PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
Lyublino (Moscow Metro)

Lyublino (Moscow Metro)
Lyublino is a Moscow Metro station in the Lyublino District, South-Eastern Administrative Okrug, Moscow. It is on the Lyublinsko-Dmitrovskaya Line, between Volzhskaya and Bratislavskaya stations.
Lyublino opened on 25 December 1996 as part of the second stage of the southeast extension of the Lyublinsky radius. The station is a level single vault design with the main theme (architects V.Filippov and S.Belyakova) is dedicated to the architecture of the towns that are located in Moscow's outskirts (the district of Lyublino was originally a town before being swallowed by Moscow when the city expanded in 1961).
The station consists of two vaulted halves which stop in the apex of the vault where a niche containing the lighting effects is located, which runs the length of the ceiling. The white vaulted halves gently transform into the station walls which are revetted with dark marble in the lower half. Just above the exit portals are two medallions showing the coat of arms of the Lyublino district.
The station has two underground vestibules under the Krasnodarskaya and Sovkhoznaya streets, the exits are covered with closed metallic pavilions.
External links
Mosmetro.ru
Mymetro.ru
News.metro.ru
Metro.ru
KartaMetro.info — Station location and exits on Moscow map (English/Russian)
Moscow Metro stations
Railway stations in Russia opened in 1996
Lyublinsko-Dmitrovskaya Line
Railway stations located underground in Russia
List of lakes of Russia

List of lakes of Russia
List of lakes in Russia in alphabetical order:
Achchyon (Аччён)
Arakhley (Арахлей)
Baikal (Байкал)
Baunt (Баунт)
Beloye, Ryazan Oblast (Белое)
Beloye, Vologda Oblast (Белое)
Bokon (Бокон)
Bolshoye Morskoye (Большое Морское)
Bolshoye Toko (Большое Токо)
Bolshoy Yeravna (Большое Еравное)
Bolshoye Topolnoye (Большое Топольное)
Botkul (Боткуль)
Brosno (Бросно)
Busani (Бусани)
Bustakh (Бустах)
Caspian Sea (Каспийское море)
Chany (Чаны)
Chukchagir (Чукчагирское)
Chyortovo (Чёртово)
Dorong (Доронг)
Lake Dynda (Дында)
Ebeyty (Эбейты)
Ekityki (Экитыки)
Elgygytgyn (Эльгыгы́тгын)
Emanda (Эмандьа)
Ervynaygytgyn (Эрвынайгытгын)
Evoron (Эвopон)
Eyik (Эйик)
Ilirney (Илирней)
Ilmen (Ильмень)
Imandra (Имандра)
Ioni (Иони)
Isinga (Исинга)
Istikhed (Истихед)
Ivan-Arakhley Lake System (Ивано-Арахлейские озёра)
Jack London (Озеро Джека Лондона)
Kapylyushi (Капылюши)
Kenon (Кенон)
Keta (Кета)
Kezanoi (Кезеной-Ам)
Khanka (Ханка)
Khantayskoye (Хантайское)
Khummi (Хумми)
Kizi (Кизи)
Koolen (Коолень)
Krasnoye, Leningrad Oblast (Красное)
Krasnoye, Chukotka (Красное)
Kronotskoye (Кроноцкое)
Kubenskoye (Кубенское)
Kuchuk (Кучукское)
Kulunda (Кулундинское)
Labaz (Лабаз)
Ladoga (Ладожское)
Lama (Лама)
Lovozero (Ловозеро)
Maly Yeravna (Малое Еравное)
Maynits (Майниц)
Medvezhye (Медвежье)
Nedzheli (Нидили)
Neito (Нейто)
Nero (Неро)
Nerpichye (Нерпичье)
Nichatka (Ничатка)
Numto (Нумто)
Omuk-Kyuyol (Омук-Кюёль)
Onega (Онежское)
Orel (Орель)
Oron (Орон)
Orotko (Оротко)
Ozhogino (Ожогино)
Pleshcheyevo (Плещеево)
Peipus (Чудско-Псковское)
Pekulney (Пекульнейское озеро)
Pyakuto (Пякуто)
Pyasino (Пясино)
Pychgynmygytgyn (Пычгынмыгытгын)
Segozero (Сегозеро)
Seliger (Селигер)
Shalkar-Yega-Kara (Шалкар-Ега-Кара)
Soluntakh (Солунтах)
Suringda (Сурингда)
Suturuokha (Сутуруоха)
Svetloyar (Светлояр)
Syamozero (Сямозеро)
Tabanda (Табанда)
Taimyr (Таймыр)
Tandovo (Тандово)
Telemba (Телемба)
Teletskoye (Телецкое)
Tenis (Тенис)
Topozero (Топозеро)
Tytyl (Тытыль)
Ubinskoye (Убинское)
Ulakhan-Kyuel (Улахан кюэль)
Uvs Nuur
Valdayskoye (Валдайское)
Vistytis (Виштынецкое озеро)
Vivi (Виви)
Yanragytgyn (Янрагытгын)
Yanranaygytgyn (Янранайгытгын)
Yeravna-Khorga Lake System (Еравно-Хоргинской системы озёр)
Yessey (Ессей)
Zyuratkul (Зюраткуль)
External links
References
Russia
Lakes
ტობანიერის განძი

ტობანიერის განძი — ვერცხლის მონეტების განძი, რომელიც აღმოჩენდა ვანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტობანიერში.
განძი აღმოჩნდა 1927 წელს. შემორჩენილია 215 ცალი, უმეტესობა (186 ცალი) ტრაპეზუნტის ასპერებია, რომლებიც მოჭრილია იმპერატორების იოანე I-ის (1235-1238 წწ.), მანუელ I-ის (1238-1263 წწ.), იოანე II-ისა (1280-1297 წწ) და ალექსი II-ის (1297 წ.) მიერ. განძის 27 მონეტა განეკუთვნება ე.წ. კირმანეულის კატეგორიას, რომლის ემისია დასავლეთ საქართველოში წარმოებდა. 1 მონეტა სელჩუკურია (1232/1233), 1 — ჰულაგუიანთა (1281/1282). განძი ჩაფლული უნდა იყოს XIII-XIV საუკუნეების მიჯნაზე. დაცულია ქუთაისის სახელმწიფო მუზეუმში.
ლიტერატურა
საქართველოში აღმოჩენილი განძები
ვანის მუნიციპალიტეტი
ტყის მემინდვრია

ტყის მემინდვრია — ძუძუმწოვართა გვარი ზაზუნასებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძეა 77–13 სმ, კუდისა — 2,5–6 სმ. ყურები საშუალო ზომის და მომრგვალებულია; კუდი დაფარულია თმით. წინა კიდურებზე პირველი თითი ძლიერ დამოკლებულია. ზურგი მორუხოა წითური ტონებით ან ღია წითური; მუცელი რუხი ან თეთრი; ზამთრის ბეწვი ბევრად ხშირი და ღიაა. ლოყის კბილებს აქვთ ფესვები, რომლებიც ასაკთან ერთად იზრდება.
ცნობილია 9–12 სახეობა. გავრცელებული არიან ევრაზიაში (სამხრეთით თურქეთამდე, ჩრდილოეთ მონღოლეთამდე, კორეამდე), სახალინზე, კურილისა და იაპონიის კუნძულებზე, ჩრდილოეთ ამერიკის ჩრდილოეთ და დასავლეთ ნაწილში. ბინადრობენ ტყის სხვადასხვა ლანდშაფტში, ჩრდილოეთში შედიან ბუჩქნარიან ტუნდრაში; მთებში ადიან ზღვის დონიდან 3000 მეტრამდე.
აქტიურები არიან დღე-ღამის განმავლობაში. იკვებებიან ხეებისა და ბუჩქების ფესვებითა და კვირტებით, ნაყოფით, თესლებით, ჭამენ ხავსს, ლიქენებს, სოკოებს, სხვადასხვა უხერხემლოებს. თხრიან უბრალო არაღრმა სოროებს. ბუდეს იწყობენ ზედაპირზე არსებულ თავშესაფრებში, იშვიათად მიწის ქვეშ. სახლის თაგვების არყოფნის შემთხვევაში შეუძლიათ ადამიანის საცხოვრებელში და სამეურნეო ნაგებობებში ცხოვრებაც (ქარცი მემინდვრია, C. glareolus; წითელი მემინდვრია, C. rutilus).
ხელსაყრელ წლებში ტყის მემინდვრიების გამრავლება იწყება თოვლის დნობის შემდეგ და გვიან შემოდგომამდე გრძელდება. დედალი წელიწადში 4 თაობას იძლევა, თითოეული დაყრის დროს შობს 5–6 (11-მდე) ნაშიერს. მაკეობა გრძელდება 20 დღემდე; სქესობრივ სიმწიფეს სიცოცხლის პირველ წელს აღწევენ, ბუნებაში ცოცხლობენ 2 წელზე ნაკლებს. რიგ სახეობებს ახასიათებს რიცხოვნობის მრავალწლიანი რყევები გამოხატული პიკებითა და დეპრესიებით.
სოროების ქსელის წარმოქმნითა და შენარჩუნებით, რასაც სხვა მცირე ზომის ცხოველებიც იყენებენ, მემინდვრიები მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ ტყის ეკოსისტემებში; წარმოადგენენ ბეწვის მხრივ საინტერესო მტაცებელი ცხოველების ძირითად საკვებს. ადგილ-ადგილ ზიანის მოტანა შეუძლიათ ტყის სანერგეებისა და ახალგაზრდა ბაღებისათვის. არიან ადამიანის რიგი საშიში ინფექციური დაავადებების (ტკიპის ენცეფალიტი, პარტახტიანი ტიფის ცხელება, ლეპტოსპიროზი და სხვ.) მატარებლები.
სქოლიო
ქიზილი

ქიზილი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
შაბრანის რაიონის სოფლები
მორიგის ლაშქრობის განაჩენი

მორიგის ლაშქრობის განაჩენი 1774 — ძველი ქართული ადმინისტრაციული და სამხედრო სამართლის მნიშვნელოვანი ძეგლი. შეიმუშავა დარბაზმა. მოქმედებდა 1774 წლის იანვრიდან ქართლ-კახეთის სამეფოში (თუშეთისა და ფშავ-ხევსურეთის გამოკლებით). შედგება შესავლისა და 37 მუხლისაგან. მორიგის ლაშქრობის განაჩენის შედგენის მიზანი იყო მუდმივი ლაშქრის — მორიგე ჯარის შექმნა. ამ გზით მეფე ერეკლე II ცდილობდა ფეოდალთა განკერძოებულობის შეზღუდვას და ცენტრალური ხელისუფლების გაძლიერებას. ამიერედან ლაშქრად გაწევა უნდა მომხდარიყო არა შეწერით ან კომლზე კაცის დაძახებით, არამედ მოსახლეობის აღწერის დავთრების მიხედვით. ლაშქრობის შემძლე ყოველ მამაკაცს წელიწადში ერთი თვე უნდა ემსახურა სამეფო ლაშქარში. „სარდრები“, მინბაშები და უზბაშები, როგორც უშუალოდ მეფისადმი დამორჩილებული მოხელეები, სამეფო ლაშქარში მებატონე ფეოდალზე მეტი ძალისანი იყვნენ. სამხედრო დანაშაულისათვის სასჯელი ემუქრებოდა მაღალი წოდების წარმომადგენლებსაც. ისჯებოდა დანაშაულის განუცხადებლობაც (მუხლი 16).
მორიგის ლაშქრობის განაჩენმა შესაძლებელი გახადა სამეფოში ერთდროულად 5 ათასი მოლაშქრის გამოყვანა. 1787 წლისთვის ქვეყნის რეაქციული ძალების საერთო მცდელობის შედეგად, მორიგე ლაშქარი შემცირდა. მისი ადგილი დაიკავა დაქირავებული ჯარის თავისებურმა სახეობამ — მორიგე ყარაულმა.
ლიტერატურა
ქართლ-კახეთის სამეფო
ძველი ქართული სამართალი
საქართველოს სამხედრო ისტორია
Discothyrea testacea

Discothyrea testacea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Discothyrea-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Proceratiinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
მორისის ჭია

მორისის ჭია — კომპიუტერული ვირუსი.
ამ საშიში დამაზიანებელი ვირუსის აქტიურობა შეინიშნა 1988 წლის ნოემბერში. საშიშ ინტერნეტ-ვირუსების რეიტინგში მან დაიკავა პირველი ადგილი. თავისი ქაოსური და უკონტროლო გამრავლებით მან მოახდინა კომპიუტერების მუშაობის პარალიზება. მართალია არა ხანგრძლივად, მაგრამ მისი დამსახურებით მწყობრიდან გამოვიდა ახალბედა და ჯერ კიდევ ბოლომდე არა გლობალური ქსელი. მის მიერ მიყენებული ზარალი მაშინ შეფასდა 96 მილიონ დოლარად.
რესურსები ინტერნეტში
ვირუსები ტექნოლოგიაში
The Cornell Commission: On Morris and the Worm
კომპიუტერული ტექნიკის ისტორია
გოჩა ნათენაძე

გოჩა ნათენაძე (დ. 17 ივლისი, 1960, ვალე) — ქართველი გეოლოგი, პოლიტიკოსი.
1982 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ახალციხის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
გოჩა ნათენაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი
დაბადებული 17 ივლისი
დაბადებული 1960
საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
ნატალია ბაბენკო

ნატალია ბაბენკო (დ. 9 აგვისტო, 1994) — უკრაინელი კინოსა და თეატრის მსახიობი. დამთავრებული აქვს კიევის ნაციონალური ი. კარპენკო-კარის თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის უნივერსიტეტი. გადაღებულია 19 ფილმსა და სერიალში.
რესურსები ინტერნეტში
kino-teatr.ru
theatre.love
kinoafisha.ua
kino-teatr.ua
დაბადებული 1994
დაბადებული 9 აგვისტო
უკრაინელი მსახიობები
Cedro do Abaeté

Cedro do Abaeté is a municipality in the north of the Brazilian state of Minas Gerais. In 2020, the population was 1,157 in a total area of 280 km². It became a municipality in 1962.
Location
Cedro do Abaeté belongs to the statistical micro-region of Três Marias. It is located at an elevation of 931 meters between the Indaiá River and the São Francisco River. Neighboring municipalities are:
North: Paineiras
West: Tiros
South: Quartel Geral
East: Abaeté
Distances
Três Marias: 176 km
Abaeté: 34 km
Belo Horizonte: 249
Connections to the east and west are made on MG-352.
Economic activities
The most important economic activities are cattle raising, commerce and agriculture. The GDP in 2005 was R$ R$6 million of which 4 million came from services. Cedro do Abaeté is in the middle tier of municipalities in the state with regard to economic and social development. In 2007, there were no banking agencies in the town. There was a small retail infrastructure serving the surrounding area of cattle and agricultural lands. There were 119 automobiles in all of the municipality (2007), about one for every 10 inhabitants.
In the rural area there were 95 establishments occupying 13,000 hectares (2006). About 150 persons were employed in agriculture. Six of the farms had tractors, a ratio of one in fifteen farms. There were 7,800 head of cattle in 2006. In permanent crops there were 14 ha. planted, while in perennial crops 107 ha. were planted (2006). The main crops were rice, sugarcane and corn.
Health and education
In the health sector there were three health clinics. In the educational sector there were two primary schools and one middle school.
Municipal Human Development Index: 0.746 (2000)
State ranking: 302 out of 853 municipalities as of 2000
National ranking: 1,938 out of 5,138 municipalities as of 2000
Literacy rate: 82%
Life expectancy: 74 (average of males and females)
The highest ranking municipality in Minas Gerais in 2000 was Poços de Caldas with 0.841, while the lowest was Setubinha with 0.568. Nationally the highest was São Caetano do Sul in São Paulo with 0.919, while the lowest was Setubinha. In more recent statistics (considering 5,507 municipalities) Manari in the state of Pernambuco has the lowest rating in the country—0,467—putting it in last place.
References
See also
List of municipalities in Minas Gerais
Municipalities in Minas Gerais
Punta Peña

Punta Peña is a corregimiento in Chiriquí Grande District, Bocas del Toro Province, Panama. It has a land area of and had a population of 2,520 as of 2010, giving it a population density of . It was created by Law 10 of March 7, 1997; this measure was complemented by Law 5 of January 19, 1998 and Law 69 of October 28, 1998. Its population as of 2000 was 1,730.
References
Corregimientos of Bocas del Toro Province
es:Punta Peña (Bocas del Toro)
ყაზანჩი (აღდამი)

ყაზანჩი (აღდამი)
ყაზანჩი — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
აღდამის რაიონის სოფლები
ოლასაგუტია

ოლასაგუტია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ლა-ბარანკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,6 კმ². მოსახლეობა — 1490 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ნავარის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ოლასაგუტიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ნავარის მუნიციპალიტეტები
ნავარის ქალაქები
ვიქტორ-ჰარბორი

ვიქტორ-ჰარბორი — ქალაქი ავსტრალიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, სამხრეთ ავსტრალიის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 13 841 ადამიანს. შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ადელაიდიდან დაშორებულია 85 კილომეტრით. დაარსდა 1837 წელს. გაშენებულია ავსტრალიის დიდი ყურის სანაპიროზე. ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი — ივლისი და აგვისტო.
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქი ვიქტორ-ჰარბორი.
Steamranger Tourist Railway
South Australia Central
Tourism South Australia
სქოლიო
სამხრეთ ავსტრალიის ქალაქები
Qrız

Qrız (also, Giriz, Krits, Kriz, and Kyryz) is a village and municipality in the Quba Rayon of Azerbaijan. It has a population of 368. The municipality consists of the villages of Qrız and Qırızdəhnə.
They speak their own local language.
Their houses are made partly out of picked wooden sticks and stones in the near forests.
There is a mosque located in the center of the village.
It's not possible to get to the village by a personal car, only by foot or 4x4 Land Rover.
Locals usually earn living by keeping animals and grazing them.
References
External links
Populated places in Quba District (Azerbaijan)
Kryts
კუპერ-ჰიუიტის მუზეუმი

კუპერ-ჰიუიტის მუზეუმი
კუპერ-ჰიუიტი, ეროვნული დიზაინის მუზეუმი (The Cooper-Hewitt, National Design Museum) — აშშ-ის დიზაინის ისტორიისა და თანამედროვე დიზაინის ეროვნული მუზეუმი. ეს ერთადერთი მუზეუმია აშშ-ში, რომლის კოლექცია მთლიანად დიზაინს ეთმობა. მუზეუმი ნიუ-იორკში, მეხუთე ავენიუზე და აღმოსავლეთ 91-ე ქუჩაზე მდებარეობს (მუზეუმთა მილზე) და სმითსონიური ინსტიტუტის ნაწილია. მუზეუმი წარმოადგენს ყოველწლიურ ეროვნული დიზაინის ჯილდოს ათ კატეგორიაში „ამერიკული დიზაინის საუკუთესო ნიმუშებისთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
კუპერ-ჰიუიტი, ეროვნული დიზაინის მუზეუმის საიტი
ნიუ-იორკის მუზეუმები
ათანასე (პეტრიაშვილი)

ათანასე (პეტრიაშვილი)
ათანასე (ერისკაცობაში — ალექსი პეტრიევი [პეტრიაშვილი]; დ. 28 სექტემბერი, 1774, ყიზლარი, ასტრახანის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 17 ოქტომბერი, 1832, მოსკოვი, რუსეთის იმპერია) — ქართველი სასულიერო პირი, არქიმანდრიტი.
ბიოგრაფია
ალექსი პეტრიაშვილი დაიბადა ყიზლარში, სწავლობდა ასტრახანის სასულიერო სემინარიაში. 1796 წელს ეკურთხა ყიზლარის ტაძრის მღვდლად. 1798 წელს გადაიყვანეს მუშკეტერთა პოლკში სამხედრო მღვდლად. პავლე ციციანოვის საქართველოს მთავარმართებლად დანიშვნისთანავე ალექსი პეტრიაშვილი დეკანოზის ხარისხით 1803 წელს გადაიყვანეს მასთან სამსახურში, როგორც თარჯიმანი. იმავე წელს დაინიშნა ახლად დაარსებული თბილისის კეთილშობილთა სასწავლებლის დირექტორად. ალექსი პეტრიაშვილს დიდი წვლილი მიუძღვის კეთილშობილთა სასწავლებლის წარმატების, მისი სახელმძღვანელოებით უზრუნველყოფისა და თბილისის სტამბის დაარსების საქმეში.
ათანასეს ახლო ურთიერთობა ჰქონდა ორბელიანთა სახლთან და იყო გრიგოლ ორბელიანის ნათლია. მიტროპოლიტ ვარლამთან ერთად მოამზადა საქართველოს საეკლესიო რეფორმის პროექტი. არსენ თბილელთან უთანხმოების შედეგად 1810 წელს სასწავლებლის დირექტორობიდან გადააყენეს. იგი ბერად აღიკვეცა, არქიმანდრიტის ხარისხი მიენიჭა და ქვათახევის მონასტრის წინამძღვრად დაინიშნა. 1814 წელს თბილისში ქართლ–კახეთ–იმერეთის სინოდალური კანტორის დაარსებისთანავე ათანასე მის წევრად დაინიშნა.
ეგზარქოს თეოფილაქტე რუსანოვის დავალებით 1819 წელს ათანასე გააგზავნეს სამეგრელოში იქაური საეკლესიო ყმების, შემოსავლებისა და სასულიერო პირთა რაოდენობის ზუსტი ცნობების შესაკრებად, ასევე იქ რუსული საეკლესიო მმართველობის დასამყარებლად.
ქვათახევის მონასტრის გაუქმების შემდეგ ათანასე მცირე დროით თბილისის ფერისცვალების (ე. წ. დარიის) მონასტრის წინამძღვარი იყო, მაგრამ მალევე რუსეთში გაემგზავრა. იქ ჯერ ნიჟნი-ნოვგოროდის გუბერნიის მაკარის მონასტრის წინამძღვრად დანიშნეს, შემდეგ მოსკოვში დონის მონასტრის არქიმანდრიტად. ათანასე გარდაიცვალა 1832 წლის 17 ოქტომბერს. დასაფლავებულია დონის მონასტერში.
ლიტერატურა
ბერძნიშვილი მ., ათანასე არქიმანდრიტი (1774-1832) // მასალები XIX საუკუნის პირველი ნახევრის ქართული საზოგადოებრიობის ისტორიისათვის. თბ., 1980. გვ.104-106.
ღაღანიძე მ., ორი მღვდელმსახური წიგნიერება-განათლების სამსახურში : ათანასე ამილახვარი და ათანასე ალექსი-მესხიშვილი // ძველი და ახალი საქართველოს მიჯნაზე : ლიტ. პორტრეტები XVIII-XIX საუკუნეების საქ. საზ. და კულტ. ცხოვრების ალბომიდან. თბ., 2010. გვ.38-44.
რესურსები ინტერნეტში
ათანასე პეტრიაშვილი
სქოლიო
დაბადებული 28 სექტემბერი
დაბადებული 1774
გარდაცვლილი 17 ოქტომბერი
გარდაცვლილი 1832
ქართველი არქიმანდრიტები
გორტინი

გორტინი („პატარა ბაღი“) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს სლაიგოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. ბოლო წლებში გორტინი გაიზარდა და იქცა საცხოვრებლად იმ ხალხისთვის, ვინც სლაიგოში მუშაობს. სოფელში 1874-დან 1963 წლამდე მოქმედებდა რკინიგზის სადგური.
2006 წლის აღწერით, გორტინის მოსახლეობა 735 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
სლაიგოს საგრაფო
სქოლიო
სლაიგოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
Podomyrma delbrueckii

Podomyrma delbrueckii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Podomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს..
სქოლიო
ჭიანჭველები
შუმენის ოლქი

შუმენის ოლქი
შუმენი — ოლქი ჩრდილო-დასავლეთ ბულგარეთში. დედაქალაქი - ქალაქი შუმენი.
შუმენის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 3390,2 კმ², აქ ცხოვრობს 205 198 ადამიანი.
თემები
შუმენი
კაოლინოვო
კასპიჩანი
ხიტრინო
ნიკოლა-კოზლევო
ნოვი-პაზარი
სმიადოვო
ვირბიცა
ველიკი-პრესლავი
ვენეცი
რესურსები ინტერნეტში
შუმენის ოლქის ადმინისტრაცია
Всичко за гр. Шумен
ბულგარეთის ოლქები
შუმენის ოლქი
სოლიანა

სოლიანა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 39,2 კმ². მოსახლეობა — 4881 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
სოლიანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
კობდარი

კობდარი — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ალმერიის პროვინციის ვალიე-დელ-ალმანსორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32,0 კმ². მოსახლეობა — 171 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალმერიის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კობდარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალმერიის მუნიციპალიტეტები
ბურურის პროვინცია

ბურურის პროვინცია — ბურუნდის 17-დან ერთ-ერთი პროვინცია. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთში. ფართობი — 2465 კმ², მოსახლეობა — 574 013 ადამიანი.
ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბურური.
გეოგრაფია
ჩრდილოეთით ესაზღვრება ბუჟუმბურა-რურალის და მვაროს პროვინციებს, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — გიტეგას პროვინციას, აღმოსავლეთით — რუტანის პროვინციას, სამხრეთით — მაკამბის პროვინციას, სამხრეთიდან გარს ეკვრის ტანგანიიკის ტბის წყლები.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ბურურის პროვინცია იყოფა 9 კომუნად:
Burambi
Bururi
Buyengero
Matana
Mugamba
Rumonge
Rutovu
Songa
Vyanda
სქოლიო
ბურუნდი
ბურუნდის პროვინციები
ვეგავიანა

ვეგავიანა — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-გატის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 23,06 კმ². მოსახლეობა — 868 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
კასერესის მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
ვეგავიანის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
კასერესის მუნიციპალიტეტები
ადიპოკინი

ადიპოკინი
ადიპოკინები, ან ადიპოციტოკინები (ბერძნ. adipo-, ცხიმი; cytos-, უჯრედი; და -kinos, მოძრაობა) — ციტოკინები (უჯრედის სასიგნალო ცილები), რომლებიც გამოიყოფა ცხიმოვანი ქსოვილის მიერ. ზოგიერთი მათგანი ხელს უწყობს სიმსუქნესთან დაკავშირებულ დაბალი ინტენსივობის ანთებით მდგომარეობას ან მეტაბოლური სინდრომის განვითარებას, დაავადებათა ერთობლიობას, რომელთაც განეკუთვნება (თუმცა არ შემოიფარგლება): ტიპი 2 დიაბეტი, გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები და ათეროსკლეროზი. პირველი ადიპოკინი, რომელიც აღმოაჩინეს, იყო ლეპტინი 1994 წელს. მას შემდეგ აღმოჩენილ იქნა ასობით სხვა ადიპოკინი.
ადიპოკინებია:
ლეპტინი
ადიპონექტინი
აპელინი
კემერინი
ინტერლეიკინ-6 (IL-6)
მონოციტების ქემოატრაქტანტი ცილა-1 (MCP-1)
პლაზმინოგენის აქტივატორის ინჰიბიტორი-1 (PAI-1)
რეტინოლის დამაკავშირებელი ცილა 4 (RBP4)
სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორი-ალფა (TNFα)
ვისფატინი
ომენტინი
ვასპინი (SERPINA12)
პროგრანულინი
CTRP-4
სქოლიო
ციტოკინები
ზაქათალა

ზაქათალა – ქალაქი და ზაქათალის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქში მდებარეობს საერთაშორისო აეროპორტი ფარზივანი. ქალაქში არის ჰეიდარ ალიევის სახელობის პარკი, ძველი ციხის ნანგრევები, ქართული ეკლესია, რომელიც არ ფუნქციონირებს. ქალაქში ასევე ახალი მეჩეთია აშენებული.
გეოგრაფია
მდებარეობა აზერბაიჯანის ჩრდილო–დასავლეთში, მდებარეობს ევლახი-შაქი-თბილისის გზატკეცილზე, მდინარე თალაჩაის ნაპირებზე.
ეტიმოლოგია
სიტყვა „ზაქათალას“ წარმოშობის რამდენიმე ვერსია არსებობს. ერთ-ერთი ვერსიით, „ზაქათალა“ არის სიტყვა „საქათალას“ შეცვლილი ფორმა (საკის ვაკის სახელიდან ამოღებული). VII საუკუნეში საკთა ტომები გადავიდნენ წინა აზიაში და გადაწყვიტეს დასახლდნენ ალბანეთის ტერიტორიაზე მდინარე მტკვრის მარჯვენა სანაპიროდან კავკასიონის მთების მთისწინამდე. ზაქათალას რაიონი უძველესი კავკასიური ალბანეთის ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილი იყო, რომელიც დასავლეთით მდებარეობდა.
ისტორია
თავდაპირველად თანამედროვე ზაქათალის ტერიტორია იყო კავკასიის ალბანეთის პროვინცია. ამის შემდეგ, რეგიონი იყო ქართული კულტურული და პოლიტიკური გავლენის ქვეშ. შუა საუკუნეების ეპოქაში ცნობილი გახდა, როგორც „საინგილო“ და მას ძირითადად აკონტროლებდა საქართველოსა და შირვანის სამეფოები.
შუა საუკუნეებში შვიდი ქართული სკოლა მოქმედებდა რეგიონში. ამ სკოლებში ძირითადად ასწავლიდნენ თეოლოგიას, ფილოსოფიას, ორთოგრაფიას, ეკლესიის ისტორიასა და საქართველოს ისტორიას. ამ სკოლებმა ითამაშეს კულტურული და საგანმანათლებლო როლი, როგორც თვითონ რეგიონში, ასევე სამხრეთ კავკასიის ისტორიაში.
1830 წელს მხარე რუსეთს შეუერთდა, იმ დროიდან გაშენდა ქალაქი ზაქათალაც. თავდაპირველად აქ იყო მხოლოდ ციხე, სადაც რუსის ჯარი იდგა, შემდგომში გაჩნდა მოსახლეობაც. 1832-1840 წლებში შედიოდა ტფილისის გუბერნიაში. 1841-1844 წლებში შედიოდა საქართველო-იმერეთის გუბერნაიში. 1851 წლიდან მიენიჭა ქალაქის სტატუსი. 1844-1860 წლებში იყო ჭარ-ბელაქნის სამხედრო ოლქის ცენტრი. 1860-1917 წლებში ისევ ტფილისის გუბერნიაში იყო ზაქათალის ოკრუგის ცენტრი. იყო ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის ნაწილი 1917 წელს, ხოლო 1918-1921 წლებში შედიოდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკაში, იყო ავტონომიური ერთეულის ცენტრი. 1922 წლის მარტში 4 რაიონი და მათ შორის ზაქათალა აზერბაიჯანის სსრ-ს შეურთდა.
მოსახლეობა
ეკონომიკა
ქალაქში მდებარეობს საკონსერვო, რძის ნაწარმის, აგურის და ასფალტის ქარხნები. ზაქათალა არის ტურიზმის მსხვილი ცენტრი აზერბაიჯანში. აქ არის მრავალი სასტუმრო, დასვენების სახლები.
კლიმატი
ლიტერატურა
პაპუაშვილი თ., „ჭარ-ბელაქანი“, თბილისი, 1972
პაპუაშვილი თ., „ჰერეთის ისტორიის საკითხები“, თბილისი, 1970
ბერძენიშვილი ნ. აღმოსავლეთ კახეთის წარსულიდან // საქართველოს ისტორიის საკითხები, წ. 3 თბილისი, 1966
სქოლიო
შაქი-ზაქათალის რეგიონის ქალაქები
ჟუან VI (პორტუგალია)

ჟუან VI (პორტუგალია)
ჟუან VI (დ. 13 მაისი, 1767, ლისაბონი, პორტუგალია — გ. 10 მარტი, 1826, იქვე) — პორტუგალიის მეფე 1816–1826 წლებში. ბრაგანსის დინასტიიდან. 1799–1816 წლებში რეგენტი (სახელმწიფოს ფაქტობრივად მართავდა დედის მარიამ I-ის ავადმყოფობის გამო). აბსოლუტური მონარქიის მომხრე, მაგრამ იძულებული იყო ლიბერალებსა და აბსოლუტისტებს შორის მოქნილი პოლიტიკა გაეტარებინა. 1793 წელს შეუერთდა პირველ ანტიფრანგულ კოლაიციას. ნაპოლეონ I-ის ჯარების პორტუგალიაში შეჭრის (1807) შემდეგ ბრაზილიაში წავიდა. 1821 წელს დაბრუნდა ლისაბონში. იძულებული იყო ეცნო პორტუგალიის ლიბერალური კონსტიტუცია, ხოლო 1825 წელს - ბრაზილიის დამოუკიდებლობა.
რესურსები ინტერნეტში
ჟუან VI
პორტუგალიის მეფეები
დაბადებული 13 მაისი
დაბადებული 1767
გარდაცვლილი 10 მარტი
გარდაცვლილი 1826
Camponotus pylartes pylartes

Camponotus pylartes pylartes — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
Camponotus
ჩუგენი

ჩუგენი — მთა პლესურის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 049 მეტრზე.
სათხილამურო კურორტ აროზიდან ჩუგენის მწვერვალისკენ მიემართება საბაგირო გზა.
რესურსები ინტერნეტში
List of mountains above 2000 m in Switzerland with coordinates
ალპები
შვეიცარიის მთები