PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ნოვო-კამენის ხიდი

ნოვო-კამენის ხიდი — საფეხმავლო, საავტომობილო და ტრამვაის ხიდი შემოვლით არხზე, სანქტ-პეტერბურგში, ცენტრალურ და ფრუნზეს რაიონებში. ერთმანეთთან აკავშირებს უსახელო კუნძულსა და შემოვლითი არხის მარცხენა სანაპიროს. ხიდის სიგრძეა 38,2 მეტრი, ხოლო სიგანე — 44,8 მეტრი.
მდებარეობა
მდებარეობს ლიგოვის პროსპექტის დასაწყისში. ხიდთან ახლოს მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის ჯვართამაღლების ტაძარი.
დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს პრედტეჩენის ხიდი, ხოლო ქვემოთ — ბოროვოის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურია „შემოვლითი არხი“.
ისტორია
პირველი ხის ხიდი ამ ადგილზე ააგეს 1800-იანი წლების ბოლოს, როდესაც მიმდინარეობდა შემოვლითი არხის სამუშაოები ინჟინერ ფ. ი. გერარდის ხელმძღვანელობით. ხიდის ძირითადი დანიშნულება იყო თვითდინებით გაეტარებინა ლიგოვსკის არხის წყალი, რომელშიც დონე გაცილებით მაღალი იყო ვიდრე შემოვლით არხში. ხიდ-აკვედუკს უწოდეს იამსკის წყალგამტარი ხიდი. 1814 წელს შემოვლითი არხის მშენებლობას სათავეში ჩაუდგა ინჟინერი პ. პ. ბაზენი. მისი პროექტით 1816-1821 წლებში აქ ააგეს ერთმალიანი აკვედუკი, რომლის სიგრძე იყო 25,6 მეტრი. 1846-1848 წლებში აკვედუკი გადააკეთეს, ააშენეს აგურისა და გრანიტისაგან და უწოდეს ნოვო-კამენი. მისი სიგრძე იყო 42,7 მეტრი.
1950-იან წლებში ლენინგრადის სამხრეთის რაიონების ინტენსიური განაშენიანების გამო, ხიდი-აკვედუკი უკვე აღარ აკმაყოფილებდა მოთხოვნებს. მისი სიგანე იყო მხოლოდ 14 მეტრი და აქედან 6 მეტრი ტრამვაის ხაზს ეკავა.
მოქმედი ხიდის მშენებლობა დასრულდა 1970 წელს. პროექტის ავტორები იყვნენ ა. დ. გუტცაიტი და არქიტექტორი ლ. ა. ნოსკოვი. სამშენებლო სამუშაოები მიმდინარეობდა ნ. პ. აგაპოვის ხელმძღვანელობით. ახალი ხიდი გაიხსნა 1970 წლის 7 ნოემბერს. 2007 წელს ლიგოვსკის პროსპექტის რეკონსტრუქციის ფარგლებში ხიდზე ახალი ასფალტ-ბეტონის საფარი დააგეს.
კონსტრუქცია
ხიდი ერთმალიანია, მისი სიგრძეა 38,2 მ, ხოლო სიგანე – 44,8 მეტრი (ტროტუარების სიგრძე ჯამში 6 მეტრი).
ხიდი გამოიყენება ტრამვაისთვის, ავტოტრანსპორტისა და ფეხით მოსიარულეებისათვის. სავალი ნაწილი რვა ზოლისაგან შედგება. სავალი ნაწილიც და ტროტუარებიც ასფალტ-ბეტონითაა მოპირკეთებული. ტროტუარები სავალი ნაწილისაგან გამოყოფილია მაღალი მეტალის პარაპეტებით.
ლიტერატურა
Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — С. 85—86. — 280 с.
Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
Пунин А. Л. Повесть о ленинградских мостах. — Л.: Лениздат, 1971. — 192 с.
Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 85. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.
რესურსები ინტერნეტში
Ново-Каменный мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
Ново-Каменный мост //Энциклопедия Санкт-Петербурга
სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
კაშგარის ქედი

კაშგარის ქედი, კონგურმუზტაგი — ქედი ჩინეთში, კუნლუნის დასავლეთ დაბოლოებაზე. გაწოლილია მდინარეებს გიოზდარიასა და ტაშკურგანს შორის. სიგრძე დაახლოებით 100 კმ. მაქსიმალური სიმაღლე 7719 მ (მწვერვალი კონგური). გაბატონებული სიმაღლეებია 5000–6000 მ. სიმაღლით მეორე მწვერვალია მუზტაგატა (7546 მ), რომელიც მრავალრიცხოვანი მყინვარებითაა შემოსილი. კაშგარის ქედი აგებულია გრანიტებით, გნაისებითა და კვარციტებით. ნიშანდობლივია ბასრი თხემი და პიკები, ციცაბო ფერდობები, ღრმა ხეობები. დამახასიათებელია მთის სტეპი და ალპური მდელოები. გაბატონებულია მძლავრი გამყინვარება, რომლის საერთო ფართობია 600 კმ². მდინარეთა ხეობებშია ტუგაის ტყე. მთისძირში გვხვდება უდაბნო და ნახევარუდაბნო. განვითარებულია ალპინიზმი და ტურიზმი.
სქოლიო
ჩინეთის ქედები
კრიზისი

კრიზისი (გადამწყვეტი, გარდატეხის მომენტი) — მძიმე, გაჭირვებული მდგომარეობა; დიდი გარდატეხა, მკვეთრი ცვლილება, მძიმე გარდამავალი პერიოდი, რისამე მწვავე ნაკლებობა (განსაკუთრებით ითქმის მოხმარების საგნებზე, პროდუქტებზე).
კრიზისით ხშირად მოიხსენიებენ საზოგადოებაში მიმდინარე ისეთ პროცესებს, რომლებიც იწვევენ ეკონომიკური კავშირების და ურთიერთობების მოშლას, რასაც თან სდევს როგორც მოსახლეობის ფართო ფენების, ასევე ბიზნესისა და მეწარმეების ცხოვრების დონის მკვეთრი გაუარესება, უმუშევრობა და სხვა.
მედიცინაში: მიმდინარეობაში გარდატეხის მომენტი, რომელსაც მოსდევს ავადმყოფის მდგომარეობის გაუმჯობესება ან გაუარესება.
საბაზრო ეკონომიკაში: საქონლის პერიოდული ჭარბწარმოება, რომელსაც თან სდევს წვრილ მწარმოებელთა გაკოტრება, წარმოების შეკვეცა და უმუშევრობის ზრდა.
ლიტერატურა
ზურაბიშვილი, დ., გობრონიძე გ., სამოქალაქო განათლების ლექსიკონი, საიას იურიდ. განათლ. ხელშეწყობის ფონდი, თბ., 2011. ISBN 978-9941-0-3354-4.
საერთაშორისო ურთიერთობები
უშიშროება
სტრატეგიული მენეჯმენტი
ზემო მსხალგორი

ზემო მსხალგორი — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში (ბაისუბნის თემი), მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, (გაღმა მხარე). ზღვის დონიდან 380 მეტრი, ლაგოდეხიდან 15 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 513 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Radlická (Prague Metro)

Radlická (Prague Metro)
Radlická is a Prague Metro station on Line B, located in Radlice, Prague 5. It was opened on 26 October 1988 as part of the line extension from Smíchovské nádraží to Nové Butovice.
Gallery
References
Prague Metro stations
Railway stations opened in 1988
1988 establishments in Czechoslovakia
Railway stations in the Czech Republic opened in the 20th century
შუა ერმანის მეოთხე აკლდამა

შუა ერმანის მეოთხე აკლდამა — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუა ერმანში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. ტიპური, გეგმით ოთხკუთხა აკლდამა ნაგებია დამუშავებული ფლეთილი ქვით. ნაგებობა ჩრდილოეთი კედლით შეჭრილია მიწაში. კვადრატული ღიობი გახსნილია სამხრეთით.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
ჯავის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ფოთი-თბილისის რკინიგზა

ფოთი-თბილისის რკინიგზა — პირველი რკინიგზა საქართველოში. 1864 წელს რუსეთის იმპერატორს დასამტკიცებლად წარუდგინეს ფოთი-თბილისის რკინიგზის მშენებლობის საბოოლო პროექტი. 1864 წელს 13 მაისს სამუშაოთა დაწყებამდე გამოიყო მილიონი მანეთი ზესტაფონში ოფიციციალურ ნებართვამდე დაიწყო მიწაზე სამუშაოები. 1865 ივნისში დამდეგს მთავრობამ კავკასიის მეფისნაცვლის განკარგულებით 1 მილიონი მანეთი, ნოემბერში კი 3210 ათ. მანეთი გამოყო გასხვისების ზოლში მოხვედრილი მიწების შესასყიდად, საინჟინრო ნაგებობების ასაგებად და სხვა. სამუშაოს წარმოების პროცესში რკინიგზის აგების თაობაზე მოლაპარაკება მიმდინარეობდა როგორც რუსს ისე უცხოელ კაპიტალისებთან. 1870 წლის 12 ივლისს სამუშაოთა შესრულება „ფოთი-თბილისის გზის საზოგადოებას“ გადაეცა. 1871 წელს 26 აგვისტოს მიმოსვლა გაიხსნა ფოთი-ზესტაფონის უბანზე. მოძრავი შემადგენლობა შეიცავს 10 სამგზავრო 21 სატვირთო ორთქმავალს 67 სამგზავროს და 479 სატვირთო ვაგონს. მუშაობა გზის დანარჩენ უბანზე სწრაფი ტემპით მიმდინარეობდა და 1872 წლის მეორე ნახევარში დამთავრდა. მშენებლობაზე 23 603 ათასი მანეთი დაიხარჯა 1872 წლის 22 ოქტომბერს პირდაპირი მიმოსვლა მთელ ხაზზე გაიხსნა.
ლიტერატურა
თბილისის ენციკლოპედია, თბ. 2002, გვ.874
საქართველოს რკინიგზა
იბიტურუნა

იბიტურუნა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 834 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ოლივეირას შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 866 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.72 კმ²-ზე. ფართობი 153 106 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გოგიბერიძე

გოგიბერიძე
საკუთარი სახელი გოგიბერიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გაიოზ გოგიბერიძე — მსახიობი
გრიშა გოგიბერიძე — ბოლშევიკი პოლიტიკოსი
მემედ გოგიბერიძე — პოლიტიკოსი
მოსე გოგიბერიძე — ფილოსოფოსი
სესილი გოგიბერიძე — სახელმწიფო მოხელე
სიმონ გოგიბერიძე — პოლიტიკოსი, პუბლიცისტი
ქართული გვარები
ვენესია (ანტიოკია)

ვენესია (ანტიოკია)
ვენესია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.514 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 352 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 141 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ულქენ-სარიობა

ულქენ-სარიობა — ტბა ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში, მდინარე იშიმის აუზში, სოფელ სარიობადან 5 კმ-ით დასავლეთით.
ტბის ფართობია 15,17 კმ², სიგრძე 6,2 კმ, სიგანე 3,6 კმ. საშუალო სიღრმე შეადგენს 2,1 მ-ს.
XX საუკუნის შუა წლებში შეუერთდა ქიში-სარიობას. გაზაფხულობით რამდენიმე მცირე მდინარე ჩადის ტბაში. წყალი სუფთაა, წყალქვეშა მცენარეულობა ნაპირიდან 50–100 მ-ის მოშორებით გვხვდება. გაზაფხულზე წყლის დონე იზრდება, ნორმალურ წლებში 0,4–0,5 მ-ით იწევს ზევით, ხოლო უხვნალექიან წლებში — 1,0–1,2 მ-ით. იყინება, ყინულის საფარი 0,7–0,8 მ-ს აღწევს, მკაცრ ზამთარში — 1 მ-ს. მაღალია წყლის მინერალიზაცია. არ გამოიყენება სასმელად.
სქოლიო
არშალის რაიონის ტბები
კალე-ი ბუგურტი

კალე-ი ბუგურტი, ან კალე-ი ბუგურდი, ასევე ცნობილი, როგორც ბუგურდი — შუასაუკუნის ციხე, რომელიც განლაგებულია შემახიდან 20 კმ. მოშორებით. სოფელ კალე-ი ბუგურტის მახლობლად, მთის მწვერვალზე..
ისტორია
ციხე, რომელიც განლაგებულია მთებში, ვინაიდან იგი იყო აუღებელი მტრისთვის, წარმოადგენდა შირვანშაჰების რეზიდენციას და გამოიყენებოდა თავშესაფარად შირვანშაჰებისათვის მტრის შემოსევის დროს. XVI საუკუნის ვენეციელი მოგზაური ჯიოვან მარიო ანჯონელო, აღნიშნავდა ციხის აუღებლობას მისი განლაგების გამო და აღნიშნავდა ასევე მის სიდიდეს, რომელიც არ ჩამოუვარდებოდა ქალაქს. არქეოლოგი ი. შებლიკინი გამოთქვამდა აზრს, რომ კალე-ი ბუგურტი წარმოადგენდა შირვანშაჰთა უკანასკნელ თავშესაფარს დედაქალაქის აღების შემდეგ.
მას შემდეგ, რაც სეფიანთთა სახელმწიფო მმართველმა ისმაილ I-მა 1501 წელს აიღო ქალაქი ბაქო, მისმა ჯარმა ალყა შემოარტყა კალე-ი ბუგურტს, მაგრამ მისმა ჯარმა მისი აღება ვერ შესძლო. ასევე უშედეგოდ დამთავრდა გიულისტანის და სუხრაბი ციხეების აღებაც.
შაჰრუჰ შირვანსაჰის მმართველობის წლებში (1536-1538) სალიანში ვინმე კალანდარ-დერვიშის ხელმძღვანელობით მოხდა აჯანყება. აჯანყებულებმა აიღეს ქალაქი შემახა. თვითონ შაჰრუჰი და დიდებულები შეეფარნენ კალე-ი ბუგურტს. შემდგომ აჯანყებულებს შორის მოხდა განხეთქილება და მათ უკან სალიანისკენ დაიხიეს. შირვანის ამირები გამოვიდნენ ციხიდან და სასტიკად ჩაახჩეს აჯანყება.
1538 წლის გაზაფხულზე სეფიანთა 20 ათასიანი ჯარი შაჰის ძმის ელქას მირზას მეთაურობით, რომელიც იყო გაძლიერებული ყარაბაღისა და მუღანის მოხალისეებით, კვლავ დაიძრა შირვანზე და აიღო შემახა. იმის მიუხედავად, რომ ციხეში არ იყო საკმარისი სურსათ-სანოვაგე, იგი მაინც რამდენიმე თვის განმავლობაში უწევდა წინააღმდეგობას დამპყრობლებს. შაჰმა გაიგო ციხის მცველების სიმამაცეზე და განრისხებულმა გამოაგზავნა უზარმაზარი ჯარი. სეფიანთთა ჯარი აღჭურვილი იყო ქვემეხებით, რის გამოც ალყაშმორტყმულები იძულებულნი გახდნენ დანებებოდნენ ყიზილბაშებს. ასევე ყიზილბაშებმა შესძლეს კალა-ი ბუგურტის აღებაც, რომელშიც იმალებოდნენ შემახას დიდგვაროვნები. შირვანის ამირები დასაჯეს სიკვდილით, ხოლო უკანასკნელი შირვანშაჰი შაჰრუჰი კი თავრიზში იქნა ჩაყვანილი, სადაც მას თავი მოჰკვეთეს.
ციხეში არის მიწისქვეშა გასასვლელი, რომელიც წყაროს უკავშირდება.
სქოლიო
აზერბაიჯანის ციხესიმაგრეები
შირვანშაჰები
ნუგზარ მოლოდინაშვილი

ნუგზარ მოლოდინაშვილი (დ. 5 ნოემბერი, 1955) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს ზოოტექნიკურ-ვეტერინარული სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
ნუგზარ მოლოდინაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ციფრული ფოტომატიანე — საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
დაბადებული 5 ნოემბერი
დაბადებული 1955
საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
მენდავია

მენდავია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის რიბერა-დელ-ალტო-ებროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 78 კმ². მოსახლეობა — 3526 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ნავარის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
მენდავიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნავარის მუნიციპალიტეტები
ნავარის ქალაქები
კაპუდან-ფაშა

კაპუდან-ფაშა (ოსმალურად: کاپیتان پاشا, თურქულად: Kaptan Paşa), აგრეთვე ცნობილი როგორც კაპიტან-ფაშა — სამხედრო წოდება ოსმალეთის იმპერიაში. ეს წოდება ოსმალეთის იმპერიის ფლოტის ადმირალს ენიჭებოდა. წოდება ასევე ცნობილი იყო, როგორც დერია ბეი (ზღვის ბეი) და კაპუდან-ი დერია (ზღვის კაპიტანი). როგორც წესი, ზამთარში კაპუდან-ფაშა გალათაში ან გელიბოლუს ნახევარკუნძულზე იყო, ხოლო ზაფხულის თვეებში სავალდებულო ყოველწლიური საზღვაო ცურვები უნდა განეხორციელებინა.
იხილეთ აგრეთვე
ოსმალეთის სულთნების სია
კაპუდან-ფაშების სია
რესურსები ინტერნეტში
კაპუდან-ფაშა (მცირე ინფორმაცია)
ბრძოლები და დიპლომატია ომის დროს
სქოლიო
ოსმალეთის ტიტულები
ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო წოდებები
საზღვაო წოდებები
ალბანოლოგიური კვლევების აკადემია

ალბანოლოგიური კვლევების აკადემია — ალბანოლოგიის მთავარი ინსტიტუტი ალბანეთში.
ისტორია
ალბანოლოგიური კვლევების აკადემია შეიქმნა ალბანეთის აკადემიური და საუნივერსიტეტო რეფორმის პროცესში. გადაწყვეტილება ალბანეთის მთავრობამ 2007 წლის აგვისტოში დაამტკიცა. ის შეიქმნა შემდეგი ოთხი ინსტიტუტის შერწყმით: არქეოლოგიის, ენათმეცნიერების და ლიტერატურის, ისტორიის და კულტურული ანტროპოლოგიის. ინსტიტუტში ფუნქციონირებდა ორი კვლევითი მიმართულება: ხელოვნების და ალბანური ენციკლოპედიის, რომელიც მანამდე ალბანეთის მეცნიერებათა აკადემიაში მიმდინარეობდა.
ცენტრი 2008 წელს ჩამოყალიბდა როგორც სამეცნიერო დაწესებულება და მიიღო ინსტიტუტის სტატუსი. ის აერთიანებს სპეციალისტებს და მდიდარ საარქივო მასალებს. ცენტრი კვლევების გარდა ასევე ეწევა ალბანური კულტურის პოპულარზაციას. ინსტიტუტი ასევე ახორცილელებს სამაგისტრო და სადოქტორო პროგრამებს.
აკადემიური სენატი
2015 წლის მიხედვით აკადემიური სენატია:
იხილეთ აგრეთვე
ტირანის უნივერსიტეტი
სქოლიო
ბალკანეთი
2008 წელს დაარსებული ორგანიზაციები
ალბანეთის ეკონომიკა
ვანის ოთხთავი

ვანის ოთხთავი, ვანის სახარება — XII-XIII საუკუნეების ქართული ხელნაწერი სახარება. ხელნაწერი გვერდის ზომაა 29­x21, ნაწერი სვეტისა - 19­x5,2 სმ; შესრულებულია ეტრატზე ორ სვეტად, ნუსხახუცურით. სათაურები და საზედაო ასოები დაწერილია ასომთავრულით. შედგება 274 ფურცლისაგან. გადაწერილია იოანეს მიერ, პრომაის (რომანის) ქართველთა მონასტერში, კონსტანტინოპოლში, თამარ მეფის დაკვეთით. ტექსტის რედაქცია ეკუთვნის გიორგი მთაწმიდელს. დაცული ყოფილა შორათას მონასტერში (მესხეთში, XIV-XV სს.), ვანში (XVIII ს.), გელათში (XIX ს.). თბილისში ჩამოიტანა ვახტანგ ბერიძემ. ხელნაწერი მდიდრულადაა მოხატული, შემკულია კამარებით, მახარებელთა გამოსახულებებით, თავსამკაულებითა და მინიატიურებით ახალი აღთქმიდან. შესრულებულია მრავალშრიანი საფერწერო ტექნიკით. უხვად არის გამოყენებული ოქრომელანი და სინგური. დაცულია თბილისში, ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში (A 1335).
ლიტერატურა
აბულაძე ი., ქართული წერის ნიმუშები. პალეოგრაფიული ალბომი, მე-" შევს. გამოც., თბ., 1973;
მაჭავარიანი ე., ვანის ოთხთავის დეკორაციული მორთულობა, «ხელნაწერთა ინსტიტუტის მოამბე», 1960, ტ. 2;
საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ქართულ ხელნაწერთა აღწერილობა [A კოლექცია], ტ. 4, თბ., 1954;
მაჭავარიანი ე., ქსე, ტ. 4, გვ. 293, თბ., 1979
ქართული სასულიერო ხელნაწერები
ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდი
ქართული ოთხთავები
XII საუკუნის ხელნაწერები
XIII საუკუნის ხელნაწერები
Nəmirli

Nəmirli or Namirli or Namarly or Namirly or Namerli may refer to:
Nəmirli, Agdam, Azerbaijan
Nəmirli, Agsu, Azerbaijan
Nəmirli, Yevlakh, Azerbaijan
გარდაბნის არხი

გარდაბნის არხი, მარინეს არხი — ერთ-ერთი დიდი და სრულყოფილი სარწყავი სისტემა ქვემო ქართლის მხარეში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში.
ისტორია
ქართული საისტორიო წყაროებით არხი VI საუკუნეში აუგიათ მეფე ვახტანგ VI-ის განკარგულებით. შემდეგ მოშლილა და 1864-1867 წლებში ხელახლა გაუყვანიათ. მარინეს არხის სახელი მიიღო, კავკასიაში მართლმადიდებელი ქრისტიანობის აღდგენის საზოგადოების დამფუძნებელი წევრის რუსეთის იმპერატრიცა მარიას საპატივცემულოდ. საზოგადოებას იმ ადგილებში საკუთარი თავის სარჩენად გადაცემული ჰქონდათ მიწის სავარგულები დასამუშავებლად. არხი სათავეს იღებდა რუსთავის ციხიდან და ჩაედინებოდა ჯანდარის ტბაში. საირიგაციო სისტემის დაპროექტება დაევალათ ბელგიელ და ინგლისელ ინჟინრებს ბელის და გაბს, რომლებიც სპეციალურად იყვნენ მოწვეულები კავკასიაში ფოთი-ტფილისი-ბაქოს რკინიგზის ასაშენებლად.
XX საუკუნეში რამდენჯერმეა ძირეულად რეკონსტრუირებული. არხი იწყება ქალაქ რუსთავის ხიდთან, მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირზე, მიემართება სამხრეთ-აღმოსავლეთით და ჯანდარის ტბას უერთდება. სიგრძე 16,9 კმ. გამტარიანობა 16 მ³/წმ. მაგისტრალური არხიდან ყოველი კილომეტრის შემდეგ გაყვანილია 16 განმანაწილებელი არხი (საერთო სიგრძე 112 კმ). გარდაბნის არხი რწყავს 11,3 ათ. ჰა მიწას.
ლიტერატურა
Энциклопедия Брокгауза и Ефрона
რესურსები ინტერნეტში
Орошение полей в Грузии. Мариинский ирригационный канал в Караязской степи. ст. 191-194
Мариинский ирригационный канал в Караязской степи. Отчет Общества восстановления православного христианства на Кавказе за 1867 год. ст. 76-89
გარდაბნის მუნიციპალიტეტი
საქართველოს სარწყავი არხები
ალექსანდრე სევერუსი

ალექსანდრე სევერუსი
მარკუს ავრელიუს სევერუს ალექსანდრუსი (დ. 1 ოქტომბერი, 208 — გ. 18 მარტი, 235) — რომის იმპერატორი 222 წლიდან.
ბიოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
რომის იმპერატორები
დაბადებული 1 ოქტომბერი
დაბადებული 208
გარდაცვლილი 18 მარტი
გარდაცვლილი 235
რომის გაღმერთებული იმპერატორები
ჟილინა

ჟილინა — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ სლოვაკეთში, მდებარეობს მდინარე ვაგის ნაპირზე, ზღვის დონიდან 342 მ სიმაღლეზე. ჟილინის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქის მოსახლეობა 2014 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით 81.155 მაცხოვრებელს შეადგენს. საავტომობილო და სარკინიგზო გზების კვანძი. XV საუკუნეში ჟილინა იყო ჰუსიტური მოძრაობის ცენტრი. პირველად მოიხსენიება 1297 წელს. 1327 წელს მოიპოვა ქალაქის სტატუსი. XIII საუკუნის ბოლოს ჟილინა დაიწვა ძლიერი ხანძრის შედეგად. XV საუკუნიდან განვითარდა. 1686 წელს დაიწყო ქალაქის კონტრეფორმაცია. XVIII საუკუნეში ძლიერ დაზარალდა ხანძრისა და ეპიდემიის გამო. არის უნივერსიტეტი.
ისტორია
რეგიონში პირველად მეხუთე საუკუნეში დასახლდნენ სლავები. პირველი სლავური ქალაქური დასახლება ჟილინას ტერიტორიაზე მეცხრე საუკუნით თარიღდება. ქალაქი პირველად მოხსენიებულია 1297 წელს, ხოლო 1327-ში კი უკვე ქალაქის სტატუსი მოიპოვა.
დაძმობილებული ქალაქები
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
სლოვაკეთის ქალაქები
სარიტათის ეკლესია

სარიტათის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ სარიტათაში. აგებულია განვითარებულ შუა საუკუნეებში. გეგმით სწორკუთხა ნაგებობა დარბაზული ტიპისაა. აღმოსავლეთიდან დასრულებულია ნახევარწრიული აბსიდით. საკურთხეველში გაჭრილია არქიტრავული სარკმელი, რომლის ორსავე მხარეს თითო, მაღალი, გეგმით ნახევარწრიული, თაღოვანი ნიშია. კამარა ჩამონგრეულია. კონქზე დაშენებულია კედელი, რომელშიც არქიტრავული სარკმელია დატანებული. დასავლეთ კედელზე შემორჩენილია წყვილი ორსაფეხურიანი პილასტრი. ეკლესია ნაშენია ფლეთილი ქვით. მარკანტულ ნაწილებში გამოყენებულია კარგად დამუშავებული შირიმის ქვა. აღმოსავლეთ კედლის ფასადზე ჩატანებულია მოჩუქურთმებული კვადრები.
ძეგლს დაკარგული აქვს თავდაპირველი სახე. ჩუქურთმიანი ქვების სხვადასხვა ფრაგმენტები უსისტემოდაა ჩალაგებული კედლებში.
ლიტერატურა
შიდა ქართლი, ჯავის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. III, თბ., 2004
მეგრელიძე ი. „ლიახვის ხეობის წარწერები და სხვა სიძველეები“, მაცნე (ენის... სერია), #2, გვ 61-64, 1976.
მეგრელიძე ი. „სიძველეები ლიახვის ხეობაში“, თბ., „საბჭოთა საქართველო“, გვ. 235-238, 1984.
ჯავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ავური (მრავალმნიშვნელოვანი)

ავური (მრავალმნიშვნელოვანი)
ავური შეიძლება აღნიშნავდეს:
ავური — სოფელი აზერბაიჯანში, იარდიმლის რაიონი
ავური — პატარა ქალაქი ინდოეთში
აშიქზიულალი

აშიქზიულალი — სოფელი პოსოფის რაიონში, არტაანის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს არტაანიდან 80 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ პოსოფიდან 6 კილომეტრში. 2019 წლის მონაცემებით სოფელში 221 ადამიანი ცხოვრობს.
სოფლის ძველი ისტორიული, ქართული სახელწოდებაა წურწყაბი.
სქოლიო
პოსოფის რაიონის სოფლები
Tübingen (region)

Tübingen (region)
Tübingen is one of the four Administrative Regions of Baden-Württemberg, Germany, located in the south-east of the state. It covers most of the German shore of Lake Constance (Bodensee), and also the beginning of the Danube River valley. It is sub-divided into the three regions: Neckar-Alb, Donau-Iller and Bodensee-Oberschwaben. Donau-Iller also includes three districts and one city of Bavaria.
Economy
The gross domestic product (GDP) of the region was €80.8 billion in 2018, accounting for 2.4% of German economic output. GDP per capita adjusted for purchasing power was €40,100 or 133% of the EU27 average in the same year. The GDP per employee was 108% of the EU average. This makes it one of the wealthiest regions in Germany and Europe.
References
External links
Geography of Baden-Württemberg
Government regions of Germany
NUTS 2 statistical regions of the European Union
1117

1117
მოვლენები
დავით აღმაშენებელმა აიღო გიში
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
Sqeezer

Sqeezer (ხოლმე Squeezer) — გერმანული ევროდენს-ჯგუფი. ცნობილია ჰიტ-სინგლით „Blue Jeans“ (1996). ამ სინგლის წარმატების გამო, საკმაოდ პოპულარული იყო ამავე წლის სტუდიური ალბომი „Drop Your Pants“ - ესპანურ ჩარტში ის #6 პოზიციაზე 4 კვირაზე მეტხანს იყო.
დისკოგრაფია
ალბომები
1996: Drop Your Pants
1998: Streetlife
სინგლები
1995: Scandy Randy (გერმანია #39)
1996: Blue Jeans (გერმანია #16, ავსტრია #28)
1996: Sweet Kisses (გერმანია #24)
1997: Saturday Night (გერმანია #43)
1997: Tamagotchi (გერმანია #55)
1997: Get It Right (გერმანია #46)
1998: Without You (გერმანია #10, ავსტრია #10, შვეიცარია #12)
1998: Wake Up (გერმანია #59)
1999: Wishing You Were Here
2001: Remember Summertime
2002: 3 Times
2004: Hot Ski Teeny
2004: Hot Bikini
2006: Blue Jeans 2006
2008: High Heels
2010: High Heels - New Mixes 2010
გერმანული ჯგუფები
ევროდენს ჯგუფები
Boljevac

Boljevac is a town and municipality located in the Zaječar District of eastern Serbia. According to 2011 census, the population of the town is 3,332, while population of the municipality is 12,865.
History
From 1929 to 1941, Boljevac was part of the Morava Banovina of the Kingdom of Yugoslavia.
In 2010, the Commission on Concealed Mass Graves in Serbia discovered a mass grave of people killed by Yugoslav Partisans during World War II in the settlement of Zmijanac. Partisan troops took over the municipality in October 1944. They subsequently executed over 40 locals, including a priest of the Serbian Orthodox Church.
Settlements
Aside from the town of Boljevac, the municipality of consists of the following villages:
Demographics
As of 2011, the municipality has 12,865 inhabitants. Of those, there are 10,504 (66.28%) Serbs, 4,162 (26.26%) "Vlachs" (Romanians), 229 (1.45%) Romani and other. Boban Marjanovic was born here.
Economy
The following table gives a preview of total number of employed people per their core activity (as of 2017):
Twin cities
Kavadarci, North Macedonia
References
External links
Populated places in Zaječar District
Timok Valley
Municipalities and cities of Southern and Eastern Serbia
Romanian communities in Serbia
ალექსანდრე ყაზბეგის სახლ-მუზეუმი

ალექსანდრე ყაზბეგის სახლ-მუზეუმი — მხარედმცოდნეობის მუზეუმი, ისტორიულ-არქიტექტურული ძეგლი (ყაზბეგის ქუჩა N 10). დაარსდა 1934 წელს ქართველი პოეტისა და საზოგადო მოღვაწე ტიციან ტაბიძის თაოსნობით, რომლის დირექტორიც იყო 1937 წლამდე. მუზეუმი განთავსებულია ალექსანდრე ყაზბეგის სახლში. შენობა ორსართულიანია. ნაგებია ნატეხი ქვით. პირველ სართულზე ექვსი ოთახია, მეორეზე — ოთხი. ოთახების საერთო ფართობი 357 კვადრატული მეტრია. სართულები შიგნით ერთმანეთს უკავშირდება ხის კიბით. გარეთ ქვის კიბეა. შენობა გადახურულია თუნუქით (ადრე ბანიანი იყო). სახლი 1848 წელს განუახლებია ალექსანდრე ყაზბეგის მამას, მიხეილს.
მუზეუმში ოთხი განყოფილებაა: ისტორიულ-ეთნოგრაფიული, ბუნების, ალექსანდრე ყაზბეგის ცხოვრებისა და შემოქმედების, თანამედროვე პერიოდი. მუზეუმში დაცულია მწერლის მემორიალური ნივთები: საწერი მაგიდა, აკვანი, საწოლი, კარადა, ბუფეტი, სკამები; გამოფენილია მოხევეთა ყოფა-ცხოვრების ამსახველი ისტორიული დოკუმენტები, ეთნოგრაფიული და სოფელ სიონში აღმოჩენილი არქეოლოგიური ექსპონატები, საწარმო „ანდეზიტის“ მუშაობის ამსახველი მასალა. მუზეუმში დაცულია ხმალი, რომელიც, გადმოცემით, ალექსანდრე პუშკინს უსახსოვრებია მანანა ორბელიანისათვის. აგრეთვე, ა. გეგეჭკორის პირადი ნივთები: ხელჯოხი, ყაბალახი, კალამი და სხვა. მუზეუმში არის ბიბლიოთეკა (1200 ცალი წიგნი).
შენობაზე მიმაგრებულია მარმარილოს დაფა წარწერით:
მუზეუმს აქვს ფილიალი — იაგორ კაზალიკაშვილის სახელობის მთამსვლელობის მუზეუმი.
ალექსანდრე ყაზბეგის სახლ-მუზეუმიდან 5 მეტრზე დგას სამხედრო და საზოგადო მოღვაწის გიორგი ყაზბეგის სახლი. აშენებულია ქვით. ერთსართულიანია, სვეტებიანი. შემკულია ჩუქურთმებით. შენობაში სხვასასხვა ზომის ექვსი ოთახია, რომლებიც ამჟამად მუზეუმის ფონდსაცავია.
ლიტერატურა
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები