პორტ არტურის ბრძოლა

პორტ არტურის ბრძოლა
პორტ-არტურის ბრძოლა (იაპონ. 旅順口海戦, ჰეპბერნი: Ryojunkō Kaisen) 1904 წლის 8–9 თებერვალს საფუძველი დაუდო რუსეთ-იაპონიის ომის დაწყებას. ის დაიწყო იაპონური გამანადგურებლების ესკადრილიის მოულოდნელი ღამის შეტევით ნეიტრალურ რუსულ ფლოტზე, რომელიც მიმაგრებული იყო პორტ-არტურში, მანჯურიაში და მეორე დილით გაგრძელდა შეტაკებით. შემდგომი შეტაკება პორტ-არტურის მახლობლად გაგრძელდა 1904 წლის მაისამდე. შეტევა უშედეგოდ დასრულდა, თუმცა ომმა იაპონიის გადამწყვეტი გამარჯვება გამოიწვია.
წინაპირობა
რუსეთ-იაპონიის ომის გახსნის ეტაპი დაიწყო იაპონიის იმპერიული საზღვაო ფლოტის (IJN) წინასწარი შეტევებით რუსეთის წყნარი ოკეანის ფლოტის წინააღმდეგ, რომელიც დაფუძნებული იყო პორტ არტურზე და ჩემულპოში. ადმირალ ტოგოს თავდაპირველი გეგმა იყო პორტ-არტურიზე შეტევა გაერთიანებული ფლოტის 1-ლი დივიზიით, რომელიც შედგებოდა ექვსი წინასწარი დრედნოუტის საბრძოლო ხომალდებისგან Hatsuse, Shikishima, Asahi, Fuji და Yashima, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ფლაგმანი Mikasa და მე-2 დივიზია. შედგება ჯავშნიანი კრუისერებისგან Iwate, Azuma, Izumo, Yakumo და Tokiwa. ამ კაპიტალურ გემებსა და კრუისერებს თან ახლდა დაახლოებით 15 გამანადგურებელი და დაახლოებით 20 პატარა ტორპედო ნავი. რეზერვში იყვნენ კრეისერები Kasagi, Chitose, Takasago და Yoshino. ამ დიდი, კარგად გაწვრთნილი და კარგად შეიარაღებული ძალით, ადმირალ ტოგო იმედოვნებდა, რომ გამანადგურებელი დარტყმას მიაყენებდა რუსეთის ფლოტს იაპონიის და რუსეთის მთავრობებს შორის დიპლომატიური ურთიერთობების გაწყვეტის შემდეგ.
რუსეთის მხრიდან ადმირალ სტარკს ჰყავდა დრედნოტამდე საბრძოლო ხომალდები: პეტროპავლოვსკი, სევასტოპოლი, პერესვეტი, პობედა, პოლტავა, ცეარევიჩი და რეტვიზანი, რომლებსაც მხარს უჭერდნენ ჯავშან კრეისერი Bayan და დაცული კრეისერები Pallada, Diana, Askold, Novik და Boyarin. დაფუძნებული პორტ არტურის გამაგრებული საზღვაო ბაზის დაცვაში. თუმცა, პორტ არტურის თავდაცვა არ იყო ისეთი ძლიერი, როგორიც შეიძლებოდა ყოფილიყო, რადგან რამდენიმე ნაპირის საარტილერიო ბატარეა ფუნქციონირებდა, თავდაცვის გაუმჯობესებისთვის თანხები გადანაწილდა ახლომდებარე დალნიში და ოფიცერთა კორპუსის უმეტესობა წვეულებაზე ზეიმობდა. მასპინძლობდა ადმირალ სტარკი 1904 წლის 9 თებერვლის ღამეს.
ვინაიდან ადმირალმა ტოგომ მიიღო ყალბი ინფორმაცია ადგილობრივი ჯაშუშებისგან პორტ არტურში და მის გარშემო, რომ პორტის მცველთა გარნიზონები სრულ მზადყოფნაში იყვნენ, მას არ სურდა თავისი ძვირფასი კაპიტალური ხომალდები რუსეთის სანაპირო არტილერიისთვის გაეტანა და ამიტომ შეაჩერა მთავარი ბრძოლა. ფლოტი. სამაგიეროდ, გამანადგურებელი ძალები დაიყო ორ თავდასხმის ესკადრილიად, ერთი ესკადრილიით 1-ლი, მე-2 და მე-3 ფლოტილიებით პორტ არტურზე თავდასხმის მიზნით, ხოლო მეორე ესკადრილია მე-4 და მე-5 ფლოტილიებით დალნის რუსულ ბაზაზე თავდასხმისთვის.
ბრძოლა
1904 წლის 8-9 თებერვლის ღამის შეტევა
1904 წლის 8 თებერვალს, ორშაბათს, დაახლოებით 22:30 საათზე, პორტ არტურის თავდასხმის ესკადრა 10 გამანადგურებელს შეხვდა, რომელიც პატრულირებდა რუსულ გამანადგურებლებს. რუსებს მიეცათ ბრძანება, რომ არ დაეწყოთ ბრძოლა და მიმართეს შტაბისთვის შეტყობინებების შესახებ. თუმცა, შეტაკების შედეგად ორი იაპონური გამანადგურებელი ერთმანეთს დაეჯახა და უკან დაიხია, დანარჩენი კი მიმოიფანტა. 9 თებერვალს, დაახლოებით 00:28 საათზე, პირველი ოთხი იაპონური გამანადგურებელი მიუახლოვდა პორტ-არტურის პორტს დაკვირვების გარეშე და დაიწყო ტორპედოს შეტევა პალადას (რომელიც გემის შუაგულში მოხვდა, დაიწვა და დაიძრა) და რეტვიზანზე. სხვა იაპონური გამანადგურებლები ნაკლებად წარმატებული იყვნენ; ბევრი ტორპედო დაიჭირეს გაფართოებულ ტორპედოს ბადეებში, რაც ეფექტურად აფერხებდა ტორპედოების უმეტესობას რუსული საბრძოლო ხომალდების სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი დარტყმისგან. სხვა გამანადგურებლები ძალიან გვიან მივიდნენ და ინდივიდუალურად შეტევები განხორციელდა. თუმცა მათ შეძლეს რუსული ფლოტის ყველაზე მძლავრი ხომალდის, საბრძოლო ხომალდის ცაარევიჩის მწყობრიდან გამოყვანა. იაპონურმა გამანადგურებელმა Oboro-მ ბოლო შეტევა განახორციელა დაახლოებით 02:00 საათზე.
მოულოდნელი შეტევისთვის იდეალური პირობების მიუხედავად, შედეგები შედარებით ცუდი იყო. გასროლილი თექვსმეტი ტორპედოდან სამის გარდა ყველა ან აცდა ან ვერ აფეთქდა, მაგრამ იღბალი რუსებს დაუპირისპირდა იმდენად, რომ სამი ტორპედოდან ორი საუკეთესო საბრძოლო ხომალდებს მოხვდათ: რეტვიზანი და ცეზარევიჩი კვირებით გამოიყვანეს მოქმედებიდან, ისევე როგორც დაცული კრუისერი პალადა.
შემდგომი
შედეგი
მიუხედავად იმისა, რომ პორტ-არტურის საზღვაო ბრძოლას არ მოჰყოლია დიდი დანაკარგი, IJN განდევნილი იქნა ბრძოლის ველიდან რუსული საბრძოლო გემებისა და ნაპირის სასროლი ბატარეების ერთობლივი ცეცხლით, რითაც მათ მცირე გამარჯვება მიაწერეს.რუსებმა 150 მსხვერპლი მიიღეს და იაპონელებმა დაახლოებით 90. მიუხედავად იმისა, რომ არც ერთი გემი არც ერთ მხარეს არ ჩაიძირა, რამდენიმემ ზიანი მიაყენა. იაპონელებს გააჩნდათ გემების შეკეთება და სასოფლო-სამეურნეო სადგურები, რომლებითაც რემონტს ახორციელებდნენ, მაშინ როდესაც რუსეთის ფლოტს ჰქონდა მხოლოდ ძალიან შეზღუდული სარემონტო შესაძლებლობები პორტ არტურში.
აშკარა იყო, რომ ადმირალმა დევამ ვერ შეძლო საკმარისად მჭიდროდ დაეჭირა მისი დაზვერვა და რომ როგორც კი რეალური სიტუაცია აშკარა გახდა, ადმირალ ტოგოს წინააღმდეგობა რუსების ნაპირის ბატარეების ქვეშ ჩართვაზე გამართლებული იყო.
იაპონიასა და რუსეთს შორის ომის ოფიციალური გამოცხადება 1904 წლის 10 თებერვალს, ბრძოლიდან ერთი დღის შემდეგ მოხდა. თავდასხმა, რომელიც განხორციელდა ძირითადად მოუთმენელი და მოუმზადებელი ნეიტრალური ძალის წინააღმდეგ მშვიდობიან პერიოდში, ფართოდ არის შედარებული 1941 წლის პერლ ჰარბორზე თავდასხმასთან.
1907 წელს ჰააგის მეორე კონფერენციამ მიიღო დებულებები ხმელეთზე და ზღვაზე ნეიტრალური ძალების უფლებებსა და მოვალეობებთან დაკავშირებით რომელიც კრძალავს ერებს რაიმე სახის მტრული ქმედებების ჩადენას ნეიტრალური ქვეყნების ან პირების წინააღმდეგ, ასევე მოითხოვდა ომის გამოცხადებას სამიზნე მხარეზე თავდასხმის დაწყებამდე.
სქოლიო