PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Kabugao

Kabugao, officially the Municipality of Kabugao, is a 1st class municipality and de jure capital of the province of Apayao, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 16,215 people.
Kabugao is from Manila.
History
On July 12, 1915, Governor General Francis Burton Harrison issued Executive Order No. 45, transferring the capital of then sub-province of Apayao from Tauit to Kabugao, to be effective on August 1.
Kabugao was occupied for a year by the Japanese during the Second World War. It was captured in December 1942, after the USAFIP NL retreated from the town.
Cityhood
In the 19th Congress of the Philippines, house bills were filed by various representatives which seeks Kabugao including other capital towns of provinces with no current component cities, independent component cities, or highly urbanized cities to automatically convert into cities.
Geography
According to the Philippine Statistics Authority, the municipality has a land area of constituting of the total area of Apayao.
Barangays
Kabugao is politically subdivided into 21 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Climate
Demographics
In the 2020 census, Kabugao had a population of 16,215. The population density was .
Economy
Government
Local government
Kabugao, belonging to the lone congressional district of the province of Apayao, is governed by a mayor designated as its local chief executive and by a municipal council as its legislative body in accordance with the Local Government Code. The mayor, vice mayor, and the councilors are elected directly by the people through an election which is being held every three years.
Elected officials
Education
In 1948, Rev. Louis Saunders of an evangelical Protestant sect, The Disciples of Christ, opened the Apayao Christian Academy, Kabugao's first secondary school. In 1950, amidst rivalry among churches, the Catholics started its own secondary school, Our Blessed Lady of Lourdes.
Dibagat
Dibagat is inhabited by the Isnag and the Ilocano. There is a small grass airstrip built by SIL in 1985. Dibagat is accessible only by canoe or by specialized aircraft.
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Municipalities of Apayao
Provincial capitals of the Philippines
იონ ანტონესკუ

იონ ანტონესკუ
იონ ვიქტორ ანტონესკუ (დ. 2 ივნისი, 1882 — გ. 1 ივნისი, 1946) — რუმინეთის სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე. მარშალი, პრემიერ-მინისტრი და კონდუკეტორი (ფიურერის ან დუჩეს ანალოგი ) 1940-1944 წლებში.
დაიბადა ქალაქ პიტეშტში, მსხვილი მიწათმფლობელის ოჯახში. სწავლობდა საფრანგეთის სამხედრო სასწავლებელში და კოლეჯში. ბალკანეთის მეორე ომის დროს კავალერიის დივიზიის შტაბის უფროსია. მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში და უნგრეთის საბჭოთა რესპუბლიკის ინტერვენციაში 1919 წელს. ეკავა უმაღლესი თანამდებობები რუმინეთის არმიაში. 1923 წლიდან სამხედრო ატაშეა პარიზში, ხოლო 1926 წლიდან ლონდონში.
1940–1944 წლებში რუმინეთის პრემიერ-მინისტრი და კონდუკეტორია. ქვეყანას მართავდა ფაშისტური მეთოდებით და იყო ჰიტლერთან ალიანსში.
1944 წლის 24 მარტს საბჭოთა არმია შევიდა რუმინეთში. ამავე წლის აგვისტოში იასი-კიშინიოვის ოპერაციის შედეგად რუმინეთში დაიწყო აჯანყება ხელისუფლების წინააღმდეგ. 23 აგვისტოს მიჰაი I-მა გამოიძახა ანტონესკუ და მოსთხოვა ზავის დადება წითელ არმიასთან, რაზეც მან უარი განაცხადა, ამის შემდეგ ანტონ დიმიტრესკუმ იონ ანტონესკუ დააპატიმრა და 24 აგვისტოს რუმინეთმა ომიდან გასვლა გამოაცხადა. 1946 წლის 17 მაისს რუმინეთის სასამართლომ იონ ანტონესკუს სიკვდილი მიუსაჯა, 1 ივნისს განაჩენი შეასრულეს.
2006 წლის 5 დეკემბერს ბუქარესტის სააპელაციო სასამართლომ ნაწილობრივ მოახდინა ანტონესკუს რეაბილიტაცია. ადგილობრივი ნაციონალისტები და ნეოფაშისტები მას რუმინეთის ეროვნულ გმირად მიიჩნევენ.
რესურსები ინტერნეტში
ანტონესკუს სიკვდილით დასჯა. კინოქრონიკა
Биография Антонеску в интернет-проекте ХРОНОС
რუმინეთის პრემიერ-მინისტრები
დაბადებული 2 ივნისი
დაბადებული 1882
გარდაცვლილი 1 ივნისი
გარდაცვლილი 1946
მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები
ნევადო-დელ-რუისი

ნევადო-დელ-რუისი, ასევე ლა-მესა-დე-ერვეო (ერვეოს მაგიდა) ან კუმანდაი კოლუმბამდელ ადგილობრივთა ენაზე — ვულკანი კოლუმბიაში, კალდასისა და ტოლიმის დეპარტამენტების საზღვარზე, დედაქალაქ ბოგოტიდან 129 კილომეტრით დასავლეთით. ნევადო-დელ-რუისი სტრატოვულკანია, შედგება ლავის მრავალი ფენისგან, რომელსაც ენაცვლება გაქვავებული ვულკანური ფერფლისა და პიროკლასტებისაგან. ვულკანი აქტიურია დაახლოებით ბოლო ორი მილიონი წლის მანძილზე, პლეისტოცენისა და გვიანდელი პლიოცენის ეპოქებში, გააჩნია ამოფრქვევის სამი ძირითადი პერიოდი. ამჟამინდელი ვულკანური კონუსი ჩამოყალიბდა ამოფრქვევის მიმდინარე პერიოდში, რომელიც 150 ათასი წლის წინ დაიწყო.
როგორც წესი, ნევადო-დელ-რუისზე ხდება პლიანიანური ამოფრქვევები, რომლის დროსაც წარმოიქმნება გაზისა და კლდის პიროკლასტური ნაკადები. ეს ამოფრქვევები ხშირად განაპირობებს ლაჰარებს (ტალახისა და ნამსხვრევების ნაკადი), რაც საფრთხეს უქმნის ადამიანებსა და გარემოს. მსგავსი ამოფრქვევების საფრთხეს ზრდის ის ფაქტი, რომ ცხელი გაზი და ლავა ადნობს მთის თოვლის საფარს, რის შედეგადაც ნაკადს წყლის დიდი რაოდენობაც ემატება. 1985 წლის 13 ნოემბერს პატარა ამოფრქვევამ წარმოქმნა უზარმაზარი ლაჰარი, რომელმაც დაანგრია და დამარხა ტოლიმის დეპარტამენტის ქალაქი არმერო, რასაც 25 000 ადამიანის სიცოცხლე ემსხვერპლა. ამ მოვლენას მოგვიანებით არმეროს ტრაგედია უწოდეს. მსგავსი, მაგრამ ნაკლებად მსხვერპლიანი მოვლენები მოხდა 1595 და 1845 წლებში, როდესაც მცირე ამოფრქვევას უზარმაზარი ლაჰარი მოჰყვა.
ვულკანი მიეკუთვნება ლოს-ნევადოსის ბუნების ეროვნულ პარკს, რომელიც ასევე მოიცავს სხვა რამდენიმე ვულკანს. ნევადო-დელ-რუისის მწვერვალი დაფარულია ფართო მყინვარებით, რომლებმაც 1985 წლიდან, გლობალური დათბობის შედეგად მნიშვნელოვნად უკანდახევა დაიწყო. ვულკანი საფრთხედ რჩება მიმდებარე ქალაქებისა და სოფლებისათვის, შესაძლო ამოფრქვევებისა და ლაჰარების საფრთხის ქვეშ დაახლოებით 500 000 ადამიანი იმყოფება.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ვულკანების სია
რესურსები ინტერნეტში
Observatorio vulcanológico de Manizales - Ingeominas
Nevado del Ruiz: Summary", Global Volcanism Program, Smithsonian Institution
სქოლიო
კოლუმბიის ვულკანები
მორუსი

მორუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ როზარიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 783 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.37 კმ²-ზე. ფართობი 1 715 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მარანიანი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ახალი ზელანდია 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ახალი ზელანდია 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ახალმა ზელანდიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამეორედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 13 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ახალი ზელანდია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ოკეანეთის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რკინის პაგოდა

რკინის პაგოდა — ქალაქ კაიფენში არსებული ბუდისტური ჩინური პაგოდა, რომელიც აშენდა ჩვენი წელთაღრიცხვის 1049 წელს სუნის დინასტიის პერიოდში (960-1279). სახელწოდება „რკინა“ ეწოდა იმის გამო, რომ შენობის შეფერილობა რკინას მოგვაგონებს. აგურისაგან ნაგები კოშკია, რომელიც აშენდა ელვისგან განადგურებული ხის პაგოდის ადგილას 1044 წელს. რვაკუთხა საყრდენის ტიპის სტრუქტურა 56.88 მ სიმაღლისაა. 13 სართულიანია. ნაგებია 50-მდე სახესხვაობის ჭიქურისებური აგურისაგან. კედლები მოჩუქურთმებულია, სადაც წარმოდგენილია ბუდის, დრაკონებისა და სხვ. გამოსახულებები. ბრჯენების ქვეშ დაკიდებულია 104 ზარი, რომლებიც მცირე ქარის დროს რეკავენ. ნაგებობის შიგნით კლასიკური რომანის „მოგზაურობა დასავლეთისაკენ“ ილუსტრაციებისგან შემდგარი ფრესკებია.
1847 წელს მდინარე ხუანხეზე მოხდა ძლიერი წყალდიდობა, რომელმაც დააზიანა ახლო მდებარე ყველა ნაგებობა. რკინის პაგოდამ სხვადასხვა დროს 38 მიწისძვრას გაუძლო. 1994 წელს იგი გამოჩნდა ჩინურ საფოსტო მარკაზე.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
რკინის პაგოდა
რკინის პაგოდა
სქოლიო
ჩინური პაგოდები
ჩინეთის არქიტექტურა
პარაზიტული კონუსი

პარაზიტული კონუსი — ვულკანის კალთის ნაპრალებიდან ლავის ამოფრქვევის შედეგად წარმოქმნილი კონუსი. ხშირად, ვულკანური კონუსის ფორმა აქვს. აგებულია ფხვიერი ვულკანური მასალისა და ლავისაგან.
ლიტერატურა
ვულკანოლოგია
რელიეფის ფორმები
ლაბა

ლაბა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ლაბა — მაღალმოლეკულურ ნივთიერებათა ხსნარი
ლაბა — უღელტეხილი აფხაზეთის კავკასიონზე
ლაბა — მდინარე რუსეთში
ლაბა — ელბის სახელწოდება ჩეხურად
ლაბა — რქებდახრილი ხარი
ჰაიკ ბჟიშკიანი

ჰაიკ ბჟიშკიანი
ჰაიკ დმიტრის ძე ბჟიშკიანი, ფსევდონიმით გაი (დ. 1887, თავრიზი — გ. 11 დეკემბერი, 1937) — სომეხი საბჭოთა სამხედრო მოღვაწე, პირველი მსოფლიო ომისა და რუსეთის სამოქალაქო ომის აქტიური მონაწილე.
ბიოგრაფია
1901 წლიდან ოჯახი ირანიდან გადასახლდა თბილისში, სადაც დაამთავრა სასულიერო სემინარია. 1903 წლიდან ჩართული იყო რევოლუციურ საქმიანობაში. იყო სომეხთა სოციალ-დემოკრატიული პარტია „ჰუნჩაკისა“ და ფიდაისტების საბრძოლო რაზმის წევრი. თბილისის ოფიცერთა სკოლის დასრულების შემდეგ მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში დაშნაკთა საბრძოლო რაზმის შემადგენლობაში კავკასიის ფრონტზე. ომის დასრულებისას მიაღწია შტაბს-კაპიტნის ჩინს. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ შედის ბოლშევიკების რიგებში. მონაწილეობდა რუსეთის სამოქალაქო ომში. 1918 წლის ნოემბერ-დეკემბერში მეთაურობდა სიმბირსკის პირველ ქვეით დივიზიას, სადაც მის დაქვემდებარებაში მსახურობდა გიორგი ჟუკოვი. 1918 წლის დეკემბრიდან 1919 წლის ივნისამდე სარდლობდა ბოლშევიკთა აღმოსავლეთის ფრონტის პირველ არმიას, სადაც ამ თანამდებობაზე შეცვალა მიხეილ ტუხაჩევსკი. 1919 წლის აგვისტო-სექტემბერში სარდლობდა სამხრეთის ფრონტის 42-ე დივიზიას. 1919 წლის 25 სექტემბრიდან 1920 წლის 3 მარტამდე სამხრეთის ფრონტის კავკასიის პირველი „ველური დივიზიის“ მეთაურია. პოლონეთ-საბჭოთა რუსეთის ომის პერიოდში სარდლობდა დასავლეთის ფრონტის მე-3 საკავალერიო კორპუსს. ვარშავის ბრძოლაში გამანადგურებელი მარცხის შემდეგ თავის გადარჩენილ ძალებთან ერთად გადადის პრუსიაში, სადაც ინტერნირებულია. 1922 წლიდან სომხეთის სსრ-ს სამხედრო საქმეთა სახალხო კომისარია. 1924-25 წლებში მინსკის გარნიზონის უფროსია. 1927 წელს ამთავრებს ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემიას, იქვე რჩება და ხდება კათედრის გამგე, იცავს დისერტაციას. 1933 წლიდან პროფესორია და 1933-35 წლებში ხელმძღვანელობს ჟუკოვსკის სახელობის სამხედრო-საჰაერო აკადემიის ომებისა და სამხედრო ხელოვნების ისტორიის კათედრას. 1935 წელს გაათავისუფლეს ყველა თანამდებობიდან და დააპატიმრეს წითელ არმიაში სამხედრო ფაშისტური ორგანიზაციის შექმნის ბრალდებით. მიესაჯა 5 წლით თავისუფლების აღკვეთა. იაროსლავლის ციხეში გადაყვანისას, 1935 წლის 22 ოქტომბერს მოახერხა გაქცევა, თუმცა ორ დღეში დააკავა შინსახკომმა და დახვრიტეს 1937 წლის 11 დეკემბერს.
ლიტერატურა
W. Bruce Lincoln, Red Victory (1989, repr. 1999)
Norman Davies, White Eagle, Red Star (1972),
დაბადებული 1887
გარდაცვლილი 11 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1937
ბოლშევიკები
სომეხი რევოლუციონერები
სომეხი სამხედრო მოღვაწეები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი
პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები
Marcação

Marcação is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
Populated coastal places in Paraíba
Giorgi Popkhadze

Giorgi Popkhadze (born 25 September 1986) is a Georgian former footballer who played as a defender.
Club career
In the summer of 2012, Popkhadze signed for Azerbaijan Premier League side FK Baku. After making 24 appearances in all competitions, Popkhadze was released at the end of the 2012–13 season.
International career
Popkhadze made his debut for Georgia on 1 March 2006, in a 2–0 friendly win against Malta.
Career statistics
International
Honours
Zestafoni
Umaglesi Liga (1): 2010–11
References
External links
Profile at londonhearts.com
1986 births
Living people
Men's footballers from Georgia (country)
Expatriate men's footballers from Georgia (country)
Erovnuli Liga players
Danish Superliga players
Austrian Football Bundesliga players
Azerbaijan Premier League players
Ekstraklasa players
Viborg FF players
SK Sturm Graz players
FC Baku players
Jagiellonia Białystok players
FC Sioni Bolnisi players
Flamurtari FC players
Georgia (country) men's international footballers
Georgia (country) men's under-21 international footballers
Expatriate men's footballers in Denmark
Expatriate men's footballers in Austria
Expatriate men's footballers in Azerbaijan
Expatriate men's footballers in Poland
Olympiacos F.C. players
Men's association football defenders
Expatriate sportspeople from Georgia (country) in Azerbaijan
Footballers from Tbilisi
სიმონ სურგულაძე

სიმონ სურგულაძე (დ. 1885, კვაჭალათი — გ. 23 იანვარი, 1920) — ქართველი პოლიტიკოსი, რევოლუციონერი, საქართველოს ეროვნული საბჭოსა და საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა გლეხის ოჯახში, მიიღო საშუალო განათლება. მუშაობდა ბათუმში, სადაც ჩაება სოციალ-დემოკრატიულ მოძრაობაში. იყო რსდმპ წევრი. მონაწილეობდა ბათუმში გამართულ მუშათა დემონსტრაციებსა და გაფიცვებში. აქტიურად მონაწილეობდა 1905 წელს გურიაში რევოლუციურ მოძრაობაში. რევოლუციის დამარცხების შემდეგ, რეაქციის დროს, 1906–1908 წლებში აგრძელებდა იატაკქვეშა საქმიანობას აჭარა-გურიაში, იყო ლიხაურის შეიარაღებული წითელი რაზმის მეთაური, გურიის საიდუმლო სამხედრო ორგანიზაციის წევრი.
იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი და ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს. 1919 წლის 12 მარტს აირჩიეს საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრად. გარდაიცვალა 1920 წელს, ე. წ. ისპანკით, ესპანეთიდან შემოსული გრიპით. დაახლოებით ამავე დროს გარდაიცვალა მისი მეუღლე ანეტი. დარჩა სამი შვილი, თამარი, მამია და ლუბა. დაკრძალეს ლიხაურის სასაფლაოზე.
ლიტერატურა
ხვადაგიანი ი. „საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919“ გვ. 370— საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია. თბილისი, 2016 ISBN 978-9941-0-9318-0
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სქოლიო
საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
დაბადებული 1885
გარდაცვლილი 1920
გარდაცვლილი 23 იანვარი
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
სიმონ
გრიშა

გრიშა — ანტონ ჩეხოვის მოთხრობა, რომელიც 1886 წელს დაიწერა. პირველად, 1886 წლის 18 აპრილს, ჟურნალ „Осколки“-ს მეთოთხმეტე ნომერში გამოქვეყნდა.
გამოქვეყნება
მოთხრობის სიუჟეტი ანტონ ჩეხოვს ვიქტორ ბიბლინმა შესთავაზა. 1886 წლის 14 მარტით დათარიღებულ წერილში ვ. ბიბლინი წერდა: „მე პერიოდულად მოგაწვდით ხოლმე სტატიების თემებს...“. 1886 წლის 14 მარტით დათარიღებულ წერილში ის ერთ-ერთ დაპრებულ თემას უწევს რეკომენდაციას: „პატარა (2—3—4 წლის) ბავშვის ფსიქოლოგია. ფედია?“.
მოტხრობა თავდაპირველად 1886 წლის 18 აპრილს, იუმორისტულ ლიტერატურულ-მხატვრულ ყოველკვირეულ ჟურნალ „Осколки“-ს მეთოთხმეტე ნომერში გამოქვეყნდა. მოთხრობის მცირედ შეცვლილი ვერსია ჩეხოვმა ადოლფ მარქსის 1899—1901 წლებში გამოცემულ თხზულებათა კრებულის პირველ ტომში შეიტანა..
ჩეხოვის სიცოხლეშივე მოთხრობა უნგრულ, გერმანულ, სერბო-ხორვატულ და ჩეხურ ენებზე ითარგმნა.
სიუჟეტი
ორი წლისა და რვა თვის ბიჭი გრიშა, ცოტა თავისებური ძიძის თანხლებით სამყაროში თავის პირველ ნაბიჯებს დგამს. მისი დახმარებით იღებს პირველ ყლუპ ალკოჰოლსაც კი. სარამოს გრიშა დედას უყვება სად იყო და რა ნახა. მას ჯანმრთელობასთან დაკავშირებით უმნიშვნელო პრობლემები ექმნება, რომელსაც დედა აბუსალათინის ზეთით მკურნალობს.
პატარა ბიჭის, გრიშას სახის პროტოტიპი მწერალმა ნიკოლოზ ლეიკინის ნაშვილები ბავშვისგან, ფედიასგან აიღო, რომელიც მას 1884 წელს მიუგდეს და მწერალმა ის 1886 წელს იშვილა. ლეიკინმა ჩეხოვს რამდენიმეჯერ მიწერა ბიჭის ცხოვრების შესახებ. ცეხოვი ლეიკინთან 1885 წელს იმყოფებოდა და არაერთხელ იხსენებდა ბიჭს.
ლიტერატურა
Чехов А. П. Гриша // Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982.
ევგენი ლიაცკი. Ст. А. П. Чехов и его рассказы. „ევროპის მაცნე“, 1904, № 1, გვ. 158.
რესურსები ინტერნეტში
გრიშა, ორიგინალური რუსული ტექსტი
გრიშა, ინგლისურენოვანი თარგმანი
სქოლიო
ანტონ ჩეხოვის მოთხრობები
1886 წლის მოთხრობები
Eucyclotoma hindsii

Eucyclotoma hindsii is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell varies between 8 mm and 15 mm.
The white shell is faintly variegated with pale brown. The body whorl shows four distant revolving ridges, the others with two. The shell is delicately cancellated with numerous compressed smaller ribs.
Distribution
This marine species occurs off the Philippines, Japan and the Marianas
References
Liu J.Y. [Ruiyu] (ed.)(2008). Checklist of marine biota of China seas. China Science Press. 1267 pp.
External links
Gastropods.com: Eucyclotoma hindsii
hindsii
Gastropods described in 1843
ჭეჭიბერა

ჭეჭიბერა — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აჭარიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან მცირედ განივოვალური ფორმის, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარის შებუსვა საშუალო აბლაბუდისებრია. ყვავილი მდედრობითი სქესისაა. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე მცირე ზომისაა, ცილინდრული, გვხვდება ცილინდრულ-კონუსური, საშუალო სიკუმსის, ზოგჯერ თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ღია მწვანე ელფერის. კანი თხელი და ნაკლებმკვრივი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით ოდნავ დაფარული. რბილობი წვნიანი და მდნარია.
ჭეჭიბერა საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 192-197 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის მეორე ნახევარში შედის. მტევნის საშუალო წონა 100 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 6.0-6.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 10.5 გ/ლ-ს.
ჭეჭიბერას ყურძენს სხვა ჯიშებთან ერთად წურავენ და სუფრის თეთრ, მშრალ ღვინოს ამზადებენ. ცალკე დაყენებული ღვინო დაბალი ხარისხისაა, არაჰარმონიული, მაღალმჟავიანი და ალკოჰოლის დაბალი შემცველობით. ასევე გამოიყენება სასუფრე ყურძნად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 491
აჭარის ვაზის ჯიშები
ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
სერეკუნდა

სერეკუნდა — გამბიის უდიდესი ქალაქი და საქმიანი ცენტრი. მდებარეობს დედაქალაქ ბანჯულის სამხრეთ-დასავლეთით, ატლანტის ოკეანის სანაპიროსთან ახლოს.
2006 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 335 733 კაცს.
სახელწოდება ითარგმნება როგორც „სერეს ოჯახის სახლი“. სერეკუნდა დაარსდა 9 სოფლის ბაზაზე, რომლებიც დროთა განმავლობაში გაერთიანდა.
რესურსები ინტერნეტში
Hotels, Photos and Maps for Serrekunda
News, photos and talk from Serrekunda
Latest Gambia news about Serrekunda
გამბიის ქალაქები
ანტონივკა (ტლუმაჩის რაიონი)

ანტონივკა (ტლუმაჩის რაიონი)
ანტონივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ივანო-ფრანკივსკის ოლქის ტლუმაჩის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 307 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ტლუმაჩის რაიონის სოფლები
Giorgi II Dadiani

Giorgi II Dadiani (died 1384) was a member of the House of Dadiani and eristavi ("duke") of Odishi in western Georgia from 1345 until his death.
Giorgi II succeeded on the death of his father, Mamia I Dadiani, in 1384, as duke of Odishi, latter-day Mingrelia. He was confirmed by King George V of Georgia. Beyond Odishi proper, Giorgi held sway over Guria and Svanetia. He, further, had the rank of mandaturt-ukhutsesi ("Lord High Steward") of Georgia. Giorgi and his wife, Marikhi, are depicted in a fresco in the northern wall of the Bedia Cathedral, in his possessions in Abkhazia, which he had renovated. He also made contributions to the Monastery of the Cross in Jerusalem. Giorgi died in 1384. He is buried in his family's burial ground in the Khobi Cathedral.
Giorgi had a wife, Rusudan, and two sons, of whom Vameq I succeeded him in Odishi; the other, Kakhaber, was appanaged with Guria with the title of Gurieli.
References
14th-century people from Georgia (country)
House of Dadiani
1384 deaths
Staphylea colchica

Staphylea colchica, the Caucasian bladdernut, Colchis bladdernut, or , or , is an ornamental shrub in the Staphyleaceae family. It is native to western Georgia. Its binomial name is derived from the western Georgian kingdom of Colchis.
This small tree (6–10 feet) is a rapidly growing deciduous species. It grows best in well-drained and partly shaded locations. Although it produces fragrant flowers and fruit, it spreads often by suckers.
Its buds, preserved in brine and seasoned with raw onion and vegetable oil, are a common dish in Georgia.
References
External links
Staphyleaceae
Flora of Asia
Flora of Europe
Georgian cuisine
Veredinha

Veredinha is a municipality in the northeast of the Brazilian state of Minas Gerais. As of 2020 the population was 5,727 in a total area of 635 km². The elevation of the urban area is 635 meters. It is part of the IBGE statistical meso-region of Jequitinhonha and the micro-region of Capelinha. It became a municipality in 1995.
The economy is based on cattle raising, services, and subsistence agriculture, with the main crops being coffee, rice, beans, sugarcane, and corn. There were plantations of eucalyptus trees for charcoal production. In 2005 there were 667 rural producers but only 10 tractors. 1,900 persons were dependent on agriculture. As of 2005 there were 4 public health clinics, with none of them carrying out diagnosis and complete therapy. There were no hospitals. Educational needs were met by 7 primary schools, 2 middle schools and 2 nursery schools. There were 192 automobiles in 2006, giving a ratio of 28 inhabitants per automobile (there were 428 motorcycles). There were no banks in 2007.
Neighboring municipalities are: Turmalina, Itamarandiba, Carbonita, Minas Novas and Capelinha. The distance to Belo Horizonte is 496 km.
Veredinha is ranked low on the MHDI and was one of the poorest municipalities in the state and in the country in 2000.
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
მელიანი

მელიანი — პერსონაჟი ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში. იგი არის „სილმარილიონის“ ერთ-ერთი გმირი და ნახსენებია ამ წიგნში წარმოდგენილ პოემაში ლეითიანის შესახებ. მელიანი ასევე ჩნდება ჰურინის შვილების ისტორიაში, „ამანის მემატიანეში“ და „რუხ მემატიანეში“.
რესურსები ინტერნეტში
შუახმელეთის მაიარები
ჰურინის შვილების პერსონაჟები
სილმარილიონის პერსონაჟები
შუახმელეთის მმართველები
ნომარქოსი

ნომარქოსი — ნომის მმართველი ძველ ეგვიპტეში. ნომარქოსის თანამდებობის ძველი ეგვიპტური სახელწოდებაა „ა(ნ)ჯ-მერ“ — „ის ვინც არხს თხრის“. ნომარქოსი სათავეში ედგა ნომის ადმინისტრაციულ აპარატს, მართლმსაჯულებას, ჯარს და განაგებდა მთელ სამეურნეო საქმიანობას. სახელმწიფოს დეცენტრალიზაციის პერიოდში ნომარქოსები დამოუკიდებლობას აღწევდნენ და მათი თანამდებობა მემკვიდრეობითი ხდება.
ლიტერატურა
ძველი ეგვიპტე
ძველი საბერძნეთის წოდებები
მადათაფა

მადათაფა, მადა — ტბა საქართველოში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ჯავახეთის ვულკანური მთიანეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 2108 მ სიმაღლეზე. ფართობი 8,78 კმ², აუზის ფართობი 136 კმ², უდიდესი სიღრმე 1,7 მ, წყლის მოცულობა 9,7 მლნ მ³. ქვაბული წარმოქმნილია ლავის ნაკადით ხეობის გადაკეტვის შედეგად.
ტბის წყალშემკრები აუზი ძირითადად აგებულია ჯავახეთის ქედის დანაპრალიანებული ვულკანური ქანებით, რომლებიც გადაფარულია მთა-მდელოს შავმიწა ნიადაგებით. ტბის წყალშემკრები აუზის მცენარეული საფარი ძირითადად წარმოდგენილია ალპური და სუბალპური ბალახეული ფორმაციებით. ტბა საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. დონე მაღალია გაზაფხულზე, დაბალია ზამთარში. ტბიდან გაედინება მდინარე მადათაფა, რომელიც ერთვის მდინარე ბუღდაშენს მარჯვენა მხრიდან. აქვს მიწისქვეშა განადენიც, რის გამოც დონე მკვეთრად ირყევა. წყლის ტემპერატურა ზაფხულში 17-18 °C, ზამთრობით თითქმის ფსკერამდე იყინება. ტბის შენაკადებიდან ყველაზე დიდია კიურიანჩაი.
წყალი სუსტად მინერალიზებულია. ტბას მცირე სამეურნეო მნიშვნელობა აქვს. ტბაში თევზი არ არის. ზაფხულობით მრავლადაა წყლის ფრინველი. ტბის ნაპირები დაბალია და დაფარულია წყლის მოყვარული მცენარეულობით. მადათაფა შედის მადათაფის ტბის აღკვეთილის შემადგენლობაში, რომლის საერთო ფართობია 320 ჰექტარი.
წლის თბილ პერიოდში ტბაზე დიდი რაოდენობით იყრის თავს წყალხმელეთა გადამფრენი ფრინველები. მადათაფის ირგვლივ გაშენებულია სოფლები: ეფრემოვკა, ჟდანოვი და სამება.
2020 წლის 8 ივლისს საქართველოს წარდგინებით, ჭარბტენიანი ტერიტორიების შესახებ რამსარის კონვენციის სამდივნომ მადათაფის ტბა საერთაშორისო მნიშვნელობის ჭარბტენიანი ტერიტორიების სიაში შეიტანა.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ტბები
სქოლიო
სამცხე-ჯავახეთის მხარის ტბები
რამსარის ძეგლები საქართველოში
კარონგის რაიონი

კარონგის რაიონი — მალავის რაიონი, მდებარეობს მალავის ჩრდილოეთ რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრი — კარონგა. ფართობი — 3355 კმ². მოსახლეობა — 269 890 კაცი (2008 წელი).
მოსახლეობა
მოსახლეობა ძირითადად შედგება ნკონდეს ტომის ხალხისაგან. ასევე ცხოვრობენ ხენგას (სამხრეთ ნაწილში) და ნიაკუსას (ტანზანიიდან ლტოლვილები) ეთნიკური ჯგუფის წარმომადგენლები.
რესურსები ინტერნეტში
მალავის რაიონები
მალავის რაიონები
Cláudia

Cláudia is a municipality in the state of Mato Grosso in the Central-West Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Mato Grosso
References
Municipalities in Mato Grosso