PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ილიას ბორაგანსკი

ილიას ბორაგანსკი
ილიას მურზა ბორაგანსკი (ბარაგანსკი 1852 წლის 22 აპრილი, ბახჩისარაი, ტაურიდას პროვინცია — 1942, უფა ან სტერლიტამაკი, ბაშკირეთის ასსრ) ) — ყირიმელი თათარი კალიგრაფი, გამომცემელი, განმანათლებელი, თურქოლოგი, 50 წლის განმავლობაში დაკავებული იყო საგამომცემლო საქმიანობით.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1852 წელს ბახჩისარაიში ყირიმელი თათრების დიდგვაროვან ოჯახში. დადიოდა ადგილობრივ სამრევლო მექთებში და მედრესეში, სწავლობდა კალიგრაფიის ხელოვნებას. თხუთმეტი წლის ასაკში წავიდა თურქეთში, სტამბოლში 7 წელი სტამბოლში სწავლობდა საგამომცემლო საქმეს. 1874 წელს დაამთავრა სტამბოლის უნივერსიტეტი.
ბახჩისარაიში დაბრუნებისას მუშაობდა შეკვეთებზე, რომლებიც დაკავშირებული იყო აღმოსავლური ტექსტების თარგმნასთან, ასრულებდა გრავიურებს მინასა და ლითონზე.
1882 წლიდან ცხოვრობდა პეტერბურგში. 1893 წელს მან გახსნა პირველი მუსლიმური სტამბა „Eastern Electro-Printing“ არაბული შრიფტით და გამომცემლობით არაბულ, რუსულ, თურქულ და სპარსულ ენებზე. 1880-იანი წლების ბოლოს ეკავა კალიგრაფის თანამდებობა რუსეთის იმპერიის საგარეო საქმეთა სამინისტროში. 1898-1908 წლებში იყო სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტის აღმოსავლური ენების ფაკულტეტის თურქული და თათრული ლიტერატურის კათედრაზე თურქული ენის ლექტორი. ეწეოდა პედაგოგიურ და საქველმოქმედო საქმიანობას, ასაქმებდა ყირიმიდან და რუსეთის სხვა თურქულ-მაჰმადიანური რეგიონებიდან ნიჭიერ ახალგაზრდებს . მასთან გარკვეული პერიოდის განმავლობაში მუშაობდნენ ცნობილი ყირიმელი თათარი ინტელექტუალები ო. აჩოკრაკლი და მე. ლემანოვი.
1911 წელს მთავრობამ აკრძალა მუსლიმური ნაწარმოებების გამოქვეყნება, სტამბა ბეჭდავდა წიგნებს ყირიმის ისტორიასა და კულტურაზე, სამეცნიერო, რელიგიურ, საგანმანათლებლო, მხატვრულ ლიტერატურაზე. ყირიმულ თათრულ ენაზე გამოიცა თარგმანები ნ გოგოლის „ ქორწინება “და ა. კრილოვის იგავ-არაკები (მთარგმნელი ო. აჩოკრაკლი), დ. მამინ-სიბირიაკის "ნაცრისფერი კისერი" (მთარგმნ. ჯ. მეინოვი ), ასევე გამოსცა აბაი კუნანბაევის "რჩეული ნაწარმოებები", რომელიც ცნობილი ყაზახი პოეტისა და განმანათლებლის ლექსებისა და სიმღერების პირველი წიგნი იყო.
მის სტამბაში პეტერბურგელი მეცნიერები ბეჭდავდნენ აღმოსავლურ ნაშრომებს (ვ. დ. სმირნოვი , ა. ნ. სამოილოვიჩი და ა.შ. ).
მაღალი ხარისხის წიგნების ბეჭდვისთვის, მხატვრული დიზაინისთვის, მეფის მთავრობამ გამომცემლობა და საწარმო დააჯილდოვა ნიშნით "შრომისმოყვარეობისთვის ხელოვნებაში“
1919 წელს მან მიიღო შეკვეთა თათრულ ენაზე გამოეცა გაზეთი Salavat ბაშკირეთის საცხენოსნო დივიზიისთვის მისი პეტროგრადში შეყვანასთან დაკავშირებით იუდენიჩის ძალებისგან დასაცავად.
1920 წელს იგი იძულებული გახდა პეტროგრადიდან გადასულიყო ბაშკირეთში — სტერლიტამაკში, სადაც დაქორწინდა და განაგრძო წიგნების გამოცემა.
1922 წელს საბჭოთა ბაშკირეთის მთავრობამ მას ოფიციალურად მიულოცა 70 წლის იუბილე.
გარდაცვალების ზუსტი თარიღი უცნობია — სხვადასხვა წყაროებში მითითებულია 1924, 1934 და 1942 წლები. ი.ზაატოვის ცნობით, ბორაგანსკი გარდაიცვალა 1924 წელს სტერლიტამაკში.
სქოლიო
დაბადებული 22 აპრილი
დაბადებული 1852
გარდაცვლილი 1942
რუსი კალიგრაფები
სტამბოლის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
Infanta Doroteia of Braganza

Infanta Doroteia of Braganza
Doroteia of Braganza (21 September 1739 14 January 1771) was a Portuguese infanta as the daughter of King Joseph I of Portugal and Mariana Victoria of Spain.
Life
Doroteia was born on 21 September 1739 in Lisbon. She was the third of four daughters of Joseph I of Portugal and Mariana Victoria of Spain. She was named after her great-grandmother, Dorothea Sophie of Neuburg.
Doroteia was a proposed bride for Philippe d'Orléans, Duke of Orléans (later known as Philippe Égalité), but her mother refused to consent to the match.
In 1764, she became ill in a condition described as “hysteric, accompanied by an almost total lack of appetite which has reduced her to a state of extreme weakness.” She was subjected to numerous bleedings before dying in Lisbon on 14 January 1771. Her body was moved to the national pantheon in the Monastery of São Vicente de Fora, in Lisbon.
Ancestry
References
Bibliography
External links
1739 births
1771 deaths
Portuguese infantas
Nobility from Lisbon
18th-century Portuguese people
18th-century Portuguese women
Burials at the Monastery of São Vicente de Fora
House of Braganza
Daughters of kings
Yash-Kuch

Yash-Kuch (Yäş Kös) is a rural locality (a village) in Chekmagushevsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 19 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Yash-Kuch is located 19 km southeast of Chekmagush (the district's administrative centre) by road. Urnyak is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Chekmagushevsky District
შაბთაი ცვი

შაბთაი ცვი,ასევე ამირა, ან მეჰმეთ ეფენდი (სხვა ტრანსკრიპციით საბათეი ლევი, საბათაი ცვი; 1626—1676) — კაბალისტი, ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ებრაელი ცრუმესია;
XVII სუკუნის მოძრაობის ლიდერი, რომელმაც თითქმის მთელი ებრაული სამყარო შეიცვა;მესიანური მოძრაობა თითქმის მთლიანად შეჩერდა, როდესაც მან მოულოდნელად მიიღო ისლამი. ითვლება, რომ იგი დაიბადა ერთ დღეს - 9 ავას - ტაძრის დანგრევასთან დაკავშირებით გლოვის დღეს.
დაბადებული 1626
გარდაცვლილი 1676
Balete, Batangas

Balete, Batangas
Balete, officially the Municipality of Balete, is a 5th class municipality in the province of Batangas, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 24,055 people. The people from Balete is called Baleteños.
Balete is well known for its location on Taal Lake, providing a panoramic view of the Taal Volcano. The pilgrimage site Marian Orchard is located in Barangay Malabanan.
Etymology
Balete originates from the tree of the same name that grew abundantly in the area.
History
Balete was once a barrio part of Lipa. It was the site of Lipa's third municipal center from circa 1702 to 1754. Due to a Taal Volcano eruption, Lipa moved its center to its present location inland to seek refuge from further volcanic eruptions.
On June 21, 1969, barrios Malabanan, Looc, Alangilan, Palsara, Makina, Magapi, Solis, Sampalukan, Calawit, and Balete and the sitios of Sala, Paligawan, and Wani-Wani were separated from Lipa and constituted into a new independent municipality of Balete.
Geography
According to the Philippine Statistics Authority, the municipality has a land area of constituting of the total area of Batangas.
Barangays
Balete is politically subdivided into 13 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Climate
Demographics
In the 2020 census, Balete had a population of 24,055. The population density was .
Economy
Gallery
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Municipalities of Batangas
Populated places on Taal Lake
თბილისის მუზეუმების გაერთიანება

თბილისის მუზეუმების გაერთიანება — თბილისის მუნიციპალური „მუზეუმების გაერთიანება“ 2016 წლის 29 ივლისს დაფუძნდა. თბილისის მუნიციპალიტეტის მთავრობის განკარგულებით იგი წარმოადგენს თბილისის მუნიციპალური მუზეუმების გაერთიანებას, რომელიც გულისხმობს 9 დამოუკიდებელი მუზეუმის ერთიან ინსტიტუციას. გაერთიანებაში შემავალი მუზეუმების უმრავლესობა მრავალი წელია არსებობს და ქართული კულტურული და ისტორიული მემკვიდრეობის დამცველად გვევლინება.
მუზეუმები
თბილისის ილია ჭავჭავაძის ლიტერატურულ-მემორიალური მუზეუმი
თბილისის გალაკტიონ ტაბიძის მემორიალური ბინა-მუზეუმი
თბილისის ვახტანგ ჭაბუკიანის მემორიალური ბინა-მუზეუმი
თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის მემორიალური სახლ-მუზეუმი
თბილისის მერაბ კოსტავას მემორიალური სახლ-მუზეუმი
თბილისის ნიკოლოზ ბარათაშვილის მემორიალური სახლ-მუზეუმი
თბილისის მიხეილ ჯავახიშვილის მემორიალური ბინა-მუზეუმი
თბილისის თოჯინებისა და სათამაშოების მუზეუმი
თბილისის კოტე და სოსო წერეთლების მუზეუმი
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს მუზეუმების სია
რესურსები ინტერნეტში
თბილისის მუზეუმების გაერთიანება
ხორთუმი

ხორთუმი — ზოგიერთი ქვეწარმავლისა და ძუძუმწოვრების სახის წაგრძელებული, მოძრავი ნაწილი, რომელსაც ბოლოზე ნესტოები აქვს. ასრულებს შეხების, ყნოსვისა და სუნთქვის ფუნქციას. განსაკუთრებით კარგად აქვს განვითარებული სპილოს. მისი ხორთუმი წარმოქმნილია წაგრძელებული ცხვირისა და ზედა ტუჩის შეზრდის შედეგად. ხორთუმის ბოლოზე თითისმაგვარი დანამატია, რომლის საშუალებითაც სპილო ნიადაგიდან პატარა საგნებსაც კი იღებს. ხორთუმის დანიშნულებაა შეხება, საკვების მიტაცება, საგნების დაკავება, წყლის შესრუტვა და მისი გადაცემა პირის ღრუში. ხორთუმს უწოდებენ აგრეთვე ზოგიერთი უხერხემლოს სხეულის წინა ნაწილს ან მის გამონაზარდს.
ლიტერატურა
ორგანოები
ცხოველების ანატომია
იქინჯი-ალიბეილი (ზანგილანი)

იქინჯი-ალიბეილი (ზანგილანი)
იქინჯი-ალიბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
ზანგილანის რაიონის სოფლები
ჟურული

ჟურული
საკუთარი სახელი ჟურული შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე ჟურული — სამხედრო მოღვაწე, პოლკოვნიკი
გიორგი ჟურული — ქართველი რეჟისორი
გიორგი ჟურული — ქართველი პოლიტიკოსი
გიორგი ჟურული — რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი
დურმიშხან ჟურული — სახელმწიფო მოხელე
ვარლამ ჟურული — ქართველი პოეტი, პუბლიცისტი
ილია ჟურული — რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი
ქართული გვარები
ერნესტ სოლვე

ერნესტ სოლვე
ერნესტ გასტონ იოსეფ სოლვე (დ. 16 აპრილი, 1838 — გ. 26 მაისი, 1922) — ბელგიელი ქიმიკოსი და ფილანთროპი.
21 წლამდე ის მუშაობდა ბიძის ქიმიურ საწარმოში. 1861 წელს მან აღმოაჩინა ე.წ. სოლვეს პროცესი, რომელიც სოდის მიღების ერთ-ერთ მთავარ პროცესად იქცა. მან დააარსა კომპანია Solvay S.A. და 1972 წელს კიდევ უფრო გააუმჯობესა მეთოდი და დააპატენტა.
1903 წელს მან დააარსა ფიზიკის და ქიმიის სოლვეს საერთაშორისო ინსტიტუტი, ხოლო 1911 წელს, მისი დაფინანსებით გაიმართა სოლვეს პირველი კონფერენცია, რომელშიც მონაწილეობას იღებდნენ მაქს პლანკი, ერნესტ რეზერფორდი, მარი სკლოდოვსკა-კიური, ანრი პუანკარე და ალბერტ აინშტაინი, ხოლო თავმჯდომარე იყო ჰენდრიკ ლორენცი. მას შემდეგ სოლვეს კონფერენცია პერიოდულად იმართება.
ის ორჯერ იქნა არჩეული ბელგიის სენატში ლიბერალური პარტიის სიით. გარდაიცვალა 1922 წელს, 84 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
ერნესტ სოლვე — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან
სქოლიო
დაბადებული 1838
გარდაცვლილი 1922
ბელგიელი ქიმიკოსები
ბელგიელი ფილანთროპები
ჩინაბი

ჩინაბი — მდინარე ინდოეთსა და პაკისტანში, სიგრძე დაახლოებით 1100 კმ, აუზის ფართობი 138 ათ. კმ², სათავე აქვს დასავლეთ ჰიმალაის მყინვარებში. ინდოეთის ტერიტორიაზე ღრმა ხეობაში მიედინება, პაკისტანში — პენჯაბის ვაკეებზე. მთავარი შენაკადებია ჯელამი და რავი, რომელთა შეერთების შემდეგ მდინარეს ტრიმაბი ეწოდება. ერთვის მდინარე სატლეჯს (ინდის აუზი). საზრდოობს მყინვარების, თოვლისა და წვიმის წყლით. უხვწყლიანია ივნისიდან ნოემბრამდე. მთებიდან გადმოსვლისას წყლის საშუალო ხარჯი 890 მ³/წმ. ჩინაბის ხეობა მჭიდროდ არის დასახლებული. მთავარი ქალაქებია ვაზირაბადი, ჩინიოტი, მულტანი (პაკისტანი).
ლიტერატურა
ინდოეთის მდინარეები
პაკისტანის მდინარეები
სასაზღვრო მდინარეები
გივი ჯავახაძე

გივი ჯავახაძე (დ. 2 ივლისი 1927, მაღლაკი, ახლანდ. წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი — 11 მაისი, 2018, ქუთაისი) — ქართველი ფეხბურთელი. მოხსენიებულია ისეთ ფეხბურთელებს შორის, როგორებიც არიან ბორის პაიჭაძე, მიხეილ მესხი, სლავა მეტრეველი და სხვა. თამაშობდა 1944-1957 წლებში. იყო „ქუთაისის ლოკომოტივის“, „ქუთაისის ტორპედოს“, „თბილისის დინამოსა“ და „ქუთაისის დინამოს“ წევრი.
დაიბადა ქუთაისის მახლობლად, სოფელ მაღლაკში. თამაში დაიწყო ქუთაისის ლოკომოტივში, სადაც კაპიტანი იყო. 1946 წელს შეიქმნა ქუთაისის გუნდი ტორპედო. ჯავახაძეც იქ გადავიდა. როგორც ლოკომოტივში, ისევე ტორპედოში მას კაპიტნის სამკლაური ეკეთა. მალე გადაინაცვლა „თბილისის დინამოში“, სადაც ბორის პაიჭაძე თამაშობდა. მაშინ გუნდს რამდენიმე ლიდერი ჰყავდა, მათ შორის გივი ჯავახაძე. დიდხანს იქაც ვერ გაჩერდა და „ქუთაისის დინამოს“ წევრი გახდა. მას იქ ბევრჯერ უწევდა საბჭოთა ჩემპიონატის ბ კლასში თამაში. მას „პატარა გივიას“ უწოდებდნენ, თავად კი ამბობდა: „ხალხის სიყვარული მათამაშებდა“.
მიუხედავად მისი სურვილისა, კარიერის დასრულება 1957 წელს, მუხლის ტრავმის გამო მოუწია, 30 წლის ასაკში.
გარდაიცვალა 2018 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
გივი ჯავახაძე: „ხალხის სიყვარული მათამაშებდა“
სქოლიო
ქართველი ფეხბურთელები
დაბადებული 1927
დაბადებული 2 ივლისი
ვალიე-გრან-რეი

ვალიე-გრან-რეი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს პროვინციის შემადგენლობაში. მდებარეობს კუნძულ გომერაზე. ფართობი — 109,32 კმ². მოსახლეობა — 2873 კაცი (2022 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვალიე-გრან-რეის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს მუნიციპალიტეტები
მოსკოვის სამების ეკლესია (ბელი-გოროდი)

მოსკოვის სამების ეკლესია (ბელი-გოროდი)
მოსკოვის სამების ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტვერის რაიონში, ბელი-გოროდის ტერიტორიაზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ჯერ კიდევ XVI საუკუნეში ეკლესიის ადგილზე მოქმედებდა წმინდა ნიკიტა დიდმოწამის სახელობის ხის ეკლესია. 1620-იან წლებში იგი დაიწვა და ვაჭარ გრიგორი ნიკიტინოვის შეკვეთით 1628-1651 წლებში ააგეს ახალი ქვის ეკლესია წმინდა სამების სახელზე. წყაროები ეკლესიის მშენებლობის თარიღად მიუთიტებენ 1631-1634 და 1653 წლებს. აღნიშნული თარიღები მეცნიერებს შორის მწვავე დისკუსიის საგანია.
ტაძრის სამხრეთი ეგვტერი აკურთხეს წმინდა ნიკიტა დიდმოწამის სახელზე, აქვე გადაიტანეს ამ წმინდანის სასწაულმოქმედი ხატი დამწვარი ეკლესიიდან. .
ტაძრის მთავარი სიწმინდე 1654 წლიდან გახდა საქართველოს ღვთისმშობლის ხატი, რომელიც შეასრულეს დედაქალაქის ყინვებისაგან ხსნისათვის. ამ მიზეზის გამო ეკლესიას მეორე სახელად უწოდეს საქართველოს ღვთისმშობლის ეკლესია. ამ ამბის 250 წლისთავთან დაკავშირებით აკურთხეს განსაკუთრებული ეგვტერი. აქედან მოდის ნიკიტნიკის შესახვევის მეორე სახელი „საქართველოს შესახვევი“, რომელიც შეიცვალა 1926 წელს.
1920 წელს ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა ღვთისმსახურებისათვის, ხოლო 1934 წელს გადასცეს სახელმწიფო ისტორიულ მუზეუმს. 1923-1941 წლებში აქ მოქმედებდა სიმონ უშაკოვის მუზეუმი, ხოლო 1963 წლიდან ძველი რუსული ფერწერის მუზეუმი. ომის შემდეგ წლებში მას მიუშენეს საოფისე ნაგებობები, რომელსაც არანაირი ისტორიული დანიშნულება არ ჰქონდათ. 1991 წელს მიიღეს გადაწყვეტილება ეკლესია დაებრუნებინათ მორწმუნეებისათვის. მუზეუმი კი დახურეს.
ეკლსიაში შემონახულია მრავალფიგურებიანი, დინამიური კედლის მხატვრობა, რომელიც შესრულებულია ბიბლიის მოტივების საფუძველზე 1652-1653 წლებში.
ლიტერატურა
Тренев Д. К. Памятники древнерусского искусства церкви Грузинской Божьей Матери в Москве. М., 1903
Овчинникова Е. С. Церковь Троицы в Никитниках. М., 1970. 196 с.
Паламарчук П. Г. Москва в границах Садового кольца // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астраль, 2004. — Т. 2. — С. 56-59. — 744 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-1.
Указатель московских церквей / сост. Александровский М.. — Москва: Русская Печатня, 1915. — 75 с.
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт
«Облюбование Москвы. Церковь Троицы в Никитниках.»
სქოლიო
მოსკოვის ტაძრები
კარლ ბოში

კარლ ბოში (დ. 27 აგვისტო, 1874 — გ. 26 აპრილი, 1940) — გერმანელი ქიმიკოსი და ინჟინერი. 1931 წელს ფრიდრიხ ბერგიუსთან ერთად მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიის დარგში. არის გერმანიის ქიმიური და ფარმაცევტული კონგლომერატის „IG Farben“-ის დამფუძნებელი.
ჯილდოები
1931: ნობელის პრემია ქიმიაში
1919: ლიბიხის მედალი
1924: Werner von Siemens Ring
1932 ვილჰელმ ექსნერის მედალი
ბიუნზენის მედალი
კარლ ლუგის მემორიალური მედალი
სქოლიო
გერმანელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
გერმანელი ქიმიკოსები
გერმანელი ინჟინრები
ლჰასა

ლჰასა (ლასა) (ტიბეტ. ལྷ་ས་; ჩინ. 拉萨) — ტიბეტის ისტორიული დედაქალაქი, ამჟამად არის ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის შემადგენლობაში მყოფი ტიბეტის ავტონომიური რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ქალაქი გაშენებულია ჯიჩუს (მდინარე ბრაჰმაპუტრის შენაკადი) ხეობაში, ტიბეტის მთიანეთში, ზღვის დონიდან 3650 მეტრ სიმაღლეზე. 2009 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 373 000 ადამიანს. ლჰასის მიდამოები ტიბეტის მთიანეთის მთავარი სასოფლო-სამეურნეო რაიონია.
ლჰასის დაარსებას მიაწერენ ტიბეტის პირველი სახელმწიფოს დამაარსებელს სრონძანგამბოს, რომელმაც დედაქალაქი იარლუნგის ხეობიდან აქ გადმოიტანა. XV-XVII საუკუნეებში ლჰასა ტიბეტის საერო და სასულიერო ცენტრი გახდა, რაც დაკავშირებული იყო დალაი-ლამის ხელისუფლების დამკვიდრებასთან. ქალაქის კონცენტრულ გეგმას საფუძვლად უდევს წრიული გზები. პირველი შიგა გზა მიემართება ჯოკანგის მონასტრისკენ (641-450) მეორე (პაკორი) გარს უვლის მონასტრის ირგვლივ განლაგებულ სავაჭრო ცენტრს, მესამე (ლინკორი) — ძველ ქალაქს. რადიალურად განლაგებული ქუჩები განაშენიანებულია ალიზის 1-2 სართულიანი ბანიანი სახლებით. ლჰასის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილშია სასახლე-სიმაგრე პოტალა, რომელიც ცნობილია VII საუკუნიდან, ხოლო თანამედროვე სახე მას XVI-XVIII საუკუნეებში მიეცა.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
People's Government of Lhasa Official Website
Lhasa @ China Tibet Information Center
Lhasa Nights art exhibition
Grand temple of Buddha at Lhasa in 1902
ჩინეთის ქალაქები
ტიბეტი
ომა (აირონის ოლქი)

ომა (აირონის ოლქი)
ომა — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის აირონის ოლქის შემადგენლობაში.
2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 355 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.9 კაცი/კმ².
ფართობი 201.4 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 201.4 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთის ფართობია 201.4 კმ², ხოლო წყალს 7.9 კმ² უჭირავს.
იხილეთ აგრეთვე
აშშ-ის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
გეოგრაფიული სახელწოდებები
სქოლიო
აირონის ოლქის ქალაქები
იულიან ბუცმანიუკი

იულიან ბუცმანიუკი (დ. 3 ივლისი, 1885, სოფ. სმორჟივი, ახლანდ. ლვივის ოლქი — გ. 30 დეკემბერი, 1967, ედმონტონი) — უკრაინელი ფერმწერი, საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე. დაამთავრა ლვივის გიმნაზია და სამხატვრო-სამრეწველო სკოლა, კრაკოვის ხელოვნების აკადემია (1914; ხელმძღვანელები ტ. აქსენტოვიჩი, ლ. ვიჩულკოვსკი). როგორც მოდესტ სოსენკოს ასისტენტმა, შეასრულა გალიჩინის ეკლესიების მოხატულობები, რისთვისაც დაჯილდოვდა მიტროპოლიტ ანდრეი შეპტიცკის სტიპენდიით (1911), იმყოფებოდა მიუნხენში, რომში, მილანში, ფლორენციაში. პირველი მსოფლიო ომის დროს იყო უკრაინელი სიჩის მსროლელთა ფორმირების მხატვარი (შეასრულა ბატალისტური ესკიზები), მსროლელთა აღმზრდელობითი და კულტურულ-განმათავისუფლებელი მუშაობის ცენტრის — პრესის ბინის ერთ-ერთი დამაარსებელი და აქტიური მუშაკი. მონაწილეობდა ლვივის აჯანყებაში (1918 წლის 1 ნოემბერი) და პოლონეთ-უკრაინის 1918–1919 წლის ომში, იყო უკრაინის გალიჩის არმიის (უგა) ზემდეგი, სარკინიგზო ჯარების გამგეობის უფროსი და სამხედრო საქმეთა სახელმწიფო სამდივნოს რეფერენტი. ომის შემდეგ სწავლობდა პრაღაში, 1927 წლიდან ხატვას ასწავლიდა ლვივის ამხანაგობაში „მშობლიური სკოლა“ («Рідна школа»). მოხატა ქალაქ ჟოვკვის ბასილიელი ძმების ეკლესია. 1950 წელს ემიგრაციაში წავიდა კანადაში, დააარსა ედმონტონის ფერწერის სკოლა-სტუდია (1956), მოხატა წმინდა იოსების უკრაინული საკათედრო ტაძარი (მასზე 5 წელს მუშაობდა). მისი რელიგიური ფერწერული ნამუშევრები შესრულებულია ტრადიციულ სტილში, თუმცა აქვს თანამედროვე სტილთა ელემენტებიც, კერძოდ სამხედრო სეცესიისა. ავტორია სტატიებისა ხელოვნების შესახებ. სურათი „გრიგალის წინ“ (დაახლ. 1905) ინახება ლვოვის ხელოვნების გალერეაში.
ლიტერატურა
Выставка изобразительного искусства западных областей Украины и народного творчества гуцулов: Каталог. Москва, 1946;
Книга мистців і діячів української культури. Торонто, 1954;
Виставка українського мистецтва // Вейн Стейт ун-т. Детройт, 1960;
Юліан Буцманюк. Едмонтон, 1979.
სქოლიო
უკრაინელი მხატვრები
სირიის ქალაქები

სირიის ქალაქები
სირია ადმინისტრაციულად 14 საგუბერნატოროსგან შედგება, რომლებიც თავის მხრივ 64 რაიონად იყოფა, ხოლო რაიონები კი 284 სუბ-რაიონისგან შედგებიან. ყოველ საგუბერნატოროს და რაიონს აქვს თავისი ადმინისტრაციული ცენტრი ან დედაქალაქი, გამონაკლისი მხოლოდ რიფ-დიმაშკის მუჰაფაზა და მარკაზ-რიფ-დიმაშკის რაიონია. ყველა სუბ-რაიონს ასევე აქვთ ცენტრები.
ყველა რაიონი ატარებს იმავე სახელს რაც მის დედაქალაქს აქვს, გამონაკლისია ჯებელ-სიმეონის მინტაკა, რომლის დედაქალაქიც ქალაქი ალეპოა. იგივე ეხება სუბ-რაიონებსაც, აქაც გამოკალისი ჯებელ-სიმეონის ცენტრალური სუბ-რაიონია, რომლის აქდმინისტრაციული ცენტრიც ასევე ქალაქი ალეპოა.
საგუბერნატოროებისა და რაიონების ადმინისტრაციული ქალაქები
სირიის 65 რაიონიდან 64-ს გააჩნია რეგიონული დედაქალაქი (ადმინისტრაციული ცენტრი); მარკაზ-რიფ-დიმაშკი არის ერთადერთი რაიონი რომელსაც ოფიციალური რეგიონული ცენტრი არ აქვს.
ქალაქი დამასკო წარმოადგენს როგორც საგუბერნატოროს, ისე რაიონსა და სუბ-რაიონს. რიფ-დიმაშკის მუჰაფაზას ოფიციალური ცენტრი არ აქვს და მისი შტაბ-ბინა დამასკოში მდებარეობს.
სიის პირველი 13 ქალაქი მათი საგუბერნატოროების ცენტრებია, ისევე როგორც რაიონების.
მოსახლეობა მოცემულია 2004 წლის ოფიაციალური აღწერის მონაცემებით.
სხვა ქალაქები
იხილეთ აგრეთვე
სირიის რაიონები
სირიის მუჰაფაზები
სქოლიო
სირია
ბაგა (ჩასაყრელი)

ბაგა (ჩასაყრელი)
ბაგა, საკვების ჩასაყრელი (ფიცრული ან წნული) საქონლის საზამთრო სადგომი, მთიულეთში სანაყრეს უწოდებენ, იმერეთში საპირეს, გურიაში პირის ბაგას. გამართულია კედლის გაყოლებით, ძირს ფიცარი აქვს დაგებული, ბაგაზე დაბმულ პირუტყვს თავთავისი ადგილი აქვს მიჩენილი, რაც ხელს უწყობს საკვების რაციონალურად გამოყენებას.
ლიტერატურა
თოფურია ნ., ქსე, ტ. 2, გვ. 125, თბ., 1977
ცხოველთა ნაგებობები
მელნისის ციხე

მელნისის ციხე — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი. მდებარეობს ადიგენის მუნიციპალიტეტში, კურორტ აბასთუმნიდან 4 კილომეტრის დაშორებით. ზღვის დონიდან 1379 მეტრის სიმაღლეზე. მელნისის ციხე მიეკუთვნება განვითარებული შუა საუკუნეების პერიოდის კულტურის ძეგლს.
მელნისის ციხე 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
რესურსები ინტერნეტში
მელნისის ციხე
სქოლიო
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ადიგენის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
Neivamyrmex melanocephalum

Neivamyrmex melanocephalum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ლევან ჯანდიერი

ლევან ჯანდიერი (ჯანდიერიშვილი) (ფსევდონიმი: ჭიჩოელი) (დ. 1848 – გ. 1921) — ქართველი ჟურნალისტი, მთარგმნელი, საზოგადო მოღვაწე. ქართველ სამოციანელთა წარმომადგენელი, ილია ჭავჭავაძის წრის წევრი და უახლოესი მეგობარი, „დროშა გიორგიდ“ წოდებული სამხედრო პირის – გიორგი ჯანდიერის შვილი. თბილისის კლასიკური გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ (1867) მუშაობდა თელავის სამაზრო გამგეობაში შტატგარეშე მოხელედ, 1868 წლიდან – მომრიგებელ შუამავლად, 1878 წელს – სიღნაღის მაზრის უფროსის მოადგილედ, 1883 წლიდან – თიანეთის მაზრის, შემდეგ ტფილისის მაზრის უფროსად, 1905 წლიდან – ერევნის ვიცე-გუბერნატორად, შემდეგ – სოხუმის ოლქის უფროსად, 1909 წელს – თბილისის თავადაზნაურთა საადგილმამულო ბანკის დირექტორად. სამსახურეობრივ მდგომარეობას იყენებდა აქტიური ეროვნულ-საზოგადოებრივი მოღვაწეობისთვის; მეფის მოხელეთა თვითნებობის აღსაკვეთად. მთიულები ჩამოასახლა მანგლისის მიდამოებში, სკოლა გახსნა მელაანში.
ლევან ჯანდიერის პუბლიცისტური და ისტორიული ხასიათის წერილები ქვეყნდებოდა „ცისკარში“, „დროებაში“, „ივერიაში“, „მოგზაურში“, „სასოფლო გაზეთში“. საყურადღებოა ნაშრომი „ლეკების აჯანყების შესახებ“ (1902), ნარკვევი – „ჯანდიერი და ჯანდიერისშვილნი“ (1902). რუსულიდან თარგმნილი და გამოცემული აქვს რამდენიმე თხზულება.
ლიტერატურა
დაბადებული 1848
გარდაცვლილი 1921
ქართველი ჟურნალისტები
ქართველი მთარგმნელები
საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ზურაბ აბაშიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

ზურაბ აბაშიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
გრდემლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ზურაბ აბაშიძე — დიპლომატი. ქართული ენციკლოპედიის მთავარი სამეცნიერო რედაქციის მთავარი რედაქტორი
ზურაბ აბაშიძე — საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრი
Campechuela

Campechuela is a municipality and town in Granma Province of Cuba. It is located on the southern shore of the Gulf of Guacanayabo.
History
The town of Campechuela was founded in 1869. It became the seat of the municipality in 1912.
Geography
The municipality is divided into the barrios of Cabecera (Campechuela town), Ceiba Hueca, Cienaguilla, La Gloria, San Ramón and Tana.
Demographics
In 2004, the municipality of Campechuela had a population of 46,092. With a total area of , it has a population density of .
Economy
The economy is based on agriculture (with sugarcane and fruit farms) and stock raising.
See also
Circuito Sur de Oriente
Municipalities of Cuba
List of cities in Cuba
References
External links
Populated places in Granma Province
ტუზლუკუშევო

ტუზლუკუშევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 530 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 89 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
პუენტესესურესი

პუენტესესურესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების პონტევედრის პროვინციის კალდასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7 კმ². მოსახლეობა — 3053 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
პონტევედრის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პუენტესესურესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პონტევედრის მუნიციპალიტეტები
პონტევედრის ქალაქები