PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კათოლიკე ეპისტოლენი

კათოლიკე ეპისტოლენი — შვიდი ეპისტოლე, რომელიც შესულია ახალი აღთქმის წიგნებში. სახელწოდება „კათოლიკე“ ბერძნულია და ნიშნავს საყოველთაოს, ე.ი. ის, რაც ზოგადად ყველასთვის არის გამიზნული.
კათოლიკე ეპისტოლე მიმართულია არა კონკრეტული რეგიონის, კონკრეტული ხალხის მიმართ, არამედ ყველა ქრისტიანის თუ ქრისტიანობის გზაზე შესადგომად გამზადებული პიროვნებისა და საზოგადოების მიმართ (განსხვავებით პავლე მოციქულის 14 ეპისტოლისაგან, რომლებსაც კონკრეტული მისამართები აქვთ).
მოციქულები იაკობი, პეტრე, იოანე და იუდა, რომელთა ეპისტოლეები შეადგენს კათოლიკე ეპისტოლეთა კრებულს, ანუ წიგნს, იესო ქრისტეს გამორჩეულ მოწაფეთა რიცხვს მიეკუთვნებიან. პირველი სამი მათგანი თაბორის მთაზე ქრისტეს ფერისცვალების თვითმხილველნი არიან. მეოთხე ავტორი – იუდა მოციქული, მარკოზ მახარებლის უწყებით, იესო ქრისტეს ხორციელი ძმა არის, ისეთივე, როგორც იაკობი, იოსე და სიმონი (მარკ. 6,3). ოთხივე ავტორი ქრისტეს სიტყვის მსმენელი და მისი ღვაწლის მხილველია.
ამ ეპისტოლეებით (წერილებით)მოციქულებს — იაკობს, პეტრეს, იოანეს და იუდას მიუმართავთ თანამემამულეთა და ქრისტეს მცნებათა ამღიარებელი ყველა მორწმუნეთათვის ქრისტოლოგიის სხვადასხვა საკითხებზე. ეპისტოლეთაგან
ერთი ეკუთვნის იაკობ მოციქულს
ორი − პეტრეს
სამი - იოანე მახარებელს
ერთი – იუდა მოციქულს (იაკობის ძმას).
კათოლიკე ეპისტოლენი ახალ აღთქმაში მოსდევს წმიდა ოთხთავს და საქმე მოციქულთას. ამ ეპისტოლეთა ე.წ. „თარგმანებანი“ დაუწერია იოანე ოქროპირს 407 წელს. „თარგმანებანი“ ბერძნულიდან ქართულად უთარგმნია X საუკუნეში ეფრემ მცირეს.
კათოლიკე ეპისტოლეთა სტრუქტურა
იაკობის ეპისტოლე (იაკ.)
პირველი პეტრესი (1 პეტ.)
მეორე პეტრესი (2 პეტ.)
პირველი იოანესი (1 ინ.)
მეორე იოანესი (2 ინ.)
მესამე იოანესი (3 ინ.)
იუდასი (იუდ.)
რესურსები ინტერნეტში
ბიბლია
საჯარო ბიბლიოთეკის ელ.რესურსები
აუდიო–ვერსია
სასულიერო მწერლობა
ეგზეგეტიკა
ქრისტიანობა
ვალენტინ თოფურიძე

ვალენტინ თოფურიძე
ვალენტინ ბაგრატის ძე თოფურიძე (დ. 13 იანვარი, 1908, თბილისი — გ. 1 თებერვალი, 1980, იქვე) — ქართველი მოქანდაკე, საქართველოს სახალხო მხატვარი, სსრკ-ის სამხატვრო აკადემიის ნამდვილი წევრი, სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.
ბიოგრაფია
საშუალო სკოლა სარატოვში დაამთავრა და იქვე შევიდა უნივერსიტეტში ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. 1924 წელს ჩამოვიდა თბილისში და თბილისის სამხატვრო აკადემიის სტუდენტი გახდა. აქ მისი მასწავლებლები იყვნენ ცნობილი მოქანდაკეები და მხატვრები: იაკობ ნიკოლაძე, ნიკოლოზ კანდელაკი, ევგენი ლანსერე, იოსებ შარლემანი და სხვა.
ვ. თოფურიძე ჯერ კიდევ სტუდენტობისას ჩაება აქტიურ შემოქმედებით ცხოვრებაში და სიცოცხლის ბოლომდე არ შეუწყვეტია დაძაბული შრომა. პირველი ნაბიჯებიდანვე იგრძნობოდა შემოქმედის სწრაფვა მონუმენტური პლასტიკისადმი, რაზეც მეტყველებს 30-იან წლებში შესრულებული ნამუშევრები, თბილისში კინოთეატრ „რუსთაველის“ ფასადის ფიგურები, ლადო კეცხოველის ბიუსტი კომუნარების ბაღში და სხვა. სამამულო ომის გამარჯვებას მიუძღვნა ერთ-ერთი ნამუშევარი — ჭიათურის დრამატული თეატრის ფასადზე ქალის ალეგორიული ფიგურა „გამარჯვება“, რისთვისაც 1949 წელს სახელმწიფო პრემია მიენიჭა. 1955 წლიდან იყო თბილისის სამხატვრო აკადემიის პროფესორი. დაჯილდოვებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 180, თბ., 1994
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მოქანდაკეები
დაბადებული 13 იანვარი
დაბადებული 1908
გარდაცვლილი 1 თებერვალი
გარდაცვლილი 1980
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვრები
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
სტალინური პრემიის ლაურეატები
საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
თბილისში დაბადებულები
ვ
ავსტრალიის კლიმატი

ავსტრალიის კლიმატი
ავსტრალიის კონტინენტი იმავე კლიმატურ სარტყელშია, რომელშიც სამხრეთი აფრიკა, მაგრამ აქ ჰაერის ტემპერატურა უფრო მაღალია და ნალექები უფრო მცირე მოდის. განსხვავება გამოწვეულია კონტინენტის დიდი განფენილობით დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ, რის შედეგადაც კონტინენტური ჰაერის მასები ყალიბდება. გარდა ამისა, გავლენას ახდენს რელიეფიც. აქ ზედაპირის სიმაღლე, სამხრეთ აფრიკისთან შედარებით, მნიშვნელოვნად ნაკლებია.
კონტინენტის სივრცითი ორიენტირები უჩვეულოა ჩრდილოეთი ნახევარსფეროს მცხოვრებლებისთვის. ავსტრალიელები ვერ ხედავენ დიდი დათვის თანავარსკლავედს. ჩრდილოეთი მათთვის ზღვის ცხელი პლაჟებია,სადაც ჰაერის ტემპერატურა ზამთარში +25-30 გრადუსს აღწევს. აქ ზაფხული დეკემბრიდან თებერვლამდე გრძელდება, ზამთარი - ივნისიდან აგვისტომდეა, გაზაფხული კი სექტემბერში დგება.
ჩრდილოეთი ავსტრალია სუბტროპიკულ კლიმატურ სარტყელშია, სადაც ზაფხულობით ეკვატორულ ტენიან ჰაერის მასებს უხვი ნალექი მოაქვს. ზამთრობით აქ ძირითადად ტროპიკული მშრალია ჰაერის მასებია, რის გამოც ნალექები მკვეთრად მცირდება. კონტინენტის ძირითადი ნაწილი ტროპიკულ სარტყელშია, რომლის აღმოსავლეთ პერიფერიაზე გამოიყოფა ტენიანი (მუსონურ-პასატური), ხოლო დასავლეთით და ცენტრალურ ნაწილში მშრალი ჰავის ოლქები. დიდი წყალგამყოფი ქედის აღმოსავლეთი კალთები მთელი წლის განმავლობაში წყნარი ოკეანედან მოსული ზღვიური ჰაერის მასების გავლენის ქვეშაა. ამიტომ მთის კალთებზე ნალექები უხვად მოდის, ვაკის შიდა რაიონებში კი, მშრალი პასატების გავლენით წლის განმავლობაში ნალექების რაოდენობა ძალზედ მცირეა (200 მმ). სამხრეთ-აღმოსავლეთში არის - ტენიანი სუბტროპიკული ჰავა. კუნძული ტასმანია მოქცეულია ზომიერ სარტყელში, აქ ზღვიური ჰავაა.
გეოგრაფიული სარტყელები
ავსტრალიაში ვაკე რელიეფის გაბატონების და სანაპირო ხაზის სუსტი დანაწევრების შედეგად ნათლად არის გამოხატული ჰორიზონტალური ზონალურობა. ცენტრალურ და სამხრეთ ნაწილებში, დიდი ტერიტორიები უდაბნოებს და სავანეებს უკავიათ.
ავსტრალია სამ გეოგრაფიულ სარტყელში მდებარეობს: სუბეკვატორულში, სადაც პერიფერიულ ნაწილში ცვალებადტენიანი ტყეებია განთავსებული, მათ სამხრეთით ნათელი ტყეები და სავანები ცვლის; ტროპიკულ სარტყელში, რომელშიც კონტინენტის დიდი ნაწილია მოქცეული და უმეტესად ნახევარუდაბნოები და უდაბნოებია გავრცელებული. აქ დიდი წყალგამყოფი ქედის აღმოსავლეთ კალთებზე განვითარებულია ტროპიკული ტყეები, რომლებიც დღეისთვის ძლიერ სახეშეცვლილია. დასავლეთ კალთებზე კი ტროპიკული ნათელი ტყეები და სავანებია განვითარებული. სუბტროპიკულ სარტყელში, დასავლეთით , ხმელთაშუა ზღვის ტიპის ლანდშაფტია, აღმოსავლეთით ტენიანი სუბტროპიკებია, მათ შორის კი სუბტროპიკული ნახევარუდაბნოები და უდაბნოები. რადგან კუნძული ტასმანია ზომიერ სარტყელში მდებარეობს, აქ ძირითადად გავრცელებულია შერეული ტყეები.
სიმაღლობრივი სარტყლურობა ყველაზე ნათლად გამოხატულია დიდი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ ნაწილში (ავსტრალიის ალპებში).
რესურსები ინტერნეტში
Australian Bureau of Meteorology - Climate Information
The Big Switch, Australia's largest community climate change campaign
გუჩუა

გუჩუა
საკუთარი სახელი გუჩუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ვიქტორ გუჩუა — ისტორიკოსი
ზურაბ გუჩუა — ჟურნალისტი, პოლიტიკოსი
ქართული გვარები
Amasia, Shirak

Amasia, Shirak
Amasia, previously known as Hamasia, is a village in the Amasia Municipality of the Shirak Province of Armenia. It is located on the right bank of the Akhuryan River.
Etymology
Amasia's name is traditionally connected with the name of Amasia Haykazuni, a great-grandson of Hayk, the legendary progenitor of the Armenians.
History
Historically, the area that Amasia is located in was a part of the canton of Ashotsk of the province of Gugark of the ancient Kingdom of Armenia. Approximately two kilometers to the northwest of the village is a ruined ancient fortress built in Cyclopean style that the villagers refer to as Chatin Dara, dated to approximately the 3–2 millennia BCE. Two kilometers to the west of the village is an abandoned settlement that the villagers call Kharabalar, which according to folk tradition was inhabited by Greeks. There are also a number of medieval Armenian churches in the area around the village. Most of the current inhabitants of Amasia and the nearby villages are descended from Armenians who came from Basen and Kars and other parts of Western Armenia starting from 1829, when Eastern Armenia was conquered by the Russian Empire. Until the 1920s the core village of Amasia was populated almost entirely by Turkic-speaking Sunni Muslims (Qarapapaqs). According to the 1912 edition of the Caucasian Calendar reference book, 528 people, mainly Qarapapaqs, lived in Amasia, then located in the Kars Okrug of the Kars Oblast of the Russian Empire. By 1931, Armenians outnumbered the Turkic population, and eventually the village became exclusively Armenian-populated.
In 1893, the British explorer and author of a two volume work on Armenia, H. F. B. Lynch, visited the village. During Soviet times, Amasia was the capital of the Amasia District of Soviet Armenia. From 1951–1956 the village was officially known as Ghukasyan (or Ghukasyan Nerkin to distinguish it from Ashotsk, then also called Ghukasyan), after the Armenian Young Communist Ghukas Ghukasyan who died during the May Uprising.
Amasia is the center of the municipality (enlarged rural community) of Amasia, which, as of 2023, encompasses 25 other villages: Aregnadem, Bandivan, Byurakn, Gtashen, Kamkhut, Hovtun, Voghji, Hoghmik, Meghrashat, Jradzor, Alvar, Aghvorik, Ardenis, Garnarij, Lorasar, Darik, Yeghnajur, Aravet, Zarishat, Tsaghkut, Shaghik, Zorakert, Berdashen, Yerizak, and Paghakn.
Climate
Population
The population of the village since 1886 is as follows:
References
Communities in Shirak Province
Populated places in Shirak Province
Walter the Chancellor

Walter the Chancellor (also known as Galterius cancellarius, the Latinized form of his French name, Gautier) was a French or Norman crusader and author of the twelfth century.
He served as Chancellor of the Principality of Antioch and wrote Bella Antiochena ("Wars of Antioch" or "The Antiochene Wars") about the history of the principality from 1114–1122, mostly during the reign of Roger of Salerno. He was certainly present at the Battle of Ager Sanguinis in 1119, in which Roger was defeated and killed by Ilghazi, and Walter was probably taken into captivity for a brief time in Aleppo. Nothing more is known about him. Even his place of origin is uncertain, as the editorial introduction of Recueil des Historiens des Croisades points out. Some authors claim on the basis of "gallicisms" in his Latin that he is of French origin, while others cite the fact that he is in the party, and writing a history, of the Norman Roger of Salerno. The text itself gives no indication.
The Bella Antiochena was written in two parts, the first sometime before Ager Sanguinis in 1119, and the second probably around 1122, or in stages from 1119 to 1122. The work was published in Jacques Paul Migne's Patrologia Latina in 1853, the Recueil des Historiens des Croisades in 1895, and by H. Hagenmeyer in 1896. Walter was used as a source by the later 12th-century chronicler William of Tyre.
Further reading
Thomas S. Asbridge 'The Significance and Causes of the Battle of the Field of Blood', Journal of Medieval History, vol. 23.4 (1997), pp. 301-16.
Asbridge, T.S. & S.B. Edgington (translators), 1999. Walter the Chancellor's "The Antiochene Wars": A Translation and Commentary, (Ashgate)
References
Medieval writers about the Crusades
12th-century French historians
12th-century Normans
Norman warriors
12th-century writers in Latin
კრისტიან ფუქსი

კრისტიან ფუქსი (დ. 7 აპრილი, 1986, ნოინკირხენი, ავსტრია) — ავსტრიელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს პრემიერ ლიგის კლუბ „ლესტერ სიტიში“ მარცხენა მცველის პოზიციაზე.
ფუქსმა კარიერა დაიწყო „ვინერ-ნოიშტადტში“, საიდანაც 2003 წელს გადავიდა „მატერსბურგში“. ხუთი წლის შემდეგ ფუქსი გერმანულ „ბოხუმში“ ჩაირიცხა, 2011 წელს კი — შალკე 04-ში. 2011 წელს გელზენკირხერნის „შალკე 04“-თან ერთად მოგებული აქვს გერმანიის სუპერთასი. 2015 წლის ზაფხულში გელზენკირხენული გუნდი დატოვა და თავისუფალი აგენტის სტატუსით ინგლისურ „ლესტერ სიტიში“ გადავიდა და პირველივე სეზონში კლუბთან ერთად პრემიერ ლიგა მოიგო.
ფუქსის დებიუტი ავსტრიის ეროვნული ნაკრების რიგებში შედგა 2006 წლის 23 მაისს ხორვატიის ნაკრების წინააღმდეგ ამხანაგურ მატჩში. 2016 წელს ფუქსმა სანაკრებო კარიერა დაასრულა. მონაწილეობა აქვს მიღებული 2008 და 2016 წლების ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატებში.
ტიტულები
შალკე
გერმანიის სუპერთასი: 2011
ლესტერ სიტი
პრემიერ ლიგა: 2015–16
ინგლისის ასოციაციის თასი: 2021
რესურსები ინტერნეტში
კრისტიან ფუქსი — Transfermarkt-ზე]
კრისტიან ფუქსი — Fussballdaten
სქოლიო
დაბადებული 1986
დაბადებული 7 აპრილი
ავსტრიელი ფეხბურთელები
ავსტრიის ნაკრების ფეხბურთელები
ვინერ-ნოიშტადტის ფეხბურთელები
მატერსბურგის ფეხბურთელები
გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები
ბოხუმის ფეხბურთელები
პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
შალკე 04-ის ფეხბურთელები
მაინცი 05-ის ფეხბურთელები
ლესტერ სიტის ფეხბურთელები
2008 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
თომას-ოპუსი

თომას-ოპუსი (ოფიციალურად მუნიციპალიტეტი;) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 990 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 29 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Tomas Oppus Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
სამხრეთ ლეიტეს მუნიციპალიტეტები
დაგონი (მრავალმნიშვნელოვანი)

დაგონი (მრავალმნიშვნელოვანი)
დაგონი შეიძლენა ნიშნავდეს:
დაგონი — თევზჭერისა და მებაღეობის ფინიკური ღვთაება
დაგონი (ფილმი) — საშინელებათა ფილმი (რეჟისორი სტიუარტ გორდონი, 2001 წელი)
წითელმთა

წითელმთა — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში, შემოქმედის თემში (სოფლები: გომი, გონებისკარი, კვირიკეთი, შემოქმედი, წითელმთა). მდებარეობს მდინარე ბჟუჟის ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 170 მ.-ზე, ოზურგეთიდან 2 კმ. სოფელში ჩამოედინება მცირე მდინარე კიკვატა, რომელიც ბჟუჟის მარცხენა შენაკადია. სოფელში არის ოქრას საბადო, ეკლესია, საოჯახო სასტუმრო.
ისტორია
1828 წლისთვის სოფელში იდგა წმინდა გიორგის სახელობის ხის ეკლესია, რომლის სამრევლო შეადგენდა 26 კომლს. 1983 წელს სოფელში აშენდა სასროლეთის კომლექსი.
მოსახლეობა
ცნობილი ადამიანები
გოგია ლომჯარია (1860-1886) — ფირალი
ალექსანდრე ერქომაიშვილი (1887-1937) — რევოლუციონერი
ლიტერატურა
სქოლიო
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჯამასის რაიონი

ჯამასის რაიონი
ჯამასი — ქალაქი და რაიონი ორდუს პროვინციაში, შავი ზღვის რეგიონში, თურქეთში. ზღვის დონიდან 507 მეტრზე. 2000 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 10,047 ადამიანი, ხოლო რაიონში 13,650 .
რესურსები ინტერნეტში
თურქეთის ქალაქები
დენის როდმანი

დენის როდმანი
დენის კეიტ როდმანი (დ. 13 მაისი, 1961) — ამერიკელი კალათბურთელი, ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის ყოფილი მოთამაშე, რომელიც თამაშობდა დეტროიტ პისტონსში, სან-ანტონიო სპურსში, ჩიკაგო ბულზში, ლოს-ანჯელეს ლეიკერსში და დალას მავერიქსში. ხუთჯერ გახდა NBA-ს ჩემპიონი, ორჯერ, 1989 და 1990 წელს დეტროიტ პისტონსში თამაშის დროს და სამჯერ ზედიზედ ჩიკაგო ბულზში 1996, 1997 და 1998 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
დენის როდმანის ბიოგრაფია
სქოლიო
დაბადებული 13 მაისი
დაბადებული 1961
ამერიკელი კალათბურთელები
ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კალათბურთელები
უმაღლესი ლიგა 1992—1993

უმაღლესი ლიგა 1992—1993
უმაღლესი ლიგა 1992-93 — უმაღლესი ლიგის მეოთხე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა თბილისის „შევარდენი-1906“, მესამეზე – გურჯაანის „ალაზანი“.
ცხრილი
||rowspan=16|
იხილეთ აგრეთვე
საქართველოს თასი 1992-1993
უმაღლესი ლიგის სეზონები
Yağcılar, Yusufeli

Yağcılar, Yusufeli
Yağcılar is a village in the Yusufeli District, Artvin Province, Turkey. Its population is 154 (2021).
References
Villages in Yusufeli District
Vice President of the Confederate States of America

Vice President of the Confederate States of America
The vice president of the Confederate States was the second highest executive officer of the government of the Confederate States of America and the deputy to the president of the Confederate States. The office was held by Alexander H. Stephens of Georgia, who served under President Jefferson Davis of Mississippi from February 18, 1861, until the dissolution of the Confederacy on May 5, 1865. Having first been elected by the Provisional Confederate States Congress, both were considered provisional office-holders until they won the presidential election of November 6, 1861 without opposition and inaugurated on February 22, 1862.
The office
According to the Constitution of the Confederate States, the vice president's office was almost entirely identical to that of the vice president of the United States.
The vice president was elected by an electoral college (closely modeled after the U.S. Electoral College) along with the president. Electors had to cast one of their votes for someone not from their State. If no candidate won a majority in the Electoral College, the Confederate Senate would elect the vice president from the top two vote-getters. Like the president, the vice president had to be a natural-born citizen of the Confederacy or a natural-born citizen of the U.S. born prior to December 20, 1860, and a resident in the Confederacy for over 14 years.
The major difference between the U.S. and the C.S. vice presidencies was that the Confederate term in office was six years long. The president was explicitly forbidden from running for a second term by the constitution, but the vice president was not. It was unclear whether or not a vice president, if he succeeded to the presidency, in the middle of a term, could run for a full presidential term afterward.
Duties
The vice president's primary duty was presiding over the Confederate Senate and breaking tied votes, as the U.S. vice president presides and breaks ties in the U.S. Senate. He was also the first person in the line of succession. If the president died, resigned or was removed from office, the vice president would become the new president for the remainder of his term. This never happened.
During his tenure in office, Vice President Stephens grew increasingly distant from President Davis and spent less and less time in Richmond, the Confederate capital. He eventually spent much of his time trying, without success, to maintain diplomatic channels with the USA and pushed for a negotiated end to the war. He was sent by Davis to represent the Confederate government at the Hampton Roads peace conference.
List of vice-presidents
See also
President of the Confederate States of America
Congress of the Confederate States
Postage stamps and postal history of the Confederate States
Treatment of slaves in the United States
Notes
References
External links
1861 establishments in the Confederate States of America
1865 disestablishments in the Confederate States of America
Government of the Confederate States of America
Confederate States
Titles held only by one person
ნაგადაკი

ნაგადაკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 14 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტიუკუნი, რომელიც დაშორებულია 3 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (40 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აურგაზის რაიონის სოფლები
Panagyurishte Municipality

Panagyurishte Municipality is located in the Pazardzhik Province, western Bulgaria. It is one of the 11 municipalities in the province. Its territory is 598,5 km² being fourth in the province after the municipalities of Velingrad, Batak and Pazardzhik. The relief is mountainous and semi-mountainous and is part of Sredna Gora. There are rich copper deposits, with the biggest mines located in Asarel Medet, Elshitsa and Mina Radka. There are dense forests in which mushrooms and berries are abundant. Many animals inhabit these forest. The most important game species are red deer, roe deer, wild boar, doe and mouflon.
Demography
As of 2005 the population is 29 924. They live in one town, Panagyurishte and nine villages: Popintsi, Oborishte, Bata, Banya, Poibrene, Levski, Panagyurski kolonii, Elshitsa and Srebrinovo.
Religion
According to the latest Bulgarian census of 2011, the religious composition, among those who answered the optional question on religious identification, was the following:
Economy
Most people are employed in industry or in the service sector. Mining, machine building and textiles are well developed. Agriculture is less important. Major crops are barley, wheat, rye and plums. The total length of the roads is only 150 km due to the mountainous relief but are well maintained. The railway is used mainly by freight trains.
Panagyurishte, Panagyurski kolonii and Banya are most popular among the tourists.
References
External links
Панагюрище : Община
Municipalities in Pazardzhik Province
კაროლინა-დელ-პრინსიპე

კაროლინა-დელ-პრინსიპე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.761 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 929 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 166 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Lasioglossum alacarinatum

Lasioglossum alacarinatum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1995 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
alacarinatum
სატოში კონი

სატოში კონი
კონ სატოში (今敏, დ. კუშირო, იაპონია (12 ოქტომბერი, 1963 - 24 აგვისტო, 2010) — იაპონელი კინორეჟისორი, ავტორი ანიმეს ფილმების "სრულყოფილი ლურჯი" (Perfect Blue, 1997), "ათასწლეულის მსახიობი ქალი" (Millennium Actress, 2001), "ტოკიოს ნათლიმამები" (Tokyo Godfathers, 2003) და "პაპრიკა" (Paprika, 2006). მისი ფილმებისთვის დამახასიათებელია ფსიქოლოგიური კომპლექსურობა და გმირებისა და გარემოს ზედმიწევნით რეალისტური დიზაინი.
ბიოგრაფია
კონი თავდაპირველად მუსაშინოს ხელოვნების კოლეჯში სწავლობდა მხატვრობის განხრით. სკოლიდან წამოსვლის შემდეგ ოტომო კაცუჰიროსთან მუშაობდა მანგაზე "მსოფლიო საბინაო ძრწოლა". ანიმეს პროფესიას სცენური დეკორატორის სახით იწყებს ოტომოს სცენარით დადგმულ ფილმზე "რუძინ Z" (1991). ამგვარად კონის ადრეულ ნამუშევრებზე ოტომოს ძლიერი გავლენა შეიმჩნევა.
ოშიისთან მცირეხნიან მანგას სერიაზე "სერაფიმი: 266613336 ფრთა" თანამშრომლობის შემდეგ, კონი უკვე თავად წერს სცენარს მორიმოტო კოძისა და ძოძოს სათავგადასავლო ნამუშევრებისთვის. მისი სარეჟისორო დებიუტი შედგა ფილმით "სრულყოფილი ლურჯი" (Perfect Blue, 1997), ჰიჩკოკის სტილის საიდუმლო მკვლელობის ისტორია. მისი ერთ-ერთი ბოლოდროინდელი ნამუშევარია "პარანოიკი აგენტი" (Paranoia Agent, 2004), სატელევიზიო სერია ფილმებისა, სადაც ავტორი იკვლევს ადამიანის ფსიქოლოგიასა და არქეტიპებს თანამედროვე იაპონური პოპულარული კულტურის კონტექსტში, პირადი და კულტურული თვითმყოფადობის საკითხების პარალელურად. მისი სხვა ნამუშევრების მსგავსად "პარანოიას აგენტში" ძლიერი ქვეტექსტია ომისშემდგომი იაპონური კულტურის სოციალური კომენტარით. ამავე თემის გავლენით შექმნილი მისი ბოლო ნამუშევრის "პაპრიკა" პრემიერა ნიუ-იორკის კინოფესტივალზე 2006 წლის ოქტომბერს შედგა, ფართო ეკრანებზე კი 2007 წელს გამოვა.
კონის ნამუშევრებში ზღვარი ფანტაზიასა და რეალობასთან ხშირად ბუნდოვანია, და მისი ფილმების მთავარი თემები როგორც წესი სცილდება ტრადიციული ანიმეს ფარგლებს. ფილმში "ტოკიოს ნათლიმამები" (2003) კონი აღწერს ქალაქური მიუსაფრობის თემას, რაც იშვიათად ჩნდება იაპონურ მძაფრ სიუჟეტიან ფილმებში.
იაპონელი კინორეჟისორები
ანიმეს რეჟისორები
დაბადებული 1963