PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
სანტო-ტორიბიოს რაიონი

სანტო-ტორიბიოს რაიონი — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის უაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2860 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 403 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17.11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 82.02 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ანკაშის რეგიონის რაიონები
უაილასის პროვინციის რაიონები
მილაშენკოვის ქუჩა (მოსკოვის მონორელსი)

მილაშენკოვის ქუჩა (მოსკოვის მონორელსი)
მილაშენკოვის ქუჩა — მოსკოვის მონორელსის სადგური. მდებარეობს მოსკოვის მონორელსის ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. განეკუთვნება მოსკოვის მეტროპოლიტენის სისტემას. სადგური გაიხსნა 2004 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მონორელსის სადგურები
ქირშეჰირის პროვინცია

ქირშეჰირის პროვინცია — პროვინცია (ილი) თურქეთში, ცენტრალური ანატოლიის რეგიონის სამხრეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ქირშეჰირი. მოიცავს 7 რაიონს.
გეოგრაფია
პროვინციას ესაზღვრება ანკარის, ნევშეჰირის, იოზგათის, აქსარაისა და ქირიქკალეს პროვინციები.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 238 ათ. კაცი (2007), უდიდესი ქალაქია:ქირშეჰირი (88 ათ.კაცი 2000).
იხილეთ აგრეთვე
თურქეთის რეგიონები
თურქეთის პროვინციები
თურქეთის რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
Province of KIRSEHIR
სქოლიო
თურქეთის პროვინციები
Cryptodaphne rugosa

Cryptodaphne rugosa is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 12 mm.
Distribution
This marine species occurs off East Indonesia in the Banda Sea and in the Arafura Sea at depths between 230 m and 425 m.
References
*
External links
MNHN, Paris: holotype
rugosa
Gastropods described in 1997
Maarif

Maarif in Semitic languages relates to the basal root ARF (West, Plan, Goal, Fortune, Knowledge)
it also may refer to one of these places:
Maârif, neighborhood of Casablanca, Morocco
Maarif, Algeria
Maarif, Azerbaijan
ლუპონი

ლუპონი (ოფიციალურად ლუპონის მუნიციპალიტეტი; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ დავაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 66 979 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Lupon Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
აღმოსავლეთ დავაოს მუნიციპალიტეტები
Tapwave Zodiac

Tapwave Zodiac — მეექვსე თაობის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი კომპანია Tapwave-ის მიერ. დაანონსდა 2003 წლის მაისში, ხოლო გაყიდვები დაიწყო იმავე წლის ოქტომბერში.
სისტემა გათვლილი იყო 18-34 წლამდე აუდიტორიისთვის და გააჩნდა მუსიკის მოსმენის, ფოტოს დათვალიერებისა და ვიდეოების ნახვის შესაძლებლობა.
თავდაპირველად ხელმისაწვდომი იყო Zodiac-ის ორი მოდელი, Zodiac 1 (32მბ, 299 აშშ დოლარი) და Zodiac 2 (128მბ, 399 აშშ დოლარი). მასზე გამოვიდა ისეთი ცნობილი თამაშები როგორებიცაა „Tony Hawk's Pro Skater 4“ (Activision); „Mototrax“ (Activision); „Spy Hunter“ (Midway); „Madden NFL 2005“ (EA/MDM); „Doom II“ (id Software); „Golden Axe III“ და „Altered Beast“ (Sega); „Warfare Incorporated“ (Handmark); და „Duke Nukem Mobile“ (3D Realms/MachineWorks).
კონსოლი წარუმატებელი აღმოჩნდა კომერციულად. ეს გამოწვეული იყო არასაკმარისი დაფინანსებით, აგრეთვე Sony-ს PlayStation Portable-ისა და Nintendo DS-ის მხრიდან ძლიერი კონკურენციით. Tapwave Zodiac-ის წარმოება შეწყდა 2005 წლის 25 ივლისს.
კონსოლს წილად ხვდა უმაღლესი შეფასებები ვიდეო თამაშების კრიტიკოსებისაგან. მას აგრეთვე გადაეცა უამრავი ჯილდო, მათ შორის „წლის 10 საუკეთესო გაჯეტი“ (Stuff“), „Fetish Award“ „Wired“), Best of What’s New Award '(„Popular Science“) „რედაქტორთა არჩევანი“ (CNET), „2004 Next Gear Innovations Award“ („PC World“), „2003 წლის ყველაზე ინოვაციური ჯიბის კომპიუტერი“ („Handheld Computing“), „2003 წლის საუკეთესო მოწყობილობა“ („Time“), 2003 წლის საუკეთესო პროდუქტი („Business Week“) და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
Tapwave Zodiac — Video Game Kraken
(დაარქივებული)
OpenHandhelds Zodiac File Archive
Tapwave Reborn Zodiac File Archive
სქოლიო
პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები
მეექვსე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები
2003 წელი ვიდეო თამაშებში
2000-იანების სათამაშოები
კიჩო (მრავალმნიშვნელოვანი)

კიჩო (მრავალმნიშვნელოვანი)
კიჩო შეიძლება აღნიშნავდეს:
კიჩო — გემის ბოლო
კიჩო — თანავარსკვლავედი
კოტ-დ’ივუარი 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კოტ-დ’ივუარი 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოტ-დ’ივუარმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1972 წელს, დასავლეთ გერმანიის ქალაქ მიუნხენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოტ-დ’ივუარი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სმოლენსკის ხიდი

სმოლენსკის ხიდი — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, ვასილეოსტროვსკის რაიონში, მდინარე სმოლენკაზე. ერთმანეთთან აკავშირებს ვასილევსკისა და დეკაბრისტების კუნძულებს. ხიდის საერთო სიგრძეა 30,5 მეტრი, ხოლო სიგანე — 27 მეტრი.
მდებარეობა
მდებარეობს ვასილევსკის კუნძულის მე-16 და მე-17 ხაზების დასაწყისში. ხიდთან ახლოს მდებარეობს სმოლენსკის სასაფლაო.
დინების ზემო მიმართულბით მდებარეობს ურალის ხიდი, ხოლო ქვემო მიმართულენით — ნოვო-ანდრეევსკის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურია „პრიმორსკაია“.
სახელწოდება
1798 წლიდან 1844 წლამდე ხიდს ერქვა სომხური ხიდი, ახლოს მდებარე სომხური სასაფლაოს გამო ასევე მოქმედებდა სახელწოდება გერმანული ხიდი, ახლოს მდებარე სმოლენსკის ლუთერანული სასაფლაოს გამო.
თანამედროვე სახელწოდება ცნობილია 1829 წლიდან და მიენიჭა სმოლენსკის მართლმადიდებლური სასაფლაოს გამო.
ისტორია
ხის ძელებიანი ხიდი ამ ადგილზე ააგეს 1750-იან წლებში, რათა დაკავშირებოდნენ ლუთერანულ სასაფლაოს. XIX საუკუნეში ხიდი არაერთხელ გაარემონტეს: 1841, 1873 და 1885 წლებში. 1902 წელს ქალაქის საბჭო განიხილავდა ხის ხიდის შეცვლას რკინა-ბეტონის ხიდით, თუმცა გადაწყვეტილება არ მიუღიათ. 1916 წელს ხიდი გადააკეთეს. 1913 წელს ხიდი გადააკეთეს მე-16 და მე-17 ხაზზე ტრამვაის ხაზის გაყვანასთან დაკავშირებით. 1930 წელს ხის ბურჯები შეცვალეს მეტალის ძელებით.
ამჟამად მოქმედი ხიდი ააგეს 1959-1961 წლებში ინჟინერ ა. დ. გუტცაიტისა და არქიტექტორ ლ. ა. ნოსკოვის პროექტის მიხედვით.
2002 წელს ტრამვაის მოძრაობის შეწყვეტის გამო ხიდიდან აყარეს ტრამვაის გზა და განაახლეს გზის საფარი.
ლიტერატურა
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 389. — 511 с.
Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.
Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 269. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
რესურსები ინტერნეტში
Смоленский мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
კოდონი

კოდონი (მაკოდირებელი ტრინუკლეოტიდი) — გენეტიკური კოდის ერთეული, ნუკლეოტიდური ნაშთების სამეული (ტრიპლეტი) დნმ-ში ან რნმ-ში. როგორც წესი, აკოდირებენ ერთი ამინომჟავის ჩართვას. კოდონების თანმიმდევრობა გენში განსაზღვრავს ამინომჟავების თანმიმდევრობას ცილის პოლიპეპტიდურ ჯაჭვში, რომელსაც ეს გენი აკოდირებს. იქიდან გამომდინარე, რომ არსებობს ოთხი სხვადასხვა ნუკლეოტიდი (ადენინი, თიმინი, გუანინი და ციტოზინი), კოდონების საერთო რაოდენობა ტოლია 64-ის (4³), რომელთაგან 61 აკოდირებს განსაზღვრულ ამინომჟავებს, ხოლო დარჩენილი 3 კოდონი (UGA, UAG და UAA) იტყობინება პოლიპეპტიდური ჯაჭვის ტრანსლაციის დასასრულის შესახებ და ეწოდება სტოპ-კოდონები.
ლიტერატურა
Rolf Knippers: Molekulare Genetik. 8. neubearbeitete Auflage. Georg Thieme Verlag, New York NY u. a. 2001, ISBN 3-13-477008-3.
გენეტიკური კოდი
ახალგაზრდა ქალის პორტრეტი (ბოტიჩელი, ფრანკფურტი)

ახალგაზრდა ქალის პორტრეტი (ბოტიჩელი, ფრანკფურტი)
ახალგაზრდა ქალის პორტრეტი — ნახატი, რომლის ავტორად მიჩნეულია იტალიელი რენესანსის მხატვარი სანდრო ბოტიჩელი, შესრულებული 1480-1485. ასევე არსებობს მოსაზრება, რომ ნამუშევარი ეკუთვნის ჯაკოპო და სელაიოს. ქალი გამოსახულია პროფილში მაგრამ მის მედალიონის უკეთ გამოსაჩნად ქალის ტანი სამი მეოთხედი ნაწილითაა მობრუნებული. მედალიონის რევერსი ნერონის ბეჭდის ასლია, ეს იყო აპოლონისა და მარსიასის ტელსაბამი, რომელიც ლორენცო მედიჩს ესუთვნოდა.
ნამუშევარი დაცულია სტადელის მუზეუმში, ფრანკფურტში, გერმანიაში. ბოტიჩელის სხვა მსგავსი ნახატები შენახულია ლონდონის ეროვნულ გალერიაში, ბერლინის ხელოვნების მუზეუმში და მარუბენის კოლექციაში, ტოკიოში.
დავიდ ალან ბრაუნი ვაშნგტონის ხელოვნების ეროვნული გალერიიდან თვლის, რომ ამ ნახატში გამოსახულია იდეალური სილამაზის მქონე მითური ქალი, ნიმფა ან ქალღმერთი. ასევე შესამჩნევია ნახატის მსგავსება ბოტიჩელის სხვა ნამუშევრებთან.
ლიტერატურა
Brown, David Alan (2003). Virtue and Beauty: Leonardo's Ginevra de' Benci and Renaissance Portraits of Women. Princeton University Press. ISBN 978-0691114569
Malaguzzi, Silvia. Botticelli. Giunti Editore, 2009. ISBN 88-09-03677-8
რესურსები ინტერნეტში
ხელოვნების ეროვნული გალერია - Virtue and Beauty: Leonardo's Ginevra de' Benci and Renaissance Portraits of Women
სქოლიო
ბოტიჩელის ნახატები
ეკვატორი

ეკვატორი — წარმოსახვითი გადაკვეთის ხაზი დედამიწის ზედაპირის სიბრტყეზე, პლანეტის ბრუნვის ღერძის პერპენდიკულარულად, რომელიც მის ცენტრს ჭრის. ამგვარად ეკვატორი დედამიწას ჭრის ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნახევარსფეროებად. სხვა პლანეტების და ასტრონომიული სხეულების ეკვატორებიც ანალოგიურად ისაზღვრება.
დედამიწის ეკვატორის სიგრძეა 40 000 კმ.
ეკვატორული ქვეყნები და ტერიტორიები
ეკვატორი კვეთს 14 ქვეყნის ტერიტორიას:
მიუხედავად მისი სახელწოდებისა ეკვატორული გვინეის ტერიტორიაზე არ გადის ეკვატორი, თუმცა მისი კუნძული ანობონი მდებარეობს ეკვატორიდან სამხრეთით 155 კილომეტრში, ხოლო მისი დანარჩენი ტერიტორია მდებარეობს ეკვატორიდან ჩრდილოეთით.
იხილეთ აგრეთვე
არქტიკული წრე
ჩრდილოეთი ტროპიკი
სამხრეთი ტროპიკი
გრინვიჩის მერიდიანი
წყაროები
(IUGG/WGS-84 data)
(IAU data)
რესურსები ინტერნეტში
Equatorial Monuments Around the World
გეოდეზია
კარტოგრაფია
ნავიგაცია
ორბელები

ორბელები — აღმოსავლეთ საქართველოს დიდი ფეოდალური საგვარეულო XII-XIII საუკუნეებში. ორბელთა საგვარეულო ორბეთის ციხეს ფლობდა, და სწორედ აქედან მომდინარეობს მათი გვარის სახელწოდებაც.
საისტორიო წყაროებში ამ საგვარეულოდან პირველად მოხსენიებულია ივანე ორბელი (1110 წლის ამბებთან დაკავშირებით). განსაკუთრებით დაწინაურდნენ ორბელები დემეტრე I-ისა და დავით დემეტრეს ძის მეფობაში, როდესაც მათმა გვარმა მემკვიდრეობით მიიღო ამირსპასალარის სახელი, ხოლო საგამგეო ქვეყნად — ლორე.
ორბელების სახლის მეთაური ივანე სუმბატის ძე ორბელი ერთდროულად დაეუფლა ამირსპასალარისა და მანდატურთუხუცესის სახელს, და გიორგი III-ის დროს ანისის გამგებელიც იყო, ხოლო მისი ძმა ლიპარიტ ორბელი ჯერ ამილახორი და შემდეგ ქართლის ერისთავი გახდა. ამასაც არ დასჯერდნენ და გიორგი III-ის ნაცვლად ივანე ორბელის სიძის დემნა უფლისწულის გამეფებით სურდათ სამეფო კარზე და მთელს სამეფოში თავიანთი უპირველესი მდგომარეობის საბოლოოდ განმტკიცება (იხილეთ ორბელთა აჯანყება 1177-1178).
ორბელების შეთქმულება დამარცხდა და ისინი სასტიკად დაისაჯნენ. მათი მამული და საგვარეულო პატივი მეფის ერთგულ დიდებულებს ებოძათ. ფიზიკურ სასჯელს გადაურჩნენ მხოლოდ აზერბაიჯანის ათაბაგთან დახმარებისათვის გაგზავნილი ლიპარიტ სუმბატის ძე და მისი ძენი, რომელთაგან ივანე თამარის მეფობაში ფიცით დააბრუნეს საქართველოში, მაგრამ მამისეული ქონებიდან მხოლოდ ორბეთი დაუბრუნეს. თამარის დროსვე დააბრუნეს საქართველოში ლიპარიტის შვილიშვილი ლიპარიტ ელიგუმის ძე ორბელი, რომელსაც საგამგეოდ სივნიეთი) უბოძეს. ორბელების ამ შტომ, რომელიც გასომხდა, რადგან სომხურ ენობრივ გარემოცვასა და სარწმუნოებაში მოექცა, შესძლო თავისი სახლისათვის კანონიერი მამულიც დაებრუნებინა და ძველი საგვარეულო პატივიც აღედგინა.
გენეალოგიური ხე
რესურსები ინტერნეტში
იხ. გვ. 127, გვ. 177, გვ. 218 საქართველოს ისტორია უძველესი ხანიდან ჩვენს დრომდე. თბილისი, სახელმწიფო გამომცემლობა სასწ.-პედაგოგიური სპექტრი, 1940
გამქრალი ქართული საგვარეულო - ამბავი ორბელთა აღზევებისა და დაცემისა - ავტორი: თამაზ ჩიქვანაია, 29 სექტემბერი. 2018, 20:34
რას წერდა გასომხებული ორბელების შტოს წარმომადგენელი თავისი წინაპრების წარმოშობისა და საქართველოში მოსვლის შესახებ - ავტორი: გიორგი მახობეშვილი, 11 ოქტომბერი, 2019. 14:44
ლიტერატურა
ბერძენიშვილი, ნიკო: ეპიზოდი ფეოდალურ საგვარეულოთა სამამულო ბრძოლიდან XII საუკუნის საქართველოში, მის წგნ.: საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგნ. 3, თბ., 1966;
მეტრეველი, რიონ: შინაკლასობრივი ბრძოლა ფეოდალურ საქართველოში (XII ს.), თბ., 1973;
ჯავახიშვილი, ივანე: ქართველი ერის ისტორია, წგნ., 2, თბ., 1965;
ბოგვერაძე, აკაკი: ქსე, ტ. 7, გვ. 554, თბ., 1984
კოსტომაროვე

კოსტომაროვე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 69 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ბერისლავის რაიონის სოფლები
კეტგუტი

კეტგუტი (სიტყვასიტყვით კატის სიმი) — წვრილფეხა რქოსანი საქონლის ნაწლავებისგან დამზადებული ძაფი: მასალა ქირურგიული ნაკერისათვის. ქირურგიული ოპერაციების დროს იყენებენ შინაგანი ორგანოების გასაკერად და სისხლის ძარღვების გადასაკვანძად.
ლიტერატურა
ნაკერი მასალები
ნატბეურის მინის სახელოსნო

ნატბეურის მინის სახელოსნო
ნატბეური, XIII საუკუნის II ნახევარი — XIV საუკუნის დასაწყისი მინის საწარმოს ნაშთი სოფელ ქვემო ნიჩბისიდან 10 კმ-ზე, დამშრალი ხევის — „წიწილის წყაროს“ შუა წელზე (მცხეთის რაიონი). გათხარეს 1972 წელს (ხელმძღვანელი ნ. უგრეხელიძე). ნაგებობა პატარაა (ფართობი 24 კვ. მ). ერთი მხრიდან კლდეზეა მიშენებული. გამოვლინდა ნატეხი ქვებით ამოშენებული მინის სალღობი ქურა — თაკარა. მისი შემადგენელი ნაწილებიდან შემორჩენილი იყო საცეცხლე, ჰაერსადენი საკანი, მინის სალღობი აბაზანა და აბაზანის წინ გამოყვანილი საკვამლე ხვრელი. გამოწვის პროცესი შემდეგნაირად მიმდინარეობდა: კაზმს ათავსებდნენ აბაზანაში, საცეცხლეში შენთებული ძლიერი ცეცხლიჰაერსადენ საკნიდან გადადიოდა და ადნობდა კაზმს, კვამლი კი აბაზანის წინ მოთავსებულ საკვამლეში გადიოდა. მზა ნაწარმის გაცივება ალბათ თაკარის ზედა სართულში ხდებოდა (ამ ნაწილს ჩვენამდე არ მოუღწევია). ნატბეურის თაკარა თავისი კონსტრუქციით გაცილებით რთულია შუა საუკუნეებში ყველა ცნობილ მინის სალღობ ქურასთან შედარებით. მინის წარმოების ნედლეულიდან საყურადღებოა სახელოსნოში ნაპოვნი კაჟი და მანგანუმი. იქვე აღმოჩნდა ქვესანაყი, რკინის კავი და დანა. ნატბეურის მინის საწარმოში მზადდებოდა მინის ჭურჭელი და სამაჯურები. მინა შედარებით მდარე ხარისხისაა, ტიპები ერთფეროვანი. მაგებობის სამხრეთ კედელში კარი იყო, საიდანაც ფერდობზე იყრებოდა საწარმოს წუნდებული ნაწარმი. ნატბეურის საწარმო მინისნივთბით ამარაგებდა მისგან ორიოდე კმ-ზე მდებარე სოფელ ლელობთან არსებულ სამოსახლოს, სადაც ამ სახელოსნოს ნაწარმი აღმოჩნდა. ნატბეურის მინის საწარმოს არსებობა შეუწყვეტია მონღოლთა ერთ-ერთი შემოსევის დროს.
ლიტერატურა
მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ხომლი (გაზეთი)

ხომლი (გაზეთი)
„ხომლი“ — საქართველოს მწერალთა კავშირის ყოველკვირეული ლიტერატურული გაზეთი. გამოდიოდა თბილისში 1923 წელს, სულ გამოვიდა 5 ნომერი. რედაქტორი — სარედაქციო კოლეგია. გაზეთი ბეჭდავდა ლექსებს, მოთხრობებს, კრიტიკულ წერილებს ლიტერატურისა და ხელოვნების საკითხებზე. თანამშრომლობდნენ ი. გრიგალაშვილი, ვ. ბარნოვი, ი. მოსაშვილი, ტერენტი გრანელი (კვირკველია), ვ. რუხაძე, გ. ქუჩიშვილი (ჩხეიძე), ს. ფაშალიშვილი, დ. შენგელაია, მ. ბოჭორიშვილი, მარიჯანი (ალექსიძე-ტყემალაძე), ი. გომართელი, დ. კასრაძე, შ. ჯანბერიძე, გერცელ ბააზოვი, ს. შანშიაშვილი და სხვ. „ხომლის“ შემდეგ გამოიცა გაზეთი „ივერია“.
ლიტერატურა
ქართულენოვანი გაზეთები
Ventspils Municipality

Ventspils Municipality is a municipality in Courland, Latvia. The municipality was formed in 2009 by merging Piltene town, Ance Parish, Jūrkalne Parish, Piltene rural community (from 2010 Piltene Parish), Pope Parish, Puze Parish, Tārgale Parish, Ugāle Parish, Usma Parish, Užava Parish, Vārve Parish, Ziras Parish and Zlēkas Parish. It is administered from Ventspils city, which is not included within its limits. The population in 2020 was 10,824.
See also
Administrative divisions of Latvia (2009)
References
Municipalities of Latvia
ალექსანდრე ბურთიკაშვილი

ალექსანდრე ბურთიკაშვილი
ალექსანდრე ნიკოლოზის ძე ბურთიკაშვილი (დ. 2 ოქტომბერი, 1893, თბილისი — გ. 18 ივნისი, 1965, იქვე) — ქართველი ჟურნალისტი, თეატრალური კრიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის ქართული გიმნაზია და სწავლა განაგრძო მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. სტუდენტობის დროს მონაწილეობდა სცენისმოყვარეთა წარმოდგენებში. მოსკოვიდან დაბრუნებული მიიწვიეს რეჟისორად და მსახიობად მუშათა ცენტრალურ კლუბში, შემდეგ საგარეჯოს თეატრში, სადაც მან 9 წელი იღვაწა. თბილისში დაბრუნებული თანამშრომლობდა ქრთულ მსახიობებთან და ქმნიდა სენურ სახეებს.
ალექსანდრე ბურთიკაშივილი იყო ქართული ხელოვნების მატიანე და კრიტიკოსიც. მას ეკუთვნის ნაშრომი ნატო გაბუნიაზე. მას მოჰყვა მონოგრაფიები: „შალვა დადიანი“, „ალექსანდრე იმედაშვილი“, „გიორგი არადელი - იშხნელი“, „ალ. ყაზბეგი სცენაზე“, „თეატრალური პორტრეტები“, „ცეკვის ჯადოქარი“(ვახტანგ ჭაბუკიანი), „რაინდი უშიშარი და გულმართალი“ (ვალერიან გუნია) და სხვა. სიცოცხლის უკანასკელ წლებში გამოაქვეყნა მოგონებები „დღენი ჩემი ცხოვრებისა“.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 91, თბ., 1994
ქართველი ჟურნალისტები
დაბადებული 2 ოქტომბერი
დაბადებული 1893
გარდაცვლილი 18 ივნისი
გარდაცვლილი 1965
დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ბედან დადიანი

ბედან დადიანი
ბედან (ბედიან) დადიანი — ოდიშის ერისთავი XII საუკუნის უკანასკნელ მეოთხედსა და XIII საუკუნის დასაწყისში. მონაწილეობდა გიორგი რუსის გასამეფებლად დიდგვარიანთა მიერ მოწყობილ აჯანყებაში. ჰყავდა ძე გიორგი დადიანი.
ლიტერატურა
ბერაძე თ., ოდიშის პოლიტიკური გეოგრაფიიდან, «საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის კრებული», 1967, ტ. 3;
ბერძენიშვილი ნ., ერთი ისტორიულ-გეოგრაფიული მოვლენის გამო, მის წგნ.: საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგნ. 1, თბ., 1964;
ინგოროყვა პ., რუსთაველიანას ეპილოგი, თხზ. კრ., ტ. 1, თბ., 1963;
სოსელია ო., სამეგრელოს სამთავროს წარმოშობის თარიღისათვის, «მიმომხილველი», 1951, ტ. 2;
ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, წგნ. 3, თბ., 1966;
ოდიშის ერისთავები
ბ
ხარლამოვის ხიდი

ხარლამოვის ხიდი — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს ყაზანისა და სპასკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 16,9 მეტრი, ხოლო სიგანე — 22,5 მეტრი.
მდებარეობა
ხარლამოვის ხიდი მდებარეობს რიმსკი-კორსაკოვის პროსპექტის ღერძზე. ხიდთან ახლოს მდებარეობს ვალკის სახლი, სადაც პეტერბურგსი სტუმრობისას ცხოვრობდა ალექსანდრე გრიბოედოვი. ფიოდორ დოსტოევსკის შემოქმედების ბევრი მკვლევარი მიიჩნევს, რომ ზუსტად ამ სახლის პროტოტიპეზა საუბარი რომანში „დანაშაული და სასჯელი“.
დინების ზემოთ მდებარეობს ლომების ხიდი, ხოლო ქვემოთ — ნოვო-ნიკოლსკის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურეა (900 მ) „სადოვაია“.
სახელწოდება
ხიდის სახელწოდება ცნობილია 1764 წლიდან და მომდინარეობს ბიზნესმენ ე. ს. ხარლამოვის გვარიდან. 1934 წლის 13 აპრილს ხიდს უწოდეს კომკავშირის ხიდი, ისტორიული სახელი დაუბრუნდა 1991 წლის 4 ოქტომბერს.
ისტორია
1753 წელს ამ ადგილზე მოქმედებდა ხის ხიდი. 1780 წლისათვის ხიდი ქვის ბურჯებზე გადაიყვანეს და მოაპირკეთეს გრანიტით. ხიდი არაერთხელ გაარემონტეს ხის მასალით. 1905 წელს ხიდის თაღების კონსტრუქცია შეცვალეს ახლით, მაგრამ შეინარჩუნეს ძველი კონსტრუქცია. მშენებლობის ტექნიკურ მეთვალყურეობას ახორციელებდა არქიტექტორი კარლ ბალდი.
1934 წელს ინჟნრების მ. ი. ჟდანოვის, არიადნა საპერშტეინისა და არქიტექტორ კ. მ. დმიტრიევის პროექტის მიხედვით ხიდი გადააკეთეს ერთმალიან რკინა-ბეტონის თაღოვან ხიდად.
1978 წელს გრანიტის ჯებირებით გამოყვეს ტროტურაი ავტომობილის სავალი გზისაგან, შეიცვალა რკინა-ბეტონის პარაპეტები. 2005 წელს დაამონტაჟეს მეტალის მოაჯირი.
კონსტრუქცია
ხიდი ამჟამად ერთმალიანია, გამოიყენება როგორც ავტომობილების ასევე ფეხით მოსიარულეებისათვის. კონსტრუქციის მიხედით ჰგავს ნოვო-ნიკოლსკის ხიდს, რომელიც მისგან დინების ქვემოთ მდებარეობს.
ხიდს აქვს ავტოტრანსპორტის სავალი გზის 4 ზოლი. ხიდი მთლიანად მოასფალტებულია.
ლიტერატურა
Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.
Пунин А. Л. Повесть о ленинградских мостах. — Л.: Лениздат, 1971. — 192 с.
Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 161. — 511 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 111. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
რესურსები ინტერნეტში
Харламов мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
Харламов мост // Энциклопедия Санкт-Петербурга
სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
უინკლერის ოლქი

უინკლერის ოლქი — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. კერმიტი. შეიქმნა 1887 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ტეხასის ოლქები
ბრაიტჰორნცვილინგე

ბრაიტჰორნცვილინგე — მცირე მწვერვალი ბრაიტჰორნის მასივში, პენინის ალპებში, შვეიცარიის ვალეს კანტონის ტერიტორიაზე. სიმაღლე 4 106 მეტრი.
რესურსები ინტერნეტში
Descrizione della vetta su digilander.libero.it
ალპები
შვეიცარიის მთები
NGC 7825

NGC 7825 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1830 წლის 25 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
თევზების თანავარსკვლავედი
Kasari (river)

Kasari (river)
The Kasari is a river in western Estonia that drains into the Matsalu Bay which is part of Väinameri. There is a 308-metre-long pedestrian bridge over it which was built in 1904 and was the longest concrete bridge in Europe at the time. The river itself is 112 km long, and is the fourth longest river in Estonia. The river is a home to a variety of fish, including pike and roach.
References
Kasari
Landforms of Lääne County
Landforms of Rapla County
იესოს ლოცვა

იესოს ლოცვა — ფსიქო-სომატური ლოცვა, შემადგენელია ისიხაზმისა (Hesychastes - მშვიდი). გულისმიერი ლოცვის რთული ასკეტური სისტემა, სუნთქვის რეგულაციით, რომლის დროსაც მონაწილეობას იღებს ადამიანის მთელი არსება (სული და სხეული); მიიღწევა განწმენდა ქვენა ინსტინქტებისგან და ვნებათა დაცხრომა.
ლოცვა
„უფალო, იესუ ქრისტე, ძეო ღმრთისაო, შემიწყალე მე ცოდვილი”.
ისტორია
IV-VIII საუკუნეებში ეგვიპტელი და სინელი ასკეტების მიერ რელიგიური და ეთიკურ-ასკეტური სწავლების მთელი სისტემა იქნა შემუშავებული. იგი ითვალისწინებდა გარკვეული მეთოდებისა და ხერხების შეთვისებას, რაც ადამიანს ღმერთთან მიაახლებდა, ეს ძალზე თავისთავადი მისტიკური მედიტაცია მოითხოვდა დადგენილი წესის დაცვას ლოცვისას, იესოს ლოცვის მრავალჯერად განმეორებას, სუნთქვის მოწესრიგებულობას, დროულ გალობას და სხვა.
იესოს ლოცვის მნიშვნელობა
იესოს ლოცვის დაუფლება გარეგნულად, ბაგეებით ლოცვის განუწყვეტელ განმეორებას ნიშნავს. შინაგანად კი - გონების, ყურადღების გულში მოკრებას და მუდმივად უფლის წინაშე მყოფობას, რასაც თან ახლავს განსხვავებული ხარისხის გულის სითბო, მხურვალება და ყველა სხვა გულისწადილის განდევნა. იესო ქრისტემ ბრძანა: ”ვერავინ მივა მამასთან, თუ არა ჩემ მიერ” (იოან. 14,6). ამდენად, მართლმადიდებლური თვალსაზრისით, ადამიანი, რომელიც ამ ლოცვას მოიხვეჭს, განხორციელებული უფლის ძალმოსილებასაც ითვისებს.
ღვთისმეტყველება
იესოს ლოცვის საღვთისმეტყველო დასაბუთებები მოცემულია თესალონიკელი მთავარეპისკოპოსის წმ. გრიგოლ პალამას ნაშრომში „ტრიადები წმიდა ისიხასტთა დასაცავად“ (1338).
ლიტერატურა
წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
რესურსები ინტერნეტში
http://martlmadidebloba.ge/mogvatseoba5.html
ქრისტიანული ლოცვები
ებოტი და კოსტელო

ებოტი და კოსტელო — ამერიკული კომედიური დუეტი, რომლის რადიო- და სატელევიზიო წარმოდგენები და ფილმები დიდი პოპულარობით სარგებლობდა 1940-იან და 1950-იან წლებში.
დუეტი შედგებოდა ორი მსახიობისგან:
ბად ებოტი (Bud Abbott; ნამდვილი სახელი და გვარი — უილიამ-ალექსანდრ ებოტი, William Alexander Abbott; დ. 2 ოქტომბერი, 1899, ესბარი პარკი, ნიუ-ჯერსი, — გ. 24 აპრილი, 1974, ვუდლენდ-ჰილზი, კალიფორნია)
ლუ კოსტელო (Lou Costello; ნამდვილი სახელი და გვარი — ლუის-ფრენსის კრისტილო, Louis Francis Cristillo; დ. 6 მარტი, 1906, პეტერსონი, ნიუ-ჯერსი, — გ. 3 მარტი, 1959, ისტ-ლოს-ანჟელესი, კალიფორნია)
ებოტის და კოსტელოს თანამშრომლობა 1930-იანი წლების დასაწყისში ამერიკულ ვოდევილში დაიწყო. 1938 წელს მათ ჰქონდათ პირველი ერთობლივი რადიოწარმოდგენა, ხოლო დუეტის საფილმო დებიუტი 1941 წელს შედგა წარმატებული კინოსურათით „რიგითები“ (Buck Privates). ამას მოჰყვა ბუფონადური ჟანრის (ე.წ. „სლეპსტიკი“) 30-ზე მეტი კომედია, რომელშიც მსახიობებს სტერეოტიპული როლები ჰქონდათ განაწილებული: ებოტი იყო მჩაგვრელი „სწორი“ პერსონაჟი, კოსტელო კი — ინფანტილური ოინბაზი. მათი სახელგანთქმული ნომერი „ვინ არის პირველი?“ (Who’s on First?) პირველად ფილმ „ონავარ ოთხმოცდაათიანებში“ (The Naughty Nineties, 1945) იქნა ნაჩვენები. დუეტი წარმატებისა და პოპულარობის მწვერვალზე მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში იყო. 1957 წელს ებოტის და კოსტელოს თანამშრომლობა დასრულდა.
რესურსები ინტერნეტში
XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები