PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
წაღვერის ციხე

წაღვერის ციხე უზნარიანი — ციხესიმაგრე ბორჯომის მუნიციპალიტეტის დაბა წაღვერის მიდამოებში.
ციხე მდინარე გუჯარულას მარცხენა მაღალ ქარაფზეა აღმართული. ციხის სახელწოდება უნდა მოდიოდეს მცენარის სახელიდან - უზანი, უზნი. ციხე კლდესთან არის შეზრდილი და გზიდან ერთ მთლიან მასივად წარმოგვიდგება. იგი სამი მხრიდან თითქმის მიუვალია. მის მთავარ ნაწილს წარმოადგენს მძლავრი ზურგიანი კოშკი და მასზე მიშენებული გალავანი. შედარებით ადვილად მისადგომი მხარეები სამხრეთიდან და სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან გალავნის მეორე რიგით არის გამაგრებული.
საკმაოდ დაზიანებული, რვა მეტრი სიმაღლეზე შემორჩენილი ზურგიანი კოშკი ნაგებია საგანგებოდ შერჩეული, ერთმანეთთან კარგად მორგებული ფლეთილი ქვით, სქელ კირ-დუღაბზე. ასევე ძლიერ დაზიანებულ და ფრაგმენტულად შემორჩენილ გალავნის წყობაში უფრო მცირე ზომის ქვებია გამოყენებული. ხსნარი გამომშრალია. გალავნით შემოზღუდულია დაახლოებით 16X10 მ-ის ფართობის ტერიტორია. ციხეში შემორჩენილია ნაგებობათა კვალი. ციხეს ადრეფეოდალური ხანის ნაგებობებისათვის დამახასიათებელი ნიშნები გააჩნია. იგი სტრატეგიულად მოხერხებულ ადგილზეა აგებული და ბუნებრივადაც საკმაოდ დაცულია. ციხის ტერასაზე 1911 წელს ჩატარებულმა არქეოლოგიურმა გათხრებმა სპილენძ-ბრინჯაოს სამაროვანი დაადასტურა.
რესურსები ინტერნეტში
ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამცხე-ჯავახეთის მხარეში
ინგლის-ჰოლანდიის ომი (1665-1667)

ინგლის-ჰოლანდიის ომი (1665-1667)
ინგლის-ჰოლანდიის ომი — ომი ინგლისსა და შეერთებულ პროვინციებს (ნიდერლანდების რესპუბლიკა) შორის მსოფლიო ვაჭრობასა და კოლონიებში ჰეგემონიისათვის.
ომი გამოაცხადა ჰოლანდიამ 1665 წლის იანვარში. ფაქტობრივად ომი დაიწყო 1664 წელს როდესაც ინგლისის საზღვაო ექსპედიციამ ჩრდილოეთ ამერიკაში ჰოლანდიის კოლონია ახალი ამსტერდამი დაიპყრო. ჰოლანდიის ფლოტმა ადმირალ მიხეილ რეიტერის მეთაურობით 1666 წელს გაიმარჯვა დიუნკერკთან, მაგრამ დამარცხდა ნორთ-ფორლენდის კონცხთან ბრძოლაში. 1667 წლის ივნისში ჰოლანდიელთა ესკადრამ ტემზის შესართავის ბლოკირება დაიწყო. ამ ვითარებაში 1667 წლის 31 ივლისს დაიდო ბრედის ზავი, რომლითაც ინგლისმა ახალი ამსტერდამი მიიღო, ხოლო დაპყრობილი სურინამი ჰოლანდიას დაუბრუნა.
ლიტერატურა
ნიდერლანდების ისტორია
ინგლისის ისტორია
XVII საუკუნის ომები
ლეწურწუმე

ლეწურწუმე (ლერწუმე) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ნაგვაზუ, ჯუმითი). მდებარეობს მდინარე ხობისწყლის მარჯვენა ნაპირზე, მუნიციპალიტეტის ცენტრიდან დასავლეთით 4,8 კმ–ის დაშორებით. ზღვის დონიდან 246 მეტრის სიმაღლეზე. ლეწურწუმე მოქცეულია სოფლების: ნაკიფუს, ჯაღირას, სარაქონის, ქვედა ჩხოროწყუს და ჯუმითს შორის. ლეწურწუმე განფენილია ყალიჩონას, საპერტაიოს, ლეცანეს, ნაკათის მაღლობებზე. სოფელის შემადგენლობაში შედის შემდეგი უბნები: ჯუმითი, საპერტაიო, საკვინჩიო, ლეჟა, ეგიარზენი, ნაკათი, საესართიო, ლეჯობე, ჭალე, საახალაიო, როკონა, ნაკოპერატუ, მიკოხი, ენწერი. მთავარი ქუჩაა შოთა ესართიას ქუჩა.
სოფელი მდებარეობს ლეწურწუმის გორაკ–ბორცვებზე, რომელიც ძირითადად აგებულია კირქვებით, ამიტომაც სოფელში ბევრი მღვიმე (მაგ. საპერტაიო, ლეწურწუმე, ყალიჩონა) და კირქვული წარმონაქმნია.
გარდა მდინარე ხობისწყლისა, სოფელში ჩამოედინება მდინარეები: სქურჩა, ქორთუ და ჯაღრაფონი.
სოფლიში არის ლეწურწუმის საშუალო სკოლა და ნაკათის პირველდაწყებითი საშუალო სკოლა. სოფლის ცენტრში კომუნისტური ეპოქისთვის დამახასიათებელი არქიტექტურული ნიმუშებია: საბავშვო ბაღი, ე.წ. ლეწურწუმის კანტორა, სოფლის გამგეობა, მაღაზიები, მეორე მსოფლიო ომში დაღუპული ლეწურწუმელების მემორიალი, სამეგრელოს გლეხთა აჯანყების (1856–1858) სიმბოლური მემორიალი, რომლის ერთ–ერთ შეტაკება სწორედ სოფლის ცენტრში მოხდა. სოფლის ცენტრში აღმართულია სატელევიზიო ანძა, რომელიც ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის რადიოფიცირებას ახდენს.
სოფელი დასახლებულია გვარებით: წურწუმია, ესართია, პერტაია, კვინჩია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 801 ადამიანი.
სქოლიო
ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სოფლები
განტა

განტა — ქალაქი ჩრდილოეთ ლიბერიაში, ნიმბის საგრაფოში, მონროვიიდან 201 მილის დაშორებით. მდებარეობს გვინეის სამხრეთ საზღვართან ახლოს. იგი მოსახლეობის რაოდენობით მეორე ქალაქია ლიბერიაში, 2008 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 41 106 კაცს შეადგენს. მოსიარულე ბაზრის ქალაქია. ცნობილია მისი თეთრი მეჩეთი, რომელიც მოჩუქურთმებულია მინარეთებზე ამიკვეთილი ვარსკვლავებით.
სქოლიო
ლიბერიის ქალაქები
აღდაში (მთა)

აღდაში (მთა)
აღდაში — მთა სომხეთში. მდებარეობს სიუნიქის პროვინციაში. მწვერვალი წარმოადგენს ზანგეზურის ქედის ნაწილს.
იხილეთ აგრეთვე
სომხეთის მთები
სომხეთის ქედები
ზანგეზურის ქედი
სქოლიო
სომხეთის მთები
კეინარი-ვეკი

კეინარი-ვეკი — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 128 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 041 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
სოროკის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
სოროკის რაიონის სოფლები
Perg

Perg is a city in the Austrian state of Upper Austria, capital of the district of the same name.
History
Originally in the eastern part of the Duchy of Bavaria, Perg belonged to Austria from the 12th century on. In 1269 it received commercial privileges from King Ottokar II of Bohemia (also duke of Austria), and from 1490 it was part of the Principality of Austria on the Ems. Autonomous from 1542, it was occupied several times during the Napoleonic Wars.
Population
Main sights
Einhorn, a large unicorn sculpture inspired to the city's coat of arms.
Seifensiederhaus (workshop and home of a soap boiler), built in 1563.
The Late Baroque Kalvarienbergkirche (Church of the Calvary Hill, 1734–1735)
Pranger (pillory), a column in the main square of the city, built in 1587.
Steinbrecherhaus (home of mill-stone workers), a little house in old quarries of Perg with original furnishing, built in 1802
References
Cities and towns in Perg District
იუსუფ ბინ ისჰაკი

იუსუფ ბინ ისჰაკი (დ. 12 აგვისტო, 1910, ტერონგი, მალაიზია — გ. 23 ნოემბერი, 1970, სინგაპური) — სინგაპურელი ჟურნალისტი და პოლიტიკური მოღვაწე. სინგაპურის პირველი პრეზიდენტი (1965-1970 წწ.).
დაიბადა წარმოშობით სუმატრელი გავლენიანი სახელმწიფო მოღვაწის ოჯახში. 1933 წელს ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა სინგაპურში.
1929 წლიდან ჟურნალისტურ კარიერას ეწევა, დააარსა ჟურნალი „სპორტსმენი“. 1932 წლიდან მუშაობდა მალაიურ გაზეთ „ვარტა მელაიუ“-ში, სადაც მალე მიიღო მთავარი რედაქტორის მოადგილის თანამდებობა. 1938 წელს კოლეგებთან ერთდ დააარსა საგამომცემლო „უტუსან მელაიუ“. იგივე სახელი ეწოდა გაზეთსაც, რომლის პირველი რედაქტორიც თავად გახდა. იაპონიის მიერ ოკუპაციის დროს (1942-1945 წწ.) იგი იმყოფებოდა მალაიზიაში. ოკუპაციის დასრულების შემდეგ დაბრუნდა სინგაპურში და კვლავ გააგრძელა საგამომცემლო საქმე.
1959 წლიდან სინგაპურის გუბერნატორად დანიშნეს. 1965 წლიდან სინგაპურის პრეზიდენტი და სინგაპურის ეროვნული უნივერსიტეტის საპატიო რექტორია.
გარდაიცვალა თანამდებობაზე 1970 წლის 23 ნოემბერს. დაკრძალულია კრანჯის სახელმწიფო სასაფლაოზე.
რესურსები ინტერნეტში
იუსუფ ისჰაკის ბიოგრაფია
სინგაპურის პრეზიდენტები
დაბადებული 12 აგვისტო
დაბადებული 1910
გარდაცვლილი 23 ნოემბერი
გარდაცვლილი 1970
არგენტინის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები

არგენტინის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები, მეტსახელად იაგუარები — წარმოადგენს არგენტინას რაგბის საერთაშორისო მატჩებში. ნაკრების სათამაშო ფორმის ფერებია ცისფერი და თეთრი.
არგენტინამ პირველი საერთაშორის მატჩი გამართა 1910 წელს ბრიტანეთის კუნძულების წინააღმდეგ. არგენტინის ნაკრები დღეისათვის ერთ-ერთი საუკეთესოა მსოფლიოსა და სამხრეთ ამერიკაში. მას მონაწილეობა მიღებული აქვს 1987 წლიდან-დღემდე ჩატარებულ ყველა მსოფლიო ჩემპიონატში.
რესურსები ინტერნეტში
Argentina's time in the sun (BBC)
Puma power (BBC)
რაგბის პლანეტა (სიახლეები არგენტინულ რაგბიზე)
არგენტინის რაგბის კავშირის ოფიციალური საიტი
Rugby Fun (სიახლეები, სტატისტიკა და შედეგები)
Rugby Time (სიახლეები, სტატისტიკა და შედეგები)
El Rugbier (სიახლეები, სტატისტიკა და შედეგები)
სქოლიო
რაგბის ეროვნული ნაკრებები
Massapê

Massapê is a municipality in the state of Ceará in the Northeast region of Brazil.
See also
List of municipalities in Ceará
References
Municipalities in Ceará
ყანჩელი

ყანჩელი
საკუთარი სახელი ყანჩელი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე ყანჩელი — ქართველი იურისტი და ლიტერატორი
გია ყანჩელი — ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს სახალხო არტისტი
ივანე ყანჩელი — ქართველი ოფიცერი
სალომე ყანჩელი — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი
ქართული გვარები
არაფსა

არაფსა — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ჯულფის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 927 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები
ჯულფის რაიონის სოფლები
Gorayk

Gorayk is a village and the center of the Gorayk Municipality of the Syunik Province in Armenia. A large reservoir called the Spandaryan Reservoir lies to the southeast of the village.
Toponymy
The village was previously known as Bazarchay.
Demographics
The National Statistical Service of the Republic of Armenia (ARMSTAT) reported its population as 580 in 2010, down from 632 at the 2001 census.
Gallery
References
Populated places in Syunik Province
Communities in Syunik Province
ფიჭვისებრნი

ფიჭვისებრნი — წიწვოვან შიშველთესლოვან მცენარეთა ოჯახი. მარადმწვანე, იშვიათად ფოთოლმცვივანი (ლარიქსი) ხეებია, ზოგჯერ — ბუჩქები. ნემსისებრი, ბრტყელი ან წახნაგოვანი წიწვები თითო-თითოდ სხედან გრძელ ყლორტებზე ამ კონებად — შემოკლებულ ყლორტებზე.
გირჩა გახევებულია, მისი სიგრძე 1,5-50 სმ, მწიფდება პირველსავე წელს (ლარიქსი) ან უფრო ხშირად მე-2 — მე-3 წელს, იხსნება ან მთლიანად ცვივა ხიდან. სათესლე ქერქლი მსხვილდება, განცალკევებულია და სპირალურადაა განლაგებული მფარავი ქერქლის უბეში. თესლი უფრო ხშირად ფრთიანია.
ფიჭვისებრნი ქარითმტვერია, ერთსახლიანი მცენარეებია. აერთიანებენ 10-12 გვარის 250-მდე სახეობას. გავრცელებულია უმთავრესად ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ სარტყელში. საქართველოში ამ ოჯახის მხოლოდ 3 გვარის 6 სახეობა გვხვდება: განსაკუთრებით სოჭი, ნაძვი, ფიჭვი და ლარიქსი. ფიჭვისებრნი ძვირფას მერქანს იძლევიან.
ლიტერატურა
მინესოტა ტიმბერვულვზი

მინესოტა ტიმბერვულვზი — პროფესიონალური საკალათბურთო კლუბი, რომელიც აშშ-ის ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში გამოდის. ტიმბერვულვზი არის წევრი ჩრდილო-დასავლეთი დივიზიონის, რომელიც დასავლეთ კონფერენციას ეკუთვნის. გუნდის სათამაშო ბაზა - Target Center, რომელიც მდებარეობს მინეაპოლისში, მინესოტას შტატში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კლუბები
აშშ-ის საკალათბურთო კლუბები
ხივიის რაიონი

ხივიის რაიონი — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის ლაურიკოჩის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 351 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 928 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 31 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 61.31 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
უანუკოს რეგიონის რაიონები
ლაურიკოჩის პროვინციის რაიონები
მიმდინარე ხელოვნების ახალი მუზეუმი

მიმდინარე ხელოვნების ახალი მუზეუმი (ინგლ. New Museum of Contemporary Art) — დაარსდა 1977 წელს მარშა ტაკერმა და ერთადერთი მუზეუმია ქალაქ ნიუ-იორკში, რომელიც სრულიად ეთმობა მსოფლიოს მიმდინარე (თანამედროვე) ხელოვნებას. გასული ხუთი წლის განმავლობაში მუზეუმმა გამოფინა არგენტინელ, ბრაზილიელ, კამერუნელ, ჩინელ, ჩილელი, კოლუმბიელ, კუბელ, გერმანელ, პოლონელ, ესპანელ, თურქ და სხვა ამომავალ ხელოვანთა ნამუშევრები. მუზეუმში ძირითადად გამოტანილია ნაკლებად დამკვიდრებული ან სრულიად უცნობი მხატვრების ნამუშევრები, რომელთა გარკვეული ნაწილი შემდგომში სახელგანთქმული გახდა (მათ შორის ანა მენდიეტა, უილიამ კენტრიჯი, დევიდ ვოინაროვიჩი, პოლ მაკარტი და ანდრეა ზიტელი).
2007 წლის დეკემბერში მუზეუმმა გადაინაცვლა მის ახალ ბინაში 235 ბოვერის ქუჩაზე, პრინსის ქუჩის გადაკვეთასთან. ამ ახალმა შენობამ, რომელიც ტოკიოს ფირმა სეძიმა + ნისიძავამ და ნიუ-იორკის ფირმა გენსლემა დააპროექტა, მნიშვნელოვნად გაზარდა მუზეუმის საგამოფენო ფართი. თვით შენობა, მისი დიზაინით, მყისვე გახდა ქალაქის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობა.
ნიუ-იორკის მუზეუმები
Moldova at the 2000 Summer Olympics

Moldova at the 2000 Summer Olympics
Moldova competed at the 2000 Summer Olympics in Sydney, Australia.
Medalists
Results by event
Athletics
Men's Competition
Men's 800m
Vitalie Cercheș
Round 1 – 01:52.15 (did not advance)
Men's 400m Hurdles
Vadim Zadoinov
Round 1 – 51.08 (did not advance)
Men's 3,000m Steeplechase
Iaroslav Musinschi
Round 1 – 08:42.04 (did not advance)
Men's Shot Put
Ivan Emelianov
Qualifying – 17.63 (did not advance)
Men's Hammer Throw
Roman Rozna
Qualifying – 68.01 (did not advance)
Men's 20 km Walk
Efim Motpan
Final – DNF
Men's 50 km Walk
Fedosei Ciumacenco
Final – DQ
Men's Marathon
Valeriu Vlas
Final – 2:24:35 (55th place)
Women's Competition
Women's High Jump
Inna Gliznutza
Qualifying – 1.89 (did not advance)
Olga Bolșova
Qualifying – 1.85 (did not advance)
Women's Marathon
Valentina Enachi
Final – DNF
Boxing
Men's Welterweight (– 67 kg)
Vitalie Grușac
Round 1 – Defeated Tsegasellase Aregawi of Ethiopia
Round 2 – Defeated Sherzod Husanov of Uzbekistan
Quarterfinal – Defeated Bulent Ulusoy of Turkey
Semifinal – Lost to Sergey Dotsenko of Ukraine – Bronze medal
Swimming
Men's Competition
Women's Competition
Weightlifting
Men
References
sports-reference
Wallechinsky, David (2004). The Complete Book of the Summer Olympics (Athens 2004 Edition). Toronto, Canada. .
International Olympic Committee (2001). The Results. Retrieved 12 November 2005.
Sydney Organising Committee for the Olympic Games (2001). Official Report of the XXVII Olympiad Volume 1: Preparing for the Games. Retrieved 20 November 2005.
Sydney Organising Committee for the Olympic Games (2001). Official Report of the XXVII Olympiad Volume 2: Celebrating the Games. Retrieved 20 November 2005.
Sydney Organising Committee for the Olympic Games (2001). The Results. Retrieved 20 November 2005.
International Olympic Committee Web Site
Nations at the 2000 Summer Olympics
2000
Olympics
Qvarqvare II Jaqeli

Qvarqvare II Jaqeli or Kvarkvare II Jaqeli (1416 – 1498) was a Prince of Samtskhe-Saatabago, styled Atabeg of Samtskhe or Prince of Meskheti during 1451-1498. He was a member of the Jaqeli family, the son of Ivane II Jaqeli. In 1440s Qvarqvare rebelled against his brother, Aghbugha II, but his revolts were suppressed by Georgian nobles. Despite this, a few years later he succeeded Aghbugha, who died in 1451. Qvarqvare, like his father fought against Royal house of Georgia for independence of Samstkhe. In 1465 he defeated Georgian King George VIII at the battle near Paravani lake. Qvarqvare captured king George and imprisoned him in Akhaltsikhe. After this fact, Principality of Samtskhe separated from Georgia. He also participated in the Georgian civil war, after which United Georgia fell. Qvarqvare's independent reign was marked by warfare with the powerful Muslim states that surrounded the principality. The Ağ Qoyunlu launched major attacks in 1466, 1476-1477 and 1485 and from 1479 the Ottoman Empire started to encroach on the territories. Qvarqvare also had a number of victories. Armenian sources record that in 1479 he ravaged the land around Erzurum, reducing the city to tributary status.
References
Atabegs of Samtskhe
Nobility of Georgia (country)
Military personnel from Georgia (country)
15th-century people from Georgia (country)
1416 births
1498 deaths
House of Jaqeli
სილვესტრე სელვა

სილვესტრე სელვა (ესპ. Silvestre Selva) ნიკარაგუის მე-17 უმაღლესი დირექტორი 1844 წლის 16 დეკემბრიდან 1845 წლის 20 იანვრამდე. იგი იყო დედით ნათესავი ნიკარაგუის 44-ე და 46-ე პრეზიდენტისა.
ნიკარაგუის პრეზიდენტები
ვალკენრიდის მონასტერი

ვალკენრიდის მონასტერი — ცისტერციან ბერთა ყოფილი სააბატო გერმანიაში, ვალკენრიდის თემში. მდებარეობს ჰარცის მთების სამხრეთ კალთაზე, სამი გერმანული მიწის, ქვემო საქსონიის, საქსონია-ანჰალტისა და თიურინგიის საზღვართან. მონასტერი ეკუთვნის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლებს. მოიცავს სამონასტრო ეკლესიის ნანგრევებსა და კარგად შემორჩენილ გოთურ კლაუზურის ნაგებობას, რომელიც 2006 წლიდან მუზეუმის შემადგენლობაშია. მონასტრის ყოფილი მთავარი დარბაზი XVI საუკუნიდან ევანგელური ეკლესიის ფუნქციას ასრულებს.
ლიტერატურა
Dolle, Josef (Bearb.): Urkundenbuch des Klosters Walkenried. Band 1. Von den Anfängen bis 1300. Hannover, 2002, ISBN 3-7752-6010-2.
Dolle, Josef (Bearb.): Urkundenbuch des Klosters Walkenried. Band 2. Von 1301 bis 1500. Hannover, 2008, ISBN 978-3-7752-6041-1.
Heutger, Nicolaus: Kloster Walkenried: Geschichte und Gegenwart. 1. Aufl., Lukas-Verlag, Berlin 2007, ISBN 978-3-86732-018-4.
რესურსები ინტერნეტში
ვალკენრიდის ეკლესია
ვალკენრიდის სამრევლო
ვალკენრიდი, www.cistercensi.info
გერმანიის მონასტრები
ჩილეს პოლიტიკური სისტემა

ჩილეს პოლიტიკური სისტემა ეფუძნება საპრეზიდენტო, წარმომადგენლობითი დემოკრატიის რესპუბლიკის მოდელს, სადაც სახელმწიფოსა და მთავრობის მეთაურია ჩილეს პრეზიდენტი. მოქმედებს მრავალპარტიული სისტემა. აღმასრულებელი ხელისუფლება ეკუთვნის მთავრობას, ხოლო საკანონმდებლო ხელისუფლება განაწილებულია მთავრობასა და ორპალატიან ეროვნულ კონგრესს შორის. აღმასრულებელი და საკანონმდებლო ხელისუფლებისგან აბსოლუტურად განცალკევებულია სასამართლო ხელისუფლება.
ჩილეს ამჟამინდელი კონსტიტუცია მოწონებული და მიღებული იქნა 1980 წლის სექტემბრის ეროვნულ პლებისციტზე, დიქტატორ აუგუსტო პინოჩეტის სამხედრო ხუნტის მმართველობისას. იგი ძალაში შევიდა 1981 წლის მარტში. 1988 წელს, პინოჩეტის ძალაუფლების დამხობის შემდეგ, ჩილეში განაცხადეს, რომ უნდა შეენარჩუნებინათ 1980 წლის პლებისციტის შედეგები და კონსტიტუციაში მხოლოდ მცირედი შესწორებები შეეტანათ. 2005 წლის სექტემბერში, პრეზიდენტმა რიკარდო ლაგოსმა, ხელი მოაწერა კონგრესის მიერ კონსტიტუციაში შეტანილ რამდენიმე შესწორებას.
ჩილეს ამჟამინდელი პრეზიდენტია სებასტიან პინერა (2010 წლის მარტიდან).
რესურსები ინტერნეტში
ჩილეს მთავრობის ოფიციალური საიტი
ჩილეს ეროვნული კონგრესის ოფიციალური საიტი
ჩილეს პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი
ჩილეს სასამართლო ხელისუფლების ოფიციალური საიტი
ქუთაისის სააპელაციო სასამართლო

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლო — მეორე ინსტანციის სასამართლო საქართველოს საერთო სასამართლოების სისტემაში, რომელიც საპროცესო კანონით დადგენილი წესით განიხილავს სააპელაციო საჩივრებს დასავლეთ საქართველოში მოქმედი რაიონული (საქალაქო) სასამართლოების გადაწყვეტილებებზე.
შენობა
ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს შენობა ქალაქის ცენტრალური ბულვარიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს. იგი იმთავითვე სასამართლოსთვის იყო გათვალისწინებული. ქვის სამსართულიანი კაპიტალური შენობა აიგო 1898-1900 წლებში არქიტექტორ ალექსანდრე შიმკევიჩის პროექტით. იგი ქალაქის მატერიალური კულტურის მნიშვნელოვან ძეგლს წარმოადგენს. შენობა თეთრი ეკლარის ქვით არის მოპირკეთებული და ადმინისტრაციული ნაგებობისათვის დამახასიათებელი მონუმენტურობით და აკადემიურობით გამოირჩევა.
ინფორმაცია შენობის ისტორიის შესახებ მოცემულია ცნობილი მოგზაურის, დიუბუა დე მონპერეს მიერ 1833 წელს შედგენილ ქუთაისის გეგმაზე. მე-19 საუკუნის 30-იან წლებში შენობაში იმერეთის მმართველობა იყო განთავსებული. იმ პერიოდიდან მოყოლებული შენობამ რამდენიმეჯერ შეიცვალა სახელი და ფუნქციური დატვირთვა. ამ ადგილას საგუბერნიო სასამართლოს სახელმწიფო სასახლის აშენებაზე დისკუსია კი მე-19 საუკუნის 90-იანი წლებიდან დაიწყო. საბოლოოდ, ქალაქის საბჭოსა და გამგეობის დადგენილების თანახმად, ეს ტერიტორია სასამართლო უწყებას 20 ათას მანეთად გადაეცა. ღირებულების ერთი ნაწილი სასამართლო უწყებამ, მეორე კი — ამ საკითხით დაინტერესებულმა ქუთაისის მოქალაქეებმა გადაიხადეს.
1921 წელს, საქართველოში ბოლშევიკური რეჟიმის დამყარების შემდეგ, სასამართლო ხელისუფლებამ შენობა დაკარგა. მასში სხვადასხვა დროს განთავსებული იყო პედაგოგიური ინსტიტუტის საერთო საცხოვრებელი და ქარხანა, ზუსტ ხელსაწყოთა საკონსტრუქტორო ბიურო და ქუთაისის სახელმწიფო ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმის საფონდო განყოფილება, რამაც სასამართლოს შენობას პირვანდელი იერსახე დაუკარგა.
1995 წელს სასამართლო ხელისუფლებამ შენობა კვლავ დაიბრუნა. შენობას მსოფლიო ბანკის დაფინანსებით მნიშვნელოვანი სარემონტო-სარეკონსტრუქციო სამუშაოები ჩატარდა და იქ 1999 წლიდან ქუთაისის საოლქო სასამართლო განთავსდა. 2005 წელს, როდესაც სასამართლო სისტემის რეფორმის ფარგლებში საოლქო სასამართლოები ლიკვიდირებულ იქნა, შენობაში სააპელაციო სასამართლო განთავსდა.
ამჟამად, ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს პირველ სართულზე მდებარეობს მოქალაქეთა მისაღები. აქვეა განთავსებული საინფორმაციო კუთხე, სადაც მოქალაქეებს შეუძლიათ გაეცნონ მიმდინარე პროცესების შესახებ გამოქვეყნებულ ცნობებს, სააპელაციო საჩივრის ფორმის ნიმუშებს და მიიღონ საინფორმაციო ბუკლეტები.
სასამართლოს შენობის მეორე და მესამე სართულებზე მოთავსებულია სააპელაციო სასამართლოს თანამშრომელთა სამუშაო კაბინეტები და სასამართლო სხდომის დარბაზები.
სტრუქტურა
ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოში მოქმედებს სამოქალაქო საქმეთა პალატა, ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატა, სისხლის სამართლის საქმეთა პალატა და საგამოძიებო კოლეგია. პალატა წარმოადგენს სააპელაციო ინსტანციის სასამართლოს, რომელიც სამი მოსამართლის შემადგენლობით განიხილავს სააპელაციო საჩივრებს, კერძო საჩივრებსა და საჩივრებს დასავლეთ საქართველოში მდებარე რაიონული (საქალაქო) სასამართლოების გადაწყვეტილებებზე (განაჩენებზე, განჩინებებზე).
ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ხელმძღვანელობს თავმჯდომარე.
რესურსები ინტერნეტში
ქუთაისის სააპელაციო სასამართლო
სქოლიო
საქართველოს სააპელაციო სასამართლოები
ეკონომისტი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ეკონომისტი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ეკონომისტი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ეკონომისტი —ინგლისურენოვანი ჟურნალი
ეკონომისტი — ქართულენოვანი ჟურნალი
Novgorod Judicial Charter

Novgorod Judicial Charter
The Novgorod Judicial Charter (Russian: Новгородская судная грамота) was an legal code of the Novgorod Republic, inherited from the Kievan Rus' law and issued in 1440, although the current version was supplemented in 1471 under the auspices of Grand Prince Ivan III (r, 1462–1505), and his son, Ivan Ivanovich [1458-90; predeceased his father and never reigned] and
according to the blessing of the hieromonk Feofil who was named to the archbishopric of Novgorod the Great and Pskov, so [then] the mayors of Novgorod, and the Novgorod millenariuses, and boyars, and ranking men, and merchants, and taxpaying townsmen, all five boroughs (kontsy) [of Novgorod], [and] all Lord Novgorod the Great at assembly (veche) in Iaroslav's court
The charter exists in only one copy with the end missing. While it was issued very late in the history of the Novgorod Republic, it probably codified practices that had existed for some time. It allowed for four sets of courts: the ecclesiastical, headed by the archbishop of Novgorod); the mayoral, headed by the posadnik; the princely, headed by the prince or his namestnik (lieutenant); and the tysyatsky's, headed by the tysyatsky, who was originally head of the town militia, although the court probably served as a commercial court.
The various provisions of the charter dealt with administrative matters, the collection of court fees and stipulated that cases had to be completed before a posadnik left office (they were elected annually). It did not deal with particular crimes as such. That was dealt with in the Russkaya Pravda.
The Novgorod Judicial Charter, along with the similar Pskov Judicial Charter, are considered more sophisticated than Muscovite law of the time, and contributing factors in Ivan III's issuance of the Sudebnik of 1497.
References
The reference to Vol. 3 of the Cambridge History of Russia is wrong. It should be cited as Vol. 1, at pp. 371–374, also at pp. 364–365.
External links
The Novgorod Judicial Charter
See also
Kievan Rus' law
Russkaya Pravda
Novgorod Republic
Legal history of Russia
Medieval legal codes
Old East Slavic manuscripts
Cyrillic manuscripts
1440s in law
1440 in Europe
15th century in Russia
პუენტეარეასი

პუენტეარეასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების პონტევედრის პროვინციის კონდადოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 125 კმ². მოსახლეობა — 22 940 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
პონტევედრის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პუენტეარეასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პონტევედრის მუნიციპალიტეტები
პონტევედრის ქალაქები
ბოკშა

ბოკშა — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 123 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 930 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ფელეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ფელეშტის რაიონის სოფლები
კანეტ-ლო-როჩი

კანეტ-ლო-როჩი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ბახო-მაესტრასგოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 68,7 კმ². მოსახლეობა — 676 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კანეტ-ლო-როჩის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები