PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Kelmentsi Raion

Kelmentsi Raion was an administrative raion (district) in the southern part of Chernivtsi Oblast in western Ukraine, on the Romanian border, part of the historical region of Bessarabia. The administrative center was the urban-type settlement of Kelmentsi. The region had an area of . The raion was abolished on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Chernivtsi Oblast to three. The area of Kelmentsi Raion was merged into Dnistrovskyi Raion. The last estimate of the raion population was
At the time of disestablishment, the raion consisted of two hromadas, Kelmentsi settlement hromada with the administration in Kelmentsi and Livyntsi rural hromada with the administration in the selo of Livyntsi.
See also
Subdivisions of Ukraine
References
External links
Web page on the website of Regional State Administration
Former raions of Chernivtsi Oblast
1960 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
ზარიძე

ზარიძე
საკუთარი სახელი ზარიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გიორგი ზარიძე — გეოლოგი, პეტროლოგი
რევაზ ზარიძე — ფიზიკოსი
ჯიმი ზარიძე — სამხედრო პირი
იხილეთ აგრეთვე
ზარიძეები (მრავალმნიშვნელოვანი)
ქართული გვარები
ძერჟინსკის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი

ძერჟინსკის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი — მშენებარე მართლმადიდებლური ტაძარი ძერჟინსკში (ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქი). მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.
მრევლის ისტორია
საბჭოთა პერიოდში ქალაქის დაარსების დღიდან ეკლესია არ ყოფილა. ახლომდებარე სოფლებშიც ეკლესიები დახურული იყო. 1992 წელს წმინდა სერგის სამების ლავრაში მოღვაწე მამა ნაუმმა ანა სტეფანოვას მისცა კურთხევა შეეგროვებინა თანხები ძერზინჟსკში ეკლესიის ასაშენებლად. კურთხევა ასევე მიიღეს ჟელნინოს ხარების ეკლესიის წინამძღვრის მამა ნიკოლაი ნატაროვისაგან. პირველი თანხები შეაგროვეს საეკლესიო მაღაზიაში განთავსებულ წიგნის სახლში. შემდეგ შემოწირულობის აგროვება საბჭოთა პერიოდში ქალაქის დაარსების დღიდან ეკლესია არ ყოფილა. ახლომდებარე სოფლებშიც ეკლესიები დახურული იყო. 1992 წელს წმინდა სერგის სამების ლავრაში მოღვაწე მამა ნაუმმა ანა სტეფანოვას მისცა კურთხევა შეეგროვებინა თანხები ძერზინჟსკში ეკლესიის ასაშენებლად. კურთხევა ასევე მიიღეს ჟელნინოს ხარების ეკლესიის წინამძღვრის მამა ნიკოლაი ნატაროვისაგან. პირველი თანხები შეაგროვეს საეკლესიო მაღაზიაში განთავსებულ წიგნის სახლში. შემდეგ დაიწყეს ქალაქის მცხოვრებლებს შორის.
1993 წელს მრევლმა ღვთისმსახურებისთვის შეიძინა რკინიგზის ვაგონი. თითქმის ერთი წლის განმავლობაში მიმდინარეობდა მომავალი ეკლესიის მოწყობა. პირველი მსახურება შედგა 1994 წელს ქრისტეს ნათლობის დღეს.
1994 წლის 25 ოქტომბერს ჩადეს იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ეკლესიის სარძიკვლის ქვა. 1995 წლის ოქტომბერში გაიხსნა საკვირაო სკოლა. პირველ შობას, 1996 წელს, ტაძარში მხოლოდ 20 ადამიანი შეიკრიბა. ამავე წელს ეკლესიაში გაიხსნა ბიბლიოთეკა.
1997 წელს დასრულდა წმინდა ტიხონისა და რუსეთის ახალმოწამეების სახელობის ხის ეკლესიის მშენებლობა. 2009 წლის 23 აპრილს ეკლესიაში ჩატარდა სააღდგომო ლიტურგია და ამ ვღესვვე ეკლესიის წინამძღვრად აკურთხეს ვიქტორ სოფრონოვი.
ტაძრის მშენებლობა
ტაძრის ფუნდამენტი ჩაყარეს 1990-იან წლებში. 2008 წელს დასრულდა ეკლესიის პირველი სართული. 2008 წლის 28 აპრილს მშენებარე ეკლესიაში ნიჟნი-ნოვგოროდისა და არზამასის ეპისკოპოსმა გიორგიმ აღავლინა საღვთო ლიტურგია.
დასრულებული ეკლესიის სიმაღლე იქნება 65 მეტრი. 1995 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა ქალაქში პირველი საკვირაო სკოლა.
რესურსები ინტერნეტში
Владыка Георгий посетил в Дзержинске строящийся храм в честь Воскресения Христова (фото Б. Поварова). Нижегородская епархия.
«На Руси всегда Храм строили всем миром, всем сообществом. Сегодня мы, сохраняя исконно российские традиции, намерены всем городом достроить Храм в честь Воскресения Христова», — мэр Дзержинска Виктор Портнов. Администрация г. Дзержинска.
სქოლიო
ძერჟინსკის ტაძრები
ლოს-ანჯელესი

ლოს-ანჯელესი, შემოკლებით ელ-ეი (LA), ანგელოზთა ქალაქი — მოსახლეობით რაოდენობის მიხედვით აშშ-ის მეორე ქალაქი ნიუ-იორკის შემდეგ. ქალაქის სტატუსი მიენიჭა 1850 წლის 4 აპრილს და ამავე სახელწოდების ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია. 2000 წლის ცენზის მიხედვით მისი მოსახლეობა შეადგენდა 3,69 მილიონს, 2004 წლის 1 ივლისის აღწერით ქალაქის მოსახლეობამ 3,85 მილიონს მიაღწია, ხოლო 2016 წელს 4 მილიონს გადააჭარბა. ქალაქი სამხრეთ კალიფორნიის ურბანული აგლომერაციების ცენტრი და უმნიშვნელოვანესი ნაწილია. მისი ფართობია 1300 კმ², რითაც ის ნიუ-იორკს და ჩიკაგოს აღემატება.
ლოს-ანჯელესი ქვეყნის მთავარი კულტურული, ეკონომიკური, სამეცნიერო და გართობის ცენტრია. ქალაქი ასევე მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე კოსმოპოლიტი ადგილია, სადაც თავს იყრის დედამიწის ფაქტობრივად ყველა ერის წარმომადგენელი.
1932 და 1984 წლებში ლოს-ანჯელესი ოლიმპიურ თამაშებს მასპინძლობდა. ლოს-ანჯელესის ყველაზე კრიმინალური უბნებია: Compton-ი, Watts-ი და Inglewood-ი.
ისტორია
ისტორიული კუთვნილება:
რესურსები ინტერნეტში
Los Angeles Then and Now Life magazine-ის სლაიდშოუ.
სქოლიო
ლოს-ანჯელესი
აშშ-ის ქალაქები
ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მასპინძელი ქალაქები
ადამავის პლატო

ადამავის პლატო — ზეგანი (პლატო) კამერუნში, ნიგერიაში და ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკაში.
დასახელება
დასახელება წარმოდგება ადგილობრივი ფულას ტომის წინამძღოლის სახელისაგან, რომელსაც ერქვა მოდიბო ადამა, რომელმაც დააარსა ადამავის ემირატი, რომელიც მოიცავდა პლატოს დიდ ნაწილს და რომელმაც იარსება მის გარდაცვალებამდე, ანუ 1848 წლამდე.
თავის მხრივ პლატოს სახელიდან წარმოიშვნენ დასახელებები: ადამავის რეგიონი კამერუნში, ადამავის შტატი ნიგერიაში და ადამავა-უბანგური ენების ჯგუფი, რომლებიც ძირითადად გავრცელებულები არიან აღმოსავლეთით.
ტერიტორია
ადამავის პლატოს უკავია ვრცელი ტერიტორია ჩრდილო-დასავლეთით მდებარე მდინარე ბენუესა და სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარე მდინარე სანაგას შორის. მოიცავს ნიგერიის სამხრეთ-აღმოსავლეთს, კამერუნის დასავლეთს და ცენტრს და ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის დასავლეთს.
აქვს ვულკანური წარმოშობა, ზღვის დონიდან საშუალო სიმაღლეა — დაახლოებით 1000 მეტრი, უმაღლესი მწვერვალია — ოკუ, 3011 მეტრი, სხვა მწვერვალებია: ბამბუტო (2740 მეტრი), მბამი (2335 მეტრი). აგებულია ძველი კრისტალური და მეტამორფული ქანებით (პირველ რიგში გნაისებით).
მთები
ზეგანის ცენტრია ადამავის მთები, რომელიც გადაჭიმულია კამერუნის დასავლეთიდან (დასავლეთის და ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონები) ნიგერიის სამხრეთ-აღმოსავლეთში (შტატი ტარაბა, სადაც ამ მონაკვეთს ჰქვია გოტელი) და ისევ ცენტრალურ კამერუნში (ადამავის რეგიონი). ზოგჯერ მათ გაგრძელებად ითვლება მთები, რომლებიც გადაჭიმულები არიან უფრო შორს — აღმოსავლეთისკენ, მთელი ადამავის რეგიონის და ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის საზღვრის იქით.
ადამავის მთები წყალგამყოფია მდინარეების ბენუესა და სანაგას აუზებს შორის (პირველ რიგში მის შენაკად მბამის).
ბუნება
სამხრეთში პლატო დაფარულია ნოტიო მარადმწვანე ტყეებით, ჩრდილოეთით სავანებით და ფოთლოვან-მარადმწვანე ტყეებით, გამოწვეული მოკლე მშრალი სეზონის არსებობით. მთებში არსებობენ მთის სავანები.
პლატოზე არსებობენ ბოქსიტების მთავარი საბადოები.
მოსახლეობა
მთის შემოგარენი დასახლებულია ხალხით, რომლებიც ლაპარაკობენ ბენუე-კონგოს და ადამავა-უბანგოს სხვადასხვა ჯგუფების ენებზე, ასევე ფულას ხალხის ჯგუფებით. მთიანი ზონის მოსახლეობა ძირითადად დაკავებულია მომთაბარე და ნახევრადმომთაბარე მეცხოველეობით (მსხვილი რქოსანი საქონელი), ხოლო მთისპირეთში მიწადმოქმედებით.
რესურსები ინტერნეტში
ადამავა ენციკლოპედია ბრიტანიკაში
ადამავა webcitation.org-ის საიტზე
ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის პლატოები
კამერუნის პლატოები
ნიგერიის პლატოები
გემიკაიის ბორცვი

გემიკაიის ბორცვი მდებარეობს ბაქო-თბილისის ავტომაგისტრალის მარჯვენა მხარეს, სოფელ ბირინჯი-შიხლის მახლობლად. ბორცვის მარჯვნივ უფსკრულია. მწვერვალიდან იშლება ხედი მტკვარზე. გემიკაიის ზედაპირზე ადვილად მოიპოვება ძველი ქაშანურის ჭურჭლის ნატეხები, რომლების მიხედვითაც დგინდება, რომ ამ ტერიტორიაზე გამოიყენებოდა წითელი, ყვითელი და შავი ფერის, სხვადასხვა ზომის სამეურნეო დანიშნულების თიხის ჭურჭელი. ჭურჭელი მოხატულია ხატვით, ძერწვითა და კაწვრით შესრულებული ორნამენტით.
სისტემატური არქეოლოგიური გათხრებები გემიკაიაზე არ ჩატარებულა, მაგრამ ბორცვზე ნაპოვნი ქაშანურის ნატეხებისა და ყაზახის რაიონის სხვა ტერიტორიებზე აღმოჩენილი ანალოგიური საგნების შედარების შედეგად შეიძლება ითქვას, რომ უძველესი დასახლება გემიკაია მიეკუთვნება ადრინდელ რკინის ხანას (ძვ. წ. VIII–VI საუკუნეებს).
სქოლიო
არქეოლოგია აზერბაიჯანში
იშმე-დაგან I

იშმე-დაგან I — ასურეთის მეფე. იშმე-დაგან I სამეფო ტახტზე შამშიადად I-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 1797 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 1757 წელს, მის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე მუტ-აშკური ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
ასურეთი
ასურელი მეფეები
ასურეთის მეფეების სია
ასურეთის მეფეები
ბოგდან გურჯიცკი

ბოგდან გურჯიცკი (გ. 12 აპრილი, 1700, მოსკოვი) — წარმოშობით ქართველი დიპლომატი. მოღვაწეობდა პოლონეთის სამეფო კარზე XVII საუკუნის მეორე ნახევარში. იგი იყო პოლონეთის ელჩი ირანში, სეფიანთა კარზე.
წარმოშობით ქართლის აზნაურთა ოჯახიდან იყო. მიხეილ თამარაშვილის მოსაზრებით გურჯიცკის ნამდვილი გვარი ალავერდიშვილი ყოფილა. ქართულ და უცხოურ წყაროებში ცნობილია ბუგდან, ბუღდან, ბუღდან-ბეგის სახელით. XVII საუკუნის 40–50-იანი წლებში ქართლის მეფის როსტომის ქვეშევრდომი იყო. შემდეგ პოლონეთში მოხვდა, შესაძლოა დიპლომატიური დავალებით. XVII საუკუნის 50-იანი წლების ბოლოს მონაწილეობდა პოლონეთ-შვედეთის ომებში, როგორც პოლონეთის არმიის უცხოელთა ნაწილის ერთ-ერთი მეთაური, მიიღო როტმისტრის წოდება. 1668 წელს საგანგებო მისიით გაგზავნეს ირანში. ელჩობის მიზანი იყო პოლონეთის, რუსეთის და ირანის კავშირის შექმნა ოსმალეთის წინააღმდეგ, აგრეთვე ვაჭრობის გაფართოება და სხვ. გ. იმავე წლის სექტემბერში მოსკოვში შეხვდა მეფე ალექსი მიხეილის ძეს, ქართველ ბატონიშვილ ნიკოლოზს (შემდგომში ერეკლე I), მის დედას — დედოფალ ელენეს და სხვა ქართველ წარჩინებულებს. მისიის დასრულების შემდეგ პოლონეთის სეიმმა მას აზნაურობა (შლიახტიჩობა) უბოძა გერბითა და მამულებითურთ ლენჩიცის მაზრაში. 1676 წელს პოლონეთის მთავრობამ გურჯიცკი ირანში თავის მუდმივ რეზიდენტად დანიშნა. აქ მან 23 წელი დაჰყო, კავშირი ჰქონდა ქართველ მეფეებთან — ვახტანგ V-თან და გიორგი XI-თან, მონაწილეობდა პოლონეთსა და საქართველოს შორის სავაჭრო კონტაქტების დამყარების მცდელობაში. მოსკოვიდან გურჯიცკი და მისმა ძმებმა (ფარსადანი, ნაზარი და მერაბი) საქართველოში ჩამოიტანეს საეკლესიო ინვენტარი. მათ შორის, ერთ-ერთი ზარი საჩუქრად მიართვეს კათოლიკოს-პატრიარქ დომენტი III-ს, რომელმაც იგი ანჩისხატის ახალ სამრეკლოზე დაკიდა. მეფე გიორგი XI-მ ძმებს თბილისში სასახლე უბოძა. 1699 წელს შაჰ ჰუსეინის დავალებით გურჯიცკი პოლონეთში გაემგზავრა, მაგრამ გზაში გარდაიცვალა. დაკრძალულია მოსკოვში.
ლიტერატურა
ზედგინიძე გ., ბოგდან გურჯიცკი დიპლომატიურ ასპარეზზე, თბ., 1983;
ცინცაძე ი., მასალები პოლონეთისა და საქართველოს ურთიერთობის ისტორიისათვის (XV–XVII სს.), თბ., 1966;
ქართველი დიპლომატები
გარდაცვლილი 12 აპრილი
გარდაცვლილი 1700
პოლონელი დიპლომატები
ნადეჟდა დვალიშვილი-ხნიკინა

ნადეჟდა დვალიშვილი-ხნიკინა (დ. 24 ივნისი, 1933, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) — ქართველი და საბჭოთა მძლეოსანი (სპრინტი, სიგრძეზე ხტომა). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1953). საპატიო ნიშნის ორდენის, ღირსების ორდენისა და ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალერი.
ბიოგრაფია
1967 წელს დაამთავრა საქართველოს ფიზკულტურის სახელმწიფო ინსტიტუტი. საბჭოთა კავშირის ოთხგზის ჩემპიონი (1951, 1953 — რბენა 100 მ და 200 მ), სამგზის მეორე (1949 — რბენა 200 მ; 1951, 1953 — სიგრძეზე ხტომა) და მესამე პრიზიორი (1956 — სიგრძეზე ხტომა). ახალგაზრდობის საერთაშორისო მეგობრული თამაშების ჩემპიონი (1953 — ესტაფეტა 4 X 200) და სამგზის მეორე პრიზიორი (1953 — რბენა 100 მ და 200 მ; 1957 — სიგრძეზე ხტომა). მსოფლიოს უნივერსიადის მესამე პრიზიორი (1951 — სიგრძეზე ხტომა). მსოფლიოს სამგზის რეკორდსმენი (1953 — ესტაფეტა 4 X 200, ორჯერ, ესტაფეტა 4 X 100; 1954 წელს სიგრძეზე ხტომაში). გაიმეორა ფრანსის ბლანკერს-კუნის მსოფლიოს რეკორდი — 6,25 მ. საუკეთესო პირადი შედეგები: 100 მ — 11,7 წმ; 200 მ – 24,1 წმ; სიგრძეზე ხტომა – 6,25 მ.
მიღწევები
ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი
1952 (ჰელსინკი; 200 მ - 24.2 წმ)
1956 (მელბურნი; სიგრძეზე ხტომა - 607 სმ)
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი
1951 (მინსკი; 100 მ, 200 მ)
1953 (მოსკოვი; 100 მ, 200 მ)
საბჭოთა კავშირის ვიცე-ჩემპიონი
1949 (მოსკოვი; 200 მ)
1951 (მინსკი; სიგრძეზე ხტომა)
1953 (მოსკოვი; სიგრძეზე ხტომა)
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი
1956 (მოსკოვი; სიგრძეზე ხტომა)
მსოფლიო უნივერსიადის ბრინჯაოს პრიზიორი
1951 (სიგრძეზე ხტომა)
ახალგაზრდობის საერთაშორისო მეგობრული თამაშების ჩემპიონი
1953 (ესტაფეტა 4×200)
ახალგაზრდობის საერთაშორისო მეგობრული თამაშების ვიცე-ჩემპიონი
1953 (100 მ, 200 მ)
1957 (სიგრძეზე ხტომა)
ძირითადი შედეგები
ჯილდოები
საპატიო ნიშნის ორდენი: 1957
ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენი: 2002
ღირსების ორდენი: 1998
ლიტერატურა
ელგუჯა ბერიშვილი, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, გვ. 152, თბ.: პალიტრა L, 2013.
პერიოდიკა
რესურსები ინტერნეტში
ნადეჟდა დვალიშვილი-ხნიკინა — უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი
ნადეჟდა დვალიშვილი-ხნიკინა — ქართული სპორტი
სქოლიო
დაბადებული 24 ივნისი
დაბადებული 1933
ქართველი მძლეოსნები
საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალრები
ამბორის წესი რუსეთში

ამბორის წესი რუსეთში
ამბორის წესი — სტუმართა მისალმების ძველრუსული წესი.
ისტორია
XVI საუკუნეში ქალები რუსეთში საკმაოდ ჩაკეტილად ცხოვრობდნენ. ისინი ურთიერთობდნენ მხოლოდ ახლო ნათესავებთან, ხოლო ეკლესიაში დადიოდნენ მხოლოდ დიდი დღესასწაულების დროს. ქუჩებში ისინი დახურული ეკიპაჟებით გადაადგილდებოდნენ.
ამბორის წესი წარმოიშვა რუსეთში XVII საუკუნეში. ქეიფის შემდეგ სტუმრებთან გამოდიოდა სახლის პატრონის ცოლი ან ქალიშვილი, ყველას აძლევდა ჭიქა სასმელს, ხოლო სტუმარი საპასუხოდ მას ლოყაზე კოცნიდა. გაბრიელ უსპენსკის აზრით ადგილობრივმა მოსახლეობამ ეს წეს-ჩვეულება უცხოელებისგან გადმოიღო.
აღწერა
ბარონმა მაიერბერგმა, რომელიც ცხოვრობდა მოსკოვში 1661 წელს, დატოვა ამ წესის აღწერილობა. სახლის პატრონის ქალიშვილი ან ცოლი მხლებელ ქალებთან ერთად გამოდის სხვა ოთახში და იცვამს რუსულ ეროვნულ ტანსაცმელს. შემდეგ იგი იღებს ჭიქას და ტუჩებით ეხება, ამის მერე კი ყველა სტუმარი რიგ-რიგობით სვამს სასმელს. შემდეგ, როდესაც ყველა სტუმარი დალევს დედასახლისი დგება ფეჩთან ან კუთხეში და ყველა სტუმარი მას კოცნის.
ლიტერატურა
Успенский Г.П. Опыт повествования о древностях русских. — Харьков: 1818. — С. 101—105.
კოცნა
რუსეთის ადათები
ადათები
ნაქალაქარი

ნაქალაქარი — თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო ნაქალაქარისა და ქვემო ნაქალაქარის ძველი სახელწოდება.
ლიტერატურა
თიანეთის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
კასრის-ხევი

კასრის-ხევი — ისტორიული დვალეთის უკიდურესი ჩრდილოეთი ხეობა.
გეოგრაფია
არსებობს სხვადასხვა მოსაზრება დვალეთის ხეობის — კასრისხევის საზღვრებთან დაკავშირებით. ერთის აზრით მისი უკიდურესი ჩრდილოეთი საზღვარი კასრის კარი იყო, ხოლო ვახუშტი ბატონიშვილი თავის აღწერაში კასრის-ხევად მოიაზრებს კასრისწყლის მაღალმთიან რეგიონს ვიდრე ჩერქეზეთის მთამდე, რომელიც შესაბამისად დატანილი აქვს მისივე გამოცემულ რუკაზე.
სქოლიო
დვალეთი
ჩრდილოეთ ოსეთის ხეობები
ენგელჰოლმი

ენგელჰოლმი — ქალაქი შვედეთში, სკონეს ლენში, თავისივე სახელწოდების მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 23 240 ადამიანს შეადგენს.
ქალაქისთვის მეტად მნიშვნელოვანია ტურიზმის ინდუსტრია. მისი ყველაზე ღირებული რესურსია 6 კილომეტრიანი ქვიშის პლაჟი. აქვეა ნაყინის საწარმო, რომელიც წელიწადში დაახლოებით 1,2 მლნ ლიტრ ნაყინს აწარმოებს.
იხილეთ აგრეთვე
შვედეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ტურიზმის საიტი
სქოლიო
შვედეთის ქალაქები
ლუდმილა ულიცკაია

ლუდმილა ულიცკაია (დ. 21 თებერვალი, 1943, დავლეკანოვო, ბაშკირეთის ასსრ, სსრკ) — რუსი მწერალი, მთარგმნელი და სცენარისტი.
რუსული ბუკერის პრემიის პირველი ქალი ლაურეატი (2001). დიდი წიგნის პრემიის ლაურეატი (2007, 2016). ლუდმილა ულიცკაიას ნამუშევრები თარგმნილია მინიმუმ 25 ენაზე. საზოგადო მოღვაწე, „ამომრჩეველთა ლიგის“ დამფუძნებელი.
ბიოგრაფია
ლუდმილა ულიცკაია დაიბადა ბაშკირეთში, სადაც დიდი სამამულო ომის დაწყების შემდეგ მისი მშობლების ოჯახი გაემგზავრა ევაკუაციის დროს. მისი ორივე პაპა — იაკოვ ულიცკი და ბორის გინზბურგი რეპრესირებულები იყვნენ და პატიმრობაში იმყოფებოდნენ. . ომის შემდეგ, ულიცკები დაბრუნდნენ მოსკოვში, სადაც ლუდმილამ საშუალო სკოლა დაამთავრა.
დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი. ორი წლის განმავლობაში მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის გენეტიკის ინსტიტუტში, საიდანაც 1970 წელს წამოვიდა. მას შემდეგ, საკუთარი განცხადების თანახმად, არასდროს უმუშავია საჯარო სამსახურში: იგი მუშაობდა კამერული ებრაული მუსიკალური თეატრის ხელმძღვანელად, წერდა ესეებს, საბავშვო პიესებს, თარგმნიდა ლექსებს მონღოლურიდან .
ულიცკაიამ ჟურნალებში თავისი ნამუშევრების გამოქვეყნება 1980-იანი წლების ბოლოს დაიწყო. ცნობილი გახდა ფილმების «Сестрички Либерти» (1990, რეჟისორი — ვლადიმერ გრამატიკოვი) და „ქალი ყველასთვის“ (1991, რეჟისორი — ანატოლი მატეშკო) და რომანის „სონეჩკა“ (1992) ჟურნალ „ნოვი მირში“ გამოცემის შემდეგ. 1994 წელს ეს ნამუშევარი საფრანგეთში აღიარეს როგორც წლის საუკეთესო თარგმნილი წიგნი და მოიპოვა საფრანგეთის მედიჩის პრემია. საფრანგეთში გამოიცა ლუდმილა ულიცკაიას პირველი წიგნი (კრებული „საცოდავი ნათესავები“, 1993) ფრანგულ ენაზე.
2007 წელს ულიცკაიამ დააფუძნა ფონდი ჰუმანიტარული ინიციატივების მხარდასაჭერად. ულიცკაიას ფონდის ერთ-ერთი პროექტი არის „Good Books“, რომლის ფარგლებშიც თავად ირჩევს წიგნებს რუსული გამომცემლობებიდან და აგზავნის რუსეთის ბიბლიოთეკებში. არის საქველმოქმედო ფონდ „ვერას“ სამეურვეო საბჭოს წევრი.
ბიბლიოგრაფია
1992 — «Сонечка» გამოქვეყნდა ჟურნალ «Новый мир»-ში
1993 — «Бедные родственники» (ISBN 978-5-271-38699-2)
1996 — «Медея и её дети» (ISBN 978-5-271-38601-5)
1997 — «Весёлые похороны» (ISBN 978-5-271-38696-1)
2001 — «Казус Кукоцкого» (ISBN 978-5-699-53053-3)
2002 — «Девочки» (ISBN 978-5-699-27522-9)
2002 — «Сквозная линия» (ISBN 978-5-271-39658-8)
2003 — «Искренне ваш Шурик»
2005 — «Люди нашего царя» (ISBN 5-699-10734-7)
2006 — «Даниэль Штайн, переводчик» (ISBN 978-5-699-27517-5)
2008 — «Русское варенье и другое» (ISBN 978-5-699-25803-1)
2011 — «Зелёный шатёр» (ISBN 978-5-699-47710-4)
2012 — «Священный мусор» (ISBN 978-5-271-45555-1)
2013 — «Детство 45-53. А завтра будет счастье» (ISBN 978-5-17-079644-1)
2015 — «Лестница Якова» (ISBN 978-5-17-093650-2)
2016 — «Дар нерукотворный» (ISBN 978-5-17-096122-1)
სქოლიო
XX საუკუნის რუსი მწერლები
რუსი მთარგმნელები
მოსკოველი მწერლები
რუსი სცენარისტები
საბჭოთა მწერლები
XX საუკუნის მთარგმნელები
XXI საუკუნის მთარგმნელები
საპატიო ლეგიონის ორდენის ოფიცერები
XXI საუკუნის ქალი მწერლები
მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
რუსი ებრაელები
Motown

Motown Records, ასევე Tamla Motown — ხმის ჩამწერი კომპანია დეტროიტიდან, მიჩიგანი ("მოტორ-სიტი"), სადაც ის საყოველთაო საერთაშორისო წარმატებას აღწევს და მნიშვნელოვან როლ ასრულებს პოპულარული მუსიკის ინტეგრაციაში.
დაფუძნდა რა 1959 წლის 12 იანვარს ბერი გორდი უმცროსის მიერ როგორც Tamla Records, მოტაუნი მისი არსებობის განმავლობაში 45 განყოფილებას ფლობს სხვადასხვა ჟანრებში, მათ შორის ყველაზე განთქმული მუსიკალური ჟანრებით არ-ენდ-ბი, პოპი, და სოული. მოტაუნი 1972 წელს დეტროიტს ტოვებს და ლოს-ანჯელესში, კალიფონია, გადადის, და დამოუკიდებელ კომპანიად რჩება 1988 წლამდე. ამ წელს გორდმა კომპანია ემ-სი-ეი-ს მიჰყიდა. ამჟამად შტაბ-ბინით ნიუ-იორკში, მოტაუნ რეკორდსი იუნივერსალ მოტაუნ რეკორდს გრუპის შვილობილი კომანიაა, რომელიც თავის მხრივ იუნივერსალ მიუზიკის შვილობილია.
1960-იან წლებში მოტუანი და მისი სოულ შვილობილები ყველაზე წარმატებული პროპონენტები იყვნენ ე.წ. მოტაუნ საუნდისა — სოულ მუსიკის სტილი გამორჩეული მახასიათებლებით, რომელიც იყენებდა ტამბურინს ბარაბნებით, ბას ინსტრუმეტებს, გამორჩეულ მელოდიურ და აკორდულ სტრუქტურას და გოსპელიდან წარმოშობილ გადაძახების სიმღერის სტილს.
მუსიკალური ლეიბლები
ბარბაროსი

ბარბაროსი — არაცივილიზებული, უკულტურო ან დაბალი ზნეობის მქონე ადამიანი.
სიტყვის მრავლობითი ფორმა, ბარბაროსები შეიძლება აღნიშნავდეს დაბალი სოციალური და კულტურული განვითარების მქონე ხალხს, ეთნოსს.
სიტყვა ბარბაროსი ძველ-ბერძნული წარმოშობისაა. ძველ ბერძნულად βάρβαρος (ბარბაროს) ნიშნავდა არა ბერძენს, არა ბერძნულად მოლაპარაკე ადამიანს. სიტყვა იმიტაციურია. ბარ-ბარ გამოხატავს უცნობ ენაზე საუბრის მოსმენისგან მიღებულ შთაბეჭდილებას. ბერძნებს ეჩვენებოდათ რომ მათი ლაპარაკის დროს ისმის „ბარ-ბარ“.
ევროპა ალპების ჩრდილოეთით, ეკავათ მრავალრიცხოვანი ტომების სამ ჯგუფს: კელტებს, გერმანელებს და სლავებს. მათ არ ესმოდათ ერთმანეთის ენა, მაგრამ კელტების, გერმანელებისა და სლავების ენები ერთსა და იმავე ენათა ჯგუფს- ინდოევროპულს მიეკუთვნება, რაც იმაზე მიუთითებს, რომ ამ ხალხთა შორეული წინაპრები ერთმანეთის მეზობლად ცხოვრობდნენ. კელტები ევროპაში ბევრად უფრო ადრე გამოჩნდნენ, ვიდრე გერმანელები და მით უმეტეს, სლავები. ოდესღაც ისინი მთელ ევროპაში ცხოვრობდნენ, ატლანტის ოკეანიდან ბალკანეთის ნახევარკუნძულამდე. შესაბამისად რომაელებიც ყველაზე ადრე კელტებს გაეცნენ-გალების ტომს, რომლებმაც თავის დროზე კაპიტოლიუმის გარდა თითქმის მთელი რომი დაიპყრეს. მოგვიანებით რომაელებმა დაიპყრეს გალების მიწები ჩრდილოეთ იტალიაში და დღევანდელი საფრანგეთის ტერიტორია. ადგილობრივმა მოსახლეობამ რომანიზაცია განიცადა (გალებმა შეითვისეს რომაელთა ენა და წეს-ჩვეულებები). გალიის დასავლეთ რაინის გადაღმა. ქრ.შ-მდე რამდენიმე საუკუნით ადრე განსახლდნენ ჩრდილოეთიდან მოსული გერმანელთა მრავალრიცხოვანი ტომები. მათი ძველი სამშობლო, როგორც ვარაუდობენ ბალტიის ზღვის ჩრდილოეთი და სამხრეთ სანაპირო, ბალტიის ზღვის კუნძულები და სკანდინავიისა და იუტლანდიის ნახევარკუნძულები. დაახლოებით სამი ათასი წლის წინ, როგორც ჩანს მკვეთრი აციების გამო, გერმანელები იძულებული გახდნენ, სამხრეთისაკენ გადასახლებულიყვნენ.
იხილეთ აგრეთვე
ხალხთა დიდი გადასახლება
ცივილიზაცია
ეთნოცენტრიზმი
ეთნოგრაფია
ეთნოლოგია
ვანდალები
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
История варварских племен
სოციოლოგია
ჩილდირი

ჩილდირი (ქართ. ჩრდილი, ჩრდილის ტბა) — ტბა თურქეთში, მდებარეობს აღმოსავლეთ ანატოლიაში, ყარსის ზეგანზე, მთათა შესაყარზე, ზღვის დონიდან 1959 მეტრი. ფართობი 120 კმ², სიღრმე — 42 მეტრი. ერთვის რამდენიმე მდინარე. წყალი გამოყენებულია სარწყავად. სანაპიროზე განლაგებულია სოფლები. ზამთარში ტბა იყინება.
რესურსები ინტერნეტში
Çıldırlilar-ჩილდირელები
თურქეთის ტბები
ყაზიდარა

ყაზიდარა — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლაჩინის რაიონის სოფლები
1762

1762
მოვლენები
4 იანვარი : ინგლისმა ესპანეთსა და ნეაპოლს ომი გამოუცხადა.
დაიბადნენ
იანვარი
5 იანვარი : კონსტანცია მოცარტი — გერმანელი სოპრანო, ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის ცოლი (გ. 1842)
8 იანვარი : ანტონ II — აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი (გ. 1827)
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
17 ივლისი : პეტრე III — რუსეთის იმპერატორი (დ. 1728)
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
სულეიმან აბუ ლაილი — ერაყის მამლუქი გამგებელი, ქართველი (დ. 1694)
1762
ჟუან კაფე ფილიუ

ჟუან კაფე ფილიუ (დ. 3 თებერვალი, 1899, ნატალი, რიუ-გრანდი-დუ-სული — გ. 20 თებერვალი, 1970, რიო-დე-ჟანეირო) — ბრაზილიელი პოლიტიკური მოღვაწე. ბრაზილიის პრეზიდენტი 1954–1955 წლებში
პროფესიით ჟურნალისტი. 1950 წელს აირჩიეს ვიცე-პრეზიდენტად. 1954 წელს ვარგასის თვითმკვლელობის შემდეგ დაიკავა პრეზიდენტის თანამდებობა.
იხილეთ აგრეთვე
ბრაზილიის პრეზიდენტი
ბრაზილიის პრეზიდენტების სია
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი - ჟუან კაფე ფილიუ
ბრაზილიის პრეზიდენტები
დაბადებული 3 თებერვალი
დაბადებული 1899
გარდაცვლილი 20 თებერვალი
გარდაცვლილი 1970
Lasioglossum triangulinum

Lasioglossum triangulinum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1946 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
triangulinum