PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
G-ცილასთან დაკავშირებული რეცეპტორი

G-ცილასთან დაკავშირებული რეცეპტორი არის პლაზმურ მემბრანასთან დაკავშირებული რეცეპტორი, რომელიც G-ცილად წოდებული ცილის დახმარებით მოქმედებს. მრავალი განსხვავებული ცილა იყენებს G-ცილასთან დაკავშირებული რეცეპტორს, მათ შორის საფუარის შეწყვილების ფაქტორები, ეპინეფრინი და სხვა მრავალი ჰორმონი და ნეიროტრანსმიტერი. ეს რეცეპტორები განსხვავდებიან სასიგნალო მოლეკულებისა და უჯრედის შიგნით სხვადასხვა G-ცილების შესაცნობი დაკავშირების საიტებით. რეცეპტორული ცილები საგრძნობლად მსგავსნი არიან. თითოეულ მათგანს აქვს მემბრანის გამჭოლი 7 a სპირალი.
ეუკარიოტული რეცეპტორული ცილებისთვის დამახასიათებელია მეორეული სტრუქტურა, სადაც ერთ პოლიპეპტიდს, აქვს შვიდი ტრანსმემბრანული a სპირალი, რომლებიც უფრო მეტი თვალსაჩინოებისთვის, ცილინდრისმაგვარად და ერთ მწკრივშია წარმოდგენილი.
G-ცილასთან დაკავშირებული რეცეპტორული სისტემები უკიდურესად ფართოდ გავრცელებული და განსხვავებული ფუნქციების მქონეა, მათ შორისაა მათი როლი ემბრიონულ განვითარებასა და სენსორულ აღქმებში. მაგალითად, ადამიანებში, როგორც მხედველობა, ასევე ყნოსვა დამოკიდებულია ასეთ ცილებზე.
G-ცილის სისტემები მონაწილეობს ადამიანის მრავალ დაავადებაში, ბაქტერიული ინფექციების ჩათვლით. დღეს გამოყენებული მედიკამენტების 60%-ზე მეტი თავიანთ ეფექტებს ავლენენ G-ცილის სასიგნალო გზაზე მოქმედებით.
G-ცილის მოქმედება
მემბრანის ციტოპლაზმურ მხარეზე თავისუფლად მიმაგრებული G-ცილა მოქმედებს როგორც მოლეკულური ჩამრთველი, რომელიც ან ჩართულია, ან კიდევ გამორთული, იმისდა მიხედვით, გუანინის ორი ნუკლეოტიდიდან, რომელი არის მასთან მიმაგრებული, გდფ თუ გტფ. სწორედ ამის გამო ჰქვია G-ცილა. როცა გდფ დაკავშირებულია G-ცილასთან, იგი არააქტიურია.
როდესაც შესაბამისი სასიგნალო მოლეკულა უკავშირდება რეცეპტორს უჯრედგარე მხარეზე, რეცეპტორი აქტივდება და ფორმას იცვლის, მისი ციტოპლაზმური მხარე შემდეგ უკავშირდება არააქტიურ G-ცილას და იწვევს გდფ-ის გტფ-ით შეცვლას, რაც G-ცილას ააქტივებს.
გააქტივებული G-ცილა რეცეპტორიდან დისოცირდება და მემბრანის გასწვრივ დიფუზირდება, შემდეგ უკავშირდება ფერმენტს და ცვლის მის აქტივობას. როცა ფერმენტი გააქტივდება, მას შეუძლია უჯრედის პასუხის განმაპირობებლი გზის მოდევნო საფეხურის ჩართვა.
ცვლილებები ფერმენტსა და G-ცილაში მხოლოდ დროებითია, რადგანაც G-ცილა ასევე მოქმედებს როგორც გტფ-აზური ფერმენტი და მასთან დაკავშირებული გტფ-ის ჰიდროლიზს ახდენს გდფ-ად. შემდეგ ისევ არააქტიური G-ცილა ტოვებს ფერმენტს, რომელიც თავის მხრივ, საწყის მდგომარეობას უბრუნდება. G-ცილის გტფ-აზური ფუნქცია მიმოცვლის გზის სწრაფად შეწყვეყის საშუალებას იძლევა იმ შემთხვევაში, როცა სასიგნალო მოლეკულა აღარ არის წარმოდგენილი.
ლიტერატურა
ნილ კემპბელი, ჯეინ ბ. რისი, ბიოლოგია, VII გამოცემა, გვ. 258. თბ., 2009 წელი.
ცილები
გრიფინების ვიდეო თმაშების სია

გრიფინების ვიდეო თმაშების სია
გრიფინები არის ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალი შექმნილი სეთ მაკფარლეინის მიერ ტელეარხ Fox Broadcasting Company-ისთვის. შოუს წამყვანი პერსონაჟები არიან: პიტერ გრიფინი, მისი ცოლი ლოისი, ქალიშვილი მეგი, უფროსი ძმა კრისი, მათი ძაღლი ბრაიანი და ოჯახის ყველაზე პატარა წევრი სტიუი გრიფინი. სერიალის პოპულარობამ შთააგონა ვიდეო თამაშების დეველოპერებს შეექმნათ ამავე სათაურის მქონე რამდენიმე თამაში და ასევე პინბოლის აპარატი გამოსული 2007 წელს.
პირველი თამაში სახელწოდებით Family Guy Video Game! (შექმნილი High Voltage Software-სა და გამოცემული 2K Games-ის მიერ) გამოვიდა 2006 წელს PlayStation 2-ის, Xbox-ისა და PlayStation Portable-ის პლატფორმებზე. რამდენიმე წლის შემდეგ გამოვიდა Family Guy: Back to the Multiverse მეშვიდე თაობის კონსოლებისთვის: PlayStation 3, Xbox 360, Microsoft Windows. თამაში შექმნა Heavy Iron Studios-მა, ხოლო გამოსცა Activision-მა. ამას გარდა შეიქმნა კიდევ 5 თამაში, რომელიც წარმოდგენილი არის ქვედა ცხრილში.
ვიდეო თამაშები
2014 წლის მონაცემებით სულ გამოვიდა სერიალზე დაფუძნებული შვიდი ერთეული თამაში.
სქოლიო
გრიფინები
ვიდეო თამაშები დაფუძნებული გრიფინებზე
ვიდეო თამაშების სიები ფრენჩაიზების მიხედვით
Santa Rosa District, El Dorado

Santa Rosa District, El Dorado
Santa Rosa District is one of five districts of the province El Dorado in Peru.
References
Yauli District, Huancavelica

Yauli District, Huancavelica
Yauli District is one of nineteen districts of the province Huancavelica in Peru.
The capital of the district is the town of Yauli.
Ethnic groups
The people in the district are mainly Indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (88.36%) learnt to speak in childhood, 11.42% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
Places of interest
The archaeological site Uchkus Inkañan is situated in the district.
References
დიდი შირაქის ველის მეორე ნამოსახლარები

დიდი შირაქის ველის მეორე ნამოსახლარები — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს დედოფლისწყარო-ზემო ქედის საავტომობილო გზის მარცხენა მხარეს, სერზე.
თარიღდება ძვ. წ. II ათასწლეულის დასასრულით და I ათასწლეულის დასაწყისით. აღმოჩნდა 2009 წელს, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მიერ წარმოებული არქეოლოგიური დაზვერვების დროს (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური). ორი მცირე ნამოსახლარიდან ერთი მცირე და ვიწრო, მეორე - შედარებით მოზრდილი, თითქმის წრიული (ციტადელის დიამეტრი - 45 მეტრი). ძეგლს დასავლეთით, ფერდობზე, ოდნავ გამოხატული ტერასა შემოუყვება, სამი მხრიდან კი ღრმა ხეობებითაა შემოსაზღვრული.
აქვე კიდევ ორი ნამოსახლარია, მათგან ერთს (ციტადელის სიგრძე - 300-მდე, სიგანე - 200 მეტრი) დასავლეთით ღრმა ხეობა ესაზღვრება. ნამოსახლარის ზედაპირი მოვაკებულია, დაფარულია ჯაგნარით, რამაც ხელი შეუშალა მასალის აკრეფას. მეორე ნამოსახლარზე (სიგრძე - 250 მეტრი, სიგანე - 100 მეტრი) ჩანს მრავალი ჩაღრმავება და რიყის ქვის გროვა, რომელიც კედლის შთაბეჭდილებას ტოვებს. ძეგლზე აიკრიფა ნაცრისფრად გამომწვარი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები.
აკრეფილი კერამიკის მასალა ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გურჯაანის ისორიულ-ეთნოგრაფიულ საცავში.
ლიტერატურა
დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ლეკუმუს დეპარტამენტი

ლეკუმუს დეპარტამენტი — კონგოს რესპუბლიკის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. სამხრეთიდან ესაზღვრება ბუენზის დეპარტამენტს, დასავლეთიდან ნიარის დეპარტამენტს, აღმოსავლეთიდან პლატოს დეპარტამენტს, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან პოოლის დეპარტამენტს და ჩრდილოეთიდან გაბონს. ფართობი — 20 950 კმ². 2010 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 85 617 ადამიანს. სიმჭიდროვე — 4,09 ად./კმ². ბუნებრივი ნამატი — 2,91 %. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი სიბიტი.
მოსახლეობა
მოსახლეობის რაოდენობის ცვლილებათა დინამიკა:
ადმინისტრაციული დაყოფა
ლეკუმუს დეპარტამენტი დაყოფილია 5 ოლქად:
ბამბამა (4906 ადამიანი).
ზანაგა (16 649 ადამიანი).
კომონო (14 581 ადამიანი).
მაიეიე (13 649 ადამიანი).
სიბიტი (46 608 ადამიანი).
სქოლიო
კონგოს რესპუბლიკის დეპარტამენტები
ანკონა

ანკონა — ქალაქი და ნავსადგური ცენტრალურ იტალიაში, მარკეს რეგიონში. 2010 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 102 997 ადამიანს შეადგენს. წარმოადგენს მარკეს რეგიონისა და ანკონის პროვინციის დედაქალაქს.
ქალაქი მდებარეობს რომიდან 280 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ადრიატიკის ზღვაზე, მონტე-კონეროს, მონტე-ასტანოსა და მონტე-გუასკოს კონცხებს შორის.
ანკონა ადრიატიკის ზღვის ერთ-ერთი მთავარი ნავსადგურია, განსაკუთრებით მგზავრთა გადაყვანის მხრივ. ამავე დროს, წარმოადგენს რეგიონის მთავარ ეკონომიკურ და დემოგრაფიულ ცენტრს.
ისტორია
ანკონა ძვ. წ. 390 წელს დაარსდა. მისი სახელი მომდინარეობს ბერძნული სიტყვიდან „Αγκων“ — რაც დაუცველს ნიშნავს, რადგან ქალაქი ისეთ ადგილას მდებარეობდა, მხოლოდ კონცხი იცავდა. ბერძნებმა აქ ვაჭრობა გააჩაღეს. რომეულ პერიოდში, ანკონის მოსახლეობა ძირითდადა ბერძნულად საუბრობდა. რომაელებმა იგი ილირიის ომების დროს (ძვ. წ. 178) აიღეს და თავის კოლონიად აქციეს. იმპერიის დროს, უმნიშვნელოვანესი გახდა ანკონის ნავსადგური, რადგან ის უახლოესი წერტილი იყო დალმაციასთან.
შუა საუკუნეებში, ქალაქი დამოუკიდებელ, ანკონის რესპუბლიკას წარმოადგენდა, რომლის აღებასაც რომის ეკლესია, ვენეციის რესპუბლიკა და გერმანელი იმპერატორები ცდილობდნენ. 1532 წელს, ქალაქი პაპის მმართველობაში გადავიდა. 1861 წელს იგი იტალიის სამეფოს შემადგენლობაში შევიდა.
ეკონომიკა
ქალაქის ეკონომიკის მთავარი დარგებია გემთმშენებლობა, მანქანათმშენებლობა, ხიდების სტრუქტურების წარმოება, ფარმაცევტული და ფეხსაცმლის ლრეწველობა.
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Marche Tourism site
Photos: sauromarini.it, antoniomucherino.it
Ancona, a breed of chicken named after the Italian city
Site with photo, guides and forum
Wine and Fish in the city of Ancona
The Jewish Community of Ancona
A little English Guide website made from the people of Ancona, to show Another point of view
იტალიის ქალაქები
Reno (river)

Reno (river)
The Reno is a river of Emilia-Romagna, northern Italy. It is the tenth longest river in Italy (the sixth longest of those that flow directly into the sea) and the most important of the region apart from the Po.
It has a drainage basin of about . The annual average discharge at the mouth is about ; at the point where the river starts to flow into the Pianura Padana (Po River Plain), it amounts to about .
The highest values registered at the mouth have approached , but the typical value when the river is in flood is around . The minimal discharge reported is .
The river rises in the Le Lari massif of the province of Pistoia (Tuscany) at about above sea level, from two streams that join near Le Piastre, in the comune of Pistoia. Its upper course marks the border between Tuscany and Emilia-Romagna and it flows in a wooded area crossed by the Bologna-Porretta-Pistoia railway line (inaugurated in 1864 and one of the most outstanding for the time for its engineering work).
The upper course is characterized by several artificial reservoirs whose dams are used for hydro-electric energy production. The power produced in the basin of the Reno basin is second, for Apennine rivers, only to that of the Nera-Velino in Umbria.
It passes west of Bologna, at Casalecchio di Reno.
In its lower course the Reno receives the water of numerous streams, some of which are seasonal. The most important include the Limentra orientale, Silla, Setta, Samoggia, Idice, Sillaro, Santerno and Senio.
The Reno was a tributary of the Po until the middle of the 18th century when the course was diverted to lessen the risk of devastating floods. It now joins the Adriatic Sea near Casalborsetti, south-east of the Valli di Comacchio.
The name of the river has the same etymology as the name of the Rhine, as both derive from the same Celtic hydronym
Rēnos, the Reno basin being situated within Gallia Cisalpina, in what was the territory of the Boii before the Roman conquest of 220 BC. In Italian both rivers are called Reno, and in Latin both were called Rhenus.
In 43 BC the pact establishing the Second triumvirate was signed on an islet of the river near Bononia (Bologna).
The river is mentioned by Dante Alighieri in Canto XVIII of his Inferno where he defines the Bolognesi as those "living between the Savena and the Reno".
Footnotes
External links
Historical and geographical info
Rivers of Italy
Rivers of the Province of Ferrara
Rivers of the Province of Pistoia
Rivers of the Province of Bologna
Rivers of the Apennines
რადომიშლი

რადომიშლი — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჟიტომირის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 15003 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
ჟიტომირის ოლქის ქალაქები
პასხალის II

პასხალის II (დ. ? — გ. 21 იანვარი, 1118) — რომის პაპი 1099-–1118 წლებში.
პასხალის II აირჩიეს 1099 წლის 13 აგვისტოს და იყო რომის პაპი 1087 წლის 21 იანვრამდე. მის შემდეგ ტახტი დაიკავა გელასიუს II-მ.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია ბრიტანიკა, პასხალის II
Opera Omnia ავტორი Migne, Patrologia Latina
სქოლიო
რომის პაპები
გარდაცვლილი 21 იანვარი
გარდაცვლილი 1118
იოანე VIII (ბიზანტია)

იოანე VIII (ბიზანტია)
იოანე VIII პალეოლოგოსი (18 დეკემბერი, 1392 — 31 ოქტომბერი, 1448, კონსტანტინოპოლი) — ბიზანტიის იმპერატორი 1425-1448 წლებში.
იოანე იყო მანუელ II-ისა და ელენა დრაგაშის უფროსი შვილი. 1421 წლიდან მამამისის თანამმართველია, ავტოკრატის ტიტულით. იოანემ თავისი მმართველობის დროს 1428-1432 წწ. ბიზანტიის იმპერიას დაუქვემდებარა თითქმის მთელი მორეა. მხოლოდ 4 ქალაქი არგოსი, ნავპლიუსი, კორონი და მეტონი დარჩა ვენეციელთა ხელში. თუმცა მისთვის დიდებისა და პატივის მომტანი აღმოჩნდა ის ფაქტი, რომ ძალისხმევას არ იშურებდა, რათა გაეერთიანებინა დასავლეთისა და აღმოსავლეთის ეკლესიები. მან კარგად იცოდა, რომ კათოლიკეებთან უნიის გარეშე ბიზანტიის იმპერია ვერ მიიღებდა დახმარებას დასავლეთისაგან ოსმალების წინააღმდეგ საბრძოლველად.
1437 წელს, პატრიარქ იოსებ II-სთან და მართლმადიდებელ არქიეპისკოპოსების დასთან ერთად გაემგზავრა იტალიაში, სადაც დაჰყო ორ წელიწადზე მეტი, ჯერ ფერარაში, ხოლო შემდეგ დაესწრო მსოფლიო საეკლესიო კრებას ფლორენციაში. ფერარა-ფლორენციის საეკლესიო კრებაზე ორივე მხარე არაერთხელ შევიდა ჩიხში და მზად იყვნენ დასაშლელად, მაგრამ იმპერატორმა აუკრძალა მართლმადიდებებლ ეპისკოპოსებს დაეტოვებინათ ეკლესია კომპრომისის მიღწევამდე. საბოლოოდ მართლმადიდებელი დელეგატები იძულებულნი გახდნენ დათმობაზე წასულიყვნენ კათოლიკეებთან თითქმის ყველა პრინციპულ საკითხზე.
1439 წლის 5 ივლიის ხელი მოაწერეს უნიას, რომელიც მიუხედავად მისი არასრულყოფილი ხასიათისა, კათოლიკეების უდიდესი გამარჯვება იყო. აღნიშნული უნია არ სცნო რამდენიმე მართლმადიდებელმა ეკლესიამ. თავად იმპერიაში უნიამ წარმოშვა განხეთქილება და შფოთი.
იმპერატორი იოანე VIII გარდაიცვალა 1448 წლის 31 ოქტომბერს, კონსტანტინოპოლში.
ოჯახი
პირველ ცოლად ჰყავდა ანა მოსკოველი (1393 – 1417) — მოსკოვის დიდი მთავრის ვასილი I-ის ასული.
მეორე ცოლად ჰყავდა სოფია მონფერატელი (გ. 1431 წ.)
მესამე ცოლად ჰყავდა მარია ტრაპიზონელი (გ. 1439 წ.)
მიუხედავად სამი ქორწინებისა, იოანე VIII უშვილოდ გარდაიცვალა, სამეფო ტახტი გადავიდა მისი ძმის, ბიზანტიის უკანასკნელი იმპერატორის, კონსტანტინე XI დრაგაშის ხელში.
იხილეთ აგრეთვე
იოსებ II (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)
რესურსები ინტერნეტში
Дашков С. Б., «Императоры Византии» М. 1997
Рыжов К. В., «Все монархи мира. Древняя Греция. Древний Рим. Византия» М. 2001
Большая Российская энциклопедия: В 30 т./ Председатель Науч.-ред. совета Ю. С. Осипов. Отв. ред. С. Л. Кравец. Т.11. Излучение плазмы — Исламский фронт спасения. — М.:Большая Российская энциклопедия,2008. — С.510. — ISBN 978-5-85270-342-2 (Т.11)
დაბადებული 1392
გარდაცვლილი 1448
პალეოლოგოსები
XV საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები
Goodbye to You (Roxette song)

Goodbye to You (Roxette song)
"Goodbye to You" is a song by Swedish pop music duo Roxette, released on 3 December 1986 by EMI as the second single from their debut studio album, Pearls of Passion (1986). The song was written by Per Gessle, and was backed by album track "So Far Away". It was only released commercially on 7" vinyl exclusively in Sweden, although a limited test pressing 12" vinyl was also created, containing an exclusive remix of the song. The single peaked at number nine on the Swedish Singles Chart. No music video was created for the track.
Formats and track listings
All lyrics and music written by Per Gessle, except "So Far Away" lyrics by Gessle and Hasse Huss
7" Single (1362507)
"Goodbye to You" – 4:00
"So Far Away" – 5:13
Promo 12" Single (1362516)
"Goodbye to You" – 6:43
"Goodbye to You" – 4:00
"So Far Away" – 5:13
Personnel
Credits adapted from the liner notes of The Rox Box/Roxette 86–06.
Recorded at EMI Studios in Stockholm, Sweden in September 1986.
Musicians
Marie Fredriksson – lead and background vocals
Per Gessle – lead and background vocals
Per "Pelle" Alsing – drums
Tommy Cassemar – bass guitar
Jonas Isacsson – electric guitar
Clarence Öfwerman – keyboards and production
Alar Suurna – engineering and mixing
Charts
References
1986 singles
Roxette songs
Songs written by Per Gessle
1986 songs
EMI Records singles
Song recordings produced by Clarence Öfwerman
Statutum in favorem principum

Statutum in favorem principum
The Statutum in favorem principum ("Statute in favour of the princes") of 1231, reaffirmed in 1232, counts as one of the most important sources of law of the Holy Roman Empire on German territory.
In May 1231 Frederick II's son Henry, King of Germany, issued the grant under pressure from the German secular princes during his rebellion against his father. The terms were very similar to those conceded to the ecclesiastical princes or bishops in the Confoederatio cum principibus ecclesiasticis at the time of the Henry's coronation (in 1220), conferring similar rights. Frederick II confirmed the grant in May 1232.
In this law, the Emperor relinquished a number of important Royal rights ("Regalia") to the secular princes. Among other things, they received the rights to mint coins and levy tolls in the German part of the Holy Roman Empire. In particular, however, Frederick granted them the right of approval over any legislation proposed in future by the Emperor.
The decreeing of this law together with the previous Confoederatio made the power and influence of the territorial princes in relation to the Empire and the towns extraordinarily great. Frederick's aim was to leave his Empire north of the Alps secure under the direct rule of the princes, allowing him to concentrate his efforts on the southern part of the Empire. This rule of the land by the princes was nevertheless secured at the expense of the centralised power of the monarchy. As a result, this law is the basis of federalism in Germany.
External links
Version of 1231: Edition in MGH, Constitutiones II, pp. 418–20
Version of 1232: Edition in MGH, Constitutiones II, pp. 211–13
Sources
Zippelius, Reinhold. Kleine deutsche Verfassungsgeschichte, 7th. ed. Munich: 2006 .
1230s in law
Law of the Holy Roman Empire
1230s in the Holy Roman Empire
1232 in Europe
Frederick II, Holy Roman Emperor
სან-ჟოზე-დი-კაიანა

სან-ჟოზე-დი-კაიანა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 619 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაპორანგის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 010 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 34.08 კმ²-ზე. ფართობი 176 327 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარაიბა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
კრისტოფ კრამერი

კრისტოფ კრამერი (დ. 19 თებერვალი, 1991, ზოლინგენი) — გერმანელი ფეხბურთელი, გერმანიის ეროვნული ნაკრების და მენხენგლადბახის „ბორუსიას“ საყრდენი ნახევარმცველი. მონაწილეობა მიიღო მუნდიალი 2014-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
Fussballdaten
გერმანელი ფეხბურთელები
დაბადებული 1991
გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები
გერმანიის ნაკრების ფეხბურთელები
2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
დაბადებული 19 თებერვალი
მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
ფილიპე ზაიცევი

ფილიპე ზაიცევი (დ. 26 მარტი 1877, კიევი — გ. 10 ივნისი 1957, თბილისი) — ენტომოლოგი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1941). საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1946).
1900 წელს დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის საბუნებისმეტყველო განყოფილება. 1902 წელს იგი იწყებს დიდ სამუშაოს ნოვგოროდის გუბერნიის ხეშეშფრთიანი და ქერცლფრთიანი მწერების ფაუნის შედგენილობის შესასწავლად. 1911 წლიდან მოღვაწეობდა საქართველოში. 1912 წელს ზაიცევის თაოსნობით ჩამოყალიბდა თბილისის ბოტანიკური ბაღის ენტომოლოგიური კაბინეტი. 1920-1928 წლებში იგი იყო თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სასოფლო-სამეურნეო ფაკულტეტის პროფესორი და დეკანი, ხოლო 1929-1936 წლებში — რექტორი. 1920 წელს იგი სათავეში ჩაუდგა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰისტოლოგიის კათედრას. 1932 წელს სათავეში ჩაუდგა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ამიერკავკასიის (1934 წლიდან საქართველოს) ფილიალის ზოოლოგიურ სექტორს (1941 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ზოოლოგიის ინსტიტუტი), რომელსაც განაგებდა გარდაცვალებამდე.
შეისწავლა საქართველოსა და ამიერკავკასიის მწერების (მათ შორის მავნე მწერების) მრავალი ოჯახი და ჯგუფი, გამოავლინა ახალი გვარები და სახეობები, იკვლევდა მწერების ფაუნას, სისტემატიკას, ეკოლოგიისა და ზოოგეოგრაფიის საკითხებს. იგი 125-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია.
იყო კავკასიის სოფლის მეურნეობის საზოგადოების, კავკასიის ცხოველთა აკლიმატიზაციის საზოგადოების, მოსკოვის ენტომოლოგიური საზოგადოების,
რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების (1911-დან), რუსეთის ენტომოლოგიური საზოგადოების (1905-1910), რუსეთის მეხილეობის საზოგადოების, საერთაშორისო ენტომოლოგიური კონგრესების ორგანიზაციის მუდმივი კომიტეტის (1910-დან) წევრი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებითა და მედლებით. დაკრძალულია თბილისში, ვაკის მეცნიერ მოღვაწეთა პანთეონში.
მეორე მსოფლიო ომში ზაიცევი იყო ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის სანიტარულ-ეპიდემიოლოგიური რაზმის კონსულტანტი, რისთვისაც 1944 წელს დააჯილდოვეს მედლით „კავკასიის დაცვისათვის“, ხოლო 1946 წელს — მედლით „1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისათვის“.
ცნობილი რუსი ენტომოლოგი ოლეგ კრიჟანოვსკი აღნიშნავდა:
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია
თხზულებები
Заметки о жесткокрылых Кавказа и сопредельных стран, Тифлис. 1916;
Материалы о фауне жесткокрылых Кавказа, вып. 1 — 4, Тифлис. 1915—16;
Водяные жуки коллекции Мочульского, П., 1916;
Как бороться с тлей на хлопчатнике, Тифлис. 1925;
Хлопковая совка и ее гусеница — "коробочный червь", Баку, 1924.
სქოლიო
საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
ქართველი ენტომოლოგები
რუსი ენტომოლოგები
საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
Yugamash

Yugamash (Yögämeş) is a rural locality (a selo) in Yamadinsky Selsoviet, Yanaulsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 273 as of 2010. There are 6 streets.
Geography
Yugamash is located 38 km southeast of Yanaul (the district's administrative centre) by road. Andreyevka is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Yanaulsky District
NGC 510

NGC 510 — ორმაგი ვარსკვლავი თევზების თანავარსკვლავედში. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
ვარსკვლავები
თევზების თანავარსკვლავედი
896

896
მოვლენები
ქ. ბულგაროფიგონთან ბრძოლაში ბულგარეთის მეფის სიმეონ I-ის ჯარებმა ბიზანტიელები დაამარცხეს.
ალფრედ დიდმა რესტავრაცია გაუკეთა ლონდონის კედელს.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
ბონიფაციუს VI — რომის პაპი (დ. უცნობია)
4 აპრილი : ფორმოზუსი — რომის პაპი (დ. უცნობია)
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
იბნ ალ-რუმი — არაბი პოეტი (დ. 835)
გერულფ II — ჰოლანდიელი გრაფი (დ. დაახლ. 850)
სექსტ იულიუს აფრიკანუსი

სექსტ იულიუს აფრიკანუსი
იულიუს აფრიკანუსი (ბერძნ. Ιούλιος Αφρικανός), ან სექსტ იულიუს აფრიკანუსი (დ. 160, იერუსალიმი — გ. 240) — II საუკუნის დასასრულისა და III საუკუნის დასაწყისის ქრისტიანი მოგზაური და ისტორიოგრაფი. დიდი გავლენა იქონია ევსები კესარიელზე. ცნობილია მისი მიმოწერა ორიგენესა და არისტიდესთან ბიბლიოლოგიურ საკითხებთან დაკავშირებით.
შემოქმედება
იულიუს აფრიკანუსმა დაწერა ხუთი ტომისგან შედგენილი „ქრონოგრაფია.“ ნაშრომი მოიცავს ქრონოლოგიას დაბადების წიგნიდან ახ. წ. 221 წლამდე. გამოთვალა პერიოდი „დაბადებიდან“ ქრისტეს შობამდე, რამაც 5500 წელი შეადგინა „ქრონოგრაფიის“ ისტორიას, რასაც აპოლოგეტური მიზანი ჰქონდა, ჩვენამდე სრული სახით არ მოუღწევია. ფრაგმენტებადაა შემონახული ევსები კესარიელის „ეკლესიის ისტორიაში“. ევსებიმ მისი თხზულება გამოიყენა ადრეული პერიოდის ეპისკოპოსთა სიის შედგენისას. აფრიკანუსის თხზულებებს იყენებენ ასევე გიორგი სინგელოსი, გიორგი კედრენე და სხვა ავტორები.
იულიუს აფრიკანუსი ორიგენესა და არისტიდესთან დაახლოებული პირი იყო და შემოგვრჩა მისი ორი წერილი მათთან. ორიგენესთან გაგზავნილ წერილში ამტკიცებს, რომ დანიელის წიგნში არსებული სუსანას ამბავი გვიანდელი ინტერპოლაციის შედეგია, ხოლო არისტიდეს ეკამათება იესო ქრისტეს გენეალოგიის შესახებ (არისტიდეს ეს წერილი ფრაგმენტებად, ევსები კესარიელის თხზულებაშია შემონახული).
იხილეთ აგრეთვე
Patrologia Graeca
ისტორიოგრაფია
ბიზანტიის იმპერია
ორიგენე
ევსები კესარიელი
ათენაგორა ათენელი
სქოლიო
ლიბიელი ფილოსოფოსები