PolyAgent/wiki_georgian_en_parallel_20231101 huggingface dataset:
ფრენსის პარკერ შეპარდი

ფრენსის პარკერ შეპარდი (დ. 10 მაისი, 1897 — გ. 25 აპრილი, 1985) — ამერიკელი გეოლოგი, რომლის წყალქვეშა კანიონების პიონერულმა გამოკვლევებმა საფუძველი ჩაუყარა წყნარი ოკეანის ზღვის გეოლოგიას. იყო სედიმენტოლოგთა საერთაშორისო ასოციაციის პრეზიდენტი (1958–1963). შეპარდმა ბაკალავრის ხარისხით დაამთავრა ჰარვარდის უნივერსიტეტი 1919 წელს და ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხით ჩიკაგოს უნივერსიტეტი 1922 წელს.
ჰარვარდში სწავლისას მასზე გავლენა მოახდინა რეჯინალდ ოლდუორთ დეილიმ, ხოლო ჩიკაგოში როლინ დენიელ სოლზბერიმ და როლინ თომას ჩემბერლინმა. როგორც ჩანს, იგი როლინ თომას ჩემბერლინის დიდი გავლენის ქვეშ იმყოფებოდა, ვინაიდან მისი დისერტაციის თემა კლდოვანი მთების ღარსა და შემდეგი დეკადის განმავლობაში, ძირითადად, სტრუქტურული გეოლოგიის საკითხებს მიეძღვნა. 1922–42 წლებში იყო ილინოისის უნივერსიტეტის ასისტენტ-პროფესორი და პროფესორი. პროფესიული ცხოვრების დიდი ნაწილი გაატარა სკრიფსის ოკეანოგრაფიის ინსტიტუტში, სადაც 1948 წელს ზღვის გეოლოგიის პროფესორად აირჩიეს. მუშაობდა აგრეთვე აშშ-ის საზღვაო ძალების სამეცნიერო დაწესებულებებში. 1951–57 წლებში ხელმძღვანელობდა ამერიკის ნავთობის ინსტიტუტის მიერ ორგანიზებულ მექსიკის ყურის ნალექების კვლევას.
1966 წლიდან კალიფორნიის უნივერსიტეტის საპატიო პროფესორია. მისი ძირითადი ნაშრომებიდან აღსანიშნავია: „ზღვის გეოლოგია“ (1948) და „წყალქვეშა კანიონები და ზღვის სხვა ხეობები“ (1966). შეიმუშავა ზღვის ნატეხი ნალექების კლასიფიკაცია ქვიშიანი, ალევრიტული და თიხოვანი ფრაქციების თანაფარდობაში; შეისწავლა ტურბიდიტული ნაკადები და კონტინენტური შელფები, აგრეთვე ნატეხი მასალის დიფერენციაცია. შეიმუშავა რიფების ტიპიზაცია, აღწერა და შეისწავლა წყალქვეშა კანიონები. წყალქვეშა კანიონების სათავეების სიღრმის ცვლილების კვლევებმა მოგვცა კონკრეტული არგუმენტი, თუმცა ტურბიდიტული ნაკადებითა და სედიმენტური ჩამომეწყრებით მათი ჩამოყალიბების არადამაჯერებელი მტკიცებულება.
ფრენსის პარკერ შეპარდი 220 სამეცნიერო ნაშრომისა და 10 წიგნის ავტორია. თანამედროვე ზღვის გეოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელია, რის გამოც ფართოდ არის ცნობილი როგორც „ზღვის გეოლოგიის მამამთავარი“.
დაჯილდოებულია ლონდონის გეოლოგიური საზოგადოების უოლასტონის მედლითა (1966) და სედიმენტოლოგთა საერთაშორისო ასოციაციის სორბის მედლით (1978). სამხრეთ კალიფორნიის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი (1978).
სქოლიო
დაბადებული 10 მაისი
დაბადებული 1897
გარდაცვლილი 25 აპრილი
გარდაცვლილი 1985
ამერიკელი გეოლოგები
ჰარვარდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ჩიკაგოს უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
Roi fainéant

Roi fainéant ("do-nothing king", "lazy king") is a French term primarily used to refer to the later kings of the Merovingian dynasty after they seemed to have lost their initial powers of dominion. It is usually applied to those Frankish rulers approximately from the death of Dagobert I in AD 639 (or, alternatively, from the accession of Theuderic III in 673) until the deposition of Childeric III in favour of Pepin the Short in 751.
The appellation goes back to Einhard, who is most notably the author of Vita Karoli Magni, the biographer of Charlemagne; he described the later Merovingian kings as kings "in nothing but in name":
During the century of the rois fainéants, the Merovingian kings were increasingly dominated by their mayors of the palace, in the 6th century the office of the manager of the royal household, but in the 7th increasingly the real "power behind the throne" who limited the role of the king to an essentially ceremonial office.
The last Carolingian ruler, Louis V of France, was also in his turn nicknamed le Fainéant ("the Do-Nothing"), because his effective rule was limited to the region around Laon.
References
M. Christian Pfirter, "La Gallia sotto i franchi merovingi: vicende storiche" in Storia del mondo medioevale, vol. I, 1999, pp. 688-711.
Marie-Nicolas Bouillet, Alexis Chassang, "Rois fainéants" in Dictionnaire universel d’histoire et de géographie, 1878.
Jean Verseuil, Les rois fainéants - De Dagobert à Pépin, Paris, 1946.
ფარერელები

ფარერელები (ფარერულად Føroyingar) — ხალხი ჩრდილოეთ ევროპაში, ფარერების კუნძულების მკვიდრი მოსახლეობა სკანდინავიური და ბრიტანული წარმოშობით. დაახლოებით 21 ათასი ფარერელი მეზობელ ქვეყნებში დანიაში, ისლანდიასა და ნორვეგიაში ცხოვრობს.
წარმოშობა
ვიკინგების მიერ ფარერების ათვისება მე-9 საუკუნეში დაიწყო. ამ პერიოდის შესახებ ცოტა რამ თუა ცნობილი, ეს საკითხი, მეტწილად, სპეკულაციის საგნად არის ქცეული. ერთადერთი წყარო, რომელიც ადრეული დასახლების შესახებ შეიცავს ინფორმაციას, არის ისლანდიური საგა Færeyinga Saga. საგა დაწერილია დაახლოებით 1200 წელს და 300 წლით ადრინდელ ამბებს ეხება. მონათხრობიდან ირკვევა, რომ ფარერებზე მოსახლეობა ნორვეგიელი მეფეების უნიფიკაციის პოლტიკის შედეგია; გარდა ფარერებისა, მოსახლეობა იმხანად მრავალ უკაცრიელ ადგილზეც გაჩენილა, დასავლეთში მდებარე მიწებზე, რომელთა შესახებ მანამდე არავინ არაფერი იცოდა.
Færeyinga Saga-ს დასაწყისიდანვე ისტორიკოსები არკვევენ, რომ ვიკინგი გრიმურ კამბანი კუნძულების პირველი მოსახლე იყო. ნორვეგიელებს, რომელთაც დასავლეთით გასცურეს, უნდა სცოდნოდათ კუნძულების შესახებ. თუკი გრიმურ კამბანმა დაასახლა ფარერები, ე.ი. ნორვეგიელებს სცოდნიათ კუნძულის არსებობისა და ცხოვრების შესახებ უფრო მეტი, ვიდრე მატიანემ შემოგვინახა.
როდესაც გრიმური ჩრდილოური სახელია, კამბანი მის კელტურ წარმოშობაზე მიუთითებს.
ამდენად, იგი ან ირლანდიიდან, ან დასავლეთის კუნძულებიდან უნდა ყოფილიყო, სადაც ნორვეგიელებს უკვე ჰქონდათ საკუთარი დასახლებები. ფარერებზე ზოგიერთი კუნძულის სახელიდან დგინდება, რომ აქაურობის პირველი მკვიდრნი ან შოტლანდიის კუნძულებიდან ან ბრიტანეთის სანაპირო ზოლიდან უნდა ყოფილიყვნენ.
დნმ ანალიზებმა ცხადყო, რომ Y ქრომოსომა, რომელიც მამრობითის წარმოშობას ადასტურებს, 87% სკანდინავიურია. როდესაც მიტოქონდრიული დნმ, რომელიც მდედრობითი სქესის წარმომადგენლებს აღენიშნებათ, 84% შოტლანდიური ან ირლანდიურია.
ლიტერატურა
Arge, Símun, Guðrun Sveinbjarnardóttir, Kevin Edwards, and Paul Buckland. 2005. „ვიკინგები და შუასაუკუნეების დასახლებები ფარერებზე: ხალხი, ადგილი და გარემო“. Human Ecology. 33, no. 5: 597-620.
ევროპის ხალხები
აბას I

აბას I
საკუთარი სახელი აბას I შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
აბას I — ირანის შაჰი;
აბას I — ეგვიპტის ფაშა.
ბაგაბაგი (ნუევა-ვისკაია)

ბაგაბაგი (ნუევა-ვისკაია)
ბაგაბაგი (ოფიციალურად ბაგაბაგის მუნიციპალიტეტი) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ნუევა-ვისკაიის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 37 985 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის.
კლიმატი
რესურსები ინტერნეტში
Local Government Unit of Bagabag
Philippine Census Information
Local Governance Performance Management System
სქოლიო
ნუევა-ვისკაიის მუნიციპალიტეტები
ნერიოიფიორდი

ნერიოიფიორდი (ნორვ. Nærøyfjord) — ფიორდი ეურლანის მუნიციპალიტეტში, სონგ-ო-ფიურანის ფიულკში. მიიჩნევა ნორვეგიის ყველაზე ვიწრო ფიორდად. 2005 წლის ივლისში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ნუსხაში შეიტანეს.
ნერიოიფიორდის სიგრძე 18 კილომეტრია, ყელთან კი განი მხოლოდ 300 მეტრია. ფიორდის ირგვლივ კიდული კლდეებია, რომელთა სიმაღლე 1700 მეტრს აღწევს. ფიორდის ნაპირებზე მცირე დასახლებები და ფერმებია განლაგებული. გაშენებულია სოფლები გუდვანგენი და ფლომი.
გალერეა
რესურსები ინტერნეტში
იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნორვეგიაში
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ნორვეგიაში
Tsaghkashen, Gegharkunik

Tsaghkashen, Gegharkunik
Tsaghkashen is a village in the Gavar Municipality of the Gegharkunik Province of Armenia.
Etymology
The village was previously known as Kyarimkend.
History
The village was founded in 1859. The village church dedicated to St. Hovhannes dates to the 9th-10th century.
Gallery
References
External links
Populated places in Gegharkunik Province
პორტ დე ჰალი

პორტ დე ჰალი ან ჰალეპორტი — მეტროსადგური და მიწისქვეშა ტრამვაი ბრიუსელში. სადგური განთავსებულია ქალაქის კარიბჭე ჰალესთან, სახელწოდებაც აქედან მოდის.
ჰალეპორტი ფაქტობრივად ორი სადგურისგან შედგება, რომლებიც განსხვავებულ დონეზე მდებარეობენ: მეტროსადგური (ხაზი 2) და მიწისქვეშა ტრამვაის სადგური (მარშრუტები 3, 23, 55). მეტროსადგური უფრო ქვემოთ არის განთავსებული, ვიდრე მიწისქვეშა ტრამვაის გაჩერება.
მეტროსადგური 1988 წლის 2 ოქტომბერს გაიხსნა, მიწისქვეშა ტრამვაის სადგური კი — 1992 წლის 3 დეკემბერს. ორივე სადგურს გვერდითი პლატფორმები აქვს.
მიწისქვეშა ტრამვაის სადგური Le Passage inconnu ნამუშევრებით არის შემკული, რაც ბელგიური გრაფიკული რომანების (კომიქსების) Cités obscures მოტივებზეა შექმნილი. Le Passage inconnu წარმოადგენს სადგურის კედლიდან „გამავალი“ მოძველებული ტრამვაის მაკეტს.
მომავალში მიწისქვეშა ტრამვაის ხაზი შეიძლება სრულფასოვან მეტროდ გადაკეთდეს.
იხილეთ აგრეთვე
მეტროპოლიტენების სია
რესურსები ინტერნეტში
მეტროპოლიტენი
ბრიუსელი
ბოიუქ-ყალადარასი

ბოიუქ-ყალადარასი (ყოფ. მეცყალადარასი) — სოფელი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შუშის რაიონის სოფელ გალადარესის ადმინისტრაციულ ტერიტორიულ ერთეულში. ახლანდელი სახელი ეწოდება აზერბაიჯანის მილი მეჯლისის 1992 წლის 29 დეკემბრის №428 დადგენილებით. 1992 წელს ყარაბაღის პირველი ომის დროს სოფელი სომხეთის შეიარაღებულმა ძალებმა დაიკავეს.
სქოლიო
შუშის რაიონის სოფლები
ბორი (უსტ-კუბინსკის რაიონი)

ბორი (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
ბორი — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ნიკოლსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
Prospekt Mira (Kaluzhsko-Rizhskaya line)

Prospekt Mira (Kaluzhsko-Rizhskaya line)
Prospekt Mira is a station on the Kaluzhsko–Rizhskaya line of the Moscow Metro. It was designed by V. Lebedev and P. Shteller and opened on 1 May 1958. The station features flared pylons faced with white marble and trimmed with sharp-edged metal cornices. The walls are faced with off-white ceramic tile with horizontal black stripes.
Between 1958 and until 1971 the station was the southern terminus of the Rizhskaya line.
The entrance to the station is located on the west side of Prospekt Mira (north of Protopopovsky Pereulok) in the ground floor of the Metro's central control building.
Transfers
From this station it is possible to transfer to Prospekt Mira on the Koltsevaya line.
Moscow Metro stations
Railway stations in Russia opened in 1958
Kaluzhsko-Rizhskaya Line
Railway stations located underground in Russia
უგედეი

უგედეი (დ. ოქტომბერი, 1186 — გ. 11 დეკემბერი, 1241) — მონღოლთა მე-2 დიდი ყაენი 1229-1241 წლებში, ჩინგიზ-ყაენის მესამე ვაჟი და მისი მემკვიდრე.
უგედეის დროს დასრულდა მონღოლეთის ფეოდალების მიერ ჩინეთის ძინის დინასტიის დაპყრობა. 1234-1236 წლებში დაიპყრო სომხეთი, საქართველო და აზერბაიჯანი, დაიწყო ბათო-ყაენის ლაშქრობა აღმოსავლეთ ევროპაში, რომლის დროსაც მონღოლები სასტიკად გაუსწორდნენ პოლონეთს, რუსეთსა და სხვა სლავურ და გერმანულ სახელმწიფოებს. 1238 წელს შეიქმნა საფოსტო სამსახური, ჩატარდა მოსახლეობის აღწერა, დასრულდა დედაქალაქ ყარაყორუმის მშენებლობა. 1241 წლის 11 დეკემბერს გარდაიცვალა და დიდი ყაენის ტიტული 5 წლით ვაკანტური გახდა. ამ პერიოდში, მისი მეუღლე, დორეღენე ხათუნი იყო რეგენტი. 1246 წელს უგედეის ვაჟი, გუიუქი გახდა მონღოლების მესამე დიდი ყაენი.
იხილეთ აგრეთვე
მონღოლთა იმპერია
მონღოლთა იმპერიის მმართველთა სია
ჩინგიზ-ყაენი
ჯუჩი
ჩაღათა
ტოლუი
ლიტერატურა
ჩინგიზიდები
მონღოლი ყაენები
დაბადებული 1186
გარდაცვლილი 1241
გარდაცვლილი 11 დეკემბერი
ონი (დემონები)

ონი (დემონები)
ონი — გიგანტური რქიანი დემონები, რომლებიც იაპონიაში ჩინეთიდან ბუდიზმის შესვლასთნ ერთად შევიდნენ და ბუდისტი ღვთისმსახურები მათ განსადევნად ყოველწლ იურ რიტუალებს ატარებდნენ. ონი შიძლებოდა სხვადასხვა ფერისა ყოფილიყო და ხელებზე და ფეხებზე სამ-სამი თითი, ზოგ შემთხვევაში კი სამი თვალი ჰქონდა. ჩვეულებრივ ისინი სასტიკები და გარყვნილები იყვნენ და ზეციდან ეტლებით ჩემოდიოდნენ, რათა მომაკვდავი ადამიანების სულები მოეპარათ. ერთ ლეგენდაში მოთხრობილია, როგორ გაათავისუფლა ცეროდენა გმირმა მომოტარომ ონის მიერ მოტაცებული ახალგაზრდა გოგონები.
ჯიგოკუს ონებს ცოდვილები ემმა-ოსთან მიჰყავთ და როგორც ამბობენ, სნეულებაც და სიკვდილიც მათი შექმნილია.
ლიტერატურა
მითოლოგია, მითები და ლეგენდები, „საქართველოს მაცნე“, 2003.
იაპონური მითოლოგია
544

544
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
''
ფირან იბერიელი
ეკალღიჭი

ეკალღიჭი — მცენარე ეკალღიჭისებრთა ოჯახისა. ხვიარა ბუჩქი, რომლის გრძელი, მცოცავი ღეროები მაგარი, წვეტიანი ეკლებით არის დაფარული. ფოთოლი რკალძარღვიანია, ყუნწის ძირში ორი ულვაში აქვს, რომლითაც ეკალღიჭი საყრდენს ემაგრება. ორსახლიანია, ყვავილები მტევნისებრ ქოლგებად აქვს შეკრებილი. ნაყოფი წითელი კენკრაა.
ფართოდ არის გავრცელებული საქართველოს ტყეებში, სადაც (განსაკუთრებით ჭალის ტყეებში) ძალიან მაღლა აქდის ხეებზე და იმგვარად იხლართება, რომ ხშირად ტყეს გაუვალს ხდის. ჩაის პლანტაციებში ეკალღიჭი სარეველაა. ნორჩ ყლორტებს მხალად ხმარობენ. სამკურნალოა.
ეკალას მომზადების კულტურა იმერეთის რეგიონისთვის არის დამახასიათებელი, სადაც მას მთელი წლის განმავლობაში ინახავენ ოჯახში მოსახმარად. მისგან ამზადებენ მხალს (ფხალს). ამისთვის ეკალას შეურევენ საკაზმს, რომელიც ხშირად შემდეგი მასალისგან შედგება: ნიგოზი, ღვინის ძმარი, მკვახე ყურძენს და ბროჭოლის წვენი, ნიორი, ქინძი, წითელი წიწიაკა, ოხრახუში და მარილი. ზოგჯერ საკაზმს ხმელ სანელებლებს, კამას და ხახვს უმატებენ.
ლიტერატურა
სქოლიო
ფხალი
ეკალღიჭისებრნი
Daphnella retusa

Daphnella retusa is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Raphitomidae.
Description
The length of the shell attains 6 mm.
Distribution
This species occurs in the Pacific Ocean off Panama.
References
MacLean, J.H. & Poorman, R. (1971) New species of tropical Eastern Pacific Turridae. The Veliger, 14, 89–113
External links
Gastropods.com: Daphnella retusa
retusa
Gastropods described in 1971
ესტებან გრანერო

ესტებან გრანერო
ესტებან ფელიქს გრანერო მოლინა (დ. 2 ივლისი, 1987, ბასა, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი, „რეალ სოსიედადის“ ნახევარმცველი.
ტიტულები
საკლუბო
ხეტაფე
ესპანეთის თასის ფინალისტი: 2007/08
რეალ მადრიდი
ესპანეთის ჩემპიონი: 2011/12
ესპანეთის თასის მფლობელი: 2010/11
ესპანეთის სუპერთასის მფლობელი: 2012
სანაკრებო
ესპანეთი 19 წლ.
ევროპის ჩემპიონი: 2006
რესურსები ინტერნეტში
პროფილი Transfermarkt-ზე
პროფილი Soccerway-ზე
დაბადებული 1987
ესპანელი ფეხბურთელები
მადრიდის რეალის ფეხბურთელები
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
რეალ სოსიედადის ფეხბურთელები
ხეტაფეს ფეხბურთელები
ქუინზ პარკ რეინჯერსის ფეხბურთელები
დაბადებული 2 ივლისი
Santa Clara Province

Santa Clara Province
Santa Clara (also known as Las Villas after 1940) was a historical province of Cuba and its capital was Santa Clara. After 1976, its territory was divided into the modern Cuban provinces of Villa Clara, Cienfuegos and Sancti Spíritus.
Overview
The province was split up in 1976, with the administrative re-adjustment proclaimed by Cuban Law Number 1304 of July 3, 1976.
References
Further reading
External links
Province webpage
Former provinces of Cuba
1900s establishments in Cuba
1976 disestablishments in Cuba
Cienfuegos Province
Sancti Spíritus Province
Villa Clara Province
States and territories established in 1879
94

94
მოვლენები
დაიბადნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
ან-დი — ხანის დინასტიის იმპერატორი (გ. 125)
გარდაიცვალნენ
იანვარი
თებერვალი
მარტი
აპრილი
მაისი
ივნისი
ივლისი
აგვისტო
სექტემბერი
ოქტომბერი
ნოემბერი
დეკემბერი
თარიღი უცნობია
als:90er#Johr 94
ტაკეო არისიმა

ტაკეო არისიმა
არისიმა ტაკეო (დ. 4 მარტი, 1878 ― გ. 9 ივნისი, 1923) — იაპონელი მწერალი. წარმოშობით არისტოკრატი. გატაცებული იყო ძენბუდიზმით, შემდეგ — ქრისტიანობითა და ტოლსტოის მოძღვრებით. გაეცნო კროპოტკინის, კაუცკის, ენგელსის შრომებს. სიცოცხლის მიწურულში ამტკიცებდა სოციალისტური რევოლუციის გარდაუვალობას. 1922 თავისი მიწები გლეხებს დაურიგა. 1923 წელს თავი მოიკლა.
მისი ნაწარმოებებია რომანი „ქალი“ (1913-1919) და ნოველა „კაენის შთამომავალი“ (1917). არისიმა ტაკეოს შემოქმედების მთავარი თემაა საზოგადოებისაგან გარიყული ამაყი ადამიანის ცხოვრება. მისი განდგომილი გმირების ამბოხი მარტოკაცის უნაყოფო პროტესტია. ბოლო წლებში დიდ ყურადღებას უთმობდა პუბლიცისტიკას.
სქოლიო
იაპონელი მწერლები
დაბადებული 1878
გარდაცვლილი 1923
ხლოდიო

ხლოდიო ან ხლოდიუსი, მეტსახელად „გრძელთმიანი“ (დ. 395 — გ. 447 ან 449) — ფრანკთა ლეგენდარული მეფე მეროვინგების დინასტიიდან 426–447 წლებში.
ხლოდიოსის შესახებ ინფორმაცია მეტად მწირი და არასანდოა. გრიგოლ ტურელი მოიხსენიებს მეფე თეოდომერს, შემდეგ კი მოგვითხრობს ამბებს ხლოდიოს შესახებ. თითქოს მისი მონათხრობის მიხედვით ხლდიო არის თეოდომერის მემკვიდრე. VII საუკუნეში მოღვაწე ფრანკების ნახევრადლეგენდარული ისტორიკოსი ფრედეგარი თავის ქრონიკაში მოგვითხრობს, რომ ხლოდიო არის თეოდომერის მემკვიდრე. „ფრანკთა ისტორიის წიგნის“ უცნობი ავტორი (VIII საუკუნე) მას მარკომირის შვილიშვილად და ფარამონდის შვილად მიიჩნევს.
რესურსები ინტერნეტში
Генеалогическое древо Меровингов на «Хроносе»
სქოლიო
ფრანკთა მეფეები
მეროვინგები
დაბადებული 395
გარდაცვლილი 447
ალენ რენე

ალენ რენე (დ. 3 ივნისი, 1922, ვანი, საფრანგეთი — გ. 1 მარტი, 2014, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი კინორეჟისორი, სცენარისტი. რენემ სრულმეტრაჟიანი ფილმების გადაღება 1950-იანი წლების ბოლოს დაიწყო. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევრების რიგს მიეკუთვნება „ჰიროსიმა, ჩემო სიყვარულო“ (1959), „შარშან მარიენბადში“ (1961) და „მიურიელი“ (1963).
ადრეული ცხოვრება
რენე ბავშვობიდან დაინტერესებული იყო შემოქმედებითი საქმიანობით, ხოლო მცირე ასაკში მას ვიდეო-კამერა აჩუქეს. 14 წლის ასაკში მისი კლასელები მოკლემეტრაჟიან ფილმში გადაიღო, რომელიც ვერსია იყო პოპულარული თრილერისა, „ფანტომასი“.
რენე ბავშვობიდან ასთმით იტანჯებოდა. სწორედ ეს გახდა მიზეზი, რატომაც მან მეორე მსოფლიო ომში წასვლისგან თავის დაღწევა შეძლო. 1940 წელს ის პარიზში გადავიდა, სადაც იგი კინემატოგრაფიული კვლევების ინსტიტუტში სწავლობდა. საფრანგეთში გერმანული ოკუპაციის დროს რენე თეატრით დაინტერესდა, რამაც დიდი გავლენა მოახდინა მის კინოენაზე.
1947 წელს მან გადაიღო მოკლემეტრაჟიანი ფილმების სერია, რომლებიც სამხატვრო ხელოვნებას ეხებოდა. რენე მაშინდელი ფრანგული კომერციული კინოს მიმართ ინტერესს არ იჩენდა და 11 წლის განმავლობაში აგრძელებდა მოკლე ფილმების გადაღებას ვინსენტ ვან გოგის, პოლ გოგენის, პაბლო პიკასოსა და სხვების შესახებ.
კინო-კარიერა
მრავალწლიანი წერის, გადაღებისა და დამუშავების შემდეგ, 1959 წელს, მარგარეტ დურასის სცენარის მიხედვით რენემ თავისი პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი გადაიღო, სახელად „ჰიროსიმა, ჩემო სიყვარულო“. ფილმი მალევე გახდა პოპულარული და ხალხის აღიარება მოიპოვა; მიიღო ჯილდოები კრიტიკოსებისგან ნიუ-იორკისა და კანის კინოფესტივალებზე.
მალევე რენემ თავისი კინემატოგრაფიული სტილით, რომელიც ტრადიციულ ფორმასა და რადიკალურ შინაარსს გულისხმობდა, ფრანგული ახალი ტალღის რეჟისორების ყურადღება მიიპყრო. თუმცა რენე თავისი მსოფლმხედველობით არ მიეკუთვნებოდა ახალ ტალღას, ყოველ შემთხვევაში, არ იყო ნაწილი „კაიე დუ სინემას“ დაჯგუფების. რენე და თავისი თანამოაზრეები (მაგ. ანიეს ვარდა) მარცხენა ფლანგს მიეკუთვნებოდნენ, სწორედ ამის გამო მათ „Left Bank“-ს ეძახდნენ. რენე ამბობდა: „ორმხრივი სიმპათია და პატივისცემა არსებობდა ჩემსა და რივეტს, ბაზინს, დემისა და ტრიუფოს შორის. რომერს კარგად არ ვიცნობდი, მაგრამ მისი ნაწერები მომწონდა.“
სტილი
რენესთვის დამახასიათებელია არაკონვენციური თხრობის მანერა, დრო და მეხსიერება მისი ფილმების ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ელემენტია. ასევე არის ომი და მისი თანმდევი მოვლენები, საკონცენტრაციო ბანაკები, ატომური ბომბი, ოკუპაცია და წინააღმდეგობის მოძრაობა. ზოგიერთი მას ხმოვანი კინოს პირველ მოდერნისტს უწოდებდა, ზოგიც კუბისტური პერიოდის პიკასოსა და ბრაკს ახსენებდა.
რენეს ფილმები წარმოგვიდგენს პერსონაჟებსა და მათ მიერ ინტერპრეტირებულ რეალობებს. მის ფილმებს ხშირად უწოდებენ „პოეტურ კინოს“.
პირადი ცხოვრება
1969 წელს რენე ფლორენს მალროზე დაქორწინდა. 1961 წლიდან 1986 წლამდე მალრო მის ასისტენტად მუშაობდა.
1998 წელს დაქორწინდა საბინე აზემაზე, რომელიც რენეს 1983 წლის შემდეგ გამოშვებულ რენეს ფილმების უმეტესობაში მონაწილეობს. რენე 2014 წლის 1 მარტს პარიზში გარდაიცვალა. იგი მონპარნასის სასაფლაოზეა დაკრძალული.
ფილმოგრაფია
სრულმეტრაჟიანი ფილმები
სქოლიო
ფრანგი კინორეჟისორები
ფრანგი სცენარისტები
დაბადებული 3 ივნისი
დაბადებული 1922
გარდაცვლილი 1 მარტი
გარდაცვლილი 2014
ფრანგი კინოოპერატორები
ფრანგი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
კასტალია (ესპანეთი)

კასტალია (ესპანეთი)
კასტალია — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ოია-დე-ალკოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 114,6 კმ². მოსახლეობა — 10 461 კაცი (2020 წ.).
იხილეთ აგრეთვე
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
რესურსები ინტერნეტში
კასტალიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
სქოლიო
ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ლუციუს ტარკვინიუსი

ლუციუს ტარკვინიუსი
საკუთარი სახელი ლუციუს ტარკვინიუსი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ლუციუს პრისკუს ტარკვინიუსი - რომის V მეფე (ძვ. წ. 616 - ძვ. წ. 579);
ლუციუს სუპერბუს ტარკვინიუსი - რომის ბოლო მეფე (? - ძვ. წ. 495);
ლუციუს ტარკვინიუს კოლატინუსი - რომის რესპუბლიკის პირველი კონსული.
ვაზისუბნის მიჯნის საყდარი

ვაზისუბნის მიჯნის საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სოფელ ვაზისუბნის ჩრდილო-დასავლეთით 5-6 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია საშუალო ზომის რიყის ქვითა და კირის დაღუბით. წყობა ირეგულარულია. კუთხეებში გამოყენებულია ყვითელი ფერის შირიმის კვადრები. ძლიერაა დაზიანებული: ჩამოქცეულია დარბაზის კამაროვანი, გადახურვა და კონქი, დანგრეულია კედლების ზედა ნაწილები, ჩამოშლილია ლავგარდანი და საპირე ქვების მნიშვნელოვანი ნაწილი. შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია (შემორჩენილია კარის წირთხლების მცირე ნაწილი). ეკლესია უაფსიდოა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით, რომლის შუაში რიყის ქვით ბრტყლად გადახურული სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშაა.
ლიტერატურა
გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სახელმწიფო

სახელმწიფო — საზოგადოებრივ-პოლიტიკური ორგანიზაციის ფორმა, რომელიც განსაკუთრებული აპარატისა და საჯარო ხელისუფლების მეშვეობით ახორციელებს თავის სუვერენულ უფლებამოსილებას, უზრუნველყოფს ქვეყნის ერთიანობას და მთლიანობას, ამყარებს საზოგადოებრივ წესრიგს, სამართალს ანიჭებს საყოველთაო სავალდებულო მნიშვნელობას, რომელიც არის მოქალაქეთა უფლებებისა და თავისუფლებების, კანონიერებისა და მართლწესრიგის გარანტი.
ციტატები
იხილეთ აგრეთვე
ქვეყანა
ეტატიზმი
ლიტერატურა
პოლიტიკური გეოგრაფია
Ҧ

Ҧ, ҧ (IPA გამოთქმა ) — კირილური დამწერლობის ასო. ის თანხმოვანია და შეესატყვისება ქართულ „ფ“-ს.
ისტორია
გამოიყენებოდა აფხაზურ ენაში, მოგვიანებით შეიცვალა ასო Ԥ-თი.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:
რესურსები ინტერნეტში
Graphemica (Ҧ)
Graphemica (ҧ)
სქოლიო
კირილური ასოები
ივლიანე წულაია

ივლიანე წულაია
ივლიანე (ილია) წულაია (დ. 11 ივნისი, 1982, სამტრედია, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი პოლიტიკოსი და იურისტი.
ბიოგრაფია
ივლიანე წულაია დაიბადა 1982 წლის 11 ივნისს, ქალაქ სამტრედიაში. 2004 წელს მან დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2004-2005 წლებში იგი იყო იურიდიული კომპანია „გაბისონია, დიტრიხი & პარტნიორები“-ის ადვოკატი. 2005-2006 წლებში — იურიდიული კომპანია „დიგესტას“ მმართველი პარტნიორი. 2006 წლიდან 2017 წლამდე — დეველოპერული კომპანია „არქი ჯგუფის“ დამფუძნებელი და აღმასრულებელი დირექტორი. 2014 წლიდან არის კომპანია „იტონგ კავკასუსის“ დამფუძნებელი დირექტორი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის დიღმის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
რესურსები ინტერნეტში
დაბადებული 11 ივნისი
დაბადებული 1982
ქართველი იურისტები
საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
სამტრედიაში დაბადებულები
ივლიანე
„ქართული ოცნების“ წევრები
ახალციხის ციხე

ახალციხის ციხე – ციხესიმაგრე კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალციხის შუაგულში, ამოზიდულ გორაზე, ნამოსახლარზე. ციხე (38,4 X 23,3 მ) თარიღდება XVIII საუკუნის შუა ხანებით. ნაგებია ნატეხი ქვით. ციხის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მხარე ოდნავ მორკალულია. შესასვლელი დასავლეთ კედელშია. გალავანში ჩართულია ხუთი ცილინდრული კოშკი: ჩრდილო-აღმოსავლეთ, ჩრდილო-დასავლეთ და სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეებში, დასავლეთ კედლის შუა ნაწილში და სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ მონაკვეთში. ყველაზე დიდია დასავლეთის კოშკი, ყველაზე პატარა - სამხრეთ-დასავლეთისა. არქიტექტურულ-კონსტრუქციული გადაწყვეტით კოშკები მსგავსია.
სართულები ძირითადად საბრძოლო დანიშნულებისაა, მაგრამ ჩანს, საცხოვრებლადაც იყენებდნენ. შესასვლელი ყველა კოშკს ეზოდან აქვს. სართულიანობის დადგენა ძნელია, რადგან ზედა ნაწილები ჩამონგრეულია. ბუხარი ყველა სართულზე კარის მოპირდაპირე კედელშია დატანებული. გალავნისა და კოშკების კედლებში ჩართულია ცალმაგი და ორმაგი სათოფურები. საბრძოლო ბილიკი ციხის მხოლოდ სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებს გასდევს.
ციხის ტერიტორიაზე, სასაფლაოზე, ზოგიერთ საფლავის ქვაზე შემორჩენილია გუთნეულის, ურმის, მწყემსის და სხვა გამოსახულებები. (XIX-XX საუკუნეების დასაწყისი).
ლიტერატურა
რესურსები ინტერნეტში
კასპის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები შიდა ქართლის მხარეში