PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ფაგუსის ქარხანა

ფაგუსის ქარხანა გერმანიის ქალაქ ალფელდში მდებარეობს და ფირმა Fagus-GreCon-ის სათავო ოფისს წარმოადგენს. ქარხნის შენობა 1911 წელს არქიტექტორ ვალტერ გროპიუსისა და ადოლფ მაიერის მიერ შეიქმნა და, როგორც მოდერნისტული მიმდინარეობის ერთ-ერთი პირველი ნაგებობა, 1946 წლიდან გერმანიის დაცულ ძეგლებს მიეკუთვნება. 2011 წლიდან იგი შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
ისტორია
1911 წელს გერმანელმა მეწარმემ კარლ ბენშაიდტმა (1858–1947) არქიტექტორ ვალტერ გროპიუსს შესთავაზა, თავისი ახალი ფეხსაცმლის ფაბრიკისათვის აეგო შენობა, რომელიც შესახედავადაც თანამედროვეობის შესატყვისი იქნებოდა და თანაც უშუალოდ ჰანოვერის რკინიგზის ხაზთან განლაგდებოდა. გროპისს შეეძლო სართულების დიზაინის შექმნისას დაყრდნობოდა არქიტექტორ ედუარდ ვერნერის უკვე მზა ნამუშევარს, ფასადი კი სრულიად ახალ მიდგომას საჭიროებდა. დღეს ფაგუსის ქარხნის შენობაში არა მარტო ფეხსაცმლის ფაბრიკაა, არამედ ფუნქციონირებს ფეხსაცმლის მუზეუმიც.
სახელწოდება ფაგუსი ლათინური წარმოშობისაა და წიფელს ნიშნავს. ეს სახელწოდება დაკავშირებული იმასთან, რომ ალფელდში 1858 წლიდან მოყოლებული ფეხსაცმელების წარმოებისათვის მასალად წიფლის ხე გამოიყენებოდა.
1946 წლიდან ფაგუსის ქარხანა რეგისტრირებულია, როგორც არქიტექტურული ძეგლი; 1984 წელს მას მნიშვნელოვანი რესტავრაცია ჩაუტარდა. 2006 წლიდან ყოფილ საწყობში მოწყობილია ფაგუს-გროპიუსის გამოფენა. 2011 წლის 25 ივნისს ფაგუსის ქარხანა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად გამოცხადდა.
იხილეთ აგრეთვე
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში
ლიტერატურა
Heinrich Biermann, Norbert Hoffmann, Manfred Henke: Architektonische Kostbarkeiten im Landkreis Hildesheim. Köhler, Harsum 1993, გვ. 25–27.
Annemarie Jaeggi: Fagus. Industriekultur zwischen Werkbund und Bauhaus. Jovis, Berlin 1998, ISBN 3-931321-83-5.
Anne Sudrow: Der Schuh im Nationalsozialismus. Eine Produktgeschichte im deutsch-britisch-amerikanischen Vergleich. Wallstein, Göttingen 2010, გვ. 352-372; 572-591.
Arne Herbote: Lebensreform und Amerikanisierung : Anmerkungen zum Bauherrn des Fagus-Werks. In: der architekt, 2011, 4, გვ. 31-35.
რესურსები ინტერნეტში
ფაგუს-გროპიუსის გამოფენა ფაგუსის ქარხანაში
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
შაშიაშვილი

შაშიაშვილი
საკუთარი სახელი შაშიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გიორგი შაშიაშვილი — ფეხბურთელი
თეიმურაზ შაშიაშვილი — პოლიტიკოსი
ქართული გვარები
Nor Carangas Province

Nor Carangas Province
Nor Carangas is a province in the northern parts of the Bolivian department of Oruro. Its seat is Huayllamarca.
Location
Nor Carangas province is one of sixteen provinces in the Oruro Department. It is located between 17° 46' and 18° 09' South and between 67° 13' and 67° 41' West.
The province borders La Paz Department in the north, San Pedro de Totora Province in the west, Carangas Province in the south, Saucarí Province in the southeast, and Cercado Province in the northeast.
The province extends over 70 km from northwest to southeast, and 25 km from northeast to southwest.
Geography
Some of the highest mountains of the province are listed below:
Population
Main idiom of the province is Aymara, spoken by 96%, while 84% of the population speak Spanish and 14% Quechua (1992).
The population increased from 4,900 inhabitants (1992 census) to 5,790 (2001 census), an increase of 18.2%. - 41.9% of the population are younger than 15 years old (1992).
99.7% of the population have no access to electricity, 98.7% have no sanitary facilities (1992).
84.5% of the population are employed in agriculture, 0.1% in mining, 3.1% in industry, 12.3% in general services (2001).
80% of the population are Catholics, 15% are Protestants (1992).
Division
The province comprises only one municipality, Huayllamarca Municipality.
It is identical to Nor Carangas Province.
See also
Jach'a Jawira
References
Provinces of Oruro Department
Velədi

Velədi
Velyadi (also, Velyady) is a village in the Lankaran Rayon of Azerbaijan. The village forms part of the municipality of Gərmətük.
References
Populated places in Lankaran District
დისკოგრაფია

დისკოგრაფია — ხმოვანი ჩანაწერების შესწავლა და კატალოგის სახით წარდგენა. ხშირად ხორციელდება ამა თუ იმ შემსრულებლის მიერ ან გარკვეულ მუსიკალურ ჟანრებში. დისკოგრაფიაში ძირითადად მითითებულია შემსრულებლები, ჩანაწერის ჩაწერისა და გამოცემის თარიღები, შესრულებული კომპოზიციები, პოზიციები ჩარტში და გაყიდვების შედეგები.
დისკოგრაფია შესაძლოა ეწოდოს ამა თუ იმ შემსრულებლის, ჯგუფის, ორკესტრის ჩანაწერების კატალოგს. ეს გამოირჩევა სესიოგრაფიისგან, რომელიც ხმისჩამწერი სესიის კატალოგი.
სქოლიო
დისკოგრაფიები
ბზიაკი

ბზიაკი — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 48 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 69 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ული-ელგა, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (78%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
http://maps.vlasenko.net/?lon=57.546043&lat=53.830649 карта
карта N-40-080 http://download.maps.vlasenko.net/smtm100/
სქოლიო
ბელორეცკის რაიონის სოფლები
პანგლიმა-სუგალა

პანგლიმა-სუგალა (ოფიციალურად პანგლიმა-სუგალის მუნიციპალიტეტი; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ტავი-ტავის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 48 055 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის. წარსულში მუნიციპალიტეტს ბალიმბინგი ერქვა.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Panglima Sugala Profile at PhilAtlas.com
Panglima Sugala Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
Philippine Census Information
სქოლიო
ტავი-ტავის მუნიციპალიტეტები
NGC 7066

NGC 7066 — სპირალური გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1886 წლის 31 აგვისტო. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
სატრანსფერო ფანჯარა

სატრანსფერო ფანჯარა — პერიოდი, როდესაც საფეხბურთო კლუბებს შეუძლიათ განახორციელონ ტრანსფერები, ანუ გაიფორმონ სხვა კლუბების მოთამაშეები.
ფიფა-ს რეგლამენტის მიხევით, სატრანსფერო ფანჯრის ხანგრძლივობა ეროვნული ჩემპიონატის გუნდებისთვის ეროვნულ საფეხბურთო ფედერაციას შეუძლია განსაზღვროს, მაგრამ ასევე არსებობს გარკვეული შეზღუდვები: კალენდარული წლის განმავლობაში სატრანსფერო ფანჯარა მხოლოდ ორჯერ შეიძლება გაიხსნას, აქედან პირველი უნდა დაიწყოს საფეხბურთო სეზონის დამთავრების შემდეგ და არ შეიძლება გრძელდებოდეს 12 კვირაზე მეტ ხანს, ხოლო მეორე სატრანსფერო ფანჯარა უნდა გაიხსნას საფეხბურთო სეზონის შუაში და არ შეიძლება ოთხ კვირაზე უფრო დიდ ხანს მიმდინარეობდეს.
სატრანსფერო ფანჯარა ზღუდავს კლუბების მიერ ახალი ფეხბურთელების დარეგისტრირების პერიოდს, მოთამაშის გასხვისებისას კი არ არის აუცილებელი კლუბის ეროვნული ფედერაციის სატრანსფერო ფანჯარა ღია იყოს.
ისტორია
პირველი სატრანსფერო სისტემა გაჩნდა ინგლისში. 1885 წლეს ინგლისის ფეხბურთის ასოციაციამ მიიღო დადგენილება, რომლის მიხედვითაც საფეხბურთო კლუბები ვალდებულები გახდნენ დაერეგისტრირებინათ თავიანთი მოთამაშეები ტურნირებზე მონაწილეობისთვის.
1990-იან წლებამდე მოქმედებდა ძველი წესები, რომლის თანახმადაც ნებისმიერ კლუბს შეეძლო დაებლოკა საკუთარი ფეხბურთელის ტრანსფერი, რომელსაც უმთავრდებოდა კონტრაქტი,რადგან თავისუფალი აგენტის სტატუსი რეალურად არ არსებობდა. ბელგიელმა ფეხბურთელმა, ჟან–მარკ ბოსმანმა გააპროტესტა ეს ფაქტი, რადგან თვითონ შეეჯახა ამ დაბრკოლებას ბელგიური „ლიეჟიდან“ ფრანგულ „დიუნკერში“ გადასვლისას. ბოსმანმა ევროპის სასამართლოში უჩივლა ბელგიურ გუნდს და მოიგო დავა, რადგან ევროკავშირის კანონმდებლობის მიხედვით ადამიანისთვის გადაადგილების უფლების შეზღუდვა კონტრაქტის დასრულების შემდეგ ან სამაგიეროდ კომპენსციის მოთხოვნა არაკანონიერია.
ბოსმანის საქმე გახდა თანამედროვე სატრანსფერო ფანჯრის წარმოქმნის ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი. 2002 წლის სექტემბერში უეფა-მ მიიღო გადაწყვეტილება კონტინენტალური სატრანსფერო სისტემა შეექმნა. ფიფა-მ ასევე მიიღო დადაგენილებები, რომელბმაც განსაზღვრეს აკრძალვები.
სატრანსფერო ფანჯრის ხანგრძლივოდა ზოგიერთ ჩემპიონატში
ფეხბურთის ისტორიაში ყველაზე ძვირადღირებული ტრანსფერები
სქოლიო
ფეხბურთის ტერმინოლოგია
შევდე

შევდე — ქალაქი სამხრეთ შვედეთში, ვესტრა-გეტლანდის ლენის დედაქალაქი და თავისივე სახელის მქონე მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 34 466 ადამიანს შეადგენს.
მდებარეობს ქალაქ გეტებორგიდან 150 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით, შვედეთის ორ დიდ ტბას — ვენერნსა და ვეტერნს შორის. მის აღმოსავლეთ მხარეს გადაჭიმულია დაბალი, ბილინგენის მთები (299 მ), რომლებიც ორ ტბას შორის მდებარე ვაკეს კვეთს. 1890-ან წლებში შევდეზე გაიარა დასავლეთის მთავარმა რკინიგზამ, რამაც დრამატულად გაზარდა ქალაქის მრეწველობა და მოსახლეობა.
ქალაქის სტატუსი 1413 წელს მიიღო. 1759 წელს მნიშვნელოვნად დააზიანა გამანადგურებელმა ხანძარმა.
ქალაქიდან 13 კმ-ში მდებარეობს აეროპორტი. 37 კმ-ში კი მდებარეობს მარიესტადი, რომელიც თავისი საკათედრო ტაძრითაა ცნობილი. შევდეში ფუნქციონირებს უნივერსიტეტი, სადაც 8 000 სტუდენტი სწავლობს.
ქალაქში ასევე მდებარეობს კომპანია Volvo Penta-ის ძრავების ქარხანა, რომელიც სხვა მწარმოებელ, Volvo AB-სა და საავტომობილო მარკა Volvo-სთვის ნაწილებს აწარმოებს. ქარხანაში 5000 ადამიანია დასაქმებული. რამდენიმე მილით სამხრეთ-დასავლეთით, მდებარეობს ურანის საბადო რანსტადი.
ქალაქს ჰყავს საკუთარი საფეხბურთო გუნდი „შევდე აიკი“, რომელიც შვედეთის მესამე დივიზიონში ასპარეზობს.
იხილეთ აგრეთვე
შვედეთის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური ვებ-გვერდი
SkövdeNätet - Website and forum for people living and working in Skövde
სქოლიო
შვედეთის ქალაქები
ლუიზა მარია ნეაპოლელი

ლუიზა მარია ნეაპოლელი (დ. 27 ივლისი, 1773 — გ. 19 სექტემბერი, 1802) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-ისა და დედოფალ მარია კაროლინა ავსტრიელის ასული. ტოსკანის დიდი ჰერცოგინია 1790-1801 წლებში როგორც ფერდინანდო III-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
ლუიზა მარია დაიბადა 1773 წლის 27 ივლისს ნეაპოლში. იგი იყო ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-ისა და მისი პირველი ცოლის, დედოფალ მარია კაროლინა ავსტრიელის ასული. მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია ესპანეთის მეფე კარლ III და დედოფალი მარია ამალია საქსონიელი, ხოლო დედის მხრიდან საღვთო რომის იმპერატორი ფრანც I შტეფანი და ავსტრია-უნგრეთის იმპერატრიცა მარია ტერეზია ავსტრიელი იყვნენ. იგი მისი მშობლების თვრამეტ შვილთაგან იმ იღბლიან შვიდეულს მიეკუთვნება, რომელთაც გადარჩენა შეძლეს.
1790 წლის 15 აგვისტოს იგი ცოლად გაჰყვა თავის ბიძაშვილს, ტოსკანის დიდ ჰერცოგ ფერდინანდო III-ს. საქორწინო ცერემონიალი ფლორენციის სასახლეში შედგა. ტოსკანის დიდ საჰერცოგოს ის და მისი ქმარი 1801 წლის არანხუესის ხელშეკრულების დადებამდე მართავდნენ, რის შემდეგაც ნაპოლეონმა ისინი ჩამოყარა, ტოსკანის ადგილას ეტრურიის სამეფო დააარსა და მის მმართველად პარმის ჰერცოგი დანიშნა.
დაცემის შემდეგ, წყვილი ვენაში, ფერდინანდოს სამშობლოში გადასახლდა, სადაც ლუიზა მარიას მაზლი, იმპერატორი ფრანც II მართავდა. ფრანცმა თავის ძმას კომპენსაციის სახით შემდგომში ზალსბურგის არქიეპისკოპოსობა უბოძა.
ლუიზა მარია გარდაიცვალა 1802 წლის 19 სექტემბერს ჰოფბურგის საიმპერატორო სასახლეში, ვენაში. იგი თავის მეექვსე მშობიარობას გადაჰყვა 29 წლის ასაკში. ამის შემდეგ მისმა ქმარმა დაქორწინება ჯერ ელიზა ბონაპარტეზე, შემდეგ კი მარია ლუისა ესპანელზე სცადა, თუმცა როდესაც არ გამოუვიდა მარია ფერდინანდა საქსონიელზე დაქორწინდა, თუმცა მისგან შვილები არ ჰყოლია.
შვილები
კაროლინა ფერდინანდა (1793-1802), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ფრანჩესკო ლეოპოლდო (1794-1800), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
ლეოპოლდო II (1797-1870), ტოსკანის დიდი ჰერცოგი, პირველად იქორწინა მარია ანა საქსონიელზე, რომლის დაღუპვის შემდეგაც იქორწინა მარია ანტონია სიცილიელზე. ორივე ცოლთან სულ ცამეტი შვილი შეეძინა;
მარია ლუიზა (1799-1857), დაიბადა დეფექტით, რის გამოც სასახლიდან არასდროს გამოჰყავდათ;
მარია ტერეზა (1801-1855), ცოლად გაჰყვა სარდინიის მეფე კარლო ალბერტოს, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი;
მკვდარშობილი ვაჟი (1802)
წინაპრები
ლუიზა მარია ნეაპოლელის წინაპრები
ლიტერატურა
Vannucci Marcello, I Lorena, Granduchi di Toscana, Newton & Compton Editori, Roma, 2003.
დაბადებული 27 ივლისი
დაბადებული 1773
გარდაცვლილი 19 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1802
ბურბონები
მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
Água Fria de Goiás

Água Fria de Goiás is a municipality in northern Goiás state, Brazil.
Location
Água Fria became a city in 1989 when it was dismembered from Planaltina de Goiás in 1989. Água Fria is located in the microregion called Entorno do Distrito Federal, although it is almost 156 kilometers of national capital of Brasília. Communications are made by BR-020 to Planaltina, then north, passing through Goiás. Another road links Água Fria by way of Mimoso de Goiás and Padre Bernardo.
The distance to the state capital, Goiânia, is 342 km. Highway connections are made by BR-153 / Anápolis / BR-060 / Alexânia / Planaltina (DF) / GO-430 / BR-010/GO-118 / São Gabriel (district) / GO-230.
Municipal boundaries:
north: Niquelândia and Colinas do Sul
east: Formosa
west: Mimoso de Goiás
south: Planaltina
Description
Água Fria is a quiet rural town, far from the urban phenomena common to the cities located near Brasília. The urban area is made up of one main avenue, unpaved, and some cross streets. Along the avenue are the main public services which include the following: post office, telephone station, police station, town hall, health center, community center, tax office, a small library, and some small commercial shops and bars.
The residences, of adobe or brick, are on the side streets, which are also unpaved. Water is furnished to the population but is untreated. The sewage system consists of individual dwellings using septic tanks. There is only one health clinic (with a non-resident doctor) and one school.
Economy
The economy is based on cattle raising (44,900 head in 2006) and plantations of oranges (990 hectares), soybeans (19,000 hectares in 2006), corn (12,000 hectares in 2006), and beans. Orange production of 13,058 tons in 2006 made Água Fria the largest producer in the state. In 2006 there were 618 farms with a total area of 128,625 hectares, of which 26,500 hectares were cropland and 56,200 hectares were pasture. About 1,600 persons were directly connected to agriculture. Local commerce offers few employment possibilities and the biggest employer is the local government.
Motor vehicles
Number of automobiles: 210
Number of pickup trucks: 27
Number of inhabitants per motor vehicle: 21.13
Main crops in hectares
Rice: 500
Banana: 56
Sugarcane: 24
Beans: 7,600
Oranges: 990
Corn: 15,000
Soybeans: 20,000
Sorghum: 700 (All data are from 2006)
Health and education
Água Fria had a score of 0.69 on the 2000 Municipal Human Development Index, which gave it a state ranking of 212 (out of 242 municipalities)
and a national ranking of 3064 (out of 5507 municipalities).
Hospitals: none (February 2007)
Schools: 13 with 1,531 students (2006)
Literacy rate in 2000: 80.3%
Infant mortality rate in 2000: 25.57
See also
List of municipalities in Goiás
Microregions of Goiás
References
Study of Água Fria
Frigoletto
Anuario de Transportes
Municipalities in Goiás
Camponotus phragmaticola

Camponotus phragmaticola — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
Inquisitor subangusta

Inquisitor subangusta is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Description
The length of the shell attains 15 mm, its diameter 2 mm.
(Original description) The narrowly elongate shell is fusiform and very light yellowish white. It contains 9 whorls, of which about 1½ form a slightly swollen, smooth protoconch; The subsequent whorls are convex, separated by an undulated suture, which is accompanied by a spiral rib, conspicuous on upper whorls, becoming fainter lower on, nearly disappearing towards body whorl . The upper part of the whorls show a rather narrow excavation, wider but shallower on the lower whorls. This excavation is sculptured with waved concentric striae and very fine spiral striae. The lower part of the whorls show strong rounded ribs, 10 on the body whorl, crossed by from 3 to 4 spiral lirae on the lower whorls, 19 on the body whorl, of which the upper 6 are more remote. The lower ones on the base of the shell and on the siphonal canal are crowded. On the ribs the upper lirae are beadlike, then the ribs disappear. The aperture is narrowly elongated. The peristome is broken. The upper sinus is probably wide. The columellar margin is slightly concave above, with a tubercle at the sinus, straight below. The siphonal canal is wide, slightly upturned. The interior of the aperture is white.
Distribution
This marine species occurs off Indonesia
References
External links
subangusta
Gastropods described in 1913
კლერმონის საეკლესიო კრება

კლერმონის საეკლესიო კრება — საეკლესიო კრება, რომელიც რომის პაპმა ურბან II-მ მოიწვია საფრანგეთის ქალაქ კლერმონში (ამჟამად კლერმონ-ფერანი) 1095 წლის 18 ნოემბერს სასულიერო-ადმინისტრაციული და სასულიერო-პოლიტიკური საკითხების გადასაწყვეტად. კრებას დაესწრო დიდი რაოდენობით კათოლიკე სასულიერო პირი და ასევე მრავალი საერო პირიც (ძირითადად რაინდები). კრებამ ეკლესიიდან განდევნა საფრანგეთის მეფე ფილიპ I, რომელმაც ცოლი მიატოვა და ხელმეორედ იქორწინა 1092 წელს. კრების დასრულების შემდეგ ურბან II-მ საკუთარ სიტყვაში 26 ნოემბერს საზოგადოებას ჯვაროსნული ლაშქრობისკენ მოუწოდა ღვთის ქალაქის (იერუსალიმის) მუსულმანებისგან გასანთავისუფლებლად, შეჰპირდა რა ამით მათი ცოდვების განტევებას, ვალების ჩამოწერას და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
Medieval Sourcebook: Five versions of Urban's sermon
Council Of Clermont - Paradoxically, the Crusades Enlarge the Life and Culture of Western Europe
კათოლიციზმი
ჯვაროსნული ლაშქრობები
საეკლესიო კრებები
ლოზენეცი

ლოზენეცი — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 685 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსახლეობის სტატისტიკა
ბულგარეთის სოფლები
Hello (ადელის სიმღერა)

Hello (ადელის სიმღერა)
„Hello“ — ინგლისელი მომღერალ და სიმღერების ავტორ ადელის სიმღერა. იგი გამოვიდა 2015 წლის 23 ოქტომბერს, ლეიბლზე XL Recordings, როგორც პირველი სინგლი მომღერლის მესამე სტუდიური ალბომიდან 25. სიმღერის თანაავტორია პროდიუსერი გრეგ კერსტინი.
"Hello" არის ბალადა, შესრულებული ფორტეპიანოზე, სოულის გავლენით და ტექსტებით ნოსტალგიისა და მწუხარების თემებით. გამოცემისთანავე სიმღერა მუსიკალურმა კრიტიკოსებმა დადებითად შეაფასეს, შეადარეს რა იგი მომღერლის წინა ნამუშევრებს და აღიარეს მისი ტექსტები და ადელის ვოკალი.
"Hello"-ს საერთაშორისო წარმატება ხვდა წილად, 28 ქვეყნის ჩარტში მოხვედრით, განსაკუთრებით ინგლისში, სადაც იგი მისი ბრიტანული რიგით მეორე #2 სინგლი გახდა ("Someone Like You"-ს შემდეგ). აშშ-ში "Hello"-ს დებიუტი Billboard Hot 100-ში პირველი პოზიციით შედგა. იგი იქცა მომღერლის ამ ქვეყნის ჩარტში რიგით მეოთხე #1 სინგლად. იგი აგრეთვე იყო პირველი სიმღერა, რომელიც ერთი კვირის განმავლობაში ციფრული სახით მილიონზე მეტი ასლის ოდენობით გაიყიდა.
სიმღერის მუსიკალური ვიდეოს რეჟისორია ქსავიე დოლანი. მასში მონაწილეობენ ადელი და ტრისტან უაილდსი. ვიდეო 24 საათის განმავლობაში 27.7 მილიონმა ადამიანმა იხილა. BBC-ის ეთერში აგრეთვე გავიდა გადაცემა Adele at the BBC, რომლის ეთერში მომღერალმა სიმღერა ცოცხლად შეასრულა.
სქოლიო
2015 წლის სინგლები
2015 წლის სიმღერები
ადელის სიმღერები
პოპ-ბალადები
სოულ-ბალადები
XL Recordings-ის სინგლები
Town of Alice Springs

Town of Alice Springs
The Alice Springs Town Council is a local government area in the Northern Territory. On 1 July 1971, Alice Springs was gazetted as a Municipality with the town council elected on 25 July 1971. It is situated south of Darwin. The council governs an area of and had a population of 26,534 in June 2018.
History
The town of Alice Springs is located in Arrernte Country. Its traditional name is Mparntwe. Alice Springs is an established residential township with a commercial area and rural areas on the outskirts of the town. European settlement of the area dates from 1862.
The current Mayor is Matt Paterson. Mr Paterson was elected in September of 2021 at the age of 30, making him the youngest Mayor in Alice Springs history. In addition to the Mayor, the Council contains eight other Councillors.
14th Council (Current)
Mayorship
Councillors
13th Council
Mayorship
Councillors
12th Council
Mayorship
Councillors
Suburbs
Alice Springs
Araluen
Arumbera
Braitling
Ciccone
Connellan
Desert Springs
East Side
Flynn
Gillen
Ilparpa
Irlpme
Kilgariff
Larapinta
Mount Johns
Ross
Sadadeen
Stuart
The Gap
Undoolya
White Gums
References
External links
Alice Springs Town Council
Alice Springs History
Local government areas of the Northern Territory
Alice Springs
მამედ ორუჯი

მამედ ორუჯი (დ. 8 მარტი, 1947) — აზერბაიჯანელი მწერალი, მთარგმნელი და დრამატურგი. სსრკ-ის მწერალთა კავშირის წევრი (1983).
ცხოვრება
მამედ ორუჯი დაიბადა 1947 წლის 8 მარტს ვეედიბასარის რაიონის სოფელ დიდ ვეშიში (სომხური სსრ). 1951 წელს ამ სოფლის დიდი ნაწილი, მათ შორის მამედ ორუჯის ოჯახი, არსებული ხელისუფლების გადაწყვეტილებით გადაასახლეს ბეილაღანის რაიონის სოფელ შაჰსევანში აზერბაიჯანის სსრ. მამამედ ორუჯმა 1965 წელს დაამთავრა შაჰსევანის სოფლის საშუალო სკოლა და ჩაირიცხა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ჟურნალისტიკის განყოფილებაში, ხოლო 1969 წელს დაამთავრა ეს საგანმანათლებლო დაწესებულება და დაიწყო თავისი კარიერა აზერბაიჯანის ახალგაზრდული გაზეთით და მალე გახდა ლიტერატურისა და ხელოვნების განყოფილების ხელმძღვანელი. მსახურობდა ჯარში 1971-1972 წლებში. სამხედრო სამსახურიდან დაბრუნების შემდეგ მან კარიერა განაგრძო აზერბაიჯანის ტელევიზიისა და რადიოს მაუწყებლობის სახელმწიფო კომიტეტში, სადაც მუშაობდა რედაქტორად, უფროს რედაქტორად და განყოფილების დირექტორად. მამედ ორუჯი, რომელიც 1980 წელს დაქირავებული იყო როგორც ლიტერატორის მოღვაწე აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირისთვის, დღემდე არის ამ პუბლიკაციის თანაავტორი და არის პუბლიცისტური განყოფილების ხელმძღვანელი. აზერბაიჯანმა გააგრძელა თანამშრომლობა სახელმწიფო ტელევიზიისა და რადიოს კომპანიასთან ინტერვალებით, თუმცა ინტერვალებით.
იგი 1970 წლიდან არის სსრკ-ის ჟურნალისტთა კავშირის წევრი, ხოლო 1983 წლიდან სსრკ-ის მწერალთა კავშირის წევრი.
შემოქმედება
მამად ორუჯის პირველი ლექსები გამოიცა გაზეთებში „იუქსელიშ“ და „აზერბაიჯანის პიონერი“ 1963-1965 წლებში. ზოგიერთი ესე და ესე, რომელიც მან სტუდენტად დაწერა და გამოაქვეყნა გაზეთ „აზერბაიჯანის ახალგაზრდობაში“, შესულია წიგნში „ოჯახის ბედნიერება“, რომელიც 1973 წელს გამოიცა „განჯლიკის“ გამომცემლობაში. 1972 წელს, აზერბაიჯანის ახალგაზრდულ გაზეთში გამოქვეყნდა მისი პირველი მოთხრობა „უცნაური ხის მეხსიერება“ და გამოაქვეყნა მოთხრობები „ქემალ მასწავლებლის სიმღერა“ და „წითელი ლენტი“ ჟურნალ „ვარსკვლავებში“. სხვადასხვა წლებში გამოქვეყნება სხვადასხვა წიგნებსა და ჟურნალებში, მათ შორის გერმანულ წიგნებში „საყვარელო“ შეაგროვა მოთხრობები, მოთხრობები და რომანები.
დამოუკიდებლობის წლების განმავლობაში გამოქვეყნებულია კიდევ სამი წიგნი: „თამაშის ჰაერი“ (2012 “ახალგაზრდობა“), „ბუხარას ციხის საიდუმლო“ (2016, „სამართლის გამოცემა“), „სამი რომანი“ (2016 „ნარგიზი“ გამომცემლობა). სამი რომანი მოიცავს წიგნს „გადაადგილებას“, რომელიც გამოიცა 1990 წელს ქარავანში, ასევე რომანი „მოკლე ჩაკეტვა“ და „შავი სარკე“, რომელიც დაწერა აკადემიკოსმა ნიზამი ჯაფაროვმა.
არაერთი მოთხრობა ითარგმნა ინგლისურ, ფრანგულ, არაბულ, რუმინულ, ქართულ, უკრაინულ და სომხურ ენებზე. მ. ორუკის პიესა „შვიდი მთიდან“ 1983 წელს, მინგეჩევირის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში „ტაბრიზის ვაშლი“ 1985 წელს, ნახჩივანის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში „ნარდივანი“, ლანკარანის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში. 1988 წელს. იგი დაიდგა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ტელევიზიაში.
ოჯახი
დაქორწინებულია: ჰყავს სამი შვილი, ბიჭი და ორი გოგონა.
სქოლიო
დაბადებული 8 მარტი
დაბადებული 1947
აზერბაიჯანელი მწერლები
იოლჯალარი

იოლჯალარი — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 498 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
იმიშლის რაიონის სოფლები