PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Dacetinops concinna

Dacetinops concinna — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dacetinops-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
Poço de José de Moura

Poço de José de Moura is a municipality in the state of Paraíba in the Northeast Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraíba
References
Municipalities in Paraíba
დაშბაშის წმინდა გიორგის ეკლესია

დაშბაშის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი, „თავისუფალი ჯვრის“ ტიპის გუმბათოვანი ნაგებობა. მდებარეობს ქვემო ქართლში, წალკის მუნიციპალიტეტში, სოფელ დაშბაშში.
ისტორია
წარწერის მიხედვით, X–XI საუკუნეების მიჯნაზე თრიალეთის ერისთავთ-ერისთავის რატის დაკვეთით აუგიათ.
წმინდა გიორგის ეკლესია დგას სოფლის ჩრდილოეთით, მდინარე ხრამის მარჯვენა ქარაფოვან ნაპირზე. გუმბათიანი ეკლესია ნაგებია თლილი ქვით, გეგმაში ჯვრის ფორმისაა. აღმოსავლეთით ღრმა ნახევარწრიული აფსიდით.
ორი შესავლელი აქვს — დასავლეთი მკლავის სამხრეთი და ჩრდილოეთის მკლავის დასავლეთ კედელში. სამხრეთის კარი გადახურულია დიდი თლილი ქვით. სამხრეთი კარის თავზე და აღმოსავლეთ კედელზე წარწერებია. ეკლესია რესტავრირებულია. ეკლესიის სამხრეთით და ჩრდილოეთით სამაროვანია გამართული, სადაც გვხვდება გამოსახულებებით შემკული საფლავის ქვები და ცხენის ქანდაკებები.
წმინდა გიორგის ეკლესიის სამხრეთ და დასავლეთ ფასადზე რამდენიმე ასომთავრული წარწერაა შემორჩენილი.
დაშბაშის წმინდა გიორგის ეკლესია 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ლიტერატურა
ქართული წარწერების კორპუსი. I., აღმოსავლეთ და სამხრეთი საქართველო (V-X სს.), თბ., 1980, გვ. 243-248
მელიქსეთ-ბეგი ლ., მეგალითური კულტურა საქართველოში, თბ., 1938 წ., გვ. 54
რესურსები ინტერნეტში
დაშბაშის წმინდა გიორგის ეკლესია
სქოლიო
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
წალკის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ცროლი

ცროლი — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე, მდინარეების ხევსურეთის არაგვისა და არღუნის სათავეებში. მოქცეულია კალოთანის უღელტეხილის აღმოსავლეთით, ხევსურეთში. სიმაღლე 3441 მ.
საისტორიო ლიტერატურაში
„მოქცევაჲ ქართლისაჲ“–ს „ქრონიკის“ თანახმად, როცა ალექსანდრე მაკედონელმა დაიპყრო ქართლი, მის მმართველად დანიშნულ აზოს საზღვრად დაუდგინა აღმოსავლეთით ჰერეთი, დასავლეთით – ეგრის წყალი, სამხრეთით – სომხითი, ხოლო ჩრდილოეთით – ცროლის მთა („მთაჲ ცროლისაჲ“).
ფოკლკლორში
პოეზიაში
საისტორიო წყაროების პარალელურად ცროლის მთა, მართლაც, ხევსურებისა ქისტების საზღვრად განიხილებოდა, როგორც ამას ერთი ხალხური ლექსი ამტკიცებს:
ანდრეზებში
ანდრეზებიდანაც ჩანს, რომ ხევსურთა წარმოდგენით, ცროლის მთაზე გადიოდა „დედამიწის შუა სამანი“.
ცროლის მთაზე, 3100 მეტრის სიმაღლეზე მდებარეობს „სანება ცროლის წვერისა“ (მფრინავი ანგელოზი), ნადირ-მონადირეთა და „მეკოპრეთა“ სალოცავი ხატი. ცროლის მთასთან არის დაკავშირებული აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის არაერთი ხალხური გადმოცემა, „ანდრეზი“.
ერთ-ერთი ასეთი ანდრეზის თანახმად, სანამ სანება ცროლს დაარსდებოდა, იგი მინდორში ყოფილა, ერთი სოფლის ახლოს.
სანების (სამების) ჯვარი ახლაც სხვადასხვა ადგილას ილოცება, მაგრამ მისი მთავარი სამლოცველო და საარსო ადგილი სწორედ ცროლის მთაზე მდებარეობს. ამ ჯვარს მისი ყმები ასე მოიხსენიებდნენ: სანამ სანება მინდორში მდგარა, ბარის ხალხს ის თურმე ძალიან სწამდა, როდესაც ჯვარში მისვლა ეგულებოდათ, დღეობის მოახლოებასთან დაკავშირებით, ერთი თვე წმინდად ეჭირათ თავი: არ გაივლიდა უწმინდურ ადგილას, ქალს ახლოს არ გაეკარებოდა. თუ ასეთი რამ მაინც მოხდებოდა, მაშინ ჯვარში აღარ წავიდოდა. თუ მაინც მივიდოდა, მაშინ ძალიან ცუდად წაუვიდოდა საქმე. ჯერ, თურმე, თითო–ოროლა კაცს დაუწყია ჯვარში უწმინდურად სიარული, შემდეგ ასეთი ხალხი მომრავლებულა. ამის გამო ჯვარი გამწყრალა, ბარიდან აყრილა და მთაში წავიდა, სოფელს არც იქ გაეკარა და მაღალ მთაზე, ცროლზე დაარსდა, „ჴმელთ შუაჩი“.
მხატვრულ ლიტერატურაში
ნახსენებია კ. გამსახურდიას „დიდოსტატის მარჯვენაში“ ზვიად სპასალარის მიერ ფხოვში ლაშქრობასთან დაკავშირებით.
ნატო დავითაშვილის ფენტეზის ჟანრის რომანში „ნისლებში და ნისლებს მიღმა“ ცროლის მთას ერთ-ერთი საკვანძო ადგილი უკავია.
ლიტერატურა
სქოლიო
მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
ქართული მითოლოგია
ზამთრის ძილი (ფილმი)

ზამთრის ძილი (ფილმი)
ზამთრის ძილი — 2014 წლის თურქული დრამატული ფილმი, რომლის რეჟისორია ნური ბილგე ჯეილანი. მოქმედება ვითარდება ანატოლიაში და ნათელს ჰფენს მნიშვნელოვან ნაპრალებს როგორც მდიდრებსა და ღარიბებს, ასევე ძლიერებსა და უძლურებს შორის თურქეთში. 2014 წლის კანის კინოფესტივალზე მან შეძლო ოქროს პალმის რტოსა და ფიპრესის ჯილდოს მოპოვება.
რესურსები ინტერნეტში
ფილმის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
2014 წლის ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
თურქულენოვანი ფილმები
ოქროს პალმის რტოს მფლობელი ფილმები
Dzoravank

Dzoravank is a village in the Chambarak Municipality of the Gegharkunik Province of Armenia. The village was populated by Azerbaijanis before the exodus of Azerbaijanis from Armenia after the outbreak of the Nagorno-Karabakh conflict. In 1988-1989 Armenian refugees from Azerbaijan settled in the village.
Gallery
References
External links
Populated places in Gegharkunik Province
Igel Column

Igel Column
The Igel Column (German: Igeler Säule) is a multi-storeyed Roman sandstone column in the municipality of Igel, Trier, Germany, dated to . The column is the burial monument of the Secundinii cloth merchant family, and was built by two of the family members, Lucius Secundinius Aventinus and Lucius Secundinus Securus.
Measuring in height, it is crowned by the sculptural group of Jupiter and Ganymede. The column includes a four-stepped base, a relatively low podium, topped by a projecting cornice, a storey, its flat Corinthian pilasters with decorated shafts, supporting an architrave, a sculptured frieze and a heavy cornice. The bas-reliefs feature a procession of six coloni, bringing various donations to the house of their master. The coloni are received before the entrance to the atrium. The donations consist of a hare, two fish, a kid, an eel, a rooster and a basket of fruit. The column is made out of red and red-grey sandstone but was originally painted.
Because of its testimony to the importance of Trier during Roman times, the Igel Column was designated as part of the UNESCO World Heritage Site Roman Monuments, Cathedral of St. Peter and Church of Our Lady in Trier in 1986. It has been represented numerous times in paintings and drawings. A polychromed replica dominates the central courtyard of the Rheinisches Landesmuseum Trier.
References
Buildings and structures in Trier
Culture in Trier
Ancient Roman buildings and structures in Germany
Tourist attractions in Rhineland-Palatinate
3rd-century Roman sculptures
World Heritage Sites in Germany
Monumental columns in Germany
ანზიაკი

ანზიაკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დუვანის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 382 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მესიაგუტოვოდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სულეია, რომელიც დაშორებულია 80 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
დუვანის რაიონის სოფლები
გვინეა 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

გვინეა 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გვინეამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1984 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გვინეა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ედიბერიძე

ედიბერიძე
საკუთარი სახელი ედიბერიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე ედიბერიძე — ინჟინერი გამოთვლითი ტექნიკის დარგში
ალექსანდრე ედიბერიძე — ქირურგ-სტომატოლოგი
გივი ედიბერიძე — ინჟინერ-მექანიკოსი
ქართული გვარები
ამენემჰეტ II

ამენემჰეტ II – ძველი ეგვიპტის შუა სამეფოს ფარაონი XII დინასტიიდან. სენუსერტ I-ის ძე. მამამისის მეფობის ბოლო 3 წელი მისი თანამმართველი იყო. მეფობდა ძვ. წ. 1934-1849 წწ. მანეთონის მიხედვით, მოკლეს კარის მსახურებმა (საჭურისებმა).
ლიტერატურა
ეგვიპტის მეთორმეტე დინასტიის ფარაონები
Battle of Adrianople (disambiguation)

Battle of Adrianople (disambiguation)
The Battle of Adrianople (378 CE), in which Gothic rebels defeated the Eastern Roman Empire, was the main battle of the Gothic War (376–382).
Battle of Adrianople may also refer to:
Battle of Adrianople (324), a battle in which Constantine the Great defeated Licinius in a Roman civil war
Siege of Adrianople (378), an unsuccessful siege by the Goths following the Battle of Adrianople
Battle of Adrianople (718), a battle between an alliance of Bulgarians and Byzantines against the Umayyad Caliphate, during the Siege of Constantinople (717–718)
Battle of Adrianople (813), a successful Bulgarian siege of the Byzantine city
Battle of Adrianople (914), a battle between Bulgarians and Byzantines
Battle of Adrianople (972), a battle between Byzantines and Kievan Rus' led by Sviatoslav I of Kiev
Battle of Adrianople (1003), a battle between Bulgarians and Byzantines
Battle of Adrianople (1094), part of the revolt of Constantine Diogenes (pretender) and his Cuman allies
Battle of Adrianople (1205), part of the Fourth Crusade, in which the Bulgarians defeated the Crusaders
Battle of Adrianople (1226), part of the revolt of Theodore Komnenos Doukas
Battle of Adrianople (1254), in which the Byzantines defeated the Bulgarians
Battle of Adrianople (1305), a battle between the Byzantines and the Catalan Company
Battle of Adrianople (1355), a battle between the Byzantines and the Serbs led by Stefan Dušan
Battle of Adrianople (1365), in which the Ottoman Empire took the city from the Byzantine Empire
Battle of Adrianople (1829), in which the Russians seized the city from the Ottoman Empire
Siege of Adrianople (1912–1913), in which the Bulgarians took the city from the Ottomans in the First Balkan War
Siege of Adrianople (1913)
See also
Adrianople
Battle of Tzirallum, a 313 CE battle in which Licinius defeated Maximinus Daia in a Roman civil war
მანიკა

მანიკა — ქალაქი მოზამბიკში. შედის მანიკის პროვინციაში. 2012 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 35 302 ადამიანს შეადგენს.
იხილეთ აგრეთვე
მოზამბიკის ქალაქები
მოზამბიკის ქალაქები
მანიკის პროვინცია
GSM

GSM (ან ) — მრავალჯერადი შეღწევის TDMA და FDMA ტექნოლოგიებზე დაფუძნებული მობილური ფიჭური კავშირის სისტემა.
GSM-ის ისტორია
გასული საუკუნის 80-იან წლებში ევროპაში, განსაკუთრებით დიდ ბრიტანეთში, გერმანიაში, საფრანგეთში და სკანდინავიის ქვეყნებში სწრაფი ტემპით ვითარდებოდა მობილური სატელეფონო კავშირი. თითოეული ქვეყანა ამუშავებდა თავის სისტემას, რომელიც არ იყო თავსებადი სხვა ქვეყნის სისტემებთან, როგორც აგებით, ისე ფუნქციონირების თვალსაზრისით. ეს სიტუაცია მიუღებელი იყო, რადგანაც ერთი მხრივ, მობილური მოწყობილობები (ტელეფონები) მხოლოდ ფუნქციონირებდნენ ქვეყნის შიგნით, კონკრეტული ქსელის ფარგლებში, ხოლო მეორე მხრივ, შეზღუდული იყო მოწყობილობებით ვაჭრობის ბაზარი. ამის გამო შეუძლებელი იყო ნაწარმის გასაღება, დიდი იყო მობილურ კავშირზე დანახარჯების დრო.
1982 წელს ევროპის ფოსტებისა და ტელეკომუნიკაციების კონფერენციამ (CEPT - Conference of European Post and Telecommunication) ჩამოაყალიბა სპეციალური ჯგუფი GSM (Group Special Mobile) ევროპისთვის მობილური მიწისზედა სისტემის შესწავლისა და დამუშავებისთვის. 1989 წელს ვალდებულება GSM-ის დამუშავებაზე აიღო ტელეკომუნიკაციის დარგში სტანდარტების ევროპის ინსტიტუტმა ETSI (European Telecommunication Standarts Institute). GSM-ის პირველი სპეციფიკაციები შექმნილ იქნა 1990 წელს. 1991 წელს დაიწყო პირველი ქსელების კომერციული ექსპლუატაცია, ხოლო 1993 წელს ევროპის 22 ქვეყანაში უკვე მოქმედებდა GSM ქსელი.
ტექნიკური დეტალები
GSM სტანდარტი ითვალისწინებს გადამცემების მუშაობას სიხშირეთა ორ დიაპაზონში, მაგალითად GSM-900 სისტემებში — 890-915 მგჰც სიხშირული ზოლი გამოიყენება შეტყობინებათა გადაცემისათვის მოძრავი სადგურიდან საბაზო სადგურისაკენ,ხოლო დიაპაზონი 935-960 მგჰც საწინააღმდეგო მიმართულებით. კავშირის სეანსის დროს არხების გადართვისას ამ სიხშირეებს შორის სხვაობა მუდმივია და იგი 45 მგჰც-ს შეადგენს. კავშირის მეზობელ არხებს შორის სიხშირეთა დაშორებაა 200 კჰც. ამრიგად, მიღება გადაცემისათვის გამოყოფილ სიხშირეთა 25 მგჰც-იან ზოლში განთავსდება კავშირის 124 არხი [ 3...6 ]. GSM სტანდარტში TDMA ტექნოლოგიის გამოყენების გამო შესაძლებელია ერთ გადამტან სიხშირეზე ერთდროულად 8 მეტყველების არხის განთავსება. მეტყველების გარდამქმნელად გამოიყენება RPE-LTP კოდეკი გარდაქმნის 13 კბიტი/წმ სიჩქარით.
იხილეთ აგრეთვე
ფიჭური კავშირი
CDMA
რესურსები ინტერნეტში
საერთაშორისო GSM ასოციაცია
ტელეკომუნიკაცია
Qfwfq

Qfwfq ან ქფვფქ — იტალიელი მწერლის, იტალო კალვინოს მიერ შექმნილი პერსონაჟი, რომელსაც მის რამდენიმე ნაშრომში მთხრობელად ვაწყდებით, მათ შორის ქართულად ნათარგმნ ტექსტში - კოსმოკომიკური ამბები.
სახელი
სახელი “Qfwfq” (ისევე, როგორც “Kgwgk”) წარმოადგენს პალინდრომს. ერთი ვერსიით, მისი სახელი დაკავშირებულია თერმოდინამიკის პირველ კანონთან, კერძოდ კი სითბური ძრავის განტოლებასთან.
აღწერა
„ქფვფქ“-ს ასაკი განუსაზღვრელია, ისევე, როგორც სამყაროსი. მას შეუძლია მიიღოს ყველა სუბსტანციის ფორმა, რომელშიც ის საკუთარ არსს ინარჩუნებს. მაგალითად, მოთხრობაში „სისხლის ზღვა“ ის წარმოგვიდგება მამაკაცად, რომელსაც ახსოვს, რომ კაცობრიობის ციკლის რაღაც მომენტში მას იმ ამების სახე ჰქონდა, რომელიც ოკეანეში ბინადრობს. ამავე ეპიზოდში, ის, აგრეთვე, აღწერს ზილფიას, ერთ-ერთ თანამგზავრს, რომელთანაც ბაასობს იმის თაობაზე, შეუძლია თუ არა ადამიანს ერთდროულად მრავალ სუბსტანციაში იარსებოს. ქფვფქ აღწერს საკუთარ ოჯახსაც, რომლის წევრებსაც, მისდა მსგავსად, ტრანსცენდენტულობის უნარი გააჩნიათ (მაგალითისთვის, მისი ბიძა წინა ცხოვრებაში უნდა ყოფილიყო თევზი, როცა დანარჩენი ოჯახის წევრები ჩვეულებრივი ამფიბიები იყვნენ). ის ერთიანდება მსგავსი სახელის მქონე არსებასთან - Kgwgk - , რომელთა გაერთიანებითაც იქმნება ხელოვნება.
ქფვფქ აღწერილია, როგორც „არაფრისგან გაკვირვებული“ და დახასიათებულია, როგორც „სულაც არასენტიმენტალური იმასთან დაკავშირებით, რომ ბოლო დინოზავრია“.
იხილეთ აგრეთვე
იტალო კალვინო
კოსმოკომიკური ამბები
სქოლიო
ფოთის საკათედრო ტაძარი

ფოთის საკათედრო ტაძარი
ფოთის საკათედრო ტაძარს საქართველოში ანალოგი არ გააჩნია არქიტექტურული სტილის მიხედვით, რომელიც ბიზანტიური სტილისაა.
ისტორია
1895 წლის 17 ივნისს რუსეთის იმპერატორმა ქუთაისის სამხედრო გუბერნატორს ნება დართო, შექმნილიყო ფოთის საკათედრო ტაძრის მშენებლობის განსაკუთრებული კომიტეტი, რომლის ხელმძღვანელობა დაევალა ნიკო ნიკოლაძეს, რომელსაც განუზრახავს ქართული არქიტექტურული სტილის ტაძრის აგება, სათანადო პროექტიც შექმნილა, მაგრამ როგორც ირკვევა იგი რუსულმა მმართველობამ დაიწუნა, შემდგომ კი არქიტექტორების ზელენკოსა და მარფელდის მიერ შემუშავებულ იქნა ახალი პროექტი კონსტანტინეპოლში არსებული წმ. სოფიას ტაძრის მიხედვით. იგი წარმოადგენდა თითქმის მის ზუსტ ასლს, შემცირებული მასშტაბით. ტაძარი 2000 მლოცველზე იყო გათვალისწინებული.
1906 წლის 14 სექტემბერს, ჯვართამაღლების დღესასწაულზე, გურია-სამეგრელოს ეპისკოპოსმა გიორგიმ (ალადაშვილი) ტაძრის საძირკველი საზეიმო ვითარებაში აკურთხა.
1907 წლის 22 მაისს, ტაძრის გუმბათზე ჯვარი აღუმართავთ. მისი მშენებლობა მიმდინარეობდა რვა თვის განმავლობაში – საკათედრო ტაძარს სამი ტრაპეზი ჰქონია, კანკელის ხატების ავტორია რუსეთის საიმპერატორო აკადემიის მხატვარი დუმიტრაშკო, რომელიც დასრულებულია 1908 წელს. კანკელის ჩრდილოეთის მხარის ხატები შესრულებული იყო ბერძნულ-ბიზანტიურ, სამხრეთი –ქართულ-ბიზანტიურ, ხოლო საშუალო რუსულ-ბიზანტიურ სტილში. ამ ხატებს შორის ორი წმ. ნინოსი და წმ. მეფე დავით აღმაშენებლისა იყო. 1932 წელს ქალაქ ფოთის კომუნისტურმა ხელისუფლებამ საკათედრო ტაძრის თეატრად გადაკეთების გადაწყვეტილება მიიღო. დროთა განმავლობაში რამდენიმეჯერ მოხდა შენობის რეკონსტრუქცია რის შედეგადაც მისი იერსახე საკმაოდ შეილახა. დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ საქართველოს ეკლესიასა და თეატრის დასს შორის დავა დიდ ხანს გრძელდებოდა, საბოლოოდ კი ფოთის საკრებულოს გადაწყვეტილებით შენობა ეკლესიას გადასცეს.
2005 წლის ნოემბერში საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა ტაძრის გასაღები სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქს ილია II-ს გადასცა.
რესურსები ინტერნეტში
ფოთის საკათედრო ტაძარი
ფოთის საკათედრო ტაძარი - არქიტექტურა
სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ტაძრები
ფოთის არქიტექტურა
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის საეპისკოპოსო კათედრები
გრაფენი

გრაფენი — ნახშირბადის ორგანზომილებიანი ალოტროპული მოდიფიკაცია, რომელიც წარმოიქმნება ერთი ატომის სისქის ნახშირბადის ატომების ფენით. ნახშირბადის ატომები sp² ჰიბრიდიზაციაშია და დაკავშირებულია σ- და π- ბმებით ექვსკუთხა ორგანზომილებიან კრისტალურ გისოსად. ის შეიძლება წარმოდგენილი იყოს როგორც ფენიანი გრაფიტის ერთი სიბრტყე, რომელიც გამოყოფილია ნაყარი კრისტალისგან. გრაფენს აქვს მაღალი მექანიკური სიმტკიცე და რეკორდული მაღალი თბოგამტარობა. მუხტის მატარებლების მაღალი მობილურობა, რომელიც ყველაზე მაღალია ყველა ცნობილ მასალას შორის (იგივე სისქით), ხდის მას პერსპექტიულ მასალას სხვადასხვა აპლიკაციებში გამოსაყენებლად, კერძოდ, როგორც სამომავლო საფუძველს ნანოელექტრონიკაში და შესაძლებელს სილიკონის ჩასანაცვლებლად ინტეგრირებულ სქემებში.
გრაფენის სახელი მომდინარეობს „გრაფიტიდან“, რაც ასახავს იმ ფაქტს, რომ ნახშირბადის გრაფიტის ალოტროპი შეიცავს უამრავ ორმაგ ბმას. გრაფენის ფურცლის ყველა ატომი უკავშირდება თავის მეზობლებს სიგმა ბმით და გამტარობის ზოლს უწევს ელექტრონს,გამტარობა კი ვრცელდება მთელს ფურცელზე.ატომების განლაგება ქმნის ერთშრიან ფენას, რომლის სისქე მხოლოდ ერთი ატომია. ბუნებაში მუდმივად და უხვად გვხვდება გრაფიტის სახით. ადამიანი ფანქრებში გრაფიტს იყენებდა ჩვეულებრივად. გრაფიტის ერთი მილიმეტრი შეიცავს 3 მილიონ ფენა გრაფენს.
2004 წელს მასალა აღმოაჩინა კონსტანტინე ნოვოსელოვმა , მანჩესტერის უნივერესიტეტში.ნოვოსელოვს აღმოჩენის გამო ნობელის პრემია მიანიჭეს.მაღალი ხარისხის გრაფენი ადვილად იზოლირებადი აღმოჩნდა.
გრაფენი გახდა ღირებული და გამოსადეგი ნანომასალა მისი განსაკუთრებული მაღალი ჭიმვის სიმტკიცის, ელექტრული გამტარობის, გამჭვირვალობისა და მსოფლიოში ყველაზე თხელი ორგანზომილებიანი მასალის გამო. გრაფენის გლობალური ბაზარი იყო 9 მილიონი აშშ დოლარი 2012 წელს, უმეტესად მოთხოვნადი იყო ნახევარგამტარების, ელექტრონიკის, ელექტრო ბატარეების , და კომპოზიტების კვლევასა და განვითარებაზე.
რესურსები ინტერნეტში
ნავაონდილია

ნავაონდილია — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის არენას-დე-სან-პედროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 22,07 კმ². მოსახლეობა — 366 კაცი (2022 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ნავაონდილიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვანი ნაპირი

პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვანი ნაპირი — რეგიონი სამხრეთ საფრანგეთში, ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე. შედგება 6 დეპარტამენტისაგან: ზემო პროვანსის ალპები, ზღვისპირა ალპები, ბუშ-დიუ-რონი, ზემო ალპები, ვარი, ვოკლიუზი.
ფართობი - 31,4 ათასი კვ.კმ.,
მოსახლეობა - 4,1 მლნ.
ქალაქები: მარსელი, ექს-ან-პროვანსი, ავინიონი, ნიცა, კანი, ტულონი.
ხმელთაშუა ზღვის ე.წ. ლაჟვარდოვანი სანაპირო ანუ საფრანგეთის რივიერა მნიშვნელოვანი ტურისტული ცენტრია. პროვანსი მე-10 საუკუნემდე დამოუკიდებელი იყო. აქ დღემდე ლაპარაკობენ ოქსიტანური ენის პროვანსულ დიალექტზე.
პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვანი ნაპირი
საფრანგეთის რეგიონები
პუეიო-დე-სანტა-კრუსი

პუეიო-დე-სანტა-კრუსი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის სინკა-მედიოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 9,30 კმ². მოსახლეობა — 331 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პუეიო-დე-სანტა-კრუსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - პუეიო-დე-სანტა-კრუსი
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
ვოლფარტის ბუზი

ვოლფარტის ბუზი — მწერი ხორცის რუხი ბუზების ოჯახისა. სხეულის სიგრძე 8–14 მმ-ია, შეფერილია ნაცრისფრად; კვერცხისებრი მუცლის შუაში გასდევს შავი ზოლი კუთხოვანი კონტურებით, გვერდებზე მომრგვალო ლაქებია. გავრცელებულია ცენტრალურ აზიაში, სამხრეთ ევროპაში, ჩრდილოეთ აფრიკაში, მონღოლეთში, რუსეთის ევროპული ნაწილის სამხრეთში, დასავლეთ ციმბირში, უპირატესად მესაქონლეობის რაიონებში. ზრდასრული ბუზი იკვებება ნექტრით. მატლები პარაზიტობენ ჩლიქოსნებზე, ზოგჯერ ადამიანზეც, რომელზეც ხვდებიან ღია ცის ქვეშ ძილის დროს. ბუზი 180-მდე მატლს ყრის ერთდროულად მასპინძლის ჭრილობებზე, დაბეჟილობებზე და ლორწოვან გარსებზე; ისინი ჭამენ მის რბილ ქსოვილებს, რითაც იწვევენ მძიმე დაავადებებს — მიაზებს. 3–5 დღის შემდეგ ტოვებენ მასპინძელს; ჭუპრდებიან ნიადაგში. ადამიანის (განსაკუთრებით ბავშვის) დასნებოვნებას შესაძლოა მოჰყვეს ლეტალური შედეგი.
სქოლიო
ხორცის რუხი ბუზები
კლავდიო აკვავივა

კლავდიო აკვავივა (დ. 14 სექტემბერი, 1543, ატრი, იტალია, — გ. 31 იანვარი, 1615, რომი) — იტალიელი არისტოკრატი, იეზუიტთა ორდენის მე-5 უმაღლესი გენერალი (1581-1615). იყო ორდენის ისტორიაში ყველაზე ახალგაზრდა და ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული ხელმძღვანელი, XVII საუკუნის ევროპული კონტრრეფორმაციის ერთ-ერთი წამყვანი მოღვაწე.
ეკუთვნოდა ნეაპოლის სამეფოს ერთ-ერთი წარჩინებულ საგვარეულოს, ატრის ჰერცოგთა დინასტიას. სწრაფად დაწინაურდა იეზუიტთა ორდენის იერარქიაში. 1581 წელს აირჩიეს ორდენის გენერლად. 1593-1594 წლებში იეზუიტთა მეხუთე კონგრეგაციის მსვლელობისას შეძლო ხელი შეეშალა ესპანელი იეზუიტების მცდელობისთვის, დაეკავებინათ ორდენში პრივილეგირებული მდგომარეობა. აკვავივას მმართველობის წლებში იეზუიტთა ორგანიზაცია სწრაფად გაფართოვდა: წევრების რაოდენობა 5000-დან 13000-მდე გაიზარდა, პროვინციებისა — 21-დან 32-მდე, ხოლო ორდენს დაქვემდებარებული სასწავლებლების რიცხვმა 372-ს მიაღწია. მის მიერ შექმნილმა პრაქტიკულმა კანონმდებლობამ ორგანიზაციის სტრუქტურა უფრო მტკიცე გახადა; გაფართოვდა უცხოეთში მისიების არეალი. იეზუიტები პირველად გამოჩნდნენ საქართველოშიც (ლუი გრანჟეს მისია გურია-სამეგრელოში, 1614).
აკვავივა ხელს უწყობდა იგნატიუს ლოიოლას „სულიერი სავარჯიშოების“ პოპულარიზაციას, ორდენის თეოლოგებისა და სასულიერო პირების განათლებას და სამწერლობო საქმიანობას. აკვავივას მეცადინეობით შეიქმნა იეზუიტთა ისტორიის პირველი აკადემიური ისტორია და დაიწყო ორდენის პროვინციების ყოველწლიური ანგარიშების გამოცემა. აკვავივამ შეადგინა ორდენის პრაქტიკულ კოდექსი Ratio atque institutio studiorum (1586, საბოლოო გამოცემა — 1599), რომელიც იეზუიტთა ერთიანი სახელმძღვანელო გახდა და, ამასთანავე, საშუალება მისცა ორგანიზაციის წარმომადგენლებს მოეხდინათ მისი მოძღვრების ადაპტირება ადგილობრივი საჭიროებებისთვის მთელი მსოფლიოს მასშტაბით.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 14 სექტემბერი
დაბადებული 1543
გარდაცვლილი 31 იანვარი
გარდაცვლილი 1615
იეზუიტთა ორდენი
უარანჩალის რაიონი

უარანჩალის რაიონი — რაიონი პერუში, ლა-ლიბერტადის რეგიონის ოტუსკოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 180 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 171 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 35 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 149.65 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლა-ლიბერტადის რეგიონის რაიონები
ოტუსკოს პროვინციის რაიონები
ეგვიპტე 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ეგვიპტე 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ეგვიპტემ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთექვსმეტედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ეგვიპტე ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გენადი I (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

გენადი I (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)
წმინდა გენადი I (გ. 471) — კონსტანტინოპოლელი პატრიარქი, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 31 აგვისტო, ახალი სტილით — 13 სექტემბერი. კონსტანტინოპოლის ეკლესიის საჭეთმპყრობლის ტახტზე აღსაყდრდა 458 წელს, წმიდა კეთილმსახური მეფის, ლეონ დიდის (457–474) მეფობაში. ცნობებს მისი ცხოვრების შესახებ ვხვდებით წიგნში „ლიმონარი“, სადაც ჩართულია სალამის (ალექსანდრიის მახლობლად) სავანის ბერების, ღირსი მამების, სოფრონისა და იოანეს მონათხრობები. ის ბერები პატრიარქ გენადის დროს კონსტანტინოპოლის ეკლესიის ღვთისმსახურები იყვნენ. მღვდელმთავარი გენადი გამოირჩეოდა სიმდაბლით, მოთმინებით, სიწმიდითა და თავშეკავებით.
ეკლესიაში წარმოქმნილი უკანონო ქმედებებისა და ცრუსწავლებების აღსაკვეთად წმიდა გენადიმ მოიწვია ადგილობრივი კრება, რომელზეც დაგმეს ევტიქის ერესი და აკრძალეს სიმონია (ხელთდასხმა საზღაურის საფასურად). მღვდელმთავარი ზრუნავდა იმაზე, რომ პირები, რომელთაც სასულიერო ხარისხის მიღება სურდათ, ღრმად ყოფილიყვნენ ჩახედული წმიდა წერილში.
კონსტანტინოპოლში ნეტარი გენადის პატრიარქობის დროს აშენდა წმიდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ტაძარი. ამავე ხანებში რომიდან ჩამოსულმა სენატორმა, სტუდიოსმა დააარსა მონასტერი, რომელიც სტუდიონის სავანის სახელითაა ცნობილი. ეკლესიის იკონომოსი წმიდა გენადის პატრიარქობის დროს იყო ღირსი მარკიანე (ხს. 23 იანვარს). მღვდელმთავარმა აკურთხა ხუცესად ღირსი დანიელ მესვეტე (ხს. 24 დეკემბერს). ნეტარი მამა ცამეტი წელი განაგებდა კონსტანტინოპოლის ეკლესიას და მშვიდობით მიიცვალა 471 წელს.
ლიტერატურა
წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
კონსტანტინოპოლის პატრიარქები
გარდაცვლილი 471