PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Konstantina Kouneva

Konstantina Kouneva (born 28 September 1964), also known as Kostadinka Kuneva, is a Bulgarian immigrant in Greece, trade unionist and secretary of the Greek Trade Union of Cleaners and Housekeepers. She was elected as an MEP in the 2014 European Parliament elections.
Attack and reactions
Kouneva was working as a cleaner for the IKOMET company (providing services to ISAP, among other clients, through outsourcing). On the night of 23 December 2008, and while on her way home from work (Kouneva had repeatedly requested a shift in the morning hours, but was always denied), she was attacked by unknown assailants with sulfuric acid (vitriol), leaving her face horribly disfigured, and resulting in the loss of sight in one of her eyes. Kouneva was also reportedly forced to swallow a portion of the acid, something which completely destroyed her esophagus and heavily damaged other internal organs. This event sparked protests and clashes with the Greek police during the 2008 civil unrest in Greece.
The protests, which included banners reading "Konstandinka, you're not alone", continued at least until 22 January 2009 and numbered 3,000 people, with tear gas being used by the MAT police forces.
The attack was described as the most severe assault on a trade unionist in Greece in 50 years.
Education
Kouneva graduated from the St. Cyril and St. Methodius University of Veliko Tarnovo with a degree in History.
Politics
She was elected to the European Parliament as a candidate of the left-wing SYRIZA party in the European Parliament election held on 25 May 2014.
References
External links
1964 births
Living people
Acid attack victims
Bulgarian expatriates in Greece
Greek trade unionists
MEPs for Greece 2014–2019
21st-century women MEPs for Greece
Syriza MEPs
Janitors
People from Silistra
Syndicalists
Violence against women in Europe
შეპიაკი

შეპიაკი — XI საუკუნის I ნახევრის იოანე ღვთისმეტყველის სახელობის ეკლესია. მდებარეობდა წალკის მუნიციპალიტეტის ამავე სახელწოდების სოფელში. წყალსაცავის მშენებლობასთან დაკავშირებით წყალმა დაფარა. რამდენიმე ქვა, მ. შ. ტიმპანისა, რომელზედაც დათარიღებული წარწერა არის ამოკვეთილი, გადატანილია საქართველოს ხელოვნების მუზეუმში. სოფელში სამი ეკლესია იდგა. აქედან ორი დანგრეულია. მესამე შიიპიაკის ეკლესია ერთ-ერთ საუკეთესოდ ითვლებოდა წალკის რაიონში. ეკლესია ნაგებია სუფთად გათლილი მოწითალო ფერის ალგეთის ქვით. სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში სახურავზე მოგვიანებით დააშენეს სამრეკლო. ჩრდილოეთით ეგვტერია, რომელიც ეკლესიას კარით უკავშირდება. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. აღმოსავლეთი სარკმლის თავზე ამოკვეთილია ქტიტორების გამოსახულება ეკლესიის მოდელით ხელში. მათ ზემოთ წმინდანების გამოსახულებაა. საკურთხეველში შემორჩენილია მოხატულების ფრაგმენტები, ძველი კანკელის ნაწილები.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
წალკის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გროტაფერატა

გროტაფერატა (იტალ. Grottaferrata) — ქალაქი იტალიაში, მდებარეობს ლაციოს რეგიონში, ექვემდებარება ადმინისტრაციულ რომის ცენტრს .
2004 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 19 606 ადამიანს, მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 962 კაც./კმ². უკავია 18 კმ² ფართობი. საფოსტო ინდექსი — 046. სატელეფონო კოდი — 06.
დასახლებული პუნქტის მფარველი წმინდანია ნილოს როსანელი (910 – 1005). დღესასწაული არის ყოველი წლის 26 სექტემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქის ოფიციალური საიტი
იტალიის ქალაქები
ნუგზარ ლობჟანიძე

ნუგზარ ლობჟანიძე (დ. 7 სექტემბერი, 1971) — ქართველი ვეტერანი ფეხბურთელი, მცველი. თამაშობდა ხუთ საფეხბურთო კლუბში, კარიერა დაასრულა 1999 წელს.
ტიტულები
უმაღლესი ლიგა (4): 1994, 1995, 1996, 1998
საქართველოს საფეხბურთო თასი (3): 1993-94, 1994-95, 1995-96
საქართველოს საფეხბურთო სუპერთასი (2): 1996, 1997
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 7 სექტემბერი
დაბადებული 1971
ქართველი ფეხბურთელები
საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები
თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
რუსთავის გორდას ფეხბურთელები
ქსანტის შკოდას ფეხბურთელები
სოფიას ცსკა-ს ფეხბურთელები
March of Ivrea

March of Ivrea
The March of Ivrea was a large frontier county (march) in the northwest of the medieval Italian kingdom from the late 9th to the early 11th century. Its capital was Ivrea in present-day Piedmont, and it was held by a Burgundian family of margraves called the Anscarids. The march was the primary frontier between Italy and Upper Burgundy and served as a defense against any interference from that state.
History
Upon the deposition of the Carolingian king Charles the Fat by his nephew Arnulf of Carinthia in 887, the power in Italy was assumed by the Unruoching margrave Berengar of Friuli, who received the Iron Crown of the Lombards from the hands of Archbishop Anselm II of Milan. Arnulf, King of East Francia marched against Italy to gain the Lombard crown for himself and Berengar chose to pay homage to him, which led to discord with the Italian nobility. They supported the ambitious Duke Guy III of Spoleto, who had just failed to succeed Charles in West Francia, but now with the support of Archbishop Anselm and Pope Stephen V prevailed against Berengar and had himself crowned King of Italy at Pavia in 889.
Guy had created the March of Ivrea for his vassal Anscar in 888. Anscar and his relatives had been some of Guy's supporters in his failed quest for the French throne. The initial Eporedian march consisted of Piedmont and most of the Ligurian coast with the counties of Acqui, Alba, Asti, Bredulo, Auriate, Turin, Ivrea, Vercelli, Pombia, Stazzona, Bulgaria, Lomello, Savona, and Ventimiglia. Anscar remained a loyal supporter of Guy and his son Lambert, even when King Arnulf called by Pope Formosus again invaded Italy in 894. Upon Lambert's disposition in 896 however, he turned to his rival Berengar of Friuli, who managed to secure his rule in Italy after Arnulf's death in 899. In 902 Anscar bequested the lands of Ivrea to his son Adalbert I, who had married Berengar's daughter Gisela.
Adalbert however was on bad terms with his father-in-law: together with Margrave Adalbert II of Tuscany he backed Berengar's Bosonid rival Louis the Blind, King of Lower Burgundy (Provence). Louis was defeated and Adalbert had to flee from his margraviate to neighbouring Provence, nevertheless he returned with his new ally King Rudolph II, King of Upper Burgundy, both finally defeated Berengar at the 923 Battle of Firenzuola. Even after Rudolph had to cede Italy to Hugh of Provence in 926, the Anscarid fortunes rose in the middle of the century and some margraves became kings of Italy, but in the early eleventh century the margraviate fell vacant and the Emperor Conrad II did not appoint a new margrave.
List of Margraves of Ivrea
888 – 902 Anscar I
902 – 929 Adalbert I
929 – 936 Anscar II
936 – 957 Berengar
957 – 965 Guy
965 – 970 Adalbert II
970 – c. 990 Conrad
c. 990 – 1015 Arduin
Sources
Marquisates of Italy
States and territories established in the 880s
888 establishments
History of Piedmont
მოსკოვის ყველა წმინდანის ტაძარი (კრასნოე-სელო)

მოსკოვის ყველა წმინდანის ტაძარი (კრასნოე-სელო)
მოსკოვის ყველა წმინდანის ტაძარი — ნოვო-ალექსეევის სტავროპიგიალური მამათა მონასტრის მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის კრასნოე-სელოს რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1887-1891 წლებში.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ყველა წმინდანის სახელზე. ეგვტერები ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
მოსკოვის ყველა წმინდანის ტაძარი ააგეს კრასნოე-სელოში 1853 წელს, ერთ-ერთ უძველეს მოსკოვისპირა სოფელში, რომელიც ჯერ კიდევ XII-XIII საუკუნეებში არსებობდა. პირველი ისტორიული წყარო რომელშიც კრასნოე-სელო მოიხსენიება მიეკუთვნება 1480 წელს. 1837 წელს მოსკოვის ცენტრიდან გარეუბანში ალექსეევის მონასტერი. 1887-1891 წლებში ახალ სასაფლაოზე ააშენეს ყველა წმინდანის ტაძარი, რომლის ეგვტერიც იყო ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე ნაკურთხი.
XX საუკუნის დასაწყისში ნოვო-ალექსეევკის მონასტერში ოთხი ტაძარი არსებობდა: ჯვართამაღლების, ალექსი ღვთისკაცის, ყველაწმინდისა და მიქაელ მთავარანგელოზის. ამათგან საბჭოთა პერიოდს გადაურჩა მხოლოდ ორი: ყველაწმინდისა და ალექსი ღვთისკაცის.
ყველა წმინდანის სახელობის ტაძარს გამოიყენებდნენ როგორც არქივს. ალექსი ღვთისკაცის ეკლესია გადააკეთეს პიონერთა სახლად, ხოლო ყოფილი სასაფლაოს ადგილზე მოაწყვეს პიონერთა პარკი.
1991 წელს ყველა წმინდანის ტაძარი დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. ამავე წელს ტაძარში დაიწყო აღდგენითი სამუშაოები. 1990 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა სალავური გიმნაზია (სკოლა № 1305).
ამჟამად ტაძართან მოქმედებს თავშესაფარი კარის ეკლესიით (გაიხსნა 1994 წელს), საკვირაო სკოლა (1991 წლიდან), საეკლესიო-სამრევლო სკოლა (1995 წლიდან), ხატწერის სახელოსნო (1995 წლიდან), საქველმოქმედო ფონდი „ართოსი“ (2002 წლიდან).
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Официальный сайт храма Всех Святых в Красном селе
Храм Всех Святых на сайте Богоявленского благочиния
Храм Всех Святых на russian-church.ru
Храм Всех Святых на sobory.ru
История Красного села на krasnoeselo.msk.ru
Обнаружен склеп с останками князя Голицына Седмица. Ru
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
მოსკოვის ტაძრები
პეონია

პეონია — ანტიკურ გეოგრაფიაში პეონების ტომის მიწა. პეონიის ზუსტი საზღვრები, ისევე, როგორც მისი მცხოვრებლების ადრეული ისტორია, საკმაოდ გაურკვევლად რჩება, მაგრამ ითვლება, რომ თავდაპირველად ისინი თრაკიის რაიონში მდებარეობდა. კლასიკური საბერძნეთის დროს პეონია მოიცავდა მდინარე ვარდარის აქსიოსის მთელ ველს და მის შემოგარენს, თანამედროვე ბერძნული მაკედონიის ჩრდილოეთ ნაწილის ვიწრო ზოლს, მაკედონიის რესპუბლიკის უმეტეს ნაწილსა და სამხრეთ-დასავლეთი ბულგარეთის მცირე ნაწილს.
პეონია მდებარეობდა მაკედონიიდან ჩრდილოეთით (რომლის ტერიტორიაც თითქმის შეესაბამება თანამედროვე საბერძნეთის მაკედონიის რეგიონს) და დარდანიიდან აღმოსავლეთით (რომლის ტერიტორიაც თითქმის შეესაბამება თანამედროვე კოსოვოს). აღმოსავლეთით მდებარეობდნენ თრაკიელები, ხოლო დასავლეთით — ილირიელები.
ლიტერატურა
Pausanias (geographer), Description of Greece. W. H. S. Jones (translator). Loeb Classical Library. Cambridge, MA: Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. (1918). Vol. 1. Books I—II: ISBN 0674991044.
William Smith (lexicographer), Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. London. Online at Perseus
Кембриджская история древнего мира. Том III, часть 3: Расширение греческого мира. (VIII—VI вв. до н. э.). М., 2007. (Пеония и пеонийцы упоминаются на следующих страницах книги: 312 (карта), 325, 330—332, 335, 336 (пеонийский язык).
Кембриджская история древнего мира. Том IV: Персия, Греция и Западное Средиземноморье. (Ок. 525—479 гг. до н. э.). М., 2011. (Пеония и пеонийцы упоминаются на следующих страницах книги: 133 прим., 298, 299 (карта 10 Cc, Dc), 300—301 (и прим.), 304—305, 307—308, 593 (и прим.), 594, 644, 697—698, 717).
სქოლიო
ევროპის ისტორიული მხარეები
ჩრდილოეთი აზია

ჩრდილოეთი აზია აღნიშნავს რუსეთის აზიურ ნაწილს, რომელიც ასევე ციმბირის სახელითაა ცნობილი. ზოგიერთ შემთხვევაში ჩრდილოეთ აზიას მიაკუთვნებენ ყაზახეთის ჩრდილოეთ რაიონებსაც. ტერმინი იშვიათად გამოიყენება გეოგრაფების მიერ.
აზია
ჩრდილოეთი აზია
აზიის რეგიონები
ლამპის რაიონი (პაუკარ-დელ-სარა-სარა)

ლამპის რაიონი (პაუკარ-დელ-სარა-სარა)
ლამპის რაიონი — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის პაუკარ-დელ-სარა-სარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 850 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 214 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 289.45 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები
პაუკარ-დელ-სარა-სარის პროვინციის რაიონები
Paracomitas undosa

Paracomitas undosa is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Description
The length of the shell attains 30 mm, the diameter 4½ mm (this may have been more if the peristome was complete).
(Original description) The elongately fusiform shell has a rather long siphonal canal. The rather strong shell is yellowish-white. The protoconch is wanting. The 6½ remaining whorls are separated by a conspicuous, simple suture. They are convex and slightly excavated at their upper part. The sculpture consists of numerous, very irregular, spiral striae, more conspicuous at the base of shell and siphonal canal, scarcely traceable in the excavation. The upper whorls show a peripheral row of obtuse tubercles, which in the uppermost whorls have the character of ribs. These tubercles disappear on the body whorl, which has only a more prominent keellike spiral just below the excavation. The whorls are moreover crossed by numerous growth lines, strongly curved and conspicuous in the excavation, oblique and sometimes riblike in the lower part, which produces a wavy appearance of some parts of the shell. The aperture is oblong, angular above, ending below in a rather long, broad siphonal canal, slightly directed to the left The peristome is broken, but according to growth lines shows a deep sinus at the suture, then is strongly protracted. The columellar margin is regularly curved, with a thin layer of enamel, slightly contorted along the siphonal canal.
Distribution
This marine species occurs in the Flores Sea and the Molucca Passage, Indonesia
References
External links
undosa
Gastropods described in 1913
Giorgi Kacheishvili

Giorgi Kacheishvili (born 10 February 1977) is a Georgian chess Grandmaster (GM) (1997), two-times Georgian Chess Championship winner (1997, 2006), European Team Chess Championship team and individual medalist (1997, 2003).
Biography
Giorgi Kacheishvili has repeatedly represented Georgia at the European Youth Chess Championship and World Youth Chess Championships in various age groups. Giorgi Kacheishvili achieved his best result in 1994, in Szeged when he won bronze medal in European Youth Chess Championship in U18 age group.
In 1997, Giorgi Kacheishvili won the Georgian Chess Championship but in 2006 he repeated this success. In 2000, he won silver medal in Georgian Chess Championship.
In 2004, in Tripoli he participated in FIDE World Chess Championship and lose to Vasilios Kotronias in the first round.
Giorgi Kacheishvili is winner of many international chess tournaments, including Stockerau (1993), Wiesbaden (1996), New York City (1998, 2008), Trignac (2001), Senden (2001), Philadelphia (2006 (World Open chess tournament), 2009), Istanbul (2006), Berkeley (2008), Las Vegas (2008), St. Louis (2011).
Giorgi Kacheishvili played for Georgia in the Chess Olympiads:
In 2000, at fourth board in the 34th Chess Olympiad in Istanbul (+3, =3, -4),
In 2004, at second board in the 36th Chess Olympiad in Calvià (+1, =7, -1),
In 2006, at third board in the 37th Chess Olympiad in Turin (+3, =4, -3).
Giorgi Kacheishvili played for Georgia in the European Team Chess Championships:
In 1992, at reserve board in the 10th European Team Chess Championship in Debrecen (+2, =5, -0),
In 1997, at reserve board in the 11th European Team Chess Championship in Pula (+4, =4, -1) and won individual silver medal,
In 1999, at second board in the 12th European Team Chess Championship in Batumi (+3, =3, -2),
In 2001, at second board in the 13th European Team Chess Championship in León (+1, =2, -4),
In 2003, at fourth board in the 14th European Team Chess Championship in Plovdiv (+5, =3, -0) and won team and individual bronze medals.
Giorgi Kacheishvili played for Georgia in the World Youth U26 Team Chess Championship:
In 1995, at second board in the 10th World Youth U26 Team Chess Championship in Parnaíba (+3, =4, -0) and won team gold medal,
In 1997, at first board in the 11th World Youth U26 Team Chess Championship in Sáenz Peña (+2, =4, -2).
In 1994, he awarded the FIDE International Master (IM) title, and in 1997 he achieved the Grandmaster (GM) title.
References
External links
Giorgi Kacheishvili chess games at 365Chess.com
1977 births
Living people
Sportspeople from Tbilisi
Chess players from Georgia (country)
Chess grandmasters
Chess Olympiad competitors
ჯორჯ VI

ჯორჯ VI (დ. 14 დეკემბერი, 1895 — გ. 6 თებერვალი, 1952) — გაერთიანებული სამეფოს მეფე 1936 წლიდან, ელისაბედ II-ის მამა. ტახტზე ავიდა თავისი უფროსი ძმის ედუარდ VIII-ის გადადგომის შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
George VI: The Reluctant King
Footage of King George VI stammering in a 1938 speech
Soundtrack of King George VI Coronation speech, 1937
გაერთიანებული სამეფოს მონარქები
უინძორები
იორკის ჰერცოგები
დაბადებული 14 დეკემბერი
დაბადებული 1895
გარდაცვლილი 6 თებერვალი
გარდაცვლილი 1952
ავსტრალიის მონარქები
მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები
ქამალ ალექფეროვი

ქამალ ალექფეროვი
ქამალ ჯამალ-ოღლუ ალექფეროვი (20 მარტი 1928, კარიაგინო — 21 მაისი 2009, ბაქო) — აზერბაიჯანელი და საბჭოთა მოქანდაკე, აზერაიჯანის სსრ დამსახურებული მხატვარი (1982), აზერბაიჯანის სახალხო მხატვარი (2002).
ცხოვრება და ხელოვნება
ქამალ ალექფეროვი 1928 წლის 20 მარტს აზერბაიჯანის სსრ ქალაქ კარიაგინოში დაიბადა. ალექფეროვის წინაპრები რეპრესირებულნი იყვნენ და ოჯახი გაჭირვებაში ცხოვრობდა. ღამღამობით ქამალი თავის სარჩენ სახსრებს პულმანოვის ვაგონების დაცლით შოულობდა, იმისათვის რომ ყველაზე პრესტიჟულ უმაღლეს სასწავლებელში ყველაზე გამოჩენილი ფუნჯის ოსტატებისაგან შეესწავლა ხატვა. 1948 წელს ალექფეროვმა დაამთავრა აზერბაიჯანული სამხატვრო სასწავლებელი[3]. აქ ალექფეროვს სსრკ სახალხო მხატვარი პინხოს საბსაი ასწავლიდა. 1948-დან 1954 წლამდე მატვეი მანიზერთან[3] და ნიკოლაი ტომსკისთან[2] სწავლობდა ერთი წლის განმავლობაში. ალექფაროვის სადიპლომო სამუშაო იყო ბარელიეფი «მშვიდობისათვის».
1953 წლიდან ქამალ ალექფეროვი გამოფენის მონაწილე იყო. მის მიერ შექმნილ სკულპტურებს შორის არის «მენავთობე» (გიფსი, 1954), XII საუკუნის ხუროთმოძღვრის აჯემი ნახჩივანის პორტრეტი (გიპსი, 1955, აზერბაიჯანის ხელოვნებათა ნაციონალური მუზეუმი; მარმარილო, 1958-59), «გოგონა» (მარმარილო, 1956, იქვე), «პარტიზანი მ. სეიდოვი» (ბრინჯაო, 1960), «ქალიშვილი» (ხე, 1961), ასევე კომპოზიცია «მწვერვალის დამპყრობლები» (გიპსი), «მეთევზეთა სიმღერა» (გიპსი, 1962) და სხვ.
ქამალ ალექფეროვი აგრეთვე მონუმენტური სკულპტურების ავტორიცაა. ამგვარად, 1976 წელს ქალაქ ნახიჩევანში აჯემი ნახჩივანის 850-წლის იუბილესთან დაკავშირებით დაიდგა ალიკპეროვის შექმნილი არქიტექტორის ძეგლი. ამავე წელს გაზეთ «ლიტერატურა და ხელოვნებაში» თვითონ ავტორი მოგვითხრობდა საკუთრი ქმნილების გმირის (პერსონაჟის) შესახებ:
ქამალ ალექფეროვს ეკუთვნის კინოსტუდია «აზერბაიჯანფილმის» შენობის წინ დამონტაჟებული ძეგლი მიძღვნილი აზერბაიჯანელი პოეტისა და დრამატურგის ჯაფარ ჯაბარლისადმი. სკულპტორის მშობლიურ ქალაქ ფიზულიში დამონტაჟებული იქნა 18-მეტრიანი მონუმენტი დიდი სამამულო ომის 1941—1945 წლებში მიმდინარე ბრძოლებში დაღუპულთა საპატივცემულოდ. აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის 2002 წლის 30 მაისის დადგენლებით კამარლ ალექფეროვს მიენიჭა აზერბაიჯანის სახალხო მხატვრის წოდება.
ქამალ ალექფეროვი აგრეთვე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობასაც. მის მოწაფეებს შორის იყვნენ — სკულპტორი ფახრადინ ალიევი, სახირ კულიევი, აზად ზეინალოვი, ნარიმან მამედოვი, ტელმან კერიმოვი, ზეინალ ასკეროვი და სხვ. სკულპტორი გარდაიცვალა 2009 წელს.
სქოლიო
აზერბაიჯანელი მოქანდაკეები
ქალი პრეზიდენტების სია

ქალი პრეზიდენტების სია
1974 წლის 1 ივლისს არგენტინის, რესპუბლიკური მმართველობის ქვეყნის, აღმასრულებელი ხელისუფლების სათავეში პირველად ქალბატონი მოვიდა, ხოლო 1980 წელს ჩრდილოეთ ევროპის კუნძულოვან სახელმწიფო ისლანდიაში, მსოფლიოს ისტორიაში პირველად, საპრეზიდენტო არჩევნებში გაიმარჯვა ქალბატონმა, ეს იყო ვიგდის ფინბოგადოტირი, რომელიც კიდევ სამჯერ აირჩიეს აღნიშნულ თანამდებობაზე 1984, 1988 და 1992 წლებში.
სია
აქ წარმოდგენილია რესპუბლიკური მმართველობის ქვეყნების ქალი პრეზიდენტების სია.
რესურსები ინტერნეტში
სახელმწიფოს მეთაური ქალები
ქალი პრეზიდენტები
ქალი სახელმწიფოს მეთაურები
ქალი პრეზიდენტები
სქოლიო
ალბერტ ლინჩი

ალბერტ ლინჩი (დ. 1860, გლაისვაილერი, (რაინლანდ-პფალცის ტერიტორია) — გ. 1950, მონაკო) — პარიზელი მხატვარი, წარმოშობით პერუდან.
ბიოგრაფია
ალბერტო ფერნანდო ლინჩი დაიბადა 1860 წლის 26 სექტემბერს გლაისვაილერში და მოინათლა იქ 1861 წლის 21 მარტს მისი მამა, დიეგო ლინჩი, დაიბადა ჩაჩაპოიასში (პერუ), 1812 წლის ნოემბერში, ვაჭრების ოჯახში და გადავიდა პარიზში 1840-იანი წლების ბოლოს. მისი დედა იყო ადელ ბერტა ემა კეფლერი (დ. 1834 ან 1835), გერმანელი პეიზაჟისტის თომას კეფლერის ქალიშვილი, რომელიც მუშაობდა პარიზში 1850-იან წლებში. ისინი დაქორწინდნენ ნიუ-იორკში 1852 წლის 9 მაისს.
ოჯახი დაბრუნდა პარიზში, სადაც ალბერტ ლინჩი შემდგომში სწავლობდა ნატიფ ხელოვნებათა სკოლაში, მხატვრების ჟიულ ნოელის, გაბრიელ ფერიესა და ანრი ლემანის ხელმძღვანელობით. მან გამოფენები მოაწყო პარიზის სალონში 1890 და 1892 წლებში, და განაგრძო იქ რეგულარულად გამოფენა მინიმუმ 1934 წლამდე 1900 წლის უნივერსალურ ექსპოზიციაზე მან მიიღო ოქროს მედალი. 1901 წელს კი მიიღეს საპატიო ლეგიონში.
მისი საყვარელი საგანი ხატვაში მისი დროის ქალები იყვნენ. უპირატესობას ანიჭებდა პასტელს, გუაშსა და აკვარელს, თუმცა ხანდახან ზეთითაც მუშაობდა. მისმა ნამუშევრებმა შეინარჩუნა მშვენიერი ეპოქის სული. მან მოახდინა წიგნების ილუსტრირება: ალექსანდრე დიუმას (შვილი) „ქალი კამელიებით“, ონორე დე ბალზაკის „მამა გორიო“ და ანრი ბეკის „პარიზელი“.
ლინჩი 1930 წელს გადავიდა მონაკოში, სადაც გარდაიცვალა 1950 წელს.
ლინჩის დაბადებისა და გარდაცვალების თარიღებისა და ადგილების შესახებ ცნობებში გარკვეული შეუსაბამობაა. 1870-1871 წლების საფრანგეთ-პრუსიის ომის შემდეგ პარიზში ძლიერი ანტიგერმანული გავლენის გათვალისწინებით, ლინჩს, როგორც ჩანს, თავისი წარმომავლობის დამალვა მოუწია. ზოგადად გავრცელდა, რომ ის დაიბადა ქ. პერუში, ლიმაში ან ტრუხილოში. 1851 წლის დაბადების თარიღი და 1912 წლის გარდაცვალების თარიღი ასევე ხშირად იყო წარმოდგენილი. არცერთი ეს არ არის სწორი.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Works by or about Albert Lynch at Internet Archive
სქოლიო
დაბადებული 1860
გარდაცვლილი 1950
მხატვრები ანბანის მიხედვით
მამაკაცი მხატვრები
ბოდორნის კოშკი

ბოდორნის კოშკი — არქიტექტურული და არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს სოფელ ბოდორნიდან 300 მეტრის მანძილზე, მდინარე დუშეთისხევის მარცხენა ნაპირას. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს.
1972 წელს მდინარე დუშეთისხვევის კალაპოტის დაბეტონებისას გამოვლინდა კოშკის კედელი. იმავე წელს ძეგლი გათხარა ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ.
კოშკი გეგმით მრგვალია. ნაგებია რიყის ქვითა და მტკიცე დუღაბით. შემორჩენილია პირველი სართული. შესასვლელი ჩრდილოეთიდან აქვს. სამხრეთ კედელში აღმოჩნდა შეისრული თახჩები და ბუხარი იატაკის დონეზე. გამოვლინდა თიხის ჭურჭლისნატეხები, რომლებიც ინახება არქეოლოგიის კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სან-ასენსიო

სან-ასენსიო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის აროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32,33 კმ². მოსახლეობა — 1108 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სან-ასენსიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები