PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Arif Aziz

Arif Aziz (or: Ариф Азиз; born 3 January 1943 in Baku; with full name: Aziz Arif Mokhubali / Азиз Ариф Мохубали) is an artist from Azerbaijan, living and teaching in its capital, Baku. He is one of Azerbaijan's internationally known contemporary artists and serves as his country's Ambassador for Peace, People’s Artist of Azerbaijan Republic and Professor at Azerbaijani State University of Art and Culture.
Life
Arif Aziz was born in Baku in 1943, where he lives and works. He studied at first, between 1957 and 1962, at the Azerbaijan State University of Culture and Art. He then studied graphic design in Moscow for five years. Since the early 1970s he teaches fine arts at the country's art schools. In 2005 he took the chair of painting at Beykent University in Istanbul, Turkey, which he held until 2007. After that he became Dean of the Azerbaijan State University of Culture and Art.
Arif Aziz is married to Farida Azizova. They have three daughters. Aysel Aziz, Ayan Aziz Mammadova and Aylal Heydarova.
Works
When Aziz initially began painting he had to follow the teachings of socialist realism, which required that he paint glorified depictions of communist values. Despite this restriction he found a way to go around the restrictions of Soviet times and painted attractions, cities, and landscapes of his homeland in a figurative art style. In his art Aziz also combines the human face with traditional ornaments from his homeland, as well as influences gathered during travels to Africa, Moscow, Paris, Turkey and India.
Aziz is credited as helping to shape a school of abstractionism that has impacted many young Azerbaijanian artists.
Collections and public exhibitions
Public collections
Works by Arif Aziz can be found in the following collections:
Azerbaijan Carpet Museum in Baku
Baku Museum of Modern Art
Moscow Museum of Modern Art
Senegal State Art Museum in Dakar
Exhibitions (selected)
The following are selected exhibits where Aziz' work has been displayed as either a solo work or as part of a main group exhibition.
solo show: Spirituelle Komposition, Kunsthalle Dresden 2015
solo show: Dance of Spirit, Galerie Michael Schultz, Berlin 2015
solo show: Danamik und Symbolik, Kunsthalle Messmer, Riegel (Germany) 2015
group show: Yeni Era, 11, World Art Academy Exhibition, Baku Museum of Modern Art 2014
solo show: RTR Gallery, Paris 2013
group show: Central House of Artists, Moscow 2011
group show: Turkish Days in Azerbaijan, Baku 2008
Bibliography
Arif Aziz: Dance of Spirit, (exhibition catalogue, edd. by Kunsthalle Messmer, Galerie Michael Schultz, Kunsthalle Dresden), Berlin 2015
Arsalan Mohammed und Hans Bussert, From Baku to Berlin, in: SLEEK – THE VISUAL CONTEMPORARY, Spring 2015, Berlin 2015, pp. 84–91
References
External links
Arif Aziz at the World Academy of the Arts, Baku
Gallery representation at Michael Schultz Gallery, Berlin, Seoul, Beijing
Azerbaijan State University of Culture and Arts alumni
1943 births
Contemporary painters
Living people
Artists from Baku
Azerbaijani expatriates in Turkey
Academic staff of Beykent University
Recipients of the Azerbaijan SSR Lenin Komsomol Prize
Linkmenas

Linkmenas
Lake Linkmenas is a lake in Aukštaitija National Park, Ignalina District, Lithuania. It is 2,300 metres long and 600 metres wide. Linkmenas is part of a chain of seven interconnected lakes. The only major settlement on the shore is Ginučiai, which has an old watermill.
External links
Linkmenas
სამხრეთის ოლქი (ბოტსვანა)

სამხრეთის ოლქი (ბოტსვანა)
სამხრეთის ოლქი — ოლქი ბოტსვანაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კანიე (Kanye). 2011 წლის აღწერის მიხედვით ოლქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 215 775 ადამიანს.
გეოგრაფია
მეზობელი ადმინისტრაციული ერთეულები:
კვენენგი — ჩრდილოეთით
ჩრდილო-დასავლეთი (სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა) — სამხრეთით
კგალაგადი — დასავლეთით
სამხრეთ-აღმოსავლეთის ოლქი — აღმოსავლეთით
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ოლქი დაყოფილია 4 სუბოლქად:
ბაროლონგი
ჯვანენგი
ნგვაკეცე
დასავლეთი ნგვაკეცე
ეკონომიკა
ოლქის აღმოსავლეთში ამუშავებენ მანგანუმის, ასბესტის და ალმასის მადნის საბადოებს. ოლქის ტერიტორიაზე გადის (რამატლაბამას გავლით) რკინიგზის მცირე მონაკვეთი (დაახლოებით 70 კმ) ლობაცედან (სამხრეთ-აღმოსავლეთის ოლქი) მაბატგოში და მაფიკენგში (ჩრდილო-დასავლეთის პროვინცია).
სქოლიო
ბოტსვანის ოლქები
დორის-დუ-ინდაია

დორის-დუ-ინდაია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბონ-დესპაშუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 778 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.4 კმ²-ზე. ფართობი 1 111 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Chignahuapan

Chignahuapan Municipality is a town and municipality in the Mexican state of Puebla in south-eastern Mexico.
The municipality is the location of many touristic places very well known all over the state such as the Basilica of the Immaculate Conception, which is the biggest figure of the virgin Mary in Latin America, and also, Las Aguas Termales de Chignahuapan (thermal waters).
The main economy of Chignahuapan is making Christmas baubles.
The BUAP has a Regional Section there.
References
Municipalities of Puebla
Pueblos Mágicos
ტავრუსი

ტავრუსი — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 320 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 89 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.76 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სიუნიქის პროვინციის სოფლები
ლეო V

ლეო V (დ. უცნობია — გ. სექტემბერი, 903) — რომის პაპი 903 წლის ივლის-სექტემბერში. წარმოშობით იტალიელი.
ტახტზე იჯდა 40 დღე, მერე შეიპყრეს, სამუდამო პატიმრობა მიუსაჯეს და სერგიუს III ბრძანებით გაგუდეს. მისი ხანმოკლე მმართველობით იწყება წმინდა საყდრის დაცემა X საუკუნის დასაწყისში. იგი ტახტიდან ჩამოაგდო ანტიპაპმა ქრისტეფორუსმა.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
რომის პაპები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გარდაცვლილი 903
შოტლანდიის კონსორტების სია

შოტლანდიის კონსორტების სიაში წარმოდგენილია იმ ადამიანების სია რომლებიც დაქოწრინებულნი იყვნენ შოტლანდიის მონარქებზე. შოტლანდიის ისტორიაში თითქმის ყველა კონსორტი ქალია, თუმცა არის სულ 4 გამონაკლისი როცა კონსორტი კაცი იყო, ეს მოხდა დედოფლების მარია I-ისა და ანა I-ის მმართველობისას.
მორეის დინასტია
დანკელდების დინასტია (1058-1286)
ბრიუსების დინასტია (1306-1371)
სტიუარტების დინასტია (1371-1707)
იხილეთ აგრეთვე
ინგლისის დედოფლების სია
შოტლანდიის მონარქების სია
ლიტერატურა
E. B. Fryde, D. E. Greenway (Hrsg.): Handbook of British Chronology, London: Offices of the Royal Historical Society 1986.
Rosalind K. Marshall: Scottish Queens (1034-1714), East Linton: Tuckwell Press 2003.
Timothy Venning: Compendium of British Office Holders, Basingstoke (u. a.): Palgrave Macmillan 2005.
David Williamson: Brewer's British royalty, London: Cassell 1996.
დედოფლები ქვეყნების მიხედვით
მმართველთა სიები
შოტლანდიის დედოფლები
შოტლანდიის ისტორია
ვაზისუბნის კვირაცხოვლის ეკლესია

ვაზისუბნის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაზისუბნის დასავლეთით 2 კილომეტრზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია,ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. წყობაში აქა-იქ ლოდებია ჩართული. დაზიანებულია: აყრილია სახურავის საფარი, აღმოსავლეთ და სამხრეთ კედლებს მთელ სიმაღლეზე ბზარები დაუყვება, ჩამოშლილია ლავგარდანი. ეკლესიის განივ ფასადებზე აშკარად ჩანს გვიანდელი გადაკეთების კვალი, რომლის დროსაც გრძივი კედლები ოდნავ (დაახლოებით 0.5 მეტრით) აუმაღლებიათ, რამაც სახურავის ფერდების დახრილობა რამდენამდე შეამცირა. როგორც ჩანს ამავე დროსაა გამოყვანილი დასავლეთ შესასვლელიც.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Acosta Municipality, Monagas

Acosta Municipality, Monagas
Acosta is one of the 13 municipalities of the state of Monagas, Venezuela. Its capital is San Antonio de Maturín. It has an area of 957 km2 and according to INE estimates its population for 2010 was 19,138 inhabitants. The municipality is made up of two parishes, San Antonio and San Francisco. Its name derives from the politician and leader, José Eusebio Acosta Peña.
History
Much of the municipality was founded by the monastery. The town of San Antonio de Capayacuar was founded on 7 August 1713, by the Capuchin missionary Fray Gerónimo de Muro, with the help of the indigenous people of the region and of the Caribbeans. San Antonio de Capayacuar is also known as San Antonio de Maturín.
On 10 May 1714, the town of San Francisco de Guayareguar was founded by Fray Guillermo de Mallorca.
In 1814, Los Caballos community was accentuated on one side of the Colorado River. The populations of El Culantrillo and La Cagua were formed by neighboring states on the year 1875. By 1890 the community of Las Piedras de San Antonio was born by the Guanaguana Indians.
By early 1912, the Quiriquire community began to form.
With the project to build the Guamos dam, the town of Jobo Mocho was founded in 1970.
It was in 1989 that it became official as a municipality, and was made up of two parishes.
On 1 January 2011, Raúl Véliz was reelected as president of the Acosta Municipal Council.
By the end of August 2012, the flooding of the Cocollar River left the Las Delicias de San Antonio sector cut off. Similarly, heavy rains affected the areas of La Pica, Tropezón, Río Cocollar, Puente de Miraflores, Triste and Cerro Negro.
Mayor Edgar Gutiérrez inaugurated the Valle de Capayacuar restaurant on 4 June 2013, located on Bolívar Avenue in San Antonio de Capayacuar.
In November 2014, the Lucía Guzmán Women's Institute was created, inaugurated by Carmen Graciela Fernández, wife of Mayor Leansy Astudillo.
On 26 January 2017, Mayor Leansy Astudillo and Monagas State Governor Yelitza Santaella inaugurated the “Robert Serra” dining room at the “Manuel Saturnino Peñalver” Bolivarian high school in the Rómulo Gallego sector, in San Antonio de Capayacuar. On 10 December 2017, municipal elections were held and Justino Araguayan was elected for the 2017-2021 period.
Geography
It has the tropical climate of a humid forest with temperatures between 15 and 27 °C and average annual precipitation of 975 mm. The main water courses are the Guarapiche River and the Colorado River.
Economy
Acosta is mainly agricultural. Among the main production items are coffee, citrus fruits and vegetables although corn is also produced.
Tourism
The Doors of Miraflores (Las Puertas de Miraflores) are two mountains separated by the Guarapiche River.
Politics and government
Mayors
Leansy Astudillo (PSUV). 2017 - 2021.
Jesús Velásquez (MUD). 2021 - present.
References
Municipalities of Monagas
პავლე ბერიშვილი

პავლე ბერიშვილი
პავლე აბრამის ძე ბერიშვილი (დ. 1891, რაჭის მაზრა, ონი — გ. 17 ნოემბერი, 1937, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
პავლე აბრამის ძე ბერიშვილი დაიბადა 1891 წელს, ქუთაისის გუბერნიის, რაჭის მაზრის სოფელ მოედანში (ამჟამად ონის მოედნის უბანი). დაამთავრა ონის სამოქალაქო სასწავლებელი. შემდგომ სწავლობდა ბაქოში, ტექნიკურ სასწავლებელში, სადაც შეისწავლა ლითონის დამუშავება და ხარატობა. 1905 წლიდან იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის მენშევიკების ფრაქციის წევრი. 1919 წლის 12 მარტიდან არჩეული იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით. 1921 წელს, საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ დარჩა საქართველოში და ჩაბმული იყო წინააღმდეგობის მოძრაობაში. შემდგომ პერიოდში იგი დააკავეს. ციხიდან გათავისუფლების შემდეგ ცხოვრობდა ქალაქ ენისეისკში. პავლე ბერიშვილი საქართველოში 1935 წელს დაბრუნდა. 1937 წელს იგი კვლავ დააპატიმრეს და 17 სექტემბერს დახვრეტა მიუსაჯეს, რაც იმავე ღამეს აღასრულეს. 1989 წლის 17 ნოემბერს იგი რეაბილიტირებულია კრასნოიარსკის სამხარეო პროკურატურის მიერ.
ლიტერატურა
ირაკლი ხვადაგიანი. საქართველოს დამფუძნებელი კრება 1919. საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია. გვ. 173-174, თბ., 2016
საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
დაბადებული 1891
გარდაცვლილი 17 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1937
ვაღარშაკ არუთინიანი

ვაღარშაკ არუთინიანი (დ. 28 აპრილი, 1956) — სომხეთის თავდაცვის მინისტრი 1999 წლის 11 ივნისიდან 2000 წლის 20 მაისამდე.
ბიოგრაფია
ვაღარშაკ არუთინიანი დაიბადა 1956 წლის 28 აპრილს, ახალქალაქში, საქართველოს სსრ. 1978 წელს, მან დაამთავრა კასპიის უმაღლესი სასწავლებელი. 1978–1989 წლებში, იგი იბრძოდა ავღანეთის ომში. 1991–1992 წლებში, ყარაბაღის ომის პერიოდში, არუთინიანი სომხეთის შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილე იყო. 1992 წელს, იგი დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის შეიარაღებული ძალების უმაღლესი სარდლობის შტაბის უფროსის მოადგილე გახდა. 1994 წელს, არუთინიანი არჩეულ იქნა სომხეთის შეიარაღებული ძალების წარმომადგენლად დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობაში. 1999 წელს, ვაზგენ სარქისიანის არჩევნების შედეგად პრემიერ-მინისტრად გამოცხადების შემდეგ, იგი დაბრუნდა სომხეთში და გახდა სომხეთის თავდაცვის მინისტრი. ეს თანამდებობა მან 2000 წლის 20 მაისს დატოვა.
2002 წლის 23 ივლისს, არუთინიანი შეუერთდა ოპოზიციურ პარტიას - „რესპუბლიკა“-ს, ვაზგენ სარქისიანის ძმის, არამ სარქისიანის ლიდერობით.
რესურსები ინტერნეტში
Interview
«У США и Турции интерес один – максимальное вытеснение России из региона»
სქოლიო
სომხეთის თავდაცვის მინისტრები
დაბადებული 28 აპრილი
დაბადებული 1956
ფხოველთა და დიდოელთა აჯანყება

ფხოველთა და დიდოელთა აჯანყება — მთიელთა გამოსვლა ფეოდალიზაციისა და გაქრისტიანების წინააღმდეგ XIII საუკუნის 10-იან (სავარაუდოდ 1212 წ.) წლებში. XIII საუკუნის დასაწყისისათვის მთიელები ჯერ კიდევ არ იყვნენ მასობრივად ჩაბმული ფეოდალურ ურთიერთობაში. მთის მოსახლეობის შეზღუდული ეკონომიკური საშუალებები ბარის მოსახლეობის მიმართ ანტაგონიზმს წარმოშობდა. ამის შედეგი იყო მთიელთა თავდასხმები ბარის მოსახლეობაზე. მთიელთადმი მტრულად იყვნენ განწყობილი, ერთი მხრივ, ფეოდალური ზედაფენა, რომელიც მთიელთა ფეოდალურ უღელში შებმას ესწრაფოდა, მეორე მხრივ – ბარის მწარმოებელი მოსახლეობა, რომელიც მთიელთა თავდასხმის ობიექტი იყო. საქართველოს ფეოდალური მონარქია ერთდროულად ისწრაფოდა მთიელთა ფეოდალიზაციისა და გაქრისტიანებისაკენ. ფხოველთა და დიდოელთა აჯანყებაც სწორედ ამ პროცესის საწინააღმდეგო რეაქცია იყო. მთიელთა აჯანყებაში დიდძალი ხალხი მონაწილეობდა.
სამეფო ხელისუფლებამ აჯანყებულ მთიელთა წინააღმდეგ მთის სხვა ხალხები (დვალები, მოხევეები, ჭართალელები, ერწოთიანელები, ცხრაზმელები, ხადელები და ცხავატელები) წარგზავნა ივანე მხარგრძელის სარდლობით, ამით სამეფო ხელისუფლება ხაზს უსვამდა იმ გარემოებას, რომ მის წინააღმდეგ მთელი მთა არ აჯანყებულა, რომ მთიელთა მნიშვნელოვანი ნაწილი სამეფო ხელისუფლების ერთგული იყო.
დამსჯელი ექსპედიციის ხელმძღვანელობამ შეიმუშავა აჯანყებულებთან ბრძოლის კონკრეტული გეგმა. ივანე მხარგრძელმა მთიელთა რაზმები ხადის მთით გადაიყვანა „მთასა ფხოველთასა და დიდოთასა“. სამეფო ლაშქრის ერთ მხარეს მოექცა ძურძუკეთი, მეორე მხარეს კი – ფხოვეთი და დიდოეთი. როგორც ჩანს სამეფო ხელისუფლება არც ძურძუკეთს ენდობოდა და ამიტომ გამოაცალკევა აჯანყებული მხარეებისაგან. ძურძუკთა მეფეები ძღვენით ეახლნენ ივანე მხარგრძელს და თავისი ლაშქრით მხარში ამოუდგნენ სამეფო სპას. ამის შემდეგ საქართველოს ლაშქარმა ძურძუკებთან ერთად შეუტია აჯანყებულებს. ურიცხვი ფხოველი და დიდოელი ამოუწყვეტიათ. 3 თვე (ივნისი, ივლისი, აგვისტო) უმკლავდებოდნენ აჯანყებულები ივანე მხარგრძელის ლაშქარს. ბოლოს ზავი ითხოვეს და ერთგულების პირობა დადეს. ივანე მხარგრძელმა საზავო პირობები მიიღო და მძევლები წამოასხა. ამ გამარჯვებისათვის სამეფო ხელისუფლებამ ივანე „უაღრესსა პატივსა აიყვანა“.
საბჭოთა ისტორიოგრაფიის შეფასებით, ფხოველთა და დიდოელთა აჯანყების დამარცხებას სხვადასხვა არსებითი ხასიათის მიზეზი ჰქონდა. აჯანყებულებს არ გააჩნდათ განსაზღვრული სამოქმედო გეგმა. მთიელთა ეს გამოსვლა ვერ გასცილდა ფეოდალური ექსპლუატაციის წინააღმდეგ მიმართული გლეხთა სტიქიური აჯანყების ფარგლებს. ფხოველებმა და დიდოელებმა ვერ მოახერხეს აჯანყებაში მთის მთელი მოსახლეობის ჩაბმა. პირიქით, მთის დანარჩენი მოსახლეობა მათ წინააღმდეგ გამოვიდა. თავისთავად ფხოველთა და დიდოელთა აჯანყება ფეოდალური კლასისათვის მკაცრი გაფრთხილება და დამაფიქრებელი გაკვეთილი იყო. ფხოველთა და დიდოელთა აჯანყებას მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია ფეოდალური საქართველოს ისტორიაში.
ლიტერატურა
საქართველოს აჯანყებები
ანდაუს ხიდი

ანდაუს ხიდი — პატარა ხიდი აინზერკანალის შემდეგ პატარა მდინარეზე, რომელიც ითვლება ავსტრიასა და უნგრეთს შორის საზღვრის ნაწილად. ხიდი მდებარეობს კომუნა ანდაუს (ბურგენლანდი, ავსტრია) ახლოს.
ისტორია
ყველაფერი იწყება 1956 წლის ზაფხულიდან, როცა უფრო და უფრო მეტმა უნგრელმა დაიწყო დასავლეთისკენ, ავსტრიის საზღვრისკენ გაქცევა. წარმოუდგენელია, რომ ამ პატარა მდინარეზე გადებულმა ხიდმა 70 000 უნგრელს გაუწია დახმარება უნგრეთის აჯანყების დროს.
1956 წლის 21 ნოემბერს ხიდი საბჭოთა ჯარებმა ააფეთქეს.
დღეს
1996 წელს, უნგრეთის აჯანყების 40 წლის თავის აღსანიშნავად ხიდი აღადგინეს, როგორც ტოლერანტობისა და დახმარების სიმბოლო.
ლიტერატურასა და კინოში
თავისუფლების ნამდვილი სიმბოლოს სახით, ჯეიმზ მიჩენერმა არა მხოლოდ თავის წიგნს, ანდოს ხიდს მისცა ხიდის სახელი, არამედ გახადა მსოფლიოში ცნობილი მემორიალი. მიჩენერის წიგნის დამატებაში ხიდი ასევე გვევლინება Der Bockerer III-ის თემად, ავსტრიულ ფილმში.
რესურსები ინტერნეტში
«Der Bockerer III» IMDB-ზე
ჯეიმზ მიჩენერი Кругосвет-ში
http://home.pages.at/pibuk/andau/andau.htm
XX საუკუნე ავსტრიაში
1956 წლის უნგრეთის აჯანყება
Ateni Theotokos Church inscription

Ateni Theotokos Church inscription
The Ateni Theotokos Church inscription is the Georgian language inscription written in the Georgian Asomtavruli script on the Ateni Theotokos Church, a basilica located in the village of Didi Ateni, Gori Municipality, Shida Kartli, Georgia. The inscriptions are dated 982–989 AD. The inscription mentions Rati I and Liparit II, Dukes of Kldekari.
Inscription
ႵႤ ႠႣႨႣႤ ႭႰႱႠ
ႥႤ ႺႾႭႥႰႤႡႠႱႠ
ႠႵႠ ჄႭႰႺႨႤႪႤႡ
Ⴐ ႣႠ ႼႤ ႸႬႱႠ ႱႳႪ
ႨႤႡႰ ႰႠႲ ႤႰႨႱႧ
ႠႥႨ ႻႤ ႨႢႨ ႪႮႰႲ
ႤႰႨႱႧႥႨႱႠႨ ႰႪႬ
ႠႶႠႸႤႬႠ ႤႱႤ ႱႠႾ
ႪႨ ႶႧႨႱႠႨ ႣႠ ႡႽႤႨ
ႺႠႧႠႨ ႼႨ ႤႩႪႤႱႨ
ႠႨ ႱႠႪႭႺႥႤႪႠႣ
ႱႳႪႨႱႠ ႫႧႨႱႠ
Translation: "Jesus Christ, have mercy on both of the worldly lives, bodily and spiritual, of Rati Eristavi, son of Liparit Eristavi, who built this house of God as a rock of Sky, a holy Church, for praying for their souls."
References
Georgian inscriptions
Archaeological artifacts
980s
10th-century inscriptions
აგრას ციხე

აგრას ციხესიმაგრე, ასევე ლალ-ქილა, აგრა-ფორტი, ფორტ-რუჟი (წითელი ციხე) — გალავნიანი სამეფო ქალაქი აგრაში, ინდოეთი, თაჯ-მაჰალიდან ორ-ნახევარ კილომეტრში.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ინდოეთში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
Agra Fort in UNESCO List
ASI website
World Heritage Online Tour
Diwan-e-am panorama pictures
ინდოეთის სასახლეები
სამეფო რეზიდენციები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ინდოეთში
Lasioglossum maurusium

Lasioglossum maurusium — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1935 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
maurusium
ოროსკო (მუნიციპალიტეტი)

ოროსკო (მუნიციპალიტეტი)
ოროსკო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის არატია-ნერვიონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 102,42 კმ². მოსახლეობა — 2650 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბისკაიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ოროსკოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბისკაიის მუნიციპალიტეტები
ბისკაიის ქალაქები
ვორონეჟის საერთაშორისო აეროპორტი

ვორონეჟის საერთაშორისო აეროპორტი (IATA: VOZ, ICAO: UUOO) — საერთაშორისო აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ ვორონეჟიდან ჩრდილოეთით 11 კმ-ში. აეროპორტი წარმოადგენს Polet Airlines-ისა და RusLine-ის ჰაბს. 2013 წელს მგზავრების რაოდენობამ 355 000 კაცი შეადგინა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
რუსეთის აეროპორტები
საერთაშორისო აეროპორტები
Zepita District

Zepita District
Zepita (from Aymara Sipita) is one of seven districts of the Chucuito Province in Puno Region, Peru.
Geography
One of the highest peaks of the district is Qhapiya at . Other mountains are listed below:
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Aymara descent. Aymara is the language which the majority of the population (87.08%) learnt to speak in childhood, 12.21% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
Authorities
Mayors
2011-2014: Ricardo Felipe Jiménez Castilla.
2007-2010: Mateo Jilaja Mollo.
See also
Tanqa Tanqa
Administrative divisions of Peru
References
External links
INEI Peru
თეთრი (მრავალმნიშვნელოვანი)

თეთრი (მრავალმნიშვნელოვანი)
თეთრი შეიძლება აღნიშნავდეს:
თეთრი — ყველაზე ღია ფერი
თეთრი — საქართველოს ფულის ერთეული
თეთრი — ვერცხლის ფულის ზოგადი სახელი საქართველოში XIII-XIV საუკუნეებში.
Some Enchanted Evening

Some Enchanted Evening
„Some Enchanted Evening“ — სერიალ „სიმფსონების“ პირველი სეზონის მეცამეტე და უკანასკნელი ეპიზოდი, რომელიც ეთერში 1990 წლის 13 მაისს გავიდა.
ამ ეპიზოდში მშობლები ერთი ღამით ტოვებენ ბავშვებს სახლში, მათთან კი რჩება ძიძა, რომელიც საშიში დამნაშავე აღმოჩნდება. ეპიზოდში რამდენიმე ცნობილ კინოფილმზეა მინიშნება - „ფსიქო“, „მონადირის ღამე“ და „ვარსკვლავი დაიბადა“.
რესურსები ინტერნეტში
სიმფსონების ეპიზოდები (სეზონი 1)
cs:Simpsonovi (první série)#Hezkej večer
ფეგერაში

ფეგერაში — ქალაქი ცენტრალურ რუმინეთში, ბრაშოვის ჟუდეცში. მდებარეობს მდინარე ოლტის ნაპირებზე, ფეგერაშის მასივის ჩრდილოეთით, ბრაშოვიდან 76 კილომეტრში. 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 28,330 ადამიანი. დოკუმენტებში პირველად მოხსენებულია 1291 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
რუმინეთის ქალაქები
ჰაკუსანი

ჰაკუსანი — პოტენციურად აქტიური სტრატოვულკანი იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუს ცენტრალურ ნაწილში. სიმაღლე 2702 მ. ფარისებრია, აქვს 3 შვერილი, რომლებზედაც ამოფრქვევისას ანდეზიტური ლავა იღვრება. ფუძიამასთან და ტატესთან ერთად მიჩნეულია იაპონიის წმინდა მთად. მოქცეულია ჰაკუსანის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე.
რესურსები ინტერნეტში
Hakusan: Global Volcanism Program - Smithsonian Institution
ჰაკუსანი — ინფორმაცია
იაპონიის ვულკანები
გურული დღიურები

გურული დღიურები
„გურული დღიურები“ — გიორგი კეკელიძის 2014 წლის წიგნი გურულების შესახებ. წიგნი კრებულია გურული ხალხის სხვადასხვა მხიარული ისტორიების, რომლებიც თავად ავტორმა შეაგროვა. ავტორის მოგზაურობა გურიაში ოთხ თვეს გრძელდებოდა და ის პირადად იწერდა ძველი დროის ამბებს ადგილობრივი წეს-ჩვეულებებისა და რიტუალების შესახებ გურული გლეხებისგან. „გურული დღიურები“ 2014 წლის ბესტსელერად დასახელდა. წიგნის გამოსვლიდან ერთ თვეში გაყიდვების რეკორდული მაჩვენებელი დაფიქსირდა. ეს გიორგი კეკელიძის პირველი ცდაა პროზაში.
ავტორი წიგნზე:
„ეს არის ერთი ციკლი ჩემი გურული დღიურებისა, რომელსაც „ქორწინებები გურიაში“ ჰქვია და წარმოდგენილია გურულებისა და გურიაში მცხოვრები აჭარლების ისტორიები. პერიოდულად, ვწერდი სტატიებს გურიაზე და მერე ვიფიქრე წიგნად შემეკრა." „მსოფლიო ორ ნაწილად იყოფა გურულები და დანარჩენი“ – ცნობილი ფრაზაა წიგნიდან.
2014 წლის 5 თებერვალს, გიორგი კეკელიძის „გურული დღიურების“ რეპრეზენტაცია და შემოქმედებითი საღამო „ბიბლუსი გალერეაში“ გაიმართა.
2015 წელს ავტორს წიგნისთვის გადაეცა ჟურნალ სახე(ლ)ების, ჟურნალ ეგოს და გურამ რჩეულიშვილის სახელობის პრემიები. ამ წელსვე წიგნი ითარგმნა აზერბაიჯანულ ენაზე (მთარგმნელი იმირ მამედლი).
2015 წლისთვის ბაზარზე გამოჩნდა წიგნის მეკობრული ვერსიები.
2016 წელს გიორგი კეკელიძის „გურული დღიურების“ პირველი ნაწილის ტირაჟი 20000-ს გადაცდა, ავტორი შემოსულ ჰონორარს ლეიკემიით დაავადებულთა ფონდში რიცხავს, მამამისის, ზურაბ კეკელიძის იგივე დაავადებით გარდაცვალების გამო.
რესურსები ინტერნეტში
წიგნი goodreads.com–ზე
როგორ დაიწერა „გურული–დღიურები“ – წიგნი რომელზეც მთელი საქართველო საუბრობს
სქოლიო
გიორგი კეკელიძის ნაწარმოებები
2014 წლის რომანები
ქართული რომანები
გუჯაბაურის ღვთისმშობლის ეკლესია

გუჯაბაურის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფელ გუჯაბაურის ცენტრში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
სოფლის ცენტრში დგას ალიზით ნაშენი ეკლესია, რომელიც ძლიერ დაზიანე-ბულია. შემორჩა აბსიდის ქვედა ნახევარი და ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლების აღმოსავლეთ მონაკვეთების ქვედა ნახევრები. კედლები გაგრძელებულია და დასა-ვლეთის კედელი დაშენებულია ბლოკით. ნაეკლესიარი გადახურულია ხის ბოძებ-ის ფანჩატურით და შიფერით. ეკლესიის შიგნით მიწის დონე იმდენად ამაღლებუ-ლია, რომ აბსიდის იატაკი და გვერდითი ნიშები ძნელად იკითხება.
ეკლესია ალიზითაა ნაშენი, რაც იშვიათი მოვლენაა. მისი დანგრევა გამოიწვია იმ გარემოებამ, რომ (მოსახლეობის ინფორმაციით) 20-მდე წლის წინ სამხედრო ნაწილის ჯარისკაცებმა სახურავი დაშალეს და საწვავ მასალად გამოიყენეს. ალიზი ატმოსფერული მოვლენებისადმი მედეგი არ არის და უსახურავოდ დაიშალა.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, პატარა და დიდი ლიახვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002, გვ. 48
ქურთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დანგრეული ტაძრები