PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ევროპის ფრენბურთის კონფედერაცია

ევროპის ფრენბურთის კონფედერაცია
ევროპის ფრენბურთის ფედერაცია (Confédération Européenne de Volleyball) შეიქმნა 1963 წლის 21 ოქტომბერს ფრენბურთის საერთაშორისო ფედერაციის VIII კონგრესის გადაწყვეტილებით. მას უნდა ეხელმძღვანელა
ფრენბურთის განვითარებისათვის ევროპაში და წარმოადგინა ფრენბურთის საერთაშორისო ფედერაცია ევროპულ ქვეყნებში.
თავდაპირველად ამ ორგანოს ფრენბურთის ევროპული კომისია ეწოდებოდა. 1972 წელს კომისია გადაკეთდა კონფედერაციად და ეწოდა დღევანდელი სახელი.
ფედერაციის უნაღლესი ორგანოა გერერალური ასამბლეა, რომელსაც იწვევენ ორ წელიწადში ერთხელ. ასამბლეებს შორის ფედერაციის მუშაობას ხელმძღვანელობს 30 წევრიანი ადმინისტრაციული საბჭო (ირჩევენ ოთხი წლით), რომლელიც თავისი შემადგენლობიდან ირჩევა აღმასრულებელ კომიტეტს. მის უშობას ხელმძღვანელობს პრეზიდენტი. ადმინისტრაციული საბჭო ყოველ წლიურად ატარებს სხდომას (არანაკლებ ერთსა წელიწადში) სადაც განიხილავს მიმდინარე საკითხებს. გარდა ამისა ფედერაციაში ყოველდღიურ სამუშაოებს უძღვებია დარგობრივი კომიტეტები (საორგანიზაციო, საფინანსო, იურიდიული, სამსაჯო, ევროპული თასების, პლაჟის ფრენბურთის და სამედიცინო).
ფედერაციის შტაბ-ბინა მდებარეობს ლუქსემბურგში. ოფიციალური ენებია ინგლისური , რუსული და ფრანგული.
ამჟამად პრეზიდენტია - ანდრე მეიერი (ლუქსემბურგი)
ფედერაცია აერთიანებს 55 ქვეყანას.
ქვეყნები
ფედერაცია თავისი ეგიდით ატარებს:
ევროპის ჩემპიონატი ვაჟთა და ქალთა გუნდებს შორის,
ევროპის ლიგა ვაჟთა და ქალთა შორის
ევროპის ჩემპიონთა თასი ფრენბურთში ვაჟთა და ქალთა გუნდებს შორის,
ევროპის ფედერაციის თასი ვაჟთა და ქალთა გუნდებს შორის,
ევროპის გამოწვევის თასი ფრენბურთში ვაჟთა და ქალთა გუნდებს შორის
ევროპის ახალგაზრდული და იუნორთა ჩემპიონატები (ჭაბუკები და გოგონები),
ევროპის ჩემპიონატები პლაჟის ფრენბურთში (ვაჟები და ქალები)
ევროპის ჩემპიონთა თასი ვაჟთა და ქალთა გუნდებს შორის
ევროპის ფრენბურთის ფედერაციის თასი ვაჟთა და ქალთა გუნდებს შორის
ევროპის ჩელენჯ–ქაფი ვაჟთა და ქალთა გუნდებს შორის
ლიტერატურა
სპორტის ენციკლოპედია. თბილისი. 2006
Волеибол. Справочник. Москва. изд. ФиС’’ 1982
МОК и международные спортивные обьединения. Москва. изд. ФиС’’ 1979
Волейбол: Энциклопедия. Сост. В. Л. Свиридов, О. С. Чехов — Томск: «Компания Янсон», 2001.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
საერთაშორისო სპორტული ორგანიზაციები
ფრენბურთი
მამიშლარი (შუშა)

მამიშლარი (შუშა)
მამიშლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზემო ყარაბაღის რეგიონში, შუშის რაიონში, სოფელ საფიხანლარის ადმინისტრაციულ თემში.
ისტორია
1992 წლიდან ოკუპირებულია სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ.
სოფელი მდებარეობს სარიბაბას მთის ძირში. მთელი რიგი კვლევების მიხედვით, სოფელი XIX საუკუნის შუა პერიოდში დაარსდა. სხვა მოსაზრებით, მამიშლარის დასახლება XIX საუკუნის დასაწყისში, ყარაბაღის ხან მეჰდიგულის კუთვნილი ხალფალის ტომის შთამომავლების ჩამოსახლების შედეგად დაარსდა.
სქოლიო
შუშის რაიონის სოფლები
ჯინ დუპრო

ჯინ დუპრო (დ. 9 ივნისი 1944, სან-ფრანცისკო, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი მწერალი. ყველაზე მეტად ცნობილია მოზარდებისთვის განკუთვნილი წიგნების სერიით ემბერის წიგნები. ამჟამად ცხოვრობს მენლოუ პარკში (კალიფორნია).
ნაშრომები
ქალაქი ემბერი
ქალაქი ემბერი (2003)
ნაპერწკლების ხალხი (2004)
იონვუდის წინასწარმეტყველი (2006)
ბნელი ციხესიმაგრის ალმასი (2008)
სხვა რომანები
მანქანის უსიამოვნება (2005)
სახლი დედამიწაზე (1993)
კინოადაპტაციები
ემბერის წიგნების პირველი რომანის ადაპტაცია, გამოსული 2008 წელს. გადაღებულია ბელფასტში (ჩრდილოეთი ირლანდია). მონაწილეობენ ბილ მარი, სირშა რონანი, ჰარი ტრედუეი, ტიმ რობინსი და მარტინ ლანდაუ.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
დაბადებული 1944
ამერიკელი საბავშვო მწერლები
გიფჰორნის რაიონი

გიფჰორნის რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი გიფჰორნი. რაიონი შედის ქვემო საქსონიის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 1607,85 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 173 055 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 108 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 03 1 51.
რესურსები ინტერნეტში
www.gifhorn.de ოფიციალური საიტი
ქვემო საქსონიის რაიონები
Şərif

Şərif is a village and municipality in the Balakan Rayon of Azerbaijan. It has a population of 3,231.
References
Populated places in Balakan District
ლუის რეკესენს ი სუნიიგა

ლუის რეკესენს ი სუნიიგა (დ. 25 აგვისტო, 1528, ბარსელონა — გ. 5 მარტი, 1576, ბრიუსელი) — ესპანეთის სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. ესპანეთის ხმელთაშუაზღვისპირეთის ფლოტის ადმირალი (1568–1571), ლეპანტოს ბრძოლის მონაწილე. ნიდერლანდების ბურჟუაზიული რევოლუციის დროს შეცვალა ჰერცოგი ალბა. ამაოდ ცდილობდა უმნიშვნელო დათმობით, მოლაპარაკებებითა და სამხედრო დაწოლით ნიდერლანდების აჯანყებული ჩრდილოეთი პროვინციები კაპიტულაციაზე დაეთანხმებინა.
ლიტერატურა
ესპანელი პოლიტიკოსები
დაბადებული 25 აგვისტო
დაბადებული 1528
გარდაცვლილი 5 მარტი
გარდაცვლილი 1576
შოტლანდიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

შოტლანდიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — ფიფა-სა და უეფა-ს წევრი საფეხბურთო ნაკრები. წარმოადგენს შოტლანდიას საერთაშორისო დონეზე.
რესურსები ინტერნეტში
ევროპის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები
შოტლანდიის ფეხბურთი
შოტლანდიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
ალავერდის ოთხთავი

ალავერდის ოთხთავი — კლასიკური ხანის ქართული ხელნაწერი წიგნი, ოთხთავი. გადაწერილია შავი მთის კალიპოსის ღვთისმშობლის ლავრაში 1054 წელს XI საუკუნის ცნობილი კალიგრაფების, გიორგი და იოანე დვალის მიერ.
ალავერდის ოთხთავი იმ შვიათ ოთხთავთა შორისაა, რომლებსაც მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის თხრობა, „ავგაროზის ეპისტოლე“ ერთვის. ეს ერთადერთი ქართული ხელნაწერია, რომელშიც მაცხოვრის ტილოზე აღბეჭდილი ხელთუქმნელი ხატის, ანუ მანდილიონის გამოსახულება გვხვდება.
საწერ მასალად გამოყენებულია მაღალი ხარისხის ეტრატი. შეიცავს 330 ფურცელს; ფურცლის ზომებია: 24X19 სანტიმეტრი. გადაწერილია როგორც ნუსხური, ისე ასომთავრული დამწერლობებით.
წიგნი ბაგრატ IV-ისადმი მორჩილების ნიშნად 1059 წელს საქართველოში ჩამოიტანა ლიპარიტ ბაღვაშის ძემ, ივანემ.
ალავერდის ოთხთავი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში (A-484).
ლიტერატურა
ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 59
ქართული სასულიერო ხელნაწერები
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდი
ქართული ოთხთავები
XI საუკუნის ხელნაწერები
კარლოვო-ნამესტი (პრაღის მეტრო)

კარლოვო-ნამესტი (პრაღის მეტრო)
კარლოვო-ნამესტი — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს B ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1985 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
პრაღის მეტროპოლიტენის საიტი
პრაღის მეტროსადგურები
გიორგი XII

გიორგი XII (დ. 10 ოქტომბერი, 1746 — გ. 28 დეკემბერი, 1800, თბილისი) — ქართლ-კახეთის უკანასკნელი მეფე (1798—1800), ერეკლე II-ის ძე. ლიტერატურაში ზოგჯერ გიორგი XIII-ის სახელით იხსენიება.
ბიოგრაფია
აღიზარდა სამეფო კარზე. XVIII საუკუნის 60-იანი წლებიდან მონაწილეობდა სახელმწიფო საქმეებში. 1765 წელს მხარი არ დაუჭირა ერეკლე II-ის წინააღმდეგ მოწყობილი შეთქმულების მონაწილეთა მკაცრად დასჯას, რაც მამა-შვილს შორის უთანხმოების საფუძველი გახდა. ამ უკმაყოფილებას კიდევ უფრო ამწვავებდა გიორგი XII-ის დედინაცვალი დარეჯან დედოფალი, რომელიც გიორგი XII-ს საკუთარ შვილებს უპირისპირებდა. როცა ერეკლე II-ის გარდაცვალების შემდეგ, 1798 წლის იანვარში, გიორგი XII გამეფდა, იგი უკვე მძიმე ავადმყოფი იყო.
მოღვაწეობა
მისი მეფობისას ქართლ-კახეთში მეტად რთული საშინაო და საგარეო ვითარება შეიქმნა. გიორგი XII ზრუნავდა ირანელთა 1795 წლის შემოსევის შედეგად დანგრეული თბილისის აღდგენაზე. მისი ბრძანებით ჩატარდა ხალხის აღწერა და შემოიღეს ფულადი გადასახადი სამეფო სასახლის ასაგებად, მაგრამ შეკრებილი თანხა ეკლესიების კეთილმოწყობაზე დაიხარჯა. დაიწყეს სტამბის აღდგენა. გიორგი XII ცდილობდა ერეკლეს დროინდელი მორიგე ჯარის აღდგენას, ებრძოდა ქვეყანაში შემოჭრილ ირანულ წეს-ჩვეულებებს, ფიქრობდა ქართველთა და სომეხთა სარწმუნოებრივ ერთობაზე (სომხებში მართლმადიდებლური ქრისტიანობის დანერგვით). შეეცადა მოწინააღმდეგე ბატონიშვილთა პარტიის დამორჩილებას და შინაური მოღალატეების ალაგმვას, მაგრამ ვერ შეძლო.
საგარეო პოლიტიკა
საგარეო პოლიტიკაში გიორგი XII რუსეთთან ტრადიციული ურთიერთობის კურსს იცავდა. იგი მოითხოვდა 1783 წლის გეორგიევსკის ტრაქტატის შესრულებას და საქართველოში რუსეთის ჯარის შემოყვანას, რომლის დახმარებით ფიქრობდა საშინაო და საგარეო პოლიტიკური სიძნელეებიდან თავის დაღწევას. მაგრამ რუსეთის ჯარის საქართველოში შემოსვლამ (1799 წლის 26 ნოემბერი) ვერ გამოაკეთა ქართლ-კახეთის შერყეული სახელმწიფოებრივი მდგომარეობა. ასეთ ვითარებაში გიორგი XII დათანხმდა შეეზღუდათ 1783 წლის ტრაქტატით გათვალისწინებული მეფის უფლებანი, ოღონდ მისთვის და მისი შთამომავლებისათვის მეფობა შეენარჩუნებინათ. რუსეთის მთავრობა ხედავდა ქართლ-კახეთის სამეფოში შექმნილ კრიტიკულ მდგომარეობას და ამ სამეფოს სრული გაუქმებისათვის ხელსაყრელ მომენტს ელოდა.
გიორგი XII გარდაიცვალა თბილისში 1800 წლის 28 დეკემბერს, დილის 11 საათზე, დასაფლავებულია სვეტიცხოველში.
მისი გარდაცვალების შემდეგ ქართლ-კახეთის სამეფო რუსეთს შეუერთდა.
ლიტერატურა
Утверждение русского владычества на Кавказе. Том 1
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი XII საქართველოს უკანასკნელი მეფე და მისი შემოერთება რუსეთთან
ღვინო უყვარდა წითელი და აქვნდა უკლეველი ხოდაშნური და ყვარული
სქოლიო
ქართლ-კახეთის მეფეები
დაბადებული 1746
გარდაცვლილი 1800
ქართლ-კახეთის სამეფოს ბაგრატიონები
დაბადებული 10 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 28 დეკემბერი
ნიუ-იორკული ტრილოგია

ნიუ-იორკული ტრილოგია — თანამედროვე ამერიკელი პოსტმოდერნისტი მწერლის, პოლ ოსტერის ყველაზე პოპულარული ნაწარმოები. ტრილოგია შედგება სამი ნაწილისგან: „შუშის ქალაქი”, „აჩრდილები” და „დაკეტილი ოთახი”,
ტრილოგიის ნაწილები ერთი შეხედვით, დამოუკიდებელი რომანებია, მაგრამ სიუჟეტური პარალელები, კარგად ნაცნობი ლიტერატურული სახეებისა და სახელების, პერსონაჟების გამეორება და შეშლილობამდე მისული მთავარი გმირების მსგავსი ბოლო ქმნის ახალ, მეტაფიზიკურ სამყაროს, რომლის პირობითი ცენტრი წარსულის აჩრდილებით სავსე ნიუ-იორკია, სივრცითი და დროითი საზღვარი კი - დარღვეული. ამ სამყაროში შესული მკითხველი თავს რომანის ერთ-ერთ პერსონაჟად გრძნობს, ავტორის განზრახვითა და სურვილით ქმედების თანამონაწილედაა მიწვეული და უსასრულოდ ინტერპრეტირების ნება ეძლევა.
რესურსები ინტერნეტში
პოლ ოსტერი – ქალაქელი განდეგილი
ლიტერატურა
პოლ ოსტერი, ნიუ-იორკული ტრილოგია — თბილისი, ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2008, ISBN 978-9941-403-09-5
პოლ ოსტერი, ნიუიორკული ტრილოგია — თბილისი, ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 2016, ISBN 978-9941-23-569-6
პოლ ოსტერის ნაწარმოებები
ამერიკული რომანები
1987 წლის რომანები
XX საუკუნის ამერიკული რომანები
გრადსკო

გრადსკო — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, გრადსკოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 122 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2219 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
გრადსკოს თემის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გრადსკოს თემის სოფლები
ევდემონი

ევდემონი — საქართველოს კათალიკოსი XIII საუკუნეში, ნიკოლოზ III-ის წინამორბედი.
ლიტერატურა
„ქართული მწერლობა მეცამეტე საუკუნიდამ მეთექვსმეტე საუკუნემდე“, თბ., 1855, გვ. 2
საქართველოს კათოლიკოსები
ქართველი მწერლები
მოსკოვის ტრიუმფული კარიბჭე

მოსკოვის ტრიუმფული კარიბჭე, — ნეოკლასიკური ტრიუმფული თაღი სანქტ-პეტერბურგში (რუსეთი), მოსკოვის კარიბჭის მოედანზე. მონუმენტი, ძირითადად თუჯით ნაგები, 1834-38 წლებში აღმართეს 1828-29 წლების რუსეთ-თურქეთის ომში რუსეთის გამარჯვების აღსანიშნავად.
თავდაპირველად ტრიუფალური კარიბჭის აღმართვას შემოვლით არხზე აპირებდნენ, მაგრამ ქალაქის სამხრეთისკენ განაშენიანების გამო, კარიბჭის ადგილად მოსკოვის გზატკეცილი (ამჟამად მოსკოვის გამზირი) და ლიგორსკის არხი აირჩიეს. ამასთან, მოსკოვის გზატკეცილის გარდიგარდმო დაცვის პოსტიც აღმართეს. ამგვარად, მონუმენტი არა მხოლოდ ტრიუმფული კონსტრუქია, არამედ იმპერიული დედაქალაქის ჭიშკარიც იყო.
ლიტერატურა
Техническое описание с приложением расчётов сооружений // Отчёт по сооружению Санкт-Петербургского городского электрического трамвая. 1905—1908. — СПб., 1909. — Т. 2. — С. 258.
Гермонт Г. Н. Решётки Ленинграда и его окрестностей. — М.: Издательство всесоюзной академии архитектуры, 1938. — 4000 экз.
Ленинград. Путеводитель / Общая ред. В. А. Дурнов и М. А. Легздайн. — Л.: Лениздат, 1940. — С. 224—225. — 616 с.
Пилявский В. И. Русские триумфальные памятники / научн. ред. д. и. н. М. К. Каргер. — Л., 1960. — С. 31—39. — 56 с. — 4700 экз.
Раскин А. Г. Триумфальные арки Ленинграда / ред. Л. Е. Кошевая. — Л.: Лениздат, 1977. — 232 с. — 50 000 экз.
Памятники истории и культуры Ленинграда, состоящие под государственной охраной (Справочник) / сост. Н. Г. Исакова, К. И. Качина, В. И. Андреева, А. Г. Раскин; общ. ред. Б. М. Скворцов, Б. П. Усанов. — Л.: Стройиздат, Ленинградское отделение, 1985. — 240 с. — 5000 экз.
Раскин А. Г. Триумфальные арки Ленинграда / ред. М. Д. Аронова. — Л.: Лениздат, 1985. — 160 с. — 50 000 экз.
Яковченко Р. Н. Московский проспект. — Л.: Лениздат, 1986. — 140 с. — 50 000 экз.
Ленинград. Путеводитель / сост. В. А. Витязева, Б. М. Кириков. — Л.: Лениздат, 1986. — 366 с. — 300 000 экз.
Тыжиенко Т. Е. Василий Стасов. — Л.: Лениздат, 1990. — 191 с.
Архитекторы-строители Санкт-Петербурга середины XIX — начала XX века / под общ. ред. Б. М. Кирикова. — СПб.: Пилигрим, 1996. — ISBN 5-900989-01-1.
Длужневская Г. В. Церковь во имя Преображения Господня за Московской заставой // Утраченные храмы Санкт-Петербурга / гл. ред. М. Стерлигов. — СПб.: Литера, 2003. — 272 с. — 5000 экз. — ISBN 5-94455-134-8.
Про Московские триумфальные ворота в Санкт-Петербурге. 1838—2018: к 150-летию / М. Сапего, Л. Нижанковская, А. Сапего, лит. сопровождение С. Носов. — СПб.: Красный матрос, 2018. — 250 с.
რესურსები ინტერნეტში
Московские Триумфальные ворота, памятник
Московские триумфальные ворота
Кордегардии у Московских триумфальных ворот
სანქტ-პეტერბურგი
რუსეთის კარიბჭეები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტები ანბანის მიხედვით
Berbá

Berbá is a town in the Chiriquí province of Panama.
Sources
World Gazeteer: Panama – World-Gazetteer.com
Populated places in Chiriquí Province