PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სან-პაბლო (ისაბელა)

სან-პაბლო (ისაბელა)
სან-პაბლო (ოფიციალურად სან-პაბლოს მუნიციპალიტეტი) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 320 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Municipal Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines
San Pablo at the Isabela Government Website
Local Governance Performance Management System
Philippine Census Information
Municipality of San Pablo
სქოლიო
ისაბელას მუნიციპალიტეტები
ქოლაგირის მონასტერი

ქოლაგირის მონასტერი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი. კახეთის მხარის სიღნაღის მუნიციპალიტეტში მღვიმის მონასტრის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს, იმავე ბერების სერად წოდებული ქედის ბოლოში, 6 კილომეტრის მანძილზე, ივრის ჭალის ნაპირას მდებარეობს.
სახელწოდება
რა ერქვა მონასტერს თავიდან, უცნობია. ერთგვარი გაურკვევლობაა მის ამჟამინდელ სახელთან დაკავშირებითაც. ანალოგიური ტოპონიმი ქვემო ქართლში, ბოლნისთან დასტურდება.
მეცნიერთა ნაწილის მოსაზრებით, იგი აზერბაიჯანული ენიდან უნდა მოდიოდეს, სადაც კოლ-ეკალს, ხოლო გირ - შესვლას ნიშნავს. თუ გავითვალისწინებთ მონასტრის დაბლა, ივრის ჭალების ეკალნარსა და ძნელად გასავლელი მცენარეული საფარის არსებობას, მაშინ, შესაძლოა, სახელწოდება ქოლაგირი, მონასტრის ძნელად მისადგომობის აღმნიშვნელიც იყოს.
ისტორია
ქოლაგირის მონასტერი შედგება ერთი სამდარბაზიანი ეკლესიისაგან, აქვე არის სატრაპეზოც და სხვა რამდენიმე ნაგებობა. ამათგან ეკლესია და სატრაპეზო მოხატულია, ვინაიდან კომპლექსი გამოკვეთილია შედარებით რბილთიხოვან კონგლომერატებში. მონასტერთან მთა ჩამოშლილია და ამიტომ დღემდე მხოლოდ ეკლესიის დასავლეთი ნაწილის ერთმა მესამედმა მოაღწია. განსაკუთრებით საინტერესოა ქოლაგირის ეკლესიის ჩრდილოეთი დარბაზი, რომელშიც შემორჩენილია ძალზე დაზიანებული უნიკალური კედლის მხატვრობა. მათ შორის ტაძრის ქტიტორთა თორმეტი გამოსახულება ასომთავრული წარწერებით.
აქ მოღვაწე ბერები სასმელად ივრის წყალს იყენებდნენ.
დღეს მონასტრის მხოლოდ დასავლეთი ნაწილიღაა შემორჩენილი და ახლაც იშლება. რამდენიმე ათწლეულში ქოლაგირის მონასტერი უბრალოდ გაქრება. ბოლო ექსპედიცია ქოლაგირის მონასტერში 1998 წელს მოეწყო. გასული 16 წლის მანძილზე, როგორც აღმოჩნდა მონასტერმა კიდევ უფრო მეტი ნგრევა განიცადა, რადგან ამ ექსპედიციის კვლევის ამსახველ ზ.სხირტლაძის ნაშრომში შესული ბევრი დეტალი დღეს აღარ იკითხება.
ერთ იარუსად განლაგებული მომცრო კომპლექსი ერთდროულადაა შექმნილი. იგი მოკლებული უნდა ყოფილიყო ზედმეტ თავდაცვით ნაგებობებს. არ გვხვდება არც სათავსები და სამეურნეო დანიშნულების გამოქვაბულები. კომპლექსში ოცამდე მოწესე თუ განთავსდებოდა.
ქოლაგირის მონასტერი 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
რაქვიაშვილი ხ., ცამეტი ასურელი მამა და მათ მიერ დაარსებული მონასტერები, თბ., 2015, გვ. 44
სხირტლაძე ზ., ისტორიულ პირთა პორტრეტები გარეჯის მრავალმთის ქოლაგირის მონასტერში, თბ., 2000.
სქოლიო
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
Iraklı Uznadze

Iraklı Uznadze (born May 18, 1972) is a Georgian-Turkish judoka. In 1994-95 he was fighting under name Irfan Toker.
Achievements
References
1972 births
Living people
Turkish male judoka
Judoka at the 1996 Summer Olympics
Olympic judoka for Turkey
European champions for Turkey
20th-century Turkish people
21st-century Turkish people
Place of birth missing (living people)
ლოხვიცია

ლოხვიცია — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 11965 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
პოლტავის ოლქის ქალაქები
დავით ჭავჭავაძე (ცსს-ის ოფიცერი)

დავით ჭავჭავაძე (ცსს-ის ოფიცერი)
დავით ჭავჭავაძე (დ. 20 მაისი, 1924, ლონდონი — გ. 5 ოქტომბერი, 2014, ვაშინგტონი) — ქართული წარმოშობის ამერიკელი მწერალი-პუბლიცისტი, ცენტრალური სადაზვერვო სამმართველოს (CIA) ყოფილი ოფიცერი.
დაიბადა ემიგრანტების ოჯახში. მამის, პავლეს, მხრიდან დავით ჭავჭავაძე პოეტ ალექსანდრე ჭავჭავაძის პირდაპირი შთამომავალია; დედამისი ნინა კი რუსეთის მეფეთა დინასტიის, რომანოვების, წარმომადგენელი, დიდ მთავარ, გენერალ-ადიუტანტ გიორგი მიხეილის ძე რომანოვის (1836–1919) ქალიშვილი. პაპა — ალექსანდრე ჭავჭავაძე ბოლშევიკების რეჟიმს ემსხვერპლა. 1927 წელს ოჯახი საცხოვრებლად ამერიკის შეერთებულ შტატებში გადავიდა და ნიუ-იორკში დასახლდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი აშშ შეიარაღებულ ძალებში მსახურობდა და 1945 წელს უფროსი ლეიტენანტის წოდება მიენიჭა. 1950 წელს CIA-ის საბჭოთა კავშირის განყოფილების სამსახურში ჩადგა. 1974 წელს ჭავჭავაძე გადადგა და მას შემდეგ რამდენიმე ნაშრომი დაწერა ისტორიისა და პოლიტიკის თემაზე, მ. შ. „დიდი მთავრები“, „ვლასოვის მოძრაობა: გერმანელების მხარეზე მებრძოლი საბჭოთა მოქალაქეები — 1941–1945“ და მოგონებები „გვირგვინები და შინელები სანგრებში: რუსი ბატონიშვილი ცენტრალურ სადაზვერვო სამმართველოში“. კითხულობდა ლექციებს ამერიკის უნივერსიტეტებში, კერძო კომპანიების შეკვეთით დავითი გამოკვლევებს ატარებდა ტერორიზმის შესახებ და ინგლისურ ენაზე რამდენიმე რუსული ნაწარმოებიც გადათარგმნა. დავით ჭავჭავაძის უფროსი ქალიშვილი მარიამი საქველმოქმედო ორგანიზაციის „საქართველოს ამერიკელ მეგობართა ასოციაციის“ აღმასრულებელი დირექტორია.
რესურსები ინტერნეტში
დავით ჭავჭავაძე . საიტი „ჭავჭავაძეების ოჯახი“, საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
დაბადებული 20 მაისი
დაბადებული 1924
გარდაცვლილი 5 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 2014
ამერიკელი მწერლები
ამერიკელი სამხედრო მოღვაწეები
ქართველი ამერიკელები
დ
ჰაჯი ბახშის მეჩეთი

ჰაჯი ბახშის მეჩეთი — ბაქოში ნარდანის დასახლებაში მდებარე XVII საუკუნის ისტორიული მეჩეთი.
ისტორია
მეჩეთის კედელზე არაბული წარწერაა, რომელიც ამ მეჩეთის მშენებლობის პერიოდის შესახებ მოგვითხრობს. ამ წარწერამ ასევე შემოინახა მეჩეთის ხუროთმოძღვრის სახელი:
მშენებლობის ხელმძღვანელი იყო ბახშ-ალი მირზა მუჰამედი. 1073 ჰიჯრის წელია. არქიტექტორი იყო ოსტატი მურად ალი.
წარწერის თანახმად, ძეგლი 1663 წელს ააშენა არქიტექტორმა მურად ალიმ, რომელმაც მიიღო ოსტატის წოდება.
არქიტექტორული მახასიათებლები
აფშერონის რელიგიურ ნაგებობს შორის ყურადღებას იპყრობს ჰაჯი ბახშის მეჩეთი, თავისი არქიტექტურული მახასიათებლებით. მეჩეთი ორი ძირითადი ნაწილისაგან შესდგება: ღვთისმსახურებისათვის განკუთვნილი კვადრატული ფორმის დარბაზისაგან და შესასვლელი პორტალისაგან. ცენტრალურ დარბაზს მოცულობას სძენს გუმბათი. მეჩეთის სხვა ოთახებში თაღოვანი ჭერია. მეჩეთის მთავარი პორტალური შესასვლელის გარდა, აღმოსავლეთ ნაწილში აშენდა მეორე შესასვლელი კარი.
შესასვლელის განლაგება, ასევე ცენტრალური დარბაზის გუმბათის საყრდენი ჰაჯი ბახშის მეჩეთს განასხვავებს აბშერონში არსებული სხვა მეჩეთებისაგან. მეჩეთის კვადრატლი დაგეგმარება, ასევე მეორე შესასვლელის დამატება, ზრდის სივრცეს, როგორც მარდაკში არსებული თუბა-შაჰის მეჩეთი (XV საუკუნე) და სოფელ კიშლიში მდებარე მეჩეთში (XVII საუკუნე). ამის შედეგად მეჩეთი უფრო წაგრძელებულად გამოიყურება.
სქოლიო
აზერბაიჯანის მეჩეთები
ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
რაგნარ ლოდბროკი

რაგნარ ლოდბროკი, რაგნარ ტყავის შარვალი — ნახევრადმითური დანიელი კონუნგი, სკანდინავიური დინასტიის, ინგლინგების წარმომადგენელი, მუნსოს დინასტიის დამაარსებლის, ბიორნ რკინისგვერდას მამა.
სანდო წყაროები, რომლებიც რაგნარის არსებობას ამტკიცებენ, არაა. მისი ცხოვრებისა და მოღვაწეობის ძირითადი დეტალები სკანდინავიური საგებიდანაა ცნობილი. ვარაუდობენ, რომ ისტორიული რაგნარი (თუ არსებობდა) IX საუკუნის პირველ ნახევარში მოღვაწეობდა და დანიის ერთ-ერთი გავლენიანი სამხედრო ლიდერი იყო. დიდი ალბათობით, ის სიგურდ ბეჭედის შვილი იყო.
ყველაზე მნიშვნელოვანი მოვლენა, რომელიც რაგნარს მიეწერება - 845 წელს ფრანკიის დედაქალაქ, პარიზსა და 865 წელს, ნორთუმბრიაზე თავდასხმაა. პარიზზე ლაშქრობის დროს ის 120 ხომალდსა და 5000 მეომარს მეთაურობდა. ქალაქი ვიკინგებმა დაიპყრეს, დასავლეთ-ფრანკიის იმპერატორმა, შარლ II მელოტმა კი დანიელებს ვერცხლის სახით 7000 ფუნტი გადაუხადა, რათა პარიზი განადგურებისგან გადაერჩინა. მიუხედავად იმისა, რომ რაგნარმა სიტყვა შეასრულა და პარიზი აოხრების გარეშე დატოვა, უკანა გზაზე, ჩრდილოეთ ფრანკიის გავლით მან ყველა დასახლება გაანადგურა, რომლებიც გადაკვეთა. ითვლება, რომ ლოდბროკის მიერ პარიზზე გალაშქრება 845 წლის 28 მარტს შედგა.
865 წელს, ნორთუმბრიაში, ჩრდილოეთ ინგლისში, რაგნარი ბრძოლაში დამარცხდა. მისი ჯარი სრულად გაანადგურეს, თავად კი ტყვეობაში მოხვდა და ნორთუმბრიის მეფე, ელა II-ის ბრძანებით გველებით სავსე ორმოში ჩააგდეს, სადაც მტანჯველი სიკვდილით მოკვდა. ლეგენდების მიხედვით, მომაკვდავმა რაგნარმა მეფე ელას მიანიშნა, რომ მისი შვილები, რომლებიც შვედეთში იმყოფებოდნენ, მამის სიკვდილის გამო შურს იძიებდნენ.
საგების თანახმად, რაგნარის შვილებმა (ივარ უძვლო, ბიორნ რკინისგევრდა, ჰალფდანი, უბა, სიგურდ გველისთვალა) ვიკინგების ისტორიაში ყველაზე დიდი ჯარი შეკრიბეს, რომელსაც დიდი წარმართული ჯარი ეწოდა და 867 წელს ინგლისში შეიჭრნენ. მათ მამის სიკვდილის გამო მეფე ელა დაატყვევეს და სისხლიანი არწივის მეთოდით სიკვდილით დასაჯეს. დანიელები ინგლისში 14 წელი თარეშობდნენ და ამ დროის განმავლობაში მათ უესექსის გარდა ყველა სამეფო დაიპყრეს. საბოლოოდ, რაგნარის მემკვიდრეები ალფრედ დიდმა შეაჩერა, რომელმაც ვიკინგები 878 წელს დაამარცხა.
პოპულარულ კულტურაში
History Channel-ის ისტორიულ ტელესერიალში „ვიკინგები“, რაგნარ ლოდბროკის როლს ასრულებს ავსტრალიელი მსახიობი, ტრევის ფიმელი.
ლიტერატურა
Strerath-Bolz, Ulrike (1993). Review of Rory McTurk, Studies in "Ragnars saga loðbrókar" and Its Major Scandinavian Analogues, Alvíssmál 2: 118–19.
Forte, Angelo, Richard Oram, and Frederik Pedersen (2005). Viking Empires. Cambridge University Press, ISBN 0-521-82992-5.
Schlauch, Margaret (transl.) (1964). The Saga of the Volsungs: the Saga of Ragnar Lodbrok Together with the Lay of Kraka. New York: American Scandinavian Foundation.
სქოლიო
ვიკინგები
დანიის ლეგენდარული მეფეები
სკანდინავიური მითოლოგია
ალისოლთანლი

ალისოლთანლი — სოფელი აზერბაიჯანში, საათლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 1501 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
საათლის რაიონის სოფლები
ალიარ ალიევი

ალიარ ალიევი
ალიარ იუსიფის ძე ალიევი (დ. 14 დეკემბერი, 1957, ყაზიანი, გუბადლი, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ — გ. 3 ოქტომბერი, 1992, ლაჩინი, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი სამხედრო მოღვაწე, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნული გმირი, ყარაბაღის ომის მონაწილე.
ადრეული წლები
ალიარ ალიევი, 1957 წლის 14 დეკემბერს, გუბადლის რაიონის სოფელ ყაზიანში დაიბადა. 1979 წელს, აზერბაიჯანის სახელმწიფო ფიზკულტურის ინსტიტუტი წარჩინებულის დიპლომით დამთავრების შემდეგ, გუბადლის სოფელ დონდარლის სკოლაში სპორტის მასწავლებლად მუშაობდა.
სამხედრო სამსახურის შემდეგ, სარანსკის სახელმწიფო უნივერსიტეტმა მას, როგორც პროფესიონალ მასწავლებლად იწვევს სამუშაოდ, სადაც ალიევი ორი წელი ფიზკულტურის მასწავლებლად მუშაობს. მამამისის გარდაცვალების შემდეგ, ალიარი უკან ყაზიანში ბრუნდება და სოფლის სკოლის მასწავლებელი ხდება, ხოლო მოგვიანებით, რაიონის სპორტის საზოგადოების მწვრთნელად ინიშნება. 1985 წლიდან, ამავე საზოგადოების თავმჯდომარე ხდება.
ყარაბაღის ომში ჩართვა
ყარაბაღის ომის დაწყებისას, ალიარი ნებაყოფლობით უერთდება აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალების რიგებს. ომში მხოლოდ მებრძოლი კაცივით არ გამოირჩევა, არამედ, როგორც სამხედრო საქმის ორგანიზატორივითაც აჩენს თავს. თავდაპირველად ინიშნება სადაზვერვო ნაწილს მეთაურად, ხოლო შემდეგ, ჯგუფ „ტაბორის“ მეთაურის მოადგილედ ინიშნება.
1988 წლიდან, სომეხი ბოევიკები აქტიურად იწყებენ გუბადლის ტერიტორიაზე ტერორისტული აქტების განხორციელებას. ზუსტად ამ დროს, ალიევი აყალიბებს კონტრტერორისტულ დაჯგუფებას „ტაბორს“. 1992 წლიდან, ხელმძღვანელობს ბრძოლებს ლაჩინის მიმართულებით.
ხოჯალის გენოციდის შემდეგ, ალიარ ალიევი თავის მებრძოლებთან ერთად, თავს ესხმის სომხეთის ქალაქ გორისს, სადაც 336 ადამიანი დაიღუპა. ამასთან დაკავშირებით, სომხეთში 3 დღიანი გლოვა გამოცხადდა.
სიკვდილი
თავისი ბოლო ბრძოლა ალიევმა 1992 წლის 3 ოქტომბერს გამართა, როდესაც სტრატეგიული სიმაღლის აღებას ცდილობდა. დაკრძალულია გუბადლის რაიონში.
მემკვიდრეობა
ბაქოს ნარიმანოვის რაიონში ერთ-ერთი ქუჩა მისი სახელობისაა. სუმგაითში მისი სახელობის სპორტული ცენტრია გახსნილი.
1992 წლის 10 ნოემბერს, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ბრძანებით, მას აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის წოდება მიენიჭა.
სქოლიო
დაბადებული 14 დეკემბერი
დაბადებული 1957
გარდაცვლილი 3 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1992
აზერბაიჯანელი სამხედრო მოღვაწეები
აზერბაიჯანის ეროვნული გმირები
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის გერბი

ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის გერბი — ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.
აღწერილობა
გერბი
გერბის ფარი გაკვეთილია და იყოფა სამ ნაწილად.
I ნაწილი – მეწამულ ველზე ვერცხლის ჰერალდიკური ჯვარი;
II ნაწილი – ზურმუხტის ველზე ვერცხლის ხე გარსშემოხვეული ოქროს ვაზით, რომელსაც აქვს ოქროს მტევნები და ფოთლები.
III ნაწილი – შავი ველი (სიმაღლით ფარის 1:3), რომელსაც ზემოდან გასდევს ტალღოვანი სარტყელი;
გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი – სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით.
ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი „ოზურგეთი“
ისტორია
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტმა პირველი გერბი 2014 წლის მარტში მიიღო. მისი აღწერილობა შემდეგნაირი იყო:
გერბის ფარი გადაკვეთილია სამ ნაწილად. ცენტრალური ზურმუხტის ველი ფარის სიმაღლის ნახევრის ტოლია. ზურმუხტის ველი, მის ზემოთ არსებულ ლაჟვარდის ველისგან გამოყოფილია ტალღისებურად. ლაჟვარდის ველი ფარის სიმაღლის ნახევრის ტოლია. ზურმუხტისა და ლაჟვარდის ველებზე მოთავსებულია ოქროს ფიგურა: სვეტი, რომელიც ბოლოვდება ჯვრით და მწოლიარე ლომი, რომელსაც მარჯვენა თათით უპყრია მახვილი. ლაჟვარდის ველის მარჯვენა კუთხეში გამოსახულია ვერცხლის ცხრაქიმიანი მნათობი. ქვედა სევადის ველი წარმოადგენს გერბის სიმაღლის მეოთხედს და გადაკვეთილია სამი ვერცხლის ტალღისებური სარტყლით.
რესურსები ინტერნეტში
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის გერბი
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი
საქართველოს მუნიციპალური გერბები
სოლონჩენი

სოლონჩენი — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 42 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 155 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
რეზინის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
რეზინის რაიონის სოფლები
ბადეფრთიანები

ბადეფრთიანები — მტაცებელი მწერების რიგი. აერთიანებს 3500-მდე სახეობას. აქვთ გამჭვირვალე, ბადისებრ დაძარღვული 4 ფრთა. ფრთების შლილი 2-120 მმ-მდეა. ზრდასრულ მწერს მღრღნელი პირის აპარატი აქვს, მატლს — მჩხვლეტავ-მწუწნავი. ბადეფრთიანებისთვის დამახასიათებელია სრული გარდაქმნა. ზრდასრული ფორმები ბინადრობენ ხმელეთზე, მატლები — ზოგჯერ წყალშიც გვხვდება (ამ შემთხვევაში უვითარდებათ ტრაქეული ლაყუჩები). მატლები მსხვერპლის საფარველს მჭრელი მანდიბულებით ჩხვლეტენ და ჭრილობაში უშვებენ საჭმლის მომნელებელ წვენებს, შემდეგ კი გათხიერებულ საკვებს წოვენ. საკვების გადამუშავებულ ნარჩენს მატლი ვერ გამოყოფს, რადგან მის შუა და უკანა ნაწლავებს შორის ყრუ ტიხარი ვითარდება. როდესაც ჭუპრი ზრდასრულ მწერად გარდაიქმნება, ეს ტიხარი ქრება და საკვების ნარჩენები გარეთ გამოიყოფა. ბადეფრთიანები ფართოდაა გავრცელებული. ბადეფრთიანების ოჯახებიდან საქართველოში გვხვდება Muzmeleonidae, Ascalaphidae, Chrysopidae, Mantispidae, რომელთა სახეობებიდან ზოგს დიდი სარგებლობა მოაქვს სახალხო მეურენეობისათვის. მაგ., ოქროთვალა ანადგურებს სუბტროპიკული კულტურების მავნებელ კოქციდებს და აგრეთვე ბუგრებს.
ლიტერატურა
David Mouradian

David Mouradian (December 12, 1951 in Yerevan, Armenia) is an Armenian philologist, writer, film critic and publicist. He is a lecturer at the Yerevan State University and the Institute of film and theater since 1986.
Biography
David Mouradian is a graduate of the Yerevan State University, the Faculty of Philology. His work as a novelist began to be published in 1969 in the magazine for children pioneer. His first published book, I want to tell you was in 1976. From 1977 to 1999, he worked in film studio Armenfilm as a writer. He has covered television programs on cinema and arthouse which he was secretary between 1994-1996, and was re-elected in 2001.
In 2000, he participated in "Literary Express" with representatives from 40 European countries. They voyages by train, from one capital to another, to create links between the peoples of Europe through cultural and government1. He recounts this experience smuggler cultures in his book, trains and stations. He has at heart to promote contemporary Armenian culture after the 80s, still marked by the "Soviet Thaw." Armenian cinematography owes much to this man communication. His plays and short stories have been translated into German, English, Georgian, Romanian, Russian, Tajik, Ukrainian, and French.
Professor at the National Institute of Film and theater Mouradian is very involved with institutions and national organizations. Between 1999 and 2000, he became the vice president of studio Hayfilm. It carries out several activities. Between 1994-1996 and 2001-2008, he was the vice president of the Writers' Union of Armenia. Between 2008-2010, he became Vice-Minister of the Ministry of Culture before resigning. For many years, with dedication, he managed television and wrote several screenplays for short films. Currently, he is professor at the Institute of Theatre and Cinema in Yerevan. He is president of the National Academy of Armenia film, he is also a member of the International Federation of Film Critics (FIPRESCI).
He is best known for the short novel, written in 2003, Our Old Piano which served as a scenario and play and was aired on téléfilm2.
Prizes
In 2001, the book "Armenian Cinema / Full Catalog" (collective of writers) received the "Prize of the Guild of Russian Film Reviews» in Moscow.
In 2003, his screenplay Our old piano in Armenia won the Prix WUA as the "Best Screenplay of the Year."
In 2006, he was awarded the prize in Armenia "Voske Gritch" (Golden Pen).
References
Academic staff of Yerevan State University
1951 births
Living people
21st-century Armenian male writers
Armenian male novelists
20th-century Armenian novelists
21st-century Armenian novelists
20th-century male writers
21st-century male writers
Maiden Tower (ballet)

Maiden Tower (ballet)
Maiden Tower is the first Azerbaijani ballet and the first ballet in the Muslim Eastern countries. It consists of three acts with a prologue and epilogue. Afrasiyab Badalbeyli is the author of the music and libretto.
The premiere took place on 18 April 1940 at the Azerbaijan State Academic Opera and Ballet Theater, and a new version of the ballet was presented on 24 October 1999.This new version did not include the Soviet propaganda the previous version did. Yulana Alikishizade was the author of the new version. Madina Aliyeva and Gulaghasi Mirzoyev danced the main parts. Farhad Badalbeyli was the author of the revised score. Members of Azerbaijan State Song and Dance Ensemble under the guidance of Afag Malikova took part in the performance.
Plot
The story begins with Khan Jhahangir coming back to the palace from the battle. One of many wives of the khan was pregnant before he left, and the khan was expecting a male heir. But the child was a girl, so the khan ordered the execution of the baby. Princess Gulyanag is raised as an unwanted child, away from the eyes of the khan until she reaches maturity. By then, she has a lover named Polad. But the khan sees the now 17 years old Gulyanag, and not realizing that she is his daughter, falls in love with her. Starting from here, the two versions of the play start to diverge, before connecting at the end.
In the first version, upon learning of her loves, the khan separates Gulyanag from Polad by locking her in a tower. Polad find the tower eventually, but the khan is also there to marry Gulyanag. Polad and Khan Jhahangir battle and Polad wins. Polad climbs the stairs of the tower and Gulyanag hears the steps. She thinks that it is the Khan coming to get her instead of Polad and throws herself off the window of the tower to the sea, falling to her death.
In the revised version, the Khan forces Gulyanag to marry him. But the princess refuses, and tells the khan she won't marry him until he builds her a tower, to gain time. This shows the smart leading female character, not shown in the previous Soviet version. When the tower is finished, the Khan locks her in the tower and starts preparations for the wedding. But Polad finds him in the palace and kills the khan before making his way to the tower. Gulyanag, knowing the Khan was preparing for the wedding, upon hearing the rushed footsteps, assumes the person is the Khan instead of her lover, coming to reunite with her. She, again, jumps off the window of the tower and to her death. Polad reaches the top of the tower with no trace of Gulyanag. Realizing his lover died, he mourns her.
References
Compositions by Afrasiyab Badalbeyli
1940 ballet premieres
Culture of Azerbaijan
Ballets set in Azerbaijan
წიფორის კოშკი

წიფორის კოშკი — საფორტიფიკაციო-თავდაცვითი ნაგებობა ერედვის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიფორში. აგებული შუა საუკუნეებში. წიფორის კოშკი ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით, დუღაბზე. ალაგ-ალაგ წყობა შევსებულია წვრილი ქვით.
კოშკი გეგმით კვადრატს უახლოვდება. იკითხება ორი სართული; აქედან პირველი სართული ამოვსებულია მიწით და ჩამონაშალი ქვებით. მეორე სართულის სამხრეთ კედელში მოთავსებულია თაღოვანი ნიშები, რომლებშიც სათოფურებია გაჭრილი. დასავლეთი სათოფური ამოქოლილია.
დასავლეთ კედელში გაჭრილია არქიტრავული სარკმელი. ჩრდილოეთი კედელი მთლიანად ჩამონგრეულია
კოშკის გარშემო მიწის დონე აწეულია.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, პატარა და დიდი ლიხვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002, გვ. 237-238
ერედვის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ვინიალესის ხეობა

ვინიალესის ხეობა — კარსტული ღრმული კუბაში. ხეობა მოიცავს 132 კმ² ტერიტორიას და მდებარეობს სიერა-დე-ლოს ორგანოსის ტერიტორიაზე, მხოლოდ მისი ჩრდილოეთ ნაწილია პინარ-დელ-რიოს პროვინციის ტერიტორიაზე.
ხეობის უკიდურეს დაბლობებზე გაშენებულია თამბაქო და სხვა კულტურები. ირგვლივ მდებარეობს არაერთი გამოქვაბული. ხეობაში კუნძულის მსგავსად აღმართულია ბევრი კლდე, რომლებსაც მოგოტას უწოდებენ. ვინიალესი მთავარი ღირსშესანიშნაობაა იმ ტურისტებისთვის, რომლებსაც კლდეზე ცოცვა იტაცებთ.
ამ ხეობისათვის დამახასიათებელია არაერთი ენდემური ცხოველთა და მცენარეთა სახეობა.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
ვინიალესი
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში
რესურსები ინტერნეტში
UNESCO Viñales Valley webpage
Main website for rock climbing in Cuba, especially Vinales.
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები კუბაში
პოჟერენი

პოჟერენი — სოფელი მოლდოვაში, იალოვენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 173 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 009 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
იალოვენის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
იალოვენის რაიონის სოფლები
შამბიეთის ეკლესია

შამბიეთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, მდებარეობს გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შამბიეთის მიდამოებში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ჯვარ-გუმბათოვანი ეკლესია მდებარეობს სოფლის მიდამოებში. ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით დუღაბზე. გუმბათი ამჟამად მთლიანად ჩამოქცეულია. მკლავები თანაბარი ზომისაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიულ აბსიდს განიერი ბემა აქვს. შვერილი აბსიდი გარედან წახნაგოვანია. მისი ცენტრალური ნაწილი ჩამონგრეულია. ეკლესიას სამხრეთიდან დიდი ზომის თაღოვანი სარკმელი, ჩრდილოეთით და დასავლეთით კი თაღოვანი შესასვლელები აქვს. სამივე შესასვლელს კარიბჭე აქვს. აქედან ჩრდილოეთი შესასვლელი ამოშენებულია და მოწყობილია სარკმელი. ჩრდილოეთი კარიბჭის მხოლოდ ერთი სვეტია შემორჩენილი. სამხრეთი კარიბჭე მთლიანად მორღვეულია. დასავლეთი კარიბჭის ნახევარწრიუ-ლი თაღები ოთხკუთხა სვეტებს ეყრდნობა. ეკლესიის მკლავები გარედან წახნაგებს ქმნიან. ძეგლის გარშემო შემორჩენილია გალავნის ფრაგმენტები.
ძეგლი ძლიერ არის დაზიანებული.
ლიტერატურა
შიდა, ქართლი, პატარა და დიდი ლიხვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002, გვ., 213-214
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ორაზროვანი გამოსახულება

ორაზროვანი გამოსახულება არის პერცეპტული ობიექტი, რომელსაც შეიძლება ორი და მეტი ინტერპრეტაცია ჰქონდეს. ორაზროვანი სურათის ყურებისას ხდება ალტერნატიული ფიგურების შენაცვლებით (ხან ერთი, ხან – მეორე) აღქმა.
რესურსები ინტერნეტში
EncycloZine – A collection of visually ambiguous patterns
Sandlot Science – Optical illusions and brain-teasers
Archimedes' Lab – Optical illusions and puzzles
ფსიქოლოგია
იასტრები

იასტრები — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 368 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ იასტრების საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის იასტრები, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს მუსტაფა ხაბილ ჯაფერი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რუკები
მდგომარეობა bgmaps.com-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდგომარეობა emaps.bg-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდგომარეობა Google-ის ელექტრონულ რუკაზე
რესურსები ინტერნეტში
მოსახლეობის სტატისტიკა
კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
ქიურ-ყარაბუჯაყი

ქიურ-ყარაბუჯაყი — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1103 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ნეფთჩალის რაიონის სოფლები