PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დალარნის პროვინცია

დალარნის პროვინცია
დალარნა (მოძველ. დალეკარლია) — ისტორიული პროვინცია შვედეთში, სვეალანდის რეგიონში.
სახელწოდება
სახელწოდება „დალარნა“ მომდინარეობს სიტყვა „dal-ის“ (ხეობა) მრავლობითი რიცხვიდან და, როგორც ჩანს, დაკავშირებულია ხეობებთან ორი დიდი მდინარისა, რომლებიც პროვინციაში მდებარეობს, კერძოდ, მდინარე ვესტერდალელვენისა და ესტერდალელვენის ხეობებთან. ისინი შეერთებისას წარმოქმნიან მდინარე დალელვენს.
გეოგრაფია
დალარნის დასავლეთი საზღვარი ეკვრის ნორვეგიას, მისგან ჩრდილოეთით განლაგებულია ჰელსინგლანდი და ესტრიკლანდი, სამხრეთით — ვესტმანლანდი, სამხრეთ-დასავლეთით — ვერმლანდი. პროვინციის ფართობი შეადგენს 29 086 კმ²-ს, მოსახლეობა — 276,505 ადამიანი (2009 წლის აღწერის მონაცემებით).
დალარნაში მდებარეობს შვედეთის სიდიდით მეშვიდე ტბა — სილიანი. მისი ფართობია 290 კმ².
ლიტერატურა
დალეკარლია // ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი: 86 ტომად. (82 ტომი და 4 დამატებითი). — სპბ., 1890—1907.
სქოლიო
შვედეთის პროვინციები
ანენტო

ანენტო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კამპო-დე-დაროკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21,516137 კმ². მოსახლეობა — 95 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ანენტოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ანენტო
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ლა-კაბანია

ლა-კაბანია
ფორტალესა-დე-სან-კარლოს-დე-ლა-კაბანია, აგრეთვე ცნობილი როგორც ლა-კაბანია — XVIII საუკუნის ერთ-ერთი უდიდესი ციხესიმაგრის კომპლექსი მთელს ლათინურ ამერიკაში. მდებარეობს კუბის დედაქალაქ ჰავანაში, ნავსაგდურის აღმოსავლეთ ნხარეს, ზღვის დონიდან 200 მ სიმაღლის ბორცვზე, ელ-მოროს ციხესიმაგრის გასწვრივ.
ლა-კაბანიის მშენებლობა 1763 წელს ესპანეთის მეფე კარლოს III-მ დაიწყო, კუბაში კოლონიური ძალაუფლების გასაკონტროლოებლად, მას შემდეგ, რაც ბრიტანეთის ძალებმა ჰავანის აღება მოახერხეს. გააანალიზეს რა, რომ ქალაქი არ იყო სათანადოდ დაცული და ეშინოდათ შვიდწლიანი ომისას ბრიტანეთის კოლონიური დაპყრობების გაგრძელების, ჰავანის დაცვის გაძლიერების მიზნით ესპანელებმა ახალი ციხესიმაგრეების მშენებლობა დაიწყეს. XVI საუკუნის საფორტიფიკაციო ნაგებობები ელ-მოროს ციხესიმაგრით ჩაანაცვლეს, ლა-კაბანია კი იმ დროისთვის ახალი სამყაროს მეორე უმსხვილესი კოლონიური სამხედრო ნაგებობა იყო. მისი მშენებლობა 1774 წელს დასრულდა, რაშიც ესპანეთმა საკმაოდ დიდი ხარჯი გაიღო.
მომდევნო ორასი წლის მანძილზე, ციხესიმაგრე როგორც სამხედრო, ისე საპყრობილის ფუნქციებსაც ასრულებდა, როგორც ესპანეთის, ისე დამოუკიდებელი კუბის ჟამს. სამხედრო ციხედ ის ფულხენსიო ბატისტას რეჟიმის დროს გამოიყენებოდა. 1959 წელს, აჯანყებულებმა ჩე გევარას მეთაურობით, ლა-კაბანია აიღეს. ისინი მას რამდენიმე თვის განმავლობაში, კუბის რევოლუციის მიმდინარეობისას, იყენებდნენ როგორც შტაბს და სამხედრო საპყრობილეს. ამ დროის განვალობაში, გევარა ხელმძღვანელობდა რევოლუციურ ტრიბუნალსა და კრიმინალში ეჭვმიტანილების, პოლიტიკური პატიმრების, მოღალატეების, ინფორმატორებისა (chivatos) და ბატისტას საიდუმლო პოლიციის წევრების სიკვდილით დასჯას. ელ-მოროს ციხესიმაგრესთან ერთად კომპლექსი ამჟამად ისტორიული პარკის ნაწილია და საზოგადოებისთვის ღიაა; ფუნქციონირებს რამდენიმე მუზეუმი. ამ დროიდან მოყოლებული, ყოველ საღამოს 9 საათზე, ისვრიან ზარბაზნიდან, რასაც "El Cañonazo de las 9"-ს უწოდებენ. ეს ტრადიცია ჯერ კიდევ კოლონიური ხანიდან მომდინარეობს, როდესაც ასეთი ფორმით ქალაქის კედლების ჭიშკრების დახურვას იუწყებოდნენ.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
"History of Havana's Fortress Cabana" .
სქოლიო
კუბის ისტორია
კუბის შენობა-ნაგებობები
Кә

Кә, кә ([კჿ] — წარმოითქმება, როგორც „კუ“) — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. ის თანხმოვანია. გამოიყენება აფხაზურ ენაში.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული დიგრაფი გამოიყენება შემდეგ ენებში:
ლიტერატურა
ლ. ავიძბა, ე. კოკოსკერია, „აფხაზური ზეპირმეტყველების გაკვეთილები“ / თსუ-ს გამოცემა, თბ., 2014
რესურსები ინტერნეტში
აფხაზური კლავიატურა
კირილური დიგრაფები
ინდიანა ჯოუნსი და ბროლის თავის ქალის სამეფო

ინდიანა ჯოუნსი და ბროლის თავის ქალის სამეფო — რეჟისორ სტივენ სპილბერგის მეოთხე სრულმეტრაჟიანი ფილმი ინდიანა ჯოუნსის თავგადასავლებზე. იგი გამოვიდა 2008 წლის 22 მაისს, ხოლო მანამდე, 18 მაისს, გაიმართა პრემიერა კანის კინოფესტივალის ფარგლებში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
2008 წლის ფილმები
ამერიკული ფილმები
სტივენ სპილბერგის ფილმები
სანტა-მარია-დელ-ბეროკალი

სანტა-მარია-დელ-ბეროკალი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 28,34 კმ². მოსახლეობა — 388 კაცი (2022 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სანტა-მარია-დელ-ბეროკალის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
კონტრაბასი

კონტრაბასი — სიმებიან-ხემიანი მუსიკალური საკრავი. ვიოლინოს ოჯახში ყველაზე დიდი ზომის (დაახლოებით 2 მ) და დაბალი ჟღერადობისა. აქვს კვარტაზე აწყობილი 4 სიმი. არსებობს 3- და 5-სიმიანი კონტრაბასიც. უკრავენ ფეხზე დამდგარი. კონტრაბასი უპირატესად საორკესტრო და საანსამბლო საკრავია. ზოგჯერ იხმარება სოლო შესრულებისთვისაც (ცნობილი ვირტუოზები: ჯ. ბოტეზინი, იტალია, XIX საუკუნე; ს. კუსევიცკი, რუსეთი, XX საუკუნე; ფ. გერტოვიჩი, სსრკ და სხვა). კონტრაბასი ეწოდება აგრეთვე დაბალი რეგისტრის მუსიკალური საკრავების ყოველგვარ ნაირსახეობას (კონტრაბას-ტრომბონი, კონტრაბას-ტუბა, კონტრაბას-ბალალაიკა და სხვა).
ლიტერატურა
სიმებიანი საკრავები
Micropleurotoma spirotropoides

Micropleurotoma spirotropoides — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
შუა ალევის ლომისის ნიში

შუა ალევის ლომისის ნიში — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუა ალევში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ყოჩიანთ უბანში, იქვე, ბორცვზე არის ქვის გროვა, რომლისგანაც ადგილობრივ მოსახლეობას პატარა ნიში აუშენებია. შესაძლოა ქვის გროვა ძველ ნაეკლესიარზე დაუდგავთ.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 198
ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Volga Upland

Volga Upland
The Volga Upland, also known as the Volga Uplands, Volga Hills, or Volga Plateau, is a vast region of the East European Plain in the European part of Russia that lies west of the Volga River and east of the Central Russian Upland.
The uplands lie in the cool continental climate zone, characterised by large fluctuations in seasonal temperatures and generally little rainfall. Outside of the cities in the region, population density is generally between 28 and 129 inhabitants per square mile.
Geography
The uplands run for approximately in a southwest-northeasterly direction from Volgograd to Kazan. The Tsimlyansk Reservoir lies at the southwestern end of the Volga Upland, with the Kuybyshev Reservoir at the northeastern end.
The landscape on the Volga Uplands is hilly, and several rivers have cut into it, such as the Khopyor, Medveditsa and the Sura. The Volga–Don Canal cuts through the lowlands between the Volga Uplands to the north and the adjacent Yergeni Hills to the south.
The Volga Uplands themselves are rather sparsely populated, but along their edges and in particular along the banks of the Volga there are several large cities, such as (from north to south) Kazan, Ulyanovsk, Saransk, Penza, Syzran, Saratov and Volgograd.
Subranges
The hill ranges along the Volga banks are traditionally called mountains, despite being of low height. The main ones are:
Uslon Mountains
Yuryevy Mountains
Bogorodskye Mountains
Syukeyevo Mountains
Tetyushi Mountains
Undory Mountains
Zhiguli Mountains
Khvalynsk Mountains
Don-Medveditsa Ridge
See also
Highest points of Russian Federal subjects
List of mountains and hills of Russia
Taw yağı
References
External links
Plains of Russia
East European Plain
Volga basin
Regions of Russia
სილეზიის ომები

სილეზიის ომები — სამი სამხედრო კონფლიქტი ავსტრიასა და პრუსიას შორის, რომელსაც ფრიდრიხ II დიდი მეთაურობდა. კონფლიქტების მსვლელობისას 1740 წლიდან 1763 წლამდე სილეზიის პროვინცია გლაცის საგრაფოსთან ერთად პრუსიის შემადგენლობაში გადავიდა. ინგლისი, საფრანგეთი, რუსეთი და უფრო პატარა ევროპული სახელმწიფოები არაპირდაპირ მონაწილეობდნენ სილეზიის ომებში, მხარს უჭერდნენ ჯერ ერთ, შემდეგ მეორე მხარეს, შექმნილი სიტუაციის მიხედვით. საერთო ჯამში ინგლისი იყო ავსტრიის მხარეზე, ხოლო საფრანგეთი — პრუსიის.
ქრონოლოგია
პირველი ორი ომი — სილეზიის პირველი ომი (1740—1742 წწ.) და სილეზიის მეორე ომი (1744—1745 წწ.) მოიცავს პრუსიის მონაწილეობას ავსტრიული მემკვიდრეობისათვის ომში (1740—1748 წწ.). სილეზიის მესამე ომი უფრო მეტად ცნობილი იყო, როგორც შვიდწლიანი ომი (1756—1763 წწ.)
რესურსები ინტერნეტში
Война за Австрийское наследство
Семилетняя война
Династические войны в Европе XVIII века
Участие России в войне за Австрийское Наследство
Польша. Легница
Семилетняя война
Бытом- город в Польше
Австрийское Наследство. БСЭ
პრუსიის ომები
სილეზიის ისტორია
ომი ავსტრიული მემკვიდრეობისათვის
ჩინუკი

ჩინუკი — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია აშშ-ში XX საუკუნეში.
ამერიკელმა არტურ უოლდენმა შეაჯვარა ესკიმოსების ძაღლი — სენბერნარი და ბელგიური ნაგაზი და მიიღო ძაღლი, რომელსაც აქვს ტვირთის გადატანისთვის საჭირო საოცარი თვისებები. ჩინუკმა სახელი უოლდენის საყვარელი ძაღლის სახელის პატივსაცემად მიიღო. ჩინუკი კლასიკური შპიცის მსგავსად იქცევა: ყოველთვის მზადაა სამუშაოდ, განსაკუთრებით უყვარს მუშაობა თოვლში, მარხილში შებმულს. პატარა ასაკიდან მას მკაცრი გაწვრთნა სჭირდება, რათა შემდგომში ადვილი იყოს მისი შეჩერება, როდესაც მასთან ერთად მარხილში შებმულ ძაღლებთან დააპირებს ჩხუბს. ჩინუკების რაოდენობა დიდი არ არის. ზოგიერთი მათგანი შეიძლება საკმაოდ ჯიუტი იყოს.
ჩინუკი კარგი მოდარაჯეა, კარგად იტანს სიცივეს. არ უყვარს ქალაქის პირობებში ცხოვრება, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა. ჩინუკის ყურები თავისუფლად კიდია, აქვს ფართო მკერდი, მსხვილი და ძლიერი წინა თათები, უკანა თათებზე ძლიერი კუნთები უზრუნველყოფს სიძლიერეს და ამტანობას. ბალანი მკვრივი და სქელია. კუდი ბოლოსკენ ვიწროვდება.
რესურსები ინტერნეტში
ჩინუკი
შპიცისმაგვარი ძაღლები
ამერიკული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ზღვისპირა შარანტა

ზღვისპირა შარანტა — დეპარტამენტი საფრანგეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, პუატუ-შარანტში.
ისტორია
ზღვისპირა შარანტა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
ზღვისპირა შარანტის ფართობია 6864 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 557,024 ადამიანს შეადგენს და მას 39-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 81 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ზღვისპირა შარანტის მმართველია დომინიკ ბუსერო.
რესურსები ინტერნეტში
Charente Maritime website
Official Tourism Guide of Charente-Maritime
Official Tourism Guide of Charente-Maritime
Charente Maritime News
Zoo de la Palmyre
Ile d'Oléron
საფრანგეთის დეპარტამენტები
მირიამ ფერგიუსონი

მირიამ ფერგიუსონი
მირიამ ამანდა უოლეს ფერტგიუსონი (დ. 13 ივნისი, 1875, ბელის ოლქი, ტეხასი — გ. 25 ივნისი 1961, ოსტინი, ტეხასი) — ამერიკელი ქალი პოლიტიკოსი, აშშ-ის დემოკრატიული პარტიის წევრი. ტეხასის შტატის 29-ე და 32-ე გუბერნატორი შესაბამისად 1925-1927 და 1933-1935 წლებში.
მისი მეუღლე ჯეიმზ ედუარდ ფერგიუსონი ასევე იყო ტეხასის გუბერნატორი 1915-1917 წლებში. მირიამ ფერგიუსონი არის ამერიკის შეერთებული შტატების ისტორიაში მეორე ქალი, რომელსაც ეკავა გუბერნატორის თანამდებობა. მანამდე პირველი იყო ნელი ტეილო როსი, რომელმაც თანამდებობა დაიკავა 15 დღით ადრე ვაიომინგში.
ბიოგრაფია
მირიამ ფერგიუსონი დაიბადა 1875 წლის 13 ივნისს ტეხასის შტატის ბელის ოლქში, მისი დაბადების სახელი იყო მირიამ ამანდა უოლესი. მამამისია ჯოზეფ ლეპსლი უოლესი, ხოლო დედა — ელიზა უოლესი, გათხოვებამდე გარისონი. მათ ოჯახში იზრდებოდა ექვსი შვილი, ხოლო მირიამი იყო სამ დას შორის ყველაზე უფროსი.
ამანდა სწავლობდა სალადოს კოლეჯში, ხოლო შემდეგ ბეილორის ქალთა კოლეჯში. 1899 წლის 31 დეკემბერს, 24 წლის ასაკში იგი ცოლად გაყვა იურისტ ჯეიმზ ედუარდ ფერგიუსონს. თავდაპირველად ისინი ცხოვრობდნენ ტეხასის შტატის ქალაქ ბელტონში და მათ შეეძნათ ორი გოგო უიდა უოლესი და რუბი დორესი. 1907 წელს ისინი საცხოვრებლად ტემპლში გადავიდნენ, სადაც ჯეიმზ ფერგიუსონი გახდა Temple State Bank-ის პრეზიდენტი.
1914 წელს ჯეიმზ ფერგიუსონმა მონაწილეობა მიიღი ტეხასის გუბერნატორის არჩევნებში და გაიმარჯვა. ამ თვალსაზრისით მირიამი ტეხასის პირველი ლედი გახდა. იგი ძირითადად სახლის საქმეებით დაკავდა, მისი ჰობი იყო ბაღში მუშაობა. 1916 წელს მისი მეუღლე ხელახლა აირჩიეს ტეხასის გუბერნატორად, მაგრამ 1917 წელს იგი იმპიჩმენტით გადააყენეს და ციხეში გამოკეტეს.
ამ მომენტიდან იწყება მირიამის პოლიტიკური კარიერა. 7 წლის განმავლობაში იგი და მისი მეუღლე იბრძოდნენ იმისათვის, რომ არჩეული თანამდებობების დაკავების შეზღუდვა, რომელიც ჯეიმზ ფერგიუსონს დაეკისრა, გაუქმებულიყო. როდესაც ტეხასის უზენაესმა სასამართლომ ეს შეზღუდვა 1924 წლის ივნისში გააუქმა, ჯეიმზ ედუარდ ფერგიუსონმა გამოაცხადა, რომ ახლა მისი მეუღლე მირიამი იბრძოდა გუბერნატორის თანამდებობისათვის და იგი მას დაეხმარებოდა. მათ დაიწყეს წინასაარჩევნო კამპანია ლოზუნგით „ორი გუბერნატორი ერთის ფასად“. მირიამმა გაიმარჯვა კიდეც არჩევნებში და თანამდებობა დაიკავა 1925 წლის 20 იანვარს. გუბერნატორობის დროს მიიღო კუ-კლუქს-კლანის მოქმედების აკრძალვის კანონი.
მეორე საგუბერნატორო ვადა წარიმართა დიდი დეპრესიის ფონზე. ვადის ამოწურვის შემდეგ უარი თქვა ხელმეორედ თანამდებობის დაკავებაზე, თუმცა 1940 წელს 65 წლის ასაკში კვლავ სცადა გუბერნატორობა, მაგრამ უშედეგოდ.
მირიამ ფერგიუსონი გარდაიცვალა 1961 წლის 25 ივნისს, 86 წლის ასაკში, გულის უკმარისობის შედგად. დაკრძალულია ოსტინში, ტეხასის შტატის სასაფლაოზე.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Miriam Amanda “Ma” Wallace Ferguson
დაბადებული 13 ივნისი
დაბადებული 1875
გარდაცვლილი 25 ივნისი
გარდაცვლილი 1961
ტეხასის გუბერნატორები
აშშ-ის დემოკრატიული პარტიის წევრები
ამერიკელი პოლიტიკოსი ქალები
კოკოშანე

კოკოშანე — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 29 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ ბოინოს საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის კოკოშანე, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს ისმაილ მეჰმედალი მეჰმედი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რუკები
მდგომარეობა bgmaps.com-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდგომარეობა emaps.bg-ის ელექტრონულ რუკაზე
მდგომარეობა Google-ის ელექტრონულ რუკაზე
რესურსები ინტერნეტში
მოსახლეობის სტატისტიკა
კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
Théâtre Marigny

Théâtre Marigny
The Théâtre Marigny is a theatre in Paris, situated near the junction of the Champs-Élysées and the Avenue Marigny in the 8th arrondissement.
It was originally built to designs of the architect Charles Garnier for the display of a panorama, which opened in 1883. The panorama was converted to the Théâtre Marigny in 1894 by the architect Édouard Niermans and became a home to operetta and other musical theatre.
Panorama
An earlier theatre on the site, the Salle Lacaze, became known in 1855, as the home of Jacques Offenbach's Théâtre des Bouffes-Parisiens, where he first built his reputation as a theatre composer. In 1864 this became the Théâtre des Folies-Marigny, which was demolished in 1881, giving way to a panorama built by Charles Garnier. In 1885, dioramas on Paris through the ages by Theodor Josef Hubert Hoffbauer (1839–1922), and on Jerusalem on the day of the death of Christ, by Olivier Pichat, were displayed.
Theatre
In 1894, Édouard Niermans converted the venue into a theatre-in-the-round for summer musical spectacles. The hall was enlarged and modernized in 1925 by Volterra, and in that form opened with a revival of Monsieur Beaucaire by André Messager. This success led the management to devote the venue mainly to operetta and other musical theatre until the 1930s. Thereafter the Marigny mounted boulevard shows and revivals (such as Jacques Offenbach's La Créole by in 1936).
In 1946 the Théâtre Marigny welcomed a troupe from the Comédie-Française to form the Renaud-Barrault company, and in 1954, Barrault opened a smaller "Petit Marigny". The Grenier-Hussenot troupe followed and later the hall became a cinema. In 1965 the direction passed to Elvira Popescu; in 1978 she was succeeded by John Bodson.
In 2000 the theatre was acquired by the Artemis Group, owned by François Pinault, who asked Robert Hossein to take over the theatre's direction. In 2008 Hossein retired and was replaced by Pierre Lescure. On 28 September 2006 Pinault and his wife put the entire facility at the disposal of the Brigitte Bardot Foundation for its 20th anniversary celebration.
Musical theatre repertory
J'te veux (12 February 1923)
Monsieur Beaucaire (20 November 1925)
Venise by Tiarko Richepin (25 June 1927)
Le diable à Paris by Marcel Lattes (27 October 1927) (with Raimu, Edmée Favart)
Coups de roulis by Messager (29 September 1928)
Boulard et ses filles by Charles Cuvillier (8 November 1929)
Madame Pompadour by Leo Fall (16 May 1930) (with René Hérent, Robert Burnier)
Moineau by Louis Beydts (13 March 1931)
La belle saison by Jean Delettre (29 June 1937) (with Lucienne Boyer)
Mes amours by Oscar Strauss (2 May 1940)
Un violon sur le toit (8 November 1969) (with Ivan Rebroff and Maria Murano)
References
External links
Theatres in Paris
Buildings and structures in the 8th arrondissement of Paris
Charles Garnier buildings
Édouard Niermans buildings
საფრანგეთის ალპები

საფრანგეთის ალპები — დასავლეთ ალპების ნაწილი საფრანგეთში. მოქცეულია რონა-ალპებისა და პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვანი ნაპირის ფარგლებში. სიგრძე დაახლოებით 330 კმ. განარჩევენ მთიან-მყინვარულ რელიეფიან (მონბლანის მასივი, კოტისა და გრაის ალპები და სხვა), წიწვოვანი ტყით, სუბალპური და ალპური მდელოებით შემოსილ ჩრდილოეთ საფრანგეთის ალპებს და შედარებით დაბალ სამხრეთ საფრანგეთის ალპებს (პროვანსისა და ზღვისპირა ალპები), რომლისთვისაც დამახასიათებელია ხმელთაშუა ზღვის ჰავისა და ლანდშაფტის ელემენტები. გეოლოგიური თვალსაზრისით მეტად მრავალფეროვანია. აგებულია გრანიტებითა და გნაისებით. საფრანგეთის ალპების ფარგლებში მდებარეობს ქალაქები: გრენობლი, შამონი, ანესი, შამბერი, ალბერვილე.
საფრანგეთის ალპების ფარგლებშია: გრაის ალპები, დოფინეს ალპები, კოტის ალპები, ზღვისპირა ალპები, სავოიის ალპები.
იხილეთ აგრეთვე
ალპები
რესურსები ინტერნეტში
ალპების ქედები
საფრანგეთის ქედები
fr:Géographie des Alpes#Alpes occidentales
nl:Alpen#Frankrijk
ოდენსეს ზოოპარკი

ოდენსეს ზოოპარკი — ზოოლოგიური პარკი ოდენსეში, დანია.
1930 წელს, ზოოპარკშიცხოვრობდა ორი მაიმუნი, ფარშევანგი, ირემი, ჯორი, კაჭკაჭი დაზღვის გოჭები. დღეს, ოდენსეს ზოოპარკში წარმოდგენილია 147 სახეობის 2 000-მდე ცხოველი მთელი მსოფლიოდან, როგორიცაა შიმპანზე, მაიმუნი, კატისებრი ლემური, ციმბირის ვეფხვი, გრევის ზებრა, ჟირაფი, პანდა, ამერიკული ლამანტინისებრნი, აფრიკული სირაქლემა, პინგვინები, ვარხვი, ჩვეულებრივი ფლამინგო, არა და გიგანტური კუ . 2008 წელს, ოდენსეს ზოოპარკი ფიუნის ყველაზე პოპულარული ტურისტული ადგილი, და მეცხრე დანიაში. 2013 წელს, ზოოპარკმა მიიღო „საუკეთესო ევროპაში“-ს ჯილდო საკუთარ კატეგორიაში (ზოოპარკები 500 000-მდე სტუმრით წელიწადში) . სტუმართა ყველაზე დიდი რაოდენობა დაფიქსირდა, როცა ოდენსეს ზოოპარკში 439,533 სტუმარი იყო ერთ წელიწადში (2001 წელს).
სტუმართა რაოდენობა
2008: 430,363
2007: 420,254
2006: 378,373
2005: 433,795
2004: 410,525
2003: 417,370
2002: 390,000 (დაახლოებით)
2001: 439,533 (რეკორდული რაოდენობა)
2000: 310,000
1999: 335,000
რესურსები ინტერნეტში
Odensezoo.dk, official site
სქოლიო
დანიის ზოოპარკები
Beka III Jaqeli

Beka III Jaqeli, also known as Sefer Pasha, (c. 1564—1635) was a Georgian ruler of Childir Eyalet and vassal of the Ottoman Empire from 1625 to 1635. He was a member of the Jaqeli family and the third son of Kaikhosro II Jaqeli and Dedisimedi. Beka came to power after poisoning his nephew Manuchar III, the last Christian ruler of Samtskhe-Saatabago. After this Beka III went to Istanbul, on the court of Sultan Murad IV. He converted to Islam, called himself Sefer Pasha and returned to his ruling state. Under his rule Ottomans started the process of spreading Islam in Samtskhe. Sefer Pasha Died in 1635 and was succeeded by his son, Yusuf I as a new Pasha of Childir.
References
Sources
1560s births
1635 deaths
16th-century people from Georgia (country)
17th-century people from Georgia (country)
17th-century people from the Ottoman Empire
Converts to Islam from Eastern Orthodoxy
Georgians from the Ottoman Empire
House of Jaqeli
Ottoman governors of Georgia
Pashas
Pashas of Childir Eyalet
ირინე ალექსიძე

ირინე ალექსიძე
ირინე ალექსანდრეს ასული ალექსიძე (დ. 21 იანვარი, 1914, თბილისი — გ. 21 თებერვალი, 1996) — ქართველი ბალერინა. საქართველოს სახალხო არტისტი (1960).
ბიოგრაფია
1930 წელს თბილისში დაამთავრა მ. პერინის საბალეტო სტუდია. 1939 წელს მოსკოვის ქორეოგრაფიული სასწავლებელი, 1941 წელს თსუ ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1944-1961 წლებში თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის წამყვანი სოლისტი იყო. ალექსიძის შესრულებას ახასიათებდა დამაჯერებლობა, დრამატული სიმძაფრე, ემოციურობა. როლები: ჯავარა (დ. თორაძის „გორდა“, სახელმწიფო პრემია, 1951), ნიავი (გ. კილაძის „სინათლე“), მანიჟე (ა. ბალანჩივაძის "მთების გული“), ზოია რუხაძე (დ. თორაძის „მშვიდობისათვის“) და სხვა. დაჯილდოებულია ორი ორდენითა და მედლით.
ჯილდოები და აღიარება
1950 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
1951 — სსრკ სახელმწიფო პრემია ჯავარას როლისთვის (თორაძის „გორდა“)
1960 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ირინე ალექსიძე — „დურუჯი“. 1 დეკემბერი. 2018. №9 (127) გვ. 7
ქართველი ბალერინები
დაბადებული 1914
გარდაცვლილი 1996
დაბადებული 21 იანვარი
საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
Ivane Akhaltsikheli

Ivane Akhaltsikheli
Ivane Akhaltiskheli (died 1225) was a Georgian military commander and courtier, of the noble house of Toreli-Akhaltsikheli.
In 1206/1207, Shalva and Ivane Akhaltsikheli, together with Sargis Tmogveli, captured the city of Kars from the Seljuqs, for this he was kindly rewarded by Queen Tamar and was appointed as the governor of the Kars to secure Georgia's frontier boundaries. Along with his brother Ivane participated in battle of Basian (1203) and battle of Garni (1225), where he was killed while retreating to the mountains.
References
Military personnel from Georgia (country)
Nobility of Georgia (country)
1225 deaths
12th-century people from Georgia (country)
13th-century people from Georgia (country)
Year of birth unknown
People from Akhaltsikhe
ალერტონი

ალერტონი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატში, უეინის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 501 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიოვის ქალაქების სია
აიოვის ქალაქები
ტოლოვიცა

ტოლოვიცა — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 58 კაცს.
ბულგარეთის სოფლები
შავბარდა

შავბარდა — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
შავბარდას ფოთლები იმდენად მუქი მწვანეა, რომ მოშაოდ გამოიყურება და სწორედ აქედან აქვს მიღებული სახელწოდება.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი. იშვიათად თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრად სქლადაა დაფარული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი პატარაა, იშვიათად საშუალო ზომისა, კონუსური, ზოგჯერ ცილინდრული ფორმის, კუმსი ან ააშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ოდნავ ოვალური, შავი, მუქი ლურჯი ელფერით, ცვილისებრი ფიფქით სქლად დაფარული. კანი სქელი და უხეში აქვს. რბილობი — წვნიანი, წვენი — ღია ვარდისფერი, გემო — სასიამოვნო.
შავბარდა საშუალო ზრდისაა. მისი სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 170-185 დღეა. სიმწიფეში ოქტომბერის დასაწყისში შედის. მტევნის წონა 100-150 გრამია. საჰექტარო მოსავლიანობა 6.0-7.0 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში შაქრიანობა აღწევს 18.7-21 %-ს, ხოლო მჟავიანობა — 6.5-9.8 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სუფრის წითელი მშრალი ღვინის დასამზადებლად, რომელიც ხასიათდება ღია წითელი შეფერვით, სიმსუბუქითა და დამახასიათებელი არომატით.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 409
იმერეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ჩიტრე

ჩიტრე — ქალაქი პანამაში, ერერას პროვინციაში. მდებარეობს პანამის ყურიდან 7 კილომეტრის დაშორებით, ასუეროს ნახევარკუნძულზე. სახელი „ჩიტრე“ მომდინარეობს ადგილობრივი ტომი ჩიტრასგან. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 50 684 ადამიანს შეადგენდა.
ისტორია
ჩიტრე დაარსდა 1848 წლის 19 ოქტომბერს. როდესაც 1915 წელს ერერას პროვინცია შეიქმნა, ჩიტრე მისი დედაქალაქი გახდა. 1941 წელს, არნულფო არიასის პრეზიდენტობის დროს ერერას პროვინცია ლოს-სანტოსის პროვინციას შეუერთდა და ჩიტრე მათი საერთო დედაქალაქი გახდა. რიკარდო ადოლფო დე ლა გუარდიას პრეზიდენტობის დროს პროვინციები კვლავ გაიყო და ჩიტრე ისევ ერერას პროვინციის დედაქალაქად დარჩა.
1948 წლის 19 ოქტომბერს ჩიტრეში დიდი ზარ-ზეიმით აღნიშნეს დაარსების ასი წლისთავი.
იხილეთ აგრეთვე
პანამის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Museo Fabio Rodríguez Rios
La Prensa, Panama Recordando a ‘El Maicero’
Historia del Distrito de Chitré
სქოლიო
პანამის ქალაქები