PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ახალი ევროპა (სასტუმრო)

ახალი ევროპა (სასტუმრო)
სასტუმრო „ახალი ევროპა“ (აზერბ. Yeni Avropa) — ყოფილი სასტუმრო აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში.
ამჟამად სასტუმროს შენობაში განთავსებულია რუსეთის ნავთობკომპანია „ლუკოილის“ ბაქოს ოფისი. ამჟამინდელი მისამართია ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევის ქუჩა № 13.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის ბრძანების თანახმად, შენობა არის აზერბაიჯანის ადგილობრივი მნიშვნელობის ისტორიისა და კულტურის არქიტექტურული ძეგლი.
ისტორია
ექვსსართულიანი სასტუმრო აშენდა 1913 წელს მოდერნის სტილში ., არქიტექტორ იოზეფ პლოშკოს მიერ შენობის დამკვეთი იყო ბაქოს მენავთობე მუსა ნაგიევი. სასტუმროს შენობა იყო ბაქოს რამდენიმე სასტუმროთაგან ერთ-ერთი და იშვიათი შენობა ქალაქში, რომელიც აღჭურვილია ლიფტებით. საბჭოთა კავშირის პირველ წლებში აზერბაიჯანის სხვა ქალაქებიდან და რეგიონებიდან სტუმრები ჩვეულებრივ სასტუმროში რჩებოდნენ, ხოლო უცხოელები — ინტურისტის სასტუმროში.
რუსი პოეტი სერგეი ესენინი 1925 წელს გაჩერდა აღნიშნულ სასტუმროში, კერძოდ № 59 ოთახში. ასევე ცნობილი სტუმრებიდან აღსანიშნავია რურიკ ივნევი. მის მიერ დაკავებული სასტუმროს № 81 იყო. 1925 წლის ივნისში სასტუმროს ეწვია რუსი მსახიობი ვასილი კაჩალოვი.
1950 წელს ჰეიდარ ალიევი, რომელიც ახალი ჩამოსული იყო ქალაქში სამუშაოდ, დასახლდა სასტუმროს ერთ-ერთ ოთახში. ალიევი აქ რვა თვე დარჩა. მოგვიანებით, ალიევმა გაიხსენა 40-იანი წლების დასაწყისში სასტუმროში ყოფნის შესახებ:
1999 წლის 3 ოქტომბერს, ყოფილი სასტუმროს რესტავრირებულ შენობაში, გაიმართა რუსეთის ნავთობკომპანიის „ლუკოილის“ ახალი ოფისის საზეიმო გახსნა. ცერემონიაზე სიტყვით გამოვიდა აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ჰეიდარ ალიევი.
სქოლიო
ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
ბაქოს სასტუმროები
ბაქოს შენობა-ნაგებობები
Jericó, Boyacá

Jericó, Boyacá
Jericó is a town and municipality in the Colombian Department of Boyacá, part of the Valderrama Province a subregion of Boyaca.
Notable residents
Olimpo López (1918–2015), pastry chef and creator of the Chocoramo (Productos Ramo)
References
Municipalities of Boyacá Department
კაირანის რაიონი

კაირანის რაიონი — რაიონი პერუში, ტაკნის რეგიონის კანდარავეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 400 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 315 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 371.17 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ტაკნის რეგიონის რაიონები
კანდარავეს პროვინციის რაიონები
710

710
მოვლენები
ნეკორის სამეფო დაარსდა მაროკოში.
იწყება ნარას პერიოდი იაპონიაში. დედაქალაქი ხდება ნარა.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ფულრადი - ფრანგი წმინდანი (გ. 784)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
''
ჰაინრიხ შავი

ჰაინრიხ შავი (დ. 1075 — გ. 13 დეკემბერი, 1126, რავენსბურგი, გერმანია) — ბავარიის ჰერცოგი ჰაინრიხ IX-ის სახელით 1120–1126 წლებში.
ჰაინხირი იყო ველფ IV-ის შვილი და ველფ V-ის ძმა. ამ უკანასკნელის უშვილოდ სიკვდილის შემდეგ იგი 1120 წელს ბავარიის ჰერცოგი გახდა.
ოჯახი
1095-1100 წლებს შორის ჰაინრიხმა იქორწინა საქსონიელ პრინცესა ვულფილდ ბილუნგზე, რომელთანაც შეეძინა შვილები:
ჰაინრიხ ამაყი (1100–1126) — ბავარიის და საქსონიის ჰერცოგი
კონრადი (გ. 1126) — ცისტერციანელი მღვდელი.
იუდითი (დ. 1100 შემდეგ – გ. 1130/31) — შვაბიის ჰერცოგი ფრიდრიხ II.
სოფი (გ. 1145) — 1. ბერთოლდ III ფონ ცერინგენი, 2. მარკგრაფი ლეოპოლდ ფონ შტაირი.
მატილდე (გ. 1103) — 1. მარკგრაფი დიპოლდ IV ფონ ფობურგი, 2. გრაფი გებარდ III ფონ ზულცბახი.
ველფ VI (1115–1191) — შპოლეტოს ჰერცოგი.
ვულფილდი (გ. 1160 შემდეგ) — გრაფი რუდოლფ ფონ ბრეგენცი.
ბავარიის ჰერცოგები
დაბადებული 1075
გარდაცვლილი 13 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1126
Camponotus sikorai

Camponotus sikorai — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
პაპის ოლქი

პაპის ოლქი - წმ. პეტრეს მამული, პაპის სახელმწიფო, საეკლესიო სახელმწიფო — რომის პაპების გამგებლობაში მყოფი თეოკრატიული სახელმწიფო (756-1870) იტალიაში, დედაქალაქი რომი. მის საფუძველს წარმოადგენს სტეფანე II-თვის პიპინ მოკლეს მიერ 756 წელს ბოძებული ლანგობარდებისათვის ჩამორთმეული ყოფილი ბიზანტიის მიწები: რომის ოლქი, ყოფილი რავენის საეგზარქოსო და პენტაპოლისი. თავდაპირველად პაპის ოლქი კაროლინგების იმპერიაში შედიოდა. 962 წლიდან კი „საღვთო რომის იმპერიაში“. X საუკუნეში და XI საუკუნის პირველ ნახევარში პაპებს ექვემდებარებოდა, არსებითად, მხოლოდ რომი და მისი ოლქი. ინოკენტი III-ის (1198-1216) დროს პაპის ოლქი ფაქტობრივად დამოუკიდებელი იყო, ხოლო 1274 წელს იმპერატორ რუდოლფ I ჰაბსბურგმა სუვერენულ სახელმწიფოდ ცნო იგი. ინვესტიტურისათვის ბრძოლის ხანაში (1074-1122) პაპის ძალაუფლება განმტკიცდა. პაპის ოლქი ეკონომიკურად იტალიის ერთ-ერთი ყველაზე ჩამორჩენილი რაიონი იყო. ე. წ. ავინიონის ტყვეობის დროს პაპის ავტორიტეტი ევროპის ქვეყნებშიც დაეცა, 1347 წელს პაპის ოლქში იყო სახელმწიფო ხელისუფლების დამყარების ცდა კოლა დი რიენცოს ხელმძღვანელობით. 1377 წლისთვის პაპებს შერჩათ მხოლოდ ორი ქალაქი - რომი და რიმინი. იტალიური ომების (1494-1559) დროს პაპები ცდილობდნენ დიდ სახელმწიფოებთან მოქნილი პოლიტიკით იტალიაში მიწების შეძენას.
XVI-XVIII სს-ში პაპის ოლქში აბსოლუტური რეჟიმი მყარდება, ამავე დროს ძლიერდება ნეპოტიზმი. პაპის ოლქი ძალიან დაკნინდა „ესპანური მემკვიდრეობისათვის“ და საფრანგეთის რევოლუციური ომების დროს. პაპის ოლქში დაარსდა რომის რესპუბლიკა 1798-1799 წლებში. პაპის ოლქის დიდი ნაწილი 1809 წელს შეუერთეს საფრანგეთის იმპერიას, ვენის კონგრესის შედეგად პაპის ოლქი აღდგენილ იქნა ძველ საზღვრებში (გარდა ავინიონის, ვენსენისა და სხვ.). 1848-1849 წლებში პაპის ოლქი იქცა იტალიის ბურჟ. რევოლუციის ერთ-ერთ მთავარ ცენტრად. დაემხო პაპის ხელისუფლება და რომში გამოცხადდა რესპუბლიკა (1849 წლის 9 თებერვალს). საფრანგეთისა და ავსტრიის ჯარების მიერ რესპუბლიკის დამხობის შემდეგ პაპის ოლქში აღდგენილ იქნა თეოკრატიული მმართველობა და 1850 წლის 12 აპრილს პაპი პიუს IX რომში დაბრუნდა.
1859-60 წლებში იტალიის რევულუციის დროს პაპის ოლქი სარდინიის სამეფოს შემადგენლობაში შევიდა. პაპი იძულებული გახდა დაკმაყოფილებულიყო მხოლოდ რომით, რომელსაც ეროვნული ძალებისგან იცავდა საფრანგეთის არმია. 1870 წლის 11 სექტემბერს რომის ტერიტორიაზე შეიჭრა იტალიის არმია, რომელიც 20 სექტემბერს დაეუფლა ქალაქს. პლებისციტის შედეგად (2 ოქტომბერს) რომი შეუერთდა იტალიის სამეფოს (1870 წლის 9 ოქტომბერს) და გამოცხადდა იტალიის დედაქალაქად. პიუს IX ჩაიკეტა ვატიკანში და გამოაცხადა თავი „ვატიკანის ტყვედ“. პაპ პიუს XI-სა და მუსოლინის შორის დადებული ლატერანის ხელშეკრულებით (1929 წლის 11 თებერვალი) იტალიის მთავრობამ ქალაქი ვატიკანი ცნო სუვერენულ სახელმწიფოდ.
ლიტერატურა
ვატიკანი
იტალიის ყოფილი სახელმწიფოები
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ვაჟა-ფშაველას 17)

თელავის საცხოვრებელი სახლი (ვაჟა-ფშაველას 17)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს ვაჟა-ფშაველას ქუჩაზე (№ 17). აგებულია XIX საუკუნის შუა ხანებში.
ქუჩის მხარეს სახლი ერთსართულიანია, მეორე მხარეს კი სარდაფის სახით თითქმის ერთი სართულის სიმაღლე ემატება. სახლი ძველი აგურისა და რიყის ქვის მონაცვლეობითაა ნაშენი. სარდაფი გამოყვანილია ძველი აგურის ლამაზი წყობით, კარ-სარკმლების ალათები ძველია, სქელი, პროფილული საპირვეებითა და ნახევარწრიული თავსართებით. შემორჩენილია ძველი დარაბებიც. სახლს შერჩენილი აქვს ადრინდელი ლურჯი ფერის ნალესობის ნაშთი, სახლის უკან გადიოდა კიბე-ქუჩა, რომელიც გადის თელავის ბაზართან.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
Pirəyir

Pirəyir (also, Piragir) is a village and municipality in the Agdash Rayon of Azerbaijan. It has a population of 516.
References
Populated places in Agdash District
Circular Park

Circular Park
The Circular Park; also known as the Youth Park, is a public park in the Kentron district of the Armenian capital Yerevan. It starts with the Cathedral of Saint Gregory at the south on Tigran Mets street, and ends up with the Poplavok lake at the north near Mashtots Avenue. The park lies along Khanjyan, Yervand Kochar, Alex Manoogian, Moskovian and Isahakyan streets, forming a half-circular shaped park around the eastern part of downtown Yerevan. The park has an approximate length of 2500 metres and an average width of 120 metres.
Famous structures in the Circular Park
The Circular park is home to many works of art including the statues of Aleksandr Griboyedov, Andranik Ozanian, Vardan Mamikonian, Armen Tigranian, Yeghishe Charents, Tigran Petrosian, Mikael Nalbandian, Fridtjof Nansen, Avetik Isahakyan and Vahan Terian.
The benefactors' walkway of the park was opened in October 2012 featuring the statues of 6 prominent Armenian benefactors: Boghos Nubar, Aleksandr Mantashyan, Alex Manoogian, Calouste Gulbenkian, Mikael Aramyants and Hovhannes Lazaryan.
Other decorative monuments in the park include: the monument of Friendship between Carrara and Yerevan, the Rebirth monument, the Waiting monument and the monument dedicated to Revived Armenia.
Buildings and structures in the park include:
Saint Gregory the Illuminator Cathedral
Skate Park
Tekeyan Cultural Centre
Yerevan Chess House
Tennis Club of the Yerevan State University
Komitas Chamber Music Hall
Yeritasardakan underground station
Poplavok lake and Aragast café
References
Parks in Yerevan
Urban public parks
გრობინიის მხარე

გრობინიის მხარე — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში, კურზემეს რეგიონში. მხარე მოიცავს 4 თემს და ერთ ქალაქს, ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი გრობინია.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას ლიეპაიის რაიონის ტერიტორიაზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 10 220 კაცს. მხარის ფართობია 490,2 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლატვიის მხარეები
ძვ. წ. 1810-იანები

ძვ. წ. 1810-იანები
მოვლენები
მნიშვნელოვანი პიროვნებები
ძვ. წ. XIX საუკუნე
Argentina at the 1972 Summer Olympics

Argentina at the 1972 Summer Olympics
Argentina competed at the 1972 Summer Olympics in Munich, West Germany. 92 competitors, 88 men and 4 women, took part in 62 events in 12 sports.
Medalists
Athletics
Men
Women
Boxing
Cycling
Eight cyclists represented Argentina in 1972.
Road race, time trial
Sprint
Pursuit
Equestrian
Eventing
Show jumping
Fencing
Field hockey
Ernesto BarreirosFernando CalpJulio César CufreFlavio de GiacomiGerardo LorenzoLuis Antonio CostaHéctor MarinoniOsvaldo Monti
Jorge PiccioliDaniel PortuguésAlfredo QuaquariniHoracio RognoniAlberto SabbioneJorge SabbioneGabriel ScallyOvidio Sodor
Group play
Qualified for semifinals
Judo
Rowing
Sailing
Shooting
Five male shooters represented Argentina in 1972.
Swimming
Wrestling
Men's freestyle
Men's Greco-Roman
Key
DQ – Won/lost by passivity.
TF – Won/lost by fall.
P – Won/lost by points.
References
Nations at the 1972 Summer Olympics
1972 Summer Olympics
1972 in Argentine sport
ძახველი

ძახველი — მცენარეთა გვარი ადოქსასებრთა ოჯახისა. მეტწილად ფოთოლმცვივანი ბუჩქები ან პატარა ხეებია. 120-200 სახეობა გავრცელებულია ევროპაში, აზიაში, ჩრდილოეთ აფრიკასა და ამერიკაში. დატოტვილი ბუჩქი, ან მცირე ზომის ხეა, მონაცრისფრო-რუხი დახეთქილი ქერქით. მისი სიმაღლე 1,5-4 მ აღწევს. საქართველოში გავრცელებულია ტყიან ადგილებში თითქმის სუბალპურ ზონამდე. გვხვდება აგრეთვე მდინარის პირებზე, ზოგჯერ ბაღებშიც.
საქართველოში ველურად მხოლოდ 3 სახეობა იზრდება; ჩვეულებრივი ძახველი (ლათ. Viburnum opulus) 2-4 მ სიმაღლის ბუჩქია. აქვს თეთრი ყვავილები და წითელი ნაყოფი (შეიცავს C ვიტამინს). ფოთლები ერთმანეთის საპირისპიროდაა განლაგებული, ზემოდან მუქი მწვანეა, დანაოჭებული, ქვემოდან უფრო ღია ფოთლის ყუნწს ფუძესთან ორი ძაფისებრი თანაფოთოლი აქვს. ყუნწები ზედა ნაწილში ჯირკვლებიანია.
ნაყოფი ღია წითელი ფერისაა, ოვალური ან სფეროსებრი, წვნიანი, 1 სმ-მდე დიამეტრის მსხვილი კურკით. ქერქი შეიცავს თრიმლავ ნივთიერებებს 2%-მდე, ფისებს 6,5%-მდე, ორგანულ მჟავებს, გლიკოზიდ ვიბურნინს, ფლავონოიდებს, ვიტამინებს C და K-ს, ნაყოფში ბევრია ასკორბინის მჟავა, შაქარი, მთრიმლავი ნივთიერებები, ორგანული მჟავები, კაროტინი, ვიტამინი PP. დეკორატიული და კარგი თაფლოვანი მცენარეა.
ასევე კარგი დეკორატიული ბუჩქია მოლოზანა (ლათ. Viburnum orientalis), რომელიც ჩვეულებრივ ძახველს წააგავს. უზანი (ლათ. Viburnum lantana) საშუალო ზომის ბუჩქია. მისი ნაყოფი თავდაპირველად მწვანეა, შემდეგ წითელი, მწიფე კი შავი და პრიალა. სამივე სახეობა საქართველოში როგორც ბარში, ისე მთაში, უმთავრესად ზომიერად ტენიან პირობებში იზრდება.
უწოდებენ აგრეთვე ძახველას, სამეგრელოში ძარწუფას, თუშეთში ძეხველს.
რესურსები ინტერნეტში
ძახველი – Viburnum
სქოლიო
გერმანია, ნულოვანი წელი

გერმანია, ნულოვანი წელი — რეჟისორ რობერტო როსელინის 1948 წლის ფილმი. ფილმში ასახულია მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი გერმანია. ფილმით დასრულდა როსელინის ომის შესახებ გადაღებული ტრილოგია, რომლის პირველი ორი ფილმი იყო „რომი - ღია ქალაქი" და „პაიზა".
რესურსები ინტერნეტში
1948 წლის ფილმები
იტალიურენოვანი ფილმები
გერმანულენოვანი ფილმები
ფრანგულენოვანი ფილმები
იტალიური ფილმები
შავ-თეთრი ფილმები
რობერტო როსელინის ფილმები
ცურუტა

ცურუტა
— დასახლება იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, კიტაცუგარუ მაზრში.
გეოგრაფიული მდებარეობა
დასახლება განთავსებულია კუნძულზე ჰონსიუ. დასახლებული პუნქტი მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, ტოჰოკუს რეგიონში. მას ესაზღვრება ქალაქები გოსიოგავარა, ჰიროსაკი, ცუგარუ, დასახლება იტაიანაგი.
მოსახლეობა
დასახლების მოსახლეობა შეადგენს , ხოლო სიმჭიდროვე — ადამიანი/კმ².
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
დასახლებები (პრეფექტურა აომორი)
Nağılar, Shusha

Nağılar, Shusha
Nağılar (also, Naghilar) is a village de jure in the Shusha District of Azerbaijan, de facto in the Shushi Province of the self-proclaimed Republic of Artsakh.
References
Populated places in Shusha District
ნოდარ ნონიაშვილი

ნოდარ ნონიაშვილი (დ. 10 აგვისტო, 1947) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი.
დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. რამდენიმე წლის განმავლობაში იყო სპარსული ენის თარჯიმანი ირანში. 1979-1987 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმის უფროსი ინსპექტორი, ვიცე-პრეზიდენტის თანაშენწე, სწავლული მდივანი, რესპუბლიკის უმაღლესი და საშუალო სპეციალური განათლების სამინისტროს მუშაკი, 1987 წლიდან იყო საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო აგროსამრეწველო კომიტეტის რეფერენტი, საოქმო განყოფილების უფროსი, სარედაქციო სექტორის უფროსი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრ, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
ნოდარ ნონიაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 10 აგვისტო
დაბადებული 1947
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ერთვერსიანი რუკა

ერთვერსიანი რუკა — 1:42 000 მასშტაბის სამხედრო-ტოპოგრაფიული რუკების კომპლექტი, გამოშვებული მეფის რუსეთის დროს. აღნიშნული რუკები მათი დეტალიზაციიდან გამომდინარე წარმოადგენდნენ „გრიფით საიდუმლო“ დოკუმენტებს.
ერთვერსიანი რუკები მოიცავდა კავკასიაც მაგრამ ისინი სრულად არ ფარავდნენ აღნიშნულ ტერიტორიას. ძირითადად დამუშავებული იყო კავკასიის დასავლეთი და ცენტრალური ნაწილი.
იხილეთ აგრეთვე
ორვერსიანი რუკა
სამვერსიანი რუკა
კავკასიის მხარის ხუთვერსიანი რუკა
კავკასიის მხარის ათვერსიანი რუკა
ლიტერატურა
Капитан Андрианов, "Условные знаки военно топографических карт"
რუკის ტიპები
რუსეთის იმპერია
Padla I of Kakheti

Padla I of Kakheti
P'adla I (died 893), of the Arevmaneli clan, was a Prince and chorepiscopus of Kakheti in eastern Georgia from 881 to 893. He attained to his office after suppressing the Donauri family, which had ruled Kakheti from 839 to 881. During his rule, Padla succeeded in recovering the district of Gardabani conquered by the Arab emir of Tiflis from his predecessor Gabriel.
Bibliography
Toumanoff, Cyrille (1976, Rome). Manuel de Généalogie et de Chronologie pour le Caucase chrétien (Arménie, Géorgie, Albanie).
Вахушти Багратиони.
893 deaths
Princes of Kakheti
Year of birth unknown
The Village Voice

The Village Voice
„The Village Voice“ („გრინვიჩ-ვილიჯის ხმა“) — ნიუ-იორკის ყოველკვირეული გაზეთი, რომელიც უპირატესად აშუქებს აშშ-ის უდიდესი ქალაქის კულტურული ცხოვრების მოვლენებს.
დაარსდა 1955 წელს ნორმან მეილერის მონაწილეობით კერძო ბინაში გრინვიჩ-ვილიჯზე.
1956 წლიდან „Obie Award-ის“ პრემიით აჯილდოებს იმ თეატრალურ დადგმებს, რომლებიც Tony Awards-ის თვალსაწიერის გარეთ რჩებიან. სხვადასხვა დროს გაზეთში იბეჭდებოდა ისეთი დიდი ლიტერატორები, როგორებიც არიან ეზრა პაუნდი, ედვარდ ესტლინ კამინგსი, ალენ გინზბერგი, ტომ სტოპარდი. გამოცემის ჟურნალისტები სამჯერ დაჯილდოვდნენ პულიცერის პრემიით.
Village Voice-ის კინომიმომხილველებს დიდი ხნის მანძილზე წარმოადგენდნენ „ამერიკული კინოავანგარდის ნათლიმამა“ ჯონას მეკასი და ენდრიუ სარისი — ომისშემდგომი დროის ერთ-ერთი ყველაზე უფრო გავლენიანი კინოკრიტიკოსები.
დღეისათვის კინოზე წერენ ჯიმ ჰობერმანი და მაიკლ ეტკინსონი.
რესურსები ინტერნეტში
გამოცემის ქსელური ვერსია
სქოლიო
აშშ-ის გაზეთები
ინგლისურენოვანი გაზეთები
ბიარი

ბიარი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ალტო-ვინალოპოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 98 კმ². მოსახლეობა — 3655 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ბიარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ასკილაურის მესამე ეკლესია

ასკილაურის მესამე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ასკილაურის ჩრდილო-დასავლეთით ორიოდე კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკენეებს.
ეკლესია დარბაზულია, აქვს თანადროული მინაშენი სამხრეთიდან, რომლის ძირითადი ნაწილი წყობის გადაბმით უკავშირდება (ზომები გარედან სიგრძე-6,80 მეტრი, სიგანე-6,55 მეტრი). საშენ მასალად გამოყენებულია რიყის ქვა და სრულიად დამუშავებული ქვიშაქვის ნატეხი ქვა. ამ უკანასკნელით, მეტწილად, შენობის გარეთა კედლებია ნაწყობი. შიგნით კედლების ზედაპირი გასწორებულია ბათქაშით, რომელშიც შიგადაშიგ საპირე ქვების ზედაპირს თითქმის მთლიანად ფარავს.
შენობა ძლიერაა დაზიანებული: ჩამოქცეულია ეკლესიისა და მინაშენის კამარა. თითქმის მთლიანადაა დანგრეული მინაშენის სამხრეთი კედელი, დარბაზულია საკურთხევლის კონქი, ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელს, ორივე ბოლოში, გამჭოლი ბზარები დაუყვება, ინტერიერში აწეულია მიწის დონე და ამოსულია ხეები, გარეთა კედლების საპირე წყობის ქვები. ალაგ-ალაგ ჩამოცვენილია. ეკლესიის ჩრდილოეთი ნახევარი დაახლოებით 1,5 მეტრ სიმაღლეზე მიწაშია ჩამჯდარი.
შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან, მინაშენიდან აქვს. კარი გარედან თარაზულად იყო გადახურული (შემორჩენილია ზღუდრის ორივე ბოლოს კვალი) შიგნიდან კი - თაღით (შემორჩენილია ორივე ქუსლის წყობა).
აფსიდი გეგმით ნახევარწრიულია. აფსიდის შუაში გაჭრილია მაღალი, ნახევარწრიული თაღით დასრულებული სარკმელი, რომლის ორივე მხარეს თითო მცირე ზომის, ოთხკუთხა ნიშაა. სარკმელი, როგორც ჩანს, გარედანაც თაღით იყო გადახურული (გარეთა ღიობის საპირე ქვები მთლიანად ჩამოცვენილია). აფსიდის მხრები დასრულებულია შირიმის მარტივი პროფილის კაპიტელით. აფსიდი გადახურულია კონქით, რომლის ნაწილი, თაღთან ერთად ჩამოშლილია.
მინაშენი ვიწროა (სიგანე-1,1 მეტრი). აღმოსავლეთით იგი დასრულებულია სწორი კედლით, რომელშიც გაჭრილია შიგნიდან და გარედან თარაზულად გადახურული, ვიწრო სარკმელი. მინაშენი გადახურული იყო ერთიანი კამარით, რომელის ნაშთი ეკლესიის ძირითადი ნაწილის სამხრეთ კედლის მთელ სიგრძეზეა შემორჩენილი. მინაშენის სამხრეთ კედლის სტრუქტურა, გათხრა გასუფთავების გარეშე, ვერ დგინდება.
მოგვიანებით ეკლესიისათვის სამხრეთიდან გაურკვეველი დანიშნულების სადგომი მიუშენებიათ (შემორჩენილია აღმოსავლეთ კედელი და სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთი ნაწილი), რომლის აღმოსავლეთ კედელი (სიმაღლე 1,8 მეტრი) ეკლესიის აღმოსავლეთ კედლის ხაზზეა. გარედან, სადგომის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეზე მიბჯენილია ქვიშაქვის ნატეხი ქვით ნაგები, მრუდე კედელი (სიგრძე დაახლოებით 5 მეტრი სიმაღლე-1,2-1,4 მეტრი ), რომლიც აღმოსავლეთით მიემართება.
ლიტერატურა
საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კონუის ციხესიმაგრე

კონუის ციხესიმაგრე — ციხესიმაგრე უელსის ქალაქ კონუიში. აგებულია 1283 - 1289 წლებში, ინგლისის მეფე ედუარდ I-ის მიერ მეორე უელსური კამპანიის დროს. კონუიმ ჩაანაცვლა ძველი, ჰენრი III-ის მიერ აგებული დეგანუის ციხე, რომელიც 1263 წელს, თავისუფალი უელსის უკანასკნელმა პრინცმა ლიველინ ბოლომ დაანგრია.
კომპლექსის ნახაზი და ზედამხედველობითი სამუშაობეი შეასრულა ოსტატმა ჯეიმზ სენტ0ჯორჯელმა, გამოიყენა რა 1 500 მუშა და ქვისმთლელი. სულ მშენებლობაში დაიხარჯა £15,000 (£9,000,000 - 2011 წლის კურსით), ყველაზე მეტი რაც კი ედუარდ I-მა 1277 - 1304 წლებში ციხესიმაგრეების მშენებლობაში დახარჯა.
ნაგებობა ხაზოვანი დაგეგმარებისაა, რადგან ისევე როგორც კერნარვონის ციხე, იგიც კლდოვან კონცხზე მდებარეობს..
1986 წელს, იუნესკომ ის უელსის კიდევ რამდენიმე ციხესიმაგრესთან ერთად მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა საერთო სახელით - ედუარდ I-ის ციხესიმაგრეები უელსში.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Unofficial website
More Pictures of Conwy Castle
Snowdonia Guide
Conway Castle Images
სქოლიო
უელსის ციხესიმაგრეები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გაერთიანებულ სამეფოში
ალგეთი (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი)

ალგეთი (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი)
ალგეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, მანგლისის სადაბო თემში. მდებარეობს მდინარე ალგეთის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1190 მ სიმაღლეზე. ქალაქ თეთრიწყაროდან დაშორებულია 38 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 152 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
შალიის რაიონი

შალიის რაიონი — რაიონი სლოვაკეთში. მდებარეობს ნიტრის მხარეში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი შალია. რაიონის ფართობი — 356 კმ², მოსახლეობა — 54 000 ადამიანი (2001 წლის აღწერის მონაცემები). რაიონი მოიცავს 1 ქალაქსა და 12 სოფელს.
სტატისტიკური მონაცემები (2001)
ეროვნული შემადგენლობა:
სლოვაკები 61,9 %
უნგრელები 35,7 %
ბოშები 1,0 %
ჩეხები 0,5 %
კონფესიური შემადგენლობა:
კათოლიკეები 71,4 %
რეფორმატები 6,4 %
ლუთერანები 4,0 %
რესურსები ინტერნეტში
შალიის რაიონი
ნიტრის მხარის რაიონები
კლეომენე I

კლეომენე I — სპარტის მეფე. კლეომენე I სამეფო ტახტზე ანაქსანდრიდე II-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 520 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 489 წელს. კლეომენე I-ის შემდეგ კი სამეფო ტახტზე ლეონიდასი ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
სპარტის მეფეთა სია
სპარტის მეფეები
რანრაირკის რაიონი

რანრაირკის რაიონი — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის იუნგაის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2476 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 818 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 123.11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 22.89 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ანკაშის რეგიონის რაიონები
იუნგაის პროვინციის რაიონები
ზინკივი

ზინკივი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 10393 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
პოლტავის ოლქის ქალაქები
სიმონე პადოინი

სიმონე პადოინი (დ. 18 მარტი, 1984) — უნივერსალი იტალიელი ფეხბურთელი, იტალიის სერია A-ს კლუბ „კალიარის“ ნახევარმცველი და
მარცხენა მცველი.
კარიერა დაიწყო „ატალანტას“ ახალგაზრდულ გუნდში. შემდეგ შეუერთდა „ვიჩენცას“.
2009-2010 წლების სეზონის დასრულების შემდეგ ის გაანათხოვრეს „იუვენტუსში“ სამ ფეხბურთელთან ერთად ამერიკული ტურნეს წინ. მან რამდენიმე მატჩი ჩაატარა „იუვენტუსში“ სეზონისწინა მოსამზადებელ პერიოდში და შემდეგ დაბრუნდა „ატალანტაში“.
2012 წლის 31 იანვარს შეუერთდა „იუვენტუსს“ 5 მილიონი ევროს სანაცვლოდ. 2016 წლის ივლისიდან თამაშობს „კალიარში“
ტიტულები
იუვენტუსი
სერია A (5): 2011-12, 2012-13, 2013-14, 2014-15, 2015-16
იტალიის სუპერთასი (3): 2012, 2013, 2015; ვერცხლის პრიზიორი: 2014
იტალიის თასი: 2014-15; ვერცხლის პრიზიორი: 2011-12
უეფას ჩემპიონთა ლიგა: ვერცხლის პრიზიორი: 2014-15
რესურსები ინტერნეტში
სიმონე პადოინის გვერდი იუვენტუსის ოფიციალურ საიტზე
Simone Padoin National Team Stats at FIGC.it
პროფილი TuttoCalciatori.net-ზე
სქოლიო
დაბადებული 1984
იტალიელი ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
იუვენტუსის ფეხბურთელები
ვიჩენცის ფეხბურთელები
ატალანტას ფეხბურთელები
კალიარის ფეხბურთელები
სერია B-ს ფეხბურთელები
დაბადებული 18 მარტი
აპოპი

აპოპი — ყველაზე უარყოფითი დემონი ეგვიპტურ მითოლოგიაში და იმ დემონთაგან ერთ-ერთი, რომლებიც რას ღამის 12 საათის განმავლობაში, მისი მიწისქვეშეთში მოგზაურობისას ებრძოდნენ. გამოისახებოდა გიგანტური გველის სახით. აპოპი პირამიდების ტექსტებში მოხსენიებული არ არის. ის პირველად სარკოფაგების ტექსტებში ჩნდება (დაახლ. პირველი გარდამავალი პერიოდიდან). იყო ქაოსის პირველადი ძალებისა და ბოროტების სიმბოლო. თითქმის ყველა ძველეგვიპტური სოლარული ჰიმნი შეიცავს შელოცვებს აპოპის წინააღმდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ რა მას ყოველ ღამეს ამარცხებს, თავს აღწევს წყვდიადს და აღმოსავლეთის ჰორიზონტზე ამობრწყინდება, აპოპის საბოლოო დამარცხება შეუძლებელია. შემდეგ საღამოს იგი კვლავ ხვდება რას ბახუზე — დასავლეთის ყველაზე შორეულ მთაზე, სადაც, ეგვიპტელთა წარმოდგენით, რა მიწისქვეშეთში ეშვება, სადაც აპოპი ცხოვრობს და სადაც თავიდან იწყება მათი ბრძოლა. ეგვიპტელები აპოპს, სახელის გარდა, მაგიური, დასაწყევლი სახელებითაც მოიხსენიებდნენ — „გასაქრობი“, „დამსხვრეული ძალით“ და სხვ.
ლიტერატურა
ეგვიპტური ღვთაებები