PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ნოვოჩერკასკის კაზაკების იუნკერთა სასწავლებლის მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია

ნოვოჩერკასკის კაზაკების იუნკერთა სასწავლებლის მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ ნოვოჩერკასკის კაზაკთა სასწავლებელში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სასწავლებელი არსებობდა 1869 წლიდან 1925 წლამდე.
ისტორია
ნოვოჩერკასკის კაზაკების იუნკერთა სასწავლებელი დაარსდა 1869 წელს, რათა მოემზადებინა დონის კაზაკების სამხედრო ნაწილებისათვის ოფიცრები. სასწავლებელს არ ჰქონდა თავისი კარის ეკლესია. ეს საკითხი არაერთხელ დააყენა დაწესებულების ხელმძღვანელობამ. პრაქტიკულად ამ საკითხის გადაწყვეტა დაიწყო მას შემდეგ, რაც უსტ-მედვედიჩკოს გადამდგარმა ურიადნიკმა სტეფანე ნიკიფორეს ძე დრონოვმა ნოვოჩერკასკის სასწავლებელს შესწირა 3 500 რუბლი. ამის შემდეგ სასწავლებლის ხელმძღვანელმა გადაწყვიტა აეშენებინათ სასწავლებლის ეკლესია.
ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1898 წელს. ეკლესია იყო ერთსართულიანი აგურის შენობა, რომლის შიგნით განთავსებული იყო საგუნდო ოთახი და გარეთ სამრეკლო. ეკლესიის ზომები იყო სიგრძე 40 მეტრი, სიგანე - 8,5 მეტრი და სიმაღლე - 6,4 მეტრი.
ეკლესიის კურთხევა შედგა 1898 წლის 24 სექტემბერს. ეკლესიის მთავარი დღესასწაული იყო 21 ნოემბერი - მთავარანგელოზ მიქაელის ხსენების დღე.
ეკლესიაში იყო მოჩუქურთმებული ცაცხვის მასალისაგან დამზადებული კანკელი. მისი ხატები დახატული იყო ტილოზე. ხატების ნაწილი დახატეს თავად ოფიცრებმა. 1903 წელს უფლის სახე დახატა პოდპოლკოვნიკმა დ. კრაპოტკინმა. იოანე ნათლისმცემელის თავი ნ. კრასნოვიმ. ბიბლია ეკლესიას საჩუქრად გადასცა აქსაის ეპისკოპოსმა იოანემ.
გამოსაჩენ ადგილზე ეკლესიის ფასადზე ჰკიდია ორი მემორიალური დაფა.
ერთ-ერთ დაფაზე დაწერილია რუსეთ-ოსმალეთის 1877-1878 წლების ომში დაღუპული მეომრის, იუნკერთა სკოლის კურსდამთავრებულის გურბანოვისა და რუსეთ-იაპონიის ომის პერიოდში მიღებული ჭრილობისაგან გარდაცვლილი კონსტანტინე კალინინის სახელები.
მეორე დაფაზე დაწერილი იყო ყველა იმ კურსდამთავრებულის სახელი, რომლებიც დაიღუპნენ 1905-1907 წლების ამბების დროს.
1920 წლის 24 მარტს მოხდა სასწავლებლის ევაკუაცია ყირიმში, ხოლო 1925 წელს იგი დაიხურა.
ლიტერატურა
Кирсанов Е. И. Православный Тихий Дон. М.: Держава, 1997.
"Донская церковная старина", ч. 1, стр. 81, г. Новочеркасск, 1906.
რესურსები ინტერნეტში
Новочеркасское казачье юнкерское училище
Храмы Новочеркасска
ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
თქმულებები ჯედაებზე: სითების იმპერიის დაცემა

თქმულებები ჯედაებზე: სითების იმპერიის დაცემა
„თქმულებები ჯედაებზე: სითების იმპერიის დაცემა“ — ხუთნაწილიანი სიუჟეტური თაღი კომიქსების სერიაში თქმულებები ჯედაებზე. მისი სცენარის ავტორია კევინ ჯ. ანდერსონი. პირველი ნომერი გამომცემლობამ Dark Horse Comics გაყიდვაში 1997 წლის 18 ივნისს გამოუშვა. კომიქსის ამ სერიაში მოთხრობილი ამბები მიმდინარეობს ვარსკვლავური ომების სამყაროში, ვარსკვლავური ომები IV: ახალი იმედი-ს მოვლენებამდე 5.000 წლით ადრე.
სიუჟეტი
ამ გამოცემებში მოთხრობილია სითთა იმპერიის დამხობის შესახებ. ვარსკვლავური ომების ეს სეგმენტი მთავრდება ნაგა სადოუს პლანეტა იავინ 4-ზე გადახვეწით. გადარჩენი იორი დარაგონისათვის იმპერატორ ტეტას საჩუქარია ხომალდების შემკეთებელი სახელოსნოს გახსნა.
ბრძოლები
კორუსანტი
ბრძოლას კორუსანტზე უწოდებენ გალაქტიკურ რესპუბლიკასა და ნაგა სადოუს სითთა იმპერიას შორის მომხდარ პირველ ბრძოლას. სითთა აჯანყება იმპერიის წინააღმდეგ ამ ბრძოლაში დამხობილი იქნა.
კოროსის ბრძოლა
კოროსის ბრძოლა მოხდა კოროსის არმიისა და სითთა იმპერიის ძალებს შორის. ვინაიდან ნაგა სადოუ ამ პერიოდში კორუსანტის ბრძოლაში მონაწილეობდა, მან კოროსზე გააგზავნა გავ დარაგონი. გავისგან დამოუკიდებლად სითთა ძალებმა მოკლეს ჰატი აარბა, ხოლო გავის და იორიმ ჩათვალა, რომ ეს სითთა მხარეს გადასული გავის ნამოქმედარი იყო. გავი გაიქცა და დატოვა პლანეტა, მაგრამ იორი მას გაჰყვა.
კირეკელთა ბრძოლა
გაიმართა კოროსზე, კირეკელთა და სითთა იმპერიის ძალებს შორის. წინაპირობას წარმოადგენდა ერთ-ერთ ძველ ბრძოლაში კირეკის სითთა მხარეს ბრძოლა. ამიტომ სითებთან ბრძოლამდე მოღალატეებმა მოინანიეს, რის გამოც მოგვიანებით იმპერატორ ტეტასგან პატიება მიიღეს.
პრიმუს გოლუუდი
სადოუსგან მოტყუებული გავი ამ ბრძოლაში დაიღუპა, გამოკეტილი სამედიტაციო სფეროში. თავად ბრძოლა მოხდა წითელ სუპერგიგანტ პლანეტა პრიმუს გოლუუდთან, იმპერატორ ტეტასა და სითთა იმპერიის ძალებს შორის.
კორიბანი
მას შემდეგ, რაც პრიმუს გოლუუდის ბრძოლა სადოუს სითების მიერ წაგებული იქნა, მათ ლუდო კრესში დაუპირისპირდა, რომელმაც თავი სითთა ახალ მბრძანებლად გამოაცხადა. სასტიკ ბრძოლაში სადოუმ იგი გაანადგურა.
ამის შემდეგ მოხდა კორიბანის მეორე ბრძოლა. ტეტანელთა ძალები, გავ დარაგონის მიერ მოცემული კოორდინატებით მოულოდნელად გამოჩნდნენ ჰიპერსივრციდან. საბოლოოდ ეს ბრძოლა იმით დასრულდა, რომ სადოუ დაიმალა ჯერჯერობით აუთვისებელ პლანეტა იავინ 4-ზე.
გამოცემები
სითების იმპერიის დაცემა: უიმედო ძიება
სითების იმპერიის დაცემა: ძალების წინააღმდეგობა
სითების იმპერიის დაცემა: პირველი შეხვედრა
სითების იმპერიის დაცემა: ომის ქოფაკები
სითების იმპერიის დაცემა: იმპერიის დასასრული
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია Dark Horse-ის საიტზე #1 ნომრის შესახებ
ინფორმაცია Dark Horse-ის საიტზე #2 ნომრის შესახებ
ინფორმაცია Dark Horse-ის საიტზე #3 ნომრის შესახებ
ინფორმაცია Dark Horse-ის საიტზე #4 ნომრის შესახებ
ინფორმაცია Dark Horse-ის საიტზე #5 ნომრის შესახებ
1997 წლის კომიქსები
Dark Horse Comics-ის გამოცემები
ვარსკვლავურ ომებზე დაფუძნებული კომიქსები
მიხეილ ჩუბინიძე

მიხეილ ჩუბინიძე
მიხეილ დიმიტრის ძე ჩუბინიძე (დ. 28 თებერვალი, 1910 — გ. მარტი, 2006) — ქართველი საბჭოთა თეატრისა და კინოს მსახიობი, საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1958), სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1982).
კოტე მარჯანიშვილის მოწაფე, მიხეილ ჩუბინიძე 1930-1939 წლებში მუშაობდა ჯერ ჭიათურის, შემდეგ გორის და ფოთის თეატრებში. 1939 წლიდან სოხუმის სახელმწიფო ქართულ დრამატულ თეატრში მოღვაწეობდა, სადაც შედგა მისი დებიუტი მნიშვნელოვანი როლით გიორგი სააკაძე (სანდრო შანშიაშვილის დრამა „უგვირგვინო მეფენი“). მის მიერ შექმნილმა სცენურმა სახეებმა, ჯერ სოხუმში, შემდეგ კი, დევნილობის პერიოდში, თბილისში, განსაკუთრებულად დაამახსოვრა თავი მაყურებელს. (მათ შორის: პრეზიდენტი, ფრიდრიხ შილერის „ვერაგობა და სიყვარული“; ბახა, ვაჟა-ფშაველას „მოკვეთილნი“; გიჟუა, ავქსენტი ცაგარელის „რაც გინახავს ვეღარ ნახავ“; ხევისბერი გოჩა, ალექსანდრე ყაზბეგის „ხევისბერი გოჩა“; მამამზე ერისთავი, კონსტანტინე გამსახურდიას „დიდოსტატის მარჯვენა“ და მრავალი სხვა). აღსანიშნავია, მიხეილ ჩუბინიძის შესრულებული კინოროლებიც (ნუგზარ ერისთავი, „ხევისბერი გოჩა“, პეტრე, „მიხა“ და სხვა).
მიხეილ ჩუბინიძის მეუღლე იყო მსახიობი ფლორა შედანია.
ფილმოგრაფია
1964: „ხევისბერი გოჩა“ (ნუგზარ ერისთავი) რეჟ. ნიკოლოზ სანიშვილი
1965: „მიხა“ (მამა) რეჟ. მერაბ კოკოჩაშვილი
ნათამაშები როლები
სანდრო შანშიაშვილის „უგვირგვინო მეფენი“ (გიორგი სააკაძე)
ფრიდრიხ შილერის „ვერაგობა და სიყვარული“ (პრეზიდენტი)
ვაჟა-ფშაველას „მოკვეთილნი“ (ბახა)
ავქსენტი ცაგარელის „რაც გინახავს ვეღარ ნახავ“ (გიჟუა)
ალექსანდრე ყაზბეგის „ხევისბერი გოჩა“ (ხევისბერი გოჩა)
კონსტანტინე გამსახურდიას „დიდოსტატის მარჯვენა“ (მამამზე ერისთავი)
ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
1958: საქართველოს სახალხო არტისტი
1982: სსრკ სახალხო არტისტი
1998: ღირსების ორდენი
აფხაზეთის ასსრ სახალხო არტისტი
რესურსები ინტერნეტში
მიხეილ ჩუბინიძე — kino-teatr.ru
სქოლიო
დაბადებული 28 თებერვალი
დაბადებული 1910
თბილისში დაბადებულები
გარდაცვლილი 2006
ქართველი მსახიობები
საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
სსრკ-ის სახალხო არტისტები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
მ
აფხაზეთის ასსრ-ის სახალხო არტისტები
ცხვირა მაიმუნი

ცხვირა მაიმუნი (Nasalis larvatus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ანთრისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 55-75 სმ, მასა 12-24 კგ აღწევს. აქვს ძალზე გრძელი ცხვირი (აქედან სახელწოდება), რომელიც უფრო განვითარებული აქვს მამალს. ცხვირა მაიმუნის ბეწვი ხშირია. თავი, მხრები, ზურგი და კიდურების ზედა ნაწილები აგურისფერ-წითელია, სხეულის დანარჩენი ნაწილები — მონაცისფრო. გავრცელებულია კუნძულ კალიმანტანზე. ცხოვრობს ტყეში, მეხეური ცხოველია, იკვებება უმთავრესად ფოთლებით, ნაყოფით. კარგად ცურავს. ქმნის 20-მდე ინდივიდისაგან შემდგარ ხროს.
რესურსები ინტერნეტში
ARKive - images and movies of the Proboscis monkey (Nasalis larvatus)
Primate Info Net Nasalis Factsheets
Save the Proboscis Monkeys
ლიტერატურა
ანთრისებრნი
ალბანეთის სამთავროები

ალბანეთის სამთავროები (1371—1479) — პერიოდი ХIV-ХV სს. ალბანეთის ისტორიაში, როცა დაიწყო ეთნიკურ ალბანელებში სახელმწიფოებრიობის მკვეთრი აქტივიზაცია. ამ პერიოდში თანამედროვე ალბანეთის ტერიტორიაზე, ეპირსა და კოსოვოს ნაწილში ჩამოყალიბდა ერთმანეთისაგან დამოუკიდებელი რამდენიმე პატარა სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნი. აქამდე, 1191—1255 წწ. კონსტანტინეპოლის დაცემის შემდეგ ჩრდილოეთ ალბანეთსი წარმოიქმნა არბერის სამთავრო, მაგრამ ის თავიდან შეიყვანეს კვლავ აღორძინებული ბიზანტიის იმპერიაში, ხოლო მოგვიანებით დაიპყრო სერბეთის სამეფომ. ალბანელთა სახელმწიფოებრივი გაძლიერება მეორედ დაიწყო სერბეთის სამეფოს დაცემის შემდეგ 1371 წლიდან თუმცა ჯერ კიდევ 1350-ანი წლებიდან ის აკონტროლებდა თითქმის მთელი ალბანეთის მიწებს. ბერძენი პალეოლოგოსები უკვე დიდი ხნის დასუსტებული იყვნენ თურქთა მიერ, ხოლო ვენეციელთა და ჯვაროსანთა ხელისუფლება ვრცელდებოდა მხოლოდ ზღვისპირეთის ტერიტორიებზე. 1444 წელს ალბანეთის სამთავროებენ დგამენ გაერთიანებისაკენ პირველ ნაბიჯებს. ასე წარმოიქმნა ლეჟის ლიგა, რომლის მიზანი იმ პერიოდში იყო ალბანეთის მიწების მიმართ (მაშინ ქრისტიანული მიწები) ოსმალთა დამპყრობლური გეგმებისათვის ხელის შეშლა. 1479 წელს ლიგის წინააღმდეგობა გატყდა. მთელი ალბანეთი შევიდა ოსმალთა იმპერიაში.
ალბანეთის სამთავროთა სია
ალბანეთის სამთავროები
ალბანეთი
ალბანეთის ისტორია
სამთავროები
შუა საუკუნეების ისტორია
კასილანდია

კასილანდია — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 470 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასილანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 966 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.74 კმ²-ზე. ფართობი 3 649 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მატუ-გროსუ-დუ-სული
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის მოსახლეობის აღწერების მონაცემები
მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჰენინგ ფონ ტრესკო

ჰენინგ ფონ ტრესკო
ჰენინგ ჰერმან რობერტ კარლ ფონ ტრესკო (გერმ. Henning Hermann Robert Karl von Tresckow) (დ. 10 იანვარი, 1901, მაგდებურგი, გერმანია — გ. 21 ივლისი, 1944, ოსტროვი, პოლონეთი) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, ვერმახტის გენერალ-მაიორი და 1944 წლის 20 ივლისის შეთქმულების მონაწილე.
ბიოგრაფია
გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები
დაბადებული 10 იანვარი
დაბადებული 1901
გარდაცვლილი 21 ივლისი
გარდაცვლილი 1944
რაშტატი

რაშტატი — ქალაქი ბადენ-ვიურტემბერგის გერმანულ მიწაზე. მდებარეობს ბადენ-ბადენიდან ჩრდილოეთით 10 კმ-ში და კარლსრუედან სამხრეთით 22 კმ-ში. რაშტატის დასავლეთით მიედინება მდინარე რაინი და გადის საზღვარი საფრანგეთთან. მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 50 ათას მცხოვრებს.
1992 წელს რაშტატში გაიხსნა კომპანია „დაიმლერ-ბენცის“ (ამჟამად „დაიმლერი“) ქარხანა, რომელიც ამჟამად უშვებს A-კლასისა და B-კლასის ავტომობილ „მერსედეს-ბენცს“. ქარხანაში მუშაობს 5000-ზე მეტი ადამიანი, ავტომობილების ყოველწლიური წარმოება — დაახლოებით 250 ათასი, სულ წარმოებულია 2 მილიონზე მეტი ავტომობილი.
საინტერესო ფაქტები
რაშტატში დაიდო რაშტატის ზავი (1714 წელი).
რაშტატში დაიბადა და თავისი ადრეული წლები გაატარა გერმანელმა მწერალმა, ბოდო უზემ.
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
გერმანიის ქალაქები
1802

1802
მოვლენები
12 აპრილი - თბილისში, სიონის ტაძარში, გამოცხადდა მანიფესტი ქართლ-კახეთის სამეფოს გაუქმების შესახებ.
აპრილი-მაისი - გაუქმდა ქართლ-კახეთის დროებითი მმართველობა.
მაისი - თბილისში მოქმედება დაიწყო „საქართველოს მმართველობამ“
პოლიტიკური გამოსვლა კახეთში
თბილისში დაარსდა რუსული ორკლასიანი დაწტყებითი სასწავლებელი.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
5 თებერვალი : მარი ბროსე — ფრანგი ორიენტალისტი და ქართველოლოგი (გ. 1880)
11 თებერვალი : ლიდია მარია ჩაილდი — ქალების უფლებების დამცველი (გ. 1880)
26 თებერვალი : ვიქტორ ჰიუგო — ფრანგი მწერალი (გ. 1885)
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
24 ივლისი : დიუმა, ალექსანდრ (უფროსი) — ფრანგი მწერალი
აგვისტო
სექტემბერი
30 სექტემბერი : ბალარი, ანტუან ჟერომ — ფრანგი ქიმიკოსი
ოქტომბერი
ნოემბერი
29 ნოემბერი : ჰაუფი, ვილჰელმ — გერმანელი მწერალი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ვეჯინის პეტრე და პავლე მოციქულების ეკლესია

ვეჯინის პეტრე და პავლე მოციქულების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვეჯინში, დგას სოფლის დასავლეთით 1,5 კილომეტრზე, ვეჯინის ციხისკენ მიმავალი გზის მარჯვენა მხარეს სასაფლაოზე, განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (7,5x5,5 მ.) ნაგებია რიყის ქვით, კუთხეები გამოყვანილია შირიმის მეტ-ნაკლებად დამუშავებული ქვით. შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. კედლის სამხრეთ ნაწილში აღმართულია ნახევარწრიული აფსიდი რაშიც თაღოვანი სარკმელი და მისი ორსავე მხარეს განიერი და მაღალი გეგმით ნახევარწრიული თითო თაღოვანი ნიშაა. საკურთხეველი სარკმლის გარდა, ერთი სწორკუთხა სარკმელია დასავლეთ კედელში,ორივე სარკმელის ღიობი შირიმის ნათალი ქვითაა გამოყვანილი. გარედან ეკლესიის ოთხივე კედლის სიბრტყე დანაწევრებულია საფეხურებით შეღრმავებული ორ-ორი თაღოვანი არით. რეებიც ფასადების პროპორციის შესაბამისად, გრძლივ ფასადებზე გაცილებით განიერია ვიდრე განივ ფასადებზე მოგვიანებით (დაახლოებით XIX საუკუნეში) ეს არეები რიყის ქვითა და აგურებით შეუვსიათ, ეკლესია შიგნიდან და გარედან მთლიანად შეულესავთ. კარის ღიობი კი საფლავის ქვით გამოუყვანიათ. 1989 წელს ეკლესიას ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოები (პროექტის ავტორი არქიტექტორი ი. მოსულიშვილი). ეკლესიის ინტერიერის ნანგრევებიდან გაწმენდის შემდეგ გამოჩნდა კვადრატული აგურით (21X21X4 სმ) მოგებული იატაკი, რომლის ქვეშ, დაახალოებით 0,5 მეტრ სიღრმეზე გამოვლინდა უფრო ძველი აგურის იატაკის ნაშთები.
აგური მთლიანად იყო დაშლილი რის გამოც მათი ზომების დადგენა ვერ მოხერხდა. გარედან, ეკლესიის ჩრდილო დასავლეთ და ჩრდილო აღმოსავლეთ კუთხეებთან, მიწის წედაპირიდან 0,8 მეტრ სიღრმეზე გამოვლინდა ეკლესიის თავდაპირველი კედელი,რომელის მოზრდილი ზომის რიყის ქვით იყო ნაწყობი. სარესტავრაციო სამუშაოების შედეგად მოგვიანებით ჩაშენებული ფენისგან გათავისუფლდა ფასადების თაღოვანი შეღრმავებები: ოთხივე კედლის დანგრეული ნაწილები აღდგა ნაწილებად აგურით და მოეწყო აგურისავე საფეხუროვანი ლავგარდანი ჰორიზონტალური შემონაკეცებით განივ ფასადებზე: შიგნით ეკლესია გადაიხურა რკინაბეტონის კამარით ხოლო აფსიდი-კონქით.ინტერიერი შეილესა გაჯით და იატაკი დაიგო აგურით, ეკლესია გადაიხურა კრამიტით და ეკლესიის ირგვლივ დაიგო ქვაფენილი.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Paucartambo District, Pasco

Paucartambo District, Pasco
Paucartambo District (from Quechua: Pawqar Tampu, meaning "colored tambo") is one of thirteen districts of the province Pasco in Peru.
Geography
One of the highest mountains of the district is Hanka K'uchu at approximately . Other mountains are listed below:
See also
Kunturmarka
References
ტალაკის უდაბნო

ტალაკის უდაბნო — უდაბნო ნიგერის დასავლეთში, ასევე ალჟირში და მალიში. იგი შეადგენს დაახლოებით 100 000 კმ² ფართობს. ტალაკის უდაბნო საჰარის უდაბნოს ნაწილია. ეს რაიონი კარგად ირწყვება მდინარე ნიგერში ჩამავალი მცირე წყლის არხებით, რაც უდაბნოს აქცევს უფრო ნაკლებად უნაყოფოს, ვიდრე საჰარის უდაბნოს დანარჩენ ნაწილს. აღმოჩენილი იქნა დღეისათვის გამქრალი ფლორის და ფაუნის სხვადასხვა ნიმუშები. აღმოსავლეთ ნაწილში გადის ტრანსსაჰარული ავტომაგისტრალი, რომელიც ალჟირს აკავშირებს ნიგერიასთან.
სქოლიო
საჰარა
ნიგერის უდაბნოები
ალჟირის უდაბნოები
მალის უდაბნოები
Anton Antonov-Ovseenko

Anton Antonov-Ovseenko
</noinclude>
Anton Vladimirovich Antonov-Ovseenko (23 February 1920, Moscow, RSFSR – 9 July 2013, Moscow, Russia) was a Russian historian and writer.
Born on 23 February 1920, he was the son of the Bolshevik military leader Vladimir Antonov-Ovseenko who commanded the assault on the Winter Palace. In 1935, he joined the historical faculty of the Moscow State Pedagogical Institute. In 1938, he was expelled from Komsomol and the institute wherein, however, he was reinstated in the same year.
He was arrested in 1940 and spent 13 years in labor camps.
Antonov-Ovseenko is best known for his biography of Lavrentiy Beria and he also wrote several books.
Antonov-Ovseenko operated a state museum on the Gulag, for which the Moscow administration provided a building in August 2001.
When he died in 2013, he was still working two full days a week to continue documenting what he called "the evils of the Soviet era" and to help with plans for a new, larger space.
Bibliography
The Time of Stalin: Portrait of a Tyranny, Harper & Row, 1981, (reprinted 1983)
Theater of Joseph Stalin Moscow. "Grėgori-Pėĭdzh", 1995.
Enemy of the people, Moscow. Intellekt, 1996. Russian text online
Beria Moscow, ACT, 1999, (PDF of the 2007 edition online)
Naprasnyi podvig? (Vain feat?) Moscow: ACT, 2003.
References
External links
Anton Antonov Ovseyenko, Who Exposed Stalin Terror, Dies at 93 New York Times, July 10, 2013
1920 births
2013 deaths
Moscow State Pedagogical University alumni
20th-century Russian historians
Stalinism-era scholars and writers
Russian political writers
21st-century Russian historians
Journalists from Moscow
Soviet dissidents
Gulag detainees
Burials at Novodevichy Cemetery
Soviet historians
Viridrillia williami

Viridrillia williami — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
მანუელ დე ლა პენია ი პენია

მანუელ დე ლა პენია ი პენია (დ. 10 მარტი, 1789 , ტაკუბა, მექსიკა — გ. 2 იანვარი, 1850, მეხიკო, მექსიკა) — მექსიკელი პოლიტიკური მოღვაწე და იურისტი. მექსიკის 2-გზის პრეზიდენტი. დროებითი პრეზიდენტი 1847 წლის 26 სექტემბრიდან 13 ნოემბრამდე და პრეზიდენტი 1848 წლის 8 იანვრიდან 3 ივნისამდე
მექსიკის პრეზიდენტები
დაბადებული 10 მარტი
დაბადებული 1789
გარდაცვლილი 2 იანვარი
გარდაცვლილი 1850
ძვ. წ. 105

ძვ. წ. 105
| ძვ. წ. 110 | ძვ. წ. 109 | ძვ. წ. 108 |ძვ. წ. 107 | ძვ. წ. 106 | ძვ.წ. 105 | ძვ. წ. 104 | ძვ. წ. 103 | ძვ. წ. 102 | ძვ. წ. 101 |ძვ. წ. 100
მოვლენები
რომაელებმა დაამარცხეს ნუმიდია
6 ოქტომბერი : არაუსიოს ბრძოლა - კიმბრის ტომის მოიერიშეებმა გნეუს მალიუს მაქსიმუსს უდიდესი დამარცხება აწვნიეს
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Betula nana

Betula nana, the dwarf birch, is a species of birch in the family Betulaceae, found mainly in the tundra of the Arctic region.
Description
It is a monoecious, deciduous shrub growing up to high. The bark is non-peeling and shiny red-copper colored. The leaves are rounded, diameter, with a bluntly toothed margin. The leaves are a darker green on their upper surface. Leaf growth occurs after snow melt and become red in autumn.
The wind-pollinated fruiting catkins are erect, long and broad.
Distribution
Betula nana is native to arctic and cool temperate regions of Greenland, Iceland, northern Europe, northern Asia and northern North America and it will grow in a variety of conditions. Outside of far northern areas, it is usually found growing only in mountains above , up to in Great Britain and in the Alps. Its northern range limit is on Svalbard, where it is confined to favourable sites. In the UK Betula nana is at its southern range limit, with many populations having declined significantly in recent decades. In southern Sweden the occurrence of Betula nana in Sund, Ydre is deemed a glacial relict.
In general, it favours wet but well-drained sites with a nutrient-poor, acidic soil which can be xeric and rocky. B. nana has a low tolerance for shade.
Ecology
There are two subspecies:
Betula nana subsp. nana. Canada (Baffin Island), Greenland, northern Europe (south to the Alps at high altitudes), northwestern Asia. Young twigs hairy, but without resin; leaves longer (to 20 mm), usually as long as broad.
Betula nana subsp. exilis. Northeastern Asia, northern North America (Alaska, Canada east to Nunavut). Young twigs hairless or with only scattered hairs, but coated in resin; leaves shorter (not over 12 mm long), often broader than long.
Genome
The genome of B. nana has been sequenced.
References
External links
Trees for Life: Species profile and Reference list
Flora of North America: Betula nana
Betula nana Distribution map
Conservation Genetics and Population History of Betula nana etc., in Svalbard
Dwarf birch genome website
Literature arising from the Expedition » Betula nana
nana
Alpine flora
Flora of Europe
Flora of Siberia
Flora of Subarctic America
Flora of the Russian Far East
Flora of Western Canada
Plants described in 1753
Taxa named by Carl Linnaeus
ვენესუელის მდინარეების სია

ვენესუელის მდინარეების სია
მოცემულია ვენესუელის მდინარეების სია:
აუზების მიხედვით
ატლანტის ოკეანე
ამაზონის აუზი
ამაზონი (ბრაზილია)
რიო-ნეგრო
კასიკიარეს არხი
ბარია
იატუა
სიაპა
კონოროჩიტე
ესეკიბოს აუზი
ესეკიბო (გაიანა)
მასარუნი (გაიანა)
კუიუნი
ვენამუ
კორუმპო
იურუარი
სუპამო
კამარანგი
ორინოკოს აუზი
ორინოკო
ორინოკოს დელტა
ბარიმა
ამაკურო
კუიუბინი
აგირე
კანიო-არაგუაო
კანიო-მარიუსა
კანიო-მაკარეო
კანიო-ტუკუპიტა
კანიო-მანამო
ტიგრე
მორიჩალ-ლარგო
ურეკოა
კარონი
პარაგუა
ასა
უინებონა
კარუტუ
კარაო
ჩურუნი
იკაბარუ
აკარუაი
აპონგუაო
კუკენანი
კარისი
არო
არისა
კარაპო
პაო
გუაიკუპა
კაბრუტიკა
მაპირე
კაურა
მატო
ერებატო
მერევარი
ზაუტა
იგუანა
კუჩივერო
მანაპირე
გუარიკიტო
მოკაპრა
აპურე
გუარიკო
ორიტუკო
მემო
პორტუგესა
გუანარე
კანიო-გუანაპარო
ბოკონო
ტისნადოსი
კოხედესი
სან-კარლოსი
ტინაკო
აკარიგუა
კაჩე
კაუკაგუა
მასპარო
სანტო-დომინგო
პაგუეი
კანაგუა
კაპარო
სარარე
ურიბანტე
არაუკა
კუნავიჩე
მატიურე
ორიჩუნა
ჩივირიპა
კაპანაპარო
სუაპურე
სინარუკო
პარგუასა
მეტა
სიპაპო
კუაო
აუტანა
გუაიაპო
ატაბაპო
ვენტუარი
პარუ
მარიეტა
მანაპიარე
კუნუკუნუმა
პადამო
მატაკუნი
ოკამო
მავაკა
მანავიჩე
პარიას ყურე
გუანიპა
ამანა
სან-ხუანი
გუარაპიჩე
კარიბის ზღვა
მანსანარესი
ნევერი
არაგუა
უნარე
გუერე
ტამანაკო
გუაპო
ტუი
კაპაიო
აროა
იარაკუი
ტოკუიო
უეკე
მონაი
პედრეგალი
მატიკორა
ლიმონი
სოკუი
გუასარე
მარაკაიბოს ტბა
მოტატანი
ჩამა
ესკალანტე
კატატუმბო
სულია
ტაჩირა
ტარა
ტუკურო
აპონი
პალმარი
ვალენსიას ტბა
ტაპატაპა
გუეი
ტურმერო
არაგუა
ტოკორონი
გუიგუე
კანიო-სენტრალი
კაბრიალესი
ლოს-გუაიოსი
გუაკარა
ერეიგე
კურა
მარიარა
იხილეთ აგრეთვე
სამხრეთ ამერიკის მდინარეების სია
რესურსები ინტერნეტში
ვენესუელის რუკები
ლიტერატურა
Rand McNally, The New International Atlas, 1993.
სამხრეთ ამერიკის მდინარეები
ვენესუელის მდინარეები
სათიხარის ეკლესია

სათიხარის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ სათიხარში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით სქელ დუღაბზე. გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით ასევე სწორკუთხა საკურთხევლით დასრულებული, რომელშიც გაჭრილია ვიწრო სარკმელი. დასავლეთ კედელში სწორკუთხა ნიშაა. კედლები შემორჩენილია 5-6 მ სიმაღლეზე, ზოგან კი 1-2 მეტრამდე.
შესასვლელი სამხრეთიდან იყო, ამჟამად კარის წირთხლები მორღვეულია.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, პატარა და დიდი ლიხვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002, გვ. 159
გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჟაკარე-დუს-ომენსი

ჟაკარე-დუს-ომენსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ალაგოასის შტატში. მიეკუთვნება აგრესტი-ალგოანუს მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 413 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 142 344 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 38.03 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტი ,
მოსახლეობის აღწერის მონაცემები
ალაგოასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბენზოილის ზეჟანგი

ბენზოილის ზეჟანგი — ორგანული ნაერთი ქიმიური ფორმულით C14H10O4. უფერო კრისტალებია. დნობის ტემპერატურაა 103°C.
თვისებები და გამოყენება
ორგანულ გამხსნელებში კარგად იხსნება, წყალში კი — ცუდად. გახურებით და ულტრაიისფერი სხივების ზემოქმედებით ფეთქდება და იშლება. ბენზოილის დაშლისას წარმოიქმნება თავისუფალი რადიკალები: (C6H5COO)2→C6H5COO•+C6H5•+CO2, ამიტომ მას სხვადასხვა უჯერი ნაერთის (აკრილონიტრილის, სტიროლის, ვინილქლორიდის და სხვა) რადიკალური პოლიმერიზაციის ინიციატორად იყენებენ. „ლუციდოლის“ სახელწოდებით ბენზოილის ზეჟანგს იყენებენ ქონის, მცენარეული ზეთებისა და სხვა საკვები ნივთიერებების გასაუფერულებლად, აგრეთვე დეზოდორაციისთვის.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
.
ორგანული ზეჟანგები
მაცი ხვიტია

მაცი ხვიტია — ანტონ ფურცელაძის ისტორიული რომანი. ზუგდიდში სასამართლოს გამომძიებლად მუშაობის შემდეგ თბილისში დაბრუნებულმა ანტონ ფურცელაძემ 1869-1870 წლებში დაწერა რომანი „მაცი ხვიტია“.
სიუჟეტი
სახალხო დღესასწაულზე მაცი ხვიტიას მოხდენილი ჯირითით მოხიბლული დედოფალი გურანდუხტი მას თავის ამალაში სამსახურს შესთავაზებს. მაცი უარს იტყვის და იმავე ღამეს დედოფლის ბრძანებით თურქეთში გასაყიდად მოტაცებულ გოგონებს, მათ შორის თავის სატრფოს, ეკას გაათავისუფლებს. ტყვეებით ვაჭრობის წინააღმდეგ მებრძოლი მაცი გურანდუხტის რისხვას არაერთხელ დაიმსახურებს. იგი თავისი რაზმით თურქეთისკენ მიმავალ ტყვეებით სავსე გემს თავს დაესხმის და ტყვეებს გაათავისუფლებს, შემდეგ კი ეკასთან ერთად გეზს თავისუფალი სვანეთისკენ აიღებს, სადაც საფრთხე აღარ დაემუქრებათ. გურანდუხტის მდევრები გაქცეულებს წამოეწევიან და დახოცავენ.
პერსონაჟები
მაცი ხვიტია — აბრაგი
ეკა - მაცის სატრფო
კოჭოია
ომარ მარღანია
ძგვიბი
ვალოდია
ეკრანიზაცია
ანტონ ფურცელაძის რომანის მიხედვით გადაღებულია ქართული მხატვრული ფილმი „მაცი ხვიტია“ რეჟისორ გიორგი შენგელაიას მიერ. მთავარ როლს ასრულებენ მსახიობები: ალეკო გაბეჩავა, მანანა აბაზაძე, დოდო აბაშიძე და სხვები.
ლიტერატურა
ანტონ ფურცელაძის ნაწარმოებები
ქართული რომანები
1870 წლის რომანები
სოციალური რომანები
რეალისტური რომანები
ისტორიული რომანები