PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სამების ხიდი (სანქტ-პეტერბურგი)

სამების ხიდი (სანქტ-პეტერბურგი)
სამების ხიდი — საფეხმავლო, საავტომობილო და ტრამვაის გასახსნელი ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე ნევაზე. ერთმანეთთან აკავშირებს პეტროგრადისა და საადმირალოს პირველ კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 582 მეტრი, ხოლო სიგანე — 23,6 მეტრი. ეს არის მესამე მუდმივი ხიდი მდინარე ნევაზე (ბლაგოვეშჩენსკისა და ლიტეინის ხიდების შემდეგ). 1965 წლამდე ალექსანდრე ნეველის ხიდის აგებამდე, ქალაქის ყველაზე გრძელი ხიდი იყო. ხიდი წარმოადგენს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლს. ხიდის ჩრდილოეთი ნაწილი კვეთს პულკოვის მერიდიანს.
მდებარეობა
სამების ხიდი ერთმანეთთან აკავშირებს სუვოროვის მოედანსა და მარსის ველსა და სამების მოედანს. ხიდიდან იწყება კამენოოსტოვსკის პროსპექტი.
დინების ზემოთ მდებარეობს ლიტეინის ხიდი, ხოლო ქვემოთ სასახლის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურია „გორკოვსკაია“.
სახელწოდება
1803 წელს აქ მდებარე ბარჟებიანი ხიდის სახელწოდება იყო პეტერბურგის ხიდი, 1827 წელს გადაკეთებულ ხიდს უწოდეს სამების ხიდი ახლოს მდებარე სამების მოედნისა და პეტროვსკის სამების ტაძრის გამო (რომელიც დაანგრიეს 1932 წელს). 1891 წელს ქალაქის საბჭომ წამოაყენა წინადადება ხიდისთვის ეწოდებინათ ალექსანდრო-მარიინსკის ხიდი, იმპერატორ ალექსანდრე III-ისა და დედოფალ მარია თედორეს ასულის ქორწინების 25 წლისთავის აღსანიშნავად. მაგრამ იმპერატორმა ბრძანა ხიდისთვის შეენარჩუნებინათ სახელწოდება სამება. 1918 წლის ოქტომბერში საბჭოთა ხელისუფლებამ ხიდს სახელი შეუცვალა და უწოდა თანასწორობის ხიდი. სერგეი კიროვის გარდაცვალების შემდეგ საბჭოთა კავშირის ცენტრალურმა აღმასრულებელმა კომიტეტმა თავისი დადგენილებით 1934 წლის 15 დეკემბერს უწოდა კიროვის ხიდი. აღნიშნული სახელწოდება მოქმედებდა 1991 წლის 4 ოქტომბრამდე, ამ დღეს კი ხიდმა დაიბრუნა ისტორიული სახელწოდება.
ლიტერატურა
Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — 280 с.
Богданов Г. И., Петров Ю. А., Ярохно В. И. Троицкий мост // Нева. — 1999.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 328—329. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 65. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.
Кочедамов В. И. Мосты Ленинграда. — Л.: Искусство, 1958. — 60 с.
Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
რესურსები ინტერნეტში
Троицкий мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
Троицкий мост //Комитет по развитию транспортной инфраструктуры Санкт-Петербурга
სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
აშუღ ალი ყიზილვენქლი

აშუღ ალი ყიზილვენქლი — XIX საუკუნის აზერბაიჯანელი აშუღი, გოქჩინგის სააშუღო სკოლის წარმომადგენელი, აშუღ ალესკერის მასწავლებელი.
ბიოგრაფია
ალი დაიბადა XIX საუკუნის დასაწყისში, 1801 წელს სოფელ ყიზილვენქში (1978 წელს სოფელს სახელი გადაარქვეს და მაკენისი უწოდეს), იგი განლაგებული იყო ერევნის სახანოში, სევანის ტბის მახლობლად. მამამისს, რომელიც იყო ღარიბი გლეხი ერქვა მირზა ქიში, ხოლო დედას — ფატიმა. მირზა ქიშიმ პატარა ალი მოლაჰანაში გაამწესა, სადაც მან შეისწავლა საზზე დაკვრა და რის შედეგადაც მან შესძლო აშუღების მეჯლისებზე (შეკრებებზე) დასწრება. იმ დროს ცნობილმა ქერქიბაღის დასახლებიდან აღ აშუღმა შეასწავლა ალის საზზე დაკვრის უამრავი თავისებურებანი. აშურ ალი იყო შემქირელი აშუღ ჰუსეინის თანამედროვე ვ. ველიევი ანიშნავს, რომ 1894 წელს აშუღ ალი დაბრმავდა.
აშუღ ალი გარდაიცვალა 1911 წელს თავის მშობლიურ სოფელ ყიზილვენქში.
რესურსები ინტერნეტში
აშუღ ალი ყიზილვენქლი
Anthology of Ashiq
სქოლიო
დაბადებული 1801
გარდაცვლილი 1911
აზერბაიჯანელი პოეტები
აზერბაიჯანელი მუსიკოსები
აშუღები
კევინ რადი

კევინ რადი
კევინ მაიკლ რადი (დ. 21 სექტემბერი, 1957) — ავსტრალიის პრემიერ-მინისტრი და ავსტრალიის ლეიბორისტული პარტიის ლიდერი 2007-2010 წლებში. რადის ლიდერობით, ლეიბორისტულმა პარტიამ გაიმარჯვა 2007 წლის 24 ნოემბერს ფედერალურ არჩევნებში. 2010 წლის 13 სექტემბერდან არის ავსტრალიის საგარეო საქმეთა მინისტრი.
რესურსები ინტერნეტში
ავსტრალიის პრემიერ-მინისტრები
დაბადებული 1957
დაბადებული 21 სექტემბერი
NGC 7543

NGC 7543 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1878 წლის 19 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
ნოვოპოლტავკა (ბერისლავის რაიონი)

ნოვოპოლტავკა (ბერისლავის რაიონი)
ნოვოპოლტავკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 430 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ბერისლავის რაიონის სოფლები
ნოვოიანბაევო

ნოვოიანბაევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 75 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (69%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
ვილიანუევა-დე-ლა-რეინა

ვილიანუევა-დე-ლა-რეინა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის კამპინია-დე-ხაენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 209 კმ². მოსახლეობა — 3038 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ხაენის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვილიანუევა-დე-ლა-რეინის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ხაენის მუნიციპალიტეტები
გობუსტანი (ქალაქი)

გობუსტანი (ქალაქი)
გობუსტანი — ქალაქი აზერბაიჯანში, გობუსტანის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2008 წლამდე ეწოდებოდა მარაზი.
ისტორია
1920-1930 და 1943-1960 წლებში იყო აზერბაიჯანის სსრ-ის მარაზის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. შემდეგ შემახის რაიონის სასოფლო საბჭოს ადმინისტრაციული რაიონი. გობუსტანის რაიონის დაარსების დღიდან არის მისი ადმინისტრაციული ცენტრი.
1968 წლიდან აქვს დაბის სტატუსი, ხოლო 2008 წლიდან — ქალაქი. ამავე წელს ეწოდა გობუსტანი.
ღირსშესანიშნაობა
ქალაქში მდებარეობს დირი ბაბას მავზოლეუმი, რომელიც აგებულია 1402 წელს.
სქოლიო
მთიანი შირვანის რეგიონის ქალაქები
ბრუნო ტაუტი

ბრუნო ტაუტი
ბრუნო იულიუს ფლორიან ტაუტი (დ. 4 მაისი, 1880, კენიგსბერგი, გერმანია — გ. 24 დეკემბერი, 1938, სტამბოლი) — ვაიმარის პერიოდის გერმანელი არქიტექტორი და ურბანისტი.
ტაუტი ყველაზე უკეთ ცნობილია მისი თეორიული ნაშრომებითა და საგამოფენო ნაგებობით. მისი ყველაზე განთქმული შენობაა მინის პავილიონის პრიზმული გუმბათი კელნის ვეკბუნდის გამოფენაზე (1914). მისი „ალპური არქიტექტურის“ მონახაზების (1917) საფუძველზე, რომელიც უტოპიურ იდეებს ემყარებოდა, მას სხვადასხვა კრიტიკოსები მოდერნიზმსა ან ექსრესიონისზმს მიაკუთვნებენ.
ბერლინში სწავლისა და შტუტგარტში თეოდორ ფიშერის კანტორაში პრაქტიკის შემდეგ, ტაუტი საკუთარ ოფისს ხსნის ბერლინში 1910 წელს. უფრო ასაკოვანი არქიტექტორი ჰერმან მუთესიუსის რჩევით ის ინგლისს ეწვია მიმდინარეობა ქალაქი-ბაღნარის გასაცნობად. ამ ვიზიტმა მასზე ხანგრძლივი შთაბეჭდილება დატოვა. მათესიუსმა მას ასევე გააცნო დოიჩერ ვერკბუნდის რამდენიმე მნიშვნელოვანი ფიგურაც, მათ შორის ვალტერ გროპიუსი. თუმცა ტაუტი მსოფლმხედველობით სოციალისტი იყო და პირველ მსოფლიო ომამდე ეს მის წინსვლას ხელს უშლიდა.
ტაუტმა პირველი ორი საცხოვრებელი პროექტი მაგდებურგში შეასრულა 1912–1915 წლებში, ქალაქი-ბაღნარის მიმდინარეობის ჰუმანური ფუნქციონალიზმისა და ურბანული დიზაინის გადაწყვეტის პირდაპირი ზეგავლენით. 1921–1923 წლებში ის მაგდებურგის ქალაქის არქიტექტორი იყო.
გერმანელი არქიტექტორები
გერმანელი ურბანისტები
არქიტექტურის თეორეტიკოსები
ექსპრესიონისტი არქიტექტორები
დაბადებული 4 მაისი
დაბადებული 1880
გარდაცვლილი 24 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1938
მენჯის მთავარანგელოზთა ტაძარი

მენჯის მთავარანგელოზთა ტაძარი
მენჯის მთავარანგელოზთა (მიქაელისა და გაბრიელის) სახელობის ტაძარი — მდებარეობს სენაკის მუნიციპალიტეტში.
ისტორია
ტაძარი აშენებულია მიქაელ და გაბრიელ მთავარანგელოზთა სახელზე. იგი აგებულია ღირსი მამა - ალექსი შუშანიას მიერ 1908 წელს, ადრე არსებული ამავე სახელობის ტაძრის ადგილზე. სალოცავს უძველესი დროიდან მიაგებდნენ პატივს მორწმუნენი. სწამდათ, რომ აქ განსაკუთრებული ღვთის მადლი ტრიალებდა. ამავე ტაძრის ეზოში მდებარე მისივე სახელობის ეკლესიაში არის დაკრძალული წმინდა ბერი ალექსი, ამ სავანის აღმდგენელი და აღმშენებელი.
კომუნისტური მმართველობის პერიოდში შუშანიების სავანე შრომით, რუდუნებით, განსაცდელითა და გმირული დათმენით შეინარჩუნეს ალექსი ბერის ბიძაშვილებმა: იღუმენია ფავსტომ და სქიმონაზონმა აკეფსიმამ. შემდგომ პერიოდში კი მონაზონთა გაზრდილმა დებმა - ზოია და ნინა შუშანიებმა, რომლებიც დღესაც იქ მოღვაწეობენ.
1981 წლის ნოემბრიდან მენჯის სავანის წინამძღვარია არქიმანდრიტი მელქისედეკი (მიქავა). ტაძრის დღესასწაულია 21 ნოემბერი.
რესურსები ინტერნეტში
სენაკის მუნიციპალიტეტის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები
სენაკის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მაქაცარია

მაქაცარია
საკუთარი სახელი მაქაცარია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გურამ მაქაცარია — ქართველი პოლიტიკოსი
თამაზ მაქაცარია — ქართველი ფეხბურთელი
ქართული გვარები
სუპრუნოვის წისქვილის კანტორა

სუპრუნოვის წისქვილის კანტორა — გარემონტებული შენობა დონის როსტოვში (როსტოვის ოლქი, რუსეთი). მდებარეობდა ბუდიონოვსკის პროსპექტზე (სახლი 33, სხვა წყაროებით სახლი 35.). აღნიშნული ნაწილი დონის როსტოვის ისტორიულ ცენტრს განეკუთვნება. სუპრუნოვის წისქვილის კანტორა აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს. შენობას გააჩნია ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. კონკრეტულ ისტორიულ წყაროებში მოხსენიებულია, როგორც ძმები ელიცერების წისქვილი - პირველი მფლობელების სახელის მიხედვით.
ისტორია
ადგილზე სადაც ააშენეს სუპრუნოვის წისქვილი, 1863 წელს ააგეს ხიდი. 1884 წლისათვის ხიდის მიმდებარე ტერიტორიების დიდი ნაწილი შეიძინეს მოქალაქეებმა. ერთ-ერთი მათგანი იყო მ. ელიცერი, რომელმაც შეიძნა მიწის ნაკვეთი, რომელიც პროსპექტის დასავლეთ ნაწილში მდებარეობდა. 1890-იან წლებში მან ააგო ორთქლზე მომუშავე წისქვილი, რომელიც შედგებოდა ორსართულიანი კანტორისაგან და სამრეწველო შენობისაგან. აღნიშნული შენობის ერთ-ერთ მბლოფელად ასევე ითვლებოდა მ. ელცერის ძმა, ი. ელცერი.
1904 წელს ელცერების უძრავი ქონება გადავიდა ი. სუპრუნოვის მფლობელობაში. პირველ სართულზე მან განათავსა წისქვილი, ხოლო მეორე სართულზე ცხოვრობდნენ მოსამსახურეები. 1940-იან წლებში წისქვილის სამრეწველო შენობები დაანგრიეს, ხოლო კანტორის სახურავი მნიშვნელოვნად დაზიანდა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ჩატარებული რემონტის შემდეგ იგი გამოიყენებოდა საცხოვრებლად და მაღაზიებისათვის.
XXI საუკუნის დასაწყისში შენობის ფასადი პირადი ინიციატივით აღადგინა კარპ ბაბლოიანცმა. 2012 წელს წარმოებული სარემონტო სამუშაოების დროს შენობის ფასადი გაასუფთავეს საღებავისაგან და სახლს დაუბრუნდა ის სახე რაც მას ჰქონდა XX საუკუნეში.
აღწერა
შენობა განეკუთვნება არქიტექტურულ ძეგლებს, რომლებიც აგებულია რუსულ სტილში. შენობის განსაკუთრებული თვისებაა გამომეტყველებითი არქიტექტურული გადაწყვეტილებები. სახლი ორსართულიანია და მის სამშენებლო მასალად გამოყენებულია წითელი აგური.
სქოლიო
დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ჰუმბან-ნუმენა III

ჰუმბან-ნუმენა III — ანშანისა და სუზის მეფე ჰუმბან-ტაჰრიდების დინასტიდან. ჰუმბან-ნუმენა III სამეფო ტახტზე კუტირ-ნაჰუნტე III-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 692 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 688 წელს, მის შემდეგ სამეფო ტახტზე ჰუმბან-ნალტაში I ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
ანტიკური ირანი
ანშანისა და სუზის მეფეები
ხლოდვიგ IV

ხლოდვიგ IV (დ. 678 — გ. მარტი, 695) — ფრანკთა მეფე 691–695 წლებში, თოიდერიხ III-ის ძე მეროვინგების დინასტიიდან. ხლოდვიგი ფრანგულად ითარგმნება, როგორც: ბრძოლაში განთქმული.
ბიოგრაფია
მაიორდომ პიპინ ერისტალელის პროტეჟე. 9 წლის ასაკში, მამისგან მემკვიდრეობით მიიღო სამი სამეფო — ნოისტრია, ავსტრაზია და ბურგუნდია. მიუხედავად იმისა, რომ ხლოდვიგ IV-ს ეწოდებოდა „ფრანკთა მეფე“, ის, ე. წ. „ზარმაც მეფეთა“ რიგს ეკუთვნოდა, ფაქტობრივად რეალური ძალაუფლება მაიორდომის ხელში იყო და ხლოდვიგ უბრალო მარიონეტს წარმოადგენდა. გარდაიცვალა 4 წლის შემდეგ, 695 წელს, 17 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
ფრედეგარის მემკვიდრეები - Continuationes chronicarum quae dicuntur Fredegarii // The Fourth Book of the Cronicle of Fredegar with its continuations. — London: Thomas Nelson and Sons Ltd, 1960.
ფრანკთა ისტორიის წიგნი - Das Buch von der Geschiche der Franken. // Quellen zur Geschichte des 7. und 8. Jahrhunderts. Ausgewaehlte Quellen zur deutschen Gechichte des Mittelalters. — Darmstadt, 1982. — Т. 4a.
ფრანკთა მეფეები
მეროვინგები
გარდაცვლილი 695
შილდის ნაეკლესიარი

შილდის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელი შილდას ჩრდილოეთით, ორ კილომეტრზე, ტყეში. შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილოეთის კედლის მცირე ფრაგმენტი. ეკლესია ნაგები იყო ნატეხი ქვითა და კირის ხსნარით.
ლიტერატურა
ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
17 აპრილი

17 აპრილი — გრიგორიანული კალენდრის მე-107 დღე (ნაკიან წლებში — 108-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 258 დღე.
დღის მოვლენები
1855 : პრინს-ედუარდის კუნძული შეუერთდა კანადის კონფედერაციას
1961 : კუბელი ემიგრანტები აშშ-ს სამხედროების მხარდაჭერით გადმოსხდნენ კოჩინოსის ყურეში, მაგრამ განადგურებულ იქნენ პლაია-ხირონთან
1970 : დაიშალა ჯგუფი The Beatles
1970 : გამოვიდა პოლ მაკ-კარტნის პირველი ალბომი
1975 : წითელმა კხმერებმა დაიკავეს პნომპენი და მთელი კამბოჯა. დაიწყო საკუთარი ხალხის გენოციდი
1989 : შვიდწლიანი იატაკქვეშა მოღვაწეობის შემდეგ ლეგალიზებულ იქნა თავისუფალ პოლონურ პროფკავშირთა გაერთიანება სოლიდარობა.
2012 : ჯიმ იონგ კიმი მსოფლიო ბანკის პრეზიდენტად აირჩიეს.
2014 : აბდელაზიზ ბუტეფლიკა მეოთხე ვადით ალჟირის პრეზიდენტად აირჩიეს.
2016 : ბრაზილიის კონგრესის ქვედა პალატამ რესპუბლიკის პრეზიდენტ დილმა რუსეფის იმპიჩმენტს მხარი დაუჭირა.
2019 :
პერუს ყოფილმა პრეზიდენტმა ალან გარსია პერესმა დაკავების მომენტში თავი მოიკლა.
შრი-ლანკაზე მომხდარ აფეთქებებს 200-ზე მეტი ადამიანი ემსხვერპლა.
ამ დღეს დაბადებულნი
1894 : ხრუშჩოვი, ნიკიტა — საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მოღვაწე
1909: ბერძენიშვილი, გრიგოლ — ქართველი დრამატურგი
1929: ჯეიმზ ლასტი — გერმანელი კომპოზიტორი
1948: ჯონ გრეი — ინგლისელი ფილოსოფოსი
ამ დღეს გარდაცვლილნი
818 : ბერნარდო — იტალიის მეფე.
1790 : ფრანკლინი, ბენჯამინ — ამერიკელი სახელმწიფო მოღვაწე
1891 : მაკკენზი ალექსანდრი — კანადელი პოლიტიკური მოღვაწე
1933 : მარჯანიშვილი, კონსტანტინე — ქართველი რეჟისორი.
1989 : ბადრიშვილი, გიორგი — ქართველი აგრონომ-მემცენარე.
2014 : გაბრიელ გარსია მარკესი — კოლუმბიელი მწერალი (დ. 1927)
დღესასწაულები
მართლმადიდებელი ეკლესია აღნიშნავს შემდეგი წმინდანების ხსენების დღეს:
იოსებ მგალობელი
ღირსი გიორგი მცირე
ღირსი ზოსიმე
ფერბუთა ქალწული
აგრეთვე:
სირია : ევაკუაციის დღე (1946)
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები
0417
კენტავრი (მრავალმნიშვნელოვანი)

კენტავრი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინით კენტავრი შეიძლება აღნიშნული იყოს:
კენტავრები — ბერძნულ მითოლოგიაში ცხენკაცთა რასა.
კენტავრები — ასტეროიდების ჯგუფი იუპიტერისა და ნეპტუნის ორბიტებს შორის.
კენტავრი — თანავარსკვლავედი ცის სამხრეთ ნაწილში;
ვერიოვკინის მღვიმე

ვერიოვკინის მღვიმე — მსოფლიოს უღრმესი კარსტული მღვიმე საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გაგრის რაიონში. მდებარეობს არაბიკის მასივზე, ზღვის დონიდან 2309 მ სიმაღლეზე. მღვიმის ცნობილი ნაწილის სიღრმე 2017 წლის ტოპოაგეგმვის შედეგებით შეადგენს 2204 მ-ს, რითაც 7 მ-ით ჭარბობს კრუბერის გამოქვაბულს. რეკორდული სიღრმე სიფონების გაუვლელად იქნა მიკვლეული. 2018 წლის მარტის ექსპედიციის დროს გამოიკვლიეს სიფონური ტბის სიღრმე — ნემოს უკანასკნელი სადგომი, რამაც მღვიმის სიღრმეს კიდევ 8 მ შემატა და მღვიმის სიღრმის ნიშნული 2212 მ-ით განისაზღვრა. მღვიმეში შესასვლელი კვეთით 3×4 მდებარეობს კრეპოსტისა და ზონტის მთებს შორის არსებულ უღელტეხილზე, უფრო კრეპოსტის მთის ფერდობების სიახლოვეს. შესასვლელი ჭის სიღრმე შეადგენს 32 მ-ს.
თავდაპირველად მღვიმე მარკირებული იყო როგორც С-115, შემდეგ П1-7, თუმცა 1986 წელს მღვიმეს სახელწოდება შეუცვალეს და უწოდეს ტრაგიკულად დაღუპული სპელეოლოგის — ალექსანდრე ვერიოვკინის (1960–1983) სახელი. ვერიოვკინის მღვიმე აღმოაჩინეს 1968 წელს კრასნოიარსკელმა სპელეოლოგებმა. იმ დროს გავლილი ნაწილის სიღრმემ 115 მ შეადგინა. მღვიმე მონიშნეს როგორც С-115. 1982 წელს მოსკოვის პეროვოს სპელეოკლუბმა მღვიმეს ხელმეორედ მიაკვლია და მონიშნა როგორც П1-7. პეროვოს სპელეოკლუბის ექსპედიციამ 1983–86 წლებში შეაღწია 440 მ-მდე.
1986–2000 წლებში მღვიმეში კვლევები არ წარმოებდა. 2000–2015 წლებში პეროვოს სპელეოკლუბი და პეროვო-სპელეოს ჯგუფი აგრძელებდა კვლევებს მღვიმეში. სიღრმე კვლავ 440 მ-ით განისაზღვრებოდა. 2015 წლის აგვისტოში პეროვოს სპელეოკლუბის ექსპედიციის ფარგლებში მიაკვლიეს ჭას, რომლის სიღრმე, როგორც მოგვიანებით გაირკვა 156 მ შეადგინა. ეს აღმოჩენა იმაზე მიუთითებდა, რომ მღვიმის შრომატევადი კვლევის პერიოდი დასრულდა. 2016 წლის ივნისში შედგა პეროვო-სპელეოს გუნდის ექსპედიცია, რომელმაც მიაღწია 630 მ-მდე. იმავე წლის აგვისტოში პეროვო-სპელეოსა და პეროვოს სპელეოკლუბის ერთობლივმა ექსპედიციამ შეაღწია 1010 მ-მდე, ხოლო ოქტომბერში 1350 მ-მდე.
2017 წლის თებერვალში პეროვო-სპელეოს ექსპედიციამ მიაღწია 1832 მ-მდე, რამაც იგი მსოფლიოში სიღრმით მეორე მღვიმედ აქცია კრუბერის გამოქვაბულის შემდეგ. 2017 წლის აგვისტოს დასაწყისში პეროვოს სპელეოკლუბმა მიაღწია 2151 მ-მდე. ქვედა ნაწილებში აღმოაჩინეს არაბიკის მასივისთვის არადამახასიათებელი ფართო ჰორიზონტული ნაწილები. ისინი კარსტული წყალშემცველი სისტემის უძველესი კოლექტორებია. ამრიგად, ვერიოვკინის მღვიმე იქცა მეორე ზეღრმა მღვიმედ (2 კმ-ზე მეტი) მსოფლიოში და წყალქვეშა აღჭურვილობის გარეშე ხელმისაწვდომ უღრმეს მღვიმედ. 2017 წლის აგვისტოს მეორე ნახევარში პეროვო-სპელეოს გუნდმა მიაღწია 2204 მ-მდე, რითაც დაამყარა სიღრმის მსოფლიოს ახალი რეკორდი.
2018 წლის მარტში პეროვო-სპელეოს გუნდმა განახორციელა მორიგი ექსპედიცია, რომლის ფარგლებში მღვიმის რუკას დაუმატა შესასვლელების ერთ კმ-ზე მეტი მონაკვეთი და ლოტით გაზომა სიფონური ტბის — ნემოს უკანასკნელი სადგომის სიღრმე. ტბის სიღრმემ შეადგინა 8,5 მ, რითაც მღვიმის საერთო სიღრმემ მიაღწია 2212 მ.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიოს უღრმესი მღვიმეების სია
სქოლიო
აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მღვიმეები
23 (რიცხვი)

23 (რიცხვი)
ოცდასამი — ოცდამესამე ნატურალური რიცხვი. არის ოცდაორის მომდევნო და ოცდაოთხის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 23. 23 არის კენტი და მარტივი რიცხვი. სიტყვა „ოცდასამი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოცი და სამი (იგულისხმება ოცზე სამი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
Article in the British newspaper The Mirror regarding the power of the number 23
A Portal for 23 Knowledge and Culture
23 facts, 23 images, 23 gallery, and links to other 23's
რიცხვები
გუდარი

გუდარი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის გუდარ-ხავალამბრეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 60,771154 კმ². მოსახლეობა — 77 კაცი(2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
გუდარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - გუდარი
სქოლიო
ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ბაიმაკლია (კეუშენის რაიონი)

ბაიმაკლია (კეუშენის რაიონი)
ბაიმაკლია — სოფელი მოლდოვაში, კეუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 106 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 966 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
კეუშენის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კეუშენის რაიონის სოფლები
Brenes

Brenes is a city located in the province of Seville, Spain. According to the 2014 census (INE), the city has a population of 12,737 inhabitants. It covers an area of 22 km2 with a density of 598,46 inhabitants/km2. Their geo-coordinates are: 37º 33' N, 5º 52' O and it is 18 m above sea level. The provincial capital, Seville, is 22 km away.
The city is mainly connected by A-462 towards Carmona, and by A-8008 connecting San José de la Rinconada and Seville.
Geography
Brenes is close to the Guadalquivir river.
References
External links
Brenes - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
Municipalities of the Province of Seville
Pseudolasius boreus

Pseudolasius boreus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
თამაზ შაბურიშვილი

თამაზ შაბურიშვილი (დ. 15 სექტემბერი, 1964, თბილისი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.
ბიოგრაფია
1987 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1987-1989 წლებში — ექიმთა დახელოვნების უნივერსიტეტის კარდიოლოგიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი. 1989-1994 წლებში თბილისის N1 კლინიკური საავადმყოფოს კარდიოლოგიური განყოფილების ინტენსიური ბლოკის ექიმი. 1994-1997 წლებში N2 საავადმყოფოს დიაგნოსტიკური განყოფილების გამგე. 1993 წელს მიენიჭა დოცენტის, ხოლო 2003 წელს პროფესორის წოდება. 1994 წლიდან თბილისის გულის და სისხლძარღვთა კლინიკის ხელმძღვანელი. სამეცნიერო ინტერესის სფეროები: ინტერვენციული კარდიოლოგია, ელექტროფიზიოლოგია, მინიინვაზიური კარდიოქირურგია. 90 სამეცნიერო პუბლიკაციის და 5 მონოგრაფიის ავტორი, ასევე ავტორია ორი სახელმძღვანელოსი ელექტროკარდიოგრაფია და ინტერვენციული კარდიოლოგია. ექიმი კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1997), პროფესორი (2003).
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — 1991 წელს დაიცვა „წინაგულთა ელექტროფიზიოლოგია და კინილენტინის, კორდარონის, ეტაციგინის, ოგზიდანის, დელაგილის მოქმედება მოციმციმე არითმიის პაროქსიგმების მქონე ავადმყოფებში“, ასევე სადოქტორო დისერტაციის თემა დაიცვა 1997 წელს „მიოკარდიუმის კუმშვადი ფუნქციის შეფასება გულის შეგუბებითი უკმარისობის დროს მკურნალობის შერჩევისა და გამოსავლის პროგნოზირებისათვის“.
ორგანიზაციის წევრი
კარდიოლოგიის ასოციაცია, გამგეობის წევრი.
ჯილდოები
2012 — ღირსების ორდენი
ბიბლიოგრაფია
კორონარული ინტერვენციული კარდიოლოგია : სახელმძღვანელო სამედიცინო უნ-ტის სტუდენტებისათვის, რეზიდენტებისათვის (თანაავტორი). - თბ., თბილ., გულის და სისხლძარღვთა კლინიკის გამ-ბა, 2010.
ინვაზიური და არაინვაზიური მანიპულაციების ტექნიკა ინტენსიური ბლოკის ექიმებისთვის (თანაავტორი). თბ., 1995.
ლიტერატურა
ვინ ვინ არის საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი. თბ., 2006. გვ. 492;
საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006/შემდგ. და რედ: ჯაფარიძე ი., თბ., 2012. გვ. 376;
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 15 სექტემბერი
დაბადებული 1964
თბილისში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქართველი კარდიოლოგები
ანტონიო კანოვას დელ კასტილიო

ანტონიო კანოვას დელ კასტილიო
thumb|250px|ანტონიო კანოვას დელ კასტილიო
ანტონიო კანოვას დელ კასტილიო (დ. 8 თებერვალი, 1828, მალაგა, ესპანეთი — გ. 8 აგვისტო, 1897, სანტა-აგედა, ესპანეთი) – ესპანეთის სახელმწიფო მოღვაწე, მწერალი, ისტორიკოსი. მონაწილეობდა ე.წ. მანსანერასის პროგრამის (1854 წ.) შემუშავებაში, რომელიც ითვალისწინებდა დამფუძნებელი კორტესის მოწვევას, გადასახადების შემცირებას, სახალხო მილიციის შექმნას. 1857 კადისის გუბერნატორი, 1864 წელს ფინანსთა მინისტრი. 1868–1874 წწ. მეხუთე რევოლუციის დროს რესპუბლიკის წინააღმდეგ გამოდიოდა. 1874 წელს რესტავრაციის ერთ-ერთი სულისჩამდგმელი. კონსერვატიული პარტიის დამაარსებელი (1875 წ.) და ლიდერი. 1875–1881, 1884–1885, 1890–1892 და 1895–1897 წლებში ესპანეთის პრემიერ-მინისტრი. ხელი შეუწყო ესპანეთში კონსტიტუციური მონარქიის განმტკიცებას. მოკლა იტალიელმა ანარქისტმა.
ლიტერატურა
ესპანელი პოლიტიკოსები
ესპანეთის პრემიერ-მინისტრები
დაბადებული 8 თებერვალი
დაბადებული 1828
გარდაცვლილი 8 აგვისტო
გარდაცვლილი 1897
დოშაყე

დოშაყე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: დოშაყე, ლეჟვანიე, ლექობალე). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ცივის (მდინარე რიონის მარჯვენა შენაკადი) სათავეებთან, ზღვის დონიდან 320 მეტრი, მარტვილიდან 28 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 75 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლისა (ნასოფლარი)

ლისა (ნასოფლარი)
ლისა — ძველი ნასოფლარი საქართველოში, ქარელის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობდა მაღალი მთის კალთაზე.
ლისა, ანუ ზემო ლისა უძველესი დროიდან ყოფილა დასახლებული. ტყით დაფარულ მთის წვერზე დარჩენილია ერთი კოშკი და ეკლესია. სავარაუდოდ სამსართულიანი კოშკი ძველია, ნაგებია კლდის ქვით, დუღაბით, სართულები ჩაქცეულია. გეგმით ოთხკუთხაა, სიგრძე – 9 მ, განი – 6,5 მ, სიმაღლე – 10 მ. II სართულს აქვს ერთი შესასვლელი კარი; კოშკს სათოფურები არა აქვს; აღმოსავლეთის კედელზე მიშენებულია პატარა დარბაზული ეკლესია, რომელსაც უწოდებენ ლისის ჯვარს. ეკლესია ნაგებია ქვითკირით და გადახურულია ქვაფიქლით. ფართ. 6 მ * 3 მ. საკურთხეველში გამოჭრილია ერთი სარკმელი, ორივე მხარეს ჩაშენებულია ქვევრი რეზონანსისათვის. შესასვლელი კარი სამხრ-იდანაა. კარის თავზე მომრგვალებული დიდი ლოდია, რომელზედაც ამოჭრილია 8-სტრიქონიანი ნუსხა-ხუცური წარწერა. ზოგი პწკარი ნაკლულია, ასოებიც მკრთალად ჩანს და ძნელი წასაკითხია. წარწერა მშენებლებისაა და პალეოგრაფიულად მიეკუთვნება XV–XVI სს.
ლიტერატურა
მაკალათია ს., ფრონის ხეობა, თბ., 1963.
რესურსები ინტერნეტში
ლისა
საქართველოს ნასოფლარები