PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
შარლიკი (ბაშკირეთი)

შარლიკი (ბაშკირეთი)
შარლიკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 506 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 45 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 60 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
კოტ-დ’ივუარის პრეზიდენტი

კოტ-დ’ივუარის პრეზიდენტი — კოტ-დ’ივუარის სხელმწიფოს მეთაური. თანამდებობა დაარსდა 1960 წლის 3 ნოემბერს.
კოტ-დ’ივუარის პრეზიდენტების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოტ-დ’ივუარის პრეზიდენტების სია
აფრიკის ქვეყნების პრეზიდენტები
იერუსალიმის ალყა (1187)

იერუსალიმის ალყა (1187)
იერუსალიმის ალყა — სამხედრო კონფლიქტი იერუსალიმის სამეფოსა და აიუბიდებს შორის. მიმდინარეობდა 1187 წლის 20 სექტემბრიდან 2 ოქტომბრამდე. ჰატინთან გამარჯვების შემდეგ, სალადინმა მოიკრიბა დიდძალი არმია და ალყა შემოარტყა იერუსალიმს ქრისტიანთა მეთაურმა, ბალიან დე იბელინმა ქალაქი სალადინს ჩააბარა. მოსახლეობამ გადაიხადა გამოსასყიდი დარჩენის სანაცვლოდ. ამ დამარცხებამ აიძულა ევროპელები, წამოეწყოთ მესამე ჯვაროსნული ლაშქრობა რიჩარდ I ლომგულის, ფილიპ II ოგიუსტის და ფრიდრიხ I ბარბაროსას მეთაურობით.
ლიტერატურა
Amin Maalouf, The Crusades Through Arab Eyes. London, 1984.
"Crusades." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online. Encyclopædia Britannica, 2011. Web. 24 Oct. 2011. <http://www.britannica.com/EBchecked/topic/144695/Crusades>.
James A. Brundage, The Crusades: A Documentary Survey. Marquette University Press, 1962.
სქოლიო
მეორე ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი
XII საუკუნის ბრძოლები
შანდუნის მთები

შანდუნის მთები — ქედი ჩინეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, შანდუნის პროვინციაში. სიგრძე 500 კმ-ზე მეტი. სიმაღლე 1524 მ-მდე. აგებულია არქეული კრისტალური ფიქლებით, გრანიტებითა და ქვედაპალეოზოური დანალექი ქანებით. კალთები დანაწევრებულია ღრმა ტექტონიკური ხეობებით. ადგილ-ადგილ გვხვდება მუხის ტყე და ბუჩქნარი. არის ქვანახშირის საბადო.
ლიტერატურა
ჩინეთის ქედები
დიდგორი 1

დიდგორი 1
დიდგორი I — ჯავშანტრანსპორტიორი, მრავალფუნქციური დაჯავშნული სამხედრო-სატრანსპორტო საშუალება. განკუთვნილია ბრძოლის ველზე პირადი შემადგენლობის გადასაყვანად და სადაზვერვო ოპერაციების ჩასატარებლად.
შექმნის ისტორია
შექმნილია 2011 წელს საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს დაქვემდებარებაში მყოფი სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრი „დელტა“-ს მიერ, რომელსაც ექვემდებარება ექვსი სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი და თბილისის საავიაციო ქარხანა.
ტექნიკური მახასიათებლები
ჯავშანტრანსპორტიორი შექმნიალია Ford F-550 ტიპის მაღალი გამავლობის ავტომობილის ბაზაზე. მანქანას გააჩნია მოდულური კონსტრუქცია, რაც საშუალებას იძლევა მის ბაზაზე შეიქმნას ათეულობით სხვადასხვა მოდიფიკაციის და სხვადასხვა შეიარაღების მატარებელი საბრძოლო მანქანა, დიდგორი-1 აღჭურვილია თერმული ვიზუალიზაციის კამერებით. ინფორმაცია კამერებისგან გადადის სამ სხვადასხვა მინიტორზე: ერთი მძღოლისთვის,ერთი მეთაურისთვის და ერთი დესანტისთვის. მძღოლ მექანიკოსის სამუშაო ადგილი აღჭურვილია ღამის ხედვის სათავალით და „GPS“-ის ნავიგაციური სისტემით.
ჯავშანი
ჯავშანი უზრუნველყოფს დაცვას 7,62X54 მმ კალიბრის ჯავშანგამტანი ტყვიებისგან.
მანქანას გააჩნია 3 ფენიანი სენდვიჩის ტიპის დაჯავშნული ფსკერი. შუა ფენა ნაღმის აფეთქებისას წარმოქმნილ დარტყმით ტალღას შთანთქავს, დანარჩენი ორი კი ეკიპაჟს ნამსხვრევებისგან იცავს.
შეიარაღება
მანქანის მულტიფუნქციური პლატფორმა საშუალებას იძლევა მასზე დამონტაჟდეს შეიარაღების სხვადასხვა სისტემები, მათ შორის: სხვადასხვა კალიბრის ტყვიამფრქვევები, ავტომატური ყუმბარმტყორცნები, საზენიტო და ტანკსაწინააღმდეგო მოდულები, სადაზვერვო სისტემები და სხვა
ვარიანტები
დიდგორი 1 — ჯავშანტრანსპორტიორი, 2+7 ეკიპაჟი, 356 ცხენის ძალიანი ძრავა, მაქსიმალური სიჩქარე 120 კმ/სთ.
დიდგორი 2 — ჯავშანტრანსპორტიორი, 3+6 ეკიპაჟი, 356 ცხენის ძალიანი ძრავა, მაქსიმალური სიჩქარე 120 კმ/სთ.
დიდგორი 2 — ინტეგრირებული ქსელების მანქანა
დიდგორი 3 — ჯავშანტრანსპორტიორი, 148 ცხენის ძალიანი ძრავა, 8+1 ეკიპაჟი, 6x6 წამყვანი თვლები.
დიდგორი მედევაკი — სამედიცინო-საევაკუაციო ჯავშანმანქანა
სურათები
მომხმარებლები
- ზუსტი რაოდენობა უცნობია
- 100 ცალი მოდიფიკაცია : დიდგორი მედევაკი
იხილეთ აგრეთვე
დიდგორი 2
დიდგორი 3
რს-122
ლაზიკა
რესურსები ინტერნეტში
ჯავშანტრანსპორტიორი დიდგორი - „დელტას“ ოფიციალური ვებ-გვერდი
დიდგორი ჯავშანტრანსპორტიორი, საქართველო
დიდგორი
ჯავშანტრანსპორტიორები
დაჯავშნული სადესანტო საბრძოლო მანქანა
საქართველოს საბრძოლო აღჭურვილობა
საქართველოს სახმელეთო ჯარები
ლაკიერების სახლი

ლაკიერების სახლი — ორსართულიანი სახლი, არქიტექტურული ძეგლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის პირველი ნახევარში კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში.
მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 42.
ისტორია
XIX საუკუნის დასაწყისში ეს სახლი, რომელიც აგებულია აგურით, იყო ივან ვარვაცის კუთვნილება. ცნობილია, რომ როდესაც ალექსანდრე I სტუმრობდა ტაგანროგს, ან ნაწილში მდებარეობდა თავლები მისი ცხენებისათვის. ისინი აშენდა ქალაქის სახსრებით. ამავე ტერიტორიაზე განთავსდა კაზაკთა პოლკის სამეფო ლეიბ-გვარდია.
ლაკიერების სახლი დაკავშირებულია რამდენიმე ცნობილი ტაგანროგელის ისტორიასთან.
XIX საუკუნის მეორე ნახევარში სახლი იყო კოლეჟის მრჩევლის მარკ ვარვაცის კუთვნილება. 1836 წელს იგი დაოჯახდა ტიტულარული მრჩევლის დიმიტრი ალფერაკის შვილზე სოფიაზე. ვარვაცების ოჯახს შეეძინათ ორი გოგო: ალექსანდრა და ელენა. ალექსანდრა ცოლად გაჰყვა საბერძნეთის მეფის მოხელეს პუპუდოვს, ხოლო ელენა გახდა ალექსანდრე ლაკიერის ცოლი - „რუსული ჰერალდიკის“ ავტორი. ეს წიგნი გამოვიდა 1854 წელს და მისმა ავტორმა ამ შრომისათვის მიიღო დემიდოვის პრემია.
სტატისტიკური მონაცემების მიხედვით, 1860 წლის 1 იანვრისათვის სახლის ფართობი იყო 903 კვადრატული საჟენი.
ალექსანდრე ლაკიერი გარდაიცვალა 1870 წელს, ხოლო მისი მეუღლე, ელენა 1915 წელს. მათ ქორწინების პერიოდი შეეძინათ ხუთი შვილი: მარკი, ივანე, სოფია, ალექსანდრა და ელენა (სხვა ვერსიით - მარია).
1918 წლიდან შენობაში განთავსებულია წითელი არმიის დანაყოფების ყაზარმები. ჩვენს დროში ლაკიერების სახლი საცხოვრებელია, რომელსაც 1992 წლიდან იცავს კანონი, როგორც არქიტექტურის ძეგლს..
აღწერა
ლაკიერების სახლი ორსართულიანია, ფასადი გაფორმებულია სანდრიკებით და გამოძერწილი ფიგურებით. თავდაპირველად აგებული იყო აგურის სტილში, 1872 წელს გადააკეთეს უორდენო კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში.
სქოლიო
ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
Passo de Torres

Passo de Torres is a municipality in the state of Santa Catarina in the South region of Brazil.
See also
List of municipalities in Santa Catarina
References
Populated coastal places in Santa Catarina (state)
Municipalities in Santa Catarina (state)
სოხუმის შუქურა

სოხუმის შუქურა — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი, მდებარეობს ქალაქ სოხუმის სანაპიროზე, მდინარე გუმისთას მიერ წარმოქმნილ კონცხზე. აგებულია 1861 წელს, ფრანგი კონსტრუქტორის ერნესტ გუენის პროექტით. ექსპლუატაციაშია 1864 წლის 14 აპრილიდან. ამჟამად ნაგებობა საჭიროებს სარემონტო-გამაგრებით სამუშაოებს.
დახასიათება
სოხუმის შუქურა გადაჭრილი კონუსის ფორმის რკინის კოშკია, რომლის სიმაღლე 37 მეტრს აღწევს, ნაგებობის ზედა ნაწილში განთავსებულია სანათი მოწყობილობა, რომელსაც წრიულად ესაზღვრება ღია აივანი. ნაგებობა შიგნიდან აღჭურვილია 137 საფეხურისაგან შემდგარი თუჯის სპირალური კიბით.
კოშკი ეყრდნობა 17 მეტრ სიღრმეზე მიწაში ჩასმული ლითონის, 8 ხიმინჯისგან შექმნილ, ფუნდამენტს, რომლებიც სპეციალური ხრახნებით დამაგრებულია კონსტრუქციის მომრგვალო ფორმის საფუძველთან, რაზედაც სპეციალური სამაგრებით ლითონის ფილებისაგან აწყობილია შუქურას კონსტრუქცია. შუქურა 1861 წელს საფრანგეთში დაამზადეს. ცნობილი ფრანგი კონსტრუქტორის ერნესტ გუენის პროექტით. რასაც მოწმობს ნაგებობის შესასვლელი კარების ზედა ლითონის აბრაზე ამოტვიფრული წარწერა 1861 ERNEST GOUIN & C CONSTRUCTEURS PARIS.
ნაგებობას გააჩნია ორი გარე კარი. ერთი ქვედა შესასვლელი და მეორე შუქურას ზედა ნაწილში წრიულ აივანზე გასასვლელი. კონსტრუქცია ასევე აღჭურვილია ერთმანეთის საპირისპირო მხარეს (დასავლეთით 5 და აღმოსავლეთით 5), ვერტიკალურად განლაგებული სარკმელებით. ნაგებობის თავდაპირველი შეფერილობა იყო თეთრი, როგორც შიგნით ასევე გარეთ.
კონსტრუქციის სანათი მოწყობილობა მოთავსებულია გუმბათის ქვედა ნაწილში, რომელიც ლითონისაა. ხოლო ზედა ნაწილი შემინულია (ოპტიკური აპარატის გასწვრივ) სანათი მოწყობილობა დამონტაჟებულია ლითონის სადგამ პლატფორმაზე და მოქცეულია ფრენელის ლინზაში.
თავდაპირველად სინათლის წყაროს ნავთზე მომუშავე ჭრაქი წარმოადგენდა, ლინზა კი მის გამოკრთომილი სხივის ნათებას აძლიერებდა, მოგვიანებით ძლიერი ქარების შედეგად გამოწვეული რხევების გამო, აუცილებელი შეიქნა შუქურას გამაგრება და სანათი მოწყობლობის შეცვლა, რადგან ნაგებობის რხევები სანათის აპარატიდან საწვავს ღვრიდა. აქედან გამომდინარე შუქურას ზედა ნაწილთან, იქ სადაც სანათი აპარატურაა განთავსებული, გარედან შემოავლეს ლითონის რგოლისებური სამაგრი, რომლსაც მსხვილი ქანჩებით ლითონის ბაგირები ჩაუმაგრეს, რომლებიც შუქურას საფუძველიდან 3 მეტრის რადიუსში მიწაში განთავსებულ ღუზებზე დამაგრდა. გამაგრებითი სამუშაოების შემდეგ შუქურას სანათი მოწყობილობა ჩანაცვლეს გაზზე მომუშავე ჭრაქით, ხოლო 1910 წლიდან შუქურას ოპტიკურ აპარატის სინათლის წყაროდ ელექტრო ნათურის გამოყენება დაიწყო.
შუქურას მთავარი დანიშნულება სოხუმის სანაპირო ზოლზე (შავი ზღვა) მცურავი გემების უსაფრთხო ნავიგაციის უზრნველყოფაა.
ლიტერატურა
შავი და აზოვის ძღვებში საბჭოთა პორტებში შემსვლელი გემების სახელმძღვანელო, გვ. 201 (სოხუმის შუქურა) გამოცემა N1240 საბჭოთა კავშირის თავდაცვის სამინისტრო ჰიდროგრაფიული სამმართველო 1970 წ.
შავი ზღვის პილოტი, Black Sea Pilot (შავი და აზოვის ზღვების ქვეყნების თურქეთის, რუმინეთის, ბულგარეთის და საბჭოთა კავშირის სახელმძღვანელო) გამოცემულია დიდი ბრიტანეთის ჰიდროგრაფისა და თავდაცვის მინისტრის მიერ 1990 წლის 6 იანვარს, ტაუნტონში.
სსრკ თავდაცვის სამინისტრო ნავიგაციისა და ოკეანოგრაფიის სამმართველო 1976 წ.
სოხუმის მუნიციპალიტეტი
India at the 1976 Summer Olympics

India at the 1976 Summer Olympics
India competed at the 1976 Summer Olympics in Montreal, Quebec, Canada. This was the first Olympics since 1928 in which the Indian Men's hockey team did not win an Olympic Medal.
Competitors
Results by event
Athletics
Men's 800 metres
Sriram Singh
Heat — 1:45.86
Semi Final — 1:46.42
Final — 1:45.77 (→ 7th place)
Men's 10.000 metres
Hari Chand
Heat — 28:48.72 (→ did not advance)
Men's Long Jump
T. C. Yohannan
Heat — 7.67m (→ did not advance)
Men's Marathon
Shivnath Singh — 2:16:22 (→ 11th place)
Hockey
Men's team competition
Preliminary round (group A)
Defeated Argentina (4-0)
Lost to the Netherlands (1-3)
Lost to Australia (1-6)
Defeated Canada (3-0)
Defeated Malaysia (3-0)
Replay: Lost to Australia (1-1, 4-5 after penalty strokes)
Classification Matches
5th/8th place: Lost to West Germany (2-3)
7th/8th place: Defeated Malaysia (2-0) → Seventh place
Team roster
(1.) Ajitpal Singh
(2.) Vadivelu Phillips
(3.) Baldev Singh
(4.) Ashok Diwan
(5.) Billimoga Govinda
(6.) Ashok Kumar
(7.) Varinder Singh
(8.) Harcharan Singh
(9.) Mohinder Singh
(10.) Aslam Sher Khan
(11.) Syed Ali
(12.) Bir Bhadur Chettri
(13.) Chand Singh
(14.) Ajit Singh
(15.) Surjit Singh
(16.) Vasudevan Baskaran
Head coach: Gurbux Singh
Boxing
S. K. Rai (Featherweight) – lost first round
C. C. Machaiah (Light Welterweight) – lost first round
References
Official Olympic Reports
Nations at the 1976 Summer Olympics
1976 Summer Olympics
ძვ. წ. 587

ძვ. წ. 587
მოვლენები
იერუსალიმის დაცემა და იუდეის სამეფოს დამხობა. ბაბილონელების მიერ ებრაელები ეფრატის ნაპირებზე გადასახლება.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
რუბინი ყაზანი (საფეხბურთო კლუბი)

რუბინი ყაზანი (საფეხბურთო კლუბი)
რუბინი ყაზანი (Futbolny klub Rubin Kazan'; თათრ. Рубин Казан футбол төркеме) — რუსეთის საფეხბურთო კლუბი ყაზანში (თათრეთის რესპუბლიკა). „რუბინმა“ რუსეთის პრემიერ ლიგა მოიგო 2008 და 2009 წლების სეზონებში.
რესურსები ინტერნეტში
Official Website
Official Website
Rubin TV
სქოლიო
რუბინი ყაზანი
რუსეთის საფეხბურთო კლუბები
სსრ კავშირის საფეხბურთო კლუბები
Manaraga

Manaraga is a peak in the northern Ural Mountains in Yugyd Va National Park, within the Komi Republic, in Russia. It has an elevation of .
Geography
It is located 16.5 km west of Mount Narodnaya, the highest peak in the Ural mountains.
The slopes of the peak are gentle and grassy, but the summit is jagged and rocky. Manaraga translated from Nenets means "Bear Paw".
In culture
Manaraga is the title of a novel by Vladimir Sorokin published in 2017.
See also
Yugyd Va National Park
References
Mountains of the Komi Republic
Ural Mountains
Highest points of Russian federal subjects
One-thousanders of Asia
ალბრეხტ I

ალბრეხტ I შეიძლება ნიშნავდეს:
ალბრეხტ I (ბრანდენბურგი) — ბრანდენბურგის მარკგრაფი და საქსონიის ჰერცოგი (დაახ. 1100-1170)
ალბრეხტ I (მაისენი) — მაისენის მარკგრაფი (1158-1195)
ალბრეხტ I (ბრაუნშვაიგი) — ბრაუნშვაიგისა და ლიუნებურგის მეორე ჰერცოგი (1236-1279)
ალბრეხტ I (სრი) — საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი (1255-1308)
de:Liste der Herrscher namens Albrecht#Albrecht I.
nl:Lijst van vorsten genaamd Albrecht#Albrecht I
თანხმოვანი

თანხმოვანი — ფონეტიკაში ისეთი ბგერა, რომელიც წამოიშობა ჰაერის გამოტარებით სრულიად დახშულ, ანუ დაკეტილ, არეში ან შევიწროებულ გამოსავალში. თანხმოვნის წარმოსათქმელად საჭიროა ჰაერის ნაკადი, რომელიც უმეტესწილად ფილტვებიდან ამოდის და ხორხსა და პირში ამოივლის. ეს ჰაერის ნაკადი ამა თუ იმ ადგილას შეფერხდება: შედგება ცოტახანს, რადგანაც გამოსავალი სრულიად დახშული (დაკეტილი) დახვდება, რომ სწრაფად გამოაპოს იგი ან გამოვიდეს შევიწროვებულ არეში.
თუ ჰაერის ნაკადმა სრულად დახშული არე გამოაპო, მივიღებთ ხშულ თანხმოვანს, ანუ ოკლუზივს (მაგ., ქ თ ფ), და, თუ შევიწროვებულ ნაპრალში გამოატანა, მაშინ თანხმოვანი იქნება ნაპრალოვანი, ანუ სპირანტი (სხვანაირად კიდევ ფრიკატივი, მაგ., ს შ).
იხილეთ აგრეთვე
ხმოვანი
ლიტერატურა
აკაკი შანიძე: ქართული ენის გრამატიკა. ძველი ქართული ენის კათედრის შრომები. ტომი 1. მორფოლოგია. თბილისი, სტალინის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1955.
რესურსები ინტერნეტში
Consonants (Journal of West African Languages)
სერედინა-ბუდა

სერედინა-ბუდა — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 7231 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
სუმის ოლქის ქალაქები
The Count of Monte Cristo (1954 film)

The Count of Monte Cristo (1954 film)
The Count of Monte Cristo (French: Le Comte de Monte-Cristo) is a 1954 French-Italian historical drama film directed by Robert Vernay and starring Jean Marais, Lia Amanda and Roger Pigaut. It is based on the 1844 novel of the same title by Alexandre Dumas.
It was first aired in France and Italy, in 1954, in 2 parts.
France : 1) La Trahison, 2) La Vengeance
Italy : 1) Il tesoro di Montecristo, 2) La vendetta di Montecristo
It was shot at the Billancourt Studios in Paris and on location on the Côte d'Azur. The sets were designed by the art director Robert Clavel. It was made in Gevacolor.
Cast
Jean Marais as Edmond Dantès / Comte de Monte-Cristo
Lia Amanda as Mercédès Herrera (1 and 2)
Roger Pigaut as Fernand Mondego, alias : de Mortcerf, new husband of Mercédès (1 and 2)
Cristina Grado as Haydée, la jeune esclave (2)
Jacques Castelot as Gérard Noirtier, alias M. de Villefort, procureur du roi (1 and 2)
Daniel Ivernel as Gaspard Caderousse, le second d'Edmond sur le bateau (1 and 2)
Claude Génia as la Carconte, la femme de Caderousse (1)
Jean Témerson as le roi Louis XVIII
Louis Seigner as M. Joannès, le bijoutier Parisien (1)
Noël Roquevert as M. Noirtier, le père de Gérard (1)
Folco Lulli as Jacopo, le capitaine du bateau au large du château d'If (1 and 2)
Paolo Stoppa as Bertuccio, l'ancien amant de La Picard (2)
Julien Bertheau as Napoléon Ier (1)
Lucien Blondeau as Dantès père (1)
André Brunot as L'armateur Morel (1)
Gualtiero Tumiati as L'abbé Faria (1)
Simone Paris as Émilienne de Beaugency (2)
Genica Athanasiou as Fatima (2)
Daniel Cauchy as Bruno
Jean-Pierre Mocky as Albert de Morcerf (2)
Marcel Journet as Le président de la chambre des Pairs (2)
Paul Azaïs as Un argousin
Cristina Grado as Haydée
References
Bibliography
Roy Kinnard & Tony Crnkovich. Italian Sword and Sandal Films, 1908–1990. McFarland, 2017.
External links
Le Comte de Monte-Cristo (1954) at the Films de France
1954 films
French historical drama films
French historical romance films
French romantic drama films
1950s French-language films
Films directed by Robert Vernay
1954 romantic drama films
1950s historical drama films
Films based on The Count of Monte Cristo
Films released in separate parts
Italian historical drama films
Films shot at Billancourt Studios
Lux Film films
1950s French films
1950s Italian films
Formica gnava

Formica gnava is a species of ant in the family Formicidae.
References
Further reading
gnava
Articles created by Qbugbot
Insects described in 1866
გეირანგერფიორდი

გეირანგერფიორდი (ნორ. Geirangerfjorden) — ფიორდი ნორვეგიაში, სუნმორეს რეგიონში, სტრანდის მუნიციპალიტეტში. მისი სიგრძე 15 კმ-ია და წარმოადგენს სტროფიორდის ერთ-ერთ ტოტს. ფიორდის კიდეზე (წვერში), სადაც მას მდინარე გეირანგელვა უერთდება, მდებარეობს სოფელი გეირანგერი.
გეირანგერფიორდი ნორვეგიის ერთ-ერთი ყველაზე მონახულებადი ღირსშესანიშნაობაა, რომელიც საკმაოდ პოპულარულია ტურისტებში. 2005 წელს, იუნესკომ ის ნერიოიფიორდთან ერთად, მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიყვანა, მაგრამ ეს სტატუსი ამჟამად საფრთხის ქვეშ დგას, რადგან ფიორდის თავზე დაგეგმილია ელექტროგადამცემი ხაზების გაყვანა.
ფიორდის გასწვრივ, მრავალი მიტოვებული ფერმერული მეურნეობა მდებარეობს.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Geiranger Tourist-Info
Destination Geirangerfjord - Ålesund & Sunnmøre
Geirangerfjord - the official travel guide to Norway
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ნორვეგიაში
ნორვეგიის გეოგრაფია
Graça Aranha, Maranhão

Graça Aranha, Maranhão
Graça Aranha is a municipality in the state of Maranhão, Brazil, founded in 1959.
Altitude: 192m.
Population: 6,261 inhabitants (2020)
Area: 271 km2
Demographic density: 16.82 inhabitants/km2
Postal code: 65785-000
Microregion: Presidente Dutra
References
Municipalities in Maranhão
Populated places established in 1959
ართურ ედინგტონი

ართურ ედინგტონი
ართურ სტენლი ედინგტონი (დ. 28 დეკემბერი 1882, კენდალი, დიდი ბრიტანეთი — გ. 22 ნოემბერი 1944, კემბრიჯი, დიდი ბრიტანეთი) — ინგლისელი ასტროფიზიკოსი.
1914 წლიდან ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრია. 1906–1913 წლებში მუშაობდა გრინვიჩის ობსერვატორიაში. 1913 წლიდან კემბრიჯის უნივერსიტეტის პროფესორია, ხოლო 1914 წლიდან კემბრიჯის ობსერვატორიის დირექტორი.
1919 წელს აკვირდებოდა მზის დაბნელებას და ნაწილობრივ დაამტკიცა ალბერტ აინშტაინის ფარდობითობის ზოგადი თეორია.
ლიტერატურა
Durham, Ian T., "Eddington & Uncertainty". Physics in Perspective (September – December). Arxiv, History of Physics.
Lecchini, Stefano, " How Dwarfs Became Giants. The Discovery of the Mass-Luminosity Relation". Bern Studies in the History and Philosophy of Science, pp. 224 (2007).
Stanley, Matthew. "An Expedition to Heal the Wounds of War: The 1919 Eclipse Expedition and Eddington as Quaker Adventurer." Isis 94 (2003): 57–89.
Stanley, Matthew. "So Simple a Thing as a Star: Jeans, Eddington, and the Growth of Astrophysical Phenomenology" in British Journal for the History of Science, 2007, 40: 53-82.
რესურსები ინტერნეტში
ართურ ედინგტონი . წმინდა ენდრიუსის უნივერსიტეტის საიტზე
ართურ ედინგტონის ციტატები
სქოლიო
გაერთიანებული სამეფოს ასტროფიზიკოსები
დაბადებული 1882
გარდაცვლილი 1944
ინგლისელი მეცნიერები
შისტოსომოზი

შისტოსომოზი, შისტოსომატოზი — ადამიანისა და ცხოველების ჰელმინთოზი, რომელსაც იწვევენ ტრემატოდების კლასის შისტოსომატიდების ოჯახის ჰელმინთები. ადამიანის შისტოსომოზი გავრცელებულია უმეტესად ტროპიკულ ქვეყნებში. შისტოსომების გვარის დედალი გამომწვევი დებს კვერცხებს შარდის ბუშტისა და ნაწლავების წვრილ კაპილარებში, საიდანაც კვერცხები გამოიყოფა.
ლიტერატურა
ზოონოზები
ტიგრეს რაიონი

ტიგრეს რაიონი — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის ლორეტოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 125 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 616 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.38 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 19 785 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლორეტოს რეგიონის რაიონები
ლორეტოს პროვინციის რაიონები
თემურ ჩალაბაშვილი

თემურ ჩალაბაშვილი (დ. 12 ნოემბერი, 1951, სოფ. ძველი ანაგა, სიღნაღის რაიონი) — ქართველი მწერალი, პოეტი, ჟურნალისტი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2018).
1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.
ლექსის წერა მესამე კლასიდან დაიწყო. მისი ლექსები პერიოდულად რაიონულ გაზეთებში იბეჭდებოდა. შემდეგ ლიტერატურულ ჟურნალ „დროშა“-ში. მისი პოეტური ნათლობა რესპუბლიკურ პრესაში აქედან დაიწყო. ასევე, უნივერსიტეტის ჟურნალ „პირველ სხივში“, დამწყებ მწერლებთან ერთად (მოყოლებული ნოდარ დუმბაძის თაობიდან) იღებდა მონაწილეობას. იყო თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტის სამეცნიერო ლაბორატორიის მეცნიერ თანამშრომელი. მუშაობდა გამომცემლობის სახელმწიფო კომიტეტში უფროს რედაქტორად, გამომცემლობა „მერანი“-ს განყოფილების გამგედ. გამოცემული აქვს ოთხი კრებული: „მზე მამულის კვამლში“, „სანთელი“, „პოეტის ასი ლექსი“ , „დაგიჩოქებენ ჩემი ლექსები“.
ჯილდოები, პრემიები, პრიზები
ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემია
გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის პრემია
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი მწერლები
ქართველი პოეტები
ქართველი ჟურნალისტები
დაბადებული 12 ნოემბერი
დაბადებული 1951
თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2018)
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
თ
ჯონი ტატუნაშვილი

ჯონი ტატუნაშვილი (დ. 22 სექტემბერი, 1976, სოფ. ყანჩავეთი, ახლანდ. ახალგორის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ბრიგადის გენერალი (2020).
სწავლობდა საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს გაერთიანებული სამხედრო აკადემია (1997). 1993 წლიდან მსახურობდა საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში. იყო დაზვერვის სამმართველოს სასწავლო ცენტრის ოცმეთაური, შემდეგ ასმეთაური (1997-2001), სპეციალური დანიშნულების ძალების „კომანდოს“ ბატალიონის ოპერატიული და საბრძოლო მომზადების სამსახურის უფროსი (2001-2002), სპეციალური დანიშნულების ბრიგადის უზრუნველყოფის ბატალიონის მმართველობის ოპერატიული და საბრძოლო მომზადების ოფიცერი (2003-2005), I ქვეითი ბრიგადის მსუბუქი ქვეითი ბატალიონის მეთაური, შემდეგ იმავე ბრიგადის მმართველობის შტაბის უფროსი (2005-2008). 2008-2015 წლებში ეკავა სახმელეთო ჯარების სარდლობის შტაბის უფროსის, შემდეგ უსაფრთხოების ხელშეწყობის საერთაშორისო ძალების (ISAF) შემადგენლობაში ავღანეთში სამხედრო წარმომადგენლობის უფროსი სამხედრო წარმომადგენლის, J-7 სამხედრო განათლებისა და საბრძოლო მომზადების დეპარტამენტის საბრძოლო მომზადების სამმართველოს უფროსის თანამდებობები. 2015-2016 წლებში მეთაურობდა V ქვეით ბრიგადას. 2016-2019 იყო დასავლეთის სარდლის მოადგილე, 2019-2020 — დასავლეთ სარდლის მოვალეობის შემსრულებელი, 2020 წლის ივლისიდან — თავდაცვის ძალების მეთაურის მოადგილე და გენერალური შტაბის უფროსი.
მონაწილეობა აქვს მიღებული კონფლიქტში ცხინვალის რეგიონში (2004), რუსეთ-საქართველოს ომში (2008), ასევე საერთაშორისო მისიებში კოსოვოში, ერაყსა და ავღანეთში. დაჯილდოებულია უწყებრივი და სახელმწიფო ჯილდოებით, მ. შ. მედლებით „მხედრული მამაცობისათვის“ და „საბრძოლო დამსახურებისათვის“.
რესურსები ინტერნეტში
ჯონი ტატუნაშვილი. საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო. ციტირების თარიღი: 2 აგვისტო, 2020.
დაბადებული 22 სექტემბერი
დაბადებული 1976
ახალგორის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ქართველი გენერლები
Inquisitor alabaster

Inquisitor alabaster is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Description
The length of the shell varies between 30 mm and 40 mm.
The turreted shell is snowy white, sometimes faintly rose-tinged. It is longitudinally ribbed, with very fine revolving grooves and striae. It is somewhat depressed next the suture. The sinus is broad.
Distribution
This marine species occurs off the Philippines and in the China Seas.
References
Reeve, Lovell. Conchologia Iconica: Or, Illustrations of the Shells of Molluscous Animals: I. Reeve, 1843.
Liu J.Y. [Ruiyu] (ed.). (2008). Checklist of marine biota of China seas. China Science Press. 1267 pp.
External links
Brazier, J. 1876. A list of the Pleurotomidae collected during the Chevert expedition, with the description of the new species. Proceedings of the Linnean Society of New South Wales 1: 151–162
alabaster
Gastropods described in 1843
ნოვუ-აირანუ

ნოვუ-აირანუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ამაზონასის შტატში. მიეკუთვნება სენტრუ-ამაზონენსის მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 489 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 37 771.246 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.41 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ამაზონასის შტატის მუნიციპალიტეტები
Sabinian (proconsul)

Sabinian (proconsul)
Marcus Asinius Sabinianus or Sabinian was proconsul of the Roman province of Africa. In 240 he led a revolt against Gordian III. He proclaimed himself emperor, but after being defeated by the governor of Mauretania, his supporters in Carthage surrendered him to the imperial authorities.
References
Meckler, Michael L., "Gordian III (238–244 A.D.)", De Imperatoribus Romanis
240s deaths
Year of birth unknown
3rd-century Roman usurpers
Crisis of the Third Century
Asinii
Self-proclaimed monarchy