PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ნიჟნი-ნოვგოროდის სტადიონი

ნიჟნი-ნოვგოროდის სტადიონი — საფეხბურთო სტადიონი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ ნიჟნი-ნოვგოროდში. სტადიონი უმასპინძლებს 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის 6 მატჩს. სტადიონი 44 899 მაყურებელზეა გათვილილი. სამომავლოდ სტადიონი საფეხბურთო კლუბ ოლიმპიეცი ნიჟნი-ნოვგოროდის საშინაო არენა გახდება, აგრეთვე ის მრავალფუნქციური სპორტული კომპლექსის ფუნქციებს შეიძენს.
სტადიონის ძირითადი მონაცემები
სტადიონის შენობის საერთო საპროექტო ფართობი 127 500 მ²-ია.
სტადიონის ტევადობა 45 000 მაყურებელზეა გათვლილი, მათ შორის 902 ადგილი შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ადამიანებისთვის და მათი თანმხლები პირებისთვისაა გათვალისწინებული. დაგეგმილია, რომ მსოფლიო ჩემპიონატის მასპინძლობის შემდეგ სტადიონი საფეხბურთო კლუბ ოლიმპიეცი ნიჟნი-ნოვგოროდის საშინაო მატჩებს უმასპინძლებს.
2017 წლის გაზაფხულზე ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის გუბერნატორმა ვალერი შანცევმა ფეხბურთის გარდა, სტადიონის სხვა სპორტული შეჯიბრებისთვის, აგრეთვე ფართომასშტაბიანი ღონისძიებებისა და კონცერტებისთვის გამოყენების წინადადება წამოაყენა.
მშენებლობა
2014 წლის ბოლოს რუსეთის ფედერაციის სპორტის სამინისტრომ ღია სააქციო საზოგადოება „Стройтрансгаз“-თან 21,6 ჰექტარ ტერიტორიაზე სტადიონის მშენებლობისათვის 16,756 მილიარდი რუბლის ღირებულების კონტრაქტი გააფორმა. სტადიონის საერთო სავარაუდო ღირებულება, სამშენებლო-სამონტაჟო სამუშაოებისა და პროექტირების ხარჯების გათვალისწინებით 17,9 მილიარდ რუბლს შეადგენს.
ნიჟნი-ნოვგოროდის სტადიონის სამშენებლო სამუშაოები 2015 წელს დაიწყო.
2015 წლის ბოლომდე სააქციო საზოგადოება „Стройтрансгаз“-მა მოსამზადებელი სამუშაოების ძირითადი ღონისძიებები და მშენებლობის ძირითადი პერიოდის სამუშაოების ნაწილი შეასრულა. დაიწყო სტადიონის პირველი სართულის მონოლითური კონსტრუქციისა და შესასვლელი შენობების მშენებლობა.
2016 წელს დასრულდა ბეტონის ძირითადი სამუშაოები — აიგო სტადიონის ყველა სართული და ზედა იარუსის ტრიბუნები. მშენებლებმა დაიწყეს საინჟინრო სისტემის მონტაჟი. 2016 წლის ბოლოსთვის კონტრაქტორმა ტრიბუნების თავზე ლითონის კონსტრუქციების, მათ შორის საყრდენი წრის მონტაჟი დაასრულა.
2017 წელს დასრულდა საფარის ლითონის კონსტრუქციის მონტაჟი, ქვედა იარუსის ტრიბუნების ბეტონის სამუშაოები და საფეხმავლო ესტაკადები. აგრეთვე მშენებლებმა შეასრულეს გადახურვისა და ფასადის მონტაჟი, საფეხბურთო მოედნის მოწყობა, დასრულდა მოსაპირკეტებელი სამუშაოები.
კონტრაქტის მიხედვით სამშენებლო-სამონტაჟო სამუშაოები 2017 წლის დეკემბერში უნდა დასრულებულიყო.
2017 წლის ივლისში სტადიონზე გაზონის დათესვა დაიწყეს. ამისათვის „რაიგრასის“ ტიპის გაზონის ბალახის რამდენიმე სახეობა შეირჩა. გაზონის საფუძვლად ღორღი და ქვიშაა გამოყენებული, რომელმაც წარმატებით გაიარა გამოცდა შოტლანდიაში.
2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი
ინტერნეტ-რესურსები
პროექტის აღწერა დამპროექტებლის საიტზე
ნიჟნი-ნოვგოროდის სტადიონის მშენებლობის მიმდინარეობა
სტადიონის მშენებლობის განახლებადი ფოტოგალერეა
სქოლიო
რუსეთის სტადიონები
Həmyəli, Shamakhi

Həmyəli, Shamakhi
Həmyəli (also, Həmjəli) is a village and municipality in the Shamakhi Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1102.
References
Populated places in Shamakhi District
Another Day at the Office

Another Day at the Office
Another Day At The Office is a DVD of disc jockey Tiësto released in 2003. The DVD showcases his time on tour of some of the most popular dance venues in the world. It follows Tiësto beginning in Summer 2002 through his final DJ performance of 2002, New Year's Eve in New York City. Also captured in this documentary is live footage from his performances, interviews, live appearances, and music videos.
Video listing
Additional Release Material
Production Interviews
D.J. Tiësto - Star
Featurettes
Extended Scenes
Report From Atlanta
Behind-the-Scenes
Kritvibes
Interactive Features
Scene Access
Music Videos
Flight 643
Lethal Industry
Text/Photo Galleries
Biographies
D.J. Tiësto - Star
Discographies
D.J. Tiësto - Star
References
External links
Tiësto video albums
2003 video albums
Live video albums
2003 live albums
მაკრატელა

მაკრატელა, მაკრატელთანა — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონზე, ისტორიულ-გეოგრაფიულ მხარე — თუშეთში, მდინარეების ალაზნისა და თუშეთის ალაზნის წყალგამყოფ მაკრატელას ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3106 მ. აგებულია ქვედაიურული თიხაფიქლებით. კალთები დამრეცი და ნაწილობრივ კლდოვანია. შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
კახეთის მხარის მთები
თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მთები
გიორგი კანდელაკი (პოლიტიკოსი)

გიორგი კანდელაკი (პოლიტიკოსი)
გიორგი კანდელაკი (დ. 5 აგვისტო, 1982, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, პოლიტოლოგი.
2003 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი პოლიტოლოგიის სპეციალობით. 2003 წელს არჩევნების მხარდამჭერი პროგრამა „ფონდი ღია საზოგადოება-საქართველოს“ ვებსაიტის რედაქტორი. 2003-2005 წლებში მუშაობდა ინგლისურენოვანი ყოველდიური გაზეთის „24 საათი“ რედაქტორის მოადგილედ. 2003- 2004 წლებში იყო მშვიდობის, დემოკრატიისა და განვითარების ინსტიტუტის მკვლევარი. 2005 წელს იყო საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციაში, მთავარი მრჩეველი, მთავარი კონსულტანტი. 2005-2008 დაინიშნა საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის ანალიტიკური სამსახურის მთავარი მრჩევლად. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით , საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“.
2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“. 2017 წლიდან არის ფრაქცია „ევროპული საქართველოს“ წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 5 აგვისტო
დაბადებული 1982
საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
თბილისში დაბადებულები
გიორგი
შუბნურის წმინდა გიორგის ჯვარი

შუბნურის წმინდა გიორგის ჯვარი — საკულტო ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭალისოფელში. სალოცავში შედის სალუდე, დარბაზი და საზარე. სალუდე ნატეხი ქვის მშრალი წყობით ნაშენი, გეგმით ოთხკუთხა ნაგებობაა. კარი და სარკმელი სამხრეთ კედელშია გაჭრილი. სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში გამართულია ლუდის მოსახარში ღუმელი. აღმოსავლეთ კედლის მთელ სიგრძეზე სიპი ქვის სკამია მოწყობილი. ამავე კედელში ორი თაროა. საქვაბის შუაში მოთავსებულია თუნუქის ღუმელი, რომლის მილი აყვანილია ჭერამდე, სადაც ოთხკუთხა ხვრელია გაჭრილი. სალუდეს მოტკეპნილი მიწის იატაკი აქვს. სახურავი ორფერდაა. დარბაზი სალუდის უკანაა. იგი რიყის ნატეხი ქვის მშრალი წყობით ნაშენი. გეგმით წაგრძელებული ოთხკუთხა ნაგებობაა. შედგება ორი სათავსისგან. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. გრძივი კედლების მთელ სიგრძეზე ქვის სკამები ამოწყობილი. აღმოსავლეთ კედელში სამი თახჩაა, დასავლეთისაში - ერთი. ჩრდილოეთ კედლეში გაჭრილი კარი გადის საკოდეში პატარა, ბნელ სათავსში. შენობა გადახურულია ორფერდა სახურავით. საზარე დარბაზის ჩრდილო-აღმოსავლეთით დგას. წარმოადგენს რიყის ქვით ნაგებ სამ სვეტს. გადახურულია საფეხუროვანი სახურავით.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
აგარანი (ციხე)

აგარანი (ციხე)
აგარათა ციხე, კოჯრის ციხე, ქოროღლის ციხე — ციხესიმაგრე თბილისში, დაბა კოჯორში, ისტორიულ აგარანში, აზეულას მთის ქიმზე. იცავდა გამავალ საქარავნო გზას, რომელიც ერთმანეთთან აკავშირებდა თბილისსა და სომხითს,
სახელწოდება
ისტორიულ წყაროებში ხშირად მოიხსენიება აგრეთვე როგორც „აგარათა ციხე“. კოჯრის ციხე ამავე სახელწოდებით ნახსენებია ქარეთულ ეპოსში „ეთერიანი“. ვახუშტი ბატონიშვილის მიხედვით, ამ ციხეს ადრე აზეულას ციხე ერქვა. ერთ-ერთი გადმოცემით კოჯრის ციხეში იყო შეხიზნული ლეგენდარული გმირი ქოროღლი. ამიტომაა, რომ ამ ციხეს ზოგჯერ ქოროღლის ციხის სახელწოდებითაც იხსენიებენ. ეს სახელწოდება XVIII საუკუნიდან დამკვიდრდა
ისტორია
XI საუკუნის 60-იან წლებში ბაგრატ IV-მ აგარანი წაართვა ამირა ფადლონს. „დიდი თურქობის“ დროს (1080) ციხე მტერმა ჩაიგდო ხელში. 1118 წლის ივლისში დავით აღმაშენებელმა ალყა შემოარტყა აგარანს და ერთ დღეში აიღო, ხოლო 1123 წელს ივანე ორბელს უწყალობა. 1177 წელს აგარანში გამაგრდნენ გიორგი III-ის წინააღმდეგ აჯანყებული დიდგვარიანები. იმავე წელს მეფემ აგარანი აიღო. „აგარათა ციხე“ ქართველ მეფეთა საზაფხულო სადგომი იყო. აქ გარდაიცვალა თამარ მეფე.
XIII-XVII საუკუნეებში შეწყვეტილი იყო კოჯორში ზაფხულობით მეფეთა დგომის ტრადიცია. XV საუკუნიდან მას კოჯრის ციხე ეწოდებოდა და სოლაღაშვილებს ეკუთვნოდა. კოჯრის ციხე დიდად დააზიანა 1488 წელს იაყუბ ყაენის მიერ ლაშქარმა ხალილ-ბეგის მეთაურობით. მრავალრიცხოვანმა თურქმანმა მეთოფეებმა გამანადგურებელი ცეცხლი გაუხსნეს ქართველ მეციხოვნეებს. სოლაღაშვილების მცირერიცხოვან მეციხოვნეებს მაშველი ძალა არ ჰყავდათ და ხანგრძლივი ბრძოლის შემდეგ დატოვეს ციხე-სიმაგრე.
1625 წელს მარაბდის ბრძოლაში ქართველების დამარცხების შემდეგ ბრძოლა გაგრძელდა კოჯრის მიდამოებში, სადაც ქართველებმა დიდი ზიანი მიაყენეს ყიზილბაშებს. XVII საუკუნეში როსტომ მეფემ კვლავ აქცია კოჯრის ციხე მეფეთა საზაფხულო რეზიდენციად. აქვე ჰქონდათ მარნები, სადაც ღვინოებს ეზიდებოდნენ ქვემო ქართლის სოფლებიდან. კოჯორში იყო, აგრეთვე ქართველ მეფეთა მთავარი საჯინიბოები. გადმოცემის მიხედვით კოჯრის ციხეს აფარებდა თავს ქართველი გმირი ქალი თინა წავკისელი.
არქიტექტურა
შემორჩენილია გალავნისა და მის სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ ბოლოებში მდგარი ორი კოშკის ნანგრევები. ციხესიმაგრე ნაგებია ნატეხი ქვითა და აგურით. მრავალჯერ არის შეკეთებული და განახლებული. მისი უძველესი ფენა არა უგვიანეს XI საუკუნის II ნახევრით თარიღდება, ხოლო დღემდე მოღწეული კედლის ფრაგმენტები XVI-XVIII სს თარიღდება.
ლიტერატურა
ბერძენიშვილი ნ., „ძველი თბილისის ტოპონიმიკიდან (აგარანი)“, საქართველოს ისტორიის საკითხები, ტ. I, თბ., 1964 წ.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
თბილისის ციხესიმაგრეები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები თბილისში
ლახის მუნიციპალიტეტი

ლახის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ლოს-ანდესის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 17 716 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 711 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
I Can't Dance

I Can't Dance — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის სინგლი. იგი შეტანილია ჯგუფის 1991 წლის ალბომში We Can't Dance. სიმღერის ოფიციალური მუსიკალური ვიდეო პაროდიაა, რომლის ბოლოს ფილ კოლინზი ცეკვავს მაიკლ ჯექსონის სტილში.
სიმღერების სია
I Can't Dance - 4:00
On The Shoreline - 4:45
I Can't Dance (რემიქსი) - 6:59
რესურსები ინტერნეტში
საიტზე Discogs
1992 წლის სიმღერები
1992 წლის სინგლები
ჯენესისის სიმღერები
თელავის მმაჩის ბიურო

თელავის მმაჩის ბიურო
მმაჩის ბიურო — არქიტექტურული ძეგლი, საქართველოში, კახეთის რეგიონში, თელავის მუნიციპალიტეტში. ორსართულიანი, ძველი აგურით ნაშენი სახლი, მრგვალი აგურის ბურჯებით. პირველ სართულზეღია ტერასა, კედელზე შემორჩენილი კედლის ბუხრის ნიშით, ოთახებში შესასვლელები ამოყვანილია აგურის თაღებით, მეორე სართულზე სწორკუთხა ფანჯრებია ზედ გადაყვანილი ნალისებრი თაღედის პროფილით, ხის აივნის მოაჯირისა და აფრების ნახატი რთულია, ოსტატურიკაპიტელები წახნაგოვანი. სახლის გადახურვა მეტალოკრამიტისაა. უკანა ფასადი ყრუ, „კახური“ წყობით ნაშენი. კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის ფასადები მოწესრიგებულია, აივნის ხის მასალა გამოცვლილია იდენტური ნახატით, ხოლო კედლები გალესილი და დაფერილი ნეიტრალური ფერის საღებავით. მთავარ ფასადზე გამოკვეთილია ღიობების მომსაზღვრელი ნალესი ლილვები. აღსანიშნავია, რომშენობის საფასადე კომპოზიციის მთავარი მხატვრული ელემენტი -სვეტები გადაწყვეტილია შეულესავი აგურით, რაც არ არის დამახასიათებელი თელავის ისტორიული განაშენიანებისათვის და ავთენტური მდგომარეობიდან გადაცდენას წარმოადგენს (დასტურდება საარქივო ფოტომასალით).
რესურსები ინტერნეტში
https://memkvidreoba.gov.ge/objects/immovable/immovableObject?id=26
თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
Lasioglossum waterhousei

Lasioglossum waterhousei — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1915 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
waterhousei
ჰარარის რეგიონი

ჰარარის რეგიონი — ეთიოპიის რეგიონი. მისი დედაქალაქია ჰარარი. მას ადრე ერქვა რეგიონი 13. იგი მოიცავს ქალაქ ჰარარს და მის შემოგარენს. მდებარეობს ეთიოპიის აღმოსავლეთით. მოსახლეობა — 226 000 ადამიანი (2014 წელი), ფართობი — 333,94 კმ². ოფიციალური ენაა — ჰარარული. ადმინისტრაციულად იყოფა მხოლოდ ერთ ადმინისტრაციულ ზონად. რეგიონს ესაზღვრება მხოლოდ ერთი — ორომიის რეგიონი.
მოსახლეობა
2007 წლის მონაცემებით რეგიონის მოსახლეობა შეადგენს 183 415 ადამიანს, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს — 99 368 ადამიანს (54,18 %-ს), იგი ერთადერთი რეგიონია ეთიოპიაში, სადაც მოსახლეობის უმეტესობა ქალაქში ცხოვრობს. მოსახლეობის საშუალო სიმჭიდროვეა — 589,05 ად./კმ². რეგიონში აღრიცხულია 46 169 ცალკეული მეურნეობა, ასე რომ, საშუალოდ 3,9 ადამიანი მოდის ერთ მეურნეობაზე. ძირითადი ეთნიკური ჯგუფებია: ორომოები — 56,41 %, ამჰარები — 22,77 %, ჰარარელები — 8,65 %, გურაგელები — 4,34 %, სომალელები — 3,87 %, ტიგრაი — 1,53 % და არგობელები — 1,26 %. ძირითადი ენებია: ორომოს ენა — 56,84 %, ამჰარული ენა — 27,53 %, ჰარარული — 7,33 %, სომალური ენა — 3,70 % და გურაგული ენა — 2,91 %. რეგიონის მთელი მოსახლეობის 68,99 % — მუსულმანია, 27,1 % — მართლმადიდებელი ქრისტიანი, 3,4 % — პროტესტანტი, 0,3 % — კათოლიკე და მოსახლეობის დაახლოებით 0,2 % მიეკუთვნება ტრადიციულ აფრიკულ რელიგიებს.
CSA-ს 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობის მხოლოდ დაახლოებით 73,28 %-ს აქვს შესაძლებლობა ისარგებლოს სუფთა სასმელი წყლით (39,83 %-ს სოფლებში და 95,28 %-ს ქალაქებში).
1994 წლის აღწერის მონაცემებით რეგიონის მოსახლეობა შეადგენს 131 139 ადამიანს, ქალაქის მოსახლეობა — 76 378 ადამიანი (15,08 %). ცხოვრების დონე საკმაოდ დაბალია. განათლების დონე შეადგენს 78,4 %-ს მამაკაცებში და 54,9 %-ს ქალებში. ბავშვთა სიკვდილიანობა შეადგენს 66 ბავშვს 1000 დაბადებულიდან (რაც, ქვეყნის საშუალოზე მაჩვენებელზე დაბალია — 77 ბავშვი 1000 დაბადებულზე).
იხილეთ აგრეთვე
ეთიოპიის რეგიონები
რესურსები ინტერნეტში
Harar Network
Regional maps of Ethiopia at UN-OCHA
სქოლიო
ეთიოპიის რეგიონები
ar:هرري
შოყა

შოყა — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ადიგენის მუნიციპალიტეტში, ფხეროს თემში. მდებარეობს ფერსათის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1500 მეტრზე. დაბა ადიგენიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით, ახალციხიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 30 კილომეტრით. სოფელში არის განვითარებული შუა საუკუნეების ნაეკლესიარი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 98 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფლები
იზმარა

იზმარა — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
ლიტერატურა
„Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti“. İki cilddə. I cild. Bakı, „Şərq-Qərb“, 2007.
რესურსები ინტერნეტში
შაბრანის რაიონის სოფლები
ფრანსუაზ ორლეანელი (1549-1601)

ფრანსუაზ ორლეანელი (1549-1601)
ფრანსუაზ ორლეანელი (დ. 5 აპრილი, 1549 — გ. 11 ივნისი, 1601) — ვალუას დინასტიის ორლეანელთა შტოს წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ლუი I-ის მეორე ცოლი და მისი სამი ვაჟის დედა.
ბიოგრაფია
ფრანსუაზი დაიბადა 1549 წლის 5 აპრილს საფრანგეთში. მას დაბადებისთანავე მიენიჭა მადმუაზელ დე ლუნევილის წოდება. იგი იყო როტელინის მარკიზ ფრანსუა ორლეანელისა და მისი მეუღლის, ჟაკლი დე როანის ქალიშვილი.
1565 წლის 8 ნოემბერს ცოლად გაჰყვა ნავარის მეფე ანტუან დე ბურბონის უმცროს ძმას, უკვე დაქვრივებულ კონდეს პრინც ლუი I-ს. მცირეხნიანი და არც თუ ისე ბედნიერი ქორწინებიდან, წყვილს სულ სამი ვაჟი შეეძინა, რომელთაგან ორი ჩვილობაშივე დაიღუპა. ლუის პირველი ცოლისგან, ელეანორ დე როისაგან, რომელიც 1564 წელს გარდაიცვალა, რვა შვილი ჰყავდა, ამიტომაც მისთვის მემკვიდრის საკითხი პრობლემას არ წარმოადგენდა.
საფრანგეთის რელიგიური ომების პერიოდში ფრანსუაზი პასიური პიროვნება იყო და დიდად არ ერთვებოდა პოლიტიკაში, განსხვავებით თავისი რძლისგან, ნავარის დედოფალ ჟანა დ'ალბრესგან. 1569 წლის 13 მარტს ჟარნაკის ბრძოლაში ლუი I მოკლეს, დაქვრივებულმა ფრანსუაზმა კი მეორე ქორწინებაზე კატეგორიული უარი განაცხადა.
დაქვრივების შემდეგ იგი მთლიანად თავისი გერის, კონდეს პრინც ანრი I-ისა და მისი ცოლის, მარია კლეველის ხარჯზე ცხოვრობდა. 1572 წელს, წმინდა ბართლომეს ღამის შემდეგ, მან ოფიციალურად მიიღო კათოლიციზმი, რის შემდეგაც სამუდამოდ დატოვა პარიზი და თავის ვაჟთან ერთად მყუდრო შატო დე ბლანდში მოეწყო.
იგი გარდაიცვალა 1601 წლის 11 ივნისს პარიზში, 52 წლის ასაკში.
შვილები
შარლი (1566-1612), სუასონის გრაფი, ცოლად შეირთო ანა დე მონტაფიე, რომელთანაც ერთი ვაჟი და ორი ქალიშვილი შეეძინა;
ლუი (1567), გარდაიცვალა ჩვილი;
ბენჟამინი (1569), გარდაიცვალა ჩვილი;
ლიტერატურა
Mark Strage, Women of Power – The life and times of Catherine de Médicis, Harcourt Brace Jovanovich, 1976, 368 p. ISBN 0-15198-370-4
R. P. Anselme, Histoire généalogique et chronologique de la maison royale de France, des pairs, grands officiers de la couronne et de la maison du roy et des anciens barons du royaume, Paris, la compagnie des libraires, 1726-1733, 9 vol. in-folio
დაბადებული 5 აპრილი
დაბადებული 1549
გარდაცვლილი 11 ივნისი
გარდაცვლილი 1601
ვალუები
კონდეს პრინცესები
სომხეთის საკონსტიტუციო რეფერენდუმი (2005)

სომხეთის საკონსტიტუციო რეფერენდუმი (2005)
სომხეთის საკონსტიტუციო რეფერენდუმი ჩატარდა სომხეთში 2005 წლის 27 ნოემბერს. ცვლილებებს კონსტიტუციაში მხარი დაუჭირა გამოკითხულთა 94.5%-მა, რეგისტრირეებული მომხმარებლების 64.33%-მა მიიღო მონაწილეობა რეფერენდუმში. სომხეთის პრეზიდენტმა შედეგები შეაფასა, როგორც „დიდი გამარჯვება სომხეთის დემოკრატიისა და სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების გზაზე“.
შედეგები
სქოლიო
სომხეთის რეფერენდუმები
2005 წლის რეფერენდუმები
ივანე რატიშვილი

ივანე რატიშვილი
ივანე დიმიტრის ძე რატიშვილი (რატიევი) (დ. 17 ივლისი, 1868, ორიოლი — გ. 26 აპრილი, 1958, თბილისი) — რუსეთის იმპერიის არმიის ოფიცერი, ქართველი თავადი, ზამთრის სასახლის კომენდანტი.
მერეფა

მერეფა — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ხარკივის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 22280 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ხარკივის ოლქის ქალაქები
Otokar Cobra

Otokar Cobra
კობრა წარმოადგენს მსუბუქ დაჯავშნულ საბრძოლო მანქანას შექმნილს თურქული ფირმა Otokar-ის მიერ, რომელიც იყენებს ამერიკული HMMWV ბევრ კომპონენტს. თურქეთის სახმელეთო ძალების შემადგენლობაში პირველად შევიდა 1997 წელს.
საბრძოლო ისტორია
კობრას საბრძოლო მოქმედებებიდან მონაწილეობა მიღებული აქვს მხოლოდ 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომში.
2008 წლის აგვისტოს ომის დროს მისმა დახრილმა ჯავშანმა შეძლო აესხლითა ტანკ საწინააღმდეგო ხელით გადასატანი რაკეტა RPG-7, ქართულმა არმიამ დაკარგა 2 კობრა, მათგან ორივე რუსეთში გადაიყვანეს.
ოპერატორები
- 600.
- უცნობი.
- 300.
- უცნობი.
- 5 კობრა.
- 193 კობრა თავისი სათადარიგო ნაწილებით, საერთო ღირებულებით $58.8 მილიონი.
- 10 კობრა, მომავალში შესაძლებელია უფრო მეტი ერთეულის შეძენა
- რამდენიმე კობრა შეძენილი იქნა ბანგლადეშის პირობებში ტესტირებისათვის. მომავალში დაგეგმილია უფრო მეტის შეძენა.
- 789 კობრა.
- უცნობი
უცნობი.
- უცნობი.
- უცნობი.
- უცნობი.
გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია - უცნობი.
გალერეა
სქოლიო
თურქული შეიარაღება
დაჯავშნული ავტომობილები
Shoghakat, Armenia

Shoghakat, Armenia
Shoghakat is a village in the Shoghakat Municipality of the Gegharkunik Province of Armenia, located near Lake Sevan, northwest of the Artanish Peninsula. The village was founded in the 1810s by Mordvins exiled from Russia. At the beginning of the 20th century Turks settled in the village. In 1988-1989 Armenian refugees from Azerbaijan settled in the village.
Toponymy
The village was formerly known as Nadezhdino, Shordzhalu and later Shorzha until November 2017.
Historical sites
A 17th-century chapel and cemetery are located along the southern outskirts of the village. On the hill overlooking Shoghakat, there are the ruins of another chapel. Remains of an Iron Age fort can be seen in same area.
Nature
The Artanish peninsula of Lake Sevan with a hill of the same name, is located close to the village. Sea-buckthorn (Hippophae) with wild-growing edible sour berries grow at the shores of Lake Sevan. Planted after the lowering of the level of Lake Sevan in the Soviet period. The vicinity of the village hosts 111 species of butterflies and is recognized as the Prime Butterfly Area "Artanish-Shoghakat". Also the area is known as one of the key birding sites of Armenia.
Infrastructure
The village can be accessed via Armenian road M14 (repaired in 2020-21) running along the north-east shore of Lake Sevan either from Tsovagyugh village (in the northwest of Shoghakat) or from Vardenis (in the south-east). Another road connects it to the town of Chambarak in the north-west. In summer, passenger trains of South Caucasus Railways commute from Yerevan, via the towns of Hrazdan and Sevan.
Recreation
The shores of Lake Sevan near the village hosts several popular camping sites. Most popular is perhaps the camping site called "Whishup" (a wordplay with Vishap, "dragon" in Armenian) located between the road and lakeshore at about 1.5 km from the village towards Tsovagyugh. Various water sports, like wakeboarding, kiteboarding, are practiced there and some equipment is available for rent along a sandy beach with a cafe. In summer evenings concerts are held at the stage on the beach. On the opposite side of the Artanish peninsula, the yachting clubs "Ayas" and "Armenian camp" can be found. Sailing and paddling equipment can be rented there and guided tours on a sailing ship can be booked.
A copy of a medieval Armenian sea vessel is placed there. Built in the 90's and named Cilicia (referring to Armenian Kingdom of Cilicia, where such vessels were built and used) it sailed round Europe, and was brought back to Lake Sevan. There is also a diver's club located nearby.
Municipal administration
After administrative reforms in November 2017, the name of the village was changed from Shorzha to Shoghakat and it was assigned as the administrative centre of the same-name rural municipality including the villages of Aghberk, Artanish, Drakhtik, Jil and Tsapatagh.
Gallery
References
External links
Populated places in Gegharkunik Province
Erivan Governorate
კენჭანის ეკლესია

კენჭანის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩირიკის დასავლეთით, 400 მეტრზე, მთის ფერდობზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (6,1 x 5,4 მეტრი), ნაგებია ნატეხი ქვით. გადახურვა და კედლების ზედა ნაწილი ჩამონგრეულია. სწორკუთხა შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით სწორკუთხა საკურთხეველია. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სწორკუთხა სარკმელია, ჩრდილო და სამხრეთ კედლებში - თითო სწორკუთხა ნიში. ეკლესიას სამხრეთით მინაშენი ჰქონია (იკითხება მხოლოდ გეგმა).
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები