PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გივი მაზმიშვილი

გივი მაზმიშვილი (დ. 4 ივლისი, 1948, კასპის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1975 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით.
1968-1973 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს №1 სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტ „ამიერკავკასმეტალურგმშენის“ №1 სამშენებლო სამმართველოს მშენებელ ოსტატად. 1973-1978 წლებში მუშაობდა საქართველოს საშენი მასალების სამინისტროს გარდაბნის მუყაო-რუბეროიდის ქარხნის კაპიტალური მშენებლობის განყოფილების უფროს ინჟინრად. 1978-1979 წლებში საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს №1 სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტ „ამიერკავკასმეტალურგმშენის“ №8 სამშენებლო სამმართველოს უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად. 1980-1986 წლებში ამავე სამმართველოს მთავარ ინჟინრად და უფროსად. 1986-1987 წლებში იყო ქ. რუსთავის ქიმიური ბოჭკოს ქარხნის დირექტორის მოადგილე მშენებლობის დარგში. 1987-1999 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს №1 სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტ „ამიერკავკასმეტალურგმშენის“ №2 სამშენებლო სამმართველოს უფროსად. 2002-2004 წლებში იყო საქართველოს ურბანიზაციისა და მშენებლობის სამინისტროს მთავარი „არქმშენინსპექციის“ ქვემო ქართლის „არქმშენინსპექციის“ უფროსი. 2005-2008 წლებში მუშაობდა შპს „მაგისტრალის“ დირექტორად. 2011 წლიდან შპს „გზატკეცილის“ მთავარ ინჟინრად. მისი აქტიური მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით აშენდა ქ. რუსთავის მეტალურგიული, ქიმბოჭკოს, ცენტროლიტის, ამწემშენებლის, ლითონკონსტრუქციებისა და გარდაბნის მუყაო-რუბეროიდის ქარხნების, ასევე ქ. რუსთავის ქიმიური, ხის გადამამუშავებული და რკინაბეტონის კომბინატების მთელი რიგი ობიექტები. მნიშვნელოვანი წვლილი აქვს შეტანილი ქალაქ რუსთავის აღმშენებლობის საქმეში. მისი ხელმძღვანელობით აშენდა კინოთეატრი „ოქტომბერი“, სავაჭრო ცენტრი მე-20 მ/რ-ში, ტექნიკური სასწავლებელი მე-16 მ/რ-ში, მსხვილბლოკიანი 9 სართულიანი საცხოვრებელი სახლები ქალაქის მთელ რიგ მიკრორაიონებში და ჭყონდიდელის დასახლებაში, კინოთეატრი ქ. გარდაბანში და სხვა. მისი მონაწილეობით დაპროექტებულ იქნა და აშენდა შპს „შალვინო“-ს ღვინის ქარხანა გურჯაანის რაიონის სოფ. კარდანახში, „სამტრესტის“ ღვინის ქარხნის ფილიალი დონეცკის ოლქში, თბილისსა და რუსთავში ბეტონის ქარხნები, მარჯვენა სანაპიროს კავშირგაბმულობის მიწისქვსშა და მიწისზედა ქსელები ქ. რუსთავში. ქ. თბილისსა და ქ. რუსთავში განხორციელდა 300000 კვ. მ. ა/ბეტონის საფარის მოწყობა საავტომობილო მაგისტრალებზე. მრავალწლიანი ნაყოფიერი შრომითი საქმიანობისა და დამსახურებისათვის მიღებული აქვს საუწყებო ჯილდოები და საპატიო სიგელები.
ჯილდოები
1970 — მედალი „შრომითი მამაცობისთვის“
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია. წიგნი 2. თბ., 2021, გვ. 174-175
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 4 ივლისი
დაბადებული 1948
ქართველი ინჟინრები
საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
პრინსიპის პროვინცია

პრინსიპის პროვინცია — სან-ტომე და პრინსიპის სახელმწიფოს ორი პროვინციიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს კუნძულ პრინსიპიზე და მის ირგვლივ მყოფ პატარა კუნძულებზე. 1995 წლიდან მას მიენიჭა ავტონომიური ოლქის სტატუსი. ფართობი — 142 კმ². პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სანტუ-ანტონიუ, რომელიც ამავდროულად პაგუის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრიცაა.
კუნძულ პრინსიპის ყველაზე უფრო მაღალი წერტილი მდებარეობს პრინსიპის პიკის მთაზე, რომელიც იმყოფება ზღვის დონიდან 948 მეტრ სიმაღლეზე.
პროვინციაში მდებარეობს ობოს ბუნებრივი პარკი, სკოლა და ლიცეუმი, ეკლესიები, პლაჟები, პატარა პორტი და რამდენიმე სკვერი (praças).
კუნძულები
პროვინციის მთავარი კუნძულია — პრინსიპი. პროვინციაში ასევე შედის სხვა, გაცილებით უფრო პატარა, კუნძულები:
ბომ-ბომი (Ilheu Bom Bom)
კაროსუ (Ilhéu Caroço)
არქიპელაგი პედრაშ ტინოზაში (Pedras Tinhosas)
ტინოზა-გრანდე (Tinhosa Grande)
ტინოზა-პეკენა (Tinhosa Pequena)
ისტორია
კუნძული აღმოაჩინეს პორტუგალიელმა ზღვაოსნებმა 1469 და 1472 წლებს შორის. მისი დასახლება დაიწყო 1500 წლიდან.
მოსახლეობა
2012 წლის აღწერის მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 7542 ადამიანს. ოფიციალური ენაა — პორტუგალიური, ასევე გავრცელებულია პორტუგალიურ-კრეოლური ენა — პრინსიპის კრეოლური (იგივე ლუნგუი).
ადმინისტრაციული დაყოფა
სქოლიო
სან-ტომე და პრინსიპის პროვინციები
მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის ტაძარი

მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის ტაძარი — მართლმადიდებლური არქიტექტურული კომპლექსი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ზამოსკვორეჩიეს რაიონში. მდებარეობს ჩერნიგოვის შესახვევში და შედგება XVII საუკუნის ეკლესიისაგან, მასთან დაკავშირებული XVIII საუკუნის სატრაპეზოთი და XVIII საუკუნის უკანასკნელი მეოთხედის სამრეკლოსაგან, რომელიც დგას ჩერნიგოვის შესახვევისა და პიატნიცკის ქუჩის კუთხეში.
ტაძარი მიეკუთვნებდა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
არქიტექტურული კომპლექსი მდებარეობს ძველი ივანოვის მონასტრის ადგილზე, ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება ვასილი II-ის დაბადების გარემოებებთან დაკავშირებით 1415 წელს. 1514 წელს ვასილი III-მ საფუძველი ჩაუყარა იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის ქვის ეკლესიას, რომლის მშენებელიც იყო ალევიზ ნოვი.
მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის მონასტერი იყო დიდი თავადების ლოცვის ტრადიციული ადგილი და 1530 წელს, ივანე მრისხანეს დაბადების წელს, მონასტერი გადაიტანეს სამეფო სასახლის ახლოს, ხოლო ქვის ყოფილი ეკლესია იქცა სამრევლო ეკლესიად.
სავარაუდოდ არეულობის ხანაში ქვის ტაძარი ძლიერ დაზიანდა. ყოველ შემთხვევაში, რამდენიმე წყაროში იგი მოიხსენიება როგორც ხის ეკლესია. XVI საუკუნის ნაგებობის ნაშთებიდან შემორჩენილია ეკლესიის თეთრი ქვისაგან აგებული მიწისპირა ნაწილი. აფსიდში კი გვხვდება მცირე ზომის „ალევიზისეული“ აგური. ერთ-ერთი ვერსიით ტაძრის ძირითადი ნაწლი თარიღდება 1658 წლით. სხვა თარიღი, 1675 წელი, სავარაუდოდ დაკავშირებულია ტაძრის ერთ-ერთ გადაკეთებასთან ან განახლებასთან. XVIII საუკუნის ბოლოს მნიშვნელოვნად შეცვალეს ტაძრის ძირითადი სახე, ტაძარი გააფორმეს XVIII საუკუნის შუა პერიოდის ბაროკოს სტილში. ეს სამუშოები გაგრძელდა რამვენიმე ათწლეული. სამრეკლო ჯერ კიდევ შენდებოდა 1781 წელს. ასევე ცნობილია, რომ 1787 წლის ხანძრის შემდეგ გადააკეთეს ტაძრის გალავანი. 1798 წელს დასავლეთის მხრიდან ააშენეს ერთასრთულიანი ქვის საეკლესიო სახლი. მთელი კომპლექსის რეკონსტრუქცია მიმდინარეობდა რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში, რის შედეგადაც ბაროკოს სტილი შეიცვალა კლასიციზმით, რომელიც გავლენას ახდენდა მისი ცალკეული ნაწილების არქიტექტურაში. 1896-1904 წლებში არქიტექტორმა ფიოდორ შეხტელმა განახორციელა კედლის მხატვრობის და კანკელის რესტავრაცია.
ლიტერატურა
Памятники архитектуры Москвы. Замоскворечье / Под ред. А. И. Комеча. — М.: Искусство, 1994. — С. 240-242. — 320 с. — ISBN 5-210-02548-9 (в.4).
Москва, которая есть / Сост. А. Алексеев. — М.: Департамент культурного наследия г. Москвы, 2013. — С. 185. — 238 с.
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მოსკოვის ტაძრები
Çiçəkli, Gədəbəy

Çiçəkli, Gədəbəy
Çiçəkli (known as Arabachy until 2015) is a village in the Gadabay District of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Shahdagh (formerly, Shurakend).
References
Populated places in Gadabay District
Marshallena diomedea

Marshallena diomedea — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ტორალბა-დე-არაგონი

ტორალბა-დე-არაგონი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის მონეგროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 40,40 კმ². მოსახლეობა — 113 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - ტორალბა-დე-არაგონი
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
გუსტავ ერიქსონ ვაზა

გუსტავ ერიქსონ ვაზა
გუსტავ ვაზა ან გუსტავ I (ხანდახან გვხვდება როგორც გუსტავ ვასა; დ. 12 მაისი, 1496 — გ. 29 სექტემბერი, 1560), შვედეთის მეფე 1523-1560 წლებში. ტახტზე ასვლამდე გუსტავ ერიქსონი (Gustav Eriksson). დააარსა ვაზათა დინასტია.
ბიოგრაფია
გუსტავ ერიქსონი დაიბადა ლინდჰოლმენში 1496 წელს, სავარაუდოდ, 12 მაისს. მამამისი ერიკ იუჰანსონი გარდაცვლილ რეგენტს სტენ სტურე უფროსს ენათესავებოდა, რომელსაც საკუთარი შვილები არ ჰყოლია.
გუსტავის ბავშვობის შესახებ უამრავი ამბავია შემონახული, მაგალითად, როგორ უყვარდა უფროსობა და პირველობა. ჰანს დანიელს გუსტავის დანიაში ჩაყვანა და იქ აღზრდა ეწადა, მაგრამ სტენ სტურემ ბიჭი არ გაუშვა სამხრეთში. 13 წლიდან გუსტავის სასკოლო ცხოვრება იწყება უფსალაში.
რესურსები ინტერნეტში
შვედეთის მეფეები
შვედეთის მეფეები
ვაზას დინასტია
დაბადებული 1496
გარდაცვლილი 1560
XVI საუკუნის ევროპის მონარქები
პავლე IV (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

პავლე IV (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)
მღვდელმთავარი პავლე (გ. 784) - კონსტანტინოპოლის პატრიარქი 780-784 წწ. წმინდანი, ხსენების დღე კიდევ ორ პატრიარქთან ერთად (იოანე VI ს. და ალექსანდრესთან ერთად) არის ძველი სტილით 30 აგვისტო, ახალი სტილით - 12 სექტემბერი.
ცხოვრება
წარმოშობით კვიპროსიდან იყო. იგი ხატმბრძოლი იმპერატორის, ლეონ IV ხაზარის (775-780) დროს აღსაყდრდა კონსტანტინოპოლის საპატრიარქო ტახტზე. იგი სათნოებებით უხვად შემკული, კეთილმსახური, მაგრამ გაუბედავი ადამიანი იყო. ხედავდა რა იმ ტანჯვა-წამებას, რომელსაც მართლმორწმუნეები ითმენდნენ ხატთაყვანისცემის წესის ერთგულებისთვის, ნეტარი მამა მალავდა თავის მართლმადიდებლურ სარწმუნოებას და ხატმბრძოლებთან ურთიერთობაში იმყოფებოდა. იმპერატორ ლეონის სიკვდილის შემდეგ მას სურდა, აღედგინა ხატთაყვანისცემა, მაგრამ ვერ შეძლო განზრახვის განხორციელება, რადგან მწვალებლები უკვე მეტად მომძლავრებულიყვნენ. მღვდელმთავარი მიხვდა, რომ არ შეეძლო სამწყსოს წინამძღვრობა, ნებით დატოვა კათედრა, წმიდა ფლოროსის მონასტერს მიაშურა და სქიმა შეიმოსა. მან შეინანა თავისი კავშირი ხატმბრძოლებთან და წამოაყენა წინადადება ამ ერესის დასაგმობად VII მსოფლიო კრების მოწვევის აუცილებლობის შესახებ. საპატრიარქო ტახტზე წმიდა პავლეს შემდეგ, მისივე რჩევით, აღასაყდრეს მღვდელმთავარი ტარასი (784-806), რომელიც იმჟამად მეფის მრჩეველი იყო. პატრიარქი-სქიმოსანი 784 წელს მიიცვალა (მას „ახალს“ უწოდებენ წმიდა პატრიარქ პავლესგან (გ. 350, ხს. 6 ნოემბერს, განსასხვავებლად).
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
კონსტანტინოპოლის პატრიარქები
წმინდანები
გარდაცვლილი 784
366

366
მოვლენები
2 იანვარი : ალემანების მრავალრიცხოვანმა არმიამ გადალახა გაყინული რაინი, რომის იმპერიის დაპყრობის მიზნით.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
24 სექტემბერი: ლიბერიუსი — რომის პაპი (დ. უცნობია)
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
მატნაქაში

მატნაქაში — სომხური ნაციონალური პური. მზადდება სხვადასხვა სახის ხორბლის ფქვილისაგან.
საინტერესო ფაქტები
მატნაკაშის გემოთი აღფრთოვანებული იყო ამერიკელი მხატვარი როკუელ კენტი, რომელიც 1960-იან წლებში ორჯერ ეწვია სომხეთს. ხშირად, რუსეთში, ამ სახის სომხურ პურს ლავაშს უწოდებენ.
რესურსები ინტერნეტში
ნაციონალური პური
პური
ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები (ფილმი)

ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები (ფილმი)
ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები — ჯოან როულინგის ამავე სახელწოდების წიგნის კინოეკრანიზაცია, რომელიც გამოვიდა ორი ფილმის სახით. შესაბამისად, იგი შესაძლოა მიემართებოდეს ერთ-ერთ მათგანს:
ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 1
ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 2
ჰარი პოტერი
Perses of Colchis

Perses of Colchis
In Greek mythology, Perses is the brother of Aeëtes, Aloeus, Circe and Pasiphaë, which makes him a son of Helios, the god of the sun, by Perse, an Oceanid nymph.
Etymology
His name is derived from the Ancient Greek word perthō (– "to sack", "to ravage", "to destroy").
Mythology
Perses' brother Aeëtes had been warned by an oracle that great peril would come to him if the golden fleece was ever removed from Colchis. Indeed, after Medea helped Jason steal the fleece, Perses usurped the throne of Colchis from his brother, but was subsequently slain by Medea, his paternal niece, who restored her father to the throne,<ref>Pseudo-Apollodorus, Bibliotheca 1.9.28</ref> as an oracle had once predicted that he would be slain by his own kin.
One tale goes that after Perses seized power, Medea's son by either Aegeus or Jason, Medus, arrived in Colchis and was imprisoned immediately, though under a false identity. Soon after a famine broke out. Medea arrived in Colchis too, claiming to be a priestess of Artemis, and unknowingly, betrayed her son's true identity to Perses. Medea, under the pretext of simply wanting to talk to him, secretly gave Medus a sword, and explained what had happened to his grandfather Aeëtes. Medus then slew Perses.Diodorus Siculus, Historic Library 4.56.1
Although distinct from the Titan known as Perses, who is known for fathering Hecate, the goddess of witchcraft, Diodorus Siculus in his Bibliotheca historica made this Perses the father of Hecate by an unknown mother; Perses' brother Aeëtes then married Hecate and had Medea and Circe by her. Diodorus describes Perses as "exceedingly cruel" and "lawless".
Genealogy
See also
Pelias
Hamlet
Scar
Notes
References
Apollodorus, Apollodorus, The Library, with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. Includes Frazer's notes.
Diodorus Siculus, The Library of History translated by Charles Henry Oldfather. Twelve volumes. Loeb Classical Library. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1989. Vol. 3. Books 4.59–8. Online version at Bill Thayer's Web Site
Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica. Vol 1-2. Immanel Bekker. Ludwig Dindorf. Friedrich Vogel. in aedibus B. G. Teubneri. Leipzig. 1888-1890. Greek text available at the Perseus Digital Library.
Hesiod, Theogony, in The Homeric Hymns and Homerica with an English Translation by Hugh G. Evelyn-White'', Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1914. Online version at the Perseus Digital Library.
Hyginus, Gaius Julius, The Myths of Hyginus. Edited and translated by Mary A. Grant, Lawrence: University of Kansas Press, 1960.
Mythological kings of Colchis
Kings in Greek mythology
Children of Helios
Demigods in classical mythology
Fictional people from Georgia (country)
Colchian characters in Greek mythology
Medea
ისიმანგალისოს პარკი

ისიმანგალისოს პარკი
ისიმანგალისოს ტენიანი პარკი მდებარეობს სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში, კვაზულუ-ნატალის აღმოსავლეთ სანაპიროზე, დურბანიდან 275 კმ-ით ჩრდილოეთით. იგი სამხრეთ აფრიკის მესამე უდიდესი დაცული ტერიტორიაა, იკავებს 280 კმ სიგრძის სანაპირო ზოლს, მოზამბიკის საზღვრიდან (ჩრდილოეთი) სენტ-ლუსიას ესტუარამდე (სამხრეთი) და წარმოადგენს 3 280 კმ² ფართობის წმინდა ბუნებრივ ეკოსისტემას. არეალი მოიცავს რამდენიმე ნაკრძალსა და პარკს.
პარკი ცნობილი იყო სენტ-ლუსიას დიდი ვეთლენდის პარკის სახელით, მაგრამ ამჟამინდელი სახელი 2007 წლის 1 ნოემბერს ეწოდა. სიტყვა ისიმანგალისო ზულუს ენაზე „სასწაულს" ნიშნავს.
პარკი გაერთიანებულია ტრანსსასაზღვრო პარკში, რომელსაც პონტა-დო-ოურო-კოსის ტრანსსასაზღვრო კონსერვაციულ არეალს უწოდებენ. იგი სამხრეთ აფრიკაში იწყება და მოიცავს მოზამბიკისა და სვაზილენდის ტერიტორიებსაც.
1999 წელს, გახსნის ცერემონიალზე, რომელსაც საპატიო სტუმრად ნელსონ მანდელა ესწრებოდა, პარკი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად გაფორმდა. მსოფლიო მემკვიდრეობად გაფორმების მიზეზი იყო პარკის ბიომრავალფეროვნება, უნიკალური ეკოსისტემები და აღმატებული ბუნებრივი მშვენიერება. ფლორისა და ფაუნის უზარმაზარი მრავალფეროვნების მიზეზია პარკის ტერიტორიაზე განსხვავებული ეკოსისტემების დიდი მრავალფეროვნება, დაწყებული მარჯნის რიფებითა და ქვიშიანი პლაჟებით, დამთავრებული სუბტროპიკული ტყის მასივებით, სავანებითა და ვეთლენდებით. პარკის ტერიტორიაზე გავრცელებულ ცხოველთა შორის არიან სპილოები, ლეოპარდები, თეთრი და შავი მარტორქა, ბუფალო. ოკეანეში ასევე ვეშაპები, დელფინები და ზღვის კუები. პარკში ასევე ბინადრობს 1 200 ნილოსის ნიანგი და 800 ჰიპოპოტამი.
მარვლადაა წყალქვეშა რიფი, სადაც ათასფერი თევზები და მარჯნები ბინადრობენ. მსოფლიოში ერთ-ერთი განსაკუთრებულად მრავალფეროვანი მარჯნები გავრცელებულია სოდვანას უბეში. რიფებში მრავლადაა ცვალებადი ფერების მქონე რვაფეხა. ასევე შესაძლებელია გიგანტური ვეშაპისებრი ზვიგენების ხილვა.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
რესურსები ინტერნეტში
Future homepage of the iSimangaliso Wetland Park
Ezemvelo KZN Wildlife (previous known as Natal Parks Board)
SANParks
St Lucia South Africa Website
Lake St Lucia
St. Lucia Estuary
Zulu Stories (its amazing)
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში
იეშიმ უსტაოღლუ

იეშიმ უსტაოღლუ (დ. 18 ნოემბერი 1960, ჩაიქარა, თურქეთი) — თურქი კინორეჟისორი და სცენარისტი.
ცხოვრება და კარიერა
უსტაოღლუ დაიბადა აღმოსავლეთ თურქეთში, ჩაიქარაში და გაიზარდა შავზღვისპირეთში, ტრაპიზონში. სტამბოლში ილდიზის ტექნიკური უნივერსიტეტში არქიტექტურის შესწავლის შემდეგ მუშაობდა არქიტექტორად, შემდეგ კი ჟურნალისტად და კინოკრიტიკოსად, სანამ არ გადაიღო თავისი სადებიუტო მხატვრული ფილმი სახელად კვალი („Iz“) 1994 წელს, ასევე გადაიღო რამდენიმე ჯილდო მოპოვებული მოკლემეტრაჟიანი ფილმი. მისი სადებიუტო ფილმი კვალი შევიდა მოსკოვის მე-19 საერთაშორისო კინოფესტივალზე.
უსტაოღლუმ საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა მისი შემდეგი ფილმისთვის, მოგზაურობა მზეზე („Güneşe Yolculuk“), რომელიც ყვება თურქსა და ქურთს შორის მეგობრობის ამბავს. მისმა მეოთხე ფილმმა — პანდორას ყუთმა, სან სებასტიანის კინოფესტივალზე საუკეთესო ფილმისა და საუკეთესო მსახიობის ჯილდო მოიპოვა და დღეს ეს უსტაოღლუს უდიდესი საერთაშორისო წარმატებაა.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებ-გვერდი
სქოლიო
დაბადებული 18 ნოემბერი
დაბადებული 1960
თურქი კინორეჟისორები
თურქი სცენარისტები
კორნელია (გრაკქუსების დედა)

კორნელია (გრაკქუსების დედა)
კორნელია — რომაელი ქალბატონი, სციპიონ აფრიკელის შვილი, ტიბერიუს სემფრონიუს გრაკქუსის ცოლი და ძმები გრაკქუსების (ტიბერიუსი და გაიუსი) დედა.
წარმომავლობა
კორნელია იყო სციპიონ აფრიკელისა (უფროსის) და ემილია პავლას ქალიშვილი. ამ თვალსაზრისით იგი არის ლუციუს ემილიუს პაულუსის, კანეს ბრძოლაში დაღუპული მხედართმთავრის, შვილიშვილი და ლუციუს ემილიუს პაულუს მაკედონელის ძმისშვილი. მისი უფროსი და ცოლად ჰყავდა პუბლიუს კორნელიუს სციპიონ ნაზიკა კორკულუმს. კორნელიას ასევე ჰყავდა ორი ძმა პუბლიუსი (რომელმაც კარიერა ვერ გაიკეთა ცუდი ჯანმრთელობის გამო) და ლუციუსი, რომელიც იყო პრეტორი.
ბიოგრაფია
კორნელია გახდა პლებეეების წარმომადგენლის ტიბერიუს სემფრონიუს გრაკქუსის ცოლი. ანალების ავტორები გვამცნობენ, რომ ეს ქორწინება შედგა ძვ. წ. 180 წელს, ჯერ კიდევ მაშინ, როდესაც ცოცხალი იყო სციპიონ აფრიკელი. მაგრამ ტიტუს ლივიუსი უკვე ეჭვქვეშ აყენებს ამგვარ დათარიღებას. პოლიბიოსისა და პლუტარქეს ცნობებზე დაყრდნობით მკვლევრებმა გამოთქვეს ვარაუდი, რომ აღნიშნული ქორწინება შედგა ძვ. წ. 165-სა და ძვ. წ. 162 წლებს შორის პერიოდში. ქორწინების პერიოდში ტიბერიუს სემფრონიუსი იყო 50 წლის, ხოლო კორნელია მასზე 30 წლით ახალგაზრდა. მიუხედავად ამისა, მათ 12 შვილი შეეძინათ, ამიტომ ეს ოჯახი გახდა პლინიუს უფროსისთვის დიდი ოჯახების მაგალითი. სრულწლოვანებამდე მიაღწია მხოლოდ სამმა მათგანმა: ტიბერიუსმა, რომელიც და-ძმებს შორის ყველაზე უფროსი იყო, სემფრონიამ, რომელიც გახდა საკუთარი ბიძაშვილის ცოლი და გაისუმა, რომელიც დაიბადა მამის გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე.
კორნელიამ ქმრის გარდაცვალებიდან ოთხი ათწლეული კიდევ იცოცხლა. მას ხელს თხოვდნენ ცნობილი რომაელები და უცხოელები, მათ შორის ეგვიპტის მეფე პტოლემე VI ფილომეტორი, მაგრამ იგი ყველას უარს ეუბნებოდა და მთელ დროს შვილების აღზრდას ანდომებდა. ორივე ვაჟისთვის ბრწყინვალე განათლება მიუცია მათი მასწავლებლები ყოფილან ცნობილი ორატორი დიოფანე მიტილინელი და ფილოსოფოსი ბლოსიუსი.
კულტრაში
კორნელია არის მილი ეზერსკის რომანის „გრაკქუსების“ პერსონაჟი. მისი სახელი ეწოდა ასტეროიდს 425 კორნელია, რომელიც აღმოაჩინეს 1896 წელს.
ლიტერატურა
ალ. წერეთელი, ძველი რომი, თბ., 1961
Тит Ливий. История Рима от основания города. — М.: Наука, 1994. — Т. 3. — 768 с. — ISBN 5-02-008995-8.
Плутарх. Сравнительные жизнеописания. — СПб., 1994. — Т. 3. — 672 с. — ISBN 5-306-00240-4.
Полибий. Всеобщая история. — М., 2004. — Т. 1. — 768 с. — ISBN 5-17-024958-6.
Ковалёв С. История Рима. — М.: Полигон, 2002. — 864 с. — ISBN 5-89173-171-1.
Münzer F. Cornelius 407 // Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft. — 1900. — Bd. IV, 1. — S. 1592-1595.
Münzer F. Sempronius 53 // Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft. — 1923. — Bd. II, 2. — S. 1403-1409.
რესურსები ინტერნეტში
კორნელია
სქოლიო
ძველი რომაელი ქალები
დაბადებული ძვ. წ. 190
გარდაცვლილი ძვ. წ. 100
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ბ. ჩოლოყაშვილის 12)

თელავის საცხოვრებელი სახლი (ბ. ჩოლოყაშვილის 12)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს ბიძინა ჩოლოყაშვილის ქუჩაზე (№ 12). აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს. ატარებს ამპირის სტილის ნიშნებს.
სახლი ორსართულიანია. ნაგებია აგურით. პირველი სართული სავაჭრო რიგს უკავია, რაზეც მიგვანიშნებს დიდი, სწორკუთხა ღიობები. მეორე სართული საცხოვრებელია, ოთხი სწორკუთხა სარკმლით გახსნილი. სარკმლების თავსართები, აგურის წყობით, რკალურად არის დეკორატირებული. პარაპეტი აგურისავე წყობაში შეღრმავებული მართკუთხედებით (იმპოსტებით) ნაწევრდება. სარკმლებს შორის და კუთხეებზე აგურის რუსტიკის მოტივია ჩართული. ფასადის ცენტრალურ ნაწილში კარია, რომლის წინ მცირე ზომის, ლითონის აივანია შეკიდული. ეზოს მხარეს ხის ორი აივანია. მათ შორის ერთი ძველია, რომელსაც ჭვირული დეკორის მცირე ნაწილი შემორჩა. გვერდითი ფასადი შერეული წყობით არის ნაშენი და სამკუთხა ფრონტონით ბოლოვდება. სახლი გადახურულია კრამიტის ორფერდა სახურავით.
2011-2012 წლებში სახლს ჩაუტარდა რესტავრაცია (პროექტის ავტორი, არქიტექტორი, ვ. ბასილიძე)
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ყელა

ყელა — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში, ნინოშვილის თემში (სოფლები: ნინოშვილი, ყელა). მდებარეობს მდინარე ღვედისწყლის ნაპირებზე, გურიის ქედის მთისწინეთში, ზღვის დონიდან 120 მ., ლანჩხუთიდან 18 კმ., ჯუმათის რკინიგზის სადგურიდან 4 კმ., ნინოშვილიდან 3,5 კმ. სოფელში იდგა მთავარანგელოზისა და წმინდა გიორგის ხის ეკლესიები, ასევე წმინდა ნიკოლოზის ქვის ეკლესია.
მოსახლეობა
ცნობილი ადამიანები
ეგნატე ნინოშვილი - მწერალი
ვიქტორ კუპრაძე - მათემატიკოსი
ლიტერატურა
სქოლიო
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლურსმანი

ლურსმანი — ლითონის უხრახნო სამაგრი ნაკეთობა. წარმოადგენს ლითონის ღეროს, რომლის ერთი ბოლო წაწვეტებულია, მეორე კი ქუდის ფორმამდეა გაპრტყელებული. გამოიყენება მშენებლობაში ძირითადად ხის მასალების ერთმანეთთან შეკავშირებლად. ლურსმნის ჩასაჭედებლად როგორც წესი გამოიყენება ჩაქუჩი, ხოლო ამოსაძრობად ბრტყელტუჩა, ძალაყინი და სხვა საშუალებები.
არსებობს ლურსმნის მრავალი სახეობა. ესენია: ანჯამის ლურსმანი, ბრტყელთავა ლურსმანი, გემის ლურსმანი, ერთზომა ლურსმანი, თავბურცა ლურსმანი, თავმსხვილა ლურსმანი, თავფართო ლურსმანი, მავთულის ლურსმანი, ნალის ლურსმანი, ნაჭედი ლურსმანი, ორზომა ლურსმანი, რელსის ლურსმანი, საბუნიკე ლურსმანი, საკასრე ლურსმანი, სამზომა ლურსმანი, საპარკეტო ლურსმანი, საშპალერო ლურსმანი, საჩექმე ლურსმანი, საძელე ლურსმანი, სახურავის ლურსმანი, სოლყავრის ლურსმანი, სპილენძთავა ლურსმანი, სპილენძის ლურსმანი, ტაბიკურა ლურსმანი, ტკეჩის ლურსმანი, ტოლის ლურსმანი, ყავრის ლურსმანი, წკირა ლურსმანი, წირწკიმალი.
იხილეთ აგრეთვე
ქრისტეს სამსჭვლები
ლიტერატურა
ტექნიკური ტერმინოლოგია: ქართულ-რუსული ნაწილი/საქ. სსრ მეცნ. აკად. ენათმეცნ. ინ-ტი; რ. დვალისა და რ. ღამბაშიძის რედ. - თბ., 1982.
სამაგრი ნაკეთობები
ატონუევო

ატონუევო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ლა-გუახირის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 225 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 796 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 59.42 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 249 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
ლა-გუახირის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Journey of Akaki

Journey of Akaki is a 1912 Georgian documentary film directed by Vasil Amashukeli. The film having a duration of 44 minutes, it is considered a feature film.
Content
The film shows the love of Georgian society to the poet Akaki Tsereteli, as well as the nature and traditions of Georgia.
The director captured episodes of the journey. They shot about 1500 meters of film. After editing, 1200 m remained. About 400 m have reached our time. The author managed to reflect the people's love for the poet, to show the way of life in Georgia, Georgian traditions and nature. The film is considered not only the first feature documentary film of Georgian cinema
Release
The film was first shown at the Radium Cinema in Kutaisi on September 20, 1912. Akaki Tsereteli attended the premiere. For two weeks, the film was held in Kutaisi with a full house. A copy of the film is stored in the National Archives of the Ministry of Justice of Georgia.
References
External links
1912 films
Documentary films from Georgia (country)
1910s Russian-language films
Russian short films
Russian black-and-white films
Russian documentary films
1912 documentary films
Films of the Russian Empire
1910s documentary films
Silent feature films from Georgia (country)
ფენა

ფენა (ფენაჰი; ) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს კარლოუს საგრაფოში (ლენსტერის პროვინცია), R-724 ტრასასთან, სოფელ მიშალსა და პატარა ქალაქ მინე-ბეგს შორის.
სქოლიო
კარლოუს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები