PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
კანდიდ ჩარკვიანი

კანდიდ ჩარკვიანი (დ. 1904, ცაგერი — გ. 1994, თბილისი) — საქართველოს სსრ პარტიული მოღვაწე, საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი, საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივანი 15 წლის განმავლობაში, 1938-1953 წლებში.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1904 წელს ცაგერში. სწავლობდა ქუთაისის გიმნაზიაში. დაამთავრა პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1930 წელს გაწევრდა საბჭოთა კავშირის კომუნისტურ პარტიაში და 1937 წელს გახდა საქართველოს ცენტრალური კომიტეტის განათლებისა და კულტურის სამმართველოს უფროსი. 1937-1938 წლებში ეკავა საქართველოს სსრ-ის მწერალთა კავშირის პირველი მდივნისა და საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივნის თანამდებობები.
1937-1952 წლებში საქართველოს ცკ-ის ბიუროს წევრი, 1938-1952 წლებში კი საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივანი.
იოსებ სტალინმა ჩარკვიანის შესახებ მას შემდეგ შეიტყო, რაც ქართულ გაზეთებში პირველად წაიკითხა მისი სტატიები. 1937 წელს ჩარკვიანი საქართველოს სსრ კპ ცენტრალურ კომიტეტის განათლებისა და კულტურის დეპარტამენტის უფროსად დაინიშნა. იმავე წლის სექტემბერში ჩარკვიანი საქართველოს მწერალთა კავშირის პირველი მდივანი გახდა. ამ პოსტზე ყოფნისას, მან მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა „ვეფხისტყაოსნის” 750 წლისთავისადმი მიძღვნილ ღონისძიებების დაგეგმავასა და განხორცილებაში.
1938 წელს, ლავრენტი ბერიას სსრკ „ჩეკას“ უფროსად დანიშვნის და მოსკოვში გადასვლის შემდეგ გახდა საქართველოს სსრ ცეკას პირველი მდივანი. ამ პოსტზე ის 15 წლის განმავლობაში, 1952 წლის აპრილამდე დარჩა. ეს იმ დროისთვის ყველაზე ხანგრძლივი მოღვაწეობა იყო. მასზე მეტ ხანს ცეკას პირველ მდივნად მხოლოდ ვასილ მჟავანაძემ იმუშავა 1953-1972 წლებში. 1939-1952 წლებში იყო საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი. ჩარკვიანი წინამორბედ ბერიასგან განსხვავებით ზომიერი და კეთილგონიერი მმართველი იყო. მის დროს განხორციელდა ის ცვლილებები, რომლებმაც შეცვალა საბჭოთა საქართველო, მოხდა სწრაფი ელექტროფიკაცია, ინდუსტრიალიზაცია და სოფლის მეურნეობის მექანიზაცია. სამრეწველო ცენტრებად იქცნენ ქუთაისი, ზესტაფონი, ტყვარჩელი, გორი, მახარაძე, ჭიათურა, ტყიბული. დიდ ქალაქად იქცა თბილისი. ჩარკვიანის დროს განხორციელდა შემდეგი პროექტები: კოლხეთის ჭაობის დაშრობა, აღმოსავლეთ საქართველოში არხების გაყვანა, შირაქის ველის დამუშავება, მეტალურგიულ ქალაქ რუსთავის გაშენება. ასევე მის დროს მოხდა 120 000-ზე მეტი მაჰმადიანი ქართველის აყრა და გადასახლება სამშობლოდან.
1951 წელს საქართველოში მყოფ სტალინს უშიშროების მინისტრმა რუხაძემ მოახსენა, რომ საქართველოში ორმაგი სეპარატისტული შეთქმულება მზადდებოდა, საერთო ქართული და მეგრული. ამას მოჰყვა ხელმძღვანელ მუშაკთა, მათ შორის ჩარკვიანის, გადაყენება და 35 000 ადამიანის გადასახლება საქართველოდან. გადასახლება 1951 წლის 25 დეკემბერს განხორციელდა.
1981-1988 წლებში იყო საქართველოს სსრ-ის ეკონომიკის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი. 1987 წელს მიიღო ხალხთა მეგობრობის ორდენი. გარდაიცვალა 1994 წელს, ქალაქ თბილისში.
სქოლიო
დაბადებული 1904
გარდაცვლილი 1994
საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის პირველი მდივნები
ცაგერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
საკავშირო კპ-ის (ბ) XVIII ყრილობის დელეგატები
საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კანდიდ
კრეტის ზღვა

კრეტის ზღვა — მდებარეობს ეგეოსის ზღვის სამხრეთით, კუნძულ კრეტას ჩრდილოეთით და კიკლადის სამხრეთით.
ეს ზღვა გადაჭიმულია დასავლეთით მდებარე კუნძულ კიტირადან, აღმოსავლეთით დოდეკანესის კუნძულებამდე. კრეტის ზღვა სრუტეების მეშვეობით უკავშირდება როგორც იონიის ზღვას, ასევე, ხმელთაშუა ზღვას.
პორტები და ქალაქები
კისამოსი — კუნძულ კრეტას სამხრეთ-დასავლეთით
ხანია — სამხრეთ-დასავლეთით
სუდა — სამხრეთ-დასავლეთით
რეტიმნონი — სამხრეთით
ირაკლიონი — სამხრეთით
აიოს-ირაკლაოსი — სამხრეთ-დასავლეთით
სიტია — სამხრეთ-აღმოსავლეთით
ანაფი — კუნძული ზღვის ჩრდილო-აღმოსავლეთით
კასოსი — კუნძული ზღვის ჩრდილო-აღმოსავლეთით
სანტორინი — კუნძული ზღვის ჩრდილოეთით
ყურეები
ხანია
სუდა — კუნძულ კრეტას ჩრდილო-დასავლეთით
მირაბელო — კუნძულის სამხრეთ-დასავლეთით
ეგეოსის ზღვა
ზღვები ხმელთაშუა ზღვაში
ატლანტის ოკეანის ზღვები
ზღვები ანბანის მიხედვით
მუხრან-თელეთი

მუხრან-თელეთი — სოფელი საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, თელეთის თემში. მდებარეობს თელეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 750 მ, გარდაბნიდან 45 კმ, ფონიჭალიდან 6 კმ., ზემო თელეთიდან 1 კმ. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა მეცხოვლეობის მეურნეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 120 ადამიანი.
ლიტერატურა
სქოლიო
თელეთის თემის სოფლები
ბურიტი-ალეგრი

ბურიტი-ალეგრი — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 786 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მეია-პონტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 054 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.11 კმ²-ზე. ფართობი 895 456 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
გოიასი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის 2010 წლის აღწერის მონაცემები გოიასის შტატში
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ათრაქა შარაღანის ძე

ათრაქა შარაღანის ძე — ყივჩაყთა მთავარი XII საუკუნის I ნახევარში. მისი ასული გურანდუხტი ცოლად ჰყავდა დავით აღმაშენებელს, რომელმაც ათრაქა შარაღანის ძე თავისი ოჯახითა და ტომით საქართველოში გადმოასახლა (1118-1120). შემდგომ მეფემ ყივჩაყთაგან 40 ათასიანი მუდმივი ლაშქარი შექმნა.
ლიტერატურა
ყივჩაყები
Hlinaia, Edineț

Hlinaia, Edineț
Hlinaia is a village in Edineț District, Moldova.
History
Hlinaia village is first certified on April 12, 1620, as the "village of Costea Buceac" when given by Gaspar Gratiani, Buceac Costea's possession. In 1664 during Gheorghe Duca, the village is known as the Racovat border. On 25 December 1772, Russian military administration householders found in village 94, which requires them to pay taxes to the tsar. The same administration in 1774 found only 45 householders here. The village grew not only from natural increase but from migration. In 1871 it opened a school literacy. Construction of new schools begins in 1904 and finish in 1906. In 1922 the villagers are allotted land. The 325 families are allotted with 657 ha of land. The village already has a steam mill, primary school, 3 inn, gendarmerie station and city hall. World War II brought suffering and village. After the social changes of 1989-1991, the citizens own their own land. In 1997-2003, the village is part of Edinet County, and in 2003 the district lists.
Demographics
Ethnic groups
References
Villages of Edineț District
Khotinsky Uyezd
ბარგუზინის ყურე

ბარგუზინის ყურე — ყურე ბაიკალის ტბაში. ბურიატეთის ერთ-ერთი საუკეთესო დასასვენებელი ადგილი. ფართობი 790 კმ². მატერიკში შეჭრილია დაახლოებით 30 კმ-ში, რითაც ქმნის ბაიკალის უდიდეს ყურეს. სიგანე 20 კმ-მდეა. ერთვის მდინარე ბარგუზინი. ტერიტორიის გარკვეული ნაწილი მოქცეულია იმიერბაიკალეთის ეროვნული პარკის ფარგლებში. ზაფხულის პერიოდში წყალი თბება +22°-მდე.
სქოლიო
რუსეთის ყურეები
ბაიკალი
ბაქრაძე

ბაქრაძე
საკუთარი სახელი ბაქრაძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
ათანასე (ბაქრაძე) — სასულიერო მოღვაწე, მწერალი
აკაკი ბაქრაძე — კრიტიკოსი, ხელოვნებათმცოდნე
აკაკი ბაქრაძე — მეან-გინეკოლოგი
აკაკი ბაქრაძე — მსახიობი
ალექსანდრე ბაქრაძე — არქიტექტორი
ალექსანდრე ბაქრაძე — მეტყევე
ანა ბაქრაძე — ისტორიკოსი
არჩილ ბაქრაძე — სპორტსმენი, ტანმოვარჯიშე
გიორგი ბაქრაძე — მეცნიერ-ეკონომისტი
გიორგი ბაქრაძე — ბიბლიოგრაფი
გურამ ბაქრაძე — დირიჟორი
დავით ბაქრაძე — პოლიტიკოსი
დავით ბაქრაძე — პოლიტიკოსი
დავით ბაქრაძე — საბჭოთა კავშირის გმირი
დავით ბაქრაძე — საზოგადო მოღვაწე, პუბლიცისტი
დიმიტრი ბაქრაძე — ისტორიკოსი, არქეოლოგი და ეთნოგრაფი
ვალერიან ბაქრაძე — საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე
ვალერიან ბაქრაძე — რევოლუციური მოძრაობის მოღვაწე კავკასიაში
ვიქტორ ბაქრაძე — რევოლუციური მოძრაობის მოღვაწე კავკასიაში
ვლადიმერ ბაქრაძე — საზოგადო მოღვაწე, კრიტიკოსი
ზაქარია ბაქრაძე — სამხედრო მოღვაწე
თამარ ბაქრაძე — მსახიობი
ივანე ბაქრაძე — მეცნიერი მანქანათმშენებლობის დარგში
იასონ ბაქრაძე — პოლიტიკოსი
ილია ბაქრაძე — ონკოლოგი
იოსებ ბაქრაძე — პოეტი, პუბლიცისტი, მთარგმნელი
კონსტანტინე ბაქრაძე — ფილოსოფოსი
ლაშა ბაქრაძე — ლიტერატურათმცოდნე, ისტორიკოსი, გერმანისტი, მსახიობი
ლევან ბაქრაძე — საზღვაო ოფიცერი
ლეო ბაქრაძე — კინორეჟისორი
მარიამ ბაქრაძე-დედაბრიშვილი — პედიატრი
მზია ბაქრაძე — ფილოლოგი
ნოდარ ბაქრაძე — თერაპევტი
რომან ბაქრაძე — ინჟინერი, საქართველოს პარლამენტის წევრი
ტარიელ ბაქრაძე — კომპოზიტორი
უჩა ბაქრაძე — არქიტექტორი
ქართული გვარები
სეიდლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

სეიდლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სეიდლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სეიდლი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდამის რაიონში.
სან-ჟუან-და-სერა (პიაუი)

სან-ჟუან-და-სერა (პიაუი)
სან-ჟუან-და-სერა — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-მაიორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 157 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.12 კმ²-ზე. ფართობი 1 006 500 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პიაუი
ბრაზილიის შტატები
რესურსები ინტერნეტში
ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები
Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil
პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
გისა და ესტოპას თავგადასავალი

გისა და ესტოპას თავგადასავალი
„გისა და ესტოპას თავგადასავალი“ — ბრაზილიური ანიმაციური ტელესერიალი. მისი შემქმნელია მარიანა კალტაბიანო. შეიქმნა ამერიკულ ტელეკომპანია Cartoon Network-სათვის. პრემიერა გაიმართა 2009 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
2009 წლის ტელესერიალები
ბრაზილიური ტელესერიალები
2000-იანი წლების ტელესერიალები
Zurqes

Zurqes (also, Aşağı Çiçəkli and Zurges) is a village in the Goygol Rayon of Azerbaijan.
References
Populated places in Goygol District
ისალსუ

ისალსუ — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის რონკალ-სალასარის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7 კმ². მოსახლეობა — 37 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ნავარის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ისალსუს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნავარის მუნიციპალიტეტები
ნავარის ქალაქები
ალი ბეგ ჰუსეინზადე

ალი ბეგ ჰუსეინზადე
ალი ბეგ ჰუსეინ ოღლი ჰუსეინზადე (დ. 24 თებერვალი, 1864 — გ. 17 მარტი, 1940) — აზერბაიჯანელი მეცნიერი, ფილოსოფოსი, მხატვარი და ექიმი.
ბიოგრაფია
ალი ბეგ ჰუსეინზადე დაიბადა რელიგიური მოღვაწეების ოჯახში 1864 წლის 24 თებრვალს სალიანში. მისი პაპა ახუნდ აჰმედ სალიანი 32 წლის მანძილზე იყო კავკასიის შეიჰ ულ-ისლამი. ალი ბეგმა პირველადი განათლება მიიღო ტიფლისის მუსლიმთა სკოლაში, შემდეგ ტიფლისის გიმნაზიაში. 1885 წელს ჩააბარა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. შემდეგ სტამბოლში გაემგზავრა, სადაც ჩააბარა სტამბოლის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. სამხედრო განათლების დასრულების შემდეგ იგი მუშაობდა სამხედრო ექიმად ოსმალეთის ჯარში, ხოლო შემდგომ სტამბოლის უნივერსიტეტის პროფესორის თანაშემწედ. იგი არის პარტია „იტიჰად ვე თერეგი“-ს ერთ-ერთი დამფუძნებელი.
ფოტო გალერეა
</center>
სქოლიო
დაბადებული 24 თებერვალი
დაბადებული 1864
გარდაცვლილი 17 მარტი
გარდაცვლილი 1940
ლენცოფა

ლენცოფა (Hyoscyamus) — ორწლოვან და ერთწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი ძაღლყურძენასებრთა ოჯახისა.
მისი 20-მდე სახეობა გავრცელებულია ევროპაში, აზიაში, აფრიკასა და კანარის კუნძულებზე. საქართველოში იზრდება 3 სახეობა; მათ შორის უფრო მნიშვნელოვანია შავი ლენცოფა (Hyoscyamus niger) — ორწლოვანი ბალახია. ღეროსეული ფოთლები მჯდომარეა და ნახევრად ღერომხვევი. მღვრიე ყვითელი ფერის გვირგვინი იისფრად არის დაძარღვული. ნაყოფი მრავალთესლიანი მოგრძო კოლოფია. გავრცელებულია ევრაზიაში, ჩრდილოეთ ამერიკასა და ავსტრალიაში. გავრცელდა როგორც გზადმიყოლილი. იზრდება რუდერალურ ადგილებზე, გზისპირებზე, ბოსტანში, ბაღსა და მინდორში. ჩვენში ეს სახეობა გავრცელებულია თითქმის ყველგან მთის ზემო სარტყლამდე. ლენცოფა ძალზე შხამიანია. აქვს არასასიამოვნო სუნი, შეიცავს ალკალოიდებს — ჰიოსციამინს, ატროპინსა და სკოპოლამინს.
მედიცინაში იყენებენ ლენცოფას ფოთლების ექსტრაქტს, როგორც სპაზმების საწინააღმდეგო და ტკივილგამაყუჩებელ საშუალებას კუჭნაწლავისა და სასუნთქი გზების ზოგიერთი დაავადების დროს. ლენცოფას დაფშვნილი ფოთლები შედის ასთმატოლის შედგენილობაში. ლენცოფასგან ამზადებენ ლენცოფას ზეთს, რომელიც ტკივილგამაყუჩებელ საშუალებად იხმარება დაჟეჟილობის, იშიაზისა და სხვა შემთხვევებში. ლენცოფით მოწამვლა ზოგჯერ სიკვდილით მთავრდება.
პირველადი დახმარება: შეტივნარებული გააქტიურებული ნახშირით და კალიუმპერმანგანატის ხსნარით კუჭის ამორეცხვა, შემდეგ მარილიანი საფაღარათო საშუალებანი, მაგარი ჩაი, ყავა და სხვა.
ლიტერატურა
ძაღლყურძენასებრნი
ცრუმორიელები

ცრუმორიელები — ფეხსახსრიანთა რიგი ობობასნაირების კლასისა. მათი სხეულის სიგრძე 1–10 მმ აღწევს. თავმკერდი დაფარულია ქიტინოვანი ფარით. მის წინა ბოლოზე მოთავსებულია თვალები (1–2 წყვილი) და პირის ორგანოები — წყვილი ქელიცერი და წყვილი ყბაფეხი, რომელიც ბოლოვდება ძლიერ განვითარებული მარწუხით, ამით ისინი მორიელებს წააგვანან და ამიტომაც ეწოდებათ ასეთი სახელი. ქელიცერებზე იხსნება ქსელის ჯირკვლების სადინარები. მუცელი ფართოა. ზოგი ცრუმორიელის მარწუხში შხამიანი ჯირკვალია. ცალსქესიანები არიან. რიგში 2000-მდე სახეობაა, რომლებიც ფართოდ არიან გავრცელებული (განსაკუთრებით ტროპიკებსა და სუბტროპიკებში). ბინადრობენ ხავსში, ჩამოცვენილი ფოთლების, ქვისა და ქერქის ქვეშ, ადამიანის ბინაში (ხშირად წიგნსაცავში), ცხოველების სადგომში. იკვებებიან წვრილი მწერებით. სუნთქავენ ტრაქეით. განაყოფიერება ხდება სპერმატოფორების საშუალებით. დედალი კვერცხებს ავითარებს გამოსაყვან კამერებში.
სქოლიო
ლუის-კარანსას რაიონი

ლუის-კარანსას რაიონი — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის ლა-მარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 952 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 455 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 207.64 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები
ლა-მარის პროვინციის რაიონები
საქართველოს საფეხბურთო თასი 1999-2000

საქართველოს საფეხბურთო თასი 1999-2000
საქართველოს თასი 1999-2000 — საქართველოს თასის მეათე გათამაშება ფეხბურთში. გამარჯვებული გახდა თბილისის „ლოკომოტივი“, რომელმაც ფინალში ქუთაისის „ტორპედო“ დაამარცხა თერთმეტმეტრიანების სერიაში.
შედეგები
მერვედფინალი
|}
მეოთხედფინალი
მეოთხედფინალის პირველი შეხვედრები გაიმართა 15 მარტს, საპასუხო – 22 მარტს.
|}
ნახევარფინალი
ნახევარფინალის პირველი შეხვედრები გაიმართა 2 მაისს, საპასუხო – 9 მაისს.
|}
ფინალი
იხილეთ აგრეთვე
უმაღლესი ლიგა 1998-1999
რესურსები ინტერნეტში
The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.
საქართველოს საფეხბურთო თასი
ჯუმბერ ბეთაშვილი

ჯუმბერ ბეთაშვილი
ჯუმბერ სერგოს ძე ბეთაშვილი (დ. 26 ივნისი, 1939, თბილისი, — გ. 27 სექტემბერი, 1993, სოხუმი) — ქართველი სახელმწიფო მოხელე, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს წევრი (1993). სოხუმის დაცემის შემდეგ მოკლეს აფხაზური სეპარატისტული დაჯგუფების წევრებმა.
დაამთავრა სოხუმის სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტი, სწავლობდა ასევე სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტზე და მოსკოვის უმაღლეს პარტიულ სკოლაში. 1972 წელს იყო მიუნხენში ოლიმპიური თამაშების კომსორგი. 1974 წელს მუშაობა დაიწყო ქ. გაგრაში საქალაქო კომიტეტში ჯერ ინსტრუქტორად, ხოლო შემდეგ განყოფილების გამგედ. 1976 წლიდან მუშაობდა აფხაზეთის ასსრ მინისტრთა საბჭოში. 1992–1993 წლებში იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სახელმწიფო მდივანი. აფხაზეთში შეიარაღებული კონფლიქტის დროს, სოხუმის დაცემის შემდეგ, 1993 წლის 27 სექტემბერს აფხაზეთის მთავრობის სხვა წევრებთან ერთად მოკლეს აფხაზმა მეამბოხეებმა. სიკვდილის შემდეგ დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენით.
სქოლიო
ქართველი პოლიტიკოსები
აფხაზეთის ომის მონაწილეები
დაბადებული 26 ივნისი
დაბადებული 1939
გარდაცვლილი 27 სექტემბერი
გარდაცვლილი 1993
ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენის კავალრები
თბილისში დაბადებულები
სერინსა

სერინსა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.819 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 199 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 58.32 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 72 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ყარაჯალი (ხაჩმაზის რაიონი)

ყარაჯალი (ხაჩმაზის რაიონი)
ყარაჯალი — სოფელი აზერბაიჯანში, ხაჩმაზის რაიონში.მოსახლეობის რაოდენობა 409 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
Babilina Khositashvili

Babilina Khositashvili (1884–1973) was a Georgian poet, feminist and labour rights activist. After a short spell in a monastery, she moved to Tbilisi where, unable to afford higher education, she studied in the library. She found employment in a publishing house and began to write poetry, initially about the problems of the working class, later about love and women's constant struggle for enhancement. She also worked as a translator.
In 1921, now married, she was able to embark on studies at the recently established Tbilisi University. On graduation, she undertook literary research over a period of four years but her work was not appreciated. Finding employment in a printing shop where she was able to observe the lives of workers, she developed an interest in the revolutionary movement. Later she turned to women's issues and feminism, concluding that women suffered from their lack of education and training. She became an active observer of the feminist movement, suffragism and world developments in women's emancipation.
See also
List of Georgian women writers
References
1884 births
1973 deaths
People from Kakheti
19th-century writers from Georgia (country)
20th-century writers from Georgia (country)
20th-century women writers from Georgia (country)
19th-century women writers from Georgia (country)
Poets from Georgia (country)
Feminists from Georgia (country)
Suffragists from Georgia (country)
Suffragists from the Russian Empire
Writers from the Russian Empire
2139

2139
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
Qaplan II Giray

Qaplan II Giray, Qalpan Khan Girai II (1739–1771) was a Crimean khan of the late 18th century.
Biography
Qaplan ruled from 1769 to 1770, a very brief reign. During his time as khan of the Crimean Khanate, he negotiated with the Russian Empire for Crimean independence. Qaplan fought against Russia in the Russo-Turkish War for his entire reign, and died in 1771.
References
The Crimean Tatars, by Alan W. Fisher
1770 deaths
18th-century Crimean khans
Year of birth unknown
People of the Russo-Turkish War (1768–1774)
1739 births
ესტატე ფავლენიშვილი

ესტატე ფავლენიშვილი
ესტატე ალექსანდრეს (მხარგრძელის) ძე ფავლენიშვილი (დ. 10 ივლისი, 1844 — გ. 23 აპრილი, 1909, კისლოვოდსკი) — თავადი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1898).
დაამთავრა იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის სახელობის მოსკოვის მე-2 კადეტთა კორპუსი (1863) და ალექსანდრეს სამხედრო სასწავლებელი (1864). მონაწილეობდა კავკასიის მთიელთა წინააღმდეგ კამპანიებში (1865, 1868), რუსეთ-თურქეთის ომში (1877-1878), ახალთექინის ლაშქრობაში (1880-1881). 1892-1894 წლებში პოლკოვნიკის წოდებით მეთაურობდა ყუბანის 1-ლ პლასტუნთა ბატალიონს. დაჯილდოებული იყო წმინდა ანას III (1878) და II (1881), წმ. სტანისლავის II (1880) და წმ. ვლადიმერის IV (1882) ხარისხის ორდენებით. 1898 წელს გავიდა თადარიგში გენერალ-მაიორის წოდების მინიჭებით. იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი, კავკასიის ოფიცერთა სესხის კაპიტალის კომიტეტის თავმჯდომარე.
რესურსები ინტერნეტში
ფავლენიშვილები: გენეალოგიური ნუსხები და კომენტარები, შედგენილი ი. ჩიქოვანის მიერ. საქართველოს ეროვნული არქივი. ნანახია 25 აგვისტო, 2020;
ესტატე ალექსანდრეს ძე ფავლენიშვილი (გენერალ–მაიორი) — ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები 1879-1927 წლებში (საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა);
Павленов Евстафий Александрович. Список полковникам по старшинству. Составлен по 1-е сентября 1893 г. СПб, 1893.
დაბადებული 10 ივლისი
დაბადებული 1844
გარდაცვლილი 23 აპრილი
გარდაცვლილი 1909
ქართველი გენერლები
რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
ე
ბიზერტის კრიზისი

ბიზერტის კრიზისი — სამხედრო კონფლიქტი საფრანგეთსა და ტუნისს შორის. მიმდინარეობდა 1961 წლის 19 ივლისიდან 23 ივლისამდე. კონფლიქტის საგანი იყო ბიზერტის ნავსადგური, რომელიც ტუნისის დამოუკიდებლობის მიღების შემდეგაც (1956 წ.) რჩებოდა საფრანგეთის გავლენის სფეროში.
წინარე ისტორია
ტუნისის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ საფრანგეთმა, 1955 წლის 3 ივნისს დადებული შიდა ავტონომიების ხელშეკრულების თანახმად შეინარჩუნა კონტროლი ტუნისის გარკვეულ ტერიტორიებზე. ეს ტერიტორიები იყო ქალაქი ბიზერტა და ტუნისის სამხრეთი ნაწილი. 1956 წლის 22 მარტს, დამოუკიდებლობის გამოცხადებიდან ორ დღეში, ტუნისის პრეზიდენტმა ჰაბიბ ბურგიბამ გამოაცხადა, რომ მისი მიზანია ფრანგული ჯარის გასვლა ტუნისის მთელი ტერიტორიიდან. ტუნისის სამხრეთიდან საფრანგეთის ჯარი გავიდა 1958 წელს, ხოლო ბიზერტა კვლავ რჩებოდა საფრანგეთის ხელში, როგორც საფრანგეთის სამხედრო-საზღვაო ფლოტის სტრატეგიული ბაზა.
კონფლიქტი
1961 წლის 27 თებერვალს ჰაბიბ ბურგიბა შეხვდა შარლ დე გოლს. აღნიშნულ შეხვედრაზე საფრანგეთის პრეზიდენტმა განაცხადა, რომ ბიზერტის ბაზის არსებობა სტრატეგიულად უმნიშვნელოვანესია საფრანგეთის თავდაცვისათვის.
4 მაისს ფრანგმა ადმირალმა მორის ამანმა განუცხადა ტუნისის მთავრობას, რომ დაიწყო ასაფრენი ბილიკის გაფართოება, რომელიც 1,5 მეტრით გადადიოდა ტუნისის კუთვნილ ტერიტორიაზე. პრაქტიკულად გაფართოება უკვე დაწყებული იყო 15 აპრილს, გაფრთხილების გარეშე. ბურგიბამ საპასუხო ნაბიჯები გადადგა: ეროვნულმა გვარიდიამ ტუნისელი მუშები აიძულა შეეჩერებინათ მუშაობა. 15 ივნისს პრაქტიკულად შეწყდა ასაფრენ ბილიკზე მუშაობა, ხოლო საბოლოოდ 24 ივნისს ადმირალმა ამანმა გასცა ბრძანება მშენებლობის შეწყვეტის შესახებ.
შემდეგ ტუნისმა ააგო დამცავი კედელი ბაზის პერიმეტრზე, რომელმაც საფრანგეთის უკმაყოფილება და სიტუაციის დაძაბვა გამოიწვია. 6 ივლისს ბიზერტაში გაიმართა მრავალათასიანი მიტინგი ჯარის გაყვანის მოთხოვნით. დე გოლისთვის მსგავის ზეწოლა მიუღებელი აღმოჩნდა. 7-13 ივლისს მთელი ტუნისის ტერიტორიაზე გაიმართა მიტინგები, სადაც მოხალისებმა გამოთქვეს ბიზერტის დაცვის სურვილი. ბაზის მთელ პერიმეტრზე სანგრები გათხარეს. ბაზის სამხედრო მომსახურეთა რაოდენობა 7 700 კაცს მოითვლიდა.
13 ივლისს ტუნისის არმია საომარ მზადყოფნაში მოიყვანეს. 19 ივლისს ტუნისის სამმა ბატალიონმა არტილერიის მხარდაჭერით დაიკავეს პოზიციები. საფრანგეთის პრეზიდენტმა მიიღო ბიზერტაში შეჭრის გადაწყვეტილება. 21-22 ივლისის ღამეს გაიმართა გაეროს უშიშროების საბჭოს რიგგარეშე სხდომა, სადაც განიხილეს ტუნისში შექმნილი სიტუაცია. 22 ივლისს ხელი მოაწერეს ცეცხლის შეწყვეტის ხელშეკრულებას. ფრანგულმა მხარემ შეწყვიტა საომარი მოქმედებები. 23 ივლისის დილის რვა საათზე ძალაში შევიდა ცეცხლის სრული შეწყვეტის ხელშეკრულება.
საბოლოოდ ფრანგულმა ფლოტმა ბიზერტა დატოვა 1963 წლის 15 ოქტომბერს. აღნიშნული დღე ტუნისის ეროვნული დღესასწაულია.
ლიტერატურა
Sébastien Abis, Bizerte, otage de l'histoire, L'Harmattan, coll. Histoire et perspectives méditerranéennes, Paris, 2011. ISBN 9782296554009
Tahar Belkhodja, Les trois décennies Bourguiba, Publisud, Paris, 1998
Noureddine Boujellabia, La Bataille de Bizerte, Sud Éditions, Tunis, 2004. ISBN 9973844416
Omar Khlifi, Bizerte, MC-Editions, Carthage, 2001. ISBN 9973807197
ტუნისის ისტორია
საფრანგეთის ისტორია
ბიმეტალიზმი

ბიმეტალიზმი — ფულადი სისტემა, რომლის პირობებში საყოველთაო ეკვივალენტის როლი კანონმდებლობით მიკუთვნებული აქვს ორ კეთილშობილ ლითონს — ოქროსა და ვერცხლს. ორივე ლითონისაგან მოჭრილი მონეტები შეუზღუდავად ასრულებენ ფულის ყველა ფუნქციას თანაბარი პირობებით. ბიმეტალიზმი, როგორც ფულადი სისტემა, შუა საუკუნეებში დამკვიდრდა; ცნობილია მისი ორი სახეობა: პარალელური ვალუტის სისტემა და ორმაგი ვალუტის სისტემა.
პარალელური ვალუტის სისტემის არსებობისას ოქროსა და ვერცხლის ფასების შეფარდება (პარიტეტი) მყარდება სტიქიურად, მათი საბაზრო ღირებულების შესაბამისად. ეს სისტემა ახასიათებდა ადრეულ პერიოდს. იგი მოუხერხებელი იყო ანგარიშსწორებისათვის, რადგან ოქროსა და ვერცხლის თანაფარდობა და ე. ი., საქონელთა ფასები სისტემატურად იცვლებოდა.
ორმაგი ვალუტის სისტემის არსებობის პირობებში კი პარიტეტს ოქროსა და ვერცხლს შორის აწესებდა მთავრობა; მაგ., ევროპის ქვეყნებში 1865 წელს ეს თანაფარდობა შეადგენდა 1 : 15,5.
ბიმეტალიზმი არ პასუხობს განვითარებული სასაქონლო წარმოების მოთხოვნებს და ეწინააღმდეგება ფულის ბუნებას, რომელიც მოწოდებულია შეასრულოს საქონელთა საყოველთაო ეკვივალენტის როლი. ბიმეტალიზმის წინააღმდეგობრივმა ხასიათმა და მერყეობამ, ასევე ვერცხლის წარმოების ზრდამ და აქედან გამომდინარე მისი ღირებულების შემცირებამ (ვერცხლისა და ოქროს შეფარდება იყო 1880წ. – 1 : 18, 1907 წ. – 1 : 40) და სხვა ფაქტორებმა XIX საუკუნის დასასრულიდან ოქროს მონომეტალიზმზე გადასვლა გამოიწვია.
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
The Bimetallic Standard
Speeches before the 51st Congress (1889-1891)(ეკონომიკური კვლევების ფედერალური სარეზერვო საარქივო სისტემა).
Speeches before the 52nd Congress (1891-1893) (ეკონომიკური კვლევების ფედერალური სარეზერვო საარქივო სისტემა).
Speeches before the 53rd Congress (1893-1895) (ეკონომიკური კვლევების ფედერალური სარეზერვო საარქივო სისტემა).
ფული
საერთაშორისო ეკონომიკა
საერთაშორისო ვაჭრობა
ნუმიზმატიკა