PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სუიკო

სუიკო
იმპერატორი ქალი სუიკო (დ. 554 — გ. 628) — იაპონიის 33-ე იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. სუიკო ქვეყანას 36 წელი მართავდა.
სუიკო იაპონიის ისტორიაში 8 იმპერატორი ქალიდან პირველი იყო.
ტრადიციული ამბები
ტახტზე ასვლამდე სუიკოს სახელი მიკეკასია-ჰიმე-ნო-მიკოტო იყო, თუმცა მას ასევე ტოიომიკე კასიკია ჰიმე ნო მიკოტოს სახელითაც მოიხსენიებდნენ. ამასთან ერთად სუიკოს ისეთი სახელებიც ჰქონდა, როგორიც იყო პრინცესა ნუკატაბე და ტოიომიკე კასიკია. სუიკო იმპერატორ კიმეის და სოგა ნო ინამეს ქალიშვილის, სოგა ნო კიტასიჰიმეს შვილი იყო. აგრეთვე სუიკო იმპერატორ იომეის უფროსი და იყო.
სუიკო მისი ნახევარძმის, იმპერატორ ბიდაცუს მეუღლე იყო, თუმცა მას შემდეგ, რაც იმპერატორის პირველი ცოლი გარდაიცვალა, ის მისი ოფიციალური მეუღლე გახდა და ოკისაკის წოდება მიიღო (იმპერატორის ოფიციალური მეუღლე). მათ 7 ვაჟი შეეძინათ.
ბიდაცუს გარდაცვალების შემდეგ, ხელისუფლებაში სუიკოს ძმა იმპერატორი იომეი მოვიდა, რომელიც 2 წელიწადში ავადმყოფობით გარდაიცვალა. იომეის გარდაცვალებას სოგას და მონონობეს კლანებს შორის ძალაუფლებისათვის ბრძოლა მოჰყვა. ბრძოლაში სოგას კლანმა გაიმარჯვა და პრინცი ჰაცუსებე იმპერატრ სუსიუნად აიყვანა ტახტზე. თუმცა მალე კლანის ლიდერს, სოგა ნო უმაკოსა და იმპერატორს შორის დაპირისპირებამ იჩინა თავი, სადაც უმაკომ იმპერატორი მოაკვლევინა. იაპონიის ისტორიაში სუიკო პირველი ქალი იყო, რომელიც იმპერატორების ტრადიციული წესის მიხედვით აირჩიეს.
სუიკოს ტახტზე ასვლიდან ერთ წელიწადში ქვეყნის რეგენტად იმპერატორის ძმიშვილი, პრინცი სიოტოკუ დაინიშნა, თუმცა მანამდეც ქვეყნის ძალაუფლება მის და სოგა ნო უმაკოს ხელში იყო, რადგან სუიკო სახელმწიფო საქმეებში არ იყო გარკვეული. მოგვიანებით, მისი მმართველობა მისმა პოლიტიკური გადაწყვეტილებების მიღების უნარმა გადაარჩინა. იმპერატორი ქალი სუიკო ქვეყანას 35 წელი მართავდა და 74 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
იხილეთ აგრეთვე
იაპონიის იმპერატორების სია
ლიტერატურა
William George Aston (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
Delmer Brown and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 10-ISBN 0-520-03460-0; 13-ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323
Basil Hall Chamberlain(1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on 12 April, 10 May, and 21 June 1882; reprinted May 1919. OCLC 1882339
Richard Ponsonby-Fane. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
H. Paul Varley (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 10-ISBN 0-231-04940-4; 13-ISBN 978-0-231-04940-5; OCLC 59145842
სქოლიო
იაპონიის იმპერატორები
იაპონიის იმპერატორების მეუღლეები
დაბადებული 554
გარდაცვლილი 628
ბარბადოსი 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ბარბადოსი 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბარბადოსმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცამეტედ იასპარეზა 2021 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
Olympedia-ზე
ქვეყნები 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბარბადოსი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Orest Kiprensky

Orest Kiprensky
Orest Adamovich Kiprensky (– ) was a leading Russian portraitist in the Age of Romanticism. His most familiar work is probably his portrait of Alexander Pushkin (1827), which prompted the poet to remark that "the mirror flatters me".
Biography
Orest was born in the village of Nezhnovo in the Saint Petersburg Governorate on . He was an illegitimate son of a landowner Alexey Dyakonov, hence his name, derived from Kypris, one of the Greek names for the goddess of love. He was raised in the family of Adam Shvalbe, a serf. Although Kiprensky was born a serf, he was released from the serfdom upon his birth and later his father helped him to enter a boarding school at the Imperial Academy of Arts in Saint Petersburg in 1788 (when Orest was only six years old).
He studied at the boarding school and the academy itself until 1803. He lived at the academy for three more years as a pensioner to fulfill requirements necessary to win the Major Gold medal. Winning the first prize for his work Prince Dmitri Donskoi after the Battle of Kulikovo (1805) enabled the young artist to go abroad to study art in Europe.
A year before his graduation, in 1804, he painted the portrait of Adam Shvalbe, his foster father (1804), which was a great success. The portrait so impressed his contemporaries, that later members of the Naples Academy of Arts took it for the painting by some Old Master – Rubens or van Dyck. Kiprensky had to ask the members of the Imperial Academy of Arts for letters supporting his authorship.
After that, Kiprensky lived in Moscow (1809), Tver 1811, Saint Petersburg 1812, in 1816–1822 he lived in Rome and Napoli. In Italy he met a local girl Anna Maria Falcucci (Mariucci), to whom he became attached. He bought her from her dissolute family and employed as his ward. On leaving Italy, he sent her to a Roman Catholic convent.
In 1828, Kiprensky came back to Italy, as he got a letter from his friend Samuil Galberg, informing him that they had lost track of Mariucci. Kiprensky found Mariucci, who had been transferred to another convent. In 1836 he eventually married her. He had to convert into Roman Catholicism from Russian Orthodoxy for this marriage to happen. He died by pneumonia in Rome later that year. He is buried in the church of Sant'Andrea delle Fratte.
Selected portraits
References
External links
Gallery of Kiprensky's works
1782 births
1836 deaths
People from Kingiseppsky District
People from Yamburgsky Uyezd
Russian Roman Catholics
Converts to Roman Catholicism from Eastern Orthodoxy
Former Russian Orthodox Christians
Russian portrait painters
19th-century painters from the Russian Empire
Russian male painters
Russian romantic painters
Imperial Academy of Arts alumni
19th-century male artists from the Russian Empire
19th-century farmers
ციხისწყლის საყდრის კოშკი

ციხისწყლის საყდრის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩუმლაყის დასავლეთით, 1,5 კილომეტრზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს.
კოშკი გეგმით ოთხკუთხაა (შემორჩენილი კედლების სიმაღლე 0,8–1 მეტრია). ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და კირის ხსნარით.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის კოშკები
Accumulation

Accumulation may refer to:
Finance
Accumulation function, a mathematical function defined in terms of the ratio future value to present value
Capital accumulation, the gathering of objects of value
Science and engineering
Accumulate (higher-order function), a family of functions to analyze a recursive data structure in computer science
Bioaccumulation, of substances, such as pesticides or other chemicals in an organism
Glacier ice accumulation, an element in the glacier mass balance formula
Metabolic trapping, a localization mechanism of the synthesized radiocompounds in human body
Tree accumulation, in computer science, the process of accumulating data placed in tree nodes according to their tree structure
Accumulation point, another name for a limit point
Cumulative sum, for example cumulative distribution function, or cumulative death toll, summarized since start of a catastrophe
Other
Accumulation: None, a 2002 lo-fi album
See also
Accumulator (disambiguation)
Bordón

Bordón is a municipality located in the province of Teruel, Aragon, Spain.
According to the 2010 census the municipality has a population of 141 inhabitants.
See also
Maestrazgo, Aragon
List of municipalities in Teruel
References
External links
Bordón
Sierra de Gúdar - Maestrazgo, Geografía física y humana
El Guerrero Romano
Municipalities in the Province of Teruel
Mausoleum of Theodoric

Mausoleum of Theodoric
The Mausoleum of Theodoric is an ancient monument just outside Ravenna, Italy. It was built in 520 AD by Theodoric the Great, king of the Ostrogoths, as his future tomb.
Description
The mausoleum's current structure consists of two decagonal orders, one above the other made of Istrian stone, sourced from a quarry approximately away by land journey. The mausoleum's roof consists of a single carved stone in diameter weighing 230 tonnes. A niche leads down to a room that was probably a chapel for funeral liturgies; an external stair leads to the upper floor. Located in the centre of the upper floor is a fragmentary ancient Roman porphyry tub, likely from a bath complex, in which Theodoric was buried. His remains were removed during Byzantine rule, when the mausoleum was turned into a Christian oratory. In the late 19th century, silting from a nearby rivulet that had partly submerged the mausoleum was drained and excavated.
Recognition
It was inscribed with seven other "Early Christian Monuments and Mosaics of Ravenna" buildings as one of the UNESCO World Heritage Sites in 1996. According to the ICOMOS evaluation, "the significance of the mausoleum lies in its Gothic style and decoration, which owe nothing to Roman or Byzantine art, although it makes use of the Roman stone construction technique of opus quadratum, which had been abandoned four centuries before" and in the fact that "it is the only surviving example of a tomb of a king of this period."
See also
Ostrogothic Ravenna
Palace of Theodoric now lost, also in Ravenna
Sparlösa Runestone
Haus Potsdam
History of medieval Arabic and Western European domes
References
Further reading
Weitzmann, Kurt, ed., Age of spirituality: late antique and early Christian art, third to seventh century, no. 109, 1979, Metropolitan Museum of Art, New York, ; full text available online from The Metropolitan Museum of Art Libraries
External links
Ravenna Turismo Timetable and information for visiting the mausoleum and other Ravenna monuments, in Italian, English and German.
Original text adopted from . No copyright notice has been found on the site so far. Please remove the text and the photo if you find one.
Revolving image of the upper floor. The dark color tub appears at the lower corner.
Download a free paper model of Theoderic's Mausoleum (www.papermodel.cz)
Theoderic
Monuments and memorials in Italy
Palaeo-Christian architecture in Ravenna
Buildings and structures completed in the 6th century
Rotundas in Europe
Tourist attractions in Emilia-Romagna
Ostrogothic art
Theoderic the Great
Eritrea at the 2000 Summer Olympics

Eritrea at the 2000 Summer Olympics
Eritrea competed in the Olympic Games for the first time at the 2000 Summer Olympics in Sydney, Australia.
Athletics
Men
Women
References
Wallechinsky, David (2004). The Complete Book of the Summer Olympics (Athens 2004 Edition). Toronto, Canada. .
International Olympic Committee (2001). The Results. Retrieved 12 November 2005.
Sydney Organising Committee for the Olympic Games (2001). Official Report of the XXVII Olympiad Volume 1: Preparing for the Games. Retrieved 20 November 2005.
Sydney Organising Committee for the Olympic Games (2001). Official Report of the XXVII Olympiad Volume 2: Celebrating the Games. Retrieved 20 November 2005.
Sydney Organising Committee for the Olympic Games (2001). The Results. Retrieved 20 November 2005.
International Olympic Committee Web Site
2000 in Eritrean sport
2000
Nations at the 2000 Summer Olympics
Zestafoni Municipality

Zestafoni Municipality
Zestafoni is a municipality of Georgia, in the region of Imereti. The municipality covers a total area of 423 square kilometres and as of 2014 it had a population total of 57,628 people.
Its main town is Zestafoni which is an important industrial center, with a large ferro-alloy plant processing manganese ore from nearby Chiatura. The municipality is a notable wine-growing region.
Geography
The municipality to the west of the town of Zestafoni is part of the Kolkheti lowlands at a height of 90m-200m, with the land rising to the east to the Imereti plateau at 500m through a hilly zone with narrow rocky gorges. The region is bounded to the south with a low range of mountains rising to about 1,000m. The lowland zone has relatively cold winters averaging -4C in January, with hot summers averaging 24C in August. Precipitation is about 1190mm annually. In the higher areas the temperature is lower and there is more rainfall. The Kvirila River runs through the region from east to west, fed by many smaller rivers. Flooding is common in the spring.
The municipality is forested with hornbeam, oak, beech, chestnut, alder and many other tree species. The southern range has beech, maple, lime and Imeretian oak. The land has been partly cleared for agriculture in the lowlands and hilly areas, but is more densely forested in the southern mountain range. The forests are home to wolf, fox, jackal, badger, rabbit and smaller animals.
Settlements
Towns
The town of Zestafoni and the smaller neighboring town of Shorapani are industrial centers.
The Zestafoni ferro-alloy plant processes raw manganese ore shipped by rail down the Kvirila valley from Chiatura, supplying 6% of world demand. It is the largest ferroalloy plant in the country.
There were more factories in the Soviet era, but many have closed down.
Rural areas
The rural areas include the communities of
Boslevi, Dilikauri, Dzirula, Ilemi, Kldeeti, Kvaliti, Kveda Sakara, Kveda Sazano, Meore Sviri, Phuti, Pirveli Sviri, Rodinauli, Sanakhshire, Shrosha, Tskhratskaro, Zeda Sakara and Zovreti.
Each community typically includes two or three villages.
There are medieval castles in several villages, notably the Shorapani and Sviri castles in the historical village of Argveti and a castle from the 6th-7th centuries in Tabakini. There are old churches, ancient wine cellars and other points of interest for tourism.
The Zestafoni Municipality has 5,000 hectares of vineyards accounting for 80% of all farmland.
The Sakara Viticulture and Winemaking Scientific-Research Station plays an important role in developing viticulture in the Zestafoni Region. Other crops include maize and vegetables, cattle breeding and swine production.
The district's main settlements are:
Politics
Zestaponi Municipal Assembly (Georgian: ზესტაფონის საკრებულო, Zestaponis Sakrebulo) is a representative body in Zestaponi Municipality, consisting of 39 members which are elected every four years. The last election was held in October 2021.
See also
List of municipalities in Georgia (country)
Gallery
References
External links
Municipalities of Georgia, Statoids.com
Municipalities of Imereti
ჩოკის თემი

ჩოკის თემი — თემი სერბეთში, შედის ჩრდილო-ბანატის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 12 634 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 39 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 321 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ჩოკა. ჩოკის თემი შედგება 8 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 40.1 კმ².
თემის მოსახლეობის სტატისტიკა
რესურსები ინტერნეტში
სერბეთის ოფიციალური სტატისტიკა
სქოლიო
სერბეთის თემები
ბანბერი

ბანბერი — ქალაქი დასავლეთი ავსტრალიის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 64 385 კაცს, ავსტრალიის ქალაქებს შორის მოსახლეობის მიხედვით მას 27-ე ადგილი უკავია. ფართობი — 138,7 კმ², სიმჭიდროვე — 464,20 ადამიანი/კმ²-ზე. შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ პერტიდან დაშორებულია 175 კილომეტრით, ქალაქ მონდურაჰიდან 108 კილომეტრით. ბანბერი საპორტო ქალაქია, რომელიც გაშენებულია ინდოეთის ოკეანის სანაპიროზე. დაარსდა 1836 წელს.
ქალაქის ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი ივლისი და აგვისტო. ატმოსფერული ნალექების ყოველწლიური რაოდენობა უდრის 737.9 მმ-ს.
რესურსები ინტერნეტში
ბანბერის საიტი
Bunbury Historical Society's King Cottage Museum
Local History of Bunbury
Bunbury Port Authority
სქოლიო
დასავლეთ ავსტრალიის ქალაქები
გარდატენის მწვანე საყდარი

გარდატენის მწვანე საყდარი
მწვანე საყდარი, ფერისცვალების საყდარი – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ გარდატენის აღმოსავლეთით, ერთ კილომეტრზე. აგებულია X-XI საუკუნეებში.
ეკლესია დარბაზულია (14,2 X 7,1 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით, მოპირკეთებულია ნატეხი და მომწვანო ფერის ტუფის ქვით. ნახევარწრიული აფსიდის ორივე მხარეს მცირე ზომის სათავსებია. დარბაზის გრძივი კედლების ორ წყვილ პილასტრზე გადადიოდა სამ-სამი დეკორატიული თაღი.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990.
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Patricio Lynch Island

Patricio Lynch Island is an island in the Magallanes Region. It is named after Chilean navy officer Patricio Lynch.
External links
UN islands watch
Campana Archipelago
Islands of Aysén Region
ნარვაკანი

ნარვაკანი (ოფიციალურად ნარვაკანის მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti Narvacan; ფილ: Bayan ng Narvacan) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 46 234 ადამიანს შეადგენს. ადმინისტრაციულად 34 ბარანგაიდ იყოფა.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Municipality of Narvacan Homepage
Pasyalang Ilocos Sur
Philippine Standard Geographic Code
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
სამხრეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
Vilvan

Vilvan is a village and municipality in the Lankaran Rayon of Azerbaijan. It has a population of 4,372.
References
Populated places in Lankaran District
13 (Black Sabbath-ის ალბომი)

13 (Black Sabbath-ის ალბომი)
13 — მძიმე მეტალ-ჯგუფ Black Sabbath-ის რიგით მე-19 სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა 2013 წლის 7 და 11 ივნისს ლეიბლებზე Vertigo Records და Republic Records. იგი არის ჯგუფის რიგით პირველი სტუდიური ალბომი, ჩაწერილი 1995 წლის Forbidden-ის შემდეგ და პირველი, რომელიც ოზი ოსბორნისა და გიზერ ბატლერის მონაწილეობით ჩაიწერა (1998 წლის Reunion-ის შემდეგ, რომელშიც 2 ახალი სტუდიური ჩანაწერი შედიოდა). იგი აგრეთვე არის ჯგუფის პირველი სტუდიური ალბომი ოსბორნის მონაწილეობით, 1978 წლის Never Say Die!-ს და ბატლერის მონაწილეობით - 1994 წლის ალბომის Cross Purposes შემდეგ.
ჯგუფის ორიგინალურმა შემადგენლობამ ალბომზე მუშაობა 2011 წელს პროდიუსერ რიკ რუბინის მონაწილეობით დაიწყო. მუშაობამ ხანგრძლივი დრო დაიკავა, ვინაიდან ოსბორნს ნახევრად ჰქონდა ჩაწერილი სოლო-ალბომი, ჯგუფის დანარჩენი წევრები კი დაკავებულები იყვნენ პროექტებით GZR და Heaven & Hell. 2011 წლის 11 ნოემბერს გაერთიანების შესახებ გაკეთებულ განცხადებას მოჰყვა მუშაობის გაგრძელება რიკ რუბინის მონაწილეობით. ჩაწერა გაგრძელდა 2012 წლის აგვისტოდან 2013 წლის იანვრამდე, ლოს-ანჯელესის (კალიფორნია) სტუდიაში. ოსბორნის, ბატლერისა და ტონი აიომის, ჯგუფის ორიგინალურ წევრთა გარდა, ჩაწერაში, დრამერ ბილ უორდის მხრიდან გაერთიანებაში მონაწილეობის მიღებაზე უარის თქმის შემდეგ მონაწილეობდა ჯგუფ Audioslave-ის ყოფილი და Rage Against the Machine-ის მოქმედი დრამერი ბრედ უილკი.
სიმღერების სია
პერსონალი
ბლექ საბათი
ტონი აიომი – გიტარა
ოზი ოსბორნი – წამყვანი ვოკალი
გიზერ ბატლერი – ბას-გიტარა
სესიური წევრები
ბრედ უილკი – დასარტყმელი საკრავები
ჩარტები
ყოველკვირეული ჩარტები
წლის საბოლოო ჩარტები
სერტიფიცირებები
რესურსები ინტერნეტში
Black Sabbath-ის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
2013 წლის ალბომები
Black Sabbath-ის ალბომები
ალბომები რიკ რუბინის პროდიუსერობით
ჰერბერტ კილპინი

ჰერბერტ კილპინი (დ. 24 იანვარი, 1870 — გ. 22 ოქტომბერი, 1916) — ინგლისელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. ცნობილია იტალიური საფეხბუთო კლუბის მილანის დაარსებით.
ადრეული წლები
ჰერბერტ კილპინი დაიბადა 1870 წლის 24 იანვარს ნოტინგემში. მას ჰყავდა 9 და-ძმა. სკოლის დამთავების შემდეგ მუშაობა დაიწყო სამკერვალო ფაბრიკაში.
მილანის დაარსება
მილანში საფეხბურთო კლუბის დაარსების შესახებ ინფორმაცია 1899 წლის 16 დეკემბერს გაზეთ „გაძეტა დელო სპორტის“ საშუალებით გავრცელდა. გაზეთის საარქივო მასალების მიხედვით, ინიციატივა სამი ადამიანისგან მოდიოდა მილანში ბრიტანული სამკერვალო ფაბრიკის მუშა ჰერბერტ კილპინისგან, ასევე ბრიტანული ტურისტული სააგენტოს თანამშრომელ ელისონისგან და მეწაღე დეივისისგან. იმ პერიოდში იტალიაში ფეხბურთის პოპულარიზაციას სწორედ ინგლისელები ეწეოდნენ.
გაზეთში გამოქვეყენებულ ცნობას მილანში მოღვაწე საქმოსნები ნათანი, ბარნეტი და ედვარდსი გამოეხმაურნენ. ეს უკანასკნელი მოგვიანებით მილანის პრეზიდენტად აირჩიეს. 1900 წელს იტალიის ფეხბურთის ფედერაციამ ახალი მილანური კლუბი დაარეგისტრირა სახელწოდებით „მილანის კრიკეტისა და ფეხბურთის კლუბი“. გუნდში ბრიტანელების სიჭარბის გამო სახელწოდებაში მილანი ეწერა ინგლისურად Milan და არა იტალიურად Milano. კლუბის ოფიციალური დასახელება რამდენიმეჯერ შეიცვალა. „მილანის კრიკეტისა და ფეხბურთის კლუბი“ გახდა „მილანის საფეხბურთო კლუბი“, „ბოლოს კი საფეხბურთო ასოციაცია მილანი“ დაერქვა, რაც იტალიურად ასე იწერება - Associazione Calcio Milan (AC MILAN).
რესურსები ინტერნეტში
ინგლისელი ფეხბურთელები
დაბადებული 24 იანვარი
დაბადებული 1870
გარდაცვლილი 22 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1916
Dolichoderus turneri

Dolichoderus turneri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Catarman, Camiguin

Catarman, Camiguin
Catarman, officially the Municipality of Catarman, is a 5th class municipality in the province of Camiguin, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 17,569 people.
Etymology
The town got its name from the Cebuano word katadman which means point or cape.
Geography
Barangays
Catarman is politically subdivided into 14 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Alga
Bonbon
Bura
Catibac
Compol
Lawigan
Liloan
Looc
Mainit
Manduao
Panghiawan
Poblacion
Santo Niño
Tangaro
Climate
Demographics
In the 2020 census, the population of Catarman was 17,569 people, with a density of .
Economy
Tourism
Some of the famous tourist spot in Camiguin is the hot spring located in Mambajao, Camiguin. Cold spring located in Catarman, Camiguin and soda water in Bora, Catarman.
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Municipalities of Camiguin
პტერილიები

პტერილიები — ფრინველებში კონტურული ბუმბულით დაფარული კანის უბნები. პინგვინებს, პალამედეებსა და უტროპო ფრინველებს ტანი თანაბარზომიერად აქვთ დაფარული კონტურული ბუმბულით, დანარჩენ ფრინველებში კი პტერილიები ენაცვლებიან აპტერიებს. პტერილიების გაწყობასა და ფორმას სისტემატიკური მნიშვნელობა აქვს. პტერილიებისა და აპტერიების განვითარება დაკავშირებულია თერმორეგულაციასა და ფრენასთან.
ლიტერატურა
ფრინველის ანატომია
კილნი-ტურკეევო

კილნი-ტურკეევო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 878 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 33 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 33 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
შატოხის რაიონი

შატოხის რაიონი — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის ელ-დორადოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 573 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 110 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 24.07 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
სან-მარტინის რეგიონის რაიონები
ელ-დორადოს პროვინციის რაიონები
შიაულიაის მაზრა

შიაულიაის მაზრა (ლიეტუვ. Šiaulių apskritis) — მაზრა ლიეტუვის ჩრდილოეთში, უკავია ჟემაიტიისა და აუქშტაიტიის ეთნოგრაფიული რეგიონების ნაწილი. ესაზღვრება ლატვიას, ასევე ტელშიაის, ტაუგარის, კაუნასის და პანევეჟის მაზრებს. შექმნილია 1994 წლის 19 ივლისს მიღებული ლიეტუვის რესპუბლიკის კანონით ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული ერთეულების შესახებ.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ქალაქ შიაულიაის თვითმმართველობა
შიაულიაის რაიონის თვითმმართველობა (10 მამასახლისი)
აკმიანის რაიონის თვითმმართველობა (6 მამასახლისი)
იონიშკის რაიონის თვითმმართველობა (10 მამასახლისი)
კელმენის რაიონის თვითმმართველობა (11 მამასახლისი)
პაკრუის რაიონის თვითმმართველობა (8 მამასახლისი)
რადვილიშკის რაიონის თვითმმართველობა (14 მამასახლისი)
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლიეტუვის მაზრები