PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ყოჩივარდა

ყოჩივარდა — მცენარეთა გვარი ფურისულასებრთა ოჯახისა. ცნობილია 20-ზე მეტი ველურად მზარდი სახეობა. უპირატესად ხმელთაშუაზღვისპირეთში არიან გავრცელებული. ბალახოვანი მცენარეებია (სიმაღლეში 5–30 სმ) გორგლისებრი ფესურათი. ფოთლები ფესვთანური, გრძელყუნწიანი, გულისებური, ზოგჯერ ნაირფერად შეფერილი. ყვავილები ორსქესიანი, მარტოული, გრძელ საყვავილე ღეროზე, უბრალო ან ფოჩიანი ფურცლებით, მათ ძირში ხშირად ლაქით; შეფერილობა თეთრიდან ბორდოსფერსა და იისფრამდე. ყოჩივარდას სახეობებს შორისაა სამკურნალო მცენარეები. ოთახის კულტურაში ზრდიან სპარსული ყოჩივარდას (С. persicum), მეწამული ყოჩივარდას (С. purpurascens), ამოკვეთილი ყოჩივარდას (C. repan­dum) ჯიშებსა და ჰიბრიდებს; დეკორატიულ მებაღეობაში — სუროფოთოლა ყოჩივარდას (С. hederifoli­um), კოსის ყოჩივარდას (С. coum) და მისი ქვესახეობა კავკასიურ ყოჩივარდას (C. c. subsp. caucasicum). ამრავლებენ უპირატესად ფესურის გაყოფით.
სქოლიო
Ya'ammu Nubwoserre

Ya'ammu Nubwoserre
Nubwoserre Ya'ammu (also rendered as Ya'amu, Jamu and Jaam) was a ruler during the Second Intermediate Period of Egypt. This Asiatic-blooded ruler is traditionally placed in the Sixteenth Dynasty, an hypothesis still in use nowadays by scholars such as Jürgen von Beckerath; although recently Kim Ryholt proposed him as the second ruler of the 14th Dynasty.
Identification
This ruler seems to have made little use of the cartouche – which was a pharaonic prerogative – since it was used only for the throne name, Nubwoserre, though not always. His personal name never appears inside a cartouche, and is simply reported as "the son of Ra, Ya'ammu".
Similar to his suggested predecessor Yakbim Sekhaenre, there is no direct evidence that Ya'ammu's throne name was Nubwoserre: the association is based on stylistic features of the seals and was proposed by William Ayres Ward and later elaborated by Ryholt; Daphna Ben-Tor disputed this identification, pointing out that the seals of the many rulers living during this period are too similar to make such correlations on the basis of mere design features. The Turin King List can not help with this issue since the ruler does not appear on it, likely due to a lacuna.
Assuming that Ward and Ryholt were right, Nubwoserre Ya'ammu is attested by 26 rather crude scarab seals (more precisely, 19 naming Nubwoserre and 7 naming Ya'ammu); based on that, Ryholt estimated for him a reign length of around ten years, in the interval 1780–1770 BCE. However, about the events of his reign absolutely nothing is known.
Israeli Egyptologist Raphael Giveon identifies Ya'ammu with his proposed predecessor Yakbim.
References
Bibliography
18th-century BC Pharaohs
Pharaohs of the Fourteenth Dynasty of Egypt
Pharaohs of the Sixteenth Dynasty of Egypt
Nobody Home

Nobody Home
"Nobody Home" is a song from the Pink Floyd album The Wall. This song was one of several to be considered for the band's "best of" album, Echoes: The Best of Pink Floyd.
Background
"Nobody Home" was written late into the development of The Wall after an argument between the band and Roger Waters. David Gilmour said that the song "came along when we were well into the thing [The Wall] and he’d [Waters] gone off in a sulk the night before and came in the next day with something fantastic."
Lyrics
In the song, the character Pink describes his lonely life of isolation behind his self-created mental wall. He has no one to talk to, and all he has are his possessions. The song describes what Roger Waters says he experienced during the band's 1977 tour, the band's first major stadium tour. Additionally, the song contains some references to founding Pink Floyd member, Syd Barrett. The song was written after an argument between Gilmour, Waters, and co-producer Bob Ezrin during production of The Wall in which Gilmour and Ezrin challenged Waters to come up with one more song for the album. Waters then wrote "Nobody Home" and returned to the studio two days later to present it to the band. It was the last song written for The Wall. On the 30th anniversary of The Wall episode of the US radio show In the Studio with Redbeard, Gilmour revealed that "Nobody Home" was one of his favorite songs from the album.
A television playing in the background is frequently heard, including the line, "Surprise! Surprise, Surprise!" from Gomer Pyle, U.S.M.C. The lyrics "I got nicotine stains on my fingers, I got a silver spoon on a chain. Got a grand piano to prop up my mortal remains" are said to have been written specifically about Floyd's pianist Richard Wright, who was allegedly struggling with cocaine addiction at the time.
Personnel
David Gilmour – bass guitar
Roger Waters – vocals, EMS VCS 3
Richard Wright – Prophet-5 synthesiser
with:
Bob Ezrin – piano
New York Symphony Orchestra
Personnel per Fitch and Mahon.
Cover versions
An orchestrated version, arranged by Jaz Coleman and performed by the London Philharmonic Orchestra conducted by Peter Scholes, appears on the 1995 instrumental album Us and Them: Symphonic Pink Floyd.
On Metric's 2011 tour, for their 2009 album, Fantasies.
On the tribute album Back Against the Wall, the track is performed by Rick Wakeman.
Mark Lanegan performs the song on the 2018 tribute album The Wall Redux.
Bibliography
Fitch, Vernon; Richard Mahon (2006). Comfortably Numb: A History of The Wall 1978–1981.
Fitch, Vernon (2005). The Pink Floyd Encyclopedia (3rd edition). .
References
1979 songs
Pink Floyd songs
Songs written by Roger Waters
Song recordings produced by Bob Ezrin
Song recordings produced by David Gilmour
Song recordings produced by Roger Waters
Songs about loneliness
ფარსმის ციხე-სახლი

ფარსმის ციხე-სახლი — ციხე-სახლი მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტში, თუშეთში, ნასოფლარ ფარსმაში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. სახლი (6,4 X 6,35 მ, სიმაღლე 7,2 მ) სამსართულიანია, ნაგებია ფიქლით. სახლის ყოველ სართულს თითო დამოუკიდებელი შესასვლელი აქვს. სართულები ერთმანეთთან საძრომი ხვრელებითაა დაკავშირებული.
I სართულის დასავლეთ კედლის გასწვრივ საქონლის ბაგაა. II სართულზე სამხრეთ და აღმოსავლეთ კედლებში ორ-ორი სარკმელია, შუაში - ფიქალი ქვის კერა. კერასთან ორი ზურგიანი სკამი დგას, ჩრდილოეთ კედელთან - გრძელი კიდობანი, ხოლო დასავლეთ კედლის გასწვრივ - კიდობანი და რამდენიმე ხის კასრი. III სართულზე აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში ორ-ორი, ხოლო ჩრდილოეთისაში ერთი სათოფურია. ამ სართულზე სამხრეთ კედლის ცენტრალურ ნაწილში დიდი, სწორკუთხა ღიობია (2,25 X 1,85 მ).
სართულშუა გადახურვა ხის კოჭებზეა მოწყობილი. იატაკი მიწისაა. სახლს ფიქლის ორფერდა სახურავი აქვს.
ლიტერატურა
ახმეტის მუნიციპალიტეტის კოშკები
Galanthus lagodechianus

Galanthus lagodechianus is a species of snowdrop in the family Amaryllidaceae, native to Armenia, Azerbaijan, east Georgia and the Russian Federation (Kabardino-Balkaria and North Ossetia).
It is a bulbous herbaceous perennial, growing to in leaf and in flower. The erect green leaves appear in early spring, followed by a single, bell-shaped, pendent white inflorescence. The inner perianth segments are marked with a green inverted v-shape.
It prefers moist conditions in sun or partial shade.
Galanthus lagodechianus was described by the Georgian botanist Kemularia-Nathadze in 1947. The specific epithet lagodechianus refers to the Lagodekhi nature reserve in east Georgia. It occurs at elevation, in mixed deciduous forests. It is also widely cultivated as an ornamental, and is notable for being the latest flowering of all snowdrop species (often at the end of February or the beginning of March).
References
Flora of Azerbaijan
Flora of Armenia
Flora of Georgia (country)
Flora of Russia
Amaryllidoideae
კორნეტი (მრავალმნიშვნელოვანი)

კორნეტი (მრავალმნიშვნელოვანი)
კორნეტი შეიძლება აღნიშნავდეს:
კორნეტი — ჩინი რუსეთის კავალერიაში;
კორნეტი — მუსიკალური საკრავი.
კოსოვოს ომი

კოსოვოს ომი — 1996 წელს გაღვივებული შეიარაღებული კონფლიქტი ალბანელ სეპარატისტებსა და იუგოსლავიის სამოკავშირეო რესპუბლიკას შორის. საომარი მოქმედებები დაიწყეს კოსოვოელმა ალბანელებმა, რომელთაც სურდათ კოსოვოსა და მეტოხიის დამოუკიდებლობა. 1999 წლის მარტში ომში ჩაერია ნატო და დაიწყო იუგოსლავიის დაბომბვა.
1999 წლის ივნისში იუგოსლავიისა და ნატოს წარმომადგენლებს შორის დადებული კუმანოვოს სამხედრო-ტექნიკური შეთანხმების თანახმად, კოსოვოს კონტროლი KFOR-ის ძალებს დაევალათ, რამაც გამოიწვია არაალბანელი მოსახლეობის (სერბების, ჩერნოგორიელებისა და ბოშების) მასობრივი გადინება. 2008 წლის 17 თებერვალს კოსოვოელმა ალბანელებმა კოსოვოსა და მეტოხიის დამოუკიდებლობა გამოაცხადეს.
სქოლიო
Zaza Janashia

Zaza Janashia (born 10 February 1976) is a retired Georgian professional football player. Currently, Janashia works in children's sports school "Lokomotiv-Perovo" in Moscow.
Career
In Lokomotiv's 1998–99 UEFA Cup Winners' Cup campaign, he scored to put Lokomotiv ahead 1–0 in their first semifinal game against S.S. Lazio. Lazio equalized and then advanced to the finals after 0–0 draw in Rome.
Janashia was loaned back to FC Lokomotivi Tbilisi in April 2002.
Janashia had a brief spell in the Turkish Super Lig with Kocaelispor.
International career
Janashia made his Georgia debut on 7 June 1997 against Moldova, a 1998 World Cup qualifier. He also played 5 times in friendlies, three times in UEFA Euro 2000 qualifying, and played his last match in 2002 World Cup qualification match, against Romania on 28 March 2001.
International goals
Honours
Lokomotiv Moscow
Russian Cup: 1995–96, 1996–97, 1999–2000, 2000–01
Individual
Top 33 players of the Russian Top Division: 1998, 1999
Personal life
He is the brother of Zamir Janashia.
References
External links
1976 births
Living people
Footballers from Tbilisi
Men's footballers from Georgia (country)
Georgia (country) men's international footballers
Expatriate men's footballers from Georgia (country)
FC Lokomotiv Moscow players
Russian Premier League players
Expatriate men's footballers in Russia
FC Baltika Kaliningrad players
Kocaelispor footballers
Expatriate men's footballers in Turkey
Expatriate sportspeople from Georgia (country) in Turkey
Dinamo Zugdidi players
Men's association football forwards
ზეტა...

ზეტა... (< ; აღნიშვნა: ) — ფიზიკური სიდიდის ერთეულის სახელწოდების თავსართი ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში. წარმოადგენს თავსართს იმ ჯერადი ერთეულების სახელწოდებათა შესაქმნელად, რომლებიც ოდენობით შეესაბამება 1021 (1 000 000 000 000 000 000, სეკსტილიონი) ამოსავალ ერთეულს.
წარმოშობილია ბერძნულიდან — ζήτα (შვიდი), რადგან 10007 ექვივალენტურია. სანამ მოხდებოდა ამ თავსართის სახელწოდების მიღება გამოყენებაში იყო თავსართი ჰეპტა, რომელიც მიღებული იყო ასევე ბერძნული სიტყვიდან ἑπτά. ამჟამად გამოყენებიდან ამოღებულია.
1991 წელს ზომა-წონის მეცხრამეტე გენერალურ კონფერენციაზე ოფიციალურად იქნა მიღებული ჯერადი ერთეულის თავსართად.
სქოლიო
სი თავსართები
ბადრი აბზიანიძე

ბადრი აბზიანიძე (დ. 26 თებერვალი, 1959, ქუთაისი) — ქართველი პედაგოგი, პოლიტიკოსი.
1985 წელს დაამთავრა ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
ბადრი აბზიანიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 26 თებერვალი
დაბადებული 1959
საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
ქუთაისში დაბადებულები
Məlhəm

Məlhəm (also, Mel’gam and Mel’kham) is a village and municipality in the Shamakhi Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,378.
Khaqani was born in this village.
Part of the village residents are Tats and they speak the Tat language, which belongs to the Iranian language group. Due to the economic difficulties that arose after the collapse of the USSR, a large number of rural residents migrated, especially to Russia. The population of the village is 1347, of which 687 are men and 660 are women. [1]
References
Notable residents
Khaqani
Populated places in Shamakhi District
იპოლიტე ხვიჩიას ქუჩა

იპოლიტე ხვიჩიას ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); არჩილ სულაკაურისა და ალექსანდრე ქუთათელის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. ადრე ალვანის ქუჩა ერქვა. 1925–1926 წლების ცნობათა წიგნში „მთელი ტფილისი“ შეტანილია საბურთალოს ახალი ქუჩების სიაში. 30-იან წლებში წითელი პარტიზანების ქუჩა დაერქვა. 1991 წელს იპოლიტე ხვიჩიას სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
ხვიჩია
Camponotus fastigatus barbiculus

Camponotus fastigatus barbiculus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
ყირიმის დიდების პანთეონი

ყირიმის დიდების პანთეონი — მემორიალური კომპლექსი როსტოვის ოლქის სოფელ ყირიმში, რუსეთის ფედერაცია. აგებულია დიდ სამამულო ომში დაღუპული თანასოფლელი მეომრების პატივისცემის ნიშნად.
ისტორია
ძეგლი აშენდა ლუკაშინის სახელობის კოლმეურნეობის თანხით და ოფიციალურად გაიხსნა 1970 წლის 9 მაისს. მისი მშენებლობა დაიწყო 1965 წელს და შენდებოდა ხუთი წლის განმავლობაში. დიდ სამამულო ომში აღუპული მემომრებისადმი მიძღვნილი მემორიალის დადგმის ინიციატივა ეკუთვნის ადგილობრივი № 5 საშუალო სკოლის მოსწავლეებსა და მასწავლებლებს. მათ საბჭოთა არმიის დაღუპული მემომრების შესახებ შეაგროვეს ინფორმაცია, პერსონალური ინფორმაცია, დოკუმენტები, მიმოწერები, ფოტოები, ორდენები და ა. შ. წარიმართა დიდი საძიებო სამუშაოები. პანთეონის პროექტი წარმოადგინა რსფსრ-ის სამხატვრო ფონდის როსტოვის სამხატვრო საბჭომ. პროექტზე მუშაობდნენ მოქანდაკეები ა. ჯლაუხიანი, ი. შუბინი, არქიტექტორები გ. გალეპინი და ლ. კუზნეცოვი.
1972 წელს კომპლექსის ტერიტორიაზე აანთეს მუდმივი ცეცხლი. პანთეონის გახსნიდან დღემდე მას უამრავი ადამიანი სტუმრობს, განსაკუთრებით აღსანიშნავია ტურისტები 42 ქვეყნიდან. სხვადასხვა ენაზე შესრულებული წარწერებით სავსე ოთხი დიდი შთაბეჭდილებების ჩანაწერთა წიგნი დაცულია სოფლის მუზეუმში როგორც ექსპონატი.
2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 ბრძანების შესაბამისად ძეგლი შეიყვანეს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
არქიტექტურა
პანთეონი წარმოადგენს ქანდაკებების ჯგუფს და მუქი ტუფისგან აშენებული ნახევრაწრიული ნაგებობის ერთობლიობას. ყველაზე მაღალია მწუხარე ქალის გამოსახულება. მას მარცხენა ხელი უდევს შვილიშვილის მხარზე, მარჯვენა ხელი კი უდევს რძლის მხარზე, მათ ყველაზე საყვარელი ადამიანი: შვილი, ქმარი და მამა გაუშვეს ომში.
პანთეონის წინ დგას ხუთი ფილა, რომელზეც ამოკვეთილია ომის წლები: 1941, 1942, 1943, 1944, 1945. ტუფის ნაგებობაზე სომხურად და რუსულად ამოკვეთილია სიტყვები:
პანთეონის შიგნით პორტრეტიანი მარმარილოს ფილებია, ფირფიტებით (სულ 365), რომლებზეც ამოკვეთილია სოფელ ყირიმიდან დაღუპულთა სახელები ა ფოტოები, ზემოთ კი წარწერა: კედელზე მეორე მხრიდან გამოსახულია ჯარისკაცი, რომელიც დაიღუპა სოფელ ყირიმის გათავისუფლებისათვის.
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ძეგლები
Chuvashsky Kuganak

Chuvashsky Kuganak (Sıwaş-Quğanaq) is a rural locality (a village) in Krasnoyarsky Selsoviet, Sterlitamaksky District, Bashkortostan, Russia. The population was 213 as of 2010. There are 4 streets.
Geography
Chuvashsky Kuganak is located 23 km north of Sterlitamak (the district's administrative centre) by road. Cherkassy is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Sterlitamaksky District
Spitakavor Church of Ashtarak

Spitakavor Church of Ashtarak
Spitakavor Church; literally meaning white-colored church, is a 13th-century partly ruined Armenia church located at the edge of a gorge in the town of Ashtarak, Aragatsotn Province, Armenia.
Confusion about the name
Some confusion about the name of the churches of Spitakavor and Tsiranavor has seemed to have occurred due to the misplacement of the Russian markers located inside the two structures. New EU-sponsored information plaques with building descriptions adopted the wrong designations of the older plates thus amplifying the confusion.
Anyone that lives in the city around the area will tell you that Spitakavor ("Whitish") is the white church from the 5th Century, and Tsiranavor ("Apricotish") is the apricot colored church from the 13th Century. The name plaques at the churches however will tell you the opposite.
Nearby is also the church of Karmravor ("Reddish"), formally known as the Church of Holy Mother of God (Surb Astvatsatsin). It is a 7th Century Armenian Apostolic church. Furthermore, there are the churches of S. Mariane and S. Sarkis. In the gorge is a unique bridge built in 1664.
Location
It may be seen across the gorge from the church of Surp Sarkis, but is easiest reached via the streets of the neighborhood that it sits within. Very close (down the street 3 houses) and also sitting along the gorge is the church of Spitakavor (literally meaning whitish because of its color), built between the 5th-6th centuries.
Architecture
Spitakavor is a small cruciform type church constructed during the 13th century. It is apricot-orange in color, because of the tufa stone used for the construction of the building. Presently, only the walls remain since the roof, drum, and dome have collapsed. There is a main portal to the structure at the front façade, and another at the side of the church. Interior walls are flat except for the semi-circular apse located directly across from the main portal. Very little decoration adorns the church other than some cruciform relief found on the exterior walls.
Legend
According to a legend, three sisters lived in Ashtarak, all of whom fell in love with the same man, prince Sargis. The elder two sisters decided to commit suicide in favor of the youngest one. One wearing an apricot-orange dress and the other wearing a red dress, they threw themselves into the gorge. When the youngest sister found out, she put on a white dress and also threw herself into the gorge. Sargis then became a hermit and three small churches appeared at the edge of the gorge, named after the sisters' dress colors.
Gallery
References
Bibliography
External links
Armenian Architectural Studies
Armenian Apostolic churches in Ashtarak
Tourist attractions in Aragatsotn Province
13th-century churches in Armenia
სიცილიური ბაროკო

სიცილიური ბაროკო ბაროკოს არქიტექტურის გამორჩეული ფორმაა, რომელმაც განვითარება ჰპოვა სიცილიის კუნძულზე, იტალიაში, XVII-XVIII საუკუნეებში. სტილი ამოიცნობა არა მხოლოდ მისი ტიპური ბაროკოს ხვეულებითა და არშიებით, არამედ ასევე მომღიმარი ნიღბებით, ფრთოსანი ჩვილი ანგელოზებითა და ზედმიწევნით დეტალური ორნამენტებით, რომელმაც სიცილიას უნიკალური არქიტექტურული სახე შეუქმნა.
სიცილიური ბაროკოს სტილი გაჩნდა 1693 წლის მასიური მიწისძვრის შემდეგ დაწყებული აღმშენებლობის ბუმით. მანამდე ბაროკოს სტილი კუნძულზე გამოიყენებოდა უფრო სადა მანერით, რომელიც ჰიბრიდული ადგილობრივი არქიტექტურიდან წარმოიშვა, რომის დიდი ბაროკოს არქიტექტურის გავლენის გარეშე. მიწისძვრის შემდეგ ადგილობრივ არქიტექტორებს, რომელთა უმრავლესობა განათლებას რომში იღებს, საშუალება მიეცათ შეექმნათ გაცილებით უფრო დახვეწილი და რთული ბაროკოს არქიტექტურა, იმჟამად პოპულარული კონტინენტალურ იტალიაში. ამ არქიტექტორთა ნამუშევრებმა, და მათ მიერ წამოწყებულმა ახალმა არქიტექტურულმა კვეთის ჟანრმა, მრავალი ადგილობრივი დამწყები არქიტექტორი აღაფრთოვანა. დაახ. 1730 წელს სიცილიელი არქიტექტორების ახალი თაობა უკვე საკმაოდ თავდაჯერებით იყენებდა ბაროკოს სტილს. სტილის მათმა თავისებურმა გაგებამ გამოიწვია უფრო პერსონალიზებული და გაცილებით ლოკალიზებული ხელოვნების ფორმის ჩამოყალიბება ამ კუნძულზე. 1780-იანი წლებიდან ამ სტილს ცვლის ახალი, უფრო მოდური ნეოკლასიციზმი.
ზედმიწევნით დეკორატიული სიცილიური ბაროკოს პერიოდი თითქმის 50 წელს გრძელდებოდა და ბრწყინვალედ გამოხატა კუნძულის სოციალური წყობა იმ დროს, როცა ნომინალურად ესპანეთის ხელქვეითი, ის ფაქტობრივად ექსტრავაგანტური და ჰედონისტური ადგილობრივი არისტოკრატიის მიერ იმართებოდა. ბაროკოს არქიტექტურამ კუნძულს საკუთარი უნიკალური ხასიათი შესძინა, რომელსაც დღემდე აღტაცებაში მოჰყავს მნახველი.
არქიტექტურული მიმდინარეობები
იტალიის არქიტექტურა
სიცილია
ჰაჯილარი (ბარდა)

ჰაჯილარი (ბარდა)
ჰაჯილარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 555 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ბარდის რაიონის სოფლები
თონე

თონე, თორნე (ძველ ქართულში გვხვდება თურნე, საცხობელი პურისაჲ, საცხობელი კეცისაჲ) — მიწაში ჩადგმული უძირო და ცილინდრული ფორმის თიხის ნაკეთობა. გავრცელებულია საქართველოს ბარსა და ზეგანზე მაღალი წებოვანების მქონე პურის საცხობად. ქართული მეთონეობა, ძირითადად, ორნაირი სახის თონებს იცნობს: საოჯახო ანუ სოფლურ თონეს და პროფესიული მეპურის თონეს. სოფლად გავრცელებულია პატარა, საშუალო და დიდი ზომის პირმოხვეული და პირგანური თონეები. საოჯახო თონის მაქსიმალური სიმაღლე, როგორც წესი, მეტრია. გამოსაწვავ ქურაში თონის მოსათავსებლად და მისი მოხერხებულად ტრანსპორტირების მიზნით, მას ხშირად რამდენიმე ნაჭრად ჭრიდნენ და მიწაში ჩადგმის დროს აწყობდნენ. ნაჭრებად არ იჭრება ჯერ კიდევ შემორჩენილი თონის სახე, რომელსაც ქალები ამზადებენ.
საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში თონე მიწაში სხვადასხვა სიღრმით იდგმება: მთლიანად, სანახევროდ ან მხოლოდ ძირით. თონის მიწისზედა ნაწილის გასამაგრებლად და სიმხურვალის შესანარჩუნებლად თონე ირგვლივ წნელით შემოიწვნება (ყავრით, ტკეჩით, ფიცრით მოპირკეთება), წნულისა და თონის კედელს შუა არსებული ცარიელი ადგილი მიწით ამოივსება და დაიტკეპნება. კარმიდამოიან სამოსახლოში თონე დაფარულია და უმთავრესად ეზოშია გამართული. თონე გვხვდება აგრეთვე სამეურნეო ნაგებობების დერეფანში. დარბაზულ სახლში თონე საცხოვრებლის შიდა კომპლექსში იყო მოქცეული. თონეს იყენებდნენ აგრეთვე პროდუქტების „ჩათუთქვის“, ხის ნაწილების გამოშრობის, გათბობის მიზნითაც. პროფესიული მეპურის თონე სოფლად გავრცელებული თონისაგან სიდიდითაც განსხვავდება (გაცილებით დიდია) და მოყვანილობითაც. საქართველოში ცნობილია ურბნისის (V-VII სს.), თბილისის (XI, XII სს.), რუსთავის (XII-XIII სს.), უფლისციხის (XIV-XVI სს.) და სხვა განათხარი თონეები. ამიერკავკასიის ტერიტორიაზე ყველაზე ძველია ძვ. წ. VIII საუკუნის ურარტული თონე.
ლიტერატურა
პურის საცხობები
ვისკაჩა

ვისკაჩა — ტბა პერუში. მდებარეობს მონკეგის რეგიონში, ზღვის დონიდან 4575 მეტრზე. ვისკაჩას ფართობი 118 კმ²-ს.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს ტბების სია
პერუს ტბები
Mihrdat V of Iberia

Mihrdat V of Iberia
Mihrdat V (Latinized as ), of the Chosroid Dynasty, was the king of Iberia (Kartli, eastern Georgia) reigning, according to a medieval Georgian literary tradition, for 12 years, from c. 435 to 447 (according to Cyril Toumanoff).
Mihrdat was the son and successor of King Archil. The Georgian annals praise Mihrdat for his piety, but provide no details about his reign. He was married to Sagdukht, daughter of Barzabod, Mihranid prince of Gardman, and fathered Vakhtang, his successor.
References
Chosroid kings of Iberia
5th-century monarchs in Asia
Vassal rulers of the Sasanian Empire
Georgians from the Sasanian Empire
სან-პედრო-დე-სანიოს რაიონი

სან-პედრო-დე-სანიოს რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის უანკაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 286 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 100 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 350 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11.59 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
უანკაიოს პროვინციის რაიონები
ძვ. წ. 158

ძვ. წ. 158
მოვლენები
ანატოლია
რომაელების მოთხოვნით, არარატეს V კაპადოკიელი სელევკიდების მეფის, დემეტრიუს I სოტერის წინადადებაზე უარს ამბობს და მის დას ცოლად არ ირთავს. საპასუხო სელევკიდები კაპადოკიას უტევენ და არარატეს V-ს ტახტიდან აგდებენ. დემეტრიუსი მის ნაცვლად ოროფერნესს ნიშნავს.
უფროსი ძმის, იუმენეს II-ის გარდაცვალების შემდეგ პერგამონის ტახტზე ატალ I სოტერის მეორე ვაჟი, ატალ II ფილადელფუსი ადის.
დაიბადნენ
პუბლიუს რუტილიუს რუფუსი — რომაელი კონსული, სახელმწიფო მოხელე, ორატორი და ისტორიკოსი. (გ. დაახლოებით ძვ. წ. 78 წ.)
გარდაიცვალნენ
იუმენეს II — პერგამონის მეფე ძვ. წ. 197 წლიდან, ატალიდების დინასტიის წარმომადგენელი. სახელმწიფო მოხელე, რომლის დროსაც პატარა სახემწიფომ ძლიერების პიკს მიაღწია და პერგამონი ანატოლიაში ბერძნული კულტურის დიდი ცენტრი გახდა.