PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
István Ferenczy

István Ferenczy (February 24, 1792 – July 4, 1856) was a Hungarian sculptor.
Career
Ferenczy made a number of exerted attempts to establish a school of sculpture in Hungary and it was his mission to establish and promote national art in Hungary. However, he proved to be unsuccessful in setting up a sculptural school, but many of his works remain in the Hungarian National Gallery as a symbol of Hungarian art during the first half of the nineteenth century.
Ferenczy died in 1856 in Rimaszombat.
Some works
External links
Biography
Simon Meller: Istvan Ferenczy lives and works in Budapest, 1908
Members of the Hungarian Academy of Sciences
1792 births
1856 deaths
People from Rimavská Sobota
19th-century Hungarian sculptors
Male sculptors
გუსტავ ემილ ოგი

გუსტავ ემილ ოგი (დ. 19 ივნისი, 1861, დრიუზენაიმი, ქვემო რაინი — გ. 28 აგვისტო 1927, ნიდერბრონი, ქვემო რაინი) — ფრანგი გეოლოგი, საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1917), პარიზის უნივერსიტეტის პროფესორი (1904).
ოგის ძირითადი შრომები შეეხება სტრატიგრაფიის, ტექტონიკის, პალეონტოლოგიისა და რეგიონული გეოლოგიის საკითხებს (ალპები, პროვანსი). ოგი იზიარებდა დედამიწის კონტრაქციის (შეკუმშვის) და იზოსტაზიის თეორიებს; დიდი წვლილი შეიტანა გეოსინკლინის თეორიის ჩამოყალიბებაში. იგი მუშაობდა აგრეთვე ტრანსგრესიებისა და რეგრესიების თეორიაზე. ფართოდაა ცნობილი ოგის გეოლოგიური სახელმძღვანელო. გუსტავ ემილ ოგი იყო პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1909).
თხზულებები
Traité de géologie, [t.] 1—2, P., 1907—11;
Геология, 7 изд., т. 1, М. — Л., 1938.
რესურსები ინტერნეტში
ემილ ოგი შვედური ენციკლოპედია
ლიტერატურა
სქოლიო
ფრანგი გეოლოგები
მთისძირი

მთისძირი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მთისძირი - სოფელი გარდაბნის მუნიციპალიტეტში
მთისძირი - სოფელი დმანისის მუნიციპალიტეტში
მთისძირი - სოფელი ვანის მუნიციპალიტეტში
მთისძირი - სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში
მთისძირი - სოფელი ყვარლის მუნიციპალიტეტში
სანტა-ლუზია (მინას-ჟერაისი)

სანტა-ლუზია (მინას-ჟერაისი)
სანტა-ლუზია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 751 მეტრზე. მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბელუ-ორიზონტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 202 942 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 862.38 კმ²-ზე. ფართობი 235 327 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვიქტორ სოჩავა

ვიქტორ სოჩავა
ვიქტორ ბორისის ძე სოჩავა (დ. 20 ივნისი [ ძვ. სტ. 7 ივნისი], 1905, პარგოლოვო, — გ. 29 დეკემბერი 1978, ლენინგრადი) — რუსი გეობოტანიკოსი და გეოგრაფი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1968). ციმბირის გეოგრაფიული სკოლის შემქმნელი. იყო მეცნიერების ბრწყინვალე პროპაგანდისტი და მეცნიერების ცნობილი ისტორიკოსი.
ბიოგრაფია
1924 წელს დაამთავრა ლენინგრადის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1931-1936 წლებში და 1943-1964 წლებში მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ბოტანიკის ინსტიტუტში; 1935-1938 წლებში — არქტიკის ინსტიტუტში; 1938-1958 წლებში — ასწავლიდა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტში (1944 წლიდან პროფესორი); 1939-1950 წლებში — ლენინგრადის პედაგოგიურ ინსტიტუტში.
1959 წლიდან იყო სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ციმბირის განყოფილების ციმბირისა და შორეული აღმოსავლეთის გეოგრაფიის ინსტიტუტის (ირკუტსკი) დირექტორი.
გეოგრაფიაში სოჩავას მოღვაწეობის ძირითადი სფერო იყო ლანდშაფტმცოდნეობა. თეორიული და ექსპერიმენტული დამუშავებას მოყვა გეოსისტემებზე მოძღვრების შექმნა და მისი დამუშავება. მისი მთავარი შრომები მიეძღვნა ლანდშაფტებისა და მცენარეულობის კლასიფიკაციას, ბუნებრივ დარაიონებას, გეოსისტემებს, ტაიგის შესწავლისა და ათვისების პრობლემებს. სოჩავამ დაამუშავა გეობოტანიკის კარტირებისა და რუკათა კლასიფიკაციის მთავარი თეორიული დებულებანი. დიდ ყურადღებას უთმობდა გეორაფიული პროგნოზირების შესწავლის საქმეს.
1926-1938 წლებში მის მიერ ჩაატარებული მრავალრიცხოვანი სამეცნიერო ექსპედიციები მოიცავდა ურალს, ჩუკოტკას, პრიმორიეს და ა.შ. ვიქტორ სოჩავას სამეცნიერო შრომები გამოქვეყნებულია სხვადასხვა ენებზე.
დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენითა და მედლებით.
თხზულებები
Растительность лесной зоны, в кн.: Животный мир СССР, т. 4, М. — Л., 1953;
Теоретические положения топологии степных геосистем, в кн.; Топология степных геосистем, Л., 1970;
Классификация растительности как иерархия динамических систем, в кн.: Геоботаническое картографирование, 1972, Л., 1972;
Геотопология как раздел учения о геосистемах, в кн.: Топологические аспекты учения о геосистемах, Новосиб., 1974.
ლიტერატურა
Виктор Борисович Сочава (жизненный путь, научное творчество). — Новосибирск: Издательство СО РАН, 2001.
საბჭოთა გეოგრაფები
რუსი გეოგრაფები
სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრები
ლენინის ორდენის კავალრები
აქცია (ფასიანი ქაღალდი)

აქცია (ფასიანი ქაღალდი)
აქცია — ფასიანი ქაღალდი, რომელიც გამოხატავს სააქციო საზოგადოებაში მისი მფლობელის წილს. იგი ადასტურებს მისი მფლობელის უფლებებს ემიტენტის საწესდებო კაპიტალში წილზე, მოგებიდან დივიდენდის მიღებასა და ემიტენტის ლიკვიდაციის შემთხვევაში დარჩენილი აქტივებიდან შესაბამისი წილის მიღებაზე. განარჩევენ ორი ტიპის აქციას: ჩვეულებრივსა და პრივილეგირებულს. ჩვეულებრივი აქციის მფლობელი ითვლება კომპანიის წილის სრულუფლებიან მფლობელად და აქვს ხმის მიცემის უფლება, ხოლო პრივილეგირებული აქციის მფლობელს არ აქვს კენჭისყრაში მონაწილეობის უფლება.
იხილეთ აგრეთვე
სააქციო საზოგადოება
ლიტერატურა
ფინანსები
ბელა III

ბელა III (დ. 1145 — გ. 23 აპრილი, 1196) — უნგრეთის მეფე არპადების დინასტიიდან, მეფობდა 1172–1196 წლებში. გეზა II-ის ძე. იგი ბიზანტიაში იყო აღზრდილი და ბიზანტიის იმპერატორ მანუელ I-ის მხარდაჭერით სარგებლობდა. სამეფო კანცელარიის საქმის წარმოება ბელა III-მ ბიზანტიურ ყაიდაზე გარდაქმნა. მანუელ I-ის სიკვდილის შემდეგ მან დაიპყრო ბიზანტიაში შემავალი სრემი, ხორვატია და დალმაცია (1180).
ლიტერატურა
Kristó Gyula - Makk Ferenc: Az Árpád-ház uralkodói (IPC Könyvek, 1996)
Korai Magyar Történeti Lexikon (9–14. század), főszerkesztő: Kristó Gyula, szerkesztők: Engel Pál és Makk Ferenc (Akadémiai Kiadó, Budapest, 1994)
უნგრეთის მეფეები
დაბადებული 1145
გარდაცვლილი 23 აპრილი
გარდაცვლილი 1196
არპადები
ბოზ-არტი

ბოზ-არტი (ფრანგ. Beaux-Arts, ნატიფი ხელოვნება), აკადემიური ნეოკლასიკური არქიტექტურული სტილი, რომელსაც პარიზში ნატიფი ხელოვნების სკოლაში (École des Beaux-Arts) ასწავლიდნენ და რომელიც გვიან ნეოკლასიციზმად მიიჩნევა.
წარმოშობა და განსაზღვრება
ბოზ-არტის, როგორც სტილის, წარმოშობა უკავშირდება საფრანგეთის არქიტექტურის სამეფო აკადემიის მიერ 250 წლის განმავლობაში დანერგილ სწავლებას. რევოლუციის შემდგომ კი სამეფო აკადემია შეცვალა საფრანგეთის ხელოვნების აკადემიამ. ამ მიმართულებისთვის დამახასიათებელი ესთეტიკა წარმოჩნდა რომში არქიტექტურის უმაღლესი პრემიის კონკურსზეც. ამ სტილის ძირითადი ორიენტაციები მომდინარეობს საფრანგეთში ხელოვნების სკოლიდან. ეს სტილი წარმატების მწვერვალს აღწევს XIX საუკუნეში და არსებობას განაგრძობს 1968 წლამდე. დიდ გამოძახილს ჰპოულობს აშშ-შიც 1860 წლიდან XX საუკუნის შუა ხანებამდე.
სტილის ძირითადი მახასიათებლები
სიმეტრია
სივრცეთა იერარქიზაცია.
ძველ სტილებთან მეტ-ნაკლებად ექსპლიციტური კავშირი, ეკლექტიზმისადმი, ანუ ეპოქათა აღრევისადმი ტენდენცია: ნეო-რომანული, ნეო-რენესანსული, ნეო-ბიზანტიური, ნეო-კლასიკური.
არქიტექტურული დეტალების სიუხვე და სიზუსტე: ბალუსტრადები, ქანდაკებები, კოლონები, გირლანდები, დიდი კიბე, დიდი თაღები.
ზოგ შემთხვევაში პოლიქრომია.
მონუმენტური და გრანდიოზული კონცეფცია.
არქიტექტურული ნიმუშები
ხელოვნების სკოლა, (საფრანგეთი)
ოპერა გარნიე, (საფრანგეთი)
ტროკადეროს სასახლე, (საფრანგეთი)
ორსეის მუზეუმი, (საფრანგეთი)
პეტი პალე, (საფრანგეთი)
გრან პალე, (საფრანგეთი)
შაიოს სასახლე, (საფრანგეთი)
ბოსტონის საჯარო ბიბლიოთეკა, (აშშ)
დიდი ცენტრალური ტერმინალი, (აშშ)
ნიუ-იორკის საჯარო ბიბლიოთეკა, (აშშ)
უოლდორფი, (აშშ)
ლიტერატურა
Reed, Henry Hope and Edmund V. Gillon Jr. 1988. Beaux-Arts Architecture in New York: A Photographic Guide (Dover Publications: Mineola NY)
United States. Commission of Fine Arts. 1978, 1988 (2 vols). Sixteenth Street Architecture (The Commission of Fine Arts: Washington, D.C. : The Commission) – profiles of Beaux-Arts architecture in Washington D.C. SuDoc FA 1.2: AR 2.
რესურსები ინტერნეტში
New York architecture images, Beaux-Arts gallery
Advertisement film about the usage of the Beaux Arts style as a reference in kitchen design
Hallidie Building
Beaux-Arts architecture Buildings/Structures
არქიტექტურული მიმდინარეობები
საფრანგეთის არქიტექტურა
აშშ-ის არქიტექტურა
ბრაჰმა

ბრაჰმა (სანსკრ. ब्रह्मा brahmā „შემოქმედი“) — ადრეული ბრაჰმანიზმის უმაღლესი ღვთაება, ინდუისტური სამების ტრიმურტის შემოქმედი ღმერთი — მფარველ ვიშნუსა და გამანადგურებელ შივასთან ერთად.
ბრაჰმას კულტი უნდა წარმოშობილიყო გვიანდელ ვედურ პერიოდში ძვ. წ. I ათასწლეულის I ნახევარში კლასობრივი საზოგადოების გაჩენისა და ქურუმთა პრივილეგიური კასტის ბრაჰმანების გაბატონებასთან ერთად.
ჩვეულებრივ ბრაჰმას გამოხატავენ გედზე მჯდომს ოთხი სახითა და ოთხი ხელით.
ვინაიდან ბრაჰმამ მსოფლიოს შექმნა უხსოვარ დროში უკვე დაასრულა, ინდუიზმის მიმდევრებში მის მიმართ ინტერესი იმდენად დაიკარგა, რომ ტაძრებით მოფენილ ინდოსტანის ნახევარკუნძულზე ბრაჰმასთვის მიძღვნილი ორი უძველესი მოუვლელი ტაძარიღა არსებობს. ბრაჰმას კულტი საუკუნეების განმავლობაში შეცვალეს სხვა ღმერთებმა — კრიშნამ, რამამ, განეშამ და სხვა.
ბრაჰმას ცოლია სარასვატი, მეცნიერებისა და ხელოვნების ქალღმერთი.
რესურსები ინტერნეტში
The Brahma-Samhita - Prayers of Lord Brahma at the start of creation (Brahmasamhita.com)
Brahma's Prayers for Creative Energy from the Bhagavata Purana (vedabase.net)
Lord Brahma Temple in India
ლიტერატურა
ინდუისტური ღმერთები
შემოქმედი ღმერთები
სამსახოვანი ღმერთები
ქვეყნის მხარეთა მცველები
Iguatemi

Iguatemi is a municipality located in the Brazilian state of Mato Grosso do Sul. Its population was 16,176 (2020) and its area is 2,947 km2.
References
Municipalities in Mato Grosso do Sul
კარიბჭე

კარიბჭე — შენობის წინ გამოწეული ნაწილი, რომელიც სახურავის საყრდენი სვეტებით ან თაღებით არის შექმნილი და ღიაა ერთი მხრიდან. ქალაქის, სასახლის და და სხვა საზეიმო შესასვლელი. დაგვირგვინებულია ფრონტონით და ატიკით. ფართოდ იყო გავრცელებული ანტიკურ ეპოქაში ძველ საბერძნეთში. ამ პერიოდში ხშირად განცალკევებულად მდგომ კარიბჭეებსაც აგებდნენ. კარიბჭემ განსაკუთრებული მნიშვნელობა შეიძინა ევროპის არქიტექტურაში (ძირითადად კლასიციზმის ხანაში — XVIII ს.—XIX საუკუნის I მესამედი). საქართველოს მეტ-ნაკლებად მნიშვნელოვან ეკლესიებს სამხრეთით (ან ორივე — სამხრეთის და დასავლეთის მხრიდან) უკეთებდნენ კარიბჭებს, რომლებსაც ხშირად ამკობდნენ მდიდრული დეკორით. ცნობილია დმანისის სიონის, ნიკორწმინდის, სვეტიცხოვლის, მანგლისის, ბეთანიისა და სხვა ტაძართა კარიბჭეები.
იხილეთ აგრეთვე
პორტიკი
ლიტერატურა
კარიბჭე
არქიტექტურული ელემენტები
შენობა-ნაგებობები
საფორტიფიკაციო ნაგებობები
ბოროვოს თემი

ბოროვოს თემი — თემი ჩრდილოეთ ბულგარეთში. შედის რუსეს ოლქში. თემის მოსახლეობაა 6 276 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 252.23 კმ²-ს. მოიცავს 7 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბოროვო.
იხილეთ აგრეთვე
ბულგარეთის თემები
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
რუსეს ოლქი
რესურსები ინტერნეტში
Официален сайт на Община Борово
რუსეს ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები
ჩუაპის პროვინცია

ჩუაპის პროვინცია — კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პროვინცია, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთით. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბოენდე.
გეოგრაფია
2005 წლის საკონსტიტუციო რეფორმამდე ჩუაპის პროვინცია იყო ყოფილი ეკვატორიალური პროვინციის ნაწილი. პროვინციის ტერიტორიაზე მიედინება მდინარე კონგო.
მოსახლეობა
პროვინციის მოსახლეობა — 1 316 855 ადამიანი (2005 წელი).
ტერიტორიები
ბეფალე (Befale)
ბოენდე (Boende)
ბოკუნგო (Bokungo)
ჯოლუ (Djolu)
იკელა (Ikela)
მონკოტო (Monkoto)
სქოლიო
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პროვინციები
არჩილ I

არჩილ I, არჩილ მირდატის ძე — ქართლის მეფე V საუკუნის 20-30-იან წლებში – ჯუანშერის „ცხოვრება ვახტანგ გორგასლისა“-ს თანახმად. მემატიანე არჩილის მეფობის შესახებ ამბობს: „განაცხადა მტერობა სპარსთა, გამოაჩინა ჯუარნი და მოკაზმნა ეკლესიანი“. მან ცოლად შეირთო ბიზანტიის იმპერატორის იობიანის (363–364) შთამომავალი – მარიამი.
„მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს მიხედვით მის დროს „მოგუნი მოგობდეს ცეცხლისა მსახურებასა ზედა“.
(არჩილის მეფობის დათარიღება: ვახუშტი 410–434 წ. ვ. გოილაძე 402–426 წ. გ. მელიქიშვილი V ს. მე-2 ნახ. ა. ბოგვერაძე V ს. 20-30 წ.).
შენიშვნები
ლიტერატურა
ვახუშტი, მითითებული გამოცემა.
გ. მელიქიშვილი, ქართლის (იბერიის) სამეფოს ისტორიის ქრონოლოგიის საკითხისათვის, საქ. მეც. აკადემიის ისტორიის ინსტიტუტის შრომები, ტ. IV, ნაკ. I. თბ. 1958.
ვ. გოილაძე, ფარნავაზიანთა სახლის ქრისტიან მეფეთა ქრონოლოგია. თბ. 1990.
ლ. ჯანაშია, ბრძოლა ირანის აგრესიის წინააღმდეგ ქართლში IV ს. მე-2 ნახ. და V ს. I ნახ., საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. II. თბ. 1973.
სქოლიო
იბერიის მეფეები
ფარნავაზიანები
33 უიღბლობა

33 უიღბლობა — საბავშვო რომანების სერია, რომელთა ავტორია ლემონი სნიკეტი (ეს არის ამერიკელ ავტორ დენიელ ჰენდლერის ფსევდონიმი). წიგნებში მოთხრობილია ვაიოლეტ, კლაუს და სანი ბოდლერების ცხოვრება მას შემდეგ, რაც მათი მშობლები დაიღუპნენ. ბავშვებს მეურვის სახით შორეული ნათესავი, გრაფი ოლაფი დაუნიშნეს, რომელიც მათ უხეშად ეპყრობა და მათ მემკვიდრეობას ითვისებს. მას შემდეგ, რაც მას მეურვეობის უფლებას ართმევენ, გრაფი ბავშვებს თავად დასდევს, რასაც მოჰყვება რამდენიმე სხვა პერსონაჟის სერიული მკვლელობა.
რესურსები ინტერნეტში
ლემონი სნიკეტის ოფიციალური საიტი
რომანების სერიები
ალექსანდრე ნაკაშიძე

ალექსანდრე ნაკაშიძე (დ. 1837 — გ. 27 მაისი, 1905, სანქტ-პეტერბურგი) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის კავალერიის გენერალი. წარმოშობით იყო ნაკაშიძეების თავადური საგვარეულოდან. მონაწილეობდა კავკასიის ომში, რუსეთსა და ოსმალეთს შორის 1853-56 წლებისა და 1877-78 წლების ომებში. 1880-1897 წლებში იყო ელიზავეტოპოლის გუბერნიის გუბერნატორი. მისი შვილი, მიხეილ ნაკაშიძე ასევე სამხედრო პირი იყო.
ლიტერატურა
Волков С. В. Генералитет Российской империи. Энциклопедический словарь генералов и адмиралов от Петра I до Николая II. Том II. Л—Я. М., 2009
Гизетти А. Л. Сборник сведений о георгиевских кавалерах и боевых знаках отличий кавказских войск. Тифлис, 1901 საიტზე Руниверс
Гогитидзе М. Грузинский генералитет (1699—1921). Киев, 2001
Исмаилов Э. Э. Золотое оружие с надписью «За храбрость». Списки кавалеров 1788—1913. М., 2007
Старчевский А. А. Памятник Восточной войны 1877—1878 гг. СПб., 1878
ქართველი გენერლები
დაბადებული 1837
გარდაცვლილი 25 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1905
რუსეთის იმპერიის გენერლები
დიდი ბრიტანეთი 1912 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

დიდი ბრიტანეთი 1912 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 1912 წელს, შვედეთის დედაქალაქ სტოკჰოლმში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 41 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1912 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
პუერტო-რონდონი

პუერტო-რონდონი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, არაუკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 133 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 656 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2 313 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
არაუკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბესარიონ ჭიჭინაძე

ბესარიონ ჭიჭინაძე
ბესარიონ ალექსის ძე ჭიჭინაძე (დ. 27 აპრილი, 1887, ტფილისი ― გ. 5 ოქტომბერი, 1937) — ქართველი ინჟინერ-ჰიდრომშენებელი, პროფესორი (1928).
ბიოგრაფია
1913 წელს დაამთავრა პეტერბურგის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი. 1913-1916 წლებში მუშაობდა ბუხარის, 1916-1917 წლებში ტრაპიზონის რკინიგზების მშენებლობაზე. 1919-1921 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის გზათა დეპარტამენტის დირექტორი. 1922-1927 წლებში იყო ზაჰესის მშენებლობის უფროსი, 1927-1930 წელებში რიონჰესის მშენებლობის უფროსი, 1930-1934 წლებში კი ამიერკავკასიის ენერგეტიკის სამმართველოს უფროსი. 1934-1937 წლებში მოსკოვში საკავშირო ტრესტ „ჰიდროენერგოპროექტის“ მმართველი და 1934-1937 წლებში მოსკოვის საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტის პროფესორი. 1931 წლიდან იყო სკკპ (ბ) წევრი.
1937 წლის მაისში დააპატიმრეს მოსკოვში, როგორც საქართველოში მოქმედი „ანტისაბჭოთა დივერსიულ-ტერორისტული ჯაშუშური მეამბოხე ორგანიზაციის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი“ და უცხო სახელმწიფოების აგენტი. გადაიყვანეს თბილისში. 4 ოქტომბერს სსრკ სამხედრო სასამართლოს უმაღლესმა კომისიამ მიუსაჯა სიკვდილით დასჯა. მომდევნო დღეს ჭიჭინაძე დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1955 წელს.
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია. - თბ., 2017.-გვ.703
რესურსები ინტერნეტში
სტალინური სიები საქართველოდან
დაბადებული 27 აპრილი
დაბადებული 1887
გარდაცვლილი 5 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1937
თბილისში დაბადებულები
ქართველი ინჟინრები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
სიკვდილით დასჯილი ქართველები
ბ
Novovoznesenske

Novovoznesenske is a village in Beryslav Raion, Kherson Oblast, southern Ukraine, about northeast from the centre of Kherson city.
History
The village came under attack by Russian forces in 2022, during the Russian invasion of Ukraine.
Demographics
The settlement had 662 inhabitants in 2001. The native language distribution as of the Ukrainian Census of 2001 was:
Ukrainian: 96.14%
Russian: 2.73%
Armenian: 0.64%
Belarusian: 0.32%
References
Villages in Beryslav Raion
Arc Light

Arc Light — სტივ ჰოგართი და რიჩარდ ბარბიერის ერთობლივი EP. გამოვიდა 2013 წელს, როგორც გაგრძელება Not The Weapon But The Hand-ის, სტუდიური ალბომის, რომელიც დუეტმა 2012 წელს გამოსცა. EP გამოვიდა როგორც ციფრული, ასევე ფიზიკური სახით, შეზღუდული რაოდენობით.
სიმღერების სია
Arc Light - 5:01
Intergalactic - 6:26
Daddy Does Work - 5:06
Oil - 5:21
Elaine - 6:47
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია Discogs-ზე
რიჩარდ ბარბიერის ალბომები
სტივ ჰოგართის ალბომები
2013 წლის EP-ები
Köhnə Gəgir

Köhnə Gəgir (also, Këgna Gegir and Konagager) a village and the least populous municipality in the Lankaran Rayon of Azerbaijan. It has a population of 274.
References
Populated places in Lankaran District
სამეფო საგამოფენო დარბაზი

სამეფო საგამოფენო დარბაზი — მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი მელბურნში, ავსტრალიაში. იგი მდებარეობს კარლტონის ბაღებში, ცენტრალური ბიზნესის უბნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. აშენდა მელბურნის საერთაშორისო გამოფენის ჩასატარებლად 1880 წელს, შემდეგ კი ამ შენობაშივე 1901 წელს გაიხსნა ავსტრალიის პირველი პარლამენტი.
მას 1990-იან წლებში ჩაუტარდა რესტავრაცია და 2004 წელს გახდა პირველი შენობა ავსტრალიაში, რომელმაც მიიღო იუნესკოს მსოფლიო მემკვდრეობის სტატუსი. დღესდღეობით შენობა მასპინძლობს მრავალ პატარ-პატარა გამოფენებს.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
World heritage listing for the Royal Exhibition Building
Royal Exhibition Building at Museum Victoria
1880 წლის არქიტექტურა
ავსტრალიის შენობა-ნაგებობები
მელბურნი
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრალიაში
აბდურაჰიმ ჰაგვერდიევი

აბდურაჰიმ ჰაგვერდიევი
აბდურაჰიმ ბეგ ასად ბეგ-ოღლუ ჰაგვერდიევი (დ. 17 მაისი, 1870 ქ. შუშა ― გ. 11 დეკემბერი, 1933) — აზერბაიჯანელი მწერალი. აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1928).
ბიოგრაფია
1891 წელს დაამთავრა თბილისის რეალური სასწავლებელი. სწავლობდა პეტერბურგის უნივერსიტეტში, 1899-იდან შეუდგა პედაგოგიურ, ლიტერატურულ და თეატრალურ მოღვაწეობას ბაქოში. იყო აზერბაიჯანის თეატრის კომისარი. მის მხატვრულ შემოქმედებაში აისახა ახალი ცხოვრების მშენებლობა სოფლად, აკრიტიკებდა წარსულის გადმონაშთებს, ბურჟუაზიულ წყობილებას, პროპაგანდას უწევდა საბჭოთა ხელისუფლებას. ტრაგედიაში „დანგრეული ბუდეები“ (1896) ასახა XIX საუკუნის მიწერულის თავადაზნაურული ფენის სოციალური კრიზისი. პიესაში „უბედური ახალგაზრდა“ (1900), პირველად აზერბაიჯანულ ლიტერატურაში, გამოიყვანა პატრიარქალურ-ფეოდალურ სამყაროსთან მებრძოლი დემოკრატიულ გმირი.
1906 წელს ა. ჰაგვერდიევი აირჩიეს რუსეთის იმპერიის I მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატად ელიზავეტპოლის გუბერნიიდან.
1906-იდან აქტიურად თანამშრომლობდა ჟურნალ „მოლა ნასრედინში“, აქვეყნებდა მოთხრობებს, სტატიებს, ფელეტონებს. ეკუთვნის ნარკვევი „აზერბაიჯანის თეატრის ისტორიიდან“ (1924), მონოგრაფია „მ. ფ. ახუნდოვის ცხოვრება და მოღვაწეობა“ (1928). ეწეოდა მთარგმნელობით მუშაობას.
ლიტერატურა
სქოლიო
აზერბაიჯანელი მწერლები
აზერბაიჯანელი მთარგმნელები
დაბადებული 1870
გარდაცვლილი 1933
რუსეთის იმპერიის I მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატები
გრიგოლ გიორგაძე (აღმოსავლეთმცოდნე)

გრიგოლ გიორგაძე (აღმოსავლეთმცოდნე)
გრიგოლ გრიგოლის ძე გიორგაძე (დ. 28 ივლისი, 1927, ქუთაისი — გ. 2 აპრილი, 2005, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, აღმოსავლეთმცოდნე, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1993)
ბიოგრაფია
ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1973), პროფესორი (1991), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ი. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის განყოფილების გამგე (1988–იდან). თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის ასირიოლოგიის კათედრის გამგე (1991–იდან). ქართული ენციკლოპედიის რედაქციის ძველი ისტორიისა და რელიგიის სამეცნიერო–საკონსულტაციო სექციის თავმჯდომარე. მუშაობდა ძველი აღმოსავლეთის ისტორიაში, კერძოდ, ხეთოლოგიასა და მომიჯნავე დარგებში. გიორგაძის სამეცნიერო შრომები ეძღვნება ძირითადად ხეთების სახელმწიფო სოციალურ–ეკონომიკური ისტორიის, სახელმწიფოებრივი წყობის, მათი პოლიტიკური და ეთნიკური ისტორიის, ისტორიული გეოგრაფიის, სამართლის საკითხებს. იკვლევდა ხეთურ და ქართველურ ენათა, ხეთური და ძველ ქართული რელიგიური პანთეონის, ხეთებისა და ქართველურ ტომთა კულტურული ურთიერთობის საკითხებს.
ბიბლიოგრაფია
Борьба хеттов за Северную Сирию в период Древнехеттского царства, «Вестник древней истории», 1964, №1;
Очерки по социально- экономической истории Хеттского государства, Тб., 1973;
Производство и применение железа в Центральной Анатолии по данным хеттских клинописных текстов, «Древний Восток», М., 1985;
Неиндоевропейские этнические группы (хатты, каски) в древней Анатолии, კრ.: Разыскания по истории Абхазии, Тб., 1999;
Two Forms of Non-slave Labour in Hittite Society, «Labour in the Ancient Near East», New Haven, 1987.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ისტორიული კალენდარი. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
„გრიგოლ გიორგაძე — ღვაწლმოსილი მეცნიერი და პედაგოგი“. „ანალები“ #1, 2007: 415-418
საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
ქართველი ისტორიკოსები
დაბადებული 28 ივლისი
დაბადებული 1927
გარდაცვლილი 2005
გარდაცვლილი 2 აპრილი
გრიგოლ
ტუნას-დუ-პარანა

ტუნას-დუ-პარანა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიტიბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 256 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.36 კმ²-ზე. ფართობი 668 478 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პარანა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები