PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დაბლა კარი

დაბლა კარი, წყლისკარი, ქვემო კარი — ფეოდალური ხანის თბილისის ერთ-ერთი კარიბჭე ქალაქის გალავნის ჩრდილოეთ კედელში, რომელიც მტკვრის უშუალო სიახლოვეს იყო განლაგებული; აქედან მომდინარეობს კარიბჭის სხვა სახელწოდებები: „წყლისკარი“, „ქვემო კარი ხიდით“ (ვახუშტი).
დაბლა კარი განლაგებული იყო დაახლოებით დღევანდელი ბარათაშვილის და შავთელის ქუჩების შერთვის ადგილას. მისი გავლით ქალაქში შესასვლელი ერთ-ერთი გზა პირდაპირ ანჩისხატის უბანში შედიოდა. XVIII საუკუნის II ნახევარში, ერეკლე II-ის ზეობის ხანაში, თბილისის საფორტიფიკაციო სისტემის განახლებასთან დაკავშირებით, კარიბჭე გაუქმდა. სახელწოდება აიხსნება იმ გარემოებით, რომ კარიბჭე ამ მხარეს გამოსული სხვა (მოედნის, დიღმის, კოჯრის) კარებთან შედარებით დაბლა მდებარეობდა.
ლიტერატურა
თბილისის ისტორია
ღირსების ორდენი (საქართველო)

ღირსების ორდენი (საქართველო)
„ღირსების ორდენი“ — საქართველოს სახელმწიფო ჯილდო, ორდენი, რომლითაც ჯილდოვდებიან მოქალაქენი დამოუკიდებელი ქართული სახელმწიფოს მშენებლობაში — მმართველობის, თავდაცვის, კანონიერების და მართლწესრიგის განმტკიცების, სახალხო მეურნეობის, ჯანმრთელობის დაცვის, მეცნიერების, განათლების, კულტურის, ლიტერატურის, ხელოვნების დარგებში შეტანილი განსაკუთრებული პიროვნული წვლილისათვის, სპორტული მიღწევებისათვის, გმირობისა და თავდადებისათვის. დამტკიცებულია 1992 წლის 24 დეკემბრის პარლამენტის დადგენილებით.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
რესურსები ინტერნეტში
საქართველოს პრეზიდენტის საიტი
საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები
Otrok

Otrok (also Atrak) was an early twelfth-century Cuman-Kipchak chieftain (khan) who was involved in the wars with Kievan Rus', and later served under the Kingdom of Georgia. He was a member of the Sharukanids, one the ruling houses of the Kipchak tribal confederation known to the Rus' as "Wild Cumans".
Otrok, known in Georgia as Atraka, son of Sharagan (i.e., Sharukan), after the victories of the Rus' Grand Prince Vladimir II Monomakh in 1109, fled to Georgia with some 40,000 followers, received baptism and entered the service of the Georgian king David IV (c. 1118). The Georgian-Kipchak alliance was facilitated by David's earlier marriage to the khans daughter who received the name Gurandukht (her original Turkic name is unknown). Otrok's Kipchaks helped David against the Seljuk Turks and contributed to the Georgian victory at Didgori in 1121. Otrok's 40,000 Cumans helped make Georgia the most powerful kingdom in the region.
A passage in the East Slavic chronicle Hypatian Codex relates that after the death of Vladimir Monomakh (1125), an envoy, the bard named Ör, arrived from Otrok's brother Sırchan, who lived near the Don, urging him to return. Ör's urges and songs were without effect until he produced some yawshan, the grass of his native steppe. With this, Otrok tearfully decided to give up the security and fame he had won in "a foreign land", and returned to the steppe where he fathered Könchek, eventually one of the most famous foes of the princes of Kiev (not to be confused with the 14th-century Chagatai khan Könchek).
References
11th-century Kipchacks
12th-century people from Georgia (country)
Santa Cruz, Paraíba

Santa Cruz, Paraíba
Santa Cruz is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
შელია

შელია
საკუთარი სახელი შელია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
გულნარა შელია — ექიმი, პოლიტიკოსი
გურამ შელია — პოლიტიკოსი
მურთაზ შელია — ფეხბურთელი
მუსტაფა შელია — სტუდენტი, ანტისაბჭოთა დისიდენტი
ქართული გვარები
Aert de Gelder

Aert de Gelder (or Arent; October 26, 1645 – August 27, 1727) was a Dutch painter. He was the only Dutch artist to paint in the tradition of Rembrandt's late style into the 18th century.
Biography
De Gelder was born and died in Dordrecht. He was one of Rembrandt’s last pupils while in Amsterdam, studying in his studio from 1661 to 1663. He was not only one of the most talented of Rembrandt’s pupils, but also one of his most devoted followers. Following Rembrandt's lead, de Gelder would paint such works as The Baptism of Christ and Ahimelech Giving the Sword of Goliath to David. Story telling, transparent emotionalism, and an emphasis on the humanity of biblical characters are the distinguishing elements of his style.
Style
Inspired by Rembrandt's style, Gelder painted biblical scenes and portraits using his artistic ideas, well into the 18th century, without being influenced by contemporary new fashions. From the artistic point of view, his work cannot be considered as passive imitation of the master. He expresses inventiveness in the narrative, a taste for the theatrical and a strong emotional charge through the characters. All these traits made him one of the most important interpreters of Dutch painting of the late seventeenth century.
Works
Esther and Mordecai (Budapest, Museum of Fine Arts}
Judah and Tamar, c. 1681 (Vienna, Gemäldegalerie of the Academy of Fine Arts)
King David, c. 1683 (Amsterdam, Rijksmuseum, inv A 2695)
The Toilet of Esther, c. 1684 (Munich, Alte Pinakothek )
Portrait of Tsar Peter the Great (Amsterdam, Rijksmuseum?)
Self Portrait as Zeuxis (Frankfurt am Main, Städel, inv. no. 1015))
Passion Series c. 1715 (22 paintings, including ten in Aschaffenburg, Schloss Johannisburg, and two in Amsterdam, Rijksmuseum)
Portrait of Hermannus Boerhaave with his wife and daughter, c. 1724 (Amsterdam, Rijksmuseum, inv A 4034)
The Marriage Contract, c. 1670 (Brighton Museum & Art Gallery)
Simeon's song of praise. 1700–1710 (The Hague, Royal Picture Gallery Mauritshuis)
Baptism of Christ, c. 1710 (Cambridge, Fitzwilliam Museum)
See also
Chiaroscuro
References
External links
National Gallery, London , "Aert de Gelder"
Paintings and biography at artbible.info
Works and literature on Aert de Gelder at PubHist
Dutch and Flemish paintings from the Hermitage, an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains material on Aert de Gelder (cat. no. 9)
1645 births
1727 deaths
Dutch Golden Age painters
Dutch male painters
Artists from Dordrecht
Pupils of Rembrandt
საქარიის პროვინცია

საქარიის პროვინცია — პროვინცია (ილი) ჩრდილო–დასავლეთ თურქეთში, მარმარილოს ზღვის რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი ადაფაზარი. მოიცავს 16 რაიონს.
გეოგრაფია
ჩრდილოეთით ესაზღვრება შავი ზღვა, აღმოსავლეთით – ბოლუს და დუზჯეს პროვინციები, დასავლეთით ქოჯაელის, ხოლო სამხრეთით – ბურსისა და ბილეჯიქის პროვინციები.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 756 ათ. ადამიანი (2007), უდიდესი ქალაქებია: ადაფაზარი (284 ათ. ადამიანი, 2000), ყარასუ.
იხილეთ აგრეთვე
თურქეთის რეგიონები
თურქეთის პროვინციები
თურქეთის რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
Province of SAKARYA
სქოლიო
თურქეთის პროვინციები
Muro

Muro, a word meaning wall in the Spanish, Portuguese Italian, Esperanto and Ido languages, may refer to:
Places
France
Muro, Haute-Corse, a commune in the département of Haute-Corse
Italy
Muro Leccese, a municipality of the Province of Lecce, Apulia
Muro Lucano, a municipality of the Province of Potenza, Basilicata
Japan
Muro, Nara, (室生村; Murō-mura), a village located in Uda District, Nara Prefecture
Muro District, Kii, (牟婁郡; Muro-gun), in Kii Province, present-day Wakayama Prefecture and Mie Prefecture
Spain
Muro, Mallorca, a town
Muro de Alcoy, a town in the province of Alicante
Muros, A Coruña, a town in the province of A Coruña
Muros (comarca), a comarca in the province of A Coruña
Muros de Nalón, a municipality in the province of Asturias
People
Muro (DJ), hip hop artist from Tokyo
Il Muro, Italian nickname for Walter Samuel (born 1978), Argentinian footballer
Adrián Muro (born 1995), Mexican footballer
Other
Murō-ji, a temple on a mountain southeast of Nara, Japan.
deviantArt Muro, an HTML5 drawing application
Muro: Damn the Humanist Inside (Turkish: Muro: Nalet Olsun İçimdeki İnsan Sevgisine), an 2008 Turkish comedy film
See also
Muros (disambiguation)
Muras (disambiguation)
დოს-დე-აბრილის დეპარტამენტი

დოს-დე-აბრილის დეპარტამენტი — დეპარტამენტი არგენტინაში, ჩაკოს პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 7 435 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 594 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ერმესო-კამპო.
რესურსები ინტერნეტში
არგენტინის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
Cuadro P1-P. Provincia del Chaco. Población total y variación intercensal absoluta y relativa por departamento. Años 2001-2010
ჩაკოს პროვინციის დეპარტამენტები
ბოლშოი-ლოგის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ეკლესია

ბოლშოი-ლოგის მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია აქსაის რიონის სოფელ ბოლშოი-ლოგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.
ეკლესიის მისამართი: 346710, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აქსაის რაიონი, სოფელი ბოლშოი-ლოგი, საიუბილეოს ქუჩა № 9.
ისტორია
ოქტომბრის რევოლუციამდე ხუტორში მოქმედებდა მცირე ეგვტერი, სადაც აქსაის ღვთისმშობლის ხატის მოგზაურობის დროს აღევლინა მწუხრის ღვთისმსახურება.
მაცხოვრის სახელობის სამრევლო საზოგადოება ხუტოში დაარსდა ხუტორელების თხოვნით 1998 წლის ოქტომბერში. მართლმადიდებლური თემი ხუტორში დარეგისტრირდა 2000 წლის 18 მაისს. ამავე წელს სამლოცველო სახლისთვის მათ გადაეცა სოფლის ბიბლიოთეკის შენობა, ხოლო ტრაპეზისთვის - ყოფილი ადმინისტრაციის შენობა. არცერთ გადაცემულ შენობაში არ იყო კანალიზაცია, გაზი და წყალი. ამავე წელს ორივე შენობაში გაიმართა რემონტი, მოაწყვეს შენობა, ააგეს საკურთხეველი და დააყენეს კანკელი. პირველი საღვთო ლიტურგია მაცხოვრის სახელობის სამლოცველო სახლში შესრულდა 2000 წლის 19 დეკემბერს.
2006 წელს მიმდინარეობდა შენობის კოსმეტიკური რემონტი. 2007 წელს — ფასადის რემონტი. 2008 წელს დაიწყო სახურავის რემონტი. 2009 წელს შენობას დაადგეს გუმბათი. 2010 წელს სატრაპეზო გადააკეტეს საკვირაო სკოლად.
ამჟამად ეკლესიის მრევლი არა მარტო ბოლშოი-ლოგის, არამედ ახლომდებარე სოფლების მოსახლეობაცაა.
მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ეკლესიის წინამძღვარია სერგეი ალექსანდრეს ძე ბიკადოროვი.
ეკლესია ყოველდღე ღიაა 09:00 საათიდან 17:00 საათამდე. დონის როსტოვიდან ეკლესიამდე დადის სამარშრუტო ტაქსები № 151 და № 153, ასევე ე. წ. „ელექტრიჩკა“.
რესურსები ინტერნეტში
Сайт церкви
Аксайское благочиние - храмы
Аксайское благочиние - приходы
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
აღმოსავლეთ ევროპის ბაქანი

აღმოსავლეთ ევროპის ბაქანი, რუსეთის ბაქანი — ევროპის ბაქანი, დედამიწის ქერქის ერთ-ერთი ყველაზე მსხვილი და შედარებით მყარი მონაკვეთი, რომელიც მიეკუთვნება უძველესი ბაქნების რიცხვს. იკავებს აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ ევროპის მნიშვნელოვან ნაწილს, სკანდინავიის მთებიდან ურალამდე და ბარენცისა და შავ და კასპიის ზღვამდე არსებულ ტერიტორიას. აღმოსავლეთ ევროპის ბაქნის აღმოსავლეთი საზღვარი ჰერცინულ ნაოჭა სტრუქტურებზე გადის, ახალი მიწის დასავლეთი სანაპიროს, იუგორსკი-შარის, პაი-ხოის, ურალის მთებისა და მდინარე ემბის გაყოლებით; სამხრეთი საზღვარი — იმიერკავკასიაზე, ჩრდილოეთ ყირიმზე, დობრუჯაზე; დასავლეთი — კარპატების რკალზე, დაახლოებით მდინარე ვისლის გაყოლებით, და იუტლანდიის ნახევარკუნძულზე; ჩრდილოეთით აღმოსავლეთ ევროპის ბაქანი ემიჯნება ნორვეგიის კალედონიდებს, საიდანაც საზღვარი ფრანც-იოსების მიწის არქიპელაგზე გადადის. ბაქნის ჩრდილო ნაწილს ბარენცის ზღვა ფარავს. ბაქნის საზღვრებში გამოიყოფა ფარები, ანტეკლიზები და სინეკლიზები. ეს სტრუქტურული ელემენტები თანამედროვე რელიეფშია ასახული. კამბრიულამდელი საძირკვლის გამოსავლები ზედაპირზე ბალტიისა და უკრაინის ფარების სახით აღინიშნება. აღმოსავლეთ ევროპის ბაქნის ყველაზე ღრმა და მოძრავი უბანია კასპიისპირა სინეკლიზა.
აღმოსავლეთ ევროპის ბაქნის ისტორიაში გამოიყოფა ორი მსხვილი პერიოდი. პირველი პერიოდის მსვლელობისას, რომელმაც მოიცვა მთელი არქეული, ადრეული და შუა პროტეროზოური ეონი (3500-1600 მლნ. წელი), მიმდინარეობდა კრისტალური ფუნდამენტის ფორმირება; მეორე პროცესის მსვლელობისას საკუთრივ, ბაქნისებური განვითარება, დანალექი საფრისა და თანამედროვე სტრუქტურის წარმოქმნა.
ბაქნის საფუძველი აგებულია კამბრიულისწინა ინტენსიურად დანაოჭებული კრისტალური ქანებით (გნაისები, კრისტალური ფიქლები), რომლებიც ბალტიისა და უკრაინის ფარის ფარგლებში გაშიშვლებულია, სხვაგან, კი დიდ ფართობზე დაფარულია დანალექი ქანებით. იქ, სადაც ბაქნის საფუძველი გაშიშვლებულია ან ახლოსაა ზედაპირთან, წარმოდგენილია დენუდაციური მაღლობები და ჭიუხები, ხოლო ბაქნის ღრმად დაძირულ საფუძველზე ვაკეები და დაბლობებია განვითარებული.
ფუნდამენტის სასარგებლო წიაღისეულებია: რკინის მადნები, ნიკლის, სპილენძის, ტიტანის, ქარსის, პეგმატიტის, აპატიტისა და სხვათა მადნები. დანალექი საფარი შეიცავს საწვავი აირისა და ნავთობის ბუდობებს, ქვისა და კალიუმის მარილების საბადოებს, წიაღისეულ ნახშირს, ფოსფორიტებს, ბოქსიტებს,
სამშენებლო ნედლეულის საბადოებს, აგრეთვე მტკნარი და მინერალური წყლების ბუდობებს.
სქოლიო
კრატონები
ისტორიული გეოლოგია
სასარგებლო წიაღისეულების გეოლოგია
სტრუქტურული გეოლოგია
ევროპის გეოლოგია
Tsalkoti

Tsalkoti or Lapstarkha is a village in the Gagra District of Abkhazia, Georgia.
See also
Gagra District
Notes
References
Gagra District de facto Administration
Other
Populated places in Gagra District
20 ივლისის შეთქმულება

20 ივლისის შეთქმულება, გენერლების შეთქმულება — გერმანული წინააღმდეგობის შეთქმულება ვერმახტის სამხედრო მაღალჩინოსნებისა ადოლფ ჰიტლერის მოკვლის, სახელმწიფო გადატრიალებისა და ნაცისტური ხელისუფლების დამხობის მიზნით. შეთქმულების კულმინაციად 1944 წლის 20 ივლისს ჰიტლერზე წარუმატებელი თავდასხმა შეიძლება ჩაითვალოს. ამ წარუმატებლობას შეთქმულთა დიდი უმრავლების დახვრეტა და წინააღმდეგობის მოძრაობის ჩახშობა მოჰყვა.
მონაწილენი
ჰიტლერის მმართველობით უკმაყოფილოთა შორის იყვნენ პოლკოვნიკი ლუდვიგ ბეკი, რომელმაც 1938 წლის 18 აგვისტოს სახმელეთო ჯარების შტაბის უფროსის პოსტი დატოვა ჰიტლერის პოლიტიკის მიუღებლობის ნიშნად, შტაბის ახალი გენერალი ფრანც ჰალდერი, მომავალი გენერალ-ფელდმარშლები ერვინ ფონ ვიცლებენი და ვალტერ ფონ ბრაუხიჩი, გენერლები ერიხ ჰეპნერი და ვალტერ ფონ ბროქდორფ-ალეფელდი, ასევე აბვერის თავმჯდომარე ვილჰელმ ფრანც კანარისი და პოლკოვნიკის თანაშემწე ჰანს ოსტერი, აგრეთვე პრუსიის ფინანსთა მინისტრი იოჰანეს პოპიცი, ბანკირი იალმარ შახტი, ლაიფციგის ყოფილი ბურგომისტრი კარლ გერდელერი და დიპლომატი ულრიხ ფონ ჰასელი.
შედეგი
20 ივლისის შეთქმულების მონაწილენი დღევანდელ გერმანიაში გმირებად მიიჩნევიან, რომელთაც ეროვნულ თავისუფლებას საკუთარი სიცოცხლე შესწირეს. მათი სახელები ჰქვია ქუჩებსა და მოედნებს გერმანიაში, მათ სახელზე აღმართულია ძეგლები. თანამედროვე გერმანიის ისტორიოგრაფიაში 20 ივლისის შეთქმულება გერმანული წინააღმდეგობის უმნიშვნელოვანეს დღედ მიიჩნევა. თუმცა უნდა აღინიშნოს, რომ შეთქმულთაგან ბევრი სულაც არ იზიარებდა დემოკრატიულ პრინციპებს და ვაიმარის რესპუბლიკის მიმართ ერთობ კრიტიკულნიც იყვნენ, მათ ტრადიციული პრუსიული ნაციონალიზმი ესახებოდათ ქვეყნის განვითარეის უმთავრეს გზად.
მაგალითად ბეკი და გერდელერი მონარქისტები იყვნენ. გერდელერი ომამდელი ტერიტორიული დანაკარგების დაბრუნების მოთხოვნით გამოდიოდა.
ლიტერატურა
Duffy, James P., Ricci, V. Target Hitler: the plots to kill Adolf Hitler
Fest, J. Plotting Hitler's death: the German resistance to Hitler, 1933-1945|
მეორე მსოფლიო ომი
ფაშიზმი
Pavarotti & Friends for War Child

Pavarotti & Friends for War Child — პროექტის Pavarotti and Friends 1996 წელს მოდენაში გამართული კონცერტის ჩანაწერი. იგი გამოვიდა 1996 წელს, ლეიბლზე Decca Records. ჩანაწერზე წარმოდგენილია ლუჩანო პავაროტის დუეტები სხვადასხვა ცნობილ შემსრულებელთან. აგრეთვე გამოვიდა ვიდეოს სახით.
სიმღერების სია
CD
ერიკ კლეპტონი, ლუჩანო პავაროტი, აღმოსავლეთ ლონდონის გოსპელური გუნდი - Holy Mother - 5:33
ჯოან ოსბორნი - St. Teresa - 5:40
ელტონ ჯონი - I Guess That's Why They Call It the Blues - 4:40
ლაიზა მინელი, ლუჩანო პავაროტი - Theme from New York, New York - 3:53
ძუკერო - My Love - 5:35
შერილ კროუ, ერიკ კლეპტონი - Run Baby Run 6:11
ლუჩანო ლიგაბუე, ლუჩანო პავაროტი - Certe Notti - 4:16
ჯონ სეკადა - Angel - 4:50
The Kelly Family, ლუჩანო პავაროტი - Ave Maria - 2:16
Litfiba - Spirito - 4:47
ერიკ კლეპტონი - Third Degree - 4:55
შერილ კროუ, ლუჩანო პავაროტი - Là ci darem la mano - 3:10
ედოარდო ბენეტო, სოლისის სიმებიანი ორკესტრი - Le ragazze fanno grandi sogni - 3:18
ჯონ სეკადა, ლუჩანო პავაროტი - Granada - 3:19
პაკო დე ლუსია, ალ დი მეოლა, ჯონ მაკლაფლინი - Mediterranean Sundance - 4:19
ჯოან ოსბორნი, ლუჩანო პავაროტი, აღმოსავლეთ ლონდონის გოსპელური გუნდი - Gesù bambino - 3:53
ელტონ ჯონი, ლუჩანო პავაროტი, ანსამბლი - Live Like Horses - 4:48
სქოლიო
1996 წლის საკონცერტო ალბომები
საქველმოქმედო ალბომები
Pavarotti and Friends-ის ალბომები
Decca Records-ის ალბომები
Like Dreamers Do

Like Dreamers Do
"Like Dreamers Do" is a song written by Paul McCartney in 1959 and is one of the earliest written songs credited to Lennon–McCartney. It was most notably performed by the Beatles at their unsuccessful 1 January 1962 audition for Decca Records. That performance, which took place before Ringo Starr joined the band and featured Pete Best on drums, was recorded by Decca and was finally released on the Beatles' Anthology 1 in 1995.
The Beatles' Decca rendition of "Like Dreamers Do" was received favourably by employees at EMI's publishing arm, Ardmore & Beechwood, in February 1962. Based on that tape, Ardmore & Beechwood became interested in publishing recordings of Lennon–McCartney songs and played a pivotal role in securing the Beatles a recording contract with EMI several months later.
In 1964, the track was recorded by Decca Records band the Applejacks and released as the group's second single, reaching No. 20 on the UK Singles Chart. The Applejacks worked with Mike Leander from Decca as the musical director.
Bas Muys covered "Like Dreamers Do" on his 1989 album Secret Songs: Lennon & McCartney, in a similar style to The Beatles' original performance. Australian Beatles tribute band The Beatnix also covered it for their 1998 release It's Four You.
Seattle band Apple Jam covered this song on their 2009 album, Off the Beatle Track, in the style of "This Boy".
Beatles version personnel
Paul McCartney – vocals, bass guitar
John Lennon – guitar
George Harrison – guitar
Pete Best – drums
Notes
1964 singles
The Beatles songs
Songs written by Lennon–McCartney
The Beatles Anthology
Song recordings produced by Mike Smith (British record producer)
1962 songs
Decca Records singles
London Records singles
მაცხოვრისკარი

მაცხოვრისკარი (2010 წლის 16 ნოემბრამდე — „განათლებისკარი“) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის აბაშის მუნიციპალიტეტში, ნორიოს თემში. მდებარეობს აბაშის დაბლობზე, მდინარე აბაშის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 20 მეტრზე, აბაშიდან დაშორებულია 1 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 614 ადამიანი.
ისტორია
1915 წლისთვის სოფელი შედიოდა კვათანას სასოფლო საზოგადოებაში. საბჭოთა პერიოდში ეწოდებოდა განათლებისკარი. 2010 წელს დაუბრუნდა ისტორიული სახელწოდება.
ლიტერატურა
სქოლიო
აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბღერის მღვიმე

ბღერის მღვიმე, ბღერისწყალი — კარსტული მღვიმე საქართველოში, სოფელ ყუმისთავის აღმოსავლეთით 5 კმ-ზე, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ადგილ მელოურის ტერიტორიაზე, ზღვის დონიდან 405 მ სიმაღლეზე.
მდინარე ბღერისწყალი, რომელიც სათავეს იღებს არაკარსტვადი ტერიტორიიდან, გამოიმუშავებს ყრუ ხეობას და ჩაედინება ფლატის ძირში გახსნილ პონორში. სწორედ ამ ვიწრო პონორით იწყება ბღერის მღვიმე, რომლის ჯამური სიგრძე 1700 მ-ია, ფართობი 14000 მ², მოცულობა 148600 მ³. მღვიმე იწყება წვრილმარცვლოვანი ქვიშითა და ზედაპირიდან ჩამორეცხილი ხის ტოტებით ამოვსებული 30 მ-ის სიგრძისა და 40–50 სმ-ის სიმაღლის ხვრელით, რომელშიც ჩაედინება მდინარე ბღერისწყლის ნაკადები. მღვიმეში შესვლა ზაფხულში, ძლიერი გვალვების დროს არის შესაძლებელი, როცა მდინარე მისუსტებულ ნაკადად არის ქცეული. 30 მ-ის შემდეგ ხვრელს შევყავართ ნაზვავის ფსკერზე მოფენილ გაფართოებაში, რომელიც აწყდება 15 მ-ის სიღრმის ჭას. მის შემდგომ დერეფანს 100 მ-ის შემდეგ შევყავართ გრანდიოზულ დარბაზში, რომლის სიგრძე, სიგანე და სიმაღლე შესაბამისად 200–50–25 მ-ია. ეს დარბაზები განფენილია ორი ტექტონიკური ნაპრალის გადაკვეთის ადგილას. ფსკერი მოფენილია ჭერიდან მორღვეული ლოდებით. ნაღვენთები თითქმის არ გვხვდება, თუ არ ჩავთვლით ლოდებზე დაღვენთილ კალციტის ქერქს. დარბაზს გეგმაში წაგრძელებული, ოვალური ფორმა გააჩნია.
ჭერი წარმოადგენს ფართო, მოსწორებულ ჰორიზონტულ ზედაპირს. ბღერის მღვიმის დერეფნების ფსკერს აქვს დახრა წყალმშთანთქავი პონორიდან განტვირთვის არეალის მიმართულებით. უკუქანობები არ აღინიშნება. მღვიმის ყველაზე ფართო და მაღალი დერეფნები მდებარეობენ წყალშთანმთქავი პონორის ზონაში ან მის მახლობლად, ვინაიდან ინფლუენტის ქანობისა და მიმართულების უეცარი შეცვლა ამ მონაკვეთების ინტენსიურ ეროზიას განაპირობებს. ბღერის მღვიმე მდინარე ბღერისწყლის მიწისქვეშა გაგრძელებას წარმოადგენს. გვალვების პერიოდშიც კი მღვიმეში გაედინება მდინარე, რომელსაც მარჯვნიდან უერთდება მელოურისა და დიდღელეს მღვიმეებიდან შემოსული მუდმივი ნაკადი. გადაკვეთს, რა სიღრუეს განედურად, ეს ნაკადი დასავლურ დაბოლოებაში მდებარე ნაზვავსა და მცირე ზომის სიფონში იკარგება.
გამომუშავებულია ქვედაცარცული ასაკის თხელ და საშუალოშრეებრივ კირქვებში. ქიმიური ნალექებიდან გვხვდება სტალაქტიტ-სტალაგმიტები, კალციტის სვეტები, ტრავერტინები; მექანიკური ნალექებიდან — კირქვის გიგანტური ლოდები, გრავიტაციული ნაფენები, თიხის მძლავრი დანაგროვები. ჰავა დინამიკურია. ჰაერის ტემპერატურა 13°C. მღვიმეში ბინადრობენ ობობები, ხოჭოები, წყალში — ნიფარგუსები. დადასტურებულია ჰიდროლოგიური კავშირი წყალტუბოს მღვიმესთან. ბღერის მღვიმე ბუნების ძეგლია. ყველაზე ახლომდებარე მსხვილი დასახლებული პუნქტია წყალტუბო.
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს ბუნების ძეგლები
სქოლიო
იმერეთის მხარის მღვიმეები
Guaraíta

Guaraíta is a municipality in central Goiás state, Brazil.
Location
It is included in the Ceres Microregion and is bordered on the north and east by the municipalities of Itapuranga and on the west and south by Goiás.
Highway connections from Goiânia are made by GO-070 / Goianira / Itaberaí / GO-156 / Itapuranga / GO-525. See Seplan. The nearest major city is Goiás, 35 km. away.
Demographics
The population has been decreasing since 1980. The urban population is slightly larger than the rural population:
Urban population in 2007: 1,478
Rural population in 2007: 916
The economy
The economy is based on agriculture (rice, beans, manioc, corn, and bananas), and cattle raising (20,200 head in 2006. There were 14 retail establishments. There were 325 farms in 2006 with a total area of 15,285 hectares, of which 600 hectares were cropland. There were 109 automobiles in 2007.
Health and education
The literacy rate was 82.9% in 2000 while the infant mortality rate was 33.15 in 1,000 live births. There were only 2 schools with 718 students (2006). There were no hospitals and only 4 doctors.
Rating on the Municipal Human Development Index
MHDI: 0.697
State ranking: 210 (out of 242 municipalities in 2000)
National ranking: 3,039 (out of 5,507 municipalities in 2000)
For the complete list see frigoletto.com.br
See also
List of municipalities in Goiás
References
Frigoletto
Municipalities in Goiás
პატრიცია ნილი

პატრიცია ნილი (დაბადების სახელი პეტსი ლუიზ ნილი, ინგლ. Patsy Louise Neal; დ. 20 იანვარი, 1926 – გ. 8 აგვისტო, 2010) — ამერიკელი თეატრისა და კინოს მსახიობი. ცნობილია შესრულებული როლებით ფილმებში: „დღე, როდესაც დედამიწა გაჩერდა“ (1951), „საუზმე ტიფანისთან“ (1961). ფილმში „ჰადი“ (1963), დაქანცული შინამოსამსახურე ქალის როლის შესრულებისთვის მიიღო ოსკარი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
პატრიცია დაიბადა უიტლის საგრაფოში, კენტუკი. ჰყავს ორი დედმამიშვილი.
გაიზარდა ტენესიში და დადიოდა ნოქსვილის სკოლაში, ჩრდილო-დასავლეთის უნივერსიტეტში სწავლობდა დრამას, აქვე იყო ქალ სტუდენტთა საზოგადოების, Pi Beta Phi-ის წევრი და უნივერსიტეტში ჩატარებული სილამაზის კარნავალის დედოფალი.
ნილის სასცენო დებიუტი შედგა რონალდ რეიგანთან ერთად ფილმში „ჯონს უყვარს“ მერი. ასევე რეიგანთან ერთად ითამაშა ფილმებში „აჩქარებული გული“ და „პირველწყარო“ (ყველა 1949).
პირადი ცხოვრება
პატრიციამ ბრიტანელი მწერალი, როალდ დალი ლილიან ჰელმანის სადილ-წვეულებაზე გაიცნო 1952 წელს. დაქორწინდნენ 1953 წლის 2 ივლისს Trinity Church, ნიუ-იორკში. შეეძინათ 5 შვილი.
გარდაცვალება
პატრიცია 2010 წლის 8 აგვისტოს, მასაჩუსეტში, საკუთარ სახლში გარდაიცვალა ფილტვის კიბოს დიაგნოზით 84 წლის ასაკში.
ფილმოგრაფია
ფილმები
ტელევიზია
თეატრი
სქოლიო
XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ტონის ჯილდოს მფლობელები
დონალდსონის ჯილდოს მფლობელები
ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები
ამერიკელი ქალი კინომსახიობები
გარდაცვლილი 2010
დაბადებული 1926
მიგლიჟის თემი

მიგლიჟის თემი — თემი ცენტრალურ ბულგარეთში. შედის სტარა-ზაგორის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 12 137 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 388.88 კმ²-ს. მოიცავს 14 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მიგლიჟი.
იხილეთ აგრეთვე
სტარა-ზაგორის ოლქი
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სტარა-ზაგორის ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები