PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ზორბეგ ებრალიძე

ზორბეგ ებრალიძე (დ. 20 სექტემბერი, 1944, ლანჩხუთი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი, თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. იცავდა ლანჩხუთის „გურიას“, ქუთაისის „ტორპედოს“ და თბილისის „დინამოს“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის სამგზის ბრინჯაოს პრიზიორი და საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი (1976) თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1966), საქართველოს სსრ დამსახურებული მწვრთნელი (1983).
კარიერა
ფეხბურთის თამაში დაიწყო 1956 წელს ლანჩხუთის საფეხბურთო სკოლაში მწვრთნელ იოსებ ჟორდანიას ხელმძღვანელობით. 1963–1964 წლებში ლანჩხუთის „გურიას“, 1965–1970 წლებში კი ქუთაისის „ტორპედოს“ რიგებში ასპარეზობს, სადაც საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის უმაღლესი ლიგის 139 შეხვედრაში იცავს ამ კლუბის ღირსებას. 1971 წლიდან თბილისის „დინამოშია“. იმავე წელს „დინამოს“ მაისურით ქვეყნის პირველობის 20 შეხვედრაში გამოდის საფეხბურთო მინდორზე. ამას გარდა, საკავშირო თასის გათამაშების სამ მატჩშიც იღებს მონაწილეობას. გუნდთან ერთად თავის სადებიუტო სეზონშივე საკავშირო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი ხდება. მომდევნო წელს ჩემპიონატის თხუთმეტ, ხოლო თასის გათამაშების სამ მატჩში იცავს თბილისელთა ღირსებას და კიდევ ერთხელ ეუფლება ქვეყნის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლებს.
1973 წელს თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საერთაშორისო ამხანაგური საფეხბურთო ტურნირის ე. წ. „კარაველას თასის“ — ტროფეო კოლომბინოს გამარჯვებული ხდება, სადაც ტურნირის ფინალში თბილისის „დინამოელები“ ლისაბონის „ბენფიკას“ ანგარიშით 3–1 ამარცხებენ.
ზორბეგ ებრალიძემ თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო ჩემპიონატების 131 მატჩი ჩაატარა და 5 გოლი გაიტანა, ხოლო ევროპული საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირების ფარგლებში „დინამოს“ ღირსება 10 შეხვედრაში დაიცვა და ერთი ბურთი გაიტანა, აქედან სამი შეხვედრა — თასების მფლობელთა თასის, ხოლო 7 — უეფა-ს თასის გათამაშებაში. აღსანიშნავია, რომ ორი მატჩის გარდა, მან ყველა ეს შეხვედრა შეუცვლელად ითამაშა.
მიღწევები
საკლუბო
დინამო თბილისი
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი
ბრინჯაოს პრიზიორი: 1971, 1972, 1976 (შ.)
საბჭოთა კავშირის თასი
თასის მფლობელი: 1976
კარაველას თასი
თასის მფლობელი: 1973
ლიტერატურა
პერიოდიკა
რესურსები ინტერნეტში
თბილისის „დინამოს“ ოფიციალური საიტი
ციფრული ფოტომატიანე „ივერიელი“
FootballFacts.ru · Football.lg.ua · КЛИСФ
FCDinamo.ge · MagyarFutball.hu · Dinamo-Tbilisi.ru · sport-strana.ru
ვიზიტი ვეტერანთან — ზორბეგ ებრალიძე
სქოლიო
დაბადებული 1944
დაბადებული 20 სექტემბერი
ლანჩხუთში დაბადებულები
ქართველი ფეხბურთელები
საბჭოთა ფეხბურთელები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები
თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები
საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები
თბილისის ლოკომოტივის მწვრთნელები
ნორჩი დინამოელის მწვრთნელები
საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
დეოკსუგუნგი

დეოკსუგუნგი აგრეთვე ცნობილი როგორც გიეონგუნ-გუნგი, დეოკსუგუნგის სასახლე ან დეოკსუს სასახლე — ციხესიმაგრეებით გარშემოვლილი სასახლეების ერთობლიობა სეულში, რომელიც დასახლებული იყო კორეის სამეფო ოჯახით ჩოსონის მონარქიის დროს, კოლონიურ პერიოდამდე დაახლოებით XX საუკუნის დასასრულამდე. ეს სასახლე არის ერთ-ერთი „ხუთ გრანდიოზულ სასახლეს“ შორის, რომელიც ჩოსონის დინასტიის მეფეებმა ააშენეს. შენობები არის სხვადასხვა სტილის, მათ შორის ზოგიერთი ბუნებრივი კრიპტორმერიის ხის, მოხატული ხისა და მობათქაშებული. ზოგიერთი შენობა აშენებულია ქვით, რომელიც დასავლეთის მდიდრული სტრუქტურის მსგავსია.
გარდა ტრადიციული სასახლის შენობებისა, სასახლის ტერიტორიაზე არის ტყის ბაღები, მეფე სეჯონგ დიდის ძეგლი და ხელოვნების ეროვნული მუზეუმი, რომელიც ფლობს სპეციალურ გამოფენებს. სასახლე მდებარეობს მერიის ტერიტორიის მახლობლად.
დეოკსუგუნგი, როგორც სხვა სასახლეები: „ხუთი გრანდიოზული სასახლეებიდან“ სეულში, განზრახ და მძიმედ განადგურდა კორეის კოლონიურ პერიოდში. კორეის ოკუპაციამდე არსებული შენობების მხოლოდ ერთი მესამედია დარჩენილი.
დეოკსუგუნგის სასახლე ერთ-ერთია კორეის განსაკუთრებულ სასახლეებს შორის. მას აქვს თანამედროვე და დასავლური სტილის ბაღი და შადრევანი. სამეფო გუარდიის ცვლა ხდება დეჰანმუნის (კარიბჭე) წინ. ეს არის ძალიან პოპულარული აქტივობა ტურისტებისთვისა და დამთავლიერებლებისთვის. ჩოსონის დინასტიის დროს სამეფო გუარდია პასუხისმგებელი იყო სასახლის კარიბჭის გახსნაზე და დახურვაზე. სასახლის გარეთ არის თვალწარმტაცი გზა ქვის კედლით.
ისტორია
დეოკსუგუნგი თავდაპირველად წარმოადგენდა პრინც ვოლსანის რეზიდენციას, რომელიც იყო მეფე სეონგჯონგის უფროსი ძმა. იმჯინის ომის დროს რეზიდენცია გახდა სამეფო სასახლე, მაშინ როდესაც 1592 წელს ამავე ომის დროს ყველა დანარჩენი სასახლე დაიწვა. მეფე სეონჯო იყო პირველი ჩოსონის მმართველი, რომელიც ცხოვრობდა ამ სასახლეში. 1608 წელს მეფე გვანგჰეგუნგი დეოკსუგუნგის სასახლეში ავიდა ტახტზე და 1611 წელს სახელი გადარქვაა, უწოდა გიეონგუნ-გუნგი (경운궁, 慶運宮). მას შემდეგ რაც 1618 წელს თავდაპირველი სასახლე გადაიტანეს აღდგენილ ჩანგდეოკგუნგში, 270 წლის განმავლობაში იგი გამოიყენებოდა, როგორც დამხმარე სასახლე და უწოდეს სეოგუნგი (დასავლეთის სასახლე).
1897 წელს, ინციდენტის შემდეგ, როდესაც იმპერატორმა გოჯონგმა მიიღო რუსეთის დიპლომატებისგან თავშესაფარი, ის დაბრუნდა თავის სასახლეში და დაუბრუნა სახელი - გიეონგგუნ-გუნგი. ხელსაყრელი პირობების გამოყენებას მოჰყვა მისი დაბრუნება. მას შემდეგ, რაც იმპერატორმა გოჯონგა გადასცა სამეფო ტახტი იმპერატორ სუნჯონგს, მან გააგრძელა ცხოვრება ამ სასახლეში. სასახლეს შემდგომ გადაარქვეს დეოკსუგუნგი, რომელიც იყო გამოვლინება იმისა, რომ ესურვებინათ იმპერატორ გოჯონგისათვის ხანგრძლივი სიცოცხლე. იმპერატორი გოჯონგი გარდაიცვალა ჰამნიეონგჯეონში.
მოდერნისა და თანადროული ხელოვნების ეროვნული მუზეუმი, დეოკსუგუნგის ფილიალი
ლათინო ამერიკული ხელოვნება : 2008 წლის ნოემბერი.
გადატანა
დეოკსუგუნგის შესასვლელი მდებარეობს 5-1 გეონგდონგ-გილ/დეოკსუგუნგ-გილში, ჯუნგ-გუ. უახლოესი მეტროს სადგურია.
მერიის სადგური (სადგური #132 ხაზი 1, სადგური #201 ხაზი 2).
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
გიეონგბოკგუნგი
გიეონგჰუიგუნგი
კორეის ისტორია
სამხრეთი კორეა
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Official guide from Cultural Heritage Administration
Deoksu Palace
Deoksugung : Official Seoul City Tourism
The Seoul Guide : Deoksugung Palace
სქოლიო
სამხრეთ კორეის სასახლეები
კორეის ისტორია
Graf Ignatievo

Graf Ignatievo is a village in Maritsa Municipality, southern Bulgaria. As of 2006 it has 2015 inhabitants. The village is named after a Russian diplomat- Count Nikolai Pavlovich Ignatiev, who played an important role as an ambassador of Russia in Istanbul for the conclusion of the Treaty of San Stefano that called for the creation of Greater Bulgaria. There is the major military Graf Ignatievo Air Base of great importance used by the Bulgarian Air Force and the US.
External links
Official webside of the airbase
Several Videoclips
More video
Literature
Villages in Maritsa Municipality
ნიკოლოზ ბერძენი

ნიკოლოზ ბერძენი (დ. 22 იანვარი, 1872, ათენი, საბერძნეთი — გ. 8 თებერვალი, 1938, ათენი, საბერძნეთი) — გლუქსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. საბერძნეთის მეფე გეორგიოს I-ისა და დედოფალ ოლღა კონსტანტინოვნას შუათანა ვაჟი. მეფე კონსტანტინოს I-ის უმცროსი ძმა.
ბიოგრაფია
ნიკოლოზი დაიბადა 1872 წლის 22 იანვარს ათენში. იგი იყო საბერძნეთის მეფე გეორგიოს I-ისა და დედოფალ ოლღა კონსტანტინოვნას რიგით მეოთხე შვილი და მესამე ვაჟი.
ცნობილია, რომ 1896 წელს ნიკოლოზი თავის უფროს ძმებს, კონსტანტინოსსა და გეორგიოსს დაეხმარა ოლიმპიური თამაშების მოწყობის ორგანიზებაში, რომელიც 393 წლის შემდეგ აღარ ჩატარებულა. ამ ოლიმპიადაში ნიკოლოზი შუბისმსროლელთა კომიტეტის პრეზიდენტის სახელით მონაწილეობდა.
1902 წლის 29 აგვისტოს ცარსკოე სელოში ნიკოლოზმა ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი ელენა ვლადიმიროვნა, რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე II-ის ძის, დიდ მთავარ ვლადიმირ ალექსანდროვიჩისა და მარია მეკლენბურგ-შვერინელის შუათანა ქალიშვილი.
ასევე ნიკოლოზის სახელს მიეწერება საბერძნეთის სამეფო თეატრის დაარსება, რომელიც 1935 წელს მან სახელმწიფოს გადასცა. იგი თავისი ქალიშვილის ნათლიასთან, გეორგიოს სიმიტისთან მეგობრობდა, რომელიც თავის მხრივ იყო მომავალში საბერძნეთის პრემიერ-მინისტრ კოსტას სიმიტისისა.
პრინცი ნიკოლოზი გარდაიცვალა 1872 წლის 22 იანვარს ათენში, 66 წლის ასაკში. დაკრძალულია ტატოის სამეფო სასახლის მავზოლეუმში.
შვილები
ოლგა (1903-1997), ცოლად გაჰყვა იუგოსლავიის პრინც პავლეს, რომელთანაც სამი შვილი შეეძინა;
ელისაბედი (1904-1955), ცოლად გაჰყვა გრაფ კარლ თეოდორ ფონ თეორინგ-იეტენბახს, რომელთანაც ორი შვილი შეეძნა;
მარინა (1906-1968), ცოლად გაჰყვა დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ V-ის უმცროს ვაჟს, კენტის ჰერცოგ ჯორჯს, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი;
ლიტერატურა
Markezinis, Spyros (1994). Political History of Modern Greece (in Greek).
Bille-Hansen, A. C.; Holck, Harald, eds. (1933) [1st pub.:1801]. Statshaandbog for Kongeriget Danmark for Aaret 1933 [State Manual of the Kingdom of Denmark for the Year 1933] (PDF). Kongelig Dansk Hof- og Statskalender (in Danish). Copenhagen: J.H. Schultz A.-S. Universitetsbogtrykkeri. p. 16. Retrieved 2 January 2020 – via da:DIS Danmark.
Gaceta de Madrid: no. 28. p. 292. 28 January 1892.
დაბადებული 22 იანვარი
დაბადებული 1872
გარდაცვლილი 8 თებერვალი
გარდაცვლილი 1938
გლუქსბურგები
Soan River

Soan River
The Soan River, also referred to as the Swan, Sawan, or Sohan, is a river in Punjab, Pakistan.
Location and geography
The Soan River is a stream in the Pothohar or North Punjab region of Pakistan, and drains much of the water of Pothohar. It starts near the small village of Bun in the foothills of Patriata in Murree and provides water to the Simly Dam, which is a water reservoir for Islamabad. Near Pharwala Fort, it cuts through a high mountain range at a location called Soan Cut. As streams do not typically form across mountains of this height, it is likely that the Soan was there before the formation of this range. Ling stream, following a relatively long course through Lehtrar and Kahuta, joins the Soan near Sihala on the southern side of Village Gagri.
The Islamabad Highway crosses this stream near Sihala at the Kak Pul bridge. The Ling Stream joins the Soan river just before the Kak Pul. Two other streams, the Korang River and the Lai stream, join the Soan just before and after the Soan Bridge, respectively. After following a path along a big curve, the stream reaches the Kalabagh proposed Dam Site close to Pir Piai where it falls into the Indus river. There is a railway station by the name of Sohan and a railway bridge close by.
The Soan river is more than long. Due to its mountainous course and shallow bed, it is rarely used for irrigation purposes. Chinese rahu, mahseer, snakehead, balm, and catfish species are the main inhabitants of the river, including many species of turtles and tortoises.
History
The oldest evidence of life in Pakistan has been found in the Soan River valley ruled by the Sainswal tribe. It was here that some of the earliest signs of humans have been discovered during the excavations of prehistoric mounds. Some relics found in the Soan Valley area during the excavation process are believed to have originated over 500,000 years ago, during the Stone Age.
Conservation status
The excavation sites have been minimally conserved, leading to their risk of being damaged by both human activities and environmental causes.
The marine life of the river are currently endangered due to the discharge of chemicals of the Sihala Industrial State and effluent water of Rawalpindi city into it.
See also
Soan Sakaser Valley
Indus River
Soan Culture
References
External links
Photo of fossils found in Soan valley
Rivers of Punjab (Pakistan)
Rigvedic rivers
Tributaries of the Indus River
Rivers of Pakistan
მხარგრძელი ყვითელი

მხარგრძელი ყვითელი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში კახეთიდან.
მხარგრძელი ყვითელი ძალიან ახლოს დგას სხვა კახურ ჯიშებთან ფოთლის დანაკვთვით, შებუსვით და მტევნის სიდიდით. მარცვლის ფორმით იგი ძალიან წააგავს ჩვეულებრივ მხარგრძელს, რომლისგანაც ძირითადად მარცვლის მოქარვისფრო-მოყვითალო შეფერვითა და ყვავილის ტიპით განსხვავდება.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალოზე დიდი ზომისაა, მომრგვალო, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე აბლაბუდისებრ-ჯაგრისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი გრძელია (12-დან 26 სანტიმეტრამდე), კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის და მხრიანი, მეჩხერი, ზოგჯერ ძალიან მეჩხერი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ შეზნექილი, ყვითელი, სიმწიფეში მოქარვისფრო და ღია ვარდისფერი იერი დაhკრავს. სქელკანიანია, კარგად შესამჩნევი ცვილისებრი ფიფქით დაფარული. რბილობი წვნიანია, გემო ნაზი და სასიამოვნო აქვს, ოდნავ შესამჩნევი ჯიშური არომატით.
ყვითელი მხარგრძელის სავეგეტაციო პერიოდი 131-დან 152 დღემდე მერყეობს. მტევნის წონა 100-200 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 5.0-6.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 16-22%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 6-8 გ/ლ-ს.
ყვითელი მხარგრძელი გამოიყენება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინის დასამზადებლად. ღვინო ჩალისფერია, კარგად გამოხატული ჯიშური არომატით, საშუალო სხეულითა და ჰარმონიული გემოთი. ასევე გამოიყენება სასუფრე ყურძნად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 274-275
კახეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Disconnected (Keane song)

Disconnected (Keane song)
"Disconnected" is a song by English alternative rock band Keane from their fourth studio album Strangeland. It was released as the album's second single on 27 April 2012 in Germany, Austria and Switzerland. The band played the song for first time during the Night Train Tour in 2010. It was released officially, worldwide, on 8 October 2012.
Music video
Spanish film directors Juan Antonio Bayona and Sergio G. Sánchez co-directed the video for "Disconnected" with Leticia Dolera in the main role. Bayona, Sanchez and Keane filmed the video inside a haunted house in Barcelona, which pays homage to the '70s horror movie aesthetic. Both Bayona and Sanchez created a surreal and moving plot which tells the story of two lovers who have become detached from each other and ultimately question the notion of reality and mortality. A video teaser was shown at keanemusic.com. The teaser premiered on 16 April 2012.
"Disconnected" won Best Video at the Q Awards in London on 22 October 2012.
Track listing
Charts
Release history
References
Keane (band) songs
2012 singles
Music videos shot in Spain
Songs written by Tim Rice-Oxley
Songs written by Tom Chaplin
Songs written by Richard Hughes (musician)
Songs written by Jesse Quin
Rock ballads
2012 songs
Island Records singles
დეივისის თასი

დეივისის თასი — პრესტიჟული საერთაშორისო საჩოგბურთო ტურნირი მამაკაცთა ეროვნულ ნაკრებებს შორის. ატარებს ჩოგბურთის საერთაშორისო ფედერაცია. ტურნირი პირველად 1900 წელს შედგა დიდ ბრიტანეთისა და აშშ-ის ნაკრებებს შორის. 2005 წლიდან ტურნირში 134 ქვეყნის გუნდი მონაწილეობს, მათ შორის საქართველოსი. ყველაზე წარმატებული გუნდები არიან აშშ-ისა (მოგებული აქვს 32-ჯერ) და ავსტრალიის (მოგებული აქვს 28-ჯერ) ნაკრებები.
დეივისის თასის ანალოგიურია ფედერაციის თასი, რომელიც ქალთა ეროვნულ ნაკრებებს შორის იმართება.
რესურსები ინტერნეტში
დეივისი თასის ოფიციალური საიტი
Staircase Infinities

Staircase Infinities — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Porcupine Tree-ს EP, პირველად გამოცემული 1994 წლის დეკემბერში, შეზღუდული, 2000 ასლიანი ტირაჟით, გრამფირფიტებზე, ლეიბლ Lazy Eye-ზე და ხელახლა დაბეჭდილი CD-ზე ბრიტანეთში 1995 წლის ოქტომბერში. მასში შეტანილია ალბომის Up the Downstair სესიების დროს ჩაწერილი სიმღერები.
თავდაპირველად Staircase Infinities დაგეგმილი იყო ალბომთან Up the Downstair ერთად გამოსაცემად, მაგრამ დანიშნული ვადისთვის არ იქნა დასრულებული. Up the Downstair ამიტომ ცალკე დისკის სახით, 1993 წელს გამოვიდა, მაგრამ 2005 წელს, გევინ ჰარისონის მიერ დამატებული დრამებით კვლავ გამოიცა, ამჯერად - Staircase Infinities-ით.
სიმღერების სია
გრამფირფიტა/CD
მხარე 1
Cloud Zero – 4:39
The Joke's On You – 4:06
Navigator – 4:47
მხარე 2
Rainy Taxi – 6:44
Yellow Hedgerow Dreamscape – 9:28
Up the Downstair-თან ერთად
Cloud Zero – 4:40
The Joke's On You [2004 წლის რემიქსი] – 4:17
Navigator – 4:49
Phantoms - 3:15 [მხოლოდ 2005 წლის რემასტერინგზე, გრამფირფიტა]
Rainy Taxi – 6:50
Yellow Hedgerow Dreamscape – 9:36
სქოლიოს სია
Porcupine Tree-ს EP-ები
1994 წლის EP-ები
ჩრდილოეთი კაპლანდი

ჩრდილოეთი კაპლანდი (ტსვანა Kapa Bokone) — სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის 9 პროვინციიდან ერთ-ერთი. ფართობის მხრივ იგი ყველაზე დიდი პროვინციაა ქვეყანაში, უკავია ტერიტორიის 30 %, გეოგრაფიულად მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. პროვინციას დასავლეთიდან ესაზღვრება ატლანტის ოკეანე, სამხრეთიდან დასავლეთი კაპლანდი, ჩრდილოეთით ბოტსვანა და ნამიბია. მიუხედავად იმისა, რომ პროვინცია ტერიტორიით ყველაზე დიდია ქვეყანაში, მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ მას უკავია უკანასკნელი ადგილი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი კიმბერლი.
გეოგრაფია და კლიმატი
ჩრდილოეთი კაპლანდის პროვინცია – ფართობის მხრივ ყველაზე დიდია ქვეყანაში და ცოტათი აღემატება კიდეც ისეთ ქვეყანას, როგორიცაა გერმანია. ტერიტორიის დიდი ნაწილი მდებარეობს კარუს რეგიონში და ხასიათდება დანალექი ქანებით და დიაბაზური ნარევებით. პროვინციის სამხრეთი და სამხრეთ-აღმოსავლეთი საკმაოდ მაღალია (1200–1900 მეტრი). დასავლეთი ბორცვებიანი და მთიანი, აქ ჭარბობს გრანიტი და სხვა მეტამორფული ქანები. ცენტრალური რაიონები — შედარებით მოსწორებული და თანაბარია. პროვინციის ჩრდილოეთი ნაწილი მდებარეობს კალაჰარის უდაბნოს რაიონში, ამ ადგილებისათვის დამახასიათებელია წითელი ქვიშის დიუნები და უდაბნოს მცენარეულობა.
ჩრდილოეთი კაპლანდის პროვინციის კლიმატი საკმაოდ რბილი და მშრალია. ნალექების წლის საშუალო დონე იზრდება დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ, პროვინციის საშუალო მაჩვენებელი შეადგენს 202 მმ-ს. ამავე დროს ზოგიერთ რაიონში მოდის 400 მმ-ზე მეტი რაოდენობის ნალექი, ხოლო ზოგიერთ რაიონში ეს მაჩვენებელი ძლივს აღწევს 20 მმ-მდე. ყველაზე უფრო მაღალი ტემპერატურა, არა მხოლოდ პროვინციაში, არამედ მთელ ქვეყანაში, შეინიშნება ნამიბიის საზღვრის გასწვრივ. ტემპერატურის მაქსიმუმი ზაფხულში შეადგენს 30 °С-ს, ხოლო ზოგჯერ 40 °С-საც აღწევს. ზამთრის ამინდი საკმაოდ ყინვიანი და მზიანია, ზოგიერთ რაიონში ტემპერატურა ზოგჯერ 0 °С-ს ქვემოთ ეშვება.
მოსახლეობა
2011 წლის აღწერის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 1 145 861 ადამიანს. პროვინვიაში საკმაოდ დაბალი მოსახლეობის სიმჭიდროვეა (3,07 ად./კმ²). მოსახლეობის 53,8 % ლაპარაკობს აფრიკაანსის ენაზე, ხოლო ტსვანას ენაზე საუბრობს მოსახლეობის 33,1 %. ეთნიკური ჯგუფების მხრივ პროვინციის მოსახლეობის 50,4 % შავკანიანია, 40,3 % — ფერადკანიანი, 7,1 % — თეთრკანიანი და 0,7 % — აზიელი.
დიდი ქალაქები
მოსახლეობა 50 000 და უფრო მეტი მაცხოვრებლით
კიმბერლი
აპინგტონი
მოსახლეობა 10 000 და უფრო მეტი მაცხოვრებლით
დუგლასი
ბარკლი-უესტი
კოულსბერგი
დე-აარი
იან-კემპდორპი
კატუ
კურუმანი
პოსტმასბურგი
პრისკა
სპრინგბოკი
ვიქტორია-უესტი
უორენტონი
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციულად პროვინცია იყოფა 5 სასოფლო ოლქად:
ნამაკვა (Namakwa)
პიქსლი-კა-სემე (Pixley ka Seme)
სიიანდა (Siyanda)
ფრანსე-ბაარდი (Frances Baard)
ჯონ ტაოლო გაეტსევე (John Taolo Gaetsewe)
ეკონომიკა
პროვინციის ეკონომიკა დამყარებულია სასარგებლო წიაღისეულის მოპოვებაზე (პირველ რიგში ალმასების) და სოფლის მეურნეობაზე. პროვინციაში მდებარეობს ქვეყნის მნიშვნელობით მეორე სარკინიგზო კვანძი — დე-აარი.
სქოლიო
სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის პროვინციები
გაბრიელი (ქორეპისკოპოსი)

გაბრიელი (ქორეპისკოპოსი)
გაბრიელი (გ. 881) — კახეთის მთავარი (ქორეპისკოპოსი), გარდაბნელ დონაურთა საგვარეულოდან. ვახუშტის ცნობით გაბრიელი კახეთის რიგით მეოთხე მთავარი იყო. მისი მმართველობის დროს (861—881 წლებში) თბილისის ამირამ გაბულოცმა კახეთის სამთავროს წაართვა გარდაბანი, თუმცა მისი ქორეპისკოპოსობისას არაბთა რაიმე მნიშვნელოვანი შემოსევა არ ყოფილა და კახეთში სიმშვიდე სუფევდა.
ლიტერატურა
მ. ლორთქიფანიძე, რ. მეტრეველი - „საქართველოს მეფეები“, 2007 წ.
კახეთის მთავრები
გარდაცვლილი 881
ბეგი (ტიტული)

ბეგი (ტიტული)
ბეგი (მბრძანებელი, მთავარი, ბატონი) — ბეი, გვაროვნულ და ფეოდალურ დიდკაცობის ტიტული ახლო და შუა აღმოსავლეთ ქვეყნებში. თავდაპირველად ეწოდებოდა თურქი ტომების ზედაფენის წარმომადგენლებს. X საუკუნეში ყარახანიდების ბატონობის პერიოდში ტერმინი გავრცელდა შუა აზიაში. ოქროს ურდოს ხანი უზბეკი (1312—1342) ბეგის წოდებას ანიჭებდა იმ მონღოლ ფეოდალებს — ნოინებს, რომლებიც მუსლიმანობას იღებდნენ. XI საუკუნიდან ტერმინი „ბეგი“ ახლო აღმოსავლეთში გავრცელდა. ოსმალეთში ბეგს უწოდებდნენ ადმინისტრაციულ ერთეულების — სანჯაყების მმართველებს (სანჯაყბეგი). XVI საუკუნის ბოლო მეოთხედიდან — გამაჰმადიანებულ მესხ ფეოდალებს (მაგ., ბასიანის ბეგი). ამ ტიტულს ფლობდნენ აგრეთვე ზოგიერთი კატეგორიის სახელმწიფო მოხელეები, XIX საუკუნიდან კი არმიისა და ფლოტის უფროსი ოფიცრები. ტიტული თურქეთში 1934 წელს გაუქმდა. მუსლიმანური აღმოსავლეთის ქვეყნებში „ბეგი“ სოციალური შინაარსის ტერმინი იყო — ასე მიმართავდნენ „კეთილშობილებს“ — ფეოდალებს, მოხელეებსა და სხვებს. ტუნისში 1705—1957 წლებში ბეგები იყვნენ ქვეყნის მემკვიდრეობითი მმართველები. ირანის ზოგ რაიონში ბეგის ტიტული ჰქონდათ ტომის მეთაურებს. კავკასიის თურქულენოვან ხალხებში თავად-აზნაურები იწოდებოდნენ ბეგებად.
ლიტერატურა
ფეოდალიზმი
წოდებები
ოსმალეთის იმპერია
უიუნის მუნიციპალიტეტი

უიუნის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, პოტოსის დეპარტამენტის ანტონიო-კიხაროს პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 18 515 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 7 895 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
პოტოსის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
გივი შადური

გივი შადური — ქართველი რეალისტი მწერლის მიხეილ ჯავახიშვილის რიგით მეოთხე, 1928 წლის რომანი.
რომანის შესახებ
გივი შადური მიხეილ ჯავახიშვილმა 1928 წელს დაწერა. რომანი სათავგადასავლო ჟანრს განეკუთვნება. შედგება ხუთი დამოუკიდებელი მოთხრობისაგან, რომელთაც ერთი საერთო გმირი ჰყავთ — ამბის მთხრობელი, სათაურშივე დასახელებული გივი შადური.
რომანის სიუჟეტი და სტრუქტურა
რომანის მთხრობელი — გივი შადური ამბის მოყოლისას მკითხველს სუფრიდან ესაუბრება. შადური უკვე ხანში შესული და ცხოვრებისგან გამობრძმედილი ადამიანია. თითოეულ მოთხრობაში ის თავის მძიმე და მრავალ თავგადასავალ გამოვლილი ცხოვრებიდან ეპიზოდს იხსენებს.
პირველ ეპიზოდ — ესპანურ სისხლში — შადური თავის ოჯახზე და ცხოვრებაზე მოგვითხრობს.
მეორე ეპიზოდ — დაბრუნებულში — ის თავისი ბიძაშვილების — დათოსა და პეტრეს შესახებ ყვება. თუ როგორ სწავლობდნენ ადესაში და პეტრეს როგორ მოუწია ცხოვრების და კარიერის რუსეთში გაგრძელება.
მესამე ეპიზოდ — შავ კლდეში გივი თავის ახალგაზრდობას იხსენებს. ყვება იმ დროზე, როცა ჯერ კიდევ „შოფერი“ იყო და თავის ყმაწვილობაში გაცნობილ რუსიკოზე. შავ კლდესთან მან ავტოკატასტროფა გადაიტანა.
მეოთხე ეპიზოდი — წითელი ღილი — გივი შადური თავის მეორე სიყვარულზე და უკანონო ვაჟზე ჰყვება.
მეხუთე ეპიზოდი — ბედი მდევარი — ეს მოთხრობა რევოლუციის ფონზე მიმდინარეობს. შადური ციხეში აღმოჩნდება.
პერსონაჟები
გივი შადური — მთავარი პერსონაჟი.მთხრობელი.
რუსიკო — გივის ცოლი.
დათიკო — გივის ბიძაშვილი.
პეტრე — გივის ბიძაშვილი.
ფაქტები
რომანის ავტორმა ჯავახიშვილმა ნაწარმოებში საკუთარი თავი გამოაჩინა. თანაც მას მეორე პირში თავად შადური მიმართავს.
რესურსები ინტერნეტში
ფრაზები რომანიდან
მიხეილ ჯავახიშვილის ნაწარმოებები
ქართული რომანები
1928 წლის რომანები
ფსიქოლოგიური რომანები
სკვირა

სკვირა — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს კიევის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 16800 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კიევის ოლქის ქალაქები
Lasioglossum mellipes

Lasioglossum mellipes is a species of sweat bee in the family Halictidae.
References
Further reading
mellipes
Articles created by Qbugbot
Insects described in 1907
Vakhtang II of Georgia

Vakhtang II of Georgia
Vakhtang II (died 1292), of the dynasty of Bagrationi, was king of Georgia from 1289 to 1292. He reigned during the Mongol dominance of Georgia.
A son of the western Georgian ruler, king David VI Narin, by his first wife Tamar, daughter of Prince Amanelisdze, Vakhtang ascended the throne of Georgia, with the consent of the Mongols, in 1289, after his cousin and predecessor, Demetre II was executed by the Great Khan. Loyal to the Mongol rule, his authority extended only over the eastern part of Georgia, while the west of the country was ruled by his father, David VI Narin (until 1293), and later his brother Constantine I (1293–1327).
He died after a reign of three years and his cousin, David VIII, succeeded as the king of Georgia in 1292. David also married Vakhtang's widow, the Mongol princess Oljath. He was buried at the Gelati Monastery near the city of Kutaisi.
References
1292 deaths
Bagrationi dynasty of the Kingdom of Georgia
Kings of Georgia
Eastern Orthodox monarchs
Year of birth unknown