PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Maria d'Este

Maria d'Este (8 December 1644 – 20 August 1684) was a Modenese princess and Duchess of Parma as the wife of Ranuccio II Farnese, Duke of Parma. She was a daughter of Francesco I d'Este, Duke of Modena and Maria Caterina Farnese.
Family
Maria was the eighth child and fourth daughter of Francesco I d'Este, the reigning Duke of Modena since 1629. Her mother was a daughter of Ranuccio I Farnese, Duke of Parma.
Biography
Maria was born in Modena to Francesco I d'Este, Duke of Modena and his consort Maria Caterina Farnese. A member of the House of Este, she was a princess of Modena by birth.
In order to cement relations between the House of Farnese, Maria's older sister Isabella d'Este had been married to Ranuccio Farnese, Duke of Parma, son of Odoardo Farnese, Duke of Parma and Margherita de' Medici in 1664. Isabella died in 1666 as a result of childbirth. In order to preserve the union between the two ducal houses, the unmarried Maria became Ranuccio's next consort.
A wedding was signed by proxies in October 1667 and formally in Modena on 1 January 1668 she was duly married to the widowed Ranuccio Farnese. The marriage produced seven children; she also had two stillborn children. Out of the seven, three survived infancy, however none of them went on to have further children.
Maria died in Parma at the age of 39. Her husband survived her by ten years. Her two youngest sons, Francesco and Antonio, each became the Duke of Parma. Antonio was the last member of the House of Farnese, the duchy of Parma going to the Spanish House of Bourbon in 1731.
Maria was buried at the Sanctuary of Santa Maria della Steccata in Parma on 21 August 1684. She has no surviving descendants.
Issue
Isabella Francesca Maria Lucia Farnese (14 December 1668 – 9 July 1718). She was a Benedictine nun in Santa Maria di Campagna Monastery of Piacenza;
Vittoria Maria Francesca Farnese (24 December 1669 – 15 September 1671);
A son (24 June 1671 – 28 June 1671);
Vittoria Farnese (19 November 1672), twin of Caterina;
Caterina Farnese (19 November 1672), twin of Vittoria;
A son (26 December 1674);
Eleonora Farnese (1 September 1675 – 3 November 1675);
Francesco Maria Farnese (19 May 1678 – 26 February 1727) succeeded as Duke of Parma; married Dorothea Sophie of the Palatinate, had issue;
Antonio Francesco Farnese, Duke of Parma (29 November 1679 – 20 January 1731) married Enrichetta d'Este, no issue.
Ancestry
References and notes
See also
1644 births
1684 deaths
Maria
Maria
Maria
17th-century Italian women
17th-century Italian nobility
Maria
Burials at the Sanctuary of Santa Maria della Steccata
Daughters of monarchs
Women who experienced pregnancy loss
Dolichoderus ghilianii

Dolichoderus ghilianii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
დავით V

დავით V — საქართველოს მეფე 1155, დემეტრე I-ის უფროსი ძე. დემეტრე I-ს ორი ვაჟი ჰყავდა — დავითი და გიორგი. მემკვიდრეობითობის წესით მეფობა მამის შემდეგ უფროს ძეს, დავითს უნდა მიეღო, მაგრამ დემეტრე იყო „მარჩეველი ძისა უმცროსისა“ — გიორგისა. ეს კი იმას ნიშნავდა, რომ დემეტრე თავის მემკვიდრედ გიორგის აცხადებდა და სამეფო ტახტსაც უმზადებდა. რა იყო მიზეზი დემეტრესა და დავითს შორის ცუდი დამოკიდებულებისა წყაროები ამის შესახებ არაფერს ამბობენ. დავითმა, როგორც ჩანს, კარგად დაინახა, რომ თუ იგი აქტიურ მოქმედებაზე არ გადავიდოდა ტახტს არავინ მიართმევდა. მან დაიწყო მზადება შეთქმულებისათვის რაც მიზნად დემეტრეს ჩამოგდებას ისახავდა, მაგრამ ეს გამოსვლა მეფეს ადვილად ჩაუხშვია, თუმცა დემეტრეს აჯანყების მოთავენი არ დაუსჯია. ამის შესახებ წყაროებში არაფერია ცნობილი. ეს ამბავი დაახლოებით 1150 წელს უნდა მომხდარიყო.
პირველ მარცხს დავითი არ შეუშინებია, მან ახალი აჯანყება მოუწყო მამას, ტახტიდან ჩამოაგდო, ბერად აღკვეცა და დავით-გარეჯის მონასტერში გაგზავნა. დემეტრეს ტახტიდან ჩამოგდებას მისი მომხრეებისა და მოხელეების გადაყენება მოჰყვა. დავითმა ორბელებს ამირსპასალარობა წაართვა და მამამისის მიერ დატყვევებულ და მის მიერ განთავისუფლებულ თირქაშ აბულეთის-ძეს გადასცა. ეს ის თირქაშია, რომლის მამა, ივანე, დემეტრეს წინააღმდეგ შეთქმულებაში ამხილეს და მეფის ბრძანებით სიკვდილით დასაჯეს. ივანეს შვილი, თირქაში, მტრობდა მეფეს რის გამოც შეპყრობილ იქნა.
დავითის ამ ღონისძიებებმა მოწინააღმდეგეთა მრავალრიცხოვანი წრე შექმნა, რომელიც დავითის ძმის გიორგის გარშემო მოიყარა თავი. დავით-გარეჯში ბერად აღკვეცილ დემეტრესაც საიდუმლო კავშირი ჰქონდა დამყარებული ამ ჯგუფთან. დავით V გამეფებიდან ექვს თვეში გარდაიცვალა. ქართველი მემატიანე მოკლედ გადმოგვცემს ამ ამბავს: „დასუეს მეფედ ძე მისი დავით. იმეფა ექუს თუე და მოკუდა“. სომეხი ისტორიკოსი მხითარ გოში დავითის სიკვდილს ორბელებს აბრალებს, მეორე სომეხი ისტორიკოსი ვარდანი კი პირდაპირ მიუთითებს მის მკვლელებს — სუმბატ და ივანე ორბელებს.
ეს ამბები, წყაროების მიხედვით, 1154-1155 წლებში მომხდარა. ამის შემდეგ დემეტრე I დაბრუნდა თბილისში და თავისი უმცროსი ძე გიორგი თანამოსაყდრედ დაისვა, ხოლო ორბელებმა ალბათ ამ სამსახურის ფასად კვლავ დაიბრუნეს ამირსპასალარობა.
დავით V-ს მცირეწლოვანი ძე — დემნა დარჩა. დავითის სიკვდილის შემდეგ ის აღსაზრდელად ორბელებს ჩააბარეს. მოგვიანებით, 1177 წელს, დემნა ბატონიშვილმა სამეფო ტახტი მოითხოვა, რასაც გიორგის წინააღმდეგ დიდი აჯანყება მოჰყვა 1177-78 წლებში. დემნას მხარში ედგა მისი სიმამრი — ივანე ორბელი, კაცი, რომელმაც წყაროების მიხედვით, თავის დროზე დიდი როლი ითამაშა გიორგის გამეფებაში. ეს აჯანყება მარცხით დამთავრდა და მეფე გიორგი III სასტიკად გაუსწორდა მის მოთავეებს.
ლიტერატურა
ლორთქიფანიძე მ., მეტრეველი რ., „საქართველოს მეფეები“, 2007 წ.
მეტრეველი რ., „შინაკლასობრივი ბრძოლა ფეოდალურ საქართველოში (XII ს)“, თბილისი, 1973
ჯავახიშვილი ი., „ქართველი ერის ისტორია“, წიგნი 2, თბილისი, 1965
საქართველოს მეფეები
საქართველოს სამეფოს ბაგრატიონები
ფედერალური ოლქი (ბრაზილია)

ფედერალური ოლქი (ბრაზილია)
ფედერალური ოლქი — ფედერალური ადმინისტრაციული ერთეული ბრაზილიაში.
ფართობი – 5,8 ათასი კმ².
მოსახლეობა – 2,2 მლნ. ქალაქი ბრაზილია - 2 089 ათასი. აგებულია 40 კმ-ის სიგრძის ხელოვნური ტბის ირგვლივ.
ისტორია: 1823 – გაჩნდა იდეა დედაქალაქის ცენტრში გადატანის შესახებ. 1890 – პროექტი გადატანის შესახებ აისახა დროებით კონსტიტუციაში. 1955 წელს პრეზიდენტმა ჟუან კაფე ფილიუმ გოიასის შტატიდან გამოყო ტერიტორია ფედერალური ოლქისათვის. 1956 წელს შეიქმნა კომპანია ნოვა-კაპი. 1957 წელს პრეზიდენტ კუბიჩეკის დეკრეტით დედაქალაქი გადავიდა ბრაზილიაში. პროექტი განახორციელეს ლუსიო კოსტამ და ოსკარ ნიმეიერმა. 1960 – ჩატარდა ინაუგურაცია. 1970 – გადავიდა დიპლომატიური კორპუსი.
ლიტერატურა
ბრაზილიის შტატები
ძაღალქომის ეკლესიის ნანგრევი

ძაღალქომის ეკლესიის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძაღალქომში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში
ეკლესიის შემორჩენილი კედლების მიხედვით ჩანს, რომ იგი ნაგებია რიყის ქვით. გეგმით სწორკუთხა ნაგებობა, აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აბსიდით. კედლების სიმაღლე 2-3 მეტრს აღწევს. დასავლეთ კედელზე შემორჩენილია სარკმლის მარჯვენა წირთხლი.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ზნაურის (ყორნისი) რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. II, 2004
ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გიორგი ხონელიძე

გიორგი ხონელიძე (დ. 13 ოქტომბერი, 1962) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან.
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი ხონელიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 13 ოქტომბერი
დაბადებული 1962
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ოუშენ ტერმინალი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ოუშენ ტერმინალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ოუშენ ტერმინალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ოუშენ ტერმინალი — სავაჭრო ცენტრი ედინბურგში
ოუშენ ტერმინალი — სავაჭრო ცენტრი ჰონკოგში
ცხელ კვალზე (ტიფლისი)

ცხელ კვალზე (ტიფლისი)
ცხელ კვალზე — სერიალის ტიფლისი მეორე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 2014 წლის 30 ოქტომბერს.
სიუჟეტი
“ტიფლისის” პირველ სერიაში გამოკვეთილი რამდენიმე სიუჟეტური ხაზი მეორეში ნელ-ნელა ვითარდება, ცოცხლდება. წინა პლანზე გამოდის არა მხოლოდ სოციალურ-პოლიტიკური პროცესები, არამედ მორალურ-ზნეობრივი პრობლემებიც.
ბატონ-ყმობის პერიოდი, უსამართლობითა და ქაოსით მართული საზოგადოება, სადაც ნებისმიერი დანაშაული პანიკურ შიშსა და დაუცველობის სინდრომს იწვევს _ სწორედ ეს არის ტიფლისის რეალური სახე. ორ კლანს შორის ძალაუფლების გადანაწილების რთული პროცესი ავტორებისთვის არა ერთი ინტრიგის განვითარების შესაძლებლობას იძლევა. ორბელიანების და ამილახვრების კლანები სრულიად განსხვავებული ორიენტირებით ხელმძღვანელობენ. სერიალის ავტორები ორბელიანის ოჯახის ჩვენებისას აქცენტს აკეთებენ XIX საუკუნის საქართველოში არსებულ პროგრესულ შეხედულებებზე, დასავლური ღირებულებების დამკვიდრების და საზოგადოებაში მათი პოპულარიზაციის მცდელობებზე. ორბელიანებისგან განსხვავებით ამილახვართა კლანი არ აპირებს მათთვის ტრადიციული ცხოვრების სტილის შეცვლას. ბატონ-ყმობისთვის დამახასიათებელი ადამიანებით ვაჭრობის, პროსტიტუციის ხელშეწყობის, კორუფციის გავრცობის დათმობას. ამილახვრები ტერორითა და ძალადობით ინარჩუნებენ ძალაუფლებას და მართავენ ქალაქს. სწორედ ამ ორი განსხვავებული ცხოვრების სტილისა და მსოფლმხედველობის გამო ტიფლისი საშიშ ქალაქად ქცეულა. მეორე სერიაში ავტორები ცდილობენ თუნდაც სქემატურად მაგრამ მაინც გაგვაცნონ თითოეული გმირის ცალკეული ხასიათი, განსაკუთრებულ აქცენტს ყაჩაღად გავარდნილთა ისტორიაზე აკეთებენ. საკუთარი ოჯახის, ღირსების დაცვის გრძნობა მათ აიძულებთ უარი თქვან ცხოვრების ნორმალურ პირობებზე, ამ გარემოში მათთვის თავისუფლება ღირსებასთან იგივდება. ამ პერიოდის ტიფლისის ხელისუფლების პოზიციის გამომხატველი ხდება პოლიცია. მათი უმოქმედობა, კორუფცია, მექრთამეობა საზოგადოებაში დაუცველობის სინდრომს უფრო აძლიერებს. სწორედ ეს უბიძგებს ცალკეულ ადამიანს თვითონ იპოვოს სამართალი. სერიალში მნიშვნელოვანი ხდება საზოგადოებისთვის ისეთ ღირებულებებზე აპელირება, როგორიცაა თავისუფლება, ღირსება. , პიროვნული პასუხისმგებლობის გრძნობა. ვფიქრობ, მათი დეტექტიურ-კრიმინალური დრამის ჟანრის ნაწარმოებით მიწოდება, მაყურებელს, განსაკუთრებით მცირე ასაკის მაყურებელს, საშუალებას მისცემს უფრო მსუბუქად ჩაერთოს თხრობაში და დაფიქრდეს ამ ღირებულებების რაობისა და რეალურ გარემოში საჭიროების შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
ცხელ კვალზე
ტელესერიალ ტიფლისის ეპიზოდები
ბულბულისციხე

ბულბულისციხე — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ქვიშხეთის თემი), ლიხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე შოლას (მტკვრის მარცხენა შენაკადი) სათავეში. ზღვის დონიდან 840 მეტრი, ხაშურიდან 12,5 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 123 ადამიანი.
ისტორია
სოფლის სახელწოდება ახალია და წარმოდგება სოფლის განაპირას მდგარი ციხის სახელიდან. სოფელს ადრე ციხისძირი ერქვა. XVIII საუკუნეში აქ ქართლელ აბაშიძეთა ერთ-ერთი მთავარი რეზიდენცია იყო.
ლიტერატურა
სქოლიო
ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Musa Naghiyev

Musa Naghiyev
Agha Musa Naghiyev (1849–1919) was an Azerbaijani industrial oil magnate in late 19th – early 20th century. He was also an adherent of the Baháʼí Faith and served on the Spiritual Assembly of the Baháʼís of Baku.
Life and career
He was born into a very poor family near Baku and started working as a cargo carrier (hambal), but thanks to his natural wit and business abilities, he progressed to accumulate a vast amount of wealth. Musa Naghiyev was one of the richest oil industrialists in Baku, next to Nobel brothers. His assets were worth 300 million rubles. Later, he began investing in real estate so as to guarantee himself a source of regular income and became the largest rental property owner in Baku owning more than 200 buildings.
He was considered in Azerbaijan as one of the most stingy, tight-fisted millionaires. However, despite such claims, it was Agha Musa Naghiyev who built one of the most wonderful palaces in the entire city and offered it as a gift to the Muslim Charity Society. This palace, modeled on Doge's Palace in Venice now houses Presidium of Academy of Sciences of Azerbaijan.
Another gift from Naghiyev to the city was the city's largest hospital which was built in 1912 and is still used today by the Ministry of Health. The building is designed in the shape of an "H" (Cyrillic "N") for Naghiyev's name.
The owner of dozens of magnificent buildings in Baku, Agha Musa Naghiyev himself lived in the area outside of Icheri Sheher called Bayir Sheher, in the two-floor building behind Qasim-bey Mosque, on the crossing of Spasski (present Zargarpalan) and Gymnasist (Leo Tolstoy) streets. Actively involved in the work of the Baku Muslim Charitable Society, Musa Nagiyev was a philanthropist during his lifetime.
Naghiyev's will was to be buried next to Ismail oglu in Karbala, the totalitarian regime did not allow it, so he sent his relatives to Karbala with the hope of taking him to Karbala.
The architectural elements of stone clocks designed on the top and a stone lantern on the edge of that beautiful building erected in 1887, made it a distinctive appearance. The stone lantern called "Seng fanar" was decorated with red, green, blue, turquoise pieces of glass to create colourful illumination effect during the evenings. Every evening kids were gathering around the building to feast eyes on that startlingly impressive view of street lighting. Such a colourful lit of the stone lantern in Baku at the fin de siècle used to create an amazing and spectacular attraction. Naghiyev was the main sponsor and trustee of one of the largest technical colleges, "Real College", the building now houses the Azerbaijan State Economic University.
He died of a heart attack on 4 March 1919.
References
External links
Azerbaijan International
Musa Nagiyev.az
Miryusif Mirbabayev. Concise history of Azerbaijani oil - Baku, 2008, SOCAR Publishing House, 340p.
1849 births
1919 deaths
Azerbaijani businesspeople in the oil industry
Azerbaijani businesspeople
Azerbaijani philanthropists
Azerbaijani Bahá'ís
19th-century philanthropists
Azerbaijani humanitarians
ევროპის დროშები

ევროპის დროშები
ეს არის, ევროპის ქვეყნების და ტერიტორიების დროშები.
ევროპის ქვეყნების დროშები
ევროპული ქვედანაყოფების დროშები
ევროპის დამოკიდებული ტერიტორიების დროშები
see also Gallery of flags based on British ensigns
ევროპის სუვერენული ტერიტორიების დროშები
ევროპის სადავო, ნაწილობრივ აღიარებული და არაღიარებული სახელმწიფოების დროშები
ევროპის საერთაშორისო ორგანიზაციების დროშები
იხილეთ აგრეთვე
ევროპის ქვეყნების გერბები
აზიის დროშები
ჩრდილოეთ ამერიკის დროშები
სამხრეთ ამერიკის დროშები
აფრიკის დროშები
ოკეანეთის დროშები
ევროპა
სახელმწიფო სიმბოლოები
მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
გოტიკა

გოტიკა
გოტიკური ხელოვნება — შუასაუკუნოვანი ხელოვნების სტილი, რომელიც ჩრდილოეთ საფრანგეთში, ჩ.წ. XII საუკუნეში ჩამოყალიბდა. იგი ჩაენაცვლა რომანულ სტილს. ტერმინი გოტიკა უფრო ხშირად გამოიყენება არქიტექტურულ ნაგებობებთან. თუმცა, იგი მოიცავს ამავე პერიოდის ხელოვნების სხვა სფეროებსაც — ქანდაკებას, ფერწერას, ვიტრაჟს, ფრესკას და ა.შ.
გოტიკა გერმანიაში, XII საუკუნის შუა პერიოდში წარმოიშვა. XIII საუკუნეში იგი გავრცელდა საფრანგეთის, ჩეხეთის, ავსტრიის, ესპანეთისა და ინგლისის ტერიტორიებზე. იტალიაში იგი უფრო მოგვიანებით მოხვდა და გამოიწვია ე.წ. „იტალიური გოტიკის“ წარმოშობა. XIV საუკუნის დასაწყისში ევროპა მოიცვა ე.წ. „ერთაშორისო გოტიკამ“. აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებში გოტიკამ მოგვიანებით შეაღწია და დაახლოებით XVI საუკუნემდე იარსება.
ხელოვნების ამ განხრის შენობებთან და ზოგადად, ნამუშევრებთან მიმართებაში, რომლებიც შეიქმნა XIX საუკუნის შუა პერიოდში, გამოიყენება ტერმინი „ნეოგოტიკა“.
XIX საუკუნის დასაწყისიდან ტერმინი „გოტიკური რომანი“ აღნიშნავს რომანტიზმის ეპოქის ლიტერატურულ ჟანრს — „იდუმალებისა და საშინელებათა“ ლიტერატურას (ასეთი ნაწარმოებების განვითარება ხშირად მიმდინარეობდა გოტიკურ სასახლეებსა თუ მონასტრებში). 1980-იან წლებში ტერმინ გოტიკის გამოყენება დაიწყეს ახლად წარმოშობილ ჟანრთან, გოტიკურ როკთან მიმართებაში, მოგვიანებით კი ასე უწოდებდნენ სუბკულტურასაც („გოტიკური სუბკულტურა“).
რესურსები ინტერნეტში
გოტიკური ხელოვნება და არქიტექტურა
გოტიკური ხელოვნება საიტზე ArtCyclopedia.com
გოტიკური ხელოვნება, Encyclopædia Britannica
გოტიკური ხელოვნება(2009-10-31), Microsoft Encarta.
გოტიკური ხელოვნება , The Columbia Encyclopedia, მეექვსე გამოცემა. 2001.
გოტიკური ხელოვნება , Museumsportal Schleswig-Holstein
გოტიკური ხელოვნება , "მსოფლიო ხელოვნების ისტორია" და გოტიკური და ადრეული რენესანსი .
შუასაკუნოვანი ხელოვნება
Ishkhanik of Hereti

Ishkhanik of Hereti
Ishkhanik ruler of Hereti between 943–951. He was the son and successor of Adarnase Patrikios, ruled together with his mother Queen regnant Dinar, sister of Grand Magister Gurgen IV, Prince of Klarjeti (918–941).
Under Ishkhanik's reign Hereti was forced to recognize the supremacy of the stronger neighbour, Principality of Daylam, ruled by the Sallarid dynasty (Iranian Azerbaijan). According to The Georgian Chronicles Queen Dinar, along with her son Ishkhanik converted Hereti to the Eastern Orthodox confession and abandoned the Oriental Orthodox confession in the 10th century. In 950, he took advantage of the bitter power struggle in the Sallarid state, and ceased to pay tribute effectively restoring his independence. Ishkhanik recovered his authority over several fortresses in Kakheti, the latter was weakened after the devastating Sajid invasion.
References
Sources
Papuashvili T. (1970), Problems of the history of Hereti, Tbilisi
Papuashvili T., Georgian Soviet Encyclopedia, V, p. 288, Tbilisi, 1980
Monarchs of Hereti
951 deaths
Year of birth unknown
10th-century people from Georgia (country)
Remain in Light

Remain in Light — ამერიკული როკ-ჯგუფ Talking Heads-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1980 წლის 8 ოქტომბერს, ლეიბლზე Sire Records. ჩაიწერა 1980 წლის ივლისში-აგვისტოში, აშშ-ში, სხვადასხვა სტუდიაში. ალბომის პროდიუსერია ბრაიან ინო. ჩანაწერი Billboard 200-ის #19 პოზიციამდე ავიდა და 21-ე იყო ბრიტანეთის ალბომების ჩარტში. აშშ-სა და კანადაში ალბომმა 1980-იან წლებში ოქროს სტატუსი მიიღო.
სიმღერების სია
მხარე 1
Born Under Punches (The Heat Goes On) – 5:49
Crosseyed and Painless – 4:48
The Great Curve – 6:28
მხარე 2
Once in a Lifetime – 4:23
Houses in Motion – 4:33
Seen and Not Seen – 3:25
Listening Wind – 4:43
The Overload – 6:02
ვრცელი CD გამოცემის დამატებები, დაუსრულებელი დუბლები
Fela's Riff – 5:19
Unison – 4:50
Double Groove – 4:28
Right Start – 4:07
სქოლიო
1980 წლის ალბომები
Talking Heads-ის ალბომები
ალბომები ბრაიან ინოს პროდიუსერობით
Sire Records-ის ალბომები
კრის ვან ოლსბურგი

კრის ვან ოლსბურგი (დ. 18 ივნისი, 1949) — ამერიკელი ილუსტრატორი და საბავშვო წიგნების ავტორი. ცნობილია მოთხრობებით „ჯუმანჯი“ და „პოლარული ექსპრესი“ (რომელთა ეკრანიზაციებიც არსებობს). 1980 წელს მიიღო კალდეკოტის საპატიო ჯილდო რომანისთვის „სან აბდულ გასაზის ბაღი“.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ამერიკელი მწერლები
ამერიკელი სცენარისტები
Ptychobela dancei

Ptychobela dancei is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Description
The length of the shell attains 21 mm.
Distribution
This species occurs in the Indian Ocean off Oman and Somalia.
References
Kilburn, R.N.; Dekker, H. (2008). New species of turrid conoideans (Gastropoda, Conoidea) from the Red Sea and Arabia. Basteria, 72(1-3), 1-19
External links
Gastropods.com: Ptychobela dancei
dancei
Gastropods described in 2008
ჩრდილოეთ მაკედონიის ეროვნული პარკების სია

ჩრდილოეთ მაკედონიის ეროვნული პარკების სია
ჩრდილოეთ მაკედონიის ეროვნული პარკების სისტემა შედგება სამი პარკისაგან. გარდა ამისა, 1958 წლიდან ეროვნული პარკის სტატუსი აქვს იასენის ნაკრძალს.
რესურსები ინტერნეტში
ჩრდილოეთ მაკედონიის ეროვნული პარკები
სქოლიო
ჩრდილოეთ მაკედონიის ეროვნული პარკები
Ibituruna

Ibituruna is a municipality in the state of Minas Gerais in the Southeast region of Brazil.
Geography
According to IBGE (2017), the municipality is in the Immediate Geographic Region of Lavras, in the Intermediate Geographic Region of Varginha.
Ecclesiastical circumscription
The municipality is part of the Roman Catholic Diocese of São João del-Rei.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
Gnamptogenys ortostoma

Gnamptogenys ortostoma — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
გიორგი მაშენებელი

გიორგი მაშენებელი-ათონელი (გ. დაახლ. 1030, მონოვატის კუნძული) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე; ათონის ივერთა მონასტრის წინამძღვარი 1019–1029 წლებში; საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი. ხსენების დღეა 10 აგვისტო (ძველი სტილით 28 ივლისი).
ცხოვრება და მოღვაწეობა
ათონის ივერთა მონასტერს სათავეში ჩაუდგა ექვთიმე მთაწმიდელის წინამძღვრობიდან გადადგომის შემდეგ ექვთიმეს წინამორბედის, იოანეს (შესაძლოა, გიორგის ბიძა) ანდერძის თანახმად. შეცვალა მონასტრის ძველი წესები, რის შედეგადაც ბერძნებმა მონასტერში შესვლის უფლება მოიპოვეს. ამით გიორგიმ თანამემამულეთა წყრომა დაიმსახურა. 1029 წელს ბიზანტიის საიმპერატორო კარის რისხვაც დაატყდა თავს, ვინაიდან ბრალად დაედო იმპერატორ რომანოზ III არგირუსის წინააღმდეგ თესალონიკის მმართველის, კონსტანტინე დიოგენეს მიერ მოწყობილ შეთქმულებაში მონაწილეობა. გიორგი გადაასახლეს კუნძულ მონოვატზე, სადაც გარდაიცვალა. ამ პერიოდში ათონის ქართველი ბერები დიდ შევიწროებას განიცდიდნენ ბერძნების მხრიდან. მოგვიანებით, ბიზანტიის მთავრობამ ქართველებს აღუდგინა პრივილეგიები წმინდა მთაზე. ქართველმა ბერებმა გიორგის ცხედარი მონოვატიდან ათონზე, მიძინების ტაძარში გადაასვენეს.
გიორგის შესახებ ცნობები ასევე დაცულია XVIII საუკუნის I ნახევრის ბერძნულ ბიოგრაფიულ თხზულებაში, სადაც ის მოხსენიებულია, როგორც „გიორგი დიდი”. გიორგი მცირე მას მიაწერს ათონის ღვთისმშობლის მიძინების მონასტრის დაფუძნებას. ამავე მონასტერში შემორჩენილია წარწერია: „მე დავამტკიცენ სუეტნი მისნი და უკუნისამდე არა შეიძრნენ. გიორგი მონაზონი, ქართველი და მაშენებელი“. ხშირად გიორგის აიგივებენ ბერძნული წყაროების ვარაზვაჩესთან, თუმცა ლ. მენაბდის აზრით, გიორგი და ვარაზვაჩე სხვადასხვა პირები არიან. საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ გიორგი შერაცხულია წმინადანად ღირსი გიორგი მაშენებელი-ათონელის სახელით.
ლიტერატურა
დეკანოზი ზაქარია (მაჩიტაძე), მანანა ბუკია, მაკა ბულია. „ქართველ წმიდანთა ცხოვრება“, თბილისი, 2004 წ.
«Георгий Строитель». სტატიები "Православная Энциклопедия"-დან // შრომები : [ტ.] 3: ნარკვევები, სამეცნიერო წერილები, საენციკლოპედიო სტატიები... / ე. გაბიძაშვილი. - თბ., 2011. - გვ.378-379.
Georgios Barasbatze, co-founder of Iveron. Prosopography of the Byzantine World.
მენაბდე ლ., ძველი ქართული მწერლობის კერები, წგ. 2, თბ., 1980;
ქართველ წმინდანთა ცხოვრებანი, თბილისი–ათენი, 2003.
რესურსები ინტერნეტში
ღირსი გიორგი მაშენებელი - ათონელი (+1029) – orthodoxy.ge
სქოლიო
ქართველი წმინდანები
XI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ქართველი ბერები
ჯერი ბრუკჰაიმერი

ჯერი ბრუკჰაიმერი
ჯერომ ლეონ ბრუკჰაიმერი (დ. 21 სექტემბერი, 1943, დეტროიტი, აშშ) — ამერიკელი კინო და სატელევიზიო პროდიუსერი.
ბიოგრაფია
ბრუკჰაიმერი დაიბადა 1943 წლის 21 სექტემბერს დეტრიოტში, ებრაელი ემიგრანტების ოჯახში. დაამთავრა არიზონას უნივერსიტეტი. შემდეგ ჩაერთო სარეკლამო ბიზნესში. 1980-იანი წლებიდან მოყოლებული მოღვაწეობს როგორც კინოპროდიუსერი. ის ასევე არის ვიდეო თამაშების კომპანია ZeniMax Media-ს დირექტორთა საბჭოს წევრი.
2013 წლის 13 ივნისს ჰოლივუდის დიდების ხეივანში გახსნილი იქნა მისი ვარსკვლავი, რომელიც მდებარეობს ჰოლივუდის ბულვართან ახლოს. საზეიმო ცერემონიას ესწრებოდნენ ჯონი დეპი და ტომ კრუზი..
რესურსები ინტერნეტში
ჯერი ბრუკჰაიმერის ფილმები
სქოლიო
ამერიკელი კინოპროდიუსერები
ამერიკელი ტელეპროდიუსერები
კალიფორნიელი რესპუბლიკელები
დაბადებული 21 სექტემბერი
დაბადებული 1943
ემის ჯილდოს მფლობელები
ღნავი

ღნავი, მყავი — ძუძუმწოვარი ცხოველი მღრღნელების რიგისა. მისი სხეულის სიგრძე 9–10 სმ აღწევს. ბინადრობს ტყეებში, ბუჩქნარებში, ბაღებში, ვენახებში, ზოგჯერ ეზოებში. ვერტიკალურად ვრცელდება 2300 მ-მდე. ბუდეს იკეთებს ხეზე, სოროებში, ხის ფუღუროში. შობს 3–9 თვალაუხილავ ნაშიერს. იკვებება კენკროვნებით, ხილით, წაბლით, თხილით, ნორჩი ყლორტებით. გვიან შემოდგომაზე ზამთრის ძილს ეძლევა. სარეწაო მნიშვნელობა არ აქვს. საქართველოში გავრცელებულია ქვესახეობა კავკასიური ღნავი და ტიხომირევისეული ღნავი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ღნავი