PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ვალერიან ბილანიშვილი

ვალერიან ბილანიშვილი
ვალერიან მიხეილის ძე ბილანიშვილი, ვალერი მიხეილის ძე ბილანოვი, (დ. 1869, სოფ. პატარძეული, ახლანდ. საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი, — გ. 20 თებერვალი, 1938, მინუსინსკი, კრასნოიარსკის მხარე, რსფსრ) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, სოციალ-დემოკრატი.
თბილისის გუბერნიის აზნაურთა ოჯახიდან. პროფესიით მუშა. 1896 წლიდან იყო სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი, შემდეგ მიემხრო მენშევიკების ფრაქციას. 1900-1901 წლებში დაპატიმრებული იყო რევოლუციური საქმიანობისთვის. 1903 წელს არალეგალურ სტამბაში ბეჭდავდა პროკლამაციებს, რის გამოც, 1903 წლის 7 მაისს ვოლოგდის გუბერნიაში გადაასახლეს. 1905 წელს კვლავ რევოლუციურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისში, მუშაობდა სოციალ-დემოკრატთა არალეგალურ სტამბაში. 1905 წლის შემოდგომაზე იყო სომეხ-თათრების შეტაკების აცილების მიზნით, სოციალ-დემოკრატების ორივე ფრთის (მენშევიკები და ბოლშევიკები) წარმომადგენლებით დაკომპლექტებული შეიარაღებული რაზმის წევრი. 1918-1921 წლებში პარტიულ და ადმინისტრაციულ სამუშაოებზე იყო. გასაბჭოების შემდეგ მონაწილეობდა გამათავისუფლებელ მოძრაობაში. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების დროს ხელმძღვანელობდა გამოსვლების მომზადებას გარეკახეთში. 1924 წელს დააპატიმრეს. 1925 წელს სასამართლომ მიუსაჯა 3 წლით პატიმრობა, რომელიც შეეცვალა სასჯელისგან გათავისუფლებით. „კონტრრევოლუციური საქმიანობის“ ბრალდებით დაპატიმრებული იყო 1926, 1929 და 1933 წლებში. გადაასახლეს მინუსინსკში, სადაც 1937 წლის ნოემბერში კვლავ დააპატიმრეს და 1938 წლის თებერვალში დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1956 წელს.
ლიტერატურა
ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი, 1801-1952: ტ. I ა-დ / იოსებ იმედაშვილი.-თბ.,2018.-გვ.397;
1924 წლის აჯანყების მონაწილეთა სასამართლო პროცესი. დოკუმენტები და მასალები (1925 წლის ივლისი-აგვისტო). გამოსაცემად მოამზადა და შესავალი წერილი დაურთო ლევან ჯიქიამ. გამომცემლობა „უნივერსალი“, თბილისი, 2012;
Книга памяти жертв политических репрессий Красноярского края. Том 1 (А-Б). Красноярск, 2004. - ISBN 5-98399-013-6.
რესურსები ინტერნეტში
Книга памяти жертв политических репрессий Красноярского края. Том 1 (А-Б).
დაბადებული 1869
გარდაცვლილი 20 თებერვალი
გარდაცვლილი 1938
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი პოლიტიკოსები
ქართველი რევოლუციონერები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
გუაპიმირინი

გუაპიმირინი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 48 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციას. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რიო-დე-ჟანეიროს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 51 483 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 142.7 კმ²-ზე. ფართობი 360 766 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიო-დე-ჟანეიროს შტატი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიო-დე-ჟანეიროს შტატის მუნიციპალიტეტები
Cataglyphis aenescens aenescens

Cataglyphis aenescens aenescens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
Cataglyphis
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1946

მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1946 — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — ლონდონი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯო დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ჰორეს ლინდრუმი ანგარიშით 78:67.
ფინალი
ჯო დეივისი 78:67 ჰორეს ლინდრუმი
რესურსები ინტერნეტში
Global Snooker
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში
1946 წელი სნუკერში
გიორგი ხახუბია

გიორგი ხახუბია (დ. 18 ივლისი, 1992) — ქართველი პოლიტიკოსი. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი 2023 წლიდან.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1992 წლის 18 ივლისს. 2014 წელს დაამთავრა კავკასიის უნივერსიტეტი (საბუღალტრო აღრიცხვის სპეციალობით). 2017-2019 წლებში სსიპ საგანგებო სიტუაციების კოორდინაციისა და გადაუდებელი დახმარების ცენტრის ადმინისტრაციული დეპარტამენტის უფროსი. 2019-2020 წლებში შპს საქართველოს გაზის ტრანსპორტირების კომპანიის ფინანსური დეპარტამენტის უფროსი. 2020-2022 წლებში შპს საქართველოს გაზის ტრანსპორტირების კომპანიის გენერალური დირექტორის მოადგილე.
2023 წლის 17 მაისიდან საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ფოთის, ხობისა და სენაკის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 18 ივლისი
დაბადებული 1992
საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
„ქართული ოცნების“ წევრები
Makedontsi

Makedontsi is a village in Kardzhali Municipality, Kardzhali Province, southern Bulgaria.
References
Villages in Kardzhali Province
საგარეო პოლიტიკა

საგარეო პოლიტიკა — ქვეყნის მიზნების ერთობლიობა, რომლითაც ის განსაზღვრავს მის ურთიერთობას მსოფლიოს სხვა ქვეყნებთან. საგარეო პოლიტიკის მიზანი ასევე ქვეყნის ეროვნული ინტერესების, ეროვნული უსაფრთხოების, იდეოლოგიური მისწრაფებებისა და ეკონომიკური განვითარების დაცვაა. შესაბამისად, შეიძლება ითქვას, რომ საგარეო პოლიტიკა იმდენად ძველია, როგორც თვით საზოგადოება.
საგარეო პოლიტიკის მნიშვნელობა მკვეთრად გაიზარდა XX საუკუნეში, ვინაიდან თითქმის ყველა ქვეყანამ შეძლო ერთმანეთთან ურთიერთობის დამყარება გარკვეული დიპლომატიური ფორმით. ნომინალურად საგარეო პოლიტიკის ჩამოყალიბება მთავრობის მეთაურისა და საგარეო საქმეთა მინისტრის საქმეა. ზოგიერთ ქვეყანაში მასში ასევე მონაწილეობს საკანონმდებლო ორგანო. გამონაკლისის სახით, საფრანგეთში, ფინეთსა და აშშ-ში საგარეო პოლიტიკაში პასუხისმგებელი სახელმწიფოს მეთაურია, ხოლო მთავრობის მეთაური ძირითადად შინაური პოლიტიკით არის დაკავებული.
პოლიტოლოგია
საერთაშორისო პოლიტიკა
მინჩენი-დე-ჟოსი

მინჩენი-დე-ჟოსი — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 190 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 377 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
რეზინის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
რეზინის რაიონის სოფლები
დიანჩი

დიანჩი — გამდინარე ტბა ჩინეთში, იუნანის პროვინციაში. განლაგებულია იუნანის მთიანეთზე, მთათაშუა ქვაბულში, ზღვის დონიდან 1886,5 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 298 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 11,2 მ. ფართობით იუნანის პროვინციის უდიდესი ტბაა. აღმოსავლეთი და დასავლეთი ნაპირები მაღალია, ხოლო ჩრდილოეთით ფართო ალუვიური ვაკეა, რომელიც ინტენსიურად ირწყვებოდა იუანის დინასტიისა (1279-1368) და მინის დინასტიის (1368-1644) დროს. ტბის მთავარი პრობლემა დაბინძურებაა. დიანჩიდან გამოედინება მდინარე პუდუხე, რომელიც ერთვის მდინარე ძინშას. ტბის ჩრდილოეთ სანაპიროს სიახლოვესაა ქალაქი კუნმინი. განვითარებულია ნაოსნობა და თევზჭერა.
სქოლიო
ჩინეთის ტბები
Young, Uruguay

Young, Uruguay
Young is a city in the centre of the Río Negro Department of Uruguay.
Geography
It is located on Route 3, about northwest of Trinidad, the capital of Flores Department.
History
On 17 August 1920, the group of houses known as "Estación de Young" was declared a "Pueblo" (village) by the Act of Ley Nº 7.256. Its status was elevated to "Villa" (town) on 14 August 1958 by the Act of Ley Nº 12.515 and then, on 15 October 1963, to "Ciudad" (city) by the Act of Ley Nº 13.167.
Population
In 2011, Young had a population of 16,756.
Source: Instituto Nacional de Estadística de Uruguay
Places of worship
Sacred Heart of Jesus Parish Church (Roman Catholic)
References
External links
YoungHoy: Local magazine featuring cultural content
YoungCiudad.com city information portal: photos and news
INE map of Young
Populated places in the Río Negro Department
ლა-ვილუენია

ლა-ვილუენია — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კომუნიდად-დე-კალატაიუდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8,607059 კმ². მოსახლეობა — 62 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - ლა-ვილუენია
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
Tsughrughasheni Church

Tsughrughasheni Church
Tsughrughasheni is a Georgian Orthodox church in the Bolnisi District, Georgia. It is situated approximately 2 kilometres from Bolnisi Sioni basilica, on the right bank of the Bolnisistsqali River. The church was built in 1212–1222 supposedly by King George IV Lasha of the Bagrationi dynasty.
The Tsughrughasheni church resembles stylistically the other Georgian churches from the 12th to 13th century – Betania, Kvatakhevi, Pitareti – but it is smaller than those and has a higher cupola. The plan of the church is right-angled. The church is rich with the Georgian traditional ornaments adorned.
Gallery
Bibliography
Georgian Soviet Encyclopedia, P. Zakaraia, XI, p. 351, Tbilisi, 1987
Churches in Georgia (country)
Churches completed in 1222
13th-century Eastern Orthodox church buildings
Buildings and structures in Kvemo Kartli
Bolnisi
13th-century churches in Georgia (country)
გრიგოლ მანგლელ-თბილელი

გრიგოლ მანგლელ-თბილელი — ქართველი მღვდელთმთავარი, მანგლელ-თბილელი ეპისკოპოსი. 1437–1439 წლებში მონაწილეობდა ფერარა-ფლორენციის საეკლესიო კრების მუშაობაში, სადაც იოანე ეპისკოპოსთან ერთად საქართველოს დელეგაციას ხელმძღვანელობდა. კრების მოწვევის მთავარი მიზეზი იყო ოსმალეთის წინააღმდეგ საქრისტიანოს გაერთიანების საკითხი. დასავლეთ ევროპის ქვეყნების უმაღლესმა ხელისუფლებმა მასში მონაწილეობა არ მიიღეს. კრებაზე აშკარა გახდა, რომ საქართველოს პაპისაგან რეალური დახმარების იმედი არ უნდა ჰქონოდა. გრიგოლმა ეკლესიების გაერთიანების აქტს ხელი არ მოაწერა.
ლიტერატურა
ჟუჟუნაძე ო., XV ს. პირველი ნახევრის საქართველოს საგარეო პოლიტიკის ისტორიისათვის, კრ.: ქართული სამეფო-სამთავროების საგარეო პოლიტიკის ისტორიიდან, I, თბ., 1970;
ქართველი ეპისკოპოსები
თბილელი მღვდელთმთავრები
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 2003

დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 2003
{| class="infobox" style=""
|align = "center" style = "background: lightgreen;" | სნუკერისტურნირები
|-
|align = "center" style = "background: lightgreen;" | დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი
|-
|align = "center" | იორკი, ინგლისი
|-
|align = "center" | 18 ნოემბერი — 30 ნოემბერი 2003
|-
|align = "center" | Barbican Centre
|-
| საპრიზო ფონდი — £ 615 000
|-
| გამარჯვებული — £ 84 500
|-
| უმაღლესი ბრეიკი — 143 (ალისტერ კარტერი)
|-
| სტატუსი — რეიტინგული
|-
|align = "center" style = "background: lightgreen;" | ''ფინალური მატჩი
|-
| ჩემპიონი — მეტიუ სტივენსი|-
| ფინალისტი — სტივენ ჰენდრი
|-
|}დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 2003''' — სნუკერის პროფესიონალური რეიტინგული ტურნირი, რომელიც ტარდებოდა 2003 წლის 18 ნოემბრიდან 30 ნოემბრამდე ინგლისში, იორკში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა მეტიუ სტივენსი, რომელმაც ფინალში სტივენ ჰენდრი დაამარცხა ანგარიშით 10:8.
საპრიზო ფონდი
გამარჯვებული: £ 84 500
მთლიანი საპრიზო ფონდი: £ 615 000
რესურსები ინტერნეტში
ტურნირის შედეგები BBC-ზე
ტურნირის შედეგები snooker.org-ზე
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში
2003 წელი სნუკერში
რეკუაის პროვინცია

რეკუაის პროვინცია
რეკუაი — ანკაშის რეგიონის პროვინცია პერუში. პროვინციის დედაქალაქია რეკუაი. პროვინციის ფართობი შეადგენს 2 304,19 კმ²-ს, მოსახლეობა — 19 102 ადამიანს.
პროვინცია იყოფა ათ რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
Web oficial Municipalidad Provincial de Recuay
INEI Perú
Recuay.com
ანკაშის რეგიონის პროვინციები
Eciton mexicanum

Eciton mexicanum is a species of New World army ant in the genus Eciton. Present from Mexico to throughout Costa Rica and northern Argentina, it is found in dry and wet forests in sea level to montane areas. Raids always occur in columns, tending to be usually nocturnal but are sometimes also encountered during the day. It is closely related to the Eciton burchellii species.
References
External links
New World Army Ants - Eciton mexicanum
Dorylinae
Hymenoptera of South America
Insects described in 1863
Hymenoptera of North America
ინგოლდინგენი

ინგოლდინგენი — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 44,24 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 2 741 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
ლევან მგალობლიშვილი

ლევან მგალობლიშვილი (დ. 16 აგვისტო, 1977) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობები. 2002-2003 წლებში მუშაობდა სენაკის გამგეობაში , გამგებლის თანაშემწედ. 2003–2004 წლებში იყო თბილისის საკრებულოსა და მთავრობის აპარატი, თვითმმართველ ერთეულ ორგანიზაციებთან მუშაობის სამსახურის სპეციალისტი, შემდეგ 2004–2005 თბილისის საკრებულოსა და მთავროპის აპარატი, კონტროლის სამსახურის უფროსი. 2005–2006 წლებში მუშაობდა თბილისის მერიის დაქვემდებარებაში არსებული კომპანია, შპს „შუქნიშნების“ დირექტორად. 2008–2009 წლებში იყო სახელმწიფო კომპანია შპს გამომცემლობა „სამშობლო“. 2010–2013 — თბილისის საკრებულოს განათლებისა და კულტურის კომისია, სამდივნოს უფროსი. 2016–2019 წლებში — „ქართული ოცნება-დემოკრატიული საქართველოს“ აბაშის რაიონის აღმასრულებელი მდივანი.
2019-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. მან შოთა შალელაშვილი ჩაანაცვლა (3 ოქტომბერს). 2021 წლის 5 იანვრიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ამჯერად მან სიის პირველი ნომერი (პრემიერ-მინისტრი) გიორგი გახარია შეცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 16 აგვისტო
დაბადებული 1977
საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
„ქართული ოცნების“ წევრები
გენო ცაავა

გენო ცაავა (დ. 15 ივნისი, 1957, სენაკი) — ქართველი მსახიობი, მხატვარი, რეჟისორი და სცენარისტი.
1981 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია დიზაინის განხრით. 1992 წელს სანქტ-პეტერბურგის თეატრის, მუსიკისა და კინემატოგრაფიის სახელმწიფო აკადემია ტელე-კინო რეჟისურის განხრით.
1985 წლიდან კინოსტუდია „ქართული ფილმის“, დამდგმელი რეჟისორი, დამდგმელი მხატვარი, პროდიუსერი. ცხოვრობს საქართველოსა და ესპანეთში. დამდგმელი რეჟისორია ფილმების: „6 და 7 (მისტიკური დრამა, ადამი და ევას სულიერ ისტორიაზე)“ 2003, „მეთოხე თვის პირველი დღე“ 2003. პროდიუსერია ფილმების: „6 და 7 (მისტიკური დრამა, ადამი და ევას სულიერ ისტორიაზე)“ 2003, „მეთოხე თვის პირველი დღე“ 2003. დამდგმელი მხატვარია ფილმების: „ჭიდაობას რა უნდა“ 1986, „ხარება და გოგია“ 1987, „სტუმრები“ 1991, „სიბრძნე სიცრუისა“ 1991, „იასამანი“ 1997, და სხვა.
მონაწილეობს ჯგუფურ გამოფენებში: 1977-1990 წწ. — საქართველო, 1990-1994 წწ. — ჰაიდელბერგი, აუგსბურგი, ჰამბურგი, გერმანია. 1995 - კენედის ცენტრი, ნიუ ორკი, კალიფორნია, აშშ. 2004 – ოსაკა, იაპონია. 2005 - ტულუზა, საფრანგეთი. 2011–2012 წწ. სან-სებასტიანი, ბურგოსი, ვალიადოლიდი, ესპანეთი. 2000 წელს ეროვნული კინოცენტრის შექმნის იდეის ავტორი და ერთ-ერთი დამფუძნებელი; მისი ნამუშევრები დაცულია კერძო კოლექციებში (საქართველო, აშშ, გერმანია). 2003 წელს კათალიკოს-პატრიარქის მიერ, 300 კგ ნაჩუქარი გაბზარული დედო ზარისაგან ოთხი ზარი თავისივე ოსტატობით ჩამოასხა, სამი ზარი სენაკის „მთავარანგელოზთა“ სახელობის ეკლესიას გადასცა, ხოლო ერთი დედო ზარი კი თბილისში, იუსტიციის სამინისტროს წინ მდებარე ვახტანგ გორგასლის სახელობის ეკლესიას.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 15 ივნისი
დაბადებული 1957
სენაკში დაბადებულები
ქართველი მსახიობები
ქართველი მხატვრები
ქართველი რეჟისორები
ქართველი სცენარისტები
მაქს ნარვაესი

მაქს ნარვაესი (დ. 15 ივნისი, 1957) — პარაგვაელი ძიუდოისტი. მან პარაგვაის სახელით მონაწილეობა მიიღო 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ნახევრად-მსუბუქ წონაში.
სქოლიო
დაბადებული 1957
Central Karelia

Central Karelia is a subdivision of North Karelia and one of the Sub-regions of Finland since 2009.
Municipalities
Politics
Results of the 2018 Finnish presidential election:
Sauli Niinistö 63.8%
Matti Vanhanen 10.1%
Laura Huhtasaari 7.7%
Paavo Väyrynen 7.4%
Pekka Haavisto 5.1%
Tuula Haatainen 4.0%
Merja Kyllönen 1.6%
Nils Torvalds 0.4%
Sub-regions of Finland
Geography of North Karelia
ომარაანის მესამე ნასოფლარი

ომარაანის მესამე ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ომარაანის აღმოსავლეთით, 2 კილომეტრზე, ლაშქარაანთწყაროსთან. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ნასოფლარის ტერიტორიაზე გამოვლენილია გეგმით სწორკუთხა ნამოსახლარი ბუდეები. კედლები ნაგებია ნატეხი ქვით, შემორჩენილია წყობის 7-10 რიგი.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Hypsogastropoda

Hypsogastropoda — ზღვის ლოკოკინების (მუცელფეხიანები) კლასის წარმომადგენელი კლადი, ისევე როგორც Caenogastropoda. კლადში შედის ორი დამატებითი კლადი და ერთი არაოფიციალური ჯგუფი: კლადი Littorinimorpha, არაფორმალური ჯგუფი Ptenoglossa და კლადი Neogastropoda.
დამახასიათებელია ოპერკულუმი, რომელიც წარმოდგენილია სპირალური და კონცენტრული ბირთვით. ნიჟარა 4 ხვეულით, მარჯვნივმბრუნი, გაბრტყელებული და მოგრძო კონუსის ფორმის, გლუვი ან უსწორმასწორო ზედაპირით. მახასიათებელია წინ წამართული პიკი. ნიჟარის კიდე გლუვზედაპირიანი, მცირედი წანაზარდებით. საერთო სიგრძე 8 სმ-მდე.
Hypsogastropoda-ს სახეობის წარმომადგენლები ძირითადად ბინადრობენ შიდაკონტინენტურ მომლაშო წყლებში. გავრცელებიას არეალს შეიძლება წარმოადგენდეს მცირე ზომის ტბები, მდინარეები, ზღვის სანაპიროები, ტროპიკული ჩანჩქერები, იზოლირებული მშრალი არეალის მდინარეები. იკვებებიან ბაქტერიებითა და ნარჩენებით.
რესურსები ინტერნეტში
Hypsogastropoda
მუცელფეხიანები
აგედა

აგედა — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს აგედის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 11357 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
პორტუგალიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
პორტუგალიის ქალაქები
მოსკოვის იერუსალიმის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი

მოსკოვის იერუსალიმის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XX საუკუნის დასაწყისში. მდებარეობს ტალახინის ქუჩა № 24-ში. ეკლესიას აქვს მოსკოვის მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ტაძარი აგებულია 1912 წელს. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია იერუსალიმის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ეგვტერები კი ჩრდილოეთისა ნაკურთხია 1912 კოზმა და დამიანეს სახელზე, ხოლო სამხრეთისა ნაკურთხია 1914 წელს წმინდა გიორგისა და ანდრია ბოგოლიუბსკის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ეკლესია ააგეს 1912 წელს მოსკოველი არქიტექტორის სერგეი ფლეგონტის ძე ვოსკრესენსკის პროექტის მიხედვით ქალაქის სასაკლაოსა და სოფელ დუბროვკის მახლობლად. ეკლესია ააგეს რუსულ არქიტექტურულ სტილში. ტაძრი გეგმა შედგება ფართო სწოკრკუთხა ოთკუთხედი ნაგებობისაგან, რომელსაც აღმოსვლეთის მხრიდან მიბმული აქვს სამი დიდი ნახევრაწრიული აფსიდი. ეკლესია თავისი არქიტექტურული სტილით არის მიმდებარე რაიონის დომინანტი ნაგებობა. გვერდით აფსიდებში განთავსებულია ეგვტერები, რომელთაგან ჩრდილოეთისა ნაკურთხია 1912 კოზმა და დამიანეს სახელზე, ხოლო სამხრეთისა ნაკურთხია 1914 წელს წმინდა გიორგისა და ანდრია ბოგოლიუბსკის სახელზე. ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი, რომელიც მდებარეობს ცენტრალურ ნახევარწრიულ აფსიდში, აკურთხეს 1915 წელს. ჩუქურთმებიანი, მოოქროვილი კანკელი შედგება სამი იარუსისაგან, მისი ავტორია პ. ა. სიზოვი. ხატები დაწერა სამეფო კარის ხატმწერმა და რესტავრატორმა ვასილი პავლეს ძე გურიანოვმა.
1917 წელს (სხვა მონაცემებით 1935 წელს) საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა, ხოლო ტაძრის შენობაში განათავსა ფაბრიკა. ფასადის დეკორაცია მთლიანად გაანადგურეს. გაჭრეს ახალი ფანჯრები, ინტერიერი დაყვეს სართულებად. 1950-იან წლებში ყოფილი ეკლესიის შენობა დაიკავა ქარხანა „ელექტრონმა“. უკანასკნელი ორგანიზაცია, სანამ შენობა გადაეცემოდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას, იყო ბანკი.
ამჟამად ტაძარი მოქმედია, მიმდინარეობს შენობის სარესტავრაციო სამუშაოები. 1996 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქის მეტოქი. 2006 წლიდან ტაძარი არის სტავროპიგიალური ლუკინოს ჯვართამაღლების იერუსალიმის ტაძრის მეტოქი.
ლიტერატურა
Москва: Энциклопедия / Глав. ред. С. О. Шмидт; Сост.: М. И. Андреев, В. М. Карев. — М. : Большая российская энциклопедия, 1997. — 976 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-85270-277-3.
სქოლიო
მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტები
მოსკოვის ტაძრები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ხარისთვალა კოლხური

ხარისთვალა კოლხური, ცანაფითა, კერთოლი, ხოჯისთოლი, ხარისთვალა შავი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში დასავლეთ საქართველოდან.
მიეკუთვნება საქართველოს ვაზის უძველეს ჯიშთა ჯგუფს. მცირე ნარგავებადაა გავრცელებული როგორც მთელ დასავლეთ საქართველოში: იმერეთში, სამეგრელოში, გურიაში და რაჭა-ლეჩხუმში (ივანე ჯავახიშვილის ცნობით, გავრცელებული იყო მესხეთშიც), ასევე საფრანგეთში, ინგლისში, ბელგიაში და სხვაგან.
ხარისთვალა კოლხური მსოფლიოში გავრცელებულია სხვადასხვა სახელწოდებით:
Gros Colman (ინგლისი), Donbrelabi (საფრანგეთი), Ochsenauge (გერმანია), Eichcugeltraube (ავსტრია), Vovoko, Volovijak (ავსტრიის ფედერალური მიწა შტაიერმარკი), Okrudi, Boe nero (სარ-დინია), Ökörzem Kek, Borjuszemo (უნგრეთი) და სხვა.
არსებობს რაედენიმე ახალი სელექციური ჯიში, როელებიც ხარისთვალასთან (დონდრელაბთან) სხვა ჯიშების შეჯვარებით გამოიყვანეს:
„ალფონ ლავალლე“ (საფრანგეთი), „გუზალ ყარა“ (უზბეკეთი), „მოლდოვა“ (მოლდავეთი), „პოზდნი ვირა“ (უზბეკეთი), „რეკორდ“ (ყაზახეთი), „სტრაშენსკი“ (მოლდოვა), „ფრუმოისა ალბე“ (მოლდავეთი) და სხვა.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალოზე დიდი და მომრგვალოა ან განივოვალური, სამნაკვთიანი, ზოგჯერ მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე საკმაოდ სქლადაა დაფარული მონაცრისფრო აბლაბუდისებრ-ჯაგრისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე დიდია, ცილინდრულ-კონუსური ან კონუსური ფორმის, ხანდახან ფრთიანი, ძლიერ კუმსი, საშუალო სიკუმსის ან თხელი. მარცვალი მსხვილი ან მეტად მსხვილია, მომრგვალო ან ოდნავ შებრტყელებული, მუქი ვარდისფერი შეფერვით. სქელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი საკმაოდ ხორციანია, ჰარმონიული გემოთი.
ჯიში ძლიერი ზრდისა და საშუალოზე უხვმოსავლიანია, სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. მტევნის საშუალო წონა 165-175 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 8.0-9.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 16.5-17%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 6.5-7 გ/ლ-ს.
კოლხური ხარისთვალა ერთ-ერთი საუკეთესო სასუფრე ჯიშია. საშუალოდ უძლებს ტრანს-პორტირებას, მაგრამ შენახვის კარგი უნარი გააჩნია.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 515
იმერეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
დიმიტრი (ლაზარიშვილი)

დიმიტრი (ლაზარიშვილი)
ეპისკოპოსი დიმიტრი (ერისკაცობაში — დიმიტრი ივანეს ძე ლაზარიშვილი; დ. 16 სექტემბერი, 1870, სოფელ ჯიმითი, სიღნაღის მაზრა — გ. 8 ნოემბერი, 1947, თბილისი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელთმთავარი.
ბიოგრაფია
1889 წელს ჩაირიცხა თბილისის სასულიერო სემინარიაში, მაგრამ საქართველოს ეგზარქოსის პალადის წინადადებით გამოვიდა სემინარიიდან და 1890 წლის 21 იანვარს იგი აკურთხეს დიაკვნად და სიონის ეკლესიის წიგნის მკითხველად, 1897 წლის 28 მაისიდან ქაშვეთის წმიდა გიორგის სახელობის ეკლესიის დიაკვანია. 1904 წლის 29 თებერვალს ხელდასხმულ იქნა მღვდლად დიაკვნის ადგილზე ქაშვეთში. 1907 წლიდან იმავე ეკლესიის შტატის მღვდელია. 1906-1907 წლებში მუშაობდა თბილისის საეკლესიო მუზეუმის კომიტეტის წევრად და ხაზინადარად. 1908-1912 წლებში პარალელურად მუშაობდა ქართლ-კახეთის ეპარქიის ეკლესიების შემოსავალ-გასავლის წიგნების შემმოწმებელი კომისიის წევრად. 1914 წლის 24 ივლისს დაინიშნა მღვდელმსახურად საველე მოძრავ ჰოსპიტალში N481 - ბრძოლის ველზე (დასავლეთის ფრონტზე). საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენის შემდეგ, 1918-1920 წლებში, თბილისის საოლქო კრების არჩევით ასრულებდა თბილისის საეპარქიო საბჭოს წევრის მოვალეობას. 1919 წელს აყვანილ იქნა დეკანოზის ხარისხში. 1919-1923 წლებში მუშაობდა საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის საკათოლიკოსო საბჭოს სამეურნეო ნაწილის გამგედ. 1923 წლის 13 იანვარს დეკანოზი დიმიტრი ლაზარიშვილი კათოლიკოს-პატრიარქ ამბროსისა და საქართველოს საკათოლიკოსო საბჭოს წევრებთან ერთად დაპატიმრებულ იქნა. 1924 წლის მარტში გამართულ სასამართლო პროცესზე ცნეს უდანაშაულოდ.
ციხიდან განთავისუფლების შემდეგ დაუბრუნდა ქაშვეთის ეკლესიას. 1925 წლის 17 ივნისს დაინიშნა თბილისის ოლქის მთავარხუცესის თანაშემწედ, 1926 წლის 17 თებერვალს - საქართველოს საკათოლიკოსო საბჭოს სამეურნეო ნაწილის გამგედ. 1927 წლის 26 ივნისიდან დეკანოზი დიმიტრი ლაზარიშვილი საკათოლიკოსო სინოდის წევრია. 1930 წელს დაინიშნა ქაშვეთის ეკლესიის წინამძღვრად. ამ თანამდებობაზე იყო 1943 წლის მაისამდე.
1943 წლის იანვარში უწმიდესი და უნეტარესი, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი კალისტრატე (ცინცაძე) შეუძლოდ გახდა, ავადმყოფობა კიდევ უფრო გაუძლიერდა. "თბილისის ეკლესიები ხუთი თვის მანძილზე მღვდელმთავრის წირვა-ლოცვის გარეშე დატოვა. გამოჯანმრთელებისთანავე მიიღო გადაწყვეტილება ქაშუეთის ეკლესიის წინამძღვრის დიმიტრის ეპისკოპოსად კურთხევის შესახებ. 1943 წლის 23 მაისს დიმიტრი ლაზარიშვილი ხელდასხმულ იქნა ნინოწმინდელ ეპისკოპოსად. ის იწოდებოდა ნინოწმინდელად, მაგრამ ეპარქიაში არ იყო არც ერთი მოქმედი ეკლესია, ამიტომ წირავდა ქაშუეთის ეკლესიაში. ეპისკოპოსი დიმიტრი დაინიშნა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ქორეპისკოპოსად. მეუფე დიმიტრი 1947 წლის 8 ნოემბერს ხანმოკლე ავადმყოფობის შემდეგ გარდაიცვალა. დაკრძალულია თბილისის ქაშვეთის ეკლესიაში.
ლიტერატურა
ვარდოსანიძე ს. „პატრიარქები“, თბ., 2013, გვ. 191-195
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ნინოწმინდელი მღვდელთმთავრები
დაბადებული 16 სექტემბერი
დაბადებული 1870
გარდაცვლილი 8 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1947
გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ქართველი ეპისკოპოსები