PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გრავიურა

გრავიურა — გრაფიკის სახე, რომელიც მოიცავს მყარი მასალის ფირფიტის გრაფიკული დამუშავების მრავალრიცხოვან ხერხს და ამ ფირფიტაზე შესრულებული ნახატის ანაბეჭდის მიღებას ქაღალდზე ან მსგავს მასალაზე. ამ მეთოდით მიღებულ გამოსახულებასაც გრავიურა ეწოდება. გრავიურას წიგნებისა და ალბომების გასაფორმებლად, ესტამპის, ლუბოკის, ექსლიბრისის შესაქმნელად. მისი მხატვრული დამუშავებისთვის იყენებენ კონტურული ხაზს, შტრიხს, ლაქას, ტონს და ზოგჯერ ფერს. გრავიურა იძლევა ტირაჟირების — დიდი რაოდენობით ერთნაირი ხარისხის ანაბეჭდის მიღების შესაძლებლობას.
გრავიურის ტიპები
ამობურცული გრავიურა — ამ ტიპის გრავიურის შექმნისას ნახატისგან თავისუფალი ფირფიტის ნაწილი 2-5 მმ ღრმავდება. ნახატი რელიეფური ხდება, საღებავით იფარება და მისი ანაბეჭდი ქაღალდზე გადააქვთ. ამობურცულ გრავიურას მიეკუთვნება გრავიურა ხეზე (ქსილოგრაფია) და ლინოლეუმზე (ლინოგრავიურა), ასევე რელიეფური გრავიურა ლითონზე.
ჩაღრმავებული გრავიურა — ნახატს ლითონის ფირფიტაზე აღრმავებენ მექანიკური ან ქიმიური საშუალებებით (მჟავით ამოჭმა). ჩაღრმავებულ ადგილებში ტამპონით შეაქვთ საღებავი, შემდეგ ფირფიტას დასველებულ ქაღალდს ადებენ და საბეჭდი დაზგის ლილვებს შორის ატარებენ. არსებობს კვეთილი გრავიურა (ლითონის ზედაპირზე შტრიხებით იკვეთება ხაზები), ოფორტი (მჟავაგამძლე ლაქით დაფარულ ზედაპირზე საგრავიურო ნემსით ნახატის ამოკაწვრა) და გრავიურა მშრალი ნემსით (ნახატის სუფთა ფირფიტაზე ამოკაწვრა).
გრავიურას მიაკუთვნებენ ხშირად ლითოგრაფიასაც, თუმცა მისი შექმნა არ არის დაკავშირებული გრავირების პროცესთან.
ისტორია
გრავიურის წარმოშობა დაკავშირებულია ჩუქურთმების ჭრის, საიუველირო საქმის და იარაღის მოვარაყების განვითარებასთან. ანაბეჭდის მისაღებად ქაღალდი პირველად ჩინეთში გამოიყენეს: აქ გრავიურები ცნობილია VI–VII საუკუნეებიდან, პირველი დათარიღებული გრავიურა კი 868 წელს განეკუთვნება. ქაღალდზე ანაბეჭდი გრავიურა ევროპაში შუა საუკუნეებში გავრცელდა და განსაკუთრებით პოპულარული რენესანსის ეპოქაში გახდა. გრავირების ხელოვნება განსაკუთრებით სრულყო გერმანელმა ალბრეხტ დიურერმა.
გრავიურა საქართველოში
საქართველოში გრავიურას და, კერძოდ, ქსილოგრაფიას საფუძველი ჩაუყარა გრიგოლ ტატიშვილმა XIX საუკუნის II ნახევარში. მის მიერ დაარსებულ საგრავიურო სახელოსნოში ბეჭდავდნენ დასურათებულ წიგნებს. შემდგომ პერიოდში ქსილოგრაფიაში მუშაობდნენ ვლადიმერ ქუთათელაძე, ვლადიმერ გრიგოლია, დავით გაბაშვილი და სხვ., ოფორტის ტექნიკის გამოყენებით ნამუშევრები შექმნეს დავით ქუთათელაძემ, ვლადიმერ კეშელავამ, ა. ნაცვლიშვილმა, ლორეტა შენგელია-აბაშიძემ , ნანა ცინცაძემ, ლალი ზამბახიძემ, ც. ტერელაძემ, ნანა ჭურღულიამ და სხვ. ესტამპის განვითარებაში მნიშვნელოვანი ღვაწლი მიუძღვით დინარა ნოდიას, რევაზ თარხან-მოურავს. 50–60-იანი წლებისათვის განსაკუთრებით გაიზარდა ინტერესი ლინოგრავიურისადმი (დინარა ნოდია, რევაზ თარხან-მოურავი, თეიმურაზ ყუბანეიშვილი, ზაურ დეისაძე, ჯემალ ლოლუა, გ. ა. ქუთათელაძე, ოთარ ჯიშკარიანი და სხვ.). განვითარდა ასევე სერიგრაფია (ნინო ფერაძე, ია გიგოშვილი, ლორეტა შენგელია-აბაშიძე და სხვ.).
ლიტერატურა
გორდეზიანი, ბ. ქართული საბჭოთა გრაფიკა. — თბ.: ხელოვნება, 1952 (საქპოლიგრაფსამმართვ. ბ.ს. კომბ-ტი).
ურუშაძე მ., პირველი ქართველი გრავიორი გრიგოლ ტატიშვილი, თბ., 1953.
Daphnellopsis fimbriata

Daphnellopsis fimbriata is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Muricidae.
Description
The shell grows to a length of 15 mm.
Distribution
This marine species is distributed along the Philippines, New Guinea and the Loyalty Islands.
References
Kilburn R.N. (1992) On three species of Muricidae and Columbellidae, erroneously described as Turridae. Venus 51: 215–218. page(s): 217
Houart R. (1995["1994"]) The Ergalataxinae (Gastropoda, Muricidae) from the New Caledonia region with some comments on the subfamily and the description of thirteen new species from the Indo-West Pacific. Bulletin du Muséum National d'Histoire Naturelle, Paris, ser. 4, 16(A, 2-4): 245-297.
Houart R. (2013) The genus Daphnellopsis (Gastropoda: Muricidae) in the Recent and Quaternary of the Indo-West Pacific province. Journal of Conchology 41(4): 465-480
External links
Gastropods described in 1843
Daphnellopsis
ჯონ პეტრუჩი

ჯონ პეტრუჩი
ჯონ პიტერ პეტრუჩი (დ. 12 ივლისი, 1967) — ამერიკელი გიტარისტი და სიმღერების ავტორი. უკეთ ცნობილია, როგორც პროგრესული მეტალ ჯგუფის Dream Theater დამაარსებელი წევრი. მისი ჯგუფის ყოფილ წევრ მაიკ პორტნოისთან ერთად, იგი ასევე ეწევა საპროდიუსერო საქმიანობას: Dream Theater-ის ყველა ალბომის პროდიუსერია 2000 წლის ალბომის Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory გამოსვლის შემდეგ. იგი წარმოადგენს ასევე შემცვლელ ვოკალისტს აღნიშნულ ჯგუფში.
პეტრუჩის მონაწილეობა აქვს მიღებული ჯო სატრიანის პროექტში G3 ექვსჯერ, ყველაზე მეტჯერ, ვიდრე ნებისმიერ სხვა მოწვეულ გიტარისტს. 2009 წელს იგი დასახელებული იქნა მეორე უდიდეს გიტარისტად ჯოელ მაკლვერის წიგნში „ასი უდიდესი მეტალ გიტარისტი.“ იგი დასახელდა ასევე „ყველა დროის გიტარის ათ უდიდეს შრედერს“ შორის ჟურნლის GuitarOne მიერ.
თავის ერთ-ერთ საგიტარო გაკვეთილში პეტრუჩი აღნიშნავს, რომ მასზე უდიდესი გავლენა მოახდინა ჯეიმზ ჰეტფილდმა მეტალიკიდან. იგი სტივ მორსსაც ასახელებს მის გავლენიან გიტარისტებს შორის ერთ-ერთ უდიდესად. კიდევ ერთი გიტარისტი, რომელმაც პეტრუჩიზე გავლენა იქონია, ალექს ლაიფსონია ჯგუფ რაშიდან. პეტრუჩიმ მისგან აითვისა უფრო სრული აკორდებისა და უფრო მძიმე მისამღერის დაკვრის ტექნიკა და ეფექტები. ამასთან ერთად, იგი დევიდ გილმორის გიტარის ემოციური დაკვრის დიდი გავლენის ქვეშაც იმყოფება.
სქოლიო
რესურსები ინტერნეტში
ჯონ პეტრუჩი საიტზე Twitter
ჯონ პეტრუჩის ოფიციალური საიტი საიტზე Facebook
დაბადებული 12 ივლისი
დაბადებული 1967
ამერიკელი როკ-გიტარისტები
ამერიკელი მუსიკალური პროდიუსერები
G3
Dream Theater-ის წევრები
აბოს ხელშეკრულება

აბოს ხელშეკრულება
აბოს საზავო ხელშეკრულება — დაიდო 1743 წელს რუსეთ-შვედეთს შორის. ხელი მოეწერა 7(18) აგვისტოს აბოში (ფინეთი), რუსეთ-შვედეთის ომში (1741-1743) შვედეთის დამარცხების შემდეგ. აბოს ხელშეკრულება ითვალისწინებდა „საუკუნო მშვიდობასა და მეგობრობას“ მხარეებს შორის. მხარეები ვალდებულებას კისრულობდნენ არ შესულიყვნენ ერთმანეთისათვის სამტრო კავშირში. ტერიტორიის დათმობის ხარჯზე რუსეთმა აიძულა შვედეთი ტახტის მემკვიდრედ აერჩია რუსეთის ორიენტაციის მომხრე ჰოლშტაინის პრინცი ადოლფ ფრიდრიხი. რუსეთ-შვედეთის საზღვარი დაწესდა მდ. კიუმენზე. რუსეთს გადაეცა ომში დაკავებული კიუმენეგორის პროვინცია ვილმანსტრანდითა და ფრიდრიხსჰამითურთ და სავოლაკის პროვინციის ნაწილი ნეიშლოტითურთ. ხელშეკრულებამ განამტკიცა რუსეთის პოზიცია ბალტიის ზღვაზე და უზრუნველყო მისი ჩრდილო-დასავლეთის საზღვრების უშიშროება.
იხილეთ აგრეთვე
სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია
ლიტერატურა
XVIII საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
შვედეთის ისტორია
რუსეთის იმპერიის საერთაშორისო ხელშეკრულებები
Urucará

Urucará is a municipality in the Brazilian state of Amazonas. Its population was 16,130 (2020) and its area is 27,905 km2.
The municipality contains part of the Uatumã Biological Reserve, a strictly protected conservation unit created in 2002.
References
Municipalities in Amazonas (Brazilian state)
it:Manaus
საფრანგეთი 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

საფრანგეთი 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საფრანგეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოცედ იასპარეზა 1984 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 28 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საფრანგეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ღვარები

ღვარები — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ატენის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ათრევის (მდინარე ტანის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1100 მეტრი. გორიდან 11 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 24 ადამიანი.
იხილეთ აგრეთვე
ღვარების წმინდა გიორგის ეკლესია
ლიტერატურა
სქოლიო
გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Polystira formosissima

Polystira formosissima — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ინჩა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ინჩა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ინჩა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ინჩა — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში
ინჩა — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქის რაიონში
მარჯანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

მარჯანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინით მარჯანი შეიძლება აღნიშნული იყოს:
მარჯანი — ფრინველი
მარჯანი — ზღვის უხერხემლოები
ბირინჯი-აღალი

ბირინჯი-აღალი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
ზანგილანის რაიონის სოფლები
Camponotus novogranadensis

Camponotus novogranadensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ფითრი

ფითრი (Viscum) — მარადმწვანე, ნახევრად პარაზიტული ბუჩქების გვარი ფითრისებრთა ოჯახისა. მწვანე ხორცოვანი ყლორტები აქვს. ფოთლები მთლიანია, ტყავისებური, მოპირისპირედ განლაგებული.
აქვს ერთსქესიანი, წვრილი, მომწვანო, ყვითელი ან თეთრი ყვავილები, რომლებიც შეკრებილია ღეროს ორკაპებში. ნაყოფი მრგვალი, 1—2-თესლიანი, წებოვანი კენკრაა, ფერად თეთრი, მოყვითალო, ნარინჯისფერი ან წითელი, პარაზიტობს სხვადასხვა ფოთლოვან და წიწვოვან ხესა და ბუჩქზე.
70-მდე სახეობა ბუნებრივად არის გავრცელებული ევროპაში, აზიაში, აფრიკასა და ავსტრალიაში. საქართველოში მხოლოდ ერთი სახეობა გვხვდება — თეთრი ფითრი (Viscum album). უხვად დატოტვილი მარადმწვანე ბუჩქია, რომლის სიმაღლე 1 მ აღწევს. პარაზიტობს ვერხვზე, ცაცხვზე, თელაზე, ვაშლზე, მსხალზე, სოჭზე და სხვა. დიდ ზიანს აყენებს ხეხილს. შხამიანი ნაყოფი აქვს. ფოთოლი შეიცავს სამკურნალო ნივთიერებებს.
ლიტერატურა
ფითრისებრნი
Şınıx

Şınıx (also, Shinykh and Shynykh) is a village and municipality in the Gadabay Rayon of Azerbaijan. It has a population of 917. The municipality consists of the villages of Şınıx and Kollu.
History
During the First Nagorno-Karabakh War, the Gadabey region was divided into two zones, of which Shinikh Zone was the more westerly, initially cut off from the Gadabay Zone due to the militarised Armenian enclave of Artsvashen which straddled the route. Armenians referred to the zone as "Little Karabakh" and on 31 January 1991, Armenian militants killed six Azerbaijanis on the road between Artsvashen and Shinikh.
On 5 August 1992, Armenian military units attacked the zone with around a thousand troops, 4 tanks, 14 armored vehicles and other equipment, resulting in the temporary capture of Mutudərə and Qasımağalı hamlets, but the zone was recaptured rapidly by a regiment led by
celebrated local colonel Cahangir Rüstəmov (1939-1994). Şınıx itself suffered no civilian casualties.
References
Populated places in Gadabay District
Lasva Parish

Lasva Parish was a rural municipality in southeastern Estonia. It was a part of Võru County. The municipality had a population of 1,811 (as of 1 October 2007) and covered an area of 172.14 km2, giving it a population density of 10.52 inhabitants/km2.
Settlements
Villages
Andsumäe - Hellekunnu - Husari - Kääpa - Kaku - Kannu - Kõrgessaare - Kühmamäe - Lasva - Lauga - Lehemetsa - Listaku - Madala - Mäessaare - Mõrgi - Nõnova - Noodasküla - Oleski - Otsa - Paidra - Pässä - Peraküla - Pikakannu - Pikasilla - Pille - Pindi - Puusepa - Rusima - Saaremaa - Sooküla - Tammsaare - Tiri - Tohkri - Tsolgo - Tüütsmäe - Villa - Voki-Tamme
References
External links
Former municipalities of Estonia
Years of Refusal

Years of Refusal — ინგლისელი ალტერნატიული როკ-მომღერალ და მუსიკოს მორისის მეცხრე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 2009 წელს. მორისიმ ეს ალბომი აღწერა, როგორც 2006 წლის Ringleader of the Tormentors-ის გაგრძელება და „დღეისთვის ყველაზე ძლიერი ნამუშევარი“. ალბომზე მუშაობდა პროდიუსერი ჯერი ფინი, რომელიც მოგვიანებით გარდაიცვალა.
სიმღერების სია
სქოლიო
მორისის ალბომები
2009 წლის ალბომები
Decca Records-ის ალბომები
Polydor Records-ის ალბომები
ალბომები ჯერი ფინის პროდიუსერობით
ბრაილის შრიფტი

ბრაილის შრიფტი — რელიეფურ-წერტილოვანი შრიფტი უსინათლოთა წერა-კითხვისათვის. შეიმუშავა ფრანგმა ტიფლოპედაგოგმა ლ. ბრაილმა. შრიფტი შეიქმნა კაპიტანი შარლ ბარბიეს „ღამის შრიფტის“ საფუძველზე.
ისტორია
ბრაილის შრიფტს საფუძვლად უდევს ექვსი წერტილის კომბინაცია. ბრაილმა ლათინური ანბანის რიგი მიიღო. პირველი ასოების აღსანიშნავად იხმარა ექვსწერტილის ზედა და შუა წერტილები, შემდეგი ასოების აღსანიშნავად დაუმატა ქვედა წერტილი, ჯერ მარცხნიდან და შემდეგ მარცხნიდან და მარჯვნიდან, შემდეგ მარჯვნიდან. ამავე ექვსი წერტილის კომბინაციით და სპეციალური ნიშნების დამატებით აღინიშნება ქართული ანბანის ასოები. ექვსი წერტილის სხვადასხვა კომბინაციით აღინიშნება ციფრები, სასვენი ნიშნები, მათემატიკური, ქიმიური და სანოტო ნიშნები. ბრაილის შრიფტით დაბეჭდილი პირველი წიგნი იყო „საფრანგეთის ისტორია“ (1837). რუსეთში ბრაილის შრიფტით ბეჭდვა დაიწყეს 1885 წლიდან. საქართველოში ბრაილის შრიფტი ცნობილი იყო XIX საუკუნის 90-იანი წლებიდან. 1936 წელს ბრაილის შრიფტით ხელით გადაიწერა „ვეფხისტყაოსანი“. 1960 წელს თბილისში გაიხსნა სტამბა, სადაც ქართულ ენაზე ბრაილის შრიფტით იბეჭდებოდა უსინათლოთა ჟურნალი „სინათლე“ დასახელმძღვანელოები: დედაენა, არითმეტიკა I-IV კლასებისათვის, ისტორია, გეოგრაფია და ქართული ლიტერატურა ყველა კლასისათვის, ბოტანიკა, ზოოლოგია და ანატომია.
ბრაილის შრიფტი
ქართული ანბანი
სასვენი ნიშნები
ციფრები
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Association Valentin Haüy
Alternate Text Production Center
BrailleNet
წერის სისტემები
პასკოს პროვინცია

პასკოს პროვინცია
პასკო — პროვინცია პერუში, პასკოს რეგიონში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ხუნინის რეგიონი, ჩრდილოეთიდან უანუკო, ხოლო დასავლეთიდან ლიმის რეგიონი. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სერო-დე-პასკო. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 147 126 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 39,9 ადამიანს. ფართობი 4 758,57 კმ²-ს შეადგენს. პროვინცია იყოფა 13 რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პროვინციები
პასკოს რეგიონის პროვინციები
ურაშა

ურაშა — მრავალწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი ვარდისებრთა ოჯახისა.
მისი 30 სახეობა გავრცელებულია ხმელთაშუაზღვისპირეთში, ევროპაში, წინა და შუა აზიაში; საქართველოში მხოლოდ 1 სახეობა იზრდება; გვხვდება მშრალ ფერდობებზე, მდელოებზე, ქვაღორღიან და თიხნარ ნაზვავებზე, ტყის პირებზე, ბუჩქნარებს შორის მთის ზედა სარტყლამდე.
ლიტერატურა
ვარდისებრნი
Lomovo, Vologda Oblast

Lomovo, Vologda Oblast
Lomovo is a rural locality (a village) in Bogorodskoye Rural Settlement, Ust-Kubinsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 8 as of 2002.
Geography
Lomovo is located 67 km northwest of Ustye (the district's administrative centre) by road. Nikiforovskaya is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Tarnogsky District
აბაზაძე

აბაზაძე
საკუთარი სახელი აბაზაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
დავით აბაზაძე — პოლკოვნიკი, XVIII ს. რუსეთის ქართული დიასპორის წარმომადგენელი
ელენე აბაზაძე-ჟივიძე — მომღერალი, მსახიობი
ვლადიმერ აბაზაძე — სამხედრო პირი, წმ. გიორგის ორდენის კავალერი
მანანა აბაზაძე — კინომსახიობი, მოცეკვავე
ნიკოლოზ აბაზაძე — იურისტი, ეთნოლოგი
იხილეთ აგრეთვე
აბაზასძენი — აღმოსავლეთ საქართველოს დიდგვაროვანთა საგვარეულო.
ქართული გვარები
კარატალი (ბაიმაკის რაიონი)

კარატალი (ბაიმაკის რაიონი)
კარატალი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 512 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 15კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბაიმაკის რაიონის სოფლები
Xolmili

Xolmili (also, Kholmili) is a village and municipality in the Lankaran Rayon of Azerbaijan. It has a population of 2,336.
References
Populated places in Lankaran District
მერეს ციხე (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

მერეს ციხე (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)
მერეს ციხე — ციხე საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ისტორიულ მთიულეთში, დაბა ფასანაურიდან სამხრეთის მიმართულებით მდებარე სოფელ ბუჩაანიდან ჩრდილოეთით 200 მეტრში, მდინარე არაგვის მარცხენა სანაპიროზე, ტყიან ფერდობზე.
ისტორია
თავდაპირველად აქ იდგა მხოლოდ ზურგიანი კოშკი. XVII საუკუნის II ნახევარში ბარიდან ამოსულ ერთ-ერთ ფეოდალს, კოშკის თავდაცვისუნარიანობის მიზნით, მის ქვემოთ მდებარე ფერდობის ნაწილი მაღალი გალავნით შემოუზღუდავს და რამდენიმე ნაგებობა აუგია. მასვე ხელთ უგდია ვაშლობისა და ჭართლის ხეობა და ადგილობრივი მოსახლეობა საყმო გადასახადებით დაუბეგრავს. მთიულები ვერ შეგუებიან ციხეში გამაგრებული ფეოდალის თვითნებობას და იგი ხევსურთა დახმარებით ციხიდან განუდევნიათ. შემდგომში ციხე ემსახურებოდა არაქართველ მთიელ მოთარეშეთაგან ჭართლისა და ვაშლობის თემების დაცვას.
1983 წელს, სამეცნიერო-სარესტავრაციო საწარმოო სახელოსნომ ციხეს ჩაუტარა სარესტავრაციო სამუშაოები (ხელმძღვანელი ნ. მინდორაშვილი). გაიწმინდა ტერიტორია, გამაგრდა ნაგებობათა და გალავნის შემორჩენილი კედლები და სხვა.
არქიტექტურა
ზურგიანი კოშკი (10.5X8 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. რვა სართულიანია (სიმაღლე 19 მ), სწორი კედლით ხეობისკენაა მიმართული. შესასვლელი ამ მხარესაა I სართულის დონეზე. მიწიდან 4 მ სიმაღლეზე. თითოეულ სართულზე მხოლოდ თითო სარკმელია, რომლებიც სწორ კედელში, თითქმის ერთ ვერტიკალზე არის განლაგებული. ხის სართულშუა გადახურვა ჩამოშლილია. გადახურვის ძელები დაყრდნობილი იყო ყოველი მომდევნო სართულის კედლების შეთხელების ხარჯზე შექმნილ საფეხურზე (სიგრძე 20 სმ). კოშკის მერვე სართული მონგრეულია.
სამლოცველო პატარაა (ფართობი 8 კვ.მ), კოშკს აღმოსავლეთიდან ეკვრის. იგი მოქცეულია კოშკსა და მასზე მიშენებული მაღალი გალავნის კედელს შორის. ფორმით სამკუთხედს წააგავას, ჩრდილო–აღმოსავლეთით მომგრვალებული კუთხე აქვს. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ჩრდილო–აღმოსავლეთიდან 1 მ სიმაღლეზე ღრმა ნიშია. ორი ნიში სამხრეთ კედელშია, ერთი ჩრდილოეთისაში. ორი სწორკუთხა სარკმელი და ერთი ნიში ჩრდილოეთ კედელშია. სამლოცველო შიგნით ნახევარწრიული კამარით, ხოლო გარედან ქვის თხელი ფილების ცალფერდა სახურავითაა გადახურული.
გალავანი მაღალია, ტეხილი ფორმისაა. ნაშენია ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით. შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. გალავნის უმეტესი ნაწილი დანგრეულია. შემორჩენილია მასზე მიშენებულ ნაგებობათა კედლების მცირე ნაწილები.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
გარსევანიშვილების კოშკი

გარსევანიშვილების კოშკი დგას გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ თედოწმინდის ცენტრში. თარიღდება XVIII საუკუნით. კოშკი ცილინდრულია (დიამეტრი 7,2 მ), ნაგებია რიყის ქვით. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია მხოლოდ პირველი სართული, მეორე და მესამე სართულების დასავლეთ მხარის ნაწილი. პირველ სართულს ერთი კარი (სამხრეთ-დასავლეთით) და ოთხი სარკმელი აქვს. მეორე სართულის კედელში ოთხი სათოფურია. პირველსა და მეორე სართულს გუმბათოვანი გადახურვა ჰქონია.
სოფელში 1724 წელს ქართველებსა და ოსმალებს შორის მოხდა ბრძოლა, რომელიც ქართველების დამარცხებით დამთავრდა.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990 წ.
გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ფიზალისი

ფიზალისი — ერთ- ან მრავალწლოვანი მცენარის გვარი ძაღლყურძენასებრთა ოჯახისა. მისთვის დამახასიათებელია კენკრა ნაყოფის უხეშ შალითაში განვითარება.
ცნობილია ფიზალისის 100-ზე მეტი სახეობა. მათი უმრავლესობა გავრცელებულია აშშ-ში. საქართველოში ფიზალისის ველური სახეობები გავრცელებულია იმერეთში ონტკოფას, ხოლო ქართლ-კახეთში — დუდღუბოს სახელწოდებით.
კულტურაშია პერუული ფიზალისი, მარწყვისებრი ფიზალისი, მექსიკური ფიზალისი. ფიზალისის ნაყოფს იყენებენ ნედლად და გადამუშავებულს (მარინადი, ხიზილალა, კომპოტი, საკონდიტრო წარმოებაში და სხვა). მისი აგროტექნიკა ისეთივეა, როგორის პამიდორისა.
ლიტერატურა
ძაღლყურძენასებრნი
კუიაშტირი

კუიაშტირი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 322 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 117 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
ასკინოს რაიონის სოფლები
ალაჰიარლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ალაჰიარლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ალაჰიარლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ალაჰიარლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ბეილაგანის რაიონში
ალაჰიარლი — სოფელი აზერბაიჯანში, მასალის რაიონში
ალაჰიარლი — სოფელი აზერბაიჯანში, სიაზანის რაიონში
ალაჰიარლი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში
აშხარჰაცუიცი

აშხარჰაცუიცი — სომხური გეოგრაფიული და კარტოგრაფიული ძეგლი, რომლის ავტორად დიდი ხნის განმავლობაში
მიიჩნევდნენ ცნობილ სომეხ ისტორიკოსს მოვსეს ხორენაცს, თუმცა ბევრი თანამედროვე ისტორიკოსი-არმენოლოგი თვლის,
რომ თხზულება დაწერილია VII საუკუნის მეცნიერის – ანანია შირაკაცის მიერ.
აშხარჰაცუიცი წარმოადგენს ანტიკური გეოგრაფიული ტრადიციების გაგრძელებას, რომელიც ძირითადად ემყარება
კლავდიოს პტოლემეს (87—165) გეოგრაფიას.
პირველ ნაწილში მოყვანილია საერთო ცნობები დედამიწის შესახებ, აღწერილია რელიეფი, კლიმატური ზონები, ზღვები და სხვ. მეორე ნაწილი შეიცავს იმ დროს ცნობილი კონტინენტების აღწერილობას, სახელდობრ: აღწერილია ევროპა, ლიბია (აფრიკა) და აზია. მითითებულია კონტინენტების განლაგება, დახასიათებულია საზოგადოება, აღნიშნულია მთავარი ზღვები, მთები, მდინარეები, სასარგებლო წიაღისეულები, ფლორა, ფაუნა და სხვ.
განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა აზიის ქვეყნებს. აღწერილია სომხეთი, იბერია, კავკასიის ალბანეთი, მცირე აზია, სირია, ირანი, მესოპოტამია და აზიის სარმატია. აღწერილია საქართველოს გეოგრაფიაც.
ქერობე პატკანოვის მიხედვით პირველად აშხარჰაცუიცი ორიგინალში დაბეჭდეს 1683 წელს ქალაქ მარსელში. 1736 წელს წიგნი ლათინურ ენაზე გადათარგმნა უილიამ უისტონმა. ანტუან ჟან დე სენ-მარტენმა წიგნი ფრანგულ ენაზე გამოაქვეყნა.
აკადემიკოს სურენ ერემიანის მიხედვით აშხარჰაცუიცი, შეიცავდა 15 რუკას, რომელიც თავის მხრივ,
წარმოდგენილი იყო ერთიანი ატლასის სახით. სურენ ერემიანისა და რობერტ ჰეუსენის მიხედვით წიგნის ავტორია ანანია შირაკაცი. საპირისპირო აზრისაა ისტორიკოსი ბაბკენ არუთუნიანი, რომლის თანახმად წიგნის ავტორია მოვსეს ხორენაცი.
წიგნის მიჩნეული ავტორი – ანანია შირაკაცი, იყო ცნობილი სომეხი გეოგრაფი,
ისტორიკოსი, კარტოგრაფი, ასტრონომი, ფილოსოფოსი, მათემატიკოსი და კოსმოგრაფი. ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა
VII საუკუნის შუა წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
სომხური გეოგრაფია – აშხარჰაცუიცი
აშხარჰაცუიცი
The Geography, to witch is added a selection of Vardan's fables called Aluesagirk., 1668, Amsterdam
სქოლიო
სომხეთის ისტორია
სომხეთის გეოგრაფია
სომხური კულტურა
ჰელსინგბორგი

ჰელსინგბორგი (შვედ. Helsingborg) — ქალაქი სამხრეთ შვედეთში, მდებარეობს სკონეს ლენში. ფართობი 39,7 კმ², მოსახლეობა 126,754 კაცი (2009). ნავსადგური ერესუნის სრუტეში. სარკინიგზო და საავტომობილო ბორნით უკავშირდება დანიას (ჰელსინგერი).
მოსახლეობის დიდი ნაწილი დაკავებულია გემთმშენებლობაში, რეზინ-ქიმიურ, საფეიქრო, კერამიკულ და კვების მრეწველობაში, განვითარებულია ფერადი მეტალურგია.
გეოგრაფია
ჰელსინგბორგი ორესუნის სრუტეში მდებარე პორტია და დანიის საპორტო ქალაქ ჰელსინგერის პირდაპირ მდებარეობს. ჰელსინგბორგი დანიის სანაპიროებიდანაც ჩანს. ჰელსინგერს ორესუნის ხიდით უკავშირდება. ქალაქზე გადის ევროპული ავტოტრასა E4.
ჰელსინგბორგი ამავე სახლწოდების მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია.
ჰავა
ჰელსინგბორგში ჰავა ზომიერია. წელიწადში საშუალოდ 500-600 მმ ნალექი მოდის. იანვრის საშუალო ტემპერატურაა -0,1 °C, ივლისისა - 16.8 °C.
ქრონოლოგია
1085 — ქალაქის პირველი ხსენება (21 მაისი)
1300 — ჩერნანის კოშკი აიგო
1400 — წმინდა მარიამის სახელობის ეკლესია აშენდა
1641 — იაკობ ჰანსენის სახლი ააშენეს, დღეისათვის უძველესი საცხოვრებელი სახლია.
1707 — რამლესის მინერალური წყაროები აღმოაჩინეს
1710 — ჰელსინგბორგის ბრძოლაში შვედებმა დანიელები დაამარცხეს
1810 — ქალაქში ჟან-ბატისტ ბერნადოტმა გადმოსხა ჯარი — მომავალში შვედეთის მეფე კარლ XIV-ემ
1891 — ჰენრი დუნკერმა დააარსა რეზინის ფაბრიკა
1892 — ჰელსინგბორგსა და ჰელსინგერს შორის პირველი ორთქლმავალი ბორანი წყებს კურსირებას
1897 — გაიხსნა რატუშა
1903 — ქალაქში ტრაიმავიმ დაიწყო სიარული (1967 ელამდე)
1921 — გაიხსნა ქვეყანაში პირველი ჰელსინგბორგის საქალაქო თეატრი
2002 — გაიხსნა ჰენრი დუნკერის კულტურული ცენტრი
მოსახლეობა
XIX საუკუნემდე ჰელსინგბორგი პატარა დაბა იყო 1000 კაციანი მოსახლეობით. მაგრამ XIX მეორე ნახევარში ინდუსტრიალიზაციის წყალობით მოსახლეობის სწრაფი ზრდა დაიწყო. უკვე 1900 წლისთვის აქ 25 000 კაცი ცხოვრობდა.
თუმცა მომდევნო ათწლეულებში ასეთი სწრაფი ზრდა აღარ დაფიქსირებულა. დღეს ჰელსინგბორგი შვედეთის მერვე ქალაქია მოსახლეობის ნელი მატებით.
ეროვნული შემადგენლობა
ქალაქის მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი ეთნიკური შვედია. უცხოელები (ანუ ისინი, ვინც შვედეთის ფარგლებს გარეთ დაიბადა, ან ვისი მშობლებიც ქვეყნის საზღვრებს გარეთ არიან დაბადებულნი) საერთო რაოდენობის
23,2% შეადგენენ. უცხოელთა შორის ბევრია დანიელი, სერბი, არაბი და ბოსნიელი ემიგრანტი. ქალაქში აგრეთვე ცხოვრობენ პოლონელები, ირანელები, ვიეტნამელები და სხვ. ჰელსინგბორგში სულ 160 ეროვნების წარმომადგენელი ცხოვრობს.
ღირსშესანიშნაობანი
ჰელსინგბორგის ისტორიული ნაწილი უამრავი ძველი სახლისგან შედგება სრუტის ნაპირებზე. განსაკუთრებულ ინტერესს რატუშა, ჩერნანის კოშკი (შვედ. Kärnan), წმინდა მარიამის სახელობის აგურიანი გოთიკის სტილის ეკლესია, ფრედრიქსდალის ღია მუზეუმი და ჰენრი დუნკერის კულტურილი ცენტრი იწვევს.
ცნობილი ადამიანები
სვანტე სტრემგრენი — ასტრონომი
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
შვედეთის ქალაქების სია
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქის საიტი
ქალაქის აღწერილობა და ფოტოები
შვედეთის ქალაქები
ბალტიის ზღვის პორტები
Qaraqocalı

Qaraqocalı or Karagodzhaly or Karagadzhaly may refer to:
Qaraqocalı, Kurdamir, Azerbaijan
Qaraqocalı, Shamkir, Azerbaijan