PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დაღესტნის გერბი

დაღესტნის გერბი
დაღესტნის რესპუბლიკის გერბი - დროშასა და ჰიმნთან ერთად არის დაღესტნის რესპუბლიკის ერთ-ერთი სახელმწიფო სიმბოლო. მიღებულია დაღესტნის რესპუბლიკის პარლამენტის მიერ 1994 წლის 20 ოქტომბერს.
აღწერა
დაღესტნის რესპუბლიკის გერბი არის მრგვალი თეთრი ჰერალდიკური ფარი, რომლის ცენტრალურ ნაწილში გამოსახულია ოქროს არწივი. მის ზემოთ არის ოქროს მზის დისკო , რომელაც გარს აკრავს ოქროსფერი სპირალური ორნამენტები. ფარის ძირში არის თოვლის თეთრი მთის მწვერვალები, დაბლობი, ზღვა და ხელის ჩამორთმევის სიმბოლო, რომლის ორივე მხრიდან გამოდის ჰერალდიკური ლენტი, რომელზეც წერია, მწვანე ფონზე თეთრი ასოებით „დაღესტნის რესპუბლიკა“. ზედა ნახევარში, ჩარჩოს ზოლი არის ოქროსფერი, ხოლო ქვედა ნახევარში ორი ორნამენტული ნაჭრით: მარცხენა - ლურჯია, ხოლო მარჯვენა - წითელი.
დაღესტნის გერბი ასახავს 30-ზე მეტ დაკავშირებული ეთნიკური ჯგუფის პოლიტიკურ, ისტორიულ და კულტურულ ერთობას, რომლებიც ჩამოყალიბდნენ ჩრდილოეთ კავკასიის შედარებით მცირე ტერიტორიებზე.
საერთაშორისო სიმბოლიკაში არწივი ნიშნავს ძალას, უზენაესობას, სახელმწიფოებრივ წარმოდგენას. დაღესტნის ხალხთა შორის ის არის ცხოველთა სამყაროს ერთ-ერთი ყველაზე პატივცემული წარმომადგენელი, და მიუთითებს დამოუკიდებლობა-თავისუფლებაზე, გამბედაობაზე, სიმამაცეზე, სიამაყესა და გამძლეობაზე.ის არის დაღესტნელების ეროვნული ხასიათის საუკეთესო თვისებების: ეროვნული სიამაყის, გახსნილობის, მშვიდობისა და სტუმართმოყვარეობის სიმბოლო.
იგივე აზრს ატარებს, ოღონდ უფრო გაძლიერებული ფორმით ხელის ჩამორთმევის სიმბოლო გერბზე. ეს ერთგვარი სითბოს გამოხატაველობაა და მხარდაჭერას და კარგ მისალმებაზე მიუთითებს. ასეთ კონტექსტში, არწივი არის სიმბოლო, როგორც სახელმწიფოს და ხალხის ძალა. მზე გამოხატავს დაღესტნის ცხოვრების აყვავების იდეას. გერბში ოქროს ფერი კი ხაზს უსვამს ძალასა და სახელმწიფოებრიობას.
დაღესტნის გერბის ისტორია
1919 წლის სექტემბერში, როდესაც გამოაცხადა ჩრდილოეთ კავკასიის დამოუკიდებლობა და ჩრდილოეთ კავკასიის გაერთიანება შეიქმნა, რომელშიც ასევე შედიოდა დაღესტნის მთიანი რაიონები, მთიანი ჩეჩნეთი და ინგუშეთის ნაწილი. სახელმწიფოს არ გააჩნდა მკაფიო საზღვრები და იყო მონარქია, რომელიც დაფუძნებული იყო შარიათის ნორმებზე.
1919 წელს გაერთიანებამ მიიღო ქაღალდის ფულის (საკრედიტო ბარათების) 5, 25, 50, 100, 250, 500 რუბლის ნომინალებში. გაერთიანების ემბლემა გამოსახული იყო ბარათების წინა მხარეს.
იხილეთ აგრეთვე
დაღესტანი
დაღესტნის დროშა
რესურსები ინტერნეტში
Закон Республики Дагестан № 25 «О Государственном Гербе Республики Дагестан»
Dagestan: Edward Beliaev, Oksana Buranbaeva. Cavendish State Publishing 2005 (Google Books)
Государственные символы России. Республика Дагестан
სქოლიო
დაღესტანი
Lasioglossum crassiceps

Lasioglossum crassiceps — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1914 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
crassiceps
დირბის წმინდა გიორგის ზედაჯვრის ეკლესია

დირბის წმინდა გიორგის ზედაჯვრის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დირბში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება X საუკუნით.
ეკლესია დარბაზულია (9,6 X 4 მ), ნაგებია უხეშად დატეხილი, პირგათლილი მოზრდილი ლოდებით, დარბაზის პილასტრები და სატრიუმფო თაღი თლილი ქვისაა. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ღრმა ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია სარკმელი, რომლის გვერდებზე ღრმად შეჭრილი ნახევარწრიული ნიშებია. თითოეული ნიში 2 მეტრის სიმაღლისაა და იწყება იატაკიდან 0,3 მეტრზე, აქვს ბრტყელი გადახურვა. დარბაზის გრძივი კედლები და ნახევარწრიული კამარა დანაწევრებულია წყვილი პილასტრითა და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღით. თაღის ქუსლებთან ქვის თაროსებრი კაპიტელებია.
მოხატულობა
დარბაზის კედლები და კამარა მთლიანად იყო შელესილი და მოხატული. ამჟამად შემორჩენილია აფსიდის კომპოზიცია და მოხატულობის დაზიანებული ფრაგმენტები სამხრეთ კედელზე. აფსიდის კონქში გამოსახულია ვედრების კომპოზიცია. ქრისტე ზის ორნამენტით და ძვირფასი ქვებით შემკულ ტახტზე. იგი მარჯვენა ხელით აკურთხებს, მარცხენაში უჭირავს გადაშლილი სახარება, რომელშიც იკითხება ასომთავრულით შესრულებული ტექსტი. სამხრეთ კედელზე გაირჩევა სამეფო ტანსაცმელში გამოწყობილი მამაკაცის ფიგურა, ცხენოსანი და მის უკან კიდევ ორი გამოსახულება. პილასტრების ვიწრო მხარეებზე შემორჩენილია კიბისებრი და მცენარეული ორნამენტი. ნახატი ოსტატურია, კოლორიტი მონაცრისფრო, შავი, მოწითალო-ყავისფერი. შემორჩენილი ფრაგმენტების მიხედვით მხატვრობა განვითარებულ ფეოდალურ ხანას მიეკუთვნება.
ეკლესია დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე. ფასადების გლუვი კედლები გაცოცხლებულია თავისებური წყობით. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმლის ორივე მხარეს ჩასმულია ორი დიდი სამკუთხა ლოდი. ნაგებობას შემოვლებული აქვს თაროსებრი მასიური ლავგარდანი.
ლიტერატურა
ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
NHK

NHK (იაპ. 日本放送協会, Nippon Hōsō Kyōkai, ოფიც. ინგლ. სახელი: Japan Broadcasting Corporation) — იაპონიის ნაციონალური სამაუწყებლო ორგანიზაცია. NHK საკუთარ აუდიენციას მუდმივად მისი ინიციალების ინგლისური გამოთქმით წარუდგენს. ის საზოგადოებრივი ორგანიზაციაა და მაყურებელთა მიერ სატელევიციო ლიცენზიის მოსაკრებლით ფინანსდება.
NHK განაგებს ორ სახმელეთო სატელევიზიო სამაუწყებლო სერვისს (NHK ზოგადი ტელევიცია და NHK საგანმანათლებლო ტელევიზია), სამ სატელიტურ სატელევიზიო სერვისს (NHK BS-1, NHK BS-2, და NHK Hi-Vision, HD სატელევიზიო სერვისი), და სამ რადიო არხს (NHK Radio 1, NHK Radio 2, და NHK FM).
NHK ასევე აქვს საერთაშორისო სამაუწყებლო სერვისი, ცნობილი როგორც NHK World. NHK World შედგება NHK World TV, NHK World Premium, და მოკლეტალღოვანი რადიო სერვისი NHK World Radio Japan-სგან. World Radio Japan-ის ზოგიერთი პროგრამა ასევე ხელმისაწვდომია ინტერნეტით.
ლიტერატურა
Johnston, Eric. (July 7, 2009). Japan Times: NHK a fount of info, a lot of it from the government Japan Times, p. 3.
Seidensticker, Edward. (1990). ’‘Tokyo Rising: The City Since the Great Earthquake.’’ New York: Knopf. ISBN 0-394-54360-2
რესურსები ინტერნეტში
NHK official Youtube channel
NHK official Youtube channel
იაპონიის სამაუწყებლო კომპანიები
ეროვნული სამაუწყებლო კომპანიები
პარკ ჰაიატი (თბილისი)

პარკ ჰაიატი (თბილისი)
„პარკ ჰაიატი“, მშენებარე სასტუმროს კომპლექსი და ბიზნეს-ცენტრი თბილისში, მტკვრის მარჯვენა სანაპიროზე, ყოფილი რესტორან „არაგვის“ ადგილას.
„პარკ ჰაიატის“ მშენებლობა 2009 წელს დასრულდება. 28 სართულიანი შენობის კომპლექსი 183 ოთახზე (აპარტამენტების ჩათვლით) არის გათვლილი. მშენებლობა 2007 წლის 14 ივნისს დაიწყო. გეგმით კომპლექსი ხუთ ნაგებობას მოიცავს, რომელშიც განთავსდება ოფისები, საკონფერენციო ცენტრი, სპა და ფიტნეს-ცენტრი და რესტორნები.
პროექტის ღირებულება 200 მილიონი აშშ დოლარია და სასტუმროების ქსელის მმართველი მულტიეროვნული კომპანია ჰაიატი ინტერნეიშენალის პირველი სასტუმროა თბილისში. პროექტის ძირითადი დამფინანსებელი ($150 მილიონი) რუსეთში მცხოვრები ქართველი ბიზნესმენი რომან ფიფიაა.
რესურსები
ინფორმაცია პარკ ჰაიატის მშენებლობაზე ჩინეთის საელჩოს ვებგვერდზე
მშენებარე ნაგებობები
თბილისის სასტუმროები
პალომეკე

პალომეკე — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-საგრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 22 კმ². მოსახლეობა — 1011 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პალომეკის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლური ფაკულტეტი

სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლური ფაკულტეტი (რუსულად Восточный факультет СПбГУ [ვოსტოჩნიჲ ფაკულ'ტეტ ეს-პე-ბე-გე-უ]) - რუსეთის უძველესი აღმოსავლეთმცოდნეობითი ფაკულტეტი. იგი ფუნქციონირებს 1855 წლიდან.
ისტორია
მეფის რუსეთი
1854 წლის 22 ოქტომბერს იმპერატორ ნიკოლოზ პირველის განკარგულებით სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბაზაზე ჩამოყალიბდა აღმოსავლური ენების ფაკულტეტი. ფაკულტეტის საზეიმო გახსნა შედგა 1855 წლის 27 აგვისტოს. სწორედ 1855 წლიდან ხდება ფაკულტეტის სისხლსავსე აკადემიური და სამეცნიერო ცხოვრების ათვლა.
საბჭოთა პერიოდი
В 1919 წელს მოხდა ფაკულტეტის რეორგანიზაცია, აღმოსავლეთმცოდნეობითი დისციპლინების სწავლებას შეუდგნენ უნივერსიტეტის სხვადასხვა ისტორიულ-ფილოლოგიურ ქვეგანყოფილებებში. ფაკულტეტი აღდგა 1944 წელს.
აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის კათედრა
ფაკულტეტს აქვს 16 კათედრა:
არაბული ფილოლოგია
აფრიკანისტიკა
ინდური ფილოლოგია
ირანული ფილოლოგია
კორეისა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ფილოლოგია (- ასეანოლოგია: ბირმანისტიკა, ტაიისტიკა, ფილიპინისტიკა, მალაისტიკა, ვიეტნამოლოგია.)
ჩინური ფილოლოგია
მონგოლთმცოდნეობა და ტიბეტოლოგია
სემიტოლოგია და ებრაისტიკა
თურქული ფილოლოგია
იაპონოლოგია
ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნების ისტორია
შორეული აღმოსავლეთის ქვეყნების ისტორია
ძველი აღმოსავლეთის ისტორია
ცენტრალური აზია და კავკასია
აზიისა და აფრიკის ქვეყნების საზოგადოებრივი განვითარების თეორიის კათედრა
აზიისა და აფრიკის ქვეყნების ენებისა და კულტურების სწავლების თეორიისა და მეთოდიკის კათედრა
ენები, რომლებსაც ფაკულტეტზე შეისწავლიან
ფაკულტეტი ამზადებს სპეციალისტებს აღმოსავლური ენების განხრით, რომელთა შორისაა:
ავადჰი
ავესტური ენა
აზერბაიჯანული ენა
აქადური ენა
ამჰარული ენა
არაბული ენა
აფრიკაანსი
ბამანა
ბენგალური ენა
ბრაჯი (ენა)
ვიეტნამური ენა
დარი
ძველი ებრაული ენა
ძველი სპარსული ენა
ძველი უიღურული ენა
ეგვიპტური ენა
ებრაული ენა
ინდონეზიური ენა
ყაზახური ენა
ყირგიზული ენა
ჩინური ენა
კოპტური ენა
კორეული ენა
მალაიური ენა
მანდინკა (ენა)
მანინკა
მანჯურული ენა
მონღოლური ენა
ოირატული ენა
ორია (ენა)
ორხონ-ენისეური ენა
ოსმალური ენა
პალი
სპარსული ენა
პრაკრიტი
პუშტუ
სანსკრიტი
საშუალო სპარსული ენა
ძველი ოსმალური ენა
სუაჰილი
ტაგალოგი
ტაჯიკური ენა
თამილური ენა
ტელუგუ (ენა)
ტიბეტური ენა
თურქული ენა
უგარითული ენა
უზბეკური ენა
ურარტული ენა
ურდუ
ჰაუსა (ენა)
ხეთური ენა
ჰინდი
ხურიტული ენა
ჩაგატაიური ენა
შუმერული ენა
ელამური ენა
იავური ენა
იაპონური ენა
იხილეთ აგრეთვე
აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტი (თბილისი)
აზიისა და აფრიკის ქვეყნების ინსტიტუტი (მოსკოვი)
აზია-აფრიკის ინსტიტუტი (ჰამბურგი)
რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი
რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლურ ხელნაწერთა ინსტიტუტი
აღმოსავლეთმცოდნეობა
Talabı

Talabı (also, Bash Talaby and Bash-Talabi) is a village and municipality in the Quba Rayon of Azerbaijan. It has a population of 409. The municipality consists of the villages of Talabı and Toxmar.
References
External links
Populated places in Quba District (Azerbaijan)
პორტუგალიის დროშა

პორტუგალიის დროშა() — მართკუთხა და ორფეროვანი, რომელიც მართობულად გაყოფილია წითლ და მწვანე ფერებად. მცირე გერბი მოთავსებულია ფერების გამყოფი ზოლის სიმეტრიულად, ზემოდან და ქვემოდან თანაბარი დაშორებით. პორტუგალიამ ეს დიზაინი ოფიციალურად მიიღო 1911 წლის 30 ივნისს რითიც ჩანაცვლეს მანამდე არსებული დროშა, რომელიც გამოიყენებოდა კონსტიტუციური მონარქიის მმართველობის პერიოდში. გადაწყვეტილება მიღებული იქნა სპეციალური კომისიის მიერ რომელშიც შედიოდნენ: კოლუმბანო ბორდალუ ფიერუ, ჟუან ჩაგასი და აბელ ბოტელუ.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური პორტალი
სახელმწიფოებრიობის მუზეუმი
მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
პორტუგალიის ეროვნული სიმბოლოები
ჩინეთის დინასტიები

ჩინეთის დინასტიები
აქ მოცემულია ჩინეთის დინასტიების ქრონოლოგია.
მიმოხილვა
ჩინეთის ისტორიის პერიოდიზაცია ხდება დინასტიების მიხედვით. დინასტიები ყოველთვის არ მისდევდნენ ერთი მეორეს, იყო პერიოდები, როდესაც ახალი დინასტია მოდიოდა ხელისუფლკებაში, როდესაც ძველი ჯერ კიდევ არსებობდა. ამასთან ერთად ისტორიის სხვადასხვა პერიოდებში ჩინეთი დაყოფილი იყო სხვადასხვა სახელმწიფოებად და ყოველ მათგანს თავისი დინასია ჰყავდა.
დინასტიები
მელითონეთა განძი

მელითონეთა განძი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევში, აღმოჩენილი იქნა კავთისხევის ცემენტის კარიერისაკენ გადასასვლელი გზის მოპირდაპირე მხარეს 100 მეტრზე, ადგილობრივი ლოდების მიწებში. თარიღდება ძვ.წ. II ათასწლეულის დასასრულით. თიხის ჭურჭელში აღმოჩნდა ბრინჯაოს ნივთები: აღმოსავლეთ ქართული ცული (2 ცალი), თოხი, ხის სახოკი, სპილენძის ზოდები (40 კილოგრამი). მოპოვებული მასალა ინახება კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბავრა

ბავრა — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, ახალქალაქის პლატოზე, მდინარე აბულის (ფარავნის შენაკადი) შესართავთან. ზღვის დონიდან 1590 მ, ახალქალაქიდან დაშორებულია 4 კმ–ით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 873 ადამიანი.
ისტორია
1914 წელს ალექსანდრე ფრონელი წერდა: „ბავრისა, ხულგუმოს, კარტიკამის და ტურცხის კათოლიკეებმა სომხური არ იციან. ზოგნი ამბობენ, რომ ეგენი ქართველები არიან და გადმოსახლდნენ არტაანის ოლქიდან (ველი), ზოგნი კი უჩვენებენ (ანუ, უთითებენ) სომხეთის მუშს, საიდანაც ვითომ იგინი მოსულან. ველი ძველად ქართული პროვინცია იყო“.
1933 წელს ჯავახეთში მოგზაურობისას ს. ჯიქიას ჩაუწერია: „დილით ბავრაში წავედით, მოსახლეობა — ნაწილი თურქულენოვანი კათოლიკე ქართველები, ნაწილი თურქულენოვანი კათოლიკე სომხები. პირველები ამბობებ არდაჰანიდან ვართო, მეორეები — ერზურუმიდან“.
ეტიმოლოგია
ამ სოფლის სახელი საინტერესოა შემდეგი თვალსაზრისით: იგი შედის ჯავახეთის ცნობილი სოფლის ხიზაბავრის შემადგენლობაში. ასევე იყო სოფელი ხიზა, რომელიც დღეს ნასოფლარია. ხიზადან და ბავრიდან გადასულებმა დააარსეს სოფ. ხიზაბავრა.
ბავრის ეკლესია
სოფლის ცენტრში დგას დარბაზული ტიპის ქართული ეკლესია. იგი შედარებით კარგად არის შემონახული. ეკლესიას გააჩნია რელიეფი „წმ. დანიელი ლომების ხაროში“ წარწერით „ქრისტე ადიდე სოფრონ“ და კიდევ ერთი წარწერა, რომელშიც მოხსენიებულია იგივე სოფრონი, ადგილობრივი ფეოდალი, რომლის ბრძანებითაც აგებულია ეკლესია X-XI ს-ში. ეკლესიის ეზოში დგას წარწერიანი სვეტი, სავარაუდოდ საფლავის ქვა.
ლიტერატურა
მ. ბერიძე, ჯავახეთის ძეგლთა მდგომარეობა (სამეცნიერო ექსპედიციის ანგარიში, 1979 წ.). ჯავახეთი. ისტორია და თანამედროვეობა. გვ. 335-404, ახალციხე, 2002
სქოლიო
ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Cephalotes duckei

Cephalotes duckei is a species of arboreal ant of the genus Cephalotes, characterized by an odd shaped head and the ability to "parachute" by steering their fall if they drop off of the tree they're on. Giving their name also as gliding ants.
References
duckei
მოშანა

მოშანა — სოფელი მოლდოვაში, დონდუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 224 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 749 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დონდუშენის რაიონის სოფლები
ტულური ძიძგილა ბატი

ტულური ძიძგილა ბატი — ბატის ძველი რუსული სამამულო ჯიში. გამოყვანილია XVII საუკუნის ბოლოს ტულის გუბერნიაში (აქედან სახელწოდება). უკვე მრავალი საუკუნეა, რაც ამ ჯიშს აშენებენ მხოლოდ ბატების ორთაბრძოლის ჩასატარებლად. მოძრავი და ამტანი ბატია, საშუალო ზომის (ცოცხალი მასა 5–6 კგ), ფართო და მკვრივი კორპუსით, ძლიერი ფეხებით. ტანი მომრგვალებული, ფართო, თითქმის ჰორიზონტალურად დაყენებული. თავი მოკლე, მომრგვალებულია, ფართო შუბლით, დახრილი კეფითა და მკრთალი ყვითელი ფერის, ფუძესთან მსხვილი ნისკარტით. შეფერილია თიხისფრად (ყვითელ-წითლად) ან რუხად, მუცელი და კორპუსის ქვედა მხარე — თეთრად; ფრთებისა და კუდის ბუმბულებზე თეთრადაა კანტი შემოვლებული.
სქოლიო
ბატის ჯიშები
Jurakudai

Jurakudai
The Jurakudai or Jurakutei was a palace constructed at the order of Toyotomi Hideyoshi in Kyoto, Japan.
History
Construction began in 1586, when Hideyoshi had taken the post of , and required nineteen months to complete. Its total area was almost equal to the Imperial Palace Enclosure. It was decorated exceptionally lavishly, but had thick walls and a moat more reminiscent of fortresses such as that at Osaka. It was located in present-day Kamigyō, on the site where the Imperial palace had stood in the Heian period.
In late 1587, following the Jurakudai's completion, Hideyoshi moved there from his castle at Osaka, just after his victory over the Shimazu family in Kyūshū. He made it the base for his administration and invited Go-Yōzei, the reigning emperor, to stay there in the first month of 1588. Maeda Geni, one of his Five Commissioners, studied previous receptions of emperors and the requisite protocols. The emperor was escorted by many Court nobles, mounted samurai (including Hideyoshi's foremost generals), and "innumerable men at arms". Hideyoshi rode immediately afterwards, the highest ranking Court official in his capacity as Kampaku. Within the Jurakudai itself, the great awaited the emperor, most importantly Tokugawa Ieyasu and Oda Nobukatsu. The emperor stayed in the palace for five days, and the gathered there were asked to sign an oath to the following principles:
"We who are assembled here weep tears of gratitude for the presence of His Majesty."
"If any evil persons should attempt to confiscate Crown estates or the property of Court nobles, we will take action against them, and we bind ourselves and our descendants to carry out this undertaking."
"We swear that we will obey the commands of the Regent down to the smallest particular."
Kusunoki Masatora is the source for these events, having recorded them in his diary.
In 1589, the most important Court nobles and were again invited to the Jurakudai. Here Hideyoshi displayed a vast amount – approximately – of gold and silver heaped on plates; it was then distributed among those gathered.
When Hideyoshi resigned from the post of Kanpaku in 1591, his nephew Toyotomi Hidetsugu assumed the position; he took up residence at Jurakudai with Hideyoshi's other nephew, Toyotomi Hidekatsu. Hidetsugu hosted a second visit for Go-Yōzei. However, Hideyoshi began to construct his new castle in 1594 and when Hidetsugu was forced to commit seppuku in 1595, the Jurakudai was dismantled, with many parts being moved to Fushimi and reassembled.
Some buildings of the Jurakudai survive, among them the Hiun-kaku at Nishi Hongan-ji, the Karamon at Daitoku-ji, and the front gate at Myōkaku-ji (all in Kyoto). Recent excavations have yielded some tiles bearing gold leaf.
See also
Golden Tea Room
References
External links
Houses completed in 1587
Buildings and structures in Kyoto
Former palaces in Japan
მელიქ-შაჰ II

მელიქ-შაჰ II (დ. უცნობია – გ. 1106) – სელჩუკთა იმპერიის ნომინალური სულთანი 1105-1106 წლებში, ბერქიაროქის ვაჟი, მალიქ-შაჰის შვილიშვილი.
ტახტზე მამამისის გარდაცვალების შემდეგ, მცირეწლოვანი ავიდა. მისი ძალაუფლება იმდროისთვის ბაღდადის ფარგლებს არ სცდებოდა. მელიქ-შაჰ II-ის დროს სახელმწიფოს საქმეებს მისი ბიძები განაგებდნენ. აჰმედ სენჯერი მართავდა ხორასანს, ხოლო მაჰმედ I – ანატოლიისა და კავკასიის ტერიტორიებს. სელჩუკთა სახელმწიფო კი საგრძნობლად იყო დასუსტებული. გამეფებიდან მალევე, 1106 წელს, ამბოხებულმა ბიძამისმა, მაჰმედ I-მა ტახტიდან ჩამოაგდო და სიკვდილით დასაჯა.
იხილეთ აგრეთვე
ბერქიაროქი
სელჩუკთა სახელმწიფო
ლიტერატურა
http://fmg.ac/Projects/MedLands/
სელჩუკი მმართველები
მოკლული მონარქები
გარდაცვლილი 1106
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
სუმა (აღდამი)

სუმა (აღდამი)
სუმა — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
აღდამის რაიონის სოფლები
Tandzatap

Tandzatap is a village in the Tatev Municipality of the Syunik Province in Armenia.
Demographics
Population
The Statistical Committee of Armenia reported its population was 100 in 2010, up from 99 at the 2001 census.
Gallery
References
Populated places in Syunik Province
ლატალის თემი

ლატალის თემი (ლატალის ადმინისტრაციული ერთეული) — თემი ზემო სვანეთში, მესტიის მუნიციპალიტეტში, აერთიანებს 10 სოფელს: იენაში (თემის ცენტრი), იფხი, კვანჭიანარი, ლახუშდი, ლაჰილი, ლელბაგი, ლეშუკვი, მაცხვარიში, ნანყვამ-ზაგრალი, სიდიანარი, შყალერი.
დემოგრაფია
ზოგადი
2002 წლის აღწერის მონაცემებით თემში ცხოვრობდა 1 478 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება თემში ცხოვრობს 779 კაცი საიდანაც 397 მამაკაცია, ხოლო 382 ქალი
სოფლების მიხედვით
სქოლიო
მესტიის მუნიციპალიტეტის თემები
დუზ-ბილიჯი

დუზ-ბილიჯი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
ლიტერატურა
„Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti“. İki cilddə. I cild. Bakı, „Şərq-Qərb“, 2007.
რესურსები ინტერნეტში
შაბრანის რაიონის სოფლები
Slava Metreveli Central Stadium

Slava Metreveli Central Stadium
The Slava Metreveli Central Stadium (Tsentralnyi Stadion imeni Slavy Metreveli) is a multi-purpose stadium in Sochi, Russia, named after the Soviet footballer. It is used mostly for football matches and sometimes in other sports disciplines.
The stadium was opened 19 April 1964 football match between Syria and the RSFSR
The stadium seats 10,200 people.
Record attendance is set to 1/16 final match between the teams of the Cup of Russia FC Zhemchuzhina-Sochi and Rostov (Rostov-on-Don) (1:2, 17 July 2011)
On 3 December 2010 the stadium was visited by Russian Prime Minister Vladimir Putin for the first time.
International matches
References
External links
Website about Federal State Unitary Enterprise "South Sports"
Football venues in Russia
Sport in Sochi
FC Zhemchuzhina-Sochi
Multi-purpose stadiums in Russia
Khostinsky City District
Buildings and structures in Sochi
ლას-კოლონიასის დეპარტამენტი

ლას-კოლონიასის დეპარტამენტი — დეპარტამენტი არგენტინაში, სანტა-ფეს პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 95 202 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 6 439 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ესპერანსა.
რესურსები ინტერნეტში
არგენტინის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
Provincia según localidad. Población censada en 1991 y población por sexo en 2001
სანტა-ფეს პროვინციის დეპარტამენტები
ობროჩნოე (ვოლოგდის ოლქი)

ობროჩნოე (ვოლოგდის ოლქი)
ობროჩნოე — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის მიხაილოვსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 11 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
ობროჩნოე — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
Epatlán

Epatlán Municipality is a municipality in the Mexican state of Puebla in south-eastern Mexico.
References
Municipalities of Puebla
კოსტა-რიკა 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კოსტა-რიკა 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოსტა-რიკამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ოქროს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოსტა-რიკა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Novruzlu

Novruzlu or Nuruzly may refer to:
Novruzlu, Agdam, Azerbaijan
Novruzlu, Saatly, Azerbaijan
ბუკერის პრემია

ბუკერის პრემია — ყველაზე პრესტიჟული ჯილდო მსოფლიოში ინგლისურ ლიტერატურაში. ენიჭება ავტორს, რომელიც თანამეგობრობის ქვეყნების ან ირლანდიის რესპუბლიკის მოქალაქეა, ინგლისურ ენაზე დაწერილი რომანისთვის. პრემიას თან ახლავს ფულადი ჯილდო 50 ათასი ფუნტი სტერლინგის ოდენობით (2002 წლამდე 21 ათასი ფუნტი იყო). პირველი პრემია გაიცა 1969 წელს. 2002 წლიდან ბუკერის პრემიის სპონსორია კომპანიათა კონცერნი „მენი“. შედეგად მისი სრული ოფიციალური სახელია The Man Booker Prize.
პრემიის მინიჭება შემდეგი სქემით ხდება: თავდაპირველად ყოველწლიურად განახლებადი საკონსულტაციო კომიტეტი, რომელშიც შედიან ორი გამომცემელი და მწერალთა, ლიტერატურულ აგენტთა, კინომეწარმეთა, ბიბლიოთეკებისა და თავად ბუკერის პრემიის ფონდის თითო წარმომადგენელი, ადგენს დაახლოებით 100 წიგნის სიას. იგივე კომიტეტი ამტკიცებს ხუთწევრიან ჟიურის, რომლის წევრები, როგორც წესი, ხდებიან წამყვანი ლიტერატურული კრიტოკოსები და მწერლები, მეცნიერების ღირსეული წარმომადგენლები, გავლენიანი საზოგადოებრივი ფიგურები. აგვისტოში ჟიური აქვეყნებს ე.წ. ლონგლისტს (გრძელი სია), რომელშიც 25-მდე კანდიდატია შესული, ხოლო სექტემბერში ამ სიიდან ექვსი მონაწილე პრემიის „შორტლისტში“ (მოკლე სია) შედის. ბუკერის პრემიის გამარჯვებული ცხადდება ოქტომბერში სპეციალურ ცერემონიაზე.
ბუკერის პრემიის ოთხი მფლობელი — უილიამ გოლდინგი, ნადინ გორდიმერი, ვიდიადჰარ ნაიპოლი და ჯონ მაქსველ კუტზეე — შემდგომში გახდა ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში. 1999 წელს ჯონ მ. კუტზეე პირველი მწერალი გახდა, რომელმაც ბუკერის პრემია ორჯერ მოიპოვა. ორ წელიწადში ეს მიღწევა გაიმეორა ავსტრალიელმა მწერალმა პიტერ კერიმ.
გამარჯვებულები
სქოლიო
ლიტერატურა
Lee, Hermione (1981). "The Booker Prize: Matters of judgment". Times Literary Supplement, reprinted 22 October 2008.
რესურსები ინტერნეტში
ბუკერის პრემიის არქივი
ლიტერატურული ჯილდოები
ინგლისური ლიტერატურა
1968 წელს დაარსებული დაჯილდოების ცერემონიები‎
ბულბული

ბულბული, იადონი — ფრინველების გვარი ბეღურასნაირთა რიგისა. საქართველოშო გვხვდება 2 სახეობა; ჩვეულებრივი ბულბულის სხეული 160-190 მმ სიგრძისაა, იწონის 25 გრამამდე. გავრცელებულია აღმოსავლეთ ევროპაში და დასავლეთ ციმბირში. საქართველოში მხოლოდ მიმოფრენისას (აპრილ-მაისსა და აგვისტოში) გვხვდება. სამხრეთული ბულბული მობუდარი გადამფრენი ფრინველია. გავრცელებულია დასავლეთ და სამხრეთ ევროპაში, ჩრდილო-აღმოსავლეთ აფრიკაში და წინა და შუა აზიაში. საქართველოშია აპრილიდან სექტემბრამდე. ბინადრობს ბუჩქნარში, წყაროების, მდინარეების ნაპირებზე, ტყისპირებში, მთის ფერდობებზე და ბაღებში; უყვარს წყლის სიახლოვე. მაისის ბოლოს დებს 4-5 კვერცხს, კრუხობა 2 კვირამდე გრძელდება. იკვებება მწერებით, იშვიათად კენკრით. ბულბული საუკეთესო მგალობელი ფრინველია.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
ბეღურასნაირნი