PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ალაპაევსკის სამების საკათედრო ტაძარი

ალაპაევსკის სამების საკათედრო ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ალაპაევსკში. ტაძრის დაარსება თარიღდება 1702 წლით.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კამენსკის ეპარქიას.
ისტორია
XVII საუკუნის დასასრულს სოფელ ალაპაევსკისა და სხვა სოფლების მცხოვრებლებმა თხოვნით მიმართეს ტობოლსკის ეპარქიის ხელმძღვანელობას, რათა აეშენებინათ მათ დასახლებაში ტაძარი და ჩამოეყალიბებინათ მორწმუნეთა თვითმმართველი თემი. თხოვნა გაითვალისწინეს და 1702 წელს მათ საკუთარი ფინანსებით ააშენეს მცირე ქვის ტაძარი ალექსი ღვთისკაცის სახელზე. 1771 წელს გადაწყვიტეს ხის ჭერი და სამრეკლო შეეცვალათ ქვით და ალექსი ღვთისკაცის ეკლესიისათვის მიეშენებინათ ქვის ეგვტერი მიქაელ მთავარანგელოზის სახელზე. ახალი ეგვტერი აკურთხა ბოგოიავლინსკის მონასტრის არქიმანდრიტმა ისაიამ. 1793 წელს ალაპაევის სამღვდელო შტატმა გადაწყვიტა აეშენებინათ ახალი, ცივი ტაძარი სამების სახელზე და გადაეკეთებინათ ალექსი ღვთისკაცის ტაძარი. 1798 წლის 8 დეკემბერს ალექსი ღვთისკაცის ტაძარში ხანძარი გაჩნდა, რის შედეგადაც დაიწვა მთელი ხის გადახურვა. ხანძრის გამო სამების სახელობის ეგვტერის აგება გაჭიანურდა და მისი კურთხევა მოხდა მხოლოდ 1816 წელს. ამავე პერიოდში არამყარი გრუნტის გამო სამრეკლო დაშორდა მთავარ ტაძარს და დაცემის საფრთხის ქვეშ აღმოჩნდა. ამიტომ 1831 წელს სამრეკლო დაანგრიეს და მის ადგილზე 1832-1833 წლებში ააშენეს ახალი.
1912 წელს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის გადაწყვეტილების შედეგად ტაძარმა საკათედროს სტატუსი მიიღო.
1918 წელს ეკლესიას სტუმრობდა თავადი რომანოვები და ელისაბედ თევდორეს ასული, რომლებიც იმყოფებოდნენ პატიმრობაში და მოკლეს ალაპაევსკის ახლოს. 1918 წლის 1 ნოემბერს აღმოაჩნეს ალაპაევსკის მოწამეების ცხედრები და გადაასვენეს სამების საკათედრო ტაძარში. ისინი დაასაფლავეს ტაძრის აკლდამაში და შესასვლელი აგურით ამოაშენეს.
1932 წლიდან 1992 წლამდე საკათედრო ტაძრის შენობაში განთავსებული იყო პურის ქარხანა.
1991 წელს დაიწყო აღდგენითი სამუშაოები. 1992 წლიდან სამების ეკლესია საპატრიარქოს მეტოქია. 1999 წლის 8 აგვისტოს ეკლესია აკურთხა ეკატრინბურგისა და ვერხოტურის მთავარეპისკოპოსმა ვიკენტიმ. 1990-იანი წლების ბოლოს აღადგინეს აკლდამაც, რომელიც რომანოვების დინასტიის მოწამეების დროებითი დასაკრძალი იყო.
2016 წელს შტორმა, რომელიც ეკატერინბურგში 20-21 მარტის ღამეს ბობოქრობდა, ჩამოაგდო ტაძრის სამრეკლოს წვერი.
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კამენსკის ეპარქიის ტაძრები
ახუი (ილოილო)

ახუი (ილოილო)
ახუი (ოფიციალურად ახუის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 53 462 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 34 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ილოილოს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
არტილერია

არტილერია — სახმელეთო ჯარების ერთ-ერთი უძველესი და ძირითადი გვარეობა, რომელიც შეიარაღებულია ქვემეხებით (ზარბაზნებით, ჰაუბიცებით, ნაღმსატყორცნებით, მორტირებით, უკუუგორებო ქვემეხებით, ტანკსაწინააღმდეგო მართვადი რაკეტების გამშვები დანადგარებით და სხვ.) თანამედროვე შეიარაღებული ძალების ძირითად დამრტყმელ ბირთვს წარმოადგენს. არტილერიას გააჩნია მრავალფეროვანი კალასიფიკაცია თავისი საბრძოლო დანიშნულების, შეიარაღების ტიპებისა და ორგანიზაციული სტრუქტურის მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
Portsmouth Action Field Gun Pictures and Video
Naval Weapons of the World
Cannon Artillery - The Voice of Freedom's Thunder
Modern Artillery
არტილერია
არგენტინის სახელმწიფო გადატრიალება (1976)

არგენტინის სახელმწიფო გადატრიალება (1976)
არგენტინის სახელმწიფო გადატრიალება — 1976 წლის 24 მარტის მემარჯვენე სახელმწიფო გადატრიალება არგენტინაში, რომლის შედეგად დაამხეს პრეზიდენტ მარია ესტელა მარტინეს დე პერონის ხელისუფლება. სახელმწიფო გადატრიალების შედეგად ხელისუფლებაში მოვიდა სამხედრო ხუნტა, რომელსაც ხელმძღვანელობდნენ გენერალი ხორხე რაფაელ ვიდელა, ადმირალი ემილიო ედუარდო მასერა და ბრიგადის გენერალი ორლანდო რამონ აგოსტი. სამხედროებმა გამოაცხადს ეროვნული რეორგანიზაციის პროცესის დაწყება და ხელისუფლებას მართავდნენ 1983 წლამდე.
პოლიტიკური რეპრესიებს (რომელსაც ბინძური ომი უწოდეს) 9 300-დან 30 000-მდე ადამიანი ემსხვერპლა.
ლიტერატურა
Луна Ф. Краткая история аргентинцев, М., 2010. ISBN 978-5-7777-0491-7
სქოლიო
არგენტინის ისტორია
1993 წელი მუსიკაში

1993 წელი მუსიკაში
მოვლენები
ჩამოყალიბებული ჯგუფები
იხილეთ 1993 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
დაშლილი ჯგუფები
იხილეთ 1993 წელს დაშლილი ჯგუფები
აღდგენილი ჯგუფები
Big Star
Luv'
Steely Dan
ჰიტი სინგლები
1993 წელი მუსიკაში
ნინო სადღობელაშვილი

ნინო სადღობელაშვილი (დ. 30 იანვარი, 1980) — ქართველი პოეტი, პროზაიკოსი, დრამატურგი.
ბიოგრაფია
ნინო სადღობელაშვილი დაიბადა თბილისში, საქართველოში 1980 წლის 30 იანვარს. 2002 წელს დაამთავრა კულტურის სახელმწიფო ინსტიტუტი, ლიტერატურული დაოსტატების სპეციალობით (სახელოსნოს ხელმძღვანელი ვახუშტი კოტეტიშვილი).
მუშაობდა საპატრიარქოს რადიოს ლიტერატურულ რედაქციაში; ასევე, პედაგოგად.
2006 წელს გამოვიდა მისი მოთხრობების პირველი კრებული „ბამბაზიის სამოთხე“.
2007 წელს, ქუთაისის ლადო მესხიშვილის დრამატულ თეატრში რეჟისორმა გიორგი სიხარულიძემ დადგა მისი პიესა „ბამბაზიის სამოთხე“. 2010 წელს, ავთანდილ ვარსიმაშვილის პროდიუსერობით, გადაიღეს ამავე სახელწოდების ფილმი.
ნინო სადღობელაშვილი ცხოვრობს თბილისში.
წიგნები
ბამბაზიის სამოთხე (მოთხრობები), თბ. ინტელექტი, 2006, ISBN 99940-59-63-7
შუაღამის იავნანა (ლექსები), თბ. ინტელექტი, 2008, ISBN 978-9941-402-09-8
ორსული (რომანი), თბ. პეგასი, 2009, ISBN 978-9941-9073-4-0
თავშესაფარი (რომანი, მოთხრობები), თბ. გუმბათი-2007, 2010, ISBN 978-9941-0-2972-1
ფრთები და ხელები (ლექსები), თბ. ინტელექტი, 2011, ISBN 978-9941-430-98-5
იასამნის სეზონი, თბ. ინტელექტი, 2013, ISBN 978-9941-446-82-5
თეატრი
ბამბაზიის სამოთხე — ქუთაისის დრამატული თეატრი, რეჟისორი გიორგი სიხარულიძე, 2007
კარუსელი, თუმანიშვილის კინომსახიობთა თეატრი, რეჟისორი იოანე ხუცისვილი, 2008
ბამბაზიის სამოთხე — მესხეთის თეატრი, რეჟისორი სოსო ნემსაძე, 2008
საძაღლე (ჰეტი ნეილორის პიესის „ივანე და ძაღლები“ მოტივებზე), თავისუფალი თეატრი, რეჟისორი იოანე ხუციშვილი, 2013
ფილმები
ბამბაზიის სამოთზე, რეჟისორი ავთანდილ ვარსიმაშვილი, 2010
პრემიები და ჯილდოები
ჟიურის სპეციალური პრიზი თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს ლიტერატურისა და ხელოვნების კონკურსზე „თბილისი 2015“ ფენტეზის ჟანრის სათავგადასავლო რომანისათვის „განძის თეატრი (შვიდი სიმღერის საიდუმლო)“, გამომცემლობა Amusing Media Group in Georgia, 2015
ლიტერატურა
კატო ჯავახიშვილი „ორი ფინჯანი“
რესურსები ინტერნეტში
ნინო სადღობელაშვილი (ქართული თეატრის ენციკლოპედია)
ნინო სადღობელაშვილი
სადღობელაშვილი ნინო - Sadgobelashvili Nino
ჩემი ყველა სიყვარული წიგნებად იქცა
ოქროს ფონდი
მწერალი, პოეტი, დრამატურგი ნინო სადღობელაშვილი
საგზალი
au:Sadġobelašvili, Nino.
Sadġobelašvili, Nino
სქოლიო
ქართველი პოეტები
ქართველი მწერლები
ქართველი დრამატურგები
ქართველი სცენარისტები
მწერალი ქალები
დაბადებული 1980
ზურტაკეტი

ზურტაკეტი — ისტორიული მხარე სამხრეთ საქართველოში, ახლანდელ დმანისის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გომარეთის პლატოზე, მდ. შავწყაროსწყლის (ხრამის მარჯვ. შენაკადი) ხეობაში. დასავლეთიდან ზურტაკეტს ესაზღვრება ჯავახეთის ქედი, ჩრდილოეთით – კვირიკეთის ქედი, აღმოსავლით – ხრამის ხეობა, სამხრეთით – ლუკუნის მთა. პლატოს სიმაღლე 1200–1600 მ.
გეოგრაფიული აღწერა
ვახუშტი ბატონიშვილი (XVIII ს.) თავის „გეოგრაფიაში“ ზურტაკეტის აღწერას იძლევა, 46 სოფლის სიას კი აწერია – „გომარეთი და ზურტაკეტა“. შესაძლოა ეს ფაქტიც ამ გეოგრაფიულ ერთეულში ჩამოყალიბებულ ორ მიკროქვეყანაზე მეტყველებს.
მატერიალური კულტურის ძეგლები
მატერიალური კულტურის ძეგლებიდან აღსანიშნავია გათხრილი და შესწავლილი ყორღანები, რომლებიც ძვ. წ. II ათასწლეულის I ნახევრით თარიღდება (ო. ჯაფარიძე). შუა საუკუნეთა ძეგლებიდან გამოირჩევა ციხე-ქვაბი და მუსის ციხე, გომარეთის ადრეული სტელები, ეკლესიების დიდი რაოდენობა, რომელთაც მნიშვნელოვანი წარწერები ახლავთ. საყურადღებოა ქარვასლის ნანგრევი სოფ. სალამალეიქის (ახლანდ. სოფ. ქარვასლა) მახლობლად; იგი, ვახუშტი ბატონიშვილის სიტყვით, ყოფილა „თამარ მეფისაგან აღშენებული ზამთარ მოგზაურთათვის“. ამჟამად იქაური მოსახლეობა ნარევია (ქართველები, სომხები, თურქულენოვანი ბერძნები). უდიდესი ქართული სოფელია გომარეთი, რომელიც ძვ. წყაროებშიც ასევე მოიხსენიება. ვახუშტი წერს: „აქა არს დაბა დიდი გომარეთი, ვითარცა მცირე ქალაქი“. მხარის დაწინაურებას ხელს უწყობდა ქვემო ქართლიდან ჯავახეთისაკენ გამავალი გზა.
ლიტერატურა
ვახუშტი, „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“ (საქართველოს გეოგრაფია), თ. ლომოურის და ნ. ბერძენიშვილის რედ., თბ., 1941.
ბერძენიშვილი დ., „თრიალეთის უცნობი წარწერები“, «საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის კრებული», 1982, ტ. 6
ჯაფარიძე ო., არქეოლოგიური გათხრები თრიალეთში, თბ., 1969. დ. ბერძენიშვილი
რესურსები ინტერნეტში
ზურტაკეტი
საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
Mariana Sadovska

Mariana Sadovska (born 1972, Lviv, Ukraine) is a Ukrainian actress, singer, musician, recording artist, and composer, resident in Cologne.
Biography
Sadovska began her work with Les Kurbas Theater (Lviv, Ukraine) at Anatole Vasiliev's Festivals in St. Petersburg and Moscow. There, she was tapped for the Slavic Pilgrim Project by Jerzy Grotowski in Pontedera, Italy. Later that year, she was invited to join Theater Gardzienice where she worked for 10 years as an actor and music director. During her tenure with Gardzienice, she conducted ethnomusicological expeditions to Ukraine, Ireland, Egypt, Cuba and Brazil. She has since organized many cultural exchanges between contemporary artists from Europe and the United States with the traditional singers of Ukraine.
In 2001, she moved to New York with a grant from the Earth Foundation. There she worked as a music director at La Mama, with E.T.C.'s resident theater company, Yara Arts Group.
During her residence in New York City, she began working on her solo performances as well as collaborations with such artists as Julian Kytasty, Michael Alpert (of Brave Old World), Anthony Coleman, Frank London, Victoria Hanna and Sanda.
In 2001, Global Village produced her first solo CD, Songs I learned in Ukraine. In 2005, Sadovska and EVOE group produced her second solo CD, Borderland. Since then she had appearances at the Knitting Factory, Joe's Pub, BAM, Macor, Galapagos and Exit Art.
She teaches workshops on vocal techniques which she has collected through her travels at the Grotowski Center (Poland), Giving Voice Festival (UK), International Workshop Festival (Israel), The Royal Shakespeare Co. (London), as well as many academic institutions, including Harvard, Swarthmore, SUNY Buffalo, NYU and UC Santa Barbara.
In July 2005, she taught workshops at the University of Kabul (Afghanistan). In 2006, she was a guest musical director for the Art Atelier Program curated by Toni Morrison at Princeton University. In 2008, Sadovska became a Fulbright scholar.
Sadovska was one of the musicians from Ukraine in Germany when Russia invaded the country in 2022. She sang at a concert "Songs of Wounding" with Ganna Gryniva and others in support of Ukraine on 17 March.
Family
Her father is Ukrainian singer, songwriter, and translator Viktor Morozov. She is married to the German performance artist Andre Erlen.
Discography
Vesna (Flowfish Records 2015)
Vesna (Wizmar Records 2010)
Borderland (Wizmar Records 2005)
Gardzienice's Metamorfozy (Altmaster, Poland, 2000)
Songs I Learned in Ukraine (Global Village Music, US, June 2001)
Song Tree, 2001 in collaboration with Radio Lublin (Poland), Yara Arts Group (US) (UNESCO-produced)
References
External links
Official website
Unofficial website
Review: Songs I Learned in Ukraine
1972 births
Living people
Ukrainian emigrants to Germany
Ukrainian composers
Ukrainian women composers
Ukrainian ethnomusicologists
Women ethnomusicologists
Musicians from Lviv
Date of birth missing (living people)
21st-century Ukrainian women singers
Ukrainian women anthropologists
Musicians from Cologne
შეზრდილყბიანები

შეზრდილყბიანები — ძვლიანი თევზების რიგი. მოიცავს 10 ოჯახის 350-მდე სახეობას. შეზრდილყბიანებისათვის დამახასიათებელია ზედა ყბის ძვლების მტკიცე შეერთება ან შეზრდა, მათი სხვადასხვა ფორმისა და ზომის (4 სმ-დან 3 მ-ზე მეტი) სხეული დაფარულია ეკლებად, ქიცვებად ან ფირფიტებად ქცეული ქერცლებით. ბინადრობენ უმეტესად ტროპიკულ ან სუბტროპიკულ ზღვებში. შავ ზღვაში გვხვდება 1 სახეობა — Balistes capriscus. ტოქსიკური თვისებებისა და უგემური ხორცის გამო შეზრდილყბიანების სარეწაო მნიშვნელობა მცირეა.
ოჯახები
ოჯახები წარმოდგენილია ფ. სანტინისა და სხვების 2013 წლის ნაშრომზე დაყრდნობით.
ამომწყდარი ოჯახები
†Bolcabalistidae
†Cretatriacanthidae
†Eoplectidae
†Moclaybalistidae
†Plectocretacicidae
†Protriacanthidae
†Spinacanthidae
სქოლიო
Acamptodaphne

Acamptodaphne is a genus of sea snails, marine gastropod mollusks in the family Raphitomidae.
Species
Species within the genus Acamptodaphne include:
Acamptodaphne biconica (Schepman, 1913)
Acamptodaphne eridmata Morassi & Bonfitto, 2010
Acamptodaphne solomonensis Morassi & Bonfitto, 2010
References
Morassi & Bonfitto, New raphitomine gastropods (Gastropoda: Conidae: Raphitominae) from the South-West Pacific
External links
Bouchet, P.; Kantor, Y. I.; Sysoev, A.; Puillandre, N. (2011). A new operational classification of the Conoidea (Gastropoda). Journal of Molluscan Studies. 77(3): 273-308
Raphitomidae
Gastropod genera
ნახიჩევანის რეგიონი

ნახიჩევანის რეგიონი
ნახიჩევანის (ეკონომიკური) რეგიონი — აზერბაიჯანის ეკონომიკური რაიონებიდან ერთ-ერთი. რეგიონი შეიცავს ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკას, რომელიც წარმოდგენილია ანკლავის სახით. დასავლეთით მისი მოსაზღვრეა თურქეთი, ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით — სომხეთი, სამხრეთით — ირანი. რეგიონში შედის შემდეგი რაიონები: ბაბექი, ჯულფა, კანგარლი, ორდუბადი, სადარაქი, შაჰბუზი და შარური. ასევე, ქალაქი ნახიჩევანი.
ფართობი — 5500 კმ²-ია, რაც მთლიანი აზერბაიჯანის ტერიტორიის 6% შეადგენს. მოსახლეობა — 439,8 ათასი კაცი (2015 წლის მონაცემებით).
მრეწველობა
რეგიონში მოიპოვება: მოლიბდენი, დოლომიტი, მარმარილო, სამშენებლო მასალები (თაბაშირი და ტრავერტინი).
რეგიონის მრეწველობა ძირითადად წარმოდგენილია მსუბუქი და კვებითი მრეწველობით.
მსუბუქი მრეწველობის საწარმოებია: კერვის, ქსოვის, ხალიჩების ქსოვის, ელექტროტექნიკის, ალუმინის ჭურჭელის საწარმო, ავეჯის და სხვ. გარდა ამისა, არსებობს რკინაბეტონის საწარმო, ქვიშის და ხრეშის კარიერი.
კვების მრეწველობის საწარმოებია: თამბაქოს ფერმენტაციის ქარხნები, მინერალური წყალის ჩამომსხმელი ქარხანა, თევზის წარმოების ქარხანა.
სოფლის მეურნეობა
სოფლის მეურნეობის ძირითადი სფეროებია: მეღვინეობა, თამბაქოს, ხილის და ხორბლის მოყვანა. ასევე ამ ტერიტორიაზე იზრდება შაქრის ჭარხლი, ბოსტნეული და ყვავილები. სასოფლო-სამეურნეო ტერიტორიების სარწყავად გამოიყენება არაქსზე შექმნილი წყალსაცავი. განვითარებულია მეცხვარეობა და მეფუტკრეობა.
რესურსები ინტერნეტში
აზერბაიჯანის ეკონომიკური რუკა
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო პროგრამა რეგიონების სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების (2004-2008 წწ).
აზერბაიჯანის რეგიონები
სქოლიო
აზერბაიჯანის რეგიონები
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა
ქვემო ქართლის ტელე-რადიო კომპანია

ქვემო ქართლის ტელე-რადიო კომპანია — კერძო ტელე-რადიო კომპანია საქართველოში, ქვემო ქართლში, იგივე IV არხი. ტელევიზია დაარსდა 1998 წელს. განთავსებულია ქალაქ რუსთავში, სასტუმრო რუსთავის შენობაში. აქვს ფილიალი ქალაქ მარნეულსა (TV მარნეული) და ბოლნისში. მუწყებლობს ქვემო ქართლის მასშტაბით.
რესურსები ინტერნეტში
ქვემო ქართლის ტელე-რადიო კომპანიის ოფიციალური საიტი
საქართველოს ტელეკომპანიები
რუსთავი
სატელევიზიო არხები
რეგიონული მედია
ვიქტორ შენდეროვიჩი

ვიქტორ შენდეროვიჩი (დ. 15 აგვისტო, 1958) — რუსი ებრაელი მწერალი-სატირიკოსი, პუბლიცისტი, ტელე და რადიო წამყვანი.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
Неофициальная подкаст-лента передачи "Плавленый сырок"
Неофициальная подкаст-лента передачи "Все свободны"
Страница в Ежедневном Журнале
С.Бережной. Вредный тип (предисловие к книге «Монолог с властью»)
ვიქტორ შენდეროვიჩის ინტერვიუ
Стихотворения Виктора Шендеровича на сайте иронической поэзии
სქოლიო
რუსი პუბლიცისტები
რუსი მწერლები
დაბადებული 1958
რანჩუელო

რანჩუელო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, ვილია-კლარას პროვინციაში. დაარსდა 1734 წელს, ხოლო მუნიციპალიტეტის სტატუსი მიიღო 1879 წელს.
დემოგრაფია
მუნიციპალიტეტის ფართობია 556 კმ². 2004 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 59,062 ადამიანი.. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 106,2 ადამიანს კმ²-ზე.
იხილეთ აგრეთვე
კუბის მუნიციპალიტეტები
კუბის ქალაქების სია
სქოლიო
კუბის ქალაქები
დიდი ბრიტანეთი 1908 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

დიდი ბრიტანეთი 1908 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოთხედ იასპარეზა 1908 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 146 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1908 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
NGC 631

NGC 631 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1864 წლის 27 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
Princess Elizabeth Land

Princess Elizabeth Land is the sector of Antarctica between longitude 73° east and Cape Penck (at 87°43' east). The sector is claimed by Australia as part of the Australian Antarctic Territory, although this claim is not widely recognised.
Geography
Princess Elizabeth Land is located between 64°56'S and 90°00'S and between 73°35' E and 87°43'E. It is divided into two sectors:
Ingrid Christensen Coast, 73°35'E to 81°24'E
Leopold and Astrid Coast, 81°24'E to 87°43'E
It is bounded on the west by Amery Ice Shelf, Mac. Robertson Land, and on the east by Kaiser Wilhelm II Land.
Exploration
Princess Elizabeth Land was discovered on 9 February 1931, by the British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) (1929–31) under Sir Douglas Mawson. Princess Elizabeth Land was named by Mawson after Princess Elizabeth, granddaughter of King George V who reigned at the time as King of Australia, among his other titles. Princess Elizabeth would later go on to become Queen Elizabeth II in 1952. This is one of two regions of Antarctica to be named for her. The other is Queen Elizabeth Land located across the continent in the British Antarctic Territory and named in 2012 in honour of the Queen's Diamond Jubilee.
Although Australia claims the entirety of Princess Elizabeth Land, it is home to Russian stations including Vostok Station (the coldest place on Earth) and Mirny Station which supplies it.
See also
List of mountains of Princess Elizabeth Land
Queen Elizabeth Land
Queen Elizabeth Islands
External links
Australian Antarctic Gazetteer: Maps of the Australian Antarctic Territory
USGS.gov: ANTARCTICA.TXT — listing of most Antarctica features in one USGS file (note: Princess Elizabeth Land not listed).
Australian Antarctic Territory
Regions of Antarctica
Lands of Antarctica
ვლადიმიროვკა (გულრიფშის მუნიციპალიტეტი)

ვლადიმიროვკა (გულრიფშის მუნიციპალიტეტი)
ვლადიმიროვკა (ყოფილი კოდორი) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში, მდინარე კოდორის მარჯვენა მხარეს. თემის ცენტრი (სოფლები:ესტონკა, შმათი, ხუმუშქური). ზღვის დონიდან 70 მ, გულრიფშიდან 15 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ლიტერატურა
სქოლიო
ვლადიმიროვკის თემის სოფლები
სედიაში (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)

სედიაში (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)
სედიაში — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 18 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 81 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 86 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (45%) და თათრები (26%) შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
თანდილაანთკარი

თანდილაანთკარი — სოფელი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში. ანანურის თემის შემადგენლობაში. მდებარეობს მდინარე არყალის (მთიულეთის არაგვის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1020 მ სიმაღლეზე. ქალაქ დუშეთიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 14 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
აკილი

აკილი — უდიდესი კუნძული ირლანდიის სანაპირო ზოლში. მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. მისი მოსახლეობა შეადგენს 2569 ადამიანს (2011), ხოლო ფართობი არის 148 კმ². აკილი კუნძულ ირლანდიასთან დაკავშირებულია მაიკლ დეივიტის ხიდით. პირველად ხიდი აიგო 1887 წელს, 1949 წელს იგი ახალმა ნაგებობამ ჩაანაცვლა, ხოლო დღეს არსებული ხიდი 2008 წელს აიგო. კუნძულის მთავარი დასახლებული პუნქტებია: აკილ-საუნდი, დუახი, დუნივერი და დუეგა.
მიჩნეულია, რომ აკილზე პირველი დასახლებები, დაახლოებით, ძვ. წ. 3000 წელს გაჩნდა. ირლანდიის დიდ შიმშილობამდე მოსახლეობის რაოდენობა 6000 ადამიანს აღწევდა.
კუნძულის 87 % ტორფიანი ჭაობითაა დაფარული. აქ მდებარეობს გელური ფეხბურთის ერთი მოედანი და ორი სკოლა.
აკილის 600-მდე მოსახლისთვის მშობლიური ენა ირლანდიურია.
რესურსები ინტერნეტში
Colaiste Pobail Acla students project on the Achill area
Achill Island Maritime Archaeology Project
საიტი ტურისტებისთვის
სქოლიო
ირლანდიის კუნძულები
ატლანტის ოკეანის კუნძულები
გელტახტი ადგილები მეიოს საგრაფოში
ლა-კუმბრე

ლა-კუმბრე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტრუხილიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 113,52 კმ². მოსახლეობა — 841 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლა-კუმბრეის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
კასერესის ქალაქები
აცეტილენი

აცეტილენი (იუპაქის მიხედვით ეთინი) — უჯერი ნახშირწყალბადი, ალკინის ჰომოლოგიური რიგის პირველი წევრი რომელშიც ორი ნახშირბადი და ორი წყალბადი შედის: CH≡CH. აცეტილენი აღმოაჩინა ინგლისელმა ქიმიკოსმა ედმუნდ დეივიმ 1836 წელს. სინთეზურად, ნახშირისა და წყალბადისგან მიიღო ფრანგმა ქიმიკოსმა მარსელენ ბერთლომ 1862 წელს. აცეტილენის მსოფლიო წარმოება რამდენიმე მილიონ ტონას აღწევს.
დახასიათება
უფერო აირი, დნობის ტემპერატურა — 80,8 °C, სიმკვრივე — 1,171კგ/მ³. კარგად იხსნება აცეტონში, ცუდად წყალსა და მეტ წილ გამხსნელებში. აცეტილენისა და ჰაერის ნარევი (აცეტილენი მოცულობით 2.3-80.7%) ფეთქებადია. აცეტილენს ნარკოტიკული ზემოქმედების უნარი აქვს. მას ინახავენ და გადააქვთ მაღალი წნევის ქვეშ, ფოლადის სპეციალური ბალონებით, აცეტონ–ხსნარის სახით.
აცეტილენს ახასიათებს უჯერი ნახშირწყალბადების თვისებები: ადვილად იერთებს წყალბადს, ჰალოგენებს, ჰალოგენწყალბადებს, წყალს, სპირტებსა და სხვებს.
აცეტილენის წვისას გამოიყოფა სითბოს დიდი რაოდენობა(14000 კკალ/მ³), აცეტილენ–ჟანგბადის ალის მაქსიმალური ტემპერატურაა 3150 °C. მას ხშირად იყენებენ ლითონთა დასამუშავებლად(ჭრა, შედუღება).
გამოყენება
იგი მრავალი სამრეწველო პროდუქტის ნედლეულია. ასე მაგალითად, აცეტილენთან ქლორწყალბადის მიერთებით იღებენ ვინილქლორიდს CH2=CHCl – პლასტმასების წარმოების საწყის პროდუქტს; ციანმჟავას მიერთებითმიიღება აკრილონიტრილი CH2=CHCN —სინთეზური კაუჩუკებისა და ბოჭკოების წარმოების საწყისი პროდუქტი; აცეტილენის ჰიდრატაციით(იხ. კუჩეროვის რეაქცია) მიიღება აცეტალდეჰიდი CH3CHO—ძმარმჟავას წარმოების საწყისი პროდუქტი. აცეტილენისგან იღებენ აგრეთვე ვინილაცეტილენს, ვინილურ ეთერებს, პოლივინილაცეტატს, პოლივინილის სპირტს და ასე შემდეგ.
მიღება
ამჟამად აცეტილენს იღებენ გერმანელი ქიმიკოსის ფრიდრიხ ველერის მეთოდით (1862) — კალციუმის კარბიდზე წყლის მოქმედებით:
CaC2 + 2H2O → Ca(OH)2 + C2H2
აგრეთვე ბუნებრივი აირების, უმთავრესად მეთანის, თერმოჟანგვითი კრეკინგით:
6CH4 + 4O2 →C2H2 + 8H2 + 3CO+CO2 + 3H2O
აცეტილენის მიღება ელექტროკრეკინგითაც–ვოლტას რკალში მეთანის გატარებით(1600 °C):
2CH4→C2H2+3H2
იხილეთ აგრეთვე
ალკინი
სქოლიო
ლიტერატურა
ორგანული ქიმია
ალკენები