PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ემბლემა

ემბლემა — იდეის პირობითი გამოსახულება ნახატით და პლასტიკით, რომელსაც გააჩნია ესა თუ ის აზრი.
ალეგორიისგან ემბლემა განსხვავდება იმით, რომ ის შესაძლებელია გამოვიყენოთ მხოლოდ პლასტიკურ ხელოვნებებში, სიმბოლოსგან კი იმით, რომ მისი ფარული აზრი დაფიქსირებულია და არ ექვემდებარება განხილვას.
История
ძველ საბერძნეთში ტერმინი „ἔμβλημα (ემბლემა)“ — „ჩამატებული ნაწილი“ ნიშნავდა მორთულობებს, შეიარაღების აქსესუარებს, თავდაცვის საშუალებებს (ფარი, მუზარადი და ასე შემდეგ), ასევე მარმარილოს კაპიტელების ზედნადებ დეტალებს და მოოქროვილი ბრინჯაოს ორნამენტულ ფრიზებს არქიტექტურაში. უკვე ძველ რომში emblema (ლათინურად) გახდა განმასხვავებელი ნიშანი, რომელიც მიუთითებდა გარკვეულ კლასთან, თანრიგთან, ლეგიონთან კუთვნილობაზე, ასევე მოზაიკური ჩანართი შენობის კედლების გაფორმებაში.
ემბლემა ნებისმიერ შემთხვევაში უნდა იყოს გარკვეული და უბრალო, მნახველმა მასში უნდა ნახოს ის, რაც სურდათ მისთვის ეთქვათ; სიმბოლოში კი პირიქით, მასში ჩადებულია შინაარსი, რომელიც შესაძლებელია იყოს სრულიად დამოუკიდებელი მხატვრის სურვილებისაგან. სიმბოლო არის იდეის რეალიზაცია, ემბლემა — პირობითი ნიშანი, მისი შემცვლელი, მისი იეროგლიფი. სიმბოლოში გამოხატულია გადატანილი შთაბეჭდილებების მერყევი, განუსაზღვრელი ჯგუფი, რომელიც თვით მხატვრისათვისაც აბსტრაქტული განზოგადების სახით არ არსებობს, რადგანაც მხატვარი აზროვნებს შთაგონებით და არ იგონებს მათ ფარული აზრობრივი იდეების გამოსახატავად. იქ კი, სადაც გართობა გადაიქცევა ფარული აზროვნების გამოხატვის ფორმად, ჩვენ გვაქვს ემბლემა: ეს არ არის სიმბოლო, ხოლო ალეგორია — პროზაიკული სქემა, რეალურ სახედ შემოსილი მზა იდეაა.
ამიტომ მიქელანჯელო ბუონაროტის „ღამე“ ან ივანე ტურგენევის მიერ გამოხატული ბარელიეფი პროზაში „Necessitas-Vis-Libertas“ — ემბლემები კი არ არიან, არამედ სიმბოლოებია, რომლებიც იძლევიან აზრთა მოძრაობას. სიტყვა έμβλήμα ბერძნებისთვის და რომაელებისთვის ნიშნავდა სხვა ნივთისგან გაკეთებულ საგანზე არსებულ რელიეფურ მორთულობას, მაგალითად ვერცხლის ფიგურას ბრინჯაოს ვაზაზე, ასევე ყველანაირ ასაწყობ მხატვრულ-ხელოსნურ ნაკეთობებს, როგორც, მაგალითად, მოზაიკური იატაკები, სხვადასხვა ჯიშის და მრავალფეროვანი მასალისგან დამზადებული ავეჯი, დეკორატიული საგნების ჯგუფები კედლების მხატვრობაში, ავეჯის მორთულობა და ბევრი სხვა მისი მსგავსი.
თავისი თანამედროვე მნიშვნელობა სახელწოდება ემბლემა-მ მიიღო მხოლოდ XVI — XVII საუკუნეებში, როდესაც ალეგორიები საკმაოდ პოპულარულები იყო და როდესაც ემბლემა-ში ასახავდნენ ცოდნის ყველა დარგებს, ღვთისმსახურებიდან ფიზიკამდე, პოლიტიკიდან გრამატიკამდე. ბიბლიოგრაფია განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობს ემბლემების ბევრ კრებულს, როგორც წესი საუკეთესოდ გამოცემულებს და დეკორატიული ხელოვნების ისტორიისთვის საინტერესოებს. განსაკუთრებით პოპულარული იყო მილანელი ჯოვანი ალჩიატოს (1531 წელი) „ემბლემები“, რომელიც 1781 წლამდე ევროპის ბევრ ქვეყანაში 130-მდე გამოიცა. სხვადასხვა დანიშნულებით ემბლემების კრებულები გამოყენებით ხელოვნებაში დღესაც გამოიცემა.
რესურსები ინტერნეტში
Camerarius, Joachim (1605) Symbolorum & emblematum - digital facsimile of book of emblems, from the website of the Linda Hall Library
სქოლიო
ემბლემები
ოქროს გლობუსის მე-13 დაჯილდოება

ოქროს გლობუსის მე-13 დაჯილდოება გაიმართა 1956 წლის 23 თებერვალს. მასში 1955 წლის ფილმები მონაწილეობდნენ.
ლაურეატები
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ოქროს გლობუსი
ნოველდა

ნოველდა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვინალოპო-მიტხის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 75,7 კმ². მოსახლეობა — 25 741 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ნოველდის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ხალა (მრავალმნიშვნელოვანი)

ხალა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ხალა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ხალა — სოფელი ქობულეთის მუნიციპალიტეტში;
ხალა — ებრაული ტრადიციული დაწნული სადღესასწაულო პური.
ვალენტინო მაცოლა

ვალენტინო მაცოლა (დ. 26 იანვარი, 1919 — გ. 4 მაისი, 1949) — იტალიელი ფეხბურთელი, რომელიც თავდამსხმელისა და შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე ასპარეზობდა.
მაცოლა ფეხბურთის ისტორიიაში ერთ-ერთ საუკეთესო ათიანადაა აღიარებული, ის 40-იანი წლების ტორინოს ლეგენდარული გუნდის კაპიტანი, ლიდერი და სიმბოლო იყო, ორი წლის განმავლობაში კი იტალიის ნაკრებსაც კაპიტნობდა.
თავდაპირველი პოპულარობა ვენეციაში ასპარეზობის დროს მოიპოვა, სადაც უკანდახეული თავდამსხმელის პოზიციაზე ასპარეზობდა, სწორედ ამ პოზიციაზე ასპარეზობისას წარმოაჩინა მან საკუთარი თავი საუკეთესო კუთხით და მისი სახელი იტალიის ფარგლებს გასცდა.
დაიღუპა 30 წლის ასაკში, 1919 წელს, სუპერგას ავიაკასტროფის დროს, ტორინოს მაშინდელი ლეგენდარული გუნდის სხვა წევრებთან ერთად. 1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 45-ე ადგილზე დასახელდა.
პირადი ცხოვრება
ვალენტინო კასანო დ'ადაში, ტურინის საზოგადოებრივი სატრანსპორტო კომპანიის თანამშრომლის, ალესანდრო მაცოლას და ლეონირა რატის უბრალო, მრავალშვილიან ოჯახში დაიბადა, სადაც ვალენტინოს გარდა ოთხი ვაჟიშვილი იზრდებოდა: პიერო, სილვიო, კარლო და სტეფანო. ვალენტინოს მძიმე ბავშვობა ჰქონდა, 1929 წელს დიდი დეპრესიის პერიოდში ოჯახის მამამ სამსახური დაკარგა, რის გამოც ვალენტინო ცდილობდ ოჯახს აქტიურად დახმარებოდა და ჯერ საცხობში შემდეგ კი სამრეცხაოში მუშაობდა.
1929 წლის ზაფხულში, 10 წლის ასაკში ვალენტინო მაცოლამ მდინარე ადაში დახრჩობისგან გადაარჩინა 6 წლის ბიჭი ანდრეა ბონომი, რომელიც მომავალში ასევე ცნობილი ფეხბურთელი და საფეხბურთო კლუბ მილანის კაპიტანი გახდა.
1940 წელს ვალენტინოს მამა დაიღუპა სატვირთო ავტომობილის შეჯახების შემდეგ.
1942 წლის 15 მარტს ვალენტინო დაქორწინდა ემილია რინალდიზე, წყვილს ორი ვაჟი სანდრო და ფერუჩიო შეეძინათ. სანდრო მომავალში მამის მსგავსად იტალიის ერთ-ერთი საუკეთესო ფეხბურთელი გახდა და ინტერის და იტალიის ნაკრების რიგებში მთელი ეპოქა შექმნა. ძმასთან შედარებით მოკრძალებული კარიერა ჰქონდა ფერუჩიოს, რომელსაც საუკეთესო პერიოდი ლაციოში ასპარეზობისას ჰქონდა, სადაც გუნდის კაპიტანი იყო.
1946 წლის შემოდგომაზე მაცოლა გაეყარა პირველ მეუღლეს, გაყრის შემდეგ სანდრო საცხოვრებლად მამასთან დარჩა, ფერუჩიო კი დედასთან.
1949 წლის 20 აპრილს მაცოლა მეორედ დაქორწინდა, მისი რჩეული 19 წლის ჯუზეპინა კუტრონე გახდა. ქორწინებიდან რამდენიმე დღეში, 4 მაისს ის დაიღუპა სუპერგას ავიაკასტროფაში, როდესაც გუნდთან ერთად ლისაბონიდან ბრუნდებოდა. მაცოლას ყოველთვის ძალიან ეშინოდა ფრენის და ცდილობდა თავი აერიდებინა თვითმფრინავში ჩაჯდომისგან.
რესურსები ინტერნეტში
ვალენტინო მაცოლა, პირველი „ტოტალური“ ფეხბურთელი — NotOnlyMessi.blogspot.com
Valentino Mazzola — EnciclopediadelCalcio.it
სქოლიო
იტალიელი ფეხბურთელები
დაბადებული 26 იანვარი
დაბადებული 1919
გარდაცვლილი 4 მაისი
გარდაცვლილი 1949
ავიაკატასტროფაში დაღუპულები
კამპო-ლამეირო

კამპო-ლამეირო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების პონტევედრის პროვინციის პონტევედრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 63,82 კმ². მოსახლეობა — 1778 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
პონტევედრის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კამპო-ლამეიროს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
პონტევედრის მუნიციპალიტეტები
პონტევედრის ქალაქები
გრიგორ აღთამარცი

გრიგორ აღთამარცი, გრიგოლ აღთამარელი — XVI საუკუნის I ნახევრის სომეხი პოეტი. კათალიკოსი (1512-1544). მოღვაწეობდა აღთამარის ეკლესიაში (ვანის ტბის კუნძულზე). წერდა პოემებს („მარინოსი“, 1516 და სხვა), დიდაქტიკური, პატრიოტული და სამიჯნურო ლექსებს. მისი შემოქმედებისათვის დამახასიათებელია სინამდვილის ალეგორიული ასახვა („მშვენიერი ლექსი სულისა და სხეულის ბაღნარზე“). უმღერდა სიცოცხლეს, ადამიანის გრძნობებს, ბუნების სილამაზეს („სიყვარულის სიმღერა“, „გაზაფხულის სიმღერა“). წერდა აგრეთვე თურქულ და სპარსულ ენებზე.
ლიტერატურა
სქოლიო
სომეხი პოეტები
დაბადებული 1512
გარდაცვლილი 1544
ბათუმის მუშათა გაფიცვა

ბათუმის მუშათა გაფიცვა — ბათუმის მუშათა საპროტესტო გამოსვლა რუსეთის იმპერიაში 1902 წლის თებერვალსა და მარტში.
მუშათა პროტესტის მიზეზები იყო მძმე ეკონომიკური მდგომარეობა და პოლიტიკური უუფლებობა, მკაცრი ექსპლუატაცია, სამუშაო დღის ხანგრძლივობა, ჯარიმები და ფიზიკური შეურაცხყოფა. გაფიცვა დაიწყო 1902 წლის იანვარში მანთაშევბის ქარხანაში რსდმპ-ის ბათუმის კომიტეტის ორგანიზებით. ბათუმის კომიტეტის ხელმძღვანელები იყვნენ ნოე ხომერიკი, ნოე რამიშვილი, ბენიამინ ჩხიკვიშვილი, ისიდორე რამიშვილი, გიორგი ცინცაძე და სხვები. პირველი გაფიცვა წარმატებით დასრულდა. ქარხნის ადმინისტრაციამ დააკმაყოფილა საგაფიცვო კომიტეტის მოთხოვნები.
იმავე წლის 27 თებერვალს დაიწყო მეორე გაფიცვა როტშილდის ქარხანაში, რისი მიზეზიც იყო 389 მუშის დათხოვნა. ქარხნის ადმინისტრაციამ პოლიციას მიმართა დახმარებისთვის. ბათუმში ჩავიდა ქუთაისის გუბერნატორი სმაგინი. სმაგინის შეხვედრა გაფიცულებთან უშედეგოდ დასრულდა. გაფიცვამ ბიძგი მისცა სხვა საწარმოების მუშებს გაფიცვისთვის. 5 მარტს გაფიცვა გამოაცხადეს სიდერდისის ქარხნის მუშებმა. მათ ადმინისტრაციას წარუდგინეს 120 მუშის მიერ ხელმოწერილი განცხადება. 7 მარტს პოლიციამ დააპატიმრა როტშილდისა და სიდერდისის ქარხნების 40 მუშა. იმავე დღეს გაფიცვა დაიწყეს ხაჩატურიანის ქარხნის მუშებმა.
8 მარტს რსდმპ ბათუმის კომიტეტის ხელმძღვანელობით მოეწყო მასობრივი დემონსტრაცია, რომელშიც 800-მდე მუშა მონაწილეობდა. დემონსტრანტები შეიკრიბნენ პოლიციის სამმართველოსთან და მოითხოვეს დაპატიმრებული მუშების გათავისუფლება. საპასუხოდ პოლიციამ 300-მდე მუშა დააპატიმრა და საეტაპო ყაზარმებში მოათავსა. 9 მარტს კვლავ გაიმართა დემონსტრაცია, რომელში 6 ათასამდე მუშამ მიიღო მონაწილეობა. დემონსტრანტების წინააღმდეგ გამოყვანილ იქნა ჯარი, მოკლეს 15, დაჭრეს 50 და დააპატიმრეს 500-მდე მონაწილე. 21 ორგანიზატორი მიეცა სისხლის სამართლებრივ პასუხისგებაში. რსდმპ-ის ბათუმის კომიტეტმა დაიქირავა საუკეთესო ადვოკატები და მოახერხა მიეღწია მუშათა გამართლებისთვის.
გამართლების მიუხედავად, მუშებმა დაკარგეს სამსახური და იძულებულნი გახდნენ დაბრუნებოდნენ საკუთარ მშობლიურ სოფლებს გურიაში, სამეგრელოსა და იმერეთში და იქ გააგრძელეს რევოლუციური საქმიანობა. ამ საქმიანობის გადატანამ სოფლებში გააძლიერა გლეხთა მოძრაობები. ბათუმის მუშათა უმრავლესობა შედგებოდა ოზურგეთის მაზრის მცირემიწიან და უმიწაწყლო გლეხებისაგან. მათმა გასახლებამ ქალაქიდან გააძლიერა გლეხთა მოძრაობა გურიაში 1902 წლიდან რაც 1905 წლის რევოლუციის დროს გურიის რესპუბლიკის გამოცხადებაში გადაიზარდა.
ლიტერატურა
საქართველოს კომუნისტური პარტიის ისტორიის ნარკვევები, თბილისი, 1971
სქოლიო
საპროტესტო გამოსვლები საქართველოში
აჯანყებები რუსეთის იმპერიის წინააღმდეგ
ბათუმი
კრისტიან კარემბუ

კრისტიან კარემბუ (დ. 3 დეკემბერი, 1970, ლიფუ) — ფრანგი ფეხბურთელი, საფრანგეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ყოფილი ფეხბურთელი. ნაკრებთან ერთად მოგებული აქვს მსოფლიოს (1998) და ევროპის (2000) ჩემპიონატები.
რესურსები ინტერნეტში
Foto von Christian Karembeu
Christian Karembeu in der Datenbank von Weltfussball.de
ფრანგი ფეხბურთელები
დაბადებული 1970
დაბადებული 3 დეკემბერი
მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
გატჩინის რაიონი

გატჩინის რაიონი — ადმინისტრაციული ერთეული ლენინგრადის ოლქში, რუსეთი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი გატჩინა, საიდანაც მომდინარეობს რაიონის სახელიც. წარმოიქმნა 1927 წლის სექტემბერში. გატჩინის ტერიტორიაზე არსებული ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული იყო გატჩინის მაზრა, რომელიც 1922 წელს შეიქმნა, 1923 წელს კი სახელი შეეცვალა და ეწოდა ტროცკის მაზრა. რაიონის ფართობი 2850.3 კმ²-ს შეადგენს. 2010 წლის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 233 396 ადამიანს შეადგენდა.
გატჩინის რაიონი მდებარეობს რუსეთის ევროპული ნაწილის ჩრდილო-დასავლეთ მხარეში, რომელსაც ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან — ფედერალური მნიშვნელობის ქალაქი სანქტ-პეტერბურგი, აღმოსავლეთიდან — ტოსნოს, სამხრეთიდან — ლუჟსკის, დასავლეთიდან — ვოლოსოვის, ხოლო ჩრდილო-დასავლეთიდან — ლომონოსოვის რაიონები ესაზღვრება.
დემოგრაფია
2010 წლის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 233 396 ადამიანს შეადგენდა, რაც ლენინგრადის ოლქის მოსახლეობის 13,59 % შეადგენს. ამ მაჩვენებლით რაიონი მეორე ადგილს იკავებს ოლქში. შედარებით მჭიდროდაა დასახლებული რაიონის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილი. ჩრდილოეთი ნაწილი სანქტ-პეტერბურგის აგლომერაციის შემადგენლობაში შედის. მოსახლეობის გარკვეული ნაწილი მიგრაციას განიცდის, ისინი ძირითადად სასწავლებლად ან სამუშაოდ მიდიან სანქტ-პეტერბურგში.
გატჩინის რაიონის მოსახლეობის დინამიკა:
რესურსები ინტერნეტში
გატჩინის რაიონის ოფიციალური საიტი
გატჩინის რაიონი ლენინგრადის ოლქის ოფიციალურ საიტზე
კანონი გატჩინის რაიონის შესახებ
გატჩინის რაიონი. ისტორია, კულტურა და ტურიზმი
ლენინგრადის ოლქის არქიტექტურის ძეგლები: გატჩინის რაიონი
სქოლიო
ლენინგრადის ოლქის რაიონები
ქენდობა

ქენდობა — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 104 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
აღსუს რაიონის სოფლები
Empty Spaces

Empty Spaces
"Empty Spaces" is a song by the English progressive rock band Pink Floyd, featured as the eighth track on their 1979 rock opera The Wall. It contains a backmasked message.
Composition
The song is in the key of E minor, and is two minutes, eight seconds in length. It features a long introductory section, with solo guitar and a repetitive drumbeat, and an airport announcement, as a reference to Pink heading for a concert tour. The song reaches a climax of tension, at which point Roger Waters plays a descending blues scale over the minor dominant, B minor, cueing the start of the vocals. Roger Waters sings a short verse, ending on the phrase "How shall I complete the wall?" This track shares a backing track with "What Shall We Do Now?", sped up from D to E, with new guitar and vocals. The last beat introduces the next song, "Young Lust".
Plot
The Wall tells the story of Pink, an alienated and embittered rock star. At this point in the narrative, Pink is now grown up and married, but he and his wife are having relationship problems because of his physical distance and nearly complete emotional "wall". Pink asks himself how he should complete its construction.
Movie and live versions
On the film adaptation the song is dropped in favour of "What Shall We Do Now?", and on the recording of the live performance of this album, this song serves as an intro to "What Shall We Do Now?".
Hidden message
Directly before the lyrical section, there is a hidden message isolated on the left channel of the song. When heard normally, it appears to be nonsense. If played backwards, the following can be heard:
–Hello looker...
–Congratulations, You have just discovered the secret message.
–Please send your answer to Old Pink, care of the Funny Farm, Chalfont...
–Roger, Carolyne's on the phone!
–Okay.
Roger Waters congratulates the listener for finding this message, and jokes that they can send their answer to "Old Pink" (being either a reference to Syd Barrett, or a foreshadowing of Pink's eventual insanity), who lives in a funny farm (a term to describe a psychiatric hospital) somewhere in Chalfont. Before he can reveal the exact location, however, he gets interrupted by producer James Guthrie in the background who says Carolyne (Waters' then wife) is on the phone.
Personnel
David Gilmour – guitars, Prophet-5 and ARP Quadra synthesizers
Nick Mason – drums (only in the full version of the song, "What Shall We Do Now?")
Roger Waters – lead vocals, bass, EMS VCS 3 synthesizer
Richard Wright – piano
with:
James Guthrie – ARP Quadra synthesizer
Further reading
Fitch, Vernon. The Pink Floyd Encyclopedia (3rd edition), 2005. .
References
Pink Floyd songs
1979 songs
Rock ballads
Songs written by Roger Waters
Song recordings produced by Bob Ezrin
Song recordings produced by David Gilmour
Song recordings produced by Roger Waters
Vardakar

Vardakar is a village in the Artik Municipality of the Shirak Province of Armenia.
Demographics
The population of the village since 1831 is as follows:
Development programs
Vardakar village became part of COAF-supported villages (Children of Armenia Fund) in 2016. Children of Armenia Fund also renovated village facilities such as Cafeteria and Brushodrome.
The programs implemented include: Debate Clubs, Health and Lifestyle Education, School Nutrition & Brushodromes, Women Health Screenings, Support for Reproductive Health.
See also
Shirak province
Children of Armenia Fund
References
Populated places in Shirak Province
კოშიცეს მხარე

კოშიცეს მხარე — მხარე სლოვაკეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი კოშიცე. ფართობი 6 752 კმ², მოსახლეობა — 791 723 ადამიანი (2011). კოშიცეს მხარე მდებარეობს სლოვაკეთის აღმოსავლეთ ნაწილში. ესაზღვრება პრეშოვისა და ბანსკა-ბისტრიცის მხარეები, ასევე უკრაინა და უნგრეთი.
კოშიცეს მხარე დაყოფილია 11 რაიონად.
სტატისტიკა (2011)
ეროვნული შემადგენლობა
სლოვაკები — 580 066 ად. (73,3 %);
უნგრელები — 74 743 ად. (9,4 %);
ბოშები — 36 476 ად. (4,6 %);
ჩეხები — 3174 ად. (0,4 %);
რუსინები — 3076 ად. (0,4 %);
უკრაინელები — 1637 ად. (0,2 %);
გერმანელები — 1179 ად. (0,1 %);
სხვა — 91 372 ად. (11,5 %).
რელიგიური შემადგენლობა
კათოლიკე — 406 601 ად. (51,4 %);
ბერძენი-კათოლიკეები — 75 231 ად. (9,5 %);
რეფორმატები — 43 748 ად. (5,5 %);
ლუთერანები — 29 230 ად. (3,7 %);
მართლმადიდებლები — 13 217 ად. (1,7 %);
ათეისტები — 89 350 ად. (11,3 %);
სხვა — 134 346 ად. (17,0 %).
რესურსები ინტერნეტში
კოშიცეს მხარე — ოფიციალური საიტი
სქოლიო
სლოვაკეთის მხარეები
ოს-ი-კოსტეანი

ოს-ი-კოსტეანი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის სომონტანო-დე-ბარბასტროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 57,50 კმ². მოსახლეობა — 221 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ოს-ი-კოსტეანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ოს-ი-კოსტეანი
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
კოსიცინის გიმნაზია

კოსიცინის გიმნაზია — შენობათა კომპლექსი მოსკოვის ჩერნიგოვსკოეს შესახვევში, XVIII საუკუნის საქალაქო საკარმიდამო (შემდგომში გადაკეთებული). ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტი.
ისტორია
შენობის პირველი ცნობილი მფლობელი პრეობრაჟენსკის ლეიბ-გვარდიის პოლკის კაპიტანი ვ. ტ. რჟევსკი. მის დროს, 1710 წელს, მშენებლობის დასარულს აშენდა ქვის პალატები, რომელიც ბოლშაია ორდინკას ქუჩაზე გადიოდა, ხოლო მის უკან იშლებოდა ბაღი.
1758 წელს, ი. გ. ჟურავლიოვის დროს, ხის ფლიგელები შეიცვალა ქვის ნაგებობებით, ჩნდება შიდა კიბეები და კორიდორის წინკარი. XVIII საუკუნეში არსებობდა ეგრეთ წოდებული „გლუხოვის შესახვევი“ — მთავარი სახლის აღმოსავლეთი შესასვლელი; ჟურავლიოვის დროს, საზეიმო შესასვლელი გადაკეთილი იყო სამეურნეო შენობებით.
XVIII საუკუნის ბოლოს, საკარმიდამო ძლიერად დაზარლდა ხანძრით. ვაჭარი ვასილევი — საკარმიდამოს ერთ-ერთი შემდგომი მფლობელი, პრაქტიკულად მთლიანად გადააკეთა კომპლექსი: მთავარ სახლს გაუჩნდა მესამე სართული, გაფორმდა ფასადის რიზალიტი, შესასვლელი გათავისუფლდა, რომელიც ახალი ჭიშკარით გაფორმდა, საკარმიდამოს სამხრეთ ნაწილში გაიშალა მდიდრული ბაღი.
საკარმიდამოს შემდეგი ცვლილებები 1812 წლის სამამულო ომის შემდეგ განხორციელდა. 1830-იან წლებში, საკარმიდამოს მფლობელები ვაჭარი გრაჩევები ხდებიან, მათ დროს მთავარ სახლს ბაღის მხრიდან ტერასა ჩაშენდა. XIX საუკუნის ბოლოდან, საკარმიდამოში მფლობელებს არ უცხოვრიათ.
1906 წელს, საკარმიდამოს ჩრდილოეთ-დასავლეთი ნაწილი იყიდა ა. ა. დურილინმა. მის დროს, შენობა გაქირავდა „მის უდიდებულესობა იმპერატორ მარიას კანცელარიაზე“, სადაც გაიხსნა ვ. დ. კოსიცინის კერძო ვაჟთა გიმნაზია. საკარმიდამოს გადაკეთება არქიტექტორ ვ. ვ. შერვუდის ხელმძღვანელობით მიმდინარეობდა. ოთახები, სადაც შემდგომში კლასები განლაგდა, ფართობში გაიზარდნენ, საგრძნობლად მოიკლო კიბეების სივრცე, შეიქმნა მინაშენი.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, გიმნაზიის ყოფილ შენობაში განლაგებული იყო მეორე საფეხურის სკოლა, სამედიცინო სასწავლებელი და საბავშვო ბაღი.
დღეისთვის, ყოფილი საკარმიდამოს მთავარ შენობაში განლაგებულია სლავური კულტურისა და ხელნაწერის საერთაშორისო ფონდი, რომელიც 1989 წელს ჩამოყალიბდა. 1993 წელს, საკარმიდამოს ფლიგელში იგორ ტალკოვის მუზეუმი ჩამოყალიბდა.
რესურსები ინტერნეტში
Знаменитые и известные исторические здания и дома Москвы
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ვასილ გაბაშვილი

ვასილ გაბაშვილი ასევე ცნობილი, რუსუფიცირებული სახელით ვასილი დავითის ძე გაბაევი (რუს. Василий Давидович Габаев) (დ. 30 მარტი, 1853 – გ. 17 მარტი, 1933) — ქართველი სამხედრო მეთაური რუსეთის იმპერიის და შემდეგ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სამსახურში. იბრძოდა I მსოფლიო ომში და მიენიჭა პოლკოვნიკის სამხედრო რანგი.
გაბაშვილი მსახურობდა რუსეთის იმპერიის ჯარში, როგორც ოფიცერი და მონაწილეობა მიიღო რუსეთ-თურქეთის 1877-1878 წლების ომში. 1904 წლის მარტიდან 1908 წლის თებერვლამდე იყო კურინის 79–ე ქვეითი პოლკის მეთაური. 1908 წლის 28 ნოემბერს მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება, ხოლო 1913 წელს – გენერალ-ლეიტენანტის. 1914 წლის სექტემბრიდან 1915 წლის ივლისამდე იყო კავკასიის მოტომსროლელთა მე–3–ე ბრიგადის მეთაური. 1915 წლის 17 მაისის უმაღლესი ბრძანებით დაჯილდოვდა წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენით 1915 წლის ივლისიდან 1916 წლის აგვისტომდე იყო კავკასიის გრენადერთა დივიზიის მეთაური. 1916 – 1917 წლებში იყო თბილისის სამხედრო კომენდანტი, რის შემდეგაც ის დაინიშნა ახლადშექმნილი ქართული სამხედრო კორპუსის მეთაურად, შექმნა საფუძველი მომავალი საქართველოს ეროვნული არმიისათვის. შეინარჩუნა უმაღლესი სამხედრო პოსტი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის არსებობის განმავლობაში, მაგრამ პენსიაში გავიდა საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების ძალადობრივი დამყარების შემდეგ.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 30 მარტი
დაბადებული 1853
გარდაცვლილი 17 მარტი
გარდაცვლილი 1933
ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
ქართველი გენერლები
ვასილ
ლოკბატანი

ლოკბატანი (აზერბ. Lökbatan) — ურბანული ტიპის დასახლება აზერბაიჯანში, შედის ბაქოს ქარადაღის რაიონში. ლოკბატანის მოსახლეობა 99 ათასი ადამიანია (2019 წელი). ძველად სოფლის ტერიტორიაზე ქარავნების ბანაკი იყო და რადგან ტერიტორია ჭაობიანი იყო, აქლემები ხშირად იხრჩობოდნენ. აქედან მოდის დასახლების სახელი Lök-batan“ („lök“ სპარსულის სიტყვაა და აქლემს ნიშნავს, „batan“ კი იძირებას).
ურბანული ტიპის დასახლება გაჩნდა XX საუკუნის დასაწყისში, ნავთობის ბუმთან დაკავშირებით. ის მუდმივად იზრდებოდა და იცვლიდა იერსახეს. დღეს კი, სოფლის მახლობლად დიდი სავაჭრო ცენტრების „სადარაკის“ და „ბინას“ მშენებლობა მიმდინარეობს, ხდება სოფლის გაფართოება, ძველი „ლერწმის“ სახლების დანგრევა და ახალი სახლების აშენება. სადარაკის მეჩეთი სადარაკის სავაჭრო ცენტრის ტერიტორიაზე ფუნქციონირებს 2007 წლიდან .
ცენტრალური ფოსტის გვერდით ჰეიდარ ალიევის სახელობის პარკია, ხოლო სოფლის ამ ნაწილში აშენდა სახელმწიფო უსაფრთხოების სამინისტროს ახალი შენობა. აქ არის ასევე ოლიმპიური სტადიონი, რამდენიმე სკოლა, სასურსათო ბაზარი და სხვა მნიშვნელოვანი ნაგებობები.
ხალი სახლები 1980-იანი წლების შემდეგ აშენებული დასახლების ნაწილია.
სოფლის უძველესი მხარე შუა ნაწილია, რომელიც 40–50 –იან წლებში აშენდა, აქ არის რამდენიმე არქიტექტურული ძეგლი, როგორიცაა: კულტურის სასახლე, ძველი უნივერმაგი, ძველი ხუთსართულიანი შენობა. როგორც ჩანს, შენობები ააშენეს პატიმრებმა, მოგვიანებით კი გერმანელმა სამხედრო ტყვეებმა.
ეს შენობები დამზადებულია სპეციალური სტილით და არსებული მონაცემებით, შენობებს აქვთ მიწისქვეშა გვირაბების და გადასასვლელების ქსელი, დაბომბვის დროს სპეციალური ბუნკერები და თავშესაფრები. ამ დროისთვის სოფელში ძალიან ცოტა ძველი მაცხოვრებელია და პრაქტიკულად არ არსებობს შესაძლებლობები შეგროვდეს ინფორმაცია სოფლის წარსულის შესახებ.
სოფლის მახლობლად მდებარეობს ამავე სახელწოდების ტალახის ვულკანი. აღსანიშნავია, რომ იგი ყველაზე დიდია მსოფლიოში. ტალახის ვულკანმა 2001 წლის ოქტომბერში წარმოშვა ბუნებრივი აირის სანახაობრივი ალები .
აქ მდებარეობს ახალი საავადმყოფო. ლოკბატანთან უახლოესი დასახლებებია პუტა და გობუ.
სპორტი
ქალაქს ჰყავს ერთი პროფესიონალური საფეხბურთო გუნდი, „ქარადაღ ლოკბატანი“, რომელიც ამჟამად ასპარეზობს აზერბაიჯანის ფეხბურთის მეორე ლიგაში, აზერბაიჯანის პირველ დივიზიონში .
რესურსები ინტერნეტში
Azer News article
სქოლიო
ბაქო
აზერბაიჯანის სოფლები
მელუა

მელუა
საკუთარი სახელი მელუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
მირიან მელუა — პუბლიცისტი, ემიგრანტი
ქეთი მელუა — მომღერალი, ემიგრანტი
ქართული გვარები
სერანუსი

სერანუსი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანდრელანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 995 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.36 კმ²-ზე. ფართობი 213 173 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ძვ. წ. 221

ძვ. წ. 221
მოვლენები
რომის დიქტატორად დაინიშნა კვინტუს ფაბიუს მაქსიმუსი.
ანდჰრას სამეფოში სათავახანების დინასტიის გამეფების სავარაოუდო თარიღი.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
ლუციუს ცეცილიუს მეტელუსი - რომაელი საზოგადო და სამხედრო მოღვაწე.
ფრანკლინის ოლქი (ტეხასი)

ფრანკლინის ოლქი (ტეხასი)
ფრანკლინის ოლქი — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. მაუნტ-ვერნონი. შეიქმნა 1875 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ტეხასის ოლქები
Rodezno

Rodezno is a village in the province and autonomous community of La Rioja, Spain. The municipality covers an area of and as of 2011 had a population of 316 people.
References
Populated places in La Rioja (Spain)