PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
გივი გიგინეიშვილი

გივი გიგინეიშვილი (დ. 15 ივლისი, 1935 — გ. 16 ივლისი, 2007) — ქართველი გეოგრაფი, საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე. მოღვაწეობდა ჰიდროლოგიაში. გეოგრაფიის მეცნიერების დოქტორი (1979).
1988-1996 წლებში წლებში იყო საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების ვიცე-პრეზიდენტი, ხოლო 1996-2007 წლებში — პრეზიდენტი. საქართველოს ჰიდრომეტეოროლოგიის სახელმწიფო დეპარტამენტის თავმჯდომარის მოადგილე (2000 წლიდან). 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს პარლამენტის წევრი, 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“, გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების კომიტეტის თავმჯდომარე. მისი უშუალო ხელმძღვანელობით და მონაწილეობით მომზადდა და დამტკიცდა 20-ზე მეტი კანონი გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სფეროში.
1953 წელს წარჩინებით დაამთავრა საშუალო სკოლა, ხოლო 1958 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ხმელეთის ჰიდროლოგიის სპეციალობით. 1957 წლიდან მუშაობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში, 1980-1995 წლებში ხელმძღვანელობდა ჰიდროლოგიის განყოფილებას, სადაც ეკავა მთავარი მეცნიერ თანამშრომლის პოზიცია. 1976 წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. გიგინეიშვილის შრომები ძირითადად შეეხება კარსტის ჰიდროლოგიის აქტუალურ საკითხებს, მთის ჰიდროლოგიას, კავკასიისა და საქართველოს წყლის ბალანსისა და წყლის რესურსების შესწავლას, გარემოს დაცვის პრობლემებს. იგი 130-მდე სამეცნიერო ნაშრომის, მათ შორის 8 მონოგრაფიის ავტორია. მისი შრომების გარკვეული ნაწილი გამოყენებითი მნიშვნელობისაა. მისმა გამოკვლევებმა აღიარება ჰპოვეს როგორც საქართველოში, ისე მის ფარგლებს გარეთ (მაგალითად, კუბის წყლის რესურსების შეფასებისა და წყლის ბალანსის გაანგარიშებისთვის ფართოდ გამოიყენება გივი გიგინეიშვილის მეთოდიკური სისტემა).
დაჯილდოებული იყო საქართველოს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის (1984), აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის (1962) საპატიო სიგელებით, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის საიუბილეო პრემიით (1981), საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების ალექსანდრე ჯავახიშვილის სახელობის პრემიით (1993) და ღირსების ორდენით (2000). აღსანიშნავია, რომ გივი გიგინეიშვილის ბიძა იყო საქართველოში ჰიდროლოგიური მეცნიერების ფუძემდებელი ბესარიონ ყავრიშვილი. გივი გიგინეიშვილი გარდაიცვალა 2007 წლის 16 ივლისს.
რესურსები ინტერნეტში
საქართველოს რესპუბლიკა — გახსენება: გივი გიგინეიშვილი სსიპ ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტი
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
გივი გიგინეიშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
ქართველი გეოგრაფები
ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
ქართველი პოლიტიკოსები
თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორები
Chã Grande

Chã Grande is a city located in the state of Pernambuco, Brazil. It is 80 km away from Recife, the capital of the state of Pernambuco. It has an estimated (IBGE 2020) population of 21,815 inhabitants.
Geography
State - Pernambuco
Region - Zona da Mata Pernambucana
Boundaries - Gravatá (N and W); Amaraji and Primavera (S); Pombos (E)
Area - 70.19 km2
Elevation - 470 m
Hydrography - Capibaribe and Ipojuca rivers
Vegetation - Caatinga Hipoxerófila and Caducifólia forest
Climate - Hot tropical and humid
Annual average temperature - 22.6 c
Distance to Recife - 80 km
Economy
The main economic activities in Chã Grande are based in agribusiness, especially sugarcane, bananas; and livestock such as cattle, sheep, goats and poultry.
Economic indicators
Economy by Sector
2006
Health indicators
References
Municipalities in Pernambuco
Tubay

Tubay, officially the Municipality of Tubay, is a 4th class municipality in the province of Agusan del Norte, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 25,785 people.
It was created from the barrios of Tubay, La Fraternidad, Tinigbasan, Cabayawa, Victory, Santa Ana, and Tagmamarcay of the municipality of Cabadbaran in 1947, through Republic Act No. 188.
History
The town of Tubay is named after its legendary founder Datu Tabay, and lays claim to being the second Spanish Settlement in Agusan and was known as a pueblo as early as 1751. Formerly, the people settled in the wilderness of Ilihan, then transferred to sitio Malabog and later to Tubay-Tubay and Sabang near the mouth of the Jabonga River. However, the danger of constant inundation and Moro attacks convinced the succeeding leader of the place to move the pueblo to Daang Lungsod where the massive magkuno post of once spacious and strongly built church now stand. It was here where the settlement firmly took place.
Since 1898, Tubay was a prosperous town. But when the Americans visited Tubay and Cabadbaran, they were convinced that the latter was the better place for the seat of government. Therefore, in 1903, Tubay was reduced to a barrio to give way to its equally thriving neighbor, Cabadbaran. Although reduced to a barrio status, it still remained the center of commercial activity due to the presence of Chinese merchants. Booming business in Tubay was still noticeable until the fabulous 20's when the navigable Jabonga River was the chief artery of its copra and hemp traffic. However, when the road connecting Tubay-Santiago and Cabadbaran was finished, business in Tubay began to decline and trade through the Jabonga River disappeared.
On June 22, 1947, Tubay officially became a municipality when the Congress of the Philippines enacted Republic Act No. 188 which separated the barrios of Tubay, La Fraternidad, Tinigbasan, Cabayawa, Victory, Santa Ana, and Tagmamarcay, all from Cabadbaran, and constituted into the newly created town. By virtue of said law, President Manuel Roxas issued Presidential Proclamation No. 44 on October 20, 1947, thus making Tubay regain its township status.
Geography
According to the Philippine Statistics Authority, the municipality has a land area of constituting of the total area of Agusan del Norte.
Climate
Barangays
Tubay is politically subdivided into 13 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Demographics
In the 2020 census, Tubay had a population of 25,785. The population density was .
Economy
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Presidential Proclamation No. 44
Municipalities of Agusan del Norte
გორილა

გორილა (Gorilla gorilla), მაიმუნი პრიმატების რიგისა. მისი სიმაღლე 175 სმ აღწევს, ხელების შლილი 260 სმ, წონა - 135-180 კგ (ტყვეობაში 300 კგ-მდე). დედალი გაცილებით ნაკლები ზომისაა (იწონის 75-100 კგ, ტყვეობაში 126 კგ-მდე). გორილას ბალანი შავი აქვს, თხემზე წაბლისფერი, ზურგზე სიბერეში უჭაღარავდება. ტვინის ქალას მოცულობა 500-600 (ზოგისა 752) სმ3. ტვინი აგებულებით ადამიანის ტვინს უახლოვდება. ზედა კიდურები ქვედაზე გრძელია. ადამიანთან მსგავსებას ნაწილობრივ განაპირობებს ხმელეთზე ცხოვრების ნირი. გორილა გავრცელებულია ეკვატორულ აფრიკაში. ცხოვრობს ტროპიკულ ტყეებში ხროვებად, რომლებსაც მეთაურობენ ძლიერი მამლები. დადის ოთხ ფეხზე. იკვებება მცენარეთა ნაყოფით, კენკრით და სხვა. მაკეობა 250-290 დღე გრძელდება. ახლად დაბადებული გორილა 2 კგ-მდე იწონის. ცოცხლობს 25-30 წელი. ტყვეობას კარგად იტანს, მრავლდება. სპორტული ნადირობის შედეგად გორილა მრავალ ადგილას მოისპო, ამიტომ ყველგან იცავენ.
ლიტერატურა
Шаллер Д. Б., Год под знаком гопиллы, пер. с англ., М., 1968;
ქსე, ტ. 3, გვ. 226, თბ., 1978
ადამიანის მსგავსი მაიმუნები
სან-ჟოზე-დუ-დივინუ (მინას-ჟერაისი)

სან-ჟოზე-დუ-დივინუ (მინას-ჟერაისი)
სან-ჟოზე-დუ-დივინუ — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 340 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოვერნადორ-ვალადარისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 834 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.66 კმ²-ზე. ფართობი 328 704 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
სერგიუს I (პაპი)

სერგიუს I (პაპი)
სერგიუს I (დ. 650 — გ. 8 სექტემბერი, 701) — რომის პაპი 687–701 წლებში.
წმინდა სერგიუს I პაპად აირჩიეს 687 წლის 15 დეკემბერს და იყო რომის პაპი გარდაცვალებამდე (701 წლის 8 სექტემბრამდე). სერგიუს I კათოლიკურმა ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა. მისი მემკვიდრე იყო იოანე VI.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
რომის პაპები
დაბადებული 650
გარდაცვლილი 8 სექტემბერი
გარდაცვლილი 701
კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
ჩადი 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ჩადი 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩადმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 1992 წელს, ესპანეთის ქალაქ ბარსელონაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩადი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საფარგულოვო

საფარგულოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 99 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 104 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (93%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბელორეცკის რაიონის სოფლები
Koryak Mountains

Koryak Mountains
The Koryak Mountains or Koryak Highlands are an area of mountain ranges in Far-Eastern Siberia, Russia, located in Chukotka Autonomous Okrug and in Kamchatka Krai, with a small part in Magadan Oblast. The highest point in the system is the Mount Ledyanaya, located in the Ukelayat Range, in the central part of the mountains.
Geography
The Koryak Mountains rise south of the Anadyr River, and northeast of the Kamchatka Peninsula. The Koryak Highlands are one of the largest glacial systems in the northern part of the Russian Far East. There are numerous glaciers and ice fields in some of the ranges, with a total surface of .
Subranges
The system of the Koryak Mountains comprises a number of subranges, including:
Vetvey Range, highest point
Vaeg Range, highest point
Pakhachin Range, highest point
Apuk Range
Vatyna Range
Penzhina Range, highest point
Gizhigin Range, highest point
Ichigem Range, highest point
Pylgin Range, highest point
Olyutor Range, highest point
Neprokhodimy Range, highest point
Southern Mayn Range, highest point
Snegovoy Range, highest point
Pikas Range, highest point
Ukelayat Range, highest point
Komeutyuyam Range, highest point
Koyverelan Range, highest point
Rarytkin Range, at the northern end, close to Lake Krasnoye.
Ukvushvuynen Range, highest point , the easternmost, close to Lake Pekulney.
Rivers
Rivers Main, Khatyrka, Velikaya and Ukelayat, as well as the Penzhina, with its Oklan and Belaya tributaries, are among the main watercourses of the Koryak Mountains.
See also
Shirshov Ridge
References
External links
ალ-მამუნი

ალ-მამუნი
აბულ-აბას აბდ ალ-ლაჰ ალ-მამუნი (დ. 15 სექტემბერი, 786 — გ. 9 აგვისტო, 833) — აბასიანთა დინასტიის ხალიფა 813–833 წლებში. ჰარუნ არ-რაშიდის ძე. 809–813 წლებში იყო ხორასნის გამგებელი. ეყრდნობოდა ირანის ფეოდალებს. აწარმოებდა ომებს ბიზანტიის წინააღმდეგ. დიდ ყურადღებას აქცევდა მეცნიერების განვითარებასა და მთარგმნელობით მუშაობას. ამ საქმიანობის ცენტრი იყო ბაღდადში მის მიერ დაარსებული „სიბრძნის სახლი.“ მის დროს სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადდა მუთაზილობა.
იხილეთ აგრეთვე
მუთაზილიტები
ლიტერატურა
სქოლიო
აბასიანთა ხალიფები
დაბადებული 15 სექტემბერი
დაბადებული 786
გარდაცვლილი 9 აგვისტო
გარდაცვლილი 833
IX საუკუნის ხალიფები
ხუცური

ხუცური — ასომთავრულისა და ნუსხურის საერთო სახელწოდება.
იხილეთ აგრეთვე
ლიტერატურა
ქსე, ტ. 11, გვ. 521, თბ., 1987
ნუსხური
ელიფსი

ელიფსი (ბერძნ. ἔλλειψις) მათემატიკაში მარტივი ალგებრული მრუდია, რომელშიც დისტანციათა ჯამი მრუდზე აღებული ნებისმიერი წერტილიდან ფოკუსებამდე მუდმივია.
თუ კონუსს გადავჭრით სიბრტყეზე, რომელიც მის ფუძეს არ გადაკვეთს, კონუსისა და სიბრტყის გადაკვეთა ელიფსი იქნება(დამტკიცებისთვის იხ. დანდელინის სფეროები).
ელიფსის კერძო შემთხვევაა წრეწირი.
ელისფსის დახაზვა
იხილეთ ვიდეო
ელიფსის დახაზვა შეიძლება ორი ჭიკარტით, ძაფითა და ფანქრით. ჭიკარტები მაგრდება ფოკუსებზე; ძაფის ბოლოები მაგრდება ჭიკარტებზე და ფანქარი თავსდება ჭიკარტებს შუა ძაფის შიგნით ისე, რომ ძაფი დაიჭიმოს. ამგვარად ძაფი სამკუთხედს შექმნის. თუ ფანქარს ავამოძრავებთ ჭიკარტებს ირგვლივ ისე, რომ ძაფი დაჭიმული დარჩეს, დისტანციათა ჯამი ფანქრიდან ჭიკარტებამდე უცვლელი დარჩება, რაც აკმაყოფილებს ელიფსის განსაზღვრებას.
ელიფსის თვისებები
ელიფსი არის გლუვი მრუდი, რომელსაც გააჩნია ვერტიკალური და ჰორიზონტალური სიმეტრიის ღერძები. ცენტრზე გამავალი მონაკვეთის სიგრძე, რომლის ბოლო წერტილები ელიფსზეა, მაქსიმალურია თუ მონაკვეთი ემთხვევა მთავარ ღერძს, ხოლო მინიმალური როდესაც მინორულ ღერძს(მათი ნახევრები არიან a და b სურათზე).
ფოკუსები(სურათზე F1 F2) არის არსებითი ელემენტი ელიფსის, რომლებიც მდებარეობენ მთავარ ღერძზე ცენტრიდან დაშორებული ტოლი მანძილით. ჯამი ელიფსის ნებისმიერი წერტილიდან ფოკუსებამდე არის მუდმივი და ტოლია PF1 + PF2 = 2a (იხ. სურათი).
განტოლებები
ელიფსის ფორმულა, რომლის მთავარი და მინორული ღერძები ემთხვევა აბსცისასა და ორდინატას ჩაიწერება შემდეგი სახით:
ამასთან 0 < b ≤ a. ამ შემთხვევაში სიდიდე a და b არიან შესაბამისად ელიფსის დიდი და პატარა პოლუსები. ელიფსის პოლუსების ცოდნით შეიძლება გამოვთვალოთ ფოკალური მანძილი და ექსცენტრისიტეტი:
ანალიტიკურ გეომეტრიაში, ელიფსი განმარტებულია, როგორც დეკარტის კოორდინატთა სისტემაში არსებული (X,Y) წერტილთა სიმრავლე, რომლებიც აკმაყოფილებენ შემდეგ ტოლობას:
სადაც , ფუნქციის ყველა კოეფიციენტი ნამდვილი რიცხვია და არსებობს ერთზე მეტი ამომხსნელი, განსაზღვრული ელიფსზე მდებარე (x, y) წერტილთა წყვილებით.
ლიტერატურა
მათემატიკური ტერმინები
ელიფსი
მრუდები
Malacacheta

Malacacheta is a Brazilian municipality located in the northeast of the state of Minas Gerais. Its population as of 2020 was estimated to be 18,602 people living in a total area of 719 km2. The city belongs to the mesoregion of Vale do Mucuri and to the micro-region of Teófilo Otoni. It became a municipality in 1924.
Malacacheta is located at an elevation of 432 meters, 90 km. west of Teófilo Otoni. The distance to the state capital, Belo Horizonte, is 515 km. Neighboring municipalities are: Setubinha, Novo Cruzeiro, Ladainha, Poté, Franciscópolis and Água Boa.
The main economic activities are services, small industries, and agriculture. A large percentage of the population is in the rural area and engaged in subsistence farming. The GDP in 2005 was R$54 million, with 37 million from services, 4 million from industry, and 10 million from agriculture. There were 960 rural producers on 35,000 hectares of land. Only 25 farms had tractors (2006). Approximately 2,700 persons were dependent on agriculture. The main cash crop was coffee while sugarcane, beans and corn were grown on a small scale. There were 33,000 head of cattle (2006). There was one bank (2007) and 686 automobiles (629 motorcycles), giving a ratio of 26 inhabitants per automobile.
There were seven health clinics and two hospitals with 75 beds. Patients with more serious health conditions are transported to Teófilo Otoni. Educational needs were met by 23 primary schools, five middle schools, and three pre-primary schools.
Municipal Human Development Index: 0.653 (2000)
State ranking: 738 out of 853 municipalities as of 2000
National ranking: 3,732 out of 5,138 municipalities as of 2000
Literacy rate: 68%
Life expectancy: 66 (average of males and females)
In 2000 the per capita monthly income of R$119.00 was well below the state and national average of R$276.00 and R$297.00 respectively.
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last
place.
Percentage of population aged less than 5 years old: 11.15 (2000)
Percentage of population aged 10 to 19: 23.95
Percentage of population aged 60 or more: 9.87
Percentage of urbanization: 69.10
Percentage of urban residences connected to sewage system: 33.10
Infant mortality rate: 19.75 (in 1,000 live births)
Murder of four pre-schoolers 1955
In April 1955, a great tragedy took place on Good Friday. On the farm of São João da Mata in the hamlet, Catulé, which is a part of the municipality of Malacacheta, four pre-schoolers were hanged at their feet by members of a religious sect, the Adventist Church of the Promise, and killed with a cane. Seven other children were flogged. Some parents participated diligently; they considered it a magical ritual.
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
Cascapara District

Cascapara District is one of eight districts of the Yungay Province in Peru.
Ethnic groups
The people in the district are mainly indigenous citizens of Quechua descent. Quechua is the language which the majority of the population (87.31%) learnt to speak in childhood, 12.59% of the residents started speaking using the Spanish language (2007 Peru Census).
See also
Pukaqucha
Wallpaq Sillu Punta
External links
Official district web site
References
Districts of the Yungay Province
Districts of the Ancash Region
სიდნი პოლაკი

სიდნი პოლაკი
სიდნი ირვინ პოლაკი (დ. 1 ივლისი, 1934 — გ. 26 მაისი, 2008) — ამერიკელი რეჟისორი, პროდიუსერი და მსახიობი.
სიდნი პოლაკს გადაღებული აქვს 21-ზე მეტი კინოფილმი და 10 სატელევიზიო შოუ, ითამაშა 30-ზე მეტ ფილმსა და შოუში და პროდიუსერობა გაუწია 44-ზე მეტ ფილმს. გადაღებული აქვს ფილმები „იერემია ჯონსონი“ (1972), „კონდორის სამი დღე“ (1975), „ბოროტების გარეშე“ (1981) და სხვა. მოიგო ოსკარი 1985 წლის ფილმისათვის „აფრიკიდან“; ხოლო ფილმებისათვის „ხომ ხოცავენ ქანცგაწყვეტილ ცხენებს?“ და „ტუტსი“ ოსკარის ნომინაცია მიიღო.
ბიოგრაფია
სიდნი ირვინ პოლაკი ინდიანის შტატის ქალაქ ლაფაიეტში, 1934 წლის 1 ივლისს, ებრაულ ოჯახში დაიბადა, რომელიც უკრაინიდან იყო ჩამოსული. დედა, — რებეკა პოლაკი, — პიანისტი და მომღერალი, ხოლო მამა — დევიდ პოლაკი, — ნახევრადპროფესიონალი მოკრივე და ფარმაცევტი იყო. პატარაობისას, მშობლები გაიყარნენ. სიდნის დედა ალკოჰოლიკი იყო და 37 წლის ასაკში გარდაიცვალა, როდესაც მომავალი რეჟისორი სტუდენტი იყო.
მიუხედავად ადრეული გეგმებისა, კოლეჯსა და სამედიცინო სკოლაში ესწავლა, სკოლის დამთავრების შემდეგ, სიდნიმ ინდიანა დატოვა და ნიუ-იორკში გადავიდა. 1952-1954 წლებში სამსახიობოზე სწავლობდა სენფორდ მეისნერთან. 2-წლიანი სამხედრო სამსახურის შემდეგ, სიდნი 1958 წელს დაბრუნდა ნიუ-იორკში და მეისნერის ასისტენტი გახდა. 1960 წელს პოლაკის მეგობარმა რეჟისორმა ჯონ ფრანკენჰაიმერმა მას ლოს-ანჯელესში ჩასვლა და ახალგაზრდა მსახიობებთან მუშაობა შესთავაზა თავის პირველ დიდ სურათში „ახალგაზრდა ველურები“. სწორედ მაშინ შეხვდა სიდნი ბერტ ლანკასტერს, რომელმაც მას რეჟისორობა ურჩია.
ფილმოგრაფია
'
რესურსები ინტერნეტში
.
.
სიდნი პოლაკის ბიოგრაფია , biography.com.
სქოლიო
ამერიკელი კინორეჟისორები
ამერიკელი პროდიუსერები
ამერიკელი მსახიობები
დაბადებული 1 ივლისი
დაბადებული 1934
გარდაცვლილი 26 მაისი
გარდაცვლილი 2008
ოსკარის მფლობელი კინორეჟისორები
Biathlon at the 2022 Winter Olympics – Mixed relay

Biathlon at the 2022 Winter Olympics – Mixed relay
The mixed relay competition of the 2022 Winter Olympics was held on 5 February, at the National Biathlon Centre, in the Zhangjiakou cluster of competition venues, north of Beijing, at an elevation of . The event was won by Norway. France was second, and the Russian Olympic Committee third.
Summary
The defending champions were France, and the 2018 silver and bronze medalists were Norway and Italy, respectively. There was only one mixed relay in the 2021–22 Biathlon World Cup before the Olympics, won by Norway, with Belarus second and France third. Norway were also the 2021 world champion.
Marte Olsbu Røiseland comfortably won the first leg for Norway, who was 15 seconds ahead of Italy, followed by Belarus, Sweden, and the Russian Olympic Committee. For France, Anaïs Chevalier-Bouchet had to ski two penalty loops and was in the ninth position. However, in the second leg Norway's Tiril Eckhoff got three penalty loops and dropped to the fifth position. Julia Simon brought France to the leading position after the second leg, 4 seconds ahead of Italy, fifteen ahead of Sweden, and 30 seconds ahead of the United States and Norway. Meanwhile, Kristina Reztsova had to ski a penalty loop on her leg, and the Russian Olympic Committee dropped to seventh, a minute behind France. Alexander Loginov was the fastest in the third leg, bringing the Russian Olympic Committee to the leading position. Sweden was second, France dropped to third due to Émilien Jacquelin being on the penalty loop twice on his standing shoot. The United States were still fourth, and Norway fifth, all four teams approximately 20 seconds behind the leader. Italy dropped to seventh after a penalty loop of Thomas Bormolini and was not able to return to medal contention. On the last leg Quentin Fillon Maillet caught up with Eduard Latypov and Johannes Thingnes Bø caught over 9 seconds. At the finish Bø outsprinted Fillon Maillet and Latypov, and Norway won the gold medal ahead of France and the Russia Olympic Committee.
Qualification
Results
The race was started at 17:00.
References
Biathlon at the 2022 Winter Olympics
Mixed events at the 2022 Winter Olympics
ლა-რიოხა (არგენტინა)

ლა-რიოხა (არგენტინა)
ლა-რიოხა — ქალაქი დასავლეთ არგენტინაში, სიერა-დე-ველასკოს მთისწინეთში. არის პროვინცია ლა-რიოხის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქში არის კოლონიალური პერიოდის ტაძრები, ქალაქი დაარსდა 1591 წელს პატარა დასახლების ადგილზე და ეწოდა ტოდოს-ლოს-სანტოს-დე-ლა-ნუევა-რიოხა.
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ქალაქის შესახებ
Universidad Nacional de La Rioja
არგენტინის ქალაქები
კიროვი

კიროვი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სერგეი კიროვი — კომუნისტური პარტიისა და საბჭოთა სახელმწიფოს მოღვაწე
აზერბაიჯანი
კიროვი — სოფელი აზერბაიჯანში, სამუხის რაიონში
რუსეთი
კიროვი — ქალაქი რუსეთში კიროვის ოლქის ცენტრი
კიროვი — ქალაქი რუსეთში კალუგის ოლქში
საქართველო
კიროვი — ვანის მუნიციპალიტეტის სოფელ სალომინაოს ყოფილი სახელი
კიროვი — სოფელი ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში
კიროვი — ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბაღლების ყოფილი სახელი
კიროვი — ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლეყერეთის ყოფილი სახელი
კიროვი — სოფელი ონის მუნიციპალიტეტში
მისტერ ოლიმპია

მისტერ ოლიმპია – ტიტული, რომლითაც, ყოველ წელიწადს, ბოდიბილდინგის საერთაშორისო ფედერაცია აჯილოვებს პროფესიონალ ბოდიბილდერ მამაკაცებს.
გამარჯვებულები
სქოლიო
კულტურიზმი
ვაღატური

ვაღატური — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 550 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 469 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 27 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 17.15 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სიუნიქის პროვინციის სოფლები