PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Technomyrmex albipes

Technomyrmex albipes, commonly known as the white-footed ant, is a species of ant first described in 1861 from Sulawesi, Indonesia by the British entomologist Frederick Smith. Invasive pest ants in Florida, previously identified as T. albipes, have now been separated as Technomyrmex difficilis, both forming part of a species complex with a worldwide distribution.
Description
T. albipes is a small black ant some long with the lower part of the limbs pale. Workers are chocolate-black with pale lower limbs, antennae with twelve segments and a flattened petiolar node. It differs from T. difficilis in lacking the pair of setae (bristles) that that species has on the back of its head.
Distribution and habitat
The white-footed ant is native to the Indo-Pacific area, and has been introduced into Australia, Africa, North America, the Caribbean and parts of Asia. It inhabits dry forests and open locations. Tent-like nests are made out of debris in trees, bushes, rotten logs, under rocks, in leaf litter and similar places. It also nests in man-made structures such as wall cavities and attics.
Colony
The colony structure of this ant is unusual; there are both winged and wingless males, and three types of female, queens, intercastes and workers. New colonies are founded when winged males copulate with winged females after a nuptial flight. These females then shed their wings, find a suitable nesting site and start laying eggs, but their function in the colony is later taken over by intercastes. These females differ from workers in having spermathecae (sperm storage organs) and are mated by wingless males inside the colony. They are responsible for most of the reproduction that takes place in the colony. The queen is larger than other members of the colony and lays both fertilised and unfertilised eggs throughout her life, but the colony continues in existence after she dies. So successful is this reproductive strategy that colonies grow to very large sizes, sometimes containing millions of individuals, and may occupy multiple nest sites.
Ecology
The white-footed ant forages widely, entering dwellings and scavenging in kitchens and other rooms where it is considered a pest. It is largely arboreal and feeds on the honeydew of sap-sucking insects such as aphids, mealybugs, and scale insects. For this purpose it protects the insects and drives off predators, thereby encouraging the insects which may be agricultural pest species; the mealybug Dysmicoccus brevipes for example transmits pineapple wilt disease in Sri Lanka, and biological control of the mealybug has proved difficult because of the activities of the ant. Similarly in South Africa, the ant has encouraged outbreaks of the red scale insect (Aonidiella aurantii), a major pest of citrus in the country.
References
External links
White-footed ant on the UF / IFAS Featured Creatures Web site
Efficacy of selected insecticides using arboreal bioassays and rubidium marking of white-footed ants, Technomyrmex albipes (Hymenoptera Formicidae)
Dolichoderinae
Household pest insects
Insects described in 1861
Taxa named by Frederick Smith (entomologist)
პულხერია (ბიზანტია)

პულხერია (ბიზანტია)
კეთილმორწმუნე დედოფალი პულხერია (დ. 19 იანვარი, 399 — გ. 453) — ბიზანტიის იმპერიის რეგენტი, თავისი უმცროსი ძმის თეოდოსიუს II-ის მცირეწლოვანებისას 414–421 წლები, ხოლო მისი სიკვდილის შემდგომ 450–453 წლებში მმართველი დედოფალი, როგორც იმპერატორ მარკიანეს მეუღლე. პულხერია იყო ღრმადმორწმუნე პიროვნება და ასეთივე სულისკვეთებით აღზარდა საკუთარი და-ძმები. როგორც ამბობენ სასახლე მონასტერს დაამსგავსა. რაც ხალხში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. ის იყო ინიციატორი 431 წელს მე-3 მსოფლიო საეკლესიო კრების მოწვევისა. სადაც დაგმობილი იქნა ნესტორიანული ერესი. მისივე ძალისხმევით მოიწვიეს 451 წლის ქალკედონის მე-4 მსოფლიო საეკლესიო კრება, რომელმაც დაგმო დიოსკორესა და ევტიქის ერესები. ბოლოს პულხერიამ მთელი ქონება გლახაკებს და ეკლესიას გადასცა, თვითონ კი მშვიდობით მიიცვალა 453 წელს. ეკლსიისადმი გაწეული ღვაწლისათვის იგი კანონიზებული იქნა წმინდანად.
ლიტერატურა
„წმიდათა ცხოვრებანი“, წიგნი მეორე, თბილისი, 2008 წ. გვ.226
ვ. ასათიანი, „ბიზანტიური ცივილიზაცია“, თბილისი, 2006 წ. გვ. 477-478
V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ბიზანტიის დედოფლები
Myshall

Myshall is a small village 22 km southeast of Carlow town, on the slopes of Mount Leinster, in County Carlow, Ireland. It is situated on the R724 regional road.
Adelaide Memorial Church
The Church of Ireland Adelaide Memorial Church of Christ the Redeemer in Myshall is a miniature version of Salisbury Cathedral. Completed in 1913, Dover-based businessman, John Duguid, commissioned it in memory of his daughter Constance, who was killed in a horse riding accident while visiting her sister in Myshall, and her mother Adelaide, who died in 1903. Both are buried here.
The parish of Myshall has five cemeteries: three in the village itself, one about a mile out the Carlow road, and one in Drumphea about two miles from the village.
Sport
Myshall is home to Naomh Eoin GAA club. Since its formation the club has won 18 Carlow Senior Hurling Championships. They are also the only Carlow team to have won a senior hurling and football double (in 1986) and an U-21 hurling and football double in 2010. The Juvenile Teams range from U6-to U18 or Minor.
Myshall is also the home of Myshall Camogie Club. This club won the county camogie championship for 15 years in a row and 3-in-a-row in the Leinster junior club competition (2011, 2012, and 2013) and were All-Ireland junior club champions in 2012 and 2013.
See also
List of towns and villages in Ireland
References
External links
Myshall & Drumphea official site
Carlow Tourism site
Towns and villages in County Carlow
სლოვაკეთის ქალაქების სია

სლოვაკეთის ქალაქების სია
სლოვაკეთის ქალაქის სტატუსი აქვს ქვეყნის 138 დასახლებულ პუნქტს. ქალაქებში სულ ცხოვრობს 2 939 180 კაცი, ანუ ქვეყნის მოსახლეობის 54,38 % . 10 000-ზე მეტი მოსახლეობა ცხოვრობს 66 ქალაქში, 10 000-დან 30 000-მდე — 51 ქალაქში, 30 000-დან 50 000-მდე — 11 ქალაქში, 50 000-დან 100 000-მდე — 8 ქალაქში და 100 000-ზე მეტი ცხოვრობს 2 ქალაქში. უდიდესი ქალაქია დედაქალაქი ბრატისლავა 413 192 მცხოვრებით.
ქალაქების სია
იხილეთ აგრეთვე
სლოვაკეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
ტერიტორიული და ადმინისტრაციული ორგანიზაცია სლოვაკეთის რესპუბლიკაში
სლოვაკეთის მოსახლეობის სტატისტიკა
სქოლიო
ელ-მინია

ელ-მინია — ქალაქი ეგვიპტეში. მდებარეობს მდინარე ნილოსის ნაპირზე. 2005 წლის მონაცემებით ელ-მინიას მოსახლეობა 235 733 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქი უძველესი დროიდან უმნიშვნლოვანეს როლს ასრულებდა ეგვიპტის ცხოვრებაში. ელ-მინია ელ-მინიის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრია.
დაძმობილებული ქალაქები
ჰილდესჰაიმი, გერმანია (1975 წლიდან)
რესურსები ინტერნეტში
Google Aerial Map of Minya
ეგვიპტის ქალაქები
ელ-მინიის მუჰაფაზა
ბაიასებრნი

ბაიასებრნი — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. უმთავრესად მრავალწლოვანი ბალახებია, ზოგჯერ ბუჩქები და ლიანები. ფოთოლი თათისებრ ან ფრთისებრ დაყოფილია, იშვიათად მთლიანი. ყვავილები ორსქესიანია, მარტივი ან ორმაგი ყვავილსაფრით; აქვს მრავალი ბუტკო და მტვრიანა. ნაყოფი რთული — კაკლუჭა.
შეიცავს 30 გვარსა და 1300-მდე სახეობას, რომლებიც უმთავრესად ზომიერი და ცივი ჰავის ქვეყნებშია გავრცელებული. საქართველოში 11 გვარი და 90-მდე სახეობა გვხვდება, რომელთაგან 22 ენდემურია. შედარებით ფართო გავრცელებითა და სახეობათა სიჭარბით საქართველოს ფლორაში გამოირჩევა ბაია, მაჟარა, ფრინტა, კატაბარდა, მედგარა, ცხვირისატეხელა და სხვა.
ბაიასებრთა ოჯახის წარმომადგენელთა უმრავლესობა ხმელეთზე იზრდება. გამონაკლისია წყლის ბაიას სახეობები. მრავალი სახეობა შხამიანია (შეიცავს ალკალოიდებსა და გლუკოზიდებს), ზოგი სამკურნალო (ცხვირისატეხელა) ან დეკორატიულია (კატაბარდა, მედგარა, ფრინტა), ბევრი სარეველაა (ბაია, ჩაწყობილა ბაია და სხვა). ამ ოჯახს აკუთვნებდნენ ისეთ გვარებს (ხარისძირა, იორდასალამი და სხვა), რომლებიც დღეს ცალკე ოჯახებადაა გამოყოფილი. თანამედროვე ფილოგენეზურ სისტემაში მცენარეთა ეს ჯგუფი მორფოლოგიური აგებულების გამო ყვავილოვან მცენარეთა ერთ-ერთ წინაპრულ ჯგუფადაა მიჩნეული.
ლიტერატურა
ენსხედე

ენსხედე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ ნიდერლანდებში, ოვერეისელის პროვინციაში, ტვენტეს რეგიონში. 1935 წლამდე მუნიციპალიტეტი მხოლოდ ქალაქ ენსხედეს მოიცავდა, მაგრამ ამ დროისათვის, სწრაფი ინდუსტრიული ექსპანსიის გამო მას შეუერთეს გარსშემორტყმული ლონეკერის მუნიციპალიტეტი. 2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 157 587 ადამიანს შეადგენს.
ისტორია
ენსხედეს ისტორიის საწყისების შესახებ თითქმის არაფერია ცნობილი, მაგრამ ცნობილია, რომ შუა საუკუნეების ადრეულ წლებში, ძველი ბაზრის გარშემო დასახლება არსებობდა, სადაც განთავსებული იყო ეკლესია, ბაზარი და გამაგრებული არისტოკრატიული სახლი.
1325 წელს, უტრეხტის ეპისკოპოსმა ენსხედეს ქალაქის სტატუსი მიანიჭა, რასაც დასახლებისთვის კედლის შემორტყმა მოჰყვა. იქიდან გამომდინარე, რომ ქვის კედლის აშენება საკმაოდ ძვირი ჯდებოდა, ენსხედეს თხრილების, მესერებისა და ხის ზღუდეებისგან შექმნილი თავდაცვითი სისტემა შემოავლეს.
ვინაიდან შუა საუკუნეების ევროპულ ქალაქთა უმრავლესობა და მათ შორის ენსხედეც ძირითადად ხისგან იყო აგებული, მუდმივ საფრთხეს წარმოადგენდა ხანძარი. მართლაც, 1517, 1750 და 1862 წლების ხანძრებმა ქალაქს მნიშვნელოვანი ზიანი მიაყენა.
მეორე მსოფლიო ომის დროს, ენსხედე ერთ-ერთი პირველი ნიდერლანდური ქალაქი იყო, რომელიც გერმანელებმა აიღეს, რადგან იგი გერმანიასთან საკმაოდ ახლოს მდებარეობდა.
ეკონომიკა
ენსხედე საფეიქრო წარმოების ყოფილი ცენტრია. როდესაც ამ ინდუსტრიამ უფრო იაფი გარემოს გამო სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში გადაინაცვლა, ენსხედე ნიდერლანდების ერთ-ერთ უღარიბეს ქალაქად იქცა.
ბოლო დროს გაიხსნა სავაჭრო ცენტრები და დიდი მაღაზიები.
იხილეთ აგრეთვე
ნიდერლანდების ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ნიდერლანდების ქალაქები
Northern Kabuntalan

Northern Kabuntalan, officially the Municipality of Northern Kabuntalan (Maguindanaon: Ingud nu Northern Kabuntalan; Iranun: Inged a Northern Kabuntalan), is a 5th class municipality in the province of Maguindanao del Norte, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 26,277 people.
During the second regular session of the first legislative assembly of the Autonomous Region in Muslim Mindanao, the regional legislature created Northern Kabuntalan out of 11 barangays of Kabuntalan, by virtue of Muslim Mindanao Autonomy Act No. 206, which was subsequently ratified in a plebiscite held on December 30, 2006. The town was part of the province of Shariff Kabunsuan until its nullification by the Supreme Court in July 2008.
The ARMM law creating the municipality provides that its administrative center shall be established in barangay Tumaguinting.
Geography
Barangays
Northern Kabuntalan is politically subdivided into 11 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Balong
Damatog (Poblacion)
Gayonga
Guiawa
Indatuan
Kapimpilan
Libungan
Montay
Paulino Labio
Sabaken
Tumaguinting
Climate
Demographics
Economy
References
External links
Northern Kabuntalan Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
MMA Act No. 205 : An Act Creating the Municipality of Northern Kabuntalan in the Province of Maguindanao
Newly created provinces, municipalities, barangays, converted city Accessed on March 9, 2006.
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Maguindanao del Norte
Populated places on the Rio Grande de Mindanao
Ambato River (Ecuador)

Ambato River (Ecuador)
The Ambato River is a river of Ecuador. It flows near the city of Ambato. It empties into the Pastaza River, and ultimately via the Amazon into the Atlantic Ocean.
See also
List of rivers of Ecuador
References
Rand McNally, The New International Atlas, 1993.
GEOnet Names Server
Water Resources Assessment of Ecuador
Rivers of Ecuador
პოლი...

პოლი... (< ბერძნ. polys — ბევრი, მრავალრიცხოვანი, ვრცელი) — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი. ნიშნავს ბევრს, მაგ., პოლიგლოტი, პოლივიტამინი.
ლიტერატურა
თავსართები
პილატეს სახარება

პილატეს სახარება
„პილატეს სახარება“ — ფრანგი დრამატურგისა და რომანისტის, ერიკ-ემანუელ შმიტის, რომანი, რომელიც გამოიცა 2000 წელს. ქართულ ენაზე 2011 წელს ითარგმნა.
შინაარსი
პირველ ნაწილში ზეთისხილის ბაღში განმარტოებული იეშუა მოუთმენლად ელოდება მის დასაპატიმრებლად გამოგზავნილ ჯარისკაცებს. მათ მოსვლამდე კი საკუთარ თავგადასავალს იხსენებს და კიდევ ერთხელ აანალიზებს, რა ზებუნებრივმა ძალამ აქცია ის – უბრალო დურგლის შვილი ადამიანთა სულიერ წინამძღოლად, სასწაულმოქმედ მკურნალად, მარადიული სიყვარულის, მონანიებისა და მიტევების მქადაგებლად...
მეორე ნაწილში ჯვარცმული იეშუას წამებიდან სამი დღის შემდეგ, პასექის დილას პილატე მანამდე გაუგონარ საგამოძიებო საქმეში ერთვება: მიცვალებული გაქრა და ცოტა ხანში მკვდრეთით აღმდგარი ისევ გამოეც­ხადა საზოგადოებას. საგონებელში ჩავარდნილი პილატე დაუღალავად იძიებს გვამის გაქრობის საკითხს და თანდათან, მიუხედავად იმისა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი იეშუა თავისი თვალით არ უნახავს, მის სულში ეჭვთან ერთად მესიის რწმენა იკაფავს გზას.
რესურსები ინტერნეტში
მწერლის ოფიციალური საიტი
ერიკ-ემანუელ შმიტის ნაწარმოებები
2000 წლის რომანები
ფრანგული რომანები
გაიოზ ბერელაშვილი

გაიოზ ბერელაშვილი
გაიოზ ადამის ძე ბერელაშვილი (დ. 1892 — გ. 1 ოქტომბერი, 1937) — ქართველი ტანმოვარჯიშე, საქართველოში სპორტული ტანვარჯიშის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტის ქიმიურ ფაკულტეტზე. 1912 წელს თბილისის ტანმოვარჯიშეთა ნაკრები გუნდის შემადგენლობაში მიიღო მონაწილეობა „სოკოლის“ (პრაღა) მე-6 საიუბილეო შეკრებაში („მოფრენში“), სადაც პირველი ადგილი დაიკავა. 1917 წელს დათო ჯავრიშვილთან ერთად შექმნა ტანვარჯიშული საზოგადოება „ამირანი“, რომლის ბაზაზე („სოკოლის“ საზოგადოებასთან ერთად) 1918 წლის 25 აგვისტოს ჩამოყალიბდა ქართული ტანვარჯიშული საზოგადოება „შევარდენი“. 1921 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო ჯერ მე-11 წითელი არმიის, შემდეგ კი — ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის ფიზიკური მომზადების ინსპექტორი. 1937 წლის 2 ივლისს დააპატიმრეს და 1 ოქტომბერს „კონტრრევოლუციური სამხედრო ნაციონალისტური ორგანიზაციის“ წევრობის ბრალდებით დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1956 წელს დანაშაულის შემადგენლის არარსებობის გამო.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ბერელაშვილი გაიოზ ადამის ძე. სტალინური სიები საქართველოდან [ელექტრონული მონაცემთა ბაზა].
დაბადებული 1892
გარდაცვლილი 1 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1937
ქართველი ტანმოვარჯიშეები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ქულბაქები

ქულბაქები — არქეოლოგიური ძეგლი საქართველოში, ცხინვალის მახლობლად, ოსპრისთან. ბრინჯაოს ხანის (ძვ. წ. III ათასწლეულის) ნამოსახლარი გაითხარა 1944-1945 და 1954 წლებში. გათხარეს თიხის მაღალკერიანი საცხოვრებლის იატაკი. აღმოჩნდა მტკვარ-არაქსის კულტურისთვის დამახასიათებელი თიხის ჭურჭელი, გამოვლინდა კაჟის იარაღები, სამარხები.
ლიტერატურა
ჯაფარიძე, ო. „ქართველი ტომების ისტორიისთვის ლითონის წარმოების ადრეულ საფეხურზე“, თბილისი, 1961
საქართველოს არქეოლოგიური ძეგლები
ცხინვალი
ალბერტ-სიტი

ალბერტ-სიტი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატში, ბუენა-ვისტის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 699 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიოვის ქალაქების სია
აიოვის ქალაქები
Kosarikha

Kosarikha is a rural locality (a village) in Kharovskoye Rural Settlement, Kharovsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 7 as of 2002.
Geography
Kosarikha is located km northeast of Kharovsk (the district's administrative centre) by road. Yesyunikha is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kharovsky District
Go (პროგრამირების ენა)

Go (პროგრამირების ენა)
Go (ხშირად golang ) არის შედგენილი მრავალძალიანი პროგრამირების ენა, რომელიც შემუშავებულია Google- ის მიერ . Go-ს განვითარება დაიწყო 2007 წლის სექტემბერში, რობერტ გრისმერი, რობ პაიკი და კენ ტომპსონი , რომლებიც ადრე მუშაობდნენ Inferno ოპერაციული სისტემის განვითარებზე. Go ოფიციალურად დაინერგა 2009 წლის ნოემბერში. ამ დროისთვის, ენის შემქმნელების მიერ შემუშავებული ოფიციალური შემდგენელის მხარდაჭერა უზრუნველყოფილია ოპერაციული სისტემებისთვის FreeBSD, OpenBSD, Linux, macOS, Windows, DragonFly BSD, Plan 9, Solaris, Android, AIX . . Go ასევე მხარდაჭერილია gcc შემდგენელი კომპლექტით და არსებობს რამდენიმე დამოუკიდებელი განხორციელება. მუშავდება ენის მეორე ვერსია.
სახელი
ენის სახელი Google-ის მიერ არჩეულია თითქმის იგივეა, რაც პროგრამირების ენის Go!, შექმნილი ფ. ჯი. მაკკეიბით და კ. ლ. კლარკით 2003 წელს .
ენის მთავარ გვერდზე და ზოგადად ინტერნეტ გამოცემებში ხშირად გამოიყენება ალტერნატიული სახელი - „გოლანგ“.
Სინტაქსი
Go ენის სინტაქსი მსგავსია C ენის სინტაქსით, ელემენტებით ნასესხებია Oberon- დან და სკრიპტების ენებიდან .
მაგალითები
ქვემოთ მოცემულია Hello, World-ის მაგალითი! » Go ენაზე.package main
import "fmt"
func main() {
fmt.Println("Hello, World!")
}
შენიშვნები
ბმულები
Go-ს ოფიციალური საიტი )
A Tour of Go )
ოფიციალური golang.org კომპანიონი საიტი და ცენტრი )
Go-ს შედარება C++-თან (ოფიციალური დოკუმენტაციიდან) )
Go-ს კითხვა-პასუხი )
Go By Example - ენის პრაქტიკული შესავალი ანოტირებული პროგრამის მაგალითებით )
Awesome Go - ღია კოდის Go ჩარჩოების, ბიბლიოთეკებისა და პროგრამული უზრუნველყოფის კურირებული არჩევანი )
კროსპლატფორმული პროგრამული უზრუნველყოფა
Google
ოლევსკის რაიონი

ოლევსკის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 2 248 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 42 079 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 19 კაცს კმ²-ზე. ოლევსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ოლევსკი.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
ჟიტომირის ოლქის რაიონები
სტაროიაკშეევო

სტაროიაკშეევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 528 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 3 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 72 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (82%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
Måneskin

Måneskin — იტალიური როკ-ჯგუფი, რომელიც 2016 წელს რომში დაარსდა. მისი წევრები არიან დამიანო დავიდი (წამყვანი ვოკალისტი), ვიქტორია დე ანჯელისი (ბასისტი), ტომას რაჯი (გიტარისტი) და ეთან ტორკიო (დრამერი). ბენდმა ცნობადობა მოიპოვა 2017 წელს იტალიური X Factor-ის მეთერთმეტე სეზონში მეორე ადგილის აღების შემდეგ. 2021 წელს მათ სანრემოს მუსიკალურ ფესტივალზე გაიმარჯვეს. იმავე წელს ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე ბენდმა წარადგინა იტალია სიმღერით „Zitti e buoni“, რითაც ქვეყანას გამარჯვება მოუტანა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ევროვიზიის გამარჯვებულები
იტალიური როკ-ჯგუფები
მუსიკალური კვარტეტები
ტერქსისა და კაიკოსის კუნძულები

ტერქსისა და კაიკოსის კუნძულები — დიდი ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორია და შედგება კუნძულთა ორი ჯგუფისაგან კარიბის ზღვის აუზში.
ტერქსისა და კაიკოსის კუნძულებიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს ბაჰამის კუნძული მაიაგუნა, ხოლო სამხრეთით მდებარეობს ჰაიტის კუნძული. ამ ტერიტორიის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოკბერნ-ტაუნი, აქედან 1042 კილომეტრში მდებარეობს აშშ-ის ქალაქი მაიამი. კუნძულების ფართობი შეადგენს 430 კვადრატულ კილომეტრს. ამ ტერიტორიაზე შემავალი კუნძულები გეოგრაფიულად ემიჯნება ბაჰამის კუნძულებს, თუმცა ისინი მნიშვნელოვნად განსხვავდებიან ერთმანეთისგან.
ტერქსისა და კაიკოსის კუნძულების საერთო მოსახლეობა შეადგენს 46 000 ადამაინს, მოსახლეობის უმეტესობა, დაახლოებით 33 500 ადამიანი, ცხოვრობს კაიკოსის კუნძულ პროვიდენსიალესზე. დედაქალაქი კოკბერნ-ტაუნი მდებარეობს კუნძულ გრანდ ტერქზე.
2009 წლის აგვისტოში დიდმა ბრიტანეთმა შეაჩერა ტერქსისა და კაიკოსის თვითმართველობის ფუნქციონირება, შემდგომ დამტკიცდა მინისტრების კორუფციულ საქმიანობაში ჩართულობა.
ეს ტერიტორია პირველად აღმოჩენილი იქნა ესპანელების მიერ 1512 წელს, პირველი აღმომჩენი, რომელმაც ეს კუნძული ნახა იყო ხუან პონსე დე ლეონი. აქ მრავლად ცხოვრობდა ადგილობრივი მკვიდრი მოსახლეობა. 1766 წლიდან ეს ტერიტორია ოფიციალურად შევიდა გაერთიანებული სამეფოს მონარქიის შემადგენლობაში.
სქოლიო
დიდი ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიები
კუნძულოვანი სახელმწიფოები
კარიბის ქვეყნები
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები
Battle of Ahmed Khel

Battle of Ahmed Khel
The Battle of Ahmed Khel took place during the Second Anglo-Afghan War. It was fought on 19 April 1880, on the road between Kandahar and Kabul in central Afghanistan between Afghan tribesmen and soldiers of the British Empire, including forces from both British and Indian armies.
On 27 March 1880, Lieutenant General Donald Stewart, with a force of 7,200, left Kandahar in south Afghanistan to march to Kabul, in order to reinforce General Roberts, the British commander in the Afghan capital. During the journey, the country was largely deserted, creating difficulties in supplying the troops, while the column was shadowed by a large force of Afghan tribesmen.
On 19 April 1880, the column was near the village of Ahmed Khel, about from Ghazni. Here, at a point where the road narrowed, a force of about 12,000 to 15,000 Afghan tribesmen was in place along the hills, threatening the column's flank. As Stewart began to reposition his men to respond, the mass of Afghan tribesmen rushed over the hills and attacked. While the British-led force had difficulty in holding their line, the Afghans were eventually driven back and, after an hour of fierce fighting, the tribesmen fled. The Afghans suffered heavy casualties – 2,000 to 3,000 killed – compared with British and Indian loses of 17 dead and 124 wounded.
Following the battle, Stewart continued to advance and occupied Ghazni the next day, before marching on to Kabul without further substantial resistance.
The victory helped strengthen the British position in Afghanistan, with General Roberts ordering a Royal salute fired in Kabul to proclaim the victory, "that it might have a quieting effect on the excitement which prevailed around Kabul."
In August 1880, during their march to Kandahar, British forces passed Ahmed Khel, finding the graves of British soldiers desecrated, with their bones exposed and scattered.
Order of battle
The following British and Indian Army regiments were present, organised in three brigades:
Royal Horse Artillery (A Battery, B Brigade)
Royal Artillery
19th Bengal Cavalry (Fane's Lancers)
1st Punjab Cavalry
2nd Punjab Cavalry
59th Foot
2nd/60th Rifles
2nd Sikh Infantry
3rd Gurkha Rifles
15th Bengal Native Infantry (Ludhiana Sikhs)
19th Bengal Native Infantry (Punjabis)
25th Bengal Native Infantry (Punjabis)
The Afghan tribesmen, both mounted and on foot, were of the Andarees, Tarkees, Suleiman Khels and other Afghan tribes.
References
Conflicts in 1880
1880 in Afghanistan
Battles of the Second Anglo-Afghan War
Battles involving the United Kingdom
Battles involving Afghanistan
Battle honours of the King's Royal Rifle Corps
April 1880 events
ლუიჯი ბოკერინი

ლუიჯი ბოკერინი (19 თებერვალი 1743, ლუკა — 28 მაისი 1805, მადრიდი) — იტალიელი ვიოლონჩელისტი და კომპოზიტორი.
ბიოგრაფია
ცამეტი წლისას მშობლიურ ქალაქ ლუკაში გამოდიოდა კონცერტებზე, როგორც ვიოლონჩელისტი. მოგვიანებით უკრავდა ლუკას თეატრის ორკესტრში. თავისი ხელოვნების საჩვენებლად იმოგზაურა ევროპის ქვეყნებში. იყო ვენაში, პარიზში. ამავე დროს დაიწყო თავისი კომპოზიტორული მოღვაწეობა.
1769 წელს ბოკერინი მოხვდა მადრიდში. 1787 წელს პრუსიის მეფის ფრიდრიხ ვილჰელმ II-სგან მიიღო შეკვეთა დაეწერა ნაწარმოებები. მეფისადმი მიძღვნილი ნაწარმოებისათვის გახდა მეფის კარის კომპოზიტორი.
შემოქმედება
ბოკერინის აქვს დიდი შემოქმედება. მათ შორის რამდენიმე ორატორია, კანტატა, მესა და ოპერა. მთავარ ადგილს მის შემოქმედებაში იკავებს ინსტრუმენტალური მუსიკა (450-მდე ნაწარმოები).
ბოკერინის ნაწარმოებებმა იმოქმედა ვენის კლასიკოსებზე, მათ შორის მოცარტზე.
მთავარი ნაწარმოებები
20 სიმფონია
7 კონცერტი
100-ზე მეტი ნაწარმოები სიმებიანი კვარტეტისათვის
125 სიმებიანი კვინტეტი
60 სიმებიანი ტრიო
60-მდე კამერული ნაწარმოები სხვადასხვა ინსტრუმენტებისათვის
ორატორიები, კანტატები, მესები
იტალიელი კომპოზიტორები
დაბადებული 1743
გარდაცვლილი 1805
მუხაესტატე

მუხაესტატე — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი მუხაესტატე). მდებარეობს მესხეთის ქედის მთისწინეთში, მდინარე აჭყვის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 80 მ., ქობულეთიდან 7 კმ. სოფელში გადის ქობულეთი-ოზურგეთი-საჯავახოს საავტომობილო გზა.
სახელწოდება
გადმოცემის თანახმად სოფლის სახელწოდება დაკავშირებულია ტყვეთა სყიდვასთან. ჭანიეთელი გლეხი ესტატე ბავშვებს იტაცებდა და ოსმალეთში ჰყიდდა. ერთხელ, როდესაც მუშტარი დათქმულ ადგილას არ დახვდა, მან ბავშვი მუხაზე მიაბა და ხეზე კი სახელი ესტატე ამოკაწრა, რათა მყიდველს გაეგო ბავშვი ვინ მიუყვანა და ფული ხის ფუღუროში დაეტოვებინა. წლების შემდეგ ესტატეს მღვდლისთვის აღსარებაში გაუნდია ეს ამბავი და ადგილიც დაუსახელებია. ხალხში ეს ამბავი გავრცელდა და ადგილს მუხაესტატე დაერქვა.
ისტორია
საბჭოთა პერიოდში მუხაესტატეს სასოფლო საბჭოში შედიოდა ასევე სოფლები ზენითი, ალამბარი და ზედა კონდიდი. განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა, მოქმედებდა ჩაის ფაბრიკა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2045 კაცი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები