PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მეძროხე ტრუპიალი

მეძროხე ტრუპიალი — ფრინველთა გვარი ბეღურასნაირთა რიგის ტრუპიალისებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძეა 17–25 სმ. შეფერილობაში მუქი მურა ტონები ჭარბობს. ცნობილია 5 ან 6 სახეობა. გავრცელებული არიან ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში. ბინადრობენ ბუჩქნარში, მეჩხერ ტყეებში, ტყისპირებსა და ნაკაფებში. იკვებებიან მწერებითა და თესლებით; ხშირად კენკავს მწერებსა და ტკიპებს მსხვილი რქოსანი საქონლის ზურგიდან (აქედან სახელწოდება). ცხოვრობენ 25–40 წევრისაგან შემდგარ ჯგუფებად, ზოგჯერ 500-ფრინველიან გუნდებად. მეძროხე ტრუპიალებს მიეკუთვნებიან დასავლეთ ნახევარსფეროს ყველაზე მეტად ცნობილი პარაზიტი ფრინველები, როგორიცაა დედალი თავმურა მეძროხე ტრუპიალი (M. ater), რომელიც კვერცხს 200-ზე მეტი სახეობის ფრინველის ბუდეში დებს; რა დროსაც იგი ხშირად მასპინძლის კვერცხის ნაჭუჭებსაც აზიანებს.
ლიტერატურა
სქოლიო
ტრუპიალისებრნი
ველა-ლაველა

ველა-ლაველა — ვულკანური კუნძული ნიუ-ჯორჯიის კუნძულების, სოლომონის არქიპელაგის ჯგუფში. ადმინისტრაციულად შედის მელანეზიური სახელმწიფო სოლომონის კუნძულების დასავლეთი პროვინციის შემადგენლობაში. კუნძულის ძირძველი დასახელებაა — მბილუა.
გეოგრაფია
ველა-ლაველას კუნძული მდებარეობს წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში. კუნძულიდან ჩრდილოეთით მდებარეობს კუნძული შუაზელი, ჩრდილო-დასავლეთით — კუნძული შორტლენდი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — კუნძული ახალი გეორგია.
ველა-ლაველას კუნძული წარმოადგენს ვულკანურ კუნძულს, რომელიც რამდენიმე ადგილას გარშემორტყმულია მარჯნის რიფით. კუნძულის ტერიტორიაზე მდებარეობს 6 ვულკანური კონუსი და 1 თერმული წყარო. ზღვის დონიდან ველა-ლაველას უმაღლესი წერტილია, ტამბისალას მთა, რომლის სიმაღლეა 808 მეტრი. მეორე მწვერვალია — ლავადომ-ნონდას ვულკანი (კუნძულის ყველაზე ახალგაზრდა ვულკანი), რომლის სიმაღლეა 750 მეტრი.
ველა-ლაველას კუნძულის კლიმატი ტროპიკული და ნოტიოა. კუნძულზე ხდება მიწისძვრები და ციკლონები.
ისტორია
1893 წლის 15 მარტს კუნძულზე დამყარდა ბრიტანეთის იმპერიის პროტექტორატი
და 1971 წლამდე იყო ბრიტანეთის დასავლეთ-წყნარი ოკეანის ტერიტორიების ნაწილი
მეორე მსოფლიო ომის წლებში ახალი გეორგიის კუნძულზე და ველას სრუტის ბრძოლაში იაპონიის ჯარის დამარცხების შემდეგ იაპონელებმა ევაკუაცია გაუკეთეს საკუთარ გარნიზონებს სოლომონის კუნძულების ცენტრალურ ნაწილში. ველა-ლაველას კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარე სოფელ ჰორანიუსთან, 1943 წლის 19 აგვისტოს მათ განალაგეს ბაზა კუნძულ კოლომბანგარადან ევაკუირებული გარნიზონისთვის, მაგრამ უკვე 14 სექტემბერს მოკავშირეთა ძალებმა ის დაიკავეს. კუნძულზე რჩებოდა 600 იაპონელი ჯარისკაცი და მუშა, რომლებიც გამაგრდნენ ველა-ლაველას კუნძულის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში და ელოდებოდნენ ევაკუაციას, რომელიც მოხდა 1943 წლის 7 ოქტომბერს ველა-ლაველას კუნძულთან ბრძოლის შემდეგ.
1978 წლიდან ველა-ლაველას კუნძული სოლომონის კუნძულების სახელმწიფოს ნაწილია.
მოსახლეობა
1999 წელს ველა-ლაველას კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 9160 ადამიანს.
კუნძულელები ლაპარაკობენ მელანეზიურ ენაზე — ბილუა (8740 მოლაპარაკე 1999 წელს).
ეკონომიკა
ადგილობრივი მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობაა — სოფლის მეურნეობა.
სქოლიო
სოლომონის კუნძულები
სოლომონის კუნძულების კუნძულები
წყნარი ოკეანის კუნძულები
ოკეანეთის კუნძულები
ნიაზგულოვო (აბზელილოვოს რაიონი)

ნიაზგულოვო (აბზელილოვოს რაიონი)
ნიაზგულოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 168 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 56 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტაშბულატოვო, რომელიც დაშორებულია 10 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (96%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
მარინე საყვარელიძე

მარინე საყვარელიძე (დ. 26 ივნისი, 1926, თბილისი — გ. 2013) — ქართველი ექიმი და ფსიქოლოგი. ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1957 წლიდან მუშაობდა დიმიტრი უზნაძის სახელობის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის სამედიცინო ფსიქოლოგიის განყოფილებაში, ჯერ უმცროს მეცნიერ თანამშრომლად, შემდეგ უფროს მეცნიერ თანამშრომლად. 1973-1989 წლებში იყო ამავე განყოფილების გამგე; 1969-1985 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის კათედრაზე კითხულობდა პათოლოგიური ფსიქოლოგიის კურს; 1989-2001 წლებში ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ კონსულტანტი; 1996-2001 წლებში ფსიქოლოგიის ინსტიტუტთან არსებული სამედიცინო ფსიქოლოგიის ინსტიტუტში კითხულობდა პათოლოგიური ფსიქოლოგიის კურსს.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თავის ტვინის შუბლის წილების დაზიანების ფსიქოპათოლოგიისათვის“, დაიცვა 1953 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა — „შიზოფრენიული აზროვნების პათოფსიქოლოგიისათვის“, დაიცვა 1974 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ექიმები
ქართველი ფსიქოლოგები
დაბადებული 26 ივნისი
დაბადებული 1926
გარდაცვლილი 2013
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კონსტანტინე III მუხრანბატონი

კონსტანტინე III მუხრანბატონი
კონსტანტინე მუხრანბატონი (გ. 1756) — მუხრანბატონების სახლის უფროსი, შიდა ქართლის სადროშოს სარდალი 1735–1756 წლებში, სახლთუხუცესი, თბილისის მოურავი 1748 წლიდან. თეიმურაზ II-ისა და ერეკლე II-ის თანამებრძოლი. ლეკიანობის წინააღმდეგ ბრძოლების პერიოდში, 1746, მოსახლეობის დასაცავად განაახლა ქსნისა და მჭადიჯვრის ციხეები, 1756 დაამთავრა შიოსუბნის გალავნისა და ბურჯების მშენებლობა. 1749 მონაწილეობდა ერევნის ლაშქრობაში, 1754–1755 —მჭადიჯვრისა და ყვარლის ციხეების დაცვაში. დაიღუპა ლეკებთან ბრძოლაში.
ლიტერატურა
გვრიტიშვილი დ., ფეოდალური საქართველოს სოციალური ურთიერთობის ისტორიიდან (ქართლის სათავადოები), თბ., 1955;
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გარდაცვლილი 1756
მუხრანელების თავადური შტო
სახლთუხუცესები
მოურავები
ეგრისის საერისთავო

ეგრისის საერისთავო — ქართლის სამეფოს ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული ერთეული დასავლეთ საქართველოში. შეიქმნა ძვ. წ. III საუკუნეში ფარნავაზ მეფის მიერ, რომელმაც ეგრისის პირველ ერისთავად ქუჯი დანიშნა. ქართული წყაროების ცნობით ამ დროიდან მოყოლებული, სავარაუდოდ V საუკუნის 30-იანი წლების ბოლომდე, ეგრისის საერისთავო გარკვეული სახეცვლილებით მუდმივად არსებობდა. ვახტანგ გორგასლის დროს ერთ საერისთავოდ იყო გაერთიანებული შიდა ეგრისი და სვანეთი. უცხოური წყაროების ცნობით კი, ის ტერიტორია, რომელზეც ეგრისის საერისთავო მოიაზრება, თავდაპირველად პონტოს სახელმწიფოს, შემდეგ რომის იმპერიის და, ბოლოს, ლაზიკის სამეფოს შემადგენლობაში შედიოდა. სავარაუდოდ ეგრისის საერისთავო მართლაც ფარნავაზ მეფემ შექმნა, მაგრამ უკვე ძვ. წ. I საუკუნეში აღარ არსებობდა.
ლიტერატურა
ბახტაძე მ., ერისთავობის ინსტიტუტი საქართველოში, თბ., 2003
იბერიის საერისთავოები
მალტის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები

მალტის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები — მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები მალტიდან. ჯერჯერობით მათ არცერთ რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე არ აქვთ ნათამაშები. მალტის ნაკრებმა პირველი ოფიციალური თამაში ჩაატარა 2000 წელს მოლდოვის ნაკრებთან. ამჟამად ის 2A დივიზიონში ასპარეზობს.
რესურსები ინტერნეტში
Malta Rugby Union official website
Malta on rugbydata.com
რაგბის ეროვნული ნაკრებები
მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები
Ninotsminda

Ninotsminda (Georgian: ნინოწმინდა ; Armenian: Նինոծմինդա) is a town and a center of the Ninotsminda Municipality located in Georgia's southern district of Samtskhe-Javakheti. According to the 2014 census the town has a population of 5,144. The vast majority of the population are Armenians.
History
Translation of the current official name of the settlement means "Saint Nino" in English and it was given to the town in honor of the illuminator of Georgians St. Nino, in 1991.
During the Ottoman rule, this was a sanjak of Çıldır Eyaleti, called Altunkale, which means "golden castle" in Turkish.
Before 1991, the town of Ninotsminda was called Bogdanovka - a name going back to the history of the Doukhobor settlement in the region in the 1840s. After the conquest of Kars in 1878, some Doukhobors from Bogdanovka moved to the newly created Kars Oblast. Twenty years later, some of them (or their descendants) emigrated from Kars Oblast to Canada, where they established a short-lived village named Bogdanovka in Langham district of Saskatchewan. Another group of emigrants, coming straight from Georgian Bogdanovka, established another Bogdanovka near Pelly, Saskatchewan.
Demographics
The Georgian census of 2014 counted 24,491 residents in Ninotsminda municipality, of which 23,262 (95%) were Armenians, and 1,029 (4.2%) were Georgians.
In Soviet Union, Doukhobor population of the region was in comparatively favorable conditions, isolated from attention of civil officials as population of ethnically mixed borderline region. In the 1990s, following the collapse of Soviet Union and rise of nationalist pressure (both local Armenian and state-imposed Georgian), a significant part of remaining Russian settlers abandoned their homes to settle in Russia.
Notable people
Artur Goroyan - Armenian racing driver
Gurgen Dalibaltayan - Armenian general
Davit Lokyan - Armenian minister of Territorial and Development
Nairi Sedrakyan - Armenian mathematician
See also
Samtskhe-Javakheti
Heshtia
References
External links
Ninotsminda District
Kalmakoff, Jonathan J. The Doukhobor Gazetteer
Cities and towns in Samtskhe–Javakheti
ჩრდილოეთი ხორასანის ოსტანი

ჩრდილოეთი ხორასანის ოსტანი — ირანის 31 ოსტანიდან ერთ-ერთი. ესაზღვრება ირანის 3 ოსტანი: ხორასან-რეზავი, სემნანი და გულისტანი. ჩრდილოეთ ხორასანს ესაზღვრება თურქმენეთი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბოჯნურდი. ჩრდილოეთი ხორასანის ოსტანის მოსახლეობა შეადგენს 811,572 ადამიანს.
ჩრდილოეთი ხორასანის ოსტანში საკმაოდ ბევრი ენაა გავრცელებული. მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი საუბრობს: სპარსულ, თურქმენულ და ქურთულ ენებზე.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ჩრდილოეთი ხორასანის ოსტანი იყოფა 6 შაჰრესტნად.
მეჰელი და სემლაგჰენი
ჯეჯარმი
ესპარაიანი
ბოჯნურდი
შირვანი
ფარაოჯი
რესურსები ინტერნეტში
The text of the law for division of Khorasan into three provinces (in Persian)
Cultural Heritage Foundation of Khorasan
სქოლიო
ირანის ოსტანები
Ҝ

Ҝ, ҝ — კირილური ანბანის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ҝ)
Graphemica (ҝ)
კირილური ასოები
ტერფსიქორა

ტერფსიქორა — ცეკვის და გუნდური გალობის მუზა. წარმოდგენილია ქალად, რომელსაც ხელში ლირა უჭირავს. სახელი ტერფსიქორა მომდინარეობს ბერძნულიდან, ნიშნავს „სიამოვნებას“ და „ცეკვა“. მას ასევე მოიხსენიებენ როგორც სირინოზების და წყლის ღმერთის დედას.
წყარო
ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, მე-3 შესწ. და შევს. გამოც., თბ.: განათლება, 1989.
სქოლიო
ბერძნული მითოლოგია
ჩირაგდარა

ჩირაგდარა(1992 წლამდე ცნობილი იყო როგორც ჩირაგიძორი ) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
გოიგოლის რაიონის სოფლები
Kadashi Church

Kadashi Church
The Resurrection Church in Kadashi Sloboda (Храм Воскресения Христова в Кадашах) is a major Naryshkin Baroque church in Moscow (Yakimanka District), formerly the tallest building in Zamoskvorechye. It may still be seen from Red Square.
A wooden church on this site was documented as early as 1493. The elongated five-domed church with an elegantly "laced" belfry was constructed between 1687 and 1695. The interior was frescoed in the late 17th century. Napoleon's soldiers desecrated the church, turning it into a stables. In the 19th century, the icon screen was restored, the galleries and apses were expanded, and several outsize domed porches were added. The church was closed by the Soviets in 1934 and was adapted for accommodation of a KGB archive. It was not returned to the Russian Orthodox Church until December 2006.
There was much media focus on the Kadashi Church in 2010 when Moscow mayor, Yuri Luzhkov, ordered the demolition of several old buildings near the church, including a deacon's house from 1813, in order to replace them with an elite apartment complex. The decision was viewed as Luzhkov's latest attack on Moscow's architectural heritage in the interests of building companies and sparked a resistance campaign labelled the "battle of Kadashi" by the Russian media.
References
External links
Official website
Churches completed in 1695
17th-century Eastern Orthodox church buildings
Russian Orthodox churches in Moscow
1695 establishments in Russia
17th-century churches in Russia
Cultural heritage monuments of federal significance in Moscow
ამერიკული ტბის კუ

ამერიკული ტბის კუ — კუს სახეობა ჭაობის კუების ოჯახისა. გავრცელებულია აშშ-სა და კანადაში. დიდ ინტერესს იწვევს ის ფაქტი, რომ ამერიკულ ტბის კუზე არ მოქმედებს დაბერების პროცესი და შთამომავლობას მთელი სიცოცხლის განმავლობაში ტოვებს. მისი სხეულის სიგრძეა 18–27 სმ. კარაპაქსი ზეთისხილისფერია წვრილი ღია ლაქებით, პლასტრონი კი — ყვითელი. ბინადრობს მცირედ გამდინარე წყალსატევებში. ძირითადად იკვებება კიბოსნაირებითა და მწერებით, უმნიშვნელოდ — თევზითა და მცენარეებით. სქესობრივ სიმწიფეს 14–20 წლის ასაკში აღწევს. წყვილდებიან მარტიდან ოქტომბრამდე. დედალი დებს 6–12 კვერცხს, საიდანაც გამოჩეკილი კუები გაზაფხულამდე მიწის ქვეშ რჩებიან. ცოცხლობენ 77 წელზე მეტს. ამერიკული ტბის კუს ხორცი საჭმელად ვარგისია.
ლიტერატურა
Маккой C. J. 1973. Emydoidea, E. blandingii. Catalogue of American Amphibians and Reptiles (136): 1—4.
Obst F. J. 2003. Sumpfschildkröten. Draco 4(13): 4—18.
სქოლიო
ამერიკული ტბის კუ
ქალანთარ-დიზა

ქალანთარ-დიზა — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ორდუბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 237 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ორდუბადის რაიონის სოფლები
გუზან აბულასანის ძე ტაოელი

გუზან აბულასანის ძე ტაოელი — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე XII საუკუნის ბოლოს, კლარჯეთისა და შავშეთის მფლობელი. თამარ მეფემ მას ტაოც უბოძა. აქედან წარმოდგა მისი ზედწოდება — „ტაოელი“, „ტაოსკარელი“.
მემატიანის ცნობით, კლარჯეთისა და შავშეთის პატრონი გუზანი თამარმა „ძუელთა მეფეთა ტაოელთა დიდებულთა ადგილზე" შეიწყალა. 1186 წელს გუზანმა, ბოცო სამცხის სპასალარმა და რამდენიმე დიდებულმა თავისი ლაშქრით დაამარცხეს და განდევნეს შავშეთ-კლარჯეთს შემოსეული კარნუქალაქელი, შამელი და გარმიანელი თურქები და ურიცხვი ტყვეებითა და ალაფით წარდგნენ თამარის წინაშე. ჩანს, გუზანს ამის მერე უბოძეს ტაოც, თუმცა თამარის პირველი ისტორიკოსი მას ამ ბრძოლის წინ უკვე ტაოელად იხსენიებს.
1191 წელს, თამარის წინააღმდეგ დიდებულთა აჯანყების დროს, გუზანი პირველი განუდგა მეფეს და გიორგი რუსს მიემხრო. აჯანყების დამარცხების შემდეგ ტაოსკარი, ვაშლოვანი და სხვა მრავალი ციხე თურქებს გადასცა და დაუკავშირდა შაჰარმენს (ხლათის მმართველს). შაჰარმენის დიდძალი ლაშქარი გუზანის შვილთან ერთად კოლის მთებში შემოვიდა. თამარის ერთგულმა მხედრობამ ზაქარია ფანასკერტელის მეთაურობით დაამარცხა ეს ლაშქარი და გუზანის ცოლ-შვილი ტყვედ ჩაიგდო. თამარის მეორე ისტორიკოსის ცნობით, გუზანი ამის შემდეგ მთებში იმალებოდა და ავაზაკობდა, მაგრამ მთიბავებმა შეიპყრეს და დავით სოსლანს მიჰგვარეს. სოსლანმა, იცოდა რა თამარის გულმოწყალების ამბავი, მასთან შეუთანხმებლად გუზანს თვალები დასწვა (დააბრმავა).
წყარო
ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი, წგნ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოცემა, ტ. 2, თბ., 1959
ლიტერატურა
ქართველი მეამბოხეები
ქართველი დიდი ფეოდალები
ფლორიან ნეუჰაუსი

ფლორიან ნეუჰაუსი
ფლორიან ქრისტიან ნეუჰაუსი (დ. 16 მარტი, 1997) — გერმანელი ფეხბურთელი. მენხენგლადბახის „ბორუსიასა“ და გერმანიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ნახევარმცველი. იყო ნაკრების წევრი 2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე. ნათამაშები აქვს გერმანიის 20 და 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებებში.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 16 მარტი
დაბადებული 1997
გერმანელი ფეხბურთელები
2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
მენხენგლადბახის ბორუსიას ფეხბურთელები
იუვი

იუვი — რაიონი ნაურუს შემადგენლობაში. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. ფართობი — 1,12 კმ², მოსახლეობა — 303 ადამიანი (2005 წლის აღწერა).
შედის ანაბარის საარჩევნო ოლქის შემადგენლობაში.
ნაურუს რაიონები
ვლადიმერ გვახარია

ვლადიმერ გვახარია (დ. 16 მარტი, 1923 — გ. 27 აპრილი, 1999) — ქართველი გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1993).
ბიოგრაფია
ვლადიმერ გვახარიამ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ჰიდროლოგია-კლიმატოლოგიის სპეციალობით 1952 წელს. 1952–56 წლებში ქალაქ ლენინგრადის სახელმწიფო ჰიდროლოგიურ ინსტიტუტში გაიარა ასპირანტურის კურსი.
მუშაობდა ჰიდრომეტეოროლოგიის თბილისის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში და „საქენერგოში“. 1960 წლიდან მუშაობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში, ბოლო პერიოდში, მთავარ მეცნიერ თანამშრომლად (იყო კლიმატოლოგიის განყოფილების გამგე). წლების მანძილზე კითხულობდა ლექციებს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტზე, მასწავლებელთა გადასამზადებელ კურსებზე.
საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1956 წელს თემაზე: „მდ. მტკვირს ზემო აუზის წყლის რეჟიმი“, ხოლო სადოქტორო დისერტაცია 1993 წელს თემაზე: „მთიანი ქვეყნების წყალსატევებიდან აორთქლების გეოგრაფიული მოდელირება“. ავტორია 90-ზე მეტი სამეცნიერო შრომისა, რომელთაგან 4 მონოგრაფიაა. აქვს სამეცნიერო ჯილდოები.
ბიბლიოგრაფია
საქართველოს კლიმატის თანამედროვე ცვლილება (რედაქტორი). თბ., მეცნიერება, 1991.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ქართველი გეოგრაფები
გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორები
თბილისში დაბადებულები
ვ
ღმრთისმსახურება

ღმრთისმსახურება ან ღვთისმსახურება — ურთიერთობა ღმერთთან. ეს არის სავედრებელი ან სამადლობელი ლოცვები საკუთარი თავისათვის, სხვისთვის ან სხვებისთვის, კერძო შემთხვევებისათვის (ნათლისღება, წესის აგება და ა.შ.), რაც შეიძლება ერთმა ადამიანმაც აღასრულოს და ბევრმაც.
ღვთისმსახურების ორი სახე არსებობს:
კერძო
კერძო ღვთისმსახურება არის ინდივიდის პირადი საუბარი ღმერთთან ან ღვთაებრივ არსებასთან (ანგელოზთან, წმინდანთან).
საზოგადო
საზოგადო ღვთისმსახურება არის ლიტურგია. ლიტურგია ბერძნული სიტყვაა და ერის საქმეს“ ,საზოგადო საქმეს“ ნიშნავს. ამ დროს სხვადასხვა ერის, სხვადასხვა კლასის, სხვადასხვა სტილის ადამიანები ღმერთს ერთი სულით და ერთი გულით ადიდებენ.
ღვთისმსახურების ორივე ტიპი სათავეს სახარებიდან იღებს. იესო ქრისტემ როგორც ინდივიდუალური ლოცვის, ისე საზოგადო ლოცვისა და მსახურების მაგალითი მოგვცა. ის მარტოც ლოცულობდა და სხვებთან ერთადაც; პირველის საჭიროებასაც ქადაგებდა და მეორისასაც.
ლიტერატურა
პაპუაშვილი ნუგზარ მსოფლიო რელიგიები საქართველოში / [რედ.: სოზარ სუბარი] - თბ. : თავისუფლების ინ-ტი, 2002
რესურსები ინტერნეტში
ქრისტიანთა ღვთისმსახურება და ჩვეულებები
ნათარგმნი ლიტურგიკა (ღვთისმსახურება) (საცნობარო ნარკვევი)
მამა დიონისე-გვიმრაძე (ღვთისმსახურება)
სასულიერო ტერმინები
ქრისტიანობა
სოიბათიასული

სოიბათიასული — გვიანდელ ფეოდალურ საქართველოში საპოლიციო-ადმინისტრაციული აპარატის მოხელე სამეფო კარზე. სოიბათიასულის სახელო ირანული წარმოშობისაა (შახის კარზე იყო 8-9 საუკუნეები, რომელთა მოვალეობას ადგენდა სასახლეში ელჩების შემოყვანა, ფეშქაშ-მოსართმევლის წარდგენა შაჰისათვის, მისი ბრძანება-განკარგულებების შესრულება.). სოიბათიასულები ეშიკაღასბაშს ექვემდებარებოდნენ, მეჯლისის დროს სტუმრებისათვის საჭმლის მირთმევას ხელმძღვანელობდნენ, საიასაულო ფუნქციებს აღასრულებდნენ. დასტურლამალში ერთდროულად 11 საუკუნის არსებობა დასტურდება.
ლიტერატურა
გაბაშვილი ვ., დარბაზის რიგის მოხელენი დასტურლამალის მიხედვით, «ენიმკის მოამბე», 1942, ტ. 13;
სურგულაძე ი., საქართველოს სახელმწიფოსა და სამართლის ისტორიისათვის, [ ტ.] 1, თბ., 1952;
წოდებები
Variani

Variani is a village in the Gori District of Shida Kartli, about from Gori. As of 2014, it had a population of 1,469.
Variani is best known for being the birthplace of Iakob Gogebashvili and the location of the Iakob Gogebashvili House Museum, being a border village to the South Ossetia disputed territory, and being occupied by Russian forces in the 2008 South Ossetia war until 8 October 2008.
Notable people
In addition to Iakob Gogebashvili, who was born in Variani in 1841, the boxer Georgi Kandelaki who won the 1997 World Amateur Boxing Championships in the Superheavyweight category and competed in the 1996 Summer Olympics, was born on 10 April 1971 in Variani.
See also
Shida Kartli
References
Populated places in Gori Municipality
Wii

Wii — სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, რომელიც გამოსცა Nintendo-მ. იგი არის მეშვიდე თაობის კონსოლი, ამიტომ ძირითად კონკურენციას უწევს Microsoftს Xbox 360-სა და სონის PlayStation 3-ს.
Wii არის Nintendo-ს მეხუთე კონსოლი, GameCube-ის შთამომავალი. მასზე შესაძლებელია GameCube-ის ოფიციალური თამაშების თამაშიც. Nintendo-მ პირველად განაცხადა კონსოლის შესახებ 2004 წლის E3 პრეს-კონფერენციაზე, შემდეგ კი წარმოადგინეს სისტემა 2005 წელს. 2006 წლის E3-ზე კონსოლმა პირველად მოიგო რამდენიმე ახალი ჯილდო.
რესურსები ინტერნეტში
გლობალური და მთავარი Wii-ის საიტი
Wii
სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები
მეშვიდე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები
Nintendo
Nintendo-ს კონსოლები
2000-იანების სათამაშოები
2010-იანი წლების სათამაშოები
2006 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები
Qaralı

Qaralı or Garaly or Qarali may refer to:
Qaralı, Sabirabad, Azerbaijan
Birinci Qaralı, Neftchala, Azerbaijan
İkinci Qaralı, Neftchala, Azerbaijan
Qarali, West Azerbaijan, Iran
აბუხალოს ნასოფლარი

აბუხალოს ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბუხალოდან 2,5 კილომეტრზე, მთის ზეგანზე. თარიღდება ფეოდალური ხანით. შეინიშნება დანგრეული ეკლესია და წრიული ზღუდე. ნასოფლარი აღმოჩნდა გამომწვარი თიხის ჭურჭლის ნატეხები.
ლიტერატურა
ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბაიდივკა

ბაიდივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქის სტარობილსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1184 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
სტარობილსკის რაიონის სოფლები
ტორგაუ-ოშაცის რაიონი

ტორგაუ-ოშაცის რაიონი — ყოფილი რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ტორგაუ. რაიონი შედიოდა საქსონიის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარებოდა ლაიფციგის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებდა 1.167,53 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენდა 94.220 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 81 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 14 3 89.
რესურსები ინტერნეტში
www.torgau-oschatz.de ოფიციალური საიტი
საქსონიის რაიონები
პირინის ეროვნული პარკი

პირინის ეროვნული პარკი მდებარეობს პირინის მთების სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ბულგარეთი. პარკის ფართობი შეადგენს 403 კმ², ხოლო ეს ტერიტორია მდებარეობს ზღვის დონიდან 1,008 - 2.914 მეტრ სიმაღლეზე.
ისტორია
პარკი დაარსდა 1962 წლის 8 დეკემბერს, თავდაპირველად მას ეწოდა ვიჰრენის ეროვნული პარკი. პარკის შექმნის მთავარი დანიშნულება იყო, პირინის მთებზე არსებული უიშვიათესი ჯიშის მცენარეულობის შენარჩუნება. ეს ტერიტორია თავდაპირველად მოიცავდა 62 კმ²-ს. 1974 წელს ამ ტერიტორიას თანამედროვე სახელი, პირინის ეროვნული პარკი ეწოდა და მისი ფართობი საკმაოდ გაიზარდა.
1979 წელს პარკის მთავარი სამმართველო ცენტრი, გაიხსნა ქალაქ ბანსკოში. 1983 წელს პირინის ეროვნული პარკი შევიდა, იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. 1998 წელს მიღებული ახალი კანონით, პარკის ფართობი გაიზარდა და ის დღემდე შეადგენს 403,32 კმ² ტერიტორიას.
ფლორა და ფაუნა
პარკში იზრდება დაახლოებით 1300 სახეობის მცენარე. მათ შორის 300 სახეობის ხავსი და დიდი რაოდენობით წყალმცენარეა. პარკში არსებული 18 სახეობის მცენარე ენდემურია. აქ ასევე იზრდება მრავალი იშვიათი და გადაშენების პირას მყოფი სახეობა, მათ შორის ედელვაისი, რომელიც პირინის სიმბოლოა.
პირინის ეროვნული პარკში დაახლოებით 2.090 სახეობის ცხოველი ბინადრობს. აქედან 214 ენდემურია.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
World Conservation Monitoring Centre
Official UNESCO website entry
Pirin National Park at BulgariaTravel.org
ბულგარეთის ეროვნული პარკები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბულგარეთში
List of World Heritage Sites in Uzbekistan

List of World Heritage Sites in Uzbekistan
This is a list of World Heritage Sites in Uzbekistan with properties of cultural and natural heritage in Uzbekistan as inscribed in UNESCO's World Heritage List or as on the country's tentative list. As of 2016, five sites in Uzbekistan are included. In addition to its inscribed sites, Uzbekistan also lists thirty properties on its tentative list.
World Heritage Sites
Site; named after the World Heritage Committee's official designation
Location; at city, regional, or provincial level and geocoordinates
Criteria; as defined by the World Heritage Committee
Area; in hectares and acres. If available, the size of the buffer zone has been noted as well. A value of zero implies that no data has been published by UNESCO
Year; during which the site was inscribed to the World Heritage List
Description; brief information about the site, including reasons for qualifying as an endangered site, if applicable
List of properties in the tentative list
In addition to sites inscribed on the World Heritage List, member states can maintain a list of tentative sites that they may consider for nomination. Nominations for the World Heritage List are only accepted if the site was previously listed on the tentative list. The sites, along with the year they were included on the tentative list are:
References
Uzbekistan
Uzbekistan geography-related lists
List
World Heritage Sites
ანგუ

ანგუ, ან კუკუკუკუ — მეომარი ტომი, რომელიც ცხოვრობდა პაპუა-ახალი გვინეის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. მიუხედავად მცირერიცხოვნობისა, ტომი ხშირად უტევდა მოწინააღმდეგის უფრო ძლიერ ძალებს და ხშირად ლაშქრავდა ველზე მცხოვრებ მშვიდობიან ტომებს.
ანგუს ტომის ხალხი ატარებდა ბალახისაგან დამზადებულ კაბას, ტყავის ჩანთასა და ლაბადას, რომელსაც ხშირად ბეწვით იყო დაფარული ცივი მაღალმთიანი რეგიონის გამო.
ანგუს შესახებ თავისი შთაბეჭდილება დატოვა ჯ. კ. მალარტიმ წიგნში ჩემი წლები ახალ გვინეაში.
რესურსები ინტერნეტში
anglicanhistory.org
art-pacific.com
სქოლიო
პაპუა-ახალი გვინეა