PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
აკროპოლისი

აკროპოლისი (> — ზედა, — ციხე) — ძველი ბერძნული ქალაქის ყველაზე მაღალი და გამაგრებული ნაწილი, ე. წ. ზედა ქალაქი. ქალაქის რელიგიური და პოლიტიკური ცენტრი. აკროპოლისი იყო პირველადი დასახლებული ადგილი. მის გარშემო შენდებოდა ნაკლებად დაცული ე. წ. ქვედა ქალაქი. აკროპოლისი წარმოადგენდა ციხესიმაგრეს, რომელსაც ომიანობის დროს თავს აფარებდა ქალაქის მოსახლეობა. ჩვეულებრივ აქ ქალაქის მფარველი ღმერთების სახელზე აგებდნენ ტაძრებს. აკროპოლისთა ნანგრევებში (მიკენის, ათენის, არგოსის და სხვა) ნაპოვნია მატერიალური კულტურული მრავალი ძეგლი. განსაკუთრებით აღსანიშნავია ათენის აკროპოლისის არქიტექტურული და ქანდაკების თვალსაჩინო ნიმუშები (დაახლოებით ძვ. წ. V საუკუნე), რომელთა მნიშვნელოვანი ნაწილი მოთავსებულია ბრიტანეთის მუზეუმში. ათენის აკროპოლისში შექმნილია არქეოლოგიური ნაკრძალი და მუზეუმი.
აკროპოლისი — ქართულად შიდაციხე, ზედაციხე, ზედაქალაქი — ჰქონდათ ძველ ქართულ ქალაქებსაც: მცხეთას, თბილისს ქუთაისს, არქეოპოლისს, ანაკოფიას, ვანს და ა. შ. ბერძენი ისტორიკოსი დიონ კასიოს კოკეინი (155 ან 164-229) თავის „რომის ისტორიაში“ აკროპოლისად იხსენიებს მცხეთის შიდაციხეს (ზედაციხეს), იგი მოგვითხრობს, რომ ძვ. წ. 65 წელს რომაელთა სარდალი გნეუს პომპეუსი იბერიაში შეიჭრა და მიაღწია აკროპოლისამდე. მცხეთის ამ ნაწილს არმაზციხე ეწოდებოდა.
აკროპოლისში როგორც წესი, ყოველთვის იდგა ქალაქის მფარველი ღმერთის ტაძარი. ყველაზე მეტად ცნობილია ათენის აკროპოლისი, რომელიც შეტანილია მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
The Acropolis of Athens (Greek Government website)
The Acropolis Restoration Project (Greek Government website)
The Restitution of the Parthenon Marbles
UNESCO World Heritage Centre — Acropolis, Athens
Acropolis Friends
AcropolisofAthens.gr
Acropolis of Athens travel guide
Acropolis Museum
Marbles Reunited - The British Campaign to Return the Parthenon Marbles to Athens
Acropolis: description, photo album
ქალაქი
ძველი ბერძნული არქიტექტურა
მაღალი საზოგადოება (სერიალი)

მაღალი საზოგადოება (სერიალი)
მაღალი საზოგადოება — თურქული ტელესერიალი, რომლის ჩვენება დაიწყო 2016 წლის 16 ივნისს. ეს არის პროდიუსერ ბურაქ საღიაშარის ერთ-ერთი პირველი ნამუშევარი.
პერსონაჟები
რესურსები ინტერნეტში
Yüksek Sosyete.
თურქული ტელესერიალები
Solenopsis belisarius

Solenopsis belisarius — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ბაილარის სახლი

ბაილარის სახლი — ისტორიულ-არქიტექტურული ძეგლი ქალაქ შუშაში.
შენობის არტიტექტურა დამახასიათებელია, როგორც ყარაბაღული არქიტექტურისთვის, ასევე აზერბაიჯანის სხვა მთიანი რეგიონებისთვის.
ორსართულიანი სახლის პირველ სართულზე მოსამსახურეების ოთახები მდებარეობს. მეორე სართულზე ასასვლელი კიბე ქვისგანაა დამზადებული, რომელსაც ლოჯამდე მივყავართ. ლოჯიის ორ მხარეს საცხოვრებელი ოთახებია, ხოლო მესამე მხარეს კედელი. ლოჯიამდე მიმავალი ოთახების კედლებს ამშვენებს მოჩუქურთმებული ხის კარები და დიდი გისოსებიანი ფანჯრები.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
Фатуллаев, Ш. С. Памятники Шуши. Баку. 1970.
Саламзаде, А. В. Архитектура Азербайджана XVI-XIX вв. Баку. 1964.
აზერბაიჯანის არქიტექტურა
მარია დელ პილარ ესპანელი

მარია დელ პილარ ესპანელი (დ. 6 აპრილი, 1861 — გ. 5 აგვისტო, 1879) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ესპანეთის დედოფალ ისაბელ II-ისა და მისი მეუღლის, კადისის ჰერცოგ ფრანსისკო დე ასისის შუათანა ასული. განიხილებოდა საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ III-ის ერთადერთი ვაჟის საცოლედ, რომელიც საფრანგეთ-ზულუს ომში დაიღუპა.
ბიოგრაფია
მარია დელ პილარი დაიბადა 1861 წლის 6 აპრილს მადრიდის სამეფო სასახლეში. იგი იყო ესპანეთის დედოფალ ისაბელ II-ისა და მისი ქმრის, კადისის ჰერცოგ ფრანსისკო დე ასისის მესამე შვილი და მეორე ქალიშვილი. იგი მხოლოდ შვიდი წლის იყო, როდესაც 1868 წელს ესპანელებმა დედამისის, ისაბელ II-ის მმართველობა დაამხეს და მთელი სამეფო ოჯახი ქვეყნიდან გააძევეს. ამ დროს მათ საფრანგეთის სამეფო კარს შეაფარეს თავი. სწორედ აქ, პარიზის სასულიერო სასწავლებელში მიიღო განათლება მარია დელ პილარმა. მალევე, მისი გარეგნობითა და თვისებებით მოხიბლულმა საფრანგეთის იმპერატორმა ნაპოლეონ III-მ წამოჭრა მარია დელ პილარისა და თავისი ერთადერთი ვაჟის, საიმპერატორო პრინც ნაპოლეონის ქორწინების იდეა, რომელიც მალევე დაადასტურა რომის პაპმა პიუს IX-მ. ამის შემდეგ, საქორწინო მოლაპარაკებები აქტიურად გაჩაღდა დედოფალ ისაბელსა და საფრანგეთის იმპერატრიცა ეუხენია დე მონტიხოს შორის, რომელიც ასევე ესპანელი ქალბატონი იყო.
ამ ამიდან ორ წელიწადში ესპანეთში ბურბონთა რესტავრაცია განხორციელდა და მეფე მისი ძმა ალფონსო XII ხდება, რის გამოც მარია დელ პილარი სამშობლოში დაბრუნდა, თუმცა მისი მშობლები კვლავ საფრანგეთში დარჩნენ. ესპანეთში მარია დელ პილარი თავის დებთან ერთად ძალიან ბედნიერად ცხოვრობდა სევილიასა და მადრიდში. 1879 წლის ივლისში მარია დელ პილარი და მისი და-ძმები: ისაბელი, ალფონსო, მარია დე ლა პასი და ეულალია ჩრდილო ესპანეთის საზღვაო კურორტ გიპუსკოაში წავიდნენ დასასვენებლად. ამ ბედნიერი დასვენებისას, 3 აგვისტოს, გამთენიისას საკუთარ საწოლში მარია დელ პილარი კრუნჭხვებში ჩავარდა და ცნობიერება დაკარგა. არსებობს მოსაზრება, რომ ეს მზის ძლიერი დარტყმის მიზეზით მოხდა. ამ ამბიდან ორ დღეში, 5 აგვისტოს 18 წლის მარია დელ პილარი გარდაიცვალა, თუმცა ექიმებმა განაცხადეს, რომ მისი გარდაცვალება ტუბერკულოზმა, ან მენინგიტმა გამოიწვია.
ამ ამბამდე სულ ორ თვით ადრე, მარია დელ პილარის საქმრო, პრინცი ნაპოლეონი საფრანგეთ-ზულუს ომში წავიდა, სადაც იგი ადგილობრივმა აბორიგენებმა მოკლეს ბრძოლაში, 23 წლის ასაკში. მარია დელ პილარი დაკრძალეს ესკორიალის სამეფო აკლდამაში. მის დაკრძალვას საფრანგეთის იმპერატრიცა და მისი სადედამთილო ეუხენია დე მონტიხოც დაესწრო.
წლების შემდეგ, მისი უმცროსი და, მარია დე ლა პასი ცოლად გაჰყვა ბავარიის პრინც ლუდვიგ ფერდინანდს, რომელთან შეძენილ პირველ ქალიშვილს თავისი საყვარელი განსვენებული დის, მარია დელ პილარის სახელი დაარქვა.
წინაპრები
</center>
ლიტერატურა
Balansó, Juan (mayo de 1999). «Capítulo VI. Las hijas de Isabel». Las perlas de la corona (2ª edición). Plaza Janés. p. 126. ISBN 84-01-54071-2.
De Borbón, María de la Paz; Adalberto de Baviera (1935). «Primera parte. Capítulo segundo. ¡Abajo Bonaparte!». Cuatro revoluciones e intermedios. Espasa-Calpe. p. 24.
დაბადებული 6 აპრილი
დაბადებული 1861
გარდაცვლილი 5 აგვისტო
გარდაცვლილი 1879
ბურბონები
ესპანეთის ბურბონები
ესპანეთის ინფანტები
ზაალ სამადაშვილი

ზაალ სამადაშვილი
ზაალ შოთას ძე სამადაშვილი (დ. 3 ოქტომბერი, 1953, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი მწერალი, ესეისტი. თბილისის საკრებულოსთან ერთად ლიტერატურული პრემია „გალა“-ს დამაარსებელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა თბილისში 1953 წლისა 3 ოქტომბერს. დედა — თამარ მიქაძე, მამა — შოთა სამადაშვილი. მეუღლე — ნანა იაშვილი (1954). შვილი — გიორგი (1981).
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი.
პირველი მოთხრობა ბაბო დაჭრეს გამოაქვეყნა 1983 წელს ჟურნალ „ცისკარში“.
არის ავტორი სცენარისა სრულმეტრაჟიანი ფილმისათვის "თემო".
ასევე დაწერილი აქვს სცენარი მოკლემეტრაჟიანი ფილმისათვის "გარსევანი".
მისი ჰობი ფეხით სიარულია და აქვს ასეთი მრწამსი: „ვცდილობ განვახორციელო პრინციპი: როცა არ მოგწონს სხვის მიერ გაკეთებული საქმე, შეეცადე შენ თვითონ გააკეთო უკეთესად. კამათში დაღლას შრომით დაღლა მირჩევნია“.
ზაალ სამადაშვილმა 2007 წელს თბილისის საკრებულოს მხარდაჭერით დააარსა გალა (ლიტერატურული პრემია), რომელიც წარმატებით გრძელდება წლების განმავლობაში.
ამჟამად მუშაობს მიხეილ სააკაშვილის საპრეზიდენტო ბიბლიოთეკაში.
გამოცდილება
1977 წ. ჰიდროენერგეტიკის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტი, ლაბოტრანტი.
1978-1980 წწ. გეოლოგიური ექსპედიცია.
კავკასიის მინერალური ნედლეულის ინსტიტუტის ინჟინერი.
საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, ავტომატიკისა და ტელემექანიკის კათედრის ასისტენტი.
1983-1989 წ.წ. კინოსტუდია ქართული ფილმის” მწერალთა შემოქმედებითი გაერთიანება.
1989-1994 წ.წ. გაზეთების მამულისა” და ქომაგის” თანამშრომელი, ჟურნალის XX საუკუნე” მთავარი რედაქტორი.
საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ჰუმანიტარული ფაკულტეტის ლექტორი.
2005-2007 წ.წ. თბილისის #53 საჯარო სკოლის დირექტორი.
2006 წ. ქალაქ თბილისის საკრებულოს წევრი.
2008 წლის 12 აპრილიდან, 2013 წლის 26 ივლისამდე იყო ქალაქ თბილისის საკრებულოს თავმჯდომარე.
წიგნები
გიტარაზე ამოთქმულ ხრინწიან სიმღერასავით (1994), ISBN 99928-39-04-X
როგორც ძველ იტალიურ ფილმებში (1999), ISBN 99928-987-9-8
ალი გამურულ შუშაში (2001), ISBN 99928-39-26-0
ბოშები (2003), ISBN 99928-987-9-8
პლეხანოვური ამბები (2004), ISBN 99940-30-23-X
როგორ უყვარდათ ერთმანეთი (2004), ISBN 99940-817-2-1
სანდრო კანდელაკის ჩექმა (2006), ISBN 99940-30-82-5
მოთხრობები ბიჭებისთვის (2010), ISBN 978-9941-15-128-6
კინო
თემო - კომპანია "ქართული ტელეფილმი", რეჟისორი ლევან ზაქარეიშვილი, 1986
პრემიები და ჯილდოები
ლიტერატურული პრემია „საბა“ ნომინაციაში „წლის საუკეთესო პროზაული კრებული“ წიგნისათვის „იუნკერ ერისთავის ბუცები“, 2016
რესურსები ინტერნეტში
ლიბ.ჯი–ზე
"ყველაზე მეტად ვაფასებ არა იმას, რას წერენ, არამედ როგორ წერენ"
ზაალ სამადაშვილი სტუმრად "ბიბლუსში"
Facebook-ში
Samadašvili, Zaal
Zaal Samadašvili
Zaal Samadashvili
სქოლიო
ქართველი მწერლები
ქართველი სცენარისტები
ქართველი მთარგმნელები
თბილისის საკრებულოს თავმჯდომარეები
დაბადებული 1953
საბას პრემიის ლაურეატები
სამადაშვილები
ჯონ პერშინგი

ჯონ პერშინგი
ჯონ ჯოზეფ „ბლექ-ჯეკ“ პერშინგი (13 სექტემბერი, 1860, ქალაქ ლეკლეიდის მახლობლად, მისური, აშშ — 15 ივლისი, 1948, ვაშინგტონი, აშშ) — ამერიკული ჯარების გენერალი, ესპანეთ-ამერიკისა და პირველი მსოფლიო ომის მონაწილე. ერთადერთი ამერიკელი სამხედრო მოღვაწე, რომელმაც სიცოცხლეშივე მიიღო აშშ-ის არმიის სამხედრო წოდება — ამერიკის შეერთებული შტატების არმიის გენერალი.
ბიოგრაფია
ჯონ პერშინგი დაიბადა მისურის შტატში, ქალაქ ლეკლეიდის მახლობლად ერთ-ერთ ფერმაში. 1861 წელს, საცხოვრებლად გადავიდა ზემოთ აღნიშნულ ქალაქში, მას შემდეგ რაც მამამისმა საწყობი იყიდა. 1878 წელს დაამთავრა სკოლა, 1880-1882 წლებში სწავლობდა მისურის პირველ ჩვეულებრივ სკოლაში. შემდეგ სწავლობდა ტრუმენის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, მისური. 1882 წელს შევიდა ვესტ-პოინტის სამხედრო აკადემიაში, რომელიც 1886 წელს დაასრულა. ამავე აკადემიის სუპერინტენდანტი, გენერალი უესლი მერიტი ჯონის საოცარ შესაძლებლობებს ხაზს უსვავდა. პერშინგმა მიიღო ამერიკული არმიის მეორე ლეიტენანტის წოდება. მსახურობდა მე-6 კავალერისტთა პოლკში, თავიდან ნიუ-მექსიკოში, ხოლო შემდგომ კალიფორნიაში, არიზონაში, ჩრდილოეთი დაკოტასა და აიოვაში. მონაწილეობდა აპაჩეისა და სიუს წინააღმდეგ გამართულ ოპერაციებში. 1895 წელს მიიღო პირველი ლეიტენანტის წოდება და გადავიდა მე-10 კავალერისტთა პოლკში. სადაც აფროამერიკული წარმოშობის სამხედრო მოსამსახურეებს თეთრკანიანი ოფიცრები მართავდნენ, სწორედ ამ პოლკში ყოფნისას შეარქვეს მას ზედმეტსახელად: ბლექ-ჯეკი. 1897 წლიდან ინსტრუქტორი იყო ვესტ-პოინტში.
1898 წელს ესპანეთ-ამერიკის ომის დროს მონაწილეობდა კუბაში მომხდარ ბრძოლებში, 1899 წლიდან მონაწილეობდა ესპანეთ-ფილიპინების ომში, მსახურობდა ფილიპინებზე. სწორედ აქ მიიღო 1901 წელს კაპიტნის ჩინი. ამავე წელს მონაწილეობდა ჩინეთში მიმდინარე საომარ მოქმედებებში, კერძოდ იჰეტუანის აჯანყების ჩახრჩობაში.
პერშინგი აშშ-ში 1903 წელს დაბრუნდა, ორი წლის შემდეგ კი თეოდორ რუზველტმა მას ბრიგადის გენერლის წოდება მიანიჭა (ამ დროისათვის 3 წოდება და 835 ოფიცერი იყო უფრო მაღალი რანგით). ამავე წელს მიიღო სამხედრო ატაშის სტატუსი და გაემგზავრა იაპონიაში, ომის მსვლელობის დროს იაპონიის არმიაში მსახურობდა მანჩჟურში, სადაც მეთვალყურის მოვალეობას ასრულებდა. 1908 წელს კი უკვე ბალკანეთში ასრულებდა სამხედრო მეთვალყურის მოვალეობას. 1909 წელს კვლავ დაბრუნდა ფილიპინებზე, სადაც 1912 წლამდე მსახურობდა, ფილიპინებზე ყოფნის დროს ჯონი პროვინცია მოროს გუბერნატორი იყო. 1914 წლის იანვრიდან მსახურობდა ფორტ-ბლისში (ტეხასი) მე-8 ბრიგადაში, 1916-1917 წლებში მეთაურობდა მექსიკაში რევოლუციის დროს გადასროლილ თავის ბრიგადას. 1916 წლიდან მას უკვე გენერალ-მაიორის ჩინი ჰქონდა.
პირველი მსოფლიო ომი
როდესაც აშშ პირველ მსოფლიო ომში ჩაება ანტანტის მხარეს, ჯონ პერშინგი 1917 წლის 10 მაისს საფრანგეთში დისლოცირებული აშშ-ის საექსპედიციო ჯარების მეთაურად დაინიშნა, სწორედ ამისთვის მისი ჩინი სრულ გენერალი გახდა (ჩინით პირველი ფილიპ შერიდანის შემდეგ). საკმაოდ დიდი ხანი ამერიკული არმია მცირე შემადგენლობით იყო დისლოცირებული საფრანგეთში, მნიშვნელოვანი როლი მათ მხოლოდ მარნის მეორე ბრძოლის დროს შეასრულეს 1918 წლის ზაფხულში.
რესურსები ინტერნეტში
ბიოგრაფია hrono.ru-ზე
ბიოგრაფია
პერშინგი, როგორც სარდალი
აშშ-ის არმიის გენერლები
პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები
დაბადებული 1860
გარდაცვლილი 1948
Huasaga River

Huasaga River
The Huasaga River is a river of Ecuador.
See also
List of rivers of Ecuador
References
Rand McNally, The New International Atlas, 1993.
GEOnet Names Server
Water Resources Assessment of Ecuador
Rivers of Ecuador
ახურიკი

ახურიკი — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 470 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 239 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 103 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
შირაკის პროვინციის სოფლები
მურაბიტი

მურაბიტი (არაბ. مُرابِط‎‎ [murābiṭ] ან مَربوط‎ [marbūṭ]) — მაჰმადიანი წმინდანი, ადამიანი, რომელიც რიბატში ცხოვრობს, ანუ საკუთრი თავი მიძღვნილი აქვს რიბატისთვის, რელიგიური ლიდერი და მასწავლებელი დასავლეთ აფრიკაში და (ისტორიულად) მაღრიბში. მურაბიტი ხშირად განსწავლულია ყურანში. ზოგი მათგანი ასევე სინკრეტულ მაჰმადიანობამდელ ტრადიციებს იცავს, უძღვება სხვადასხვა ცერემონიულ ღვთისმსახურებას, ჭვრეტს მომავალს და საზოგადოების ცხოვრების წესს განაგებს.
იხილეთ აგრეთვე
სუფიზმი
ლიტერატურა
Christian Coulon, Pouvoir maraboutique et pouvoir politique au Sénégal, Paris, Université de Paris, 1976, 2 vol. 594 p. (Thèse d’Etat, remaniée et publiée en 1981 sous le titre Le marabout et le prince. Islam et pouvoir au Sénégal, Paris, Pedone, XII-317 p.)
Bassirou Diop, Le rôle joué par les marabouts toucouleurs dans l’islamisation du Sénégal, Dakar, Université de Dakar, 1983 (Mémoire de Maîtrise)
Christopher Harrison. France and Islam in West Africa, 1860-1960, Cambridge University Press (1988)
E. Westermarck, Ritual and Belief in Morocco. London 1926.
Leonardo Alfonso Villalón. Islamic Society and State Power in Senegal: Disciples and Citizens in Fatick, Cambridge University Press, (1995)
ისლამი
დასავლეთ აფრიკის რელიგია
Cervera del Río Alhama

Cervera del Río Alhama is a town in the province and autonomous community of La Rioja, Spain. The municipality covers an area of and as of 2011 had a population of 2704 people.
Demographics
Population centres
Cervera del Río Alhama
Cabretón
Las Ventas
Rincón de Olivedo
Valdegutur
Valverde
Politics
Notable people
Balthazar Alvarez.
Manuel Ibo Alfaro.
Ignacio Alonso Zapatero.
Daniel González.
Manuel Alfaro González
Eloy Alfaro Delgado
Manuel Gil, actor.
Angelita Alfaro.
Don Juan Manuel Zapatero Castillo.
References
Populated places in La Rioja (Spain)
ლოს-ფაიოსი

ლოს-ფაიოსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის ტარასონა-ი-ელ-მონკაიოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 3,884931 კმ². მოსახლეობა — 131 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - ლოს-ფაიოსი
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
დიმიტრი გურგენიძე

დიმიტრი გურგენიძე
დიმიტრი ხარიტონის ძე გურგენიძე (დ. 5 მაისი, 1918, სოფ. ბუკისციხე, ახლანდ. ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 30 ნოემბერი, 1991, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი. პედაგოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1954), პროფესორი (1980), საქართველოს დამსახურებული მასწავლებელი (1956), საქართველოს უმაღლესი სკოლის დამსახურებული მუშაკი (1981).
დაამთავრა სამასწავლებლო ინსტიტუტის ფილოლოგიური ფაკულტეტი (1937). მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში. 1947 წლიდან მუშაობდა საქართველოს პედაგოგიურ მეცნიერებათა ინსტიტუტში. იყო რედაქტორი ჟურნალისა „დაწყებითი სკოლა და სკოლამდელი აღზრდა“. 1973 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა თბილისის სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. დიდი წვლილი მიუძღვის დიდაქტიკის აქტუალური პრობლემების მეცნიერულ კვლევასა და იაკობ გოგებაშვილის პედაგოგიური მემკვიდრეობის შესწავლასა და გამოქვეყნებაში. დაჯილდოებულია ი. გოგებაშვილის მედლით (1979).
ბიბლიოგრაფია
კორნელი ქაცარავა, თბ., 1971;
დიდაქტიკის საკითხები, თბ., 1973;
მარიამ ორახელაშვილი, თბ., 1978 (თანაავტ.);
ივანე ჯავახიშვილის მოღვაწეობა სახალხო განათლების დარგში და მისი პედაგოგიური შეხედულებანი, თბ., 1979.
ლიტერატურა
დაბადებული 5 მაისი
დაბადებული 1918
გარდაცვლილი 30 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1991
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი პედაგოგები
FSS Code

FSS Code
The FSS Code or International Code for Fire Safety Systems is a set of international treaties organised by the International Maritime Organization (IMO) under the SOLAS Convention that are designed to reduce the risk of fire, and aid in emergency response aboard ships. Some of the components of the code were constructed after some high-profile passenger ship disasters over the last century.
Components
The FSS Code covers:
International shore connection - specifics on how to connect to shores and ports (to refill, and to fight fires while docked).
Personal protection - Fire fighting apparel and breathing apparatus.
Extinguishing:
Fire Extinguishers - Specification of portables extinguishers
Fixed gas fire extinguishing systems
Fixed foam fire extinguishing systems
Fixed pressure water and water spraying systems
Auto sprinkler, fire detection and fire alarm systems
Fixed Emergency fire pumps
Fixed deck foam system
Inert gas system
Fire detection and alarm systems
Sample extraction smoke detection system
Low Location Lighting system - for the lower parts of the ship
Means of Escape
History
The FSS Code has been through some evolution:
1914 and 1929 SOLAS Conventions after the RMS Titanic sinking
1948 and 1960 SOLAS Conventions after the Morro Castle sinking in 1934
International Convention for the Safety of Life at Sea of 1 November 1974, that introduced Chapter II-2 (on construction - fire protection, fire detection and fire extinction)
1981 revision - a rewrite of Chapter II-2
1990 MS Scandinavian Star disaster that led to a revision - Amendments to Chapter II-2 of the International Convention for the Safety of Life at Sea of 1 November 1974 (Fire Safety Measures for Existing Passenger Ships) signed in London
International Code for Application of Fire Test Procedures London, on laboratory testing of systems.
IMO Resolution MSC.327(90): 2012 Amendments to the International Code for Fire Safety Systems (FSS Code) London,
IMO Resolution MSC.339(91): 2012 Amendments to the International Code for Fire Safety Systems (FSS Code) London,
References
International Maritime Organization
Law of the sea
Emergency services
ლაგარფლოუთი

ლაგარფლოუთი — ტბა ისლანდიის ჩრდილოეთ ნაწილში ქალაქ ეგილსტადირთან ახლოს. ტბას უჭირავს 53 კმ² ფართობი. ტბის სიგრძე 25 კმ შეადგენს, საშუალო სიგანე 2,5 კმ-ს, ხოლო სიღრმე 120 მეტრამდე აღწევს. ტბიდან გამოედინება ამავე სახელწოდების მდინარე.
ადგილობრივი მოსახლეობა თვლის, რომ ტბის სიღრმეში ცხოვრობს მეცნიერებისათვის უცნობი არსება ლაგარფლოუთის გველი.
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია და სურათები
სურთები
ისლანდიის ტბები
ლიდია ისაკი

ლიდია ისაკი (დ. 27 მარტი, 1983) — მოლდოველი მომღერალი. წარადგინა მოლდოვა „ევროვიზია 2016“-ზე, სიმღერით „Falling Stars“. 2014 წელს წარადგინა მოლდოვა კონკურსზე „ახალი ტალღა 2014“.
სქოლიო
მოლდოველი მომღერლები
ევროვიზიის კონკურსანტები
ლუკა შენგელია

ლუკა შენგელია (დ. 21 იანვარი, 2002) — ქართველი ფეხბურთელი. თამაშობს ქუთაისი „სამტრედიას“ რიგებში. თამაშობს ნახევარმცველის პოზიციაზე. გუნდის განაცხადში პირველად 2020 წელს მოხვდა.
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი ეროვნული ლიგის ოფიციალურ საიტზე
დაბადებული 21 იანვარი
დაბადებული 2002
ქართველი ფეხბურთელები
ალოტი

ალოტი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ჩეკურაანთგორის თემში. მდებარეობს თბილისი-თიანეთის გზატკეცილზე, სიონის წყალსაცავის დასავლეთით. ზღვის დონიდან 1120 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა თიანეთის სადაბო საბჭოში.
ისტორია
სოფელს „ალოტი“ XIX საუკუნიდან, მთიელთა ინტენსიური მიგრაციის შემდეგ უნდა შერქმეოდა. გვიანდელ შუა საუკუნეებში იგი თიანეთის სამოურავოში შედიოდა და მის ყმა-მამულზე როგორც სამეფო (სახასო), ისე სათავადო და სამონასტრო მფლობელობა ვრცელდებოდა. XVII საუკუნის დასაწყისში, შაჰ-აბასის შემოსევების შედეგად, აქ არსებული ძველი დასახლება განადგურდა. ამავე საუკუნეში დაიწყო სოფელში ქართველ მთიელთა მიგრაციის პროცესი, რამაც ინტენსიური ხასიათი XIX საუკუნის შუა წლებიდან მიიღო. ამ დროს ალოტში უკანაფშაველი, ჭიჩოელი და ახლანდელი ფშაველები დამკვიდრდნენ. აღსანიშნავია, რომ სოფელ ალოტში მოსახლე ქართველ მთიელთა ნაწილი XIX-XX საუკუნის მიჯნაზე ამჟამინდელი ახმეტის მუნიციპალიტეტში მდებარე სოფელ ზემო ხალაწანში გადასახლდა და ეს პროცესი შემდეგაც გრძელდებოდა. ამდენად ალოტი მთიელთა მიგრაციის ერთგვარ შუალედურ რგოლს წარმოადგენდა. მოგვიანებით სოფელი ალოტი თიანეთის მაზრაში შედიოდა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 75 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Camponotus normatus

Camponotus normatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ლევან პოღოსიანი

ლევან პოღოსიანი (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი), ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2018, სოფია, ბულგარეთი, 55 კგ), ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2017, კატოვიცე, პოლონეთი, 55 კგ).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
ლევან პოღოსიანი — ქართული სპორტი
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
ქართველი მკლავჭიდელები
Trnava District

Trnava District is a district in the Trnava Region of Slovakia. In its present borders the district was established in 1996. Before that date Hlohovec district was a part of it. It comprises the villages around Trnava, which forms an administrative, cultural and economy center of the district. The towns and villages are partly bedroom communities for the people who work in Trnava or Bratislava.
Municipalities
Biely Kostol
Bíňovce
Bohdanovce nad Trnavou
Boleráz
Borová
Brestovany
Bučany
Buková
Cífer
Dechtice
Dlhá
Dobrá Voda
Dolná Krupá
Dolné Dubové
Dolné Lovčice
Dolné Orešany
Horná Krupá
Horné Dubové
Horné Orešany
Hrnčiarovce nad Parnou
Jaslovské Bohunice
Kátlovce
Košolná
Križovany nad Dudváhom
Lošonec
Majcichov
Malženice
Naháč
Opoj
Pavlice
Radošovce
Ružindol
Slovenská Nová Ves
Smolenice
Suchá nad Parnou
Šelpice
Špačince
Šúrovce
Trnava
Trstín
Vlčkovce
Voderady
Zavar
Zeleneč
Zvončín
References
Districts of Slovakia
შაჰრიარი (შარურის რაიონი)

შაჰრიარი (შარურის რაიონი)
შაჰრიარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 348 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები
შარურის რაიონის სოფლები
ალკუესკარი

ალკუესკარი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-მონტანჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 108,93 კმ². მოსახლეობა — 2554 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ალკუესკარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
კასერესის ქალაქები