PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ბადენი

ბადენი (გერმ. Baden) — 1806 წლიდან 1871 წლამდე დამოუკიდებელი გერმანული სახელმწიფო რაინის მარჯვენა ნაპირზე, თანამედროვე გერმანიის სამხრეთ დასავლეთში. დამოუკიდებლობის დაკარგვის შემდეგ 1945 წლამდე იყო გერმანიის იმპერიის შემადგენელი ქვეყანა. 1918 წლამდე ბადენი მონარქიული იყო (თავდაპირველად აბსოლუტური, შემდეგ კონსტიტუციული), 1918-დან 1933 წლამდე დემოკრატიულ რესპუბლიკას წარმოადგენდა, 1933-1945 წლებში კი ნაციონალ-სოციალისტური დიქტატურის ნაწილი იყო. დღეს ყოფილი ბადენის ტერიტორიები ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეს ეკუთვნის და გერმანიის შემადგენლობაში შედის.
ჯერ კიდევ შუა საუკუნეებიდან მოყოლებული გერმანიაში ერთი და იმავე წარჩინებული ოჯახის სხვადასხვა შტოები მართავდნენ სამთავროებს „ბადენის“ სახელწოდებით, თუმცა ისინი სხვადასხვა ტერიტორიებს მოიცავდნენ. ნაპოლეონის ეპოქაში, XIX საუკუნის დასაწყისში დაარსებული ბადენის დიდი საჰერცოგო 1871 წელს გერმანიის იმპერიის დაარსებისას მის შემადგენლობაში შევიდა, საზღვრები კი მეორე მსოფლიო ომის დასრულებამდე იგივე დარჩა.
1947-1952 წლებში არსებობდა ბადენის მიწა, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის მოკავშირეთა ოკუპაციის გამო ისტორიული ბადენის მხოლოდ სამხრეთ ნაწილს მოიცავდა, ჩრდილოეთი ნაწილი კი ვიურტემბერგ-ბადენის მიწის შემადგენლობაში შედიოდა. 1952 წელს ბადენი და ვიურტემბერგ-ბადენი, ასევე ვიურტემბერგ-ჰოენცოლერნის მიწა გაერთიანდა და შეიქმნა ბადენ-ვიურტემბერგი, რომელიც დღემდე გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის ერთ-ერთი ფედერაულირი მხარეა.
ლიტერატურა
Badisches Landesmuseum Karlsruhe (Hrsg.): Baden 1789–1918. Führer durch die landes- und kulturgeschichtliche Abteilung. Info-Verlag, Karlsruhe 2001, ISBN 3-88190-273-2.
Hermann Bausinger: Die bessere Hälfte. Von Badenern und Württembergern. Deutsche Verlagsanstalt, Stuttgart/München 2002, ISBN 3-421-05591-2.
Frank Engehausen: Kleine Geschichte des Großherzogtums Baden. DRW-Verlag Weinbrenner, Leinfelden-Echterdingen 2005, ISBN 3-7650-8328-3.
რესურსები ინტერნეტში
ბადენი, შვეიცარიის ისტორიული ლექსიკონი
ბადენი, რეგიონალური კვლევები
ბადენის დიდი საჰერცოგო, გერმანიის ისტორიული მუზეუმი
ბადენის დიდი საჰერცოგო (ოლქები და მუნიციპალიტეტები), 1910
გერმანიის ისტორია
ისტორიული სახელმწიფოები
მადრე-დე-დიოსის პროვინცია

მადრე-დე-დიოსის პროვინცია
მადრე-დე-დიოსი — პროვინცია ბოლივიაში, პანდოს დეპარტამენტის სამხრეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა მდინარე მადრე-დე-დიოსისგან, რომელზეც პროვინციის ჩრდილოეთ საზღვარი გადის. მდებარეობს ბოლივიის ამაზონის დაბლობში და ესაზღვრება ლა-პასისა და ბენის დეპარტამენტებს. ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთისკენ გადაჭიმულია 390 კმ-ზე, ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისკენ 150 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 10 879 კმ²-ია.
მოსახლეობა
ბოლო ოცი წლის განმავლობაში, პროვინციის მოსახლეობა 50%-ზე მეტით გაიზარდა. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 521 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო 2010 წლისთვის, სავარაუდოდ 12 290 უნდა გამხდარიყო.
მოსახლეობის 49.8 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა. (1992)
მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი 99.3 % ესპანურად ლაპარაკობს; 0.7 % კეჩუაზე, 0.1 % აიმარაზე და 5.6 % სხვა ადგილობრივ ენებზე (1992)
მოსახლეობის 94.7 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 71.8 %-ს სასმელი წყალი. (1992)
წერა-კითხვის მცოდნეა 82.4 % (1992)
მორწმუნეთა 80.2 % კათოლიკეა, 18.8 % პროტესტანტი. (1992)
დაყოფა
პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია პუერტო-გონსალეს-მორენო.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
პროვინციის რუკა
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი
პანდოს დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები
პანდოს დეპარტამენტის პროვინციები
სან-პაოლო-ფუორი-ლე-მურა

სან-პაოლო-ფუორი-ლე-მურა (- წმინდა პავლეს ბაზილიკა კედლებს გარეთ) — ძველი რომის პერიოდის ეკლესია, ერთ-ერთი რომში მდებარე პაპის ოთხი მთავარი ბაზილიკიდან: წმინდა იოანეს ლატერანული ეკლესია, სანტა-მარია-მაჯორეს ბაზილიკა და წმინდა პეტრეს ბაზილიკა.
ბაზილიკა რომის იმპერატორმა კონსტანტინე I-მა დააარსა იმ ადგილას, სადაც წმინდა პეტრე იყო დაკრძალული და სადაც წმინდანის მიმდევრების მიერ მემორიალი იყო აღმართული. პირველი შენობა 370 წელს ვალენტინიანე I-მა ააშენა.
386 წელს, იმპერატორმა თეოდოს I-მა ბევრად დიდი და ლამაზი ბაზილიკის მშენებლობა დაიწყო. მაგრამ ტაძარში მიმდინარე მოზაიკური სამუშაოები მხოლოდ პაპ ლეო I-ის დროს დასრულდა (440–461). V საუკუნეში, ის ბევრად დიდი იყო, ვიდრე წმინდა პეტრეს ძველი ბაზილიკა. გრიგოლ I-ის პაპობისას, ბაზილიკა მთლიანად გადაკეთდა.
X საუკუნეში, ბაზილიკა კლუნისკელ ბერებს გადაეცათ.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
პაოლო-ფუორი-ლე-მურა კათოლიკურ ენციკლოპედიაში
Wiki Churches of Rome: Basilica San Paolo fuori le Mura
St. Paul's Tomb Unearthed in Rome on National Geographic News
The tombs of the apostles: Saint Paul
იტალიის ეკლესიები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში
გერმანე (აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი)

გერმანე (აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი)
გერმანე — აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი XVI საუკუნის 40-იან წლებში, ლუარსაბ I-ის მეფობის დროს.
ლიტერატურა
აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოსები
უერკეუეს ეროვნული პარკი

უერკეუეს ეროვნული პარკი – ეროვნული პარკი ჩილეში, არაუკანიის რეგიონში. მდებარეობს ანდებში, შეიქმნა 1967 წელს. ფართობი 125 კმ² (12.532 ჰა).
იხილეთ აგრეთვე
ჩილეს ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
უერკეუეს ეროვნული პარკი
World Database on Protected Areas entry
ფოტოგლერეა
ჩილეს ეროვნული პარკები
არაუკანიის რეგიონის დაცული ტერიტორიები
1967 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
არაუკანიის რეგიონი
ელ-პასო (სესარი)

ელ-პასო (სესარი)
ელ-პასო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 292 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 823 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სესარის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
სესარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იმერხევი (ქარელის მუნიციპალიტეტი)

იმერხევი (ქარელის მუნიციპალიტეტი)
იმერხევი (ყოფილი ხევა) — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ზღუდერის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთზე, მდინარე ღვანანის ხეობაში. ზღვის დონიდან 960 მეტრი. ქარელიდან 18 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 28 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
ძაძვის კომპლექსი
ძაძვის წმინდა გიორგის ეკლესია
ლიტერატურა
სქოლიო
ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ხორლოგიინ ჩოიბალსანი

ხორლოგიინ ჩოიბალსანი (დ. 8 თებერვალი 1895, ცეცენხანის აიმაკი, ცინი — გ. 26 იანვარი, 1952, მოსკოვი) — მონღოლეთის პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. მარშალი. გარდაცვალებიდან გარკვეული ხნის შემდეგ მონღოლეთში დამკვიდრდა მისი პიროვნების კულტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ღარიბი არატის ოჯახში. 1914-1917 წლებში სწავლობდა ირკუტსკში. 1919 წელს ურგაში სუხე-ბატორისა და მის მიერ ჩამოყალიბებულმა რევოლუციური წრეების გაერთიანებამ 1920 წელს საფუძველი დაუდო მონღოლეთის სახალხო-რევოლუციური პარტიის შექმნას. ჩოიბალსანი 1921 წლის მარტში მონაწილეობდა მონღოლეთის სახალხო პარტიის I ყრილობის მომზადებაში. 1921 წლის ივლისიდან სახალხო მთავრობის შემადგენლობაში იყო. 1921-1923 წლებში მონღოლეთის არმიის მთავარსარდლის მოადგილეა, ხოლო 1924-1928 წლებში მთავარსარდალი. 1928-1930 წლებში მცირე ხურალის პრეზიდიუმის თავმჯდომარე, 1930 წელს საგარეო საქმეთა მინისტრი, ხოლო 1939 წლიდან პრემიერ-მინისტრი.
ლიტერატურა
დაბადებული 8 თებერვალი
დაბადებული 1895
გარდაცვლილი 26 იანვარი
გარდაცვლილი 1952
მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები
გიორგი გუნია

გიორგი გუნია (დ. 22 ნოემბერი, 1908, თბილისი — გ. 23 ივლისი, 1983, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი.
1934 წელს დაამთავრა საკავშირო კინემატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი.
20–იან წლებში მუშაობდა გ. პლეხანოვის სახელობის თეატრში. 1928 წლიდან კინოში მსახიობად და დამდგმელ რეჟისორად. გადაღებულია ფილმებში: „ნამდვილი კავკასიელი“ (1931), „მზაღო და გელა“ (1933). მეორე რეჟისორად იმუშავა ქართულ მხატვრულ ფილმებზე: „ჭრიჭინა“ (1954), „ორი ოკეანის საიდუმლოება“ (1955), „მე ვიტყვი სიმართლეს“ (1957), „მაიაკოვსკი იწყებოდა ასე...“ (1958), „განგაში“ (1968).1965 წელს მისი რეჟისორობით აღდგა და გახმოვანდა ფილმი – „ახალგაზრდობა იმარჯვებს“. 1947-1954 წლებში თბილისის კინოსტუდიის ქრონიკის სექტორში, როგორც დამდგმელმა რეჟისორმა, გადაიღო ფილმები: „ბალნეოლოგიური კურორტი“ (1947), „კულტურის კერა“ (1948), „სიჭაბუკისა და სილამაზის დღესასწაული“ (1950), „იალბუზზე ასვლა“ (1950), „ჭიათურა“ (1951), „მეხილეობა“ (1953).
ჯილდოები
1961 - საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.
ლიტერატურა
საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.2. თბ., 2012, გვ.205}}
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 22 ნოემბერი
დაბადებული 1908
თბილისში დაბადებულები
გარდაცვლილი 23 ივლისი
გარდაცვლილი 1983
ქართველი რეჟისორები
მონრეალის ღვთისმშობლის ბაზილიკა

მონრეალის ღვთისმშობლის ბაზილიკა (ფრანგ. Basilique Notre-Dame de Montréal) მდებარეობს მონრეალის ისტორიულ უბანში, კვებეკში, კანადა. ტაძრის არქიტექტურა მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე დრამატულია; მისი ინტერიერი მასშტაბური და ფერადოვანია, ჭერი შეღებილია ღრმა ლურჯი ფერითა და ოქროს ვარსკვლავების დეკორაციებით, კედლები მორთულია მრავალფეროვან ლურჯ, ცისფერ, წითელ, იისფერ, ვერცხლისფერ და ოქროს ფერებში. აქ უამრავი ზედმიწევნით დეტალური ხეში ნაკვეთი ფიგურა და რელიგიური ქანდაკებაა. ფანჯრებზე მოჭიქული მინა ეკლესიის ტრადიციას არღვევს და მასზე ბიბლიური სცენების ნაცვლად მონრეალის რელიგიური ისტორიაა აღბეჭდილი.
რესურსები ინტერნეტში
მონრეალის ღვთისმშობლის ბაზილიკა
მონრეალი
ქრისტიანული ტაძრები
კანადის არქიტექტურა
პარანაგუა

პარანაგუა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 334 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადას-დუ-ესტრემუ-სულ-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 276 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3 კმ²-ზე. ფართობი 3 429 283 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
სან-კაეტანუ (პერნამბუკუ)

სან-კაეტანუ (პერნამბუკუ)
სან-კაეტანუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 552 მეტრზე. მიეკუთვნება პერნამბუკუს აგრარულ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვალი-დუ-იპოჟუკის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 35 274 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 92.23 კმ²-ზე. ფართობი 382 465 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერნამბუკუ
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
A15 (ლიტვა)

A15 (ლიტვა)
A15 — ავტომაგისტრალი ლიეტუვაში. მიემართება ლიეტუვის დედაქალაქ ვილნიუსიდან ბელარუსის საზღვართან მდებარე ქალაქ შალჩინინკაიმდე. მარშრუტის საერთო სიგრძე 49 კილომეტრია.
სქოლიო
ტრანსპორტი ევროპაში
Hugo Napoleão

Hugo Napoleão is a municipality in the state of Piauí in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Piauí
References
Municipalities in Piauí
მუტერიშტოკი

მუტერიშტოკი — მთა გლარნის ალპებში, ზღვის დონიდან 2 295 მეტრზე, შვეიცარიაში. მდებარეობს გლარუსისა და შვიცის კანტონების საზღვარზე; გადაჰყურებს ვეგიტალერზეეს წყალსაცავსა და კლენტალერზეეს ტბას. მისი მწვერვალი უმაღლესია პრაგელის უღელტეხილის ჩრდილოეთით მდებარე ქედზე. მთის კალთებზე გაშიშვლებულია ქვიშაქვები.
რესურსები ინტერნეტში
Mutteristock on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
Revúca District

Revúca District (okres Revúca) is a district in
the Banská Bystrica Region of central Slovakia. District had been established in 1996. Forests make 60% of the district area. Revúca District consist of 42 municipalities, from which three have a town status. In the district is 1 national park Muránska planina. The highest concentration of industry is in the zone Revúca-Lubeník-Jelšava, otherwise trade and agriculture dominates the district economy. The seat of the district is the town of Revúca. Overall, economy development of the district is under Slovakia's average.
Municipalities
Držkovce
Gemer
Gemerská Ves
Gemerské Teplice
Gemerský Sad
Hrlica
Hucín
Chvalová
Chyžné
Jelšava
Kameňany
Leváre
Levkuška
Licince
Lubeník
Magnezitovce
Mokrá Lúka
Muráň
Muránska Dlhá Lúka
Muránska Huta
Muránska Lehota
Muránska Zdychava
Nandraž
Otročok
Ploské
Polina
Prihradzany
Rákoš
Rašice
Ratková
Ratkovské Bystré
Revúca
Revúcka Lehota
Rybník
Sása
Sirk
Skerešovo
Šivetice
Tornaľa
Turčok
Višňové
Žiar
References
Districts of Slovakia
ბაკურ I

ბაკურ I — მატიანე „მოქცევაჲ ქართლისაჲს“ მიხედვით, ქართლის (იბერიის) 23-ე მეფე, რომელსაც ტახტი ეკავა მეფე ვაჩეს შემდეგ. „ქართლის ცხოვრება“ ბაკურ I-ს ქართლის 21-ე მეფედ და მეფე ვაჩეს შვილად წარმოგვიდგენს. როგორც ჩანს, ბაკურ I მეფობდა III საუკუნის დამლევს.
ლიტერატურა
სქოლიო
იბერიის მეფეები
ფარნავაზიანები
ელიოზ მონაზონი

ელიოზ მონაზონი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 14 ივლისი, ახალი სტილით - 27 ივლისი.
ცხოვრება
ღირსი ელიოზ მონაზონი IV საუკუნეში მოღვაწეობდა. იგი სიყრმეშივე მიაბარეს მონასტერში, სადაც ღვთისმოყვარე მამებმა კეთილმსახურებით აღზარდეს. როცა მოწიფულობას მიაღწია, ნეტარმა ეგვიპტის უდაბნოს მიაშურა და დაუცხრომელი ღვაწლით სულიერი სრულყოფილება მოიგო: მას ნათელხილვის ნიჭი მიემადლა უფლისგან - ცხადად ჭვრეტდა თანამოსაუბრეთა აზრებს და სულიერ განწყობილებას. დიდ სარწმუნოებასთან შერწყმული საოცარი თავმდაბლობითა და უბრალოებით ელიოზი ველურ მხეცებსაც იმორჩილებდა. ერთხელ უდაბნოში მძიმე ტვირთის ზიდვით ქანცგამწყდარმა მამამ ილოცა, კანჯარს მოუხმო, ბარგი აჰკიდა და სავანემდე მიატანინა. იყო შემთხვევა, როცა წმინდანს მდინარე უნდა გადაელახა, მაგრამ ნავი არსად ჩანდა. მან წყლიდან ნიანგს გამოუხმო, მის ზურგზე შედგა და ისე გააღწია მეორე ნაპირზე.
სავანის ერთმა ახალგაზრდა მორჩილმა ნეტარ ელიოზს მასთან ერთად უდაბნოში მოღვაწეობაზე სთხოვა კურთხევა. ღირსმა მამამ ჭაბუკი გააფრთხილა იმ მძიმე ღვაწლისა და სასტიკი საცდურების შესახებ, რომელიც განდეგილთა ცხოვრებას ახლავს თან, მაგრამ მოწესე ისე გულწრფელად და დაჟინებით ითხოვდა თავისას, რომ ბოლოს წმინდანი დათანხმდა. პირველსავე ღამეს საშინელი ჩვენებებით დამფრთხალი მორჩილი ერთიანად აკანკალებული მოვარდა ელიოზის მღვიმეში. ნეტარმა დაამშვიდა იგი, უკანვე გააბრუნა, ჯვრის ნიშით აღბეჭდა მისი გამოქვაბული და უთხრა, ამიერიდან ბოროტი ხილვები არ შეგაშფოთებენო. ყმაწვილი ენდო მის სიტყვებს, დარჩა სენაკში და დაყუდებული მოღვაწეობით ისეთ სრულყოფილებას მიაღწია, რომ თავისი წმინდა მოძღვარივით საჭიროების დროს მასაც ანგელოზი უზიდავდა საკვებს.
ელიოზ მონაზონმა ღრმა მოხუცებულობაში შეჰვედრა სული უფალს.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ალიჯანი

ალიჯანი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლაჩინის რაიონის სოფლები
კოპროლალია

კოპროლალია (ბერძნ. kopros განავალი, lalia ლაპარაკი) — სამედიცინო მდგომარეობა, რისთვისაც დამახასიათებელია უწმაწური ლაპარაკი, გინების აკვიატებული მოთხოვნილება, უხამსი სიტყვების და ფრაზების წამოძახილი. ცნობილია, როგორც ჟილ დე ლა ტურეტის სინდრომის ერთ-ერთი სახეობა.
ლიტერატურა
გოგიჩაძე, გ. სამედიცინო ტერმინოლოგიის ქართულ-ინგლისურ-რუსულ-ლათინური განმარტებითი ლექსიკონი, გვ. 394-395 - თბილისი, მერიდიანი, 2009. ISBN 978-9941-10-174-8
სინდრომები
ცენტრალური ოლქი (ბოტსვანა)

ცენტრალური ოლქი (ბოტსვანა)
ცენტრალური ოლქი (ტსვანას ენა-Kgaolo ya Legare) — ოლქი ბოტსვანაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი სეროვე (:en:Serowe). 2011 წლის აღწერის მიხედვით ოლქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 638 604 ადამიანს.
გეოგრაფია
ოლქის ჩრდილოეთით მდებარეობს ქვეყანაში ყველაზე უფრო დიდი მლაშობ ნიადაგიანი ქვაბული — მაკგადიკგადი, ასევე ორი უფრო მცირე: ნტვენტე და სოვა, და ტბა ცკაუ. ყველაზე დიდი მდინარეები: ლიმპოპო, შაშე, მოტლოუცე, ნატა, ბოტეტი.
მეზობელი ადმინისტრაციული ერთეულები:
ჩრდილო-დასავლეთის ოლქი — ჩრდილო-დასავლეთით
სამხრეთ-აღმოსავლეთის ოლქი; სამხრეთი მატაბელელენდი (ზიმბაბვე) — ჩრდილო-აღმოსავლეთით
კგატლენგი — სამხრეთით
კვენენგი — სამხლეთ-დასავლეთით
ლიმპოპო (სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა) — სამხრეთ-აღმოსავლეთით
განზი — დასავლეთით
დასახლებული პუნქტები
სეროვე (Serowe), 50 000 ადამიანი
პალაპიე (Palapye), 30 300 ადამიანი
სელები-ფიკვე (Selebi-Phikwe), 49 000 ადამიანი
მაჰალაპიე (Mahalapye), 42 000 ადამიანი
ორაპა (Orapa), 10 000 ადამიანი
ტუტუმე (Tutume), 13 000 ადამიანი
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ოლქი დაყოფილია 8 სუბოლქად:
ბობონონგი
ბოტეტი
მაჰალაპიე
ორაპა
სელები-ფიკვე
სეროვე/პალაპიე
სოვა-თაუნი
ტუტუმე
ეკონომიკა
სამთომომპოვებელი წარმოება — ცენტრალური ოლქის ეკონომიკის წამყვანი დარგია. მთავარი მინერალური რესურსებია: ქვანახშირი, სპილენძის, ნიკელის, კობალტის და ოქროს საბადოები, ალმასები. ოლქის აღმოსავლეთ ნაწილში გადის რკინიგზა ფრანსისთაუნიდან მოჩუდიში. სელები-ფიკვეში მდებარეობს აეროპორტი.
რესურსები ინტერნეტში
Jan Petter, Huberth Hansen and Arvid Lillethun, Resource utilization in the Central District CFDA, Botswana: with special reference to arable farming systems and conflicts in resource management — livestock versus wildlife
სქოლიო
ბოტსვანის ოლქები
Fejø

Fejø is a Danish island north of Lolland. It covers an area of and has 611 permanent inhabitants (1 January 2005). Its population expands in Summer since many Danes have summerhouses and there is an influx of other tourists. Fejø has two villages: Vesterby and Østerby, connected by a single main road. Fejø has two main harbors, Vesterbyhavn and Dybvighavn. The island has a cafe, restaurant, shop, retirement home, church, primary school, mill, and a resident doctor. It has a windmill which was restored and started grinding corn for the first time in decades in June 2013.
Climate
The island has a microclimate with few late frosts and one of the longest growing seasons in Denmark, making it very well suited for apples and pears. Winters are among the mildest in Denmark. It is known for its many apple plantations and has an annual festival Æblets Dag (Day Of The Apple) which features a picture composed from local apples. Local products include apple juice, marmelade, cider and honey. Fejø has an active permaculture group who are researching the productivity of exotic species and transition town initiative with a variety of projects.
Transport
A subsidised ferry from Kragenæs carries vehicles and foot passengers to Vesterbyhavn in 15 minutes and runs about 20 times daily. It is free for island residents. A subsidised bus provides free transport on the island. The island has a bicycle sharing system which makes bikes available at both Vesterbyhavn and Dybvighavn, charging 50 kr. for a day's cycle hire.
See also
Nearby islands: Femø, Vejrø, Askø, Lolland.
References
Tageo.com, "VESTSJAELLAND DENMARK Geography Population" (coordinates), 2007, webpage: Tageo-index.
Tele.dk Denmark detailed road map, webpage: Tele-DK-Danmark.
Islands of Denmark
Geography of Lolland Municipality
პორტუგალიის დემოგრაფია

პორტუგალიის დემოგრაფია
2007 წლის მონაცემებით პორტუგალიის მოსახლეობა შეადგენდა 10,617,575 ადამიანს, საიდანაც 332,137 იყო ლეგალური ემიგრანტი (51,7% ქალი და 48,3% კაცი).
პორტუგალია არის ლინგვისტურად და რელიგიურად ერთგვაროვანი ქვეყანა. ეთნიკურად პორტუგალიელები ძირითადად შედგებიან პრე-რომანული, იბერიული, კელტური და გერმანული (ვესტგუთები) ტომების შთამომავლებისგან. მცირე რაოდენობით არიან არაბები და ებრაელებიც.
დღეისთვის პორტუგალიაში ემიგრაცია ძირითადად აღმოსავლეთი ევროპის ქვეყნებიდან (განსაკუთრებით: უკრაინიდან, მოლდოვიდან, რუმინეთიდან და რუსეთიდან) და ბრაზილიიდან ხდება. პორტუგალიური ძირითადი სალაპარაკო ენაა მთელ პორტუგალიაში, მხოლოდ უნიციპალიტეტ მირანდა-დუ-დორუს სოფლებში არის მირანდიული ენა ლოკალურ, თანაოფიციალურ ენად აღიარებული.
ურბანული დაგეგმარება
მიტროპოლიტები
2001 წლის აღწერის მიხედვით პორტუგალიაში იყო ორი აგლომერაცია: ლისაბონის მეტროპოლიტური არეა (3.34 მილიონი მაცხოვრებლით) და ჩრდილოეთ ლიტორალის მეტროპოლიტური რეგიონი, იგივე პორტუს მეტროპოლიტური აგლომერაცია (2.99 მილიონი მოსახლით). ეს ფართო აგლომერაციები განსხვავდებიან მეტროპოლიტური ლისაბონის და პორტუს პოლიტიკური არეებისგან - - და. ერთად ისინი შეადგენენ პორტუგალიის მოსახლეობის 58%-ს.
დიდი ურბანული არეები
პორტუგალიაში არის ორი ქალაქი რომლებსაც მილიონზე მეტი მოსახლე ჰყავს, ათიოდე ქალაქშია მოსახლეობა 50 000 - ზე მეტი, ხოლო 14 ქალაქში მოსახლეობა არის 20 დან 40 ათასამდე. .
ცნობები
იხილეთ აგრეთვე
პორტუგალია
საბერძნეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე

საბერძნეთი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე
საბერძნეთის დებიუტი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე 1974 წელს შედგა. მას შემდეგ საბერძნეთი ყოველ წელს იღებს მონაწილეობას ევროვიზიაში, გარდა 1975, 1982, 1984, 1986, 1999 და 2000 წლებისა. 2005 წელს საბერძნეთმა პირველად მოიგო ევროვიზია. სამშობლოს პირველი ადგილი მოუტანა ელენა პაპარიზუმ სიმღერით "My Number One".
მონაწილეები
რესურსები ინტერნეტში
ოკანია (ნორტე-დე-სანტანდერი)

ოკანია (ნორტე-დე-სანტანდერი)
ოკანია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 90 037 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 460 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
List of Charlotte Hornets seasons

List of Charlotte Hornets seasons
The Charlotte Hornets are a professional basketball club based in Charlotte, North Carolina. They are members of the National Basketball Association (NBA), playing in the Southeast Division of the Eastern Conference. The original Charlotte Hornets franchise played in Charlotte from 1988 to 2002, before relocating to New Orleans, Louisiana and becoming the New Orleans Hornets. A new franchise, the Charlotte Bobcats, began play in the 2004–05 season. In 2014, the Bobcats adopted the Hornets name and acquired the history and records of the original Charlotte Hornets.
Seasons
All-time records
Statistics are correct as of the conclusion of the 2022–23 NBA season.
Notes
References
External links
Basketball-Reference – Charlotte Hornets
seasons
იერუსალიმის ალყა (1244)

იერუსალიმის ალყა (1244)
იერუსალიმის ალყა — მეექვსე ჯვაროსნული ლაშქრობაში ქრისტიანთა წარმატების საპირისპიროდ რევანშის აღების დასაწყისი. გაიმართა 1244 წლის 15 ივლისს.
საღვთო რომის იმპერატორი ფრიდრიხ II გაუძღვა მეექვსე ჯვაროსნულ ლაშქრობას საღვთო მიწაზე 1228 წელს და იერუსალიმის მეფედ თავისი ცოლი დედოფალი იოლანდა იერუსალიმელი გამოაცხადა, რომელმაც მემკვიდრეობით მიიღო ტიტული იერუსალიმის დედოფალი დედამისისგან, მარია მონტფერატისგან.
ფრიდრიხ II-ის არმიის ზომა და რეპუტაცია ისლამურ სამყაროსთან, იყო საკმარისი, რომ ისევ დაებრუნებინა იერუსალიმი, ბეთლემი, ნაზარეთი და სხვა მეზობელი ციხესიმაგრეები ძალადობის გარეშე. ისინი იყვნენ ხელშეკრულებით აიუბიდ სულთან ალ-ქამილის ხელში. თუმცა, იერუსალიმი დიდი ხნით ქრისტიანთა ხელში არ დარჩენილა.
აიუბიდმა მოიწვია ხვარაზმელთა კლანი, რომ დაეპყრო ქალაქი. ქალაქის ალყის დროს 1244 წლის 15 ივლისს, ხვარაზმელებმა მთლიანად გაანადგურეს იერუსალიმი. მეშვიდე ჯვაროსნული ლაშქრობის მეთაურს ლუი IX-ს უნდოდა ამ ხოცვა-ჟლეტისათვის რევანშის აღება.
რესურსები ინტერნეტში
The Siege on Orthodox Wiki
The Siege on Encyclopædia Britannica
The Siege on Timeline:History of Jerusalem
The Siege on The Jewish History Resource Center
მეექვსე ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი
XIII საუკუნის ბრძოლები
მდინარე მაგდალენას ხეობა

მდინარე მაგდალენას ხეობა — ანდების მასივში, კოლუმბიის ტერიტორიაზე მდებარე ხეობა. ის მდებარეობს ცენტრალური და აღმოსავლეთ კორდილიერებს შორის, მდინარე მაგდალენას გასწვრივ.
საინტერესო ფაქტი
ცნობილია, რომ ევროპელებმა პირველი კარტოფილი 1537 წელს ზუსტად მდინარე მაგდალენას ხეობაში ნახეს, ხოლო ესპანელების მიერ ევროპაში კარტოფილის პირველად ჩატანა მოხდა 1570 წელს.
გეოლოგია
მდინარე მაგდალენას ხეობა წარმოიშვა ტექტონური აქტივობის დროს, რომელსაც ადგილი ჰქონდა მესამეული სისტემის პერიოდში. იგივე მოვლენებმა გამოიწვიეს ცენტრალური კორდილიერების წარმოქმნაც.
სქოლიო
კოლუმბიის გეოგრაფია
დიასამიძე

დიასამიძე
საკუთარი სახელი დიასამიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გრიგოლ დიასამიძე — ისტორიკოსი, მწერალი, პოლიტიკოსი;
ვახუშტი დიასამიძე — პოლიტიკური მოღვაწე;
თამაზ დიასამიძე — პოლიტიკური მოღვაწე;
იოანე X (დიასამიძე) — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი;
ლევან დიასამიძე — ინჟინერი, ჰიდრავლიკოსი;
მიხეილ დიასამიძე — საბჭოთა კავშირის გმირი;
ნიაზ დიასამიძე — მუსიკოსი;
ნიაზ დიასამიძე — ხელოვანი, თბილისის კოლორიტი;
ნიკოლოზ დიასამიძე — საზოგადო მოღვაწე, პუბლიცისტი;
ნიკოლოზ დიასამიძე — ქართველი ფეხბურთელი;
სულეიმან დიასამიძე — რევოლუციონერი და საზოგადო მოღვაწე;
შერმაზან დიასამიძე — პოლიტიკური მოღვაწე;
ჯაბა დიასამიძე — მოდელიერი.
იხილეთ აგრეთვე
დიასამიძეები — ფეოდალური საგვარეულო.
კუშკული (ასკინოს რაიონი)

კუშკული (ასკინოს რაიონი)
კუშკული — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 20 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 120 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
ასკინოს რაიონის სოფლები