PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Mudi

Mudi
The Mudi is a herding dog breed from Hungary. It is closely related to the Puli and Pumi, from which it was separated in the 1930s. They continue to be used in herding, as well as participating in a variety of dog sports.
History
The Mudi was first discovered as a breed in 1936 by Dr. Dezso Fenyes in Hungary, where it became known as the "driver dog." Mudis nearly disappeared shortly after their recognition, as many were killed off during World War II. The breed became recognized by The Federation Cynologique Internationale in 1966.
On Jan. 5th 2022, the Mudi was recognized by the AKC as a purebred breed.
Description
Mudis are a high energy breed, and tend to succeed in herding and agility. Mudis have a lifespan of 12-14 years with proper care. Adult Mudis are 14-18 inches in height and usually weigh around 18-29 lbs.
Appearance
The Mudi has a medium coat length and a curly coat type. Mudis are born with various lengths of tails from bobtails to long full length tails. Dogs born with short or natural bobtail will be indicated on the FCI pedigree.
Exercise and activities
The Mudi is a very active breed. They need to be taken on daily, long, brisk walks or jogs. In addition, they will benefit from a large safe area where they can run free. They need a lot of running and other exercises to be in good condition. They love to play and will excel in all kinds of dog sports such as Frisbee. The Mudi can compete in dog agility trials, obedience, Rally obedience, Schutzhund, showmanship, flyball, tracking, and herding events. Herding instincts and trainability can be measured at noncompetitive herding tests. Mudi that exhibit basic herding instincts can be trained to compete in herding trials.
See also
Hungarian dog breeds
Dogs portal
List of dog breeds
References
External links
FCI breeds
Dog breeds originating in Hungary
Herding dogs
Rare dog breeds
გიორგი გონჯილაშვილი

გიორგი გონჯილაშვილი (დ. 21 ივნისი, 1928, თიანეთი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1955–1956 წლებში იყო გუდაუთის რაიონული საავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების გამგე. 1956–1965 წლებში გორის ბამბეულ ქსოვილთა კომბინატის სამედიცინო სანიტარული ნაწილის წამყვანი ქირურგი. 1965–1969 წლებში გრიგოლ მუხაძის სახელობის ჰემატოლოგიისა და სისხლის გადასხმის ინსტიტუტის ქირურგიული განყოფილების გამგე. 1969–1972 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტის ქირურგიული კლინიკის ასისტენტი. 1972–1981 წლებში ჰემატოლოგიისა და ტრანსფიზიოლოგიის ინსტიტუტის ქირურგიული კლინიკის ხელმძღვანელი. 1981 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკუნალო ფაკულტეტის ზოგადი ქირურგიის კათედრის გამგე. ავტორია 63 სამეცნიერო ნაშრომის.
1963 წელს საკანდიდატო დისერტაციიუს თემა — „რენტგენოლოგიურ და კლინიკურ დიაგნოზთა შედარების საკითხისათვის წყლულოვანი დაავადების დროს დაიცვა.“
ჯილდოები
1999 - ღირსების ორდენი
ლიტერატურა
ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 77
წიგნი ღირსებისა: ტ. 4/ შემდგ: თამაზ ყიფიანი თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი თბ., 2002 გვ. 107
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 21 ივნისი
დაბადებული 1928
ქართველი ექიმები
არჭისი

არჭისი — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 750 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 109 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 81 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 13.72 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ტავუშის პროვინციის სოფლები
Lamy (disambiguation)

Lamy (disambiguation)
Lamy is a German fountain pen brand and producer.
Lamy may also refer to:
Lamy (surname)
Lamy, New Mexico, United States
Lamy station
Fort Lamy, former name of N'Djamena, Chad
Lamy River, former name of the East River, Guangdong, China
Lamy (and Rinck), catalogue of Peruvian stamp cancellations
See also
Lami (disambiguation)
გაგლუანთუბანი

გაგლუანთუბანი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ბოშურის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ტანის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1440 მეტრი, გორიდან 36 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 17 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჟაგარე

ჟაგარე — ქალაქი ლიეტუვის ჩრდილოეთ ნაწილში, იონიკშკისის რაიონში, იონიშკისიდან ჩრ.-დას.-ით 26 კმ.-ში, ლატვიის საზღვართან ახლოს; მამასახლისობის ადმინისტრაციული ცენტრი.
რესურსები ინტერნეტში
Five lessons about Žagarė
ლიეტუვის ქალაქები
აჰრონომიჩნე (ვინიციის რაიონი)

აჰრონომიჩნე (ვინიციის რაიონი)
აჰრონომიჩნე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქის ვინიციის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 3852 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ვინიციის რაიონის სოფლები
მიშელ შალი

მიშელ შალი (დ. 15 ნოემბერი, 1793, ეპერნონი, — გ. 18 დეკემბერი, 1880, პარიზი) — ფრანგი მათემატიკოსი და მათემატიკის ისტორიკოსი, პარიზის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1851). პარიზის პოლიტექნიკური სკოლისა და (1841 წლიდან) და პარიზის უნივერსიტეტის (1846 წლიდან) პროფესორი. შალს აქვს მნიშვნელოვანი გამოკვლევები გეომეტრიაში. შალის გამოკვლევებმა მათემატიკის ისტორიაში, განსაკუთრებით მისმა „გეომეტრიული მეთოდების წარმოშობისა და განვითარების ისტორიულმა მიმოხილვამ“, ხელი შეუწყო ცალკეულ გამოკვლევათა შორის დამოკიდებულების დადგენას და ამ დარგში მეცნიერულ იდეათა ისტორიული კავშირის გამოკვლევას.
ლიტერატურა
სქოლიო
ფრანგი მათემატიკოსები
NGC 7638

NGC 7638 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1880 წლის 0. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
იხილეთ აგრეთვე
მესიეს ობიექტების სია
ახალი საერთო კატალოგი
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ინგლისურად და ფრანგულად ორიგინალი ახალი საერთო კატალოგიდან
გალაქტიკები
პეგასის თანავარსკვლავედი
არინი

არინი — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 630 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 236 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 37.28 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
ვაიოცძორის პროვინციის სოფლები
მორუელი

მორუელი — ქალაქი ავსტრალიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ვიქტორიის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 13 691 ადამიანს. მორუელი 149 კილომეტრითაა დაშორებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ მელბურნს, ქალაქ მოეს 21 კილომეტრით. ქალაქი გაშენებულია ზღვის დონიდან საშუალოდ 80 მეტრზე. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო.
რესურსები ინტერნეტში
ABS Profile
სქოლიო
ირმის რქა (მთა)

ირმის რქა (მთა)
ირმის რქა — მთა, არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე, სოფელ არალისა და წარბასთუმნის მიმდებარედ. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 560 მეტრზე.
2020 წლის აგვისტოში არქეოლოგიური გათხრების შედეგად ამ მთაზე აღმოჩნდა მრავალფენიანი ნამოსახლარი, სადაც ცხოვრების უადრესი ეტაპი წარმოდგენილია ძვ. წ. III ათასწლეულით, ადრე ბრინჯაოს ხანის მტკვარ-არაქსის კულტურით.
არქეოლოგიური გათხრების შედეგად, რომელსაც საქართველოს ეროვნული მუზეუმი ახორციელებს (ხელმძღვანელი გიორგი ჩილინგარაშვილი) აღმოჩენილია სადგრის ფრაგმენტები, თიხის ჭურჭელი, ხელსაფქვავები, თიხის მცირე ზომის ფიგურები, ობსიდიანის, კაჟისა და ქალცედონისაგან დამზადებული ნამგლის ჩასართები და ისრის პირები.
განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ნამოსახლარზე ძვ. წ. III ათასწლეულის დასასრულით დათარიღებული ე. წ. ბედენური კულტურის ნამოსახლარის აღმოჩენა, რაც ამ კულტურის დადასტურების პირველი შემთხვევაა სამცხის ამ ნაწილში.
2021 წელს არქეოლოგიურ ძეგლს მიენიჭა კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი.
სქოლიო
ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Polyrhachis cyrtomyrmoides

Polyrhachis cyrtomyrmoides — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
სან-ვისენტი-ფერერი (მარანიანი)

სან-ვისენტი-ფერერი (მარანიანი)
სან-ვისენტი-ფერერი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 16 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბაიშადა-მარანიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 863 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 53.38 კმ²-ზე. ფართობი 390 845 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
მარანიანი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
Scheda del comune dall'IBGE - Censimento 2010
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სონია ჯატიევა

სონია ჯატიევა
სონია მიხეილის ასული ჯატიევა (ძადთიათი) (დ. 24 აგვისტო [ძვ. სტ. 12 აგვისტო], 1896, თბილისი — გ. 23 თებერვალი, 1980 , ცხინვალი) — ოსი მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1957). ოსური სცენის ვეტერანი. 1910–1921 წლებში წარმატებით გამოდიოდა თბილისის სახალხო სახლის ოსური დრამატული წრის წარმოდგენებში. 1934–1957 წლებში იყო სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ცხინვალის კოსტა ხეთაგუროვის სახელობის ცხინვალის დრამატულ თეატრში მსახიობი. მისი შემოქმედება გამოირჩეოდა მხატვრული ზომიერების გრძნობით, უშუალობით, სცენური სიმართლით. როლებიდან აღსანიშნავია: ასიათი (ელბიზდიკო ბრიტიათის „ორი და“), მაშიკო (ავქსენტი ცაგარელის „ციმბირელი“), მაგდანა (დ. თუაევის „ზღაპარი“), ბიკე (გ. მუხთაროვის „ალანის ოჯახი“), ანა (მაქსიმ გორკის „ფსკერზე“) და სხვა. ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას.
ლიტერატურა
ოსი მსახიობები
დაბადებული 24 აგვისტო
დაბადებული 1896
გარდაცვლილი 23 თებერვალი
გარდაცვლილი 1980
გოხის გორა

გოხის გორა — არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფლავისმანის ჩრდილოეთით, სარწყავი არხის პირას, განმხოლოებულ გორაზე. თარიღდება ადრინდელი ბრინჯაოს, გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის ხანით.
გორა ოვალური ფორმისაა. დამხრობილია აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ. ჩრდილოეთიდან, აღმოსავლეთიდან და სამხრეთიდან შემოვლებული აქვს ტერასისაგან გამომყოფი თხრილი, რომლის სიგანე 40 მეტრია, სიღრმე 20 მეტრი. გორის თხემი წარმოადგენს დიდ მოვაკებულ მოედანს (65x25 მეტრი) ნამოსახლარზე გამოვლინდა ორი კულტურული ფენა. პირველში გვხვდება ადრინდელი ბრინჯაოს ხანისათვის დამახასიათებელი კერამიკ. ჭურჭელი: პირგადაშლილი და მუცელგამობერილი ქოთნები, პირგადაშლილი ჯამები, რომელთა უმეტესობა სქელკეციანია. თხელკეციანი ჭურჭელი ჭურჭელი ცოტაა. კერამიკა ხასიათდება თიხის არაეთგვაროვნებით, გამომწვარია შავად და წითლად. გვხვდება ორმხრივ შავზედაპირიანი, ორმხრივ წითელზედაპირიანი, აგრეთვე წითელზედაპირიანი შავსარჩულიანი და შავზედაპირიანი წითელსარჩულიანი ჭურჭელი. ნამოსახლარს მეორე კულტ. ფენის კერამ. ჭურჭელი ხასიათდება თიხის ერთგვაროვნებით, გამომწვარია შავად, წითლად. ლეგაფრად. მათი კეცი პრიალაზედაპირიანია. გვხვდება დაბალყელიანი, პირგადაშლილი ქოთნები, პროფილირებულპირიანი ჯამები, დიდი და მცირე ზომის ბადიები, ბრტყელძირიანი, მრგვალი და ოვალურგანივკვეთიანი ყურების მქონე დერგები, ამოღარულქუსლიანი სასმისის ნატეხები. ჭურჭელთა უმეტესობა შემკულია ტალღისებრი, ჭდეული, სავარცხლისებრი, თევიფხური ორნამენტით. გვხვდება პრიალა ხაზებისგან შედგენილი რომბული ბადეებიც. ჭურჭელი უმთავრესად ჩარხზეა დამზადებული. მასალა გვიანდელი ბრინჯაოს-ადრინდელი რკინის ხანით თარიღდება.
გორის ჩრდილოეთისა და სამხრეთის მხარეს, თხრილის გარეთ, ტერასაზე აღმოჩნდა ნამოსახლარი, აქაც ორი კულტურული ფენა გამოვლინდა. პირველი ფენის, ადრინდელი ბრინჯაოს ხანისათვის დამახასიათებელი კერამიკა გამორჩევა მრავალგვაროვნებით, გამომწვარია შავად, წითლად, ორკეციანია. გვხვდება შავზედაპირიანი წითელსარჩულიანი და წითელზედაპირიანი შავსარჩულიანი ჭურჭელი, პირგადაშლილი ქოთნები, ჯამების ნატეხები, რომელთა შემორჩენილი ყურის ნაწილი მიერთებულია ჭურჭლის ან ჯამის პირთან. ნამოსახლარის მეორე ფენაში დადასტურდა ორი ლეგაფრად გამომწვარი პატარა ნატეხი. ერთი მათგანის ზედაპირი დაფარულია წვრილი ღარებით, მეორისა შემკულია თევზიფხური ორნამენტით. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს-ადრინდელი რკინის ხანით.
ლიტერატურა
გორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ხმალა

ხმალა, ხანჯალა, გლადიოლუსი — მრავალწლოვან გორგლ-ბოლქვიან მცენარეთა გვარი ზამბახისებრთა ოჯახისა. აქვთ სწორმდგომი, დაუტოტავი (ზოგჯერ დატოტვილი) ღერო, მწვანე ან მოცისფრო-მომწვანო შეფერილობის ხაზურ-ხმლისებრი ფოთოლი. ყვავილი ძაბრისებრია და 6 არასწორნაკვთებიანი ყვავილსაფარი აქვს; ყვავილები ლამაზად ყვავის და ფერად ნაირგვარია: თეთრი, ყვითელი, ნარინჯისფერი, წითელი, იასამნისფერი, იისფერი; ყვავილედი ერთ-ან ორმხრივი თავთავია.
ცნობილია ხმალას დაახლოებით 250-მდე სახეობა, რომლებიც გავრცელებულია სამხრეთ და ჩრდილოეთ აფრიკაში, ევროპასა და აზიაში. საქართველოში გვხვდება 7 სახეობა. მათგან 1 საქართველოს ენდემია, 1 — კავკასიისა. დეკორატიულ მებაღეობაში ფართოდაა გავრცელებული ჰიბრიდული ხმალა, რომელიც გამოირჩევა ყვავილობის ხანგრძლივობით, დიდი ზომის ყვავილედითა და ყვავილით, ნაირგვარი ფერადოვნებით. ხმალას იყენებენ ბაღებში, პარკებსა და სკვერებში ყვავილნარების გასაფორმებლად, ყვავილწნულების გასაკეთებლად და სხვა. ხმალა მრავლდება გორგალ-ბოლქვით და შვილეული ბოლქვებით. დეკორატიულ მეყვავილეობაში მიღებულია მისი მრავალი ჯიში და ფორმა.
ბათუმის ბოტანიკური ბაღის მეცნიერმუშაკმა ვ. შანიძემ გამოიყვანა ახალი ჯიშები: „ბათუმის გაზაფხული“, „ვაჟა-ფშაველა“, „პიონერი“, „ჰიბრიდი №1“ და სხვა, რომელთაც საერთაშორისო აღიარება პოვეს.
ლიტერატურა
ზამბახისებრნი
Compsodrillia olssoni

Compsodrillia olssoni — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
Talaigua Nuevo

Talaigua Nuevo is a town and municipality located in the Bolívar Department, northern Colombia.
References
Municipalities of Bolívar Department
ფალიქეში

ფალიქეში — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ასტარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 587 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ასტარის რაიონის სოფლები
იქშკილეს მხარე

იქშკილეს მხარე — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ვიძემეს რეგიონში. მხარე მოიცავს 1 თემს და ქალაქ იქშკილეს, რომელიც არის ადმინისტრაციული ცენტრი.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას ოგრეს რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 8 764 კაცს. მხარის ფართობია 132,1 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლატვიის მხარეები
მაძარინო

მაძარინო — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება კალტანისეტას პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 12382 ადამიანი. ფართობი 293 კმ². სატელეფონო კოდი — 0934, საფოსტო ინდექსი — 93013.
რესურსები ინტერნეტში
დასახლებული პუნქტის ოფიციალური საიტი
კალტანისეტას პროვინციის კომუნები
სანტა-ბარბარა (ილოილო)

სანტა-ბარბარა (ილოილო)
სანტა-ბარბარა (ოფიციალურად სანტა-ბარბარას მუნიციპალიტეტი; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ილოილოს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 67 630 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 60 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Santa Barbara, Iloilo
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ილოილოს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
მელიქგიუღი

მელიქგიუღი — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 080 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 209 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 42 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 28.95 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
1377

1377
მოვლენები
დასრულდა პაპების ავინიონის ტყვეობა.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ფილიპო ბრუნელესკი — იტალიელი ხუროთმოძღვარი (გ. 1446)
გო-კომაცუ — იაპონიის მე-100 იმპერატორი (გ. 1433)
ძიანვენი — მინის დინასტიის მეორე იმპერატორი (გ. 1402)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
24 მაისი : ალგირდასი — ლიტვის დიდი სამთავროს მთავარი.
ივნისი
21 ივნისი: ედუარდ III — ინგლისისა და უელსის მეფე (დ. 1312)
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
იბნ ბატუტა — არაბი მოგზაური და ვაჭარი (დ. 1304)
ურუს-ყაენი — ოქროს ურდოს ყაენი
ფედერიკო III — სიცილიის მეფე (დ. 1342)
ბალახნის ქრისტეშობის ტაძარი

ბალახნის ქრისტეშობის ტაძარი — მართლმადიდებლური მონასტერი ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის ქალაქ ბალახნაში. დაარსებულია 1620 წელს. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.
ისტორია
XVI-XVII საუკუნეებში აღნიშნულ ადგილზე მდებარეობდა შობის დედათა მონასტერი, რომელიც გაუქმდა 1764 წელს. ამ ადგილზე ძეგლი პირველად მოიხსენიება 1620 წელს. მისი ამშენებლი იყო მღვდელი ალექსი. ჩანაწერთა წიგნში 1674-1676 წლებში მოიხსენიება კიდევ ერთი ქვის სამონასტრო კომპლექსი, რომელიც ჯერ არ ყოფილა ნაკურთხი. სამონასტრო მიწაზე აგებული პირველი ტაძრის მფარველი და მზრუნველი იყო მოსკოვის მიძინების ტაძრის წინამძღვარი კონდრატ ილინი.
საბჭოთა მმართველობის პერიოდში ეკლესია დახურეს. 1937 წელს ეკლესიის დახურვის შემდეგ ტაძრის შენობაში განათავსეს ბალახნის საქალაქო ბაზრის საწყობი, რომელიც შენობიდან გაიტანეს მხოლოდ 1988 წელს. ეკლესიის აღორძინება დაიწყო 1989 წელს. აღსდგა ღვთისმსახურება და ეკლესიის აღდგენითი სამუშაოები და ტაძრის კეთილმოწყობა.
ტაძარი ქალაქის მთავარი საკულტო ნაგებობაა, რომლის წინამძღვარიც ხელმძღვანელობს ბალახინის სამრევლოს. ეკლესიასთან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, სადაც ასევე სწავლობენ სამების ეკლესიის მრევლის ბავშვები. 2010 წლის აგვისტოდან ყოველთვიურად გამოდის გაზეთი „Православный вестник“.
არქიტექტურა
ტაძარი ხუთგუმბათიანია, აქვს კუბის ფორმა. საკურთხეველი ორი აქვს.
სამრეკლოც ააშენეს ეკლესიასთან ერთად XVII საუკუნის შუა წლებში, დაანგრიეს 1931 წელს. 2011 წელს ააგეს სამრეკლო.
სქოლიო
ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
ბერგამო

ბერგამო - ქალაქი ლომბარდიაში, იტალია, მილანიდან 40 კმ-ში. ძველი ქალაქი მდებარეობს ზღვის დონიდან 380 მ სიმაღლეზე.
კლიმატი
დაძმობილებული ქალაქები
გრინვილი, აშშ
პუებლო, აშშ
მიულუზი, საფრანგეთი
ტვერი, რუსეთი
ბენგბუ, ჩინეთი
ბუენოს-აირესი, არგენტინა
კოჩაბამბა, ბოლივია (2008-დან)
სქოლიო
იტალიის ქალაქები
Pristomyrmex

Pristomyrmex is a genus of ants in the subfamily Myrmicinae.
Distribution and habitat
The genus is composed of 59 extant species restricted to the Old World tropics and a single extinct species, Pristomyrmex rasnitsyni, described from Scandinavian amber. Its center of diversity is the Oriental region, though species are also known from the Australian rainforests, Africa, Mauritius and Réunion. Most of the species inhabit the rainforest, forage as predators or scavengers, and tend to nest in soil, leaf litter or rotten wood.
Species
Pristomyrmex acerosus Wang, 2003
Pristomyrmex africanus Karavaiev, 1931
Pristomyrmex bicolor Emery, 1900
Pristomyrmex bispinosus (Donisthorpe, 1949)
Pristomyrmex boltoni Wang, 2003
Pristomyrmex brevispinosus Emery, 1887
Pristomyrmex browni Wang, 2003
Pristomyrmex cebuensis Zettel, 2007
Pristomyrmex coggii Emery, 1897
Pristomyrmex collinus Wang, 2003
Pristomyrmex costatus Wang, 2003
Pristomyrmex cribrarius Arnold, 1926
Pristomyrmex curvulus Wang, 2003
Pristomyrmex distinguendus Zettel, 2006
Pristomyrmex divisus Wang, 2003
Pristomyrmex eduardi Forel, 1914
Pristomyrmex erythropygus Taylor, 1968
Pristomyrmex flatus Wang, 2003
Pristomyrmex fossulatus (Forel, 1910)
Pristomyrmex foveolatus Taylor, 1965
Pristomyrmex fuscipennis (Smith, 1861)
Pristomyrmex hamatus Xu & Zhang, 2002
Pristomyrmex hirsutus Wang, 2003
Pristomyrmex inermis Wang, 2003
Pristomyrmex largus Wang, 2003
Pristomyrmex levigatus Emery, 1897
Pristomyrmex longispinus Wang, 2003
Pristomyrmex longus Wang, 2003
Pristomyrmex lucidus Emery, 1897
Pristomyrmex mandibularis Mann, 1921
Pristomyrmex minusculus Wang, 2003
Pristomyrmex modestus Wang, 2003
Pristomyrmex nitidissimus Donisthorpe, 1949
Pristomyrmex obesus Mann, 1919
Pristomyrmex occultus Wang, 2003
Pristomyrmex orbiceps (Santschi, 1914)
Pristomyrmex picteti Emery, 1893
Pristomyrmex pollux Donisthorpe, 1944
Pristomyrmex profundus Wang, 2003
Pristomyrmex pulcher Wang, 2003
Pristomyrmex punctatus (Smith, 1860)
Pristomyrmex quadridens Emery, 1897
Pristomyrmex quadridentatus (André, 1905)
Pristomyrmex quindentatus Wang, 2003
†Pristomyrmex rasnitsyni Dlussky & Radchenko, 2011
Pristomyrmex reticulatus Donisthorpe, 1949
Pristomyrmex rigidus Wang, 2003
Pristomyrmex rugosus Zettel, 2006
Pristomyrmex schoedli Zettel, 2006
Pristomyrmex simplex Wang, 2003
Pristomyrmex sulcatus Emery, 1895
Pristomyrmex thoracicus Taylor, 1965
Pristomyrmex trachylissus (Smith, 1858)
Pristomyrmex trispinosus (Donisthorpe, 1946)
Pristomyrmex trogor Bolton, 1981
Pristomyrmex tsujii Sarnat & Economo, 2013
Pristomyrmex umbripennis (Smith, 1863)
Pristomyrmex wheeleri Taylor, 1965
Pristomyrmex wilsoni Taylor, 1968
References
External links
Myrmicinae
Ant genera
Hymenoptera of Asia
Hymenoptera of Africa
Hymenoptera of Australia
კოლომნის ხიდი

კოლომნის ხიდი — საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს კოლომენსკისა და პოკროვსკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 32,7 მეტრი, ხოლო სიგანე — 2,75 მეტრი. პირველი და ერთადერთი ხიდი რუსეთში რომელიც აგებულია ალუმინისაგან.
მდებარეობა
კოლომნის ხიდი მდებარეობს ვოლოდი ერმაკის ქუჩის დასაწყისში.
დინების ზემოთ მდებარეობს ალარჩინის ხიდი, ხოლო ქვემოთ — მალო-კალინკინის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურებია „სადოვაია“, „სენის მოედანი“ და „სპასკაია“.
სახელწოდება
ხიდის სახელწოდება მომდინარეობს სანქტ-პეტერბურგის ისტორიული რაიონის კოლომნისაგან, რომელიც მდებარეობდა ამჟამინდელი კოლომენსკისა და პოკროვსკის კუნძულებზე. 1911 წლიდან 1920-იან წლებამდე ხიდს ეწოდებოდა კოლომენსკის საფეხმავლო ხიდი.
ისტორია
პირველი ხის ხიდი ამ ადგილზეააგეს 1907 წელს. ეს იყო დროებითი ხიდი, რომელიც ააგეს მალო-კალინკინის ხიდის რემონტის პერიოდში. 1910 წელს ააგეს ხის საფეხმავლო ხიდი. 1960-იან წლებში ხიდი ისევ ხის იყო.
1967 წელს პროფესორ ვ. ი. კრიჟანოვსკის ინიციატივით მოხდა ხიდის რეკონსტრუქცია ალუმინის მასალით. ეს იყო პირველი ალუმინის ხიდი საბჭოთა კავშირის მასშტაბით (ზოგჯერ მიიჩნევენ, რომ ეს ხიდი პირველი ალუმინის ხიდია მსოფლიოში, მაგრამ ეს არასწორია: ჯერ კიდევ 1948-1950-იან წლებში 150-მეტრიანი ალუმინის საავტომობილო ხიდი ააშენეს კანადის ქალაქ არვიდაში, ჩრდილოეთ კვებეკში). პროექტის შემუშავებაში მონაწილეობას იღებდა „Ленгипроинжпроект“-ის ინჟინრებმა ნ. გ. ბონჩ-ოსმოლოვსკაიამ, ბ. ე. დვორკინმა და არქიტექტორმა ლევ ნოსკოვმა. ხიდის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1968-1969 წლებში. 1969 წლის 30 სექტემბერხიდი გაიხსნა მოძრაობისათვის.
კონსტრუქცია
ხიდი ამჟამად ერთმალიანია და ალუმინისგანაა აგებული. ხიდი გამოიყენება საფეხმავლოდ.
ლიტერატურა
Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — 280 с.
Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.
Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
Артемьева И. Н. Алюминиевые конструкции. — М.: Стройиздат, 1967. — 28 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 470. — 511 с.
Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 332. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
რესურსები ინტერნეტში
Коломенский мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
სანქტ-პეტერბურგის ხიდები