PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გიორგი კუხალაშვილი

გიორგი კუხალაშვილი (დ. 5 ნოემბერი, 1982, ქუთაისი) — ქართველი ფერმწერი და გრაფიკოსი.
ბიოგრაფია
გიორგი კუხალაშვილი დაიბადა 1982 წლის 5 ნოემბერს, ქუთაისში.
2002 წელს დაამთავრა იაკობ ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო სკოლა, ფერწერის ფაკულტეტი. 1998 წელს, სამხატვრო სკოლაში სწავლის პერიოდში გიორგი კუხალაშვილმა შექმნა ნამუშევარი სახელწოდებით „იერუსალიმში შესვლა“, რომელმაც გამოკვეთა მისი შემოქმედებითი მისწრაფებები და ინტერესი რელიგიური თემების მიმართ, უფრო მოგვიანებით კი, 2000 წელს, დაასრულა ფერწერული ტილო „შობის მისტერია“, რომელიც დღემდე განსაკუთრებულ ადგილს იკავებს მხატვრის შემოქმედებაში.
2005 წელს, თბილისის სამხატვრო აკადემიაში სწავლის პარალელურად გიორგი კუხალაშვილმა, ძველი თბილისის ისტორიულ უბანში გახსნა საკუთარი სახელოსნო, სადაც ინტენსიურად დაიწყო მუშაობა.
2007 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია, ფერწერის ფაკულტეტი.
2010 წელს საკუთარი სახელოსნოს ბაზაზე დააფუძნა ახალგაზრდა ხელოვანთა გაერთიანება „ხელოვნების ენა“, სადაც უამრავი ახალგაზრდა მხატვარი და მოქანდაკე აქტიურად ჩაერთო შემოქმედებით საქმიანობაში. 2010 წლიდან გიორგი კუხალაშვილი, შემოქმედებით გუნდთან ერთად, იწყებს სხვადასხვა მნიშვნელოვანი შემოქმედებითი პროექტების განხორციელებას. ის აქტიურად მონაწილეობს ქვეყნის კულტურულ ცხოვრებაში და წარმოადგენს საკუთარ შემოქმედებას როგორც საქართველოში, ასევე მის საზღვრებს გარეთ.
შემოქმედება
გიორგი კუხალაშვილის შემოქმედებითი ინტერესის სფეროს ძირითადად წარმოადგენს ისეთი რელიგიურ-მისტერიალური თემები როგორიცაა: გოლგოთას მისტერია, ჯვრიდან გარდამოხსნა, ღვთის კრავი, რექვიემი, ბარაბას ჯვარი, განკითხვის დღე, ამაღლება, საიდუმლო სერობა და სხვა. ამ მრავალფიგურიანი კომპოზიციების ძირითადი თავისებურება ფერწერული ენის ორიგინალურობა და ღრმა შინაარსობრივი მრავალწახნაგოვანებაა. მხატვრის შემოქმედებაში აღსანიშნავია ასევე ლირიკულ-ალეგორიული შინაარსის კომპოზიციები, ისეთები როგორიცაა: დონ კიხოტი, მეჯლისი, კაზინო, ჩაშლილი წარმოდგენა და სხვა.
გამოფენები და ჯილდოები
2015 — ხელოვნებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის გიორგი კუხალაშვილი დაჯილდოვდა ახალგაზრდა პროფესიონალის წოდებით.
2014 — „ახალი სიცოცხლე“. პროექტი განხორციელდა პაატა ბურჭულაძის ფონდ „იავნანასთან“ და ზურაბ წერეთლის სახელობის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმთან ერთად. გიორგიმ და მისმა მეგობრებმა წარმოადგინეს საკუთარი ნამუშევრები „იავნანას“ ბენეფიციარების დასახმარებლად.
2013 — „თბილისი და თბილისელები“. ახალგაზრდა მხატვრებმა შექმნეს დამსახურებულ ხელოვანთა პორტრეტები ფერწერასა და ქანდაკებაში. პორტრეტების გამოფენა მოეწყო საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში. პროექტის ფარგლებში შეიქმნა დოკუმენტური ფილმი და დაიბეჭდა კატალოგი.
2011 — ახალგაზრდა მხატვართ ჯგუფური გამოფენა „წარსულისა და აწმყოს შეხვედრა“. თბილისის ისტორიის მუზეუმი ქარვასლა.
2011 — გიორგი კუხალაშვილმა გაიმარჯვა კონკურსში „ლევ ტოლსტოის სამყარო“. ის, როგორც პირველი ადგილის მფლობელი, მიწვეული იქნა ლევ ტოლსტოის შვილთაშვილის, ვლადიმერ ტოლსტოის მიერ „იასნაია-პოლიანა“-ში, სადაც მწერალმა თავის ცხოვრების მნიშვნელოვანი პერიოდი გაატარა.
პერსონალური გამოფენები
2014 — ისტორიის მუზეუმი ქარვასლა, თბილისი, საქართველო;
2012 — გალერეა "გრემი" , სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთი;
2009 — გალერეა "ვერნისაჟი", თბილისი, საქართველო.
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი კუხალაშვილის ოფიციალური საიტი
ქართველი მხატვრები
ქართველი გრაფიკოსები
დაბადებული 1982
დაბადებული 5 ნოემბერი
სუათისი (მწვერვალი)

სუათისი (მწვერვალი)
სუათისი — მწვერვალი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ხევის კავკასიონის ჩრდილოეთით გვერდით — ხოხის ქედზე, მდინარე თერგის მარცხენა შენაკადის — სუათისის სათავეში. სიმაღლე 4466 მ. აგებულია იურული ფიქლებითა და დიორიტ-დიაბაზური წარმონაქმნებით. სუათისის ქვედა კალთები შემოსილია სუბალპური და ალპური ბალახმცენარეულობით, ზედა კალთებზე სუბნივალური და ნივალური ლანდშაფტებია.
ლიტერატურა
მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
ავსტრალიის მდინარეების სია

ავსტრალიის მდინარეების სია
ავსტრალია ყველაზე უწყლო კონტინენტია, ვინაიდან ტერიტორიის ძირითად ნაწილზე კლიმატური პირობები ზედაპირული ჩამონადენის ჩამოყალიბებისთვის არახელსაყრელია, წლიური აორთქლება ბევრად აღემატება წლიურ ნალექებს. ტერიტორისს 60% გაუდინარია. კონტინენტის მთავარი წყალგამოყოფია დიდი წყალგამყოფი ქედი. აქ დიდი და წყალუხვი მდინარეები არ არის. ნახევარკუნძულებსა და უდაბნოებში არის ეპიზოდური მდინარეები, რომელთაც კრიკებს უწოდებენ, წყალი ასეთ მდინარეებში მხოლოდ წვიმების დროს მიედინება. მთელი წლის განმავლობაში წყალუხვი (მაგრამ მოკლე) მდინარეები მხოლოდ დიდი წყალგამყოფი ქედის აღმოსავლეთ კალთებზეა, სადაც უხვი ნალექები მოდის.
ავსტრალიაში ყველაზე დიდია მდინარე მურეის სისტემა. მისი ყველაზე დიდი შენაკადია დარლინგი. ისინი სათავეს დიდი წყალგამყოფ ქედზე იღებენ.
ქვემო დინებაში დარლინგი გვალვების დროს შრება და ცალკეულ წყალსატევებად იყოფა. მურეი არ შრება, მაგრამ წყლის დონე მკვეთრად მერყეობს. წვიმების დროს მდინარე ძლიერად დიდდება და ნაპირებიდან გადმოდის. წყალდიდობა მურეიზე, ჩვეულებრივ, უცბად იწყება და დიდხანს არ გრძელდება. წყლის დონის მკვეთრი ცვალებადობის გამო ნაოსნობა გაძნელებულია. მდინარის წყლებს მშრალ რაიონებში ნაყოფიერი ნიადაგების მოსარწყველად იყენებენ, რისთვისაც წყალსაცავებსაც აგებენ.
უგრძესი მდინარეები
2008 წლის სექტემბერში, განისაზღვრა ავსტრალიის უგრძესი მდინარეების სია ესენია:
მურეი - 2,375 კილომეტრი (1,476 მილი)
მარამბიჯი - 1,485 კილომეტრი (923 მილი)
დარლინგი - 1,472 კილომეტრი (915 მილი)
ლაკლანი - 1,339 კილომეტრი (832 მილი)
კუპერ კრიკი - 1,113 კილომეტრი (692 მილი)
ფლინდერსი - 1,004 კილომეტრი (624 მილი)
დაიმანტინა - 941 კილომეტრი (585 მილი)
ავსტრალიის მდინარეების სია
ადელაიდა
ალბერტი
აშბერტონი
ბარკუ
ბარონი
ბარონი (ახალი სამხრეთ უელსი)
ბარონი (ვიქტორია)
ბერდეკინი
ბელი
ბიორნეტი
ბელეკვუდი
ბრიზბენი
ვიქტორია
გასკოინი
დაიმანტინა
დენმარკი
დერუენტი
ჯარდინი
დოუსონი
კატერინა
კატარაქტი
კესტლრი
კლაიდი
კლარენსი
კონდამინი
კუპერ-კრიკი
ლეინ-კოვი
მაკუორი
მარამბიჯი
ლაკლანი
მერჩისონი
მურეი
დარლინგი
მერჩისონი
მენინგი
ორდი
პილი
პაინი
საუტ ალიგატორ-რივერ
სევერნი
სევერნი
სნოუნი
სუონი
ტომსონი (კვინსლენდი)
ტომსონი (ვიქტორია)
ტორენსი
ტუიდი
უისონი
უილიამსი
ფიცროი (კვინსლენდი)
ფიცროი (დასავლეთი ავსტრალია)
ფლინდერზი
ფორტესუ
ფრანკლინი
ჰანტერი
ებერკრომბი
ეივონი (დასავლეთი ავსტრალია)
ეივონი (დასავლეთი ვიქტორია)
ეივონი (ჩრდილოეთი ვიქტორია)
იარა
Border Police of Georgia

Border Police of Georgia
The Border Police of Georgia (Georgian: შსს-ის საქართველოს სასაზღვრო პოლიცია) is the primary border guarding force and coast guard in the country of Georgia, and is under command of the Ministry of Internal Affairs. It is responsible for patrolling the entire 1839 km (1142.7 mi) land border of Georgia, as well as the country's 310 km (192.6 mi) coastline and territorial waters in the Black Sea. However, border control at checkpoints is instead performed by the Patrol Police department. The current chief is Nikoloz Sharadze.
History
Formation of the Border Police began shortly after Georgia regained its independence from the Soviet Union in 1991, and was officially formed in 1992 as a paramilitary unit within the Ministry of Defense. Its first personnel were veterans of the Border Troops of the KGB of the Georgian SSR. In 1994, the agency separated from the Ministry of Defence to become the independent State Border Defence Department. In the following years, the Coast Guard Service and the Border Aviation Service were formed as part of the new department, in 1998 and 1999 respectively. On February 11, 2004, the State Border Defence Department became a reporting agency Ministry of Internal Affairs, and was reclassified as a law-enforcement agency in 2006.
The Georgian Immigration Enforcement Training Video Unit (GIETVU) works to improve training methods for immigration enforcement operatives, in January 2020 it announced it had recorded its 4000th arrest.
The Border Police played a role in the Russo-Georgian War, which resulted in the loss of multiple Coast Guard ships and their crews at Poti and along the Abkhaz shore. Since the end of the war, the Coast Guard has continued to enforce the Georgian sea blockade of Abkhazia, arresting several commercial vessels traveling to and from Abkhazia on the Black Sea.
Chiefs of the MIA Border Police
Organisation
The Border Police is composed of three internal departments: the Land Border Defence Department, the Special Aviation Main Office, and the Coast Guard.
Land Border Defence Department
The Land Border Defence Department is responsible for securing Georgia's land borders with Armenia, Azerbaijan, Russia, and Turkey, a total distance of approximately 1839 km.
Coast Guard
Special Aviation Main Office
The Special Aviation Main Office assists the Land Border Defence Department and Coast Guard with air surveillance and personnel transportation. During times of natural disasters, they also conduct search and rescue missions, disaster relief efforts, and first aid services to victims.
See also
List of national border guard agencies
Soviet Border Troops
References
1992 establishments in Georgia (country)
Georgia
Military units and formations established in 1992
Specialist law enforcement agencies of Georgia (country)
წყლისკარის ქუჩა

წყლისკარის ქუჩა — ქუჩა ძველ თბილისში. წყლისკარის ქუჩა არის დღევანდელი შავთელის ქუჩის საწყისი ნაწილი ბარათაშვილის ქუჩიდან ანჩისხატამდე. დასახელება დაკავშირებულია დაახლოებით ბარათაშვილის ქუჩის შესაყარის ადგილზე არსებულ ქალაქის ერთ-ერთი კარიბჭის — წყლისკარის სახელთან.
ლიტერატურა
კრწანისის რაიონის ქუჩები
ცაი მინლიანი

ცაი მინლიანი (დ. 27 ოქტომბერი, 1957) — ტაივანელი კინორეჟისორი, რომელსაც თერთმეტი სრულმეტრაჟიანი ფილმი აქვს გადაღებული. ცაი ტაივანური კინოს „მეორე ახალი ტალღის“ ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული რეჟისორია. მის ფილმებს საერთაშორისო დონის კრიტიკული აღიარება და არაერთი კინოფესტივალის ჯილდო აქვთ მოპოვებული, მათ შორის ვენეციის კინოფესტივალის ოქროს ლომი. 2015 წლის ტაიპეის კინოდაჯილდოებაზე ცაის მოკლემეტრაჟიანმა ფილმმა No No Sleep გაიმარჯვა ნომინაციაში საუკეთესო რეჟისორი.
რესურსები ინტერნეტში
Tsai Ming-liang at Strictly Film School
AV Club interview
Asia Pacific Arts interview
Tsai Ming-liang on Tsai Ming-liang at Asia Society
Walking with Tsai Ming-liang and Lee Kang-sheng
დაბადებული 27 ოქტომბერი
დაბადებული 1957
ტაივანელი კინორეჟისორები
მანდარინი

მანდარინი — მარადმწვანე სუბტროპიკული ხეხილოვანი მცენარე Citrus-ის გვარის ტეგანისებრთა ოჯახისა.
მახასიათებლები
ყველაზე უფრო გავრცელებულია მანდარინი უნშიუ (Citrus unshiu), ხის სიმაღლე 3 მ-მდეა, ვარჯნის დიამეტრი 3-3,5 მ. ყვავილი საკმაოდ დიდია, ორსქესიანი, გვირვინის ფურცლები შეიცავენ ჯირკვლებს, რომელშიაც დიდი რაოდენობითაა ეთეროვანი ზეთი, ნაყოფი უთესლოა, მასა 60-80 გ. კანი ნარინჯისფერია, რბილობი — ღია ნარინჯისფერი, წვნიანი. წვენი შეიცავს 3-10% შაქრებს, 0,9%-1%-მდე მჟავებს (უმთავრესად ლიმონის), 23-55 მგ% C ვიტამინს და სხვა. ნაყოფს იყენებენ უმეტესად ნედლად, აგრეთვე გადამუშავებულს (წვენი, ჯემი, მურაბა, კომპოტი და სხვა). კანი მდიდარია პექტინოვანი ნივთიერებებით, ეთეროვანი ზეთებითა და გლიკოზიდებით, იყენებენ საკონდიტრო წარმოებაში, აგრეთვე ეთეროვანი ზეთების მისაღებად, ხოლო ამ უკანასკნელს — პარფიუმერიისა და კვების მრეწველობაში.
ციტრუსოვან კულტურათა შორის მანდარინი უნშიუ გამოირჩევა შედარებით მაღალი ყინვაგამძლეობით. მანდარინი მსხმოიარობას იწყებს ოკულირებიდან (კვირტით მყნობა) მე-4 წელს. 10-12 წლის ხეების მოსავალმა შეიძლება მიაწიოს 50 ტ ჰა-ზე. მანდარინის ძირითადი ნარგაობა თავმოყრილია საქართველოს შავი ზღვის სანაპიროს სუბტროპიკულ რაიონებში. უმთავრესად კულტივირებულია უნშიუს ჯიში, მცირე რაოდენობით საადრეო ჯიში — კოვანოვასე. მანდარინს უმთავრესად ამრავლებენ ოკულირებით, იშვიათად — კალმის მყნობით. ძირითადი საძირეა ტრიფოლიატა.
საქართველოში 1885 წელს პირველად შემოიტანეს იტალიიდან მანდარინი, რომელმაც სამრეწველო მნიშვნელობა ვერ მიიღო, რადგან დაბალი ყინვაგამძლეობის აღმოჩნდა და ნაყოფი დროზე არ მწიფდებოდა. ის შეცვალა უნშიუმ, რომელიც 1896 წელს შემოიტანეს იაპონიიდან და სწრაფად გავრცელდა. ამჟამად 19 ათ. ჰა ფართობი უკავია და ყოველწლიურად 100-120 ათ. ტ-ზე მეტ მოსავალს იძლევა. მანდარინის პლანტაციებს ძლიერ აზიანებს მავნებლები — ფარიანები და ცრუფარიანები; დაავადებებიდან აღსანიშნავია გუმოზი, ქლოროზი, ანთრაკნოზი, ციტრუსების ბაქტერიული ნეკროზი და სხვა. სამკურნალოდ იყენებენ ბორდოს სითხის 1% ხსნარსა და ცინებს.
ლიტერატურა
ლეკვეიშვილი ი., ციტრუსოვანი წარმოების მეცნიერული საფუძვლები, ნაწ., 1, თბ., 1978;
ლეკვეიშვილი ი., ქსე, ტ. 6, გვ. 405, თბ., 1983
ციტრუსები
ნოვოიხსანოვო

ნოვოიხსანოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 138 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 87 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (60%) და ბაშკირები (35%) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
სტამბოლიისკის თემი

სტამბოლიისკის თემი — თემი სამხრეთ-ცენტრალურ ბულგარეთში. შედის პლოვდივის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 20 861 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 61.27 კმ²-ს. მოიცავს 5 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სტამბოლიისკი.
იხილეთ აგრეთვე
ბულგარეთის თემები
ბულგარეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
პლოვდივის ოლქი
რესურსები ინტერნეტში
Официален сайт на Община Стамболийски
პლოვდივის ოლქის თემები
ბულგარეთის თემები
ანტონიო კაბრინი

ანტონიო კაბრინი (დ. 8 ოქტომბერი, 1957, კრემონა) — იტალიელი ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. სხვადასხვა დროს იცავდა „კრემონეზეს“, „ატალანტას“, „იუვენტუსის“, „ბოლონიის“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის ექვსგზის ჩემპიონი, იტალიის თასის ორგზის მფლობელი, უეფა-ს თასის, თასების მფლობელთა თასის, უეფა-ს სუპერთასის, ევროპის ჩემპიონთა თასისა და საკონტინენტთაშორისო თასის მფლობელი „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში. 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონი, 1980 წლის ევროპის ჩემპიონატის, 1978 წლის არგენტინისა და 1986 წლის მექსიკის მსოფლიო ჩემპიონატების მონაწილე იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
ითვლება თავისი დროის მსოფლიოს ერთ-ერთ საუკეთესო ფეხბურთელად და ერთ-ერთ უდიდეს იტალიელ მცველად.
სანაკრებო კარიერა
1978–1987 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 73 შეხვედრას ატარებს და 9 ბურთი გააქვს.
სტატისტიკა
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
კაბრინიმ მსოფლიო ჩემპიონატების 18 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და ერთი გოლი გაიტანა. 2019 წლისათვის არსებული სტატისტიკური მონაცემებით, ანტონიო კაბრინის — ფაბიო კანავაროსთან და გაეტანო შირეასთან ერთად — მეორე ადგილი უკავია იტალიელ ფეხბურთელებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატებზე ჩატარებულ შეხვედრათა რაოდენობის მხრივ. მათზე მეტჯერ მხოლოდ პაოლო მალდინიმ ითამაშა, მას მსოფლიო ჩემპიონატების 23 შეხვედრაში აქვს მონაწილეობა მიღებული.
მიღწევები
საკლუბო
იუვენტუსი
სერია A: 1976–77, 1977–78, 1980–81, 1981–82, 1983–84, 1985–86
იტალიის თასი: 1978–79, 1982–83
უეფა-ს თასი: 1976–77
უეფა-ს თასების მფლობელთა თასი: 1983–84
უეფა-ს სუპერთასი: 1984
ევროპის ჩემპიონთა თასი: 1984–85
საკონტინენტთაშორისო თასი: 1985
სანაკრებო
იტალია
მსოფლიო ჩემპიონატი: 1982
ინდივიდუალური
მსოფლიო ჩემპიონატის საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელი: 1978
ფიფა-ს თერთმეტეული: 1979
ბიბლიოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
Italy · Record International Players
Juventus News 24 · List of Juventus F.C. Players
სქოლიო
დაბადებული 8 ოქტომბერი
დაბადებული 1957
იტალიელი ფეხბურთელები
სერია A-ს ფეხბურთელები
სერია B-ს ფეხბურთელები
კრემონეზეს ფეხბურთელები
ატალანტას ფეხბურთელები
იუვენტუსის ფეხბურთელები
ბოლონიის ფეხბურთელები
იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1986 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
1980 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
პიზის მწვრთნელები
მამალაძე

მამალაძე
საკუთარი სახელი მამალაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გიორგი მამალაძე — ექიმი
გიორგი მამალაძე — სასულიერო პირი
გიორგი მამალაძე — სამხედრო პირი
იერონიმ მამალაძე — სამხედრო პირი
ეკა მამალაძე — საესტრადო მომღერალი
თეიმურაზ მამალაძე (სტეფანოვ-მამალაძე) — ჟურნალისტი, სახელმწიფო მოხელე
იორამ მამალაძე — ფერმწერი
ლეონიდე მამალაძე — არქიტექტორი, მოქანდაკე
ლევან მამალაძე — პოლიტიკოსი
ნუგზარ მამალაძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი
ტარასი მამალაძე — პედაგოგი, ეთნოგრაფი და საზოგადო მოღვაწე
შალვა მამალაძე — ფერმწერი
ზურაბ მამალაძე — ფეხბურთელი
ქართული გვარები
პარკანი (შოლდენეშტის რაიონი)

პარკანი (შოლდენეშტის რაიონი)
პარკანი — სოფელი მოლდოვაში, შოლდენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 168 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 769 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
შოლდენეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
შოლდენეშტის რაიონის სოფლები
ვერცხლისფერფოთლიანი მუხა

ვერცხლისფერფოთლიანი მუხა — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში.
იხილეთ აგრეთვე
მარადმწვანე მუხა
რესურსები ინტერნეტში
წიფლისებრნი
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 26

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 26 მიიღეს 1947 წლის 4 ივნისს. საბჭომ განიხილა რა გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 88, შეცვალა გაეროს საერთაშორისო სასამართლოს წევრთა არჩევის პროცედურები.
რეზოლუცია მიიღეს 11 ხმით.
რესურსები ინტერნეტში
რეზოლუციის ტექსტი
0026
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები გაეროს საერთაშორისო სასამართლოს შესახებ
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები უშიშროების საბჭოს პროცედურების შესახებ
კოთავანქი

კოთავანქი — სომხური ეკლესია, რომელიც მდებარეობს სოფელ ნერქინ-გეტაშენში, სევანის ტბის სამხრეთით, გეღარქუნიქის პროვინციაში. კოთავანქი აშენებიდან მალევე, X საუკუნეში დაანგრიეს დამპყრობლებმა, შემდეგ კი მიწისძვრამ.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Armenian Architectural Studies
სქოლიო
სომხეთის ეკლესიები
არიადნა შენგელაია

არიადნა შენგელაია
არიადნა ვსევოლოდის ასული შენგელაია (დ. 13 იანვარი 1937, ტაშკენტი, უზბეკეთი) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1979). 2000 წელს მიენიჭა რუსეთის სახალხო არტისტის წოდება. საკავშირო კინოფესტივალის ლაურეატი (1959). შენგელაიამ პირველი პრემია მიიღო კიევის საკავშირო კინოფესტივალზე ტატიანა ლარინას როლის შესრულებისთვის ფილმში „ევგენი ონეგინი“ (1958). საქართველოს ღირსების ორდენის კავალერი (2020).
1960 წელს დაამთავრა საკავშირო კინემატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი (ბ. ბელოკუროვის სახელოსნო). იყო თბილისის გრიბოედოვის სახელობის დრამატული თეატრის მსახიობი. კინოში არაერთი როლი აქვს შესრულებული. 1957 წლიდან იღებენ კინოში. ჯერ კიდევ კინემატოგრაფიის ინსტიტუტში სწავლისას ითამაშა ფილმებში: „ევგენი ონეგინი“ და „ეჟენი გრანდე“. 1950-იანი წლების ბოლოსა და 1960-იანი წლების დასაწყისში იყო საბჭოთა კინოს ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული მსახიობი. 1960 წლიდან მუშაობდა კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“. მისი კინოდებიუტი შედგა ფილმში „ეკატერინა ვორონინა“, სადაც შეასრულა ირინას როლი. სხვადასხვა დროს თანამშრომლობდა რეჟისორებთან ივანე პირიევთან, გიორგი დანელიასთან, ნადეჟდა კოშევეროვასთან, ფელიქს მირონერთან, ისიდორე ანენსკისთან, აბრამ როომთან, ნაუმ ტრახტენბერგთან, ელდარ შენგელაიასთან და სხვებთან. არიადნა შენგელაია ცნობილი იყო თავისი ნატიფი არტისტული სილამაზითა და ძველბერძნული სახელით — არიადნათი. 1980 წლიდან მუშაობას იწყებს მაქსიმ გორკის სახელობის კინოსტუდიაში მსახიობად. კინოში შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: „შერეკილები“, „ევგინი ონეგინი“, „მთვარის მოტაცება“, „თეთრი ქარავანი“, „ძოწის სამაჯური“ და სხვა. თამაშობდა თეატრშიც. აღსანიშნავია კლეოპატრას როლი ბერნარდ შოუს პიესაში „კეისარი და კლეოპატრა“ და ანა ფრანკის როლი სპექტაკლში „ანა ფრანკის დღიური“. 1957-1980 წლებში ქორწინებაში იმყოფებოდა ქართველ რეჟისორთან ელდარ შენგელაიასათან. არიადნა შენგელაიას პირველი გვარია შპრინკი.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
არიადნა შენგელაია — kino-teatr.ru
სქოლიო
დაბადებული 13 იანვარი
დაბადებული 1937
ქართველი მსახიობები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
რუსეთის სახალხო არტისტები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
არიადნა
ზეინეფ გედიზლიოღლუ

ზეინეფ გედიზლიოღლუ (დ. 4 დეკემბერი 1977, იზმირი, თურქეთი) — თურქი კომპოზიტორი.
ცხოვრობს სტამბოლსა და ბერლინში. 2012 წელს, „მუსიკაში ნობელის პრემიად“ აღიარებული ერნსტ-ვონ-სიმენსის ახალგაზრდა კომპოზიტორის პრემია მიიღო.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1977 წელს იზმირში. დედამისი მსახიობი შაჰიქა თექანდი, მამა კი არქიტექტორი ლევენთ გედიზლიოღლუ იყო. მუსიკას 11 წლის ასაკში, კონსერვატორიაში დაიწყო. საშუალო განათლების მიღების დროს, სტამბოლში მიმარ სინანის უნივერსიტეტის სახელმწიფო კონსერვატორიის კომპოზიციის დეპარტამენტში, ჯენგიზ თანჩთან ერთად პირველი კომპოზიციების შედგენა დაიწყო. ილჰან უსმანბაშისგან, ერჩივან საიდამისგან, ბაბიურ თონგურისგან, მელიჰა დოღუდუიალისგან და ჰასან უჩარსუსგან გაკვეთილებიც მიიღო. 2000 წელს, კონსერვატორია წარმატებით დაამთავრა.
აკადემიური სწავლა გერმანიასა და საფრანგეთში გააგრძელა. გასული 2000—2012 წლებში მოპოვებული სტიპენდიებით და დაწერილი კომპოზიციებით, დამოუკიდებელი კომპოზიტორი გახდა. ვოლფრანგ რიჰმთან, ივან ფიდელესა და თეო ბრენმიულერთან კომპოზიტორობას, დენიელ ტერუჯისა და ფრანსუა დონატოსთან ელექტრონულ მუსიკას სწავლობდა. 2009 წელს ვოლფგანგ რიჰმთან ერთად, „Hochschule für Musik Karlsruhe“-ის სახელით ცნობილი საგანმანათლებლო პროექტი დაასრულა. 2010-2011 წლებში, პარიზის მუსიკისა და აკუსტიკური კვლევის IRCAM-ის ცენტრში საკონცერტო-ელექტრონულ და ელექტროაკუსტიკულ ნამუშევრებზე მუშაობდა.
ზინეფის ნაწამოებები თურქეთისა და ევროპის წამყვან რადიოებსა და ტელევიზიებში გახმოვანდა, როგორიცაა SR2 Kultur Radio, Açık Radyo, TRT 3–TRT 2, Radio France-France Musique, SWR2, dradio (Deutschlandradio), SRF 2 და OE1 ORF, ხოლო გახმოვანებული ნაწარმოებები იყო: Arditti Quartet, Ensemble Modern, ensemble recherche, Neue Vocalsolisten Stuttgart, Accroche Note, Ensemble Orchestral Contemporain, Xenia Ensemble, Orchestre National de Lorraine, SWR სენფონიურო ორკესტრი და Navarra სენფონიურო ორკესტრი.
გამორჩეული ნაწარმოებები
1995: Kusku for piano
1996: Untitled I for piano
1997: Untitled II for piano
1998: Studies, octet for two flutes, two oboes, two clarinets and two bassoons
1999: Studies, composition for string quartet
2000: Player
2001: Vier Stücke für Oboe, Klarinette und Fagott
2002: Rufe for clarinet solo
2002: Atemlos for electronics
2002: Blank blank blank, blank for voice solo
2003: Pentagramme for piano
2003: Die Tat for electronics
2004: Evokation for 11 winds
2005: Dialogo a tre for recorder, violin and cembalo
2006: Ungleiche Gleichungen for clarinet and violoncello
2006: Yol for clarinet, vibraphone, violin, violoncello and piano
2007: Akdenizli for violin, viola and piano
2007: Susma, string quartet N° 2
2008: Die Wand entlang for piano
2009: Wenn Du mich hörst, klopf zweimal for soprano and string quartet
2009: Flur for mixed choir
2009: Mut for four violoncellos
2010: Sokakta (Outdoors) a performance for saxophone quartet
2010: Kesik (Cut) for 12 instruments
2011: Denge for piano
2011: Breath for Mathilde for bariton saxophone and electronics
სქოლიო
დაბადებული 4 დეკემბერი
დაბადებული 1977
თურქი კომპოზიტორები
იოლანდა ლუიზა სავოიელი

იოლანდა ლუიზა სავოიელი (დ. 11 ივლისი, 1487, ჟენევა — გ. 12 სექტემბერი, 1499, ჟენევა) — სავოიელთა დინასტიის წარმომადგენელი. სავოიის ჰერცოგ კარლო I-ისა და ბიანკა მონფერატელის ასული. სავოიის ჰერცოგინია 1497-1499 წლებში როგორც ფილიბერტო II-ის პირველი ცოლი.
ბიოგრაფია
იოლანდა ლუიზა დაიბადა 1487 წლის 11 ივლისს ჟენევაში. იგი იყო სავოიის ჰერცოგ კარლო I-ისა და მისი მეუღლის, ბიანკა მონფერატელის პირველი შვილი. მას სახელი ბებიის, საფრანგეთის მეფე შარლ VII-ის ასულ იოლანდა ვალუას პატივსაცემად დაარქვეს. მას მხოლოდ ერთი ღვიძლი ძმა, მომავალში ჰერცოგი კარლო II ჰყავდა.
1490 წელს, მამამისის გარდაცვალების გამო ტახტი მისმა ჩვილმა ძმამ, კარლო II-მ დაიკავა, რომელიც 1496 წელს, 6 წლის ასაკში დაიღუპა. ამის გამო ტახტს იოლანდას მამის ბიძა, ფილიპო II იკავებს, რომელმაც იმავე წელს 9 წლის იოლანდა თავის 16 წლის ვაჟზე, პრინც ფილიბერტოზე დააქორწინა.
მომდევნო, 1497 წელს ფილიპო II დაიღუპა და ტახტი ფილიბერტო II-მ დაიკავა, რითაც იოლანდა ლუიზა სავოიის ჰერცოგინია გახდა. იგი 1499 წლის 12 სექტემბერს, 12 წლის ასაკში უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც 1501 წელს მისი ქმარი მეორედ დაქორწინდა მარგარეტ ავსტრიელზე.
ლიტერატურა
Samuel Guichenon (révision de Jean-Michel Briolo), Histoire généalogique de la royale maison de Savoie, deuxième édition de 1778, tome 2, 458 pages. Page 158, paragraphe « Enfants de Charles et de Blanche de Montferrat»
Comte de Mareschal, « Le chancelier de Savoie Antoine Champion et sa famille», compte-rendu de la séance du 15 mars 1883 à l'Académie de Savoie, dans Courrier des Alpes, 42e année, no 36, samedi 24 mars 1883, page 2.
Maur François Dantine, Charles Clémencet, Ursin Durant, François Clement, L'art de vérifier les dates des faits historiques, des chartes, des chroniques, et autres anciens monumens, G. Desprez, 1819, 934 pages; pages 161 et 162, paragrpahe « Philibert II, dit le Beau».
დაბადებული 11 ივლისი
დაბადებული 1487
გარდაცვლილი 12 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1499
სავოიელთა დინასტია
სავოიის ჰერცოგინიები
ბიევე

ბიევე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის მირჰოროდის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 9 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
მირჰოროდის რაიონის სოფლები