PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ხოსე მიგელ გონსალეს მარტინი

ხოსე მიგელ გონსალეს მარტინი
ხოსე მიგელ გონსალეს მარტინ დელ კამპო (დ. 23 მარტი, 1963), ცნობილი როგორც მიჩელი — ესპანელი ყოფილი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. ამჟამად წვრთნის ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის კლუბ „მალაგას“.
თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. კარიერის დიდი ნაწილი „რეალ მადრიდში“ აქვს გატარებული, სადაც მოიგო რამდენიმე ტიტული.
ჯილდოები
ფეხბურთელი
რეალ მადრიდი
ესპანეთის ჩემპიონი (6): 1985/86, 1986/87, 1987/88, 1988/89, 1989/90, 1994/95
ესპანეთის თასის მფლობელი (2): 1988/89, 1992/93
ესპანეთის სუპერთასის მფლობელი (4): 1988, 1989, 1990, 1993
უეფას თასის გამარჯვებული (2): 1984/85, 1985/86
სამწვრთნელო
ოლიმპიაკოსი
საბერძნეთის ჩემპიონი (1): 1999
საბერძნეთის თასის მფლობელი (1): 1999
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე: მოთამაშის მწვრთნელის
პროფილი Soccerway-ზე
ესპანელი ფეხბურთელები
დაბადებული 1963
მადრიდის რეალის ფეხბურთელები
ესპანელი ფეხბურთის მწვრთნელები
რაიო ვალიეკანოს მწვრთნელები
ხეტაფეს მწვრთნელები
სევილიის მწვრთნელები
მალაგის მწვრთნელები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
დაბადებული 23 მარტი
ხარაძე

ხარაძე
საკუთარი სახელი ხარაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ანა ხარაძე — ქართველი ბოტანიკოს-სისტემატიკოსი
არჩილ ხარაძე — ქართველი მათემატიკოსი
გიორგი ხარაძე — ქართველი ფიზიკოსი
ევგენი ხარაძე — ქართველი ასტრონომი
კობა ხარაძე — ქართველი გეოგრაფი
ნადეჟდა ხარაძე — ქართველი მომღერალი
რუსუდან ხარაძე — ქართველი ეთნოგრაფი
იხილეთ აგრეთვე
ხარაძეები — გვარი საქართველოში
ქართული გვარები
ქვედა ილემი

ქვედა ილემი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში, ილემის თემის ცენტრი (სოფლები: ქვედა ილემი, ზედა ილემი).
მდებარეობს მდინარე ძირულის ხეობაში. ზღვის დონიდან 300 მეტრი, ზესტაფონიდან 10 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 525 ადამიანი.
ღირსშესანიშნაობები
სოფელში შემორჩენილია შუა საუკუნეების ეკლესია "შემოქმედი", წმინდა გიორგის სახელობის XIX საუკუნის ეკლესია გორგაძეების უბანში. ეკლესია "შემოქმედი" აშენებულია XI-XII საუკუნეებში. ეკლესია ბაზილიკის ტიპისაა. თაღი დაბჯენილია ოთხ სვეტზე და ოთხ ნახევარსვეტზე. ნაშენია თლილი მოთეთრო ფერის ქვისა და კირისაგან. მისი დასავლეთი კედელი გადაკეთებულია 1899 წელს, როდესაც ეკლესიისათვის გაფართოების მიზნით დასავლეთით შენობა მიუმატებიათ, ძველი ეკლესია საკურთხევლად გაუხდიათ, მიშენებული ნაწილი შუა ეკლესიად, ამავე დროს ტრაპეზი და სამკვეთლოც ახალი გაუმართავთ. ეკლესია მოხატულია, წარწერები მხატვრობას ასომთავრულად აქვს, ეკლესიაში არის საერო პირთა გამოსახულებებიც. ეკლესიას 1993-1998 წლებში ჩაუტარდა რესტავრაცია.
ლიტერატურა
ბოჭორიძე გ. იმერეთის ისტორიული ძეგლები, გვ. 170-184, თბილისი, 1995
რესურსები ინტერნეტში
ქვედა ილემის რუკა
სქოლიო
ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დალი-ყუშჩუ

დალი-ყუშჩუ — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,245 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ზარდაბის რაიონის სოფლები
ივენეშტი

ივენეშტი — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 123 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 145 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
რიშკანის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
რიშკანის რაიონის სოფლები
სან-ტირსო-დე-აბრესი

სან-ტირსო-დე-აბრესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ეო-ნავიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,41 კმ². მოსახლეობა — 421 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ასტურიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სან-ტირსო-დე-აბრესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ასტურიის მუნიციპალიტეტები
ასტურიის ქალაქები
თერგი

თერგი — მდინარე საქართველოსა (ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი) და რუსეთში (ჩრდილოეთი ოსეთი, ყაბარდო-ბალყარეთი, ჩეჩნეთი, ინგუშეთი, დაღესტანი). სიგრძე 623 კმ, აუზის ფართობი 43,2 ათ. კმ². სათავე აქვს კავკასიონის ზილგახოხის მყინვარში. სათავიდან 30 კმ-ზე მიედინება კავკასიონის მთავარსა და გვერდით ქედებს შორის, სოფ. კობთან მკვეთრად უხვევს ჩრდილოეთისკენ და კვეთს გვერდით ქედს (დარიალის ხეობა), შემდეგ კლდოვან ქედსა და შავ მთებს. ბარში იტოტება. მდინარე სუნჯის შეერთების შემდეგ მიედინება კასპიისპირა დაბლობზე და ერთვის კასპიის ზღვას. შესართავთან აჩენს დელტას, რომლის ფართობია 4 ათ. კმ².
თერგი შერეული მდინარეა. წყლის საშუალო ხარჯი ქ. ვლადიკავკაზთან 34 მ³/წმ, შესართავიდან 16 კმ-ზე — 305 მ³/წმ. იძგიფება მხოლოდ მკაცრ ზამთარში. მთავარი შენაკადებია: მარცხენა — არდონი, ურუხი, მალკა; მარჯვენა — სუნჯა. საქართველოს ფარგლებში — სნოსწყალი. თერგი საზრდოობს მყინვარული და წვიმის წყლებით, წყლის რეჟიმი ხასიათდება წყალდიდობებით წელიწადის თბილ პერიოდებში, ძირითადად ივლის-აგვისტოში. იყენებენ სარწყავად. ქალაქ მოზდოკის ზემოთ თერგიდან გაყვანილია თერგ-კუმის სარწყავი არხი. მდინარის აუზშია ბაქსანის, გიზელდონისა და სხვა ჰესები. მდიდარია თევზით (კალმახი, თერგის ორაგული, კობრი, ფარგა და სხვა). ნაწილობრივ თერგის ხეობაში გადის საქართველოს სამხედრო გზა. თერგის ნაპირებზე მდებარეობს დაბა სტეფანწმინდა, აგრეთვე ქალაქები: ვლადიკავკაზი, მოზდოკი და ყიზლარი.
ლომეკი, თერგის ერთ-ერთი ისტორიული სახელწოდება ქართული წყაროების მიხედვით.
ლიტერატურა
მცხეთა-მთიანეთის მხარის მდინარეები
სტავროპოლის მხარის მდინარეები
ყაბარდო-ბალყარეთის მდინარეები
ჩრდილოეთ ოსეთის მდინარეები
ინგუშეთის მდინარეები
ჩეჩნეთის მდინარეები
დაღესტნის მდინარეები
ალექსანდრე ხანჟონკოვის ძეგლი

ალექსანდრე ხანჟონკოვის ძეგლი — რუსი კინემატოგრაფისტის ალექსანდრე ხანჟონკოვის ძეგლი, რომელიც გაიხსნა 2016 წლის 24 აგვისტოს, ბუდიონოვსკის პროსპექტზე, დონის როსტოვი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლზე მუშაობდა როსტოველი მოქანდაკე სერგეი ოლეშნია. ძეგლის გახსნის საზეიმო ცერემონიაში მონაწილეობდა ცნობილი მსახიობები და ტელეწამყვანები.
ისტორია
კინემატოგრაფისტ ალექსანდრე ხანჟონკოვის ძეგლის შექმნისა და დადგმის იდეა ეკუთვნის ჟურნალისტ ლუბა სურკოვას. მან ამ წინადადებით მიმართა ქალაქის ადმინიტრაციას სადაც აღნიშნულ იდეას მხარი დაუჭირეს. ძალიან მალევე დაიწყეს მუშაობა ძეგლის ესკიზზე. შეიქმნა ორი საბოლოო ესკიზი და აქედან ერთ-ერთს შთაბერეს სიცოცხლე. ძეგლის ავტორი გახდა როსტოველი მოქანდაკე სერგეი ოლეშნია, კვარცხლბეკი შექმნა იური იაკოვლევის ძე დვორნიკოვმა, თუმცა მის შექმნაში სხვა არქიტექტორები და მოქანდაკეებიც იყვნენ ჩართული.
ქანდაკების დასადგმელი ადგილი შემთხვევით არ შეურჩევიათ, იგი მდებარეობს ალექსეევკის გიმნაზიის პირდაპირ, გიმნაზიისა, რომელშიც სწავლობდა რეჟისორი და სცენარისტი ალექსანდრე ხანჟონკოვი, ამ ადგილთან ახლოს მდებარეობს კინოსტუდია. ასევე იგეგმება ორი მემორიალური დაფის დადგმა: ერთი, შენობაზე სადაც სწავლობდა რეჟისორი და მეორე, იქ სადაც მან პირველად ნახა კინოფილმი.
კინემატოგრაფისტ ხანჟონკოვის ფიგურა ძველ ფოტოკამერასთან ერთდ ჩამოსხმულია ბრინჯაოსაგან. კვარცხლბეკის სიმაღლეა 2 მეტრი, ხოლო ძეგლის — 2,5 მეტრი. ძეგლის გახსნა გაიმართა სამოტივაციო კინოს საერთაშორისო ფესტივალის Bridge of Arts-ის პირველ დღეს. ქანდაკების გახსნაში მონაწილეობდნენ მსახიობები ირინა ბეზრუკოვა და ირინა ბაბენკო, ტელეწამყვანი დიმიტრი დიბროვი, პროდიუსერი ალან დეპარდიე.
სქოლიო
დონის როსტოვის ძეგლები
ოტსის ნაპირი

ოტსის ნაპირი — ვიქტორიას მიწის ჩრდილოეთ სანაპიროს ნაწილი აღმოსავლეთ ანტარქტიდაში, რომელიც გაწოლილია აღმოსავლეთ გრძედის 156° და 166° შორის.
ოტსის ნაპირი გადაჭიმულია დაახლოებით 600 კმ-ზე. ნაპირი თითქმის მთლიანად ყინულითაა დაფარული, მხოლოდ აღმოსავლეთ ნაწილშია ყინულისაგან თავისუფალი მთების ჯგუფი.
ოტსის ნაპირი აღმოაჩინა რობერტ სკოტის ინგლისურმა ექსპედიციამ 1911 წლის თებერვალში და ეწოდა ამ ექსპედიციის ერთ-ერთი წევრის — კაპიტან ლოურენს ოტსის სახელი, რომელიც სკოტთან ერთად დაიღუპა სამხრეთ პოლუსიდან დაბრუნების დროს. ნაპირი ჰაერიდან პირველად აგეგმეს 1946-1947 წლებში აშშ-ის ექსპედიციის დროს. 1958 წელს აგეგმა და პირველად გამოიკვლია საბჭოთა ანტარქტიდულმა ექსპედიციამ.
1971 წლის თებერვლიდან 1991 წლის მარტამდე ოტსის ნაპირის ტერიტორიაზე ფუნქციონირებდა საბჭოთა ანტარქტიდული სადგური — ლენინგრადსკაია, რომელიც 1991 წლის მარტიდან დაკონსერვებულია.
რესურსები ინტერნეტში
გეოგრაფიული სახელწოდებების საინფორმაციო სისტემა — ოტსის ნაპირი
ანტარქტიდის ნაპირები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ლ. ასათიანის 37)

აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ლ. ასათიანის 37)
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX-XX საუკუნის მიჯნაზე. ნაგებობა მდებარეობს მდინარე ოცხის მარცხენა ნაპირზე, დახრილ რელიეფზე.
თავდაპირველად ეს ნაგებობა შეძლებული პირის საზაფხულო აგარაკი უნდა ყოფილიყო. ამაზე მეტყველებს დეკორაციული მორთულობა, მსუბუქი ხასიათი, სამშენებლო ოსტატობა და მასალა. ამჟამად იგი აბასთუმნის ცენტრში მდებარე ტუბსაავადმყოფოს ექიმთა საცხოვრებელია. შენობის გეგმა წაგრძელებული სწორკუთხედის მოხაზულობისაა. ფასადები ჰორიზონტულ ზოლებად დალაგებული ხის პანელებითაა მოპირკეთებული. ნაგებობის ქუჩისკენ გამომავალი ვიწრო ფასადი საგანგებოდაა მორთული ხის აჟურული დეტალებით. ფანჯრის ღიობები გაფორმებულია ბაროკული დეტალებით მორთული თავსართებით და ტალღისებური ელემენტებისგან შემდგარი ხის საპირეებით. მკვეთრ დეკორაციულ მახვილად აღიქმება შესასვლელის თავზე არსებული წვრილნახატიანი აჟურული ჩანართი და მისგან სხივისებურად გაშლილი დეტალები. ნაგებობის ფასადებს სამი მხრიდან (ჩრდილოეთიდან ნაწილობრივ) უვლის ხის ჭვირულმოაჯირიანი აივანი. მთავარ ფასადზე არსებული აივნის მონაკვეთი განსაკუთრებულადაა გაფორმებული დეკორაციული ხის სვეტებით, ფართოდ გახსნილი თაღით და ორფერდა სახურავის გასწვრივ არსებული წვრილნახატიანი ხის აჟურული ზოლით.
რესურსები ინტერნეტში
ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ავსტრალიური დოლარი

ავსტრალიური დოლარი (ნიშანი: $; კოდი: AUD) არის ავსტრალიის ოფიციალური ვალუტა, შობის, ქოქოსისა და ნორფოლკის კუნძულების ჩათვლით. იგი ასევე გავრცელებულია წყნარი ოკეანის კუნძულოვან სუვერენულ სახელმწიფოებშიც კირიბატი, ნაურუ და ტუვალუ. ავსტრალიური დოლარი ხშირადაა აბრევიატურებული დოლარის ნიშნით ($), ან ალტერნატიულად A$ ან AU$. იგი შედგება 100 ცენტისაგან.
რესურსები ინტერნეტში
Sound recording of 1966 Decimal Currency radio advertisement
Australian Decimal Currency
The Perth Mint
ბრუნვაში არსებული ვალუტები
ავსტრალიის ეკონომიკა
Pedro Betancourt

Pedro Betancourt, sometimes shortened as Betancourt, is a municipality and town in the Matanzas Province of Cuba. It is located in the center of the province, west of Jagüey Grande and east of Unión de Reyes. It was founded in 1833.
History
Its original name was Corral Falso de Macurijes. Pedro Betancourt's name comes from a famous Spanish-Cuban patriot, Pedro Estanislao Betancourt Dávalos, who was one of the Major-General in the independence war, waged by the Cuban natives against the Spanish Crown.
Geography
The municipality was historically divided into the barrios of Cabecera Norte, Cabecera Sur (both constituting the town), Ciego, Linche, Navajas, Platanal, Punta Brava, Torriente and Tramojos. Nowadays it counts the town itself and 7 popular councils (consejos populares, i.e. villages): The main town of Betancourt and the villages of Bolondrón, Camilo, Güira de Macurijes, Manolito, Navajas and Pedroso-Socorro.
Demographics
In 2004, the municipality of Pedro Betancourt had a population of 32,218. With a total area of , it has a population density of .
Sisters towns
Nuevo San Juan Parangaricutiro, Mexico
See also
Municipalities of Cuba
List of cities in Cuba
References
External links
Populated places in Matanzas Province
ფელიქს დერელი

ფელიქს დერელი
ფელიქს დ'ერელი (დ. 25 აპრილი, 1873, მონრეალი, — გ. 22 თებერვალი, 1949, პარიზი) — კანადელი ფრანგი მიკრობიოლოგი, ბაქტერიოფაგების ერთ-ერთი აღმომჩენი და ფაგოთერაპიაში პირველი ცდების ავტორი.
მედიცინას სწავლობდა პარიზსა და ლეიდენში, შემდეგ მუშაობდა გვატემალის, მექსიკის, საფრანგეთისა და ნიდერლანდების ბაქტერიოლოგიურ ლაბორატორიებში. 1917 წელს შეისწავლა და დაწვრილებით აღწერა ნ. გამალეას მიერ 1898 წელს აღმოჩენილი მოვლენა, რომელსაც ბაქტერიოფაგია უწოდა. 1923–1927 წლებში ბაქტერიოლოგიური ლაბორატორიის დირექტორი იყო ალექსანდრიაში (ეგვიპტე), 1928 წლიდან კი — იელის უნივერსიტეტში ნიუ-ჰეივენში (აშშ). 1933-1935 წლებში დ'ერელი ორჯერ იყო საქართველოში. მუშაობდა თბილისის ბაქტერიოლოგიურ ინსტიტუტში. გიორგი ელიავასთან ერთად შეიმუშავა სპეციალიზებული ბაქტერიოფაგიის ინსტიტუტის შექმნის პროგრამა. დ'ერელის წინადადებით, ბაქტერიოფაგს იყენებენ ზოგიერთი ინფექციური დაავადების სამკურნალოდ. 1938 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა პარიზში.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 25 აპრილი
დაბადებული 1873
გარდაცვლილი 22 თებერვალი
გარდაცვლილი 1949
კანადელი მიკრობიოლოგები
ვატრა-დორნეი

ვატრა-დორნეი — ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ რუმინეთში, სუჩავის ჟუდეცში. 2011 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობდა 13,659 ადამიანი. მდებარეობს მდინარეების ბისტრიცისა და დორნის შეერთების ადგილას, ზღვის დონიდან 800 მ სიმაღლეზე. ვატრა-დორნეი ცნობილი სამთო-სათხილამურო კურორტია. განვითარებულია ტურიზმი. გარშემორტყმულია ტყეებით. არის ოტელები, მუზეუმები და სხვა.
სქოლიო
რუმინეთის ქალაქები
კანკაი

კანკაი (ცნობილი როგორც კანკაი მაი; ნეპალ. कन्काई नदी) — ტრანსსასაზღვრო მდინარე ინდოეთისა და ნეპალის ტერიტორიაზე. მდინარე მაჰანანდის შენაკადი.
სიგრძე დაახლოებით 180 კმ, აუზის ფართობი 1148 კმ². სათავეს იღებს მაჰაბარატის მთებში, ნეპალში, ზღვის დონიდან დაახლოებით 3200 მეტრზე.
მდინარის სახელი კანკაი, წარმოიშვა სანსკრიტული სიტყვისგან KANAKA, რაც ოქროს ნიშნავს. დიდი ხნის წინ ერთ-ერთი წმინდანი მედიტაციის მიზნით დასახლდა მდინარის ახლოს. ერთხელ წმინდანმა წყალში შენიშნა ოქროს ქვები, ამიტომ ამ მდინარეს დაარქვეს „კანაკავატი მაი“ ანუ „ღმერთები ოქროთი“.
სქოლიო
ინდოეთის მდინარეები
ნეპალის მდინარეები
ანიუი (კოლიმის შენაკადი)

ანიუი (კოლიმის შენაკადი)
ანიუი — მდინარე რუსეთში, იაკუტიაში (სახა), კოლიმის მარჯვენა შენაკადი. წარმოიქმნება მდინარეების დიდი და პატარა ანიუის შეერთებით. სათავეს იღებენ ანადირის ზეგანზე. სიგრძე სულ 8 კმ (შემდგენლების შერთვის შემდეგ). აუზის ფართობი (შემდგენლების ჩათვლით) 107 ათასი კმ². იკვებება წვიმისა და თოვლის წყლით. წყალდიდობა იცის მაის-ივნისში, ზაფხულის წვიმების შემდეგ კი წყალმოვარდნები. ქვემო წელზე წყლის საშუალო წლიური ხარჯია 650 მ³/წმ. გაყინულია დაახლოებით 9 თვე. ანიუის აუზში 7 ათასზე მეტი ტბაა საერთო ფართობით 705 კმ². ანიუის სისტემა გამოიყენება სანაოსნოდ, ხე-ტყის დასაცურებლად, სათევზაოდ (მუქსუნი, ნელმა და სხვ.) და წყალმომარაგებისათვის.
სქოლიო
სახის მდინარეები
ინდოეთის ეკონომიკა

ინდოეთის ეკონომიკა
ინდოეთი — ქვეყანა, რომელშიც განვითარებულია აგრომრეწველობა. ბოლო წლებში ინდოეთს დიდი მიღწევები აქვს ეკონომიკაში, თუმცა ჯერ კიდევ მოსახლეობის მეოთხედი ღარიბია. ინდოეთში ასევე განვითარებულია სოფლის მეურნეობა, თუმცა არსებობს პრობლემები: უბრალო გლეხებს აქვთ პატარა მიწები, ან საერთოდ არ აქვთ, ასევე ზოგჯერ არ აქვთ ელექტროენერგია. დამუშავებული მიწის ფართობით ინდოეთი პირველ ადგილზეა.
რესურსები ინტერნეტში
ინდოეთის ეკონომიკის სამინისტრო
India in Buisness
ქემერტის ოთიაანთ უბნის კოშკი

ქემერტის ოთიაანთ უბნის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, თავდაცვითი ნაგებობა, მდებარეობს ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქემერტში, ოთიაანთ უბანში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
სამსართულიანი კოშკი ნაგებია დიდი ზომის რიყის ქვით სქელ დუღაბზე. გეგმით კვადრატს უახლოვდება. ჩრდილოეთი და აღმოსავლეთი კედლები შემორჩენილია დაახლოებით 8-9 მ-მდე, დასავლეთი და სამხრეთი კი 3-4 მეტრამდე. სართულშუა გადახურვა კოჭოვანი ყოფილა. კედლებში ჩანს ძელის ბუდეები. კოშკის გარშემო მიწის დონე საგრძნობლად აწეულია.
ლიტერატურა
შიდა, ქართლი, პატარა და დიდი ლიხვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002, გვ., 180
ქურთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
New Athos Cave Railway

New Athos Cave Railway (Georgian: ახალი ათონის მღვიმური რკინიგზა), also known as New Athos Subway, is an underground electric railroad serving the New Athos Cave, in the town of New Athos, Abkhazia.
Route
The line is a single track and electrified narrow gauge railway with a third rail. Opened in 1975, it has a length of and three stations. It starts at the entrance of the caves, nearby Psyrtscha station of the Abkhazian railway. From the Entrance Gate station, it reaches two cave halls: Apsny Hall (or Abkhazia) and Anakopea Hall. Apsny station serves to lead the tourists at the beginnings of the show cave, and Anakopea to bring them back to the entrance gate, at the end of the tour. The line counts a depot just before Entrance station, and a service tunnel between it and Apsny.
Rolling stock
The railway has three power-concentrated battery electric multiple units built by the Railroad Machinery Plants of Riga in Latvia, including two Ep «Tourist» trains and the newly built Ep-563 train, and also the auxiliary mining battery-electric locomotive ARP8 which is used in case of malfunction of EMU's motor car. Two Ep trains were built in 1975 and later both of them were modernized in Moscow in 2005 and 2009. In 2013, due to the wear of these trains, the railway management ordered a new train in Riga, which was built the next year. Since 2014 this it been the only train in use. The first Ep train is based at Anakopia station for doubling the Ep 563 train in case of malfunction. Another Ep train is based at the depot.<ref name. Each train consists of 6 cars, including 1 power car with driver's cab, motors and power equipment and 5 trailer cars for passengers (4 intermediate cars and 1 observation car in the end). Both models run either on a third rail with 380 V DC or batteries with 240 V DC being used for short unelectrified sections at switches without a third rail, and also at passenger stations where the third rail has no voltage for safety reasons.
Gallery
See also
New Athos Cave
References
External links
Rail transport in Abkhazia
Rapid transit in Georgia (country)
Underground rapid transit in Georgia (country)
Gudauta District
Railway lines opened in 1975
900 mm gauge railways in Abkhazia
პანაი

პანაი — კუნძული ფილიპინებში, მდებარეობს ვისაიასის კუნძულების დასავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული დაყოფის თვალსაზრისით, კუნძული იყოფა ხუთ პროვინციად: აკლანი, ანტიკე, კაპისი, ილოილო, და გიმარასი. კუნძულზე არის ერთი რეგიონი, დასავლეთი ვისაიასი. პანაი მდებარეობს მინდოროს სამხრეთით და ნეგროსის ჩრდილო-დასავლეთით, ეს ორი კუნძული ერთმანეთისგან გამოყოფილია გუიმარის სრუტის მეშვეობით. ნეგროსსა და პანაის შორის მდებარეობს მცირე ზომის კუნძული გუიმარასი. პანაის ჩრდილოეთით მდებარეობს სიბუიანის ზღვა და რომბლონის კუნძულები, სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს სულუს ზღვა და პანაის ყურე.
კუნძულის ფართობი შეადგენს 12,011 კმ², მას მსოფლიოს კუნძულებს შორის ფართობის მიხედვით 65-ე ადგილი უკავია. 2007 წლის აღწერის შედეგეგად, მოსახლეობა შეადგენს 3,973,877 ადამიანს. კუნძულზე მოსახლეობით უდიდესი ქალაქია ილოილო (მოსახლ. 418,710).
კუნძული მოქცეულია სუბეკვატორულ სარტყელში. ყოველწლიური ნალექების რაოდენობა შეადგენს 3000 მმ-ს. კუნძულზე მიედინება მდინარეები: აკეანი, ბანისა, ილოილო და პანაი.
ფილიპინების კუნძულები
პანაი
აკლანის კუნძულები
ანტიკეს პროვინციის კუნძულები
კაპისის კუნძულები
ილოილოს კუნძულები
Lasioglossum spodiozonium

Lasioglossum spodiozonium — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1895 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
spodiozonium
ნორმანდიის კუნძულები

ნორმანდიის კუნძულები — კუნძულთა ჯგუფი ლა-მანშის სრუტეში, კოტანტენის ნახევარკუნძულის დასავლეთ სანაპიროსთან. ეკუთვნის დიდ ბრიტანეთს. ფართობი 196 კმ². შედგება 2 დიდი (ჯერზი, გერნზი) და რამდენიმე მცირე კუნძულისაგან. უმთავრესად აგებულია გნაისებითა და გრანიტებით. სიმაღლე 148 მეტრს აღწევს. გავრცელებულია მდელოები. მისდევენ მებოსტნეობას. განვითარებულია თევზჭერა. მთავარი ქალაქია სენტ-ჰელიერი.
ლიტერატურა
დიდი ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიები
გაერთიანებული სამეფოს კუნძულები
ჯ. რ. რ. ტოლკინის წერილები

ჯ. რ. რ. ტოლკინის წერილები
ჯ.რ.რ. ტოლკინის წერილები — კრებული, რომელშიც შეტანილია მწერალ ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინის მიმოწერა მეგობრებთან, გამომცემლებთან და ზოგადად, მკითხველებთან. შედგენილია ჰამფრი კარპენტერისა და კრისტოფერ ტოლკინის მიერ. გამოიცა 1981 წელს.
წერილები საინტერესოა იმით, რომ მათში მწერალი პასუხს სცემს ბევრ კითხვას, რომელიც დაკავშირებულია მის მიერ გამოგონილ სამყაროებთან.
კატეგორიები
წერილები, შეტანილი კრებულში, შეიძლება დაიყოს შემდეგ კატეგორიებად:
პირადი წერილები ედით ტოლკინთან და შვილებთან.
წერილები კარიერის შესახებ (როდესა ტოლკინი ძველი ინგლისური ენის პროფესორი იყო)
წერილები გამომცემლობასთან Allen & Unwin
წერილები შუახმელეთის შესახებ
რესურსები ინტერნეტში
ჯ.რ.რ. ტოლკინის წერილები საიტზე Tolkien Library
ჯ. რ. რ. ტოლკინი
1981 წლის წიგნები
შუახმელეთის ისტორია
ობერტოირინგენი

ობერტოირინგენი — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციული ოლქის შემადგენლობაში, ბოდენზეეს რაიონში. თემის ფართობია 20,06 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 4 451 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
კაზაკები (ძეგლი)

კაზაკები (ძეგლი)
კაზაკები — მონუმენტალური კომპოზიცია ქალაქ ვოლგოდონსკის ჩრდილო-დასავლეთ გარეუბანში. დგას ვოლგა-დონის არხის № 15 შესასვლელთან. მონუმენტი შეიქმნა 1953 წელს არქიტექტორ ლეონიდ პოლიაკოვისა და მოქანდაკე გიორგი მოტოვილოვის პროექტის მიხედვით. რუსეთის საბჭოთა ფედერაციული სოციალისტური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს 1960 წლის 30 აგვისტოს № 1327 დადგენილების შესაბამისად ძეგლი შეიტანეს სახელმწიფო მნიშვნელობის ძეგლების სიაში. სკულპტურული ქანდაკება „კაზაკები“ წარმოადგენს ვოლგოდონსკში და ვოლგოდონსკის რაიონში ერთადერთ ძეგლს, რომელსაც აქვსრუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. ქანდაკება სიმბოლურად გამოხატავს ყუბანის კაზაკთა კავალერიის კორპუსის გმირობას დიდი სამამულო ომის პერიოდში და ზოგადად დონელი კაზაკების საბრძოლო დიდებას.
აღწერა
სკულპტურული კომპოზიცია დგას ორ მაღალ კოშკოვან კვარცხლბეკზე, რომელიც დგას ვოლგა-დონის არხის № 15 გასასვლელის ორივე ნაპირზე. მათზე კი ცხენზე ამხედრებული კაზაკების ძეგლები დგას. ორივე კვარცხლბეკი შესრულებულია ადრეული კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში. ძეგლის მემორიალურ დაფაზე არის წარწერა:
კაზაკები გამოსახულნი არიან უკანა ფეხებზე შემდგარ ცეხენებზე მჯდომარენი. ერთ-ერთი კაზაკი ხმალს იქნევს ქვემოთ, მეორეს კი იგი უჭირავს თავს ზემოთ. იმის გამო, რომ კაზაკების ძეგლი ფედერალური მნიშვნელობის ძეგლად არის აღიარებული, მიმდებარე ტერიტორიაზე აკრძალულია სასოფლო-სამეურნეო და სხვა ტიპის სამუშაოები, რამაც შეიძლება უარყოფითი გავლენა მოახდინეს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლზე. გარდა ამისა აკრძალულია ყველა სახის სარეკლამო და საინფორმაციო სტენდის გაკეთება და ხეების მოჭრა ძეგლის გარშემო.
გალერეა
სქოლიო
როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ბოთე (ფილმი)

ბოთე (ფილმი)
„ბოთე“ — 1995 წლის მოკლემეტრაჟიანი ქართული მხატვრული ფილმი, რომლის რეჟისორია ოთარ ბაღათურია. ფილმში მონაწილეობენ ენვერ ბაღათურია, ინგა ფაღავა და ბერდია ინწკირველი. სცენარი ეკუთვნით ოთარ ბაღათურიას და ი. ხაბაზს.
როლებში
ენვერ ბაღათურია
ინგა ფაღავა
ბერდია ინწკირველი
რესურსები ინტერნეტში
1995 წლის ქართული ფილმები
ქართულენოვანი ფილმები
Kermia chichijimana

Kermia chichijimana — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Máncora District

Máncora District is a district in the Talara Province of the Piura Region in northwestern Peru. Its capital is the beach resort town of Máncora. Officially established as a district on November 14, 1908.
Towns and villages
Máncora
Angola
Las Pocitas Mancora Chico
Las Pocitas Tourist portal
Mancora Chico Tourist portal
Las Pocitas Beach at Mancora Guide
Boundaries
Las Pocitas Beach is a special place of Mancora District. Is recommended for everyone who tries to be away from a town movement.
North: Zorritos District (in the Tumbes Region)
East: Marcavelica District (Sullana Province)
South: Los Órganos District
West: Pacific Ocean
Demographics
According to the 2005 Census, the district has 8,570 inhabitants.
External links
Municipalidad Distrital de Máncora - Máncora Municipal Council official website
Districts of the Talara Province
დოქი (ჭურჭელი)

დოქი (ჭურჭელი)
დოქი — ყელვიწრო, ცალყურა, მრგვალმუცლიანი და სწორძირიანი თიხის ჭურჭელი. დანიშნულების მიხედვით განასხვავებდნენ საწყლე და საღვინე დოქებს. პირველისათვის დამახასიათებელია მრგვალი პირი, შედარებით დაბალი და ოდნავ ფართო ყელი. მეორესთვის კი - აჭრილი, ნისკარტიანი ტუჩი, მაღალი, ვიწრო ყელი და დაშვებული ყური. საღვინე დოქი გამოირჩევა დახვეწილი ფორმითა და მდიდარი დეკორით. გვხვდება საქართველოს სხვადასხვა კერამიკულ ცენტრში დამზადებული წერნაქით მოხატული და უქერნაქო, მოჭიქული და მოუჭიქავი, ზოგჯერ ზეთის საღებავებით მოხატული დოქები. შემკულია გეომეტრიული და მცენარეული, უფრო იშვიათად კი ანთროპომორფული და ზოომორფული გამოსახულებებით. გვიანდელი ხანის ქართულ წერილობით ძეგლებში მოხსენებულია ლითონის, მეტწილად ვერცხლის დოქები, რომლებიც საზოგადოების მაღალფენებში იხმარებოდა. ფუნქციის, ტევადობის და ფორმის მიხევით საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში დოქს სხვადასხვა სახელი ეწოდება (თუნგიანი, ხელადა, თუნგიანი ხელადა, ხარა დოქი და სხვა). დოქი ქართულ წერილობით წყაროებში დამოწმებულია XVIII საუკუნიდან, ხოლო არქეოლოგიაში - ბრინჯაოს ხანიდან.
ლიტერატურა
ჭურჭელი