PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი

ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი
„ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი“ — საქართველოს მეფის — თამარის ე.წ. პირველი ისტორიკოსის თხზულება, XIII ს., რომელშიც აღწერილია თამარისა და მისი მამის გიორგი III-ის ისტორია.
ავტორი
ძეგლის ავტორი უცნობია. სხვადასხვა დროს მის ავტორად ვარაუდობდნენ ანტონ გნოლისთავისძეს (თედო ჟორდანია), სარგის I თმოგველს (პავლე ინგოროყვა), მანდატურთუხუცეს ჭიაბერს (სარგის კაკაბაძე), არსენ იშხნელს (კორნელი კეკელიძე), შოთა რუსთაველს (ივანე ლოლაშვილი).
ძეგლის ავტორი განათლებული პიროვნებაა. ის იცნობს დასავლეთისა და აღმოსავლეთის ისტორიას, ლიტერატურას და ფილოსოფიას. თხზულება დაწერილია მაღალფარდოვანი ენით. „ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი“ პირველ ხარისხოვანი ქართული ისტორიული ძეგლია. ის საყურადღებო ცნობებს შეიცავს XII-XIII სს. საქართველოს პოლიტიკური და სიციალურ-ეკონომიკური ისტორიისათვის.
ტექსტი
თხზულების სრული ტექსტი შემონახულია „ქართლის ცხოვრების“ მარიამისეულ და მაჩაბლისეულ ნუსხებში და მცხეთური ნუსხის პირში. „ქართლის ცხოვრების“ ვახტანგისეულ რედაქციაში შერწყმულია თამარის მეორე ისტორიკოსის თხზულებასთან.
აზრთა სხვადასხვაობაა თხზულების შედგენის თაობაზე. ზოგიერთი მკვლევარის აზრით (პ. ინგოროყვა, ს. კაკაბაძე), აქ ორი ავტორის სხვადასხვა ნაწარმოებია გაერთიანებული. დაწერილია პ. ინგოროყვას შეხედულებით, 1195 და XIII ს. I მეოთხედში, კაკაბაძის აზრით კი – 1195 და 1270–1295 წლებს შორის. თედო ჟორდანიას და ივანე ჯავახიშვილს მიაჩნდათ, რომ ძეგლი 2 ნაწილისგან შედგება და დაწერილია ერთი პირის მიერ სხვადასხვა დროს (1195 ან 1196 და თამარის თამარის გარდაცვალებისთანავე). „ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი“ ერთ მთლიან ნაწარმოებად მიაჩნიათ კორნელი კეკელიძეს, სიმონ ყაუხჩიშვილს, ი. ლოლაშვილს. კეკელიძის აზრით, ის დაწერილია 1222 წლის ახლო ხანებში.
ბიბლიოგრაფია
ქართლის ცხოვრება. მარიამ დედოფლის ვარიანტი, ექვთიმე თაყაიშვილის რედაქციით, ტფ., 1906;
ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი (ცდა ტექსტის აღდგენისა), კ. კეკელიძის რედ. და გამოკვლევით, თბ., 1941;
ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოცემა, ტ.2, თბ. 1959;
История и восхваление венценосцев, перевод с грузинского, предисловие и примичание К.С.Кекелидзе, Тб.1954;
მეორე გამოცემა წიგნში: კეკელიძე კ., ეტიუდები ძველი ქართლი ლიტერატურის ისტორიიდან, [ტ.] 12, თბ. 1973;
ლიტერატურა
კ. კეკელიძე, „ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი“ როგორც ლიტერატურული წყარო; წიგნი: რუსთაველის კრებული, თბ.1938;
რ. კიკნაძე, ფარსადან გორგიჯანიძე და „ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი“, თბ. 1975;
ი. ლოლაშვილი, რუსთაველი და თამარის ისტორიკოსთა ვინაობის პრობლემა, თბ. 1961;
ივ. ჯავახიშვილი, თხზულებანი თორმეტ ტომად, ტ.8, თბ. 1977;
რესურსები ინტერნეტში
ქართლის ცხოვრება – ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი
ქართლის ცხოვრება
ლაგაში

ლაგაში — შუმერული ქალაქი-სახელმწიფო სახრეთ მესოპოტამიაში. ცენტრი მდებარეობდა ახლანდელი ტელოს (ერაყი) ადგილას. ლაგაში შედგებოდა უბან-„ქალაქებისაგან“. საკუთრივ ლაგაში, გირსუ, ნინა, ურუქუ („წმინდა ქალაქი“), ქინუნირი, გუაბა, ქესა და უთუგანათენუ.
ლაგაშს არქეოლოგიურად სწავლობდნენ 1877 წლიდან ფრანგი არქეოლოგები ერნესტ დე სარზეკი, გ. კროსი, ა. დე ჟენუიაკი და ანდრე პარო.
პირველი დასახლებები ლაგაშის ტერიტორიაზე ძვ. წ. V ათასწლეულის ბოლოს განეკუთვნება. წერილობით წყაროებში ლაგაში მოიხსენიება ძვ. წ. XXVI საუკუნიდან. ამ დროს იგი ქალაქ შურუფაქის მბრძანებელს ემორჩილებოდა. ლაგაშის აღზევება ემთხვევა ძვ. წ. XXV-XXIV საუკუნეებს, ურ-ნანშეს დინასტიის მმართველობის ხანას. ლაგაში განსაკუთრებით გაძლიერდა ეანათუმის დროს (ძვ. წ. 2470-იანი წლები), რომელიც ხანგრძლივ ბრძოლას აწარმოებდა ქალაქ უმის მბრძანებელთან. უმაზე გამარჯვების შესახებ ეანათუმი მოგვითხრობს ქვის დიდ ფილაზე გაკეთებულ წარწერაში, რომელსაც ლიტერატურაში „ძერათა სტელას“ უწოდებენ. მის დროს დასრულდა მთელი სამხრეთ შუამდინარეთის პირველი გაერთიანება. აქტიურ სამხედრო პოლიტიკას ატარებდნენ ეანათუმის მემკვიდრენიც. გაზრდილ სამხედრო ხარჯებს ისინი გადასახადების გადიდებით ფარავდნენ, რამაც ფართო სახალხო მოძრაობა გამოიწვია XXIV საუკუნის 70-იან წლებში, ლუგალანდას მმართველობის დროს. ძვ. წ. 1364 წელს ლაგაში უმის მეფე ლუგალზაგესმა დაიმორჩილა, შემდეგ კი აქადის მეფე სარგონ დიდმა. ლაგაშმა ახალ კულტურულ და ეკონომიკურ აყვავებას მიაღწია გუდეას გამგებლობის ხანაში (ძვ. წ. XXII საუკუნის II ნახევარი). მაშინ ააგეს ღვთაება ნინგირსუს ბრწყინვალე ტაძარი ენინუ. ძალზე გაფართოვდა ლაგაშის სავაჭრო-ეკონომიკურ კავშირ-ურთიერთობათა არეალიც. ურის III დინასტიის ხანაში (ძვ. წ. 2132-2024 წწ.) ლაგაში აქადის და შუმერის სამეფოს მთავარი ეკონომიკური ცენტრი იყო. მომდევნო ეპოქებში მისი მნიშვნელობა დაეცა.
ლიტერატურა
შუმერული ქალაქები
გიორგი გაბაიძე

გიორგი გაბაიძე (დ. 1 თებერვალი, 1988, ხიხაძირი, ხულოს მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოეტი, საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი. ელექტრონული ბიბლიოთეკის www.Litclub.ge -ს დამფუძნებელი და მმართველი.
ბიოგრაფია
2010 წელს დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. ლექსების წერა დაიწყო 16 წლის ასაკში, 2004 წლიდან. 2006 წელს გამოვიდა მისი პირველი პოეტური კრებული „მკვდარი პოეტის მთვარე“; 2008 წლის ბოლოს გამოიცა მეორე — „მომავლის მონატრება“. 2009 წელს გამოსცა კრებული „დაუსრულებელი წერილი“ (თანაავტორობით: ჰენრი დოლიძესთან, თაკო დიოგიძესთან და გიორგი ჭეიშვილთან). 2010 და 2015 წელს გამოიცა ლექსების კრებული „ა ბ გ დ“ (თანაავტორობით: როინ აბუსელიძესთან, აჩი ბერიძესთან, ჰენრი დოლიძესთან). 2011 წელს გამოვიდა კიდევ ერთი კრებული „მეცხრე ტალღა“ (თანაავტორობით: როინ აბუსელიძესთან, აჩი ბერიძესთან, გენრი დოლიძესთან, ქალთამზე სურმანიძესთან, მერაბ ჯიხაძესთან, ლევან დევაძესთან, მინდია ცეცხლაძესთან). არის ჟურნალ „ლიტერატურული მესხეთი“-ს ლიტერატურული კონკურს „პოეზიის დღე-შოთაობა“-ს სპეციალური (I) პრემიის ლაურეატი. ელექტრონული ბიბლიოთეკის www.Litclub.ge -ს დამფუძნებელი და მმართველი. დაჯილდოებულია ღირსების მედლით (2012).
ბიბლიოგრაფია
„მკვდარი პოეტის მთვარე“ — 2006
„მომავლის მონატრება“ — 2008
„დაუსრულებელი წერილი“ — 2009
„ა ბ გ დ“ — 2010
„მეცხრე ტალღა“ — 2011
„შენ ელი“ — 2013
„ა ბ გ დ“ II — 2015
ჯილდოები
2011 — ჟურნალ „ლიტერატურული მესხეთი“-ს ლიტერატურულ კონკურსი „პოეზიის დღე-შოთაობა“, პრემია;
2012 — ღირსების მედალი, საქართველოს სახელმწიფო ჯილდო, აჭარის განათლებისა და კულტურის სფეროს აღორძინების საქმეში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისა და ღირსეული სამსახურისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
გიორგი გაბაიძე www.litclub.ge-ზე
ქართველი მწერლები
ქართველი პოეტები
დაბადებული 1988
საქართველოს ღირსების მედლით დაჯილდოებულები
Cilovdarlı

Cilovdarlı (also, Dzhilovdarly) is a village and municipality in the Tovuz Rayon of Azerbaijan. It has a population of 1,237.
References
Populated places in Tovuz District
მელიქი

მელიქი (არაბ. ملك — მალიქ, სომხ. Մելիք — მელიქ; არაბული სიტყვაა და მფლობელს, გამგებელს მეფეს ნიშნავს.) — ისლამამდე მელიქი ღასანიდებისა და ლახმიდების არაბული სახელმწიფოების გამგებელი, სამხრეთ-აღმოსავლეთ არაბეთის ზოგიერთი ტომისა და ცენტრალური არაბეთის ტომთა მეთაური იყო. ისლამის აღმოცენების შემდეგტერმინ „მელიქს“ არაბები იყენებდნენ უპირატესად არამუსლიმი გამგებლების მიმართ (მონარქის მნიშვნელობით) XIII-XVIII საუკუნეებში ამიერკავკასიაში ტერმინი „მელიქი“ ფეოდალთა ტიტულსა და თანამდებობას აღნიშნავდა. აზერბაიჯანსა და სომხეთში მელიქები ნახევრად დამოუკიდებელი მფლობელები იყვნენ. მონღოლობის დროს მელიქებად იწოდებოდნენ ადგილობრივი ქრისტიანი ფეოდალები, შაჰ-აბას I-ის დროს კი შაჰზე დამოკიდებული ფეოდალები. მელიქის თანამდებობამ კავკასიაშიც მოიკიდა ფეხი. საქართველოს ტერიტორიაზე არსებობდა მელიქების რამდენიმე სახლი — თბილისის მელიქ-მამასახლისები (ბებუთაშვილები), სომხითის მელიქები (მელიქიშვილები), გორის მელიქები, ლორის მელიქები (ლორის-მელიქიშვილები). მელიქები იყვნენ ყარაბაღის სახანოშიც — ე.წ. ხამსას მელიქები — მელიქ ბეგლარიანები გულისტანში, მელიქ ისრაელიანები ჯრაბერდში, მელიქ ჯალალიანები ხაჩენში, მელიქ შაჰნაზარიანები ვარანდში, მელიქ ავანიანები დიძაკში.
ლიტერატურა
მელიქის სახელო საქართველოში / ალექსანდრე ბოშიშვილი; რედაქტორი: აპოლონ თაბუაშვილი; ივ. ჯავახიშვილის სახ. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტი. საქართველოს ისტორიის ინსტიტუტი - ISBN 978-9941-445-47-7
წოდებები
თანამდებობები ძველ საქართველოში
არაბული სიტყვები და ფრაზები
მელიქები საქართველოში
სანტას პროვინცია

სანტას პროვინცია
სანტა — ანკაშის რეგიონის პროვინცია პერუში. პროვინციის დედაქალაქია ჩიმბოტე. პროვინციის ფართობი შეადგენს 4 004,99 კმ²-ს, მოსახლეობა — 406 605 ადამიანს.
პროვინცია იყოფა ცხრა რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
Official web site of the Santa Province
ანკაშის რეგიონის პროვინციები
მონო...

მონო... (ბერძნ. monos — ერთი, ერთიანი, ერთადერთი) — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი, რომელიც ნიშნავს „ერთს“, მაგ., მონოთეიზმი, მონოგრამია.
ლიტერატურა
თავსართები
ოთარ გოცაძე

ოთარ გოცაძე
ოთარ დავითის ძე გოცაძე (დ. 7 თებერვალი, 1929, სოფ. ბიღა, ახლანდელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტი, — გ. 12 მარტი, 1993, თბილისი) — ქართველი გეოფიზიკოსი, სეისმოლოგი; ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1985).
1951 წელს დაამთარა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. იმავე წელს დაიწყო მუშაობა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გეოფიზიკის ინსტიტუტში. 1973 წლიდან გარდაცვალებამდე ხელმძღვანელობდა ინსტიტუტის რეგიონალური სეისმოლოგიის განყოფილებას. მისი შრომები ეხება კავკასიის რეგიონის სეისმურობასა და სეისმურ რეჟიმს. დიდი წვლილი მიუძღვის კავკასიაში სეისმოლოგიური კვლევის განვითარებაში, საქართველოს სეისმური სადგურების ქსელის ეფექტიანობის დადგენასა და სეისმური ობსერვატორიის „თბილისის“ დაარსებაში (1976), კავკასიის მიწისძვრათა საინფორმაციო-საძიებო კომპიუტერული სისტემისა და საქართველოს ტერიტორიის სეისმური დარაიონების ნორმატიული რუკის შედგენაში. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
ბიბლიოგრაფია
Построение сейсмических линеаментов и оценка основных эффектов сейсмичности Кавказа, Тб., 1982;
Карта сейсмического районирования территории Грузии, Тб., 1989 (თანაავტ.).
რა უნდა ვიცოდეთ მიწისძვრის შესახებ (რედაქტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1992. - 62გვ.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 1929
დაბადებული 7 თებერვალი
გარდაცვლილი 12 მარტი
გარდაცვლილი 1993
ქართველი გეოფიზიკოსები
ჭიათურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ოთარ
სარკინეთის შიო მღვიმელის ეკლესია

სარკინეთის შიო მღვიმელის ეკლესია — კლდეში ნაშენი ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ სარკინეთში. ექვემდებარება ურბნისისა და რუისის ეპარქიას. ეკლესიის გაიხსნა და იკურთხა 2011 წლის 20 ოქტომბერს, მიტროპოლიტ იობის მიერ.
ტაძარში შესვლა დაახლოებით 5-მეტრიანი დერეფნიდან არის მოსახერხებელი, რომელიც კლდეშია გაჭრილი. მეუფე იობის განცხადებით, XIV საუკუნის შემდეგ საქართველოში კლდეში ეკლესია აღარ აშენებულა და სარკინეთის შიო მღვიმელის ეკლესია XIV საუკუნის შემდეგ პირველია, რომელიც კლდის გამოქვაბულში აშენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფელ სარკინეთში კლდეში ნაშენი ეკლესია გაიხსნა // InterPressNews
ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Jean Tricart

Jean Tricart (16 September 1920 – 6 May 2003) was a French geomorphologist. In 1948, he became a professor at the University of Strasbourg, where he remained for the rest of his career. The Tricart's doctoral thesis dealt with the Paris Basin and resulted in a publication acclaimed in France. He often collaborated with his friend André Cailleux. From 1962 to 1974, he and Callieux published five works on the subject of geomorphology and climate. Most of his works were published in French.
Tricart considered that he had, 'a broad systems approach to landform genesis.'. This paper is response to Denys Brunsden's 'Tablets of Stone'.
References
Further reading
Climatic geomorphologists
French geomorphologists
1920 births
2003 deaths
Academic staff of the University of Strasbourg
Founding members of the World Cultural Council
Acerorhinus

Acerorhinus was a genus of rhinoceros of the tribe Aceratheriini endemic to Asia from the Miocene, living from 13.6—7.0 mya existing for approximately .
Among other locations, well-preserved Acerorhinus skull specimens have been found at Kerassiá in North Eubonea, Greece.
Taxonomy
Acerorhinus was named by Kretzoi (1942). Its type is Aceratherium zernowi. Originally, many species in this genus including A. zernowi were assigned to Chilotherium. It was assigned to Aceratheriini by Kaya and Heissig (2001); and to Aceratheriini by Antoine and Saraç (2005).
Description
Acerorhinus had very short legs, more like Teleoceras than other Aceratherines. While most other Aceratherines were grazers, Acerorhinus had brachyodont teeth which indicate a preferences for browsing.
Like other Aceratherines, it was hornless and had tusk-like incisors.
References
Miocene rhinoceroses
Miocene mammals of Europe
Miocene mammals of Asia
Fossil taxa described in 1942
76

76
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
24 იანვარი : ადრიანე — რომის იმპერატორი (გ. 138).
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
als:70er#Johr 76
ინჩხური

ინჩხური — მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლების დიდი ინჩხურისა და პატარა ინჩხურის ძველი სახელწოდება. სოფელში მოქმედებდა წმინდა გიორგის ეკლესია.
ლიტერატურა
მარტვილის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
შიმბრიგი

შიმბრიგი — მთა შვეიცარიაში, ემენტალის ალპებში. მდებარეობს ლუცერნისა და ობვალდენის კანტონების საზღვარზე.
უახლოესი დასახლებული პუნქტია შიუპჰაიმის მუნიციპალიტეტი.
რესურსები ინტერნეტში
Schimbrig on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
არხონა (კოლუმბია)

არხონა (კოლუმბია) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 65 000 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 566 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
ბოლივარის დეპარტამენტი
რესურსები ინტერნეტში
statoids.com-ის მონაცემები
კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტის 2005 წლის მონაცემები
ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ძვ. წ. 706

ძვ. წ. 706 — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
მოვლენები
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Orbit Downloader

Orbit Downloader — ფაილების გადმოწერის უფასო მენეჯერი, რომელსაც არა მხოლოდ სწრაფად და მოხერხებულად შეუძლია ფაილების გადმოწერა, არამედ ასევე შეუძლია გადმოწეროს ისეთი საიტებიდან, როგორებიცაა Youtube, Myspace, Rapidshare და კიდევ მრავალი სერვერიდან. თუ საიტს შესაბამისი ფუნქციის მხარდაჭერა აქვს, ასევე შეუძლია აღმოაჩინოს და გადმოწეროს ფლეშ-ანიმაცია.
ამის გარდა Orbit Downloader-ს თვითონ გადმოწერის დაწყების წინ შეუძლია ZIP-ფაილების შიგთავსის ნახვა. აქვს გაფართოებული ფუნქციები პროქსი-სერვერთან დაკავშირებით და ასევე ბევრი სასარგებლო ფუნქცია, რათა ფაილები კომფორტულად და მარტივად გადმოიწეროს.
ახალი ვერსიის გამოსვლის შემდეგ პროგრამას დაემატა ახალი სასარგებლო ფუნქცია: Orbit Downloader უკეთებს კომპიუტერს მონიტორინგს, რის შედეგადაც, თუ აღმოაჩენს რაიმე პროგრამას, რომელსაც ესაჭიროება განახლება, მომხმარებლის სურვილის მიხედვით ხდება მისი პირდაპირ განახლება.
პროგრამა ჯერჯერობით მოქმედებს შემდეგ ინტერნეტ-ბრაუზერებზე: IE, Firefox, Maxthon, Opera. მისი ინტერფეისი მრავალენოვანია.
შესაძლებლობები
პროტოკოლების HTTP, HTTPS, FTP, MMS, RTSP და RTMP მართვა
პატარა დატვირთვა ოპერატიულ სისტემაზე
შეუძლია გადმოიწეროს ფაილი RapidShare სერვისიდან
Metalink-ის მხარდაჭერა
მუშაობა პროქსი-სერვერებთან
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
კომპიუტერული პროგრამები
Asperdaphne peradmirabilis

Asperdaphne peradmirabilis is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Subspecies: Asperdaphne peradmirabilis bulbosa Shuto
Description
The length of the shell varies between 15 mm and 25 mm.
(Original description) The robustly fusiform shell is whitish or yellowish white, stained with brown beneath the suture, and obscurely banded with the same colour about the middle of the body whorl, spotted and dotted with a lighter tint irregularly over the rest of the surface, but leaving a plain white zone at the angulation of the whorls and a second just above the median brown one on the body whorl. The apex is white. The shell contains 8½ whorls of which 1½ smooth, globose whorls in the protoconch. The rest concavely slope above, then are obtusely angled about the middle, rounded, and much contracted beneath, obliquely plicated and spirally lirated. The plicae are rounded, oblique, but little elevated, more or less obsolete at the upper part. The transverse lirae are most beautifully and finely granulated. They are separated by deep-cut striae of different sizes, those in the concavity of the whorls subequal and finer than those beneath, which, again, are not all of uniform tenuity. They number about 20 on the penultimate whorl and on the body whorl as many as 55. Those around the lower part of the body whorl are pretty regularly alternately larger and small, the latter being the more granulous. The body whorl is contracted at the lower part, and is destitute of the plicae on about a third of its extent near the lip. The aperture together with the siphonal canal are a little less than half the length of the shell. The aperture is brownish within, with a single white central zone, and a white patch parallel with the margins of the outer lip, corresponding to a stout exterior submarginal varix, and stained with dark brown between this and the thin prettily crenulated edge of the outer lip. The outer lip is curved and very shallowly sinuated towards the base, and finely sulcated within, but at the edges. The sinus is deep, at the suture. The columella is a little oblique and tortuous, whitish, without markings or callosity, only furnished with a small whitish tripartite tubercle at the upper part, just a little below the sinus, and connected with the suture by a thin callus.
Distribution
This marine species occurs off the Philippines, Japan and Korea.
References
Liu J.Y. [Ruiyu] (ed.). (2008). Checklist of marine biota of China seas. China Science Press. 1267 pp.
External links
Gastropods.com: Asperdaphne (Asperdaphne) peradmirabilis
peradmirabilis
Gastropods described in 1879
სუჯუნა

სუჯუნა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის აბაშის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: სუჯუნა, ეწერი, წალიკარი). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე აბაშის ნაპირას. ზღვის დონიდან 15 მეტრზე. ქალაქ აბაშიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით.
ისტორია
1796 წელს სუჯუნაში ეკლესია ააშენა ანტონ ცაგარელ-ჭყონდიდელმა. სუჯუნა იყო ჭყონდიდელი ეპისკოპოსების საზამთრო რეზიდენცია და პირველი დაბა სამეგრელოში. 1858-1930 წლებში სუჯუნა იყო საბოქაულოს ცენტრი. 1870 წელს აბაშაში რკინიგზის სადგურის გახსნის შემდეგ სუჯუნა ცოტა დაქვეითდა. 1897 წელს სოფელში გაიხსნა სამკითხველო. 1913-1915 წლებში სუჯუნის ორკლასიან სკოლაში ასწავლიდა ილია სიხარულიძე. სუჯუნა საბოლოოდ დაქვეითდა 1930 წელს, როცა სუჯუნას საბოქაულოს ბაზაზე შეიქმნა აბაშის რაიონი, რომლის ცენტრად გამოცხადდა დაბა აბაშა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1117 ადამიანი.
ხალხური ეტიმოლოგია
სუჯუნა ადგილობრივთა ხალხური ეტიმოლოგიით დამდგარ წყალს ნიშნავს: სუ–წყალი, ჯუნა–დამდგარი.
ისტორიული ძეგლები
სუჯუნის წმინდა გიორგის ეკლესია
აკაკი ხოშტარიას სასახლე
სინაგოგა - XIX საუკუნე
ლიტერატურა
ნოდია ლ., სუჯუნა, თბ., 2010
რესურსები ინტერნეტში
სუჯუნა // saunje.ge
სქოლიო
აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფლები
უეცრად, გასულ ზაფხულს (ფილმი)

უეცრად, გასულ ზაფხულს (ფილმი)
უეცრად, გასულ ზაფხულს — 1959 წლის გოთიკური მისტიკური ფილმი. ელიზაბეთ ტეილორმა შესრულებული როლის გამო მოიპოვა ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის დრამაში.
სიუჟეტი
მოქმედება ვითარდება 1937 წელს. ექიმი, ნეიროქირურგი ჯონ კუკოვიცი ატარებს ოპერაციებს ტვინზე, ლობოტომიას. მის კლინიკას სჭირდება ფინანსები. მოულოდნელად გამოჩნდება სპონსორი, ვაიოლეტ ვენეიბლი, მდიდარი ქვრივი, რომელიც თანახმაა ააშენოს ახალი საავადმყოფო, თუმცა სანაცვლოდ ითხოვს, რომ მის ნათესავს, შეშლილ კეთრინ ჰოლს ლობოტომია გაუკეთონ. ექიმი კუკოვიცი გაიცნობს კეთრინს და დაეჭვდება, რომ ის შეშლილი არ არის და მხოლოდ ფსიქოლოგიური ტრავმა აქვს გადატანილი მას შემდეგ, რაც ვაიოლეტის შვილის, სებასტიანის სიკვდილს დაესწრო.
როლებში
ელიზაბეთ ტეილორი - კეტრინ ჰოლი
მონტგომერი კლიფტი - ჯონ კუკოვიცი
კათრინ ჰეპბერნი - ვაიოლეტ ვენეიბლი
მერსედეს მაკკემბრიჯი - გრეის ჰოლი
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკული ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
1959 წლის ფილმები
ტენესი უილიამსის პიესებზე დაფუძნებული ფილმები
ჯოზეფ ლეო მანკევიჩის ფილმები
გვრიტჩიტა

გვრიტჩიტა — ფრინველთა გვარი გვრიტჩიტასებრთა ოჯახისა; ადრე მტრედისნაირთა რიგს ეკუთვნოდა, დღეს ცალკე რიგშია შესული (გვრიტჩიტასნაირნი). ცნობილია 14 სახეობა. სხეულის სიგრძე მერყეობს 24-დან 40 სმ-მდე, მასა — 150-დან 550 გრამამდე; სხეულის აგებულება მკვრივია, თავი მცირე ზომის, კისერი მოკლე. წააგავს გნოლს, აქვს გრძელი წამახვილებულ ფრთები და კუდი. გალო წინიდან შებუმბლულია, თითები — სქელი კოჟრიანი ბალიშებით და დამოკლებული. ტოტებზე არ სხდებიან, ფეხების სწრაფად გადადგმით დარბიან სწრაფად. მკერდის მუსკულატურა მძლავრია, ფრენენ სწრაფად (ავითარებენ 65 კმ/სთ-მდე სიჩქარეს). შებუმბვლა მჭიდრო და ხშირია, კარგადაა განვითარებული ღინღლი. შეფერილობაში ჭარბობს ქვიშისფერი, ჟანგისფერი, თიხისფერი ტონები, რომლებიც გვრიტჩიტებს უდაბნოს ლანდშაფტში კარგად ნიღბავს. მამალი დედალზე დიდი და კაშკაშაა. ბინადრობენ ევრაზიის სამხრეთი ნაწილისა და აფრიკის გამომშრალ ღია სივრცეებში. საქართველოში მიმოფრენისას გვხვდება შავმუცელა გვრიტჩიტა (Pterocles orientalis) და თეთრმუცელა გვრიტჩიტა (Pterocles alchata). იკვებებიან თესლებითა და მცენარეთა ვეგეტატიური ნაწილებით, იშვიათად მიწის ზედაპირზე იჭერენ უხერხემლოებს. წელიწადის უდიდეს დროს მომთაბარეობენ გუნდებად, სადაც ზოგჯერ ათი ათასობით ფრინველი ერთიანდება. ბუდობენ მცირე ზომის გაფანტულ ჯგუფებად; ბუდე წარმოადგენს ნიადაგზე არსებულ არაღრმა ორმოს. ჩვეულებრივ დებენ 3 კვერცხს. 19–28 დღის განმავლობაში კრუხობს ორივე მშობელი. 5–6 კვირის ასაკში ფრენის უნარს იძენენ.
სქოლიო
ჰონიზენი

ჰონიზენი — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიის ბერნის კანტონში, ფრუტიგენის მუნიციპალიტეტის მახლობლად. აღმართულია ზღვის დონიდან 2 454 მეტრზე.
რესურსები ინტერნეტში
Hohniesen on Hikr
ალპები
შვეიცარიის მთები
ეროლცჰაიმი

ეროლცჰაიმი — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 26,31 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 3 172 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
როდრიგო კორალესი

როდრიგო კორალესი
როდრიგო კორალეს რადალი (დ. 24 იანვარი, 1991) — ესპანელი ხელბურთეელი. „ტელეკომ ვეზსპრემისა“ და ესპანეთის ხელბურთელთა ეროვნული ნაკრების წევრი.
ის იყო ნაკრების წევრი 2017 წლის ხელბურთის მსოფლიო ჩემპიონატზე.
სქოლიო
ესპანელი ხელბურთელები
ვილიანუევა-დე-უერვა

ვილიანუევა-დე-უერვა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კამპო-დე-კარინიენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 78,378451 კმ². მოსახლეობა — 434 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
Gran Enciclopedia Aragonesa - ვილიანუევა-დე-უერვა
სქოლიო
სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
Polyrhachis retrorsa

Polyrhachis retrorsa — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ალიაგა (ნუევა-ესიხა)

ალიაგა (ნუევა-ესიხა)
ალიაგა (ოფიციალურად ალიაგის მუნიციპალიტეტი) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ნუევა-ესიხის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 63 543 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ნუევა-ესიხის მუნიციპალიტეტები
Lasioglossum pallilomum

Lasioglossum pallilomum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1914 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
pallilomum
ფრანსისკო ურკუიო

ფრანსისკო ურკუიო მილანიოსი (დ. 30 ივლისი, 1915 — გ. 14 სექტემბერი, 2001) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი, ნიკარაგუის დროებითი პრეზიდენტი. მას 1974-1979 წლებში ეკავა ნიკარაგუის ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა ანასტასიო სომოსა დებაილეს ადმინისტრაციაში.
ფრანსისკო ურკუიო მხოლოდ ერთი დღის განმავლობაში, 1979 წლის 17 და 18 ივლისში, ასრულებდა პრეზიდენტის მოვალეობას, სომოსა დებაილეს გადადგომის შემდეგ. სომოსას გაქცევის შემდეგ მან მოინდომა დარჩენილი ვადით ეპრეზიდენტა. ამან გამოიწვია სანდინისტების გაშმაგება და 18 ივნისს იგი გვატემალაში გაიქცა ნიკარაგუიდან, რომელსაც სანდინისტური ძალები მართავდნენ.
სქოლიო
დაბადებული 30 ივლისი
დაბადებული 1915
გარდაცვლილი 14 სექტემბერი
გარდაცვლილი 2001
ნიკარაგუის პრეზიდენტები