი ნაწილია. ებრაულ კერძებში, სადაც წარმოდგენილია ფარში, სწორედ მის შემადგენლობაში ხშირად გვხვდება: ბრინჯი, ქიშმიში, სხვადასხვა ჩირი, სტაფილო და სხვა პროდუქტები.
ებრაულ კულინარიაში ძალიან პოპულარულია თევზეულიც. ამ მხრივ გამორჩეულია და ებრაელები კერძებში ძირითადად იყენებენ კობრს, საზანს და ქარიყლაპიას. ებრაელებში განსაკუთრებული მოწონებით სარგებლობს ფარშირებული თევზიც, რომელსაც ყველა ებრაელი დიასახლისი თავისებურად ამზადებს. სხვადასხვანაირად ფარშირებულ თევზს ზოგი ხარშავს, ზოგი წვავს და ზოგიც კი ღუმელში აცხობს.
რაც შეეხება ბოსტნეულისგან დამზადებულ კერძებში გამოირჩევა ციმსი, იგი არის სხვადასხვა ბოსტნეულით, ჩირითა და ფქვილით მომზადებული ბრაწულა, რომელსაც ზოგჯერ მსხალსა და ვაშლსაც უმატებენ. ეს კერძი საკმაოდ სპეციფიკური გემოსია. ხილის, ჩირისა და ბოსტნეულის შერევით მიღებული გემო შედარებით უცხოა.
ებრაული კერძები ძირითადად ოხრახუშით, კამით, ქინძითა და მწვანე ხახვით ზავდება. მოიხმარნენ სხვადასხვა სანელებელსაც, როგორიცაა დარიჩინი, შავი პილპილი და დაფნის ფოთოლი.
ებრაული სამზარეულოს თავისებურებას წარმოადგენს ცომეულისგან მომზადებული მარაგი, რომელიც დიდხანს ძლებს. ცომეულში ებრაელები ხშირად იყენებენ მანანის ბურღულს.
ცალკე განხილვის საგანია მაცა. უმარილოდ, ხორბლის ფქვილისა და წყლისაგან მომზადებული თხელი ხმელი ფირფიტები, რომელსაც მაცას უწოდებენ და მაცასგან დამზადებული ფქვილი - მაცამელი ებრაული სარიტუალო პურობის განუყოფელი ნაწილია. მათ ებრაელები მიირთმევენ პასექის დღესასწაულზე, ვინაიდან ამ დროს აკრძალულია საფუარზე დამზადებული პროდუქტების მიღება. მაცას ფირფიტებს დანამავენ მდუღარე წყლით, მოასხამენ კვერცხს, გამოაცხობენ და ასე მომზადებულ მაცას მიირთმევენ პურის ნაცვლად.
ებრაული სადღესასწაულო კერძია ყალია, რომელსაც საგულდაგულოდ ამზადებენ, ძირითადად იხვის ხორცისგან. მსხვილად დაჭრილ ნაჭრებს თავისსავე ცხიმში თუშავენ, ამატებენ წყალს, აყრიან ბლომად გარჩეულ ბროწეულს, ხახვს და ხორცი რომ მომზადდება, კერძი მზადაა. საქართველოში მცხოვრები ებრაელები ამ კერძს ხშირად უმატებენ დაფნის ფოთოლს.
რესურსები ინტერნეტში
ებრაული სამზარეულო
სამზარეულო
ებრაული სამზარეულო
ებრაული სამზარეულო
მარია იოზეფა საქსონიელი (1867-1944)

მარია იოზეფა საქსონიელი (1867-1944)
მარია იოზეფა საქსონიელი (დ. 31 მაისი, 1867, დრეზდენი, საქსონია, გერმანია — გ. 28 მაისი, 1944, ერლანგენი, ბავარია, გერმანია) — ვეტინთა დინასტიის წარმომადგენელი. საქსონიის მეფე გეორგისა და მარია ანა პორტუგალიელის ასული. ავსტრიის ერცჰერცოგ ოტო ფრანცის ცოლი, ავსტრია-უნგრეთის იმპერატორ კარლ I-ის დედა.
ბიოგრაფია
მარია იოზეფა დაიბადა 1867 წლის 31 მაისს დრეზდენში. იგი იყო საქსონიის მეფე გეორგისა და მისი მეუღლის, ინფანტა მარია ანა პორტუგალიელის ქალიშვილი. მისი გაჩენისას ტახტზე ჯერ კიდევ ბიძამისი, ალბერტი იჯდა, რომელიც ქვეყანას 1902 წლამდე მართავდა.
1884 წელს დედამისი გარდაიცვალა, თუმცა მალევე, 1886 წლის 2 ოქტომბერს, 19 წლის ასაკში, მარია იოზეფა დააქორწინეს ერცჰერცოგ ოტო ფრანც ავსტრიელზე (მეტსახელად სიმპათიური), იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ის ძმისწულსა და სარაევოში მოკლულ ფრანც ფერდინანდის ძმაზე.
მათი ქორწინება უბედური იყო, რადგანაც ოტო ფრანცმა მასზე იძულებით იქორწინა, რათა მემკვიდრე გაეჩინა და საქსონიასთან არსებული ალიანსი შეენარჩუნებინა. ამის გამო ერცჰერცოგი მარია იოზეფას გამუდმებით ღალატობდა და სამეფო კარზე თითქმის არასოდეს იყო. ღრმადმორწმუნე მარია იოზეფას კი ეს ახარებდა კიდეც, რადგან მისი არყოფნა შესაძლებლობას აძლევდა, რომ „ვაჟები მამის მავნე ზემოქმედებისაგან“ დაეცვა. ცნობილია ისიც, რომ საბოლოოდ მარია იოზეფამაც გააბა რომანი, მისი რჩეული კი ცნობილი ავსტრიელი მსახიობი, ოტო ტრესლერი იყო, რომელიც პირდაპირ სასახლეში სტუმრობდა ხოლმე მას.
1906 წელს ოტო ფრანცი სიფილისით გარდაიცვალა. აღსანიშნავია, რომ მარია იოზეფა დიდ ხანს და მძიმედ გლოვობდა მას, რამაც გარშემომყოფთა გაოცება გამოიწვია, მათი ცოლქმრული ურთიერთობიდან გამომდინარე. დაქვრივების შემდეგ იგი ტრესლერსაც დაშორდა.
1914 წელს მისი მაზლის მკვლელობის გამო იწყება პირველი მსოფლიო ომი. 1916 წელს გარდაიცვალა იმპერატორი ფრანც იოზეფიც, ამგვარ პირობებში კი ახალი იმპერატორი მარია იოზეფას ვაჟი, კარლ I გახდა. ომის დროს იგი ვენაში, ავგარტენის სასახლეში ცხოვრობდა.
1919 წელს ავსტრია-უნგრეთის იმპერია დაიშალა, მონარქია დაემხო და მისმა ვაჟმაც ცოლთან, იმპერატრიცა ზიტა დე ბურბონ-პარმელთან ერთად დატოვა სამშობლო და ემიგრაციაში წავიდა ავსტრიაში. იგი მათ გაჰყვა და შვეიცარიაში დასახლდა. უკვე 1921 წლიდან მარია იოზეფა გერმანიაში გადადის საცხოვრებლად.
აღსანიშნავია, რომ იგი მოესწრო კარლის გარდაცვალებასაც და მეორე მსოფლიო ომის დაწყებასაც. მარია იოზეფა საქსონიელი გარდაიცვალა 1944 წლის 28 მაისს ერლანგენში, გერმანიაში, 76 წლის ასაკში. იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს ვენაში, საიმპერატორო მავზოლეუმში.
შვილები
მარია იოზეფას ქმართან მხოლოდ ორი ვაჟი ჰყავდა:
კარლ I ფრანცი (1887-1922), ავსტრია-უნგრეთის უკანასკნელი იმპერატორი, ცოლად შეირთო პრინცესა ზიტა დე ბურბონ-პარმელი, რომელთანაც შეეძინა შვილები;
მაქსიმილიან ევგენი (1895-1952), ცოლად შეირთო პრინცესა ფრანცისკა ჰოენლოჰ-ვალდენბურგ-შილინგსფიურსტელი, რომელთანაც შეეძინა ორი ვაჟი;
წინაპრები
</center>
ლიტერატურა
Robert Seydel: Die Seitensprünge der Habsburger. Ueberreuterverlag Wien, 2005
დაბადებული 31 მაისი
დაბადებული 1867
გარდაცვლილი 28 მაისი
გარდაცვლილი 1944
ვეტინები
დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები
წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები
Otmanoba

Otmanoba (also, Atmanly) is a village and municipality in the Zardab Rayon of Azerbaijan. It has a population of 753.
References
Populated places in Zardab District
გოლომიანკა

გოლომიანკა — ცოცხლადმშობი თევზების გვარი ქვაქვეშიასებრთა ოჯახისა. აქვთ მოვარდისფრო შიშველი სხეული. მუცლის ფარფლი არ აქვთ. მკერდის ფარფლი ძალიან გრძელია. ცნობილია 2 სახეობა: დიდი გოლომიანკა (Comephorus baicalensis) და პატარა გოლომიანკა (Comephorus dybowskii). დიდი გოლომიანკას სხეულის სიგრძე 19 სმ აღწევს. ცხიმიანია, ჩვეულებრივ, ბინადრობს წყლის სქელ ფენებში. 800 მ-ზე უფრო ღრმად არ გვხვდება. პატარა გოლომიანკას სხეულის სიგრძე 15 სმ აღწევს. უმეტესწილად გვხვდება 250-500 მ სიღრმეზე, ღამით 50-100 მ-მდე. ზოგჯერ ჩადის 1 კმ სიღრმეზეც კი. ორივე სახეობა ცოცხლადმშობია. ბაიკალის ენდემური ფორმებია. სარეწაო მნიშვნელობა არა აქვთ.
რესურსები ინტერნეტში
ქვაქვეშიასებრნი
Santa Terezinha de Goiás

Santa Terezinha de Goiás is a municipality in north Goiás state, Brazil. Santa Terezinha is sometimes written as "Santa Teresinha".
Location
Santa Terezinha is in the extreme north of the state, 174 km. southwest of Porangatu. It is 66 km. west of the important BR-153 highway.
Highway connections from Goiânia are made by GO-080 / Nerópolis / São Francisco de Goiás / BR-153 / Jaraguá / Rianápolis / Rialma / GO-336 / Itapaci / GO-154 / Pilar de Goiás.
Santa Terezinha de Goiás is bordered by the following municipalities:
north: Campos Verdes de Goiás and Mara Rosa
south: Guarinos
east: Uruaçu
west: Crixás
Political information
Mayor: Vitalino da Silva Muniz (January 2005)
City council: 09
Eligible voters: 8,998 (December/2007)
Demographics
Population density: 9.61 inhabitants/km2 (2007)
Urban population: 8,673 (2007)
Rural population: 2,885 (2007)
Population change: 1.37% 1996/2007
The economy
The economy is based on modest agriculture, cattle raising, services, public administration, and small transformation industries.
Industrial units: 18 (2007)
Retail units: 111 (2007), employing 275 workers in 2005
Financial institutions: Banco do Brasil S.A. - Bradesco S.A. (01/06/2005)
Automobiles: 567 (2007)
Agricultural data (2006)
Farms: 691
Total agricultural area: 66,678 hectares
Permanent planted area: 2,297 hectares
Temporary planted area: 3,441 hectares
Natural pasture: 43,488 hectares
Woodland and forest: 15,177 hectares
Workers related to the farm owner: 1,609
Workers not related to the farm owner: 188 (IBGE)
Cattle herd: 77,000 head (2006)
Main crops: rice (280 hectares), bananas, beans, manioc, corn (900 hectares), palm hearts and coconut
Education
Schools: 11 with 3,503 students
Higher education: campus of the Estadual de Goiás
Adult literacy rate: 83.0% (2000) (national average was 86.4%)
Health
Hospitals: 1
Hospital beds: 43
Ambulatory clinics: 5
Infant mortality rate: 27.56 (2000) (national average was 33.
Municipal Human Development Index
MHDI: .721
State ranking: 171 (out of 242 municipalities in 2000)
National ranking: 2,607 (out of 5,507 municipalities in 200
Seplan Economic Development Index'''
The ranking was 168 out of 246 municipalities.
Seplan Social Development Index
The ranking was 101 out of 246 municipalities.
See also
List of municipalities in Goiás
Microregions of Goiás
References
Frigoletto
Municipalities in Goiás
აბულეთის სამონასტრო კომპლექსი

აბულეთის სამონასტრო კომპლექსი მდებარეობს საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, მცხეთის მუნიციპალიტეტში, მის დასავლეთით 11 კმ–ში მდებარე სოფელ სათოვლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, აბულეთის ბორცვზე, მდინარე ხეკორძულას მარჯვენა შენაკადის, ე.წ. ზარიძეების წყლის სათავესთან, ადგილ ნაბაღრებში.
კომპლექსის შემადგენლობაში შედის წმინდა გიორგის დიდი და მცირე ეკლესიები, სვეტი, ქვაყუთები, ორმოსამარხები, სათავსები და სხვადასხვა შენობათა ნაშთები.
წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია თარიღდება XI საუკუნით. 1977-1981 წლებში ჩატარდა არქეოლოგიოური გათხრები, ბორცვის თხემზე და მის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ფერდზე აღმოჩენილ იქნა 2 სათავსი, თორმეტი ქვაყუთი და ორი ორმოსამარხი. ისინი თარიღდება ძვ. წ. I ათასწლეულის პირველი ნახევრით, ადრინდელი, განვითარებული და გვიან ფეოდალური ხანით.
აბულეთის სამონასტრო კომპლექსი მცხეთა–თბილისის ეპარქიის დაქვემდებარებაშია.
ლიტერატურა
მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჰორ აჰა

ჰორ აჰა — ეგვიპტის ფარაონი I დინასტიიდან ძვ. წ. XXX საუკუნეში.
გვიანდელი წყაროები აჰას მინას სახელით იცნობენ და მის მმართველობას უკავშირებენ ქვეყნის გაერთიანებას — ზემო ეგვიპტის მიერ ქვემო ეგვიპტის დაპყრობას. თუმცა ეს გაერთიანება რამდენიმე თაობის წინ მოხდა. სამაგიეროდ, მეორე ქმედება, რომელსაც აჰას აწერენ მართლა მას ეკუთვნის - ეგვიპტის პირველი დედაქალაქის მემფისის დაარსება. ჰეროდოტეს თანახმად, აჰამ დამბის მეშვეობით ნილოსის დინება შეცვალა და ძველი კალაპოტის ადგილზე ააშენა ქალაქი. ეს მოვლენა გახდა შთამომავლებისთვის პირველი დინასტიის მმართველობის დასაწყისი.
ლიტერატურა
Рыжов, K. (2001). Энциклопедия - Все монархи мира - Древний Восток. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0829-6
ეგვიპტის პირველი დინასტიის ფარაონები
Pleurotomella parella

Pleurotomella parella — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Kia Motors Slovakia

Kia Motors Slovakia — კორეული საავტომობილო კომპანია Kia Motors-ის ქარხანა, რომელიც მდებარეობს სლოვაკეთის ქალაქ ჟილინაში. ქარხნის მშენებლობა 2004 წლის ოქტომბერში დაიწყო და 2005 წლის დეკემბერში დასრულდა. 2006 წლის ივნისში ქარხანამ საცდელ რეჟიმში დაიწყო ფუნქციონირება. პირველი ავტომობილის აწყობა 2006 წლის 7 დეკემბერს დასრულდა.
საწარმო ამჟამად შემდეგი მოდელის ავტომობილებს უშვებს:
Kia cee’d (ხუთკარიანი) 2006 წლის დეკემბრიდან
Kia Sportage 2007 წლის ივნისიდან
Kia cee’d_sw (უნივერსალი) 2007 წლის ივლისიდან
Kia pro_cee’d (სამკარიანი) 2007 წლის ოქტომბრიდან
Hyundai ix35 (ხუთკარიანი უნივერსალი) 2010 წლის იანვრიდან
ქარხნის საწარმოო სიმძლავრე წელიწადში 300 000 ავტომობილს უდრის. 2008 წელს Kia Motors Slovakia-მ 201 507 ავტომობილი გამოუშვა, რაც 2007 წლის მაჩვენებელზე 38%-ით მეტი იყო. 2006-2008 წლებში ქარხანამ სულ 360 623 ავტომობილი გამოუშვა. Kia Motors Slovakia ძრავების ერთადერთი მწარმოებელია სლოვაკეთში. ქარხანაში ოთხი ტიპის ძრავები იწარმოება: ბენზინის ძრავა (1,4 ლ და 1,6 ლ) და დიზელის ძრავა (1,6 ლ და 2,0 ლ). 2008 წელს ძრავების წარმოების მაჩვენებელმა 176 126 ერთეული შეადგინა, რაც 2007 წლის მაჩვენებელზე 54%-ით მეტი იყო. 2008 წლის მდგომარეობით საწარმოში დასაქმებული იყო 2 700 ადამიანი. Kia Motors Slovakia-ს შემოსავალმა 2008 წელს 1 504,6 მილიონი სლოვაკური კრონა შეადგინა, რაც წინა წლის მაჩვენებელზე 69%-ით მეტი იყო.
2009 წლის ბოლოსათვის ქარხანამ მე-500 000 ავტომობილი გამოუშვა. ეს ავტომობილი Kia cee’d_sw აღმოჩნდა, რომელიც თეთრი ფერისაა და აღჭურვილია დიზელის ძრავითა და მექანიკური სიჩქარეთა გადაცემის კოლოფით. ის ქალაქ მარტინში მდებარე ტრანსპლანტოლოგიის ცენტრს გადაეცა. 2010 წლის 15 იანვარს დაიწყო ავტომანქანა Hyundai ix35-ის წარმოება, რომელიც Kia Motors Slovakia-ს მიერ წარმოებული მესამე მოდელი გახდა.
2009 წელს Kia Motors Slovakia-მ 150 000-ზე მეტი ავტომობილი გამოუშვა. ქარხნის პროდუქციის 38%-ზე მეტს Kia cee’d-ის ხუთკარიანი ვერსია წარმოადგენს. 2009 წელს საწარმოში გამოშვებული ავტომობილების 21% რუსეთში გავიდა ექსპორტზე. 2009 წელს Kia Motors Slovakia-მ 243 000-ზე მეტი ძრავა გამოუშვა, რაც 2008 წლის მაჩვენებელზე 37%-ით მეტი იყო. წარმოებული ძრავების რაოდენობის ზრდა ასევე განაპირობა სამ სმენაში მუშაობის რეჟიმმა, რომელიც პროდუქციის ნოშოვიცეში მდებარე ჩეხური ქარხნის Hyundai Motor Manufacturing Czech-ისთვის მიწოდებით იყო გამოწვეული. ადრე წარმოებული ძრავების გარდა დაიწყო ახალი 1,4 ლიტრიანი დიზელის ძრავების წარმოებაც.
იხილეთ აგრეთვე
Kia Motors
რესურსები ინეტრნეტში
Kia Motors-ის ოფიციალური საიტი
Kia Motors Slovakia-ს საიტი
სქოლიო
სლოვაკეთის საწარმოები
სლოვაკეთის კომპანიები
NGC 7541

NGC 7541 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1785 წლის 30 აგვისტო. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
ბუხაიძე

ბუხაიძე
საკუთარი სახელი ბუხაიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ლაშარ ბუხაიძე — მოქანდაკე
მიხეილ ბუხაიძე — საბჭოთა არმიის კაპიტანი
ქართული გვარები
ლიბერიის ჰიმნი

ლიბერიის ჰიმნი
„All Hail, Liberia, Hail!“ „“) — ლიბერიის ეროვნული ჰიმნი. ტექსტის ავტორია ლიბერიის მესამე პრეზიდენტი, დენიელ ბეშიელ უორნერი. მუსიკის ავტორი — ოლმსტიდ ლუკა.
ტექსტი
All hail, Liberia, hail! (All hail!)
All hail, Liberia, hail! (All hail!)
This glorious land of liberty
Shall long be ours.
Though new her name,
Great be her fame,
And mighty be her powers,
And mighty be her powers.
In joy and gladness
With our hearts united,
We'll shout the freedom
Of a race benighted,
Long live Liberia, happy land!
A home of glorious liberty,
By God's command!
A home of glorious liberty,
By God's command!
All hail, Liberia, hail! (All hail!)
All hail, Liberia, hail! (All hail!)
In union strong success is sure.
We cannot fail!
With God above
Our rights to prove,
We will o'er all prevail,
We will o'er all prevail!
With heart and hand our country's cause defending,
We'll meet the foe with valour unpretending.
Long live Liberia, happy land!
A home of glorious liberty,
By God's command!
A home of glorious liberty,
By God's command!
რესურსები ინტერნეტში
აუდიოჩანაწერი და ტექსტი
MIDI ვერსია
ეროვნული ჰიმნები
ლიბერიის ეროვნული სიმბოლოები
ვოლვი

ვოლვი — ტბა საბერძნეთში. მდებარეობს ქალკედონის ნახევარკუნძულზე, ქალაქ სალონიკიდან აღმოსავლეთით. გაწოლილია დისორის მთების სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 37 მ სიმაღლეზე. სარკის ფართობით საბერძნეთის მეორე ტბაა. ზედაპირის ფართობი 70 კმ², მოცულობა 0,94 კმ³, სიგრძე 21 კმ, უდიდესი სიღრმე 23 მ. წყალშემკრები აუზის ფართობი 1247 კმ². ტექტონიკური წარმოშობისაა.
ვოლვი გაწოლილია კორონიის ტბის აღმოსავლეთით, რომელთანაც წყლის ნაკადითაა დაკავშირებული. წყლის საშუალო ტემპერატურა 6,8°C, მაქსიმალური 29°C. ტბა მდიდარია თევზით. მოიპოვება დაახლოებით 20-მდე სახეობის თევზი, რომელთაგან ერთი ენდემური სახეობისაა. ტბის გარშემო ბინადრობს დაახლოებით 200-მდე სახეობის ფრინველი.
იხილეთ აგრეთვე
საბერძნეთის ტბების სია
რესურსები ინტერნეტში
ტბა ვოლვი
საბერძნეთის ტბები
ვახჯირის უღელტეხილი

ვახჯირის უღელტეხილი — მდებარეობს ვახანის დერეფნის აღმოსავლეთ ბოლოში ჰინდუქუშზე. ის ავღანეთსა და ჩინეთს შორის არსებული ერთადერთი უღელტეხილია, აკავშირებს ვახანს ტახკორგი-ტაჯიკის ავტონომიურ ოლქთან სინძიანში. უღელტეხილის სიმაღლეა 4,923 მეტრი, თუმცა არ წარმოადგენს საზღვრის გადაკვეთის ოფიციალურ წერტილს. ჩინეთი მას ვახჯირის სამხრეთ უღელტეხილს (南瓦根基达坂) უწოდებს, რადგან ჩინეთის მხარეს ასევე ჩრდილოეთი უღელტეხილიც არსებობს.
მიმოხილვა
ვახჯირის უღელტეხილს სამანქანო გზა არ კვეთს. ჩინეთის მხრიდან მიმდებარე რეგიონში შესვლა მხოლოდ სამხედრო პირებისთვისაა ნებადარტული. ჩინეთმა მთელი საზღვრის გასწვრივ, 92 კილომეტრის სიგრძეზე მავრთულ ხლართის ღობე გაავლო. ურელტეხილიდან 20 კილომეტში აღმოსავლეთით მდებარეობს სასაზღვრო საგუშაგო. 2009 წელს ჩინეთის სახლახო რესპუბლიკის თავდაცვის სამინისტრომ მესაზღვრეებისთვის საზღვრიდან 10 კილომეტრში სამხედრო გზის მშენებლობა დაიწყო. გზა ტაღდუმბაშ პამირის ხეობას მიუყვება და 80 კილომეტრში ყარაყორუმის გზატკეცილს უერთდება. ვახჯირის უღელტეხილის აღმოსავლეთიტ ჩინეთის მხარეს მდებარე მთლიანი ხეობა ვიზიტორებისთვის დაკეტილია, თუმცა ადგილობრივ მაცხოვრებლებს და მწყემსებს ტერიტორიაზე გადაადგილების უფლება აქვთ.
ავღანეთის მხარეს უახლოეს გზას სარჰადისკენ მიმავალი გრუნტის გზა წარმოადგენს, რომელიც უღელტეხილს დაახლოებით 100 კილომეტრის სიგრძის ბილიკებით უკავშირდება. უღელტეხილთან ახლოს 4,554 მეტრზე არის ყინულის გამოქვაბული, საიდანაც მდინარე ვახჯირი იღებს სათავეს და საბოლოოდ ამუდარიაში ჩედინება. ამიტომ ამ გამოქვაბულს ხანდახან ამუდარიას სათავედაც მიიჩნევენ. დაახლოებით 20 კილომეტრის მოშორებით არის პაკისტანისკენ მიმავალი უღელტეხილი დილისანგი.
ისტორია
ვახჯირის უღელტეხილი ისტორიული აბრეშუმის დიდი გზის ნაწილია. ითვლება, რომ ამ გზით დაახლოებით 649 წელს დაბრუნდა ჩინეთში დიდი ბუდისტი პილიგრიმი სუანცზანი.
ძირითადად უღელტეხილი წელიწადის განმავლობაში 5 თვე მიუწვდომელია, და დანარჩენი დროის განმავლობაშიც ხანდახან იკეტება. რელიეფი არის ძალიან რთული, თუმცა აურელ სტეინის ჩანაწერების მიხედვით ურელტეხილის მისადგომი ძალიან მარტივია. უღელტეხილის უცხოელების მიერ გავლის რამდენიმე ჩანაწერი არსებობს.
ისტორიულად უღელტეხილი ბადახშანსა და იარკენდს შორის სავაჭრო გზას წარმოადგენდა, რომელსაც ბაჯაურის ვაჭრები იყენებდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ მარკო პოლო უღელტეხილს სახელით არ მოიხსენიებს სავარაუდოდ მანაც გაიარა ამ მარშუტით. შემდეგი ევროპელი ვინც 1602-1606 წლებში უღელტეხილი გადაკვეთა იყო იეზუიტი პორტუგალიელი მღვდელი ბენტო დი გიოში. სემდგომი ჩანაწერები უკვე XIX საუკუნის ბოლოს დიდი თამაშის სახელით ცნობილი პოლიტიკური მოვლენების დროს ჩნდება. 1868 წელს ინდოეთის დიდი ტრიგონომეტრიული გამოკვლევის თანამშრომელმა პანდიტმა (მზვერავი) სახელად მირზა გაიარა. შემდეგ იყვნენ ბრიტანელი სამხედრო პირები 1874, 1891, 1894 და 1906 წლებში. ბოლო ევროპელი რომელმაც აღნიშნულ მარშუტზე 1947 წელს გაიარა იყო ინგლისელი მკვლევარი ბილ ტილმანი.
რესურსები ინტერნეტში
Wakhan & the Afghan Pamir - In the footsteps of Marco Polo
სქოლიო
ავღანეთის უღელტეხილები
ჩინეთის უღელტეხილები
Monte Perdido

Monte Perdido (in Spanish; Mont Perdu in French; Mont Perdito in Aragonese;all four meaning lost mountain) is the third highest mountain in the Pyrenees. The summit of Monte Perdido (3355 m), located in Spain, lies hidden from France by the seemingly impenetrable peaks of the Cirques of Gavarnie and Estaubé. It stands in the north of Huesca province. The mountain forms part of the Monte Perdido Range and is located in the Ordesa y Monte Perdido National Park, in the western part of the Pyrenees, in the community of Aragon, Spain.
Description
Monte Perdido Glacier, located on the north-facing slope of Monte Perdido, is the third-largest glacier in the Pyrenees. It is surrounded by vertical cliffs up to 800m in height. Similar to most European glaciers, the Monte Perdido Glacier has been shrinking since the Little Ice Age, and since 1981, the glacier has lost 48 hectares of surface area. The rate of retreat is continuing to accelerate due to the effects of global climate change.
Access to the mountain is easier from Spain than from France. The route starts near the village of Torla, Aragon, at the Ordesa Valley and ascends the Cirque de Soaso towards the Refuge of Góriz before the stiff climb to the summit. It is a dangerous climb with snow.
National park
Monte Perdido is the centrepiece of the Spanish Ordesa y Monte Perdido National Park which was established in 1918 with just 21 square kilometres/hectares of land. In the 1970s work began to build a dam in the nearby Añisclo Canyon with the objective of creating hydroelectric energy but institutions and citizens demonstrated against this and succeeded in stopping it. In 1982 the park was expanded significantly to 156 square kilometres/hectares and now incorporates the whole of the Añisclo Canyon. There are more than 1,500 species of flowers, 171 species of birds, 32 different mammals and 8 types of reptile in the Ordesa. Among these is the lammergeier (bearded vulture) with a 3-metre wingspan. The Pyrenees is one of the few places in Europe where these birds can be seen.
Because of its imposing landforms, the national park was inscribed on the UNESCO World Heritage List in 1997 as part of the Pyrénées – Mont Perdu World Heritage Site.
See also
List of mountains in Aragon
List of Pyrenean three-thousanders
References
External links
Normal route and Escaleras route to climb Monte Perdido komandokroketa.org, retrieved 2013-08-20
"Glaciar de Monte Perdido - Gavarnie and Monte Perdido Massif" swisseduc.ch, retrieved 2013-08-20
Mountains of Aragon
Mountains of the Pyrenees
Pyrenean three-thousanders
World Heritage Sites in France
Mountains partially in France
Tourist attractions in Occitania (administrative region)
World Heritage Sites in Spain
ნურისტანის პროვინცია

ნურისტანის პროვინცია (პუშტუ نورستان‎, დარიنورستان — Nurestān) — ისტორიული რეგიონი ავღანეთისა და პაკისტანის საზღვარზე. დღეისათვის ავღანეთის პროვინცია (ვილაიეთი). ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი პარუნი.
გეოგრაფია
ნურისტანი მდებარეობს ჰინდუქუშის ქედების სამხრეთით. ხეობებში უამრავი სასარგებლო მცენარეული იზრდება. კერძოდ, კოწახური, ქაცვი, მოცხარი, ვერხვი, თუთა. არის ჰიმალაური კედარის და ფიჭვის წიწვოვანი ტყეები. გვხვდება ფოთლოვანი ჯიშები: ბერძნული თხილი, კუნელი, მუხა.
ისტორია
XX საუკუნის დასაწყისამდე უწოდებდნენ კაფირისტანს („ურწმუნოთა ქვეყანას“), რამდენადაც მისი მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი შეადგენდა პოლითეიზმის მიმდევრებს. დღეისათვის ისინი მოქცეული არიან ისლამზე.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ნურისტანის პროვინცია იყოფა 8 ვიაიეთად:
ბაგრი მატა (Bargi Mata)
ვაიგალი (Waygal)
ვამა (Wama)
დუ-აბი (Du Ab)
კადმეში (Kamdesh)
მანდოლი (Mandol)
ნუგრამი (Nurgram)
პარუნი (Parun)
მოსახელობა და ენა
პროვინციის მოსახლეობა 2007 წლის აღწერის მონაცემებით 132 000 ადამიანია. რეგიონის სახელწოდების მიხედვით, აქ გავრცელებულია ინდოევროპული ოჯახის ინდოარიული შტოს ნურისტანული ენები.
იხილეთ აგრეთვე
ავღანელები
ინდო-ბერძნული სამეფო
რესურსები ინტერნეტში
ავღანეთის პროვინციები
ავღანეთის პროვინციები
ნურისტანის პროვინცია
ავღანეთის მთებში
ლიტერატურა
ნ. ი. ვავილოვი. ”ხუთი კონტინენტი”. მოგზაურობა ნურისტანში. — 1987 წ.
ავღანეთის პროვინციები
ვაჟა იაკობიძე

ვაჟა იაკობიძე (დ. 17 ოქტომბერი, 1933 — გ. 18 ივლისი, 2015) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხულოს მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
ვაჟა იაკობიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 17 ოქტომბერი
დაბადებული 1933
გარდაცვლილი 2015
გარდაცვლილი 18 ივლისი
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
შალაური

შალაური
ტოპონიმი შალაური შეიძლება აღნიშნავდეს:
შალაური — სოფელი თელავის მუნიციპალიტეტში.
შალაური — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში.
ოქროს გლობუსის მე-60 დაჯილდოება

ოქროს გლობუსის მე-60 დაჯილდოება გაიმართა 2003 წლის 19 იანვარს.
კინო
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ოქროს გლობუსი
Lasioglossum pertribuarium

Lasioglossum pertribuarium — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1935 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
pertribuarium