PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ხალილ იბრაჰიმი

ხალილ იბრაჰიმი (1892—1938) — აზერბაიჯანელი მწერალი, პუბლიცისტი, მთარგმნელი, კრიტიკოსი, განმანათლებელი, საზოგადო მოღვაწე.
ცხოვრება
ხალილ იბრაჰიმ-ოღლუ იბრაჰიმოვი ქალაქ შუშაში 1892 წელს დაიბადა. მამა ჩექმების ოსტატი გარდაიცვალა, როდესაც ის 5 წლის იყო. ხალილი თავის ოთხ ძმასთან და ერთ დასთან – გეიჩესთან ერთად დედის – ხალიჩისმქსოველის კმაყოფაზე დარჩნენ, ერთადერთი დამხმარე 9 წლის და იყო, რომელიც დედასავით ხალიჩებს ქსოვდა. ხალილ იბრაჰიმოვი სწავლობდა რუსულ-თათრულ სკოლაში მეცენატ გ. სარიჯალინსკის სტიპენდიის ხარჯზე. შემდგომ სწავლობდა შუშას რეალურ სასწავლებელში და ბაქოში სხვადასხვა პიროვნებებისა და ორგანიზაციების მიერ გამოყოფილი სტიპენდიების ხარჯზე. 1909 წელს სტეპენდიის შეწყვეტის გამო ის წყვეტს სწავლას, ვერ ამთავრებს სასწავლებელს და მთელი წელი დაბორიალობს სხვადასხვა ქალაქებში - კიროვაბადში (ამჟამად განჯაში), ტიფლისში (თბილისი, საქართველო), ბაქოში სხვადასხვა საქმიანობით ფულის საშოვნელად. ბოლოსდაბოლოს, 1911 წელს სარიჯალინის მამულში განთქმული პოეტის კასიმ-ბექი ზაქირის შვილიშვილის საშინაო დაქირავებულ მასწავლებლად იწყებს მუშაობას. 1912 წელს ამირაჯანში საზოგადოება «ნეშრი-მაარიფის» სკოლაში ღებულობდა მონაწილეობას. თანამშრომლობდა გაზეთებთან «აჩიგ სიოზ», «იღბალ», «ბესირეტ». 1919 წელს, 4 ივლისიდან 1 სექტემბრამდე, იყო გაზეთ «აზერბაიჯანის» რუსული ვერსიის რედაქტორი. 1930 წლიდან წელიწადნახევარი მუშაობდა აზერნეშრში მხატვრული ლიტერატურის რედაქტორად. რამეთუ სრულყოფილად ფლობდა სპარსულ, რუსულ, არაბულ, გერმანულ, ინგლისურ ენებს, დირექტიული ორგანოების გადაწყვეტილებით 1931 წლიდან ხუთი წლის განმავლობაში თარგმნით იყო დაკავებული. მათ შორის იყო ვ. ლენინის, კ. მარქსის სტატიები; უ. შექსპირის ტრაგედია «მაკბეტი»; ი. შილერის «მზაკვრობა და სიყვარული»; ა. ტოლსტოის «იმპერატორზე თავდასხმა» და სხვები. მარქსიზმის კლასიკოსების თარგმანები გამოიცემოდა 1937-1938 წლებში.
ოცდაათიან წლებში რეპრესიების პერიოდში დააპატიმრეს და დახვრიტეს. 1956 წლის ივნისში აზერბაიჯანის სსრ სისხლის სამართლის უმაღლესი სასამართლოს სასამართლო კოლეგიის განჩინებით ხალილ იბრაჰიმოვი იქნა რეაბილიტირებული.
სქოლიო
აზერბაიჯანელი მწერლები
საბჭოთა მწერლები
გუანტანამო

გუანტანამო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუბაში, გუანტანამოს პროვინციაში. სარკინიგზო და საავტომობილო გზების კვანძი. მუნიციპალიტეტის ფართობია 741 კმ². 2004 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 244,603 ადამიანი.
განვითარებულია სოფლის მეურნეობა. გუანტანამოს მახლობლად არის შაქრის ლერწმის პლანტაციები, მოჰყავთ აგრეთვე ყავა, რომლებიც შეადგენენ ეკონომიკის ტრადიციულ სფეროს. მუნიციპალიტეტის ჩრდილოეთი ნაწილი მთაგორიანია, სადაც აღმართულია სიერა-მაესტრას შტოქედები. ქალაქიდან დაახლოებით 15 კილომეტრის მოშორებით მდებარეობს გუანტანამოს უბე, სადაც განლაგებულია აშშ-ის კონტროლირებადი გუანტანამოს დიდი სამხედრო-საზღვაო ბაზა (საიჯაროა 1903 წლიდან). გუანტანამო დაარსდა 1819 წელს.
საავტომობილო გზით უკავშირდება ქალაქ ბარაკოასა და სანტიაგო-დე-კუბას.
იხილეთ აგრეთვე
კუბის მუნიციპალიტეტები
კუბის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქი გუანტანამო
სქოლიო
კუბის ქალაქები
São Gonçalo do Amarante, Ceará

São Gonçalo do Amarante, Ceará is a municipality in the state of Ceará in the Northeast region of Brazil.
In this municipality is located the Port of Pecem, one of the two big ports of the state of Ceará.
See also
List of municipalities in Ceará
References
Municipalities in Ceará
Populated coastal places in Ceará
ლეჟა (წალენჯიხის მუნიციპალიტეტი)

ლეჟა (წალენჯიხის მუნიციპალიტეტი)
ლეჟა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში, ნაკიფუს თემში (სოფლები: ლეჟა, ნაკიფუ, ნანჯარუ, ულურია).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 188 ადამიანი.
სქოლიო
წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სანტა-მარია-და-ვიტორია

სანტა-მარია-და-ვიტორია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 40 309 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 966.777 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.49 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Male (ნატალი იმბრულიას ალბომი)

Male (ნატალი იმბრულიას ალბომი)
Male — ავსტრალიელი მომღერალ ნატალი იმბრულიას მეხუთე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა ლეიბლზე Portrait, 2015 წლის 31 ივლისს. ევროპაში ალბომი გამოიცა მოგვიანებით, 21 აგვისტოს . ეს არის იმბრულიას პირველი სტუდიური ალბომი ექვსწლიანი შესვენების შემდეგ. მასში შეტანილია მამაკაცი შემსრულებლების სიმღერების ქავერ ვერსიები. ალბომის პირველი სინგლი იყო „Instant Crush“, Daft Punk-ის Random Access Memories-იდან.
სიმღერების სია
ჩარტები
სქოლიო
ნატალი იმბრულიას ალბომები
2015 წლის ალბომები
აუსატრუარფიელაგიზი

აუსატრუარფიელაგიზი (აუსატრუს საზოგადოება) — ისლანდიური ნეოპაგანური რელიგიური ორგანიზაცია, რომლის მიზანია ნორვეგიული კერპთაყვანისმცემლობის განვითარების ხელის შეწყობა. დაარსდა 1972-ის ზაფხულის პირველ დღეს, 1973-დან დარეგისტრირდა ლეგალურ რელიგიურ ორგანიზაციად.
ორგანიზაციას ხელმძღვანელობდა ფერმერი და პოეტი სვეინბიორნ ბეინტეინსონი (Sveinbjörn Beinteinsson) 1972-დან მის გარდაცვალებამდე (1993). ამ ხნის განმავლობაში, მიმდევართა რიცხვი არ აღემატებოდა 100-ს. შემდეგი მაღალი ქურუმის, იორმუნდურ ინგი ჰანსენის (Jörmundur Ingi Hansen) დროს, მათმა რიცხვმა და აქტივობებმა იმატა, წარმართული დასამარხი მიწის დიზაინის ჩათვლით. ეს ტენდენციები გაგრძელდა უმაღლეს ქურუმ ჰილმარ ორნ ჰილმარსონის დროსაც (Hilmar Örn Hilmarsson; 2003 -). 2009-დან ორგანიზაციაში დარეგისტრირდა 1395 წევრი, მათგან 29% - ქალი.
აუსატრუარფიელაგიზს არ აქვს განსაზღვრული რელიგიური დოგმა ან თეოლოგია, მაგრამ მაღალი ქურუმები იხრებიან მრავალღმერთიან მსოფლმხედველობისკენ. მთავარი რიტუალი არის ბლოუტის (blót) ჯგუფური ზეიმი. მღვდლები (goðar) აგრეთვე ატარებენ სახელის დარქმევის რიტუალებს, ქორწილებსა და დამარხვებს. ორგანიზაციას პოლიტიკური მიზნებიც აქვს; ეწინააღმდეგებიან აბორტის უფლებასა და ნარკოტიკების თავისუფლებას, ემხრობიან ჰომოსექსუალთა ქორწინებას, ეკლესიის სახელმწიფოსგან გამოყოფას და ძლიერ იცავენ გარემოს.
მაღალი ქურუმები
იხილეთ აგრეთვე
ისლანდია
რესურსები ინტერნეტში
Ásatrúarfélagið ოფიციალური საიტი
ინტერვიუ იორმურდურთან
Video of pagan ceremony „ჰაუსბლოუთის“ ვიდეო, 2006.
Asatru in Iceland (CityTV)
http://www.mmedia.is/odsmal/
რელიგიური ორგანიზაციები
ისლანდია
Radio Studio 54 Network

Radio Studio 54 Network — იტალიური კერძო რადიოსადგური, რომელიც განთავსებულია კალაბრიის რეგიონის ქალაქ ლორკიში და მაუწყებლობს კალაბრიის, სიცილიისა და აპულიის რეგიონებზე, ასევე ინტერნეტით მთელი მსოფლიოს მასშტაბით. მაუწყებლობა 24 საათიანია.
ისტორია
რადიოსადგური 1985 წლის 6 ივნისს, ქალაქ ლორკიში მეგობრებმა — პიეტრო პარეტამ და ფრანჩესკო მასარამ დააარსეს. რადიოს მთავარი დევიზია „Il bello della musica è che quando ti colpisce non senti dolore“, რაც ბობ მარლის ცნობილი ციტატის იტალიურ თარგმანს წარმოადგენს — „მუსიკის ერთ-ერთი კარგი თვისება, როდესაც შენ მას უსმენ, ისაა, რომ ტკივილს აღარ გრძნობ“.
რადიო პირდაპირ ეთერში ასევე გადასცემს რეგიონულ და საქვეყნო კონცერტებსა და შოუებს, მათ შორის სან-რემოს ფესტივალს.
დაარსება
რადიოსტუდია Studio54network-ის შექმნის იდეა 1985 წლის 6 ივნისს გაჩნდა. თავდაპირველად საქმეს ხელი მოკიდა რამდენიმე მეგობარმა პიეტრო ფრანჩესკომ, პარეტა მასარამ, ენცო გატომ, მემო მინიტიმ და პიეტრო მუსმეჯიმ. რადიოსადგურს სახელი მიენიჭა ისტორიული Radio DJ Studio Club 54-ის მიხედვით.
როგორ იტალიური რადიოების უმეტესობას იმხანად მხოლოდ გასართობი პროგრამები ჰქონდა, თუმცა 1990-იან წლებში აუდიტორიის სეგმენტირებასთან გარკვეული პრობლემები შეიქმნა, ამიტომ 1990 წელს მამის კანონის მიხედვით, რადიო უფრო აკადემიური გახდა.
1991 წელს რადიოსადგური პირველი იყო, რომელმაც კალაბრიაში Radio Data -ზე გადასვლა გადაწყვიტა.
1994 წელს სიგნალის გადაცემა კომპიუტერიზებული გახდა, შესაბამისად, ხარისხიც ბევრად უფრო გაუმჯობესდა. რადიოს ანალოგური სისტემა კომპიუტერულმა ჩაანაცვლა.
1996 წელს Studio54network-მა კალაბრიის საზღვრები გადალახა და მეზობელ რეგონებში გავრცელდა.
1997 წელს იტალიის ისტორიაში ერთ-ერთმა პირველმა გაავრცელა ინფორმაცია ინტერნეტ-სტრიმით, (ამ დროს Real Audio ტექნოლოგიას იყენებდა).
1998 წელს რადიოსადგურს ჩაუტარდა კაპიტალური რემონტი.
2000 წელს შეიქმნა მობილური სადგური, რომელმაც ძირეულად შეცვალა სარედაქციო პოლიტიკა.
ღონისძიებები
რადიოსტუდია 54 ხშირად აწყობს ღონისძიებებს მთელი იტალიის მასშტაბით, სადაც ავტოშოუებისა და ლაივშოუების მეშვეობით ხდება ახალგაზრდა მსმენელის მოზიდვა და დაინტერესება. ყოველი ღონისძიება ხალხმრავალი და ფერადოვანია, მონაწილეობენ როგორც რადიოს წამყვანები და მუშაკები, ასევე პერიოდულად საქმეში ერთვებიან დაქირავებული მსახიობები.
პროგრამები
54 News, l'informazione in tempo reale, dalle 7 alle 21.00, ogni punto ora.
Soundtracks - il cinema alla radio, alle 8.40, 15.10, 23.
Promodisco, alle 12.40, alle 17.40 ed alle 19.40.
History Time with Luciano Procopio, alle 13.30, 23.30 e alle 5.10
Area 54 - All days, alle 14,30 e alle 21.30.
Pezzi da 90, alle 22.
Rock Italia, alle 8.40, 9.45, 21.20, 23.45.
Italia in Prima Pagina, informazione ed approfondimenti, dalle 6 alle 10.00.
Rock Collection, alle 14 ed alle 21.
54 Disco Hit, alle 7.30, 13, 18 ed alle 22.
Rock a Mezzanotte, dopo le 24.00.
Action Parade, alle 9.45 ed alle 22.20.
The Ultimate Ipod Collection, alle 10.20 ed alle 2.20.
Edizione Limitata, alle 20.40 ed alle 3.40.
Concerto Impossibile, alle 3.20 e alle 20.40.
Emozioni, dalle 23.30.
Dejà vu, alle 12.30.
Celebrity, alle 10.10 e alle 21.30.
Storie, alle 14.00 e alle 18.40.
რესურსები ინტერნეტში
რადიოსადგურის ოფიციალური ვებ-გვერდი
სქოლიო
იტალიის მასმედია
აროიო-დელ-ოხანკო

აროიო-დელ-ოხანკო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის სიერა-დე-სეგურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 61 კმ². მოსახლეობა — 2287 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ხაენის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
აროიო-დელ-ოხანკოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ხაენის მუნიციპალიტეტები
მარაჩი

მარაჩი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების რაიგერის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე. ფართობი — 54 კმ². მოსახლეობა — 37 724 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
მარაჩის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
ლუქსემბურგის დაყოფა

ლუქსემბურგის დაყოფა
1659-1839 წლებში ლუქსემბურგის დაყოფა სამჯერ მოხდა. ამ სამი დაყოფის შედეგად ლუქსემბურგის ტერიტორია 10,700 კმ²-დან 2,586 კმ²-მდე შემცირდა. წართმეული ტერიტორიები დღეს ბელგიის, საფრანგეთის და გერმანიის შემადგენლობაში შედის.
სამივე მეზობელ ქვეყანას ჰქონდა ლუქსემბურგის ანექსიის მცდელობა ასევე საპირისპიროდ იყო მოძრაობა ისტორიულად დაკარგული ტერიტორიების დასაბრუნებლად თუმცა არცერთი დასრულდა წარმატებით.
პირველი დაყოფა
ლუქსემბურგის ტერიტორიის პირველი გაყოფა მოხდა 1659 წელს, როდესაც ლუქსემბურგის საჰერცოგო იმყოფებოდა ესპანეთთან პირად კავშირში. პირველი ფრანგულ-ესპანური ომის დროს საფრანგეთმა და ინგლისმა ესპანური ნიდერლანდის ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი დაიპყრეს. პირენეს ზავით საფრანგეთს გადაეცა ლუქსემბურგის ციხე-სიმაგრეები: სტინეი, თონვილი, მონმედი და მათი შემოგარე ტერიტორიები.
საფრანგეთის მიერ, ლუქსემბურგისთვის წართმეული ტერიტორია წარმოადგენდა 1060 კმ²-ს.
მეორე დაყოფა
1795 წელს, ფრანგული რევოლუციური ომების დროს, საფრანგეთმა ლუქსემბურგის ანექსია მოახდინა და ფორეს დეპარტამენტად გამოაცხადა. ნაპოლეონის დამარცხების შემდეგ, 1814 წლის პარიზის ხელშეკრულებით ლუქსემბურგი საფრანგეთისგან განთავისუფლდა, თუმცა მისი სტატუსი უნდა განსაზღვრულიყო იმავე წლის ვენის კონგრესზე. კონგრესზე გადაწყდა, რომ ლუქსემბურგის სტატუსი უნდა ყოფილიყო დიდი საჰერცოგო და ორანის დინასტია მიიღებდა ისტორიული ნიდერლანდების ტერიტორიებზე უფლებებს (მათ შორის ლუქსემბურგზეც), თუმცა პრუსიამ ბიტბურგი დასავლეთი საზღვრის გასაძლიერებლად მოითხოვა, რაზეც წინააღმდეგობა არ გაუწევიათ.
ამ ცვლილებით ლუქსემბურგმა დაკარგა 2,280 კმ². პრუსიას გადაეცა შემდეგი ქალაქები: ნოიერბურგი, სენ-ვიტი, შლაიდენი და ვაკსვაილერი. მთლიანოვბაში ამ ტერიტორიების მოსახლეობა შეადგენდა დაახლოებით 50.000 ადამიანს. ეს ტერიტორიები დღეს შედის როგორც გერმანიის ასევე დანიის საზღვრებში, რადგან ეიპენ-მანმედი გერმანიამ ბელგიას 1919 წლის ვერსალის ხელშეკრულებით გადასცა.
მესამე დაყოფა
ტერიტორიის ყველაზე დიდი დანაკარგი გამოიწვია ლონდონის ხელშეკრულება 1839 წლის ხელშეკრულებამ. ბელგიის რევოლუციის პერიოდში ლუქსემბურგელები შეუერთდნენ აჯანყებულებს და თითქმის მთლიან დიდ საჰერცოგოზე აიღეს კონტროლი. მოლაპარაკებების შედეგად ლუქსემბურგი ტერიტორია გაიყო ბელგიასა და ნიდერლანდს შორის, რის შედეგადაც ლუქსემბურგმა დაკარგა დასავლეთი ნაწილი. მათ შორის:არლონი, ობანჟი, ბასტონი, დიურბიუი, მარშ-ან-ფამენი, ნიუშატო და ვირტონი. ამ ტერიტორიისგან მოგვიანებით შეიქმნა ბელგიის პროვინცია ლუქსემბურგი. ტერიტორია რაც გადაეცა ბელგიას მთლიანობაში იყო 4,730 კმ.². იმ დროინდელი დიდ საჰერცოგოს 65%. იმ დორს ამ ტერიტორიაზე ცხოვრობდა დაახლოებით 175,000 ადამიანი, რაც დღევანდელი ლუქსემბურგის მოსახლეობის ნახევარს შეადგენს.
ლიტერატურა
სქოლიო
საერთაშორისო სამართალი
პოლიტიკური ისტორია
ლუქსემბურგის ისტორია
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1931

მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1931 — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი ნოტინგემი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯო დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ტომ დენისი ანგარიშით 25:21. ფინალის ორივე მონაწილე წარმოადგენდა ინგლისს.
უმაღლესი ბრეიკი
72 — ჯო დეივისი
ფინალი
ჯო დეივისი 25:21 ტომ დენისი
რესურსები ინტერნეტში
Global Snooker
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში
1931 წელი სნუკერში
Camponotus peleliuensis

Camponotus peleliuensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ლაითურის ქუჩა

ლაითურის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ლოტკინი); მაჩხაანის ქუჩიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში.
ლიტერატურა
ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
ზუნდაგის საწნახელი

ზუნდაგის საწნახელი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, მდინარე ზუნდაგისწყლის მარჯვენა სანაპიროზე, ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზუნდაგში. იგი სოფლის გარეუბან ბაბუჩოღლების უკიდურეს ჩრდილო-­აღმოსავლეთ მონაკვეთში, სოფლიდან 150 მეტრითაა დაცილებული. საკუთრივ ბაბუჩოღლები კი ძაღლაურისა და ცივწყაროსთავის ქედების ძირში არსებულ მოვაკებაზეა გაშლილი.
საწნახელი ძაღლაურის ქედის ბოლო მონაკვეთის კლდოვან ქანშია ნაკვეთი. იგი საკმაოდ კარგადაა შემონახული. აბაზანის შიდა ზომებია: სიგრძე ­2,07 მ, სიგანე თავთან დასავლეთით­ — 1 მ, საპირისპირო მხარეს აღმოსავლეთით — ­95 სმ. სიღრმე უკანა კედელთან 95 სმ, წინა კედელთან — 45 სმ. საწნახელი ტკბილის სადინარისაკენ აღმოსავლეთით შედარებით ვიწროა და ეს კანონზომიერიცაა. ძირი ტკბილის სადინარისაკენ — 10 სმ­-ზეა დახრილი. სადინარი ხვრელი წრიული ფორმისაა და ისარნის შიგნით კედლიდან 5­7 სმ-­ით წინაა წაწეული და ღარისებრი შვერილით ბოლოვდება. მისი დიამეტრი 10 სმ­ია. ისარნა განთავსებულია საწნახელის გაგრძელებაზე აღმოსავლეთით. მისი ზომებია: სიგრძე - ­80 სმ, სიგანე მარცხენა მხარეს (დასავლეთით) 35 სმ, შუა ნაწილში — 55 სმ და ბოლოს ­— 50 სმ. სიღრმე — ­90 სმ. საწნახელის უკანა კედლის დასავლეთ მონაკვეთში ძირიდან 70 სმ­-ზე დატანილია ოთხკუთხა ფორმის (20X15X25სმ) ფოსო. იგი ჭაჭის საქაჩავი ძელისთავისათვის უნდა ყოფილიყო განკუთვნილი. საწნახელში საწვიმარი წყლების ჩადინების თავიდან აცილების მიზნით ჩრდილოეთით მთელ სიგრძეზე და ნაწილობრივ აღმოსავლეთით კლდეშივე ამოუკვეთიათ ღარი. ძირში კლდეშივე გაუჭრიათ 95 სმ სიგრძის საფეხური. იგი საწნახელში ყურძნის ჩაყრის გაიოლების მიზნით ჩანს გამოყენებული. დასავლეთ და უკიდურეს სამხრეთ ნაწილში არის ასევე კლდეში ნაკვეთი წრიული ფორმის ფოსოები. ისინი ,როგორც ჩანს, სახეხი საშუალებების შენახვისათვის უნდა ყოფილიყო გამოყენებული.
ლიტერატურა
კახიძე ა., მამულაძე შ., აჭარის არქეოლოგიური ძეგლები, თბ., 2016, გვ., 117
ქედის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Battle of Tyndaris

Battle of Tyndaris
The Battle of Tyndaris was a naval battle of the First Punic War that took place off Tyndaris (modern Tindari) in 257 BC. Tyndaris was a Sicilian town founded as a Greek colony in 396 BC located on the high ground overlooking the Tyrrhenian Sea in the Gulf of Patti. Hiero II, the tyrant of Syracuse, allowed Tyndaris to become a base for the Carthaginians. The battle took place in the waters between Tyndaris and the Aeolian Islands, with Gaius Atilius Regulus in command of the Roman fleet. Subsequently, the town fell to Rome.
The battle
Gaius Atilius Regulus' fleet was anchored off Tyndaris when he observed the Carthaginian fleet sailing past, but not in a tactical formation. He gave orders for the main body of his ships to follow the leading ships. He then took an advance guard of ten ships and sailed towards the Carthaginians. The Carthaginians noticed that the advance guard had outdistanced the main body of the Roman fleet and that other Romans were still boarding their ships. Taking the initiative, the Carthaginians turned and engaged the Roman squadron and sank nine of the ships. Meanwhile, the rest of the Roman fleet arrived and formed a line. The Romans then engaged the Carthaginians, sinking eight and capturing ten of their ships. The remainder of the Carthaginian ships retreated to the Aeolian Islands.
This naval engagement was followed by the Battle of Cape Ecnomus.
References
257 BC
Tindarys
Tyndaris
Tyndaris
Tyndaris
Nova América

Nova América is a municipality in northeastern Goiás state, Brazil.
Location
Nova América is located 71 km. east of Ceres and the important BR-153 highway. Nearby towns are Rubiataba, 21 km., Crixás, 55 km., and Nova Glória, 45 km.
Distance to Goiânia: 256 km.
Highway connections: GO-080 / Nerópolis / São Francisco de Goiás / BR-153 / Rialma / GO-434 / Rubiataba. See Seplan
Neighboring municipalities: Rubiataba, Itapaci, Crixás, and Mozarlândia
Demographics
In 2007 the population density of the municipality was 10.38 inhabitants/km2. The urban population was 1,532 and the rural population was 668.
The geometric growth rate was 0.07% for the period 1996/2007.
History
Nova América began in 1944 on the banks of the Baunilha River. The first settler was José Jeremias do Couto who raised cattle. In 1952 he divided part of his land into lots and donated them to settlers. The first name was "Baunilha", after the river. In 1952 it was raised to a district belonging to Itapaci with the name "América", after the wife of its founder, América do Couto. In 1958 it was dismembered to become a municipality.
The economy
The economy is based on modest agriculture, cattle raising, services, and public employment. In 2007 there were only 2 industrial units and 14 retail units in the town. There were no financial institutions. In 2007 there were 258 automobiles.
There were 269 farms in 2006 with a total area of 21,804 hectares, of which 800 hectares were cropland and 16,400 hectares were pasture. In 2006 there were 21,000 head of cattle and a modest number of poultry and swine. The main agricultural products were rice, sugarcane, and corn, none surpassing 500 hectares in planted area.
Health and education
In 2007 there was only 1 walk-in health clinic in the town. In 2000 the infant mortality rate was 26.46, below the national average of 35.0.
In 2006 the school system had 4 schools, 19 classrooms, 54 teachers, and 794 students. In 2000 the adult literacy rate was 82.4%, which was below the national average of 86.4%.
Ranking on the Municipal Human Development Index
MHDI: 0.715
State ranking: 183 (out of 242 municipalities)
National ranking: 2,704 (out of 5,507 municipalities)
For the complete list see frigoletto.com.br
References
Frigoletto
Sepin
Municipalities in Goiás
მის პერეგრინის სახლი უჩვეულო ბავშვებისათვის (ფილმი)

მის პერეგრინის სახლი უჩვეულო ბავშვებისათვის (ფილმი)
მის პერეგრინის სახლი უჩვეულო ბავშვებისათვის (ინგლ. Miss Peregrine's Home for Peculiar Children) — 2016 წლის ფანტასტიკური ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია რენსომ რიგზის 2011 წლის ამავე სახელწოდების რომანზე. ფილმის რეჟისორია ტიმ ბარტონი, ხოლო სცენარის ავტორი - ჯეინ გოლდმანი. მთავარ როლებს ასრულებენ ევა გრინი, ასა ბატერფილდი, კრის ო'დაუდი, ელისონ ჯენი, რუპერტ ევერეტი, ტერენს სტემპი, ელა პერნელი, ჯუდი დენჩი და სემუელ ლ. ჯექსონი. პრემიერა შედგა ოსტინში, ტეხასში. ფილმის ოფიციალური ბიუჯეტია $110 მილიონი, ხოლო მოგება - $296 მილიონი.
სიუჟეტი მიუყვება ამერიკელი თინეიჯერის, ჯეიკ პორტმანის, თავგადასავალს. ბაბუის იდუმალებით მოცული დაღუპვის შემდეგ იგი ამ საქმის გამოძიებას გადაწყვეტს, რისთვისაც ჯეიკი ბრიტანეთის ერთ-ერთ კუნძულს ესტუმრება. აქ მას იპოვნიან განსაკუთრებული ძალების მქონე ობოლი ბავშვები. ჯეიკი მალევე აღმოაჩენს, რომ თავადაც ერთ-ერთი მათგანია და ერთვება ბრძოლაში, რათა ისინი დაღუპვისაგან იხსნას.
სქოლიო
IMDb გვერდი
Pinewood Studios-ის ფილმები
ამერიკულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
ტიმ ბარტონის ფილმები
20th Century Fox-ის ფილმები
ფილმები დროში მოგზაურობის შესახებ
ფილმები ობლებზე
ფილმები ბავშვების შესახებ
ბრიტანული 3D ფილმები
ამერიკული სათავგადასავლო ფენტეზი ფილმები
ამერიკული 3D ფილმები
2010-იანი წლების ფილმები მონსტრებზე
2016 წლის 3D ფილმები
2016 წლის ფილმები
Old Trinity Cathedral

Old Trinity Cathedral
The Old Trinity Cathedral (also known as Peter's Trinity Cathedral, Троице-Петровский собор) was the oldest church in St. Petersburg, Russia. It was there that Peter the Great celebrated the end of the Great Northern War in 1721 and was proclaimed the first Emperor of All Russia. It was one of the city's most cherished monuments until the Soviets ordered its destruction in 1933. The site on the Neva River bank is commemorated by a chapel.
The diminutive church was built in 1743–46 as a copy of the simple wooden building commissioned by Peter the Great in 1709, with a bell/clocktower dating from 1713. Despite its small size, the Russian Orthodox Church considered it the main cathedral in the city, second only to St. Isaac's. In 1913, after a fire gutted the dilapidated structure, plans for a larger church building on the site were blocked by a group of history enthusiasts.
See also
Trinity Bridge adjoins Trinity Square and takes its name from the church.
Trinity Cathedral, St. Petersburg
References
Russian Orthodox cathedrals in Russia
Cathedrals in Saint Petersburg
Demolished churches in the Soviet Union
1910s fires in Europe
1913 fires
Buildings and structures demolished in 1933
1746 establishments in the Russian Empire
Cultural heritage monuments in Saint Petersburg
Anti-Christian sentiment in Russia
დარაია (ქალაქი)

დარაია (ქალაქი)
დარაია — ქალაქი სირიაში. მდებარეობს რიფ-დიმაშკის მუჰაფაზის დარაიის მინტაკაში. 2004 წელს სოფლის მოსახლეობა 78 763 კაცს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
სირიის ქალაქები
სქოლიო
სირიის ქალაქები
Lake Baskunchak

Lake Baskunchak is a salt lake of 115 km² in Astrakhan Oblast, Russia, located at , about 270 km north of the Caspian Sea, and 53 km east of the Volga. Since 1997, the area is protected as part of the Bogdinsko-Baskunchakski Nature Reserve.
The surface elevation of the lake is 21 m below sea level. It is fed by a river that draws from an area of 11,000 km². The salinity of the lake is about 300 g/L. Since the 8th century, its salt was mined and traded along the Silk Road. Nowadays, the lake's salt of distinct purity (99.8% NaCl) covers 80% of Russia's salt production. Depending on demand, 1.5 million to 5 million tons of salt are mined per year.
To the south of the lake, Mount Bolshoye Bogdo rises to 150 m above sea level, forming the highest elevation in the Caspian Depression. The hill is pushed up about 1 mm per year by a salt dome. Sinkholes, and Karst caves of up to 1.5 km length lead through the hill. It also is the only area in Europe where Triassic lagerstätten surface. To the local Kalmyk people, it is a sacred location.
On the coast of the lake, there are deposits of medicinal clay and mud. The high season of the tourist season here is in the summer months - from May to September. The natural conditions of the area are truly unique: the healing air is high in bromine and phytoncides, sulphide silt mud, similar in effect and composition to the Dead Sea mud, sodium chloride brine containing macro-complex and trace elements.
See also
Lake Elton
References
External links
Bogdinsko-Baskunchaksky Nature Reserve
Lakes of Astrakhan Oblast
Endorheic lakes of Europe
Saline lakes of Europe
ხერეს-დელ-მარკესადო

ხერეს-დელ-მარკესადო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების გრანადის პროვინციის გუადიქსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 82,29 კმ². მოსახლეობა — 955 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
გრანადის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ხერეს-დელ-მარკესადის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გრანადის მუნიციპალიტეტები
უანკანოს რაიონი

უანკანოს რაიონი — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის პისკოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 019 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 528 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 905.14 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
იკის რეგიონის რაიონები
პისკოს პროვინციის რაიონები