PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ნოვოჩერკასკის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია

ნოვოჩერკასკის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია — ყოფილი მართლმადიდებლური (სტაროობრიადცები) ტაძარი ნოვოჩერკასკში. ააგეს 1908 წელს. მდებარეობდა ფოსტის ქუჩაზე (ამჟამად პუშკინის ქუჩა 41).
ისტორია
XX საუკუნის დასაწყისში ნოვოჩერკასკელ სტაროობრიადცებსა და მართლმადიდებლებს შორის იგრძნობოდა დათბობა, რაც გამოიწვია იმპერატორის 1905 წლის ბრძანებულებამ, რომლის მიხედვითაც რუსეთის იმპერიის მოქალაქეებს მიენიჭათ სინდისის, სიტყვის, შეკრებისა და გაერთიანებების თავისუფლება. სტაროობრიადცებმა გადაწყვიტეს აეშენებინათ ეკლესია. მათი მდგომარეობა კიდევ უფრო შეამსუბუქა 1906 წლის კანონმა რელიგიის თავისუფლების შესახებ.
ამასთან დაკავშირებით ნოვოჩერკასკელმა კაზაკმა დიმიტრი ბაიდალაკოვმა ეკლესიის მშენებლობისათვის ფოსტის ქუჩაზე მდებარე საკუთარი ეზოს ორი ქვის სახლი დაუთმო სტაროობრიადცებს. ეკლესიის მშენებლობის ნებართვის მიღების შემდეგ ეკლესიის მშენებლობა დაასრულეს 1907 წელს. ეკლესია შიგნიდან მოხატა მხატვარმა ივან პოპოვმა, რომელიც მონაწილეობდა დონის საკათედრო ტაძრის მოხატვაშიც. ეკლესიის შიგნით, თანამედროვეების გადმოცემით, აღმართული იყო მოოქროვილი ლურჯი, ლამაზი კანკელი. 1908 წლის 26 ოქტომბერს, მოსკოვიდან გამოგზავნილმა სტაროობრიადცების მთავარეპისკოპოსმა იოანე კარტუშინმა ეკლესია აკურთხა, მას ეხმარებოდა ეპისკოპოსი თეოდოსი.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესია დაანგრიეს. საინტერესოა, რომ ამავე ფოსტის ქუჩაზე ღვთისმშობლის კვართის ეკლესიიდან 300 მეტრში მდებარეობდა წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ორი ეკლესია. ერთ-ერთი მართლმადიდებლური იყო, ხოლო მეორე სტაროობრიადცებს ეკუთვნოდა. აღნიშნული ეკლესიებიც შეეწირა საბჭოთა რეპრესიებს.
რესურსები ინტერნეტში
Новочеркасск. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы.
სქოლიო
ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
რობერტ მაკნამარა

რობერტ მაკნამარა
რობერტ სტრეინჯ მაკნამარა (ინგლ. Robert McNamara) (დ. 9 ივნისი, 1916 — გ. 6 ივლისი, 2009) — ამერიკელი მეწარმე და პოლიტიკოსი, აშშ-ის თავდაცვის მდივანი 1961-68 წლებში ჯონ კენედის და ლინდონ ჯონსონის ადმინისტრაციებში.
ჰარვარდის ბიზნეს სკოლის პროფესორი.
იყო ფორდის ვიცე-პრეზიდენტი, ხოლო შემდგომში გახდა კომპანიის პირველი ხელმძღვანელი, რომელიც ფორდების კლანიდან არ იყო. კომპანიას ხელმძღვანელობდა 5 კვირა, რის შემდეგაც ჯონ კენედის ინიციატივით გადავიდა მთავრობაში თავდცვის მდივნის პოსტზე. იგი იყო ვიეტნამის ომის იდეოლოგო.
თავდცვის მდივნობიდან წასვლის შემდეგ იყო მსოფლიო ბანკის პრეზიდენტი 1968-81 წლებში.
სქოლიო
აშშ-ის თავდაცვის მდივნები
მსოფლიო ბანკის პრეზიდენტები
დაბადებული 9 ივნისი
დაბადებული 1916
გარდაცვლილი 6 ივლისი
გარდაცვლილი 2009
გოჯეული

გოჯეული — სიგრძის ძველი საზომი საქართველოში, უდრიდა 2 გოჯს, 1/16 ადლს (დაახლოებით 6,32 სმ). „გოჯეული არს ორივე ცერთ გოჯები შეყრით სიგრძეზედ“ (სულხან-საბა).
ლიტერატურა
სიგრძის საზომი ერთეულები
პროტონული გამოსხივება

პროტონული გამოსხივება — რადიოაქტიური დაშლის ერთ-ერთი ტიპი, რომელიც იშვიათად გვხვდება. ძირითადად ხდება ბეტა გამოსხივების შემდგომ, როდესაც პროტონი აგზნებულ მდგომარეობაშია. ამ დროს პროტონი ტოვებს ბირთვს, ხოლო მისი აჩქარება შესაძლებელია ხაზოვანი ამაჩქარებლით. ბეტა გამოსხივებას ძალზე იშვიათად მოჰყვება პროტონის ემისია.
1960 წელს მეცნიერმა ვიტალ გოლდანსკიმ პირველმა განიხილა ორმაგი პროტონული გამოსხივება, ხოლო შემდგომში ალექს ბროუნიც აწარმოებდა კვლევებს. რკინა 45-ის იზოტოპი იშლება ქრომ 43-ად და ორ პროტონად. ორმაგი პროტონული გამოსხივება, პროტონულ გამოსხივებაზე, კიდევ უფრო იშვიათად ხდება. მსგავსი მოვლენა რკინა 45-ის შემთხვევაში 2002 წელსაც დაფიქსირდა. დღეისთვის სულდაფიქსირებულია 13 ორმაგი პროტონული ემისია.
სქოლიო
პროტონი
ბირთვული ფიზიკა
რადიოაქტიურობა
სიბრძნე ბალავარისი

სიბრძნე ბალავარისი
„სიბრძნე ბალავარისი“ — შუა საუკუნეების პოპულარული ჰაგიოგრაფიულ-მორალური ხასიათის სასულიერო რომანის „ბალავარიანის“ ქართული რედაქცია.
თხზულება ინდური წარმოშობისაა. ქართულად იგი არაბული ენიდან უნდა იყოს გადმოკეთებული. მასში მოთხრობილია ინდოეთში ქრისტიანობის გავრცელების ამბავი: ინდოეთის მეფის აბენესის ვაჟს იოდასაფს ქრისტიანობაზე მოაქცევს მეუდაბნოე ბალავარი. იოდასაფი ქრისტიანობას ინდოეთის სახელმწიფო რელიგიად გამოაცხადებს. თხზულება შუა საუკუნეებში ინტერესს იწვევდა თხრობის იგავარაკული სტილით (ბალავარის ბრძნული შეგონებანი იოდასაფისადმი წარმოდგენილია იგავებად) და სიუჟეტის რომანული ელემენტით (იოდასაფს ცთუნების მიზნით მეფე ულამაზეს ასულებს მიუჩენს, ერთი მათგანი უფლისწულს შეუყვარდება).
ქართულ ხელნაწერებში ამ თხზულების 2 რედაქციაა დაცული: ვრცელი — „ცხოვრებაჲ იოდასაფისი“ და მოკლე „სიბრძნე ბალავარისი“ ვრცელი რედაქცია ჩვენამდე მოღწეულია ერთადერთი ხელნაწერით (Ter. № 140, XI ს., გამოიცა 1957). დღეისათვის გავრცელებული თვალსაზრისის თანახმად, ვრცელი რედაქცია IX-X საუკუნეებში უნდა იყოს შექმნილი, ხოლო მოკლე - X საუკუნის დამლევს თუ XI საუკუნეში. ეს უკანასკნელი, თავის მხრივ, ვრცელი რედაქციის შემოკლებაა, თუმცა მასში სხვა წყაროებიც უნდა იყოს გამოყენებული. მკვლევართა აზრი ვრცელი და მოკლე რედაქციის მიმართებაზე ერთგვარი არ არის. ზოგიერთი ფიქრობს, რომ მოკლე რედაქცია უსწრებს ვრცელს, ზოგის აზრით კი ვრცელი და მოკლე რედაქციები საერთო დედნიდან მომდინარეობს.
„ბალავარიანის“ ქართული ვერსია რომანის პირველი ქრისტიანული გადამუშავება უნდა იყოს. იგი შუალედური საფეხურია ამ სიუჟეტის აღმოსავლურ (სანსკრიტული, ფალაური, არაბული) და დასავლუ (ბერძნული) გადამუშავებას შორის. შუა საუკუნეების ევროპაში უაღრესად პოპულარული „ვარლაამისა და იოსაფის“ რომანი ქართული ვერსიიდან უნდა იღებდეს სათავეს.
„სიბრძნე ბალავარისი“ თარგმნილია რუსულ და ინგლისურ ენებზე. რუსულად მოკლე რედაქცია თარგმნა ი. ჯავახიშვილმა (პეტერბურგი, 1899), ვრცელი რედაქცია — ბ. აბულაძემ (თბილისი, 1962); ინგლისურად მოკლე (ლონდონი, 1957) და ვრცელი (ლონდონი, 1966) რედაქციაც — დევიდ ლენგმა.
ლიტერატურა
კეკელიძე კ., ბალავარიანის რომანი ქრისტიანულ მწერლობაში, მის წგნ.: ეტიუდები ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიიდან, ტ. 6, თბ., 1960;
ძველი ქართული ლიტერატურა
ბორისლავ პეკიჩი

ბორისლავ პეკიჩი (დ. 4 თებერვალი, 1930, პოდგორიცა — გ. 2 ივლისი, 1992, ლონდონი) — სერბული წარმოშობის იუგოსლავიელი მწერალი, დრამატურგი, სცენარისტი. 1985 წლიდან სერბეთის მეციერებათა აკადემიის წევრი. შედიოდა იმ 13 ინტელექტუალის შემადგენლობაში, რომელთაც 1990 წელს დააარსეს სერბეთის დემოკრატიული პარტია.
1945 წლიდან ცხოვრობდა ბელგრადში. აქტიურად იყო ჩართული იუგოსლავიის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. 1948 წელს ოპოზიციური განწყობის გამო დააპატიმრეს და მიუსაჯეს 15 წელი. 1953 წელს შეიწყალეს. გათავისუფლების შემდეგ, სწავლობდა ბელგრადის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტზე. 1950-იანი წლების ბოლოს დაიწყო სცენარების წერა.
1971 წელს ემიგრაციაში წავიდა. სიკვდილის ბოლომდე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ლონდონში. გარდაიცვალა 1992 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
Borislav Pekić (1930—1992)
სქოლიო
სერბი მწერლები
დაბადებული 1930
გარდაცვლილი 1992
კრონშტადტის საზღვაო ჰოსპიტალის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

კრონშტადტის საზღვაო ჰოსპიტალის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია კრონშტადტში. ეკლესია ააგეს 1905 წელს ნეობიზანტიურ სტილში. მიწერილია ვლადიმირის ტაძარზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
1905 წელს კრონშტადტის საზღვაო ჰოსპიტალის ანატომიურ თეატრთან შედგა ტაძრის სარძიკვლის საზეიმო ჩაყრა. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა ვაჭარ ა. ი. იურკინის ფინანსებით და მთავარი ექიმის ვ. ი. ისაევის ინიციატივით. პროექტის ავტორი კი იყო არქიტექტორი ვასილ ანტონის ძე კოსიაკოვი.
ეკლესია 1905 წლის 31 დეკემბერს აკურთხა პროტოპრესვიტერმა ალექსანდრე ჟელობოვსკიმ, დიაკვან იოანე კრონშტადტელთან ერთად, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ეკლესია მიაწერეს ჰოსპიტალის ალექსანდრე ნეველის სახელობის ეკლესიას, რომელიც მდებარეობდა ჰოსპიტალის მთავარი შენობის მეორე სართულზე (ეს ეკლესია დახურეს 1924 წელს). ეკლესიაში ასაფლავებდნენ საზღვაო აკადემიის მაღალჩინოსნებს და ჰოსპიტალის პაციენტებს.
1924 წლის დასაწყისში ეკლესია დახურეს, სამრეკლოს ზარები კი გადასადნობად გააგზავნეს. ეკლესიის შენობაში განათავსეს პიონერთა კლუბი. დიდი სამამულო ომის შემდეგ შენობაში განათავსეს სარიტუალო დარბაზი.
ამჟამად ტაძარი აღდგენილია. მისი კურთხევა შედგა 2010 წლის 19 დეკემბერს.
არქიტექტურა
ტაძარი აგებულია ფსევდობიზანტიურ სტილში. ანატომიური თეატრის შენობაზე ააშენეს სამრეკლო, რომელზეც დაკიდეს შვიდი ზარი.
ლიტერატურა
Тимофеевский Ф. А. Краткий исторический очерк двухсотлетия города Кронштадта. — Кронштадт: Тип. изд. «Кронштадтский Вестник», 1913. — С. 53.
Исакова Е. В., Шкаровский М. В. Храмы Кронштадта. — СПб.: «Паритет», 2005. — С. 88—194. — ISBN 5-93437-192-4.
რესურსები ინტერნეტში
Народный каталог православной архитектуры
სქოლიო
სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ნეობიზანტიური არქიტექტურა
კრონშტადტის ღირსშესანიშნაობები
რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
ჩობანქენდი

ჩობანქენდი — სოფელი აზერბაიჯანში, გადაბეის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 802 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
გადაბეის რაიონის სოფლები
Yuxarı Yağlıvənd

Yuxarı Yağlıvənd
Yağlıvənd is a village in the Fuzuli District of Azerbaijan.
References
Populated places in Fuzuli District
მიხეი

მიხეი (ნამდვილი სახელი სერგეი კრუტიკოვი; დ. 11 დეკემბერი, 1970, დონეცკი — გ. 27 ოქტომბერი, 2002, მოსკოვი) — რუსი მომღერალი და სიმღერის ავტორი. შესრულების სტილი — რეგი, რეპი, ჰიპ-ჰოპი და სოული.
ყოფილი წევრი და თანადამფუძნებელი ჯგუფისა Bad Balance, ასევე წერდა ჯგუფისთვის მუსიკას. შემდგომში იყო დამფუძნებელი და ლიდერი ჯგუფისა Михей и Джуманджи - ჯგუფმა გამოუშვა ერთადერთი ალბომი Сука любовь.
აღიარებულ იქნა, 1999 წლის რუსეთის ყველაზე პოპულარულ შემსრულებლად.
ბიოგრაფია
ბავშვობის წლები
სერგეი კრუტიკოვი დაიბადა 1970 წლის 11 დეკემბერს დონეცკში. პირველად მისი მუსიკით დაინტერესება სახლში აღმოჩენილი აკორდეონის მეშვეობით მოხდა. 2 წელიწადი ისწავლა მუსიკალურ სკოლაში, თუმცა მიატოვა.
დისკოგრაფია
Bad Balance
1990 — Выше Закона
1994 — Налётчики Bad B
1996 — Чисто ПРО…
1998 — Город Джунглей
Михей и Джуманджи
1999 — Сука любовь
2003 — Смысл прост (გამოცემულია მიხეის გარდაცვალების შემდგომ)
სხვა
2000 — D.O.B. Community. 1992—1996 არქივი
რესურსები ინტერნეტში
Михей и Джуманджи-ის ოფიციალური საიტი.
XX საუკუნის რუსი მომღერლები
დაბადებული 11 დეკემბერი
დაბადებული 1970
გარდაცვლილი 27 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 2002
XXI საუკუნის რუსი მომღერლები
მანჰეტენი (ფილმი)

მანჰეტენი (ფილმი)
მანჰეტენი — ვუდი ალენის 1979 წლის ფილმი. ფილმმა მიიღო BAFTA საუკეთესო ფილმისთვის და სეზარი საუკეთესო უცხოური ფილმისთვის.
სიუჟეტი
ფილმის მთავარი გმირია სატელევიზიო სცენარისტი. ის მომაბეზრებელი სამსახურის მიტოვებისა და ძველი ნაცნობების წრიდან თავის დაღწევის მიზნით, თავისი მეგობრის საყვარელთან გააბამს რომანს და სიცრუისა და ორპირობის შეკრულ წრეში აღმოჩნდება.
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკული ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
1979 წლის ფილმები
ვუდი ალენის ფილმები
United Artists-ის ფილმები
GMM-120 self-propelled mortar

GMM-120 self-propelled mortar
The GMM-120 self-propelled mortar is a proposed armoured mortar carrier concept with a 120 mm automated mortar station. The system is being developed by STC Delta.
Design and technical characteristics
The carrier vehicle is constructed around the chassis of 6x6 MAN KAT1 transport vehicles primarily used for military purposes. It consists of two main components and three independent sections with the crew cabin located in the center offering space for four passengers or artillery crew and a large back portion encasing the automated artillery station. The weapon is stored and remains concealed inside the carrier until the large roof hatches open in preparation for fire missions.
Protection
The vehicle is fitted with several layers of armour that provide overall protection in accordance to STANAG 4569 level 2 similar to the Didgori APCs.
Armament
The primary weapon GMM-120 is an automated weapon station equipped with a digital fire control- and navigation panel with GPS. It is further supported with a state of the art communication system. The rate of fire is 15 rounds per minute with ranges of 480 m to 7,100 m. The vehicle can carry a total of 60 and different type mortar ammunition with the module itself carrying 10 rounds while two separate containers carry 25 rounds each. The weapon has a 360 degree traverse and almost 90 degree elevation angle.
During transport the weapon remains concealed and won't be operated. However it takes less than a minute to have the weapon system ready to fire or relocate.
For self-protection, the carrier is armed with a NSV heavy machine gun mounted on top of the driver cabin. This however provides the gunner only a limited traverse angle so that the vehicle ideally has to face the threat.
See also
Mortar
Mortar carrier
Remote weapon station
References
Mortar carriers
120mm mortars
Kantemirovskaya (Moscow Metro)

Kantemirovskaya (Moscow Metro)
Kantemirovskaya is a Moscow Metro station in Tsaritsyno District, Southern Administrative Okrug, Moscow. It is on the Zamoskvoretskaya Line, between Kashirskaya and Tsaritsyno stations at the intersection of Proletarsky (Proletariat) avenue and Kantemirovskaya street. The station got its name from Kantemirovskaya Street, which in turn was named in honor of the 4th Guards Kantemirovskaya Tank Division.
Kantemirovskaya opened on 30 December 1984 as part of an extension but was closed the very next day because of flooding. It reopened on 9 February 1985.
Kantemirovskaya, having been designed by Rimidalv Pogrebnoy and Vladimir Filippov, is a shallow one-vault station with benches and signs attached to pink marble pillars situated along the center axis of the platform. The walls are faced with brown marble. A set of sculptures by Alexander Kibalnikov is located at one of the platform's ends.
The stations has been closed since 12 November 2022 due to the reconstruction works.
References
Moscow Metro stations
Railway stations in Russia opened in 1984
Zamoskvoretskaya Line
Railway stations located underground in Russia
ენსინო (სანტანდერი)

ენსინო (სანტანდერი)
ენსინო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.854 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 668 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 417 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
პედერნალესი (ბისკაია)

პედერნალესი (ბისკაია)
პედერნალესი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის ბუსტურიალდეა-ურდაიბაის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 2,3 კმ². მოსახლეობა — 331 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ბისკაიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
პედერნალესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ბისკაიის მუნიციპალიტეტები
ბისკაიის ქალაქები
კონსტანტინე დადიშქელიანი

კონსტანტინე დადიშქელიანი
კონსტანტინე (მურზაყან) მიხეილის (ციოყის) ძე დადიშქელიანი (დ. 1826, სოფ. ფარი, ახლანდელი მესტიის მუნიციპალიტეტი, — გ. 5 ნოემბერი, 1857, ქუთაისი) — სვანეთის (ჩუბეხევი) უკანასკნელი მთავარი (დაახლ. 1842-1857).
ციოყ დადიშქელიანის და ჯერუმხანის (ნათლობაში — მარიამი, გვარი უცნობია) შვილი. ადრე დაობლებულს ბებია — დიგორხან დადიშქელიანი მეურვეობდა. მანვე შეასწავლა წერა-კითხვა და რამდენიმე ენა. 1842 წელს ყვავილის ეპიდემიის გამო გახიზნული იყო სამეგრელოს სამთავროში. ამით ისარგებლა მისმა ნათესავმა, ეცერ-ცხუმარ-ბეჩოს მფლობელმა თათარყან დადიშქელიანმა და თავს დაესხა სოფელ ფარს. ბრძოლაში დაიღუპა დიგორხანი. რუსეთის მთავრობის მოხელეების ჩარევით კონფლიქტი დროებით შეჩერდა და თათარყანმა კონსტანტინეს მამულები დაუბრუნა. დადიშქელიანს მტრობდნენ ასევე სამეგრელოს, აფხაზეთისა და ჩრდილოეთ კავკასიის ზოგიერთი მფლობელი. კონსტანტინე ითვლებოდა რუსეთის ქვეშევრდომად, ჰქონდა ლაიბ-გვარდიის კაზაკთა პოლკის როტმისტრის წოდება. 1857 წელს კონსტანტინეს ძმებმა — თენგიზმა და ისლამმა სისხლის აღების განზრახვით მოკლეს თათარყანის შვილი — ჯანსუღი. რუსეთის მთავრობამ და სამეგრელოს ხელისუფლებამ კონსტანტინეს ნათესავების სამფლობელოების მიტაცების, ასევე თავისუფალი სვანეთის თემების დაპყრობის განზრახვაში დასდო ბრალი. ქუთაისის გუბერნატორმა ალექსანდრე გაგარინმა კონსტანტინე დადიშქელიანი თავისთან იხმო და 1857 წლის 22 ოქტომბერს შეხვედრისას მისი გასახლების გადაწყვეტილება გამოუცხადა. შელაპარაკებისას დადიშქელიანმა სასიკვდილოდ დაჭრა გაგარინი, მოკლა მისი ერთი ჯარისკაცი და დაჭრა რამდენიმე. გაქცევის მცდელობისას შეიპყრეს და სამხედრო-საველე სასამართლოს გადაწყვეტილებით ქუთაისში დახვრიტეს. 1862 წელს გუბერნიის ერთ-ერთი მოხელის ნებართვით მისი ნეშტი ქუთაისის წმინდა გიორგის ეკლესიაში გადაასვენეს.
კონსტანტინეს ცოლად ჰყავდა (1849 წლიდან) ადილხან (რუსუდან) ალექსანდრეს (ალიბეის) ასული შარვაშიძე (დ. 1829), აფხაზი მთავრის — გრიგოლ შარვაშიძის და. დადიშქელიანის სიკვდილით დასჯის შემდეგ მათი შვილები ციმბირის კადეტთა კორპუსში გაამწესეს, შემდეგ მამულები უბოძეს ტავრიის გუბერნიის ჩრდილოეთში (ახლანდ. მელიტოპოლის რაიონი, უკრაინა).
ლიტერატურა
ბოროზდინი კ., სამეგრელო და სვანეთი. 1884-1861, ტფ., 1934
გაბლიანი ე., ძველი და ახალი სვანეთი, ტფ., 1925
Думин С. В., Чиковани Ю. К. Дворянские роды Российской империи. Том 4. Князья Царства Грузинского / Под ред. С. В. Думина. – М.: Линкоминвест, 1998. – გვ. 88-89.
დაბადებული 1826
გარდაცვლილი 1857
კონსტანტინე
გარდაცვლილი 5 ნოემბერი
კონსტანტინე
მათეოს ურჰაეცი

მათეოს ურჰაეცი, მათე ურჰაელი, ედესელი, (სომხ. Մատթէոս Ուռհայեցի) XII საუკუნის I ნახევრის სომეხი ისტორიკოსი. ცხოვრობდა ქ. ედესაში (ახლანდელი ქ. ურფა, თურქეთი). მის ნაშრომში „ჟამთააღმწერლობა“ გადმოცემულია 952-1136 წლების ისტორიული მოვლენები (შემდეგ თხზულების წერა გააგრძელა სომეხმა ისტორიკოსმა გრიგოლ ხუცესმა და მოვლენათა თხრობა 1162 წლამდე მიიყვანა).
მათეოს ურჰაეცის ნაშრომი სომხეთის ისტორიის გარდა შეიცავს ცნობებს ახლო აღმოსავლეთსა და, კერძოდ, საქართველოზე. მათეოს ურჰაეცი იმ სომეხ ისტორიკოსთა ჯგუფს განეკუთვნებოდა, რომლებიც ერთიანი ქართული მონარქიის დახმარებით ფიქრობდნენ სომხეთის სახელმწიფოს აღდგენას. „ჟამთააღმწერლობა“ ფართოდაა გამოყენებული ქართულ ისტორიოგრაფიაში.
ლიტერატურა
დავლიანიძე ლ., მათე ურჰაელის ცნობები დავით აღმაშენებლის შესახებ, კრ.: საქართველოს რუსთაველის ხანაში, თბ., 1966;
მელიქსეთ-ბეგი ლ., ძეგლი სომხური ლიტერატურის ისტორია, თბ., 1941;
Абегян М. Х., История древнеармянской литературы, Ер., 1975;
მაისურაძე გ., ქსე, ტ. 6, გვ. 357, თბ., 1983
სომეხი ისტორიკოსები
არტურო ფრონდისი

არტურო ფრონდისი (დ. 28 ოქტომბერი, 1908, პასო-დე-ლოს-ლიბრესი — გ. 18 აპრილი, 1995, ბუენოს-აირესი) — არგენტინელი პოლიტიკოსი. არგენტინის პრეზიდენტი 1958-1962 წწ. თანამდებობა ეკავა 1958 წლის 1 მაისიდან, 1962 წლის 28 ამარტამდე.
იხილეთ აგრეთვე
არგენტინის პრეზიდენტების სია
რესურსები ინტერნეტში
არტურო ფრონდისი ენციკლოპედია ბრიტანიკა.
არგენტინის პრეზიდენტები
არგენტინელი პოლიტიკოსები
დაბადებული 28 ოქტომბერი
დაბადებული 1908
გარდაცვლილი 18 აპრილი
გარდაცვლილი 1995
იტალიელი არგენტინელები
ამანსიო (კუბა)

ამანსიო (კუბა)
ამანსიო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, ლას-ტუნასის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, სამხრეთით გადის გუაკანაიაბოს ყურეზე.
დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 523 ადამიანს შეადგენდა. 857 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 48,5 ადამიანი კმ²-ზე.
იხილეთ აგრეთვე
კუბის მუნიციპალიტეტები
კუბის ქალაქების სია
სქოლიო
კუბის ქალაქები
ვერცხლისწყალი (მრავალმნიშვნელოვანი)

ვერცხლისწყალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ვერცხლისწყალს აქვს რამდენიმე მნიშვნელობა:
ვერცხლისწყალი — ქიმიური ელემენტი.
ვერცხლისწყალი — ნილ სტივენსონის რომანი.
ვერცხლისწყალი — პერსონაჟი კომიქსიდან.
Inquisitor elachystoma

Inquisitor elachystoma — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
მუცელფეხიანები
ერიტრეის პორტების სია

ერიტრეის პორტების სია
სტატიაში მოცემულია ერიტრეის პორტებისა და ნავსადგურების სია.
ერიტრეის პორტების და ნავსადგურების სია
სქოლიო
ერიტრეა
აზოვის ლაშქრობები

აზოვის ლაშქრობები — რუსეთის იმპერიის სამხედრო მოქმედებები აზოვის ციხის ასაღებად 1695-1696 წლებში რუსეთ-ოსმალეთის ომის დროს.
აზოვის ციხის დაუფლება რუსეთს უხსნიდა გზას აზოვისა და შავი ზღვებისკენ. ლაშქრობა დაიწყო 1695 წლის გაზაფხულზე. აზოვისკენ გაიგზავნა რჩეული პოლკების და დონის კაზაკების არმია (31 ათასი მეომარი, 170 ქვემეხი), რომელიც დაყოფილი იყო სამ რაზმად (სარდლები ფ. ლეფორტი, პ. გორდონი და ა. გოლოვინი). ყირიმის თათართა ძალების შესაბოჭად დნეპრის ქვემოწელისკენ დაიძრა ბ. შერემეტევის არმია (120 ათასი მეომარი). 5 ივლისს რუსეთის ჯარი ხმელეთიდან შემოერტყა აზოვს, რომელსაც 7 ათასიანი გარნიზონი იცავდა. 5 აგვისტოს და 25 სექტემბერს ორი უშედეგო იერიშის შემდეგ ალყა მოხსნეს.
1696 წელს დაიწყო მეორე ლაშქრობის სამზადისი. შეიქმნა აზოვის ფლოტი. შერემეტევის ცხენოსანი ჯარი (70 ათასი მეომარი) კვლავ დნეპრის ქვემოწელისკენ გაიგზავნა. 23-26 აპრილს რუსეთის ჯარი ალექსეი შეინის მეთაურობით სამდინარო და სახმელეთო გით აზოვისაკენ დაიძრა. 3 მაისს პეტრე I-ის სარდლობით აზოვისკენ გაცურა გალერების ფლოტილიამ, 27 მაისს კი ლეფორტის სარდლობით რუსეთის ფლოტი (2 სახაზო გემი, 4 ბრანდერი, 23 გალერა და სხვა) ზღვაში გავიდა და აზოვს ალყა შემოარტყა. 14 ივნისს დონის შესართავთან ოსმალეთის ფლოტი გამოჩნდა, მაგრამ დაზარალებული უკანვე გაბრუნდა. 19 ივლისს აზოვის გარნიზონი დანებდა. აზოვის ლაშქრობებმა გამოაჩინა რუსეთის იმპერიისთვის ფლოტის მნიშვნელობა.
ლიტერატურა
XVII საუკუნის ბრძოლები
ოსმალეთის ბრძოლები
რუსეთის ბრძოლები
რუსეთ-ოსმალეთის ომები
კოლუმბია 1932 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

კოლუმბია 1932 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოლუმბიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად იასპარეზა 1932 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
სპორტული ბმულები
საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა
ქვეყნები 1932 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კოლუმბია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
პაოლო იაშვილის ქუჩა

პაოლო იაშვილის ქუჩა — ქუჩა მთაწმინდის რაიონში (სოლოლაკი). პეტრე ჩაიკოვსკის ქუჩიდან ლადო ასათიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის I ნახევარში. 1835–1850 წლებში ინტენსიურად განაშენიანდა ძირითადად 2–3 სართულიანი საცხოვრებელი სახლებით.
ადრე ერქვა გენერალ ნიკოლოზ რტიშჩევის სახელი. ასევეა დატანილი თბილისის 1867 წლის გეგმაზე. 1922 წელს იოსებ ჯუღაშვილის სახელი დაერქვა. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც პროკოფი ჯაფარიძის ქუჩა. 1990 წელს პაოლო იაშვილის სახელი ეწოდა (იგი ამ ქუჩაზე ცფხოვრობდა). ქუჩაზეა დიმიტრის უზნაძის სახელობის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტი. შემონახულია XIX საუკუნის საცხოვრებელი სახლები.
ლიტერატურა
იაშვილი
Gərməçataq

Gərməçataq (also, Kərməçatax, Germachatakh, Girmechatakh, and Kyarmachatakh) is a village and municipality in the Babek District of Nakhchivan, Azerbaijan. It is located 41 km in the north from the district center, on the average mountainous area. Its population is busy with gardening, beekeeping and animal husbandry. There are secondary school, club and a medical center in the village. It has a population of 507.
Etymology
The name of the village is associated with Gərməçatax (Garmachatakh) River which is flowing from this area. The original version is Girməcatax. It is the left tributary of the Jahrychay River. Hydronym was made with components of Girmə (the crossing location of the river) and catax (two-headed, double, adjacent to each other) and means "the river adjacent in the crossing place".
References
Populated places in Babek District
იგერასი (კასტელიონი)

იგერასი (კასტელიონი)
იგერასი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-პალანსიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11,84 კმ². მოსახლეობა — 48 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
იგერასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასტელიონის მუნიციპალიტეტები