PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Quercus gravesii

Quercus gravesii — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია აშშ-სა (ტეხასი) და მექსიკაში.
იხილეთ აგრეთვე
მუხა
რესურსები ინტერნეტში
მუხა
გალატი-მამერტინო

გალატი-მამერტინო — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება მესინის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 3127 ადამიანი. ფართობი 39 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0941, საფოსტო ინდექსი — 98070.
რესურსები ინტერნეტში
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
მესინის პროვინციის კომუნები
არჩილ მინდიაშვილი (არქიტექტორი)

არჩილ მინდიაშვილი (არქიტექტორი)
არჩილ მინდიაშვილი (დ. 1 მარტი, 1951, თბილისი, — გ. 2 აპრილი, 2020) — ქართველი არქიტექტორი; საქართველოს ეროვნულ და სოციალურ ურთიერთობათა აკადემიის და საქართველოს საინჟინრო აკადემიის აკადემიკოსი, საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი.
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტი 1973 წელს. არქიტექტორად მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტებში „საქსოფლმშენსახპროექტი“ (1973-1976) და „საქქალაქმშენსახპროექტი“ (1977-1991). 1991 წლიდან იყო საქართველოს საპატრიარქოს საეკლესიო ხუროთმოძღვრების ცენტრის მთავარი არქიტექტორი. თბილისის წმინდა სამების საკათედრო ტაძრის პროექტის კონკურსში (1989-1990) გამარჯვების შემდეგ დაინიშნა წმინდა სამების საკათედრო ტაძრის კომპლექსის პროექტის მთავარ არქიტექტორად (1995) და ხელმძღვანელობდა წმინდა სამების საკათედრო ტაძრის კომპლექსის აღმშენებლობის შემოქმედებით გაერთიანება „კათედრალს“ (1998 წლიდან). მის მიერ განხორციელებული მნიშვნელოვანი პროექტებია: თბილისის წმინდა სამების საკათედრო ტაძარი (1995-2004), წმ. ილია თეზბიტელის ტაძარი და სამრეკლო (წმ. სამების საკათედრო ტაძრის კომპლექსში, 1998), პარიზის წმინდა მეფე თამარის სახელობის ახალი ქართული ტაძარი (2008-2009), ზუგდიდის ივერიის ყოვლაწმინდა ღვთისმშობლის სახელობის საკათედრო ტაძარი (მშენებლობა დაიწყო 2009) და სხვ. დაჯილდოებულია საეკლესიო და სახელმწიფო ჯილდოებით, მ.შ. წმინდა გიორგის ოქროს ორდენით და ღირსების ორდენით.
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 411-412
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1 მარტი
დაბადებული 1951
გარდაცვლილი 2 აპრილი
გარდაცვლილი 2020
ქართველი არქიტექტორები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1973)
თიუნელი

თიუნელი (თურქ Tünel) — მეტროს ძველი და ჯუჯა ხაზი (გაიხსნა 1875 წელს) სულ რაღაც ორი სადგურით; მდებარეობს სტამბოლის ევროპულ ნაწილში. თიუნელი მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ძველი და ყველაზე მოკლე მეტროსისტემაა.
ხაზების სიგრძე 573 მეტრია. მოძრაობს ორი ვაგონი. კონსტრუქციული შესრულებით ტრანსპორტის მოცემული სახეობა მიწისქვეშა ფუნიკულიორს წარმოადგენს. მოძრაობის ინტერვალი 3-5 წუთია. ყოველდღიურად თიუნელს 15 000 ადამიანი გადაჰყავს. წელიწადში ეს ორი ვაგონი 37 066 კმ-ს გადის.
თიუნელი ფრანგმა ინჟინერმა ეჟენ ანრი გავანმა დააპროექტა და ინგლისელებთან ერთად ააშენა 1871—1875 წლებში. თიუნელის ოფიციალური გახსნა 1875 წლის 17 იანვარს შედგა. მიწისქვეშა ტრანსპორტის მშენებლობის პირველ წელს ქალაქის მოსახლეობას ეშინოდა თიუნელით მგზავრობისა. პრობლემის გადასაჭრელად დამატებითი ვაგონიც ჩააყენეს ექსპლუატაციაში, რომელსაც ცხოველების გადაყვანა ევალებოდა. შედეგად, მოსახლეობა დარწმუნდა, რომ ტრანსპორტის ეს სახეობა უსაფრთხო იყო.
1910 წელს თიუნელის ელექტროფიცირება მოხდა, მანამდე ვაგონები ცხენების გაწევას იყენებდნენ. 1939 წელს თიუნელის ნაციონალიზება მოხდა და ქალაქის ჩქაროსნული ტრანსპორტის (IETT - İstanbul Elektrik Tramvay ve Tünel) ნაწილი გახდა. 1971 წელს თიუნელი გაარემონტეს და განაახლეს, მისი ძველი ხის ვაგონები კი ახლებით შეცვალეს. დღეისათვის თიუნელი ფუნქციონირებს (მისგან სრულიად დამოუკიდებელი) სტამბოლის მეტროპოლიტენის მხარდამხარ. სტამბოლის მეტროპოლიტენი 2006 წელს გაიხსნა. ქალაქში ასევე არის 1989 წელს აგებული მსუბუქი მეტრო.
თიუნელის ისტორიაში უსიამოვნო ამბავიც მომხდარა: 1943 წლის 6 ივლისს ელსადენის მწყობრიდან გამოსვლის მიზეზით ერთი ადამიანი დაიღუპა და ექვსი დაშავდა.
თიუნელი 2
2006 წლის ივლისში მიწისქვეშა ფუნიკულიორის კიდევ ერთი ხაზი გაიხსნა. როგორც ძველ თიუნელს, ახალ განშტოებსაც ორი სადგური აქვს.
იხილეთ აგრეთვე
მეტროპოლიტენთა სია
რესურსები ინტერნეტში
თიუნელის ოფიციალური საიტი საიტზე IETT
სტამბოლის მეტროპოლიტენი საიტზე urbanrail.net
სტამბოლი
ეფრემი (ანტიოქიის პატრიარქი)

ეფრემი (ანტიოქიის პატრიარქი)
ეფრემი (გ. 545) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 8 ივნისი, ახალი სტილით - 21 ივნისი. ანტიოქიის პატრიარქი.
ცხოვრება
ღირსი ეფრემი მხედართმთავარი იყო ანასტასი (491-518) და იუსტინე (518-527) იმპერატორების დროს. სირიელი ჭაბუკი გამოირჩეოდა სიკეთით, კეთილმსახურებითა და გულმოწყალებით.
526 წელს უფალმა სასჯელი დაატეხა თავს ანტიოქიას ნესტორისა და ევტიქის ერესებისაკენ გადადრეკისათვის: მიწისძვრამ ნანგრევებად აქცია ეს დიდებული ქალაქი. უამრავი მცხოვრები დაიღუპა. პატრიარქი ევფრასიუსი ჩამოქცეულმა სვეტმა იმსხვერპლა.
იმპერატორმა ეფრემი გაგზავნა ქალაქის აღსადგენად. მუშებს შორის იყო ერთი ეპისკოპოსი, რომელსაც ფარული ღვაწლის სურვილით დაეტოვებინა კათედრა. მან წმინდანს პატრიარქობა უწინასწარმეტყველა და სთხოვა, ხელი არ აეღო ქველმოქმედებაზე და მტკიცედ ებრძოლა ერეტიკოსებთან. 526 წელს წმინდა ეფრემი პატრიარქად აკურთხეს. იგი მტკიცედ და ბრძნულად მართავდა სამწყსოს და საკუთარი ცხოვრების წესით, ქადაგებითა და ეპისტოლეებით იცავდა მას მწვალებლურ სწავლებათაგან.
მისი რწმენის სიძლიერეზე მეტყვველებს ერთი შემთხვევა: იეროპოლის მახლობლად მოსაგრეობდა ერთი მესვეტე, რომელიც მწვალებლობაში ჩავარდა. ეს რომ შეიტყო, წმინდა ეფრემი მივიდა ბერთან და მოუწოდებდა, დაბრუნებოდა მართლმადიდებლობას. მესვეტე უარზე იყო. მან პატრიარქის დაშინებაც კი სცადა და შესთავაზა, დიდი კოცონი დაენთოთ და ერთად შესულიყვნენ ცეცხლში. კოცონი დაანთეს, მაგრამ ერეტიკოსმა ბერმა ვერ გაბედა შიგ შესვლა. მაშინ პატრიარქი მხურვალედ ევედრა უფალს, დაემოწმებინა, ვისი სარწმუნოება იყო უცდომელი, მოიხსნა ომოფორი და ცეცხლს მისცა. სამი საათის შემდეგ შეშა დაიფერფლა, ომოფორი კი უვნებლად დარჩა. ამ სასწაულის მხილველმა მესვეტემ უარყო ერესი და მართლმადიდებლებს შეუერთდა.
წმიდა პატრიარქი მშვიდობით მიიცვალა 545 წელს.
თავის ნაშრომებში ღირსი ეფრემი იცავდა მართლმადიდებლურ სწავლებას ქრისტეს ორბუნებოვნების შესახებ.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი II, თბილისი, 2001 წ.
VI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
გარდაცვლილი 545
ანტიოქიის პატრიარქები
არაქსი სარიანი

არაქსი სარიანი
არაქსი სარიან-არუთუნიანი (დ. 17 აგვისტო, 1937, ლენინკანი — გ. 26 სექტემბერი, 2013, ერევანი) — სომეხი მუსიკოლოგი, ხელოვნების ისტორიის კანდიდატი, ერევნის სახელმწიფო კონსერვატორიის პროფესორი, სომხეთის ხელოვნების დამსახურებული მუშაკი (2008). სომხეთის კომპოზიტორთა კავშირის წევრი (1966).
ბიოგრაფია
არაქსი სარიანი (არუთუნიანი) დაიბადა 1937 წლის 17 აგვისტოს ქალაქ ლენინკანში (ამჟამინდელი გიუმრი), მსახიობი არცუნ არუთუნიანის ოჯახში რომელიც მსახიობი ლენინკანის დრამის თეატრის ერთ-ერთი დამფუძნებელი იყო. მისი დედა იყო მასწავლებელი. 1995 წელს არუთუნიანი გახდა ერევნის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სტუდენტი, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ დატოვა ინსტიტუტი და სწავლა განაგრძო ერევნის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. 1962 წელს არაქსი გახდა ეთნოგრაფიისა და ფოლკლორის ინსტიტუტის ასპირანტი სომხეთის მეცნიერებათა აკადემიის მუსიკათმცოდნის რობერტ ათაიანის ხელმძღვანელობით. 1969 წელს მან დაიცვა დისერტაცია სათაურით „სომხური ქალაქების მე-19/მე-20 საუკუნის“, ამის შემდეგ ის გახდა მუსიკათმცოდნეობის კანდიდატად. კონსერვატორიაში სწავლის დროს, არაქსი პარალელურად მუშაობდა მუსიკის ლიტერატურის მასწავლებლად თ. ჩუხაჯიანის სახელობის მუსიკალურ საშუალო სკოლებში და ერევნის ჩაიკოვსკის მუსიკალური სკოლაში. მუშაობდა სახელმწიფო რადიო კომიტეტის მუსიკალურ რედაქტორად. 1968 წლიდან იყო ლექტორი მუსიკის ისტორიის კურსებზე ერევნის კომიტას სახელმწიფო კონსერვატორიაში. 1995 წლიდან ხელმძღვანელობდა მუსიკის ისტორიის განყოფილებას. 1966 წელს გახდა სომხეთის კომპოზიტორთა კავშირის წევრი და იყო კავშირის წევრი გარდაცვალებამდე. 2004 წლიდან იყო მუსიკათმცოდნეობის განყოფილების ხელმძღვანელი. .
არაქსი სარიანის საქმიანობის სფერო მოიცავდა სამეცნიერო, პედაგოგიურ, საგანმანათლებლო და ჟურნალისტურ სფეროს. მან ლექციები წაიკითხა სომხეთის მეცნიერებათა აკადემიის მრავალ კონფერენციაზე, კომპოზიტორთა კავშირში, კონსერვატორიაში. 2003 წელს მან მონაწილეობა მიიღო გრიგოლ ნარეკაცის ლექსის 1000 წლისთავისადმი მიძღვნილ სამეცნიერო კონფერენციებში, რომელიც ქალაქ პარიზში ჩატარდა. წაიკითხა ლექცია „გრიგოლ ნარეკაცის მონოდური თვისებები და მუსიკალურ ნიშნები".
არაქსი სარიანი აქვეყნებდა სტატიების რესპუბლიკურ პრესაში, სომხური მუსიკის ხელოვნების შესახებ. არაქსი სარიანს ჰქონდა საკუთარი გადაცემა სომხური, რუსული და ევროპული მუსიკის შესახებ. 2004 წლიდან სარიანი იყო კომისიის პრეზიდენტი, რომელიც ეწეოდა მუსიკალურ სფეროში „RA“-ს პირზების გაცემას.
ჯილდოები
RA-ს დამსახურებული ხელოვნების მუშაკი, 2008
სომხეთის ეროვნული ასამბლეის მედალი, 2011
ოჯახი
1968 არაქსი არუთუნიანი დაქორწინდა ლაზარ საირანზე. ჰყავდათ ორი ქალიშვილი: ლუსიკ სარიანი და სოფი სარიანი.
სქოლიო
სომეხი მუსიკოსები
2002 Azerbaijani constitutional referendum

2002 Azerbaijani constitutional referendum
A constitutional referendum was held in Azerbaijan on 24 August 2002. Voters were asked eight separate questions, all of which were approved with at least 96% voting in favour.
Background
On 22 June 2002 President Heydar Aliyev proposed 39 amendments to 23 articles of the constitution. In accordance with articles 3 and 152, the amendments required a referendum to take place, with a turnout at least 50%.
The proposal was approved by the Constitutional Court on 21 June. On 24 July the Central Election Commission ruled that the 39 amendments would be covered by eight separate questions, despite demands from the opposition that each amendment be voted on separately. On 30 August the Commission made a ruling that absolute voting figures would not be published, only the percentages.
On 29 July the National Assembly voted by 94 to 5 to adopt the amendments.
Proposals
Results
References
2002 referendums
Constitutional referendums in Azerbaijan
2002 in Azerbaijan
ძვ. წ. 296

ძვ. წ. 296 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
NGC 36

NGC 36 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1785 წლის 25 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
ამერიკა

ამერიკა (ინგლ. Americas , გუარ. Amérika, აიმ. Amërika) — ქვეყნის ნაწილი დასავლეთ ნახევარსფეროში, აგრეთვე ცნობილი როგორც ახალი მსოფლიო. აერთიანებს ორ კონტინენტს, სამხრეთ და ჩრდილოეთ ამერიკას ახლომდებარე კუნძულებთან ერთად (მათ შორის, გრენლანდიას). ამერიკა დედამიწის ზედაპირის საერთო ფართობის 8,3% მოიცავს (ხმელეთის 28,4%), აქ თავს იყრის მსოფლიო მოსახლეობის 13,5% (დაახლოებით 900 მლნ ადამიანი).
სქოლიო
ქვეყნის ნაწილები
გაიოზი (სამოცდაათთაგანი)

გაიოზი (სამოცდაათთაგანი)
მოციქული გაიოზი — ქრისტეს მოციქული, ეფესოს ეპისკოპოსი მოციქულ ტიმოთეს შემდგომ, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 5 ნოემბერი, ახალი სტილით — 18 ნოემბერი.
იხილეთ აგრეთვე
ქრისტეს სამოცდაათი მოციქული
ლიტერატურა
წმიდანთა ცხოვრება, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
I საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ქრისტეს სამოცდაათი მოციქული
მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
Niesehorn

Niesehorn
The Niesehorn is a mountain of the Bernese Alps, located south of Lauenen and Lenk in the Bernese Oberland. It lies north of the Wildhorn, on the chain between the valleys of Saanen and Simmental.
References
External links
Niesehorn on Hikr
Mountains of the Alps
Mountains of Switzerland
Mountains of the canton of Bern
Two-thousanders of Switzerland
ასათ მოქმედი

ასათ მოქმედი - X საუკუნის ქართველი ოქრომქანდაკებელი, ავტორი სოფ. ბრილში 1898 წელს აღმოჩენილი ჯვრისა (27,7×16,2 სმ, საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი).
მხატვრულ-ისტორიული ღირებულებით ბრილის ჯვარი მნიშვნელოვანი ნიმუშია ქართულ ოქრომჭედლობის განვითარების იმ ეტაპისა, როდესაც თავი იჩინა ინტერესმა ფიგურის სკულპტურული გადმოცემისადმი. ამასთანავე ნაწარმოებში ჯერ კიდევ ცოცხლობს ძვ. ტრადიციები: სიუჟეტის ემოციურობისა და ექსპრესიის გაძლიერების მიზნით ფიგურების ცალკეული ნაწილების ხაზგასმა. ასათ მოქმედის ჯვრის წინა პირზე გამოსახულია ჯვარცმული ქრისტესა და წმინდანთა ფიგურები. ფონი და ზურგი მთლიანად დაფარულია გრავირებული ფოთლოვანი ორნამენტით. წინა პირის ქვედა მკლავზე დამკვეთის, ტაოს მფლობელის დავით კურაპალატის სახელია ამოკვეთილი, ზურგზე - შემსრულებლის სახელი - "ასათ მოქმედი". ქრისტეს ტანჯვით აღბეჭდილი მეტყველი სახე, იოანეს მოკრძალებული ფიგურა და იოანესა და მარიამის სამოსლის ოსტატურად მოდელირებული ნაკეცები ოქრომქანდაკებლის ნიჭიერებაზე მეტყველებს.
იხილეთ აგრეთვე
ბრილის ჯვარი
რესურსები ინტერნეტში
ასათ მოქმედი – X საუკუნის ქართველი ოქრომჭედელი, ავტორი ბრილის ჯვარისა
ლიტერატურა
შ. ამირანაშვილი, ქართული ხელოვნების ისტორია, თბილისი, 1961, გვ.221-223.
ქსე, ტ. I, გვ. 622,თ., 1975.
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, ავტორ-შემდგენლები: ე.გაბიძაშვილი, მ. მამაცაშვილი, ა. ღამბაშიძე, თბილისი, 2007.
ქართველი ოქრომჭედლები
ქართველი ოსტატები
თერჯოლის მუნიციპალიტეტი

თერჯოლის მუნიციპალიტეტი — თვითმმართველი ერთეული იმერეთის მხარეში. მუნიციპალიტეტის ტერიტორია 1930 წლამდე შედიოდა ქუთაისის გუბერნიის შორაპნის მაზრაში, 1930 წლიდან გამოიყო ცალკე, როგორც ჩხარის რაიონი. 1950 წლიდან ეწოდება თერჯოლის რაიონი, 2006 წლიდან - თერჯოლის მუნიციპალიტეტი.
ბუნება
მუნიციპალიტეტის ტერიტორია ძირითადად მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. ტერიტორია — 357 კვ. კმ., მათ შორის სასოფლო-სამეურნეო სავარგულებს უკავია 250 კვ.კმ. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მიედინება მდინარეები ყვირილა, ჩოლაბური, ძევრულა, წყალწითელა და სხვები. მთავარი წიაღისეული სიმდიდრეა ქალცედონი, კირქვა, სპონგოლითი (ნახშირღელე), მარმარილო (კვახჭირი), საკრამიტე და სააგურე თიხა, ეკლარი და სხვა.
მოსახლეობა
მოსახლეობის რიცხოვნობა — 35 563 კაცი (2014); სიმჭიდროვე — 99,6 კაცი კვ.კმ-ზე (2014). რაიონში 46 დასახლებული პუნქტია: 1 ქალაქი, 45 სოფელი. მოსახლეობის უმრავლესობა მართლმადიდებელია, მუნიციპალიტეტის ტერიტორია თერჯოლისა და ტყიბულის ეპარქიას მიეკუთვნება. მოქმედებს 10-ზე მეტი ტაძარი.
აღწერის მონაცემები
ადგილობრივი თვითმმართველობა
ადმინისტრაციული ერთეულები
ადგილობრივი თვითმმართველობის წარმომადგენლობითი ორგანოა მუნიციპალიტეტის საკრებულო, მმართველობის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულებია:
ქალაქი — 1: თერჯოლა;
თემი — 13: ალისუბანი, ახალი თერჯოლა, ბარდუბანი, გოდოგანი, ეწერი, თუზი, კვახჭირი, ნახშირღელე, რუფოთი, ზედა საზანო, სიქთარვა, ჩხარი, ძევრი.
სოფელი — 5: გოგნი, ზედა სიმონეთი, ქვედა სიმონეთი, ღვანკითი, ჭოგნარი.
საკრებულო
ეკონომიკა
ეკონომიკის წამყვანი დარგია სოფლის მეურნეობა, მათ შორის მევენახეობა, მებოსტნეობა, მეხილეობა, მარცვლეული კულტურების (სიმინდი) მოყვანა და მეცხოველეობა. მუნიციპალიტეტში არის ჩაის და ღვინის ქარხნები. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე არის ჰიდროელექტროსადგური „ძევრულაჰესი“.
ტრანსპორტი
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გადის რკინიგზის მაგისტრალი სამტრედია-ხაშურის ხაზზე. არის რკინიგზის სადგური სოფელ კვახჭირში. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გადის საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი ს1 და შიდასახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის გზები: თერჯოლა-ტყიბული და ქუთაისი-ვარციხე.
განათლება და კულტურა
მუნიციპალიტეტში 24 საჯარო სკოლაა, 30 ბიბლიოთეკა, 3 თეატრი და დავით და სერგო კლდიაშვილების სახლ-მუზეუმი სოფელ ზედა სიმონეთში.
ღირსშესანიშნაობანი
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე არსებული მნიშვნელოვანი ისტორიული ძეგლებია: სკანდეს ციხე, ბერციხე, ნავენახევის მღვიმე, ჩხარის ეკლესია. გოდოგნის ეკლესია, თუზის ეკლესია, ღვანკითის დედაღვთისა.
ასევე აღსანიშნავია ჩიხორისა და ჩხარის შუა საუკუნეების ნაქალაქარების ნაშთები, ეკლესია ქვედა სიმონეთში, ციხეები ძევრსა და ჭალასთავში, ხიდი ნაგარევში.
რესურსები ინტერნეტში
თერჯოლის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ყასიმლი (მასალი)

ყასიმლი (მასალი)
ყასიმლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2300 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
მასალის რაიონის სოფლები
იულდაშევო (იშიმბაის რაიონი)

იულდაშევო (იშიმბაის რაიონი)
იულდაშევო — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება სკვორჩიხინის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 35 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სალავათიდან 6 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 16 ადამიანი.
სქოლიო
იშიმბაის რაიონის სოფლები
პერალედა-დელ-საუსეხო

პერალედა-დელ-საუსეხო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის კამპინია-სურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 163,7 კმ². მოსახლეობა — 507 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პერალედა-დელ-საუსეხოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
მოლავაზლი

მოლავაზლი
მოლდაი — სოფელი აზერბაიჯანში, საათლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 1602 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
საათლის რაიონის სოფლები
Malay, Azerbaijan

Malay, Azerbaijan
Malay is a village in the Agdash Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Qaradağlı.
References
Populated places in Agdash District
თხეიში

თხეიში, თხეიშურა — მდინარე მესტიის მუნიციპალიტეტში, ეგრისის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. ენგურის მარცხენა შენაკადი. სათავე აქვს თხეიშიშდუდის მყინვარებზე, ზღვის დონიდან 2646 მ სიმაღლეზე. მდინარე ენგურს ერთვის სოფელ ხაიშთან. სიგრძე 18,6 კმ, აუზის ფართობი 222 კმ². წყალდიდობა იცის გაზაფხულ-ზაფხულზე, წყალმცირობა — ზამთარში. საშუალო წლიური ხარჯი 10,5 მ³/წმ. იყენებენ ხე-ტყის დასაცურებლად.
ლიტერატურა
მესტიის მუნიციპალიტეტის მდინარეები
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მდინარეები
ენგურის შენაკადები
Mária Mališová

Mária Mališová (born 6 August 1945) is a Slovak volleyball player. She competed in the women's tournament at the 1972 Summer Olympics.
References
1945 births
Living people
Slovak women's volleyball players
Olympic volleyball players for Czechoslovakia
Volleyball players at the 1972 Summer Olympics
People from Brezno District
Sportspeople from the Banská Bystrica Region
ასგარდი

ასგარდი — ერთ-ერთი ცხრა სამყაროდან სკანდინავიურ რელიგიაში და ასების ტომის ღმერთების სახლი. ის შემოსაზღვრულია დაუსრულებელი კედლით, რომელიც აგებულია ჰრიმტუსის მიერ (ყინულის გიგანტი რომელიც ამხედრებული იყო ცხენზე სახელად სვაოილფარი), გირფლაგინგის (ჩრდილოური მითოლოგიის და ღმერთების შემქმბნელი) მიხედვით. ოდინი და მისი მეუღლე, ფრგი, მართავენ ასგარდი.
ერთ-ერთი ცნობილი ადგილი ასგარდში არის ვალჰალა, სადაც ოდინი მართავს.
წყაროები
ძირითადი ინფორმაცია ასგარდის შესახებ მოდის პროზაული და პოეზიური ედდადან, რომელიც დაწერა მეცამეტე საუკუნის მოღვაწე სნორი სტრულსონისნორი სტრულსონმა, რომელიც შეივსო უფრო ძველი სკალდიკური პოეზიის საფუძვლებიდან.
პოეტური ედდა
ვოლუსპა, პირველი პოემა ნაშრომში, რომელიც აღწერს ასგარდის თვისებებსა და მის ღვთაებებს, როგორებიცაა იგდრასილი და იოავოლრი, აღწერილი სნორის მიერ.
პროზაული ედდა
პროზაული ედდა წარმოაჩენს ორ შეხედულებას ასგარდის შესახებ.
პროლოგი
პროლოგში სნორი წარმოაჩენს მისი წინაპრების მითებისა და ლეგენდების ქრისტიანული გავლენით შთაგონებულ ინტერპრეტაციას. ასგარდი არის აზირის სახლი აზ-იაში, რომელიც ქმნის სამი აზ-ის კავშირს. ესენია აზ-ირი „აზიის ხალხი“, და არა ღმერთები, რომლებიც წავიდნენ აზიიდან ჩრდილოეთში და მათი ნაწილი შეერია ადგილობრივ ბინადრებს. სნორის ხედვა მეცამეტე საუკუნის შესახებ შეესაბამება 20 საუკუნის ხედვას ინდო-ევროპულ გადასახლებაზე აღმოსავლეთიდან.
სნორი ასევე წერს, რომ ასგარდი არის ყველაზე ნაყოფიერი მიწა, ასევე დალოცვილი დიდი რაოდენობით ოქროთი და ძვირფასი ქვებით. ამავდროულად აზირელები არემატებიან ყველა სხვა ხალხს სილამაზით, ნიჭით და ფიზიკური ძალით.
სნორის მიხედვით ასგარდის ადგილმდებარეობა არის ტროა, მსოფლიოს ცენტრი. მის გარშემო იყო 12 სამეფო და 12 მმართველი. ერთ-ერთი მათგანი, მუნონი, დაქორწინდა პრიამოსის ქალიშვიზე, ტროანზე, ეყოლათ ვაჟი, ტრორი, რომელიც ძველ ჩრდილოურად გამოითქმის როგორც თორი. ის აღიზარდა თრაკიაში. 12 წლის ასაკში ის იყო უფრო თეთრი ვიდრე სპილოს ძვალი და ჰქონდა თმა ოქროზე მძვინვარე თმა და შეეძლო ათი დათვის აწევა. მამამისი, ოდინი, წარუძღვა მიგრაციას ჩრდილოულ მიწებზე, სადაც ისინი დასახლდნენ და ამით მთელი ჩრდილოეთი მოიცვეს აზიელებმა.
ლიტერატურა
Владимир Щербаков Асгард — Город Богов (Москва \ Молодая гвардия 1991 г)
Ник Перумов «1000 лет Хрофта»
Маковский М. М. Сравнительный словарь мифологической символики в индоевропейских языках: Образ мира и миры образов. — М.: Гуманитарный изд. центр «ВЛАДОС», 1996.
Маковский М. М. Язык — миф — культура. Символы жизни и жизнь символов. — М.: Инт-т русск. яз. им. В. Виноградова, 1996.
Асгард // Мифологический словарь/ Гл. ред. Е. М. Мелетинский. — М.:Советская энциклопедия, 1990. — 672 с.
Скандинавские сказания / Под ред. Б. И. Пуришева. — М.: Дет. лит., 1970.
სკანდინავიური მითოლოგია
Jegindø

Jegindø, locally known as 'Jenø', is a Danish island in the western part of the Limfjord. The island is connected with the peninsula Thyholm via a dam. The main settlement is Jegind. Until 2007, the island was part of Thyholm municipality, but now it is part of Struer municipality. The island is 6 km long and 3 km wide. Jegindø covers an area of 7,91 km2 and has 507 inhabitants (1 January 2005). There are no forests, rivers, or lakes on Jegindø.
The island has a church, a harbour and a mission house. Commercially, the main industries are fisheries, the sale of fish and mussels, and farming.
Islands in the Limfjord
სიგრძე

სიგრძე (სიმბოლო: ) — ფიზიკური სიდიდე, რომელიც რაიმე წირის სიგრძეს აღნიშნავს. ვიწრო გაგებით სიგრძის ქვეშ იგულისხმება სხეულის ზომა გრძივი მიმართულებით, ანუ ჰორიზონტალური მიმართულებით სხეულის ორ ყველაზე დაშორებულ წერტილს შორის მანძილი, განსხვავებით ვერტიკალური ზომისგან (სიმაღლე). ფიზიკაში სიგრძე ხშირად მანძილის სინონიმად გამოიყენება და აღინიშნება ლათინური ასოთი ან .
სიგრძის ერთეული SI სისტემაში არის მეტრი (მ), ხოლო CGS სისტემაში არის სანტიმეტრი (სმ).
სიგრძის ერთეულები
მეტრული სისტემა
მეტრულ სისტემაში სიგრძის ერთეულად გამოიყენება შემდეგი სიდიდეები
კილომეტრი = 10 3 მ = 10 5;
მეტრი = 10 2 სმ;
დეციმეტრი = 0.1 მ = 10 სმ;
სანტიმეტრი = 0.01 მ;
მილიმეტრი = 10 –3 მ = 10 –1 სმ;
მიკრონი = 10 –6 მ = 10 –4 სმ;
ნანომეტრი = 10 –9 მ = 10 –7 სმ;
ანგსტრემი = 10 –10 მ = 10 –8 სმ.
ბრიტანული (იმპერიული) სისტემა
იმპერიული (ბრიტანული) სიგრძის ერთეულებია მილი, იარდი, ფუტი და დუიმი. მილი ბრიტანეთში გავრცელდა ძველი რომიდან, სადაც ის განიმარტებოდა როგორც შეიარაღებული რომაული ჯარის 1000 ორმაგი ნაბიჯი.
საზღვაო სისტემა
სიგრძის გაზომვის საზღვაო სისტემა მიბმულია დედამიწის ზომასთან. საბაზისო ერთეულად აღებულია საზღვაო მილი, რომელიც განიმარტება, როგორც დედამიწის ელიფსოიდის მერიდიანის ერთი გრადუსის 1/60-ედის სიგრძე. საზღვაო მილის ზომა არ არის მუდმივი. ეკვატორზე ის 1843 მ-ის ტოლია, ხოლო პოლუსებზე 1861,6 მეტრის.
საერთაშორისო საზღვაო მილი 1852 მეტრს შეადგენს.
ასტრონომიული ერთეულები
ასტრონომიაში სიგრძის გასაზომად ხშირად გამოიყენება შემდეგი ერთეულები
ასტრონომიული ერთეული
სინათლის წელიწადი
პარსეკი
ალდეანუევა-დე-ებრო

ალდეანუევა-დე-ებრო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ალფაროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 39,08 კმ². მოსახლეობა — 2760 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ალდეანუევა-დე-ებროს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ახალი საგნობრიობა

ახალი საგნობრიობა — მიმართულება დასავლეთი ქვეყნების ფერწერაში, რომლის მიმდევარი იყო XX საუკუნის 20-იან წლებში ექსპრესიონისტებისაგან გამოყოფილი ვერისტების ჯგუფი. ამ მიმართულების მხატვართა უმრავლესობა ნატურალისტურად ასახავს ხალხის მძიმე ცხოვრებას და სოციალურ ყოფას. ძირითადი წარმომადგენლები არიან: ოტო დიქსი, ჯორჯ გროსი, ჰანს გრუნდიგი.
ლიტერატურა
მხატვრული მიმდინარეობები
ნურსულთან ნაზარბაევის საერთაშორისო აეროპორტი

ნურსულთან ნაზარბაევის საერთაშორისო აეროპორტი (IATA: TSE, ICAO: UACC), ყოფილი ასტანის საერთაშორისო აეროპორტი — საერთაშორისო აეროპორტი ყაზახეთში. მდებარეობს დედაქალაქ ასტანიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 16.7 კმ-ში. აეროპორტი წარმოადგენს Air Astana-სა და SCAT-ის ჰაბს. 2012 წელს მგზავრების რაოდენობამ 2 303 143 კაცი შეადგინა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ყაზახეთის აეროპორტები
საერთაშორისო აეროპორტები