PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Nerchinsk katorga

Nerchinsk katorga (Russian: Нерчинская каторга, Nerchinskaya katorga) was a system of katorga — a type of penal labour — practiced by the Russian Empire in the area of the . That district embraced a large part of eastern Transbaikalia (today's Chita Oblast), near the border to China, in the 18th to 20th centuries. The District consisted of a variable number of industrial centres (zavody), usually operated by military administrations, the first of which, Nerchinsk, situated not far from the confluence of Nercha and Shilka Rivers, was established in the 18th century after the discovery in the area of large mineral reserves. Thus, penal labor was used to work the mines.
The village of Nerchinsky Zavod, another of the District centres, was founded in 1700 by Greek mining engineers in the employ of the Russian Government. Several shafts and smelting furnaces were constructed. Starting in 1722, prisoners took over the mining.
Katorga labor was used for mining lead ore and silver on tsar's private lands (so called cabinet lands) and in foundries, wine-making and salt-processing factories. From 1850 to 1890, katorga labor was used at Kara gold fields and for the construction of prison buildings. In 1869, they established the Nerchinsk Katorga Administration, which subordinated to the Ministry of the Interior. From 1826 to 1917, it was a katorga for political prisoners.
Its prisons were named after the mines they served:
Akatuy katorga (Акатуйская каторжная тюрьма, 1832–1917)
Algacha katorga (Алгачинская каторжная тюрьма, 1869–1915)
Kara katorga (Карийская каторга)
Upper-Kara prison (closed in 1890)
Middle-Kara prison (closed in 1890)
Lower-Kara or Ust-Kara prison
Zerentuy katorga (Зерентуйская каторжная тюрьма)
Maltsev katorga (for women) (Мальцевская каторжная тюрьма)
Kutomarskaya katorga (Кутомарская каторжная тюрьма)
Kadainskaya katorga (Кадаинская каторжная тюрьма)
Alexandrovskaya prison (Александровская тюрьма)
Among its convicts were Decembrists, insurgents of Polish uprising of 1830–31, Polish uprising of 1863, Narodniks, Social Democrats, and others.
During George Kennan's visit to the area in 1885, together with the painter George Albert Frost, he noted the Algachi and Pokrofski mines were worked by about 220 convicts. These two mines were the most productive in the district, producing 1440 pounds of silver and 144,000 pounds of lead, from 400 short tons of ore. The total number of convicts in the Nerchinsk silver-mining district was approximately 952. There were 188 at Alexandrofski Zavod, 150 at Algachi, 70 at Pokrofski. The Kadainski and Smirnovo mines had 184. The Savenski and Gorni Zerentuiefski mines had 360.
1885 George Kennan Gallery
External links
Memoirs of prisoners, lists of prisoners, photos of Nerchinsk katorga (In Russian)
References
1722 establishments in the Russian Empire
1917 disestablishments in Russia
Defunct prisons in Russia
History of Siberia
ლიტვა-ბელარუსიის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა

ლიტვა-ბელარუსიის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა
ლიტბელი — საბჭოთა რესპუბლიკა, სახელმწოფოებრივი წარმონაქმნი, თანამედროვე ბელარუსისა და ლიეტუვის ტერიტორიებზე. შეიქმნა წითელი არმიის მიერ 1919 წლის თებერვალში და გაუქმდა ამავე წლის აგვისტოში. რესპუბლიკის დროშა წარმოადგენდა მართკუთხა წითელი ფერის ქსოვილს. ლიეტუვისა და ბელორუსიის გაერთიანების თაობაზე გადაწყვეტილება მიიღეს 1919 წლის 27 თებერვალს.
ლიტერატურა
Borzęcki Jerzy The Soviet-Polish peace of 1921 and the creation of interwar Europe. — Yale University Press, 2008. — P. 16. — ISBN 9780300121216.
ლიეტუვის ისტორია
ბელარუსის ისტორია
ყოფილი სლავური სახელმწიფოები
ომებსშორისი პერიოდის ყოფილი სახელმწიფოები
რუსეთის იმპერიის დაშლის შედეგად შექმნილი სახელმწიფოები
ყოფილი სოციალისტური რესპუბლიკები
შუქი მოვიდა (ალბომი)

შუქი მოვიდა (ალბომი)
შუქი მოვიდა — ჯგუფის შუქი მოვიდა სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2001 წელს. ალბომის ტექსტები შეიცავენ ქართული 2000-იანი წლების რეალობისათვის დამახასიათებელ ელემენტებს, როგორიც არის სამარშრუტო ტაქსი, ნავთის ქურა და ენერგოკრიზისი.
სიმღერების სია
შუქი მოვიდა
მინიბუსის ზაზა
სიყვარულის სიმღერა
ხაჭაპური
კაქტუსი
ჟიგულის კაცი
ზღვა, სექსი, მზე
მაროჟნი
საფრანგეთი-საქართველო
სოლეი
რესურსები ინტერნეტში
ჯგუფის შესახებ
2001 წლის ალბომები
შუქი მოვიდა
პანკ-როკ ალბომები
2001 წლის სადებიუტო ალბომები
აზულეჟუ

აზულეჟუ — პორტუგალიური კერამიკული ჭიქური კაფელ-კრამიტის მეშვეობით შექმნილი ნამუშევარი, რომელიც უმთავრესად გამოიყენებოდა ეკლესიების და სასახლეების გასაფორმებლად. აზულეჟუ არა მხოლოდ ორნამენტისათვის გამოიყენებოდა არამედ მას ტემპერატურის კონტროლის ფუნქციაც ჰქონდა საცხოვრებელ სახლებში. ბევრი აზულეჟუ ნამუშევარი პორტუგალიის ისტორიას გადმოსცემს. სიტყვა აზულეჟუ არაბული სიტყვა „ზილიჯი“-საგან წარმოსდგება და ნიშნავს „გაპრიალებულ ქვას“. პორტუგალიური აზულეჟუს ყველაზე ძველი ნიმუში გამოყენებულია სინტრის სასახლეში.
ლიტერატურა
Simões, J. M. dos Santos - Azulejaria em Portugal nos séculos XV e XVI : introdução geral, Calouste Gulbenkian Foundation, 2nd ed., Lisbon, 1990
რესურსები ინტერნეტში
აზულეჟუს ნაციონალური მუზეუმი
აზულეჟუს ილუსტრირებული ისტორია
არაბული სიტყვები და ფრაზები
პორტუგალიის არქიტექტურა
კერამიკა
Night Versions: The Essential Duran Duran

Night Versions: The Essential Duran Duran is a compilation album of remixes by Duran Duran. From the very beginning of their career, the band had dubbed the extended dance remixes of their songs "night versions", as they were intended for play in nightclubs.
Unlike many of their contemporaries, Duran Duran didn't just extend the intro or loop the bridge section of a song to pad out a dance track for a 12-inch single. As AllMusic explained, "According to Nick Rhodes' liner notes, they recorded extended versions of their singles to be used in night clubs. Rather than have the master tapes cut and taped into remixes, Duran Duran went back into the studio and recorded longer versions of the songs with more instrumental breaks."
The collection had been in the works for some time, but it was released by Capitol/EMI in April 1998, about the same time that Duran Duran was dismissed from the record label after an 18-year history. EMI was quick to start mining the band's back catalogue; Night Versions was followed seven months later by the greatest hits collection Greatest, and by another remix collection Strange Behaviour four months after that.
Similar to other releases in Capitol's "Essential" range, this disc was commercially available for only six months from the time of release. This may account for the inflated aftermarket value of the disc, considering all the material and more was released on the latter Strange Behaviour collection. It has given influence not only in title but also to its concept to the album Nite Versions by Soulwax.
Track listing
"Planet Earth (Night Version)" – 6:16
"Girls on Film (Night Version)" – 5:27
"My Own Way (Night Version)" – 6:34
"Hungry Like the Wolf (Night Version)" – 5:14
"Rio" (12" Dance Version) – 6:42
"New Religion (Night Version)" – 5:14
"Hold Back the Rain (Remix)" [Carnival version] – 7:00
"Is There Something I Should Know? (Monster Mix)" – 6:40
"Union of the Snake (Monkey Mix)" – 6:23
"The Reflex (Dance Mix)" – 6:34
"The Wild Boys (Wilder Than Wild Boys Extended Mix)" – 8:00
"New Moon on Monday (Extended Mix)" – 6:00
References
Duran Duran compilation albums
1998 remix albums
1998 compilation albums
EMI Records remix albums
EMI Records compilation albums
ქუთაისის გერბი

ქუთაისის გერბი — ქუთაისის თვითმმართველი ქალაქის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. გერბის ავტორია მხატვარ-ჰერალდიკოსი მამუკა გონგაძე.
აღწერილობა
გერბის ფარი გადაკვეთილია და იყოფა 2 ნაწილად.
პირველ ნაწილი — უჭირავს ფარის 2/3, რომლის მწვანე ველზე ოქროს საწმისია გამოსახული.
მეორე ნაწილი — უჭირავს ფარის 1/3. ლაჟვარდის ველზე გამოსახულია ანტიკური ოქროს ხომალდი.
გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია ოთხკოშკიანი ქონგურიანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) საქალაქო ოქროს გვირგვინი.
გერბის ფარს გარს არტყია ვაზის ფოთლების ოქროს ორნამენტი.
გერბის ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის მწვანე-ოქროს ბაფთა, რომლის მწვანე ოქროთი ჩაწერილია — „ქუთაისი“. დევიზის ორივე მხარეს გამოსახულია ოქროს ორი ჰერალდიკური ჯვარი.
ფერების სიმბოლო
ოქროსფერი - კეთილშობილებისა და სიდიდადის სიმბოლო
მწვანე - თავისუფლებისა და იმედის სიმბოლო.
მუქი ლურჯი - ღირსების სიმბოლო.
რესურსები ინტერნეტში
ქუთაისის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა
საქართველოს მუნიციპალური გერბები
ქუთაისი
გერბები ოქროს საწმისის გამოსახულებით
გერბები გემის გამოსახულებით
გერბები ვაზის გამოსახულებით
ბიზანტიის ოქსფორდის ლექსიკონი

ბიზანტიის ოქსფორდის ლექსიკონი (შემოკლებით ODB) — ისტორიის ლექსიკონის სამტომეული. გამოცემულია ინგლისის ოქსფორდის უნივერსიტეტის პრესის მიერ. შედგება 5,000-ზე მეტი ჩანაწერისგან და ინგლისურ ენაზე მოიცავს ამომწურავ ინფორმაციას ბიზანტიის იმპერიასთან დაკავშირებულ ყველა მნიშვნელოვან თემაზე. გამოიცა 1991 წელს, ალექსანდრე კაჟდანის რედაქციით. პრინსტონის უნივერსიტეტის პროფესორი, კაჟდანი გარდაცვალებამდე დუმბარტონ-ოქსის (ვაშინგტონი) უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი იყო. მან უზარმაზარი წვლილი შეიტანა ლექსიკონისთვის სტატიების შედგენაში. კაჟდანის ყოველი სტატია ბოლოში A.K. ინიციალით არის მონიშნული.
აღწერა
ლექსიკონი ხელმისაწვდომია ბეჭდური და ელექტრონული ფორმატით Oxford Reference Online-დან. ის მოიცავს ბიზანტიის იმპერიის ყველა მნიშვნელოვან ისტორიულ მოვლენას, მათ შორის მნიშვნელოვან სოციალურ და რელიგიურ მოვლენებს. ის ასევე მოიცავს ბიოგრაფიებს იმპერიის წამყვანი პოლიტიკური თუ ლიტერატურული სფეროს წარმომადგენლებზე და დეტალურად აღწერს რელიგიურ, სოციალურ, კულტურულ, სამართლებრივ და პოლიტიკურ თემებს. კულტურის თემები მოიცავს მუსიკას, თეოლოგიას და ხელოვნებას. სხვა თემები შეეხება ომებს, დემოგრაფიას, განათლებას, აგრიკულტურას, ვაჭრობას, მეცნიერებას, ფილოსოფიას და მედიცინას, რაც უზრუნველყოფს პოლიტიკურად და სოციალურად განვითარებული ბიზანტიური საზოგადოების შესახებ საერთო კომპლექსური წარმოდგენის შექმნას.
სქოლიო
გარე ბმულები
Oxford Reference Online
წიგნები ბიზანტიის იმპერიაზე
არსენ ელერდაშვილი

არსენ ელერდაშვილი (დ. 5 ივნისი, 1943, პატარძეული — გ. 5 იანვარი, 2010) — ქართველი ბიოლოგი. ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1995), პროფესორი (1999).
1965 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტი.
1965-1996 წლებში მუშაობდა სპორტის აკადემიაში სხვადასხვა სამეცნიერო თანამდებობაზე. 1997-2006 წლებში იყო ანატომიის კათედრის გამგე, 2007-2009 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ადამიანის ანატომიის დეპარტამენტის კონტრაქტით მოწვეული პროფესორი, მან შეიწავლა ადამიანის ტერფის აქტიური აპარატის ევოლუციის ზოგიერთი საკითხი და მისი მორფოფუნქციური ცვლილებების დინამიკა სპორტის სპეციალური სახეების გავლენით.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 5 ივნისი
დაბადებული 1943
გარდაცვლილი 5 იანვარი
გარდაცვლილი 2010
ქართველი ბიოლოგები
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
ქართველი პროფესორები
საქართველოს სახელმწიფო ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ტემელეუცი (ფლორეშტის რაიონი)

ტემელეუცი (ფლორეშტის რაიონი)
ტემელეუცი — სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 186მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 185ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ფლორეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ფლორეშტის რაიონის სოფლები
შუქურბეილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

შუქურბეილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
შუქურბეილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
შუქურბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდამის რაიონში.
შუქურბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ფუზულის რაიონში.
შუქურბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ჯაბრაილის რაიონში.
St. James's Cathedral, Riga

St. James's Cathedral, Riga
St James's Cathedral is the Roman Catholic cathedral of Riga in Latvia. The cathedral is dedicated to Saint James the Greater. The building is part of the Old Riga UNESCO World Heritage Site and lies directly opposite the House of the Livonian Noble Corporation, the meeting place of Latvia's parliament the Saeima.
The church is sometimes misleadingly called St. Jacob's. The confusion arises because English, unlike most languages, uses different names for the Old Testament name Jacob and the New Testament name James.
History
The church building was dedicated in 1225. It was not originally a cathedral since the Rīgas Doms served that function. At the beginning of the 15th century the Holy Cross Chapel was built at the south end of the early Gothic church, and part of the church was transformed into a basilica.
In 1522 during the Protestant Reformation the building became the second German language Lutheran church in Riga. In 1523 it became the first Latvian language Lutheran church there.
In 1582 it was given to the Jesuits as part of the Counter-Reformation when Stephen Báthory of the Polish–Lithuanian Commonwealth gained control of Riga. In 1621 it was returned to the Lutherans after Gustav II Adolf of Sweden occupied Riga. At various times it served as a Swedish language, German language, or Estonian language Lutheran church. After the Russian occupation of 1710, the church was named The Crown Church however religions services in the German language were allowed to continue. In 1812 it was used as a storehouse for flour bags and other food supplies by Napoleon's troops. During that time, from June to November 1812, the congregation held services at St Peter's Church.
In 1901 the oldest Baroque altar in Riga, from 1680, was replaced by a new one. Following the 1923 Latvian church property referendum, the building was given back to the Catholics for use as their cathedral since the Rīgas Doms was now an Evangelical Lutheran cathedral. The first Catholic mass was held on 3 May 1924 by the Catholic Archbishop of Riga Antonijs Springovičs. The Catholic parish of St James was created by Archbishop Antonijs Springovičs on April 18, 1947. This establishment of the parish was intended to be national congregation without a specific territory, consisting of Latvian Catholics in and around Riga, as well as English and French Catholics.
The cathedral was visited by Pope John Paul II in 1993 and by Pope Francis in 2018.
Gallery
See also
Roman Catholic Archdiocese of Riga
Concordat of 1922
List of Jesuit sites
References
Sources
Svētā Jēkaba katedrāle at catholic.lv
External links
Rīgas Svētā Jēkaba katedrāle
World Heritage Catholic Churches in Latvia
Roman Catholic churches in Riga
Roman Catholic cathedrals in Latvia
Brick Gothic
Gothic architecture in Latvia
ფალკონის შტატი

ფალკონის შტატი
ფალკონი — შტატი ვენესუელაში. დედაქალაქია კორო.
დემოგრაფია და გეოგრაფია
შტატის მთლიანი ფართობი 24 800 კმ²-ია, მოსახლეობა კი 2010 წლის მონაცემებით 950 057 ადამიანს შეადგენს. შტატის დანარჩენ ტერიტორიას მედანოსის ყელის საშუალებით უერთება პარაგუანის ნახევარკუნძული.
ეროვნული პარკები
შტატის ტერიტორიაზე ოთხი ეროვნული პარკი მდებარეობს: მედანოს-დე-კორო, კუევას-დე-ლა-კებრადა-დელ-ტორო, მოროკოი და ხუან-კრისოსტომო-ფალკონი.
ისტორია
არეალი პირველად 1499 წელს ხუან დე ლა კოსამ და ამერიგო ვესპუჩიმ გამოიკვლიეს ალონსო დე ოხედას ექსპედიციისას. შტატს სახელი ეწოდა პრეზიდენტ ხუან კრისოსტომო ფალკონის პატივსაცემად.
ინფრასტრუქტურა
რეგიონი თითქმის მთლიანად სანაპირო დაბლობებსა და ანდების ბორცვებს უჭირავს, ამავე დროს საკმაოდ მშრალია, რაც ზღუდავს მიწათმოქმედებას. იგი ძირითადად მდინარეთა ხეობებსა და მთიან არეალებშია გავრცელებული. მოყავთ სიმინდი, ქოქოსი, ქუნჯუთი, ყავა და შაქრის ლერწამი.
შტატის დედაქალაქ კოროსა და პარაგუანის ნახევარკუნძულს ინდუსტრიალიზაციის ზრდის მნიშვნელოვანი მაჩვენებლები გააჩნიათ. პარაგუანის ნახევარკუნძულის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ქალაქ პუნტო-ფიხოში მდებარეობს პარაგუანის ნავთობგადამამუშავებელი კომპლექსი. ვენესუელის ნავთობწარმოების დაახლოებით 2/3 ამ არეალშია განთავსებული, რომელსაც ექსოპრტზე ტანკერებით გზავნიან.
მუნიციპალიტეტები და მუნიციპალური ცენტრები
ადმინისტრაციულად შტატი იყოფა 25 მუნიციპალიტეტად:
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Página del gobierno de Falcón.
Manifestaciones populares y religiosas del Estado Falcón.
სქოლიო
ვენესუელის შტატები
ფალკონის შტატი
M1911 პისტოლეტი

M1911 პისტოლეტი
M1911 — ერთ მოქმედებიანი, ნახევრადავტომატური პისტოლეტი გათვლილი 45 ACP ვაზნებზე. იარაღის დიზაინერია ჯონ ბრაუნინგი. როგორც სტანდარტული ტაბელური იარაღი, M1911 აშშ-ს შეიარაღებაში გამოიყენობოდა 1911 წლიდან 1986 წლამდე. პისტოლეტს მასიურად იყენებდნენ პირველ და მეორე მსოფლიო ომებში, ასევე კორეისა და ვიეტნამის ომში.
ლიტერატურა
Meadows, Edward S. U.S. Military Automatic Pistols: 1894–1920. Richard Ellis Publications, 1993.
The Bluejackets' Manual, 12th edition. Annapolis, MD: United States Naval Institute, 1944.
რესურსები ინტერნეტში
Sam Lisker's Colt Automatic Pistols Home Page
The M1911 Magazine FAQ
The Thompson-LaGarde Cadaver Tests of 1904
სქოლიო
ნახევრადავტომატური პისტოლეტები
Thirteen Assyrian Fathers

Thirteen Assyrian Fathers
The Thirteen Assyrian Fathers were, according to Georgian church tradition, a group of monastic missionaries who arrived from Mesopotamia to Georgia to strengthen Christianity in the country in the 6th century. They are credited by the Georgian church historians with the foundation of several monasteries and hermitages and initiation of the ascetic movement in Georgia.
The lives of the Assyrian Fathers are related in a cycle of medieval Georgian hagiographic texts and are unattested beyond these sources. Some of these vitae are formalities composed for an 18th-century synaxary, but four of them exist in original form, as well a metaphrastic version. The dating as well as authorship of these texts is controversial. The Georgian Catholicoi Arsen I (830-87) and Arsen II (955-80) have been suggested as authors of some of the vitae. Other, unattributed, texts may have been composed earlier, in the late 7th century.
Many monasteries in modern Georgia are named after the Assyrian Fathers and are said to have been founded and led by them and their numerous disciples. In the Middle Ages, these religious foundations played an important role in forging Georgian Christian identity.
Tradition, written and oral, names as many as 19 Assyrian monks active in Georgia in the 6th century and the number "13" seems to be largely symbolic. Modern scholarly opinion is divided as to whether they were Assyrians, Assyrian-educated Georgians, whether missionaries or refugees — miaphysite or diophysite — from Syria, from which miaphysitism had retreated while Georgia was still primarily miaphysite at that time.
Chief of the Assyrian Fathers were:
Davit Garejeli (დავით გარეჯელი) / David of Gareja
Ioane Zedazneli (იოანე ზედაზნელი) / John of Zedazeni
Abibos Nekreseli (აბიბოს ნეკრესელი) / Abibos of Nekresi
Shio Mgvimeli (შიო მღვიმელი) / Shio of Mgvime
Ioseb Alaverdeli (იოსებ ალავერდელი) / Joseph of Alaverdi
Anton Martkopeli (ანტონ მარტყოფელი) / Anton of Martkopi
Tadeoz Stepantsmindeli (თადეოზ სტეფანწმინდელი) / Thaddeus of Stepantsminda
Piros Breteli (პიროს ბრეთელი) / Pyrrhus of Breti
Iese Tsilkneli (იესე წილკნელი) / Jesse of Tsilkani
Stepane Khirseli (სტეფანე ხირსელი) / Stephen of Khirsa
Isidore Samtavneli (ისიდორე სამთავნელი) / Isidor of Samtavisi
Mikael Ulumboeli (მიქაელ ულუმბოელი) / Michael of Ulumbo
Zenon Ikaltoeli (ზენონ იყალთოელი) / Zenon of Ikalto
See also
Nine Saints
External links
The Yezidi Kurds and Assyrians of Georgia, Journal of the Central Asia & the Caucasus, Iraklii Chikhladze, Giga Chikhladze. (3/21/2003)
Following the way of Assyrian Holy Fathers
The Assyrians of Georgia: Ethnic Specifics Should be Reserved
David Gareji Monasteries and Hermitage from Unesco
References
Saints of Georgia (country)
Syriac Christians
Christian monks from Georgia (country)
Old Georgian literature
6th-century Christian saints
6th-century Christian monks
მარგარიტა ბურგუნდიელი (1374-1441)

მარგარიტა ბურგუნდიელი (1374-1441)
მარგარიტა ბურგუნდიელი (დ. 16 ოქტომბერი, 1374 — გ. 8 მარტი, 1441) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპ II-ის ასული. ბავარიის ჰერცოგინია 1404-17 წლებში როგორც ვილჰელმ II-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარგარიტა დაიბადა 1374 წლის 16 ოქტომბერს ბურგუნდიაში. იგი იყო ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპ II გულადისა და მისი მეუღლის, ფლანდრიის გრაფინია მარგარიტა III-ის მესამე შვილი და პირველი ქალიშვილი. მარგარიტას მამა შვილების დინასტიური ქორწინებებით ცდილობდა გაემყარებინა თავისი მმართველობა, რის გამოც მან ბავარიასთან ორმაგი დინასტიური ქორწინება განიზრახა. იგი მარგარიტას ცოლად რთავდა ბავარიის ჰერცოგ ვილჰელმ II-ს, ხოლო მარგარიტას ძმას, პრინც ჟანს აქორწინებდა ვილჰელმის დაზე, პრინცესა მარგარეტ ბავარიელზე. ეს ქორწინება 1385 წლის 12 აპრილს შედგა კამბრიში, რამაც შემდგომში მარგარიტას ძმის შვილს, ჰერცოგ ფილიპ III-ს საშუალება მისცა თავისი მმართველობის ქვეშ გაეერთიანებინა ბურგუნდია, არტუა, ფლანდრია, ენო, ჰოლანდია, ზელანდია და ა.შ.
მარგარიტას მეუღლე, გარდა ბავარიისა, მართავდა ჰოლანდიას, ზელანდიასა და ენოსაც. მას დიდი გავლენა ჰქონდა თავისი ქმრის პოლიტიკაზე და მალე იმდენიც მოახერხა, რომ ენოს მმართველი მხოლოდ თვითონ მარგარიტა გახდა.
თექვსმეტწლიანი უშვილო ქორწინების შემდეგ, 1401 წლის 16 აგვისტოს მარგარიტამ ქალიშვილი გააჩინა, რომელსაც ჟაკლინი დაარქვეს. 1410 წელს, მარგარიტას გავლენით ვილჰელმმა მემკვიდრეობით ენო, ჰოლანდია და ზელანდია ჟაკლინს უანდერძა, ხოლო ბავარია თავის ძმას.
1417 წელს ვილჰელმი ძაღლმა დაგლიჯა და ადგილზევე გარდაიცვალა. ბავარიაში მის ძმებს შორის მალევე დიდი ომი ატყდა, რის გამოც იგი სამად გაიხლიჩა. მალევე მარგარიტამ და ჟაკლინმა სამუდამოდ დატოვეს ბავარია და ენოში გადასახლდნენ, სადაც სამ სახელმწიფოს სრულიად დამოუკიდებლად მართავდნენ. თავისი ქალიშვილის მმართველობისას, მარგარიტა ძალზედ აქტიურად ერეოდა პოლიტიკაში. იგი გარდაიცვალა 1441 წლის 8 მარტს, ენოში, 66 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
"Margaret of Burgundy". Inghist.nl. 2012-04-15. Retrieved 2012-08-18.
Lundy, Darryl. "The Peerage: Marguerite de Bourgogne". Retrieved 16 December 2009.
de Sousa, Antonio Caetano (1735). Historia genealogica da casa real portugueza. Lisbon: Lisboa Occidental. p. 147.
Suckale, Robert; Crossley, Paul (2005). Prague: The Crown of Bohemia, 1347-1437. Metropolitan Museum of Art. p. 16. ISBN 9781588391612.
დაბადებული 16 ოქტომბერი
დაბადებული 1374
გარდაცვლილი 8 მარტი
გარდაცვლილი 1441
ვალუები
ბავარიის ჰერცოგინიები
ალექსეევკა (ედინეცის რაიონი)

ალექსეევკა (ედინეცის რაიონი)
ალექსეევკა — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 187 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 731 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ედინეცის რაიონის სოფლები
ნეპალის გერბი

ნეპალის გერბი — ნეპალის ეროვნული სიმბოლო. შეიცვალა ნეპალის სამოქალაქო ომის შერიგების პერიოდის შემდეგ. 2008 წლის 28 მაისს, დაინერგა ახალი ემბლემა, სოციალისტური ჰერალდიკის სტილში. იგი შეიცავს ნეპალის დროშას, ევერესტს, მწვანე მთებს, რომელიც ახასიათებს ნეპალის მთიან რეგიონებს და ყვითელი ფერი, რომელიც ახასიათებს სიმბოლურად ტერაის ნაყოფიერ რეგიონებს, ხოლო კაცის და ქალის ხელები, გენდერული თანასწორობის სიმბოლოა და შქერი (ქვეყნის ეროვნული ყვავილი). მასზე არის ნეპალის რუკის ფორმის თეთრი სილუეტი.
ისტორიული გერბები
რესურსები ინტერნეტში
ინფო indianest.com
იხილეთ აგრეთვე
ნეპალის დროშა
სქოლიო
ნეპალის ეროვნული სიმბოლოები
გერბები მთების გამოსახულებით
სახელმწიფო გერბები
აგურფხვნილი

აგურფხვნილი — ცემენტის ხელოვნური ჰიდრავლიკური დანამატი, რომელიც მიიღება აგურის ან თიხის ნაკეთობების ლეწის დაფქვით.
ლიტერატურა
„მოკლე ენციკლოპედიური ლექსიკონი საშენი მასალების, არქიტექტურისა და მშენებლობის დარგში“, რედკოლეგია: მ. ნიკოლაიშვილი, გ. მეფარიშვილი, (საქართველოს რესპუბლიკის არქიტექტურისა და მშენებლობის საქმეთა კომიტეტი), თბ., 1995, გვ. 2
აგურები
სამშენებლო მასალები