The Endless River

The Endless River — ბრიტანული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის მეთხუთმეტე და უკანასკნელი სტუდიური ალბომი. იგი ჩაწერილია დეივიდ გილმორის, მარტინ გლოვერის, ენდი ჯექსონის და ფილ მანზანერას პროდიუსერობით. გამოიცა ლეიბლებზე Parlophone და Columbia Records, 2014 წლის 7 და 10 ნოემბერს. The Endless River 1994 წლის The Division Bell-ის შემდეგ პინკ ფლოიდის პირველი სტუდიური ალბომია. იგი აგრეთვე არის კლავიშისტ რიჩარდ რაიტის გარდაცვალების შემდეგ ჩაწერილი პირველი ალბომი და მესამე, რომელიც ჯგუფმა როჯერ უოტერსის წასვლის შემდეგ გამოუშვა.
The Endless River აღწერილია, როგორც „გედის სიმღერა“ და ძირითადად წარმოადგენს ინსტრუმენტული, ემბიენტური მუსიკის კრებულს. იგი იწერებოდა 2013-2014 წლებში და ნაწილობრივ ეფუძნება გამოუცემელ მასალას, რომელიც ჯგუფს დარჩა The Division Bell-ის 1994 წელს ჩაწერის შემდეგ და თავდაპირველად ცნობილი იყო, როგორც The Big Spliff. ალბომის გარეკანზე გამოყენებული ნახატი ეკუთვნის მხატვარ აჰმედ ემად ელდინს, გარეკანის დიზაინი - სტუდიას Stylorouge, ხოლო სამხატვრო ხელმძღვანელი არის ობრი პაუელი.
ოფიციალურ გამოცემამდე ერთი კვირით ადრე The Endless River-მა დაამყარა Amazon UK-ის ყველა დროის რეკორდი და იქცა ამ საიტზე ყველა დროის ყველაზე გაყიდვად ალბომად.
წარმოშობა
ერთ-ერთი დამაარსებლის, როჯერ უოტერსის 1985 წელს წასვლის და მისი მხრიდან ჯგუფის დაშლის მცდელობის შემდეგ, როდესაც მან პინკ ფლოიდს „ამოწურული ძალა“ უწოდა, გიტარისტმა დეივიდ გილმორმა განაგრძო ჯგუფის დრამერ ნიკ მეისონთან ერთად მართვა. მიუხედავად იმისა, რომ კლავიშისტი რიჩარდ რაიტი ალბომ The Wall-ის ჩაწერის დროს გაგდებული იქნა პინკ ფლოიდიდან, გილმორმა და მეისონმა იგი უოტერსის წასვლის შემდეგ კვლავ მიიწვიეს. იმ დროისთვის, როდესაც ჩაიწერა მე-14 სტუდიური ალბომი, 1994 წლის The Division Bell, იგი კვლავ იქცა ჯგუფის სრულუფლებიან წევრად. ჯგუფმა გილმორის ლიდერობით ორი ალბომი ჩაწერა, აქედან პირველი იყო 1987 წლის A Momentary Lapse of Reason. ალბომის შექმნისას მიზანი იყო „ადრეული, ტექსტისა და მუსიკის“ შორის არსებული ბალანსის შენარჩუნება. გილმორი ამტკიცებდა, რომ „The Dark Side of the Moon და Wish You Were Here წარმატებული იყო არა როჯერის წვლილის გამო, არამედ იმიტომ, რომ მუსიკასა და ტექსტს შორის უფრო სწორი ბალანსი იყო (ვიდრე შემდგომ ალბომებზე)“.
მიუხედავად იმისა, რომ ალბომს გამოსვლისთანავე არაერთგვაროვანი კრიტიკული შეფასება ხვდა წილად, მან ისეთივე მეინსტრიმული ყურადღება გამოიწვია, როგორც წინამორბედებმა, ავიდა რა ბრიტანეთის ალბომების ჩარტის და ბილბორდის #3 პოზიციებზე.
The Division Bell, გილმორის ხელმძღვანელობით გამოცემული მეორე ალბომი The Endless River-ამდე უკანასკნელ სტუდიურ ალბომად რჩებოდა. მიუხედავად იმისა, რომ მან არაერთგვაროვანებიდან უარყოფით შეფასებებამდე მიიღო, ბრიტანეთსა და აშშ-ში #1 ადგილზე აღმოჩნდა. ალბომში რიჩარდ რაიტის უფრო მეტი წვლილი აღინიშნა, იმის გათვალისწინებით, რომ წინა სამ ალბომზე მისი, როგორც მუსიკის თანაავტორის როლი არ ყოფილა. ამასთან, მან 1975 წლის Wish You Were Here-ის შემდეგ არა მხოლოდ თანაავტორის სახით მითითება მიიღო, არამედ 1973 წლის შემდეგ ჩაწერა პირველი სიმღერა წამყვანი ვოკალით. გილმორის თხოვნით, პინკ ფლოიდი ყოველგვარი განცხადებების გარეშე ტურნეს The Division Bell შემდეგ დაიშალა, რითაც დაასრულა თითქმის 30 წლიანი არსებობა მუსიკალურ ინდუსტრიაში.
რიჩარდ რაიტმა 1996 წელს ჩაწერა და გამოსცა Broken China. ეს კონცეპტუალური ალბომი, ძირითად დაწერილი ენტონი მურის თანამონაწილეობით შინეიდ ო’კონორის ვოკალების დამატებით, შეუმჩნეველი დარჩა, თუმცა გარკვეული დროის შემდეგ კრიტიკოსების მიერ დადებითად იქნა შეფასებული. რაიტი გილმორს დაეხმარა 2006 წელს ალბომის On an Island ჩაწერისას და მონაწილეობდა მის იმავე წელს გამართულ ტურნეში. იგი გარდაიცვალა 2008 წლის 15 სექტემბერს, 65 წლის ასაკში, კიბოს უცნობი ფორმით. სიდ ბარეტის შემდეგ იგი იყო ჯგუფის მეორე გარდაცვლილი დამაარსებელი წევრი. გილმორმა, მეისონმა და უოტერსმა საკუთარი მოგონებები და განცდები გამოხატეს სპეციალური განცხადებებით. სხვადასხვა მუსიკოსებმა, როგორიც არის ელტონ ჯონი , გამოხატეს რაიტის ხსოვნისადმი საკუთარი პატივისცემა. ეთერში გავიდა რიჩარდისადმი მიძღვნილი რამდენიმე სატელევიზიო და რადიო გადაცემაც.
ჩაწერა
The Endless River ეფუძნება მასალას, რომელიც ჩაწერილი იქნა 1993 და 1994 წლებში, ალბომზე The Division Bell მუშაობისას, სტუდიებში Britannia Row Studios და Astoria, სადაც აგრეთვე ჩაწერილი იქნა პინკ ფლოიდის A Momentary Lapse of Reason და დეივიდ გილმორის On an Island. ეს მასალა, რომელსაც ნიკ მეისონი აღწერდა, როგორც ემბიენტურ მუსიკას, თავდაპირველად ჩაფიქრებული იყო, როგორც ალბომი და ერქვა The Big Spliff. ჯგუფი ნამდვილად აპირებდა მის გამოცემას, მაგრამ პროექტი გადადებული იქნა. რიჩარდ რაიტის გარდაცვალების შემდეგ დეივიდ გილმორი და ნიკ მეისონი დაბრუნდნენ სტუდიაში და მიიწვიეს მუსიკოსები და პროდიუსერები პინკ ფლოიდის ახალ ალბომზე სამუშაოდ. The Endless River თავდაპირველად უნდა ყოფილიყო ინსტრუმენტული ალბომი The Big Spliff-ის ემბიენტურ სტილში. თუმცა, მიწვეული იქნა რამდენიმე ბეკ-ვოკალისტი, მათ შორის, დურგა მაკბრუმი. 2013 წლის დეკემბერში მათ და დეივიდ გილმორმა ჩაწერეს სულ მცირე, ერთი სიმღერა, რომელსაც ვოკალები ახლდა, ხოლო ტექსტის ავტორი იყო პოლი სემსონი.
1994 წლის მარტში Redbeard-თან საუბრისას რიჩარდ რაიტმა ისაუბრა The Division Bell-ის ჩაწერის შესახებ:
დენ ვუტონის, ბრიტანული გამოცემიდან The Sun და მაკბრუმის მიერ დადასტურებული იქნა, რომ როჯერ უოტერსი არ მონაწილეობს ამ პროექტში. გაი პრეტი, სესიური მუსიკოსი, რომელიც პინკ ფლოიდთან და დეივიდ გილმორთან 1987 წლიდან მუშაობდა და რაიტის შვილის, გალას მეუღლეა, ალბომისთვის ბას-გიტარის პარტიებს იწერდა. ფილ მანზანერა ალბომის ერთ-ერთი პროდიუსერია. იგი თანამშრომლობდა A Momentary Lapse of Reason-ის ჩაწერისას და არის On an Island-ის თანაპროდიუსერი. ვუტონის თანახმად, ალბომს ტურნე არ მოჰყვება.
ჟურნალის Uncut ნოემბრის გამოცემაში გილმორმა და მეისონმა განმარტეს, რომ საბოლოო ჩანაწერზე მოხვდა The Big Spliff-ის მხოლოდ მცირე ნაწილი. დასრულებული ალბომი შედგება ოთხი სხვადასხვა ნაწილისგან, რომელიც მოიცავს გრამფირფიტის ერთ მხარეს. აგრეთვე შეტანილია რიჩარდ რაიტის 1969 წლის რეპეტიციის ნაწილიც, ისევე, როგორც დასარტყმელი საკრავების და გიტარების დამატებები. ცნობილი გახდა ერთ-ერთი სიმღერის სახელიც - „Louder than Words“, პოლი სემსონის ტექსით, ისევე, როგორც 2014 წლის 10 ნოემბერს ალბომის გამოცემის შესახებ.
გილმორმა, კითხვაზე იმის შესახებ, თუ არა The Endless River ჯგუფის უკანასკნელი ალბომი, განაცხადა: „კი, დარწმუნებული ვარ, ამის შემდეგ აღარაფერი იქნება.“ მან აგრეთვე დაამატა, რომ გილმორის სოლო პროექტების სესიების გამოუცემელი ჩანაწერები შევიდოდა გილმორის მომავალ ალბომზე.
დეივიდ გილმორმა განაცხადა, რომ ალბომის ჩაწერას მხარდამჭერი ტურნე არ მოჰყვება, ვინაიდან, მისივე თქმით, ეს რაიტის გარეშე შეუძლებელია.
გარეკანი
ალბომის გარეკანს ენტონი ბარნსი (Press Association) ასე აღწერს: „გარეკანზე გამოსახულია ახალგაზრდა მამაკაცი ღია პერანგით, რომლებიც მზის მიმართულებით ღრუბლებში ნავით მოგზაურობს“. გარეკანის ავტორია 18 წლის ეგვიპტელი მხატვარი აჰმედ ემად ელდინი. ციფრული დამუშავება გარეკანმა გაიარა დიზაინერულ სტუდიაში Stylorouge. ეს არის ჯგუფის რიგით მეექვსე ალბომი, რომელზეც არ არის გამოყენებული სტორმ თორგერსონის, Hipgnosis-ის თანადამაარსებელის დიზაინი. თორგერსონი გარდაიცვალა 2013 წელს , ამიტომ გილმორი, მეისონი და ობრი პაუელი ეძებდნენ სხვა მხატვარს.
აჰმედ ემად ელდინი პაუელმა და მისმა გუნდმა იპოვეს, მას შემდეგ, რაც იხილეს მისი ნამუშევრები Behance-ის მსგავს ონლაინ-გალერეებში. ელდინს დაუკავშირდნენ და სთხოვეს ახალი ალბომის გარეკანის ნახატის შექმნა. ელდინს პინკ ფლოიდი უყვარდა და შემოთავაზებას ენთუზიაზმით შეხვდა. თავისი შთაგონების შესახებ იგი ესაუბრა ლონდონურ გაზეთ The Independent-ს: „საკმარისია იფიქრო სიცოცხლესა და ბუნებაზე და იმაზე, თუ რა იმალება მომხიბვლელი ფაქტორებს სამყაროს მიღმა, რათა მილიონი საოცარი შეგრძნება გქონდეს. თავდაპირველად ვხატავ იმის მონახაზს, თუ რა მაქვს ფიქრებში, შემდეგ ვიწყებ მის სიმულირებას და რეალური გამოსახულებებით მუშაობას, სწორედ ეს არის ფოტო მანიპულირება. “ პაუელმა დადებითად აღიქვა ნამუშევარი, რომელმაც განაცხადა, რომ როდესაც გუნდთან ერთად აჰმედის ნახატი იხილა, „მყისვე შეამჩნია ფლოიდური რეზონანსი“ და აღწერა იგი, როგორც „იდუმალი და ინტერპრეტაციისთვის თავისუფალი“.
ალბომის სახელწოდება მომდინარეობს The Division Bell-ის უკანასკნელი სიმღერის „High Hopes“ სტრიქონიდან „The water flowing / The endless river / Forever and ever“. გილმორმა აღნიშნა, რომ The Endless River გარკვეული ერთობლიობაა ორ ჩანაწერს შორის, ვინაიდან ორივე ერთი პერიოდის სესიიდან მომდინარეობს.
პრომოკამპანია
2014 წლის 5 ივლისს Twitter-ზე გამოქვეყნებულ გზავნილში პინკ ფლოიდის ტექსტების ავტორი და დეივიდ გილმორის მეუღლე, პოლი სემსონი წერდა, რომ პინკ ფლოიდის ახალი ალბომი The Endless River გამოვიდოდა 2014 წლის ოქტომბერში. ინფორმაციის გაჟონვამდე ახალი ალბომის შესახებ არაფერი იყო ცნობილი. სემსონის განცხადებას გამოეხმაურა ბეკ-ვოკალისტი დურგა მაკბრუმიც, რომელმაც გამოაქვეყნა ფოტოსურათი, მასზე ასახული გილმორთან ერთად სტუდიაში მუშაობით, რამაც დაადასტურა სემსონის განცხადება. მან აგრეთვე თქვა, რომ ალბომი მთლიანად შედგებოდა გამოუცემელი მასალისგან.
The Endless River-ის შესახებ ჯგუფმა ფორმალურად გამოაცხადა 7 ივლისს, ოფიციალურ საიტზე გამოქვეყნებულ მცირე სტატიაში.
ფორმალურად The Endless River-ის შესახებ ჯგუფისა და Parlophone-ისგან ცნობილი გახდა 2014 წლის 22 სექტემბერს. გამოქვეყნებული იქნა ალბომის გამოსვლის თარიღი, გარეკანი და სიმღერების სია. ხელმისაწვდომი გახდა ალბომის ფიზიკურ და ციფრულ ფორმატებში წინასწარი შეკვეთები. დეტალების გავრცელებას ახლდა ალბომის შესახებ პრომო, ჯგუფის ოფიციალური საიტის ქვეგვერდის გახსნა. საიტზე გამოქვეყნებული იქნა ანონსი, ფოტოსურათები 1993-1994 წლების სესიებიდან, წინასწარი შეკვეთის დეტალები და ორი მუსიკალური ფრაგმენტი - ერთ-ერთი იყო აუდიო კლიპი სიმღერის „It's What We Do“ 30 წამიანი ნაწყვეტით, ხოლო მეორე - სატელევიზიო რგოლი ალბომის გეომეტრიული გრაფიკით. ალბომის შემდგომი პრომოკამპანიის ფარგლებში მისი გარეკანის დიდი ვერსიები მსოფლიოს ქალაქების ქუჩებში იქნა გამოფენილი. მათ შორის იყო 8 მეტრის სიმაღლის ბილბორდი ლონდონში. დიდი პოსტერები გამოტანილი იქნა ბერლინის, პარიზის, მილანის, ნიუ-იორკის და სიდნეის ქუჩებში.
სიმღერამ „Louder than Words“ პირველად გაიჟღერა BBC Radio 2-ის ეთერში, კრის ევანზის დილის შოუში. იგი წარმოდგენილი იქნა შემოკლებული ფორმით. 31 ოქტომბერს გილმორი კვლავ ეწვია ევანზს და ინტერვიუსთან ერთად, ეთერში გაიჟღერა „Anisina“-მ. კომპოზიცია „Allons-y (1)“ გამოქვეყნდა Spotify-სა და iTunes-ის მაღაზიებში 2014 წლის 3 ნოემბერს.
გამოცემა
ალბომი გამოიცა რამდენიმე ფორმატში და სხვადასხვა დამატებითი მასალით.
სტანდარტული გამოცემა - CD, 16 გვერდიანი ბუკლეტი 1993 წლის სესიების უცნობი ფოტოსურათებით, მაგარი ყდით.
ორმაგი გრამფირფიტა - 180 გრამიანი გრამფირფიტა (მასტერინგი - დაგ საქსი, The Mastering Lab, ოჯაი, კალიფორნია); გასაშლელი კონვერტი, 16 გვერდიანი დიდი ზომის ფოტოალბომი/პერსონალის სია, 1993 წლის სესიების უცნობი ფოტოსურათებით; ალბომის ციფრული ვერსიის ჩამოსატვირთი კუპონი
2 დისკიანი დელუქს გამოცემა - CD/DVD ან CD/Blu-Ray
24 გვერდიანი ფოტოალბომი/პერსონალის სია, მაგარი ყდით, 1993 წლის სესიების უცნობი ფოტოსურათებით
CD სპეციალურ კონვერტში.
DVD ან Blu-Ray სპეციალურ ფერად კონვერტში.
3 საკოლექციო საფოსტო ბარათი, ერთ-ერთი აქედან წარმოდგენილია ჰოლოგრამის სახით.
DVD-ის მასალა: The Endless River 5.1 მოცულობითი (Dolby Digital და DTS) ჟღერადობით, აგრეთვე სტერეო ვერსია 48 kHz /24 bit ხარისხით
Blu-Ray-ს მასალა: The Endless River მაღაზი რეზოლუციის 5.1 მოცულობითი (DTS Master Audio და PCM, 96/24), აგრეთვე PCM stereo 96/24 ხარისხით
ორივე ვარიანთში შეტანილია აუდიო-ვიზუალური მასალა (დაახლ. 39 წთ) - 6 ვიდეო და 3 აუდიო ტრეკი, რომელიც სხვაგან არ არის წარმოდგენილი.
საარქივო ვიდეო მასალა და 1993 წლის სესიების უცნობი ფოტოსურათები
შეფასებები
2014 წლის ნოემბერში გამოცემისას The Endless River-ს მოჰყვა არაერთგვაროვანი განხილვები, რაც განსხვავდებოდა The Division Bell-ის 1994 წელს გამოცემისას თავდაპირველი უარყოფითი შეფასებისგან. Metacritic-ზე, რომელზეც ქულები ეფუძნება მეინსტრიმული კრიტიკოსების 100 მიმოხილვას, ალბომმა საშუალოდ 53 ქულა მიიღო, რაც ნიშნავს „არაერთგვაროვან ან საშუალო შეფასებას“, ეფუძნებოდა რა 2014 წლის 8 ნოემბრისთვის დაწერილ 6 მიმოხილვას.
ლუდოვიკ ჰანტერ-ტილნი, ბრიტანული Financial Times-იდან, თავის ვრცელ და დადებით მიმოხილვაში აღნიშნავდა ალბომის ნოსტალგიურ „ფლოიდურ“ ჟღერადობას, რომელიც მსმენელს მოაგონებს ჯგუფის ნამუშევრებს The Wall-ამდე. მან აგრეთვე აღნიშნა ალბომში გამოკვეთილი დაკარგვის თემა: „რაოდენ ღირსეულია, რომ ჯგუფი, რომლისთვის ასე ნაცნობია დაკარგვა, ასრულებს არსებობას საკუთარი წარსულის შთანმთქმელი ელეგიით.“ კემერონ კუპერი, სიდნეიში დაფუძნებული საიტიდან The Music, ალბომს რბილი დადებითი მიმოხილვით აღწერს. მისი აზრით, ალბომი ნაკლებად „გედის სიმღერაა და უფრო საბოლოო დამშვიდობებას ჰგავს“. მან აგრეთვე რბილად მიმოიხილა ალბომის ინსტრუმენტული არსი, აღნიშნა რა, რომ „ვოკალის ნაკლებობა (გარდა ალბომის ბოლო სიმღერისა) მუსიკას მეტ თავისუფლებას ანიჭებს, აძლევს რა საშუალებას, თავად ისაუბროს.“ The Guardian-ში ალექს პეტრიდისი ალბომს ხუთიდან სამი ვარსკვლავით აფასებდა: „ეს არ არის არსებული ჯგუფის ალბომი, ეს არის ექო წარსულიდან, ან ჯგუფის უკანასკნელი, თბილი, მაგრამ ოდნავ უხეში ჩახუტება...ამ მხრივ, იგი კარგია“. მან აგრეთვე აღნიშნა წამყვანი და ფინალური სიმღერა „Louder than Words“, როგორც „დიდებული, მწარე და გულწრფელი.“ დეივიდ ფრიკი Rolling Stone-ში ალბომს სამ-ნახევარი ვარსკვლავით აფასებდა და აღნიშნავდა: „ფლოიდის ექსპერიმენტებში რაიტი იყო მტკიცე, და­მა­კავ­ში­რე­ბე­ლი სიდიადე. ეს ალბომი მოულოდნელი და სასიამოვნო ეპიტაფია არის.“
ენდი გილმა (The Independent) დაწერა მკაცრი მიმოხილვა, განაცხადა რა, რომ „ყველაფერი არის მხოლოდ უაზრო ჯემი, გილმორის გიტარის ხანგრძლივი თემა რიკ რაიტის პასტელური კლავიშებიანებისა და ნიკ მეისონის ექსპერიმენტული დასარტყმელი საკრავების ფონზე, არც ერთი გამორჩეული მელოდიით, რომელიც დიდი ხნით დაგამახსოვრდება.“ მან აგრეთვე გააკრიტიკა გილმორის, რაიტისა და მეისონის მხრიდან შემოქმედების უკმარისობა. „საჭიროა ბარეტის მსგავსი ნარკოტიკი, რომ ეს ჟღერდეს ოდნავ საინტერესოდ, თუმცა ამას არავის ვურჩევდი. მაგრამ დამაბრმავებლად აშკარაა, რომ სიდის ან როჯერის შემოქმედებითი მუხტის გარეშე რჩება საშინელი ხელოვნურად ფსიქოდელიური საღამოს წვეულების იაფი მუსიკა.“ წინასწარი შეფასებისას ჯოშუა ოსტროფი, ნიუ-იორკის The Huffington Post-ს მთავარი რედაქტორი, კრიტიკულად აფასებდა გილმორისა და მეისონის უოტერსის გარეშე ალბომის ჩაწერის გადაწყვეტილებას. მან გამოცემაში გამოაქვეყნა სტატია „პინკ ფლოიდის „ახალი“ ალბომის ბნელი მხარე“, სადაც წერდა: „თუ ჯგუფის კიდევ ერთი შემოქმედებითი ძალა არ შემოუერთდება მათ სტუდიაში ალბომის დასასრულებლად, მას შეიძლება ეწოდოს Wish Waters Was Here (.“ NME-მ მას 10-დან 5 ვარსკვლავი მიანიჭა და აღნიშნა: „The Endless River ისეთია, როგორიც არის: მოწესრიგებული ნარჩენების კოლექცია 1994 წლის Division Bell-იდან. ამ ფარგლებში იგი საკმაოდ კარგია და საინტერესოა ჯგუფის მოყვარულის პოზიციიდან, მაგრამ არ არის დამაკმაყოფილებელი და ისეთი შესამჩნევი, როგორსაც ისურვებდით.“ 10-დან 5.7 ქულა ალბომს მიანიჭა Pitchfork-მა: „The Endless River არის საფუძვლიანი და შეგნებული პინკ ფლოიდი, კარგია ეს თუ ცუდია...იგი წარმოადგენს ერთ-ერთს პინკ ფლოიდის ალბომების მცირე რიცხვიდან, რომელიც ჟღერს, როგორც უკან გადადგმული ნაბიჯი, სიახლეების და ახალი საზღვრების შესწავლის გარეშე.“ მიკაელ ვუდი (LA Times) ალბომს 4-დან 1 ვარსკვლავით აფასებს. მისი აზრით, იგი „აუტანელად სულელურია (პინკ ფლოიდის დროდადრო სულელური სტანდარტებითაც), რომ ჯგუფის სახელწოდება გარეკანზე პირდაპირი სიცრუეა.“
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის პროდიუსერები: დეივიდ გილმორი, ფილ მანზანერა, Youth და ენდი ჯექსონი.
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის შემაჯამებელი ჩარტი
სერტიფიცირებები
გამოცემების ისტორია
პერსონალი
პინკ ფლოიდი
დეივიდ გილმორი – ვოკალები, გიტარები, ბას-გიტარები, კლავიშებიანი საკრავები, ფორტეპიანო, EMS VCS 3, ხმის სემპლები
ნიკ მეისონი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია
რიჩარდ რაიტი – ორგანი Hammond, ფორტეპიანო, კლავიშებიანი საკრავები, სინთეზატორი, ორგანი, Rhodes-ის ფორტეპიანო, ვიბრაფონი, ხმის სემპლები
დამატებითი მუსიკოსები
გაი პრეტი – ბას-გიტარა
ბობ ეზრინი – ბას-გიტარა
ჯონ კერინი – კლავიშებიანი საკრავები
დეიმონ იდინსი – კლავიშებიანი საკრავები
გილად აცმონი – კლარნეტი, ტენორ საქსოფონი
შანტალ ლევერტონი – ალტი
ვიქტორია ლიონი – ვიოლინო
ჰელენ უოლში – ჩელო
ონორ უოტსონი – ვიოლინო
დურგა მაკბრუმი – ბეკ-ვოკალი
ლუიზ მარშალი – ბეკ-ვოკალი
სარა ბრაუნი – ბეკ-ვოკალი
სტივენ ჰოუკინგი – ხმის სემპლები
პროდიუსერები
დეივიდ გილმორი – მუსიკალური პროდიუსერი
ფილ მანზანერა – მუსიკალური პროდიუსერი
მარტინ გლოვერი – მუსიკალური პროდიუსერი
ენდი ჯექსონი – ხმის ინჟინერი, მუსიკალური პროდიუსერი
დეიმონ იდინსი – ხმის ინჟინერი
დიზაინი
ობრი პაუელი - შემოქმედებითი ხელმძღვანელი
Stylorouge - შეფუთვის დიზაინი
აჰმედ ემალ ედინი - ალბომის გარეკანის ნახატი
StormStudios - ხის ნახატი
რესურსები ინტერნეტში
ალბომის პრომო საიტი
პინკ ფლოიდის ოფიციალური საიტი
პინკ ფლოიდის ოფიციალური Facebook
წყაროები
შენიშვნები
სქოლიო
ბიბლიოგრაფია
2014 წლის ალბომები
ალბომები დეივიდ გილმორის პროდიუსერობით
ალბომები ფილ მანზანერას პროდიუსერობით
ალბომები მარტინ გლოვერის პროდიუსერობით
Warner Bros. Records-ის ალბომები
Parlophone-ის ალბომები
Columbia Records-ის ალბომები
პინკ ფლოიდის ალბომები
გარდაცვალების შემდეგ გამოცემული ალბომები