PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Nina Karpachova

Nina Karpachova
Nina Ivanivna Karpachova (born 12 August 1957) is a Ukrainian lawyer and politician. She was the Verkhovna Rada Commissioner for Human Rights from 1998 until 2012.
Early life and career
Karpachova attended Kyiv University and completed a post-graduate course of the Academy of Social Sciences in Moscow (1991).
Political career
Election
She was elected a deputy in the Ukrainian Verkhovna Rada (Ukraine's parliament) in 1994 for the 28th single-member electoral district in the Autonomous Republic of Crimea as independent, representing Alushta.
Human rights
Soon after her election, she was appointed deputy head of Verkhovna Rada committee for human rights, national minorities and international relations. Karpachova has been active in adopting international human rights standards into national legislation.
Karpachova has headed a number of governmental and parliamentary delegations of Ukraine at international and European conferences on human rights issues. In 1995 she coordinated parliamentary hearings for Ukraine's ratification process of the United Nations Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination Against Women. On her initiative the National Centre of the Adoption of Orphan Children was established in 1996 under the Ministry of Education.
Legislation
Karpachova is the author of four draft laws adopted by the Verkhovna Rada:
Adoption of Orphan Children (part of the Marriage and Family Code)
Judicial Procedure of the Adoption of Orphan Children (part of the Civil Procedure Code)
Law on the Verkhovna Rada Commissioner for Human Rights
Article 1241 of Criminal Code, establishing criminal liability for trafficking in human beings
Other posts
From 1996 to 1998, Karpachova was vice-president of the World Congress of Ukrainian Lawyers, when she was appointed the first Verkhovna Rada Commissioner for Human Rights. In 1999 she also was named head of the National Coordination Council for the Prevention of Human Trafficking. She became a member of the European Ombudsman Institute in 1999 and the International Ombudsman Institute in 2000.
Influence
Karpachova is one of the most influential woman in Ukraine according to the Ukrainian magazine Focus. She placed among the top 10 most influential women in 2006, 2009, and 2010.
References
External links
Ukrainian Parliament Commissioner for Human Rights
Ukrainian women lawyers
Ombudsmen in Ukraine
Living people
1957 births
Second convocation members of the Verkhovna Rada
Fifth convocation members of the Verkhovna Rada
People from Gagauzia
Moldovan emigrants to Ukraine
21st-century Ukrainian women politicians
20th-century Ukrainian women politicians
Women members of the Verkhovna Rada
კომოეს ეროვნული პარკი

კომოეს ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ჩრდილოეთ კოტ-დ'ივუარში, 1983 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. მდებარეობს ზანზანის ოლქში. მის დასავლეთით მდებარეობს ქალაქი კონგი და მდინარე კომოე, აღმოსავლეთით ქალაქი ბუნა. დასავლეთით აგრეთვე ესაზღვრება მდინარე შავი ვოლტა, რომელზეც გადის სახელმწიფო საზღვარი კოტ-დ'ივუარსა და ბურკინა-ფასოს შორის. პარკის იუნესკოს ძეგლთა სიაში შესვლის მიზეზი იყო მდინარე კომოეს გარშემო გავრცელებული მცენარეთა მრავალფეროვნება, რომელიც მოიცავს უძველესი ნოტიო ტროპიკული ტყეების ნარჩენებს. იმის გამო, რომ ეს ეროზირებული რეგიონი ორ დიდ მდინარეს შორის მდებარეობს, მიწა ნესტიანია და ბალახიანი, რაც ხელსაყრელია უფრო მეტი ბიომრავალფეროვნებისთვის, ვიდრე ეს მეზობელი რეგიონებშია. 2003 წლიდან, იუნესკომ პარკი საფრთხის ქვეშ მყოფ ძეგლთა სიაში გადაიტანა, რისი მიზეზიც უკანონო ნადირობა, ტერიტორიის საქონლის საძოვრად გამოყენება და უგულისყურო მენეჯმენტია.
მდინარე კომოეს დაბლობი სეზონურად იფარება ბალახით, რის გამოც ის მრავალ ცხოველს იზიდავს. აქ ასევე გავრცელებულია აფრიკული ნიანგის სამივე სახეობა — ნილოსის ნიანგი, პატარა დინგიანი ნიანგი (Mecistpos cataphractus) და ჯუჯა ნიანგი (Osteolaemus tetraspis). ტერიტორიაზე სეზონურად თავს იყრიან გადამფრენი ფრინველები.
2017 წელს ამოიღეს საფრთხის ქვეშ მყოფ ძეგლთა სიიდან.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
WCMCNatural Site Data Sheet
UNESCO Fact Sheet
APES Mapper
კოტ-დ’ივუარის ეროვნული პარკები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები კოტ-დ'ივუარში
ოსტროგსკის სასახლე

ოსტროგსკის სასახლე - ისტორიული სასახლე ვარშავაში, ტამკას ქუჩაზე, პოვიშლეს უბანში. სასახლეში განთავსებულია ფრიდერიკ შოპენის მუზეუმი.
ისტორია
XVII საუკუნის დასაწყისში, თავადმა იანუშ ოსტროგსკიმ იყიდა მიწა მდინარე ვისლას მარცხენა ნაპირზე, ქუჩა ნოვი სვიატის სამხრეთით. ეს ტერიტორია მაშინ ვარშავის გარეუბანი იყო, შესაბამისად, აქ არ ვრცელდებოდა ქალაქის კანონები, რომლებიც კერძო მშენებლობებს ზღუდავდა. ოსტროგსკის ამ ადგილას მამულის გაშენება ჰქონდა გადაწყვეტილი. თავდაპირვბელად მან ბასტიონი ააშენებინა, ბასტიონის შიგნით მამული უნდა მოწყობილიყო. იანუშ ოსტროგსკი ისე გარდაიცვალა, რომ გეგმების ასრულება ვერ მოასწრო. ტერიტორია იან გნინსკიმ შეიძინა და არქიტექტორ ტილმან ვან გამერენს ბასტიონზე სასახლის მშენებლობა შეუკვეთა. სასახლე 1681 წელს აშენდა.
XVIII-XIX საუკუნეებში სასახლემ რამდენიმეჯერ გამოიცვალა მესაკუთრე და შეიცვალა ფუნქცია. აქ განთავსებული იყო ყაზარამა, ლაზარეთი, ბავშვთა სახლი, სტუდენტურ საცხოვრებელი და სხვ. 1859 წელს შენობა ვარშავის კონსერვატორიამ დაიკავა. აქ მიიღეს განათლება სტანისლავ მონიუშკომ და იგნაცი იან პასდერევსკიმ. 1913 წელს სასახლე გააფართოეს. ოსტროგსკის სასახლე დაინგრა 1944 წელს, გერმანელების მიერ ვარშავის აჯანყების ჩახშობის შემდეგ. სასახლე ხელახლა ააშენეს 1949-1954 წლებში, ის აღადგინეს პირვანდელი სახით, 1913 წლის მიშენების გარეშე.
შოპენის მუზეუმი
შოპენის მუზეუმი დააარსა ფრიდერიკ შოპენის საზოგადოებამ 1930 წელს. მათ 30-იან წლებშივე დაიწყეს ფოტოების, ბიბლიოეთეკის შეგროვება, სხვადასხვა მფლობელისგან გამოისყიდეს 13-მდე ღირებული ხელნაწერი. 1945 წელს შოპენის მუზეუმი კვლავ გაიხსნა, ხოლო 1953 წლიდან მუზეუმმა უკვე ოსტროგსკის სასახლეში დაიდო ბინა. მუზეუმი მოიცავს შოპენის ორიგინალურ ხელნაწერებს, ფოტოებს, სკულპტურებს, წერილებს, საკონსკურსო ნამუშევრებს, პიანინოს. 2010 წელი ვარშავაში შოპენის წელი იყო. ამასთან დაკავშირებით შენობა მნიშვნელოვნად განაახლეს.
რესურსები ინტერნეტში
შოპენის საზოგადოება
სასახლის ფოტოები
Ostrogski Castle
The Frederick Chopin Museum
ვარშავის სასახლეები
მარია კომნენოსი

მარია კომნენოსი (გ. 1408) — ტრაპიზონის იმპერიის პრინცესა. აყ-ყოიუნლუს ტომის ბელადის, ფაჰრ ედ-დინ ყუთლუ-ბეის მეუღლე. ქარა იულუქ ოსმან ბეის დედა.
ბიოგრაფია
მარია კომნენოსი დაიბადა ტრაპიზონში. მისი მშობლები იყვნენ იმპერატორი ბასილი და მისი მეორე მეუღლე, ირინა ტრაპიზონელი.
1352 წელს, მარია დააქორწინეს აყ-ყოიუნლუს ტომის ბელადზე, ფაჰრ ედ-დინ ყუთლუ-ბეიზე, ხოლო 1358 წლის 29 აგვისტოს მისი მეორე და თეოდორა დაქორწინდა თურქმენ ემირზე.
გარდაიცვალა 1408 წელს.
ლიტერატურა
Bryer, "Greeks and Turkmens: The Pontic Exception",Dumbarton Oaks Papers 29 (1975), səh. 144
კომნენოსები
გარდაცვლილი 1408
დანიელ ორტეგა

დანიელ ორტეგა
ხოსე დანიელ ორტეგა საავედრა (დ. 11 ნოემბერი 1945) — ნიკარაგუის 58-ე და მოქმედი 62-ე პრეზიდენტი. სანდინისტების ეროვნულ-ლიბერალური ფრონტის თავმჯდომარე.
ორტეგა და საქართველოს სეპარატისტული რეგიონები
2008 წლის 2 სექტემბერს, ნიკარაგუის არმიის დაარსების 29-ე წლისთავისადმი მიძღვნილ ცერემონიალზე, ორტეგამ საჯაროდ განაცხადა, რომ „ნიკარაგუა აღიარებს სამხრეთ ოსეთისა და აფხაზეთის დამოუკიდებლობას და სრულად უჭერს მხარს რუსეთის მთავრობის პოზიციას“. ორტეგას გადაწყვეტილების შემდეგ, ნიკარაგუა რუსეთის შემდეგ მეორე სახელმწიფო გახდა, რომელმაც სამხრეთ ოსეთისა და აფხაზეთის საქართველოსგან დამოუკიდებლობა აღიარა. ერთი დღის შემდეგ, სეპარატისტული რეგიონები ვენესუელამაც აღიარა. ნიკარაგუამ დიპლომატიური ურთიერთობები უკვე დაამყარა აფხაზეთთან და უახლოეს მომავალში იგივეს გეგმავს სამხრეთ ოსეთთანაც.
სქოლიო
ნიკარაგუის პრეზიდენტები
დაბადებული 1945
დაბადებული 11 ნოემბერი
გარუჩა

გარუჩა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ალმერიის პროვინციის ლევანტე-ალმერიენსეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8 კმ². მოსახლეობა — 9520 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალმერიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
გარუჩის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალმერიის მუნიციპალიტეტები
მარაკაიბოს ტბა

მარაკაიბოს ტბა — მარილიანი ყურე ვენესუელაში, ვენესუელის ყურის (კარიბის ზღვა) სამხრეთით, რომელთანაც შეერთებულია წყალმარჩხი სრუტით. მდებარეობს დასავლეთით — სიერა-დე-პერიხის და აღმოსავლეთით — კორდილიერა-მერიდის ქედების მთათაშუა ქვაბულში.
ტბის სამხრეთ ნაწილში წყალი მტკნარია, ჩრდილოეთში — მომლაშო. მარაკაიბოს ნაპირები დაბალია და დაჭაობებული. საზრდოობს მრავალრიცხოვანი მდინარეებით, რომელთაგან უდიდესია კატატუმბო. მარაკაიბო ჩვეულებრივ განიხილება როგორც ტბა, და არა ყურე ან ლაგუნა. ფართობი 13,210 კმ². მოცულობა 280 კმ³. გეოლოგიური მონაცემების საფუძველზე ცნობილია, რომ მარაკაიბო წარსულში ტბას წარმოადგენდა, რომლის ქვაბულის ასაკი ერთ-ერთი უძველესია მსოფლიოში (მარაკაიბოს ასაკი განისაზღვრება 20-36 მლნ. წლით).
საპორტო ქალაქების მარაკაიბოსა და კაბიმასისთვის ტბა წარმოადგენს სავაჭრო გემების მთავარ მარშრუტს. მარაკაიბოს აუზში არის ნავთობის დიდი მარაგი, რითაც ტბას ეკონომიკური თვალსაზრისით ვენესუელის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს ცენტრად აქცევს.
მარაკაიბოს ტბაში მდებარეობს გენერალ რაფაელ ურდანეტას სახელობის ხიდი, რომელიც მარაკაიბოს აკავშირებს ქვეყნის დანარჩენ დიდ ნაწილთან. მდინარე კატატუმბოს შესართავთან, მარაკაიბოს ტბაში წარმოიქმნება ატმოსფერული ფენომენი — კატატუმბოს ელვა. სანაპიროზე გაშენებულია ქალაქები: მარაკაიბო, კაბიმასი, სიუდად-ოხედა და სხვა.
ევროპელთაგან პირველმა მარაკაიბოს ტბა მოინახულა ალონსო დე ოხედამ 1499 წელს. 1529 წელს ტბის დასავლეთ სანაპიროსთან დაარსდა ქალაქი მარაკაიბო. 1821 წელს ტბასთან გაიმართა ბრძოლა, რომელმაც დიდი როლი ითამაშა ქვეყნის დამოუკიდებლობის მოპოვების საქმეში. ნავთობის წარმოება დაიწყო 1914 წელს პატარა ჭაბურღილებით, რომელიც გაითხარა კომპანია „Bataafsche Petroleum Maatschappij“-ის მიერ.
1964 წლის 6 აპრილს 236 000 ბარელის ტევადობის დატვირთულმა სუპერტანკერმა „Esso Maracaibo“ გენერალ რაფაელ ურდანეტას სახელობის ხიდთან ავარია განიცადა. ტანკერი ხიდს შეეჯახა, რომლის შედეგად ჩამოიქცა ხიდის 259 მეტრიანი სექცია. ტანკერს სერიოზული დაზიანება არ მიუღია. სამაგიეროდ დაზიანდა ხიდი. 2004 წლის მონაცემებით ტბის ზედაპირის 18% დაფარულია წყლის პერით.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის ტბების სია
კატატუმბოს ელვა
რესურსები ინტერნეტში
Guide of Maracaibo, Venezuela
Guida di Maracaibo, Stato Zulia, Venezuela
Lenteja verde Sp
Instituto para la Conservación del Lago de Maracaibo
Comisión del Lago
Imagen satelital
სქოლიო
ვენესუელის ყურეები
ვენესუელის ტბები
Cephalotes nilpiei

Cephalotes nilpiei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
ჭიანჭველები
ირურსუნი

ირურსუნი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ლა-ბარანკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 3,5 კმ². მოსახლეობა — 2247 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ნავარის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ირურსუნის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნავარის მუნიციპალიტეტები
ნავარის ქალაქები
სორიკი

სორიკი — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 500 მეტრზე. 2009 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 115 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 15.36 კმ²-ია. სოფელი დასახლებულია ქურთებით.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
პუეირედონი

პუეირედონი ან კოჩრანე — მყინვარული წარმოშობის ტბა პატაგონიის ანდებში, ჩილესა და არგენტინაში. ტბა ცნობილია პუეირედონის სახელით არგენტინაში, ხოლო კოჩრანეს სახელით ჩილეში.
ტბის ფართობი 270 კმ². უდიდესი სიღრმე 836 მ. მდიდარია თევზით.
იხილეთ აგრეთვე
არგენტინის ტბების სია
რესურსები ინტერნეტში
Image Science and Analysis Laboratory, NASA-Johnson Space Center. 18 Mar. 2005. "Earth from Space - Image Information."
ჩილეს ტბები
არგენტინის ტბები
დავიდ დავიდიანი

დავიდ დავიდიანი
დავიდ რუდიკის ძე დავიდიანი (დ. 14 დეკემბერი, 1997) — რუსი ფეხბურთელი, ბოლოს თამაშობდა „მოსკოვის არარატში“.
საკლუბო კარიერა
რუსეთის პროფესიონალურ ლიგაში მისი დებიუტი შედგა „ნოსტას“ რიგებში „ვოლგა ულიანოვსკის“ წინააღმდეგ, 2016 წლის 20 ივლისს.
რესურსები ინტერნეტში
დავიდ დავიდიანი — რუსეთის პროფესიონალური ლიგა
სქოლიო
დაბადებული 14 დეკემბერი
დაბადებული 1997
რუსი ფეხბურთელები
მოსკოვის არარატის ფეხბურთელები
ნოსტას ფეხბურთელები
ბატასინი

ბატასინი — ფრინველების გვარი ბატისნაირთა რიგისა. აქვთ გრძელი, დაკბილულკიდებიანი ნისკარტი. ფეხის წინა თითები აპკითაა შეერთებული, უკანაზე ფარფლი აქვთ, კარგად ცურავენ და ყვინთავენ. ბატასინის გვარი აერთიანებს 7 სახეობას (მათგან სამი ამომწყდარია). საქართველოში ბატასინი ყველგან გვხვდება, განსაკუთრებით მიმოფრენის დროს, მტკნარ, გამდინარე წყალსატევებთან. ბუდობენ მიწაზე, კლდის ნაპრალებში, ქვებს შორის და ფუღუროში. იკვებებიან თევზით, იშვიათად წყლის მწერებითა და მოლუსკებით. აქვთ მცირე სარეწაო მნიშვნელობა — იყენებენ მათ ღინღლს და ბუმბულგაცლილ ტყავს.
ლიტერატურა
იხვისებრნი
პერვანე

პერვანე ან პერვანეოღლუს დინასტია — თურქმანული დინასტია, რომელიც XIII საუკუნის მეორე ნახევარში და XIV საუკუნის დასაწყისში (1261–1326) ანატოლიის ერთ-ერთ ბეილიქის პერვანეს მართვლები იყვნენ. მათი სამფლობელო მდებარეობდა ანატოლიის ჩრდილოეთ ნაწილში და მოიცავდა შავი ზღვის სამხრეთ სანაპიროში მდებარე უმნიშვნელოვანეს ქალაქ სინოპს და მის მიმდებარე ტერიტორიას.
ბეილიქის დამაარსებელია სულეიმანის ძე მუ'ინ ედ-დინ მეჰმედ ბეგი, რომელიც აგრეთვე პერვანეს ტიტულს ატარებდა, რაც სელჩუკებში სასახლის მეთვალყურეს აღნიშნავდა; ეს ტიტული შემდგომში სამფლობელოს სახელწოდებად იქცა. მეჰმედ ბეგის კარგი ურთიერთობები ჰქონდა მონღოლებთან და ფაქტობრივად დამოკიდბეული იყო მათზე. 1297 წელს, მეჰმედ ბეგის სიკვიდლის შემდგომ ტახტზე მისი ძმა მასუდ ბეგი ადის. მასუდ ბეგმა სამფლობელოს მიმდებარე ქალაქები ბაფრა და ამისოსი (სამსუნი) შემოუერთა. ამ დროისთვის სინოპში გენუელების ფაქტორია მდებარეობდა, საიდანაც გენუელებმა მასუდ ბეგი გაიტაცეს კაფაში. უზარმაზარი გამოსასყიდის მეშვეობით მასუდმა ტყვეობისგან თავის დაღწევა მალევე მოახერხა. ამ მომენტიდან პერვანესა და გენუელებს შორის დაძაბულობა მატულობს. მასუდის სიკვიდლის შემდგომ ტახტზე მეჰმედ ბეგის შვილიშვილი გაზი ჩელები ავიდა, რომელიც პერვენეს უკანასკნელი მმართველია. ის მალევე პერვანეს რეგიონალურ საზღვაო ძალად აქცევს და ტრაპეზუნტელი ბერძნების დახმარებით ყირიმის ნახევარკუნძულზე მდებარე გენუის შავი ზღვის კოლონიებს, ასევე ცნობილი როგორც გაზარიას არბევს. 1319 წელს მან ასევე დაარბია ტრაპიზონის იმპერიის სანაპიროებიც. 1322 წელს მან სინოპის მისადგომებთან გენუელების ფლოტი დაამარცხა. გაზი ჩელები უმემკვიდროდ გარდაიცვალა და მისი სამფლობელო 1322 წელს ჯანდარიდებმა შემოიერთეს.
მართველთა სია
მუ'ინ ედ-დინ მეჰმედ ბეგი (1277-1297)
მასუდ ბეგი (1297-1298)
გაზი ჩელები (1298-1322)
რესურსები ინტერნეტში
Beylik of Pervâneoğlu
სქოლიო
აზიის ისტორიული სახელმწიფოები
ანატოლიის ბეილიქები
თურქული დინასტიები
Iridomyrmex mapesi

Iridomyrmex mapesi is an extinct species of ant in the genus Iridomyrmex. Described by Wilson in 1985 in the United States, the fossil found is in a considered poor condition
References
†
Hymenoptera of North America
Fossil taxa described in 1985
Fossil ant taxa
მალიქი

მალიქი — ისლამური რწმენის მიხედვით ჯოჯოხეთის მცველი ანგელოზი, რომელსაც ახლავს ცხრამეტი მითიური მცველი (სურა 74:30). ყურანში მალიქი მოხსენიებულია 43:77-ში, როგორც ჯოჯოხეთის ანგელოზთა უფროსი.
გადმოცემის თანახმად ისრას და მირაჯის დროს მუჰამადი თავისი მოგზაურობისას მალიქსაც შეხვდა. როდესაც მუჰამადი სამოთხეში მივიდა, მას ყველა ანგელოზი ღიმილით შეეგება, გარდა მალიქისა. როდესაც მუჰამადმა ჰკითხა მთავარანგელოზ ჯიბრაელს, თუ რატომ შეინარჩუნა ამ ანგელოზმა ასეთი სიჩუმე, ჯიბრაილმა უპასუხა რომ ეს იყო ჯოჯოხეთის მცველი, რომელიც არასდროს იღიმოდა. ამის შემდგომ მუჰამადმა სთხოვა მალიქს ეჩვენებინა მისთვის ჯოჯოხეთი, ხოლო მალიქმა გააღო ჯოჯოხეთის კარიბჭე და მუჰამადმა იქ მყოფთა ტანჯვა იხილა.
სქოლიო
ჯაჰანამი
ანგელოზები ისლამში
ახალაანი

ახალაანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ჭონქაძის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი.
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კრიმლის ჩანჩქერები

კრიმლის ჩანჩქერები — ავსტრიის ყველაზე მაღალი ჩანჩქერი. სიმღლე — 380 მ. მდებარეობს მდინარე კრიმლერ-ახეზე, სოფელ კრიმლთან ახლოს, მაღალი ტაუერნის ეროვნულ პარკში, ზალცბურგის მხარეში.
ჩანჩქერი საფეხუროვანია და სამი ნაწილისაგან შედგება. მისი უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან 1470 მეტრის სიმაღლეზე მდებარეობს.
რესურსები ინტერნეტში
Krimmler Wasserfälle web-site (in English)
Krimmler Wasserfälle at Salzburger-Saalachtal (in German)
Krimmler Wasserfalle stats on World Waterfall Database
Pictures and travel information on European waterfalls (in English)
სქოლიო
ავსტრიის ჩანჩქერები
კიევის სამთავრო

კიევის სამთავრო — აღმოსავლელი სლავების შუასაუკუნოვანი სამთავრო, რომელიც უკრაინის ცენტრალურ ნაწილში, კიევის მიადამოებში მდებარეობდა. სამთავრო შეიქმნა XII საუკუნეში კიევის რუსეთის ფრაგმენტაციის შედეგად. ამ პროცესის შედეგად კიევის მმართველების ტერიტორია მნიშვნელოვნად შეიკვეცა და ქალაქის ირგვლივ არსებული მიწებით შეიზღუდა. პოლიტიკური ერთეულის სახით XIV საუკუნის მეორე ნახევრამდე იარსება.
ლიტერატურა
Christian, David. A History of Russia, Mongolia and Central Asia. Blackwell, 1999.
Fennell, John, The Crisis of Medieval Russia, 1200–1304. (Longman History of Russia, general editor Harold Shukman.) Longman, London, 1983.
Martin, Janet, Medieval Russia 980–1584. Cambridge University Press, Cambridge, 1993.
კიევი
ვარსკვლავური ფლოტი

ვარსკვლავური ფლოტი — გამოგონილი სახელმწიფო ორგანიზაცია ვარსკვლავური გზის ფანტასტიკურ სამყაროში. იგი ახორციელებს სამხედრო, დიპლომატიურ და სამეცნიერო-კვლევით მისიებს.
ვარსკვლავური ფლოტის შტაბ-ბინა მდებარეობს სან-ფრანცისკოში.
ისტორია
2161 წლამდე არსებობდა ორგანიზაცია დედამიწის ვარსკვლავური ფლოტი, იგი დაარსდა დაახლოებით 2120-2130 წლებში. ზეფრამ კოკრეინის პირველი გაფრენის შემდეგ დედამიწამ დაიწყო ახლომდებარე სისტემების კოლონიზაცია და სხვა რასებთან კონტაქტის დამყარება. ამ საკითხებით დაკავებული იყო ვარსკვლავური ფლოტი. იგი ასევე მუშაობდა ვარპ-ტექნოლოგიის შემდგომ გაუმჯობესებაზე. პირველი ხომალდი რომელმაც განავითარა სიჩქარე ვარპ-5 იყო USS ენტერპრაიზ NX-01, ცოტა მოგვიანებით აიგო კოლუმბია.
2161 წელს ფედერაციის შექმნასთან ერთად დაარსდა ერთიანი ვარსკვლავური ფლოტი, რომელიც აერთიანებდა სამხედრო და სამეცნიერო განყოფილებებს. მასში მსახურობდნენ სხვა ცივილიზაციების წარმომადგენლებიც (მათ შორის ფედერაციის არაწევრებიც).
ვარპ-ტექნოლოგიების განვითარებასთან ერთად შეიქმნა მრავალი კოსმოსური სადგური, კოლონია და ახალი პლანეტები, ფედერაციას შეემატა ახალი წევრები.
ვარსკვლავური ფლოტის მთავარი დირექტივა კრძალავს უცხო ცივილიზაციების შიდა საქმეებში ნებისმიერ ჩარევას. ეს დირექტივა გადმოღებულია ვულკანური ანალოგიდან, რომლის თანახმადაც ვარპ-ტექნოლოგიის ქონა ითვლება რასის სხვა რასებთან კონტაქტისათვის მზადყოფნის კრიტერიუმად. კონტაქტის დამყარება ცივილიზაციებთან რომლებიც არ ფლობენ ამ ტექნოლოგიას კატეგორიულად აკრძალულია. მთავარი დირექტივის ირგვლივ ვითარდება არაერთი ეპიზოდის სიუჟეტი.
მისია
ვარსკვლავური ფლოტის მთავარი მისიაა კოსმოსის კვლევა სიცოცხლის ახალი ფორმების აღმოჩენისა და ახალ ცივილიზაციებთან კონტაქტის დამყარების მიზნით. თუმცა იგი ასევე ასრულებს სამხედრო და დიპლომატიურ ფუნქციებს.
ორგანიზაციული სტრუქტურა
ვარსკვლავურ ფლოტს გააჩნია რამდენიმე სტრუქტურული ერთეული:
ვარსკვლავური ფლოტის აკადემია
ტექნიკური კორპუსი
სამეთაურო შტაბი
ანალიტიკური ქვეგანყოფილება
სამედიცინო კორპუსი
ტაქტიკური ქვეგანყოფილება
გენერალური სასამართლო
გენერალური ინსპექცია
ვარსკვლავური ფლოტის აკადემია
ვარსკვლავური ფლოტის აკადემია ამზადებს მომავალ ოფიცრებს ვარსკვლავური ფლოტისთვის. იგი დაარსდა 2161 წელს, ფედერეციის შექმნასთან ერთად. მისი მთავარი კორპუსი განლაგებულია სან-ფრანცისკოში, ასევე არსებობს ფილიალები სხვა ქალაქებში. აკადემიაში კურსანტები გადიან ოთხწლიან სასწავლო კურსს, რის შედეგადაც ღებულობან ენსინის წოდებას.
პირებს რომელთაც არა აქვთ ფედერაციის მოქალაქეობა მისაღებ გამოცდებზე დაშვებისთვის სჭირდებათ ვარსკვლავური ფლოტის ოფიცრის რეკომენდაცია.
იხილეთ აგრეთვე
ვარსკვლავური გზა
პლანეტების გაერთიანებული ფედერაცია
რესურსები ინტერნეტში
ვარსკვლავური ფლოტი საიტზე startrek.com
ვარსკვლავური ფლოტის აკადემია საიტზე startrek.com
ვარსკვლავური ფლოტი საიტზე memory-alpha
ვარსკვლავური ფლოტის აკადემია საიტზე memory-alpha
ვარსკვლავური ფლოტის სამედიცინო კორპუსი საიტზე memory-alpha
ვარსკვლავური ფლოტის ტაქტიკური ქვეგანყოფილება საიტზე memory-alpha
ვარსკვლავური ფლოტი საიტზე memory-beta
დედამიწის ვარსკვლავური ფლოტი საიტზე memory-beta
http://www.ufpfleet.org/
http://www.starfleet-museum.org/
სქოლიო
ვარსკვლავური გზა
გამოგონილი ორგანიზაციები
Lake Akan

Lake Akan
is a lake in Kushiro, Hokkaidō, Japan. It is located in Akan National Park and is a Ramsar Site.
History
Volcanic activity formed the lake some 6,000 years ago, when a lava dam was formed. The lake used to have a clarity of 8–9 meters in the 1930s. Pollution from local hotspring resorts has decreased the transparency to 3–4 meters.
Flora and fauna
The lake is famous for the marimo (Aegagropila linnaei), aggregations of algae that form into spherical shapes 2–30 cm in diameter. Other flora of the lake include the following:
Phragmites communis
Nuphar sp.
Potamogeton crispus
Hydrilla verticillata
Myriophyllum verticillatum
Vallisneria gigantea
Melosira italica
Asterionella formosa
Synedra
Kokanee salmon (Oncorhynchus nerka) are native to Lake Akan.
Other fauna of the lake include the following:
Zooplankton:
Daphnia longiremis
Bosmina coregoni
Eurytemora affinis
Bottom:
Chironomus plumosus
Tubificidae
Fish:
Common carp
Crucian carp
Pond smelt
Big-scaled redfin
Climate
See also
List of Special Places of Scenic Beauty, Special Historic Sites and Special Natural Monuments
Ramsar sites in Japan
References
Lakes of Hokkaido
Ramsar sites in Japan
Volcanic crater lakes
Volcanoes of Hokkaido
Calderas of Hokkaido
VEI-7 volcanoes
Lava dammed lakes
მარცელინუსი (პაპი)

მარცელინუსი (პაპი)
მარცელინუსი (დ. უცნობია — გ. 1 აპრილი, 304, რომი, იტალია) — რომის პაპი 296–304 წლებში.
ბიოგრაფია
მარცელინუსის შესახებ ისტორიული ცნობები თითქმის არ მოგვეპოვება. ცნობილია მხოლიდ ის, რომ პაპად აურჩევიათ 296 წლის 30 ივნისს და მოწამეობრივი სიკვდილით აღესრულა 304 წელს იმპერატორ დიოკლეტიანეს მიერ ორგანიზებულ ქრისტიანთა დიდი დევნის დროს. თუმცა ეს უკანასკნელი ცნობაც სადაოა, არსებობს გადმოცემები, რომლის თანახმადაც მარცელინეს სიცოცხლის გადარჩენის მიზნით ქრისტიანობაც კი უარყვია.
იგი დაასაფლავეს 304 წლის 26 აპრილს პრიშილას სასაფლაოზე რომში. კათოლიკურმა ეკლესიამ მარცელინე წმინდანად შერაცხა.
მარცელინუსი ასევე ცნობილია იმით, რომ მანიქეველებს ებრძოდა.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
სქოლიო
რომის პაპები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გარდაცვლილი 1 აპრილი
გარდაცვლილი 304
კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
ფონოლოგია

ფონოლოგია არის სტრუქტურული ენათმეცნიერების საფუძველზე წარმოქმნილი სამეცნიერო დისციპლინა, რომელიც შეისწავლის ენაში არსებულ ბგერათა მნიშვნელობის განმასხვავებელ ფუნქციას.
თუ ფონეტიკა მეტყველებაში ფონემათა რეალიზაციითაა დაკავებული, ფონოლოგია ცდილობს აღმოაჩინოს, აღწეროს და განსაზღვროს ენის ფონემები, მათ შორის დისტინქტიურ (განმასხვავებელ) ფონეტიკურ კრიტერიუმებზე დაყრდნობით.
ლიტერატურა
ფონოლოგია
კაზლუ-რუდა

კაზლუ-რუდა (ლიეტუვ. Kazlų Rūda, 1917 წლამდე ოფიციალური სახელწოდება კოზლოვა რუდა) — ქალაქი მარიამპოლის მაზრაში; ლიეტუვა. კაზლუ-რუდის თვითმმართველობის (ლიეტუვ. Kazlų Rūdos savivaldybė) და კაზლუ რუდის სამამასახლისოს (ლიეტუვ. Kazlų Rūdos seniūnija) ადმინისტრაციული ცენტრი.
დახასიათება
მდებარეობს კაუნასიდან 36 კმ-ში სამხრეთ-დასავლეთით, ალიტუსიდან რკინიგზით 102 კმ-ში. ქალაქშია რკინიგზა კაუნას-ჩერნიახოვსკის ხაზზე. სარემონტო-მექანიკური ქარხანა, ხე-ტყის გადამამუშავებელი კომბინატები.
1991 წელს კაზლუ რუდაში 7,9 ათასი ადამიანი ცხოვრობდა, 2005 წელს 7,330.
ქალაქის სახელწოდების პირველი ნაწილი წარმოშობით აზნაური მეწარმის კაზლასის გვარს უკავშირდება, რომელიც აქ XVI-XVII სს დასახლებულა. მეზობელ ჭაობიან ტყეებში რკინის მადნის აღმოჩენის შემდეგ მადნეულის საბადოები გაჩნდა, რაც სახელწოდების მეორე ნაწილს ეხმიანება: მადანი — Rūda.
დამტკიცებულია 1996 წელს.
ისტორია
წერილობით წყაროებში პირველად 1744 წელს იხსენიება როგორც სოფელი. თავდაპირველად ვითარდებოდა როგორც რკინის მომპოვებელი, გადამდნობი და გადამამუშავებელი ცენტრი. რკინიგზის გაყვანის შემდეგ 1861-1862 სოფელი გაიზარდა. 1931 წლიდან კაზლუ რუდის თემის ცენტრია. 1950 წლიდან ქალაქი ლიტვის სსრ-ში. 1950-1962 წწ. რაიონული ცენტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კაზლუ-რუდა – თვითმმართველობის ოფიციალური საიტი
ლიეტუვის ქალაქები
Lasioglossum obscuratum

Lasioglossum obscuratum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1876 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
obscuratum
ელან-ჩიშმა

ელან-ჩიშმა — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ერმეკეევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 438 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმეკეევოდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია პრიუტოვო, რომელიც დაშორებულია 47 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (93 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ერმეკეევოს რაიონის სოფლები