PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დაგლას მაკართური

დაგლას მაკართური (დ. 26 იანვარი, 1880 — გ. 5 აპრილი, 1964) — აშშ-ის არმიის ხუთვარსკვლავიანი გენერალი და ფილიპინების არმიის ფელდმარშალი, აშშ-ის არმიის შტაბის უფროსი 1930-იანი წლებში, რომელმაც დიდი როლი ითამაში წყნარი ოკეანის ბრძოლებში მეორე მსოფლიო ომის დროს. ფილიპინების ოპერაციაში მიღწეული წარმატებებისთვის გადაეცა ღირსების მედალი. დაგლასი და მამამისი ართურ მაკართური პირველი მამა-შვილია, რომლებიც დაჯილდოვდნენ ამ მედლით. იგი ისტორიაში ერთ-ერთი იმ ხუთთაგანია, რომელსაც აშშ-ის არმიაში მიენიჭა არმიის გენერლის წოდება და ერთადერთია, ვინც ფილიპინების არმიის ფელდმარშალი გახდა.
მაკართური დაიბადა სამხედროების ოჯახში, ამერიკის ძველ დასავლეთში. დაამთავრა აშშ-ის სამხედრო აკადემია 1903 წელს. 1914 წელს აშშ-ის მიერ ვერაკრუსის ოკუპაციის დროს განახორციელა დაზვერვითი მისია. 1917 წელს მიენიჭა მაიორის წოდება და დანიშნული იქნა 42 ქვეითი დივიზიის შტაბის უფროსად. პირველი მსოფლიო ომის დასავლეთ ფრონტზე მიიღო ბრიგადის გენერლის წოდება. 1930 წელს გახდა აშშ-ის არმიის შტაბის უფროსი.
1919-1922 წლებში მაკართური მსახურობდა აშშ-ის სამხედრო აკადემიის სუპერინტენდანტად უესტ-პოინტში, სადაც განახორციელა რიგი რეფორმები. 1924 წელს დიდი როლი ითამაშა ფილიპინების სკაუტების ამბოხის ჩახშობაში. 1925 წელს გახდა არმიის ყველაზე ახალგაზრდა გენერალი. 1937 წელს დატოვა აშშ-ის არმია და ფილიპინების თანამეგობრობის მთავრობის სამხედრო მრჩეველი გახდა.
1941 წელს მაკართური ხელახლად გამოიძახეს აშშ-ის არმიაში და დანიშნული იქნა შორეული აღმოსავლეთის ამერიკის შეერთებული შტატების შეიარაღებული ძალების მეთაურად. ამ პერიოდს მოჰყვა მაკართურის საჰაერო ძალების განადგურება და იაპონელების ფილიპინებში შეჭრა 1941 წლის დეკემბერს. მაკართურის არმია იძულებული შეიქმნა გადასულიყო ბატაანში, სადაც იმყოფებოდნენ 1942 წლამდე, ხოლო ამავე წელს გადავიდნენ ავსტრალიაში. მაკართური გახდა სამხრეთ-დასავლეთ წყნარი ოკეანის რეგიონის უმაღლესი მთავარსარდალი. ავსტრალიაში ყოფნისას გამოვიდა სიტყვით, სადაც პირობა დადო, რომ დაბრუნდებოდა ფილიპინებში. ორ წლიანი ბრძოლების შემდეგ წყნარ ოკეანეში, მან პირობა შეასრულა, რისთვისაც დაჯილდოებული იქნა „ღირსების მედლით“. 1945 წლის 2 სექტემბერს მან ოფიციალურად მიიღო იაპონიის კაპიტულაცია. იგი აგრეთვე მეთაურობდა გაერთიანებული ერების სარდლობას კორეის ომში, სადაც თავდაპირველად წარმატებასაც მიაღწია, თუმცა ჩრდილოეთ კორეაში შეჭრამ გამოიწვია ჩინეთის ჩარევა. რიგი წარუმატებლობის შემდეგ, 1951 წლის 11 აპრილს, პრეზიდენტ ჰარი ტრუმენის ბრძანებით გათავისუფლებული იქნა დაკავებული თანამდებობიდან. მოგვიანებით გახდა Remington Rand-ის საბჭოს თავმჯდომარე.
დაგლას მაკართური გარდაიცვალა 1964 წლის 5 აპრილს, 84 წლის ასაკში. დაკრძალული იქნა სამხედრო პატივით ქალაქ ნორფოლკში.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
Truman Fires MacArthur, Aftermath: Original Letters
FBI-ის ჩანაწერები დაგლას მაკართურზე — vault.fbi.gov
სქოლიო
დაბადებული 26 იანვარი
დაბადებული 1880
გარდაცვლილი 5 აპრილი
გარდაცვლილი 1964
ამერიკელი ხუთვარსკვლავიანი ოფიცრები
ამერიკელი სამხედრო მოღვაწეები კორეის ომში
ამერიკელი სამხედრო მოღვაწეები პირველ მსოფლიო ომში
ამერიკელი სამხედრო მოღვაწეები მეორე მსოფლიო ომში
ამერიკელი სამხედრო ინჟინრები
კონგრესის ოქროს მედლის მფლობელები
ფელდმარშალები
ფილიპინების სამხედრო ისტორია
ვერცხლის ვარსკვლავის მფლობელები
აშშ-ის სამხედრო აკადემიის სუპერინტენდანტები
აშშ-ის ღირსების მედლის მფლობელები
მეორე მსოფლიო ომის სამხედრო ლიდერები
Pleurotomella bairdi

Pleurotomella bairdi — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
სომხეთის ეთნიკური უმცირესობები

სომხეთის ეთნიკური უმცირესობები 2001 წლის აღწერის მონაცემების თანახმად, შეადგენს ქვეყნის მოსახლეობის 2,3 %.
დემოგრაფია
მოსახლეობის ძირითად უმრავლესობას შეადგენენ ეთნიკურად სომხები — 97,89 %. ეს რიცხვი გაიზარდა სომხეთის სსრ-ს შექმნიდან. დანარჩენი მოსახლეობა შეადგენს 2,11 % ან 68 ათას ადამიანს, რომელთა დიდი უმრავლესობა ეზიდები არიან (2001 წლის აღწერის მონაცემების მიხედვით, მუსულმან ქურთთაგან გამოცალკევებით 1,26 %), რუსები (0,46 %) და სხვა ხალხები (ბერძნები, ასირიელები, უკრაინელები საერთო მდგომარეობით — 0,39 %). სომხეთში არსებობდა, აზერბაიჯანელთა ყველაზე უმსხვილესი და მუსლიმ ქურთთა თემები, რომლებიც პრაქტიკულად, გაქრნენ სომეხ-აზერბაიჯანელთა კონფლიქტის შედეგად.
რესურსები ინტერნეტში
1989 წლის საკავშირო აღწერის მონაცემები
2001 წლის სომხეთის აღწერის მონაცემები
ქურთების შესახებ
სომხეთის ეთნიკური უმცირესობები
აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტის მოხსენება სომხეთში ადამიანის უფლებებთან დაკავშირებით
ქურთების ბრძოლა ეროვნული თვითმყოფადობის შესანარჩუნებლად
”Human Rights”-სი სომხეთის შესახებ. 2007 წ.
სომხეთის ხალხები
ეთნიკური უმცირესობები
სომხეთის დემოგრაფია
El Empalme, Bocas del Toro

El Empalme, Bocas del Toro
El Empalme is a town and corregimiento in the Changuinola District of Bocas del Toro Province of Panama. It has a land area of and had a population of 18,653 as of 2010, giving it a population density of . It was created by Law 40 of April 30, 2003.
References
Corregimientos of Bocas del Toro Province
უცნობი ადამიანის ნაამბობი

უცნობი ადამიანის ნაამბობი — ანტონ ჩეხოვის მოთხრობა, რომელიც 1893 წელს დაიწერა. პირველად, 1893 წლის თებერვალსა და მარტში, ჟურნალ „Русская мысль“-ის მე-2 და მე-3 ნომრებში გამოქვეყნდა. მცირედი ცვლილებებით შევიდა ადოლფ მარქსის მიერ გამოცემული ჩეხოვის თხზულებათა კრებულის მეექვსე ტომში.
ისტორია
1880-იანების ბოლოს ჩეხოვს ახალი სიუჟეტის საინტერესო იდეა დაებადა. 1893 წლის მაისით დათარიღებულ წერილში, მან მწერალ ლიუბოვ გურევიჩს აცნობა, რომ „დავიწყე მუშაობა ნაწარმოებზე რომლის გამოცემასაც არ ვაპირებ“. ავტორმა თავიდანვე იცოდა, რომ ცენზურა მას არ გაუშვებდა. იდეას მწერალი 1891 წელს დაუბრუნდა და მომავალ ნაწარმოებს „ჩემი პაციენტის ნაამბობი“ უწოდა.
თხზულება 80-იანი წლების (ერთ-ერთი სავარაუდო სათაური – „ოთხმოციან წლებში“) ხალხს ეძღვნებოდათ. ნაწარმოების ჩანაფიქრი, რომლის მთავარი გმირიც ტერორისტი გახდა, იმ დროს სიმწვავით გამოირჩეოდა. ХIХ საუკუნის 80-იან წლებში რევოლუციური სახალხო ორგანიზაცია „Народная воля“-ს საქმიანობა გრძელდებოდა, მიუხედავად 1881 წლის 1 მარტს მოწყობილი თავდასხმის შემდეგ ორგანიზაციის ხელმძღვანელობის განადაგურებისა. 1887 წლის აპრილში ა. ულიანოვისა და მისი თანამოაზრეების პროცესი მიმდინარეობდა, რომლებიც იმავე წლის მაისში სიკვდილით დასაჯეს. 1887 წლის ივნისში ორგანიზაციის წევრების გერმან ლოპატინისა და პოეტ პ. იაკუბოვიჩის პროცესი გაიმართა. სასამართლომ მათ სიკვდილით დასჯა მიუსაჯა, რომელიც მოგვიანებით კატორღით შეიცვალა. „უცნობი ადამიანის ნაამბობი“-ს შემოქმედებით იდეაში შესაძლოა ნაჩვენები ყოფილიყო რევოლუციური მოძრაობის მონაწილეთა ბედი, რომელთაც ჩეხოვი პირადად იცნობდა.
ჩეხოვის სიცოცხლეშივე მოთხრობა სერბო-ხორვატულ ენაზე ითარგმნა.
ანალიზი
მთარგმნელმა ჰიუ აპლინმა თხზულება ტურგენევის ნაწარმოებებს შეადარა, ავტორებს, რომლებიც ქმნიან ქალურ პერსონაჟებს „დიდი ზნეობის სიწმინდით“. ლუი დე ბერნიერმა „უცნობი ადამიანის ნაამბობს“ შესანიშნავი ლიტერატურული ნაწარმოები უწოდა.
ანატოლი ლუნაჩარსკი მწუხარებას გამოთქვამდა, რომ ჩეხოვმა აქტიურად მოქმედი გმირები არ წარმოაჩინა.
ლიტერატურა
ჟურნალი „Образование“, 1903, № 9, გვ. 85—91.
სქოლიო
ანტონ ჩეხოვის მოთხრობები
ვილიანუევა-დე-კორდობა

ვილიანუევა-დე-კორდობა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის ვალიე-დე-ლოს-პედროჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 429,52 კმ². მოსახლეობა — 8729 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კორდობის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვილიანუევა-დე-კორდობის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კორდობის მუნიციპალიტეტები
Comitas granuloplicata

Comitas granuloplicata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
1947 in Soviet football

1947 in Soviet football
The 1947 Soviet football championship was the 15th seasons of competitive football in the Soviet Union and the 9th among teams of sports societies and factories. CDKA Moscow again won the championship becoming the Soviet domestic champions for the second time.
The defending champions CDKA allowed their Moscow rivals Dinamo to take a lead early in a season but managed to catch. The fate of title was decided in the last round, after which CDKA won the season title based on a goal ratio.
Honours
Notes = Number in parentheses is the times that club has won that honour. * indicates new record for competition
Soviet Union football championship
First Group
Second Group
Subgroup Center
Subgroup Russia West
Subgroup Russia East
Subgroup Ukraine
Subgroup Caucasus
Central Asia
Tier final
Top goalscorers
1st Group
Vsevolod Bobrov (CDKA Moscow), Valentin Nikolaev (CDKA Moscow), Sergei Solovyev (Dinamo Moscow) – 14 goals
2nd Group
Andrei Zazroyev (Krylia Sovetov Molotov) – 12 goals
Republican level
Football competitions of union republics
Football championships
Azerbaijan SSR – Trudovye Rezervy Baku
Armenian SSR – Dinamo Yerevan
Belarusian SSR – Torpedo Minsk (see Football Championship of the Belarusian SSR)
Estonian SSR – Dinamo Tallin
Georgian SSR – Dinamo Sukhumi
Kazakh SSR – Lokomotiv Dzhambul
Karelo-Finish SSR – unknown
Kirgiz SSR – none
Latvian SSR – Daugava Liepaja
Lithuanian SSR – Lokomotiv Kaunas
Moldavian SSR – Spartak Tiraspol
Russian SFSR – none
Tajik SSR – none
Turkmen SSR – Spartak Ashkhabad
Uzbek SSR – none
Ukrainian SSR – Bilshovyk Mukachevo (see Football Championship of the Ukrainian SSR)
Football cups
Azerbaijan SSR – Pischevik Baku
Armenian SSR – Dinamo Yerevan
Belarusian SSR – Torpedo Minsk
Estonian SSR – Dinamo Tallin
Georgian SSR – Dinamo Batumi
Kazakh SSR – none
Karelo-Finish SSR – unknown
Kirgiz SSR – Burevestnik Frunze
Latvian SSR – Daugava Liepaja
Lithuanian SSR – Lokomotiv Kaunas
Moldavian SSR – Dinamo Kishinev
Russian SFSR – Dinamo Khabarovsk
Tajik SSR – ODO Stalinabad
Turkmen SSR – Dinamo Ashkhabad
Uzbek SSR – Pischevik Tashkent
Ukrainian SSR – FC Dynamo Kyiv (see 1947 Cup of the Ukrainian SSR)
References
External links
1947 Soviet football championship. RSSSF
იაკუნინო (ბაშკირეთი)

იაკუნინო (ბაშკირეთი)
იაკუნინო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 70 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 37 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 104 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
სქოლიო
ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
Pleurotomella ipara

Pleurotomella ipara is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 8.5 mm, its diameter 4.5 mm.
(Original description) The shell contains nine whorls. The protoconch is minute, dark brown, polished and smooth. The second and third whorls of the protoconch are beautifully reticulated by oblique transverse lines in two directions. The remainder are waxy white, with the peculiar waxy lustre of abyssal shells. The shell is rather short-fusiform, the spire subturreted by the concave ante-sutural band. The spiral sculpture consists of about twenty-four flattened threads, with wider interspaces, before the band on the body whorl. Only two or three of these threads are visible on the upper whorls. They pass over all the transverse ridges and are a little stronger over them. Next the suture are small, short, appressed plications, with a tendency to pair, and even to unite above, thus becoming staple-shaped. The ante-sutural band is excavated, smooth except for the terminations of the plicae, which cease near its posterior border. Near the anterior border the spiral threads begin, crossing sharply-projecting short oblique plications (thirteen on the body whorl) which disappear halfway from the perii) hery to the anterior end of the siphonal canal, and are somewhat angulated just in advance of the ante-sutural band. The notch is broad and deep. The outer lip is thin and projecting. The columella is short, thin and twisted. The siphonal canal is short and broad.
Distribution
P. ipara can be found in Caribbean waters, ranging from the coast of Louisiana south to Brazil.
References
Rosenberg, G., F. Moretzsohn, and E. F. García. 2009. Gastropoda (Mollusca) of the Gulf of Mexico, Pp. 579–699 in Felder, D.L. and D.K. Camp (eds.), Gulf of Mexico–Origins, Waters, and Biota. Biodiversity. Texas A&M Press, College Station, Texas.
External links
Gastropods.com: Pleurotomella ipara
ipara
Gastropods described in 1881
ცირკონიუმის ფოსფატი

ცირკონიუმის ფოსფატი (ცირკონიუმის ჰიდროფოსფატი) — არაორგანული ქიმიური ნივთიერება, ფორმულით Zr(HPO4)2∙nH2O.ცირკონიუმის ფოსფატებს აქვთ მაღალი თერმული და ქიმიური სტაბილურობა. არსებობს მისი სხვადასხვა ფაზები. სხვა ფაზებთან შედარებით, ყველაზე ხშირად გამოიყენება ალფა (Zr(HPO4)2∙H2O) და გამა (Zr(PO4)(H2PO4)∙2H2O) ფაზები. გამოიყენება ფარმაკოლოგიაში. კატალიზატორად,ნანო კომპოზიტად, კლინიკურ დიალიზატორად და ბირთვული ნარჩენების მართვაში.
სქოლიო
ცირკონიუმი
ფოსფატები
არაორგანული ნივთიერებები
Çovdar, Dashkasan

Çovdar, Dashkasan
Çovdar (also, Chovdar, earlier Hartshangist (from )) is a village and municipality in the Dashkasan Rayon of Azerbaijan.
It has a population of 65. The municipality consists of the villages of Çovdar and Çaykənd.
References
Populated places in Dashkasan District
2010–12 European Nations Cup Third Division

2010–12 European Nations Cup Third Division
Table – Division 3A
2010–12
2010–11 in European rugby union
2011–12 in European rugby union
European Nations Cup Third Division
European Nations Cup Third Division
European Nations Cup Third Division
de:European Nations Cup 2010–2012#Division 3
fr:Championnat européen des nations de rugby à XV 2010-2012#Division 3
გულბათ ტორაძე

გულბათ ტორაძე
გულბათ გრიგოლის ძე ტორაძე (დ. 14 ოქტომბერი, 1928, თბილისი, — გ. 17 ოქტომბერი, 2018, იქვე) — ქართველი მუსიკათმცოდნე, ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967), თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის ემერიტუს-პროფესორი.
დაიბადა რუსეთის არმიის ყოფილი პორუჩიკის გრიგოლ ტორაძის და მერი ჭავჭავაძის ოჯახში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი (1950) და თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის მუსიკის ისტორიის განყოფილება (1952). 1952–1953 წლებში ასწავლიდა საქართველოს სახელმწიფო თეატრალურ ინსტიტუტში, 1953 წლიდან — თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. 1973–1976 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1976 წლიდან იყო კონსერვატორიის მუსიკის ისტორიის კათედრის გამგე. 1976 წლიდან იყო ქართული ენციკლოპედიის რედაქციის მუსიკის სექციის თავმჯდომარე, 1968–1973 და 1992–1995 წლებში — საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის მდივანი. 1953 წლიდან ეწეოდა სამეცნიერო და კრიტიკულ-პუბლიცისტურ მოღვაწეობას. მიღებული ჰქონდა ღირსების ორდენი (1999) და საქართველოს კულტურის სამინისტროს უმაღლესი ჯილდო „ხელოვნების ქურუმი“ (2016).
ბიბლიოგრაფია
ქართული მუსიკა საუკუნის გადასახედიდან (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1998. - 204გვ.. - ISBN: 999-28-51-04-X
ნიკოლოზ გუდიაშვილი : რჩეული ნაწარმოებების ბიბლიოგრაფია (ავტორი). - თბილისი, ხელოვნება, 1990. - 19გვ.
ქართული მუსიკის ისტორია : წ. 1. დამხმ. სახელმძღვ. კონსერვატორიის სტუდენტებისათვის (შემდგენელი). - თბილისი, განათლება, 1990. - 302გვ.
ქართული ფეხბურთის დიდოსტატები (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1987. - 70გვ.
ანასტასია ვირსალაძე : მონოგრაფია (ავტორი). - თბილისი, ხელოვნება, 1981. - 191გვ.
მუსიკალურ გზაჯვარედინებზე (ავტორი). - თბილისი, ხელოვნება, 1979. - 67გვ.
Композиторы Грузии (ავტორი). - Тбилиси, Мерани, 1968. - 132с.
იონა ტუსკია : მონოგრაფია (ავტორი). - თბილისი, საქ. მუსფონდის გამომცემლობა, 1962. - 73გვ.
Симфонические произведения "Звиадаури" и "Миндиа" Шалвы Мшвелидзе. (ავტორი). - Москва, Музгиз, 1958. - 51с.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 14 ოქტომბერი
დაბადებული 1928
გარდაცვლილი 17 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 2018
თბილისში დაბადებულები
ქართველი მუსიკათმცოდნეები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
მოსკოვის ჯვართამაღლების ტაძარი (ალტუფიევო)

მოსკოვის ჯვართამაღლების ტაძარი (ალტუფიევო)
მოსკოვის ჯვართამაღლების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს ალტუფიევის მამულში, მოსკოვის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ლიანოზოვოს რაიონში.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ჯვართამაღლების სახელზე, ეგვტერები კი - მაკარი ჟეტოვოდელის, იონა მოსკოვის მიტროპოლიტისა და წმინდა ტრიფონის სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ეკლესიასთან 1991 წლიდან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, ასევე მართლმადიდებლური კულტურის ახალგაზრდული ცენტრი „ჩემი სამშობლო“.
ისტორია
პირველი ეკლესია სოფელ ალტუფიევოში, რომელიც მდებარეობს მდინარე სამოტიშკეზე, ცნობლია 1564 წლიდან, 1687 წელს კი უკვე მოიხსენიება ქვის ტაძარი.
ახალი ეკლესია ააგეს ი. ველიამინოვის ფინანსებით 1760-1763 წლებში, ადრე აქ არსებული წმინდა მოწამენის პისტის, ელპიდის, აღაპისა და მათი დედის სოფიოს სახელზე აგებული ეკლესიის ადგილზე რომელიც ამ პერიოდისათვის სრულიად მოძველებული იყო.
XVIII საუკუნის დასასრულს ეკლესია გადააკეთეს (შიგნით დაამონტაჟეს გლუვი ჭერი, ააშენეს ახალი სამრეკლო). ააშენეს ახალი სარაპეზო. შიდა აღჭურვილობა გუმბათი და ჯვარი თარიღდება XIX საუკუნით.
1812 წლის საფრანგეთ-რუსეთის ომის დროს ეკლესია გაძარცვეს. გაიტაცეს ხატები, სანთლები და ფული.
ეკლესია საბჭოთა მმართველობის პერიოდში არ დაუხურავთ და იგი მოქმედი რჩებოდა (1941 წელს მცირე შესვენების გამოკლებით).
1960 წელს სოფელი ალტუფიევო შევიდა მოსკოვის შემადგენლობაში და აქ დაიწყო მასიური საცხოვრებლების მშენებლობა.
1989-1990 წლებში ააგეს ტაძრის ახალი სანათლავის (ბაპტისტერიუმის) შენობა.
1992-1995 წლებში ტაძრის წინამძღვარ იონა კარპუხინის ინიციატივით და მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქის ალექსი II-ის კურთხევით გაიმართა ტაძრის სარეკონსტრუქციო სამუშაოები ტაძრის არქიტექტურული მემკვიდრეობის დაცვის თვალსაზრისით.
ხელოვნებათმცოდნეების აზრით, ტაძარმა გადაკეთების შედეგად დაკარგა პირვანდელი სახე და შემცირდა მისი ისტორიული ღირებულება.
არქტექტურა
ტაძარი არქიტექტურული თვალსაზრისით მიეკუთვნება XVIII საუკუნის არქიტექტურულ სტილს. წრიული შიდა მოცულობის დიამეტრია 12 მ. ჩრდილოეთით, სამხრეთითა და აღმოსავლეთით სამი აფსიდია. მთავარი დარბაზის ფანჯრები ტიპიურია მოსკოვური ბაროკოსთვის.
1993-1995 წლებში ეკლესიას ახალი სატრაპეზო მიაშენეს, რომელმაც შეცვალა 1986 წელს აგებული მცირე სატრაპეზო. ასევე ააშენეს ახალი სამრეკლო. მათი აშენების შემდეგ ტაძრის მოედანი ორჯერ გაიზარდა.
ალტუფიევოს ტბორის მხრიდან ეკლესიას ღობე შემოავლეს, რომელიც გადაწყვეტილია ბაროკოს სტილში.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
История строительства и реконструкции храма Воздвижения Креста Господня в Алтуфьеве
Официальный сайт храма Воздвижения Креста Господня в Алтуфьеве
Храм Воздвижения Креста Господня в Алтуфьеве на сайте «Храмы России»
სქოლიო
მოსკოვის ტაძრები
შემოდგომის ლეგენდები (ფილმი)

შემოდგომის ლეგენდები (ფილმი)
შემოდგომის ლეგენდები — 1994 წლის დრამა, რომელიც დაფუძნებულია 1779 წელს ჯიმი ჰარისონის მიერ დაწერილ ნოველაზე. ფილმის რეჟისორია ედვარდ ცვიკი. მთავარ როლებში არიან: ბრედ პიტი, ენტონი ჰოპკინზი, ეიდენ ქვინი. ფილმს მიღებული აქვს ოსკარი საუკეთესო ოპერატურისთვის.
სიუჟეტი
რომანტიკული ისტორია იმის შესახებ, თუ როგორ შეცვალა მისდაუნებურად ლადლოუს ოჯახის ყველა მამაკაცის ბედი ერთმა მომხიბვლელმა ქალმა. სამი ძმისაგან ერთი, სამუელი პირველი მსოფლიო ომის დროს იღუპება, მეორე კონგრესმენი ხდება, მესამე კი თავგადასავლების მაძიებელია. მათ ყველას სუზანა უყვარს. ფილმის მთავარი თემებია სიყვარული, განშორება და დაუოკებელი ლტოვლა ფლობდე საუკეთესოს.
რესურსები ინტერნეტში
1994 წლის ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
ამერიკული ფილმები
ედვარდ ცვიკის ფილმები
რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
ნიგორზღვა

ნიგორზღვა — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, საჯავახოს თემში. მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 120 მეტრი, სამტრედიიდან 12 კილომეტრი. სოფელში დგას XVIII საუკუნის წმინდა გიორგის სახელობის ტაძარი.
ისტორია
ფეოდალურ ხანაში სოფელი შედიოდა საჯავახოს მხარეში. 1958 წელს, ქუთაისის ნ. ბერძენიშვილის სახელობის ეთნოგრაფიული მუზეუმის მიერ, მოეწყო ექსპედიცია სოფელ ნიგორზღვაში, სადაც ბევრი უძველესი საყოფაცხოვრებიო ნივთი და საცხოვრებელი პალატი იქნა აღმოჩენილი. აქ მოპოვებული ნივთების ნაწილი ინახება ქუთაისის ნ. ბერძენიშვილის სახელობის ისტორიულ ეთნოგრაფიულ მუზეუმში. აღსანიშნავია დარანის გამოქვაბული, სადაც ნაპოვნია დამბაჩა და ხანჯალი. ეს ადგილი, სავარაუდოდ, თავშესაფარი ან სამალავი უნდა ყოფილიყო. აღნიშნული მონაცემების საფუძველზე დგინდება, რომ სოფელი ნიგორზღვა საკმაოდ ადრეული პერიოდიდან იყო დასახლებული. ნიგორზღვაში არსებობდა ე.წ. დარანის გამოქვაბულები, რომელთაც მინიჭებული ჰქონდა ადრეული შუა საუკუნეების ძეგლის სტატუსი და მიმდინარეობდა მათი ისტორიის შესწავლა. XX საუკუნის 90-იანი წლების განუკითხაობამ ეს ისტორიული ძეგლი შეიწირა. სოფელში გავრცელებული გვარებია: თარგამაძე, გაგუა, ქორიძე, ჩაჩუა, ჩხაიძე, ტონია, ზამთარაძე, შანიძე, კალოიანი, თევზაძე, არდიშვილი და სხვა.
ცნობილი ადამიანები
სოფელში დაიბადა გივი გაგუა და კონსტანტინე თარგამაძე.
მოსახლეობა
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 325 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დაუჯდომელი

დაუჯდომელი, აკათისტო — საგალობელი; თავდაპირველად იყო მხოლოდ ღვთისმშობლისადმი მიძღვნილი სამადლობელი საგალობელი. ღვთისმშობელს მიეწერება ბიზანტიის დედაქალაქ კონსტანტინოპოლის სასწაულებრივი გადარჩენა შემოსეული მტრისაგან. ამ მოვლენის აღსანიშნავად შეიქმნა საგალობელი დაუჯდომელი, რომელიც მუხლმოუდრეკლად, დაუჯდომლად, ფეხზე მდგომთ (აქედან არის სახელწოდებაც) უნდა წარმოეთქვათ.
დაუჯდომლის ტექსტი ქართულად ადრე ითარგმნა. ის მარხვანის შემადგენელი ნაწილი იყო და დიდმარხვის მეხუთე კვირის შაბათ დღეს გალობდნენ. მოგვიანებით მისი ტექსტი შეიტანეს ჟამნებში და ჟამნგულანებში. ყველაზე ადრინდელი ხელნაწერები, რომელშიც დაუჯდომლის ქართული ტექსტია დამოწმებული, არის 1052 წლით დათარიღებული სინური ხელნაწერი, ნუსხა №5 („იბაკონი წმიდისა ღმრთისმშობლისანი, რომელსაც დაუჯდომელი ეწოდების, ბერძნულად აკათისტო“) და XI საუკუნის „პარიზი-5“ („იბაკონი ყოვლად წმიდისა ღმრთისმშობლისანი“). დაუჯდომლის ტექსტი ქართულად პირველად XVIII საუკუნის ბოლოს დაიბეჭდა.
მოგვიანებით დაუჯდომლის ცნება გაფართოვდა და ჰიმნოგრაფიაში ერთგვარ ჟანრადაც ჩამოყალიბდა. ასე შეიქმნა ჯვრის, გაბრიელ მთავარანგელოზის, იოანე ნათლისმცემლის, წმ. ბარბარეს, აგრეთვე, სვეტიცხოვლის (ავტორი ნიკოლოზ გულაბერისძე), წმ. ნინოს და სხვა ორიგინალური დაუჯდომლები.
ლიტერატურა
ყაუხჩიშვილი ს., ბიზანტიური ლიტერატურის ისტორია, თბ., 1963;
Пападопуло-Керамевс А., Акафист, «Византийский временник», 1903, т. 10;
მისივე, О настоящем положении вопроса об Акафисте, იქვე, 1910, т. 15;
„ლოცვანი და დაუჯდომელი ღმრთისმობლისაჲ“. ახალი, შესწორებული გამოცემა მოამზადა ედიშერ ჭელიძემ. საეკლესიო ბიბლიოთეკა, ტ. III. თბ., 2006;
საგალობლები
შალვირი-ნოი

შალვირი-ნოი — სოფელი მოლდოვაში, დროკიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 184 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 397 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დროკიის რაიონის სოფლები
ქვემო ხოდაშნის მეორე ნაეკლესიარი

ქვემო ხოდაშნის მეორე ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი. დგას სოფელ ქვემო ხოდაშნის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 1 კმ-ზე. მთაზე, მოვაკებულ ადგილზე. თარიღდება შუა საუკუნეებით. გეგმა არ იკითხება. კედლების ნაშთები მიწიდან 0,5 მეტრის მანძილზეა შემორჩენილი. ეკლესია ნაგები იყო რიყის ქვით კირის ხსნარზე.
ლიტერატურა
თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ზაქაროს კვირაცხოვლის ეკლესია

ზაქაროს კვირაცხოვლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზაქაროში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, აღმოსავლეთით, სოფელ გალავნისაკენ მიმავალი საავტომობილო გზის პირას. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანის დასაწყისით.
ეკლესია დარბაზულია (6,5 X 6,4 მ), ნაგებია დიდი ზომის ქვიშაქვისა და რიყის ქვის შერეული წყობით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია. მის ღერძზე სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო მაღალი თაღოვანი ნიშია. ჩრდილოეთ ნიშის გვერდით, აფსიდის მხართან კიდევ ერთი მცირე სწორკუთხა ნიშია. ერთი ჰორიზონტალურზედანიანი სარკმელი სამხრეთ კედელშია. აფსიდის მხართან გაჭრილია სწორკუთხა კარი, რომელიც ჩრდილოეთ მინაშენში გადის.
ლიტერატურა
მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Sinacaban

Sinacaban, officially the Municipality of Sinacaban, is a 5th class municipality in the province of Misamis Occidental, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 19,671 people.
History
On November 14, 1959, reelected mayor Sofronio Avanceña was shot and killed by rival mayoral candidate Victor Simbajon whom he defeated in the local election held on November 10. Simbajon was joined by three of his sons and one other companion during the incident, three of whom, including Simbajon, were arrested shortly after by the Philippine Constabulary who smelled liquor on them.
Geography
Barangays
Sinacaban is politically subdivided into 17 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
Cagay-anon
Camanse
Colupan Alto
Colupan Bajo
Dinas
Estrella
Katipunan
Libertad Alto
Libertad Bajo
Poblacion
San Isidro Alto
San Isidro Bajo
San Vicente
Señor
Sinonoc
San Lorenzo Ruiz (Sungan)
Tipan
Climate
Demographics
In the 2020 census, the population of Sinacaban, Misamis Occidental, was 19,671 people, with a density of .
Economy
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
Municipalities of Misamis Occidental