PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ვახტანგ ჯაოშვილი

ვახტანგ ჯაოშვილი
ვახტანგ შალვას ძე ჯაოშვილი (დ. , ბილიასუვარი, ბაქოს გუბერნია, ახლანდელი აზერბაიჯანი, — გ. 26 მარტი, 1997, თბილისი) — ქართველი ეკონომ-გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1967), პროფესორი (1970). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1983). საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1978). ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის მთავარი სარედაქციო კოლეგიის წევრი. საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების პრეზიდენტი (1980-1996), სკკპ წევრი 1939 წლიდან.
1938 წელს დაამთავრა ს. კიროვის სახელობის საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის ქიმია-ტექნიკის ფაკულტეტი. 1941 წელს მოსკოვის უმაღლესი პარტიული სკოლა. ინსტიტუტის დამთავდრების შემდეგ მუშაობდა ხელმძღვანელ სამეურნეო თანამდებობაზე. 1941-1945 წლებში სამამულო ომის მონაწილე, 1953 წლიდან სამხედრო სამსახურიდან დემობილიზაციის შემდეგ, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელია. 1967-1977 წლებში მოსახლეობის გეოგრაფიის ლაბორატორიის გამგე, 1978 წლიდან ეკონომიკური და სოციალური გეოგრაფიის განყოფილების ხელმძღვანელი. წლების მანძილზე ვახტანგ ჯაოშვილი იყო ინსტიტუტის დირექტორის მრჩეველი. იგი აგრეთვე ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას: თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში კითხულობდა ლექციების კურს მოსახლეობის გეოგრაფიაში.
მისი ნაშრომები ეძღვნება ეკონომიკურ გეოგრაფიას, მოსახლეობის და განსახლების გეოგრაფიას და ქალაქთმცოდნეობის საკითხებს. მეცნიერული მუშაობის ძირითადი სფერო იყო საქართველოსა და ამიერკავკასიის ეკონომიკური და სოციალური გეოგრაფია. მუშაობდა უმთავრესად დემოგრაფიისა და ურბანიზაციის საკითხებზე, აგრეთვე რესპუბლიკის სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების პრობლემებზე. შეიმუშავა საქართველოს დემოგრაფიული სიტუაციის გაუმჯობესებისა და რესპუბლიკის ურბანიზაციის კონცეფცია.
გამოქვეყნებული აქვს 200-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, მათ შორის 12 მონოგრაფია. მისი შრომები დაიბეჭდა აშშ-ში, საფრანგეთში, პოლონეთში, უნგრეთში, ინდოეთში და სხვა ქვეყნებში. დაჯილდოებული იყო წითელი ვარსკვლავისა და დიდი სამამულო ომის II ხარისხის ორდენებითა და მედლებით.
1970 წელს მიენიჭა სსრკ გეოგრაფიული საზოგადოების სემიონოვ-ტიან-შანსკის სახელობის ოქროს მედალი, 1971 წელს საქართველოს სახელმწიფო პრემია, 1993 წელს საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის პრემია, 1997 წელს კი ღირსების ორდენი. დაკრძალულია თბილისში, ვერეს სასაფლაოზე. მისი სახელობისაა ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნიგოზეთის საჯარო სკოლა.
თხზულებები
საქართველოს მოსახლეობა XVIII-XX საუკუნეებში, თბ., 1984;
ქუთაისი. ეკონომიკურ-გეოგრაფიული დახასიათება, თბ., 1962.
სქოლიო
საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები
ქართველი გეოგრაფები
დაბადებული 1914
გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორები
ქართველი პროფესორები
საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
გუატავიტა

გუატავიტა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.717 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 715 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 23.14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 247 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კოლუმბიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
კოლუმბიის მოსახლეობის 2005 წლის აღწერის მონაცემები — კოლუმბიის სტატისტიკის ეროვნული დეპარტამენტი
statoids.com-ის მონაცემები
კუნდინამარკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ვარსიმაანის ნამოსახლარი და სამაროვანი

ვარსიმაანის ნამოსახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ვარსიმაანის სამხრეთით, ვარსიმაანის ქედებზე. თარიღდება ძველი წელთაღრიცხვით V-IX საუკუნეებით. 1972, 1981, 1983-1984 წლებში გათხარა ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ.
აღწერა
ნამოსახლარზე გამოვლინდა ქვის საძირკველზე ალიზით ამოყვანილი კედლების ფრაგმენტები და თიხის ჭურჭლის ნატეხები. ნამოსახლარის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 10 მეტრზე გაითხარა სამაროვანი. გამოვლინდა 179 სამარხი. თიხნარ და ქვაღორღიან ნიადაგში 0.2-1.5 მეტრ სიღრმეზე გაჭრილი სამარხები ძირითადად მიწაყრილიანია. 12 სამარხი ქვაყრილიანია და სოციალურად დაწინაურებულ პირებს ეკუთვნოდა. მიცვალებულები სამარხებში დაკრძაალული იყვნენ ხელფეხმოხრილი, გვერდზე, ქალები მარცხნივ, მამაკაცები მარჯვნივ. ზოგს თავი ქვის ბალიშზე ედო. ოთხ სამარხში მხედართან ერთად ცხენიც იყო დამარხული. სამარხები ძირითადად ინდივიდუალურია, გვხვდება წყვილადაც. აღმოჩენილი თიხის ჭურჭლის დიდი ნაწილი გამომწვარია შავლეგად, ნაწილი მოწითალო-მოჩალისფროა. გვხვდება შეღებილიც. ჭარბობს ბრინჯაოს ნივთები. აღმოჩენილია რკინის სამკაული, ძვირფასი ლითონის ნივთები. გვხვდება ქვის, მინისა და ძვლის ნაწარმიც.
ლიტერატურა
დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Jajur

Jajur is a village in the Akhuryan Municipality of the Shirak Province of Armenia. The village was established in 1828 when a lime extraction facility was established nearby.
Demographics
References
Populated places in Shirak Province
ბერდაქარი (მწვერვალი)

ბერდაქარი (მწვერვალი)
ბერდაქარი — მთა სომხეთში. მდებარეობს სიუნიქის პროვინციაში, სოფელ ალვანქიდან ჩრდილო-დასავლეთით 6 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2164 მეტრია და წარმოადგენს მეღრის ქედის ნაწილს.
იხილეთ აგრეთვე
სომხეთის მთები
სომხეთის ქედები
მეღრის ქედი
სქოლიო
სომხეთის მთები
მცვივანი წითელი

მცვივანი წითელი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური, მთლიანი, ზოგჯერ სუსტად დანაკვთული, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე სქლადაა ქეჩისებრად შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, თხელია. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოვალური, მუქი წითელი. კანი აქელი აქვს, რბილობი — წვნიანი.
წითელი მცვივანი საშუალო ზრდისა და მაღალმოსავლიანია. მისი სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 162 დღეა, ხოლო სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს, ოქტომბრის დასაწყისში შედის. მტევნის წონა 100-125 გრამს შორის მერყეობს, საჰექტარო მოსავლიანობა საშუალოდ 10.0 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 6.0-7.5 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სუფრის წითელი მშრალი ღვინის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 263
იმერეთის ვაზის ჯიშები
ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
18

18
მოვლენები
ტიბერიუსი და გერმანიკუსი რომის კონსულები არიან.
გერმანელი მხედართმთავარი არმინიუსი მარკომანის სამეფოს ანადგურებს.
ინდოეთში ინდო-პართიელები ტაქსილას იპყრობენ.
დაიბადნენ
გარდაიცვალნენ
თარიღი უცნობია
მარკუს ანტისციუს ლაბეონი — რომაელი იურისტი (დ. დაახლ. ძვ. წ. 50)
1876

1876
მოვლენები
გაიხსნა გორის საოსტატო სემინარია.
7 მარტი : ალექსანდერ გრაჰამ ბელმა პატენტი მიიღო ტელეფონის გამოგონებაზე.
25 ივნისი : სიუს ტომის ინდიელები მათი ბელადის მჯდომარე ხარის მეთაურობით, ლითლ-ბიგჰორნის ბრძოლაში ამარცხებენ ამერიკელებს.
1 ივლისი : სერბეთმა ომი გამოუცხადა ოსმალეთს.
2 ივლისი : მონტენეგრომ ომი გამოუცხადა ოსმალეთს.
31 აგვისტო : ოსმალეთში სულთანი მურად V გადადგა. სულთანის ტახტზე ავიდა მისი ძმა აბდულ ჰამიდ II.
დაიბადნენ
იანვარი
3 იანვარი : ვილჰელმ პიკი — გერმანელი პოლიტიკოსი (გ. 1960)
5 იანვარი : კონრად ადენაუერი — გერმანიის სახელმწიფო მოღვაწე (გ. 1967)
6 იანვარი : მეშადი აზიზბეკოვი — რევოლუციური მოძრაობის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი კავკასიაში (გ. 1918)
12 იანვარი : ჯეკ ლონდონი — ამერიკელი მწერალი (გ. 1916)
13 იანვარი :ოტო ლიბკნეხტი — გერმანელი ქიმიკოსი (გ. 1949)
15 იანვარი : აბდულაზიზი — საუდის არაბეთის პირველი მეფე. (გ. 1953)
თებერვალი
2 თებერვალი : პიუს XII — რომის პაპი (1939–1958). (გ. 1958)
12 თებერვალი : XIII დალაი ლამა (გ. 1933)
21 თებერვალი : კონსტანტინ ბრინკუში — რუმინელი სკულპტორი. (გ. 1957)
26 თებერვალი : აგუსტინ პედრო ხუსტო — არგენტინის პრეზიდენტი (1932–1938) (გ. 1943)
მარტი
5 მარტი : ოსკარ ბენავიდესი — პერუს პრეზიდენტი (1914–1915 და 1933–1939) (გ. 1945)
14 მარტი : ლევ ბერგი — საბჭოთა გეოგრაფი და ბიოლოგი. (გ. 1950)
აპრილი
11 აპრილი : ჯავახიშვილი, ივანე - ქართველი ისტორიკოსი, საზოგადო მოღვაწე (გ.1940)
24 აპრილი : რედერი, ერიხ - გერმანელი სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე (გ.1960)
მაისი
ივნისი
8 ივნისი : ტარას ვაშაკიძე – ქართველი სამხედრო მოღვაწე (გ.1937)
ივლისი
11 ივლისი : ჟაკობი, მაქს - ფრანგი მწერალი და მხატვარი (გ.1944)
აგვისტო
7 აგვისტო : მატა ჰარი - ჰოლანდიელი ჯაშუში (გ.1917)
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
29 იანვარი : ბაგრატიონი, პეტრე - ქართველი მეცნიერი და ინჟინერი (დ.1818)
თებერვალი
მარტი
30 მარტი : ბალარი, ანტუან ჟერომ - ფრანგი ქიმიკოსი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
1 ივლისი : ბაკუნინი, მიხეილ - რუსი რევოლუციონერი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
Darbas

Darbas is a village in the Sisian Municipality of the Syunik Province in Armenia. Saint Stephen's Church of Darbas was opened in 2010. The school and health clinic in Darbas are the largest and most resourced in the Darbas valley. There are primary schools and basic health clinics in both Darbas and the nearby village of Shamb.
Demographics
ARMSTAT reported the village's population as 556 at the 2011 census, In the 2001 census, Darbas had a population of 698.
Municipal administration
The village was the center of the Darbas community, which contained the villages of Darbas, the nearby village of Shamb until the June 2017 administrative and territorial reforms, when the village became a part of the Sisian Municipality. The distance between Darbas and Shamb is approximately 8 kilometers by road.
References
Populated places in Syunik Province
Lasioglossum stradbrokense

Lasioglossum stradbrokense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1916 წელს.
იხილეთ აგრეთვე
Lasioglossum-ის სახეობების სია
სქოლიო
stradbrokense
ასო (მრავალმნიშვნელოვანი)

ასო (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ასო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ასო — წერილობითი ნიშანი, გრაფემა;
ასო — მოქმედი ვულკანი კუნძულ კიუსიუზე;
ასო — მამაკაცის სასქესო ორგანო.
Business Japanese Proficiency Test

Business Japanese Proficiency Test
The is a Japanese language proficiency test designed to objectively measure a person's practical communicative skills in communicating and responding to information in a Japanese-language business environment. Unlike its counterpart Japanese Language Proficiency Test (JLPT) which focuses more on general Japanese, BJT is not designed for measuring Japanese language knowledge nor business knowledge but instead, BJT is designed to measure a person's practical communicative ability to utilize and respond to given information, ability to express thoughts and opinions, and at the same time promote ideas or projects to people of different backgrounds and expertise.
The BJT is not only engineered to measure a person's verbal communicative skills, but also the ability to understand and use Japanese with the aid of text, diagrams, photographs and any other available information in emails or faxes, etc. and at the same time to appropriately perform tasks and workloads suited to a Japanese-language business environment.
The Business Japanese Proficiency Test covers the full range of events or situations that may arise on a Japanese-language business environment.
History
The test was first offered in 1996 and was revised in 2003. It was originally administered by the Japan External Trade Organization (JETRO). In April 2009, however, oversight was transferred to the Japan Kanji Aptitude Testing Public Interest Foundation: the same organization that administers the Kanji kentei.
On August 18, 2010, it was announced that the test would "be discontinued at the end of the current fiscal year". However, on November 25, 2010, it was announced that the test would be "relaunched".
Examination and scoring
The Business Japanese Proficiency Test is split into three parts, Listening Comprehension, Listening and Reading Comprehension and Reading Comprehension.
Exam overview as stated on the official BJT website.
The test is scored out of a possible 800. The score is then ranked on a scale of 6 levels: J5, J4, J3, J2, J1, J1+, with J1+ being the highest and J5 the lowest.
*Level guideline as described on the BJT website
Testing locations
Starting April 2017, the BJT is now being delivered as a computer based test via the Pearson Vue delivery system, a radical change from the industry standard paper based testing.
As of 2018, the BJT is now available in more than 16 countries via the Pearson Vue testing network.
*Test center locations available on the Pearson Vue website
Notes
External links
https://web.archive.org/web/20110709170430/http://www.jetro.go.jp/en/bjt/ The JETRO on the BJT (now points to the following link).
https://web.archive.org/web/20081212115504/http://www.kentei.co.jp/bjt/ (Japanese)
http://www.kanken.or.jp/bjt/english/index.html (English)
Japanese language tests
ნებრასკა (ფილმი)

ნებრასკა (ფილმი)
ნებრასკა — 2013 წლის ამერიკული კომედიურ-დრამატული ფილმი. ფილმის რეჟისორი და სცენარის ავტორია ალეგზანდერ პეინი. ფილმი შავ-თეთრია. ფილმი გადმოსცემს მოხუცი ჯიუტი კაცის ამბავს, რომელიც დარწმუნებულია, რომ მოიგო ლატარია და შვილს სთხოვს ნებრასკაში წაყვანას. ფილმი რამდენიმე ჯილდოზე იყო ნომინირებული. ბრიუს დერნმა მიიღო კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკული ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
2013 წლის ფილმები
ალეგზანდერ პეინის ფილმები
შავ-თეთრი ფილმები
ამერიკული სტაფორდშირის ტერიერი

ამერიკული სტაფორდშირის ტერიერი — ამერიკული ძაღლის ჯიში. ზოგჯერ მოიხსენიება როგორც ამსტაფი. აქვს დიდი და ფარ­თო სახე, მრგვა­ლი და ფარ­თო თვალები, მოკლე ბეწვი. კუ­დი ტანის ზო­მებ­თან შე­და­რე­ბით მოკლეა. სიცოცხლის ხანგრძლივობა როგორც წესი 12 წელი.
რესურსები ინტერნეტში
ამერიკული სტაფორდშირი ტერიერი
ამერიკული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ადმირალი კუზნეცოვი

ადმირალი კუზნეცოვი
„საბჭოთა კავშირის ფლოტის ადმირალი კუზნეცოვი“, შემოკლ. „ადმირალი კუზნეცოვი“ — მძიმე ავიამზიდი კრეისერი, რუსეთის სამხედრო-საზღვაო ფლოტის უდიდესი ხომალდი და მისი პირველი ავიამზიდი, რომელსაც შეუძლია ჰორიზონტალური აფრენისა და დაშვების თვითმფრინავების გადაზიდვა. სახელი ეწოდება ადმირალ ნიკოლოზ კუზნეცოვის პატივსაცემად. აიგო 1982–1990 წლებში (წყალში ჩაეშვა 1985 წლის 6 დეკემბერს) მიკოლაივის (ნიკოლაევის) გემთმშენებელ ქარხანაში, ვ. ანიკეევისა და ლ. ბელოვის (ნევის საპროექტო-საკონსტრუქტორო ბიურო) პროექტის მიხედვით. 1982 წელს უწოდეს „რიგა“, ამავე წელს შეუცვალეს სახელით „ლეონიდ ბრეჟნევი“, 1987–1990 წლებში ეწოდებოდა „თბილისი“. 1991 წლის იანვარში სსრკ სამხედრო-საზღვაო ფლოტის ჩრდილოეთის ფლოტის შემადგენლობაში შევიდა. სრული წყალწყვა 55 ათასი ტონაა. ძალური დანადგარების ჯამური სიმძლავრე — 147 მვტ (200 ათასი ცხენის ძალა). სვლის მაქსიმალური სიჩქარე — 30 კვანძი (55,6 კმ/სთ), ეკონომიური — 18 კვანძი (33,3 კმ/სთ). ცურვის მანძილი — დაახლ. 8 ათასი საზღვაო მილი.
შეიარაღებულია „გრანიტის“ ტიპის გემსაწინააღმდეგო რაკეტებით (დაახლ. 550 კმ მანძილზე მოქმედი 12 ზებგერითი რაკეტა), საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსებით, ახლო რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სარაკეტო-საარტილერიო კომპლექსით, რეაქტიული სიღრმული ბომბებით. შეუძლია დაახლ. 50 თვითმფრინავისა და შვეულმფრენის გადაზიდვა. კრეისერის ავიაჯგუფი თავდაპირველად შედგებოდა სუ-27კ და მიგ-29კ გამანადგურებლებისგან და კა-27 და კა-31 შვეულმფრენებისგან; 1990-იანი წლების ბოლოს — სუ-33 გამანადგურებლების, სუ-25 მოიერიშეების, კა-27 და კა-31 შვეულმფრენებისგან. ხომალდის მშენებლობის პარალელურად მფრინავთა მოსამზადებლად ყირიმში ნოვოფედორივკის აეროდრომზე გაიხსნა სპეციალური სასწავლო ცენტრი. სსრკ სამხედრო-საზღვაო ფლოტის ისტორიაში გემზე პირველი ჰორიზონტალური დაშვება 1989 წლის 1 ნოემბერს განახორციელა მფრინავ-გამომცდელმა ვიქტორ პუგაჩოვმა სუ-27კ თვითმფრინავით.
სქოლიო
რუსეთის ავიამზიდები
საბჭოთა კავშირის ავიამზიდები
უჩვარსი

უჩვარსი — სოფელი საქართველოში, ჯავის მუნიციპალიტეტში (მსხლების თემი), მდებარეობს მდინარე ლიახვის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1200 მეტრი, ჯავიდან 0,5 კილომეტრი.
ლიტერატურა
სქოლიო
საქართველოს ოკუპირებული სოფლები
მსხლების თემის სოფლები
აზოვსკოე (ლენინის რაიონი)

აზოვსკოე (ლენინის რაიონი)
აზოვსკოე — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის ლენინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 48 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
სოფლის ამინდი
ლენინის რაიონის სოფლები (ყირიმი)
იჯევანი

იჯევანი — ქალაქი სომხეთში. ტავუშის პროვინციის დედაქალაქი. მდებარეობს ჩრდილო-აღმოსავლეთ სომხეთში, მდინარე აღსტევის ორივე ნაპირზე. ქალაქზე გადის ერევანი-თბილისის საავტომობილო გზა.
რესურსები ინტერნეტში
იჯევანი
სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
სომხეთის ქალაქები
ტოსაგუის კანტონი

ტოსაგუის კანტონი — კანტონი ეკვადორში, მანაბის პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტოსაგუა. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 33 922 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
მანაბის პროვინციის კანტონები
ყარიბლარი

ყარიბლარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1795 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
მასალის რაიონის სოფლები
ალექსანდრე ბერიძე (პოლიტიკოსი)

ალექსანდრე ბერიძე (პოლიტიკოსი)
ალექსანდრე ბერიძე (დ. 17 დეკემბერი, 1917, სოფელი ერკეთი, ჩოხატაურის რაიონი — გ. 23 თებერვალი, 1996) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი, სამხედრო პირი.
1937 წელს დაამთავრა ბათუმის პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1940 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1941 წელს — ქალაქ ტვერის წითელი არმიის უმაღლესი სამხედრო პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1950 წელს — მოსკოვის სამხედრო–პოლიტიკური აკადემია. სამხედრო–პოლიტიკური აკადემიის ადიუნქტურა 1955 წელს.
1940 წლიდან იყო წითელი არმიის რიგებში. 1945 წლიდან მუშაობდა სხვადასხვა სამხედრო დაწესებულებებში. 1991 წელს საქართველოს ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტში ჩამოაყალიბა პირველი ეროვნული სამხედრო კათედრა. სახელმწიფო საბჭოს წევრი (1992). მე-2 მსოფლიო ომის მონაწილე. . 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „სოციალისტური პარტია“, ვეტერანთა კომისიის თავმჯდომარე. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1984), გენერალ–მაიორი (1993).
რესურსები ინტერნეტში
ალექსანდრე ბერიძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 17 დეკემბერი
დაბადებული 1917
საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
ჰადსაკერის შემცვლელი

ჰადსაკერის შემცვლელი — ძმები კოენების 1994 წლის კომედიური ფილმი.
სიუჟეტი
ახალგაზრდა ნორვილ ბარნსი ეძებს სამსახურს. ის მუშაობას იწყებს ჰადსაკერის მსხვილ კორპორაციაში სწორედ მაშინ, როცა კომპანიის პრეზიდენტი ჰადსაკერი თავს იკლავს. დირექტორთა საბჭოს ახალ პრეზიდენტად სულელის არჩევა სურს, რათა კომპანიის აქციები გაუფასურდეს და მათ თავად შეძლონ აქციების ყიდვა, ამიტომ პრეზიდენტად სწორედ ბარნსს აირჩევენ. დირექტორთა საბჭოს წევრ სიდნი მასბურგერს იმედი აქვს, რომ ადვილად მოახერხებს ბარნსის მართვას, მაგრამ ბარნსს საკუთარი იდეები აღმოაჩნდება.
როლებში
ტიმ რობინსი — ნორვილ ბარნსი
ჯენიფერ ჯეისონ ლი — ემი არჩერი
პოლ ნიუმენი — სიდნი მასბურგერი
ჩარლზ დერნინგი — უორინგ ჰადსაკერი
ჯიმ ტრუ-ფროსტი — ლიფტიორი ბაზი
ბილ კობსი — მესაათე მოსე
ჯონ მაჰონი — არგუსის რედაქტორი
ბრიუს კემპბელი — არგუსის რეპორტიორი სმითი
ჰარი ბუგინი — ალოიზი
ანა ნიკოლ სმითი — ზა ზა
ჯონ გუდმენი — როკველის საინფორმაციოს წამყვანი
ჯონ პოლიტო — მისტერ ბარნსტიდი
სტივ ბუშემი — ბარმენი
რესურსები ინტერნეტში
სქოლიო
1994 წლის ფილმები
ინგლისურენოვანი ფილმები
ამერიკული ფილმები
ძმები კოენების ფილმები
იმამი

იმამი (წინმდგომი) — მუსლიმთა სულიერი წინამძღოლი-მოძღვარი, ან ისლამური სახელმწიფოს მეთაური, რომელსაც უპყრია საერო და სასულიერო ხელისუფლება, ან მეჩეთში მლოცველთა ხელმძღვანელი საერთო ლოცვის დროს. ისლამის სუნიზმის ტრადიციაში იმამი, როგორც წესი, ხელმძღვანელობას ლოცვას მეჩეთში და ნებისმიერ ადამიანს, რომელიც ფლობს ცოდნას ისლამის შესახებ, შეუძლია გახდეს იმამი. ტრადიცია მნიშვნელოვნად განსხვავდება შიიზმში, სადაც იმამი შეიძლება იყოს მხოლოდ მუჰამედის შთამომავალი.
ლიტერატურა
Encyclopædia Britannica Online by Encyclopædia Britannica, Inc.
ისლამი
თბილისის გერბი

თბილისის გერბი — თბილისის თვითმმართველი ქალაქის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ქ. თბილისის საკრებულოს 2005 წლის 8 ივნისის 15-1 გადაწყვეტილების საფუძველზე.
აღწერილობა
ქალაქ თბილისის გერბი, როგორც ქართული ფარი, მრგვალი ფორმის, დამწერლობით შექმნილი კომპოზიციაა. ასომთავრული „თან“ ასონიშნის გრაფირებით აგებული ხოხბისა და მიმინოს განზოგადებული მხატვრული ფორმა და ასოთა თანმიმდევრობა ერთ მთლიან სიმბოლოდ აღიქმება და გამოხატავს დედაქალაქის ლეგენდის არსს.
გერბის ზემო ნახევარსფეროს კიდეზე განლაგებულია შვიდი შვიდქიმიანი ვარსკვლავი. ძირითად გამოსახულებას ეხვევა მუხის რტო — მარადიულობისა და ძლიერების სიმბოლო, რომლის ძირშიც იქმნება ჯვრისებური ტიხარი, სადაც ასომთავრულად (მრგვლოვანი) და ნუსხა-ხუცურად ჩაწერილია „თბილისი“.
გერბის ღერძულ დაბოლოებას წარმოადგენს წყლის თემა. თბილისის გერბი დედაქალაქის ლეგენდაზე აღმოცენებული ჰერალდიკური ნიშანია.
რესურსები ინტერნეტში
თბილისის ოფიციალური საიტი
საქართველოს მუნიციპალური გერბები
თბილისი
აზიმ აზიმზადეს სახლ-მუზეუმი

აზიმ აზიმზადეს სახლ-მუზეუმი
აზიმ ასლან ოღლი აზიმზადეს სახლ-მუზეუმი — მემორიალური მუზეუმი, რომელიც მიეკუთვნება აზერბაიჯანელ მხატვარს, გრაფიკოსს და კარიკატურისტს, აზერბაიჯანის სსრ რესპუბლიკის სახალხო არტისტს. განლაგებულია აზერბაიჯანის დედაქალაქში, ქალაქ ბაქოში, დილარა ალიევას ქუჩა 157-ში. მუზეუმში გამოფენილია ნივთები (დოკუმენტები, ფოტოსურათები, ხელოვნების ნიმუშები), რომლებიც მიეკუთვნებოდა აზიმ აზიმზადეს. მუზეუმის გახსნა მოხდა 1968 წელს. აზიმ აზიმზადეს სახლ-მუზეუმი შეიქმნა მომცრო ზომის ბინაში, რომელშიც ცხოვრობდა მხატვარი. წლების შემდეგ სახლი დანფრევის პირას იყო. ამასთან დაკავშირებით აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტროს დაკვეთით მოხდა ახალი შენობის აგება იმავე ადგილას. მუზეუმში ინახება მხატვართან დაკავშირებული 2000 ექსპონატზე მეტი.
სქოლიო
ბაქოს მუზეუმები
პონტე-დი-სორი

პონტე-დი-სორი — ქალაქი პორტუგალიაში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 11000 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
პორტუგალიის ქალაქების სია
რესურსები ინტერნეტში
პორტუგალიის ქალაქები
Jeti-Ögüz District

Jeti-Ögüz District
Jeti-Ögüz (seven bulls) is a district of Issyk-Kul Region in north-eastern Kyrgyzstan. Its seat lies at Kyzyl-Suu. Its area is , and its resident population was 93,392 in 2021. It comprises much of the eastern end of the Terskey Ala-Too Range.
Geography
The Terskey Alatau, Ak-Shiyrak Range, Borkoldoy Too, Jetim Bel Range, and Kakshaal Too spread across the Jeti-Ögüz District. Major valleys include Issyk-Kul Valley, Upper Naryn Valley, Ak-Shiyrak Valley, and so on. The district contains deposits of ores of tin, tungsten, copper and other metals. Among its large rivers are the Naryn, Saryjaz, Barskoon, Jeti-Ögüz, etc.
Population
Rural communities and settlements
In total, Jeti-Ögüz District includes 47 villages located in 13 rural communities. Each rural community may consist of one or several villages. The rural communities and settlements in the Jeti-Ögüz District are:
Ak-Döbö (seat: Munduz; incl. Ak-Döbö, Ang-Östön and Tilekmat)
Ak-Shyyrak (seat: Ak-Shyyrak; incl. Kulttsentr and Yshtyk)
Aldashev (seat: Saruu; incl. Juuku and Ysyk-Köl)
Barskoon (seat: Barskoon; incl. Karakol, Kara-Say and Söök)
Darkan (seat: Darkan)
Jargylchak (seat: Ak-Terek; incl. Jengish, Kichi-Jargylchak and Chong-Jargylchak)
Jeti-Ögüz (seat: Jeti-Ögüz; incl. Ak-Kochkor, Jele-Döbö, Jeti-Ögüz resort, Kabak, Taldy-Bulak and Chyrak)
Kyzyl-Suu (seat: Kyzyl-Suu; incl. Jalgyz-Örük, Kaynar and Pokrovka Pristany)
Lipenka (seat: Lipenka; incl. Bogatyrovka, Zelenyy Gay and Ichke-Bulung)
Orgochor (seat: Orgochor; incl. Boz-Beshik, Kurgak-Ayryk and Podgornoye)
Svetlaya Polyana (seat: Svetlaya Polyana; incl. Chong-Kyzyl-Suu)
Tamga (seat: Tamga; incl. Tosor)
Yrdyk (seat: Alkym; incl. Jon-Bulak, Komsomolskoye, Konkino and Yrdyk)
References
Districts of Issyk-Kul Region
იავის ზღვა

იავის ზღვა — ფართო კუნძულთშორისი ზღვა წყნარ ოკეანეში, ზონდის შელფზე. მისი ფართობია 320,000 კმ². როგორც ზღვა, ის ჩამოყალიბდა უკანასკნელი გამყინვარების პერიოდში. ზღვა გადაჭიმულია ინდონეზიის კუნძულებს — ბორნეოს (ჩრდილოეთით), იავის (სამხრეთით), სუმატრის (დასავლეთით) და სულავესს (აღმოსავლეთით) შორის. ჩრდილო-დასავლეთიდან, კარიმატის სრუტე აკავშირებს სამხრეთ ჩინეთის ზღვასთან.
იავის ზღვაზე მნიშვნელოვან ეკონომიკურ საქმიანობას წარმოადგენს თევზჭერა. ამ ზღვაში, 3.000 სახეობის წყალქვეშა ბინადარია. სწორედ ამიტომ, შექმნილია რამდენიმე ეროვნული პარკი. ზღვის აკვატორია საკმაოდ ბევრ ტურისტს იზიდავს.
1942 წლის თებერვალ-მარტში, ამ ზღვაში მიმდინარეობდა სამხედრო შეტაკება, რომელიც ისტორიაში იავის ზღვის ბრძოლის სახელით შევიდა. ის მეორე მსოფლიო ომის ერთ-ერთი ყველაზე ხანგრძლივი საზღვაო ბრძოლა იყო. ნიდერლანდების, ბრიტანეთის, ავსტრალიის და აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო ძალებმა წარმატებით მოიგერიეს იაპონიის შეტევა კუნძულ იავაზე.
რესურსები ინტერნეტში
ოკეანეებისა და ზღვების საზღვრები
წყნარი ოკეანის ზღვები
ინდონეზიის ზღვები
ზღვები ანბანის მიხედვით