PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ოტო ლევი

ოტო ლევი (დ. 3 ივნისი, 1873, მაინის ფრანკფურტი — გ. 25 დეკემბერი, 1961, ნიუ-იორკი) — ავსტრიელი ფიზიოლოგი და ფარმაკოლოგი. დაამთავრა სტრასბურის უნივერსიტეტი. 1909–1938 წლებში იყო გრაცის უნივერსიტეტის პროფესორი; 1940 წლიდან ნიუ-იორკის უნივერსიტეტის პროფესორი, სამედიცინო კოლეჯის განყოფილების ხელმძღვანელი. ნერვული აგზნება ქიმიური გადაცემის თეორიის ერთ-ერთი შემქმნელი. აჩვენა, რომ გულის მოქმედების რეგულაცია (მასში ნერვული იმპულსების მიწოდება) ხორციელდება ნერვული დაბოლოებების მიერ გამოყოფილი ფიზიოლოგიურად აქტიური ნივთიერების (მედიატორის) მეშვეობით, რომელსაც შემდგომში აცეტილქოლინი ეწოდა. 1936 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია (ჰენრი ჰალიტ დეილთან ერთად).
სქოლიო
ავსტრიელი ფიზიოლოგები
ნობელის პრემიის ლაურეატები ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში
ავსტრიელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
ვენის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ლონდონის სამეფო საზოგადოების უცხოელი წევრები
მამე და ზინე

მამე და ზინე ქურთული კლასიკური ფოლკლორული სასიყვარულო ისტორია. ერთ-ერთმა უპირველესმა ეს ისტორია აჰმადე ხანიმ დაწერა და ყველაზე პოპულარული გახდა.
„მამე და ზინე“ ქურთ ხალხში ითვლება ქურთული სულის სიმბოლოდ. 1991 წელს თურქეთში გადაიღეს ფილმი „Mem û Zîn“. ფილმი თურქულ ენაზე იყო გადაღებული და შემდეგში ქურთულად იყო თარგმნილი.
1987 წელს იყო შერაცხილი მსოფლიო შედევრებში.
ქურთული ლიტერატურა
ლიტერატურული ნაწარმოებები
ზალიშჩიკი

ზალიშჩიკი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ტერნოპილის ოლქის ზალიშჩიკის რაიონში, არის ზალეშჩიკის საქალაქო საბჭოს ადმინისტრაციული ცენტრი.
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარე დნესტრის მარცხენა ნაპირზე. მდინარის დინების ზემო ნაწილში ესაზღვრება სოფელი პეჩორნა, მდინარის დინების ქვემოთ სოფელი დობროვლიანი, მდინარის მეორე ნაპირზე მდებარეობს დაბა კოსტრიჟევკა დ სოფლები ზვენიაჩინი და კრეშჩატიკი. ქალაქზე გადის რამდენიმე ადგილობრივი და საერთაშორისო საავტომობილო გზატკეცილი და რკინიგზის ხაზი.
ისტორია
ზალიშჩიკის ტერიტორია დასახლებული ჩანს უძველესი დროიდან, რადგან აქ აღმოჩენილია გვიანი პალოლითისათვის დამახასიათებელი ტრიპოლისა და ლიპიცკის კულტურების ნაშთები. ქალაქი 1469 წელსა მოხსენიებული, როგორც დობროვლიანის გარეუბანი ზალესიეს სახელით. XVI საუკუნეში ზალეშჩე ეწოდება, ხოლო სახელწოდება ზალიშჩიკი 1578 წლიდან ფიქსირდება. თანამედროვე ქალაქი დაარსდა დაახლოებით 1750 წელს ამავე სახელწოდების სოფლის ადგილზე. აღნიშნული სოფელი დღეს ძველი ზალიშჩიკის შემადგენელი ნაწილია. 1766 წელს ქალაქმა მიიღო მაგდებურგის უფლებები, 1774 წლიდან პოვიატის ქალაქის სტატუსი.
1941 წლის 7 ივლიის ქალაქი გერმანიამ დაიპყრო, ხოლო გაათავისუფლეს 1944 წლის 24 მარტს.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Zalischyky in the Encyclopedia of Ukraine
Web site of Zalischyky, Ukraine
History of Zalishchyky
ტერნოპილის ოლქის ქალაქები
ძვ. წ. 923

ძვ. წ. 923 — 923 წელი ქრისტეშობამდე. ძვ. წ. 923 წლის წინამორბედია ძვ. წ. 924 წელი ხოლო მის შემდეგ მოდის ძვ. წ. 922 წელი.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
გეოგრაფიული დეტერმინიზმი

გეოგრაფიული დეტერმინიზმი — მსოფლმხედველობითი კონცეფცია, რომელიც მსოფლიოს ხალხებისა და ქვეყნების სოციალურ-ეკონომიკურ განვითარებას ხსნის გეოგრაფიული ფაქტორებით — გეოგრაფიული მდებარეობით, რელიეფით, კლიმატით, წყლის, ნიადაგურ-მცენარეული და მინერალური რესურსებით. საზოგადოების სრულყოფილი განვითარება მხოლოდ ხელსაყრელ გეოგრაფიულ პირობებში ხდება. ამიტომ ის ხალხები და ქვეყნები დაწინაურდნენ, სადაც კარგი ბუნებრივი პირობები იყო (კერძოდ, ზომიერი და სუბტროპიკული სარტყლები). ცივ და ცხელ კლიმატურ სარტყლებში კი მოსახლეობა პრიმიტიულ დონეზე დარჩა.
გეოგრაფიული დეტერმინიზმის ელემენტები გვხვდება ჯერ კიდევ ანტიკური ავტორების შრომებში, თუმცა როგორც შეხედულებების ერთიანი კონცეფცია დეტერმინიზმი ჩამოყალიბდა შარლ ლუი დე მონტესკიეს, ჰენრის ტომას ბოკლის, ფრიდრიხ რატცელის, გიორგი პლეხანოვისა და სხვათა შრომებში XVIII-XIX საუკუნეებში, სადაც გეოგრაფიული დეტერმინიზმის პოზიციიდან აიხსნებოდა სხვადასხვა სახელმწიფოებში მმართველობის ფორმა, ეკონომიკური განვითარების თავისებურებები, წარმატებები მეურნეობის მოდერნიზაციაში, გეოპოლიტიკური მდგომარეობა, სამხედრო შეტაკებების მიზეზები და სხვა. მაგალითად, მონტესკიე თვლიდა, რომ ჭეშმარიტი დემოკრატია შესაძლებელია მხოლოდ პატარა ქვეყნებში, საშუალო ქვეყნებისთვის გამოსადეგია მონარქია, ხოლო დიდი ქვეყნები დესპოტიზმისთვისაა განწირული. ამის საფუძველზე შეიქმნა ფედერალიზმისა და ძალაუფლების გაყოფის კონცეფციები. შემდგომში, ქვეყნების სოციალურ-ეკონომიკურ განვითარებაში განსაკუთრებული როლი ეკავა კლიმატურ პირობებს. თავიანთ შრომებში ჰელფორდ ჯონ მაკინდერმა, ალბრეხტ პენკმა, ელსუორთ ჰანტინგტონმა და სხვებმა დასავლეთი ევროპისა და ჩრდილოეთი ამერიკის ქვეყნების ეკონომიკურ და სამხედრო წარმატებებს ხსნიდნენ მათ კლიმატზე ატლანტიკისა და გოლფსტრიმის სასიკეთო გავლენით; აზიის, აფრიკისა და ლათინური ამერიკის ქვეყნების უმეტესობის ეკონომიკურ ჩამორჩენილობას და კოლონიალურ დამოკიდებულებას კი ტროპიკული და ეკვატორული კლიმატის უარყოფითი გავლენით.
იმპერიალიზმის განვითარების ეპოქაში გეოგრაფიულმა დეტერმინიზმა საფუძველი დაუდო რეაქციულ გეოპოლიტიკას. რეაქციული გეოპოლიტიკის იდეის მამამთავარი იყო გერმანელი მეცნიერი ფრიდრიხ რატცელი, რომელმაც სახელმწიფო ცოცხალ ორგანიზმად მიიჩნია. ამჟამად, გეოგრაფიულმა დეტერმინიზმა დაკარგა თავისი პოზიციები და გამოიყენება როგორც სამუშაო კონცეფცია ქვეყნებისა და რაიონების ეკონომიკური განვითარების რეგულირებისათვის.
იხილეთ აგრეთვე
დეტერმინიზმი
ენვაირონმენტალიზმი
გეოგრაფიული პოსიბილიზმი
სქოლიო
დეტერმინიზმი
საზოგადოებრივი გეოგრაფია
სოციოლოგიური თეორიები
გეოგრაფიის ისტორია
ალფონდეგილია

ალფონდეგილია — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის პლანა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 28,3 კმ². მოსახლეობა — 862 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ალფონდეგილიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
ბოჰოდარივკა (ლუბნის რაიონი)

ბოჰოდარივკა (ლუბნის რაიონი)
ბოჰოდარივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ლუბნის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 294 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ლუბნის რაიონის სოფლები
ჰამალიივკა (ლოხვიციის რაიონი)

ჰამალიივკა (ლოხვიციის რაიონი)
ჰამალიივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ლოხვიციის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 388 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ლოხვიციის რაიონის სოფლები
ლექეთი-ქიოთიუქლიუ

ლექეთი-ქიოთიუქლიუ — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 243 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კახის რაიონის სოფლები
ბაგები (ახალგორი)

ბაგები (ახალგორი)
ბაგები — ახალგორის რაიონის სოფლების ზემო ბაგებისა და ქვემო ბაგების ძველი სახელწოდება.
ლიტერატურა
ახალგორის მუნიციპალიტეტი
Tinoc

Tinoc, officially the Municipality of Tinoc is a 4th class municipality in the province of Ifugao, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 18,475 people.
Geography
Barangays
Tinoc is politically subdivided into 12 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Ahin
Ap-apid
Binablayan
Danggo
Eheb
Gumhang
Impugong
Luhong
Tinoc (Poblacion)
Tukucan
Tulludan
Wangwang
Climate
Demographics
In the 2020 census, the population of Tinoc was 18,475 people, with a density of .
Religion
Evangelical and Protestant churches have a strong presence with 48% adherence. There is a significant presence of catholic and animisim.
Economy
Government
Local government
Tinoc, belonging to the lone congressional district of the province of Ifugao, is governed by a mayor designated as its local chief executive and by a municipal council as its legislative body in accordance with the Local Government Code. The mayor, vice mayor, and the councilors are elected directly by the people through an election which is being held every three years.
Elected officials
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Ifugao
Theuderic I

Theuderic I
Theuderic I (c. 487 – 534) was the Merovingian king of Metz, Rheims, or Austrasia—as it is variously called—from 511 to 534.
He was the son of Clovis I and one of his earlier wives or concubines (possibly a Franco-Rhenish Princess, Evochildis of Cologne). In accordance with Salian tradition, the kingdom was divided between Clovis's four surviving sons: Childebert I in Paris, Chlodomer in Orléans, and Chlothar I in Soissons. Theuderic inherited Metz in 511 at his father's death. Early in his reign, he sent his son Theudebert to kill the Scandinavian King Chlochilaich (Hygelac of Beowulf fame) who had invaded his realm.
Theuderic got involved in the war between the Thuringian King Hermanfrid and his brother Baderic. Theuderic was promised half of Thuringia for his help; Baderic was defeated, but the land promised was not given up. In 531, Theuderic then, with his brother Chlothar and his son, attacked Thuringia to avenge himself on Hermanfrid. With the assistance of the Saxons under Duke Hadugato, Thuringia was conquered, and Chlothar received Radegund, daughter of King Berthar (Hermanfrid's late brother). Hermanfrid was killed in battle at Unstrut and his kingdom was annexed.
The four sons of Clovis then all fought the Burgundian kings Sigismund and Godomar; Godomar fled and Sigismund was taken prisoner by Chlodomer. Theuderic married Sigismund's daughter Suavegotha. Godomar rallied the Burgundian army and won back his kingdom. Chlodomer, aided by Theuderic, defeated Godomar, but died in the fighting at Vézeronce.
After making a treaty with his brother Childebert, Theuderic died in 534. Upon his death the throne of Metz, passed (without hindrance, unexpectedly) to his son Theudebert. Theuderic also left a daughter Theodechild (by his wife Suavegotha, daughter of the defeated Sigismund of Burgundy). Theodechild founded the Abbey of St-Pierre le Vif at Sens.
Notes
References
Sources
Further reading
Bachrach, Bernard S. (1972). Merovingian Military Organization, 481–751. Minneapolis: University of Minnesota Press, .
Geary, Patrick J. (1988). Before France and Germany: The Creation and Transformation of the Merovingian World. Oxford: Oxford University Press, .
James, Edward (1991). The Franks. London: Blackwell, .
Oman, Charles (1914). The Dark Ages, 476–918. London: Rivingtons.
Wallace-Hadrill, J. M. (1962). The Long-Haired Kings, and Other Studies in Frankish History. London: Methuen.
Merovingian kings
Frankish warriors
485 births
534 deaths
6th-century Frankish kings
ალტანეირა

ალტანეირა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 851 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 73.296 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 93.47 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
იაკამარასებრნი

იაკამარასებრნი — ფრინველების ოჯახი კოდალასნაირთა რიგისა. უმრავლესობა ბეღურის ტოლია. აქვთ წვრილი, გრძელი ნისკარტი, მოგრძო სხეული. რბილ და მარავალფერ ბუმბულ-საფარველს მკვეთრი ლითონისფერი ბზინვარება დაჰკრავს. იაკამარასებრთა ოჯახი 5 გვარის 18 სახეობაა. გავრცელებული არიან ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკის ტყეებში. ბუდობენ ფლატეებზე, სოროებში, ან ხის ფუღუროებში. დებენ 2-4 თეთრ, მრგვალ კვერცხს. დედალ-მამალი მორიგებით კრუხობს. ყველაზე გავრცელებული სახეობებია მწვანე იაკამარა და სამოთხის იაკამარა.
ლიტერატურა
სქოლიო
კოდალასნაირნი
Lake Ipala

Lake Ipala
Laguna de Ipala is a crater lake in Guatemala. The lake is located in the south-eastern Chiquimula Department at the bottom of a wide crater of the Ipala Volcano. The lake has a surface area of and is situated at an altitude of 1493 m.
References
Ipala
Ipala
Geography of the Chiquimula Department
უანკარამის რაიონი

უანკარამის რაიონი — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ანდაუაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2965 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 078 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 46.25 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 153.04 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
აპურიმაკის რეგიონის რაიონები
ანდაუაილასის პროვინციის რაიონები
მაშავერის წმინდა გიორგის ეკლესია

მაშავერის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფელ მაშავერაში. აგებულია XIV-XVIII საუკუნეებში.
ეკლესია ხელოვნურად მოსწორებულ კლდეზე დგას და ერთსაფეხურიანი ცოკოლი აქვს. ეკლესია ნაგებია უხეშად ნათალი და ბათქაშში ჩაძირული ბაზალტის ქვით. კუთხეები და კონსტრუქციული ელემენტები სუფთად ნათალი ქვათლილებითაა გამოყვანილი. ეკლესიის ერთადერთი კარი, რომელსაც დიდი არქიტრავი ხურავს, სამხრეთ კედელშია გაჭრილი. სამი სარკმელი აღმოსავლეთ, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშია. აღმოსავლეთი სარკმლის ღიობის წყვილი სადა ლილვი შემოუყვება, დასავლეთი ფასადის ორკალთა გადახურვის ქიმზე ოთხ მრგვალ სვეტზე დამყარებული სამრეკლო ფანჩატური დგას. ეკლესიის სადა თაროსებრი კარნიზები 1989 წლის რემონტის დროსაა გაკეთებული. შიგნიდან ეკლესიის კამარა პილასტრებზე დაყრდნობილი ერთი მზიდი თაღით ორ ნაწილადაა გაყოფილი. საკურთხევლის აფსიდის არდაბაგი იატაკიდან სამოცი სანტიმეტრითაა აწეული და მასზე ასასვლელად სამხრეთ და ჩრდილოეთ კიდეში ორი სამსაფეხურიანი კიბეა მოწყობილი. აფსიდის ჩრდილოეთ მხარეს ნიშაა, რომლის პირი შეისრული თაღებითაა გაშნებეული მსგავსად ქვემო ნიჩბისის წმინდა ნიკოლზის ეკლესიის ამგვარივე ნიშისაა. ჩრდილოეთი კედლის აღმოსავლეთ მონაკვეთში, კედელში, ორი ნიშაა დატანებული, დასავლეთისა შედარებით მაღალია აღმოსავლეთისაზე. ამავე კედლის დასავლეთ მონაკვეთში, პილასტრთან მიჯრით კედელზე მიდგმულია ქვის პროფილირებული ემბაზი, რომელსაც აქვს ბაზა, ზევითკენ გაფართოებული ფეხი და გემაში ნახევარწრიული ავზი. ავზის პირს სადა ლილვი შემოუყვება.
რესურსები ინტერნეტში
დმანისის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Sonic Origami

Sonic Origami — ბრიტანული როკ-ჯგუფ Uriah Heep-ის მეოცე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1998 წლის სექტემბერში.
სიმღერების სია
Between Two Worlds (ბოქსი/ლენზონი) 6:29
I Hear Voices (ბოლდერი) 3:55
Perfect Little Heart (ბოქსი/ლენზონი) 5:17
Heartless Land (ბოქსი/ფ. ლენზონი/მეთიუ ლენზონი) 4:44
Only the Young (ბოლდერი) 4:43
In the Moment (ბოქსი/ლენზონი) 6:23
Question (ბოქსი/ლენზონი) 5:26
Change (ბოქსი/ლენზონი) 6:02
Shelter from the Rain (ბოლდერი) 6:10
Everything in Life (ბოქსი/ლენზონი/ბოლდერი/კერსლეიკი) 3:15
Across the Miles (ჯ. პეტერიკი/ფ. სალივანი) 5:13
Feels Like (ბოქსი/ლენზონი) 4:37
The Golden Palace (ბოქსი/ლენზონი) 8:29
Sweet Pretender (ბოლდერი) 4:50
რესურსები ინტერნეტში
Allmusic review
სქოლიო
Uriah Heep-ის ალბომები
1998 წლის ალბომები
Eagle Records-ის ალბომები
კაწარეთის საეპისკოპოსო

კაწარეთის საეპისკოპოსო — აღმოსავლეთ საქართველოში არსებულ საეპისკოპოსო, რომელიც უძველესი დროიდან კახეთის ეპარქიათა შორის ერთ-ერთ საეპისკოპოსო ცენტრად ითვლებოდა. საეპისკოპოსოს ცენტრი იყო კაწარეთი.
ეპარქიის საზღვრების დადგენა, წყაროების სიმწირის გამო შეუძლებელია, თუმცა შეიძლება ითქვას, რომ იგი მდებარეობდა დღევანდელი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე და მოიცავდა უჯარმას, ხაშმს და გომბორის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე მათ ახლო მდებარე სოფლებს. ასევე უცნობია კაწარეთის საეპისკოპოსოს დაარსების თარიღიც. თუმცა, როგორც მეცნიერები ვარაუდობენ კაწარეთის საეპისკოპოსო კათედრა უნდა დაარსებულიყო V საუკუნის დასასრულს ან VI საუკუნის დასაწყისში.
ისტორია
კაწარეთის საეპისკოპოსო არ მოიხსენიება ვახტანგ გორგასლის მიერ დაარსებულ კათედრათა სიაში. კაწარეთი ცნობილია „მოქცევაჲ ქართლისაჲში“, სადაც ნათქვამია, რომ წმინდა ნინომ პირველად ამ ადგილზე მონათლა კუხელნი და სუჯნი.
506 წლის დვინის საეკლესიო კრებაზე 24 ქართველ ეპისკოპოსს შორის მოხსენიებულია კაწარელი ეპისკოპოსი ზაქარია.
XIII საუკუნის „განგება დარბაზობის“ მიხედვით, კაწარელ ეპისკოპოსს ეკავა მე-19 ადგილი წილკნელის შემდგომ და ურბნელის წინ.
1447 წლის ქართლ-კახეთის საკათალიკოსო მამულების სითარხნის გუჯარში კაწარეთიც მოიხსენიება. აქ ჩამოთვლილია კახეთის და ქართლის სოფლები, რომლებიც მცხეთის საკათალიკოსოში შედიოდა, მეფე მათ ათარხნებს და შეუვალობას ანიჭებს. კაწარეთი ნახსენებია მხოლოდ ასეთ კონტექსტში:
თემურ-ლენგის შემოსევების შედეგად ქართლსა და კახეთში მრავალი საეპისკოპოსო განადგურდა, მათ შორის იყო კაწარეთიც, რომელიც XVI საუკუნის II ნახევარში ლევან კახთა მეფემ (1520-1574 წწ.) აღადგინა. დაახლოებით, 1556-1560 წლების კახეთის ეპისკოპოსების ერთგულების წიგნში დომენტი კათოლიკოსისადმი, მოიხსენიება კაწარელი ეპისკოპოსი ეგნატი (დოკუმენტს თარიღი არ აქვს და დათარიღებულია კათალიკოს დომენტი I-ის კათალიკოსობის წლებით (1556-1560 წწ.).
XVII-XVIII საუკუნეებიდან, ტერმინი „კაწარეთი“ თანდათან იკარგება და მისი ჩანაცვლება ხდება ტერმინ „სამებით“, თუმცა დროდადრო კაწარეთი მაინც ჩნდება საისტორიო წყაროებში. ვახუშტი ბატონიშვილი კაწარეთის საეპისკოპოსოს არ იხსენიებს, მხოლოდ აღნიშნავს, რომ
1766 წელს მეფე ერეკლე II და კათალიკოსი ანტონ I კაწარეთის საეპისკოპოსოს დროებით რუსთველ დომენტის და ნინოწმინდელ საბა ტუსისშვილს აბარებენ. ამ ორმა მღვდელმთავარმა ერთდროულად გაინაწილა კაწარეთის საეპისკოპოსოს ტერიტორიები და გავლენის სფეროები.
იხილეთ აგრეთვე
კაწარეთი
კაწარეთის სამება
რესურსები ინტერნეტში
მაია შაორშაძე, კაწარეთის (სამების) საეპისკოპოსოს ისტორიიდან (V-XVIII სს.), ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საქართველოს ისტორიის ინსტიტუტის შრომები, X, თბ., 2016
სქოლიო
კაწარეთის საეპისკოპოსო
Diyora Keldiyorova

Diyora Keldiyorova (born 13 July 1998) is an Uzbekistani judoka. She won the silver medal in the women's 52kg event at the 2023 World Judo Championships held in Doha, Qatar. She won the gold medal in her event at the 2019 Asian-Pacific Judo Championships held in Fujairah, United Arab Emirates.
Career
Keldiyorova won one of the bronze medals in the girls' 44 kg event at the 2013 Asian Youth Games held in Nanjing, China.
In 2018, Keldiyorova competed in the women's 48kg event at the Asian Games in Jakarta, Indonesia. She entered into the repechage after losing her second match, against Ami Kondo of Japan, and she was then eliminated from the competition in her match against Jon Yu-sun of North Korea. At the 2019 Summer Universiade held in Naples, Italy, she won one of the bronze medals in the women's 52 kg event. In the women's 52 kg event at the 2019 Military World Games held in Wuhan, China she also won one of the bronze medals.
In 2019, Keldiyorova won one of the bronze medals in her event at the Judo World Masters held in Qingdao, China. In 2021, she competed in the women's 52 kg event at the Judo World Masters held in Doha, Qatar. A few months later, she won the gold medal in her event at the 2021 Judo Grand Slam Antalya held in Antalya, Turkey and the silver medal at the 2021 Asian-Pacific Judo Championships held in Bishkek, Kyrgyzstan. In June 2021, she lost her bronze medal match in the women's 52 kg event at the World Judo Championships held in Budapest, Hungary.
Keldiyorova lost her bronze medal match in her event at the 2022 Judo Grand Slam Tel Aviv held in Tel Aviv, Israel. She won the silver medal in her event at the 2022 Judo Grand Slam Antalya held in Antalya, Turkey.
Keldiyorova won the silver medal in the women's 52kg event at the 2023 World Judo Championships held in Doha, Qatar.
References
External links
Living people
1998 births
Place of birth missing (living people)
Uzbekistani female judoka
Judoka at the 2020 Summer Olympics
Olympic judoka for Uzbekistan
Judoka at the 2018 Asian Games
Judoka at the 2022 Asian Games
Asian Games silver medalists for Uzbekistan
Asian Games medalists in judo
Medalists at the 2022 Asian Games
Universiade medalists in judo
Universiade bronze medalists for Uzbekistan
Medalists at the 2019 Summer Universiade
21st-century Uzbekistani women
Lake Conococha

Lake Conococha (possibly from Quechua quñuq, qunuq warm, lukewarm, qucha lake, "warm lake") is a South American lake located in the Andes mountains of northwestern Peru. It is located in the region of Ancash near the junction of the roads going from Callejón de Huaylas to Chiquián.
Geography
Lake Conococha has an elevation of above sea level and an extension of . It is located at the headwaters of the Santa River which runs in a northwest direction from the lake.
According to the Köppen climate classification, the area presents a tundra climate (ET); with a mean annual temperature of 4.7 °C and an average annual rainfall of 543 mm.
The village of Conococha is located on the western shore of the lake, where the roads from Lima and Pativilca to Huaraz and Chiquián meet.
Ecology
Flora
Aquatic vegetation on the shores is represented by reeds of Scirpus spp. and aquatic herbs like watercress, Elodea potamogeton and Myriophyllum sp. While the surrounding meadows include plants of genera Carex and Calamagrostis.
Fauna
The lake is home to a frog species (Telmatobius mayoloi) discovered in 1996 and endemic of the Santa River basin.
Environmental issues
Lake Conococha is undergoing a process of eutrophication (overpopulation of plants and algae due to pollution), being the main reasons: livestock raising, blackwater from the surrounding villages, and disposal of solid waste on the lake shores.
See also
Caullaraju
References
Conococha
Conococha
ატო (სანტანდერი)

ატო (სანტანდერი)
ატო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.160 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 358 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12.96 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 182 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
რაიმუნდუ პერეირა

რაიმუნდუ პერეირა (დ. 9 თებერვალი, 1955) — გვინეა-ბისაუს პოლიტიკური მოღვაწე. პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 2009 წლის 2 მარტიდან ამავე წლის 8 სექტემბრამდე.
განათლებით იურისტი. 2008 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ აირჩიეს პარლამენტის - ეროვნული ასამბლეის თავმჯდომარედ. ქვეყნის პრეზიდენტის ჟოან ბერნარდო ვიეირას მკვლელობის შემდეგ ასრულებდა პრეზიდენტის მოვალეობას. 60 დღის შემდეგ ჩაატარა საპრეზიდენტო არჩევნები, რომლის შედეგადაც ქვეყნის პრეზიდენტის თანამდებობა დაიკავა მალამ ბაკაი სანამ.
2012 წლის 9 იანვარს მალამ ბაკაი სანას გარდაცვალების შემდეგ ასევე დაიკავა პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებლის თანამდებობა.
სქოლიო
გვინეა-ბისაუს პრეზიდენტები
დაბადებული 1955
დაბადებული 9 თებერვალი
მიხეილ VII (ბიზანტია)

მიხეილ VII (ბიზანტია)
მიხეილ VII დუკა პარაპინაკი (დ. 1050 – გ. დაახ. 1090 წწ.) — ბიზნატიის იმპერატორი 1071-1078 წლებში.
მიხეილ დუკა 20 წლის ავიდა ტახტზე. მისი მეუღლე 1065 წლიდან ქართველი პრინცესა, ბაგრატ IV-ისა და ბორენას ასული მართა იყო, რომელმაც კორონაციისას მარიამის სახელი მიიღო.
1078 წლის გადატრიალების შედეგად ხელისუფლებაში ნიკიფორე III მოდის. მიხეილი იძულებით ბერად აღკვეცეს, ხოლო მარიამი ახალ იმპერატორს გაჰყვა ცოლად.
ლიტერატურა
დუმბარტონ ოუქსი, Catalogue of the Byzantine Coins in the Dumbarton Oaks Collection and in the Whittemore Collection: Leo III to Nicephorus Iii, 717-1081 (1973)
ჯორჯ ფაინელი, History of the Byzantine and Greek Empires from 1057–1453, Volume 2, William Blackwood & Sons, 1854
XI საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები
დაბადებული 1050
გარდაცვლილი 1090
დუკები
ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
ესტერო-ბელიაკოს ბრძოლა

ესტერო-ბელიაკოს ბრძოლა — პარაგვაული ომის (1865–1870) ყველაზე სისხლიანი ბრძოლა, რომელშიც არგენტინის რესპუბლიკა, ბრაზილიის იმპერია და ურუგვაის აღმოსავლური რესპუბლიკა ერთიანი ძალებით გამოდიოდნენ პარაგვაის წინააღმდეგ, რომელსაც მარშალი ფრანსისკო სოლანო ლოპესი მართავდა.
ბრძოლა 1866 წლის 2 მაისს გაიმართა. პარაგვაის არმიამ 2000 კაცი დაკარგა, 300 კი მოკავშირეთა ძალებს ტყვედ ჩაუვარდა.
ესტერო-ბელიაკოს ესტუარი პარაგვაიში, ნიეემბუკუს დეპარტამენტში მდებარეობს.
რესურსები ინტერნეტში
6ª Divisão de Infantaria, Divisão Voluntários da Pátria
"The South American Military History"
პარაგვაული ომი
პარაგვაის ბრძოლები
ბრაზილიის ბრძოლები
არგენტინის ბრძოლები
ურუგვაის ბრძოლები
XIX საუკუნის ბრძოლები
ოშორა (მთა)

ოშორა (მთა)
ოშორა, ჩიტისკიბე — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ასპინძისა და ბორჯომის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე. მდებარეობს თრიალეთის ქედის დასავლეთ განშტოების საბადურის თხემზე, მდინარე თისელისღელის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) სათავეში. სიმაღლე 2607 მ. აგებულია შუაეოცენური ლავურგარფენებიანი ანდეზიტური ტუფ-ბრექჩიებითა და ტუფ-ქვიშაქვებით. კალთები დასერილია თისელისღელის და ოშორის მარჯვენა შენაკადთა ხევ-ხეობებით. ჩრდილო-დასავლეთ კალთაზე შერეული ტყეებია, დანარჩენი შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
სამცხე-ჯავახეთის მხარის მთები
დუბროვო

დუბროვო — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ნეგოტინოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 96 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 49 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ვარდარის რეგიონი
ნეგოტინოს თემი
სქოლიო
ნეგოტინოს თემის სოფლები