PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Lake Volvi

Lake Volvi (- Límni Vólvi) is located at the root of the Chalkidiki peninsula, in the Thessaloniki regional unit of Greece. It is the second largest lake in the country at length and width. The area is 68 km² and the depth is 20 m. It is located east of Lake Koroneia (Lake Langadas).
The Via Egnatia Roman road runs along the northern shore of the lake, while a more ancient road ran along its southern one. On its east is the narrow valley of Rentina, also known as the "Macedonian Tempe". The municipalities of Volvi and Langadas have shoreline on the lake.
History
About a million years ago, Lake Volvi, Lake Koroneia and the entire Mygdonia formed a single huge lake.
In the antique description by Thucydides, Bolbe was the name of a lake in Mygdonia, located near the Aegean Sea. The lake emptied itself into the Strymon Gulf by means of a stream flowing through the pass once known as Aulon or Arethusa. The name of the stream is not mentioned in the description, but it is evidently the Erechios (Romanized as Rechius) mentioned in scholar Procopius' work, De aedificiis. Among the smaller streams flowing into the lake, Ammites and Olynthiakos are also mentioned. The perch (labrach) of the lake were particularly admired by the gastronomic poet Archestratus.
Per Greek mythology, the lake goddess or nymph Bolbe dwelled in Lake Volvi.
During the Ottoman period, the lake was named بشيك كولى "Beşik Gölü" (lit. Cradle Lake) or "Besikia" (plural) in Greek.
Ottoman Turkish forces, led by Yusuf bey, killed hundreds of Greek inhabitants by drowning in the lake during the Greek war of independence.
There was also a town named Bolbos (Romanized as Bolbus) located near the lake. Today, there are two towns (villages) incorporating Vólvi in their name, situated along the lake. It is not known exactly if any of these modern towns correspond to the site of ancient Bolbos.
See also
List of lakes in Greece
Mygdonia
References
http://ikee.lib.auth.gr/record/131676/files/GRI-2013-10360.pdf
External links
Article on Lake Volvi, with photos.
Volvi
Volvi
Ramsar sites in Greece
Landforms of Central Macedonia
Ibititá

Ibititá is a municipality in the state of Bahia in the North-East region of Brazil.
See also
List of municipalities in Bahia
References
Municipalities in Bahia
ჯონ ფორსაითი

ჯონ ფორსაითი
ჯონ ფორსაიტი (დ. 22 ოქტომბერი, 1780 — გ. 21 ოქტომბერი, 1841) — მე-19 საუკუნის ამერიკელი პოლიტიკოსი. წარმოადგენდა ჯორჯიის შტატს როგორც აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატაში, ასევე სენატში. იყო ჯორჯიის 33-ე გუბერნატორი. მხარს უჭერდა პრეზიდენტის, ენდრუ ჯექსონის პოლიტიკას, რომელმაც 1834 წელს დანიშნა სახელმწიფო მდივნად, ამ თანამდებობაზე 1841 წლამდე მუშაობდა, მარტინ ვან ბურენის პრეზიდენტობის დროსაც.
ბიოგრაფია
ადრეული ცხოვრება
ფორსაიტი დაიბადა ფრედერიკსბურგში, ვირჯინიაში. მამამისი, რობერტ ფორსაიტი, შოტლანდიელი ემიგრანტი, იყო აშშ-ს პირველი მარშალი, რომელიც სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას 1794 წელს მოკლეს . ფორსაიტმა 1799 წელს დაამთავრა ნიუ ჯერსის კოლეჯი (ახლანდელი პრინსტონის უნივერსიტეტი). 1801 ან 1802 წელს დაქორწინდა კლარა მეიგსზე, ჯოშა მეიგსის ქალიშვილზე. მათი ერთ-ერთი ვაჟი, ჯონ ფორსაიტ უმცროსი მოგვიანებით გახდა გაზეთის რედაქტორი.
პოლიტიკური ცხოვრება
ფორსაიტი მსახურობდა შეერთებული შტატების წარმომადგენელთა პალატაში (1813–1818 და 1823–1827), შეერთებული შტატების სენატში (1818–1819 და 1829–1834), იყო ჯორჯიის 33–ე გუბერნატორი (1827–1829). ასევე, შეერთებული შტატების სახელმწიფო მდივანი 1834 წლიდან 1841 წლამდე. ერთგულად უჭერდა მხარს ენდრუ ჯექსონს.
გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
ფორსაიტი გარდაიცვალა ვაშინგტონში, დაკრძალეს კონგრესის სასაფლაოზე. ფორსაიტის ოლქი, ქალაქი ფორსაიტი და ფორსაიტის პარკი მის სახელს ატარებენ. გარდაიცვალა თავის 61-ე დაბადების დღემდე 1 დღით ადრე.
სქოლიო
XIX საუკუნის ამერიკელი დიპლომატები
აშშ-ის სახელმწიფო მდივნები
პრინსტონის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ჯორჯიის გუბერნატორები
გარდაცვლილი 1841
დაბადებული 1780
ბუზინივშჩინა

ბუზინივშჩინა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის რეშეტილივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 25 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
რეშეტილივკის რაიონის სოფლები
კვაჭაძე

კვაჭაძე
საკუთარი სახელი კვაჭაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ბიბი კვაჭაძე — მუსიკოსი
გიორგი კვაჭაძე — აგრონომი
დავით კვაჭაძე — ფარმაკოლოგი
დავით კვაჭაძე — სპორტსმენი (მოკრივე)
ვალერიან კვაჭაძე — კინორეჟისორი, მსახი­ობი
ზინაიდა კვაჭაძე — ინჟინერი, თანამდებობის პირი
ივანე კვაჭაძე — ფილოლოგი
იოსებ კვაჭაძე — პედიატრი
ირინე კვაჭაძე — ფიზიოლოგი
იროდიონ კვაჭაძე — ვეტექიმი
ლევან კვაჭაძე — ენათმეცნიერი
ნუგზარ კვაჭაძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი
რომან კვაჭაძე — ექიმი, პოლიტიკოსი
ქართული გვარები
Under the Radar Over the Top

Under the Radar Over the Top — გერმანული ჰარდ-დენს ჯგუფ სკუტერის მეთოთხმეტე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2009 წელს. ალბომის სახელწოდება მომდინარეობს ჯგუფის შესახებ Guardian-ში 2008 წელს გამოქვეყნებული სტატიის სახელწოდებიდან.
სიმღერების სია
ამ სპეციალური გამოცემის დამატებით DVD-ზე აგრეთვე შეტანილია სკუტერის საკონცერტო ტურნეს ვიდეოდღიური, აგრეთვე სპეციალური ინტერვიუ და კომენტარები ალბომის შესახებ.
ჩარტები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Discogs
სქოლიო
სკუტერის ალბომები
2009 წლის ალბომები
მარაკაიბო

მარაკაიბო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ჩრდილო-დასავლეთ ვენესუელაში, მარაკაიბოს ტბის დასავლეთ სანაპიროზე. წარმოადგენს ქვეყნის სიდიდით მეორე ქალაქს კარაკასის შემდეგ და სულიას შტატის დედაქალაქს. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 1 495 200 ადამიანს შეადგენს, ხოლო მისი მეტროპოლიის — 2 108 404 ადამიანს.
სახელი მარაკაიბო მომდინარეობს ადგილობრივ ინდიელთა ახალგაზრდა მეთაურის, კაკიკე მარასგან, რომელიც მამაცურად ებრძოდა გერმანელებს და დაიღუპა კიდეც მათთან ბრძოლაში. ამბობენ, რომ როდესაც მარა დაეცა, ინდიელებმა ყვირილი დაიწყეს "Mara cayo!" (მარა დაეცა), რაც საფუძვლად დაედო ქალაქის სახელს. სხვა ისტორიკოსები კი ამბობენ, რომ ამ მიწის პირველი სახელი იყო „მაარა-ივო“, რაც ნიშნავს — „ადგილი, სადაც უხვადაა გველები“.
მარაკაიბო მდებარეობს ვენესუელის უკიდურეს დასავლეთში, კოლუმბიის საზღვრიდან 80 კმ-ის მოშრებით, იმ არხის პირას, რომელიც ერთმანეთთან აკავშირებს მარაკაიბოს ტბასა და ვენესუელის ყურეს. აღმოსავლეთ ნაპირთან დაკავშირებულია არხზე გადებული რაფაელ ურდანეტას 8,7 კმ სიგრძის ხიდით.
ქალაქის დაარსების ისტორია საკმაოდ გაურკვეველია. ამ ადგილს ესპანელები პირველად 1499 წელს ესტუმრნენ. თანამედროვე სახელი კი 1529 წელს გერმანელმა მკვლევარმა ამბროსიო ალფინგერმა უწოდა, ინდიელთა სიტყვების დამახინჯების შედეგად. მაგრამ ტერიტორია არამიმზიდველად მიიჩნიეს და 1535 წელს კვლავ მიატოვეს. 1569 წელს ალონსო პაჩეკომ დააარსა ქალაქი სიუდად-როდრიგო (თავისი მშობლიური ქალაქის პატივსაცემად). შემდეგში, 1574 წელს გუბერნატორმა დიეგო მასარიეგოსმა მას სახელი გადაარქვა და ნუევა-სამორა უწოდა, ტერიტორიის დასახალება კი უკვე კაპიტანმა პედრო მალდონადომ განაგრძო.
ქალაქის აყვავების ხანა XVII საუკუნეში დადგა, რაც მრავალი მეკობრის შურს იწვევდა. მართლაც, ადვილად მისადგომობის გამო მრავალჯერ გახდა მეკობრეების თავდასხმის ობიექტი: 1615 წელს დაესხნენ ჰოლანდიელი მეკობრეები, 1666 წელს ფრანგები, 1669 წელს კი ინგლისელები.
1914 წელს გამოაშკარავდა, რომ მარაკაიბოს ტბის აუზი განსაკუთრებით მდიდარი იყო ნავთობით, სწორედ ამ პერიოდიდან იწყება ქალაქის ზრდა.
დაძმობილებული ქალაქები
მარაკაიბოს ექვსი დაძმობილებული ქალაქი ჰყავს:
ბრემენი, გერმანია
დურბანი, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა
ჰონოლულუ, აშშ
ახალი ორლეანი, აშშ
პლოეშტი, რუმინეთი
სან-ხუანი, პუერტო-რიკო
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Panorama Digital
La Verdad
სქოლიო
ვენესუელის ქალაქები
Church of Bzyb

Church of Bzyb
The Bzyb Church is a ruined medieval Christian church at the village of Bzyb in Gagra District, Abkhazia/Georgia, on the right bank of the Bzyb River.
History
Church is part of the Bzyb fortress complex and date to the latter half of the 9th century or 10th century.
The church, dated to the second half of the 9th century, is a large domed cross-in-square design, with three projecting apses. Only the ruins of walls covered with blocks of hewn stone survive. They are located in the upper portion of the ruined fortress; the lower part was once crossed by an old road. The fortress was strategically placed to guard the Bzyb valley. To the east of the Bzyb church, remains of an older church are visible. The church may have served as the seat of the Byzantine bishop of Soterioupolis.
Georgia has inscribed the church on the list of Cultural Monuments of National Significance and reported an inadequate state of conservation.
References
Churches in Abkhazia
Immovable Cultural Monuments of National Significance of Georgia
დიდი ხუტია

დიდი ხუტია — მთა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გულრიფშის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარეების ყლიჩისა (კოდორის აუზი) და ხეცკვარის (კოდორის მარჯვენა შენაკადი) წყალგამყოფზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3513 მ. აგებულია ქვედაპალეოზოური კრისტალური ფიქლებით, გნაისებით, გრანიტოიდებით. დამახასიათებელია სუბნივალური ლანდშაფტი.
იხილეთ აგრეთვე
მცირე ხუტია
ლიტერატურა
აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთები
Meranoplus excavatus

Meranoplus excavatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ვერინ-გეღავანქი

ვერინ-გეღავანქი — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 900 მეტრზე. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 0 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სიუნიქის პროვინციის სოფლები
სანტანა-დუ-გარამბეუ

სანტანა-დუ-გარამბეუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1105 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-ჟუან-დელ-რეის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 234 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11 კმ²-ზე. ფართობი 203 074 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
კულტურული ნაციონალიზმი

კულტურული ნაციონალიზმი —არის ნაციონალიზმის ფორმა, რომელშიც ერი განისაზღვრება საერთო კულტურით. კულტურული ნაციონალიზმი საშუალო პოზიციას იკავებს ეთნიკურ და სამოქალაქო ნაციონალიზმს შორის; ეროვნული იდენტობა განიხილება, როგორც ჩამოყალიბებული საერთო კულტურული ტრადიციების საფუძველზე, ვიდრე საერთო წარმომავლობის ან ეთნიკურობის. ამრიგად, კულტურული ნაციონალიზმის მიხედვით, სხვა წარმოშობის ინდივიდები შეიძლება გახდნენ ერის ნაწილი კულტურული ასიმილაციის გზით. შესაბამისად, კულტურული ნაციონალიზმის მიხედვით, ეროვნება არ განისაზღვრება მოქალაქეობით, როგორც სამოქალაქო ნაციონალიზმში და არც მხოლოდ წარმომავლობით, როგორც ეთნიკურ ნაციონალიზმში.
ლიტერატურა
David Aberbach, 2008, Jewish Cultural Nationalism: Origins and Influences,
Kosaku Yoshino, 1992, Cultural Nationalism in Contemporary Japan: A Sociological Enquiry,
J. Ellen Gainor, 2001, Performing America: Cultural Nationalism in American Theater,
G. Gordon Betts, 2002, The Twilight of Britain: Cultural Nationalism, Multiculturalism, and the Politics of Toleration,
Yingjie Guo, 2004, Cultural Nationalism in Contemporary China: The Search for National Identity under Reform,
Mike Featherstone, 1990, Global Culture: Nationalism, Globalization and Modernity,
Starrs, Roy, 2004,
Vincent Martigny, 2016, Dire la France. Culture(s) et identités nationales,
სქოლიო
ნაციონალიზმი
პოლიტიკური იდეოლოგიები
გეტო

გეტო (ვენეც. gheto, ლათ. GLĬTTU[M]) — არემარე, რაიონი, სადაც ხალხი სპეციფიკური რასის ან ეთნიკური წარმომავლობის მიხედვით ან ვიწრო კულტურული ან რელიგიური ნიშნით ცხოვრობს როგორც ჯგუფი, ნებით თუ ძალდატანებით, გარე სამყაროსგან სხვადასხვა ხარისხის იზოლაციით. სიტყვა ისტორიულად მიუთითებს სპეციფიკურად ვენეციურ გეტოზე, ვენეციაში, იტალია, სადაც ებრაელებს ევალებოდათ ცხოვრება. მოგვიანებით ეს სახელი დაერქვა უბნებს სხვა ქალაქებშიც, სადაც ებრაელები ცხოვრობდნენ. შესაბამისი გერმანული ტერმინია Judengasse; მაროკოულ არაბულ ენაზე გეტოებს მელაჰს უწოდებდნენ.
ტერმინი ამჟამად ზოგადად ნებისმიერ უკიდურესად ღარიბ ქალაქურ უბანზე მიუთითებს. ბოლო დროს მან მკვეთრად ნეგატიური მნიშვნელობა მიიღო, და მისი ხმარება რასობრივი, ეთნიკური და კულტურული არატოლერანტობის ნიშნად მიიჩნევა. შესაბამისად, მის ალტერნატივად იყენებენ უფრო ნეიტრალურ გამოთქმებს, როგორიცაა მაგ. „ეკონომიკურად განუვითარებელი რაიონები“.
რესურსები ინტერნეტში
Ghetto Living, Chicago West Side 1890-1930
ურბანისტიკა
სოციოლოგია
სიღარიბე
ებრაელების ისტორია
საინკუბაციო პერიოდი

საინკუბაციო პერიოდი (ასევე ცნობილი, როგორც ფარული პერიოდი ან შეყოვნების პერიოდი) — არის დრო მიკროორგანიზმით, ქიმიური ან მაიონებელი გამოსხივებით დაავადებასა და სიმპტომების პირველ გამოჩენას შორის. ტიპურ ინფექციურ დაავადებებში საინკუბაციო პერიოდი გამოწვეულია ინფექციური ორგანიზმის გამრავლებით, რათა მასპინძელში მიაღწიოს სიმპტომების გამოწვევ რაოდენობას.
ფარული ან შეყოვნებული პერიოდი შეიძლება იყოს სიმპტომიანი, ამიტომ ფარული პერიოდი განისაზღვრება ინფექციიდან ინფექციურობამდე. პერიოდიების ხანგძლივობა დამოკიდებულია დაავადებაზე. ისეთი დაავადება, როგორიცაა სტრეპტოკიკი, ადამიანის ყელში შესაძლოა სიმპტომების გარეშე არსებობდეს. დაავადებაზეა დამოკიდებული იქნება თუ არა ადამიანი გადამდები საინკუბაციო პერიოდისას.
შეყოვნების პერიოდისას ინფექცია სუბკლინიკურია. ვირუსულ ინფექციაში საინკუბაციო პერიოდისას ვირუსი მრავლდება. საპირისპიროდ, ვირუსული შეყოვნებისას (ვირუსის მიძინების ფორმა) ვირუსი არ მრავლდება. ამის მაგალითია HIV ინფექცია. HIV თავდაპირველად უსიმპტომოა და არ ავლენს შიდსის ნიშნებს, მიუხედავად იმისა, რომ HIV მრავლდება ლიმფურ სისტემაში და სწრაფად აგროვებს ვირუსულ მარაგს, HIV-ით დაავადებული ადამიანები ასეთ სტადიაში შესაძლოა ინფექციურები იყვნენ.
შინაგანი და გარეგანი საინკუბაციო პერიოდი
შინაგანი საინკუბაციო პერიოდი და გარეგანი საინკუბაციო პერიოდი გამოიყენება ვექტორ-ბორნის დაავადებებში. შინაგანი საინკუბაციო პერიოდი არის დრო, რომელიც მიკროორგანიზმს სჭირდება თავდაპირველ მასპინძელში სრული ჩამოყალიბებისათვის. გარეგანი საინკუბაციო პერიოდი არის დრო, რომელიც მიკროორგანიზმს სჭირდება შუამავალ მასპინძელში ჩამოსაყალიბებლად.
მაგალითისთვის, კოღოში მოხვედრის შემდეგ მალარიის პარაზიტი უნდა განვითარდეს, სანამ ადამიანისათვის ინფექციური გახდება. კოღოში განვითარების პერიოდი 10-დან 28 დღემდე გრძელდება, პარზიტის სახეობაზე და გარემოს ტემპერატურაზე დამოკიდებულებით. ეს არის პარაზიტის გარეგანი საინკუბაციო პერიოდი. თუ კოღო ვერ იცოცხლებს გარეგანი საინკუბაციო პერიოდის დასრულებამდე, მაშინ იგივე ვერ დააინფიცირებს ადამიანს, მაგრამ თუ კოღო წარმატებულად გაავრცელებს პარაზიტს კბენის მეშვეობით, პარაზიტი იწყებს განვითარების ახალ ფაზას. პარაზიტით ინფიცირებისა და მალარიის სიმპტომების გამოვლენას შორის პერიოდს ეწოდება შინაგანი საინკუბაციო პერიოდი.
ადამიანის დაავადების მაგალითები
სქოლიო
ინფექციური დაავადებები
ეპიდემიოლოგია
Send It to Me

Send It to Me
"Send It to Me" is a song by English rock and roll band the Rolling Stones featured on the 1980 album Emotional Rescue.
Credited to Mick Jagger and Keith Richards, "Send It to Me" is largely the work of Jagger, with him saying at the time of its release, "I did it with Charlie [Watts] very early on... That was a good example of one, you know, we tried in all kinds of different ways, different times." The song is heavily influenced by reggae music, the Stones being very big fans ever since their introduction to it during the recording sessions for 1973's Goats Head Soup in Jamaica. Its influence is also felt on a number of earlier tracks like "Cherry Oh Baby" off Black and Blue and later Richards compositions. While the influence is evident, Bill Janovitz notes in his review of the song that also incorporates "...a great R&B guitar lick from Keith Richards... and then cut to a disco feel for the chorus." The song's lyrics deal with "...a lonely man looking for a mail-order bride," and a quite tongue-in-cheek in its approach to this subject, with Jagger invoking off-the-cuff rhymes and in an affected, drawn vocal performance:
Associate producer and chief engineer Chris Kimsey remarked on the song after the album's release, "I remember it being very, very long, about twelve minutes long. I had to chop it down to whatever it ended up being. I think, in the twelve-minute version, there were like 19 or 20 verses and we just picked the last verses out and chopped it all together."
Janovitz concludes of the song, "Taken for what it is and not what it is a harbinger of, however, 'Send It to Me' is a fun song — catchy, with numerous hooks, and also fun to sing along to. An oft-repeated criticism of the Stones from this period on notes that their records seem to be written as an excuse to go out and tour, as if they need one. It is a valid point, though; the records seem like afterthoughts, and songs such as "Send It to Me" seem to be written to be performed live". In fact the Rolling Stones have never performed "Send It to Me" live on any of their tours since its introduction, and the Stones didn't even tour in support of Emotional Rescue's release at all.
Recording began on "Send It to Me" in June 1979 at Pathé Marconi Studios in Paris, France and concluded later in the year at New York City's Electric Lady Studios. With Jagger on lead vocals, Ronnie Wood performs electric slide guitar, including the song's solo. Richards provides the song's rhythm guitar hooks. Watts and Bill Wyman perform the song's thumping drums and bass, respectively. Harmonica is performed by Sugar Blue, a contributor to songs from the Stones' previous album, Some Girls and their next, Tattoo You. Another notable contribution comes from reggae singer Max Romeo who provides the song's tacking percussion parts.
External links
Complete Official Lyrics
The Rolling Stones songs
1980 songs
Songs written by Jagger–Richards
Song recordings produced by Jagger–Richards
Trubnaya (Moscow Metro)

Trubnaya (Moscow Metro)
Trubnaya is a Moscow Metro station in the Tverskoy District, Central Administrative Okrug, Moscow. It is on the Lyublinsko-Dmitrovskaya Line, between Dostoyevskaya and Sretensky Bulvar stations.
Trubnaya opened on 30 August 2007 as a part of the long-awaited line extension northwesternwards. It was a northwestern terminus of the line until June 2010.
Name
It is named after .
Transfer
It offers a transfer to the station on the Serpukhovsko-Timiryazevskaya Line.
Transfer to Tsvetoy Boulevard station is achieved in a two part process that involves an ascent into an interim hall and then a walk to the older station.
History
Construction of the station began as far back as 1984, during the building of Tsvetnoy Bulvar station which set provisions for the future station, and during the late 1980s was fully underway with plans to open by the late 1990s. However the dissolution of the Soviet Union in 1991 put a long delay to construction which at time stood frozen, and, despite a few slow restarts, remained derelict. Only in 2005 when proper funding finally came did the works resume. The station was opened just in two years, on 30 August 2007.
Design
Architecturally the station is a tri-vault wall column design with a monolithic concrete plate on the floor. The theme, work of architects V. Fillipov, S. Petrosyan, A. Ruban, T. Silakadze, T. Petrova and S. Prytkova, is based on Moscow and old Russian cities. The portals, cornices and station walls are faced with warm beige marble. Contrasting with that is the dark green marble used for columns, and for panels between the portals as well as for panels on the station walls. The floor features a geometric layout which repeats the portals out of polished dark green, black and light grey granite. Lighting is achieved by hidden fluorescent lamps behind the portal cornices which unite every four passages between the central and the platform halls. The vaults of the central (9.5 metre diameter) and the platform halls are covered with white fibreglass to offer extra hydroisolation.
Decoration of the station is centered on the 12 wall columns. Each of these feature a wooden bench surrounded by a black ironwork frame that supports four spherical lamps on the top, giving the impression of a traditional Moscow boulevard. However the central feature of this is an illuminated stained glass mosaic with an image of a historic Russian city (such as Rostov, Novgorod, Yaroslavl and others), all work of Zurab Tsereteli. The author is also responsible for two large mosaics which decorate the portals of the escalator tunnels upon leaving the station.
The vestibule of the station is located under the intersection of the Tsvetnoy Boulevard and the Boulevard Ring and the Trubnaya Square for which the station is named.
References
Moscow Metro stations
Railway stations in Russia opened in 2007
Lyublinsko-Dmitrovskaya Line
Railway stations located underground in Russia
სომოტო (მადრისი)

სომოტო (მადრისი)
სომოტო (ნიშნავს ბატების ველს) — ქალაქი ჩრდილოეთ ნიკარაგუის მთიანეთში, ქალაქ ოკოტალიდან 20 კმ-ის მოშორებით სამხრეთ-დასავლეთით. იგი გაერთიანებულია მადრისის დეპარტამენტში. 1867 წელს დაარსებული ქალაქი 1936 წლამდე იყო მადრისის დედაქალაქი. სომოტოში მდებარეობს სომოტოს კანიონი, რომელიც დიდი პოპულარობით სარგებლობს ტურისტებში. ქალაქის მოსახლეობა არის 40, 000. მათ შორის 15, 000 ცხოვრობს ურბანულ ნაწილში, დანარჩენი 25, 000 მიმდებარე 48 რაიონში.
ღირსსახსოვარი ხალხი სომოტოდან არიან, კარლოს მეხია გოდოი და ლუი მეხია გოდოი-ნიკარაგუელი მომღერლები. აგრეთვე, სომოტოს ჰყავს საკუთარი მადრისის რეალის საფეხბურთო გუნდი.
ისტორია
ესპანელების გამოჩენამდე, სომოტოში ცხოვრობდნენ მექსიკიდან ემიგრირებული ოლმეკები და აცკეტები. 1992 წელს ქალაქი სომოტო გახგა ქალაქ მერცედის ტყუპი ქალაქი.
ნიკარაგუის ქალაქები
წეროს ტბა

წეროს ტბა — ტბა საქართველოში, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, დაბაძველის ლავურ პლატოზე, ზღვის დონიდან 1808 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,02 კმ², აუზის ფართობი 0,62 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 6,6 მ. წყლის მოცულობა 90 ათ. მ³. ქვაბული წარმოქმნილია მექანიკური სუფოზიით. წყალი ღია ლურჯი ფერის, მტკნარი და სუფთაა. გაუდინარია. ტბაში თევზი არ არის.
სქოლიო
სამცხე-ჯავახეთის მხარის ტბები
ძვ. წ. 248

ძვ. წ. 248
მოვლენები
მაურიების იმპერიის მეფე აშოკა ბუდიზმის პროპაგადასა და სიდჰართა გაუტამას პატივსაცემად ძეგლების აგებას იწყებს.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ