PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ფრანსუაზ ბარე-სინუსი

ფრანსუაზ ბარე-სინუსი (დ. 30 ივლისი, 1947, პარიზი) — ფრანგი ვირუსოლოგი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიოლოგიის ან მედიცინის დარგში (2008, ლუკ მონტანიესთან და ჰარალდ ცურ ჰაუზენთან ერთად). ბარე-სინუსიმ და მისმა ყოფილმა მენტორმა, ლუკ მონტანიემ პრემია მიიღეს ფუნდამენტური შრომებისთვის, რომელმაც გამოავლინა შეძენილი იმუნური დეფიციტის სინდრომის გამომწვევი — ადამიანის იმუნოდეფიციტის ვირუსი (აივ).
ბიოგრაფია
ფრანსუაზ ბარე-სინუსი დაიბადა 1947 წელს პარიზში. ბუნებით და ცოცხალი ორგანიზმებით ბავშვობიდანვე იყო დაინტერესებული. თავდაპირველად ბარე-სინუსის მედიცინის შესწავლა სურდა, თუმცა, ოჯახისთვის თანხის დაზოგვის მიზნით გადაწყვიტა აერჩია განათლების ყველაზე მოკლე და მატერიალურად ხელმისაწვდომი გზა და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებების შესწავლას შეუდგა. პარიზის უნივერსიტეტში სწავლის პარალელურად მან მოხალისედ დაიწყო მუშაობა პარიზის პასტერის ინსტიტუტში და იქვე მიიღო დოქტორის ხარისხი 1975 წელს. დოქტურანტურის შემდგომი სამეცნიერო მუშაობა განაგრძო ამერიკის შეერთებულ შტატებში, კიბოს ეროვნულ ინსტიტუში (ბეთესდა, მერილენდი). საფრანგეთში დაბრუნების შემდეგ პასტერის ინსტიტუტში მუშაობდა და იქვე 1996 წელს გახდა რეტროვირუსების ბიოლოგიის განყოფილების (შემდგომში რეტროვირუსული ინფექციების რეგულირების განყოფილება) ხელმძღვანელი. ის აქტიურად იყო ჩართული ლუკ მონტანიეს გუნდის საქმიანობაში, რომელიც 1982 წელს შიდსის მიზეზის დადგენას ცდილობდა. 1983 წელს ინფიცირებული პაციენტის ლიმფური კვანძის დისექციის გზით მათ გამოყვეს რეტროვირუსი, რომელიც ადამიანის ლიმფოციტებს ესხმოდა თავს და რომელსაც მოგვიანებით ადამიანის იმუნოდეფიციტის ვირუსი (აივ) ეწოდა. ამ აღმოჩენამ შესაძლებელი გახადა შესაბამისი ანტივირუსული პრეპარატებისა და დიაგნოსტიკური მეთოდების განვითარება.
1988 წელს ბარე-სინუსიმ პასტერის ინსტიტუტში საკუთარი ლაბორატორია დააფუძნა. მისი ერთ-ერთი მიზანი შიდსის შესაძლო ვაქცინის შექმნა იყო. შემდგომ წლებშიც განაგრძობდა მუშაობა ვირუსული ინფექციების წინააღმდეგ შეძენილი იმუნური პასუხის სხვადასხვა ასპექტზე, აივ/შიდსის დროს მასპინძელ ორგანიზმში თანდაყოლილი იმუნური მექანიზმების როლზე, აივ-ინფექციის დედიდან შვილზე ვერტიკალური გადაცემის ფაქტორებზე და აივ-დადებითი ინდივიდების მცირე ჯგუფში გამოვლენილ ფენომენზე, რომელიც ხასიათდება ანტირეტროვირუსული მედიკამენტების გარეშე ვირუსის რეპლიკაციის დათრგუნვით („ელიტური სუპრესორები“).
ბარე-სინუსი არის ასობით სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. აქტიურად იყო ჩართული შიდსთან დაკავშირებული სხვადასხა ორგანიზაციის საქმიანობაში, კონსულტირებას უწევდა ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციას და გაეროს აივ/შიდსის გაერთიანებულ პროგრამას (Joint United Nations Programme on HIV/AIDS). 1980-იანი წლებიდან აივ/შიდსის საკითხებზე თანამშრომლობდა განვითარებ ქვეყნებში მომუშავე ჯგუფებთან. 2008 წელს ბარე-სინუსმა და მონტანიემ მიიღეს ნობელის პრემია ფიზიოლოგიის და მედიცინის დარგში. გარდა ამისა, ბარე-სინუსმი არის მრავალი სხვა ჯილდოსა და საპატიო ხარისხის მფლობელი, მათ შორის საფრანგეთის საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალერი (2006). 2012 წლის ივლისში აირჩიეს შიდსის საერთაშორისო საზოგადოების პრეზიდენტად. 2017 წლიდან პენსიაზეა.
სქოლიო
დაბადებული 1947
დაბადებული 30 ივლისი
ფრანგი ნობელის პრემიის ლაურეატები
ფრანგი ბიოლოგები
მტვერი (პერსონაჟი)

მტვერი (პერსონაჟი)
მტვერი (ინგ. Dust) სურაია ქადირი — გამოგონილი პერსონაჟი Marvel Comics-ის იქს-ადამიანების-მსგავსი სერიებიდან. შექმნილია მწერალი გრანტ მორისონისა და მხატვარი ეთან ვან სკაივერის მიერ. პირველად გამოჩნდა ახალი იქს-ადამიანების 133-ე ნომერში (2002 წლის დეკემბერი), თუმცა პერსონაჟი სრულად მხოლოდ ახალი მუტანტების მეორე ნაწილში (ახალი იქს-ადამიანები:იქს-აკადემია, კრისტინა უირისა და ნუნციო დე ფილიპისის ავტორობით) დაიხვეწა. მტვერი წარმოშობით ავღანეთიდანაა. იგი ტრადიციების მკაცრი დამცველია, მუდამ ატარებს ნიკაბსა და ჩადრას. სურაია არის მუტანტი, რომელსაც შეუძლია გარდაქმნას საკუთარი სხეული ქვიშის-მსგავს მტვერის ღრუბლად. კომიქსის მიხედვით, იქს-ადამიანები სურაიას დასახსნელად მიემგზავრებიან ავღანეთში, მუტანტის სამშობლოში, ვინაიადან მისმა შესაძლებლობებმა მონათმფლობელთა ნადირობის ობიექტად აქცია იგი. სურაია გუნდთან ერთად მიდის ამერიკაში და ქსავიეს ინსტიტუტის სტუდენტი ხდება. M-დღის მოვლენების შემდგომ მტვერი იმ მცირერიცხოვან მუტანტებს შორისაა, რომლებმაც შეინარჩუნეს ზებუნებრივი ძალები. ამჟამად იგი ახალგაზრდა იქს-ადამიანების წევრია. იგი კომიქსების დადებითი მუსლიმი პერსონაჟის იშვიათ მაგალითს წარმოადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
2002 წლის კომიქსების პერსონაჟები
Marvel Comics-ის სუპერგმირები
იქს-ადამიანები
სან-სებასტიან-დუ-უატუმანი

სან-სებასტიან-დუ-უატუმანი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაზონასის შტატში. მიეკუთვნება სენტრუ-ამაზონესის მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 705 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 10 741.039 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ამაზონასის შტატის მუნიციპალიტეტები
პიერია

პიერია — ნომი საბერძნეთში, ცენტრალური მაკედონიის რეგიონში, . ნომის დედაქალაქია — კატერინი. პიერიაში არის მრავალი არქეოლოგიური ძეგლი: დიონი (Δίον), პიდნა (Πύδνα), პლატამონასი (Πλαταμώνας).პიერიას ნომის სამხრეთით მდებარეობს საბერძნეთში ყველაზე დიდი მწვერვალი — ოლიმპო. ნომის დასავლეთი ნაწილი მთაგორიანი. ეს რეგიონი არის პლაჟის ტურიზმისა და ეკოტურიზმის ერთ-ერთი ცენტრი საბერძნეთში, ასევე ალპინიზმისა და სათხილამურო სპორტის.
მოსახლეობის რაოდენობა — 129 846 ადამიანი
ფართობი —1516 კმ²
მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული პიერია იყოფა 3 მუნიციპალიტეტად.
იხილეთ აგრეთვე
საბერძნეთის ნომები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
საბერძნეთის ნომები
Obleševo, North Macedonia

Obleševo, North Macedonia
Obleševo is a village in the municipality of Češinovo-Obleševo, North Macedonia. It used to be a municipality of its own.
Demographics
According to the 2002 census, the village had a total of 1,131 inhabitants. Ethnic groups in the village include:
Macedonians 1,129
Serbs 1
Others 1
References
Villages in Češinovo-Obleševo Municipality
აკრისიოსი

აკრისიოსი — ძველბერძნულ მითოლოგიაში, აგლაიას ვაჟი. არგოსის მეფე. დანაეს მამა. მოხსენიებულია ჰომეროსის ილიადაში.
იხილეთ აგრეთვე
პერსევსი
სქოლიო
ბერძნული მითოლოგია
აბანტიდები
მითური მეფეები
ოთარ ხინიკაძე

ოთარ ხინიკაძე (დ. 16 დეკემბერი, 1956, ქობულეთი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. საქართველოს ერთი მოწვევის პარლამენტის წევრი (2008).
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის სამართალი. 1984–1985 წლებში ქობულეთის სახალხო დეპუტატთა რაისაბჭოს აღმასკომის საგეგმო კომისიის ეკონომისტი. 1985–1986 წლებში საქართველოს კპ-ის ქობულეთის რაიკომის პროპაგანდისა და აგიტაციის განყოფილების ინსტრუქტორი. 1986–1988 წლებში ხუცუბნის კოლმეურნეობის პარტიული კომიტეტის განთავისუფლებული მდივანი. 1988–1990 წლებში საქართველოს კპ-ის ქობულეთის რაიკომის საორგანიზაციო განყოფილების ინსტრუქტორი. 1990–1993 წლებში საქართველოს საკაბელო ტელევიზიის ქობულეთის ფილიალის მთავარი ბუღალტერი. 1993–1998 წლებში იუო ბათუმის ხორცკომბინატის მთავარი ეკონომისტი. 1998–2001 წლებში აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს ეკონომიკისა და საფინანსო–საბიუჯეტო განყოფილების მთავარი სპეციალისტი. 2001–2003 წლებში ბათუმის საზღვაო–სავაჭრო ნავსადგურის ინჟინერ–ანალიტიკოსი. 2002–2007 წლებში სააქციო საზოგადოება „საქქალაქმშენპროექტის“ ადმინისტრაციული დირექტორის მოადგილე, გენერალური დირექტორი. 2008 წელს აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის აპარატის ადმინისტრაციულ და თვითმმართველობის ორგანოებთან ურთიერთობის დეპარტამენტის მთავარი სპეციალისტი. ქობულეთის მუნიციპალიტეტის ყოფილი გამგებლის პირველი მოადგილე, გამგებელი.
2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქობულეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 16 დეკემბერი
დაბადებული 1956
საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქობულეთში დაბადებულები
სოპლინის რაიონი

სოპლინის რაიონი — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 123 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 665 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4 711 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლორეტოს რეგიონის რაიონები
რეკენის პროვინციის რაიონები
1386

1386
მოვლენები
უინძორის ხელშეკრულება, დაიდო კავშირი ინგლის-პორტუგალიას შორის;
თემურლენგის პირველი ლაშქრობა საქართველოში
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
16 სექტემბერი : ჰენრი V — ინგლისის მეფე (გ. 1422)
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
9 ივლისი : ლეოპოლდ III — ავსტრიის ჰერცოგი (დ. 1351)
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
დაურვება

დაურვება (სამართლის ისტორია), ძველ საქართველოში ქონებრივი სასჯელის თუ ზიანის საზღაურის დაკისრება და გადახდა - დაზარალებულის დაკმაყოფილება. ცნობილია "სისხლის", გერშის, სანახშირის, საუპატიოს თუ უარზანგობის, ნაპარევისა და სხვადასხვა ჯარიმის დაურვება - ფულით (თეთრით), პირუტყვით, გლეხით და ა. შ.
იხილეთ აგრეთვე
კომპოზიცია
ლიტერატურა
ძველი ქართული სამართალი
კალაშნიკოვის სახლი

კალაშნიკოვის სახლი — XIX საუკუნის მეორე ნახევრის ისტორიული სახლი. აგებულია ნეოკლასიციზმის სტილში. მდებარეობს ქალაქ პუშკინში, მისამართი — მცირე ქუჩა სახლი № 29/11, ორანჟერეის ქუჩის კუთხეში. აგებულია 1881 წელს. პროექტის ავტორია ა. პ. გომანი. არის კულტურული მემკვიდრეობის გამოვლენილი ძეგლი.
ისტორია
მიწის ნაკვეთზე პირველი მშენებლობის შესახებ ცნობილია 1820-იანი წლებიდან, როდესაც მასზე უკვე იდგა ორი ხის შენობა, უფრო დიდი კი — ქუჩის კუთხეში. მოგვაინებით მიწის ნაკვეთი იყიდა ვაჭრის ქვრივმა ეკატერინე თედორეს ასულმა კალაშნიკოვამ, რომელმაც ქუჩის კუთხეში ააშენა ახალი სახლი, რომელშიც განათავსა სასტუმრო. მშენებლობა მიმდინარეობდა არქიტექტორ ა. პ. გომანის პროექტის მიხედვით. სასტუმროს უწოდეს „ჩრდილოეთი“. 1884 წელს ეზოში არქიტექტორმა პ. პ. დეინეკომ ააშენა ახალი ორსართულიანი ქვის ფლიგელი, რომელსაც რუსული ასო Г-ს ფორმა აქვს (ამჟამინდელი მისამართი: მცირე ქუჩა, სახლი 31/9). მოგვიანებით ორივე სახლი დაიკავა პუშკინის ფოსტამ, რომელიც ახლაც იქაა განთავსებული. ე. თ. კალაშნიკოვა კიდევ ფლობდა ორ სახლს მცირე ქუჩაზე (სახლი 39 და 56), ისინი დაანგრიეს XXI საუკუნის დასაწყისში, ხოლო შემდეგ ხელახლა აღადგინეს.
არქიტექტურა
შენობა გაფორმებულია კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში, აქვს სამკუთხა ფრონტონი. პირველი სართული რუსტირებულია. ფანჯრები სანდრიკებითაა გაფორმებული.
ლიტერატურა
Семенова Г. В. Царское Село: знакомое и незнакомое. — М.: Центрполиграф, 2009. — С. 315—316. — 638 с. — ISBN 978-5-9524-4249-8.
რესურსები ინტერნეტში
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
Marilac

Marilac is a municipality in the state of Minas Gerais in the Southeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
Tokyo Tapes

Tokyo Tapes — გერმანული როკ-ჯგუფ სკორპიონსის პირველი საკონცერტო ალბომი. იგი გამოვიდა 1978 წელს ევროპაში, ხოლო ამერიკაში - 1979 წელს. ალბომი ჩაწერილია ჯგუფის იაპონურ ტურნეს დროს, 1978 წელს.
სიმღერების სია
დისკი 1
მხარე 1
All Night Long – 3:44
Pictured Life – 3:12
Backstage Queen – 3:44
Polar Nights – 6:43
In Trance – 5:25
მხარე 2
We'll Burn the Sky – 8:07
Suspender Love – 3:38
In Search of the Peace of Mind – 3:02
Fly to the Rainbow – 9:39
დისკი 2
მხარე 1
He's a Woman, She's a Man – 5:22
Speedy's Coming – 3:40
Top of the Bill – 6:45
Hound Dog – 1:14
Long Tall Sally – 2:50
მხარე 2
Steamrock Fever – 3:41
Dark Lady – 4:18
Kōjō no tsuki – 3:35
Robot Man – 5:47
პერსონალი
კლაუს მაინე — მთავარი ვოკალი;
რუდოლფ შენკერი — გიტარა, ბეკ-ვოკალი;
ულრიხ როთი — მთავარი ვოკალი (სიმღერები: Polar Nights, Fly to the Rainbow და Dark Lady), გიტარა;
ფრანსის ბუხჰოლცი — ბას გიტარა;
ჰერმან რარებელი — დასარტყმელი საკრავები.
რესურსები ინტერნეტში
ალბომი ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე
სქოლიო
სკორპიონსის საკონცერტო ალბომები
1979 წლის საკონცერტო ალბომები
RCA Records-ის საკონცერტო ალბომები
ალბომები დიტერ დირკსის პროდიუსერობით
ჩამბარის რაიონი

ჩამბარის რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 593 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 257 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 32 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 103.27 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
კონსეფსიონის პროვინციის რაიონები
ჰოხკენიგი

ჰოხკენიგი — მთა აღმოსავლეთ ალპებში. ბერხტესგადენის ალპების უმაღლესი მწვერვალი. სიმაღლე 2941 მ. მდებარეობს ავსტრიაში. პირველი ასვლა განხორციელდა 1826 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ჰოხკენიგი — ინფორმაცია
ავსტრიის მთები
ალპები
El Real de Gandia

El Real de Gandia is a municipality in the comarca of Safor in the Valencian Community, Spain.
Transport
The only way to arrive Real de Gandía is with line 1 of La Marina Gandiense, which connects the village with the nearby Gandía and it's University.
References
Municipalities in the Province of Valencia
Safor
საქართველოს საფეხბურთო თასი 1991-1992

საქართველოს საფეხბურთო თასი 1991-1992
საქართველოს თასი 1991-92 — საქართველოს თასის მეორე გათამაშება ფეხბურთში. გამარჯვებული გახდა თბილისის „იბერია“, რომელმაც ფინალში სოხუმის „ცხუმი“ დაამარცხა, ანგარიშით 3–1.
შედეგები
პირველი შესარჩევი რაუნდი
|}
მეორე შესარჩევი რაუნდი
|}
მეთექვსმეტედფინალი
|}
მერვედფინალი
|}
მეოდხედფინალი
|}
ნახევარფინალი
|}
ფინალი
იხილეთ აგრეთვე
უმაღლესი ლიგა 1991-1992
რესურსები ინტერნეტში
The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.
საქართველოს საფეხბურთო თასი
ნიჟნეატაშევო

ნიჟნეატაშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 521 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (60 %) და თათრები (37 %) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
დიურტიულის რაიონის სოფლები
ოლეანდრე

ოლეანდრე (Nerium) — მცენარის გვარი ქენდირისებრთა ოჯახისა. მარადმწავანე მაღალი ბუჩქი ან დაბალი ხეა.
მისი 3 სახეობა იზრდება ხმელთაშუაზღვისპირეთსა და სუბტროპიკულ აზიაში. სამივე დეკორატიულია. საკმაოდ ფართოდ არის გავრცელებული ჩვეულებრივი ოლეანდრე (Nerium oleander). აგრეთვე არის გაშენებული ყირიმის სამხრეთ სანაპიროზე, კავკასიის შავი ზღვის სანაპიროზე; კარგად ხარობს დასავლეთ საქართველოში.
აღმოსავლეთ ამიერკავკასიასა და შუა აზიის სამხრეთ რაიონებში სიცივისა და სიმშრალისაგან ზიანდება და გადაქცეულია ოთახის მცენარედ. მთელი მცენარე შხამიანია, შეიცავს გლიკოზიდებს — ოლეანდრინს, კორნერინს და სხვა ნივთიერებებს.
ოლეანდრის ფოთლებისაგან დამზადებული პრეპარატები იხმარება გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების დროს.
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 7, გვ. 518, თბ., 1984
ქენდირისებრნი
ჯოკერი

ჯოკერი — ერთგვარი ბანქოს (კარტის) თამაში, 2-4 მოთამაშისათვის. მოთამაშის მიზანია აიღოს მაქსიმალური ქულები რამდენიმე დარიგების განმავლობაში, ხელში აღებული კარტების გამოყენებით. ყოველი დარიგებისას მოთამაშე ცდილობს წაიღოს წინასწარ ნავარაუდევი კარტის რაოდენობა.
თამაშში გამოიყენება 36 კარტი, რომლიდანაც 2 ჯოკერია.
რესურსები ინტერნეტში
თამაშისადმი მიძღვნილი საიტი
თამაშები
Vahram Sahakian

Vahram Sahakian (sometimes as Vahram Sahakyan born 22 September 1968, Yerevan, Armenian SSR) is an Armenian dramatist, film director and actor.
Plays
Dramaturgy
Rye Key (2009)
Two friends, to Say Nothing of the Life (2006)
Why roars City (2003)
Mea Culpa (My Fault) (2002)
Hello, I'm Staying (2000)
Khatabalada (1996)
Once upon a time in Armenia (1991)
That Very Pepo (1990)
Vozniner in Air (1988), (featuring Vardan Petrosyan)
Screenplays
Yerevan - Los angeles - Yerevan (1992)
Selected bibliography
Eyes black, white tablecloth (2002) (Romance)
Brutes (2005) Essayes
Eternal gallows (2008) (Romance)
Filmography
The scoundrel Armenian (2020) director
Death Pirate (2007) director
Les Bavardes Tres libre-3 (2006) director
Film-Prison (2005) director
Vardan and Margarita (2004) director
Les Bavardes Tres libre 2 (2003) director
World cattle (2002) director
Les Bavardes Tres libre (2000) director
Le tous dernier tango a Paris -2 (1998) director, actor (featuring with Vardan Petrosyan)
Mer Verje - Our end (1998) director, actor
Policie (1995) director
Every way (1993) director, actor
Le tous dernier tango a Paris (1992) director, actor (featuring with Vardan Petrosyan)
Once upon a time in Yerevan (1991) director
External links
20th-century Armenian writers
Armenian male film actors
Living people
1964 births
Writers from Yerevan
21st-century Armenian male writers
21st-century Armenian writers
Bostina

Bostina is a village in the municipality of Smolyan, located in the Smolyan Province of southern Bulgaria. The village covers an area of 4.77 km2 and is located 168.3 km from Sofia. In 2007, the village had a population of 125.
References
Villages in Smolyan Province
გლდანის დევნილი ეპარქია

გლდანის დევნილი ეპარქია — მართლმადიდებლური დაჯგუფება საქართველოში, რომელიც სქიზმაში იმყოფება საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესიასთან. ჩამოყალიბდა 1994 წელს. ეკლესიის წინამძღვარია დეკანოზი ბასილ მკალავიშვილი, რის გამოც მას მკალავიშვილის მრევლის ან მკალავიშვილის ჯგუფის სახელთაც იხსენიებენ. ჯგუფის თვითდასახელებაა „გლდანის დევნილი ეპარქია“. გლდანის დევნილი ეპარქია ზვიად გამსახურდიას მომხრეთა მიერ შექმნილი ანტიეკუმენური გაერთიანებაა, რომელიც რადიკალიზმით გამოირჩევა. ცნობილია იეჰოვას მოწმეების მიმართ განხორციელებული თავდასხმებით. 2008 წლისთვის მისი მიდევრების რიცხვი დაახლოებით 2 ათას ადამიანს შეადგენდა.
ისტორია
1991-1995 წლებში ზვიად გამსახურდიას მომხრე სასულიერო პირთა ნაწილი დაუპირისპირდა საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქ ილია II-ს და დაადანაშაულა ის ეკუმენიზმში. მათ საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მონაწილეობას ეკუმენისტურ მოძრაობაში ერესის კვალიფიკაცია მისცეს და პატრიარქს მოუწოდეს მონანიებისკენ. განსაკუთრებით აქტიურობდა დეკანოზი ბასილ მკალავიშვილი. 1994 წელს მისი საქციელი დაგომა საქართველოს ეკლესიის სინოდმა და მკალავიშვილს სინანულისკენ მოუწოდა. მკალავიშვილი არ დაემორჩილა სინოდს, რის გამოც განკვეთილ იქნა მღვდლობისგან. საპასუხოდ, მკალავიშვილმა გაწყვიტა ზიარებითი კავშირი საქართველოს ეკლესიასთან. ის და მისი მრევლი დაუკავშირდა ერთ-ერთ ბერძნულ სქიზმატურ ეკლესიას, ე.წ. კვიპრიანეს ფრთას და მისი იურისდიქციის ფარგლებში შექმნა გლდანის ეპარქია. ისინი თავდაპირველად იკრიბებოდნენ გლდანში, საბავშვო ბაღის ეზოში, შემდგომში კი ააშენეს წმინდა გიორგის სახელობის ტაძარი. ეპარქია გამოსცემდა გაზეთს „ლომისა“ და რელიგიურ-პოლიტიკურ ლიტერატურას. 1997 წელს გლდანის ეპარქიამ წამოაყენა ლოზუნგი „მართლმადიდებლბა ან სიკვდილი“ და ფართოდ გაშალა სხვა აღმსარებლობების საწინააღმდეგო კამპანია, რაც გადაიზარდა თავდასხმებში, დარბევებში, რელიგიური ლიტერატურის საჯარო განადგურებაში. 1999-2003 წლებში მისი მიმდევრების რაოდენობა ათი ათას ადამიანს აღწევდა. 2003 წლის 24 იანვარს ეპარქიის მრევლმა ძალადობრივად დაშალა ეკუმენური ლოცვა თბილისის ევანგელურ-ბაპტისტურ ეკლესიაში. ლოცვას ესწრებოდნენ საქართველოში მყოფი უცხოელი დიპლომატებიც, რის გამოც ინციდენტის შესახებ ინფორმაცია მთელ მსოფლიოში გავრცელდა. მომხდარის გამო დაიწყო გამოძიება და 2003 წლის 4 ივნისს თბილისის სასამართლომ მკალავიშვილს და მის რამდენიმე მომხრეს პატიმრობა შეფარდა, თუმცა განაჩენი არ აღსრულებულა. მკალავიშვილი და მისი მიმდევრები დაპატიმრებულ იქნენ მხოლოდ 2004 წლის 12 მარტს, სამართლდამცავი ორგანოების მიერ გლდანის წმინდა გიორგის ეკლესიის შეტევით აღების და მრევლის ფიზიკური წინააღმდეგობის გადალახვის შემდგომ. მკალავიშვილის და ზოგიერთი აქტივისტის დაპატიმრების შემდეგ გლდანის ეპარქიის რადიკალიზმი შენელდა. მკალავიშილი გათავისუფლდა 2008 წლის 25 ივლისს.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის სქიზმატური ეკლესიები
ლიტერატურა
ქრისტიანობა საქართველოში
მართლმადიდებელი ეკლესიები
Makresh

Makresh is a village in northwestern Bulgaria, part of Vidin Province. It is the administrative centre of the homonymous Makresh Municipality, which lies in the western part of Vidin Province, close to the Bulgarian-Serbian border. Makresh is situated 35 kilometres from the provincial capital Vidin, in the westernmost Danubian Plain, with the western reaches of the Balkan Mountains to its west.
Municipality
Makresh municipality has an area of 229 square kilometres includes the following 7 places:
Makresh municipality is mainly agricultural, growing wheat, barley, corn and rye. Sights in the area include the Rabisha Lake and the Rakovitsa Monastery dating to the 10th-11th century with the Holy Trinity Church.
Honour
Makresh Rocks off Robert Island, South Shetland Islands are named after Makresh.
External links
Makresh municipality page at the Vidin Province website
Villages in Vidin Province
დომოდოსოლა

დომოდოსოლა — ქალაქი და კომუნა ჩრდილოეთ იტალიაში. მდებარეობს მდინარეების ბონიასა და ტოჩეს შეერთების ადგილზე, პენინის ალპების მთისძირში. წარმოადგენს სარკინიგზო კვანძს; სიმპლონის გვირაბის გავლით აკავშირებს იტალიისა და შვეიცარიის სარკინიგზო გზებს.
რესურსები ინტერნეტში
დომოდოსოლას კომუნა
იტალიის ქალაქები
დევერა

დევერა („გამოხვეტვა“) — ახალშობილთა და მშობიარეთა მფარველი ძველიტალიური ქალღმერთი, რომელიც ინტერციდონას და პილუმნუს (ქვასანაყი) შემწეობით იცავდა მელოგინე ქალის სახლში ღამით მისულ სამ მამაკაცს. ერთი ზღურბლზე ნაჯახს დაჰკრავდა, მეორე ქვასანაყს, მესამე ხვეტავდა, რითაც მშობიარის მტანჯველ ტყიურს სილვანუსს უკან აბრუნებდნენ. ცერემონია სიმბოლურად გამოხატავდა ნაჯახით ხის წაქცევას, სადილის მომზადებას და ცოცხით ნაყოფის დახვავებას.
ლიტერატურა
მითოლოგიური ლექსიკონი; ა. გელოვანი, გვ. 129. 1983 წ. თბილისი.
მითოლოგია
რომაული მითოლოგია
აქსაის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი

აქსაის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი — მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ აქსაიში მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.
მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, აქსაის რაიონი, ქ. აქსაი, ჩაპაევის ქუჩა № 175.
ისტორია
აქსაის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძრის ისტორია იწყება 1822 წლის 15 სექტემბრიდან, როდესაც ვორონეჟისა და ჩერკასკის ეპარქიის ეპიკოპოსის მისი მაღალყოვლადუსამღვდელოესობის ეპიფანეს კურთხევით, მოხდა ტაძრის მშენებლობის დასაწყისი და საძირკველში ჩაიდო პირველი ქვა. ეკლესია აშენდა ტულელი ვაშრის დაფინანსებითა და არქიტექტორ ამბროსიმოვის პროექტის მიხედვით. ეკლესიის მშენებლობა გაგრძელდა სამი წელი და სულ დაჯდა 135 000 რუბლი, რომელიც შეაგროვეს კერძო შემოწირულობებით.
ეკლესია აგებულია კლასიციზმის სტილში, ცნობილი არქიტექტორის მ. ა. ამბროსიმოვის პროექტის მიხედვით. ეკლესიის საკურრთხეველი აკურთხეს 1825 წელს.
ეკლესია არის ჯვარ-გუმბათოვანი სტილის, რომელსაც აქვს ოთხსართულიანი სამრეკლო. ეკლესიის ზომებია 38х16 მ.
ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესიის კანკელი შექმნა მოსკოველმა კონტრაქტორმა იაკობ შერმა. კანკელის ზომებია 17х5 მ. 1837 წელს ძველი კანკელი ახლით შეცვალეს. ეკლესიის ინტერიერი მოხატეს ზეთოვანი საღებავით. მოხატულობის სიუჟეტები აიღეს ძველი და ახალი აღთქმიდან. 1892 წელს გაიხსნა საეკლესიო-სამრევლო სკოლა.
ეკლესიას აქვს ოთხიარუსიანი 22 მეტრის სიმაღლის სამრეკლო. ეკლესიის შემადგენლობაში შედის ასევე ორსართულიანი აგურის შენობა, რომელშიც გაიხსნა საეკლესიო-სამრევლო სკოლა. აღნიშნული შენობა ჩაპაევის ქუჩაზე შემონახულია. 1930-იან წლებში აქ სწავლობდა მომავალში საბჭოთა კავშირის ორგზის გმირი ნიკოლაი გულაევი. ამჟამად შენობაში განთავსებულია ბავშვთა შემოქმედების ცენტრი.
1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შენობა გადაეცა სარემონტო ქარხანას „Сельхозтехника“-ს. მიუხედავად ამისა, ეკლესიის ინტერიერის ნაწილი ჩვენამდეა მოღწეული. 1995 წელს ეკლესიის მეორე სართული, რომელსაც ქარხანა კლუბად გამოიყენებდა, დაუბრუნდა მორწმუნეებს.
1995 წლის 28 აგვისტოს ეკლესიაში გაიმართა ღვთისმსახურება. ამავე წლიდან დაიწყო სარესტავრაციო სამუშაოები. 1997 წელს როსტოვის სახელმწიფო სამშენებლო უნივერსიტეტის სტუდენტმა რ. რიაზანოვმა პროექტის საფუძველზე დაიწყო ეკლესიის აღდგენითი სამუშაოები. 1999 წელს აღადგინეს გუმბათიც. 2000 წელს მოხდა სამრეკლოს რეკონსტრუქციაც. 2001 წელს ეკლესიას დაადგეს ჯვარი.
მღვდელთმსახურები
ეკლესიაში 1871-1910 წლებში მოღვაწეობდა ექვსი აქსაიელი ეპისკოპოსი. ამავე პერიოდში აქსაიში მდებარეობდა ეპისკოპოსის კათედრაც.
ეკლესიაში მოღვაწე ცნობილი საეკლესიო მოღვაწეები იყვნენ ნიკანორი და ეპისკოპოსი ზაქარია (ლობოვი). მქადაგებელი ზაქარია ლობოვი და ნიკოლაი პოპოვი მოწამეობრივი სიკვდილით აღესრულნენ. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის გადაწყეტილებით ორივე მქადაგებელის კანონიზირება მოხდა.
ლიტერატურა
В. Гладченко «Свято-успенский храм с золотыми куполами» // Победа; 2004г № 130—132.
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები