PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ქოჯა დავუდ-ფაშა

ქოჯა დავუდ-ფაშა (გ. 20 ოქტომბერი, 1498, დიდიმოტიკა) — ოსმალეთის სახელმწიფო მოღვაწე. ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი 1482-1497 წლებში, სულთან ბაიაზიდ II-ის დროს. დავუდა ფაშა გახდა ოსმალების დინასტიის სიძე (დამატი) მას შემდეგ, რაც ოსმლეთის პრინცესასთან იქორწინა.
1473 წელს მისი ხელმძღვანელობით ოსმალეთის ჯარმა გადამწყვეტი გამარჯვება მოიპოვა ოტლუკბელის ბრძოლაში. მან ხელში ჩაიგდო ქალაქი შკოდერი, რომელიც ბოლო დასაყრდენს წარმოადგენდა ალბანეთისთვის. 1479 წელს იგი გახდა ბოსნიის სანჯაყ-ბეი და დიდი ჯარით განახორციელა თავდასხმა უნგრეთის სამეფოზე. როგორც ძლიერმა ვეზირმა, მან 1487 წელს წამოიწყო ომი მამლუქებთან. თავდაპირველად მან დაგეგმა ექსპედიცია მამლუქების წინააღმდეგ, მაგრამ მისი გეგმა გააუქმა ბაიაზიდ II-მ.
დავუდა-ფაშა გარდაიცვალა დიდიმოტიკაში 1498 წლის 20 ოქტომბერს.
ლიტერატურა
Danişmend, İsmail Hâmi, (1961) Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul:Türkiye Yayınevi.
ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გარდაცვლილი 20 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1498
Camponotus interjectus

Camponotus interjectus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
აღულები

აღულები (საკუთარი სახელწოდება агъулар) — დაღესტნის სამხრეთ ნაწილში მცხოვრები ხალხი (აღულის, ქურახის რაიონები). რაოდენობა დაახლოებით 30 000 კაცი (2002). ცხოვრობენ 4 ხეობაში (აღულდერე, ქურახდერე, ყოშანდერე და ხპიუყდერე). ლაპარაკობენ აღულურ ენაზე. ყოფითა და კულტურით ლეზგებს ენათესავებიან. რელიგია — სუნიტური ისლამი. მეურნეობის მთავარი დარგებია: მეცხვარეობა და მებაღეობა, მისდევენ აგრეთვე მემინდვრეობას.
ლიტერატურა
კავკასიის ხალხები
დაღესტანი
იოანე ბედიელი

იოანე ბედიელი — ბედიის მთავარ­ეპის­კო­პო­სი XI საუკუნის II ნახე­ვარში. ჰქონდა სვინგელოზის (პატრიარქის თანაშემწე ბერი) საეკლესიო წოდება. 1065 წელს, როდესაც ბა­გრატ IV-ის ასული მარიამი (მართა) ცოლად გაჰყვა ბიზანტიის იმპერატორის — კონსტანტინე X დუკას ვაჟს მიხეილს (შემდგომში იმპერატორი მიხეილ VII), კონსტანტინო­პოლში ჩასულ ­ქართველ ბიზანტიის მომავალ დედოფალს თან ახლდა სამეფო დელეგაცია: პეტრე პატრიკი, იოანე ბედიელი და „სხუაჲ ერი ფრიადი“.
სქოლიო
ბედიის საეპისკოპოსო
ქართველი ეპისკოპოსები
ქემალფაშის რაიონი (ართვინი)

ქემალფაშის რაიონი (ართვინი)
ქემალფაშის რაიონი — რაიონი ართვინის პროვინციაში, თურქეთი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ქემალფაშა. ფართობი 74 კმ². 2021 წლის მონაცემებით კი მოსახლეობა შეადგენს 8 974 ადამიანს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
რაიონის შემადგენლობაშია ერთი მუნიციპალიტეტი:
ქემალფაშა
ქემალფაშის რაიონის შემადგენლობაშია 12 სოფელი:
აქდერე
ჩამურლუ
დერეიჩი
გიუმიუშდერე
ქარაოსმანიე
ქაიაქიოი
ქაზიმიე
ქიოფრიუჯიუ
ლიმანი
ოსმანიე
სარფი
იუჩქარდეში
სქოლიო
ართვინის პროვინციის რაიონები
Ani Mirotadze

Ani Mirotadze (born 22 June 1975) is a Georgian journalist and politician. She was a member of the Parliament of Georgia from October 2012 to November 2016.
Biography
Mirotadze was born in Chiatura, Imereti on 22 June 1975. She graduated from Ivane Javakhishvili Tbilisi State University, Faculty of Journalism. From 1996 to 2002, she worked as a journalist in the newspaper "Akhali Taoba". From 1998 to 2000, she held the position of General Director of the newspaper "Tbilisi News". In 2002–2003, she hosted the program "Press Screen", which was broadcast by Georgian Public Broadcasting. In 2006, she worked for the TV company "202". From 2006 to 2011, she held the position of General Director of Pirveli Ltd. From 2012 to 2016, she was a member of the Parliament of Georgia of the 8th convocation representing the party Georgian Dream.
Mirotadze was the majoritarian candidate of "Lelo" in Sachkhere-Chiatura-Kharagauli constituency in the 2020 parliamentary elections. She left the party on 2 June 2021, due to differences of opinion. One such issue was the amnesty for the events of 20 June 2019, which Mirotadze did not agree with.
Personal life
Mirotadze has been married to former football player Davit Shekiladze since January 2017. They have two children, Giorgi and Dimitri.
References
1975 births
Living people
Journalists from Georgia (country)
Georgian Dream politicians
Members of the Parliament of Georgia
People from Imereti
Tbilisi State University alumni
21st-century women politicians from Georgia (country)
21st-century politicians from Georgia (country)
Huzziya II

Huzziya II was a king of the Hittites. He was killed by Muwatalli I, who seized the throne and was possibly the Gal Mesedi of the royal bodyguard.
His wife was Queen Šummiri.
External links
Reign of Huzziya II at Hittites.info
Notes
Hittite kings
15th-century BC monarchs
კატრალი

კატრალი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვეგა-ბახა-დელ-სეგურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20 კმ². მოსახლეობა — 8898 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კატრალის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
მეთესლეობა

მეთესლეობა — მემცენარეობის დარგი, რომლის დანიშნულებაა სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მაღალხარისხოვანი ჯიშიანი თესლის გეგმური გამრავლება ჯიშთმონაცვლეობისა და ჯიშთგანახლებისათვის. მეთესლეობის სწორი წარმართვა ემყარება გენეტიკურ კანონზომიერებათა გამოყენებასა და დარაიონებული ჯიშებისა და ჰიბრიდების ბიოლოგიურ ცოდნას. მეთესლეობა უშუალოდ არის დაკავშირებული სელექციასთან.
საქართველოში, როგორც მიწათმოქმედების უძველეს ქვეყანაში, საკუთარი წესებით ხდებოდა ჯიშების დაცვა „გადაჯიშებისაგან“. 1927 წელს გიორგის რცხილაძის ხელმძღვანელობით თბილისის ბოტანიკურ ბაღთან ჩამოყალიბდა თესლის კონტროლის ცენტრალური ლაბორატორია, შემდეგ მის ბაზაზე შეიქმნა კონტროლის ინსპექცია. 1929 წელს რესპუბლიკის ყველა ადმინისტრაციულ რაიონში მოეწყო თესლის კონტროლის ლაბორატორია, მომზადდა მეთესლე აგრონომთა კადრები. 1937 წელს საქართველოს მიწსახკომთან შეიქმნა მეთესლეობის სამმართველო, შემდეგ ჯიშიანი თესლის სამმართველო, სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულებებში (ი. ლომოურის სახელობის საქართველოს მიწათმოქმედების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი და მისი სისტემის საცდელი სადგურები) არის მეთესლეობის განყოფილებები, რომლებიც დარაიონებულ ჯიშებსა და ჰიბრიდების ხაზებზე აწარმოებენ პირველად მეთესლეობას. საქართველოში მეთესლეობის ორგანიზაციაში, მეცნიერული საფუძვლების შემუშავებასა და კადრების მომზადებაში გ. რცხილაძის გარდა დიდი ღვაწლი მიუძღვით დ. ბუაჩიძეს, გ. გაბუნიას, ე. ჩერნიშს, ი. ებანოიძეს და სხვებს.
ლიტერატურა
სიხარულიძე მ., მინდვრის კულტურათა სელექცია და მეთესლეობა, თბ., 1975;
Гулиев Г. В., Гужов Ю. Л., Селекция и семеноводство полевых культур, М., 1972;
აგრონომია
მეთესლეობა
მარგარა

მარგარა — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 482 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 193 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 7.69 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სქოლიო
არმავირის პროვინციის სოფლები
MycoBank

MycoBank is an online database, documenting new mycological names and combinations, eventually combined with descriptions and illustrations. It is run by the Westerdijk Fungal Biodiversity Institute in Utrecht.
Each novelty, after being screened by nomenclatural experts and found in accordance with the ICN (International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants), is allocated a unique MycoBank number before the new name has been validly published. This number then can be cited by the naming author in the publication where the new name is being introduced. Only then, this unique number becomes public in the database.
By doing so, this system can help solve the problem of knowing which names have been validly published and in which year.
MycoBank is linked to other important mycological databases such as Index Fungorum, Life Science Identifiers, Global Biodiversity Information Facility (GBIF) and other databases. MycoBank is one of three nomenclatural repositories recognized by the Nomenclature Committee for Fungi; the others are Index Fungorum and Fungal Names.
References
Further reading
External links
Mycology
Online taxonomy databases
ბესელაშვილები (შუახევის მუნიციპალიტეტი)

ბესელაშვილები (შუახევის მუნიციპალიტეტი)
ბესელაშვილები — სოფელი საქართველოში, შუახევის მუნიციპალიტეტში (შუახევის სადაბო თემში). მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 420 მეტრზე. შუახევიდან დაშორებულია 3 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 143 კაცი.
დემოგრაფია
ლიტერატურა
სქოლიო
შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Əmircan

Əmircan or Amircan or Amirdzhan may refer to:
Əmircan, Baku, Azerbaijan
Əmircan, Qakh, Azerbaijan
რეცეპტორული ცილები

რეცეპტორული ცილები
ინტეგრალური ცილების ნაწილი რეცეპტორებს წარმოადგენს, რომელთა მეშვეობითაც უჯრედი გარემოდან მოსული ინფორმაციის აღქმას ახდენს. ცილა რეცეპტორებს გააჩნიათ სპეციფიკური უბნები, რომლებსაც შესაბამისი სასიგნალო მოლეკულები უკავშირდება. სასიგნალო მოლეკულებთან დაკავშირება რეცეპტორის მიერ სპეციფიკური ფუნქციის განხორციელებას უზრუნველყოფს.
რეცეპტორული ცილები:
იონური არხების ცვლილებების (კომფორმაციის) გზით მემბრანის გამტარობას აკონტროლებს;
უჯრედშორისი მატრიქსის ან მეზობელი უჯრედის მემბრანის მოლეკულებს ციტოჩონჩხის ელემენტებთან აკავშირებს. ასეთ რეცეპტორებს ადჰეზიურ მოლეკულებს უწოდებენ.
იღებს ინფორმაციულ სიგნალებს (ნეირომედიატორების, ჰორმონების, ციტოკინებისა და სხვა ბიოლოგიურად აქტიური ნივთიერებებისაგან), და შემდგომ უჯრედში, ე.წ. მეორად შუამავალს გადასცემს.
ქსოვილები
ცილები
ქირიქკალეს პროვინცია

ქირიქკალეს პროვინცია — პროვინცია (ილი) თურქეთში, ცენტრალური ანატოლიის რეგიონის ჩრდილოეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი ქირიქკალე. მოიცავს 9 რაიონს.
გეოგრაფია
პროვინციას ესაზღვრება ანკარის, ჩანქირის, იოზგათის, ქირშეჰირისა და ჩორუმის პროვინციები.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 389 ათ. კაცი (2007), უდიდესი ქალაქია: ქირიქკალე.
იხილეთ აგრეთვე
თურქეთის რეგიონები
თურქეთის პროვინციები
თურქეთის რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
Province of KIRIKKALE
სქოლიო
თურქეთის პროვინციები
ლოსკორალესი

ლოსკორალესი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ოია-დე-უესკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 40,20 კმ². მოსახლეობა — 93 კაცი (2020).
იხილეთ აგრეთვე
უესკის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ლოსკორალესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
Gran Enciclopedia Aragonesa - ლოსკორალესი
სქოლიო
უესკის მუნიციპალიტეტები
Cataglyphis albicans albicans

Cataglyphis albicans albicans — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
Cataglyphis
pt:Cataglyphis albicans albicans
კოშტანგალია (კანტემირის რაიონი)

კოშტანგალია (კანტემირის რაიონი)
კოშტანგალია — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 96 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 070 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
კანტემირის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
კანტემირის რაიონის სოფლები
მალი-ნაგადაკი

მალი-ნაგადაკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 175 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 10 კმ-ით.
2010 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
აურგაზის რაიონის სოფლები
ვილიარიკის ეროვნული პარკი

ვილიარიკის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ჩილეს ანდებში. მდებარეობს არაუკანიის და ლოს-რიოსის რეგიონებში, ქალაქ პუჩოს სიახლოვეს. პარკის ტერიტორიაზე გადაჭიმულია ანდების სამი უმნიშვნელოვანესი ვულკანური სისტემა - ვილიარიკა, კეტრუპილანი და ლანინი.
პარკი გამოირჩევა აქ არსებული ფლორისა და ფაუნის მრავალფეროვნებით.
იხილეთ აგრეთვე
ჩილეს ეროვნული პარკების სია
რესურსები ინტერნეტში
პარკის ფლორა
ჩილეს ეროვნული პარკები
ვილიარიკის ეროვნული პარკი
არაუკანიის რეგიონის დაცული ტერიტორიები
ლოს-ლაგოსის რეგიონის დაცული ტერიტორიები
1940 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
ანგოლა 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ანგოლა 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანგოლამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედლის მოპოვება ვერ შეძლეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ანგოლა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
1884

1884
მოვლენები
4 ივლისი : საფრანგეთი აშშ-ს ცნობილ თავისუფლების ქანდაკებას ჩუქნის.
5 ივლისი : გერმანია კამერუნს დაეუფლა.
5 აგვისტო : თავისუფლების ქანდაკების საძირკველი ჩაიყარა ბალდოს კუნძულზე ნიუ-იორკის ყურეში.
დაიბადნენ
იანვარი
2 იანვარი : ჯეკ გრინველი — ინგლისელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი (გ. 1942)
თებერვალი
1 თებერვალი : ევგენი ზამიატინი — რუსი მწერალი (გ. 1937)
4 თებერვალი : ალექსანდრე მაჭავარიანი — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. (გ. 1941)
19 თებერვალი : ლეო ქიაჩელი — ქართველი მწერალი (გ. 1963)
19 თებერვალი : მაცეი რატაი — პოლონელი პოლიტიკური მოღვაწე. (გ. 1940)
მარტი
14 მარტი : ალექსანდრე ზავარიცკი — რუსი გეოლოგი და პალეონტოლოგი. (გ. 1952)
16 მარტი : ალექსანდრე ბელიაევი — საბჭოთა ფანტასტი-მწერალი (გ. 1942)
16 მარტი : ჰარისონ ფორდი — ამერიკელი კინოს მსახიობი მუნჯი კინემატოგრაფიის პერიოდში. (გ. 1957)
აპრილი
მაისი
8 მაისი : ჰარი ტრუმენი - აშშ-ის 33-ე პრეზიდენტი (გ.1972)
8 მაისი : შალვა ალექსი-მესხიშვილი - ქართველი ადვოკატი და პოლიტიკური მოღვაწე
28 მაისი : ედუარდ ბენეში - ჩეხოსლოვაკიის პრეზიდენტი 1946-1948 წლებში (გ.1948)
ივნისი
ივლისი
7 ივლისი : ლიონ ფოიხტვანგერი - ებრაული წარმოშვების გერმანელი მწერალი.
12 ივლისი : ამედეო მოდილიანი - იტალიელი მხატვარი (გ.1920)
29 ივლისი : ბორის ასაფიევი - რუსი მუსიკათმცოდნე და კომპოზიტორი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
30 დეკემბერი : ტოძიო ჰიდეკი — იაპონელი სამხედრო მოღვაწე (გ.1948)
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
6 იანვარი : გრეგორ მენდელი - ავსტრიელი ბიოლოგი (დ.1822)
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
12 მაისი : ბედრჟიხ სმეტანა - ჩეხი კომპოზიტორი (დ.1824)
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
Tapinoma jtl-ls05

Tapinoma jtl-ls05 — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tapinoma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
სიეგო-დე-ავილა

სიეგო-დე-ავილა (a) — ქალაქი კუბის ცენტრალურ ნაწილში, სიეგო-დე-ავილის პროვინციის დედაქალაქი. მისი მოსახლეობა 86 100 ადამიანია.
ქალაქი კარეტერა-სენტრალის ავტომაგისტრალზე, მთავარ რკინიგზაზე მდებარეობს. მისი ნავსადგური, ხუკარო მდებარეობს 24 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით, კარიბის ზღვაზე, ანა-მარიას ყურესთან. ქალაქი ჰავანადან აღმოსავლეთით, 460 კმ-ის დაშორებითაა გაშენებული, 110 კმ-ით დასავლეთით მდებარეობს ქალაქი კამაგუეი. 1976 წლამდე ის კამაგუეის პროვინციის შემადგენლობაში შედიოდა, როდესაც ფიდელ კასტროს მთავრობამ ის ახლადშექმნილ სიეგო-დე-ავილის პროვინციიის დედაქალაქად გამოაცხადა.
ისტორია
სიეგო-დე-ავილა 1840 წელს დაარსდა და ამ დორისთვის მისი მოსახლეობა 263 ადამიანს შეადგენდა. 1877 წელს შეიქმნა მუნიციპალური მთავრობა და სიეგო-დე-ავილა ქალაქ მორონისგან დამოუკიდებელი გახდა. მისი მნიშვნელობა განსაკუთრებით მაშინ გაიზარდა, როდესაც ესპანეთის არმიამ ტროჩა-დე-ხუკარო-ა-მორონის სახელით ცნობილი გამაგრებული სამხედრი ხაზი ააშენა, რომლის მიზანიც კუბის დამოუკიდებლობისთვის პირველი ომის მეამბოხეთათვის გადაადგილების ხელშეშლა იყო (1868-1878). „ტროჩა“საკმარისად ძლიერი აღმოჩნდა იმისთვის, რომ შეეჩერებინა კუბელთა ძალები, მაგრამ უძლური აღმოჩნდა გენერალ მაქსიმო გომესისა და მისი რამდენიმე ასეული მებრძილის წინაშე. სიეგო-დე-ავილის ბევრი ესპანური კოლონიური შენობა ანხელა ერნანდეს ვიუდა დე ხიმენესმა ააშენა — მდიდარმა სოციალისტმა, რომელიც თავის მშობლიურ ქალაქში კულტურის მექის შექმნისათვის იბრძოდა. ხშირად ამ ქალბატონს ქალაქის დამაარსებლადაც კი მოიხსენიებენ.
დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 135 736 ადამიანს შეადგენდა. 445 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 305 ადამიანი კმ²-ზე.
იხილეთ აგრეთვე
კუბის მუნიციპალიტეტები
კუბის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Ciego de Ávila
სქოლიო
კუბის ქალაქები
თიანეთის მუნიციპალიტეტის დროშა

თიანეთის მუნიციპალიტეტის დროშა — თიანეთის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია თიანეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2010 წლის 15 სექტემბრის №63 დადგენილებით.
აღწერილობა
დროშა ვერტიკალურად არის გაყოფილი მეწამულ და მწვანე ველებად. დროშის ცენტრში მოთავსებულია ოქროს ჯვარი, რომლის მკლავები ბოლოში ფართოვდება, ხოლო მკლავებს შორის ცხრასხივიანი მზის სიმბოლოა გამოსახული.
დროშის პროპორციაა 2:3.
რესურსები ინტერნეტში
თიანეთის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა
საქართველოს მუნიციპალური დროშები
თიანეთის მუნიციპალიტეტი
ჭაგანი

ჭაგანი — სოფელი საქართველოში, სამტრედიის მუნიციპალიტეტის ღანირის თემში. მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, ზღვის დონიდან 50 მ, სამტრედიიდან 9 კმ. ჭაგანი მდებარეობს მდინარე ჭურთავას ხეობაში, გარშემო ესაზღვრება სოფლები: დიდი ჯიხაიში, ღანირი, დაბა კულაში. სოფელი ერთთავად ვაკეზეა გაშენებული, ამაღლებული ადგილები არ გვხვდება. მიწა ნესტიანია, კარგად ხარობს სიმინდი და ბამბუკი. სოფელში მდებარეობს მარიამ ღვთისმშობლის სახელობის XVIII-XIX საუკუნეში ხის მასალისგაან აგებული მთავარანგელოზის ეკლესია.
ისტორია
სოფლის წარმოშობაზე ბევრი ვერსია არსებობს. ფრანკფურტის უნივერსიტეტის ქართულენოვან ჩანაწერებში მოხსენებულია, როგორც ტაო-კლარჯეთში ქართულ ნასოფლარ ჭანთჭალიდან დევნილი წარჩინებულების სამფლობელოდ. სავარაუდოა, რომ მათი შთამომავლებია ის ჭანთჭალელიშვილები (ჭანჭალეიშვილი), რომლებიც დღესაც ცხოვრობენ სოფლის ტერიტორიაზე. სოფელში ასევე მრავლად არიან: ქაჯაიები, ყლარჯეიშვილები, არველაძეები, მანჯგალაძეები, ხვიჩიები, კანდელაკები და სხვები. სოფელი შედიოდა მიქელაძეების სათავადოში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 483 ადამიანი.
ლიტერატურა
დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ. 42-45
სქოლიო
სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ერკეთის ეკლესია

ერკეთის ეკლესია — IX საუკუნის ეკლესია სოფელ ზემო ერკეთში (ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი), ჩოხატაურიდან 8 კმ დაშორებით. აგებულია მიქაელ და გაბრიელ მთავარანგელოზების სახელზე. ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ისტორია
ერკეთის ეკლესია გურულ ერისთავთა მამულს წარმოადგენდა, მისი წინამძღვრები შარვაშიძეები იყვნენ. XVIII საუკუნის 50-იან წლებში ერკეთის წინამძღვარი მაქსიმე III შარვაშიძე ჯუმათის მიტროპოლიტად დაინიშნა. მღვდელმთავრად კურთხევის შემდეგ იგი დიდ მზრუნველობას იჩენდა ერკეთის მიმართ. მისი ბრძანებით ააგეს მონასტრის კანკელი და მოხატეს საკურთხეველი. იგი გამოსახულია ეპისკოპოსის სამოსლითა და მიტრით ეკლესიის მარჯვენა კედელზე, სათანადო წარწერით. 1777 წელს ერკეთის წინამძღვარი იყო ბესარიონი. ეკლესია ამჟამად მოქმედია, ფუნქციონირებს დედათა მონასტერი.
არქიტექტურა
ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, ერთნავიანი, გვერდებიდან დამხმარე სათავსოებით. ეკლესიის მოცულობითი ფორმები სიგრძივ ღერძზეა განლაგებული და ბოლოვდება ერთიანი ვრცელი აბსიდით. ეკლესია რამდენჯერმეა გადაკეთებული, რის გამოც გართულებულა კონქისთვის ფორმის შენარჩუნება და იგი თითქმის სწორხაზოვნად მთავრდება. ფასადების მორთულობა ძუნწია. ორივე შესასვლელის თავზე ნახევარწრიულ ტიმპანში მოთავსებულია მარტივი ჯვარი, დასავლეთის კარებთან შემორჩენილია ვაზის ორნამენტაციის ფრაგმენტი, ხოლო აღმოსავლეთის სარკმელი გარშემოვლებულია ლილვების მარტივი კომპოზიციით.
მემკვიდრეობა
ეკლესიაში შემორჩენილი არის IX საუკუნის კარი და ფრესკები. კედლის მხატვრობა ფრაგმენტულია და საჭიროებს რესტავრაციას. კანკელი შედარებით გვიანდელი პერიოდის რესტავრაციის შედეგია. აგების წესითა და ჩუქურთმებით ლიხაურის ეკლესიას ჩამოჰგავს. სამი კარიბჭე აქვს. შიგნით ნათელი საღებავებითაა მოხატული: აქ გამოსახულია მაცხოვარი თხემზე, ერთი ხელით კურთხევას არიგებს, მეორეში გაშლილი სახარება უჭირავს. მის გვერდით დგანან დედა ღვთისა და იოანე მოციქული, დასავლეთის შესასვლელიდან მარცხნივ გამოსახულია დედა ღვთისა კალთაში ყრმით. აქვეა დაცული ერკეთის გულანი, რომლის მინაწერშიც იკითხება: დაიწერა და შემოიწერა წმიდა ესე გულანი ეპისკოპოსობასა ცაიშელ მამათ-მთავრისა მაქსიმესი." გულანი გადაწერილია XVII საუკუნის დამდგეს, კათალიკოს ექვთიმე საყვარელიძის დროს. გულანი გადაწერილია ისეთ ადგილას, რომელიც ხან ათაბაგების სამფლობელოში შედიოდა, ხანაც გურიელებისა და აფხაზეთის კათალიკოსის იურისდიქციაში.
ეკლესიაში შემორჩენილი იყო მაცხოვრის მომცრო ხატი, მთავარანგელოზთა ვერცხლით მოჭედილი ხატი და თავპანტას ეკლესიიდან შემოწირული წმინდა გიორგის ხატი. ეკლესიაში არის ორი საფლავის ქვა.
1905 წელს, დეკანოზმა მგალობლიშვილმა იატაკის ქვეშ დამალა ტაძრის ძვირფასეულობები, რათა ისინი გურიაში შეჭრილი გენერალ ალიხანოვ-ავარსკის სადამსჯელო რაზმის დარბევისგან ეხსნა.
გალერეა
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
გურიის მონასტრები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
Ubaí

Ubaí is a municipality in the north of the Brazilian state of Minas Gerais. As of 2020 the population was 12,599 in a total area of 821 km². It became a municipality in 1962.
Location
Ubaí is located at an elevation of 608 meters between the São Francisco River and Brasília de Minas. It is connected by state highway (partially paved) to São Romão on the São Francisco River. It belongs to the statistical microregion of Montes Claros. Neighboring municipalities are Ponto Chique, São Romão, Campo Azul, Luislândia and Icaraí de Minas. The Rio Gameleiras crosses the south of the municipal area.
Distances
Belo Horizonte: 568 km.
Montes Claros: 140 km.
Brasília de Minas: 52 km.
Economic activities
The most important economic activities are cattle raising, commerce, and subsistence agriculture. The GDP in 2005 was R$ 29,109,000. Ubaí is in the bottom tier of municipalities in the state with regard to economic and social development. It suffers from isolation, poor soils, and periodic drought. As of 2007 there was 01 banking agency in the town. There was a small retail commerce serving the surrounding area of cattle and agricultural lands. In the rural area there were 858 establishments employing about 2,500 workers. Only 37 of the farms had tractors. There were 101 automobiles in all of the municipality. There were 35,000 head of cattle in 2006. The crops with a planted area of more than 100 hectares were beans, sugarcane, manioc, and corn.
Health and education
In the health sector there were 09 clinics and no hospitals. In the educational sector there were 21 primary schools and 02 middle schools.
Municipal Human Development Index: 0.651 (2000)
State ranking: 741 out of 853 municipalities as of 2000
National ranking: 3,764 out of 5,138 municipalities as of 2000
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
Literacy rate: 74%
Life expectancy: 73.8 (average of males and females)
Urbanization rate: 42.89%
Percentage of urban houses connected to sewage system:
Infant mortality rate: n/a
See also
List of municipalities in Minas Gerais
References
Municipalities in Minas Gerais
გიორგი ყურულაშვილი

გიორგი ყურულაშვილი (დ. 1893, ჩხარი, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 10 ივლისი, 1937, თბილისი, საქართველოს სსრ) — საბჭოთა პარტიული მოღვაწე, რეპრესირებული.
ბიოგრაფია
დაიბადა ხელოსნის ოჯახში. სწავლობდა ჩხარის სამრევლო სკოლაში, რომელიც მალევე მიატოვა. 1905 წლიდან მუშაობდა შეგირდად ადგილობრივ სამკერვალო სახელოსნოში. 1909 წელს გადავიდა ტფილისში, სადაც გახდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი და აქტიურად ჩაება მის საქმიანობაში. ამის გამო რამდენიმეჯერ დააპატიმრეს: 1910 წლის აპრილში მეტეხის ციხეში ჩასვეს, ხოლო 1914 წელს კი ჯერ ასტრახანის გუბერნიაში, ხოლო შემდეგ სარატოვში გადაასახლეს. 1917 წელს ის ისევ დააპატიმრეს და ამჯერად ვერხოლენსკის მაზრაში გადაასახლეს.
ყურულაშვილი პატიმრობაშიც აგრძელებდა არალეგალური საქმიანობას. 1917 წლის ოქტომბრის ბოლშევიკური გადატრიალების შემდეგ ის სხვადასხვა პარტიულ თანამდებობებზე მუშაობდა სამარასა და ბაქოში, 20-იანი წლებიდან კი თბილისში. 1927 წლიდან მაღალი თანამდებობები ეკავა საქართველოს კომპარტიის ცეკაში, იყო მისი მდივანი, ბიუროს პრეზიდიუმის წევრი, საქართველოს სსრ სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე.
გიორგი ყურულაშვილი 1937 წელს დააპატიმრეს კონტრრევოლუციის, ტერორიზმის, მავნებლობისა და შპიონაჟის ბრალდებით. ყურულაშვილიც თავი დამნაშავედ სცნო და საქართველოს სსრ-ს უზენაესმა სასამართლომ 26 ივნისს დახვრეტა მიუსაჯა. განაჩენი აღასრულეს იმავე წლის 10 ივლისს. რეაბილიტირებულუია სსრკ უმაღლესი სასამართლოს 1957 წლის 25 სექტემბრის გადაწყვეტილებით.
რესურსები ინტერნეტში
SOVLAB.GE
ქართველი პოლიტიკოსები
დაბადებული 1893
გარდაცვლილი 10 ივლისი
გარდაცვლილი 1937
თერჯოლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში