PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
IHRA Drag Racing

IHRA Drag Racing — სარბოლო ვიდეო თამაშის ვიდეო თამაშის სერია შექმნილი Bethesda Softworks-ისა მოგვიანებით Bethesda Game Studios მიერ.
თამაშის სერიები
„IHRA Drag Racing“ (2000)
„IHRA Motorsports“ (2001)
„IHRA Drag Racing 2“ (2001)
„IHRA Motorsports 2 Drag Racing Wireless“ (2002)
„IHRA Drag Racing 2004“ (2003)
„IHRA Professional Drag Racing 2005“ (2004)
„IHRA Drag Racing: Sportsman Edition“ (2006)
რესურსები ინტერნეტში
2000 წლის ვიდეო თამაშები
Bethesda Softworks-ის თამაშები
ვიდეო თამაშების ფრენჩაიზები
სარბოლო ვიდეო თამაშები
Bethesda Game Studios-ის თამაშები
ვიდეო თამაშები შემუშავებული ამერიკის შეერთებულ შტატებში
PlayStation-ის თამაშები
PlayStation 2-ის თამაშები
Windows-ის თამაშები
Xbox-ის თამაშები
Gargano National Park

Gargano National Park
The Gargano National Park is a national park in the province of Foggia in southern Italy. Aside from the Gargano promontory (encompassing the ancient woodlands of the Foresta Umbra) from which it takes its name, it includes also the Tremiti Islands archipelago and the wetlands Lago Salso. It is the largest park in Apulia.
The National Park of Gargano (UNESCO site) is one of the few national protected areas efficiently contributing to the "un Bosco per Kyoto" project, which in 2007 has involved several schools in the realization of projects for a social and responsible tourism. It is one of the most appreciated areas, unique for the decrease of fires and for the politics of environmental awareness.
See also
Daunia
Tavoliere delle Puglie
Apulia
Garganica, the local breed of goat
Trabucco a giant fishing machine belonging to Gargano tradition
1627 Gargano earthquake
Presidents
Giandiego Gatta (2004-2010)
Stefano Pecorella (2012-2017)
Pasquale Pazienza (2019-)
External links
Official website
References
Gargano
Protected areas established in 1991
Parks in Apulia
1991 establishments in Italy
Primeval Beech Forests in Europe
ელ-ოროს პროვინცია

ელ-ოროს პროვინცია
ელ-ორო – პროვინცია ეკვადორში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში. ფართობი 5 818 კმ². მოსახლეობა – 588 546 კაცი. დედაქალაქი – მაჩალა. პროვინცია დაყოფილია 14 კანტონად.
იხილეთ აგრეთვე
ეკვადორის პროვინციები
რესურსები ინტერნეტში
პროვინციის ოფიციალური საიტი
ეკვადორის პროვინციები
დიხთაუ

დიხთაუ — ერთ-ერთი უმაღლესი მწვერვალი ცენტრალური კავკასიონის გვერდით ქედზე, რუსეთის ყაბარდო-ბალყარეთის ტერიტორიაზე. მწვერვალის პიკი 5 კილომეტრით არის დაშორებული საქართველოს სახელმწიფო საზღვარს. სიმაღლე 5205 მ. კავკასიონის მწვერვალებს შორის დიხთაუ იალბუზის შემდეგ სიმაღლით მეორე ადგილზეა. აგებულია კრისტალური ქანებით. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი. დიხთაუზე სათავე აქვს მდინარე ბეზინგის ჩერეკს. მწვერვალზე მისვლა შესაძლებელია ჩრდილოეთი მხრიდან. პირველად დიხთაუზე ავიდნენ 1888 წელს.
ლიტერატურა
ყაბარდო-ბალყარეთის მთები
გუდაუთა

გუდაუთა — ქალაქი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს შავიზღვისპირა დაბლობზე, მდინარე გუდოუს შესართავთან, სოხუმიდან 37 კმ-ში. XIX ს. 30-იან წლებში სოფელ ლიხნიდან გამოყოფის გზით აღმოცენდა. XIX ს. შუა ხანებში გუდაუთა პატარა სავაჭრო დაბა იყო ასი მცხოვრებით. გუდაუთა სწრაფად გავნითარდა მისი ხელსაყრელი გეოფრაფიული მდებარეობის გამო. 1874 წელს აქ დაფუძნდა სადაბო მმართველობა. ქალაქად გამოცხადდა 1926 წლის 10 ნოემბერს. მოსახლეობა 15,3 ათასი (1991 წ.). 1948 წელს დადგინდა სახელწოდების დაწერილობის ფორმა გუდაუთა – გუდაუთი-ს ნაცვლად.
გუდაუთაში ბომბორის აეროდრომზე საბჭოთა პერიოდში განთავსებული იყო საბჭოთა საჰაერო თავდაცვის ძალების ბაზა, საიდანაც ცივი ომის პერიოდში სამხედრო ავიაციის 171-ე ან 529-ე დივიზიების სუ-27 ტიპის ავიამოიერიშეები დაფრინავდა. ეს დივიზია ემორჩილებოდა ბაქოს საჰაერო თავდაცვის არმიას (მე-19 არმია). აფხაზეთის კონფლიქტის პერიოდში გუდაუთა იყო აფხაზ სეპარატისტთა წინააღმდეგობის ცენტრი საქართველოს მთავრობის ძალებთან ბრძოლისას 1992-93 წლებში.
საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ბომბორას ავიაბაზა რუსეთის 50-ე სამხედრო ბაზად გადაკეთდა, შემდეგ კი მე-10 დამოუკიდებელ სამშვიდობო საჰაერო დივიზიის ბაზად. ეს ქვედანაყოფი პირდაპირ ემორჩილებოდა რუსეთის გენერალურ შტაბს.
1999 წლისთვის ავიაბაზის ეკიპირებაში შედიოდა 142 ჯავშანტრანსპორტიორი (მათ შორის - 62 ბმდ-1 და 11 ბმდ-2); და 11 თვითმავალი საარტილერიო დანადგარი 2ს9 „ნონა-ს“.
ეს ბაზა ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს როლს ასრულებდა აფხაზეთის კონფლიქტში. ქართული მხარისა და მრავალი დასავლეთი დამოუკიდებელი დამკვირვებლის მტკიცებით, გუდაუთის ბაზა მთავარი სამხედრო მხარდაჭერა იყო აფხაზი სეპარატისტებისთვის 1992-93 წლებში. 1995 წლის სექტემბერში საქართველო იძულებული გახდა ლეგიტიმური სტატუსი მიენიჭებინა რუსეთისთვის ამ ბაზის ლიზინგზე.
1999 წელს სტამბოლში ჩატარებულ ეუთოს სამიტზე რუსეთი დათანხმდა გუდაუთის ბაზის დახურვასა და საკუთარი ჯარებისა და სამხედრო ტექნიკის გაყვანას, რის შედეგადაც ეს ბაზა დსთ-ის ქვეყნების სამშვიდობოების გამოყენებაში დარჩებოდა. მიუხედავად ამისა, აფხაზეთის დე ფაქტო მთავრობამ დაბლოკა ეუთო-ს ინსპექტორთა ვიზიტი და მას შემდეგ ტექნიკის გაყვანის ახალი თარიღი არ დადგენილა. საქართველოს მთავრობის მტკიცებით ეს ბაზა კვლავაც რჩება აფხაზი სეპარატისტების მთავარი სამხედრო დასაყრდენი.
2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის შემდეგ რუსეთმა აფხაზეთი დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ ცნო და ამ ორ ქვეყანას შორის ურთიერთდახმარების ხელშეკრულებები დაიდო. ეს ხელშეკრულება რუსეთს საშუალებას აძლევს მისი სამხედრო ბაზები განათავსოს გუდაუთაში, რაც ავიატექნიკასთან ერთად მოიცავს ტ-62 ტანკებს, მსუბუქ ჯავშნიან მანქანებს, ს-300 ჰაერსაწინააღმდეგო სისტემებსა და სხვა.
გუდაუთის ბაზა დღემდე რჩება რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობების ერთ-ერთ ძირითად პრობლემად.
ეტიმოლოგია
სახელწოდება მდინარის სახელისაგან მომდინარეობს -ҭа ადგილის სუფიქსის დართვით. თავდაპირველად მას და მდ. გუდოუს გუდავა ეწოდებოდა. გუდოუ გუდავას აფხაზური ფორმაა. 1948 წელს დადგინდა სახელწოდების დაწერილობის ფორმა გუდაუთა – გუდაუთი-ს ნაცვლად.
სქოლიო
გუდაუთის მუნიციპალიტეტის ქალაქები
ბრეტ ისტონ ელისი

ბრეტ ისტონ ელისი (დ. 7 მარტი, 1964, ლოს-ანჯელესი) — ამერიკელი მწერალი, X თაობის ერთ-ერთი მთავარი წარმომადგენელი. ზოგისთვის იგი ნიჰილისტია, თავად კი საკუთარ თავს მორალისტად მიიჩნევს. ელისის რომანებში მოქმედება 1980-იან წლებში ხდება, მთავარი თემაა მერკანტილიზმი და გართობის ინდუსტრია, როგორც ამ პერიოდის მთავარი სიმბოლო.
ბიოგრაფია
ბრეტ ისტონ ელისი დაიბადა ლოს ანჯელესში. ბავშვობა გაატარა სან ფერნანდოს ხეობაში. მშობლები, რობერ მარტენ ელისი, უძრავი ქონების აგენტი და დეილ ელისი, 1982 წელს განქორწინდნენ. ბრეტი კოლეჯის დამთავრების შემდეგ მუსიკას სწავლობს ბენინგტონის ლიცეუმში. სწავლის პარალელურად იგი უკრავს მუსიკალურ ჯგუფში The parents. ბრეტი ჯერ კიდევ სტუდენტობის პერიოდში აქვეყნებს თავის პირველ რომანს, ნოლზე ნაკლები, რომელსაც კრიტიკა დადებითად მიიღებს და პირველივე წელს 50 000 ეგზემპლარად გაიყიდება.
1987 წელს მწერალი ნიუ იორკში სასხლდება და უშვებს მეორე რომანს, მიმზიდველობის კანონები. ამ უკანასკნელის კონოადაპტაცია მოხდება 2001 წელს როჯერ ავარის მიერ. ამ რომანში ჩნდება პირველად გვარი ბატმანი, რომელსაც ავტორი მომდევნო რომანშიც გამოიყენებს.
ბრეტ ისტონ ელისის ყველაზე წინააღმდეგობრივი რომანი არის ამერიკელი ფსიქოპათი. გამომცემელმა Simon & Schuster-მა ავტორს 300 000 დოლარი ავანსად გადაუხადა რათა დაეწერა რომანი სერიულ მკვლელზე. მაგრამ საბოლოოდ გამომცემელმა უარი თქვა ნაწარმოების გამოცემაზე, რადგან რომანი მიჩნეულ იქნა ქალთმოძულეობის გამავრცელებლად და ამდენად, სახიფათოდ. 1991 წელს რომანს გამოსცემს გამომცემლობა Vintage. ზოგს ეს რომანი ტრანსგრესიული ხელოვნების ნიმუშად მიაჩნია. ამერიკელი ფსიქოპათი 2000 წელს მერი ჰერონის მიერ იქნა ეკრანიზირებული.
ბიბლიოგრაფია
ნულზე ნაკლები (1985)
მიმზიდველობის კანონები (1987)
ამერიკელი ფსიქოპათი (1991)
ზომბები (1996)
გლამორამა (1999)
მთვარის პარკი (2005)
კინოადაპტაციები
ნულზე ნაკლები
ამერიკელი ფსიქოპათი
მიმზიდველობის კანონები
გლამორამა
რესურსები ინტერნეტში
ბლოგი ისტონ ელისსა და მის შემოქმედებაზე.
სქოლიო
ამერიკელი მწერლები
დაბადებული 1964
XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
ალტერნატიული ლიტერატურა
კალიფორნიელი მწერლები
გეი მწერლები
ლგბტ რომანისტები
პოსტმოდერნისტი მწერლები
ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები
მინიმალისტი მწერლები
XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
XX საუკუნის ამერიკელი არამხატვრული მწერლები
XXI საუკუნის ამერიკელი არამხატვრული მწერლები
ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
გრიგოლ მატარაძე

გრიგოლ მატარაძე (დ. 8 იანვარი, 1972) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
1994 წელს დაამთავრა ქუთაისის ნიკოლოზ მუსხელიშვილის სახელობის ქუთაისის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 8 იანვარი
დაბადებული 1972
საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
ქუთაისის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
გრიგოლ
ბეკრენიხა

ბეკრენიხა — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
რესურსები ინტერნეტში
http://vologda-oblast.ru/ru/government/municipalities/atu/index.php?okato_15=19+252+840+058 — ვოლოგდის ოლქის დასახლებული პუნქტების რეესტრი
სქოლიო
ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ზემო კაჭრეთის სადგომი

ზემო კაჭრეთის სადგომი — არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელი კაჭრეთის, სამხრეთ დასავლეთით 5-6 კილომეტრზე. გვიანდელი შუა საუკუნების ნასოფლარ ბეჟანბაღში, სარწყავი არხის მარჯვენა მხარეს. განეკუთვნება მუსტიეს ხანას.
ღია სადგომი ბეჟანბაღი, 1970 წელს გამოავლინა კახეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის ქვის ხანის შემსწვალელმა რაზმმა (ხელმძღვანელი თ. ბუგიანიშილი). ბეჟანბაღის ნახნავებში ნაპოვნია მონაცრისფროდ ღრმად პატინირებული კაჟის იარაღი. ლევალუაურ ლამლაზე დამზდაებული დანა, სახოკი არალევალუაურ დაბალ, ფართო ანატკეცზე გაკეთებული, სწორსამუშაოპირიანი განივი სახოკი და მოგრძო, მასიურ ნატეხზე გაფორმებული ლიმასი.
მასალა ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გურჯაანის ისტორიულ ეთნოგრაფიულ საცავში.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
911

911
მოვლენები
რომის პაპ სერგიუს III-ის გარდაცვალების შედეგად რომის პაპი გახდა ანასტასიუს III . იგი გახდა რომის 120-ე პაპი.
შეიქმნა ნორმანდიის საჰერცოგო.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
14 აპრილი: სერგიუს III — რომის პაპი (დ. უცნობია)
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ბაგრატ მამფალი — ძე სუმბატ არტანუჯელისა
თურქეთის საფეხბურთო სუპერლიგა

თურქეთის საფეხბურთო სუპერლიგა — პროფესიონალური საფეხბურთო ლიგა თურქული კლუბებისთვის. წარმოადგენს თურქეთის უმაღლეს საფეხბურთო ლიგას. ჩემპიონატი დაარსდა 1959 წელს და მასში მონაწილეობას იღებს 18 გუნდი.
სუპერლიგის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული კლუბია სტამბოლის „გალათასარაი“, რომელმაც 21-ჯერ მოიგო ტურნირი. მოქმედი ჩემპიონია სტამბოლის „გალათასარაი“.
ისტორია
ლიგა შეიქმნა 1959 წელს, ქვეყნის რამდენიმე რეგიონული ლიგის გაერთიანების შედეგად. ყოველი ახალი სეზონი იწყება აგვისტოს ბოლოს და მთავრდება მაისში. ზამთრის შესვენება გრძელდება დეკემბრის ბოლოდან იანვრის დასასრულამდე. ჩემპიონატი ტარდება 2 წრედ, ყოველი გუნდი თამაშობს მეტოქესთან 2 შეხვედრას, ერთს სახლში და მეორეს გასვლაზე. ჩემპიონი და ვიცე-ჩემპიონი იღებს უფლებას ითამაშოს უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგაზე, მესამე და მეოთხეადგილოსანი გუნდები ითამაშებენ უეფა-ს ევროპა ლიგაზე. 2005 წლიდან ჩემპიონატის სპონსორი გახდა მობილური კავშირგაბმულობის კომპანია «Turkcell» და ლიგას დაერქვა «Türkcell SuperLig». 2010 წლის 12 აგვისტოს, ჩემპიონატის სპონსორი საბუკმეკერო კომპანია «Spor Toto» გახდა და ჩემპიონატის ოფიციალური სახელწოდება დღესდღეობით არის «Spor Toto Süper Lig».
სუპერლიგის ჩემპიონები
სუპერლიგის დაარსებიდან დღემდე, ჩემპიონის ტიტული მხოლოდ 5-მა კლუბმა მოიგო, ესენია: „გალათასარაი“, „ფენერბახჩე“, „ბეშიქთაში“, „ტრაბზონსფორი“ და „ბურსასფორი“. მხოლოდ „ტრაბზონსფორი“ და „ბურსასფორი“ არ არიან ქალაქ სტამბოლიდან.
სტატისტიკა კლუბების მიხედვით
შენიშვნა: ბეშიქთაშმა ოფიციალურად მოითხოვა 1956–57 და 1957–58 წლების თურქეთის ფედერაციის თასის სეზონების ოფიციალურად ჩათვლა თურქეთის ჩემპიონობად. 2002 წლის 25 მარტს, თურქეთის ფეხბურთის ფედერაციამ კლუბს დაუკმაყოფილა მოთხოვნა.
რესურსები ინტერნეტში
სუპერლიგა თურქეთის ფეხბურთის ფედერაციის ოფიციალურ საიტზე
Turkey - List of Champions
სქოლიო
თურქეთის საფეხბურთო ტურნირები
თურქეთის ფეხბურთი
ეროვნული საფეხბურთო ჩემპიონატები
კოშანი

კოშანი — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, კავადარცის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 500 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ვარდარის რეგიონი
კავადარცის თემი
სქოლიო
კავადარცის თემის სოფლები
ბერეზნიაკი (რეშეტილივკის რაიონი)

ბერეზნიაკი (რეშეტილივკის რაიონი)
ბერეზნიაკი — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის რეშეტილივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 92 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
რეშეტილივკის რაიონის სოფლები
Samodurovka

Samodurovka is a rural locality (a village) in Vozdvizhensky Selsoviet, Alsheyevsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 18 as of 2010. There is 1 street.
Geography
Samodurovka is located 37 km southwest of Rayevsky (the district's administrative centre) by road. Aksyonovo is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Alsheyevsky District
Suitucancha District

Suitucancha District
Suitucancha (Hispanicized spelling of the Quechua term Suyt'u Kancha, suyt'u rectangular, kancha corral, square, "rectangular corral (or square)") is one of ten districts of the Yauli Province in Peru. Its seat is Suitucancha.
Geography
The Paryaqaqa mountain range traverses the district. One of the highest mountains of the district is Tunshu at . Other mountain are listed below:
See also
Putkaqucha
References
ალექსანდროვსკის ხიდი

ალექსანდროვსკის ხიდი — ამჟამად უკვე არარსებული ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდებარეობდა საადმირალოს რაიონში, ვედენის არხზე მდინარე ფონტანკის სამხრეთ სანაპიროზე, არხის ფონტანკასთან შეერთების ადგილზე. ხიდის სიგრძე იყო 15,2 მეტრი, სიგანე - 15,16 მ.
სახელწოდება
თავდაპირველად, 1829 წლიდან 1867 წლამდე ეწოდებოდა მცირე თუჯის ხიდი. 1836 წელს გაჩნდა სახელწოდება ალექსანდროვსკის ხიდი, რომელსაც გამოიყენებდნენ 1970 წლამდე. ასევე არსებობდა სახელწოდება სემიონოვსკის ან მცირე სემიონოვსკის ხიდი, რადგან ამ რაიონში მდებარეობდა ლეიბ-გვარდიის სემიონოვსკის პოლკის ყაზარმა.
ისტორია
ალექსანდროვსკის ხიდი ააგეს 1808-1814 წლებში უილიამ გესტეს ტიპური პროექტის მიხედვით. რუსეთ-საფრანგეთის 1812 წლის ომის პერიოდში ხიდის მშენებლობა შეჩერდა, რითაც აიხსნება მისი მშენებლობის დროში გაწელვა. ხიდის ყველა მეტალის ნაწილი დაამზადეს ურალში დემიდოვის ქარხანაში.
თაღოვანი ხიდის ნაწილები არ განსხვავდებოდა სხვა ხიდებისაგან (მწვანე ხიდი, წითელი ხიდი, პოცელუევის ხიდი) და შედგებოდა თუჯის სექციებისაგან. ხიდის სიგრძე იყო 15,2 მეტრი, ხოლო სიგანე 15,16 მეტრი. ქვის ბურჯები მოპირკეთებული იყო გრანიტის ფილებით. მოაჯირები დამზადებული იყო მეტალის ერთგვაროვანი ფიგურებით, რომელიც მდინარე ფონტანკის ხიდებს ახასიათებდათ. ტროტუარი სავალი ნაწილისაგან გამოყოფილი იყო მეტალის მოაჯირებით.
1949 და 1952 წლებში აღადგინეს დანგრეული ფანარები. 1970 წელს ვედენის არხის ამოვსების შედეგად ხიდმა ფუნქცია დაკარგა და დაშალეს. გრანიტის კვარცხლბეკი ფანარებით გადაიტანეს გრიბოედოვის არხის პოდიაჩესკის ხიდზე.
ლიტერატურა
Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.
Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — 280 с.
სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ფრეილინის სახლები

ფრეილინის სახლები — მდებარეობს პეტერგოფში, არის ორი ისტორიული ნაგებობის კომპლექსი. აშენდა 1853–1858 წლებში. იგი არის, ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტი. მდებარეობს სასახლის მოედანზე. მოიხსენიებენ ასევე როგორც ფრეილინის კორპუსები.
ისტორია
იმ ტერიტორიაზე, სადაც სახლები დღეს დგას, თავდაპირველად იდგა 5 ხის სახლი, სამხედრო კავალერიის კომპლექსიდან შემორჩენილი. ორი ძველი სახლი დაცულია სასახლის ტერიტორიაზე საზაფხულო დასვენებისათვის. შესაბამისად, ფრეილინსკის სახელი გადაეცა ახალ სახლებს. შენობების არქიტექტორი იყო ნიკოლოზ ბენუა.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, ისინი დასასვენებელ სახლებად, შემდეგ კი ტურისტებისთვის სასტუმროდ გადაკეთდა. ამჟამად, დასავლეთის შენობაში განთავსებულია ბენუების საოჯახო მუზეუმი, რომელიც 1988 წელს გაიხსნა ნ. ა. ბენუის ინიციატივით, ხოლო 2006 წლის აგვისტოში აღმოსავლეთით მდებარე შენობაში გაიხსნა სასტუმრო „ფრეილინის სახლი“. საოჯახო მუზეუმში დაცულია XIX-XX საუკუნეების მეორე ნახევარში მოღვაწე, რუსი მოქანდაკეების და მხატვრების სკულპტურული და ფერწერული ნამუშევრები.
არქიტექტურა
ფრეილინის სახლების არქიტექტურა პეტერგოფში მდებარე დიდი სასახლის არქიტექტურის ანალოგია. ორივე არის შესრულებული ბაროკოს სტილში და ანალოგიურადაა გაფორმებული. სახლები ერთმანეთს უკავშირდება თაღოვანი კარიბჭით. სახლს ამშვენებს პეტერგოფის გერბი.
რესურსები ინტერნეტში
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ბორკუს რეგიონი

ბორკუს რეგიონი — ჩადის რეგიონი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ფაია-ლარჟო. ფართობი — 241 000 კმ², მოსახლეობის რაოდენობა 2009 წლის აღწერის მონაცემებით შეადგენს 97 251 ადამიანს..
ბაჰრ-ელ-გაზელის ძველი მდინარის კალაპოტის ტერიტორიაზე, კონკრეტულად კორო-ტოროს ადგილზე, 1995 წელს ფრანგი პალეონტოლოგის მიშელ ბრუნეს მიერ ნაპოვნი იქნა უცნობი გომინიდის ამოთხრილი ნარჩენები, რომელმაც მიიღო დასახელება Australopithecus bahrelghazali.
გეოგრაფია
ბორკუს რეგიონი მდებარეობს ჩადის ჩრდილოეთით. აღმოსავლეთიდან მას ესაზღვრება აღმოსავლეთი ენედის რეგიონი, სამხრეთიდან უადი-ფირის, ბათის, ბაჰრ-ელ-გაზელის, კანემის რეგიონები, დასავლეთით — ტიბესტის რეგიონი და ნიგერი, ჩრდილოეთით ლიბია.
ისტორია
შეიქმნა ყოფილი ბორკუ-ენედი-ტიბესტის რეგიონის ტერიტორიაზე 2008 წლის 19 თებერვალს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ბორკუს რეგიონი იყოფა 2 დეპარტამენტად, ბორკუ (შედგება 2 ქვეპრეფექტურისაგან: ფაია-ლარჟო და კუბა-ოლანგა) და ბორკუ-იალა (2 ქვეპრეფექტურისაგან: კირდიმი და იარადი).
სქოლიო
ჩადის რეგიონები
აბდულა იამინი

აბდულა იამინი
აბდულა იამინ აბდულ გაიუმი (დ. 21 აპრილი 1959, მალე, მალდივი) — მალდივის პრეზიდენტი 2013 წლის 17 ნოემბრიდან.
ბიოგრაფია
აბდულა იამინ აბდულ გაიუმი დაიბადა 1959 წლის 21 აპრილს მალდივზე. იგი ქვეყნის მესამე პრეზიდენტის მომუნ აბდულ გაიუმის ნახევარძმაა. სწავლობდა ბეირუთის ამერიკულ უნივერსიტეტში. შემდეგ სწავლა გააგრძელა აშშ-ში.
2013 წლის 16 ნოემბერს საპრეზიდენტო არჩევნებში მიიღო ხმების 51 % და მეორე დღეს დაიკავა პრეზიდენტის თანამდებობა.
იხილეთ აგრეთვე
მალდივის პრეზიდენტი
სქოლიო
მალდივის პრეზიდენტები
დაბადებული 1959
დაბადებული 21 აპრილი
ჯაიპური

ჯაიპური (აგრეთვე ცნობილი როგორც ვარდისფერი ქალაქი, ინგლ. Pink City) — ქალაქი ინდოეთში, რაჯასტანის შტატში. ისტორიულად ჯაიპურის სამთავროს დედაქალაქი. დაარსდა 1727 წელს ამბერის მმართველი მაჰარაჯა სავაი ჯაი სინგჰის მიერ. ქალაქის მოსახლეობა ამჟამად 5 მილიონს აღემატება.
იხილეთ აგრეთვე
ინდოეთის მილიონიანი ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Jaipur District Administration site
Department of Urban Development and Housing, Government of Rajasthan
Official Website of Jaipur Development Authority
Official Website of Jaipur Municipal Corporation
Pink.City.Mag : A digital magazine about Pink City Jaipur.
Hospitals in Jaipur
სქოლიო
რაჯასტანის ქალაქები
Alfred Philippson

Alfred Philippson (1 January 1864 – 28 March 1953) was a German geologist and geographer.
He was born at Bonn, son of Ludwig Philippson. He received his education at the gymnasium and university of his native town and at the University of Leipzig (Ph.D. 1886). In 1892 he became Privatdozent at Bonn, was appointed assistant professor seven years later, and in 1904 he was called to Bern as professor of geography. Having made voyages through Italy (Apulia region), Greece, Turkey, and Asia Minor, he published: Studien über Wasserscheiden, Berlin, 1886; Der Peloponnes, ib. 1892; Europa (with Neumann), Leipzig, 1894; Thessalien und Epirus, Berlin, 1897; Beiträge zur Kenntnis der Griechischen Inselwelt, Gotha, 1901; Das Mittelmeergebiet, Leipzig, 1904. He also published essays in the technical journals, such as Das fernste Italien. Geographische Reiseskizzen und Studien, Leipzig, 1925, and Apulien, Netherlands, 1937.
Since 1887 Philippson undertook, on a commission from the Berlin Akademie der Wissenschaften, an annual journey to Asia Minor for the purpose of geological investigation. His chief object in these excursions was to study, on a geological basis, the phenomena of the earth's surface both in their interrelationship and in their influence on the human race.
As a Jew, he lost his position under the Nazis. He tried without success to relocate to the US through his cousin Ernst Alfred Philippson. During the war, he was sent to the Theresienstadt concentration camp (1942–45), where he wrote a memoir on his scholarly activity (Wie ich zum Geographen wurde, partly published in 1996). He survived the war in part thanks to the support of his friend, Sven Hedin, resuming work on his multi-volume essay on the Greek landscapes (with E. Kirsten; posthumously published and continued by Kirsten).
References
http://jewishencyclopedia.com/view.jsp?artid=270&letter=P
External links
Guide to the Alfred Philippson Collection at the Leo Baeck Institute, New York.
1864 births
1953 deaths
Scientists from Bonn
19th-century German Jews
19th-century German geologists
People from the Rhine Province
University of Bonn alumni
Academic staff of the University of Bonn
Leipzig University alumni
Theresienstadt Ghetto survivors
Commanders Crosses of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany
Gustav-Steinmann-Medaille winners
20th-century German geologists
Travelers in Asia Minor
ვნებები (ბახი)

ვნებები (ბახი)
ბახის „ვნებანი“ — იოჰან სებასტიან ბახის მონუმენტალური ნაწარმოები. ბახის ნაწარმოებში ევანგელისტური მოთხრობა შეიცავს da capo არიებს და სპეციალურად დაწერილ პოეტურ ტესტებსა და ქორალებს. ჩვენამდე სრულად მოაღწია ვნებანი «იოანეს მიხედვით» (BWV 245), ვნებანი «მათეს მიხედვით» (BWV 244b და BWV 244) და ასევე «ლუკას მიხედვით» ვნებათა ტექსტი. დაკარგუულად ითვლებოდა «მარკოზის მიხედვით» ვნებანი, რომლებიც აღადგინეს XX საუკუნეში.
ლიტერატურა
Melamed, Daniel R. Hearing Bach's Passions, 2005
მუსიკალური ტერმინები
ორატორიები
იოჰან სებასტიან ბახი
Üzümlü, Şavşat

Üzümlü, Şavşat
Üzümlü is a village in the Şavşat District, Artvin Province, Turkey. Its population is 105 (2021).
References
Villages in Şavşat District
მარცვლეული კულტურები

მარცვლეული კულტურები — მცენარეების ჯგუფი, რომლებსაც ადამიანის სამეურნეო საქმიანობაში უმნიშვნელოვანესი ადგილი უკავია. იძლევა ადამიანის კვების ძირითად პროდუქტს — მარცვალს, ნედლეულს მრეწველობის მრავალი დარგისათვის და საკვებს სასოფლო-სამეურნეო ცხოველებისათვის. ძირითადი მარცვლეული კულტურებია: ხორბალი, ქერი, შვრია, ჭვავი, ფეტვი, სიმინდი, სორგო და სხვა; ფსევდომარცვლეული კულტურებია: წიწიბურა, შირბახტი და სხვა.
პურეული მარცვლეული კულტურების დიდი ნაწილი, როგორებიცაა ხორბალი, ჭვავი, ბრინჯი, შვრია, ქერი, სიმინდი, სორგო, ფეტვი, ღომი, ურიში, დაგუსა და სხვა მიეკუთვნება მარცვლოვანთა ოჯახს; ფსევდომარცვლეული კულტურა — წიწიბურა ეკუთვნის მატიტელასებრთა ოჯახს. პურეული მარცვლეული კულტურების მარცვალი დიდი რაოდენობით შეიცავს ნახშირწყალს (მშრალ ნივთიერებაზე 60-80% ), ცილებს (მშრალ ნივთიერებაზე 7-20%), ფერმენტებს, В ვიტამინის კომპლექსებს (B1, B2, B6), PP და პროვიტამინ А-ს, რითაც განისაზღვრება მაღალი ყუათიანობა და ღირებულება ადამიანისათვის და საკვებად გამოყენებისათვის. მარცვლეული კულტურების კულტივირება დაიწყო 12 000 წლის წინ.
რესურსები ინტერნეტში
ატამანსკე

ატამანსკე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის ბურინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 4 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ბურინის რაიონის სოფლები
ფანტინე საკვირველთმოქმედი

ფანტინე საკვირველთმოქმედი - მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე (‎ღირსი ქრისტეფორე რომაელთან ერთად) არის ძველი სტილით 30 აგვისტო, ახალი სტილით - 12 სექტემბერი. ღირსი ფანტინე საკვირველთმოქმედი კალაბრიაში დაიბადა. წმიდანი რვა წლის ასაკიდან მონასტერში იზრდებოდა. სიჭაბუკეში იგი უდაბნოებში მწირობდა და, სამოსის გარეშე დარჩენილი, ხშირად ოცი დღის მანძილზე საზრდელსაც არ იღებდა. ასეთ ღვაწლში გაატარა ღირსმა მამამ სამოცი წელი. სიცოცხლის მიმწუხრზე წმიდანმა თავი აარიდა სარკინოზებს და პელოპონესს მიაშურა მოწაფეებთან, ვიტალისა და ნიკიფორესთან ერთად. სახარების სწავლებით მან მოიარა კორინთო, ათონი, ლარისი და თესალონიკი, სადაც წმიდა დიდმოწამის, დიმიტრის (ხს. 8 ნოემბერს) ნაწილებს სცა თაყვანი. უფლის სათნომყოფელი მამა ღრმა მოხუცებულობაში გარდაიცვალა, IX ს-ის ბოლოს ან X ს-ის დასაწყისში.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
IX საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
პლიუშჩევო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)

პლიუშჩევო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
პლიუშჩევო — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ვისოკოვის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 31 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები