PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
თურქეთის ეკონომიკა

თურქეთის ეკონომიკა სსფ-ს მიერ განისაზღვრება, როგორც განვითარებადი საბაზრო ეკონომიკა. ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს წიგნის (World Factbook) მიხედვით თურქეთი მსოფლიოს განვითარებული ქვეყნების სიაშია. ასევე, თურქეთი ეკონომისტების და პოლიტიკური მეცნიერების მიერ განისაზღვრება, როგორც მსოფლიოს ერთ-ერთი ახლად ინდუსტრიალიზებული ქვეყანა. თურქეთი მსოფლიოს მე-18 უდიდესი ნომინალური მშპ-ს და მე-17 უდიდესი მშპ-ს (PPP) მქონე ქვეყანაა. თურქეთი, მსოფლიოს სოფლის მეურნეობის პროდუქტების წარმოებაში წამყვანი ქვეყანაა.
მაკროეკონომიკური ტენდენციები
თურქეთი არის ეთგო-ს (1961) და G20-ს (1999) დამფუძნებელი წევრი. 1995 წლის 31 დეკემბრიდან, თურქეთი ევროკავშირის საბაჟო კავშირის ნაწილია.
მიუხედავად გლობალური ფინანსური კრიზისა, როდესაც ბევრმა ეკონომიკამ უკვე ვერ აღადგინა არსებული ეკონომიკა, თურქეთის ეკონომიკამ გაიზარდა 9.2% 2010 წელს და 8.5 პროცენტით 2011 წელს, რითაც გახდა, როგორც ყველაზე სწრაფად მზარდი ეკონომიკა ევროპაში და ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფად მზარდი ეკონომიკა მსოფლიოში. აქედან გამომდინარე, თურქეთმა შეხვდა "60 პროცენტით ევროკავშირის მაასტრიხტის კრიტერიუმებს" ვალის ფონდით, 2004 წლიდან. ანალოგიურად, 2002-დან 2011 წლამდე საბიუჯეტო დეფიციტი შემცირდა 10-ზე მეტი პროცენტიდან 3-ზე ნაკლებ პროცენტამდე, რაც ევროკავშირის მაასტრიხტის ბიუჯეტის ბალანსის ერთ-ერთი კრიტერიუმია.
ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს მიერ, თურქეთი კლასიფიცირდება, როგორც განვითარებული ქვეყანა. თურქეთი, ხშირად კლასიფიცირდება, როგორც ახლად განვითარებული ქვეყანა, ეკონომისტების და პოლიტიკური მეცნიერების მიერ; ხოლო „Merrill Lynch“-ის, მსოფლიო ბანკის და ეკონომისტის აღწერით, თურქეთი კლასიფიცირდება, როგორც განვითარებადი საბაზრო ეკონომიკის მქონე ქვეყანა.
მსოფლიო ბანკი ყოფს თურქეთს, როგორც ზედა საშუალო შემოსავლების მქონე ქვეყანა ერთ სულ მოსახლეზე მშპ-ს თვალსაზრისით 2007 წლის მიხედვით.
ჟურნალ Forbes-ის კვლევის თანახმად, სტამბოლი, თურქეთის ფინანსური კაპიტალი, ჰყავს სულ 37 მილიარდერი 2013 წელს, რეიტინგში უკავია მე-5 ადჰილი მსოფლიოში მოსკოვის (84 მილიარდერი), ნიუ-იორკის (62 მილიარდერი), ჰონგ-კონგის (43 მილიარდერი) და ლონდონის (43 მილიარდერი) შემდეგ.
2009 წელს თურქეთის მთავრობამ მიმართა სხვადასხვა ეკონომიკური სტიმულირების ზომებს, რათა შეამციროს 2007-2012 წლის გლობალური ფინანსური კრიზისის გავლენა, როგორიცაა: დროებით გადასახადის შემცირება ავტომობილებზე, საყოფაცხოვრებო ნივთებზე და საცხოვრებლებზე. შედეგად, წარმოების გრძელვადიანი სამომხმარებლო საქონელი 7.2%-ით გაიზარდა, მიუხედავად საავტომობილო წარმოების შემცირებისა.
სქოლიო
თურქეთის ეკონომიკა
ევროპის ეკონომიკა ქვეყნის მიხედვით
ვეგა-დე-პასი

ვეგა-დე-პასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ლოს-ვალიეს-პასიეგოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 87,53 კმ². მოსახლეობა — 763 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვეგა-დე-პასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები
კანტაბრიის ქალაქები
აბრამოვის ბიუსტი

აბრამოვის ბიუსტი — ძეგლი ქალაქ სემიკარაკორსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი ეძღვნება თევზჭერის კოლმეურნეობის თავმჯდომარეს ივანე აბრამოვს. ბიუსტის ავტორია ივან მასლიჩენკო.
ისტორია
ქალაქ სემიკარაკორსკში დგას რაიონის ცნობილი ადამიანების რამდენიმე ბიუსტი, მათ შორის: მწერალი ვ. ზაკრუტკინი, მწერალი ბ. კულიკოვი, მშენებელი ა. არაკანცევი, თევზის მრეწველობის ხელმძღვანელი ი. აბრამოვი. ამ ბიუსტების ავტორია ივანე ივანეს ძე მასლიჩენკო.
ქალაქში აბრამოვის პროსპექტისა და არამანის პროსპექტის გადაკვეთაზე დადგეს ივანე ვასილის ძე აბრამოვის ბიუსტი.
ივანე ვასილის ძე აბრამოვი დაიბადა 1922 წელს როსტოვის ოლქის სემიკარაკორკის რაიონის ხუტორ მოსტოვაიაში.
იბრძოდა მეორე მსოფლიო ომში. დაჯილდოებულია წითელი დროშის ორდენით, სამამულო ომის ორი ორდენით, მედლებით. ომის შემდეგ, 1961 წლიდან მუშაობდა თევზის მრეწველობის კოლმეურნეობის თავმჯდომარედ. მისი ინიციატივით კოლმეურნეობაში შეიქმნა საინკუბაციო საამქრო, სადაც ხდებოდა წელიწადში 50 მლნ ლიფსიტის წარმოება.
კოლმეურნეობამ თავისი თანამშრომლებისათვის ააგო კულტურის სახლი 400 ადგილზე, ბიბლიოთეკა, სპორტდარბაზი, საბავშვო ბაღი „ოქროს თევზი“.
აბრამოვი დაჯილდოებულია ოქტომბრის რევოლუციის ორდენით, შრომის წითელი დროშის ორდენით. აქვს „რსფსრ-ის დამსახურებული მეთევზის“ წოდება.
ი. ვ. აბრამოვი დაიღუპა 1985 წლის 9 ოქტომბერს.
აღწერა
თევზის მრეწველობის კოლმეურნეობის დამაარსებლის ი. ვ. აბრამოვის ძეგლი დგას დაბალ მრგვალ კვარცხლბეკზე. ძეგლის ორივე მხარეს გაშენებულია ყვავილები.
ძეგლის გარშემო ტერიტორია კეთილმოწყობილია.
რესურსები ინტერნეტში
Семикаракорск. Бюсты известных земляков
Семикаракорск. Известные люди.
Известные земляки
Выставка художника И.И. Масличенко
Бюст Абрамова
როსტოვის ოლქის ძეგლები
პამპლონა (კოლუმბია)

პამპლონა (კოლუმბია)
პამპლონა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 52 903 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 318 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Lasioglossum quadrinotatum

Lasioglossum quadrinotatum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1802 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
quadrinotatum
São Félix, Bahia

São Félix, Bahia is a municipality in Bahia, Brazil. The municipality has a population of 14,762 with a population density of 142 inhabitants per square kilometer. It is located from the state capital of Bahia, Salvador.
São Félix directly faces Cachoeira across the Paraguaçu River; it also borders Muritiba, Maragogipe, Cruz das Almas, São Felipe, and Governador Mangabeira.
History
São Félix has its origin in a Tupinamba village. In 1534, the Tupinambá village had about 20 huts and a population of approximately two hundred. The Portuguese took the land for the timber trade and to establish sugar cane plantations. Their attempts to enslave the Tupinamba population was unsuccessful and Mem de Sá, Governor-General of the Portuguese colony of Brazil from 1557 to 1572, expelled them from the region. Slaves were brought from Africa to Bahia beginning in 1549, and to Sao Felix and Cachoeira in 1615.
Tobacco production fueled the economy of São Félix from the eighteenth century to the first half of the nineteenth century. Its waterfront was lined with warehouses and three large cigar factories. São Félix became the largest producers of cigars in Brazil. Noted brands were Costa Penna, Dannemanm e Cia, and Simas Cardoso. The Companhia Central da Bahia--Imperial Central Railway Company Limited constructed a extension from Feira de Santana to Cachoeira and São Félix in 1874. The engineers Frederico Merei and Affonso Glycerio da Cunha Maciel planned and supervise a railroad bridge between the Cachoeira and São Félix, which was inaugurated on July 7, 1885. Pedro II of Brazil allowed his name on the bridge, which was named the Dom Pedro II Bridge, and the Imperial Arms were placed on a keystone of the bridge.
The first parish church in São Félix was established in 1838 under the name of Nossa Senhora do Desterro do Outeiro Redondo. In 1857 the parish was renamed Senhor Deus Menino de São Félix. Luis Xavier Leal founded the Colégio São Félix in 1884 in the building that now houses the Municipal Market (Mercado Municipal) of São Félix. São Félix was separated from Cachoeira and became an independent municipality in 1889. It was elevated to the level of city in 1890 under the name of São Félix do Paraguaçú. The name was shorted to São Félix in 1931.
Historic structures
São Félix is home to numerous colonial-period historic structures, some designated as Bahian state monuments. The protected Urban and Landscape Complex of the City of São Félix was established by the federal government in 1989.
Saint Felix Church (Igreja do Senhor São Félix)
Parish Church of the Infant Jesus (Igreja Matriz do Deus Menino)
Municipal Market of São Félix (Mercado Municipal de São Félix)
Town Hall of São Félix (Paço Municipal de São Félix)
Terreiro Ilê Axé Ogunjá
Terreiro Raiz de Ayrá
Antiga Casa dos Hansen Bahia na Fazenda Santa Bárbara, the house of the artist Hansen Bahia
See also
List of municipalities in Bahia
References
Municipalities in Bahia
National heritage sites of Bahia
პაპის ჟანდარმერია

პაპის ჟანდარმერია ან ვატიკანის ქალაქ-სახელმწიფოს ჟანდარმთა კორპუსი — ვატიკანის ჟანდარმერია ანუ პოლიცია, უშიშროების სამსახური რომელიც პასუხისმგებელია ვატიკანის უსაფრთხოებაზე, სამოქალაქო წესრიგის დაცვაზე, საზღვრის კონტროლზე, მოძრაობის კონტროლზე, კრიმინალურ გამოძიებებზე და სხვა ზოგად საპოლიციო საკითხებზე. ჟანდარმთა გარკვეული ნაწილი მოგზაურობს პონტიფიკოსთან ერთად, ამ უკანასკნელის უსაფრთხოების გარანტირებისათვის. კორპუსის შემადგენლობაში შედის 130 თანამშრომელი , კორპუსი კი არის უშიშროების და სამოქალაქო თავდაცვის სერვისთა დეპარტამენტის (რომელშიც ასევე შედის ვატიკანის სახანძრო დეპარტამენტი) და ვატიკანის ქალაქ-სახელმწიფოს სამმართველოს შემადგენელი ნაწილი .
კორპუსის მეთაურია ინსპექტორ გენერალი. 2006 წლის ივნისიდან ვატიკანის ინსპექტორ გენერალია დომენიკო ჯანი.
ვატიკანის პირველი უშიშროების სამსახური - Corpo della Gendarmeria, პაპმა პიუს VII-მ შექმნა 1816 წელს. ეს სამსახური ვატიკანის სამხედროს შემადგენელი ერთეული იყო სანამ პავლე VI-მ წმინდა საყდრის ჯარი მხოლოდ პონტიფიკოსის შვეიცარიელთა არმიამდე არ შეამცირა.
1970-91 წლებში ვატიკანის პოლიციას ეწოდებოდა ცენტრალური უშიშროების ოფისი, ხოლო 1991 წლიდან 2002 წლამდე, ვატიკანის პოლიციას ეწოდებოდა Corpo di Vigilanza dello Stato della Città del Vaticano.
სქოლიო
ვატიკანი
სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის ბოტანიკური ბაღი

სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის ბოტანიკური ბაღი — ბოტანიკური ბაღი რუსეთში, მდებარეობს როსტოვის ოლქში, დონის როსტოვის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, მდინარე ტემერნიკის ხეობაში. დაარსებულია 1927 წელს და ეს არის პირველი ბოტანიკური ბაღი სამხრეთ რუსეთის ტერიტორიაზე.
ბაღის ტერიტორიაზე მდებარეობს მინერალური წყარო, რომელიც ატარებს სერაფიმ საროველის სახელს. ბაღის ადმინისტრაცია ახდენს მის რეკლამირებას, როგორც მართლმადიდებლური სიწმინდე.
ისტორია
ქალაქში ბოტანიკური ბაღის შექმნის შესახებ პირველად ალაპარაკდნენ 1915 წელს, მას შემდეგ, რაც დონის როსტოვში გადმოიტანეს ვარშავის უნივერსიტეტი გერმანელთა ძალების მიერ პოლონეთის დედაქალაქის დაპყრობის საფრთხის გამო. მხოლოდ 1927 წელს პროფესორ ვიქტორ ხმელენსკისა და ვ. ვერშკოვის ინიციატივით ქალაქის ხელისუფლებამ გამოყო ბოტანიკური ბაღისთვის 74,11 ჰა მიწის ნაკვეთი. მისი მთავარი დანიშნულება იყო სტეპში სხვადასხვა რეგიონიდან გადმოტანილი მცენარეების აკლიმატიზაცია.
ბოტანიკური ბაღის მოწყობაში მონაწილეობდა ათასობით როსტოველი. ყველა სამუშაო მიმდინარეობდა ხელით. 1929 წელს დაწყებული სამუშაოები დასრულდა 1933 წელს. უკვე ამავე პერიოდში დაიწყო დეკორატიული, ტექნიკური და სხვა კულტურების შეგროვება. 1940 წლისათვის კოლექცია მოიცავდა ათასზე მეტ მცენარის ჯიშს. ბტანიკური ბაღის საერთო ფართობია 269,5 ჰა, საიდანაც 100 ჰა უკავია დენდრარიუმს, 7 ჰა - ორანჟერეას, ხოლო 32 ჰა - სანერგეს.
მეორე მსოფლიო ომის დროს პრაქტიკულად სრულიად განადგურდა ბტანიკური ბაღი. ომის შემდეგ მთელი ბოტანიკური ბაღი და კოლექცია აღადგინეს.
ამჟამად ბოტანიკური ბაღი წარმოადგენს სახელმწიფო ბიუჯეტზე მყოფ სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის სასწავლო-სამეცნიერო განყოფილებას.
კოლექცია
სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის ბოტანიკური ბაღი ერთ-ერთი უდიდესი საუნივერსიტეტო ბაღია რუსეთში. მის კოლექციაში შედის ხეების 6 500 სახეობა.
განსაკუთრებით აღსანიშნავია 90 წლის 25 მეტრიანი მუხა, ბზა, კოწახური, გინკგო, ღვია, ქაცვი. ორანჟერეის კოლექციაში გვხვდება აგავა, ფიკუსი, სამოთხის ბანანი, ფინიკის პალმა და ბამბუკი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Информация на сайте СБСР
სქოლიო
რუსეთის ბოტანიკური ბაღები
დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
Georgii Zantaraia

Georgii Zantaraia (born 21 October 1987) is a Georgian-born Ukrainian judoka.
Zantaraia is a candidate for the Kyiv City Council of the party Servant of the People in the 2020 Kyiv local election set for 25 October 2020.
Career
Zantaraia became World Champion in the −60 kg division at the 2009 World Judo Championships in Rotterdam. That same year he won the silver medal at the 2009 European Judo Championships in Tbilisi, being beaten by Arsen Galstyan in the final.
In 2010 Zantaraia won the silver medal at the 2010 World Judo Championships in Tokyo, unable to defend his title against Rishod Sobirov who would retain his title in 2011, while Zantaraia claimed the bronze that year in Paris. Zantaraia would however win his first European title at the 2011 European Judo Championships in Istanbul beating Betkil Shukvani in the final. In 2013 Zantaraia won another bronze medal at the 2013 World Judo Championships in Rio de Janeiro.
He competed in the men's 66 kg event at the 2020 Summer Olympics in Tokyo, Japan.
References
External links
1987 births
Living people
People from Gali (town)
Ukrainian male judoka
Judoka at the 2012 Summer Olympics
Judoka at the 2016 Summer Olympics
Judoka at the 2020 Summer Olympics
Olympic judoka for Ukraine
Judoka at the 2015 European Games
Judoka at the 2019 European Games
European Games medalists in judo
European Games gold medalists for Ukraine
European Games bronze medalists for Ukraine
Ukrainian people of Georgian descent
World judo champions
Servant of the People (political party) politicians
Ukrainian sportsperson-politicians
Yolande Louise of Savoy

Yolande Louise of Savoy (1487–1499) was Duchess of Savoy as the wife of Philibert II, Duke of Savoy.
Biography
She was daughter of Duke Charles I of Savoy, the Warrior, and Blanche of Montferrat, as well as granddaughter of Philibert's late uncle, Duke Amedeo IX of Savoy. She was the heir-general of her brother, father, grandfather, and also grandmother Yolande of France, the eldest surviving daughter of King Charles VII of France. Her birth-right, after the death of her brother, was the succession of the kingdoms of Cyprus and Jerusalem, although Philibert's father took those titles.
In 1496, her brother Duke Charles II of Savoy died childless, being the male heir of the line of Savoy, and her uncle became sovereign. The same year, she was married to Philibert, her cousin and the new heir to the throne. The marriage produced no heirs.
Next year, Philibert's father died and he succeeded as Duke of Savoy. The couple then advanced their claims and took the titles Queen and King of Cyprus, Jerusalem and Armenia.
In 1499, the 12-year-old died, childless. Her heir was her first cousin, Princess Charlotte of Naples, later Countess of Laval. Philibert continued to use the titles of Cyprus etc., despite the death of his first wife.
In fiction
She is the subject of a novel by Maud Stricane: L'oubliée de Hautecombe (2005)
References
Sources
1487 births
1499 deaths
Duchesses of Savoy
Burials at Hautecombe Abbey
Tic Tac Toe (ალბომი)

Tic Tac Toe (ალბომი)
Tic Tac Toe — გერმანული პოპ-ჯგუფ Tic Tac Toe-ს სადებიუტო ალბომი. გამოვიდა 1996 წელს. გერმანიაში გაიყიდა მისი 1.1 მილიონზე მეტი ასლი.
სიმღერების სია
სქოლიო
Tic Tac Toe-ს ალბომები
1996 წლის სადებიუტო ალბომები
RCA Records-ის ალბომები
BMG-ის ალბომები
სოლოდოვის წისქვილი

სოლოდოვის წისქვილი
ვაჭარ სოლოდოვის წისქვილი — XIX საუკუნის მესამე მეოთხედის სამრეწველო არქიტექტურის ძეგლი ქალაქ დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სოლოდოვის წისქვილი დღემდე არ არის შემორჩენილი.
ისტორია
წისქვილი ააშენეს 1870 წელს. ეს იყო იშვიათი მაგალითი ქალაქის არქიტექტურაში. წარმოდგენილი იყო ორსართულიანი ნაგებობის სახით, რომელიც სრულდებოდა კარვისებური სახურავით. ნაგებობის ფასადი გაფორმებული იყო ბათქაშის დეკორაციებით, როგორიც ახასიათებს ფსევდოგოთიკურსა და რენესანსის სტილებს. შენობის არქიტექტურულ-მხატვრული ფასადი ჩამოყალიბდა პირველ სართულზე. მასზე განთავსებული იყო პროფილირებული თამასები და მაღალი ნახევარწრიული არქივოლტები. სოლოდოვის წისქვილის მეორე სართულის ფანჯრები ნახევარწრიული სანდრიკებით სრულდებოდა, მათ ზემოთ მასიური დაკბილული ფრიზები გვხვდებოდა.
წისქვილი მოქმედებდა 1870 წლიდან ერთი ორთქლის მანქანის საშუალებით, რომელსაც 80 ცხენის ძალა ჰქონდა და წისქვილის შტატში ირიცხებოდა 48 თანამშრომელი. აქ მზადდებოდა 300 000 ფუთი ფქვილი ერთი თვის განმავლობაში. მოგვიანებით, 1875 წელს წისქვილი გადავიდა ივანე სტეფანეს ძე ივანოვიჩის კუთვნილებაში. თუმცა წყაროების არარსებობის გამო წისქვილი პირველად ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება 1885 წელს, ამ პერიოდისათვის იგი უკვე ვაჭართა ოჯახის, სოლოდოვების კუთვნილებაში იყო გადასული.
სქოლიო
დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ნისკარტმარწუხა (გვარი)

ნისკარტმარწუხა (გვარი)
ნისკარტმარწუხა — ფრინველთა გვარი მთიულასებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძეა 20 სმ, იწონიან 30–58 გ-ს. მათი ნისკარტის ზედა და ქვედა ბოლოები გადაჯვარედინებულია, რასაც იყენებს ნაძვის, ფიჭვისა და სხვა წიწვოვნების გირჩიდან თესლის ამოსაღებად. მამალი შეფერილია მოწითალოდ, დედალი და ახალგაზრდა — მომწვანო.
აერთიანებს 6 სახეობას: 1) ნისკარტმარწუხა (L. curvirostra) გავრცელებულია ევროპის, ჩრდილო-დასავლეთი აფრიკის, ჩრდილოეთ და ცენტრალური აზიის, ფილიპინების, ჩრდილოეთ და ცენტრალური ამერიკის (სამხრეთით გვატემალამდე) წიწვოვან ტყეებში; 2) ფრთათეთრი ნისკარტმარწუხა (L. leucoptera) ბინადრობს ევროპის, აზიისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ჩრდილოეთ ნაწილში; 3) მეფიჭვია ნისკარტმარწუხა (L. pityopsittacus) გავრცელებულია ჩრდილოეთ ევროპის (შოტლანდიიდან ურალამდე) ფიჭვის ტყეებში; 4) შოტლანდიური ნისკარტმარწუხა (L. scotica) გვხვდება მხოლოდ კალედონიის ტყეში; 5) ისპანიოლური ნისკარტმარწუხა (L. megaplaga) გავრცელებულია მხოლოდ კუნძულ ჰაიტზე და 6) კასიის ნისკარტმარწუხა (L. sinesciuris) გვხვდება აიდაჰოს შტატში, სახეობად გამოიყო 2009 წელს. ზოგჯერ ცალკე სახეობად გამოყოფენ ციმბირულ ნისკარტმარწუხას.
გამრავლების ვადა დამოკიდებულია საკვების რაოდენობაზე; უხვმოსავლიან წელს ნისკარტმარწუხა შესაძლოა ზამთარშიც გამრავლდეს. ბუდე ხეზეა განთავსებული და სქელი კედლები აქვს, შიგ ჩაფენილია ბუმბული და ბეწვი. დებს 3–5 კვერცხს; კრუხობს მხოლოდ დედალი. ნისკარტმარწუხა უმთავრესად იკვებება წიწვოვანთა თესლებით, იშვიათად — მწერებით.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ტურ-ნუარი

ტურ-ნუარი — მთა მონბლანის მასივში, შვეიცარია-საფრანგეთის საზღვარზე. მდებარეობს ეგიუი-დ’არჟანტიერისა და მონ-დოლანის მთებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
Tour Noir on Hikr
Tour Noir on Summitpost
ალპები
შვეიცარიის მთები
საფრანგეთის მთები
Tipas

Tipas
Cerro Walther Penck (also known as Cerro Cazadero or Cerro Tipas) is a massive complex volcano in the Andes, located in northwestern Argentina, Catamarca Province, Tinogasta Department, at the Puna de Atacama. It is just southwest of Ojos del Salado, the highest volcano in the world. Walther Penck itself is perhaps the third highest active volcano in the world.
Vulcanism
The complex covers a surface area of , it consists of stratovolcanoes, lava domes, and lava flows. There are reports of fumarolic activity, and de Silva and Francis (1991) considered that the volcano was last active in the Holocene. Crater lakes with a smell of sulfur were reported in 2013. The Tipas-Cerro Bayo complex was active 2.9-1.2 million years ago with dacites and rhyolites. Magma composition is typical for Andean stratovolcanoes. Tomographic studies of the underlying crust indicate a pattern of seismic attenuation beneath Tipas.
Elevation
It has an official height of 6658 meters, however, based on the elevation provided by the available Digital elevation models, SRTM (6663m), ASTER (6627m), SRTM filled with ASTER (6663m), TanDEM-X(6699m), and also a handheld GPS survey by Maximo Kausch on 04/2013 (6688 meters), Walther Penck is about 6670 meters above sea level.
The height of the nearest key col is 6019 meters. so its prominence is 651 meters. Walther Penck is listed as mountain, based on the Dominance system and its dominance is 9.76%. Its parent peak is Ojos del Salado and the Topographic isolation is 9.8 kilometers. This information was obtained during a research by Suzanne Imber in 2014.
See also
List of volcanoes in Argentina
External links
Elevation information about Walther Penck
Weather Forecast at Walther Penck
Information about Cazadero
References
Mountains of Argentina
Polygenetic volcanoes
Stratovolcanoes of Argentina
Lava domes
Six-thousanders of the Andes
Pleistocene stratovolcanoes
Cephalotes decolor

Cephalotes decolor — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
ჭიანჭველები
ჯეფ ვანდერმირი

ჯეფ ვანდერმირი (დ. 7 ივლისი, 1968) — ამერიკელი მწერალი და ლიტერატურული კრიტიკოსი. ცნობადობა მოიპოვა ტრილოგიით სამხრეთის ზღვარი, რომელიც ბესტსელერი გახდა. ტრილოგიის პირველი რომანისთვის „ანიჰილაცია“ (2014) ავტორმა მიიღო ნებულასა და შირლი ჯექსონის პრემიები, ხოლო წიგნის მიხედვით რეჟისორმა ალექს გარლანდმა ამავე სახელწოდების ფილმი გადაიღო.
ვანდერმირს „თანამედროვე ამერიკის ფანტასტიკური ლიტერატურის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული წარმომადგენელი“ უწოდებენ. მიუხედავად იმისა, რომ მწერლის ნაწარმოებები ტრადიციულ ჟანრულ კლასიფიკაციას არ ესადაგება, ვენდერმის შემოქმედებაში მხვდებით პოსტმოდერნისტული, ეკოფიქციისა და პოსტაპოკალიფსური ფიქციის ჟანრის ელემენტებს.
ვანდერმირის ნაშრომებს ახიასიათებენ, როგორც „გამომწვევს“ და „ღრმა და სულისშემძვრელი ინტელექტუალური წიაღსვლების შემცველს.“ მას ადარებენ ისეთ მწერლებს, როგორებიც არიან ხორხე ლუის ბორხესი, ფრანც კაფკა და ჰენრი დეივიდ თოროუ.
ჯილდოები
ვანდერმირი ფენტეზის მსოფლიო პრემიაზე 14-ჯერ იყო წარდგენილი. მწერალი არაერთხელ მოხვდა მრავალი ლიტერატურული ჯილდოს ფინალისტებს შორის, მათ შორისაა ჰიუგოს, ბრემ სტოკერის, საშინელებათა ჟანრის საერთაშორისო გილდიისა და ფილიპ დიკის პრემიები.
ვანდერმირის მოპოვებულ ჯილდოებსა და ნომინაციებს შორისაა:
2000 — ფენტეზის მსოფლიო პრემია ნოველისთვის „მარტინ ლეიკის ტრანსფორმაცია“
2003 — ფენტეზის მსოფლიო პრემია ანთოლოგიისთვის „ლევიათანი 3“
2009 — ნომინაცია ნებულას პრემიაზე რომანისთვის „ფინჩი“
2012 — ფენტეზის მსოფლიო პრემია ანთოლოგიისთვის „უცნაური“
2013 — BSFA-ს ჯილდო არამხატვრული ნაწარმოებისთვის „საოცრებათა წიგნი“
2013 — ლოკუსის პრემია არამხატვრული ნაწარმოებისთვის „საოცრებათა წიგნი“
2013 — ნომინაცია ჰიუგოს პრემიაზე „საოცრებათა წიგნისთვის“
2013 — ნომინაცია ფენტეზის მსოფლიო პრემიაზე „საოცრებათა წიგნისთვის“
2014 — ნებულას პრემია რომანისთვის „ანიჰილაცია“
2014 — შირლი ჯექსონის პრემია რომანისთვის „ანიჰილაცია“
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Golden Gryphon Press official site
სქოლიო
ფენტეზის მსოფლიო პრემიის ლაურეატები
ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
ამერიკელი ფენტეზი მწერლები
XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
XXI საუკუნის ამერიკელი მწერლები
XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
ამერიკელი ბლოგერები
ამერიკელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები
ამერიკელი საშინელებათა ჟანრის მწერლები
ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
XXI საუკუნის ამერიკელი არამხატვრული მწერლები
ბამბერგის რაიონი

ბამბერგის რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ბამბერგი. რაიონი შედის ბავარიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება ზემო ფრანკონიის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 1.167,37 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 144 788 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 124 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 09 4 71.
რესურსები ინტერნეტში
www.landkreis-bamberg.de ოფიციალური საიტი
ბავარიის რაიონები
კაკლიანის ეკლესია

კაკლიანის ეკლესია
კაკლიანის ღმრთისმშობლის ეკლესია — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარეში დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაკლიანში. ტაძარი ერთნავიანია და დათარიღებულია XI საუკუნით. კედელზე შემორჩენილია ლაპიდარული წარწერა.
ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
იხილეთ აგრეთვე
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია
ლიტერატურა
საქართველოს მართლმადიდებლური ეკლესიის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბილისი, 2007, გვ. 443
ბერძენიშვილი დ., თრიალეთის უცნობი წარწერები, საქართველოს ისტორიისა და გეოგრაფიის კრებული, ტ. VI, თბ., 1982, გვ. 9
რჩეულიშვილი ლ., ზურტაკერტის ველის ხელოვნების ძეგლთა დახასიათების საკითხისათვის, ქართული ხელოვნების ისტორიის ნარკვევები, თბ., 1994, გვ. 73
სქოლიო
დმანისის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ქვემო ქართლის მხარეში
Arari

Arari is a municipality in the state of Maranhão in the Northeast region of Brazil.
The municipality contains a small part of the Baixada Maranhense Environmental Protection Area, a sustainable use conservation unit created in 1991 that has been a Ramsar Site since 2000.
See also
List of municipalities in Maranhão
References
Municipalities in Maranhão