PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სან-კრისტობალ-დე-ბოედო

სან-კრისტობალ-დე-ბოედო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის პარამოს-ვალიესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 10,78 კმ². მოსახლეობა — 22 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
პალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სან-კრისტობალ-დე-ბოედოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პალენსიის მუნიციპალიტეტები
EuroBasket 2022 Group A

EuroBasket 2022 Group A
Group A of EuroBasket 2022 consisted of Belgium, Bulgaria, Georgia, Montenegro, Spain, and Turkey. The games were played from 1 to 7 September 2022 at the newly built Tbilisi Arena in Tbilisi, Georgia. The top four teams advanced to the knockout stage.
Teams
After the 2022 Russian invasion of Ukraine, Russia was expelled from the tournament and replaced by Montenegro.
Notes
Russia was expelled due to the Russian invasion of Ukraine.
Standings
Matches
All times are local (UTC+4).
Spain vs Bulgaria
Turkey vs Montenegro
Belgium vs Georgia
Montenegro vs Belgium
Bulgaria vs Turkey
Georgia vs Spain
Bulgaria vs Montenegro
Spain vs Belgium
Turkey vs Georgia
After a scuffle between Furkan Korkmaz and Duda Sanadze, both players were ejected. Korkmaz was reportedly attacked when leaving the arena by Georgian players. The following day, the Turkish federation threatened to leave the tournament.
After the game, the Turkish federation also submitted a complaint because the game clock ran for 22 seconds while the game was paused; this complaint was dismissed by FIBA.
Belgium vs Turkey
Montenegro vs Spain
Georgia vs Bulgaria
Turkey vs Spain
Bulgaria vs Belgium
Georgia vs Montenegro
References
External links
Official website
Group A
ჩოლუტეკის დეპარტამენტი

ჩოლუტეკის დეპარტამენტი — ჰონდურასის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის უკიდურეს სამხრეთ ნაწილში. დასავლეთით ესაზღვრება ფონსეკას ყურე, აღმოსავლეთით და სამხრეთით კი ნიკარაგუა. დედაქალაქია ჩოლუტეკა. დეპარტამენტის ტერიტორიაზე გაედინება ამავე სახელწოდების მდინარე.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 420 350 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4 211 კმ²-ია. შეიქმნა 1825 წელს, როდესაც ჰონდურასს დამოუკიდებლობა ახალი მოპოვებული ჰქონდა. საბოლოო ფორმა 1893 წელს მიიღო, როდესაც დასავლეთ ნაწილი, ვალიეს დეპარტამენტი გამოეყო.
ჩოლუტეკის დეპარტამენტი 16 ადმინისტრაციულ მუნიციპალიტეტადაა დაყოფილი.
იხილეთ აგრეთვე
ჰონდურასის დეპარტამენტები
რესურსები ინტერნეტში
Para mayor información entra www.cholutecaenlinea.com
Información sobre Choluteca
Mapa político del departamento de Choluteca
სქოლიო
ჰონდურასის დეპარტამენტები
ზემო ალვანის წმინდა მარიამის ეკლესია

ზემო ალვანის წმინდა მარიამის ეკლესია — ახმეტის მუნიციპალიტეტში მდებარე ეკლესია, რომელიც დგას სოფელ ზემო ალვანის სამხრეთით, სასაფლაოზე. აშენებულია XVIII საუკუნეში.
ეკლესია დარბაზულია (9 X 6,3 მ), ნაგებია რიყის ქვით. საბჯენი თაღები, კამარა, კონქი და კარ-სარკმლები აგურით არის გამოყვანილი. ეკლესია შიგნიდან და გარედან შელესილი და შეთეთრებულია. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა. ორივე კარი თაღოვანია და ორივე მხრიდან კედლის სწორკუთხა შეღრმავებაშია ჩასმული. ეკლესიის აფსიდის ბოლოებთან და გრძივი კედლების შუაში, მარტივი კაპიტელებით დასრულებული თითო ერთსაფეხურიანი პილასტრია, რომლებსაც ნახევარწრიული ფორმის საბჯენი თაღი ეყრდნობა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. აფსიდის ღერძზე ისრული თაღით დასრულებული სარკმელია, რომლის მარჯვნივ გეგმით ნახევარწრიული და თაღოვანი ერთი ნიშია, მარცხნივ - ერთი თაღოვანი და ერთი სწორკუთხა ნიში. საკურთხევლის შუაში ტრაპეზი დგას. საკურთხევლის ბაქანი დარბაზის იატაკზე ერთი საფეხურით მაღალია. აფსიდის კონქს, წვეროში, ძაბრისმაგვარი შემაღლება აქვს. ეკლესიის დასავლეთ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში თითო შიგნით შეისრული, ხოლო გარედან წრიული თაღით გადახურული სარკმელია. იატაკზე კვადრატული აგურია მოგებული.
ეკლესიის ფასადები დასრულებულია აგურის სამსაფეხურიანი ლავგარდნით. შენობა გადახურულია კრამიტით. მოგვიანებით XIX საუკუნეში ეკლესიისათვის დასავლეთიდან აგურის სამსართულიანი სამრეკლო (3,4 X 2,9 მ) მიუშენებიათ. სამრეკლოს თითოეული სართულის ოთხივე კუთხეში კვადრატული ბოძი დგას, რომლებზედაც დაყრდნობილია ბრტყელი თაღები. ყოველი ზედა სართული ქვედაზე ვიწროა. პირველი სართული გადახურულია ბრტყელი კამარით. მეორე სართულს ხის გადახურვა ჰქონია, მესამე სართულს კი პირამიდული სახურავი ხურავს.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Carlos Arvelo Municipality

Carlos Arvelo Municipality
The Carlos Arvelo Municipality (named after Dr. Carlos Arvelo) is one of the 14 municipalities (municipios) that makes up the Venezuelan state of Carabobo and, according to the 2011 census by the National Institute of Statistics of Venezuela, the municipality has a population of 150,277. The town of Güigüe is the shire town of the Carlos Arvelo Municipality.
Geography
The Carlos Arvelo Municipality is located in the southeastern part of Carabobo State. It is limited to the north by the Lake of Valencia and the Municipality the Guayos, to the west the Municipality of Valencia, to the South the State of Guárico and to the east the State of Aragua.
The Carlos Arvelo Municipality is integrated by the Güigüe Urban Parish (capital Güigüe) and the Belén Non-Urban Parish (capital Belen) and the Tacarigua Non-Urban Parish (capital Tacarigua). The north of the municipality is mostly plain, unlike the central and southern part of the municipality, which is mountainous.
Climate
Minimum monthly temperature in the Carlos Arvelo municipality lies between 12.3 and 22.1 °C, while maximum temperature is between 24.4 and 33.9 °C. Total annual precipitation fluctuates between 932 and 1395 mm. Most rain falls between June and August, while the driest quarter comprises January to March.
Demographics
The Carlos Arvelo Municipality, according to a 2011 population estimate by the National Institute of Statistics of Venezuela, has a population of 150,277 (up from 124,344 in 2001). This amounts to 6.7% of the state's population. The municipality's population density is .
By Parish
By Year
Politics and Government
Mayors
Municipality council
Term 2013-2017
See also
Municipalities of Venezuela
References
External links
carlosarvelo-carabobo.gov.ve
Municipalities of Carabobo
ტოლვა

ტოლვა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის რიბაგორსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 59,00 კმ². მოსახლეობა — 122 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ტოლვის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ტოლვა
სქოლიო
უესკის ქალაქები
უესკის მუნიციპალიტეტები
მარიანივკა (კახოვკის რაიონი)

მარიანივკა (კახოვკის რაიონი)
მარიანივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის კახოვკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 582 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
კახოვკის რაიონის სოფლები
ვაიმარი

ვაიმარი — ქალაქი გერმანიაში, მდებარეობს მდინარე ილმზე. ერფურტის, გერასა და იენის შემდეგ იგი თიურინგიის სიდიდით მეოთხე ქალაქია.
ისტორია
პირველად ისტორიულ დოკუმენტებში მოიხსენიება X საუკუნის შუა წლებში.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
Weimar's official website
Historic tour in 49 pictures
Deutsches Nationaltheater (German National Theater)
The Weimar Story
Ginkgo Museum, Weimar
გერმანიის ქალაქები
ევროპის კულტურული დედაქალაქები
ჯიმითის კვირაცხოვლის ეკლესია

ჯიმითის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიმითის ჩრდილო-დასავლეთით.
ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია სწორხაზოვან რიგებად დაწყობილი წვრილი რიყის ქვით. გარეთა კუთხეებში შედარებით მოზრდილი ქვებია გამოყენებული. კამარა, საბჯენი თაღები, კონქი, კარსაკმელის ღიობები და ლავგარანდი გამოყვანილია აგურით. კედლები შიგნიდან და გარედან შელესილია. შესასვლელი ორია სამხრეთიდან და დასავლეთიდან ორივე კარი შეისრულ თაღოვანია და გარედან საფეხურით შეღრმავებულ სწორკუთხა არეშია ჩასმული, რომელიც აგურის ხერხულა წყობითაა გამოყვანილი. საფეხუროვანი ფრიზი აგვირგვინებს საკურთხევლის აფსიდის ნახევარწრიულია. მასაში დაბალი, ნახევარწრიული თაღით სარკმელია გაჭრილი. აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდში ერთი შეისრულთაღოვანი ნიშაა. საკურთხევლის ბაქანი აფსიდის მხრების ხაზიდან დაახლოებით 1 მეტრით წინაა წამოწყებული. შემაღლებულია ნავის იატაკის მიმართ და შუაში ნახევარწრიული ამბიონი აქვს მოწყობილი. აფსიდის კონქის თაღი ოდნავ შეისრულია. მსგავსი ფორმისაა კამარაც იგი, კონქის თაღის გარდა დაყრდნობილია ორ საბჯენ თაღზე. რომელთაგანაც ერთი დარბაზის შუაშია. ხოლო მეორე დასავლეთ კედელთან შუა საბჯენი შეკიდულ პილასტრებზეა გადაყვანილი. დასავლეთ კუთხის პლასტერებზე. საკურთხევლის სარკმლის გარდა შიდა სივრცეს ლკიდევ ოთხი ნახევარწრიული თაღით გადახურული სარკმელი აშუქებს. მათგან თითო - თითო დასავლეთ და სამხრეთ კედლებშია გაჭრილი, ორი ჩრდილოეთით განივ ფასადებზე, აგურის წყობის შეღრმავებით, გამოსახულია საფეხუროვან პოსტამენტზე დაყრდნობილი თითო მაღალი ჯვარი, რომლებიც წითლადაა შეღებილი. აღმოსავლეთ ფასადზე მდებარე ჯვრის თავზე გაცილებით მცირე ზომის. წითლად შეღებილი ჯვრის შეღრმავებული გამოსახულებაა. დასავლეთ ფასდზე, შესასვლელისზემოთ, პატარა ოთხკუთხა ნიშაა ეკლესიის სახურავის კეხის დასავლეთ კიდეში აგურის კვადრატულ ბაზისზე, დადგმულია აგურისავე ვიწრო და მაღალი სამრეკლო, რის ქვედა ნაწილი წრიულია, ხოლო ზედა ხუთწახნაგა ფანჩატური. მათ საზღვარზე ერთგირად ნაწყობი აგურის სარტყელია. ფანჩატურის წიბოებს მთელ სიმაღლეზე ასდევსდიდი შვერილი ხუთივე წახნაგი ნახევარ წრიული თაღითაა გახსნილი, თაღების ზემოთ, ლავგარდნამდე, ორ ხერულა ზოლსშორის მოქცეული სწორკუთხა არეა, რ-ზეც დეკორატ. ფრონტონია გამოყვანილი, სამრეკლო აგურის ხუთწახნაგა სახურავითაა გადახურული. ეკლესიის კედლები დასრულებული იყო აგურის ორსაფეხურიანი ლავგარდნით, რომლისის უმეტესი ნაწილიჩამონგრეულია. 2010 წელს საერთაშორისო საქველმოქმედო ფონდ "ქართუის" დაფინანსებით ეკლესიას ჩაუტარდა ღდგენითი სამუშაოები. (არიტექტორები: ზუზაძე ტ. რამიშვილი დ.) გამაგრდა დასავლეთ კედელი. რომე;იც მთელ სიმაღლეზე იყო გაბზარული. აღდგა შესასვლელთა წილთხრების მონგრეული ნაწილები და ლავგარდანი იატაკზე დაიგო კვადრატული აგურები. ეკლესია გადაიხურა კრამითით.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Turricula turriplana

Turricula turriplana is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Clavatulidae.
Description
The length of the shell attains 42 mm, its diameter 11mm.
The shell is elongately turreted. Its color is light brown, with a whitish band in the middle of the whorls. The spire is long and acutely turreted. It contains 12 whorls. The first two whorls are smooth, rounded, forming a somewhat prominent white papillary apex. The other whorls are slopingly convex, slightly impressed below the suture, spirally faintly grooved, obliquely obscurely plicated. The body whorl measures about 2.5ths of the entire length of the shell. It is convex above, attenuated towards the base, scarcely rostrate, nearly smooth with spiral grooves (only visible with a lens) that are irregular and broken up. The oblique wrinkles are almost obsolete. The aperture is rather long and moderately wide. Its interior is tinged with pale pink. The white columella is rather straight and very slightly flexuose. The outer lip is sharp, with a broad posterior sinus, situated between the angle and the suture.
Distribution
This marine species occurs off the Cape Province, South Africa.
References
External links
Barnard K.H. 1958. Contributions to the knowledge of South African marine Mollusca. Part I. Gastropoda: Prosobranchiata: Toxoglossa. Annals of the South African Museum, 44: 73–163, 1 pl.
Endemic fauna of South Africa
turriplana
Gastropods described in 1903
კარლსრუეს რაიონი

კარლსრუეს რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი კარლსრუე. რაიონი შედის ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება კარლსრუეს ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.084,98 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 430 100 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 396 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 08 2 15.
რესურსები ინტერნეტში
www.landkreis-karlsruhe.de ოფიციალური საიტი
ბადენ-ვიურტემბერგის რაიონები
San Dionisio, Iloilo

San Dionisio, Iloilo
San Dionisio, officially the Municipality of San Dionisio, is a 4th class municipality in the province of Iloilo, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 39,048 people.
San Dionisio is north of Iloilo City and east of Roxas City. The Quiniluban Island, Tago Island and Igbon Island, extinct valconic islands known for coral reef scuba diving and beach ecotourism, lie in the east across the Concepcion Bay. The Mount Opaw, with the clear views of ocean and islands, is the tallest range with gentle slope with a single peak with trails in several directions to ascent.
History
During the Spanish Colonization of Philippines, a native leader named "Dionisio" had cleared the forest land to create a settlement called "Lakdayan". In 1877 Spanish arrived and renamed "Lakdayan" to "Dionisio" in the honor of humble fisherman founder of the settlement. Spanish converted the natives and appointed St. Vincent Ferrer as Patron Saint of the settlement. Spanish set up the municipality at Concepcion, of which Dioniso was a part of. During Spanish times, the head of the local government of Concepcion was titled "Kapitan" (captain) and the subordinate leaders in San Dionisio were titled "Tenientes" (lieutenant) and hereditary Cabeza de Barangay (head of barangay). Eventually Sara was carved out of Concepcion to establish an eponymous municipality, which also included Dionisio as one of the constituent barangay of Sara. In 1920, San Dionisio municipality was established after carving it out of Sara municipality.
Geography
Barangays
San Dionisio is politically subdivided into 29 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Agdaliran
Bagacay
Batuan
Bondulan
Borongon
Canas
Capinang
Amayong
Cubay
Cudionan
Dugman
Hacienda Conchita
Madanlog
Mandu-awak
Moto
Naborot
Nipa
Odiongan
Pangi
Pase
Poblacion
San Nicolas
Santol
Siempreviva
Sua
Talo-ato
Tamangi
Tiabas
Tuble
Climate
San Dionisio has intermediate tropical climate, relatively dry from December to April and wet for the rest of the year. Northeast monsoon and trade winds cause the dry and sunny weather. Southeast monsoons and cyclone storms cause the wet and stormy conditions. January is the coldest month during the relatively cool tropical period from December to February. April to June summer season has the warmest temperature. High tropical temperature and the sea on eastern side cause the high relative humidity.
Demographics
In the 2020 census, the population of San Dionisio, Iloilo, was 39,048 people, with a density of .
Economy
See also
Tourism in the Philippines
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Iloilo
ჩიხრაძე

ჩიხრაძე
საკუთარი სახელი ჩიხრაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გიორგი ჩიხრაძე — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა)
იური ჩიხრაძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი
ოთარ ჩიხრაძე — გენერალ-მაიორი
ფიქრია ჩიხრაძე — პოლიტიკოსი, ფილოლოგი
ქართული გვარები
Chapni

Chapni is a village in the Kapan Municipality of the Syunik Province in Armenia.
Demographics
The Statistical Committee of Armenia reported its population was 56 in 2010, down from 126 at the 2001 census.
References
Populated places in Syunik Province
მარტიანის ჯვარპატიოსანი

მარტიანის ჯვარპატიოსანი — არქიტექტურული ძეგლი, სამონასტრო კომპლექსი ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მარტიანის მიდამოებში. აგებულია განვითარებულ შუა საუკუნეებში.
სოფლიდან ჩრდილო-დასავლეთით 3 კმ-ზე, ნასოფლარ ყველდაბაში მდებარე დარბაზული ეკლესია სამხრეთის თანადროული მინაშენით, გეგმით სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით აქვს ნახევარწრიული აბსიდა, რომლის ცენტრში გაჭრილი არქიტრავული სარკმელი გარეთ ვიწროვდება. სარკმლის ძირში ტრაპეზის ქვა დგას. ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო სწორკუთხა ნიშაა. კონქი სფერულია, სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. აბსიდის იატაკის დონე ერთი საფეხურით მაღალია დარბაზის იატაკთან შედარებით. საფეხურის წინ მასიური ბუნის ქვა დგას. ოთხკუთხა ქვა ოთხივე მხარეს მორთულია დეკორატიული თაღებით. ქვაზე შემორჩენილია ჯვრის ზედა მკლავის მოხატულობა და წარწერის ფრაგმენტი, ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედელში კი კანკელის ბუდე.
ეკლესიას ოდნავ შეისრული კამარა აქვს. დასავლეთ კედელში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. ჩრდილოეთ, სამხრეთ და დასავლეთ კედელს ერთსაფეხურიანი ხარისხი გასდევს. სამხრეთი შესასვლელი შიგნით შეისრულთაღიანი, გარეთ არქიტრავულია. კარი ნაოთხალია. ეკლესიის კედლები შელესილი იყო მოსახატავად.
სამხრეთი მინაშენის კედლები შემორჩენილია 1-1,5 მეტრის სიმაღლეზე. შესასვლელი აღმოსავლეთიდან ჰქონდა, დაზიანების გამო მისი ფორმა არ იკითხება. დასავლეთ კედელში ვიწრო სარკმლის კვალია.
ეკლესია დიდი ზომის მოყვითალო, ფლეთილი ქვითაა ნაგები. კარნიზი მარტივპროფილიანია. საბურავად გამოყენებულია ფიქალი.
ეკლესიიდან დასავლეთით დიდი ზომის სატრაპეზოა. კედლები შემორჩენილია 2-3 მეტრის სიმაღლეზე. აღმოსავლეთ კედელში ჩანს შესასვლელის კვალი. ჩრდილოეთ კედელში რამდენიმე ნიშაა მოწყობილი. სატრაპეზო დიდი ზომის ადგილობრივი წარმოშობის ქვითაა ნაგები.
ეკლესიას გარს შემოუყვება გალავანი. გალავნის გარეთ სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში მოთავსებულია კარიბჭე - სამრეკლო. ამჟამად შემორჩენილია მხოლოდ ოთხკუთხა, მასიური სვეტები.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 118-119
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სლოვაკური ჩუვაჩი

სლოვაკური ჩუვაჩი, სლოვაკური ნაგაზი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია სლოვაკეთში შუა საუკუნეებში.
ამ მთის ნაგაზის წარმოშობა უფრო მოზრდილი უნგრული კუვასის წარმოშობის მსგავსია. ეს ჯიში თითქმის განადგურდა მეორე მსოფლიო ომის დროს. ომის შემდეგ ანტონინ პრუზამ (ქალაქ ბრნოში განლაგებული ვეტერინარული სკოლიდან) წარმატებით ჩაატარა ამ ჯიშის გამრავლების პროგრამა. მშვიდი, ძლიერი, საკუთარი ტერიტორიისა და ფარის უშიშარი დამცველი ჩუვაჩი ძალიან ჰგავს თავის უახლოეს მეზობელ კუვასს. საერთაშორისო აღიარება ამ ჯიშმა 1969 წელს მიიღო და დღეს ის პოპულარული კომპანიონია.
გადარჩევის გზით მიიღეს მშვიდი, პატრონის მოსიყვარულე ცხოველი. თუმცა უნდა გახსოვდეთ, რომ ჩუვაჩის ბალანს მუდმივი მოვლა სჭირდება და ეს ძაღლი არ გამოდგება იმ სახლებში, სადაც ძალიან ფასობს სისუფთავე. ჩუვაჩს აქვს ძლიერი კისერი, გრძელი ბალნით დაფარული კუდი, ძალიან დაკუნთული თეძოები, ფართო მკერდი, თეთრი ბალანი. ჩუვაჩი ვერ ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. კარგად ეგუება სიცივეს. ვერ ეგუება ბავშვებს და სხვა ძაღლებს. კარგი მოდარაჯეა.
რესურსები ინტერნეტში
სლოვაკური ჩუვაჩი (ინგლისური)
სქოლიო
მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები
სლოვაკური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
დიადი მასტურბატორი

დიადი მასტურბატორი — ესპანელი სიურეალისტი მხატვრის, სალვადორ დალის ნახატი, შესრულებული 1929 წელს ზეთის საღებავებით, ტილოზე. დღეს ნამუშევალი ინახება დედოფალ სოფიას მუზეუმში, მადრიდში.
აღწერა
ნახატის ეპიცენტრში შესამჩნევია ადამიანის ქვევით მიმართული პროფილი რომელიც ძალიან ჰგავს კატალონიის სანაპიროზე მდებარე კრეუსის კონცხს. ეს პროფილი სალვადორ დალიმ მოგვიანებით, მის მეტად ცნობილ ნახატში, რბილ საათებშიც დახატა. ქალის შიშველი ფიგურა, რომელიც თავს ზემოთაა, არის მასტურბაციის შთაგონება, თუ ნამუშევრის სათაურსაც გავითვალისწინებთ. ქალის პირი ეხება მამაკაცის სასქესო ორგანოს, რაც ფელაციის შთაბეჭდილებას ქმნის მნახველში. მამაკაცის ფიგურა სრულად არაა გამოსახული, ჩანს მისი მხოლოდ მისი ნაწილი, ტანს ქვევით, მუხლებამდე. ცენტრალური პროფილის ქვედა მხარეს შეიმჩნება სახეზე მჯდომარე კალია, რომელსაც დალი საკუთარ ნამუშევრებში ხშირად იყენებს, ასევე ის მრავლადაა ნახსენები მხატვრის ნაწერებში. ჭიანჭველების ჯგუფი (ეს არის სალვადორ დალის სექსუალური სიმორცხვის გამომსახველი ცნობილი ნიშანი) კალიას მუცელზე აზის, ისევე, როგორც სახეზე. ნახატის ფონზე თავს იჩენენ ახალი, განსხვავებული ფიგურები. მათ შორისაა კვერცხი (ძირითადად გამოყენებულია, როგორც ) და სხვა მსგავსი საგნები. პეიზაჟზე გამოსახული ორი ადამიანის ფიგურა ისეა დახატული, რომ მათი ჩრდილები გრძელ ფორმას იღებენ, როდესაც დანარჩენი პერსონაჟები პერიფერიებშია განთავსებული. ცენტრალური ფიგურის თავზე შეიმჩნევა ორი ქვა და ქოთანში მოთავსებული კაქტუსი. ქოთანი ერთ-ერთ ქვაზეა მოთავსებული (ნახატზე ეს პარადოქსულადააა ნაჩვენები) და მასზე მეორე ქვა დევს, ეს სამი საგანი წონასწორობაში მეტად არარეალურადაა გამოსახული. მსგავსი სტილი, რომლითაც სალვადორ დალი ცდილობს რეალობას გაექცეს, მრავლადაა გამოყენებული მხატვრის ნამუშევრებში.
ინტერპრეტაცია
ნამუშევრის შექმნის ერთ-ერთი უმთავრესი მიზეზი გახდა ის პრობლემები, რომლებიც დალის სქესობრივ ცხევრებას ეხებოდა. დალის ბავშვობაში მამამისმა დაუტოვა წიგნი რომელშიც მრავლად იყო უსიამოვნო ფოტოები, თუ როგორ იტანჯებოდა ხალხი ვენერიული დაავადებებისგან, რათა გაენათლებინა შვილი. ისედაც დაავადებული დალი ამ ფოტოების ნახვის შემდეგ განსაკუთრეებით შეშინდა და ფსიქოლოგიურ ტრამვამდეც მივიდა, მისი ბავშვობა სექსუალურა თემებმა და გამუდმებულმა შიშმა დაამახინჯა.
შედარებები კეთდება სალვადორ დალის ნამუშევარსა და ჰიერონიმუს ბოსხის ნახატ ტკბობის ბაღს შორის. დიდი მასტურბატორი მეტად ჰგავს მის მის მარჯვენა ნახატს, რომელზეც გამოსახულია ბაღის მარცხენა განყოფილება, სადაც ბუჩქები და პატარა ცხოველები არიან ნაჩვენები დიდი ცხვირებითა და წამწამებით.
ისტორია
დალი ნამუშევარს პირად კოლექციაში ინახავდა, დალის თეატრსა და მუზეუმში, ფიგერასში, სიკვდილის წინ კი ის გადასცა ესპანეთის ეროვნულ კოლექციას, მას შემდეგ რაც ის მადრიდის მუზეუმიდან წამოიღეს.
იხილეთ აგრეთვე
ტკბობის ბაღი
რესურსები ინტერნეტში
The Great Masturbator on csulb.edu
The Great Masturbator on Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía
The Great Masturbator description - Gala-Salvador Dalí Foundation
სქოლიო
სალვადორ დალის ნახატები
სიურრეალიზმი
ნახატები მხატვრების მიხედვით
ნახატები წლების მიხედვით
ტეპლი

ტეპლი — მთა რუსეთში, ჩრდილოეთ ოსეთში. სიმაღლე 4431 მ. მდებარეობს გვერდით ქედზე, მდინარე ფიაგდონის ზემოთში. მთიდან ეშვება რამდენიმე მყინვარი, რომლებიც კვებავენ მდინარე ფიაგდონისა და არდონის სათავეებს. ტეპლი განლაგებულია კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედიდან ჩრდილოეთით 16 კილომეტრში.
სქოლიო
ჩრდილოეთ ოსეთის მთები
საკაჟია

საკაჟია — კარსტული მღვიმე საქართველოში, სოფელ გოდოგნის მიდამოებში, თერჯოლის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე წყალწითელას ხეობის მარცხენა კალთაზე, 150 მ სიმაღლეზე. გამომუშავებულია ქვედაცარცულ კირქვებში. არ არის სტალაქტიტური ნაღვენთები, მშრალია. წარმოადგენს მრავალფენიან არქეოლოგიურ ძეგლს. მღვიმის ჯამური სიგრძე 35 მ, სიღრმე 20 მ, სიგანე 6 მ, სიმაღლე 4 მ. აღმოაჩინეს 1914 წელს (რუდოლფ შმიდტი, ლეონ კოზლოვსკი).
საკაჟია ამიერკავკასიაში მიკვლეული პირველი პალეოლითური ძეგლია. მღვიმეს რუდოლფ ვირხოვის სახელი ეწოდა. 1936 წელს გათხრები განახლდა (ხელმძღვანელი მ. ნიორაძე), აღმოჩენილია მრავალრიცხოვანი არქეოლოგიური და პალეონტოლოგიური მასალა, აღადგინეს ძეგლის ძველი სახელწოდება — „საკაჟია“. 1973 წელს გათხრების დროს (ხელმძრვანელი გიორგი ნიორაძე) ზედაპალეოლითური ფენის ქვეშ 1,5 მ. სიღრმეზე გამოვლინდა მუსტიეური ფენები. აღმოჩნდა ქვის ლევალუაზური ნუკლეუსები, ანატკეც-ლამელები და მათზე დამზადებული სხვადასხვა ტიპის წვეტანები, სახოკები, დანები და სხვა ნივთები. ამ ფენებში ნაპოვნია მღვიმური დათვის, მარტორქის, ლოსის, კეთილშობილი ირმის, ბიზონის, კავკასიური ჯიხვის, ტახისა და სხვა ცხოველთა ძვლები. აქვე აღმოჩნდა ნეანდერტალელი ადამიანის ზედა ყბის ფრაგმენტი და კბილები. აღნიშნული მასალა შუა და გვიანდელი მუსტიეს ხანით თარიღდება.
ზედაპალეოლითური ხანის მასალიდან აღსანიშნავია კაჟისა და ობსიდიანის ლამელებზე და ანატკეცებზე დამზადებული სხვადასხვა ტიპის საფხეკები, საჭრისები, გრავეტისა და შატელპერონის ტიპის მსგავსი დანები და სხვა ნივთები, აგრეთვე ძვლისა და რქის ნაკეთობანი: მრგვალგანივკვეთიანი ძვლის შუბისპირები, სადგისები, ირმის რქისგან დამზადებული მიწის საჩიჩქნი თოხისმაგვარი იარაღი. აქვეა ნაპოვნი კრომანიონელი ადამიანის თავის ქალის ფრაგმენტები. ამავე ფენებში აღმოჩენილია დომბის, კეთილშობილი ირმის, ქურციკის, ჯიხვის, ტახის, ცხენის, მღვიმური დათვის, მურა დათვის, მღვიმის ლომის, ფოცხვერისა და სხვა ცხოველთა ძვლები. ზედაპალეოლითური მასალა ორინიაკულია და განეკუთვნება საქართველოს ზედაპალეოლითური კულტურის შუა (განვითარებულ) საფეხურს.
1914 წლიდან კოლექცია დაცულია სანქტ-პეტერბურგში, მიკლუხო-მაკლაის სახელობის ანთროპოლოგიისა და ათნოგრაფიულ მუზეუმებში, 1936 წლიდან მასალა — სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში. ბუნების ძეგლია.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ბუნების ძეგლები
ლიტერატურა
ნიორაძე გ., ქვის ხანის ადამიანი საკაჟიას გამოქვაბულში, თბ., 1953;
ნიორაძე მ., ახალი აღმოჩენები საკაჟიას მღვიმეში, «საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე», 1974, ტ. 75, № 3;
მისივე, Археологические работы в пещере Сакажия, იქვე, 1976, ტ. 84, № 1;
Габуния Л. К., Ниорадзе М. Г., Векуа А. К., О мустьерском человеке из Сакажия (Западная Грузия), «Вопросы антропологии», 1978, в. 59;
IUCN კატეგორია III
თერჯოლის მუნიციპალიტეტის მღვიმეები
თერჯოლის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
საქართველოს ბუნების ძეგლები
Lasioglossum funebre

Lasioglossum funebre — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1897 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
funebre