PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Lyubov Holota

Lyubov Holota (born 31 December 1949) is a Ukrainian author. She has written prose works, poetry and journalism and was granted the award of "Honoured Cultural Worker of Ukraine". In 2008 she became a Shevchenko Laureate, having received the Shevchenko Premier for the groundbreaking novel Episodic Memory.
Biography
Lyubov Holota was born into a mining family on the 31 December 1949 in Kryvyi Rih, Dnipropetrovsk Oblast. In 1972 she graduated from the philological faculty of Dnipropetrovsk State University.
She subsequently worked as a journalist in Dnipropetrovsk at the provincial newspapers Zorya and Prapor Yunosti and at the province's radio station.
She has lived in Kyiv since 1983 and worked at the Molod and Radyanskyy Pysmennyk publishing houses. From 1995 onwards she has been the Chief Editor of Slovo Prosvity, the weekly national paper of the prominent Ukrainian cultural organisation Prosvita.
Holota organised and published the first women's cultural journal in Independent Ukraine, Pyata Pora, and has authored the scenarios for many of the Ukrainian capital's large scale festivities and events.
She edited the book Zhyttya i Chyn Anatoliya Pohribnoho. Naukovi rozvidky, statti, spohady, which was published in 2011. Her most notable recent achievement was the publication of Episodic Memory, a groundbreaking novel which deploys Tulving's theory of memory as a metaphor for changes within Ukrainian society and shifts in the human psyche caused by globalisation. The Ukrainian critic Dmytro Drozdovskyi described how the language used in the book "enchants" the reader and described the novel as "a profound manifestation of the moderrnist style".
Works
Poetry collections
Narodzhena v stepakh (1976)
Vesnyane rivnodennya (1979)
Horytsvit (1980)
Vikna (1983)
Zhinky i ptytsi (1986)
Dzerkala (1988)
Na cholovichyy holos (1996)
Oprominena chasom (2001)
Publicity books
Dytya lyudske (2002)
Sotvorinnya (2005)
Novels
Epizodychna pamyat (2007)
Holota is also the author of several children's books.
Civic and party political work
The roles taken on by Lyubov Holota in her extensive public career include:
Member of the National Union of Writers of Ukraine since 1977.
A former member of the Communist Party of the Soviet Union (from 1979 onwards until the abolition of the party).
A member of the central governing body of the national cultural organisation "Vseukrainskoho tovarystva "Prosvity" i. T.Shevchenka"
Awards
1981— The Georgian Volodymyr Mayakovsky award
2001— The premiya imeni Volodymyry Sosiury "Lyubit Ukrainu"
2008— The Natsionalna premiya Ukrainy imeni Tarasa Shevchenka for the novel Epizodychna Pamyat (Episodic Memory)
See also
List of Shevchenko National Prize laureates#2008
References
Living people
1949 births
Ukrainian women writers
People from Kryvyi Rih
20th-century Ukrainian writers
21st-century Ukrainian writers
Shevchenko National Prize
Oles Honchar Dnipro National University alumni
Technomyrmex sophiae

Technomyrmex sophiae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Technomyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
ჯეიმზ ლასტი

ჯეიმზ ლასტი (ნამდვილი სახელი - ჰანს ლასტი, დ. 17 აპრილი, 1929 — გ. 9 ივნისი, 2015, ფლორიდა, აშშ) — გერმანელი კომპოზიტორი, არანჟირებების ავტორი და დირიჟორი. სხვადასხვა წლებში იგი ცნობილი გახდა ცნობილი მუსიკოსების პოპულარული სიმღერების კომპოზიციების საცეკვაო ვერსიებით. აქვს შექმნილი საკუთარი ორკესტრი. მისი კომპოზიციებიდან ყველაზე ცნობილია The Lonely Shepherd, დაწერილი რუმინელ გეორგე ზამფირთან ერთად და გამოცემული 1977 წელს სინგლზე. ეს მელოდია მოგვიანებით ფილმში „მოკალი ბილი“ გამოიყენა კვენტინ ტარანტინომ.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
James Last | The famous German composer
გერმანელი მუსიკოსები
გერმანელი კომპოზიტორები
დაბადებული 17 აპრილი
დაბადებული 1929
გარდაცვლილი 9 ივნისი
გარდაცვლილი 2015
ნესტორ ალმენდეროსი

ნესტორ ალმენდეროსი (დ. 30 ოქტომბერი, 1930, ბარსელონა — გ. 4 მარტი, 1992, ნიუ-იორკი) — ესპანელი ოპერატორი. 18 წლის ასაკში საცხოვრებლად გადავიდა კუბაში. სხვადასხვა დროს მოღვაწეობდა რომსა და პარიზში. პარიზში თანამშრომლობდა ერიხ რომერთან და ფრანსუა ტრიუფოსთან. 1978 წლიდან დაიწყო მოღვაწეობა ჰოლივუდში.
ფილმოგრაფია
რესურსები ინტერნეტში
ესპანელი კინოოპერატორები
დაბადებული 30 ოქტომბერი
დაბადებული 1930
გარდაცვლილი 4 მარტი
გარდაცვლილი 1992
Dresden Green Diamond

Dresden Green Diamond
The Dresden Green Diamond, also known as the Dresden Green, is a natural green diamond which originated in the mines of India.
The Dresden Green is a rare Type IIa, with a clarity of VS1 and it is said to be potentially internally flawless, if slightly recut.
It is named after Dresden, the capital of the German state of Saxony, where it has been on display for most of the last two centuries, latterly in the New Green Vault at Dresden Castle. After World War II, it was relocated to Moscow for a decade before being returned to Dresden. In November 2019, it was sent on loan to the Metropolitan Museum of Art in New York City, so it was not involved in the jewel theft of 25 November.
History
The Dresden Green Diamond has a historical record dating back to 1722, when a London news-sheet carried an article about it in its 25 October-27th edition. It was acquired by Augustus III of Poland from a Dutch merchant in 1742 at the Leipzig Fair. In 1768, the diamond was incorporated into an extremely valuable hat ornament, surrounded by two large and 411 medium-sized and small diamonds. This is the setting that the Dresden Green still appears in today.
In 2000, American jewelry firm Harry Winston arranged to display the Dresden Green at the New York flagship store and then at the Smithsonian in Washington, DC, United States, where it was displayed in the Harry Winston pavilion next to the largest blue diamond in the world, the Hope Diamond.
In 2019, the Dresden Green Diamond narrowly escaped being stolen in the Dresden Green Vault burglary, due to it being loaned to New York's Metropolitan Museum of Art.
Color
The stone's unique apple green color is due to natural exposure to radioactive materials, as the irradiation of diamonds can produce changes in color. The Dresden Green Diamond has been used to compare natural versus lab-produced green diamonds — it is hoped that it can be used to devise a test to differentiate between naturally green diamonds, which are quite rare, and lab-produced ones.
In popular culture
The plot of Nicolas Freeling's 1966 novel The Dresden Green concerns an imaginary theft of the Dresden Green diamond and attempts to recover it.
See also
Golconda Diamonds
List of diamonds
Further reading
Shipley, Robert M. (1938). Important Diamonds of the World, pp. 7. Gemological Institute of America, USA, Vol. 2, No. 11 (Fall 1938)
References
External links
Individual diamonds
Dresden
Diamonds originating in India
Green diamonds
Aşağı Göycəli

Aşağı Göycəli (also, Göycəli, Gëydzhali, and Gadzhally) is a village and municipality in the Aghstafa District of Azerbaijan. It has a population of 1,950.
References
Populated places in Aghstafa District
Thesbia unica

Thesbia unica — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ჰაკობ მანანდიანი

ჰაკობ მანანდიანი ( დ. 10 ნოემბერი, 1873, ახალციხე, — გ. 4 თებერვალი, 1952, ერევანი, სომხეთი — სომეხი ისტორიკოსი, ფილოლოგი, აღმოსავლეთმცოდნე და სომხეთის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1873 წლის 10 ნოემბერს ახალციხეში, იგი იყო საბჭოთა კავშირისა და სომხეთის სსრ-ს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.
ჰაკობ მანანდიანმა 1897 წელს დაამთავრა ფრიდრიხ შილერის სახელობის იენის უნივერსიტეტი. 1898 წელს დაამთავრა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტი, ხოლო 1909 წელს — ტარტუს უნივერსიტეტი. 1919 წლამდე, ასწავლიდა საქართველოს, სომხეთისა და აზერბაიჯანის სხვადასხვა სკოლებში, სემინარიებსა და გიმნაზიებში. 1925 წელს გახდა პროფესორი, 1933 წელს სსრკ-ს მეცნიერებათა აკადემიის, ხოლო 1943 წელს — სომხეთის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსი. 1920-1930 წლებში, იგი ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მუშაობდა.
ჰაკობ მანანდიანის ნაშრომები ეძღვნებოდა სომხეთის ისტორიის ანტიკურ და შუა საუკუნეების პერიოდს, ფილოლოგიასა და კულტურას. ჰაკობ მანანდიანი დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით და არის სომხეთის სსრ-ის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე.
ჰაკობ მანანდიანი გარდაიცვალა 1952 წლის 4 თებერვალს, 78 წლის ასაკში, ერევანში, სომხეთი. დაკრძალულია კომიტასის სახელობის პანთეონში..
რესურსები ინტერნეტში
Профиль Якова Амазасповича Манандяна
სქოლიო
სომეხი ისტორიკოსები
დაბადებული 10 ნოემბერი
დაბადებული 1873
გარდაცვლილი 4 თებერვალი
გარდაცვლილი 1952
კომიტასის პანთეონში დაკრძალულები
ახალციხეში დაბადებულები
ვატიკანის გეოგრაფია

ვატიკანის გეოგრაფია უნიკალურია ქვეყნის პოზიციის გამო, იგი ურბანულად ჩაკეტილია რომში, იტალია. საერთო ფართობი 0,44 კმ2-ია, ეს არის მსოფლიოში ყველაზე პატარა თვითმმართველობის სახელმწიფო.
ქვეყანაში არ მოიპოვება ბუნებრივი რესურსები და არ შეიცავს ბუნებრივ რისკებს.
ტერიტორია და საზღვრები
ვატიკანის ფართობია 0.44 კმ2. მისი მთელი ტერიტორია ხმელეთია. მდინარე ტიბრი მიედინება მის აღმოსავლეთ საზღვართან. მთლიანი საზღვრის სიგრძე შეადგენს 3.2 კმ-ს. და ყველა მხრიდან ესაზღვრება იტალია. თითქმის მთლიანად შემოსაზღვრულია ძველი ქვის კედლით, რომლის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილს ლეონისის კედელი ჰქვია.
კლიმატი
სახელმწიფოში იგივე კლიმატია როგორიც რომში: ზომიერი, რბილი, წვიმიანი ზამთარი (სექტემბრიდან შუა-მაისამდე); ცხელი, მშრალი ზაფხული (მაისიდან სექტემბრამდე).
რელიეფი
ვატიკანი მდებარეობს დაბალ ბორცვზე. ამ ბორცვს ეძახდნენ ვატიკანის გორაკს იმ დროიდან სანამ არსებობდა ქრისტიანობა. არსებობს ეჭვი, რომ სახელი თავდაპირველად ეკუთვნოდა ეტრუსკულ ენას.
უკიდურესი წერტილები
ვატიკანის უკიდურესი წერტილების სია:
ჩრდილოეთით:
სამხრეთით:
დასავლეთით:
აღმოსავლეთით:
ვატიკანში ყველაზე დაბალი ადგილი 19,2 მ.-ია, ხოლო ყველაზე მაღალი - 76,2მ.
მიწათსარგებლობა
ქვეყნის ბუნება ძირითადად ურბანული სახისაა. ვატიკანის ტერიტორიაზე არ არის აგრიკულტურული ნაკვეთები. ვატიკანის გეოგრაფია არის მიწის რესურსის გამოყენების შესანიშნავი მაგალითი. ვატიკანი იძულებულია მოახდინოს მიწის ეკონომია სახელმწიფოს მცირე ზომის გამო. აქედან გაგმომდინარე, შენობებს უკავიათ სახელმწიფოს ტერიტორიის 50 % ნაკლები, ხოლო დანარჩენი ტერიტორია ღია ადგილებისა და პარკებისგან შედგება. ამავდროულად სახელმწიფოს ტერიტორიაზე არის რამდენიმე ობიექტი, რომელიც ხაზს უსვამს ვატიკანის სახელმწიფოებრივ სტატუსს - მათ შორისაა, სარკინიგზო ხაზები, შვეულმფრენის სადგომი, ფოსტები, რადიო, სამხედრო ყაზარმიები, მთავრობის სასახლე და ოფისები, უმაღლესი სასწავლებლები, კულტურისა და ხელოვნების ცენტრები და რამდენიმე საელჩო.
გარემო
2007 წლის ივლისში ვატიკანმა მიიღო წინადადება, რომლითაც იგი წლის ერთადერთი კარბონულად ნეიტრალური ქვეყანა გახდა უნგრეთში ვატიკანის კლიმატური ტყის შეწირვით. ამ ტყის ზომას უნდა გაებათილებინა ვატიკანის ნახშირორჟანგის ემისიის წლიური რაოდენობა.
საერთაშორისო ხელშეკრულებები
მხარე: ოზონის შრის დაცვა.
გაფორმდა, მაგრამ არ არის რატიფიცირებული: ჰაერის დაბინძურების შესახებ, გარემოს მოდიფიკაცია.
ვატიკანის გეოგრაფია
ვატიკანი
bn:ভ্যাটিকান সিটির ভূগোল
en:Geography of Vatican City
fr:Géographie du Vatican
he:גאוגרפיה של הוותיקן
id:Titik Ekstrem Vatikan
it:Geografia della Città del Vaticano
ja:バチカンの地理
mk:Географија на Ватикан
pl:Geografia Watykanu
pt:Geografia do Vaticano
ru:География Ватикана
სანტა-როსას რაიონი (ლა-მარი)

სანტა-როსას რაიონი (ლა-მარი)
სანტა-როსას რაიონი — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის ლა-მარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 730 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 717 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 29 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 372.27 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები
ლა-მარის პროვინციის რაიონები
ლორენა როხასი

ლორენა როხასი (დაბადების სახელი: სეიდი ლორენა როხას გონსალესი; დ. 10 თებერვალი, 1971, მეხიკო, მექსიკა — გ. 16 თებერვალი, მაიამი, ფლორიდა, აშშ) — მექსიკელი მომღერალი და მსახიობი. ცნობილი იყო ტელენოველებში შესრულებული როლებით.
გარდაცვალება
გარდაიცვალა 2015 წლის 16 თებერვალს, მაიამიში, ფლორიდაში, აშშ-ში მისი დაბადების დღიდან 1 კვირის შემდეგ 44 წლის ასაკში. მისსი გარდაცვალების მიზეზია მკერდის კიბო.
ფილმოგრაფია
დისკოგრაფია
Como Yo No Hay Ninguna (Azteca Music) (2001)
Deseo (Big Moon Records) (2006)
Hijos del sol (2014)
სქოლიო
დაბადებული 10 თებერვალი
დაბადებული 1971
გარდაცვლილი 16 თებერვალი
გარდაცვლილი 2015
მექსიკელი მომღერლები
მექსიკელი მსახიობები
ბალსარის კანტონი

ბალსარის კანტონი
ბალსარი — კანტონი ეკვადორში, გუაიასის პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბალსარი. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 48 470 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
გუაიასის პროვინციის კანტონები
Ivachinskaya

Ivachinskaya is a rural locality (a village) in Ilyinskoye Rural Settlement, Kharovsky District, Vologda Oblast, Russia. The population was 1 as of 2002.
Geography
Ivachinskaya is located 11 km east of Kharovsk (the district's administrative centre) by road. Spasskaya is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Kharovsky District
ავტოფარეხი (1979 წლის ფილმი)

ავტოფარეხი (1979 წლის ფილმი)
ავტოფარეხი — რეჟისორ ელდარ რიაზანოვის 1979 წლის საბჭოთა ტრაგიკომედიური ფილმი.
სიუჟეტი
სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ზოოლოგიური მუზეუმის კოოპერატივი „ფაუნა“ იკრიბება, რათა მიიღოს მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება. კოოპერატივი ავტოფარეხს აშენებს, თუმცა რაიონის განაშენიანების ახალი გეგმის გამო მათ ოთხ ადგილს ჩამოაჭრიან. ხელმძღვანელობას უკვე შერჩეული ჰყავს ის ოთხი წევრი, რომლებიც უავტოფარეხოდ დარჩებიან. მხოლოდ კენჭისყრაა საჭირო, თუმცა ოთხივე წევრი დიდ წინააღმდეგობას გამოავლენს. ერთ-ერთი წევრი ოთახის კარს ჩაკეტავს და კრების წევრები მთელ ღამეს ერთად გაატარებენ მანამ, სანამ კონსესუსამდე არ მივლენ.
როლებში
ვალენტინ გაფტი — სიდორინი, კოოპერატივის თავმჯდომარე
ია სავინა — ანიკეევა, კოოპერატივის თავმჯდომარის მოადგილე
ალა ბუდნიცკაია — კოოპერატივის მდივანი
ანდრეი მიაგკოვი — ხვასტოვი
ლია ახეჯაკოვა — მალაევა
გიორგი ბურკოვი — ვიტალი ფეტისოვი
სვეტლანა ნემოლიაევა — გუსკოვის ცოლი
ლეონიდ მარკოვი — პროფესორი სმირნოვსკი
ოლგა ოსტროუმოვა — მარინა, პროფესორის ქალიშვილი
იგორ კოსტალევსკი — მილოსერდოვის შვილი
ნატალია გურზო — ნატაშა
ვიაჩესლავ ნევინნი — კარპუხინი
ანასტასია ვოზნესენსკაია — კუშაკოვა, ბაზრის დირექტორი
გლებ სტრიჟენოვი — იაკუბოვი
ბორისლავ ბრონდიუკოვი — საქმრო, ინსტიტუტის თანამშრომელი
სემიონ ფარადა — ტრომბონისტი
ელდარ რიაზანოვი — მწერების განყოფილების უფროსი
მიხეილ კოკშენოვი — „კარატისტი“
რესურსები ინტერნეტში
სსრკ-ის ფილმები
რუსულენოვანი ფილმები
1979 წლის ფილმები
კომედიური ფილმები
ელდარ რიაზანოვის ფილმები
მოსფილმის ფილმები
ამსტერდამის უნივერსიტეტი

ამსტერდამის უნივერსიტეტი — საჯარო უნივერსიტეტი, რომელიც მდებარეობს ნიდერლანდების დედაქალაქის ამსტერდამის შუაგულში. 2014 წლის მონაცემით უნივერსიტეტს ჰყავდა 31 186 სტუდენტი და დაახლოებით 5000 თანამშრომელი. ამსტერდამის უნივერსიტეტის ბიუჯეტი შეადგენს 600 მილიონ ევროს.. უნივერსიტეტს აქვს 7 ფაკულტეტი: ჰუმანიტარული მეცნიერებების, სოციალური მეცნიერებების, ეკონომიკის, სამართლის, საბუნებისმეტყველო მეცნიერებების, მედიცინისა და სტომატოლოგიის. უნივერსიტეტი გამოირჩევა სწავლების ინტერნაციონალიზაციით. კერძოდ, იგი საერთაშორისო და ადგილობრივ სტუდენტებს სთავაზობს 85-ზე მეტ ინგლისურენოვან სამაგისტრო პროგრამას.
ამსტერდამის უნივერსიტეტთან ერთად ამსტერდამში ასევე არსებობს ამსტერდამის თავისუფალი უნივერსიტეტი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ნიდერლანდების უნივერსიტეტები
NGC 473

NGC 473 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1784 წლის 15 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
ძირკოკის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია

ძირკოკის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძირკოკის დასავლეთით სასაფლაოზე. განეკუთვნება XVII-XVIII საუკუნეებს.ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია წვრილი რიყის ქვითა და კვადრატული აგურით. გარეთა კედლების ქვედა ნაწილი, ძირითადად რიყის ქვისაა, აგური მხოლოდ გარეთა კუთხეების წყობაშია გამოყენებული. კედლების ზედა ნაწილებში კი ერთმანეთისგან თანაბარი მანძილებით დაცილებული, ერთრიგად დაწყობილი აგურის სწორხაზოვანი რიგებია ჩართული. კარ-სარკმელთან დიობები და კონსტრ. ნაწილები გამოყვანილია აგურით. მოგვიანებით როგორც ჩანს XIX საუკუნეში, ეკლესია განუახლებიათ და მისი დანგრეული ნაწილები კვადრატული აგურით აღუდგენიათ. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს: სამხრეთით და დასავლეთით. დასავლეთ კარი ორივე მხრიდან შესრული თაღითაა (გვიანდელია) გადახურული. სამხრეთ შესასვლელს გარეთა გადახურვა ჩამონგრეული აქვს, შიგნით კი ნახევარწრიული თაღი ხურავს. აღმოსავლეთით ღრმა ნახევარწრიული აფსიდია, რომელიც დარბაზის გრძივი კედლებიდან პილასტრების წყვილითაა გამოყოფილი. აფსიდში გაჭრილია გარეთკენ შევიწროებული, თაღოვანი სარკმელი. აფსიდის სამხრეთ გვერდში ორი განიერი, ნახევარწრიული თაღით გადახურული ნიშაა, ხოლო ჩრდილოეთით ორი ანალოგიური და ერთი მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშა. საკურთხევლის სარკმლის მსგავსი ორი სარკმელია გაჭრილი ჩრდილოეთ კედელში, ერთი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში. გრძივი კედლების შუაში თითო ორსაფეხურიანი პილასტრია. პილასტრის გვერდებზე საფეხურით შეღმავებული არეამ რომელიც ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული. თაღები პილასტრის გვერდით საფეხურებს ეყრდნობიან, წინა საფეხურზე კი, კამარის საბჯენი თაღი იყო გადაყვანილი. ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ არეში მოწყობილია განიერი, ნახევარწრიული თაღით გადახურული ნიშა. ინტერიერი შელესილი ყოფილა შემორჩენილია ნალესობის ფრანგმენტები. დასავლეთ ფასადზე, შესასვლელის თავზე, კედლის მოგვიანებით განახლებულ ნაწილში, გამოყვანილი ყოფილა ჯვრის შეღრმავებული გამოსახულება. 2011-12 წლებში ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ, ეკლესიას ჩაუტარდა სარეაბილიტაციო სამუშაოები. აღდგა კედლების ზედა ნაწილები, კამარა და კონქი, შეკეთდა პილასტრების დაზიანებული ნაწილები, ეკლესია გადაიხურა ღარისებრი კრამიტით.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ერწო-წონის ქვაბული

ერწო-წონის ქვაბული — ტექტონიკურ-ეროზიული ქვაბული მდინარე ყვირილის სათავეში, რაჭისა და ლიხის ქედების შესაყართან. შედგება ორი ტაფობისაგან: სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს წონის ტაფობი, რომლის სიგრძეა 3 კმ, სიგანე 400–800 მ. ფსკერი ზღვის დონიდან 1760 მ სიმაღლეზეა. ტაფობის ძირზე გაედინება მდინარე წონისწყალი (ყვირილის ერთ-ერთი მდგენელი). ტაფობის ცენტრალურ ნაწილში ალაგ-ალაგ ტორფიანი ჭაობებია, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს ერწოს ტაფობი, რომლის სიგრძეა 2,5 კმ, სიგანე 1000–1200 მ, ფსკერი კი ზღვის დონიდან 1711 მ სიმაღლეზეა. ქვაბული ალაგ-ალაგ დაჭაობებულია. მის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილშია ერწოს ტბა. ერწო-წონის ქვაბულში არის ცარცული კირქვების იზოლირებული უბნები, რომლებთანაც დაკავშირებულია კარსტული წარმონაქმნები (წონის მღვიმე და სხვა).
სქოლიო
საქართველოს ქვაბულები
აშურუბალიტ II

აშურუბალიტ II — ასურეთის უკანასკნელი მეფე. მეფობდა ძვ. წ. 612 - ძვ. წ. 609 წლებში. სავარაუდოდ, აშურუბალიტ II იყო ასურბანიფალის ძმა და ასარხადონიის მეხუთე შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
Radner, Karen (2013). "Royal marriage alliances and noble hostages". Assyrian empire builders.
ასურეთის მეფეები
თორი: რაგნაროკი

თორი: რაგნაროკი
„თორი: რაგნაროკი“ — 2017 წლის ამერიკული სუპერგმირული ფილმი Marvel Comics-ის პერსონაჟ თორის შესახებ. იგი გადაიღო Marvel Studios-მა, Walt Disney Studios Motion Pictures-ის დისტრიბუციით. „თორი: რაგნაროკი“ არის „თორის“ და „ბნელი სამყაროს“ გაგრძელება და რიგით მეჩვიდმეტე ფილმი Marvel-ის კინოსამყაროში. გადაღებული ტაიკა ვაიტიტის მიერ, ფილმი ეფუძნება ერიკ პირსონის, კრეიგ კაილის და კრისტოფერ იოსტის სცენარს. როლებს ასრულებენ კრის ჰემსვორთი, ტომ ჰიდლსტონი, კეიტ ბლანშეტი, იდრის ელბა, ჯეფ გოლდბლუმი, ტესა თომპსონი, კარლ ურბანი, მარკ რუფალო და ენტონი ჰოპკინზი. ამ ფილმში თორი დატყვევებულია პლანეტა საკაარზე და უნდა დაიხსნას თავი, რათა გადაარჩინოს მშობლიური ასგარდი ჰელასგან და მოსალოდნელი რაგნაროკისგან.
ფილმის პრემიერა გაიმართა ლოს-ანჯელესში 2017 წლის 10 ოქტომბერს. კინოგაქირავებაში იგი გამოვიდა 3 ნოემბერს, 3D, IMAX და IMAX 3D ფორმატებში. მან ძირითადად დადებითი შეფასებები მიიღო და მრავალი კრიტიკოსის მიერ აღიარებული იქნა „თორის“ სერიის საუკეთესო ნამუშევრად. არანაკლებ აღფრთოვანებული შეფასებები მიენიჭა ვაიტიტის რეჟისურას, მსახიობებს, მოქმედებით სცენებს, საუნდტრეკს და იუმორს. ფილმის შემოსავალმა 739.2 მილიონი აშშ დოლარი მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ამერიკული ფილმები
2017 წლის ფილმები
Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმები
2017 წლის 3D ფილმები
IMAX-ის ფილმები
955

955
მოვლენები
10 აგვისტო : ლეხფელდის ბრძოლა — საღვთო რომის იმპერერატორმა ოტო I-მა დაამარცხა მადიარები, რითაც მადიართა 50 წლიან თარეშს მოეღო ბოლო დასავლეთში.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ექვთიმე მთაწმიდელი — ქართველი მთარგმნელი და სასულიერო მოღვაწე (გ. 1028)
ოტო II — საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორი (გ. 983)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
23 ნოემბერი : ედრედი — ინგლისის მეფე (დ. 923)
დეკემბერი
დეკემბერი : აგაპეტუს II — რომის პაპი
თარიღი უცნობია
ალექსანდრე ბლოკის სახლ-მუზეუმი

ალექსანდრე ბლოკის სახლ-მუზეუმი — მუზეუმი სანქტ-პეტერბურგში. სანქტ-პეტერბურგის ისტორიის სახელმწიფო მუზეუმის ფილიალი.
ისტორია
მუზეუმი გაიხსნა 1980 წლის 28 ნოემბერს იმ სახლში, სადაც რუსი პოეტი ალექსანდრე ალექსანდრეს ძე ბლოკი ცხოვრობდა 9 წელი 1912 წლიდან გარდაცვალებამდე, 1921 წლის აგვისტომდე. მისი გარდაცვალების შემდეგ პოეტის ბიბლიოთეკა, არქივი და პირადი ნივთების კოლექცია შეინახა მისმა ცოლმა ლიუბოვ ბლოკმა. მისი გარდაცვალების შემდეგ კი საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიის რუსული ლიტერატურის ინსტიტუტს (პუშკინის სახლი), სადაც დროდადრო ახდენდნენ მის გამოფენას 1960-1970-იან წლებში.
მუზეუმი შედგება ორი ნაწილისაგან: მემორიალური ბინა მეოთხე სართულზე, რომელიც შექმნილია უნიკალური ავთენტური ნივთებით და აღჭურვილობით, რომელიც ეკუთვნოდა პოეტს. მეორე ნაწილი მდებარეობს მეორე სართულზე და მოგვითხრობს პოეტის ცხოვრებაზე და შემოქმედებაზე.
ოფიცერთა სახლში (ამჟამად დეკაბრისტების ქუჩა 57) ალექსანდრე ბლოკი ცხოვრობდა და ეკავა ორი ბინა 1912 წლის 24 ივნისიდან გარდაცვალებამდე. 1980 წელს პოეტის 100 წლის იუბილესთან დაკავშირებით აღნიშნულ ოთახებში გაიხსნა მისი სახლ-მუზეუმი. მუზეუმში დამთვალიერებლებისათვის გახსნილია სამი გამოფენა - მემორიალური (ბინა № 21), ლიტერატურული (ბინა № 23) და ექსპოზიცია „ბლოკი და მისი გარემოცვა“, რომლის გახსნა შედგა 2008 წელს № 21 ბინაში.
რესურსები ინტერნეტში
მუზეუმის ოფიციალური ვებგვერდი
სანქტ-პეტერბურგის სახლ-მუზეუმები
Feodor Koshka

Feodor Koshka
Fedor Andreevich Kobylin, byname "Koshka" ("the Cat") (died 1407), was the youngest son of Andrei Ivanovich Kobyla and progenitor of the Romanov dynasty and Sheremetev family.
He was a senior boyar in the Duma of Dmitri Donskoi and his son Vasili I of Russia. According to some sources, Koshka governed Moscow during Dmitry's absence in the Battle of Kulikovo. In 1393, he was recorded as negotiating with Novgorod for peace.
His cautious approach towards the Tatars was praised by Edigu in his 1407 letter to Vasili I. It is believed that Fyodor died about that date. His daughters Anna and Akulina married a Prince of Rostov and Prince of Mikulin, while his granddaughter Maria married Yaroslav of Borovsk, father-in-law of Vasili II of Russia. He had three sons: Ivan Fyodorovich Koshkin, Fedor Fedorovich Koshkin, and Alexander Fyodorovich Koshkin.
Notes
References
House of Romanov
Kobylin, Fedor
Year of birth unknown
მიშკოლცი

მიშკოლცი — მძიმე სამრეწველო ისტორიის მქონე ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ უნგრეთში. 170 000 (2010) მოსახლით, იგი უნგრეთის მეოთხე უდიდესი ქალაქია. წარმოადგენს ბორშოდ-აბაუი-ზემპლენის მედიეს დედაქალაქსა და ჩრდილოეთ უნგრეთის რეგიონულ ცენტრს.
გეოგრაფია
ქალაქი გაშენებულია ორი განსხვავებული გეოგრაფიული რეგიონის გასაყარზე — ბიუკის მთების აღმოსავლეთით, მდინარე სლანის ხეობაში, ბუდაპეშტიდან 175 კილომეტრით ჩრდილო-აღმოსავლეთით. 2002 წლის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 236,68 კმ² იყო.
ეკონომიკა
მიშკოლცი საყოველთაოდ განიხილება როგორც სამრწეველო ქალაქი. ეკონომიკის ზრდამ უმაღლეს მაჩვენებელს სოციალისტურ ხანაში, ინდისტრიალიზაციის დროს მიაღწია. თუმცა, მრეწველობას მიშკოლცში მაინც დიდი ისტორია გააჩნია.
დაძმობილებული ქალაქები
ასანი, სამხრეთი კორეა
აშაფენბურგი, გერმანია
ბურგასი, ბულგარეთი
კლივლენდი, აშშ
კატოვიცე, პოლონეთი
კოშიცე , სლოვაკეთი
ოსტრავა, ჩეხეთი
ტამპერე, ფინეთი
ვალანსიენი, საფრანგეთი
ვოლოგდა, რუსეთი
იხილეთ აგრეთვე
უნგრეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Official website of Lillafüred
Höhlenthermalbad/ARC show your card deutsches office
სქოლიო
უნგრეთის ქალაქები
Atalaia, Paraná

Atalaia, Paraná is a municipality in the state of Paraná in the Southern Region of Brazil.
See also
List of municipalities in Paraná
References
Municipalities in Paraná