PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
იტაგუარუ

იტაგუარუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 770 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 437 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.68 კმ²-ზე. ფართობი 239 677 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
სან-ანტონიოს რაიონი (პუნო)

სან-ანტონიოს რაიონი (პუნო)
სან-ანტონიოს რაიონი — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის პუნოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 700 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 613 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 376.75 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
პუნოს რეგიონის რაიონები
პუნოს პროვინციის რაიონები
Canfranc

Canfranc is a municipality in the Aragón Valley of north-eastern Spain consisting of two villages, the original village and Canfranc Estación, which developed with the establishment of Canfranc International railway station to serve railway traffic across the Pyrenees.
Political information
comarca of Jacetania (capital at Jaca)
province of Huesca
autonomous community of Aragón
Canfranc village
The name of the village is from Campus Franci, literally the field of the Franks. It was originally a small market village, as well as providing pilgrims on the Arles route of the Way of St. James their first respite after the difficult crossing of the Pyrenees over the pass of Somport.
It was founded between 1080 and 1090 by Sancho Ramírez, King of Aragón. Canfranc was also a command post, protecting the borders and controlling taxes, which were donated to the Cathedral of Jaca.
On 29 October 1288, the Treaty of Canfranc mediated by Edward I of England was signed here, providing for the release of Charles II of Naples from his imprisonment by Peter III of Aragon.
The village, which lies in the valley of the Aragón River, covers an area of and is situated at an altitude of . The remains to be seen include a Romanesque pilgrim's bridge and two churches of interest: Nuestra Señora de la Asunción (12th to 16th centuries) with four baroque retablos, and La Trinidad (16th century). The town was obliterated by fire in 1617 and again in 1944, after which the villagers for the most part moved to nearby Canfranc Station. The current population is 77.
Canfranc station
The village of Canfranc Estación (altitude 1190 m; population 454) was largely created due to the inauguration on 18 July 1928 of the Pau–Canfranc railway crossing the Pyrenees, and is best known for its huge abandoned railway station, built for transfers between Spanish and French trains, which used different railway gauges. The line was closed after an accident on 27 March 1970 destroyed the bridge at L'Estanguet, and the French side of the station was abandoned and fell into disrepair.
There are rumours of "German gold" arriving here during World War II. Also, British espionage smuggled information and people from Vichy France.
Two trains a day now run between Canfranc and Zaragoza, and since 2010 the Spanish and French regional and national governments have discussed reopening the line to international traffic; this was planned for 2020.
The abandoned railway's Somport Tunnel (7874 m) is now used as an emergency lane for the motorway's Somport Tunnel (8602 m) and is also used by the Canfranc Underground Laboratory.
Principal festivities
Canfranc-Pueblo celebrates the Assumption of Mary (its Patron saint) on 15 August, while Canfranc Station holds festivities on the anniversary of the inauguration of its train station, 18 July.
Twin towns
Canfranc is twinned with:
La Concordia, Jinotega, Nicaragua
Aspen, Colorado, United States
Notes
References
External links
CAI Aragón Turismo (in English)
Canfranc website (Spanish only)
Municipalities in the Province of Huesca
Pyrenees
ალექსანდროვკა (სანინსკოეს სობსაბჭო)

ალექსანდროვკა (სანინსკოეს სობსაბჭო)
ალექსანდროვკა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 40 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 39 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 53 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
დიონკუნდა ტრაორე

დიონკუნდა ტრაორე (დ. 23 თებერვალი, 1942, კატი, მალი) — მალის პოლიტიკური მოღვაწე, მალის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 2012 წლის 7 აპრილიდან.
დაიბადა საფრანგეთის კოლონია საფრანგეთის სუდანში (დღევანდელი მალი). სსრკ-ში, ალჟირში და ნიცაში სწავლის შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში და იქ განაგრძო სწავლა. სულ მალე დააპატიმრეს პროფკავშირული მოღვაწეობისათვის. 1992 წელს, ალფა უმარ კონარეს პრეზიდენტად არჩევის შემდეგ დანიშნეს შრომის მინისტრად. 1993 წლიდან სახელმწიფო თავდაცვის მინისტრია. 1994-1997 წწ. ეკავა მალის საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა. 1997-2002 წლებში პარლამენტის დეპუტატია. 2007 წელს აირჩიეს ეროვნული კრების თავმჯდომარედ. 2012 წლიდან კი პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელია.
იხილეთ აგრეთვე
მალის პრეზიდენტი
რესურსები ინტერნეტში
დიონკუნდა ტრაორეს ოფიციალური საიტი
მალის პრეზიდენტები
დაბადებული 1942
დაბადებული 23 თებერვალი
წმინდა ნაუმის მონასტერი

წმინდა ნაუმის მონასტერი — მართლმადიდებლური მონასტერი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს ოჰრიდის ტბის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაპირზე. ალბანეთის საზღვართან ახლოს (ოჰრიდიდან სამხრეთით 30 კმ-ზე). წარსულში მონასტერში განთავსებული იყო ოჰრიდის სამთავარეპისკოპოსოს რეზიდენცია, ამჟამად მონასტერი შედის არაკანონიკური მაკედონიის მართლმადიდებელი ეკლესიის იურისდიქციაში.
ისტორია
მონასტერი 893-900 წლებში ბორის I-ისა და სიმეონ I-ის თანადგომით დააარსა ნაუმ ოჰრიდელმა, რომელიც იყო კირილესა და მეთოდეს მოსწავლე. 910 წლის 23 დეკემბერს წმინდა ნაუმი გარდაიცვალა და მისი ცხედარი დაკრძალეს მონასტრის ერთ-ერთ ეკლესიაში.
შუა საუკუნეებში მონასტერი იყო მნიშვნელოვანი კულტურული ცენტრი და ფლობდა მიწის დიდ ფართობს.
წმინდა ნაუმი ოსმალეთის ბატონობის პერიოდში დიდი პატივისცემით სარგებლობდა მუსულმანებს შორისაც, მისი ცხედრის მოსალოცად მოდიოდნენ ალბანელებიც და ტორბეშებიც. ითვლებოდა, რომ წმინდა ნაუმი კურნავდა ადამიანებს ფსიქიკური აშლილობისაგან და დაავადებებისაგან.
1875 წლის 2-3 თებერვალს მონასტერი ძლიერ დაზიანდა ხანძრის შედეგად. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში მონასტრის საძმო გადავიდა ალბანეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის შემადგენლობაში. 1942 წლის 1 თებერვალს სწორედ ამ მონასტერში აპოლონიის ეპისკოპოსად გამოაცხადეს ილია ბანუში (ირინეი). ომის შემდგომ პერიოდში ეკლესია გადავიდა მაკედონიის მართლმადიდებელი ეკლესიის ხელში.
მონასტრის დღესასწაულები
წმინდა ნაუმის ხსენების დღე — 20 ივნისი
წმინდა ნაუმის გარდაცვალების დღე — 23 დეკემბერი
შვიდმოწამეთა დღე — 27 ივლისი
მთავარანგელოზების დღე
ლიტერატურა
Иречек К., История на българите, Издателство Наука и изкуство, 1978.
Кънчов В., Пътуване по долините на Струма, Места и Брегалница. Битолско, Преспа и Охридско, 1891.
რესურსები ინტერნეტში
360macedonia.com Virtual Panoramas of St. Naum in Ohrid
Saint Naum Photo Essay
სქოლიო
ჩრდილოეთ მაკედონიის მონასტრები
გულხანდისის ეკლესია

გულხანდისის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარ გულხანდისში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ეკლესია დარბაზული ნაგებობაა. ის დაუდევრადაა აღდგენილი. ნაგებია სხვადასხვა ზომის ქვიშაქვის ქვით კირ-დუღაბზე. ქვედა რიგებში და კუთხეებში შედარებით დიდი ზომის ქვებია გამოყენებული, აღდგენილი ნაწილი პატარა ქვებითაა ამოყვანილი. არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. ამავე კედელში აღდგენის დროს ჩაუყოლებიათ სწორკუთხა სარკმელი. გადახურულია აზბესტით.
რესურსები ინტერნეტში
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სოლარინო

სოლარინო — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება სირაკუზის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 7268 ადამიანი. ფართობი 13.01 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0931, საფოსტო ინდექსი — 96010.
რესურსები ინტერნეტში
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სირაკუზის პროვინციის კომუნები
ფიტონციდები

ფიტონციდები (მცენარე და — ვკლავ) — მცენარეთა მიერ წარმოქმნილი ბიოლოგიურად აქტიური ნივთიერებები, რომლებიც კლავენ ან ზღუდავენ ბაქტერიების, მიკროსკოპული სოკოებისა და უმარტივესთა ზრდა-განვითარებას. აღმოაჩინა საბჭოთა მეცნიერმა ბორის ტოკინმა 1928 წელს. მნიშვნელოვან როლს თამაშობენ ბიოგეოცენოზების ჩამოყალიბებაში (ალელოპათია).
ფიტონციდები გამოიყოფა მცენარეთა ნივთიერებათა ცვლის პროცესში მისი ძირითადი ნაწილი აქროლადია. ფიტონციდების გამომუშავება მუდმივად არ ხდება. განსაკუთრებით აქტიურად გამოიყოფა მცენარის მექანიკური დაყიანების დროს. ფიტონციდები გლუკოზიდების, ტერაპენოიდების, ალდეჰიდების, ქინონების, მთრიმლავი ნივთიერებებისა და სხვა რთული კომპლექსური ნაერთებია. განასხვავებენ 2 სახის ფიტონციდებს: არაექსკრეტორულსა და აქროლადს. ფიტონციდები მცენარეთა იმუნიტეტის ერთ-ერთი განმაპირობებელი ფაქტორია.
ზოგიერთი მცენარე აქროლადი ფიტონციდებით თავის გარშემო ქმნის სტელირულ ზონას, რითაც პათოგენურ მიკროფლორას განვითარების საშუალებას არ აძლევს. ამის გამო გამწვანების ასორტიმენტის შერჩევას დიდი მნიშვნელობა აქვს ქალაქის სანიტარულ-ჰიგიენური მდგომარებისათვის. ფიტონციდების მოქმედება არასპეციფიკურია, მაგ., ხახვის და ნიორის ფიტონციდების მოქმედებით იღუპება მრავალგვარი მიკროორგანიზმი, ადამიანისათვის პათოგენური მრავალი ბაქტერია (ქოლერის ვიბრიონი, მუცლის ტიფის, დიზენტერიის და სხვა გამომწვევები). ფიტონციდები მოქმედებენ ბიოგეოცენოზის შემადგენლობაზე. ტყის მიხედვით იცვლება ჰაერის მიკროფლორა (ცნობილია, რომ ფიჭვნარში ჰაერი ძალიან სტერილურია). ერთი სახეობის მცენარის ფიტონციდები გარკვეულ მანძილზე მოქმედებენ სხვა სახეობის მცენარის ზრდასა და განვითარებაზე — აფერხებენ ან აძლიერებენ მას.
ფიტონციდების ამ ანტიბაქტერიულ და ანტისოკოვან თვისებებს იყენებენ მედიცინაში, სოფლის მეურნეობასა და კვების მრეწველობაში. ნივრის, ხახვის, პირშუშხასა და სხვა მცენარეთა ფიტონციდების ბაქტერიციდულ თვისებას ჩირქოვანი ჭრილობების სამკურნალოდ იყენებენ.
ლიტერატურა
მცენარეთა ფიზიოლოგია
შოკ-როკი

შოკ-როკი — როკ-მუსიკის ჟანრი, რომელიც წარმოადგენს როკ-მუსიკის შესრულებისა და თეატრალიზებული გამოსვლების სინთეზს. როგორც წესი, ეს გულისხმობს, რომ შემსრულებელი სცენაზე გამომწვევად, შოკისმომგვრელად იქცევა.
შოკ-როკის ცნობილი წარმომადგენლები არიან: ელის კუპერი, ართურ ბრაუნი, Cradle of Filth, იგი პოპი, King Diamond, მერილინ მენსონი, Mötley Crüe, რამშტაინი, რობ ზომბი, Slipknot, Twisted Sister და სხვები.
როკ-მუსიკის ჟანრები
გარიბალდის ძეგლი (ტაგანროგი)

გარიბალდის ძეგლი (ტაგანროგი)
გარიბალდის ძეგლი — ძეგლი ქალაქ ტაგანროგში. ძეგლი აღმართულია 1961 წელს ცნობილი იტალიელი რევოლუციონერის ჯუზეპე გარიბალდის პატივსაცემად.
ჯუზეპე გარიბალდი ტაგანროგში
ჯუზეპე გარიბალდი დაიბადა მეზღვაურის ოჯახში. 1832 წელს გახდა სავაჭრო გემის კაპიტანი. იგი სტუმრობდა სხვადასხვა საპორტო ქალაქებს. ხშირად მისი შხუნა „კლორინდა“ იმყოფებოდა ტაგანროგშიც. არსებობს საარქივო ჩანაწერები იმის შესახებ, რომ იგი ნავსადგურში დააჯარიმეს სიგარეტის კონტრაბანდისთვის. 1833 წელს ფორთოხლით დატვირთული მისი შხუნა 10 დღე შეჩერებულა ნავსადგურში. ახალგაზრდა კაპიტანს ქალაქის ქუჩებში გაუვლია და მოუნახულებია იტალიელთა სახლები. ერთ-ერთი ასეთი გასეირნების დროს იგი შეხვდა იტალიელ პოლიტიკურ ემიგრანტს, იატაკქვეშა პოლიტიკური მოძრაობის ახალგაზრდა იტალიის წევრს ჯოვანი ბატისტა კუნეოს. ტაგანროგში ჯუზეპე გარიბალდი შეუერთდა აღნიშნულ მოძრაობას და დადო ფიცი, რომ სიცოცხლის ბოლომდე იბრძოლებდა საკუთარი ქვეყნის დამოუკიდებლობისათვის.
ძეგლის ისტორია
1961 წელს ტაგანროგის ერთ-ერთ ქუჩას ეწოდა გარიბალდის სახელი, ხოლო ნავსადგურის იმ ადგილში სადაც ერთხელ იდგა გარიბალდის შხუნა დაიდგა ობელისკი. მისი საზეიმო გახსნა მოხდა 1961 წლის 2 ივნისს, იტალიის გათავისუფლებიდან 100 წლის თავზე.
2007 წელს მოხდა ძეგლის რესტავრაცია და მისი ხელახალი გახსნა მოხდა ქალაქის დღისადმი მიძღვნილი ღონისძიებების ფარგლებში. საზეიმო გახსნის ცერემონიალს ესწრებოდა იტალიელი რევოლუციონერის შვილიშვილი ანიტა გარიბალდი-ჟალე და მოსკოვში იტალიის საელჩოს წარმომადგენლები.
ეს არის ჯუზეპე გარიბალდის ერთადერთი ძეგლი ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნებში.
სქოლიო
ტაგანროგის ძეგლები
Cephalotes patei

Cephalotes patei is a species of arboreal ant of the genus Cephalotes, characterized by an odd shaped head and the ability to "parachute" by steering their fall if they drop off of the tree they're on. Giving their name also as gliding ants.
References
patei
მონტანის ოლქი (კოტ-დ’ივუარი)

მონტანის ოლქი (კოტ-დ’ივუარი)
მონტანის ოლქი — ოლქი კოტ-დ’ივუარის დასავლეთ ნაწილში.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მანი.
ფართობი — 30 825 კმ², მოსახლეობა — 2 371 920 ადამიანი (2014 წელი).
გეოგრაფია
მონტანის ოლქს სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ქვემო სასანდრის ოლქი, აღმოსავლეთიდან სასანდრა-მარაუეს ოლქი, ჩრდილოეთიდან ვორობის ოლქი, ჩრდილო-დასავლეთიდან გვინეა, დასავლეთიდან ლიბერია.
ადმინისტრაციული დაყოფა
მონტანის ოლქი დაყოფილია 3 რეგიონად:
კავალის რეგიონი
გემონის რეგიონი
ტონკპის რეგიონი
სქოლიო
კოტ-დ’ივუარის ოლქები
Staffage

Staffage
In painting, staffage are the human and animal figures depicted in a scene, especially a landscape, that are not the primary subject matter of the work. Typically they are small, and there to add an indication of scale and add interest.
Before the adoption of the word into the visual arts in the late eighteenth and early nineteenth centuries, Staffage in German could mean "accessories" or "decoration". The word can be used in two senses: as a general term for any figures in a work, even when they are, at least ostensibly, the main subject, and as a descriptive term for figures to whom no specific identity or story is attached, included merely for compositional or decorative reasons. In the latter sense, staffage are accessories to the scene, yet add life to the work; they provide depth to the painting and reinforce the main subject, as well as giving a clear scale to the rest of the composition.
During the Baroque, painters such as Nicolas Poussin and Claude Lorrain commonly used staffage. Some landscape specialists had other painters who were more adept at painting the human form add staffage to their canvasses. Staffage figures in the second sense defined above are always unnamed and should be distinguished from equally small figures with an identity, who were also used in landscapes in what is technically a very similar way. However, when named biblical or mythological figures are used, instead of unnamed "shepherds", "soldiers" and so on, this had the effect, according to the contemporary theory of the hierarchy of genres, in turning a landscape painting into a more prestigious, and often more valuable, history painting, even when the figures are small and inconspicuous amid a large landscape. Such works are often given modern titles in the form "Landscape with ...".
Staffage should also be distinguished from the figures in genre paintings, who are also anonymous and typically from the common people, but who are the main subject of the painting.
By the 19th century, books with patterns for hundreds of different staffage figures were published for painters to "cut and paste" into their compositions. Earlier artists had often kept drawings of such pattern figures, and the same figures often recur in several of the works of an artist, and can sometimes be traced passing to other artists.
Notes
Painting
Composition in visual art
Kuştul Monastery

Kuştul Monastery (Greek: ) was a Greek Orthodox monastery, located near Şimşirli village, Maçka district, Trabzon Province, Turkey.
Founded in 752 CE at 30 km southeast of Trabzon, it underwent restoration after it was damaged in a fire in 1906. The monastery's Greek name is Saint George Peristereotas. The name was derived from the monk Peristereotis (peristeri meaning pigeon in Greek).
Legend has it that a flock of pigeons descended from the forests of Sourmena and guided three monks who were carrying the icon of Saint George to the place where the monastery was built. During its heyday the monastery consisted of 187 rooms/cells and a large library which housed over 7000 volumes of works. In 1203 and after 450 years of continuous use, the monastery was depopulated and for two centuries no monk lived within it. The monastery was abandoned after it was sacked by raiders.
In 1398 permission was granted by the Emperor of Trebizond, Manuel III for the monastery to reopen. Its abbots were then Theophanes of Lazia (1393-1426), Barnabas of Lazia (1426–49) and Methodios of Sourmaina (from 1449). In 1462 the monastery was partly destroyed when robbers and looters stole many of its heirlooms. Many of its possessions were also lost in the fires of 1483. In 1501 the monastery was placed under the immediate jurisdiction (stauropegic) of the Ecumenical Patriarch of Constantinople, and remained so until its abandonment.
The monastery closed on January 17, 1923, when the monks and other Greek residents were expelled to Greece. A monastery with the same name was inaugurated on June 16, 1978, in Naousa, Imathia, which is where the monks of Kuştul Monastery are buried.
The monastery is abandoned and only the base of the church survives today.
See also
Mokissos
Vazelon Monastery
References
Notes
External links
Website of the monastery
Kustul and Vazeolon monasteries of Trabbzon (en)
Monasteries of Trabzon
Saint George Peristereotas
Archaeological sites in the Black Sea Region
Greek Orthodox monasteries in Turkey
Empire of Trebizond
Christian monasteries established in the 8th century
History of Trabzon
Buildings and structures in Trabzon Province
Churches completed in 752
8th-century churches in Turkey
ლანდსირი

ლანდსირი — ძაღლის ჯიში, გამოყვანილი კანადაში XIX საუკუნეში.
ოფიციალური სტანდარტის დადგენამდე ნიუფაუნდლენდებში დაშვებული იყო როგორს ერთფერიანი, ასევე ლაქებიანი შეფერილობა. მაგრამ საბოლოო სტანდარტში მხოლოდ ერთფერიანი — შავი და ყავისფერი — ნიუფაუნდლენდები მოხვდნენ. ამის შემდეგ გარკვეულმა ჯგუფმა განაგრძო მუშაობა უფრო პატარა და უფრო მსუბუქი შავ-თეთრი ძაღლების მისაღებად, სწორედ ისინი წარმოადგენენ დამოუკიდებელ ჯიშს — ლანდსირს. ცნობილი არ არის, როგორ მოხვდნენ ეს ცხოველები ნიუფაუნდლენდში, მაგრამ როდესაც ბასკმა და პორტუგალიელემა მეთევზეებმა იქ თავისი წყლის ძაღლები ჩაიყვანეს, ადგილობრივ მოსახლეობას უკვე ჰყავდა თავისი ძაღლები. ამ ერთმანეთში არეული ძაღლებიდან გამოიყო სენტ-ჯონსის დიდი ძაღლი, რომელიც ნიუფაუნდლენდის და ლანდსირის წინაპარი იყო. ჩრდილოეთ ამერიკასა და დიდ ბრიტანეთში ლანდსირს ნიუფაუნდლენდის შავლაქებიან ვარიანტად მიიჩნევენ. სხვა ადგილებში კი ამ მომხიბვლელ, მხიარულ ძაღლს დამოუკიდებელ ჯიშად განიხილავენ.
თავისი დასახელება ჯიშმა მიიღო მხატვარ სერ ედვინ ლანდსირის პატივსაცემად, რომელმაც ის აღბეჭდა ნახატზე „ადამიანთა სამეფო საზოგადოების პატივცემული წევრი“. ლანდსირს აქვს ყავისფერი, ნუშისებრი თვალები, მასიური თავი, გრძელი, გლუვი, რბილი ბალანი, დაკუნთული და სქელი კისერი. ლანდსირი ვერ ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრება, ბალანს განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება, კარგად უძლებს სიცივეს. ადვილად იწვრთნება. ადვილად ეგუება სხვა ძაღლებს.
რესურსები ინტერნეტში
ლანდსირი
მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები
კანადური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
მოლოსერები
Naudedrillia hayesi

Naudedrillia hayesi — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ინტერსექსუალობა

ინტერსექსუალობა, აკუმობა (ლათ. inter — შუა, შორის; sexus — სქესი) — ცალსქესიან ცხოველში ორივე სქესის ნიშან-თვისებების არსებობა. ეს ნიშნები შუალედურია და ბოლომდე განუვითარებელი (ჰერმაფროდიტიზმი), ამასთანავე, ვლინდება სხეულის ერთსა და იმავე ნაწილზე. ასეთი ორგანიზმის ემბრიონი მეორე სქესის ნიშნების მოგვიანებით იძენს. ინტერსექსუალობა რამდენიმე ტიპისაა: ზიგოტური, ანუ გენეტიკური ინტერსექსუალობა, გამოწვეულია სასქესო ქრომოსომებისა და გენების კომპლექტის ნორმიდან გადახრით, ხოლო ჰორმონული ინტერსექსუალობა ისეთ ცხოველებში ვითარდება, რომელთა სასქესო ჯირკვლები გამოიმუშავებენ მეორეული სასქესო ნიშნების განმსაზღვრელ ჰორმონებს. ასეთი ცხოველის კასტრაციისა და მასში მეორე სქესის სასქესო ჯირკვლების გადანერგვისას ორგანიზმი ინტერსექსი ხდება (იხ. ჰერმაფროდიტიზმი).
ინტერსექსი „ორმაგი“ ბიოლოგიური სქესის მქონე ადამიანს აღნიშნავს. არსებობს ბევრი გენეტიკური, ჰორმონული და ანატომიური ვარიაცია, რომელიც ადამიანის ინტერსექსუალობას განაპირობებს (მაგ. კლინეფელტერის სინდრომი). მშობლები და ექიმები ხშირად ინტერსექს ახალშობილებს რომელიმე კონკრეტულ სქესს მიაწერენ და შესაბამის ოპერაციასაც უტარებენ, რათა შესაბამისობაში მოიყვანონ ახალშობილის სხეული არჩეულ სქესთან. ეს პრაქტიკა სულ უფრო მეტად საკამათო ხდება, და მის წინააღმდეგ უკვე ზრდასრული ინტერსექსი ადამიანები გამოდიან. ტერმინი „ინტერსექსი“ არ შეიძლება ჩანაცვლდეს სხვა დეფინიციით და არ არის სინონიმი სიტყვა ტრანსგენდერისა.
სქოლიო
გენდერი
სექსუალობა
ლგბტ ტერმინები
გორიჯვრის წმინდა გიორგის ეკლესია

გორიჯვრის წმინდა გიორგის ეკლესია — შუა საუკუნეების ერთნავიანი ეკლესია, მდებარეობს გორის მახლობლად მტკვრის მარჯვენა სანაპიროს მაღალ გორაკზე. ნაგებია ქვით. აგების თარიღი უცნობია, მაგრამ კახეთის მეფის ალექსანდრე II-ის (1574– 1605) დროს იგი უკვე კარგადაა ცნობილი. ხალხური თქმულებით, თამარ მეფის აგებულია. ეკლესიის შესახებ ცნობებს გვაწვდიან მ. ბროსე, დ. ბაქრაძე, ე. თაყაიშვილი. პ. უვაროვას აზრით, როგორც ეკლესია, ისე მისი გალავანი უძველესი დროისაა. ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით, „... გორის პირისპირ არს ეკლესია წმიდის გიორგისა, მაღალს გორასა ზედა ნაშენი, სასწაულთმოქმედი. თავი წმიდის გიორგისა მდებარეობს ჯუარსა შინა, უწოდებენ გორიჯუარს“. ამ ეკლესიაში ინახებოდა კანკელის წინ დასადგმელი ჯვარი (ამჟამად საქართველოს ეროვნული მუზეუმის შ. ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმის მუდმივ ექსპოზიციაშია). ჯვარი ხისაა და შეჭედილია ვერცხლის ფირფიტებით, რომლებზეც გამოსახულია წმინდა გიორგის ცხოვრებისა და წამების სცენები. შუაში მოთავსებულია ჯვარცმა, იქვეა ღვთისმშობლისა და იოანეს გამოსახულებები. ჯვრის კონუსისებრი ქუდიც ვერცხლით არის შეჭედილი, მასზე წმინდანები არიან გამოსახული. ჯვრის კონუსური ქუდი გ. ჩუბინაშვილმა XIII ს-ით დაათარიღა, ხოლო თავად ჯვრის დათარიღების შესახებ გამოთქმულია ორი თვალსაზრისი. ერთი მოსაზრებით (თ. საყვარელიძე), ჯვარი მდიდრული დეკორისა და მისი მოჭედილობის მიხედვით XVI ს. მიეკუთვნება. ასევე მიაჩნდა გ. ჩუბინაშვილსაც. განსხვავებული მოსაზრებით (ვ. თუთბერიძე), ჯვრის წარწერიდან გამომდინარე, იგი XV საუკუნით შეიძლება დათარიღდეს. ხალხს სჯეროდა ეკლესიის სასწაულთმოქმედი ძალისა. ამიტომ იგი დიდძალ მლოცველს იზიდავდა. აქ ძველთაგანვე იმართება გორიჯვრობა — წმ. გიორგის სახელობის დღეობა. ეკლესიის მიდამოებში წყალი არ იყო. 1712 წელს ვახტანგ VI-ის მეუღლეს, ჩერქეზთ ბატონის ასულ რუსუდანს, იგი ბურეთის მთიდან გამოუყვანია. 1920 წლის მიწისძვრის დროს დანგრეული ეკლესია ამჟამად აღდგენილი (1988, არქიტ. გ. ციციშვილი) და მოქმედია. ტერიტორია კეთილმოწყობილია.
ლიტერატურა
საყვარელიძე თ., XIV–XIX საუკუნეების ქართული ოქრომჭედლობა, თბ., 1987;
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვადულ-ლუი-ისაკი

ვადულ-ლუი-ისაკი — სოფელი მოლდოვაში, კაჰულის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 7 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 950 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კაჰულის რაიონის სოფლები
მურმან ლებანიძის ქუჩა

მურმან ლებანიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიდუბე); დავით აღმაშენებლის გამზირიდან მიხეილ წინამძღვრიშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის II ნახევარში. ქალაქის 1895 წლის გეგმაზე ქუჩა აღნიშნულია ფერდინანდ კოტრინის (მსხვილი კაპიტალისტი და მეწარმე, საქორწინო ეტლების მფლობელი) სახელით (ახლანდელი დავით აღმაშენებლის გამზირისა და ბორჯომის ქუჩის კუთხეში იდგა მისი სახლი), შემდეგ ერქვა კოტრინი-როლოვის ქუჩა. 1900 ეწოდა ბორჯომის ქუჩა. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. 2011 წელს ქუჩას მურმან ლებანიძის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
სქოლიო
დიდუბის რაიონის ქუჩები