PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
აბასთუმნის სურბ-გევორქის ეკლესია

აბასთუმნის სურბ-გევორქის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში.
ეკლესია დარბაზული ტიპისაა. აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში. ეკლესია ძირითადად თლილი ქვითაა ნაგები, გამოყენებულია აგრეთვე აგური, რომლითაც ამოყვანილია თაღები და კამარები. მის არქიტექტურაში ძველი ქართული ეკლესიის ორნამენტული დეკორის ელემენტებია ჩართული. ეკლესია დგას ტყით დაფარული ფერდობის ძირში, სპეციალურად მოსწორებულ ადგილზე, რომელიც ქუჩის სავალი ნაწილიდან ფლეთილი ქვით ნაგები საყრდენი კედლითაა გამიჯნული. ნაგებობის აღმოსავლეთი ფასადი კლდეზეა მიბჯენილი. დანარჩენი სამი მხრიდან შენობის აღქმა თავისუფლადაა შესაძლებელი, რადგან განაშენიანება ამ მონაკვეთში არ არის. გასულ საუკუნეში აქ პურის საცხობი ფუნქციონირებდა, რის გამოც მას მიაშენეს უსახური სათავსოები ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან. ჩრდილოეთის მინაშენი მთელ სიგრძეზე გაუყვება ფასადს, ხოლო სამხრეთი მინაშენი ფასადის შუამდე აღწევს. დასავლეთიდან შენობას დამოუკიდებელი ორფერდა სახურავით გადახურული კარიბჭე აქვს მიდგმული. მას აშკარად ემჩნევა გვიანდელი განახლების კვალი, რაზეც მეტყველებს საფასადე წყობაში უსისტემოდ ჩართული პროფილირებული ქვები. ფასადები მოზრდილი, ერთმანეთზე კარგად მორგებული ქვებითაა ნაწყობი. ჩრდილოეთ და დასავლეთ ფასადის ზედა ნაწილებში ძველი ქართული ეკლესიის (სავარაუდოდ XIII საუკუნის) ორნამენტული კოპებია ჩართული წყობაში. მოზრდილ თაღოვან სარკმლებს პროფილირებული საპირეები აქვს. ზოგიერთი მათგანის ფრამუგაში შერჩენილია ის საცხოვრებელი არქიტექტურისათვის დამახასიათებელი ალათები. ეკლესიის ძირითად ნაწილს აქვს ლილვისა და წრეთარგისაგან შემდგარი კარნიზი. დასავლეთი კარიბჭე პორტალითაა გაფორმებული, რომლის ძირითად ელემენტს ორმაგი ლილვისგან შემდგარი ნახევარწრიული კედლის თაღი შეადგენს. შენობის ინტერიერი ძალზე სახეცვლილია. კედლები ნაწილობრივ ზეთის საღებავითაა დაფარული. ირგვლივ პურის საცხობის ნამსხვრევები და სამშენებლო ნაგავია მიმოფანტული.
იხილეთ აგრეთვე
ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია
რესურსები ინტერნეტში
ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
გიმელი

გიმელი
გიმელ — მესამე ასო ებრაულ დამწერლობაში. გამოითქმის როგორც ქართული „გ“. აქვს რიცხვითი მნიშვნელობა — 3.
ებრაული დამწერლობა
რევაზ ნადარეიშვილი

რევაზ ნადარეიშვილი (დ. 22 ივლისი, 1991, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), საერთაშორისო ტურნირის (ბალავაძე, კარტოზია) გამარჯვებული (2017, თბილისი, საქართველო, 95 კგ).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
რევაზ ნადარეიშვილი — ქართული სპორტი
დაბადებული 22 ივნისი
დაბადებული 1991
თბილისში დაბადებულები
ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
რ
UEFA Euro 2000 Group B

UEFA Euro 2000 Group B
Group B of UEFA Euro 2000 began on 10 June and ended on 19 June 2000. Italy won the group ahead of Turkey. Belgium and Sweden were eliminated.
Teams
Notes
Standings
In the quarter-finals,
The winner of Group B, Italy, advanced to play the runner-up of Group A, Romania.
The runner-up of Group B, Turkey, advanced to play the winner of Group A, Portugal.
Matches
Belgium vs Sweden
Turkey vs Italy
Italy vs Belgium
Sweden vs Turkey
Turkey vs Belgium
Italy vs Sweden
See also
Belgium at the UEFA European Championship
Italy at the UEFA European Championship
Sweden at the UEFA European Championship
Turkey at the UEFA European Championship
Notes
References
External links
UEFA Euro 2000 Group B
Group B
group
Turkey at UEFA Euro 2000
Belgium at UEFA Euro 2000
Sweden at UEFA Euro 2000
ცენტრალური პროვინცია (ზამბია)

ცენტრალური პროვინცია (ზამბია)
ცენტრალური პროვინცია — ზამბიის 10 პროვინციიდან ერთ-ერთი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კაბვე.
გეოგრაფია
პროვინციის ფართობი შეადგენს 94 394 კმ²-ს. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. ესაზღვრება მუჩინგის პროვინციას (ჩრდილო-აღმოსავლეთით), აღმოსავლეთის პროვინციას (სამხრეთ-აღმოსავლეთით), სამხრეთის და ლუსაკის პროვინციებს (სამხრეთით), დასავლეთის პროვინციას (დასავლეთით), ჩრდილო-დასავლეთის და კოპერბელტის პროვინციებს, ასევე კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას (ჩრდილოეთით).
მოსახლეობა
2010 წლის აღწერის თანახმად პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 1 307 111 ადამიანს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით პროვინცია იყოფა 6 რაიონად:
ჩიბომბო
კაბვე
კაპირი-მპოში
მკუში
მუმბვა
სერენჯე
სქოლიო
ზამბიის პროვინციები
შირნაქი

შირნაქი — ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ თურქეთში, სამხრეთ ანატოლიის რეგიონში, სირიასა და ირანის მოსაზღვრე შირნაქის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს 1 650 მეტრზე ზღვის დონიდან. 2012 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქ შირნაქის მოსახლეობა 63 298 ადამიანს შეადგენდა. შირნაქს აქვს მერია და მისი მერი არის რამაზან უისალი.
მიუხედავად იმისა, რომ შირნაქის პროვინცია სირიასა და ირანის საზღვარზე მდებარეობს, ქალაქი შირნაქი არც ერთ მათგანს არ ესაზღვრება. შირნაქი სიირთის პროვინციას და საკუთარი პროვინციის ქალაქებს, ულუდერეს, სილოპის, ჯიზრეს, გიუჩლიუქონაქსა და ბეითიუშშეპაბს ესაზღვრება.
იხილეთ აგრეთვე
შირნაქის პროვინცია
თურქეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
თურქეთის ქალაქები
Nor Chichas Province

Nor Chichas Province
Nor Chichas is a province in the Eastern parts of the Bolivian Potosí Department. Its seat is Cotagaita.
Location
Nor Chichas province is one of sixteen provinces in the Potosí Department. It is located between 20° 01' and 21° 08' South and between 65° 13' and 66° 17' West. It borders José María Linares Province in the north, Antonio Quijarro Province in the west, Sud Chichas Province in the south, and Chuquisaca Department in the east. The province extends over 120 km from east to west and 140 km from north to south.
Geography
Some of the highest mountains of the province are listed below:
Division
The province comprises two municipalities which are further subdivided into cantons.
Population
The main language of the province is Quechua, spoken by 99.5%, while 69% of the population speak Spanish. The population dropped from 38,250 inhabitants (1992 census) to 35,323 (2001 census), a decrease of 17%.
92% of the population have no access to electricity, 87% have no sanitary facilities. 73% of the population are employed in agriculture, 4.5% in mining, 4% in industry, 18.5% in general services. 79% of the population are Catholics, 17% Protestants. 55% of the population are female.
The people are predominantly indigenous citizens of Quechua descent.
References
Population data (Spanish)
Provinces of Potosí Department
ბაირაკი (ჰერცის რაიონი)

ბაირაკი (ჰერცის რაიონი)
ბაირაკი — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნივცის ოლქის ჰერცის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1868 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ჰერცის რაიონის სოფლები
აფრანიუ

აფრანიუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 522 მეტრზე. მიეკუთვნება სან-ფრანსისკუ-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პეტროლინის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 586 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.8 კმ²-ზე. ფართობი 1 490 595 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერნამბუკუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ელარ კოლტრეინი

ელარ კოლტრეინი
ელარ კოლტრეინ კინი სალმონი (დ. 27 აგვისტო, 1994), ცნობილია როგორც ელარ კოლტრეინი. არის ამერიკელი კინო-მსახიობი და მოდელი. სახელი გაითქვა მეისონ ევანზ უმცროსის როლით, რომელიც მან რიჩარდ ლინკლეიტერის ფილმ სიყრმეში (2014) შეასრულა. ხსენებული როლისთვის მან კრიტიკოსთა არჩევანის კინო ჯილდო დაიმსახურა საუკეთესო ახალგაზრდა შემსრულებლის კატეგორიაში.
ცხოვრება და კარიერა
კოლტრეინი დაიბადა ოსტინში, ტეხასის შტატში, ჟენევიევა კინისა და ბრიუს სალმონის ოჯახში. დედამისი აუტიზმით დაავადებულებს იპოთერაპიის საშუალებით მკურნალობს, ხოლო მამა - ბრიუს სალმონი ცნობილი ოსტინელი ფოლკ-მუსიკოსია როდესაც ელარი ცხრა წლის იყო, მისი მშობლები განქორწინდნენ და დედამისმა ხელახლა იქორწინა. კოლტრეინის ნახევარ-და, ეველინი, მაშინ დაიბადა, როდესაც მსახიობი თერთმეტი წლის იყო.
2001 წელს, ექვსი წლის ასაკში, კოლტრეინი რეჟისორმა და სცენარისტმა რიჩარდ ლინკლეიტერმა მთავარი როლის შემსრულებლად აირჩია ფილმისთვის სიყრმე. ლინკლეიტერის უპრეცედენტო იდეის მიხედვით, მხატვრული ფილმი მთლიანად ერთი ბავშვის ყრმობის შესახებ უნდა გადაეღოთ, კოლტრეინის პერსონაჟი კი ეკრანზე, მაყურებლის თვალწინ გაიზრდებოდა. ამ მიზნით, რეჟისორი თორმეტი წლის მანძილზე, 2002 წლის მაისიდან 2013 წლის აგვისტოს ჩათვლით პერიოდულად იღებდა სცენებს მსახიობების მონაწილეობით, კოლტრეინმა და სამსახიობო ანსამბლის სხვა წევრებმა (ითან ჰოუკი, პატრიცია არკეტი) საერთო ჯამში, თორმეტი წლის მანძილზე გადასაღებ მოედანზე 45 დღე გაატარეს. ფილმის ბოლო სცენებში კოლტრეინი უკვე 19 წლის იყო. სიყრმის გადაღებებისას, რომელიც 12 წელს გაგრძელდა, ელარ კოლტრეინმა სიმაღლეში 68.5 სმ მოიმატა და 72 სხვადასხვა ვარცხნილობა გამოიცვალა. 2006 წელს, ლინკლეიტერმა კოლტრეინს პატარა როლი შესთავაზა მის ნახევრად დოკუმენტურ ფილმში სწრაფი კვების ნაცია.
2016 წელს კოლტრეინმა მონაწილეობა მიიღო ბარაკ ობამას ცხოვრებისადმი მიძღვნილ ბიოგრაფიულ დრამაში ბარი, ფილმის პრემიერა ტორონტოს საერთაშორისო კინოფესტივალზე შედგა. მომავალ წელს, ელარმა ემა უოტსონთან ერთად ითამაშა ჯეიმზ პონსოლდტის მიერ გადაღებულ კინოადაპტაციაში წრე (2017), რომელიც დაფუძნებული იყო დეივ ეგერსის ამავე სახელწოდების რომანზე. ფილმის პრემიერა შედგა ტრიბეკას კინოფესტივალზე.
2020 წელს გამოსულ შოუთაიმის სატელევიზიო მინი-სერიალში The Good Lord Bird, კოლტრეინმა სალმონ ბრაუნის როლი შეასრულა. სერიალის ერთ-ერთი შემქნმნელი ითან ჰოუკია, რომელმაც ელარის კინო-მამის როლი შეასრულა ფილმში სიყრმე და დღემდე კარგ ურთიერთობას ინარჩუნებს მსახიობთან.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები
XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები
დაბადებული 1994
დაბადებული 27 აგვისტო
გალა

გალა ელუარ დალი (Gala Éluard Dalí) ცნობილი როგორც გალა (დ. 7 სექტემბერი, 1894 — გ. 10 ივნისი, 1982) — ფრანგი პოეტის პოლ ელუარისა და შემდგომ სალვადორ დალის მეუღლე.
ბიოგრაფია
გალა (ქალიშვილობაში ელენა ივანეს ასული დიაკონოვა) დაიბადა ყაზანში, თათრეთში, რუსეთი, ინტელიგენციურ ოჯახში. მისი ბავშვობის მეგობარი იყო პოეტესა მარინა ცვეტაევა. ყაზანშივე მან პედაგოგიური სასწავლებელი დაამთავრა.
1913 წელს ელენა გაემგზავრა შვეიცარიაში ჭლექისგან სამკურნალოდ. იქვე გაიცნო ახლაგაზრდა ფრანგი პოეტი პოლ ელუარი. რამდენიმე წლის შემდეგ ისინი დაქორწინდნენ და პარიზში დასახლდნენ. პარიზშივე შეეძინათ ქალიშვილი სესილი, რომლისგანაც მომავალში გალა იგნორირებული იქნა მთელი ცხოვრების მანძილზე.
გალა ელუართან ერთად სიურეალისტურ მოძრაობაში მოხვდა.
გალა იქცა რიგ ხელვანთა (პოლ ელუარი, ლუი არაგონი, მაქს ერნსტი) შთაგონების წყაროდ, მოგვიანებით კი მაქს ერნსტის, ჯორჯო კირიკოსა და პაბლო პიკასოს საყვარლად.
1929 წელს პოლმა და ელენამ გაიცნეს ახალგაზრდა ესპანელი სიურეალისტი – სალვადორ დალი. ელენას და დალის შორის გატაცება მალე სერიოზულ ურთიერთობაში გადაიზარდა და მიუხედავად იმისა, რომ გალა სალვადორზე 11 წლით უფროსი იყო 1932 წელს მათ იქორწინეს.
გალა დალის მუზად იქცა. მხატვრის თქმით, რომ არა გალა, ის ან ნაადრევად გარდაიცვლებოდა ან ჭკუიდან შეიშლებოდა. გალა წლების მანძილზე ასრულებდა მედიატორის როლს მხატვრის სამყაროსა და რეალობას შორის. მეუღლეებს შორის ყველაზე სუსტი სექსუალური დამოკიდებულება იყო. ალბათ ამიტომაც გალას უამრავი გატაცება ჰქონდა წლების მანძილზე, მათ შორის ყოფილ მეუღლესთან – პოლ ელუართან. გალა ხელგაშლილი იყო ახალგაზრდა ტალანტებთან, ცდილობდა მათთვის გზის გაკვლევას. ამავდროულად კი უფრო დედობრივი ინსტინქტებით გამსჭვალული სალვადორ დალის ცხოვრებას წარმართავდა.
გალა დალის გამოისობით იმ ზეციურ პანთეონში მოხვდა, რასაც ჰქვია დიდი სიყვარულის ობიექტები ხელოვნებასა და ლიტერატურაში. დალიმ მისი სხეული უმრავ თავის ტილოში მოდელად გამოიყენა. დალის შემოქმედებაში ქალი ყოველთვის გალასთვის დამახასიათებელი ნაკვთებით გამოირჩევა. დალიმ არც რელიგიურ თემებზე დაიხია უკან და გალა გამოსახა ღვთისმშობელის სახით ნახატზე "პორტ ლიგატის ღვთიმშობელი".
გალას ცხოვრების ბოლო წლები სულ უფრო რთული ჰქონდა. იგი კვლავ განაგრძობდა ახალგაზრდა მამაკაცებთან ერთიერთობას, და ამავდროულად, თითქმის ყოველდღე უწევდა ფსიქიკურად არამდგრადი მეუღლისთვის ტრანკვილიზატორებისა და ამფეტამინების საშიში კოქტეილების მზდება.
გალა გარდაიცვალა 1982 წლის 10 ივნისის დილას. იგი დასაფლავებულია კატალონიაში, პორტ ლიგატის მცირე ციხე–სიმაგრეში, რომელიც სპეციალურად მისთვის დალიმ შეისყიდა.
ქალები ხელოვნებაში
მხატვართა მოდელები
დაბადებული 7 სექტემბერი
დაბადებული 1894
გარდაცვლილი 10 ივნისი
გარდაცვლილი 1982
Kaloyantsi

Kaloyantsi is a village in Kardzhali Municipality, Kardzhali Province, southern Bulgaria.
References
Villages in Kardzhali Province
ტრიესტის ყურე

ტრიესტის ყურე (სლოვენ. Tržaški zaliv, ხორვატ. Tršćanski zaljev) — წყალმარჩხი უბე ადრიატიკის ზღვაში, ხმელთაშუა ზღვის უკიდურეს ჩრდილოეთ ნაწილში. წარმოადგენს ვენეციის ყურის ნაწილს და იყოფა იტალიას, სლოვენიასა და ხორვატიას შორის. სამხრეთიდან ეღობება ისტრიის ნახევარკუნძული, რომელიც უდიდესია ადრიატიკის ზღვაში და სლოვენიასა და ხორვატიას შორის იყოფა.
ყურე შემოსაზღვრულია წარმოსახვითი ხაზით, რომელიც პუნტა ტალიამენტოსა (იტალიის სანაპიროზე) და სავუდრიას (ხორვატიის სანაპიროზე) აერთებს. ფართობი დაახლოებით 550 კმ²-ია, საშუალო სიღრმე 16 მ, მაქსიმალური — 37 მ. ყურეში არაა კუნძულები, გარდა რამდენიმე პატარა ბრტყელი კუნძულისა, რომლებიც ლაგუნა-დი-გრადოში შესასვლელს კეტავენ. მისი აღმოსავლეთი სანაპირო, ტრიესტთან და სლოვენიის ლიტორალის რეგიონთან, უსწორმასწორო რელიეფით გამოირჩევა.
ზღვის დინება ყურეში საათის ისრის საწინააღმდეგოდ მიემართება და 0,8 კვანძის სიჩქარით მოძრაობს. მიქცევა-მოქცევა ერთ-ერთი უდიდესია მთელი ადრიატიკის ზღვის მასშტაბით, მაგრამ არასდროს აჭარბებს 60 სმ-ს. მარილიანობის საშუალო დონეა 37-38‰.
ყურის გამორჩეული მახასიათებლებია:
პანცანოს უბე (იტალია)
მუჯიის უბე (იტალია)
კოპერის უბე (სლოვენია)
პირანის ყურე, რომელზეც სუვერენიტეტის გავრცელება 1991 წლიდან ხორვატიასა და სლოვენიას შორის დავის საგანია.
სლოვენიის მთლიანი სანაპირო ზოლი ტრიესტის ყურეზე მდებარეობს და მისი სიგრძე 46,6 კმ-ია.
რესურსები ინტერნეტში
ტრიესტის ყურე
Welcome to Trieste
სქოლიო
იტალიის ყურეები
მახვილწვერიანი მაკრატელი

მახვილწვერიანი მაკრატელი–მახვილწვერიანი, სწორი ან მოხრილი, მჭრელი ქირურგიული ინსტრუმენტია.ასეთი ტიპის მაკრატლები გამოიყენებიან სხვადასხვა სახის ქირურგიული მანიპულაციის ჩასატარებლად. მახვილწვერიანი მაკრატლის გამოყენებისას ქსოვილის გაკვეთას წინ უსწრებს მისი გაჩხვლეტა.
რესურსები ინტერნეტში
http://www.MedGeo.Net
მედიცინა
ქირურგიული იარაღები
მაკრატელი (ქირურგიული)
თეთრი თოლია

თეთრი თოლია — ფრინველი მეჭვავიასნაირთა რიგის თოლიასებრთა ოჯახისა. შეფერილობა თეთრია, ახალგაზრდებს მუქი წინწკლები აყრია. ნისკარტი ყვითელია და მწვანე ძირი აქვს; მოშიშვლებული რგოლი თვალის გარშემო წითელია; ფეხები შავი. სხეულის სიგრძეა 45 სმ. ცხოვრობს არქტიკის მაღალი განადების კუნძულებზე. ბუდობენ კოლონიებად, უმთავრესად კლდეებზე. შეჯვარებას იწყებენ ივლისის დასაწყისში. ბუდეში 1–2 კვერცხია. კრუხობს ორივე მშობელი დაახლოებით ერთი თვის განმავლობაში. ბარტყები იჩეკებიან ღინღლით შემოსილები. უკვე ცხოვრების პირველი წლის ბოლოს იმოსებიან ზრდასრულის მსგავსი ბუმბულით. იკვებებიან ზღვის უხერხემლო ცხოველებით, ლეშით, სელაპების, მორჟებისა და თეთრი დათვის ექსკრემენტებით. ფრენენ მსუბუქად და სწრაფად, მიწაზე კარგად გადაადგილდება; ცურავს, მაგრამ წყალში უხალისოდ ცურავს.
ლიტერატურა
Птицы Советского Союза, под ред. Г. П. Дементьева и Н. А. Гладкова, т. 3, М., 1951.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
თეთრი თოლია
ნათია სულავა

ნათია სულავა (დ. 5 ნოემბერი, 1976, თბილისი) — საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი 2019 წლის 1 მაისიდან.
ბიოგრაფია
1992-1996 წლებში სწავლობდა და წარჩინებით დაამთავრა პიაჩენცას ლინგვისტიკის ლიცეუმის „Orsoline di Maria Immacolata“-ს ევროპული ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტის სრული კურსი. 1996-2000 წლებში სულავა სწავლობდა პარმის სასწავლო უნივერსიტეტის იურისპრუდენციის ფაკულტეტზე. არის სამართლის მაგისტრი. 2002-2004 წლებში იყო ევროპის საბჭოში ადამიანებით ვაჭრობის (ტრეფიკინგი) წინააღმდეგ კონვენციაზე მომუშავე სპეციალური სამუშაო ჯგუფის წევრი, წარმოადგენდა საქართველოს. 2004-2013 წლებში მუშაობდა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროში. 2018 წლის 28 დეკემბერს გახდა საქართველოს პრეზიდენტის მრჩევლად დიასპორისა და მოქალაქეობის საკითხებში/საგარეო მიმართულების კოორდინატორად. სამი დღეს შემდეგ დაინიშნა საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსის მოადგილედ. 2019 წლის 1 მაისს დაინიშნა საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსის პირველ მოადგილედ და საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსის მოვალეობის შემსრულებლად.
ფლობს ქართულ, რუსულ, ინგლისურ და იტალიურ ენებს.
რესურსები ინტერნეტში
საქართველოს პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
დაბადებული 1976
დაბადებული 5 ნოემბერი
ქართველი დიპლომატები
ქართველი იურისტები
თბილისში დაბადებულები
სეინეი

სეინეი
იმპერატორი სეინეი (დ. 444 — გ. 484) — იაპონიის 22-ე იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. იმპერატორი ქვეყანას 4 წელი მართავდა.
იმპერატორის ცხოვრების და მმართველობის წლები უცნობია. ადრეული ხანის იმპერატორების პირობითი სახელები არ იყო მიღებული „ტრადიციული წესით“ იმპერატორ კამუს მმართველობამდე, რომელიც იამატოს დინასტიის 50-ე მონარქი იყო.
კოძიკი და ნიჰონ შოკი წერდნენ, რომ სეინეი იმპერატორ იურიაკუს და კაცურაგი ნო კარაჰიმეს შვილი იყო. მისი ღვიძლი და პრინცესა ტაკუჰატაჰიმე იყო. მისი დაბადების სახელი სირაკა იყო. გადმოცემის თანახმად, როდესაც სირაკა დაიბადა მას თმა თეთრი ჰქონდა. მამამისის გარდაცვალების შემდეგ, სეინეიმ თავისი ძმა, პრინცი ჰოსიკავა დაამარცხა და ტახტზე თავად ავიდა.
სეინეის საკუთარი შვილები არ ჰყოლია, თუმცა მოგივანებით ნაპოვნი, იაპონიის მე-17 იმპერატორის, რიტიუს 2 შვილიშვილი პრინცი ოკე და პრინცი ვოკე იმპერატორმა საკუთარ მემკვიდრეებად გამოაცხადა.
იხილეთ აგრეთვე
იაპონიის იმპერატორების სია
ლიტერატურა
William George Aston (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
Delmer Brown and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 10-ISBN 0-520-03460-0; 13-ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Basil Hall Chamberlain(1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on 12 April, 10 May, and 21 June 1882; reprinted May 1919. OCLC 1882339
Richard Ponsonby-Fane. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
H. Paul Varley (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 10-ISBN 0-231-04940-4; 13-ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
რესურსები ინტერნეტში
Nihon Shoki Online English Translations.Scroll 15 – Emperors Seinei, Kenzo, and Ninken
სქოლიო
იაპონიის იმპერატორები
დაბადებული 444
გარდაცვლილი 484
Boletus barrowsii

Boletus barrowsii — ბოლეტუსის გვარის სოკო, ბოლეტუსისებრთა ოჯახისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს მხოლოდ ჩრდილოეთ ამერიკას.
იზრდება წიწვოვან და ფოთლოვან ტყეებში ერთეულებად ან დიდ ჯგუფებად ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
სოკო 1976 წელს აღწერეს ამერიკელმა მიკოლოგებმა ჰარი დელბერტ თირსმა და ალექსანდერ ჰენჩეტ სმითმა. წლების განმავლობაში მიიჩნეოდა დათვისსოკოს ნაირსახეობად.
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 7-25 სმ-მდე, ამოზნექილი ან ბრტყელი, მშრალი. კანის ფერი მოთეთრო, ნაცრისფერი ან მოყვითალო-ყავისფერი.
რბილობი — მკვრივი, თეთრი, დაზიანებისას ფერს არ იცვლის, მოტკბო გემოთი. გაშრობის შემდეგ ახასიათებს მძაფრი სუნი.
ფეხის სიგრძე — 10-25 სმ-მდე, სისქე — 2-4 სმ-მდე, გურზისებრი, თეთრი. ახასიათებს თეთრი ბადისებრი გამოსახულება.
ჰიმენოფორი — მილებიანი, ფეხთან შეზრდილი. სისქე — 2-3 სმ, მილები ნორჩობაში თეთრია, მოგვიანებით მოყვითალო-მწვანე შეფერილობის.
სპორების ფხვნილი — ზეთისხილისფერ-ყავისფერი, სპორები — 14×4,5 მკმ, თითისტარისებრი.
ეკოლოგია და გავრცელება
იზრდება ერთეულებად ან დიდ ჯგუფებად. სითბომოყვარულია. მიკორიზას წარმოქმნის ფოთლოვან და წიწვოვან ხეებთან, უპირატესად მუხასთან და ფიჭვთან.
გავრცელების არეალი მოიცავს ჩრდილოეთ ამერიკას (კანადა, აშშ, მექსიკა). ევროპასა და სხვა კონტინენტზე აღმოჩენილი არ არის.
სეზონი — ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
კვებითი ღირებულება
კარგი ხარისხის საჭმელი სოკოა. გამოიყენება ახალი, შემწვარი და გამხმარი. დიდად დაფასებულია ნიუ-მექსიკოს, კოლორადოსა და არიზონას შტატებში.
წლების განმავლობაში მიიჩნეოდა დათვისსოკოს ნაირსახეობად. 2010 წელს ჩატარებული ფილოგენეტიკური კვლევებით დადგინდა, რომ Boletus barrowsii დამოუკიდებელი სახეობაა.
მსგავსი სახეობები
დათვისსოკოს გარდა, გამოუცდელ მესოკოვეს იგი შეიძლება ადვილად აერიოს შხამიან სახეობა სატანას სოკოში. ეს უკანასკნელი დაზიანებისას ლურჯდება, აგრეთვე განსხვავდება წითელი ფეხითა და წითელი ფორებით.
ლიტერატურა
Лессо Т. Грибы, определитель / пер. с англ. Л. В. Гарибовой, С. Н. Лекомцевой. — М.: „Астрель“ „АСТ“, 2003. — С. 186. — ISBN 5-17-020333-0.
სქოლიო
საჭმელი სოკოები
ბოლეტუსი
ძვ. წ. 648

ძვ. წ. 648
მოვლენები
მდებარეობის მიხედვით
ძველი ახლო აღმოსავლეთი
სამწლიანი ალყის შემდეგ ბაბილონი დაეცა.
თემის მიხედვით
სპორტი
ოლიმპიაში 33-ე ოლიმპიადა ჩატარდა. დიციპლინათა სიაში პანკრატიონი დაემატა.
დაიბადნენ
იოსია — იუდეველთა სამეფოს მეფე
გარდაიცვალნენ
შამაშ-შუმ-უქინი — ბაბილონის მეფე
F. N. Solodov House

F. N. Solodov House
The F. N. Solodov House is a historic building in Rostov-on-Don, Russia. The building has the status of an object of cultural heritage of regional significance.
History
The house was built in the 19th century. In the 1880s, it was expanded with the addition of a two-story wing, according to plans developed by architect . The owner of the house ran a flour mill, with the building adjoining the . Documents from the early 20th century list the house as the property of Nikolai Solodov's wife, Ekaterina Nikolaevna Solodova. For a time the "House of Education Workers", also known as the "Teacher's Club," was located inside the building. It included a large library, used by teachers and students.
The building is designed in the eclectic style. Window openings were decorated with rectangular forms, and the window niches with rosettes. The two-storey house is rectangular in plan, with a cellar in the central part of the house. There is an attic, which is completed by two four-sided tent roofs. The facade is plastered, with semi-circular window openings decorated by simple platbands. The parapets were encased in openwork metal protection. The stucco décor includes mascarons decorating capstones and brackets, as well as the attic. The roof has been altered several times during repair work, resulting in the creation of an overlapping roof. The grilles on the first-floor windows, as well as the original filling of the window and door openings, have been lost.
References
Tourist attractions in Rostov-on-Don
Buildings and structures in Rostov-on-Don
Cultural heritage monuments in Rostov-on-Don
Eclectic architecture
Cultural heritage monuments of regional significance in Rostov Oblast
სმილტენეს მხარე

სმილტენეს მხარე — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, ვიძემეს რეგიონში. მხარე მოიცავს 8 თემს და ქალაქ სმილტენეს, რომელიც წარმოადგენს მხარის ადმინისტრაციულ ცენტრს.
ესაზღვრება რაუნის, ვეცპიებალგის, ბევერინის, ვალკის, სტრენჩის, აპესა და გულბენეს მხარეები.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულების შემდეგ ვალკის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 14 276 კაცს. მხარის ფართობია 949 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლატვიის მხარეები
ზაქარია დევნოზაშვილი

ზაქარია დევნოზაშვილი
ზაქარია (შუქრი) დევნოზაშვილი (დ. 20 თებერვალი, 1949, ბოლნისი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
1972 დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მებაღეობა-მევენახეობის ფაკულტეტი. 1973-2006 წლებში ეწეოდა პარტიულ-სამეურნეო საქმიანობას: 1974-1980 წლებში იყო ბოლნისის სოფლის მეურნეობის გაერთიანების თავმჯდომარის მოადგილე, 1980-1987 წლებში — ბოლნისის კომუნისტური პარტიის რაიკომის მეორე მდივანი, 1987-1990 წლებში — პირველი მდივანი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოსწევრი: მაჟორიტარი, ბოლნისის საარჩევნო ოლქი, საქართველოს კომპარტია, სოფლის მეურნეობის, მიწათსარგებლობისა და ეკოლოგიის კომისიის წევრი; ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1992 წლიდან რატევნის სახაზინო მეურნეობის დირექტორი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი: მაჟორიტარი, N 23 ბოლნისის საარჩევნო ოლქი, აგრარულ საკითხთა კომიტეტის წევრი, საარჩევნო ბლოკი: საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი (სმკ).
რესურსები ინტერნეტში
ზაქარია დევნოზაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ზაქარია დევნოზაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი IV მოწვევა
დაბადებული 20 თებერვალი
დაბადებული 1949
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
ქართველი ინჟინრები
ბოლნისის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები