PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Galimuyod

Galimuyod, officially the Municipality of Galimuyod, is a 4th class municipality in the province of Ilocos Sur, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 10,244 people.
Galimuyod is from Vigan City and from Manila.
Etymology
This town, formerly known as Cabisilan, was once the biggest barrio of Candon during the Spanish Regime. A land dispute between them and residents of neighboring Sapang, another barrio of Candon, resulted in a "gin-nuyod" (Ilocano for "tug-of-war") contest, a common game during those days, to settle it. The people of Cabisilan won over the people of Sapang, making Cabisilan the center of barrios near it. The old folks renamed the barrio Galimuyod, from the Ilocano words tali ("rope") and ginuyod ("pulled").
Geography
Barangays
Galimuyod is politically subdivided into 24 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Abaya
Baracbac
Bidbiday
Bitong
Borobor
Calimugtong
Calongbuyan
Calumbaya
Daldagan
Kilang
Legaspi
Mabayag
Matanubong
Mckinley
Nagsingcaoan
Oaig-Daya
Pagangpang
Patac
Poblacion
Rubio
Sabangan-Bato
Sacaang
San Vicente
Sapang
Climate
Demographics
In the 2020 census, Galimuyod had a population of 10,244. The population density was .
Government
Local government
Galimuyod, belonging to the second congressional district of the province of Ilocos Sur, is governed by a mayor designated as its local chief executive and by a municipal council as its legislative body in accordance with the Local Government Code. The mayor, vice mayor, and the councilors are elected directly by the people through an election which is being held every three years.
Elected officials
References
External links
Pasyalang Ilocos Sur
Philippine Standard Geographic Code
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Ilocos Sur
სუგოვუშანი (დაშქესანის რაიონი)

სუგოვუშანი (დაშქესანის რაიონი)
სუგოვუშანი — სოფელი აზერბაიჯანში, დაშქესანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 105 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
დაშქესანის რაიონის სოფლები
თედორე გრიგალაშვილი

თედორე გრიგალაშვილი (დ. 12 მაისი, 1993, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ზესტაფონისა“ და საქართველოს 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების მცველი.
ტიტულები
უმაღლესი ლიგა ჩემპიონი (1): 2011/2012
უმაღლესი ლიგა მეორე ადგილი (1): 2013/2014
საქართველოს თასის ფინალისტი (1): 2011/2012
საქართველოს სუპერთასის გამარჯვებული (2): 2011/2012, 2012/2013.
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
პროფილი უეფა-ს ოფიციალურ საიტზე
პროფილი ზესტაფონის ოფიციალურ საიტზე
დაბადებული 1993
ქართველი ფეხბურთელები
ზესტაფონის ფეხბურთელები
დაბადებული 12 მაისი
კოტოკუ

კოტოკუ
იმპერატორი კოტოკუ (დ. 596 — გ. 654) — იაპონიის 36-ე იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. კოტოკუ ქვეყანას 9 წელი მართავდა.
ტრადიციული ამბები
კოტოკუს ტახტზე ასვლამდე მას კარუდ ან პრინც კარუდ მოიხსენიებდნენ, ხოლო იმპერატორად გახდმოს შემდეგ — ოკინაგატარასი ჰირონუკა ნო მიკოტოდ.
კოტოკუ იმპერატორ ბიდაცუს შთამომავალი იყო. მისი შვილები პრინც ტინუს და პრინცესა კიბიცუ-ჰიმეს იყვნენ, ხოლო მისი ღვიძლი და იმპერატორი კოგიოკუ იყო. კოგიოკუს და კოტოკუს მამა იმპერატორ ბიდაცუს შვილიშვილი იყო.
კოტოკუ ქვეყანას 645 წლის 12 ივლისიდან 654 წლმადე მართავდა. კოძიკი წერდა, რომ იმპერატორი მორწმუნე ბუდისტი იყო.
645 წელს იმპერატორმა ახალი ქალაქი ნანივა დააარსა, სადაც მდებარეობდა საზღვაო ფლოტი, განვითარებული ვაჭრობა და გამოიყენებოდა დიპლომატიური საქმიანობისთვის. მოგვიანებით კოტოკუმ დედაქალაქი იამატოდან ნანივაში გადაიტანა.
იმპერატორი 654 წელს 58 წლის ასაკში გარდაიცვალა. ტახტზე მისი უფროსი და კოგიოკუ ავიდა, ოღონდ ამჯერად საიმეის სახელით.
იხილეთ აგრეთვე
იაპონიის იმპერატორების სია
ლიტერატურა
William George Aston (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
Delmer Brown and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 10-ISBN 0-520-03460-0; 13-ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Basil Hall Chamberlain(1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on 12 April, 10 May, and 21 June 1882; reprinted May 1919. OCLC 1882339
Richard Ponsonby-Fane. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
H. Paul Varley (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 10-ISBN 0-231-04940-4; 13-ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
სქოლიო
იაპონიის იმპერატორები
დაბადებული 596
გარდაცვლილი 654
ჯულიაეტა

ჯულიაეტა — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ლეიტის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 579 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიდაჰოს ქალაქების სია
აიდაჰოს ქალაქები
ვიტალი ბიანკი

ვიტალი ბიანკი
ვიტალი ვალენტინის ძე ბიანკი (დ. 11 თებერვალი [ ძვ. სტ. 30 იანვარი], 1894, სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთის იმპერია — გ. 10 ივნისი, 1959, ლენინგრადი, სსრკ) — საბჭოთა მწერალი, მრავალი საბავშვო მოთხრობის ავტორი.
იყო ბიისკის ბუნების მოყვარულთა საზოგადოების აქტიური მონაწილე. ალტაის სახალხო უნივერსიტეტში გამოდიოდა ლექციებით ორნიტოლოგიაში. 1921 წელს ორჯერ იქნა დაპატიმრებული ადგილობრივი ჩეკას მიერ და სამი კვირის განმავლობაში პატიმრობაში მძევლად ჰყავდათ. 1922 წელს გააფრთხილეს შესაძლო დაპატიმრების შესახებ და იგი, მივლინების გაფორმებით, გაემგზავრა პეტროგრადში.
1925 წელს კვლავ დააპატიმრეს და არარსებულ ორგანიზაციაში მონაწილეობის ბრალდებით მიუსაჯეს სამწლიანი დეპორტაცია ურალსკში. 1928 წელს, მრავალი, მათ შორის, მაქსიმ გორკის შუამდგომლობით, მიიღო ნოვგოროდში, შემდეგ კი ლენინგრადში გადასვლის უფლება. 1932 წელს იგი კიდევ ერთხელ დააპატიმრეს, მაგრამ სამხილების არარსებობის გამო გაათავისუფლეს.
1935 წლის მარტში ბიანკი კვლავ იქნა დაპატიმრებული და გადაგზავნილი აკტიუბინის ოლქში. უფლებადამცველ ეკატერინა პეშკოვას შუამდგომლობით იგი გაათავისუფლეს.
დიდი სამამულო ომის პერიოდში გულის ავადმყოფობის გამო ჯარში არ გაიწვიეს. სიცოცხლის უკანასკნელ წლებში გადაიტანა ინფარქტი, შემდეგ – ორი ინსულტი. სისხლძარღვთა დაავადების გამო თითქმის წაერთვა გადაადგილების უნარი. გარდაიცვალა 1959 წლის 10 ივნისს.
სქოლიო
რეპრესირებულები
რუსი მწერლები
საბჭოთა მწერლები
საბავშვო მწერლები
რომელუ ლუკაკუ

რომელუ ლუკაკუ (დ. 13 მაისი, 1993, ანტვერპენი) — ბელგიელი ფეხბურთელი, ბელგიის ეროვნული ნაკრებისა და იტალიურ კლუბ მილანის „ჩელსის“ ფეხბურთელი. თამაშობს თავდამსხმელის პოზიციაზე.
ლუკაკუ ბელგიის ნაკრების ყველა დროის ბომბარდირია 68 გატანილი გოლით. მონაწილობა აქვს მიღებული 2014 და 2018 წლის მსოფლიოს ჩემპიონატებში, ისევე როგორ 2016 წლის ევროპის ჩემპიონატში.
ტიტულები
საკლუბო
ანდერლეხტი:
ბელგიის პირველი დივიზიონი: 2009–10
ინტერ მილანი
სერია A : 2020–21
უეფა-ს ევოპა ლიგის ფინალისტი: 2019–20
სანაკრებო
ბელგია
მსოფლიო ჩემპიონატის მესამე ადგილოსანი: 2018
რესურსები ინტერნეტში
ევერტონის პროფილი
რომელუ ლუკაკუ — Topforward
სანაკრებო სტატისტიკა — Belgian FA
სქოლიო
დაბადებული 13 მაისი
დაბადებული 1993
ბელგიელი ფეხბურთელები
ბელგიის ნაკრების ფეხბურთელები
ჩელსის ფეხბურთელები
ევერტონის ფეხბურთელები
ანდერლეხტის ფეხბურთელები
ვესტ ბრომვიჩ ალბიონის ფეხბურთელები
მანჩესტერ იუნაიტედის ფეხბურთელები
მილანის ინტერის ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
ბელგიის პირველი დივიზიონი A-ს ფეხბურთელები
პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
Private Dancer

Private Dancer — ამერიკელი მომღერალ ტინა ტერნერის მეხუთე სტუდიური ალბომი, გამოცემული ლეიბლზე Capitol Records, 1984 წლის მაისში. ალბომი იწერებოდა ინგლისის სხვადასხვა სტუდიაში, სხვადასხვა პროდიუსერის თანაშემწეობით. მის გამოცემას მოჰყვა წარმატებული ტურნე Private Dancer Tour.
სიმღერების სია
ორიგინალური აშშ გრამფირფიტის/კასეტის გამოცემა
მხარე 1
I Might Have Been Queen (ჰაინი, ობსტოი) – 4:10
What's Love Got to Do with It (ბრიტენი, ლაილი) – 3:49
Show Some Respect (ბრიტენი, შიფრინი) – 3:18
I Can't Stand the Rain (ბრაიანტი, მილერი, პიბლზი) – 3:41
Better Be Good to Me (ჩემპენი, ჩინი, ნაიტი) – 5:10
მხარე 2
Let's Stay Together (გრინი, ჯექსონი, მიტჩელი) – 5:16
1984 (ბოუი) – 3:09
Steel Claw (ბრედი) – 3:48
Private Dancer (ნოპფლერი) – 7:11
ორიგინალური საერთაშორისო გამოცემა
რემასტერები
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
სერტიფიცირებები და გაყიდვები
სქოლიო
1984 წლის ალბომები
ტინა ტერნერის ალბომები
Capitol Records-ის ალბომები
ალბომები რუპერტ ჰაინის პროდიუსერობით
Millan Baçi

Millan Baçi (born 3 November 1955, in Albania) is a former Albanian football player.
Club career
He spent his entire career with 17 Nëntori Tirana. His main position was wing back, with the right wing as his favourite.
International career
Baçi made his debut for Albania in a November 1976 friendly match against Algeria and has earned a total of 7 caps, scoring 1 goal. He has represented his country in 5 FIFA World Cup qualification matches.
His final international was an October 1981 World Cup qualification match against Bulgaria.
Retirement
Now, he works in the youth department of the Albanian Football Association (F.SH.F). He is a notable personality in the football world and a football critic as well.
Honours
Albanian Superliga: 2
1982, 1985
References
External links
1955 births
Living people
Footballers from Tirana
Albanian men's footballers
Men's association football fullbacks
Men's association football midfielders
Albania men's international footballers
KF Tirana players
Albanian football managers
KF Tirana managers
Tsarikha

Tsarikha is a rural locality (a village) in Kumzerskoye Rural Settlement, Kharovsky District, Vologda Oblast, Russia.
Population
The population was 8 as of 2002.
Geography
Tsarikha is located 52 km northwest of Kharovsk (the district's administrative centre) by road. Ustrechnaya is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kharovsky District
ბორატ საგდიევი (პერსონაჟი)

ბორატ საგდიევი (პერსონაჟი)
ბორატ საგდიევი — საშა ბარონ კოენის მიერ გამოგონილი პერსონაჟი. ბორატის არის ყაზახი ჟურნალისტი და ფსევდოდოკუმენტური ფილმ „ბორატის“ მთავარი გმირი, აგრეთვე „ალი ჯის შოუს“ ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟი.
2007 წელს, ფილმ „ბორატის“ პრემიერის შემდეგ, საშა ბარონ კოენმა განაცხადა, რომ ბორატის პერსონაჟს აღარ გამოიყენებდა, ხოლო მიზეზად დაასახელა მისი ფართო ცნობადობა.
რესურსები ინტერნეტში
ბორატის ბრიტანული ფან-საიტი
სტატიები ბორატ საგდიევის შესახებ
სქოლიო
გამოგონილი პერსონაჟები
Minaxür

Minaxür is a village and the least populous municipality in the Qusar Rayon of Azerbaijan. It has a population of 242.
References
Populated places in Qusar District
ბარდის მავზოლეუმი

ბარდის მავზოლეუმი, ასევე ცნობილი როგორც „ალაჰ-ალაჰის“ ტიურბე — აზერბაიჯანის ქალაქ ბარდაში განლაგებული მავზოლეუმი, რომელიც შედგება მიწისქვეშა აკლდამისგან და ათწახნაგოვანი ფორმის მისაძინებელი საკნისგან რამდენიმე შესასვლელით.
მავზოლეუმის ისტორია
1322 წელს მავზოლეუმი ააშენა ხუროთმოძღვარმა აჰმედმა, ნახიჩევანელი არქიტექტორის ჰაფიზ ეიუბის შვილმა.
ძეგლი აღიწერა აღმოსავლეთმცოდნე ბ. ა. დორნოს მიერ 1861 წელს მისი კავკასიაში მოგზაურობის დროს. აღმოსავლეთმცოდნე აღნიშნავდა, ძირითად ფასადზე წითელი აგურის ფონზე ლურჯი მინანქრით გამოყვანილი კუფური წარწერების არსებობას, ასევე, მავზოლეუმის შესასვლელის თავზე არაბულ წარწერას ჩვეულებრივი ხელწერით. ამავდროულად, გაკეთდა ძეგლის ჩანახატი „შთამომავალთათვის“, ვინაიდან დორნი თავის გარდაუვალ დაღუპვას ვარაუდობდა – „ძეგლის სიახლოვეში მეზობლად მცხოვრები უმეცარი მაცხოვრებლებისაგან, რომლებიც ძეგლის საძირკველს აგურებს აცლიდნენ“.
აზერბაიჯანის გასაბჭოების შემდეგ მონუმენტის ზედა ნაწილი განადგურდა, ხოლო არაბული დამწერლობით შესრულებული წარწერების ნაწილი წაიშალა. მავზოლეუმის დიდი ხნის განმავლობაში უმეთვალყუროდ დატოვების შედეგად კარიბჭეც განადგურდა, თვითონ მავზოლეუმი კი სავალალო დღეში აღმოჩნდა, ეზოში ხეები გახმა და ამოიძირკვა. ძეგლის ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილი კერძო პირებმა მიითვისეს და სხვადასხვა სამეურნეო მიზნებისათვის იყენებდნენ.
2011 წელს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის განკარგულებით, ბარდაში დაიწყო სარესტავრაციო სამუშაოები. ამ დროს აღადგინეს ასევე ბარდის მავზოლეუმიც. მისი რესტავრაცია მოახდინა კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროსთან არსებულმა სახელმწიფო სამსახურმა.
სქოლიო
აზერბაიჯანის მავზოლეუმები
ისლამური არქიტექტურა
ფარავანი (მდინარე)

ფარავანი (მდინარე)
ფარავანი, ახალქალაქისწყალი, ჯავახეთის მტკვარი — მდინარე საქართველოს სამხრეთ მთიანეთში, ნინოწმინდის, ახალქალაქისა და ასპინძის მუნიციპალიტეტებში. იწყება ფარავნის ტბის სამხრეთ ნაპირიდან, ზღვის დონიდან 2073 მეტრზე, ერთვის მდინარე მტკვარს მარჯვნიდან, სოფელ ხერთვისთან. სიგრძე 74 კმ, აუზის ფართობი 2352 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. ფარავნის, საღამოსა და სხვა ტბების გავლენით მდინარე ფარავნის ჩამონადენი საკმაოდ რეგულირებულია. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმცირობა აგვისტოდან თებერვლის ბოლომდე. თოში, ყინულნაპირისი, ძგიფი და ყინულსვლა ნოემბრიდან აპრილამდეა. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 28,9 მ³/წმ. გამოყენებულია სარწყავად და ჰესებისათვის.
გალერეა
ლიტერატურა
სქოლიო
სამცხე-ჯავახეთის მხარის მდინარეები
მტკვრის შენაკადები
ფარავანი
დავით გონდაური (პედაგოგი)

დავით გონდაური (პედაგოგი)
დავით ბაქარის ძე გონდაური (დ. 23 იანვარი, 1921, თბილისი — გ. 9 მარტი, 2002, იქვე) — ქართველი მათემატიკოსი, პედაგოგი. საქართველოს სახალხო მასწავლებელი (1990).
ბიოგრაფია
1937–1941 წლებში სწავლობდა თსუ-ის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. 1953 წელს დაამთავრა თბილისის ალექსანდრე პუშკინის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1941 წლიდან მუშაობდა მათემატიკის მასწავლებლად სკოლაში, რომელსაც იმხანად მე-4 სანიმუშო საშუალო სკოლა ერქვა, შემდეგ იგი გადაკეთდა ჯერ ვაჟთა 24-ე, შემდეგ 77-ე სკოლად, ხოლო 1990 წლიდან — გ. კობახიძის სახ. მე-5 გიმნაზიად. 1970–1990 წლებში ატარებდა ტელეგაკვეთილებს (გადაცემათა რუბრიკები: „მათემატიკა მოსწავლეთათვის“ და „მასწავლებლის საათი“), კითხულობდა ლექციებს მათემატიკასა და მათ. სწავლების მეთოდიკაში. „წლის საუკეთესო მასწავლებლის“ კონკურსებში მრავალგზის გამარჯვების გამო ეს წოდება მუდმივად მიენიჭა.
თხზულებები
ვექტორები გეომეტრიის სასკოლო კურსში, კრ.: მათემატიკის სწავლების საკითხები სკოლაში, თბ., 1967;
საზრიანობა და ხარვეზები მოსწავლეთა პასუხებსა და წერით ნამუშევრებში, თბ., 1985.
ლიტერატურა
ალავერდაშვილი გ., პედაგოგიური შრომის ოსტატები, თბ., 1966.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 23 იანვარი
დაბადებული 1921
გარდაცვლილი 9 მარტი
გარდაცვლილი 2002
ქართველი მათემატიკოსები
ქართველი პედაგოგები
დ
ფეითი (ძაღლი)

ფეითი (ძაღლი)
ფეითი („რწმენა“) — ინვალიდი ძაღლი, რომელიც ცხოვრობდა ქალაქ მანასში (ვირჯინია, აშშ) და შეეძლო ვერტიკალურად სიარული. ცხოვრობდა პატრონთან — ჯუდ სტრინგფელოუსთან. ფეითი დაიბადა 2002 წლის დეკემბერში წინა ფეხების გარეშე. სახელი გაითქვა სკოლებში, საავადმყოფოებსა და სხვა ადგილებში ინვალიდი ადამიანებთან სტუმრობით. ფეითს ჰყავდა საკუთარი იურისტიც, რომელიც მის ინტერესებს შოუ-ბიზნესში იცავდა.
სტრინგფელოუს ოჯახმა ოკლაჰომა-სითიდან აიყვანა ფეიტი, ლაბრადორის და ჩაუ-ჩაუს მიქსი, როდესაც ძაღლი 3 კვირის იყო. ლეკვი დაიბადა დეფექტით, რომელმაც მისი წინა ფეხების განვითარება შეუძლებელი გახადა. მეორე ვერსიით, ფეხები ლურსმნებისგან მიყენებული ტრავმის გამო მოაჭრეს თავიდან ძაღლს სკეიტბორდზე სიარულსაც ასწავლიდნენ.
ძაღლი ფეითი 2014 წლის 22 სექტემბერს მოკვდა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებ-გბერდი
ვიდეო: www.washingtonpost.com ზე
სქოლიო
ცნობილი ძაღლები
ალ-ნასირი

ალ-ნასირი
ალ-ნასირ ლი-დინ ალლაჰი (დ. 1158 — გ. 2/6 ოქტომბერი, 1225) — აბასიანთა სახალიფოს ხალიფა 1180-1225 წლებში. მისი წინამორბედის, ალ-მუსთადის ვაჟი. მან სცადა აღედგინა სახალიფოს პირვანდელი დომინანტური როლი და ამ საქმეში საოცარ წარმატებებს მიაღწია, მიუხედავად იმისა, რომ სახალიფო, ფაქტობრივად, უკვე დიდი ხნის განმავლობაში სხვა დინასტიებს ექვემდებარებოდა. ალ-ნასირმა საკუთარი გავლენა გაავრცელა არა მხოლოდ სახალიფოს დედაქალაქ ბაღდადზე, არამედ შუამდინარეთსა და სპარსეთზეც, ამიტომ ისტორიკოსები მას უკანასკნელ ეფექტურ აბასიან ხალიფად მიიჩნევენ. მისი ხანგრძლივი, 45 წლიანი მმართველობის განმავლობაში, ბაღდადში სიმშვიდე დამყარდა, სწავლა-განათლება და კულტურული ცხოვრება კი გამოცოცხლდა.
სიცოცხლის უკანასკნელი სამი წელი ალ-ნასირი პარალიზებული და თითქმის ბრმა იყო, გარადცვალებამდე ოცი დღის განმავლობაში კი დიზენტერიით იტანჯებოდა.
ლიტერატურა
William Muir, The Caliphate: Its Rise, Decline, and Fall. Hartmann, Angelika. An-Nasir li-Din Allah: Politik, Religion und Kultur in der späten Abbasidenzeit''.
სქოლიო
აბასიანთა ხალიფები
დაბადებული 1158
გარდაცვლილი 1225
მანი

მანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მანი — მარხილის მზიდი ჩარჩოს სტრუქტურული ნაწილი.
მანი — ხის წნელებისაგან დაწნული კალათის მერიდიანული მიმართულებით განლაგებული ხის დრეკადი ელემენტები.
მანი — თურქული ხალხური ლირიკული ლექსი
მანი — მასის ერთეული
მანი — ქალაქი კოტ-დ'ივუარში.
მანი — მანიქეიზმის ფუძემდებელი
Arif Gaziyev

Arif Gaziyev
Arif Shamil oglu Gaziyev (January 2, 1937 – September 3, 2021) was an Azerbaijani painter, sculptor and People's Artist of Azerbaijan (2018).
Life
Arif Gaziyev was born on January 2, 1937, in Erivan, Armenian SSR. He graduated from Azim Azimzade Baku Art School in 1958 and studied at V. Surikov Art Academy in Moscow (1965). After completing his education, he worked as a teacher at Baku Art University. There are works that are famous and painted in various genres. Examples of these are "Babak", "Bust of Hussein Javid", "Girat is waiting for us", "Caucasian eagles", "Battle", "Live gala", "Horror", "Cold", "Two boomerangs". Since 1957, he had participated in republican, all-Union and international exhibitions. His works are kept in various museums ("Girl from Baku", "Mohammed Nasireddin Tusi" – Azerbaijan State Art Museum named after R. Mustafayev, "Beauty of the Field" – Museum of Oriental Arts (Moscow)), as well as in private collections in the US, Germany, Austria and Turkey.
Gaziyev died in Baku, Azerbaijan on September 3, 2021, at the age of 84.
Family
Arif Gaziyev's father Shamil Gaziyev was a famous sculptor. Arif Gaziyev was married to Firangiz Faringiz Gaziyeva and their sons Emin and Samir work as sculptors, and their daughter Ilaha is an artist-designer.
Awards
Honored Artist of the Republic of Azerbaijan
On May 27, 2018, he was awarded the honorary title of People's Artist of Azerbaijan.
References
2021 deaths
1937 births
Azerbaijani painters
People from Yerevan
Lezgi Gazet

Lezgi Gazet is a Lezgin-language newspaper published in Dagestan, Russia, first established in the early days of the Soviet Union.
History
The newspaper was established in 1928 with the name The New World (ЦIийи дуьнья) by Hajibey Hajibeyov, who that same year created the first official alphabet for Lezgin. (Previously Lezgin was written in Arabic script.) "The New World" was the first Lezgin-language publication using its own alphabet.
The newspaper changed names several times. The paper ceased publication in 1931, but in 1943 returned under the name Banner of Socialism (Социализмдин пайдах).
In 1951, the Soviet Union required all non-Russian newspapers to rely on the Communist Party of the Soviet Union's newspaper, Pravda, for their content. The Lezgi newspaper was renamed Dagestani Truth (Дагъустандин гьакъикъат), and almost all of its content consisted of translated articles published in the Russian-language Dagestani Truth (Дагестанская правда).
Agariza Saidov, editor of the Lezgi Gazet since 1994, said, "This decision was ill-conceived and erroneous, since it hindered the development of the culture, language and literature in native languages." In 1957, the Communist Party reversed its decision and the newspaper resumed publication of its own content under the name, Kommunist (Коммунист).
In 1978, the paper received the Order of the Badge of Honour from the Soviet government.
By 1973, it was published three times per week and had a circulation of 20,000.
For many years, the newspaper published the works of (1913—1996), called "the national poet of Dagestan," who also translated the works of Russian poets like Alexander Pushkin into the Lezgin language.
After the dissolution of the Soviet Union in 1991, the newspaper changed its name to Lezgi Gazet. Its circulation was approximately 4,000 in 1994.
Current status
The newspaper reports focus on politics, economics, society, culture and sport. It also regularly features interviews and profiles related to Lezgin culture and history.
Lezgi Gazet is currently one of a few Lezgin-language publications serving the approximately 380,000 ethnic Lezgins in Dagestan. In 2010, the newspaper had 36 employees and a circulation of approximately 10,000.
References
Newspapers established in 1928
Newspapers published in the Soviet Union
Communist newspapers
Lezgin-language newspapers
Makhachkala
Weekly newspapers published in Russia
Newspapers of Dagestan
ლეკსიკონ ვოკაბულამ ნოვიმ პო ალფავიტუ

ლეკსიკონ ვოკაბულამ ნოვიმ პო ალფავიტუ
Лексикон вокабулам новым по алфавиту — პეტრე პირველის დროინდელი რუსეთის ლექსიკონი. იგი სიტყვათა შეგნებული, ცნობიერი სესხების ნიმუშია, რომელიც როგორც ეტყობა, პეტრე პირველის განკარგულებითაა შექმნილი. იგი წარმოადგენს სია-ლექსიკონს იმ უცხოური ტერმინებისა (სულ 503 სიტყვა), რომლებიც უნდა გადმონერგილიყო რუსულ ენაში სახელმწიფოებრივი და კულტურული აღორძინების ფორმათა შესაბამისად. ყოველ სიტყვას ახლავს რუსული განმარტება. სია შეიცავს სათანადო ტერმინოლოგიას სხვადასხვა დარგიდან: სამხედრო ხელოვნება (армея, авангардиа...), საზღვაო დარგი (флот, адмирал...), ადმინისტრაციული (губернатор, декрет...), სამეცნიერო (глобус, диспут, историа..), სასაუბრო (интерес, люстра, пардон...). უმრავლესობა ამ სიიდან საბოლოოდ დამკვიდრდა რუსულში. ხელნაწერს ატყვია თვით იმპერატორის შესწორებები.
ლიტერატურა
შოთა ძიძიგური, საენათმეცნიერო საუბრები; 1982. გვ. 67
ლექსიკონი
სერბეთის სოფლის მეურნეობა

სერბეთის სოფლის მეურნეობა ჯერ კიდევ მნიშვნელოვან როლს თამაშობს სერბეთის ეკონომიკაში და მისი წლიური საექსპორტო პოტენციალი 12 მილიარდ ევროს შეადგენს. სასოფლო-სამეურნეო სავარგულების საერთო ფართობი 6,12 მილიონ ჰექტარს აჭარბებს. სასოფლო-სამეურნეო წარმოება მეტწილად დალაგებულია ჩრდილოეთ სერბეთის ნაყოფიერ შუა დუნაისა და სამხრეთ დაბლობებზე, სადაც გაედინებიან მდინარეები სავა, დუნაი და მორავა. 1948 წლიდან მოყოლებული სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობის მკვეთრი შემცირება შეინიშნება. იმ პერიოდისთვის სოფლის მეურნეობაში მთელი ქვეყნის მოსახლეობის თითქმის 3/4 იყო ჩართული, ხოლო ამჟამად ეს მაჩვენებელი მხოლოდ 1/4-ია.
წარმოება
სერბეთი სხვადასხვა სახის სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციას აწარმოებს. ძირითადად ესაა ბურღულეული, ხილი და ბოსტნეული. ყოველივე ეს ქვეყნის მშპ-ისა და ექსპორტის მნიშვნელოვან ნაწილს შეადგენს. სერბეთი მსოფლიოში მეორე ადგილზეა ჟოლოსა (84 299 მეტრული ტონა, პირველ ადგილს იკავებს რუსეთი) და ქლიავის (146 776 მეტრული ტონა, პირველ ადგილს იკავებს ჩინეთი) მოყვანაში. ქვეყანა აგრეთვე სიმინდისა (6 158 120 მეტრული ტონა, 32-ე ადგილი მსოფლიოში) და ხორბლის (2 095 400 მეტრული ტონა, 35-ე ადგილი მსოფლიოში) მსხვილი მწარმოებელია. შაქრის ჭარხლისა და მზესუმზირის წარმოება შაქარსა და ზეთზე ქვეყნის შიდა მოთხოვნას აკმაყოფილებს, ხოლო ზედმეტი ოდენობა ექსპორტზე გადის. ევროკავშირში ექსპორტზე დაახლოებით 180 000 ტონა სერბული შაქარი გადის.
ღვინო
სერბეთში ვენახები დაახლოებით 70 000 ჰექტარ ტერიტორიაზეა გაშენებული, საიდანაც წელიწადში 425 000 ტონამდე მოსავალი მიიღება. სერბეთი, მსოფლიოს 15 ყველაზე მსხვილ ღვინის მწარმოებელ ქვეყნებს შორისაა.
ყველაზე ცნობილი ღვინოებია: Belgrade Seedless, Prokupac, Sauvignon, „Italian Riesling“, Cabernet, Chardonnay, White და Red Burgundy, Hamburg, Muscat, Afus Ali, Vranac, Tamjanka, Krstac, Smederevka და Dinka.
2004 წელს ღვინის წარმოებამ 1 550 000 ლიტრი შეადგინა.
ხილი
სერბეთში ხილის ბაღებს სახნავ-სათესი ტერიტორიების 310 000 ჰექტარი უკავია.
ხილის წარმოების მოცულობა ტონებში (2012):
ვაშლი 178 713
ყურძენი 263 419
ატამი 53 894
მსხალი 39 112
ქლიავი 391 485
ჟოლო 70 320
ალუბალი 74 656
კომპანიები
Fresh&Co, კომპანია neXt-თან ერთად ხილის წვენების ერთ-ერთი უმსხვილესი მწარმოებელი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპაში
Foodland, ტრადიციული ხილის პროდუქტების მწარმოებელი
Nektar, ხილის მწარმოებელი კომპანია
Malina Produkt (First Fruit), ხილის მწარმოებელი კომპანია
Mondi Foods (Mondi Serbia), ხილის მწარმოებელი კომპანია
იხილეთ აგრეთვე
სერბული სამზარეულო
სქოლიო
სერბეთის ეკონომიკა