PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ხოხაანთ კოშკი

ხოხაანთ კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დორეთკარის მიდამოებში. აგებულია ადრე შუა საუკუნეებში.
მდინარეების ხოხაანთ წყლისა და ჭურთულას შესაყართან, ციცაბოზე აღმართული კოშკი ადგილობრივი ჯიშის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. ძეგლი განეკუთვნება ზურგიან კოშკთა ტიპს. ზურგის სისქე 2,2 მეტრია. დღესდღეობით კოშკის 7 სართულის დონე იკითხება. საინტერესოა სართულშუა გადახურვა — კედლების წყობაში პერიმეტრზე კონსოლისებურად ჩატანებული ქვები ისეა ერთმანეთზე დაწყობილი, რომ იქმნება ფილების მშრალი გადახურვა. ასეთი გადახურვა შემორჩა ერთ-ერთ დონეზე, მის ზევით იგივე ჩანს ჭრილში. შესასვლელი სამხრეთ-აღმოსავლეთ სწორხაზოვან კედელშია. იგი ძალიან მაღლაა გაჭრილი. წინ მიდგმული ჰქონდა სუბსტრუქცია, რომლის მხოლოდ ერთი კედელიღა შემორჩა. კოშკი საკმაოდ საინტერესოა და საჭიროებს ყურადღებას. ამჟამად ძეგლი არასახარბიელო მდგომარეობაშია. სწორედ მისი უკიდურესად ავარიული მდგომარეობის გამო ვერ მოხერხდა დეტალური აღწერა-აზომვა. შენობა შუაზეა გადახსნილი. შემორჩა მხოლოდ ერთი კედელი. მთელი ფერდი მოფენილია სამშენებლო მასალითა და ნაგებობის ნანგრევებით.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. IV, თბ., 2008, გვ., 60
ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
კუტალა

კუტალა — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან.
ვაზის სახელწოდება „მოკლეს“ ნიშნავს.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრად სქლადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომის და ცილინდრულ-კონუსური ფორმისაა, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, შავი ფერის. კანი სქელი და მვვრივი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით სქლად დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია, წვენი უფერულია, გემო — სასიამოვნო.
კუტალა საშუალო და საშუალოზე ძლიერი ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 195-198 დღეა, ხოლო სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის შუა რიცხვებში შედის. მტევნის საშუალო წონა 170 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 7.0-7.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 21.3%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.7 გ/ლ-ს. გამოიყენება ალკოპოლის ნორმალური შემცველობის ჰარმონიული და ხარისხიანი სუფრის წითელი ღვინის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 208-209
სამეგრელოს ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ბიოკო

ბიოკო, 1973 წლამდე — ფერნანდო-პო, 1973—1979 წლებში — მასიას-ნგემა-ბიიოგო — კუნძული ატლანტის ოკეანის ბიაფრის ყურეში (გვინეის ყურის შემადგენელი ნაწილი), ყველაზე დიდი იმ კუნძულებში, რომლებიც ეკუთვნის ეკვატორულ გვინეას; აქ მდებარეობს ამ ქვეყნის დედაქალაქი — მალაბო.
სახელწოდება
ევროპელთაგან პირველმა კუნძული 1471 წელს აღმოაჩინა პორტუგალიელმა ფერნანდო პომ და მას დაარქვა ფორმოზა. მოგვიანებით კუნძულს მისი პირველი აღმომჩენის პატივსაცემად უწოდეს ფერნანდო-პო. ევროპული გეოგრაფიული სახელწოდებების აფრიკულით შეცვლის კამპანიის დროს კუნძულს 1973 წელს ეკვატორული გვინეის პირველი პრეზიდენტის — ფრანსისკო მასიას ნგემას პატივსაცემად დაარქვეს მასიას-ნგემა-ბიიოგო, რომლის ჩამოგდების შემდეგ დაარქვეს ბიოკო (1979 წელს).
გეოგრაფია
კუნძულის სიგრძეა 70 კმ, სიგანე — 32 კმ, ფართობი — 2017 კმ². ნაპირები დაკლაკნილია, გადაჯდომისთვის სახიფათო. კუნძული მთიანია, ვულკანური წარმოშობის. წარმოიქმნა რამდენიმე ვულკანური კონუსების შეერთებისას სიმაღლით 3008 მეტრამდე (პიკო ბაზილეს მთა, მთელი ქვეყნის უმაღლესი წერტილი). შემდგომში დაიფარა ჩამქრალი ვულკანის ფერფლით, რის გამოც კუნძულის ნიადაგი განსაკუთრებით მდიდარია მიკროელემენტებით, რაც ხელს უწყობს ხეების და ვაზის სწრაფ ზრდას. ადგილობრივი ფერმერები დიდ ძალისხმევას ხარჯავენ, რომ შეეწინაღმდეგონ ვაზის სტიქიურ ზრდას, რომლებიც ხელს უშლიან კაკაოს პლანტაციებს. მთის ფერდოები დაფარულია ნოტიო ტროპიკული ტყეებით. კლიმატი ეკვატორული და ნოტიოა (ნალექები 2500 მმ-მდე წელიწადში).
ისტორია
კუნძული ევროპელების აღმოჩენის მომენტიდან 1778 წლამდე ეკუთვნოდა პორტუგალიას, რის შემდეგაც 1778 წლის ელ-პარდოს შეთანხმების თანახმად გადაეცა ესპანეთს. ესპანეთი მას ფლობდა 1968 წლამდე, შემდეგ კი ის შევიდა ეკვატორული გვინეის შემადგენლობაში.
მოსახლეობა
2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 334 463 ადამიანს. კუნძულის მკვიდრი მოსახლეობაა — ბუბის ტომის ხალხი. ისინი კოლონიალურ პერიოდში ალკოჰოლიზმისა და სხვადასხვა ავადმყოფობების გამო იმყოფებოდნენ გაქრობის პირას, დღეისათვის თანდათანობით ზრდიან საკუთარ რაოდენობას და შეადგენენ კუნძულის 330 ათასიანი მოსახლეობის უმრავლესობას — დაახლოებით 58 %-ს. კუნძულზე ასევე ცხოვრობს ფანგის და იგბოს ხალხი, რომელთა რაოდენობა შეადგენს კუნძულის მთლიანი მოსახლეობის 7 %-ს და ფერნანდინო (ინგლისურენოვანი განთავისუფლებული მონების შთამომავლები, რომლებიც დასახლდნენ კუნძულზე XIX საუკუნეში). მათ გარდა კუნძულის მოსახლეობას შეადგენენ ესპანელები, ემიგრანტები მბინიდან, ნიგერიიდან და კამერუნიდან.
ადმინისტრაციული დაყოფა
კუნძულზე მდებარეობს 2 პროვინცია — ჩრდილოეთ ბიოკო და სამხრეთ ბიოკო.
ეკონომიკა
აწარმოებენ კაკაოს. მთავარი პორტი — მალაბო.
რესურსები ინტერნეტში
Bioko Biodiversity Protection Program
Gulf of Guinea Conservation Group
Virginia Morell: "Island ark", National Geographic (ჟურნალი) August 2008; link
სქოლიო
ატლანტის ოკეანის კუნძულები
აფრიკის კუნძულები
ეკვატორული გვინეის კუნძულები
ბრემ სტოკერის დრაკულა

ბრემ სტოკერის დრაკულა (აგრეთვე ცნობილი როგორც დრაკულა) — 1992 წლის ამერიკული გოთიკური საშინელებათა-მელოდრამა ჟანრის თრილერი, რომლის პროდიუსერი, ნაწილობრივ სცენარის ავტორი და რეჟისორია ფრენსის ფორდ კოპოლა. ფილმი დაფუძვნებულია ბრემ სტოკერის ამავე სახელწოდების რომანზე. ფილმში თამაშობენ: ენტონი ჰოპკინზი, გერი ოლდმენი, კიანუ რივზი, უინონა რაიდერი და სხვა.
სიუჟეტი
ვამპირ გრაფ დრაკულას უყვარდა ქალი, სახელად ელიზაბეტა. 1462 წელს, თურქებთან ბრძოლიდან დაბრუნებისას დრაკულა გაიგებს, რომ ელიზაბეტამ თავი მოიკლა, რადგან მას დრაკულას სიკვდილის შესახებ ამცნეს. რამდენიმე საუკუნის შემდეგ დრაკულა ტოვებს ტრანსილვანიას და ინგლისში მიემგზავრება. იქ ის გაიცნობს მშვენიერ მინა მიურეის, რომელიც გაჭრილი ვაშლივით ჰგავს ელიზაბეტას. წყვილს ერთმანეთი შეუყვარდება, მაგრამ მინა დანიშნულია და ცოლად მიჰყვება ახალგაზრდა ადვოკატ ჯონათან ჰარკერს. დრაკულა სასოწარკვეთილებაში ჩავარდება და ეს მას შურისძიებისაკენ უბიძგებს. მას შემდეგ რაც, რამდენიმე ადამიანი გახდება დრაკულას მსხვერპლი, პროფესორი აბრაამ ვან ჰელსინგი საბოლოოდ დარწმუნდება ვამპირების არსებობაში და მათზე ნადირობას დაიწყებს. ამაში მას ეხმარება ჯონათან ჰარკერიც, რადგან მისი მეუღლე მთლიანად დრაკულაზე ფიქრითაა შეპყრობილი.
როლებში
გერი ოლდმენი - ვლად დრაკულა
უინონა რაიდერი - ელიზაბეტა
ენტონი ჰოპკინზი - აბრაჰამ ვან ჰელსინგი
კიანუ რივზი - ჯონათან ჰარკერი
რიჩარდ გრანტი - ჯეკ სიუორდი
კერი ელვესი - სერ არტურ ჰოლმვუდი
ბილი კემპბელი - კუინსი მორისი
სედი ფროსტი - ლუსი ვესტერნა
ტომ ვეიტსი - რენფილდი
მონიკა ბელუჩი - დრაკულას პატარძალი
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დრაკულას ფილმები
1992 წლის ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
რუმინულენოვანი ფილმები
ბერძნულენოვანი ფილმები
ბულგარულენოვანი ფილმები
ლათინურენოვანი ფილმები
ფრენსის ფორდ კოპოლას ფილმები
ქუდურლუ (კახის რაიონი)

ქუდურლუ (კახის რაიონი)
ქიუდიურლიუ — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 354 კაცი.
სქოლიო
კახის რაიონის სოფლები
Djibouti at the 2000 Summer Olympics

Djibouti at the 2000 Summer Olympics
Djibouti took part in the 2000 Summer Olympics, which were held in Sydney, Australia from 15 September to 1 October. The country's participation at Sydney marked its fifth appearance in the Summer Olympics since its debut at the 1984 Summer Games in Los Angeles, United States. The delegation included two track and field athletes; Omar Daher Gadid in the men's marathon and Roda Ali Wais in the women's 800 metres. Gadid failed to finish the marathon, while Wais did not progress past the first round of her event.
Background
Djibouti participated in four Summer Olympics between its debut at the 1984 Games in Los Angeles, United States, and the 2000 Summer Olympics in Sydney, Australia. Djibouti made their Olympic debut in 1984, sending three athletes. Djibouti's one and only medal prior to these games was a bronze awarded to Hussein Ahmed Salah in the men's marathon at the 1988 Summer Olympics in Seoul, South Korea. The highest number of Djibouti competing at a Games was eight at the 1992 Summer Olympics in Barcelona, Spain.
The Djibouti team for the 2000 Summer Olympics featured Omar Daher Gadid in the men's marathon, who had previously competed in the 10,000 metres at the 1992 Games.
Athletics
The sole female Djibouti athlete at the 2000 Games was Roda Ali Wais. She set a new record for her nation upon competing, being the youngest athlete to represent Djibouti, at the age of 16 years and 162 days. Wais was also the first female to represent Djibouti in the Olympic games. She competed in the second heat of the women's 800 metres on 22 September. Wais finished last in the heat of eight athletes, with a time of two minutes and 31.74 seconds. This was over 24 seconds adrift of Romania's Elena Iagăr (two minutes and 7.56 seconds). Only the top two athletes from the heat qualified, and Wais' competition ended with that heat.
Omar Daher Gadid was the only male athlete competing for Djibouti at the 2000 Summer Olympics, competed in the men's marathon on 1 October. In a field of 100 runners, 19 did not complete the race including Gadid. The medals were shared between athletes from African nations with the gold and bronze going to Ethiopia's Gezahgne Abera (two hours, ten minutes and 11 seconds) and Tesfaye Tola (two hours, 11 minutes and ten seconds) respectively, and the silver won by Eric Wainaina from Kenya (two hours, ten minutes and 31 seconds).
Men
Women
References
Nations at the 2000 Summer Olympics
2000
Olymp
Sariyev House

Sariyev House
The Sariyev House, or in full the Sariyev revenue house or Yemelyanov revenue house is an early 20th century building in the city of Rostov-on-Don. It was designed by architect Andrei Fyodorovich Nidermeyer in the Art Nouveau style, and belonged to the sisters Olga and Elena Sariyev. The house is located at 94 Bolshaya Sadovaya Street. Originally built as a revenue house, the Sariyev House has the status of an object of cultural heritage of regional significance.
History and description
The Sariyev House was built in the late Art Nouveau style, and completed in 1902 with features distinctive to the form that had developed in the city. These include the stone plastering details, namely rusticated granite lesenes and prominent basement belts on the lower sections, and decorative keystones of the first floor windows and upper windows. The building's design incorporated variants of a progressive approach to the structural scheme, which became widespread at the beginning of the 20th century.
The building once housed a library named after Maxim Gorky, before renovations that converted the upper floors into residential apartments. A variety of commercial establishments have occupied the ground floor during the building's history. Prominent during the late Soviet period was the cafe "Shokoladnitsa", a name which came to be commonly applied to the entire building.
Present status
At present, the building is in critical condition with various structurally unsound cracks stretching the length of the façade, historic carvings have eroded beyond the point of recognition, and much of the marble within the building has deteriorated. The building is currently fenced off and covered with scaffolding. A plan to privatize the municipal property was set out at the 42nd meeting of the City Duma, which envisaged the creation of five non-residential premises with a total area of 1399.8 sq. meters. The house was then put up for auction with the obligatory condition of repairing it and installing a commemorative plaque. It was sold for 62 million rubles to Garry Gevorkyan, but the sale fell through after Gevorkyan was denied a bank loan to buy the house.
A serious fire broke out in the house on the night of 22-23 November 2020. The fire spread over 450 square meters, and took more than 20 hours to extinguish. Preliminary reports suggested the cause was "an external introduction", covering both arson and accidental causes. The Sariyev House was auctioned for the fourth time in September 2021, and was sold for 10 thousand rubles to Taganrog resident Shushanik Mkrtchyan. As part of the sale she is required to develop a restoration project and carry out renovation work on the building.
References
Tourist attractions in Rostov-on-Don
Buildings and structures in Rostov-on-Don
Cultural heritage monuments in Rostov-on-Don
Art Nouveau architecture in Russia
Residential buildings completed in 1902
Cultural heritage monuments of regional significance in Rostov Oblast
Somebody to Love (Jefferson Airplane-ის სიმღერა)

Somebody to Love (Jefferson Airplane-ის სიმღერა)
White Rabbit — ამერიკული როკ-ჯგუფ Jefferson Airplane-ის სიმღერა. იგი სინგლის სახით 1967 წელს გამოიცა. შეტანილია ალბომში Surrealistic Pillow.
სქოლიო
Jefferson Airplane-ის სიმღერები
1967 წლის სიმღერები
Blasphemous Rumours / Somebody

Blasphemous Rumours / Somebody — ინგლისური ელექტრონული ჯგუფ Depeche Mode-ის დისკოგრაფიაში რიგით მე-12 სინგლი. იგი გამოიცა ბრიტანეთში, 1984 წლის 29 ოქტომბერს, როგორც სინგლი ალბომიდან Some Great Reward.
სიმღერის ტექსტში საუბარია 16 წლის გოგონაზე, რომელმაც სცადა, თავი მოეკლა. ისტორიის თხრობა გრძელდება იმ მომენტიდან, როდესაც იგი უკვე 18 წლისაა. იგი იწამებს ღმერთს, მაგრამ გარკვეული დროის შემდეგ მას მანქანა ეჯახება და კლავს. გოგონას დასკვნა ასეთია: არ მსურს მკრეხელური გამონათქვამები გავაჟღერო, მაგრამ ჩემი აზრით, ღმერთს აქვს იუმორის ცუდი გრძნობა. იმედია, როდესაც მოვკვდები, ვნახავ, როგორ ეცინება.
სიმღერის ოფიციალური მუსიკალური ვიდეოს რეჟისორია კლაივ რიჩარდსონი.
სიმღერების სია
7": Mute / Bong7 (ბრიტანეთი)
Blasphemous Rumours – 5:06
Somebody (რემიქსი) – 4:19
12": Mute / 12Bong7 (ბრიტანეთი)
Blasphemous Rumours – 6:20
Somebody (საკონცერტო) – 4:26
Two Minute Warning (საკონცერტო) – 4:36
Ice Machine (საკონცერტო) – 3:45
Everything Counts (საკონცერტო) – 5:53
CD: Mute / CDBong7 (ბრიტანეთი)
Blasphemous Rumours – 6:20
Told You So (საკონცერტო) – 4:56
Somebody (რემიქსი) – 4:19
Everything Counts (საკონცერტო) – 5:53
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია სინგლის შესახებ ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე
1984 წლის სინგლები
Depeche Mode-ის სიმღერები
თიბისი ბანკის შენობა

თიბისი ბანკის შენობა
თი-ბი-სი ბანკის შენობა — ყოფილი ცენტრალური უნივერმაღი, 1910-იან წლებში აგებული არტ-ნუვო (ასევე მოდერნი) სტილის ერთ-ერთი შენობა მარჯანიშვილის ქუჩაზე, №7-ში, თბილისი, გამორჩეული დეკორატიული ფასადითა და ინტერიერით. ამჟამად განლაგებულია თი-ბი-სი ბანკის სათავო ოფისი. აშენდა კავკასიის ოფიცერთა ეკონომიკური საზოგადოების დაკვეთით. პროექტი ეკუთვნის ლუჩანო დე ბლასა და ანჯელო ანდრეოლეტის. 2005 წელს სრულყოფილი რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა თავდაპირველი იერის შენარჩუნებით.
თბილისის არქიტექტურული ძეგლები
Polyrhachis constructor

Polyrhachis constructor — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
აველიანედა (ავილა)

აველიანედა (ავილა)
აველიანედა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 12,78 კმ². მოსახლეობა — 27 კაცი (2022 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
აველიანედის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
სუდ-სინტის პროვინცია

სუდ-სინტის პროვინცია
სუდ-სინტი — პროვინცია ბოლივიაში, ჩუკისაკის დეპარტამენტში. ესაზღვრება პოტოსისა და ტარიხას დეპარტამენტებს. დასავლეთიდან-აღმოსავლეთით გადაჭიმულია 130კმ-ზე, ხოლო ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 65 კმ-ზე. საერთო ფართობი 5 484 კმ²-ია.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენდა 25.244 ადამიანს. მათი 46.0% 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა. მოსახლეობის 96.6% ლაპარაკობს ესპანურად 21.7% კეჩუას ენაზეც, 0.5% აიმარაზე და 0.5% გუარანზე. 64.0% წერა-კითხვის მცოდნეა. 85.5% კათოლიკეა, 11.8% პროტესტანტი.
პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან. დედაქალაქია კამატაკი.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივიის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
პროვინციის დეტალური რუკა
ჩუკისაკის პროვინციის სოციალური მონაცემები
ჩუკისაკის დეპარტამენტის პროვინციები
1730s BC

1730s BC
The 1730s BC was a decade lasting from January 1, 1739 BC to December 31, 1730 BC.
Events and trends
1736 BC–According to the ultra-long chronology of the ancient Near East, this is the year the sack of Babylon occurred.
Significant people
Samsu-iluna, king of Babylon since 1750 BC, according to the middle chronology
Rim-Sin I, ruler of the Middle Eastern city-state of Larsa since 1758 BC, according to the short chronology. That same chronology records his death as being in 1699 BC.
References
18th century BC
Francisco Macedo, Piauí

Francisco Macedo, Piauí
Francisco Macêdo is a municipality in the state of Piauí in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Piauí
References
Municipalities in Piauí
ალექსანდრე ჯავახიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ალექსანდრე ჯავახიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ალექსანდრე ჯავახიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ალექსანდრე ჯავახიშვილი — გეოგრაფი და ანთროპოლოგი
ალექსანდრე ჯავახიშვილი — არქეოლოგი და ხელოვნებათმცოდნე
ალექსანდრე ჯავახიშვილი — სამხედრო პირი
მონფორტე-დე-ლემოსი

მონფორტე-დე-ლემოსი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლუგოს პროვინციის ტერა-დე-ლემოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 199,5 კმ². მოსახლეობა — 18 347 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლუგოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
მონფორტე-დე-ლემოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლუგოს მუნიციპალიტეტები
ლუგოს ქალაქები
Aria, Navarre

Aria, Navarre
Aria is a village and municipality located in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain.
References
External links
ARIA in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa)
Aria Pirenèus
Municipalities in Navarre
ჰუმბან-ტაჰრაჰ I

ჰუმბან-ტაჰრაჰ I — ელამის მეფე, რომელიც ითვლება ჰუმბან-ტაჰრიდების დინასტიის დამაარსებლად. მიის მმართველობა სავარაუდოდ დაიწყო ძვ. წ. 760 და დარულდა ძვ. წ. 743 წელს, მისი გარდაცვალების შემდეგ ელამის სამეფო ტახტზე მისი ვაჟი ჰუმბან-ნიკაშ I ავიდა.
სქოლიო
ელამის მეფეები
Bagrat IV of Imereti

Bagrat IV of Imereti
Bagrat IV (1565 – died after 1590), of the Bagrationi dynasty, was a king of Imereti from 1589 to 1590.
According to the mainstream Georgian scholarship, Bagrat was a son of Prince Teimuraz and a grandson of King Bagrat III of Imereti. Professor Cyril Toumanoff considered Bagrat to have been a son of another Teimuraz, son of Prince Vakhtang of Imereti.
Enthroned through the support of Giorgi II Gurieli, prince of Guria, Bagrat briefly ruled during the civil war in Imereti until being deposed by Simon I of Kartli in 1590.
References
Вахушти Багратиони (Vakhushti Bagrationi) (1745). История Царства Грузинского: Жизнь Имерети.
1565 births
Bagrationi dynasty of the Kingdom of Imereti
Kings of Imereti
Year of death unknown
728

728
მოვლენები
ლანგობარდთა მეფე ლიუტპრანდი ყველა საეგზარქოსოს იპყრობს.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ჰასან ალ-ბასრი — მუსლიმანი თეოლოგი (დ. 642)
იბნ ატიია ჯარირი — არაბი პოეტი (დ. 650)
დიაცეტილის პეროქსიდი

დიაცეტილის პეროქსიდი — ორგანული პეროქსიდი ქიმიური ფორმულით (CH3CO2)2. არის მყარი ან ბლანტი და მკვეთრი სუნის მქონე ჰაერზე. რადგან სუფთა სახით დიაცეტილის პეროქსიდი ფეთქებადია, ამიტომაც იყენებენ ხსნარის სახით, გამხსნელად გამოიყენება, მაგალითად, დიმეთილის ფთალატი.
მიღება
დიაცეტილის პეროქსიდი ფორმირდება წყალბადის პეროქსიდის და ძმარმჟავას ანჰიდრიდის ურთიერთქმედებით. რეაქციის ინტერმედიატი (შუალედური პროდუქტი) არის პეროქსიძმარმჟავა.
უსაფრთხოება
არის შოკისმომგვრელად ფეთქებადი ნივთიერება. მის 25%-იან ხსნარსაც კი აქვს ფეთქებადი თვისებები. კრისტალური დიაცეტილის პეროქსიდი ძლიერ არასტაბილურია და გააჩნია აფეთქების დიდი რისკები.
სქოლიო
ორგანული ნივთიერებები
ფეთქებადი ნივთიერებები
ქსენია სიხარულიძე

ქსენია სიხარულიძე
ქსენია ალექსის ასული სიხარულიძე (დ. 20 ივნისი , 1909, გოგოლესუბანი, ოზურგეთის მაზრა — გ. 13 ოქტომბერი, 1976, თბილისი) — ქართველი ფოლკლორისტი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1948), პროფესორი (1954), საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1960).
ბიოგრაფია
1929 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტი. 1936 წლიდან მუშაობდა უნივერსიტეტთან არსებულ შოთა რუსთაველის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტის ფოლკლორის განყოფილებაში. 1940 წლიდან კითხლობდა ლექციებს თსუ-ში. 1968 წლიდან ხელმძღვანელობდა ფოლკლორისტიკის კათედრას. იკვლევდა ქართული ფოლკლორის აქტუალურ პრობლემებს: საბავშვო ფოლკლორს, საწესჩვეულებო პოეზიას, საგმირო და საისტორიო ზეპირსიტყვიერებას, ფოლკლორულ-ლიტერატურულ ურთიერთობებს და სხვა. ძირითადი ნაშრომები: „ქართული ხალხური საგმირო-საისტორიო სიტყვიერება“ (1949), „ქართველი მწერლები და ხალხური სიტყვიერება“ (I, 1956: II, 1966), „ქართული ხალხური საინტერესო სიტყვიერება“(სამ ტომად, 1961, 1964, 1967), „ქართული ხალხური საგმირო პოეზიის საკითხები“ (1970), „ქართული ფოლკლორისა და თეორიის საკითხები“ (1976) და სხვა. დიდი ამაგი დასდო ფოლკლორულ ნიმუშთა შეკრებასა და გამოცემას. ნაშრომები თარგმნილია რუსულ, უნგრულ, გერმანულ, ინგლისურ ენებზე.
ლიტერატურა
ზანდუკელი, ფ. გამოჩენილი ფოლკლორისტი, კრებული ფოლკლორის თეორია და ისტორია, თბილისი, 1979
ცანავა, ა., ქსენია სიხარულიძე, თბილისი, 1971
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 20 ივნისი
დაბადებული 1909
გარდაცვლილი 13 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1976
ქართველი ფოლკლორისტები
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქსენია
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მოვაკანოსი

მოვაკანოსი, მოვაკ, მოვაკე — ლეონტი მროველის მიხედვით, თარგამოსის ძე და ქართლოსის ძმა, მოვაკანთა წინაპარი, ქალაქ მოვაკანეთის დამაარსებელი.
მოვაკანოსის წილი
ლეონტი მროველი წერს: „ხოლო მოვაკანს მისცა მტკუარსა ჩრდილოთ, მცირისა ალაზნისა შესართავითგან ვიდრე ზღუამდე. და ამან აღაშენა ქალაქი მოვაკნეთი, და დაემკჳდრა მუნ“.
თეიმურაზ ბატონიშვილის სიტყვებით მოვაკნოსმა მის მიერ დაარსებულ ქალაქს შარავანდი დაარქვა, რომელსაც აწ შირვანად უწოდებენო.
ვახუშტი ბატონიშვილს რა თქმა უნდა არ აქვს აღწერილი მოვაკნეთი საქართველოს გეოგრაფიაში, მაგრამ მის მიერ შექმნილ ატლასებში ღნიშნული აქვს, როგორც ტერიტორია დარუბანდიდან მტკვრამდე და ჰერეთის საზღვრიდან კასპიის ზღვამდე.
იხილეთ აგრეთვე
ქართველთა ეთნარქები
სქოლიო
|}
კავკასიის ხალხები
ეპონიმები
ეთნარქები
საფარმურატ ნიაზოვი

საფარმურატ ნიაზოვი, თურქმენბაში (Saparmyrat Ataýewiç Nyýazow (Türkmenbaşy); დ. 19 თებერვალი, 1940, აშხაბადი — გ. 21 დეკემბერი, 2006, იქვე) — თურქმენეთის პრეზიდენტი 1991–2006 წლებში.
ლიტერატურა
Theroux, Paul. "The Golden Man: Saparmurat Niyazov's Reign of Insanity". The New Yorker, 28 May 2007, pp. 54–65.
რესურსები ინტერნეტში
Saparmyrat Niyazow reading a poem
Numerous articles
თურქმენეთის პრეზიდენტები
დაბადებული 19 თებერვალი
დაბადებული 1940
გარდაცვლილი 21 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2006
სენისერო

სენისერო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ლოგრონიოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,76 კმ². მოსახლეობა — 2086 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სენისეროს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ლა-რიოხის ქალაქები
ფოლადაანთკარი

ფოლადაანთკარი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 694 ადამიანი.
სქოლიო
გამარჯვების თემის სოფლები
ბოლივარის პროვინცია (პერუ)

ბოლივარის პროვინცია (პერუ)
ასკოპე — პროვინცია პერუში, ლა-ლიბერტადის რეგიონში. დედაქალაქია ბოლივარი. პროვინციის ფართობია 1 718,86 კმ², მოსახლეობა შეადგენს 17 550 ადამიანს.
პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 6 რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
Bolívar en La Libertad.com
ლა-ლიბერტადის რეგიონის პროვინციები
ჯეიმზტაუნი (ლიტრიმის საგრაფო)

ჯეიმზტაუნი (ლიტრიმის საგრაფო)
ჯეიმზტაუნი — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს ლიტრიმის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. 2006 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა * ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ლიტრიმის საგრაფო
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლიტრიმის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები