რებეკა უესტი

რებეკა უესტი
დეიმ სისილი იზაბელ ფეირფილდი (დ. 21 დეკემბერი, 1892 – გ. 15 მარტი, 1983) — ბრიტანელი ავტორი, ჟურნალისტი და ლიტერატურათმცოდნე. წერდა რამდენიმე ჟანრში, წიგნების განხილვებს აკეთებდა ჟურნალებისთვის, The Times, New York Herald Tribune, The Sunday Telegraph და The New Republic. იყო „The Bookman“-ის კორესპონდენტი. მისი ძირითადი ნამუშევრებია: „შავი კრავი და რუხი ფალკონი“ (1941), რომელიც დაწერა იუგოსლავიის ისტორიასა და კულტურაზე; „ფხვნილის მატარებელი“ (1955), თავდაპირველად გამოქვეყნდა ჟურნალ ნიუ-იორკერში; „ღალატის მნიშვნელობა“ (პირველად გამოქვეყნდა ჟურნალში სტატიად, ხოლო 1947 წელს წიგნის სახით გამოვიდა), მოგვიანებით გამოსცა მოდერნისტული პირველი მსოფლიო ომის შესახებ დაწერილი რომანი „ჯარისკაცის დაბრუნება“ (1918); ავტორია რამდენიმე ავტობიოგრაფიული რომანებისა: „ობრის ტრილოგია“, „შადრევანი იღვრება“ (1956), „ეს ნამდვილი ღამე“ (გამოქვეყნდა მისი გარდაცვალების შემდეგ 1984 წელს) და „ბიძაშვილი როზამუნდი“ (1985). ჟურნალმა ტაიმმა მას 1947 წელს უწოდა „მსოფლიოს ნომერ პირველი ქალი მწერალი“.
ბიოგრაფია
რებეკა უესტი დაიბადა სისილი იზაბელ ფეირფილდის სახელით, 1892 წლის 21 დეკემბერს, ლონდონში, ინგლისში. დედამისი იზაბელა, რომელიც შოტლანდიელი იყო, უკრავდა პიანინოზე, თუმცა ჩარლზ ფეირფილდზე დაქორწინების შემდეგ აღარ გაუგრძელებია მუსიკალური კარიერა. ანგლო-ირლანდიელი ჩარლზი მონაწილეობას იღებდა აშშ-ის სამოქალაქო ომში, რომლის შემდეგაც ინგლისში დაბრუნდა და ჟურნალისტობა მოინდომა. მან ოჯახი მაშინ მიატოვა, როდესაც სისილი 8 წლის იყო, მის შემდეგ ჩარლზი ოჯახთან არ დაბრუნებულა, გარდაიცვალა სიღარიბეში და სიმარტოვეში, ლივერპულში, 1906 წელს, მაშინ სისილი 14 წლის იყო. ოჯახის დანარჩენი წევრები საცხოვრებლად გადავიდნენ ედინბურგში, შოტლანდიაში, სადაც სისილიმ განათლება მიიღო ჯორჯ უოტსონის ქალბატონების კოლეჯში. 1907 წელს ტუბერკულოზის გამო სწავლის მიტოვება მოუხდა. გამოჯანმრთელების შემდეგ, გადაწყვიტა, რომ კოლეჯში აღარ დაბრუნებულიყო, მოგვიანებით უოტსონის კოლეჯში სწავლა აღწერა, როგორც „ციხის“ მსგავსი.
უესტს ორი უფროსი და ჰყავდა. ლეტიცია (ლეტი), რომელმაც კარგი განათლება მიიღო, გახდა ერთ-ერთი პირველი სრულად კვალიფიციური ექიმი ქალი ბრიტანეთში, ისევე როგორც ადვოკატი Inns of Court-ში. ვინიფრედი (ვინი), შუათანა და, ცოლად გაჰყვა ნორმან მაკლეოდს, მდივნის მთავარ თანაშემწეს, რომელიც შემდგომ გრინვიჩის საავადმყოფოს გენერალურ დირექტორი გახდა. ვინის შვილები და რებეკა მოგვიანებით ძლიერ დაახლოვდნენ; ელისონ მაკლეოდმა სამწერლო კარიერას მიჰყო ხელი. უესტიმ ლონდონში მსახიობობა შეისწავლა და დაირქვა ჰენრიკ იბსენის როსმერსჰოლმიდან მეამბოხე ახალგაზრდა გმირის სახელი, რებეკა უესტი. რებეკა და მისი უფროსი და, ლეტი ჩაერთნენ ქალთა საარჩევნო უფლებების მოძრაობაში და მონაწილეობდნენ ქუჩის საპროტესტო აქციებში. იმავდროულად, უესტი მუშაობდა ჟურნალისტად ფემინისტურ ყოველკვირეულ გაზეთ Freewoman-სა და Clarion-ში.
ურთიერთობები და დედობა
1912 წელს უესტმა პროვოკაციული მიმოხილვა დაწერა ჰერბერტ უელსის რომანზე, „ქორწინება“, რომელიც გამოქვეყნდა Freewoman-ში. მიმოხილვამ დააინტერესა უელსი და უესტი მიიწვია ლანჩზე. მიუხედავად იმისა, რომ უელსი დაქორწინებული იყო და მასზე 26 წლის უფროსი იყო, ისინი დაახლოვდნენ და მალე შეყვარებულებიც გახდნენ. მათ 10 წლიანი ურთიერთობისას შეეძინათ ვაჟი, ენტონი უესტი, რომელიც დაიბადა 1914 წლის 4 აგვისტოს. მათი მეგობრობა 1946 წელს ჰერბერტ უელსის გარდაცვალებამდე გაგრძელდა.
ამბობენ, რომ უესტს ურთიერთობა ჰქონდა ჩარლი ჩაპლინთან, ლორდ ბივერბრუკთან და ჟურნალისტ ჯონ გიუნტერთან.
ადრეული კარიერა და ქორწინება
უესტი აქვეყნებდა ესეებს და მიმოხილვებს გაზეთებში: The New Republic, New York Herald Tribune, New York American, New Statesman, The Daily Telegraph-თვის და მრავალი სხვა გაზეთებისა და ჟურნალებისთვის. 1920-იანი წლების განმავლობაში უესტმა დაიწყო აშშ-ში ვიზიტები, რათა წაეკითხა ლექციები, შეხვედროდა ხელოვანებს და ჩართულიყო იმ დროის პოლიტიკურ ამბებში. ის იყო რომანისტი გლედის სტერნის დიდი მეგობარი, 1924 წელს სტერნი და კლემენს დეინი მასთან ერთად იყვნენ ამერიკაში. რებეკა იქ ყოფნისას იმ დროის სხვა მნიშვნელოვან ფიგურებთან ერთად, დაუმეგობრდა ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს დამფუძნებელს ალენ დალესს, ჩარლი ჩაპლინს, ჰაროლდ როსს და ისტორიკოს არტურ შლეზინგერს. 1948 წელს, პრეზიდენტმა ჰარი ტრუმენმა გადასცა ქალთა პრესკლუბის ჯილდო ჟურნალისტიკაში და უწოდა მას „მსოფლიოს საუკეთესო რეპორტიორი“.
1930 წელს, 37 წლის ასაკში, იგი დაქორწინდა ბანკირზე, ჰენრი მაქსველ ენდრიუსზე. უესტის მწერლობამ მას მნიშვნელოვანი სიმდიდრე მოუტანა და 1940 წლისთვის რებეკა ფლობდა მანქანა Rolls-Royce-ს და დიდ სახლს, Ibstone House-ს, რომელიც სამხრეთ ინგლისის ჩილტერნ ჰილზში მდებარეობდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს უესტმა იუგოსლავიელი ლტოლვილები ჩაასახლა თავისი მამულის სათადარიგო ოთახებში.
მოგვიანებით ცხოვრება
იგი ბევრს მოგზაურობდა სიბერემდე. 1966 და 1969 წლებში ორი დიდი მოგზაურობით იმყოფებოდა მექსიკაში, სადაც მოიხიბლა ქვეყნის ძველი კულტურით და მისი მაცხოვრებლებით. მეხიკოში დარჩა მსახიობ რომნი ბრენტთან, ხოლო კუერნავაკაში კეტრინ (კიტ) რაიტთან, დიდი ხნის მეგობართან.
მას შემდეგ რაც დაქვრივდა, იგი საცხოვრებლად ლონდონში გადავიდა, სადაც იყიდა ფართო ბინა ჰაიდ-პარკის ხედით. სამწუხაროდ, ირანის საელჩოს მეზობლად იყო. 1980 წლის მაისის ინციდენტის დროს უესტი, საჭირო გახდა მისი ევაკუირება, მაშინ იგი 87 წლის იყო. მისი ცხოვრების ბოლო ორი ათწლეულის განმავლობაში აგრძელებდა ძალიან აქტიურ სოციალურ ცხოვრებას, მეგობრობდა მართა გელჰორნთან, დორის ლესინგთან, ბერნარდ ლევინთან, კომიკოსთან ფრენკი ჰოუერდთან და კინოვარსკვლავთან და რეჟისორთან უორენ ბიტისთან, რომელმაც ის გადაიღო ფილმში, Reds. წერდა განუწყვეტელი ტემპით, მისი მიმოხილვები ქვეყნდებოდა The Sunday Telegraph-ში, 1966 წელს გამოაქვეყნა მისი ბოლო რომანი „The Birds Fall Down“.
უესტს 1970-იანი წლების ბოლოს ჰქონდა მხედველობის პრობლემა და მაღალი წნევები. იგი გარდაიცვალა 1983 წლის 15 მარტს და დაკრძალულია ბრუკვუდის სასაფლაოზე, ვოკინგში.
რესურსები ინტერნეტში
რებეკა უესტის ნამუშევრები ტულსას უნივერსიტეტში
უესტის ნაშრომები. ძირითადი კოლექცია, იელის უნივერსიტეტი.
ნიუ-იორკ ტაიმზი, 1983 წლის 16 მარტი
რებეკა უესტის საერთაშორისო ორგანიზაცია
რებეკა უესტის ბიოგრაფია
Rebecca West Collection. ძირითადი კოლექცია
უესტის ნაშრომების მიმოხილვა, ჰიტლერის ბავშვები
სქოლიო
დაბადებული 1892
გარდაცვლილი 1983
ბრიტანელი ესეისტები
ბრიტანელი მწერლები
ინგლისელი ფემინისტები
ბრიტანელი სუფისტები
ბრიტანელი კრიტიკოსები
ბრიტანელი ჟურნალისტები
ლონდონელი მწერლები
მოდერნისტი ქალი მწერლები
ინგლისელი ფემინისტი მწერლები
ბრიტანელი ფემინისტები
ბრიტანელი სოციალისტები
ბრიტანელი სუფრაჟისტები
ბრიტანელი ქალი ესეისტები
ბრიტანელი ქალი რომანისტები
XX საუკუნის ბრიტანელი რომანისტები
XX საუკუნის ბრიტანელი ქალი მწერლები
ბრიტანელი ლიტერატურის კრიტიკოსები
ქალი ლიტერატურის კრიტიკოსები
XX საუკუნის ესეისტები