PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
თებესის პროვინცია

თებესის პროვინცია
თამანრასეტი(არაბ. ولاية تمنراست ბერბერ. Tamenγest ) — პროვინცია (ვილაიეთი) ალჟირში. მისი დედაქალაქია თამანრასეტი. პროვინციის ფართობია 556,200 კმ². 2008 წლის მონაცემებით, პროვინციაში ცხოვრობს 198,691 ადამიანი.
პროვინცია იყოფა 7 რაიონად და 10 კომუნად (ან მუნიციპალიტეტად).
იხილეთ აგრეთვე
ალჟირის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
Site de la Wilaya
ალჟირის პროვინციები
pt:Tamanghasset
ჰაუარდ ფლორი

ჰაუარდ ფლორი
ჰაუარდ უოლტერ ფლორი (ინგლ. Howard Walter Florey, Baron Florey of Adelaide and Marston) (დ. 24 სექტემბერი, 1898, ადელაიდა, ავსტრალია ― გ. 21 თებერვალი, 1968, ოქსფორდი) — ინგლისელი ფარმაკოლოგი, ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი (1941), ხოლო 1960–1965 მისი პრეზიდენტი, ოქსფორდის სამეფო კოლეჯის რექტორი (1962–1968).
მისი ძირითადი შრომები ეხება კაპილარული სისხლის მიმოქცევის პათოლოგიას, ანთებით პროცესებს, ლიმფოციტების ფუნქციას, მიკრობული წარმოშობის ანტიბიოტიკებს, ლიზოციმებს. ე. ჩეინთან ერთად მუშაობდა პენიცილინის გაწმენდაზე. პირველმა გამოიყენა პენიცილინი ცხოველების და ადამიანის სამკურნალოდ. სსრკ მევნიერებათა აკადემიის უცხოელი წევრი (1966), აშშ ეროვნული მეცნიერებათა აკადემიის წევრი და სხვ. ნობელის პრემია (1945, ა. ფლემინგთან და ე. ჩეინთან ერთად).
ლიტერატურა
ინგლისელი მედიკოსები
დაბადებული 24 სექტემბერი
დაბადებული 1898
გარდაცვლილი 21 თებერვალი
გარდაცვლილი 1968
ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
Kirk Bryan (geologist)

Kirk Bryan (geologist)
Kirk Bryan (22 July 1888 in Albuquerque, New Mexico Territory – 22 August 1950 in Cody, Wyoming) was an American geologist on the faculty of Harvard University from 1925 until his death in 1950.
The son of R.W.D. Bryan (Astronomer under Hall in the Polaris expedition), Bryan received his undergraduate education at the University of New Mexico and later obtained a Ph.D. from Yale University.
A geomorphologist, he worked primarily in arid regions, and was one of the pioneers in explaining the forces that formed landmasses in those areas.
According to Luna Leopold, one of his students, Bryan was influential as a teacher. In 2004, Leopold wrote:
His students made important advances in a variety of subjects, including alluvial chronology, periglacial and glacial geology, wind action, soil and vegetative effects on landscape development, and archaeology. His influence is indicated by the fact that of the four geologists who have received the National Medal of Science, three were students of Kirk Bryan.
The Geological Society of America's Kirk Bryan Award is named in his honour. It is awarded annually in recognition of a publication of distinction advancing the science of geomorphology or Quaternary geology, which were Bryan's areas of specialization.
Publications
Bryan was a prolific writer. This is a partial list of his scientific contributions:
1925. Date of channel trenching (arroyo cutting) in the arid Southwest. Science 62(1607): 338–344.
1927. Channel erosion of the Rio Salado, Socorro County, New Mexico. U.S. Geological Survey Bulletin 79: 15–19.
1928. Historic evidence on changes in the channel of Rio Puerco, a tributary of the Rio Grande in New Mexico. Journal of Geology 36(3): 265–282.
1928. Change in plant associations by change in ground water level. Ecology 9(4): 474–478.
1929. Flood-water farming. Geographical Review 19:444–456.
1929. Folsom culture and its age. Geological Society of America Bulletin 40:128-129.
1938. Prehistoric quarries and implements of pre-Amerindian aspect in New Mexico. Science (new series) 87 (229): 343–346.
1941. Geologic antiquity of man in America. Science 93 (2422): 505-514.
K. Bryan and C.C. Albritton. 1943. Soil phenomena as evidence of climate changes. American Journal of Science 241: 469-490.
1950. The Place of Geomorphology in the Geographic Sciences. Annals of the Association of American Geographers, Vol. 40, No. 3 (Sep., 1950), pp. 196–208
References
1888 births
1950 deaths
20th-century American geologists
University of New Mexico alumni
Yale Graduate School of Arts and Sciences alumni
Harvard University faculty
American geomorphologists
აბუაშვილი

აბუაშვილი
საკუთარი სახელი აბუაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ემზარ აბუაშვილი — სპორტსმენი
კახა აბუაშვილი (კაბუ) — მსახიობი, მუსიკოსი
ტარიელ აბუაშვილი — სამხედრო პირი
პორფილე გორგოშიძე

პორფილე გორგოშიძე (დ. 1892, სოფ. ლიხაური, ახლანდ. ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1978, დაკრძალულია ლიხაურის სასაფლაოზე) — ქართველი ოფიცერი, ჩოლოქის ბრძოლის (1918) გმირი.
დაიბადა გლეხის ოჯახში. სწავლობდა ოზურგეთის გიმნაზიაში, რომელიც ხელმოკლეობის გამო ვერ დაამთავრა. 1909 წლიდან ასოთამწყობად მუშაობდა თბილისში, ჯერ არუთინოვის, შემდეგ გაჩეჩილაძის სტამბაში. ამ უკანასკნელში იწყობოდა გაზეთები: „თეატრი და ცხოვრება“, „თანამედროვე აზრი“ და სხვ. I მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, 1914 წელს ჯარში გაიწვიეს. 1917 წლიდან ქართულ სახალხო გვარდიაში იყო უფროს უნტერ-ოფიცრად. 1918 წელს ოსმალეთის ფრონტზე პორუჩიკ ვალოდია გოგუაძის თანაშემწე იყო №4 ჯავშნოსან მატარებელზე (აქვე მსახურობდა მისი ძმა ალექსანდრეც). სიმამაცით გამოიჩინა თავი 1918 წლის 8 აპრილს მდ. ჩოლოქზე ბრძოლაში, რისთვისაც ძმები გორგოშიძეები წმ. გიორგის ჯვრით დააჯილდოვეს. ბრძოლაში პორფილე გორგოშიძე მძიმედ დაიჭრა, რის გამოც სამხედრო სამსახურს ჩამოშორდა. საბჭოთა პერიოდში კოლმეურნეობაში მუშაობდა. 1929 და 1937 წლებში მცირე ხნით დაპატიმრებული იყო საბჭოთა ხელისუფლების მიერ. აქვს მოგონებები „გმირ ჯავშნოსანზე“.
ლიტერატურა
პორფილე გორგოშიძე // „თეატრი და ცხოვრება“. - 1918. - №12. - გვ. 13;
ჯავშნოსანის უფროსის „მაგიერი“ — პორფილე გორგოშიძე / მ. ლომაძე // „ალიონი“ . - 2018. - №21 (10314). - გვ. 7.
დაბადებული 1892
გარდაცვლილი 1978
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
ქართველები პირველ მსოფლიო ომში‎
წმინდა გიორგის ორდენის კავალრები
სირასე ნობუ

სირასე ნობუ (დ. 20 ივლისი, 1861 — გ. 4 სექტემბერი, 1946) — იაპონელი სამხედრო მოღვაწე, 1910-1912 წლების იაპონიის ანტარქიკული ექსპედიციის ხელმძღვანელი. დაიბადა 1861 წელს კონოურაში. 1879 წელს ჩააბარა კავალერიულ სასწავლებელში. პირველი ექსპედიცია გაატარა კურილის კუნძულებზე 1893 წელს. მონაწილეობდა რუსეთ-იაპონიის ომში, სადაც ლეიტენანტის წოდება მიიღო. დემობილიზაციის შემდეგ ცხოვრობდა კარაფუტოში. ომის შემდეგ წამოაყენა ჩრდილოეთ პოლუსზე ექსპედიციის მოწყობის იდეა, მაგრამ ფრედერიკ კუკისა და რობერტ პირის განცხადების შემდეგ, 1909 წელს სირასემ დაიწყო ექსპედიციის მომზადება სამხრეთ პოლუსზე გასამგზავრებლად. ექსპედიციამ სახელმწიფოს მხარდაჭერა ვერ მიიღო, რადგან პრემიერ-მინისტრი კაცურა ტარო და ექსპედიციის მხარდაჭერის ასოციაციის თავმჯდომარე ოკუმა სიგენობუ პოლიტიკური მოწინააღმდეგეები იყვნენ.
სირასე ნობუ გარდაიცვალა 1946 წლის 4 სექტემბერს კორომოს დასახლებაში (თანამედროვე ტოიოტა).
რესურსები ინტერნეტში
Shirase, Nobu (25 March 1912). «Japanese Story of Polar Trip» (PDF). The New York Times. Retrieved on 12 October 2008.
С. Сактаганов. 2-ое участие сахалинских каюров в антарктической экспедиции Статья по материалам книги Сэкия Тоситака «История экспедиции Сирасэ» (перевод Виктора Незамутдинова), изданной в 2002 году.
Экспедиция Нобу Сирасэ на сайте coolantarctica.com
Hamre, Ivar (November 1933). «The Japanese South Polar Expedition of 1911—1912: A Little-Known Episode in Antarctic Exploration». The Geographical Journal, Vol. 82, No. 5, pp. 411—423.
Riffenburgh, Beau (2007). ''Encyclopedia of the Antarctic''. CRC Press.
Скотт, Амундсен… и Нобу Сирасе!
Краткая биография Сирасэ Нобу на японском языке
დაბადებული 20 ივლისი
დაბადებული 1861
გარდაცვლილი 4 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1946
იაპონელი მკვლევრები
იაპონელი სამხედრო მოღვაწეები
პოლარეთის მკვლევრები
დიეგო ბოუნანოტე

დიეგო ბოუნანოტე
დიეგო მარიო ბოუნანოტე რენდე (დ. 19 აპრილი, 1988; ტეოდელინა, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი, ჩილეურ კლუბ „უნივერსიდად კათოლიკას“ ნახევარმცველი.
ბოუნანოტეს დებიუტი პროფესიონალურ კარიერაში შედგა „რივერ პლეიტის“ შემადგენლობაში, 17 წლის ასაკში, 2006 წლის 9 აპრილს, „ინსტიტუტოსთან“ 3–1 მოგებულ მატჩში. დებიუტიდან ერთ კვირაში მან გაიტანა პირველი გოლი.
2011 წლის 21 იანვარს ბოუნანოტემ ესპანეთის ლა ლიგის კლუბ „მალაგასთან“ გააფორმა ხუთწლიანი კონტრაქტი, მაგრამ გაანათხოვრეს „რივერ პლეიტში“ 2011 წლამდე. 2013 წელს დიეგომ დატოვა „მალაგა“ და შეუერთდა „გრანადა“, სადაც დაჰყო 2015 წლამდე. გრანადაში ყოფნის პერიოდში იჯარით თამაშობდა „პაჩუკასა“ და „კილმესში“. 2015 წელს გადავიდა საბერძნეთის კლუბ ათენის „აეკში“, ხოლო 2016 წელს შეუერთდა ჩილეურ კლუბ „უნივერსიდად კათოლიკაში“, სადაც ასპარეზობს დღემდე.
2008 წელს ბოუნანოტომ არგენტინის 23 წლამდე ნაკრების შემადგენლობაში მონაწილეობა მიიღო ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში, ვისთან ერთადაც შეძლო ოქროს მედლის მოპოვება.
მიღწევები
საკლუბო
რივერ პლეიტი
პრიმერა დივიზიონი (1): 2008 კლაუსურა
აეკი
საბერძნეთის თასი (1): 2015–16
უნივერსიდად კათოლიკა
ჩილეს პრიმერა დივიზიონი (3): 2016 აპერტურა, 2018, 2019
ჩილეს საფეხბურთო სუპერთასი (2): 2016, 2019
სანაკრებო
არგენტინა 23 წლ.
ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ოქროს მედალი: 1
2008
რესურსები ინტერნეტში
„მალაგას“ ოფიციალური პროფილი
არგენტინის პრიმერა დივიზიონის სტატისტიკა Futbol XXI-ზე
Transfermarkt-ის პროფილი
სქოლიო
დაბადებული 19 აპრილი
დაბადებული 1988
არგენტინელი ფეხბურთელები
არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
ჩილეს საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
მალაგის ფეხბურთელები
რივერ პლეიტის ფეხბურთელები
იტალიელი არგენტინელები
გრანადის ფეხბურთელები
ათენის აეკის ფეხბურთელები
უნივერსიდად კათოლიკის ფეხბურთელები
2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები
ვლადიმერ ბალაძე

ვლადიმერ ბალაძე (დ. 9 აგვისტო, 1952) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი, პედაგოგი, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1994), პროფესორი (1996).
ბიოგრაფია
1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი.
1974-1976 წლებში იყო თბილისის ავტომატიზაციის საშუალებათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-მუშაკი. 1976-1980 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ანდრია რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტის, ალგებრა-გეომეტრიის განყოფილების ასპირანტი. 1980-1983 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, ალგებრა-გეომეტრიის კათედრის ასისტენტი. 1983-1996 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, ალგებრა-გეომეტრიის კათედრის დოცენტი. 1991-2004 წლებში — ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, მათემატიკის კათედრის დოცენტი, პროფესორი. 1996-2005 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, ალგებრა-გეომეტრიის კათედრის პროფესორი. 2005-2006 წლებში მუშაობდა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, რექტორის მოადგილედ სასწავლო აკადემიურ დარგში, სრულ პროფესორად. 2006-2007 წლებში იყო ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, რექტორი და სრული პროფესორი. 2008 წლიდან იყო ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, მათემატიკის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი და სრული პროფესორი. 2012 წლიდან „Zentralblat Mathematical“-ს რეფერენტი. 2013 წლიდან ჟურნალ „Mathematical Reviews“-ს რეფერენტი. 2014 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ექსპერტი მათემატიკაში. 2018 წლიდან „Tbilisi Mathematical Journal“-ის სარედაქციო კოლეგიის წევრი. 2013-2018 წლებში იყო ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკისა და კომპიუტერულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სადისერტაციო საბჭოს თავმჯდომარე. 2018 წლიდან ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზუსტ მეცნიერებათა და განათლების ფაკულტეტის სადისერტაციო საბჭოს თავმჯდომარე.
ბიბლიოგრაფია
ტოპოლოგია: სახელმძღვანელო მათემატიკაში, ნაწ. 1, ზოგადი ტოპოლოგიის საფუძვლები, ბათუმი, ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწ. უნ-ტი, 2016, გვ. 285 ISBN 9789941462351
ალგებრა და რიცხვთა თეორია, ნაწ. 2, ბათუმი, შოთა რუსთაველის სახელმწ. უნ-ტის გამ-ბ, 2013, გვ. 388 ISBN 9789941434365
ლიტერატურა
საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006, ირინა ჯაფარიძე, თბ., 2012, გვ. 13
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მათემატიკოსები
ქართველი პედაგოგები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
Aforia goniodes

Aforia goniodes is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Cochlespiridae.
Description
The shell size varies between 40 mm and 85 mm
(Original description) The high, narrow shell has a biconical shape. It is subscalar, with a long, unconstricted base and a subequal-sided snout, angulated with an expressed keel, and with regular fine spiral threads all over.
The axial sculpture consists of only fine, regular, close, hair-like line of growth. The spiral sculpture shows in the middle of each whorl a strong angulation formed by the straight drooping line of the shoulder and the straight contracting line down to the inferior suture. The angulation is pinched out into a sharp round-edged keel. There are fine sharpish threads on the whole surface pretty equally distributed and of equal strength. Of these there are on the penultimate whorl below the keel about six. They are parted by flat broadish intervals, strongly scored with the lines of growth.
The colour of the shell is white under a yellow epidermis.
The spire is high, narrow, conical, with profile-lines interrupted by the straight-lined contraction of the shell between the keels of the successive whorls. The apex (eroded) is small and rounded. The spire contains 6-7 whorls. Their profile consists of two straight lines meeting in the keel which bisects the whorls; above is a slowly sloping shoulder, and below a gradual contraction to the suture. The body whorl is scarcely convex on the conical base, which contracts with great regularity to the long, nearly equal-sided snout. The suture is fine, linear, but well defined. The aperture is club-shaped, being rhomboidal above, with a long narrow siphonal canal below. The outer lip is high-arched and then straight along the siphonal canal. Its edge retreats at once to the left, and forms a remote, deep, rounded sinus in the shoulder above the keel. Below this it sweeps out into a high and prominent shoulder. The inner lip is a little concave at the junction of the body and columella, which is straight above, but towards the point is obliquely cut off with a long, narrow, twisted edge, and bends a good deal to the left.
Distribution
This species is distributed in the cold waters along Patagonia, Tierra del Fuego, the Falkland Islands and the South Shetlands.
References
External links
Kantor Y.I., Harasewych M.G. & Puillandre N. (2016). A critical review of Antarctic Conoidea (Neogastropoda). Molluscan Research. DOI: 10.1080/13235818.2015.1128523
goniodes
Gastropods described in 1881
მასაზირის ტბა

მასაზირის ტბა — ტბა აზერბაიჯანში. მდებარეობს ქალაქ ბაქოს ჩრდილო-დასავლეთით 21 კმ-ში, ზღვის დონიდან –8 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 9,2 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 1 მ. წყალი მარილიანია, დამახასიათებელია ქლორიდისა და სულფატის მაღალი კონცენტრაცია, რაც ტბას მოწითალო-მოვარდისფრო შეფერილობას აძლევს. მაღალი მარილიანობის გამო, ტბა თითქმის მოკლებულია ფლორასა და ფაუნას. მარილიანობა 330 ‰. ტბაში მარილს 1813 წლიდან მოიპოვებენ. 2010 წელს ტბის სანაპიროზე გაიხსნა მარილის მწარმოებელი ქარხანა „Azeri“, რომელიც ყოველდღიურად აწარმოებს 300 ტ. მარილს. საწარმოო კომპლექსი 7 ჰა-ზეა გავრცელებული. მასაზირის ტბა წარმოადგენს სუფრის მარილის მნიშვნელოვან წყაროს, რომლის მარაგი შეადგენს დაახლოებით 1735 მლნ. ტონას. XX საუკუნის 20-იან წლებში ტბიდან ყოველწლიურად მოიპოვებდნენ 100 ტონა მარილს, ამჟამად დაახლოებით 90 ათ. ტონას. მარილის მოპოვება ხდება როგორც თხევად, ისე მყარ მდგომარეობაში. ტბაში არსებული მარილი სამკურნალოა. ტბასთან მდებარეობს სოფელი მასაზირი.
იხილეთ აგრეთვე
აზერბაიჯანის ტბები
სქოლიო
აზერბაიჯანის ტბები
იგენჩე (აურგაზის რაიონი)

იგენჩე (აურგაზის რაიონი)
იგენჩე — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია დავლეკანოვო, რომელიც დაშორებულია 47 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (94%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აურგაზის რაიონის სოფლები
Eldar & Nigar

Eldar & Nigar — აზერბაიჯანული პოპ-ჯგუფი. მან გაიმარჯვა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე, 2011 წელს. ჯგუფი წარდგა სიმღერით „Running Scared“ 10 და 14 მაისს.
დისკოგრაფია
Running Scared (2011, სინგლი)
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ევროვიზიის გამარჯვებულები
კოზმა და დამიანე (მრავალმნიშვნელოვანი)

კოზმა და დამიანე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელები კოზმა და დამიანე შეიძლება აღნიშნავდეს:
კოზმა და დამიანე — რომაელი წმინდანები მოიხსენიებენ 14 ივლისს.
კოზმა და დამიანე — მცირე აზიელი წმინდანები მოიხსენიებენ 14 ნოემბერს
კოზმა და დამიანე — არაბი წმინდანები მოიხსენიებენ 30 ოქტომბერს
Catholic Church in Montenegro

Catholic Church in Montenegro
The Catholic Church in Montenegro is part of the worldwide Catholic Church, under the spiritual leadership of the Pope in Rome.
There were 20,000 Catholics in Montenegro in 2020, and they formed 2.8% of the population. Most Catholics are ethnic Albanians, Montenegrins and Croats.
The Apostolic Nuncio to Montenegro and to Bosnia and Herzegovina is Archbishop Francis Chullikatt.
Organisation
Latin Church Catholics
Within Montenegro the Latin Church Catholic hierarchy consists of the Archdiocese of Bar. The Diocese of Kotor is geographically located in Montenegro, but it is administratively part of the church in Croatia and is subject to the Archdiocese of Split-Makarska of that country. The territory of the Diocese of Kotor (Venetian: Cattaro) corresponds to the territory of Albania Veneta of the Republic of Venice, lost to Napoleon I in 1797 (Albania Veneta was mostly Catholic).
Eastern Catholics
There are very few Greek Catholics of Montenegro, and no diocese. The Greek Catholics are assigned to the pastoral care of the Latin Church clergy of the Catholic Church in Montenegro.
Demographics
According to the 2011 official census, of the total 21,299 Catholics in Montenegro, there were:
7,954 Albanians (37.34%)
5,667 Montenegrins (26.61%)
5,527 Croats (25.95%)
2,151 others (10.01%)
The highest concentration of Catholics is in the Diocese of Kotor, covering coastal areas long under Venetian influence and largely made up of Croat Catholics. The rest of Montenegro is covered by the Archdiocese of Bar, in which there were a total of 12,165 Catholics, mainly Albanian Catholics, in 2006, in the following settlements:
Tuzi - 4, 510
Podgorica - 1,738
Bar - 1,610
Ulcinj - 947
Štoj - 491
Bratica - 475
Hoti - 440
Koja - 404
Sveti Đorđe - 251
Trieshi - 249
Gruda - 232
Kolonza - 219
Zupci - 180
Cetinje - 165
Gusinje - 80
Klezna - 91
Ljara - 41
Nikšić - 30
Šestan - 12
World Heritage Site
The Katedrala Svetog Trifuna is designated as a World Heritage Site.
See also
Religion in Montenegro
Eastern Catholic Churches
List of Catholic dioceses in Montenegro
Eastern Orthodoxy in Montenegro
References
Sources
External links
Catholic Hierarchy website
Montenegro
Tegh

Tegh is a village and the center of the Tegh Municipality of the Syunik Province in Armenia. Tegh is the last village on the Goris-Stepanakert Highway before passing the border with the Republic of Artsakh.
Of significance in the village, are the dozens of visible caves present near Tegh. The village is underlaid by a soft stone layer of porous rock, replete with rows of caves that were once used for human habitation, now largely used for animals. There are also some very large ones facing highway M12. Rows of them are visible from the highway while driving east.
It is located in the central-eastern part of the province, a short distance from the Vorotan River - a tributary of the Aras River, which, in turn, is a tributary of the Kurá - and the border with Azerbaijan.
The surrounding areas of the village are currently being occupied by Azerbaijan as of March 31st 2022
Demographics
Population
The Statistical Committee of Armenia reported its population was 2,520 in 2010, up from 2,333 at the 2001 census.
Gallery
References
Communities in Syunik Province
Populated places in Syunik Province
Elizavetpol Governorate
ადელგუნდეშ პორტუგალიელი

ადელგუნდეშ პორტუგალიელი (დ. 10 ნოემბერი, 1858 — გ. 15 აპრილი, 1946) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე მიგელ I-ის ქალიშვილი. პარმის ჰერცოგ კარლო III-ის რძალი, როგორც მისი ვაჟის, ბარდის გრაფ ენრიკეს მეუღლე.
ბიოგრაფია
ადელგუნდეში დაიბადა 1858 წლის 10 ნოემბერს შტუტგარტში. იგი იყო წარსულში პორტუგალიის მეფე მიგელ I-ისა და მისი ცოლის, ადელაიდა ფონ ლოივენშტაინ-ვერთეიმ-როზენბერგის შუათანა ქალიშვილი. იგი მამამისის დამხობიდან 24 წლის შემდეგ დაიბადა. 1866 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ, დედასა და და-ძმებთან ერთად დედის საგვარეულო მამულში ცხოვრობდა.
1876 წლის 15 ოქტომბერს ზალსბურგში, ავსტრიაში შედგა ადელგუნდეშისა და ბარდის გრაფ ენრიკე დე ბურბონის ქორწინება. იგი იყო პარმის ჰერცოგ კარლო III-ისა და მისი მეუღლის, საფრანგეთის პრინცესა ლუიზ მარი ტერეზ არტუელის ვაჟი. სიძე ამ დროს 25 წლის იყო, ხოლო პატარძალი 21-ის. ქორწინება ხანგრძლივი იყო, რა დროსაც ადელგუნდეში ცხრაჯერ დაორსულდა, თუმცა ყველა მათგანი მუცლის მოშლით დასრულდა, ამიტომაც შვილები არ ჰყოლიათ. ოცდაათწლიანი ქორწინების შემდეგ, 1905 წელს ადელგუნდეში დაქვრივდა.
1920-1928 წლებში იგი თავისი ძმისწულის, მიგელისტთა კანდიდატ დუარტე ნუნოს რეგენტი იყო აბზენტიაში. ამ რეგენტობის პერიოდში, მან თავისთან შეიფარა პორტუგალიის დამხობილი მეფე მანუელ II. 1939 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დაწყებასთან ერთად, ადელგუნდეში იძულებული გახდა დაეტოვებინა იტალია და შვეიცარიაში გაიქცა, სადაც ბერნში გაატარა უკანასკნელი წლები. იგი სწორედ აქ, 1946 წლის 15 აპრილს გარდაიცვალა 87 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
Darryl Lundy (5 June 2004). "Adelgunde de Bragança, Infanta de Portugal". ThePeerage.com. Retrieved 16 November 2008.
Paul Theroff. "PORTUGAL". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 16 November 2008.
Martin K. I. Christensen (22 July 2008). "WOMEN IN POWER: 1900-1940". Worldwide Guide to Women in Leadership. Retrieved 17 November 2008.
დაბადებული 10 ნოემბერი
დაბადებული 1858
გარდაცვლილი 15 აპრილი
გარდაცვლილი 1946
ბრაგანსები
პორტუგალიის ინფანტები
წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები