PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Kürəkçi

Kürəkçi
Kurəkçi (also, Kurakchi and Kurekchi) is a village and municipality in the Yardimli District of Azerbaijan. It has a population of 1,851. The municipality consists of the villages of Kürəkçi and Gərsavan.
References
Populated places in Yardimli District
კოტკა

კოტკა — ქალაქი ფინეთში, გაშენებულია კუნძულებზე, მდინარე კიუმი-იოკის მახლობლად, ფინეთის ყურის ჩრდილოეთ ნაპირთან. კიუმის ლიანის ადმინისტრაციული ცენტრი. რკინიგზით უკავშირდება კონტინენტს. ქვეყნის მთავარი საექსპორტო ნავსადგური (გააქვთ უმთავრესად ხე-ტყე). ხე-ტყის ხერხვა, ცელულოზა-ქაღალდის, შაქრის, ქიმიური მრეწველობა, მანქანათმშენებლობა.
ლიტერატურა
სქოლიო
ფინეთის ქალაქები
სეიიდქიშლაყი

სეიიდქიშლაყი — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 488 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
გაბალის რაიონის სოფლები
სანქტ-პეტერბურგის ნათლისღების ეკლესია

სანქტ-პეტერბურგის ნათლისღების ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1889-1899 წლებში ფსევდორუსულ არქიტექტურულ სტილში.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ნათლისღების სახელზე, ხოლო ეგვტერები იოანე IV-ისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
ტაძარი ააგეს უფლისწულ ნიკოლოზ ალექსანდრეს ძის (შემდეგში ნიკოლოზ II) სასწაულებრივი გადარჩენის აღსანიშნავად, რომელიც 1891 წლის 29 აპრილს იაპონიის ქალაქ ოცუში იაპონელმა ფანატიკოსმა დაჭრა თავში. თავდასხმის პირველ წლისთავზე საფუძველი ჩაუყარეს ტაძრის მშენებლობას. არქიტექტორი — ვასილი კოსიაკოვი. 1899 წლის 29 აპრილს მოხდა ტაძრის კურთხევა. ტაძრის ტევადობა იყო 1 200 კაცი.
1935 წლის მაისში საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა. მთლიანად გაანადგურეს ტაძრის ზედა ნაწილი, შიდა აღჭურვილობა და კანკელი, არქიტექტურული დეკორის უმეტესი ნაწილი, მათ შორის გუმბათის ხაზები. ამის შემდეგ ეკლესიაში განათავსეს ხილისბაზა, საწყობი, საპნის სახარში ქარხანა და მორგი. მას შემოავლეს ბეტონის ღობე. ისტორიული ჭედური ღობე 1936 წელს გადაიტანეს ბოლდირევის ქუჩის კუთხეში აშენებულ ახალ სკოლაში. 2006 წელს ღობე გაანადგურეს.
დიდი სამამულო ომის პერიოდში ტაძარში ხანძარი გაჩნდა, რომლის შედეგადაც შენობა ძლიერ დაზიანდა.
1991 წელს ავარიულ მდგომარეობაში მყოფი დასახიჩრებული და დამახინჯებული ტაძარი გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. ტაძრიდან თითქმის აღარაფერი იყო დარჩენილი. 1992 წლის 19 იანვარს, ნათლისღებას შედგა პირველი ღვთისმსახურება. ამავე წელს დაიწყო აღდგენითი სამუშაოები. 1995 წლის 4 მაისს გუმბათზე დაადგეს ჯვარი. 2005 წელს დაანგრიეს ბეტონის ღობე. 2010-2011 წლებში ეკლესიას ახალი გალავანი შემოავლეს, იგი იმეორებდა 2006წელს განადგურებული ისტორიული ღობის ელემენტებს. ამჟამად მიმდინარეობს ინტერიერის აღდგენა. მოხატულობა ნაწილობრივ აღდგენილია. 2012 წელს აკურთხეს ახალი კანკელი. ამჟამად ეკლესიაში მიმდინარეობს რეგულარული ღვთისმსახურება.
რესურსები ინტერნეტში
Богоявленская церковь на сайте al-spbphoto.narod.ru
Церковь Богоявления Господня (Гутуевская) на сайте энциклопедии Санкт-Петербурга
Сайт Храма Богоявления на Гутуевском острове
სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ქოჩორთ წმინდა გიორგის ეკლესია

ქოჩორთ წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინამხრის ჩრდილოეთით, 0,5 კილომეტრზე, მაღალი მთის თხემზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (5,2 x 3,3 მეტრი), ნაგებია ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. აღმოსავლეთით მცირე სიღრმის აფსიდია, რომლის ღერძზე სწორკუთხა, გარეთკენ ოდნავ შევიწროებული სარკმელია. აფსიდის გვერდებში თითო მცირე ზომის ნიშია. ეკლესიის აღმოსავლეთით, ათიოდე მეტრის მანძილზე, შემორჩენილია ნაგებობის ნაშთი.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
რომის II ლეგიონი

რომის II ლეგიონი (ლათ: Legio II Augusta) — რომის რესპუბლიკის, მოგვიანებით კი რომის იმპერიის სამხედრო ლეგიონი. დაარსდა ძვ. წ. 43 წელს, მის შემადგენლობაში შედიოდა დაახლოებით 3 500 ჯარისკაცი. ლეგიონი აქტიური იყო დაახლოებით IV საუკუნემდე.
რესურსები ინტერნეტში
რომის ლეგიონები
რომაული ლეგიონების სია
რომის იმპერიის ლეგიონები
რომაული ლეგიონები
Pleurotomella eulimenes

Pleurotomella eulimenes is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 6 mm, its diameter 2 mm.
Distribution
This marine species occurs in the Gulf of Oman.
References
External links
Melvill J.C. (1904). Descriptions of twelve new species and one variety of marine Gastropoda from the Persian Gulf, Gulf of Oman, and Arabian Sea, collected by Mr. F. W. Townsend, 1902–1904. Journal of Malacology. 11(4): 79-85
eulimenes
Gastropods described in 1904
Catuti

Catuti is a municipality in the north of the Brazilian state of Minas Gerais. the population was 5,250 in a total area of . The elevation is It became a municipality in 1997. The postal code (CEP) is 39526-000.
Catuti is part of the statistical microregion of Janaúba. It is surrounded by the following municipalities:
South and West: Pai Pedro
East:, Mato Verde
North: Monte Azul
It is connected by poor roads to the regional center of Janaúba to the south.
Inadequate rainfall, isolation, and poor soils make this one of the poorest municipalities in the state and in the country. The main economic activities are cattle raising (8,000 head in 2006) and farming with modest production of rice, beans, corn, and sorghum. In 2006 there were 772 rural producers with a total area of . Cropland made up and natural pasture . There were only 36 tractors, a ratio of one for every 200 farms. In the urban area there were no financial institutions . There were 94 automobiles, giving a ratio of about one automobile for every 55 inhabitants. The Gross Domestic Product was R$3,110,000 (2005) and the GDP per capita was R$13,690 a year. Health care was provided by three public health clinics. There were no hospitals.
Municipal Human Development Index
MHDI: .605 (2000)
State ranking: 822 out of 853 municipalities
National ranking: 4,569 out of 5,138 municipalities
Life expectancy: 65
Literacy rate: 62.5
Combined primary, secondary and tertiary gross enrollment ratio: .760
Per capita income (monthly): R$66.72
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
IBGE
Municipalities in Minas Gerais
სახალხო პარტია (სომხეთი)

სახალხო პარტია (სომხეთი)
სახალხო პარტია — პოლიტიკური პარტია სომხეთში. 2007 წლის საპარლამენტო არჩევნებში ხმების 2.74% მიიღო და ვერცერთი მისი წარმომადგენელი ვერ მოხვდა პარლამენტში.
სქოლიო
სომხეთის პოლიტიკური პარტიები
სანტუ-ანტონიუ-და-ბარა

სანტუ-ანტონიუ-და-ბარა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 650 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სუდესტი-დი-გოიასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 423 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.79 კმ²-ზე. ფართობი 451 598 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
Kirazalan, Yusufeli

Kirazalan, Yusufeli
Kirazalan is a village in the Yusufeli District, Artvin Province, Turkey. Its population is 129 (2021).
References
Villages in Yusufeli District
Otar Kakhidze

Otar Kakhidze (born 7 July 1983) is a Georgian politician and lawyer who is a European Georgia Member of the Parliament of Georgia. He is member of parliament since 2016. Educated at Tbilisi State University, graduated from the Faculty of Law. In 2005-2009 he was GYLA Project Assistant and Parliamentary Secretary. In 2009-2012 he was the Deputy Head of the Law Enforcement Department of the Ministry of Justice of Georgia, during this period he was the Head of the Analytical Department and the Deputy Minister of Justice of Georgia. In 2013 he gave lectures at Tbilisi Free University. In 2013-2016 he was the director of the company "BJI Legal". He has been a member of the Parliament of Georgia since 2016, in 2016–2017 with the mandate of the "National Movement" , and since 2017 until today with the mandate of "European Georgia" .
References
1983 births
Living people
Members of the Parliament of Georgia
United National Movement (Georgia) politicians
21st-century politicians from Georgia (country)
მწერალი

მწერალი — ადამიანი, რომელიც წერილობით ნამუშევარს ქმნის. ხშირად, ეს სიტყვა მხოლოდ ისეთი პიროვნებების მიმართ გამოიყენება, რომლებიც წერენ კრეატიულად ან პროფესიულად, ანდაც სხვადასხვა ფორმაში. სიტყვა „მწერალი“ თითქმის ყოველთვის ავტორის სინონიმია.
რესურსები ინტერნეტში
The History of the Decline and Fall of the Roman Empire
Letters of Abélard and Héloïse
Luther's Ninety-Five Theses
Hamlet
Gulliver's Travels
A Modest Proposal
The Battle of the Books
Songs of Innocence
Songs of Experience
The History of the Decline and Fall of the Roman Empire
Poems
J'accuse...!
Author:E. M. Forster
პროფესიები
იეროთეოზი (აივაზაშვილი)

იეროთეოზი (აივაზაშვილი)
ეპისკოპოსი იეროთეოზი (ერისკაცობაში — იეროთე მოსეს ძე აივაზაშვილი; დ. 6 ნოემბერი, 1864, სოფ. ყვარელი, თელავის მაზრა — გ. 28 ოქტომბერი, 1942, თბილისი) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელთმთავარი.
ბიოგრაფია
დაიბადა მედავითნის ოჯახში. თელავის სასულიერო სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის სასულიერო სემინარიაში, რომელიც 1888 წელს დაამთავრა. იმავე წლის 14 ნოემბერს ხელდასხმულ იქნა მთავარდიაკვნად თბილისის კეთილშობილ ქალთა ინსტიტუტის ეკლესიაში, 1889 წლის 24 აპრილს ხელდასხმულ იქნა მღვდლად და გამწესდა თელავის მაზრის სოფელ შილდაში. 1889–1890 წლებში მასწავლებლობდა თელავის სასულიერო სასწავლებელში. 1901 წლის 19 მარტიდან გამწესებულ იქნა თბილისის ჯამბაკურ-ორბელიანის წმიდა ნიკოლოზის ეკლესიაში, 1903 წლის 3 მარტს გადაყვანილ იქნა წმიდა ეკატერინეს ეკლესიაში, 1907 წლის 20 სექტემბერს გადაყვანილ იქნა ხარფუხის წმიდა ნიკოლოზის ეკლესიაში, 1916 წლის 8 დეკემბრიდან თბილისის სამების ეკლესიის წინამძღვარია. ეკლესიაში ერთგული სამსახურისათვის 1897 წელს დაჯილდოვდა საგვერდულით, 1902 წელს სკუფიით, 1913 წელს კამილავკით, 1918 წელს ოქროს ჯვრით, 1919 წელს აყვანილ იქნა დეკანოზის ხარისხში, 1920 წელს ენქერით. 1928 წლის 16 თებერვალს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ქრისტეფორე III-ის ლოცვა-კურთხევით აკურთხეს ნინოწმინდელ ეპისკოპოსად. 16 დეკემბერს სვეტიცხოველში შესრულდა მისი კურთხევა და იგი დაინიშნა კათოლიკოს-პატრიარქის ქორეპისკოპოსად, 1929 წლიდან დროებით განაგებდა ბოდბის ეპარქიასაც. ეპისკოპოსი იეროთეოზი იყო მოკრძალებული კაცი, თითქმის შეუმჩნეველი. უმძიმეს ვითარებაში მოუხდა მას მღვდელმთავრობა. ბოლშევიკური ხელისუფლება სასტიკად სდევნიდა სასულიერო პირებს, უწესებდა აუტანელ გადასახადებს და გადაუხდელობის შემთხვევაში ადმინისტრაციული წესით ხურავდა ეკლესიებს. ასე დაიხურა მრავალი ეკლესია-მონასტერი ნინოწმინდის ეპარქიაშიც. 1941 წლის 1 სექტემბერს ეპისკოპოსმა იეროთეოზმა ჯანმრთელობის მიზეზით განცხადებით მიმართა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქს, უწმიდესსა და უნეტარესს კალისტრატეს სამსახურიდან განთავისუფლების შესხებ. 1942 წლის 28 ოქტომბერს ეპისკოპოსი იეროთეოზი გარდაიცვალა თბილისში. იგი დაიკრძალა თბილისის სიონის საპატრიარქო ტაძრის ეზოში.
ლიტერატურა
ვარდოსანიძე ს. „პატრიარქები“, გვ. 187-188, თბ., 2013
ნინოწმინდელი მღვდელთმთავრები
ბოდბელი მღვდელთმთავრები
დაბადებული 6 ნოემბერი
დაბადებული 1864
გარდაცვლილი 28 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1942
ყვარლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
Raphitoma densa

Raphitoma densa — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
მისკიტო

მისკიტო — ნიკარაგუასა და ჰონდურასში მცხოვრები ინდიელი ხალხი. მათი რაოდენობა შეადგენს დაახლოებით 200 ათას ადამიანს. საუბრობენ მისკიტოს ენაზე. რელიგიებიდან გავრცელებულია ქრისტიანობა და ანიმიზმი. 15 ათასზე მეტი მისკიტო გადასახლებულ იქნა ნიკარაგუის რევოლუციის დროს.
ლიტერატურა
Bell, C. Napier; Tangweera: Life and Adventures among Gentle Savages. Austin: University of Texas Press. Reprinted 1989; published originally in 1895. .
Baily, John. Central America; Describing Each of the States of Guatemala, Honduras, Salvador, Nicaragua, and Costa Rica. London: Trelawney Saunders (1850).
Helms, M.W. Helms. 1971. Culture Contact in a Miskito Community. University of Florida Press: Gainesville, FL.
Herlihy, L.H. 2012. The Mermaid and the Lobster Diver: Gender, Sexuality, and Money on the Miskito Coast. University of New Mexico Press: Albuquerque, NM.
Nietschmann, B. 1973. Between Land and Water: The subsistence ecology of the Miskito Indians, Eastern Nicaragua. Seminar Press: New York.
ცენტრალური ამერიკის ინდიელები
ნიკარაგუელები
ჰონდურასელები
ჯუზეპე დე სანტისი

ჯუზეპე დე სანტისი (დ. 11 თებერვალი, 1917 — გ. 16 მაისი, 1997) — იტალიელი კინორეჟისორი, სცენარისტი და კინოკრიტიკოსი. ნეორეალიზმის ერთ-ერთი წამომწყები და ლიდერი. მისი ძმა პასკუალინო დე სანტისი იყო კინოოპერატორი, ხოლო მეუღლე ჯორდანა მილეტიჩი მსახიობი და ბალეტის ყოფილი მოცეკვავე.
ბიოგრაფია
ჯუზეპე დე სანტისი დაიბადა 1917 წლის 11 თებერვალს, ქალაქ ფონდიში. რომის უნივერსიტეტში სწავლობდა ფილოსოფიას, სამართალსა და ჟურნალისტიკას. სწავლობდა „Centro Spe­ri­men­ta­le“-ის უმაღლეს კინოსკოლაში. მეორე მსოფლიო ომის დროს ასისტენტად მუშაობდა ლუკინო ვისკონტისთან, რობერტო როსელინისთან და სხვებთან. იბეჭდებოდა ჟურნალ „Cinema“-ში. წინააღმდეგობის მოძრაობის მონაწილე. იყო იტალიის კომუნისტური პარტიის წევრი.
1945 წელს ლუკინო ვისკონტისთან და მარიო სერანდრეისთან ერთად დადგა ფაშისტური გერმანიისგან იტალიის განთავისუფლების შესახებ დოკუმენტური ფილმი „დიდების დღეები“. პირველი სარეჟისორო ნამუშევარი გახდა ფილმი „ტრაგიკული ნადირობა“ (1947), რომელმაც ვენეციის კინოფესტივალზე მოიგო ვერცხლის ბაბთა. ფილმები „მწარე ბრინჯი“ (1949) და „არ არის სიმშვიდე ზეთის ხილისხეებქვეშ“ (1950) განასახიერებენ ნეორეალიზმის იდეურ და მხატვრულ პროგრამას. დე სანტისის გმირები არიან სოციალური ქვედა ფენების წარმომადგენლები, დაჩაგრულები, რომლებსაც შენარჩუნებული აქვთ ღირსება და ბრძოლის ენერგია. დე სანტისი ძირითადად მუშაობდა არაპროფესიონალ შემსრულებლებთან, აღწევდა უკიდურეს უტყუარობასა და სოციალურ დამაჯერებლობას.
ჯუზეპე დე სანტისის შემოქმედების მწვერვალია ფილმი „რომი, 11 საათი“ (1952), რომელიც გახდა ნეორეალისტური კინოწარმოების ერთ-ერთი საუკეთესო მაგალითი. ხელისუფლებამ ფილმი რეჟისორ-კომუნისტის რადიკალური და უკომპრომისო პოზიციის გამო აკრძალა და შესაბამისად არ ყოფილა წარდგენილი კანის კინოფესტივალზე. 1964 წელს გადაიღო სსრკ-იტალიის ერთობლივი ფილმი „ისინი აღმოსავლეთისაკენ მიდიოდნენ“ (1964), სადაც ერთ-ერთ როლს ასრულებს ქართველი მსახიობი ოთარ კობერიძე. ჯუზეპე დე სანტისი თითქმის ყველა თავისი ფილმის სცენარის ავტორიცაა. 1995 წელს ვენეციის კინოფესტივალზე მსოფლიო კინემატოგრაფში შეტანილი წვლილისთვის მიიღო ოქროს ლომი.
ფილმოგრაფია
ტრაგიკული ნადირობა (1947)
მწარე ბრინჯი (1949)
არ არის სიმშვიდე ზეთის ხილისხეებქვეშ (1950)
რომი, 11 საათი (1952)
მიეცით ქმარი ანა ძაკეოს (1953)
სიყვარულის დღეები (1954)
ადამიანები და მგლები (1957)
სიკვდილამდე დანიშნული (1957)
წლისოდენა გზა (1958)
მარტოხელა ბინა (1960)
ისინი აღმოსავლეთისაკენ მიდიოდნენ (1964)
ფასეული სპეციალისტი უზრუნველყოფილი მომავლით (1972)
სქოლიო
დაბადებული 11 თებერვალი
დაბადებული 1917
გარდაცვლილი 16 მაისი
გარდაცვლილი 1997
იტალიელი კინორეჟისორები
იტალიელი სცენარისტები
იტალიელი კინოკრიტიკოსები
ჩვენებურები (ფესტივალი)

ჩვენებურები (ფესტივალი)
„ჩვენებურები“ — ქართული კულტურის საერთაშორისო ფესტივალი; ტარდება საქართველოში, ყოველწლიურად 2002 წლიდან.
ფესტივალი მიზნად ისახავს საზღვარგარეთის ქართულ დიასპორებთან კულტურული კავშირების აღდგენასა და შენარჩუნებას, ქართული ფოლკლორის პოპულარიზაციას. მასში მონაწილეობენ საქართველოში მოღვაწე, ასევე ქართული დიასპორის წარმომადგენლებით დაკომპლექტებული შემოქმედებითი ჯგუფები და ის უცხოური კოლექტივები, რომელთა რეპერტუარში დიდი ადგილი უჭირავს ქართულ სიმღერასა და ცეკვას. ფესტივალის პრეზიდენტია პროფ. გიული ალასანია.
რესურსები ინტერნეტში
გელა ბეჟუაშვილი ფესტივალ 'ჩვენებურების' მონაწილეებს შეხვდა. The Georgian Times, 2007.12.21
ფესტივალი "ჩვენებურები" დღეს გორში გაიხსნება. ინტერპრესნიუსი, 2008.10.18
ქართული ფოლკლორი
ქართული მუსიკალური ფესტივალები
List of ports in Argentina

List of ports in Argentina
The following is a list of 20 major ports in Argentina.
On the Paraná River
San Lorenzo-Puerto General San Martín Port Complex (San Lorenzo and Puerto General San Martín, Santa Fe)
Port of San Nicolás de los Arroyos (San Nicolás de los Arroyos, Buenos Aires)
Port of Zárate (Zárate, Buenos Aires)
Port of Campana (Campana, Buenos Aires)
On the Río de la Plata
Port of Buenos Aires (Buenos Aires City)
Port of Dock Sud (Greater Buenos Aires)
Port of La Plata (La Plata, capital of Buenos Aires Province)
On the Atlantic Ocean
(from North to South)
Port of Mar del Plata (Mar del Plata, Buenos Aires Province)
Port of Quequén (Necochea, Buenos Aires Province)
Port Belgrano (Puerto Belgrano, Argentine Navy Base, Buenos Aires Province)
Puerto Rosales (Punta Alta, Buenos Aires Province)
Port of Ingeniero White (Bahía Blanca, Buenos Aires Province)
Port Galván (Bahía Blanca, Buenos Aires Province)
Port of San Antonio Oeste (San Antonio Oeste, Río Negro)
Port Madryn (Puerto Madryn, Chubut Province)
Port of Comodoro Rivadavia (Comodoro Rivadavia, Chubut Province)
Port Caleta Paula (Caleta Olivia, Santa Cruz Province)
Port Deseado (Puerto Deseado, Santa Cruz Province)
Port San Julian Puerto San Julian, Santa Cruz Province)
Port of Río Gallegos (Argentine Navy Base, on the estuary of Río Gallegos, Santa Cruz Province)
Port of Ushuaia (Ushuaia, Tierra del Fuego Province)
External links
Puertos Argentina - list of ports
Ports
Argentina
ძვ. წ. 763

ძვ. წ. 763 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
იტატინი

იტატინი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 539 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 574.259 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.32 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Franz Xaver Süssmayr

Franz Xaver Süssmayr (also Süßmayr, or Suessmayr in English; 1766 – September 17, 1803) was an Austrian composer and conductor. Popular in his day, he is now known primarily as the composer who completed Wolfgang Amadeus Mozart's unfinished Requiem. In addition, there have been performances of Süssmayr's operas at Kremsmünster, and his secular political cantata (1796), Der Retter in Gefahr, SmWV 302, received its first full performance in over 200 years in June 2012 in a new edition by Mark Nabholz, conducted by Terrence Stoneberg. There are also CD recordings of his unfinished clarinet concerto (completed by Michael Freyhan), one of his German requiems, and his Missa Solemnis in D.
Works
His works include the following:
Two masses (SmWV 101–102)
Two requiems (SmWV 103–104)
Seven offertories (SmWV 112–115, 117–119, 123, 125, 144–145, 156)
A gradual (SmWV 143)
Psalms
A magnificat
Hymns
Agonia e morte di Mozart (fantasia for piano)
Nicht mehr als sechs Schüsseln (SmWV 205)
Moses oder der Auszug aus Ägypten (SmWV 209)
Der Spiegel von Arkadien (SmWV 213)
List und Zufall (SmWV 224)
Of special note may be the clarinet concerto (SmWV 501) he most probably wrote for Mozart's clarinetist Anton Stadler, because it was scored for the basset clarinet. Recordings of the work by Dieter Klöcker (on Novalis) on "normal clarinet" and by Thea King (on Hyperion) in a reconstructed version for basset clarinet by Michael Freyhan are available. In 2021 a completion appropriate for period basset clarinet was published by Craig Hill.
Ballet
, ballet by Salvatore Viganò, premiered at La Scala on 25 April 1812. It gave an inspiration to Niccolò Paganini for creating Le Streghe, Variations on a theme from the ballet Il noce di Benevento (Op. 8, 1813).
References
Sources
Books
Articles
Freyhan, Michael: "Towards the Original Text of Mozart's Die Zauberflote" in Journal of the American Musicological Society, Summer 1986, no. 2, pp. 355–380
Freyhan, Michael: "Rediscovery of the 18th Century Scores and Parts of 'Die Zauberflote' showing the Text Used at the Hamburg Premiere in 1793" in Mozart Jahrbuch 1997, pp. 109–149
Lorenz, Michael: "Süßmayr und die Lichterputzer. Von gefundenen und erfundenen Quellen", in Mozart Jahrbuch 2006
Editions
Franz Xaver Süßmayr, Der Spiegel von Arkadien (Vienna, 1794), edited by David J. Buch, Recent Researches in the Music of the Classical Era, vols. 93–94 (Middleton, Wisconsin: A-R Editions, 2014)
External links
Süßmayr-Werk-Verzeichnis: catalogue of Süßmayr's works
1766 births
1803 deaths
People from Schwanenstadt
Austrian classical composers
Austrian opera composers
Male opera composers
Austrian Classical-period composers
Music copyists
Pupils of Antonio Salieri
19th-century deaths from tuberculosis
19th-century male musicians
Deaths in the Holy Roman Empire
ბანსუდი

ბანსუდი (ოფიციალურად ბანსუდის მუნიციპალიტეტი) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 42 671 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Bansud Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
აღმოსავლეთ მინდოროს მუნიციპალიტეტები
ნიკორაციხე

ნიკორაციხე — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გომბორის ქედის უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთ მონაკვეთზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1001 მ. აგებულია ზედაიურული კირქვებით. გუმბათისებრი ფორმისაა. სამხრეთი კალთა უფრო ციცაბო აქვს, ვიდრე ჩრდილოეთი. სამხრეთ კალთაზე კარნიზის ფორმის გაშიშვლებული ადგილებია, მთის დანარჩენი ნაწილი შემოსილია ბალახოვანი მცენარეულობით. ნიკორაციხის ჩრდილოეთი კალთის ქვედა ნაწილში გაშენებულია აკაციის ხელოვნური ტყე.
ლიტერატურა
კახეთის მხარის მთები
ჩრდილოეთ მაკედონიის ქალაქების სია

ჩრდილოეთ მაკედონიის ქალაქების სია
ეს არის ჩრდილოეთ მაკედონიის ქალაქების სია. ჩრდილოეთ მაკედონიაში არის 34 ქალაქი, მათგან 5 მათგანის მოსახლეობა 50 000-ზე მეტია, 12 ქალაქის მოსახლეობა კი — 10 000-ზე მეტია. დედაქალაქ სკოპიეში ცხოვრობს ქვეყნის მოსახლეობის 25%. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობის 59.5% ცხოვრობს ქალაქებში.
ქალაქები
აღმოსავლეთი რეგიონი
ჩრდილო-აღმოსავლეთი რეგიონი
პელაგონიის რეგიონი
პოლოგის რეგიონი
სკოპიეს რეგიონი
სამხრეთ-აღმოსავლეთი რეგიონი
სამხრეთ-დასავლეთი რეგიონი
ვარდარის რეგიონი
სქოლიო
თახთაბაში

თახთაბაში — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
დოლმენი

დოლმენი — მეგალითური ნაგებობა. ის ძირითადად შედგება ვერტიკალური შემომსაზღვრელი კოჭებისგან, რომლებიც კედელს ქმნიან და ჰორიზონტალური ბლოკებისგან — ფილებისგან, რომლებიც ახდენენ შიდა კამერის იზოლაციას.
დოლმენი თარიღდება ნეოლითის გვიანდელი პერიოდით (ძვ. წ. 4000 — ძვ. წ. 3000). არქეოლოგების აზრით დოლმენი ძირითადად ტომის ბელადის პრიმიტიულ საცხოვრებელს წარმოადგენდა, თუმცა ზოგიერთი მათგანი, რომელთაც ზევიდან მიწას აყრიდნენ, იგებოდა დამკრძალავი კამერების სახით.
დოლმენები საქართველოში
აჭანდარა. აფხაზეთი. დოლმენები. ძვ.წ. III-II ათასწლეულები
ეშერა (ეშერა). აფხაზეთი. დოლმენები. ძვ.წ. III-II ათასწლეულები
ოთხარა. აფხაზეთი. დოლმენები. ძვ.წ. III-II ათასწლეულები
ფსხუ. აფხაზეთი. დოლმენები. ძვ.წ. III-II ათასწლეულები
გოხნარი. თეთრიწყაროს რაიონი. დოლმენები. ძვ. წ. II-I ათასწლეულები
თბილისი. თბილისის გ. ჩიტაიას სახელობის ეთნოგრაფიული მუზეუმი
იხილეთ აგრეთვე
კოჩანგის, ჰვასუნესა და კანჰვას დოლმენები
აფხაზეთის დოლმენები
გალერეა
ლიტერატურა
კავკასიის დოლმენთა ძველი ტექნოლოგია
დოლმენი - უცხო სიტყვატა ლექსიკონში
მეგალითური ნაგებობები
ქვის ხანის ევროპა