PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
შარლოტ ბობკეტსის მთავარი მწვრთნელები

შარლოტ ბობკეტსის მთავარი მწვრთნელები
შარლოტ ბობკეტსი — პროფესიონალური საკალათბურთო კლუბი, რომელიც აშშ-ის ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში (NBA) გამოდის. გუნდი შეიქმნა 2004 წელს. გუნდის სათამაშო ბაზაა Time Warner Cable Arena, რომელიც მდებარეობს შარლოტში, ჩრდულოეთ კაროლინის შტატში. ბობკეტსი თამაშობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ დივიზიონში და აღმოსავლეთ კონფერენციაში. გუნდის მფლობელი არის NBA და კალათბურთის ლეგენდა და ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ფიგურა - მაიკლ ჯორდანი. 8 წლიანი ისტორიის მანძილზე, გუნდმა მხოლოდ ერთხელ შეძლო პლეიოფში ასპარეზობა 2009-2010 წლის სეზონში, როდესაც რეგულარული სეზონი 44-38 დაამთავრეს.
მნიშვნელობები
მწვრთნელები
სტატისტიკა შესწორებულია 2011-12 წლების სეზონის დასრულების შემდეგ
აღნიშვნა
ბობკეტსის მწვრთნელების ტოტალური რაოდენობა. ასევე ერთ ნომრად ითვლებიან ის მწვრთნელები, რომლებიც ორჯერ წვრთნიდნენ გუნდს.
ყოველი წელი არის აღნიშნული როგორც NBA სეზონი.
იხილეთ აგრეთვე
შარლოტ ბობკეტსი
შარლოტ ბობკეტსის სეზონები
რესურსები ინტერნეტში
შარლოტ ბობკეტსის ოფიციალური საიტი
შარლოტ ბობკეტსი
NBA გუნდების მწვრთნელები
ტიბეტოლოგია

ტიბეტოლოგია — სამეცნიერო დისციპლინა, რომელიც ტიბეტში არსებულ ენათა და სულიერი და მატერიალური კულტურის შესწავლითაა დაკავებული.
ტიბეტოლოგიის საუნივერსიტეტო კურსი შეიძლება მოიცავდეს როგორც ფილოლოგიას, ლიტერატურათმცოდნეობას და რელიგიისმცოდნეობას, ისტორიას, ან ხელოვნების ისტორიას, ასევე ტიბეტის საზოგადოების და ბუდიზმის მეცნიერული კვლევების საფუძვლების შესწავლა-დაუფლებას.
ტიბეტოლოგია მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნებში
ევროპის უნივერსიტეტებში მოქმედ ტიბეტოლოგიურ ფაკულტეტებზე სწავლების მთავარი საგანს ხშირად ტიბეტის ბუდიზმის კვლევა წარმოადგენს. აქედან გამომდინარე განსაკუთრებული ყურადღება კლასიკური ტიბეტური ენის, მაგრამ ასევე ტიბეტური სასაუბრო ენის შესწავლას ეთმობა. ხშირად ტიბეტოლოგია შერწყმულია ინდოლოგიასთან.
ტიბეტოლოგიის დამაარსებლად მიიჩნევენ უნგრელ ორიენტალისტს ალექსანდერ სომას. ტიბეტოლოგიის პირველი კათედრები გერმანიაში XX საუკუნის 60-იან წლებში დაარსდა, რისი ერთ-ერთი მიზეზთაგანი ისიც იყო, რომ პოლიტიკური გარემოებების გაუარესების გამო უამრავმა ტიბეტელმა სწავლულმა მიაშურა დასავლეთის ქვეყნებს.
ტიბეტოლოგიური სპეციალობები გერმანიაში ფუნქციონირებს ჰამბურგის უნივერსიტეტთან არსებულ აზია-აფრიკის ინსტიტუტში, ლაიფციგის უნივერსიტეტში, მიუნხენის უნივერსიტეტსა და ბონის უნივერსიტეტში.
რამდენიმე ათეული წელია რაც ტიბეტოლოგია სხვა დისციპლინების მიმართაც ღიაა, ეს ღიაობა განსაკუთრებით ანგლოსაქსურ ქვეყნებს შეიმჩნევა; განსხვავებულ დარგებში მოღვაწე უფრო მეტი მეცნიერი ინტერდება ტიბეტის ენითა და კულტურით. ამ საქმეში კი დიდი როლი ითამაშა წლების განმავლობაში ტიბეტის სწავლებათა საერთაშორისო ასოციაციის (ინგლისურად International Association of Tibetan Studies (შემოკლ. IATS)) მიერ გამართულმა ყრილობებმა.
საკუთრივ ჩინეთში ტიბეტოლოგია როგორც დარგი მხოლოდ დღეს იდგამს ფეხს.
იხილეთ აგრეთვე
აღმოსავლეთმცოდნეობა, ტიბეტელები
ტიბეტის ენები, ლჰასა, დალაი ლამა
აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტი
ლიტერატურა
Shakya, Tsering: The Development of Modern Tibetan Studies. წიგნში: Robert Barnett (გამომც.): Resistance and Reform in Tibet, University of Indiana Press, Bloomington/Indianapolis 1994, ISBN 0-253-31131-4, 1–14 გვერდი.
Zhou, Yuan: Tibetology in China. China Intercontinental Press, Beijing 1995, ISBN 7-80113-071-5.
Yao, Wang (王堯): A Brief Introduction to Tibetology in China. წიგნში: Nihon chibettogakkai kaihō (日本西蔵学会々報) 36.25–29 (1990 წლის მარტი).
რესურსები ინტერნეტში
ჩინეთი, ტიბეტოლოგიის კვლევითი ცენტრი (ოფციონებით ტიბეტურ და ჩინურ ენებზე)
ტიბეტისა და ჰიმალაიას დიგიტალური ბიბლიოთეკა
ინდოლოგიისა და ტიბეტოლოგიის სემინარი, გეტინგენის უნივერსიტეტი
ინდოეთისა და ტიბეტის კულტურისა და ისტორიის განყოფილება, ჰამბურგის უნივერსიტეტი
ინდოლოგიისა და ტიბეტოლოგიის ფაკულტეტი, მარბურგის უნივერსიტეტი
ტიბეტოლოგია ბონის უნივერსიტეტი
კავიტი

კავიტი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი, XI დინასტიის ფარაონის მენტუჰოტეპ II-ის მეუღლე. მისი სამარხი და პატარა დეკორაციული სამლოცველო აღმოაჩინეს დეირ-ელ-ბაჰრში, მისი ქმრის სატძრო კომპლექსში, მთავარი ნაგებობის უკანა მხარეს, სხვა ხუთი ქალბატონის - აშაიეტის, სადეჰის, კემსიტის, ჰენჰენეტის და მაიეტის სამარხების გასწვრივ. მათი უმრავლესობა ჰასორის ქურუმები იყვნენ, ანუ შესაძლებელია, რომ ისინი იყვნენ ქალღმერთის კულტის ნაწილები. ასევე შესაძლებელია, რომ ისინი იყვნენ დიდებული მეფის ქალიშვილები.
კავიტის ქვის სარკოფაგი დაცულია ეგვიპტის მუზეუმში, კაიროში. მისი ტიტულები იყო: „მეფის საყვარელი ცოლი“, „მეფის ორნამენტი“ და „ჰასორის ქურუმები“.
ლიტერატურა
Dodson, Aidan, Hilton, Dyan. The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson 2004. ISBN 0-500-05128-3
Grajetzki, Wolfram. Ancient Egyptian Queens: A Hieroglyphic Dictionary. London: Golden House Publications 2005. ISBN 0-9547218-9-6
ძველი ეგვიპტის დედოფლები
Q (ბონდიანა)

Q (ბონდიანა)
Q — ჯეიმზ ბონდზე დაწერილი წიგნების და გადაღებული ფილმების პერსონაჟი. ისევე, როგორც მ, Q კოდური სახელია, სიტყვა Quartermaster-ის (კვარტერმაისტერი) შემოკლება. Q არის ბრიტანული საიდუმლო სამსახურის კვლევითი ცენტრის - Q Branch-ის ხელმძღვანელი. სწორედ ის აძლევს ბონდს საჭირო ტექნიკას.
Q-ის როლის შემსრულებელი მსახიობები
დესმონდ ლეველინი
ითამაშა ყველა ფილმში, დაწყებული 2-დან ”რუსეთიდან სიყვარულით” (1963 წ.) და ”მსოფლიოც არ არის საკმარისი”-მდე (1999 წ.), რომელშიც Q წარადგენს თავის შემცვლელს, რომელსაც ბონდი ხუმრობით R-ს არქმევს (ინგლისურ ანბანში Q-ს მერე R მოდის). დესმონდი გარდაიცვალა 1999 წელს.
ჯონ კლიზი
ითამაშა ფილმებში
მსოფლიოც არ არის საკმარისი
მოკვდი სხვა დღეს
იხილეთ აგრეთვე
მ (ბონდიანა)
რესურსები ინტერნეტში
The Bond Informant: Q
ბონდიანის პერსონაჟები
გამოგონილი პერსონაჟები
de:Figuren aus James-Bond-Filmen#Q
კრეტინგა

კრეტინგა (ლიეტუვ Kretinga, გერმ. Crottingen, ასევე Krettingen) 1915 წლამდე ოფიციალურად კრეტინგენი) — ქალაქი ლიეტუვის ჩრდილო-დასავლეთში, კლაიპედის მაზრაში კრეტინგის რაიონის თვითმმართველობის ცენტრში.
მდებარეობა და აღწერილობა
ჟემაიტიის რიგით მეექვსე ქალაქი. განლაგებულია მდინარე აკმიანეზე (ლიეტუვ Akmena) ბალტიისპირა კურორტ პალანგიდან 13 კიმლომეტრში, საპორტო ქალაქ კლაიპედადან 35 კილომეტრში.
ქალაქში განთავსებულია შალეულის ფაბრიკა, კარაქმრეწვი, სატყეო, ცხოველთა ფერმა (ეწევიან მოშავო-მოვერცხლისფრო მელიების და წაულების მოშენებას.
მოსახლეობა
XIX საუკუნის დამლევს დაახლოებით 1600 მოსახლე იყო, 1959 — 9 690 მცხოვრები, 1970 — 13 ათასი, 1989 — 19 200 ადამიანი; დღეისათვის 21, 4 ათასი (2005).
ისტორია
განვითარება
პირველად კურლანდიის ეპისკოპოს ჰენრიხის სიგელში იხსენიება 1253 წელს. 1534 წლიდან სოფელიცა და მამულიც ლიტვის დიდი მთავრების საკუთრება გახდა. 1572-დან მამულს გრაფები - ჰოკდევიჩები ფლობდნენ. ლიტვის დიდი სამთავროს ჰეტმანმა იან მეფე ჰოდკევიჩმა აქ 1603 წელს ბერნარდის ტაძარი დააარსა, 1610-1617 წწ საყდარი ააგო. 1621 წლიდან მამულის მფლობელები საპეგები გახდნენ. 1652 წელს კრეტინგენში ხის აკლესია აიგო. დასახლების მესაკუთრეები რამდენიმეჯერ შეიცვალნენ, სანამ მისმა მფლობელმა გრაფმა ზუბოვმა 1875 წელს გრაფ ტიშკევიჩს არ მიჰყიდა.
XIX საუკუნეში პრუსიის საზღვართან საბაჟოს ფუნქციასაც ასრულებდა.
1924 წელს კრეტინგამ ქალაქის უფლება მოიპოვა; გახდა მაზრისა და თემის ცენტრი. 1950 წლიდან რაიონული ცენტრია.
ლიეტუვის ქალაქები
Tetrobi Managed Reserve

Tetrobi Managed Reserve is a protected area in Akhalkalaki Municipality on Javakheti plateau in Samtskhe-Javakheti region of Georgia. It protects land in valley of Chobareti river on the Chobareti mountain range at volcanic plateau of Tetrobi.
Its pine forest (Pinus kochiana) and native plants are under protection.
References
Managed reserves of Georgia (country)
Protected areas established in 1995
Geography of Samtskhe–Javakheti
Tourist attractions in Samtskhe–Javakheti
კლოდ კაზიმირ ჟილე

კლოდ კაზიმირ ჟილე (დ. 19 მაისი, 1806, დორმანი, მარნას დეპარტამენტი — გ. 1 სექტემბერი, 1896, ალანსონი) — ფრანგი ბოტანიკოსი და მიკოლოგი. საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალერი. მისი საავტორო ბოტანიკურ-მიკოლოგიური შემოკლებაა Gillet.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1806 წლის 19 მაისს დორმანში, (მარნას დეპარტამენტი). მამის მსგავსად სამხედრო ვეტერინარობას ეუფლებოდა. 1823 წელს ჩაირიცხა ალფორსის ვეტერინარულ სასწავლებელში. 1825 წელს დაჯილდოვდა საპატიო ლეგიონის ორდენით.
1830 წელს ჟილე შეუერთდა საფრანგეთის სამხედრო ექსპედიციას ალჟირში, სადაც ოთხი წლის განმავლობაში შეისწავლიდა ხმელთაშუაზღვისპირეთის ფლორას.
საფრანგეთში დაბრუნების შემდეგ დასახლდა ლიონში, სადაც ენტიმოლოგიას ეუფლებოდა ეტიენ მიულისანთან. მომდევნო რამდენიმე წლის განმავლობაში მან გამოსცა ოთხი მნიშვნელოვანი თეზისი ვეტერინარიის შესახებ. 1847 წელს გადასახლდა ალანსონში. გარდაიცვალა იქვე, 1896 წლის 1 სექტემბერს.
1863 წელს გამოსცა წიგნი „Nouvelle Flore Française“, რომელშიც მოკლედ იყო აღწერილი მთლიანი საფრანგეთის მრავალი მცენარე. შემდგომში მუშაობა დაიწყო წიგნზე სოკოების ფლორის შესახებ, რომლის პირველი ნაწილი გამოვიდა 1874 წელს. მომდევნო ნაწილების გამოსვლის ზუსტი თარიღები უცნობია. უკანასკნელი გამოვიდა 1893 წელს. წიგნში აღწერილი იყო საფრანგეთის უმაღლესი სოკოები, რასაც თან ახლდა სოკოების ფერადი ილუსტრაციები. წიგნის გამოცემის შემდეგ ჟილემ აღიარება მოიპოვა არა მარტო საფრანგეთში, არამედ — გერმანიაში, ინგლისსა და აშშ-ში.
პუბლიკაციები
Claude-Casimir Gillet, (1893) Agaricinées
Claude-Casimir Gillet, (1879) Les discomycètes, 230 pp
Gillet CG (1874) Les Hyménomycètes 828pp, (Full view available on google books)
Claude-Casimir Gillet, Jean-Henri Magne, (1868) Nouvelle flore française 704pp, (Full view available on google books)
ჟილეს საპატივცემულოდ სახელდარქმეული სოკოები
სქოლიო
ფრანგი ბოტანიკოსები
ფრანგი მიკოლოგები
კრაკ-დე-შევალიეს აღება

კრაკ-დე-შევალიეს აღება — მერვე ჯვაროსნული ლაშქრობის და ჯვაროსნული ლაშქრობების ერთ-ერთი უკანასკნელი ბრძოლა. 1271 წელს ბრძოლის შედეგად სულთანმა ბეიბარს I-მა აიღო ციხესიმაგრე კრაკ-დე-შევალიე. ლუი IX-ის სიკვდილის შემდეგ 1270 წელს 29 ნოემბერს ბეიბარს I გაემგზავრა ჩრდილოეთით რათა აეღო ციხესიმაგრე.
ალყა
გზად კრაკ-დე-შევალისაკენ ბეიბარს I-მა დაიპყრო მცირე ზომის ციხესიმაგრეები მათ შორის შასტელბლანი (თეთრი ციხესიმაგრე). 1271 წლის 3 მარტს ბეიბარსის არმია მიუახლოვდა კრაკ-დე-შევალიეს. სასახლე, სულთანის მობრძანების შემდეგ შეიძლება ითქვას, რომ მამლუქებს არმიას ბლოკირებული ჰქონდათ რამდენიმე დღის განმავლობაში. სამი არაბული წყარო იძლევა მონაცემებს ციხესიმაგრის აღების შესახებ, მათ შორის იბნ შადადიც. გლეხები რომლებიც ამ რაიონში ცხოვრობდნენ გარბოდნენ ციხესიმაგრეში და იმალებოდნენ ციხესიმაგრის ეზოში. როგორც კი ბაიბარს I ჩამობრძანდა მან დაიწყო კონსტრუქციის მშენებლობა კედლების დასანგრევად. იბნ შაბაბის თანახმად, ორი დღის შემდეგ თავდაცვის პირველი ხაზი დაიპყრეს აჯანყებულებმა.
წვიმამ შეაჩერა ალყა, მაგრამ 21 მარტს მაინც აიღეს ბარბაკანი, ხოლო 29 მარტს სამხრეთ-დასავლეთის კოშკი აიღეს და დაანგრიეს. ბეიბარსის არმია უტევდა პირდაპირ და შეიჭრა ციხე სიმაგრის ეზოში მას თან მიჰყვებოდნენ გამოქცეული გლეხები.
კაპიტულაცია
ათდღიანი სიჩუმის შემდეგ აჯანყებულებმა გადასცეს წერილი თითქოს და ეს წერილი იყო ჰოსპიტალიერების დიდი მაგისტრის რომელიც აძლევდა მათ უფლებას დანებებოდნენ. ეს წერილი იყო ყალბი. გარნიზონმა მოახდინა კაპიტულაცია და სულთანმა ისინი შეიბრალა. ციხესიმაგრის ახალმა მფლობელებმა დაიწყეს ციხესიმაგრის რემონტი და მათ იგი გადააქციეს მეჩეთად.
სქოლიო
მერვე ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი
XIII საუკუნის ბრძოლები
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (ტროეკუროვო)

მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (ტროეკუროვო)
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნის ბოლოს. მდებარეობს ყოფილ სოფელ ტროეკუროვოში, ამჟამად მოსკოვის დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ოჩაკოვო-მატვეევის რაიონი. ტაძართან ახლოს მდებარეობს ტრეოკუროვოს სასაფლაოს მთავარი შესასვლელი, თუმცა ტაძარი არ დგას სასაფლაოს ტერიტორიაზე.
ეკლესია აგებულია 1699-1706 წლებში. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე, ხოლო ეგვტერი მოსკოვის მიტროპოლიტ ალექსი ღვთისკაცის სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
სოფელი ტროეკუროვო (ასევე ხოროშეოვო ან ნიკოლსკოე) ცნობილია XVI საუკუნიდან და სავარაუდოდ უკვე ამ პერიოდიდან მას თავისი ხის ეკლესია უკვე ჰქონდა, რომელიც ნაკურთხი იყო ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. მას შემდეგ, რაც სოფელი გადავიდა გოდუნოვებიდან ტროეკუროვების მფლობელობაში, აქ XVII საუკუნის 40-იან წლებში ააშენეს ახალი ხის ეკლესია, რომელიც XVIII საუკუნის დასაწყისში შეცვალა დღეს არსებულმა ქვის შენობამ. ახალი ეკლესიის მშენებლობა გაგრძელდა 1699 წლიდან 1706 წლამდე. ეკლესია აგებულია მოსკოვური ბაროკოს სტილში, მაგრამ მისი არქიტექტორის ვინაობა უცნობია. მშენებლობის პარალელურად აგებული სამრეკლო 1745 წელს შეცვალა დღემდე შენახულმა სამიარუსიანმა კოშკმა.
XVIII საუკუნის შუა წლებიდან ტაძრის დახურვამდე, ანუ 1931 წლამდე, მის არქიტექტურას მნიშვნელოვანი ცვლილებები არ განუცდია. დახურვის შემდეგ ეკლესიის გუმბათი და სამრეკლო მოანგრიეს, ინტერიერის მორთულობა გაანადგურეს, ხოლო ყოფილი ტაძრის შენობაში ტყავის ქარხანა განათავსეს. დიდი სამამულო ომის შემდეგ პერიოდში ტაძრის შენობა ეკუთვნოდა ორგანიზაცია „Совэкспортфильм“-ს, რომელიც ეკლესიის შენობას საწყობად იყენებდა.
1991 წელს ტროეკუროვოს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელობის ეკლესია დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას და ერთი წლის შემდეგ აღსდგა ღვთისმსახურება. მოგვიანებით ტაძრის ექსტეიერი და სამრეკლო აღადგინეს.
ლიტერატურა
Храмы Москвы. Энциклопедия шедевров православия. Эксмо, Москва 2010. ISBN 978-5-699-36796-2
Москва. Все культурные и исторические памятники. Энциклопедия. Алгоритм, Эксмо, Москва 2009. ISBN 978-5-699-31434-8
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт храма святителя Николая Чудотворца в Троекурово
Описание на сайте hramy.ru
Учетная карточка Temples.ru
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მოსკოვის ტაძრები
რომის ისტორია ქალაქის დაარსებიდან (წიგნი)

რომის ისტორია ქალაქის დაარსებიდან (წიგნი)
ისტორია ქალაქის დაარსებიდან — ტიტუს ლივიუსის ფუნდამენტური ნაშრომი რომის ისტორიის შესახებ. ნაშრომი შეადგენს 142 წიგნს, რომლიდანაც მხოლოდ 35 შემორჩა.
წიგნებზე მუშაობა ლივიუსმა ძვ. წ. 27 წლიდან დაიწყო და როგორც მიიჩნევენ დასრულება ვერ მოასწრო. მისი ნაშრომების დიდმა ნაწილმა ჩვენამდე ვერ მოაღწია. ეს ნაწარმოები მოიცავს რომის ისტორიას მისი ლეგენდარული დაარსებიდან (ძვ. წ. 753) ავგუსტუსის გერის დრუზუსის სიკვდილამდე (ძვ. წ. 9). სრულიად შემოინახა 35 წიგნი, I-X წიგნები, ანუ პირველი დეკადა, სადაც აღწერილია ქალაქის ისტორია დაარსებიდან ძვ. წ. 293 წლამდე, ანუ მესამე სამნიტურ ომამდე, XXI—XLV წიგნები, სადაც მოცემულია ისტორია ძვ. წ. 218 წლიდან, ანუ მეორე პუნიკური ომიდან ძვ. წ. 167 წლამდე, ანუ მესამე მაკედონურ ომამდე, ასევე შემორჩა XCI წიგნის ფრაგმენტები, სადაც სერტორიუსთან ომია აღწერილი და CXX წიგნის ფრაგმენტები, სადაც ციცერონის სიკვდილზეა საუბარი.
არსებობს მოსაზრებები რომ პირველი წიგნები დაიწერა ძვ. წ. 27 - ძვ. წ. 25 წლებში, IX წიგნი დაიწერა ძვ. წ. 20 წელს, ხოლო უკანასკნელი წიგნები ავგუსტუსის სიკვდილის შემდეგ. ავტორს ალბათ სურდა ნაშრომის დასრულება პირველი იმპერატორის სიკვდილით, მაგრამ ვერ მოასწრო.
ნაწარმოების დეკადებად დაყოფა და მის ბაზაზე მოკლე თხზულებების შედგენა დაახლოებით IV საუკუნიდან დაიწყო. ყველაზე მნიშვნელოვანი ამ გადმოცემული თხზულებებიდან პერიოქები არის.
ლივიუსი თავის ნაშრომებში უფრო ადრინდელ ისტორიკოსებს ეყრდნობოდა (უმცროსი ანალისტები): ლუციუს ელიუს ტუბერონუსს, გაიუს ლიცინიუს მაკრუსს, ვალერიუსს ანციუმიდან, ფაბიუს პიქტორს, კალპურნიუს პიზონს, კლავდიუს კვადრიგირიუსს და პოლიბიუსს.
ლივიუსის მიერ გადმოცემული ფაქტები იმდენად სანდოა, რამდენადაც მისი წყაროები. თვითონ იგი აკრიტიკებს რომის დაარსების ტრადიციულ ლეგენდას და გვთავაზობს ისტორიულად უფრო მისაღებ ვერსიას.
ლივიუსის ნაშრომი გაჟღენთილია პატრიოტული სულისკვეთებით. იგი ახდენს წარსულის იდეალიზაციას და გმობს მისი თანამედროვეების მორალურ და ზნეობრივ დაცემულობას. მისი ასეთი სულისკვეთება და მორალიზმი ავგუსტუსის პოლიტიკას კარგად შეეფერებოდა. ლივიუსი აქცენტს აკეთებს ცალკეულ გამოჩენილ პიროვნებებზე, მათ გმირობებზე და მორალურ თვისებებზე. დაწვრილებით აღწერს მათ საქმიანობას და გადმოსცემს მათ სიტყვით გამოსვლებს. ეს სიტყვები ძალიან კარგადაა დამუშავებული ლივიუსის მიერ. ჩვენამდე მოღწეულ ნაწილში 400 წარმოთქმულ სიტყვას ვხვდებით.
ტიტუს ლივიუსის ნაშრომი ლიტერატურული თვალსაზრისით მართლაც უბადლოა. გადმოცემის ნიჭით და დრამატიზაციით იგი ახერხებს წარსულის სურათების გაცოცხლებას. მისი შესანიშნავი პროზის სტილი არ ჩამოუვარდება ციცერონისას.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ტიტუს ლივიუსის რომის ისტორია ქალაქის დაარსებიდან (რუსულად)
ლივიუსის ნაშრომები ლათინურად
პერიოქები
ლივიუსის წიგნები ინგლისურად
რომაული ლიტერატურა და ისტორიოგრაფია
ივანე ბახტაძე

ივანე ბახტაძე (დ. 1886, ჭყვიში, ქუთაისის მაზრა ― გ. უცნობია) ― ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს პარლამენტის წევრი 1918 წლის ნოემბრიდან. პარლამენტის წევრი გახდა მას შემდეგ, რაც საქართველოს ეროვნულ საბჭოს ეწოდა საქართველოს პარლამენტი. პარლამენტის წევრი იყო საქართველოს სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიის სიით.
ლიტერატურა
საქართველოს პარლამენტის წევრები
დაბადებული 1886
ვანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
პიროვნებები გაურკვეველი გარდაცვალების თარიღით
სტივ ჰოგართი

სტივ ჰოგართი (ნამდვილი სახელი - რონალდ სტივენ ჰოგართი, დაბადებული კენდალში, ვესტმორლენდში, აგრეთვე ცნობილი როგორც 'ჰ', h) — ინგლისური როკ-ჯგუფ Marillion-ის ვოკალისტი 1989 წლიდან. იგი ასევე იყო ჯგუფების The Europeans და How We Live მუსიკოსი.
კარიერა
1987 წელს ჯგუფის How We Live ალბომი Dry Land არც თუ კარგად იყიდებოდა და დიდი ჩავარდნა იქონია. თავდაპირველად ჰოგართს სურდა მუსიკის სამუდამოდ დატოვება, მაგრამ მეგობარმა, დერილ უეიმ, ურჩია თავისი ფირის Marillion-ისათვის გაგზავნა, რომელიც ამ დროს უკვე ეძებდა სხვა ვოკალისტს, რადგან ფიში, მათი წინა ვოკალისტი, სოლო-კარიერით დაკავდა.
Marillion-ის წევრებმა მოიწონეს ჰოგართი. თუმცა ჯგუფში მის გამოჩენამდე გარკვეული დრო გავიდა, რადგან ამასობაში The The-ს შეუერთდა.
Marillion-თან ერთად ჰოგართი აქტიურად იწერდა ალბომებს, პარალელურად კი საკუთარ პროექტებზე მუშაობდა. ეს იყო როგორც სოლო-ალბომები, ასევე მისი საკუთარი ჯგუფი The H-Band. თუმცა, დღეისათვის იგი უფრო ცნობილია, როგორც Marillion-ის წევრი.
Marillion-ში მოღვაწეობის პირველივე პერიოდში ჰოგართი ხშირად ასრულებდა ფიშთან ერთად დაწერილ ჯგუფის სიმღერებს, თუმცა მოგვიანებით მსმენელი მიეჩვია ჯგუფის ახალ მუსიკალურ მასალას. მიუხედავად ამისა, დრო და დრო იმართება კონცერტები, სადაც სრულდება ძველი სიმღერებიც.
დისკოგრაფია
სოლო დისკოგრაფია
1997: Ice Cream Genius
1998: Ice Cream Genius (მეორე გამოცემა)
2002: Live Spirit: Live Body
2010: H Natural Selection
2012: Not The Weapon But The Hand (რიჩარდ ბარბიერისთან ერთად)
2013: Arc Light (რიჩარდ ბარბიერისთან ერთად)
მოწვეული მუსიკოსის სახით
1983: Once Bitten – ანაბელ ლემბი (კლავიშები)
1985: Domestic Harmony – Do-Ré-Mi (კლავიშები)
1986: Infected – The The: (კლავიშები)
1987: Blue Yonder – Blue Yonder (ვოკალი)
1987: Saint Julian – ჯულიენ კოუპი (ვოკალი)
1988: Union – ტონი ჩალდსი (კლავიშები)
1990: Sailing – Rock Against Repatriation (კლავიშები)
1998: Ocean Songs – ჩუჩო მერჩანი (კლავიშები)
1999: Five Years in a LIVETime (ვიდეო) - Dream Theater (კლავიშები, ვოკალი)
1999: The Emperor Falls – ჯონ უესლი (ვოკალი)
2007: Systematic Chaos – Dream Theater (რეჩიტატივი)
2011: Till Then We Wait - Sun Domingo (ვოკალი)
2011: The Awakening - Edison's Children (ვოკალი)
2012: Paintings in Minor Lila Egbert Derix (რეჩიტატივი სიმღერაში This Train Is My Life)
2014: Music For Trains - პიტერ ბრაუნი (რეჩიტატივი სიმღერაში Houdini Highs)
რესურსები ინტერნეტში
სტივის ოფიციალური საიტი
სტივის განყოფილება Marillion-ის საიტზე
სტივის პროექტი H-Tunes
დაბადებული 1969
Marillion-ის წევრები
ინგლისელი მუსიკოსები
Levan Sanadze

Levan Sanadze (August 16, 1928 – August 24, 1998) was a Georgian athlete, born in Tiflis, who competed mainly in the 100 metres.
He competed for the USSR in the 1952 Summer Olympics held in Helsinki, Finland in the 4 x 100 metre relay where he won the silver medal with his team mates Boris Tokarev, Levan Kalyayev and Vladimir Sukharev.
Competition record
1928 births
Sportspeople from Tbilisi
Male sprinters from Georgia (country)
Soviet male sprinters
Olympic silver medalists for the Soviet Union
Athletes (track and field) at the 1952 Summer Olympics
Olympic athletes for the Soviet Union
1998 deaths
European Athletics Championships medalists
Medalists at the 1952 Summer Olympics
Olympic silver medalists in athletics (track and field)
Matinhas

Matinhas is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
შარ-პლანინა

შარ-პლანინა ან შარ-დაღი — ქედი ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე. მისი ძირითადი ნაწილი ჩრდილოეთ მაკედონიასა და სერბეთის ტერიტორიებზე მდებარეობს, ხოლო მცირე ნაწილი კი ალბანეთში. ქედი გადაჭიმულია ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთისაკენ 75 კმ-ზე. უმაღლესი წერტილია — მწვერვალი ტიტოვ-ვრვი (2748).
იხილეთ აგრეთვე
მაკედონიის მთების სია
რესურსები ინტერნეტში
შარ-პლანინა Summitpost.org-ზე
ალბანეთის ქედები
ჩრდილოეთ მაკედონიის ქედები
სერბეთის ქედები
სვიფი (ცხუმარის თემი)

სვიფი (ცხუმარის თემი)
სვიფი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ცხუმარის თემის ცენტრი (სოფლები: ლაბსყალდი, ლეზგარა, მაგარდელი, სვიფი, ტვიბერი, ღვებალდი). მდებარეობს მდინარე ენგურის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1240, მესტიიდან 20 კმ. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა მეცხოველეობის მეურნეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 123 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მიხეილ მესხის ქუჩა

მიხეილ მესხის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); მიხეილ მესხის I შესახვევიდან ნიკოლოზ ხუდადოვის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის დამდეგს. ქუჩას, მოსახლეობის მოთხოვნით, დაერქვა შოთა რუსთაველის სახელი. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. დატანილია თბილისის 1934 წლის გეგმაზე, შემდეგ „პრავდის“ ქუჩა ერქვა. ასეა შეტანილია თბილისის ქუჩების 1940 წლის ცნობაში. 1992 წელს მიხეილ მესხის სახელი ეწოდა. აქვს სამი შესასვლელი (თბილისის 1934 წლის გეგმაზე II შესახვევი დატანილია როგორც მორის ქუჩა).
ლიტერატურა
მესხი
Simmering station

Simmering station
Simmering is a station on of the Vienna U-Bahn. Above the U-Bahn station is the Wien Simmering railway station, which is served by international and regional trains, and also by line S80 of the Vienna S-Bahn.
Both stations are located in the Simmering District. The U-Bahn station opened in 2000.
References
Buildings and structures in Simmering (Vienna)
Railway stations opened in 2000
Vienna U-Bahn stations
Railway stations in Austria opened in the 2000s
de:U-Bahn-Station Simmering
ლინკოლნ ელსუორთი

ლინკოლნ ელსუორთი (დ. 12 მაისი, 1880 — გ. 26 მაისი, 1951) — ამერიკელი პოლარეთის მკვლევარი, მფრინავი. 1925 წელს იყო ჩრდილოეთ პოლუსისაკენ მიმავალი რუალ ამუნდსენის ექსპედიციის ერთ-ერთი თვითმფრინავის შტურმანი. 1926 წელს მონაწილეობდა ამუნდსენის ექსპედიციაში დირიჟაბლზე „ნორვეგია“ (მარშრუტი შპიცბერგენი — ჩრდილოეთ პოლუსი — ალასკა). 1935 წლის ნოემბერ-დეკემბერში მფრინავ ჰერბერტ ჰოლიკ-კენიონთან ერთად შეასრალა პირველი ტრანსანტარქტიკული გადაფრენა, რის შედეგადაც აღმოჩენილ იქნა მთათა ჯაჭვი ეტერნიტი, სენტინელის ქედი და ელსუორთის მთები. 1938–1939 წლებში შეასრულა გადაფრენა ანტარქტიდის შიდა ოლქებში. 1928 წელს დაჯილდოვდა აშშ-ის კონგრესის ოქროს მედლით. ელსუორთის სახელობისაა კონცხი კუნძულ იანგზე, მწვერვალი კუინ-მოდის მთებში, ყინულქვეშა ტბა ანტარქტიდაში და ანტარქტიკული სადგური.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 12 მაისი
დაბადებული 1880
გარდაცვლილი 26 მაისი
გარდაცვლილი 1951
არქტიკის მკვლევრები
ანტარქტიკის მკვლევრები
მესამე ბალდა

მესამე ბალდა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილის მუნიციპალიტეტში, გაჭედილის თემი (სოფლები: გაჭედილი, პირველი ბალდა, მეორე ბალდა, მესამე ბალდა, პატარა თამაკონი, სკურდი). მდებარეობს მდინარე აბაშის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 225 მ, მარტვილიდან 11 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 341 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოსიპ მანდელშტამი

ოსიპ მანდელშტამი (დ. 1891 ― გ. 1938) ― ებრაული წარმოშობის რუსი პოეტი, პროზაიკოსი და მთარგმნელი. XX საუკუნის ერთ-ერთი გავლენიანი რუსი ხელოვანი. ქართველი „ცისფერყანწელების” მეგობარი, ნათარგმნი აქვს მათი ნაწარმოებები.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1906
გარდაცვლილი 1938
რუსი პოეტები
სიკვდილით დასჯილი ადამიანები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი რუსეთში
Shortbus

Shortbus
„Shortbus“ (ინგლ. Shortbus, მოკლე ავტობუსი) — ჯონ კამერონ მიტჩელის 2006 წელს გადაღებული კომედიურ-დრამატული ფილმი ემოციურად დატვირთულ თანამედროვე განსხვავებულ ახალგაზრდა ადამიანთა ჯგუფზე, რომელიც ზედმიწევნით ცდილობს ბოჰემურ ნიუ-იორკში პირადი ბედნიერების პოვნას. მოქმედების გმირები თავს იყრიან ბრუკლინის არტისტულ/სექსუალურ სალონში, რომელიც 2000-იანი წლების ნიუ-იორკის ანდერგრაუნდის სხვადასხვა მიმდინარეობათა ყაიდაზეა შექმნილი. მიტჩელის თანახმად, ფილმი ცდილობს სექსი ახალი კინემატოგრაფიული ხერხით წარმოაჩინოს და, შესაბამისად, მასში უხვადაა ფართო სფექტრის ღია სექსუალური სცენები, ტრადიციულიდან ავტოფელაციამდე, რაც კულმინაციას აღწევს ჰომოსექსუალური ორალური სამკუთხედის სცენაში ეროვნული ჰიმნის შესრულებით.
კინოფილმის პრემიერა გაიმართა კანის ფესტივალზე 2006 წლის გაზაფხულზე და რამდენიმე ჯილდო აქვს მიღებული ათენის, ციურიხისა და გიჟონის კინოფესტივალებზე. ფილმის პრემიერაზე რეჟისორმა ამაყად განაცხადა, რომ ყველა ორგაზმი ფილმში ნატურალური იყო.
2006 წლის ფილმები
დამოუკიდებელი ფილმები