PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კრასუსი

კრასუსი
მარკუს ლიცინიუს კრასუსი (დ. ძვ. წ. 115 — გ. ძვ. წ. 53) — რომაელი მთავარსარდალი და სახელმწიფო მოღვაწე. დიქტატორ სულას მომხრე და სპარტაკის აჯანყების ჩამხშობი. ძვ. წ. 60 კრასუსმა, პომპეუსმა და კეისარმა დადეს საიდულო გარიგება, რომელიც პირველი ტრიუმვირატის სახელით არის ცნობილი ისტორიაში. კრასუსი ამავე დროს იყო რომის ერთ-ერთი უმდიდრესი ადამიანი. სხვადასხვა წყაროს ცნობებით ის ფლობდა 200 მილიონ სესტერციუმს (ჟურნალ ფორბსის 2008 წ. თებერვლის გამოშვების მიხედვით 169.8 მილიარდი დოლარი).
ომი პართიასთან
54 წ. დაიწყო კრასუსის ექსპედიცია პართიაში, რომელიც რომაელთა კატასტროფით დამთავრდა. კრასუსი მესოპოტამიაში შეიჭრა და რამდენიმე ქალაქი აიღო, გამოსაზამთრებლად კი ისევ სირიაში დაბრუნდა, შემდგომ 53 წელს კრასუსმა ხელმეორედ გაილაშქრა პართიელთა წინააღმდეგ. რომაელებს პართიელებთან ბრძოლაში აკლდათ უმთავრესი — კავალერია. კრასუსი, ამასთან ერთად გადამეტებით აფასებდა რომაელთა შესაძლებლობებს. ძვ. წ. 53 ს. კარრთან ახლოს მოხდა გადამწყვეტი შეტაკება რომალებსა და პართიელებს შორის. პართიულმა კავალერიამ დაჯაბნა რომაული ლეგიონები. ალყაში მოქცეული კრასუსი და მისი ჯარი იტანჯებოდნენ სიცხისა და წყურვილისაგან. ბრძოლაში დაიღუპა კრასუსის შვილი მამაცი პუბლიუსი. დაიღუპა თავად კრასუსიც, რომელსაც თავი მოკვეთეს და ოროდ II გაუგზავნეს. კარრის ბრძოლა იყო პირველი სერიოზული შეტაკება ორ უდიდეს სახელმწიფოს შორის. კრასუსის შემდგომ პართიის საკითხი უმთავრეს როლს თამაშობდა რომის საგარეო პოლიტიკაში.
თანამედროვე ისტორიოგრაფია
1950 წ. მეცნიერებმა საინტერესო ფაქტებს მიაგნეს. ოქსფორდის უნივერსიტეტის პროფესორმა ჰომერ დაბსმა (Homer Dubss) გამოაქვეყნა სამეცნიერო კვლევათა პირველი დოკუმენტები. როგორც გაირკვა, რომაული არმია მთლიანად არ განადგურებულა. კარრის ბრძოლას გადაურჩა 150-მდე ლეგიონერი, რომლებიც რომში აღარ დაბრუნდნენ და აღმოსავლეთისკენ გააგრძელეს გზა. ისინი დაქირავებულ საბრძოლო ჯგუფს წარმოადგენდნენ; ასევე წვრთნინდნენ სხვადასხვა ქვეყნის ჯარებს. 2007 წ. მეცნიერებმა მოინახულეს ჩინური სოფელი ლაქიანი გობის უდაბნოს მახლობლად, სადაც, გადმოცემით სახლობდნენ რომაელი ლეგიონერები. მეცნიერებმა აღმოაჩინეს ადამიანები, რომელთაც ჰქონდათ ქერა თმები, ლურჯი და მწვანე თვალები და ჩინელებისთვის არადამახასიათებელი ცხვირის ფორმები. ჩინურ წყაროებში არსებობს ცნობები, რომ ჰანის დინასტიის ჩინეთის არმიის გენერალი ჩენგ ტანგი შეებრძოლა „კუს საბრძოლო წყობის“ (რომაულ ლეგიონერთა ცნობილი საბრძოლო ფორმირება) რაზმს და ტყვედ აიყვანა. ჩინელები ისე მოხიბლულან ლეგიონერთა ბრძოლის ხერხებით, რომ ისინი გაათავისუფლეს და თავიანთ არმიაში მიიღეს. სწორედ რომაელთა დახმარებით აიღეს ჩინელებმა ქალაქი განსუ, რომელსაც შემდგომში უწოდეს ახალი სახელი „ლი-ჟიენ“, რაც ფონოლოგიურად ძლიერ წააგავს „ლეგიონს“. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მეცნიერებმა მოიპოვეს რომაული მონეტები და რკინის ჩაფხუტი, რომელსაც ჩინურად აწერია „ტყვე“.
იხილეთ აგრეთვე
კრასუსის ლაშქრობა იბერიაში
ლიტერატურა
სანიკიძე, ლ. „მარიუსი და სულა“, თბილისი, 1970
წერეთელი, ა. ძველი რომი, ნაწილი 2, თბილისი, 1961
რომაელი მხედართმთავრები
ანტონიუსები
დაბადებული ძვ. წ. 115
გარდაცვლილი ძვ. წ. 53
ძვ. წ. I საუკუნის რომაელები
Conguillío Lake

Conguillío Lake is a lake located in the La Araucanía Region of Chile, within the Conguillío National Park. The lake was formed by the damming of the Trufultruful River caused by a lava flow from the Llaima volcano.
References
Lakes of Chile
Lakes of Araucanía Region
კოსოვო-პოლეს თემი

კოსოვო-პოლეს თემი
კოსოვო-პოლეს — თემი სერბეთში, კოსოვოსა და მეტოხიის ავტონომიური მხარის კოსოვოს ოლქში. ფართობი შეადგენს 89 კმ²-ს. აქვს სადავო ადმინისტრაციული კუთვნილება.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოსოვო-პოლე. შეიცავს 18 დასახლებულ პუნქტს. დასახლებული პუნქტების საშუალო ფართობია 4,9 კმ².
დემოგრაფია
სქოლიო
კოსოვოს ოლქის თემები
ტალდი-ბულაკი (ბაშკირეთი)

ტალდი-ბულაკი (ბაშკირეთი)
ტალდი-ბულაკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ერმეკეევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 44 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმეკეევოდან დაშორებულია 50 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იმენი-8-მარტა, რომელიც დაშორებულია 18 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (62 %) და ბაშკირები (26 %) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ერმეკეევოს რაიონის სოფლები
ტოპაგა

ტოპაგა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.794 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 608 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 97.51 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 37 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ფსევდოკრატერი

ფსევდოკრატერი, უფესვო კონუსი — ვულკანური რელიეფის ფორმა, რომელიც წააგავს ნამდვილ ვულკანურ კრატერს, თუმცა ამ უკანასკნელისაგან განსხვავდება იმით, რომ იგი არ არის ფაქტობრივი ღრმული, საიდანაც ლავა ამოიფრქვეოდა. ფსევდოკრატერი ცნობილია როგორც უფესვო კონუსი, რომელიც ხასიათდება მაგმური არხის არარსებობით.
ფსევდოკრატერი წარმოიქმნება ორთქლის აფეთქების შედეგად, როდესაც მომდინარე გავარვარებული ლავა კვეთს ჭაობის, ტბის ან ტბორის ნოტიო ზედაპირს. ფეთქებადი აირები ფრეატული ამოფრქვევის მსგავსად, იჭრებიან ლავურ ზედაპირზე, სადაც ტეფრა ქმნის კრატერისმაგვარ ზევით აზიდულ ფორმას, რომელიც შეიძლება გამოიყურებოდეს როგორც ნამდვილი ვულკანური კრატერი.
ფსევდოკრატერის კლასიკური მაგალითები გვხვდება ისლანდიაში. აღსანიშნავია მაგ., მიუვატნის ტბის ირგვლივ არსებული ფსევდოკრატერები და როიზგოულიარის ფსევდოკრატერების ჯგუფი რეიკიავიკთან. ფსევდოკრატერი აღმოჩენილია აგრეთვე პლანეტა მარსზე, კერძოდ ათაბასკის ხეობაში. 2010 წლის მარტში ვულკან ეიაფიადლაიეკუდლის ამოფრქვევის შედეგად, ვულკანოლოგები პირველად ისტორიაში გახდნენ ფსევდოკრატერის წარმოქმნის მოწმენი.
იხილეთ აგრეთვე
ვულკანური კრატერი
სქოლიო
რელიეფის ფორმები
ვულკანოლოგია
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საბერძნეთში

იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საბერძნეთში
2022 წლის მონაცემებით საბერძნეთში 18 იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია.
სია
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
ობიექტების გეოგრაფიული მდებარეობა
</center>
რესურსები ინტერნეტში
იუნესკოს ოფიციალური საიტი. საბერძნეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია
საბერძნეთი
რუთ ბელვილი

რუთ ბელვილი
რუთ ელიზაბეთ ნაომი ბელვილი (დ. 5 მარტი, 1854 — გ. 7 დეკემბერი, 1943) — აგრეთვე ცნობილი როგორც გრინვიჩის დროის ლედი, ლონდონელი ბიზნესმენი ქალი. იგი, მისი დედა მარია ელიზაბეთი და მამა ჯონ ჰენრი, ადამიანებზე დროს ყიდიდნენ. ისინი ამას საათის გრინვიჩის საშუალო დროზე გასწორებით და ადამიანებისთვის თავიანთ საათზე დახედვის უფლების მიყიდვით აკეთებდნენ.
ბიოგრაფია
რუთ ბელვილის მამამ, ჯონ ჰენრი ბელვილმა, ეს მომსახურება თავისი 200 კლიენტისთვის 1836 წელს წამოიწყო. ყოველ დილით ჯონ ჰენრი თავის სამსახურში, გრინვიჩის ობსერვატორიაში მიდიოდა და საათს გრინვიჩის საშუალო დროზე ასწორებდა. შემდეგ მსურველებს თავისი ორადგილიანი ეტლით ჩამოივლიდა და საათებს გაუსწორებდა.
ჯონ ჰენრიმ ამ საქმიანობას სიკვდილამდე, 1856 წლამდე ეწეოდა. მისი გარდაცვალების შემდეგ ეს საქმიანობა მისმა ქვრივმა, მარიამ განაგრძო და ბიზნესს 1892 წლამდე ედგა სათავეში, ხოლო როდესაც ოთხმოცს გადასცდა, მმართველობა რუთ ბელვილს გადააბარა. სწორედ იგი განაგრძობდა ამ საქმეს გვიან ორმოციან წლებამდე, მეორეე მსოფლიო ომის დაწყებამდე. რუთი სამსახურიდან წასვლისას 90 წელს იყო მიახლოვებული, თუმცა, აღსანიშნავია, რომ ის 86 წლის ასაკშიც ახერხებდა 20 კილომეტრის გავლას და დილის ცხრა საათზე ობსერვატორიაში ყოფნას. ის 89 წლის გარდაიცვალა.
ამ ბიზნესში გამოიყენებოდა ჯონ არნოლდის ჯიბის ქრონომეტრი ნომერი 485/786, რომელსაც მეტსახელად „არნოლდი“ ეწოდებოდა. ის თავდაპირველად სასიქსის გრაფისთვის შეიქმნა და ოქროს კორპუსი ჰქონდა, თუმცა როდესაც ჯონ ჰენრის გადაეცა, მან კორპუსი ვერცხლით შეცვალა, რადგანაც ეშინოდა, რომ ქურდები ოქროს საათს მოჰპარავდნენ. რუთის გარდაცვალების შემდეგ საათი „მესაათეთა პატივცემულ გილდიას“ გადაეცა.
კრიტიკა
ბელვილების ბიზნესმა „სტანდარტული დროის კომპანიის“ დირექტორის ჯონ ვინის კრიტიკა დაიმსახურა, რომელიც დროის ტელეგრაფულ სიგნალს ჰყიდდა და ამიტომ ბელვილების მთავარი კონკურენტი იყო. ვინი ბელვილის საწინააღმდეგო სიტყვით გამოვიდა ქალაქის „გაერთიანებული უბნების კლუბში“ და განაცხადა, „რომ მისი [ბელვილის] მეთოდები სასაცილოდ მოძველებული იყო“, მან ასევე მიანიშნა, რომ ბელვილს ბიზნესის წამოსაწყებად შეეძლო ბარემ თავისი ქალურობაც გამოეყენებინა.
ეს სიტყვა გაზეთ „თაიმსში“ გამოქვეყნდა, თუმცა სტატიაში „სტანდარტული დროის კომპანია“ და ფაქტი, რომ ჯონ ვინი ბელვილის კონკურენტი იყო, ნახსენები არ ყოფილა. კრიტიკული შენიშვნების გამოქვეყნების შემდეგ ბელვილს დაესივნენ რეპორტიორები, რომლებსაც მისი საქმიანობა და ვინის კომენტარებით გამოწვეულ შესაძლო სკანდალზე მეტი ინფრომაციის გაგება სურდათ. თუმცა, ბელვილმა ყველაფერს თავი გაართვა, ხოლო მისკენ მიმართულმა ყურადღებამ კი გაყიდვების რაოდენობა გაზარდა. ბელვილმა განაცხადა, რომ ვინმა ერთადერთი რაც მოახერხა, ეს მისი უფასო რეკლამირება იყო.
სქოლიო
დაბადებული 5 მარტი
დაბადებული 1854
გარდაცვლილი 7 დეკემბერი
გარდაცვლილი 1943
ლევან გურიელი (გენერალი)

ლევან გურიელი (გენერალი)
ლევან გურიელი (დ. 29 თებერვალი, 1824, თბილისი — გ. 11 მაისი, 1888) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ–ლეიტენანტი.
ბიოგრაფია
იყო გიორგი V გურიელის შვილიშვილი. დაამთავრა თბილისის პირველი კლასიკური გიმნაზია, შემდეგ ჩაირიცხა ლაიბგვარდიის კავკასიის ესკადრონში. 1844-1851 წლებში იყო ცალკე კავკასიის კორპუსში და იბრძოდა დაღესტანში, საკორდონო ხაზზე, რისთვისაც კაპიტნის ჩინი მიიღო. 1852-1853 წლებში იყო ქუთაისის გუბერნიის თავად–აზნაურთა წინამძღოლი. ყირიმის ომის დროს კავკასიის ფრონტზე შეკვეთილთან სასაზღვრო ხაზის დაცვის დროს, გამოავლინა პარტიზანული ბრძოლის ტაქტიკის შესანიშნავი ცოდნა, განსაკუთრებული სამხედრო საზრიანობა, რამაც მნიშვნელოვნად შეუწყო ხელი გენერალ ივანე ანდრონიკაშვილის გამარჯვებებს. ნიგოითისა და ჩოლოქის ბრძოლებში სარდლობდა რუსეთის იმპერიის ჯარში შემავალ გურიისა და იმერეთის სახალხო რაზმებს. 1865 წელს მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება. მონაწილეობდა 1877-1878 წლების რუსეთ-ოსმალეთის ომში. ამ ომში ის მეთაურობდა იმერეთის რაზმს, რომელმაც თავი გამოიჩინა სამხრეთის მიმართულებით ბრძოლებში. 1879 წელს მიიღო გენერალ-ლეიტენანტის წოდება და დაინიშნა ბათუმის ოლქის უფროსის მოადგილედ; ნაყოფიერად მუშაობდა სამუზეუმო გამოფენებში, მატიანეთა მოძიებაში, მატერიალურად ეხმარებოდა შემოქმედ ახალგაზრდობას. დაკრძალულია ქაშვეთის ეკლესიაში.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1824
დაბადებული 29 თებერვალი
გარდაცვლილი 1888
გარდაცვლილი 11 მაისი
ქართველი გენერლები
გურიელები
რუსეთის იმპერიის გენერლები
თბილისში დაბადებულები
ბრემ სტოკერი

ბრემ სტოკერი
აბრაჰამ (ბრემ) სტოკერი (დ. 8 ნოემბერი, 1847, დუბლინი, ირლანდია — გ. 20 აპრილი, 1912, ლონდონი ) — ირლანდიელი მწერალი და მოთხრობების ავტორი, რომლის ყველაზე განთქმული ნაწარმოებია 1897 წელს გამოსული გოთიკური რომანი „დრაკულა“.
ერთ დროს, ის, ასევე ცნობილი იყო, როგორც მსახიობ ჰენრი ირვინგის თეატრალური მენეჯერი და მსოფლიოში ერთ-ერთი უძველესი თეატრის, ლონდონის „ლიცეუმის“ დირექტორი.
ბიოგრაფია
ბრემ სტოკერი დაიბადა 1847 წლის 8 ნოემბერს, ქალაქ დუბლინში, ირლანდია, პროტესტანტულ ოჯახში. მისი მშობლები იყვნენ აბრაჰამ სტოკერი (1799-1876) და შარლოტა მატილდა ბლეიკ თორნლი (1818-1901). ის იყო მესამე შვიდი დედმამიშვილიდან (უფროსი თორნლი სტოკერი, განთქმული ქირურგი).
ბავშვობაში, შვიდ წლამდე, ავადმყოფობის გამო ვერ დადიოდა. თუმცა მან შეძლო ადვადმყოფობის გადალახვა და დუბლინის უნივერსიტეტში სწავლისას გახდა კარგი ფეხბურთელი და მსუბუქი ათლეტი.
სწავლის დამთავრების შემდეგ სტოკერი მსახურობდა სახელმწიფო სამსახურში და პარალელურად მუშაობდა ჟურნალ „The Evening Mail“-ის ჟურნალისტად და თეატრალურ კრიტიკოსად. ამ პერიოდში ის დაუმეგობრდა ინგლისელ მსახიობ ჰენრი ირვინგს. 1878 წელს ირვინგმა შესთავაზა მას თეატრ „ლიცეუმის“ დირექტორობა. სტოკერი დათანხმდა შემოთავაზებას და გადავიდა ლონდონში. 27 წლის განმავლობაში სტოკერი იყო ირვინგის მენეჯერი ამ უკანასკნელის გარდაცვალებამდე (1905).
ირვინგთან მეგობრობა დაეხმარა მას შესულიყო ლონდონის მაღალ საზოგადოებაში. აქ მან გაიცნო ართურ კონან დოილი და ჯეიმზ უისლერი. სტოკერი დაქორწინებული იყო ფლორენს ბელკომბზე, ვისზეც ოსკარ უაილდი იყო შეყვარებული და ვისთანაც სტოკერი ახლოს მეგობრობდა.
მიუხედავად იმისა, რომ ბრემი არის უამრავი ნაწარმოების ავტორი, წარმატება მას მოუტანა განთქმულმა რომანმა „დრაკულა“, გამოცემული 1897 წელს, რომლის შთაგონების წყაროდ იქცა ჯოზეფ ლეფანიუს გოთიკური რომანი „კარმილა“ (1872). რომანზე ის მუშაობდა დაახლოებით 8 წელიწადი და სწავლობდა ევროპულ ფოლკლორს და ლეგენდებს ვამპირების შესახებ.
ბრემ სტოკერი გარდაიცვალა 1912 წლის 20 აპრილს, პროგრესირებადი დამბლის შედეგად.
რომანები და მოთხორებები
1874 — „ბროლის თასი“
1875 — „პრაიმროუზის ბილიკი“ / The Primrose Path
1879 — „მეორე ინსტანციის სასამართლოს მოხელეთა მოვალეობები ირლანდიაში“
1890 — „გველის უღელტეხილი“ / The Snake’s Pass
1897 — „დრაკულა“
1898 — „მის ბეტი“ / Miss Betty
1902 — „ზღვის საიდუმლოება“ / The Mystery of the Sea
1906 — პირადი მოგონებები ჰენრი ირვინგზე
1907 — „შვიდი ვარსკვლავის განძი“ / The Jewel of Seven Stars
1909 — „ლედი სუდარაში“ / The Lady of the Shroud
1911 — „თეთრი ჭიის ბუნაგი“ / The Lair of the White Worm
მოთხრობების კრებულები
1882 — „მზის ჩასვლისას“
1914 — „დრაკულას სტუმარი და სხვა საოცარი მოთხრობები“
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
დაბადებული 1847
გარდაცვლილი 1912
ბრემ სტოკერი
დრაკულა
ირლანდიელი მწერლები
ირლანდიელი საშინელებათა ჟანრის მწერლები
ირლანდიელი ანგლიკანები
XIX საუკუნის ირლანდიელი რომანისტები
XX საუკუნის ირლანდიელი რომანისტები
XX საუკუნის ირლანდიელი მამაკაცი მწერლები
ირლანდიელი მამაკაცი რომანისტები
ირლანდიელი ფენტეზი მწერლები
გოთიკური ჟანრის მწერლები
კარლ ვილჰელმი (ანჰალტ-ცერბსტის მთავარი)

კარლ ვილჰელმი (ანჰალტ-ცერბსტის მთავარი)
კარლ ვილჰელმ ფონ ანჰალტ-ცერბსტი — ანჰალტ-ცერბსტის მთავარი 1667—1718 წლებში, ასკანიების გვარის წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
კარლ ვილჰელმი იყო მთავარ იოჰან VI-ისა და მისი მეუღლის, სოფია ავგუსტას, ჰერცოგ ფრიდრიხ III ფონ ჰოლშტაინ-ჰოტორპის ქალიშვილის მესამე შვილი. მამის გარდაცვალების დროს კარლ ვილჰელმი ჯერ კიდევ არასრულწლოვანი იყო, რის გამოც 1667—1674 წლებში მისი რეგენტი იყო დედამისი ჰესენ-დარმშტადტის ლანდგრაფ ლუდვიგ VI-სთან და ანჰალტ-დესაუს მთავარ იოჰან გეორგ II-სთან ერთად.
კარლ ვილჰელმმა დააარსა ცერბსტის ციხესიმაგრე და ლუთერანული წმინდა სამების ეკლესია.
ოჯახი
1676 წლის 18 ივნისს, გალში, კარლ ვილჰელმი დაქორწინდა სოფია ფონ საქსენ-ვაისენფელსზე, ჰერცოგ ავგუსტის ქალიშვილზე. ამ ქორწინებიდან დაიბადნენ:
იოჰან ავგუსტი (1677—1742), ანჰალტ-ცერბსტის მთავარი, დაქორწინდა პრინცესა ფრედერიკა ფონ საქსენ-გოტა-ალთენბურგზე (1675—1709), შემდეგ _ პრინცესა ჰედვიგა ფრედერიკა ფონ ვიურტემბერ-ვაილთინგენზე (1691—1752)
კარლ ფრიდრიხი (1678—1693)
მაგდალენა ავგუსტა (1679—1740), დაქორწინდა საქსენ-გოტა-ალთენბურგის ჰერცოგ ფრიდრიხ II-ზე (1676—1732)
ასკანიები
ანჰალტ-ცერბსტის მმართველები
დაბადებული 1652
გარდაცვლილი 1718
კადარის ნაოხვამური (სამლოცველო)

კადარის ნაოხვამური (სამლოცველო)
კადარის ნაოხვამური — არქიტექტურული ძეგლი სამეგრელო ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოკში, ამავე სოფელში მცხოვრებ მიხეილ ხუბუას კარ-მიდამოს ნაკვეთში, რომელიც „კადარის ნაოხვამურის“ სახელითაა ცნობილი.
ეკლესია დარბაზული ტიპის ფორმისაა ბრტყელი აფსიდით. აგების თარიღია გვიან შუა საუკუნეები. ნაშენია ძირითადად რიყის ქვით კირ დუღაბის ხსნარზე, ასევე ალაგ-ალაგ სამშენებლო მასალად გამოუყენებიათ წითელი ფერის ბრტყელი აგური, ნაწილი აგურისა იქვე მიმოფანტულია ეკლესიის მახლობლად. ეკლესიის წინა ფასადი მოუპირკეთებიათ დიდი კვადროვანი თლილი ქვებით. კედლები მხოლოდ შემორჩენილია დასავლეთით ერთი მეტრის სიმაღლის დონეზე. შესასვლელი კარები დასავლეთის და სამხრეთის მხარესაა დატანილი. ეკლესიის დასავლეთის მხარეს შემორჩენილია წრიული ფორმის თაღი. სამლოცველო ძლიერ არის დაზიანებული. დაფარულია უმეტესად მცენარეული საფარით.
რესურსები ინტერნეტში
ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Ҙ

Ҙ, ҙ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ҙ)
Graphemica (ҙ)
კირილური ასოები
Kleene fixed-point theorem

Kleene fixed-point theorem
In the mathematical areas of order and lattice theory, the Kleene fixed-point theorem, named after American mathematician Stephen Cole Kleene, states the following:
Kleene Fixed-Point Theorem. Suppose is a directed-complete partial order (dcpo) with a least element, and let be a Scott-continuous (and therefore monotone) function. Then has a least fixed point, which is the supremum of the ascending Kleene chain of
The ascending Kleene chain of f is the chain
obtained by iterating f on the least element ⊥ of L. Expressed in a formula, the theorem states that
where denotes the least fixed point.
Although Tarski's fixed point theorem
does not consider how fixed points can be computed by iterating f from some seed (also, it pertains to monotone functions on complete lattices), this result is often attributed to Alfred Tarski who proves it for additive functions Moreover, Kleene Fixed-Point Theorem can be extended to monotone functions using transfinite iterations.
Proof
We first have to show that the ascending Kleene chain of exists in . To show that, we prove the following:
Lemma. If is a dcpo with a least element, and is Scott-continuous, then
Proof. We use induction:
Assume n = 0. Then since is the least element.
Assume n > 0. Then we have to show that . By rearranging we get . By inductive assumption, we know that holds, and because f is monotone (property of Scott-continuous functions), the result holds as well.
As a corollary of the Lemma we have the following directed ω-chain:
From the definition of a dcpo it follows that has a supremum, call it What remains now is to show that is the least fixed-point.
First, we show that is a fixed point, i.e. that . Because is Scott-continuous that is . Also, since and because has no influence in determining the supremum we have: . It follows that , making a fixed-point of .
The proof that is in fact the least fixed point can be done by showing that any element in is smaller than any fixed-point of (because by property of supremum, if all elements of a set are smaller than an element of then also is smaller than that same element of ). This is done by induction: Assume is some fixed-point of . We now prove by induction over that . The base of the induction obviously holds: since is the least element of . As the induction hypothesis, we may assume that . We now do the induction step: From the induction hypothesis and the monotonicity of (again, implied by the Scott-continuity of ), we may conclude the following: Now, by the assumption that is a fixed-point of we know that and from that we get
See also
Other fixed-point theorems
References
Order theory
Fixed-point theorems
შერმადინ ასკურავა

შერმადინ ასკურავა
შერმადინ (შალვა) მიხეილის ძე ასკურავა (დ. 1897 ― გ. 8 თებერვალი, 1919) ― ქართველი ბოლშევიკი, რუსეთის სამოქალაქო ომის აქტიური მონაწილე.
ბიოგრაფია
1912 წელს დაამთავრა ბათუმის საქალაქო სასწავლებელი. 1913–1914 წლებში მონაწილეობდა ჯერ ბათუმის, შემდეგ თბილისის ბოლშევიკური ორგანიზაციების მუშაობაში. 1915-1916 წლებში იყო რსდმპ თბილისის ბოლშევიკური კომიტეტის წევრი. 1916 წლის 18 აგვისტოს დააპატიმრეს. 1917 წლის ოქტომბრის გადატრიალების შემდეგ იბრძოდა საქართველოში ბოლშევიკების გამარჯვებისათვის. 1918 გაზაფხულზე საშა გეგეჭკორთან ერთად ხელმძღვანელობდა სენაკის მაზრის გლეხთა შეიარაღებულ ამბოხებას. შემდეგ საქართველოს რესპუბლიკის წინააღმდეგ იბრძოდა აფხაზეთის ტერიტორიაზე. 1918 წლის მაისში დანიშნეს სოხუმის მუშათა და გლეხთა დეპუტატების საბჭოს წარმომადგენლად ჩრდილოეთ კავკასიის საბჭოთა რესპუბლიკაში. აფხაზეთში ბოლშევიკური ამბოხების დამარცხების შემდეგ ჩრდილოეთ კავკასიაში დარჩა და სამოქალაქო ომის ფრონტებზე იბრძოდა. 1918 წლის ზაფხულში დანიშნეს მე-11 არმიის პოლიტიკურ კომისრად. მისი აქტიური მონაწილეობით მხილებულ და ლიკვიდირებულ იქნა მე-11 არმიის სარდლის ი. სოროკინის შეთქმულება საბჭოთა ხელისუფლების წინააღმდეგ. ასკურავა დაიღუპა ყიზლარის მიდამოებში. სამოქალაქო ომში დამსახურებისათვის 1928 წლის 29 თებერვალს (სიკვდილის შემდეგ) დაჯილდოვდა წითელი დროშის ორდენით.
ლიტერატურა
ბოლშევიკები
წითელი დროშის ორდენის კავალრები
დაბადებული 1897
გარდაცვლილი 8 თებერვალი
გარდაცვლილი 1919
ბალამუტივკა (ზასტავნის რაიონი)

ბალამუტივკა (ზასტავნის რაიონი)
ბალამუტივკა — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნივცის ოლქის ზასტავნის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1786 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ზასტავნის რაიონის სოფლები
იშეი

იშეი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 239 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 75 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 130 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (94 %).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბაიმაკის რაიონის სოფლები
Rhaetian Alps

Rhaetian Alps
The Rhaetian Alps are a mountain range of the Eastern Alps. The SOIUSA classification system divides them into the Western and Eastern Rhaetian Alps, while the Alpine Club classification of the Eastern Alps places most of the Rhaetian subranges within the Western Limestone Alps.
They are located along the Italian–Swiss and Austrian–Swiss borders, in the canton of Graubünden in eastern Switzerland; in the state of Tyrol in Austria; and in the Italian regions of Trentino-Alto Adige and Lombardy.
The name relates to a Roman province and the Rhaetian people subdued under Emperor Augustus in 15 BC.
Geography
The Rhaetian Alps contain these subranges:
Albula Range
Bernina Range
Brenta group
Bregaglia Range
Ortler Alps
Rätikon
Silvretta
The highest peak in the range is Piz Bernina at , located in Grisons/Graubünden canton, Switzerland, adjacent to the Italian border.
The Swiss National Park is located in the Western Rhaetian Alps.
See also
Limestone Alps
Southern Limestone Alps
Central Eastern Alps
The Rhaetian Age which ends the Triassic Period of geological time is named for the Rhaetian Alps.
References
Mountain ranges of the Alps
Southern Limestone Alps
Mountain ranges of Italy
Mountain ranges of Switzerland
Mountain ranges of Graubünden
Mountain ranges of Lombardy
Mountain ranges of Trentino
Mountain ranges of Tyrol (state)
სოსონო

სოსონო (გ. ძვ. წ. 6) — კოგურიოს სამეფოს დამაარსებლის ჟუმონგის მეორე ცოლი. კოგურიოს დედოფალი. უფლისწულების ბირიუსა და ონჯოს დედა. სოსონო იყო მთავარი ფიგურა კოგურიოს და პექჩეს სამეფოების დაარსების საქმეში.
ისტორიული წყაროს სამგუკ-საგის მიხედვით სოსონო იყო იმ პერიოდში მდიდარი და გავლენიანი ფიგურის იონ თა-ბალის ქალიშვილი. ზოგიერთი სხვა წყაროს მიხედვით ჟუმონგი იყო სოსონოს მეორე ქმარი და მისი პირველი ქმრის სახელია ვუთე.
ჟუმონგის გარდაცვალების შემდეგ კოგურიოს სამეფოს მეფე ხდება მისი შვილი იურიმენ-ვანი, რომელიც დედასთან ერთად ბრუნდება კოგურიოში, ხოლო სოსონო და მისი ორი ვაჟი გარბიან ნახევარკუნძულის სამხრეთით და აარსებენ ახალ სახელმწიფოს — პექჩეს.
სოსონო გარდაიცვალა ძვ. წ. 6 წელს 61 წლის ასაკში, მას შემდეგ რაც მისი მეორე შვილი ონჯო გახდა პექჩეს მეფე.
სქოლიო
კორეის ისტორია
გარდაცვლილი ძვ. წ. 6
ნაისაარი

ნაისაარი — კუნძული ესტონეთის ჩრდილოეთ ნაწილში. მდებარეობს ფინეთის ყურეში და არის ქვეყნის სიდიდით მე-6 კუნძული. ადმინისტრაციულად განეკუთვნება ჰარიუმაის მაზრას.
იხილეთ აგრეთვე
ესტონეთის კუნძულების სია
რესურსები ინტერნეტში
კუნძულის საიტი
კუნძულ ნაისაარის რუკები და ფოტოები
ციხესიმაგრე კუნძულ ნაისაარზე
ესტონეთის კუნძულები
კვიპროსი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კვიპროსი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კვიპროსმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე სპორტსმენებმა მხოლოდ ერთი ვერცხლის მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კვიპროსი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე