PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ანთეოს ასათიანი

ანთეოს ასათიანი
ანთეოს ერასტეს ძე ასათიანი (დ. 18 მაისი [ ძვ. სტ. 6 მაისი], 1895, ქუთაისი ― გ. 16 იანვარი, 1981, თბილისი) — ქართველი ჰიგიენისტი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1950), პროფესორი (1950), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961)
ბიოგრაფია
1921–1922 წლებში იყო გაზეთ „კომუნისტის“ პასუხისმგებელი მდივანი, 1924–1925 წლებში პარტიის ახალციხის სამაზრო კომიტეტის პირველი მდივანი, 1927 საქართველოს მთავლიტის უფროსი, 1935–1936 ამიერკავკასიის ადგილობრივი მრეწველობის სახალხო კომისრის პირველი მოადგილე, 1938 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1942–1947 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო სამედიცინო გამომცემლობის დირექტორი. 1944–1947 თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კვების ჰიგიენის კათედრის გამგე, 1947–1952 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს სანიტარიისა და ჰიგიენის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი. 1947–1974 წლებში განაგებდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სოციალური ჰოგიენის და ჯანდაცვის ორგანიზაციის კათედრას. ასათიანი საქართველოს ჰიგიენისტთა საზოგადოების ერთ-ერთი დამაარსებელი (1939) და თავმჯდომარეა (1963–1968), 1968 წლიდან საქართველოს მედიცინის ისტორიკოსთა საზოგადოების თავმჯდომარე. დაამუშავა რაციონალური კვებისა და სამკურნალო პროფილაქტიკურ დაწესებულებებში სამედიცინო მომსახურების გაუმჯობესების ზოგიერთი საკითხი. დაჯილდოებულია "საპატიო ნიშნის" ორდენითა და მედლებით.
ლიტერატურა
ქართველი ექიმები
დაბადებული 18 მაისი
დაბადებული 1895
გარდაცვლილი 16 იანვარი
გარდაცვლილი 1981
საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ანთეოს
Camponotus sericeiventris otoquensis

Camponotus sericeiventris otoquensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
Nurulular

Nurulular is a village in the municipality of Qaramanlı in the Yevlakh Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Yevlakh District
ვილიავერდე-დელ-რიო

ვილიავერდე-დელ-რიო — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების სევილიის პროვინციის ვეგა-დელ-გვადალკივირის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 41 კმ². მოსახლეობა — 7842 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
სევილიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვილიავერდე-დელ-რიოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
სევილიის მუნიციპალიტეტები
რუტილი

რუტილი (< — მოყვითალო-წითელი, ხასხასა წითელი) — ჟანგეულების კლასის მინერალი; TiO_2-ის ერთ-ერთი პოლიმორფული მოდიფიკაცია. მინარევებია Fe, Cr, V, Nb, Ta და სხვ. კრისტალდება ტეტრაგონურ სინგონიაში. კრისტალები პრიზმისებრი ან ნემსისებრი აქვს. რუტილი უფეროა, მინარევებისაგან ხშირად შეფერილია წითლად. ნახევრად გამტარია, ახასიათებს ანტიფერომაგნეტიზმი. სიმაგრე მინერალოგიური სკალით 6–6,5; სიმკვრივე 4200–5600 კგ/მ³.
რუტილი გავრცელებული აქცესორული მინერალია. პეგმატიტებსა და ჰიდროთერმულ ძარღვებში გვხვდება რუტილის დიდი ზომის კრისტალები. რუტილის შემცველი მეტამორფული ქანები ხშირად ტიტანის მადანს წარმოადგენს. განსაკუთრებული სამრეწველო მნიშვნელობა აქვს რუტილის შემცველ ქვიშრობებს. სინთეზურ რუტილს იყენებენ საიუველირო საქმეში.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
რუტილი GeoWiki-ზე
რუტილი საიტზე webmineral.com
რუტილი საიტზე catalogmineralov.ru
ოქსიდის მინერალები
ტიტანის მინერალები
ტეტრაგონური მინერალები
რუტილის ჯგუფი
853

853
მოვლენები
5 აგვისტო : ბუღა თურქის ლაშქრობა საქართველოში და თბილისის აოხრება.
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
10 ნოემბერი:კონსტანტი (კოსტანტი) კახი — ქართველი ერისთავი. (დ. 768)
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
დუ მუ — ჩინელი პოეტი (დ. 803)
ისჰაკ იბნ-შუაბი (საჰაკი) — თბილისის ამირა.
კოხტა ჭოვილო

კოხტა ჭოვილო, სირბატონა, წინწკლებიანი მენაპირე — ფრინველი ჩიბუხასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 29–33 სმ, მასა 110–200 გ, ფრთის შლილი 48–52 სმ. შემოდგომით და ზამთარში კოხტა ჭოვილო რუხი ფერისაა მოთეთრო ქვედა მხარეთი, ფეხები წითელია; საქორწინო შეფერილობა თითქმის მთლიანად შავია, თეთრი „სოლით“ ზურგზე და ამავე ფერის ფრთის შიდა მხარეებით, ფეხები ამ დროს მუქია. ნისკარტი მუქია, ქვედა ნისკარტი ფუძეში წითელია. ბინადრობს ევრაზიის (სკანდინავიიდან ჩუკოტკამდე) ჩრდილოეთი ტაიგის სამხრეთ ტუნდრაში, ტყეტუნდრაში, ტუნდრისმაგვარ ჭაობებში. იზამთრებს სუბტროპიკებსა და ტროპიკებში, აგრეთვე დასავლეთი ევროპის სანაპიროებზე. მობუდარი დასახლებები არ აქვთ. დედალი დებს 4 კვერცხს; თავიდან მშობლები მორიგეობით კრუხავენ, ბოლოს — მხოლოდ მამალი. მცირერიცხოვანი, სპორადულად გავრცელებული სახეობაა.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ჭოვილო
ახალაიები

ახალაიები — ქართული გვარი. საქართველოში ცხოვრობს 3777 ახალაია (1986 ქალი და 1791 კაცი). ახალაიები ძირითადად სახლობენ სამეგრელოში (ზუგდიდი, ჩხოროწყუ, მარტვილი, სენაკი, განარჯიის მუხური, ქვემო ჩხოროწყუ, დიდი ჭყონი, საჯიჯაო, ინგირი, ხობი, ნაგვაზავო, ქვემო ქვალონი, ნაკიანი, ახუთი, დოშაყე, ნარაზენი, ზანა, ზედა ნაგვაზავო, ნარაზენი, ჯაფშაქარი).
რესურსები ინტერნეტში
ქართული გვარების ისტორია
იუსტიციის სახლის მონაცემები
სქოლიო
ახალდაბის ქუჩა

ახალდაბის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე); დავით გურამიშვილის გამზირიდან რკინიგზამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. აქვს 1 შესახვევი, 1 ჩიხი.
ლიტერატურა
ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
ლევან კლიმიაშვილი

ლევან კლიმიაშვილი
ლევან (ლელო) ირაკლის ძე კლიმიაშვილი (დ. 1897, სოფ. რუისი, ახლანდ. ქარელის მუნიციპალიტეტი, — გ. 20 მაისი, 1923, თბილისი) — ქართველი ოფიცერი.
წარმოშობით აზნაურული ოჯახიდან. საქართველოს რესპუბლიკის (1918-1921) ჯარის პორუჩიკი. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ მსახურობდა საქართველოს წითელ არმიაში. ამავდროულად, მოღვაწეობდა ანტისაბჭოთა იატაკქვეშა წინააღმდეგობის მოძრაობაში. იყო ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის სამხედრო ორგანიზაციის და საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის მიერ შექმნილი „სამხედრო ცენტრის“ წევრი. ჩეკას დოკუმენტებით, შეთქმულებთან მიჰქონდა ცნობები და ქაქუცა ჩოლოყაშვილის რაზმისთვის იბირებდა ოფიცრებს. 1923 წელს ჩეკამ დააპატიმრა და თბილისში, დღევანდელი ვაკის პარკის ტერიტორიაზე სამხედრო ცენტრის სხვა 14 წევრთან ერთად დახვრიტა. კლიმიაშვილის უმცროსი ძმა და თანამოაზრე ივანე (ვანო; დ. 1905 — გ. 1966) 1930-1939 წლებში გადასახლებული იყო ციმბირში.
სქოლიო
დაბადებული 1897
გარდაცვლილი 20 მაისი
გარდაცვლილი 1923
ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ქარელის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
სიკვდილით დასჯილი ქართველები
სოფო კილაძე

სოფო კილაძე
სოფიო (სოფო) კილაძე (დ. 16 იანვარი, 1984, ქუთაისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ ქუთაისში.
2003–2011 წლებში ცხოვრობდა გერმანიაში, სადაც დაამთავრა ჰაიდელბერგის რუპრეხტ კარლს-უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი; 2008–2011 წლებში მუშაობდა ჰაიდელბერგის მაქს-პლანკის საერთაშორისო საჯარო სამართლისა და შედარებითი სამართლის ინსტიტუტში საერთაშორისო სამართლის ენციკლოპედიის პროექტზე; ამ პერიოდში ერთი წელი იმუშავა იმავე ქალაქის საადვოკატო ბიუროში Bau, Becky & Collegen; 2011 წელს დაბრუნდა საქართველოში და დაიწყო პედაგოგიური საქმიანობა; 2011–2013 წლებში კითხულობდა ლექციებს სამაგისტრო პროგრამაზე LLM zu Köln; 2012–2014 წლებში შინაგან საქმეთა სამინისტროს საერთაშორისო თანამშრომლობის სამმართველოს უფროსი; პარალელურად კითხულობდა ლექციებს გრიგოლ რობაქიძის სახელობის უნივერსიტეტში; 2014 წლიდან შსს აკადემიის პრორექტორი.
2016–2020 წლებში იყო საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
არის არაერთი საკანონმდებლო პროექტის ავტორი და ინიციატორი; 2015 წლიდან „საზოგადოება 2030“-ის წევრი და ანალიტიკოსი. 2015 წელს დაჯილდოვდა საქართველოს პრეზიდენტის ღირსების მედლით.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 16 იანვარი
დაბადებული 1984
ქართველი პოლიტიკოსი ქალები
საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები
საქართველოს ღირსების მედლით დაჯილდოებულები
ქუთაისში დაბადებულები
ქართველი იურისტები
„ქართული ოცნების“ წევრები
თაზამახლია

თაზამახლია — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
აღჯაბადის რაიონის სოფლები
Inosperma erubescens

Inosperma erubescens
Inocybe erubescens, also known as I. patouillardii, commonly known as the deadly fibrecap, brick-red tear mushroom or red-staining Inocybe, is a poisonous basidiomycete fungus, one of many in the genus Inocybe and one of the few known to have caused death. It is found growing in small groups on leaf litters in association with beech. All mushroom guidebooks as well as mushroom hunters advise that the entire Inocybaceae should be avoided for consumption. The fruit bodies (i.e., the mushrooms) appear in spring and summer; the bell-shaped caps are generally pale pinkish in colour with red stains, with a reddish-pink stipe and gills.
Taxonomy and naming
The red-staining inocybe was first described by Norwegian naturalist Axel Gudbrand Blytt in 1904 as Inocybe erubescens. However, it was widely known for many years as I. patouillardii, as named by Italian mycologist Giacomo Bresadola in 1905 in honour of the French botanist Narcisse Théophile Patouillard. However, the former name takes priority due to age.
A 2019 multigene phylogenetic study by Matheny and colleagues found that I. erubescens and its relatives in the subgenus Inosperma were only distantly related to the other members of the genus Inocybe. Inosperma was raised to genus rank and the species became Inosperma erubescens.
Description
The cap is hemispherical before flattening out and can reach 8 cm (3.4 in) in diameter. It is variable in colour, initially white though becoming yellow or brownish with age, and stained with pink-white and red marks or lines. The edge of the cap is often irregular with split edges and rough texture. The adnexed gills are reddish-pink. The stipe, dark red-pink, is thin with no ring. The flesh is initially yellowish, later dark pink. The colour tends to fade in direct sunlight. It may be mistaken for Calocybe gambosa, though the latter does not stain red, Agaricus species or Cortinarius caperatus.
Distribution and habitat
It is commonest in beech woods and chalky soils, but grows in other broad-leaved woodland as well. It mainly grows on leaf litter usually during the spring and summer seasons. It is found in southern Europe and has been recorded from eastern Anatolia in Turkey. In Israel, I. erubescens grows under Palestine oak (Quercus calliprinos) and pines, with mushrooms still appearing in periods of little or no rain as they are mycorrhizal.
Toxicity
Inocybe erubescens contains a possibly fatal dose of the toxin muscarine. One fatality was recorded in Surrey in southern England in 1937. In Israel, it is confused with edible mushrooms of the genus Tricholoma, particularly Tricholoma terreum which grows in similar habitat.
High dose intramuscular atropine or diphenhydramine serve as an antidote
See also
List of Inocybe species
List of deadly fungi
References
Toxicity, Mushrooms - Muscarine
External links
Poisonous fungi
erubescens, Inosperma
Deadly fungi
Fungi described in 1905
Fungi of Europe
რაზავიული

რაზავიული — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 208 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ლერიქის რაიონის სოფლები
Transcaucasian water shrew

Transcaucasian water shrew
The Transcaucasian water shrew (Neomys teres) is a species of mammal in the family Soricidae. It is found in Armenia, Azerbaijan, Georgia, and possibly Iran and Turkey.
References
Neomys
Shrew, Transcaucasian Water
Mammals described in 1913
Taxonomy articles created by Polbot
Antiplanes profundicola

Antiplanes profundicola is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae.
Description
The length of the shell attains 30 mm, its diameter 10.4 mm.
Distribution
This marine species occurs from the Arctic to California, USA.
References
External links
Bartsch, P, Some turrid mollusks of Monterey Bay and vicinity; Proceedings of the Biological Society of Washington, v. 57 p. 57-68
profundicola
Gastropods described in 1944
ჭილოვანი

ჭილოვანი — სოფელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტში (პერევისას თემი). მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, მდინარე ყვირილის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 560 მეტრი, ჭიათურიდან 7 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 184 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მოსახლეობა

მოსახლეობა — რაიმე ადგილის (ქვეყნის, ქალაქის და მისთანის) მცხოვრებთა ერთობლიობა დროის მოცემულ მომენტში. რაოდენობრივად იგი მუდმივად იცვლება ზრდის (შობადობა, იმიგრაცია) ან კლების (გარდაცვალება, ემიგრაცია) გამო. როგორც ყველა ბიოლოგიური პოპულაცია, ასევე ადამიანები, განიცდიან კვების, ჯანმრთელობის და გარემოს სხვა ფაქტორების ზემოქმედებას. მოსახლეობის განვითარებაზე მოქმედებენ ასევე სოციალური (ტრადიციები) და სამეცნიერო-ტექნიკური (მედიცინა) ფაქტორები.
მეცნიერება, რომელიც სწავლობს მოსახლეობის ევოლუციას, არის დემოგრაფია, ხოლო რომელიც აგროვებს ინფორმაციას მის შესახებ და აანალიზებს მათ - სტატისტიკა.
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიოს ქვეყნები მოსახლეობის მიხედვით
რესურსები ინტერნეტში
UNFPA, The United Nations Population Fund
United Nations Population Division
CICRED homepage
სოციოლოგია
დემოგრაფია
სტატისტიკა
საზოგადოებრივი გეოგრაფია
ბერდიაში (ზილაირის რაიონი)

ბერდიაში (ზილაირის რაიონი)
ბერდიაში — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება ბერდიაშის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 20 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სარაქთაშიდან 100 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 450 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ.
სქოლიო
ზილაირის რაიონის სოფლები
ირემაშვილები

ირემაშვილები — ქართული გვარი. ძირითადად გავრცელებულია საქართველოს შემდეგ დასახლებულ პუნქტებში: ბოლნისი, ბორბალო, ბულაჩაური, გორი, გოროვანი, დუშეთი, ერტისი, ვახტანგისი, თამარისი, იდლეთი, კავთისხევი, კაზრეთი, კასპი, კოდა, მცხეთა, ნაგლიანთკარი, ნიჩბისი, სასხორი, ქვემო ჩოჩეთი, ქვემო ხანდაკი, ძეგვი, წეროვანი და წვერი. საქართველოში ცხოვრობს 2150 ირემაშვილი (1129 ქალი და 1021 კაცი).
რესურსები ინტერნეტში
ქართული გვარების გავრცელების არეალი
იუსტიციის სახლის მონაცემები
სქოლიო
ირემაშვილები
Lioglyphostoma hendersoni

Lioglyphostoma hendersoni is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
Description
The length of the shell varies between 8 mm and 12.5 mm.
Distribution
This marine species occurs off North Carolina, USA to Mexico; also off East Brazil
References
Bartsch, Paul. "New mollusks of the family Turritidae (with eight plates)" (1934)
External links
Rosenberg G., Moretzsohn F. & García E. F. (2009). Gastropoda (Mollusca) of the Gulf of Mexico, Pp. 579–699 in Felder, D.L. and D.K. Camp (eds.), Gulf of Mexico–Origins, Waters, and Biota. Biodiversity. Texas A&M Press, College Station, Texas
Gastropods.com: Lioglyphostoma hendersoni
hendersoni
Gastropods described in 1934
Tatarbunary Raion

Tatarbunary Raion was a raion (district) in Odesa Oblast of Ukraine. The raion was located in the south-west part of the oblast, along the Black Sea coast, and it was part of the historical region of Bessarabia. Its administrative center was the city of Tatarbunary. The raion was abolished on 18 July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Odesa Oblast to seven. The area of Tatarbunary Raion was merged into Bilhorod-Dnistrovskyi Raion. The last estimate of the raion population was
Geographically, there were 1 city (Tatarbunary), and 35 villages in the raion.
History
Tatarbunary Raion was established in 1940, as one of 13 raions of newly established Akkerman Oblast (later Izmail Oblast) of Ukrainian SSR. The area was transferred from Kingdom of Romania to the USSR following June 1940 Soviet Ultimatum.
In 1954, Izmail Oblast was liquidated, and Tatarbunarskyi Raion, as well as other raions of the oblast, was transferred to Odesa Oblast.
In 1978, the administrative center of the raion, Tatarbunary, was given city status.
Administrative divisions
At the time of disestablishment, the raion consisted of four hromadas:
Dyvisiia rural hromada with the administration in the selo of Dyvisiia;
Lyman rural hromada with the administration in the selo of Lyman;
Tatarbunary urban hromada with the administration in Tatarbunary;
Tuzly rural hromada with the administration in the selo of Tuzly.
References
External links
Tatarbunary raion - Verkhovna Rada website
Former raions of Odesa Oblast
1940 establishments in Ukraine
Ukrainian raions abolished during the 2020 administrative reform
საკრამენტო

საკრამენტო — ქალაქი აშშ-ში, კალიფორნიის შტატის დედაქალაქი.
აშშ-ის შტატების დედაქალაქები
კალიფორნია
ჩანახი

ჩანახი — ცხვრის ხორცისა და ბოსტნეული კულტურებისაგან დამზადებული ქართული კერძი.
მასალა
ცხვრის ხორცი - 1 კგ
ცხვრის დუმა - 0,2 კგ
ბადრიჯანი - 1 კგ (6-7ცალი)
პომიდორი - 1 კგ
კარტოფილი - 0,7-0,8 კგ
ხახვი - 0,2 კგ (4-5 თავი)
ნიორი - 1 თავი
მწვანილი: ქინძი, ოხრახუში, ნიახური, რეჰანი - 3-3 ძირი
ხმელი ქინძი
წიწაკა
მარილი
მომზადება
ცხვრის დუმა დავჭრათ წვრილად და მოვშუშოთ. ამავე ქონში ცალ-ცალკე შევწვათ მთელ-მთელი (თავმოჭრილი) ბადრიჯანი; ოთხად, სიგრძივ გაჭრილი კარტოფილი და მთელ-მთელი მწიფე პომიდორი.
მოშუშული დუმის ნარჩენებში ავურიოთ წვრილად დაჭრილი ნიორი, ქინძი, ოხრახუში, ნიახური, რეჰანი, წიწაკა, დანაყილი ხმელი ქინძის თესლი. აღნიშნული გულსართი ფრთხილად ჩავდოთ ბადრიჯანში და პომიდორში, ისე რომ არ დავარღვიოთ მთლიანობა.
ცალკე შევწვათ დაჭრილი ცხვრის ხორცი, ჩავალაგოთ ქვაბში ფენა-ფენად, ჯერ ბადრიჯანი, შემდეგ ხორცი, დაჭრილი ხახვი, კარტოფილი, პომიდორი, ხორცი, ბადრიჯანი, კარტოფილი, ხორცი და ზევიდან პომიდორი. დავასხათ გულსართისა და ცხიმის ნარჩენები და 15-20 წუთი ვშუშოთ.
და რა თქმა უნდა უმარილო საჭმელი რომ არ გამოგვივიდეს შეწვისას ყველაფერს ცოტა-ცოტა მარილი მოვაყაროთ, რა თქმა უნდა გემოვნების და თვალზომის მიხედვით.
ჩანახი სასურველია მომზადეს თიხის ჭურჭელში, თუ არ გვაქვს უდრო დიდი გულით და ბარაქიანი ხელით გავაკეთოთ, რომ გემოთი არანაკლები გამოგვივიდეს.
სქოლიო
ქართული ხორცის კერძები
ქართული სამზარეულო
კავკასიური სამზარეულო
ცხვრის ხორცის კერძები
ხორცის კერძები
Shumagir

Shumagir is a village in the Khachmaz Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Khachmaz District
სერპუხოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)

სერპუხოვსკაია (მოსკოვის მეტრო)
სერპუხოვსკაია — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სერპუხოვსკო-ტიმირიაზევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1983 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი
მოსკოვის მეტროსადგურები
იენი-იოლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

იენი-იოლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
იენი-იოლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
იენი-იოლი — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში
იენი-იოლი — სოფელი აზერბაიჯანში, შამქორის რაიონში
Diacamma rugivertex

Diacamma rugivertex — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Diacamma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
სამეძანო

სამეძანო — ისტორიული სასახლე იტალიაში, ტოსკანაში. აგებულია ნეომავრიტანულ სტილში.
კასტელო დი სამეძანო აღმართულია გორაკის თავზე ტოსკანაში, ჩრდილოეთ იტალიაში. მისი მშენებლობა დასრულდა 1605 წელს. 1853-1889 წლებში სასახლეს რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა მისი ინტერიერი უფრო ფერადი გახდა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, სასახლე ფუნქციონირებდა, როგორც ძვირადღირებული სასტუმრო, თუმცა 90-იან წლებში იგი დაიხურა.
რესურსები ინტერნეტში
Sammezzano Castle: A Magical Place in Tuscany
იტალიის სასახლეები
პოლოცკის სამთავრო

პოლოცკის სამთავრო — რუსული სამთავრო, რომელიც შეიქმნა პოლოჩინების ტომობრივი გაერთიანების საფუძველზე. მისი ცენტრი იყო ქ. პოლოცკში. მოიცავდა მდინარეების დასავლეთ დვინის, ბერეზინის, ნემანის აუზებს. 1021 წელს, ხანგრძლივი ბრძოლის შემდეგ, პოლოცკის სამთავრომ დამოუკიდებლობა მოიპოვა. XI საუკუნის II ნახევარში პოლოცკის სამთავროს გამოეყო მინსკის, ვიტებსკისა და სხვა სამთავროები, ხოლო XII-XIII საუკუნეების მიჯნაზე პოლოცკის სამთავრო დაეცა, მისი ქალაქების დიდი ნაწილი სმოლენსკმა მიიერთა, ნაწილი კი ლივონიის ორდენმა დაიპყრო. 1307 წელს პოლოცკის სამთავრო ლიეტუვამ შეიერთა.
ლიტერატურა
რუსული სამთავროები
კიევის რუსეთი
ბელარუსის ისტორია
ლიეტუვის ისტორია
ყოფილი სლავური სახელმწიფოები
Vexitomina coriorudis

Vexitomina coriorudis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
მთა-მდელოს ნიადაგები

მთა-მდელოს ნიადაგები — ნიადაგების ტიპების ჯგუფი. გავრცელებულია სუბალპური და ალპურ ზონაში მდელოს მცენარეულობის ქვეშ. მთა-მდელოს ნიადაგებს განეკუთვნება მთა-მდელოს კორდიანი, შავმიწისებრი, კორდიან-ტორფიანი, ტორფიანი და სხვა. მისთვის დამახასიათებელია საშუალო და მცირე სისქის პროფილი, მსუბუქი მექანიკური შედგენილობა, ხირხატიანობის სხვადასხვა ხარისხი, ზედა ფენაში გაკორდება (ზოგჯერ გატორფება) და ორგანული ნივთიერების მაღალი შემცველობა. საქართველოში მთა-მდელოს ნიადაგები წარმოდგენილია კავკასიონის მთიანი სისტემის ვერტიკალური ზონალობის შესაბამისად, გავრცელებულია აგრეთვე სამხრეთ მთიანეთში (ჯავახეთში), სადაც უფრო მთის შავმიწებსა და კლდოვან გაშიშვლებებს შორის გვხვდება. იყენებენ საძოვრებად და სათიბებად.
ლიტერატურა
ნიადაგების ტიპები
ბაიბაკი

ბაიბაკი — ძუძუმწოვარი ცხოველი მღრღნელების რიგისა. სხეულის სიგრძე 60 სმ-მდე აღწევს. დაფარულია ხშირი, რბილი ბეწვით. დღის ცხოველია. სოროში 2-10 ბაიბაკი ცხოვრობს. აქვე ეძლევიან ისინი ზამთრის ძილს. შობენ 2-7 შიშველ, თვალაუხილავ ნაშიერს. ბაიბაკი წინათ ფართოდ იყო გავრცელებული უნგრეთის სტეპებიდან ირტიშამდე (ყირიმისა და წინაკავკასიის გამოკლებით). სტეპების გადახვნისა და ბაიბაკის ინტენსიური რეწვის გამო მათი რაოდენობა მკვეთრად შემცირდა.
ლიტერატურა
ვირზაზუნა
საიდუმლო კოშკი

საიდუმლო კოშკი — ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის ერთ-ერთი კოშკი. მდებარეობს მთიან ნაწილზე ჩრდილოეთისა და კორომისლოვის კოშკებს შორის. სხვა მრგვალი კოშკებისაგან განსხვავებით (საათიანი კოშკის გარდა), განსხვავდება სათვალთვალო კოშკურით, მსგავსი კოშკურები აქვს საათიან და ნიკოლსკის კოშკებს.
აღწერა
შენობის სახელწოდება დაკავშირებულია საიდუმლო გასასვლელთან, რომელიც გადიოდა მდინარე ვოლგის შენაკად პოჩაინაზე. გასასვლელი გათხრილი იყო კედელბის ქვეშ. ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის ხანგრძლივი ალყის დროს გასასვლელით ჩადიოდნენ მდინარეზე და იღებდნენ წყლის მარაგს. XIX საუკუნეში მიწის სამუშაოების დროს საიდუმლო გასასვლელი მიწით ამოავსეს, ხოლო მიწისქვეშა მდინარის ჩანადენ წყლებისათვის მიწისქვეშ კოლექტორი მოაწყვეს. ლეგენდის თანახმად, კრემლის ბორცვის ახლოს, პოჩაინაიას სათავესთან, მდებარეობს დიდი ლოდი და თუკი იგი ამოძრავვება, პატარა მდინარე, როგორც კი გათავისუფლდება, მიედინება ფართო ნაკადებით და აღგვის ქალაქს პირისაგან მიწისა. კოშკმა თავის თავზე გამოცადა დამანგრეველი ძალა: მის კედლებში ინახებოდა თოფის წამალი, ხოლო ახლოს ხეობაში ააგეს თოფის წამლის ქარხანა - მწვანე ეზო. ქარხნისაგან მოდინარეობს საიდუმლო კოშკის მეორე სახელწოდება „ზელენე“. კოშკის მესამე სახელწოდება - მენელსაცხებლეთა კოშკი დაკავშირებულია ახლოს მდებარე ნიჟნი-ნოვგოროდის მენელსაცხებლე დედათა ეკლესიასთან. როგორც ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის ყველა მრგვალ კოშკს, საიდუმლო კოშკსაც გააჩნია სამი იარუსი სათოფურებით, რომელიც აღჭურვილია საბრძოლო პალატებით.
XVII საუკუნეში საიდუმლო კოშკზე დაამონტაჟეს ერთი სპილენძის სიათა, ხოლო 1785-1790 წლებში შენობა გადააკეთეს საკვების საწყობად ნიჟნი-ნოვგოროდის გუბერნატორის ივან რებინდერის ბრძანების მიხედვით. 1826-1887 წლებში კოშკი აიღო ცეიგჰაუზის ბატალიონმა. მოგვიანებით კოშკი გადაეცა ნიჟნი-ნოვგოროდის ვოევოვას, როგორც არქივი. დიდი სამამულო ომის პერიოდში მონგრეული კოშკურის ადგილზე დაამონტაჟეს საზენიტო იარაღი, რომელიც ქალაქს იცავდა გერმანული არმიის საჰაერო დარტყმებისაგან. 1960-იან წლებში მიმდინარე სარესტავრაციო სამუშაოების დროს აღადგინეს სახურავის კოშკურა.
ლიტერატურა
Агафонов С. Л. Нижегородский кремль. Архитектура, история, реставрация. — Горький: Волго-Вятское издательство, 1976. — 136 с.
Кирьянов И. А. Нижегородский Кремль. Очерк истории кремля в городе Горьком. — Горький: Горьковское книжное издательство, 1956. — 116 с.
სქოლიო
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის კოშკები
რობერტ ნოისი

რობერტ ნოისი
რობერტ ნორტონ ნოისი (დ. 12 დეკემბერი, 1927, ბარლინგტონი, აიოვა — გ. 3 ივნისი, 1990, ოსტინი, ტეხასი) — ამერიკელი ინჟინერი. ინტეგრირებული მიკროსქემის ერთ-ერთი გამომგონებელი (1959). Fairchild Semiconductor-ის ერთ-ერთი დამაარსებელი (1957), კორპორაცია Intel-ის დამაარსებელი გორდონ მურთან ერთად (1968). ამერიკის ეროვნული საინჟინრო აკადემიისა (1969) და ამერიკის მეცნიერების ეროვნული აკადემიის (1980) წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
Noyce biography on PBS.org
Noyce biography on IdeaFinder.com
Noyce Foundation website
Guide to the Robert Noyce Papers at Stanford University
ამერიკელი ინჟინრები
დაბადებული 12 დეკემბერი
დაბადებული 1927
გარდაცვლილი 3 ივნისი
გარდაცვლილი 1990
XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები