PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გორაბერეჟოული

გორაბერეჟოული — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფელი გორაბერეჟოული). მდებარეობს მდინარე სუფსის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 140 მ, ჩოხატაურიდან 3 კმ., საჯავახოს რკინიგზის სადგურიდან 24 კმ. სოფელი იყოფა ორ ნაწილად: გორა (მაღლობი) და ბერეჟოული (დაბლობი). სოფელში ყველაზე გავრცელებული გვარია ცინცაძე. სოფელში დგას წმინდა იუსტინეს სახელობის ეკლესია, საჯარო სკოლა.
ისტორია
არქეოლოგიური მასალებით ირკვევა, რომ ადამიანს აქ ჯერ კიდევ ძვ. წ. I ათასწლეულში უცხოვრია. 1963 წელს აღმოჩნდა ამ პერიოდით დათარიღებული კერამიკის ნაშთები ერისთავების ყოფილი ბაღის ტერიტორიაზე.
სოფელი წარმოადგენდა ე.წ. საერისთაოს ცენტრს, საერისთაო, ანუ ერისთავების ფეოდალური საგვარეულოს ტერიტორია ვრცელდებოდა მდინარე გუბაზეულიდან საწაბლიოს სერამდე. გორაბერეჟოულში იყო ერისთავების რეზიდენცია. გორაბერეჟოულში დაიწყო პირველი ქართული ჩაის წარმოება. აქ 1840-იან წლებში მიხეილ ერისთავის მამულში გადარგეს ჩაის ნერგები ოზურგეთიდან, მამია V გურიელის ბაღიდან. ერისთავმა საქართველოში პირველმა პრიმიტიული წესით დაამუშავა ჩაი 1864 წელს და პროდუქცია გაიტანა თბილისსა და სანქტ-პეტერბურგში გამართულ სასოფლო-სამეურნეო გამოფენებზე. ერისთავის გარდაცვალებიდან რამდენიმე ხნის შემდეგ მეურნეობას სათავეში მისი ვაჟი ანდრია ერისთავი ჩაუდგა. 1908 წლისთვის გორა და ბერეჟოული ცალ-ცალკე სოფლებად იყო აღწერილი. ორივე სოფელი ჯვარცხმის სასოფლო საზოგადოებაში შედიოდა. 1912 წელს სოფელში გაიხსნა საკრედიტო ამხანაგობა, რომელშიც 2000 ადამიანი იყო გაწევრებული.
საბჭოთა პერიოდში ერისთავების მამულის ტერიტორიაზე გაშენდა გორაბერეჟოულის ტყე-პარკი და აიგო სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკუმი. განვითარებული იყო მეჩაიეობა, მესიმინდეობა, მევენახეობა, მეცხოველეობა. ჩაისუბნის სასოფლო საბჭოდან გამოიყო დამოუკიდებლობის შემდეგ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 628 ადამიანი.
ღირსშესანიშნაობები
სოფელში შემორჩენილია XVII საუკუნის მიწურულის ციხე-გალავანი. გალავანი რიყის ქვითაა ნაგები, კედლების სიმაღლე 4 მეტრია, ჯამური სიგრძე 25 მეტრი. კედლებში დატანილია სათოფურები, გალავანში შესასვლელი სამხრეთ-დასავლეთიდან იყო მოწყობილი. გალავნის ალაყაფთან, მარჯვნივ, მოწყობილი იყო მარანი. გალავნის შიგნით, ეზოს ბოლოში დგას ერისთავების სახლი, რომელიც XIX საუკუნით თარიღდება. სახლის საძირკვლები თლილი ქვით არის გამოყვანილი, ხოლო კედლები ნაშენია რიყის ქვით. სასტუმრო ოთახში ბუხარია ამოშენებული. მეორე სართულის ფასადზე მიდგმულ ვრცელ ხის აივანს გვიანდელ შეკეთებათა გამო მხატვრული ღირებულება აღარ გააჩნია. იგივე მდგომარეობაშია სახლზე უკანა მხარეს მიდგმული მომცრო აივანიც. სახლი კარგ მდგომარეობაშია შემონახული. სახლის ირგვლივ ერთი ჰექტარის ფართობზე გაშენებულია დენდროლოგიური პარკი, სადაც წარმოდგენილია იშვიათი ჯიშის მცენარეები: წითელი ღვია, კანფეტის ხე, მარადმწვანე სეკვოია, იაპონური მარწყვის ხე, გინკო და სხვ.
სოფელში შემორჩენილია XIX საუკუნის ეკლესია.
ცნობილი ადამიანები
სოფელში დაიბადა ექიმი, მწერალი და საზოგადო მოღვაწე დიმიტრი ერისთავი. ასევე საბჭოთა კავშირის გმირი ჭიჭიკო ბენდელიანი. გორაბერეჟოულში განთავსებულია ბენდელიანის მემორიალური მუზეუმი. სოფელში მოღვაწეობდნენ მიხეილ და ანდრია ერისთავები.
გალერეა
ლიტერატურა
სქოლიო
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვლადიმერ გორბაჩოვი

ვლადიმერ გორბაჩოვი (დ. 29 ივლისი, 1950, კისელოვსკი, სსრკ) — რუსი პოლიტიკოსი. სახელმწიფო დუმის დეპუტატი „ერთიანი რუსეთიდან“. ეკონომიკურ მეცნიერებათა დოქტორი და კავშირის საერთაშორისო აკადემიის აკადემიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია „ერთიანი რუსეთის“ საიტზე
დაბადებული 1950
რუსი პოლიტიკოსები
„ერთიანი რუსეთის“ წევრები
დაბადებული 29 ივლისი
კასარესი (მალაგა)

კასარესი (მალაგა)
კასარესი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების მალაგის პროვინციის კოსტა-დელ-სოლ-ოქსიდენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 160 კმ². მოსახლეობა — 6883 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
მალაგის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კასარესიდ მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მალაგის მუნიციპალიტეტები
დოლორესი (აღმოსავლეთი სამარი)

დოლორესი (აღმოსავლეთი სამარი)
დოლორესი (ოფიციალურად დოლორესის მუნიციპალიტეტი;) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 44 626 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 46 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Department of the Interior and Local Government
სქოლიო
აღმოსავლეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
ამერიკული პოპი

ამერიკული პოპი — რეჟისორ რალფ ბაკშის 1981 წლის ანიმაციური ფილმი. მისი სიუჟეტი ტრიალებს რუსი ემიგრანტების ოთხი თაობის ირგვლივ. ძირითადად, მოთხრობილია მათ როლზე ამერიკული პოპულარული მუსიკის ისტორიაში. ფილმის დიდი ნაწილი გადაღებულია როტოსკოპის მეშვეობით - მეთოდით, რომელიც წარმოადგენს მსახიობების ფირზე დაფიქსირებას და მათი მოძრაობების მთელი სიზუსტით ნახატი ფაზების სახით გადატანას. თუმცა, გარდა ამისა, ფილმში გამოიყენება აკვარელი, კომპიუტერული გრაფიკა და საარქივო კინომასალები.
რესურსები ინტერნეტში
American Pop at Ralph Bakshi.com
1981 წლის ანიმაციური ფილმები
1981 წლის ფილმები
ამერიკული ანიმაციური ფილმები
მიძინების ტაძარი (მოსკოვი)

მიძინების ტაძარი (მოსკოვი)
მოსკოვის კრემლის მიძინების ტაძარი — რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ტაძარი მოსკოვის კრემლის ტაძრის მოედანზე. აგებულია 1475-79 წლებში იტალიელი ხუროთმოძღვრის არისტოტელე ფიორავანტის ხელმძღვანელობით. მოსკოვის სახელმწიფოს მთავარი საკათედრო ტაძარი 1917 წლამდე და მოსკოვში მთლიანად შემონახული უძველესი ნაგებობაა. ტაძარი წარმოადგენს პირველი საპატრიარქო პერიოდის (1589—1721) ყველა მოსკოვის პატრიარქების საძვალეს ნიკონისა და იგნატის გარდა.
1918 წლიდან ტაძარი, ისევე როგორც კრემლის სხვა ეკლესიები, დაიხურა. 1930 წელს ტაძრის ხატების და ისტორიული არტეფაქტების ნაწილი სახელმწიფომ იარაღის პალატას და ტრეტიაკოვის გალერეას გადასცა.
დიდი სამამულო ომის დამთავრებიდან მალევე ტაძარში სარესტავრაციო სამუშაოები დაიწყო. გაიწმინდა XIV საუკუნის ხატები. 1955 წლის ზაფხულში ტაძარი, როგორც მუზეუმი, გაიხსნა მნახველებისთვის. 1960 წლის თებერვალში ის სსრკ-ს კულტურის სამინისტროს დაქვემდებარებაში გადავიდა.
1990 წელს რუსეთში პატრიარქად ალექსი II აირჩიეს. ამ დროიდან რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას მრავალი ეკლესია გადაეცა. კრემლის მიძინების ტაძარმა მუზეუმის სტატუსი შეინარჩუნა და 1991 წლიდან შედიოდა „მოსკოვის კრემლის“ მუზეუმ-ნაკრძალში. მაგრამ პატრიარქის ლოცვა-კურთხევით ცალკეულ დღეებში აღევლინებოდა ღვთისმსახურება. 2017 წელს ტაძარში დაიწყო კომპლექსური რესტავრაცია, რომლის დროსაც აღმოაჩინეს ახალი ფრესკები.
კანკელი
ტაძრის მთავარი კანკელი 1653 წელს შეიქმნა. მისთვის დაიწერა 69 ხატი. ის შედგება 5 იარუსისგან და 16 მეტრს აღწევს სიმაღლეში.
კორონაცია და ჯვრისწერა
პირველი მეფედ კურთხევა მიძინების ტაძარში 1498 წელს შედგა. ივანე III-მ თავის შვილიშვილს — დიმიტრის გადასცა უფლებამოსილება. 1547 წელს ივანე IV-მ მიიღო მეფის ტიტული. შენობაში ჩატარდა სრულიად მოსკოვის 1613 ეროვნულ ასამბლეა, რომელზეც მიხეილ თედორეს ძე აირჩიეს მეფედ. 1721 წელს პეტრე I-მა ტაძარში იმპერატორთა კორონაციის ცერემონიას ჩაუყარა საფუძველი. ბოლო კორონაცია 1896 წლის 14 მაისს გაიმართა.
მიძინების ტაძარში იმართებოდა ჯვრისწერის ცერემონიები. 1391 წელს მიტროპოლიტმა კიპრიანემ ვასილი I დიმიტრის ძესა და ლიტვის დიდი მთავრის, ვიტოვტის ქალიშილს სოფიას დასწერა ჯვარი. 1472 წელს ამავე ტაძარში გაიმართა ივანე III-სა და სოფიას, ხოლო 1505 წელს ვასილი III-ისა და სოლომონია საბუროვას სადღესასწაულო ჯვრისწერა.
სქოლიო
რუსეთის ტაძრები
მოსკოვის კრემლი
მიძინების ტაძრები
მსოფლიო მემკვიდრეობა ანბანის მიხედვით
კოტე მესხის ქუჩა

კოტე მესხის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (მთაწმინდა); დიმიტრი ყიფიანის ქუჩიდან რიწის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის 1867 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც მთის II ქუჩა. 1900 წელს თავშესაფრის ქუჩა დაერქვა. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. 30-იან წლებში დაერქვა კოტე მესხის სახელი. დატანილია თბილისის 1934 წლის გეგმაზე (გრძელდებოდა ალექსანდრე ჭავჭავაძის ქუჩამდე, ხოლო ქუჩის ბოლო მონაკვეთი, ალექსანდრე ჭავჭავაძის ქუჩიდან რიწის ქუჩამდე, დატანილია როგორც გრაკალის შესახვევი). აქვს ორი აღმართი და ერთი ჩიხი.
ლიტერატურა
მესხი
მუხლუხი (ზოოლოგია)

მუხლუხი (ზოოლოგია)
მუხლუხი, მატლი — პეპლის მატლური სტადია, რომელიც ინტენსიურად იკვებება და იკეთებს მარაგს შემდგომი განვითარებისათვის. სხეულს ჭიისმაგვარი ფორმა აქვს, პირის აპარატი — მღრღნელი. აქვს მკერდის 3 წყვილი და 8 წყვილი „ცრუ“ ფეხი, აბრეშუმის გამომყოფი ჯირკვლები, რომელთა სეკრეტი ჰაერთან შეხებისას აბრეშუმის ძაფად გარდაიქმნება. ზოგი მუხლუხი მავნებელია. თუთის, მუხისა და ზოგი სხვა აბრეშუმხვევიას მუხლუხის პარკი ძვირფას ნედლეულს იძლევა.
ლიტერატურა
ზოოლოგია
კოდისწყაროს სამაროვანი

კოდისწყაროს სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ სათაფლეში, დავითგარეჯის უდაბნოში ,ნაომარისგორის’’ ნამოსახლარის აღმოსავლეთ მდებარე ტაფობში.
სამაროვანზე 1987 წელს კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ სამი გორასამარხი გათხარა. სამივე განეკუთვენბა შუადან გვიანდელ ბრინჯაოს ხანაზე გარდამავალ პერიოდს. სამარხები ორმოიანია. ჰქონდათ ქვისა და მიწის ყრილი, ზოგიერთი სამარხის ყრილს ქვის წრეები შემოსდევდა. სავარაუდოდ სამარხები ხის ძელებით იყო გადახურული. ორ სამარხში მიცვალებული კამერის ცენტრში ესვენა. ერთ-ერთ სამარხში ჩონჩხსა და ინვენტარს ტყავი ჰქონდა გადაფარებული. სამარხებში აღმოჩნდა თიხის ჭურჭელი; დერგები, ქოთნები, კოჭბები, ჯამები და ღრუფეხებიანი თასები. ნაპოვნი ჭურჭელი შემკულია ორნამენტებით. სამარხში გამოვლინდა ასევე მსხვილფეხა და წვრილფეხა საქონლის ძვლები.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბინელარი

ბინელარი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
აღდაშის რაიონის სოფლები
პერმი

პერმი — ქალაქი ცენტრალურ რუსეთში. პერმის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე კამის ნაპირებზე. პერმი დაყოფილია 7 ოლქად.
მოსახლეობა
2002 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1,001,653 ადამიანს, რუსეთის ქალაქებს შორის მოსახლეობის მიხედვით 13-ე ადგილი უკავია, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 1,253 ადამიანს. ქალაქის ფართობი შეადგენს 799.68 კმ²-ს.
ისტორია
ქალაქი პერმი დაარსდა XIII - XIV საუკუნეებში.
კლიმატი
პერმის ყველაზე ცხელი თვეებია ივნისი და ივლისი, ხოლო ყველაზე ცივი თვეებია იანვარი და თებერვალი. ქალაქის ყოველწლიური ნალექების რაოდენობა შეადგენს 609 მმ-ს.
დაძმობილებული ქალაქები
ლუისვილი, 1994 წლიდან
ოქსფორდი, გაერთიანებული სამეფო, 1995
დუისბურგი, გერმანია, 2007 წლიდან
რესურსები ინტერნეტში
Perm regional server
The Official Website of the Perm Municipal Duma
Official Perm City website
Street View of Perm
Perm Chamber of Commerce and Industry
The Western Ural Photographic Album
Virtual museum of Romanov in Perm
History of Perm
Perm and Perm Region Information on Kommersant Publishing webpage (also, see all other Russian subjects of the Federation)
The city of Perm - The poem of the town
სქოლიო
პერმის მხარის ქალაქები
ტბა

ტბა — ხმელეთის ქვაბულში მოქცეული შენელებული წყალცვლის ბუნებრივი წყალსატევი. დედამიწის ტბების საერთო ფართობი 2,7 მლნ. კმ² (ხმელეთის ფართობის დაახლოებით 1,8%).
წარმოშობის მიხედვით განარჩევენ :
ტექტონიკურ
ვულკანურ
მყინვარულ
ჩანაქცევის
ნაგუბარ
მდინარეულ
ზღვიურ
ეოლურ
ანთროპოგენურ ტბებს.
ტბის წყლის ბალანსის მთავარი შემოსავალია აუზის ზედაპირული და მიწისქვეშა ჩამონადენი, აგრეთვე ტბის ზედაპირზე მოსული ატმოსფერული ნალექები; გასავალია ტბის ზედაპირული და მიწისქვეშა განადენი და აორთქლება ტბის ზედაპირიდან. გვალვიან რაიონებში ტბის წყლის დიდი ნაწილი ორთქლდება და ხშირად ტბა მთლიანად შრება. ქარი ტბის ზედაპირზე იწვევს ღელვას, დინებებს, წყლის მოდენას და განდევნას. ტბის ზედაპირი თბება მზის პირდაპირი და გაბნეული რადიაციით. სიღრმეში სითბის გადაცემა ხდება წყლის არევისა და დინებების შედეგად. სითბო იხარჯება აორთქლებაზე, ჰაერში სითბოს გადაცემასა და გამოსხივებაზე. ზომიერი ჰავის ზონაში მდებარე ტბაში ზაფხულობით მყარდება პირდაპირი ტენპერატურული სტრატიფიკაცია: ზედა თბილ ფენასა (ეპილიმნიონი) და ქვედა ცივ ფენას (ჰიპოლიმნიონი) შორის არსებულ ტემპერატურული ნახტომის ფენაში (მეტალიმნიონი) წყლის ტემპერატურა სწრაფად ეცემა; ზამთრობით ამ ტბაზე შებრუნებული ტემპერატურული სტრატიფიკაციაა: ზედაპირიდან სიღრმისაკენ წყლის ტემპერატურა იზრდება, ხოლო გაზაფხულსა და შემოდგომაზე შეინიშნება ჰომოთერმია — წყლის ტემპერატურა მთელ სიღრმეზე თანაბარია. ცხელსა და ცივ სარტყლებში ტემპერატურული სტრატიფიკაცია სეზონურად არ იცვლება, იქ თითქმისმთელი წლის განმავლობაში შესაბამისად პირდაპირი და შებრუნებული სტრატიფიკაციაა. დიდი ტბები სითბოს საკმაო მარაგისა და ღელვის გამო მდინარეზე უფრი გვიან იყინება. წყალში გახსნილი მარილების რაოდენობის შესაბამისად განარჩევენ მტკნარ, მომლაშო, მლაშე და თვითმლექ ტბებს (მლაშე ტბა). წყალში არსებული მინერალური და ორგანული ნაწილაკების დალექვის შედეგად ხდება ტბების დალამვა და მის ფსკერზე წარმოიქმნება ტბიური ნალექები. წყალში შეტივტივებული მინერალური და ორგანული მარილის რაოდენობაზე არის დამოკიდებული წყლის ფერი და გამჭვირვალობა. ცისფერი და ძლიერი გამჭვირვალობა (40 მ-მდე ბაიკალში) აქვს სუფთა წყალს. ბიოლოგიური პროდუქტიულობის მიხედვით განარჩევენ: ბიოგენური ელემენტებით მდიდარ, მაღალპროდუქტიულ (ევროფულ), ბიოგენური-ელემენტებით ღარიბ, მცირეპროდუქტიულ (ოლიგოტროფულ) და ჰუმანური ნივთიერებებით მდიდარ (დისტროფულ) ტბებს, ევოლუციის პროცესში ტბა ამოივსება ლამით, იფარება შამბით და ნოტიო ჰავის პირობებში გადაიქცევა ჭაობად, მშრალ ჰავაში — მლაშობად. ტბის წყლის რესურსებს და სხვა პროდუქტებს ფართოდ იყენებენ სახალხო მეურნეობაში.
ზოგიერთ დიდი ზომის ტბებს ზღვას უწოდებენ; ასეთია მაგ., კასპიის ზღვა.
უდიდესი ტბები
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიოს უდიდესი ტბების სია
გეოგრაფია
დიდი ტბები
ლიმანი
ლიმნოლოგია
ლაგუნა
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Lakes Database
Lake Classification Systems
World's Most Beautiful Lakes
გეოგრაფიული ობიექტები
ჩერნოოჩენეს თემი

ჩერნოოჩენეს თემი — თემი ბულგარეთში. შედის კირჯალის ოლქში. 2005 წლის მონაცემებით თემის მოსახლეობაა — 15 333 ადამიანი.
დასახლებული პუნქტები
თემის შემადგენლობაში შედის შემდეგი დასახლებული პუნქტები:
ბაკალიტე
ბედროვო
ბეზვოდნო
ბელი-ვირი
ბესნურკა
ბოჟურცი
ბოროვსკო
ბოცილიცა
ბოსტანცი
ბირზა-რეკა
ვერსკო
ვოდაჩი
ვოჟდოვო
ვოინოვო
ვიზელი
გაბროვო
დასკალოვო
დრაგანოვო
დუშკა
დიადოვსკო
ჟელეზნიკი
ჟენდა
ჟიტნიცა
იონჩოვო
კაბლეშკოვო
კანიაკი
კომუნიგა
კოპიტნიკი
კუცოვო
ლიასკოვო
მინზუხარი
მურგა
ნებესკა
ნოვი-პაზარი
ნოვოსელიშტე
ნოჩევო
პანიჩკოვო
პატიცა
პეტელოვო
პრიაპორეცი
პჩელაროვო
რუსალინა
სვობოდინოვო
სოკოლიტე
სრედნევო
სრედსკა
სტრაჟნიცა
ჩერნა-ნივა
ჩერნოოჩენე
იაბილჩენი
იავოროვო
კირჯალის ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები
Balsas, Maranhão

Balsas, Maranhão
Balsas is a city in the state of Maranhão, northeast Brazil. It is located in southern Maranhão, 800 km from the capital of the state, São Luís.
Geography
Balsas covers an area of 13,141.64 km2, being the largest municipality in Maranhão. The median elevation of the city is 283 meters (810 ft).
Climate
Balsas has a Savanna tropical climate. Temperature is hot from April through October. It rains from November through March.
Vegetation
Cerrado is the typical vegetation of the area. However, due to the advance of agricultural activities, the ecosystems is threatened.
Hydrography
There are many streams and rivers in the municipality, but the most important is Rio Balsas, which crosses the city.
Demographics
According to 2001 census, Balsas has 60,613 inhabitants. 82.73% live in Urban areas. The infant mortality rate is 35.1 deaths /1,000 live births and life expectancy is 64.1 years.
The annual median growth of the population is 4.21%. In 2007 the population was over 78,000 inhabitants. The city is the seat of the Roman Catholic Diocese of Balsas.
Notable people
Manoel Gomes, singer
References
Municipalities in Maranhão
ტიმპანი

ტიმპანი - არქიტექტურაში ნიშნავს :
ფრონტონის სამკუთხედის ფორმის არე.
სარკმლის ან კარის თავზე მოთავსებული ნახევრადწრიული, სამკუთხა ან ისრული ფორმის ნიში. ტიმპანში ათავსებენ ქანდაკებას, ფერწერულ გამოსახულებას და სხვ. ქართულ ძეგლებში ტიმპანის ქვაზე ხშირია რელიეფი, წარწერები და სხვ.
ლიტერატურა
არქიტექტურული ელემენტები
San Isidro, Surigao del Norte

San Isidro, Surigao del Norte
San Isidro, officially the Municipality of San Isidro (Surigaonon: Lungsod nan San Isidro), is a 5th class municipality in the province of Surigao del Norte, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 8,519 people.
History
Through Executive Order No. 359, issued by President Carlos P. Garcia on October 9, 1959, eight "barrios and sitios" of Numancia (later renamed Del Carmen) were organized into the municipality of San Isidro.
Geography
Barangays
San Isidro is politically subdivided into 12 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Buhing Calipay
Del Carmen (Poblacion)
Del Pilar
Macapagal
Pacifico
Pelaez
Roxas
San Miguel
Santa Paz
Santo Niño
Tambacan
Tigasao
Climate
Demographics
Economy
References
External links
San Isidro Profile at PhilAtlas.com
San Isidro Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Surigao del Norte
NGC 490

NGC 490 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1850 წლის 6 დეკემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
Aytugan

Aytugan (Aytuğan) is a rural locality (a village) in Gayniyamaksky Selsoviet, Alsheyevsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 16 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Aytugan is located 58 km southwest of Rayevsky (the district's administrative centre) by road. Malye Gayny is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Alsheyevsky District
ზუბი

ზუბი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ზუბი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში.
ზუბი — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში
ზუბი — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ხობის მუნიციპალიტეტში
კომპანიის მმართველობა ინდოეთში

კომპანიის მმართველობა ინდოეთში — აღნიშნავს ინდოეთის სუბკონტინენტზე ბრიტანეთის ოსტინდოეთის კომპანიის მმართველობის პერიოდს. დასაწყისად სხვა და სხვა თარიღი მიიჩნევა ესაა ან 1757 წელს მომხდარი პლესის ბრძოლა ითვლება, როდესაც ნავაბ ბენგალი ოსტინდოეთის კომპანიასთან დამარცხდა და თავისი დომინიონების დათმობა მოუწია, ან 1765 წელი როდესაც კომპანიას ბენგალსა და ბიჰარში გადასახადების ამოღების უფლება (დივანი) გადაეცა , ანაც 1772 წელი, როდესაც კომპანიამ კოლკატაში დედაქალაქი დააარსა და უორენ ჰასტინგსი პირველ გენერალ-გუბერნატორად დანიშნა. რის შემდეგაც ინდოეთის მართვაში პირდაპირი ჩრევა დაიწყო. კომპანიის მმართველობა 1857 წელს მომხდარ აჯანყებამდე და შედეგად 1858 წელს მიღებულ ინდოეთის უკეთესი მართვის აქტამდე გრძელდებოდა.
იხილეთ აგრეთვე
ბრიტანეთის ინდოეთი
წყაროები
სქოლიო
ინდოეთის ისტორია
ისტორიული სახელმწიფოები
sv:Ostindiska Kompaniets styrelseordförande
ტიუ-კენგ-ლენგი (სადგური)

ტიუ-კენგ-ლენგი (სადგური)
ტიუ-კენგ-ლენგი — სადგური ჰონგ-კონგში, კვუნ-ტონგისა და ცეუნგ-კვან-ოს ხაზზე. მდებარეობს ტიუ-კენგ-ლენგში, საი-კუნგის რაიონში. სადგური გაიხსნა 2002 წლის 18 აგვისტოს.
რესურსები ინტერნეტში
MTR Corporation - Tiu Keng Leng Station Street Map
MTR Corporation - Tiu Keng Leng Station location map
MTR Corporation - Tiu Keng Leng Station train service time
კვუნ-ტონგის ხაზი
ცეუნგ-კვან-ოს ხაზი
დიდ სამამულო ომში საბჭოთა კავშირის გმირის წოდებით დაჯილდოებული ქართველების სია

დიდ სამამულო ომში საბჭოთა კავშირის გმირის წოდებით დაჯილდოებული ქართველების სია
სია
ტერტერი (ქალაქი)

ტერტერი (ქალაქი)
ტერტერი — ქალაქი აზერბაიჯანში, ტერტერის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ბაქოდან დასავლეთით 332 კმ-ში.
ისტორია
აზერბაიჯანის 1921 წლის სასოფლო-სამეურნეო აღწერის შედეგების მიხედვით, ტერტერში დასახლებული იყო 992 კაცი (210 კომლი), უპირატესი ეროვნებით აზერბაიჯანელი თურქები (აზერბაიჯანელები).
1947-1949 წლებში ტერტერს ურბანული ტიპის დასახლების სტატუსი ჰქონდა. შემდგომში მისი სახელი აზერბაიჯანული საბჭოთა პარტიის ლიდერის, მირბაშირ კასუმოვის სახელით გადაკეთდა. 1991 წლის 7 თებერვალს ისტორიული სახელწოდება „ტერტერი“ აღდგა.
1994 წელს, ყარაბაღის ომის დროს, სომხეთის შეიარაღებულმა ძალებმა ქალაქზე ფართომასშტაბიანი შეტევა წამოიწყეს. აზერბაიჯანმა შეძლო ტერტერის დაცვა, მაგრამ ომის შედეგად ქალაქი ფრონტის ხაზიდან სულ რამდენიმე კილომეტრში აღმოჩნდა, რის გამოც იგი სომხების მუდმივი თავდასხმის ობიექტი გახდა.
აზერბაიჯანის შეიარაღებულ ძალებსა და არაღიარებული ყარაბაღისა და სომხეთის შეიარაღებულ ფორმირებებს შორის 2020 წლის 27 სექტემბერს ყარაბაღის მეორე ომი დაიწყო. 28 სექტემბერს დაიწყეს ქალაქ ტერტერის დაბომბვაც. აზერბაიჯანის პრეზიდენტის თანაშემწის, ჰიქმეთ ჰაჯიევის თქმით, მხოლოდ 2 ოქტომბერს ქალაქს 2000-ზე მეტი ჭურვი ესროლეს.
2022 წლის 8 ივლისს ქალაქის განვითარების გენერალური გეგმა დამტკიცდა, რომელიც 2038 წლამდე უნდა განხორციელდეს.
მოსახლეობა
1897 წლის მოსახლეობის პირველი საყოველთაო აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 752 კაცი, შემდეგი შემადგენლობით:
აზერბაიჯანელები — 508 ადამიანი (67,55%),
სომხები — 120 ადამიანი (15,96%),
რუსები, უკრაინელები, ბელარუსები — 65 ადამიანი (8,64%),
სპარსელები — 46 ადამიანი (6,12%),
ავარები — 6 ადამიანი (0,8%),
გერმანელები — 2 ადამიანი (0,27%),
ქართველები — 1 ადამიანი (0,13%),
სხვა — 6 ადამიანი (0,53%).
სქოლიო
აზერბაიჯანის ქალაქები
უაკილიასის კანტონი

უაკილიასის კანტონი
უაკილიასი — კანტონი ეკვადორში, ელ-ოროს პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი უაკილიასი. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 40 285 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
ელ-ოროს პროვინციის კანტონები
Striatoguraleus thetis

Striatoguraleus thetis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Horaiclavidae.
Description
The length of the claviform shell attains 12 mm. The smooth protoconch consists of 1½-2 whorls. The teleoconch contains 5 whorls, convex from suture to suture (no concave sulcus). The suture is not distinctly crenulated, as in the other species in this genus. The sculpture consists of oblique opisthocline axial ribs, 11 on the first whorl, increasing to 12–13 on the body whorl, from suture to suture, and obsolescent on the base. The shell shows fine spiral striae 6–7 on the first whorl, increasing to about. 25 (between sutures) on the body whorl, crossing the ribs. No cingulum. The outer lip sinus is deep, with a thick, smooth parietal callus in the adult. The aperture is rather oblong. The straight columella is reflected at the short and broad siphonal canal. The color of the shell varies from white or lilac to orange.
Distribution
This marine species occurs off Jeffrey's Bay - Northeast Cape, South Africa
References
Smith, Edgar A. (1904) . On a Collection of Marine Shells from Port Alfred, Cape Colony; Journal of Malacology, xi, p. 27, pi. 2, fig. 3
Kilburn, R. N. "Turridae (Mollusca: Gastropoda) of southern Africa and Mozambique. Part 7. Subfamily Crassispirinae, section 2." Annals of the Natal Museum 35.1 (1994): 177-228
Steyn, D.G. & Lussi, M. (1998) Marine Shells of South Africa. An Illustrated Collector’s Guide to Beached Shells. Ekogilde Publishers, Hartebeespoort, South Africa, ii + 264 pp. page(s): 152
External links
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1-1295.
Endemic fauna of South Africa
thetis
Gastropods described in 1904
დავით გოგოჭური

დავით გოგოჭური
დავით ლევანის ძე გოგოჭური (დ. 15 ნოემბერი, 1922, ბუჩუკურთა, ახლანდ. დუშეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 2000, თბილისი) — ქართველი ფოლკლორისტი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1990).
ბიოგრაფია
1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1974 წელს გამოაქვეყნა პირველი წიგნი „მელექსეობა ხევსურეთში“. იკვლევდა ფოლკლორის ცალკეულ ჟანრებს, ხევსურული მელექსეობის, საგმირო, საწესჩვეულებო პოეზიის საკითხებს. ავტორია პროზაული მხატვრული კრებულისა „ეს უმღერია პაპასა“ (1991). „ქართული ხალხური პოეზიის“ თორმეტტომეულის მომზადებისათვის მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია (სხვებთან ერთად, 1988).
ბიბლიოგრაფია
ხევსურული საგმირო პოეზია და გმირები, თბ., 1977;
ხალხური სიტყვიერება მავნე წეს-ჩვეულებათა წინააღმდეგ, თბ., 1978.
ლიტერატურა
რესურსებიინტერნეტში
ქართველი ფოლკლორისტები
დაბადებული 15 ნოემბერი
დაბადებული 1922
გარდაცვლილი 2000
საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
დუშეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დავით