PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტარანტული

ტარანტული — ობობასნაირთა კლასის რამდენიმე სახეობის ზოგადი სახელწოდება. ტანად საკმაოდ დიდი (20-30 სმ სიგრძის), ფეხსახსრიანი ცხოველია. ბინადრობენ უდაბნოებში, ნახევრად უდაბნოებსა და ტყე-ველებში, სოროს იკეთებენ 60 სმ-მდე სიღრმეზე. საქართველოში ფართოდაა გავრცელებული Lycosidae-თა რამდენიმე სახეობა. ამათგან Lycosa singoriensis-ს საშიში შესახედაობის გამო „ობობა-მგელს“ უწოდებენ. ყველა ტარანტული მეტ-ნაკლებად შხამიანია, მაგრამ ადამიანისათვის საშიში არ არის.
ლიტერატურა
ობობები
Rázuri District

Rázuri District is one of eight districts of the province Ascope in Peru.
See also
Chicama Valley
Puerto Chicama
References
Formica fuscicauda

Formica fuscicauda, is a species of ant of the subfamily Formicinae. It is found in Sri Lanka.
References
Animaldiversity.org
Itis.org
External links
at antwiki.org
fuscicauda
Hymenoptera of Asia
Insects described in 1900
ბრენდან გლისონი

ბრენდან გლისონი (დ. 29 მარტი, 1955, ლონდონი) — ირლანდიელი მსახიობი. მიღებული აქვს ემის ჯილდო.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ირლანდიელი მსახიობები
დაბადებული 1955
დაბადებული 29 მარტი
São Vicente, Rio Grande do Norte

São Vicente, Rio Grande do Norte
São Vicente is a municipality in the state of Rio Grande do Norte in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Rio Grande do Norte
References
Municipalities in Rio Grande do Norte
აგარტი

აგარტი (Agarti, Agartha) — ლეგენდარული მიწისქვეშა ქვეყანა. თარგმანი სანსკრიტიდან „ხელშეუხებელი“, „შორი“. თავიდან მასზე დაწერა მისტიკოსმა ალექსანდრე სენტ ივ დ’ალვაიდერმა თავის წიგნში „ინდოეთის მისია ევროპაში“. მას შემდეგ ბევრი მეცნიერული აზრი წარმოიშვა და ბევრი სადავო საკითხი გაჩნდა აგარტას თემის გარშემო. ერთნი ამტკიცებდნენ, რომ ამ მითური ქალაქის ე.წ. "შესასვლელი" მდებარეობდა ტიბეტის მიუვალ ადგილას, ჰიმალაის მთებში, და ამ კარიბჭეს ბერები დარაჯობდნენ. ასევე იყო მოსაზრება, რომ მისი შესასვლელები მდებარეობს დედამიწის ჩრდილო და სამხრეთ პოლუსებზე.
გადმოცემით, ამ მიწისქვეშა ქვეყანაში ბინადრობს ადამიანთა მაღალგანვითარებული რასა, რომლებიც ოდესღაც ატლანტიდაზე ცხოვრობდნენ და მისი დაღუპვის შემდეგ აგარტას შეაფარეს თავი. ძვ. ბერძენი მისტიკოსი ფილოსოფოსის აპოლონიოს ტიანელის აზრით, აგარტის ერთ-ერთი შესასვლელი მდებარეობს ეგვიპტეში, ხეოფსის პირამიდის ქვეშ.
1938 წლის გაზაფხულზე ნაცისტური გერმანიიდან ჰაინრიხ ჰიმლერის პირადი საიდუმლო ბრძანებით ტიბეტში გაიგზავნა ექსპედიცია გერმანელი ზოოლოგის და ესესელი ოფიცრის ერნსტ შაფერის ხელმძღვანელობით. ექსპედიციას დავალებული ჰქონდა არამარტო ტიბეტის მეცნიერული გამოკვლევა, არამედ მათი მთავარი და საიდუმლო მიზანი იყო მითური მიწისქვეშა ქალაქის - აგარტას შესასვლელის პოვნა.
სწორედ იმავე მიზანით და იმავე წელს შედგა ნაცისტური ექსპედიცია ანტარქტიდაზე. გერმანელებმა დედოფალ მოდის მიწა თავის საკუთრებად გამოაცხადეს და უწოდეს მას ახალი შვაბია. გერმანიის მიერ გავრცელებული ოფიციალური ინფორმაციით, ეს ექსპედიცია ვეშაპებზე სანადიროდ იყო მოწყობილი, მაგრამ ნამდვილი მიზეზი სახელმწიფო საიდუმლოებას წარმოადგენდა, თუმცა შემდეგ წლებში ინფორმაციამ მაინც გაჟონა.
ნაციზმის მთავარი იდეოლოგების, ალფრედ როზენბერგის და კარლ ჰაუსჰოფერის აზრით სწორედ ანტარქტიდა იყო ერთ-ერთი ადგილი, საიდანაც შეიძლებოდა აგარტაში შესვლა. ის, თუ რა შედეგით დამთავრდა ეს ექსპედიცია, რა თქმა უნდა ნაკლებადაა ცნობილი, მაგრამ ერთი რამ ცხადია - აგარტას არსებობა ნაცისტებსაც სჯეროდათ.
ცნობილი ინგლისელი, ასტრონომი, გეოფიზიკოსი და მათემატიკოსი ედმონდ ჰალეი იზიარებდა იდეას, რომ დედამიწის შიგნიდან ცარიელი სივრცეა, თუმცა მას ეს მეცნიერულად არ დაუსაბუთებია. ასევე შვეიცარიელ ფიზიკოსს და მათემატიკოსს ლეონარდ ეილერს მიაჩნდა, ამ თეორიის სიმართლის შესაძლებლობა.
1928-30 წლებში ანტარქტიდაზე მოეწყო ამერიკული საზღვაო ექსპედიცია, რომელსაც ცნობილი ავიატორი, მფრინავი რიჩარდ ეველინ ბერდი ხელმძღვანელობდა. (ბერდი იყო პირველი, ვინც სამხრეთ პოლუსს გადაუფრინა). ანტარქტიდის ერთ-ერთი სადგურიდან ბერდი მარტო გაემართა გეოგრაფიული სამხრეთ პოლუსისაკენ. მოგვიანებით, ექსპედიციის დასრულების შემდეგ, უკან დაბრუნებული ბერდი უცნაურ ამბებს ყვებოდა. ამბობდა, რომ პოლუსთან ახლოს მთებში, უცნაური ჩასასვლელი ნახა, ჩავიდა და ცოტა რომ გაიარა შიგნით დაინახა მისი თქმით "რაღაც უცნაური, ნისლოვანი სინათლე." შემდეგ მას შეეშინდა და უკან გამობრუნდა. მალე ბერდი მთავრობაში დაიბარეს. მას მისცეს კონტრ-ადმირალის წოდება, და მას მერე ბერდს ამ თემაზე აღარ უსაუბრია. შემდეგ, 1933-დან 1956 წლამდე ბერდმა კიდევ რამდენიმე ექსპედიცია მოაწყო ანტარქტიდაზე, თუმცა შემდეგ აღარაფერი უთქვამს მის მიერ აღმოჩენილ "შესასვლელზე".
რესურსები ინტერნეტში
On Edward Bulwer-Lytton: Agharta, Shambhala, Vril and the Occult Roots of Nazi Power
Map/diagram of Agharta and the Hollow Earth
მითოლოგიური ადგილები
Anoplolepis carinata

Anoplolepis carinata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anoplolepis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
Anoplolepis
Taranidaphne amphitrites

Taranidaphne amphitrites is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 8 mm, its diameter 3 mm.
(Original description in Latin) The delicate ovate-cylindrical shell is semi-transparent and has a milky white color. It contains 7-8 whorls of which 2⅓ whorls in the protoconch. These are white and rather slowly decussate. The subsequent whorls show lirate ribs. They are spirally crossed by denser lirae forming gemmules in the junctions. The white aperture is ovate-oblong with a glassy interior. The outer lip is thin. The siphonal canal is short and slightly recurved.
Distribution
This marine species occurs in the Gulf of Oman and off Yemen.
References
Morassi, M. A. U. R. O., and A. Bonfitto. "Taranidaphne dufresnei (Mollusca: Gastropoda: Turridae), new genus and species from Yemen, Red Sea." VELIGER-BERKELEY- 44.1 (2001): 66-72.
External links
Gastropods.com: Taranidaphne amphitrites
amphitrites
Gastropods described in 1903
კოჩუბეივკა (ბერისლავის რაიონი)

კოჩუბეივკა (ბერისლავის რაიონი)
კოჩუბეივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 737 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ბერისლავის რაიონის სოფლები
სემიონოვკა (მელეუზის რაიონი)

სემიონოვკა (მელეუზის რაიონი)
სემიონოვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 38 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზირგანი, რომელიც დაშორებულია 6 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
მელეუზის რაიონის სოფლები
БРДМ-2

БРДМ-2 — БРДМ-1-ის შემდეგი მოდელი. იწარმოებოდა 1965-89 წლებში.
კონსტრუქცია
წინა ნაწილში მოთავსებული იყო მართვის განყოფილება, ხოლო უკან კი შიგაწვის ძრავი. ასეთი განლაგება უფრო სწრაფად ცურვის შესაძლებლობას იძლეოდა, ვიდრე ეს БРДМ-1-ის მეშვეობით იყო შესაძლებელი, ასევე გაფართოვდა მძღოლის სამუშაო ადგილი. მანქანა იყო ჰერმეტიკულად დახურული, ზემოდან კი დამაგრებული იყო სხვადასხვა აგრეგატები და მექანიზმები.
შეიარაღება
БРДМ-2-ს დაყენებული ჰქონდა ВПУ-1 შეწყვილებული 7,62-მმ ტყვიამფრქვევი ПКТ, რომელიც დამონტაჟებული იყო მის კოშკურაზე, ტყვიამფრქვევს ჰქონდა ტელესკოპური ხელსაწყო ПП61А, მართვადი სამიზნე, სროლის ჰორიზონტალური კუთხე 180 გრადუსი, ხოლო ვერტიკალური – 5-დან 30-მდე. ღამის პირობებში უყენებდნენ ღამის ხედვის ხელსაწყოს ТБНО-2Г, ცალკე მეთაურს სათვალთვალო ხელსაწყო ТКП-2-ის ნაცვლად ეყენა ТКН-1. რადიოკავშირს უზრუნველყოფდა П123, სავალი ნაწილი კი არ განსხვავდებოდა БРДМ-1-ისგან.
მოდიფიკაციები
საბრძოლო მანქანა ПТРК9К14М - "მალიუტკა ემ"
9П124 - "ფალანგა"
9П133-ПТРК - "მალიუტკა პე"
9П137 ПТРК 2К8 - "ფალანგა პე"
9П148- ПТРК 9К111 - "ფაგოტი" ან 9К112 "კონკურსი"
БРДМ-2ПХ - ქიმიური დაზვერვის მანქანა აღჭურვილი იყო ქიმიური და რადიაციული დაზვერვის მოწყობილობა ВПХП-ით, ავტომატური გაზის ანალიზატორი ГЦА12-ით, რადიომეტრით - 9П5А და რენდგენომეტრით - ГП3Б. ქარის მოძრაობის გამოსათვლელად ჰქონდა 6 საკვამლე ყუმბარა РГД-2 და 40-მმ ქიმიური საყვირი ЦХТ.
БРДМ-2У - მართვის ცენტრი
9К31 СТРЕЛА 1 - მისი ანალოგის "СТРЕЛА 1"-ის თვითმავალი ვერსია, რომელიც БРДМ2-ზეა დამონტაჟებული.
ტექნიკურ-ტაქტიკური მახასიათებლები
ეკიპაჟი 4 ადამიანი
წონა 7 ტონა
შეიარაღება КПВТ და ПКТ
ძრავი ГАЗ-41-ის
მაქსიმალური სიჩქარე 95 კმ/სთ ხმელეთზე, 10 კმ/სთ წყალში
140 ცხენის ძალა
სურათები
რესურსები ინტერნეტში
http://www.fas.org/man/dod-101/sys/land/row/brdm-2.htm
http://www.globalsecurity.org/military/world/russia/brdm-2.htm
ჯავშანტრანსპორტიორები
ერმერის ოლქი

ერმერის ოლქი — ოლქი აღმოსავლეთ ტიმორში, მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ-ცენტრალურ ნაწილში. ფართობი 770,83 კმ². დედაქალაქი – გლენუ. ოლქი დაყოფილია 5 რაიონად. იგი აღმოსავლეთ ტიმორის ორი ოლქიდან ერთ-ერთია, რომელსაც არ აქვს გასასვლელი ზღვაზე (მეორეა აილეუ).
იხილეთ აგრეთვე
აღმოსავლეთ ტიმორის ოლქები
რესურსები ინტერნეტში
ერმერის ოლქი
სქოლიო
აღმოსავლეთ ტიმორის ოლქები
ჰენტი

ჰენტი — მდინარე ავსტრალიაში. მდებარეობს ტასმანიის შტატში ამავე სახელწოდების კუნძულზე. მისი სიგრძე შეადგენს 45.5 კილომეტრს.
იხილეთ აგრეთვე
ტასმანიის მდინარეების სია
რესურსები ინტერნეტში
ჰენტი bonzle.com-ზე
ტასმანიის მდინარეები
აპარისიოს რაიონი

აპარისიოს რაიონი — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის იაროვილკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 416 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 993 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 49 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 183.14 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
უანუკოს რეგიონის რაიონები
იაროვილკის პროვინციის რაიონები
ბანტრი

ბანტრი (ბიან'ტრი) — პატარა ქალაქი ირლანდიაში, კორკის საგრაფოში (მანსტერის პროვინცია).
ბანტრის დაძმობილებული ქალაქები — ლა-კროსი უისკონსინის შტატში და საფრანგეთის ქალაქი პონ-ლაბე.
ადგილობრივი სარკინიგზო სადგური გაიხსნა 1892 წლის 22 ოქტომბერს და დაიხურა 1961 წლის 1 აპრილს.
დემოგრაფია
მოსახლეობა — 3 309 ადამიანი (2006 წლის მონაცემებით). 2002 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 3 150 ადამიანს.
2006 წლის აღწერის მონაცემები:
ქვემოთმოყვანილ დაფებში ყველა პასუხის ჯამი (სვეტი „ჯამი“), როგორც წესი, დასახლებული პუნქტის სრულ მოსახლეობაზე ნაკლებია (სვეტი „2006“).
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე პასუხის გამცემთა წილი მტელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე მოპასუხეთა წილი მთელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ირლანდიის ქალაქები
კორკის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
დებორა კარა ანგერი

დებორა კარა ანგერი (დ. 12 მაისი 1964) — კანადელი მსახიობი. გადაღებულია ფილმებში: „ავტოკატასტროფა“ (1996), „თამაში“ (1997), „ქარიშხალი“ (1999), „თეთრი ხმაური“ (2005), „საილენტ ჰილი“ (2006), „88 წუთი“ (2008), „გზა“ (2010) და სხვა.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ ვანკუვერში, მამამისის — პროფესიით გინეკოლოგისა და დედამისის — ფიზიკის სპეციალისტის ოჯახში. მანამ სანამ მსახიობი გახდებოდა სწავლობდა ეკონომიკასა და ფილოსოფიას ბრიტანეთის კოლუმბიის უნივერსიტეტში. მოგვიანებით იგი გახდა პირველი კანადელი, რომელმაც ჩააბარა ავსტრალიის დრამატული ხელოვნების ეროვნულ ინსტიტუტში. ამჟამად ცხოვრობს ქალაქ ლოს-ანჟელესში. ეკრანზე მისი დებიუტი შედგა 1989 წელს მინი-სერიალში „ბანგკოკ ჰილტონი“. 1990 წელს ერთბაშად ორ ფილმში მიიღო მონაწილეობა („სანამ შენ იარსებებ“ და „სისხლიანი ფიცი“). 1993 წელს მონაწილეობა მიიღო დევიდ ლინჩის მიერ გადაღებულ მინი-სერიალში „ნომერი სასტუმროში“. მომდევნო წელს კრისტოფერ ლამბერტთან ერთად მთავარი როლი შეასრულა ფილმში „მთიელი 3“. მნიშვნელოვანი იყო შესრულებული როლი ფილმში „ავტოკატასტროფა“. 1997 წელს ითამაშა ფინანსურად წარმატებულ ფილმში „თამაში“. 1998 წელს გადაიღეს ფილმში „ვირთხების ხროვა“. აგრეთვე მონაწილეობა აქვს მიღებული დამოუკედებელ ფილმებში. 2005 წელს მაიკლ კიტონთან ერთად ითამაშა ფინანსურად წარმატებულ ფილმში „თეთრი ხმაური“.
რესურსები ინტერნეტში
კანადელი მსახიობები
დაბადებული 1964
დაბადებული 12 მაისი
Anse aux Pins

Anse aux Pins is an administrative district of Seychelles located on the island of Mahé. Soleil Island is part of the district.
Geography
Anse aux Pins is situated in the East Region of Mahe, and is bordered by Cascade, Pointe Larue, and Au Cap Districts. There are six sub-districts: Anse Faure, Anse Aux Pins Central, Bodamien, Cayole Estate, Capucin, and Reef Estate.
Politics
Election results
Demographics
The National Bureau of Statistics Seychelles estimates that there are 4,236 residents of Anse aux Pins as of 2019.
Transportation
The Seychelles Public Transport Corporation runs bus service through Anse aux Pins. The district's bus terminal was reconstructed in 2018.
Education
Anse aux Pins is served by Anse aux Pins Primary School.
See also
Mahé Island
References
Districts of Seychelles
Mahé, Seychelles
საჰურა

საჰურა (ასევე სეფრესი) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეხუთე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ძველი სამეფოს პერიოდში. საჰურას მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 2487 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 2475 წელს, მან 12 წელი იმეფა და მიჩნეულია ძველი სამეფოს ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან ფარაონდა. საჰურას მეფობის დროს ეგვიპტეში როგორც პოლიტიკური ისე კულტურული მდგომარეობა მეხუთე დინასტიის სხვა ფარაონების მეფობის დროსთან შედარებით ყველაზე მაღალ საფუხურზე იყო. სავარაუდოდ ის წინამორბედი ფარაონის უსერკაფისა და მისი მეურლის ნეფერჰეტეპ II-ის ვაჟი იყო. საჰურას შემდეგ ეგვიპტის ტახტი მისმა ვაჟმა რანეფერიმ დაიკავა, რომელიც გამეფდა, როგორც ნეფერირკარა კაკაი.
რესურსები ინტერნეტში
საჰურა
მეფე საჰურა
ფარაონი საჰურა
საჰურას პირამიდა
საჰურა, V დინასტიის მეორე ფარაონი
ძველი სამეფო, მეხუთე დინასტია, საჰურა
ფარაონი საჰურა (ძველი ეგვიპტის ისტორია)
ეგვიპტის ფარაონები
ეგვიპტის მეხუთე დინასტიის ფარაონები
Khoroshiv Raion

Khoroshiv Raion, until 2015 Volodarsk-Volynskyi Raion, was a raion (district) of Zhytomyr Oblast, northern Ukraine. Its administrative centre was located at Khoroshiv. The raion covered an area of . The raion was abolished on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Zhytomyr Oblast to four. The area of Khoroshiv Raion was merged into Zhytomyr Raion. The last estimate of the raion population was
On 21 May 2016, Verkhovna Rada adopted decision to rename Volodarsk-Volynskyi Raion to Khoroshiv Raion according to the law prohibiting names of Communist origin. Volodarsk-Volynskyi was previously renamed to Khoroshiv.
References
Former raions of Zhytomyr Oblast
1923 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
გარემოსდაცვითი პრობლემები ჩინეთში

გარემოსდაცვითი პრობლემები ჩინეთში — უამრავი ფაქტორების ერთობლიობა, რომელიც სერიოზულ გავლენას ახდენს ჩინეთის ბიოფიზიკურ გარემოსა და ადამიანთა ჯამრთელობაზე. ქვეყნის სწრაფი ინდუსტრიალიზაცია და დაბალი გარეოსდაცვითი სტანდარტები ამ პრობლემების მთავარი გამომწვევი მიზეზებია.
ჩინეთის მთავრობამ სცნო ეს პრობლემები და გადადგა საპასუხო ნაბიჯები, რამაც მცირე ცვლილეები გამოიწვია. თუმცა საზოგადოებამ ეს ნაბიჭები არაადეკვატურად აღითქვა. ბოლო წლებში გაიზარდა ხალხთა მოძრაობები გარემოს დაბინძურების ძინააღმდეგ რასაც გარემოსდაცვითი პროტესტები ეწოდა. ჩინეთის კომუნისტური პარტიიის ერთ-ერთი ყოფილი წევრის მიხევით, მხოლოდ 2012 წელს 50 000_ზე მეტი დემონსტრაცია მოეწყო გარემოსდამცველების მიერ.
გარემოსდაცვით პოლიტიკა
ამერიკული პროგრესის ცენტრმა დღევანდელი ჩინეთს გარემოსდაცვით პოლიტიკას 1970_იანი წლების აშშ_ის პოლიტიკას შეადარა, ცენტრალური მთავრობ აგამოსცემს საკმაოდ მკაცრ რეგულაციებს, თუმცა მონიტორინგს ახორციელებს ადგილობრივი ხელისუფლება, რომელიც დაინტერესებულია ეკონომიკურ ზრდაში. გარდაამისა ჩინეთის კომუნისტური რეჟიმის გამოს არასამთავრობო ორგანიზაციების, ადვოკატების და ჟურნალისტების საქმიანობები სსასტიკადაა შეზღუდული.
2002 წლიდან პროტენსტანტების რაოდენობა ჩინეთში ყოლევ წელს 30%_ით იზრდებოდა და 2004 წლეს 600 000 მიაღწია; ამავდროულად საზოგადოების და გარემოსდაცვის საქმეების ინსტიტუტის წევრის მა ჯუნ_ის კვლევაზე დაყრდნობით პროტესტების რაოდენება 29%_ით იზრდებოდა ყოველწლიურად იმ დროიდან.
სქოლიო
გარემოსდაცვითი პრობლემები ჩინეთში
ჭართალი (ალევის ქედი)

ჭართალი (ალევის ქედი)
ჭართალი — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთისა და ახალგორის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე. მდებარეობს ალევის ქედის თხემზე, მდინარე ქსნის მარცხენა შენაკადის — ალეურისა და არაგვის მარჯვენა შენაკადის — ჭართლისწყლის ზემოთების წყალგამყოფზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2284 მ. აგებულია ზედა-იურული და ქვედაცარცული მერგელოვანი ფიქლებითა და კირქვებით. მთას პირამიდის ფორმა აქვს, კალთები ციცაბოა, მწვერვალი — მახვილი. ჭართალი შემოსილია სუბალპური ბალახეულობით.
ლიტერატურა
მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
კუატრუ-პონტისი

კუატრუ-პონტისი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 427 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტოლედუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 803 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 33.25 კმ²-ზე. ფართობი 114 393 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფრანკ ლიივაკი

ფრანკ ლიივაკი (დ. 7 ივლისი, 1996) — ესტონელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს მეისტრილიგის კლუბ „ფლორასა“ და ესტონეთის ეროვნულ ნაკრებში, შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე.
კარიერა დაიწყო 2015 წელს ესპანურ კლუბ „ალკობენდას სპორტში“, სადაც დაჰყო 2016 წლამდე, ჩაატარა 46 ოფიციალური მატჩი და გაიტანა 5 გოლი.
2017 წელს შეუერთდა ბოსნიურ კლუბ „სარაევოს“, ხოლო 2018 წელს ორ წლიანი კონტრაქტი გააფორმა „ფლორასთან“.
ლიივაკი დებიუტი ესტონეთის ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2014 წლის 26 მაისს, გიბრალტარის ნაკრების წინააღმდეგ ამხანაგურ მატჩში.
რესურსები ინტერნეტში
ფრანკ ლიივაკი — National-Football-Teams.com
ფრანკ ლიივაკი — ესტონეთის ფეხბურთის ასოციაცია
ფრანკ ლიივაკი — Uefa.com
სქოლიო
დაბადებული 7 ივლისი
დაბადებული 1996
ესტონელი ფეხბურთელები
ესტონეთის ნაკრების ფეხბურთელები
ტალინის ფლორას ფეხბურთელები
ნაპოლის ფეხბურთელები
ალმერე სიტის ფეხბურთელები
ბოსნია და ჰერცეგოვინის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ტალინის ფლორას ფეხბურთელები
სარაევოს ფეხბურთელები
ესტონეთის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ჟოსლენ II

ჟოსლენ II ედესელი (გ.1159) — მეოთხე და უკანასკნელი გრაფი, რომელიც მართავდა ედესას. მან ჯერ კიდევ ახალგაზრდობაში გამოსასყიდის სანაცვლოდ დაიხსნა ბალდუინ II იერუსალიმელი მუსლიმთა ტყვეობიდან 1124 წელს. 1131 წელს, მას შემდეგ რაც მამამისი — ჟოსლენ I გარდაიცვალა იგი ედესის გრაფი გახდა.
იგი ედესას იზოლირებულად მართავდა, მაგრამ 1138 წელს მან ალიანსი შეკრა ბიზანტიის იმპერატორ იოანე II კომნენოსთან და ანტიოქიის სამთავროსთან და ერთიანი ძალებით შეუტიეს ალეპოს ათაბაგს. მათი კამპანია დასრულდა შაიზარის უშედეგო ალყით. მათ ვერ აიღეს ქალაქი, მაგრამ შაიზარი ბიზანტიის ვასალი გახდა.
1143 წელს გარდაიცვალა იოანე II და ფულკ იერუსალიმელი. ჟოსლენი დარჩა მოკავშირეების გარეშე. 1144 წელს მუსლიმებმა ზანჯის მეთაურობით მიიტანეს იერიში ედესაზე და დაიპყრეს ის. ჟოსლენმა მმართველობა განაგრძო ევფრატის აღმოსავლეთით, ტურბესელში. 1146 წლის სექტემბერში ფრანგმა მონამ მოკლა იმად ალ-დინ ზანჯი, რამაც ჟოსლენს საშუალება მისცა ედესა დაებრუნებინა, მაგრამ არც ამჯერად დაეხმარნენ ჯვაროსნული სახელმწიფოები. ედესა ხელახლა დაეცა 1146 წლის ნოემბერში ნურ ალ-დინ ზანჯის მიერ. 1150 წელს ჟოსლენი დაატყვევეს და ალეპოში გადაიყვანეს. მან ცხრა წელი გაატარა ტყვეობაში და 1159 წელს გარდაიცვალა ალეპოს ციტადელში.
მას ჰყავდა სამი შვილი:
აგნეს დე კურტენე დაქორწინდა ამალრიკ I იერუსალიმელზე
ისაბელა დე კურტენე დაქორწინდა კილიკიის მთავარ თოროს II-ზე
ჟოსლენ III-მ მიიღო ედესის გრაფის ტიტული.
ლიტერატურა
Robert L. Nicholson, A History of the Crusades, Vol. I, ed. Kenneth M. Setton, University of Wisconsin Press, 1969
ედესის გრაფები
დაბადებული 1113
გარდაცვლილი 1159
ედესის გრაფები
სფაელოს სახლი

სფაელოს სახლი — სახლი, არქიტექტურული ძეგლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. შენობა აგებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევარში.
მისამართი: ტაგანროგი, პეტროვის ქუჩა № 67.
ისტორია
XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ქალაქ ტაგანროგში პეტროვის ქუჩა 67-ში ააშენეს სახლი 1862 წლის ნახაზების საფუძველზე. ამ უძრავი ქონების პირველი მფლობელები იყო ქალბატონი, რომლის გვარიც იყო ტრეტიაკოვი.
1873 წლიდან 1880 წლამდე სახლი ეკუთვნოდა პირველი გილდიის ვაჭარ ანტონ სფაელოს. იგი დაიბადა ვაჭრის ოჯახში. მისი მშობლები იყვნენ ევსტათი და ფოტინე. ანტონის გარდა ოჯახში იზრდებოდა კიდევ რამდენიმე ბავშვი - ნიკოლოზი, ანა და კონსტანტინე. 1886 წელს ანტონი დაქორწინდა აგლაის დალლაპორტეზე, მათ შეეძინათ რამდენიმე შვილი: ევსტათი, ივანე, კონსტანტინე, მარია, დიონისე, ანდრეი, ნიკოლოზი. არსებობს მოსაზრება, რომ ივან ანტონის ძე შესაძლებელია ყოფილიყო დიმიტრი სინოდი-პოპოვის ბიძაშვილი. 1890 წლიდან 1906 წლამდე სახლის მფლობელი იყო აგლაის სფაელო, ხოლო 1915 წელს უკე ეკუთვნოდა ნიკოლოზ ბარდაშევს. იგი ასევე ფლობდა სახლებს პეტროვის 11-ში და ჩეხოვის 88-ში.
სახლის ზედა სართულზე ცხოვრობდა (ზოგი ვარაუდით ასწავლიდა) მოცეკვავე ჯორჯინიო ვრონდი. ტაგანროგში ვრონდი ჩავიდა იტალიურ ოპერასთან ერთად და მის მიერ დაარსებულ ცეკვის გაკვეთილებზე დადიოდა მწერალი ანტონ ჩეხოვი. ვრონდი დაოჯახდა რუს გოგონაზე, შეიცვალა სახელი და გახდა ეგორ სემიონოვიჩი.
ამ სახლის პირველ სართულზე მუშაობდა მასაჟისტი ნ. ა. როვინსკი და ფოტოგრაფ ვ. ვიტჩენკო. XXI საუკუნეში შენობაში განთავსებულია მაღაზია „გლობალ ელექტრონიკსი“.
სქოლიო
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ლახტის წმინდა პეტრეს ეკლესია

ლახტის წმინდა პეტრეს ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1893-1894 წლებში.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
XIX საუკუნის დასასრულისათვის ლახტა გახდა დამსვენებლებისათვის პოპულარული ადგილი. მათი რიცხვის ზრდამ და სექტანტობის გავრცელებამ მოსახლეობას შორის, გამოიწვია მართლმადიდებლური ეკლესიის არსებობის აუცილებლობა. ახალი ეკლესიის აგების გადაწყვეტილება მიიღეს 1724 წელს. ლახტის მფლობელმა გრაფმა ვ. ა. სტენბოკ-ფერმორმა ეკლესიის ასაშენებლად შესწირა 20 000 რუბლი. ფინანსები ტაძრის მშენებლობისათვის ასევე გაიღო ლახტისა და ოლგინის მოსახლეობამ.
წმინდა პეტრეს სახელობის ტაძრის საფუძვლის ჩაყრა გაიმართა 1893 წლის 11 ივლისს მოციქულების, პეტრესა და პავლეს ხსენების დღეს. პირველი ეკლესია იყო ხის, რომელიც იდგა ხის სარძიკველზე. რომლის გეგმაც შეიმუშავეს არქიტექტურის აკადემიკოსებმა, ადგილობრივმა მაცხოვრებლებმა ვასილი ვასილის ძე შაუბმა და ვასილი ივანეს ძე შაუბმა.
ტაძრის მშენებლობა სწრაფად მიმდინარეობდა. 1894 წელს დაიკიდეს ზარები. ხოლო ამავე წლის 12 აგვისტოს მოხდა ტაძრის კურთხევა.
ტაძართან ერთად ააგეს ორსართულიანი შენობა მასში სამრევლო სკოლისა და ბავშვთა თავშესაფრის განსათავსებლად. 1938 წელს ეკლესია დახურეს და მასში განათავსეს კინოთეატრი „Звезда“. 1980-იანი წლების ბოლოს კინოთეატრი დახურეს და შენობაში განათავსეს კატერების სარემონტო კოოპერატივი. ოთახში დაამონტაჟეს შემდუღებელი აპარატი.
1990 წლის 12 ივლისს ტაძრის კედელთან შედგა პირველი ღვთისმსახურება მოციქულ პეტრეს სახელზე. 1991 წლის მარტში შენობა გადაეცა სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას. უშუალოდ ტაძარში პირველი მსახურება გაიმართა 1991 წლის აღდგომას.
ლიტერატურა
Михайлов Н. В. Лахта : Пять веков истории, 1500-2000 : Ист. очерк. Док. Воспоминания. Кат. — М.; СПб.: Весь мир, 2001. — С. 59—66, 216, 224—225. — ISBN 5-7777-0123-X.
Богданов И. А. Лахта. Ольгино. Лисий нос. — СПб.: Остров, 2005. — С. 109—116. — (Петербургские этюды). — ISBN 5-94500-035-3.
От Комитета по сбору пожертвований и сооружению св. храма во имя апостола Петра и часовни в деревне Лахта. — [СПб., 1892]. — [4] с.
რესურსები ინტერნეტში
Храм св. ап. Петра в Лахте
Народный каталог православной архитектуры
Русские церкви
Энциклопедия Санкт-Петербурга
სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
Dinalungan

Dinalungan, officially the Municipality of Dinalungan (Tagalog/Kasiguranin: Bayan ng Dinalungan), is a 4th class municipality in the province of Aurora, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 12,508 people.
Two protected areas, the Talaytay Protected Landscape and the Simbahan-Talagas Protected Landscape, are located in the municipality.
Geography
According to the Philippine Statistics Authority, the municipality has a land area of constituting of the total area of Aurora.
Dinalungan is from Baler and from Manila.
Barangays
Dinalungan is politically subdivided into 9 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Climate
Demographics
In the 2020 census, Dinalungan had a population of 12,508. The population density was .
Economy
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Dinalungan on Aurora.ph
Municipalities of Aurora (province)