PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Baznykivka

Baznykivka is a village in Ternopil Raion of Ternopil Oblast, Ukraine. It belongs to Saranchuky rural hromada, one of the hromadas of Ukraine.
Until 18 July 2020, Baznykivka belonged to Berezhany Raion. The raion was abolished in July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Ternopil Oblast to three. The area of Berezhany Raion was merged into Ternopil Raion.
Etymology
The name Baznykivka originates from the local Ukrainian dialect word "базник" (Romanised:"baznyk"), which means "elder." It is believed that the name was given to the village due to the presence of a respected elder in the community who held a significant position of authority and influence.
Another version of the etymology of the name Baznykivka suggests that it was named after a fugitive from Moravia who was named Baznyk. This individual may have sought refuge in the village and become an influential figure in the community, leading to the naming of the village after him.
History
According to a legend, the settlement was founded in the 10th-11th centuries and was destroyed by the Tatars in the 13th century. Burials from the times of Kyivan Rus (12th-13th centuries) have been discovered on the territory of Baznikovka.
The village was first mentioned in documents from 1731 and by the 1880s, Stanislav Pototsky was the owner of the farm. During the 20th century, many of the residents of Baznikivka were involved in the Ukrainian resistance movement, including the USS Legion, UGA, Halychyna division, and the Ukrainian Insurgent Army (UPA). Many soldiers of the Organization of Ukrainian Nationalists (OUN) and UPA died in the village.
In the 1930s, the OUN "troika" was created in the village with the help of teacher Olena Skaskiv. By the end of 1939, the local branch of the OUN included a large number of members, and the village was the center of the OUN field command. During the German occupation, several residents volunteered for the Halychyna division and fought bravely. After the Second World War, some of the soldiers were sent to Western Ukraine and died in battle with the Enkavedists.
In 1952, the village underwent an administrative reform, and the previously separate hamlets of Hirovytsia and Sokolytsia were annexed to the village. For 30 years, every summer, a training and recreation camp named "Lysonya" after I. Gavdydy was held near the Sokolytsia farm, attended by plastuns from all over Ukraine and members of various Christian organizations.
From 1939 to 2017, the village was part of the Saranchukiv Village Council. As a result, it became part of the newly established Saranchukiv village community.
After the Berezhan district was dissolved on July 19, 2020, the village was incorporated into the Ternopil district
Population
Languages
The dialect spoken locally belongs to the southwestern branch of the Transnistrian dialect of the Ukrainian language.
References
Notes
Sources
External links
Official data about the village
Villages in Ternopil Raion
Saranchuky rural hromada
არაგვის ხეობა

არაგვის ხეობა — ხეობა ქართლის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. არაგვის ხეობაში აღმოჩენილია ძველი ქვის ხანის (ბაზალეთის პლატო), ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის არქეოლოგიური ძეგლები (დიდველი-ხადას ხეობა, ჟინვალი, არაგვისპირი). ცნობილია ხადის, ჭიკაანის, ჩაბახურის, ფასანაურის, ჟინვალის, დუშეთის, ბულაჩაურის გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის არქეოლოგიური ძეგლები. არაგვისა და მტკვრის შესართავთან უკვე ბრინჯაოს ხანაში ყოფილა დიდი დასახლება, რომლის საფუძველზე ანტიკურ ეპოქაში ქართლის (იბერიის) სამეფოს ძველი დედაქალაქი მცხეთა წარმოიქმნა.
წინაელისტურ არაგვზე გადიოდა აღმოსავლეთი საზღვარი ზენა სოფლისა, რომელსაც შემდგომში შიდა ქართლი და სასპასპეტო ეწოდებოდა. იგივე არაგვი იყო, ერთი მხრით, ქართლისა და, მეორე მხრით, კახეთ-კუხეთის, ხოლო მოგვიანო ხანებში კახეთის საზღვარი (IX-XI სსუკუნეებში კახეთის სამთავროს გაძლიერებასთან დაკავშირებით, ქართლ-კახეთის საზღვარი ქსნის ხეობაზე გადიოდა. გვიან საუკუნეებში ქართლისა და კახეთის სამეფოთა საზღვარი არაგვსა და გუდამაყრის ქედს გასდევდა).
არაგვის ხეობაზე უძველესი დროიდან გადიოდა ჩრდილოეთ კავკასიის დამაკავშირებელი გზა ამიერკავკასიასა და მახლობელ აღმოსავლეთთან. ბერძენი გეოგრაფი სტრაბონი მის შესახებ აღნიშნავს: „ჩრდილოეთით მცხოვრები მომთაბარეებიდან დაახლოებით სამი დღის ძნელი ამოსასვლელია, ხოლო ამის შემდეგ არის საცალფეხო გზა მდინარე არაგოსის ვიწრო ხეობაში, დაახლოებით ოთხი დღის სავალი, ხოლო გზის ბოლო ძნელად ასაღები კედლით არის გამაგრებული“ (ყაუხჩიშვილი თ., სტრაბონის გეოგრაფია, 1957, გვ. 129). ქართული წყაროების მიხედვით არაგვის ხეობის მთიანი ნაწილი წმ. ნინოს (IV ს.) ადრეული სამისიონერო მოღვაწეობის სფერო იყო, ადრინდელი ფეოდალური ხანიდან არაგვის ხეობაში შედიოდა რამდენიმე თემი: ფხოვი (ფშავ-ხევსურეთი), გუდამაყარი (გუდამაყრის ხევი), წილკანი (თეთრი არაგვის ჩრდილოეთით მდებარე ტერიტორია, შემდგომდროინდელი ხადა), ცხავატი - ტერიტორია სოფ. ქვეშეთის სამხრეთით, მთიულთკარამდე (ახლანდელი სოფ. ხამუშა). თავდაპირველად ცხავატი, ხოლო შემდეგ ხადა-ცხავატი შეადგენდა მთიულეთს. ხეობის ნაწილს მთიულთკარის სამხრეთით, დაახლოებით ანანურამდე, ეწოდებოდა ჭართალი, ხოლო მის სამხრეთით ვრცელ თემს - ბაზალეთი, რომელიც სამუხრანომდე აღწევდა, ხეობის სამხრეთ-აღმნოსავლეთ ნაწილი (არაგვის მარცხენა ნაპირი) შეადგენდა წობენისა და ხერკის ანუ საგურამოს თემებს.
არაგვის ხეობა წილკნის საეპისკოპოსოში შედიოდა, ადმინისტრაციულა — ქართლის საერისთავოში, რომელსაც მონღოლთა ბატონობის დროიდან გამოეყო არაგვის საერისთავო. არაგვის ხეობაში XI-XIII საუკუნეებში განსაკუთრებულ აღმავლობას მიაღწია ქ. ჟინვანმა (ჟინვალი), რომელიც ამ მუნიციპალიტეტში სამეფო ხელისუფლების დასაყრდენი იყო.
არაგვის ხეობა არაერთხელ ყოფილა როგორც ჩრდილოეთიდან, ისე სამხრეთიდან შემოსეულ დამპყრობლებთან ბრძოლის ასპარეზი. იგი ავბედობის დროს ქართლის ბარის მცხოვრებთა თავშესაფარიც იყო.
1881 წლიდან საქართველოს რუსეთთან შეერთების შემდეგ, არაგვის ხეობაზე გამავალი გზის მნიშვნელობა გაიზარდა. მოსახლეობას დაეკისრა გზის შეკეთება-გაფართოების სამუშაოები, ჯარის სურსათითა და ტრანსპორტით უზრუნველყოფა, მძიმე ბეგარამ მთიულეთის მოსახლეობის აჯანყება გამოიწვია (მთიულეთის აჯანყება 1804). დასაწყისში არაგვის ხეობა ადმინისტრაციულად შედიოდა დუშეთის მაზრაში. ახლანდელი ადმინისტრაციული დაყოფით ამ ტერიტორიის ნაწილი დუშეთის მუნიციპალიტეტში შედის, ნაწილი მცხეთისაში.
ლიტერატურა
საქართველოს ხეობები
Lagoa da Canoa

Lagoa da Canoa is a municipality located in the Brazilian state of Alagoas. Its population is 17,771 (2020) and its area is 103 km².
References
Municipalities in Alagoas
ერესუნის საბაჟო

ერესუნის საბაჟო — იყო საბაჟო ერესუნის სრუტეში, რომელიც გამოიმუშავებდა დანიის შემოსავლის ორ მესამედს XVI და XVII საუკუნეებში. საბაჟო შექმნა ერიკ პომერანელმა 1429 წელს, და ის არსებობდა კოპენჰაგენის კონვენციამდე, რომელიც გაიმართა 1857 წელს.
ყველა უცხოური გემი რომელიც გადიოდა ერესუნის სრუტეში, არ აქვს მნიშვნელობა დანიისკენ მიმავალი თუ დანიიდან მომავალი, უნდა გაჩერებულიყო და გადაეხადა ბაჟი დანიის სამეფო ოჯახისთვის. თუ გემი არ გაჩერდებოდა, შესაძლებელი იყო ზარბაზნების სროლა ორივე მხრიდან, ჰელსინგერიდან და ჰელსინგბორგიდან და გემის ჩაძირვა. 1567 წელს გადასახადი შეიცვალა ტვირთის ღირებულობის 1-2%-ამდე.
გემების სხვა გზით წასვლის ასარიდებლათ ასევე არსებობდა საბაჟოები დიდ ბელტში და მცირე ბელტში; ზოგიერთ შემთხვევაში არა-დანიურ ხომალდებს აკრძალული ჰქონდათ ერესუნის გარდა სხვა გზით წასვლა.
1658 წელს, დანია იძულებული იყო გადაეცა შვედეთს ერესუნის აღმოსავლეთით მდებარე ტერიტორია ჩრდილოეთის ომი (1655-1660)-ის შედეგად. ამის გამო საბაჟო ნაკლებათ კონტროლირებადი გახდა, თუმცა დანიამ შეინარჩუნა საბაჟოს წარმოების უფლება.
კოპენჰაგენის კონვენცია, რომელიც ძალაში შევიდა 1857 წელს, გააუქმა ყველანაირი საბაჟო და დანიური სრუტეები გამოცხადებული იყო საერთაშორისო წყლებად.
ლიტერატურა
Alexandersson, Gunnar (1982). International Straits of the World: The Baltic Straits. Martinus Nijhoff Publishers.
რესურსები ინტერნეტში
"Legal provision: maritime law" UNESCO
Hvidegaard, Torben (2 May 2005). "Øresundstolden" (დანიურად). Dansk-Skånsk Tidsskrift.
დანიის ისტორია
ალბანეთის სამეფო (მრავალმნიშვნელოვანი)

ალბანეთის სამეფო (მრავალმნიშვნელოვანი)
ალბანეთის სამეფო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ალბანეთის სამეფო – შარლ I ანჟუელის მიერ დღევანდელი ალბანეთის ტერიტორიაზე დაარსებული სამეფო;
ალბანეთის სამეფო – ალბანეთის ოფიციალური სახელი 1928–1939 წლებში;
კატია-ლა-მარი

კატია-ლა-მარი — საპორტო ქალაქი ჩრდილოეთ ვენესუელაში, კარიბის ზღვის სანაპიროზე, ვარგასის შტატში. სახელი ეწოდა ადგილობრივი ბელადის, კატიას პატივსაცემად.
ქალაქის შემოსავლების ძირითად წყაროს ვაჭრობა, ტურიზმი და ტრანსპორტი წარმოადგენს. კატია-ლა-მარში მდებარეობს ვენესუელის საზღვაო აკადემია და საზღვაო წვრთნების ცენტრი, ასევე ვენესუელის ერთადერთი საზღვაო ვაჭრობის უმაღლესი სასწავლებელი — კარიბის საზღვაო უნივერსიტეტი. ქალაქის პორტი შტატის თევზჭერის 30 %-ს უზრუნველყოფს.
1999 წელს კატია-ლა-მარის მოსახლეობა 123 000 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
ვენესუელის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
Gobernación del Estado Vargas
ვენესუელის ქალაქები
Vardahovit

Vardahovit is a village in the Yeghegis Municipality of the Vayots Dzor Province in Armenia.
References
External links
Populated places in Vayots Dzor Province
ანტურაჟი (მუსიკა)

ანტურაჟი (მუსიკა)
ანტურაჟი (- გარსშემორტყმა) — სოლისტის კონცერტზე სხვა შემსრულებლის გამოსვლა. მაგ.: მომღერლის კონცერტზე - პიანისტის, მევიოლინეს, ან სხვ. სოლო გამოსვლა. ზოგჯერ ორკესტრის გამოსვლა დამოუკიდებელი ნომრით. XVIII - IXX საუკუნეებში ანტურაჟის გარეშე არ ტარდებოდა არც ერთი სოლო კონცერტი (ასე, ვენის მოცარტის „აკადემიებში“ სხვა შემსრულბლებიც იღებდნენ მონაწილეობას). ანტურაჟზე უარი თქვა პიანისტმა ფ. ლისტმა. მოგვიანებით სხვა შემსრულებლებმაც (იშვიათ შემთხვევებში ვოკალისტები) . ანტურაჟი არც დღეისთვის წარმოადგენს იშვიათობას სოლო კონცერტების პრაქტიკაში.
ლიტერატურა
ი. მ. იამპოლსკი „ენციკლოპედიური მუსიკალური ლექსიკონი“ (1966 წ.); 23-24 გვ.
მუსიკა
აბულღაზი

აბულღაზი (დ. 1603 — გ. 1663) — ხივის ხანი 1645 წლიდან, ისტორიკოსი და პოეტი.
დაიბადა და ცხოვრობდა ურგენჩში. ხელისუფლების განმტკიცებისათვის ებრძოდა თურქმენებს, ყალმუხებს, ბუხარის სახანოს. 1663 წელს ტახტი გადასცა თავის შვილს ანუშას. ავტორია ორი ისტორიული თხზულებისა: „თურქმენთა გენეალოგია“ და „თურქთა გენეალოგია“. ეს შრომები შეიცავს საგულისხმო ისტორიულ ცნობებს თურქმენების, უზბეკების, ყარაყალპაყებისა და ყაზახების შესახებ, აგრეთვე თქმულებებს, ლეგენდებს და სხვა.
ლიტერატურა
დაბადებული 1603
გარდაცვლილი 1663
ხივის ხანები
წილქარი

წილქარი — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 150 მეტრზე. 2009 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 560 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 39 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 14.21 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
ნუმეა

ნუმეა — საფრანგეთის ზღვისიქითა ტერიტორიის ახალი კალედონიის დედაქალაქი. პორტი წყნარი ოკეანის სანაპიროზე. ქალაქის მოსახლეობა 2009 წლის მონაცემებით შეადგენს 97 579 კაცს. აგლომერაცია — 163 723 კაცი (2009). ქალაქის ფართობი — 45,7 კმ². მანძილი ნუმეადან პარიზამდე 16 758 კილომეტრია.
გეოგრაფია
ქალაქი გაშენებულია გორაკებიან ნახევარკუნძულზე ახალი კალედონიის სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილის ბოლოსთან ახლოს, რომელიც, თავის მხრივ, მდებარეობს წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ჩრდილო-აღმოსავლეთით და აღმოსავლეთით ესაზღვრება მონ-დორის, ხოლო ჩრდილოეთით და ჩრდილო-დასავლეთით დუმბეას მუნიციპალიტეტებს, რომლებიც ქალაქ ნუმეასთან ერთად ქმნიან დიდი ნუმეას აგლომერაციას.
ლანდშაფტი ძირითადად აგებულია ეოცენური ფლიშური დანალექებით, აგრეთვე ქვიშაქვებით, კირქვებითა და ცარცული ქანებით. დიდი ნუმეას სანაპირო ხაზი შედგება ვულკანის ნალექებისაგან, რომელიც ეკუთვნის იურული სისტემის პერიოდს. რელიეფი შედგება რამდენიმე გორაკისაგან, ყველაზე მაღალი მათ შორის არის მონტრაველის პიკი — 167 მეტრი ზღვის დონიდან.
ისტორია
ბრიტანელი ჯეიმზ პადონი იყო პირველი ევროპელი, რომელმაც 1851 წელს დღევანდელი ნუმეას შემოგარენთან დააარსა დასახლება. კუნძულზე კონტროლის დაკარგვის შიშით ფრანგებმაც იქვე ახლოს 1854 წელს შექმნეს თავისი დასახლება. თავიდან ამ დასახლებას ერქვა პორტ-დე-ფრანსი, მაგრამ მოგვიანებით, 1866 წელს მას უწოდეს ნუმეა. თავიდან ის გამოიყენებოდა, როგორც გამოსასწორებელი კოლონია, მაგრამ შემდგომში იგი გახდა ნიკელისა და ოქროს გადამამუშავებელი ცენტრი, რომლებიც იქვე ახლოს მოიპოვებოდა.
მეორე მსოფლიო ომის დროს ნუმეა გამოიყენებოდა, როგორც აშშ-ის არმიის შტაბი წყნარ ოკეანეში. ეს ხუთმხრიანი არმიის შენობის კომპლექსი ომის შემდეგ გახდა ისეთი რეგიონალური სახელმწიფოთაშორისი ორგანიზაციების ჩამოყალიბების საფუძველი, როგორიცაა სამხრეთ წყნარი ოკეანეთის კომისია, რომელსაც შემდგომში ეწოდა წყნარი ოკეანის თანამეგობრობის სამდივნო.
დამეგობრებული ქალაქები
გოლდ-კოსტი (ავსტრალია)
ნიცა (საფრანგეთი)
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
Tourism New Caledonia (South)
Nouméa's official municipal website
Nouméa: Commune Française du Bout du Monde
სქოლიო
ახალი კალედონიის ქალაქები
ოკეანეთის დედაქალაქები
კანტანიედი

კანტანიედი — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს კანტანიედის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 7066 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
პორტუგალიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
პორტუგალიის ქალაქები
ვუგარ ალეკპეროვი

ვუგარ ალეკპეროვი (დ. 5 იანვარი, 1981) — აზერბაიჯანელი მოკრივე და დამსახურებული მწვრთნელი. ვუგარ ალაკბაროვმა 2000 წელს ავსტრალიაში, სიდნეიში 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. ის ასევე შევიდა ისტორიაში, როგორც პირველი აზერბაიჯანის პირველი წარმომადგენელი, რომელმაც ოლიმპიურ თამაშებზე მედალი მოიპოვა. XXVII ზაფხულის ოლიმპიური თამაშებზე მიღწეული შედეგებისთვის მიენიჭა მედალი „პროგრესი“.
ბიოგრაფია
ვუგარ ალეკპეროვი დაიბადა 1981 წლის 5 იანვარს ქალაქ მინგეჩაურში, აზერბაიჯანის დასავლეთით. 1994 წელს აკადემიურ ნიჩბოსნობაში ვუგარ ალაკბაროვმა აზერბაიჯანის ჩემპიონატი მოიგო. ერთი წლის შემდეგ ალაკბაროვმა მწვრთნელ რაშიდ მამედოვის ხელმძღვანელობით დაიწყო კრივში ვარჯიში და 1996 წლის აზერბაიჯანის ჩემპიონატზე ოქროს მედალი მოიპოვა. ალაკბაროვმა დაამთავრა მინგეჩაურის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი 2000 წელს და ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი 2005 წელს.
2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშები
2000 წლის სიდნეიში, ავსტრალიაში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე 75 კგ წონით კატეგორიაში მოიპოვა ბრინაჯოს მედალი. 1/32 ფინალში ანგარიშით 12:7 დაამარცხა დომინიკელთა რესპუბლიკის წარმომადგენელი ჯერსონ რაველო. 1/8 ფინალში დაამარცხა ავსტრალიერი პაულ მილერი. მეოთხედფინალში მისი მეტოქე იყო თურქი აქინ ქულოღლუ, რომელიც ანგარიშით 18:8 დაამარცხა. ნახევარფინალში დამარცხდა თამაშების მომავალ ჩემპიონთან, კუბელ ხორხე გუტიერესთან, ანგარიშით 9:19. 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ნაჩვენები შედეგებისათვის აზერბაიჯანის პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის გადაწყვეტილებით დაჯილდოებული იქნა მედლით „პროგრესი“.
2004 წლის ათენის ოლიმპიური თამაშები
2004 წელს იასპარეზა საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე. 1/16 ფინალში დაამარცხა ბერძენი მოკრივე სპირიდონ კლადოუხასი, ანგარიშით 18:14. 1/8 ფინალში დისკვალიფიცირებული იქნა სირიელ ნასირ ალ-შამისთან შეხვედრაში.
პატიმრობა
ვუგარ ალეკპეროვი 2008 წლის 16 მაისს დაკავებული იქნა შინაგან საქმეთა სამინისტროს ორგანიზებულ დანაშაულთან ბრძოლის მთავარი დეპარტამენტის თანამშრომლების მიერ. სისხლის სამართლის კოდექსის 182.3.2 მუხლი (გამოძალვა ძალადობის გამოყენებით), რომლითაც ვუგარს ბრალი წაუყენეს, გადაკვალიფიცირდა 322.2 მუხლზე (თვითნებობა (იგივე ქმედება ჩადენილი ძალადობის გამოყენებით ან მისი გამოყენების მუქარით) და შესაბამისად. ამ მუხლით ალაკპეროვს მიესაჯა 3 თვითა და 23 დღით თავისუფლების აღკვეთა. საპატიმრო დაწესებულება დატოვა 2008 წლის 10 სექტემბერს. ბრალად ედებოდა ბიზნესმენი კამრან გულიევისგან 10 000 აშშ დოლარის გამოძალვის მცდელობა.
რესურსები ინტერნეტში
sports-reference.com
სქოლიო
აზერბაიჯანელი მოკრივეები
პაპაროის ეროვნული პარკი

პაპაროის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ კუნძულზე.
დაარსდა 1987 წელს და მოიცავს 306 კმ² ტერიტორიას. მდებარეობს სანაპირო ზოლზე, პაპაროის ქედის მწვერვალის სიახლოვეს. პარკში დაცულია კირქვული კარსტის არეალი. მოიცავს რამდენიმე მღვიმეს, რომელთაგან ერთ–ერთი კომერციულ ტურისტულ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. პარკის უდიდესი ნაწილი ტყიანია, მრავალგვარი მცენარეულობით. 1995 წელს, მღვიმეში უბედური შემთხვევა მოხდა, ჩაინგრა გადასახედი პლატფორმა, რა დროსაც 40 ადამიანი დაიღუპა.
პარკის კიდეზე მდებარეობს ტურისტებს შორის პოპულარული პატარა დასახლება პუნაკაიკი.
ეროვნული პარკის ტერიტორია გეოლოგიურად მრავალფეროვანია და მოიცავს სხვადასხვა სახის რელიეფს — მთებს, დაბლობებსა და სანაპირო ზოლს.
რესურსები ინტერნეტში
Paparoa National Park Short Walks
Inland Pack Track
March Against Mining in Paparoa National Park
სქოლიო
ახალი ზელანდიის ეროვნული პარკები
ჟილბერის სინდრომი

ჟილბერის სინდრომი მემკვიდრული დაავადბაა, რომელსაც იწვევს ფერმენტ გლუკურონილტრანსფერაზის გენეტიკურად განპირობებული დეფიციტი, ამ ფერმენტის დახმარებით ღვიძლის უჯრედებში არაპირდაპირი ბილირუბინი გარდაიქმნება პირდაპირში. დაავადება მეტწილად ბავშვთა ან მოზარდობის ასაკში ვლინდება. ყველაზე ხშირად აღინიშნება: სკლერების, პირის ღრუს, ლორწოვნი გარსისა და კანის არამუდმივი მოყვითალო შეფერილობა, ადვილად დაღლა, მარჯვენა ფერდქვეშა არეში უმნიშვნელო ტკივილის გამო დისკომფორტი. სისხლის ბიოქიმიური გამოკვლევის დროს აღინიშნება საერთო ბილირუბინის მატება არაპირდაპირი ფრაქციის ხარჯზე, ღვიძლის დანარჩენი სინჯები ნორმაშია.
ჟილბერის სინდრომის დროს ბილირუბინის დონის მატების პროვოცირებას იწვევს მნიშვნელოვანი ფიზიკური და ფსიქოლოგიური დატვირთვა, დიეტის დარღვევა, შიმშილი,ზოგიერთი მედიკამენტის მიღება, ალკოჰოლის მოხმარება, ინფექციური დაავადებები. სწორედ ამის გამო მკურნალობის თვალსაზრისით მეტად მნიშვნელოვანია სათანადო რეჟიმის დაცვა (შრომის, კვების, დასვენების) და არა რაიმე მედიკამენტის მიღება. თუ ბილირუბინი მკვეთრად არ არის მომატებული, მისი დაქვეითება აუცილებლობას არ წარმოადგენს.
თუ ბილირუბინის დონე მკვეთრადაა მომატებული და თან ახლავს სისუსტე და ცუდი გუნებ-განწყობა, მაშინ ექიმი ნიშნავს სპეციალურ პრეპარატებს. ჟილბერის სინდრომს ახასიათებს კეთილთვისებიანობა, მისთვის საჭირო ნორმების დაცვის შემთხვევაში.
Batallas Municipality

Batallas Municipality is the third municipal section of the Los Andes Province in the La Paz Department, Bolivia. Its capital is Batallas.
Geography
The Cordillera Real traverses the Batallas Municipality. Some of the highest mountains of the municipality are listed below:
Languages
The languages spoken in the Batallas Municipality are mainly Aymara, Spanish and Quechua.
See also
Jach'a Jawira
Janq'u Quta
Lawrawani Lake
Q'ara Quta
References
https://web.archive.org/web/20090218081859/http://obd.descentralizacion.gov.bo/municipal/fichas/ (inactive link)
Municipalities of La Paz Department (Bolivia)
Bursuc

Bursuc is a village in Nisporeni District, Moldova.
See also
Hâncu Monastery
References
Villages of Nisporeni District
პებასის რაიონი

პებასის რაიონი — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის მარისკალ-რამონ-კასტილიის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 101 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 663 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11 437 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს რაიონები
რესურსები ინტერნეტში
2007 წლის აღწერის მონაცემები
პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი
ლორეტოს რეგიონის რაიონები
მარისკალ-რამონ-კასტილიის პროვინციის რაიონები
ვილიქი

ვილიქი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 267 კაცი
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
ლერიქის რაიონის სოფლები
Ziordia

Ziordia is a town and municipality located in the province and autonomous community of Navarre, northern Spain.
References
External links
ZIORDIA in the Bernardo Estornés Lasa - Auñamendi Encyclopedia (Euskomedia Fundazioa)
Municipalities in Navarre
Õ

Õ — ლათინური ანბანის ასო. იწერება, როგორც O, თავზე გრავისით.
ლათინური ანბანი
ამონიუმის იოდიდი

ამონიუმის იოდიდი — ქიმიური ნაერთი ფორმულით NH4I. გამოიყენება ფოტოგრაფიაში და ზოგიერთი მედიკამენტის მისაღებად. მისი მიღება შესაძლებელია ამიაკზე იოდწყალბადმჟავის მოქმედებით. არის თეთრი, კრისტალური ნაერთი, რომელიც ადვილად იხსნება წყალსა და ეთანოლში, ხოლო ტენიან ჰაერზე იღებს ყვითელ შეფერილობას იოდის გამოთავისუფლების გამო.
მიღება
ლაბრატორიაში ამონიუმის იოდიდი მიიღება ამიაკის ან ამონიუმის ჰიდროქსიდის (ამიაკის წყალხსნარი) იოდწყალბადმჟავანსთან ურთიერთქმედებით.
NH3 + HI → NH4I
NH4OH + HI → NH4I + H2O
სქოლიო
არაორგანული ნივთიერებები
იოდიდები
გრანადის დეპარტამენტი

გრანადის დეპარტამენტი
გრანადა — დეპარტამენტი ნიკარაგუაში. დეპარტამენტის ფართობი არის 929 კმ², მოსახლეობის რიცხოვნება კი 190,600 (2005). დეპარტამენტის დედაქალაქი არის გრანადა.
მუნიციპალიტეტები
დირია
დირიომო
გრანადა
ნარდაიმე
ნიკარაგუის დეპარტამენტები
IPhone (მოდელი)

IPhone (მოდელი)
iPhone (აგრეთვე ცნობილი როგორც ორიგინალი iPhone, iPhone 2G) — კომპანია Apple-ის სმარტფონების ხაზის, iPhone-ის პირველი თაობის მოდელი. თვეების განმავლობაში გავრცელებული ხმებისა და ჭორების შემდეგ ის წარმოადგინა Apple-ის იმდროინდელმა აღმასრულებელმა დირექტორმა, სტივ ჯობსმა 2007 წლის 9 იანვარს. ამერიკაში iPhone გამოვიდა იმავე წლის 29 ივნისს. ხაზის შემდეგი მოდელი იყო iPhone 3G, რომელიც 2008 წელს გამოუშვეს.
ორიგინალი iPhone აღარ იღებს განახლებებს Apple–ისგან, მისი უკანასკნელი ოპერაციული სისტემაა iOS 3.1.3.
სქოლიო
Apple
Tretyakovskaya (Moscow Metro)

Tretyakovskaya (Moscow Metro)
Tretyakovskaya (. English: Tretyakov's) is a station complex of Moscow Metro located in the Zamoskvorechye District, Central Administrative Okrug. It offers a cross-platform interchange between Kaluzhsko-Rizhskaya and Kalininsko-Solntsevskaya lines. It is named after the nearby Tretyakov Gallery.
Unlike Kitay-gorod which was purpose-built as a cross-platform interchange station, Tretyakovskaya operated as a normal station before the connection with Kalininskaya Line in 1986. At that time a second hall was opened forming a cross-platform interchange. The two halls are joined by a passage located midway along their length and also by the shared vestibule, which opens onto Klimentovsky Lane.
The southern hall of Tretyakovskaya opened on 3 January 1971. Designed by V. Polikarpova and A. Marova, it has block pylons faced with white Koyelga marble and joined by a continuous marble cornice. Kaluzhsko-Rizhskaya Line trains stopped at both platforms of this hall until 1986, when the new northern hall opened. Currently the southern hall is served by northbound trains of both lines, terminating at Medvedkovo and Novokosino.
The northern hall, served by southbound trains terminating at Tretyakovskaya and Novoyasenevskaya, was designed by R. Pogrebnoy and V. Filippov. It features curved white marble separated by translucent panels which conceal fluorescent light fixtures. The walls are faced with red marble and decorated with a series of plaques by Alexander Bourganov depicting 16 great Russian painters, whose works the Tretyakov Gallery contains.
Cross-platform design
Each hall serves one of two routes of both line 6 and line 8, allowing quicker interchanging.
Transfers
The station is connected to Novokuznetskaya by a subway.
List of the painters, whose portraits decorate the station
1. Andrey Rublyov 2. Dionisius 3. Alexey Venetcianov 4. Vasily Tropinin 5. Alexander Ivanov 6. Karl Brullov 7. Ilya Repin 8. Vasily Surikov 9. Vasily Vereshchagin 10. Viktor Vasnetcov 11. Ivan Shishkin 12. Isaak Levitan 13. Mikhail Vrubel 14. Valentin Serov 15. Ivan Martos 16. Sergey Konenkov
Gallery
Moscow Metro stations
Railway stations in Russia opened in 1971
Kaluzhsko-Rizhskaya Line
Kalininsko-Solntsevskaya line
1971 establishments in the Soviet Union
Railway stations located underground in Russia
339

339
მოვლენები
ევსები ნიკომედიელი კონსტანტინოპოლის არქიეპისკოპოსი ხდება
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ამბროსი მედიოლანელი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი (გ. 397)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
აგარაგიმლი

აგარაგიმლი — სოფელი აზერბაიჯანში, საათლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
საათლის რაიონის სოფლები
ერედის ნათლისმცემლის ეკლესია

ერედის ნათლისმცემლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ერედაში, აგებულია XX-XXI საუკუნეებში.
ქვის წყობით ნაგებ დარბაზულ ეკლესიას თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. აღმოსავლეთით, აფსიდის ღერძზე სარკმელია გაჭრილი. ასეთივე, თითო თაღოვანი სარკმელია დასავლეთისა და ჩრდილოეთის კედლებშიც. ინტერიერში, საკურთხეველი ერთი საფეხურითაა ამაღლებული და კანკელით გამოყოფილი. ეკლესიას ვიწრო გარშემოსავლელი აქვს მოწყობილი. გადახურულია კრამიტით.
რესურსები ინტერნეტში
მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
Lasioglossum exiguum

Lasioglossum exiguum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1879 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
exiguum
გრიბოვა (დროკიის რაიონი)

გრიბოვა (დროკიის რაიონი)
გრიბოვა — სოფელი მოლდოვაში, დროკიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 113 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 175 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
მოლდოვის მოსახლეობის 2004 წლის აღწერის მონაცემები
დროკიის რაიონის სოფლები