PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ტვიბის მთავარანგელოზის ეკლესია

ტვიბის მთავარანგელოზის ეკლესია (სვანურად თარიგზელი) — ხუროთმოძღვრების ძეგლი საქართველოში, ლენტეხის მუნიციპალიტეტის ჩოლურის თემის სოფელ ტვიბში. დარბაზული, დროებითი სახურავით დაცული კამარაჩამოქცეული მცირე ზომის ეკლესია სოფლიდან 900-1000 მ-ზე, ტყიან მთაზე დგას. დათარიღებულია X-XI საუკუნეებით. შემორჩენილია ლაპიდარული წარწერები. აფსიდში გატიხრულია ორი ნიშა და ფასადზე შემორჩენილი დიდი გველეშაპის გამოსახულება.
არქიტექტურა
ტაძარი შირიმისაა, კედლები გადმობურცულია, კამარა ჩამონგრეული, რის გამოც გარედან ხის მჭიდებით შეუკრავთ, კედლებზე დაყრდნობილ კონსტრუქციაზე კი თუნუქის გადახურვა მოუწყვიათ. მცირე, უპილასტრო დარბაზული სივრცე აღმოსავლეთიდან განიერმხრებიანი მობრტყელო აფსიდით სრულდება, რომლის წინ კანკელი იყო აღმართული (შემორჩენილია თაღთა დასაწყისები გრძივ კედლებზე) - ცენტრში სამსაფეხურიანი კიბით, აქეთ-იქით კი ხის ჯვრებით. მათზე დარჩენილი ლურსმნები ლითონის მოჭედილობის არსებობას ცხადყოფს. აფსიდში ორი მაღალი და ორად გატიხრული ღრმა ნიშაა. კამარას ცენტრალური და დასავლეთის შეკიდული კაპიტელები იმაგრებდა. ფასადები სადაა - აღმოსავლეთ-დასავლეთის განიერ სარკმლებითა და დასავლეთის კარით დანაწევრებული. არქიტექტურული შემკულობა მხოლოდ დასავლეთის ფასადზეა, იმ მხრიდან, საიდანაც ტაძარს ვადგებით. კარს და მის თავზე სარკმელს გადანაკეციანი სადა თავსართი რთავს. ფასადები შელესილი და მოხატული იყო. ჩრდილოეთ ფასადზე დღემდეა დარჩენილი დიდი გველეშაპის მკრთალი გამოსახულება.
მოხატულობა
ინტერიერი მთლიანად მოხატული იყო. საკურთხევლის კონქში გამოსახულია გავრცობილი ვედრება, აფსიდში მეტ-ნაკლებად კარგად ორი წმ. მღვდელმთავრის ფიგურა ჩანს (შუაში და სამხრეთის მხარეს). კამარის ჩრდილო ფერდზე - აღმოსავლეთით ხარების, დასავლეთით ნათლისღების, სამხრეთის ფერდზე კი აღმოსავლეთით შობის ფრაგმენტებია შემორჩენილი.
ჩრდილოეთის კედელზე, აღმოსავლეთიდან - დასავლეთისკენ ცხენოსანი წმ. გიორგი და ქტიტორებია, სამხრეთის კედელზე გველეშაპის განმგმირავი ცხენოსანი წმ. თევდორე და წმ. დედები. დასავლეთ კედელზე, პირველ რეგისტრზე - ლაზარეს აღდგინება, მეორე რეგისტრზე, შუაში მთავარანგელოზის ნახევარფიგურა, აქეთ-იქით კი თითო-თითო ქტიტორი. იგი გარკვეულად უახლოვდება ზემო სვანეთის XIII ს-ის მაარქაიზებელ მოხატულობებს. აფსიდში ჩრდილოეთისა და დასავლეთის კედლებზე გვიანი გადაწერის კვალია. მოხატულობის კვალი დასავლეთისა და სამხრეთის ფასადებზედაც გაირჩევა. მხატვრობა საკმაოდ ფრაგმენტულია, ბევრგან ბათქაშიანად არის ჩამოცვენილი ან ფერია ჩამოშლილი. 1990-იანი წლების დასაწყისთან შედარებითაც კი მდგომარეობა გაუარესებულია.
ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
იხილეთ აგრეთვე
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია
ლიტერატურა
ეროვნული კულტურული მემკვიდრეობის პროგრამა, ტვიბი, საანგარიშო კრებული, 1998 გვ. 220
ეროვნული კულტურული მემკვიდრეობის პროგრამა, ტვიბი, საანგარიშო კრებული, 1997 გვ. 18
ტვიბის ხეობა, ჟურნალი „კარიბჭე“, 2010 წ.
სქოლიო
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში
ლენტეხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
მურატ ულქერი

მურატ ულქერი (დ. 21 მარტი,1959 წელს, სტამბოლი, თურქეთი) არის თურქი მილიარდერი ბიზნესმენი და Yıldız Holding– ის დირექტორი, რომელიც CEEMEA– ს რეგიონში (ცენტრალური და აღმოსავლეთ ევროპა, შუა აღმოსავლეთი და აფრიკა) ყველაზე დიდი კვების კომპანიაა. Yıldız ფლობს ბიზნესებს, მათ შორის Godiva Chocolatier, pladis და Sok.
ადრეული წლები და განათლება
მურატ ულქერი დაიბადა (საბრი ოლკერი და გუზიდე ომანი) 1959 წლის 21 მარტს, სტამბოლში, თურქეთი. სწავლობდა İstanbul Erkek Lisesi-ში და დაამთავრა Boğaziçi-ის უნივერსიტეტი ბიზნესის ადმინისტრირების სპეციალობით. 1982 წელს სწავლობდა საზღვარგარეთ American Institute of Baking-ში (AIB), ასევე Zentralfachschule der Deutschen Süßwarenwirtschaft-ში (ZDS) და სტაჟირება გაიარა Continental Baking Company-ში შეერთებულ შტატებში. იგი ასევე მუშაობდა სხვადასხვა საერთაშორისო აღმასრულებელი სამსახურის კორპუსის პროექტებზე.
კარიერა
1984 წელს ულქერი შეუერთდა Ülker Group- ს, როგორც კონტროლის კოორდინატორი, რომელიც Yıldız Holding- ის ნაწილი იყო. მომდევნო წლებში იგი მუშაობდა გენერალური მენეჯერის თანაშემწედ საწარმოებში, მოგვიანებით კი გენერალურ მენეჯერად.
2000 წელს ულქერი გახდა Yıldız Holding- ის აღმასრულებელი დირექტორი, სანამ მისი თავმჯდომარე გახდებოდა 2008 წელს. მისი თავმჯდომარეობით, Yıldız Holding- მა გააფართოვა ბიზნესი და რამდენიმე შენაძენი გააკეთა, მათ შორის GODIVA Chocolatier 2008 წელს და United Biscuits 2014 წელს. 2016 წელს ილდიზმა ჩამოაყალიბა ახალი გლობალური ბიზნესი, pladis, თავისი სამი ბრენდის გაერთიანებით: Ülker, United Biscuits და DeMet’s Candy Company.
ფილანთროპია
2009 წელს ულქერის ოჯახმა დააარსა Sabri Ulker Foundation, რათა მუდმივად წვლილი შეიტანოს საზოგადოებრივ ჯანმრთელობაზე კვებისა და კვების სფეროებში.
2014 წელს ოლკერების ოჯახმა 24 მილიონი დოლარი შეიტანა ჰარვარდის უნივერსიტეტში. 10 წლის განმავლობაში გადანაწილებული დაფინანსება განხორციელდა Sabri Ülker– ის კვების, გენეტიკური და მეტაბოლური კვლევების ცენტრის შექმნაზე, T.H. ჩანის საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის სკოლაში. ცენტრის სამოქმედო სფერო მოიცავს მიმართავს ქრონიკულ და რთულ დაავადებებს, როგორიცაა დიაბეტი და გულსისხლძარღვთა დაავადებები, რათა დაეხმაროს მილიონობით ადამიანს მსგავსი დაავადებებით.
პირადი ცხოვრება
ულქერი დაოჯახებულია, ყავს სამი შვილი და ცხოვრობს სტამბულში. იგი არის არტ კოლექციონერი. 2012 წელს, ულკერმა დააფინანსა რეტროსპექტული ხელოვნების გამოფენა "ორმოცდაათი წლის ურბანული კედლები" Istanbul Modern- ში, რომელშიც წარმოდგენილი იყო Dogançay(120 ცალი).
ულქერმა წვლილი შეიტანა Ülkerspor საკალათბურთო კლუბის დაარსებაში 1993 წელს, რომელიც მოგვიანებით გახდა Fenerbahçe Ülker. კლუბმა მოიგო ლიგის ჩემპიონატი ოთხჯერ, პრეზიდენტის თასი ექვსჯერ და თურქეთის თასი სამჯერ. Ülkerspor– მა ასევე მიაღწია FIBA– ს ევროპის ჩემპიონთა თასის, ასევე FIBA– ს კორაშის თასის მეოთხედფინალებს. ოლკერმა ათი წლის განმავლობაში შეიძინა Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu- ს სტადიონის დასახელების უფლებები. მან ასევე დააფინანსა Ülker Sports Arena. ულქერი ადრე მხარს უჭერდა სხვა საფეხბურთო კლუბებსაც, მაგრამ მოგვიანებით მან სპონსორობა შეწყვიტა.
2018 წელს ულქერი დასახელდა ყველაზე მდიდარ ბიზნესმენად თურქეთში, რომლის ქონება $ 4,8 მილიარდს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მურათ ულქერი - forbes.com
სქოლიო
დაბადებული 21 მარტი
დაბადებული 1959
თურქი ბიზნესმენები
მილიარდერები
ბისნესმენები
ევროპელი ბიზნესმენები
Grechutino

Grechutino is a rural locality (a village) in Mikhaylovskoye Rural Settlement, Kharovsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 6 as of 2002.
Geography
Grechutino is located 19 km northeast of Kharovsk (the district's administrative centre) by road. Savinskaya is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kharovsky District
Yantalo District

Yantalo District is one of six districts of the province Moyobamba in Peru.
Yantalo is a "quechua" word meaning "wood carrier". As of today the "Yantalinos" walk every day to the forest to collect dry wood. They cut each piece of almost equal size, bundle them up and carry the wood on their backs, usually tied with a cloth around their forehead. Main use is for fire / cooking.
References
ჟაბლიაკის მუნიციპალიტეტი

ჟაბლიაკის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი მონტენეგროში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ჟაბლიაკი.
დემოგრაფია
ჟაბლიაკის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2013 წელს შეადგენდა 4 204 ადამიანს.. ფართობი 445 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
ჩერნოგორიის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მონტენეგროს მუნიციპალიტეტები
Body to Body (ალბომი)

Body to Body (ალბომი)
Body to Body — გერმანული პოპ-ჯგუფ Blue System-ის მეთორმეტე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1996 წელს. დისკი გამოსცა ლეიბლმა Hansa.
სიმღერების სია
Body To Body (რადიოს ვერსია) - 3:32
Only With You (რადიოს ვერსია) - 3:25
For The Children 3:58
It's For You 3:22
Dam, Dam 4:13
Can This Be Love 4:13
On And On 3:22
Freedom 3:28
Deeper Deeper 3:22
Oh, I Miss You 3:35
Thank God, It's Friday Night 3:17
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია Discogs-ზე
1996 წლის ალბომები
Blue System-ის ალბომები
Hansa Records-ის ალბომები
კასავიეხა

კასავიეხა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის არენას-დე-სან-პედროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 39 კმ². მოსახლეობა — 1418 კაცი (2022 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კასავიეხის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
ქარიყლაპიასებრნი

ქარიყლაპიასებრნი, წერისებრნი — თევზების ოჯახი ქარიყლაპიასნაირთა რიგისა. აქვთ წვრილი ქერცლით დაფარული წაგრძელებული სხეული და თავი. მათი სიგრძე 1,5 მ-მდეა, მასა — 35 კგ-ს აღწევს. კბილები აქვთ ყბათაშორისზე, სახნისზე, სასის ძვალზე, ქვედა ყბასა და ენაზე. ოჯახში სამი (ადრე ერთი) გვარია: 1. ქარიყლაპია (Esox), 5 თანამედროვე სახეობა: წერი, ამურის ქარიყლაპია (E. reicherti) გავრცელებულია ამურის აუზში და სახალინზე, მასკინონგი (E. masquinongy), ზოლიანი ქარიყლაპია (E. niger) და ფრთაწითელა ქარიყლაპია (E. americanus); 2. ნოვუმბრა (Novumbra), 1 სახეობა: ნოვუმბრა (N. hubbsi); 3. დალია (Dallia), 3 სახეობა: დალია (D. pectoralis), ამგუემური დალია (D. admirabilis) და პილხიკაის დალია (D. delicatissima).
ლიტერატურა
სქოლიო
ქარიყლაპიასნაირნი
ვიკიპედიის მონუმენტი

ვიკიპედიის მონუმენტი — ვიკიპედიისადმი მიძღვნილი პირველი მონუმენტი (ძეგლი), რომელიც პოლონეთის ქალაქ სლუბიცეში დგას. აღიმართა 2014 წლის 22 ოქტომბერს. ეს არის მსოფლიოში პირველი მონუმენტი, რომელიც აღიმართა ინტერნეტ-ენციკლოპედია ვიკიპედიის პატივსაცემად. ძეგლის ავტორია 30 წლის სომეხი სტუდენტი მიჰრან აკობიანი. მონუმენტის ღირებულება შეადგენს 11 ათას ევროს, რომელიც გაიღო ადგილობრივმა მუნიციპალიტეტმა. ქალაქ სლუბიცეს მერმა ტომაშ ჩიშევიჩმა მონუმენტის აღმართვას მხარი დაუჭირა, იმ მოტივით, რომ ქალაქის ახალი ღირსშესანიშნაობა გაზრდიდა ტურისტების რაოდენობას.
გახსნის ცერემონიას ესწრებოდა ფონდ ვიკიმედიის გერმანელი, პოლონელი და ამერიკელი წარმომადგენლები. გახსნას ასევე ესწრებოდა დარიუშ ემელნიაკი, ვიკიპედიაზე დაწერილი წიგნის ავტორი.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
ვიკიპედიის მონუმენტური დღე პოლონეთში
მსოფლიოში ვიკიპედიის პირველი მონუმენტი
ვიკიპედიის მონუმენტი პოლონეთში, როგორც იმედის ნიშანი
ვიკიპედიის პირველი მონუმენტი პოლონეთში საზეიმოდ გაიხსნა
მონუმენტები და მემორიალები პოლონეთში
სკულპტურები პოლონეთში
ვიკიპედია
ვიკიპედიის მონუმენტები
კარლსკრონა

კარლსკრონა (შვედ. Karlskrona) — ქალაქი შვედეთში, ბლეკინგეს ლენის დედაქალაქი და თავისივე სახელწოდების მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 35 212 ადამიანს შეადგენს. კარლსკრონა ცნობილია როგორც ბაროკოს სტილში ნაგები ერთადერთი შვედური ქალაქი, ასევე აქაა განლაგებული შვედეთის ერთადერთი საზღვაო ბაზა და სანაპირო დაცვის შტაბი.
ქალაქი 1680 წელს დაარსდა, როდესაც შვედეთის სამეფო ფლოტმა მატერიკიდან კუნძულზე გადაინაცვლა, რომელიც მანამდე მიწათმოქმედებისა და საძოვრებისათვის გამოიყენებოდა. ამ დროისათვის, შვედეთი ბალტიის ზღვის რეგიონში მთავარ სამხედრო ძალას წარმოადგენდა. კუნძულს მეტად ხელსაყრელი სტრატეგიული მდებარეობა ეკავა, რადგან გერმანიისა და ბალტიის პროვინციების სანაპიროებიდან სულ ოდნავ იყო დაშორებული. ქალაქს სახელი შვედეთის მეფე კარლ XI-ის პატივსაცემად ეწოდა და „კარლის გვირგვინს“ ნიშნავს.
ქალაქი სწრაფად გაიზარდა და 1750 წლისთვის მისი მოსახლეობა 10 000 ადამიანს შეადგენდა. იმ დროისთვის ის ქვეყნის ერთ-ერთი უდიდესი ქალაქი იყო. ამ დროის ბაროკოს სტილის შენობების უმრავლესობა დღესაც შემორჩენილია, რის გამოც ქალაქის ცენტრი არქიტეექტურულად ერთაგვაროვანია. კარლსკრონაში სამი მნიშვნელოვანი ეკლესიაა, რომელთაგან პირველია ფრედრიკსკირკანი. ის დააპროექტა ნიკოდემუს ტესინმა, რომელიც ევროპული არქიტექტურის გავლენის ქვეშ იმყოფებოდა. ეკლესიას საფუძველი 1720 წელს ჩაეყარა და 1744 წელს იკურთხა. ის სხვა ჩვეული შვედური ეკლესიებისგან გამოირჩევა ყვითელი ფერით და მორთულობით.
მეორე, წმინდა სამების ეკლესია, რომელსაც ასევე გერმანულ ეკლესიას უწოდებენ, 1697–1709 წლებში აშენდა. მის გუმბათსა და გადახურვაში იტალიური არქიტექტურის გავლენა იგრძნობა.
მესამე კლესია - კარლსაკრუნის საადმირალო ეკლესია 1685 წელს აშენდა წითლად მოხატული ხით.
ქალაქის დაარსებასთან ერთად, დაფუძნდა მისი გემთსაშენიც. ეს აუცილებლობას წარმოადგენდა 1689 წელს შვედეთის ფლოტის მიერ განცდილი დიდი დანაკარგების გამო. 1711 წლისთვის, გემთსაშენი შვედეთის უდიდესი სამრეწველო დამსაქმებელი იყო, სადაც 1 100 მუშა მუშაობდა.
კარლსკრონამ ქუჩების ისეთივე სტრუქტურა შემოინახა, როგორიც მას დაარსებისას ჰქონდა.
1998 წელს, კარლსაკრუნის საზღვაო მოწყობილებები იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
იხილეთ აგრეთვე
შვედეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Photos from Karlskrona
article Karlskrona
სქოლიო
შვედეთის ქალაქები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები შვედეთში
სოფიას აეროპორტი

სოფიას აეროპორტი (IATA: SOF, ICAO: LBSF) — მთავარი საერთაშორისო აეროპორტი ბულგარეთში. მდებარეობს დედაქალაქ სოფიას ცენტრიდან აღმოსავლეთით 5კმ-ზე. 2014 წელს აეროპორტმა 3 815 158 მგზავრი გაატარა რითაც 8.9%-ით გააუმჯობესა 2013 წლის მაჩვენებელი. აეროპორტი წარმოადგენს Bulgaria Air-ისა და Hemus Air-ის ადგილსამყოფელს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბულგარეთის აეროპორტები
საერთაშორისო აეროპორტები
იმიგრაცია (მრავალმნიშვნელოვანი)

იმიგრაცია (მრავალმნიშვნელოვანი)
იმიგრაცია შეიძლება აღნიშნავდეს:
იმიგრაცია — ერთი ქვეყნის მოსახლეობის შესვლა მეორე ქვეყანაში მუდმივი ან დროებითი ცხოვრების მიზნით;
იმიგრაცია — გასტრულაციის ერთ-ერთი ხერხი.
Lasioglossum harmandi

Lasioglossum harmandi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1903 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
harmandi
ვარლამ დონდუა

ვარლამ დონდუა
ვარლამ დარისპანის ძე დონდუა (დ. 21 სექტემბერი, 1895, ქუთაისი — გ. 21 თებერვალი, 1969, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, პროფესორი, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1915 წელს დაამთავრა ქუთაისის ქართული გიმნაზია და შეუდგა პედაგოგიურ მოღვაწეობას, ჯერ მშობლიურ ქალაქში, შემდეგ თბილისში. 1919 წელს გამოსცა სახელმძღვანელო საშუალო საუკუნეების ისტორია, სადაც აისახა ფეოდალური ხანის საქართველოს ისტორიის ძირითადი საკითხები. ახალგაზრდა მკვლევარზე დიდი გავლენა იქონია ივანე ჯავახიშვილთან სპეციალურ სემინარიაში მუშაობამ. 1924 წელს ჩაირიცხა და 1927 წელს დაამთავრა ლენინგრადის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი, სადაც დაუახლოვდა ნიკო მარს. შემდეგ ენისა და აზროვნების ინსტიტუტის ასპირანტი, ლექციებს კითხულობს იქვე კავკასიის ქვეყნების ისტორიაში, ქართულ ენასა და ქართულ პალეოგრაფიაში.
ლენინგრადში ვ. დონდუა 1942 წლამდე მოღვაწეობდა, ვიდრე საბოლოოდ არ დამკვიდრდა თბილისში. ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში სამი ათეული წლის მანძილზე ხელმძღვანელობდა წყაროთმცოდნეობისა და ისტორიული გეოგრაფიის განყოფილებას, პარალელურად ლექციებს კითხულობდა თბილისის უნივერსიტეტსა და სოხუმის პედაგოგიურ ინსტიტუტში.
მეცნიერების განსაკუთრებული საქმიანობის სფეროა XVIII საუკუნის საქართველოს ისტორია და ამ ეპოქის შესწავლას მიუძღვნა მისი უმნიშვნელოვანესი ნაშრმოები, ამასთანავე განსაკუთრებული წვლილი შეიტანა ისეთი სპეციალური საისტორიო დისციპლინების განვითარებაში, როგორიცაა წყაროთმცოდნეობა, ეპიგრაფიკა, ტექსტოლოგია, არქეოლოგია, პალეოგრაფია.
ცალკე უნდა აღინიშნოს ვ. დონდუას, როგორც ქართული საისტორიო წყაროების რუსულად მთარგმნელის მოღვაწეობა. თარგმნა ბასილი ეზოსმოძღვრის, იოანე ბაგრატიონის, ბექა-აღბუღას სამართლის წიგნი და სხვა.
ვარლამ დონდუა დაჯილდოვებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ორდენით, მეცნიერის მდიდარი ბიბლიოთეკა დაცულია და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში, სადაც დაარსდა მისი სახელობის კაბინეტი.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 127, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ისტორიკოსები
დაბადებული 21 სექტემბერი
დაბადებული 1895
გარდაცვლილი 21 თებერვალი
გარდაცვლილი 1969
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ქუთაისში დაბადებულები
ვ
ორიონის მკლავი

ორიონის მკლავი — გალაქტიკა ირმის ნახტომის პატარა სპირალური მკლავი, რომელიც დაახლოებით 3500 სინათლის წელიწადზეა (1100 პარსეკი) გადაჭიმული და სიგრძეში 10 000 სინათლის წელიწადია (3100 პარსეკი). მზის სისტემა და, აქედან გამომდინარე, დედამიწა ორიონის მკლავში მდებარეობს. მას სხვა სახელებიც აქვს: ორიონი-გედის მკლავი, ადგილობრივი მკლავი, ორიონის ხიდი, ადგილობრივი დეზი და ორიონის დეზი.
ორიონის მკლავი ორიონის თანავარსკვლავედის გამო ჰქვია, რომელიც ერთ-ერთი ყველაზე შესამჩნევი თანავარსკვლავედია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროზე ზამთარში (ზაფხულში სამხრეთ ნახევარსფეროზე). ამ თანავარსკვლავედის ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავები და სხვა ყველაზე ცნობილი ციური სხეულები (ბეტელგეიზე, რიგელი, ორიონის სარტყლის ვარსკვლავები, ორიონის ნისლეული) მოთავსებულია ორიონის მკლავში, როგორც ინტერაქტიულ რუკაზეა ნაჩვენები ქვემოთ.
ორიონის მკლავი მოთავსებულია გემის ხერხემალი-მშვილდოსანის მკლავსა (გალაქტიკის ცენტრის მიმართულებით) და პერსევსის მკლავს (გარე სამყაროს მიმართულებით), ეს უკანასკნელი კი ირმის ნახტომის ორი ყველაზე დიდი მკლავიდან ერთ-ერთია. მეცნიერები დიდხანს ვარაუდობდნენ, რომ ეს მცირე სტრუქტურა იყო — „დეზი“ ორ უფრო გრძელ მეზობელ მკლავებს (პერსევის და გემის ხერხემალი-მშვილდოსანის) შორის, მაგრამ 2013 წლის შუა ხანებში მტკიცებულება იქნა წარმოდგენილი, რომლის მიხედვითაც ორიონის მკლავი სინამდვილეში შესაძლოა პერსევსის მკლავის განშტოება იყო ან დამოუკიდებელი მკლავის სეგმენტი.
მზის სისტემა (დედამიწის ჩათვლით) ორიონის მკლავში ადგილობრივ ბურთულაში შიდა რგოლთან ახლოს მდებარეობს — დაახლოებით ორიონის მკლავის სიგრძის ნახევრის გასწვრივ, გალაქტიკის ცენტრიდან დაახლოებით 8 000 პარსეკის (26 000 სინათლის წლის) დაშორებით.
მესიეს ობიექტები
ორიონის მკლავი მესიეს ობიექტების გარკვეულ რაოდენობას შეიცავს:
პეპლის გროვა (M6)
პტოლემეს გროვა (M7)
ღია გროვა M23
ღია გროვა M25
ჰანტელის ნისლეული (M27)
ღია გროვა M29
ღია გროვა M34
ღია გროვა M35
ღია გროვა M39
WNC 4 (M40)
ღია გროვა M41
ორიონის ნისლეული (M42)
დე მეირანის ნისლეული
ბიჰივის გროვა (M44)
პლეადა (M45)
ღია გროვა M46
ღია გროვა M47
ღია გროვა M48
ღია გროვა M50
რგოლისებრი ნისლეული
ღია გროვა M67
M73
პატარა ჰანტელის ნისლეული (M76)
დიფუზური ნისლეული M78
ღია გროვა M93
ბუს ნისლეული (M97)
ინტერაქტიული რუკები
სქოლიო
გალაქტიკები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1937

საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1937 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის მესამე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა მოსკოვის „სპარტაკი“, მესამეზე – კიევის „დინამო“. დაიწყო 20 ივლისს და დასრულდა 30 ოქტომბერს.
შედეგები
ჯგუფი „А“: ცხრილი
ჯგუფი „Б“: ცხრილი
ჯგუფი „В“: ცხრილი
ჯგუფი „Г“: ცხრილი
ჯგუფი „Д“: ცხრილი
რესურსები ინტერნეტში
The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.
სქოლიო
1937
1937 წელი ფეხბურთში
ხვიჩა ქობალია

ხვიჩა ქობალია (დაბადების თარიღი უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (სუმო). ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის პრიზიორი (2000, კრაკოვი, პოლონეთი). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (1999, კოხტლა-იარვე, ესტონეთი).
ძირითადი შედეგები
რესურსები ინტერნეტში
ხვიჩა ქობალია — ქართული სპორტი.
ქართველი სუმოისტები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
აიზენშტადტი

აიზენშტადტი — ქალაქი ავსტრიაში, ბურგენლანდის ფედერალური მხარის დედაქალაქი. 2011 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 12 995 ადამიანია. აქ ცხოვრობდა ცნობილი კომპოზიტორი იოზეფ ჰაიდნი.
აიზენშტადტი გაშენებულია მდინარე ვულკას მიმართულებით გაწოლილ ვაკეზე, ლეითას მთების სამხრეთით, უნგრეთის საზღვრიდან 12 კმ-ში.
ქალაქი მძიმედ იბომბებოდა მეორე მსოფლიო ომის დროს. 1945 წელს ის წითელმა არმიამ დაიკავა და 1955 წლამდე რჩებოდა საბჭოთა ოკუპაციაში.
დაძმობილებული ქალაქები
ბად-კისინგენი, გერმანია
კოლმარი, საფრანგეთი
ლინიანო-საბიადორო, იტალია
სანუკი, იაპონია
სოპრონი, უნგრეთი
იხილეთ აგრეთვე
ავსტრიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ტურიზმის ოფიციალური საიტი
Eisenstadt on the official Burgenland site
Österreichisches Jüdisches Museum (Austrian Jewish Museum)
Jewish Encyclopedia article on the Jewish community of Eisenstadt
სქოლიო
ავსტრიის ქალაქები
ტიკისიო

ტიკისიო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18.714 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 758 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივარის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ლვივის ოლქი

ლვივის ოლქი — ოლქი დასავლეთ უკრაინაში. მისი ადმინისტრაციული ცენტრია ლვივი. 2009 წლის აღწერით, ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 2,552,900 ადამიანს. მათგან 48% მამაკაცია, ხოლო 52% – ქალი. ეთნიკური ჯგუფები: უკრაინელები (94.8%), რუსები (3.6%), პოლონელები (0.7%) და სხვები (გერმანელები, ებრაელები და ბოშები).
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
უკრაინის ოლქები
ბადრი ხატიძე

ბადრი ხატიძე (დ. 3 აგვისტო, 1959, გორი) — ქართველი ინჟინერი, იურისტი, პოლიტიკოსი.
1982 წელს დაამთავრა საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი. აგრეთვე დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 2002-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მცხეთის მაჟორიტარი). 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მცხეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „ახალი საქართველოსთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 3 აგვისტო
დაბადებული 1959
საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
გორში დაბადებულები
საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ბადრი
რაკოცები

რაკოცები — XIII-XVIII საუკუნეებში უნგრეთის სამეფოში არსებული თავადაზნაურთა გვარი.
საგვარეულო განსაკუთრებით გაძლიერდა სიგიზმუნდ რაკოცის დროს XVII საუკუნეშI, როდესაც ისინი უნგრეთში ყველაზე გავლენიან გვარად იქცნენ.
რაკოცების ყველაზე ცნობილი წარმომადგენელია - ფერენც II რაკოცი (1676–1735), რომელიც უნგრეთის არჩეული პრინცი და ტრანსილვანიის პრინცი (1703-1711) იყო. ის აუჯანყდა ჰაბსბურგების დინასტიას, ხოლო მისი დამარცხების შედეგად რაკოცების ქონებას კონფისკაცია გაუკეთეს.
რაკოცების ბოლო წარმომადგენელი ყო გიორგი რაკოცი, ფერენც II-ს ვაჟი, რომელიც საფრანგეთში 1756 წელს გარდაიცვალა.
რაკოცების გვარის ცნობილი წარმომადგენელია ასევე ფერენც II-ს მამა ფრანცის I.
იანოშ ბოხარის ნაწარმოები რაკოცის მარში (რომელიც უნგრეთის არა ოფიციალური ჰიმნია) ეძღვნება რაკოცებს, ხოლო ფერენც ლისტის უნგრული რაპსოდია #15 მიძღვნილია ფერენც II-ს აჯანყებას.
ლიტერატურა
სქოლიო
სიონი (მარნეულის მუნიციპალიტეტი)

სიონი (მარნეულის მუნიციპალიტეტი)
სიონი — სოფელი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში, მდინარე შულავრის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 710 მეტრ სიმაღლეზე. მარნეულიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით, შულავერიდან 15 კმ-ით.
სოფელში მდებარეობს რუსთავის მეტალურგიული კომბინატის დამხმარე მეურნეობა — „ხალიბი“. სოფელსა და მის შემოგარენში შემონახულია ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლები, ადრინდელი შუა საუკუნეების ეკლესიები, ნასოფლარი ქალფა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 192 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ამაღლება (ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი)

ამაღლება (ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი)
ამაღლება — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ამაღლება, სამება). მდებარეობს გურიის ქედის სამხრეთით, ზღვის დონიდან 200 მ., ჩოხატაურიდან 7 კმ, საჯავახოდან 27 კმ. სოფელში არის საჯარო სკოლა.
ისტორია
1880 წელს სოფელში გაიხსნა ორკლასიანი სკოლა, ხოლო 1914 წელს — სოფლის ბიბლიოთეკა. ამაღლების სასოფლო საზოგადოებაში 1883 წელს ცხოვრობდა 2212 ადამიანი, იდგა 5 ეკლესია და მოქმედებდა ერთი გურიის უდაბნოს მონასტერი. 1902 წელს საზოგადოებაში ცხოვრობდა 4215 ადამიანი. 1912 წელს სოფელში გაიხსნა საკრედიტო ამხანაგობა, რომელშიც 2000 ადამიანი იყო გაწევრებული. 1914 წელს ამაღლების სასოფლო საზოგადოებაში ცხოვრობდა 4501 ადამიანი. საბჭოთა პერიოდში ეწოდა განახლება. 2010 წლის 16 ნოემბერს დაუბრუნდა ძველი სახელწოდება. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა, მესიმინდეობა, მეცხოველეობა. მოქმედებდა მუზეუმი.
ეკლესიები
სოფელში იდგა ეკლესია, რომლის ადგილას ამჟამად არის საფლავები. შემორჩენილია ძველი ეკლესიის ფრაგმენტები და საფლავის ქვები. ერთ-ერთ ფრაგმენტზე გამოსახულია ორნამენტი და ჯვარი. ასევეა ქვის ფრაგმენტი, რომელზეც დასხმულია ცემენტი და ნახევრად ფარავს ქვაზე გამოსახულ ორნამენტს.
სოფლის ცენტრში ასევე იდგა ძველი ეკლესია. შემორჩენილია ძველი ეკლესიის ქვები. ამ ქვების ნაწილით აუშენებიათ სკოლა, რომელიც შემდეგ დაანგრიეს. იქვე არის შენობა, რომელიც ასევე აუშენებიათ ამ ეკლესიის ქვებით. ამჟამად დარჩენილია ძველი ქვით ნაშენი შენობის ერთი გვერდი და უკანა მხარე, სადაც ორ ადგილას იკითხება ქვის ჩუქურთმებიანი ფრაგმენტები. ასევე ამ ძველი ეკლესიის ქვები გამოუყენებიათ საავადმყოფოს მშენებლობაზე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 598 ადამიანი.
ცნობილი ადამიანები
სოფელში დაიბადნენ:
სილიბისტრო ჯიბლაძე (1859) — პოლიტიკოსი, საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი;
არჩილ დოლიძე (1870) — რევოლუციონერი, ბოლშევიკი;
ნიკოლოზ დოლიძე (1872) — რევოლუციონერი;
ანდრო დოლიძე (1878) — ბოლშევიკი, საბჭოთა პარტიული მოღვაწე;
სიმონა დოლიძე (1885) — ფირალი, სოფელშივე დგას მისი ძეგლი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები