PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Loiyangalani

Loiyangalani is a small town located on the southeastern coast of Lake Rudolf now Lake Turkana in Kenya. The town has a population of 5,117. Loiyangalani means "a place of many trees" in the native Samburu tongue. It is home to Rendille and Elmollo People but now has other Kenyan communities like Turkana people, Luo, Meru, Somali. It was founded near a freshwater spring in the 1960s where the Rendille and El Molo people live. Its main industries include fishing, tourism and gold panning. It is a popular tourist destination in Northern Kenya, as the surrounding El Molo and Turkana villages offer unique (although somewhat commercialized) experiences.
In June 2008, the 1st Cultural Festival took place at Loiyangalani and united all tribes of the Lake in celebration for one weekend.
The town is home to an airstrip and lies near Mount Kulal (50 km), known for its forest and stones. There are a few Lodges in the area, the "Oasis Lodge", the "Palmshade Camp", the "Mosaretu Women's Groupe Lodge", and the "Sailo Bandas" all located only a few hundred meters from the airstrip.
Loiyangalani Division of Marsabit County is headquartered in Loiyangalani town. The town is sometimes spelled as Loyangalani.
Loiyangalani was the setting for John le Carré's novel The Constant Gardener, and was also a location for the film of the same title. In 2010, Loiyangalani was briefly made a district on its own from the former Laisamis district by the President of Kenya, Mwai Kibaki.
References
Populated places in Marsabit County
Lake Turkana
ახალსოფლის მეორე სამაროვანი

ახალსოფლის მეორე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფლის მახლობლად, ვ. ლომიძის ვენახში. თარიღდება VI-VII საუკუნეებით. აღმოჩნდა მიწის დამუშავების დროს. გამოვლინდა ქვის ფილებით შედგენილი სამარხი ინვენტარით - ბრინჯაოს აბზინდა, ბალთა და მინის მძივები.
ლიტერატურა
ყვარლის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
შხამიანი მცენარეები

შხამიანი მცენარეები — მცენარეები, რომლებიც გამოიმუშავებენ და აგროვებენ შხამიან ნივთიერებებს (ძირითადად ალკალოიდებს, ეთერ-ზეთებს, ორგანულ მჟავებს და სხვა). შხამიანი მცენარეები ფართოდაა გავრცელებული მცენარეთა სამყაროში (სოკოებში, გვიმრანაირებში, შვიტებში, ლიკოპოდიუმებში, შიშველთესლოვანებში, ფარულთესლოვანებში).
დედამიწაზე შხამიანი მცენარეების 10 ათასამდე სახეობაა ცნობილი. შხამიანი ნივთიერებები, ჩვეულებრივ, მცენარის ყველა ნაწილშია, მაგრამ სხვადასხვა რაოდენობით. ამიტომ მცენარის სხვადასხვა ნაწილი ერთნაირად შხამიანი არ არის. მაგალითად, კარტოფილში ყველაზე შხამიანია ყვავილი, სოფორასა და ჰელიოტროპში — თესლები, ფუტკარაში — ფოთლები და სხვა. ზოგჯერ შხამი გროვდება მცენარის ერთ რომელიმე ორგანოში (მაგალითად, გლიკოზიდი ამიგდალინი — მწარე ნუშის, ალუბლის, ქლიავის თესლში). შხამიანი მცენარეების ზოგიერთი ნაწილი შეიძლება უშხამო და, ამდენად, სრულიად უვნებელი იყოს (მაგალითად, კარტოფილის ტუბერი). მცენარეში შხამის შემცველობა დამოკიდებულია საარსებო გარემოსა და მცენარის განვითარების ფაზებზე.
შხამის გამომუშავება და დაგროვება, ჩრდილოეთისგან განსხვავებით, სამხრეთში უფრო ინტენსიურია. ზოგი მცენარე უფრო შხამიანია ყვავილობამდე, ზოგი — ყვავილობისას, ზოგი — ნაყოფმსხმოიარობისას. ნედლი მცენარე უფრო შხამიანია. გაშრობისას, ხარშვისას, დასილოსებისას შხამის მოქმედება ქვეითდება ან სავსებით ქრება. ზოგი მცენარე ამგვარი გადამუშავების შემდეგაც ტოქსიკურია, რასაც განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა სილოსის დამზადებისას. აბსოლუტურად შხამიანი მცენარეები ბუნებაში, როგორც ჩანს, არ არსებობს. მაგალითად, ადამიანისათვის შხამიანი ბელადონა და ლემა უვნებელია მღრღნელებისა და ქათმებისათვის, ზღვის ხახვი წამლავს მღრღნელებს, მაგრამ უვნებელია სხვა ცხოველებისთვის, მწერებისათვის შხამიანი გვირილა უვნებელია ხერხემლიანებისათვის და სხვა.
მცენარეული შხამით მოწამვლა ხდება პირის ღრუთი, სასუნთქი გზებით ან კანზე შხამის მოხვედრისას. ხშირად იწამლებიან ბავშვები შხამიანი მცენარის მიმზიდველი ნაყოფებით. ამ დროს მოწამვლა შეიძლება გამოვლინდეს რამდენიმე წუთში, დღეში ან კვირაში. ზოგი მცენარის შხამის მოქმედება ვლინდება ხანგრძლივი ხმარებისას, რადგან ორგანიზმში ეს შხამი კი არ იშლება და გამოიყოფა, არამედ გროვდება. შხამი მოქმედებს მთელ ორგანიზმზე, მაგრამ, ჩვეულებრივ, რომელიმე ორგანო უფრო ზიანდება. მაგალითად, ლენცოფა, კონიო, ფრინტა, ციკუტა და სხვ. აზიანებს ცხოველის ცენტრალურ ნერვულ სისტემას, ფუტკარა, ღვედკეცი და სხვა — გულს, ჰელიოტროპის, თავყვითელას, ხანჭკოლას ზოგიერთი სახეობა და სხვა — ღვიძლს, მინდვრის მდოგვი და სხვა - სუნთქვისა და საჭმლის მომნელებელ ორგანოებს.
მცენარეული შხამი მცირე დოზით ძვირფასი სამკურნალო საშუალებაა (მორფინი, სტრიქნინი, ატროპინი, ფიზოსტიგმინი და სხვა). ზოგი შხამიანი მცენარესგან იღებენ ინსექტიციდებს (მაგალითად, დალმაციური გვირილასაგან — პირეთრინს).
ლიტერატურა
მცენარეები
ივანე მარუშისძე

ივანე მარუშისძე
ივანე (იოანე) მარუშისძე — დასავლეთ საქართველოს დიდი ფეოდალი X საუკუნეში, აფხაზთა მეფის - ქართლის ერისთავი X საუკუნის 70-იან წლებში.
975 წელს, როდესაც კახელები უფლისციხეს შემოეწყვნენ, ქართლის ერისთავს დახმარება წესისამებრ საკუთარი მეფისათვის უნდა ეთხოვა, მაგრამ მარუშისძემ იცოდა, რომ ერთადერთი ადამიანი, რომელსაც საქართველოს გაერთიანების საქმის გაგრძელება და ბოლომდე მიიყვანა შეეძლო, ჰქონდა საამისო ძალაცა და ავტორიტეტიც იყო დავით III ბაგრატიონი, რომელიც ტაოელ ბაგრატიონთა შტოს ეკუთვნოდა. „მატიანე ქართლისაი“ მოგვითხრობს, რომ იოანე მარუშის ძემ მოციქული გაუგზავნა დავით III-ს და შესთავაზა ქართლში გამოლაშქრება და ამ მხარის დაკავება. 975 წელს დავით კურაპალატი ქართლში შემოვიდა. ამან კახელები აიძულა უფლისციხისათვის ალყა მოეხსნათ და უკან გაბრუნებულიყვნენ. 976 წელს მარუშისძემ დავით III კურაპალატს შესთავაზა ან თვითონ შემოეერთებინა ქართლი, ან თავისი შვილობილი ბაგრატ გურგენის ძე დაესვა მის გამგებლად. დავითმა, მართლაც, ქართლის გამგებლად დასვა ბაგრატი. მარუშისძეს ამ შემთხვევაში ამოძრავებდა საკუთარი ფეოდალური და სამოხელეო ინტერესები: ქიშპი ქართლის გამგებლობისათვის „ქართლის უფლებთან“ - ტბელებთან და კახეთის ქორეპისკოპოსთან. 978 წელს მარუშისძემ ბაგრატი, როგორც აფხაზთა მეფის შვილიშვილი დედის მხრიდან, აფხაზთა (დასავლეთ საქართველოს) მეფედ დასვა. ამით მან პროგრესული როლი ითამაშა საქართველოს გაერთიანებისათვის ბრძოლის პროცესში, ხელი შეუწყო ამ პროცესის დაჩქარებას. 978 წელს სწორედ მისი ინიციატივითა და დავით კურაპალატის თანხმობით გახდა შესაძლებელი ბაგრატის დასავლეთ საქართველოში გადაყვანა და ქუთაისში მეფედ კურთხევა. ამის შემდეგ მარუშისძე არცერთ
წყაროში აღარ მოიხსენიება.
ლიტერატურა
მატიანე ქართლისა, ქართლის ცხოვრება, I, ს. ყაუხჩიშვილის რედაქტორობით, თბ., 1955;
ჯავახიშვილი ივ. ქართველი ერის ისტორია, წგნ. 2, თბ., 1965;
მელიქიშვილი გ., ფეოდალური საქართველოს პოლიტიკური გაერთიანება და საქართველოში ფეოდალურ ურთიერთობათა განვითარების ზოგიერთი საკითხი, თბ., 1973;
პაპასკირი ზ., ერთიანი ქართული ფეოდალური სახელმწიფოს წარმოქმნა და საქართველოს საგარეო-პოლიტიკური მდგომარეობის ზოგიერთი საკითხი, თბ., 1990;
ლორთქიფანიძე მ., ფეოდალური საქართველოს პოლიტიკური გაერთიანება, თბ., 1963;
რესურსები ინტერნეტში
იოანე მარუშისძე, X საუკუნის მეორე ნახევარი
სქოლიო
ქართლის ერისთავები
გეოფიზიკური ობსერვატორია

გეოფიზიკური ობსერვატორია ასევე მაგნიტურ-მეტეოროლოგიური ობსერვატორია — ლაბორატორიული იარაღებით და გამომთვლელი მანქანებით აღჭურვილი სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულება, სადაც სისტემატურად მიმდინარეობს ამინდზე დაკვირვება და ცალკეული ტერიტორიების კლიმატური დახასიათება.
ისტორია
სხვადასხვა ტერიტორიებისა და აკვატორიების მაგნიტური აგეგმვის პროცესში მაგნიტური ობსერვატორიების მიერ მოპოვებული მონაცემების საფუძველზე დგებოდა სხვადასხვა ტერიტორიებისა და ზღვების ზუსტი მაგნიტური რუკები, რომელთა გარეშე შეუძლებელი იყო საზღვაო და საჰაერო ტრანსპორტის მიზნებისათვის კომპასის ჩვენების სწორად გამოყენება.
XIX საუკუნე გეოფიზიკურ მეცნიერებათა ისტორიაში უწყვეტი, სისტემური და სრულფასოვანი მაგნიტური დაკვირვებით აღინიშნა. ეს იყო ხანა, როდესაც დედამიწის მაგნეტიზმს, მეტეოროლოგიას და დედამიწის შემსწავლელ სხვა დარგებს ფართო მასშტაბით ჩაეყარათ საფუძველი. დედამიწის კვლევის ასეთი ერთსულოვანი იმპულსი XIX საუკუნის პირველ ნახევარში მნიშვნელოვანწილად ემადლიერება დიდი გერმანელი მეცნიერის, ბუნებისმეტყველის, გეოლოგისა და გეოგრაფის ალექსანდრ ფონ ჰუმბოლტის შრომებს. აღიარებულია ისიც, რომ ჰუმბოლტის იდეას ეყრდნობოდა ინგლისის, რუსეთის იმპერიისა და ჩრდილოეთ ამერიკის სახელმწიფოების მიერ მაგნიტური ობსერვატორიების ფართო ქსელის დაარსებაც დედამიწის ზურგზე.
ალექსანდრე ჰუმბოლტის აზრით მაგნიტური დაკვირვებები წინასწარ განსაზღვრულ დროს უნდა ჩატარებულიყო ერთმანეთთან დაშორებულ ობსერვატორიებში, რომელთაც იგი მაგნიტურ სახლებს უწოდებდა.
დედამიწის კვლევის ამ ერთიანი სისტემის ნაწილს თბილისის გეოფიზიკური ობსერვატორიაც წარმოადგენდა, რომელიც XIX საუკუნის დასაწყისში, 1830-იან წლებში ჩაისახა და 1844 წლიდან მსოფლიო ობსერვატორიათა ერთიან სისტემაში გაერთიანდა. ამ წელს მან სისტემური, სრულფასოვანი მაგნიტური და მეტეოროლოგიური დაკვირვებები დაიწყო. ამით საფუძველი ჩაეყარა კლიმატურ გამოკვლევებსაც, რომლებმაც ბოლო დროს განსაკუთრებული აქტივობა შიძინა გლობალური კლიმატის ცვლილების პრობლემასთან დაკავშირებით.
მსოფლიოს მრავალი ობსერვატორიის მსგავსად, თბილისის მაგნიტური ობსერვატორიაც, როგორც ცნობილია, საკმაოდ დიდ სივრცეს ემსახურებოდა, კერძოდ, რუსეთის იმპერიის სამხრეთ ნაწილს, მთელ კავკასიას და მათ მიმდებარე კასპიის, შავი ზღვისა და აზოვის ზღვის აკვატორიებს.
ლიტერატურა
მ. მანია, „თბილისის გეოფიზიკური ობსერვატორია“, თბ., 2010
გეოფიზიკური ობსერვატორიები
პერშოტრავნევე (ბერისლავის რაიონი)

პერშოტრავნევე (ბერისლავის რაიონი)
პერშოტრავნევე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 162 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ბერისლავის რაიონის სოფლები
Paramun

Paramun is a village in Tran Municipality, Pernik Province. It is located in western Bulgaria, 66 km from the capital city of Sofia and 14 km from the town of Tran, near the Serbian border. The toponym is of Byzantine Greek origin, from the loanword paramun meaning "guard, watch, sentry". It was rendered as παραμονή in Greek and was retained in medieval Serbian as ПАРАМОУНЬ. The name was first mentioned in 1451 and 1453.
References
Villages in Pernik Province
წებელდის წმინდა თევდორეს ეკლესია

წებელდის წმინდა თევდორეს ეკლესია — ეკლესია სოფელ წებელდაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო. აგებულია XI საუკუნეში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
წებელდის წმინდა თევდორეს ეკლესია
გულრიფშის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
When We Were Young (Take That-ის სიმღერა)

When We Were Young (Take That-ის სიმღერა)
„When We Were Young“ — ჯგუფ Take That-ის მეორე სინგლი 2011 წლის EP დისკიდან Progressed. იგი გამოიცა 2011 წლის 22 აგვისტოს. სიმღერა ასევე ჟღერს ფილმში „სამი მუშკეტერი“ (2011).
სიმღერების სია
ციფრული ჩამოტვირთვა
When We Were Young (ალბომის ვერსია) - 4:34
ბრიტანული პრომო სინგლი
When We Were Young (სინგლის ვერსია) - 4:06
When We Were Young (სინგლის ინსტრუმენტული ვერსია) - 4:05
ბრიტანული iTunes ვერსია
When We Were Young - 4:34
When We Were Young (მუსიკალური ვიდეო) - 4:51
სქოლიო
2011 წლის სიმღერები
Take That-ის სიმღერები
Spercheios

Spercheios
The Spercheios (Sperkheiós), also known as the Spercheus from its Latin name, is a river in Phthiotis in central Greece. It is long, and its drainage area is . It was worshipped as a god in the ancient Greek religion and appears in some collections of Greek mythology. In antiquity, its upper valley was known as Ainis. In AD 997, its valley was the site of the Battle of Spercheios, which ended Bulgarian incursions into the Byzantine Empire.
It is referenced in a surviving fragment of Aeschylus' play Philoctetes, quoted in The Frogs, as a place for cattle.
River
The river begins in the Tymfristos mountains on the border with Evrytania and flows to the east through the village Agios Georgios Tymfristou, entering a wide plain. It flows along the towns Makrakomi and Leianokladi, and south of the Phthiotidan capital Lamia. The river flows through an area of former wetlands, that have been reclaimed for agriculture. It empties into the Malian Gulf of the Aegean Sea southeast of Lamia. In antiquity, the mouth of the river was the site of Antikyra, which was famed for its black and white hellebore.
Several studies have been conducted regarding the river's hydrological regime. Its silt has slowly filled the Malian Gulf, turning Thermopylae from a narrow pass into a wide plain.
God
Homer's Iliad names the river as the father (by Achilles's half-sister Polydora) of Menesthius, one of Achilles's lieutenants. Antoninus Liberalis notes the tradition that Cerambus was punished for claiming that the nymphs of Mount Othrys, the Spercheides, were the daughters of Spercheios by the naiad Deino. Antoninus Liberalis also relates the account that Spercheios and Polydora's son was Dryops, king of Oeta, who fathered Dryope.
References
Citations
Bibliography
Potamoi
Spercheios Valley
Rivers of Central Greece
Rivers of Greece
Drainage basins of the Aegean Sea
John George I, Prince of Anhalt-Dessau

John George I, Prince of Anhalt-Dessau
John George I of Anhalt-Dessau (9 May 1567 – 24 May 1618) was a German prince of the House of Ascania. From 1586 to 1603 he ruled the unified principality of Anhalt jointly with his brothers. After the partition of the principality in 1603, he ruled the principality of Anhalt-Dessau from 1603 to 1618.
John George was much appreciated by his subjects and considered learned abroad, particularly in the subjects of astrology and alchemy. He possessed a remarkable library with over 3000 volumes.
Life
Early life
John George was born in Harzgerode on 9 May 1567 as the eldest son of Joachim Ernest, Prince of Anhalt-Zerbst, by his first wife Agnes, daughter of Wolfgang I, Count of Barby-Mühlingen.
In 1570, the death of John George's last surviving uncle, Bernhard VII, Prince of Anhalt-Zerbst, left John George's father as sole ruler of all the Anhalt states, which were finally unified for the first time since their first partition in 1252.
Joint prince of Anhalt
After the death of his father in 1586, John George inherited the unified principality of Anhalt jointly with his younger brother Christian I and his five half-brothers according to the family law of the House of Ascania, which mandated no division of territories among the heirs. Because his half-brothers were still minors at the time of their accession, John George acted as regent.
Prince of Anhalt-Dessau
In 1603 an agreement was drawn up between John George and his surviving brothers to divide the territories of the principality of Anhalt among them. John George received Anhalt-Dessau, as well as the Seniorat; nonetheless, he maintained a regency over all of the newly created principalities until 1606, when his brothers took over the government in their lands. As a ruler, he maintained Reformation policies in his state and vigorously pursued the abolition of the traditional customs and liturgy of the Roman Catholic Church.
The Fruitbearing Society
On 24 August 1617 at Schloss Hornstein (later Wilhelmsburg Castle) during the funeral of their sister Dorothea Maria, Duchess of Saxe-Weimar, John George and his younger brother Louis of Anhalt-Köthen created the Fruitbearing Society. The Prince of Köthen was appointed its first leader.
Death and succession
John George died in Dessau on 24 May 1618 at the age of 51. He was succeeded as Prince of Anhalt-Dessau by his eldest surviving son, John Casimir.
Marriages and Issue
Marriages
In Hedersleben on 22 February 1588 John George married Dorothea (b. 23 March 1561 – d. Dessau, 23 February 1594), daughter of John Albert VI, Count of Mansfeld-Arnstein. They had five children.
In Heidelberg on 21 February 1595 John George married for a second time to Dorothea (b. Kaiserslautern, 6 January 1581 – d. Sandersleben, 18 September 1631), the only surviving child of John Casimir of Simmern, third son of Frederick III, Elector Palatine. They had eleven children.
Issue
1567 births
1618 deaths
German Calvinist and Reformed Christians
House of Ascania
Princes of Anhalt-Dessau
შიუცკორი

შიუცკორი (skyddskar, suojeluskunta — დამცველი კორპუსი) — ფინეთის გასამხედროებული ორგანიზაცია. ოფიციალურად დაარსდა 1921 წელს, შედგებოდა მოხალისეთა რაზმებისაგან (თეთრი გვარდია), რომლებიც მონაწილეობდნენ ფინეთის სოციალისტური ამბოხის (1918) ჩახშობაში. 1927 წლის 22 დეკემბრის კანონით შიუცკორი ეროვნული თავდაცვის დამხმარე ნაწილად გამოცხადდა (სათავეში ედგა ფინეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტი). 1939 წელს შიუცკორში გაერთიანებული იყო ასი ათასი კაცი. არსებობდა შიუცკორის ქალთა ორგანიზაციაც. მეორე მსოფლიო ომის დროს შიუცკორმა მონაწილეობა მიიღო საბჭოთა ჯარების წინააღმდეგ ბრძოლაში. დაშალეს სსსრკ-ფინეთის 1944 წლის 3 ნოემბრის დაზავების პირობების თანახმად.
ლიტერატურა
ფინეთის ისტორია
რიოლა

რიოლა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6 კმ². მოსახლეობა — 1790 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
რიოლის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
გრანადის კუნძულები

გრანადის კუნძულები, მდებარეობს ნიკარაგუის ტბაში ქალაქ გრანადიდან სამხრეთ აღმოსავლეთით, ნიკარაგუაში. ისინი ასესეს ნახევარკუნძულთან არიან თავმოყრილი. 365 კუნძულისგან შემდგარი არქიპელაგი ვულკანური წარმოშობისაა. ისინი მაშინ გაჩნდნენ ტბაში, როდესაც ამოიფრქვა ვულკანი მომბაჩო 20, 000 წლის წინ. კუნძულების უმეტესობა დაფარულია საუცხოო მცენარეული საფარით და მდიდარია ჩიტების სახეობებით.
მათი უმეტესობა დასახლებულია. ზოგიერთი მათგანი კერძო საკუთრებაშია. ძირითადად ეკუთვნის სანატორიუმებისა და სასტუმროების მფლობელებს. კუნძულებზე არის სასტუმროები და მაღაზიები ტურისტებისთვის და ეწყობა სანაოსნო ტურები ტბის გარშემო.
ციხე კუნძულებზე
ერთ-ერთ კუნძულზე მდებარეობს სან პაბლოს ციხე. იგი აშენდა მე-18 საუკუნეში ქალაქ გრანადის მეკობრეთა თავდასხმებისგან დასაცავად. თავდაცვითი ნაგებობა მრავალი ბრძოლისა და შეტაკების მოწმე გამხდარა, რომლებიც კოლონიურ ეპოქაშიც გრძელდებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
Paseo en Barco por las Isletas de Granada
არქიპელაგები
ნიკარაგუის კუნძულები
პრიმოჟ ტრუბარი

პრიმოჟ ტრუბარი (დ. 9 ივნისი, 1508 — გ. 28 ივნისი, 1586) — სლოვენიელი გამომცემელი და რეფორმატორი.
დაიბადა 1508 წელს. ადრეულ ასაკში დაიწყო საეკლესიო ცხოვრება და გახდა მღვდელი. ამ პერიოდში სლოვენიაში გავრცელდა პროტესტანტული იდეები. 1530წლიდან პრიმოჟ ტრუბარი გახდა ახალი პროტესტანტული იდეების მქადაგებელი. ღვთისმსახურება დაიწყო სლოვენურ ენაზე. 1547 წელს პროტესტანტული იდეების გავრცელების გამო გააძევეს ქვეყნიდან და ცხოვრობდა გერმანიაში. იქ ცხოვრების პერიოდში, 1550 წელს, გამოსცა პირველი სლოვენური წიგნი „ანბანი“ („Азбука“), ხოლო 1551 წელს „მცირე კატეხიზმო“.
გარდაიცვალა გერმანიის ქალაქ ტიუბინგენში, სადაც დაკრძალეს დიდი პატივით.
რესურსები ინტერნეტში
Webzine Sloveniana article
Slovene Government Communication Office
Trubar Forum website in English and Slovene — translating Trubar into modern Slovene!
Website of Velike Lasce
Famous Slovenes
500th Anniversary Celebrations of Trubar’s birth
მესტამბეები
დაბადებული 9 ივნისი
დაბადებული 1508
გარდაცვლილი 28 ივნისი
გარდაცვლილი 1586
ძმები შალიკაშვილების სახლ-მუზეუმი

ძმები შალიკაშვილების სახლ-მუზეუმი — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ქალაქ გურჯაანში.
მუზეუმი ანდრონიკაშვილების საგვარეულო შენობაში მდებარეობს. მას ერთი მხრიდან ტყეპარკი, მეორე მხრიდან კი გზა ესაზღვრება. მუზეუმი 2006 წელს, მცირე სარეაბილიტაციო სამუშაოების შემდეგ გაიხსნა. შენობა, დროთა განმავლობაში, მხარეთმცოდნეობის მუზეუმისა თუ სამხატვრო სკოლის ფუნქციებს ითავსებდა. გარედან შელესილი და შეთეთრებული შენობა ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. გადახურულია ხის კოჭების კონსტრუქციას დამყარებული თუნუქის სახურავით. სახლი მცირედით დახრილ რელიეფზე დგას, ქუჩის მხრიდან ერთსართულიანია, ეზოსკენ კი ხის გადახურული აივნითა და მის ქვეშ მოქცეული ნახევარსარდაფით იხსნება. აივანი ექვს, მართკუთხა გეგმის სვეტს არის დაყრდნობილი, ის ჭვირული მოაჯირით არის შემოსაზღვრული, რომელშიც თხელი პროპორციის სვეტებია ჩართული. სვეტის თავები ჩუქურთმებით არის გაფორმებული. აივანი, შიდა სივრცეს თაღოვანი ღიობებით უკავშირდება, ეზოს კი, გვერდითი კედლის მიმყოლი კიბით. სარდაფის სართულს მიწის დონიდან ღრმად გაჭრილი გალერეა ერთვის. აქ მართკუთხა მოყვანილობის ღიობები თანმიმიმდევრულად არის განაწილებული. ქვედა სართული ორი სხვადასხვა ოთახისაგან შემდგარი და მარნის ფუნქციას ითავსებს. მუზეუმში საქართველოს სამხედრო ისტორიის ამსახველი მასალაა დაცული. მე-17-მე-18 სს, დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლის გამოცხადების, მეორე მსოფლიო ომის დროს ქართველების პოლონეთსა და საფრანგეთის არმიებში მონაწილეობის, აფხაზეთის ომის ამსახველი არტეფაქტები და ფოტოები. ერთ-ერთ დარბაზში გამოფენილია მასალა შალიკაშვილების გვარის ისტორიის შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
გილათაღი

გილათაღი — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
ზანგილანის რაიონის სოფლები
ზაზა მიქაშავიძე

ზაზა მიქაშავიძე (დ. 8 სექტემბერი, 1954, თბილისი — გ. 31 მარტი, 2023, იქვე) — ქართველი მსახიობი და რეჟისორი.
ბიოგრაფია
დაარსების დღიდან მუშაობდა თუმანიშვილის კინომსახიობთა თეატრში. იყო მიხეილ თუმანიშვილის საუკეთესო მოწაფე, მისი მუდმივი თანამოაზრე და ერთგული მეგობარი. თამაშობდა სპექტაკლებში: „ალუბლის ბაღი“ (ეპიხოდოვი), „ჩვენი პატარა ქალაქი“, „დედა კურაჟი“, „ბაკულას ღორები“, „მაცეკვე ტანგო“ და სხვა. გადაღებულია ფილმებში: „დათა თუთაშხია“, „სახლი ლესნაიაზე“, „ახალი არკადია“, „მარტოხელა მონადირე“ და სხვა.
მონაწილეობდა საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებლის რადიოთეატრის პროექტში „ლიტერატურული თეატრი“, რომელიც საქველმოქმედო ფონდ „ქართუს“ თანადგომით განხორციელდა და რომლის მიზანია მსმენელებს გააცნოს გამოჩენილი ქართველი მწერლების ნაწარმოებების სრული აუდიო ვერსია.
ფილმოგრაფია
1978 — დათა თუთაშხია — კურუ
1979 — კარიერი
1980 — სახლი ლესნაიაზე — სტამბის მუშა
1982 — მარადისობის კანონი
1986 — ტერანგი
1986 — ახალი არკადია
1987 — ბრავო, ალბერ ლოლიშ!
1988 — ვამეხი მოდის (დაკარგული საგანძურის საძებნელად) — ცალთვალა
1988 — ქველი (კეთილისმყოფელი)
1989 — ტურანდოტი — ოლეგი
1989 — მარტოხელა მონადირე — მიხო
1991 — ვირთხა
1992 — ვალსი პეჩორაზე
1992 — ანას დაბადების დღე
2004 — დათქმულ დღეს
რესურსები ინტერნეტში
ეროვნული ფილმოგრაფია — ზაზა მიქაშავიძე
ქართველი მსახიობები
დაბადებული 8 სექტემბერი
დაბადებული 1954
გარდაცვლილი 31 მარტი
გარდაცვლილი 2023
Brain Salad Surgery

Brain Salad Surgery — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Emerson, Lake & Palmer-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1973 წელს. ეს იყო ჯგუფის საკუთარ ლეიბლზე Manticore Records გამოცემული პირველი ალბომი. მისი სიმღერების ტექსტების ავტორია გრეგ ლეიკი, პიტერ ზინფილდის თანამონაწილეობით. ალბომის გარეკანის ავტორია ჰ.რ. გიგერი.
სიმღერების სია
სხვადასხვა CD-ზე წარმოდგენილია „Karn Evil 9“-ის სრული ვერსია, ერთიანი სიმღერის სახით, შესაბამისად დისკზე ხუთი სიმღერაა.
ჩარტები
სერტიფიცირებები
სქოლიო
Emerson, Lake & Palmer-ის ალბომები
1973 წლის ალბომები
ჰინდი ვიკიპედია

ჰინდი ვიკიპედია
ჰინდური ვიკიპედია — ვიკიპედიის განყოფილება ჰინდი ენაზე. გაეშვა 2003 წლის ივლისში. პირველი სტატია გაჩნდა აგვისტოში. 2011 წლის 5 სექტემბრის მონაცემებით შეიცავდა 100,000 ათ. სტატიას. იყენებს დევანაგარის ანბანს, სადაც შესაძლებელია ლათინური ასოებით აკრეფვა. 2009 წლის 14 სექტემბრის მონაცემებით მოიცავდა 50 ათ. სტატიას. 2010 წლის ივლისში კომპანია Google-მ განაცხადა, რომ დაიწყო თანამშრომლობა ჰინდური ვიკიპედიის მონაწილეებთან, რამეთუ ეთარგმნათ სტატიები ინგლისურიდან ჰინდი ენაზე Google Translate-ს საშუალებით.
რესურსები ინტერნეტში
ჰინდი ვიკიპედია
ჰინდი ვიკიპედიის მობილური ვერსია
ვიკიპედიები ენების მიხედვით
პატრიოტიზმი

პატრიოტიზმი (ბერძნ. πατρίς, სამშობლო) — დადებითი განწყობა საკუთარი სამშობლოს მიმართ, სამშობლოს სიყვარული. სტერეოტიპულად პატრიოტიზმს გამოხატავს: სამშობლოს დაცვა მტრებისგან (სამხედრო სამსახური, ომში მონაწილეობა სამშობლოს მხარეს), სამშობლოს გულშემატკივრობა (მაგალითად, სპორტული შეჯიბრებების დროს) და ა.შ. ადამიანების ჯგუფი, რომლებიც ერთმანეთის მიმართ გამოირჩევიან ერთგულებით, სიმპათიით და გაერთიანებულები არიან მაღალი ემოციებით და ეროვნული ერის მიმართ სიყვარულით. პატრიოტიზმი ნაციონალიზმის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი პრინციპია. სწორედ მისი გაძლირებით შესაძლებელია ნაციონალიზმის როგორც თეორიული დოქტრინის და იდეოლოგიის მთავარი აზრის დანახვა.
იხილეთ აგრეთვე
ერი
ნაციონალიზმი
შოვინიზმი
რესურსები ინტერნეტში
პატრიოტიზმი, საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა.
ნაციონალიზმი
გუანოს კანტონი

გუანოს კანტონი
გუანო — კანტონი ეკვადორში, ჩიმბორასოს პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი გუანო. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 37 888 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
ჩიმბორასოს პროვინციის კანტონები