PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
RGO hand grenade

RGO hand grenade
The RGO hand grenade (Ruchnaya Granata Oboronitel'naya, ("Hand Grenade Defensive")) is a defensive Soviet fragmentation hand grenade. It consists of a double layered steel pre-fragmented body. It is very similar to the single-layered offensive aluminium-bodied RGN hand grenade. It uses the UDZS dual action fuze, which has both impact and time delay functions. The impact fuze arms after a pyrotechnic delay of 1 to 1.8 seconds. If the impact fuze has not triggered the grenade after 3.2 to 4.2 seconds a second pyrotechnic delay triggers the grenade. The fragments produced by the grenade generate a lethal radius of between and , with the safety radius being .
Unlike the two-part hemispherical RGN, the RGO is made up of 4 quadrants. One of the lower quadrants has a diamond-shaped cross-hatching in the outer shell. This is designed to help the operator to distinguish it by touch from the smooth-shelled RGN in low-light or dark conditions.
History
The RGN and RGO grenades were developed under Project BAZALT ("Basalt") during the Soviet–Afghan War to supplement the RGD-5. When in combat in the mountains Soviet troops found their grenades were less effective. The steep terrain often caused grenades to accidentally bounce or roll back towards the thrower's position and cause friendly casualties. The long fuse time allowed the enemy forces to get under cover.
The RGO's time delay fuze prevents friendly casualties if it impacts too soon or will air-burst over an enemy under cover if it hadn't impacted. The impact fuze detonates when it hits any terrain – even sand, snow, or water.
The grenade is still in production in Russia and Ukraine and is in service with a number of countries.
See also
List of Russian weaponry
RGN hand grenade
References
Janes Infantry Weapons 1991-1992,
Fragmentation grenades
Hand grenades of the Soviet Union
ტიტუს ლარციუს ფლავიუსი

ტიტუს ლარციუს ფლავიუსი ან რუფუსი (ლათ. Titus Lartius Flavus (Rufus)) — რომაელი პოლიტიკოსი და სამხედრო მოღვაწე, რომელიც ორჯერ აირჩიეს რომის კონსულის თანამდებობაზე. პირველად ძვ. წ. 501 წელს, აირჩიეს პოსტუმუს კომინიუს აურუნკუსთან ერთად, მეორედ ძვ. წ. 498 წელს, მისი თანაკონსული იყო კვინტუს კლოელიუს სიკულუსი. ძვ. წ. 501 წელს კონსულის თანამდებობაზე ყოფნისას ტიტუსი რომის დიქტატორის თანამდებობაზე აირჩიეს, ამით ტიტუსი რომის ისტორიაში პირველი დიქტატორი გახდა.
რესურსები ინტერნეტში
რომის კონსულების სია
რომის რესპუბლიკი კონსულები
რომის კონსულები და მათი მმართველობა
რომის რესპუბლიკი კონსულების ჩამონათვალი
რომის რესპუბლიკის კონსულები
ძვ. წ. VI საუკუნის რომაელები
ძვ. წ. V საუკუნის რომაელები
ლუბნის რაიონი

ლუბნის რაიონი — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1378 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 31 863 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 23,1 კაცს კმ²-ზე. ლუბნის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლუბნი.
იხილეთ აგრეთვე
უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
უკრაინის რაიონები
სქოლიო
პოლტავის ოლქის რაიონები
ცოცოლთის წმინდა გიორგის ეკლესია

ცოცოლთის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ცოცოლთაში, დგას შუა სოფელში მოსწორებულ ადგილას, აგებულია XIX საუკუნეში.
ეკლესია დარბაზულია გეგმით შიგნით და გარედან სწორკუთხაა. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა. აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილია დაბალი და განიერი, სწორკუთხა სარკმელი. ჩრდილოეთ კედელში სამი მცირე ნიშანია. მსგავსი ორი ნიშანი დასავლეთ კედელშიცაა. ეკლესიის შიდა სივრცე დასრულებულია ხის შეფიცრული ბრტყელი ჭერით. ჭერის ზემოთ სხვენია, რომელიც ნათდება აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში გაჭრილი თითო მცირე თაღოვანი სარკმლით. გარედან ეკლესის კედლები ინტერიერის მსგავსად შელესილი და შეთეთრებულია. სახურავი ორ ფერდაა. თუნუქის ეკლესიას გარს აკრავს დაბალი სწორ კუთხა მოხაზულობის გალავანი, რომელიც ნაგებია ქვის მშრალი წყობით.
ლიტერატურა
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ცარიელი სიმრავლე

ცარიელი სიმრავლე — ცნება სიმრავლეთა თეორიიდან და ეწოდება სიმრავლეს, რომელიც ელემენტს არ შეიცავს.
განმარტება
ანუ, M ცარიელია მაშინ და მხოლოდ მაშინ, როცა არ მოიძებნება ელემენტი, რომელიც მას ეკუთვნის.
თვისებები
ცარიელი სიმრავლე არის ნებისმიერი სიმრავლის ქვესიმრავლე.
სიმრავლე ცარიელ სიმრავლესთან გაერთიანებით არ იცვლება.
ცარიელი სიმრავლე ნებისმიერ სიმრავლეთან თანაკვეთისას გვაძლევს ცარიელ სიმრავლეს.
ნებისმიერი სიმრავლისა და ცარიელ სიმრავლის დეკარტული ნამრავლი გვაძლევს ცარიელ სიმრავლეს.
ცარიელი სიმრავლის ერთადერთი ქვესიმრავლე ისევ ცარიელი სიმრავლეა.
ლიტერატურა
Halmos, Paul, Naive Set Theory. Princeton, NJ: D. Van Nostrand Company, 1960. Reprinted by Springer-Verlag, New York, 1974. ISBN 0-387-90092-6 (Springer-Verlag edition). Reprinted by Martino Fine Books, 2011. ISBN 978-1-61427-131-4 (Paperback edition).
სიმრავლეთა თეორია
ვასილი III

ვასილი III ივანეს ძე . ვასილი დაიბადა 1479 წლის 25 მარტს, ხოლო გარდაიცვალა 1533 წლის 3 დეკემბერს — მოსკოვის დიდი მთავარი1505—1533 წლებში. ივანე III-ის და სოფია პალეოლოგის შვილი. მამა ივანე IV მრისხანეს
ივანე III-ის წინაპრები
ლიტერატურა
Горматюк А. А. Царский лик. Надгробная икона Великого князя Василия ІІІ. — М.: Всеросс. худ. научно-рест. центр им. И. Е. Грабаря, 2003.
რუსეთის მეფეები
რუსეთის მონარქები
დაბადებული 1479
გარდაცვლილი 1533
სწროფავი

სწროფავი — სოფელი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში. ჟინვალის სადაბო თემში. მდებარეობს ხორხის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ფშავის არაგვის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1000 მ სიმაღლეზე. ქალაქ დუშეთიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Liəzi

Liəzi is a village in the municipality of Vaqo in the Astara Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Astara District
ნიკოლოზ ბელიაევი (რაიხსტაგის შტურმის მონაწილე)

ნიკოლოზ ბელიაევი (რაიხსტაგის შტურმის მონაწილე)
ნიკოლოზ მიხეილის ძე ბელიაევი (დ. 22 ოქტომბერი, 1922, კობენევო, რსფსრ — გ. 8 დეკემბერი, 2015, სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთი) — საბჭოთა საზღვაო ფლოტის ოფიცერი, დიდი სამამულო ომის მონაწილე, მე-2 რანგის კაპიტანი. რაიხსტაგის შტურმის ერთ-ერთი უკანასკნელი მონაწილე. ომის შემდეგ აქტიური ცხოვრების წესით დაკავდა, ჩაერთო საერთო-საგანმანათლებლო და პატრიოტულ საქმიანობაში ახალგაზრდებს შორის. სიცოცხლის ბოლომდე დარჩა მტკიცე კომუნისტად.
ჯილდოები
სამამულო ომის ორდენი, 1 ხარისხი (1945);
სამამულო ომის ორდენი, 2 ხარისხი (1944);
2 წითელი ვარსკვლავის ორდენი (პირველი — 1945);
2 მედალი „სამხედრო დამსახურებისათვის“ (პირველი — 1943);
„შრომის ვეტერანის“ მედალი;
მედალი „საბჭოთა იმიერპოლარეთის დაცვისათვის“;
მედალი „ბერლინის აღებისათვის“;
საიუბილეო მედლები;
კომუნისტური პარტიის ჯილდოები.
ლიტერატურა
Субботин В. Е. Как кончаются войны. — М.: Советский писатель, 1975. — 318 с.
სქოლიო
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
სამამულო ომის II ხარისხის ორდენის კავალრები
რაიხსტაგის შტურმის მონაწილეები
დაბადებული 22 ოქტომბერი
დაბადებული 1922
გარდაცვლილი 8 დეკემბერი
გარდაცვლილი 2015
გიზის დინასტია

გიზის დინასტია — ფრანგ ჰერცოგთა დინასტია, რომელთა წარმომადგენლებმა XVI საუკუნეში საფრანგეთის ისტორიაში მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს. დინასტია ლოთარინგიის ჰერცოგების უმცროს შტოს წარმოადგენდა. მისი დამაარსებელი იყო ლოთარნიგიის ჰერცოგის რენე II-ის ვაჟი კლოდი (დ. 1496 — გ. 1550), რომელიც 1527 წელს I-ლი ჰერცოგი დე გიზი გახდა. მისი ქორწინებით ანტუანეტა დე ბურბონ-ვანდომზე გიზები საფრანგეთის სამეფო დინასტიას დაუნათესავდნენ.
გიზები ჰუგენოტების მთავარი მოწინააღმდეგეები და კათოლიკური ლიგის მეთაურები იყვნენ საფრანგეთის რელიგიური ომების დროს. 1675 წელს დინასტიამ არსებობა შეწყვიტა.
იხილეთ აგრეთვე
კლოდ დე გიზი
ფრანსუა დე გიზი
მარია დე გიზი
შარლ დე გიზი
ანრი I გიზი
ლუი I დე გიზი
ლუი II დე გიზი
ლუიზა-მარგარიტა დე ლორენ-გიზი
ლიტერატურა
Forneron. Les ducs de G. — 1878.
საფრანგეთის ისტორია
ნუგზარ მაისურაძე

ნუგზარ მაისურაძე (დ. 3 იანვარი, 1939, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1966 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტი და მიენიჭა ინჟინერ-მშენებლის კვალიფიკაცია.
1967-1969 წლებში მუშაობდა თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის დაქვემდებარებაში არსებულ საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტში“ ინჯინერ-კონსტრუქტორად; 1970-1981 წლებში საქართველოს ტურიზმისა და ექსკურსიების რესპუბლიკური საბჭოს საპროექტო ბიუროში მთავარ კონსტრუქტორად; 1982 წლიდან იყო თბილისის ზონალური სამეცნიერო-კვლევით, ტიპური და ექსპერიმენტული პროექტირების უნივერსიტეტის, ჯერ პროექტის მთავარი ინჟინერი, შემდეგ კი საპროექტო სახელოსნოს მთავარი კონსტრუქტორი; 2000-2005 წლებში მუშაობდა საპროექტო ორგანიზაცია შპს „დელტაპროექტი-2000“-ის მთავარ კონსტრუქტორად; მისი მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით დამუშავებულ იქნა მრავალი ტურისტული მომსახურების სფეროსა და სხვა საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტის პროექტი. მათ შორის: ტურისტული ბაზებისა და სასტუმროების ბორჯომში, გუდაურში, დ. ბაკურიანში, ახალ ათონში, შოვში და ჯავაში; აგრეთვე ტურისტული ბაზების ჩრდილოეთ ოსეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში და შუა აზიის რესპუბლიკებში — თურქმენეთში, უზბეკეთში და ყირგიზეთში; მონაწილეობდა არაერთი ტიპური პროექტის დამუშავებაში საცხოვრებელი და კულტურულ-საგანმანათლებლო დანიშნულების შენობებისთვის, ასევე პროექტირებაში დასასვენებელი პანსიონატების ქ. სოჭის ზონის დ. ლოოში და ქ. კუიბიშევში (ამჟამად ქ. სამარა), მიხეილ მესხის სახელობის საფეხბურთო სტადიონის ქ. თბილისში, ბათუმის, ფოთისა და დ. ურეკის რკინიგზის ვაგზლების და სხვა; მრავალწლიანი შრომითი საქმიანობისა და დამსახურებისათვის მიღებული აქვს საქართველოს პრეზიდენტის „მადლობის სიგელი“, ასევე სხვადასხვა საუწყებო ჯილდოები და საპატიო სიგელები.
ლიტერატურა
საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, წიგნი 2, თბ., 2021, გვ. 178
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 3 იანვარი
დაბადებული 1939
ქართველი ინჟინრები
თბილისში დაბადებულები
საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
განა 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

განა 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
განამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
განა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ინტარსია

ინტარსია (ინკრუსტაცია) — დეკორირების ხერხი სახვით ხელოვნებაში, ინკრუსტაციის სახეობა, ხით ხის (ავეჯის ან სხვა) საგნების მორთვა: ფაქტურითა და ფერით განსხვავებული ხის ფირფიტების ორნამენტი ან გამოსახულება ჩასმულია ხისივე საგნის ზედაპირში. ინტარსიამ განვითარების მაღალ დონეს მიაღწია XV საუკუნის იტალიაში.
ლიტერატურა
სახვითი ხელოვნება
ისლამოლოგია

ისლამოლოგია (ასევე ისლამცოდნეობა, ანდა უფრო იშვიათად ისლამისტიკა) — სამეცნიერო დისციპლინა და იკვლევს ისლამს როგორც რელიგიას, ისლამურ საზოგადოებებსა და კულტურებს.
ისლამოლოგია ორიგინალურ ტექსტებზე დაყრდნობით, რომლებიც ძირითადად არაბულ ენაზეა შესრულებული, მეცნიერულად შეისწავლის, აანალიზებს როგორც საკუთრივ ისლამურ წერილობით ძეგლებსა და ისლამური სამყაროს ისტორიას, ასევე ყურანს, ჰადისს, ისლამურ სამართალსა და ისლამურ ლიტერატურას. ყოველივედან გამომდინარე არაბული ენის შესწავლის გარეშე წარმოუდგენელია ამ მეცნიერების დაუფლება.
ისლამისტი ვერსუს ისლამოლოგი
ზოგან, ევროპულ ენებზე არსებული შესაბამისი ლიტერატურის კითხვისას შეიძლება შევხვდეთ სიტყვას ისლამისტი. მოცემული ტერმინით სულ რამდენიმე წლის წინათ მართლაც აღნიშნავდნენ ისლამის სპეციალისტს გამოდიოდნენ-რა სიტყვაფორმიდან ისლამისტიკა. დღესდღეობით, სიტყვა „ისლამისტი“ რელიგიურ-პოლიტიკური შეფერილობის ნეოლოგიზმად გადაიქცა, ხოლო მის ადგილას დამკვიდრდა დარგის გამოსახატავად ისლამოლოგია, ისლამის მკვლევარისა კი ისლამოლოგი, ანუ ქართულად ისლამცოდნე დამკვიდრდა.
ისლამოლოგიას შეისწავლიან გერმანიის უნივერსიტეტებში. სწავლება მოიცავს ისლამური აღმოსავლეთის რელიგიას, კულტურასა და ისტორიას. სტუდენტები, რომელთაც ძირითად სპეციალობად აქვთ არჩეული ისლამოლოგია ან არაბისტიკა შეისწავლიან აგრეთვე არაბულ სალიტერატურო ენას და მეორე აღმოსავლურ ენას სპარსულს ან თურქულს, განსაკუთრებულ შემთხვევებში კი ურდუს ან ინდონეზიურს.
განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა პოლიტიკური ისლამის შესწავლას.
არანაკლები ყურადღება ეთმობა აგრეთვე ისლამური აღმსარებლობის წიაღში აღმოცენებული ხალხური ტრადიციების შესწავლას.
იხილეთ აგრეთვე
აღმოსავლეთმცოდნეობა
არაბისტიკა
ირანისტიკა
იუდაისტიკა
ოსმანისტიკა
თურქოლოგია
აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტი
რესურსები ინტერნეტში
თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარული ფაკულტეტის გვერდი
თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. აღმოსავლეთმცოდნეობა
Network for Islamic Studies
Oxford Centre for Islamic Studies
MA degree in Islamic Studies through distance learning
Institute of Islamic Studies at McGill University
Article from The University of Chicago Chronicle
Study Islamic Business in Indonesia
A history of Islamic culture
Islamic Civilization
Muslim Philosophy
Well Organized Islamic Portal for Islamic Studies According to Quran and Sunnah - as per the beliefs of Ahl as Sunnah wal Jamah - Salaf as Salih
Reading Quran
Maktaba al-Ashrafia : An Online Interlocutory Locus for Islamic Studies and Literary Theory.
Al-Azhar University
აღმოსავლეთმცოდნეობა
ვასპურაკანის სამეფო

ვასპურაკანის სამეფო — სომხური ფეოდალური სახელმწიფო (908-1021), რომელიც მოიცავდა ვასპურაკანის ოლქს, ვანის ტბის მიმდებარე რაიონებს. სამეფოს მართავდნენ არწრუნთა დინასტიის წარმომადგენლები. არწრუნებმა IX საუკუნისთვის დაიმორჩილეს ვასპურაკანის სხვა ფეოდალური საგვარეულოები, დამოუკიდებლობას ინარჩუნებამდა მმხოლოდ რამდნეიმე საამირო. X საუკუნეში არწრუნებმა ქვეყანას მეზობელი ტერიტორიებიც შეუერთეს და თავი მეფეებად გამოაცხადეს. ვასპურაკანის სამეფომ მოიცვა ტერიტორიები ვანის, ურმიის ტბებს და მდინარე არაქსს შორის. დამოუკიდებლად ვასპურაკანის სამეფომ მხოლოდ 14 წელი გაძლო. ვასპურაკანის დაწინაურებას ხელი შეუწყო X საუკუნეში სომხეთში დამყარებულმა მშვიდობამ და ქვეყანაზე გამავალმა სავაჭრო გზებმა.
922 წლიდან იგი ვასალურ დამოკიდებულებაში იყო ანისის სამეფოსთან. სამუელ ანელის ცნობით სენექერიმის მმართველობის წლებში (968-1021), აქ იყო 8 ქალაქი, 4 ათასი სოფელი, 72 ციხესიმაგრე, 115 მონასტერი, ქვეყანა მჭიდროდ იყო დასახლებული, განვითარებული იყო ვაჭრობა და ხელოსნობა. მნიშვნელოვანი ქალაქები იყო ვანი, ვოსტნი და აღთამარი. ვასპურაკანში მდებარეობდა ნარეკის მონასტერი, სადაც მოღვაწეობდნენ მამა-შვილი ანანია და გრიგორ ნარეკაცები. XI საუკუნის დასაწყისიდან განიცდიდა თურქული ტომების თავდასხმებს. 1021 წელს მეფე სენექერიმმა სამეფო ბიზანტიას გადასცა და თავად მიიღო ქალაქი სებასტია. ამ დროიდან ვასპურაკანი ბიზანტიის იმპერიის ერთ-ერთი თემი გახდა.
ვასპურაკანის პრინცები
ამაზასპ II (800-836)
აშოტ I (836-852). ამაზასპ II-ის ძე.
გურგენ I (852-853). აშოტ I-ის ძმა.
აბუ ჯაფარი (853-854). აშოტ I-ის ძმა.
გურგენ II (854-857).
გრიგოლ-დერენიკი (857-868). აშოტ I-ის სიძე.
აშოტ I (868-874).
გრიგოლ-დერენიკი (874-887).
გაგიკ აბუ მორვანი (887-898). გრიგოლ-დერენიკის ძე.
აშოტ-სარგისი (აშოტ II) (898-900). გრიგოლ-დერენიკის ძე.
საფი ვანის მმართველი (900-901).
აშოტ-სარგისი (900-904).
გაგიკ III (904-908). აშოტ-სარგისის ძმა.
გურგენ III (908-925). აშოტ-სარგისის ძმა.
ვასპურაკანის მეფეები
გაგიკ I (III) (925-943). აშოტ-სარგისის ძმა.
დერენიკ-აშოტ (აშოტ III) (943-953). გაგიკ I-ის ძე.
აბუსაჰლ-ამაზასპი (953-972). დერენიკ-აშოტის ძე.
აშოტ-საჰაკ (აშოტ IV) (972-983). აბუსაჰლ-ამაზასპის ძე.
გურგენ IV (983-1003). აშოტ-საჰაკის ძმა.
სენექერიმი (1003-1021). გურგენ IV-ის ძმა.
ლიტერატურა
სირარპი ტერ-ნერსესიანი. Armenia and the Byzantine Empire: a Brief Study of Armenian Art and Civilization. Cambridge: Harvard University Press. 1947.
აზიის ყოფილი მონარქიები
სომხეთის ისტორია
ბიზანტიის თემები
აღმოსავლეთი დავაო

აღმოსავლეთი დავაო (ოფიციალურად აღმოსავლეთ დავაოს პროვინცია) ― ფილიპინების პროვინცია. მდებარეობს დავაოს რეგიონში, მინდანაოზე. პროვინციის დედაქალაქია მატი. დასავლეთით დავაო-დე-ორო ესაზღვრება, ჩრდილოეთით ― სამხრეთი აგუსანი და სამხრეთი სურიგაო. პროვინციის ძირძველი მოსახლეები მანდაიები და კალაგანები არიან.
აღმოსავლეთი დავაო ფილიპინების ყველაზე აღმოსავლეთით მდებარე პროვინციაა. ფილიპინების ყველაზე აღმოსავლეთით მდებარე წერტილი პუსანი კარაგაში მდებარეობს. პროვინციის აღმოსავლეთით ფილიპინის ზღვა მდებარეობს. პროვინცია მოიცავს უსახელო ნახევარკუნძულს, რომელიც დავაოს ყურის დასავლეთით მდებარეობს.
აღმოსავლეთი დავაო ქვეყნის მასშტაბით ქოქოსისა და კოპრის მთავარი მწარმოებელია, რის გამოც ზოგჯერ ფილიპინების ქოქოსის დედაქალაქადაც მოიხსენიებენ.
რესურსები ინტერნეტში
Davao Oriental wants Hamiguitan declared as world heritage site
Philippine Standard Geographic Code
News from Davao Oriental
Davao Oriental Eco Industrial Park
სქოლიო
აღმოსავლეთი დავაო
ფილიპინების პროვინციები
დავაოს რეგიონის პროვინციები
1967 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები
1967 წელს დაარსებულები ფილიპინებში
516

516
მოვლენები
„ფრანკთა ისტორიის“ ცნობით, შვედები ქვემო რაინლანდში შეიჭრნენ, მაგრამ დამარცხებულ იქნენ ფრანკთა ჯარის მიერ, რომელსაც თოიდებერტ I მეთაურობდა.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ათალარიხი — ოსტგუთების მეფე (გ. 534)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
22 მაისი : იოანე III — ალექსანდრიის პატრიარქი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გუნდობადი — ბურგუნდიელთა მეფე
.gs

.gs — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) სამხრეთ ჯორჯიის და სამხრეთ სენდვიჩის კუნძულებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
gs
სამხრეთ ჯორჯიის და სამხრეთ სენდვიჩის კუნძულები
sv:Toppdomän#G
სევერინუსი

სევერინუსი (დ. უცნობია — გ. 2 აგვისტო, 640) — რომის პაპი 640 წლის 28 მაისიდან 2 აგვისტომდე.
დაიბადა რომში, იტალიაში. გარდაიცვალა პაპად არჩევიდან 2 თვეში.
რესურსები ინტერნეტში
ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“
რომის პაპები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გარდაცვლილი 2 აგვისტო
გარდაცვლილი 640
გალაპაგოსის კუ

გალაპაგოსის კუ, გალაპაგოსური გიგანტური კუ ან სპილოსებრი კუ — კუების უმსხვილესი სახეობა და მე-10 უდიდესი რეპტილია, რომლის წონაც 400 კგ-მდე, სიგრძე კი 1,8 მეტრამდე აღწევს. ამ სახეობის სიცოცხლის ხანგრძლივობა 100 წელს აღემატება და ერთ-ერთ ყველაზე დღეგრძელ ხერხემლიანს წარმოადგენს. ერთ-ერთმა დატყვევებულმა ინდივიდმა 170 წელი იცოცხლა.
კუები გალაპაგოსის შვიდ კუნძულზე ბინადრობენ. ეს ვულკანური კუნძულები წყნარ ოკეანეში, კონტინენტური ეკვადორის სანაპიროდან 1 000 კმ-ით დასავლეთით მდებარეობს. კუნძულები XVI საუკუნეში ესპანელმა მკვლევრებმა აღმოაჩინეს და სახელი სწორედ ესპანური სიტყვა კუს (galápago) მიხევდვით უწოდეს.
ბაკნის ზომა და მოყვანილობა სახეობებს შორის იცვლება. კუნძულების ტენიან მთიანეთში, კუები უფრო დიდები არიან, გუმბათისებრი ბაკნითა და მოკლე კისრით, მშრალ დაბლობებში კი შედარებით პატარები, უნაგირის მსგავსი ბაკნითა და გრძელი კისრით. 1835 წელს, ამ განსხვავებებს თავის მეორე მოგზაურობისას იკვლევდა ჩარლზ დარვინი, რაც მას ასევე დაეხმარა თავისი ევოლუციის თეორიის ჩამოყალიბებაში.
XVI საუკუნეში კუების რაოდენობა 250 000-ზე მეტი იყო, თუმცა ეს რიცხვი კატასტროფულად შემცირდა და 1970-იანი წლებისთვის დაახლოებით 3 000 შეადგინა. ასეთი შედეგის მიზეზი იყო კუების საკვებად გამოყენება, მათი საცხოვრებელი გარემოს განადგურება სასოფლო-სამეურნეო მიზნებისთვის, კუნძულებზე უცხო სახეობების ცხოველების შემოყვანა, მათ შორის ვირთხის, თხისა და ღორის. თავდაპირველი 15 ქვეახეობიდან შემორჩენილია ათი. ტყვეობაში ჰყავდათ შემორჩენილი მეთერთმეტე ქვესახეობის ერთადერთი, უკანასკნელი წარმომადგენელი, ზედმეტსახელად „ეული ჯორჯი“, რომელიც 2012 წლის 24 ივნისს მოკვდა. კონსერვაციის მცდელობები XX საუკუნეში დაიწყო, რაც ათასობით პატარა კუს ხელოვნურად გამოყვანა-გამოკვებასა და შემდეგ კუნძულზე გაშვებას მოიცავს; შედეგმაც არ დააყოვნა და XXI საუკუნის დასაწყისში კუს ამ სახეობის ინდივიდების რაოდენობამ 19 000-ს მიაღწია. მიუხედავად ასეთი შედეგისა, ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირმა (IUCN) კუს ამ სახეობას „მოწყვლადის“ კლასიფიკაცია მისცა.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
გალაპაგოსის კუნძულები
რესურსები ინტერნეტში
ARKive – images and movies of the Galápagos giant tortoise (Geochelone spp.)
American Museum of Natural History, Galápagos Giant Tortoise webpage
'Extinct' Galapagos tortoise may still exist
სქოლიო
კუები
ინტერიერი

ინტერიერი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ინტერიერი — შენობის ან სათავსის შიგა სივრცე
ინტერიერი — ჟანრი ფერწერაში
ინტერიერი — სასოფლო-სამეურნეო ცხოველთა შინაგანი ორგანოებისა და ქსოვილების აგებულება
პარელიასი

პარელიასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება ცენტრალური პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერიდო-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 354 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39.64 კმ²-ზე. ფართობი 513 507 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, ზოგადი სტატისტიკა
რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
პირველი ეპოქა

პირველი ეპოქა
ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინის ნაწარმოებებში პირველი ეპოქა (ანუ ილუვატარის შვილთა პირველი ეპოქა) — ჰეროიკული პერიოდი, რომელშიც ადგილი აქვს ტოლკინის ადრეულ ლეგენდებს. მათი ვერსიები გამოქვეყნდა წიგნში „სილმარილიონი“. ამ პერიოდის ისტორიები მიმდინარეობს ტერიტორიაზე, რომელზეც მოგვიანებით „ბეჭდების მბრძანებლის“ მოვლენები დატრიალდა.
მიმოხილვა
როგორც ახსნილია „სილმარილიონში“, პირველი ეპოქა ელფთა გამოღვიძებასთან ერთად დაიწყო. და დასრულდა ვალინორისა და ბელერიანდის გაერთიანებული ჯარების მიერ მორგოთის საბოლოო დამარცხებით.
იხილეთ აგრეთვე
პირველი ეპოქის ქრონოლოგია
გონდოლინის დამხობა
ბერენისა და ლუთიენის ამბავი
სქოლიო
შუახმელეთის ეპოქები
fr:Chronologie de la Terre du Milieu#Le Premier Âge
San Martín District

San Martín District is one of five districts of the province El Dorado in Peru.
References
ჩილეს პროვინციები

ჩილეს პროვინციები – ჩილეს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მეორე დონის ერთეული. ჩილეში სულ 54 პროვინციაა, რომლებიც გაერთიანებულნი არიან 15 რეგიონში. პროვინციას ხელმძღვანელობს პრეზიდენტის მიერ დანიშნული გუბერნატორი. პროვინციები თავის მხრივ იყოფიან კომუნებად.
პროვინციების სია რეგიონების მიხედვით
XV - არიკა და პარინაკოტის რეგიონი
არიკა
პარინაკოტა
I - ტარაპაკის რეგიონი
იკიკე
ტამარუგალი
II - ანტოფაგასტის რეგიონი
ანტოფაგასტა
ელ-ლოა
ტოკოპილია
III - ატაკამის რეგიონი
კოპიაპო
უასკო
ჩანიარალი
IV - კოკიმბოს რეგიონი
ელკი
ლიმარი
ჩოაპა
V - ვალპარაისოს რეგიონი
ვალპარაისო
აღდგომის კუნძული
ლოს-ანდესი
პეტორკა
კილოტა
სან-ანტონიო
სან-ფელიპე-დე-აკონკაგუა
მარგა-მარგა
VI - ო'ჰიგინსის რეგიონი
კაჩაპოალი
კარდენალ-კარო
კოლაჩაგუა
VII - მაულეს რეგიონი
ტალკა
კაუკენესი
კურიკო
ლინარესი
VIII - ბიო-ბიოს რეგიონი
კონსეფსიონი
არაუკო
ბიო-ბიო
ნიუბლე
IX - არაუკანიის რეგიონი
კაუტინი
მალიეკო
XIV - ლოს-რიოსის რეგიონი
ვალდივია
რანკო
X - ლოს-ლაგოსის რეგიონი
ლიანკიუე
ჩილოე
ოსორნო
პალენა
XI - აისენის რეგიონი
კოიაიკე
აისენი
კაპიტან-პრატი
ხენერალ-კარერა
XII - მაგალიანესი და ჩილეს ანტარქტიკის რეგიონი
მაგალიანესი
ანტარქტიკა-ჩილენა
ტიერა-დელ-ფუეგო
ულტიმა-ესპერანსა
RM - სანტიაგოს რეგიონი
სანტიაგო
კორდილიერა
ჩაკაბუკო
მაიპო
მელიპილია
ტალანგატე
იხილეთ აგრეთვე
ჩილეს რეგიონები
ჩილეს კომუნები
რესურსები ინტერნეტში
Decreto Ley 2.868
ჩილეს ადმინისტრაციული დაყოფა
ადაჟის მხარე

ადაჟის მხარე — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ვიძემეს რეგიონში. მხარის ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ადაჟი.
მხარე დაარსდა 2006 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ლატვიის მხარეები
Ӗ

Ӗ, ӗ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
კოდების ცხრილი
„Ӗ“ უნიკოდის სიმბოლოებით ასევე შემდეგნაირად ჩაიწერება:
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ӗ)
Graphemica (ӗ)
კირილური ასოები
ბაშკირეთი

ბაშკირეთის რესპუბლიკა ან ბაშკირეთი — რუსეთის ფედერაციის სუბიექტი, შედის ვოლგისპირეთის ფედერალურ ოკრუგში.
დედაქალაქი - ქ. უფა.
ესაზღვრება თათრეთისა და უდმურტეთის რესპუბლიკებს, პერმის მხარეს, აგრეთვე სვერდლოვსკის, ჩელიაბინსკის და ორენბურგის ოლქებს.
შეიქმნა 1919 წლის 23 მარტს.
გეოგრაფიული მდებარეობა
რესპუბლიკა მდებარეობს სამხრეთ ურალის ფერდობსა და იმიერურალზე. ბაშკირეთის ტერიტორიაზე უმაღლესი წერტილია - მთა იამანთუ (1640 მ). რესპუბლიკის განფენილობა ჩრდილოეთიდან სამხრეთით - 550 კმ, ხოლო დასავლეთიდან აღმოსავლეთით - 430 კმ.
დიდი მდინარეებია: ბელაია (აგიზელი) (1430 კმ) და მისი შენაკადები ნუგუში (235 კმ), სიმი (239), უფა (918 კმ), დიომა (556 კმ), აგრეთვე საკმარა (760 კმ), ურალი და იკი (571 კმ).
ლიტერატურა
ბაშკირეთი
არჩილ დადუნაშვილი

არჩილ დადუნაშვილი
არჩილ სერაპიონის ძე დადუნაშვილი (დ. 16 ოქტომბერი. 1916, ქუთაისი, — გ. 30 აგვისტო, 1997, იქვე) — ქართველი ენერგეტიკოსი, ხელსაწყოთმშენებელი. საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი (1978), გამომგონებელი (1991). ტექიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1962).
დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის ენერგეტიკის ფაკულტეტი 1940 წელს. 1932 წლიდან 16 წლისამ მუშაობა დაიწყო რიონჰესის მშენებლობაზე. მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. 1947–1969 წლებში მუშაობდა „საქენერგოს“ დასავლეთ საქართველოს ენერგოსისტემაში. ამ პერიოდში მისი ხელმძღვანელობით ჩატარდა დასავლეთ საქართველოში არსებული ენერგოსისტემის რეკონსტრუქცია, აშენდა ახალი ობიექტები, მოხდა მათი ავტომატიზაცია. სისტემაში დაინერგა მისი გამოგონებები. 1969–1991 წლებში მუშაობდა ქუთაისის სპეციალური საკონსტრუქტორო ბიუროს დირექტორად. 1958 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას. არის სამეცნიერო ნაშრომების, 39 გამოგონების ავტორი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
ლიტერატურა
დაბადებული 16 ოქტომბერი
დაბადებული 1916
ქუთაისში დაბადებულები
გარდაცვლილი 30 აგვისტო
გარდაცვლილი 1997
ქართველი ენერგეტიკოსები