PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
იგორ დოლიძე

იგორ დოლიძე (დ. 7 თებერვალი, 1939, ბათუმი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პედაგოგი.
1965 წელს დაამთავრა ლენინგრადის პედიატრიული სამედიცინო სახელმწიფო ინსტიტუტი.
1965–1966წწ. - გროზნოს უსინათლო ბავშვთა რესპუბლიკური სკოლა–ინტერნატის უფროსი ექიმი; 1966–1967წწ. ქირურგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის პათოფიზიოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1973–1978წწ. - ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ექსპერიმენტული მედიცინისა და სამეცნიერო კიბერნეტიკის განყოფილების გამგე; 1978–1980წწ. - ქირურგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ავტომატიზებული რეამინაციული სისტემების ლაბორატორიის გამგე; 1980–1981წწ. - აჭარის რესპუბლიკური საავადმყოფოს მთავარი ექიმის მოადგილე; 1981–1995წწ. - სეფსისის საწინააღმდეგო რესპუბლიკური ცენტრის თერაპიული განყოფილების ექიმი; 1995–1998წწ. - იარაგის საერთაშორისო უნივერსიტეტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის გამგე; 1980–1981წწ. - აჭარის ჯანდაცვის სამინისტროში მართვის ავტომატიზებული სისტემების – "აჭარის ჯანდაცვა" მთავარი კონსტრუქტორი (მეცნიერი ხელმძღვანელი); 1998 წლიდან - სპორტული მედიცინის კათედრის პროფესორი და თსუ "საქართველოს" თერაპიული ციკლის ხელმძღვანელი. თავისი ნახევარსაუკუნოვანი შემოქმედებითი მოღვაწეობის (სამეცნიერო, საექიმო, პედაგოგიური) ნახევარი, სპორტული მედიცინის, რეაბილიტაციის, სამკურნალო ფისკულტურისა და შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე მოზარდების ფსიქო-ფიზიკური აღზრდის პრობლემურ საკითხებს მიუძღვნა. 169 სამეცნიერო ნაშრომისა და 6 მონოგრაფიების ავტორი. კვლევის თემა: ნაწლავისმიერი სეფსისი: ეტიოლოგია, პათოგენეზისი, დიაგნოსტიკა და მკურნალობა თანამედროვე კომპიუტერული ტექნილოგიის გამოყენებით. ექიმი-ინფექციონისტი. თბილისის სახელმწიფო სპორტის უნივერსიტეტში ფიზიკური მედიცინისა და რეაბილიტაციის ასოცირებული პროფესორი და უნივერსიტეტ „გეომედის" ფიზიკური მედიცინისა და რეაბილიტაციის დეპარტამენტის პროფესორი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1993), პროფესორი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა - „მეტაბოლური დარღვევების შესახებ წვრილი ნაწლავის კედლებში შოკისა და სისხლკარგვის დროს", დაიცვა 1972 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა - „ნაწლავისმიერი სეფსისის ეტიოლოგია, პათოგენეზი, დიაგნოსტიკა და მკურნალობა თანამედროვე კომპიუტერული ტექნოლოგიის გამოყენებით", დაიცვა 1993 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 7 თებერვალი
დაბადებული 1939
ქართველი ექიმები
ქართველი პედაგოგები
მერაბ ბოცვაძე

მერაბ ბოცვაძე (დ. 6 მაისი, 1952, ხაშური) — ქართველი მსახიობი, პოლიტიკოსი.
1974 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები “.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 6 მაისი
დაბადებული 1952
საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ხაშურში დაბადებულები
სერო (ჰავანა)

სერო (ჰავანა)
სერო — კუბის დედაქალაქ ჰავანის ერთ-ერთი მუნიციპალიტეტი. ეს ტერიტორია 1803 წლით თარიღდება, როდესაც ორმა მესაკუთრემ — ხოსე მარია როდრიგესმა და ფრანსისკო ბეტანკურმა რეზიდენცია დააარსეს. მათ მაგალითს შემდეგ სხვებმაც მიბაძეს. უკვე 1807 წლისთვის, სეროს უკვე ქალაქად აღიარებდნენ, გააჩნდა პირველი ხის ეკლესიაც.
დედაქალაქის შეძლებული ოჯახები სეროს საზაფხულო საცხოვრებლად ირჩევდნენ. 1843 წლისთვის აქ არსებობდა ხუთი მსხვილი საშვებულებო რეზიდენცია, ასევე 23 სხვა დედებულთათვის. ასევე არსებობდა შეძლებული ოჯახების კუთვნილი 237 კერძო სახლი. ამავე წლისთვის სეროს მოსახლეობა 2 125 ადამიანს მოითვლიდა, 1858 წლისთვის კი 2 530 მუდმივ მოსახლეს.
იხილეთ აგრეთვე
კუბის მუნიციპალიტეტები
კუბის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Información resumida a partir de Trabajo de arquitectura en que aparece una historia del barrio El Cerro
კუბის ქალაქები
ფრეი-გასპარი

ფრეი-გასპარი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტეოფილუ-ოტონის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 879 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.38 კმ²-ზე. ფართობი 626 672 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მეჰმედ ემინ აალი-ფაშა

მეჰმედ ემინ აალი-ფაშა (დ. 5 მარტი, 1815, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 7 სექტემბერი, 1871, იქვე) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე. დიდი ვეზირი 1852, 1855–1856, 1858–1859, 1861 და 1867–1871 წლებში, სულთნების აბდულმეჯიდ I-ისა და აბდულაზიზის მმართველობის პერიოდში.
დაიბადა 1815 წელს, სტამბოლში. მან საფუძვლიანად შეისწავლა ფრანგული ენა, რამაც საშუალება მისცა მალევე შესულიყო ოსმალეთის იმპერიის სამსახურში და მალევე გახდა თარჯიმანი. 1841–1844 წლებში იყო ოსმალეთის ელჩი ბრიტანეთის იმპერიაში. 1846–1852 წლებში ეკავა საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა, ხოლო 1852 წლის 6 აგვისტოს დააწინაურეს და გახდა იმპერიის დიდი ვეზირი მუსტაფა რეშიდ-ფაშას ნაცვლად.
მეჰმედ ემინ აალი-ფაშა იყო ბრწყინვალე დიპლომატი, რის შედეგადაც მალევე მიიპყრო ევროპული სახელმწიფოების ყურადღება. ის ბრწყინვალედ იცავდა საკუთარი ქვეყნის ინტერესებს ყველგან და ეწინააღმდეგებოდა ოსმალეთის იმპერიაში აბსოლუტურ მონარქიას, სულთნის განუსაზღვრელ უფლებებს. მწვავედ აკრიტიკებდა მაჰმუდ II-ის მიერ წამოწყებულ რეფორმებს (ტანზიმატ). როცა ის მეორედ იყო დიდი ვეზირი (2 მაისი 1855 — 1 ნოემბერი, 1856) მიაღწია შეთანხმებას ევროპულ სახელმწიფოებთან ყირიმის ომის შემდეგ.
ამის გარდა ის კიდევ სამჯერ იყო ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი. მეხუთედ 1867 წლის 11 თებერვალს გახდა დიდი ვეზირი. ამჯერად, ის სიკვდილამდე ინარჩუნებდა ამ თანამდებობას. გარდაიცვალა სამთვიანი ავადმყოფობის შემდეგ, 1871 წლის 7 სექტემბერს, 56 წლის ასაკში. მეჰმედ ემინ აალი-ფაშა დაკრძალეს სულეიმანიეს მეჩეთში.
ლიტერატურა
FIKRET ADANIR (2005). Turkey's entry into the Concert of Europe. European Review, 13, pp 395–417 doi:10.1017/S1062798705000530.
Findley, Carter V. Bureaucratic Reform in the Ottoman Empire: The Sublime Porte, 1789-1922. Princeton, NJ: Princeton University Press, 1980.
Finkel, Caroline. Osman's Dream: The Story of the Ottoman Empire, 1300-1923. New York: Basic Books, 2006.
Hanioğlu, M. Şükrü. A Brief History of the Late Ottoman Empire. Princeton: Princeton University Press, 2008.
ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები
დაბადებული 5 მარტი
დაბადებული 1815
გარდაცვლილი 7 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1871
ჯრუჭის მონასტერი

ჯრუჭის მონასტერი — XI საუკუნის ქართული მონასტერი. მდებარეობს საჩხერის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ყვირილის მარჯვენა შენაკადის — ჯრუჭულას სათავეში, სოფელ ცხომარეთის მიდამოებში.
სამონასტრო კომპლექსში შედის XI საუკუნის გუმბათოვანი ეკლესია (გადაკეთებულია XIX საუკუნეში), რომლის კედლებზე ლაპიდარული წარწერებია. მომდევნო ხანებში მონასტერი მოიშალა. განახლდა XVI-XVII საუკუნეებში. XVII საუკუნის დასასრულს ჯრუჭულის ხეობა რაჭის ერისთავებისა და წერეთელთა სატავადო სახლის საცილობელ ტერიტორიად იქცა, რის გამოც იგი უკვე ციხესიმაგრის დანიშნულებას ასრულებდა. XVIII საუკუნის 60-იან წლებში სოლომონ I-მა ჯრუჭის მონასტერი აღადგინა, ხოლო შემდეგ წერეთლების საგვარეულოს მისცა აქ დასაფლავების ნება. 1810 მონასტერი უკვე დიდძალ ყმა-მამულს ფლობდა ზემო იმერეთსა და რაჭაში. იმერეთის სამეფოს გაუქმების (1810) შემდეგ ჯრუჭის მონასტერი წერეთლების საგვარეულო საკუთრებად იქცა. მონასტრის ტერიტორიაზე შემორჩენილი განვითარებული შუა საუკუნეების სხვა ნაგებობების ნაშთებიც.
ამჟამად იმას, რომ ოდესღაც ჯრუჭის მონასტერი არსებობდა, მასთან მიახლოებისას მთის მწვერვალზე ამოზრდილი ორი მაღალი კვიპაროზი მოწმობს. საქმე ისაა, რომ ქართული ხუროთმოძღვრების ერთ-ერთი გამორჩეული შედევრი და უდიდესი კულტურული ცენტრი 1991 წლის მიწისძვრამ მიწასთან გაასწორა. შემორჩენილია მხოლოდ ორი კედელი და ორივე მათგანი კატასტროფულ მდგომარეობაშია. შემორჩენილია მონასტრის ეზოში შესასვლელი კარიბჭის კედლებიც.
ჯრუჭის მონასტერს დიდი კვალი აქვს დატოვებული ქართულ კულტურაში. ის X საუკუნეშია დაარსებული და ერთ-ერთ გამორჩეულ კულტურულ და საგანმანათლებლო კერას წარმოადგენდა. საყოველთაოდაა ცნობილი ჯრუჭის სახარება (ოთხთავი), რომელიც ქართული კალიგრაფიის უბრწყინვალეს ნიმუშს წარმოადგენს და დაცულია საქართველოს კორნელი კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა სახელმწიფო ინსტიტუტში. იმას, რომ ჯრუჭი ხუროთმოძღვრების ბრწყინვალე ნიმუშს წარმოადგენდა, მოწმობს ეზოში დაყრილი ჩუქურთმები და სვეტთა ნაწილები, რომლებიც ერთ დროს ტაძრის განუყოფელ ნაწილს წარმოადგენდნენ. ერთ-ერთ კედელზე დღესაც შემორჩენილი წმინდა გიორგის ბარეილიეფი, რომელზეც ორი წმინდა გიორგია გამოსახული, პირით ერთმანეთისაკენ. ერთ-ერთი მათგანი ებრძვის გველეშაპს ხოლო მეორე ბიზანტიის იმპერატორ დიოკლეტიანეს. ეს ბარელიეფი უნიკალურია თავისი შინაარსით და მსოფლიოში ანალოგი არ მოეპოვება.
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
სქოლიო
საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ალოტის მეორე ეკლესია

ალოტის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ალოტში კოხის მთის წვერზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვისა და შირიმის ქვის შერეული წყობით. ძლიერ დაზიანებულია: კედლები შემორჩენილია 2-3 მეტრის სიმაღლეზე, ჩამოშლილია შესასვლელისა და სარკმლის გადახურვები და წირთხლები, ფასადებზე კედელს თითქმის მთლიანად შემოცლილი აქვს პერანგი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილი სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშაა. აფსიდს შემორჩენილი აქვს კონქის მცირე ნაწილი. აფსიდი დარბაზისგან გამოყოფილია ორსაფეხურიანი პილასტრებით. ასეთივე ორსაფეხურიანი თითო პილასტარია დაბაზის გრძივი კედლების შუა ნაწილსა და დასავლეთ კუთხეებში.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სტეპის ტინამუები

სტეპის ტინამუები — ფრინველთა ქვეოჯახი ტინამუსებრთა ოჯახისა. მოიცავს 6 გვარს. უმთავრესად ნიადაგური ფრინველები არიან, ფრენენ იშვიათად, მხოლოდ საჭიროების დროს. იკვებებიან ხილით, მარცვალითა და მწერებით. გავრცელებულნი არიან სამხრეთ ამერიკაში. ბინადრობენ ბალახოვან მინდვრებში, უმთავრესად სტეპებში.
გვარები
ლიტერატურა
Brown, Joseph W. (2005). "Tinamiformes, Tinamidae, tinamous" . Tree of Life Web Project. Retrieved 16 Jul 2009.
Davies, S. J. J. F. (2003). "Tinamous (Tinamidae)". In Hutchins, Michael; Jackson, Jerome A.; Bock, Walter J.; Olendorf, Donna. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins. Joseph E. Trumpey, Chief Scientific Illustrator (2nd ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 57–67. ISBN 0-7876-5784-0.
სქოლიო
ტინამუსებრნი
Akhurian Reservoir

Akhurian Reservoir is a reservoir on the Akhurian River between Armenia and Turkey. The reservoir has a surface area of 54 km² and a volume of 525 million cubic meters. It is one of the largest reservoirs in the Caucasus, smaller than the Mingachevir reservoir and the Shamkir reservoir in Azerbaijan.
Its water is used for irrigation in Armenia's Aragatsotn, Armavir and Shirak provinces.
Water used on Turkey for irrigation (70000 ha agricultural area) in provinces of Kars and Ardahan.
Foundation
On April 25, 1963, Turkey and the Soviet Union (which Armenia was part of at the time) signed an agreement on constructing a dam on Akhurian River and regulating the flow of four rivers into the reservoir. It was built between 1975 and 1980 and began to be operated in 1980.
Pollution
According to Armenian researchers, "the water system is polluted with heavy metals and different toxic materials."
References
External links
Lakes of Armenia
Reservoirs in Turkey
Landforms of Kars Province
Geography of Shirak Province
Kars District
Akyaka District
International lakes of Asia
Armenia–Turkey border
Reservoirs in Armenia
Shenatagh

Shenatagh is a village in the Sisian Municipality of the Syunik Province in Armenia.
Etymology
The village was previously known as Shinagat and Lernashen.
Demographics
The Statistical Committee of Armenia reported its population was 422 in 2010, up from 390 at the 2001 census.
References
Populated places in Syunik Province
Compsodrillia bicarinata

Compsodrillia bicarinata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ლუდსახარში ნატახტარი

ლუდსახარში ნატახტარი — სააქციო საზოგადოება ლომისის ლუდსახარში. სააქციო საზოგადოება „ლომისი“ ჩამოყალიბდა 1991 წელს და მდინარე ქსნის პირას, ახალგორში, ლუდის პატარა ქარხნის მშენებლობა დაიწყო. მოგვიანებით, 2005 წლის სექტემბერში, სააქციო საზოგადოებამ თიბისი ბანკისა და EBRD-ის ინვესტიციების მოზიდვის შედეგად ააშენა და აამუშავა თანამედროვე ტექნოლოგიებით აღჭურვილი ლუდსახარში ნატახტარი. პროექტის ორგანიზატორთა განცხადებით, წარმატებული საწარმოს შექმნას ხელს უწყობდა როგორც სოფლის დედაქალაქთან სიახლოვე, ისე ნატახტრის წყლის უნიკალური თვისებები.
2008 წელს ლუდსახარშის საქმიანობით დაინტერესდა, კომპანია „ეფესი“, რომელმაც ლუდსახარშის 100%-იანი წილი შეიძინა. „ეფესი“ მსოფლიოში ლუდის მწარმოებელი ერთ-ერთი უმსხვილესი კომპანიაა. კომპანიის განცხადებით, მენეჯმენტი დიდ ყურადღებას აქცევს საერთაშორისო სტანდარტების დანერგვას და ხარისხის მართვას. ხორციელდება ინვესტიციები საწარმოო ხაზებსა და ლაბორატორიის უახლესი დანადგარებით აღჭურვისათვის.
ლუდსახარშ ნატახტარს გააჩნია უახლესი აპარატურით აღჭურვილი ლაბორატორია, რომელიც პროდუქციის მიკრობიოლოგიურ და ჰიგიენურ უსაფრთხოებას უზრუნველყოფს. საწარმოში ტარა იონიზირებული ჰაერითა და ულტრაიისფერი სხივების საშუალებით სუფთავდება. პროდუქციის საშიში მინარევებისაგან დაცვისა და შენახვის ხანგრძლივობის მიზნით პოლიეთილენის ბოთლები დამატებით დამცავი გარსით იფარება. თავად კომპანიის განცხადებით, პროდუქციის ხარისხს უნიკალური თვისებებით გამორჩეული ნედლეული და ტექნიკური პერსონალის დახვეწილი ოსტატობა უზრუნველყოფს.
ლუდსახარში ქართული ლუდის ბაზრის 60%-ზე მეტი წილის მფლობელია. კომპანია მომხმარებელს სთავაზობს ლუდის რამდენიმე ბრენდსა და შვიდი დასახელების ლიმონათს.
2008 წლიდან კომპანია „ნატახტარი“ გახდა საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციისა და რაგბის კავშირის ოფიციალური სპონსორი.
რესურსები ინტერნეტში
ლუდსახარში ნატახტარის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლუდი
ჩურჩული და კივილი

ჩურჩული და კივილი — ინგმარ ბერგმანის 1972 წლის ფილმი. ფილმი ასახავს ორი დის ცხოვრებას. რამდენიმე ექსპერიმენტული ფილმის შემდეგ გადაღებული ეს ფილმი კომერციულად წარმატებული გამოვიდა და კრიტიკამაც კარგად მიიღო.
როლებში
ლივ ულმანი — მარია
ინგრიდ ტულინი — კარინი
ერლანდ იოსეფსონი — დავიდი
ჯილდოები
სვენ ნიკვისტმა მიიღო ოსკარის და BAFTA-ს ჯილდოები საუკეთესო ოპერატურისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
შვედური ფილმები
შვედურენოვანი ფილმები
1972 წლის ფილმები
ინგმარ ბერგმანის ფილმები
Nəzəroba

Nəzəroba (also, Nazaruba) is a village and municipality in the Masally Rayon of Azerbaijan. It has a population of 296.
References
Populated places in Masally District
უაუტლა

უაუტლა — კარსტული მღვიმე სამხრეთ მექსიკაში, ოახაკის შტატში. მდებარეობს სიერა-მასატეკის ქედზე, ქალაქ ორისაბიდან სამხრეთით 80 კმ-ში. წარმოადგენს ვერტიკალური ტიპის ლაბირინთს, რომელიც წარმოქმნილია რამდენიმე მღვიმის შეერთებით: სან-აგუსტინი (შესასვლელი ზღვის დონიდან 1750 მ), ლი-ნიტა (2110 მ), ლა-გრიეტა (1860 მ), ნიტა-ნანტა (2237 მ) და სოტანო-დელ-რიო-იგლესია. უაუტლა მსოფლიოს ერთ-ერთი უღრმესი კარსტული მღვიმეა. მღვიმური სისტემის სიგრძე შეადგენს 64,2 კმ-ს, ხოლო სიღრმე 1545 მ-ს. საერთო ჯამში აქვს 21 შესასვლელი. მიწისქვეშეთში მოგზაურთათვის უაუტლა ერთ-ერთ ყველაზე საინტერესო მღვიმურ სისტემას წარმოადგენს. მღვიმის ფსკერულ ნაწილში მდებარეობს სიფონების სერია, რომლებშიც შესრულებულია რიგი ურთულესი ჩაშვება.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიოს უღრმესი მღვიმეების სია
სქოლიო
მექსიკის მღვიმეები
კომანდიტური საზოგადოება

კომანდიტური საზოგადოება (კს) — საზოგადოება, რომელშიც რამდენიმე პირი ერთიანი საფირმო სახელწოდებით ეწევა სამეწარმეო საქმიანობას.
კომანდიტური საზოგადოებ შედგება შეზღუდული და სრული პარტნიორებისაგან.
შეზღუდული პარტნიორები (კომანდიტები) საზოგადოების კრედიტორების წინაშე პასუხს აგებენ განსაზღვრული საგარანტიო თანხით.
სრული პარტნიორები (კომპლემენტარები) საზოგადოების კრედიტორების წინაშე პასუხს აგებენ, როგორც სოლიდარული მოვალეები – მთელი თავისი ქონებით, პირდაპირ და უშუალოდ. კომანდიტური საზოგადოების მიმართ ზოგადი ნაწილის წესებთან ერთად გამოიყენება სოლიდარული პასუხისმგებლობის საზოგადოების შესაბამისი წესები, თუ ამ თავით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.
ლიტერატურა
საქართველოს კანონი მეწარმეთა შესახებ. მუხლი 34
სამეწარმეო იურიდიული პირები
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის დროშა

ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის დროშა — ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2010 წლის 31 აგვისტოს №63 დადგენილებით.
აღწერილობა
დროშა არის ვერცხლ-მეწამული ფერის. გაყოფილია ვერტიკალურად ორ ნაწილად ისე, რომ ვერცხლის ველი იჭრება მეწამულ ველზე მოგრძო სამკუთხედების სახით და აღწევს დროშის მარცხენა კიდეს. ვერცხლის სამკუთხედები დროშის ზედა და ქვედა კიდეს დაშორებულია დროშის სიმაღლის 1/6-ზე. ვერცხლის ველზე (დროშის მარჯვენა მხარე) მოთავსებულია სწორკუთხა მეწამული ჯვარი.
დროშის პროპორციაა 2:3.
რესურსები ინტერნეტში
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა
საქართველოს მუნიციპალური დროშები
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი
Bob Dylan Blues

Bob Dylan Blues
„Bob Dylan Blues“ — სიდ ბარეტის სიმღერა, დაწერილი 1970 წელს. ჩაიწერა ალბომზე Barrett მუშაობისას, მაგრამ 2001 წლამდე არ გამოცემულა. იგი შესულია კომპილაციურ ალბომებში The Best of Syd Barrett და An Introduction to Syd Barrett, ისევე, როგორც Barrett-ის 2015 წლის გამოცემაში.
ჩაწერა
სიმღერა წარმოადგენს მეგობრულ პაროდიას ბობ დილანის ადრეულ სიმღერებზე. ვარაუდობენ, რომ იგი დაიწერა დილანის კონცერტზე 1964 წელს დასწრების შემდეგ. ეს არის სიდის ერთ-ერთი ადრეული სიმღერა, შექმნილი საგამომცემლო კონტრაქტის მიღებამდე. ეს სიმღერა, ისევე, როგორც „Terrapin“ და „Maisie“, რომანტიკული ხასიათისაა.
დევიდ გილმორი: „Bob Dylan Blues სახუმაროა. სიდს ფრიად მოსწონდა დილანი, თუმცა, ოდნავ შურდა კიდეც. თუკი ეს არის მიძღვნა, მაშინ მასში აუცილებლად უნდა ყოფილიყო დაცინვაც.“
სიმღერა ჩაიწერა 1970 წლის 26 თებერვალს და დავიწყებული იყო. დევიდ გილმორმა იგი პირად კოლექციაში იპოვა და გადასცა კომპილაციაში The Best of Syd Barrett: Wouldn't You Miss Me? შესატანად.
პერსონალი
სიდ ბარეტი – ვოკალი, აკუსტიკური გიტარა, ჰარმონიული ვოკალი
სქოლიო
1965 წლის სიმღერები
სიდ ბარეტის სიმღერები
ჰავრილკი

ჰავრილკი — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის პოლტავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 9 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
პოლტავის რაიონის სოფლები
ბუღრა გიულსოი

ბუღრა გიულსოი
ბეჰიჩ ბუღრა გიულსოი (დ. 22 თებერვალი 1982, ანკარა, თურქეთი) — თურქი მსახიობი, არქიტექტორი, გრაფიკული დიზაინერი, რეჟისორი და ფოტოგრაფი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1982 წლის 22 თებერვალს თურქეთის დედაქალაქ ანკარაში, სადაც დაამთავრა საშუალო განათლება. ხოლო უმაღლესი განათლება მიიღო არქიტექტურის ფაკულტეტზე ჩრდილოეთ კვიპროსის აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვის უნივერსიტეტში.
ბუღრამ თავისი პირველი როლი 13 წლის ასაკში შეასრულა. ხოლო ცნობილი გახდა ნაზიმის (Nazım) როლით სერიალში „ყველა ერთისთვის“ („Hepimiz Birimiz İçin“), რომელიც თურქულ „კანალ დ“-ზე (Kanal D) 2008 წელს გადიოდა.
2011 წელს დაქორწინდა მსახიობ ბურჯუ ქარაზე, ხოლო 2012 წლის 2 აგვისტოს ისინი განქორწინდნენ.
ფილმოგრაფია
სერიალები
რესურსები ინტერნეტში
ბუგრა გიულსოი Facebook-ზე
ბუგრა გიულსოი Twitter-ზე
ბუგრა გიულსოი YouTube-ზე
ბუგრა გიულსოი Instagram-ზე
სქოლიო
დაბადებული 22 თებერვალი
დაბადებული 1982
თურქი კინორეჟისორები
თურქი მსახიობები
თურქი მოდელები
საცეცი

საცეცი — უხერხემლო ცხოველების (ნაწლავღრუიანები, მოლუსკები, რგოლოვანი ჭიები, მხარფეხიანები და სხვა) სხეულის მოძრავი გამონაზარდი. საცეცები ჩვეულებრივ მოთავსებულია სხეულის წინა ბოლოზე და ასრულებს საკვების მიტაცების, ზოგჯერ კი სუნთქვისა და შეხების ფუნქციას.
ლიტერატურა
ცხოველების ანატომია
ფალდარლი

ფალდარლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,767 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ზაქათალის რაიონის სოფლები
İşıqlı

İşıqlı or Ishikhly or Ishygly may refer to:
İşıqlı, Fizuli, Azerbaijan
İşıqlı, Qubadli, Azerbaijan
Costa Rica, Mato Grosso do Sul

Costa Rica, Mato Grosso do Sul
Costa Rica is a municipality located in the Brazilian state of Mato Grosso do Sul. Its population was 21,142 (2020) and its area is 5,723 km².
The municipality contains 17.3% of the Nascentes do Rio Taquari State Park, created in 1999.
See also
Costa Rica (country in Central America)
References
Municipalities in Mato Grosso do Sul
Bolívar Municipality, Barinas

Bolívar Municipality, Barinas
Bolívar Municipality is one of the 12 municipalities (municipios) that makes up the Venezuelan state of Barinas and, according to a 2007 population estimate by the National Institute of Statistics of Venezuela, the municipality has a population of 47,878. The town of Barinitas is the shire town of the Bolívar Municipality.
Name
The municipality is one of several in Venezuela named "Bolívar Municipality" in honour of Venezuelan independence hero Simón Bolívar.
Demographics
The Bolívar Municipality, according to a 2007 population estimate by the National Institute of Statistics of Venezuela, has a population of 47,878 (up from 40,863 in 2000). This amounts to 6.3% of the state's population. The municipality's population density is .
Government
The mayor of the Bolívar Municipality is Iván Dario Maldonado, elected on October 31, 2004, with 49% of the vote. He replaced Alberto Melean shortly after the elections. The municipality is divided into three parishes; Barinitas, Altamira, and Calderas.
References
External links
Municipalities of Barinas (state)
ბოსნია და ჰერცეგოვინის მეცნიერებათა და ხელოვნებათა აკადემია

ბოსნია და ჰერცეგოვინის მეცნიერებათა და ხელოვნებათა აკადემია — ბოსნია და ჰერცეგოვინის ეროვნული აკადემია.
ისტორია
ბოსნია და ჰერცეგოვინის მეცნიერებათა და ხელოვნებათა აკადემია დაფუძნდა როგორც ბოსნია და ჰერცეგოვინის სამეცნიერო საზოგადოება 1951 წელს, სრ ბოსნია და ჰერცეგოვინის მხარდაჭერით. 1966 წელს რესპუბლიკის პარლამენტმა მიიღო კანონი, რომლითაც საზოგადოებას ოფიციალურად ეწოდა ბოსნია და ჰერცეგოვინის მეცნიერებათა და ხელოვნებათა აკადემია. ამ კანონის თანახმად აკადემია ვალდებული იყო ეზრუნა მეცნიერებისა და ხელოვნების განვითარებაზე, სამეცნიერო კვლევების უზრუნველყოფასა და სახელოვნებო ღონისძიებების ორგანიზებაზე, აკადემიის წევრთა სამეცნიერო ნაშრომების გამოცემაზე და სხვ. აკადემია არის მთლიანად დამოუკიდებელი ორგანო და ხელმძღვანელობს სამეცნიერო პრინციპებით. აკადემიის შინაგანაწესი არეგულირებს მის მოქმედებას ყველა იმ სფეროში, რომელსაც იგი კურირებს.
ორგანიზაცია
აკადემიაში არის ექვსი განყოფილება – სოციოლოგიის, მედიცინის, ტექნიკური მეცნიერებების, საბუნებისმეტყველო და ზუსტი მეცნიერებების, ჰუმანიტარული მეცნიერებებისა და ხელოვნების. ასევე მოქმედებს ოთხი კომიტეტი – ბიბლიოთეკისა და დოკუმენტაციის, საერთაშორისო კოოპერაციის, საგამომცემლო და სამეცნიერო-ტექნოლოგიური განვითარების.
პრეზიდენტები
1966 წლიდან მოყოლებული აკადემიას ხელმძღვანელობდნენ შემდეგი პირები:
ვასო ბუტოზანი (1966–1968)
ბრანისლავ ჯურჯევი (1968–1971)
ედემ ჩამო (1971–1977)
ალოიზ ბანაცი (1977–1981)
სვეტოზარ ზიმონიჩი (1981–1990)
სეიდ ხუკოვიჩი (1990–1999)
ბოჟიდარ მატიჩი (1999–2014)
მილოშ ტრიფკოვიჩი (2014-დან)
სქოლიო
ბოსნია და ჰერცეგოვინა
მეცნიერებათა აკადემიები
ტაკწანგ-ძონგი

ტაკწანგ-ძონგი ან პარო ტაკწანგი (ტიბ: སྤ་ཕྲོ་སྟག་ཚང་ ვაილი: spa phro stag tshang; སྤ་གྲོ་སྟག་ཚང་ ვაილი: spa gro stag tshang; ასევე ცნობილია, როგორც ვეფხვის ბუდე), ზედა პაროს ხეობაში, კლდეზე მდებარე ცნობილი ჰიმალაური ბუდისტური ტაძრის კომპლექსია (ბჰუტანი). კომპლექსი პირველად 1692 წელს მმართველმა გიალცე ტენზინ რაბგიემ ტაკწანგ სენგე სამდუპის (སྟག་ཚང་སེང་སེང་གེ་བསམ་གྲུབ་) გამოქვაბულის გარშემო ააგო, სადაც, გადმოცემით, VIII საუკუნეში გურუ პადმასამბჰავა მედიტირებდა. პადმასამბჰავას მიეწერება ბჰუტანში ბუდიზმის გავრცელება და ქვეყნის მფარველი ღვთაებაა. ტაძარი აგებულია ზღვის დონიდან 3120 მეტრზე, პაროს ხეობის ფსკერიდან 700 მეტრზე.
სახელი, ვეფხვის ბუდე, დაერქვა ლეგენდის მიხედვით, რომლის თანახმადაც გურუ პადმასამბჰავა ვეფხვად ქცეულ თავის ცოლ იეშე ცოგიალზე ამხედრებული ამ გამოქვაბულში მივიდა. გამოქვაბულში ასევე მედიტირებდა მილარეპა. ტაძარს ხშირად სტუმრობდა ბჰუტანის მეფე - შაბდრუნგი.
1998 წლის 19 აპრილს ტაძარი მთლიანად დაიწვა და დაიღუპა რამდენიმე ბერი. 2005 წლისთვის ტაძარი აღადგინეს. პადმასამბჰავასადმი მიძღვნილი ცნობილი დღესასწაული ცეჩუ პაროს ველზე აღინიშნება მარტსა და აპრილს შორის.
იხილეთ აგრეთვე
ლაქანგი
რესურსები ინტერნეტში
პარო ტაკწანგის ისტორიის დეტალები
სქოლიო
ბუდიზმი
ბჰუტანი