PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ეფესოს ტაძარი

ეფესოს ტაძარი
არტემიდას ტაძარი (ბერძნ. Artemision, ლათ. Artemisium), ასევე ეფესოს ტაძარი, დიანას ტაძარი — მსოფლიოს შვიდ საოცრებათაგან ერთ-ერთი, ბერძნული ქალღმერთი არტემიდასადმი მიძღვნილი ტაძარი ეფესოში; აგებულია დაახ. ძვ. წ. 550 წელს სპარსეთის იმპერიის აქამენიდთა დინასტიის მმართველობის პერიოდში. ამჟამად თურქეთის ტერიტორიაზეა.
თავდაპირველი ტაძრისგან დღემდე არაფერი შემორჩენილა. იგი მშენებლობის დამთავრებიდან მალევე განზრახ გადაწვა ჰეროსტრატემ, ზუსტად იმ დღეს როდესაც ალექსანდრე მაკედონელი დაიბადა, მას ასეთი სრულყოფილების განადგურებით თავისი სახელის უკვდავყოფა სურდა. ის დაიჭირეს და სასტიკი წამების შემდეგ სიკვდილით დასაჯეს. ამ ამბის მოყოლა ან მისი სახელის ხსენება ეკრძალებოდა ყველას, მათ შორის ყველა სახის მემატიანეს. რამდენიმე საუკუნის განმავლობაში, მისი სახელის ხსენება სიკვდილით ისჯებოდა. მაგრამ როგორც ჩანს ჰეროსტრატემ მიზანს მიაღწია, ყოველ შემთხვევაში თავისი ქმედების შემდგომი 25-26 საუკუნის განმავლობაში მაინც.
ტაძრის აღმოჩენა
1869 წელს ექვსწლიანი ძებნის შემდეგ ჯონ ტურტელ ვუდმა აღმოაჩინა ტაძრის მდებარეობის ადგილი. მას აფინანსებდა ბრიტანეთის მუზეუმი. გათხრები გრძელდებოდა 1874 წლამდე. შემდგომ წლებში (1904-06)დავით ჰოგანის ხელმძღვანელობით ჩატარებული გათხრების დროს აღმოჩნდა მეოთხე საუკუნეში აღდგენილი ტაძრის ნაშთები და უფრო ადრეული ტაძრის მცირე ნაშთები.
დღეისთვის ეს ტერიტორია მიეკუთვნება სელჩუკის გარეუბანს. ტერიტორია აღნიშნულია ცალკე მდგომი, გათხრების დროს აღმოჩენილი სვეტის ფრაგმენტით.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიოს შვიდი საოცრება
სქოლიო
ბიბლიოგრაფია
Anton Bammer, "პერიპტეროსი" Anatolian Studies 40 (1990), გვ. 137–160.
Lynn R. LiDonnici, "The Images of Artemis Ephesia and Greco-Roman Worship: A Reconsideration" The Harvard Theological Review 85. (4 ოქტომბერი, 1992), გვ. 389–415.
Irene Ringwood Arnold, "Festivals of Ephesus", არქეოლოგიის ამერიკული ჟურნალი, გამოცემა. 76, No. (1 იანვარი, 1972), გვ. 17-22.
რესურსები ინტერნეტში
ეფესოს ტაძარი ბრიტანეთის მუზეუმის გვერდი
ფლორენც მარი ბენეტი, ამაზონკებთან დაკავშირებულ რელიგიური კულტები: (1912): თავი III: ეფესოს ტაძარი
ჯეიმზ გრანტი: ეფესოს ტაძარი
ეფესოს ტაძარი (W. R. Lethaby, 1908)
დღევანდელი სურათები
ძველი ბერძნული არქიტექტურა
დანგრეული ტაძრები
მსოფლიო საოცრებები
ხინაქირანი

ხინაქირანი — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 331 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
თოუზის რაიონის სოფლები
UTC+05:00

UTC+05:00 — სასაათო სარტყელი, რომელიც გამოიყენება შემდეგ სახელმწიფოებსა და ტერიტორიებზე:
მთელი წლის განმავლობაში
: (2014 წლის 26 ოქტომბრიდან)
ბაშკირეთი
კურგანის ოლქი
პერმის მხარე
სვერდლოვსკის ოლქი
ტიუმენის ოლქი
ხანტი-მანსის ავტონომიური ოკრუგი
იამალ-ნენთა ავტონომიური ოკრუგი
ჩელიაბინსკის ოლქი
ორენბურგის ოლქი
:
დასავლეთ ყაზახეთის ოლქი
აქტობეს ოლქი
ატირაუს ოლქი
მანგისთაუს ოლქი
:
ამსტერდამის და სენ-პოლის კუნძულები
კერგელენის არქიპელაგი
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქები UTC+05:00-ის დროის სარტყელში
UTC+05:00
ვარის მუნიციპალიტეტი

ვარის მუნიციპალიტეტი — ყოფილი სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, ტარტუმაას მაზრაში. გაუქმდა 2017 წლის 23 ოქტომბერს.
იხილეთ აგრეთვე
ესტონეთის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ტარტუმაას მუნიციპალიტეტები
ვერტყვიჭალის შავი

ვერტყვიჭალის შავი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
სახელწოდება მიღებული აქვს მდინარე ძირულასთან გაშენებული ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვერტყვიჭალის მიხედვით.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, იშვიათად გულისებრი ფორმის, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე საშუალოზე სუსტადაა აბლაბუდისებრ-ქეჩისებრად შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ფორმის, დიდი ფრთით, კუმსი, იშვიათად მეჩხერი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან მცირედ ოვალური, შავი ფერის, წვენი ვარდისფერია.
ვერტყვიჭალის შავი ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს — ოქტომბრის დასაწყისში შედის. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 17.5-18.5%-ს, მჟავიანობა — 7-12 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სასუფრე ყურძნად და სუფრის მშრალი ღვინის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 127
იმერეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Daddy G

Daddy G
გრანტ ევან მარშალი (დ. 18 დეკემბერი, 1959) აგრეთვე ცნობილი როგორც Daddy G — ინგლისელი მუსიკოსი, მომღერალი და ჯგუფ Massive Attack-ის ერთ-ერთი დამაარსებელი.
რესურსები ინტერნეტში
Massive Attack-ის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 1959
ინგლისელი ელექტრონული მუსიკოსები
ტრიპ-ჰოპ მუსიკოსები
Massive Attack-ის წევრები
დაბადებული 18 დეკემბერი
ვერულავა

ვერულავა
საკუთარი სახელი ვერულავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
თენგიზ ვერულავა — ექიმი, ჯანდაცვის ეკონომისტი, მწერალი
იუზა ვერულავა — მეცნიერი მართვის სისტემების დარგში
ოთარ ვერულავა — ინჟინერი მართვის სისტემების დარგში
ქართული გვარები
ნასრ აბუ ზაიდი

ნასრ აბუ ზაიდი
ნასრ ჰამიდ აბუ ზაიდი (დ. 7 ოქტომბერი, 1943, ტანტა, ეგვიპტე, — გ. 5 ივლისი, 2010, კაირო) — ეგვიპტელი სწავლული, ყურანის ინტერპრეტატორი.
დაამთავრა კაიროს უნივერსიტეტი (1972). იქვე მოიპოვა დოქტორის ხარისხი არაბისტიკასა და ისლამოლოგიაში (1981). ყურანის აბუზაიდისეულმა განმარტებებმა, განსაკუთრებით მისმა გახმაურებულმა „ისლამური დისკურსის კრიტიკამ“ (1995), ფუნდამენტალისტი ისლამისტების გულისწყრომა გამოიწვია. აბუ ზაიდი არ უარყოფდა ყურანის ღვთაებრიობას, თუმცა თვლიდა, რომ ის ამასთანავე „კულტურული პროდუქტი“ იყო და, ამდენად, მისი ინტერპრეტაცია VII საუკუნის არაბების კულტურისა და ენის კონტექსტის გათვალისწინებით უნდა მომხდარიყო. აბუ ზაიდი ასევე აკრიტიკებდა პოლიტიკური ძალაუფლების განხორციელებისთვის რელიგიის გამოყენებას. 1993 წელს აბუ ზაიდი რადიკალმა ოპონენტებმა სასამართლოს ძალით განაქორწინეს თავის ცოლს იმ მოტივით, რომ ამგვარი შინაარსის ნაწერების ავტორი აღარ შეიძლებოდა მუსულმანად ჩათვლილიყო, ხოლო არამუსულმანი მამაკაცის მუსულმან ქალზე ქორწინება არაკანონიერი იყო. ამ ინცინდენტმა ინტელიგენციისა და უფლებადამცველების შეშფოთება გამოიწვია. 1995 წლიდან აბუ ზაიდი მეუღლესთან ერთად ემიგრაციაში წავიდა ნიდერლანდებში, სადაც ის ლექციებს კითხულობდა ისლამზე. პერიოდულად სტუმრობდა ეგვიპტეს. გარდაიცვალა კაიროში 2010 წელს.
ლიტერატურა
დაბადებული 7 ოქტომბერი
დაბადებული 1943
გარდაცვლილი 5 ივლისი
გარდაცვლილი 2010
ეგვიპტელი მეცნიერები
გუჯარეთი

გუჯარეთი
საკუთარი სახელი გუჯარეთი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გუჯარეთი — საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარის — თორის ნაწილი;
გუჯარეთი — სოფელი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში;
გუჯარეთი — სოფელი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში.
მერიან მური

მერიან მური (დ. 15 ნოემბერი, 1887, სენტ-ლუისი — გ. 5 თებერვალი, 1972, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი პოეტი ქალი. მისი პირველი კრებულია „ლექსები“ (გამოქვეყნდა 1921 წელს). მისი სხვა პოეტური კრებულებიდან აღსანიშნავია „რჩეული ლექსები“, „სრული კრებული“. მისი პოეზია გამოირჩეოდა ინტელექტუალიზმით და ინდივიდუალიზმით. წერდა ვერლიბრით. მოდერნისტთაგან მური ყველაზე ახლოს დგას რომანტიზმთან.
ლიტერატურა
სქოლიო
ამერიკელი პოეტები
დაბადებული 1887
გარდაცვლილი 1972
Amanita fulva

Amanita fulva, commonly called the tawny grisette or the orange-brown ringless amanita, is a basidiomycete mushroom of the genus Amanita. It is found frequently in deciduous and coniferous forests of Europe, and possibly North America.
Taxonomy and naming
Amanita fulva was first described by Jacob Christian Schäffer in 1774. Historically, both the tawny grisette and the grisette (A. vaginata) were placed in the genus Amanitopsis due to their lack of a ring, unlike other Amanita species. However this distinction is now seen as insufficient to warrant a separate genus. Nowadays, A. fulva and similar ringless species of Amanita are placed in the section Vaginatae ss according to the classification of Bas.
Description
The cap is orange-brown, paler towards the margin, and darker (even very dark brown) in the center, up to 10 cm in diameter. It develops an umbo when expanded, and has a strongly striated margin. Its surface is smooth, slightly sticky and slippery when moist and glistens; later it may dry. The gills are free, close, and broad. The flesh is white to cream. The stem or stipe is white and smooth or powdery, sometimes tinged with orange-brown and with very fine hairs. It is slender, ringless, hollow and quite fragile, tapering towards the top; up to 15 cm tall and 1–1.5 cm in thickness. The universal veil which initially encapsulates the fruiting body is torn and develops into a white, sack-like volva with characteristic rusty-brown blemishes. The cap is usually free of volval remnants. Infrequently, roughly polygonal pieces of the veil may remain on the surface. The spores are white, 9 × 12 μm or (9.0-) 10.0 - 12.5 (-19.3) x (8.2-) 9.3 - 12.0 (-15.5) μm in size, globose; nonamyloid.
Distribution and habitat
Amanita fulva, distributed throughout Europe, occurs in a variety of forests. It is generally found with oak (Quercus), birch (Betula), spruce (Picea), pine (Pinus), chestnut (Castanea) and alder (Alnus), with which it forms mycorrhizae. It is often found with birch in Scandinavia, while collections from southern Europe are usually from forests of oak, chestnut and pine. It grows in acidic soils and fruits from summer to late autumn (May to November in the UK). It is a common to scarce fungus, and is very common in Britain.
Amanita fulva is considered to be widely distributed in North America in deciduous and coniferous forests, although collections could possibly be of a different, yet undescribed species. In addition, the name Amanita fulva has in the past been misapplied to other North American taxa, such as A. amerifulva and others.
Edibility
Amanita fulva is one of the few good edible species in the genus Amanita. Though this particular species is considered edible, it must be identified with care as other members of the genus Amanita are poisonous and some are deadly. For this reason, consuming A. fulva can be dangerous and is not recommended. Some authors indicate the fungus is potentially toxic when raw, and is suitable for consumption only when cooked.
See also
List of Amanita species
References
fulva
Edible fungi
Fungi of Europe
Fungi of North America
Taxa named by Jacob Christian Schäffer
მარაუ

მარაუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 097 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 774.447 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.66 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
თერმაიკოსის ყურე

თერმაიკოსის ყურე, ასევე ცნობილი, როგორც სალონიკის ყურე ან მაკედონიის ყურე — ყურე ეგეოსის ზღვის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ქალაქი სალონიკი მდებარეობს ყურის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ყურეს ესაზღვრება პიერია-იმათია და ქალაქი ლარისა დასავლეთით, ხოლო აღმოსავლეთით ქალკედონის ნახევარკუნძული, სამხრეთ-აღმოსავლეთით კასანდრა. სახელი ეწოდა უძველესი ქალაქი თერმის (თანამედროვე სალონიკი) მიხედვით. ყურე დაახლოებით 100 კმ სიგრძისაა.
სქოლიო
ეგეოსის ზღვა
Dəyirmanlar

Dəyirmanlar (known as Mixaylovka until 1998) is a village and municipality in the Goranboy Rayon of Azerbaijan. It has a population of 897. The municipality consists of the villages of Dəyirmanlar and Azad.
References
Populated places in Goranboy District
მოდელუ

მოდელუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 470 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპეკოს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 045 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 44.4 კმ²-ზე. ფართობი 91 106 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
სანტა-კატარინა
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
Ashot III of Armenia

Ashot III of Armenia
Ashot III was a king of Armenia, ruling the medieval kingdom of Armenia from 952/53–77. Known as Ashot III the Merciful (Աշոտ Գ Ողորմած) and acknowledged by foreign rulers as the Shahanshah (king of kings) of Mets Hayk' (Greater Armenia), he moved his royal seat of residence to Ani and oversaw its development and of the kingdom as a whole. Armenia reached the height of its golden era during his reign and that of his sons and successors, Smbat II (977–89) and Gagik I (990–1020).
Reign
During the first year of his reign Ashot launched a military assault to free the city of Dvin from Muslim rule, an undertaking that ultimately ended in failure. Despite this setback, he took steps to centralize power in the kingdom, patronizing the Armenian Church in exchange for its support. During his reign Catholicos Anania I Mokats'i moved his patriarchal seat to Argina, near the city of Ani.
In 961 Ani was proclaimed the capital of the kingdom, and Ashot set himself to enriching and expanding the city. Ashot constructed a wall enclosing Ani and that would later take its name after him, and sponsored the building of monasteries, hospitals, schools, and almshouses. His consort, Queen Khosrovanuysh, meanwhile sponsored the construction of the churches in Sanahin and Haghpat.
In the war between the Byzantine emperor John Tzimiskes and the Arabs, Armenia did its best to remain neutral and forced the two battling parties to respect the boundaries of its country. The Byzantine army began to march across the plain of Mush, thinking to strike the decisive blow against the Arabs from Armenia, but when they met with the 30,000-strong army of Ashot III, they altered their plan and left Armenia. Ashot instead provided Tzimiskes with 10,000 soldiers, who accompanied his men in their campaign in Mesopotamia.
Scholars have suggested that he was buried either in Ani or at the nearby Horomos monastic complex.
Sub-kingdoms
A new phenomenon that began under Ashot III's reign and continued under his successors was the establishment of sub-kingdoms throughout Bagratuni Armenia. Ashot III had sent his brother Mushegh I to rule in Kars (Vanand) and had allowed him to use the title of king. The administrative district of Dzoraget near Lake Sevan was given to Ashot's son Gurgen, the progenitor of the Kyurikid line, in 966, who would later assume the title of king. The proliferation of so many kingdoms worked to the benefit of Armenia so long as the king in Ani remained strong and maintained his hegemony over other kings. Otherwise, the kings, as well their respective bishops who would claim the position of catholicos and formulate their own doctrines, would begin to test the limits of their autonomy.
References
Bagratuni dynasty
Kings of Bagratid Armenia
10th-century monarchs in Asia
Year of birth uncertain
950s births
977 deaths
10th-century Armenian people
აფსათი

აფსათი — ნადირთა და ფრინველთა ღვთაება სვანურ მითოლოგიაში. იგი მამრობითი სქესის ღვთაებაა, დალისაგან განსხვავებით. აფსათს ვხვდებით ოსურ მითოლოგიაშიც, ღვთაებას იცნობენ კავკასიის ბალყარელები და ყარაჩაელებიც. სვანური მითის მიხედვით, მისი ნების გარეშე მონადირის ნასროლი ისარი თუ ტყვია მიზანში ვერ მოხვდება; იგი თავად შეარჩევს ნადირს, რომელიც მონადირემ უნდა მოკლას. ოსების წარმოდგენით კი, იგი არის ირმის ტყავით შემოსილი ღრმად მოხუცებული მამაკაცი გრძელი და თეთრი წვერებით; ზის მთის მწვერვალზე და იქიდან დაჰყურებს უთვალავ ნადირს, როლებსაც ოსი მონადირეები „აფსათის ჯოგს“ უწოდებენ; ჰყავს ვაჟი – ჟუჟუმარგი, მას მამის ბრძანებით მონადირეებისთვის ნადირი გამოჰყავს; აფსათი მფარველობს გარეული ცხოველებსა (ირმებს, ჯიხვებს, ტახებს და სხვ.) და მონადირეებს (განსაკუთრებით ღარიბ მონადირეებს).
ლიტერატურა
სქოლიო
სვანური მითების პერსონაჟები
ოსური მითოლოგია
Levanna

Levanna
The Levanne (singular: Levanna) is a group of mountains in Savoie (France) and the Metropolitan City of Turin (Italy). It lies in the Graian Alps range. The three highest peaks are:
Levanna Orientale -
Levanna Centrale -
Levanna Occidentale -
Mountains of Savoie
Mountains of Piedmont
Alpine three-thousanders
Mountains of the Graian Alps
France–Italy border
International mountains of Europe
Mountains partially in France
ტახტი-ი-ბაჰი

ტახტი-ი-ბაჰი (აგრეთვე ტახტბაი) — ბუდისტური სამონასტრო კომპლექსი პაკისტანში, ჰუბერ-პაჰტუნჰავის პროვინციაში, ქალაქ მარდანიდან 15 კმ-ით მოშორებით. კომპლექსი ძვ.წ. I საუკუნით თარიღდება. ურდუს ენაზე Takht ნიშნავს ტახტს, bahi - წყაროს, ნაკადულს. მონასტერს ეს სახელი იმის გამო ეწოდა, რომ ის მდებარეობს ბორცვზე, რომელიც წყლით ნაკადულიდან მარაგდებოდა.
კომპლექსის სიახლოვეს მდებარეობს პატარა თავდაცვითი ქალაქი, რომელიც ამავე ეპოქით თარიღდება.
მიუხედევად არაერთი გამანადგურებელი შემოსევისა ამ ტერიტორიებზე, ტახტ-ი-ბაჰი არაერთხელ გადაარჩინა დანგრევას მისმა ხელსაყრელმა, ბორცვზე მდებარეობამ, განსხვავებით ბევრი სხვა ადრეული ბუდისტური სამონასტრი კომპლექსისგან.
კომპლექსის მიმდებარე ტერიტორია ცნობილია შაქრის ლერწმის დიდი პლანტაციებით.
1980 წელს, იუნესკომ ტახტი-ი-ბაჰი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში
რესურსები ინტერნეტში
Buddhist Ruins of Takht-i-Bahi and Neighbouring City Remains at Sahr-i-Bahlol
UNESCO Periodic Report Summary
Map of Gandhara archeological sites, from the Huntington Collection, Ohio State University (large file)
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პაკისტანში
ჰოსპიტალიერების სამედიცინო ბატალიონი

ჰოსპიტალიერების სამედიცინო ბატალიონი
ჰოსპიტალიერები (უკრაინ. Медичний батальйон «Госпітальєри») — უკრაინელი მოხალისეების სამედიცინო ბატალიონი, რომელიც მონაწილეობდა დონბასის შეიარაღებულ კონფლიქტში და რუსეთ-უკრაინის ომში.
შეიქმნა 2014 წლის 6 ივლისს. მათ საქმიანობას შეადგენს პირველადი დახმარების გაწევა და საბრძოლო ზონიდან დაჭრილი უკრაინელი ჯარისკაცების ევაკუირება. ბატალიონის დევიზია "ყოველი სიცოცხლისთვის!". ფორმირება უკრაინის მოხალისეთა არმიის ნაწილია.
2018 წლის ინფორმაციით, ჰოსპიტალიერებმა 2750-ზე მეტი უკრაინელი ჯარისკაცი გადაარჩინეს.
ისტორია
ჰოსპიტალიერების სამედიცინო ბატალიონი 2014 წლის 6 ივლისს დააარსა მოხალისე ექიმმა იანა ზინკევიჩმა, რომელიც იმ დროს 18 წლის იყო. მოგვიანებით ინტერვიუში იანამ განაცხადა, თუ როგორ აიძულა სასტიკმა ბრძოლამ უკრაინული სოფლების კარლოვკასა და პესკისთვის დაფიქრებულიყო მოხალისე სამედიცინო ბატალიონის შექმნის აუცილებლობაზე. ქვედანაყოფს შუა საუკუნეების რაინდების ქრისტიანული სამხედრო ორდენის, ჰოსპიტალიერების სახელი ჰქვია. 2016 წლის დასაწყისში იგი შეუერთდა მოხალისეთა უკრაინის კორპუსს.
იანა ზინკევიჩი ჰოსპიტალერთა სამედიცინო ბატალიონის უცვლელი მეთაურია. 2017 წლის მარტის მდგომარეობით, ფორმირებაში შედის 60 თანამშრომელი (კიდევ 100 რეზერვშია). 2019 წელს სამედიცინო ბატალიონის ბაზაზე შეიქმნა კომუნალური კომპანია „დნეპრის ჰოსპიტალიერები“ და მიიღო დაფინანსება დნეპრის ქალაქის ბიუჯეტიდან.
საქმიანობა
ბატალიონი დახმარებას უწევს ყველა მოხალისეს, სამხედროს, ასევე საბრძოლო ზონაში მყოფ სამოქალაქო მოსახლეობას, რომელთაც ესაჭიროებათ პირველადი დახმარება, სასწრაფო სამედიცინო ჩარევა ან თერაპიული მკურნალობა. სამედიცინო ბრიგადები ახორციელებენ დაჭრილების ევაკუაციას, მათი მდგომარეობის სტაბილიზირებას და ტრანსპორტირებას ომის ზონიდან შტაბ-ბინაში ან სამხედრო ჰოსპიტლებში. სამედიცინო ბატალიონის მოხალისეები მუდმივ დახმარებას უწევენ დაჭრილებს ქალაქ დნეპრში, მეჩნიკოვის საავადმყოფოში, სადაც მძიმედ დაჭრილები მოჰყავთ.
ასევე, ჰოსპიტალერების მედიკოსები მუშაობენ უშუალოდ ფრონტის ხაზზე, სადაც ისინი დახმარებას უწევენ უკრაინელ სამხედროებს, როგორც მოხალისეებს, ასევე უკრაინის ოფიციალურ შეიარაღებულ ძალებს. ეს ზრდის ჯარისკაცების გადარჩენის შანსებს, ამიტომ შესაძლებელი ხდება დაჭრილების დაუყონებლივი სტაბილიზაცია და მათი ევაკუაცია უსაფრთხო ადგილას. ბატალიონის ზოგიერთ წევრს აქვს მუდმივი პოზიციები წინა ხაზზე, მაგალითად, ავდეევკაში, სადაც ჰოსპიტალიერები დახმარებას უწევენ 66-ე ადგილობრივი საავადმყოფოს ექიმებს.
ჰოსპიტალიერების სამედიცინო ბატალიონი 2022 წლისთვის აგრძელებს საქმიანობას, ეხმარება დაჭრილებს კიევში და უკრაინის სხვა ქალაქებში, რომლებიც დაზარალდნენ უკრაინაში რუსეთის შეჭრის შედეგად.
ჯილდოები
ბატალიონმა დაიმსახურა ჯარისკაცების პატივისცემა და უკრაინელი ხალხის მორალური მხარდაჭერა. მისი წევრების საქმიანობა თანამედროვე მხატვრების, პოეტების, მწერლების, მომღერლების და რეჟისორების ყურადღება მიიქცია.
ჰოსპიტალიერთა უცვლელი მეთაური იანა ზინკევიჩი დაჯილდოვდა სახელმწიფო ორდენებით: „III ხარისხის ორდენით სამშობლოს წინაშე გაწეული დამსახურებისთვის“, „სიცოცხლის გადარჩენისთვის“ და „ბრძოლაში გამოჩენილი მამაცობისთვის“. არასახელმწიფო ორდენებით: „უკრაინის სახალხო გმირი“, უკრაინის 30 ვარსკვლავი.
სქოლიო
სამხედრო ფორმირებები
სამხედრო-სამედიცინო ბატალიონები
სამხედრო ფორმირებები უკრაინაში
რუსეთ-უკრაინის ომი
ყარაჯალა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ყარაჯალა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ყარაჯალა შეიძლება აღნიშნავდეს.
ყარაჯალა — სოფელი თელავის მუნიციპალიტეტში
ყარაჯალა — სოფელი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში
სუროს დღე

სუროს დღე
„სუროს დღე“ — ჯეიმზ ჯოისის მოთხრობა, რომელიც გამოქვეყნდა 1914 წელს გამოცემულ მოთხრობათა კრებულში დუბლინელები. სუროს დღე აღწერს მნიშვნელოვან ირლანდიელ ფიგურას და ნაციონალისტს ჩარლზ პარნელს.
მოკლე აღწერა
კომიტეტის ოთახში მეთ ო'კონორი, მუნიციპალიტეტის მომავალ არჩევნებში რიჩარდ ტირნის კანდიდატურის მხარდამჭერი და აგიტატორი, მოხუც ჯეკთან საუბრობს ბავშვის აღზრდაზე. ოთახში შემოდის, მეორე აგიტატორი, ჯო ჰაინსი. ცხადია ისიც კუთვლისი გასამრჯელოს მისაღებად არის მისული. ოთახში მყოფებთან საუბრისას ის ახსენებს მეორე კანდიდატს კოლგენს და ხაზს უსვამს მის წარსულს და იმას რომ იგი მუშათა კლასის წარმომადგენელია. ჰაინსს ახსენდება რომ ის დღე სუროს დღეა, ჩარლზ სტიუარტ პენელის ხსენების დღე. ოთახში ცოტა ხნით ნოსტალგიური სიჩუმე ჩამოვარდება. ჰაინსის ოთახიდან გასვლის შემდეგ, სხვა აგიტატორი ჰენჩი, ჯოს მისამრთით ამბობს რომ იგი კალგენის ჯაშუშია.
ჩარლზ სტიუარტ პარნელის პოლიტიკურ მისწარფებებზე საუბრისას, ჰაინსი დაბრუნდა. ოთახში მყოფებმა მას პარნელისადმი მიძღვნილი საკუთარი პოემის წაკითხავა სთხოვეს. პოემას პარნელის მოწინააღმდეგეები და რომის კათოლიკური ეკლესია,სასტიკად აკრიტიკებდნენ. თუმცა, პოემის დასრულების შემდეგ ჰაინს ტაშით დააჯილდოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სრული ტექსტი
ჯეიმზ ჯოისის ნაწარმოებები
Turris nadaensis

Turris nadaensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ლილოს არქეოლოგიური ძეგლები

ლილოს არქეოლოგიური ძეგლები — ბრინჯაოს ხანის გორასამარხები თბილისის აღმოსავლეთით, სადგურ ლილოსთან. გათხარეს 1962-1963 წლებში (საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ექსპედიცია). შესწავლილია შუა ბრინჯაოს ხანის (დაახლოებით ძვ. წ. XVII—XVI სს.) დიდი ქვა-მიწაყრილიანი გორასამარხი დასაკრძალავი ორმოთი, სადაც აღმოჩნდა ე. წ. ორიალეთური ტიპის კერამიკა, ბრინჯაოს იარაღი (მათ შორის ეგეოსური ტიპის ბრინჯაოს საძგერებელი გრძელი მახვილი). ოქროსა და სხვა მასალის სამკაული, მსხვილი რქოსანი საქონლის ძვლები. ადამიანის ძვლები არ აღმოჩენილა, რაც შესაძლოა დაკრძალვის კრემაციულ წესზე მიუთითებდეს. გათხარეს აგრეთვე შუა ბრინჯაოს ხანიდან გვიანდელზე გარდამავალი ხანის (დაახლოებით ძვ. წ. XVI საუკუნის დასასრული — XIV საუკუნე) მომცრო ზომის ქვაყრილიანი (დიამეტრი 10—12 მ). 8 გორასამარხი დასაკრძალავი ორმოებით, სადაც აღმოჩნდა ადამიანის ჩონჩხი ან ძვლები. სამარხთა ნაწილი უინვენტარო იყო, ნაწილში ნაპოვნია თიხის (შავპრიალა, ჰორიზონტალურხაზებიანი მოყავისფრო), ჭურჭელი, ბრინჯაოს სატევრები (2 ც.), სამკაული (ოქროს, ქვისა და პასტის მძივები, 1 ოქროს ხვია). წვრილფეხა საქონლის ძვლები. აღმოჩენილი მასალა შესაძლოა გარკვეულ ეთნიკური ცვლილებას გამოხატავდეს.
ლიტერატურა
ფიცხელაური კ., აღმოსავლეთ საქართველოს ტომთა ისტორიის ძირითადი პრობლემები (ძვ. წ. XV—VII სს.), თბ., 1973;
Гогадзе Э. М., Курганные погребениз Лило. «ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის მოამბე» , 1976, ტ. 32 В;
თბილისის არქეოლოგიური ძეგლები
მესხები

მესხები — ერთ-ერთი უძველესი ქართული ტომი, ისტორიული სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოს, მესხეთის მოსახლენი. თანამედროვე მესხებში დღევანდელი სამცხის ანუ ახალციხის, ადიგენისა და ასპინძის მუნიციპალიტეტების მოსახლეობას გულისხმობენ, ზოგიერთ შემთხვევაში აგრეთვე ჯავახებსაც. ოსმალეთს იმპერიის გავლენის ქვეშ მესხთა მნიშვნელოვანმა ნაწილმა ისლამი მიიღო და ისინი მუსლიმი „თურქი“ მესხების სახელით არიან ცნობილი.
ისტორია
მესხების წინაპრები ისტორიულ დოკუმენტებში პირველად ძვ. წ. XII საუკუნეში არიან მოხსენიებულნი, მუშქების სახელწოდებით. მათი განსახლების არეალი იმ პერიოდში აღმოსავლეთი ანატოლია, ევფრატის სათავეები იყო. მუშქების მესხებთან კავშირზე, სწორედ ტომის სახელწოდების მსგავსება მიუთითებს. მიჩნეულია რომ მუშქების სამეფოს დაცემის შემდეგ (ძვ. წ. 676) ამ ტომმა ჩრდილო-აღმოსავლეთისკენ გადმოინაცვლა და სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოში დამკვიდრდა. ძვ. წ. VI საუკუნიდან ძველი ბერძნები, ანტიკური ავტორები, მათ მოსხების სახელწოდებით მოიხსენიებენ. ჰეკატეოს მილეტელის ცნობით ისინი კოლხები არიან. უფრო გვიან, ძვ. წ. V საუკუნეში, ისინი უკვე აქემენიანთა იმპერიის შემადგენლობაში, XIX სატრაპიაში შედიან. მოსხები მონაწილეობდნენ აქემენიანთა ლაშქრობებში საბერძნეთში. ჰეროდოტეს სიტყვებით, მათ, ტიბარენებთან ერთად, ამ ლაშქრობებში სარდლობდა სპარსი მხედართმთავარი არიომადოსი.
იხილეთ აგრეთვე
მუსლიმი მესხები
რესურსები ინტერნეტში
Le blog Meskhetians
ქართველები კუთხეების მიხედვით
ეთნოგრაფია