საგაინგის რეგიონი

საგაინგის რეგიონი (စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး) — რეგიონი მიანმარში. მას ესაზღვრება ინდოეთის ნაგალანდი, მანიპურისა და არუნაჩალ პრადეშის შტატები ჩრდილოეთით, კაჩინის შტატი, შანის შტატი და მანდალაის რეგიონი აღმოსავლეთით, მანდალაის რეგიონი და მაგვეი რეგიონი სამხრეთით. მდინარე ირავადი ჩინეთსა და ინდოეთთან საზღვრის უდიდეს ნაწილს წარმოადგენს. რეგიონის ფართობია 93 527 კვადრატული კილომეტრი. 1996 წელს მისი მოსახლეობა 5 300 000-ზე მეტი იყო, ხოლო 2012 წელს 6 600 000 იყო. 2012 წელს ქალაქის მოსახლეობა 1,230,000 იყო, ხოლო სოფლის მოსახლეობა - 5,360,000. საგაინგის რეგიონის დედაქალაქი არის მონივა .
საგაინგის რეგიონის დედაქალაქი არის მონივა.
დემოგრაფია
ბამარი (ბურმანები) უდიდესი ეთნიკური ჯგუფია მშრალ რეგიონებში და მანდალაი-მიითკინას რკინიგზის გასწვრივ. შანები მდინარე ჩინდვინის ზედა ხეობაში ცხოვრობენ. ნაგას მნიშვნელოვანი უმცირესობა ჩრდილო – დასავლეთ მთიანეთსა და კუკში მდებარეობს, რომელიც სამხრეთით თადუს მოიცავს. რეგიონში მკვიდრი მცირე ეთნიკური ჯგუფებია კადუ და განანგი, რომლებიც მდინარის ზემო მუსა და მდინარე მეზას ხეობებში ცხოვრობენ. ასევე არსებობს უცნობი კათოლიკე ბაინგიების ხალხი (მინიმუმ 3 000), მე -16 და მე -17 საუკუნეების პორტუგალიელი ავანტიურისტებისა და დაქირავებულთა შთამომავლები, რომლებიც მდინარე მუ-ს ხეობის ფართო ვაკეზე ცხოვრობენ თავიანთ საგვარეულო სოფლებში.
ეკოლოგია
საგაინგის რეგიონში არის მთელი რიგი დაცული ტერიტორიები, მათ შორის არის ალაუნგდაუდას კატაპას ეროვნული პარკი, ჩატთინის ველური ბუნების აღკვეთილი, მაჰამიანგის ველური ბუნების აღკვეთილი, და ჰტამანთის ველური ბუნების აღკვეთილი დაბა ჰომალინში.
ეკონომიკა
სოფლის მეურნეობა რეგიონში მთავარი საქმიანობაა. წამყვანი კულტურაა ბრინჯი, რომელსაც უკავია სახნავი ნიადაგის უმეტესი ნაწილი. სხვა კულტურებში შედის ხორბალი, სეზამი, არაქისი, პულსი, ბამბა და თამბაქო . ინდოეთის გვერდით მდებარე რეგიონი დამოკიდებულია ინდოეთიდან ექსპორტისა და იმპორტის საკითხებზე. რეგიონი ინდოეთთან კავშირის კარიბჭეს წარმოადგენს. საგაინგი არის მიანმარის ხორბლის წამყვანი მწარმოებელი, რომელიც ქვეყნის მთლიანი წარმოების 80% -ზე მეტს შეადგენს. მნიშვნელოვან მინერალებს მიეკუთვნება ოქრო, ნახშირი, მარილი და მცირე რაოდენობით ნავთობი. მრეწველობა მოიცავს ქსოვილებს, სპილენძის გადამუშავებას, ოქროს დნობას და დიზელის ძრავის ქარხანას. რეგიონს აქვს მრავალი ბრინჯის ქარხანა, საკვები ზეთის ქარხნები, სახერხი ქარხნები, ბამბის ქარხნები და მექანიზირებული ქსოვის ქარხნები. ადგილობრივი ინდუსტრია მოიცავს თიხის ჭურჭელს, ვერცხლის ჭურჭელს, ბრინჯაოს ნაკეთობებს და რკინის ნაკეთობებს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
საგაინგის რეგიონი შედგება 10 რაიონისგან, რომლებიც დაყოფილია 34 დაბად , 198 პალატად და სოფლად. ძირითადი ქალაქება საგაინგი, შვებო, მონივა, იეუ, კათა, კალე, ტამუ, მავლაიკი და ჰკამტი. რეგიონის დაბებია:
2010 წლის აგვისტოში, საგაინგის რეგიონის სამი დაბა, 2008 წლის კონსტიტუციის შესაბამისად, ახალ ადმინისტრაციულ ერთეულში, ნაგას თვითმმართველი ზონის შემადგენლობაში, რომელიც აღარ არის საგაინგის რეგიონის ნაწილი. ეს იყო ლაჰე, ლეში და ნანიუნი.
ტრანსპორტი
საგაინგის შიდა რეგიონის დიდი ნაწილი საავტომობილო გზებსა და სარკინიგზო ხაზს ეყრდნობა. რეგიონში ძალიან გავრცელებულია მდინარეების საშუალებით გადაადგილება და ტვირთის გადაზიდვა, რაც რეგიონის ორი უდიდესი მდინარის, ირავადისა და ჩინდვინითაა განპირობებული.
განათლება
მიანმარში საგანმანათლებლო შესაძლებლობები ძალზე შეზღუდულია იანგონისა და მანდალაის მთავარი ქალაქების გარეთ. ოფიციალური სტატისტიკის მიხედვით, საგაინგის რეგიონში დაწყებითი სკოლის მოსწავლეების 10% -ზე ნაკლები სწავლას აგრძელებს საშუალო სკოლაში.
ჯანდაცვა
მიანმარში ჯანდაცვის ზოგადი მდგომარეობა ცუდია. სამხედრო მთავრობა ხარჯავს ქვეყნის მშპ – ს 0,5% –დან 3% –მდე ჯანმრთელობის დაცვაზე, რაც მუდმივად წარმოადგენს მსოფლიოში ყველაზე დაბალ მაჩვენებლებს.
მიუხედავად იმისა, რომ ჯანდაცვა ნომინალურად უფასოა, სინამდვილეში, პაციენტებს სამედიცინო და მკურნალობის საფასურის გადახდა უწევთ, თუნდაც საზოგადოებრივ კლინიკებსა და საავადმყოფოებში. საჯარო საავადმყოფოებს არ აქვთ სპეციალური აღჭურვილობა უფრო მეტიც, ჯანგონისა და მანდალაის გარეთ ჯანდაცვის ინფრასტრუქტურა ძალიან ცუდია. 2003 წელს საგაინგის რეგიონში საწოლების საჭირო რაოდენობაზე ნაკლები იყო მობილიზებული.
სქოლიო
მიანმარის რეგიონები