PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ლაილიის რაიონი

ლაილიის რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის სატიპოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 100 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 444 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 25 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 180.39 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
სატიპოს პროვინციის რაიონები
Turridrupa acutigemmata

Turridrupa acutigemmata is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Turridae, the turrids.
Description
The length of the shell varies between 9 mm and 30.5 mm.
Distribution
This marine species occurs off South Africa; Mozambique; Sri Lanka, Indonesia, Fiji Islands, Solomon Islands, New Caledonia, Queensland (Australia).
References
Schepman, M.M. 1913. Toxoglossa. pp. 384–396 in Weber, M. & de Beaufort, L.F. (eds). The Prosobranchia, Pulmonata and Opisthobranchia Tectibranchiata, Tribe Bullomorpha, of the Siboga Expedition. Monograph 49. Siboga Expeditie 32(2)
Melvill, J.C. 1917. A revision of the Turridae (Pleurotomidae) occurring in the Persian Gulf, Gulf of Oman and North Arabian Sea as evidenced mostly through the results of dredgings carried out by Mr. F.W. Townsend, 1893–1914. Proceedings of the Malacological Society of London 12(4-5): 140-201
Allan, J.K. 1950. Australian shells: with related animals living in the sea, in freshwater and on the land. Melbourne : Georgian House xix, 470 pp., 45 pls, 112 text figs.
Powell, A.W.B. 1966. The molluscan families Speightiidae and Turridae, an evaluation of the valid taxa, both Recent and fossil, with list of characteristic species. Bulletin of the Auckland Institute and Museum. Auckland, New Zealand 5: 1–184, pls 1-23
Powell, A.W.B. 1968. The turrid shellfish of Australian waters. Australian Natural History 1 16: 1–6
Shuto, T. 1975. Notes on type species of some turrid genera based on the type specimens in the British Museum (N.H.). Venus 33(4): 161-175
Cernohorsky, W.O. 1978. Tropical Pacific marine shells. Sydney : Pacific Publications 352 pp., 68 pls. [
Kilburn R.N. (1988). Turridae (Mollusca: Gastropoda) of southern Africa and Mozambique. Part 4. Subfamilies Drillinae, Crassispirinae and Strictispirinae. Annals of the Natal Museum. 29(1): 167-320
Wilson, B. 1994. Australian marine shells. Prosobranch gastropods. Kallaroo, WA : Odyssey Publishing Vol. 2 370 pp.
Steyn, D.G. & Lussi, M. (1998) Marine Shells of South Africa. An Illustrated Collector's Guide to Beached Shells. Ekogilde Publishers, Hartebeespoort, South Africa,
External links
Smith EA. 1877. Diagnoses of new species of Pleurotomidae in the British Museum. Ann Mag. Nat Hist. 4 (19):488–501
Smith, E. A. (1904). Natural history notes from H.M. Indian Marine survey steamer 'Investigator,' Commander T. H. Heming, R.N. —Series III., No. 1. On Mollusca from the Bay of Bengal and the Arabian Sea. Annals and Magazine of Natural History. ser. 7, 13 (78): 453-473
Hedley, C. (1922). A revision of the Australian Turridae. Records of the Australian Museum. 13 (6): 213-359
Tucker, J.K. 2004 Catalog of recent and fossil turrids (Mollusca: Gastropoda). Zootaxa 682:1-1295.
acutigemmata
Gastropods described in 1877
მანდირიტუბა

მანდირიტუბა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 925 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიტიბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 220 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 58.6 კმ²-ზე. ფართობი 379 179 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
დორი (ხაროვსკის სასოფლო დასახლება)

დორი (ხაროვსკის სასოფლო დასახლება)
დორი — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 3 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
დორი — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
სქოლიო
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
Sono cose che capitano

Sono cose che capitano — იტალიელი მომღერალ და მუსიკოს ბიაჯო ანტონაჩის სადებიუტო ალბომი, რომელიც 1989 წლის 12 ივნისს გამოვიდა. მისი პროდიუსერები თავად ანტონაჩი და იტალიელი მუსიკოსები, რონი, ვინჩე ტემპერა და მასიმო ლუკა იყვნენ.
ალბომში შესული ყველა სიმღერის ავტორი ბიაჯო ანტონაჩია, გარდა სიმღერისა „Voglio vivere in un attimo“. ეს სიმღერა, რომელიც მის მეგობარ რონს ეკუთვნის, ანტონაჩიმ 1988 წელს სან-რემოს ფესტივალზე წარმოადგინა, ხოლო სიმღერა „Sono cose che capitano“-ის ნაწილი, რომლის სახელი თავად ალბომსაც ეწოდა, ასევე რონთან ერთადაა დაწერილი და ბიაჯო ყოველთვის მასთან ერთად ასრულებს. ალბომის წარმატება სინგლმა „Fiore“ განაპირობა, რომელიც შემდეგ ანტონაჩიმ სხვა კოლექციებშიც შეიყვანა.
სიმღერების სია
Che fretta c'è - 4:13
Le mie donne - 3:46
Ci vediamo venerdì - 4:00
Ti prenderò ballando - 3:40
Lady - 3:33
Voglio vivere in un attimo - 4:26
Briciola - 3:53
Sono cose che capitano - 3:50
Zingarella - 2:26
Ma che bella che sei - 4:18
Fiore - 5:05
Buona notte - 2:59
სქოლიო
პოპ-ალბომები
ბიაჯო ანტონაჩის ალბომები
1989 წლის სადებიუტო ალბომები
Steel Ball Run

Steel Ball Run — იაპონური მანგას სერიების ჯოჯოს უცნაური თავგადასავლის მეშვიდე სიუჟეტი, დაწერილი და ილუსტრირებული ჰიროჰიკო არაკის მიერ. მოქმედება ვითარდება 1890 წელს, რომელშიც მონაწილეობენ ჯონი ჯოესტარი, პარაპლეგიური ყოფილი ჟოკეი, რომელსაც სურს ხელახლა გამოიყენოს თავისი ფეხები და გირო ზეპელი, შერცხვენილი ყოფილი ჯალათი, რომელიც ცდილობს ამნისტია მოიპოვოს სიკვდილით დასჯილი ბავშვისთვის.ისინი სხვებთან ერთად ეჯიბრებიან ტიტულოვან კროს-კონტინენტურ დოღში 50 მილიონი დოლარის მთავარი პრიზისთვის, მაგრამ რბოლას უკან ფარული დღის წესრიგი აქვს.თავდაპირველად პირველი 23 თავი (4 ტომი) დაიბეჭდა 2004 წელს Weekly Shōnen Jump-ში უბრალოდ სათაურით Steel Ball Run.
მიუხედავად იმისა, რომ პერსონაჟის სახელები და შესაძლებლობები აშკარად დაკავშირებული იყო სერიალთან, გაურკვეველი იყო, იყო თუ არა ეს ამბავი ჯოჯოს უცნაური თავგადასავლის ნაწილი, აღქმული კონფლიქტური უწყვეტობის გამო.თუმცა, როდესაც სერია გადავიდა Ultra Jump-ზე 2005 წელს, იგი ოფიციალურად გამოცხადდა, როგორც JoJo's Bizarre Adventure-ის მე-7 ნაწილი, მაგრამ ალტერნატიულ სამყაროში, როგორიცაა შემდეგი რკალი, JoJolion.
95 თავი გაერთიანდა 24 ტანკობონის ტომად (მთელი სერიის 81–104 ტომი), წინა ნაწილის, ქვის ოკეანის, ტომების ათვლის თავიდან დაწყების ტენდენციის შესაბამისად. რამდენიმე თავი ადაპტირებულია "Vomic" სერიაში, რომელშიც გამხმოვანებლები მოქმედებენ მანგას გვერდებზე, როგორც ისინი ნაჩვენებია ეკრანზე. Steel Ball Run საყოველთაოდ აღიარებული იყო თავისი მხატვრობით, პერსონაჟებითა და სიუჟეტით.
სქოლიო
რატუში (კრიულენის რაიონი)

რატუში (კრიულენის რაიონი)
რატუში — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 71 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 226 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
კრიულენის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კრიულენის რაიონის სოფლები
Təklə Mirzəbaba

Təklə Mirzəbaba (also, Teklya Mirzababa) is a village and municipality in the Gobustan Rayon of Azerbaijan. According to the 2009 census, it has a population of 2,038.
References
Populated places in Gobustan District
ეთერი თუთბერიძე

ეთერი თუთბერიძე
ეთერი გიორგის ასული თუთბერიძე (დ. 24 თებერვალი, 1974, მოსკოვი, სსრკ) — რუსი ფიგურული სრიალის მწვრთნელი. მუშაობს ინდივიდუალურ სპორტსმენებთან. მისმა აღზრდილმა სამმა მოსწავლემ მოიპოვა ოლიმპიური მედალი.
ბიოგრფია
დაიბადა 1974 წლის 24 თებერვალს, მოსკოვში. ჰყავს 3 და და 1 ძმა. არის ნახევრად ქართველი, მეოთხედით რუსი, ხოლო მეოთხედით სომეხი. მისი დედა იყო მთავარი ინჟინერი სსრკ-ის აგროტექნიკის სამინისტროში. მამა მუშაობდა ტაქსის მძღოლად. დაამთავრა იპოლიტოვ ივანოვის მუსიკალური სკოლა ფორტეპიანოს განხრივ. ფიგურული სრიალი 4 წლის ასაკში დაიწყო, როგორც ინდივიდუალურ მოციგურავედ. მისი პირველი მწვრთნელი იყო ედუარდ პლინერი. ასევე სწავლობდა ფიზკულტურის აკადემიაში და მიიღო ქორეოგრაფის კვალიფიკაცია.
ხერხემალზე მიღებული ტრავმის შემდეგ გადავიდა კატეგორიაში „ცეკვები ყინულზე“, მონაწილეობა მიიღო საბჭოთა კავშირის თასზე. 1990-იანი წლების დასაწყისში გამოდიოდა რუსულ „ბალეტი ყინულზე“. 18 წლის ასაკში ეთერი გადავიდა აშშ-ში.
რესურსები ინტერნეტში
ეთერი თუთბერიძე — Mos.ru
ეთერი თუთბერიძე — Solovieff.ru
სქოლიო
დაბადებული 24 თებერვალი
დაბადებული 1974
რუსი მოციგურავეები
საბჭოთა მოციგურავეები
რუსეთის დამსახურებული მწვრთნელები
ცირა ბარამიძე

ცირა ბარამიძე (დ. 16 მარტი, 1962, სოფ. დვაბზუ, მახარაძის რაიონი) — ქართველი ენათმეცნიერი, თსუ-ის სრული პროფესორი, თსუ ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის კავკასიოლოგიის ინსტიტუტის ხელმძღვანელი.
ბიოგრაფია
1979 წელს დაამთავრა ოზურგეთის რაიონის სოფ.დვაბზუს საშუალო სკოლა. 1986 წელს წარჩინებით დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი კავკასიურ ენათა სპეციალობით, ხოლო 1990 წელს ამავე უნივერსიტეტის ასპირანტურა და დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია დაღესტნურ ენათა მიმართულებით „ფერთა აღმნიშვნელი ლექსიკა თაბასარანულ ენაში“. 1990-1994 წლებში სწავლობდა თბილისის კონსერვატორიაში ნოდარ ანდღულაძის კლასში. 1986-2002 წლებში მუშაობდა არნ. ჩიქობავას სახ. ენათმეცნიერების ინსტიტუტის ქართველურ ენათა ისტორიულ-ეტიმოლოგიურ ლაბორატორიაში მეცნიერ-თანამშრომლად. 1990 წლიდან დღემდე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თანამშრომელია: 1990-2002 წლებში — კავკასიურ ენათა კათედრის დოცენტი, 2002-2006 წლებში — ამავე კათედრის პროფესორი, 2006 წლიდან დღემდე — კავკასიოლოგიის ინსტიტუტის სრული პროფესორი და ხელმძღვანელი. 2002 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „თაბასარანული ენის ფონემატური სტრუქტურა და მორფონოლოგიის საკითხები“. 2007 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კავკასიოლოგიის ინსტიტიტუტის საბაკალავრო, სამაგისტრო და სადოქტორო პროგრამების ხელმძღვანელი. 2007 წელს ცირა ბარამიძის თაოსნობით ჩატარდა კავკასიოლოგთა პირველი საერთაშორისო კონგრესი: „კავკასიური ცივილიზაცია მახლობელი აღმოსავლეთის ლინგვოკულტურულ კონტექსტში“, ხოლო 2010 წელს კი მე-2 — „კავკასიური ცივილიზაცია — ისტორია და თანამედროვეობა“. 2009 წლიდან მისი თაოსნობით გამოიცემა სამენოვანი საერთაშორისო სამეცნიერო ჟურნალი „კავკასიოლოგიური ძიებანი“.
ცირა ბარამიძე არის 80-მდე სამეცნიერო ნაშრომის, სამი მონოგრაფიისა და სახელმძღვანელოს ავტორი.
ნაშრომები
The issues of functioning of Lezgian languages (history and modern times)
რესურსები ინტერნეტში
ცირა ბარამიძის ავტობიოგრაფია
ცირა ბარამიძის ბიოგრაფია
ქართველი ენათმეცნიერები
დაბადებული 1962
დაბადებული 16 მარტი
დვაბზუში დაბადებულები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქალი მეცნიერები
ქართველი ქალები
არზნეს გორა

არზნეს გორა — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ არზნეში.
დასავლეთით „არზნეს გორაზე“ ფიქსირდება ნამოსახლარის ნაშთები. გვხვდება გაურკვეველი დანიშნულების დიდი ზომის ფილა ქვები, რომელბიც სწორად არის ჩასმული მიწაში. აქვე ფერდობზე იკრიფება დიდი რაოდენობით გაურკვეველი პერიოდის თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები.
რესურსები ინტერნეტში
ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჩინეთის ბატალიონის წითელარმიელთა მემორიალი

ჩინეთის ბატალიონის წითელარმიელთა მემორიალი — მემორიალური კომპლექსი როსტოვის ოლქის ქალაქ მოროზოვსკში, რუსეთის ფედერაცია.
კომპლექსის მისამართი: 347210, როსტოვის ოლქი, ქალაქი მოროზოვსკი, ლენინის ქუჩა № 155.
ისტორია
რუსეთში ჩინელი მუშები და სპეციალისტები გამოჩნდნენ პირველი მსოფლიო ომის დასაწყისში. ამ პერიოდისთვის მეფის მთავრობამ მათ ზურგის სამუშაოები დაავალა, დანგრეული ხიდების აღდგენა. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ 1917 წელს ჩინელები შევიდნენ წითელი არმიის რიგებში, შემდეგ კი შექმნეს რევოლუციური სამხედრო დანაყოფები. სამოქალაქო ომის პერიოდში, 1918 წლის გაზაფხულზე ჩამაყალიბეს ჩინური დანაყოფი, რომელსაც ეწოდებოდა ვლადიკავკაზის პირველი ჩინური დანაყოფი, მოგვიანებით კი უწოდეს 292-ე დერბენტის პოლკის, 33-ე ყუბანის დივიზიის ბატალიონი. ბატალიონი შეიქმნა ჩინელი მუშებისა და გლეხებისაგან, რომლებმაც უკეთესი მომავლის იმედით დატოვეს თავიანთი ქვეყანა და დასახლდნენ რუსეთში.
1919 წელს აღნიშნული ბატალიონი ებრძოდა თეთრგვარდიელებს ვოლგაზე და დონზე. 1919 წელს დერბენტის პოლკმა სტანიცა მოროზოვსკაიის მახლობლად ბრძოლა გაუმართა თეთრგვარდიელებს. თეთრების ცხენოსნებმა იერიში მიიტანეს ჩინურ ბატალიონზე, თუმცა აქაც კი ვერ შეძლეს ფრონტის გარღვევა. ჩინელი გმირი-წითელარმიელები მედგრად იცავდნენ თავიანთ პოზიციებს. ბრძოლაში დაღუპულები დაკრძალეს მოროზოვსკიდან 7 კილომეტრში. ომის დასრულების შემდეგ ადგილობრივმა მაცხოვრებლებმა დაღუპულთა ნეშტები გადაასვენეს ცენტრალურ მოედანზე მდებარე ძმათა სასაფლაოზე.
1958 წლის 2 ნოემბერს ქალაქ მოროზოვსკში ძმათა სასფლაოზე გაიხსნა სამოქალაქო ომის დროს წითელი არმიის რიგებში მებრძოლი ჩინური ბატალიონის მებრძოლი-ინტერნაციონალისტების ძეგლი.
ძეგლი დგას ქალაქის პარკის შესასვლელთან 292-ე ინტერნაციონალური პოლკის წითელარმიელი ჩინელების ძმათა სასაფლაოსთან.
ძეგლი არის 16 მეტრიანი ობელისკი, რომელიც სრულდება ხუთქიმიანი ვარსკვლავით. ობელისკზე ოქროსფერი ასოებით, რუსულ და ჩინურ ენებზე ამოკვეთილია ტექსტი:
დროთა განმავლობაში დაფა ჩინური წარწერით დაიკარგა, რის გამოც მოვლენების თარიღები განსხვავებულია.
რესურსები ინტერნეტში
Мемориал красноармейцам китайского батальона .
Мемориал красноармейцам китайского батальона
Бойцам-интернационалистам
Памятник-обелиск «Дружба»
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ძეგლები
ჯორჯო ვაკარო

ჯორჯო ვაკარო (დ. 12 ოქტომბერი, 1892, სან-მარცანოტო, იტალია — გ. 25 სექტემბერი, 1983, რომი, იტალია) — იტალიელი პოლიტიკოსი, იტალიის სპორტული მენეჯერი და რომის ლაციოს უდიდესი ფანი და გადამრჩენელი.
ბიოგრაფია
ჯორჯო ვაკარო დაიბადა რომში. ბავშვობიდან იგი სპორტით იყო დაკავებული, განსაკუთრებით კი ფეხბურთის გულშემატკივარი იყო. გულშემატკივრობდა საფეხბურთო კლუბ ლაციოს. მას ბენიტო მუსოლინის მოღვაწეობის დროს მოუწია მსახური იტალიისთვის. იგი ასევე იტალიის რაგბის კავშირის პრეზიდენტიც იყო და აგრეთვე იტალიის ნაკრების წარმომადგენელი მსოფლიო ჩემპიონატზე 1934 და 1938 წლებში, ასევე ოლიმპიურ თამაშებზე 1936 წელს. თუმცა მან თავისი დიდი წვლილი ფეხბურთში დატოვა, კერძოდ კი ლაციოს ისტორიაში. 1927 წელს ბენიტო მუსოლინის იდეა იყო, რომ რომის ყველა საფეხბურთო კლუბი გაერთიანებულიყო და რომის ერთი ძლიერი კლუბი ჩამოყალიბებულიყო. ეს იდეა ლაციოსაც ეხებოდა, თუმცა ჯორჯო სიტყვით გამოვიდა: ბენიტო მუსოლინის იდეა მაინც მიიყვანეს ბოლომდე და რომის რამდენიმე გუნდი მაინც გააერთიანეს. ამის მერე ვაკაროს სურათი და ბანერი არაერთხელ აფრიალებულა რომის ოლიმპიურ სტადიონზე ლაციოს თამაშის დროს.
ლიტერატურა
Calcio Romanus Sum, di Piero Strabioni, E.n.n.e B.i., 2007
იტალიელი პოლიტიკოსები
დაბადებული 12 ოქტომბერი
დაბადებული 1892
გარდაცვლილი 25 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1983
აგუალვა-კასენი

აგუალვა-კასენი
აგუალვა-კასემი — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს სინტრის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 121 000 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
პორტუგალიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Junta de Freguesia do Cacém
Junta de Freguesia da Agualva
Junta de Freguesia de Mira-Sintra
Junta de Freguesia de S. Marcos
პორტუგალიის ქალაქები
ბეშტი

ბეშტი — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ლოხვიციის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 170 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ლოხვიციის რაიონის სოფლები
ჟაკ II (ლა მარშის გრაფი)

ჟაკ II (ლა მარშის გრაფი)
ჟაკ II დე ბურბონი (დ. 1370 — გ. 1438) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ლა მარშის გრაფ ჟან I-ისა და კატრინ ვენდომელის უფროსი ვაჟი. ლა მარშის გრაფი.
ბიოგრაფია
ჟაკი დაიბადა 1370 წელს, იგი იყო ლა მარშის გრაფ ჟან I-ისა და მისი მეუღლის, კატრინ ვენდომელის პირველი შვილი. მან მონაწილეობა მიიღო ოსმალთა წინააღმდეგ მიმართულ ჯვაროსნულ ლაშქრობასა და ნიკოპოლის ბრძოლაში. საფრანგეთში დაბრუნებისთანავე, ჟაკი აქტიურად ჩაება ინგლისელთა წინააღმდეგ ბრძოლაში. 1403 წელს ფრანგულ ფლოტს გაუძღვა ბრძოლაში, რომელიც ჯერ კიდევ ბრძოლამდე გაანადგურა ქარიშხალმა 1404 წელს.
საფრანგეთში ატეხილ ბურგუნდიელ-არმანიაკთა ომის დროს, იგი ბურგუნდიის ჰერცოგ ჟან I-ის ერთგული მოკავშირე და არმანიაკების მოსისხლე მტერი იყო. 1415 წელს, პირველი დაქვრივების შემდეგ, ჟაკმა საფრანგეთი დატოვა, ჩავიდა იტალიაში და ასევე დაქვრივებული ნეაპოლის დედოფალი ჯოვანა II შეირთო ცოლად. ამის შემდეგ იგი აქტიურად ებრძოდა დედოფლის მტრებს — მილანელ სფორცებსა და ტარანტოელ ალოპოებს. 1416 წელს სფორცასა და ალოპოს გაერთიანებულმა არმიამ სასტიკად დაამარცხა ჟაკი, რაც 1419 წელს მისი და ჯოვანას განქორწინებით დაგვირგვინდა.
განქორწინების შემდეგ იგი საფრანგეთში დაბრუნდა და კვლავ ინგლისელთა წინააღმდეგ ბრძოლას მიჰყო ხელი. 1428 წელს საფრანგეთის მეფე შარლ VII-მ ერთგული სამსახურისათვის ჟაკი ლანგედოკის გუბერნატორად დანიშნა.
ჟაკი გარდაიცვალა 1438 წელს ბეზანსონის ალყისას.
შვილები
ჟაკს შვილები მხოლოდ თავის პირველ ცოლთან, ბეატრის ნავარელთან ჰყავდა:
იზაბელი (1408-1445), მონაზონი და ბეზანსონის აბატისა;
მარი (1410-1445), მონაზონი და ამიენის აბატისა;
ალიენორი (1411-1464), ცოლად გაჰყვა პარდიაკის გრაფ ბერნარ არმანიაკს.
ლიტერატურა
Kenneth Meyer Setton, The Papacy and the Levant, 1204-1571: The thirteenth and fourteenth centuries, Vol. I, (American Philosophical Society, 1976), 345.
The Cambridge Medieval History, Vol. 8, ed. John Bagnell Bury, Henry Melvill Gwatkin and James Pounder Whitney, (Cambridge University Press, 1959), 365
Elena Woodacre, The Queens Regnant of Navarre: Succession, Politics, and Partnership, 1274-1512, (Palgrave Macmillan, 2013), 91.
დაბადებული 1370
გარდაცვლილი 1438
ბურბონები
მუჭი

მუჭი — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეების ხევსურეთის არაგვისა და ფშავის არაგვის წყალგამყოფზე. სიმაღლე 2767 მ. აგებულია თიხაფიქლებით, არგილიტებითა და ქვიშაქვებით. რელიეფი შედარებით ნაზი და ადვილად მისადგომია. შემოსილია ალპური და სუბალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
რეისიარვი

რეისიარვი — მუნიციპალიტეტი ნივალა-ჰააპიარვის ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2 631 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 503.19 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.55 ადამიანია 1 კმ²-ზე. მუნიციპალიტეტის ერთადერთი ოფიციალური ენაა ფინური ენა. მეზობელი მუნიციპალიტეტებია: ჰააპაიარვი, კინულა, ლესტიიარვი, პიჰტიპუდასი და სიევი.
რესურსები ინტერნეტში
Municipality of Reisjärvi – Official website
სქოლიო
ჩრდილოეთ ოსტრობოტნიის მუნიციპალიტეტები
India at the 1928 Summer Olympics

India at the 1928 Summer Olympics
India competed at the 1928 Summer Olympics in Amsterdam, Netherlands. The men's field hockey team won the gold medal, beginning a streak that continued through the 1956 Games.
Medalists
Athletics
Seven athletespresed India in 1928.
Ranks given are within the heat.
Men
Field Events
Hockey
Roster
Gold Medal Match
References
Official Olympic Reports
International Olympic Committee results database
Nations at the 1928 Summer Olympics
1928
ზაკინთოსის ნომი

ზაკინთოსის ნომი — ნომი საბერძნეთში, იონიის კუნძულების ჯგუფში.
მდებარეობს კუნძულ ზაკინთოსზე და მასთან ახლოს მდებარე რამდენიმე კუნძულზე.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ზაკინთოსი.
მოსახლეობა — 39 015 ადამიანი.
ფართობი — 406 კმ².
მუნიციპალიტეტები
პერიფერიული ერთეული ზაკინთოსი იყოფა 6 მუნიციპალიტეტად.
იხილეთ აგრეთვე
საბერძნეთის ნომები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
საბერძნეთის ნომები
ობორა-ჰვეზდა

ობორა-ჰვეზდა — სატყეო პარკი ჩეხეთის დედაქალაქ პრაღაში, რომელიც ამჟამად ბუნებრივი მონუმენტის სტატუსითაა დაცული. მისი ფართობი 84 ჰექტარია. მდებარეობს ქალაქის ცენტრიდან 6 კმ-ით დასავლეთით, ლიბოცის, ბრჟევნოვის, ბილა-ჰორისა და რუზინეს კვარტლებს შორის.
ტყე წერილობით წყაროებში პირველად 993 წელსაა მოხსენიებული მალეიოვის სახელით, როდესაც ჰერცოგმა ბოლესლავ II-მ ის ბრჟევნოვის მონასტერს უბოძა. XVI საუკუნეში, იმპერატორ ფერდინანდ I-ის მმართველობისას ის კედელშომოვლებულ სპორტული ნადირობის ნაკრძალად გადაიქცა. ამჟამინდელი სახელი მომდინარეობს საზაფხულო სასახლე ვარსკვლავისგან (XVI საუკუნე), რომელიც მის ცენტრში დგას. ტყის მიდამოებში 1620 წელს გაიმართა თეთრი მთის ბრძოლა.
ობორა-ჰვეზდის ტყეში ბინადრობს ფრინველის რამდენიმე სახეობა, მათ შორის საშუალო წინწკლებიანი კოდალა.
რესურსები ინტერნეტში
Obora Hvězda (The Hvězda Game Preserve) Natural Monument
Prague's Green Spaces: Quick guide to visiting Obora Hvězda
Czech Society for Ornithology: Birding in Prague
პრაღა
ჩეხეთის გეოგრაფია
მშვილდოსანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მშვილდოსანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მშვილდოსანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მშვილდოსანი - თანავარსკვლავედი.
მშვილდოსანი - ზოდიაქოს ნიშანი
იალბუზისპირეთის ეროვნული პარკი

იალბუზისპირეთის ეროვნული პარკი — ევროპის უმაღლესი მწვერვალის, იალბუზის (5642) ირგვლივ მდებარე ეროვნული პარკი. ციცაბო ხეობების იზოლაციის გამო ეროვნული პარკი ენდემიზმისა და ბიომრავალფეროვნების მაღალი მაჩვენებლებით გამოირჩევა. პარკი კავკასიონის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს, ერთ-ერთია კავკასიის რეგიონის 22 ეროვნული პარკიდან და რეგიონის 1.8%-ს ფარავს. პარკი ყაბარდო-ბალყარეთის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს და იალბუზისა და ზოლსკის რაიონებს მოიცავს.
ტოპოგრაფია
იალბუზისპირეთის ეროვნული პარკი ცენტრალური კავკასიონის ჩრდილოეთ და სამხრეთ ფერდობებზე მდებარეობს, რომელთა სიმაღლეც 1400-დან 5642 მეტრამდე მეყეობს. ეროვნული პარკის რელიეფი მოიცავს მწვერვალებს, მყინვარებს, ქედებს, ლავურ ნაკადებს, ტბების აუზებსა და ტყეებს. პარკის დასავლეთ საზღვარზე, ყარაჩაი-ჩერქეზეთის რესპუბლიკის საზღვართან იალბუზი მდებარეობს. პარკის ტერიტორიაზე მიედინება მდინარე მალკა და მდინარე ბაქსანი, რომელიც იალბუზს აღმოსავლეთით ჩამოუდის. პარკის სამხრეთი საზღვარი საქართველოს რესპუბლიკის საზღვართან გადის. დაახლოებით 155 კმ², პარკის 15.3% მყინვარებსა დამუდმივ თოვლიან საფარს უკავია.
ეკორეგიონი და კლიმატი
ეროვნული პარკი კავკასიის შერეული ტყეების ეკორეგიონს მიეკუთვნება და მსოფლიოში ბიომრავალფეროვნებით გამორჩეული ეკორეგიონია. ბიომრავალფეროვნებას ზიმაღლებრივი ვარიაციები და ეკოლოგიური ზონები განსაზღვრავს.
კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციით იალბუზისპირეთი არქტიკულ კლიმატურ სარტყელშია. ამ სარტყელში წელიწადში სულ ცოტა ერთი თვე ისეთია, როცა საშუალო თვიური ტემპერატურა საკმარისია თოვლი დასადნობად (0 °C (32 °F)), მაგრამ არცერთი თვის საშუალო ტემპერატურ არ აღემატება 10 °C-ს (50 °F).
ფლორა და ფაუნა
პარკის ყველაზე დაბალ ადგილებში ძირითადად წიწვოვანი ტყეებია, განსაკუთრებით ფიჭვი. ჭაობიან და სველ ადგილებში ველური ჟოლო, მოცხარი და ხურტკმელი ხარობს. ზემო სარტყელში ფართოფოთლოვანი ხეები, ხოლო სუბ-ალპურ სონაში ბუჩქები ხარობს. ალპური მდელოებზე მაღლა თოვლიანი და კლდოვანი რელიეფია.
ტყის ძუძუმწოვართა შორის აღსანიშნავია სტეპების მგელი, ევროპული ჯაკალი, წითელი მელა, გარეული ღორი და სირიული ყავისფერი ღორი.
ტურიზმი
ეროვნული პარკი სამთო სპორტის - თხილამურებით სრიალის, ლაშქრობისა და კლდეზე ცოცვის ცენტრია. პარკის ტერიტორიაზე კემპინგის, სახმელეთო ტრანსპორტის ტურებისა და ეკო-ტურების მოწყობაა შესაძლებელი. ტურიზმის განვითარებისთვის პარკის ტერიტორიაზე საჭირო ობიექტებია მოწყობილი (პარკის აზღვრებში ექვსი პატარა დასახლებაა მოწყობილი). პარკი ქალაქ ნალჩიკიდან 90 კმ-ში მდებარეობს.
რესურსები ინტერნეტში
იალბუზისპირეთის ეროვნული პარკის რუკა, ProtectedPlanet
სქოლიო
IUCN კატეგორია II
რუსეთის ეროვნული პარკები
სან-პედრუ-დუ-ივაი

სან-პედრუ-დუ-ივაი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 439 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ივაიპორანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 167 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.51 კმ²-ზე. ფართობი 322 692 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები