PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ხათუნა ცხადაძე

ხათუნა ცხადაძე (დ. 3 მაისი, 1973, თბილისი) — ქართველი მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
ხათუნა ცხადაძე დაიბადა თბილისში 1973 წლის 3 მაისს.
1996 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი მხატვრული თარგმანის განხრით.
1997 წელს ჟურნალ „ცისკრში“ დაიბეჭდა მის მიერ თარგმნილი ტონინო გუერას მინიატურები, იტალო კალვინოსა და ჯანი როდარის პატარა მოთხრობები. ამას მოჰყვა ალესანდრო ბარიკოს „ნოვეჩენტო: მონოლოგი“ და სხვა მოთხრობები.
„ვარდის სახელზე“ მუშაობა 2005 წელს დაიწყო და ხუთი წელიწადს თარგმნიდა. შემდეგ მთარგმნელმა გააგრძელა უმბერტო ეკოს წიგნების თარგმნა.
თარგმანები
იტალო კალვინო სადილი მწყემსთან ერთად (მოთხრობა), ცისკარი N12, 1997
ჯანი როდარი წვიმის კაცუნა (მინიატურა), ცისკარი N12, 1997
ნატალია გინცბურგი ვალენტინო (ერთი თავი რომანიდან), ცისკარი N12, 1997
ტონინო გუერა მინიატურები (ფოტოსურათი, აყვავებული ალუბალი, მაღვიძარა, დროის ფერი), ცისკარი N12, 1997
ალესანდრო ბარიკო ნოვეჩენტო: მონოლოგი (წინასიტყვაობა ალდო კასტელანისა) ცისკარი N7, 2001
უმბერტო ეკო ვარდის სახელი (რომანი), დიოგენე, 2011, ISBN 978-9941-11-225-6
ანტონიო ტაბუკი მიაჩნია პერეირას (რომანი), ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2012, ISBN 978-9941-15-661-8
უმბერტო ეკო მტრის ხატის შექმნა და სხვა ტექსტები (ესსეები), იტალ. თარგმნეს ხათუნა ცხადაძემ, დარეჯან კიკოლიაშვილმა და ნათია ბერიშვილმა, დიოგენე, 2015, ISBN 978-9941-11-496-0
პიერ პაოლო პაზოლინი ქუჩის ბიჭები (რომანი), დიოგენე, 2015, ISBN 978-9941-11-503-5
უმბერტო ეკო პრაღის სასაფლაო (რომანი), დიოგენე, 2016, ISBN 978-9941-11-528-8
უმბერტო ეკო ფუკოს ქანქარა (რომანი), დიოგენე, 2017, ISBN 978-9941-11-541-7
შეფასება
პოეტმა და აღმოსავლეთმცოდნე გიორგი ლობჟანიძემ ასე შეაფასა უმბერტო ეკოს რომანების ხათუნა ცხადაძისეული თარგმანები:
პრემიები და ჯილდოები
გალა (ლიტერატურული პრემია) წლის საუკეთესო თარგმნილი წიგნი: უმბერტო ეკოს „ვარდის სახელის“ თარგმანისთვის, 2011
ლიტერატურული პრემია „საბა”, წლის საუკეთესო თარგმანი: უმბერტო ეკოს „პრაღის სასაფლაო“, 2015
ლიტერატურული პრემია „საბა”, წლის საუკეთესო თარგმანი: უმბერტო ეკოს „ფუკოს ქანქარა“, 2017
იტალიის ვარსკვლავის ორდენის კავალერი (Cavaliere dell'Ordine della Stella d'Italia (già Stella della solidarietà italiana) Tskhadadze Prof.ssa Khatuna), 2020
რესურსები ინტერნეტში
ეჰ, სადაა ახლა ეკო
ცხადაძე, ხათუნა
ვარდის სახელი
პრაღის სასაფლაო
მტრის ხატის შექმნა
ფუკოს ქანქარა
ნანა კობაიძე – ხათუნა ცხადაძე – თარგმანი და პასუხისმგებლობა
ეს უმბერტო ეკო ვიღაა?
სქოლიო
ქართველი მწერლები
ქართველი მთარგმნელები
დაბადებული 1973
გალას პრემიის ლაურეატები
საბას პრემიის ლაურეატები
County of Bregenz

County of Bregenz
The county of Bregenz is recorded as part of the Holy Roman Empire between 1043 and 1160. It was in possession of the Udalriching family, who took the titles of counts of Bregenz.
After 1160, Bregenz fell to the counts of Montfort-Bregenz (1160 to 1338), a cadet branch of the counts of Montfort, Montfort-Tettnang-Bregenz (1354 to 1451). After 1451 the title of count of Bregenz was held by the House of Habsburg and Bregenz was incorporated into the duchy of Austria. The nominal title of count of Bregenz was kept as part of the grand title of the Emperor of Austria until 1918.
Counts of Bregenz
Counts of Bregenz (Udalriching):
Ulrich VI, d. 950/957, count in Bregenz, count in Raetia
Ulrich IX, d. before 1079, count of Bregenz, count in Argengau and Nibelgau
Ulrich X, d. 1097, count of Bregenz
Rudolf I, d. 1160, count of Bregenz, count in Lower Raetia, count of Chur
Afterwards the head of the House of Habsburg carried the title.
See also
Duchy of Swabia
Churraetia
Counts of Montfort
Further Austria
References
Joseph Zösmair: Geschichte Rudolfs des letzten der alten Grafen von Bregenz (1097-1160), in: Schriften des Vereins für Geschichte des Bodensees und seiner Umgebung 44 (1915), 25–39 (online copy)
History of Vorarlberg
Duchy of Swabia
Bregenz
Udalriching dynasty
ლიდა კოღოშვილი

ლიდა კოღოშვილი (დ. 26 აპრილი, 1912 — გ. 23 იანვარი, 1996) — ქართველი გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
ლიდა კოღოშვილი 15 წლის ასაკიდან მუშაობდა თბილისის სხვადასხვა საწარმოებისა და მშენებლობის ობიექტებზე. 1929 წელს განათლების მისაღებად გაემგზავრა ქალაქ ლენინგრადში. აქ იგი იწყებს მუშაობას ქარხანა „წითელ პუტილოვეც“-ში. ამავე დროს საღამოს მუშათა ფაკულტეტისა და უმაღლესი კომუნისტური სკოლის მსმენელია.
1933–39 წლებში სწავლობდა ლენინგრადის სამთო ინსტიტუტში. სწავლის პერიოდში აწარმოებდა საველე კვლევას მუღოჯარის სტეპებში, უსურიის ტაიგასა და შორეული აღმოსავლეთის ზღვისიპრეთის რაიონებში. 1939 წელს დაამთავრა აღნიშნული ინსტიტუტი გეოლოგიის სპეციალობით. ამავე წლიდან, როგორ ახალგაზრდა სპეციალისტი, ეწევა სამეცნიერო-გეოლოგიურ მუშაობას ბარიტის საბადოს რაიონებში, ყაზახეთსა და შემდეგ აფხაზეთის რაიონებში.
ომის დროს მუშაობა უხდებოდა უფროსი გეოლოგის თანამდებობაზე მერისის სადაზვერვო პარტიის სპილენძის საბადოებში (აჭარა). შემდეგ მუშაობას იწყებს ტყიბულისა და ტყვარჩელის საბადოებში. 1947–50 წლებში ასპირანტურის კურსი გაიარა გეოლოგიის ინსტიტუტში ალექსანდრე ჯანელიძის ხელმძღვანელობით. შემდგომში მუშაობდა საქართველოს ნეოტექტონიკის შესწავლაზე; 1963 წლიდან მუშაობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში, სადაც მისი კვლევები აისახა სამეცნიერო შრომებში, მათ შორის 2 მონოგრაფიაში. სწორედ ამ მონოგრაფიების საფუძველზე 1975 წელს უმაღლესმა საატესტაციო კომისიამ გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი მიანიჭა.
ლიდა კოღოშვილმა საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1950 წელს თემაზე: „მუხრანის ვაკის გეოლოგია და ჰიდროლოგია“. გარდა სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობისა, იგი აქტიურად იყო ჩართული ლიტერატურულ და ჟურნალისტურ საქმიანობაში. გამოქვეყნებული აქვს პუბლიცისტური სტატიები, მოთხრობები, ფელეტონები, რომლებიც სისტემატურად ქვეყნდებოდა საკავშირო და რესპუბლიკურ ჟურნალ-გაზეთებში. ბოლო წლებში გამოქვეყნდა მისი მოთხრობებისა და სატირული ნოველების წიგნი ქართველ მეცნიერთა ცხოვრებისა და მოღვაწეობის შესახებ „ერთგულება“.
ბიბლიოგრაფია
ჯენტლმენი „ხოჭო“ : მოთხრობები. თბილისი, ნაკადული, 1971.
სქოლიო
ქართველი გეოგრაფები
გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორები
ვიდკუნ კვისლინგი

ვიდკუნ კვისლინგი
ვიდკუნ აბრაამ ლაურიც იონსონ კვისლინგი (დ 18 ივლისი, 1887, ფირესდალი, ნორვეგია — გ. 24 ოქტომბერი, 1945, ოსლო, ნორვეგია) — ნორვეგიელი პოლიტიკური მოღვაწე, ნორვეგიის მინისტრ-პრეზიდენტი 1942–1945 წლებში.
ბიოგრაფია
პოლიტიკური კარიერა დაიწყო 1922 წელს ფრიტიოფ ნანსენთან თანამშრომლობით. 1927–1929 წლებში მუშაობდა ნორვეგიის დიპოლატიურ მისიაში მოსკოვში. XX საუკუნის 30-იან წლებში დაუახლოვდა ფაშისტურ იდეოლოგიას. 1931 წელს დაინიშნა ნორვეგიის თავდაცვის მინისტის პოსტზე, რომელიც 1933 წელს დატოვა. იმავე წელს ჩამოაყალიბა ანტისემიტური და ანტიდემიკრატიული პარტია „ნაციონალური კრება“ (ნორვ. Nasjonal Samling) „NSDAP“-ის მაგალითზე. 1936 წლის არჩევნებში პარტიამ ამომრჩეველთა 50.000-მდე ხმა მოაგროვა.
მეორე მსოფლიო ომის დასაწყისისთანავე გერმანიის ჯარების მიერ ნორვეგიის დაკავების მომხრე იყო. 1940 წლის 9 აპრილის ვერმახტის ინვაზიის შემდეგ იყო ნორვეგიის ფორმალური მმართველი. 1942 წლის 1 თებერვლიდან ნორვეგიის პრემიერ-მინისტრის პოსტი ეკავა, თუმცა აბსოლუტურად დამოკიდებული იყო რაიხსკომისარ იოზეფ ტერბოფენზე.
გერმანიის კაპუტალაციის შემდეგ 1945 წლის 9 მაისს კვისლინგი დააპატიმრეს. იგი გაასამართლეს და სიკვდილი მიუსაჯეს. იმავე წლის 24 ოქტომბერს კვისლინგი დახვრიტეს. სასიკვდილო განაჩენი ნორვეგიის მოსახლეობაში დღესაც სადავო თემაა.
რესურსები ინტერნეტში
Vidkun Quisling: "Russland und Wir", 1942, (A German book written by Vidkun Quisling about Russia)
დაბადებული 18 ივლისი
დაბადებული 1887
გარდაცვლილი 24 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1945
ნორვეგიის პრემიერ-მინისტრები
მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები
ფილოსოფიის ინსტიტუტი

ფილოსოფიის ინსტიტუტი — სავლე წერეთლის სახელობისა, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიისა, სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულება. დაარსდა 1946 წელს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია ისტორიის ინსტიტუტთან შექმნილ ფილოსოფიურ სექტორის ბაზაზე.
1997 წელს მიენიჭა სავლე წერეთლის სახელი. ინსტიტუტის დირექტორები: პეტრე შარია (1946-1948), სავლე წერეთელი (1948-1953 და 1957-1966), ა. ქუთათელია (1953) დიმიტრი კალანდაძე (1953-1955), ს. ლარცულიანი (1955-1957), აკადემიის წევრი კორესპონდენტი ნიკოლოზ ჭავჭავაძე (1967-1997), თამაზ ბუაჩიძე (1997-დან). ფილოსოფიის ინსტიტუტი მუშაობს ადამიანის, კულტურის, ღირებულებათა პრობლემებზე; ეროვნულ და სოციალურ-პოლიტიკურ პროცეზებზე პოსტკომუნისტურ საქართველოში, ონტოლოგიის, შემეცნების თეორიის, ლოგიკის, მსოფლიო და ქართულ ფილოსოფიურ ისტორიის და სხვა საკითხებზე. აგრეთვე ფილოსოფიური ძეგლების თარგმნაზე. აქვს 10 განყოფილება, აქვს აგრეთვე 1 ლაბორატორია, ასპირანტურა და ჰყავს 1 პრობლემური ჯგუფი.
ფილოსოფიის ინსტიტუტში, სხვადასხვა დროს მუშაობდენ საქართველოს მეცნიერული აკადემიის აკადემიკოსები: კონსტანტინე ბაქრაძე, ანგია ბოჭორიშვილი, შალვა ხიდაშელი, გურამ თევზაძე, წევრი კორესპონდენტები: ნ. ჭავჭავაძე, ოთარ ჯიოევი. მსოფლიოში აღიარებული ისეთი ფიგურები, როგორებიც არიან მერაბ მამარდაშვილი და გივი მარგველაშვილი.
გამოკვლევები ქვეყნდებოდა ფილოსოფიის ინსტიტუტის „ნაშრომებში“, შემდგომ საქართველოს მეცნიერული აკადემიის ჟურნალ „მაცნეში“.
საქართველოს მთავრობის 2010 წლიდან დადგენილების საფუძველზე სავლე წერეთლის ფილოსოფიის ინსტიტუტი შეუერთდა ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტს და დღეს ის წარმოადგენს ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მეცნიერებათა და ხელოვნების ფაკულტეტის კვლევითი და საგანმანათლებლო მიზნების მქონე ინსტიტუტს, რომელიც მიზნად ისახავს კვლევითი კომპონენტის ინტეგრირებას საუნივერსიტეტო სივრცეში.
ამჟამად ფილოსოფიის ინსტიტუტში წარმოდგენილია შემდეგი კვლევითი მიმართულებები:
კვლევები ანალიზური ფილოსოფიის მიმართულებით;
კვლევები ფილოსოფიისა და თეოლოგიის მომიჯნავე საკითხებზე ენის ფილოსოფიისა და ლოგიკის ისტორიის, შუა საუკუნეების ფილოსოფიის ისტორიის მიმართულებით;
კვლევები ეთიკისა და მორალის საკითხებზე, რომლებიც ფარავს შემდეგ ფილოსოფიურ დისციპლინებს: ეთიკა და ბიოეთიკა, მორალის ფილოსოფია, პოლიტიკური ფილოსოფია, ფემინისტური ფილოსოფია;
ქართული ფილოსოფიური სკოლის საარქივო მასალების კვლევა (ფილოსოფიის ინსტიტუტში მოღვაწე ფილოსოფოსების საარქივო შრომების დამუშავება და პუბლიცირება).
ინსტიტუტში ინტენსიურად ხორციელდება ფილოსოფიური ლიტერატურის მთარგმნელობითი სამუშაოები, რაც ემსახურება კლასიკური და თანამედროვე ფილოსოფიური ტექსტების ქართულ ენაზე თარგმნას. ამ მიზნით 2013 წელს დაარსდა სერია „ფილოსოფიური ბიბლიოთეკა“.
ლიტერატურა
სქოლიო
ფილოსოფია
საქართველოს სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტები
კინდერდეიკი

კინდერდეიკი — სოფელი ნიდერლანდებში, სამხრეთ ჰოლანდიის პროვინციის ნივ-ლეკერლანდის პროვინციაში. მდებარეობს ქალაქ როტერდამიდან 15 კმ-ით აღმოსავლეთით, პოლდერში (ზღვის დაბლობი სანაპიროს ამოშრობილი და დამუშავებული მიწის ნაკვეთი, რომელიც ზღვის დონეზე დაბლაა და ჯებირით არის დაცული წყლით დაფარვისაგან) მდინარე ლეკისა და ნორდის შესართავთან. 1740 წელს აქ 19 ქარის წისქვილი ააშენეს. წისქვილების ეს ჯგუფი უდიდესია ჰოლანდიის ძველ ქარის წისქვილებს შორის და ქვეყნის ერთ-ერთ საუკეთესოდ ცნობილ ტურისტულ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. 1997 წლიდან ისინი შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.
ჰოლანდიურ ენაზე კინდერდეიკი „ბავშვის დამბას“ ნიშნავს. სახელი სათავეს 1421 წლიდან იღებს, როდესაც საშინელი შტორმისას მომხდარ დიდ დატბორვას ერთი ლეგენდა უკავშირდება, რომლის თანახმადაც, ერთი ადამიანი დამბაზე ავიდა, რათა დაენახა თუ რა გადაურჩა სტიქიას. გარკვეული მანძილის დაშორებით, მან წყალზე მოტივტივე აკვანი დაინახა. მას არც უფიქრია, რომ შიგ რაიმე ცოცხალი არსება იქნებოდა, მაგრამ როდესაც აკვანი მოახლოვდა, გარკვეული მოძრაობა შენიშნა. აკვნის კიდევ უფრო მოახლოებისას, მან დაინახა შიგ მყოფი კატა, რომელიც წინ და უკან ხტებოდა, რათა ბალანსი დაეცვა და აკვანში წყალი არ შესულიყო. როდესაც აკვანი ჯებირთან მოცურდა, აღნიშნულმა ადამიანმა ის გამოიტანა და მის გაოცებას საზღვარი არ ჰქონდა, როდესაც შიგ მშვიდად მძინარე, სრულიად მშრალი ჩვილი ბავშვი ნახა.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
Kinderdijk Foundation
kinderdijk.nl
Pictures of Kinderdijk
Spherical Panorama of Kinderdijk at Sunset
ნიდერლანდების შენობა-ნაგებობები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ნიდერლანდებში
Qarasüleymanlı

Qarasüleymanlı (also, Karasuleymanly) is a village in the Goranboy Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Goranboy.
Notable natives
Mammad Hasanov — National Hero of Azerbaijan.
References
Populated places in Goranboy District
იულიას ფურისულა

იულიას ფურისულა (Primula juliae) — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. მიწისზედა ღეროს არ ივითარებს. ფოთლები მხოლოდ ფესვთანურია. მცირე ზომის, ფოთლის ფირფიტა თხელია, ნაზი, მომრგვალო-თირკმლისებური ან მომრგვალოკვერცხისებური. ყუნწი ოდნავ ფრთიანია. აქვს მრავალი ყვავილი, მარტოული. გვირგვინი კაშკაშა ვარდისფერი ან მეწამულია. იზრდება მთის შუა სარტყელში დაჩრდილულ კლდეებზე. საქართველოში გვხვდება მხოლოდ კახეთში. კავკასიის ენდემია. მცენარე აღწერილია ლაგოდეხში 1901 წელს.
ლიტერატურა
სუხიტაშვილი კ., საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ., 2018, გვ. 646.
ორლებნიანნი
ფურისულასებრნი
მოლინოსის რაიონი

მოლინოსის რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის ხაუხის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 430 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 224 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 312.17 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
ხაუხის პროვინციის რაიონები
San Tropez (song)

San Tropez (song)
"San Tropez" is the fourth track from the album Meddle by the band Pink Floyd. This song was one of several to be considered for the band's "best of" album, Echoes: The Best of Pink Floyd.
Writing
Unlike the other tracks on Meddle, "San Tropez" was not written collaboratively; instead, Roger Waters wrote the piece himself and brought it into the studio already finished. It is the only track on Meddle not co-written by David Gilmour. This song is about a place called Saint-Tropez, a commune of the Var département in southern France located on the French Riviera. The song reflects an idealised vision of what a day in Saint-Tropez might be like.
Misunderstood lyric
Throughout the 1970s and beyond, the second-to-last line of lyrics to the song, "Making a date for later by phone", has been persistently misunderstood in Italy, mainly because of Waters' slurred pronunciation ("...fer-lita-pah-fon"), as being "Making a date for Rita Pavone", with a reference to the well-known 1960s Italian pop singer. Pavone herself has stated several times, in TV interviews and elsewhere, that she actually believes the line to be about her.
Recording
While Roger Waters plays the acoustic guitar as well as his usual bass, "San Tropez" does include a short slide guitar solo from guitarist David Gilmour and an extended piano solo by keyboardist Richard Wright at the end.
Reception
In a review for the Meddle album, Jean-Charles Costa of Rolling Stone described "San Tropez", along with "A Pillow of Winds", as an "ozone ballad". He further described the two as "pleasant little acoustic numbers hovering over a bizarre back-drop of weird sounds." Classic Rock Review described "San Tropez" as "a jazz-inflected pop song with a shuffle tempo." They went on further saying "[San Tropez] adds another diverse dimension to the album with its easy-going crooner-like melody and atmosphere."
Personnel
Roger Waters – vocals, acoustic guitar, bass guitar
David Gilmour – slide guitar
Richard Wright – piano
Nick Mason – drums and percussion
References
Pink Floyd songs
1971 songs
Songs written by Roger Waters
Song recordings produced by David Gilmour
Song recordings produced by Roger Waters
Song recordings produced by Richard Wright (musician)
Song recordings produced by Nick Mason
Songs about France
ამიერკავკასიის მთის ცხვარი

ამიერკავკასიის მთის ცხვარი — მსხვილფეხა რქოსანი ძუძუმწოვრების ოჯახის წარმომადგენელი, რომლებიც ცხოვრობენ სომხეთის მაღალმთიან მთიანეთში და თურქეთში, ზაგროსის მთებამდე. ამ ინდივიდებს ვხვდებით აზერბაიჯანში, ირანში, ერაყისა და სომხეთის ტერიტორიაზე. ძირითადად კავკასიაში მკვიდრობენ ნახეჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკასა და ჩრდილო-დასავლეთ ირანში, სწორედ ამ რეგიონებში გვხვდება სომხური მულფონის ქვესახეობა. აღნიშნული სახეობა გადაშენების პირასაა და შედის IUCN წითელ ნუსხაში.
აღწერა
ამიერკავკასიის მთის ცხვარი საშუალო ზომისაა. სიმაღლე ჩვეულებრივ არ აღემატება 70 სმ, მაგრამ მოზრდილ მამრებში შეიძლება მიაღწიოს 88–94 სმ. გარეგნულად, ის ალტაის ჯიხვს ჰგავს. სიმაღლეში მდედრი მნიშვნელოვნად დაბალია, ვიდრე მამრი. მოზრდილი ჯიხვი შედარებით გრძელია და ვიწრო ფეხებით. მამრების რქები მდედრებთან შედარებით მცირე ზომისაა.
სხეულის ძირითადი ფერი ზამთარში მოწითალო – მოყვითალოა, ასევე ვხვდებით მოწითალო – ყავისფერ და წაბლისფერი – წითელ ინდივიდებს. თუმცა საერთო ფერი მოწითალოა, ვიწრო მონაცრისფრო-თეთრი ლაქებით. ქვედა ტანი და ქვედა ფეხები თეთრია. მკერდზე მუქი ყავისფერი ლაქები აქვს.
არეალი
ის ცხოვრობს სომხეთის სამხრეთით, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, თურქეთის აღმოსავლეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთ ერაყში. ასევე ეს ჯიში აღმოჩენილია ირანის ჩრდილო – დასავლეთით, თავრიზის აღმოსავლეთით და ზაგროსის მთების ცენტრალური ნაწილის სამხრეთ ტერიტორიაზე.
1974 წლის მონაცემებით, სომხეთის სსრ-ის ტერიტორიაზე, საზაფხულო მიგრაციის დროს ცხვრის რაოდენობა არ აღემატებოდა ასობით ცხოველს. ყველაზე მრავალრიცხოვანი ნახირი 9 ცხოველისგან შედგებოდა.
ზოგიერთი ავტორი აღნიშნავს, რომ XIX საუკუნის ბოლოდან მოლფონი შესაძლოა გაქრა ერაყიდან და თურქეთის უმეტესი ნაწილიდან, სადაც ერთი მოსახლე დარჩა პატარა ჩასაფრებულ მასივში (კონია-ბოზდაგი) ცენტრალურ ანატოლიაში (დაახლოებით 2,000 ადამიანი).
ამჟამად, ამიერკავკასიის ცხვარი აზერბაიჯანის შიგნით გვხვდება, კონკრეტულად ნახეჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში. ზაფხულში, მულფონები გვხვდება სომხეთის საზღვარზე მდებარე საზაფხულო საძოვრებზე, სადაც ისინი მშვიდად ცხოვრობენ, ხოლო ზამთარში კონცენტრირებულნი არიან შუალედურ ხეობებში და დაბალ ადგილებში. 2011-2012 წლებში ჩატარებული საველე კვლევის შედეგების თანახმად, აზერბაიჯანში სახეობების რაოდენობა იყო 750-800 ინდივიდი, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში კიდევ ერთი ექსპედიციის შედეგების მიხედვით კი დაფიქსირდა 1239 მულფონი. მულფონი შედის აზერბაიჯანის წითელ წიგნში, როგორც იშვიათი და გადაშენების პირას მყოფი სახეობა.
იმისდა მიუხედავად, რომ მულფონი მთელ აღმოსავლეთ ირანში ცხოვრობს, ამ ქვეყანაში მისი საერთო რაოდენობის დადგენა ვერ ხერხდება. ცნობილია მხოლოდ ის, რომ კუნძულ კაბუდანში (ტბა ურმია) ცხოვრობს დაახლოებით 2000-2500 მულფონი.
ამიერკავკასიის მთის ცხვარი დაცულია ხოსროვის ნაკრძალში და აზერბაიჯანის ორდუბადის ეროვნულ პარკში. სომხეთში შეიქმნა ამიერკავკასიის ცხვრის მოშენების ბაღები.
რესურსები ინტერნეტში
კავკასია კავკასიის ფაუნა
ვირივკა (ბერისლავის რაიონი)

ვირივკა (ბერისლავის რაიონი)
ვირივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 495 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ბერისლავის რაიონის სოფლები
ბიუტლასე

ბიუტლასე — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს გსპალტენჰორნის მთის ჩრდილოეთით, ბერნის კანტონში. სიმაღლე 3 193 მეტრი.
რესურსები ინტერნეტში
Bütlasse on Summitpost.org
Bütlasse on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
ზლატარიცის თემი

ზლატარიცის თემი — თემი ჩრდილო-ცენტრალურ ბულგარეთში. შედის ველიკო-ტირნოვოს ოლქში. თემის მოსახლეობაა 4 636 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 223.72 კმ²-ს. მოიცავს 24 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ზლატარიცა.
იხილეთ აგრეთვე
ბულგარეთის თემები
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ველიკო-ტირნოვოს ოლქი
რესურსები ინტერნეტში
Информация за община Златарица
Официален сайт на Община Златарица
ველიკო-ტარნოვოს ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები
ჩოლოქი

ჩოლოქი — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, ნატანების მარცხენა შენაკადი. სათავე აქვს მესხეთის ქედის ჩრდილო-დასავლეთ კალთაზე, ჭახათის მთაზე, 803 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 29,5 კმ, მდინარის აუზის ფართობი 159 კმ². საზრდოობს წვიმის, თოვლის და მიწისქვეშა წყლით. ახასიათებს წვიმებით გამოწვეული წყალმოვარდნები მთელი წლის განმავლობაში, განსაკუთრებით შემოდგომა-ზამთარში. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 9,5 მ³/წმ. ჩოლოქის შენაკადებია ლეღვა, შარისწყალი და ოჩხამური.
ისტორიული ფაქტები
1828-1878 წლებში წარმოადგენდა საზღვარს რუსეთისა და ოსმალეთის იმპერიებს შორის. 1854 წელს მდინარესთან გაიმართა ბრძოლა ოსმალების წინააღმდეგ ყირიმის ომის დროს. 1878 წლიდან იქცა ოზურგეთის მაზრისა და ბათუმის ოლქის გამყოფ საზღვრად. 1893 წელს მდინარე აკურთხეს. 1930 წლიდან ქობულეთისა და ოზურგეთის მუნიციპალიტეტების საზღვარს წარმოადგენს. 2004 წელს, ვარდების რევოლუციის შემდეგ საქართველოს მთავრობასა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობას შორის არსებული დაპირისპირების გამო ასლან აბაშიძის ბრძანებით ააფეთქეს ჩოლოქის ხიდი, რომელიც მდებარეობს ცენტრალურ ავტომაგისტრალზე. ამჟამად აფეთქებული ხიდის ნაცვლად მოქმედებს ახალი ხიდი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ნატანების შენაკადები
გურიის მხარის მდინარეები
აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მდინარეები
ნახევრად პარაზიტები

ნახევრად პარაზიტები, ჰემიპარაზიტები — მწვანე მცენარეები, რომლებიც წყალსა და მასში გახსნილ მინერალურ მარილებს (ზოგჯერ ორგანულ ნივთიერებებსაც) იღებენ „მასპინძელი“ (მკვებავი) მცენარიდან, მაგრამ დამოუკიდებლადაც შეუძლიათ ფოტოსინთეზის პროცესში გამოიმუშაონ პირველი ორგანული ნივთიერებები. ნახევრად პარაზიტებია უმთავრესად შავწამალასებრთა და ფითრისებრთა ოჯახის ბევრი უმაღლესი მცენარე. ზოგიერთი ნახევრად პარაზიტი სხვა ხემცენარის ტოტებს ემაგრება სპეციალური მისაწოვრებით (ფითრი), ზოგი სახლდება ფესვებზე (სანთელა).
ლიტერატურა
მცენარეები
ანზორ ფირცხელიანის საცხოვრებელი სახლი

ანზორ ფირცხელიანის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი მესტიის მუნიციპალიტეტ სოფელ წვირმში. ანზორ ფირცხელიანის კოშკის ხედვის არეალს მნიშვნელოვნად ზღუდავს ორსართულიანი საცხოვრებელი სახლი, რომელიც კოშკის სამ ფასადზეა ერთდროულად მიშენებული აღმოსავლეთ, სამხრეთ და დასავლეთ მხარეს.
კოშკის ზურგის ფასადზე მაღალი ხის ფარდულია მიდგმული; მომცრო ფარდულია საცხოვრებელი სახლის სამხრეთ ფასადის კუთხეში და აღმოსავლეთ ფრთის გასწვრივაც. სწორკუთხა გეგმარების სახლის პირვანდელი კარკასი დუღაბით ამოყვანილი ფიქალით არის ნაშენი, მოგვიანებით პირველი სართულის ფიქალის კედლებს ბლოკითა და ცემენტით ნაშენი მეორე სართული დაედგა.
სახლის გვერდითა და წინა ფრთები კოშკზე მიდგმული ცალფერდა თუნუქის საბურავით არის გადახურული. ფართო კარ-სარკმლის სწორკუთხა ღიობებით დატიხრული სახლის ძველი და ახალი კარკასი მეოცე საუკუნის შუა წლებიდან უნდა იყოს ნაგები. დარბაზ-მაჩუბის სტრუქტურით აშენებული სახლის პირველი სართული, შედარბით მომცრო სარკმლის ღიობებით, ბოსლად და სამეურნეო ფუნქციით გამოიყენებოდა, ხოლო მეორე სართული, გარემოს განიერი, ხალვათი კარ-სარკმლის ღიობებით რომ ეხსნება - საცხოვრებელ ფართს ჰქონდა დათმობილი. სახლის ძველი კედლები მხატვრული ალღოთი ნაშენია, რასაც სრულიად მოკლებულია ახალი ბლოკის კედლები.
სახლი მიტოვებული და გაპარტახებულია: დიდ ფართობზე ჩამოქცეულია საბურავი; პირველი სართულის სარკმლის ღიობები აჭედილია ფიცრებით, ხოლო მეორე სართულის მინებჩამსხვრეული და ნაწილობრივ ღიად დარჩენილია. ანზორ ფირცხელიანის კოშკის კომპლექსი, თავისი საცხოვრებელი სახლით საკმაოდ მნიშვნელოვანი ძეგლია ურბანული თავლსაზრისით, რომლის დაცვა-შენარჩუნება მეტად მნიშვნელოვანია.
რესურსები ინტერნეტში
მესტიის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ჩილეს ლიტერატურა

ჩილეს ლიტერატურა შეიძლება ითქვას მოდის ისეთი თვალსაჩინო წარმომადგენლებისგანმ როგორებიც არიან ნობელის პრემიის ლაურეატი პოეტები: პაბლო ნერუდა და გაბრიელა მისტრალი. დღეს მათი სახლები მუზეუმებადაა ქცეული და ჩილეში მთელი მსოფლიოდან იზიდავს ლიტერატურულ პილიგრიმებს. ნერუდას "მაჩუ-პიკჩუს სიმაღლეები", "საყოველთაო კარი" და სხვა ავტობიოგრაფიული მემუარები მსოფლიოს უამრავ ენაზეა ნათარგმნი.
თანამედროვე ჩილელი ავტორები დღეს მთელი მსოფლიოს ლიტერატურულ წრეებში არიან ცნობილნი. მათ შორის ყველაზე ცნობილია ნოველისტი ისაბელ ალიენდე, რომლის „სულების, სიყვარულისა და აჩრდილების სახლი“ და „ევა ლუნა“ დღეს საერთაშორისო ბესტსელერებს წარმოადგენს.
მზარდი პოპულარობით სარგებლობს ლუის სეპულვედა და მისი ნოველები: „მოხუცი, რომელიც კითხულობდა სასიყვარულო ისტორიებს“ და „სრული წრე: სამხრეთ ამერიკული ტურნე“.
ჩილეს ლიტერატურის სხვა უმნიშვნელოვანესი წარმომადგენლები არიან: ვისენტე უიდობრო, ედუარდო ბარიოსი, ხოაკინ ედვარდს ბელო, ხოსე ვიქტორინო ლასტარია, ხოაკინ ვალეხო, მანუელ როხასი, ფერნანდო ალეგრია, კარლოს დროგე, ენრიკე ლაფურკადე, ასევე რობერტო ბოლანო, რომელიც მიჩნეულია ჩილეს ბოლო უდიდეს მწერლად.
რესურსები ინტერნეტში