PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დუტზენ კროსი

დუტზენ კროსი (დ. 23 იანვარი, 1985) — ჰოლანდიელი მოდელი, მსახიობი, და ქველმოქმედი. დუტზენ კროსმა სამოდელო კარიერა დაიწყო 2003 წელს, ნიდერლანდებში და კროსის პირველმა სამოდელო სააგენტომ კროსი გააგზავნა ნიუ-იორკში, სადაც კროსმა მოირგო Victoria’s Secret-ის თეთრეული და მიიღო ფოტოსესიებში მონაწილეობა. დუტზენ კროსი Victoria’s Secret-ის ანგელოზი 2008 წლიდან 2014 წლამდე იყო. იგი 2006 წლიდან არის L'Oréal Paris- ის ბრენდის სახე . კროსი იყო ერთ – ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი მოდელი, რომლის შემოსავალი დაახლოებით 5 მილიონ დოლარზე მეტია წელიწადში, 2008 წლიდან. 2014 წელს კროსი მეორე ადგილზე მოხვდა ფორბსის ყველაზე მაღალანაზღაურებადი მოდელების სიაში, სავარაუდოდ კროსი 8 მილიონ დოლარს გამოიმუშავებს წელიწადში.
2013 წელს კროსი გახდა პირველი მოდელი, რომელიც 4 წლის განმავლობაში Vogue– ს სექტემბრის სოლო ნომერში მოხვდა
დუტზენ კროსის ფილმში დებიუტი შედგა ფილმ Nova Zembla- ში (2011), პირველ 3D ჰოლანდიურ ფილმში
2017 წელს ის გამოჩნდა სუპერგმირი ფილმში Wonder Woman, როგორც ამაზონის მეომარი
დუტზენ კროსი არის Wildlife Conservation და World Wildlife Fund ერთ – ერთი აქტიური მხარდამჭერი
კარიერა
კროსმა ახალგაზრდობაში საკუთარ თავს "Tomboy" უწოდა, კროსს სერიოზულად არასოდეს მიაჩნდა მოდელირება, მაგრამ მან 2003 წელს ამსტერდამის სამოდელო სააგენტოს Paparazzi Model Management- ის გააგზავნა თავისი მონაცემები.
2005 წელს, კროსმა Vogue.com- ზე "წლის მოდელის" ჯილდო მოიგო. კროსი 2007 წლის მაისში წარმოდგენილი იყო Vogue–ის გარეკანზე, როგორც ერთ-ერთი საუკეთესო მოდელი, შანელ იმანთან ერთად გამოჩნდა Pirelli- ის 2008 წლის გარეკანზე.
ადრეული ცხოვრება
დუტზენ კროსი დაიბადა 1985 წლის 23 იანვარს, სოფელ აღზემარში (ჰოლანდიურად: ოოსტერმეერი). მისი დედა, Geartsje Leistra, მედდა იყო, შემდეგ პედაგოგი, ხოლო მისი მამა იოჰან კროსი ფსიქოთერაპევტი იყო. 1970-იან წლებში ორივე ფიგურული ციგურაობის ჩემპიონები იყვნენ. ახალგაზრდა კროსიც მასწრაფვოდა რომ გამხდარიყო პროფესიონალი მოციგურავე.
ქორწინება
2009 წელს კროსმა დაიწყო ჰოლანდიელი DJ Sunnery James Gorré–სთან ურთიერთობა. 2010 წლის 7 ნოემბერს კროსი და James Gorré დაქორწინდნენ.წყვილს ორი შვილი ჰყავს: ვაჟი ფილიონ ჯო გორე (დაიბადა 2011 წლის იანვარი) და ქალიშვილი მილენა მაე გორე (დაიბადა 2014 წლის ივლისი). ორივე ბავშვი ნიდერლანდებში ამსტერდამიში დაიბადა. მისი ქალიშვილის მომავლის შესახებ 2014 წლის აპრილში ჩატარებულ ინტერვიუში კროსმა თქვა: "იმის ნაცვლად, რომ ვთქვ:" შენ ძალიან ლამაზი ხარ ", მე გეტყვი რომ," შენ ჭკვიანი ხარ ", ასე რომ, მას ცხოვრების სხვა მისწრაფებები ექნება, ვიდრე სილამაზე და მოდელირება. მიუხედავად იმისა, რომ მე მიყვარს ჩემი საქმე, მე არ ვცვლი სამყაროს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1985
დაბადებული 23 იანვარი
ნიდერლანდელი მოდელები
პოლონეთის აჯანყება (1830-1831)

პოლონეთის აჯანყება (1830-1831)
პოლონეთის აჯანყება (1830–1831) — ეროვნულ-განმათავისუფლებელი აჯანყება მეფის რუსეთის წინააღმდეგ (1830 წ. 29 ნოემბერი — 1831 წ. ოქტომბერი).
აჯანყება დაიწყო პოლონეთის სამეფოში და გავრცელდა ლიტვაში, დასავლეთ ბელარუსსა და მარჯვენა ნაპირის უკრაინის ტერიტორიებზე. მისი მთავარი მამოძრავებელი ძალა შლიახტა იყო. აჯანყება დააჩქარა ცნობამ, იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის გადაწყვეტილების შესახებ, გაეგზავნა პოლონეთის ჯარი საფრანგეთში რევოლუციური გამოსვლების ჩასახშობად. აჯანყების მომზადების ინიციატივა ხელში აიღო ახალგაზრდულმა ორგანიზაციამ, რომელიც 1829 წელს ვარშავაში, პოლონელი ოფიცრების წრეში, პოდხორუნჟების სკოლაში შეიქმნა (ე. წ. „პოდხორუნჟების შეთქმულება“).
აჯანყება დაიწყო ვარშავაში. მას მხარი დაუჭირა ქალაქის მოსახლეობის სხვადასხვა ფენამ, მაგრამ აჯანყების ხელმძღვანელებს არ ჰქონდათ არც პროგრამა და არც ბრძოლის ნათელი გეგმა. ისარგებლეს რა „პოდხორუნჟების“ დაბნეულობითა და გამოუცდელობით, აჯანყების ხელმძღვანელობა ხელთ იგდეს არისტოკრატიის წარმომადგენლებმა ა. ჩარტიროსკის მეთაურობით. ისინი შეეცადნენ არ გაშლილიყო ფართო სახალხო მოძრაობა. არისტოკრატიის ამ პოლიტიკის წინააღმდეგ გამოვიდა ე.წ. პატრიოტთა კლუბი, რომელიც ვარშავაში, აჯანყების დაწყების შემდეგ შეიქმნა.
1831 წლის იანვარში, ხალხის გამოსვლამ, რომელიც წარიმართა პოლონელი და რუსი ხალხების ურთიერთკავშირის ლოზუნგით — „ჩვენი და თქვენი თავისუფლებისათვის!“, აიძულა სეიმი მიეღო რევოლუციური აქტი პოლონეთის ტახტიდან ნიკოლოზ I-ის ჩამოგდების შესახებ. 1831 წლის 25 იანვარს ნიკოლოზ I-ის ტახტიდან ჩამოგდებამ გარდაუვალი გახადა საომარი მოქმედება მეფის რუსეთის ჯარებთან. 1831 წლის 8 სექტემბერს რუსეთის არმიამ დაიკავა ვარშავა. მალე აჯანყებაც ჩაახშეს. პოლონეთის სამეფოს კონსტიტუცია (1815) გააუქმეს. აჯანყების მონაწილეები ციმბირში გადაასახლეს.
ლიტერატურა
პოლონეთის ისტორია
აჯანყებები რუსეთის იმპერიის წინააღმდეგ
ედგარ ალან პოს ეროვნული ისტორიული მუზეუმი

ედგარ ალან პოს ეროვნული ისტორიული მუზეუმი მდებარეობს ამერიკაში, ქალაქ ფილადელფიაში (პენსილვანიის შტატი).
ფილადელფიის მუზეუმები
სახლ-მუზეუმები
ნიკოლოზ ანთიძე

ნიკოლოზ ანთიძე
ნიკოლოზ (ნიკა) ანთიძე (დ. 28 მარტი, 1974, თბილისი) — ქართველი იურისტი. 2014 წლიდან არის საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს გენერალური დირექტორი.
ბიოგრაფია
1996 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი, ხოლო 2000 წელს იმავე უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2005 წელს მიიღო ამერიკის შეერთებული შტატების სახელმწიფო დეპარტამენტის სერტიფიკატი — „International visitor leadership program of the United States Department of State „Historic preservation in the U.S“, ხოლო 2008 წელს ეგვიპტის არაბთა რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა სამინისტროსთან არსებული, დსთ-ს ქვეყნებთან ტექნიკური თანამშრომლობის ფონდის სერტიფიკატი — „Maintenance and Restoration of Monuments“.
1991-2002 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კვლევის ცენტრის უფროსი ლაბორანტი, უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, სამხედრო საქმის წარმოების ინსპექტორი, 2002-2004 წლებში საქართველოს ძეგლთა დაცვის დეპარტამენტის იურიდიული განყოფილების ხელმძღვანელი, 2005-2007 წლებში კულტურული მემკვიდრეობის სამართლის ლექტორი თბილისის სამხატვრო აკადემიის, რესტავრაციის, ხელოვნებისა და თეორიის ფაკულტეტზე.
2009 წლიდან სამინისტროსთან არსებული „კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის საბჭოს“ არქეოლოგიური სექციის წევრია; „კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებზე ჩატარებული, არქეოლოგიური სამუშაოების მიმღები კომისიის“ თავმჯდომარის მოადგილე. 2007 წელს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს, „მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის კომიტეტის“ თავმჯდომარის მოადგილე, 2004-2009 წლებში საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს, მონიტორინგისა და პრევენციული კონსერვაციის სამმართველოს უფროსი.
2009-2011 წლებში იყო კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს დაცული ტერიტორიებისა და მონიტორინგის სამსახურის უფროსი. 2014 წელს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს ინსპექციის უფროსი. 2011-2013 წლებში საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს იურიდიული სამსახურის უფროსი.
ჰყავს მეუღლე, თამარ წერეთელი და შვილები.
რესურსები ინტერნეტში
ნიკოლოზ ანთიძე ბიოგრაფია
ქართველი იურისტები
დაბადებული 1974
კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს გენერალური დირექტორები
დაბადებული 28 მარტი
Pichacani District

Pichacani District
Pichacani (hispanicized spelling) or Pichaqani (Aymara pichaqa a big needle, -ni a suffix, "the one with a big needle") is one of fifteen districts of the Puno Province in the Puno Region in Peru.
Geography
Some of the highest mountains of the district are listed below:
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Aymara descent. Aymara is the language which the majority of the population (80.95%) learnt to speak in childhood, 17.68% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
Climate
See also
Kutimpu
Pharaquta
Q'axilu
References
კემბრიჯი (მრავალმნიშვნელოვანი)

კემბრიჯი (მრავალმნიშვნელოვანი)
კემბრიჯი
კემბრიჯის უნივერსიტეტი — უნივერსიტეტი გაერთიანებულ სამეფოში.
კემბრიჯი — ქალაქი გაერთიანებულ სამეფოში.
კემბრიჯი — ქალაქი მერილენდში, აშშ.
კემბრიჯი — ქალაქი მასაჩუსეტსში, აშშ.
კემბრიჯი — ქალაქი კანადაში.
მირზაქასიმი

მირზაქასიმი — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 238 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti
სქოლიო
ყუბის რაიონის სოფლები
დიმიტრი ერისთავი (ქიმიკოსი)

დიმიტრი ერისთავი (ქიმიკოსი)
დიმიტრი იოსების ძე სიდამონ-ერისთავი (დ. 20 მარტი, 1903, თბილისი — გ. 18 აგვისტო, 1971, იქვე) — ქართველი ქიმიკოსი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, პროფესორი.
ბიოგრაფია
თბილისის მესამე ტექნიკუმში მიიღო საშუალო სპეციალური განათლება და სწავლა განაგრძო თბილისის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1928 წელს ქიმიკოსის კვალიფიკაციით. მალე მუშაობა დაიწყო საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, სადაც განვლო ღირსეული გზა კათედრის ასისტენტიდან პრორექტორობამდე. პარალელურად 1930 წლიდან ოცი წლის მანძილზე განაგებდა განყოფილებას ახლადდაარსებულ ქიმიის ინსტიტუტში.
იყო 120-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი ანალიზურ ქიმიაში, მათ შორის 9 მონოგრაფიაა და 4 სახელმძღვანელო. მისი ფუნდამენტური გამოკვლევები აღიარებულია როგორც ჩვენში ასევე უცხოეთშიც. დიდი დამსახურება მიუძღვის მეცნიერს საქართველოში ანალიზური ქიმიის განვითარების საქმეში. მან შექმნა იშვიათი და გაბნეული ელემენტების განსაზღვრის მთელი რიგი ახალი მეთოდები; დაამუშავა იშვიათ და გარდამავალ ელემენტთა დაყოფის ქრომატოგრაფიული საკითხები, გამოიკვლია ჩვენი მინერალური წყლების ქიმიური შემადგენლობა.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 136, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ქიმიკოსები
დაბადებული 20 მარტი
დაბადებული 1903
გარდაცვლილი 18 აგვისტო
გარდაცვლილი 1971
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ერნჯატაფი

ერნჯატაფი — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 850 მეტრზე. 2009 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 723 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 44 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 16.25 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
Cathedral of the Nativity of Christ, Riga

Cathedral of the Nativity of Christ, Riga
The Nativity of Christ Cathedral, Riga, Latvia was built to a design by Nikolai Chagin and Robert Pflug in a Neo-Byzantine style between 1876 and 1883, with decorations made by the firm of August Volz, during the period when the country was part of the Russian Empire. It is the largest Orthodox cathedral in the Baltic provinces built with the blessing of the Russian Tsar Alexander II on the initiative of local governor-general Pyotr Bagration and bishop Veniamin Karelin. The Nativity of Christ Cathedral is renowned for its icons, some of which were painted by Vasili Vereshchagin. During the First World War German troops occupied Riga and turned its largest Russian Orthodox cathedral into a Lutheran church. In independent Latvia, the Nativity of Christ Cathedral once again became an Orthodox cathedral in 1921. Archbishop Jānis Pommers, a native Latvian, played a key part in the defence of the cathedral, including defence from the Latvian government which was extremely unfriendly to Orthodox Church in the first years of an independent Latvia. In the early 1960s, Soviet authorities closed down the cathedral and converted its building into a planetarium. The cathedral has been restored since Latvia regained independence from the Soviet Union in 1991.
Gallery
See also
Neo-Byzantine architecture in the Russian Empire
Latvian Orthodox Church
External links
About Nativity Cathedral on the portal Other Riga
Churches in Riga
Cathedrals in Latvia
Eastern Orthodox churches in Latvia
Byzantine Revival architecture in Latvia
Churches completed in 1883
19th-century Eastern Orthodox church buildings
Church buildings with domes
19th-century churches in Latvia
Əyrik

Əyrik is a village in the Lachin District of Azerbaijan.
History
The village was located in the Armenian-occupied territories surrounding Nagorno-Karabakh, coming under the control of ethnic Armenian forces during the First Nagorno-Karabakh War in the early 1990s.
The village subsequently became part of the self-proclaimed Republic of Artsakh.
It was returned to Azerbaijan as part of the 2020 Nagorno-Karabakh ceasefire agreement.
References
Populated places in Lachin District
Lasioglossum phoenicurum

Lasioglossum phoenicurum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1975 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
phoenicurum
შოთა ციციშვილი

შოთა ციციშვილი
შოთა შალვას ძე ციციშვილი (დ. 1921 — გ. 2005) — ქართველი მხატვარი, კერამიკოსი, საქართველოს სსრ დამსახურებული მხატვარი (1980).
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია (1958) და მოსკოვის უმაღლესი სამხატვრო-სამეწველო სასწავლებელი (1965). 1968 წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწევა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში (1986 წლიდან პროფესორი). ციციშვილმა ქართველ მხატვართა შორის პირველმა აღადგინა ქართული მინის მხატვრული დამუშავებისა და სავიტრაჟო ხელოვნების ახლებური ტექნოლოგია (ვიტრაჟი „სამოთხის ჩიტები“, 1975, ფიზიკის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი, ქალაქი ობნინსკი). ციციშვილი არის კერამიკოსთა მსოფლიო გამოფენის ვერცხლის მედლის (1959; ოსტენდე, ბელგია), პრაღის გამოფენის საპატიო დიპლომის (1962) ლაურეატი.
ნამუშევრები
დეკორატიული ლარნაკი ინტერიერისათვის (1949, ფაიფური; სურათების ეროვნული გალერეა)
დეკორატიული ლარნაკი „სადღესასწაულო“ (1952, თბილისის სამხატვრო აკადემიის მუზეუმი)
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1921
გარდაცვლილი 2005
ქართველი მხატვრები
ქართველი კერამიკოსები
შ
თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
ალ-მაჰბესის ბრძოლა (1985)

ალ-მაჰბესის ბრძოლა (1985)
ალ-მაჰბესის ბრძოლა — გაიმართა 1985 წლის 12 იანვარს დასავლეთ საჰარას ომის დროს. გრანდ-მაღრიბის შეტევის ფარგლებში, პოლისარიოს ფრონტმა მძიმე საშუალებებით (ტანკები, სახმელეთო და საჰაერო რაკეტები) გაარღვია ქვიშის კედელი, რომელიც იცავდა მაროკოს სამეფოს შეიარაღებულ ძალებს.
ისტორია
1980-იანი წლების შუა პერიოდიდან მაროკო დიდწილად ბარიერს უქმნიდა პოლისარიოს ჯარებს უზარმაზარი ქვიშის კედლის აშენებით (მაროკოს კედელი). მაროკოს არმიამ იქ განათავსა ჯარი, დაახლოებით იგივე ზომის, როგორც მთელი საჰარის მოსახლეობა იყო. შემოერტყა სამხრეთ პროვინციებს, დასავლეთ საჰარის ეკონომიკურად სასარგებლო ნაწილებს. ამან ომი შეაჩერა, ვერც ერთმა მხარემ ვერ შეძლო გადამწყვეტი წარმატების მიღწევა, მაგრამ პარტიზანების მიერ საარტილერიო დარტყმები და სნაიპერული თავდასხმები გაგრძელდა. მაროკოს დასავლეთ საჰარის კედელი არის დაახლოებით 2,700 კმ სიგრძის ქვიშის კედელი, რომელიც გრძელდება სამხრეთიდან ჩრდილოეთით დასავლეთ საჰარასა და მაროკოს სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილზე. ის ჰყოფს მაროკოს მიერ კონტროლირებად ტერიტორიებს (სამხრეთ პროვინციებს) დასავლეთით პოლისარიოს მიერ კონტროლირებადი ტერიტორიებისგან (თავისუფალი ზონა, საჰარის ხალხის არაბთა დემოკრატიული რესპუბლიკა) აღმოსავლეთით. ბარიერების მთავარი ფუნქციაა პოლისარიოს ფრონტის პარტიზანული მებრძოლებისგან თავდაცვა, რომლებიც ცდილობდნენ დასავლეთ საჰარის დამოუკიდებლობის მოპოვებას. ჯამში არის 7 კედელი, რომლებიც აშენდა ეტაპობრივად. ქალაქი ალ-მაჰბესი მდებარეობს მე-4 ქვიშის კედლის მიღმა, რომლის აგებაც იმ დროისათვის დასრულებული იყო.
ამ რეგიონებში პოლისარიოს ძალები უკან დააბრუნეს ალჟირულ ბაზებში, რომლებიც გამუდმებით ცდილობდნენ, გაერღვიათ ეს ზღუდე.
მაროკოს არმიის თანახმად, პოლისარიოს ფრონტმა ბრძოლაში ჩართო სამი მოტორიზებული ბატალიონი (ლენდ როვერზე), ერთი ბატალიონი შედგებოდა T-55 ტანკებისგან და ერთი მექანიზებული ბატალიონი BMP-1- სგან.
ბრძოლა
პოლისარიოს ფრონტმა შეუტია მაროკოს რაზმს, რომელიც მონაწილეობდა კედლის მშენებლობაში ვადი ტენუეჩადის ჩრდილოეთით, ალჟირის საზღვრიდან 8 კილომეტრში. ბრძოლა გაიმართა დაახლოებით თხუთმეტი კილომეტრის მანძილზე დილის 7 საათიდან საღამოს 4 საათამდე. შემდეგ, მაროკოს ცნობით, თავდამსხმელებმა ალჟირისკენ დაიხიეს.
მაროკოს Mirage F1 გამანადგურებელი ჩამოაგდეს საჰარელი ხალხის 2K12 Kub რაკეტით. მაროკო ამტკიცებდა, რომ ის გაისროლეს „სასაზღვრო ტერიტორიიდან“, რომელიც ალჟირის ტერიტორიაზე მიუთითებდა.
მსხვერპლი და შედეგები
მაროკო აცხადებს, რომ პოლისარიოს დანაკარგი არის 66 კაცი, 6 T-55, 2 BMP-1 და 6 სხვა ტიპის ტრანსპორტი.
რაბათი აღიარებს, რომ 25 მაროკოელი ჯარისკაცი დაიღუპა და 48 დაიჭრა, ხოლო პოლისარიოს კომუნიკე აცხადებს 311 ჯარისკაცის სიკვდილს, 3 სხვა ჯარისკაცის დატყვევებას და 17 ტანკის, 14 ჯავშანტრანსპორტიორის და 21 სხვა სამეფო მანქანის განადგურებას. ეს შეტევა აჩვენებს, რომ პოლისარიოს ჯერ კიდევ შეუძლია მძიმე შეტევების განხორციელება და რომ მაროკოს თავდაცვის კედელი არ არის გაუვალი.
სქოლიო
XX საუკუნის ბრძოლები
ჯიჯეთის ეკლესია

ჯიჯეთის ეკლესია
ტერმინი ჯიჯეთის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჯიჯეთის პირველი ეკლესია — ეკლესია თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიჯეთში.
ჯიჯეთის მეორე ეკლესია — ეკლესია თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯიჯეთში.
ყუთლუმიში

ყუთლუმიში — XI საუკუნის თურქმანი პრინცი და სელჩუკიდების სახლის წარმომადგენელი. მისმა შვილმა სულეიმან იბნ ყუთლუმიშმა რუმის სასულთნო დააარსა, რომელიც დღევანდელი ცენტრალური თურქეთის ტერიტორიაზე მდებარეობდა.
ყუთლუმიში არსლან იაბგუს შვილი და სულთან თოღრულ ბეგის ბიძაშვილი იყო. ის მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა თურქ-სელჩუკების ექსპანსიებში. 1046 წელს თოღრულის მითითებებით ის სარდლობდა სელჩუკთა ლაშქარს ბიზანტიელების განჯიდან განსადევნად, სადაც მნიშვნელოვან წარმატებას მიაღწია. 1049 წლის სექტემბერში გაერთიანებული ბიზანტიურ-ქართული ლაშქარი ბიზანტიელი სარდლის ნიკიფორე საჭურისისა და ბაგრატი IV-ის მეთაურობით განძის კედლებთან გაჩნდა. ყუთლუმიში მიხვდა, რომ მტრის ძალები ბევრად აღემატებოდა და განძა მიატოვა.
ყუთლუმიში ასევე მონაწილეობდა თოღრულ ბეგის წინააღმდეგ მოწყობილ აჯანყებაში და ალფ არსლანთან ერთად პრეტენზიას აცხადებდა სელჩუკთა სახელმწიფოს ტახტის მემკვიდრეობაზე. არაბი ისტორიკოსის იბნ ალ-ასირის თანახმად ყუთლუმიში ერკვეოდა ვარსკვლავთმეცნიერებაში. მისი შვილი სულეიმანი 1084 წელს მელიქ შაჰმა რუმის სულთნად აღიარა.
სქოლიო
სელჩუკები
გარდაცვლილი 1049
Maravilhas

Maravilhas is a municipality in the state of Minas Gerais in the Southeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
Dolichoderus lamellosus

Dolichoderus lamellosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Kirillovo, Republic of Bashkortostan

Kirillovo, Republic of Bashkortostan
Kirillovo is a rural locality (a village) and the administrative centre of Kirillovsky Selsoviet, Ufimsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 773 as of 2010. There are 11 streets.
Geography
Kirillovo is located 29 km northeast of Ufa (the district's administrative centre) by road. Taush is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Ufimsky District
ძვ. წ. 280

ძვ. წ. 280
მოვლენები
რომის კონსულები: პუბლიუს ვალერიუს ლევინუსი, ტიბერიუს კორონკანიუსი
რომაელთა ექსპანსია აპენინების ნახევარკუნძულზე.
აპენინების ნახ. კუნძულზე ბერძნული ქალაქების რომის ადრესიის წინააწღმდეგ ბრძოლაში დასახმარებლად ეპიროსიდან ჩამოვიდა პიროსი
დაიბადნენ
ლივიუს ანდრონიკუსი - ბერძენი მთარგმნელი, პოეტი და დრამატურგი.
გარდაიცვალნენ
ლუციუს კორნელიუს სციპიონ ბარბატუსი - რომაელი მხედართმთავარი
Mamuka of Imereti

Mamuka of Imereti
Mamuka (– 1769) was a member of the Bagrationi dynasty of Imereti, a kingdom in western Georgia. He was installed as a rival king to his brother, Alexander V of Imereti from 1746 until being deposed in 1749.
Biography
Mamuka was a son of George VII of Imereti by his wife Rodam, daughter of King George XI of Kartli. He twice tried to seize the crown of Imereti from his brother, Alexander V. In December 1732, Otia Dadiani, Prince of Mingrelia and Mamuka's brother-in-law, in alliance with the Imeretian noblemen, Zurab Abashidze and Grigol, Duke of Racha, attempted to bring down Alexander in favor of Mamuka. They blockaded the Imeretian capital Kutaisi, but did not dare to attack the citadel for fear of reaction from the Ottoman Empire and withdrew. They soon returned to the offensive and again marched against the king. Alexander, supported by Mamia IV Gurieli, won a victory at the battle of Chikhori, capturing Dadiani, but under the Ottoman pressure, the king had to restore him to Mingrelia and concede the districts of Sachilao and Samikelao in governorship to his alienated brother Mamuka. Later, Mamuka was able to dispossess the Chijavadze family of the Sebeka fortress and other estates.
In 1741, Mamuka followed Alexander in his exile to Kartli, when the throne of Imereti was seized by their half-brother George IX in an Ottoman-sponsored coup. Mamuka soon fled the turmoil in Kartli back to Imereti and Alexander was also able to resume his reign the same year. In 1746, his nobles were again in revolt and put Mamuka on the throne of Imereti. In 1749, with the help of the Ottoman pasha of Akhaltsikhe, Alexander recovered the throne. He died in 1752, leaving his throne to his 17-year-old son Solomon I.
Mamuka was member of the party opposed to his nephew's accession. After Solomon was able to secure the throne, Mamuka fled to Akhaltsikhe and was inveigled by its pasha as his agent. They continued to stir unrest in Imereti, but Solomon decisively defeated the Ottomans and their Imeretian allies at the battle of Khresili in 1757. In 1766, they finally succeeded to put Mamuka's son Teimuraz on the throne of Imereti, but Solomon staged a comeback in 1768. Teimuraz, together with his brother, was imprisoned and never seen again.
Family
Mamuka married in 1732 Darejan Dadiani, daughter of Bezhan Dadiani, Prince of Mingrelia. He had two sons:
Teimuraz (died c. 1768), king of Imereti (1766–1768);
Giorgi (fl. 1768).
Notes
References
Year of birth uncertain
1769 deaths
Kings of Imereti
Bagrationi dynasty of the Kingdom of Imereti
18th-century people from Georgia (country)
Eastern Orthodox monarchs
დასტური

დასტური — ჯვარ-ხატთა კულტის მსახური აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში, „ჯვართ ენაზე“ მუჯირი ეწოდებოდა.
დასტურს ირჩევდა ჯვარი ქადაგის შთაგონებით, ზოგჯერ კი ირჩევდნენ კენჭისყრით ერთი ან ორი წლით. დასტურები იყვნენ ხუცესის ან ხევისბერის ხელქვეითები. დასტურს ევალებოდა ჯვრის ან ხატის სამეურნეო საქმეების გაძღოლა — მამულების დამუშავება-დათესვა, მოსავლის აღება-დაბინავება, სადღეობო ლუდის მოდუღება, დღეობის უზრუნველყოფა სარიტუალო ქადა-პურებით, ხევისბერისათვის დახმარება სამსხვერპლო საკლავის დაკვლაში და სხვ. დასტურად დგებოდნენ უნჯ ხატებში ერთი ან ორი (იშვიათად სამი) წლით საყმოს წევრი მამაკაცები. ზოგიერთ მთავარ სალოცავში მათ ქადაგი ასახელებდა, ზოგან კი რიგის მიხედვით დგებოდნენ. დასტური იცავდა სიწმინდეს — ერიდებოდა აკრძალული საკვების (ღორი, ქათამი) ჭამას, ახლად მოლოგინებული ქალების სამყოფსა და საქონლის სადგომში შესვლას, ცოლქმრულ ურთიერთობას და სხვ. ხატის მსახურთა იერარქიაში, ხევისბერის შემდეგ, იგი ძირითადი ფიგურა იყო, რომელიც უნჯ სალოცავს ქონებრივ საფუძველს უქმნიდა და უნარჩუნებდა.
ლიტერატურა
სქოლიო
ქართული ადათ-წესები