PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
აიაბაკის რაიონი

აიაბაკის რაიონი — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის აიაბაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 709 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 37 444 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 24 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 549 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
პიურის რეგიონის რაიონები
აიაბაკის პროვინციის რაიონები
გიორგი აბულაძე

გიორგი აბულაძე (დ. 18 ივლისი, 1978, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
2000 წელს დაამთავრა თბილისის ბიზნესისა და მარკეტინგის ინსტიტუტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები“.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 18 ივლისი
დაბადებული 1978
საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
თბილისში დაბადებულები
Magdana's Donkey

Magdana's Donkey is a 1955 Georgian black-and-white social-themed drama film co-directed by Revaz Chkheidze and Tengiz Abuladze based on a short story of the same name by Ekaterine Gabashvili.
Plot
In a small Georgian village at the beginning of the 20th century(? 1895), a widow (Magdana) and her three children (Sopo, Mikho, and Kato) live in poverty, making ends meet by selling yoghurt in the city. The children find a sick abandoned donkey and bring it back to health and then the family's luck begins to change for the better. Then the donkeys old owner (Mitua) sees the donkey in the city and wants it back.
Production
This film was the debut feature of Tengiz Abuladze and Revaz Chkheidze. Magdana's Donkey was acclaimed as the start of a “new wave” in Soviet cinema.
The leading role (Magdana) was played by Georgian actress Dudukhana Tserodze. The film won the Best Fiction Short award at the 1956 Cannes Film Festival.
Cast
Dudukhana Tserodze as Magdana
L. Moistsrapishvili as Sopo (Magdana's older daughter)
Mikho Borashvili as Mikho (Magdana's boy)
Nani Chikvinidze as Kato (Magdana's younger daughter)
Akaki Kvantaliani as Mitua
Karlo Sakandelidze as Vano
Akaki Vasadze as Village Foreman/Landlord
Aleksandre Omiadze as Gigo (Magdana's Father)
Aleksandre Takaishvili as Judge
Prizes and awards
Prix du film de fiction - court métrage - 1956 Cannes Film Festival
Special prize in Edinburgh International Film Festival (1956)
References
External links
Georgian-language films
1956 drama films
1956 films
Soviet black-and-white films
Films directed by Tengiz Abuladze
Films directed by Revaz Chkheidze
Drama films from Georgia (country)
Soviet-era films from Georgia (country)
Soviet drama films
Sinus Fidei

Sinus Fidei (Latin sinus fideī "Bay of Trust") is a small basaltic mare feature in the north of Mare Vaporum on the Moon.
See also
Volcanism on the Moon
References
External links
Sinus Fidei at The Moon Wiki
Fidei
Constantine III

Constantine III may refer to:
Constantine III (Western Roman emperor), self-proclaimed western Roman Emperor 407–411
Heraclius Constantine, Byzantine Emperor in 641
Constans II, Byzantine emperor 641–668, sometimes referred to under this name
Constantine III of Abkhazia, king of Abkhazia in 898/99–916/17
Constantine III of Scotland, king of Scotland 995–997
Patriarch Constantine III of Constantinople (ruled 1059–1063)
Constantine III of Armenia (ruled 1344–1362)
Constantine III of Cilicia, Catholicos of the Holy See of Cilicia in 1323–1326
Constantine III, Prince of Mukhrani (1696–1756), Georgian prince
See also
Constantius III
ბებესირი

ბებესირი — ტბა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გალის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ოქუმის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 15,9 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,14 კმ², აუზის ფართობი 0,82 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 4,6 მ. წარმოიშვა სანაპირო დიუნებით მდინარეების შეგუბების შედეგად. საზრდოობს წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. ზედაპირის დიდი ნაწილი დაფარულია წყალმცენარეულობით. მდიდარია თევზით.
იხილეთ აგრეთვე
დიდი ბებესირი
პატარა ბებესირი
სქოლიო
აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ტბები
ძვ. წ. 200

ძვ. წ. 200
| ძვ. წ. 205 | ძვ. წ. 204 | ძვ. წ. 203 |ძვ. წ. 202 | ძვ. წ. 201 | ძვ.წ. 200 | ძვ. წ. 199 | ძვ. წ. 198 | ძვ. წ. 197 | ძვ. წ. 196 |ძვ. წ. 195
მოვლენები
რომაელების მცირე აზიაში ექსპანსიის დასაწყისი.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
Sargis Araratyan

Sargis Araratyan
Sargis Shahnazar Araratyan (1886–1943) was an Armenian politician who served as Minister of Finance of the First Republic of Armenia from 1919 to 1920 and Minister of Social Protection in 1920.
Sargis Araratyan was a chemist by profession, as well as a public figure, a statesman and a prominent politician, a member of the ARF (Armenian Revolutionary Federation). He lived in Baku and took an active role in the Armenian National life.
Hovannisian describes Sargis Araratian in The Republic of Armenia, Vol. II:... like other Dashnakist intellectuals, [Araratian] served as teacher, editor, and field-worker. Regarded as an incisive thinker, he was often consulted by highly placed comrades. At the time of the Persian revolution in 1906 he was teaching at Tabriz, where he was closely associated with the Persian Armenian revolutionary leader Eprem Khan. He later earned a doctorate in chemistry at the University of Geneva, while collaborating with Mikayel Varandian in the management of Droshak (“Banner”), central organ of the Armenian Revolutionary Federation. After his return to the Caucasus, Araratian was first attached to one of the Armenian volunteer regiments as a propagandist and then participated in the defense of Baku in 1918. Now, at thirty-three years of age, he took on the tremendous problems of finance and provisions in the Republic of Armenia.In 1918, he was elected a member of Baku City Council and sent to Persia for negotiations on the future of Baku.
In late 1918, after Armenia gained independence he moved to Yerevan.
From 1919 to 1920, Araratyan was elected a member of the ARF Bureau, and a member of Parliament.
He held the post of the Minister of Finance and also the Minister of Provisions (08.1919-05.1920).
In the period of 05.1920-12.1920 he was the Minister of Assistance and Reconstruction. He left Yerevan in 1920, lived in Bucharest, Romania.
References
1886 births
1943 deaths
Armenian chemists
Armenian nationalists
Armenian Revolutionary Federation politicians
People from the First Republic of Armenia
Finance ministers of Armenia
Ministers of Social Protection of the First Republic of Armenia
Siren (town), Wisconsin

Siren (town), Wisconsin
Siren is a town in Burnett County in the U.S. state of Wisconsin. The population was 936 at the 2010 census. The village of Siren is located within the town.
Geography
The Town of Siren is located in southern Burnett County, with Polk County along its southern border. The village of Siren, a municipality fully surrounded by the Town of Siren, is located west of the geographic center of the town.
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of , of which is land and , or 12.40%, is water. There are 15 named lakes wholly or partially in the town, of which Clam Lake along the Clam River is the largest.
Demographics
As of the census of 2000, there were 873 people, 378 households, and 266 families residing in the town. The population density was 27.8 people per square mile (10.7/km2). There were 717 housing units at an average density of 22.8 per square mile (8.8/km2). The racial makeup of the town was 97.14% White, 0.11% Black or African American, 1.60% Native American, 0.11% Asian, 0.11% Pacific Islander, 0.11% from other races, and 0.80% from two or more races. 0.92% of the population were Hispanic or Latino of any race.
There were 378 households, out of which 25.9% had children under the age of 18 living with them, 57.4% were married couples living together, 7.9% had a female householder with no husband present, and 29.4% were non-families. 23.0% of all households were made up of individuals, and 11.4% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.31 and the average family size was 2.68.
In the town, the population was spread out, with 21.9% under the age of 18, 4.8% from 18 to 24, 22.8% from 25 to 44, 29.9% from 45 to 64, and 20.6% who were 65 years of age or older. The median age was 45 years. For every 100 females, there were 107.9 males. For every 100 females age 18 and over, there were 106.0 males.
The median income for a household in the town was $36,397, and the median income for a family was $40,781. Males had a median income of $31,726 versus $20,179 for females. The per capita income for the town was $19,434. About 2.4% of families and 6.1% of the population were below the poverty line, including 9.8% of those under age 18 and 3.2% of those age 65 or over.
References
Towns in Burnett County, Wisconsin
Towns in Wisconsin
ლევან თუმანიშვილი

ლევან თუმანიშვილი (დ. 4 ოქტომბერი, 1881 — გ. 27 ივლისი, 1948) — ქართველი სამხედრო პირი.
ბიოგრაფია
ლევან (ლეო) თუმანიშვილი (თუმანოვი) რუსეთის საიმპერატორო არმიის ოფიცრების ოჯახიდან იყო. გენერალ-ლეიტენანტები იყვნენ მისი მამა კონსტანტინე და პაპა ალექსანდრე თუმანიშვილები, ბიძა — გიორგი თუმანიშვილი კი კავალერიის გენერალი გახლდათ. ლევან თუმანიშვილი დაიბადა 1881 წლის 4 ოქტომბერს, სანკტ-პეტერბურგში. დაწყებითი განათლება მიიღო რეალურ სასწავლებელში. 1902 წელს დაამთავრა მიხეილის საარტილერიო სასწავლებელი. მონაწილეობდა რუსეთ-იაპონიისა და პირველ მსოფლიო ომებში. 1909 წლის 1 იანვრისთვის შედგენილი რუსეთის საიმპერატორო არმიის ოფიცერთა საერთო სიიდან ვიგებთ, რომ ლევან თუმანიშვილი პორუჩიკის წოდებით მსახურობდა 37-ე საარტილერიო ბრიგადაში ნოვგოროდის გუბერნიაში; 1913-1915 წლებში მას ჰქონდა პოდპოლკოვნიკის წოდება და დასავლეთის ფრონტის 22-ე საარტილერიო დივიზიის მე-2 ბატარეას ხელმძღვანელობდა; 1916 წლიდან კი, უკვე, პოლკოვნიკია და უკავია დივიზიონის მეთაურის მოადგილის თანამდებობა. 1917 წლიდან ლევან თუმანიშვილი ატარებდა გენერალ-მაიორის წოდებას. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ იბრძოდა სამხრეთ რუსეთის შეიარაღებულ ძალებში. 1920 წლის 9 ივლისს მას მიანიჭეს რუსული თეთრი არმიის გენერალ-მაიორის ჩინი. ამავე წელს, ოჯახთან ერთად წავიდა ემიგრაციაში საფრანგეთში, 1928 წლიდან კი გადავიდა აშშ-ში, კემბრიჯში. ემიგრაციაში ის იყო ოფიცერ-არტილერისტთა და ყოფილი რუსი საზღვაო ოფიცრების საზოგადოებების წევრი. ბრძოლებში გამოჩენილი მამაცობისთვის ლევან თუმანიშვილი დაჯილდოებული იყო წმ. გიორგის IV ხარისხის ორდენითა და წმ. გიორგის იარაღით. ლევან თუმანიშვილი გარდაიცვალა 1948 წლის 27 ივლისს, კემბრიჯში. მისი ვაჟი, კირილ თუმანოვი იყო ცნობილი ამერიკელი მეცნიერი. ის ავტორია დასავლეთში აღიარებული შრომებისა შუა საუკუნეების კავკასიის ისტორიაზე, ქართული და სომხური არისტოკრატული საგვარეულოების გენეალოგიაზე.
ლიტერატურა
ტ. 4. - თბილისი, 2018. - გვ. 123.
რესურსები ინტერნეტში
ქართველი ემიგრანტები
დაბადებული 4 ოქტომბერი
დაბადებული 1881
ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
გარდაცვლილი 27 ივლისი
გარდაცვლილი 1948
Zaitovo

Zaitovo (Zäyet) is a rural locality (a village) in Krasnozilimsky Selsoviet, Arkhangelsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 238 as of 2010. There are 5 streets.
Geography
Zaitovo is located 16 km southwest of Arkhangelskoye (the district's administrative centre) by road. Kysyndy is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Arkhangelsky District
Sharipovo

Sharipovo (Şärip) is a rural locality (a village) in Khamitovsky Selsoviet, Abzelilovsky District, Bashkortostan, Russia. The population was 241 as of 2010. There are 6 streets.
Geography
Sharipovo is located 64 km northwest of Askarovo (the district's administrative centre) by road. Maygashta is the nearest rural locality.
References
Rural localities in Abzelilovsky District
პაგსანგანი

პაგსანგანი (ოფიციალურად პაგსანგანის მუნიციპალიტეტი; ) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 7 959 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Pagsanghan Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
სამარის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
Fullback (rugby league)

Fullback (rugby league)
Fullback (or full-back) is one of the positions in a rugby league football team. Typically wearing jersey number 1, the fullback is a member of the team's 'back-line' (No. 1-7). The position's name comes from their duty of standing the furthest back in defence, behind the forwards (8-13), half backs (6 and 7) and the three-quarter backs (2-5). Fullbacks are therefore the last line of defence, having to tackle any opposition players and regather the ball from any kicks that make it through their teammates. It is for this reason that the fullback is also referred to as the sweeper or custodian. Being able to secure high bomb kicks is a highly sought quality in fullbacks.
Fullback is also one of the most important positions in attack, handling the ball nearly every set of six and often running into open space on the field. Therefore, together with the two half backs and hooker, fullback is one of the four key positions that make up what is referred to as a team's 'spine'. Because the fullback makes the most support runs, players in the fullback role complete more very high-intensity running than any other position.
The Rugby League International Federation's Laws of the Game state that the 'fullback' is to be numbered 1. However, traditionally players' jersey numbers have varied, and in the modern Super League, each squad's players are assigned individual numbers regardless of position.
Notable fullbacks
Fullbacks who feature in their respective nations' rugby league halls of fame are France's Puig Aubert, Australia's Clive Churchill and Charles Fraser, Wales' Jim Sullivan and New Zealand's Des White. Churchill's and Darren Lockyer's attacking flair as players are credited with having changed the role of the fullback.
See also
Rugby league positions
Rugby league gameplay
References
Rugby league positions
Rugby league terminology
20 Forthlin Road

20 Forthlin Road
ფორტლინ როუდის 20 (ინგ. 20 Forthlin Road) წარმოადგენს ნაციონალური ფონდის საკუთრებას, რომელიც მდებარეობს ლივერპულში (ინგლისი), მერსისაიდის დასახლებაში. ესაა სახლი, რომელშიც რამდენიმე წლის მანძილზე ცხოვრობდა პოლ მაკ-კარტნი, სანამ ის ”The Beatles-ის” დიდების ეპიცენტრში აღმოჩნდებოდა. ეს სახლი ასევე ეკუთვნოდა მის ძმას მაიკსაც.
ისტორია
სახლი აშენებულია ადგილობრივი ხელისუფლების მიერ, რომელშიც მაკარტნების ოჯახი გადავიდა საცხოვრებლად 1955 წელს. 1965 წელს პოლმა მამამის ჯეიმზს უყიდა სახლი უირალში. სახლი ნაციონალური ფონდის საკუთრებაშია 1995 წლიდან. ფონდი ამ სახლს მოიხსენიებს „ადგილად, სადაც დაიბადა The Beatles“, ვინაიდან ესაა ის სახლი, სადაც The Beatles ატარებდა რეპეტიციებს და წერდა ადრეულ სიმღერებს.
სახლი ასევე ჯგუფ ”The Scaffold”-ის დაბადების ადგილადაც იქცა, სადაც უკრავდა მაიკ მაკ-კარტნი.
ბოლო წლებში
ჯადოსნური იდუმალი მოგზაურობა (Magical Mystery Tour) ჩერდება ამ სახლთან, რათა ტურისტებმა გარედან შეავლონ მას თვალი. შენობის შიგნით ვიზიტის უფლებას იძლევა ნაციონალური ფონდი.
იხილეთ აგრეთვე
251 Menlove Avenue - ჯონ ლენონის ბავშვობის სახლი
9 Newcastle Road - ჯონ ლენონის პირველი სახლი
რესურსები ინტერნეტში
პოლ მაკ-კარტნის ბავშვობის სახლის ხედი თანამგზავრიდან
პოლ მაკ-კარტნი
ალექსი ჩხენკელი

ალექსი ჩხენკელი (დ. 12 ივნისი, 1905 – გ. 1985) — ქართველი ემიგრანტი, ინჟინერი, ჟურნალისტი; მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში სამხედრო ოფიცერი საფრანგეთის სამსახურში.
დაიბადა ქართველ სოციალ-დემოკრატთა ერთ-ერთი ლიდერის, აკაკი ჩხენკელის ოჯახში. 1921 წლიდან ოჯახთან ერთად ემიგრაციაში იყო. 1925 წელს დაამთავრა სენ-სირის სამხედრო სკოლა და ლეიტენანტის წოდებით ჩაირიცხა საფრანგეთის უცხოურ ლეგიონში. მსახურობდა მაროკოში, ალჟირსა და ინდოჩინეთში. მეორე მსოფლიო ომის დასაწყისში, 1939–40 წლებში ალექსი ჩხენკელი საიდუმლო მისიით მიავლინეს ნორვეგიაში. იქიდან ჩრდილოეთ აფრიკაში დაბრუნდა. მონაწილეობდა ნარვიკის ოპერაციაში. საფრანგეთის დამარცხების შემდეგ საფრანგეთი დატოვა და ლონდონში „თავისუფალი საფრანგეთის შეიარაღებულ ძალებს“ შეუერთდა. 1942 წელს მონაწილეობდა ბრძოლებში ეგვიპტესა და ლიბიაში; შემდეგ მოკავშირე ოფიცრად იყო მივლინებული ამერიკის შეერთებული შტატების (აშშ) არმიაში. 1943 წლის ზაფხულში მონაწილეობდა სადესანტო ოპერაციებში კორსიკაზე და იტალიაში, შემდეგ საფრანგეთის გათავისუფლებაში, მეთაურობდა მე–5 დივიზიონს. პირადი თხოვნის საფუძველზე იგი ჩარიცხეს უცხოური ლეგიონის გაერთიანებულ პოლკში. ომის დასასრულს მიენიჭა საფრანგეთის არმიის ლეიტენანტ-კოლონელის წოდება და დაინიშნა ლიბიაში განლაგებული ბრიგადის მეთაურად. 1945 წელს პარიზში სამხედრო სამინისტროს განკარგულებაში გადავიდა. 1946 წელს დანიშნეს მოკავშირეთა წარმომადგენლად კუბაზე და იუგოსლავიაში, ხოლო შემდეგ გერმანიაში. დაჯილდოებული იყო საპატიო ლეგიონის ორდენით, სამხედრო ჯვრით, ამერიკული და ბრიტანული მედლებით.
1952 წელს ჩხენკელი საცხოვრებლად გადავიდა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ნიუ–იორკში, სადაც დაინიშნა თავისუფალ ფრანგულ ძალთა პრეზიდენტად და მოღვაწეობდა, როგორც სამოქალაქო ინჟინერი. როგორც ამერიკაში ქართული სათვისტომოს გამგეობის წევრი, აქტიურად მონაწილეობდა ემიგრაციის პოლიტიკურ საქმიანობაში. იყო ქართველთა წარმომადგენელი იყო „ბოლშევიზმისაგან გათავისუფლების ამერიკულ კომიტეტსა“ (ანტიბოლშევიკური ბლოკი) და „ანტიკომუნისტურ ინტერნაციონალში“, 1952-55 წლებში ნიუ–იორკში შექმნილი „ქართველთა დემოკრატიული კავშირისა“ და „ქართველთა ეროვნული ერთობის“ წევრი. 1953 წლიდან მიუნხენში რაჟდენ არსენიძის თაოსნობით შექმნილი რადიო „თავისუფლების“ ქართული რედაქციის ნიუ-იორკელი კორესპონდენტი. თანამშრომლობდა ქართულ ემიგრანტულ პრესასთანაც. იყო ინგლისურენოვანი ჟურნალის, „თავისუფალი საქართველოს ხმის“ სარედაქციო კოლეგიის წევრი.
ალექსი ჩხენკელი გარდაიცვალა 1985 წელს, საფრანგეთში, 80 წლის ასაკში. დაკრძალულია ლევილის სასაფლაოზე. ჰყავდა მეუღლე, ქეთევან ვაჩნაძე და ორი შვილი — გივი და თამარ ჩხენკელები.
ლიტერატურა
დაუშვილი, რუსუდან. ალექსი ჩხენკელი // საქართველო-დასავლეთი : ნარკვევები სამხედრო ურთიერთობათა ისტრიიდან / რ. დაუშვილი, შ. უტიაშვილი. - თბ., 2012. - გვ.160–161.
ნიკოლაძე ფრ. უცხოური ლეგიონის მეომრები; ალექსი ჩხენკელი // ქართველები საფრანგეთისთვის ბრძოლებში: 1939-1945 წლები / ფრანსუაზ და რევაზ ნიკოლაძეები.-[თბ.], [2009].– გვ. 41–42.
ურუშაძე, ლევან. ქართველები ევროპის ჯარში - საფრანგეთი: ალექსი ჩხენკელი // ევროპა და ქართული პოლიტიკური ემიგრაცია / ლევან ურუშაძე. - თბილისი, 2005. - გვ. 33–34.
რესურსები ინტერნეტში
ალექსი ჩხენკელი. ქართველები უცხოეთში: ბიოგრაფიები და მოღვაწეობა (საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა)
დაბადებული 1905
დაბადებული 12 ივნისი
გარდაცვლილი 1985
ქართველი ემიგრანტები
ქართველები საფრანგეთში
საფრანგეთის სამხედრო მოღვაწეები
სიქიშხანის ციხე-კოშკი

სიქიშხანის ციხე-კოშკი
სიქიშხის ციხე-კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფელ საფარლოში.
ციხე-კოშკი მდებარეობს მდინარე ფინეზაურისა და მის მარჯვენა შენაკად მცირე ხევის შესაყარში. ნაგებია მოზრდილი ქვის თითქმის თარაზული წყობით კირ-დუღაბზე. კოშკს ერთი მხარე მომრგვალებული აქვს. სამსართულიანი ყოფილა. ბრტყელი კედელი მონგრეულია. ციხე-კოშკი გზის მაკონტროლებელი უნდა ყოფილიყო. ხევის გადაღმა ნასოფლარია თავისი სასაფლაოთი, რომლის ეკლესია აღარაა შემორჩენილი. აღნიშნული ნასოფლარი უნდა იყოს ვახუშტის მიერ რუკაზე დატანილი სიქიშხანი.
რესურსები ინტერნეტში
დმანისის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
0 (რიცხვი)

0 (რიცხვი)
ნული — რიცხვი, რომელთანაც შეკრებისას ნებისმიერი რიცხვი უცვლელი რჩება. ნული აღინიშნება სიმბოლოთი 0. ნებისმიერი რიცხვის ნამრავლი ნულზე უდრის ნულს. a * 0 = 0. ნულზე გაყოფა მათემატიკაში განსაზღვრული არ არის და ყოველგვარ აზრსაა მოკლებული. თუ ორი ნამდვილი ან კომპლექსური რიცხვის ნამრავლი ნულის ტოლია, მაშინ ერთ–ერთი თანამამრავლი აუცილებლად ნულის ტოლია. ნულის ცნება განიხილება უფრო ზოგადი ბუნების ალგებრული სტრუქტურებისათვისაც (ჯგუფი, რგოლი, ველი და სხვ.).
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (0)
Graphemica (⁰)
A History of Zero
Zero Saga
The History of Algebra
0
ოდიშელიძე

ოდიშელიძე
საკუთარი სახელი ოდიშელიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ალექსანდრე ოდიშელიძე — პოლკოვნიკი
გიორგი ოდიშელიძე — სამხედრო მოღვაწე, ემიგრანტი
ილია ოდიშელიძე — სამხედრო მოღვაწე, გენერალი
ნიკოლოზ ოდიშელიძე — პოლკოვნიკი
ქართული გვარები
კომასის რაიონი (კონსეფსიონი)

კომასის რაიონი (კონსეფსიონი)
კომასის რაიონი — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის კონსეფსიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 335 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 952 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.6 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 825.29 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ხუნინის რეგიონის რაიონები
კონსეფსიონის პროვინციის რაიონები
პორტვაინი

პორტვაინი — ტკბილი, შემაგრებული ღვინოა დოუროს ხეობიდან, პორტუგალიის ჩრდილოეთით; მისი სახელი მომდინარეობს ქალაქ პორტუდან — პორტის ღვინის ექსპორტისა და ვაჭრობის ცენტრი. ამ ღვინოს პორტუგალიაში XV საუკუნიდან ამზადებენ. პორტვაინი ძალზედ პოპულარული გახდა ინგლისში 1703 წლის მეთუის ზავის გამო, რის შემდეგაც ვაჭრებს საშუალება მიეცათ ღვინის იმპორტი განეხორციელებინათ შეღავათიანი ბაჟით, მაშინ როდესაც საფრანგეთთან ომის გამო ინგლისი ფრანგულ ღვინოს მოკლებული გახდა. მსგავსი ღვინო, რომელსაც ასევე „პორტს“ უწოდებენ მზადდება სხვა ქვეყნებშიც, მათ შორის ავსტრალიაში, ინდოეთსა და აშშ-ში. სენტ-აუგუსტინაში, ფლორიდა, მას უკვე ამზადებდნენ XVI საუკუნიდან მოყოლებული. ზოგიერთ ქვეყანაში, მათ შორის კანადასა და ევროპის კავშირში, მხოლოდ პორტუგალიურ ღვინოს შეიძლება ეწოდოს „პორტი“.
პორტვაინი, როგორც წესი, უფრო ბლანტი, მდიდარი ბუკეტის, ტკბილი და მაღალალკოჰოლიანია ვიდრე სხვა ღვინოები. ეს გამოწვეულია ღვინოს შესამაგრებლად მასში დისტილირებული ყურძნის სპირტის დამატებით ფერმენტაციის შესაჩერებლად დუღილის პერიოდში შაქრის მთლიანად ალკოჰოლად გადაქცევამდე. მას, როგორც წესი, საჭმლის შემდეგ დესერტად მიირთმევენ, ან ყველთან ერთად. თუმცა საფრანგეთში, პორტვაინი აპერიტივია. ღვინოში ალკოჰოლის შემცველობა მერყეობს 18%-დან 30%-მდე.
პორტის ღვინო 16%-ზე ნაკლები ეთანოლის შემცველობით ვერ იცავს თავს ჰაერთან შეხების გამო გაფუჭებისგან. 18%-ზე მეტი ალკოჰოლით კი პორტვაინი შეიძლება შენახულ იქნას ხის „მსუნთქავ“ კასრებში, რაც მისი დაძველების საშუალებას იძლევა.
ლიტერატურა
დესერტის ღვინოები
პორტუგალია
263

263
მოვლენები
ვეის ჯარები შუს სამეფოში შეიჭრნენ. ბოლო მოეღო შუს სამეფოს.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ევსები კესარიელი – რომაელი ისტორიკოსი (გ. 340)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ფუ ციანი — შუს სამეფოს გენერალი
ჯუგე ჯანი — შუს სამეფოს გენერალი (დ. 227)
რუან ძი — ჩინელი პოეტი და მუსიკოსი
მიხეილ გოცირიძე

მიხეილ გოცირიძე
მიხეილ გერასიმეს ძე გოცირიძე (დ. 8 ნოემბერი, 1901, თბილისი, – გ. 25 მაისი, 1975, იქვე) – ქართველი სცენოგრაფი, კინოს მხატვარი, საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1962).
სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში (1922-25). 1923 წლიდან მონაწილეობდა სამხატვრო გამოფენებში. 1925 წლიდან მხატვრად მუშაობდა თბილისის თეატრებში. გააფორმა სხვადასხვა სპექტაკლი თბილისის მუსიკალური კომედიის თეატრში, თბილისის მოზარდ მაყურებელთა ქართულ თეატრში და სხვ. 1929 წლიდან იყო კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ დამდგმელი მხატვარი; გააფორმა ფილმები: „ბანაკი მთაში“ (1930), „უდაბნო“ (1932), „უჟმური“ (1934), „მდინარის იქით“ (1935), „ორი მეგობარი“ (1936), „ქაჯეთი“ (1936), „დაგვიანებული სასიძო“ (1939), „გიორგი სააკაძე“ (1942–43), „ქალის ტვირთი“ (1957), „ორი ოჯახი“ (1958) და სხვ. ასევე მუშაობდა დაზგურ ფერწერასა და გრაფიკაში.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 8 ნოემბერი
დაბადებული 1901
გარდაცვლილი 25 მაისი
გარდაცვლილი 1975
თბილისში დაბადებულები
ქართველი მხატვრები
საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვრები
მ