მისი საიმპერატორო უდიდებულესობის სვიტა

მისი საიმპერატორო უდიდებულესობის სვიტა, მოკლედ სვიტა (რუს. Свита Его Императорского Величества) — პიროვნებები, რომლებიც XVII — XX სუკუნის დასაწყისის რუსეთის იმპერიაში იმპერატორის გარემოცვაში იყვნენ.
1843 წლიდან სვიტა შედიოდა მთავარი საიმპერატორო ბინის (Императорская главная квартира) შემადგენლობაში. სვიტის წევრები იყვნენ გენერალ-ადიუტანტები (წოდება შემოღებულია პეტრე I-ის დროს), გენერალ-მაიორები ან კონტრ-ადმირალები (წოდება დაარსებულია 1827 წელს) და გენერალ-ადიუტანტები (წოდება დაარსდა 1775 წელს). სვიტის წევრები მორიგეობდნენ საიმპერატორო კარზე და ასრულებდნენ იმპერატორის განსაკუთრებულ დავალებებს.
ქართველი თავადები საიმპერატორო სვიტაში
კონსტანტინე გიორგის ძე (?) იმერეტინსკი, უფლისწული, როტმისტრი, გენერალ-მაიორი (12 დეკემბერი, 1817). სვიტის წევრი 1812 წლის 28 მარტიდან.
კონსტანტინე გრუზინსკი, უფლისწული, კაპიტანი. სვიტის წევრი 1813 წლის 12 ივნისიდან. გათავისუფლებულია სამსახურიდან 1816 წლის 31 იანვრიდან კოლეგიის მრჩევლად (Коллежский советник) გადაყვანასთან დაკავშირებით.
ალექსანდრე ალექსის ძე ფანჩულიძევი (ფანჩულიძე), შტაბს-როტმისტრი. სვიტის წევრი 1815 წლის 10 დეკემბრიდან. გათავისუფლებულია სამსახურიდან 1819 წლის 19 იანვრიდან პოლკოვნიკის წოდებით.
ალექსანდრე ლეონის ძე დადიანი, კაპიტანი. სვიტის წევრი 1829 წლის 16 ივლისიდან. გათავისუფლებულია სამსახურიდან 1837 წლის 11 ოქტომბერს სამსახურეობრივი მდგომარეობის ბოროტად გამოყენებისთვის (გვ. 136).
ალექსანდრე გიორგის ძე ბაგრატიონ-იმერეტინსკი, გენერალ-მაიორი, კავალერიის გენერალი. სვიტის წევრი 1835 წლის 10 სექტემბრიდან. მეორედ 1852 წლის 17 სექტემბრიდან გარდაცვალებამდე.
მოსე ზაქარიას ძე აღუთინსკი-დოლგორუკოვი (არღუთაშვილი), გენერალ-ლეიტენანტი. სვტის წევრი 1848 წლის 20 ივნისიდან გარდაცვალებამდე. დაინიშნა გერგებილის აღებისთვის.
მიხეილ გიორგის ძე შერვაშიძე, გენერალ-ლეიტენანტი, აფხაზეთის მთავარი. სვიტის წევრი 1849 წლის 27 ივნისიდან; განთავისუფლდა სამსახურიდან 1865 წლის 5 თებერვლიდან (მიზეზი არ არის მითითებული).
ნიკოლოზ დიმიტრის ძე ერისტოვი (ერისთავი), ვიცე-პოლკოვნიკი. სვიტის წევრი 1854 წლის 20 ივნისიდან გარდაცვალებამდე.
გრიგოლ დიმიტრის ძე ორბელიანი, გენერალ-ლეიტენანტი, ინფანტერიის გენერალი, სახელმწიფო საბჭოს წევრი. სვიტის წევრი 1857 წლის 10 ნოემბრიდან გარდაცვალებამდე.
ლევან ივანეს ძე მელიქოვი (მელიქიშვილი), გენერალ-ლეიტენანტი, არტილერიის გენერალი, სახელმწიფო საბჭოს წევრი. სვიტის წევრი 1861 წლის 13 სექტემბრიდან.
იოსებ დავითის ძე თარხან-მოურავოვი (თარხან-მოურავი), გენერალ-ლეიტენანტი. სვიტის წევრი 1871 წლის 20 სექტემბრიდან გარდაცვალებამდე.
რეას (რევაზ?) ივანეს ძე ანდრონიკოვი (ანდრონიკაშვილი), გენერალ-ლეიტენანტი. სვიტის წევრი 1871 წლის 21 სექტემბრიდან გარდაცვალებამდე (27 იანვარი, 1878).
ალექსანდრე კონსტანტინეს ძე იმერეტინსკი (ბაგრატიონი), უბრწყინვალესი თავადი, გენერალ-ლეიტენანტი, მთავარი სამხედრო პროკურორი. სვიტის წევრი 1869 წლის 30 აგვისტოდან. მეორედ – 1878 წლის 16 აპრილიდან.
გრიგოლ (გიორგი) ლევანის ძე დადიანი, უბრწყინვალესი თავადი, გენერალ-ლეიტენანტი, ინფანტერიის გენერალი. სვიტის წევრი 1857 წლის 6 დეკემბრიდან. მეორედ – 1880 წლის 11 მარტიდან.
ვლადიმირ ვლადიმირის ძე იაშვილ (იაშვილი), გენერალ-მაიორი. სვიტის წევრი 1858 წლის 30 აგვისტოდან გარდაცვალებამდე.
პეტრე რომანის ძე ბაგრატიონი, პოლკოვნიკი, გენერალ-ლეიტენანტი (30 აგვისტო, 1858). სვიტის წევრი 1852 წლის 23 ოქტომბრიდან.
ალექსანდრე ნიკოლოზის ძე მანველიშვილი, გენერალ-ლეიტენანტი. სვიტის წევრი 1866 წლის 27 მარტიდან.
ნესტორ დიმიტრის ძე წერეთელი, გენერალ-ლეიტენანტი. სვიტის წევრი 1869 წლის 30 აგვისტოდან.
ალექსი გავრილის ძე კოვტორაძე (ქავთარაძე), 39–ე ქვეითი დივიზიის 1 ბრიგადის მეთაური. სვიტის წევრი 1877 წლის 8 ნოემბრიდან.
ნიკოლაი კონსტანტინეს ძე იმერეტინსკი, გენერალ-ლეიტენანტი. სვიტის წევრი 1872 წლის 6 ივნისიდან.
ილია ზაალის ძე ჩელოკაევი (ჩოლოყაშვილი), 1872 წლის 30 აგვისტოდან გარდაცვალებამდე (30 ივნისი, 1877)
ივანე ეგორის (გივის) ძე ამილოხვაროვი (ამილახვარი), გენერალ-ლეიტენანტი, მე–2 კავალერიის დივიზიის მეთაური. სვიტის წევრი 1874 წლის 30 აგვისტოდან.
ივანე ანტონის ძე დუმბაძე, გენერალ-მაიორი, სვიტის წევრი 1912 წლის დეკემბრიდან.
ლიტერატურა
Г.А. Милорадович, Список лиц свиты их величеств с царствования Императора Петра I по 1886 г.
რუსეთის იმპერიის შეიარაღებული ძალები