PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
მარგარიტა სუასონელი

მარგარიტა სუასონელი (გ. 4 ივლისი, 1381, კაირო, ეგვიპტე) ― ფრანგი არისტოკრატი და სუასონის გრაფის ასული. სომხეთის უკანასკნელი დედოფალი 1373-1375 წლებში, როგორც მეფე ლევონ VI-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარგარიტას დაბადების თარიღი და ადგილი უცნობია, თუმცა იგი სუასონის გრაფ ჟანისა და მისი მეუღლის, გრაფინია მარი დე მილმარის ქალიშვილი იყო.
ცნობილია, რომ მარგარიტა თავდაპირველად დაქორწინებული იყო ფრანგ წარჩინებულ ონფრუა დე სკანდელიონზე, თუმცა მათი ქორწინება ხანმოკლე და უნაყოფო იყო, რამეთუ მისი მეუღლე ქორწილიდან მალევე დაიღუპა.
დაქვრივებული მარგარიტა 1369 წლის მაისში კვიპროსში დააქორწინეს სომხეთის ემიგრაციაში მყოფ პრინც ლევონ დე ლუზინიანზე. იგი პრინც ჟან დე ლუზინიანისა და მისი მეუღლის, პრინცესა სოლდანა ბაგრატიონის უფროსი ძე და ტახტის მემკვიდრე იყო, თუმცაღა სომხეთის ტახტი ჰეთუმიანებს ეკავათ, ამიტომაც იგი იძულებული იყო კვიპროსისათვის შეეფარებინა თავი. მამის მხრიდან ლევონის მამა სომხეთის მეფე კონსტანდინ II-ის ძმისწული იყო, ხოლო დედამისი სოლდანა საქართველოს მეფე გიორგი V ბრწყინვალის ერთადერთი ასული იყო. ამ პერიოდში სომხეთში კონსტანდინ IV მეფობდა ჰეთუმიანთა გვარიდან, რომლის წინამორბედმაც, კონსტანდინ III-მ დაამხო ლუზინიანები და მეტიც, ლევონისა და მისი ძმის დახოცვას აპირებდა, თუმცა სოლდანამ შვილებთან ერთად კვიპროსში გაქცევა მოასწრო.
1373 წელს სომხეთში დაემხო ჰეთუმიანთა მმართველობა, რის შემდეგაც დიდებულებმა კვლავ ლუზინიანები აღადგინეს და ლევონ VI თავიანთ მეფედ დასვეს, რითაც მარგარიტა სომხეთის დედოფალი გახდა. მომდევნო წელს, 1374 წლის 14 სექტემბერს ადანასთან ახლოს შედგა მათი მეფე-დედოფლად კორონაცია.
დედოფალ მარგარიტასა და მეფე ლევონს მხოლოდ ერთი ასული შეეძინათ, პრინცესა მარიას სახით. მას შემდეგ, რაც 1375 წელს ეგვიპტელმა მამლუქებმა დაიპყრეს მთელი კილიკიის სომხეთის სამეფო და აიღეს მისი დედაქალაქი, მარგარიტა და ლევონი დაატყვევეს და ეგვიპტეში გადაიყვანეს. აღსანიშნავია, რომ კაიროს სულთნის კარზე სომეხთა სამეფო ოჯახს დიდი პატივით ეპყრობოდნენ. 1377 წელს ლევონი ჟან დარდელს, ფრანცისკელ ბერს შეხვდა, რომელიც ეგვიპტეში იერუსალიმიდან იყო ჩასული, რაც მისი პილიგრიმაჟის ნაწილი იყო. ლევონი მას მალევე დაუახლოვდა და თავის მდივნად დანიშნა. დარდელი მალევე ევროპაში დაბრუნდა სომხეთის სამეფო ოჯახის მდგომარეობის გასასაჩივრებლად. მან მოახერხა დაერწმუნებინა კასტილიისა და ლეონის მეფე ხუან I რომ 1382 წელს მათ გასათავისუფლებლად ეგვიპტის სულთნისათვის გადაეხადა ძვირფასი ქვებით, აბრეშუმითა და მტაცებელი ფრინველებით.
მართალია მამლუქებმა გაათავისუფლეს ლევონი, რომელმაც ესპანეთში დაიდო ბინა, თუმცა ეს უკვე დაგვიანებული იყო მარგარიტასა და მარიასათვის, რომლებიც 1381 წელს გარდაიცვალნენ კაიროში ყოფნისას. ისინი დღემდე ერთად არიან დაკრძალულები კაიროს წმინდა მარტინის სახელობის კათოლიკურ ეკლესიაში. ესპანეთში წასული ლევონი კი მეფე ხუანმა მადრიდის მმართველად დანიშნა, სადაც იგი 1393 წელს გარდაიცვალა, თუმცა მეორე ცოლი აღარ შეურთავს.
სქოლიო
გარდაცვლილი 4 ივლისი
გარდაცვლილი 1381
ფრანგი დიდებულები
სომხეთის დედოფლები
აკარი (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)

აკარი (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
აკარი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 270 მეტრზე. მიეკუთვნება ცენტრალური პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერიდო-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 035 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.14 კმ²-ზე. ფართობი 608 466 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
Yara, Cuba

Yara, Cuba
Yara is a small town and municipality in the Granma Province of Cuba, located halfway between the cities of Bayamo and Manzanillo, in the Gulf of Guacanayabo. Yara means "place" in the Taíno language.
History
The Taíno Cacique (chief) Hatuey was burnt at the stake in Yara, on February 2, 1512, after he organized a guerrilla war against the Spaniards. Hatuey is known as "Cuba's First National Hero". This action gave birth to one of Cuban mayor's myths; "La Luz de Yara", The Light of Yara.
On October 10, 1868, the beginning of the Ten Years' War in Cuba occurred and is known as El Grito de Yara (The Cry of Yara) and was the beginning of the First Cuban War of Independence.
Yara was established as a municipality in 1912, when Manzanillo was split up.
Geography
The municipality is divided into the barrios of Yara, Yara Arriba, Veguitas, Buey de Gallego, Coco, Caboa, Cabagán, Calambrosio, Canabacoa, Cayo Redondo, José Martí, Los Cayos, Mateo Romás and Sofía.
Demographics
In 2004, the municipality of Yara had a population of 59,415. With a total area of , it has a population density of .
Personalities
Bartolomé Masó (1830–1907), soldier and politician
Tete Puebla (born 1940), Cuban politician
Harry Villegas (1940–2019), Cuban revolutionary
Huber Matos (1918–2014), Cuban revolutionary military leader, political dissident against Castro's marxist regime, political prisoner, activist and writer
See also
Circuito Sur de Oriente
Municipalities of Cuba
List of cities in Cuba
References
External links
Populated places in Granma Province
გრდემლი (კრებული)

გრდემლი (კრებული)
„გრდემლი“ — ქართული ლიტერატურული კრებული. გამოიცა თბილისში სამ წიგნად. I-II წიგნი გამოვიდა 1912 წელს, III — 1916 წელს. „გრდემლში“ დაბეჭდილია ა. აბაშელის, შიო არაგვისპირელის, ვასილ ბარნოვის, ი. გედევანიშვილის, ს. გორგაძის, იოსებ გრიშაშვილის, პაოლო იაშვილის, ია კარგარეთელის, დავით კლდიაშვილის, ნიკო ლორთქიფანიძის, კ. მაყაშვილის, ა. პაპავას, თედო რაზიკაშვილის, ვ. რუხაძის, გ. ტაბიძის, ტ. ტაბიძის, ლ. ქიაჩელის, ა. შანშიაშვილის, ა. ჭუმბაის და სხვათა ნაწარმოებები.
ლიტერატურა
ქართული ლიტერატურული კრებულები
ჩინგ ჩაკი და ჩინგ ნი

ჩინგ ჩაკი და ჩინგ ნი — ვიეტნამელი ეროვნული გმირები, დები. წარმოშობით ჩინგის წარჩინებული გვარიდან იყვნენ, ახ. წ. 40-43 წლებში ხელმძღვანელობდნენ აჯანყებას ჩინეთის დინასტიის ხანის წინააღმდეგ, რომელიც ვიეტნამის ისტორიაში პირველ საერთო სახალხო ომად იქცა.
იხილეთ აგრეთვე
ორი დის აჯანყება
ლიტერატურა
ვიეტნამის ისტორია
კონდრო

კონდრო — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება მესინის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 517 ადამიანი. ფართობი 5 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 090, საფოსტო ინდექსი — 98040.
რესურსები ინტერნეტში
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
მესინის პროვინციის კომუნები
Eucyclotoma cingulata

Eucyclotoma cingulata is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
(Original description) The large, fusiform shell is rich reddish brown, deepest on the columella, with a closely adherent, very thin, polished epidermis. It contains seven whorls, without the protoconch, which is lost in the specimen, while the outer coat of the apical whorls is much eroded. The whorls are full and rounded. The suture is distinct, not appressed or channeled. The transverse sculpture consists only of fine inconspicuous lines of growth. The spiral sculpture consists of two sorts: first, a fine, sharp, slightly irregular striation, which covers the whole surface; secondly, of revolving elevated cinguli (raised spiral lines), of which three on the periphery are more widely and deeply separated and more elevated than the others. These three have interspaces equal to or wider than themselves. On the body whorl in front of the periphery the cinguli are flat-topped little elevated wide bands with narrower interspaces. This sculpture becomes obscure toward the siphonal canal. Above the periphery is one well-marked cingulum slightly turreting the whorl which inclines from it to the suture in a flattened manner. The aperture is pointed in front, wider behind. The columella is simple, perfectly straight, anteriorly attenuated. The body and the columella show a thin dark brown glaze. The outer lip is very thin, sharp, crenulated by the outside sculpture, which also grooves the interior. The notch is shallow and wide. The fasciole is hardly visible. The siphonal canal is short, wide, hardly differentiated, straight.
Distribution
E. cingulata can be found in Atlantic waters, ranging from the Bahamas south to Brazil.
References
W.H. Dall 1890, Proceedings of the U.S. National Museum, vol. 12, no. 773, p. 306, pl. 6, fig. 2
External links
Gastropods.com: Eucyclotoma cingulata
cingulata
Gastropods described in 1890
ილორი

ილორი — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს შავი ზღვის პირას, ოჩამჩირესთან სიახლოვეს.
ეს მიდამო პირველად ისტორიული წყაროებში ნახსენებია XI საუკუნეში. შუა საუკუნეებში ილორი სამეგრელოს სამთავროს ნაწილი იყო. ამ სოფელში მდებარეობს დასავლეთ საქართველოს შუა საუკუნეების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი არქიტექტურული ძეგლი - ილორის წმინდა გიორგის ეკლესია, რომელიც XI საუკუნის პირველ მეოთხედშია აგებული.
დემოგრაფია
1886 წელს ილორში ცხოვრობდა 1120 მართლმადიდებელი ქრისტიანი და 6 სუნიტი მაჰმადიანი. ილორში ორი თავადი, 136 აზნაური, 6 სასულიერო პირი და 982 გლეხი სახლობდა.
სოფლის მოსახლეობა 1989 წელს ძირითადად ქართველებით იყო დასახლებული. 1926 წლის აღწერით მოსახლეობის ნახევარი აფხაზად ჩაეწერა, დანარჩენი ქართველად. ამავე დროს მცხოვრებთა მხოლოდ 5,6 %-მა დაასახელა მშობლიურ ენად აფხაზური, 91,1 %-მა მთავარ ენად მეგრული აღნიშნა. შემდგომში ილორის თითქმის მთელი მოსახლეობა ქართველად მოიხსენებს თავს. 1992-93 წლების კონფლიქტის შედეგად სოფელი ილორი თითქმის მთლიანად განადგურდა (განადგურებულია 350 საცხოვრებელი სახლი) და გაუკაცრიელდა.
იხილეთ აგრეთვე
ილორის ეკლესია
ლიტერატურა
სქოლიო
ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნიში (სერბეთი)

ნიში (სერბეთი)
ნიში — ქალაქი სერბეთში, ნიშავის ოკრუგის ადმინისტრაციული ცენტრი.
მნიშვნელობით და მოსახლეობის რაოდენობით ნიში მეოთხე ქალაქია სერბეთში, ხოლო ავტონომიური მხარეების გამოკლებით მეორე ბელგრადის შემდეგ.
ქალაქი ნიში თავისებური კულტურული ხიდია, რომელიც აღმოსავლეთ და დასავლეთ ევროპას, სლავურ და ისლამურ სამყაროს აერთიანებს. ნიშის მახლობლად ქრისტიანული კულტის ადგილებია: 11 ს. ლათინური ეკლესია, 15 ს. გაბროვაცის ტაძარი და სხვა მართლმადიდებლური ეპარქიის ძეგლები.
რესურსები ინტერნეტში
Regional Chamber of Economy Niš Official Website
სერბეთის ქალაქები
Santa Cruz del Retamar

Santa Cruz del Retamar is a municipality located in the province of Toledo, Castile-La Mancha, Spain. According to the 2006 census (INE), the municipality has a population of 2555 inhabitants.
References
Municipalities in the Province of Toledo
გარემოს საერთაშორისო დღე

გარემოს საერთაშორისო დღე — აღინიშნება ყველა 5 ივნისს გაეროს გარემოსდაცვითი პროგრამის მიერ. მისი მიზანია საზოგადოების ცნობიერების გაზრდა და მათი ჩაბმა გარემოს დასაცავად მიმართულ ქმედებებში. 2012 წლის გარემოს დაცვის დღის თემაა „მწვანე ეკონომიკა".
რესურსები ინტერნეტში
UNEP, გარემოს დაცვის საერთაშორისო დღე
UNEP, გარემოს დაცვის დღეეები წლების მიხედვით – 2005 , 2006 , 2007 , 2008 , 2009
საერთაშორისო დღესასწაულები
მუხლი (ლიტერატურა)

მუხლი (ლიტერატურა)
მუხლი — საზომის მეტრული მონაკვეთი; საშუალო ადგილი უჭირავს ტაეპსა (ლექსის ძირითად რიტმულ ერთეულსა) და ტერფს შორის. მაგ., ქართულ ქორეულ-დაქტილური ათმარცვლედი 2 ხუთმარცვლიან მუხლს შეიცავს (5/5). თითოეულ მუხლში კი 2-2 ტერფია: 2-3 (ქორე-დაქტილი) ან 3-2 (დაქტილი-ქორე):
{| border="0"
|-
|ჩვენ მივ/დიოით/ /ტაძრისკენ/ ორი. ||10 (5/5)
|-
|იყო /საღამო/. /ლოცვები/. ზარი. ||10 (5/5)
|-
|და ჩვენს /საოცარ/ გ/ზაზე/, ლენორა, ||10 (5/5)
|-
|რტოებს /ტირილით/ /ამტრევდა/ ქარი. ||10 (5/5)
|-
|(გ. ტაბიძე)||
|}
ლიტერატურა
ბერიძე რ., ქსე, ტ. 7, გვ. 230, თბ., 1984
ლექსთწყობა
სკაროსები

სკაროსები — თევზების ქვერიგი ზვიგენისნაირთა რიგისა. აქვთ შიშველი ან ქიცვებიღ დაფარული კანი, ხრტილოვანი ჩონჩხი. სკაროსების უმრავლესობის თავი და ტანი შერწყმულია გაფარჩხულ მკერდის ფარფლებთან და ქმნის დისკოს. ზურგის ფარფლები კუდზეა გადანაცვლებული (ზოგიერთ სახეობას სულ არ აქვს). სკაროსების ქვერიგი მოიცავს 10 (ზოგი მკვლევარის აზრით 15) ოჯახს. უმრავლესობა ბინადრობს ტროპიკულ და სუბტროპიკულ ზღვების სანაპირო ზოლში, თუმცა ნაწილი (ჩვეულებრივი სკაროსები) გავრცელებულია ზომიერ და ცივ ზღვებში. არის აგრეთვე მტკნარი წყლის ფორმები (მაგ., სამხრეთ ამერიკის მდინარის სკაროსებრნი). შავი ზღვის საქართველოს სანაპიროებთან გვხვდება ზღვის მელა ანუ ქიცვიანი სკაროსი (Raja clavata) და ზღვის კატა (Dasyatis pastinaca).
ჩვეულებრივ ცოცხლადმშობნი ან კვერცხცოცხლადმშობნი არიან, მხოლოდ ჩვეულებრივი სკაროსები დებენ კვერცხებს. კვერცხის განვითარების ხანგრძლივობა 4,5—15 თვემდე გრძელდება. ნაყოფიერება 1-იდან რამდენიმე ათეუ ლიფსიტამდე მერყეობს. სკაროსები იკვებებიან ფსკერის ცხოველებით. სკაროსებს აქვთ სარეწაო მნიშვნელობა: ხორცს იყენებენ საკვებად, ღვიძლიდან ადნობენ ტექნიკურ ცხიმს.
ლიტერატურა
ზვიგენისნაირნი
Marcelino Vieira

Marcelino Vieira is a municipality in the state of Rio Grande do Norte in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Rio Grande do Norte
References
Municipalities in Rio Grande do Norte
სიდამპლე

სიდამპლე — ბიოქიმიური პროცესი. მიმდინარეობს წყლის თანაობისას, ამიტომ, სიდამპლე გვხვდება ძირითადად წყლითა და საკვები ნივთიერებებით მდიდარ ორგანოებში: ძირხვენებში, ტუბერებში, ნაყოფებში და სხვ. არსებობს ორი სახის სიდამპლე: სველი და მშრალი. სველი სიდამპლის დროს პარაზიტი შლის უჯრედის გარსს, რის შედეგადაც წყლის ნაწილი გარეთ გამოდის, ნაწილს კი პარაზიტი შეითვისებს. ამ დროს დამპალი ზედაპირი ტენიანია, „სველია“. სველ სიდამპლეს იწვევენ ბაქტერიები, აგრეთვე სოკოების გარკვეული ჯგუფი. მშრალი სიდამპლის დროს პარაზიტი არ შლის უჯრედის გარსს. იგი მისაწოვრებს ჩაუშვებს უჯრედში და ისე იღებს წყალს და საკვებ ნივთიერებებს, წყლის ნაწილი კი შეუმჩნევლად ორთქლდება ისე, რომ ამ დროს ტენის გამოყოფას არ შეინიშნება. მშრალი სიდამპლე ვითარდება, მაგალითად, კარტოფილის ფუზარიოზული სიდამპლის შემთხვევაში.
იხილეთ აგრეთვე
თეთრი სიდამპლე
ნაცრისფერი სიდამპლე
შავი სიდამპლე
ნაყოფის სიდამპლე
ფესვის სიდამპლე
სქოლიო
მცენარეთა დაავადებები
ბიოქიმია
წითელი წანაცვლება

წითელი წანაცვლება, წითელი ძვრა — ქიმიურ ელემენტთა სპექტრალური ზოლის ძვრა წითელ (გრძელტალღიან) მხარეს. ეს მოვლენა არის დოპლერის ეფექტის ანუ გრავიტაციული წითელი წანაცვლების გამოვლენა ან მათი კომბინაცია. სპექტრალური ზოლის ძვრას იისფერ (მოკლეტალღიან) მხარეს იისფერ ძვრას უწოდებენ.
წითელი წანაცვლების თეორია
ორივე შემთხვევაში, დოპლერის ეფექტის ან ფარდობითობის ზოგადი თეორიის, ძვრის პარამეტრი გამოითვლება როგორც
წყაროს დოპლერისებრი ტალღის სიგრძის ძვრა მოძრაობის დროს სხივური სისწრაფით და სრული სისწრაფით უტოლდება
გრავიტაციული წითელი წანაცვლების არსებობა იწინასწარმეტყველა ალბერტ აინშტაინმა მის მიერ ფარდობითობის ზოგადი თეორიის დამუშავების დროს.
ხაზოვანში ნიუტონის პოტენციალის მიმართ მიახლოვების , სადაც და გამოსხივების რეგისტრაციის და გამოსხივების წერტილში გრავიტაციული პოტენციალის შესაბამისია.
იმ შემთხვევაში, როცა გამოსხივების წერტილში პოტენციალი მოდულით მეტია.
მასიური კომპაქტური ობიექტებისთვის ძლიერი მიზიდულიობის ველით (მაგ. ნეიტრონული ვარსკვლავი და შავი ხვრელი) საჭიროა ზუსტი ფორმულების გამოყენება. კერძოდ, გრავიტაციული წითელი წანაცვლება სფერული სხეულის სპექტრში მასით და რადიუსით
(- გრავიტაციული რადიუსი, - გრავიტაციული მუდმივა) გამოვლინდება შემდეგით
დაკვირვება წითელ წანაცვლებაზე
ყოველი ქიმიური ელემენტი შთანთქავს ან ასხივებს ელექტრომაგნიტურ ტალღას მკაცრად გარკვეულ სიხშირეზე. ამიტომ ყოველი ქიმიური ელემენტი სპექტრში ქმნის განუმეორებელ სურათს, რომელიც სპექტრალური ანალიზის დროს გამოიყენება. ასე რომ დოპლერის ეფექტის და/ან ფარდობითობის ზოგადი თეორიისას დაშორებული ობიექტების, მაგალითად ვარსკვლავების, გამოსხივების სიხშირე შეიძლება შეიცვალოს (მოიმატოს ან შემცირდეს), და ზოლები შესაბამისად იქნება დაძრული სპექტრის წითელ (გრძელტალღიან) ან იისფერ (მოკლეტალღიან) მხარეს, თავისი განუმეორებელი ფარდობითი მდებარეობის შენახვით. ზუსტად ზოლების ძვრას წითელ მხარეს (ჩვენს მიმართ ობიექტეის დაშორებით გამოვლენილი) უწოდებენ „წითელ წანაცვლებას“.
იუმორი
ველომრბოლელთა შორის ცნობილი რეკომენდაციაა: „შეიძინე წითელი ველოსიპედი, წითელი უფრო სწრაფია“.
ეს „ეფექტი“ ხუმრობით აიხსნება წითელი წანაცვლების მოქმედებით: რაც უფრო სწრაფად გვშორდება ველოსიპედისტი, მით უფრო მეტად მისი ველოსიპედის ფერი იძვრის წითლისკენ, დოპლერის ეფექტის შედეგად.
ეს ხუმრობა სხვა სატრანსპორტო საშუალებების მიმართაც გამოიყენება, აგრეთვე სპორტული ამუნიციის და ტანსაცმლის მიმართ.
რესურსები ინტერნეტში
„წითელი წანაცვლება“ — სტატია ფიზიკის ენციკლოპედიაში
ასტროფიზიკა
კოსმოლოგია
გეპინგენის რაიონი

გეპინგენის რაიონი — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი გეპინგენი. რაიონი შედის ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში. ექვემდებარება შტუტგარტის ადმინისტრაციულ ოლქს. იკავებს 642,36 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 257 314 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 401 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 08 1 17.
რესურსები ინტერნეტში
www.landkreis-goeppingen.de ოფიციალური საიტი
ბადენ-ვიურტემბერგის რაიონები
ქორეპისკოპოსი

ქორეპისკოპოსი („ხორა“ — ქვეყანა; „ეპისკოპოს“ — მეთვალყურე, ეპისკოპოსი) — საეკლესიო ადმინისტრაციაში — ქალაქის ეპისკოპოსის ხელქვეითი თანამდებობა. საქართველოში კათოლიკოსის თანაშემწე, აგრეთვე მთავარეპისკოპოსის თანაშემწე, უმრევლო (უეპარქიო) ეპისკოპოსი. ჩანს უძველეს საეკლესიო მსოფლიო და ადგილობრივი კრებების დადგენილებებში.
სავარაუდოა, რომ საქართველოში ქორეპისკოპოსის ინსტიტუტი წარმოიქმნა იმ პერიოდში, როდესაც ქართლის საეკლესიო ორგანიზაციამ დასრულებული და ჩამოყალიბებული სახე მიიღო. თავდაპირველად იგი, ისევე როგორც ბიზანტიაში, სოფლის სამრევლო ეკლესიებს ხელმძღვანელობდა. ქორეპისკოპოსის თანამდებობა კარგად შეეწყო საქართველოს ეკლესიის იერარქიულ სტრუქტურას და ხანგრძლივი ისტორიული პერიოდის მანძილზე იარსება.
საქართველოში, აგრეთვე მეზობელ სომხეთში, ქორეპისკოპოსის სასულიერო ტიტულმა ერთგვარი ევოლუცია და ტრანსფორმაცია განიცადა. კახეთის მთავრები ქორეპისკოპოსებად იწოდებოდნენ VIII-X ს.ს..
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორია, ტ. I, თბ., 2008
სქოლიო
საეკლესიო წოდებები
აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ადმინისტრაცია

აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ადმინისტრაცია — უწყება, რომელიც პასუხისმგებელია აზერბაიჯანის პრეზიდენტის კონსტიტუციური მოვალეობის შესრულებაზე. 1995 წლიდან ადმინისტრაციის ხელმძღვანელია რამიზ მეჰდიევი. ადმინისტრაციის სათაო ოფისი მდებარეობს ქალაქ ბაქოში.
ადმინისტრაცია
ადმინისტრაციის მოვალეობაა განახორციელოს პრეზიდენტის კონსტიტუციური უფლებამოსილება. თავის მხრივ, პრეზიდენტი ქმნის ადმინისტრაციას და ნიშნავს ხელმძღვანელს. ადმინისტრაციის მოვალეობაში შედის კანონპროექტების მომზადება, რომელიც წარდგენილი იქნება მილი მეჯლისში, ასევე პრეზიდენტის ბრძანებულებების, მიმართვებისა და სხვა დოკუმენტების მომზადება. ადმინისტრაცია ასევე აკვირდება და ამოწმებს პრეზიდენტის კანონების, ბრძანებების შესრულებასა და შესაბამის ანგარიშებს წარუდგენს მას. გარდა ამისა ადმინისტრაციამ უნდა უზრუნველყოს პრეზიდენტის ურთიერთქმედება პოლიტიკური პარტიებიებთან, სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებთან, პროფესიულ და შემოქმედებით კავშირებთან, აგრეთვე სამთავრობო უწყებებთან და უცხო სახელმწიფოს თანამდებობის პირებთან, ადგილობრივ და უცხოურ პოლიტიკურ და საზოგადო მოღვაწეებთან და საერთაშორისო ორგანიზაციებთან. ადმინისტრაციაში მოქმედებს წერილების სექტორი, რომელიც აანალიზებს ყველა შემავალ წერილსა და მიმართვას. შემდგომ აგზავნის ადმინისტრაციის ან საჯარო ხელისუფლების შესაბამის სამსახურებში. წერილებისა და მიმართვების ყველაზე მნიშვნელოვანი ინფორმაცია შედის სხვადასხვა ანგარიშებში და გადაეცემა პრეზიდენტს. პრეზიდენტისა და ადმინისტრაციის საქმიანობის მატერიალურ, ტექნიკურ და ფინანსურ მხარდაჭერას ახორციელებს პრეზიდენტის საქმეთა დეპარტამენტი.
შტაბ-ბინა
საპრეზიდენტო ადმინისტრაცია მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, ისტიგლალიეთის ქუჩაზე. შენობას, რომელშიც ადმინისტრაცია მდებარეობს, ეწოდება საპრეზიდენტო სასახლე. ადმინისტრაციულ შენობაში მდებარეობს ადმინისტრაცია და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის საქმეთა დეპარტამენტი.
ადმინისტრაციის სტრუქტურა
ეკონომიკური პოლიტიკის საკითხებში სახელმწიფო მრჩეველის სამსახური
სახელმწიფო მრჩეველის სამსახური ეროვნულ უმცირესობებთან და რელიგიურ ორგანიზაციებთან სტრუქტურებთან მუშაობის შესახებ
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის სამდივნო
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის პრესს-სამდივნო
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის პროტოკოლის სამსახური
სამართალდამცავ ორგანოებთან მუშაობის განყოფილება
კანონმდებლობისა და სამართლებრივი ექსპერტიზის განყოფილება
ჰუმანიტარული პოლიტიკის განყოფილება
საგარეო ურთიერთობების დეპარტამენტი
რეგიონული მთავრობისა და ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოებთან მუშაობის განყოფილება
სოციალური და პოლიტიკური საკითხების განყოფილება
პოლიტიკური ანალიზისა და ინფორმაციის განყოფილება
სახელმწიფო კონტროლის დეპარტამენტი
ეკონომიკური პოლიტიკის საკითხების დეპარტამენტი
საკადრო განყოფილება
დოკუმენტებთან მუშაობისა და მოქალაქეების განაცხადებებთან მუშაობის განყოფილება
პუბლიკაციებისა და თარგმანის განყოფილება
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის საქმეთა დეპარტამენტი
იხილეთ აგრეთვე
აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუცია
აზერბაიჯანის პოლიტიკა
აზერბაიჯანის მილი მეჯლისი
რესურსები ინტერნეტში
აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ადმინისტრაციის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
აზერბაიჯანი
აზერბაიჯანის მთავრობა
ნეფთიანიკოვის გამზირი

ნეფთიანიკოვის გამზირი (აზერბ. Neftçilər Prospekti; прежние названия: Набережная Александра II, Набережная Губанова, проспект Сталина) — ერთ-ერთი ცნობილი გამზირი ბაქოში. ის გადის სანაპირო ზოლის გასწვრივ და გამოყოფს ქალაქის უბნებს, ისტორიული რაიონის იჩერი-შეჰერის ჩათვლით, პარკის სანაპიროსგან. XX საუკუნის დასაწყისში, ბაქოს ქუჩის ნაპირს გასწვრივ „კავკასიონისა და მერკურის“ ორთქლის საზოგადოების ბურჯიდან და სადოვაიას ქუჩამდე (ნიაზის ქუჩა) ირანელი ვაჭრების მაღაზიები იყო, სადაც ხილით ვაჭრობა ხორციელდებოდა.
სახლები
ნეფთიანიკოვის გამზირზე მდებარე არაერთ სახლში წლების განმავლობაში ცხოვრობდნენ გამოჩენილი პირები, მათ შორის:
№67 - „მეცნიერთა საცხოვრებელი სახლი“ - აქ ცხოვრობდნენ მომღერალი, სსრკ სახალხო არტისტი რაშიდ ბეჰბუდოვი; ლიტერატურათმცოდნე და კრიტიკოსი ჯაფარ ხანდანი; საბჭოთა და აზერბაიჯანის სახელმწიფო მოღვაწე და პარტიის ლიდერი, ნავთობის მეცნიერი ენვერ ალიხანოვი; სსრკ დამსახურებული მფრინავი ნურედინ ალიევი; ლიტერატურის მეცნიერი და დამსახურებული მეცნიერი მირ ჯალალი; აკადემიკოსები შირ ალი მამედოვი, ილიას აბდულაევი, მუსა ალიევი, იუსიფ ამენზადე, კოშკარ ახმედოვი, კასუმ გულ.
№69 - მუზაფერ აბუტალიბოვი ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, ბოტანისტი.
№87 - აზერბაიჯანის საბჭოთა კავშირის ნავთობის მეცნიერი, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი საფტარ კულიევი; საბჭოთა და აზერბაიჯანელი მეცნიერი, აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1980), სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-წევრი (1984), ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1962), პროფესორი მიტატ აბასოვი.
№89 - აზად ეფენდიზადე.
№93 - საბჭოთა და აზერბაიჯანის სახელმწიფო და პარტიის ლიდერი ნასრულაევი.
უნდა აღინიშნოს, რომ შარლ დე გოლის (მემორიალური დაფა) დარჩა 103-ე შენობაში (ჰაჯინსკის სახლში), მას შემდგომ რაც ის 1944 წლის ნოემბერ-დეკემბერში ბაქოში ვიზიტით იმყოფებოდა. ამავე სახლში ასევე ცხოვრობდა აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდენტი (1947-1950; 1958-1961), აკადემიკოსი იუსიფ მამედალიევი.
აღნიშნულ გამზირზე ასევე განლაგებულია ცნობილი შენობები და ძეგლები: აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ნავთობის ფონდის ოფისის შენობა, აზერბაიჯანის სახელმწიფო საზღვაო ადმინისტრაცია, მუღამის საერთაშორისო ცენტრი, ყიზყალასი, აზერბაიჯანის თოჯინების სახელმწიფო თეატრი, აზერბაიჯანული ხალიჩის მუზეუმი, აზერბაიჯანის მთავრობის სახლი, ბაქოს პორტი და ასევე სახელმწიფო დროშის მოედანი (ბაქო).
რესურსები ინტერნეტში
Проспект Нефтяников
Старые наименования улиц и площадей Баку.
ბაქოს გამზირები
აზერბაიჯანის გამზირები
პედია

პედია — სიდიდით მეოთხე მდინარე ესტონეთში. მდინარე სათავეს იღებს პანდივერეს მაღლობზე მდებარე დასახლება სიმუნადან და ჩაედინება მდინარე ემაიიგიში. მდინარის საერთო სიგრძე 122 კილომეტრია, ხოლო აუზის ფართობი 2719 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
ესტონეთის მდინარეების სია
რესურსები ინეტრნეტში
პედია entsyklopeedia.ee-ზე
ესტონეთის მდინარეები
ქოჯარლი

ქოჯარლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ევლახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
ევლახის რაიონის სოფლები