PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Jacques de Sores

Jacques de Sores was a French pirate and corsair who attacked and burnt Havana, Cuba in 1555.
Other than his attack on Havana, little is known of de Sores. He was nicknamed "The Exterminating Angel" ("L'Ange Exterminateur"). He was the leader of a band of Huguenot pirates and a lieutenant or former lieutenant of another French pirate, François Le Clerc, who was called "Pegleg" or "Jambe de Bois" on account of his wooden leg. Le Clerc and Sores had set out from France in 1553 with three royal ships and a number of privateers under commission from Francis I of France who was envious of the riches returning to Spain from the New World. Le Clerc had raided Santiago de Cuba in 1554, and some accounts mention a raid on Santiago de Cuba by de Sores, although whether this was as part of the attack by Le Clerc is not clear. He may have used Cayo Romano and Cayo Coco in the archipelago of Jardines del Rey adjacent to the northern Cuban coast as a base of operations.
Details of the attack on Havana are also sketchy: the number of ships that de Sores used in the attack varies in different accounts from 2 to 20. Regardless of the number of ships involved, de Sores had little trouble in capturing the lightly defended town. Most accounts make it clear that he was expecting to find stores of gold in the town, while some claim he ransomed important members of the population. All agree that whatever his intention he was frustrated: he did not find vast reserves of gold in the city, and if he ransomed the population the ransom was mostly not paid. He destroyed the fortress of La Fuerza Vieja in today's Calle Tacón and burnt most of the town. He also burnt the shipping in the harbour and laid waste to much of the surrounding countryside, and seems to have found time to organise a play "to insult the pope". The ease with which de Sores had captured the town prompted the Spanish crown to start a massive fortification programme. The Castillo de la Real Fuerza was built to replace the Vieja Fuerza and later the Castillo de los Tres Reyes Magos del Morro and the smaller Castillo de San Salvador de la Punta were built on opposite sides of the entrance to Havana harbour.
On the morning of 15 July 1570, off Santa Cruz de La Palma, Canary Islands, he sighted the Portuguese merchant galleon São Tiago (also spelled Santiago), which was carrying Jesuits and colonists to Brazil. His five carracks approached the São Tiago and boarded, capturing it. He murdered 40 Jesuit Portuguese missionaries, dismembered and threw their bodies into the sea off Tazacorte - crosses on the sea floor still mark the site at Malpique today. Inácio de Azevedo was one of the , beatified by Pope Pius IX in 1854.
See also
France-Americas relations
Notes
References
16th-century births
16th-century French people
16th-century pirates
French mass murderers
French pirates
Huguenots
Year of death unknown
კუსიჩაკას ხეობა

კუსიჩაკას ხეობა წარმოადგენს მნიშვნელოვან არქეოლოგიურ რეგიონს პერუში. ხეობა განსაკუთრებულია იმ მხრივ, რომ იგი ეკუთვნის ინკების ცივილიზაციას. ეს ხეობა ინკების იმპერიის მნიშვნელოვან აგრარულ ტერიტორიას წარმოადგენდა.
სქოლიო
პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
ჯილი (ლენქორანი)

ჯილი (ლენქორანი)
ჯილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,279 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ლენქორანის რაიონის სოფლები
სან-მიგელ-დე-სერესუელა

სან-მიგელ-დე-სერესუელა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ავილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 34,75 კმ². მოსახლეობა — 115 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ავილის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სან-მიგელ-დე-სერესუელას მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ავილის მუნიციპალიტეტები
სლონიმი

სლონიმი — ქალაქი ბელარუსში. სლონიმის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე შარის სანაპიროზე.
ქალაქ მინსკიდან დაშორებულია 195 კილომეტრით, ხოლო ქალაქ გროდნოდან 143 კილომეტრით.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობამ 48 800 კაცი შეადგინა. ქალაქი ისტორიულ წყაროებში პირველად იხსენიება 1252 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
ბელარუსის ქალაქები
ქრისტეფორე

ქრისტეფორე
საკუთარი სახელი ქრისტეფორე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ქართველები
ქრისტეფორე არეშიძე – ქიმიკოსი
ქრისტეფორე გურამიშვილი — XVIII საუკუნის საეკლესიო მოღვაწე
ქრისტეფორე გურული — ქართველი წმინდანი
ქრისტეფორე რაჭველიშვილი — პოლიტიკოსი
ქრისტეფორე ჩხეტიანი — გენერალ-მაიორი
ქრისტეფორე წამალაიძე — ეპისკოპოსი
ქრისტეფორე ჯაყელი — გეოგრაფი
კათოლიკოს-პატრიარქები
ქრისტეფორე I – აღმოსავლეთ საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქი
ქრისტეფორე II – საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქი
ქრისტეფორე III - საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქი
უცხოელები
ქრისტეფორე — ჩეხეთისა და სლოვაკეთის მიტროპოლიტი
ქრისტეფორე კოლუმბი – იტალიელი მეზღვაური
ქრისტეფორე რომაელი — VI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანი
მოწამე ქრისტეფორე — III საუკუნის ქრისტიანი წმინდანი
საქართველოს აგიტატორი

საქართველოს აგიტატორი
„საქართველოს აგიტატორი“ — საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის ორკვირეული ჟურნალი. გამოდიოდა 1963 წლიდან თბილისში (1943 წელს დაარსდა „აგიტატორის ბლოკნოტის“ სახელწოდებით და 1973 წლამდე იყო საქართველოს კპ ცკ-ის პროპაგანდისა და აგიტაციის განყოფილების ჟურნალი). 1977 წლის ივნისიდან ჰქვია „პარტიული სიტყვა“.
იხილეთ აგრეთვე
აგიტატორ გრუზიი
ლიტერატურა
საქართველოს ჟურნალები
ქართულენოვანი ჟურნალები
კლემენტ I

კლემენტ I (დ. უცნობია — გ. 97 ან 99) — რომის ეპისკოპოსი 88 ან 90 წლიდან. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 25 ნოემბერი, ახალი სტილით — 8 დეკემბერი.
ბიოგრაფია
მღვდელმოწამე კლემენტი რომში დაიბადა იმპერატორ ტიბერიუსის (14–27) დროს. მამამისი, ფავსტო, მდიდარი და დიდებული წარმართი იყო, დედა — საოცრად მომხიბლავი მათიდია კი — იმპერატორის ახლო ნათესავი. ცოლ-ქმარს ორი ტყუპი ძე ჰყავდა, კლიმენტი მათი ნაბოლარა ვაჟი იყო. ოჯახი მშვიდად ცხოვრობდა, მაგრამ რამდენიმე წლის შემდეგ მათთან დასახლდა ფავსტოს ძმა, რომელმაც, მათიდიასადმი ვნებით შეპყრობილმა და ქალის სიმტკიცით გაბოროტებულმა, მისი შეურაცხყოფა დაიწყო. მათიდიამ არ ისურვა ქმრისთვის გაემხილა ავკაცის მზაკვრობა, და გადაწყვიტა, თვითონ განშორებოდა იქაურობას. მან მეუღლეს თხოვა, ათენში გადასულიყო საცხოვრებლად. ხანგრძლივი და დაჟინებული თხოვნის შემდეგ ფავსტომ მდიდრული ხომალდი აუგო მეუღლეს და უფროს შვილებთან ერთად ათენში გაგზავნა. რამდენიმე დღის შემდეგ საშინელი ქარიშხალი ამოვარდა, აბობოქრებულმა ზღვამ ხომალდი იმსხვერპლა, გონდაკარგული მათიდია კი ნაპირზე გამორიყა. აქ იგი შეიფარა ერთმა კეთილმა ქვრივმა დედაკაცმა, რომელიც ცდილობდა, შვილების დაღუპვით გამოწვეული მწუხარება შეემსუბუქებინა მისთვის. მათიდიას უფროსი ძეები — ფავსტო და ფავსტიანე ზღვის მეკობრეებმა თავიანთ გემზე აიყვანეს და კესარიაში მონებად მიჰყიდეს ერთ კეთილმსახურ ქალს, რომელიც ღვიძლი შვილებივით ზრდიდა მათ. ძმებს ყოველგვარ მეცნიერებას ასწავლიდნენ. ისინი ქრისტეს მოძღვრებასაც გაეცნნენ და მოინათლნენ, შემდეგ კი მათ ქვეყანაში საქადაგებლად ჩასულ პეტრე მოციქულს დაემოწაფნენ.
მამამ არაფერი იცოდა მომხდარის შესახებ. სხვადასხვა გარემოებათა გამო მან მხოლოდ რამდენიმე წლის შემდეგ შეიტყო, რომ მისი ცოლ-შვილი ათენში არ ჩასულა და უკვალოდ გაქრა. საშინლად დამწუხრებულმა ფავსტომ პატარა კლემენტი ერთგულ მონებს მიაბარა აღსაზრდელად, თვითონ კი დაკარგული ცოლ-შვილის საძებრად გაეშურა.
მშობლებს მოწყვეტილი კლემენტი რომში იზრდებოდა. მან ბრწყინვალე განათლება მიიღო, ფუფუნებით იყო გარემოცული, მაგრამ ახლობლების დაკარგვით დადარდიანებულმა ყმაწვილმა დაიწყო ფიქრი იმაზე, თუ რა ელოდა ადამიანს სიკვდილის შემდგომ და ცდილობდა ცხოვრების არსს ჩასწვდომოდა. როცა დედაქალაქამდე მიაღწია ცნობებმა ქრისტესა და მის სწავლებაზე, ნეტარმა დატოვა სახლი, მამული და იქით გაეშურა, სადაც მოციქულები ქადაგებდნენ. ალექსანდრიაში კლემენტი მოციქულ ბარნაბას შეხვდა, შემდეგ კი პალესტინაში ჩავიდა, პეტრე მოციქულის ხელით მოინათლა და მისი მოსწავლე, განუყრელი თანამგზავრი და მისი ღვაწლისა და ტანჯვით სავსე ცხოვრების მუდმივი თანაზიარი გახდა. პეტრეს თან ახლდნენ კლემენტის ძმები ფავსტო და ფავსტიანეც, მაგრამ მათ, ბუნებრივია, ერთმანეთი ვერ იცნეს.
ლიტერატურა
Loomis, Louise Ropes (1916). The Book of Popes (Liber Pontificalis). Merchantville, NJ: Evolution Publishing. ISBN 1-889758-86-8.
რესურსები ინტერნეტში
"Saint Clement I."
Two Epistles Concerning Virginity .
Opera Omnia
Hieromartyr Clement the Pope of Rome
რომის პაპები
პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გარდაცვლილი 97
I საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
რატუში (ტელენეშტის რაიონი)

რატუში (ტელენეშტის რაიონი)
რატუში — სოფელი მოლდოვაში, ტელენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 46 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 919 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
მოლდოვის ადმინისტრაციული დაყოფა
ტელენეშტის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
ტელენეშტის რაიონის სოფლები
Kamenny Island Palace

Kamenny Island Palace (Каменноостровский дворец) is a former imperial palace on the south-western promontory of Kamenny Island in St. Petersburg.
The Neoclassical edifice was commissioned in the 1770s by Catherine II of Russia for her son Paul. It has a portico of six Tuscan columns and a spacious cour d'honneur. The river front of the palace is broken by eight Doric columns. The residence was built under the general supervision of Yury Felten. The interiors were designed by Vincenzo Brenna in imitation of Piranesi's views of Rome. Jean-François Thomas de Thomon was responsible for renovating the garden. Giacomo Quarenghi updated the design after the work resumed.
Emperor Paul presented the palace to the former Polish king, Stanisław August Poniatowski. The palace's most famous tenant was Alexander I of Russia. After his death the estate was inherited by his brother Michael, then by his widow Helen and their daughter Catherine.
Since the early 20th century the palace has fallen into neglect. It remained in use as a convalescence home for soldiers throughout the Soviet period. Along with other imperial palaces in St. Petersburg, the Stone Island Palace is part of the World Heritage site Historic Centre of Saint Petersburg and Related Groups of Monuments. It is currently closed for major repairs in view to house the city's guests.
The park contains the wooden Kamenny Island Theatre which was built in just 40 days. It was Felten who designed the nearby Church of St. John the Baptist, where Alexander Pushkin had two of his children baptised. The 1770s church building is rather unusual for Russia in that it imitates the Gothic architecture of Western Europe.
Notes
Houses completed in the 18th century
Palaces in Saint Petersburg
Royal residences in Russia
Neoclassical architecture in Russia
Neoclassical palaces
Cultural heritage monuments of federal significance in Saint Petersburg
ევგენი ონეგინი

ევგენი ონეგინი
„ევგენი ონეგინი“ — ალექსანდრე პუშკინის ნაწარმოები (Роман в стихах). დაწერილია 1823-1831 წლებში და ითვლება რუსული ლიტერატურის ერთ-ერთ საუკეთესო ნიმუშად. პუშკინის ნაწარმოების მოტივებზე პეტრე ჩაიკოვსკიმ დაწერა იგივე სახელწოდების ოპერა. ნაწარმოების თემაზე აგრეთვე არსებობს ბევრი სპექტაკლი და ეკრანიზაცია. ბესარიონ ბელინსკი ამ ნაწარმოებს „რუსული ცხოვრების ენციკლოპედიასაც“ უწოდებდა.
რესურსები ინტერნეტში
რომანის ილუსტრაციები
ნაწარმოების სპექტაკლი და ეკრანიზაცია
სქოლიო
1833 წლის რომანები
ალექსანდრე პუშკინის ნაწარმოებები
მარეკ შჩიგელი

მარეკ შჩიგელი
მარეკ იანუშ შჩიგელი (დ. 2 აგვისტო, 1969, პონიატოვა, პოლონეთი) — პოლონელი დიპლომატი.
პოლონეთის დიპლომატიურ სამსახურშია 1993 წლიდან. სხვადასხვა დროს იყო ეუთოსა და გაეროს ოფისში პოლონეთის მისიის ხელმძღვანელის მოადგილე, პოლონეთის ელჩი რუმინეთში (2011-2015), პოლონეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროში უსაფრთხოების გამოწვევების ელჩი და საერთაშორისო კიბერპოლიტიკის კოორდინატორი. 2020 წლის 11 თებერვალს დაინიშნა საქართველოში ევროკავშირის სადამკვირვებლო მისიის ხელმძღვანელად. მან ამ პოზიციაზე დანიელი დიპლომატი ერიკ ჰოგი შეცვალა.
სქოლიო
დაბადებული 1969
დაბადებული 2 აგვისტო
პოლონელი დიპლომატები
უცხოელი დიპლომატები საქართველოში
კრატერი (ჭურჭელი)

კრატერი (ჭურჭელი)
კრატერი — ანტიკური ხანის ლითონის ან თიხისაგან დამზადებული პირფართო, ორყურა, ქუსლიანი დიდი ზომის ჭურჭელი, რომელიც განკუთვნიული იყო ღვინისა და წყლის შესარევად. ძვ. წ. IX-V საუკუნეების თიხის კრატერები მოხატულია, ხოლო ლითონისა — რელიეფებით შემკული. გვხვდება ასევე რელიეფებით შემკული მარმარილოს კრატერებიც. მოხატული კრატერის ერთ-ერთი კლასიკური ნიმუში აღმოჩენილია ფიჭვნარში (ქობულეთის რაიონი) ბერძენთა სამაროვნის გათხრისას.
ლიტერატურა
ჭურჭელი
არტავაზი

არტავაზი — სოფელი სომხეთში, კოტაიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 870 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 103 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 26 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 42.86 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
კოტაიქის პროვინციის სოფლები
ნოტო (ქალაქი)

ნოტო (ქალაქი)
ნოტო — ქალაქი იტალიაში, კუნძულ სიცილიაზე, სირაკუზის პროვინციაში. მდებარეობს სირაკუზიდან 32 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით, იბლეის მთების ძირში. მისი სახელი ეწოდება გარშემო მდებარე ხეობას — ვალ-დი-ნოტოს. 2002 წელს, ნოტო და მისი ეკლესია იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.
ისტორია
მუსლიმანთა დიდი ხნის ბატონობის შემდეგ, 1091 წელს ნოტო ნორმანებმა აიღეს, როჯერ I-ის მეთაურობით, რითაც ნორმანების მიერ სიცილიის დაპყრობა დასრულდა (1061 - 1091). ამ თარიღიდან იწყება ქალაქსა და მთელს სიცილიაზე ჰოტვილების ოჯახის ბატონობა — ამიერიდან ის სიცილიის სამეფოს შემადგენლობაში შევიდა.
1693 წლის 9 იანვრის ნოტო მიწისძვრამ გაანადგურა. მისმა მაცხოვრებლებმა ის 20 კმ-ის მოშორებით ხელახლა ააშენეს. პროექტი როზარიო გალიარდიმ და ჯოვანი ბატისტა ლანდოლინამ შეადგინეს. შენობები ნაგებია ყვითელი კირქვით.
ღირსშესანიშნაობები
ნოტო ცნობილია მისი ადრეული XVIII საუკუნის კოხტა არქიტექტურით, რომელიც სიცილიური ბაროკოს სტილის მთავარ შედევრად იიჩნევა. აქ მდებარეობს მრავალი რელიგიური ნაგებობა, რამდენიმე სასახლე და სვა მრავალი. ძველი შერეულია ახალთან, რაც მკაფიოდ ჩანს ბორცვებიდან ან მაღალი შენობების სახურავებიდან.
გალერეა
იხილეთ აგრეთვე
იტალიის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში
რესურსები ინტერნეტში
Webcam on Cathedral of San Nicolò
Some Noto wines
Cavagrande 's park
სქოლიო
იტალიის ქალაქები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში
სიცილია
ar:نوطس
Tritonoturris buccinoides

Tritonoturris buccinoides — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ურფინ ჯუსი და მისი ხის ჯარისკაცები

ურფინ ჯუსი და მისი ხის ჯარისკაცები — მწერალ ალექსანდრე ვოლკოვის მიერ ჯადოსნური ქვეყნის შესახებ დაწერილი რომანების სერიის მეორე ტომი. გამოიცა 1963 წელს.
სიუჟეტი
გინგემას დაღუპვის შემდეგ მისი თანაშემწე ურფინ ჯუსი თავს ჯადოქრის მემკვიდრედ აცხადებს, მაგრამ მღეჭავთა ქვეყნის (ანუ ლურჯი ქვეყნის) ხალხი მას არ აღიარებს. ერთხელ ქარიშხალს მის ბაღში მოაქვს უცნაური თესლი, რომელიც სარეველა ბალახად იქცევა. ურფინ ჯუსი მას ამოძირკვავს და გააშრობს, შემდეგ - ფხვნილად აქცევს. იგი შემთხვევით აღმოაჩენს, რომ ფხვნილს შეუძლია ნებისმიერი ნივთის გაცოცხლება. ის აცოცხლებს სათამაშო კლოუნ ეოტ ლინგს, დათვის ბეწვს, მოგვიანებით კი ქმნის ხის ჯარისკაცების უძლეველ არმიას და თავს ესხმის ზურმუხტის ქალაქს. მისი თანამოაზრეა რუფ ბილანი, ადგილობრივი მკვიდრი. ქალაქის მმართველი, საფრთხობელა და მის დასახმარებლად მოსული რკინის შეშისმჭრელი აღმოჩნდებიან ურფინ ჯუსის ტყვეობაში.
ელისთან კანზასში მიფრინავს ყვავი კაგი-კარი. მის მიერ მიტანილ ფოთოლზე გამოსახულები არიან ტყვეები და ელი მიხვდება, რომ მათ დახმარება სჭირდებათ. მასთან სტუმრად ამ დროს იმყოფება მეზღვაური ჩარლი ბლეკი, ელის ბიძია. ძველი გემით, რომელზეც მიმაგრებულია ბორბლები, ისინი გადადიან ჯადოსნურ ქვეყანაში, მღეჭავებს ათავისუფლებენ ჯუსის თანაშემწის, კაბრ გვინის ბატონობისგან და მამაც ლომთან ერთად საიდუმლო გზით შედიან ზურმუხტის ქალაქის მიწისქვეშეთში. ყველა ერთად მიემართება იასამნისფერ ქვეყანაში. აქ ყველაფერს მართავს ჯუსის კიდევ ერთი მოახლე, ენკინ ფლედი. მისი დამარცხების შემდეგ მეგობრები იწყებენ ადგილობრივი ხალხის შეკრებას ჯუსის წინააღმდეგ საბრძოლველად. ამასობაში აჯანყება ზურმუხტის ქალაქშიც მზადდება და ჯუსის ჯარი ორ ბანაკს შორის მოექცევა. დამარცხების შემდეგ ურფინ ჯუსს ეულად უშვებენ - მისთვის, ელისა და ჩარლის თქმით, ეს ყველაზე დიდი სასჯელი იქნება. ხის ჯარისკაცებზე მრისხანე სახეების მაგივრად გამოსახავენ მხიარულ სახეებს და ისინი შრომისმოყვარე და კეთილ მუშებად იქცევიან. რუფ ბილანი გარბის მიწისქვეშეთში. ელი, ჩარლი და ძაღლი ტოტო ბრუნდებიან სამშობლოში.
პერსონაჟები
მთავარი გმირები
ელი - გოგონა კანზასიდან.
ტოტო - ელის ძაღლი, რომელიც ჯადოსნური ქვეყნის ტერიტორიაზე საუბრის უნარს იძენს.
ჩარლი ბლეკი - ცალფეხა მეზღვაური, ელის ბიძია
ქვეყნის დამცველები
ბრძენი საფრთხობელა - ზურმუხტის ქალაქის მმართველი.
რკინის შეშისმჭრელი - იასამნისფერი ქვეყნის მმართველი.
მამაცი ლომი - ნადირთა მეფე, ელის მეგობარი.
კაგი-კარი - ყვავი, კავშირის უფროსი.
დინ გიორი - გრძელწვერა მცველი.
ფარამანტი - ზურმუხტის ქალაქის დარაჯი.
ლესტარი - იასამნისფერი ქვეყნის საუკეთესო ოსტატი.
ურფინ ჯუსი და მისი მომხრეები
ურფინ ჯუსი - თვითმარქვია მეფე
გუამოკოლატოკინტი - გინგემას ბუ
ბაკუნა - დათვის ბეწვი
ეოტ ლინგი - სათამაშო კლოუნი
ლან პიროტი - ხის ჯარისკაცთა გენერალი
არუმი, ბეფარი, ვატისი, გიტონი, დარუკი, ელვედი და სხვები - კაპრალები
რუფ ბილანი - მოღალატე, გაქცეული მიწისქვეშეთში
კაბრ გვინი - ურფინ ჯუსის თანაშემწე, მოურავი ლურჯ ქვეყანაში
ენკინ ფლედი - ურფინ ჯუსის თანაშემწე, მოურავი იასამნისფერ ქვეყანაში.
რესურსები ინტერნეტში
ზურმუხტის ქალაქის მოყვარულთა გვერდი
წიგნები ჯადოსნურ ქვეყანაზე (ვოლკოვი)
1963 წლის რომანები
ანტონიო-ხოსე-დე-სუკრეს მუნიციპალიტეტი

ანტონიო-ხოსე-დე-სუკრეს მუნიციპალიტეტი
ანტონიო-ხოსე-დე-სუკრე — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ბარინასის შტატში. წარმოადგენს ბარინასის შტატის 12 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 2 975 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ანტონიო-ხოსე-დე-სუკრეს მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 74 968 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია სოკოპო.
ბარინასის შტატის მთელი მოსახლეობის 9.9% მოდის ანტონიო-ხოსე-დე-სუკრეს მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 25.2 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის მუნიციპალიტეტები
ბარინასის შტატი
ბარინასის შტატის მუნიციპალიტეტები
სურანის ნაჰია

სურანის ნაჰია
სურანი (არაბ. ناحية صوران‎‎) — სირიის ჰამის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით სურანის პროვინციაში დაახლოებით 90 654 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 469,09 კმ².
სქოლიო
სირიის ნაჰიები
იტამარატი-დი-მინასი

იტამარატი-დი-მინასი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 200 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კატაგუაზისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 079 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 43.13 კმ²-ზე. ფართობი 94 568 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მინას-ჟერაისი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბოგდანოვო (ბალტაჩევოს რაიონი)

ბოგდანოვო (ბალტაჩევოს რაიონი)
ბოგდანოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 454 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 23 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (56%).
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
Taguasco

Taguasco is a municipality and town in the Sancti Spíritus Province of Cuba.
Geography
It is located north-east of Sancti Spiritus, the provincial capital, and is bisected by Carretera Central highway between Cabaiguán and Jatibonico.
Demographics
In 2004, the municipality of Taguasco had a population of 36,365. With a total area of , it has a population density of .
See also
Municipalities of Cuba
List of cities in Cuba
References
External links
Populated places in Sancti Spíritus Province
სულხან თურმანიძე

სულხან თურმანიძე — გორის მოურავი XVI საუკუნის დასასრულს. ქართლის მეფის სიმონ I-ის თანამებრძოლი. 1599 წელს მონაწილეობდა თურქ დამპყრობთაგან გორის ციხის განთავისუფლებისათვის ბრძოლაში.
ლიტერატურა
საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 4, თბ., 1973
ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
Gagnoa

Gagnoa is a city in south-central Ivory Coast. It is the seat of both Gôh-Djiboua District and Gôh Region. It is also the seat of and a sub-prefecture of Gagnoa Department. Gagnoa is also a commune. In the 2014 census, the city had a population of 160,465, making it the seventh-largest city in the country.
Gagnoa is the seat of the Roman Catholic Archdiocese of Gagnoa, and contains its cathedral.
Notable people
French rapper Vegedream's father as well as fellow performer and uncle Ziké are from Gagnoa, and Vegedream, famously the artist in the song Ramenez la coupe à la maison, says the French phrase Et ça c'est Vegedream de Gagnoa, meaning "And that is Vegedream of Gagnoa", in each song. He got that phrase when he visited Gagnoa as a child. He is therefore also named Vegedream de Gagnoa.
Climate
Gagnoa has a tropical savanna climate (Köppen Aw) with a lengthy although not particularly intense wet season from February/March to November, and a short dry season centred upon December and January.
References
Sub-prefectures of Gôh
District capitals of Ivory Coast
Communes of Gôh
Regional capitals of Ivory Coast
ანაკონდა (ფილმი)

ანაკონდა (ფილმი)
ანაკონდა — 1997 წლის სათავგადასავლო ფილმი. მიუხედავად კრიტიკოსების მიერ გაკეთებული უაყოფითი შეფასებებისა, ფილმი კომერციულად მომგებიანი იყო და მას სამი გაგრძელება მოჰყვა.
სიუჟეტი
National Geographic-ის თანამშრომლები ჩადიან ამაზონის ჯუნგლებში ფილმის გადასაღებად. ისინი გაიცნობენ პოლ სერონეს (ჯონ ვოითი), რომელიც მათ გააკვირვებს მის მიერ რეგიონისა და თევზაობის ცოდნით. ისინი თანამგზარები გახდებიან. აღმოჩნდება, რომ სერონე ნადირობს გიგანტურ ანაკონდაზე. ჯგუფის წევრი, გერი დიქსონი (ოუენ უილსონი) მხარს დაუჭერს სერონეს, რადგან მოხიბლავს იდეა, გადაიღოს ფილმი ანაკონდას დაჭერის შესახებ. ჯგუფი წინააღმდეგია, თუმცა ისინი სერონეს ტყვები აღმოჩნდებიან. სწორედ გერი, ჯგუფის სხვა წევრებთან ერთად, გახდება ანაკონდას მსხვერპლი. ანაკონდა შეჭამს სერონესაც. საბოლოოდ მხოლოდ ტერი, დენი და დოქტორი კეილი გადარჩებიან.
როლებში
ჯენიფერ ლოპესი — ტერი ფლორესი
Ice Cube — დენი რიჩი
ჯონ ვოითი — პოლ სერონე
ერიკ შტოლცი — დოქტორი სტივენ კეილი
ოუენ უილსონი — გერი დიქსონი
რესურსები ინტერნეტში
ინგლისურენოვანი ფილმები
1997 წლის ფილმები
სათავგადასავლო ფილმები
ამერიკული ფილმები
ბრაზილიური ფილმები
ანაჰაიმი

ანაჰაიმი — ქალაქი კალიფორნიის შტატში (აშშ). მდებარეობს ორანჟის ოლქში ლოს-ანჯელესიდან სამხრეთით 45 კილომეტრში. 2006 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 342 410 მცხოვრებს და რიცხვოვნობის მიხედვით კალიფორნიის შტატში მე-10, ხოლო აშშ-ში 56-ე ადგილს იკავებს. ქალაქი ცნობილია დასასვენებელი პარკებითა და ატრაქციონებით.
1955 წლის 17 ივლისს უშუალოდ უოლტ დისნეის ხელმძღვანელობით ანაჰაიმში გაიხსნა მსოფლიოში პირველი დისნეილენდი.
აშშ-ის ქალაქები
Battle of Nola

Battle of Nola
The Battle of Nola may refer to the following engagements at Nola, Italy:
Three battles of the Second Punic War in which Hannibal attacked defending Roman forces:
The 1st Battle of Nola (216 BC)
The 2nd Battle of Nola (215 BC)
The 3rd Battle of Nola (214 BC)
The Battle of Nola (89 BC), a battle during the Social War between Romans under Sulla and rebels under Cluentius
The Battle of Nola (1460), at which John of Anjou defeated Ferdinand of Naples
ბუდვის მუნიციპალიტეტი

ბუდვის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი მონტენეგროში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბუდვა.
დემოგრაფია
ბუდვის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2013 წელს შეადგენდა 10 918 ადამიანს.. ფართობი 122 კმ².
იხილეთ აგრეთვე
ჩერნოგორიის ადმინისტრაციული დაყოფა
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
მონტენეგროს მუნიციპალიტეტები
Rasta Revolution

Rasta Revolution is a compilation album by Bob Marley and the Wailers released by Trojan in 1974. It consists of most of Soul Rebels, as well as the 7" version of "Duppy Conqueror", recorded during the album's sessions (although an alternate version appeared on Soul Revolution Part II instead), and "Mr. Brown", an alternate version of the former.
Track listing
Side one
"Mr. Brown" - 3:33
"Soul Rebel" - 3:19
"Try Me" - 2:47
"It's Alright" - 2:36
"No Sympathy" - 2:13
"My Cup" - 3:37
"Duppy Conqueror" - 3:46
Side two
"Rebel's Hop" - 2:40
"Corner Stone" - 2:30
"400 Years" - 2:34
"No Water" - 2:10
"Reaction" - 2:42
"Soul Almighty" - 2:43
Current CD Version
"Mr. Brown" - 3:33
"Soul Rebel" - 3:19
"Try Me" - 2:47
"It's Alright" - 2:36
"No Sympathy" - 2:13
"My Cup" - 3:37
"Duppy Conqueror" - 3:46
"Rebel's Hop" - 2:37
"Corner Stone" - 2:30
"400 Years" - 2:34
"No Water" - 2:10
"Reaction" - 2:42
"Soul Almighty" - 2:43
1974 compilation albums
Bob Marley and the Wailers compilation albums
Albums produced by Lee "Scratch" Perry
Trojan Records albums