PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ამბავი სურამის ციხისა

ამბავი სურამის ციხისა — სერგო ფარაჯანოვისა და დოდო აბაშიძის ერთობლივი ნამუშევარი. გამოვიდა 1984 წელს.﻿
სიუჟეტი
ფილმის სიუჟეტი დატვირთულია მიწიერი ვნებებით, მასში გაცხარებული ბრძოლაა მარადიულ საწყისებს შორის, როგორიცაა სიცოცხლე და სიკვდილი, კეთილი და ბოროტი, სიყვარული და სიძულვილი. კედელში ჩატანებული მშვენიერი ჭაბუკი ოდენ ციხის სიმტკიცის საწინდარი როდია, არამედ ერის ურყევი სულიერი ბურჯი და მძლავრი ეროვნული დვრიტაა, რამაც დღემდე მოატანინა თავი ქართველებს.
როლებში
ვერიკო ანჯაფარიძე - ვარდო
დოდო აბაშიძე - ოსმან აღა
სოფიკო ჭიაურელი - ვარდო
დუდუხანა წეროძე
თამარ ციციშვილი
გივი თოხაძე
აბესალომ ლორია
ზურაბ ყიფშიძე - დურმიშხანი
ლევან უჩანეიშვილი
მზია არაბული
ნოდარ დუგლაძე
ლელა ალიბეგაშვილი
თამაზ დანელია
გია (გიორგი) ბურჯანაძე
გერა გუჯეჯიანი
პაატა ბარათაშვილი
ვ. მდოიანი
მალხაზ გურგენაშვილი
მანანა ცხოვრებოვა
გარი ამბარცუმოვი
ვ. ჩიტიაშვილი
გ. აბაიშვილი
გ. ტუღუში
ვ. კირილენკო
ელენე ყიფშიძე
ოლია ჯანიაშვილი
ო. დიდებულიძე
თ. არჯანოვი
ლ. არჯანოვი
ნინო ჩხეიძე
ს. სანტუნინი
კ. მოლაშხია
ჯილდოები
სიტხესის საერთაშორისო კინოფესტივალი, . დიდი პრიზი საუკეთესო რეჟისურისათვის (1986)
როტერდამის კინოფესტივალის პრიზი, . (1986)
ბეზანსონის საერთაშორისო კინოფესტივალი, . პრიზი საუკეთესო გახმოვანებისათვის (1986)
სან-პაულოს საერთაშორისო კინოფესტივალი, . პრიზი "კრიტიკოსის დროშა" (1987)
რესურსები ინტერნეტში
“ამბავი სურამის ციხისა”
სქოლიო
1984 წლის ქართული ფილმები
სსრკ-ის ფილმები
1984 წლის ფილმები
სერგო ფარაჯანოვის ფილმები
პტერიგოტუსი

პტერიგოტუსი
Pterygotus ესაა დღემდე ცნობილი სიდიდით მეორე ევრიპტერიდი და ყველა დროის ერთ-ერთი უდიდესი ფეხსახსრიანი. სიგრძით 2,3 მეტრს აღწევდა. თავის წინა ნაწილში გააჩნდა 2 დიდი ზომის, ცენტრალურ ნაწილში კი 2 პატარ ზომის თვალი, 4 წყვილი სასიარულო ფეხებისა, მე-5 წყვილი კი გარდაქმნილი იყო საცურაო ფარფლებად. ასევე გააჩნდა წყვილი ქელიცერებისა, რაც გამოიყენებოდა მსხვერპლის დასაჭერად. სხეულის წინა 6 სეგმენტი (თავის გამოკლებით), ან კუდის დანაყოფები შეიცავდა ლაყუჩებსა და ცხოველის სასქესო ორგანოებს.
ევრიპტერიდის დიდი ზომის თვალები მიმანიშნებელია იმისა, რომ მტაცებელ Pterygotus კარგად შეეძლო ორიენტირება, გადაადგილდებოდა დიდი ზომის ფარფლების მეშვეობით, შესაძლებელია ამ მიზნით იყენებდა კუდსაც. Pterygotus ცხოვრობდა სილურული პერიოდიდან-შუა დევონამდე. ენათესავებოდა დიდი ზომის ევრიპტერიდს - Jaekelopterus rhenaniae და სლიმონიას. ნაშთები ნაპოვნია ყველა მატერიკაზე, ანტარქტიკის გარდა. პალეოზოურ ზღვებში იგი ერთ-ერთი მოწინავე მტაცებელი იყო. ბინადრობდა წყალმარჩხ სანაპირო ზოლში. იკვებებოდა თევზებით, ტრილობიტებით და სხვა არსებებით. სავარაუდოდ Pterygotus იმალებოდა ქვიშაში და ამგვარად უსაფრდებოდა მსხვერპლს, ნადავლის გამოჩენისთანავე კი დიდი სისწრაფით ჩაავლებდა მას გიგანტურ ქელიცერებს.
პატარა ევრიპტერიდებისაგან განსხვავებით (მაგალითად, როგორიცაა Megalograptus), Pterygotus არ შეეძლო ზღვის მიტოვება კანის გამოცვლისა და კვერცხების დადების მიზნით. სავარაუდოდ, იგი ზღვებიდან გადადიოდა მდინარეებსა და ტბებში ახალი ნადავლის მოსაძიებლად.
Pterygotus შეეძლო მეტად მოხერხებულად გადაადგილება წყალში. გადასაადგილებლად იყენებდა როგორც ფარფლებს, ისევე გიგანტურ კუდს, ფეხების მეშვეობით კი იცავდა წონასწორობას. მიუხედავად იმისა, რომ Pterygotus ნაშთები საკმაოდ ხშირია, სრულყოფილი ჩონჩხი იშვიათია. იგი იყო ერთ-ერთი უკანასკნელი გიგანტური ზღვის მორიელებიდან, ვინაიდან კარბონულისა და პერმულის ევრიპტერიდები შედარებით პატარები (10-30 სმ) იყვნენ. გიგანტური ზღვის მორიელების გაქრობის ერთ-ერთი მიზეზი წყალში მათი საკმაოდ ნელი მოძრაობა იყო, რის გამოც ადვილად ხდებოდნენ ზღვის ისეთი გიგანტური მტაცებელი თევზების მსხვერპლნი, როგორიცაა Dunkleosteus.
სახეობები
P. rhenaniae
P. anglicus (ტიპური სახეობა. ლუი აგასისი, 1844)
P. osiliensis
P. bilobus
სხვა
Pterygotus გამოჩნდა ბიბისის დოკუმენტური სერიების ციკლში Walking with Monsters, სადაც იგი თავს ესხმის გიგანტურ მორიელს - Brontoscorpio, რომელიც დევონური პერიოდის უყბო თევზს Cephalaspis მისდევს .
სქოლიო
ევრიპტერიდები
Slavyanka

Slavyanka may refer to:
Slavyanka (mountain), a mountain in Bulgaria and Greece
Slavyanka, Azerbaijan, a village in Gadabay Rayon of Azerbaijan
Slavyanka, Russia, name of several inhabited localities in Russia
Slavyanka (river), a tributary of the Neva in Leningrad Oblast, Russia
Slavyanka, Saskatchewan, a defunct Doukhobor village near Blaine Lake, Saskatchewan, Canada
Slavyanka, alternative name of the Russian River in California, United States
Slavianka (clothing), a Belarusian firm
Slavyanka Beach, a geographic feature in Antarctica
See also
Farewell of Slavianka, a Russian march
Petro-Slavyanka, a municipal settlement in Kolpinsky District of Saint Petersburg, Russia
კანტარი

კანტარი, კინტარი — წონის ერთეული შუა საუკუნეებში ახლო და შუა აღმოსავლეთის ქვეყნებში. სამხრეთ საქართველოში გავრცელდა ოსმალეთიდან. კანტარის სიდიდე სხვადასხვა ქვეყანაში სხვადასხვა იყო. XIX საუკუნეში ახალციხის მაზრაში კანტარი იყო 30 ოსმალური ბათმანი ანუ 220 კგ.
ლიტერატურა
მასის საზომი ერთეულები
ნინა ალოვერტი

ნინა ალოვერტი (დ. 1932, ლენინგრადი) — ბალეტის ფოტოგრაფი და მწერალი. ცხოვრობს შეერთებულ შტატებში, საბჭოთა კავშირიდან ემიგრაციის შემდეგ 1977 წელს.
ალოვერტი იყო 1986 წლის ემის ჯილდოს მფლობელი, პროგრამის ფოტოგრაფი Wolf Trapp Presents the Kirov Swan Lake. 2003 წელს მან მოიგო საერთაშორისო საბალეტო პრიზი, ბენუა დე ლა დანსის "დიპლომი ორი დიდი კულტურის ერთმანეთთან დაახლოებისთვის".
ბიოგრაფია
ალოვერტი დაიბადა ლენინგრადში 1935 წელს. დაამთავრა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ხელოვნების მაგისტრის ხარისხით ისტორიაში. ისტორიისა და ბალეტის ცეკვისადმი ინტერესით მან დაიწყო კარიერა კომედიის თეატრის მუზეუმის კურატორად. მუშაობდა ფოტოგრაფად კომისარევსკაიას და ლენსოვეთის თეატრში. 1950-იანი წლების დასაწყისში იგი მუშაობდა ფოტოგრაფად კიროვის ბალეტში (ახლანდელი მარიინსკი).
1977 წელს ალოვერტი გადავიდა შეერთებულ შტატებში. იგი იღებდა მიხაილ ბარიშნიკოვს კარიერის დასაწყისიდან, საბჭოთა კავშირიდან კანადაში გაქცევამდე. ბარიშნიკოვთან მუშაობა აშშ-ში გადასვლის შემდეგ განაახლა. აშშ-ში ყოფნისას იგი მუშაობდა Dance Magazine-სა და Ballet Review-ში, როგორც თავისუფალი ფოტოგრაფი. რუსულმა გაზეთებმა შეერთებულ შტატებში, როგორიცაა New Russian Word და New American, გამოაქვეყნეს ალოვერტის მიერ გადაღებული ბალეტის ფოტოები. მან გამოაქვეყნა თავისი ფოტოები მრავალ რუსულ ჟურნალსა და წიგნში, ასევე სხვა ქვეყნებში და გამართა სოლო გამოფენები ნიუ-იორკში, ლონდონში, პეტერბურგში და სხვა დიდ ქალაქებში.
მუშაობდა ბევრ რუს ბალეტის მოცეკვავესთან, მათ შორის დიანა ვიშნევასთან, ჟანა აიუპოვასთან, ალტინაი ასილმურატოვასთან, იულია მახალინასთან, ფარუხ რუზიმატოვთან, ანდრის ლიეპასთან, ნატალია მაკაროვასთან, ნიკოლოზ ცისკარიძესთან, ალა ოსიპენკოსთან და ულიანა ლოპატისთან. აშშ-ში გადასვლამდე მან გადაიღო ბარიშნიკოვი, საბჭოთა პრიმა ბალერინა ნატალია ბესმერტნოვას პარტნიორთან ჟიზელში.
ალოვერტმა ასევე გადაიღო მე-20 და 21-ე საუკუნეების რუსულ კულტურასთან დაკავშირებული მრავალი პიროვნება, მათ შორის სერგეი დოვლატოვი, ჯოზეფ ბროდსკი, ვლადიმერ ვისოცკი, მარინა ვლადი, მიხაილ კოზაკოვი, სოლომონ ვოლკოვი და ვლადიმერ ვოინოვიჩი.
2015 წელს ალოვერტმა, მოაწყო ფოტოგამოფენა სახელწოდებით - "ჩემი ძვირფასი მეგობრების მშვენიერი თვისებები", ARKA სამხატვრო გალერეაში ვლადივოსტოკში, 2016 წლის მარტში თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში ბირობიჟანში, ებრაულ ავტონომიური რეგიონში. 2015 წლის 6 ნოემბერს მან მოხსენება წარუდგინა, შორეული აღმოსავლეთის სამხატვრო აკადემიის თეატრალური განყოფილების სტუდენტებსა და პროფესორებს, რომელსაც დაემატა ცნობილი რუსი ბალეტის მოცეკვავეების და მწერლების ფოტოები. მან ეს პრეზენტაცია ქალაქის საჯარო ბიბლიოთეკაში ფართო აუდიტორიის წინაშე წარადგინა.
სქოლიო
დაბადებული 1932
ლენინგრადში დაბადებულები
ფოტოგრაფები
მიშელ კაფანდო

მიშელ კაფანდო (დ. 18 აგვისტო, 1942, უაგადუგუ) — ბურკინა-ფასოს პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. ბურკინა-ფასოს საგარეო საქმეთა მინისტრი 1982-1983 წლებში; გაეროში ქვეყნის წარმომადგენელი (1998–2011) და ბურკინა-ფასოს პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი (2014–2015).
დაიბადა უაგადუგუში. 1969 წელს დაამთავრა ბორდოს უნივერსიტეტი. 1972 წელს პარიზში აიღო პოლიტოლოგის დიპლომი, ხოლო 1990 წელს მიიღო დოქტორის წოდება სორბონის უნივერსიტეტში.
1982 წელს დაიკავა საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა და გახდა მთავრობის ერთადერთი წარმომადგენელი, რომელმაც შეინარჩუნა თანამდებობა ჟან-ბაპტისტ უედრაოგოს მიერ მოწყობილი გადატრიალების შემდეგ. 1982 წელს იგი გახდა გაეროს გენერალური ასამბლეის ვიცე-პრეზიდენტი. 1998 წლიდან 2011 წლამდე იყო გაეროში ბურკინა-ფასოს მუდმივი წარმომადგენელი.
2014-2015 წლებში პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელია. 2015 წლის 17 სექტემბერს სამხედრო გადატრიალების შემდეგ დააპატიმრეს, ხოლო მეორე დღეს გაათავისუფლეს.
სქოლიო
ბურკინა-ფასოს პრეზიდენტები
დაბადებული 18 აგვისტო
დაბადებული 1942
ჩარექთარი

ჩარექთარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ქოლოთის კოშკი

ქოლოთის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქოლოთში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
კოშკი ადგილობრივი ჯიშის ფლეთილი ქვით იყო ნაგები. ნაგებობა თითქმის დანგრეულია. ერთადერთი ჩრდილოეთი კედელი შემორჩა ორი სართულის დონეზე. ინტერიერის მხრიდან შემონახულია სართულშუა კიბე, ნიშები და სათოფურები. კოშკის გეგმისა და ფორმის დადგენა გაწმენდის გარეშე შეუძლებელია.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 181
ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
Hello (I Love You)

Hello (I Love You)
„Hello (I Love You)“ — ბრიტანელი როკ-მუსიკოს როჯერ უოტერსის 2007 წლის სიმღერა, რომელიც, კომპოზიტორ ჰოვარდ შორთან ერთად დაიწერა ფილმისთვის „უკანასკნელი მიმზი“.
სიმღერის მუსიკალურ ვიდეოში ნაჩვენებია, თუ როგორ მუშაობენ ამ სიმღერაზე სტუდიაში, ხოლო ტექსტში ნახსენებია სტრიქონები პინკ ფლოიდის ალბომებიდან The Wall და The Dark Side of the Moon. სიმღერაში უოტერსი მღერის და უკრავს ბას გიტარაზე.
სიმღერაში საუბარია იმაზე, თუ როგორ იმარჯვებს ბავშვის უმანკო ბუნება.
სიმღერების სია
პერსონალი
როჯერ უოტერსი – ვოკალი, ბას-გიტარა
სტივ გედი – დასარტყმელი საკრავები
ჯერი ლეონარდი – გიტარა
ჰენრი ჰეი – კლავიშებიანი საკრავები
რაენონ ლი რინი – დამატებითი ვოკალი
ჰოვარდ შორი, ჯეიმზ გათრი – პროდიუსერები
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია საიტზე Discogs
როჯერ უოტერსის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
როჯერ უოტერსის სიმღერები
2007 წლის სინგლები
2007 წლის სიმღერები
სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით
შაჰბულაგის ციხესიმაგრე

შაჰბულაგის ციხესიმაგრე("შაჰის წყარო") — აღდამის მახლობლად აგებული XVIII საუკუნის ციხესიმაგრე.
ისტორია
სპარსეთის მმართველის, ნადირ შაჰის გარდაცვალების შემდეგ დღევანდელი აზერბაიჯანის შემადგენლობაში მყოფი ტერიტორიები კავკასიის სახანოებად დაიყო. მათგან ერთ-ერთი, ყარაბაღის სახანო ფანაჰ-ალი ხან ჯავანშირმა დააფუძნა. სახანოს პირველი დედაქალაქი ბაიათის ციხესიმაგრე იყო, რომელიც 1748 წელს აშენდა. მალე დედაქალაქი ყარაბაღის დაბლობებზე ახლად აშენებულ შაჰბულაგის ციხესიმაგრეში გადაიტანეს. საბოლოოდ, ფანაჰ ალი ხანმა დედაქალაქი შუშაში, ძნელად მისაღწევ მთაზე მდებარე ბუნებრივ ციხესიმაგრეში გადაიტანა. შუშას ციხესიმაგრის დასრულების შემდეგ ფანაჰ ალი ხანმა მისი მოხელეები და მელიქები იქ გადაიყვანა, თუმცა ყარაბაღის ხანმა შაჰბულაგის ციხესიმაგრეში თავდაცვის მიზნით კარგად აღჭურვილი და ძლიერი 3000 მეომრისაგან შემდგარი ცხენოსანთა კავალერია დატოვა. შუშას, ასკერანისა და შაჰბულაღის ციხესიმაგრეების დიზაინი ერთმანეთის მსგავსია.
ციხე
შაჰბულაგი „შაჰის წყაროს“ ნიშნავს. კომპლექსი მეჩეთებს, საცხოვრებელ სახლებს, აბანოებსა და ბაზრებს მოიცავს და 1751-1752 წლებში აიგო. მშენებლობის პროცესში კირქვა და ლოდები გამოიყენეს. დღეისთვის ციხესიმაგრე და მეჩეთია გადარჩენილი, რომელიც კომპლექსის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობდა. ციხესიმაგრე მართკუთხა ფორმისაა და კედლებითაა გარშემორტყმული, რომელშიც წრიული და ნახევრად ცილინდრული ფორმის კოშკებია დატანებული. კოშკებსა და კედლებში თავდასაცავად ტიპური სათოფურეები და ქონგურები იყო მოთავსებული. ციხესიმაგრის კედლები 7 მეტრის სიმაღლისაა, ხოლო კოშკები 8.5 მეტრის სიმაღლის.ციხეში შესასვლელი კარები აღმოსავლეთ კედელშია დატანებული.
მეჩეთი
მეჩეთი სასახლის მშენებლობის პარალელურად აიგო, ციხესიმაგრის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. იგი მოიცავს ქვისგან აგებულ პატარა სალოცავ დარბაზს, რომელის გევრდით 5.1 მეტრის გუმბათით ბოლოვდება, ხოლო მეორე მხარეს 5.1-2.5 მეტრის ვერანდაა, სახით აღმოსავლეთით. ვერანდის დვირი ოთხკუთხა, რვაქიმიან სვეტზეა დაფუძნებული. ზოგიერთი მოსაზრებით, შაჰბულაგის არქიტექტურამ დიდი გავლენა მოახდინა შემდგომი პერიოდის ყარაბაღის არქიტექტურაზე, განსაკუთრებით, ქალაქ შუშას ხუროთმოძღვრებაზე.
ამჟამინდელი მდგომარეობა
დღეისთვის შაჰბულაგის ციხესიმაგრე ყარაბაღის სახანოს პერიოდის ამსახველი მნიშვნელოვანი ისტორიული და კულტურული ძეგლის სტატუსს ინარჩუნებს. ყარაბაღის ომის დროს, აგდამის ბრძოლის(1993 წლის ივნის-ივლისი) შემდეგ, როცა აგდამი სომხურმა ძალებმა დაიკავეს, ადგილობრივმა სომხებმა ციხესიმაგრე გადააკეთეს და მის შიგნით პატარა მუზეუმი გაიხსნა, რომელშიც მთიანი ყარაბაღის ტიგრანაკერტის გათხრებისას აღმოჩენილი არტეფაქტები იყო გამოფენილი.
სქოლი
აზერბაიჯანის ძეგლები
აზერბაიჯანის ტურისტული ღირსშესანიშნაობები
აზერბაიჯანის არქიტექტურა
ისლამური არქიტექტურა
ზერბაიჯანის ციხესიმაგრეები
Cuba at the 1952 Summer Olympics

Cuba at the 1952 Summer Olympics
Cuba competed at the 1952 Summer Olympics in Helsinki, Finland. 29 competitors, all men, took part in 23 events in 8 sports.
Athletics
Basketball
Men's Team Competition
Qualification Round (Group A)
Defeated Belgium (59-51)
Lost to Bulgaria (56-62)
Defeated Belgium (71-63)
Main Round (Group D)
Lost to Chile (52-53)
Lost to France (42-58)
Lost to Egypt (55-66) → did not advance
Team Roster
Alberto Escoto
Alfredo Faget
Armando Estrada
Carlos Bea
Casimiro García
Fabio Ruíz
Fico López
Felipe de la Pozas
Juan García
Mario Quintero
Ramón Wiltz
Carlos García-Ordóñez
Fencing
One male fencer, represented Cuba in 1952.
Men's foil
Abelardo Menéndez
Men's épée
Abelardo Menéndez
Gymnastics
Sailing
Shooting
Two shooters represented Cuba in 1952.
25 m pistol
Mario de Armas
Ernesto Herrero
50 m pistol
Mario de Armas
Swimming
Men's 100 metres Freestyle
Nicasio Silverio
Men's 200 metres Breaststroke
Manuel Sanguily
Weightlifting
References
External links
Official Olympic Reports
Nations at the 1952 Summer Olympics
1952
1952 in Cuban sport
მარსელ მარსო

მარსელ მარსო (ნამდვ. სახელი — მარსელ მანჟელი; დ. 22 მარტი, 1923, სტრასბურგი — გ. 22 ოქტომბერი, 2007, პარიზი) — ფრანგი მსახიობი-მიმი, პარიზის მიმების სკოლის დამაარსებელი. ამ ჟანრის ყველაზე განთქმული წარმომადგენელი მსოფლიოში. მას მიაკუთვნებენ მიმის ხელოვნების აღორძინებას მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ.
ლიტერატურა
Martin, Ben. Marcel Marceau: Master of Mime, Paddington Press (UK) Limited, 1978. ISBN 0-448-22680-4
Royce, Anya Peterson. Movement and Meaning: Creativity and Interpretation in Ballet and Mime, Indiana University Press, 1984. ISBN 0-253-33888-3
რესურსები ინტერნეტში
შესანიშნავი კარიერა" მარსელ მარსო Salon.com-ზე
ფრანგი მსახიობები
ფრანგი მიმები
დაბადებული 22 მარტი
დაბადებული 1923
გარდაცვლილი 22 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 2007
პავლე ტაგანროგელის ეგვტერი

პავლე ტაგანროგელის ეგვტერი — საკულტო ნაგებობა ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ეგვტერი პირველად აღიმართა 1905 წელს პავლე პავლეს ძე სტოჟკოვის დაკრძალვის ადგილზე. ეგვტერი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს. კონფესია - მართლმადიდებლობა.
მისამართი: ტაგანროგი, ბანაკის შესახვევი № 2.
ისტორია
ტაგანროგის ძველ სასაფლაოზე არის ადგილი, სადაც დაკრძალულია რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი პავლე პავლეს ძე სტოჟკოვი, რომელიც ცნობილია პავლე ტაგანროგელის სახელით. მისი დაკრძალვა გაიმართა 1879 წლის მარტში, მისი დაკრძალვის ადგილი შემოღობილია. მისი საფლავის დაცვისა და შენახვისათვის 1905 წელს მიიღეს გადაწყვეტილება საფლავზე აეშენებინათ ხის ეგვტერი. მისი სამშენებლო ზომები იყო 7 х 10 მ. ეგვტერს ჰქონდა 2 შესასვლელი და 7 ფანჯარა. ოვალურ სახურავზე განთავსებული იყო ჯვარი. ხის ეგვტერი დაიწვა 1912 წლის 12 ივლისს.
მორჩილი მარია ველიჩკო ცდილობდა აეშენებინა ქვის ეგვტერი, რაზეც თანხმობა მიიღო 1913 წელს. ეგვტერი ააგეს და მისი კურთხევა მოხდა 1914 წლის 29 ივნისს. ეკლესიას ჰქონდა ხუთი გუმბათი. ეგვტერის შიგნით განთავსებული იყო მარმარილოს კანკელი, რომელიც გაფორმებული იყო ბერძნულ-ბიზანტიურ სტილში. ეგვტერის მშენებლობა დაჯდა 20 000 რუბლი. თანხა შეაგროვეს საქველმოქმედო შემოწირულობებით. საბჭოთა ხელისუფელბის პერიოდში, 1925 წელს ეგვტერი დაანგრიეს. მისი აღდგენა მოხდა 1995 წელს კვლავ საქველმოქმედო შემოწირულობების დახმარებით. ამჟამად ეგვტერი დაგეგმარებით სწორკუთხაა შენობაა, რომელსაც აქვს კარვისებური გუმბათი.
სქოლიო
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
როსტოვის ოლქის ეკლესიები
საბერეების ეკლესია

საბერეების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ კონდოლის აღმოსავლეთით, 3 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. წყობა ირეგულარულია. ძეგლი ძლიერაა დაზიანებული: ჩამონგრეულია კამარა, მიწის პირამდეა დანგრეული სამხრეთ კედელი და აღმოსავლეთ კედლის სამხრეთ ნაწილი. ეკლესია ჩამონაშალი ქვებითა და მცენარეულობითაა დაფარული, ისე რომ ხუროთმოძღვრება არ ირჩევა. შედარებით უკეთესადაა შემორჩენილი დასავლეთ კედელი.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფაირფილდი

ფაირფილდი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, კამასის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 416 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიდაჰოს ქალაქების სია
აიდაჰოს ქალაქები
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1998: ჯგუფი D

მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1998: ჯგუფი D — მუნდიალი 1998-ის ერთ-ერთი ჯგუფი.
ცხრილი
პარაგვაი vs ბულგარეთი
ესპანეთი vs ნიგერია
ნიგერია vs ბულგარეთი
ესპანეთი vs პარაგვაი
ნიგერია vs პარაგვაი
ესპანეთი vs ბულგარეთი
D
სანტანა-დუ-იპანემა

სანტანა-დუ-იპანემა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ალაგოასის შტატში. მიეკუთვნება აგრესტი-ალგოანუს მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 45 453 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 437 847 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 103.81 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ალაგოასის შტატის მუნიციპალიტეტები
აშაღი-გიუზდექი

აშაღი-გიუზდექი — დაბა აზერბაიჯანში, აფშერონის რეგიონის აფშერონის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 755 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
აფშერონის რაიონის დაბები
კალვათის სამების ეკლესია

კალვათის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ კალვათაში. მდებარეობს სოფლის სასაფლაოზე, აგებულია XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე.
ეკლესია დარბაზულია (12,5X8,5 მ). ნაგებია უხეშად დამუშავებული რუხი ფერის ქვით. წყობა თარაზულია. გარედან კუთხეები ეკლარის თლილი ქვის ჭადრაკული წყობითაა ამოყვანილი. ეკლესიის გეგმა წაგრძელებული სწორკუთხედია, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდით, რომელშიც თაღოვანი სარკმლის ორივე მხარეზე სწორკუთხა ნიშებია განლაგებული, ორი ჩრდილოეთით და ერთი სამხრეთით. დარბაზის გრძივ კედლებში ურთიერთსიმეტრიულად გაჭრილია ორ-ორი თაღოვანი, ნაოთხალი სარკმელი და მათ შორის თითო, შიგნიდან თაღოვანი ნაოთხალი კარი. ერთი ასეთივე კარია დასავლეთ კედელშიც. საკურთხეველი დარბაზის კედლებს ერთი საფეხურით უერთდება. იატაკი ქვის ფილებითაა დაგებული. სამხრეთ ფასადზე კარ-სარკმლის საპირეები მდიდრულად არის მორთული მცენარეული ჩუქურთმით, განსაკუთრებით კარის ზედა ნაწილი. ჩრდილო ფასადზე კი კარ-სარკმლის მორთულობას ლილვოვანი საპირეები წარმოადგენს. ჩრდილოეთ ფასადზე შემორჩენილია პროფილში თაროსა და ბატიყელას ფორმის კარნიზი. ერთსაფეხურიანი ზეძირკველი ლილვოვანი არშიით ბოლოვდება.
რესურსები ინტერნეტში
საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Sucre Municipality, Aragua

Sucre Municipality, Aragua
Sucre Municipality is one of the 18 municipalities (municipios) that makes up the Venezuelan state of Aragua and, according to the 2011 census by the National Institute of Statistics of Venezuela, the municipality has a population of 114,509. The town of Cagua is the shire town of the Sucre Municipality.
Name
The municipality is one of several in Venezuela named "Sucre Municipality" in honour of Venezuelan independence hero Antonio José de Sucre.
History
The town of Cagua was first established as Cagua la Vieja in 1620 and was originally made up of Spaniards. The origin of the name Cagua, comes from the native word Cahiua, which means snail. Cagua was rebuilt in its current location in 1622 under the new name of Nuestra Señora del Rosario de Cagua, which was later changed to San Jose de Cagua during the 18th century. The city is now known as just Cagua.
Cagua is a small city with several squares and has a tropical climate. It's ones of the most important cities of Aragua because of its proximity to Maracay, the state capital and Caracas. Cagua has been, for a long time, an important industrial zone.
One of its most important places are Casa Guipuzcoana and the Mountain "El Empalado", where original natives were burned alive by Spanish colonizers; this mountain is rich in marble and typical plants such as Araguaney, Samán, Bucare, and Apamate.
Sites of interest
Sucre square
Casa Guipuzcoana
Marble Mines
Empalado Mountain
Old Mill
Saint Joseph Church
Taiguaiguay Lake
Demographics
The Sucre Municipality, according to a 2007 population estimate by the National Institute of Statistics of Venezuela, has a population of 120,302 (up from 109,723 in 2000). This amounts to 7.2% of the state's population. The municipality's population density is .
Government
The mayor of the Sucre Municipality is Wilson Coy, elected on November 21, 2021, with 39.58% of the vote. He replaced Miriam Pardo shortly after the elections. The municipality is divided into two parishes; Capital Sucre and Bella Vista.
References
External links
sucre-aragua.gob.ve
Municipalities of Aragua
Corn Island Airport

Corn Island Airport
Corn Island International Airport is a civil-military public International Airport that serves Great Corn Island on the South Caribbean Coast Autonomous Region of Nicaragua and located in the Island's Downtown area known locally as Brig Bay, The airport is managed by the state-run Administrative Company of International Airports, more commonly known as the EAAI given its Spanish name, the Empresa Administradora de Aeropuertos Internacionales.
The Bluefields NDB (ident: CIS) is located at the airport.
The runway at the airport is 6,234 ft long, and it is located at an elevation of 18 feet.
Expansion
An expansion programme was underway by 2011 and by 2013 it was completed with the Expansion of the runway from to and then the old runway was refurbished. Lights were going to be added to the runway but as of 2023 there still has been no further information about it.
The Terminal was also Refurbished as Modernized with new infraestructure upgrades, x-ray machines, two immigration offices, two cafeterias, new parking lot.
The runway was extended so that medium sized jet aircraft can land there such as Embraer E, Gulfstream G and Bombardier Challenger. With a range of and a minimum takeoff run of , the Embraer E-170 could in theory reach Corn Island airport from airports throughout the East Coast of the United States as well as in the Caribbean and northern mainland South America. However, no further facilities to handle such a plane, nor immigration and customs exist at the airport.
Airlines and destinations
See also
List of airports in Nicaragua
Transport in Nicaragua
References
External links
OpenStreetMap - Corn Island
Airports in Nicaragua
South Caribbean Coast Autonomous Region
შაჰსევანი (აღჯაბადი)

შაჰსევანი (აღჯაბადი)
შაჰსევანი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 375 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
აღჯაბადის რაიონის სოფლები
ტიამპატსაკი

ტიამპატსაკი — ქალაქი ლაოსში. მდებარეობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში. აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 14448 კაცს.
ლაოსის ქალაქები
მალარიის კოღო

მალარიის კოღო, ანოფელესი — მწერების გვარი ორფრთიანთა რიგისა. მალარიის გამომწვევი პარაზიტების — პლაზმოდიუმების გადამტანია. დედალ მალარიის კოღოს აქვს მჩხვლეტავ-მწუწნავი ტიპის პირის აპარატი, მამალს — მხოლოდ მწუწნავი, ამიტომ სისხლის ამოწოვა მხოლოდ დედალ კოღოს შეუძლია, მამალი კი უმთავრესად მცენარეული წვენით იკვებება. დედალი კოღო თავს ესხმის ადამიანს და კბენის დროს პლაზმოდიუმები ავადმყოფიდან ჯანსაღზე გადააქვს. მალარიის კოღო წყალში დებს კვერცხებს. გამოჩეკილი მატლი რამდენიმეჯერ იცვლის კანს და წყალშივე ჭუპრდება. ზრდასრულ ფაზას დიაპაუზა ახასიათებს. მალარიის კოღოები ევრითერმული მწერებია, მათი მატლები ვითარდება ტემპერატურია ფართო მერყეობის პირობებში. მსოფლიოში ცნობილია მალარიის კოღოს 300-მდე სახეობა, საქართველოში გვხვდება 5 სახეობა. მათ შორის Anopheles maculipennis და Anopheles cuperpistus წარსულში პლაზმოდიუმის მთავარ გადამტანებად ითვლებოდნენ.
საქართველოში უფრო გავრცელებულია ჩვეულებრივი მალარიის კოღო (Anopheles maculipennis), რომელიც ისეთ ადგილებში გვხვდება, სადაც მისთვის ხელსაყრელი პირობებია დროებითი ან მუდმივი წყალსატევების სახით.
მალარიის კოღოს საწინააღმდეგო ღონისძიებებია დამდგარი წყლის, ჭაოებების ამოშრობა, ათვისება და სხვა ჰიდროტექნიკური ღონისძიოებების ჩატარება. ამ მხრივ კლასიკური მაგალითია კოლხეთის დაბლობის დიდი ნაწილის ამოშრობა და ათვისება. მალარიის კოღოს მატლების გასანადგირებლად გამოიყენეს აგრეთვე თევზი გამბუზია.
ლიტერატურა
კალანდაძე ლ., კამალოვი ნ., სამედიცინო პარაზიტოლოგია, თბ., 1960;
აბაშიძე ე., ქსე, ტ. 6, გვ. 384, თბ., 1983
კოღოები