PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
დადაშენის საეპისკოპოსო

დადაშენის საეპისკოპოსო — ეპარქია ფეოდალურ საქართველოში. სავარაუდოდ დაარსდა X საუკუნეში მაშინ, როდესაც სამხრეთ საქართველოში იქმნებოდა ქართული საეპისკოპოსოები. დადაშნელი პირველად მოხსენიებულია XIII საუკუნის დოკუმენტში „განგება დარბაზობისა.“ ეს არის საქართველოს მღვდელმთავართა ჯდომის წესი სამეფო დარბაზობის დროს. აქ მოხსენიებულ 35 მღვდელმთავარს შორის დადაშნელს უჭირავს 34-ე ადგილი. თურქეთის მიერ სამცხე-საათაბაგოს დაპყრობის შემდეგ დადაშენის საეპისკოპოსო მოიშალა.
საეპისკოპოსოს საზღვრები
„დარბაზობის განგების“ მიხედვით დადაშნელის სამწყსოში შედიოდა ძველი ქართული ისტორიული თემები - არტაანი, კოლა და ხორტევანი.
XVI საუკუნის დოკუმენტის, სამცხე-საათაბაგოს მღვდელმთავართა ნუსხის, ცნობით, დადაშნელის სამწყსო მთელი კოლა და ხორტევანია ყარასალამდე. ამ საბუთში ჩამოთვლილ 13 ეპისკოპოსში დადაშნელი მეცამეტე ადგილზეა დასახელებული.
იხილეთ აგრეთვე
დადაშენი
დადაშენის ეკლესია
ლიტერატურა
სქოლიო
კაგაიანსილიო

კაგაიანსილიო (ოფიციალურად კაგაიანსილიოს მუნიციპალიტეტი) ― მეექვსე კლასის მუნიციპალიტეტი პალავანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 884 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის. მუნიციპალიტეტი კუნძულ პალავანსა და ნეგროსს შორის სულუს ზღვაში მდებარეობს. კაგაიანსილიო ყველაზე ახლო დასახლებაა ტუბატაჰის ეროვნულ საზღვაო პარკთან.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Cagayancillo Profile at PhilAtlas.com
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
პალავანის მუნიციპალიტეტები
ცინარეთი

ცინარეთი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, უჩამბის თემში, მდინარე ტბეთის (აჭარისწყლის აუზი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 850 მ, დაბა შუახევიდან 12 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 184 კაცი.
დემოგრაფია
იხილეთ აგრეთვე
ცინარეთის ციხე
ლიტერატურა
სქოლიო
შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Üçüncü Mahmudlu

Üçüncü Mahmudlu is a village in the Fuzuli District of Azerbaijan. It was under the control of Armenian forces of the Nagorno-Karabakh, however, it was recaptured by the Azerbaijan Army on or around November 7, 2020.
References
External links
Populated places in Fuzuli District
სულეიმან აბუ ლაილი

სულეიმან აბუ ლაილი („ღამის მამა“) (დ. 1694 — გ. 1762) — ერაყის მამლუქი გამგებელი, ქართველი.
12 წლის წაიყვანეს უცხოეთში და ერაყის გამგებელს, ჰასან-ფაშას მონად მიჰყიდეს. ნიჭისა და მამაცობისათვის ჰასან-ფაშამ იგი მონობიდან გაათავისუფლა და დააწინაურა. 1733 წელს მას მირმირანის (მთავარსარდლის) ტიტული უბოძეს და ქაჰიის (ფაშას მოადგილის) თანამდებობაზე დანიშნეს. 1747 ადანის გამგებლად გადაიყვანეს, იქიდან, ერთი წლის შემდეგ, ბასრის მუთასალიმად (გამგებლად) გაგზავნეს, ხოლო 1749 წელს ერაყის გამგებელი გახდა. სულეიმანის ზეობით იწყება ერაყში მამლუქთა გამგებლის ხანა.
ლიტერატურა
ქართველი მამლუქები
დაბადებული 1694
გარდაცვლილი 1762
ჩერვონოე (ტბა)

ჩერვონოე (ტბა)
ჩერვონოე, ჩერვონოეს პოლესიე, მთავარი-ტბა — ტბა ბელარუსში, გომელის ოლქში. ფართობი — 43,6 კმ², სიღრმე — 4 მ-მდე. იკვებება შერეულად. წყლის დონის რყევა — 0,8 მ, უმაღლეს დონეს აღწევს მარტ–აპრილში. იყინება ნოემბერ–დეკემბერში; ყინულისაგან თავისუფლდება მარტის მეორე ნახევარ–აპრილში. ჩერვონოეს ტბიდან სადრენაჟე არხებითა და მდინარე ბობრიკის მეშვეობით ხორციელდება წყლის ჩადინება მდინარე პრიპიატში. ადგილი აქვს თევზჭერას; იჭერენ კაპარჭინას, ქარიყლაპიას, ქორჭილას და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
ბელარუსის ტბები
87 (რიცხვი)

87 (რიცხვი)
ოთხმოცდაშვიდი — ოთხმოცდამეშვიდე ნატურალური რიცხვი. არის ოთხმოცდაექვსის მომდევნო და ოთხმოცდარვის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 87. 87 არის კენტი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ოთხმოცდაშვიდი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ოთხი ოცი და შვიდი (იგულისხმება ოთხმოცზე შვიდი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
Prime Curios! 87 from the Prime Pages
რიცხვები
სტოკ-ონ-ტრენტი

სტოკ-ონ-ტრენტი ან უბრალოდ სტოკი — ქალაქი გაერთიანებულ სამეფოში, მდინარე ტრენტის ნაპირზე, აღმოსავლეთ მიდლენდის რეგიონის და სტაფორდშირის საგრაფოს უდიდესი ქალაქი. მოსახლეობა — 249 000, ხოლო მეტროპოლიის 469 000 ადამიანი.
სქოლიო
ინგლისის ქალაქები
1085

1085
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
20 აგვისტო : ბოლესლავ III — პოლონეთის მთავარი (გ. 1138)
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ჯან ძედუანი — ჩინელი მხატვარი (გ. 1145)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
25 მაისი : გრიგოლ VII — რომის პაპი (დ. 1020)
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ბითლისი

ბითლისი (თურქ. Bitlis, ქურთ. Bilîs ან Bedlîs) — ქალაქი თურქეთში, ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში, ბითლისის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქის მოსახლეობის უმრავლესობა ქურთია, 2012 წლის აღწერით ცხოვრობს 46,111 ადამიანი.
1915 წლამდე ბითლისი სომხური ქალაქი იყო. 1915-1917 წლების სომეხთა გენოციდის შემდეგ ქალაქში სომეხი თითქმის აღარ დარჩა.
ლიტერატურა
Hovannisian, Richard G. (ed.) Armenian Baghesh/Bitlis and Taron/Mush. UCLA Armenian History and Culture Series: Historic Armenian Cities and Provinces, 2. Costa Mesa, California: Mazda Publishers, 2001.
რესურსები ინტერნეტში
BitlisHaber13
Governor's Office
Bitlis Haber
BitlisNews
Bitlis Article
თურქეთის ქალაქები
კურდღელაური

კურდღელაური — სოფელი საქართველოში, თელავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 530 მეტრი, თელავიდან 3 კილომეტრი. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 3962 ადამიანი. სოფელში მდებარეობს შუა საუკუნეების ძეგლი - ღვთისმშობლის ეკლესია.
ისტორია
სოფელს საკმაოდ დიდი ისტორია აქვს. ერთ-ერთი თქმულების თანახმად, თავდაპირველად იგი სამხრეთით, დაბლა, მდინარე ალაზნის მახლობლად ყოფილა განლაგებული, მაგრამ მტერთა შემოსევების გამო, გასახლება იძულებული გამხდარა უფრო მაღლა, ჩრდილოეთით, თელავის ახლოს დასახლებულიყო. მეორე თქმულება ამჟამინდელი სოფლის პირველი დასახლების ადგილმდებარეობად სოფელ გულგულის მოპირდაპირე მხარეს, ფოხორაულად წოდებულ ადგილზე მიგვითითებს, რომელსაც ადრე ბოხვერაული ან ფოხვერაული რქმევია. შესაძლოა ამ თქმულებას მხარს უმაგრებდეს აქ 1956 წელს არქეოლოგიური გათხრების დროს გამოვლენილი, გვიანდელი ბრინჯაო-ადრინდელი რკინის ხანის ნამოსახლარი. ლეგენდის თანახმად ამ ახალ ადგილსამყოფლის სანახები კურდღლებით ყოფილა სავსე. ამიტომ ამ ადგილზე მაცხოვრებლებს კურდღელაურლებლად მოიხსენიებდნენ. სოფლის ამჟამინდელი სახელწოდებაც აქედან მომდინარეობს.
კურდღელაურის მოსახლეობა მონაწილეობდა ზოგადად ქვეყანაში და საკუთრივ კახეთში მიმდინარე მოვლენებში. 1903 წლის 3 აპრილს მათ სოფელში გამართეს არსებული მდგომარეობით უკმაყოფილო გლეხების ყრილობა, რომელსაც ახლომახლო სოფლების მაცხოვრებლებიც გლეხებმა თავიანთი მოთხოვნილება წაუყენეს მემამულეებს და ქვეყნისგლეხებმა თავიანთი მოთხოვნილება წაუყენეს მემამულეებს და ქვეყნის მმართველებსაც. მოთხოვნები ითვალისწინებდა: დროებით ვალდებული გლეხების გათავისუფლებას, მიწის, ტყისა და საძოვრის საერთო საკუთრებაში გადაცემას, საყოველთაო, უფასო სწავლებას, სასამართლო საქმეების ქართულ ენაზე წარმოებას, საყოველთაო თანასწორ არჩევნებს და სხვა. მოთხოვნებზე გლეხებმა ძალით მოაწერინეს ხელი მემამულეებს 27 აპრილს, სოფელში, თელავიდან ჩამოვიდა მაზრის უფროსი და დამსჯელი ღონისძიებების გატარებით დაემუქრა გლეხობას, მაგრამ მღელვარების შეწყვეტა ვერ მოახერხა.
კურდღელაური ამჟამადაც ერთ-ერთი გამორჩეული სოფელია თელავის მუნიციპალიტეტში. გარდა იმისა, რომ მას ვრცელი ტერიტორია უკავია, მოსახლეობის რაოდენობითაც ერთ-ერთი დიდია, სოფელში განთავსებულია 2 აეროპორტი: ერთი — სამოქალაქო, მეორე — სამხედრო დანიშნულებისა. ფუნქციონირებს 110 წლის ისტორიის მქონე საჯარო სკოლა. ასევე ღვინის ქარხანა „თელავის ღვინის მარანი“. სხვადასხვა წესით დამზადებული აქაური ღვინოები (დაჯილდოებულია მრავალგზის) იყიდება მსოფლიოს 30 ქვეყანაში, როგორც ევროპაში, ასევე აშშ-ში.
დემოგრაფია
იხილეთ აგრეთვე
კურდღელაურის კვირაცხოვლის ეკლესია
კურდღელაურის კავთის ეკლესია
კურდღელაურის ღვთისმშობლის ეკლესია
კურდღელაურის წმინდა სტეფანეს ეკლესია
კურდღელაურის წმინდა კვირიკეს ეკლესია
კურდღელაურის კოშკი
ბედოიანთ ეკლესია
ფოხოლაურების ნამოსახლარი
ყვავიჭამია
ლიტერატურა
სქოლიო
თელავის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Zhansay Smagulov

Zhansay Smagulov (born 26 September 1992) is a Kazakhstani judoka. He competed at the 2016 Summer Olympics in Rio de Janeiro, in the men's 66 kg.
He won one of the bronze medals in his event at the 2022 Judo Grand Slam Tel Aviv held in Tel Aviv, Israel.
References
External links
1992 births
Living people
Kazakhstani male judoka
Olympic judoka for Kazakhstan
Judoka at the 2016 Summer Olympics
Judoka at the 2018 Asian Games
Asian Games silver medalists for Kazakhstan
Asian Games medalists in judo
Medalists at the 2018 Asian Games
Judoka at the 2020 Summer Olympics
21st-century Kazakhstani people
Place of birth missing (living people)
ილდიზის ტექნიკური უნივერსიტეტი

ილდიზის ტექნიკური უნივერსიტეტი (YTÜ) — ტექნიკური უნივერსიტეტი თურქეთში, რომელიც სპეციალიზირდება საინჟინრო მეცნიერებებზე და არის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი საგანმანათლებლო დაწესებულება სტამბოლში. უნივერსიტეტის ცენტრალური კამპუსი ბეშიქთაშის რაიონში მდებარეობს. ახალი დავუთფაშას კამპუსი ესენლერის რაიონში მდებარეობს. უნივერსიტეტი აერთიანებს 10 ფაკულტეტს, 3 პროფესიულ სკოლას და 2 ინსტიტუტს.
ისტორია
ილდიზის ტექნიკურ უნივერსიტეტს გააჩნია შტამბეჭდავი ისტორია, რომელიც თარიღდება 1911 წლით. იტუ დაარსდა როგორც კონდუქტორების Mekteb-i Âlisi (კონდუქტორების უმაღლესი სკოლა), რომ დაეკმაყოფილა მუნიციპალიტეტის საზოგადოებრივი სექტორის მოთხოვნა. სკოლა ჩამოყალიბდა École de Conducteur სასწავლო გეგმის მიხედვით და დაკავშირებული იყო საზოგადოებრივ სამუშაოთა საქმის სამინისტროსთან. 1922 წელს, სკოლის სახელი შეიცვალა Nafia Fen Mektebi-ზე (საზოგადოებრივი სამუშაოების სკოლა). სწავლების ხანგრძლივობა 1926 წელს 2,5 წელზე და 1931 წელს 3 წლამდე გაიზარდა.
საჯარო ობიექტების ზრდის შემდეგ და ტექნიკური მომსახურების მოთხოვნების შესაბამისად, გადაწყდა Nafia Fen Mektebi-ის დახურვა და ტექნიკური სკოლის ჩამოყალიბება მის ბაზაზე, ტექნიკური მუშებსა და პროფესიონალ ინჟინერებს შორის არსებული უთანასწორობის აღმოფხვრის მიზნით. სკოლამ თავის მოსწავლეებს შესთავაზა ორწლიანი პროგრამა (ტექნიკური სპეციალისტებისთვის) და ოთხწლიანი პროგრამა (ინჟინერთათვის). მთავრობამ გამოყო სკოლისთვის ილდიზის სასახლის შენობა, მის სხვა შენობებთან ერთად, რომლებიც დღესაც მოქმედებენ.
ადრეულ პერიოდში სკოლა შედგებოდა ორი ფაკულტეტისგან: სამოქალაქო და მექანიკური ფაკულტეტებისგან, სადაც სტუდენტებს ასწავლიდნენ, როგორც ტექნიკურ, ისე საინჟინრო სპეციალობას. დაწყებული 1942-1943 წლიდან, საინჟინრო ფაკულტეტს ელექტროტექნიკური და არქიტექტურის განყოფილებები დაემატა. 1969 წელს სკოლა ავტონომიურ უმაღლეს საგანმანათლებლო და კვლევით ინსტიტუტად გადაკეთდა. 1971 წელს სპეციალური პროფესიული სკოლების დახურვის გამო, საინჟინრო სკოლები შევიდნენ სტამბოლის სახელმწიფო საინჟინრო და არქიტექტურულ აკადემიაში.
ფაკულტეტები
ელექტრო და ელექტრონიკის ფაკულტეტი
ლიტერატურისა და ეროვნული კულტურის კვლევების ფაკულტეტი
ხელოვნებისა და დიზაინის ფაკულტეტი
განათლების ფაკულტეტი
ეკონომიკური და ადმინისტრაციული მეცნიერებათა ფაკულტეტი
სამოქალაქო ინჟინერიის ფაკულტეტი
ქიმიური და მეტალურგიული ინჟინერიის ფაკულტეტი
მექანიკური ინჟინერიის ფაკულტეტი
საზღვაო არქიტექტურისა და ზღვაოსნობის ფაკულტეტი
არქიტექტურის ფაკულტეტი
ინსტიტუტები და სკოლები
მეცნიერებისა და ინჟინერიის ინსტიტუტი
სოციალურ მეცნიერებათა ინსტიტუტი
პროფესიული სწავლების სკოლა
უცხო ენათა სკოლა
ცნობილი კურსდამთავრებულები
ჰასან დოღანი
მურათ ილდირიმი
ქენან იმირზალიოღლი
თარიქ აქანი
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
YTU ოფიციალური გვერდი
YTU ოფიციალური ინგლისურენოვანი გვერდი
სქოლიო
თურქეთის უნივერსიტეტები
Camponotus trietericus

Camponotus trietericus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
Camponotus
ჯონ ბროდუს უოტსონი

ჯონ ბროდუს უოტსონი (დ. 9 იანვარი, 1878, გრინვილი, სამხრეთი კაროლინის შტატი — გ. 25 სექტემბერი, 1958, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი ფსიქოლოგი, „ბიჰევიორიზმის“ ფუძემდებელი. ობიექტურ-ექსპერიმენტული მეთოდების გამოყენებით შეეცადა ფსიქოლოგია აეგო, როგორც ერთ-ერთი საბუნებისმეტყველო მეცნიერება. მთელი ფსიქოლოგიური მოქმედება გაგებული ჰქონდა, როგორც „სტიმულ-რეაქციის“ კავშირთა ერთიანობა. უოტსონის ფსიქოლოგიური კონცეფცია შექმნილია ცხოველთა კვლევის საფუძველზე. მისმა იდეებმა და მეთოდებმა დიდი გავლენა მოახდინეს ფსიქოლოგიის შემდგომ განვითარებაზე, მაგრამ ამ კონცეფციის მექანისტური შეზღუდულობა კრიტიკის ობიექტად იქცა.
იხილეთ აგრეთვე
ბიჰევიორიზმი
რესურსები ინტერნეტში
Psychology as the behaviorist views it (1913). Watson, John B., Psychological Review, 20, pp. 158–177.
Conditioned emotional reactions (The Little Albert study, 1920). Watson, John B. & Rayner, Rosalie, Journal of Experimental Psychology, 3(1), pp. 1–14.
John B. Watson. His Life in Words and Pictures
It's All in the Upbringing
The Long Dark Night of Behaviorism
ამერიკელი ფსიქოლოგები
დაბადებული 9 იანვარი
დაბადებული 1878
გარდაცვლილი 25 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1958
სლობოდკა (ბაშკირეთი)

სლობოდკა (ბაშკირეთი)
სლობოდკა — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება სკვორჩიხის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 27 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სალავათიდან 45 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 12 ადამიანი.
სქოლიო
იშიმბაის რაიონის სოფლები
სანოკი

სანოკი — ქალაქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ პოლონეთში, კარპატების სავოევოდოში. აქვს საქალაქო გმინის სტატუსი. 2008 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 39,588 ადამიანი. მდებარეობს მდინარე სანის ნაპირზე, ზღვის დონიდან 278-668 მ სიმაღლეებზე. სამრეწველო ქალაქია. განვითარებულია კვების მრეწველობა, არის რეზინისა და კერამიკის ფაბრიკები. ქალაქშია ავტობუსების მწარმოებელი ქარხანა Autosan.
რესურსები ინტერნეტში
სანოკი — ოფიციალური საიტი
პოლონეთის ქალაქები
ჰუის მთის კლდის მხატვრობა

ჰუის მთის კლდის მხატვრობა — კლდის მხატვრობის ნიმუში სამხრეთ ჩინეთში, გუანსი-ჯუანში, მდინარე მინის დასავლეთ ნაპირზე. კლდის მხატვრობა მდებარეობს ნონგანის ნაკრძალში. ნახატები დაახლოებით 1 600-2 500 წლისაა. შესრულებულია წითელი ფერის საღებავით. ნახატების უმრავლესობა ადამიანებია, ასევე გვხვდება ცხენების, ძაღლების, დანების, გემების და მზის გამოსახულებებიც.
1988 წელს ჰუის მთის კლდის მხატვრობა სახელმწიფო საბჭომ დაცულ ტერიტორიად გამოაცხადა. 2016 წლის 15 ივლისს კლდის მხატვრობა შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში და გახდა ჩინეთის 49-ე ობიექტი აღნიშნულ სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
The Rock Art of Huashan - Sacred Meeting Place for Sky, Water & Earth
სქოლიო
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
ზაირი 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

ზაირი 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ზაირმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1988 წელს, სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ზაირი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Mercedes, Camarines Norte

Mercedes, Camarines Norte
Mercedes, officially the Municipality of Mercedes, is a 2nd class municipality in the province of Camarines Norte, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 55,334 people.
Etymology
The town was originally named "Barra", and it was a barangay of Daet, the provincial capital. Its name was changed to Mercedes after Doña Mercedes, a rich woman who devoted her life of helping the community, especially the poor.
History
Mercedes was created from the barrios of Babatnon, Lanot, Lalawigan, Pinagdamhan, Hamoraon, Colasi, Tarum, Pambuhan, Masalong-salong, Hinipaan, Matoogtoog, Cayucyucan, Mambongalon, Manguisoc, Gaboc, Mercedes, Tanayagan, Tagontong, Catandonganon, Cariñgo Island, Quinapaquian Island, Apuao Island, all formerly part of Daet, Camarines Norte, by virtue of Republic Act No. 341, approved on July 26, 1948.
Geography
Barangays
Mercedes is politically subdivided into 26 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.
Apuao
Barangay I (Poblacion)
Barangay II (Poblacion)
Barangay III (Poblacion)
Barangay IV (Poblacion)
Barangay V (Poblacion)
Barangay VI (Poblacion)
Barangay VII (Poblacion)
Caringo
Catandunganon
Cayucyucan
Colasi
Del Rosario (Tagongtong)
Gaboc
Hamoraon
Hinipaan
Lalawigan
Lanot
Mambungalon
Manguisoc
Masalongsalong
Matoogtoog
Pambuhan
Quinapaguian
San Roque
Tarum
Climate
Demographics
In the 2020 census, the population of Mercedes, Camarines Norte, was 55,334 people, with a density of .
Economy
Tourism
Waterfalls:
Colasi Falls - barangay Colasi
Malunay Falls - sitio Malunay
Bahaw Falls - barangay Hamoraon
Hinipaan Falls - barangay Hinipaan
Education
Mercedes Elementary School
Mercedes High School (San Roque)
Manguisoc National High School
Camarines Norte State College - Mercedes Campus (formerly Mercedes School of Fisheries)
Tagongtong Elementary School
San Roque National High School
Don Pablo S Villafuerte National High School
Claro Ibasco Elementary School
Quinapaguian Elem. School
Lope Manlangit Elem. School
Mambungalon Elem. School
Cayucyucan Elem. School
Pambuhan Elem School
Gaboc Elementary School
Lalawigan Elem. School
San Roque Elem. School
Manguisoc Elem. School
Tarum Elem. School
Colasi Elem. School
Hamoraon Elem. School
Lanot Elementary School
Mansalongsalong Elem. School
Matoogtoog Elementary School
Hinipaan Elementary School
References
External links
[ Philippine Standard Geographic Code]
Philippine Census Information
Municipalities of Camarines Norte
ბეუშათი

ბეუშათი, ბეუშართი, ბეიშართი (არაბ. ბაი შარტ - გაყიდვა თუ დაგირავება პირობით), გირავნობის სახეობა გვიანდელ ფეოდალურ საქართველოში. მისთვის დამახასიათებელი იყო მტკიცედ განსაზღვრული და მეტწილად მოკლე ვადა (რამდენიმე დღეც კი); გირაოს ღირებულებასთან შედარებით მცირე გასესხებული თანხა; გირაოს გადაცემა მოგირავნის მფლობელობა-სარგებლობაში სარგებლის აღუნიშვნელად და, რაც მთავარია, საგანგებო წერილობითი პირობა, რომ ვადაზე დაუხსნელი გირაო უშუალოდ მოგირავნის საკუთრება გახდებოდა. ბეუშათი დაკავშირებული იყო უმთავრესად სამომხმარებლო კრედიტთან და მევახშური ექსპლოატაციის იარაღს წარმოადგენდა. „საქართველოს ძველთაგან და ჩვეულებითად ქართველ მეფეთა დროთა შემოღებულნი სჯულნის“ მიხედვი, ბეუშათი „საქართველოსა შინა შეუწყნარებელი იყო და არც უსაქმია“. სინამდვილეში კი მას, XVIII საუკუნეში მაინც, არც ისე იშვიათად მიმართავდნენ. ბეუშათი ენათესავება ნასყიდობას უკანვე გამოსყიდვის უფლების დათქმით. იყენებდნენ ნასყიდობის შესანიღბავადაც.
ანალოგიური გარიგება სხვადასხვა სახელწოდებით ცნობილია დასავლეთ ევროპის ქვეყნებისა და რუსეთის სამართლეებრივ ისტორიაშიც.
ლიტერატურა
ფეოდალური საქართველო
ლოვეჩის ოლქი

ლოვეჩის ოლქი
ლოვეჩი — ბულგარეთის 28 ოლქიდან ერთი. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლოვეჩი.
ლოვეჩის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 4132 კმ².
თემები
ლოვეჩის ოლქი (област) იყოფა 8 თემად. აქ მოცემულ სიაში ნაჩვენებია მათი ქართული და კირილიცური სახელწოდებები, მნიშვნელოვანი ქალაქები და სოფლები და აგრეთვე, 2009 წლის აღწერის შედეგად, თემების მოსახლეობა.
რესურსები ინტერნეტში
ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბულგარეთის ოლქები
ლოვეჩის ოლქი
ckb:لۆڤێچ
დერტოსის ბრძოლა

დერტოსის ბრძოლა (ასევე ცნობილია, როგორც იბერის ბრძოლა, ძვ. წ. 215) — ბრძოლა რომაულ და კართაგენულ ჯარებს შორის, მეორე პუნიკური ომის დროს. რომაელების მიერ მიღწეულმა გამარჯვებამ, ხელი შეუშალა ჰანიბალისა და ჰასდრუბალის ჯარების გაერთიანებას იტალიაში და რომის შესაძლო დამარცხებას.
პრეისტორია
ომი ესპანეთში დაიწყო ძვ.წ 218 წელს. ამავე წელს გნეუს კორნელიუს სციპიონი, არმიითა და ფლოტით, გაგზავნილი იქნა ესპანეთში. მან მდინარე ებროს ჩრდილოეთით მცხოვრებ რამდენიმე ტომთან დაამყარა კავშირი. სციპიონის წინააღმდეგ გაილაშქრა კართაგენელმა მხედართმთავარმა განონმა, რომელიც მასთან ბრძოლაში დამარცხდა. ესპანეთში მდებარე კართაგენის ჯარების მთავარსარდალმა, ჰანიბალის ძმამ, ჰასდრუბალმა, რომელმაც გადალახა მდინარე ებრო, შეიტყო რა განონის დამარცხების შესახებ, გაბრუნდა უკან.
მთლიანობაში, ესპანეთში მიმდინარე ომი (ძვ.წ 218-216) იყო გაცილებით წარმატებული ვიდრე იტალიაში. ძვ.წ 217 წელს სენატმა ესპანეთში გაგზავნა კიდევ ერთი ჯარი პუბლიუს კორნელიუს სციპიონის მეთაურობით.
ძვ.წ 215 წელს ჰასდრუბალმა კართაგენიდან მიიღო ბრძანება, გამგზავრებულიყო იტალიაში ჰანიბალის დასახმარებლად. ჰასდრუბალს ეს ბრძანება მოეჩვენა გაუმართლებლად, მაგრამ ის მაინც დაემორჩილა მას და დაიწყო მომზადება გასამგზავრებლად. სციპიონმა შეიტყო ჰასდრუბალის სამზადისის შესახებ და გაემართა მის წინააღმდეგ.
ბრძოლა
კართაგენის ჯარის ცენტრში იდგნენ ესპანელები, გვერდებზე - კართაგენელი ქვეითები და აფრიკელები. ფლანგებს კეტავდა ნუმიდიელების მხედრობა. პირველივე შეტაკების შემდეგ ესპანელები გაიქცნენ. როდესაც რომაელებმა გაარღვიეს მოწინააღმდეგის ჯარების ცენტრი, მათ ფლანგებიდან შეუტიეს აფრიკელებმა და კართაგენელებმა, მაგრამ რომაელებმა მოიგერიეს ფლანგებიდან შემოტევები და გაანადგურეს ისინი. ნუმიდიელმა მხედრებმა დაინახეს კართაგენის ჯარის ცენტრის მარცხი და უკან დაიხიეს.
შედეგები
რომზე არსებული საშიშროება მოხსნილი იქნა: ჰანიბალისა და ჰასდრუბალის გაერთიანება ვერ შედგა.
იხილეთ აგრეთვე
რომის ისტორია ქალაქის დაარსებიდან (წიგნი)
ტიტუს ლივიუსი
ლიტერატურა
მეორე პუნიკური ომის ბრძოლები
რომის რესპუბლიკის ბრძოლები
ძვ. წ. III საუკუნის ბრძოლები
აგესიპოლის I

აგესიპოლის I — სპარტის მეფე. აგესიპოლის I სამეფო ტახტზე პავსანიის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 394 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 380 წელს. აგესიპოლის I-ის შემდეგ კი სამეფო ტახტზე კლეომბროტე I ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
სპარტის მეფეთა სია
სპარტის მეფეები
ჰიუეტერი

ჰიუეტერი — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, კუტენაის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 100 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
აიდაჰოს ქალაქების სია
აიდაჰოს ქალაქები
ჟაკოს სახლი

ჟაკოს სახლი ასევე ცნობილია, როგორც დაშკოვის სახლი — XIX საუკუნის პირველი ნახევრის საცხოვრებელი სახლი. აგებულია კლასიციზმის სტილში. მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის ისტორიულ ცენტრში ხელოვნების მოედნისა და იტალიური ქუჩის კუთხეში. აგებულია დაახლოებით 1820-1830-იან წლებში. შემდეგში არაერთხელ გადააკეთეს. სხვადასხვა დროს ეკუთვნოდა არქიტექტორ ჟაკოს, ბუკინისტსა და კოლექციონერს პავლე დაშკოვს. თანამედროვე ეპოქაში სახლი საცხოვრებელია, გარდა სარდაფისა და პირველი სართულისა, სადაც განთავსებულია მომსახურების სფეროს კომპანიები.
ისტორია
1821 წელს არქიტექტორმა კარლ როსიმ, მიხაილოვსკის სასახლის დამპროექტებელმა იმპერატორს შესთავაზა ახალი სახლის მშენებლობა, მაგრამ უარი მიიღო.
მოგვიანებით ტერიტორია შეიძინა არქიტეტორმა პავლე ჟაკომ. საკუთარი სახლი თავად ააშენა 1831 წლისათვის. შენობა ამ პერიოდისათვის იმყოფებოდა პავლე ჟაკოს მეუღლის კუთვნილებაში. სახლს ჰქონდა რუსული Г-ს ფორმის დაგეგმარება. ქუჩის მხრიდან იგი იყო სამსართულიანი, ხოლო ეზოს მხრიდან სარდაფიც ემატებოდა. ეზოში მდებარეობდა ერთსართულიანი სამსახურეობრივი ფლიგელი, მაგრამ უკვე 1836 წელს ჟაკომ მეოთხე სართულამდე დააშენა ჩრდილოეთის ფლიგელი და მიჰყიდა კრედიტორ ივან იაკოვლევს.
1862 წელს სახლი შეიძინა დიპლომატმა, შვედეთში რუსეთის ელჩმა, საიდუმლო მრჩეველმა იაკობ დაშკოვმა, რომელმაც გადააკეთა სახლი 1862-1863 წლებში. არქიტექტორი იყო იერონიმე კორსინი. 1862 წელს, ჯერ კიდევ ჟაკოს მიშენებული ფლიგელის პირველი სართული გადააკეთეს საცხოვრებლად.
XIX საუკუნის ბოლოს სახლი გადავიდა დიპლომატის შვილის პავლე დაშკოვის, ცნობილი ბუკინისტისა და კოლექციონერის, ხელში და მისი ოჯახის კუთვნლებაში დარჩა 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციამდე.
1928-1940 წლებში სახლში ცხოვრობდა საბჭოთა მოქანდაკე ვასილი კოზლოვი. 1976-1998 წლებში კი — მხატვარი, აკადემიკოსი პეტრე ფომინი.
2001-2009 წლებში სახლის სარდაფში მოქმედებდა რესტორანი „ოქროს ოსტაპი“, რომლის შესასვლელთანაც ოსტაპ ბენდერის ბრინჯაოს ქანდაკება იდგა.
ლიტერატურა
Зодчие Санкт-Петербурга. XIX — начало XX века / сост. В. Г. Исаченко; ред. Ю. Артемьева, С. Прохватилова. — СПб.: Лениздат, 1998. — С. 994. — 1070 с. — ISBN 5-289-01586-8.
Овсянников Ю. М. Великие зодчие Санкт-Петербурга. Трезини. Растрелли. Росси. — 2-е изд., доп. — СПб.: Искусство-СПб, 2001. — С. 472—474‚ 549‚ 550. — 632 с. — 5000 экз. — ISBN 5-210-01537-8.
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები