PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
აკაკი წერეთლის სახლი

აკაკი წერეთლის სახლი — სახლ-მუზეუმი, მდებარეობს იმერეთში, საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ სხვიტორში. დაარსდა 1940 წელს. სასახლე რომელშიც, აკაკი წერეთელი დაიბადა და გარდაიცვალა, მისმა მამამ როსტომ წერეთელმა ააშენა 1834 წელს. სახლ-მუზეუმის ასაშნებლად გამოიყენეს კვერეთის კლდისა და ჭიათურის ქვები. სახლის მშენებლობაში ქართველებთან ერთად დიდი წვლილი მიუძღვით ბერძენ მშენებლებს, რომლებიც იმ პერიოდში საჩხერეში მუშობდნენ.
მუზეუმში დაცულია აკაკი წერეთლის, მისი ნათესავებისა და წინაპრების პირადი ნივთები — XIX საუკუნის ფრანგული, გერმანული, იტალიური წარმოების ავეჯი, ბიბლიოთეკა, სადაც ინახება სხვადასხვა პერიოდის ქართული, ფრანგული, რუსული გამოცემის წიგნები, აქსესუარები და ტანსაცმელი, სულხან-საბა ორბელიანის ლექსიკონი, პოეტისა და სხვა საზოგადო მოღვაწეების ხელნაწერები და პირველ ნახევარში გადაწერილი „ქართლის ცხოვრება“.
აკაკი წერეთლის გარდაცვალების შემდეგ, მისი ცოლ-შვილი (პოლონური წარმოშობის ნატალია ბაზილევსკაია და ერთადერთი ვაჟი ალექსანდრე.) პარიზში გაემგზავრა, ხოლო სახლ-მუზეუმი საპატრონოდ კოტე აბდულიშვილს გადაეცა, რომელიც აკაკის საქმეთა მმართველი იყო. აკაკის სახლ-მუზეუმს ყურადღებას შექმნილ მწერალთა ფედერაციასთან ერთად, ადგილობრივი მოსახლეობაც აქცევდა.
პოეტის სახლ-მუზეუმის სარეაბილიტაციო სამუშაოები 2018 წლის 2 თვის განმავლობაში მიმდინარეობდა, სადაც ავთენტური იერსახით პოეტის საგვარეულო სახლი აღდგა, შეიცვალა შენობის აივანი და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
აკაკი წერეთლის სახლი
სახლ-მუზეუმის ფოტოგალერეა
სახლ-მუზეუმის ისტორია
იმერეთის მხარის მუზეუმები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები იმერეთის მხარეში
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ფრანჩესკო I გონძაგა

ფრანჩესკო I გონძაგა (დ. 1363 — გ. 8 მარტი, 1407) — მანტუის გრაფი 1382–1407 წლებში. ფრანჩესკო გრაფ ლუიჯი II გონძაგას ვაჟი და მემკვიდრე იყო.
ოჯახი
აგნეს ვისკონტი (გ. 1391), ბერნაბო ვისკონტის ასული.
1393 მარგერიტა მალატესტა (გ. 1399) — გალეოტო მალატესტას ასული, რომელთანაც შეეძინა ვაჟი ჯანფრანჩესკო I (დ. 1395 — გ. 1444) — მანტუის გრაფი და შემდგომში მანტუის მარკიზი.
იხილეთ აგრეთვე
გონძაგას დინასტია
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
დაბადებული 1363
გარდაცვლილი 8 მარტი
გარდაცვლილი 1407
გონძაგა
გიორგი გელოვანი

გიორგი გელოვანი (დ. 1 თებერვალი, 1924, თბილისი — გ. 2004) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1965)
ბიოგრაფია
1945 წელს დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი.
1949 წლიდან იყო კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო თეატრის მსახიობი; შესრულებული აქვს შემდეგი როლები: ბიჭიკო (მარიკა ბარათაშვილის „მარინე“), რევაზი (ლავრენტი არდაზიანის „სოლომონ ისაკიჩ მეჯღანუაშვილი“ ), მირიანი (პოლიკარპე კაკაბაძის „კოლმეურნის ქორწინება“), გრაფი კენტი (ფრიდრიხ შილერის „მარიამ სტიუარტი“), ლევან ბატონიშვილი (ლევან გოთუას „მეფე ერეკლე“), ალექსანდრე (აქვსენტი ცაგარელის „ოინბაზი–ძველი ვოდევილები“). კინოში შესრულებული აქვს შემდეგი როლები: გიორგი („დავით გურამიშვილი“, 1946 წელი), თორნიკე და ყარაჩოხელი („ქეთო და კოტე“, 1948 წელი), გირშელ ერისთავი („დიდოსტატის მარჯვენა“, 1969 წელი), კოსტა ზარანდია („დათა თუთაშხია“, 1977 წელი), თომა („წიგნი ფიცისა“, 1983 წელი).
ფილმოგრაფია
გადაღებულია ფილმებში
1944: „ჯურღაის ფარი“ (მეგრელი ჯარისკაცი) რეჟისორები სიკო დოლიძე, დავით რონდელი
1946: „დავით გურამიშვილი“ (გიორგი, მეფე ვახტანგ VI-ის ვაჟი) რეჟისორები ნიკოლოზ სანიშვილი, იოსებ თუმანიშვილი
1948: „ქეთო და კოტე“ (თორნიკე, ყარაჩოხელი) რეჟისორები ვახტანგ ტაბლიაშვილი, შალვა გედევანიშვილი
1952: „მწვერვალთა დამპყრობნი“ (გია კიბოლანი) რეჟ. დავით რონდელი
1954: „ჭრიჭინა“ (სტუმარი) რეჟისორები სიკო დოლიძე, ლევან ხოტივარი
1957: „მე ვიტყვი სიმართლეს“ (ჯუმბერი) რეჟ. ლევან ხოტივარი
1958: „ორი ოჯახი“ (გოგის ამხანაგი) რეჟ. დავით კანდელაკი
1962: „არდადეგებზე“ (გლეხი) რეჟ. მერაბ კოკოჩაშვილი
1966: „მაცი ხვიტია“ (ჯოღორია-მოურავი) რეჟ. გიორგი შენგელაია
1967: „დიდი მწვანე ველი“ (გეოლოგი) რეჟ. მერაბ კოკოჩაშვილი
1968: „ბზიანეთი“ რეჟ. ლიანა ელიავა
1970: „დიდოსტანის მარჯვენა“ (გირშელ ერისთავი) რეჟისორები ვახტანგ ტაბლიაშვილი, დევი აბაშიძე
1971: „მოიტაცეს თამარ ქალი“ (მოქეიფე) რეჟ. ლეილა გორდელაძე
1973: „მზე შემოდგომისა“ (მხატვარი) რეჟ. თემურ ფალავანდიშვილი
1978: „დათა თუთახშია“ (კოსტა ზარანდია) რეჟისორები გრიგოლ (გიგა) ლორთქიფანიძე, გურამ (გიზო) გაბესკირია
1983: „წიგნი ფიცისა“ თომა რეჟისორები გრიგოლ (გიგა) ლორთქიფანიძე, ამირან დარსაველიძე
1984: „სანამ წვიმა გადივლიდეს“ რეჟ. ქეთევან დოლიძე
1985: „მევლუდი“ (თოფან ბეგი) რეჟ. ნიკოლოზ სანიშვილი
სცენარის ავტორი ფილმებისა
1959: „ყვავილი თოვლზე“ შოთა მანაგაძესთან, გრიგორ კოლტუნოვთან ერთად. რეჟ. შოთა მანაგაძე
ჯილდოები და აღიარება
1965: საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი
1998: ღირსების ორდენი
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1 თებერვალი
დაბადებული 1924
გარდაცვლილი 2004
თბილისში დაბადებულები
ქართველი მსახიობები
საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
გ
ბაგრატიონი

ბაგრატიონი
საკუთარი სახელი ბაგრატიონი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ბაგრატიონები - ქართული სამეფო დინასტია
ალექსანდრე ბაგრატიონი
ბაქარ ბაგრატიონი
გიორგი ბაგრატიონი
გრიგოლ ბაგრატიონი — ქართველი მწერალი, მწიგნობარი
დავით ბაგრატიონი
დიმიტრი ბაგრატიონი — პოეტი
დიმიტრი ბაგრატიონი — გენერალ-მაიორი
დომენტი ბაგრატიონი
თეიმურაზ ბაგრატიონი
თეკლე ბაგრატიონი
ივანე ბაგრატიონი — რუსეთის არმიის გენერალ-პორუჩიკი
იოანე ბაგრატიონი
ირაკლი ბაგრატიონი — ქორეოგრაფი
კირილე ბაგრატიონი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი
ბაგრატიონი, ლევან ბაქარის ძე
ლევან ბაგრატიონი
მირიან ბაგრატიონი
ნიკო ბაგრატიონი — ინგლის-ბურების ომის აქტიური მონაწილე
პეტრე ბაგრატიონი — თავადი, რუსეთის არმიის ინფანტერიის გენერალი
პეტრე ბაგრატიონი — მეცნიერი და ინჟინერი
რომან ბაგრატიონი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი
ჯანსუღ (ჯანო) ბაგრატიონი — საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის თავმჯდომარე.
გიორგი ბაგრატიონი-მუხრანსკი
ივანე ბაგრატიონი-მუხრანსკი — მსხვილი ქართველი მემამულე, რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი
კონსტანტინე ბაგრატიონი-მუხრანსკი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი, საზოგადო მოღვაწე
დავით ბაგრატიონი-მუხრანსკი — საქართველოს სამეფო სახლის მეთაური, მუხრანბატონების შტოს წარმომადგენელი
იხილეთ აგრეთვე
ოპერაცია ბაგრატიონი — საბჭოთა ჯარების სამხედრო კამპანია მეორე მსოფლიო ომის დროს აღმოსავლეთის ფრონტზე.
ბაგრატიონი — ქართული ფილმი
პატი-დუ-ალფერისი

პატი-დუ-ალფერისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 610 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვასორასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 359 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 82.68 კმ²-ზე. ფართობი 318 801 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიო-დე-ჟანეიროს შტატი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიო-დე-ჟანეიროს შტატის მუნიციპალიტეტები
Almukhametovo (village)

Almukhametovo (village)
Almukhametovo (Älmöxämät) is a rural locality (a village) in Almukhametovsky Selsoviet, Abzelilovsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 659 as of 2010. There are 10 streets.
Geography
Almukhametovo is located 46 km south of Askarovo (the district's administrative centre) by road. Tselinny is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Abzelilovsky District
Tinco District

Tinco District is one of eleven districts of the province Carhuaz in Peru.
References
Districts of the Carhuaz Province
Districts of the Ancash Region
მარკლენი ქუთათელაძე

მარკლენი ქუთათელაძე
მარკლენი (კარლო) ქუთათელაძე (დ. 1 აგვისტო, 1929, თბილისი — გ. 15 დეკემბერი, 2011) — ქართველი მხატვარი, ოქრომჭედელი. მუშაობდა დეკორატიული გამოყენებითი ხელოვნების დარგში, იყო ფერადი ლითონების დამუშავების ოსტატი.
1966 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია.
1961 წლიდან თანამშრომლობდა არტელ „მხატვარში“, მუშაობდა სამხატვრო აკადემიაში. ფლობდა ლითონების დამუშავების ყველა ხერხს (მოსევადება, მინანქარი, ამოკვეთის სხვადასხვა წესი, კვერვა, ზარნიში და სხვა). ნამუშევრები: ლიქიორის სერვიზი (ვერცხლი, ჭედვა), რუსთაველის პორტრეტი (ჭედვა), მოვერცხლილი ყანწები (ჭედვა, ფილიგრანი) და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მხატვრები
თბილისში დაბადებულები
დაბადებული 1 აგვისტო
დაბადებული 1929
გარდაცვლილი 15 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2011
ქართველი ოქრომჭედლები
თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
ხელსა

ხელსა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის რიბერა-ბახა-დელ-ებროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 72,035294 კმ². მოსახლეობა — 996 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - ხელსა
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ალექსანდრე დარსაველიძე

ალექსანდრე დარსაველიძე
ალექსანდრე ილარიონის ძე დარსაველიძე (დ. 1910, სოხუმი, სოხუმის ოკრუგი, რუსეთის იმპერია) — სტახანოველი. აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე დარსაველიძე დაიბადა 1910 წელს სოხუმში ღარიბი გლეხის ოჯახში. მუშაობა დაიწყო აფხაზეთის მრეწველობის კავშირის ბამბუკის წარმოებაში, შემდეგ შავ მუშად მუშაობდა „დინამოს“ სახელოსნოში და ექსპერიმენტული მედიცინის საკავშირო ინსტიტუტში, ბოლოს აფხაზეთის გადამამუშავებელ წარმოებაში შეგირდად. 1934 წელს შევიდა სტალინის სახელობის თამბაქოს ფაბრიკაში, სადაც მალევე დაინიშნა სამუშაოების ბრიგადირად. ორწლიანი კურსების დამთავრების შემდეგ თამბაქოს ფაბრიკაში იწყებს მუშაობას მარეგულირებლად როგორც სტახანოველი.
1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად ქ. სოხუმის №4 ვოროშილოვის საარჩევნო ოლქში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 12 ივლისს ა. დარსაველიძე აირჩიეს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატობის რწმუნებათა შემმოწმებლ სამანდატო კომისიის წევრად.
1941-1945 წლებში მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში.
ჯილდოები და მედლები
ლიტერატურა
გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №114 (212), 21 მაისი, 1938
დაბადებული 1910
აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
წყალსადენის ქუჩა

წყალსადენის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს გლდანის რაიონში (ღრმაღელე); რკინიგზიდან თენგიზ შეშელიძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. აქ გადის ნატახტარ-ბულაჩაურ-თბილისის წყალსადენის ტრასა.
ლიტერატურა
გლდანის რაიონის ქუჩები
ალუვიონი

ალუვიონი, ალუვიური ნალექი (ნარიყი, ნაყარი) — მდინარეული ნალექი. შედგება გამოფიტვით და უშუალოდ მდინარეული წყლის მოქმედებით დაშლილი ქანების სახვადასხვაგვარად დამუშავებული და დახარისხებული მასალისაგან, რომელიც გრანულომეტრიული შედგენილობით შეიძლება იყოს კაჭარი, რიყის ქვა, ხვინჭკა, ქვიშა, თიხნარი და თიხა. მდინარეების ჭალა და ტერასები უმეტესად ამ ნალექებითაა აგებული.
ალუვიონისთვის დამახასიათებელია ირიბი შრეობრივობა. ძველ დანალექ წყებებში იგი, ჩვეულებრივ, შეცემენტებულია და წარმოდგენილია მკვრივი ნამსხვრები ქანებით (კონგლომერატებით, ქვიშაქვებით და სხვა).
ალუვიონი ზოგჯერ ძვირფას მინერალთა (პლატინა, ოქრო და სხვა) ქვიშრობია.
ლიტერატურა
გეომორფოლოგია
სედიმენტოლოგია
NGC 7770

NGC 7770 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1850 წლის 5 ნოემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
პაოლო ტოდესკინი

პაოლო ტოდესკინი (დ. 12 აპრილი, 1973 — გ. 30 მარტი, 1993) — იტალიელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე.
კლუბები
ნაპოლი
სერია B: 1949–1950
რესურსები ინტერნეტში
ფეხბურთელის პროფილი magliarossonera.it-ზე
იტალიელი ფეხბურთელები
დაბადებული 12 აპრილი
დაბადებული 1920
გარდაცვლილი 30 მარტი
გარდაცვლილი 1993
მილანის ფეხბურთელები
ბოლონიის ფეხბურთელები
ატალანტას ფეხბურთელები
ლაციოს ფეხბურთელები
ნაპოლის ფეხბურთელები
პალერმოს ფეხბურთელები
იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
მილანის მწვრთნელები
ჟამთაძვრა

ჟამთაძვრა 一 ამერიკელი სატირიკოსი მწერლის, კურტ ვონეგუტის რიგით ბოლო, ნახევრად ავტობიოგრაფიული რომანი, რომელიც, თავდაპირველად, 1997 წელს გამოქვეყნდა. წიგნი, ავტორისეული განმარტებით, წარმოადგენს მისი შემოქმედების ერთგვარ „ნახარშს“, რომელშიც იგი თავს უყრის სწორედ იმ ნაწარმოებს, რომელზეც ის წლების განმავლობაში მუშაობდა.
სტილი
როგორც ავტორის მრავალი სხვა მრავალი რომანის შემთხვევაში, თხრობა, აქაც, არაწრფივია. „ჟამთაძვრა“ არის ნახევრად ავტობიოგრაფიული რომანი, რომელშიც ფანტასტიკური სიუჟეტები პრეზენტაცია გადაჯაჭვულია მემუარულ პროზასთან, ასევე დისკუსიებთან სოციალიზმის, ჰუმანიზმისა და მორალის თემებზე. წინასიტყვაობაში ვონეგუტი აცხადებს, რომ ნაწარმოების თავდაპირველი ვერსია „ჯობდა საერთოდ არც დაეწერა, რადგან ის, საბოლოოდ, მაინც გამოუქვეყნებელი დარჩა“, ხოლო მისი განახლებული ვარიანტი, „მასზე მუშაობის პერიოდამდე შვიდი თვის განმავლობაში მომხდარი მოვლენებით გაჟღენთილ ფიქრებსა და ნააზრევებს წარმოადგენდა“.
საინტერესოა, რომ ნაწარმოების პროტაგონისტი, კილგორ ტრაუტი, 84 წლის ასაკში გარდაიცვალა, რაც ემთხვევა თავად ვონეგუტის გარდაცვალების ასაკს.
სიუჟეტი
2001 წლის 13 თებერვალს უცნაური ფენომენი დაფიქსირდა 一 მოხდა ე.წ. დროის გადაწევა, ანდაც ჟამთაძვრა, რომლის შედეგადაც მთელი მსოფლიო ათი წლით უკან, 1991 წელში დაბრუნდა. მომდევნო ათი წლის განმავლობაში, ყველა იძულებულია, გაიმეოროს და გადადგას კვლავ ის ნაბიჯები, რომლებიც მათ ამ პერიოდში განახორციელეს, თუმცა რაიმეს შეცვლის იმედი და პერსპექტივა მაინც არ არსებობს.
როდესაც ეს „შეფერხებითი“ პერიოდი დასრულდა, ადამიანები, მიჩვეულნი განმეორებითი მოვლენების თვალყურის დევნებას, მასიურად დაჰიპნოზირდნენ და არ შეეძლოთ ახალი გადაწყვეტილებების მიღება. ამის გამო ხდება არაერთი უბედური მოვლენა 一 ავტოკატასტროფები, ავარიათა აურაცხელი რაოდენობა და ა.შ. ვონეგუტი ამ მოვლენას მოიხსენიებს, როგორც „თავისუფალი ნებით ყველა გაგიჟებული“.
სამყაროს გადარჩენა მხოლოდ კილგორ ტრაუტს, სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრში მოღვაწე მწერალს, ძალუძს, რომელიც ვონეგუტის სხვა მრავალ რომანშიც ჩნდება (მათ შორის, სასაკლაო ნომერი 5). დროის გადახვევის მომენტში, ის ნიუ-იორკელი უსახლკარო კაცია, რომელიც ადგილობრივ თავშესაფარში ცხოვრობს. საბოლოოდ, ორ სხვა პერსონაჟთან, ამერიკულ იხელოვნების აკადემიის წევრებთან 一მონიკა პეპერთან და დადლი პრინცთან 一 ერთად, ის ახერხებს საზოგადოების „გამოღვიძებას“ იმის შთაგონებით, რომ, მიუხედავად წარსული სნეულებისა, ის კვლავ რიგზეა და რომ ბევრი რამაა მოსაგვარებელი.
ამ ერთგვარი „გამოღვიძების“ შემდეგ, ტრაუტი, მონიკა და დადლი, რომელთაც ადგილობრივ ხელისუფლებასთან მრავალი გაუგებრობა მოსდით, მიემგზავრებიან მწერალთა დაწესებულებაში, სახელად „ქსანადუ“, სადაც თავად ვონეგუტი, სხვა ახლო მწერლებთან ერთად, მოდის. გმირები აწყობენ სპექტაკლს აბრაამ ლინკოლნზე, რითაც პატივს მიაგებენ ტრაუტს, როგორც სამყაროს მხსნელს, რომელიც, მოქმედების შემდეგ, გარდაიცვლება.
იხილეთ აგრეთვე
კურტ ვონეგუტი
სქოლიო
კურტ ვონეგუტის ნაწარმოებები
1997 წლის რომანები
Wolf at the Door (disambiguation)

Wolf at the Door (disambiguation)
"Wolf at the Door" is a song by the rock band Keane.
Wolf at the Door may also refer to:
Wolf at the Door (album), a 1991 album by Walter "Wolfman" Washington
A Wolf at the Door (film), a 2013 Brazilian film
"A Wolf at the Door", a song by Radiohead from Hail to the Thief
The Wolf at the Door, a 1986 Danish-French film
The Wolf at the Door: A Poetic Cycle, a book by Bogomil Ǵuzel
სულეიმან დიასამიძე

სულეიმან დიასამიძე (დ. 22 ნოემბერი, 1893 — გ. 18 მარტი, 1962) — ქართველი რევოლუციონერი, საზოგადო მოღვაწე.
დაიბადა ბათუმში 1893 წლის 22 ნოემბერს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი 1921 წელს, საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტი 1932 წელს.
ახალგაზრდობაში რევოლუციურ მოძრაობაში ჩაება, დაინტერესებული იყო ქართველი მუჰაჯირების ბედით, ამ მიზნით მოინახულა ტრაპიზონი, სამსუნი, სტამბოლი და სხვა ადგილები. რუსეთის 1917 წლის რევოლუციის შემდეგ, მემედ და ჰაიდარ აბაშიძეებთან და სხვა მუსლიმან ქართველებთან ერთად დააარსა სამუსლიმანო საქართველოს განმათავისუფლებელი კომიტეტი და იყო ამ კომიტეტის მდივანი. 1919 წლის 31 აგვისტოს კომიტეტმა დიდი დევნისა და პანთურქულ მხარესთან დაპირისპირებების შემდეგ, შექმნა სამუსლიმანო საქართველოს მეჯლისი (საბჭო), რომელმაც ერთხმად დაადგინა საქართველოსთან აჭარის შეერთება ავტონომიის საფუძველზე.
1921 წელს საქართველოს კპ აჭარის საოლქო კომიტეტის დავალებით დიდი მუშაობა გასწია ღარიბ გლეხთა კომიტეტის ჩამოსაყალიბებლად, ებრძოდა პანისლამიზმის მიმდევრებს. 1921 წელს მუშაობდა აჭარის ფინანსთა სახალხო კომისრად, შემდეგ თბილისში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას.
დაქორწინებული იყო კალერია დუმბაძეზე, ჰყავდათ ვაჟიშვილი ნიაზი (მომღერალ ნიაზ დიასამიძის პაპა) და ორი ქალიშვილი გუგული (მწერალ ჯემალ თოფურიძის დედა) და ტუსა
რესურსები ინტერნეტში
ლიტერატურა
სქოლიო
დაბადებული 22 ნოემბერი
დაბადებული 1893
გარდაცვლილი 18 მარტი
გარდაცვლილი 1962
ბათუმში დაბადებულები
ქართველი რევოლუციონერები
ს
პოლონელები

პოლონელები — ხალხი, პოლონეთის ძირითადი მოსახლეობა (37,75 მლნ). ცხოვრობენ აგრეთვე აშშ-ში 3.8 მლნ, საფრანგეთში 300 ათ., რუსეთის ფედერაციაში 94,6 ათ., უკრაინაში 219,2 ათ., ლიეტუვაში 258 ათ., ბელარუსში 417,7 ათ.. ზოგიერთი ეთნოგრაფიული ჯგუფი (კაშუბები, მაზურები და ა.შ.) ინარჩუნებენ ენისა და კულტურის თავისებურებებს.
სახელები: თვითწოდება - Polacy;
საერთო რაოდენობა: 44,2 მლნ.
ენა: პოლონური.
მორწმუნეები: ძირითადად კათოლიკეები.
მსოფლიოს ხალხები
დავით ოდიკაძე

დავით ოდიკაძე, ასევე ცნობილი როგორც ოდო (დ. 14 აპრილი, 1981, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი. თამაშობდა მარჯვენა მცველის პოზიციაზე.
იყო „ჩიხურას“ კაპიტანი.
2005-2009 წლებში საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების რიგებში ჩაატარა 14 შეხვედრა.
ტიტულები
უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი (2): 2004/2005, 2007/2008
უმაღლესი ლიგა მეორე ადგილი (1): 2006/2007
აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგა ჩემპიონი (1): 2009/2010
საქართველოს თასის ფინალისტი (2): 2012/2013, 2013/2014
აზერბაიჯანის თასის ფინალისტი (1): 2010/2011
საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (2): 2005/2006, 2013/2014.
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
დავით ოდიკაძე ეროვნული ლიგის საიტზე
დაბადებული 1981
ქართველი ფეხბურთელები
სამტრედიის ფეხბურთელები
ლანჩხუთის გურიას ფეხბურთელები
ფოთის კოლხეთის ფეხბურთელები
სკ თბილისის ფეხბურთელები
თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
დიორის ფეხბურთელები
ცხინვალის ფეხბურთელები
ბაქოს ინტერის ფეხბურთელები
საჩხერის ჩიხურას ფეხბურთელები
დაბადებული 14 აპრილი
ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები
ჯორკვალი

ჯორკვალი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი). მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ კალთაზე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 40 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მენესოს კოშკი

მენესოს კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მენესოს ჩრდილო-დასავლეთით, 2-3 კილომეტრზე, ტყიან ბორცვზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს.
კოშკი ზურგიანია (6 x 4,6 მეტრი), ნაგებია დიდი ზომის ქვის ლოდებით. შემორჩენილია სამი სართული. პირველი სართულის კედლები ყრუა. სწორკუთხა შესასვლელი მეორე სართულზეა, სწორი კედლის მხარეს (აღმოსავლეთიდან), 3,5 მეტრ სიმაღლეზე. კარი შიგნით დიდი ლოდით გადახურულ ფართო და ღრმა შეღრმავებაშია მოქცეული. წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. კოშკის ხის სართულშუა გადახურვა ჩამოშლილია, გრძივ კედლებში შემორჩენილია ხის კოჭების ბუდეები. ფასადები სადაა. შესასვლელის ძირის დონეზე შემორჩენილია ქვის კონსოლის ნაწილი, რომელსაც ეყრდნობა კარის წინ მოწყობილი პატარა ბაქანი.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
უეფა-ს კონფერენს ლიგა

უეფა-ს კონფერენს ლიგა — ყოველწლიური საფეხბურთო ტურნირი, რომელიც ტარდება უეფა-ს მიერ ევროპული საფეხბურთო კლუბების მონაწილეობით 2021 წლიდან. უეფა-ს კონფერენს ლიგა ევროპაში რანგით მესამე ტურნირია ჩემპიონთა ლიგისა და ევროპა ლიგის შემდეგ. კლუბების კვალიფიკაცია უეფა-ს კონფერენს ლიგაზე დამოკიდებულია მათ შედეგებზე ეროვნული ლიგისა და ადგილობრივი თასების შეჯიბრებებში.
ისტორია
უეფა აქტიურად საუბრობდა 2015 წლიდან ახალი, ევრობაში რანგით მესამე ტურნირის ჩამოყალიბებაზე. ასოციაციის წევრები მიიჩნევდნენ, რომ ამ დონის ტურნირზე გამოსვლით შედარებით დაბალი დონის გუნდებს მიეცემოდათ განვითარების შესაძლებლობა. 2018 წელს, მოლაპარაკებები ისევ განახლდა და საინფორმაციო წყაროები აცხადებდნენ, რომ შეთანხმება უკვე მიღწეული იყო ახალი ტურნირის დაწყების შესახებ.
2018 წლის 2 დეკემბერს, უეფამ გამოაცხადა, რომ ახალი ტურნირი, იმ დროს ცნობილი როგორც "ევროპა ლიგა 2", უნდა დაწყებულიყო 2021-2024 წლების შეჯიბრებების ფარგლებში.
ტურნირის ოფიციალური სახელწოდება "UEFA Europa Conference League" უეფამ 2019 წლის 24 სექტემბერს დაამტკიცა.
კვალიფიკაცია
უეფა-ს კონფერენს ლიგის კვალიფიკაცია, ჩემპიონთა ლიგის მსგავსად, დაყოფილია ორ გზად - ჩემპიონთა გზა და ლიგის გზა, თუმცა ჩემპიონთა ლიგისგან განსხვავებით, ჩემპიონთა გზაზე მხოლოდ ის გუნდები იბრძვიან, რომლებმაც დაკარგეს კვალიფიკაცია ჩემპიონთა ლიგის ჯგუფური ეტაპისთის და, შესაბამისად, დაქვეითდნენ პირდაპირ უეფა-ს კონფერენს ლიგაში.
ასოციაციათა რეიტინგის დაყრდნობით დგინდება ლიგის გზაზე მონაწილე გუნდების რაოდენობა თითოეული ქვეყნისთვის.
გუნდების განაწილება
გუნდების გადანაწილება დამოკიდებულია ასოციაციათა სარეიტინგო სიაზე.
საპრიზო თანხა
2021-22 სეზონში, უეფა-ს კონფერენს ლიგის ჯგუფურ ეტაპში გასვლისთვის გუნდი მიიღებს 2,940,000 ევროს. ჯგუფურ ეტაპზე გამარჯვება ფასდება 500,000 ევროთი, ხოლო ფრე 166,000-ით. დამატებით, თითოეული ჯგუფის გამარჯვებული მიიღებს 350,000 ევროს, ხოლო მეორე ადგილოსანი 325,000-ს. 1/32 ეტაპზე გასული გუნდი დამატებით მიიღებს 300,000 ევროს, 1/16-ში 600,000-ს, მეოთხედფინალისტი 1,000,000 ევროს, ხოლო ნახეარფინალისტი 2,000,000-ს. ფინალში წაგებული გუნდი იღებს 3,000,000-ს, ხოლო გამარჯვებული კი 5,000,000 ევროს.
პირველი საკვალიფიკაციო ეტაპი: €150,000
მეორე საკვალიფიკაციო ეტაპი: €350,000
მესამე საკვალიფიკაციო ეტაპი: €550,000
პლეი-ოფიდან გამოვარდნა: €750,000
ჯგუფურ ეტაპზე გასვლა: €2,940,000
ჯგუფური მატჩის მოგება: €500,000
ჯგუფურ მატჩში ფრეზე გაყრა: €166,000
ჯგუფში პირველი ადგილი: €650,000
ჯგუფში მეორე ადგილი: €325,000
1/32 ეტაპი: €300,000
1/16 ეტაპი: €600,000
1/4 ფინალი: €1,000,000
ნახევარფინალი: €2,000,000
ფინალისტი: €3,000,000
ჩემპიონი: €5,000,000
სქოლიო
უეფა-ს ტურნირები
სასახლის მეჩეთი ბაქოში

სასახლის მეჩეთი ბაქოში
სასახლის მეჩეთი ბაქოში — XV საუკუნის მეჩეთი, რომელიც შედის ბაქოს შირვანშაჰთა სასახლის კომპლექსში.
არქიტექტურა
მეჩეთის გეგმა სწორკუთხაა. არის დიდი დარბაზი, ქალთათვის განკუთვნილი ლოცვისა და სამსახურის აღსრულებისთვის გამოყოფილი მომცრო ოთახებით. შირვანშაჰების სამარხისაკენ მიმართული ჩრდილოეთის პორტალი უფრო დიდებულია, ვიდრე სამხრეთის პორტალი. ეს უკანასკნელი განკუთვნილი იყო სასახლის მესვეურთათვის, რომლებიც ნახევრად მიწისქვეშა გასასვლელით სარგებლობდნენ.
ინტერიერი
ორი ადგილიდან განათებული სამლოცველო დარბაზი გადახურულია სფერული ფორმის იალქნებიანი გუმბათით. მიჰრაბი დარბაზის სამხრეთით მდებარეობს. ერთი ადგილიდან განათებული ქალთა სამლოცველოს ზემოთაც გუმბათოვანი გადახურვაა გამოყენებული, თუმც მისი ზომები ბევრად ჩამორჩება სამლოცველო დარბაზის გუმბათს. სკუფებიანი ორი გუმბათით დასრულებული პრიზმის ფიგურის მსგავსი მოცულობის მკაცრ ფონზე მკვეთრად იკვეთება მეჩეთის პორტალის ღრმად ამოჭრილი შიდა მოცულობითი გამოსახულება.
მინარეთი
მინარეთის თაღზე გარშემოწერილია წარწერა, ლიგატურა, რომელიც მოიცავს თარიღს — 845 წელი (1441/42). შერეფის სტალაქტიდების დეტალები ფაქიზად არის მოდელირებული.
სქოლიო
ლიტერატურა
აზერბაიჯანის ხელოვნება
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები აზერბაიჯანში
თავრიზის ბაზარი

თავრიზის ბაზარი (სპარს. تبریز بازار) — უძველესი ბაზარი ახლო აღმოსავლეთში და უდიდესი გადახურული ბაზარი მთელ მსოფლიოში. მდებარეობს ირანის ქალაქ თავრიზში. 2010 წლის ივლისში ის იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
ქალაქი თავრიზი, ჯერ კიდევ ანტიკური ხანიდან, კულტურათა გაცვლის ადგილს წარმოადგენდა, მისი ბაზრის კომპლექსი კი ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანეს სავაჭრო არტერიას აბრეშუმის გზაზე. ბაზარი ქალაქის ცენტრიში მდებარეობს და მოიცავს რამდენიმე, შედარებით პატარა „ქვე-ბაზარს“. ქალაქმა განვითარების და აყვავების პიკს XIII საუკუნეში მიაღწია, როდესაც ის სეფიანთა იმპერიის დედაქალაქი გახდა. დედაქალაქის სტატუსი მან XVI საუკუნეში დაკარგა, მაგრამ მისი ბაზარი კვლავ მნიშვნელოვანი სავაჭრო და ეკონომიკური ცენტრი რჩებოდა. დღესაც კი, ეს ბაზარი თავრიზის და მთელი ჩრდილო-დასაველთი ირანის ეკონომიკური გულია.
ბაზარი რამდენიმე რელიგიური ცერემონიისთვისაც გამოიყენება. ერთ-ერთი მათგანია აშურას დღე, როდესაც 10 დღის განმავლობაში, მოვაჭრეები წყვეტენ ვაჭრობას და ბაზრის ტერიტორიაზე რელიგიური ცერემონიები იმართება.
ისევე როგორც ახლო აღმოსავლეთის სხვა ბაზრების შემთხვევაში, აქაც, მიმდებარე ტერიტორიაზე აშენებულია რამდენიმე მეჩეთი, მათ შორის აღსანიშნავია ჯამეჰის მეჩეთი.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ირანში
მსოფლიო მემკვიდრეობის სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
http://whc.unesco.org/en/news/642
360 degree view from Mozaffarie Alley in Tabriz Bazar
Tabriz Bazar Info
ირანული კულტურა
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ირანში