PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Leonid Leonidov

Leonid Leonidov
Leonid Mironovich Leonidov (– 6 August 1941) was a Russian and Soviet actor, director and pedagogue. People's Artist of the USSR (1936).
Biography
Born Leonid Meyerovich Volfenzon in a Jewish family in Odesa, he worked in the Moscow Art Theatre from 1903. His roles included Dmitri Karamazov, Othello, Lopakhin. In 1920s and 1930s he also appeared in several films. Konstantin Stanislavski called him "the only Russian tragic actor." Leonidov was honored with People's Artist of the USSR in 1936.
Filmography
The Iron Heel (1919) as Wickson
The Wings of a Serf (1926) as Ivan the Terrible
His Excellency (1927) as Governor von Wahl / Rabbi
Marionettes (1934) as The Munitions Manufacturer
References
External links
Leonid Leonidov at Peoples
1873 births
1941 deaths
20th-century Russian male actors
Actors from Odesa
Academic staff of Moscow Art Theatre School
Honored Artists of the RSFSR
People's Artists of the RSFSR
People's Artists of the USSR
Recipients of the Order of Lenin
Recipients of the Order of the Red Banner of Labour
Male actors from the Russian Empire
Soviet drama teachers
Soviet male film actors
Soviet male silent film actors
Soviet male stage actors
Soviet theatre directors
Burials at Novodevichy Cemetery
La Cuesta District, Otuzco

La Cuesta District, Otuzco
La Cuesta District is one of ten districts of the province Otuzco in Peru.
References
ჯანიქის ბეილიქი

ჯანიქის ბეილიქი — მცირე თურქმანული სამთავროების საერთო სახელი, რომელიც XIV და XVI საუკუნეებში ჩრდილოეთ ანატოლიაში მდებარეობდა. სახელწოდება უნდა მომდინარეობდეს ქართული სატომო სახელი — „ჭანი-დან“.
ისტორია
1243 წელს ქოსე-დაღის ბრძოლაში დამარცხებულმა რუმის სასულთნომ ზავი ითხოვა და შედეგად მონღოლთა იმპერიის მოხარკედ იქცა. მონღოლთა იმპერიის დაშლის შემდგომ რეგიონში ახალი ძალა ილხანთა საყაენო ჩამოყალიბდა. ილხანიდებმა მალევე მოიპოვეს ჰეგემონია ანატოლიაში. სელჩუკი სულთნები ილხანიდთა მარიონეტებად იქცნენ, ხოლო მათი სარდლები ილხანიდებს დაემორჩინენ, რომლებმაც თანდათან ანატოლიის სხვადასხვა მხარეში ნახევრად დამოუკიდებელი სამთავროები (ბეილიქები) ჩამოაყალიბეს. იქიდან გამომდინარე, რომ მცირე აზიის შავი ზღვის სანაპიროს ცენტრალურ მხარეში დომინანტური ძალა ვერ ჩამოყალიბდა, აქ ათეულობით მცირე ბეილიქი აღმოცენდა, რომელიც ერთი დინასტიის წარმომადგენლების მიერ იმართებოდა და ერეტნას ნომინალურ ვასალებს წარმოადგენდნენ. ამ ბეილიქთა ისტორია გაუთავებელი ბრძოლებითა და მღელვარებით არის მოცული. თანამედროვე ისტორიკოსები მათ ერთობლივობას პირობითად ჯანიქის სახელით აღნიშნავენ.
ბეილიქები
ბეილიქთა სია, რომელთაც ჯანიქის სახელით მოიხსენიებენ:
მართველთა სია
ზოგიერთი დინასტიის წარმომადგენლები:კუთლუშაჰი
ჰაჯი კუთლუ შაჰ ბეი (1340-1361)
ჰაჯი შედგელდი ბეი (1361-1381)
ფაჰრუდინ აჰმედ ბეი (1381-1393)
ტეჯედინოღულარი
ტეჯედინ დოღან შაჰ (1308-1346)
ტეჯედინ ბეი (1346-1387)
მაჰმუდ ჩელები (1387-1423)
ჰუსემუდინ ჰასან ბეი (1423-1425)
ჰაჯიემიროღულარი
ჰაჯი ბაირამ ბეი (1313-1331)
ჰაჯი ემირ ბეი (1331-1361)
სულეიმან ბეი (1386-1392)
სქოლიო
ანატოლიის ბეილიქები
თურქული დინასტიები
Splitting the Atom

Splitting the Atom — Massive Attack-ის EP დისკი, რომელიც ციფრულ ფორმატში გამოვიდა 2009 წლის 4 ოქტომბერს, ხოლო ვინილზე (1000 ეგზემპლარით) — 19 ოქტომბერს. ალბომი შეიცავს ოთხ სიმღერას, რომელთაგან ორი არის რემიქსი. ოთხივე სიმღერის ჩაწერაში მონაწილეობდნენ მოწვეული ვოკალისტები.
მთავარ ტრეკზე, რომლის პრემიერა გაიმართა BBC Radio 1-ზე 2009 წლის 25 აგვისტოს, ჰორას ენდი ასრულებდა ვოკალურ პარტიას და დეიმონ ოლბარნი უკრავდა კლავიშებზე. ის შევიდა ჯგუფის მეხუთე სტუდიურ ალბომ Heligoland-ში, ასევე მოხვდა FIFA 11-ის საუნდტრეკში. სიმღერა "Bulletproof Love"-მა განიცადა გარკვეული ცვლილებები და ალბომში შევიდა სახელით „Flat of the Blade“.
სიმღერების სია
სქოლიო
2009 წლის EP-ები
Massive Attack-ის ალბომები
შიაულიაი არენა

შიაულიაი არენა — უდიდესი არენა ქალაქ შიაულიაიში, ლიეტუვა. ის მასპინძლობს საკალათბურთო მატჩებსა და კონცერტებს. გაიხსნა 2007 წლის 25 ივლისს. შიაულიაი არენაზე გაიმართება ევრობასკეტი 2011-ის B ჯგუფის ყველა მატჩი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
საკალათბურთო არენები
რუმინეთის დროშა

რუმინეთის დროშა — რუმინეთის რესპუბლიკის ეროვნული სიმბოლო გერბთან და ჰიმნთან ერთად. დროშა წარმოადგენს მართკუთხედის ფორმის ველს, რომელიც შედგება სამი ვერტიკალური ზოლისაგან: ლურჯი – დროშის ტარის მხარეს, ყვითელი – შუაში და წითელი – განაპირას.
ისტორია
დროშა მიღებულია საფრანგეთის დროშის აშკარა გავლენით 1840-იან წლებში, თუმცა დროშის ფერები უფრო ადრე დასტურდება, კერძოდ ის გვხვდება ვლახეთის გოსპოდარის მიჰაი გულადის პერიოდში (1593–1601 წწ.).
2013 წელს მიიღეს გადაწყვეტილება, რომლის მიხედვითაც რუმინეთის დროშას ცენტრში დაემატება გერბი.
26 ივნისს ყოველწლიურად აღინიშნება დროშის დღე.
იხილეთ აგრეთვე
რუმინეთის გერბი
რუმინეთის ჰიმნი
რესურსები ინტერნეტში
Закон № 75 от 16 июля 1994 : определяет размеры и цвета флага, а также правила его использования
Закон № 96 от 20 мая 1998 : установил День Флага
სქოლიო
რუმინეთის ეროვნული სიმბოლოები
მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
Škoda 13 T

Škoda 13 T
The Škoda 13 T (also Škoda Elektra) is a five carbody section low-floor uni-directional tram, developed by Škoda Transportation for the Brno tram system.
The vehicle's front was designed by Porsche Design Group. The 13 T has six axles, and the low-floor area represents 48% of the entire vehicle floor. It is based on the Škoda 14 T. While 14 T has a front door leading to the driver's cabin only, in 13 T the front door leads to the passenger compartment.
Deliveries
The vehicles delivered from late 2010 differ from the preceding ones in array of passenger seats – while the initial trams have the seats in high-floor sections sideways to the driving direction (so the passengers face each other with a passage in between the lines of seats), the newer trams have the seats located in the driving direction.
20 more trams were delivered in 2016.
Gallery
See also
Predecessor: Škoda 05 T – "Vektra"
Successor: Škoda 15 T – "ForCity"
Related "Elektra" models: 14 T (Prague), 16 T (Wroclaw uni-directional), 19 T (Wroclaw bi-directional)
References
External links
Information on Škoda webpages
Tram vehicles of the Czech Republic
Škoda trams
de:Škoda Elektra#13T für Brünn
ხასავიურტის შეთანხმება

ხასავიურტის შეთანხმება — ცეცხლის შეწყვეტის ხელშეკრულება, რომლის შედეგადაც დასრულდა ჩეჩნეთის პირველი ომი. მას რუსეთის მხრიდან ხელი მოაწერა ალექსანდრე ლებედმა, ხოლო ჩეჩნეთის მხრიდან — ასლან მასხადოვმა. ხელშეკრულება შემდეგს ითვალისწინებდა:
დემილიტარიზაციის ტექნიკური ასპექტები
ორივე მხარის მიერ გროზნოს დატოვება
გაერთიანებული სამმართველოს ჩამოყალიბება ქალაქში გამეფებული მოროდიორობის აღსაკვეთად.
ფედერალური ძალების გამოსვლა ჩეჩნეთიდან 1996 წლის 31 დეკემბრამდე.
პირობა იმის შესახებ, რომ ჩეჩნეთსა და რუსეთის ფედერაციას შორის არანაირი ხელშეკრულება არ დაიდება 2001 წლამდე.
რესურსები ინტერნეტში
ხასავიურტის შეთანხმების ტექსტი რუსულ ენაზე
ჩეჩნეთის პირველი ომი
XX საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
Eciton nitens

Eciton nitens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Eciton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Koro Island

Koro Island
Koro (lit. "village" in Fijian) is a volcanic island of Fiji that forms part of the Lomaiviti Archipelago. The Koro Sea is named after this volcanic island, which has a chain of basaltic cinder cones extending from north to south along its crest. With a land area of , it is the seventh largest island (approximately 5x10 miles) of Fiji. Its latitude is 17.18°; its longitude is 179.24°. Its population as of 2017 census was 2,830 spread across 14 villages on the island. 8 villages are in Mudu District on the east coast, and 6 villages are in Cawa District on the west coast. A roll-on/roll-off ferry services Koro weekly from Suva, and also connects Koro to Vanua Levu to the North. Fiji Link provides one scheduled flight per week to Koro, usually on Friday from Nausori Airport.
The island has an airport, Koro Airport, situated on its eastern coast. On its northwestern tip is situated the Dere Bay Resort and the Koro Beach Resort. A residential subdivision, Koro Seaview Estates was established around Dere Bay Resort in 1989 and about 60 homes have been established in the development , including a reconstructed 300-year-old home imported from Java, Indonesia. Planting kava and selling copra are the major economic activities for villagers on Koro. Among Fijians, Koro is known as the most fertile island in Fiji, boasting large plantations and thriving tropical forests. Koro has an exceptional bird life and has been featured in numerous books. The village of Nacamaki on the northern side of the island does a traditional turtle calling ceremony during which villagers chant songs and turtles rise to the surface. The island has several small medical stations and schools up to a high school. A police post, Western Union and a post office are also on the island.
History
Prior to the arrival of Europeans, settlements were located away from the coast.
Captain William Bligh of HMS Bounty passed between the islands of Koro and Makogai in early May 1789, becoming the first European to discover them.
The American 2nd Marine Regiment of the 2nd Marine Division and part of the 1st Marine Division undertook landing rehearsals (Operation Dovetail) on Koro in July 1942 before deploying to Guadalcanal.
The short-lived 2002 U.S. reality show Under One Roof was filmed on Koro Island. Koro Island was featured on Home and Garden TV's International House Hunters in 2009. The episode was filmed in May 2009.
Koro Island was severely impacted by Cyclone Winston in 2016.
Transport
Ferry service by Patterson Brothers Shipping Company LTD connects Koro to Viti Levu. The island has an airport, Koro Airport, situated on its eastern coast.
See also
List of volcanoes in Fiji
References
External links
- Information about Koro Island and Owners community of Koro Seaview Estates
- Information on Travel to and Living on Koro and the Koro Beach Resort
- Information on Real Estate on Koro Island
Lomaiviti Province
Koro
Volcanoes of Fiji
Acropyga epedana

Acropyga epedana is an ant in the subfamily Formicinae. It lives permanently underground in the Chiricahua Mountains in Arizona and forms a mutualistic association with the mealybug Rhizoecus colombiensis.
Description
Acropyga epedana is a tiny pale golden-brown ant with a few erect hairs but many dense appressed hairs. The reproductives have normal compound eyes but the workers have tiny eyes and avoid exposure to light. These ants are very similar in appearance to Acropyga goeldii and Acropyga palaga and may be a northern population of A. goeldi. However, there are differences in the extensions to the penis valves that make it likely that the three are in fact separate species. The head of Acropyga epedana is smaller than that of the other two species. The total length of a worker is .
Distribution
Acropyga epedana is found in the Chiricahua Mountains in Arizona at elevations of between and its range probably extends southwards into the Sierra Madre Occidental Mountains in Mexico. Because there is no sign of the nest above ground, this ant may be under recorded. It is generally found in woodland of juniper and oak.
Biology
Colonies of Acropyga epedana are completely subterranean. Nests have been found under boulders and consist of galleries and chambers that may extend to or more underground, and perhaps deeper in the dry season. This species has an obligate trophobiotic relationship with the mealybug, Rhizoecus colombiensis. This underground sap-sucking insect feeds on the roots of plants and the ants herd them and feed on the honeydew they produce. The ants are believed to obtain all their nourishment from this source, and in a laboratory experiment, when they were deprived of their mealybugs, they refused all other forms of food that they were offered. The mealybugs are found clustered on roots in deeper parts of the nest in the passages excavated by the ants. Many of the ants are infested with parasitic mites.
Flights of winged reproductive ants (alates) have been seen in mid-summer, shortly after the beginning of seasonal rains. There are often ten times as many male as female alates. Each female emerges from her natal nest carrying a mealybug between her mandibles, presumably to act as a parent of the mealybug herd in the nest she will found. The flying ants hover in a swarm and copulate in mid-air. The females return to the ground after their nuptial flights, each still carrying a mealybug, shed their wings, and search for a suitable site to make a new nest. Some may join colonies in existing nests, as evidenced by the fact that there are often several queens in a nest.
References
External links
Formicinae
Insects described in 1862
Taxa named by Julius Roger
კოლკის მყინვარი

კოლკის მყინვარი — კარულ-ხეობის ტიპის მყინვარი რუსეთში, ჩრდილოეთ ოსეთში, ქალაქ ვლადიკავკაზის სიახლოვეს. მდებარეობს კავკასიონზე, ყაზბეგ-ჯიმარის მასივის ჩრდილო კალთაზე, გენალდონის ხეობაში. სიგრძე დაახლოებით 3 კმ, ფართობი 2.5 კმ².
XIX საუკუნის ბოლოს კოლკა ერწყმოდა მაილის მყინვარს (სიგრძე დაახლოებით 6 კმ, ფართობი დაახლოებით 7 კმ²), რომელიც აგრეთვე მიეკუთვნება მდინარე გენალდონის აუზს, მაგრამ შემდგომში განცალკევდა. კოლკა მიეკუთვნება პულსაციური მყინვარების ტიპს, რომელთათვის დამახასიათებელია მყინვარის სხეულის მკვეთრი წინსვლა, რომელსაც თან სდევს ყინულის ჩამოქცევა და გლაციალური ღვარცოფის წარმოქმნა. დაახლოებით 70 წელიწადში ერთხელ ფიქსირდება მყინვარის კატასტროფული გადანაცვლება, რომელიც ცნობილია 1835 წლიდან.
1902 წელს მდინარე გენალდონის ხეობაში 11 კმ-ზე შეიჭრა დაახლოებით 100 მ სიმაღლის წყალყინულოვანი ნაკადი, რომელსაც მოჰყვა დიდი ნგრევა და მსხვერპლი. ცნობილია კოლკის მყინვარის გადაადგილება 1969–70 წლის შემოდგომასა და ზამთარში. 2002 წლის სექტემბერში მოხდა რუსეთში უდიდესი გლაციალური კატასტროფა — კარმადონის ხეობაში ჩამოწვა ულტრასელური წყალყინულოვან-ქვიანი ღვარცოფი, რომელმაც დაანგრია დასახლებული პუნქტები, დასასვენებელი ბაზები, ელექტროგადაცემის ხაზები და შეიწირა 135 ადამიანის სიცოცხლე.
სქოლიო
რუსეთის მყინვარები
კახორის წმინდა გიორგის ეკლესია

კახორის წმინდა გიორგის ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, განვითარებული შუა საუკუნეების ეკლესია. მდებარეობს ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფარცხნალის მახლობლად. ეკლესიის კედლებზე შემორჩენილია მოხატულობა.
ლიტერატურა
ბოჭორიძე გ,. იმერეთის ისტორიული ძეგლები, თბ., 1995
ვეფხვაძე ი., ხარაგაული, ქუთაისი, 2002
ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, გვ. 549, თბ., 1987 წელი. სტატია ჯახორი
ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
Ӟ

Ӟ, ӟ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა ასევე წარმოადგენს, გრაფემის, „З“-სა და დიაკრიტიკული ნიშნების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ӟ)
Graphemica (ӟ)
კირილური ასოები
ბრაქტეატი

ბრაქტეატი (თუნუქი) — ოქროს ან ვერცხლის ბრტყელი, თხელი, მხოლოდ ცალ მხარეს მოჭრილი მონეტა.
შუა საუკუნეების ბრაქტეატები გაჩნდა დაახლოებით XII საუკუნის შუა წლებში და იჭრებოდა XV საუკუნის შუა პერიოდამდე. ეს მონეტები მალევე შეავიწროვა დინარმა. სახელწოდება ბრაქტეატი ამ მონეტებმა მიიღეს მხოლოდ XVII საუკუნის ბოლოს ნუმიზმატიკაში. XII-XIV საუკუნეების ლიტერატურაში ეს მონეტები იწოდებოდნენ „დინარად“, „ნუმიად“ ან „პფენიგად“.
ამ ტერმინის სხვა მნიშვნელობა უკავშირდება ბრტყელ და თხელ ოქროს მონეტებს, რომლებიც ხალხთა დიდი გადასახლების დროს გამოიშვა. როგორც წესი, მათ ჰქონდათ მარყუჟი და გამოიყენებოდა კისრის ამულეტის სახით.
სქოლიო
მონეტები
ხალხთა დიდი გადასახლება
Good Karma

Good Karma — შვედური პოპ-როკ დუეტ როქსეტის მეათე სტუდიური ალბომი, გამოსული 2016 წლის 3 ივნისს, Parlophone-ზე და Roxette Recordings-ზე. ეს არის დუეტის პირველი ალბომი, გამოცემული ახალი საერთაშორისო კონტრაქტით Parlophone-ის მფლობელი Warner Music Group-ის მიერ. „It Just Happens“ გამოვიდა ალბომის პირველი სინგლის სახით, 2016 წლის 8 აპრილს. პერ გესლეს თქმით, ახალ ალბომში მათ სცადეს კლასიკური ჟღერადობის ახალთან შერწყმა.
დაგეგმილი იყო ალბომის საიუბილეო ტურნეს RoXXXette 30th Anniversary Tour საბოლოო ეტაპით მხარდაჭერა, მაგრამ ექიმების რჩევით, მარი ფრედრიკსონმა ითხოვა ტურნეს შეწყვეტა.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ტექსტი - პერ გესლე.
შენიშვნა
თანაპროდიუსერი
თანმხლები კომპოზიციის პროდიუსერი
ჩარტები
სქოლიო
როქსეტის ალბომები
2016 წლის ალბომები
Parlophone-ის ალბომები
Butorides

Butorides is a genus of small herons. It contains three similar species, the green heron or green-backed heron, Butorides virescens, the lava heron (Butorides sundevalli), and the striated heron, Butorides striatus. A fossil species, Butorides validipes, is known from the Early Pleistocene of Florida in the United States. Butorides is from Middle English Butor "bittern" and Ancient Greek -oides, "resembling".
Adults of both extant species are about long, and have a blue-black back and wings, a black cap and short yellow legs. Juveniles are browner above and streaked below, and have greenish-yellow legs.
The species have different underpart colours, chestnut with a white line down the front in green heron, and white or grey in striated. Both breed in small wetlands on a platform of sticks often in shrubs or trees, sometimes on the ground. The female lays three to five eggs. Both parents incubate for about 20 days until hatching, and feed the young birds which take a further three weeks to fledge.
Butorides herons stand still at the water's edge and wait to ambush prey. They mainly eat small fish, frogs and aquatic insects. They sometimes drop food on the water's surface to attract fish.
Taxonomy and range
The Butorides herons were formerly considered one species, but are now normally split as above, with the green heron breeding in eastern North America, Central America, the West Indies and the Pacific coast of Canada and the United States, and striated heron in the Old World tropics from west Africa to Japan, and in South America.
Birds in central Panama with buff necks have been considered to be hybrids between the two species, but the occurrence of similar birds beyond the range of migratory green herons means that there is still doubt about the species' limits of the Butorides herons.
References
A guide to the birds of Costa Rica (1989), by F. Gary Stiles and Alexander Frank Skutch
Bird genera
Herons
Extant Pleistocene first appearances
Taxa named by Edward Blyth
კევედო (ქალაქი)

კევედო (ქალაქი)
კევედო — ქალაქი ეკვადორში, ლოს-რიოსის პროვინციაში, კევედოს კანტონის ადმინისტრაციული ცენტრი; დაარსდა 1838 წელს. 2010 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 173 585 ადამიანს შეადგენს. მდებარეობს დედაქალაქ კიტოდან 237 კილომეტრით სამხრეთ-დასავლეთით. კევედო ეკვადორის ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფად მზარდი ქალაქია; ცნობილია სასოფლო-სამეურნეო ტრადიციებით. მისი აგროინდუსტრიული სექტორი ერთ-ერთი ლიდერია მსოფლიოში ბანანის, კაკაოს, ხილისა და ყავის მარცვლის ექსპორტით. ბოლო წლებში, მნიშვნელოვნად გაიზარდა არასასოფლო-სამეურნეო სექტორიც — ძირითადად საფინანსო და საგანმანათლებლო სფეროები.
კევედოს გეოგრაფიული მდებარეობა ძალზედ მნიშვნელოვანია ლოჯისტიკის თვალსაზრისით, რადგან ის მდებარეობს წყნარ ოკეანესა და ისეთ დიდ ქალაქებს შორის, როგორებიცაა გუაიაკილი, სანტო-დომინგო, მანტა, ამბატო და კიტო. იმის გამო, რომ კევედო ანდების მთების დასავლეთით და მდინარე ვინსესის მარჯვენა ნაპირზე მდებარეობს, ქალაქი საკმაოდ მოწყვლადია წყალდიდობებისადმი. კლიმატი ნოტიო ტროპიკულია.
იხილეთ აგრეთვე
ეკვადორის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Mapa de Quevedo
Viajes a Quevedo, Ecuador
სქოლიო
ეკვადორის ქალაქები
გიორგი შხვაცაბაია

გიორგი შხვაცაბაია (დ. 15 აპრილი, 1940, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი მოქანდაკე, საქართველოს სახალხო მხატვარი (1990), ღირსების ორდენის კავალერი (1999), რუსთაველისა (2018) და საქართველოს სახელმწიფო პრემიების ლაურეატი (2001), თბილისის საპატიო მოქალაქე (2001).
ბიოგრაფია
გიორგი შხვაცაბაია დაიაბადა 1940 წლის 15 აპრილს თბილისში. მამა ცნობილი მეცნიერი და სპორტსმენი გიორგი შხვაცაბაია იყო.
1964 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. იყო ნიკოლოზ კანდელაკის, ვალენტინ თოფურიძისა და გოგი ოჩიაურის მოსწავლე. 1975 წელს დაამთავრა სსრკ-ის სამხატვრო აკადემიის შემოქმედებითი სახელოსნო. იმავე წელს შექმნა ქალის შიშველი ფიგურა „ახალგაზდრობა“, რომელიც საკავშირო სამხატვრო აკადემიის ვერცხლის მედლით დაჯილდოვდა. ნაწარმოები შეისყიდა ტრეტიაკოვის გალერეამ, ხოლო ავტორი იტალიაში, შემოქმედებით მივლინებაში გაიგზავნა.
საქართველოში დაბრუნების შემდეგ შხვაცაბაია შეუდგა პორტრეტებზე მუშაობას. ქმნის ცნობილი ქართველი მოღვაწეების პორტრეტებს (ილია ჭავჭავაძე, ვაჟა-ფშაველა, ნიკოლოზ ბარათაშვილი, მირზა გელოვანი, ვერიკო ანჯაფარიძე, ევგენი მიქელაძე, ვიქტორ დოლიძე, გიორგი დანელია, გიგლა სარიშვილი, ჟიული შარტავა, მიხეილ მესხი, „ხელოვნებისმცოდნე“ და სხვა).
ფლორენციის გულმოწყალების საერთაშორისო საზოგადოებისათვის (Misercordia) შექმნა ქანდაკება „გულმოწყალება“.
1992 წლის 5 ივნისს საბერძნეთის ქალაქ ოლიმპიაში ბარსელონის ოლიმპიადის ცეცხლის დანთების ცერიმონიალის დროს საზეიმოდ გაიხსნა „მშვიდობის ჩირაღდანი“ — ბრინჯაოს ფრთოსანი ქალის ქანდაკება. ძეგლი აღიმართა ოთხას მეტრში იმ ადგილიდან, სადაც პრაქსიტელეს „ჰერმესი“ დგას.
გიორგი შხვაცაბაიას ნამუშევრები წარმოდგენილია საქართველოს ხელოვნების მუზეუმში, მოსკოვის ტრეტიაკოვის გალერეაში, ამსტერდამის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში, საბერძნეთში, თურქეთში, იტალიაში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში, პოლონეთში, უზბეკეთში და კერძო კოლექციებში. აქვს ჭედური ნამუშევრები, მუშაობს მედლის ხელოვნებაში — ორი ბრინჯაოს მედალი დაცულია ნოტრდამის მუზეუმში („მატისი“ და „Vide-Sile“).
ძირითადი ნამუშევრები
„დასვენება“ (1967)
„მირზა გელოვანის ძეგლი“ (ბრინჯაო, 1977)
„ახალგაზრდა ქალის ფიგურა“ (1975)
„შინმოუსვლელთა მემორიალი“ (1978)
„მეგობრობის ყვავილი“ (1980)
„ხსოვნის კედელი“ (1981, გიორგი ლეონიძის ბაღი)
„დროშები ჩქარა“ (ბრინჯაო, 1988, გიორგი ლეონიძის ბაღი)
„გალაქტიონ ტაბიძე“ (1990)
„ვერიკო ანჯაფარიძე“ (1990, მთაწმინდის პანთეონი),
„მშვიდობის ჩირაღდანი“ (1992, საბერძნეთი, ოლიმპია)
„Mother land“ (1997)
„ჟიული შარტავა“ (1997, რუსთავი, სკვერი შარტავას გამზირზე)
„ევგენი მიქელაძე“ (2000, თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მარჯვენა სკვერი)
„ამაღლება“ (2004, გმირთა მოედნის სკვერი)
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი შხვაცაბაიას ნამუშევრები — Sculptor.ge
სქოლიო
ქართველი მხატვრები
დაბადებული 1940
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2001)
დაბადებული 15 აპრილი
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
ქართველი მოქანდაკეები
XX საუკუნის მოქანდაკეები
გერმანია 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

გერმანია 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გერმანიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 65 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გერმანია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ელბურგო

ელბურგო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ალავის პროვინციის კუადრილია-დე-სალვატიერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32 კმ². მოსახლეობა — 608 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალავის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ელბურგოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალავის მუნიციპალიტეტები
ალავის ქალაქები
აფშოს კოშკი

აფშოს კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ აფშოდან აღმოსავლეთით, 800 მეტრზე, მდინარეების არაგვისა და აფშოსხევის შესართავთან, ტყით დაფარულ მთაზე. თარიღდება შუა საუკუნეებით. კოშკი სწორკუთხაა.ნაგებია ქვის ლოდებითა და დუღაბით. წყობა ირეგულარულია. აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში გასამაგრებლად დატანებულია დაკუთხული მუხის ძელები. კოშკი დანგრეულია. შემორჩენილია 1 – 1,5 მეტრი სიმაღლის კედლები. კოშკიდან დასავლეთით 15 – 20 მეტრზე სამარხებია.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები